Yargıtay 3, 6, 7, 9, 11 ve 15. Hukuk Dairelerine Ait Kararlar
YARGITAY KARARLARI | 2022-04-14

14 Nisan 2022 PERŞEMBE 
Resmî Gazete 
Sayı : 31809
YARGITAY KARARLARI 
Yargıtay 3. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2021/8940KARAR NO : 2022/655
TÜRK MİLLETİADINA  YARGITAY İLAMI 
İNCELENEN KARARIN 
MAHKEMESİ: DİYARBAKIR 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİTARİHİ: 23/01/2020
NUMARASI : 2018/95-2020/30DAVACI : İSMAİL ARIĞ VEK. AV. GÜLSÜM KILIÇASLAN DAVALI : SÜLEYMAN SARAÇOĞLU VEK. AV. ÖMER MEŞE 
Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması neticesinde davanın kismen kabulüne kısmen reddine dair kesin olarak verilen hükmün Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozulması istenilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAYKARARI 
Davaci, davalının Kütahya 1. Noterliğinin 18/07/2016 tarih ve 12139 yevmiye nolu vekaleti ile avukatı olduğunu, Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin (İs Mahkemesi Sifatıyla) 2016/1522 esas sayılı dosyasıyla Çelikler Orhaneli Tunçbilek Elek. Ür. A.Şaleyhine ihbar tazminatı alacağı nedeniyle dava açtiğınıi, mahkemece dava dosyasında yetkisizlik kararı verildiğini, dosyanın Ankara 9. İş Mahkemesinin 2017/230 esasına kaydedildiğini, ancak Kütahya 1. Noterliğinin 17/02/2017 tarih 02467 yevmiye nolu azilnamesi ile haksız yere azledildiğini, yargılama sürerken tarafların haricen sulh olduklarını, davalının net ihbar tazminatı olarak davalı şirketten yaklaşık 8.000-9000 TL arasında bir tahsilat yaptığıni, davalı tarafin yatırması gereken 62,70 TL dava harci, 440 TL gider avansının da kendisi tarafından yatırıldığını, davalıya vekalet ücretinin ve ödediği masrafların tahsili için ihtarname gönderdiğini, ancak davalının ödeme yapmadığınıbelirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak suretiyle haksız azil nedeniyle 1.000,00 TL vekalet ücreti, Avukatlık Kanunu 164/4 maddesi gereğince asıl alacağın %20'sinden aşağıolmamak üzere şimdilik 100,00 TL vekalet alacağı ve kendisince yatırılan toplam 502,70 TL gider avansı ve harç alacağının toplamı olan 1.602,70 TL'nin davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07.09.2019 tarihli islah dilekçesi ile 1.602,70 TL alacağını 3.327,70 TL olarak ıslah etmiştir.

Davali, kendisine vekalet vermesi halinde hiçbir külfet ve masraf altına girmeden davasının açılacağını beyanı üzerine vekaletin düzenlendiğini, davacının Bursa Orhaneli ile hiçbir ilişkisi bulunmayan Çelikler Orhaneli firmasına karşı yanlış yerde dava açması ve mahkemenin yetkisizlik kararı üzerine güveninin sarsıldığını, güven zedelenmesi nedeniyle davacıyı azlettiğini, yatırılan masraf ve harçlardan haberdar edilmediğini savunarak davanın reddine ve %20 kötü niyet tazminatına hükmedilmesini dilemiştir.

Mahkemece, Ankara 9. İs Mahkemesinin 2017/230 Esas 2017/448 Karar sayılıdosyasında davanın feragat nedeniyle reddine karar verildiği, feragat ile sonuçlanan davada hükümde davacı lehine bir vekalet ücreti takdir edilmediği, davacının da karşı yan vekalet ücretini davalıdan talep edemeyeceği, yalnızca sözleşme kapsamında hak edilen müvekkil vekalet ücreti olan 845,00 TL ve davacı avukat tarafindan ödenen 502,70 TL masraf olmak üzere toplam 1.347,70 TL'yi davacının davalıdan talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 1.347,70 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Adalet Bakanlığının 13/12/2021 tarihli yazısında; davacı avukatın ihbar tazminatıalacağı davası için harca esas değer olan 1.000,00 TL üzerinden akdi ve karşı yan vekalet ücreti hesabı yapılması gerekirken, azilden sonra haricen tahsil edilen 5.644,27 TL üzerinden sadece akdi vekalet ücreti takdir edilerek yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ile hüküm verilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğu ileri sürülerek; kararın, 6100 sayılı HMK'nın 363 üncü maddesinin birinci fikrası uyarınca kanun yararına bozulması talep edilmiştir.
Dava; tarafların sulh oldukları ve davacının haksız olarak azlediği iddiasıyla ödenmeyen akdi ve karşı yan vekalet ücretinin tahsili istemine ilişkindir.
Davacı vekil ile vekil edeni davalı arasında yazılı ücret sözleşmesinin düzenlenmediği anlaşılmaktadır. Bir davada görev yapan avukat, vekil edeninden aralarındaki sözleşmeye göre kararlaştırılan miktarı, şayet ücret kararlaştırılmamış ise Avukatlık Kanununun 164/4.maddesine göre; değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari ücret tarifelerinin altında olmamak koşulu ile davanın kazanılan bölümü üzerinden yüzde on ile yüzde yirmi arasında belirlenecek miktarı, şayet değeri para ile ölçülemeyecek işlerden ise Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek miktarı ücret olarak talep etmek hakkına sahip olduğu gibi ayrica yargılama sonunda haklı çıkılan kısım üzerinden hasma yüklenen vekalet ücretini de talep etmek hakkına sahiptir. Vekil eden, avukatına belirlenen bu iki kalem ücreti ödemekle yükümlü olup, Avukatlık Kanununun 165. maddesi gereğince avukat tarafindan takip edilen dosyada tarafların sulh olmaları halinde vekil eden ile avukat arasında sözleşme bulunmamasıveya sözleşmedeki ücretin geçersiz olması halinde vekil eden, sulh olunan miktar, sulh olunan miktar belli değilse, mahkemece gerçek sulh olunan miktar araştırılarak bulunacak miktar, aksi takdirde dava veya icra takibine konu müddeabihin tamamı üzerinden Avukatlık Kanununun 164/4, maddesine göre belirlenecek ücret nedeni ile sorumlu sayılmaktadır.
Davacının takip ettiği ve vekalet ücretine konu olan dava dosyasının incelenmesinde,davacı vekilin haklı sebep olmaksızın 17.02.2017 tarihinde azledildiği, aynı gün davalıtarafindan dava dışi Av. Omer Meşe'ye vekaletname verildiği, azil sonrasi celse arasında davalı vekili Av. Ömer Meşe tarafından 14.06.2017 tarihinde feragat dilekçesi verildiği,mahkemece aynı gün 14.06.2017 tarihinde davanın feragat nedeniyle reddine karar verildiği ve davalının vekili olan Av. Ömer Meşe'ye davanın karşı tarafı olan şirketçe 23.06.2017tarihinde 5.644,27 TL'lik ihbar tazminatı ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır.
O halde mahkemece, yukarıda yer alan açıklamalara göre öncelikle sulh olunan değer,sulh olunan değer belli değilse, mahkemece gerçek sulh olunan miktar araştırılarak bulunacak değer, aksi takdirde davaya konu müddeabihin tamamı üzerinden akdi ve karşı yan vekalet 

ücreti hesaplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğundan Adalet Bakanlığı'nın bu yöne ilişen kanun yararına bozma talebinin kabulü gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığının HMK'nın 363 üncümaddesinin birinci fikrasına dayalı kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin üçüncüfikrası uyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 07.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Yargitay 3. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2021/9045KARAR NO : 2022/1282
TÜRK MİLLETİADINA  YARGITAY İLAMI 
İNCELENEN KARARIN 
MAHKEMESİ: İZMİR 5. TÜKETİCİ MAHKEMESİTARİHİ: 17/09/2020NUMARASI : 2019/360-2020/214DAVACI : OTOYOL YATIRIM VE İŞLETME A.Ş.
VEK. AV. MURAT VOLKAN AYTEK DAVALI : YALÇIN BAYRAKTAR 
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılamasıneticesinde davanın kısmen kabulüne dair kesin olarak verilen hükmün Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozulması istenilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra,dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI 
Davaci, kendisi tarafindan işletilen köprü ve otoyoldan davalıya ait 35 KT 3957 plaka sayılı aracın ihlalli geçişi nedeniyle ödenmeyen ceza tutarı ve geçiş bedelinin tahsili amacıyla davalı hakkında İzmir 25. İcra Müdürlüğünün 2019/2706 E. sayılı dosyasıyla icra takibine geçtiğini, davalının haksız ve yersiz olarak takibe itirazı nedeniyle takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davali, 26.09.2018 tarihinde dava dışı Anil Aydın'a vekaletname verdiğini,26.09.2018 tarihinde adi yazılı şekilde yapılan araç satış mukavelesi ile aracı Anıl Aydın'a teslim ettiğini, 18.12.2018 tarihinde Anıl Aydın'1 vekaletten azlettiğini, HGS geçişlerinin yapıldığı tarihlerdeki borçlardan sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, ceza tutarının haksiz şarta tabii olduğu ve yerinde olmadığı, geçiş ücreti 71,75.-TL yönünden ise davacının talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının 21/12/2021 tarihli yazısında; davalının dosyaya ihlalli geçişücreti ile birlikte bu ücretin dört katı tutarında cezanın ödendiğine dair delil ibraz etmediği dikkate alınarak, 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Hizmetleri Hakkında Kanunun 30 uncu maddesinin 16.05.2018 tarihli ve 7144 sayılı Kanunun 18 inci maddesiyle değişik beşinci fikrası kapsamında yapılacak değerlendirmenin sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sadece geçiş ücreti yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğu ileri sürülerek; kararın, 6100 sayılı HMK'nın 363üncü maddesinin birinci fikrası uyarınca kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

Dava, davalının maliki olduğu aracın davacının işletmekte olduğu otoyoldan ihlalli geçişi nedeniyle geçiş ücreti ve ceza bedelinin tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık ihlalli geçiş nedeniyle ceza bedelinin ödenip ödenmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Davalıya ait aracın davacının işlettiği yoldan geçiş tarihinde yürülükte olan 6001sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Hizmetleri Hakkında Kanun'un Geçiş Ücretini Ödememe ve Güvenliğin İhlali başliklı 30/5. maddesinde "4046, 3465 ve 3996 sayılıkanunlar çerçevesinde işletme hakkı verilen veya devredilen otoyollar veya erişme kontrolünün uygulandığı karayollarından geçiş ücretlerini ödemeden geçiş yapan araçsahiplerinden, işletici şirket tarafından geçiş ücreti ödemeden giriş çıkış yaptığı mesafeye ait geçiş ücreti ile birlikte, bu ücretin dört katı tutarında ceza, genel hükümlere göre tahsil edilir." şeklinde yer alan düzenlemeye göre, geçiş ücreti ödemeden geçiş yaptığı tespit edilen araç sahiplerine geçiş ücretinin 4 katı idari para cezası verilir.

Dava dosyasının incelenmesinde, davalıya ait aracın geçiş ücreti ödemeden davacının işlettiği yoldan geçiş yaptığı, davalının söz konusu geçiş ücretini ödediğine dair savunmasının olmadığı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve idari para cezasının haksız şart niteliğinde olmadığı değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde davanın kısmen kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğundan Adalet Bakanlığının bu yöne ilişen kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma talebinin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin üçüncü fikrası uyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 21.02.2022tarihinde oy birliği ile karar verildi.


