Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu Kararı (E: 2026/1, K: 2026/8)
DANIŞTAY KARARLARI | 2026-07-04

4 Temmuz 2026 CUMARTESi 
Resmî Gazete 
Sayı : 33300
DANIŞTAY KARARI 
Daniştay Vergi Dava Daireleri Kurulundan:
Esas No : 2026/1Karar No : 2026/8
ÖzET: Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sira No:485)'nin ekinde yer alan tebligat pusulasi örneğinin, 18/01/2024 tarih ve 32433 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sira No:485)'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (Sira No:558) ile değiştirilmeden önceki hâli uyarınca yapılan tebligatın,213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 01/01/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7061sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değişik 102. maddesinin beşinci fikrasında öngörülen usule uygun olduğu hakkında.
BÖLGE İDARE MAHKEMESİ KARARLARI ARASINDAKİ AYKIRILIĞIN  GİDERİLMESİ İSTEMİ HAKKINDA KARAR 
I. AYKIRILIĞIN GİDERİLMESİ
İSTEMINDE BULUNAN : Ankara Bölge Idare Mahkemesi Başkanlar Kurulu 
II. İSTEMİN ÖZETİ:. Ankara Bölge Idare Mahkemesi, 5. Vergi Dava Dairesinin 31/10/2024 tarih ve E:2024/698, K:2024/134 sayılı kararı ile İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 6. Vergi Dava Dairesinin 31/10/2024 tarih ve E:2024/2040, K:2024/3543 sayılıkararı arasında, Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sira No:485)'nin ekinde yer alan tebligat pusulasi örneğinin, 18/01/2024 tarih ve 32433 sayılı Resmī Gazete'de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sira No:485)'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (Sira No:558) ile değiştirilmeden önceki hâlinin, mükellefler yönünden yeterli güvenceyi içerip içermediği ve tebligatın usulüne uygun biçimde gerçekleştirildiğinin ortaya konulabilmesine elverişli olup olmadığı hususunda oluştuğu belirtilen aykırılığın, 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, Idare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kurulusu ve Görevleri Hakkinda Kanun'un 3/C maddesinin (4) numarali fikrasinın (c) bendi uyarınca, Ankara Bölge Idare Mahkemesi 5. Vergi Dava Dairesinin anilan kararı doğrultusunda giderilmesi, istinaf yoluna başvurma hakkı bulunanın bu yöndeki talebini uygun gören Ankara Bölge Idare Mahkemesi Başkanlar Kurulunun 22/12/2025 tarih ve E:2025/272, K:2025/272 sayılı kararıyla istenmiştir.
III. AYKIRILIĞIN GİDERİLMESI İSTEMİNE KONU BÖLGE İDARE MAHKEMESİKARARLARI:
A. Ankara Bölge Idare Mahkemesi 5. Vergi Dava Dairesinin E:2024/698 sayılı

dosyasina konu yargılama süreci:
Dava kónusu istemin özeti: Davacı adına, şirket ortağı sifatıyla düzenlenen 31/08/2022 tarihli ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Ankara 6. Vergi Mahkemesinin 31/01/2024 tarih ve E:2024/10, K:2024/146 sayıli kararının özeti:
Uyuşmazlikta, dava konusu ödeme emri davacının MERNis adresine tebliğe çıkarılmış, adresin kapalı olması nedeniyle 22/09/2022 tarihinde tebliğ evrakı idareye iade edilmiştir. Münasip bir süre sonra ödeme emri ikinci kez aynı adrese tebliğe çıkarılmış,muhatabın adreste bulunaması nedeniyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 01/01/2018tarihinde yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değişik 102. maddesi uyarınca tebligat pusulası 11/10/2022 tarihinde kapıya yapiştırılmak suretiyle tebligat yapılmıştır.

Dava konusu õdeme emrinin Vergi Usul Kanunu'nun 7061 sayılı Kanun'un 17.maddesiyle değişik 102. maddesine uygun biçimde davacınin MERNiS adresinde kapıya pusula yapıştırma suretiyle tebliğ edildiği, durumun posta memuru tarafindan tebliğevrakının üzerine şerh ve imza edildiği görülmüştür.

Bu durumda, dava açma süresinden sonra 04/01/2024 tarihinde açılan işbu davada süre aşımı bulunduğundan uyuşmazliığın esasının incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
Mahkeme, bu gerekçeyle davayı süre aşımı nedeniyle reddetmiştir.
Davacının istinaf istemini inceleyen Ankara Bölge Idare Mahkemesi 5. Vergi Dava Dairesinin 31/10/2024 tarih ve E:2024/698, K:2024/134 sayılı kararının Özeti:
Vergi Dava Dairesi, istinaf istemine konu kararın hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf istemini kesin olarak reddetmiştir.

