Anayasa Mahkemesinin 15/3/2023 Tarihli ve 2020/23006 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2023-05-05

5 Mayıs 2023 CUMA 
Resmî Gazete 
Sayi : 32181
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
FATİH ERTAN BAŞVURUSU 
Başvuru Numarası: 2020/23006Karar Tarihi : 15/3/2023
Başkan : Hasan Tahsin GÖKCAN Üyeler : Muammer TOPAL Recai AKYEL Yusuf Şevki HAKYEMEZ Îrfan FIDAN Raportör : Hüseyin Özgür SEVİMLI Başvurucu : Fatih ERTAN Vekfli : Av. Salih Emrah ERTAN 
I. BAŞVURUNUN ÖZETİ
1. Başvutu, idari para cezasina yönelik iptal başvurusunda deliller değerlendirilirken Kolluk Tutanağı'na aksi ispat edilemeyecek seviyede üstünlük tanınmasınedeniyle adil yargılanma hakkınım ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.
2. Başvurucu, bireysel başvuru konusu olayların geçtiği tarihte Aydı'ın Efeler ilçesinde faaliyet gösteren V. Apart adlı işyerinin sahibidir.

3.Başvurucuya ait işyerinde ruhsatında belirtilen iş koluna aykıtı şekilde δğrenci barındırma faaliyeti yürūtaldüğüne dair duyum alınması üzerine inceleme başlatılmıştır.Kolluk, zabita ve diğer kurumların görevlilerince işyerinde ortaklaşa yapılan inceleme sonucu düzenlenen 24/1/2020 tarihli tutanakta yer verilen tespitier şu şekildedir:
i. 24/I/2020 tarihinde saat 14.50 sıralarında başvurucuya ait işyerine gelindiğinde işyerinde müdür yardımcısı olduğunu ifade eden M.s. görevlilere apartta sadece kadmlarm kaldığımı ancak dışanıdan gelen kişilerin de kalabildiğini,burada kalanlara sabah kahvaltısı ve akşam yemeği verildiğini, bunların da konaklama Ücretine dâhil olduğunu söylemiştir. Apartta kalanlarla sözleşme yapılıp yapılmadığı sorulduğunda da burada bir aydan fazla kalanlaria sözleşme yapıldığınıbeyan etmiştir,
ii. İşyerinin 3. katındaki 302 numaralı odada kaldığı tespit edilen Ç.A. aynıildeki bir üniversitenin birinci sınıfinda öğrenci olduğunu, G.N.K. adlı diğer kadın miversite ðğrencisi ile aynı odada kaldıklarını söylemiştir.


iii. Tutanak sadece olay tarihinde amlan tesiste inceleme yapan görevliler tarafindan imzalanmıştır.

4. Aydın Il Milli Eğitim Müdürlüğü (Müdtrlük) tarafindan düzenlenen 122/2020tarihli inceleme raporunda; işyerine ait 23/1/2020 tarihli mūşteri listesine gūre tesiste dokuz kişinin kaldığı ve bu kişilerden birinin tutanakta adı geçen Ç.A. olduğu belirtilmiştir. Tesişe ait ruhsat kaydma göre tesisin konaklama hizmeti verdiği, bu hizmetten yararlanacak olan kişilere dair cinsiyet ayrımı bulunmadığı ama tesiste kalanların sadece kadın olduğu, bu nedenle amılan tesisin kadın öğrencilere yönelik barınma hizmeti verdiği ifade edilmiştir.
5. Anılan tutanak ve rapor doğrultusumda Müdürlük tarafindan sõz konusu tesiste 24/3/l950 tarihli ve 5661 sayıh Yüksek Öğrenim Öğrencileri Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanuna Ek Kanun'da õngörülen koşullara aykinı şekilde ruhsatsız olarak kadın öğrencilere yurt hizmeti verildiği somucuna ulaşılmış; 5661 sayılı Kamum'un 1. maddesinin (4)numaralı fikrası uyarınca 58.860 TL idari para cezası verilmesine, işyerinin kapatılnuasına karar verilmiştir.

