Atık Yağların Yönetimi Yönetmeliği
YÖNETMELİKLER | 2019-12-21

21 Aralık 2019 CUMARTESİ
Resmî Gazete
Sayı : 30985
YÖNETMELİK
Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:
ATIK YAĞLARIN YÖNETİMİ YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, atık yağların geçici
depolanmasına, toplanmasına, taşınmasına, rafinasyona tabi tutulmasına,
enerji geri kazanımının sağlanmasına ve bertaraf edilmesine ilişkin teknik
ve idari esasların belirlenerek çevre ve insan sağlığının korunması ile
doğal kaynakların verimli kullanımının sağlanmasına ilişkin usul ve
esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik, atık yağ
tanımında yer alan atık yağlar ile bu atıkların yönetimi çerçevesinde;
geçici depolanmasına, toplanmasına, taşınmasına, rafinasyona tabi
tutulmasına, enerji geri kazanımının sağlanmasına, bertarafına, alınacak
önlemlere ve yapılacak bildirimlere ilişkin usul ve esasları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 –
(1) Bu Yönetmelik, 9/8/1983
tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 8 inci, 11 inci ve 12 nci maddeleri
ile 10/7/2018 tarihli ve 30474 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 1 sayılı
Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 97 nci
ve 103 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Akaryakıt: 4/12/2003 tarihli ve 5015 sayılı
Petrol Piyasası Kanunu kapsamında tanımlanan ürünleri,
b) Atık yağ: Orijinal kullanım amacına uygun
olmayan ve Ek-1’de atık kodları yer alan madeni yağları,
c) Atık yağ rafinasyon tesisi: TS 13541 - İş
Yerleri - Atık Yağ Rafinasyon ve Rejenerasyon Tesisleri İçin Kurallar
standardı ve Bakanlıkça belirlenen tesis özelliklerine sahip, atık
yağlardan TS 13369 - Yağlama Yağları, Endüstriyel Yağlar ve İlgili Ürünler
(Sınıf L) - Baz Yağlar standardına uygun olarak baz yağ üretiminin
yapıldığı atık işleme tesisini,
ç) Atık yağ üreticisi: Faaliyetleri sonucu Ek-1’de
yer alan atık yağların oluşmasına neden olan gerçek ve/veya tüzel kişiyi,
d) Bakanlık: Çevre ve Şehircilik Bakanlığını,
e) Baz yağ: TS 13369 standardında tanımlanan ürünü,
f) Beraber yakma tesisi: 6/10/2010 tarihli ve 27721
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atıkların Yakılmasına İlişkin
Yönetmelikte tanımlanan beraber yakma tesisi,
g) Bertaraf: İkincil amacı enerji geri kazanımı
olsa dahi geri kazanım olarak kabul edilmeyen ve 2/4/2015 tarihli ve 29314
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atık Yönetimi Yönetmeliğinin Ek-2/A’sında
yer alan işlemlerden herhangi birini,
ğ) Çevre lisansı: 10/9/2014 tarihli ve 29115 sayılı
Resmî Gazete’de yayımlanan Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliğinde tanımlanan
lisansı,
h) Deneme üretimi: Atık yağ rafinasyon tesisinde
atık yağlardan TS 13369 standardına uygun olarak baz yağın üretildiğinin ve
rafinasyon prosesi yetkinliğinin ispatı amacıyla yapılan çalışmayı,
ı) Geçici depolama: Atıkların atık üreticisi
tarafından işleme tesislerine ulaştırılmadan önce üretildikleri yerde
güvenli bir şekilde bekletilmesini,
i) Geri kazanım: Piyasada ya da bir tesiste
kullanılan maddelerin yerine ikame edilmek üzere atıkların faydalı bir amaç
için kullanıma hazır hale getirilmesi için Atık Yönetimi Yönetmeliğinin
Ek-2/B’sinde yer alan işlemleri,
j) İl müdürlüğü: Çevre ve Şehircilik İl
Müdürlüğünü,
k) Madeni yağ: Baz yağına veya kimyasal sentez
yöntemi ile işlenen maddelere, bazı katkıların ilavesi sonucu, hareketli ve
temas halinde olan iki yüzey arasındaki sürtünme ve/veya aşınmayı azaltma
veya soğutma özelliğine sahip mamul haline getirilen doğal veya yapay
