Anayasa Mahkemesinin 27/1/2021 Tarihli ve 2018/23430 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2021-04-02

2 Nisan 2021 CUMA 
Resmî Gazete 
Sayı : 31442
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
İKİNCİ BÖLÜM  KARAR 
MEHMET KÖZ BAŞVURUSU 
Başvuru Numarası: 2018/23430Karar Tarihi : 27/1/2021
Başkan : Kadir ÖZKAYA Üyeler : Engin YILDIRIM Celal Mümtaz AKINCI Rıdvan GÜLEÇBasri BAĞCI Raportör : Akif YILDIRIM Başvurucu : Mehmet KÖZ Vekili : Av. Nurgül DAŞTAN 
I. BAŞVURUNUN KONUSU 
1. Başvuru, esasa etkili bir iddianın karşılanmaması nedeniyle gerekçeli karar hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.

II. BAŞVURU SÜRECİ
2.Başvuru 27/7/2018 tarihínde yapılımıştır.
3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incetemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.

4.Komisyonca başvurununkabuł edilebilirlikincelemesininBölümtaratindan yapıłmasına karar verilmiştir.

5.Bölüm Başkanı tarafıdan başvurvnun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapıłmasıa karar verilmiştir.

6. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakankk)gönderilmiştir.

IH. OLAY VE OLGULAR 
7.Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetłe şöyledir:

8. Başvurucu 1985 doğumlu olup olayların geçtiği tarihte İstanbul'da ikamet etmektedir.

9. Başvurucu 5/4/2018 tarihinde kullanmakta olduğu otomobil ile seyir hâlindeyken trafik ekiplerince alkol kontrolü amacıyla durdurulmuştur. Kontrolde 2,49promil alkollü hâldeyken araç kullandığmın tespit edilmesi üzerine başvurucunun sürücübelgesi geçici olarak geri alınmış, başvurucuya 1.oo2 TL idari para cezası uygulanímiş ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan düzenlenen evrak Karşıyaka Cumhuriyet Başsaveılığına (Başsavcıłk) gönderilmiştir.

10. Başvurucunun alkolmetre ile ölçülen değere itiraz etmesi üzerine Çiğli Bölge Eğitim Hastanesi Lahoratuvarında yapılan tahlil neticesinde kanında alkol saptanmamıştir.
11. Başvurucu 6/4/2018 tarihinde Karşıyaka 2. Sulh Ceza Hâkimliğine (Hâkimlik)hakkında tesis edilen idari para cezasına ve sürücü belgesinin geri ahınmasına ilişkin kararlara karşı başvuruda bulunmuştur. Başvurucu, dilekçesine hastanede yapılan alkol tahliti neticesini de eklemiştir.

12. Bu arada Başsavcılıkça 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayıhı Türk Ceza Kanununun 179. maddesi kapsamında başlatılan soruşturmada kanında alkoł tespit edilmediği gerekçesiyle başvurucu hakkında kovuşturma yapılmasıa yer olmadığına karar verilmiştir.
13. Hâkimlik 6/6/2018 tarihli kararıyła anılan başvurunun reddine karar vermiştir.Gerekçede; trafik kazaları hariç teknik cihazla yapılan ölçüme itiraz etmenin mümkün olmadığı, ölçü aletinin sağlam ve çalışır vaziyette olduğu ve uygulanan cezada usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı ifade ediłmiştir. Ret kararında ayrıca idari para cezasıın miktarıitibarıyla kesin nitelikte olduğu vurgulanmış, sürücü belgesinin geri alnması kararı yönünden Karşıyaka J. Sulh Ceza Hâkimtiğine itiraz yolunun açık bulunduğu belirtilmiştir. Bu karar başvurucuya 12/6/2018 tarihinde tebliğ edilmiştir.

14. Başvurucu anılan kararın sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasıyla ilgili kısmına yönelik olarak 19/6/2018 tarihinde Karşıyaka 1. Sulh Ceza Hākimliğine itiraz etmiştir. İtiraz dilekçesinde başvurucu, Çiğłi Bölge Eğitim Hastanesi Laboratuvarında yapılan tahlil neticesinden ve aynı olay sebebiyle hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karardan baħsetmiştir.

