Yargıtay 5, 9 ve 16. Hukuk Dairelerine Ait Kararlar
YARGITAY KARARLARI | 2021-07-09

9 Temmuz 2021 CUMA 
Resmî Gazete 
Sayı : 31536
YARGITAY KARARLARI 
Yargıtay 5. Hukuk Dairesinden:
TÜRK MİLLETİ ADINA YARGITAY İLAMI 
ESAS NO : 2021/6638KARAR NO : 2021/9149
GÖNDEREN :Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Kanun Yararına Temyiz Bürosu 
MAHKEMESİ: Kuşadası 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 
TARİHİ: 29/05/2019

NUMARASI : 2017/367-2019/548

DAVACILAR : Erinç Sitesi Yöneticiliğine Temsilen Yaşar Kabakçı
Vek.Av.Ismail Yener 

DAVALI : Güler Akbulut 


Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, Adalet Bakanlığı'nın Kanun yararına bozma talebi üzerine YargıtayCumhuriyet Başsavcılığı tarafindan istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR
Davacı Erinç Site Yönetimi ile davalı Güler Akbulut arasındaki davada Kuşadası1. Asliye Hukuk Mahkemesince kesin olarak verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 29/05/2019 günlü, 2017/367 esas, 2019/548 karar sayıh kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü'nün 19/03/2021 gün 39152028 - 153,01 - 1253 - 2019 E. 411/7879 sayılıyazisıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiştir.
Dosya kapsamından; davaci tarafindan 2002-2004 ve2012 tarihli kat malikleri kurulu kararlarına istinaden davalının kendisine düşen katkı payını ödememesi nedeniylę başlatılan icra takibine itiraz ctmesi sonucuicra takibinin durdurulduğu bu nedenle davalının yaptığı itirazın iptalinin istenildiği, mahkemece davanın kabulüne miktar . itibariyle kesin olarak karar verildiği bu nedenle hükmün Yargıtay incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dosyadaki bilgive belgelerin incelenmesinde; taraflar arasındaki uyuşmazlığın,tek parsel, üzerinde kat mülkiyeti kurulu anataşınmazdaki ortak gider alacağının tahsiline yönelik itirazın iptali istemine ilişkin olduğu hususunda ihtilaf bulunmadığına göre, somut olayın Kat Mülkiyeti Yasası çerçevesinde çözülmesi gerekecektir. 6100sayılı Hukuk Muhakemeleri kanunu Görevin belirlenmesi ve niteliği başlıklı 1. maddesi “Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir." demekle, Görev hususunun kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetileceğini Öngörmüştür. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının Ek 1.maddesi ise “Bu Kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlık sulh mahkemelerinde çözümlenir" hükmünü ihtiva ettiğinden, bu Yasadan doğan her türlü anlaşmazlığın -değerine bakılmaksızın-sulh hukuk mahkemesindeçözümleneceği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesigerekirken,mahkemece davaya bakılıp işin esası hakkında karar verilmesi bu nedenle doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığının Kanun yararına bozma isteminin kabulü gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HMK'nın 363/i maddesi uyarınca sonuca etkili olmamak kaydiyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir Örneği ile dosyanın Adalet Bakanlığı'na GÖNDERİLMESİNE 21/06/2021gününde oybirliği ile karar verildi. 21/06/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.

Yargitay 5. Hukuk Dairesinden:
TÜRK MİLLETİ ADINA  YARGITAY İLAMI 
ESAS NO : 2021/6634KARAR NO : 2021/9150
GÖNDEREN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Kanun Yararına Temyiz Bürosu 
MAHKEMESİ: Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesi 
TARİHİ: 16/10/2018

NUMARASI : 2018/796-2018/1553

DAVACI : Mahmut Kaleli 

DAVALI : Bahar Evren vd.


Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma talebi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafindan istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR
Davacı Mehmet Kaleli ile davalılar arasındaki davada Bandırma Sulh Hukuk Mabkemesince kesin olarak verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmişbulunan 16/10/2018 günlü, 2018/796 esas, 2018/1553 karar sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürłüğü'nün 22/03/2021 gün 39152028-153,01-335-2019-E.429/8039 sayıh yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiştir.

Dosya kapsamından; davacı tarafindan apartman yöneticisi bulunduğu döneme ilişkin vekillik ücreti istenildiği, mahkemece davanın reddine kesin olarak karar verildiği, bu nedenle hükmün Yargıtayincelemesinden geçmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; mahkemece davanın reddine dair kurulan hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesindeki unsurları taşımadığı açıktır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "Hükmin kapsamı" başlıklı 297 nci maddesi,
(1) Hüküm "Türk Milleti Adına" veriłir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususlarıkapsar:
a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabit kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,
b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıklanı ve anlaşamadıklarıhususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,ς)Hüküm sónucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,d)Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,
(2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin,taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükümlerini içermektedir.
Bir mahkeme hükmünün yasanın aradığı şekilde oluşturulduğunun kabulü için hüküm fikralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir ołmasının gerekliliği kadar;kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam biruyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira, tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fikralarının bulunması zorunludur.
Nitekim, 07.06.1976 gün ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde yer alan “Gerekçenin ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerlive yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliğiyasa koyuçunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği õnlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir." şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye, vurgu yapıłmıştır.
Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini õnġören Anayasanın 141/3.maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılıHMK' mın 297. (Mülga HUMK' un 388.) maddesi, işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir. Yine HMK' nın 27.maddesinin (HUMK'un 73.m) 2. bendi “c” bõlümünde de hukuki dinlenilme hakkının “Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini” de içerdiği açıklanarak bu husus vurgulanmıştır.