B. İstanbul Bölge Idare Mahkemesi 6. Vergi Dava Dairesinin E:2024/2040 sayılıdosyasına konu yargılama süreci:
Dava konusu istemin özeti: Davacı tarafindan, kanuni temsilcisi olduğu şirketin vergi borçlarının tahsili amacıyla 22/11/2023 tarihli haciz bildirisiyle banka hesaplarına uygulanan haciz işleminin iptali istemiyle dava açılmıştır 
İstanbul 6. Vergi Mahkemesinin 05/03/2024 tarih ve E:2023/2266, K:2024/485sayılı kararının özeti:
Dava konusu haciz işleminin dayanağı olan davacı adına düzenlenen ödeme emirleri 24/12/2021 tarihinde davacinın MERNiS adresine gönderilmiş ise de tebliğ evraki "muhatap ve muhatap adına tebliğ edilecek kimseye ulaşılamadıği“ şerhi düşülerek iade edilmiştir. Anılan ödeme emirlerinin "ikinci defa mernis adresine gönderilen tebligattır" kaşesi basılarak 08/04/2022 tarihinde aynı adrese ikinci kez gönderilmesi üzerine "muhatap ve muhatap adına tebliğ edilecek kimseye ulaşılamadıği" şerhi düşülen tebliğ alındısına posta idaresince tebligat pusulasının yapıştırılmadığı anlaşıldiğından ödeme emirleri tekrar 11/05/2022 tarihinde postaya verilmiştir. Akabinde, posta idaresince tebligat pusulasi 

davacının MERNiS adresinde 16/05/2022 tarihinde kapıya yapıştırılmıştır. Davacı on beşgün içinde tebliğ evrakını almaya gelmediği için 31/05/2022 tarihinde ödeme emirleri tebliğedilmiş sayılmiştir.

Davalı idarece dava dosyasına sunulan ikinci tebligata ilişkin 16/05/2022 tarihli tebligat pusulasi, Vergi Usul Kanunu'nun 7061 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değişik 102.maddesinin aradığı şekilde "tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği" şerhini içermediğinden, davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmediği sonucuna varılmıştır.

Bu durumda, dava konusu haciz işleminde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Mahkeme, bu gerekçeyle haciz işlemini iptal etmiştir.
Davalının istinaf istemini inceleyen İstanbul Bölge Idare Mahkemesi 6. Vergi Dava Dairesinin 31/10/2024 tarih ve E:2024/2040, K:2024/3543 sayılı kararının Özeti:
Vergi Usul Kanunu'nun 7061 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değişik 102.maddesinin son fikrasında Maliye Bakanlığına verilen yetkiye istinaden 17/12/2017 tarihli Resmî Gazete'de yayimlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sira No:485)'nin ekinde tebligat pusulasi örneğine yer verilmiştir. Bu örneğe göre tebligat pusulasi, biri idarede,diğeri muhatapta kalacak şekilde iki kısımdan oluşmaktadır. Sözü edilen tebligat pusulasıörneğinin muhatap kısmında, tebliğ evrakını gönderen idare ve tebliğ yapılacak kişinin adreste bulunamama durumu ile tebliğ evrakının pusulanın kapıya yapıştırıldığı tarihten itibaren on beş gün içinde alınması hâlinde alındiğı gün, bu süre içinde alınmazsa on beşinci günde tebliğ yapılmış sayılacağına ilişkin bilgilerin; idarede kalan kısmında ise sadece muhatabın adı ve soyadı ile vergi kimlik numarasi, tebliğ evrakını gönderen idare ve tebliğe çıkan memurun ismine ilişkin bilgilerin yer aldiğı görülmektedir.

Tebligat, yasal bir işlemden ilgilisinin haberdar edilmesini sağlamak için yetkili makamın yazı veya ilan yoluyla yapacağı belgelendirme işlemi olup yasal bir işlem hakkında muhatabi bilgilendirmek amacıyla hazırlanan belgenin muhatabina başariyla ulaştırıldiğının biçimsel kanıtidır. Buradan tebligatin teslim, bilgilendirme ve belgelendirme olarak üçfonksiyonunun bulunduğu anlaşılmakla tebligatta, "muhataba teslim", "muhatabi bilgilendirme" ve "tebliğin belgelendirilmesi" fonksiyonları tebligattan varılmak istenilen amaçlardır. Tebligattan varılmak istenilen amaç, tüm bunların yanı sira istikrar ve hukuk güvenliği ilkelerinin tesisine de hizmet eder.

