Yargıtay 16. Hukuk Dairesine Ait Karar
YARGITAY KARARI | 2021-01-14

14 Ocak 2021 PERŞEMBE 
Resmî Gazete 
Sayı : 31364
YARGITAY KARARI 
Yargıtay 16. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2020/376
KARAR NO : 2020/1443
Y.C. BA$SAVCILIĞI NO: KYB.2020/2032

TÜRK MİLLETİ ADINA YARGITAY İLAMI 
MAHKEMESi : BANAZ ASLİYE HUKUK MAHKEMESI TARİHi : 29/11/2017NUMARASI : 2016/234-2017/554DAVACI : İBRAHİM HABALI DAVALI : ISMAHAN ARIKAN DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL KANUN YOLU : KANUN YARARINA BOZMA 
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi isteniłmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞi GÖRÜŞÜLDÜ:
Kadastro sonucunda, Banaz İlçesi Büyükoturak Köyü çalışma alanında bulunan eski 1118, 1119 ve 1120 parsel sayılı muhtelif yüzölçümündeki taşınmazlar, davalı İsmihan Arıkan adına tespit ve 1983 yslında tescil edildikten sonra, 2011 yılında yapılan tehvit işlemi sonucunda 5764 parsel numarasıyla 3.250,00 metrekare yüzölçümüyle tescil görmüş ve 2013yılında yapılan uygulama kadastrosu sonucunda da 197 ada 36 parsel numarasıyla 3.217,08metrekare yüzölçümlü olarak tescil ediłmiştir. Davacı İbrahim Habalı, adına kayıtiı eski l 122parsel sayılı 438 metrekare yüzölçümlü taşınmazın uygulama kadastrosu sonucunda 197 ada 37 parsel numarasıyla 608,07 metrekare yüzölçümlü olarak tescil edildiğini, taşınmazının bir bölümünün davalıya ait taşınmaz içinde bırakıldığını öne sürerek, bu bölümün adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 197 ada 36 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 16.10.2017 havale tarihli raporunda (A)harfi ile gösterilen l01 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ifrazı ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından istinaf edilmiş ve İzmir BAM 16. Hukuk Dairesi'nin 04.10.2018 tarih 2018/217-547 Esas, Karar sayılı ilamiyla, yerel mahkeme karının kesin olması nedeniyle 6100 sayıl HMK'nın 341/(2), Ek madde (1)/(2) ve 352/(1)-b maddeleri uyarınca istinaf talebinin reddine karar verilmiştir. Adalet Bakanlığının talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.01.2020 tarih 2020/2032 sayılı yazısı ile,davanın kadastro tespit gününden önceki haklara dayalı mülkiyete yönelik tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olduğu, dosya içinde bulunan kayıt ve belgelerden davalıya ait taşınmazın geldisi olan eski 1118, 1119 ve 1120 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili kadastro tespitlerinin 1983 yılında kesinleştiği ve davanın açıldığı tarih itibariyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12'nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği, bu nedenle mahkemece yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırıbulunduğu belirtilerek, hükmün 6100 sayılı HMK m.363/1 uyarınca kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli 197 ada 36 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 16.10.2017 havale tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 101 metrekare yüzölçümündeki bölümünün davacıya ait 197 ada 36 parsel sayılı taşınmazın kapsamında kaldığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Mahallinde yapılan keşif ve sonrasında düzenłenen fen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında tesis kadastrosunda belirlenen sınır ile 2013 tarihinde yapılan 

uygulama kadastrosu sınırının aynı ołlduğu, her ne kadar eldeki dava uygulama kadastrosundan sonra uygulama kadastrosuna itiraz ofarak açilmış ise de, davacının talebinin aslında tesis kadastrosu ile belirlenen sınıra ilişkin olduğu, diğer bir anlatımla davacının,mülkiyete dayahı olarak adına tespit edilen taşınmazın bir bölümünün kendi taşınmazının devamı olduğunu ileri sürmek suretiyte eldeki tapu iptali ve tescil istemine ilişkin davayi açtığının kabulü gerekir.

3402 sayıh Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde, bu tutanaklarda belirtilen haklara, sinırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yif geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamayacağı ve dava açılamayacağı düzenlenmiştir. Bu nedenle, yerel mahkemece davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, davanın nitelendiriłmesinde ve kanun hükümlerinin uygulanmasında yanılgıya düşülerek işin esasına girilmek suretiyle yazılışekilde hüküm kurulmasında isabet bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; Yargitay Cumhuriyet Başsavcilığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427/6, maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan nedenlerle kabulü ile, Banaz Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 29.11.2017 tarih 2016/234 Esas, 2017/554Karar sayılı hükmünün sonuca etkiłi olmamak ve hükmünün hukuki sonuçları saklı kalmak üzere kanun yaranına BOZULMASINA, gereği yapılmak ve Resmî Gazete'de yayımlanmak üzere bozma kararının bir örneği ile dosyanın Yargıtay Yüksek Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERfLMESiNE, 04.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.