Yargitay 3. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2022/127KARAR NO : 2022/1288
TÜRK MİLLETİADINA  YARGITAY İLAMI 
İNCELENEN KARARIN 
MAHKEMESİ: ANTALYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 22/01/2021
NUMARASI : 2019/477-2021/46DAVACI : AYNUR AYDOĞAN VEK. AV. ATA ORÇUN DİKİCİ
DAVALILAR : 1-HÜSEYİN TIRAŞ, 2-UĞUR KAHRAMAN VEK. AV. ERSAN ERSOY 
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılamasıneticesinde davanın kabulüne dair kesin olarak verilen hükmün Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozulması istenilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAYKARARI 
Davaci, alacaklı olduğu 1.000,00-TL miktarlı 03/03/2014 tanzim tarihli ve 04/10/2014 vade tarihli, 1.000,00 TL miktarlı 03/03/2014 tanzim tarihli ve 04/09/2019 vade tarihli, 1.000,00 TL miktarli 03/03/2014 tanzim tarihli ve 04/12/2014 vade tarihli, 1.000,00TL miktarlı 03/03/2014 tanzim tarihli ve 04/11/2014 vade tarihli senetleri Antalya 12. İcra Müdürlüğünün 2019/6573 esas sayılı dosyası ile ilamsız icra takibine koyduğunu, borçlu davalıların icra takibine itiraz ettiklerini, borçluların dilekçelerinde takibe konu edilen bonoların zamanaşımı süresinin dolduğunu, kambiyo vasfı özelliğini yitirdiğini, icra takibine konu edilemeyeceğini beyan ettiklerini, davalıların imzaya itirazının bulunmadığını, yapılan itiraz sonrasında arabuluculuk müessesine başvurulduğunu, uzlaşma sağlanamadığınıbelirterek Antalya 12. İcra Müdürlüğü 2019/6573 esas sayılı dosyasından başlatılan icra takibinin devamına, davali/borçluların itirazlarının iptaline, borçlular aleyhine %20 icra inkar tazminatina hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davaya konu alacak isteminin Ticaret Kanunu'nda düzenlenmiş kambiyo senedine dayandığıni, kambiyo hukukuna dair uyuşmazlıklarda TTK. 4. maddesi hükmügereği Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğunu, görev itirazlarının olduğunu, TTK. m.749/1 hükmü uyarınca bonolarda zamanaşımı süresinin vade tarihinden itibaren 3 yıl olduğunu, takibe konu edilen bonolar incelendiğinde vade tarihlerinin 04.09.2014,04.10.2014, 04.11.2014 ve 04.12.2014 olduğunu ve yasal 3 yıllık zamanaşımı süresinin her bir bono için ayrı ayrı dolduğunu, davacı Aynur Aydoğan'ın Hüseyin Tıraş'ın eski eşi olduğunu, takibe konu senetlerin evlilik birliği içerisinde taraflar arasındaki bir takım 

sorunlar nedeniyle güven amaçlı verildiğini, sonrasında tarafların dilekçe ekinde bulunan Antalya 2. Aile Mahkemesi 21.06.2016 Tarih 2016/516 E, 2016/554 K sayıli ilamla anlaşmalı olarak boşandığını, evlilik birliğinin tüm mali konularda anlaşarak sona erdirildiğini, evlilik birliği içerisinde eşlerin birbirine bu şekilde borçlanması ya da senet vermesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, Uğur Karaman yönünden ise geçersiz senede kefalet söz konusu olmayacağını ve yine bu davalının kefil olarak yasal koşullarısağlayan bir sözleşmesi bulunmadığı, herhangi bir alacak istemine muhatap olamayacağınısavunarak öncelikle davada Ticaret Mahkemelerinin görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesini, dosyanın esasına girilmesi halinde gerek zamanaşımı gerekse davacıya borçlu olmadıklarından davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.Mahkemece, davalı Hüseyin Tıraş'ın davacının eski eşi olduğu, boşanmada yer alan protokol hükümleri incelendiğinde takibe dayanak senede ilişkin herhangi bir hüküm bulunmadığı, ihtilafa konu alacağın davacı tarafça adi yazılı senede dayandırıldığı, bu nedenle 6100 sayılı HMK madde 201 hükmü uyarınca senede karşı ancak senetle ispatın mümkün olduğu ve tanıkla ispat olunamayacağı, davalı tarafça başka bir delil sunulamadığıve alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Antalya 12. İcra müdürlüğünün 2019/6573 Esas sayılı dosyası üzerinden başlatılan takibe davalı tarafça yapılan itirazın iptali ile takibin 4.000,00-TL asıl alacak üzerinden devamina, 4.000,00-TL asil alacak üzerinden %20 icra inkar tazminatının davalı taraftan alinarak davacı tarafa verilmesine, karar verilmiştir.
Adalet Bakanlığının 09/12/2021 tarihli yazısında; zamanaşımına uğramış bonoya dayalı olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin somut davanın ticari dava olduğu dikkate alınarak asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğu gözetilip görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğu ve yine temel ilişkiye dayalı olarak bono avalisti Uğur Karaman'ın zamanaşımına uğramış olan bonoya rağmen sorumluluğunun devam ettiği yönünde hüküm kurulmuş olması da usul ve yasaya aykırı bulunduğu ileri sürülerek; kararın, 6100 sayılıHMK'nın 363 üncü maddesinin birinci fikrası uyarınca kanun yararına bozulması talep edilmiştir.
Dava, zamanaşımına uğramış bonolara dayanarak başlatılan ilamsız icra takibine itirazin iptali istemine ilişkindir.
1-Davada öncelikle görevli mahkemenin incelenmesi gerekmektedir.
Eldeki davada zamanaşımına uğramış bonoya (senete) dayalı olarak girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali istenilmiş olup bonoların zamanaşımına uğradığı, Hukuk Genel Kurulu'nun 04.04.2007 gün ve 2007/18-153 E-2007/183 sayılı kararında da benimsendiği gibi zamaşımına uğrayan ve imzası inkar edilmeyen bononun temel borç ilişkisi bakımından yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğu, TTK. hükümleri anlamında bono vasfında olmadığıanlaşılmaktadır. Hal böyle olunca uyuşmazlığın niteliğine göre de Asliye Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi usul ve yasaya uygun olduğundan Adalet Bakanlığı'nın bu yöne ilişen kanun yararına bozma talebinin reddi gerekir.
2-Bonoda avalist olan Uğur Karaman'ın sorumlu olup olmayacağı yönünde yapılan incelemede;
Bir kimsenin temel ilişkiye istinaden kambiyo taahhüdünde bulunmuş olması halinde,bu taahhüdünden dolayı kambiyo hukukuna ilişkin usul ve esaslar geçerli olacağından kambiyo senedinde “bonoda" keşideci lehine aval veren davalı Uğur'un taahhüdü kambiyo 

ilkelerine göre çözüme kavuşturulması gerekmektedir. Davalı Uğur'un keşidecinin temel ilişkiden kaynaklanan yükümlülüklerine de kefil olduğu ya da borca ortak olduğu yönündeki davacının iddiası bulunmadığı gibi, kambiyo ilişkisinden kaynaklanan taahhüdün temel ilişkiye de sirayet edeceğine ilişkin yasal herhangi bir sözleşme de bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, avalistin taahhüdü temel ilişkiden değil, kambiyo senedinden kaynaklanan alacağın temin edilmesine yönelik olduğu değerlendirilerek (mülga TTK 614) TTK 702.hükmüne göre aval veren davalı Uğur'un sorumluluğu bononun zamanaşımına uğraması ile sona ermiştir.

O hâlde; mahkemece, davalı Uğur'un aval veren olduğu, bonoların zamanaşımına uğraması ile sorumluluğunun sona erdiği değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı Uğur yönünden de davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğundan Adalet Bakanlığının bu yöne ilişen kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma talebinin reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma talebinin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin üçüncü fikrası uyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 21.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.


Yargitay 3. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2022/386KARAR NO : 2022/1574
TÜRK MİLLETİADINA  YARGITAY İLAMI 
İNCELENEN KARARIN 
MAHKEMESİ: TORBALI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİTARİHİ: 16/01/2020
NUMARASI : 2019/217-2020/20DAVACI : MİLLİ SAVUNMA BAKANLIĞI VEK, AV. HAYRİYE GÖZÜYAŞARAN DAVALI : FEVZİ CAN ORAK VEK. AV. HAKKIÇELİK 
Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargilaması neticesinde davanın kabulüne dair verilen hükmün istinaf yoluna başvurulmadan kesinleşmesi üzerine Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozulması istenilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAYKARARI 
Davacı, davalının Balıkesir Astsubay Meslek Yüksek Okulu'nda okuyup Piyade Astsubay Çavuş olarak göreve başladıktan sonra mecburi hizmet yükümlülüğünü yerine getirmeden disiplinsizlik nedeniyle TSK'dan 13/03/2007 tarihinde ilişiğinin kesildiğini,davalının kendisine yapılan 24.929,46-TL okul masrafları ile eksik hizmet hesabında belirtilen tazminatını ödemesi gerektiğini, davalının bu masrafları taahhüdüne rağmen ödemediğini, ayrıca adres yetersizliğinden kendisine ulaşılamadığıni, haricen tahsilinin de mümkün olmadığını belirterek 24.929,07-TL'nin 13/03/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davali, 13/03/2007 tarihinde TSK'dan ayrıldığını, talebin 10 yıllık genel zamanaşımısüresi dolduktan sonra yapıldığıni, bu sebeple öncelikle zamanaşımı yönünden davanın reddine karar verilmesini, mahkeme aksi görüşte olursa 669 sayılı KHK nedeniyle davanın konusuz kalmiş olması nedeniyle davanın esastan reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, 669 sayılıi Kanun Hükmündeki Kararname'nin 105/2 maddesi uyarınca davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının 05/01/2022 tarihli yazisında; davalının askeri okuldan mezun olup atandıktan sonra mecburi hizmetini henüz tamamlamadan ordudan ayrıldiğı gözetilerek,somut olayın 926 sayılı Kanun hükümleri kapsamında ele alınması ve bu cihette yapılacak değerlendirmenin sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı bulunduğu ileri sürülerek; kararın, 6100sayılı HMK'nın 363 üncü maddesinin birinci fikrası uyarınca kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

Dava; 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nundan kaynaklanan eğitim ve öğretim alacağının tahsili istemine ilişkindir.