6. Başvurucu, Müdürlükçe verilen idari para cezasına karşı Aydın 2. Sulh Ceza Hâkimliğine (Hâkimlik) iptal başvurusunda bulunmuştur. Başvuru dilekçesinde -diğer itirazların yam sıra- tesisin kamuya açık barınma hizmeti verdiğini, tesiste farklı statülerdeki kişilerin kaldığım, incelemenin yapıldığı tarihte tesiste kalan kişilerin tümünün üniversite Öğrencisi olmadığım fleri sürmüştür. Ayrıca olay tarihinde, olay tarihinden Önce ve sonraki tarihlerde tesiste kaldığı ve öğrenci olmadığı belirtilen kişilerden örnekler vermiş ve bu kişilerin tesiste kaldığı dönemlere dair faturaları ibraz etmiştir. Bu kapsamda tesiste kalan ve dilekçede adları ile meslekleri belirtilen ve meslek kimliklerinin fotokopilerini de sunduğu birden çok erkek ya da kadın kişinin öğrenci olmadığıı ileri sürerek bu kişilere ait çalışma kayıtlarının ilgili kurumlardan sorularak belirlenmesini talep etmiştir. Diğer yandan öğrenci olmakla birlikte tesiste kalmak için talepte bulunanları engelleme imkânı olmadığını, tesis yakınlarında yurt hizmeti veren başka yerler de olduğunu, bu nedenle kendi tesisinin yurt olarak faaliyet göstermesine de gerek bulunmadığını beyan etmiştir.
7. Inceleme strasında idari para cezasma dayanak olan belgeler Müdtirlük tarafindan Hâkimliğe gönderilmiştir. Müdürlük 24/1/2020 tarihli tutanak ve rapor doğrultusunda başvurucunun ruhsata aykırı olarak öğrenci barınma hizmeti verdiğinin tespit edildiğini belirtmiştir.

8. Hâkimlik 10/4/2020 tarihli kararıyla başvurucunun iptal başvurusunu reddetmiştit. Ret kararımın ilgili kısmı şöyledir:
"Başvuru dilekçesi, kurum cevabi yazısı ve süm dosyanın incelenmesi sonucunda; itiraz edentn tşletmesinde izinsiz öğrenci barındırma faaliyeti verdiğinin görevlilerce tespit edildiği, tespitin tutanak altına alındıği, tutanakların aksi sabt oluncaya kadar geçerli olduğu, ttraz edenin tutanağın akstni delillerle ispatlamadığından itiraz edenin savunmasıhakimliğimizce uygun görülmemesi karşısında titraz edenin atılı kabahat eylemini lşlediğine datr dosyada bulunan tutanak ve belgelerle sabit olduğu..."
9. Başvurucu, ret kararına itiraz etmiştir. Îtiraz dilekçesinde -diğer itirazların yanısıra- tesisin öğrencilerle smürlı olarak ve ruhsata aykırı şekilde faaliyet göstermediğini, tesiste hālihazırda bir işte çalışanların, Aydın'a tatil için gelen kişilerin de kaldığını, tesisin okulların 

kapalı olduğu dönemde de açık olduğunu ancak somut olayda yalnızca tesiste kalan tek kadın öğrencinin beyanına dayalı olarak ceza verildiğini, otel görevlisi M.S.nin görevlilere öğrenciler dışında da tesiste kalan kişiler olduğunu beyan etmesine rağmen bu hususun tutanağa geçirilmediğini, anılan tutanakta M.S.nin imzasının bulunmadığınt, bu kişinin tanuk sıfatryla ifadesi ahnması gerektiğini ileri sürmüştür.

10. Aydm 1. Sulh Ceza Hâkimliği 18/5/2020 tarihli kararıyla Hâkimlik kararında yer alan gerekçeye atifta bulunarak başvurucunun itirazinı reddetmiştir.
11. Başvurucu, nihai hükmü 7/6/2020 tarihinde 8ğrendikten sonra 8/7/2020tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.

12. Komisyon, adil yargılanma hakkı kapsamındaki silahları eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkeleri ve gerekçeli karar hakkı dışındaki iddiaların kabul edilemez olduğuna,anılan şikâyetlerin kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafindan yapılmasına karar vermiştir. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir.
IL. DEĞERLENDİRME 
13. Başvurucu, işlettiği tesisin ruhsatinda yer alan is koluma uygun faaliyet gösterdiğine ve olay tarihinde bu tesiste öğrenciler dışında başka kişilerin de kaldığıa dair ileri sürdüğu itirazlarına konu olguların Hâkimlikçe araştırılmaksızın, Müdürlük görevlilerince düizenlenen tutanakla bağlı kalınarak iptal başvurusunun reddedilmesi nedeniyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüştür.
14. Başvuru, masumiyet karinesi ışığında silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi kapsamında incelenmiştir.

