Uyuşmazlık Mahkemesine Ait Kararlar
UYUŞMAZLIK MAHKEMESİ KARARLARI | 2021-12-25

25 Aralik 2021 CUMARTESi 
Resmî Gazete 
Sayı : 31700
UYUŞMAZLIK MAHKEMESİ KARARLARI 
Uyuşmazlik Mahkemesi Başkanliğından:
ESAS NO : 2020/686KARAR NO : 2021/487KARAR TR : 18/10/2021
ÖzET; Yersiz olarak ödenen "özel hizmet tazminatının" geri istenilmesine ilişkin idari işlemin hukuka uygun olmadığının saptanması karşısında; yersiz õdemenin geri alınması için idarece açılan alacak davası sonunda, davanın kabulüne ilişkin Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/03/2016 tarihli ve E.2015/424, K.2016/305 sayılı kararının KALDIRILMASINA, hukuk ve usule uygun bulunan Balıkesir İdare Mahkemesinin 31/05/2017 tarihli ve E.2017/693,K.2017/1671 sayılı KARARININ "davacı adına çıkarılan 1.075,19 TL kişi borcunun iptaline ilişkin kısmunın"KABULÜNE ve bu suretle HÜKÜM UYUŞMAZLIĞININ GİDERİLMESİNE karar verilmesi hk.

KARAR 
Hüküm Uyuşmazhğının 

Giderilmesini İsteyen 

(İdari yargıda Davacı

Adli Yargıda Davali): Abdülkadir ŞAHİN 
Vekili : Av. Metin KIZILAY 
Karşı Taraf : Afyonkarahisar Valiliği 
(Gida,Tarım ve Hayvancılık Îl Müdürlüğü)
Vekili : Av.Türkan TURŞUCU 

I. ADLI YARGIDA PAVA SÜRECÍ
A. Dava Konusu Olay 
1-a) Davacı Afyonkarahisar Valiliği (Gida,Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü) vekili, davalının, Il Müdürlüklerinde veteriner hekim unvanı ile calısmakta iken 2008 vılından itibaren Bakanfık Olur'u ile 657 savılı Kanun'un 86. maddesi gereğince Hayvan Sağlığı Yetiştiriciliği ve Su Ürünleri Şube Müdürlüğü'ne vekaleten atandığını; bu döncmde kendisine 2006/10344 savılı Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İliskin Bakanlar Kurulu Karari'nın 9.maddesi (cc) fikrası gereğince, vekalet ettiği kadro ve görev için zam ve tazminatların toplam net tutarının, asil kadro veya görevleri karşılığında filen aldıkları zam ve tazminatların toplam net tutarından fazla olan tutar vekalet ücreti olarak ödenmekte iken, 15/07/2013 tarihinden itibaren müdür vekilliği artış, zam ve tazminatının güncellenmesi sırasmda özel hizmet tazminatı % 145 (veteriner şube müdürü oranı) olması gerekirken 15/11/2014 tarihine kadar sehven % 155 (mühendis sube müdürü oranı) üzerinden hesaplanarak õdendiğini; yapılan 10 puanlık özel hizmet tazminatından kaynaklanan hatanın fark edilmesinin ardından öncelikle davalya bilgi verilerek iadesinin istendiğini, ilgilinin itirazı üzerine Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Strateji Geliştirıme Başkanlığı'ndan konu ile ilgili görüş talebinde bulunulduğunu, Başkanlığın 13/10/2015 tarih ve 2460 sayılı görüş bildirme yazısında, mevzuat hükmü gereği, kişiye herhangi bir ad altında ayrıca bir vekalet ücreti ödenmesinin mümkün olmadığı ve kişiye hatalı olarak yapılan özel hizmet tazminatı ödemesi sonucu oluşan alacak tutarının 6098 sayılı Borçlar Kanunu hükümlerine göre tahsil edilmesi gerektiğinin bildirildiğini; bu yazının davalıya 26/01/2015 tarih ve 966 sayılı yazı ve 09/03/2015 tarih ve 2567 sayılı yazı ile tebliğ edilerek 15/07/2013-15/11/2014tarihleri arasında kendisine sehven hatalı ödenen 1.075,19 TL'nin bir ay içerisinde iadesinin istendiğini; 03/04/2015 tarih ve 3706 sayılı yazı ile yeniden istenildiğini ancak işbu tarihe kadar davalı tarafindan herhangi bir ödeme yapılmadığını;davalının, idarenin yaptığı maddi hata sonucu hatalı olarak õdediği miktar kadar sebepsiz zenginleştiğini ve haklı bir sebep olmaksızın edindiği bu miktarı, idarenin iade talebinin kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 82. maddesinde yer alan sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri ödemekle yükümlü bulunduğunu; Yargıtay içtihatlarının da, herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemelerin, idare tarafından borçlar hukukunun haksız iktisap kurallarına dayanılarak geri istenebileceği yönünde olduğunu ifade ederek;fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davalıya özel hizmet tazminatı adı altında hatalı olarak ödenen 1.075,19 TL tutarındaki alacağın, idarenin iade talebinin davalıya tebliğinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili istemiyle 22/05/2015 tarihinde adli yargı yerinde dava açmıştir 
B. Yargılama Aşamaları
1-b) Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 30/03/2016 tarihli ve E.2015/424, K.2016/305 sayılıkarariyla, davanın kabulüne, 1.075,19 TL'nin, idarenin iade talebinin davalıya tebliğinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, miktar itibariyle kesin olmak üzere, karar vermiştir. Kararın ilgili kısmı şöyledir:
"Balıkesir Idare Mahkemesi'nin 2015/756 esas ve 2015/708 karar sayılı dosyasında davacının açtığıdavaya konu edilen Vekalet ücreti konulu işlemin iptali vekalet aylığı ödenmesi ile ilgili davanın temyiz yolunun kapalı olarak reddine karar verildiği anlaşılmıştır.


Davaya konu geri istenen tutar ile ilgili olarakyapılan tüm yazışmalar dosyaya getirtilmiştir.
Böylece yapılan yargılama, toplanan deliller, UYAP üzerinden gönderilen Balıkesir Idare Mahkemesi'nin 2015/756 esas ve 2015/708 karar savılı dosyası ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde,davalının Gıda Tarım ve Hayvancılık Il Müdürlüğünde veteriner hekim olarak çalışmakta iken 2008 yılından itibaren Bakanlık oluru ile 657 sayılı Kanunun 56. maddesi gereğince Hayvan Sağlığı Yetiştiriciliği ve Su Ürünleri Şube Müdürlüğüne vekaleten atandığı, bu dönemde kendisine 2006/10344 sayılı Devlet Memurlarına ödenecek zam ve tazminatlara ilişkin bakanlar kurulu kararının 9. Maddesi (cc) fikrası gereğince vekalet ettiği kadro ve görev için zam ve tazminatların toplam net tutarının asil kadro veya görevleri karşılığında fiilen aldıkları zam ve tazminatların toplam net tutarından fazla olan tutar vekalet ücreti olarak ödenmekte iken 15/07/2013 tarihinden itibaren müdür vekilliği, artış, zam ve tazminatının güncellenmesi sirasında özel hizmet tazminatı %145 (veteriner sube müdürü oranı) olması gerekirken 15/11/2014 tarihine kadar sehven %155(mühendis şube müdürü oranı) üzerinden hesaplanarak ödendiği, bu hatanın fark edilmesi üzerine davalıya durumun bildirildiği, davalının da bu bildirime rağmen fazladan ödenen dava konusu miktarı geri ödemediği gibi bunun iptali hususunda Balıkesir Idare Mahkemesine itiraz ettiği, bu itirazının kesin olarak reddedildiği,6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 82. maddesinde yer alan sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre maddi hata sonucu ödenen miktar kadar davalının sebepsiz yere zenginleştiği, Yargıitay Hukuk Genel Kurulunun 05/12/1984tarih 387/997 esas ve karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemelerin, idare tarafindan borçlar hukukunun haksız iktisap kurallarına dayanarak geri istenebileceği anlaşıldiğından davanın kabulüne...'
II. İDARİ YARGIDA DAVA SÛRECÍ
A. Dava Konusu Olay 
2-a) Davacı Abdülkadir Şahin, 11/05/2015 tarihli dilekçe ile, 09/03/2015 tarih ve 88521308//458/2567 sayılıvekalet ücreti konulu işlemin iptali ile tarafina vekalet ayliğı ya da eşdeğer bir tazminat ödenmesi istemiyle idari yarg;yerinde dava açmiştir.

B. Yargılama Aşamaları
2-b) Balıkesir İdare Mahkemesi 21/05/2015 tarihli ve E.2015/756, K.2015/708 sayılı kararıyla, 2577 sayılıKanun'un 3. ve 5. maddeleri hükmüne uygun bulunmayan dava dilekçesinin reddine karar vermiştir. Kararın ilgili kismi şöyledir:
" Bu durumda, idariyargı yerlerinde açılacak davalara ilişkin dava dilekçelerinin "davanın konusu" kismıile "sonuç ve istem" kisımlarının birbiriyle aynı olması gerektiği, başka bir ifade ile dava konusu edilen hususların her iki kısımda da hiçbir tereddüte mahal bırakmayacak bir açıklıkta yazılması gerektiği, ancak davacı tarafindan, sonuç ve istem kismında, davanın konusu kısmında belirtilmeyen yürüttüğü vekalet görevi süresince tarafina ödenen zam ve tazminat farklarından yapılan yan ödeme kesintileri ile fazla vergilendirmelerin tarafina iadesi talebinde de bulunulduğu, böylelikle dava konusunun ne olduğu hususunda tereddüte neden olunduğu görülerek dava dilekçesinin bu haliyle yukarda anılan Kanun'un 3. maddesine uygun olarak düzenlenmediği sonucuna varılmıştır."
2-c) Davacı Abdülkadir Şahin dilekçesini yenileyerek, Afyonkarahisar Valiliği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünūn 09/03/2015 tarih ve 88521308 // 458 /.2567 sayıl: vekalet ücreti konulu yazısını 11/03/2015 tarihinde tebellüğ ettiğini, yazıda tarafina 1.075,19 TL kişi borcu oluşturulduğu, bu borcu 30 gün içerisinde ödemesi gerektiği,ödemediği takdirde adına oluşturulan kişi borcunun bakanlık görüşüne istinaden Borçlar Kanunu hükümlerine göre bildirim tarihi itibarıyla yasal faizi ile tahsil edileceğinin belirtildiğini; incelediği bordrolarda, kendisine ödenen zam ve tazminatlara ilişkin yanlışlık yapıldığının doğru olduğunu ancak hataların, Muhasebat Genel Müdürlüğü tarafından çıkarılan 16. Sıra nolu Tebliğ'in I- Kişilerden Alacakların Takibi, Tahsili ve Terkinine İlişkin İşlemler bölümünde yer alan "Kişilerden alacaklar konusunu oluşturan yersiz, fazla ve haksız ödemelerin geri alınmasına ilişkin olarak tesis edilen işlemlerin borçlular tarafindan dava konusu edilmemesi veya idare aleyhine sonuç doğuracak işlem tesis edilmemesi bakımından.Damştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun, 14/06/1974 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 22/12/1973 tarihli ve E.No.1968/8. K.No.1973-14 sayılı kararının göz önünde bulundurulması gerekmektedir." hükmü doğrultusunda düzeltilmesinin gerektiğini, oysa bu hükmün davalı idarece dikkate alınmadığını; ayrıca söz konusu tebliğe göre, yapılan fazla ödemelerin dayanağı olan hukuka aykırı işlemlerin, 60 günlük süreye bağlı kalınmaksızın her zaman geri alınmasının mümkün bulunduğu belirtilerck, bunların maddeler halinde sıralandığını ancak kendi durumunun bunlardan hiçbirine uymadığını, çünkü yapılan yanlışlıklarla ilgili şahsının gerçek dışı beyanının olmadığını, yapılan ödemenin kanuni bir dayanağının bulunduğunu, yanlışlığın tespit edilip idarenin uyarılması imkânının olmadığını, idarenin bile bordroları her ay manuel yaptığı halde hatayı 17 ay sonra fark edebildiğini; idarenin bunun dışında bordrolarda başka hatalar da yaptığını, zam ve tazminat farklarına ait bordrolarda yapılan hatalarda, kendisinin herhangi bir hilesinin, gerçek dışı beyanının neden olmadığını ifade ederek; “SONUÇ VE İSTEM: Yukarda açıklanan nedenler ve re'sen mahkemece tespit edilecek sair iptal nedenleri ile 09.03.2015 tarih 88521308 // 458 / 2567 sayılı Vekalet Ücreti konulu yazı ile oluşturulan 1.075,19 TL kişi borcu işleminin İPTALİNE, yürüttüğüm vekalet görevi süresince tarafima ödenen zam ve tazminat farklarından yapılan 3.348,02 TL yan ödeme kesintisinin ve kesintiden kaynaklanan fazla vergilendirme tutarı olan 612,31 TL'nin yasal faizi ile birlikte geri ödenmesi..." istemiyle 15/07/2015 tarihinde dava açmiştır.


2-d) Balıkesir İdare Mahkemesi 10/05/2016 tarihli ve E.2015/1137, K.2016/716 sayılı kararıyla, davalıidarece 09/03/2015 tarih ve 2567 sayılı vekalet ücreti konulu işlem ile çıkarılan 1.075,19 TL kişi borcunun iptali kısmı ile ilgili olarak yapılan incelemede; davacı tarafından iptali istenen "09/03/2015 tarih ve 2567 sayılı vekalet ücreti konulu işlem ile tarafina çıkarılan 1.075,19 TL kişi borcunun iadesi" işleminin, asıl işleme hazırlık mahiyetinde bir işlem olması ve herhangi bir yaptırım içermemesi karşısında dava konusu işlemin idari davaya konu olacak kesin ve yürütülmesi gerekli (icrai) işlem niteliğinde olmadığı sonucuna varıldığı; davanın, davacı adına düzenlenen zam ve tazminat fark bordrolarından yapılan yan õdeme tazminatı kesintileri ile bu kesintilerle ilgili olan fazla vergilendirmelerin yasal faizi ile geri ödenmesi kismı ile ilgili olarak yapılan incelemede ise, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 86. maddesinde, vekalet görevi ve aylık verilmesinin şartlarının belirlendiği, aynı Kanun'un 174. maddesinde ise vekalet aylıklarımın ödenebilmesi için görevin fiilen yapılmasının zorunlu olduğunun belirtildiği, 99 seri Nolu Devlet Memurları Genel Tebliğinde de, vekalet göreviyle ilgili genel hükümlere yer verildikten sonra 1-4 üncü dereceli kadrolara vekalet edeceklerin 657 sayılı Kanun'un 68.maddesinde belirtilen şartları haiz olmaları, asilde aranan şartlara sahip vekil memur bulunmadığı takdirde boş bulunan bir görevin tedviren yürütülmesinin öngörüldüğü, ayrıca 657 sayılı Kanun'un 68/B maddesinde, 1-4. derecedeki kadrolara atama için yüksek õğrenim görmüş bulunmak şartının arandığı; öte yandan 3201 sayılı Emniyet Teşkilatı Kanunu'nun 95.maddesinde "Emniyet teşkilatı kadroları bu kanuna bağlı (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir. İcabında bu kadroların birinde daha küçük bir memurun istihdamı caizdir" hükmünün yer aldığı, söz konusu mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesinden,daha üst rütbelerdeki personelin sayısının yeterli olmaması nedeniyle daha alt rütbedeki personelin 657 sayılı Kanun'un 86.maddesi uyarınca vekaleten görevlendirilmesinin mümkün olması karşısında, Rütbe Terfi Yönctmeliğinde öngörülen terfi koşulunun, bir üst rütbe kadrosuna vekalet edilmesi halinde bu kadro için öngörülen zam ve tazminatlardan yararlandırma sırasında dikkate alınmaması gerektiği değerlendirilerek aksi halin Kanun'a açık aykırılık oluşturacağı kanaatine varıldığı, bu itibarla veteriner hekim olduğu halde Bakanlık onayı ile filen Hayvan Sağlığı Yetiştiriciliği ve Su Ürünleri Şube Müdürlüğügörevini yürüten davacmın, vekalet edilen kadronun zam ve tazminatından yararlandırılması gerekirken, yapılan başvurunun reddi yönündeki işlemde hukuka uyarlık bulunmadığının görüldüğü, buna göre, ödenmesi gereken parasal haklarının idari Yargılama Usulü Kanunu'nun 7., 11. ve 12. maddeleri uyarınca idareye başvurunun yapıldiğı 08/12/2014 tarihinden geriye doğru 60 gün içinde kalan ilk uygulamanın yapıldığı 15/10/2014 tarihinden itibaren davalı idarece hesaplanarak tazmin edilmesi, 15/10/2014 tarihinden önceki kısma ilişkin talebin ise süre aşımı yönünden reddi gerektiği sonucuna varıldığıgerekçesiyle; davanın 09/03/2015 tarih ve 2567 sayılı işleminin iptali kismının incelenmeksizin reddine, adına düzenlenen zam ve tazminat fark bordrolarından yapılan yan õdeme tazminatı kesintileri ile bu kesintilerle ilgili olan fazla vergilendirmelerin yasal faizi ile geri ödenmesi talebinin 15/10/2014 tarihinden itibaren, başvuru (08/12/2014) tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine, 15/10/2014 tarihinden öncesine ilişkin talebin 2577 sayılıKanun'un 15/1-b maddesi uyarınca süre aşımı nedeniyle reddine karar vermiştir.

Bu karara karşı taraflar itiraz yoluna başvurmuştur.
2-e) İzmir Bölge İdare Mahkemesi 2. Ídare Dava Dairesi 29/12/2016 tarihli ve E.2016/313, K.2016/707sayılı kararıyla, davanın, davacıya 1.075,19 TL borç çıkarılmasına ilişkin 09/03/2015 tarih ve 2567 sayılı işlemin iptali kısmı ile ilgili olarak, Îdare Mahkemesinin işin esasına girerek bir karar vermesi gerekirken, davanın incclenmeksizin reddi volunda verilen Mahkeme kararının bu kısmında hukuki isabet bulunmadığı: davacının vekalet görevi süresince tarafına ödenen zam ve tazminat farklarından yapılan 3.348,02 TL yan ödeme kesintisinin ve kesintiden kaynaklanan fazla vergilendirme tutarı olan 612,31 TL'nin yasal faiziyle birlikte geri ödenmesi istemiyle ilgili olarak vcrilen kararda hukuki isabet bulunmadığı, gerekçeleriyle, taraf itirazlarının kabulüne, Balıkesir İdare Mahkemesinin 10/05/2016 tarihli ve E.2015/1137, K.2016/716sayılı kararının bozulmasına, işin esası hakkında yeniden karar verilmek üzere dosyanın Balıkesir İdare Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

2-f) Balıkesir İdare Mahkemesi 31/05/2017 tarihli ve E.2017/693, K.2017/1671 sayıl kararıyla; davanın,davacı adına 1.075,19 TL kişi borcu çıkartılması işlemine ilişkin kısmının iptaline, davanın zam ve tazminat fark bordrolarından yapılan yan ödeme tazminatı kesintileri ile bu kesintilerle ilgili olan fazla vergilendirmelerin yasal faizi ile geri ödenmesi talebine dair kısmının ise reddine karar vermiştir. İstinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge İdare Mahkemesi 2. Ídare Dava Dairesi 14/02/2018 tarihli ve E.2018/180, K.2018/368 sayılı kararıyla, tarafların istinaf başvurularının reddine kesin olarak karar vermiş ve Mahkeme kararı kesinleşmiştir. Kararın ilgili kısımları şöyledir:
"Davanın, Veteriner Hekim olarak Afyonkarahisar Gıda Tarım ve Hayvancılık Il Müdürlüğünde görev yapmakta iken 20.02.2008 tarihli Bakanlık Oluru ile Hayvan Sağlığı Yetiştiriciliği ve Su Ürünleri Şube Müdürlüğügörevini vekaleten yürütmek üzere görevlendirilen davacının, vekalet ettiği kadro ve görev için %145veteriner şube müdürü oranından ödeme yapılması gerekirken sehven %155 oranında mühendis şube müdürüözel hizmet tazminatı ödendiğinden bahisle 1.075,19 TL borç çıkarılmasına ilişkin 09.03.2015 tarih ve 2567sayılı işlemin iptali kismı ile ilgili olarak yapılan incelemede;
Dava dosyasının incelenmesinden; Veteriner Hekim olarak Afyonkarahisar Gida Tarim ve Hayvancılık İl Müdürlüğünde görev yapan davacının, 20.02.2008 tarihli Bakanlık Oluru ile Hayvan Sağlığı Yetiştiriciliği ve Su Örünleri Şube Müdürlüğü görevini vekaleten yürütmek üzere görevlendirildiği, kendisine vekalet ettiği kadro ve görev için %145 veteriner şube müdürü oranından ödeme yapılması gerekirken sehven %155 oranında mühendis şube müdürü özel hizmet tazminatı ödendiği,· 10 puanlık fazla ödeme yapıldığı, yapılan bu hatanın 15.07.2013tarihinde fark edilmesi üzerine davacidan fazla ödemenin iadesi talep edilmesi üzerine bu işlemin iptali ile adına düzenlenen zam ve tazminat fark bordrolarından yapılan yan ödeme tazminatı kesintileri ile bu kesintilerle ilgili olan fazla vergilendirmelerin yasal faizi ile geri ödenmesi [istemiyle] görülmekte olan davanın açıldığıgörülmektedir.


Danıştay Içtihatları Birleştirme Kurulunun 22.12.1973 günlü, E: 1968/8, K; 1973/14 sayıh kararında;idarenin, hatalı işlemine dayanarak ödediği meblağın istirdadına, bir mahkeme kararına lüzum olmadan karar verebileceğine işaret edilmiştir.

Aynı kararda; "Kurulumuzda yapılan konuşmalarda; istikrar, kanunilik ve kamu yararı kuralları yanında iyi niyet kuralı üzerinde de önemle durulmuştur. Idarenin sakat ve dolayısiyle hukuka aykirı terfi veya intibak işlemine idare edilenin gerçek dişı beyanı veya hilesi sebep olmuşsa veyahut geri alınan Idarî tasarruf yok denilebilecek bir illetle malúlse yahut bir terfi veya intibakta idare edilenin kolayca anlayabileceği kadar açık bir hata mevcutsa ve idareyi haberdaretmemişse, memurun iyi niyetinden söz etmeye imkân yoktur. Binaenaleyh bu kararlara dayanılarak yapılan kanunsuz ödemeler için süre düşünülemez ve her zaman istirdat olunabilir.Ancak, bunun dışında kalan hatalı ödemeler için memurun iyi niyeti istikrar ve kanuniyet kadar önemli bir kural olduğundan yukarda yazılı istisnalar dışında kalan hatalı ödemeler 90 gün içinde istirdat edilebilir ve 90 günlük sürenin başlangıcı da hatalı ödemenin ilk yapıldığı tarihtir." gerekçesine yer verilmiş ve işlemin hukuka aykırıolarak tesisine muhatabın gerçek dışı beyanı veya hilesi sebep olmuşsa veyahut geri alınan Idarî tasarruf yok denilebilecek bir illetle malûlse yahut işlemde muhatabın kolayca anlayabileceği kadar açık bir hata mevcutsa ve idareyi haberdar etmemişse işlemin her zaman geri alınabileceği; ancak, bunun dışında kalan hatalı işlemler için muhatabın iyi niyeti istikrar ve kanuniyet kadar önemli bir kural olduğundan yukarda yazılı istisnalar dışında kalan hatalı işlemlerin dava açma süresi içinde geri alınabileceği belirtilmiştir.
Buna göre; uyuşmazlığa konu fazla ödemenin de söz konusu İçtihat gereğince herhangi bir yargı kararına gerek kalmaksizın davacidan istenilmesi mümkün olup, bu meblağın davacidan geri istenilmesi yolunda tesis edilen işlemin idari davaya konu olacak kesin ve yürütülmesi gereken işlem olduğu, buna karşılık davacıya fazladan yapılan ödemenin dava açma süresi geçtiktensonra, ancakyok hükmündeki idari işlemleri ile ilgililerin gerçeğe aykarı beyanı veya hilesi nedeniyle veya açıkça hataya düşerek tesis ettiği idari işlemlerini geri alabileceği, dava konusu işlemde ise sayılan şartların hiçbirisi bulunmadığından davacı adına 1.075,19 TL kişi borcu çıkartılması işleminde hukuka uyarlik görülmemiştir.

Davacinın vekalet görevi süresince tarafina ödenen zam ve tazminat farklarından yapılan 3.348,02-TL yan ödeme kesintisinin ve kesintiden kaynaklanan fazla vergilendirme tutari olan 612,31 TL nin yasal faiziyle birlikte geri ödenmesi istemiyle ilgili olarak yapılan incelemede;
Davacı tarafindan yan ödeme tazminatının vekalet ücretine dahil edilmeyerek, vekalet ettiği kadroya ödenen yan ödeme tazminatı yerinedaha yüksek olması nedeniyle fiilen aldığı yan ödeme tazminatının kendisine ödenmesi istenilmektedir.

Vekalet ücreti ödenmesini düzenleyen 2006/10344 sayılı Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Bakanlar Kurulu Kararının 9 maddesinin (cc) fikrasında; "Kurumlarınca bir göreve kurum içinden veya diğer kurumlardan vekalet ettirilenlere vekalet ettikleri kadro veya görevler için zam ve tazminatların toplam net tutarının asil kadro veya görevleri karşıliığında fiilen aldıkları zam ve tazminatların toplam net tutarından fazla olması halinde, aradaki fark 657 sayılı Devlet Memurlari Kanununun 175.maddesindeki oranlar dikkate alınmaksızın ödenir.

Bu durumda yukarida belirtilen 2006/10344 sayılı Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Bakanlar Kurulu Kararının 9 maddesinin (cc) fikrası gereği, yan ödeme farkı da toplam tutarın içine dahil edilmek zorunda olduğundan yapılan vekalet ücreti ödemeleri toplam tutar dikkate alınarakyapıldığından,zam ve tazminat fark bordrolarından yapılan yan õdeme tazminatı kesintileri ile bu kesintilerle ilgili olan fazla vergilendirmelerin yasal faizi ile geri ödenmesi talebi verinde görülmemistir."
3-a) Davacı Abdülkadir Şahin, adına çıkarılan 1.075.19 TL kişi borcunun iptali istemiyle Balıkesir 1.Ídare Mahkemesi'nin E.2017/693 sayılı dosyasında dava açmasına ve davayı kazanmasına rağmen, davalı idarece aynı alacak ile ilgili Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin E.2015/424 sayılı dosyasından karar istihsal edilmek ve kendisinden icra yoluyla haksız tahsilat yapılmak suretiyle zarara uğratıldığı ve Balıkesir 1. Ídare Mahkemesinin E.2017/693K.2017/1671 sayılı kararının uygulanmadığından bahisle 3.092,24 TL maddi ve 3.000 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesi istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır.

3-b) Balıikesir 2. Ídare Mahkemesi 09/07/2020 tarihli ve E.2019/211, K.2020/507 sayılı kararıyla, davanın reddine, 2577 sayılı Îdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/1. maddesi uyarınca istinaf yolu kapalı ve kesin olmak üzere karar vermiştir. Kararın ilgili kısımları şöyledir,
“Dava dosyasından incelenmesinden; Veteriner Hekim olarak Afyonkarahisar Gida Tarım ve Hayvancılık fl Müdürlüğünde görev yapmakta iken davacının, 20.02.2008 tarihli Bakanlık Oluru ile Hayvan SağlığıYetiştiriciliği ve Su Ürünleri Şube Müdürlüğü görevini vekaleten yürütmek üzere görevlendirildiği. kendisine vekalet ettiği kadro ve görev için %145 veteriner şube müdürü oranından ödeme yapılması gerekirken sehven %155 oranında mühendis şube müdürü özel hizmet tazminatı ödendiği, 10 puanlık fazla ödemeyapıldığı, yapılan bu hatanın 15.07.2013 tarihinde fark edilmesi üzerine davacıdan fazla ödemenin 26.01.2015 tarih ve 966 sayılıyazı ile fazla ödenen miktarın iadesinin istendiği, ödemenin yapılmaması üzerine Afyonkarahisar 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/424 E. Savılı davasının açıldıği. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce 30.03.2016 tarihli kararı ile idarece sehven fazla ödenen 1.075.19-TL 'nin idareye iadesine karar verildiği, ilamın icrasına yönelik Afyonkarahisar Icra Müdürlüğü'nün 2016/29185 sayılı dosyası ile ilam konusu alacağın davacidan 3.092,24-TL olarak tahsil edildiği, davacı tarafindan davalı idarece 09.03.2015 tarih ve 2567 sayılı vekalet ücreti konulu 

işlem ile tarafina çıkarılan 1.075,19 TL kişi borcunun iptali istemiyle Balıkesir 1.Idare Mahkemesi'nin 2017/693esas sayılıdosyasında görülen davada 31.05.2017 tarih ve 2017/1671 Karar sayılı karar ile anılan davacı adına "1.075,19-TL kişi borcu çıkartılmasına dair işlemin iptaline karara verildiği, söz konusu kararın Izmir Bölge İdare Mahkemesi 2.Idari Dava Dairesi'nin 14.02.2018 tarih ve 2018/180E., 2018/368 K. Sayılı kararı ile onandiği, davalı idarece haksız tahsilat yapılmak suretiyle zarara uğratıldığı ve Balıkesir 1, Idare Mahkemesi'nin E:2017/693 K:2017/1671 sayılı kararının uygulanmadiğından bahisle 3.092.24TL maddi ve 3.00o,o0TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesi istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığıanlasılmaktadır.

