Maluliyet ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği
YÖNETMELİKLER | 2021-09-28

28 Eylül 2021 SALI
Resmî Gazete
Sayı : 31612
YÖNETMELİK
Sosyal Güvenlik Kurumundan:
MALULİYET VE
ÇALIŞMA GÜCÜ KAYBI TESPİTİ
İŞLEMLERİ
YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam,
Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmeliğin amacı,
31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık
Sigortası Kanununa göre sigortalı sayılanların maluliyet, çalışma gücü
kaybı ve erken yaşlanma durumları ile bunların bakmakla yükümlü oldukları
veya hak sahibi çocuklarının maluliyet ve başka birinin sürekli bakımına
muhtaç derecede ağır engellilik durumlarının tespitine ve bu tespitlerde
esas alınacak sağlık kurulu raporlarına ilişkin usul ve esasları
düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik; Sosyal
Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun;
a) 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve
(b) bentleri kapsamındaki
sigortalıların hangi hallerde ağır düzeyde çalışma gücünü kaybettiğine,
b) 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi
kapsamındaki sigortalıların hangi hallerde çalışma gücünü ağır düzeyde veya
vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiğine ve
vazifelerini yapamayacak derecede hastalığa uğrayanlardan personel
kanunlarına tabi olanların hastalıklarının kanunlarında tayin edilen
sürelerden fazla devam ettiği, olmayanların ise hastalık sebebiyle malul
sayılmalarına esas alınacak hastalık süreleri hakkında kendi özel kanunları
yürürlüğe girinceye kadar 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları
Kanununun hastalık iznine ilişkin hükümleri uygulanmak suretiyle bu
süreleri doldurduğuna,
c) 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve
(c) bentleri kapsamındaki
sigortalılar ile 60 ıncı maddesi kapsamındaki genel sağlık sigortalılarının
hak sahibi veya bakmakla yükümlü oldukları çocuklarının hangi hallerde
çalışma gücünü ağır düzeyde kaybettiğine,
ç) 28 inci maddesinin beşinci fıkrası ve geçici 4
üncü maddesinin altıncı fıkrasına göre yaşlılık sigortası kapsamında,
sigortalıların hangi hallerde çalışma gücünü orta veya hafif düzeyde
kaybettiğine,
d) 28 inci maddesinin yedinci fıkrasına göre
yaşlılık sigortası kapsamında, sigortalıların hangi hallerde erken
yaşlanmış olacaklarının tespitine,
e) 28 inci maddesinin sekizinci fıkrasına göre
yaşlılık sigortası kapsamında kadın sigortalı çocuğunun, hangi hallerde
başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede ağır engelli
sayılacaklarının tespitine,
f) Maluliyet, çalışma gücü kaybı, erken yaşlanma ve
başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede ağır engellilik tespitinde
esas alınacak sağlık kurulu raporlarının düzenlenmesine,
g) Malullük veya yaşlılık aylığı bağlanmış
sigortalılar ile malul sayılan veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç
derecede ağır engelli sigortalı çocuğunun kontrol muayenelerine,
ilişkin usul ve esasları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 –
(1) Bu Yönetmelik, 31/5/2006
tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası
Kanununun 25 inci, 28 inci, 47 nci, 94 üncü, 95 inci ve geçici 4 üncü
maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 –
(1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Ağır düzeyde çalışma gücü kaybı: Bu Yönetmeliğe
göre çalışma gücünün en az %60’ının kaybedilmesini,
b) Bakanlık: Çalışma ve Sosyal Güvenlik
Bakanlığını,
c) Bakmakla yükümlü olunan çocuk: Kanunun 3 üncü
maddesinin birinci fıkrasının (10) numaralı bendinde belirtilen çocuğu,
ç) Balthazard formülü: Birden fazla iş kazası veya
meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik dereceleri veya birden fazla
engellilik derecelerinin birleştirilmesinde kullanılan hesaplama şeklini,
d) Başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede
ağır engelli çocuk: 20/2/2019 tarihli ve 30692 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında
Yönetmelikte tanımlanan “Çok ileri düzeyde ÖGV”, “Belirgin ÖGV” ve “Özel
koşul gereksinimi var (ÖKGV)” ile 20/2/2019 tarihli ve 30692 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında
Yönetmelikte tanımlanan “Tam bağımlı engelli birey” durumunu,
e) Hafif düzeyde çalışma gücü kaybı: Bu Yönetmeliğe
göre çalışma gücünün en az %40-49 arasında kaybedilmesini,
f) Hak sahibi çocuk: Sigortalının veya sürekli iş
göremezlik geliri ile malullük, vazife malullüğü veya yaşlılık aylığı
almakta olanların ölümü halinde, gelir veya aylık bağlanmasına veya toptan
ödeme yapılmasına hak kazanan çocuğu,
g) Hastalık listesi: Çalışma gücünün hangi düzeyde
kaybedildiğinin tespitine esas Ek-1’de yer alan listeyi,
ğ) Kanun: 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal
Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununu,
h) Kontrol muayenesi: Kanunun 94 üncü maddesinde
belirtilen hallerde istenilen muayeneyi,
ı) Kurum: Sosyal Güvenlik Kurumunu,
i) Kurum Sağlık Kurulu: Çalışma gücü kaybını,
vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücü kaybını, erken
yaşlanma halini ve kadın sigortalı çocuğunun başka birinin sürekli bakımına
muhtaç derecede ağır engelli olup olmadığını belirlemeye yetkili
hekimlerden ve/veya diş hekimlerinden oluşan kurulları,
j) Maluliyet: Çalışma gücünü ağır düzeyde veya iş
kazası ya da meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az
%60’ını, Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi
kapsamındaki sigortalılar için vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte
kazanma gücünü kaybetme veya vazifelerini yapamayacak derecede hastalığa
uğrayanlardan personel kanunlarına tabi olanların hastalıklarının
kanunlarında tayin edilen sürelerden fazla devam ettiği, olmayanların ise
hastalık sebebiyle malul sayılmalarına esas alınacak hastalık süreleri
hakkında kendi özel kanunları yürürlüğe girinceye kadar Devlet Memurları
Kanununun hastalık iznine ilişkin hükümleri uygulanmak suretiyle bu
süreleri doldurma hallerini,
k) Orta düzeyde çalışma gücü kaybı: Bu Yönetmeliğe
göre çalışma gücünün en az %50-59 arasında kaybedilmesini,
l) Sağlık kurulu raporu: Kurumca yetkilendirilmiş
sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca düzenlenen sağlık kurulu
raporlarını,
m) Sigortalı: Kısa ve/veya uzun vadeli sigorta
kolları bakımından adına prim ödenmesi gereken veya kendi adına prim
ödemesi gereken kişiyi,
n) Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu: Kanunun 58
inci maddesinde belirtilen kurulu,
o) Vazife malullüğü: Kanunun 47 nci maddesinde
tarif edilen vazife ve/veya harp malullüğü hallerini,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Malullük ve
Çalışma Gücü Kaybı Oran Tespiti
Sigortalının
ağır düzeyde çalışma gücü kaybı tespiti
MADDE 5 –
(1) Sigortalının çalışma gücünü
ağır düzeyde kaybedip kaybetmediğinin tespitinde hastalık listesi esas
alınır.
(2) Sigortalılık süresi içinde;
a) Hastalık listesinde belirtilen hastalıkların
meydana geldiği,
b) Eski ve çalışmaya engel olmayan bir hastalığın,
hastalık listesinde belirtilen seviyelere yükseldiği,
c) Çalışma gücünü ağır düzeyde kaybetmiş haliyle
ilk defa sigortalı olarak çalışmaya başladığı ancak daha sonra ortaya çıkan
farklı bir hastalık nedeniyle çalışma gücünü ağır düzeyde kaybettiği,
ç) Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c)
bendi kapsamındaki sigortalının vazifesini yapamayacak şekilde meslekte
kazanma gücünü kaybettiği veya vazifesini yapamayacak derecede hastalığa
uğrayanlardan personel kanunlarına tabi olanların hastalıklarının
kanunlarında tayin edilen sürelerden fazla devam ettiği, olmayanların ise
hastalık sebebiyle malul sayılmasına esas alınacak hastalık süreleri hakkında
kendi özel kanunları yürürlüğe girinceye kadar 657 sayılı Devlet Memurları
Kanununun hastalık iznine ilişkin hükümleri uygulanmak suretiyle bu
süreleri doldurduğu,
Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı
malul sayılır.
(3) Sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı
tarihten önce sigortalının çalışma gücünü ağır düzeyde veya vazifesini
yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği önceden veya
sonradan tespit edilirse, sigortalı bu hastalık veya engeli sebebiyle
malullük aylığından yararlanamaz.
(4) Sağlık kurulu raporlarında birden fazla
hastalık mevcut ise değerlendirmede en ağır sekel bulgu dikkate alınır ve
Balthazard formülü uygulanmaz.
