Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumunca 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna Göre Kullanılacak Yetkilere İlişkin Yönetmelik
YÖNETMELİKLER | 2020-07-30

30 Temmuz 2020 PERŞEMBE
Resmî Gazete
Sayı : 31201
YÖNETMELİK
Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumundan:
TARIM VE KIRSAL
KALKINMAYI DESTEKLEME KURUMUNCA 6183 SAYILI
AMME ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ HAKKINDA KANUNA
GÖRE
KULLANILACAK YETKİLERE İLİŞKİN YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmeliğin amacı;
21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında
Kanunda belirtilen ve Hazine ve Maliye Bakanlığı ile diğer kamu kurum ve
kuruluşları ve mercilerce kullanılan yetkilerin, süresi içinde ödenmeyen
alacakların korunmasında, takip ve tahsilinde Tarım ve Kırsal Kalkınmayı
Destekleme Kurumunca kullanılmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik; 6183 sayılı
Kanunda belirtilen ve Kanunun verdiği yetkilerin Tarım ve Kırsal Kalkınmayı
Destekleme Kurumunca kullanılmasına ilişkin usul ve esasları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 –
(1) Bu Yönetmelik; 21/7/1953
tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında 4 üncü
maddesi ve 4/5/2007 tarihli ve 5648 sayılı Tarım ve Kırsal Kalkınmayı
Destekleme Hizmetleri Hakkında Kanunun 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası
hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 –
(1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Alacak: Kurumun sözleşmeden kaynaklanan
alacaklarını ve bu alacaklardan doğan diğer alacaklarını,
b) Başkan: Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme
Kurumu Başkanını,
c) Borçlu: Kuruma borcu olan gerçek ve tüzel
kişileri ve bunların kanuni temsilcileri veya mirasçıları, kefili, yabancı
şahıs ve kurumlar temsilcilerini,
ç) Faydalanıcı: Proje başvurusu kabul edilen ve
sözleşmesi imzalanan başvuru sahibini,
d) İl Koordinatörlüğü: Kurumun, illerde kurulan
taşra teşkilatını,
e) İl Koordinatörü: Kurumun taşra teşkilatının en
üst düzey yöneticisini,
f) Kanun: 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunu,
g) Kurum: Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme
Kurumunu,
ğ) Sözleşme: Faydalanıcı ile Kurum arasında yapılan
hibe sözleşmesini,
h) Tahsil ünitesi: Kurum alacaklarının takip ve
tahsil işlemlerini yürütmekle görevli birimini,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Kurum Alacaklarının Korunmasına İlişkin Yetkiler
Teminat
isteme
MADDE 5 – (1) Tahsil ünitesi alacağın teminatını teşkil
etmek üzere, Kanunun 10 uncu maddesinde sayılan her türlü teminatı
alabilir.
(2) Türkiye’de ikametgâhı bulunmayan borçlunun
durumu, alacağın tahsilinin tehlikede olduğunu gösteriyorsa tahsil ünitesi
kendisinden teminat isteyebilir.
(3) Gösterilen teminatın tahsil ünitesi tarafından
yeterli ve uygun bulunmaması, sonradan kısmen ya da tamamen değerini
kaybetmesi veya borç miktarının artması halinde, borçludan teminatını
tamamlaması veya yerine başka bir teminat göstermesi istenir. Tahsil
ünitesinin uygun görmesi halinde borçlu verdiği teminatı kısmen veya
tamamen aynı değerde diğer bir teminatla değiştirebilir.
Şahsi
kefalet
MADDE 6 – (1) Alacakların tahsili ile ilgili olarak Kanunun
10 uncu maddesinde belirtilen teminatı sağlayamayan borçluların muteber bir
şahsı müteselsil kefil veya müşterek müteselsil borçlu olarak göstermesi
halinde, şahsi kefaleti veya gösterilen şahsı kabul edip etmemeye tahsil
ünitesi yetkilidir.
(2) Kefalet, noterden onaylı sözleşme ile tesis
olur.