Dava konusu maddi ve manevi tazminat istemlerinin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda;
Davacının maddi tazminat istemi yönünden;
Uyuşmazlık konusu olayda, dava konusu edilen ve zarara sebebiyet verildiği iddia olunan davacıtarafindan Afyonkarahisar Icra Müdürlüğü'nün 2016/29185 sayılı dosyasına yapılan 3.092,24-TL ödemenin.Afyonkarahisar 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 30.03.2016 tarih ve 2015/424 E. 2016305 K. Sayılı ilamının gereği olduğu, davalı idarece maddi ve hukuki koşullara göre uygulanabilir nitelikte olan yargı kararlarını"aynen" ve "gecikmeksizin" uygulamaya yönelik davranışının hukuk devleti ilkesi, Anayasa ve ilgili yasa hükümleri gereği gerçekleştiği, davalı idarenin anılan Asliye Hukuk Mahkemesi kararı sonucunu uygulamakla yetindiği, ilgili tarihlerde üzerine düşeni yaparak davacıyı kasten zarar uğratmaya dair kötüniyet durumunun söz konusu olmadığı anlaşılarak maddi tazminat isteminin reddi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.
Davacının manevi tazminat istemi yönünden ise;
Manevi tazminat, patrimuanda meydana gelen bir eksilmeyi karşılamaya yönelik bir tazmin aracı olmayıp,manevi tatmin aracıdır. Başka türlü giderim yollarının bulunmayışı veya yetersiz kalışi, manevi tazminatın parasal olarak benimsenmesini zorunlu hale getirmektedir.

Manevi tazminata hükmedilmesi için idarenin mevzuata ve hukuka aykırı bir işlemi veya eylemi sonucunda ilgilinin şeref ve haysiyetinin zedelenmesi ya da ağir bir elem ve acı duymasına neden olması halinde hükmedileceği idare hukukunun temel prensiplerindendir.

Uyuşmazlık konusu olayda ise, manevi tazminata hükmedilmesini gerekli kılan koşullar oluşmadığından davacinın manevi tazminat isteminin de reddi gerekmektedir."
III. UYUSMAZLIK MAHKEMESİNDEN İSTEK 
4. İdari yargı yerinde davaci, Adli yargı yerinde davalı olan Abdülkadir Şahin'in vekili, 22/1o/2020 tarihli dilekçe ile; Balıkesir Idare Mahkemesinin kesinleşen 31/05/2017 tarih ve E.2017/693, K.2017/1671 sayılı kararı ile Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/03/2016 tarihli ve E.2015/424, K.2016/305 sayılı kararı arasındaki hüküm uyuşmazlığının giderilerek, Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin E.2015/424, K.2016/305 sayılı kararı ile bu karara dayanılarak verilen Balıikesir2. Ídare Mahkemesinin 09/07/2020 tarihli ve E.2019/211, K.2020/507 sayılı kararın kaldırılması istemiyle, Uyuşmazlık Mahkemesine başvuruda bulunmuştur.

5. Balıkesir 1.İdare Mahkemesince, E.2017/693 sayılı idari yargı dava dosyasının aslı Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmiş; Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığınca Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden ilgili dava dosyasımın aslı temin edilmiştir.

IV. BAŞSAVCILIK DÜŞÜNCELERİ
6. Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığınca 2247 sayılı Kanun'un 24. ve 16. maddelerine göre ilgili Başsavcıların yazılı düşünceleri istenilmiştir.A. Danıştay Başsavcılığının Yazılı Düşüncesi 
7. Danıştay Başsavcısı, hüküm uyuşmazlığına konu edilen kararlar ile dava dosyalarını incclcyip özetlerine yer verdikten sonra; "Usule İlişkin İnceleme" başlığı altında; 2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemcsinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanun'un 2592 sayılı Kanun ile değişik 24'üncü maddesinin birinci fikrasında hüküm uyuşmazlığının varlığı için,aranan koşulların birlikte gerçekleşmesinin gerektiğini; hüküm uyuşmazlığı bulunduğu ileri sürülen kararların incelenmesinden ortada, adli ve idari yargı yerlerince verilmiş ve kanun yollarına başvurularak kesinleşmiş kararlar olduklarını; üç kararda da davanın esasının hükme bağlandığını belirttikten sonra, Balıkesir Îdare Mahkemesinin 31/05/2017tarihli ve E.2017/693, K.2017/1671 sayılı kararı ile Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesin 30/03/2016 tarihli ve E.2015/424, K.2016/305 sayılı kararı arasında hüküm uyuşmazlığı bulunduğu yolunda yazılı düşünce vermiştir. Düşüncenin ilgili kısmı şöyledir:
"Ilgiliye davalı idarece 15/07/2013-15/11/2014 tarihleri arasında özel hizmet tazminatı adı altında hatalıolarak ödenen 1075,19.-TL'nin borç çıkartılarak ödenmesinin istenilmesine ilişkin 09/03/2015 tarih ve 2567sayılı işlemin, idari yargıda Balıkesir Idare Mahkemesince 31/05/2017 tarih ve E:2017/693, K:2017/1671 sayılt kararla iptal edilmesine karşılık; adli yargıda Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesince söz konusu idari işleme konu õzel hizmet tazminatı tutarının, davalıya tebliğ tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmakla, anılan kararlar arasındaki çelişki nedeniyle söz konusu özel hizmet tazminatı tutarının ödenmesinin olanaksız hale gelmesi karşısında, anılan adli ve idari yargı kararları arasında hüküm uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerekmektedir.


Diğer taraftan ilgilinin, Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin E:2015/424 sayılı dosyasından karar almak ve kendisinden icra yoluyla haksız tahsilat yapılmak suretiyle zarara uğratıldığı ve Balıkesir I.Idare Mahkemesi'nin E:2017/693 K;2017/1671 sayılı kararının uygulanmadığından bahisle 3.092,24.-TL. maddi ve 3.000,00.-TL. manevi tazminat ödenmesi istemiyle açılan davanın reddine hükmeden Balıkesir 2. Idare Mahkemesinin E:2019/211, K:2020/507 sayılı kararına gelince; yukarıda belirtilen kararlar arasında bulunan hüküm uyuşmazlığının Uyuşmazlık Mahkemesince giderilmesi sonucunda anılan Asliye Hukuk Mahkemesi kararıkaldırılacağından ilgilinin yargılamanın yenilenmesini isteyerek mağduriyetinin giderilmesini isteyebileceği açıktir."
8. "Hüküm Uyuşmazlığıın Esasıın İncelenmesi"başlığı altında ise; hüküm uyuşmazlığının çözümünde; ilgiliye hatalı olarak ödenen 1075,19 TL tutarındaki özel hizmet tazminatının geri istenilmesine ilişkin işlemin niteliğinin önem kazandığı; bu işlemin, idarenin tek yanlı iradesiyle tesis etmiş olduğu, kesin ve yürütülmesi zorunlu nitelikte bir idari işlem olduğu; 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun, 631 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4. maddesi ile zam ve tazminatlar başlığı altında yeniden düzenlenen, 152. maddesinin (II) "Tazminatlar" başlıklı fikrası ile bu Kanun maddesi uyarınca 05/05/2006 tarihli ve 26159 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin 17/04/2006 tarihli, 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 9.maddesinin cc)fikrasındaki düzenlemeler uyarınca Afyonkarahisar Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünde veteriner hekim unvanı ile görev yapan, davanın tarafı olan ilgiliye Hayvan Sağlığı Yetiştiriciliği ve Su Ürünleri Şube Müdürlüğü görevini vekaleten yürütmek üzere görevlendirildiği dönemde kendisine vekalet ettiği kadro ve görev için mühendis şube müdürüözel hizmet tazminatı icin öngõrülen özel hizmet tazminatı oranında tazminat ödenmesine hukuken olanak bulunmadığıparasal hak ödemesini düzenleyen mevzuatın yorumunda hataya düşülerek memurlara fazla ödeme yapılması suretiyle oluşan kamu zararının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 12. maddesi ile 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun 71. maddesi kapsamında sayılıp sayılamayacağı yönünden değerlendirilmesini yaptıktan; kamu görevlilerine sehven yapılan fazla ödemelerin geri alımıda 5018 sayılı Kanun öncesinde olduğu gibi Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu'nun 22/12/1973 tarihli, E.1968/8, K.1973/14 sayılı kararının uygulanması gerektiğini belirttikten ve anılan kararıözetledikten sonra, şu şekilde düşünce vermiştir:
“Olayda davaciya yersiz ödendiği tespit edilen özel hizmet tazminatı tutarının mevzuat hükümlerinin yanlışyorumlandığından bahisle geri alınmak istenildiği dikkate alındığında, idarenin açık hataya düştüğünden söz edilemeyeceği gibi, denetim tazminatlarının ödenmesinde, davacının hilesi veya gerçek dışı beyanının da olmadığı açıktır.

Bu itibarla; kamu görevlilerine sehven yapılan fazla ödemelerin geri alınmasında, Danıştay İçtihatlarıBirleştirme Kurulunun 22/12/1973 gün ve E:1968/8, K:1973/14 sayılı kararının uygulanması gerektiği sonucuna ulaşılmakla, dava açma süresi geçtikten sonra, idarenin ancak yok hükmündeki idari işlemleri ile ilgililerin gerçeğe aykırı beyanı veya hilesi nedeniyle veya açıkça hataya düşerek tesis ettiği idari işlemlerini geri alabileceği, dava konusu işlemde ise sayılan şartların hiçbirisi bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali yolunda verilen Balıkesir İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu kanısına varılmıştır.
Kaldı ki uyuşmazlığa emsal olabilecek denetim tazminatı konusunda, adli ve idari yargı merciilerince verilen emsal kararlar arasında doğan hüküm uyuşmazlığı konusunda Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünce verilen 26/02/2018 tarih ve E:2016/542, K:2018/79 sayilı karar ile 25/11/2019 tarih ve E:2018, K:2019/760sayılı karar da bu yöndedir 

SONUÇ:
1-Balıkesir Ídare Mahkemesinin 31/05/2017 tarih ve E:2017/693, K:2017/1671 sayılı kararı ile Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/03/2016 tarih E:2015/424, K:2016/305 sayılı kararı arasında hüküm uyuşmazlığı bulunduğuna;
2-Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/03/2016 tarih E:2015/424, K;2016/305 sayıli kararının kaldırılmasina;
3-Balıkesir Idare Mahkemesinin 31/05/2017 tarih ve E:2017/693, K;2017/1671 sayılı kararının kabulüne;Bu surette hüküm uyuşmazlığının giderilmesine karar verilmesinin uygun olacağı.."
B. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Yazılı Düşüncesi 
9. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, hüküm uyuşmazlığına konu edilen kararların özetine yer verdikten sonra;"Mevzuat Yönünden İnceleme" başlığı altında; Balıkesir İdare Mahkemesi kararında, davacıya davalı idarece özel hizmet tazminatı adı altında hatalı olarak ödenen 1.075,19 TL'nin borç çıkartılarak ödenmesinin istenilmesine ilişkin 09/03/2015tarihli ve 2567 sayılı işlemin iptal edilmesine karşın, Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi kararında, söz konusu özel hizmet tazminatının yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verildiği anlaşıldığından, iki karar arasında olusan celiski nedeni ile hakkın yerine getirilmesinin olanaksız hale geldiği, bu duruma göre, söz konusu adli ve idari yargı kararlarıarasında hüküm uyuşmazlığı bulunduğu belirtilmiş; buna karşılık; Balıkesir 2. İdare Mahkemesindeki davanın konusunun,İdare Mahkemesi kararının uygulanmayarak Asliye Hukuk Mahkemesi kararının icraya konulması scbebiyle oluştuğu ileri sürülen maddi ve manevi zararların tazmini istemine yönelik olduğundan ve hüküm uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü için gerekli olan koşullardan, "konu ve dava sebebinin aynı olması" koşulu gerçekleşmediğinden, hüküm uyuşmazlığı talebine yönelik incelemenin diğer iki karar yönünden yapıldığını belirtmiştir.


İşin esasına yönelik ise; 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun "Tazminatlar" başlıkhı 152/II. ve aynımaddenin Ortak Hükümler başlıkhı III. Kismına; 05/05/2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 17/04/2006 tarihli ve 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 9. maddesinin (cc) bendine ilişkin düzenlemelere ve Danıştay İçtihatlarıBirleştirme Kurulunun 22/12/1973 tarihli ve E.1968/8, K. 1973/14 sayılı kararının içeriğine yer verdikten sonra, șu şekilde düşünce vermiştir:
“Olayda, davaciya 15/07/2013-15/11/2014 tarihleri arasında mevzuatın yorumunda hataya düşülerek özel hizmet tazminatı ödemesinin yapıldiği, davacinın söz konusu ödemelerin yapılması konusunda hilesi veya gerçek dışı beyanının bulunmadığı, bu sebeple idarenin açık hataya düştüğünden söz edilemeyeceği anlaşılmaktadır.
Bu itibarla, kamu görevlilerine sehven yapılan fazla ödemelerin geri alınmasında, Danıştay İçtihatlarıBirleştirme Kurulunun yukarıda zikredilen kararının uygulanması gerektiği, bu sebeple mevzuat hükümlerinin davalı idare tarafindan yanlış yorumlanması sebebiyle davaciya yapılan ödemelerde, davacının hilesi ve gerçek dışı beyanu olmadığından, yersiz ödendiği tespit edilen özel hizmet tazminatı tutarının en son ödemenin yapıldığıtarihten itibaren 60 günlük sürenin geçirilmesinden sonra talep edildiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali yönünde verilen kararın hukuka uygun olduğu kanaatine varılmıştır.

SONUÇ:
1) Balikesir Idare Mahkemesinin 31/05/2017 tarihli ve E.2017/693, K.2017/1671 sayılı kararı ile Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/03/2016 tarihli ve E.2015/424, K.2016/305 sayılı karari arasında hüküm uyuşmazlığının bulunduğunun kabulüne,
2) Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/03/2016 tarihli ve E.2015/424, K.2016/305 sayılıkararının kaldırılmasina,
3) Balıkesir Idare Mahkemesinin 31/05/2017 tarihli ve E.2017/693, K.2017/1671 sayılı kararının benimsenmesine.

Karar verilmesi suretiyle hüküm uyuşmazlığının giderilmesinin mümkün olduğu, bu kararlarla Balıkesir 2.Idare Mahkemesinin 09/07/2020 tarihli ve E.2019/211, K.2020/507 sayılı kararının konulari ve dava sebeplerinin aynı olmaması ve dolayisiyla kararlar arasında çelişki bulunmaması karşisında, hakkın yerine getirilmesini olanaksız kilan bir durum görülmediği için, 2247 sayılı Kanunun 24. maddesinde belirtilen koşulların birlikte gerçekleşmediği düşüncesiyle söz konusu başvurunun Balıkesir 2. Idare Mahkemesinin 09/07/2020 tarihli ve E.2019/211, K.2020/507 sayılı kararı yönünden reddine karar verilmesi gerektiği .…."
V. İLGİLİ HUKUK 
A. Mevzuat 
10. 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun “Kişisel sorumluluk ve zarar" başlıklı 12. maddesi şöyledir:
"(Değişik: 12/5/1982 - 2670/5 md.) Devlet memurlari, görevlerini dikkat ve itina ile yerine getirmek ve kendilerine teslim edilen Devlet malını korumak ve her an hizmete hazir halde bulundurmak için gerekli tedbirleri almak zorundadırlar.

Devlet memurunun kasıt, kusur, ihmal veya tedbirsizliği sonucu idare zarara uğratılmışsa, bu zararın ilgili memur tarafindan rayiç bedeli üzerinden ödenmesi esastır.

Zararların ödettirilmesinde bu konudaki genel hükümler uygulanır. Ancak fiilin meydana geldiği tarihte en alt derecenin birinci kademesinde bulunan memurun brüt ayliğinın yarisını geçmeyen zararlar, kabul etmesi halinde disiplin amiri veya yetkili disiplin kurulu kararına göre ilgili memurca ödenir."
11. Aynı Kanun'un, 631 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4. maddesi ile "Zam ve Tazminatlar" başlığıaltında yeniden düzenlenen, 152. maddesinin (II) "Tazminatlar" başlıklı fikrasında; görevin önem, sorumluluk ve niteliği,görev yerinin özelliği, hizmet süresi, kadro unvan ve derecesi ve eğitim seviyesi gibi hususlar göz önüne alınarak bu Kanunda belirtilen en yüksek Devlet Memuru ayliğının (ek gösterge dahil) brüt tutarının bu maddede belirtilen oranlarıaşmamak üzere Bakanlar Kurulunca(2/7/2018 tarihli ve 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 182 nci maddesiyle "Bakanlar Kurulunca" ibareleri "Cumhurbaşkanınca" sşeklinde, "Bakanlar Kurulu" ibaresi "Cumhurbaşkanı" şeklinde değiştirilmiştir.) belirlenecek esas, ölçü ve nispetler dahilinde tazminat olarak õdeneceği öngörülmüş, ödenecek tazminatlar,farklı adlar altında ve farklı kapsamdaki personele ödenebilecek şekilde ayrı ayrı belirtilmiş; bunlar arasında özel hizmet tazminatina da da yer verilmiştir 

12. Aniılan Kanun maddesi uyarınca 05/05/2006 tarihli ve 26159 sayıl Resmi Gazete'de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe konulan Devlet Memurlarıma Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin 17/04/2006 tarihli, 2006/10344 sayıhıBakanlar Kurulu Kararının "Vekaler" başlıklı 9.maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
" 657 sayılı Kanunun 86 nci maddesi uyarinca;
a) 1) Kurumlarınca bir göreve kurum içinden veya diğer kurumlardan vekalet ettirilenlere;
cc) Vekillerin, genel ve ilgili özel mevzuatı uyarınca asaleten atanmada aranan tüm şartları (asaleten atanmada sınav şartı aranılan kadro veya görevler için bu sınavlara girebilme hakkının elde edilmiş olmasıdahil) bir arada taşımalari,
kaydıyla; vekalet ettikleri kadro veya görevler için bu Karar uyarınca öngörülen zam ve tazminatların 

toplam net tutarının, asli kadro veya görevleri karşılığında fiilen aldıkları zam ve tazminatların toplam net tutarından fazla olması halinde, aradaki fark; 657 sayılı Kanunun 175 inci maddesindeki oranlar dikkate alınmaksızın, vekalet görevine başlanıldığı tarihten itibaren ve vekalet görevinin fiilen yapıldığı sürece ödenir.
13. Anılan Karara ckli II sayılı Cetvelde "Özel Hizmet Tazminati" hususuna yer verilmiş, Cetvelin "Üst Yönetim ve Genel İdare Hizmetleri"ne ilişkin A Bölümünün Grup-8 kısmının 7. sırasında mühendisler için õzel tazminat oranının %155; Grup-9 kismının 6. sırasında da veteriner hekimler için özel tazminat oranının %145 olarak ödenmesi öngörülmüştür.

14. 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun "Kamu zararı " başlıklı 71. maddesi şöyledir:
"(Değişik birinci fikra: 25/4/2007-5628/4 md.) Kamu zarari; kamu görevlilerinin kasıt, kusur veya ihmallerinden kaynaklanan mevzuata aykırı karar, işlem veya eylemleri sonucunda kamu kaynağında artışa engel veya eksilmeye neden olunmasıdır 

Kamu zararının belirlenmesinde;
a) Iş, mal veya hizmet karşılığı olarak belirlenen tutardan fazla ödemeyapılması
b) Mal alınmadan, iş veya hizmet yaptırılmadan õdeme yapılmasi,
c) Transfer niteliğindeki giderlerde, fazla veya yersiz ödemede bulunulması,
d) Îş, mal veya hizmetin rayiç bedelinden daha yüksek fiyatla alınması veya yaptırılması,
e) İdare gelirlerinin tarh, tahakkuk veya tahsil işlemlerinin mevzuata uygun bir şekilde yapılmaması,
f) (Mülga:22/12/2005-5436/10 md.)
g) Mevzuatinda õngörülmediği halde õdeme yapılmasi,
Esas alinir.
(Değişik üçüncü fikra: 22/12/2005-5436/10 md.) Kontrol, denetim, inceleme, kesin hükme bağlama veya yargilama sonucunda tespit edilen kamu zarari, zararin oluştuğu tarihten itibaren ilgili mevzuatına göre hesaplanacak faiziyle birlikte ilgililerden tahsil edilir.

Alınmamış para, mal ve değerleri alınmış; sağlanmamiş hizmetleri sağlanmış; yapılmamış inşaat, onarım ve üretimi yapılmış veya bitmiş gibi gösteren gerçek dışı belge düzenlemek suretiyle kamu kaynağında bir artışa engel veya bir eksilmeye neden olanlar ile bu gibi kanıtlayıcı belgeleri bilerek düzenlemiş, imzalamış veya onaylamış bulunanlar hakkında Türk Ceza Kanunu veya diğer kanunların bu fiillere ilişkin hükümleri uygulanır.Ayrıca, bu fiilleri işleyenlere her türlü aylık, ödenek, zam, tazminat dahil yapılan bir aylık net ödemelerin iki katıtutarına kadar para cezası verilir.

(Değişik son fikra: 25/4/2007-5628/4 md.) Kamu zararının, bu zarara neden olan kamu görevlisinden veya diğer gerçek ve tüzel kişilerden tahsiline ilişkin usûl ve esaslar, Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu tarafindan çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir."(2/7/2018 tarihli ve 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 213 üncü maddesiyle bu fikrada yer alan "Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu tarafindan çıkarılacak" ibaresi "Cumhurbaşkanı tarafindan çıkarılan" şeklinde değiştirilmiştir.)
B. Yargi Kararları
15. Danıştay Íçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 22/12/1973 tarihli ve E.1968/8 K.1973/14 sayılı kararında özetle;İdarenin, hatalı terfi veya intibak işlemine dayanarak õdediği meblağın istirdadına, bir mahkeme kararıma lüzum olmadan karar verilebileceği ve bu karara karşı açılacak davaların çözümünün Danıştay'ın görevi içinde olduğu; İdarenin, yokluk,açık hata, memurun gerçek dışı beyanı veya hilesi hallerinde, süre aranmaksızın terfi veya intibaka dayanarak ödediği meblağı her zaman geri alabileceği; belirtilen istisnalar dışında kalan ödemelerin istirdadının, hatalı ödemenin yapıldığıtarihten başlamak üzere dava açma süresi içinde kabil olduğu ve dava açma süresi geçtikten sonra istirdat edilemeyeceği kabul edilmiştir. Söz konusu İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca; idarece memura yapılan haksız ödemelerin dava açma süresi içerisinde istenebileceği, bu süre geçtikten sonra ise ancak yokluk, açık hata, memurun gerçek dışı beyanı veya hilesi hallerinde ödemenin geri alınabileceği kabul edilmiş ve yerleşik idari yargı kararları da bu doğrultuda istikrar bulmuştur.
16. Benzer konudaki bir Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararına da değinmekte yarar görülmektedir. 27/01/1973tarih ve E.1972/6, K.1973/2 sayılı Içtihadı Birleştirme kararının sonuç kısmı şöyledir.

" I- Yokluk ile mutlak butlan halleri hariç ve kişinin gerçek dışı beyanı veya hilesi ile de sebebiyet vermemiş olmak kaydıyla idarenin yanlış şart tasarrufunu (özellikle yanlış intibak işlemini), ancak iptal davasısüresi veya kanunlarda özel bir süre varsa bu süre içinde yahut iptal davası açılmışsa dava sonuna kadar, geriye yürür şekilde geri alabileceğine,
2-Bu süreler geçtikten sonra yanlış tasarrufun geriye yürür şekilde geri alınamayacağına,
3-Bu süreler geçtikten sonra yanlış tasarrufun geri alınması halinde geri alma gününe kadar doğmuşdurumların, parasal sonuçları da dahil olmak üzere, hukuken kazanılmış durum olarak tanınması gerektiğine,
4-Bu nedenle yanlış işlemin (intibakın) bu süreler geçtikten sonra geri alınması durumunda, geri alma gününe kadar ödenmiş bulunan fazla paraların (aylıkların) hukuken geçerli bir nedenle õdenmiş bulunduğunun kabulü gerekmesi karşısında, artık sebepsiz zenginleşme söz konusu olamayacağından, sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanılarak geri istenemeyeceğine ve içtihadların bu yolda birleştirilmesine.."

17. Anılan kararın gerekçesinde, su değerlendirmelerde bulunulmaktadır:
"…. Yukarıdan beri yapılan açıklama ve incelemelerden anlaşılacağı gibi, yanlış bir şart tasarrufun idare tarafindan geri alınmasından dolayı ödenmiş fazla paraların geri istenmesi davalarında, kamu yararı ile kişisel yararı uzlaştıracak, kamu ve hukuk düzenini sarsmayacak, aksine, bunlara güven ve devamlılık sağlayacak nitelikte en adil ve hukuki bir norm olarak iptal davası süresini, genel olarak yanlış şart tasarrufu, geriye yürür şekilde geri almak için bir sınır olarak kabul etmek, bu süre geçtikten sonra tasarrufun ancakilerisi için hüküm ifade edecek şekilde geri alınabileceği, daha doğrusu ilerisi için değiştirilebileceği, tarzında bir sonuca varmak gerekir. Belirtilen süreler geçtikten sonra idare yanlış tasarrufunu geri alsa bile, geçmişteki durumlar artık kazanılmış durum niteliğinde olacağından, yanlış işleme dayanılarak yapılmış ödemelerin sebepsiz olduğu da ileri sürülemeyecek ve geri istenmesi mümkün olmayacaktır.….

VI. İNCELEME VE GEREKÇE 
A. flk Înceleme 
18. Uyuşmazhık Mahkemesinin Celal Mümtaz AKINCI'nın başkanlığında, Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılımlarıyla yapılan 03/05/2021 tarihli toplantisinda, dosyanın usul yönünden incelenmesi sonunda;
19. 2247 sayılı Kanun'un 24. maddesi hükmüne göre, hüküm uyuşmazlığının varlığı için; uyuşmazlık yaratan hükümlerin, adli ve idari yargı mercileri tarafından verilmesi, konu, dava sebebi ve taraflardan en az birinin aynı olması, her iki kararın da kesinleşmiş olması, kararlarda davanın esasının bükme bağlanması, kararlar arasındaki çelişki nedeniyle hakkın yerine getirilmesinin olanaksız bulunması koşullarının birlikte gerçekleşmesinin arandığını;
20. Bu madde kapsamında, hüküm uyuşmazlığı bulunduğu ileri sürülen adli ve idari yargı kararlarının incelenmesinden; Ortada adli (Afyonkarahisar 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/03/2016 tarihli ve E.2015/424, K.2016/305sayılı kararı) ve idari (Balikesir İdare Mahkemesinin 31/05/2017 tarihli ve E.2017/693, K.2017/1671 sayıl: kararı ile Balıkesir 2. Ídare Mahkemesinin 09/07/2020 tarihli ve E.2019/211, K.2020/507 sayılı kararı ) yargı yerlerince verilmiş ve kesinleşmiş kararlar bulunduğunu; davanın taraflarının aynı olduğunu;
21. Balikesir 2. Îdare Mahkemesinin 09/07/2020 tarihli ve E.2019/211, K.2020/507 sayılı kararının, ilk olarak verilen İdare Mahkcmesi kararının uygulanmayarak Asliye Hukuk Mahkemesi kararının icraya konulması sebebiyle oluştuğu ileri sürülen maddi ve manevi zararların tazmini istemine ilişkin bulunduğu; hüküm uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü için gerekli olan koşullardan, "konu ve dava sebebinin aynı olması"koşulu bu karar açısından gerçekleşmediğinden,hüküm uyuşmazlığının giderilmesine yönelik incelemenin diğer iki karar (Afyonkarahisar 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/03/2016 tarihli ve E.2015/424, K.2016/305 sayılı karari ile Balikesir Ídare Mahkemesinin 31/05/2017 tarihli ve E.2017/693, K.2017/1671 sayılı kararı) yönünden yapılacağını;
22. Konu ve dava sebcbinin aynı olup olmadığının incelenmesinden: Uyuşmazlığın, Afyonkarahisar Gıda,Tarın Ve Hayvancılık İl Müdürlüğüemrinde veteriner hekim olarak görev yapmakta iken Hayvan Sağlığı Yetiştiriciliği ve Su Ürünleri Şube Müdürlüğü görevini vekaleten yürüten Abdülkadir Şahin'e sehven fazla ödendiği ileri sürülerek adına borç çıkarılan 1.075,19 TL kişi borcunun bir ay içinde ödenmesi istemine yönelik 09/03/2015 tarih ve 2567 sayılı vekalet ücreti konulu işlemin tebliğ edilmesiyle başladığını; İdarece, özel hizmet tazminatı adı altında hatalı olarak ödenen 1.075,19TL tutarındaki alacağın davalı Abdülkadir Şahin'den tahsili istemiyle adli yargı yerinde dava açılırken; Abdülkadir Şahin tarafindan ilk olarak, davalı idarece 09/03/2015 tarih ve 2567 sayılı vekalet ücreti konulu işlem ile tarafina çikarılan 1.075,19 TL kişi borcunun iptali ile adına düzenlenen zam ve tazminat fark bordrolarından yapılan yan ödeme tazminatıkesintileri ile bu kesintilerle ilgili olan fazla vergilendirmelerin yasal faizi ile geri ödenmesi istemiyle idari yargı yerinde dava açıldığının görüldüğünü;
23. Olayda her iki davanın sebebinin Abdülkadir Şahin'e özel hizmet tazminatı adı altında ödenen 1.075,19TL'nin hukuka aykırı olarak ödenip ödenmediğine ilişkin olduğunu; bir taraf söz konusu ödemenin hukuka uygun olarak yapıldığı iddiası ile geri istenemeyeceğini savunurken, diğer tarafın tam aksine, yapılan ödemenin hukuka aykırı olduğunu ve geri istenebileceğini savunduğunu, dolayısıyla her iki davanın scbebinin, yani maddi vakıaların aynı olduğunu;
24. Buna karşılık, Abdülkadir Şahin'in idari yargı yerinde, 1.075,19 TL ödemenin iptali yanında, "adına düzenlenen zam ve tazminat fark bordrolarından yapılan yan ödeme tazminatı kesintileri ile bu kesintilerle ilgili olan fazla vergilendirmelerin yasal faizi ile geri ödenmesi" talebinde de bulunduğunu; ancak ilgilinin, ikinci talebine yönelik adli yargı yerinde herhangi bir uyuşmazlık söz konusu olmadığından, bu hususun hüküm uyuşmazlığının dışında kaldığını;
25. Dava konusuna gelince; idari yargıda davanın konusu; özel hizmet tazminatının geri ödenmesine ilişkin idari işlemin hukuka aykırı olduğundan bahisle iptali olarak belirlenirken, adli yargıda da haksız yapıldığı iddiası ile yapılan ödemenin idareye iadesine ilişkin olması nedeniyle hüküm uyuşmazlığı olduğu iddia edilen kararlar arasında dava konularının da aynı olduğunu;

26. Kararlarda işin esasının hükme bağlanmasının incelenmesinden; Afyonkarahisar Valiliği/Gıda,Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekili tarafindan adli yargıda açılan dava sonunda; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemelerin, idare tarafindan borçlar hukukunun haksız iktisap kurallarına dayanarak geri istenebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne kesin olarak karar verildiğini; Abdülkadir Şahin tarafından idari yargıda açılan davada ise; dava açma süresi geçtikten sonra, idarenin ancak yok hükmündcki idari işlemler ile ilgililerin gerçeğe aykırı beyanı veya hilesi nedeniyle veya açıkça hataya düşerek tesis ettiği idari işlemleri geri alabileceğini, dava konusu işlemde ise sayılan şartlar bulunmadığından davacı adına 1.075,19 TL kişi borcu çıkartılması işleminde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın bu işleme ilişkin kısmının iptaline karar verildiği ve bu kararın kesinleştiğini; bu durumda her iki kararda da işin esasının hükme bağlandığını;
27. Hüküm uyuşmazlığının kabul edilebilmesi için öngörülen bir diğer hususun ise; kararlar arasındaki çelişki nedeniyle hakkın yerine getirilmesinin olanaksız bulunması olduğunu; idari yargıda yapılan yargılama sonucu idari işlemin iptaline karar verilirken, adli yargıda idari işlemin hukuka uygun olduğuna ve idarece istenen alacağın tahsiline karar verildiğini, böylelikle adli ve idari yargı yerlerindeki çelişkili kararlar nedeniyle hakkın yerine getirilmesinin olanaksız hale geldiğini belirterek;
"1- Afyonkarahisar 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/03/2016 tarihli ve E.2015/424, K.2016/305 sayılıkararı ile Balıkesir Ídare Mahkemesinin 31/05/2017 tarihli ve E.2017/693, K.2017/1671 sayılı kararının "davalıidarece 09/03/2015 tarih ve 2567 sayılı vekalet ücreti konulu işlem ile davacı adına çıkarılan 1.075,19 TL kişi borcunun iptali"ne ilişkin kismı arasında, 2247 sayılı Kanun'un 24. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleştiği anlaşıldığından hüküm uyuşmazlığı bulunduğu,
2- Balıkesir 2. Idare Mahkemesinin 09/07/2020 tarihli ve E.2019/211, K.2020/507 saylı kararı ile diğer kararlar arasında, 2247 sayılı Kanun'un 24. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği anlaşıldığından hüküm uyuşmazlığı bulunmadığı,
3- 2247 sayılı Kanun'un 25. maddesi hükümleri uyarınca:
a) İdari Yargılama Usulü Kanunu gözetilerek Uyuşmazlık Mahkemesine yapılan başvuruya ait dilekçe ve eklerinin 30 gün içinde cevap verilmek üzere Afyonkarahisar Valiliği/Gıda, Tarım ve Hayvancılık il Müdürlüğüne bildirilmesi, verilen cevabın karşı tarafa tebliği suretiyle dosyanın tekemmülünün sağlanması,
b) Usulü işlemler tamamlandıktan ve esas hakkındaki rapor yazıldıktan sonra Başkanlıkça belirlenecek günde işin esasının görüşülmesi" gerektiğine oy birliği ile karar vermiştir.