15. Karşıyaka 1. Sulh Ceza Hâkimliği 20/6/2018 tarihinde itirazı reddetmiştir. Ret gerekçesinin ilgili kısmı şu şekildedir:
"Dosya incelendiğinde; Itiraz eden vekilinin 19/06/2018 havale tarihli dilekçesi ile Karşiyaka 2.Sulh Ceca Hakimliğinin 06/06/2018 tarih 2018'888 D.İs sqyılı Idari Para Cezasına itirazın reddi kararına yapmış olduğu itirazların dosyadaki delillere göre yerinde olmadığı. Karşıyaka 2. Sulh Ceza Hakimliğinin kararının ve göstermiş olduğu red gerekçelerin yerinde ve hukuku uygun oltuğu anlaşıldığından itirozın reddine yönelik karar vermek gerekmiştir."
16. Nibai karar 28/6/2018 tarihinde başvurucuya tebliğ edilmiştir. 27/7/2018tarihinde bireysel başvoruda bulunułmuştur.


IV. İLGİLİ HUKUK 
17. 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun "Alkol.uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin etkisi altında araç sürme yasağı" kenar başlıkłı 48.maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
“Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri almış olan sürūcüler ile alkollü olan sürücülerin karayolunda araç sürmeleri yasakur.

Uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin kullanlıp kullanlmadığı ya da alkolün kandaki miktarın tespit amacıyla. kollukça teknik cihazlar kullamılır.

Yapılan tespit sonucunda, 0.50 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler hakkında, fili bir suç oluştursa bile, 70o Türk Lirası idari para cezasıverilir ve súrücü belgesi altı ay süreyle geri almr. Hususi otomobil dışındaki araçlarıalkollü olarak kullanan sürücüler bakımından promil alt sınırı 0.21 olarak uygulanr.Alkollü olarak araç kullanma nedeniyle sürücü belgesi geri alınan kişiye, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itiharen geriye doğru beş yu içinde; ikinci defasında 877 Türk Lirasıidari para cezası verilir ve sürúcü belgeleri iki yıl süreyle, üç veya üçten fazlasında ise,1.407 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri her seferinde beşer yił süreyle geri alınır. Sürücü belgelerinin herhangi bir nedenle geçici olarak geri alınmış olmasıhálinde belirtilen súreler, geçici alma süresinin bitiminde başlar.
Yapilan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde olkollü olduğu tespit edilen sürücüler hukkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fikrası hükümleri uygulamır.

•.
Alkollü olarak araç kullanması nedeniyle son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yil içinde sürücü belgeleri ikinci defa geri alınan sürücüler Sağlık Bakanlığınca, usul ve esasları İçişteri, Millī Eğitim ve Sağlik bakanlıklorımca çikarılacak yönetmelikte gösterilen sürücü davramşlarını geliştirme eğitimine; üç veya üçten fazla geri alınan sürücüler ise psiko-teknik değerlendirmeye ve psikiyatri uzmanının muayenesine tabi tutulurlar.

a -.

18. 18/7/1997 tarihli ve 23053 mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayimlanan Karayolları Trafik Yönetmeliğī'nin "Alkol, uyuşturucu veya uyarıcı maddeler etkisi altında araç sürme yasağı" kenar başhıklı 97. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri almış olan sürücüler ile kanlarındaki alkol miktarı0.50 promilin üzerinde olan hususi otomobil sürücüderinin ve kanlarındaki alkol miktarı0.20 promilin üstünde olan diğer araç sürücülerinin karayolunda araç sürmeleri yasakır.
Trafik görevliterince sürücüler her zaman alkol kontrolüne tahi tutulabilirler.Uyuşturucu veya uyaricı madde kontrolü ise durumundan şüphe edilen sürücüler üzerinde yapilir.


Trafik görevlilerince sürücülerin alkol oranlarının tespitinde aşağıdaki usul ve esaslar uygulanır:
a) Sürücülerin alkol oranlarıinın tespitinde; torih. saat ve ölçüm sonucu ile cihaza ait seri numarasını gösterir çıkn verebilen ve kalibrasyon ayarı yapımış teknik cihazlar kullamhr.

b) Yapılan ölçüm sonucunda yasal sınırların üzerinde alkollü olarāk araç kullandığıtespit edilen sürücüye 2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin beşinci fikrasında belirtilen miktarlarda idari para cezası verilerek, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde sürücü belgeleri birinci defasında altı ay, ikinci defasında iki yıl, üçveya üçten fazlasında ise her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır.
c) Teknik cihaz kullanılmasıı kabul etmeyen sürücüye 2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin dokuzuncu fikrasında belirtilen miktarda idari para cezası verilir ve sürücübelgesi iki yil süreyle geri almir.