(5) Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının
(c) bendi kapsamındaki sigortalıların maluliyet kararlarında;
a) Türk Silahlı Kuvvetleri bünyesinde çalışan
askeri ve sivil personel ile askerlik görevi yükümlüleri için, 31/10/2016
tarihli ve 2016/9431 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan
Türk Silahlı Kuvvetleri, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik
Komutanlığı Sağlık Yeteneği Yönetmeliği,
b) İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü
bünyesinde çalışan personel için, 3/1/2018 tarihli ve 30290 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Emniyet Teşkilatı Sağlık Şartları Yönetmeliği,
c) 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair
Kanun kapsamında çalışan ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi
koruma güvenlik görevlileri için belirlenen 26/6/2021 tarihli ve 31523
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özel Güvenlik Görevlileri Sağlık Şartları
Yönetmeliği,
hükümleri gözetilerek Kurum Sağlık Kurulunca karar
verilir.
(6) Vazife malullüğü halinde ise maluliyet
derecelerine, 13/7/1953 tarihli ve 4/1053 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile
yürürlüğe konulan Vazife Malullüklerinin Nevileri ile Dereceleri Hakkında
Nizamname hükümleri esas alınarak Kurum Sağlık Kurulunca karar verilir.
Orta ve
hafif düzeyde çalışma gücü kaybı oranı tespiti
MADDE 6 –
(1) Kanunun 28 inci maddesinin
beşinci fıkrası ile geçici 4 üncü maddesinin altıncı fıkrasının (a) bendinde
belirtilen orta ve (b) bendinde belirtilen hafif düzeyde çalışma gücü
kaybının tespitinde hastalık listesi esas alınır.
(2) Sağlık kurulu raporlarında birden fazla
hastalık mevcut ise en ağır sekel bulgu dikkate alınır ve Balthazard
formülü uygulanmaz.
Sigortalı
çocuğunun maluliyet tespiti
MADDE 7 –
(1) Sigortalının, çalışma gücünü
ağır düzeyde kaybettiği tespit edilen hak sahibi veya bakmakla yükümlü
olduğu çocuğu malul sayılır. Bu tespitlerde hastalık listesi esas alınır.
Erken
yaşlanma tespiti
MADDE 8 –
(1) Yaşlılık aylığı bağlanması
için Kanunda öngörülen yaş şartı dışındaki diğer şartları taşıyan ve 55
yaşını dolduran sigortalılardan; dikkat, algı, bellek, kavrama ve soyutlama
gibi işlevlerin kaybı olan bilişsel yaşlanma ile fizyolojik ve psikolojik
yaşlanma hali tayin ve tespit edilenler, erken yaşlanmış sayılır.
(2) Bu tespitlerde; nöroloji, psikiyatri, fiziksel
tıp ve rehabilitasyon, iç hastalıkları, göğüs hastalıkları ve kardiyoloji
başta olmak üzere ilgili branşlarca düzenlenen sağlık kurulu raporları esas
alınır.
Kadın
sigortalı çocuğunun ağır engellilik tespiti
MADDE 9 –
(1) Kadın sigortalının başka
birinin sürekli bakımına muhtaç derecede ağır engelli çocuğunun tespitinde,
Çocuklar İçin Özel Gereksinim Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ile
Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik esas alınır.
Başka
birinin sürekli bakımına muhtaç olma halleri
MADDE 10
– (1) Sigortalıların başka birinin
sürekli bakımına muhtaç olduğu durumlar aşağıda belirtilmiştir:
a) Kuadripleji, parapleji, dipleji ve sigortalının
yaşamını kendi başına yürütmesine engel hemipleji veya merkezi sinir
sisteminin sfinkter bozuklukları ile birlikte olan diğer hastalıklar.
b) Süreli veya sürekli ruh sağlığı ve hastalıkları
kliniğinde kalmayı gerektiren ve tedavi edilemeyen psikotik hastalıklar.
c) İki gözde de yüzde yüz (tam) görme kaybı.
ç) İki elin
kaybı veya yok hükmünde olması.
d) Bir kolun omuzdan ve bir bacağın kalçadan kaybı
veya yok hükmünde olması.
e) Her iki bacağın alttan en az 1/3’ünün kaybı veya
yok hükmünde olması.
f) Tedavisi olanaksız bir hastalıktan ileri gelen
ağır beslenme bozuklukları ve kaşeksiler.
g) Solunum yetmezliği nedeniyle yardımcı solunum
cihazlarının sürekli kullanılması.