15. Anayasa Mahkemesi Gurbet Çoban (B. No: 2019/38857, 17/11/2021)kararında; kabahat olarak düzenlenen gece vakti içki satışı nedeniyle başvurucuya idari para ceza verildiği olayda başvuruya konu cezai sürecin herkes için bağlayıcılığı olan genel bir etki yarattığı, kamu güctnü kullanan bir kamu otoritesi tarafindan yürüitüldüğü, bu sürecin cezalandırıcı ve caydırıcı bir amacımın olduğu, ayrıca cezanım miktarı dikkate almdığında bu yaptrımın adil yargılanma hakkı bağlamında suç isnadı niteliğinde sayılması gerektiği sonucuna ulaşmıştır. Dolayısıyla Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Anayaşa'nın ortak koruma alanında yer alan adil yargılanma hakkının suç isnadı boyutuyla somut olay yöntinden uygulanabilir olduğuna karar vermiştir (Gurbet Çoban, § 32). Mevcut başvuruda da Gurbet Çoban kararında ulaşılan sonuçtan ayrılmayı gerektiren bir neden bulunmamaktadır.

1. Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan başvuruda silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesinin ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.

17. Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı maddi adaleti değil şekli adaleti temin etmeye yönelik güvenceler içermektedir. Bu bakımdan adil yargılanma hakkı davanın taraflardan biri lehine sonuçlanmasını garanti etmemektedir. Adil yargılanma hakkı temel olarak yargılama sürecinin ve usultinün hakkaniyete uygun olarak yürütülmesini teminat altına almaktadır (M.B. [GK], B. No: 2018/37392, 23/7/2020, § 80).

18. Hakkaniyete uygun yargılanma hakkımn unsurlarından biri de silahların eşitliği ilkesidir. Silahların eşitliği ilkesi, davanı taraflarmın usule ilişkin baklar bakımından aynıkoşullara tabi tutulması ve taraflardan birinin diğerine göre daha zayıf bir duruma düşürülmeksizin iddia ve savunmalarını makul bir şekilde mahkeme Önünde dile getirme firsatina sahip olması anlamına gelir. Ceza davalarının yanı stra medeni hak ve yükümitiüklerle ilgili uyuşmazhıklara ilişkin hukuk davaları ve idari davalarda da bu ilkeye uyulması gerekir (Yaşasım Aslan, B. No: 2013/1134, 16/5/2013, § 32).
19. Masumiyet karinesi, Anayasa'nın 38. maddesinin dördüncü fikrasında "Suçluluğu hükmen sabtt oluncaya kadar kimse suçlu saylamaz." şeklinde düzenlenımiştir.Masumiyet karinesi, hakkında suç isnadı bulunan bir kişinin adil bir yargılama sonunda suçlu olduğuna dair kesin hüküm tesis edilene kadar masum sayılması gerektiğini ifade etmekte ve hukuk devleti ilkesinin de bir gereğini oluşturmaktadır (AYM, E.2013/133, K.2013/169,26/12/2013). Amılan karine, kişinin suç işlediğine dair kesinleşmiş bir yargı kararı olmadan suçlu olarak kabul edilmemesini güvence altına almaktadır, Bumun sonuçu olarak kişinin masumiyeti aszl olduğundan suçluluğu ispat külfeti iddia makamıma ait olup kimseye suçsuzluğunu ispat mükellefiyeti yüklenemez. Ayrıca hiç kimse, suçluluğu hükmen sabit olumcaya kadar yargılama makamları ve kamu otoriteleri tarafindan suçlu olarak nitelendirilemez ve suçlu muamelesine tabi tutulamaz (Kirşat Eyol, B. No: 2012/665,13/6/2013, § 26).

20. Sanık, masumiyet karinesi gereği suçsuz sayıldığı için yargılama yapılmakta ve maddi gerçeğe ulaşılmaya çalışılmaktadır. Maddi gerçeğe ulaşmak için suç isnadı altında olan kişiden masum olduğunu ispat etmesi istenemez. Çünkü suç isnadı altında da olsa kişi,suçluluğu htükmen sabit oluncaya kadar suçsuz kabul edilmektedir (Adem Hüseyinoğlu, B.No: 2014/3954, 15/2/2017, § 35).

