Anayasa Mahkemesinin 18/7/2024 Tarihli ve 2020/12353 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2024-12-03

3 Aralık 2024 SALI 
Resmî Gazete 
Sayı : 32741
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI  Anayasa Mahkemesi Başkanlığından: İKİNCİ BÖLÜM  KARAR  ŞÜKRÜ KOCABAŞ BAŞVURUSU 
Başvuru Numarası: 2020/12353Karar Tarihi : 18/7/2024
Başkan : Basri BAĞCI Üyeler : Engin YILDIRIM Rıdvan GÜLEÇKenan YAŞAR Ömer ÇINAR 
Raportör : Şeyda Nur ÜN Başvurucu : Şükrü KOCABAŞVekili : Av. Doğan BEKİROĞLU 
I. BAŞVURUNUN ÖZETİ
1. Başvuru, hazırladığı doktora ödevinde meslek sırlarını ifşa ettiği gerekçesiyle işsözleşmesi feshedilen başvurucunun ifade özgürlüğünün ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.
2. Başvurucu 1988 doğumlu olup 2014 yılından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihe kadar H.A.O. San. ve Tic. A.Ş.'nin (İşveren/Şirket) Kocaeli şubesinde belirsiz süreli işsözleşmesiyle çalışmıştır. Başvurucu ayrıca Yıldız Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği Bölümünde doktora eğitimine devam etmektedir.

3. Başvürucu; Şirkette bakım mühendisi olarak görev yapmakta iken iş sözleşmesi 13/1/2017 tarihinde "özel transportörler isimli doktora dersinin ödevinde meslek sırlarınıortaya attığı" gerekçesiyle ve haklı nedenle feshedilmiştir. Başvurucu "doktora õdevinde herkese açık makineler üzerinde bir çalışma yaptığını, ödevin en geç Haziran 2016 tarihinde teslim edildiğini, bilgisayarının ele geçirilerek bu ödevin elde edildiğini ve kendisine karşı6-7 ay sonra kullanıldığını, ödevde meslek sırlarını ortaya atacak bir bilgi bulunmadığını"belirterek feshin haksız ve geçersiz olduğu iddiasıyla işe iade talepli tespit davası açmıştır.
4. Davanın görüldüğü Kocaeli 3. İş Mahkemesi (İs Mahkemesi) 26/7/2018tarihinde davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve başvurucunun işe iadesine karar vermiştir. Gerekçeli kararın ilgili kısmı şöyledir:
".….Davacının 01.12.2014-13.01.2017 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, işsözleşmesinin davalı işveren tarafindan davalı şirketin gizli bilgilerinin tez çalışmasında kullanılması gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmıştır.


Bilirkişi raporundaki tespitlerden de anlaşılacağı üzere, davacının dönem ödevinde belirttiği iyileştirme çalışmaları teknolojik. kritiklik-arz etmeyėn, genel geçer uygulamalar olup, akademik literatürde kolaylıkla bulunabilecek bilgi ve uygulamalardır. Davacı tarafça yapılan çalışma tez niteliğinde değil ödev niteliğindedir. Dosyaya sunulan belgelerden,dinlenen tanık anlatımlarından davalı isverinde bulunan stajyerlerin dahi kendi ödev ve çalışmalarında işyerine ilişkin verileri kullandıklari, benzer bilgilerin daha önce de işyerinde çalışanlarca aynı amaçla kullanıldıği, ancak bu çalışanların işten çıkartılmadığıanlaşılmıştir. Davalı işveren işyerinde eşitlik ilkesine ve feshin son çare olma ilkesine aykırıdavranarak davacının iş aktini feshetmiştir. Davalı işveren tarafindān yapılan fesih haksız ve geçersiz bulunmuştur. Bu nedenlerle feshin geçersizliğine, davacının işine iadesine karar verilmiş, aşağıdaki şekilde hüküm oluşturulmuştur."
5. İşverenin istinaf talebinde bulunması üzerine dosyayı inceleyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi (Bölge Adliye Mahkemesi) 30/1/2020_tarihinde İşMahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar vermiştir. Gerekçeli kararında Bölge Adliye Mahkemesi, başvurucunun imzaladığı 17/6/2016 tarihli Çalışan Bilgi Güvenliği Taahhütnamesine aykırı hareket ettiği, başvurucunun eyleminin haklı neden ağırlığında olmasa da işverenle arasındaki güven ilişkisini zedelediği, bu nedenle feshin geçerli nedene dayandığı kanaatine ulaşmıştır.