Somut olayda mahkemece tarafların iddia ve savunmaları yukarıdaki ilgili yasa maddeleri uyarınca değerlendirilerek kararın gerekçe kısmında tartışılmaksızın hüküm tesis edilmesi bozma nedenidir. Ayrıca davanın Bahar Evren ve Zafer Evren aleyhine açıldığı, davalılardan Zafer Evren'in aynı zamanda diğer davalının vekili olduğu açık olduğu halde davalılardan Zafer Evren'in gerekçeli kararda sadece davalı Bahar Evren'in vekili olarak gösteriłmesi, kendisine davacı tarafindan husumet yöneltildiği halde davalı sıfatı ile mahkeme ilamında yer almaması doğru görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığının Kanun yararına bozma isteminin kabulü gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HMK'nın 363/1 maddesi uyarınca sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın birörneğiile dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmesine, 21/06/2021gününde oybirliğiyle karar verildi.


Yargitay 9. Hukuk Dairesinden:
TÜRK MİLLETİ ADINA  YARGITAY İLAMI 
ESAS NO : 2021/5247KARAR NO : 2021/9500
MAHKEMESİ: Van 1. İş Mahkemesi 
TARİHİ: 07/02/2019
NUMARASI : 2017/823-2019/36
DAVACI : MURAT KARATAY ADINA VEKİLİ
AVUKAT SİBEL MÜNGEN YAKUT 
DAVALI : AKKÖPRÜLÜ PLAZA A.Ş. ADINA VEKİLİ
AVUKAT SUAT ÇAKAN 
DAVA TÜRÜ: ALACAK 


Davacı Murat Karatay adına Avukat Sibel Müngen Yakut ile davalı AkköprülüOtomotiv Ínş. San. Ve Tic. A.Ş adına Avukat Suat Çakan arasındaki alacak davasına ilişkin Van 1. İş Mahkemesince kesin olarak verilen 07.02.2019 tarih ve 2017/823 esas, 2019/36karar sayılı kararının kanun yararına bozulması Adalet Bakanhığının 18.03.2021 tarihli ve 39152028-153.01-1051-2019-E. 391/7743 sayısı ile temyizi ile istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm belgeler okunup dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafindan düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI 
Davacı vekili, müvekkilinin işe giriş ve çıkış tarihleri arasında aralıksız olarak işveren yanında iş sözleşmesi ile çalışmakta iken haksız ve gerekçesiz bir şekilde işten çıkartılmış olduğunu, davaya konu edilen işçilik alacaklarının ise davalı tarafiından müvekkiline ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, yapılan yargilama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karari, kanun yararına bozulması için Adalet Bakanlığı temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık kıdem ve ihbar tazminatlarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı noktasındadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımi, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağin dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Zamanaşımı, bir borcu doğuran, değiştiren ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, salt doğmuş ve var olan bir hakkın istenmesini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu bakımdan zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. Bunun 

sonucu olarak da, yargılamayı yapan yargıç tarafından yürüttüğü görevinin bir gereği olarak kendiliğinden göz önünde tutulamaz. Borçlunun böyle bir olgunun var olduğunu, yasada öngörülen süre ve usul içinde ileri sürmesi zorunludur. Demek oluyor ki zamanaşımı, borcun doğumu ile ilgili olmayıp, istenmesini önleyen bir savunma olgusudur. Şu durumda zamanaşımı, savunması ileri sürülmedikçe, istemin konusu olan hakkın var olduğu ve kabulüne karar verilmesinde hukuksal ve yasal bir engel bulunmamaktadır.
Hemen belirtmelidir ki, gerek İş Kanununda, gerekse Borçlar Kanununda, kidem ve ihbar tazminatı alacakları için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmemiştir.
Uygulama ve öğretide kıdem tazminatı ve ihbar tazminatına ilişkin davalar, hakkın doğumundan itibaren, eski 818 sayılı Borçlar Kanununun 125 inci maddesi uyarınca on yıllık zamanaşımına tabi tutulmuştur. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren yeni 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 146 incı maddesinde de genel zamanaşımı 10 yıl olarak belirlenmiştir.
Tazminat niteliğinde olmaları nedeni ile sendikal tazminat, kötüniyet tazminatı, işe başlatmama tazminati, 4857 sayılı Iş Kanununun; 5 inci maddesindeki eşit işlem borcuna aykirılik nedeni ile tazminat, 26/2 maddesindeki maddi ve manevi tazminat, 28 inci maddedeki belgenin zamanında verilmemesinden kaynaklanan tazminat, 31/son maddesi uyarınca askerlik sonrası işe almama nedeni ile öngörülen tazminat istekleri on yıllık zamanaşimına tabidir.

