Uyuşmazlık Mahkemesine Ait Kararlar
UYUŞMAZLIK MAHKEMESİ KARARLARI | 2020-03-18

18 Mart 2020 ÇARŞAMBA 
Resmî Gazete 
Sayı : 31072
UYUŞMAZLIK MAHKEMESİ KARARLARI 
1-2247 SAYILI KANUN'UN 14. VE 24. MADDELERİ GEREĞİNCE VERİLEN (BAŞVURU RED) KARARLAR 
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
1-ESAS NO : 2018/619KARAR NO : 2020/131KARAR TR : 24.02.2020
ÖZET : 2247 sayılı Kanun'un "Hüküm Uyuşmazlığı" başlıklı 24.maddesinde öngörülen "konu ve dava sebebinin aynı olmasi" ve "kararlar arasındaki çelişki yüzünden hakkın yerine getirilmesinin olanaksız bulunması" koşullarını taşımayan BAŞVURUNUN REDDİ gerektiği hk.
KARAR 
Hüküm Uyuşmazlığının 
Giderilmesi İsteminde Bulunan 
(İdari Yargıda davalı): İstanbul Barosu BaşkanlığıVekili : Av. A.Ö.
Taraflar : 1- E.D.(Adli Yargıda Davali)
(İdari Yargıda Davacı)
2- Türkiye Barolar Birliği 
(İdari Yargıda Davalıi)
3- A.H.T.(Adli Yargıda Davaci)
O L A Y : I- Davacı A.H.T. vekili, dava dilekçesinde özetle;Haber kanalı olan NTV Televizyonu'ndan 30/03/2011 tarihinde saat 13:00'den itibaren yapılan haber bülteninin canlı yayının " son dakika "logosu ile verilen haberde İstanbul Barosuna kayıtlı davalı avukatın " Hep tetikçilerle kaldı bu gibi davalar, bir üst halkası veya azmettiricileri ve çevresindeki azmettiriciler konusunda en somut olarak bu davada ilerleme sağlandığını görüyoruz... 4 Yıl sonrasında bile yeni deliller yeni şüpheliler veya yeni arama kararları ortaya çıkabiliyor, çok gecikmiş olunsa bile yine de umut verici ve önemli buluyoruz bu durumu... Ergenekon soruşturmasında çıkan delil ve belgeler hep doğrudan zirve yayınevi çevresini ve aynı zamanda öldürülen maktullerin isim veya adreslerini doğrudan hedef alan çalışmalar yürüttüğü, H.T.'da, D.A.Ö.'nda çıkan belgeler, S.E.'nun doğrudan subaylara yapmış olduğu brifingler bunu açıkça 

gösteriyordu... "şeklinde beyanlarda bulunduğu, davalının söz konusu yayında müvekkilinin menfur cinayetle irtibatı olduğunu hatta bu cinayetin azmettiricisi olduğuna yönelik asılsız isnatlarda bulunarak, müvekkilinin kişilik haklarını, şeref ve haysiyetini rencide ettiği, haberde öne sürülen iddiaların gerçek dışı olduğu, davacının Malatya'da bulunan İnönüÜniversitesinde 18/04/2007 tarihinde düzenlenen konferansın tarihinin bir ay kadar öncesinden tespit edildiği, müvekkilinin üniversite rektörlüğütarafindan konuşmacı olarak davet edildiği, davet üzerine davacının 17/04/2007 tarihinde akşam saatlerinde eşi ile birlikte tarifeli uçak ile Malatya'ya gittiği ve 18/04/2007 tarihinde geri döndüğü, bu işlemlerin havayolu ile yapıldığı ve tüm işlemlerinin resmi olduğu, davacının verdiği konferansın içeriği ile davalının iddiaları arasında hiç bir ilgi bulunmadığı,iddia edildiği gibi menfur cinayetle ilgili olduğu öne sürülen kişiler ile Malatya'da ya da başka bir yerde hiçbir zaman ve hiçbir şekilde görüşme yapılmadığı, müvekkilinin Malatya ' ya bir kez gittiği, davacının sanki terör örgütünün mensubu gibi gösterildiği, davacının 50 yılı aşkın TSK'ya hizmet ettiği, başarılı ve şerefli bir subay olduğu belirtilerek, davacının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL manevi tazminatın 30/03/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı E.D.'dan tahsiline karar verilmesi istemiyle E.D.hakkında 17.5.2011 tarihinde adli yargı yerinde dava açmıştır.
İSTANBUL 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ: 28.12.2016gün ve E:2011/398, K:2016/245 sayı ile, ".…. Dava; TMK'nun 24- 25maddeleriyle, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca açılmış; "Manevi Tazminat" davası niteliğindedir.

Davacı vekili tarafından davacının İnönü Üniversitesinde verdiği konferansa ilişkin dosyaya sunulan CD'nin çözümü için dosya üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

İstanbul Barosu Disiplin Kurulunca davalı avukat hakkında düzenlenen 2014/D.538 E. 2015/17 K. Sayılı kararı celp edilerek incelendiğinde: Davacı tarafindan davalı avukat hakkında " kınama cezasi verilmesi " talepli şikayette bulunulduğu, disiplin kurulunca " kınama cezasıverilmesine " dair karar verildiği, Türkiye Barolar Birliği Disiplin Kurulunca cezanın onandığı ve kararın 26/07/2015 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.

Dosyaya celp edilen Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/173 E. Sayılı dosyasına ait son duruşma zaptında; davacı ve bir kisım dava dışı şahıslar hakkında yapılan yargılama sonunda, eldeki davanın davacısı A.H.T. hakkında tüm atfedilen suçlardan beraat kararı verildiği görülmüştür.


Dava konusu yapılan yayınla ve beyan edilen ifadelerle, davacıhakkında gerçekliği kanıtlanmamış devam eden dava ile ilgili kamuoyu nezdinde davacı ile ilgili kesin yargılar oluşturacak isnatlarda bulunulmuştur. Bu durumda; haberin görünen gerçeğe uygun olduğu söylenemeyeceği gibi, güncellik ve kamu yararı unsurlarını taşıdığı da söylenemez. Bu nedenlerle; haberin hukuka uygun olmadığı, davacıtarafindan yapılan beyanların davacının kişilik haklarının ihlal edildiği kabul edilmiştir. Dosya kapsamına, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre; 10.000,00 TL manevi tazminatın hakkaniyete uygun düşeceği sonucuna varılmış, buna göre aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.
HÜKÜM:Yukarıda izah edildiği üzere;
Davacının davasının KISMEN KABULÜ ile,
10.000,00 TL'nin 30/03/2011 Tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davaciya verilmesine,
Fazlaya ilişkin talebin REDDİNE ." karar vermiş, bu karara karşıdavacı A.H.T. ve davalı E.D.vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi : 31.5.2017gün ve E:2017/498, K:2017/711 sayı ile, "... dosya kapsami, delil durumu,ilk derece mahkemesi kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davacı ve davalı taraf istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.l maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir. Bu itibarla aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-İstanbul 10.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/398 Esas ve 2016/245 Karar sayılı kararı usul ve yasaya uygun olduğundan tarafların istinaf başvurusunun REDDİNE .." karar vermiş, bu karar kesinleşmiştir.
II- Davacı E.D., İstanbul Barosuna kayıtlı avukat olarak çalışmakta iken, 18.07.2007 tarihinde Malatya Zirve Yayınevinde meydana gelen saldırı ile ilgili Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/125 esasında devam eden kamu davasını katılan vekili sıfatı ile takip ettiği, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/1313 sayılı evrakı üzerinden yürütülen soruşturma kapsamında 30.03.2011 tarihinde bazı şüphelilerin adreslerinde arama yapılırken NTV televizyonundaki canlı yayına katılarak örgüt kurma ve yönetme suçlarından İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanan şikayetçiye yönelik açıklamalarda bulunduğu gerekçesi ile Avukatlık Kanunu'nun 55. maddesi ve Türkiye Barolar Birliği Reklam YasağıYönetmeliğinin 8/b maddesine aykırı davranıldığından bahisle disiplin kovuşturması başlatıldığı ve eylemi sabit görülerek 19.01.2015 tarih ve E:2014/D.538-K:2015/17 sayılı işlemle kınama cezası ile cezalandırıldığı;davacı tarafından cezaya itiraz edildiği ve Türkiye Barolar Birliğinin 