6. Başvurucu, nihai kararı 10/3/2020 tarihinde öğrendikten sonra 23/3/2020tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.

7. Başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.

II. DEĞERLENDİRME 
8. Ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşılan başvurucunun açıkça dayanaktan yoksun olmayan adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesi gerekir.
A.İfade Özgürlüğünün İhlal Edildiğine İlişkiņ İddia 
9. · Başvurucu; kişisel bilgisayarının ele geçirilerek içinden doktora ödevinin alındığını ve insan kaynäkları birimine şikâyet edildiğini belirtmiştir. Doktora ödevinin ilk 10sayfasında Şirket ile ilgili herhangi bir bilgi. olmadığını, 10-17. sayfalar arasında kendisinin yoğun uğraşları sonucu Şirkete kazandırdığı bir kısım işlemin bulunduğunu, 18. sayfada kullandığı resmi internet ortamından aldığıni, 21. sayfadaki son resmin ise taşeron firmanım yaptığı bir çalışma olduğunu belirtmiştir. Devamında; ödevde kullandığı bilgilerin bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere meslek sırlarını ortaya atıcı bir bilgi mahiyetinde olmadığınıve herkesin rahatlıkla erişebileceği bilgiler olduğunu belirtmiştir. Başvurucu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının yalnızca imzalanmış bir taahhütnameye dayandığını ve başkaca hiçbir gerekçe içermediğini ifade etmiştir. Nitekim söz konusu taahhütnamenin ödev tesliminden sonra imzalandığıı, akademik takvimden de anlaşılacağı üzere ödevlerin teslimi ve not girişlerine ilişkin son tarihin 14/6/2016 olduğunu ancak taahhütnamenin 17/6/2016 tarihinde imzalandığını ve bu hâliyle mahkeme gerekçesinin fesih için yeterli ołmadığını iddia etmiştir.

10. Başvurucunun iddialarınıņ , doktora ödevi nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilmesine ve açtığı işe iade davasının reddedilmesine ilişkin işlemler bütününe yönelik olduğu görülmüştür. Bu kapsamda iş sözleşmesinin feshinin temeli ifade özgürlüğüne dayanmaktadır. Anayasa Mahkemesi her zaman ifade özgürlüğünün demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden olduğunu, toplumun ilerlemesi ve her bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturduğunu ifade etmiştir (Mehmet Ali Aydın [GK], B. No:2013/9343, 4/6/2015, § 69; Bekir Coşkun [GK], B. No: 2014/12151, 4/6/2015, §§ 34-36).Anayasa'nın 26. maddesinin birinci fikrası, ifade özgürlüğüne içerik bakimından bir sınırlama getirmediği ve siyasi, sanatsal, bilimsel, akademik veya ticari düşünce ve kanaat açiklamalarıgibi her türlü ifadeyi kapsamına aldığı hâlde (Ergün Poyraz (2) [GK], B. No: 2013/8503,27/10/2015, § 37; Önder Balıkçi, B. No: 2014/6009, 15/2/2017, § 40) ifade özgürlüğünün özel bir türü olan bilim ve sanat özgürlüğü Anayasa'nın 27. maddesinde özel olarak.korunmuştur. Eldeki mevcut başvurunun da Anayasa'nın 27. maddesinde koruma altında bulunan bilim özgürlüğünün farklı bir görünümü olan akademik özgürlüklerle yakından ilgisi bulunmaktadır. Nitekim bir doktora öğrencisinin araştırma yapmasının bulgularıni, fikir ve görüşlerini ödev biçiminde dahi olsa sunmasının akademik özgürlüğün bir parçası olduğunda kuşku yoktur.