Anayasa'nın "Hak arama hürriyeti“ başlıklı 36. maddesinde, "Herkes, meşrû vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargi mercileri önünde davacı veya davali olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir." kuralı; “Temel hak ve hürriyetlerin korunması"başlıklı 40. maddesinin ikinci fikrasında da "Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.“ kuralı yer almaktadır.Anayasa'nın 40. maddenin ikinci fikrasının gerekçesinde, bireylerin yargı ya da idari makamlar önünde sonuna kadar haklarını arayabilmelerine kolaylık ve imkân sağlanmasının 

amaçlandıği, son derece dağınık mevzuat karşısında kanun yolu, merci ve sürelerin belirtilmesinin hak arama, hak ve hürriyetlerin korunmasi açısından zoruņluluk hâline geldiği belirtilmiştir.

Dava dosyasına davalı idarece sunulan tebligat pusulasinın, uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sira No:485)'nin ekinde yer alan ve uygulamada "idare nüshasi" olarak adlandırılmakta olan pusula olduğu anlaşılmaktadir. İdare nüshasında "adrese ikinci kez gelindiği, tebliğ evrakının evrakıgönderen idareden alınabileceği, alınmaması hâlinde pusulanın kapıya yapıştırıldığı tarihten itibaren on beşinci günde tebliğ edilmiş sayılacağı" neviden bir şerhin bulunmasına gerek bulunmadiği, Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde aranan pusulada bulunması zorunlu olan bu şerhin "muhatap nüshası'hda yer alması gerektiği, muhatabın kapısına yapıştırılan "muhatap nüshası'hın ise idarenin elinde bulunmasina, dolayisıyla da dava dosyasına sunulmasına imkân bulunmadığı açıktır.

Dava konusu haciz işleminin dayanağı olan davacı adına düzenlenen ödeme emirleri, davacınin MERNis adresinde kapiya pusula yapıştırılmak suretiyle tebliğ edilmiştir.Ancak yapılan bu tebliğin; Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sira No:485) ekinde yer alan tebligat pusulası örneğine ilişkin düzenlemenin, Kanun'un getiriliş amacına uymayacak şekilde hukuki güvenliği göz ardı etmesi ve tebligat adresine gidilip gidilmediği, dolayısıyla tebliğ işleminin gerçekleşip gerçekleşmediği ile 213 sayılı Kanun'un aradığı tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği yolundaki şerhi içerir bir pusulanın kapıya yapıştırıldığıhususlarını ispat etmekten uzak olması nedeniyle usulsüz olduğu sonucuna varılmıştır.
Bu hâliyle, davaciya usulüne uygun şekilde tebliğ yapıldığı ispat edilemediğinden ve dolayısıyla davacı açısından usule uygun şekilde haciz aşamasına gelmiş bir amme alacağıbulunmadığından, dava konusu haciz işleminde kanuna uygunluk görülmemiştir.
Vergi Dava Dairesi bu gerekçeyle istinaf istemini kesin olarak reddetmiştir.
IV. İNCELEMEVE GEREKÇE:
A. İLGİLİ HUKUK:
i. İlgili Mevzuat:
1. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Tebliğ" başlıklı 21. maddesinde şu düzenlemeye yer verilmiştir:
"Tebliğ, vergilendirmeyi ilgilendiren ve hüküm ifade eden hususların yetkili makamlar tarafindan mükellefe veya ceza sorumlusuna yazı ile bildirilmesidir."
2. 213 sayılı Kanun'un "Tebliğ esas/arı" başlıklı 93. maddesinde şu düzenlemeye yer verilmiştir:
"Tahakkuk fişinden gayri, vergilendirme ile ilgili olup, hüküm ifade eden bilumum vesikalar ve yazılar adresleri bilinen gerçek ve tüzel kişilere posta vasıtasiyle ilmühaberli taahhütlü olarak, adresleri bilinmiyenlere ilan yolu ile tebliğ edilir 

Şu kadar ki, ilgilinin kabul etmesi şartiyle, tebliğin daire veya komisyonda yapılmasıcaizdir."
3. 213 sayılı Kanun'un 01/01/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle değişik "Bilinen adres/er" başlıklı 101. maddesinde şu  düzenlemeye yer verilmiştir:
"Bu Kanuna göre bilinen adresler şunlardır:
1. Mükellef tarafindan işe başlamada veya adres değişikliğinde bildirilen işyeri adresleri,
2. Yoklama fişinde veya ilgilinin imzası bulunmak şartıyla yetkili memurlar tarafindan bir tutanakla tespit edilen işyeri adresleri,
3. 25/4/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununa göre oluşturulan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi.

