Yargıtay 8. Hukuk Dairesine Ait Karar
YARGITAY KARARI | 2021-10-13

13 Ekim 2021 ÇARŞAMBA 
Resmî Gazete 
Sayı : 31627
YARGITAY KARARI 
Yargıtay 8. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2021/2238KARAR NO : 2021/5402
TÜRK MİLLETİ ADINA YARGITAY İLAMI 
İNÇELENEN KARARIN 
MAHKEMESİ; Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ: 24.04.2019NUMARASI : 2018/43-2019/260DAVACI : Alp Apartmanu Yönetimi DAVALI : Gülay Yetkin DAVA TÜRÜ: Ecrimisil 
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekilince kanun yararına bozma talebi üzerine Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü tarafından kanun yararına temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği dūşūnüldü.
KARAR 
Davacı vekili, davalının davacıya ait apartmanda kalorifer ateşcisi olarak çalıştığınıi,15.05.2017 tarihinde iş akdinin sona erdiğini, davalının çalıştığı sürece apartmana ait dairede ücretsiz oturduğunu davalının iş akdi sona erdiği halde taşınmazı 23.12,2017 tarihinde tahliye ettiğini, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla loo0 TL ecrimisilin davalıdan alınarak davaciya õdenmesini talep etmiştir.

Davali; beyanda bulunmamuştır.
Mahkemece;davanın kabulü ile 3.633,33 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kesin olacak biçimde karar verilmiş olup davalı vekilince kanun yararına bozma talebi üzerine Adalet BakanlığıHukuk İşleri Genel Müdürlüğü tarafindan kanun yararına temyiz edilmiştir.

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.
1.Dosya kapsamı incelendiğinde;Mahkemece24.04.2019 tarihinde davanin 3633,33TL olarak kabulūne kesin olarak karar verilmişse de6100 sayılı HMK'nin Geçici 3, maddesi yollaması ile HMK'nin 361-362. maddeleri (1086 sayıl HUMK'un 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427. maddesi) uyarınca karar tarihi olan 2019yılında temyiz kesinliksınırı 3200 TL olup mahkemece hükmedilen 3633,33 TL kesinlik sınırı altında değildir. Bu nedenle mahkemece kesin olarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Buna ek olarak mahkemece karardan sonra davalıya karar tebliği yapılmamışolup davali tarafindan 20.12.2017 taribli vekalete istinaden 28.05,2019 tarihinde dosyaya vekil tayin edilmiştir. 11.06.2019 havale tarihli dilekçe ile davalı vekili tarafindan kanun yararına bozma talep dilekçesi sunulmuş olup gerekçeli karar ise ancak davalı vekiline 03.12.2019 tarihinde e tebligat ile tebliğ edilmiştir. Görüldüğü üzere mahkemenin karan kesin olmadığı gibi davalı / vekiline kanun yararına bozma talep dilekçesinden önce usulüne uygun karar tebliği yapılmadığından ve ancak kesinleşmiş kararlara karşı kanun yararına bozma talep edilebileceğinden Dairemizce davaltvekilinin 11.06.2019 havale tarihli kamun yararına bozma talep dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak değerlendirilmesine karar verilmiştir.

2.Taraflara hukuki dinlenilme hakkının verilmesi Anayasal bir haktır. Anayasamızın 36, maddesine göre teminat altına alınan iddia ve savunma hakkı ile adil yargılanma hakkı,

hukuki dinlenme hakkını da içermektedir. Yine İnsan Hakları Avrupa Sõzleşmesinde de hukuki dinlenilme hakkı adil yargılanma hakkı içerişinde teminat altına alınmıştır. 6100sayılı HMK'nin 27. maddesi hükmüne göre, “davanın taraflari, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yárgılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmaşıni, açıklama ve ispat hakkını,Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarakgerekçelendirilmesini, içerir."Yine HMK'nin 118-186maddeleri arasında yazılıyargılamanın tamamını ne şekilde yapılması gerektiğiaçıklanmıştir. Kanun'un 184.maddesinde “Hakim, tarafların iddia ve savunmalariyla toplanan delilleri inceledikten sonra duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir Mahkemece tahkikatın tümü hakkıdaki açıklamalarından sotra tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder" hükmü ve aynıKanun'un 186. maddesinde "Mahkeme tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla 2tarafi davet eder , Taraflara çikartılaçak olan davetiyede belirlenen gün ve saatte mahkemede hazırbulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceğihususu bildirilir. Sözlüyargılamada mahkeme taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir." hükmüdüzenlenmiştir.
Somut olaya gelince; 30.01.2018 tarihti dava dilekçesinde davalı adresi olarak Akçakoca Mah. Çamlık Sok. No:8 Çeti Mevkii, Menteşe/Muğla” gösterilmiş olup mahkemece bu adrese yapılan dava dilekçesi tebliğmazbatasının davalının adreste tanınmadığından bahişle iade edildiği, bunun üzerine davaçı vekilince 08.03.2018 tarihinde davalının MERNiS adresine dava dilekçesinin tebliğinin talep edildiğitespit edilmiştir.Mahkemece bu defa dava konusu taşınmaz olan “Cemil Şerif Baydur Sok. Emirbeyazit Mah.No: 10 Îç kapı 10 Merkez/Muğla" adrese dava dilekçesi tebliğe çıkarılmışançak 23.03,2018tarihinde davalının adreste bulunmadiğı, ismen tarınmadığının bildirilmesi üzerine tebliğmazbatası iade edilmiştir. Bunun üzerine Mahkemece aynı adrese MERNisserhli olarak dava dilekçesi tebliğe çikarılmış ve dilekçenin 06.04.2018 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği tespit edilmiştir. Dosya kapsamında sonra yapıtan tebligatlar da bu son adrese Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir.Davalı vekilinin kanun yararına bozma talepli 11.06.2019havale tarihli dilekçesine ek olarak dosyaya sunduğu 24.05.2019 tarihinde İę İşleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden ıslak imzalı olarak aldığı adres bilgileri raporunda davalının 21.12.2017tarihinde MERNİS adresini Akçakoca Mah. Çalık Sok No: 8 Íç kapı No:1 Menteşe/Muğla"adresine taşıdığı anlaşılmıştır. Görüldüğü üzere dava açılmadan Önce davalı MERNİS adresini bu adrese taşımış olup dosya kapsamında MERNis adresi kabul edilerek“Cemil Şerif Baydur Sok . Emirbeyazıt Mah. No: 10 İç kapı 10 Merkez/Muğla" adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesinegöre dava dilekçesi tebliğidoğru görülmemiştir. O halde Mahkemece az yukarıda da açıklandığı üzere hukuki dinlenilme hakkı gereği davaltya dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğinin sağlanarak iddia ve savunmalar çerçevesinde bir karar verilmesi gerekmektedir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/ΠI-1,2,3ve 4.bentlerigereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, dosyanın yerel mahkemeye, kararın bir örneğinin iseAdalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmesine, 23.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.