11. Bu. kapsamda · devletten, ifade özgürlüğünün .. korunmasına yönelik yükümlülükleri kapsamında ifade özgürlüğünü kullanmak isteyenlerin yalnızca üçüncükişiler tarafından herhangi bir saldırıya uğrama endişesi taşımadan bu hakkı kullanmalarınıtemin etmesi değil aynı zamanda iş sözleşmelerinin feshi gibi yapılabilecek her türlümüdahalelere karşı da önlem alması beklenir. Anayasa Mahkemesinin yapması gereken inceleme de devletin ifade özgürlüğüne yönelik söz konusu yükümlülüklerini yerine getirip getirmediğine yönelik olacaktır, Bu nedenle başvuru ifade özgürlüğü kapsamında incelenmiştir.

12. Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini geřektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan başvurunun kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.

13. Devletin ifade özgürlüğünün korunmasıa yönelik yükümlülükleri çerçevesinde, uyuşmazlıkların çözümüne ilişkin yasal altyapının oluşturulması,uyuşmazlıkların adil yargılama gereklerine uygun ve usul yönünden güvenceleri haiz bir yargılama kapsamında incelenmesi ve bu yargılamalarda temel haklara ilişkin anayasal güvencelerin gözetilip gözetilmediğinin denetlenmesi sorumluluğu vardır. Yine bireylerin temel hak ve özgürlüklerine üçüncü kişilerin müdahalesinin önlenmesi için gerekli önlemlerin alınması ve mahkemelerce korunma sağlanması da söz konusu yükümlülükler kapsamındadır. Kamusal makamlarca gerekli yapısal önlemler alınmış olsa da uyuşmazlık konusu davayı yürüten mahkemelerce verilen kararlarda üçüncü kişilerin müdahalelerine karşı bireylere korunma imkânı sağlanmadığı durumlarda bu yükümlülükler gereği gibi yerine getirilmemiş olacaktır. Bu, kamusal makam olan mahkemeler aracılığıyla bireylerin hak ve özgürlüklerinin korunmasız bırakıldığı anlamına gelecektir (benzer yöndeki değerlendirmeler için bkz. Ömür Kara ve Onursal Özbek, B. No: 2013/4825, 24/3/2016, §§47-49; Ayhan Deniz ve diğerleri [GK], B. No: 2019/10975, 14/6/2023, § 36).
14. Bu doğrultuda iş sözleşmesi kapsamında çalışan bireylerin Anayasa ile güvence altına alınan haklarına yönelik işverence gerçekleştirilen müdahale iddiasinı içeren uyuşmazlıkların karara bağlandığı davalarda yargılama mercilerince söz konusu güvenceler gözardı edilmemeli, işveren ve çalışanlar arasındaki çatışan çıkarlar adil biçimde 

dengelenmeli, ulaşılan sonuç hakkında hüküm kurulurken ilgili ve yeterli gerekçeler sunulmalıdır (Ömür Kara ve Onursal Özbek, § 50; Kasım Çiftçi ve diğerleri, B. No:2019/33243, 4/7/2022, § 32; Ayhan Deniz ve diğerleri, § 37).

15. Somut olayda başvurucunun iş sözleşmesi "doktora ödevinde meslek sırlarınıortaya attığı" gerekçesiyle ve 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin I-(e) bendine dayanarak haklı nedenle feshedilmiştir. İş Mahkemesi feshin haksız ve geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve başvurucunun işe iadesine karar vermekle birlikte Bölge Adliye Mahkemesi feshin 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi gereğince geçerli olduğu kanaatiyle davanın reddine karar vermiştir. O hâlde neticeten başvurucunun işsözleşmesi geçerli nedenle fesih kapsamında feshedilmiştir.