Birinci fikranın (1) ve (2) numaralı bentlerinde yazili bilinen adreslerden tarih itibarıyla tebligat yapacak makama en son olarak bildirilmiş veya bu makamca tespit edilmişolanı dikkate alınır ve tebliğ öncelikle bu adreste yapılır.

Işyeri adresinde tebliğ yapılacak olanların bu adresinde bulunamamasi, işin bırakılması veya işin bırakılmış addolunmasi hallerinde tebliğ, gerçek kişilerde kendisinin,tüzel kişilerde bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerinden birinin, tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde ise bunları idare edenler veya varsa temsilcilerinden herhangi birinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapılır.

İşyeri adresi olmayanlara tebliğ, doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapilır."
4. 213 sayılı Kanun'un 01/01/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7061 sayılıKanun'un 17. maddesiyle değişik "Tebliğ evrakinın teslimi" başlıklı 102. maddesinde şu düzenlemeye yer verilmiştir:
"Tebliğ olunacak evrakı içeren zarf posta idaresince muhatabina verilir ve bu durum muhatap ile posta memuru tarafından tebliğ alındısina tarih ve imza konulmak suretiyle tespit olunur.

Muhatap imza edecek kadar yazı bilmez veya herhangi bir sebeple imza edemeyecek durumda bulunursa sol elinin başparmağı bastırılmak suretiyle tebliğ edilir.
Muhatap tebellüğden imtina ederse, tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği şerhini içeren bir pusula kapıya yapıştırılır. Posta memuru, durumu tebliğalındısı üzerine şerh ve imza ederek, tebliğ olunacak evrakı tebliği yaptıran idareye teslim eder. Bu durumda tebliğ, pusulanın kapıya yapıştırıldığı tarihte yapılmış sayılır.
Bu Kanunun 101 inci maddesinin birinci fikrasinın (1) ve (2) numaralı bentlerinde sayılan işyeri adreslerine tebliğe çıkılan hallerde, tebliğ yapılacak olanların bu adreste bulunamamasi durumunda (Bulunamama durumu o adresten geçici ayrilmalani da kapsar.)durum, posta memuru tarafından tebliğ alındısı üzerine şerh ve imza edilerek, tebliğ evrakı

gönderildiği idareye iade edilir. Bu durumda bu Kanunun 101 inci maddesinin üçüncüfikrasına göre işlem yapılır.

Bu Kanunun 101 inci maddesinin birinci fikrasının (3) numaralı bendinde sayılan adrese tebliğe çıkılan hallerde; tebliğ yapılacak kişinin adresinde bulunamaması durumunda (Bulunamama durumu o adresten geçici ayrimalari da kapsar.) durum, posta memuru tarafından tebliğ alindısı üzerine şerh ve imza edilerek, tebliğ evrakı gönderildiği idareye iade edilir. Bunun üzerine tebliği çıkaran merci tarafından tayin olunacak münasip bir süre sonra yeniden tebliğ çıkarılır. Ikinci defa çıkarılan tebliğ evraki da aynı sebeplerle tebliğedilemezse, tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği şerhini içeren bir pusula kapıya yapıştırılır. Bu durum, posta memuru tarafından tebliğ alındısı üzerine şerh ve imza edilerek, tebliğ evraki, gönderildiği idareye iade edilir. Tebliğ evrakının pusulanın yapıştırildiğı tarihten itibaren on beş gün içerisinde muhatabı tarafından alınması hâlinde alındığı günde, bu süre içerisinde alınmamasi hâlinde ise on beşinci günde tebliğ yapılmışsayılir.

Maliye Bakanlıği, bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir."
5. 213 sayılı Kanun'un 102. maddesinin altıncı fikrasında verilen yetkiye dayanılarak çıkarılan ve 17/12/2017 tarih ve 30273 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No:485)'nin "3. Tebliğ evrakının teslimi" başlıklıbölümünde yer alan "3.2. Muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebliğe çıkılması" başlıklı alt bölümünde şu düzenlemeye yer verilmiştir:
"213 sayılı Kanunun 94 üncü maddesi kapsamında tebliğ yapılacak kişinin bilinen işyeri adresinde bulunamaması (geçici ayrılmalar dâhil) ya da muhatabın bilinen işyeri adresinin olmamasi durumlarında, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine tebligata çıkılır ve tebliğ bu adreste yapılır.