ğ) Giyinme,
beslenme, fonksiyonel mobilite, bağırsak ve mesane bakımı, kişisel hijyen
ve tuvalet ihtiyaçları gibi günlük yaşam aktivitelerinin sağlanamaması.
h) Bu maddede tespit edilen durumlar dışında
kaldığı halde tedavi edilemeyen ve başka birinin sürekli bakımına muhtaç
duruma gelinmesine sebep olan sekeller ve ağır hastalıklar.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Ortak Hükümler
Sağlık
kurulu raporu düzenlemeye yetkili sağlık hizmeti sunucuları
MADDE 11
– (1) Çalışma gücü kaybı ile kadın
sigortalının başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede ağır engelli
çocuğunun tespitinde esas alınacak sağlık kurulu raporlarını düzenlemeye;
a) Sağlık Bakanlığı tarafından sağlık kurulu
raporlarını düzenlemeye yetkilendirilmiş devlet hastaneleri ile eğitim ve
araştırma hastaneleri,
b) Devlet üniversite hastaneleri,
c) Belgelenmesi kaydıyla, (a) ve (b) bentlerinde
belirtilen hastaneler dışında kalan yataklı sağlık hizmeti sunucularının
yoğun bakımında tedavisi devam eden ve başka bir hastaneye nakli hayati
risk taşıyanlar için yatmakta olduğu hastaneler,
yetkilidir.
(2) Türkiye ile sosyal güvenlik sözleşmesi bulunan
ülkelerde çalışan müşterek sigortalının veya çocuğunun sözleşme hükümlerine
göre maluliyet tespitlerinde, sosyal güvenlik sözleşmesi yapılan ilgili
ülkenin sigorta kurumunun gönderdiği raporlar değerlendirmeye alınır.
Sağlık
kurulu raporları
MADDE 12
– (1) Birden fazla uzmanlık dalını
ilgilendiren hastalık durumlarının tespitinde kurul, kurul başkanı ve
aşağıdaki branşlardaki uzman hekimler olmak üzere en az yedi daimi üyeden
oluşur:
a) İç hastalıkları uzmanı.
b) Göz hastalıkları uzmanı.
c) Kulak burun boğaz hastalıkları uzmanı.
ç) Genel cerrahi uzmanı.
d) Nöroloji uzmanı.
e) Ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı.
(2) Değerlendirilecek hastalık, bu uzmanlık
dallarının dışında ise ilgili dal uzmanının da kurulda bulunması şarttır.
Kurulda bulunan hekimler birbirlerinin yerine karar veremezler.
(3) Rapor vermeye yetkili sağlık kurum ve
kuruluşlarında, fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanı bulunması halinde, bu
uzmanın kurulda yer alması zorunludur. Bulunmaması durumunda varsa ortopedi
ve travmatoloji uzmanı kurula katılır.
(4) Tek bir uzmanlık dalını ilgilendiren hastalık
durumlarının tespitinde kurul, ilgili uzmanlık dalından üç uzman hekimin
katılımıyla oluşturulabilir.
(5) Sağlık hizmeti sunucularınca, Sağlık Bakanlığınca
belirlenen maluliyet ve çalışma gücü kaybına esas sağlık kurulu raporu
formatına uygun olarak düzenlenen raporlar, Kurum Sağlık Kurulunca
değerlendirilir.
(6) Sağlık kurulu raporunun tıbbi değerlendirme
bölümlerinde;
a) Kimlik tespitiyle muayene yapılarak, çalışma
gücü kaybı tespit talebine esas hastalıkların, ilgili branşlarca mevcut
klinik durumunu açıklayan ayrıntılı muayenesi sonucu; ayrıntılı muayene
bulguları, dayanağı tetkikler ve sonuçlar sağlık kurulu raporuna yazılır.
Tetkik raporlarının aslı ya da onaylı nüshası eklenir.
b) Muayeneye ilişkin test ve tetkik belgelerinde
sigortalının adı, soyadı ve tetkik tarihi yazılır.
c) Tıbbi terimler kısaltılmaksızın yazılır.
ç) Mevcut hastalıklara ilişkin tetkikler,
epikrizler, ameliyat notları, patoloji raporları ve benzeri belgelerin aslı
veya onaylı nüshası eklenir.
d) Sağlık kurulu raporları bilgisayar ortamında
düzenlenerek sağlık kuruluna katılan hekimler tarafından imzalanır.
e) Kurum sevkine istinaden düzenlenen sağlık kurulu
raporları yalnızca durum bildirir nitelikte olduğundan, raporların karar
hanesinde çalışma gücü kayıp oranı/engellilik oranı belirtilmeden “Sosyal
Güvenlik Kurumunca belirlenecektir.” ibaresi yazılır.
(7) Bu maddede belirtilen hususların eksikliği veya
yetersizliği durumunda sağlık kurulu raporunun verilecek karara esas teşkil
edip etmeyeceği konusunda Kurum Sağlık Kurulu yetkilidir.