16. 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesiyle, belirsiz süreli iş sözleşmelerinin işveren tarafından feshinde geçerli bir neden bildirme zorunluluğu getirilmiştir. Söz konusu hükümde geçerli nedenlerin neler olabileceği madde metninde sayılmıştir. İşveren tarafindan işsözleşmesinin feshi için ya işçinin yeterliliği ve davranışlarından kaynaklanan ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir nedenin işveren tarafından gösterilmesi gerekmektedir. Hükmün gerekçesinde de işbu hüküm gereği işsözleşmesinin feshi için işçinin davranışlarının iş görmę borcunu ciddi biçimde olumsuz etkilemesi, is görme borcunu gerektiği biçimde yerine getirmesine olanak vermemesi, işilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından makul ölçülerde beklenememesi gerektiği ifade edilmiştir. Hükme göre bir davranış ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması hâlinde geçerli sebep sayılabilir. İşçinin davranışlarının işyerindeki ürétim ve iş ilişkisi sürecine . olumsuz bir etkisi yoksa bu davranışların iş sözleşmesinin feshinde geçerli bir neden olarak gösterilmesi mümkün değildir (Kasım Çiftçi ve diğerleri, § 35; Ayhan Dëniz ve diğerleri, §42 ).

17. 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesinde ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan hâller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde işverenin haklı fesih imkânıın olduğu açiklanmıştır. Yine aynı maddenin II-(e) bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir.Bu kapsamda işverenin meslek sırlarını saklama yükümlüğü işverene sadakat yükümlülüğün bir parçası olup meslek sirlarının ortaya atılması da bir fesih sebebidir. İşverene karşı sadakat yükümlülüğü içerisinde bulunan çalışanın dürüstlük ve iyi niyet kurallarına uygun bir şekilde hareket etmesi gerekir. Bulundukları konum itibarıyla kimi zaman işveren tarafından toplumla paylaşılmayan gizli birtakım bilgilere sahip oldukları için çalışanların ifade özgürlüğünü kullanırken ölçülü davranmalarını beklemek doğaldır. Bununla birlikte ölçülüdavranma yükümlülüğü çerçevesinde başvurucunun ifade özgürlüğü ile işverene karşısadakat yükümlülüğü arasında adil bir dengenin gözetilip gözetilmediğinin her somut olayda ve ikna edici gerekçelerle ortaya konulması gerekir (benzer yönde değerlendirmeler için bkz.Volkan Çakır, B. No: 2017/35488, 7/4/2021, § 34).

18. Somut olayda başvurucunun doktora ödevindeki bilgilerin meslek sırrımahivetinde olup olmadiğına vönelik ilk derece mahkemesince bilirkisi incelemesi yaptırılmış ve gerek inceleme sonucu oluşturulan rapor gerekse de tanık anlatımları bir bütün hâlinde değerlendirilerek başvurucunun doktora ödevinde yer alan bilgilerin teknolojik kritiklik arz etmediği ve genel geçer bilgiler olduğu tespitiyle feshin geçersiz olduğu belirtilmiştir. İlk derece mahkemesi ayrica mevcut olayda feshin son çare olması ilkesine de uygun davranılmadığı kanaatine varnıştır. Bölge Adliye Mahkemesi  ise yalnızca 