28. Bunun üzerine Uyuşmazlık Mahkemesine yapılan başvuruya ait dilekçe karşı tarafa tebliğ edilmiş; yasal süresi içerisinde Afyonkarahisar Valiliği/Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü vekilince verilen cevap dilekçesinde;davacıya yapılan hatalı ödemenin bir şart tasarruf ya da idari işlemden değil, maddi hesaplama hatasından kaynaklandıği,Asliye Hukuk Mahkemesi kararının hukuk ve usule uygun olduğu savunularak, Baltkesir Idare Mahkemesinin 31/05/2017tarihli ve E.2017/693, K.2017/1671 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.
B. Esasın Încelenmesi 
29. Uyuşmazlık Mahkemesinin Muammer TOPAL'ın başkanlığında, Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU,Birol SONER, Aydemir TUNC, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'in katılımlarıyla yapılan 18/10/2021 tarihli toplantisinda:
30. Başvuru dilekçesi ve ekleri, uyuşmazlığa konu edilen kararlara ilişkin dava dosyaları, ilgili Başsavcıların düşünce yazıları, dayanılan Kanun kuralları, taraflarca verilen dilekçe ve ekleri ile Raportör-Hakim Taşkın ÇELİK'in hazırladığı rapor okunup incelendikten ve ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇiFTÇi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın yazılı düşünceler doğrultusundaki açıklamaları alındıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
31. Hüküm uyuşmazlığına ilişkin olayın, Afyonkarahisar Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünde veteriner hekim olarak görev yapmakta olan Abdülkadir Şahin'e, 20/02/2008 tarihli Bakanlık Oluru ile Hayvan Sağlığı Yetiştiriciliği ve Su Ürünleri Şube Müdürlüğü görevini vekaleten yürütmek üzere görevlendirildiği 15/07/2013 tarihinden 15/11/2014tarihine kadar, vekalet ettiği kadro ve göreve ilişkin veteriner hekim şube müdürü için öngörülen, %145 oranında özel hizmet tazminatı ödenmesi gerekirken, sehven mühendis şube müdürū için öngörülen %155 oraninda özel hizmet tazminatı ödendiğinin fark edilmesi üzerine, adı geçenden 26/01/2015 tarih, 966 sayılı ve 09/03/215 tarih, 2567 sayılıişlemlerle fazla ödenen 1.075,19 TL'nin iadesinin istenilmesinden kaynaklandığı görülmektedir.
32. Konuya ilişkin mevzuat kapsamında, Afyonkarahisar Valiliği Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünde veteriner hekim unvanı ile görev yapan, Abdülkadir Şahin'e Hayvan Sağlığı Yetiştiriciliği ve Su Ürünleri Şube Müdürlüğügörcvini vekaleten yürütmek üzere görevlendirildiği dönemde, vekalet ettiği kadro ve görev için mühendis şube müdürü özel hizmet tazminatı için öngörülen özel hizmet tazminatı oranında ödeme yapılmasına hukuken olanak bulunmadığıtartışmasizdır.

33. Buna karşılık, idari yargıda davacı adli yargıda davalı olan Abdülkadir Şahin'e 15/07/2013- 15/11/2014tarihleri arasında hataya düşülerek, mühendis şube müdürü için öngörülen özel hizmet tazminatı ödemesinin yapıldığı, adıgeçenin söz konusu õdemelerin yapılması konusunda hilesi veya gerçek dışı beyanının bulunmadığı anlaşılmiştır.

34. Bu bakumdan, parasal hak ödemesini düzenleyen mevzuatın yorumunda hataya düşülerek memurlara fazla ödeme yapılması suretiyle oluşan kamu zararının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 12. maddesi ile 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun 71. maddesi kapsamında sayılıp sayılamayacağı yönünden değerlendirilmesi gerekmektedir.

35. 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 12. maddesindeki düzenleme ile, devlet memurlarının görevleri sırasında scbebiyet verdikleri zararlardan dolayı sorumlulukları ile zararın nasıl tahsil edileceği açıklanmış olmakla birlikte;mali hakları düzenleyen mevzuatın yorumunda hataya düşülerek memurlara fazla ödeme yapılması suretiyle oluşan kamu zararının, münhasıran kamu mallarına verilen zararın tahsilini düzenleyen bu madde ile çözümlenmesi mümkün bulunmamaktadir.

36. Devlet memurlarına sehven ya da mevzuatin yorumunda hataya düşülerek yapılan aylık ve ücrct farkıödemelcrinin, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu kapsamında tahsil edilip edilemeyeccği hususuna gelince; 5018 sayılı Kanun'un yukarıda açıklanan 71. maddesinde öncelikle kamu zararının tanımı yapılmış, sonrasında kamu zararıın belirlenmesindeki kriterler sayılarak kapsam belirlenmiştir. Somut uyuşmazlığa bakıldığında ise, bu madde kapsamında oluşan bir kamu zararından söz etmek mümkün bulunmamaktadır. Ortada mevzuatta olmayan bir ödemenin yapılması değil mevzuatta öngörülen bir ödemenin yapılması sırasında idarece hataya düşülmesi söz konusu olduğundan,uyuşmazlığın 5018 sayılı Kanun kapsamında çözümlenmesi mümkün değildir.

37. Bu durumda kamu görevlilerine sehven yapılan fazla ödemelerin geri alımında 5018 sayılı Kanun öncesinde olduğu gibi Danıştayİçtihatları Birleştirme Kurulu'nun 22/12/1973 tarihli, E.1968/8, K.1973/14 sayılı kararının uygulanmasıgerektiği açıktır.

38. Söz konusu İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı hatalı ödemclere ilişkin olmakla beraber getirdiği ilkelerin idari işlemlerin geri alınmasına dair genel ilkeler olduğu kuşkusuzdur. Dolayısıyla idare yokluk, açık hata, memurun gerçek dışı beyanı veya hilesi hallerinde süre aranmaksızın hatalı işlemini her zaman geri alabilecek, ancak bunun dışında kalan hallerde hatalı işlemini sadece dava açma süresi içinde geri alabilecek, bu süre geçtikten sonra idari istikrar ve hukuki güvenlik ilkesi gereği geri alamayacaktır.

39. Olayda; idarece davacıya ycrsiz ödenen döner sermaye ek ödeme tutarının mevzuat hükümlerinin yanlışyorumlandığından bahisle geri alınmak istenildiği dikkate alındığında, idarenin açık hataya düştüğünden söz edilemeyeceği gibi, söz konusu ek õdemenin ödenmesinde, davacıın hilesi veya gerçek dışı beyanının da olmadığı görülmektedir 
40. Bu itibarla; kamu görevlilerine sehven yapılan fazla õdemelerin geri alınmasında, Danıştay İçtihatlarıBirleştirme Kurulunun 22/12/1973 tarihli ve E:1968/8, K:1973/14 sayılı kararının uygulanması gerektiği sonucuna ulaşılmakla, dava açma süresi geçtikten sonra, idarenin ancak yok hükmündeki idari işlemleri ile ilgililerin gerçeğe aykırıbeyanı veya hilesi nedeniyle veya açıkça hataya düşerek tesis ettiği idari işlemlerini geri alabileceği, dava konusu işlemdc ise sayılan şartların hiçbirisi bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali yolunda verilen Balıkesir İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

41. Yukarıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak; Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/03/2016 tarihli ve E.2015/424, K.2016/305 sayılı kararının kaldırılmasına, Balıkesir Ídare Mahkemesinin 31/05/2017tarihli ve E.2017/693, K.2017/1671 sayılı kararının "davalı idarece 09/03/2015 tarih ve 2567 sayılı vekalet ücreti konuhu işlem ile davacı adına çıkarılan 1.075,19 TL kişi borcunun iptali"ne ilişkin kismının" benimsenmesi suretiyle hüküm uyuşmazlığının giderilmesine karar verilmiştir.

VII. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/03/2016 tarihli ve E.2015/424, K.2016/305 sayılıkararının KALDIRILMASINA,
B. Balıkesir İdare Mahkemesinin 31/05/2017 tarihli ve E.2017/693, K.2017/1671 sayılı KARARININ "daval idarece 09/03/2015 tarih ve 2567 sayılı vekalet ücreti konulu işlem ile davacı adına çıkarılan 1.075,19 TL kişi borcunun iptaline ilişkin kismının" KABULÜNE,
C. Bu suretle HÜKÜM UYUŞMAZLIĞININ GÍDERİLMESİNE, 18/10/2021 tarihinde, Üye Birol SONER'in KARŞI OYU ve OY ÇOKLUĞU İLE KESİN OLARAK karar verildi 
Başkan Vekili Üye Üye Üye Muammer ŞükrüMehmet Birol TOPAL BOZER AKSU SONER 
Üye Üye Üye Aydemir Nurdane Ahmet TUNÇTOPUZ ARSLAN 

KARŞI OY 
Uyuşmazlık, Afyonkarahisar Gida Tarım ve Hayvancılık Il Müdürlüğünde veteriner hekim olarak görev yapımakta olan Abdülkadir Şahin'e, Hayvan Sağlığı Yetiştiriciliği ve Su Ürünleri Şube Müdürlüğü görevini vekaleten yürüttüğü sürede, veteriner hekim şube müdürü için öngörülen, %145 oranında özel hizmet tazminatı yerine, mühendis sube müdürü için öngörülen %155 oranında özel hizmet tazminatı ödendiğinden bahisle, fazla ödendiği iddia edilen 1.075,19 TL'nin geri istenilmesine iliskindir.

Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun benzer konuda verdiği kararında "İdarenin, yokluk, açık hata,memurun gerçek dışı beyanı veya hilesi hallerinde süre aranmaksızın hatalı ödediği meblağı her zaman geri alabileceği,bunun dışında kalan hallerde hatalı ödemelerin istirdadının hatalı ödemenin yapıldığı tarihten başlamak üzere dava açma süresi içinde olanaklı olduğu ve bu süre geçtikten sonra istirdat edilemeyeceği belirtilmiş olup; anılan kararın gerekçesinde iyi niyet kuralı üzerinde de durularak idarenin sakat ve dolayısıyla hukuka aykırı işlemine, idare edilenlerin gerçek dışi beyanı veya hilesi neden olmuşsa ya da geri alınan idari işlem yok denilecek kadar sakatlık taşımakta ise, hatalı işlemde idare edilenin kolayca anlayabileceği kadar açık bir hata bulunmaktaysa ve idareyi bu konuda haberdar etmemişse, memurun iyi niyetinden söz etmeye olanak bulunmadığı ve bu işlemlcre dayanılarak yapılan ödemeler için süre düşünülemeyeceği, bu ödemelerin her zaman geri alınabileceği; ancak bunun dışındaki hatalı ödemcler için memurun iyi niyetinin istikrar ve kanunilik kadar önemli bir kural olduğu ve bu nedenle yukarıda belirtilen istisnalar dışındaki hatalı ödemelerin ancak dava süresi içinde geri alınabileceği" vurgulanmıştır (Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu 22.12.1973 tarih ve E.. 1968/8, K.1973/14).

Daha önce Yargıtay Hukuk Genel Kurulu benzer bir davada vermiş olduğu kararında; "Burada çözüme bağlanan sorun; intibak ve hatalı terfi işlemi gibi bir şart tasarrufun sonradan idare tarafindan geri alınması halinde, daha önce bu şart tasarrufa dayanılarak memura yapılmış olan fazla õdemelerin sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca geri istenmesinin idare hukuku ilkelerine göre mümkün olup olmadığı konusu ile ilgili olup, sonuçta yokluk ile mutlak butlan durumları ayrık olmak ve kişinin gerçek dışı beyanı veya hilesi ile sebebiyet vermemiş olması kaydıyla, idarenin yanlış şart tasarrufu (özellikle yanlış intibak işlemini) ancak iptal davası süresi içinde geriye yürür şekilde geri alabileceği, bu süre geçtikten sonra yanlış tasarrufun geri alınması halinde geri alma gününc kadar doğmuş durumların, parasal sonuçları da dâhil olmak üzere, hukuken kazanılmış durum olarak tanınması gerektiği, sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanılarak geri istenemeyeceği içtihat edilmiştir. Bu içtihadı birleştirme kararının, idare tarafindan yapılan bütün ödemelere uygulanmasıhalinde, idarenin haksız iktisap kurallarından hiçbir zaman yararlanamaması ve memurların yapmış oldukları bütün hatalıödemelerin idare tarafindan gerek Ödeme yapılan kişilerden gerekse ödemeyi yapan görevlilerden geri alınamaması gibi bir sonuç doğurur ki, idareyi işlemez ve iş göremez bir duruma sokacak olan böyle bir sonucun hukukça savunulması mümkün değildir. Bu nedenle içtihadı birleştirme kararının kapsamı dışında kalan ve herhangi bir şart tasarrufa ayartmayan salt hatalıödemelerin idare tarafiından Borçlar hukukunun haksız iktisap kurallarına dayanılarak geri istenebileceğinin kabulü gerekir"gerekçesiyle direnme ukmunün bozulmasına karar vermiştir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 5.12.1984 tarih ve 1982/ 13 387 E, 1984/997 Karar sayı ilamı).

Yinc benzer konuda Yargıtay 3. Hukuk Dairesi verdiği emsal kararında; "Dava konusu fazla ödemenin, idarenin bir şart tasarrufuna dayanmadığı, salt hatalı ödemeden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

TBK. m. 77/l' e göre; zenginleşen başkasının malvarlığından veya emeğinden haklı bir sebep olmaksızın elde ettiği zenginleşmeyi geri vermek zorundadır. Geri verme borcunun konusu ve kapsamı; TBK. m. 79 ve 80' de "aynen geri verme ilkesi" ne göre düzenlenmiştir.

Sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan ve tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir. Sebepsiz zenginleşme bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı geri verme borcu altındadır.
Borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir.Yanlışlık eda ile ilgili olup, edada bulunanda bağışlama irade ve arzusunun bulunmadığını gösteren bir yanılmadır.
HGK' nun 05.12.1984 tarih ve 1982/13 - 387 E. - 1984/997 K.sayılı kararı ile herhangi bir salt tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin idare tarafindan BK' nun sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri istenebileceği açıklanmıştır.

Ídare Mahkemesinin ........ tarihli ve ....... esas, ....... sayılı kararı ile idare işlemi ödeme tarihinden itibaren 60 günlük yasal süre geçtikten sonra istenemeyeceği gerekçesiyle iptal edilmiş olup, yukarıda yazılıolduğu üzere şart tasarrufa dayanmayan dava konusu ödeme için sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yanılgılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir"gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur (Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 18.5.2017 tarih, Esas No: 2016/458,Karar No: 2017/7568).

Sebepsiz zenginleşme hükümleri Borçlar Kanununda düzenlenmiştir.
Uyuşmazlığın ortaya çıktığı tarihte yürürlükte olan mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 61. maddesine göre;
"Madde 61 - Hakli bir sebep olmaksızın aharın zararına mal iktisap eden kimse, onu iadeye mecburdur. Hususiyle muteber olmayan veya tahakkuk etnemiş bulunan bir sebcbe yahut vücudu nihayet bulmuş olan bir sebebe müsteniden ahzolunan şeyin, iadesi lazımdır".

Bu maddenin karşılığı olarak düzenlenmiş 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 77. maddesine göre;
"Madde 77 - Haklı bir sebep olmaksızın, bir başkasının malvarlığından veya emeğinden zenginleşen, bu zenginleşmeyi geri vermekle yükümlüdür.


Bu yükümlülük, özellikle zenginleşmenin geçerli olmayan veya gerçekleşmemiş ya da sona ermiş bir sebebe dayanması durumunda doğmuş olur".

Bu maddelere göre, haklı bir sebep olmaksızın başkasının malvarlığından veya emeğinden zenginleşmeye "sebepsiz zenginleşme" denir. Sebepsiz zenginleşen kimse, bu zenginleşmeyi, aleyhine zenginleştiği kimseye geri vermek zorundadır. Dolayısıyla sebepsiz zenginleşme bağımsız bir borç kaynağıdır (Fikrct Eren - Borçlar Hukuku Genel Hükümler Ankara 2018 - Sayfa 864 vd., Haluk. N. Nomer - Borçlar hukuku Genel Hükümler - Îstanbul 2013 - Sayfa 201 vd.).
Bu açıklamalar ışığında somut uyuşmazlığa baktığımızda, idarece yapılan yersiz ödemenin Borçlar Hukuku çerçevesinde sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca çözümlenmesi gerektiğinde tereddüt bulunmamaktadır.
Buna göre 15/07/2013-15/11/2014 tarihieri arasında, yukarıda açıklanan mevzuat hükümlerinin aksine, özel hizmet tàzminatı ödcmesinin hataen yapıldığı konusunda tereddüt bulunmadığından, ödcnen miktarın geri istenilmesinin koşullarının mevcut olduğu görülmektedir.

Açıklanan tüm bu nedenlerle, Abdülkadir Şahin'e 15/07/2013-15/11/2014 tarihleri arasında yersiz olarak ödenen özel hizmet tazminatının geri istenilmesine ilişkin idari işlemin hukuka uygun olduğunun saptanması karşısında; yersiz ödemenin geri alınmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davanın sonunda işlemin iptaline karar veren Balıkesir İdare Mahkemesi'nin kararının ilgili kısmının kaldırılmasına; hukuk ve usule uygun bulunan Adli Yargıya ait Afyonkarahisar 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kararının kabulü ve bu surette hüküm uyuşmazlığının giderilmesine karar verilmesi gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun idari yargı kararının benimsenmesi suretiyle hüküm uyuşmazlığının giderilmesi yolundaki kararina katılmıyoruim.18/10/2021

Üye Birol SONER 

Uyuşmazlik Mahkemesi Başkanlığından:
ESAS NO : 202 1/455KARAR NO : 2021/488KARAR TR : 18/10/2021
ÖZET: 2247 sayılı Kanun'un 14. maddesinde öngörülen koşulları taşımayan BA$VURUNUN, aynı Kanun'un 27.maddesi uyarınca REDDi gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : Tüfekçioğlu İnş.Taah.Eğt.Öğr.Tur.Mob.Dek.İml.San.ve Tic. Ltd. Şti.Vekilleri : Av.Süleyman ÇETiN, Av. Handan Emre KiRAZCI Davali : Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı
Vekilleri : Av. Resul EKER, Av. Betül F. DOLGUN 
I. DAVA KONUSU OLAY 
1. Davacı vekili, müvekkili şirkete, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Ankara Sosyal Güvenlik il Müdürlüğü Akyurt Sosyal Güvenlik Merkezi tarafindan gönderilen ve Mustafa Demirkol'a ilişkin 10.05.2017 tarihli,06-32109982-78732709/1213778 06 sayılı yazıda; “Müdürlüğümüze intikal ettirilen, Sosyal Güvenlik Kurumu Il Müdürlüğüdenetmenlerince tanzim olunan 28.02.2017 tarih 2017/SP/016 sayılı rapor ve eki tutanakları tetkikinde; aşağıda belirtilen sigortalının kurumumuza bildirilmediği tespit edilmiştir.

Bu nedenle aşağıdaki dokümanda adı ve soyadı belirtilen kişilere belirtilen matrah üzerinden sigortalı işe giriş-işten ayrılış ve ayrica aylık prim hizmet belgeleri tanzim edilerek, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 86. Maddesi gereğince bu yazımızın alındığı tarihten itibaren bir ay içinde Müdürlüğümüze verilmesi veya aynı süre içinde Acele Posta Servisi ile iadeli taahhütlü ya da taahhütlü olarak gönderilmesi gerekmektedir. Aksi halde belirtilen belgelerin Müdürlüğümüzce re'sen düzenlenerek isleme alınacağı hususunu. bilgilerinize rica ederim."denildiğini; yazıda bahsi geçen işçinin müvekkili şirketin değil, Alt Yüklenici Zafer Dilmaç'ın işçisi olduğunu; yazıda bahsedilen bildirimler konusunda müvekkilinin hiç bir yükümlülüğünün olmadığını; SGK primleri stopajlar, vergi ve diğer yasal yükümlülüklerin alt yükleniciye ait bulunduğunu ifade ederek; davalı idarenin I0/05/2017 tarihli,06-32109982-78732709/1213778 06 sayılı işleminin iptali ile Mehmet Demirkol için yapılmış ve yapılacak olan bildirimlerin ve yazıda yer alan hususlarla ilgili yükümlülüklerin müvekkili şirket üzerinden kaldırılmasına karar verilmesi istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır.

II. UYUŞMAZLIĞA İLİŞKİN BAŞVURU SÜRECİ
A. İdari Yargida 
2. Ankara 1.Ídare Mahkemesi 21/06/2017 tarihli ve E.2017/1461, K.2017/1502 sayılı kararı ile, dava konusu edilen yazının, adı geçen çalışan hakkında bazı belgelerin düzenlenerek kuruma verilmesine dair bildirim niteliğinde ve bir ay içinde gönderilmemesi durumunda kurumca resen düzenlenerek işleme alınacağı belirtilen bir yazı olması karşısında,idari yargı yerinde dava edilebilecek kesin ve yürütülmesi zorunlu bir işlem olmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle,davanın incelenmeksizin reddine karar vermiştir. Bu karara karşı istinafyoluna başvurulmuştur.
3. Ankara Bölge İdare Mahkemesi 11. İdari Dava Dairesi 07/12/2017 tarihli ve E.2017/10761,K.2017/36157 sayılı kararı ile, 5510 sayılı Kanun uygulamasından kaynaklanan davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, dava konusu işlemin idari davaya konu edilebilir kesin ve yürütülmesi zorunlu işlem niteliğinde bulunmadığı gerekçesiyle incelenmeksizin reddi yolunda verilen kararda usul hükümlerine uyarlık bulunmadığıgerekçesiyle, istinaf başvurusunun kabulüne, Ankara 1.Idare Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, ve yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar vermiştir.
4. Ankara 1. İdare Mahkemesi 09/05/2018 tarihli ve E.2018/1008, K.2018/979 sayılı kararı ile, davanın görev yönünden reddine karar vermiş ve bu karar kesinleşmiştir. Kararın ilgili kısımları şöyledir:
"5510 sayılı Kanun'un 101. maddesinde, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olarak ortaya çıkan uyuşmazlıkların İş Maħkemelerinde görüleceği hükmüne yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davacı şirket ile Kaymak Inşaat Tic. Ltd. Şti. arasında Ankara Gölbaşımevkiinde bulunan şantiyede uygulanacak iç oda kapılari; mutfak, vestiyer, giyinme odası, ve banyo dolapları ile şaft kapağı ve posta kutusu imalatlarının yapımı konusunda 26.11.2014 tarihinde sözleşme yapıldığı, daha sonra 

yine davacı şirket ile Asya Mobilya-Zafer Dilmaç arasında Ankara Gölbaşı'nda Kaymak İnşaat 28 Daire Doruk Park Projesi kapsamında tek blok mutfak, banyo, vestiyer, giysi odası dolapları ile iç kapı süpürgelik ve şaft kapaklarının montaji işlerinin yapımı için 08.05.2015 tarihinde alt yüklenici sözleşmesi imzalandığıgörülmektedir.

5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların Iş Mahkemelerinde görüleceği hüküm altına alındığıdan, hizmet akdine dayanılarak çalıştırılan Mustafa Demirkol adlı çalışan hakkında davah idarece bildirilen matrah üzerinden sigortahı işe giriş-işten ayrılış ve aylık prim hizmet belgelerinin tanzim edilerek 5510 sayılı Kanun'un 86. maddesi gereğince bir ay içinde Kuruma verilmesi, aksi halde belirtilen belgelerin Kurumca resen düzenlenerek işleme alınacağına ilişkin olarak davalı idarece tesis edilen işlemin iptali istemiyle açılan işbu davanın, 5510 sayılı Kanun uygulamasından kaynaklandığıanlaşıldığından, adli yargı yerinde (iş Mahkemelerinde) görülmesi gerekmektedir."
5. Davacı vekili bu kez, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Akyurt Sosyal Güvenlik Merkezi tarafindan müvekkiline gönderilen 10.08.2017 tarihli, 32109982-78732709-1213778 006 27-85sayılı yazıda; “İşyerinizle ilgili olarak (3/a-l/a) maddede yer alan yükümlülüğü yerine getirmediğiniz anlaşıldığından.tarafinıza 5510 Sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 102. maddesine istinaden 9.873,00 TL tutarında idari para cezası uygulandığı" denildiğini; bu yazının müvekkili şirket ile aralarında alt yüklenici sözleşmesi bulunan dava dışı işveren Zafer Dilmaç'ı işçisi olan Mustafa Demirkol'a ilişkin olduğunu ve bu konuda sorumluluğun alt yükleniciye ait bulunduğunu ifade ederek; idari para cezası işleminin iptali istemiyle 25/06/2018 tarihinde adli yargı yerinde dava açmıştır.
6. Davacı vekili Mahkemeye sunduğu 12/07/2018 tarihli dilekçede; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Akyurt Sosyal Güvenlik Merkezi tarafindan müvekkiline gönderilen 32109982-78732709-1213778 006 27-85 sayılı 10.08.2017 tarihli yazının dikkate alımmamasıni; ASLEN Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının 06-32109982-78732709/1213778 06 sayılı 10.05.2017 tarihli yazısına ilişkin idari para cezasının iptaline ilişkin taleplerinin dikkate alınmasını istemiştir.