Bu noktada, zamanaşımı başlangıcına esas alınan kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı hakkının doğumu ise, işçi açısından hizmet aktinin feshedildiği tarihtir.
Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasi, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı sebeplerle geleceğe bırakılması anlamına gelir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı,alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Somut olayda;davanın kısmi dava olarak açıldıği, davacının iş sözleşmesinin 10.10.2008 tarihinde feshedildiği,14.12.2018 olan islah tarihi itibariyle feshin üzerinden on yıllık zamanaşımı süresi geçtiğinden, davalının ıslah dilekçesine karşı süresinde ileri sürdüğüzamanaşımı defi nedeniyle kidem ve ihbar tazminatlarının dava dilekçesi ile talep edilen 50,00 TL'lik kısmı dışında zamanaşımına uğradığı anlaşılmakla,mahkemece kıdem ve ihbar tazminatı bakımından zamanaşımı defi dikkate alınmaksızın hüküm kurulması hatalıdır.
Açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığı'nın Kanun yararına bozma isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığı'nın Kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile Van 1. İş Mahkemesinin anılan kararının sonuca etkili olmamak üzere HMK'nın 363/1 maddesi uyarınca Kanun yararına BOZULMASINA, HMK'nın 363/3.maddesi gereğince gereği yapılmak üzere kararın bir örneğinin ve dosyanın Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Yargitay 9. Hukuk Dairesinden:
TÜRK MİLLETİ ADINA  YARGITAY İLAMI 
ESAS NO : 2021/5248KARAR NO : 2021/9501
MAHKEMESİ: Kağızman Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi 
TARİHİ: 12/02/2019

NUMARASI : 2017/171-2019/26

DAVACI : İLYAS DEMİRDEN ADINA VEKİLİ

AVUKAT MURAT SÜRMELİ

DAVALI : SİTEPLUS ÖZEL GÜVENLİK HİZMETLERİ A.Ş. ADINA 
VEKİLİ AVUKAT LÜTFİ SARPER ÜSTÜNDAĞ
DAVA TÜRÜ: ALACAK 


Davacı İlyas Demirden adına Avukat Murat Sürmeli ile davalı Siteplus Özel Güvenlik Hizmetleri A.Ş adına Avukat Lütfi Sarper Üstündağ arasındaki alacak davasına ilişkin Kağızman Asliye Hukuk Mahkemesince(İş Mahkemesi Sıfatıyla) kesin olarak verilen 12.02.2019 tarih ve 2017/171 esas, 2019/26 karar sayılı kararının kanun yararına bozulmasıAdalet Bakanlığının 16.03.2021 tarihli ve 39152028-153.01-1461-2019-E. 360/7383 sayisıile temyizi istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm belgeler okunup dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafindan düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI 
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin güvenlik işini yaptığını,DonandıKöyü'ndeki Rönesans A.Ş.'ye ait SENA HES (Hidro Elektrik Santrali)'nde güvenlik görevlisi olarak 23.10.2014 tarihinden 20.12.2016 tarihine kadar çalıştığını, müvekkilinin haftada en az iki gün saat 08.00 de başlayıp ertesi günü 08.30 saatine kadar yirmidört saat nöbet tuttuğunu, nöbet sonrasında ise otuzaltı saat istirahat ettiğini,haftada en az bir gün saat 16.00'da başlayıp ertesi günü 08.30 saatleri onaltı saat nöbet tuttuğunu, nöbet sonrasında ise kırksekiz saat istirahat ettiğini, müvekkilinin haftada en az altmışdört saat nöbet tutup çalıştığıni,müvekkilinin hafta sonları da nöbet tutup çalışmaya devam ettiğini,ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili günlerinde de denk geldiğinde nöbet tutup çalıştığını, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca hiç bayram izin ve hafta sonu izni kullanmadan çalıştırıldığını ancak onlarında ücretinin ödenmediğini belirterek fazla mesai,hafta tatili,ulusal bayram genel tatil ve yemek ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 23.10.2014-26.12.2016 tarihleri arasında müvekkili şirket nezdinde çalıştığıni, davacının son maaşının brüt 1.647,00 TL olduğunu, davacının iddia ettiği haftalık çalışma ve dinlenme sürelerinin afaki ve fiili gerçeklere aykırı olduğunu,davacının hak etmiş olduğu fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının müvekkili şirket tarafından davacı işçinin bordrolarına yansıtılmak suretiyle banka kanalıyla ödendiğini,davacı tarafin iddialarını kabul anlamına gelmemek kaydıyla, her hangi bir hak kaybına sebebiyet vermemesi açısından ve her ihtimalde, davacının iddia ettiği gibi yirmidört saat ve onaltı saat fiili çalışma üzerinden fazla mesai alacağı hesaplanmasının mümkün olmadığını,davacının müvekkili şirket nezdinde hak etmiş olduğu tüm ulusal bayram genel tatil alacaklarının bordrosuna tahakkuk ettirilmek suretiyle davacıya banka kanalıyla ödendiğini,davacının hafta tatili alacağının bulunmadığıni,müvekkili şirket tarafindan davacıya işe 

başlangıcından ayrılışına kadar, yemek ücreti verilmediği gibi, yemekte verilmediğini,müvekkili şirket ile davacı arasındaki anlaşmada yemek ücreti veya yemek verilmesi gibi bir hususun bulunmadığını, bununla birlikte, davacının da aralarında bulunduğu bir kısım personelin, ikili ilişkileri çerçevesinde bazı zamanlarda ana işverenin kendi personelleri için verdiği öğle yemeklerini yedikleri hususunun işbu dava açıldıktan sonra öğrenildiğini, ancak davacının beşeri münasebetleri ile bazı zamanlarda ana işverenin verdiği öğlen yemeğinden yemesinin, müvekkili şirket tarafindan kendisine düzenli olarak yemek verilmesi sonucunu doğurmayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, kanun yararına bozulması için Adalet Bakanlığı temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ıslahın süresinde yapılıp yapılmadığı ve islahla arttırılan miktarlar üzerinden hüküm kurulup kurulmayacağı noktasında toplanmaktadır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu islahın zamanı ve şekli başlıklı 177.maddesinde ;" (1) Islah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir." ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu, Tahkikatın sona ermesi başlıkhı 184. Maddesinde “ (1) Hakim,tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. (2)Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder." hükümleri yer almaktadır.