27.06.2015 tarih ve E:2015/284-K:2015/509 sayılı işlemi ile itirazın reddine ve cezanın onanmasına karar verilmesi üzerine kinama cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Barosu Disiplin Kurulu'nun işleminin ve bu işlemin onanmasına ilişkin Türkiye Barolar Birliği Disiplin Kurulu'nun işleminin iptali istemiyle 29.7.2015 günü idari yargı yerinde Türkiye Barolar Birliği ve İstanbul Barosuna karşı dava açmıştır.
ANKARA 15. İDARE MAHKEMESİ : 27.10.2016 gün ve E:2015/2120, K:2016/4085 sayı ile, 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 34.,134,135 ve Meslek Kurallarının 3. ve 4. maddesinden sözederek; "…Bakılan uyuşmazlıkta; davacının, 30.03.2011 tarihinde NTV televizyonunda yayınlanan Haber Bülteni isimli programa katılarak şikayetçi ile ilgili,özetle Zirve Yayınevine yapılan saldırıda dahli bulunduğu, Malatya'ya gelip gittiği, çalışmalar yaptığı, brifingler verdiği ırkçılık ve ayrımcılık yapıldığı,Türkiye'de hala ırkçılık ve ayrımcılık ile yeterince mücadele edilmediği şeklinde somut vakalara dayanmayan açıklamalar yaptığı, dosyadaki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Avukatlık Kanunu'nun ve meslek kurallarının yukarıda yer verilen hükümlerine göre avukatlar özen ve doğruluk kurallarına göre hareket etmek, kamunun inancını ve mesleğe güvenini sağlayacak biçimde sadakatle davranmak, mesleğin itibarınısarsacak her türlü davranıştan kaçınmak, meslek kurallarına riayet etmek zorunda olduğundan, davacının anılan davranışı nedeniyle kınama cezası ile cezalandırılmasına yönelik dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Öte yandan, Türkiye Barolar Birliği tarafından eyleminin farklınorm kapsamında değerlendirildiği ve bu normdan savunmasının alınmadığıiddia edilmekte ise de, Avukatlik Kanunu'nun 137. maddesinde savunmanın isnat edilen hususun belirtilmesi suretiyle alınacağı düzenlemesine yer verildiği dolayısıyla ihlal edilen Kanun hükmüne göre savunma alınmadığından, yine aynı Kanun'un itiraza ilişkin 157. maddesinin 6.fikrasında Birlik Disiplin Kurulu'nun uygun görmediği kararı kaldırarak işin esası hakkında karar verebileceği veya verilmiş olan kararı düzelterek onaylayabileceği hükme bağlandığından davacının bu iddialarına itibar edilmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davanın reddine .." karar vermiş, bu karara karşı davacı E.D.tarafından istinaf isteminde bulunulmuştur.
Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. Ídari Dava Dairesi : 18.5.2017gün ve E:2017/211, K:2017/509 sayı ile, "... Dava, İstanbul Barosuna kayıtlıdavacı avukat tarafindan, kınama cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Barosu Disiplin Kurulunun 19.01.2015 tarih ve E:2014/538K:2015/17 sayılı işleminin ve bu işlemin onanmasına ilişkin Türkiye 

Barolar Birliği Disiplin Kurulunun 27.06.2015 tarih ve E:2015/284K:2015/509 sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.
1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 34. maddesinde, "Avukatlar,yüklendikleri görevleri bu görevin kutsallığına yakışır bir şekilde özen,doğruluk ve onur içinde yerine getirmek ve avukatlık unvanının gerektirdiği saygı ve güvene uygun biçimde davranmak ve Türkiye Barolar Birliğince belirlenen meslek kurallarına uymakla yükümlüdürler." hükmüne, Türkiye Barolar Birliği Meslek Kurallarının 3. maddesinde, "Avukat, mesleki çalışmasını kamunun inancını ve mesleğe güvenini sağlayacak biçimde ve işine tam bir sadakatle yürütür." hükmüne, 4. maddesinde, "Avukat,mesleğin itibarını zedeleyecek her türlü tutum ve davranıştan kaçınmak zorundadır." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanunun 134. maddesinde, avukatlık onuruna, düzen ve gelenekleri ile meslek kurallarına uymayan eylem ve davranışlarda bulunanlarla, meslekî çalışmada görevlerini yapmayan veya görevinin gerektirdiği dürüstlüğe uygun şekilde davranmayanlar hakkında bu Kanunda yazılı disiplin cezalarının uygulanacağı belirtilmiş, 135. maddesinde ise disiplin cezaları sayılmış olup, "Kınama; meslekinde ve davranışında kusurlu sayıldığının avukata bildirilmesidir." denilmiştir.
Olayda, davacının İstanbul Barosu'na kayıtlı avukat olarak görev yaptıği, 18.04.2007 tarihinde Malatya Zirve Yayınevinde meydana gelen saldırı ile ilgili Malatya 3. Ağir Ceza Mahkemesinin 2007/125 esasında devam eden kamu davasına katılan vekil sifatı ile takip ettiği, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/1313 sayılı evrakı üzerinden yürütülen soruşturma kapsamında 30.03.2011 tarihinde bazı şüphelilerin adreslerinde arama yapılırken NTV televizyonundaki canlı yayına katılarak örgüt kurma ve yönetme suçlarından İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanan şikayetçiye yönelik açıklamalarda bulunduğu gerekçesi ile Avukatlık Kanunu'nun 55. maddesi ve TBB Reklam Yasağı Yönetmeliğinin 8/b maddesine aykırı davranıldığından bahisle disiplin kovuşturması başlatıldığıve eylemi sabit görülerek 19.01.2015 tarih ve E:2014/538-K:2015/17 sayılıişlemle kınama cezası uygulandığı, davacı tarafindan cezaya itiraz edildiği ve Türkiye Barolar Birliğinin 27.06.2015 tarih ve E:2015/284-K:2015/509sayılı işlemi ile itirazın reddine ve cezanın onanmasına karar verilmesi üzerine bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu uyuşmazlıkta; davacının "NTV" televizyonunda yayınlanan "HABER BÜLTENİ" isimli programa çağrılması üzerine Malatya 3. Ağir Ceza Mahkemesinin E:2007/125 sayısında devam eden ve vekili sıfatıyla takip ettiği dava nedeniyle spikerce sorulan soruları sürmekte olan davalardaki dava dosyalarında bulunan bilgi ve belgeler kapsamında 

cevaplandırdığı belirlendiğinden, eyleminin yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri kapsamında değerlendirilemeyeceği açıktır.
Bu durumda, davacınin eylemine uymayan disiplin cezası ile cezalandırılmasında hukuka uyarlık, mahkeme kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, davacının istinaf isteminin KABULÜ ile Ankara 15. Ídare Mahkemesince verilen 27/10/2016 gün ve E:2015/2120,K:2016/4085 sayılı sayılı kararının KALDIRILMASINA, 2577 sayılıYasanın değişik 45. maddesinin 4. fikrası uyarınca esastan incelenen dava konusu işlemin İPTALİNE ..."kesin olarak karar vermiştir.
III- İstanbul Barosu Başkanlığı vekili tarafından Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmek üzere Ankara 15. İdare Mahkemesi Başkanlığına sunulan dilekçesi ile, "... aynı konu ve sebebe ilişkin, adli ve idari yargı mercilerinde verilmiş iki farklı çelişik kesin karar bulunmaktadır.Taraflardan en az birisi aynıdır. Hakkın yerine getirilmesini olanaksız kılması nedeni ile, Ankara 15. Ídare Mahkemesi'nin 27.10.2016 gün ve 2015/2120 E. 2016/4085 K. no'lu kararını kaldıran Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. Ídare Dava Dairesinin 18.05.2017 gün ve 2017/211 E.2017/509 K. no'lu kararının kaldırılmasına, İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 28.12.2016 gün ve 2011/398 E. 2016/245 K. no'lu kararının kabulüne, bu suretle hüküm uyuşmazlığının giderilmesine karar verilmesini talep ederiz..." denilmiştir.