ç) Yasal sınırtarın üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler ile teknik cihaz kullanılmasıı kabul etmeyen ve bu nedenle hakkında işlem yapılan sürücüler araç kullanmaktan men edilir.

d) Yapılan tespit sonucunda 1,00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen ve 2918saylı Kanunun 48 inci maddesine göre işlem yapilan sürücüler, haklarında ayrıca 5237sayılı Türk Ceza Kanumunun 179 uncu maddesinin üçüncü fikrası hükümlerine göre adli işlem yapilmak üzere mahalli zabitaya teslim edilir.

e) 1,00 promilin altmda alkollü otmasına rağmen, alkolün etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idure edemeyecek durumda olduğu tutanakla tespit edilen sürücü,hakkında ayrıca 5237 sayılı Türk Ceza Kanumunun 179 uncu maddesinin üçüncü fikrasıhükümlerine göre adli işlem yapılmak üzere mahalli zabitaya teslim edilir.
j) Teknik cihazła yapilan ölçüm sonucuna itiraz edilmesi durumunda tekrar ölçim yapıilmaz, yapılan işlemiere itiraz 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kahahatłer Konunumun 27 nci muddesi kapsamında ilgili mahkemelere yapılır.

"...

V. İNCELEME VE GEREKÇE 
19. Mahkemenin_ 27/1/2021 tarihinde yapmış ołduğu toplantıda başvuru incelenip gereği düşünüldü:
A.Sürücü Belgesinin Geri Ahnması Sürecine İlişkin Başvuru Yönünden 
1.Gerekçeli Karar Hakkının İhlal Edildiğine İlişkin İddia 
a. Başvurucunun İddiaları
20. Başvurucu; kanında alkol saptanmadığının hastanede yapıłan tahlił neticesinde ortaya çıktığını, aynı olayla ilgili olarak Başsavcılık tarafından yapılan soruşturmada alkollü

olmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, buna ilişkin karar ile tahlil sonucunu dosyaya sunduğunu ancak kararın neticesini değiştirebilecek nitelikteki bu hususların itirazın değerlendirildiği kararın gerekçesinde tartışılmadığını belirterek gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüştür.

b.Değerlendirme 
21. Anayasa'nın “Hak arama hürriyeti"kenar başlıkhı 36. maddesinin birinci fiıkrasışöyledir:
"Herkes, meşru vasia ve yollardan fuydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargilanma hakkına sahiptir."
i. Kabul Edilebilirlik Yönünden 
22. Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.
ii. Esas Yönünden 
(1)Genel İlkeler 
23. Anayasa'nın 36. maddesinin birinci fikrasında herkesin adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiş ancak gerekçeli karar hakkından açıkça söz edilmemiştir. Bununła birlikte Anayasa'nın 36. maddesine ".…ile adil yargılanma" ibaresinin eklennesine ilişkin gerekçede, Türkiye'nin taraf olduğu ulusłararası sözleşmelerce de güvence altına alınan adil yargılanma hakkının madde metnine dâhil edildiği vurgulanmıştır. Nitekim Avrupa Insan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinin (1) numaral fikrasındaki hakkaniyete uygun yargılanma hakkının kapsamına gerekçeli karar hakkının da dâhil olduğu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin birçok kararında vurgulanmıştır. Dolayısıyla Anayasa'nın 36.maddesinde düzenłenen adil yargılanma hakkının gerekçeli karar hakkı güvencesini de kapsadığının kabul edilmesi gerekir (Abdullah Topçu, B. No: 2014/8868, 19/4/2017, § 75).
24, Anayasa'nın 141. maddesinin üçüncü fikrasında da “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." denilerek mahkemelere kararlarını gerekçeli yazma yükümlülüğü yüklenmiştir. Anayasa'nın bütünlüğü ilkesi gereği anılan Anayasa kuralı da gerekçeli karar hakkının değerlendirilmesinde gözönünde bulundurulmalıdır (Abdullah Topçu. § 76).