926 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 112. maddesine 03.07.2003tarihinde 4917 Sayılı Yasa ile eklenen 5. maddesinde “Türk Silâhlı Kuvvetleri'nden her ne şekilde olursa olsun mecburî hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ayrılan veya ilişiği kesilen subay ve astsubaylar (Türk Silâhlı Kuvvetleri'nde görev yapamaz şeklinde sağlık raporu alanlar ile vazife malûlü olarak Türk Silâhlı Kuvvetleri'nden ayrılanlar hariç), her yıl kuvvet komutanlıklari, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanliği tarafindan belirlenen; askerî öğrenci, subay ve astsubay nasbedildikten sonra kendilerine yapılan öğrenim, eğitim ve yetiştirme masraflarını, yükümlülük sürelerinin eksik kalan kısmıile orantılı olarak kanunî faizi ile birlikte tazminat olarak öderler. Öğrenim, eğitim ve yetiştirme masraflarının hangi unsurlardan oluşacağı ve tahsiline ilişkin usul ve esaslar; MillîSavunma, Içişleri ve Maliye Bakanlıkları tarafindan müştereken yürürlüğe konulacak yönetmelikte belirlenir" hükmü yer almaktadır. Yasanın uygulanmasını gösteren ve 17.12.2005 tarihinde yürürlüğe giren Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin Oğrenim, Eğitim ve Yetiştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmelik'in (09.11.2013 tarihli yönetmelik ile değişik) 5. maddesinde ise, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapamaz şeklinde sağlik raporu alanlar ile vazife malûlü olarak ayrılanlar hariç olmak üzere her ne şekilde olursa olsun mecburi hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ayrılan veya ilişiği kesilen subay ve astsubaylar ile ilgili maliyet hesabında dikkate alınacak gider kalemleri açıklanmış; aynıYönetmeliğin 6. maddesinin (b) fikrasında masrafların yapıldığı yıl esas alınarak, ayrıldığı ve ilişiğinin kesildiği tarihe kadar kanuni faizi hesaplanarak tazminat hesabı yapılacağı; yine Yönetmeliğin geçici maddesinde ise yönetmeliğin yayımlandığı tarihte henüz ödeme yapmamış, ancak Türk Silahlı Kuvvetlerden ilişiği kesilmiş personele de bu yönetmelik hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.
Yine mahkemece hükme esas alınan, 25/07/2016 tarihli 669 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alinması ve Milli Savunma Üniversitesi Kurulması ve BazıKanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararname'nin 105. maddesinin 2. fikrasında "Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar herhangi bir sebeple Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı askeri okullardan ayrilan veya çıkarılan askeri öğrencilere ilgili mevzuatı uyarınca borç çıkarılamaz, çıkarılmış borçlar tahsil edilmez ve başlatılmış işlemler durdurulur. Bunlardan bu amaçla yapılmış olan tahsilatlar iade edilmez......" denilmektedir.
Bu madde hükmünde askeri okullardan herhangi bir sebeple ayrılan askeri öğrencilerin yararlanabileceği düzenlenmektedir.
Dosyanin incelenmesinde; davalinın 1999 ile 2003 yilları arasında Kara Harp Okulunda eğitim gördükten sonra 2003 yılında piyade astsubay çavuş olarak nasbedildiği,ancak; mecburi hizmetini tamamlamadan 13.03.2007 yılında ilişiğinin kesildiği sabit olup davalının astsubay olarak göreve başladıktan sonra ancak henüz mecburi hizmet süresinin tamamlanmasından önce ilişiğinin kesildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle söz konusu KHK'nın ilgili maddesinden yararlanamaz.
O halde mahkemece, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davalının göreve başladıktan sonra mecburi hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ilişiğinin kesildiği değerlendirilip 926 sayılı Kanun hükümlerine göre inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykirı olduğundan, Adalet Bakanlığının bu yöne ilişen kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma talebinin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin üçüncü fikrası uyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 28.02.2022tarihinde oy birliği ile karar verildi.


Yargitay 3. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2022/387KARAR NO : 2022/1575
TÜRK MİLLETİADINA  YARGITAY İLAMI 
İNCELENEN KARARIN 
MAHKEMESİ: ANKARA 12. TÜKETİCİ MAHKEMESİ
TARİHİ: 13/02/2020
NUMARASI : 2019/376-2020/120DAVACI : ÖZEL MURAT EĞİTİM VE YAYINCILIK LTD. ŞTİ.
VEK. AV. TUĞBA KARAKOL DAVALI : ENDER İYİGÜL VEK. AV. OĞUZHAN AKGÜL 
Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması neticesinde davanın kabulüne dair kesin olarak verilen hükmün Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozulması istenilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI 
Davacı, davalının Açıköğretim Kursu için kayıt olduğunu, kayıt esnasında kayıt şartlari, ödeme planı ve taahhütnameyi de içeren kayit formunun davalı tarafindan imzalandığını, davalının kursa kaydının yapıldığını, eğitim ücreti olarak toplam 990,00-TL kararlaştırıldığını, 990,00-TL. tutarlı bono düzenlendiğini ancak davalının borcunu ödemediğini, kayıt formunun taahhütname kismında "Yukarıda belirtilen ders veya derslere kayit yaptırdıktan sonra kendi isteğim veya herhangi bir nedenle derse veya derslere devam edemediğim takdirde ödemiş olduğum peşinat ve taksitleri geri istemeyeceğimi, geri kalan senet ve taksitlerimi ödeyeceğimi beyan ve taahhüt ederim. Aksi takdirde bu sözleşmeden doğan tüm borçlarımı (faiz, vekalet ücreti, icra masrafi) ödeyeceğimi kabul ve taahhüt ederim." denildiği, davalının 990,00-TL'lik borcu olduğunun kendi imzasını taşiyan bono ve kayıt formu ile sâbit olduğunu, Yargitay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesi'nin 27/06/2019 tarih ve 2019/130 E., 2019/7922 K. Sayılı kararında da görüleceği üzere alacak ilişkisi borçlu davalı ile arasındaki sözleşmeye dayandığından uyuşmazlığa uygulanacak zamanaşımısüresinin 10 yıl olduğunu, davalı borçludan alacağının tahsili amacıyla Ankara 7. İcra Müdürlüğü'nün 2017/4896 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, başlatılan icra takibine davalının herhangi bir borcu bulunmadığı ve borç olsa bile alacağın zamanaşımına uğramış olduğu gerekçesiyle itiraz ettiğini, haksız olan bu itiraz nedeniyle icra takibinin durduğunu, yapılan itirazın haksız olduğunu belirterek başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptaline, takibin devamına ve %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.


Davali, uyuşmazlığın hakem heyeti sınırında kaldığını, arabuluculuğa başvuru zorunluluğu olduğunu, alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, sözleşmeden de açıkça görüleceği üzere Cumartesi günleri 13:30 ile 18:30 arası ve Pazar günleri 12:00 ile 13:30arasında eğitim alması yönünde tarafların mutabık kaldığını, yeterli sayıda kayıt olmadığından hafta içi akşam saatlerinde derslere devam edebileceğinin söylendiğini,çalıştığı için derslere katılamayacağını bildirdiğini ve kaydının iptal edilmesini talep ettiğini,iptal talebine ilişkin işlem yapılacağının bildirildiğini, davacı kurumdan hiçbir zaman eğitim almadığıni, bir saat bile olsa derslere katılmadığıni, alınmayan eğitim bedelinin zorla tahsil edilmeye çalışıldığını, kursa katılamamasında kusuru bulunmadığını savunarak davanın usulden ve esastan reddini dilemiştir.
Mahkemece, dava ve takip konusu senet metninde "bono" kelimesi yer almakla birlikte menfi emre kaydı bulunmadıği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun E.2014/12.403K.2014/682 21.05.2014 tarihli ; ".. Bazı kiymetli evrak vardır ki, Kanun bunlari, aksine bir kayıt taşımadıkları takdirde, emre yazılı saymıştır. Bunlar, belli bir şahıs namına yazılı olsa ve emre kaydı ihtiva etmese bile, kanun hükmü gereği emre yazılı kıymetli evrak sayılır.Böyle senetleri, ancak emre yazılı olmadıklarını "açıkça" belirtmek suretiyle nama yazılıolarak düzenlemek mümkündür. Bu belirtme, senede "menfi emre kaydı" konarak yapılır..."kararı gereğince takibe dayanak bononun emre yazılı olarak ve sözleşmede belirlenen her bir taksit için ayrı ayrı düzenlenmesi gerekirken açık yasa hükmüne aykırı olarak toplam bedel üzerinden düzenlendiği, bu senedin 4077 sayılı Kanun gereğince davacı tüketici yönünden geçersiz olduğu ve davalı aleyhine başlatılan takibin haksız olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Adalet Bakanlığının 03/01/2022 tarihli yazısında; her ne kadar anılan kanun maddesi uyarınca yapılan değerlendirmeyle tüketiciden sadır olan senedin geçersiz olduğuna isabetli şekilde karar verilmişse de, başlatılan takibin senetle birlikte kayıt formuna da dayandığıgözetilip, mezkur formda yer alan, davalı tarafindan imzalanmış taahhütname ve kayıt şartlarıbaşlıklı hükümler de dikkate alınarak yapılacak değerlendirmenin sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı bulunduğu ileri sürülerek; kararın, 6100 sayılı HMK'nın 363 üncü maddesinin birinci fikrası uyarınca kanun yararına bozulması talep edilmiştir.
Dava; eğitim ücretinin ödenmesi için başlatılan genel haciz yoluyla yapılan takibe itirazin iptali istemine ilişkindir.
Dosyanın incelenmesinde; davacı ile davalı arasında 15.01.2009 tarihli açıköğretim kurs sözleşmesi düzenlendiği ve yine aynı tarihli 990,00-TL bedelli emre yazılı bononun da davalı tarafından verildiği, davacının ise, söz konusu kurs bedelinin ödenmesi için 04.03.2017 tarihli ilamsız takip talebiyle hem bono hem de sözleşmeye dayanarak alacak isteminde bulunduğu, davalının itirazı üzerinde takibin durduğu, davacı tarafından itirazın iptalinin talep edildiği anlaşılmaktadır.
Davacının takip talebinde ve dava dilekçesinde, bono ile birlikte sözleşmeye dayandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, sözleşme hükümlerine göre davalının davacıya bir borcu olup olmadığı değerlendirilmeden bononun emre yazılı düzenlenmesi nedeniyle geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. O halde davacı bonoya dayalıkambiyo takibi değil sözleşmeye dayalı ilamsız takip yaptığı gözetildiğinde mahkemece,taraflar arasında imzalanan 15.01.2009 tarihli sözleşme hükümlerine göre davacının alacağının bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken,

yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıolduğundan, Adalet Bakanlığının bu yöne ilişen kanun yararına temyiz talebinin kabulügerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma talebinin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin üçüncü fikrası uyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 28.02.2022tarihinde oy birliği ile karar verildi.


Yargitay 6. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2022/455
KARAR NO : 2022/1012

TÜRK MİLLETİ ADINA  KARAR 
YARGITAY İLAMI 
MAHKEMESi : İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi (Kanun Yararına Temyiz Bürosu)TARİHİ: 04.12.2019
NUMARASI : 2017/982-2019/1153 (2020/1125-2020/1125)
DAVACI : Otoyol Yatırım ve İşletme A.Ş. Vek. Av. Yakup Önder Mercangöz DAVALI : Sevnak Nakliyat Loj. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. Vek. Av. Ömer Demircioğlu 
KARAR 
Dava, otoyol ihlalli ücretinin cezalı olarak tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulü ile itirazın iptaline dair kesin olmak üzere karar verilmiştir.
Karar,Adalet Bakanlığı tarafindan, 6100 sayılı HMK'nın 363'üncümaddesinin birinci fikrası uyarınca Kanun yararına temyiz edilmiştir.
Dosyanın incelemesinde, taraflar arasında davalı şirkete ait araçların ücretli yoldan ödeme yapmadan geçiş yaptıkları ve 15 günlük süre içinde cezasız geçiş ücretinin ödenmediği hususunda uyuşmazlık bulunmadığı, davalı tarafından icra takibinin geçiş ücreti olan ana para kabul edilerek bakiye kisma itiraz edildiği, davanın 07.11.2017 tarihinde açıldığı, mahkemece dava tarihinden sonraki yasa değişikliği nedeniyle dört kat ceza uygulaması neticesinde hesaplama yapılarak davanın kismen kabul edildiği kabul ve red oranına göre yargılama giderlerine hükmedilerek, konusuz kalan kisım yönünden davalılehine vekalet ücretine hükmedildiği ve bu kisım yönünden davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmıştır.
6100 sayilı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "Esastan sonuçlanmayan davada yargılama gideri" başlıklı 331. maddesinin birinci fikrasında, "Davanın konusuz kalmasısebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim,davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder" hükmüne yer verilmiştir.
Yine, aynı Kanunun "Yargılama giderlerinden sorumluluk" başlıklı 326. maddesinin ikinci fikrasında, "Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır" denilmektedir.
Bu durumda, dava tarihinden sonra 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Hizmetleri Hakkında Kanunun 30'uncu maddesinin 16.05.2018 tarihli yasa değişikliği nedeniyle, davanın bir kısmının konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararda vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden davacı tarafin dava tarihi itibariyle dava açmakta haklılığı göz önünde tutulduğunda, mahkemece, 6100sayılı Kanunun 331. maddesinin birinci fikrası dikkate alınmadan vekalet ücreti ve yargılama gideri bakımından yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
Bu nedenlerle Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemi kabul edilerek,mahkeme kararının kanun yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz isteminin kabulü ile İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 04.12.2019 tarih, 2017/982Esas ve 2019/1153 Karar sayılı kararınin sonuca etkili olmamak üzere HMK'nın 363/1maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, HMK'nin 363/3. maddesi gereğince gereği yapılmak üzere kararın bir örneğinin ve dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 24.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.