İhtiyati
haciz
MADDE 7 – (1) İhtiyati haciz, Kanunun 13 üncü maddesinde
belirtilen sebeplerin bulunması hâlinde, hiçbir süreye bağlı kalmaksızın İl
Koordinatörünün kararıyla derhal uygulanır.
(2) İhtiyati haczin amacı Kurum alacağını teminat
altına almak olup, tahsil ünitesince borçlunun menkul ve gayrimenkul
malları ile diğer hak ve alacaklarının kaçırılmasına engel olunması ve
ihtiyati haciz uygulamasından beklenen faydanın elde edilebilmesi için,
fesih ya da geri alım kararı beklenilmeksizin ihtiyati haciz kararı
alınabilir.
(3) Gıyapta yapılan hacizler borçluya tebliğ
edilir. Haklarında ihtiyati haciz uygulanan borçlular, haczin yapıldığı
tarihten, gıyapta yapılan hacizlerde ise haczin tebliğ tarihinden itibaren
on beş gün içinde ihtiyati haczin sebebine idare mahkemesinde dava
açabilir.
(4) İhtiyati hacze konu alacak için düzenlenen
ödeme emrinin tebliğ edilmesi üzerine on beş günlük sürenin geçmesinden
sonra düzenlenecek haciz varakasına istinaden ihtiyati haciz kati hacze
çevrilir. İhtiyati haciz kat’i hacze dönüştürülmediği sürece, ihtiyaten
haczedilen malların satılarak paraya çevrilmesi mümkün değildir. Ancak,
ihtiyaten haczedilen malların bozulması, çürümesi gibi nedenlerle
korunmasının mümkün olmadığı veya beklediği zaman önemli bir değer
düşüklüğüne uğrayacağının anlaşılması hallerinde, bu mallar derhal paraya
çevrilerek, elde edilen tutarlar teminat olarak muhafaza edilir.
(5) İhtiyati haciz, borçlu tarafından Kanunun 10
uncu maddesinin beşinci bendinde sayılan menkul mallar hariç aynı maddede
sayılan teminatların verilmesi ve verilen teminatın tahsil ünitesi
tarafından kabul edilmesi halinde, ihtiyati haciz tatbik edilmiş mallar
üzerinden kaldırılarak teminat olarak gösterilen mallara haciz tatbik
edilir.
(6) İhtiyaten haczolunan mallar istenildiği zaman
para veya ayın olarak verilmek ve bu hususu temin için malların kıymetleri
depo edilmek yahut tahsil ünitesinin bulunduğu mahalde ikametgâh sahibi bir
şahıs müteselsil kefil gösterilmek şartıyla borçluya ve mal üçüncü şahıs
yedinde haczolunmuşsa bir taahhüt senedi alınarak kendisine bırakılabilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Ödemeye İlişkin Hükümler, Tecil ve Taksitlendirme
Takip
işlemlerine yetkili İl Koordinatörlüğü
MADDE 8 – (1) Kurumun sözleşme kaynaklı alacakları ve bu
alacaklardan doğan diğer alacaklarına ait geri alım işlemlerine sözleşmenin
imzalandığı İl Koordinatörlüğünce başlanır.
Niyabeten
takip
MADDE 9 –
(1) Borçlu veya malları başka
mahallerde bulunduğu takdirde, takip işlemleri o mahaldeki ilgili İl
Koordinatörlüğünce niyabeten yürütülür. İl Koordinatörlükleri bulunmayan
mahallerde takipler Ek-1’deki liste uyarınca yapılır.
Borç
bildirim mektubu
MADDE 10
– (1) Kurum tarafından takip ve
tahsilatı kararlaştırılan ve vadesi belli olmayan alacaklarla ilgili olarak
borcun bir ay içerisinde ödenmesi için borçluya borç bildirim mektubu
gönderilir.
(2) Borç bildirim mektubunun tebliğ tarihinden
itibaren hesaplanan bir aylık sürenin son günü Kurum alacağının vade
tarihidir.
Ödeme
yeri ve şekli
MADDE 11
– (1) Alacağın, Kurum tarafından
belirtilen sürede, borçlu tarafından ödenmesi esastır.