Yine aynı yasanın "Sözlü yargılama" başlıklı 186. maddesine göre ise "(1)Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafi davet eder.Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazir bulunmadıiklarıtakdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. (2) Sözlü yargılamada mahkeme,taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir."
Somut olayda, Mahkemece 25.12.2018 tarihli duruşmada tarafların bilirkişi raporlarına itirazlarının reddine karar verilerek sözlü yargılama duruşmasının 12.02.2019tarihine bırakıldıği,12.02.2019 tarihli celsede davacı vekilince islah dilekçesi sunulduğu ve bu durumun duruşma zaptında belirtildiği,devamında ara karar ile davacı vekilinin tahkikat aşamasından sonra islah dilekçesi sunduğu gerekçesi ile islah talebinin reddine karar verilerek açık yargılama devam edildiği ve davacı vekiline son sözleri sorularak yargılamaya son verilerek karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 316/l-d. maddesine göre, işmahkemelerinde basit yargılama usulü uygulanır.Ayni Kanunu'nun 177. maddesi gereğince islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir.Belirtilen maddelere göre davacı vekili tarafından tahkikat bitmeden ıslah dilekçesi sunulduğunun anlaşılmasına göre, islah dilekçesi dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken islah talebinin reddi usul ve yasaya aykırıdır.
Açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığı'nın Kanun yararına bozma isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığı'nın Kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile Kağızman Asliye Hukuk Mahkemesinin(İş Mahkemesi Sıfatıyla)anılan kararının sonuca etkili olmamak üzere HMK'nın 363/1 maddesi uyarınca Kanun yararına BOZULMASINA, HMK'nın 363/3. maddesi gereğince gereği yapılmak üzere kararın bir örneğinin ve dosyanın Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.05.2021tarihinde oy birliği ile karar verildi.


Yargitay 9. Hukuk Dairesinden:
TÜRK MİLLETİ ADINA  YARGITAY İLAMI 
ESAS NO : 2021/5249KARAR NO : 2021/9502
MAHKEMESİ: T.C. İstanbul Anadolu 25. İş Mahkemesi 
TARİHİ: 16/05/2018

NUMARASI : 2015/649-2018/248

DAVACI : ALİ BARİŞ KAYA ADINA VEKİLİ AVUKAT FERHAT AYDIN 
DAVALI : Fİ YAPI İNŞ. SAN. VE TÍC. A.Ş ADINA VEKİLİ
AVUKAT HÜSEYİN MÜSLAM 
DAVA TÜRÜ: ALACAK 


Davacı Ali Barış Kaya adına Avukat Ferhat Aydın ile davalı Fi Yapı İnş.San. ve Tic. A.Ş adına Avukat Hüseyin Müslüm arasındaki alacak davasına ilişkin İstanbul Anadolu 25.İş Mahkemesince verilen ve istinaf edilmeksizin kesinleşen 16.05.2018 tarih ve 2015/649esas, 2018/248 karar sayılı kararının kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının 16.03.2021 tarihli ve 39152028-153.01-479-2019-E.345/7320 sayısı ile temyizi istenilmişolmakla, dosyadaki tüm belgeler okunup dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafindan düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI 
Davacı vekili,davacının Kasım 2009-Ağustos 2012 döneminde davalı şirkette satışyöneticisi olarak 2.500 TL ücretle çalıştığını,normal çalışma saatlerinin 08.00-18.00 olmasına rağmen cumartesi ve pazar günleri her akşam 20.00-21.00 a kadar çalıştığıni, haftanın her günü 2-3 saat fazla mesaiye kaldığını, ancak ücretinin ödenmediğini,satış yöneticisi olarak çalışan davacının maaşının yanında prim sistemiyle çalıştığı halde hak ettiği primlerin ödenmediğini,iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının da kendisine ödenmediğini, son aylara ait maaşının da ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davaliı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.
Mahkemece, Davalı Fi Yapı İnşaat San. ve Tic. A.Ş'nin ilgili Kanun Hükmünde Kararnamede yer aldığı ve kapatıldığı gerekçesi ile 670 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesi gereğince dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, kanun yararına bozulması için Adalet Bakanlığı temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı şirketin Kanun Hükmünde Kararname ile kapatılıp kapatılmadığı noktasındadır.

10/11/2016 tarihli ve 6758 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazi Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair Kanunun kayyımlık yetkisinin devri ve tasfiye başlıklı 19. maddesinin 1. ve 2. fikraları, “bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce terör örgütlerine aidiyeti, iltisakı veya irtibatınedeniyle 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 133. maddesi 

uyarınca kayyım atanmasına karar verilen şirketlerde görev yapan kayyımların yetkileri,hakim veya mahkeme tarafindan Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilir ve devirle birlikte kayyımların görevleri sona erer. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra ve olağanüstü halin devamı süresince terör örgütlerine aidiyeti, iltisakı veya irtibatı nedeniyle Ceza Muhakemesi Kanununun 133. maddesi uyarınca şirketlere ve bu Kanunun 13. maddesi uyarınca varlıklara kayyım atanmasına karar verildiği takdirde, kayyım olarak Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu atanır." şeklinde düzenlemeyi içermektedir.
Somut olayda; davalı Fi Yapı Inşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş'ye 6758 sayılıOlağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair Kanunun kayyımlık yetkisinin devri ve tasfiye başlıklı 19. maddesi ile temsil kayyımı olarak Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'nun atandığı anlaşılmıştir.