maddeleri,
l) Madeni yağ lisansı: Enerji Piyasası Düzenleme
Kurumu (EPDK) tarafından 17/6/2004 tarihli ve 25495 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği kapsamında verilen lisansı,
m) Motor yağı değişim noktası: İl Müdürlüğünden
izin belgesi almış motor yağı değişimi yapılan akaryakıt istasyonlarını,
tamirhaneleri, servisleri ve diğer motor yağı değişimi yapılan işletmeleri,
n) PCB: 27/12/2007 tarihli ve 26739 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Poliklorlu Bifenil ve Poliklorlu Terfenillerin Kontrolü
Hakkında Yönetmeliğin kapsamına giren maddeleri,
o) Piyasa payı: Üreticilerin, bir önceki yıl
piyasaya sürdükleri madeni yağ miktarının, tüm yağ üreticilerinin yurt
içinde piyasaya sürdükleri madeni yağ miktarına oranını,
ö) Rafinasyon: Atık yağların her türlü kirletici
parametreden, oksidasyon ürünlerinden, partiküllerden ilave kirlilik
üretmeyen teknolojilerle yüksek verimde arındırılarak TS 13369 standardına
uygun baz yağ elde edilmesini,
p) Üretici: Satış yöntemine bağlı olmaksızın;
1) Kendi markasıyla madeni yağ üreten ve piyasaya
süren,
2) Kendi markasıyla başka tedarikçiler tarafından
üretilen madeni yağı piyasaya süren,
3) Ticari amaçlarla madeni yağ ithal eden,
gerçek ve/veya tüzel kişileri,
r) Yakma tesisi: Atıkların Yakılmasına İlişkin Yönetmelikte
tanımlanan yakma tesisini,
s) Yetkilendirilmiş kuruluş: Atık Yönetimi
Yönetmeliğinde tanımlanan ve piyasa payları toplamı en az %10 olan yağ
üreticileri tarafından kurulan organizasyonu,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Genel İlkeler, Görev, Yetki ve Yükümlülükler
Genel
ilkeler
MADDE 5 –
(1) Atık yağların yönetimine
ilişkin genel ilkeler şunlardır:
a) Atık yağların toprağa, kanalizasyona, denizlere,
göllere, akarsulara ve benzeri alıcı ortamlara verilmesi, akaryakıta
karıştırılması, akaryakıt olarak kullanılması, kullandırılması ve uygun
olmayan yöntemlerle geri kazanılması, yakılması ve/veya bertarafı yasaktır.
b) Atık yağların, Ek-1’de yer alan farklı gruptaki
atık yağlarla ve diğer atıklar ile karıştırılmaması, kaynağında ayrı olarak
biriktirilmesi ve uygun koşullarda geçici depolanması esastır.
c) Atık yağlara su, çözücü, toksik, tehlikeli
ve/veya diğer maddelerin ilave edilmemesi esastır.
ç) Farklı gruplardaki atık yağların birbiriyle
karıştırılmaması esastır.
d) Atık yağlar, yetkilendirilmiş kuruluşlarca
toplanır ve taşınır. Yetkilendirilmiş kuruluş, kendisine ait lisanslı atık
taşıma araçları bulunan atık üreticileri ve/veya rafinasyon tesisleriyle
atık yağların taşınması amacıyla iş birliği yapabilir.
e) Atık yağların, izin ve yetkisi olmayan üçüncü
kişiler tarafından toplanması, taşınması, rafinasyonu, enerji geri kazanımı
ve/veya bertarafı yasaktır.
f) Atık yağların neden olduğu çevresel kirlenme ve
bozulmadan kaynaklanan zararlardan dolayı yağ üreticileri, yetkilendirilmiş
kuruluşlar, atık yağların geçici depolanması, toplanması, taşınması, rafinasyonu,
enerji geri kazanımı ve bertarafı faaliyetlerinde bulunanlar müteselsilen
sorumludurlar. Sorumluların bu faaliyetler sonucu meydana gelen zararlardan
dolayı genel hükümlere göre tazminat sorumluluğu saklıdır. Atık yağların
yönetiminden sorumlu kişilerin çevresel zararı durdurmak, gidermek ve
azaltmak için gerekli önlemleri almaması veya bu önlemlerin yetkili makamlarca
doğrudan alınması nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarınca yapılan gerekli
harcamalar, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil
Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre atıkların yönetiminden sorumlu
olanlardan tahsil edilir.