21. Masumiyet karinesi kapsamında yer alan iddia edenin iddiasını ispatla yüktmlūıolması kural, Anayasa'nın 38. maddesinin gerekçesinde de açıkça ifade edilmiştir. Bununla birlikte genel anlamda suçun kanıtlanması yükümlolüğo iddia edende kaldığı sūrece.savunmasımı oluşturmak için ispat yükünüı sanığa devreden kurallar ile hukuki veya filt varsayımların olduğu durumlarda ispat yüküntin yer değiştirmesi masumiyet karinesine aykırılık taşımaz (AYM, E.2013/38, K.2014/58, 27/3/2014). Ancak suç isnadını içeren karinenin aksini başvurucunun yargılama sırasında ispat edebilmesinin mümkün olması,hâkimin de bu yönde ileri stīrülen iddiaları inceleyip kararımı buna göre verebilmesi, bir başka ifadeyle karinelerin kişiyi otomatik olarak suçlu hâline getirmemesi gerekir, Karineler,masumiyet karinesini ihlal eder boyuta ulaşmamalı ve suç isnadı altımdaki kişi savunma imkânlarından yararlandırılmalıdır (Ádem Hüseytnoğlu, § 36).

22, Bununla birlikte somut olayın õzel koşullarında kabahat eylemleri nedeniyle uygulanan idari yaptırımlarda -adli suç ve cezalara nazaran- sorumluluk karinelerine ilişkin standartların daha esnek yorumlanması mümkündīir ancak bu durumda dahi ispat bakımından kullanılan karinelerin masumiyet karinesini ihlal eder boyuta ulaşmaması gerekir (Ahmet Altuntaş ve diğerlert [GK], B. No: 2015/19616, 17/5/2018, § 34).

2. Şomut olayda ruhsata aykını olarak yalnızca kadın öğrencilerin konaklamasına özgülenmiş bir öğrenci yurdu işlettiği iddiasıyla başvurucuya idari para cezası uygulanmıştır.Başvurucunun cezaya karşı itirazını inceleyen Hâkimlik bu fiilin işlediğinin sabit olduğu sonucuna ulaşarak itirazı reddetmiştir. Hâkimlik, tesiste inceleme yapan görevliler tarafindan 

tanzim edilen tutanak ile bu tutanağa istinaden düzenlenen rapora dayanmıştır. Anılan tutanakta Ç.A. adlı kadın üniversite öğrencisi olduğunu ve başka bir kadın ōğrenci ile birlikte aynı odada konakladığını kabul etmektedir.

24. Iptal başvurusuna yönelik inceleme sırasında başvurucumun olayın kendi versiyonunu Hâkimliğe açıklama, iddia ve delillerini sunma, tutanağı içeriğinin güvenilirliğine ve doğruluğuna şüphe düşürme imkânı bulduğu anlaşılmıştır. Bu bağlamda başvurucu, itiraz dilekçesinde belirtilen tutanak içeriğindeki vakıayı inkar etmiştir.Başvurucu, olay amında işyerinde olan MS. adlı görevlinin burada farklı zamanlarda başka kişilerin de kaldığına dair beyammın tutanağa aktarılmadığına ve bu görevlinin anılan tutanakta imzasının da bulunmadığına dikkat çekmiştir. Başvurucu, Hâkimliğe sunduğu itiraz dilekçesinde incelemenin yaptldığı tarihte işyerinde konaklayan kadınlardan birinin öğrenci olmadığım vurgulamış; hem bahsettiği bu kadının hem de farklı tarihlerde tesiste kaldığım söylediği diğer kişilerin kimlik ve teslek bilgilerine yer vererek bu kişilerin öğrenci olmadığı hâlde işyerinde konakladığını savunmuştur. Yine dilekçede belirttiği bu kişilerle misafir listesinde yer alan diğer müşterilerin çalışma kayıtlarının ilgili kurumlardan sorularak belirlenmesini, işyeri görevlisi M.S.nin tanık sıfatıyla ifadesinin alınmasını talep etmiştir.Başvurucuya göre tüm bunlar işlettiği tesisin yalntzca kadın öğrencilerin konaklamasına δzgülenmiş öğrenci yurdu olduğunun her türlü şüpheden uzak bir biçimde ispatlanamadığınıgöstermektedir,
25. Hâkimlik ise görevlilerce düzenlenen tutanağın başvurucunun ruhsata aykınıolarak yalnızca kadı öğrencilerin kalabildiği bir öğrenci yurdu işlettiği iddiasını ispatladığım kabul etmiş, ayrıca başvurucunum tutanağın aksini ispat edecek delil gösteremediğini vurgulamıştır. Hâkimlik, başvurucımun itiraz dilekçesinde belirttiği iddialarla ilgili olarak ise hiçbir değerlendirme yapmamıştır.