B. Adli Yargida 
7. Ankara 5. İs Mahkemesi 05/02/2019 tarihli ve E.2018/239, K.2019/84 sayılı kararı ile, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar vermiştir. Karar şöyledir:
"İDDİA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkili şirket adına Kurum tarafindan 3210998278732709 - 121/3778 06 27-85 sayılı 10/08/2017 tarihli idari para cezası kesildiği, kesilen işbu idari para cezası22./08./2017 tarihinde tebliğ edildiği ceza tutanağının yersiz olduğu ve iptali ile davanın kabulüne yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıva yükletilmesine dair karar verilmesini talep etmiştir 
CEVAP: Davalı Kurum vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
GEREKÇE: Davanın yasal dayanaği, 5510 sayılı yasanın 102.maddesinde düzenlenmiştir. İlgili 102.maddede " idari para cezaları ilgiliye tebliği ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içerisinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içerisinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili Idare Mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içerisinde başvurunun yapılmaması halinde idari para cezasıkesinleşir," hükümleri düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre "yargı yolunun caiz olması"dava şartiı olup mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığıni, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şarti noksanlığın her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanliığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olup Yasa'nin 101.maddesine göre bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür.

5510 sayılı Kanunun 101 nci maddesinde yer alan “….bu Kanun hükmünün uygulanmastyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar İş Mahkemelerinde görülür," bölümünün iptali istemiyle yapılan itiraz başvurusunda Anayasa Mahkemesi, 22.12.2011 tarih ve E.2010/65 K.2011/169 sayılı karariyla iptal isteminin reddine karar vermiştir. Anayasa'nın 153/son maddesine göre Anayasa Mahkemesi kararları Resmi Gazetede yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarıni, idare makamlarini, gerçek, ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesi kararları ile ilgili doktrindeki ağırlıklı görüş; Anayasa Mahkemesi kararlarının gerekçesinin de bağlayıcıolduğu yönündedir.

Somut olayda, davacı şirket hakkında 2015/5 ve 6. aylar yönünden çalışanlar ile ilgili eksik gün bildirim formu ve eklerinin verilmediği gerekçesi ile davacı şirket hakkında idari para cezası uygulandığı, idari para cezası yazisının 22.08.2017 tarihinde davacı şirkete tebliğ edildiği, idari para cezalarına ilişkin uyuşmazlığın çözüm yerinin İdari Yargıya ait olduğu dolayısıyla uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek 6100 sayılı HMK.'nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan "yargı yolunun caiz olmaması"nedeniyle davanın usulden reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir."
8. İstinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi 19/01/2021 tarihli ve E.2019/1902, K.2021/64 sayılı kararı ile, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar vermişve Mahkeme kararı kesinleşmiştir. Kararın ilgili kısmı şöyledir:

"Davacı vekili istinaf dilekçesinde aynı konu hakkanda idare Mahkemesine açılan davada mahkemece davanın adli yargıda görülmesi gerektiği belirtilerek davanın reddine karar verildiğini iddia etmiş ise de; UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede Ankara 1 Idare Mahkemesi dosyasındaki dava konusunun kurumun prim taħakkuk işleminin iptali istemine ilişkin olduğu, bu davanın konusunun ise idari para cezasının iptali istemine ilişkin olup, idari para cezası ile prim tahakkuku farklı olduğundan her iki davanın konusunun farklı olduğu,idari para cezasımn iptali davalarının idari yarginın, prim tahakkuk işlemlerinin iptali davalarının adli yarginın görevine girdiği, davacı vekilince eldeki davanın hem dava dilekçesinde, hem de ön inceleme duruşmasında taleplerinin idari para cezasının iptali istemi olduğunun belirtilmiş bulunduğu anlaşılmış, iyuşmazlığın çözüm yerinin İdare Mahkemesinin görev alanına girdiği, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir."
9. Davacı vekili, Ankara 1. İdare Mahkemesi ile Ankara 5. İş Mahkemesi tarafindan verilen görevsizlik kararlarınedeniyle oluştuğu öne sürülen olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi istemiyle başvuruda bulunmuştur.
III. İLGİLİ HUKUK 
10. 2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanun'un "Olumsuz görev uyuşmaz/ığı" başlıklı 14. maddesi şöyledir:
"Olumsuz görev uyuşmazlığının bulunduğunun ileri sürülebilmesi için adli ve idari yargı mercilerinin taraflari, konusu ve sebebi aynı olan davada kendilerini görevsiz görmeleri ve bu yolda verdikleri kararların kesin veya kesinleşmiş olması gerekir.

Bu uyuşmazlığın giderilmesi istemi, ancak davanın taraflarınca (...) ileri sürülebilir."
11. Aynı Kanun'un "Yargı merciince yapılacak işlemler"başlıklı 15. maddesi şöyledir:
" (Değişik: 23/7/2008  5791/6 md.)
Olumsuz görev uyuşmazlıklarında dava dosyalari, son görevsizlik kararını veren yargı merciince,bu kararın kesinleşmesinden sonra (.…) taraflardan birinin istemi üzerine, ilk görevsizlik kararını veren yargi merciine ait dava dosyası da temin edilerek Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilir ve görevli yargı merciinin belirlenmesi istenir."
12. Aynı Kanun'un "Incelemede izlenecek sıra" başlıklı 27. maddesi şöyledir:
"Uyuşmazlık Mahkemesi, uyuşmazlık çıkarmaya veya görev uyuşmazlıklarına ilişkin istemleri önce şekil ve süre açisından inceler; yöntemine uymayan veya süresi içinde ileri sürülmemiş istemleri reddeder."
IV. İNCELEME VE GEREKÇE 
13. Uyuşmazlık Mahkemesinin Muammer TOPAL'ın başkanlığında, Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU,Birol SONER, Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katilımlarıyla yapılan 18/10/2021 tarihli toplantısında; Raportör-Hâkim Taşkın ÇELiK'in, 2247 sayılı Kanun'da öngörülen koşulları taşımayan başvurunun reddi gerektiği yolundaki raporu ve dosyadaki belgeler okunduktan, ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın başvurunun reddi gerektiği yolundaki sözlü açıklamalarıda dinlendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü

14. Mevzuat kısmında anılan hükümlere göre, davanın taraflarınca I4. madde kapsamında Uyuşmazlık Mahkemesine başvurulabilmesi için, adli ve idari yargı yerlerince konusu, tarafları ve sebebi aynı olan davalarda kesin olarak verilmiş veya kesinleşmiş görevsizlik kararlarının bulunması gerekmektedir.

15. Dava dosyalarımın incelenmesinden, Ankara 1.Idare Mahkemesinde E.2017/1461 sayısı ile açılan davanın,davacı şirkct tarafından, Mustafa Demirkol adlı çalışan hakkında belirtilen matrah üzerinden sigortalı işe giriş-işten ayrılış ve aylık prim hizmet belgeleri tanzim edilerek 5510 sayılı Kanun'un 86.maddesi gereğince bir ay içinde kuruma verilmesi, aksi halde belirtilen belgelerin kurumca resen düzenlenerek işleme alınacağına ilişkin 10.05.2017 tarihli,06-32109982-78732709/1213778 06 sayılı işlemin iptali istemine ilişkin olmasına karşın; Ankara 5. is Mahkemesinde E.2018/239 sayısı ile açılan davanın; davalı idarenin 10/08/2017 tarihli ve 32109982-78732709-1213778 006 27-85 sayılıişlemiyle tesis edilen ve davacının işyeriyle ilgili olarak 5510 sayılı Kanun'un 8. ve 86. maddelerinde belirtilen yükümlülüğü yerine getirmediğindcn bahisle 5510 Sayılı Kanun'un 102. maddesine istinaden 9.873 TL tutarında idari para cezası uygulanmasına ilişkin işlemin iptali istemine ilişkin bulunduğu; bu itibarla her iki davanın konusunun farklı olduğu,davaların açılması gereken yargı yerlerinin de aynı olmadığı ve 2247 sayılı Kanun'un 14. maddesinde öngörülen davaların konusunun aynı olması şartinın gerçekleşmediği sonucuna ulaşılmıştır.


16. Bu durumda, davacı vekilince görevli merciin belirlenmesi için 2247 sayılı Kanun'un 14. maddesi kapsamında Mahkememize başvurulmuş olmasına karşın, Ankara 1.İdare Mahkemesi Mahkemesi ile Ankara 5. İşMahkemesi dava dosyalarının aynı konuya ilişkin olmaması nedeni ile 2247 sayılı Kanun'un 14. maddesinde öngörülen "aynı konuya ilişkin olma" koşulu geçekleşmemiştir.

17. Yukarıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak; 2247 sayılı Kanun'un 14. maddesinde öngörülen koşulları taşımayan başvurunun, aynı Kanun'un 27. maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

V. HÜκÛM 
Açıklanan nedenlerle;
2247 sayılı Kanun'un 14. maddesinde öngörülen koşulları taşımayan ve davacı vekilince yapılan BA$VURUNUN,aynı Kanun'un 27. maddesi uyarınca REDDiNE 

18/10/2021 tarihinde, OY BİRLİĞİ İLE KESIN OLARAK karar verildi.
Başkan Vekili Üye Üye Üye Muammer ŞükrüMehmet Birol TOPAL BOZER AKSU SONER 
Üye Üye Üye Aydemir Nurdane Ahmet TUNÇTOPUZ ARSLAN 

Uyuşmazlik Mahkemesi Başkanliğindan:
ESAS NO : 2021/454KARAR NO : 2021/493KARAR TR : 18/10/2021
ÖzET: Sözleşme imzalandıktan sonra, taraflarca sözleşme hükümlerinin yerine getirilmesi sırasında, fiyat farkıgerekçesiyle davacının hakedişinden kesinti yapılmasına ilişkin uyuşmazlığın ADLi YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : Ortem Temizlik İnş. Taah. Hafr.Nak. Müh. Müş. Tur. Mad. Tic. ve San. A.Ş.
Vekili : Av. Kübra KIRMACI 

Davali : Muğla Büyükşehir Belediye Başkanlığı

Vekili : Av. Levent KARABELA 


I. DAVA KONUSU OLAY 
1. Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı Belediye arasında, 4734 sayılı Kamu İhale Kanununa tabi olmak üzere; 01/10/2019 - 31/12/2020 dönemini kapsayan "15 Ay Süre ile 5 Bölgede Park, Yeşil Alan, Arazi, Meydan, Kavşak,Refüj Peyzajı ve Bakım Hizmetlerinde Kullanılmak Üzere Araç Kiralanması Hizmet İşi"ne dair kamu ihale sözleşmesi imzalandiğını; şartname hükümlerine göre gerçekleşen işin hakediş tutarlarının, sözleşmenin 14. maddesinde belirtilen şartlar çerçevesinde belirlendiğini; bu doğrultuda, sõzleşmenin “Fiyat farkı ödenmesi ve hesaplanması şartları" başlıklı 14.maddesinde de fiyat farkının, "31.08.2013 tarih ve 28751 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 4734 sayılı Kamu Ihale Kanunu'na Göre Ihale Edilen Hizmet Alımlarında Uygulanacak Fiyat Farkına ilişkin Esasların 5. ve 6. maddesi" uyarınca ödeneceğinin hüküm altına alındığını; ne var ki, ihale konusu iş devam etmekteyken; Muğla Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından, 13/02/2020 tarihinde müvekkili firmanın çağrılarak davalı İdare ile birlikte imzalanan 4 nolu hakedişte “2019/DK.D-48 Sayılı Düzenleyici Kurul Kararına Göre ÖTV Fiyat Farkı Kesinti Tutarı (02.01.2020 tarih ve E.11/81 nolu yazımıza istinaden 2018/136827 iKN ihale ÖTV Fiyat Farkı Kesintisidir)" adı altında 26.775,99 TL kesinti uygulandığını; müvekkilinin "ihtirazi kayıtla" şerhi düşerek ilgili hakedişi imzaladığını; oysa idarenin hukuka tamamen aykırı bir işlemle, direkt olarak mevcut ve muaccel hakedişten usulsüz bir kesinti yapabilme yetkisinin bulunmadığını,çünkü şartları önceden belirlenmiş ihale sözleşmesinin şartlarının sonradan değiştirilemeyeceğini; kesintinin sebebi olduğu iddia edilen Kamu ihale Kurulu kararının müvekkili yönünden bağlayıcı olmadiğını ve davalı İdare tarafından müvekkili firma ile imzalanan sözleşmede uygulanmasının usulsüz olduğunu; davalı Belcdiyenin bu işlemi nedeni ile müvekkilinin ciddi anlamda zarara uğradığını; "HAKEDİş'in, yapılan sözleşme uyarınca idareye iş yapan yüklenicinin (müteahhit veya taşeron), uhdesindeki sözleşmeye göre yaptığı iş ya da hizmetin karşılığı tahakkuk eden idare nezdindeki alacağı olduğunu;müvekkilinin halen davalı ile aralarında devam eden ihale sözleşmesi kapsamında, davalı İdarenin, yükümlülüklerini yerine getirip müvekkilin hak ettiği hakedişini ödemeyerek Belediye nezdinde doğmuş hak ve alacaklarından "resen" tahsilat gerçekleştirdiğini; bu durumun, Kamu Zararlarının Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerindeki tahsil usullerinden hiçbirine uymadığını, yargı yerlerince de açıkça hukuka aykırı kabul edilen bu işlemle müvekkilinin mülkiyet hakkına da hukuka aykırı bir biçimde müdahale edilmiş olduğunu; somut olayda, dava konusu kesintiye kanıt olarak gösterilen KiK Kararı 20/02/2019 tarihinde yayımlanmış olmasına rağmen, hukuka aykırı bir şekilde, geçmişe yürütülerek ve nasıl hesaplandığı açıklanmaksızın kesinti gerçekleştirildiğini; davalı Belediyenin bu sözleşme kapsamında tek yanlı olarak değişiklik yapamayacağını, bu uygulamanın sözleşmeye bağlılık ilkesi ile bağdaşmadığını ifade ederek;davalı İdare'nin "15 Ay Süre ile 5 Bölgede Park, Yeşil Alan, Arazi, Meydan, Kavşak, Refüj Peyzaji ve Bakım Hizmetlerinde Kullanılmak Üzere Araç Kiralanması Hizmet İşi"ne dair kamu ihale sözleşmesinin 4 nolu hakedişinden "2019/DK.D-48Sayılı Düzenleyici Kurul Kararına Göre ÖTV Fiyat Farkı Kesinti Tutarı (02.01.2020 tarih ve E.11/81 nolu yazımıza istinaden 2018/136827 1KN ihale ÖTV Fiyat Farkı Kesintisidir)" adı altında yapılan 26.775,99 TL idarikesinti kararının ve işleminin iptali istemiyle idari yargi yerinde dava açmıştır.

II. UYUŞMAZLIĞAİLİŞKİN BAŞVURU SÜRECİ
A. Îdari Yargıda 
2. Muğla 1. İdare Mahkemesi 18/03/2020 tarihli ve E.2020/587, K.2020/366 sayılı kararı ile, davanın görev yönünden reddine karar vermiş; istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge İdare Mahkemesi Altıncı İdare Dava Dairesi 17/09/2020 tarihli ve E.2020/958, K.2020/1056 sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar vermiş ve görevsizlik kararı kesinleşmiştir. Kararın ilgili kısımları şöyledir:
"Bakılan davada; 01/10/2019-31/12/2020 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan 2019/303680 ihale kayıt no'Iu "15 Ay Süre ile 5 Bölgede Park, Yeşil Alan, Arazi, Meydan Kavşak, Refüj Peyzajı ve Bakım Hizmetlerinde Kullanılmak Üzere Araç Kiralanması İşi" ihalesine ilişkin kamu ihale sözleşmesi kapsamında 4 no'lu hakedişten 

"2019/DK.D-48 sayılı Düzenlevici Kurul kararına göre ÖTV Fiyat Farkı Kesinti (02/01/2020 tarih ve E. 11/81nolu yazımıza istinaden 2018/136827 IKN ihale ÖTV fiyat farkı kesintisidir) " açıklamasıyla kesinti yapıldığı,davacı ile davalı idare arasında imzalanan hizmet alımına ilişkin sözleşmenin 14. maddesinde; sözleşme kapsamında yapılan işler için fiyat farkı hesaplanacağı belirtilmekle birlikte dava konusu uyuşmazlığın ihale aşamasından sonra imzalanan sözleşme kapsamındayüklenici davacı tarafindan katlanılan akaryakıt maliyetine ilişkin olarak fiyat fark hesaplanması ve ödenmesinden kaynaklandığı görülmektedir.
Uyuşmazlıkta, davalı idarece yapılan hizmet alımı ihalesi kapsamında tarafların hak ve yükümlülüklerinin idari şartname ve ihale sonrasında yapılan sözleşmeyle düzenlendiği, bu yükümlülüklerden olan akaryakıt maliyetine ilişkin olarak fiyat farkı hesaplanmasının ihale sonrası aşamaya ilişkin sözleşme ve şartnameden doğan hakların kullanılması ve takibinden kaynaklandığı, kamusal yetkilerin kullanulması ile ilgili olmadığısonucuna varıldığından, bakılan davanın görüm ve çözümünde özel hukuk hükümlerine göre adli yargının görevli olduğu..."
3. Davacı vekili bu kez, aynı istemle adli yargı yerinde dava açmıştır.
B. Adli Yargıda 
4. Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 02/03/2021 tarihli ve E.2020/425, K.2021/103 sayılı kararı ile, davaya bakmaya Mahkemelerinin görevli olmadığı gerekçesiyle, dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine; davaya bakmaya Muğla Îdare Mahkemesinin görevli olduğuna karar vermiş; ayrıca, Mahkemeleri ile Muğla I.İdare Mahkemesi arasında olumsuz yargı uyuşmazlığı oluştuğundan bahisle, yargı yerinin belirlenmesi için dosyanın İdare Mahkemesi dosyası ile birlikte Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir ve bu karar kesinleşmiştir. Kararın ilgili kısmışöyledir:
" İş bu iadesi talep edilen kesinti; yapıldığı hakedişe ait ihale sözleşmesi kapsamında doğan bir alacak değildir. Alacak; taraflar arasındaki önceki yıllara ait tamamlanmış ve kesin kabulleriyapılmış ihale sözleşmesi kapsamındadır. İzmir I.İdare Mahkemesinin kararında kabul edildiği gibi sözleşme imzalandıktan sonra sözleşmenin uygulanmasından kaynaklanan bir alacak söz konusu değildir. Davalı Belediye bir önceki sözleşmeden doğduğunu iddia ettiği fiyat farkı alacağını daħa sonra taraflar arasındaki akdedilen sözleşmenin ifası sırasında kamugücüne dayanarak resen ve tek yanlı olarak tesis ettiği işlem ile davaya konuedilen kesintiyi yapmıştır. Bu nedenle bu işlem tarafların sözleşmeden doğan alacak ve borç ilişkisinden sözleşmenin uygulanmasından kaynaklanan bir ihtilaf olarak değerlendirilemez. Bu itilafin çözüm yeri Idari yargıdır.…."
III. İLGİLİ HUKUK 
A. Mevzuat 
5. 05/01/2002 tarih ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 'Kapsam" başlıklı 2. maddesi şöyledir:
"Bu Kanun, Kamu İhale Kanununa tabi kurum ve kuruluşlar tarafindan söz konusu Kanun hükümlerine göre yapılan ihaleler sonucunda düzenlenen sözleşmeleri kapsar."
6. Aynı Kanun'un "İlkeler" başlıklı 4. maddesi şöyledir:
"Bu Kanuna göre düzenlenecek sözleşmelerde, ihale dokümanında yer alan şartlara aykırı hükümlere yer verilemez.

Bu Kanunda belirtilen haller dışında sözleşme hükümlerinde değişiklik yapılamaz ve ek sözleşme düzenlenemez.

Bu Kanun kapsamında yapılan kamu sözleşmelerinin taraflari, sözleşme hükümlerinin uygulanmasında eşit hak ve yükümlülüklere sahiptir. İhale dokümanı ve sözleşme hükümlerinde bu prensibe aykırı maddelere yer verilemez. Kanunun yorum ve uygulanmasında bu prensip göz önünde bulundurulur."
7. Aynı Kanun'un "Hüküm bulunmayan haller" başlıklı 36. maddesi şöyledir:
" Bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde Borçlar Kanunu hükümleri uygulanır."
B. Yargı Kararları
8. Uyuşmazlık Mahkemesi, benzer konulara ilişkin olarak önüne gelen uyuşmazlıklarda; sözleşme aşamasına kadar kanuna dayanılarak idarece alınan karar ve yapılan işlemlerin iptali istemiyle açılan davaların İdari yargı yerinde,sözleşme yapıldıktan sonra sözleşme hükümlerinin uygulanması nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlıkların ise sözleşme ve özel hukuk hükümlerine göre adlî yargı yerinde görülmesi gerektiği yolunda pek çok karar vermiştir. (16/06/2003 tarihli ve E.2003/47, K.2003/51; 05/02/2007 tarihli, E.2006/154, K.2007/3; 04/06/2013 tarihli ve E.2013/394, K.2013/881;13/10/2014 tarihli ve E.2014/671, K.2014/890; 29/12/2014 tarihli ve E.2014/1097, K.2014/1145; 20/02/2017 tarihli ve E.2016/91, K.2017/3; 24/12/2018 tarihli, E.2018/865, K.2018/865; 24/02/2020 tarihli, E.2019/859, K.2020/162 sayıli kararlarında olduğu gibi.)


IV. ÍNCELEME VE GEREKÇE 
A. flk Înceleme 
9. Uyuşmazlık Mahkemesinin Muammer TOPAL'ın başkanlığında, Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU,Birol SONER, Aydemir TUNC, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'in katılmlarıyla yapilan 18/10/2021 tarihli toplantisında; dosya üzerinde 2247 sayılı Kanun'un 27. maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre, olay kısmında belirtildiği üzere, tarafları, konusu ve nedeni aynı olan davada; idari yargı yerince adli yargı yerinin görevli olduğu gerekçesiyle verilmiş bir görevsizlik kararı bulunmakta olup, bunun üzerine kendisine gelen davayı inceleyen adli yargı yerinin sahip olduğu seçenekler ile verdiği karar bakımından bir değerlendirme yapılması gerekmektedir.
10. 2247 sayılı Kanun'un 14. maddesinde yer alan, "Olumısuz görev uyuşmazlığının bulunduğunun ileri sūrülebilmesi için adli ve idari yargı mercilerinin taraflari, konusu ve sebebi aynı olan davada kendilerini görevsiz görmeleri ve bu yolda verdikleri kararların kesin veya kesinleşmiş olması gerekir.

Bu uyuşmazlığın giderilmesi istemi, ancak davanın taraflarınca (.….) ileri sürülebilir." hükmüne göre, idare mahkemesinin kesinleşmiş görevsizlik kararı üzerine adli yargı yerince de görevsizlik kararı verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi halinde, olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuş olacak; hukuk alanında doğmuş bulunan bu uyuşmazlığın giderilmesi istemi ise, ancak davanın taraflarınca ileri sürülebilecektir.

11. 2247 sayılı Kanun'un 19. maddesindeki "Adli ve idari yargı mercilerinden birisinin kesin veya kesinleşmişgörevsizlik kararı üzerine kendisine gelen bir davayı incelemeye başlayan veya incelemekte olan bir yargı mercii davada görevsizlik kararı veren merciin görevli olduğu kanısına varırsa, gerekçeli bir karar ile görevli merciin belirtilmesi için Uyuşmazlık Mahkemesine başvurur ve elindeki işin incelenmesini Uyuşmazlık Mahkemesinin karar vermesine değin erteler.
(Değiştk ikinci fikra: 23/7/2008  5791/9 md.) Yargı merciince, önceki görevsizlik kararına ilişkin dava dosyasıda temin edilerek, gerekçeli başvuru kararı ile birlikte dava dosyaları Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilir." hükmüne göre ise, adli yargı yeri, davaya bakma görevinin daha önce görevsizlik kararı veren idari yargı ycrine ait olduğunu belirten gerekçeli bir karar ile doğrudan Uyuşmazlık Mahkemesine başvurma olanağına sahiptir. Şu kadar ki, başvuru kararının görev konusunda Uyuşmazlık Mahkemesince karar verilmesine değin işin incelenmesinin ertelenmesi hususunu da içermesi gerekir.

12. Kanun koyucu, 14. maddeye göre olumsuz görev uyuşmazlığı doğması durumunda her iki yargı merciince işten el çekilmiş olduğundan başvurma istencini davanın taraflarına bırakmış iken, bu yönteme oranla daha kısa zamanda çözüme ulaşılmasını amaçladığı 19. madde ile, daha önce görevsizlik kararı veren yargı merciinden sonra davayı inceleyen yargı merciine, işten el çekmeden doğrudan Uyuşmazlık Mahkemesine başvurma olanağını tanımıştır.
13. Olayda, adli yargı yerince, 2247 sayılı Kanun'un 19. maddesine değinmeden, Ídare Mahkemesinin görevsizlik kararı ile Mahkemeleri dosyası arasında olumsuz görev uyuşmazlığı çıktığından dolayı, görevsizlik kararıyanında, görevli yargı yerinin belirlenmesi amacıyla dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine de karar verildiği;ancak bunun ara kararı ile değil, dosyanın kapatılıp karar numarası alınmak suretiyle yapıldığı ve kararın kesinleşmesinden sonra, dosyanın bir üst yazıyla Uyuşmazlık Mahkemesine gönderildiği görülmüştür.

14. Bu haliyle, her ne kadar 2247 sayılı Kanun'da öngörülen yönteme uymamakta ise de, Asliye Hukuk Mahkemesince re'sen yapılan başvurunun 2247 sayılı Kanun'un 19. maddesi kapsamında olduğunun kabulü ile Uyuşmazlık Mahkemesinin önüne gelmiş bulunan görev uyuşmazlığının çözüme kavuşturulması, gerek dava ekonomisine gerekse Uyuşmazlık Mahkemesinin kuruluş amacına uygun olacağından, gõrev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

B. Esasin Incelenmesi 
15. Raportör-Hâkim Taşkın ÇELİK'in davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan, ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇiFTçi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın adli yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
16. Dava, davacı tarafindan, 01/10/2019-31/12/2020 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan 2019/303680 ihale kayıt no'lu "15 Ay Süre ile 5 Bölgede Park, Yeşil Alan, Arazi, Meydan Kavşak, Refüj Peyzajı ve Bakım Hizmetlerinde Kullanılmak Üzere Araç Kiralanması İşi" ihalesine ilişkin kamu ihale sözleşmesi kapsamında 4 no'lu hakedişten ÖTV fiyat farkı kesintisi adı altında 26.775,99-TL kesinti yapılmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle açılmıştır.
17. Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler çerçevesinde, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ile 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun kamu hukukunu ilgilendiren yasalar olması nedeniyle, sözleşme aşamasına kadar yasaya dayanılarak idarece alınan karar ve yapılan işlemlerin iptali istemiyle açılan davaların idari yargı yerinde; sözleşme yapıldıktan sonra sözieşme hükümlerinin uygulanması nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlıkların ise sözleşme ve özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yerinde görülmesi gerekmekte ise de, sözleşme yapıldıktan sonra tesis edilse bile sözleşmenin uygulanmasından kaynaklanmayan, sözleşmeden doğan bir hak veya alacağın takibi niteliğini taşımayan, idarenin kamu 

gücüne dayanarak ve tek yanlı olarak tesis ettiği idari işlemlerin iptali istemiyle açılan veya bu nitelikteki idari işlemler nedeniyle doğan tazminat istemleri nedeniyle açılan davaların da idari yargı yerinde görülüp çözümlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

18. İdari sözleşmeler, idarelerin tek yanli, kamusal yetkiye dayanarak, kamu hizmetinin gereklerinin yerine getirilmesi için kamu yararı amacı ile taraflar arasında akdedilen ve idareye üstün hak ve yetkiler veren, gerektiğinde tek yanlı değişiklik ve fesih yetkisini de idareye tanıyan nitelikte sözleşmelerdir. Kamu idarelerinin özel hukuk alanında akdettikleri sözleşmelerin ise; idari sözleşme niteliği taşımayıp, özel hukuk kurallarına göre düzenlendiği kuşkusuzdur.
19. Dosyanın incelenmesinden; davacı şirket ile davalı Belediye arasında 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'na tabi olmak üzere; 01/10/2019 - 31/12/2020 dönemini kapsayan "15 Ay Süre ile 5 Bölgede Park, Yeşil Alan, Arazi, Meydan,Kavşak, Refüj Peyzaji ve Bakım Hizmetlerinde Kullanılmak Üzere Araç Kiralanması Hizmet İşi"ne ilişkin kamu ihale sözleşmesi imzalandığı; sözleşmenin "Fiyat farkı ödenmesi ve hesaplanması şartları" başlığını taşıyan 14. maddesinde,hangi durumlarda fiyat farkı talebinde bulunulmayacağı, sözleşme kapsamında yapılacak işler için uygulanacak fiyat farkıhesaplamasının yönteminin ne olduğu, sözleşme yapıldıktan sonra fiyat farkına ilişkin esas ve usullerde değişiklik yapılıp yapılmayacağına ilişkin hususlara yer verildiği; sözleşme devam ederken, sözleşme kapsamında 4 no'lu Hakedişten "2019/DK.D-48 sayılı Düzenlevici Kurul Kararına Göre ÖTV Fivat Farkı Kesinti Tutarı (02/01/2020 tarih ve E. 11/81 nolu yazımıza istinaden 2018/136827 IKN ihale ÖTV Fiyat Farkı Kesintisidir.)" açıklamasıyla 26.775,99 TL kesinti yapıldığı;davacı Şirket vekili tarafindan, yukarıda "Olay" kısmında belirtilen gerekçelerle, yapılan 26.775,99 TL idari kesinti kararıın ve işleminin iptali istemiyle dava açıldıği; davacı tarafin bu davada Düzenleyici Kurul Kararının iptali yönünde bir talebinin ise bulunmadığı anlaşılmıştır.