25. Gerekçeli karar hakkı, kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlamaktadır. Bu hak, tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarıın kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri ve demokratik bir toplumda kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması için de gereklidir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014,§§ 31, 34).

26. Mahkemelerin anılan yükümlülüğü, yargılamada ileri sürülen her türlü iddia ve savunmaya karar gerekçesinde ayrıntılı şekilde yanıt verilmesi gerektiği şeklinde anlaşılamaz (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486, 4/12/2013, § 56). Bir kararda tam olarak hangi unsurların 

bulunması gerektiği, davanın niteliğine ve koşullarına bağlıdır. Yargılama sırasında açık ve somut bir biçimde öne sürülen iddia ve savunmaların davanın sonucuna etkili olmasi, başka bir deyişle davanın sonucunu değiştirebilecek nitelikte bulunması hâlinde davayla doğrudan ilgili olan bu hususlara mahkemelerce makul bir gerekçe ile yanit verilmesi gerekir. Aksi bir tutumla mahkemenin davanın sonucuna etkili olduğunu kabul ettiği bir husus hakkında ilgili ve yeterli bir yanıt vermemesi hak ihlaline neden olabilecektir (Sencer Başat ve diğerleri, §§35, 39).

27. Bununla birlikte derece mahkemesinin aynı maddi veya hukuki olguyla ilgili olarak başka bir yargısal karardan farklı bit sonuca ulaşması hålinde bunun dayanaklarınıgerekçeli kararında göstermesi kendisinden beklenit. Anayasa'da güvenceye bağlanan tüm temel hak ve özgürlüklerin yorumunda gözetilmesi gereken temel bir ilke olarak düzenlenen hukuk devleti ilkesi, yargı organlarının aynı maddi veya hukuki olgularla ilgili olarak çelişkili kararlar vermekten mümkün olduğunca kaçınmasını gerekli kılar. Aynı maddi veya hukuki vakıalarla itgili olarak farkhı kararłar verilmesi hukuk devleti ilkesini zedeleyebiłeceği gibi kişilerin hukuka olan inancını da zayıflatabilir. Bu nedenle bir maddi veya hukuki vakia ile ilgili olarak yargısal nitelikte bir kimse fehine karar verildiği ancak yargı merciinin aynı olgu hakkında bu karardan farkh bir sonuca ulaştığı durumlarda bunun gerekçesinin belirtitmesi gerekir. Yargı merciinin bu gibi durumlarda gerekçe gösterme yükümlülüğü, kişilerin hukuka olan güvenlerinin sarsılmaması için hayati öneme sahiptir (bazı değişiklikłerle birlikte bkz.Mehmet Okyar, B. No: 2017/38342, 13/2/2020, § 29).

28. Kanun yolu incelemesi yapan mercinin yargilamayı yapan mahkemeyle aynısonuca ułaşması ve bunu aynı gerekçeyi kullianarak veya aynı atıfla kararına yansıtmasıkararın gerekçelendirilmiş olması bakımından yeterlidir (Yasemin Ekşi, § 57). Öte yandan itiraz veya temyiz incelemesi sırasında ayrı ve açık bir yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddiaların itiraz veya temyiz mercilerince cevapsız birakılmış olması gerekçeli karar hakkının iblaline neden olabilir (Caner Kandırmaz, B. No: 2013/3672, 30/12/2014, §31).

(2)İlkelerin Olaya Uygulanması
29. Sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına yönelik başvurunun reddine karar verilmesi üzerine anılan Hâkimlik kararına itiraz edilmiştir. Karşıyaka 1. Sulh Ceza Håkimliği itirazı reddetmiştir. Somut olayda itirazın reddi kararından önce Başsavcılık,kanında alkol tespit edilmediği gerekçesiyle başvurucu hakkında kovuşturma yapıłmasına yer olmadığına dair karar vermiştir. Bu karar itiraz merciinin dikkatine sunulmuştur. Diğer bir ifadeyle Başsavcılık başvurucunun alkol kullanmadığı sonucuna ulaşmasına karşın itiraz mercii aksi yönde değerlendirmelerde bulunmuştur.