Bu durumda mahkemece Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'na müzekkere yazilmak sureti ile, şirketin hukuki statüsünün tespit edilmesi ve kayyım sıfatının herhangi bir şekilde sona erip ermediği hususunun sorulmasi, temsil kayyimı sifatı devam ediyorsa davanın Tasarruf Mevduati Sigorta Fonu'na da yöneltilmesi gerekirken,670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesi gereğince dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi hatalıdir.

Açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığı'nın Kanun yararına bozma isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığı'nın Kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile İstanbul Anadolu 25. İş Mahkemesinin anılan kararının sonuca etkili olmamak üzere HMK'nın 363/1 maddesi uyarınca Kanun yararına BOZULMASINA,HMK'nın 363/3. maddesi gereğince gereği yapılmak üzere kararın bir örneğinin ve dosyanın Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Yargitay 9. Hukuk Dairesinden:
TÜRK MİLLETİ ADINA  YARGI TAY İ LAM I 
ESAS NO : 2021/5266KARAR NO : 2021/9503
MAHKEMESİ: Ankara 18. İş Mahkemesi 
TARİHİ: 11/02/2020

NUMARASI : 2017/82-2020/40
DAVACI : HIDIR YILMAZ ADINA VEKİLİ
AVUKAT CEYDA SEZGİN DİLBAZ 
DAVALI : TÜRKİYE NOTERLER BİRLİĞİ ADINA VEKİLİ
AVUKAT AFŞİN BACANLI 
DAVA TÜRÜ: ALACAK 


Davacı Hıdır Yılmaz adına Avukat Ceyda Sezgin Dilbaz ile davalı Türkiye Noterler Birliği adına Avukat Aylin Arıkan arasındaki alacak davasına ilişkin Ankara 18. işMahkemesince kesin olarak verilen 11.02.2020 tarih ve 2017/82 esas, 2020/40 karar sayılıkararinin kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının 30.04.2021 tarihli ve 39152028-153.01-849-2020-E. 763/13103 sayısı ile temyizi istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm belgeler okunup dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI 
Davacı vekili, müvekkilinin 1998 yılı Haziran ayından 2015 yılı Haziran ayına kadar kesintisiz şekilde davalı nezdinde çalıştığını, bu dönem içerisinde Başbakanlık Personel ve Prensipler Genel Müdürlüğü tarafindan yayınlanan "Banka Promosyonları" konulu 2010/17 Sayılı Genelgede "Kamu personelinin maaşlarının ödenmesine aracılik eden bankalar tarafından sağlanan ek mali imkanların tasarrufuna ilişkin olarak kamu kurum ve kuruluşlarında uygulama birliğinin sağlanması amacı ile 20 Temmuz 2007 tarihli ve 26588Sayılı Resmi Gazetede yayınlanmış bulunan 2007/21 sayılı genelgenin 4. Maddesinin “banka tarafindan verilecek promosyon miktarının tamamı personele dağıtilacaktır" şeklinde düzenlendiğini ve yine aynı genelgenin değişik maddeleri ile dağıtılacak promosyonlar, ilgili banka tarafından personel adına açılan hesaba aktarılmak suretiyle ödenecektir denildiğini, bu nedenle promosyonların direk personelin hesabına aktarılması gerektiğini, promosyon ödemelerinin müvekkilinin hesabına aktarılmaması nedeniyle 26.12.2016 tarihinde davalıya ihtarname çekerek promosyon ödemelerinin faizleriyle birlikte ihtarnamenin tebliğinden itibaren beş gün içinde ödenmesini talep ettiklerini, ihtarnamenin 27.12.2016 tarihinde tebliğine rağmen ödeme yapılmadığını belirterek banka promosyon alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafindan dayanak gösterilen sözkonusu Başbakanlık Genelgesi'nin kamu görevlilerinin aylık ve ücretlerinin ödenmesi hususunda, kamu kurum ve kuruluşları ile bankalar arasında yapılacak protokollere ilişkin olduğunu,Anayasa gereği kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşu olan Türkiye Noterler Birliğini ve 4857 sayılı İşKanununa tabi olarak çalışan birliğin çahışanlarını kapsamadığını, bu nedenle birliğin 

çalışanlarının genelge hükümlerine tabi olmadığıni, bu kapsamda promosyon ödemesi talep edemeyeceklerini, 4857 sayılı İş Kanunun 32. ve devamı maddelerinde iş sözleşmesi nedeniyle işçiye ödenecek ücrete ilişkin hususların düzenlendiğini, bu kapsamda işverenin yükümlülüğünün iş sözleşmesinde belirtilen ücreti işçiye ödemesi ve para ile ölçülebilen diğer faydaları sağlaması olduğunu, bunun dışında işverenin iş sözleşmesinde öngörülmemişolan, kanun ile gerekli kılınmayan ve işyeri uygulamasına dönüşmemiş olan herhangi bir mali yükümlülüğünün bulunmadığını, davacı ile yapılan iş sözleşmesinin 6. maddesinde ödenecek ücretin belirlendiğini, ayrica sözleşme metninde personel bu sözleşmede yazılı ücret ve hakları dışında herhangi hak talebinde bulunamaz şeklinde ibarenin yer aldığını,Başbakanlığın 2007/21 sayılı genelgesi ile 2010/17 sayılı Genelgesine istinaden banka promosyonu alacağı adı altında talepte bulunulabilmesi için, talepte bulunan kişinin kamu kurum ve kuruluşlarında çalışmakta olan bir kamu görevlisi olması gerektiğini, oysa birliğin eski çalışanı davacının kamu görevlisi olmadığını, Türkiye Noterler Birliği'nin de kamu kuruluşu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davalının kamu kurumu niteliğinde bir meslek kuruluşu olduğu,banka promosyonlarının nasıl dağıtılacağına ilişkin olarak Başbakanlıkca çıkartılan ve 20.07.2007 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2007/21 Sayılı genelge kapsamında olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, kanun yararına bozulması için Adalet Bakanlığı temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının banka promosyon alacağının bulunup bulunmadiği noktasindadır.