g) Atık yağların rafinasyon tesisine kabulü
öncesinde analizi rafinasyon tesisi tarafından yapılır. Yapılan analiz
sonucunda PCB değeri 20 ppm’e kadar olan ve %1 klor değerini aşmayan atık
yağlar rafinasyon tesisleri tarafından işlenir. PCB değeri 20-50 ppm
arasında olan ve %1 klor değerini aşmayan atık yağlar beraber yakma
tesisine, PCB değeri 50 ppm üzerinde olan veya %1 klor değerini aşan veya rafinasyonu
mümkün olmadığı tespit edilen atık yağlar yakma tesisine gönderilir.
Rafinasyon tesislerinde atık yağlardan TS 900-1 EN ISO 3170 standardına
uygun şekilde numune alınarak PCB için TS EN 12766-1, TS EN 12766-2, klor
için TS ISO 15597 ile ulusal ya da uluslararası kabul görmüş standart
metotlar kullanılarak analiz yapılır.
ğ) Atık yağların ithalatı yasaktır; ihracatı ve
transit geçişinde Atık Yönetimi Yönetmeliği hükümleri uygulanır.
h) Atık yağların, atık ara depolama tesisleri ile
düzenli depolama tesislerine gönderilmesi ve bu tesislere kabul edilmesi
yasaktır.
ı) Atık yağ taşıyacak araçlar için il müdürlüğünden
taşıma lisansı alınması zorunludur. Atık yağların taşınmasına ilişkin
esaslar Bakanlıkça belirlenir.
(2) Atık yağların rafinasyonunda, ilave kirlilik
oluşturulmaksızın temiz üretim teknolojilerinin kullanılması ve yüksek
verimde baz yağ üretilmesi esastır.
(3) Motorlu araç sahiplerinin motor yağı
değişimlerini il müdürlüğünden izin belgesi almış motor yağı değişim
noktalarında yaptırmaları esastır. Tüzel kişiler hariç olmak üzere motorlu
araç sahibi gerçek kişiler, yağ değişimini kendileri yapmaları halinde
oluşan atık motor yağlarını motor yağı değişim noktalarına teslim ederler.
(4) Yetkilendirilmiş kuruluş piyasa payı hesabında;
yetkilendirilmiş kuruluşun toplama organizasyonuna dâhil olan yağ
üreticilerinin, bir önceki yıl piyasaya sürdükleri madeni yağ miktarının
tüm yağ üreticilerinin yurt içinde piyasaya sürdükleri madeni yağ miktarına
oranı esas alınır.
(5) 26/12/2004 tarihli ve 25682 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Gemilerden Atık Alınması ve Atıkların Kontrolü
Yönetmeliği kapsamındaki atık kabul tesislerinden çıkan sintine ve slaçlar
hariç olmak üzere karışık atıkların distilasyonu sonucu oluşan atık yağlar,
rafinasyona uygun olması halinde atık yağ rafinasyon tesisleri tarafından
kabul edilebilir.
Bakanlığın
görev ve yetkileri
MADDE 6 – (1) Bakanlık;
a) Atık yağların çevre ile uyumlu bir şekilde
yönetilmesine ilişkin program ve politikaları tespit etmekle,
b) Bu Yönetmeliğin uygulanması hususunda iş birliği
ve koordinasyonu sağlamak ve gerekli idari tedbirleri almakla,
c) Kurum ve kuruluşların yetkilendirilme esaslarını
belirlemekle, yetkilendirmekle, yetkilendirilen kuruluşları denetlemekle,
bu Yönetmeliğe ve yetkilendirme esaslarına aykırılık halinde gerekli
yaptırımın uygulanmasını sağlamakla ve yetkiyi iptal etmekle,
ç) Atık yağ rafinasyon tesislerine çevre lisansı
vermekle,
d) Atık yağların oluşumundan bertarafına kadar
yönetimlerini kapsayan tüm faaliyetlerin izlenmesini, kontrolünü ve
denetimlerini yapmakla,
e) Atıkların çevreyle uyumlu bir şekilde yönetimine
ilişkin teknoloji ve yönetim sistemlerinin kurulmasında ulusal ve
uluslararası koordinasyonu sağlamakla,
f) Deneme üretimine katılım sağlamakla ve takip
etmekle,
g) Deneme üretim planını ve deneme üretimi sonuç
raporunu incelemek ve görüş vermekle,
görevli ve yetkilidir.