30. Başsavcılık kararı itiraz merciinin bilgisine sunulmasına rağmen itirazın reddi kararını veren Karşıyaka 1. Sulh Ceza Hakimliğinin neden aksi sonuca vardığınıgerekçelendirmediği görülmektedir. Yargılama sırasında başvurucuya isnat edilen alkollüşekilde araç kullanp kullanmadığı hususunun incelenmesi gerektiği açıktır. İtiraz mercii kararın sonucunu etkileyecek nitelikte olan ve sonradan dosyaya sunulan başvurucunun alkollü araç kullanıma eylemini işlemediğine dair söz konusu kararı değerlendirmemiş ve başvurucunun bu yöndeki iddiaları hakkında ayrı ve açık bir yanıt verınemiştir. Bu nedenlerle başvurucunun gerekçeli karar hakkının ihlal edildiği sonucuna varılmıştır.

31. Açıklanan gerekçelerle Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.

2. Diğer İhlal İddiaları
32. Başvurucunun gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine karar verildiğinden sürücü belgesinin geri alınması sürecine ilişkin diğer şikâyetleri hakkında kabul edilebilirlik ve esas yönünden ayrıca bir inceleme yapılmasına gerek görülmemiştir.
B. İdari Para Cezasıa İlişkin Başvuru Yönünden 
33. Başvurucu, idari para cezası kararının iptaline ilişkin başvurusunun Hâkimlik tarafindan reddedilmesine yönelik olarak anayasal haklarımın ihlal edildiğini ileri sürmüştür.
34. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 47. maddesinin (5) numaralı fikrası ite Anayasa Mahkemesi İçtüzüğünün (İçtüzük) 64. maddesinin (1) numaralı fikrası gereği bireysel başvurunun başvuru yollarının tüketildiği, başvuru yolu öngörülmemiş ise ihlalin öğrenildiği tarihten itibaren otuz gün içinde yapılması gerekir.

35. Somut olayda, nihai kararın öğrenildiği 12/6/2018 tarihinden itibaren otuz günlük başvuru süresi geçtikten sonra 27/7/2018 tarihinde bireysel başvuruda bulunulduğu anlaşılmıştır.

36. Açıklanan gerekçelerle başvurunun diğer kabuł edilebilirlik koşulları yönünden incelenmeksizin süre aşım nedeniyle kabuł edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.
C. 6216 Sayılı Kanun'un 50. Maddesi Yönünden 
37. 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"(1) Esas inceleme sonunda. başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hálinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir ...

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarvu ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir.Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hállerde haşvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir.Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararıda açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir."
38. Başvurucu, ihlalin tespiti ile manevi tazminat ödenmesine karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

39. Anayasa Mahkemesinin Mehmet Doğan ([GK], B. No: 2014/8875, 7/6/2018)kararında ihlal sonucuna varıldığıda ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağı hususunda genel ilkeler belirlenmiştir. Anayasa Mahkemesi diğer bir kararında ise bu ilkelerle birlikte ihlal kararının yerine getirilmemesinin sonuçlarına da değinmiş ve bu durumun ihlalin devamı

anlamına geleceği gibi ilgili hakkın ikinci kez ihlal edilmesiyle sonuçlanacağına işaret etmiştir (Aligül Alkaya ve diğerleri (2), B. No: 2016/12506, 7/11/2019).
40. Bireysel başvuru kapsamında hir temel hakkın ihlal edildiğine karar veriłdiği takdirde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldınldığından söz edilebilmesi için temel kural,mümkün olduğunca eski hâle getirmenin yani ihlalden önceki duruma dönülmesinin sağlanmasıdır. Bunun için ise öncelikle ihlalin kaynağı belirlenerek devam eden ihlalin durdurulması, ihlale neden olan karar veya işlemin ve bunların yol açtığı sonuçların ortadan kaldırılması, varsa ihlalin sebep olduğu maddi ve manevi zararların giderilmesi, ayriıca bu bağlamda uygun görülen diğer tedbirlerin ahnması gerekmektedir (Mehmet Doğan, §§ 55,57).