26. Başvurucunun iddia ve savunmalarını sunma imkânı elde etmesi silahlarin eşitliği ilkesinin sağlanması bakımından önem taşımakla birlikte bu imkânın kullanılmasısilahların eşitliği ilkesinin devlete yüklediği yükümlülüıklerin ifası için tek başına yeterli değildir. Hâkimliğin bu iddialara ciddiyetle yaklaştığımı ve yargılamayı hassasiyet içinde yürüttüğünü göstermesi de gerekmektedir. Hâkimlikten, olaym başvurucu tarafindan anlatılan versiyonuna baştan kapalı bir tutum takınmaması ve bu ihtimale de yeterli ölçüde şans tamıdığıı ortaya koyması beklenir, Somut olayda Hâkimliğin başvurucunun iddialarını yeteri kadar değerlendirmeye aldığına dair bir işaret tespit edilememiştir.
27. Öte yandan Häkimliğin idare tarafindan tanzim edilen tutanağın içeriğinin aksi ispat edilene kadar geçerli olduğu şeklindeki karineye dayandığı görülmtiştür (bkz. § 8). İdari işlemlerin ve bu bağlamda idari görevliler tarafindan düzenlenen tutanakların içeriğinin hukuka/gerçeğe uygunluk karinesinden yararlanacağı hukukum bilinen bir ilkesidir. Ancak bu karinenin söz konuşu işlem ya da tutanağın içeriğinin hukukiliğinin veya gerçekliğinin tartışıldığı bir yargılamada geçerli olması mümkün değildir. Idari işlemin hukukiliğinin veya tutanağın içeriğinin gerçekliğinin dava konusu edildiği bir yargılamada hâkimin değinilen karineyi uygulaması davanı açılmasımı anlamsız hâle getirir. Bu şekildeki bir yargılamada idare tarafindan tanzim edilen belgelerin içeriğinin gerçekliği karinesinin yargılamanın sonucu yöntinden belirleyici olması bireyi devlete karşı dezavantajlı bir konuma sokacağıdan silahların eşitliği ilkesini zedeleyebileceği gibi suç isnadıyla ilgili yargılama söz konusu olduğunda masumiyet karinesini de ihlal edebilir (bazı değişikliklerle birlikte bkz, Gurbet Çoban, § 44).


28. Kamu görevlilerince dřizenlenen tutanakla delillendirilen suç isnadi söz konusu olduğunda yargı mercilerinden beklenen, tutanağın içeriğinin güvenilirliği ve doğruluğu ile ilgili olarak şanık tarafindan ileri sthrülen argümanları tarafsız ve nesnel bir değerlendirmeye tabi tutmalanıdır. Maddi gerçekliğin ortaya çıkarılmasım hedefleyen ceza yargılamasında kamu görevlilerinin düzenlediği tutanakların içeriğinin aksinin ispatında herhangi bir delil sınırlamaşıın söz konusu olması düştinülemez. Delil şınırlaması, suçun oluştuğunun kabulūiçin tam vicdani kanaatin arandığı, dolayısıyla her türlü şüphenin izalesinin gerektiği suçisnadına ilişkin yargılamaların amacryla bağdaşmaz. Bu itibarla sanığın delil sunma konusunda tam bir serbestiye sahip olması gerekir. Aksi durumda saniğın masum sayılmasının bir anlamı kalmaz (Gurbet Çoban, § 45).

29. Yukarıda da tespit edildiği üzere somut yargılama, Anayasa'nın 38. maddesi anlamında suç isnadına ilişkin uyuşmazlık kapsamında kalan bir yargılamadır (bkz. § 15).Başvurucuya isnat edilen ruhsata aykırı şekilde öğrenci yurdu işletme kabahati, görevliler tarafindan düzenlenen tutanağa dayanılarak dolillendirilmiştir. Hâkimlik de itirazıreddederken işyerinde yapılan denetim üzerine düzenlenen tutanağa vurgu yapmıştır.Başvurucu ise bu tutanağın gerçekliğine ilişkin iddialarını çelişmeli yargılama ilkesine uygun olarak ileri sürmüş, güvenilirliğine şüphe düşürnek için çeşitli iddialar öne sürmüştür. Ancak Hâkimlik bu iddialar değerlendirmeksizin başvurucunun tutanağın aksini ispatlayacak delil gösteremediği sonucuna ulaşmıştır.