Tebliğ olunacak evrakı içeren zarf posta idaresince muhatabına verilir ve bu durum mühatap ile posta memuru tarafindan tebliğ alındısına tarih ve imza konulmak suretiyle tespit olunur. Zarfın, posta memuru tarafindan muhatabina verildiği tarihte tebliğ yapılmişsayılır. 213 sayılı Kanunun 94 üncü maddesi kapsamında tebliğ yapılacak olanların yerleşim yeri adresinde bulunamamasi (geçici ayrilmalar dâhil) halinde durum, posta memuru tarafından tebliğ alındısı üzerine şerh ve imza edilir. Bu durumda kapıya pusula yapıştırılmaz ve tebliğ evrakı derhal gönderildiği idareye iade edilir.
Bunun üzerine tebliği çıkaran merci tarafından olayin özelliğine göre (zamanaşımi vs.) tayin olunacak münasip bir süre sonra yeniden tebliğe çıkılır. İkinci defa çıkarılan tebliğevrakına, adres kayit sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine ikinci defa çıkıldığına ilişkin ibare konulur. İkinci defa çıkarılan tebliğ evrakı da aynı sebeplerle tebliğ edilemezse, tebliğevrakının gönderildiği idareden alınabileceği şerhini içeren ve bu tebliğ ekinde yer alan tebligat pusulası (pusula) (Ek:1) kapıya yapiştırılır. Bu durum, posta memuru tarafından 

tebliğ alındısı üzerine şerh ve imza edilerek tebliğ evrakı gönderildiği idareye iade edilir.Tebliğ evrakının pusulanın yapıştırıldığı tarihten itibaren on beş gün içerisinde muhatabıtarafindan alınması hâlinde alındığı günde, bu süre içerisinde alınmaması hâlinde ise pusulanın kapıya yapıştırıldığı tarihi izleyen on beşinci günde tebliğ yapılmış sayılır."
i. İlgili Kararlar:
1. Anayasa Mahkemesi kararı:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 7061 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değiştirilen 102. maddesinin beşinci fikrasının üçüncü, dördüncü ve beşinci cümlelerinin; itiraz konusu kurallarla muhatabin adreste bulunmaması hâlinde posta memurunun tek taraflı yapacaği kapıya pusula yapıştırma işlemi ile bu işlemin yapıldığına dair posta memurunun yine tek başına imzalayacağı aliındı belgesinin idareye iade edilmesi suretiyle tebligatın tamamlanmasının öngörüldüğü, muhataba veya muhataba teslim edilmek üzere muhtarlığa bırakılan bir tebliğ zarfının bulunmadığı, tebligatın en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapicıya bildirilmesi zorunluluğunun da öngörülmediği, tebliğ pusulasının kapıya yapıştırılmasıyla birlikte muhatabın kendisine teslim edilemeyen söz konusu tebliğevrakindan haberdar olduğunun varsayıldıği, ayrıca pusulanın kapıya yapiştırılıp yapıştırılmadiği hususunun uygulamada ciddi ispat sorunlarına neden olduğu, bu hâliyle kuralların tebliğ işleminin muhatapları açısından yeterli hukuksal güvence sağlamadığı, bu durumun hukuki güvenlik, belirlilik ve öngörülebilirlik ilkeleriyle bağdaşmadığı, mülkiyet hakkının ölçüsüz bir şekilde sınırlandırıldığı belirtilmek suretiyle Anayasa'ya aykırı olduğu ileri sürülerek iptaline karar verilmesi talebiyle yapılan başvuru üzerine verilen ve 01/12/2021tarih ve 31676 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 22/09/2021 tarih ve E:2021/37, K:2021/63 sayılı kararının gerekçesinin ilgili kısmı şöyledir:
"38. Bu durumda kurallarla mahkemeye erişim hakkına bir sınırlama getirilmiş ise de bunun kişilere makul olmayan bir külfet yüklememesi için Kanuņ’da gerekli güvencelerin öngörüldüğü, bu çerçevede kurallarla ulaşılmak istenen amaca ilişkin kamu yararı ile mahkemeye erişim hakkına ilişkin kişisel yarar arasında bulunması gereken makul dengenin gözetildiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla kuralların orantısız bir sınırlamaya neden olmadıği,dolayısıyla mahkemeye erişim hakkına ölçüsüz bir sınırlama getirmediği sonucuna ulaşılmiştir.

39. Açıklanan nedenlerle kurallar Anayasa'nın 13. ve 36. maddelerine aykir değildir. Itirazin reddi gerekir."
2. Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun (VDDK) ilgili kararlari:
Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sira No:485)'nin ekinde yer alan tebligat pusulasıörneğinin, 18/01/2024 tarih ve 32433 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No:485)'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (Sira No:558) ile değiştirilmeden önceki hâli uyarınca yapılan tebligatın, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 01/01/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değişik 102.

maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen usule uygun olduğu yönünde verilen kararlar (VDDK, 24/12/2025, E:2025/491, K:2025/1162; VDDK, 13/11/2024, E:2024/526, K:2024/991)
B. HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
2576 sayilı Bölge Idare Mahkemeleri, Idare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 3/C maddesinin (5) numaralı fikrası uyarınca karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamalari dinlendikten sonra konu ile ilgili kararlar ve mevzuat incelenerek gereği görüşüldü:
Bölge Idare Mahkemeleri Vergi Dava Dairelerince verilen kararlar arasındaki aykırılık, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 01/01/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7061 sayıl Kanun'un 17. maddesiyle değişik 102. maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen tebliğusulünün uygulanmasında kullanılan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No:485)'nin ekinde yer alan tebligat pusulası örneğinin, 18/01/2024 tarih ve 32433 sayılı ResmîGazete'de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sira No:485)'nde Değişiklik Yapılmasina Dair Tebliğ (Sira No:558) ile değiştirilmeden önceki hâlinin, mükellefler yönünden yeterli güvenceyi içerip içermediği ve tebligatın usulüne uygun biçimde gerçekleştirildiğinin ortaya konulabilmesine elverişli olup olmadığına ilişkindir.
Tebligat, hukuki işlemlerin yetkili makamlarca kanuna uygun şekilde muhatabına ya da muhatap adına kabule kanunen yetkili kılınanlara yazılı olarak bildirimi ve bu bildirimin usulüne uygun olarak yapıldığının belgelendirilmesi işlemidir. Bu kapsamda, tebliğ işleminin bilgilendirme ve belgelendirme olmak üzere iki temel fonksiyonu bulunmaktadır.Bilgilendirme fonksiyonu, muhatabın tebliğe konu işlemden haberdar olmasını ve bu suretle haklarını kullanabilmesini; belgelendirme fonksiyonu ise tebliğ işleminin usulüne uygun şekilde gerçekleştirildiğinin ortaya konulabilmesini ve denetlenebilmesini sağlamaktadır.Tebliğin usulüne uygun olduğunun kabulü, tebligat işleminin anilan fonksiyonların gerçekleşmesini sağlayacak biçimde ve mevzuatta öngörülen kurallara uygun şekilde yapilmiş olmasina bağlidir.

Vergilendirmeyle ilgili hüküm ifade eden vesikaların muhataplarına hangi usullerle tebliğ edileceği 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda düzenlenmiştir. Anılan Kanun'da öngörülen tebliğ usullerinden biri olan posta yoluyla tebliğ usulü, Kanun'un 99 ila 102.maddelerinde düzenlenmiş olup 01/01/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 16 ve 17. maddeleriyle bu tebliğ usulüne ilişkin düzenlemelerde bazı değişikliklere gidilmiştir.
213 sayılı Kanun'un 101. maddesinde 7061 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle yapilan değişiklikle 25/04/2006 tarih ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'na göre oluşturulan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen adreslerden biri olarak kabul edilmiştir. 213 sayılı Kanun'un 7061 sayilı Kanun'la değişik 101 ve 102. maddeleri uyarınca,mükellefin bilinen iş yeri adresinde bulunamaması (geçici ayrılma dahil), işin bırakılmasi veya işin bırakılmış addolunması veyahut iş yeri adresinin olmaması hâllerinde tebliğin,