Başkanlıkça ilgili Mahkemelerden dava dosyalarının aslı temin edilmiş daha sonra 2247 sayılı Yasanın 24. ve 16. maddelerine göre ilgili Başsavcıların yazılı düşünceleri istenilmiştir.

DANIŞTAY BAŞSAVCISI: "... İstanbul Barosuna kayıtlı avukat olan davacı E.D.tarafindan, kınama cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Barosu Disiplin Kurulunun 19.01.2015 tarih ve E:2014/538K:2015/17 sayılı kararının ve bu kararın onanmasına ilişkin Türkiye Barolar Birliği Disiplin Kurulunun 27.06.2015 tarih ve E:2015/284-K:2015/509sayılı kararının iptali istemiyle açılan davada, Ankara 15. İdare Mahkemesinin 27.10.2016 tarih ve E:2015/2120,K:2016/4085 sayılıkararıyla; davacının, 30.03.2011 tarihinde NTV televizyonunda yayınlanan Haber Bülteni isimli programa katılarak şikayetçi ile ilgili, özetle Zirve Yayınevine yapılan saldırıda dahli bulunduğu, Malatya'ya gelip gittiği,çalışmalar yaptığı, brifingler verdiği, ırkçılık ve ayrımcılık yapıldığı,Türkiyede hala irkçılık ve ayrımcılık ile yeterince mücadele edilmediği şeklinde somut vakalara dayanmayan açıklamalar yaptığı belirlendiğinden Avukatlık Kanunu ve Meslek Kuralları hükümlerine göre avukatlar özen ve doğruluk kurallarına göre hareket etmek, kamunun inancını ve mesleğe güvenini sağlayacak biçimde sadakatle davranmak, mesleğin itibarını

sarsacak her türlü davranıştan kaçınmak, meslek kurallarına riayet etmek zorunda olduğundan, davacının anılan davranışı nedeniyle kınama cezası ile cezalandırılmasına yönelik dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşıdavacı tarafindan istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Ankara Bölge Ídare Mahkemesi 12. Ídari Dava Dairesinin 18.05.2017 tarih ve E:2017/211,K:2017/509 sayılı kararıyla; davacının NTV televizyonunda yayınlanan “Haber Bülteni" isimli programa çağrılması üzerine Malatya 3.Ağır Ceza Mahkemesinin E:2007/125 sayısında devam eden ve vekili sifatıyla takip ettiği dava nedeniyle spikerce sorulan soruları sürmekte olan davalardaki dava dosyalarında bulunan bilgi ve belgeler kapsamında cevaplandırdığının belirlendiği, eyleminin ilgili mevzuat hükümleri kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davacının istinaf isteminin kabulüne, Ankara 15. Ídare Mahkemesinin 27.10.2016 tarih ve E;2015/2120, K:2016/4085 sayılı kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı A.H.T. tarafindan, davalı E.D.aleyhine; İstanbul Barosuna kayıtlı davalı avukatın haber kanalı olan NTV televizyonunda 30.03.2011tarihinde saat 13:00'den itibaren canlı yayın olarak yapılan haber bülteninde “son dakika" logosu ile verilen haberde “Hep tetikçilerle kaldı bu gibi davalar, bir üst halkası veya azmettiricileri ve çevresindeki azmettiriciler konusunda en somut olarak bu davada ilerleme sağlandığını görüyoruz...4yıl sonrasında bile yeni deliller yeni şüpheliler veya yeni arama kararlarıortaya çıkabiliyor, çok gecikmiş olunsa bile yine de umut verici ve önemli buluyoruz bu durumu... Ergenekon soruşturmasında çıkan delil ve belgeler hep doğrudan Zirve Yayınevi çevresini ve aynı zamanda öldürülen maktullerin isim veya adreslerini doğrudan hedef alan çalışmalar yürüttüğü,H.T.'da D.A.Ö.'nda çıkan belgeler, S.E.'nun doğrudan subaylara yapmışolduğu brifingler bunu açıkça gösteriyordu..." şeklinde beyanlarda bulunduğu, davalının söz konusu yayında müvekkilinin menfur cinayetle irtibatı olduğunu hatta bu cinayetin azmettiricisi olduğuna yönelik asılsız isnatlarda bulunarak, müvekkilinin kişilik haklarını, şeref ve haysiyetini rencide ettiği, haberde öne sürülen iddiaların gerçek dışı olduğu, davacının sanki terör örgütünün mensubu gibi gösterildiği, davacının 50 yılı aşkın TSK'ya hizmet ettiği, başarılı ve şerefli bir subay olduğu belirtilerek,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000 TL manevi tazminatın 30.03.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiyle açılan davada, İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi 28.12.2016 tarih ve E:2011/398,K.2016/245 sayılı kararıyla;yapılan yayında beyan edilen ifadelerle devam eden dava ile ilgili kamuoyu nezdinde davacı ile ilgili kesin yargılar oluşturacak isnatlarda bulunulduğu,

haberin görünen gerçeğe uygun olduğunun söylenemeyeceği, güncellik ve kamu yararı unsurlarını taşıdığı da söylenemeyeceğinden haberin hukuka uygun olmadığı, davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle 10.000 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar vermiş, bu karara taraflarca yapılan istinaf başvurusu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 31.05.2017 tarih ve E;2017/498,K:2017/711 sayılı kararıyla kesin olarak reddedilmiştir.
Adli ve idari yargı kararları arasında oluştuğu ileri sürülen hüküm uyuşmazlığının çözümü için öncelikle hüküm uyuşmazlığının oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerekir.

2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanun'un 2592 sayılı Kanun ile değişik 24. maddesinin 1.fikrasında, “1'inci maddede gösterilen yargı mercileri tarafindan görevle ilgili olmaksızın kesin olarak verilmiş veya kesinleşmiş aynı konuya ve sebebe ilişkin, taraflarından en az biri aynı olan ve kararlar arasındaki çelişki yüzünden hakkın yerine getirilmesi olanaksız bulunan hallerde hüküm uyuşmazlığının varlığı kabul edilir." hükmü yer almaktadır.
Anılan hükme göre, hüküm uyuşmazlığının varlığı için ;
a-Uyuşmazlık yaratan hükümlerin adli ve idari yargı mercileri tarafindan verilmesi,
b-Konu, dava sebebi ve taraflardan en az birinin aynı olması,
c-Her iki kararın da kesinleşmiş olması,
d-Kararlarda davanın esasının hükme bağlanmasıi,
e-Kararlar arasındaki çelişki nedeniyle hakkın yerine getirilmesinin olanaksız bulunmasi,
Koşullarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.
Hüküm uyuşmazlığı bulunduğu ileri sürülen kararların incelenmesinden, adli ve idari yargı yerlerince verilmiş ve yasa yollarına başvurularak kesinleşmiş kararların olduğu, bu kararlarda taraflardan en az birinin aynı olduğu anlaşılmaktadır.

Her iki yargı yerinde açılan davalar konu yönünden incelendiğinde;İdari yargı yerinde ;
İstanbul Barosuna kayıtlı avukat olan davacı tarafından, kınama cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Barosu Disiplin Kurulunun 19.01.2015 tarih ve E:2014/538-K:2015/17 sayılı kararı ve bu kararın onanmasına ilişkin Türkiye Barolar Birliği Disiplin Kurulunun 27.06.2015tarih ve E:2015/284-K:2015/509 sayılı kararının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Adli yargı yerinde ;
Gerçek kişi olan davacı A.H.T. tarafından, yine gerçek kişi olan ve İstanbul Barosuna kayıtlı avukat olan E.D.aleyhine, bir televizyon kanalında 

canlı yayın esnasında hakkında sarfetmiş olduğu bir takım sözlerin kişilik haklarıni, şeref ve haysiyetini rencide ettiği, haberde öne sürülen iddiaların gerçek dışı olduğu iddiasıyla manevi tazminat istemiyle dava açılmıştır.
Bu hali ile idari yargı yerindeki davanın verilen disiplin cezasının iptaline, Asliye Hukuk Mahkemesindeki davanın ise iki gerçek kişi arasında görülen ve uğranıldığı ileri sürülen manevi zararın tazminine ilişkin olmasıkarşısında, konusu farklı olan bu kararlar nedeniyle bir hakkın yerine getirilmesinin olanaksız olduğundan ve hüküm uyuşmazlığı bulunduğundan söz edilemeyecektir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. Ídari Dava Dairesinin 18.05.2017 gün ve E:2017/211, K:2017/509 sayılıkararı ile İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.12.2016 gün ve E:2011/398, K:2016/245 sayılı kararları arasında hüküm uyuşmazlığıbulunmadığından başvurunun reddine karar verilmesi gerekeceği düşünülmektedir."şeklinde görüş bildirmiştir.

YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCISI:"... İstanbul Barosuna kayıtlı avukat olan davacı E.D.tarafindan, kınama cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Barosu Disiplin Kurulunun 19/01/2015tarihli ve E.2014/538, K.2015/17 sayılı kararının ve bu kararın onanmasına ilişkin Türkiye Barolar Birliği Disiplin Kurulunun 27/06/2015 tarihli ve E.K.2015/284-509 sayılı kararının iptali istemiyle açılan davada, Ankara 15.İdare Mahkemesinin 27/10/2016 tarihli ve E.2015/2120, K.2016/4085 sayılıkararıyla, davacının, 30/03/2011 tarihinde NTV televizyonunda yayınlanan Haber Bülteni isimli programa katılarak A.H.T. ile ilgili, Zirve Yayınevine yapılan saldırıda dahli bulunduğu, Malatya'ya gelip gittiği, çalışmalar yaptığı, brifingler verdiği, ırkçılık ve ayrımcılık yaptığı, Türkiye'de hâlâırkçılık ve ayrımcılık ile yeterince mücadele edilmediği şeklinde somut vakalara dayanmayan açıklamalar yaptığı belirlendiğinden Avukatlık Kanunu ve Meslek Kuralları hükümlerine göre avukatlar özen ve doğruluk kurallarına göre hareket etmek, kamunun inancını ve mesleğe güvenini sağlayacak biçimde sadakatle davranmak, mesleğin itibarını sarsacak her türlü davranıştan kaçınmak, meslek kurallarına riayet etmek zorunda olduğundan, davacının anılan davranışı nedeniyle kınama cezası ile cezalandırılmasına yönelik dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, bu karara karşıdavacı tarafindan yapılan istinaf başvurusu üzerine, Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. İdari Dava Dairesinin 18/05/2017 tarihli ve E.-K.2017/211509 sayılı kararıyla, davacının söz konusu televizyon programında Malatya 3.Ağır Ceza Mahkemesindeki E.2007/125 sayılı vekil sıfatıyla takip ettiği dava nedeniyle spikerce sorulan soruları dava dosyalarında bulunan bilgi ve belgeler kapsamında cevaplandırdığının belirlendiği, eyleminin ilgili 

mevzuat hükümleri kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davacının istinaf isteminin kabulüne, Ankara 15. İdare Mahkemesinin 27/10/2016 tarihli ve E.2015/2120, K.:2016/4085 sayıli kararınin kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Diğer taraftan, Davacı A.H.T. tarafindan, davalı E.D.aleyhine;İstanbul Barosuna kayıtlı davalı avukatın NTV televizyonunda 30/03/2011tarihinde yapılan haber bülteninde “son dakika” logosu ile verilen haberde “Hep tetikçilerle kaldı bu gibi davalar, bir üst halkası veya azmettiricileri ve çevresindeki azmettiriciler konusunda en somut olarak bu davada ilerleme sağlandığını görüyoruz.. 4 yıl sonrasında bile yeni deliller yeni şüpheliler veya yeni arama kararları ortaya çıkabiliyor, çok gecikmiş olunsa bile yine de umut verici ve önemli buluyoruz bu durumu... Ergenekon soruşturmasında çıkan delil ve belgeler hep doğrudan Zirve Yayınevi çevresini ve aynı zamanda öldürülen maktullerin isim veya adreslerini doğrudan hedef alan çalışmalar yürüttüğü, H.T.'da D.A.Ö.'nda çıkan belgeler, S.E.'nun doğrudan subaylara yapmış olduğu brifingler bunu açıkça gösteriyordu..." şeklinde beyanlarda bulunduğu, davalının söz konusu yayında davacının menfur cinayetle irtibatı olduğuna hatta bu cinayetin azmettiricisi olduğuna yönelik asılsız isnatlarda bulunarak, davacının kişilik haklarını, şeref ve haysiyetini rencide ettiği, haberde öne sürülen iddiaların gerçek dışı olduğu, davacının sanki terör örgütünün mensubu gibi gösterildiği, davacının 50 yılı aşkın TSK'ya hizmet ettiği, başarılı ve şerefli bir subay olduğu belirtilerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00-TL manevi tazminatın 30/03/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiyle açılan davada,İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28/12/2016 tarihli ve E.2011/398,K.2016/245 sayılı kararıyla, yapılan yayında beyan edilen ifadelerle devam eden dava ile ilgili kamuoyu nezdinde davacı ile ilgili kesin yargılar oluşturacak isnatlarda bulunulduğu, haberin görünen gerçeğe uygun olduğunun söylenemeyeceği, güncellik ve kamu yararı unsurlarını taşıdığıda söylenemeyeceğinden haberin hukuka uygun olmadığı, davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle 10.000,00-TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verildiği ve söz konusu kararın istinaf aşamasından geçerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davalı İstanbul Barosu Başkanlığı vekilince Uyuşmazlık Mahkemesine verilen 04/06/2018 tarihli dilekçe ile Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. Ídari Dava Dairesinin 18/05/2017 tarihli ve E.-K.2017/211509 sayılı kararı ile İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28/12/2016tarihli ve E.2011/398, K.2016/245 sayılı kararından hangisinin uygulanacağıkonusunda tereddüt doğduğundan ve hakkın yerine getirilmesinin olanaksız 

hale geldiğinden bahisle hüküm uyuşmazlığının giderilmesi talebinde bulunulmuştur.

MEVZUAT YÖNÜNDEN İNCELEME:
İdari ve adli yargı kararları arasında oluştuğu ileri sürülen hüküm uyuşmazlığının çözümü için; öncelikle hüküm uyuşmazlığının oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanunun 2592 sayılı Kanun ile değişik 24. maddesinin birinci fikrasında, “1. inci maddede gösterilen yargı mercilerinden en az ikisi tarafından, görevle ilgili olmaksızın kesin olarak verilmiş veya kesinleşmişaynı konuya ve sebebe ilişkin, taraflarından en az biri aynı olan ve kararlar arasındaki çelişki yüzünden hakkın yerine getirilmesi olanaksız bulunan hallerde hüküm uyuşmazlığının varlığı kabul edilir."’ hükmü yer almaktadır.
Anılan hükme göre, hüküm uyuşmazlığının varlığı için: aUyuşmazlık yaratan hükümlerin, adli, idari veya askeri yargı mercilerinden en az ikisi tarafından verilmesi,
b- Konu, dava sebebi ve taraflardan en az birinin aynı olmasi, cHer iki kararın da kesinleşmiş olması, d- Kararlarda davanın esasının hükme bağlanması,
e-Kararlar arasındaki çelişki nedeniyle hakkın yerine getirilmesinin olanaksız bulunması,
Koşullarının birlikte gerçekleşmesi aranmaktadır.
Hüküm uyuşmazlığı bulunduğu ileri sürülen kararların incelenmesinde; ortada, adli ve idari yargı yerlerince verilmiş ve yasa yollarına başvurularak şeklen kesinleşmiş; taraflarından en az birinin (E.D.)aynı olduğu kararların bulunduğu ve tüm kararlarda da davanın esasımn hükme bağlandığı ve yasa yollarının tüketildiği anlaşılmıştır.
Ancak, anılan Mahkemelerce verilen hükümlerin konu ve dava sebebinin aynı olup olmadiğı konusunun ayrica incelenmesinde fayda bulunmaktadır.

Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. İdari Dava Dairesindeki dava;disiplin cezasının iptali istemiyle açılmış ve Mahkemece davaya konu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesindeki davanın ise; E.D.'in A.H.T.'un kişilik haklarına saldırdığı iddiasıyla manevi tazminat istemiyle açıldığı ve Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu duruma göre, İdare Mahkemesindeki davanın, disiplin cezasının iptaline; Asliye Hukuk Mahkemesindeki davanın ise manevi tazminat istemine ilişkin olması karşısında, İdare Mahkemesi ile Asliye Hukuk 

Mahkemesi kararları arasında hüküm uyuşmazlığı bulunduğunun kabulüiçin gerekli olan koşullardan, "konu ve dava sebebinin aynı olması"koşulunun gerçekleşmediği sonucuna varılmıştır.

SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle, adli ve idari yargi mercileri tarafindan esasa ilişkin olarak verilen ve kesinleşen mahkeme kararlarının konuları ve dava sebeplerinin aynı olmaması ve dolayısıyla kararlar arasında çelişki bulunmaması karşısında, hakkın yerine getirilmesini olanaksız kılan bir durum görülmediği için, 2247 sayılı Kanunun 24. maddesinde belirtilen koşullarının birlikte gerçekleşmediği düşüncesiyle söz konusu başvurunun reddi gerekmektedir.

Gereği takdirlerinize sunulur." şeklinde görüş bildirmiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü’nün, Hicabi DURSUN’un Başkanlığında, Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER,Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılımlarıyla yapılan 24.02.2020 günlü toplantısında: Raportör-Hakim Gülşen AKAR PEHLİVAN'ın 2247 sayılı Yasa'da öngörülen koşulları taşımayan başvurunun reddi gerektiği yolundaki raporu ve dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargitay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇİ ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada başvurunun reddi gerektiği yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A.H.T. vekillerinin, Uyuşmazlık Mahkemesi kayitlarına giren dilekçelerinde, İstanbul Barosu Başkanlığı yanında müdahil olarak katılma talepleri ile, duruşma taleplerinin reddi ile 2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanun'un “Mahkemenin görevi” başlığını taşıyan 1. maddesinde, “Uyuşmazlık Mahkemesi; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile görevlendirilmiş, adli ve idari yargı mercileri arasındaki görev ve hüküm uyuşmazlıklarını kesin olarak çözmeye yetkili ve bu kanunla kurulup görev yapan bağımsız bir yüksek mahkemedir"denilmiş; 24. maddesinde ise, 1 nci maddede gösterilen yargı mercileri tarafından, görevle ilgili olmaksızın kesin olarak verilmiş veya kesinleşmiş,aynı konuya ve sebebe ilişkin, taraflarından en az biri aynı olan ve kararlar arasındaki çelişki yüzünden hakkın yerine getirilmesi olanaksız bulunan hallerde hüküm uyuşmazlığının varlığının kabul edileceği belirtilmiştir.
Anılan hükme göre, hüküm uyuşmazlığının varlığı için:
a) Uyuşmazlık yaratan hükümlerin, adli ve idari yargı mercileri tarafindan verilmesi,
b) Konu, dava sebebi ve taraflardan en az birinin aynı olmasi,
c) Her iki kararın da kesinleşmiş olmasi,

d) Kararlarda davanın esasının hükme bağlanması,
e) Kararlar arasındaki çelişki nedeniyle hakkın yerine getirilmesinin olanaksız bulunması koşullarının birlikte gerçekleşmesi aranmaktadir.

Dava dosyalarının incelenmesinden, Adli yargi yerinde açılan davanın A.H.T.'un kişilik haklarına saldırıldığı iddiasına dayanan ve oluştuğu önesürülen manevi zararın tazmini isteminden kaynaklanan bir manevi tazminat davası olduğu; İdari yargı yerinde açılan davanın ise;İstanbul Barosuna kayıtlı avukat olan E.D.'ın kınama cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemin iptali isteminden kaynaklanan bir iptal davası olduğu anlaşılmıştır.

Hüküm uyuşmazlığı bulunduğu ileri sürülen yargı kararlarının incelenmesinden;
Ankara 15. Ídare Mahkemesinin 27.10.2016 tarih ve E:2015/2120,K:2016/4085 sayılı kararıyla; davacı E.D.'in İstanbul Barosu Başkanlığı ve Türkiye Barolar Birliğine karşı açtığı davada, 30.03.2011tarihinde NTV televizyonunda yayınlanan Haber Bülteni isimli programa katılarak şikayetçi ile ilgili, özetle Zirve Yayınevine yapılan saldırıda dahli bulunduğu, Malatya'ya gelip gittiği, çalışmalar yaptığı, brifingler verdiği,ırkçılık ve ayrımcılık yapıldığı, Türkiye'de hala ırkçılık ve ayrımcılık ile yeterince mücadele edilmediği şeklinde somut vakalara dayanmayan açıklamalar yaptığı belirlendiğinden Avukatlık Kanunu ve Meslek Kurallarıhükümlerine göre avukatlar özen ve doğruluk kurallarına göre hareket etmek, kamunun inancını ve mesleğe güvenini sağlayacak biçimde sadakatle davranmak, mesleğin itibarını sarsacak her türlü davranıştan kaçınmak,meslek kurallarına riayet etmek zorunda olduğundan, davacının anılan davranışı nedeniyle kınama cezası ile cezalandırılmasına yönelik dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Ankara Bölge İdare Mahkemesi 12. İdari Dava Dairesinin 18.05.2017 tarih ve E:2017/211,K:2017/509 sayılı kararıyla;davacının NTV televizyonunda yayınlanan “Haber Bülteni" isimli programa çağrılması üzerine Malatya 3.Ağır Ceza Mahkemesinin E:2007/125sayısında devam eden ve vekili sifatıyla takip ettiği dava nedeniyle spikerce sorulan soruları sürmekte olan davalardaki dava dosyalarında bulunan bilgi ve belgeler kapsamında cevaplandırdığının belirlendiği, eyleminin ilgili mevzuat hükümleri kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davacının istinaf isteminin kabulüne, Ankara 15. İdare Mahkemesinin 27.10.2016 tarih ve E;2015/2120, K:2016/4085 sayilı kararinin kaldırılmasına, dava konusu disiplin cezasının iptaline kesin olarak karar verilmiştir.


İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi 28.12.2016 tarih ve E:2011/398,K.2016/245 sayılı kararıyla; yapılan yayında beyan edilen ifadelerle devam eden dava ile ilgili kamuoyu nezdinde davacı A.H.T. ile ilgili kesin yargılar oluşturacak isnatlarda bulunulduğu, haberin görünen gerçeğe uygun olduğunun söylenemeyeceği, güncellik ve kamu yararıunsurlarını taşıdığı da söylenemeyeceğinden haberin hukuka uygun olmadığı, davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle davalıE.D.'ın 10.000,00-TL manevi tazminatı yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar vermiş, bu karara taraflarca yapılan istinaf başvurusu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 31.05.2017 tarih ve E;2017/498,K:2017/711 sayılı kararıyla kesin olarak reddedilmiştir.
İdare Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi kararları arasında hüküm uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü için gerekli olan koşullardan,"konu ve dava sebebinin aynı olması" ve "kararlar arasındaki çelişki nedeniyle hakkın yerine getirilmesinin olanaksız bulunması" koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda, yukarıda sözü edilen mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, adli ve idari yargı yerlerinde verilen kararlar arasındaki çelişki dolayısıyla hüküm uyuşmazlığı bulunduğundan söz edilemeyeceği açıktır.

Açıklanan nedenlerle, 2247 sayılı Kanun'un 24. maddesinde öngörülen "konu ve dava sebebinin aynı olması" ve "kararlar arasındaki çelişki yüzünden hakkın yerine getirilmesinin olanaksız bulunması"koşullarını taşımayan başvurunun reddi gerekmiştir.

SONUÇ : 2247 sayılı Kanun'un 24. maddesinde öngörülen "konu ve dava sebebinin aynı olması" ve "kararlar arasındaki çelişki yüzünden hakkın yerine getirilmesinin olanaksız bulunması" koşullarını taşımayan BAŞVURUNUN REDDİNE, 24,02.2020 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
2-ESAS NO : 2020/97KARAR NO : 2020/92KARAR TR : 24.02.2020
ÖZET : Adli yargı yerince başvuru konusunda çözümün idari yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle verilmiş görevsizlik kararı ile idari yargı yerince usule ilişkin olarak verilen karar arasında hüküm uyuşmazlığı oluştuğu ileri 

sürülerek, Uyuşmazlık Mahkemesine yapılan BAŞVURUNUN, 2247 sayılıKanun'un 24. maddesinde öngörülen, uyuşmazlık yaratan hükümlerin,kararlarda davanın esasının hükme bağlanması, kararlar arasındaki çelişki nedeniyle hakkın yerine getirilmesinin olanaksız bulunması şartlarınıtaşımaması nedeniyle aynı Kanun'un 27. maddesi uyarınca REDDİgerektiği hk.