İl
müdürlüklerinin görev ve yetkileri
MADDE 7 – (1) İl müdürlükleri;
a) Atık yağların yönetimini kapsayan bütün
faaliyetlerin kontrolünü ve denetimini yapmak, ilgili mevzuata aykırılık
halinde yaptırım uygulamakla,
b) Atık yağ taşıma faaliyeti gerçekleştiren
firmalara ve araçlara lisans vermekle, faaliyetlerini denetlemekle ve
gerekli hallerde lisansı iptal etmekle,
c) Deneme üretimine katılım sağlamakla ve takip
etmekle,
ç) Motor yağı değişimi yapılan akaryakıt
istasyonları, tamirhaneler, servisler, kamu kurum/kuruluşları, belediyeler,
madencilik faaliyeti gösteren işletmeler ve diğer motor yağı değişimi
yapılan işletmelere izin belgesi düzenlemekle, Bakanlık veri sistemine
kayıtlarını yapmakla ve denetlemekle,
d) Atık yağların etkin ve verimli bir şekilde toplanabilmesi
için, lisanslı atık taşıma araçlarının şehir içi hareketlerini
kolaylaştırıcı düzenlemeleri belediyelerle iş birliği içinde yapmakla,
görevli ve yetkilidir.
(2) Milli Savunma Bakanlığı ve Milli Savunma
Bakanlığının kadro ve kuruluşunda gösterilen kurumlar ile bağlı ve ilgili
kuruluşlarındaki çevre denetimleri 24/7/2009 tarihli ve 27298 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Türk Silahlı Kuvvetleri Çevre Denetimi Yönetmeliği
kapsamında yürütülür.
Atık yağ
üreticisinin yükümlülükleri
MADDE 8 – (1) Atık yağ üreticileri;
a) Atık yağ oluşumunu en az düzeye indirecek
şekilde gerekli tedbirleri almakla,
b) Farklı gruplardaki atık yağları birbirleriyle,
su, çözücü, toksik, tehlikeli ve/veya diğer maddelerle/atıklarla
karıştırmamakla,
c) Ek-1’de yer alan gruplara göre atık yağlarını
kaynağında ayrı biriktirmek ve Atık Yönetimi Yönetmeliğinin 13 üncü
maddesindeki hükümler doğrultusunda geçici depolama alanı kurmakla,
ç) Geçici depolama alanında kolayca doldurulup
boşaltılabilir nitelikte üzerinde “atık yağ” ibaresi bulunan variller veya
tanklar kullanmakla, kullanılan ekipmanlarda taşma, dökülme, sızma ve
benzeri durumları engelleyecek tedbirleri almakla,
d) Atık yağları yetkilendirilmiş kuruluşlara teslim
etmekle,
e) Atık beyan formunu bir önceki yıla ait bilgileri
içerecek şekilde her yıl Ocak ayından itibaren başlamak üzere en geç Mart
ayı sonuna kadar Bakanlıkça hazırlanan çevrimiçi uygulamalar kullanarak
doldurmak, onaylamak, çıktısını almak ve beş yıl boyunca bir nüshasını
saklamakla,
yükümlüdür.
(2) Motor yağı değişimi yapılan işletmeler, Atık
Yönetimi Yönetmeliğinin 13 üncü maddesindeki hükümler doğrultusunda geçici
depolama alanı kurmakla, il müdürlüğüne başvurarak Ek-3’te yer alan belgeyi
almakla, Bakanlığın çevrimiçi programlarına kayıt olmakla, motor yağı
değişimine ilişkin bilgileri çevrimiçi programı kullanarak bildirmekle ve
onaylamakla yükümlüdür.