başvurucunun imzaladığı bir taahhütnameyi gerekçe göstererek feshin geçerli olduğu tespitinde bulunmuştur. Bununla birlikte söz konusu taahhütnamenin ne tür hükümler içerdiği, başvurucunun hazırladığı doktora ödevi ile taahhütnamede yer alan hangi hükme ve ne şekilde aykırı davrandığı ve bu hükümlerin feshi hangi sebeplerle haklı veya geçerli kıldığı yönünde herhangi bir tespit ve değerlendirme yapılmámıştır. Bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi kararında işçiye somut olarak hangi sözleşme yükümlülüğünün yüklendiği ve işçinin hangi davranışı ile hangi somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiği eksiksiz olarak tespit edilmemiş; işverenin zarar gören işletme menfaatlerinin neler olduğu açıklanmamıştır. Bölge Adliye Mahkemesi, soyut ve genel bir gerekçe ile yalnızca başvurucu tarafindan taahhütnamenin imzalaņmış olmasına dayanmıştır.

19. Kaldı ki başvurucu akademik takvimden de anlaşılacağı üzere ödev tesliminin ve not girişlerinin son gününün 14/6/2016 olduğunu, doktora ödevini hazırladığı dersten bütünlemeye kalmadığını ve ders döneminde geçtiği, hâliyle ödev tesliminin 14/6/2016tarihinden õnce gerçekleştiğini ve bu kapsamda. söz konusu õdev ile 17/6/2016 tarihinde imzalanmış bir taahhütnamėye aykırı davranmasının mümkün olmadığını belirtmesine karşın Bölge Adliye Mahkemesinin söz konusu hususlara ilişkin de herhangi bir değerlendirme yapmadığı görülmüştür.

20. Diğer yandan başvurucu tez niteliğinde olmayıp herhangi bir şekilde aleniyet kazandığı gösterilemeyen bir doktora ödevinden dolayi oldukça ağır bir sonuçla karşılaşmışve işini kaybetmiştir. Karşılaşılan ağır sonuç nedeniyle Yargıtayın geliştirdiği ölçütlere göre feshin son çare olması prensibinin bu tür davalarda uygulanmasının temel hak ve özgürlüklerin korunması için hayati önemde olduğu açıktır. Zira son çare olduğu gösterilmeden temel hak ve özgürlüklerini kullanan işçilerin iş sözleşmelerinin feshedilmesi söz konusu işçiler ve diğerleri üzerinde caydırıcı bir etkiye neden olacaktır. O hâlde bir işsözleşmesinin feshinin temel hak ve özgürlüklerin ihlaline neden olmamaśı için iş ilişkisinin devam ettirilmesini imkânsız kıldığı değerlendirilen ve doğrudan en ağır yaptırıma bağlanmışolan bu sebepler işverence ve daha sonra denetleme yapan yargilama mercilerince hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde ortaya konulmalıdır (benzer değerlendirmeler için bkz.Kardelen Yoğungan ve Sonay Tezcan, B. No: 2018/24097, 2/5/2023, § 63; Ayhan Akyüz ve diğerleri, B. No: 2018/6851, 10/5/2023, § 45). Buna karşin başvurucunun iş sözleşmesinin sonlandırılmasında feshin son çare olması prensibinin değerlendirilmediği görülmüştür.Anayasa Mahkemesi daha hafif giderim yolları izlenmeksizin doğrudan iş sözleşmesinin feshedilmesinin kaçınılmaz olduğunun gösterilemediğini değerlendirmiştir (benzer değerlendirmeler için bkz. Ayhan Akyüz ve diğerleri, § 46).

21. Tekrar ifade etmek gerekirse işverenlerin çalıştırdığı işçilerin verimli şekilde işgörmeleri ve önceden saptanmış nesnel kurallara sadakat göstermeleri konusunda beklenti içinde olmalarının haklı bir gerekliliğe dayandığını belirtmek gerekir. Zira işin veriminin düşmesine veya işveren ile olan güven ilişkisinin ciddi şekilde zedelenmesine işçinin yol açtığı durumlarda işverenin menfaatinin etkileneceği açıktır. Dolayısıyla yasal düzenlemelerin ve işverenin belirlediği kurallar çerçevesinde devam eden iş ilişkisinin meşru nedenler ortaya çıktığında bozulması ve sona erdirilmesi olağan bir durumdur (C.A. (3) [GK],B. No: 2018/10286, 2/7/2020, § 123).