(2) Ödeme, tahsil ünitesinin yetkili ve sorumlu
personeli tarafından verilecek makbuz karşılığında elden veya Hazine ve
Maliye Bakanlığından alınacak yetki çerçevesinde ilgili banka hesap
numaralarına yapılır.
(3) Kurum, ödemenin Kanunun 41 inci maddesinde
belirtilen ve Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından kabul edilen özel ödeme
şekilleri kullanılmak suretiyle yapılması için düzenleme yapmaya
yetkilidir. Bu yetki alacağın türü, ödeme zamanı ve bulunduğu safhalar
itibarıyla topluca veya ayrı ayrı kullanılabilir.
Tecil ve
taksitlendirme
MADDE 12
– (1) Alacağın vadesinde ödenmesi
veya haczin tatbiki veyahut haczolunmuş malların paraya çevrilmesi,
borçluyu çok zor duruma düşürecekse, borçlu tarafından yazı ile istenmiş ve
teminat gösterilmiş olmak şartıyla, Kurum Başkanı veya Kurum Başkanının
yetkili kılacağı Koordinatör/İl Koordinatörü tarafından Kanunun 48 inci
maddesine göre tecil faizi alınarak 36 ayı geçmemek üzere borç tecil
olunabilir.
(2) Tecil ve taksitlendirme taleplerinde istenilen
bilgi ve belgeler on beş gün içerisinde tamamlanır. Bilgi ve belgelerin bu
sürede tamamlanmaması halinde başvuru geçersiz sayılır. Sunulan bilgi ve
belgelerin tam ve eksiksiz olmasından itibaren tecil ve taksitlendirme
talebi bir ay içerisinde sonuçlandırılır.
(3) Tecil edilmesi için yazılı talepte bulunulan
Kurum alacağının toplamı Kanunda belirtilen limiti aşmadığı takdirde
teminat şartı aranmaz. Bu miktarın üzerindeki alacakların tecilinde
gösterilmesi zorunlu teminat, bu limiti aşan kısmın yarısıdır.
(4) Tecil faizi, Hazine ve Maliye Bakanlığının belirlediği
oranlarda uygulanır.
(5) Borçlu tarafından daha kısa bir süre
önerilmemiş olması halinde, amme alacağının aylık olarak taksitlendirilmesi
gerekir.
(6) Borçlunun talep dilekçesinde belirttiği taksit
süresinden daha uzun taksit süresi verilemez.
(7) Taksit tutarları belirlenirken ödemesiz aya yer
verilemez.
(8) Taksit tutarlarında mutlaka eşit olma şartı
aranmaz.
(9) Tecilde ödemeler, borç aslı ve ferîlerine
orantılı olarak mahsup edilir.
(10) Tecil şartlarına uyulmaması, değerini kaybeden
teminatın veya mahcuz malların tamamlanmaması ya da yerlerine başkalarının
gösterilmemesi hâllerinde alacak muaccel olur.
(11) Tecilin bozulması durumunda, tecil ve
taksitlendirme işlemi yapılmamış sayılır ve tecil ve taksitlendirme işlemi
kapsamında tahsil edilen alacaklar, ödeme tarihleri baz alınarak gecikme
zammı ve anaparadan mahsup edilir.
(12) Tecil ve taksitlendirilmiş borçların onuncu
fıkra kapsamında ihlal edilmesi durumunda tecil şartlarını ihlal eden
borçlu tarafından tahsil ünitesine, tecilin geçerli sayılması ve yeniden
yapılması talebi ile başvurulması halinde gerekli değerlendirme yapılarak
tecilin geçerli sayılmasına karar verilebilir. Daha evvel tecil edilen bir
borca karşılık yapılan ödemelerin tecilli sayılması ve kalan tutarın da
belirlenen bir plan dâhilinde ödenmesine izin verilmesi anlamına gelen
tecilin geçerli sayılması uygulamasında, tecil faizi geçerli sayılan tecil
için yapılmış ilk müracaat tarihi esas alınarak hesaplanır.