Yargitay 7. Hukuk Dairesinden:
TÜRK MİLLETİ ADINA  YARGITAY İLAMI 
ESAS NO : 2021/7395KARAR NO: 2021/4099
MAHKEMESİ: Kurşunlu Asliye Hukuk Mahkemesi 
TARİHİ: 24/09/2019
NUMARASI : 2018/95- 2019/88
DAVACILAR : Osman Kurt vd.

DAVALILAR : Sevgi Onbir Çınar vd.

Davacı tarafından, davalı aleyhine 28/08/2018 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/09/2019 günlü temyiz edilmeden kesinleşen hükmün Adalet BakanlığıHukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 07.09.2021 gün 3915 2028-K3.01-1069-2021-E.1468/24391 sayılı yazısı ile HUMK'nın 427/6. maddesi gereğince kanun yararına bozulması istenilmiş olmakla, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR 
Davacılar vekili, davacıların maliki oldukları 341 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yaptıkları binanın bir kısmının davalıların maliki oldukları 341 ada 5 parsel sayılı arsaya tecavüz ettiği ve tecavüz eden yapı bedelinin arsadan daha yüksek olduğu, yapının yıkılmasıyla tecavüzün giderilmesinin hakkaniyete uygun olmayacağını ileri sürülerek; tapuda davalılar adına kayıtlı olan parselin tecavüzlüalanlarının değerinin tespiti ile temliken tesciline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Bir kisım davalılar davayı kabul etmiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne, 341 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile 29/08/2019 tarihli fen bilirkişileri raporunda kirmızı taralı alan (A harfi ile)gösterilen 1,59 m2'lik alanın dava konusu parselden çikartılarak ve 341 ada 9 parsele eklenmesine ve 341 ada 9 parselin yüzölçümünün 311,42 m2 olarak düzeltilerek davacılar adına niteliği aynı kalmak kaydıyla tapuya kayit ve tesciline, dava konusu 341 ada 5 parsel sayılı taşınmazdan davacının parseline eklenen kısım çıkarıldığında geriye kalan 417,23 m2 olarak dava konusu 341 ada 5 parselin yüzölçümünün düzeltilerek maliki ve niteliği aynı kalmak kaydıyla tapuya kayıt ve tesciline kesin olmak üzere karar verilmiş, 24.09.2019 tarihinde hüküm kesinleştirilmiştir.
Davalı Sevgi Onbir Çınar vekili 23.03.2021 tarihli dilekçesiyle kanun yararına temyiz talebinde bulunmuş, Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü07.09.2021 tarihli kanun yararına temyiz konulu yazılarında; derdestlik dava şartıyokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesinin doğru olmadıği, kabule göre de sadece bazı davalıların 

kabul beyanları dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesinin de usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilmiştir.

Kurşunlu Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan el atmanın önlenmesi davasında davalılar savunma yoluyla temliken tescil talep etmiş, mahkemece 26.02.2015tarihinde verilen kararla davalıların iyiniyetli olmadıklari, bu nedenle temliken tescilin koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle müdahalenin men'ine, taşkın yapının yıkımına, temliken tescil isteminin reddine karar verilmiş, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargitay 14. Hukuk Dairesinin 01.03.2018 tarih ve Esas: 2015/9141, Karar:2018/1553 sayılı kararıyla onanmış, karar düzeltme isteminin de reddine karar verilmiştir.

Derdestlik; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-1 maddesinde dava şartı olarak düzenlenmiştir. Dava şartı olan derdestlik nedeni ile davanın reddi için üç koşulun birlikte bulunması gerekmektedir. Bunlar; davanın daha önce aynıveya başka bir mahkemede açılmış olmasi, birinci davanın görülmekte olması, daha önce açılmış ve görülmekte olan dava ile ikinci davanın aynı olması koşuludur. Bu dava ile görülmekte olan başka bir davanın aynı dava olduğunu söyleyebilmek için ise, maddi anlamda kesin hüküm gibi her iki davanın taraflarının, konusunun ve dava sebeplerinin aynı olması gerekir. Dava sebebinden maksat da (hukuki sebepler değil)davanın dayanağını teşkil eden vakıalardır. (Kuru Baki, Hukuk Muhakemeleri Usulü,C. IV, B. 6, İstanbul 2001, s. 4217-244) 6100 sayıli Hukuk Muhakemeleri Kanununun 115.maddesinde, mahkemenin, dava şartlarinın mevcut olup olmadiğini, davanın her aşamasında kendiliğinden araştıracağı, tarafların da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebileceği hükme bağlanmıştır.

Davali, yargılama sırasında sözlü olarak davayı kabul edebilir. Bu halde,davalının kabul beyanı duruşma tutanağına yazılır. Tutanağın kabule ilişkin bölümü,davalının önünde okunarak kendisine imza ettirilir. Kabul beyanının davalıya okunduğunun ve ondan sonra imza ettirildiğinin de tutanağa yazılması zorunludur. Bu şekil şartlarına uygun olmayan kabul beyanı geçersizdir.

Davali, duruşmada mahkemeye vereceği bir dilekçe ile de davayı kabul edebilir. Bu halde,davalının dilekçe ile yaptığı davayı kabulün geçerli olabilmesi için,dilekçedeki kabul beyanının ayrıca duruşma tutanağına geçirilmesine ve kendisine okunarak imza ettirilmesine gerek yoktur. Böyle bir kabul dilekçesinin mahkemeye verildiğinin tutanağa yazılması yeterlidir.

Davayı kabul, davacinın talep sonucuna, davalınin kismen veya tamamen muvafakat etmesidir (HMK m. 308). Davayı kabul, davalının mahkemeye yönelik olarak yapacağı tek taraflı (açık) bir irade beyanı ile olur. Davayı kabulün geçerliliği için bunun davacı ve mahkeme tarafindan kabul edilmesine gerek yoktur. Kabul ile dava tamamen veya (kismı kabulde) kısmen sona erer. Davali, davanın açılmasından dava hakkında verilen hükmün kesinleşmesine kadar davayı kabul edebilir. Davalının davacınin talep sonucunun bir kisminı kabul etmesi halinde, talep sonucunun kabul edilmeyen diğer kısmı hakkındaki uyuşmazlık son bulmuş olmaz. Dava kabul edilmeyen kismi hakkinda devam eder.

Kabul, kayıtsız ve şartsız olacağından ( HMK m. 309/4 ), şarta bağlı kabul 

Mahkemece, davacıların temliken tescil taleplerinin dava tarihi itibarıyla aynımahkemenin 2013/53 Esas sayılı davada ileri sürülmüş olması nedeniyle derdestlik dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bunun yanında bazı davalıların 02.07.2019 tarihli celse ki "büyük ölçüde anlaşma sağlandı, burada hazır olmayan 3 kişi ile de gelecek celseye kadar anlaşma hususunda süre verilmesini talep ediyoruz" şeklindeki beyanını davayı kabul beyanıolarak değerlendirerek davanın kabulüne karar verilmesi de usul ve yasaya aykırıbulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü 07.09.2021 tarihli kanun yararına temyiz başvurusunun kabulü ile,HMK'nın 363. maddesi gereğince hükmün, hukuki sonuçları kalkmamak koşulu ile KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Yasanın 363/son. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Resmi Gazete'de yayımlanmak üzere, Adalet Bakanlığı'na gönderilmesine, 21.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Yargitay 7. Hukuk Dairesinden:
TÜRK MİLLETİ ADINA  YARGITAY İLAMI 
ESAS NO : 2021/8207

KARAR NO: 2022/140

MAHKEMESİ: Kırkağaç Asliye Hukuk Mahkemesi 
TARİHİ: 15/01/2019
NUMARASI : 2018/136- 2019/24
DAVACI : Muhittin Şahin 
DAVALILAR : Ramazan Şahin vd.

Davacı vekili tarafindan, davalılar aleyhine 10/07/2018 gününde verilen dilekçe ile vasiyetnamenin tenfizi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/01/2019 günlü temyiz edilmeden kesinleşen hükmün Adalet Bakanlığının 06/12/2021 tarihli ve 3915 2028-153.01-1152-2019-E. 2379/35341 sayılı başvurusu ile HMK'nın 363. maddesi gereğince kanun yararına bozulması istenilmiş olmakla, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR 
Dava, vasiyetnamenin tenfizi istemine ilişkindir.
Davaci, muris annesi Naciye Şahin'in 11.11.1987 tarihinde vefat ettiğini, annesinin ölmeden önce Kırkağaç Noterliği'nde düzenlenen 14.07.1987 tarih ve 5122 yevmiye sayılıvasiyetname ile Manisa ili, Kırkağaç ilçesi, Gebeler mahallesi 314 parsel sayılı taşınmazıAtike, Ramazan ve kendisine vasiyet ettiğini, vasiyetnamenin Kırkağaç Sulh Hukuk Mahkemesinin 1987/4-5 E. - K. sayılı ilamı ile açıldığını ve kesinleştiğini belirterek,vasiyetnamenin tenfizi ile dava konusu 314 parsel sayılı taşınmazın vasiyetnamedeki gibi adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Halil İbrahim Şahin, davanın reddini savunmuştur.
Davalı Ramazan Şahin, davanın yanlış açılan bir dava olduğunu, diğer bir kısım mirasçılara paylarının verildiğini, bu davada kendisinin mağdur olduğunu beyan etmiştir.
Mahkemece, davalılardan Ramazan Şahin ve Atike Fişenk'e karşı açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı Halil İbrahim Şahin'e karşı açılan davanın kabulü ile vasiyetnamenin tenfizine, 314 parsel sayılı taşınmazın muris adına kayıtlı tapusunun iptali ile taşınmazın 1/3 hissesinin Kırkağaç Sulh Hukuk Mahkemesinin 1994/81-63 E.-K. sayılı veraset ilamındaki hissesi oranında davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Kararın istinaf ve temyiz edilmeksizin 20.03.2019 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlenmiştir.