gerçek kişilerde kendisinin, tüzel kişilerde bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerinden birinin, tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde ise bunları idare edenler veya varsa temsilcilerinden herhangi birinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapilmasi gerekmektedir.
Adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine posta yoluyla tebliğ usulü,213 sayılı Kanun'un 7061 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değişik 102. maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenmiştir. Buna göre, tebliğ yapılacak kişinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde bulunamamasi (geçici ayrılma dahil) hâlinde durum, posta memuru tarafindan tebliğ alındısı üzerine şerh ve imza edilerek, tebliğ evrakı gönderildiği idareye iade edilecektir. Bunun üzerine tebliği çıkaran merci tarafından tayin olunacak münasip bir süre sonra muhataba yeniden tebliğ çıkartılacaktır. İkinci defa çıkarilan tebliğ evrakı da aynısebeplerle tebliğ edilemezse, tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği şerhini içeren bir pusula kapıya yapiştırılacak ve bu durum, posta memuru tarafından tebliğ alındısi üzerine şerh ve imza edilerek, tebliğ evrakı, gönderildiği idareye iade edilecektir. Tebliğevrakının pusulanın yapıştırıldiğı tarihten itibaren on beş gün içerisinde muhatabı tarafindan alınması hâlinde alındiğı günde, bu süre içerisinde alınmaması hâlinde ise on beşinci günde tebliğ yapılmış sayılacaktır:
213 sayılı Kanun'un 7061 sayılı Kanun'la değişik 102. maddesinin altıncı fikrasında,anilan maddenin uygulanmasina ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığına verilen yetkiye dayanılarak çıkarılan ve 17/12/2017 tarih ve 30273 sayılı ResmîGazete'de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No:485)'nin ekinde, 213 sayılıi Kanun'un sözü edilen maddesinde belirtilen tebligat pusulası örneğine yer verilmiştir. Anılan örneğe göre tebligat pusulası, biri tebliği çıkaran idarede kalacak olan idare nüshası, diğeri ise muhatabın kapisına yapıştırılacak olan muhatap nüshası olmak üzere iki nüshadan oluşmaktadır. Anılan tebligat pusulası örneğinin idare nüshasında yalnızca muhatabın adi ve soyadı ile vergi kimlik numarası, tebliğ evrakını gönderen idare, barkod numarasi, tarih ve saat ile tebliğe çıkan memurun adı ve soyadına ilişkin bilgiler ile memurun imzasina ilişkin bölümün yer aldığı görülmektedir. Muhatap nüshasında ise idare nüshasında yer alan hususların tamamının yanı sira, tebliğ evrakının, gönderen idareye iade edilmesini gerektiren nedenin, tebellüğden imtina edilmesi veya yerleşim yeri adresine ikinci defa gidildiği hâlde tebliğ yapılacak olanların adreste bulunamaması (geçici ayrilma dahil)hâllerinden hangisine dayandığının tebliğ memurunca ilgili bölüm işaretlenmek suretiyle belirtilmesi öngörülmüş; tebliğ evrakının gönderen idareden alınabileceğine ilişkin bilgiye yer verilmiştir. Ayrıca, tebellüğden imtina edilmesi durumunda pusulanın kapıya yapiştınıldığıtarihte tebliğin yapılmış sayılacağı; yerleşim yeri adresine ikinci defa gidildiği hâlde tebliğyapilacak olanların adreste bulunamamasi (geçici ayrılma dahil) durumunda ise tebliğevrakının pusulanın kapıya yapıştırıldığı tarihten itibaren on beş gün içerisinde alınmasıhâlinde alındığı gün, bu süre içerisinde alınmaması hâlinde on beşinci günde tebliğ yapılmış

sayılacağı hususlarında muhatabı bilgilendirmeye yönelik açıklamalara yer verilmiştir.213 sayılı Kanun'un 7061 sayılı Kanun'la değişik102. maddesinin beşinci fikrasında öngörülen tebliğ usulüne ilişkin düzenlemelerin, muhatabın tebliğe konu işlemden haberdar olması ile mahkemeye erişim hakkı bakımından yeterli güvenceleri içerip içermediği hususu,anılan fikranın üçüncü, dördüncü ve beşinci cümlelerinin iptali istemiyle yapılan başvuru üzerine verilen Anayasa Mahkemesinin 22/09/2021 tarih ve E:2021/37, K:2021/63 sayıli kararinda değerlendirilmiştir.
Anayasa Mahkemesine yapilan bu başvuruda; tebligat pusulasının kapıya yapıştırılması işleminin posta memuru tarafından tek taraflı olarak gerçekleştirildiği,muhataba veya muhataba teslim edilmek üzere muhtarlığa bırakılan bir tebliğ evrakının bulunmadıği, komşuya, yöneticiye veya kapicıya herhangi bir bildirimde bulunulmasının da öngörülmediği, bu nedenle tebliğ pusulasının kapıya yapıştırılıp yapıştırılmadığının uygulamada ciddi ispat sorunlarına yol açtıği, itiraz konusu kuralların muhataplar bakımından yeterli hukuksal güvence sağlamadığı, hukuki güvenlik, belirlilik ve öngörülebilirlik ilkeleriyle bağdaşmadığı ve mülkiyet hakkını ölçüsüz biçimde sınırladığı ileri sürülmüştür.
Anayasa Mahkemesi, anılan kuralları Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan mahkemeye erişim hakkı yönünden incelemiştir. Mahkeme, kuralların muhatabın tebliğe konu işlemden haberdar olmasına imkân sağlayacak güvenceler içerdiğini belirtmiş;kurallarla mahkemeye erişim hakkına bir sınırlama getirilmiş ise de bu sınırlamanın kişilere makul olmayan bir külfet yüklememesi için Kanun'da gerekli güvencelerin öngörüldüğü,kamu yararı ile mahkemeye erişim hakkına ilişkin kişisel yarar arasında bulunması gereken makul dengenin gözetildiği ve kuralların mahkemeye erişim hakkına ölçüsüz bir sınırlama getirmediği sonucuna ulaşarak itirazı reddetmiştir.
Bu itibarla, uyuşmazlığın çözümü bakımından, Anayasa Mahkemesince yeterli güvenceleri içerdiği kabul edilen 213 sayılı Kanun'un 7061 sayılı Kanun'la değişik 102.maddesiniņ beşinci fıkrasında öngõrülen tebliğ usulünün uygulanmasında kullanılan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No:485)'nin ekinde yer alan tebligat pusulası örneğinin,anılan düzenlemeyle öngörülen güvenceleri içerip içermediğinin değerlendirilmesi gerekmektedir.
Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sira No:485)'nin ekinde yer alan tebligat pusulasi örneğinin kapıya yapıştırılacak olan muhatap nüshasında, 213 sayılı Kanun'un 7061 sayılıKanun'la değişik 102. maddesinin beşinci fikrası uyarınca muhataba bildirilmesi gereken hususların tamamının yer aldığı görülmektedir. Bu itibarla, tebligat pusulası örneğinin anılan düzenlemeyle öngörülen güvenceleri içerdiği sonucuna ulaşılmış olup, muhatap nüshasında yer alan bazı hususların idare nüshasında yer almaması tek başina anılan düzenlemeyle öngörülen güvencelerin sağlanmadığı sonucunu doğurmamaktadır.
Öte yandan, Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sira No:485)'nin ekinde yer alan 