20. Buna göre, İdarelerce mal veya hizmet alımı için ihaleye çıkılması aşamasında ihalenin sonuçlanıp kesinleşmesine kadar geçen süreçte tesis edilen işlemlerin idari nitelikte olduğu kabul edilmekte ve bu aşamada ortaya çıkan anlaşmazlıkların çözümünün idari yargı yerlerine, ihalenin kesinleşmesi ve sözleşmenin akdedilmesinden sonraki aşamada idare ile yüklenici arasındaki sözleşmenin uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların görüm ve çözümünün ise özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yerlerine ait olduğu genel kabulü doğrultusunda; sözleşme imzalandıktan sonra, taraflarca sözleşme hükümlerinin yerine getirilmesi sırasmda Sözleşmenin 14. maddesi hükmü kapsamında fiyat farkıhesaplanmasından, bir başka ifadeyle, sözleşme hükmünün uygulanmasından kaynaklanan uyuşmazlığın adli yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği sonucuna varılmiştır.

21. Yukarıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak; Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yönteme uymayan başvurusunun reddi ile aynı Mahkemece ayrıca verilen 02/03/2021 tarihli ve E.2020/425, K.2021/103 sayılıgörevsizlik kararının kaldırılması gerekmiştir.

V. HKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Davanın çözümünde ADLİ YARGININ GÖREVLİ OLDUĞUNA.
B. Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yönteme uymayan BAŞVURUSUNUN REDDİ ile aynı Mahkemece ayrıca verilen 02/03/2021 tarihli ve E.2020/425, K.202 1/103 sayılı GÖREVSİZLiK KARARININ KALDIRILMASINA,
18/10/2021 tarihinde, OY BÍRLIGI İLE KESİN OLARAK karar verildi.
Başkan Vekili Muammer TOPAL: Üye Aydemir
Üye Şükrü BOZER: Üye Nurdane
Üye Mehmet AKSU: Üye Ahmet

Başkan Vekili Muammer TOPAL: TUNÇ
Üye Şükrü BOZER: TOPUZ
Üye Mehmet AKSU: ARSLAN

Uyuşmazlik Mahkemesi Başkanlığından:
ESAS NO : 202 1/525KARAR NO : 2021/496KARAR TR : 18/10/2021
ÖzET: Davacı adına düzenlendiği belirtilen Doğum Kağıdı'nın hükümsüz kalmasinın tespiti ile bu belgeye dayanarak davacının "anne adının değiştirilmesi"ne ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davanın ADLi YARGI YERİNDE görülmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : Fadime KURUL 
Vekili : Av. Recep Serhat ATAMAN 
Davali : 1-Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü
2-Adana Nüfus Müdürlüğü


I. DAVAKONUSU OLAY 
1. Davacı vekili, dava dışı, Abdullah Yener tarafiından, Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde E.2013/164sayısı ile müvekkilinin de davalı olduğu" nüfus kaydının düzeltilmesi istemli" açılan davada, bilirkişi olarak görevlendirilen il Nüfus ve Vatandaşlık Müdürünün mahkemeye sunduğu raporun sonucunda; ".…Fadime Yener (Kurul)un idarece maddi hata kapsamunda dayanak belgesine istinaden 'Arzu' olan anne ismi 'Fatma' olarak düzeltilmiştir. 2013/164 Esas dosyada dava konusuz kalmıştır." şeklinde ifadeye yer verildiğini; bu bilirkişi raporuna dayanak olarak da müvekkiline ait olduğu iddiasıyla doğum dayanak belgesinin ve sair belgelerin ek tutulduğunu; ancak doğum dayanak belgesinin birçok problem taşıdığını; bu bağlamda, müvekkiline ait olduğu iddia edilen doğum belgesinin, müvekkilinin doğum tarihi ile düzenlenme tarihi bakımından çelişkiler içerdiğini; bu belgenin düzenlenmesine dayanak teşkil ettiği iddia olunan, 2676 Sayılı Kanun'un Türk Mevzuatında yer almadığını; düzenlendiği iddia olunan tarihte yürürlükte bulunan 14/08/1914 tarihli ve 05/05/1972tarihine kadar yürürlükte bulunan Sicilli Nüfus Kanunu'nun ilgili i9. maddesi bakımından doğum dayanak belgesinin kanuna uygun olarak düzenlenmediğini; müvekkilinin annesi olduğu iddia edilen Fatma Yener'e (gerçek ismi Fatma Tacir)ait hiçbir nüfus kaydının bulunmadığını; bu ve benzeri durumlara bakıidığında, bahsi geçen belgenin resmi belge hüviyetini haiz olmaksızın düzenlendiğini ve geçersiz olduğunu; bu doğum belgesinin iptali davası açılmadan önce 10/10/2017 tarihli dilekçe ile Îçişleri Bakanlığı - Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü'ne idari başvuru yapıldığını ancak kendilerine herhangi bir cevap verilmediğini ifade ederek; davalarının kabulüne, idari işlemin iptaline, müvckkiline ait olduğu addolunan doğum kağıdı belgesinin iptaline, Seyhan Kaymakamlığı Nüfus Müdürlüğü'ne müzekkere yazılarak "34-/973vukuat nolu doğum belgesinin" aslının dosyaya celbine karar verilmesi istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır.
II. UYUŞMAZLIĞA İLİŞKİN BAŞVURU SÜRECİ
A. Ídari Yargıda 
2. Ankara 12. Ídare Mahkemesi 29/03/2019 tarihli ve E.2018/24, K.2019/674 sayılı kararı ile, davanın incelenmeksizin reddine karar vermiştir. Kararın ilgili kısmı şöyledir:
"Uyuşmazlıkta, dava konusu doğum kağıdı belgesinin idarenin kamu gücüne dayanarak tek yanlı irade beyanıyla tesis ettiği bir işlem olmadıği, bir başka anlatımla davacı 5 yaşında iken babası tarafından idareye verilen bilgilere istinaden düzenlenen doğum kağıdı belgesinin; tek başına davacının hukuki durumunu değiştirmeyen ancak ve ancak nüfus kayıtlarının düzeltilmesi, değiştirilmesi gibi işlemlere dayanak alındığında davacının hukukunu etkileyen hazırlayıcı bir işlem yani gerekli prosedürün tamamlanması için yapılan ön hazırlık işlemi olduğu, nihai bir işlem olmadığı, hukuk düzeninde bir varlık kazanmadığından doğrudan davacının hukukunu etkilemediği, dolayısıyla idari davaya konu olabilecek kesin ve yürütülebilir bir işlem olmadığı anlaşıldığından, davanın esasının incelenme olanağı bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle; davanın incelenmeksizin reddine…."
3. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge İdare Mahkemesi 9. İdari Dava Dairesinin 18/09/2019 tarihli ve E.2019/855, K.2019/929 sayılı kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiş ve anılan karar kesinleşmiştir.

4. Davacı vekili bu defa; Abdullah Yener tarafindan Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde E. 2013/164 sayılı"nüfus kaydının düzeltilmesi istemli" dava açıldığını, yargılanma sürecinde dosyanın bilirkişiye tevdii edildiğini, bilirkişinin Adana Îi Nüfus ve Vatandaşlık Müdürü olduğunu, müvekkili Fadimé Kurul'un idarece maddi hata kapsamında dayanak belgesine istinaden "Arzu olan anne isminin Fatma " olarak düzeltildiğini, akabinde müvekkili aleyhine mirasçılık belgesinin iptali davası ikame edilerek, müvekkilinin Arzu Yener'in mirasçılığından çıkarılmasının sağlandığını; Adana 2.

Asliye Hukuk Mahkemesinin E. 2016/401 sayısında halen görülmekte olan tapu iptali davasının ikame edildiğini;müvekkilinin miras hakkına iş bu belgeyle başlayan silsilenin devamında müdahale edilmek istendiğini; müvekkili aleyhine tesis edilen doğum belgesinin, mahiyeti itibariyle hukuka uygun olmayan belge niteliğini taşıdığını; müvekkilinin doğumundan itibaren hiç bir işlem yapılmamış olmasının ve ancak 5 yıl gibi uzun bir süre sonra nüfus bilgilerinin Nüfus Müdürlüğü'ne verilerek kaydedilmcsinin hayatın olağan akışana aykırı olduğunu ifade ederek; Nüfus İşleri Umum Müdürlüğünce 13/09/1957 tarihinde düzenlendiği addolunan Doğum Kağıdı Belgesi ile ilişkili olarak; bu belgenin Seyhan Nüfus Müdürlüğü'nden celbine; davalarının kabulüne ve belgenin resmi evrak niteliği taşımadığının tespitine; dava konusu belgenin dayanak gösterilmesi surctiyle islemler tesis edilen, Adana 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin E.2003/1365,K.2003/1370; Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin E.2009/1230, K.2009/1237; Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin E.2013/164, K.2013/183; Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin E. 2016/401 sayılı dosyalarının Mahkemece ayrıntılı olarak incelenmesi amacıyla celbine; Nüfus Müdürlüğünden işbu belgenin aslının, müvekkilinin, annesi Arzu Yener'in, değiştirilen kayıtlar sonucu annesi olarak yazılan Fatma Tacir(belgcde soyadı Ycner olarak yazılmış)'in nüfus kayıtlarının ayrıntılı olarak incelenmesi amacryla celbine karar verilmesi istemiyle adli yargı yerinde dava açmıştır.
B. Adli Yargıda 
5. Ankara Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesi 15/10/2020 tarihli ve E.2016/433, K.2020/246 sayılı kararı ile,uyuşmazlığın idari yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle; davanın, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle usulden reddine karar vermiş; bu karar istinaf yoluna başvurulmaksızın kesinleşmiştir. Kararın ilgili kısımları şöyledir:
"Nüfus İşleri Umum Müdürlüğünce düzenlenen doğum kağıdı belgesinin iptali mahiyetinde resmi evrak niteliği taşımadığının tespiti istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-b maddesinde "Yargı yolunun caiz olması" hususu dava şartları arasında sayılmıştır. Buna göre idari yargının görev alanına giren bir dava, adli yargı yolunda görülemez ve bu hususun yargilamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekmektedir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı" başlıklı2. maddesine göre "İdarî işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırıolduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlâl edilenler tarafindan açılan iptal davaları" idari yargının görev alanı içerisinde düzenlenmiştir.

Uyuşmazlık konusu Nüfus İşleri Umum Müdürlüğünce düzenlenen doğum kağıdı belgesinin idari işlem niteliğinde olup, uyuşmazlığın idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek, 6100 sayılı Kanun'un 114/1-b ve 115/2. maddeleri gereğince davanın usulden reddine karar verilmiştir."
6. Davacı vekili 05/08/2020 ve 29/12/2020 tarihli dilekçeleriyle, oluştuğunu ileri sürdüğü olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyalarının Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesini talep etmiş, bunun üzerine Asliye Hukuk Mahkemesince dava dosyası Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmiştir.

C. Uyuşmazlık Mahkemesinde 
7. Uyuşmazlik Mahkemesi 01/03/2021 tarihli ve E.2021/25, K.2021/38 sayılı kararı ile, Ankara 12.İdare Mahkemesinin kararının, davanın incelenmeksizin reddi gerektiğine ilişkin bulunduğundan ve anılan karar "yargı yolunu değiştiren ve adli yargının görevli olduğu gerekçesiyle verilmiş bir görevsizlik kararı niteliğinde olmadığından", idari ve adli yargı yerleri arasında, 2247 sayılı Kanunun aradığı biçimde görev uyuşmazlığı oluştuğundan söz etmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle; 2247 sayılı Kanun'un 14. maddesinde öngörülen koşulları taşımayan ve davacı vekilince yapılan başvurunun, aynı Kanun'un 27. maddesi uyarınca reddine karar vermiştir.

8. Davacı vekili, idari yargı yerinde açtığı ancak Ankara 11. İdare Mahkemcsinin 29/04/2021 tarihli ve E.2021/750, K.2021/890 sayı ile verdiği "Dava dilekçesinin reddi" kararı üzerine yenilediği dava dilekçesinde; Nüfus İşleri Umum Müdürlüğü'nce 13/09/1957 tarihinde düzenlendiği addolunan "34-1973" vukuat no'lu Doğum Kağıdı'nın Kanunlara uygun olarak oluşturulup oluşturulmadığının; belgede yer alan bilgilerin çelişkiler barındırdığının; belgenin gerçek dışıolması, belgede tahrifatın varlığının incelenmesi ile bu resmi belgenin hükümsüz kalmasına ilişkin tespit ile işbu gerçek dışıresmi belgeye dayanarak Fadime Kurul'un "anne adıın değiştiriłmesi'ne ilişkin idari işlemin iptali istemiyle bir kez daha idari yargı yerinde dava açmıştır.

D. Ídari Yargıda 
9. Ankara 11. İdare Mahkemesi 16/06/2021 tarihli ve E.2021/1122, K.2021/1170 sayılı kararı ile,uyuşmazlığın adlî yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle, davanın görev yönünden reddine karar vermiş ve bu karar kesinleşmiştir.Kararın ilgili kısmı şöyledir:
"5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36'ıncı maddesinin birinci fikrasının (a) bendinde, "Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalari, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafindan yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır." hükmüne yer verilmiştir.


Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun aktarılan hükümlerine göre; nüfus kayıtlarındaki anne adının düzeltilmesi istemiyle açılacak davalarda görevli yargı kolunun adli yargı olduğu açıktır.

Dava dilekçesinin incelenmesinden, davacı tarafindan. Nüfus Îşleri Umum Müdürlüğü'nce 13.09.1957tarihinde düzenlendiği addolunan 34-1973 vukuat doğum kağıdının kanunlara uygun olarak oluşturulup oluşturulmadığının, belgede yer alan bilgilerin çelişkiler barındırdiğının ve gerçek dışı olduğunun, belgede tahrifat varlığının incelenmesi ve bu belgenin hükümsüz kalmasının tespiti ile bu belgeye dayanılarak, davacının anne adının değiştirilmesi işleminin iptaline karar verilmesi istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığıanlaşılmaktadır.

Bu durumda, dava konusu olayda; davacıın annesinin nüfus kayıtlarında hatalı olarak gözüken anne adının değiştirilmesine ilişkin işlem ile ilgili uyuşmazlığın görüm ve çözümü Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36'ncımaddesi uyarinca adli yargının görev alanına girmektedir."
10. Davacı vekili, Ankara Batı 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin E.2016/433, K.2020/246 sayılı kararı ile, Ankara 11. İdare Mahkemesinin E.2021/1122, K.2021/1170 sayılı kararı arasında oluştuğunu ileri sürdüğü olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyalarının Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesini talep etmiş, bunun üzerine Asliye Hukuk Mahkemesince dava dosyaları Mahkememize gönderilmiştir.

III. İLGİLİ HUKUK 
11. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun; "Genel olarak soybağının kurulması" başlıklı 282. maddesi şöyledir:
"Çocuk ile ana arasinda soybağı doğumla kurulur.

Çocuk ile baba arasında soybağı, ana ile evlilik, tanıma veya hâkim hükmüyle kurulur.
Soybağı ayrica evlât edinme yoluyla da kurulur."

12. Aynı Kanun'un "Yetki" başlıklı 283. maddesi şöyledir :
"Soybağına ilişkin davalar taraflardan birinin dava veya doğum sırasındaki yerleşim yeri mahkemesinde açılır."
13. Aynı Kanun'un "Yargılama Usulü" başlıklı 284. maddesi şöyledir:
"Soybağına ilişkin davalarda, aşağıdaki kurallar saklı kalmak kaydıyla Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu uygulanır:
1. Hâkim maddî olguları re'sen araştırır ve kanıtları serbestçe takdir eder.
2. Taraflar ve üçüncü kişiler, soybağının belirlenmesinde zorunlu olan ve sağlıkları yönünden tehlike yaratmayan araştırma ve incelemelere riza göstermekle yükümlüdürler. Davali, hâkimin öngördüğü araştırma ve incelemeye riza göstermezse, håkim, durum ve koşullara göre bundan beklenen sonucu, onun aleyhine doğmuşsayabilir."
14. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun; "Tescil mecburiyeti"başlıklı 11. maddesi şöyledir:
"(1) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan her kişi yurt içinde nüfus müdürlüğüne, yurt dışında dıştemsilciliğe müracaatla kendisini nüfus kütüklerine yazdırmaya ve kimlik kartı almaya mechurdur. Ergin olmayanların nüfus olaylarını yazdırıp kimlik kartlarını almaya veli, vasi veya kayyımlari, bunların bulunmaması halinde, çocukları yanlarında bulunduranlar ile 24/5/1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanununun yetkili kaldığı kuruluş yetkilileri görevlidirler.
(2) Türk vatandaşlığını sonradan kazanmış olanlar da vatandaşlığı kazandıkları tarihten itibaren nüfus kütüğüne geçirilir."
15. Aynı Kanun'un "Tescilde dayanak belgesi zorunluluğu" başlıklı 12. maddesi şöyledir:
"(1) Nüfus kütüklerine düşülen kişisel durumla ilgili her kayıt ve açıklamanın bu Kanuna göre yetkili kılınmış görevlilerce, usûlüne ve örneğine uygun olarak düzenlenmiş belgelere dayandırılması zorunludur.
(2) Nüfus olaylarını tescil eden memurlar tarafindan her işlem sonunda dayanak belgeleri aile kütüklerine işlendikten sonra imzalanır ve bir nüshası arşivlenmek üzere Genel Müdürlüğe gönderilecek olan ilgili özel kütüğe konulur."
16. Aynı Kanun'un "Bildirim yükümlülüğü ve süresi"başlıklı 15. maddesi şöyledir:
"(1) Sağ olarak dünyaya gelen her çocuğun, doğumdan itibaren Türkiye'de otuz gün içinde nüfus müdürlüğüne, yurt dışında ise altmış gün içinde dış temsilciliğe bildirilmesi zorunludur. Doğum bildirimleri,doğumu gerçekleştiren sağlık kuruluşlarına da yapılabilir.

(2) Sağlık kuruluşları ve sağlık kuruluşları dışında sağlık personeli nezaretinde gerçekleşen doğumlar,

ilgili sağlık birimince bulunulan yer nüfus müdürlüğüne beş is günü içinde bildirilir. Bildirimde, doğumun sağlık kurulusunda veya sağlık personeli nezaretinde olduğunu ispatlayan rapor veya resmi belge ve doğum tesci isteğini belirten form dilekçe yer alır.

(3) Sağlik personeli nezaretinde gerçekleşmeyen doğum bildirimi; gebelik sırasında anneyi takip eden tabip ya da sağlik mesleği mensubunca düzenlenecek rapor veya belge ile yapılır.

(4) Sağlık personelinin takibi dışında doğan çocukların doğum bildirimi nüfus müdürlüklerine sözlübeyanla yapılır. Her sözlü beyanda mülki idare amirinin emri ile aile hekimlerince beyanların doğruluğunun araştirilması zorunludur.

(5) Doğum bildirimi; veli, vasi, kayyım, bunların bulunmaması hâlinde çocuğun büyük ana, büyük baba veya ergin kardeşleri ya da çocuğu yanında bulunduranlar tarafindan yapılır. Çocuğa konulan ad, üç adıgeçmemek üzere ve kısaltma yapılmadan yazılır. Doğum ve gebelik raporu ile doğumun bildirilmesi ve doğum tutanağının düzenlenmesine ilişkin usul ve esaslar Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Bakanlıkça belirlenir.
(6) Yurt dişındaki doğum bildirimleri, yabancı makamlardan alınmış resmî belge veya raporun diştemsilciliğe verilmesi ile yapılır. Doğum bildiriminin dış temsilciliğe bizzat yapılamaması hålinde, yabancımakamlardan alınmış resmî belge veya rapor ile çocuğa konulan adın belirtildiği dilekçe, ana ve babanın kimlik bilgilerini gösteren belgelerle birlikte dış temsilciliğe gönderilmesi suretiyle de yapılabilir.
(7) Ölü doğan çocuklar aile kütüğüne yazılmaz. Bir doğumda birden fazla çocuk doğması hâlinde bunlar,doğuş sırasıyla yazılır."
17. Aynı Kanun'un "Kayıt düzeltilmesi" başlıklı 35. maddesi şöyledir:
"(1) Kesinleşmiş mahkeme hükmü olmadıkça nüfus kütüklerinin hiçbir kaydı düzeltilemez ve kayıtların anlamını ve taşıdığı bilgileri değiştirecek şerhler konulamaz. Ancak olayların aile kütüklerine tescili esnasında yapılan maddî hatalar nüfus müdürlüğünce dayanak belgesine uygun olarak düzeltilir.
(2) Aile kütüklerindeki din bilgisine ilişkin talepler, kişinin yazılı beyanına uygun olarak tescil edilir,değiştirilir, boş bırakalır veya silinir."
18. Aynı Kanun'un"Nüfus davaları" başlıklı 36. maddesi şöyledir:
"(1) Mahkeme kararı ile yapılan kayıt düzeltmelerinde aşağıdaki usûllere uyulur:
a) Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalari, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmi dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafindan yerleşim yeri -adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları (.) nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır 

b) (Değişik: 19/10/2017-7039/9 md.) Haklı sebeplerin bulunması hålinde aynı konuya ilişkin düzeltme yapılması hâkimden istenebilir. Ad değişikliği hálinde, nüfus müdürlüğü bu kişinin çocuklarının baba veya ana adına ilişkin kaydi, soyadı değişikliğinde ise eşin ve ergin olmayan çocukların soyadını da düzeltir.
c) Tespit davalari, kaydın iptali veya düzeltilmesi için açılacak davalara karine teşkil eder 
(2) Kişilerin başkasına ait kaydı kullandıklarına ilişkin başvurular Bakanlıkça incelenip sonuçlandırılır."
19. Kanun'un "Tescil görevi ve süre" başlıklı 54. maddesi şöyledir:
"Nüfus olaylarını tescil etmekle görevli memurlar, nüfus müdürlüğünde düzenlenen ve aile kütüklerine tescil edilmesi gereken dayanak belgelerini işlem anında, diğer makamlarca düzenlenen dayanak belgelerini ise nüfus müdürlüğüne intikal ettiği tarihten itibaren yedi gün içinde aile kütüklerine tescil etmekle ve bir örneğini Genel Müdürlüğe göndermekle yükümlüdürler."
IV. İNCELEME VE GEREKÇE 
A. İlk İnceleme 
20. Uyuşmazlık Mahkemesinin Muammer TOPAL'ın başkanlığında, Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU,BiroI SONER, Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılımlarıyla yapılan 18/I0/2021 tarihli toplantısında; 2247 sayılı Kanun'un 27. maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre, Ankara Batı 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin E.2016/433, K.2020/246 sayılı kararı ile, Ankara 11. Îdare Mahkemesinin E.2021/1122, K.2021/1170 sayılt kararı arasında anılan Kanun'un 14. maddesinde öngörülen biçimde oluınsuz görev uyuşmazlığı doğduğu, usule ilişkin işlemlerde herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

B. Esasın İncelenmesi 
21. Raportör-Hâkim Taşkın ÇELiK'in davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan, ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇiFTÇi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada adli yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

22. Dava, davacı adına düzenlendiği belirtilen Doğum Kağıdı'nın çelişkili bilgiler barındırdığı, belgenin gerçek dışı olduğundan bahisle, bu resmi belgenin hükümsüz kalmasının tespiti ile bu belgeye dayanarak davacının "anne adının değiştirilmesi"ne ilişkin işlemin iptali istemiyle açılmiştır.

23. Dava dosyasının incelenmesinden, davacının gerçek annesinin "Arzu" isimli kişi olmasına rağmen, varliğışüpheli "Fatma" isimli kişi olarak değiştirildiği; çelişkili resmi belgeye dayanılarak yapılan bu işlem ile, anne bağıdeğiştirilerek davacının "Arzu"dan doğan tüm miras haklarının çiğnendiği iddialarıyla uyuşmazlığa konu davaların açıldığıanlaşılmaktadır.

24. Yukarıda belirtilen mcvzuat hükümlerinden anlaşılacağı üzere, nüfus kaydına ilişkin bazı işlemler adli, bazıişlemler de idari kararlarla yapılmaktadır. Adli yargının görev alanına giren davaların ise (maddi hata dışındaki) nüfus kayıtlarının düzeltilmesi davaları olduğu açıkça belirlenmiştir. Davacının ileri sürdüğü taleplerine göre; davanın davacının nüfus kayıtlarında düzeltme yapılmasını gerektirdiği, aynı zamanda soybağını ilgilendiren bir nitelik taşıdığıgözetildiğinde; uyuşmazlığın Medeni Kanun ve 5490 sayılı Kanun hükümleri uyarınca adli yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği sonucuna varılmiştir.

25. Yukarıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak; Ankara Batı 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 15/10/2020 tarihli ve E.2016/433, K.2020/246 sayılı görevsizlik kararının kaldırılması gerekmiştir.
V. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Davanın çözümünde ADLf YARGININ görevli olduğuna,
B. Ankara Bati 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 15/10/2020 tarihli ve E.2016/433, K.2020/246 sayılıGÖREVSİZLİK KARARININKALDIRILMASINA 

18/I0/2021 tarihinde, OY BİRLİĞI İLE KESIN OLARAK karar verildi.
Başkan Vekili Üye Üye Üye Muammer ŞükrüMehmet Birol TOPAL BOZER AKSU SONER 
Üye Üye Üye Aydemir Nurdane Ahmet TUNÇTOPUZ ARSLAN 

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
ESAS NO : 2021/406KARAR NO : 2021/510KARAR TR : 18/10/2021
ÖZET: 7223 sayılı Ürün Güvenliği ve Teknik Düzenlemeler Kanunu ile yürürlükten kaldırılan 4703 sayılı Kanun uyarınca verilen idari para cezası ile idari yaptırımların iptali istemiyle açılan davanın, 7223 sayılı Kanun'da yer alan düzenlemeler uyarınca İDARİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : Magnus Sağlık Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti.Vekili : Av. Altan GENÇ
Davali : Türkiye Îlaç ve Tibbi Cihaz Kurumu Vekili : Av. Gözde ÜSTÜNEL KARABACAK 
I. DAVA KONUSU OLAY 
1. Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumunun 20/02/2014 tarihli ve ...-22475522-511.05 sayılıkararı ile, davacı firma tarafindan piyasaya atz edilen ve üretici firmanın bayisi olan Abon Sağlık Malzemeleri Medikal San.Tic. Ltd. Şti. tarafindan satışı yapılan 1090005 ürün referans ve 1/30 lot numaralı Magnus marka, 2'li Valfli Port isimli ürünlerin, Aydın Devlet Hastanesinde kullanımında, serum setine takılınca mayi ve enjektörle ilaç göndermediği ve ürünlerin satışını yapan bayi firmaya şikâyet bildirildiğinde, firmanın söz konusu ürünleri değiştirdiği, ancak yeni ürünlerde de aynı sorunların devam ettiği bildirimi üzerine, İzmir il Sağlık Müdürlüğü tarafından alınan numunelerle ilgili yapılan testlerin inceleme ve analiz raporları sonucunda, numunenin, temizlik, sizdırmazlık (enjeksiyon kismt) ve akış kontrolüyönünden uygun bulunmadığının rapor edildiği, bu bağlamda söz konusu ürünlerin 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun'ave Tıbbi Cihaz Yönetmeliğine açıkça aykırı olduğunun anlaşıldığıbelirtilerek, davacı firmanın 4703 sayılı Kanun'un 12. maddesinin birinci fikrasının (b) bendi uyarınca 15.226 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına,
Ürünlerin ilgili firma tarafından piyasaya arzıın durdurulmasıma,
Piyasaya arz edilmiş olan uygunsuz ürünlerin toplatılarak mümkün ise teknik düzenlemeye uygun hale getirilmesine, bu mümkün değil ise imha edilmesine,
Belirtilen uygunsuzluklarla ilgili hususların masrafları üreticiden karşılanmak üzere, ülke genelinde dağıtımıyapılan iki gazete ile ülke genelinde yayın yapan iki televizyon kanalında ilanı suretiyle, risk altındaki kişilere duyurulmasının sağlanmasına,
Belirtilen uygunsuzluklarla ilgili hususların kurumun internet sayfasında duyurulmasına, alınacak önlemlere ilişkin bilgi ve belgelerin 15 gün içinde Kuruma sunulmasına karar verilmiştir.

2. Davacı vekili, idari para cezası ile idari yaptırım kararlarının iptali istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır.
II. UYUŞMAZLIĞA İLİŞKİN BAŞVURU SÜRECİ
A. İdari Yargıda 
3. Ankara 9. Ídare Mahkemesi 27/03/2015 tarihli ve E.2014/1693, K.2015/510 sayılı kararı ile, davayıesastan inceleyerek davanın reddine karar vermiş, kararın davacı vekili tarafindan temyiz edilmesi üzerine, Danıştay Onuncu Dairesi 13/02/2019 tarihli ve E.2016/11887, K.2019/1252 sayılı kararı ile, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu uyarınca davanın çözümünün adli yargı yerine ait olduğu, Uyuşmazlık Mahkemesinin konu ile ilgili kararlarının da bu yönde olduğunu belirterek, davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi suretiyle verilen kararda hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına, yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir 

4. Ankara 9. Ídare Mahkemesi 26/09/2019 tarihli ve E.2019/1816, K.2019/1886 sayılı kararı ile, davaya konu idari yaptırımların, idari para cezası ve idari tedbirlerden ibaret olduğu, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 16.maddesinde sözü edilen ilgili kanunlarda yer alan tedbirler kapsamında olduğu, 5326 sayılı Kanun'un 16. maddesi ve 27.maddesinin sekizinci fikrası kapsamına giren idari işlemlerden de olmadıği, 4703 sayılı Kanun'da idari para cezasına ve ilgili idari yaptırımlara itiraz konusunda görevli mahkemenin gösterilmediği, bu durumda, Kabahatler Kanunu'nun 3.maddesinde belirtildiği üzere, idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacak olması nedeniyle, dava konusu idari yaptırım kararlarına karşı açılan davanın görüm ve çözümünün adli yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle, davanın görev yönünden reddine karar vermiş, verilen karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.