KARAR 
Hüküm Uyuşmazlığının Giderilmesi 
İsteminde Bulunan Davaci : I.G.

Vekili : Av. R.B.

Davali : Talas Belediye Başkanlığı
Vekili : Av. C.Ş.

O L A Y : Talas Belediye Başkanlığının 09.08.2017 gün ve 244sayılı Encümen Kararı ile, Belediye Zabita Müdürlüğü ekiplerince,işletmeciliğini davacı İ.G.'ın yaptığı Kiçiköy Mahallesi, İnönü Sokak No:... adresinde faaliyet gösteren H.K. (K.K ve L.K ve Y.D.) isimli işletmeye 02.08.2017 günü saat 22.30 sıralarında yapılan kontrolde, yüksek sesle canlı müzik yapıldığının tespit edildiğinden bahisle, K.K ve L.K ve Y.D. (H. K.) adına, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun 6.maddesinin birinci fikrasının (d) bendi uyarınca 1.287,00 TL idari para cezası verilmiş, verilen idari para cezasi, Talas Belediyesi Zabita Müdürlüğünün 11.08.2017 gün ve .….-304/99953 sayılı yazısı ile ilgili derneğe bildirilmiş;
Talas Belediye Başkanlığının 17.08.2017 gün ve 248 sayılı Encümen Kararı ile, İlçe Emniyet Müdürlüğü ekiplerince, işletmeciliğini davacıİ.G.'ın yaptığı Kiçiköy Mahallesi, İnönü Sokak No:... adresinde faaliyet gösteren H. K. (K.K ve L.K ve Y.D.) isimli işletmeye 10.08.2017 günü saat 00.20 sıralarında yapılan kontrolde, yüksek sesle canlı müzik yapıldığı(2.kez) tespit edildiğinden bahisle, K.K ve L.K ve Y.D. (H. K.) adına, 2559sayılı Kanun'un 6. maddesinin birinci fikrasının (d) bendi uyarınca 2.574,00 TL idari para cezası verilmiş, verilen idari para cezası Talas Belediyesi Zabıta Müdürlüğü-nün 22.08.2017 gün ve ...-304/100432 sayılıyazısı ile davacıya bildirilmiş;
Talas Belediye Başkanlığının 17.08.2017 gün ve 249 sayılı Encümen Kararı ile, Belediye Zabıta Müdürlüğü ekiplerince, işletmeciliğini davacıİ.G.'ın yaptığı Kiçiköy Mahallesi, İnönü Sokak No:... adresinde faaliyet gösteren H. K. (K.K ve L.K ve Y.D.) isimli işletmeye 10.08.2017 günü saat 23.00 sıralarında yapılan kontrolde, yüksek sesle canlı müzik yapıldığı(3.kez) tespit edildiğinden bahisle, K.K ve L.K ve Y.D. (H. K.) adına, 2559

sayılı Kanun'un 6. maddesinin birinci fikrasının (d) bendi uyarınca 5.148,0oTL idari para cezası verilmiş, verilen idari para cezası Talas Belediyesi Zabıta Müdürlüğünün 22.08.2017 gün ve ...-304/100433 sayılıyazısı ile davaciya bildirilmiş;
Talas Belediye Başkanlığının 13.09.2017 gün ve 269 sayılı Encümen Kararı ile, İlçe Emniyet Müdürlüğü ekiplerince, işletmeciliğini davacıİ.G.'ın yaptığı Kiçiköy Mahallesi, İnönü Sokak No:... adresinde faaliyet gösteren H. K. (K.K ve L.K ve Y.D.) isimli işletmeye 23.08.2017 günü saat 22.20 sıralarında yapılan kontrolde, yüksek sesle canlı müzik yapıldığı(4.kez) tespit edildiğinden bahisle, K.K ve L.K ve Y.D. (H. K.) adına, 2559sayılı Kanun'un 6. maddesinin birinci fikrasının (d) bendi uyarınca 10.296,00TL idari para cezası verilmiş, verilen idari para cezası Talas Belediyesi Zabıta Müdürlüğü-nün 15.09.2017 gün ve ...-304/101459 sayılıyazısı ile davaciya bildirilmiştir.

Davacı vekili, idari para cezalarının iptali istemiyle adli yargı yerine itirazda bulunmuştur.

KAYSERİ 2. SULH CEZA HÂKİMLİĞİ; 17.09.2018 gün ve D.İş:2017/5169 sayı ile, 2559 sayılı Kanun'un 6. maddesinde öngörülen idari para cezalarının, belediye sınırları içinde belediye encümeni, belediye sınırları dışında il daimi encümeni tarafından verileceğinin, verilen idari para cezalarına dair kararların ilgililere 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edileceğinin, bu cezalara karşı tebliğ tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yetkili idare mahkemesine itiraz edilebileceğinin ilgili Kanun'da belirtildiği açıklanarak, başvuru konusunda çözümün idari yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararıvermiş, verilen karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.

Davacı vekili, bu kez aynı istemle idari yargı yerinde dava açmıştır.
KAYSERİ 2.İDARE MAHKEMESİ; 25.03.2019 gün ve E:2018/836, K:2019/200 sayı ile, 2577 sayılı Ídari Yargılama UsulüKanunu'nun 15. maddesinin birinci fikrasının (b) bendi uyarınca davanın ehliyet yönünden reddine karar vermiş, davacı vekili tarafindan yapılan istinaf başvurusu, Ankara Bölge İdare Mahkemesi 9. İdari Dava Dairesi'nin 20.06.2019 gün E:2019/769, K:2019/740 sayılı kararı ile incelenmeksizin reddedilmiştir.

UYUŞMAZLIK MAHKEMESİNDEN İSTEK:
Davacı vekili, 21.01.2020 havale tarihli hüküm uyuşmazlığının giderilmesi talepli dilekçesinde özetle; davacı İ.G.'ın açmış olduğu davada,Kayseri 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 17.09.2018 gün ve D.İş: 2017/5169sayılı kararı ile itirazın görev nedeniyle reddine karar verilerek, davada görevli mahkemelerin İdare Mahkemeleri olduğu şeklinde hüküm kurulduğu, Kayseri 2. İdare Mahkemesi'nin vermiş olduğu kararda ise;davanın ehliyet yönünden reddine istinaf yolunun açık olduğuna şeklinde 

