Yargıtay 9. Hukuk Dairesine Ait Karar
YARGITAY KARARI | 2026-06-09

9 Haziran 2026 SALI 
Resmî Gazete 
Sayı : 33275
YARGITAY KARARI 
Yargitay 9. Hukuk Dairesinden:
TÜRK MİLLET İADINA YARGITAYÍLAMI 
Esas No : 2025/9525Karar No : 2026/757
İNCELENEN KARARIN 

MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 31. İş Mahkemesi 
TARİHİ: 05.03.2025
SAYISI : 2024/155 E.,-2025/102 K.
DAVACI :
DAVALI :
DAVA TARÍHİ: 26.08.2022

İlk Derece Mahkemesince kesin olarak verilen kararın kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiş olmakla; Tetkik Håkimi tarafindan hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA 
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı nezdinde, 27.02.2017-09.04.2018,16.08.2019-25.08.2020 ve 24:11.2021-31.01.2022 tarihleri arasında çalıştığıní, iş sõzleşmesinin davalıişveren tarafindan haksız olarak feshedildiğini, müvekkilinin haftanın 6 günü günlük 12 saat çahştığını,ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştiğıni, son 6 aylk çahşmasında hafta sonu izinlerini de kullanmadığını, müvekkilinin hiç izin kullanmadığını belirterek ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllik ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP 
Daval vekili cevap dilekçesinde; davacınin müvekkili Sirkette, 27.02.2017-09.04.2018,16.08.2019-25.08.2020 ile 24.11.2021-31.01.2022 tarihleri arasında olmak üzere birden fazla dönemde çalıştığını, davacının iddia ettiği gibi işyerinde güveni kötüye kullanarak haksız menfaat sağlamak suretiyle hareket ettiği anlaşılınca istifa ederek işten aynldığından işten çıkışının istifa nedeniyle yapıldığıi, davacının haftada 6 gün çalıştığını, 3 gün 11.00-21.00 arası ve 3 gün de 14.00-22.00 saatleri arasında olacak şekilde çalıştığıni, davacının her ulusal bayram ve genel tatil gûnlerinde çalışmadığını,işyerinde dönüşümlü olarak çalışma yapıldığıni, dönüşümlü olarak denk geldiğinde de ücretinin kendisine ödendiğini, davacının yıllık ücretli izin alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI 
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davałının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğine ilişkin dosyada herhangi bir delil olmadıği, istifa dilekçesi sunulmadığı,

davacının iş sözleşmesinin işveren tarafindan haklı sebep bildirmeden feshedildiği, hafta tatili alacağının ispatlanamadığı, ulusal bayram ve genel tatil günleri alacaklarının tahakkuk edilerek ödendiği, davacının 2 tam yılhk çalışması karşıhığında 24 gün yıllık ücretli izin hakkı kazandığı, yıllık izinlerin kullandırıldığıve davacıin bakiye yıllık izin alacağının bułunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. KANUN YARARINA TEMYİZ 
A. Kanun Yararına Temyiz Sebepleri 
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına yönelik Adalet Bakanlığı kanun yararına temyiz isteminde; davacının hizmete esas süresi karşıliğında toplam 28 gün ücretli izin hakkının bulunduğu, davacının yıllık iznini kullandığı döneme denk gelen hafta tatili günlerinin izin süresinden sayılmayacaği, buna göre davacının hafta tatiline denk gelmesi sebebiyle kullanmadığı yıllık izninin bulunduğu, is sözleşmesinin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanıp da kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücretin davahı tarafça ödenmesi gerektiği dikkate alnarak karar verilmesi gerekirken yazıh gerekçeyle talebin reddine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe 
Uyuşmazlik, davacinın yıllīk ücretli izin alacağıın bulunup bulunmadığı noktasındadır.
4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi hàlinde, işçiye kullandınlmayan yillik ücretli izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştiır. Yıllık izin hakkıın ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yılhk ücreti izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandınldığını imzah izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yüküüzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

İzin üereti hesabında, 4857 sayılı Kanun'un 56/5 hükmünde yer alan “Yıllk ücretli izin günlerinin hesabında izin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günlerí izin süresinden sayılmaz" hükmünün dikkate alinması gereklidir.

Somut uyuşmazhkta, davacının davalı işyerindeki çalşma süresine göre toplam 28 gün yıllik ücretli izin hakkının bulunduğu, dosya kapsamında bulunan yıllk izin belgelerine göre 12.03.2018-26.03.2018 ve 01,06.2020-15.06.2020 tarihleri arasında toplam 28 gün yillik ücretli izin kullandıği, ancak bu tariħler arasında toplamda 4 hafta tatili günü bulunduğu, buna göre davacının kullanmadığı 4 günlük yıllk ücretli izin hakkının bulunduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca bakiye 4günlük yıllık ücretli izin alacağının bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

Kanun yararma temyiz isteminin yukarıda açıklanan sebeplerle kabulü ile ilk Derece Mahkemesince verilen kararın kanun yärarına bozulmast gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
V. KARAR 
Açıklanan sebeplerle;
Adalet Bakanlığının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'un 363/1 hükmüne dayalı kanun yararna temyiz isteminin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere aynı Kanun'un 363/2 hükmügereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA,
Dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına gönderilmesine,
03.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.