Davacı taraf 09.08.2010 tarihli Başbakanlık Personel ve Prensipler Genel Müdürlüğü tarafından yayınlanan Banka Promosyonları Konulu 2010/17 sayılı genelge ile 20.07.2007 tarihli ve 26588 sayılı Resmi Gazetede yayınlanmış bulunan 2007/21 sayılıgenelgenin 4. maddesinin "Banka tarafindan verilecek promosyon miktarinın tamamıpersonele dağıtılacaktır." şeklinde yeniden düzenlendiğini,buna göre anlaşmalı bankalardan ödencek promosyonların kurum dahilindeki personellere ödenmesine karar verildiğini,yine değişik hali ile dağıtılacak promosyonların ilgili banka tarafından personel adına açılan hesaba aktarılmak suretiyle ödeneceğinin düzenlendiğini belirterek bu düzenlemelere göre banka promosyon alacağını talep etmiştir.Davalı vekili davacı tarafından dayanak gösterilen sözkonusu Başbakanlık Genelgelerinin kamu görevlilerinin aylık ve ücretlerinin ödenmesi hususunda kamu kurum ve kuruluşları ile bankalar arasında yapılacak protokollere ilişkin olduğunu,birlik çalışanlarının bu kapsamda olmadığını beyan etmiştir.Mahkemece davalının kamu kurumu niteliğinde bir meslek kuruluşu olduğu, banka promosyonlarının nasıl dağıtılacağına ilişkin olarak Başbakanlıkça çıkartılan ve 20.07.2007 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2007/21 sayılı genelge kapsamında olduğu gerekçesi ile banka promosyon alacağının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Başbakanlığın 20.07.2007 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2007/21 sayılıgenelgesinin;
"Kamu görevlilerinin aylik ve ücretleri, Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğünün (6) sıra NoluGenel Tebliğinde belirtilen esas ve usuller çerçevesinde bankalar vasıtasıyla ödenebilmektedir. Bu amaçla kamu kurum ve kuruluşları ile bankalar arasında ayhk ve ücret ödeme protokolleri yapılmakta, bu protokoller uyarınca verilecek bankacılık hizmetlerinin yanı sıra "promosyon" adı altında ayni ve/veya nakdi ek mali imkânlar da sağlanabilmektedir.

Bankalar tarafından sunulan bu ek mali imkânların tasarrufuna ilişkin olarak kamu kurum ve kuruluşlarında uygulama birliğinin sağlanması amacıyla aşağıda belirtilen hususlara uyulmasi gerekmektedir.

1- Kamu görevlilerinin aylik ve ücretlerinin Maliye Bakanlığının mezkur Tebliğinde belirtilen esas ve usuller çerçevesinde bankalar vasıtasiyla ödenmesine devam 

edilecektir.
2- Aylık ve ücretlerin hangi banka aracılığı ile ödeneceği, oluşturulacak üç kişilik bir komisyon tarafindan istekli bankalardan teklif alınmak suretiyle tespit edilecektir.Komisyon, kamu kurum ve kuruluşlarının ilgili biriminin harcama yetkilisinin başkanlığında söz konusu birimde görev yapan toplam personelin en az % 10’unun sendikalı olması halinde yetkili sendikadan bir üye ile merkez teşkilatında üst yönetici; taşra teşkilatında ise o birimin bağlı bulunduğu bir üst amir tarafından ilgili birimde görev yapanlar arasından seçilecek bir üyeden oluşacaktır. Yetkili sendikadan üye bulunmadığı durumlarda üçüncü üye ilgili birimde görev yapan personel arasından harcama yetkilisi tarafindan seçilecektir. Protokol,komisyon tarafından belirlenen banka ile harcama yetkilisi tarafından imzalanacaktır.
Birden fazla birimin aylık ve ücretlerinin birlikte ödenmesi talebinde bulunmalarıhalinde merkezde üst yönetici, taşrada ise söz konusu birimlerin bağlı bulunduğu bir üst amir tarafindan görevlendirilecek ilgili harcama yetkililerinden birinin başkanlığında oluşturulacak üç kişilik bir komisyon tarafından aylık ve ücretlerin ödeneceği banka yukarıdaki esaslara göre tespit edilecektir. Bu şekilde oluşturulacak komisyona ilgili birimlerdeki yetkili sendikalardan bu birimlerin tamamı itibarıyla en fazla üyeye sahip olan sendikadan üye alinacaktir.

3- Bankalar ile yapılacak protokollerin süresi iki yıldan az beş yıldan çok olmayacaktir.