5. Davacı vekili, bu kez, aynı istemle adli yargı yerine başvuruda bulunmuştur.
B. Adli Yargıda 
6. Ankara 2. Sulh Ceza Hâkimliği 12/04/2021 tarihli ve D.İş No.2020/1444 sayılı kararı ile, 12/03/2021tarihinde yürürlüğe giren 7223 sayılı Ürün Güvenliği ve Teknik Düzenlemeler Kanunu ile 4703 sayılı Kanun'un yürürlükten kaldırıldığı, Kanun'un 22. maddesinde de idari yaptırımlara karşı idari yargı yoluna başvurulacağıın düzenlendiğini belirterek, bu nedenle başvurunun çözümünün idari yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle başvurunun görev yönünden reddine karar vermiş, ayrıca görevli merciin belirtilmesi için dava dosyasının re'sen Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine de karar vermiş, verilen karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.

III. İLGİLİ HUKUK 
7. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 4703 sayılı Kanun'un "Ürünlerin piyasaya arzında üreticilerin ve dağıtıctların yükümlülükleri" başliklı 5. maddesinin üçüncü fikrası şöyledir:
"Üretici, piyasaya sadece güvenli ürünleri arz etmek zorundadır. Teknik düzenlemelere uygun ürünlerin güvenli olduğu kabul edilir. Teknik düzenlemenin bulunmadığı hallerde, ürünün güvenli olup olmadıği; ulusal veya uluslararası standartlara; bunların olmaması halinde ise söz konusu sektördeki iyi uygulama kodu veya bilim ve teknoloji düzeyi veya tüketicinin güvenliğe ilişkin makul beklentisi dikkate alınarak değerlendirilir."
8. 12. maddesinin birinci fikrası (b) bendi şöyledir:
"Bu Kanunun; …. (b) 5 inci maddesinin üçüncü fikrasına aykarı hareket eden üreticiler hakkında on dokuz bin Türk Lirasından iki yüz elli bin Türk Lirasına kadar.………. idari para cezası uygulanır."
9. "Piyasa gözetimi ve denetimi" başlıklı 10. maddesi şöyledir:
"Piyasa gözetimi ve denetimi, ilgili teknik düzenlemelerde ve/veya bu Kanun ve bu Kanunun uygulanmasına ilişkin yönetmeliklerde belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde yapılır. Bunlara ilişkin idarídüzenlemeler yetkili kuruluşlarca hazırlanır.

Yetkili kuruluşlar, piyasa gözetimi ve denetiminde, gerekli gördükleri durumlarda, gözetim ve denetime konu ürüne ilişkin uygunluk değerlendirme işlemlerinde yer almayan test, muayene ve/veya belgelendirme kuruluşlarının imkânlarından yararlanabilirler. Ancak piyasa gözetimi ve denetiminde nihaî karar, yetkili kuruluşlara aittir. Piyasa gözetimi ve denetiminde test, muayene ve/veya belgelendirme kuruluşlarının imkânlarından yararlanılması ve ürünün güvenli olmadığının tespit edilmesi halinde, test ve muayeneye ilişkin giderler üretici tarafindan ödenir 

Piyasa gözetimi ve denetimini gerçekleştirecek yetkili kuruluşların isimleri Müsteşarlık aracılığıyla Komisyona bildirilir."
10. "Ürünün piyasaya arzının yasaklanması, toplatılması ve bertarafi" başlıklı 11. maddesi şöyledir:
"İlgili teknik düzenlemeye uygunluğu belgelenmiş olsa dahi, bir ürünün güvenli olmadığına dair kesin belirtilerin bulunması halinde, bu ürünün piyasaya arzi, kontrol yapılıncaya kadar yetkili kuruluşça geçici olarak durdurulur.

Kontrol sonucunda ürünün güventi olmadiğının tespit edilmesi halinde, masrafları üretici tarafindan karşılanmak üzere, yetkili kuruluş;
a) Ürünün piyasaya arzıın yasaklanmasını,
b) Piyasaya arz edilmiş olan ürünlerin piyasadan toplanmasını,
c) Ürünlerin, güvenli hale getirilmesinin imkânsız olduğu durumlarda, taşıdıkları risklere göre kısmen ya da tamamen bertaraf edilmesini,
d) (Değişik: 18/6/2017-7033/69 md.) (a). (b) ve (c) bentlerinde belirtilen önlemler ve ürünün içerdiği riskler hakkındaki bilgilerin, üretici tarafindan etkili olacak şekilde duyurulmasıni, üretici tarafindan yapılan duyuru veya duyuru şekli uygun bulunmaz veya yetersiz görülürse, ülke genelinde dağıtımı yapılan iki gazete ile ülke genelinde yayın yapan iki televizyon kanalında ilanı suretiyle risk altındaki kişilere duyurulmasını.
Sağlar.
Risk altındaki kişilerin yerel yayın yapan gazete ve televizyon kanalları vasıtasıyla bilgilendirilmesinin mümkün olduğu durumlarda, bu duyuru yerel basın ve yayın organları yoluyla, risk altındaki kişilerin tespit edilebildiği durumlarda ise bu kişilerin doğrudan bilgilendirilmesi yolıyla yapılır.
(Ek fikra: 18/6/2017-7033/69 md.) İkinci fikrada yer alan hükümler, yetkili kuruluş tarafindan 4 üncümaddenin ikinci fikrasında belirtildiği şekilde hazırlanarak yürürlüğe konulan teknik düzenlemede yer alan diğer önlemlerin alınmasını engellemez.

Bu madde kapsamında alınacak önlemler, gerektiğinde Komisyona iletilir."

11. 13. maddesinde, bu idarî para cezalarına karşı, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkcmesine itiraz edilebileceği öngörülmüşken, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 23/01/2008 tarihli ve 5728 sayılıKanun'un 496. maddesi ile 13. madde, "Bu Kanunda yer alan idari para cezalari, yetkili kuruluşlar tarafindan verilir."şeklinde değiştirilmiştir.

12. 4703 sayılı Kanun, 12/03/2020 tarihli ve 31066 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak, yürürlük maddesi uyarınca, 12/03/2021 tarihinde, yayımı tarihinden bir yıl sonra yürürlüğe giren 7223 sayılı Ürün Güvenliği ve Teknik Düzenlemeler Kanunu ile yürürlükten kaldırılmış ve bu Kanun'da yer alan kabahatler 7223 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenmiştir.

13. 7223 sayılı Kanun'un "Amaç"başlığı altında düzenlenen 1. maddesi şöyledir:
" (1) Bu Kanunun amaci, ürünlerin güvenli ve ilgili teknik düzenlemelere uygun olmasını sağlamak; piyasa gözetimi ve denetiminin esasları ile yetkili kuruluşların görevlerini ve iktisadi işletmeciler ile uygunluk değerlendirme kuruluşlarının yükümlülüklerini belirlemektir."
14. "Kapsam" başlıklı 2.maddesi şöyledir:
" (1) Bu Kanun, piyasaya arz edilmesi hedeflenen, arz edilen, piyasada bulundurulan veya hizmete sunulan tüm ürünleri kapsar.

(2) Avrupa Birliği üyesi ülkelere ihraç edilen veya ihraç edilmesi hedeflenen ürünler bu Kanun kapsamında piyasaya arz edilmiş sayılır.

(3) Bir ürüne ilişkin özel bir kanunun bulunması durumunda, bu Kanun hükümleri söz konusu ürüne, özei kanunda hüküm bulunmayan hallerde uygulanır.

(4) Avrupa Birliği üyesi ülkeler dışındaki ülkelere ihraç edilen veya ihraç edilmesi hedeflenen ürünler bu Kanunun kapsamı dışındadır. Ancak bu ürünlerin de güvenli olmasi, tağşişe konu olmaması ve ürüne ilişkin işaretleme, etiketleme ve belgelendirmenin aliciyı yanıltmayacak şekilde yapılması zorunludur."
15. Kanun'un 16. maddesi ve devamında bu Kanun uyarınca verilecek idari yaptirım kararlari, 20. maddesinde de idari para cezaları düzenlenmiş olup, "Masrafların rücu edilmesi ve idari yaptırımlarda yetki ve itiraz" başliıklı 22. maddesi ise şöyledir:
" (1) Bu Kanunda belirlenen idari yaptirımlar yetkili kuruluş tarafindan uygulanır. İdari yaptirimların hangi makam veya kamu görevlilerince uygulanacağı yetkili kuruluş tarafindan çikarilan yönetmelik ile belirlenir. 15 inci maddenin yedinci fikrasi, 16 ncı maddenin dördüncü ve yedinci fikraları ile 17 nci maddenin birinci fikrası uyarınca yapılan masrafların yetkili kuruluş tarafindan karşılanması halinde masraflar, masrafi yapan yetkili kuruluşça ilgili iktisadi işletmeciye genel hükümlere göre rücu edilir.
(2) Bu Kanun hükümlerine göre verilen idari yaptırım kararlarına karşı 6/1/1982 tarihli ve 2577 sayılıIdari Yargılama Usulü Kanunu hükümlerine göre idari yargı yoluna başvurulabilir."
16. "Yürürlükten kaldırılan Kanun" başlıklı 25. maddesi şöyledir:
" (1) 29/6/2001 tarihli ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.

(2) Mevzuatta 4703 sayılı Kanuna yapılan atiflar bu Kanuna yapılmuş kabul edilir."
17. 30/03/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun birinci maddesi şõyledir:
"Bu Kanunda; toplum düzenini, genel ahlâki, genel sağlıği, çevreyi ve ekonomik düzeni korumak amacıyla;a) Kabahatlere ilişkin genel ilkeler,
b) Kabahatler karşılığında uygulanabilecek olan idari yaptırımların türleri ve sonuçları
c) Kabahatler dolayısıyla karar alma süreci,
d) Îdari yaptırıma ilişkin kararlara karşı kanun yolu,
e) Idari yaptırım kararlarının yerine getirilmesine ilişkin esaslar,
Belirlenmiş ve çeşitli kabahatler tanımlanmıştır."
18. Kanun'un ikinci kısmında yer alan 32 ila 43. maddelerinde, Türk Ceza Kanunu kapsamı dışında kalan çeşitli kabahatler sayılarak, bu eylemlere yaptırımlar öngörülmüştür.

19. Aynı Kanun'un 2. maddesinde, kabahat deyiminden, kanunun karşılığında idari yaptırım uygulanmasınıöngördüğü haksızlığın anlaşılacağı; "Kanunilik İlkesi" başlıklı 4. maddcsinin birinci fikrasında; "Hangi fillerin kabahat oluşturduğu, kanunda açıkça tanımlanabileceği gibi; kanunun kapsam ve koşulları bakımından belirlediği çerçeve hükmün içeriği, idarenin genel ve düzenleyici işlemleriyle de doldurulabilir." hükmü, ikinci fikrasında da "Kabahat karşılığı olan yaptırımların türü, süresi ve miktari, ancak kanunla belirlenebilir." hükmü yer almakta, böylece hangi fillerin kabahat oluşturduğunun kanunda açıkça tanımlanabileceği hususunun yanı sıra, idarenin de genel ve düzenleyici işlemleriyle 

tanımlama yapabileceğinin belirtildiği, ayrıca işlenen bir kabahatin karşılığı olan yaptırımın türü, süresi, miktarının ancak kanun ile belirlenebileceğinin de ifade edilmiş olduğu; 16. maddesinde, kabahatler karşılığında uygulanacak olan idari yaptırımların idari para cezası ve idari tedbirlerden ibaret bulunduğu; idari tedbirlerin de mülkiyetin kamuya geçirilmesi ve ilgili kanunlarda yer alan diğer tedbirler olduğu belirtilmiştir.

20. Aynı Kanun'un 3. maddesini değiştiren 06/12/2006 tarihli, 5560 sayılı Kanun'un 31. maddesi şöyledir:
" (1) Bu Kanunun,
a) İdari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde,
b) Diğer genel hükümleri, idari para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün filler hakkında,
uygulanır."
IV. ÎNCELEME VE GEREKÇE 
A. flk Înceleme 
21. Uyuşmazlık Mahkemesinin Muammer TOPAL'ın başkanlığında, Üyeler Şükrü BOZER, Mehmct AKSU,Birol SONER, Aydemir TUNC, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'in katilumlarıyla yapilan 18/10/2021 tarihli toplantısında; 2247 sayıhı Kanun'un 27, maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre, olay kismında belirtildiği üzere taraflari,konusu ve sebebi aynı olan davada; idari yargı yerince adli yargı yerinin görevli olduğu gerekçesiyle verilmiş ve kesinleşmişbir görevsizlik kararı bulunmakta olup, bunun üzerine kendine gelen davayı inceleyen adli yargı yerinin sahip olduğu seçenekler ile verdiği karar bakımından bir değerlendirme yapılması gerekmektedir.

22. 2247 sayılı Kanun'un 14. maddesinde yer alan, "Olumsuz görev uyuşmazlığının bulunduğunun ileri sürülebilmesi için adli ve idari yargı mercilerinin tarafları konusu ve sebebi aynı olan davada kendilerini görevsiz görmeleri ve bu yolda verdikleri kararların kesin veya kesinleşmiş olması gerekir. Bu uyuşmazliğın giderilmesi istemi, ancak davanın taraflarınca ileri sürülebilir. "hükmüne göre, idari yargı yerinin kesinleşmiş görevsizlik kararı üzcrine adliye mahkemesince de görevsizlik kararı verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi halinde, olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuş olacak; hukuk alanında doğmuş bulunan bu uyuşmazlığın giderilmesi istemi ise, ancak davanın taraflarınca ileri sürülebilecektir 
23. 2247 sayılı Kanun'un 19. maddesindeki “Adli ve idari yargı mercilerinden birisinin kesin veya kesinleşmişgörevsizlik kararı üzerine kendine gelen bir davayı incelemeye başlayan veya incelemekte olan bir yargı mercii davada görevsizlik kararı veren merciin görevli olduğu kanısına varirsa, gerekçeli bir karar ile görevli merciin belirtilmesi için Uyuşmazhık Mahkemesine başvurur ve elindeki işin incelenmesini Uyuşmazlık Mahkemesinin karar vermesine değin erteler"hükmüne göre ise, adli yargı yeri, davaya bakma görevinin daha önce görevsizlik kararı veren idari yargı yerine ait olduğunu belirten gerekçeli bir karar ile doğrudan Uyuşmazlık Mahkemesine başvurma olanağına sahiptir. Şu kadar ki, başvuru kararının, görev konusunda Uyuşmazlık Mahkemesince karar verilmesine değin işin incelenmesinin ertelenmesi hususunu da ihtiva etmesi gerekir.

24. Kanun koyucu, 14. maddeye göre hukuk alanında olumsuz görev uyuşmazlığı doğması halinde her iki yargımerciince işten el çekilmiş olduğundan başvurma iradesini davanın taraflarına bırakmış iken, bu yönteme nazaran daha kısa zamanda çözüme ulaşılmasını amaçladığı 19. madde ile, daha önce görevsizlik kararı veren yargı merciinden sonra davayıinceleyen yargı merciine, işten el çekmeden doğrudan Uyuşmazlık Mahkemesine başvurma olanağını tanımıştır.
25. Olayda, adli yargi yerince, görevsizlik kararı verilmekle birlikte, bununla yetinilmemiş ayrıca görevli merciin belirtilmcsi için dava dosyasının re'sen Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine de karar verilmiştir 
26. Bu haliyle, her ne kadar 2247 sayılı Kanun'da öngörülen yönteme uymamakta ise de, davanın taraflarınca başvuruda bulunulmadığı gözetilerek, Sulh Ceza Hakimliğince re'sen yapılan başvurunun 2247 sayılı Kanun'un 19. maddesi kapsamında olduğunun kabulü ile Uyuşmazlık Mahkemesinin önüne gelmiş bulunan görev uyuşmazlığının çözüme kavuşturulmasi, gerek dava ekonomisine gerek Uyuşmazlık Mahkemesinin kuruluş amacına uygun olacağından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

B. Esasın Încelenmesi 
27. Raportör-Hâkim Gülten Fatma BÜYÜKEREN'in, davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan, ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargitay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇiFTÇi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın idari yargıın görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra; gereği görüşülüp düşünüldü:
28. Dava, 4703 sayılı Kanun'un 5. maddesinin ücüncü fikrasına aykırılık nedenivle avnı Kanun'un 11. maddesi ve 12. maddesinin birinci fikrasının (b) bendi uyarınca verilen idari yaptırım ve idari para cezası kararlarının iptali istemiyle açılmıştır.


29. Olayda, davanın, 12/03/2021 tarihinde yürürlüğe giren 7223 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılan 4703sayılı Kanun uyarınca verilen idari yaptırımlara karşı açıldığı, bu Kanun'da yer alan kabahatlerin 7223 sayılı Kanun ile yeniden düzenlendiği ve Kanun'un 22. maddesinde de, bu Kanun hükümlerine göre verilen idari yaptırım kararlarına karşıidari yargı yoluna başvurulabileceğinin düzenlendiği anlaşılmıştır.

30. Yukarıda izah edilen düzenlemelere göre; Kabahatler Kanunu'nun, idarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı; diğer kanunlarda görevli mahkemenin gösterilmesi durumunda ise uygulanmayacağı anlaşılmaktadır.

31. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olduğundan, görev konusunda taraflar için bir müktesep hak doğmayacağı; bu nedenle, yeni bir kanunla kabul edilen görev kurallarımın, geçmişe de etkili olacağı, bilinen bir genel hukuk ilkesidir.

32. Davanın açıldığı andaki kurallara göre görevli olan mahkeme, yeni bir kanun ile görevsiz hale gelmiş ise,(davanın açıldığı anda görevli olan ve fakat yeni kanuna göre görevsiz hale gelen) mahkemenin görevsizlik kararı vermesi gerekeceği; ancak, yeni kanundaki görev kuralının, değişikliğin yürürlüğe girmesinden sonra açılacak davalarda uygulanacağına dair intikal hükümlerinin varlığı halinde, mahkemece görevsizlik kararı verilemeyeceği açıktır.
33. Diğer taraftan, dava görevsiz mahkemede açılmış, bu sırada yapılan bir kanun değişikliği ile görevsiz mahkeme o dava için görevli hale gelmiş ise, mahkemenin davaya bakmaya devam etmesi gerekir.
34. Încelenen uyusmazlıkta, öngörülen idari para cezası ile diğer idari yaptırımların olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 12/03/2021 tarihinde yürürlüğe giren 7223 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılan 4703 sayılı Kanun uyarınca verildiği, 5326 sayılı Kanun'un 16. maddesinde belirtilen idari yaptirım türlerinden biri olduğu, 7223 sayılı Kanun ile yeniden düzenlendiği ve bu Kanun'da idari yaptırım kararlarına karşı itiraz konusunda görevli mahkemenin gösterildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, Kabahatler Kanunu'nun 5560 sayılı Kanun'la değişik 3. maddesinde belirtildiği üzere, idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı belirtildiğinden ve 7223 sayılı Kanun'da da, yürürlüğe girmesinden sonra açılacak davalarda uygulanacağına ilişkin bir düzenleme yer almadığından, davanın görüm ve çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.

35. Yukarıda belirtilen hususlar gõz önünde bulundurularak, Ankara 2. Sulh Ceza Hâkimliğince yapılan basyurunun 2247 sayılı Kanun'un 19. maddesi kapsamında kabulü ile, Ankara 9. Ídare Mahkemesince verilen 26/09/2019tarihli ve E.2019/1816, K.2019/1886 sayılı görevsizlik kararının kaldırılması gerekmiştir.
. ÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Davanın çözümünde İDARİ YARGININ GÖREVLİ OLDUĞUNA,
B. Ankara 2. Sulh Ceza Hâkimliğince yapılan BAŞVURUNUN 2247 sayılı Kanun'un 19. maddesi kapsamında KABULÜ ile, Ankara 9. Ídare Mahkemesince verilen 26/09/2019 tarihli ve E.2019/1816. K.2019/1886 sayılıGÖREVSİZLİK KARARININKALDIRILMASINA,
18/10/2021 tarihinde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.
Başkan Vekili Üye Üye Üye Muammer ŞükrüMehmet Birol TOPAL BOZER AKSU SONER 
Üye Üye Üye Aydemir Nurdane Ahmet TUNÇTOPUZ ARSLAN 

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
ESAS NO : 2021/502KARAR NO : 2021/520KARAR TR : 18/10/2021
ÖZET: 1608 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile 5326 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca verilen idari para cezasına karşıyapılan itirazın, idari para cezasına konu işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak, iş yeri hakkında faaliyetten men kararıda verildiği ve bu kararın idari yargı yerinde dava konusu edildiği anlaşıldığından, 5326 sayılı Kanun'un 3. ve 27/8.maddeleri uyarınca İDARİ YARGI YERİNDE çözümlenmesinin gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : Asena Otomotiv Garaj İșletmeciliği San. Tic. Ltd. Şti.
Vekili : Av. Ezgi PARILDAR BEYAZ 
Davalı: İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı

I. DAVA KONUSU OLAY 
1. İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığıın 18/11/2020 tarihli ve 4864-4939 sayılı Encümen Kararı ile,ruhsatsız olarak kapalı otopark konusunda faaliyet gösterdiğinden bahisle, davacı adına 1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 (1924) Tarih ve 486 Numaralı Kanunun Bazı Maddelerini Muaddil Kanun'un 1. ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca 392 TL idari para cezası verilmiş, ayrıca otopark,giriş ve çıkış kapısı mühürlenmek suretiyle faaliyetten men edilmiştir.

2. Davacı vekili, mühürleme işlemi ile men kararının iptali istemiyle ayrıca idari yargı yerinde dava açıldığını ve davaların derdest olduğunu belirterek, idari para cezasının iptali istemiyle adli yargı yerine başvuruda bulunmuştur.
II. UYUŞMAZLIĞAİLİŞKİN BAŞVURU SÜRECİ
A. Adli Yargida 
3. İstanbul 8. Sulh Ceza Hâkimliği 04/03/2021 tarihli ve D. İs. No. 2020/6041 sayılı kararı ile; 5326 sayılıKanun'un 27/8. maddesi uyarınca, davacı hakkında idari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında mühürleme işlemi yapılarak iş yerinin faaliyetten men edildiği ve bu işlemlerin iptali için idare mahkemesinde dava açıldığının anlaşıldığınıbelirterek, itiraza konu idari para cezasının çözümünün de idari yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle başvurunun görev yönünden reddine karar vermiş, verilen karara yapılan itiraz, İstanbul 9. Sulh Ceza Hakimliğinin 18/03/2021 tarihli ve D.İş.No. 2021/1555 sayıl kararı ile kesin olarak reddedilmiştir.

4. Davacı vekili, bu kez aynı istemle idari yargı yerinde dava açmıştır.
B. İdari Yargıda 
5. İstanbul 7. İdare Mahkemesi 02/06/2021 tarihli ve E.2021/923, K.2021/932 sayılı kararı ile; konu ile ilgili Uyuşmazlık Mahkemesinin emsal bir kararını göstererek, öngörülen idari para cezasının 5326 sayılı Kanun'un 16.maddesinde belirtilen idari yaptırım türlerinden biri olduğu ve dava konusu işlemin dayanağı 1608 sayılı Kanun'da idari para cezasına itiraz konusunda hangi mahkemenin görevli olduğu hususunda herhangi bir hüküm bulunmadığını belirterek, 5326sayılı Kanun'un 3. ve 27. maddeleri uyarınca davanın çözümünün adli yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine kesin olarak karar vermiştir.

III. İLGİLİ HUKUK 
A. Mevzuat 
6. Hangi fil ve eylemlerin kabahat niteliğinde olduğu, idari yaptırım türleri ve bu türler arasında sayılan Idari Para Cezaları ile İdari Tedbirlerin neler olduğu ve bunlara itiraz yolları 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nda düzenlenmiştir.
7. 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 2. maddesi şöyledir:
"Kabahat deyiminden; kanunun, karşılığında idari yaptırım uygulanmasını öngördüğü haksızlık anlaşılır."
8. Kanun'un "Kanunilik İlkesi" başlıklı 4. maddesinin birinci fikrasında; "Hangi fiillerin kabahat oluşturduğu kanunda açıkça tanımlanabileceği gibi; kanunun kapsam ve koşulları bakımından belirlediği çerçeve hükmün içeriği idarenin genel ve düzenleyici işlemleriyle de doldurulabilir." hükmü, ikinci fikrasında da "Kabahat karşılığı olan yaptırımların türü, süresi ve miktarı, ancak kanunla belirlenebilir." hükmü yer almakta, böylece hangi fillerin kabahat oluşturduğunun kanunda açıkça tanımlanabileceği hususunun yanı sıra, idarenin de somut olayda olduğu gibi genel ve düzenleyici işlemleriyle tanımlama yapabileceği belirtilmiş, ayrıca işlenen bir kabahatin karşılığı olan yaptırımın türü,süresi, miktarının ancak kanun ile belirlenebileceği de ifade edilmiş olmaktadır.


9. Belediye encümenlerinin Kabahatler Kanunu hükümlerine göre idari para cezası ve idari tedbir kararlar verebileceğine dair hüküm 1608 sayılı Kanun'un 1. maddesinde belirtilmiştir. Kanun'un 1. maddesi şöyledir 
"Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salaħiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32 nci maddesi hükmüne göre idari para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir. Bu kararda ilgili kişiye bir süre de verilebilir."
10. 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Çeşitli Kabahatler" üst başlığı altında düzenlenen "Emre aykırıdavranış " başlıklı 32. maddesi şöyledir:
"(1) Yetkili makamlar tarafindan adli işlemler nedeniyle ya da kamu güvenliği, kamu düzeni veya genel sağlığın korunması amacıyla, hukuka uygun olarak verilen emre aykırı hareket eden kişiye yüz Türk Lirası idari para cezası verilir. Bu cezaya emri veren makam tarafindan karar verilir.

(2) Bu madde, ancak ilgili kanunda açıkça hüküm bulunan hallerde uygulanabilir 
(3) 1.3.1926 tarihli ve 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 526ncı maddesine diğer kanunlarda yapılan yollamalar, bu maddeye yapılmış sayıhır."
11. Aynı Kanun'un 3. maddesini değiştiren 06/12/2006 tarihli, 5560 sayılı Kanun'un 31. maddesi şöyledir:
" (1) Bu Kanunun;
a) Îdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde,
b) Diğer genel hükümleri, idari para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında,
uygulanır."
12. Kanun'un 16. maddesinde, kabahatler karşılığında uygulanacak olan idari yaptırımların idari para cezası ve idari tedbirlerden ibaret olduğu, idari tedbirlerin ise, mülkiyetin kamuya geçirilmesi ve ilgili kanunlarda yer alan diğer tedbirler olduğu hükme bağlanmıştır.

13. Kanun'un "Başvuru yolu" başhıklı 27. maddesinin birinci fikrasında, "Idari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşi, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren engeç on beş gün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari yaptırım kararıkesinleşir" hükmü yer almakta olup, idari para cezasına karşı hangi yargı organına müracaat edileceği kanun tarafından gösterilmiş bulunmaktadır.

B. Yargı Kararları
14. 1608 sayılı Kanun'un mülga 5.maddesinde; "Ceza kararlarına tebliği tarihinden itibaren beş gün içinde mahsus hakimlere ve bulunmayan yerlerde sulh hakimliğine müracaatla şifahi veya yazılı itiraz olunabilir. İtiraz şifahi ise bir zabit tutularak muterize imza ettirilir. İtirazda sebep gösterilmesi şarttır. Sebep gösterilmeyen itirazlar yapılmamışsayılır. Ticaret ve sanattan men kararıyla para cezasını vermediğinden dolayı hapse değiştirme hükmünün infazı itirazın neticesine karar geri bırakalır." hükmü yer almakta iken, maddenin birinci fikrasının Anayasaya aykırılığı iddiasıyla Anayasa Mahkemesine itiraz yoluna başvurulmuş olup, Anayasa Mahkemesi 22/12/2006 tarihli, E.2001/26, K.2006/1 19sayılı karar ile, ".…. haklı nedenlerin ve kamu yararının bulunması halinde idari işlemlere yönelik itirazları inceleme görevi yasa koyucu tarafından adli yargıya bırakılabilir. Bu çerçevede, belediyelerce uygulanan kimi idari yaptırımlara karşı,belediye teşkilatının yaygınlığına paralel bir idari yargı teşkilatlanmasının söz konusu olmaması nedeniyle sulh ceza mahkemelerine başvuru olanağı tanımasının hak arama özgürlüğünü kolaylaştırıcı nitelikte olduğu, bu suretle kısa sürede sonuç alınmasını olanakhı kıldığı ve sayılan hususların sözü edilen itirazları inceleme görevinin adli yargıya bırakılmasının haklı nedenini oluşturduğu sonucuna varılmıştır..…." demek suretiyle kanun kuralının Anayasa'ya aykırı olmadığından bahisle iptal isteminin reddine karar vermiştir.

IV. İNCELEME VE GEREKÇE 
A. ilk İnceleme 
15. Uyuşmazlık Mahkemesinin Muammer TOPAL'ın başkanlığında, Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU,Birol SONER, Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılımlarıyla yapılan 18/10/2021 tarihli toplantısında; 2247 sayılı Kanun'un 27. maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre, idari ve adli yargıyerleri arasında anılan Kanun'un 14. maddesinde öngörülen biçimde olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğu, idari ve adli yargı dosyalarının 15.maddede belirtilen yönteme uygun olarak davacıın istemi üzerine son görevsizlik kararını veren mahkemece Uyuşmazlık Mahkemesine gönderildiği ve usule ilişkin işlemlerde herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.


B. Esasın İncelenmesi 
16. Raportör-Hâkim Gülten Fatma BÜYÜKEREN'in, davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan, ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra; gereği görüşülüp düşünüldü:
17. Dava, 1608 sayılı Kanun'un 1. ve 5326 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca verilen idari para cezasının kaldırılması istemiyle açılmiştır.