tebligat pusulası örneği esas alınarak oluşturulan muhatap nüshasının muhatabin kapisına yapıştırılacak olması nedeniyle dava dosyasına ibrazının mümkün olmadığı da gözetildiğinde muhatabın kapısına yapıştırıldığının kabulü gerekmektedir. Bu durum,Anayasa Mahkemesi kararında yapılan değerlendirmeler ile ulaşılan sonuç da dikkate alındığında tebliğin usule uygunluğunu ispat açısından bir sorun oluşturmamaktadır.Dolayısıyla söz konusu tebligat pusulası örneğinin tebligatın usulüne uygun biçimde gerçekleştirildiğinin ortaya konulabilmesine elverişli olduğunun kabulü gerekmektedir.
Açıklanan nedenlerle, söz konusu tebligat pusulasi örneği uyarinca yapilan tebligatlarda 213 sayılı Kanun'un 7061 sayılı Kanun'la değişik 102. maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen usule aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
V- SONUÇ:
Açıklanan hukuksal nedenler ve gerekçeyle aykırılığın, Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sira No:485)'nin ekinde yer alan tebligat pusulası örneğinin, 18/01/2024 tarih ve 32433 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sira No:485)'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (Sıra No:558) ile değiştirilmeden önceki håli uyarınca yapılan tebligatın, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 01/01/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değişik 102. maddesinin beşinci fikrasında öngörülen usule uygun olduğu yönünde giderilmesine, 13/05/2026 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.


Esas No : 2026/1Karar No : 2026/8
X - KARŞI OY:
Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sira No:485)'nin ekinde yer alan tebligat pusulasi örneğinin, 18/01/2024 tarih ve 32433 sayılı Resmî Gazete'de yayimlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sira No:485)'nde Değişiklik. Yapılmasina Dair Tebliğ (Sira No:558) ile değiştirilmeden önceki hâlinde, kapıya yapıştırılacak olan muhatap nüshasında 213 sayılıVergi Usul Kanunu'nun 01/01/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 17.maddesiyle değişik 102. maddesinin beşinci fikrası uyarınca muhataba bildirilmesi gereken hususların tamamına yer verilmekle birlikte, idare nüshasında adrese ikinci kez gelindiği,tebliğ evrakının evrakı gönderen idareden alınabileceği, alınmaması hâlinde pusulanın kapıya yapıştırıldığı tarihten itibaren on beşinci günde tebliğ edilmiş sayılacağı hususlarına yer verilmemiştir.

Bu durum dikkate alındiğında, yargi mercilerince tebligat işleminin usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadiğının denetlenmesi bakımından esas alinan idare nüshasının,tebligat işleminin 213 sayılı Kanun'un 7061 sayılı Kanun'la değişik 102. maddesinin beşinci fikrasında öngörülen usule uygun olarak gerçekleştirildiğini ortaya koymaya elverişli olmadığı sonucuna varılmıştır. Bu itibarla, söz konusu tebligat pusulası örneğinin anılan düzenlemeye uygun olduğundan söz edilemez.

Açıklanan hukuksal nedenler ve gerekçeyle aykırıliğın, Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No:485)'nin ekinde yer alan tebligat pusulası örneğinin, 18/01/2024 tarih ve 32433 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sira No:485)'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (Sıra No:558) ile değiştirilmeden önceki hâli uyarınca yapılan tebligatın, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 01/01/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değişik 102. maddesinin beşinci fikrasında öngörülen usule uygun olmadığı yönünde giderilmesi gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.