4- Yapılan protokoller uyarınca, banka tarafindan verilecek promosyon miktarının tamamının personele dağitilması genel ilke olarak benimsenmekle birlikte, toplam miktarın üçte birini geçmemek üzere Komisyonca belirlenecek tutar, birim personelinin ihtiyaçlarıdoğrultusunda kullanılmak üzere ayrılabilecektir. Bu tutarlar, merkez teşkilatında üst yönetici, taşra teşkilatında ise o birimin bağlı bulunduğu bir üst amir tarafından belirlenecek esas ve usuller çerçevesinde kullanilacaktır. Yapilacak harcamaların birimin faaliyetlerini sürdürmesi için gerekli ve zaruri harcamaları ihtiva etmesi; çalışma ortamlarının iyileştirilmesi, işyerlerinde verim ve çalışanların memnuniyeti ile sunulan hizmetin kalitesini artırıcı amaçlarla ortak kullanım alanları için sarf edilmesi zorunludur. Bu tutarların belirlenen amaçlar dışında kullanılmasına kesinlikle müsaade edilmeyecek ve yıl içinde yapılan harcamalar merkez teşkilatında üst yönetici, taşra teşkilatında ise o birimin bağlıbulunduğu bir üst amir tarafindan denetlettirilecektir.

5- Dağıtılacak promosyonlar, ilgili banka tarafindan personel adına açılan hesaba her personel için eşit tutarlarda aktarılmak suretiyle altı aylık periyotlarla ödenecektir.
6- Bu Genelgenin yayımı tarihinden önce kamu görevlilerinin aylık ve ücretlerinin ödenmesine yönelik olarak kamu kurum ve kuruluşlarının ilgili bankalarla yapmış olduklarıve halen yürürlükte bulunan protokoller sürelerinin bitimine kadar geçerli olacaktır.
7- Genelge çerçevesinde yapilacak uygulamalar kurum personelinin rahatlıkla bilgi edinebileceği şekilde ilan panoları ve internet siteleri yoluyla ilan edilecek, aleniyet ilkesine titizlikle riayet edilecektir." şeklinde düzenlendiği ve bu genelde değişiklik yapan 10.08.2010tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2010/17 sayılı genelgenin "Kamu personelinin maaşlarının ödenmesine aracılık eden bankalar tarafından sağlanan ek mali imkânların tasarrufuna ilişkin olarak kamu kurum ve kuruluşlarında uygulama birliğinin sağlanmasıamacıyla 20 Temmuz 2007 Tarihli ve 26588 Sayılı Resmî Gazete'de yayımlanmiş bulunan 2007/21 sayılı genelgenin 4'üncü maddesinin aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmesi uygun görülmüştür.

"4- Banka tarafindan verilecek promosyon miktarının tamamı personele dağıtilacaktır."Genelgenin yayımlanmasından sonra düzenlenecek protokollerin buna uygun olarak yapılması hususunda..” şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır.
Yukarıda belirtilen ve dava konusu alacağın dayanağı olan genelgeler incelendiğinde genelgelerin kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan kamu görevlileri 

bakımından düzenlendiği ve bu nitelikteki çalışanları kapsadığı anlaşılmaktadır.Davacının kamu kurum ve kuruluşunda çalışan kamu görevlisi olmadığı dosya kapsamındaki personel hizmet sözleşmesi ve tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca davacının belirtilen genelgeler kapsamında çalışan olmadığından dava konusu banka promosyon alacağıtalebinin reddine karar verilmesi gerekli iken mahkemece yazılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığı'nın Kanun yararına bozma isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığı'nın Kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile Ankara 18. İş Mahkemesinin anılan kararının sonuca etkili olmamak üzere HMK'nın 363/1 maddesi uyarınca Kanun yararına BOZULMASINA,HMK'nın 363/3. maddesi gereğince gereği yapılmak üzere kararın bir örneğinin ve dosyanın Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Yargitay 16. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2021/4224

KARAR NO : 2021/5244

ADALET BAKANLIĞI HUKUK İŞLERİ
GENEL MÜDÜRLÜĞÜ NO: K.Y.B. 2019/786-14003

TÜRK MİLLETİ ADINA YARGITAY İLAMI 
MAHKEMESİ: DEVREKANİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 10/01/2018

NUMARASI : 2016/130-2018/1
DAVACI : IZZET ÇEVİK 
DAVALI : ALİ ÇEVİK 
DAVA TÜRÜ: TAPU IPTALI VE TESCİL.
KANUN YOLU : KANUN YARARINA BOZMA 

Tarallar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞi GÖRÜşÜLDÜ:
Kadastro sonucunda, Kastamonu İli Devrekani İçesi Çatak Kõyü çalışma alanında bulunan 120 ada 31 parsel sayılı 393,12 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ahşap samanlık ve ambar ve kuruluk ve bahçesi niteliğiyle davalı Ali Çevik adına tapuya tescil edilmiştir.

Davacı İzzet Çevik, taşınmazın ortak muris Şevki Çevik'e ait iken õlümüyle mirasçılarına kaldığunı, kadastro öncesi kız kardeşlerini razı ederek miras payını 1/2 paylıolarak kendisi ve kardeşi Niyazi'yle aldıklarını, ancak tespit sırasında tamamının kardeşi Niyazi'nin oğlu davalı Ali adına tespit ve tescil edildiğini öne sürerek 1/2 paya ait tapunun iptali ile adma tescili istemiyle dava açmuştir, Mahkemece yapilan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş, davacıların istínaf talebi üzerine 08.02,2018 taribli ek karar ile hükmün kesin olarak verilmiş olması nedeniyle 6100sayıhı HMK'nun 346,maddesi uyarmca istinaf talebinin reddine karar verilmiş, davacılar vekilince bu ek karar da istínaf ediłmiştir, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 04.04.2018tarih 2018/613-508 Esas, Karar sayılı ilamiyia; yerel mahkemece verilen asıl hükmün kesinlik sınırının alunda kalması ve bu nedenle verilen ek karar yerinde bulunduğundan istinaf kanun yoluna başvuru istcğinin HMK'nın 341/(2), 346ve 352/(1) maddeleri gereğince reddine karar verilmiştir.