Yağ
üreticilerinin yükümlülükleri
MADDE 9 – (1) Yağ üreticileri;
a) Piyasaya sürülen/ithal edilen madeni yağ
miktarını türlerine göre Bakanlıkça belirlenen esaslara uygun şekilde
bildirmekle,
b) Piyasaya sürülen madeni yağların ambalajlarını
Ek-2’de belirtildiği şekilde etiketlemekle,
c) Piyasaya sürdüğü madeni yağların ambalajlarının
etiketlerinde, satış yerlerinde ve geçici depolama noktalarında; atık
yağların bu Yönetmelik hükümleri doğrultusunda yönetimine ilişkin olarak
Ek-2’de yer alan uyarıların ve sembolün kullanıcının görebileceği yer ve
şekillerde bulunmasını sağlamakla,
ç) Atık yağların toplanması ve bu Yönetmelik
hükümleri doğrultusunda yönetimlerini sağlamak amacıyla, madeni yağ satışı
yaptığı yerleri yazılı olarak bilgilendirmekle, halkın eğitimi ve
bilinçlendirilmesine yönelik çalışmaları yapmakla,
d) EPDK tarafından belirlenen usul ve esaslar
kapsamında hazırlanan Yeminli Mali Müşavirlik Üretim Tasdik Raporunun bir
suretini her yıl Mart ayı sonuna kadar Bakanlığa sunmakla,
e) Atık yağların toplanmasını sağlamak üzere
yetkilendirilmiş kuruluşa üye olmakla,
f) Yetkilendirilmiş kuruluşa üye olmak suretiyle
kullanım sonrası ortaya çıkan atık yağların bu Yönetmelik hükümleri
çerçevesinde ülke genelinde toplanmasını, rafinasyonunu ve/veya bertaraf
edilmesini sağlamakla ve bununla ilgili olarak Bakanlığa bildirimde
bulunmakla, rafinasyon tesisleri ile toplamaya ilişkin iş birliği yapmakla,
bu Yönetmeliğe uygun olarak yönetimlerini sağlamak amacıyla gerekli
harcamaları karşılamakla,
yükümlüdür.
Yetkilendirilmiş
kuruluşların yükümlülükleri
MADDE 10
– (1) Yetkilendirilmiş kuruluşlar;
a) Toplamda en az %10 olan piyasa payını
sağlamakla,
b) Bakanlıkça belirlenen esaslar çerçevesinde yetki
belgesi almakla,
c) Atık Yönetimi Yönetmeliği ile yetkilendirilmiş
kuruluşlara getirilen yükümlülüklere uymakla,
ç) Atık yağların bu Yönetmelik hükümleri
doğrultusunda toplanması ve taşınmasını sağlayarak atık yağları, atık yağ
rafinasyon tesislerine teslim etmekle ve bununla ilgili olarak Bakanlığa
raporlamada bulunmakla,
d) Atık yağların bu Yönetmelik hükümleri
çerçevesinde yönetiminin sağlanması amacıyla Bakanlıkla koordinasyonlu
olarak eğitim ve bilinçlendirme faaliyetlerini düzenlemekle, bu
faaliyetlere destek olmakla, bu faaliyetlerin sürekliliğini sağlamakla,
e) Atık yağların yönetimi için kapasite
oluşturmakla, atık yağların toplanması amacıyla ülke genelinde atık yağları
toplayacak şekilde gerekli sistemi kurmak veya kurulmasını sağlamakla ve
bunlara ilişkin harcamaları karşılamakla,
yükümlüdür.