18. Kabahatler Kanunu'nun 27. maddesine, 5560 sayılı Kanun ile eklenen sekizinci fikrasında; idari yaptırım kararımın verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olmasıhalinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddialarının, bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görüleceği kurala bağlanmış, bu maddenin gerekçesinde de bu hükümle, Kabahatler Kanunu'ndaki düzenlemelerin ortaya çıkardığı bağlantı sorununa çözüm getirilmesinin amaçlandığı ifade edilmiştir.

19. 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren bu düzenlemeye göre, Kabahatler Kanunu'nun; idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı;diğer kanunlarda görevli mahkemenin gösterilmesi durumunda ise uygulanımayacağı ancak; idari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde;idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddialarının, bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görüleceği anlaşılmaktadır.

20. Uyuşmazlık Mahkemesince de, idari para cezası yönünden oluşan olumsuz görev uyuşmazlıklarının çözümünde, idari para cezasına konu işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararın da verilmiş olması ve dosya içeriğinden bu kararın idari yargı yerinde dava konusu edildiğinin anlaşılması halinde; idari para cezasına ilişkin kararın hukuka aykırılığı iddiasının da, idari yargı yerinde görüleceği sonucuna varılarak, idari yargı yerince verilen görevsizlik kararlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

21. Dosyanın incelenmesinden, dosya içinde bulunan bilgi ve belgelerden, iş yerinin mühürlenmesine ilişkin tutanak ile faaliyetten men edilmesine ilişkin kararın iptali istemiyle idari yargı yerinde dava açıldığı ve davaların halen derdest oldukları anlaşılmıştır.

22. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olduğundan, görev konusunda taraflar için bir müktesep hak doğmayacağı; bu nedenle, yeni bir kanunla kabul edilen görev kurallarının, geçmişe de etkili olacaği, bilinen bir genel hukuk ilkesidir.

23. Davanın açıldığı andaki kurallara göre görevli olan mahkeme, yeni bir kanun ile görevsiz hale gelmiş ise,(davanın açıldığı anda görevli olan ve fakat yeni kanuna göre görevsiz hale gelen) mahkemenin görevsizlik kararı vermesi gerekeceği; ancak, yeni kanundaki görev kuralının, değişikliğin yürürlüğe girmesinden sonra açılacak davalarda uygulanacağına dair intikal hükümlerinin varlığı halinde, mahkemece görevsizlik kararı verilemeyeceği açıktır.
24. Diğer taraftan, dava görevsiz mahkemede açılmış, bu sırada yapılan bir kanun değişikliği ile görevsiz mahkeme o dava için görevli hale gelmiş ise, mahkemenin davaya bakmaya devam etmesi gerekir.
25. İncelenen uyuşmazlıkta, 1608 sayılı Kanun'un 1. maddesi uyarınca verilen idari para cezasının 5326 sayılıKanun'un 16. maddesinde belirtilen idari yaptırım türlcrinden biri olduğu, 1608 sayılı Kanun'da da idaripara cezasına itiraz konusunda görevli mahkemenin gösterilmediği, ancak; idari para cezasına konu işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren mühürleme ile faaliyetten men kararının da verildiği ve idari yargı yerinde dava konusu edildiği anlaşıldığından; idari para cezasına ilişkin kararın hukuka aykırılığı iddiasının da, idari yargı yerinde görüleceği kuşkusuzdur.

26. Bu durumda, Kabahatler Kanunu'nun 5560 sayılı Kanun'la değişik 3. maddesi ve aynı Kanun'un 27.maddesine 5560 sayılı Kanun'la eklenen sekizinci fikra hükmü bir arada değerlendirildiğinde, 1608 sayılı Kanun'un 1.maddesi uyarınca verilen idari para cezasının iptali istemiyle açılan davanın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmiştır.

27. Yukarıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak, İstanbul 7. İdare Mahkemesinin 02/06/2021 tarihli ve E.2021/923, K.2021/932 sayılı görevsizlik kararının kaldırılması gerekmiştir.

V. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Davanın çözümünde fDARI YARGININ GÖREVLİ OLDUĞUNA,

B. İstanbul7. Idare Mahkemesince verilen 02/06/2021 tarihli ve E.2021/923, K.2021/932 sayılıi GÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA,
18/10/2021 tarihinde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.
Başkan Vekili Üye Üye Üye Muammer ŞükrüMehmet Birol TOPAL BOZER AKSU SONER 
Üye Üye Üye Aydemir Nurdane Ahmet TUNÇTOPUZ ARSLAN 

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
ESAS NO : 2021/348KARAR NO : 2021/537KARAR TR : 18/10/2021
ÖzET: İdari para cezasının tahsili maksatlı düzenlenen ödeme emrinin, tahsil işleminin hukuka aykırılığından bahisle iptali istemiyle açılan davanın fDARf YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : Adem GÜREL Vekili : Av. Doğan ATAY Davahlar : 1- Karayolları Genel Müdürlüğü
2- Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı
I. DAVA KONUSU OLAY 
1.Davacı, 2014 yılına ilişkin olarak kesilen karayolları gcçiş ücrcti ile idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin, tahsil işlemine konu kamu borcunun ödendiğinden bahisle iptali istemiylc idari yargı yerinde dava açmıştır.

II. UYUŞMAZLIĞAİLİŞKİN BAŞVURU SÜRECİ
A. Ídari Yargıda 
2. Ankara 2. Vergi Mahkemesinin 21/07/2016 tarihli ve E.2016/1348, K.2016/1340 sayılı kararı ile, "dava konusu ödeme emri içeriği geçiş ücreti ve idari para cezasının 2576 sayılı Kanun'un 6.maddesinde sayılan 'vergi, resim,harç ve benzeri yükümlülük ile bunların zam ve cezaları' kapsamında bulunmadığından, uyuşmazlığın idare mahkemesince çözümlenmesi gerektiğinden" bahisle davanın görev yönünden reddi ile dosyanın görevli ve yetkili Ankara İdare Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

3. Ankara 15. İdare Mahkemesinin 13/10/2016 tarihli ve E.2016/3388, K.2016/2788 sayıl kararı ile, "6001sayılı Kanun'un 30.maddesine istinaden verilen idari para cezasına karşı, 5326 sayılı Kanun'un 3/(1)-a maddesi uyarınca aynı Kanun'un 27/(1) maddesinde öngörülen başvuru yolunun geçerli olduğu ve davanın çözümünde sulh ceza mahkemesinin görevli bulunduğu" gerekçesiyle davanın 2577 sayılı Kanun'un 15/1-a maddesi uyarınca görev yönünden reddine karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge İdare Mahkemesi 9. Ídari Dava Dairesinin 11/01/2017 tarihli ve E.2016/271, K.2017/9sayılı kararı ile, "2577 sayılı Kanun'un 45/1.maddesi gereği beş bin Türk Lirasını geçmeyen (toplam 330,00-TL)uyuşmazlıkla ilgili verilen kararın kesin olduğu" gerekçesiyle istinaf başvurusunun incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
5. Davacı, bu kez aynı istemle adli yargı yerinde dava açmıştır.
B. Adli Yargıda 
6. Kahramankazan Sulh Ceza Hakimliğinin 29/03/2017 tarihli ve D.İş: 2017/474 sayılı kesin kararı ile, "5326sayılı Kabahatler Kanunu'nun 27/1 ve 28/1-b maddeleri uyarınca yasal süreden sonra yapılan başvurunun reddine" karar verilmiştir.

7. Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 15/04/2019 tarihli ve E.2018/678, K.2019/7169 sayılı kararı ile, "vergi dairesince düzenlenen ödeme emrinin iptaline ilişkin davaya bakmakla görevli yargı yerinin idari yargı olduğu ve görev uyuşmazlığının halli için 2247 sayılı Kanun gereğince karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle, Sulh Ceza Mahkemesinin yukarıda anılan kararının 5271 sayılı Kanun'un 309/4-a maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.
8. Kahramankazan Sulh Ceza Hakimliğinin 22/08/2019 tarihli ve D.İş: 2019/1121 sayıl kararı ile, kanunu yararına bozma doğrultusunda, "oluşan görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine" karar verilmiştir.


III. İLGİLİ HUKUK 
9. 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Hizmetleri Hakkında Kanun'un "Geçiş ücretini ödememe ve güvenliğin ihlali" başlıklı 30. maddesinin 1. fıkrasında, "Genel Müdürlük işletimindeki otoyollar ile erişme kontrolünün uygulandığı karayolları için belirlenen geçiş ücretlerini ödemeden geçiş yaptığı tespit edilen araç sahiplerine Genel Müdürlük tarafindan, geçiş ücreti ödemeden giriş çıkış yaptiığı mesafeye ait geçiş ücretinin dört katı tutarında idarî para cezası verilir." düzenlemesi getirilmiştir.

10. Aynı maddenin 3. fikrası şöyledir:
"Bu maddenin birinci fikrasında belirtilen idari para cezaları ile geçiş ücretleri ve ikinci fikrasında yer alan idarî para cezaları tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde ödenir. Bu sürede ödenmeyen geçiş ücretleri ve idarî para cezaları 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre ilgili vergi dairesi tarafindan takip ve tahsil edilir. Vergi daireleri tarafindan tahsil edilen geçiş ücretleri, tahsilâtın yapıldığı ayı takip eden ayın sonuna kadar Genel Müdürlük hesaplarına aktarılır."
11. 30/03/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 06/12/2006 tarihli ve 5560 sayılı Kanun'un 31.maddesiyle değiştirilen 3. maddesi şöyledir;
" (1) Bu Kanunun;
a) Idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde,
b) Diğer genel hükümleri, idari para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında uygulanır."
12. Aynı Kanun'un "Başvuru yolu" başlıklı 27. inaddesinin 1. fikrası şöyledir:
"İdari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç on beş gün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idariyaptırım kararı kesinleşir." liğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde ödenmeyen idari para cezalari, 89 uncu madde hükmü gereğince hesaplanacak gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte tahsil edilir.(….)"
13. 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Yaptırım türleri" başlıkhı 16.maddesi şöyledir:
"Kabahatler karşılığında uygulanacak olan idari yaptırımlar, idarî para cezası ve idarî tedbirlerden ibarettir.

Îdarî tedbirler, mülkiyetin kamuya geçirilmesi ve ilgili kanunlarda yer alan diğer tedbirlerdir."14. Aynı Kanun'un "Idarî para cezası" başlıklı 17.maddesinin 4. fikrası şöyledir:
"Genel Bütçeye gelir kaydedilmesi gereken idarî para cezalarına ilişkin kesinleşen kararlar, 21/7/1953tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil edilmek üzere Maliye Bakanliğınca belirlenecek tahsil dairelerine gönderilir. Sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idareler tarafindan verilen idarí para cezalari, ilgili kanunlarında aksine hüküm bulunmadıği takdirde, Amme Alacaklarının Taħsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre kendileri tarafindan tahsil olunur. Diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafindan verilen ve Genel Bütçeye gelir kaydedilmesi gerekmeyen idari para cezalari,ilgili kanunlarında özel hüküm bulunmadığı takdirde genel hükümlere göre tahsil olunur.'
15. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun'un 55.maddesinin 1. fikrasında, amme alacağıni vadesinde õdemiyenlere, 15 gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları lüzumu bir "ödeme emri" ile tebliğ olunacağı düzenlemesi getirilmiştir.

16. Aynı Kanun'un "Ödeme emrine itiraz" başlıklı 58.maddesinin 1. fikrası ise şöyledir:
"Kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahıs, böyle bir borcu olmadığı veya kasmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı ħakkında tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde alacaklı taħhsil dairesine ait itiraz işlerine bakan vergi itiraz komisyonu nezdinde itirazda bulunabilir. Itirazin şekli, incelenmesi ve itiraz incelemelerinin iadesi hususlarında Vergi Usul Kanunu hükümleri tatbik olunur."
17. 2576 sayılı Bölge Idare Mahkemeleri, Idare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkinda Kanun'un 5. ve 6. maddeleri şöyledir:
İdare mahkemeleri, vergi mahkemelerinin görevine giren davalarla ilk derecede Danıştayda çözümlenecek olanlar dışındaki: a) Iptal davalarıni, b) Tam yargı davalarıni, c) Tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklardan hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan idarísözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davaları, d) Diğer kanunlarla verilen işleri çözümler.


Özel Kanunlarda Danıstavın görevli olduğu belirtilen ve İdari Yargılama Usulü Kanunu ile idare mahkemelerinin görevli kılınmış bulunduğu davaları çözümler.

Vergi mahkemeleri: a) Genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezalari ile tarifelere ilişkin davalari, b) (a) bendindeki konularda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasına ilişkin davalari, c) Diğer kanunlarla verilen işleri çözümler.

IV. ÍNCELEME VE GEREKÇE 
A. ilk İnceleme 
18. Uyuşmazlık Mahkemesinin Muammer TOPAL'ın başkanlığında, Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU,Birol SONER, Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'in katilımlarıyla yapilan 18/10/2021 tarihli toplantisında; 2247 sayılı Kanun'un 27. maddesi uyarınca yapilan incelemeye göre, Idare Mahkemesince, anilan Kanun'un 19. maddesine göre başvuruda bulunulmuş olduğu, Mahkemece idari yargı dosyasının ekinde adli yargı dosyası ile birlikte Uyuşmazlık Mahkemesine gönderildiği ve usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından görev uyuşmazlığının esasınun incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

B. Esasın Încelenmesi 
19. Raportör-Hâkim Murat UÇUR'un, davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan, ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın ise idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
20. Dava, 6001 sayılı Kanun uyarınca karayolları geçiş ücreti ile idari para cezası alacağının tahsili amacıyla davaci adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılmiştır.

21. Olayda, tahsil işlemine konu õdeme emri içeriğindeki geçiş ücreti ve idari para cezasının davacı tarafindan ödendiği iddiasıyla iptalinin istenildiği, bahsi geçen kamu alacağının esasına yönelik bir itirazın bulunmadığı ve görevli mahkemece, salt tahsil işleminin 6183 sayılı Kanun'daki usule uygun olup olmadığının incelenmesi gerektiği, dolayısıyla geçiş ücreti ve idari para cezasından ibaret kamu alacağının esasına yönelik bir inceleme yapılmayacağı değerlendirilmiştir.
22. Budurumda, söz konusu tahsil işlemine karşı açılan davada, 2576 sayılı Kanun'un yukarıda anılan hükümleri uyarınca idari yargının görevli olduğu kuşkusuzdur.

23.Yukarıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak; Kahramankazan Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/08/2019 tarihli ve D.İş: 2019/1121 sayılı başvurusunun kabulü ile, Ankara 15. Îdare Mahkemesinin 13/10/2016 tarihli ve E.2016/3388, K.2016/2788 sayılı görevsizlik kararının kaldırılması gcrekmiştir.

V. HM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Davanın çözümünde İDARİ YARGI YERİNİN GÖREVLİOLDUĞUNA,
B. Kahramankazan Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/08/2019 tarihli ve D.İş: 2019/1121 sayıl: BA$VURUSUNUN KABULÜ ile, Ankara 15. İdare Mahkemesinin 13/10/2016 tarihli ve E.2016/3388, K.2016/2788 sayılı GÖREVSiZLiK KARARININ KALDIRILMASINA,
18/10/2021 tarihinde, OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.
Başkan Vekili Üye Üye Üye Muammer ŞükrüMehmet Birol TOPAL BOZER AKSU SONER 
Üye Üye Üye Aydemir Nurdane Ahmet TUNÇTOPUZ ARSLAN 

Uyuşmazlik Mahkemesi Başkanlığından:
ESAS NO : 2021/387KARAR NO : 2021/538KARAR TR : 18/10/2021
ÖZET: 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi statüsüne geçiş aşamasında meslek kodunun hatalı işlenildiğinden bahisle değiştirilmesi istemiyle yapmış olduğu başvurunun reddine ilişkin idari işlemin iptali istemiyle açılan davanın İDARi YARGI yerinde görülmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : Ferit AKiN 
Vekili : Av. Kadir ATICI 
Davali : Dicle Üniversitesi Rektörlüğü
Vekili : Av. Bckir BULUŞ

I. DAVA KONUSU OLAY 
1. Davacı, Dicle Üniversitesi Rektörlüğünde hizmet ihalesi yüklenicisi taşeron şirket bünyesinde hastane bilgi yönetim sisteminde bilgi işlem ve destek elemanı olarak çalışmakta iken, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçiş aşamasında meslek kodunun hatalı olarak "veri giriş personeli" olarak işlenildiğinden bahisle, meslek kodunun "bilgisayar ağ, veri tabanı elemanı" olarak değiştirilmesi istemiyle yapmış olduğu başvurunun reddine ilişkin idari işlemin iptali ve meslek kodunun anılan şekilde tespiti istemiyle adli yargı yerinde dava açmıştır.
II. UYUŞMAZLIĞAİLİŞKİN BAŞVURU SÜRECİ
A. Adli Yargıda 
2. Diyarbakır 3. İş Mahkemesinin 13/01/2021 tarihli ve E.2020/577, K.2021/41 sayılı kararı ile, sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi ve meslek kodunun tespitine ilişkin işlemin idari nitelikte olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevli olmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Bu karar, istinaf edilmeksizin 02/03/2021 tarihinde kesinleşmiştir.

B. Ídari Yargıda 
3. Diyarbakır 2. İdare Mahkemesinin 28/04/2021 tarihli ve E.2021/705 sayıhı ara kararı ile, sürekli işçi kadrosuna geçtikten sonraki meslek kodunun değiştirilmesi istemli başvurunun reddine dair uyuşmazliğın 4857 sayılı İs Kanunu kapsamında işçi-işveren arasındaki uyuşmazlık olduğu ve iş mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle, 2247sayılı Kanun'un 19.maddesi gereğince görevli yargı yerinin belirlenmesi için dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir 

III. İLGİLİ HUKUK 
A. Mevzuat 
4. 7079 sayılı Kanun ile Kanunlaşan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 127. maddesi ile eklenen 375sayılı KHK'nın geçici 23. Maddesi şöyledir:
"5018 sayılı Kanuna ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerdeyer alan kamu idareleri (MİT Müsteşarlığıhariç) ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, bu Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (I) sayılı listede yer alan idarelerin merkez ve taşra teşkilatlarında; ödemeleri merkezi yönetim, sosyal güvenlik kurumu, fon, kefalet sandıği, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, gençlik hizmetleri ve spor il müdürlüğü bütçelerinden veya döner sermaye bütçelerinden, anılan liste kapsamındaki diğer idareler için ise kendi bütçelerinden karşılanan 4734 sayılı Kanun ve diğer mevzuattaki hükümler uyarınca personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında yükleniciler tarafindan 4/12/2017 tarihi itibarıyla çalıştırılmakta olanlar;
a) 657 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin (A) bendinin (1), (4), (5), (6), (7) ve (8) numaralı alt bentlerinde belirtilen şartları taşımak,
b) Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik, yaşlılık veya malullük aylığı almaya hak kazanmamış olmak,
c) Bu kapsamda çalıştırılmalarına ilişkin olarak açtıkları davalardan ve/veya icra takiplerinden feragat edeceğine dair yazılı beyanda bulunmak 


ç) En son çalıştığı idare ile daha önce kamu kurum ve kuruluşlarında alt işveren işçisi olarak çalıştığı işsözleşmelerinden dolayı bu madde ile tanınan haklar karşılığında herhangi bir hak ve alacak talebinde bulunmayacağını ve bu haklarından feragat ettiğine dair yazılı bir sulh sözleşmesi yapmayı kabul ettiğini yazılıolarak beyan etmek,kaydıyla, bu fikranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren on gün içinde idaresinin hizmet alım sözleşmesinin yapıldığı birimine, sürekli işçi kadrolarında istihdam edilmek üzere yazılı olarak başvurabilirler.Başvuranların şartları taşıyıp taşımadiklarının tespiti, bu tespite itirazların karara bağlanması, şartlarıtaşıyanların idarelerince belirlenen usul ve esaslara göre yapılacak yazılı ve/veya sözlü ya da uygulamalı sınava alınmasi, sınav sonuçlarına itirazların karara bağlanması ve sinavda başarılı olanlarin kadroya geçirilmesine ilişkin süreç bu fikrann yürürlüğe girdiği tarihten itibaren doksan gün içinde idarelerince sonuçlandırılır.Sınavlarda başarılı olanlar, varsa bu fikranın (c) bendinde öngörülen davalardan feragat ettiklerini tevsik eden belgeyi ve/veya icra takibine konu alacaktan feragat ettiğine dair icra müdürlüğünden alınacak belgeyi ibraz etmek, bu fikranın (c) bendinde öngörülen sulh sözleşmesini ibraz etmek ve öngörülen şartları taşımaya devam etmek kaydıyla, sınav sonuçlarının kesinleşmesini müteakip, her bir sözleşme itibarıyla, yüklenicinin hakedişlerinin õdendiği bütçe, teşkilat ve birim/yerleşim yeri adına vize edilmiş sayılan sürekli işçi kadrolarına idarelerince topluca geçirilir. Bu fikra kapsamında feragat edilen davalara veya takiplere ilişkin yargılama ve takip giderleri davacı veya takip eden üzerinde bırakılır ve taraflar lehine vekalet ücretine hükmolunmaz,hükmedilenler tahsil edilmez ve bu fikranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar tahsil edilenler ise iade edilmez. Bu fikra kapsamında yapılacak sulh sözleşmelerinden damga vergisi alınmaz.

Birinci fikrada yer alan 4/12/2017 tarihi itibarıyla çalışiyor olmak şartının tespitinde, Sosyal Güvenlik Kurumuna verilmiş olan sigortalı işe giriş bildirgeleri, işten ayrılış bildirgesi ve aylık prim ve hizmet belgeleri esas alınır. Ancak söz konusu tarihe ilişkin olarak anılan Kuruma yasal süresi dışında verilen belgelere dayanılarak bu madde hükmünden yararlanılamaz. 4/12/2017 tarihi itibarıyla çalıştırılmakta olduğu idarelerince tespit edilenlerden, hakkında bu tarihten sonra işten ayrilış bildirgesi verilenler bu madde hükümlerinden yararlanabilir 

Sürekli işçi kadrolarına geçirileceklerin kadroları, başka bir işleme gerek kalmaksızın geçiş işleminin yapıldığı tarih itibariyla sürekli işçi unvanı ile ihdas edilmiş sayılır. Ihdas edilen kadrolar ilgili idarelerce adedi,bütçe ve teşkilatı ile birimi/yerleşim yeri belirtilmek suretiyle geçiş işlemlerinin yapıldığı tarihten itibaren iki ay içinde Devlet Personel Başkanlığı ve Maliye Bakanlığına bildirilir. Sözleşmeleri askıya alınanlar ile askerde bulunanların kadroları hariç olmak üzere bu şekilde ihdas edilen sürekli işçi kadrolari, herhangi bir sebeple boşalması halinde hiçbir işleme gerek kalmaksızın iptal edilmiş sayılır.

Sürekli isçi kadrolarına geçirilenler, birinci fikrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilir. Bunların istihdam süreleri hiçbir şekilde sosyal güvenlik kurumlarından emeklilik, yaşlılık veya malullük aylığı almaya hak kazandıkları tarihi geçemez. Özel güvenlik görevlilerinden bu madde kapsamında geçiş işlemleriyapılanlar, 5188 sayılı Kanun hükümlerine de tabi olmaya devam eder.
Sürekli işçi kadrolarına geçirilenlerden, geçiş işlemi yapılırken mevcut işyerinin girdiği işkolunda kurulu işyerinden bildirilenlerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklari, bu madde kapsamındaki idarelerde geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafiından karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesinin bitimine kadar bu toplu iş sözleşmesinin uygulanması suretiyle oluşan ücret ile diğer mali ve sosyal haklardan fazla olamaz. Sürekli işçi kadrolarına geçirilenlerden; geçişten önce toplu işsözleşmesi bulunmadığından kadroya geçirildiği tarihte yürürlükte olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerinin geçerli olduğu işçiler ile geçiş işleminden önce yapılan ve geçişten sonra yararlanmaya devam ettiği toplu is sözleşmesi bulunmakla birlikte bu madde kapsamındaki idarelerde alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafindan karara bağlanan ve süresi enson sona erecek toplu iş sözleşmesinin bitiminden önce toplu işsözleşmesi sona eren işçilerin ücreti ile diğer mali ve sosyal haklari, bu madde kapsamındaki idarelerde geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafindan karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesine göre belirlenir. Bu madde kapsamındaki idarelerde; 6356 sayılı Kanunun geçici 7nci maddesinde belirtilen mevcut işyerleri bakımından anılan Kanuna uygun olarak yetki başvurusunda bulunulabilir, ancak geçişi yapılan işçiler içinyeni tescil edilen işyerlerinde, geçişten önce alt işveren işçilerini kapsayan, Yüksek Hakem Kurulu tarafindan karara bağlanan ve süresi en son sona erecek toplu iş sözleşmesinin sona erme tarihinden sonra yetki başvurusunda bulunulabilir."
5. Aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 113. maddesi ile eklenen 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İşSözleşmesi Kanunu'nun geçici 7. Maddesi şöyledir:
"(1) 5018 sayılı Kanuna ekli (1), (II). (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (1) sayılı listede yer alan idareler ile birlikte veya ayrı ayrı sermayesinin yarısından fazlası il özel idareleri, belediyeler ve bağlıkuruluşlarına ait şirketler, anılan Kanun Hükmünde Kararnamenin geçici 23 üncü ve geçici 24 üncü maddeleri uyarınca sürekli işçi kadrolarına, geçici işçi pozisyonlarına veya işçi statüsüne geçirilen işçilerinden; geçişten önce işçinin çalıştığı alt işveren işyerinin girdiği işkolu mevcut işyerinin girdiği işkolu ile aynı olanları o işkolundaki mevcut işyerinden, farkı olanları ise geçişten önce işçinin çalıştığı alt işveren işyerinin girdiği işkolunda yeni tescil edilecek işyerlerinden Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirir. (2) Birinci fikra kapsamındaki işyerlerinin her biri bu Kanunun uygulanması bakımından bağımsız bir işyeri sayılır. (3) Birinci fikra kapsamında yeni tescil edilen işyerlerinden bildirilen işçiler, bu madde kapsamındaki idarelerde geçiş

işleminden önce alt işveren işçileri için Yüksek Hakem Kurulu tarafindan karara bağlanan ve enson sona erecek olan toplu iş sözleşmesinin sona ermesiyle birlikte 4 üncü maddeye uygun şekilde Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilir. (4) Bu maddenin uygulanmasında bu Kanunun bu maddeye aykırı diğer hükümleri uygulanmaz."
6. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2, maddesi şöyledir:
"1. Idari dava türleri şunlardir:
a) İdari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırıolduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlâl edilenler tarafindan açılan iptal davalari,
b) İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafindan açılan tam yargıdavalari,
c) Tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar 

2. İdari yargı yetkisi, idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır. İdari mahkemeler; yerindelik denetimi yapamazlar, yürütme görevinin kanunlarda ve Cumhurbaşkanlıği kararnamelerinde gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayacak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya idarenin takdir yetkisini kaldıracak biçimde yargı kararı veremezler."
B. Yargı Kararları
7. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 01/07/2021 tarihli ve E.2021/6767, K.2021/11375 sayılı bozma kararında,özetle; sürekli işçi kadrosuna geçirilmesinin bir idari işlem olup davacı idareden kadroya geçiş sırasında hatalı kabul edilen meslek kodunun değiştirilmesi istemine ilişkin uyuşmazlığın kadroya geçiş sırasında yapılan idari işleme yönelik olup sürekli işçi statüsüne geçiş yapıldıktan sonra işveren ile işçi arasında çıkan uyuşmazlık niteliğinde olmadığı gibi, alt işveren işçisi olarak çalıştığı kadro öncesi döneme ilişkin muvazaa iddiasına dayalı alacak davası mahiyetinde de olmadığı ve uyuşmazlığın çözümünde idari yargının görevli olduğu ifade edilmiştir.

IV. İNCELEME VE GEREKÇE 
A. ilk inceleme 
8. Uyuşmazlık Mahkemesinin Muammer TOPAL'ın başkanlığında, ÜyelerŞükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılımlarıyla yapılan 18/10/2021 tarihli toplantısında;2247 sayılı Kanun'un 27. maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre, Idare Mahkemesince, anilan Kanun'un 19. maddesine göre başvuruda bulunulmuş olduğu, Mahkemece idari yargı dosyasının ekinde adli yargı dosyası ile birlikte Uyuşmazlık Mahkemesine gönderildiği ve usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından görev uyuşmazlığının esasmın incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

B. Esasın İncelenmesi 
9. Raportör-Hakim Murat UÇUR'un davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan, ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇiFTçi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sõzlü açıklamaları da dinlendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
10. Dava, Dicle Üniversitesi Rektörlüğünde hizmet ihalesi yüklenicisi taşeron şirket bünyesinde hastane bilgi yönetim sisteminde bilgi işlem ve destek elemanı olarakçalışmakta iken, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçiş aşamasında meslek kodunun hatalı olarak "veri giriş personeli" olarak işlenildiğinden bahisle, meslek kodunun "bilgisayar ağ, veri tabanı elemanı" olarak değiştirilmesi istemiyle yapmış olduğu başvurunun reddine ilişkin idari işlemin iptali istemiyle açılmıştır.

11. Uyuşmazlık konusu olayda, 696 sayılı KHK kapsamında davalı idare bünyesine sürekli işçi kadrosuna geçişsürecinde meslek kodunun hatalı giritdiğinden bahisle bunun düzeltilmesine ilişkin uyuşmazlığın kadro geçişi sonrasıyaşanılan bir çekişme olmadığı, dolayısıyla işçi haklarından kaynaklı olmayıp 4857 sayılı İş Kanunu'na tabi bulunmadığı,sürekli işçi kadrosuna geçiş işlemlerinin bir bütün halinde idari nitelikte olduğu uyuşmazlığın görüm ve çözümü yönünden idari yargının görevli olduğu anlaşılmakla, Diyarbakır 2. İdare Mahkemesinin 28/04/2021 tarihli ve E.2021/705 sayılıbaşvurusunun reddi gerekmiştir.