Kararı, kanun yararına bozulması için Adalet Bakanlığı temyiz etmiştir.
Bir davada taraf ehliyeti dava şartlarından (HMK m. 114/1-d) olup taraf ehliyeti ise medenî haklardan yararlanma ehliyetine sahip olmakla mümkündür (HMK m. 50). Medeni haklardan yararlanma, yani hak ehliyeti tam ve sağ doğum koşuluyla ana rahmine düşme anında başlayıp, kişinin ölümüne kadar devam eder (TMK m. 28). Bu nedenle Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda taraflardan birinin ölümü hâlinde, mirasçılar mirası kabul veya 

reddetmemişse, bu hususta kanunla belirlenen süreler geçinceye kadar davanın erteleneceği; bununla beraber hâkimin, gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde, talep üzerine davayı takip için kayyım atanmasına karar verebileceği öngörülmüştür (HMK m.55; HUMK m. 41). Ne var ki, kanunda ölü kişiye karşı dava açılması halinde nasıl davranılacağı gösterilmemiştir.
Kural olarak ölü kişi adına ve ölü kişiye karşı dava açılması olanağıbulunmamaktadır. Aynı şekilde kural olarak ölü kişi aleyhine dava açılması halinde davanın mirasçılara yöneltilmesine de olanak yoktur. Zira yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, ölü kişinin taraf ehliyeti bulunmamaktadır. Esasen dava açarken davacidan davalının bu ehliyet durumunu araştırması beklenir.
Kırkağaç Sulh Hukuk Mahkemesinin 1994/81-63 E.-K. sayılı mirasçılık belgesi incelendiğinde, davalı Mehmet Şahin'in dava açılmadan önce 01.02.1994 tarihinde vefat ettiği görülmüş, davacının ölü kişiye karşı dava açtığı anlaşılmıştır. Davacı, ölü davalının mirasçısı olup davalının ölü olduğunu bilmemesi mümkün değildir. Davada, ölü davalıMehmet Şahin'in taraf ehliyeti bulunmamaktadır.
Mahkemece, Manisa ili, Kırkağaç ilçesi, Gebeler mahallesi, Harmanlık mevkii, 314parsel sayılı taşınmazın muris adına kayıtlı tapusunun iptali ile; taşınmazın 1/3 hissesinin Kırkağaç Sulh Hukuk Mahkemesinin 1994/81 E. 1994/63 K. sayılı veraset ilamındaki hissesi oranında davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Tescil hükmüne esas Kırkağaç Sulh Hukuk Mahkemesinin 1994/81-63 E.-K. sayılı mirasçılık belgesi vasiyetnamede vasiyette bulunan Naciye Şahin'e ait olmayıp, ölü davalı Mehmet Şahin'e ait mirasçılık belgesinin hükme esas alınması doğru görülmemiştir.
Mahkemece, hüküm sonucunda muris adına kayitlı 1/3 hissenin mirasçılık belgesindeki payı oranında iptaline karar verildiği halde, kalan pay hakkında bir hüküm kurulmaması da doğru görülmemiştir.
Hal böyle olunca mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykirı olup, Kanun Yararına bozma isteğinin açıklanan sebeplerle kabulü gerekmiştir.
SONUÇ: Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz istemi açıklanan gerekçelerle yerinde görülmekle Kırkağaç Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.01.2019 tarih, 2018/136Esas ve 2019/24 sayılı kararının HMK 363. maddesi gereğince hükmün sonuçlari ortadan kalkmamak koşuluyla KANUN YARARINA BOZULMASINA, dosyanın mahkemesine iadesine, aynı Yasanın 363. maddesinin 3. fikrası uyarınca Resmi Gazete'de yayınlanmasi için bozma kararının bir örneğinin Adalet Bakanlığı'na Gönderilmesine, 05.01.2022gününde oybirliğiyle karar verildi.


Yargitay 7. Hukuk Dairesinden:
TÜRK MİLLETİ ADINA  YARGITAY İLAMI 
ESAS NO :2021/8556KARAR NO: 2022/561
MAHKEMESİ: Urla Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ: 07/07/2021NUMARASI : 2021/422- 2021/417DAVACILAR : Hatice Bayar Furtana vd.
DAVALI : Eser Furtana 
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükme karşı Adalet Bakanlığıtarafindan kanun yararına temyiz isteğinde bulunulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR 
Dava, inançlı işlemden kaynaklanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, İzmir ili, Urla ilçesi, İçmeler Mahallesi Kavildağ mevki 2785 ada 42 parsel sayılı ve İzmir ili, Menderes ilçesi, Menderes (cumaovasi)Köyü Bozyaka Mevki 2042 ada 18 parsel sayılı taşınmazların davalı ile birlikte organik tarım ve hayvancılık yapmak, yeni gübre ve tarımsal ilaçların denemesini yapmak, kaliteli tohumculuk ve verimi yüksek tohum ve fide çalışmaları ve buna benzer alanlarda faaliyette bulunmak ve bu yönde ilgili makamlardan teşvik başvuruları yapmak üzere aralarında inançlı sözleşme düzenleyerek anlaştıklarını, bu amaçla eşit miktarlarda yatırım yaparak dava konusu taşınmazları satın aldıklarını, zamanla aralarında anlaşamadıklarınıbeyanla taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile eşit hisse oranlarında davacılar adına ayrı ayrı tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı 21.06.2021 tarihli dilekçesi ile, açılan davayı bütün sonuçları ile kabul etmiştir.

Mahkemece; davacinın davasının kismen kabul kismen reddi ile,
-İzmir ili, Menderes ilçesi, (Menderes) Cumaovası Mahallesi Bozyaka Mevki 2042 ada 18 parselde kayıtlı taşınmazın davalı adına kayıtlı tapusunun iptali ile davacılar adına eşit hisselerle tapuda kayıt ve tesciline,
-İzmir ili, Urla ilçesi, İçmeler Mahallesi 2785 ada 42 parsel sayılıtaşınmaz bakımından reddine karar verilmiştir.

Hüküm, Adalet Bakanlığı tarafından, 6100 sayılı HMK'nın 363'üncümaddesinin birinci fikrası uyarınca kanun yararına temyiz edilmiştir.

Açılan davada, dava konusu İzmir ili, Urla ilçesi, İçmeler Mahallesi,Kavildağ Mevkii, 2785 ada 42 parsel ve İzmir ili, Menderes ilçesi, Menderes (Cumaovası) Köyü, Bozyaka Mevkii, 2042 ada 18 parsel sayılı taşınmazların davacılar ile davalı arasında inançlı sözleşme düzenlenerek satın alındıği,zamanla aralarında anlaşamadıkları belirtilerek taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile eşit hisse oranında davacılar adına ayrı ayrı tapuya kayit ve tesciline karar verilmesinin istendiği, mahkemece davanın kismen kabulü ile dava konusu 2042 ada 18 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayitlı tapu kaydının iptali ile davacılar adına eşit hisselerle kayıt ve tesciline, 2785 ada 42 parsel sayılı taşınmaz bakımından davanın reddine karar verildiği ve hükmün istinaf kanun yoluna gidilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.
Dosya kapsamından, davalının 21.06.2021 tarihli dilekçesi ile açılan davayı kabul ettiğini beyan ettiği ve mahkemece davalının kabul beyanı dikkate alınarak yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.
5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununda, toprağın korunmasi, geliştirilmesi, tarım arazilerinin siniflandırılmasi, asgari tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi ve bölünmelerinin önlenmesi, tarımsal arazi ve yeter gelirli tarımsal arazilerin çevre öncelikli sürdürülebilir kalkınma ilkesine uygun olarak planlı kullanımıni sağlayacak usul ve esasları belirlemek amacıyla bazı düzenlemeler yapılmıştır.
Anılan Kanunun “Tarım arazilerinin sınıflandırılmasi, asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin belirlenmesi" başlıklı 8'inci maddesinin birinci fikrasıgereğince tarım arazileri; doğal özellikleri ve ülke tarımındaki önemine göre,nitelikleri Bakanlık tarafindan belirlenen mutlak tarım arazileri, özel ürün arazileri, dikili tarım arazileri ve marjinal tarım arazileri olarak sınıflandırılmıştır. Aynı maddenin üçüncü fikrasında; "Asgari tarımsal arazi büyüklüğü; mutlak tarım arazileri, marjinal tarım arazileri ve özel ürün arazilerinde 2 hektar, dikili tarım arazilerinde 0,5 hektar, örtü altı tarımı yapılan arazilerde 0,3 hektardan küçük belirlenemez. Bakanlık asgari tarımsal arazi büyüklüklerini günün koşullarına göre artırabilir. Tarım arazileri Bakanlıkça belirlenen büyüklüklerin altında ifraz edilemez, hisselendirilemez, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedi artırılamaz..." hükmü düzenlenmiştir.
Kanunun 3. maddesinde; mutlak tarım arazisi, özel ürün arazisi, dikili tarım arazisi, marjinal tarım arazisi, asgari tarımsal arazi büyüklüğü ve yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğü ayrı ayrı tanımlanmıştır.
5403 sayılı Kanunun "Yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüğü" başlıklı 8/A maddesinde ise;$\dot{\Pi}$ ve ilçelerin yeter gelirli tarımsal arazi büyüklükleri bölge farklılıkları göz önünde bulundurularak bu Kanuna ekli (1) sayılı listede belirlenmiştir. Tarımsal araziler bu Kanuna ekli (1) sayılı listede belirlenen yeter gelirli tarımsal arazi büyüklüklerinin altında ifraz edilemez, bölünemez..."hükmüne yer verilmiştir.


Paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyeti şeklinde birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinde satışa konu edilemeyen yerlerin satışvaatlerine ve inanç sözleşmelerine de konu olamayacağı kuşkusuzdur.
Asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin üzerinde olan tarım arazileri yukarıda belirtilen miktarların altında ifraz edilmemek şartıyla oranına bakılmaksizin hisseli olarak satılabilir.

Bu durumda; dava konusu 2042 ada 18 parsel sayılı taşınmaz, 5403sayılı Kanun uyarınca müfrez çamlı tarla vasfinda olduğundan ve yukarıda değinilen kanun hükümlerinde belirtilen miktarların altında ifraz edilemeyeceğinden, mahkemece taşınmazın davacılar adına yazılı şekilde hisseli olarak tapuda intikalinin mümkün olup olmadığı, kanunda belirtilen hususları taşıyıp taşımadığı hususu ilgili kamu idaresinden sorularak kanun hükümlerinde belirtilen miktarların altında olduğunun anlaşılması halinde,kamu düzeni gereği taşınmazın ifrazının yasaklandığı bir konuda davalının davayı kabulünün hukuken geçerli bir sonuç doğurmayacağı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştirma ile davalının kabul beyanı bulunduğundan bahisle dava konusu 2042 ada 18 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulü yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykiridır.

Bu nedenle Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemi kabul edilerek, mahkeme kararının kanun yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz isteminin kabulü ile Urla Asliye Hukuk Mahkemesinin 07/07/2021 tarihli, 2021/422 Esas ve 2021/417 sayılı Kararının sonuca etkili olmamak üzere HMK'nın 363/1 maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, HMK'nın 363/3. maddesi gereğince gereği yapılmak üzere kararın bir örneğinin ve dosyanın Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESİNE,18/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.


Yargitay 9. Hukuk Dairesinden:
TÜRK MİLLETİ ADINA Y ARG I T A Y İ L A M I 
ESAS NO : 2022/4KARAR NO : 2022/1034
MAHKEMESİ: Antalya 6. İş Mahkemesi 
TARİHİ: 11/02/2020

NUMARASI : 2018/98-2020/90

DAVACI : NURİ TUNÇTAŞ ADINA VEKİLİ AVUKAT YAPRAK KUZUM 
DAVALI : QNB FİNANSBÁNK ANONİM ŞİRKETİ ADINA VEKİLİ
AVUKAT HASAN UĞUR 
DAVA TÜRÜ: ALACAK 


Davacı Nuri Tunçtaş ile davalı QNB Finansbank A.Ş. arasindaki davada Antalya 6. İş Mahkemesinin miktar itibariyle kesin olan 11/02/2020 tarih, 2018/98 esas ve 2020/90sayılı kararının hukuka aykırı olduğu iddiası ile kanun yararına bozulması, Adalet Bakanlığı'nın 30.12.2021 tarih ve 39152028-153.01-997-2020-E. 2667/39787 sayılı yazısı ile talep edilmiş olmakla,
6100 sayilı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 363. maddesindeki ;
"(1) (Değişik: 20/7/2017-7035/33 md.) İlk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına ve bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin ilk derece mahkemesi sıfatiyla kesin olarak verdikleri kararlar ile yine bu sifatla verdikleri ve temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargitay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur.