Atık yağ
rafinasyon tesislerinin yükümlülükleri
MADDE 11
– (1) Atık yağ rafinasyon
tesisleri;
a) Atık Yönetimi Yönetmeliğinin 10 uncu maddesinin
birinci fıkrası hükümlerine uymakla,
b) EPDK’dan aldıkları uygun bulma kararı kapsamında
Bakanlıktan “Atık Yağ Rafinasyonu” konulu çevre lisansı almakla,
c) EPDK’dan atık yağdan baz yağ üretimine ilişkin
alt başlık kapsamında madeni yağ lisansı almakla,
ç) Tesislerini, TS 13541 standardına uygun olarak
tesis etmek ve/veya uygun hale getirmekle,
d) Atık yağlardan TS 13369 standardına uygun baz
yağ üretimi için deneme üretimi planını Bakanlığa sunmak, deneme üretimine
ilişkin harcamaları karşılamakla,
e) Atık yağların rafinasyon işleminden önce 5 inci
maddenin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca numune alarak analizini
yapmakla, yapılan analiz sonucuna göre 12 nci maddenin dördüncü
fıkrasındaki hükümler çerçevesinde yönetimini sağlamakla,
f) Bakanlığın çevrimiçi programlarına kayıt olmakla
ve tesisine kabul ettiği, işlediği, bakiye olarak oluşturduğu atıklar ile
atık işleme faaliyeti neticesinde oluşturduğu/ürettiği ürünlerin bilgisini
içeren kütle-denge bilgisini hazırlamakla, çevrimiçi programı kullanarak
bildirim yapmakla ve onaylamakla,
g) Baz yağ ve atık yağ karakterizasyon tespitine
ilişkin testleri yapmak üzere tesis içinde kendi bünyesinde TS EN ISO/IEC
17025 akreditasyonuna sahip bir laboratuvara sahip olmakla,
yükümlüdür.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Atık Yağların Rafinasyonu ve Bertarafı
Atık
yağların rafinasyonu ve bertarafına ilişkin esaslar
MADDE 12
– (1) Atık yağlar, TS 13369
standardına uygun olarak baz yağ üreten, TS 13541 standardına uygun olan ve
Bakanlıktan “Atık Yağ Rafinasyonu” konulu çevre lisansı almış tesisler
tarafından rafinasyona tabi tutulur.
(2) Rafinasyon tesislerinin işletilmesinde asgari
olarak deneme üretimindeki koşullar esas alınır.
(3) Rafinasyon tesislerinde atık yağın işlenmesi
sonucunda oluşan bakiye atıklar ilgili mevzuat kapsamında geri kazanılır,
geri kazanımının mümkün olmaması durumunda ise beraber yakma veya yakma
tesislerinde işlem görür.
(4) Rafinasyon tesisinde yapılan analiz sonucunda;
a) PCB değeri 20 ppm’e kadar olan ve %1 klor
değerini aşmayan atık yağlar, atık yağ rafinasyon tesislerinde rafinasyona
tabi tutulur.
b) PCB değeri 20-50 ppm arasında olan ve %1 klor
değerini aşmayan atık yağlar, beraber yakma tesislerinde enerji geri
kazanımı amacıyla ek yakıt olarak kullanılır.
c) PCB değeri 50 ppm üzerinde olan veya %1 klor
değerini aşan atık yağlar, yakma tesislerinde bertaraf edilir.
(5) Atık yağ rafinasyon tesisleri, çevre lisansları
kapsamında gösterdikleri faaliyetlere ilişkin her yıl Bakanlık tarafından
denetlenir.
Atık yağ
rafinasyon tesislerine çevre lisansı verilmesi ve deneme üretimi
MADDE 13
– (1) Atık yağ rafinasyon tesisi
kurmak ve/veya işletmek isteyen gerçek ve/veya tüzel kişiler Bakanlıktan
çevre lisansı almak zorundadır.
(2) Çevre lisansı alınması için deneme üretimi
yapılması zorunludur. Deneme üretimi planı, Ek-4’te yer alan plan formatı
doğrultusunda hazırlanarak rafinasyon tesisi tarafından Bakanlığa sunulur.
Deneme üretimi planı Bakanlıkça uygun bulunmadan deneme üretimi
başlatılamaz.
(3) Deneme üretimi planının Bakanlıkça uygun
bulunmasının ardından rafinasyon tesisinde üretilen baz yağın TS 13369
standardına uygun olarak üretildiğinin ispatı amacıyla üretim prosesi
tamamlanıncaya kadar deneme üretimi gerçekleştirilir.
(4) Deneme üretiminde kullanılacak atık yağlar
Bakanlıkça belirlenen esaslara uygun şekilde yetkilendirilmiş kuruluş
tarafından rafinasyon tesisine teslim edilir.
(5) Deneme üretiminde Bakanlık, il müdürlüğü, Türk
Standardları Enstitüsü (TSE) ve Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma
Kurumu Başkanlığı Marmara Araştırma Merkezi Başkanlığı (TÜBİTAK MAM)
yetkilileri bulunur.