30. Hâkimliğin bu değerlendirmesi ispat yükünü ters çevirecek mahiyettedir.Kuşkusuz adil yargılanma hakkı suç isnadıyla ilgili yargılamalarda bile mahkemelerin fiilt ve hukuki karinelere dayanmasını bütünüyle yasaklamamaktadır. Ancak suç isnadına ilişkin bir yargılamada karinenin adil yargılama hakkanı ihlal etmemesi için karineyle kişinin otomatik olarak suçlu ilan edilmemesi, bu bağlamda karinenin aksinin ispat edilebilir nitelīkte olması,başvurucunun karinenin aksini ispatlama gayesiyle yaptığı açıklama ve sunduğu delillerin mahkeme tarafindan titizlikle ele alındığının gösterilmesi gerekir.

31. Olayda başvurucumun ileri sürdüğü argümanların ilgisiz olmadığı anlaşılmıştır.Bu manada başvurucunun olay anında, bu tarihin Öncesinde ve sonrasında işyerinde öğrenci olmayan başka kadın hatta erkek misafirlerin kaldığını iddia ettiğinin altını çizmek gerekir.Nitekim 24/1/2020 tarihli tutanakta işyeri görevlisi M.S.nin beyanının yazıldığı bölthmde "işyerinde dışarıdan gelen başka kişllerin de kalabildikleri" notunun yer aldığı görülmüştür.Başvurucu, M.S.nin görevlilere tesiste öğrenci olmayan kişilerin de kaldığını söylediği hâlde bu beyanı tutanağa aktarılmadığını iddia etmiştir. Hâkimliğin başvurucumun bu itirazıyla ilgili olarak bir değerlendirme yapmamış olmasının maddi olayın tespiti bakımından bir ekşiklik olduğu vurgulanmalıdır.

32. Başvurucunun iptal başvurusunda, kimlik bilgilerini verdiği kişilerin öğrenci olmayıp belirli meslek unvamı sahibi olduklarına dair iddiaları karşısında tutanakta belirtildiği Üzere inceleme yapılırken tesiste kalan kişilerden sadece bir kadın öğrenciyle görüşme yapılmasıyla yetinildiğine, diğer misafirlerin öğrenci olup olmadıklarmın araştırılmadığına yönelik itirazları da Önemsiz değildir. İptal başvurusuna dair dilekçe ekinde, öğrenci olmadığıbelirtilen kişilerle yapılan sözleşmelerin, alınan hizmete dair faturaların ve bu kişilerden bazılarımn tesise kayıt sırasında sundukları meslek kimlik belgelerinin de ibraz edilmesi dikkate almdığıda başvurucumun belirtilen iddialarının tutanağın içeriğinin gerçekliğine ve itibar edilebilirliğine gölge düştürecek ve Häkimliğin açık yanıt vermesini gerektirecek mahiyette olduğu değerlendirilmiştir. Bu koşullarda Hâkimliğin olayın gerçekleşme koşullartyla ilgili olarak ortaya çıkan şüpheleri dağıtmak için iptal başvurusunda ileri sürülen 

itirazları araştırması ve işyeri görevlisi M.S.yi dinlemesi oldukça etkili olma potansiyeline sahipken Hâkimliğin bu yönde bir adım atmadığı görülmüştür.

33. Sonuç olarak kamu görevlilerince düzenlenen tutanağın gerçekliği karinesi aksi ispat edilebilir nitelikte oisa da başvurucunun bunun aksini ispatlamak için ileri sürdtiğü iddia ve itirazların Hâkimlikçe değerlendirmeye bile alınmamış olması sebebiyle somut olaydaki uygulanma tarzı itibarryla karinenin başvurucuyu otomatik olarak suçlu håle getirdiği anlaşılmıştır, Başvurucuya savunma imkânt tanımmış ise de Hākimliğin kamu görevlilerince düzenlenen tutanağa üstünlük tanryan yaklaşımı başvurucurun savumma yapmasıņı anlamsız hâle getirmiş ve başvurucuyu kamu otoritesi karşısında dezavantajlı konuma dūşürmüştür 
34. Bu durumda başvurucu tarafindan yapılan itirazın kamu görevlilerince düzenlenen tutanakların gerçekliği karinesine dayalı olarak reddedilmesinin -başvurucunun savunmalarının hiç irdelenmediği gözetildiğinde- silahların eşitliği ve çelişmeliyargılama ilkelerini ihlal ettiği kanaatine varılmıştır.