(8) Kurum, sağlık kurulu raporlarını elektronik
ortamda istemeye yetkilidir.
(9) Sağlık hizmeti sunucusu tarafından düzenlenen
sağlık kurulu raporunda çalışma gücü kaybı veya engel oranı belirtilmiş ise
bu oran, Kurum Sağlık Kurulu ve Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu
kararlarında bağlayıcı değildir.
(10) Sosyal güvenlik sözleşmesi yapılan ülkelerde
11 inci maddenin ikinci fıkrasına göre düzenlenmiş raporlarda bu maddenin
yedinci fıkrası haricinde fıkralarında yer alan şartlar aranmaz.
Usulüne
uygun düzenlenmeyen raporlar
MADDE 13
– (1) Usulüne uygun
düzenlenmediği, tıbbi bilgilerin eksik veya yetersiz olduğu tespit edilen sağlık
kurulu raporları, 12 nci maddeye göre yeniden düzenlenmek üzere ilgili
sağlık hizmeti sunucusuna iade edilir.
Ek rapor
düzenlenmesi
MADDE 14
– (1) Sağlık kurulu raporunun
Kurum Sağlık Kurulunca değerlendirilmesi sonucunda gerekli görülmesi
halinde; ilgilinin aynı ya da farklı sağlık hizmeti sunucusu tarafından
yeniden muayenesiyle düzenlenecek sağlık kurulu raporu istenir.
Kontrol
muayenesi ve değerlendirme
MADDE 15
– (1) Kanunun; 25 inci maddesinin birinci fıkrasına göre
malul sayılanlar ile 28 inci maddesinin beşinci veya geçici 4 üncü
maddesinin altıncı fıkralarına göre çalışma gücü kaybı oranı ve 28 inci
maddenin sekizinci fıkrasına göre ağır engellilik tespiti yapılanlar;
a) Kurumca yürütülen soruşturma nedeniyle,
b) Maluliyete ilişkin Kurumca verilen karar gereği,
c) Malullük, vazife malullüğü aylığı bağlanmış
sigortalıların, malullük durumlarında artma veya başka birinin sürekli
bakımına muhtaç olduklarına ilişkin talepleri halinde,
ç) İhbar ve şikayet halinde,
kontrol muayenesine tabi tutulabilir.
(2) Kontrol muayenesine ilişkin değerlendirme Kurum
Sağlık Kurulunca yapılır.
(3) Kontrol muayenesine istinaden yapılan
değerlendirme sonucu gerekli görülen hallerde yeniden kontrol muayenesi
istenebilir.
(4) Kontrol muayenesi değerlendirmeleri ilk maluliyet
kararına esas mevzuat hükümleri çerçevesinde yapılır.
(5) Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca kontrol
muayenesi kararı verilmesi halinde bu kontrol muayenesine ilişkin
değerlendirme Kurum Sağlık Kurulunca yapılır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son
Hükümler
Kurum
Sağlık Kurulu kararlarına itiraz
MADDE 16
– (1) Kurum Sağlık Kurulunca
verilen kararlara yapılan itirazlar, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca
değerlendirilir.
Sosyal
Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararları
MADDE 17
– (1) Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık
Kurulu tarafından verilen kararlar Kurum Sağlık Kurullarını bağlar.
Hastalık
listesinin yenilenmesi
MADDE 18
– (1) Hastalık listesinde bulunan
tıbbi kriterler Kurumca en geç 3 yılda bir değerlendirilir.
Atıflar
MADDE 19
– (1) 11/10/2008 tarihli ve 27021
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü
Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği ile 20 nci madde ile yürürlükten
kaldırılan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğinde; çalışma gücü kaybı,
vazife malullüğü, harp malullüğü ile erken yaşlanma durumlarının tespiti
hükümlerine yapılan atıflar bu Yönetmelik hükümlerine yapılmış sayılır.
Yürürlükten
kaldırılan yönetmelik
MADDE 20
– (1) 3/8/2013 tarihli ve 28727
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği
yürürlükten kaldırılmıştır.
Geçiş
hükmü
GEÇİCİ
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin
yürürlüğe girdiği tarihten önce maluliyet, çalışma gücü kaybı veya erken yaşlanma
durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ile bunların hak sahibi
veya bakmakla yükümlü olduğu çocukları için, yürürlükten kaldırılan ilgili
sosyal güvenlik mevzuatının Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.
Yürürlük
MADDE 21
– (1) Bu Yönetmelik yayımı
tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 22
– (1) Bu Yönetmelik hükümlerini
Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanı yürütür.
Ekleri için tıklayınız