karar verildiği, istinaf başvurusu üzerine, Bölge İdare Mahkemesi 9. İdari Dava Dairesince de başvurunun dava değil itiraz olarak nitelendirildiği bundan mütevellit de İdare Mahkemesince verilen kararın kesin olduğunun açıkça belirtildiği şeklinde karar ile istinaf başvurusunun incelenmeksizin reddine şeklinde hüküm kurulduğu, böylece ortaya çıkan bu hüküm uyuşmazlığının giderilmesini talep etme zorunluluğunun hasıl olduğu,davacının; Talas Belediyesi Zabita Müdürlüğünün 11.08.2017 tarih ve 39705502 304/99953 say1li, 22.08.2017 tarih ve 39705502 304/100432sayıli, 22.08.2017 tarih ve 39705502 304/100433 sayıli, 15.09.2017 tarih ve 39705502 304/101459 sayılı idari para cezalarının kaldırılmasına karar verilmesini talep ettiği, sebebin ise, söz konusu işyerinin sahibi ve işletmecisi olmadığı, kesilen idari para cezalarının lokalin işletmecisi olan İsa Şahin adına kesilmesi gerektiği halde, adına düzenlendiğinden bahisle bu para cezalarının usule ve kanuna aykırı düzenlendiği, haksız yere kesilen bu idari para cezalarından sorumlu tutulmaması gerektiği şeklinde açıklandığı, açılan bu davanın Kayseri 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 17.09.2018 gün ve D.İş: 2017/5169 sayılı kararıyla görev nedeniyle reddine karar verilerek, davada görevli mahkemelerin İdare Mahkemeleri olduğu şeklinde hüküm kurulduğu ve bu kararın kesinleştiği, bunun üzerine idari para cezalarının iptali için açılan davada, Kayseri 2. İdare Mahkemesinin 25.03.2019 gün ve E:2018/836, K:2019/200 sayılı kararı ile de, davanın ilgili tüzel kişilik tarafından açılması gerektiği, davacının da bu tüzel kişiliği dava açma konusunda temsile yetkili olmadığı gibi davayı kendi adına açtığıgerekçesiyle davanın ehliyet yönünden reddine şeklinde hüküm kurulduğu,istinaf başvurusunun, Ankara Bölge idare Mahkemesi 9. Dava Dairesince 20.06.2019 gün ve E.2019/769 ve K.2019/740 sayılı kararı ile, kararın kesin olduğu gerekçesiyle istinaf incelemesine olanak bulunmadığı şeklinde hüküm kurulduğu ve bu kararın da kesinleştiği, daha sonra bireysel başvuru yoluna başvurmak suretiyle Anayasa Mahkemesine başvuruda bulunduğu,Anayasa Mahkemesi Birinci Bölüm Üçüncü Komisyonunca 31.12.2019gün ve Başvuru Numarası: 2019/29568 sayılı karar ile, başvurunun, açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle kabul edilemez olduğuna şeklinde hüküm kurulduğu, 2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanun'un 24. maddesine göre tarafları, konusu ve sebebi aynı olan ve kesinleşen çelişik kararların bulunması durumunda, hakkın yerine getirilmesinin olanaksız olduğu durumlarda hüküm uyuşmazlığıbulunduğunun kabul edildiği, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1.maddesinde adil yargılama hakkı ile ilgili genel ilkenin belirlendiği, buna göre yargılamanın, Kanunla kurulan bağımsız ve tarafsız mahkeme önünde,makul sürede, açık/aleni ve hakkaniyete uygun olarak yapılması gerektiği,söz konusu olayda adil yargılanma hakkının gözetilmesi, oluşan hukuksuzluğun giderilmesi ve haksız yere davacı adına verilen idari para 

cezalarının iptali ve ortaya çıkan hüküm uyuşmazlığının giderilmesi için durumun Uyuşmazlık Mahkemesine sunulması gerektiğini açıklayarak,Kayseri 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 17.09.2018 gün ve D.İş: 2017/5169sayılı kararıyla Kayseri 2. İdare Mahkemesinin 25.03.2019 gün ve E:2018/836, K:2019/200_ sayılı kararı ve Ankara Bölge Ídare Mahkemesi 9.Dava Dairesince verilen 20.06.2019 gün ve E:2019/769, K:2019/740 sayılıkararı arasındaki hüküm uyuşmazlığının giderilmesi istemi ile Mahkememize başvurmuştur.

2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanun'un 24. maddesinin son fikrasında, "İlgili kişi veya makam Uyuşmazlık Mahkemesine başvurarak hüküm uyuşmazlığının giderilmesini istiyebilir. Bu halde olumsuz görev uyuşmazlığının çıkarılması ile ilgili 15ve 16 ncı maddelerdeki usul kuralları uygulanır." şeklindeki düzenleme ile,hüküm uyuşmazlığına ilişkin taleplerde, olumsuz görev uyuşmazlığına ilişkin aynı Kanun'un 15 ve 16. maddelerinin uygulanacağı açıkça belirtilmiştir.

2247 sayılı Kanun'un 16. maddesinde ise, “Uyuşmazlık Mahkemesi,olumsuz görev uyuşmaz-lığı ile ilgili dosyaların ilk incelemesi sırasında ve gerekli gördüğü hallerde ilgili Başsavcıların Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na ya da Danıştay Başsavcılığı'na gönderilmesi konusunda görüşünü de alarak, görevli yargı merciini belirten kararını verir.” şeklindeki düzenleme ile, görüş için dosyanın takdir yetkisi Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığı’na bırakılmıştır.

Bu kapsamda, 2247 sayılı Kanun'un 6. maddesinde, “İlgili Başsavcılar veya görevlendirecekleri yardımcıları, gerekli gördüklerinde veya Mahkemece gerekli görülen durumlarda yazılı olarak düşüncelerini bildirirler veya toplantılarda sözlü açıklamalarda bulunurlar, oya katılmazlar."şeklindeki düzenleme ve dosya muhteviyatı birlikte değerlendirildiğinde, dosyanın görüş için ilgili Başsavcılıklara gönderilmesinin usul ekonomisi ve yargılamanın sürüncemede bırakılmaması ilkeleri yönünden yerinde olmayacağı kanaatine ulaşılmış,Başkanlıkça, 2247 sayılı Kanun'un 24 ve 16. maddeleri uyarınca ilgili Başsavcıların yazılı düşünceleri alınmamıştır.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesinin Hicabi DURSUN'un başkanlığında,Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ,Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılımlarıyla yapılan 24.02.2020tarihli toplantısında: Raportör-Hakim Gülten Fatma BÜYÜKEREN'in, 2247sayılı Yasanın 24. maddesinde öngörülen koşulları taşımayan başvurunun reddi yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇİ ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada başvurunun reddi 

gerektiği yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİGÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
2247 sayıli Kanun'un "Mahkemenin görevi" başlığı altında düzenlenen 1. maddesinde, “Uyuşmazlık Mahkemesi; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile görevlendirilmiş, adli ve idari yargı mercileri arasındaki görev ve hüküm uyuşmazlıklarını kesin olarak çözmeye yetkili ve bu kanunla kurulup görev yapan bağımsız bir yüksek mahkemedir.
Özel kanun uyarınca hakeme başvurulmasının zorunlu olduğu hallerde, eğer hakemlik görevi hâkim tarafından yerine getirilmiş ise bu merci, davanın konusuna göre, yukarıdaki fikrada yazılı adli veya idari yargımercilerinden sayılır.” denilmiş;
“Hüküm Uyuşmazlığı” başlıklı 24. maddesinde, “(Değişik birinci fikra: 21/1/1982 - 2592/7 md.) 1nci maddede gösterilen yargı mercileri tarafından, görevle ilgili olmaksızın kesin olarak verilmiş veya kesinleşmiş,aynı konuya ve sebebe ilişkin, taraflarından en az biri aynı olan ve kararlar arasındaki çelişki yüzünden hakkın yerine getirilmesi olanaksız bulunan hallerde hüküm uyuşmazlığının varlığı kabul edilir.

(Mülga ikinci fikra: 2/7/2018  KHK-703/183 md.)
İlgili kişi veya makam Uyuşmazlık Mahkemesine başvurarak hüküm uyuşmazlığının giderilmesini isteyebilir. Bu halde olumsuz görev uyuşmazlığının çıkarılması ile ilgili 15 ve 16ncı maddelerdeki usul kurallarıuygulanır.” hükmü yer almıştır.