Gecikme
zammı
MADDE 13
– (1) Kurum alacaklarının ödeme
müddeti içinde ödenmeyen kısmına vadenin bitim tarihinden itibaren ödeme
tarihine kadar geçen süreye Kanunun 51 inci maddesi uyarınca gecikme zammı
uygulanır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Alacakların Cebren Tahsiline İlişkin Yetkiler
Ödeme
emri
MADDE 14
– (1) Kurum alacağını vadesinde
ödemeyenlere, on beş gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde
bulunmaları lüzumu ödeme emri ile tebliğ olunur.
(2) Ödeme emrinde asıl borcun ve buna bağlı hak ve
borçların mahiyeti ve miktarı, nereye ödeneceği, süresinde ödenmediği veya
mal bildiriminde bulunulmadığı takdirde borcun cebren tahsil ve borçlunun
mal bildiriminde bulununcaya kadar üç ayı geçmemek üzere hapis ile tazyik
olacağı, gerçeğe aykırı mal bildiriminde bulunduğu takdirde hapis ile cezalandırılacağı
bildirilir. Ayrıca borçlunun, Kanunun 114 üncü maddesindeki vazifeleri ve
bu vazifeleri yerine getirmediği takdirde hakkında tatbik edilecek olan ceza
ödeme emrinde kendisine bildirilir.
(3) Kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahıs, böyle
bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı iddiası
ile tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde idare mahkemesine dava
açabilir. Bu hususa ödeme emri ile borçluya bildirilir.
(4) Ödeme emri ile istenilen alacağın tamamına
yürütmeyi durdurma talepli dava açılması durumunda mahkeme tarafından
yürütmeyi durdurma kararı verilmediği sürece takip ve tahsil işlemleri
devam eder.
Mal
bildirimi
MADDE 15
– (1) Kendisine ödeme emri tebliğ
edilen borçlu, on beş günlük süre içinde, borcunu ödemek veya mal
bildiriminde bulunmak zorundadır. Mal bildirimi, borçlunun gerek
kendisinde, gerekse üçüncü şahıslar elinde bulunan mal, alacak ve
haklarından borcuna yetecek miktarın, nev’ini, mahiyetini, vasfını,
değerini ve her türlü gelirlerini veya haczi kabil mal veya geliri
bulunmadığını ve yaşayış tarzına göre geçim kaynaklarını ve buna nazaran
borcunu ne suretle ödeyebileceğini yazılı veya sözlü olarak tahsil
ünitesine bildirmesidir. Mal bildiriminin borçlu tarafından sözlü olarak
yapılması halinde, tahsil ünitesi personeli ile borçlu arasında tutanak
düzenlenir ve imzalanır.
(2) Mal bildiriminde malı olmadığını belirten
veyahut borca yetecek kadar mal göstermemiş olan borçlu, sonradan edindiği
malları ve gelirindeki artmaları, edinme ve artma tarihinden başlayarak on
beş gün içinde tahsil ünitesine bildirmeye mecburdur. Bildirmeyenler
hakkında Kanunun 112 nci maddesi gereğince suç duyurusunda bulunulur.
(3) Ödeme emri ile istenilen alacağın tamamına
yürütmeyi durdurma talepli dava açılması durumunda mal bildiriminde bulunma
süresi ilk derece mahkemesinin nihai kararına kadar uzar.
Mal
bildiriminde bulunulmaması
MADDE 16
– (1) Kendisine ödeme emri tebliğ
edilen borçlunun on beş günlük süre içinde borcunu ödememesi ve mal
bildiriminde de bulunmaması halinde, tahsil ünitesi tarafından hakkında
hapsen tazyik kararının alınmasını sağlamak amacıyla, gerekli bilgi ve
belgeler ile İcra Hâkimliğine yazılı talepte bulunulur.
Teminatlı
alacaklarda takip
MADDE 17
– (1) Karşılığında teminat
gösterilmiş bulunan alacak vadesinde ödenmediği takdirde, borcun on beş gün
içinde ödenmesi, aksi halde teminatın paraya çevrileceği veya diğer
şekillerle cebren tahsile devam olunacağı borçluya bildirilir. On beş gün
içinde borç ödenmediği takdirde teminat Kanun hükümlerine göre paraya
çevrilerek alacak tahsil edilir.