(2) Temyiz talebi Yargitayca yerinde görüldüğü takdirde, karar kanun yararına bozulur. Bu bozma, kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz.

(3) Bozma kararının bir örneği Adalet Bakanlığına gönderilir ve Bakanlıkça ResmîGazetede yayımlanır." hükmü gereği dosyadaki tüm belgeler okunup dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafindan düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI 
Davacı vekili, müvekkilinin 2015 yıliı Mart ayında davalı bankanın Antalya Akdeniz şubesine bağlı olarak ticari ürünlerinin saha pazarlamasında pos cihazı ve ticari kart pazarlaması göreviyle işe başladığını,maaşının brüt 1.818,00 TL olduğunu,iş sözleşmesinin kurulması esnasında yapılan görüşmelerde; mesai saatlerinin 09.00-18.00 arasında olacaği sahada çalıştığı sırada ise müşteri ve araba desteği verileceğinin iletildiğini, taraflar arasında süreklilik arz eden bir iş ilişkisi olduğu vakit müvekkilinin sahadan alınarak banka içerisinde başka bir departmana alınacağının belirtildiğini, davacıya görevi dışında işler verildiğini, sık sık ilçe ve şehir dışına gönderildiğini, yol ve otel masrafları için destek olunacağının belirtildiğini, davalı işverenin ödemeye yanaşmadığını, herhangi bir ilçeye gidip döndüğünde rapor hazırlayarak işten çıktığını bu durumda en erken 19.30 da işten çıktığını, müvekkiline tutturulması mümkün olmayan hedefler konulduğunu, 05.01.2018 tarihinde hedefi tutturamadığı gerekçesiyle is sözleşmesine son verildiğini, fazla mesai ücretini alamadığını,işten çıkış saati 18.00 olmasına rağmen her gün bir buçuk saat uzatıldığını,davalıtarafin arabuluculuk görüşmelerine herhangi bir mazeret bildirmeksizin katılmadığınıbelirterek fazla mesai alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, işyerinin banka şubesi olması ve şube güvenliği nedeniyle mesai saatlerinin belirtilen sürelere dek uzamasının mümkün olmadığıni, davacının işsözleşmesinde fazla çalışma ücretlerinin maaşına dahil edileceğini bilmesine ve hak ettiği ağırlıkta ücretinin her ay banka aracılığıyla ihtirazi kayıtsız tahsil edilmesine rağmen huzurdaki davayı ikame etmesinin davacının iyi niyetten yoksun olduğunu ispatladığınıbelirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve yazılı gerekçe ile davanin kismen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, kanun yararına bozulması için Adalet Bakanlığı temyiz etmiştir.
6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesinin 11, 12, 13 ve 14’üncü fikralari;
"(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katilmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantiya katiılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kismen veya tamamen haklı çiksa bile yargilama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrica bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafin da ilk toplantiya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde birakilir.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret,Tarifenin Birinci Kisminda belirlenen iki saatlik ücret tutarindan az olamaz 
(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamamasi, taraflar katılmadığıiçin görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kismına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti,yargilama giderlerinden sayilir.

(14) Bu madde uyarinca arabuluculuk bürosu tarafindan yapılmasi gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çikacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır." şeklinde düzenlenmiştir.
Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulunduklari, davalı tarafin arabuluculuk toplantisına mazeretsiz olarak katılmadığı ve sürecin bu nedenle sona erdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda dava konusu alacağın kabul ve red oranına göre davalı tarafin yargılama giderinden sorumlu tutulmasina ve davali lehine reddedilen alacak miktarı üzerinden vekalet ücretine karar verilmiştir. Yukarida belirtilen mevzuat uyarınca mazeretsiz olarak ilk toplantıya katilmaması nedeniyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesine neden olan tarafin davada kismen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamindan sorumlu olacaği ve bu taraf lehine vekalet ücretine hükmedilemiyeceği açıktir. Hal böyle olunca Mahkemece yargilama giderinin tamamindan davali tarafin sorumlu tutulması ve lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekli iken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü gerekmiştir.

Sonuç:
.ow görülmekle Antalya 6. İş Mahkemesi'nin 11/02/2020 tarih, 2018/98 esas ve 2020/90 sayılıkararının sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, dosyanin mahkemesine iadesine,bozma kararının bir örneğinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 363.maddesinin 3. fikrası gereğince Resmi Gazete'de yayınlanması için Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü’ne gönderilmesine, 25/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Yargitay 11. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2021/3738KARAR NO : 2022/1
YARGITAY İLAMI 
MAHKEMESİ: İZMİR 3 ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 11/10/2018
NUMARASI : 2018/126-2018/1014
DAVACI : SALİH ÜNAL 
VEKİLİ: Av. MEHMET FATİH DEMİR 
DAVALI : ÇETÍN ELEKTRO PLASTİK A.Ş.

TÜRK MİLLETİ ADINA 
Taraflar arasındaki davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafindan verilen tarih ve sayısı yukarıda yazılı kararın HMK 363. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasının Adalet Bakanlığı tarafından istenilmesi üzerine, dava dosyası ve içerisindeki dilekçeler,duruşma tutanakları ve diğer tüm dosya kapsamı delil ve belgeler incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, İİK'nın 67. maddesine dayalı olarak açılmış itirazın iptali isteminden ibarettir.
Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında sözleşmeden kaynaklanan cari hesap ilişkisi nedeniyle alacaklı olduğunu, alacağın tahsili amacı ile İzmir 19. İcra Müdürlüğü'nün 2017/12337 sayılı dosyası üzerinde yaptıkları takibe davalının itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu ileri sürerek işlemiş faiz ve icra takip giderlerine yönelik olarak itirazın iptali ile takibin devamını istemiştir.

Davalı taraf davaya cevap vermemiş ise de, vekili marifetiyle icra takip dosyasına sunduğu itiraz dilekçesinde, borca ve fer'ilerine tümüyle itiraz etmiş ancak takipten sonra asıl alacağı ödediğini ileri sürmüştür. Davalı borçlunun itirazı üzerine takibin tümüyle durdurulmuş olduğu görülmüştür.

Mahkemece, asıl alacağın gönderilen ödeme emri üzerine yasal süresi içerisinde ödendiği, borçlunun takipten önce temerrüdünün söz konusu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Kesin olarak verilen bu karara karşı Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz talebinde bulunulmuştur.

İncelenen dava ve takip dosyası ile davacı alacaklı vekilinin beyanından anlaşıldığıüzere, davalı borçlunun icra takibinden önce TBK'nın 117. maddesi dairesinde temerrüde düşürülmüş olmadığı ve fakat hakkında başlatılan takip tarihi itibariyle temerrüde düşmüşolduğu belirgindir. TBK'nın 131/2. maddesi ve alacaklının takip talebinde işlemiş ve işleyecek faiz bakımından ödemeden önce talepte bulunması nedeniyle bu hakkını saklıtuttuğunun kabulü gerektiği gözetildiğinde, asıl alacak tutarı ödenmekle, TBK'nın 131/1.maddesi uyarınca, alacaklının temerrüt tarihinden ödeme anına kadar işlemiş faizi isteme hakkının sona erdiğinden söz edilemez. Bu durumda, borçlunun yaptığı ödemenin tarihi ve tutarı da nazara alındığında, alacaklının bir miktar işlemiş faiz alacağının bulunduğu kuşkusuz olup yapılan ödeme bu anlamda kısmi ödeme niteliğindedir.

Kısmi ödemelere ilişkin TBK'nın 100. maddesi uyarınca, faiz ve giderleri ödemede gecikmesi bulunmayan borçlunun, yaptığı ödemeyi anapara borcuna mahsup edebilmesi mümkün ise de, takip tarihi itibariyle temerrüde düşen ve icra takip giderlerini ödemekle yükümlü bulunan borçlunun yapmış olduğu kısmi ödemenin anapara borcundan düşülmesi söz konusu olamayacağından, alacaklının takip talebinde bu yolda talepte bulunmuş olduğu da gözetildiğinde, kısmi ödemenin öncelikle ödeme anına değin işlemiş faiz ve takip giderlerine mahsup edilmesi gerekir.
Tüm bu açıklamalar çerçevesinde, itirazın iptali davasının açıldığı tarih itibariyle,borçlunun halen ödenmemiş bir miktar anapara borcunun bulunduğu, bu tutara ise takip tarihinden itibaren temerrüt faizi işletilmesi gerektiği sabit ise de, davacının işbu davadaki yazılı ve zapta geçen sözlü beyanları ile asıl alacak tutarının ödendiğinden bahisle faiz bakımından talebini takip tarihi ile ödeme tarihi arasındaki temerrüt faizi tutarına hasrettiği gözetilerek, taleple bağlılık ilkesi çerçevesinde, anılan tarihler arasındaki işlemiş faiz tutarıile takip giderleri ve bu arada vekalet ücreti nazara alınmak suretiyle yapılacak hesaba dayalıolarak takibin devamına dair bir karar verilmesini istemekte davacının hukuki yararının bulunduğunun kabulü gerekirken, eksik incelemeye ve hatalı gerekçeye dayalı olarak davanın tümüyle reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmakla, Adalet Bakanlığının açıklanan yönlere ilişkin kanun yararına temyiz itirazının kabulüyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenle Adalet Bakanlığı'nın 6100 sayılı HMK'nın 363'üncü maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin kabulü ile sonuca etkili olmamak üzere hükmün kanun yaranına BOZULMASINA, gereğin yapılması için karar örneği ile dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmesine, 05/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Yargitay 11. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2021/6264KARAR NO : 2022/74
YARGITAY İLAMI 
MAHKEMESİ: OSMANCIK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 22.04.2019

NUMARASI : 2018/298-2019/351
DAVACI : AHMET ÖRS MİRASÇILARI:
VASİSİ: DENİZ ÖRS 
1- CENGİZ ÖRS 
2- FİLİZ GÖKER 
3- MEHMET ÖRS 
4- SANİYE ÖRS 
5-DENİZ ÖRS 
VEKİLİ: AV. ALİ YALÇINKAYA 
DAVALI :ALİ KARS 
VEKİLİ: AV. BÜNYAMİN ARSLANER 

TÜRK MİLLETİ ADINA 
Taraflar arasında görülen davada Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesince verilen yukarıda tarihi ve sayısı yazılı kararın HMK'nın 363'üncü maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasının Adalet Bakanlığı tarafından istenilmesi üzerine, dava dosyası çerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve diğer tüm belgeler okunup incelendikten sonra, gereği müzakere edilip düşünüldü.