41. İħlalin mahkeme kararından kaynaklandığıdurumlarda Anayasa Mahkemesi,6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (2) numaralı fikrası ile İçtüzük’ün 79. maddesinin (1)numaral: fikrasının (a) bendi uyarınca ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere kararın bir örneğinin ilgili mahkemeye gönderilmesine hükmeder. Anılan yasal düzenleme, usu! hukukundaki benzer hukuki kurumlardan farkl olarak ihlali ortadan kaldırmak amacıyla yeniden yargılama sonucunu doğuran ve bireysel başvuruya özgülenen bir giderim yolunu öngörmektedir. Bu nedenle Anayasa Mahkemesi tarafından ihlal kararına bağh olarak yeniden yargılama kararı verildiğinde usul hukukundaki yargilamanın yenilenmesi kurumundan farklı olarak ilgili mahkemenin yeniden yargılama sehebinin varlığını kabul hususunda herhangi bir takdir yetkisi bulunmamaktadır. Dolayısıyla böyle bir kararın kendisine ulaştığı mahkemenin yasal yükümlülüğü, ilgilinin talebini beklemeksizin Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı nedeniyle yeniden yargılama kararıvererek devam eden ihlalin sonuçlarını gidermek üzere gereken işlemleri yerine getirmektir (Mehmet Doğan, §§ 58, 59; Aligül Alkaya ve diğerleri (2), §§ 57-59, 66, 67).
42. İncelenen başvuruda itiraz mercii kovuşturmaya yer olmadığına dair kararıdeğerlendirmeden karar verdiği için gerekçeli karar hakkının ihlal edildiği sonucuna ulaşılmıştır. Dolayısıyla ihlalin kanun yolu denetimi yapan Mahkemenin kararından kaynaklandığı anlaşılmıştır.

43. Bu durumda gerekçeli karar hakkının ihlalinin sonuçlarımın ortadan kaldırılmasıiçin yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmaktadır. Yapılacak yeniden yargiłama ise bireysel başvuruya özgü düzenleme içeren 6216 sayılı Kanun'un 50.maddesinin (2) numaralı fikrasına göre ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına yöneliktir. Bu kapsamda yapılması gereken iş, yeniden yargılama kararı verilerek Anayasa Mahkemesini ihlal sonucuna ulaştıran nedenleri gideren, ihlal kararında belirtilen ilkelere uygun yeni bir karar verilmesinden ibarettir. Bu sebeple kararın bir ömeğinin ayrı ve açık yanıt verilmesini gerektiren konularda yeniden yargılama yapılmak üzere Karşıyaka 2. Sulh Ceza Hâkimliğine gönderilmesine karar verilmesi gerekmektedir.

44. fhlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılamanın yeterli bir giderim sağlayacağı anlaşıldığından tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşilmiştir.

45. Dosyadaki belgelerden tespit edilen 294,70 TL harç ve 3.600 TL vekâlet ücretinden oluşan toplam 3.894,70 TL yargilama giderinin başvurucuya Ödenmesine karar verilmesi gerekir.


VI. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. l. Gerekçelì karar hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDÍLEBİLİR OLDUĞUNA,
2. Diğer ihlal iddialarının incelenmesine GEREK BULUNMADIĞINA,
3. İdari para cezasına ilişkin ihlal iddialarının süre aşımı nedeniyle KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA,
B. Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkıkapsamındaki gerekçeli karar hakkımın İHLAL EDİLDİĞİNE,
C. Kararın bir örneğinin gerekçeli karar hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırıması için yeniden yargılama yapılması amacıyla Karşıyaka 2. Sulh Ceza Hâkimliğine (2018/888 D. İş) GÖNDERİLMESİNE,
D.Başvurucunun tazminata ilişkin taleplerinin REDDiNE,
E. 294,70 TL harç ve 3.600 TL vekâlet ücretinden oluşan toplam 3.894,70 TL yargilama giderinin başvurucuya ÖDENMESİNE,
F. Ödemenin, kararın tebliğini takiben başvurucunun Hazine ve Maliye Bakanlığına başvuru tarihinden itibaren dört ay içinde yapılmasına, ödemede gecikme olmasıhâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten ödeme tarihine kadar geçen süre için yasal FAlZ UYGULANMASINA,
G. Kararın hir örneğinin Adalet Bakanlığına GÖNDERiLMESiNE 27/1/2021tarihinde OYBiRLiGiYLE karar verildi.

Başkan Üye Üye Kadir ÖZKAYA Engin YILDIRIM Celal Müntaz AKINCI 
Üye Rıdvan GÜLEÇ
Üye Basri BAGCI