Kefilin
takibi
MADDE 18
– (1) Asıl borçludan takip ve
tahsili gereken alacağın şahsi kefilden müştereken ve müteselsilen
aranılması gerektiğinden, bu alacağın takibine asıl borçlu ile birlikte eş
zamanlı olarak kefil hakkında da başlanır. Bu takibe, Kanunun 56 ncı maddesine
dayanılarak hazırlanan bir yazının kefile, alma haberli tebliği suretiyle
başlanır. Yazı ile verilen on beş günlük süre içerisinde ödeme yapılmaması
halinde, Kanunun 62 ve devam eden maddelerine göre işlem yapılır.
Mal
varlığı araştırması
MADDE 19
– (1) Kurum alacaklarının
takibinde haczolunacak malların tespiti amacıyla yapılacak mal varlığı
araştırmasının şekli, alanı ve kapsamı ile araştırma yapılacak alacağın
türü ve tutarı Kurum tarafından belirlenir.
Haciz
varakasını imzalama yetkisi
MADDE 20
– (1) Haciz işlemleri, İl
Koordinatörünce onaylanan haciz varakasına dayanılarak yapılır.
Haciz ve
satış
MADDE 21
– (1) Borçlunun mal bildiriminde
gösterilen veya tahsil ünitesi tarafından tespit edilen borçlu veya üçüncü
şahıslar elindeki menkul ve gayrimenkullerinden, alacak ve hakları Kanun
hükümlerine göre haczedilir.
(2) Haczedilen her türlü mal satılarak paraya
çevrilir.
(3) Satıştan elde edilen bedelden, takip masrafları
ve takip edilen alacak düşüldükten sonra geriye kalan kısım borçlunun ödeme
zamanı gelmiş veya muaccel hale gelmiş diğer borçlarına mahsup edilir.
Üçüncü
şahıslardaki menkul malların, alacak ve hakların haczi
MADDE 22
– (1) Kanunun 79 uncu maddesine
istinaden düzenlenen haciz bildirileri alacaklı tahsil ünitesince posta
veya memur eliyle tebliğ edilebilir.
(2) Kendisine haciz bildirisi tebliğ edilen üçüncü
şahıs; borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haczin
tebliğinden önce borcun ödendiği veya malın tüketildiği ya da kusuru
olmaksızın telef olduğu veya alacağın borçluya veya emrettiği yere verilmiş
olduğu gibi bir iddiada ise durumu, haciz bildirisinin kendisine
tebliğinden itibaren yedi gün içinde tahsil ünitesine yazılı olarak
bildirmek zorundadır. Üçüncü şahsın süresinde itiraz etmemesi halinde, mal
elinde ve borç zimmetinde sayılır ve hakkında Kanun hükümleri uygulanır.
(3) Tahsil ünitesince düzenlenen haciz bildirileri,
Kurum borçlusunun hak ve alacaklarının bulunabileceği bankaların şubelerine
doğrudan veya ilgili birim aracılığı ile tebliğ edilebileceği gibi Hazine
ve Maliye Bakanlığınca belirlenen tutarın üzerindeki alacaklar için Hazine
ve Maliye Bakanlığından yetki almak suretiyle doğrudan bankaların genel
müdürlüklerine de tebliğ edilebilir. Haciz bildirisi bankanın genel
müdürlüğüne de tebliğ edilmiş ise tüm şubelerini kapsayacak şekilde beyanda
bulunma yükümlülüğü bankanın genel müdürlüğüne aittir.
Menkul
mallarda değerleme
MADDE 23
– (1) Mahcuz menkul mallara haczi
yapan tahsil ünitesi personeli tarafından değer biçilir, borçlunun
müracaatı üzerine veya tahsil ünitesince lüzum görüldüğü takdirde
bilirkişiden alınacak mütalaaya göre yeni bir değer tespiti yapılabilir.