Adalet Bakanbğı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 18.05.2021 tarih 2019/787/14004 sayılı yazisı ile; Anayasa'nın 141'inci maddesi gereğince bütün mahkemelerin her türlü kararlannın gerekçeli olması gercktiğinin düzenlendiğini, 6100sayıh Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297'nci maddesinin ikinei fikrasında; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplcrden her biri hakkında verilen hükümle, tarallara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarasıaltında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösteriłmesi gereklidir."hükmünün getirildiğini, Somut uyuşmazlıkta, açıklanan yasal düzcnleme gözetilmeyerek 

mahkemece, gerekçe kısmında “...dosya kapsamındaki delillerden dava konusu yer ile ilgili olarak taksim olgusunun ispatlanamadığı anlaşımakla davanın reddine..."yazlmasına ve davalının taksim iddiasmın kabul görmediğinin belirtilmesine rağmen davanın reddine karar verildiği, ancak davacının iddiasının reddine yönelik herhangi bir açıklama yapılmadığı, böylece maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantının bulunmadığı anlaşılmakla, gerekçenin, kararın hüküm fıkrasın karşılamaması nedeniyłe usul ve yasaya aykırı bulunduğu belirtilerek, Devrekani Aslìye Hukuk Mahkemesi'nin 10.01.2018 tarih 2016/130-2018/1 Esas, Karar sayılı kararının HMK'nın 363/1 maddesi gereğince kanun yararına bozulması talep edilmiştir.
6100 sayılı Hlukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297'nci maddesinin ikinci fikrasında; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin,taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borę ve tamnan hakların,sira numarası ałtında; açık, şüphe ve tcreddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." düzenlemesì getirilmiştir.
Buna göre, bir mahkeme hükmünde, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin,anlaştıkiarı ve anlaşamadıklan hususłarın, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilerin,delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hükümde gösterilmesi gereklidir. Bu kısım, hükmün gerekçe bölümüdür. Gérckçe,hakimin (mahkemcnin) tespit etmiş olduğu maddi vakialar ile hüküm fikrası arasında bir köprü görevi yapar. Gerekçe bölümünde hükmün dayandığı hukuki esaslar açıklanır.Hakim, taraflarn kendisine sundukianı maddi vakıaların hukuki niteliğini kendiliğinden belirleyip, hükmünü dayandırdığı hukuk kurallarnı ve bunun nedenlerini gerekçede açıklar.
Taraflann o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebiłmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunłuk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılanyla gösteren, ifadeleri ōzenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerckçe bölümünün ve buna uyumłu hüküm fikralanının bulunması zorunludur.
Kararların gerekçeli olması kamu dūzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilrniş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama gerek yargı erki ilc yargıcın, gerek mahkeme kararlarinın her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ite de bağdaşmaz. Bununla birlikte, amılan Kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fikralarının da açık, anłaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar;kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mabkemece nası nitelendirildiğini, kurulan hükmün hanginedenlere ve hukuksal düzentemelere dayandırldığın ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksał bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.
Somut olaya gelince; davacı taraf, taşınmazan kök murise ait iken ölümüylc mirasçılarına kaldığını, taksimle 1/2 payınn kendisine ait olduğunu öne sürmekte, davalıtaraf da taksime dayanmakta ancak taksimle komşu 30 parselin davacıya kaldığı, dava konuso 31 parselin ise tamamımın kendisine kaldığını savunmaktadır. Taşınmaz başında yapılan keşifte yerel bilirkişi ve tanıklat dinlenmiş, bir kısmunın özellikle birbirine benzer ve eylemli beyanlarla taksimin varbğını ve çekişmeli taşınmaz bölümlerinin kime nasıl düştüğünü açıklar şekilde beyanda bulundukłarı anlaşıłmaktadır. Ne var ki; mahkemece tamık beyanlarından, hangisine neden üstünlük tanındığı tartışılmamış, aksine taksimin varlığını işaret edcn ve taşınmazın hangi bölümünün kime kaldığı hususunda birbiriyle uyumlu bulunan davacı ve davalı tamklarının beyanları karşısında taksim olgusunun neden ispat edilemediği açıklanmamış, gerekçe kısmında, “dosya kapsamında dinlenilen 

bílirkişilerin beyanları ve dosya kapsamındaki delillerden dava konusu yer ile ilgili olarak taksimolgusununispatlanamadığıanlaşılmakladavanınreddinekarar verildiği"belirtilerek dosya kapsamına uygun bulunmayan soyut, kendi içinde de çelişen gerekçeyłe hüküm kurulmuştur.

Hal böyle olunça; Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün HMK'nın 363. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinìn kabulüne, taddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantının bułunmadığı, gerekçenin gerekçeli kararın hüküm fıkrasını karşılamaması nedeniyle usul ve yasaya aykırı bulunan, Devrekani Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 10.01.2018 tarih 2016/130-2018/1 Esas, Karar saythı kararınin sonuca etkili olmamak ve hülkmünün hukuki sonuçları sakhı kalmak üzere karun yararına BOZULMAŞiNA, gereği yapıłmak ve Resmî Gazete'de yayımlanmak üzere bozma kararının bir örneği ile dosyanın Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğüne GÖNDERİLMESINE, 10.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.