V. HÜKM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Davanın çözümünde İDARİ YARGININ GÖREVLİ OLDUĞUNA,

B. Diyarbakır 2. İdare Mahkemesinin 28/04/2021 tarihli ve E.2021/705 sayılı BAŞVURUSUNUN REDDİNE.18/10/2021 tarihinde, OY BİRLİĞI İLE KESİN OLARAK karar verildi.

Başkan Vekili Üye Üye Üye Muammer ŞükrüMehmet Birol TOPAL BOZER AKSU SONER 
Üye Üye Üye Aydemir Nurdane Ahmet TUNÇTOPUZ ARSLAN 

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
ESAS NO : 2021/550KARAR NO : 2021/539KARAR TR : 18/10/2021
ÖzET: Milli Eğitim Bakanlığı bünyesinde sürekli işçi statüsünde çalışan davacının bu kadroya geçiş sürecine ilişkin idari yargı kararının doğru uygulanmamasından kaynaklı uyuşmazlığın çözümü istemiyle yapmış olduğu başvurunun reddine ilişkin davalı idare işleminin iptali istemiyle açılan davanın İDARİ YARGI YERİNDE görülmesi gerektiği hk.
KARAR 
Davacı : Burak ERSEN 
Vekili : Av. Emrah YURCi 
Davalı : Milli Eğitim Bakanlığı

Vekili : Av. Gizem FIRINCI ÇAĞLAYAN 

I. DAVA KONUSU OLAY 
1. Davacı vekili, 696 sayılı KHK hükūmleri kapsamında Milli Eğitim Bakanlığı bünyesinde sürekli işçi kadrosuna atanma istemine ilişkin başvurusunun reddine dair idari işleminin idari yargı kararı ile iptali ve atamasının gerçeklcşmesi sonrasında kararın doğru uygulanmaması nedeniyle geçici isçi kadrolarının yılda 10 ay vize edildiğinden bahisle sözleşmesinin 2 ay sūreyle askıya alınınasına ilişkin idare işleminin iptali istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır.
II. UYUŞMAZLIĞAİLİŞKİN BAŞVURU SÜRECİ
A. Ídari Yargıda 
2. Van 3. Ídare Mahkemesinin 28/02/2019 tarihli ve E.2018/1598, K.2019/341 sayılı kararı ile, Bitlis İl Milli Eğitim Müdürlüğünün ihale yüklenicisi taşeron şirket bünyesinde makine mühendisi olarak çalışan davacının 696 sayıl KHK hükümleri uyarınca sürekli işçi kadrosunda istihdam edilmek üzere yaptığı başvurunun reddine dair idari işlemin iptaline karar verilmiş ve bu karar, 12/12/2019 tarihinde istinaf incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.
3. Bu karar üzerine sürekli işçi kadrosuna atanması gereken davacının, 696 sayılı KHK uyarınca geçici işçi kadrolarının yılda 10 ay vize edildiğinden bahisle sözleşmesinin 2 ay askıya alınması nedeniyle davacı tarafındanbu kez bu işlemin iptali istemiyle idari yargı yerinde dava açılmıştır.

4. Van 4. Ídare Mahkemesinin 06/02/2020 tarihli ve E.2019/601, K.2020/149 sayılı kararı ile, sürekli işçi kadrosuna geçiş sonrası uyuşmazlıkların iş hukuku kapsamında kaldığı ve 5521 sayılı Kanun uyarınca iş mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

5. Erzurum Bölge İdare Mahkemesi 1. İdari Dava Dairesinin 09/09/2020 tarihli ve E.2020/1324, K.2020/406sayılı kararı ile istinaf başvurusunun reddine karar verilerek anılan karar kesinleşmiştir.

6. Davacı vekili, bu kez aynı istemle adli yargı yerinde dava açmıştır.
B. Adli Yargida 
7. Bitlis Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 27/04/2021 tarihli ve E.2020/379, K.2021/210 sayıh kararı ile,uyuşmazlığın özünün idari yargı kararının doğru şekilde yerine getirilip getirilmediğinden kaynaklandığı ve çözümün idari yargı yerinin görevinde olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-b maddesine göre dava şartı olan yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş, bu karar istinaf edilmeksizin 16/07/2021 tarihinde kesinleşmiştir.

8. Mahkemece, gerekçeli kararında da belirtildiği şekilde, kararın kesinleştikten sonra olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

III. İLGİLİ HUKUK 
9. 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
Kamu hizmetleri; memurlar, sözleşmeli personel, geçici personel ve işçiler eliyle gördürülür.A) Memur:
B) Sözleşmeli personel 
D) İşçiler:
(A), (B) ve (mülga) (C) fikralarında belirtilenler dişında kalan ve ilgili mevzuatı gereğince tahsis edilen sürekli işçi kadrolarında belirsiz süreli iş sözleşmeleriyle çalıştırılan sürekli işçiler ile mevsimlik veya kampanya işlerinde ya da orman yangınıyla mücadele hizmetlerinde ilgili mevzuatına göre geçici iş pozisyonlarında altıaydan az olmak üzere belirli süreli iş sözleşmeleriyle çalıştırılan geçici işçilerdir.Bunlar hakkında bu Kanun hükümleri uygulanmaz.

10. 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen geçici 23.maddesi şöyledir:
"5018 sayılı Kanuna ekli (I), (II), (III) ve (IV)sayılı cetvellerde yeralan kamu idareleri (MiT Müsteşarlığıhariç) ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, bu Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (1) sayılı listede yer alan idarelerin merkez ve taşra teşkilatlarında; ödemeleri merkezi yönetim, sosyal güvenlik kurumu, fon, kefalet sandığı, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, gençlik hizmetleri ve spor il müdürlüğü bütçelerinden veya döner sermaye bütçelerinden, anılan liste kapsamındaki diğer idareler için ise kendi bütçelerinden karşılanan 4734 sayılı Kanun ve diğer mevzuattaki hükümler uyarınca personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamındayükleniciler tarafindan 4/12/2017 tarihi itibarıyla çalıştırılmakta olanlar; a) 657 sayılıKanunun 48 incimaddesinin (A) bendinin (1). (4), (5). (6). (7) ve (8) numarali alt bentlerinde belirtilen şartlari taşımak, b) Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik, yaşlılık veya malullük aylığı almaya hak kazanmamış olmak, c) Bu kapsamda çalıştırılmalarına ilişkin olarak açtıkları davalardan ve/veya icra takiplerinden feragat edeceğine dair yazılı beyanda bulunmak, ç) En son çalıştiğı idare ile daha önce kamu kurum ve kuruluşlarında alt işveren işçisi olarakçalıştığı iş sözleşmelerinden dolayı bu madde ile tanınan haklar karşılığında herhangi bir hak ve alacak talebinde bulunmayacağını ve bu haklarından feragat ettiğine dair yazılıbir sulh sözleşmesi yapmayı kabul ettiğini yazılı olarak beyan etmek, kaydıyla, bu fikranın yürürlüğe girdiği tarihten itibarenon gün içinde idaresinin hizmet alım sözleşmesinin yapıldığı birimine, sürekli işçi kadrolarında istihdam edilmek üzere yazılı olarak başvurabilirler... Sürekli isçi kadrolarına geçirilenler, birinci fikrada öngörülen şartları taşıdıkları sürece ve çalıştırıldıkları teşkilat ve birimde geçiş işlemi yapılmadan önceki ihale sözleşmesi kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere istihdam edilebilir. Şartları taşımadığı halde bu madde hükümlerinden yararlandırıldıkları tespit edilenlerin herhangi bir tazminat ödenmeksizin istihdamına son verilir.Yanıltıcı bilgi ve belge sunmak suretiyle bu madde hükümlerinden yararlandığı tespit edilenlere istihdam süresince yapılan ödemeler genel hükümlere göre tahsil edilir. Şartları taşımayanlari, bu madde hükümlerinden yararlandıranların sorumlulukları saklıdır..Birinci fikra kapsamındaki idarelerin aynı fikrada belirtilen bütçelerinden karşılanan ve onuncu fikra hükümleri uyarınca personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımının yıl boyunca devam etme şartı hariç diğer tüm şartlarını taşıyan hizmet alımlarından; sözleşmeleri 4/12/2017 tarihi itibarıyla devam edenlerde bu tarih itibarıyla çalışanlar, sözleşmeleri bu tarih itibarıyla devam etmeyip 2017yılında sona erenlerde ise sözleşme süresinin sona erdiği tarihte çalışmış olanlar, birinci fikrada öngörülen şartları taşımaları ve en son hizmet alım sözleşmelerinde öngörülen dönem ve çalışma süreleriyle sınırlı olmak kaydıyla, birinci fikra hükümleri çerçevesinde geçici işçipozisyonlarında istihdam edilmek üzere başvurabilirler.Bu maddenin diğer hükümleri bu fikra kapsamındakiler için kiyasen uygulanır.…."
11. 2577 sayılı Idari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi şöyledir:
"1. Idari dava türleri şunlardir:
a) (Îptal: Anayasa Mahkemesinin 21/9/1995 tarihli ve E:1995/27, K:1995/47 sayılı kararı ile; Yeniden Düzenleme: 8/6/2000-4577/5 md.) Îdari işlemler hakkında yetki, $ekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlâl edilenler tarafindan açılan iptal davalari,
b) İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafindan açılan tam yargıdavalari,
c) (Değişik: 18/12/1999-4492/6 md.) Tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu ħizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayıtaraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar.

2. İdari yargı yetkisi, idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır. Idari mahkemeler; yerindelik denetimi yapamazlar, yürütme görevinin kanunlarda ve Cumhurbaşkanlığıkararnamelerinde gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kasıtlayacak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya idarenin takdir yetkisini kaldıracak biçimde yargı kararı veremezler."

IV. İNCELEME VE GEREKÇE 
A. flk Înceleme 
12. Uyuşmazlık Mahkemesinin Muammer TOPAL'ın başkanlığında, Uyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU,Birol SONER, Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılımlarıyla yapılan 18/10/2021 tarihli toplantısında; 2247 sayılı Kanun'un 27. maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre, olay kısmında belirtildiği üzere,tarafları, konusu ve sebebi aynı olan davada; idare mahkemesince adli yargı yerinin görevli olduğu gerekçesiyle verilmiş ve kesinleşmiş bir görevsizlik kararı bulunmakta olup, bunun üzerine kendine gelen davayı inceleyen adli yargı ycrinin sahip olduğu seçenekler ile verdiği karar bakımından bir değerlendirme yapılması gcrekmektedir.
13. 2247 sayılı Kanun'un 14. maddesinde yer alan, "Olumsuz görev uyuşmazlığının bulunduğunun iler sürülebilmesi için adli ve idari yargı mercilerinin taraflari, konusu ve sebebi ayni olan davada kendilerini görevsiz görmeleri ve bu yolda verdikleri kararların kesin veya kesinleşmiş olması gerekir.

Bu uyuşmazlığın giderilmesi istemi, ancak davanın taraflarınca (…) ileri sürülebilir." hükmüne göre, idare mahkemesinin kesinleşmiş görevsizlik kararı üzerine adli yargı yerince de görevsizlik kararı verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi halinde, olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuş olacak; hukuk alanında doğmuş bulunan bu uyuşmazlığın giderilmesi istemi ise, ancak davanın taraflarınca ileri sürülebilecektir.

14. 2247 sayılı Kanun'un 19. maddesindeki "Adli ve idari yargı mercilerinden birisinin kesin veya kesinleşmişgörevsizlik kararı üzerine kendisine gelen bir davayı incelemeye başlayan veya incelemekte olan bir yargı mercii davada görevsizlik kararı veren merciin görevli olduğu kanısına varırsa, gerekçeli bir karar ile görevli merciin belirtilmesi için Uyuşmazlık Mahkemesine başvurur ve elindeki işin incelenmesini Uyuşmazlık Mahkemesinin karar vermesine değin erteler.
(Değişik ikinci fikra: 23/7/2008  5791/9 md.) Yargı merciince, önceki görevsizlik kararına ilişkin dava dosyasıda temin edilerek, gerekçeli başvuru kararı ile birlikte dava dosyaları Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilir..." hükmüne göre ise, adli yargı yeri, davaya bakma görevinin daha önce görcvsizlik kararı veren idari yargı yerine ait olduğunu belirten gerekçeli bir karar ile doğrudan Uyuşmazlık Mahkemesine başvurma olanağına sahiptir. Şu kadar ki, başvuru kararının,görev konusunda Uyuşmazlık Mahkemesince karar verilmesine değin işin incelenmesinin ertelenmesi hususunu da içermesi gerekir.

15. Kanunkoyucu, 14. maddeye göre olumsuz görev uyuşmazlığı doğması durumunda her iki yargı merciince işten el çekilmiş olduğundan başvurma istencini davanın taraflarına bırakmış iken, bu yönteme oranla daha kısa zamanda çözüme ulaşılmasını amaçladığı 19. madde ile, daha önce görevsizlik kararı veren yargı merciinden sonra davayı inceleyen yargı merciine, işten el çekmeden doğrudan Uyuşmazlık Mahkemesine başvurma olanağını tanımıştır.
16. Olayda, adli yargı yerince, 2247 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca, Ídare Mahkemesinin görevsizlik kararı ile Mahkemeleri dosyası arasında olumsuz görev uyuşmazlığı çıktığından dolayı, görevsizlik kararı yanında, görevli yargı yerinin belirlenmesi amacıyla dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine de karar verildiği; ancak bunun ara kararı ile değil, dosyanın kapatılıp karar numarası alınmak surctiyle yapıldığı ve kararın kesinleşmesinden sonra, dosyanın bir üst yazıyla Uyuşmazlık Mahkemesine gönderildiği görülmüştür.

17. Bu haliyle, Asliye Mahkemesince re'sen yapılan başvuru, 2247 sayılı Kanun'da öngörülen yönteme uymamaktadır.

I8. Ancak, idari ve adli yargı yerleri arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğu, Asliye Hukuk Mahkemesincc, 2247 sayıl: Kanun'un 14. ve 19. maddelerinde öngörülen durumun aksine, önceki görevsizlik kararına ilişkin dava dosyası temin edilmeden Uyuşmazlık Mahkemesine başvurulduğu görülmekte ise de; konuya ilişkin bilgi ve belgelerin adli yargı dosyasında bulunduğu gözetilerek, idari yargı kararının kesinleşme durumunu gösteren onaylı bir örneğinin Mahkemesinden istenilmesiyle yetinildiği ve sonuçta usule ilişkin başka bir noksanlık da bulunmadığıanlaşıldığından, idari ve adli yargı yerleri arasında doğan görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

B. Esasin Încelenmesi 
19. Raportör-Hakim Murat UçUR'un davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan, ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇiFTçf ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
20. Dava, davacının 696 sayılı KHK hükümleri kapsamında idare bünyesinde sürekli işçi kadrosuna atanma istemine ilişkin başvurusunun reddine dair idari işleminin idari yargı kararı ile iptali ve atanmasının ardından, kararın doğru uygulanmaması nedeniyle geçici işçi kadrolarının yılda 10 ay vize edildiğinden bahisle sözleşmcsinin 2 ay süreyle askıya alınmasına ilişkin idare işleminin iptali istemiyle açılmıştır.


21. Yukarıda anılan mevzuat hükümleri gereğince, memur ve sözleşmeli personel dışında kalan ve ilgili mevzuatı gereğince tahsis edilen sürekli işçi kadrolarında belirsiz süreli iş sözleşmeleriyle çalıştırılan sürckli işçiler ile mevsimlik veya kampanya işlerinde ya da orman yangınıyla mücadele hizmetlerinde ilgili mevzuatına göre geçici işpozisyonlarında altı aydan az olmak üzere belirli süreli iş sözleşmeleriyle çalıştırılan geçici işçiler hakkında iş akdinden veya 4857 sayılı Îş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözümünün adli yargımerciinde olduğu kabul edilmekle birlikte, bu şekilde çalışan geçici ve sürekli işçilerin sözleşme önccsine ait idari düzenlemelerin uygulanışı yahut yorumlanışındaki bir çekişme nedeniyle sözleşme ilişkisinin bozulmasına dair uyuşmazlıkların görüm ve çözüm yerinin idari yargı olduğu kuşkusuzdur.

22. Olayda, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen geçici 23. maddesinin 16. fikrası uyarınca, yani sözleşme õncesine ait idari bir düzenleme nedeniyle davacının sözleşmesinin askıya alınmış olduğu anlaşılmıştır. Öte yandan, uyuşmazlığın Van 3. İdare Mahkemesi'nin 2&/02/2019 taribli ve E.2018/1598, K.2019/341 sayılı kararı üzerine davacının sürekli işçi pozisyonuna atanmaması nedeniyle "yargı kararıgereklerinin yerine getirilmediği" noktasında toplandığı, bu haliyle de İdare Mahkemesince verilen kararın icaplarına göre işlem tesis edilip edilmediği hususunda çıkan uyuşmazlığın görüm ve çözümünün idari yargı olduğu sonucuna varılmıştır.
23. Yukarıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak, Bitlis Asliye Hukuk (İs) Mahkemesinin yönteme uymayan başvurusunun kabulü ile Van 4. İdare Mahkemesince verilen 06/02/2020 tarihli ve E.2019/601, K.2020/149 sayılıgörevsizlik kararının kaldırılması gerekmiştir 

V. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Davanın çõzümünde İDARİ YARGININ GÖREVLİ OLDUĞUNA,
B. Bitlis Asliye Hukuk (İs) Mahkemesinin yönteme uymayan BAŞVURUSUNUN KABULÜ ile Van 4. İdare Mahkemesinin 06/02/2020 tarihli ve E.2019/601, K.2020/149 sayılı GÖREVSİZLIK KARARININ KALDIRILMASINA,
18/10/2021 tarihinde OY BİRLİĞI İLE KESİN OLARAK karar verildi.
Başkan Vekili Üye Üye Üye Muammer ŞükrüMehmet Birol TOPAL BOZER AKSU SONER 
Üye Üye Üye Aydemir Nurdane Ahmet TUNÇTOPUZ ARSLAN 

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
ESAS NO : 2021/532KARAR NO : 2021/543KARAR TR : 18/10/2021
ÖZET: Uyuşmazlık Mahkemesince daha önce "adli yargı yerinin görevli olduğu" yönünde karara bağlanan konuyla ilgili olarak yapılan mükerrer başvuruda BAŞVURUNUN REDDİ hk.

KARAR 
Davaci : AXA Sigorta A.Ş.
Vekili : Av. Nurtaç ÖZCAN Daval : Karayolları Genel MüdürlüğüVekili : Av. Gökhan DAYI 
I. DAVA KONUSU OLAY 
1.Davacı vekili, sigortalı motorlu taşit aracının 03/11/2013 tarihinde trafikte seyir halindeyken mıcır parçalarının etkisiyle devrildiğinden bahisle meydana gelen maddi hasarlı trafik kazasında, yolun bakım ve onarımından sorumlu olan davalı idarenin kusurlu olduğunu ileri sürerek maddi zararın rücuan tazmin edilmesi istemiyle adli yargı yerinde dava açmıştır.

II. UYUŞMAZLIĞAİLİŞKİN BAŞVURU SÜRECİ
A. Adli Yargıda 
2. Malatya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24/02/2015 tarihli ve E.2014/56, K.2015/244 sayılı kararı ile,davanın hizmet kusuru nedeniyle açıldığı ve idare mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiş. Bu karar, temyiz edilmeksizin 08/09/2015 tarihinde kesinleşmiştir.
3. Davacı vekili, bu kez aynı istcmle idari yargı yerinde tam yargı davası açmıştır.
B. İdari Yargıda 
4. Malatya Ídare Mahkemesinin 06/10/2015 tarihli ve E.2015/1354, K.2015/1134 sayılı kararı ile, 2918sayılı Kanun'un 110.maddesi gereğince adli yargı görevli olduğundan davanın görev yönünden reddine karar verilmiş. Bu karar, itiraz edilmeksizin 09/1 1/2015 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Davacının adli ve idari yargı yerlerince verilmis görevsizlik kararları nedeniyle oluşan görev uyuşmazlığının giderilmesi ve dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesi istemiyle başvurusu üzerine dosya Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmiştir.

C. Uyuşmazlık Mahkemesinde 
6. UYUSMAZLIK MAHKEMESİNİN 28/12/2015 tarihli ve E.2015/838, K.2015/874 sayılı kararı ile, 2918sayılı Kanun'un 110.maddesi uyarınca davanın adli yargı yerinde çözümlenmesi gercktiği gerekçesiyle adli yargı yerinin görevsizlik kararının kaldırılmasına KESİN OLARAK karar verilmiştir.

D. Adli Yargıda 
7. Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 31/05/2018 tarihli ve E.2016/1481, K.2018/405 sayılı kararı ile,davanın esastan kismen kabulüne karar verilmiştir.

8. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi, yukarıda anılan Uyuşmazhk Mahkemesince görevli yargı yerinin belirlendiği ve kesin olarak verilmiş kararı göz ardı ederek, 30/04/2019 tarihli ve E.2019/938, K.2019/932sayılı kararı ile idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin kararını kaldırarak dosyanın iadesine kesin olarak karar verilmiştir.

9. Malatva 3. Aslive Hukuk Mahkemesinin 11/07/2019 tarihli ve E.2019/139, K.2019/366 sayıl kararı ile,istinaf merciinin açıkça hatalı kararı doğrultusunda, idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle (mükerrer) görevsizlik kararıverilmiştir. Bu karar, istinaf edilmeksizin kesinleşmiştir.


10. Davacı vekili, yine idari yargı yerinde aynı istemle tam yargı davası açmak durumunda bırakılmıştır.
E. Ídari Yargıda 
11. Malatya 1. Îdare Mahkemesinin 26/05/2021 tarihli ve E.2021/377 sayılı ara kararı ile, davanın adli yargıyerinin görev alanı girdiğinden bahisie görevli yargı yerinin belirlenmesi için dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

III. İLGİLİ HUKUK 
12. 2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyisi Hakkında Kanun'un "Yargı merciince yapılacak işlemler" başlıklı 12. maddesi şöyledir:
"Görev itirazında bulunan kişi veya makam, itirazın reddine ilişkin kararın verildiği tarihten, şayet bu kararın tebliği gerekiyorsa tebliğtarihinden, itiraz yolu açık bulunan ceza davalarında ise ret kararının kesinleştiği tarihten başlayarak onbeş gün içinde, uyuşmazlık çıkarılmasını istemeye yetkili makama sunulmak üzere iki nüsha dilekçeyi itirazı reddeden yargı merciine verir.

Bu yargı mercii, dilekçenin bir nüshasınu ve varsa eklerini yedi gün içinde cevabını bildirmesi için diğer tarafa tebliğ eder. Tebligat yapilan taraf, süresi içinde bu yargi merciine cevabını bildirmezse, cevap vermekten vazgeçmiş sayılır.

(Değişik üçüncü fikra: 23/7/2008  5791/4 md.) Yargı mercii, itiraz dilekçesi üzerine verdiği itirazıret kararını kaldırarak görevsizlik kararı vermediği takdirde; yetkili makama sunulmak üzere kendisine verilen dilekçeyi, alınan cevabı ve görevsizlik itirazının reddine ilişkin kararıni, dava dosyası muhtevasının onaylıörnekleriyle birlikte uyuşmazlık çıkarma isteminde bulunmaya yetkili makama gönderir 
Bir davada uyuşmazlık çıkarılması için yalnız bir kez başvurulabilir."
13."Yargı merciilerinin uyuşmazlık mahkemesine başvurmalariı" başlıklı 19. maddesi şõyledir 
"Adli ve idari yargı mercilerinden birisinin kesin veya kesinleşmiş görevsizlik kararı üzerine kendisine gelen bir davayı incelemeye başlayan veya incelemekte olan bir yargı mercii davada görevsizlik kararıveren merciin görevli olduğu kanısına varırsa, gerekçeli bir karar ile görevli merciin belirtilmesi için Uyuşmazlık Mahkemesine başvurur ve elindeki işin incelenmesini Uyuşmazlık Mahkemesinin karar vermesine değin erteler.

Yargı merciince, önceki görevsizlik kararına ilişkin dava dosyası da temin edilerek, gerekçeli başvuru kararı ile birlikte dava dosyaları Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilir."
14."Kararların bildirilmesi" başlıklı 28. maddesi şöyledir:
"Uyuşmazlık Mahkemesi, vereceği bütün kararların sonuçların ilgili Başsavcı ve Başkanunsözcüsüne, görev uyuşmazlığının çözülmesi için kendisine başvuran yargı merciine, kararı beklemesi için yazı yazılmış bulunan yargı merciine veya mercilerine uyuşmazlığın çözülmesi için başvurmuş olan kişilere veya makamlara hemen tebliğ eder.

ilgili yargı mercileri ile bütün makam, kuruluş ve kişiler; mahkeme kararlarına uymak,geciktirmeksizin onları uygulamakla ödevlidirler.

Gerekçeli kararın birer örneği de birinci fikrada yazılı yerlere ve kişilere gönderilir."
15."Kararların kesinliği ve yayınlanması" başlıklı 29. maddesi şöyledir:
"Uyuşmazlık Mahkemesinin kararları kesindir. Başkanın uygun göreceği kararlar Resmi Gazete'de yayimlanir."
IV. İNCELEME VE GEREKÇE 
16. Uyuşmazlık Mahkemesinin Muammer TOPAL'ın başkanlığında, Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU,Birol SONER, Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılımlarıyla yapılan 18/10/2021 tarihli toplantısında; Raportör-Hâkim Murat UÇUR'un başvurunun reddi yolundaki raporu ve dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumburiyet Savcısı Halil İbrahim ÇiFTÇi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın başvurunun reddi yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
17. Dava, sigortalı motorlu taşıt aracının trafikte seyir halindeyken mıcır parçalarının etkisiyle devrildiğinden bahisle meydana gelen maddi hasarlı trafik kazasında, yolun bakım ve onarımından sorumlu olan daval: idarenin kusurlu olduğundan bahisle maddi zararın rücuan tazmini istemiyle açılmıştır.


18. Dosyanın incelenmesinden; Uyuşmazlığa İlişkin Başvuru Sürecinde (bkz. § Il) ayrıntılı olarak açıklandığıüzere, dava konusu uyuşmazıkla ilgili ilk çıkan olumsuz görev uyuşmazlığında Uyuşmazlık Mahkemesinin yukarıda anılan kararı ile davanın çözümünde adli yargının görevli olduğuna kesin olarak karar verildiği, bunun üzerine dosyanın görevli adli yargı yerine gönderildiği ve Uyuşmazlık Mahkemesi kararı uyarıca esastan karar verilmesine rağmen, adli yargı istinaf merciinin açıkça hatalı "idari yargı görevli olduğundan" bahisle kaldırma kararı sonrası adli yargı yerince verilen görevsizlik kararı ve idari yargı yerince verilen ara kararı ile Uyuşmazlık Mahkemesine başvurulduğu anlaşılmıştır.
19. Görev kuralları kamu düzenine iliskin olduğundan, Uyuşmazlık Mahkemesinin kesin ve bağlayıcı kararına rağmen aynı uyuşmazlığa ilişkin aksi yönde verilen kararın görev konusunda taraflar için bir müktesep hak doğurmayacağı,bilinen bir genel hukuk ilkesidir.

Buna göre de, istinaf merciince açıkça hatalı olarak verilen "görev yönünden kararın kaldırılması ve dosyanın ilk derece mahkemesine iadesi" kararı sonrasında Uyuşmazlık Mahkemesince görevli olduğuna karar vcrilen mahkemenin artık görevsizlik kararı veremeyip davaya bakmaya devam etmesi gerekirdi.

20. Olayda, Uyuşmazlık Mahkemesince, aynı taraflarca aynı konu ve sebebe ilişkin olarak adli yargı yerinde daha önce açılan dava nedeniyle önüne gelmiş bulunan görev uyuşmazlığında görevli mahkemenin belirlenerek, adli yargıyerinin görevli olduğuna kesin olarak karar verildiği; ancak, adli yargı istinaf merciinin bu kararı göz ardı ederck,uyuşmazlık sürecini yeniden başlatmak suretiyle bir davada uyuşmazlık çıkarılması için yalnız bir kez başvurulabilecek olmasına karşın aynı istemlerle yeniden başvurulmasına sebebiyet verdiği belirlenmiştir.
21. Bu durumda, Uyuşmazlık Mahkemesince adli yargı yerinde açılan dava nedeniyle, olumlu görev uyuşmazlığıçıkarma yoluyla Uyuşmaziık Mahkemesinin önüne gelmiş olan davada, görevli mahkemenin belirlendiği, adli yargı yerinin görevli kılındığı ve bu kararın kesin olduğu gözetildiğinde; idari yargı yerince ikinci kez yapılan başvurunun reddine karar verilmesi gerekmektedir.

22. Yukarıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurulduğunda, Malatya 1. İdare Mahkemesinin 26/05/2021tarihli ve E.2021/377 sayılı başvurusu hakkında başvurunun reddine karar vermek gerekmiştir.
V. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Uyuşmazlık Mahkemesinin 28/12/2015 tarihli ve E.2015/838, K.2015/874 sayılı ilamı ile daha önce ADLi YARGI YERİ GÖREVLİ KILINMIŞ OLMAKLA,
B. Malatya 1. İdare Mahkemesinin 26/05/2021 tarihli ve E.2021/377 sayılı BA$VURUSUNUN REDDİNE,
18/10/2021 tarihinde, OY BİRLİĞI İLE KESİN OLARAK karar verildi.
Başkan Vekili Üye Üye Üye Muammer ŞükrüMehmet Birol TOPAL BOZER AKSU SONER 
Üye Üye Üye Aydemir Nurdane Ahmet TUNÇTOPUZ ARSLAN