Menkul
mal satış ilanı
MADDE 24
– (1) Tahsil ünitesi, satılacak
menkul malın niteliğini, cinsini, türünü, özelliklerini, satışa esas tutarını
ve diğer satış şartlarını dikkate alarak uygun göreceği araçlar ile açık
artırma tarihinden en az on beş gün önceden başlamak suretiyle ilan eder.
(2) Bozulma, çürüme ve benzeri sebeplerle
muhafazasına imkân olmayan veyahut beklediği takdirde mühim bir değer
düşüklüğüne uğraması muhtemel bulunan malların paraya çevrilmesine derhal
başlanabilir.
Menkul
malların muhafazası, koruyacak olanların mecburiyet ve mesuliyetleri
MADDE 25
– (1) Mahcuz mallar tahsil ünitesi
tarafından uygun görülen yerlerde muhafaza edilir.
(2) Haczedilen para, kıymetli maden, mücevher,
ticari senet, hisse senedi ve tahvil gibi menkul mallar kaybolmalarını ve
değiştirilmelerini önleyecek tedbirler alınarak tahsil ünitesince muhafaza
olunur. Sair menkul mallar uygun bir yerde muhafaza altına alınır veya
güvenilir bir şahsa veyahut güvenilir bir şahsın kefaleti altında borçlunun
veya zilyedin kendisinde bırakılır.
(3) Borçlular, zilyedler, güvenilir şahıslar
Kanunun 82 nci maddesi gereğince kendilerine bırakılan malları, tahsil
ünitesince yapılacak ilk talep üzerine derhal ve kendilerine teslim
edildiği zamanki durumları ile geri vermek mecburiyetindedirler. Bu
mecburiyeti yerine getirmeyenler, haklarında yapılacak ceza takibinden
başka, bu malların kendilerine atfolunamayacak bir sebepten dolayı telef
veya zayi olduğunu ispat edemedikleri takdirde, geri verilmeyen malların
değerleri tutarınca borçlu sayılıp Kanun hükümleri gereğince takip
olunurlar.
Gayrimenkullerde
değer tespiti
MADDE 26
– (1) Satışa çıkarılacak
gayrimenkullere bilirkişinin mütalaası alınmak suretiyle satış komisyonu
tarafından değer biçilir. Gayrimenkul satış komisyonu, bilirkişinin
mütalaasını kabul edip etmemekte serbesttir.
Gayrimenkul
satış ilanı
MADDE 27
– (1) Tahsil ünitesi, gayrimenkul
satışını, açık artırma tarihinden en az on beş gün önce başlamak koşuluyla
ilan eder.
(2) Kurum, yapılacak ilanların yer, süre ve
usullerine ilişkin yapılacak olan belirlemelerde Hazine ve Maliye
Bakanlığının gayrimenkul satış ilanlarında yer, süre ve şekillere ilişkin
yapmış olduğu belirlemelere aykırı olmamak koşuluyla belirleme yapabilir.
Satış
komisyonları
MADDE 28
– (1) Tahsil ünitesince, mahcuz
menkul ve gayrimenkullerin satış işlemlerini yapmak üzere Kanun uyarınca
satış komisyonları kurulur.
BEŞİNCİ BÖLÜM
İflas Yoluyla Takip ve Konkordato
İflas
yoluyla takip
MADDE 29
– (1) Alacakların tahsili için
açılmış bulunan takibin, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas
Kanunu hükümleri kapsamında iflas yolu ile takibe dönüştürülmesi, alacaklı
tahsil ünitesince istenebilir.
Konkordato
MADDE 30
– (1) Amme idaresi tarafından
iflas talebinde bulunulsa dahi tasdik edilen konkordato amme alacakları
için mecburi değildir.
(2) Konkordato kararı tasdik edilen borçlu hakkında
ihtiyati haciz kararları uygulanmaz, hiçbir takip yapılamaz ve evvelce
yapılmış takipler durur.
(3) Konkordatoda bir takip muamelesi ile
kesilebilen zamanaşımı ve hak düşüren müddetler işlemez.
ALTINCI BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Zamanaşımı
MADDE 31
– (1) Kurum alacağı, vadesinin
rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren beş yıl
içinde tahsil edilmezse zamanaşımına uğrar. Zamanaşımından sonra borçlu
tarafından rızaen yapılan ödemeler kabul olunur.