Davacı vasisi, davacı aleyhine davalı tarafından Osmancık İcra Müdürlüğünün 2018/65 E. sayılı dosyasıyla başlatılan takip dayanağı senedin sahte olduğunu ileri sürerek kısıtlı davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davalının bedelini peşin ödemek suretiyle davacıdan satın aldığı kavak ağaçlarının teslim edilmemesi üzerine, takip dayanağı senedin davacı tarafindan verildiğini ileri sürerek davanın reddini ve %20 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.
Dava, takip dayanağı senedin sahte olduğu iddiasına dayalı İiK m. 72 uyarınca açılan menfi tespit davası olup, Mahkemece, dava açıldıktan sonra davacının öldüğü belirtilip veraset belgesi ibraz edilmesine rağmen tüm mirasçıların katılımı ile taraf teşkili sağlanmadan senetteki imzanın sahteliğinin menfi tespit davası ile değil imzaya itiraz ile ileri sürülmesi gerektiği, davacının süresinde imzaya itiraz etmediği, menfi tespit davasında imza incelemesi yaptırılamayacağı, dolayısıyla ispat yükümlülüğü olan davacı keşidecinin borcu olmadığı davaya konu bono ile aynı nitelikte bir belge ile ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığı, dava açıldıktan sonra 26.06.2018 tarihinde ölen davaci,mirasçılarından Mehmet Örs'ün davayı takip eden avukata vekalet vermediği halde kendisinin muvafakat'ı alınmadan, hatta tebligat bile yapılmadan ve dolayısıyla taraf teşkili sağlanmadan davanın görülüp sonuçlandırıldığı, kararın kesin olduğu, ancak söz konusu eksikliğin HMK m. 55 ve 114 hükümleri ile TMK m. 640 hükmüne aykırı olduğunu ileri sürerek Kararın kanun yararına bozulmasını talep etmiştir.


Somut olayda, kisitlı olan davacinın vasisi tarafindan 07.05.2018 tarihinde davanın açıldıği, 26.06.2018 tarihinde ise davacının öldüğü, bunun üzerine Çorum Barosu avukatlarından Av. Ali Yalçınkaya'nın veraset belgesi ile birlikte Mehmet Örs dışındaki mirasçıların vekili olduğunu belirtip vekaletleri ibraz ettiği, mirasçılardan Mehmet Örs'ün davaya katılımı sağlanmadan ve de mazereti kabul edilen bir kisım mirasçılar vekilinin hazır bulunmamasına rağmen sadece mirasçılardan Deniz Örs ve davalı vekilinin katılımı ile verilen duruşma gününden önce duruşma açılıp yukarıda belirtilen gerekçe ile davanın reddine miktar itibariyle kesin karar verilmiştir.

Dava açıldıktan sonra davacı öldüğüne göre Mahkemece yapılması gereken, HMK m. 55 hükmü uyarınca mirasçı Mehmet Örs'e tebligat yapılıp davayı takip edip etmeyeceğinin sorulmasi, davayı takip edeceğini bildirmesi veya kendini vekille temsil ettirmesi durumunda, anılan hüküm uyarınca mirasın reddi için kanunda öngörülen süreler kadar davanın ertelenmesini gerektiren hal varsa erteleme süreside geçtikten sonra davanın görülmesi, bu şekilde taraf teşkili sağlanması mümkün olmazsa TMK m. 640 uyarınca taraf teşkilinin sağlanması için gerektiğinde terekeye mümessil tayin edilip, böylece HMK m.114'de öngörülen taraflara ilişkin dava şartı yerine getirilmek suretiyle davanın görülüp sonuçlandırmasından ibaret iken, mirasçılardan Mehmet Örs'ün de davaya katılımısağlanmadan ve dolayısıyla anılan hükümlere aykırı hareketle karar verilmesi doğru olmadığıgibi, mirasçıların vekili olduğunu belirtip vekaletname ibraz eden avukatın 05.11.2018,07.01.2019 ve 11.04.2019 tarihli duruşmalara bildirdiği mazeretlerin kabul edilmesine,11.04.2019 tarihli duruşmadan sonraki duruşma gününün ise 22.05.2019 gününe bırakılmasına rağmen, bildirim ve tebligat yapılmadan ve davayı takip eden mirasçıların tümü ve avukatları da katılmadığı halde mirasçılardan Deniz Örs ile davalı vekilinin katılımıyla verilen duruşma gününden önceki 22.04.2019 tarihinde duruşma açılıp karar verilmiş olması da HMK m. 27 uyarınca hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olduğundan doğru olmamıştır. Yine, sahtelik iddiasına dayalı menfi tespit davası açılmasına ve dolayısıyla menfi tespit davasında imza incelemesini yasaklayan bir kanun hükmübulunmamasına rağmen imza incelemesinin sadece takip hukukuna özgü imzaya itirazda yapılacağı gibi hukuki olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi de doğru olmamıştır. Bu nedenlerle temyiz isteminin kabulü ile anılan Mahkeme Kararının kanun yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle Adalet Bakanlığının 6100 sayılı HMK'nın 363 üncü maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin kabulü ile sonuca etkili olmamak üzere hükmün kanun yararına BOZULMASINA, gereğinin yapılması için karar örneği ve dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Yargitay 11. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2021/3741KARAR NO : 2022/330
YARGITAY ÍLAMI 
MAHKEMESİ: ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 09/10/2018
NUMARASI : 2018/291-2018/738DAVACI : BİLEN ORM. ÜRÜN. SAN. VE TİC. LTD. ŞTİ.
VEKİLİ: Av. HAYRETTİN BIYIKLIOĞLU DAVALI : FİBA BANKA A.Ş.
VEKİLİ: Av. AYBİKE ÖZER 
TÜRK MİLLETİ ADINA 
Taraflar arasındaki dava, bankanın sorumlu olduğu miktarın tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir. Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafindan yukarıda sayı ve tarihi belirtilen kararın HMK 363. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasının Adalet Bakanlığı tarafından istenilmesi üzerine, dava dosyası ve içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve diğer tüm dosya kapsamı delil ve belgeler incelendi. Gereği müzakere edilip düşünüldü:
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonucunda; davaya konu çekin karşılığının bulunmadığı, yasal yükümlülük tutarının davalı bankanın sorumluluğunda olduğu, davaya konu çekin geçerlilik koşullarını taşıdığı, asıl bankaya ibraz edilmese bile bankanın yasal yükümlülük tutarını ödemekle yükümlü olduğu, icra takibinin çeki ibraz yerine geçtiği göz önüne alınarak bankaca ödeme yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmiştir 
Hüküm davalı banka vekilinin talebi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozma istemli olarak temyiz edilmiştir.

5941 sayılı Çek Kanunu'nun 8/4 maddesine göre, takas odaları aracılığıyla ibraz edilmiş çekler için aynı Yasa'nın 3/3 maddesinde belirlenen sorumluluk miktarı dahil kısmi ödeme yapılamaz. Bu durum, muhatap bankanın ödeme yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz.Davalı bankanın ödeme yükümlülüğünün doğması için çek asıllarının davacı tarafından bankaya bırakılmış olması zorunludur. Öyleyse, ödeme yükümlülüğünün doğması için çek aslının onaylı fotokopisi verilmek üzere davalı bankaya ibrazı zorunlu olmasına göre, davacıtarafindan kanunda belirtilen bu usule uyulmadığıdan doğrudan icra takibi yapılmasının yerinde olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteğinin kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 363/2. maddesi uyarınca hükmün kanun yararına ve hukuki sonuçları kalkmamak koşulu ile BOZULMASINA, aynı Yasa'nın 363/3 maddesi uyarınca dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmesine, kararın bir örneğinin Resmi Gazete'de yayınlanmak üzere Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargitay Cumhuriyet Başsavcıliğına tevdiine, 17/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Yargitay 11. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2021/3742KARAR NO : 2022/486
YARGITAY İLAMI 
MAHKEMESİ: ÇORUM 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
(ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)
TARİHİ: 13/12/2018

NUMARASI : 2017/404-2018/412
DAVACI : T. GARANTİ BANKASI A.Ş.
VEKİLİ: AV. SERPİL SORKUN 
DAVALI : RECEP KAYIKÇI 
VEKİLİ: AV. ABDULKADİR KABAKULAK 

TÜRK MİLLETİ ADINA 
Taraflar arasındaki davanın Çorum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yukarıda sayı ve tarihi belirtilen kararın HMK 363. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasının Adalet Bakanlığı tarafindan istenilmesi üzerine, dava dosyası ve içerisindeki dilekçeler,duruşma tutanakları ve diğer tüm dosya kapsamı delil ve belgeler incelendi. Gereği müzakere edilip düşünüldü:
Dava, kredi alacağından kaynaklanan borcun ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan sözleşme gereğince davalıya krediler kullandırıldığını, ödeme planına bağlanan alacağın ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibinin itiraz üzerine durduğunu, itirazın haksız ve kötü niyetli olduğunu belirterek itirazın iptali ile alacağın %20'sinden az olmak üzere davalının tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı ile imzalamış olduğu sözleşmeler uyarınca ticari krediler kullandığını, ancak kullanılan bütün kredilerin ödendiği, dekontların sunulduğunu,bankaya borcu bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, yapılan yargilama sonucunda, hesap kat ihtarnamesinin davaliya 2014yılında tebliğ edildiği ve son bilirkişi raporuna ekli hesaba ait hesap hareketlerinde davalıtarafindan 27.08.2014 tarihinde 080/6299388 nolu kredi için 130.622,54 TL ödeme yapıldığıve hesap hareketlerinden bakiyenin sıfirlandığı, hesap kat ihtarından sonra üç yıl geçtiği,bankanın 2017 yılında yasal takibe geçtiği, hesap hareketlerinden davalının borcunu ödediği,şayet banka tarafindan sehven eksik hesaplama yapıldığı ise aradan geçen süre de dikkate alınarak taraflar arasında borcun kapandığı konusunda davalıya güven verildiği, fazlaya ilişkin bakiyeden zimnen feragat bulunduğu davalının ödeme iddiasında haklı olduğu,davacının basiretli davranmadığı gerekçesiyle davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.
Kesin olarak verilen bu karara karşı Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz talebinde bulunulmuştur.


Dava ve takip dosyasının incelenmesinde, davalı tarafindan borca ilişkin olarak ödeme dekontları cevap dilekçesi ile birlikte dosyaya sunulmuştur. Mahkemece yerinde inceleme yetkisi verilmek suretiyle dosya bankacı bilirkişiye tevdi edilmiş, ancak 12.06.2018havale tarihli ilk raporda bir kisım eksikliklerde belirtildikten sonra bilirkişi tarafından bankacılığın temel uzmanlık alanına girmediği ifade edilerek dosyanın iadesi gerektiği belirtilmiştir. Bu kez mahkemece eksik hususlar tamamlandıktan sonra dosya bir başka bilirkişiye tevdi edilmiştir. Bilirkişi tarafindan düzenlenen 03.10.2018 havale tarihli raporda dava dosyasında bulunan belgeler ve bankadan alınan ek belgeler üzerinde yapılan inceleme sonucunda takip tarihi itibariyle davacının 2.408,31 TL asil alacağının bulunduğu tespit edilmiştir.
Mahkemece alınan rapor sonrası 13.12.2018 tarihli duruşmada tahkikat ve sözlüyargılama bitirilerek davanın reddine dair hüküm kurulmuş olması karşısında alacağın varlığıve miktarının hesaplanması açısından bilirkişinin görüşüne başvuran yerel mahkemenin bilirkişi raporunun aksine olarak dosyada bulunan dekontlar ve hesap hareketlerine göre alacağın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermesi hukuka aykırı bulunmakla,Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına temyiz itirazının kabulüyle yerel mahkeme kararının bozulmasina karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenle Adalet Bakanlığı'nın 6100 sayılı HMK'nın 363'üncü maddesine dayalı kanun yaranına bozma isteğinin kabulü ile sonuca etkili olmamak üzere hükmün kanun yararına BOZULMASINA, gereğinin yapılması için karar örneği ile dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmesine, 21.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Yargitay 11. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2021/5340KARAR NO : 2022/488
YARGITAY ÍLAMI 
MAHKEMESİ: BURDUR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
( TÜKETİCİ MAHKEMESİ SIFATIYLA)
TARİHİ: 20/03/2019

NUMARASI : 2019/96 -2019/201
DAVACI : ING BANK A.Ş.