35. Açıklanan gerekçelerle başvurucumun Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan adilyargılanma hakkı kapsamındaki silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkelerinin ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.

36.Başvuruda silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkelerinin ihlal edildiğine karar verildiğinden, adil yargılanma hakkı kapsamındaki gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine ilişkin şikâyet hakkında kabul edilebilirlik ve esas yönünden ayrıca bir inceleme yapılmasına gerek görülmemiştir.

III, GİDERIM 
37. Başvurucu; ihlalin tespiti, yeniden yargılama yapılması ve maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

38. Başvuruda tespit edilen hak ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulummaktadır. Bu kapsamda kararın gönderildiği yargı mercilerince yapılması gereken is, yemiden yargilama işlemlerini başlatmak ve Anayasa Mahkemesini ihlal sonucuna ulaştiran nederleri gideren, ihlal kararında belirtilen ilkelere uygun yeni bir karar vermektir (Mehmet Doğan [GK], B. No:2014/8875, 7/6/2018, §§ 5460; Aligül Alkaya ve diğerlert (2), B. No: 2016/12506,7/11/2019, §§ 53-60, 66; Kadri Enis Berberoğlu (3) [GK], B. No: 2020/32949, 21/1/2021, §§93-100).

39. Belirli bir davaya ilişkin olarak delilleri değerlendirme ve gösterilen delilin davayla ilgili olup olmadığına karar verme yetkisi kural olarak yargılamayı yürüten derece mahkemelerine aittir (Orhan Kılıç [GKI, B. No: 2014/4704, 1/2/2018, § 44). Bu bağlamda somut olayda başvurucumun idari para cezasma dayanak olan kabahati işleyip işlemediği yönünde karar vermek Anayasa Mahkemesinin görevi değildir. Anayasa Mahkemesince verilen ihlal karari, başvurucumum iptal başvurusunun kabulü anlamına gelmediği gibi ihlal kararının gereklerinin yerine getirilmesi amacryla yapılacak yeniden yargılama neticesinde başvurucunun iptal başvurusumun kabul edilmesi gerektiği anlamına da gelmemektedir.fhlalin sonuçlarim gidermek üzere gereken işlemler yerine getirildikten sonra yapılacak değerlendirmede Hâkimlikçe delillerin takdir biçimine göre benzer veya farklı bir sonuca varılması mümkündür.


40.Ihlalin ve sonuçlarımn ortadan kaldırıması için yeniden yargılama yapılmasının yeterli bir giderim sağlayacağı aņlaşıldığından tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekir.

IV. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkelerinin ihlal edildiğine ilişkin iddianm KABUL EDILEBİLİR OLDUĞUNA,
B. Anayasa'mn 36. maddesinde güvence altina alinan adil yargilanma hakkıkapsamındaki silahların eşitliği ve çelişmeli yargıłama ilkelerinin İHLAL EDİLDİĞINE,
C. Kararın bir örneğinin silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkelerinin ihlalinin sonuçlarıun ortadan kaldırıması için yeniden yargılama yapılmak üzere Aydın 2.Sulh Ceza Hâkimliğine (2020/1 143 D.İş) GÖNDERiLMESINE,
D.Başvurucunun tazminat talebinin REDDINE,
E. 446,90 TL harç ve 9.900 TL vekâlet ücretinden oluşan toplam 10.346,90 TL yargılama giderinin başvurucuya ÖDENMESİNE,
F. Ödemenin kararın tebliğini takiben başvurucumun Hazine ve Maliye Bakanlığma başvuru tarihinden itibaren dört ay içinde yapilmasına, ödemede gecikme olmasıbâlinde bu strenin sona erdiği tarihten ödeme tarihine kadar geçen süre için yasal FAlZ UYGULANMASINA,
G. Kararım bir Örneğinin Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESłNE 15/3/2023tarihinde OYBİRLIĞIYLE karar verildi.