(2) Zamanaşımı süresinin hesaplanmasında Kanunun
103 üncü maddesinde belirtilen zamanaşımını kesen haller ve Kanunun 104
üncü maddesinde belirtilen zamanaşımını durduran haller tahsil ünitesince
dikkate alınır.
Tahsil
imkânsızlığı ve zamanaşımı sebebiyle terkin
MADDE 32
– (1) Kanunun 106 ncı maddesi
kapsamında yapılacak terkin işlemlerinde, Kurum Başkanı veya Kurum
Başkanının yetkili kılacağı İl Koordinatörü yetkilidir.
(2) Tahsili zamanaşımına uğrayan Kurum
alacaklarının terkin edilmesiyle ilgili işlemlerde, alacağın zamanaşımına
uğradığına ilişkin tespit ve terkin için hazırlanacak cetvel İl
Koordinatörlükleri tarafından hazırlanır, ancak bu alacakların Kurum
kayıtlarından çıkarılmasına ilişkin onay işlemleri Kurum Başkanı veya Kurum
Başkanının merkezde yetki vereceği makam tarafından gerçekleştirilir.
Sırrın
ifşası
MADDE 33
– (1) Bu Yönetmeliğin tatbikinde
vazifeli bulunan kimseler, bu vazifeleri dolayısıyla amme borçlusunun ve
onunla ilgili kimselerin şahıslarına, mesleklerine, işlerine, muamele ve
hesap durumlarına ait öğrendikleri sırlarla, gizli kalması lazım gelen
diğer hususları ifşa ettikleri takdirde 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı
Türk Ceza Kanununun 239 uncu maddesine göre cezalandırılır.
Artırmalara
katılamayacak olanlar
MADDE 34
– (1) Tahsil ünitesince Kanun
gereğince paraya çevrilecek malların artırmasına, tahsil ünitesi çalışanları,
ne kendi adlarına ne de diğer kimseler ad ve hesabına katılamayacakları ve
bu artırmalardan mal satın alamayacakları gibi bu malları üçüncü şahıslar aracılığıyla
veya üçüncü şahıslara satın aldırıp onlardan beş yıl süre ile teferruğ
suretiyle dahi satın alamazlar; her ne suretle olursa olsun iktisap
edemezler. Bu yasak, bunların eşlerini ve üçüncü derece de dâhil olmak
üzere bu dereceye kadar kan ve sıhri hısımlarını da kapsar. Bu yasak
durumların tespiti halinde, Kanunun 99 uncu maddesine göre ihalenin feshi
istenebilir.
Suçların
takibine ilişkin ihbarda bulunma yükümlülüğü
MADDE 35
– (1) Kanunun 110 ila 114 üncü
maddelerinde yazılı suçların ihbarı, ilgili İl Koordinatörlüğü tarafından
Cumhuriyet Savcılığına yapılır.
Kimlik
belgesi
MADDE 36
– (1) Tahsil ile görevli
personele, görevleri sırasında ilgililere gösterilmek üzere Kurumca onaylı,
soğuk damgalı, fotoğraflı ve sıra numaralı, üzerinde yetkileri belirtilen
kimlik belgesi verilir.
Tebligat
usulleri
MADDE 37
– (1) Aksine hüküm bulunmadıkça
Kanunda yazılı sürelerin hesaplanmasında ve tebliğlerin yapılmasında
4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümleri uygulanır.
Yönetmelikte
hüküm bulunmayan haller
MADDE 38
– (1) Bu Yönetmelikte
düzenlenmeyen hallerde Kanun, Kanunun uygulanmasına ilişkin Kurum
tarafından yapılan düzenlemeler ile Hazine ve Maliye Bakanlığınca
yayımlanan düzenlemelerde yer alan hükümler uygulanır.
Yürürlük
MADDE 39
– (1) Bu Yönetmelik yayımı
tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 40
– (1) Bu Yönetmelik hükümlerini
Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu Başkanı yürütür.
Eki için tıklayınız