VEKİLİ: AV. JALE KULELİ

DAVALI : ORHAN AYYILDIZ 

TÜRK MİLLETİ ADINA 
Taraflar arasındaki davada Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen tarihi ve sayısı yukarıda yazılı kararın HMK'nın 363. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasının Adalet Bakanlığı tarafindan istenilmesi üzerine, dava dosyası ve içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve diğer tüm dosya kapsamı delil ve belgeler incelendi.Gereği müzakere edilip düşünüldü.

Davacı vekili, davalının hakem heyeti kararına konu ettiği tutarın, 09.11.2018tarihinde iade edildiğini, Burdur İl Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının mükerrer ödemeye neden olacağını ileri sürerek itirazen 12.02.2019 tarihli kararın iptalini istemiştir.
Mahkemece, uyuşmazlığın arabuluculuğa tabi olduğu, dolayısıyla arabuluculuğa ilişkin hükümlere uyulmadan açılan bu davada dava şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.
Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesinin 18 fikrası ile Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 73/A maddesinin birinci fikrası göz önüne alındığında tüketici hakem heyeti kararlarına TKHK'nın 70.maddesinin üçüncü fikrasıuyarınca yapılan itirazlarda dava şartı olarak arabuluculuğa ilişkin hükümlerin uygulanmayacağı anlaşılmaktadır.

Buna göre mahkemece, tüketici hakem heyeti kararına karşı TKHK'nın 70.maddesinin üçüncü fikrası uyarınca yapılan itirazi, dosyada mevcut delillere göre değerlendirerek karar vermesi gerekirken, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle T.C. Adalet Bakanlığı'nın 6100 sayılıHMK'nın 363. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteminin kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, gereğinin yapılması için karar örneğinin ve dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmesine, 21/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.


Yargitay 11. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2021/4391KARAR NO : 2022/620
YARGITAY İLAMI 
MAHKEMESİ: UŞAK 1. ASLÍYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 02/05/2019
NUMARASI : 2013/3-2019/252
DAVACI : BAYRAM KÖSEOĞLU 
VEKİLİ: AV. AYDIN ATALAN 
DAVALILAR : 1- YAŞAR ÜNAL 
VEKİLİ: AV. ÖZGÜR DAL 
2- YEŞİM TAŞAVLI 
VASÍSİ: YÜKSEL ÖZKURT 

TÜRK MİLLETİ ADINA 
Taraflar arasındaki davada Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafindan verilen tarihi ve sayısı yukarıda belirtilen kararın HMK 363. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasının Adalet Bakanlığı tarafindan istenilmesi üzerine, dava dosyası ve içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve diğer tüm dosya kapsamı delil ve belgeler incelendi.Gereği müzakere edilip düşünüldü

Dava, davacı tarafindan lehdar hanesi boş olarak düzenlenen 2.350.- TL tutarındaki bononun ödeme suretiyle bedelsiz kalmasına karşın davalılar tarafından hukuka aykırı olarak ele geçirilerek icra takibine konu edildiği iddiasına dayalı menfi tespit ve icra takibinin iptali ile takip dosyasına ödenen 3.592,12 TL'nin istirdatı istemlerine ilişkin olup yasal dayanağıİİK'nın 72. maddesi ile TTK'nın 686/2. maddesidir. Davada husumet, bononun lehdarıYeşim Taşavlı ile ciro yoluyla hamili ve takip alacaklısı olan Yaşar Ünal'a yöneltilmiştir.
Mahkemece yapılan inceleme sonucunda, davalılar hakkında açılan ve bekletici mesele yapılan Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nde açılan ceza davası sonucunda, bir diğer sanık ile birlikte her iki davalının da resmi evrakta sahtecilik, kamu kurumunu aracı kılmak suretiyle dolandıricılık eylemleri nedeniyle mahkumiyetlerine karar verildiği ve kararın kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının takip dosyasından ötürü borçlu bulunmadiğının tespiti ile icra tehdidi altında ödenen tutarın davalılardan müştereken-müteselsilen tahsili ile davacıya iadesine kesin olarak verilmiş, davalı Yaşar Ünal vekilinin istinaf başvurusu ise kararın kesinliğinden bahisle usulden reddedilmiştir.
Davalı Yaşar Ünal vekilinin yazılı talebi üzerine Adalet Bakanlığı'nın 21.5.2021tarihli yazısı ile davada ispat yükünün davacı yanda olduğu, davacı yanın öncelikle icra takibine konu senetten ötürü borçlu bulunmadığıni, hemen sonra ise takip alacaklısının senedi kötüniyetłe iktisap etmiş olduğunu yahut iktisabında ağır kusurlu bulunduğunu kanıtlamasıgerektiği, davalı hamil ve takip alacaklısı Yaşar Ünal'ın ceza mahkemesince beraetine karar verildiği, bu itibarla mezkur ceza mahkemesi kararı değerlendirilmeksizin davalı takip alacaklısı anılan davalı bakımından da davanın kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırıolduğu ileri sürülerek, yerel mahkeme kararının kanun yararına bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.


İstem yazısı ekinde gönderilen dava dosyası ve İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13.Ceza Dairesi'nin 22.6.2017 tarih ve 2017/571-1525 sayılı kararının incelenmesinden, sanik Yaşar Ünal'ın üzerine atılı suçlardan ötürü mahkumiyetini gerektirir kesin ve inandırıcı kanıt bulunamaması nedeniyle anılan sanık hakkında Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak Yaşar Ünal'ın beraetine hükmedildiği ve bu yönde verilen hükmün kesinlestiği anlasılmaktadır.

6098 sayılı Kanun'un 74. maddesi uyarınca, hukuk hakimi zarar verenin kusurunun olup olmadığı, kusurunun derecesi ve zararın belirlenmesine ilişkin ceza mahkemesi kararıile bağlı değilse de, yerel mahkemece verilen kararda, yukarda belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alınmaksızın, HMK'nın 297. maddesine de aykırı düşecek şekilde,davalılardan Yaşar Ünal hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleştiği belirtilerek başkaca hiçbir değerlendirmeye yer verilmeksizin, davalı Yaşar Ünal'ın dava ve takip konusu bonoyu iktisabında kötüniyetli olduğunun kabulü suretiyle anılan davalı bakımından da davanın kabulüne karar verilmesi hukuka aykırı olup kanun yararına temyiz isteminin kabulüile yerel mahkeme kararının davalı Yaşar Unal bakımından bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın 6100 sayılı HMK'nın 363'üncü maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin kabulü ile sonuca etkili olmamak üzere hükmün kanun yararına BOZULMASINÄ, davalılardan Yaşar Ünal bakımından bozma kararının gereğinin yapılması için karar örneği ile dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmesine, 25.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.


Yargitay 15. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO :2021/4823
KARAR NO :2021/2625

TÜRK MİLLETİ ADINA KARAR KANUN YARARINA BOZMA 2019/798 KYT 
YARGITAY İLAMI 
MAHKEMESİ:Malatya 2. Tüketici Mahkemesi ( Kanun Yararına 2019/798 KYT)
TARİHİ10/04/2019
NUMARASI :2018/332-2019/438
DAVACI :Asiloğlu Asansör Elek.Elektronik Tic. Ltd.Şti. Vek.Av. Ömer Şengün DAVALI :İkra Apartmanı Site Yönetimi Vek.Av. Sevilnur Yalınkılıç

-KARAR
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için düzenlenen icra takibine karşı yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olup; davacı yüklenici, bakiye iş bedelinin tahsili istemiyle davalı iş sahibi aleyhine başlattığı ilamsız icra takibine itirazın iptali, takibin devamı ve %20 icra inkâr tazminatı istemiyle dava açmış; mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine dair verilen karar kesinlik sınırında kalmakla kesinleşmiştir.Mahkemece verilen ve kesinleşen bu karar üzerine Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 15.03.2021 günlü talebi ile “taraflar arasındaki akdi ilişkinin tespiti açısından davacı tarafça dayanak alınan sözleşme ve belgelerdeki imzalar ve cari hesap ekstrelerinde gösterilen ödeme belgeleri incelenmeden ve bu belgelerin davalıyı bağlayıcınitelikte olup olmadığı değerlendirilmeden eksik soruşturma ile davanın yazılı şekilde reddedildiği." gerekçesiyle kararın 6100 sayılı HMK'nın 363. maddesi uyarınca kanun yararına bozulması istenmiştir.
634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 35 nci maddesinde yöneticinin görevleri sayılmış ve aynı Kanunun 38 nci maddesinde ise, yöneticinin kat maliklerine karşı aynen bir vekil gibi sorumlu bulunduğu belirtilmiştir. Apartman yönetiminin tüzel kişiliği yok ise de;yönetici Kanundan ve yönetim plânından kaynaklanan yetkisine dayanarak üçüncü kişilerle borç ve alacak ilişkisi doğuracak sözleşmeler yapabilir. Kat maliklerinin vekili olduğundan bu tür sözleşmeler onların adına ve hesabına hukuki sonuç doğurur. Taşınmaz malın yönetiminin gerektirdiği giderleri yapmak ve buna yönelik sözleşme imzalamak 634 sayılıKanun'un 35 nci maddesi hükmü kapsamındaki yönetici görevlerindendir. Ayrıca yönetimde devamlılık esas olduğundan apartman yönetininin değişmiş olması halinde yönetimin sözleşme ilişkisi nedeniyle sorumluluğu sona ermiş somut olayda da asansörün bakım ve onarımı ile ilgili sözleşmeleri sözlü ya da yazılı olarak kat maliklerini temsilen yönetici ya da yönetim kurulu yapabilir.
Bu açıklamalar ışığında dosyanın incelenmesinde; davacı Asiloğlu Asansör Sanayi Ticaret Limited Şirketi ve dava dışi ERK Profesyonel Site Yönetimi ile 14.10.2014-14.10.2015 tarihleri arasında İkra Apartmanına ait asansör periodik bakım sözleşmesi imzalandığı, dava konusu takip dayanağı borcun davacı yüklenici tarafından davalı İkra Apartmanı Site Yönetimi'ne karşi düzenlenen 24.12.2014-05.05.2015 tarihli faturalara ilişkin olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece; davacı ile İkra Apartman yönetimi arasında asansör bakımının yapılması konusunda herhangi bir yazılı sözleşmenin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; taraflar arasındaki sözleşmenin 9.maddesinde, “Bu sözleşme apartman ve site yönetimi değişse de geçerliliğini devam ettirir." hükmü mevcut olup; eski site yönetiminin kat maliklerinin vekili olarak, kat 

maliklerinin yararına dava konusu sözleşmeyi imzaladıği, onların adına ve hesabına sonuçdoğuracağı dikkate alındığında kaldı ki böyle bir hüküm bulunmasa dahi yönetimin devamlılığı ilkesi gereği eski site yönetiminin imzaladığı sözleşmeden yeni yönetimin de sorumlu olduğu kabul edilmelidir.

Mahkemece açıklanan bu hususlar gözetilmeden taraflar arasında akdi ilişki bulunmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıgörülmüş, kararın kanun yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Malatya 2.Tüketici Mahkemesinin 10.04.2019 gün ve 2018/332 E.- 2019/438 K. sayılı kararının HMK'nın 363/2. maddesi uyarınca kanun yararına BOzULMASINA, bozma kararının bir örneğinin Resmi Gazete'de yayınlanmak üzere Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 09.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.