22. Somut olayda ise ilgili ve yeterli bir gerekçe ortaya konulmadan 4857 sayılıKanun'un 18. maddesinin ifade özgürlüğünün dolayli olarak sınırlandırılmasına dayanak yapıldığı ve Bölge Adliye Mahkemesince Anayasa'nın 26. maddesinde güvence altına alnan ilkelere uygun hareket edilmediği kanaatine varılmıştır.


23. Açıklanan gerekçelerle Anayasa'nın 26. maddesinde güvence altına alınan ifade özgürlüğünün ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.

B. Makul Sürede Yargılanma Hakkının İhlal Edildiğine İlişkin İddia 
24. Başvurucu, söz konusu yargılamanın uzun sürmesi nedeniyle ayrıca makul sürede yargılanma hakkının da ihlal edildiğini ileri sürmüştür.

25. Anayasa Mahkemesi Veysi Ado ([GK] B. No: 2022/100837, 27/4/2023)kararında; ilk bakışta ulaşılabilir olan ve ihlal iddialarıyla ilgili başari şansı sunma ve yeterli giderim sağlama kapasitesi olduğu görülen Tazminat Komisyonuna başvuru yolu tüketilmeden yapılan başvurunun incelenmesinin bireysel başvurunun ikincil niteliği ile bağdaşmayacağı sonucuna vararak başvuru yollarının tüketilmemiş olması nedeniyle kabul edilemezlik kararı vermiştir. Mevcut başvuruda da söz konusu karardan ayrılmayı gerektiren bir durum bulunmamaktadır.

26. Açıklanan gerekçeyle başvurunun bu kısmının diğer kabul edilebilirlik nedenleri incelenmeksizin başvuru yollarının tüketilmemesi nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.

III. GİDERİM 
27. Başvurucu, ihlalin tespiti ve yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuştur.
28. Başvuruda tespit edilen hak ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmaktadır. Bu kapsamda kararın gönderildiği yargı mercilerince yapılması géreken iş, yeniden yargılama işlemlerini başlatmak ve Anayasa Mahkemesini ihlal sonucuna ulaştıran nedenleri gideren, ihlal kararında belirtilen ilkelere uygun yeni bir karar vermektir (Mehmet Doğan, B. No:2014/8875, 7/6/2018, §§ 54-60; Aligül Alkaya ve diğerleri (2), B. No: 2016/12506,7/11/2019, §§ 53-60, 66; Kadri Enis Berberoğlu (3), B. No: 2020/32949, 21/1/2021, §§93-100).

IV. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Adli yardım talebinin KABULÜNE,
B. 1. Makul sürede yargılanma hakkını ihlal edildiğine ilişkin iddianın başvuru yollarımın tüketilmemesi nedeniyle KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA,
2. İfade Özgürlüğünün ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDİLEBİLİR OLDUĞUNA,
C. Anayasa'nın 26. maddesinde güvence altına alınan ifade özgürlüğünün ÎHLAL EDİLDİĞİNE,

D. Kararın bir örneğinin ifade özgürlüğünün ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılması amacıyla üzere İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesine (E.2018/4145, K.2020/122) iletilmek üzere Kocaeli 3. İs . Mahkemesine (E.2017/75, K.2018/522) GÖNDERÍLMESİNE,
E. 18.800 TL vekâlet ücretinin başvurucuya ÖDENMESÍNE,
F. Ödemenin kararın tebliğini takiben başvurucunun Hazine ve Maliye Bakanlığına başvuru tarihinden itibaren dört ay içinde yapılmasına, ödemede gecikme olması hâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten ödeme tarihine kadar geçen süre için yasal FAİZ UYGULANMASINA,
G. Kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESiNE 18/7/2024tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.