(6) Prosese beslenecek atık yağdan TS 900-1 EN ISO
3170 standardına uygun şekilde numune alınarak Ek-5’te yer alan
parametrelere göre analiz edilmek üzere Bakanlık Çevre Referans
Laboratuvarı veya TÜBİTAK MAM’a gönderilmesiyle deneme üretimi başlatılır.
(7) Deneme üretimi esnasında proses incelemesi ve
prosesin takibi amacıyla ara ürün ve atıklardan numune alınarak analiz
edilir. Bu analizler deneme üretimi yapılan tesisin laboratuvar
altyapısının uygun olması halinde, deneme üretimini takip eden kurum
yetkililerinin nezaretinde tesiste yapılabilir. Laboratuvar altyapısının
uygun olmaması halinde analizler Bakanlık Çevre Referans Laboratuvarı veya
TÜBİTAK MAM’da yapılır.
(8) Deneme üretimi sonucunda oluşan baz yağdan
Bakanlık, TSE ve TÜBİTAK MAM tarafından numune alınarak TS 13369
standardına uygunluğu belirlenir.
(9) Deneme üretimi sonucunda TÜBİTAK MAM tarafından
sonuç raporu hazırlanarak Bakanlığa sunulur. Deneme üretimi sonuç raporunda
tesis akım şeması, kütle denkliği, proses koşulları (sıcaklık, basınç,
vakum, süre, baz yağ verimi), tesisin fiili kapasitesi ile altıncı, yedinci
ve sekizinci fıkralar gereğince yapılan analizlerin sonuçları doğrultusunda
tesisin atık yağdan baz yağ üretimine ilişkin teknik yeterliliği
değerlendirilir. Bakanlıkça sonuç raporunun uygun bulunması halinde
rafinasyon tesisi Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliğine göre geçici faaliyet
belgesi almak üzere Bakanlığa başvurur.
(10) Çevre lisansı alınması işlemlerinde Çevre İzin
ve Lisans Yönetmeliği hükümleri uygulanır. Deneme üretimi hariç olmak üzere
atık yağların rafinasyonuna EPDK’dan atık yağdan baz yağ üretimine ilişkin
alt başlık kapsamında madeni yağ lisansı alınmadan başlanamaz.
(11) Rafinasyon tesisinin prosesinde değişiklik
olması durumunda deneme üretimi bu madde hükümleri uyarınca yeniden
yapılır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
İdari
yaptırım
MADDE 14
– (1) Bu Yönetmelik hükümlerine
aykırı hareket edenler hakkında 2872 sayılı Çevre Kanununda öngörülen
müeyyideler uygulanır.
Yürürlükten
kaldırılan yönetmelik
MADDE 15
– (1) 30/7/2008 tarihli ve 26952
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği
yürürlükten kaldırılmıştır.
Mevcut
tesisler
GEÇİCİ
MADDE 1 – (1) “Atık Yağ Geri
Kazanım” konulu çevre lisansına sahip mevcut tesisler, bu Yönetmelikte yer
alan atık yağ rafinasyon tesisi şartlarını 1/1/2021 tarihine kadar yerine
getirerek “Atık Yağ Rafinasyonu” konulu çevre lisansı almak için Bakanlığa
başvuruda bulunurlar.
Motor
yağı değişimi yapılan işletmeler
GEÇİCİ
MADDE 2 – (1) Motor yağı değişimi
yapılan işletmeler, 1/1/2021 tarihine kadar bu Yönetmelik hükümleri
çerçevesinde il müdürlüğünden izin belgesi almak ve Bakanlığın çevrimiçi
programlarına kayıt olmakla yükümlüdür.
Mevcut
yetkilendirilmiş kuruluş
GEÇİCİ
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmeliğin
yürürlüğe girmesinden önce Bakanlıktan yetki alan yetkilendirilmiş kuruluş,
faaliyetlerini bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak yürütür. Söz konusu
yetkilendirilmiş kuruluş, 1/1/2021 tarihine kadar 10 uncu maddede yer alan
piyasa payı şartları ile bu Yönetmelikle getirilen ilave şartları sağladığına
ilişkin bilgi ve belgeleri Bakanlığa sunmakla yükümlüdür.
Yürürlük
MADDE 16
– (1) Bu Yönetmelik 1/1/2020
tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 17
– (1) Bu Yönetmelik hükümlerini
Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.
Ekleri için tıklayınız.