Buna göre, hüküm uyuşmazlığının varlığı için;
a) Uyuşmazlık yaratan hükümlerin, adli ve idari yargı mercileri tarafindan verilmesi,
b) Konu, dava sebebi ve taraflardan en az birinin aynı olmasi,
c) Her iki kararın da kesinleşmiş olması,
d) Kararlarda davanın esasının hükme bağlanması,
e) Kararlar arasındaki çelişki nedeniyle hakkın yerine getirilmesinin olanaksız bulunması koşullarının birlikte gerçekleşmesi aranmaktadır.
2247 sayılı Kanun'un 24. maddesi düzenlemesinden de açıkça anlaşılacağı üzere, hüküm uyuşmazlığı oluştuğundan bahsedilebilmesinin temel şarti, iki ayrı yargı koluna tabi iki farklı mahkeme tarafindan verilen kararlarda davanın esasının hükme bağlanması, başka bir ifade ile, davanın esasına ilişkin olarak verilmiş ve kesinleşmiş kararların bulunması gereğidir.
Ancak davacının, hüküm uyuşmazlığının giderilmesine ilişkin olarak Mahkememize verdiği 21.01.2020 tarihli dilekçesinde, farklı yargı kollarına ait iki farklı mahkeme tarafindan verilen davanın esası ile ilgili iki ayrıhükmü dava konusu etmediği, adli yargı yerine yaptığı başvuru sonucunda,Kayseri 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 17.09.2018 gün ve D.İş: 2017/5169sayılı kararı ile, başvurunun çözümünün idari yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle verilmiş bir görevsizlik kararı ile, idari yargı yerine açtığı dava 

sonucunda, Kayseri 2. İdare Mahkemesinin 25.03.2019 gün ve E:2018/836,K:2019/200 sayılı kararı ile, davanın ilgili tüzel kişilik tarafından açılmasıgerektiği, davacının da bu tüzel kişiliği dava açma konusunda temsile yetkili olmadığı gibi davayı kendi adına açtığı gerekçesiyle davanın ehliyet yönünden reddine şeklinde verilmiş bir karar arasında oluştuğunu ileri sürdüğü hüküm uyuşmazlığı nedeniyle Mahkememize başvurduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, 2247 sayılı Kanun'un 24. maddesinde öngörülen, uyuşmazlık yaratan hükümlerin, kararlarda davanın esasının hükme bağlanması, kararlar arasındaki çelişki nedeniyle hakkın yerine getirilmesinin olanaksız bulunması şartlarını taşımaması nedeniyle,başvurunun 2247 sayılı Kanun'un 27. maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.
SONUÇ: 2247 sayılı Kanun'un 24. maddesinde öngörülen,uyuşmazlık yaratan hükümlerin, kararlarda davanın esasının hükme bağlanması, kararlar arasındaki çelişki nedeniyle hakkın yerine getirilmesinin olanaksız bulunması şartlarını taşımaması nedeniyle,BAŞVURUNUN, 2247 sayılı Kanun'un 27. maddesi uyarınca REDDİNE,24.02.2020 gününde OYBİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:3-ESAS NO : 2020/151KARAR NO : 2020/93KARAR TR : 24.02.2020
ÖZET : İdari ve adli yargı yerlerince, tarafları, konusu ve sebebi aynı olan dava sebebiyle verilmiş iki ayrı görevsizlik kararı bulunmadığı, bu nedenle 2247 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde belirtilen biçimde olumsuz görev uyuşmazlığının oluşmadığı anlaşıldığından, aynı Yasa'nın 27. maddesi uyarınca yöntemine uygun bulunmayan BAŞVURUNUN REDDİ gerektiği hk.

KARAR 
Davacı: Türk Telekomünikasyon A.Ş.
Vekili : Av. N.B.

Davalı: Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı
Vekili : Av. G.K.A.


OLAY : Ankara İli, Çankaya İlçesi, Karapınar Mahallesi,1163, 1164 ve 1165. caddeler üzerindeki deplase işi için cadde asfaltı ve 

stabilize zeminin tahrip edildiğinden bahisle, davacı adına Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı, Fen İşleri Dairesi Başkanlığı Alt YapıKoordinasyon Merkezi (Aykome) Şube Müdürlüğünce, Aykome Yönetmeliğinin 5. maddesi gereğince toplam olarak 61.032,22 TL zemin tahrip bedeli belirlenmiş, 23.12.2014 gün ve 35209, 35210, 14.01.2015 gün ve .……-300-1549 sayılı yazılar ile yasal süre içinde ödenmesi gerektiği davaciya bildirilmiştir.

Davacı vekili, idari para cezasının iptali istemiyle idari yargı yerinde dava açmiştır.

Ankara 15. Ídare Mahkemesi, davanın esasını inceleyerek dava konusu işlemin iptaline karar vermiş, karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, Ankara Bölge İdare Mahkemesi 9. İdari Dava Dairesi 17.03.2017 gün ve E:2017/173, K:2017/181 sayılı kararı ile, davanın, görüm ve çözümünün adli yargıya ait olduğu nedeniyle görev yönünden reddi gerekirken, uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle kararın kaldırılmasına, yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine iadesine karar vermiştir.
ANKARA 15. İDARE MAHKEMESİ 11.05.2017 gün ve E:2017/1181, K:2017/1257 sayı ile, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu, 5393 sayılı Belediye Kanunu ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun ilgili maddelerine göre hazırlanan Ankara Büyükşehir Belediyesi Alt Yapı Koordinasyon Merkezi Müeyyideler Yönetmeliği uyarınca verilen para cezalarına karşı yapılacak itiraz konusunda görevli yargı yerini belirleyen bir hükme, gerek Yönetmelikte gerekse anılan Kanunlarda yer verilmediği, bu durumda 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun ilgili hükümleri uyarınca davanın çözümünün adli yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar vermişverilen karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.

Davacı vekili, bu kez, aynı istemle adli yargı yerine başvuruda bulunmuştur.

ANKARA 4. SULH CEZA HAKİMLİĞİ: 19.01.2018 gün ve D.İş:2017/4946 sayı ile, itiraza konu uyuşmazlığın hukuki ihtilaf olduğu,Kabahatler Kanunu'na tabi olmayıp hukuk mahkemelerinin görev alanına girdiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle başvurunun görev yönünden reddine karar vermiş, davacı vekili tarafindan yapılan itiraz, Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliğince kesin olmak üzere reddedilmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesinin Hicabi DURSUN'un Başkanlığında,Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ,Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'in katılımlarıyla yapılan 24.02.2020tarihli toplantısında, Raportör  Hâkim Gülten Fatma BÜYÜKEREN'in,başvurunun reddi yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan;

ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargitay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇİ ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada başvurunun reddi gerektiği yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİGÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27. maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre;
Uyuşmazlık Mahkemesi'nin görev ve yetkileri, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 158. maddesi ile 2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesi'nin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanun'un 1. maddesinde açıkça gösterilmiş, Mahkeme adli ve idari yargı mercileri arasındaki görev ve hüküm uyuşmazlıklarını kesin olarak çözmeye yetkili kılınmıştır.
2247 sayılı Yasa'nin 14. maddesinde, “Olumsuz görev uyuşmazlığının bulunduğunun ileri sürülebilmesi için adli ve idari yargımercilerinin tarafları, konusu ve sebebi aynı olan davada kendilerini görevsiz görmeleri ve bu yolda verdikleri kararların kesin veya kesinleşmişolması gerekir.

Bu uyuşmazlığın giderilmesi istemi, ancak davanın taraflarınca ileri sürülebilir", 19. maddesinde, “Adli ve idari yargı mercilerinden birisinin kesin veya kesinleşmiş görevsizlik kararı üzerine kendisine gelen bir davayıincelemeye başlayan veya incelemekte olan bir yargı mercii davada görevsizlik kararı veren merciin görevli olduğu kanısına varırsa, gerekçeli bir karar ile görevli merciin belirtilmesi için Uyuşmazlık Mahkemesine başvurur ve elindeki işin incelenmesini Uyuşmazlık Mahkemesinin karar vermesine değin erteler.

(Değişik ikinci fikra: 23/7/2008 - 5791/9 md.) Yargı merciince,önceki görevsizlik kararına ilişkin dava dosyası da temin edilerek, gerekçeli başvuru kararı ile birlikte dava dosyaları Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilir" denilmiştir. Aynı Yasanın 27. maddesinde ise, Uyuşmazlık Mahkemesinin, uyuşmazlık çıkarmaya veya görev uyuşmazlıklarına ilişkin istemleri önce şekil ve süre açısından inceleyeceği; yöntemine uymayan veya süresi içinde ileri sürülmemiş istemleri reddedeceği kuralına yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacı vekilinin, davacı adına verilen para cezasının iptali istemiyle idari yargı yerinde açtığı davada, Ankara 15.İdare Mahkemesi'nce davanın çözümünün adli yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine ilişkin olarak verilen karar ile, aynı istemle Ankara 4. Sulh Ceza Hakimliğine yapılan başvuru sonucunda verilen başvurunun görev yönünden reddine ilişkin karar arasında oluştuğunu ileri sürdüğüolumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderilmesi talebini içeren dilekçesi üzerine, dava dosyasının, Ankara 4.

Sulh Ceza Hakimliğince idari yargı yerince verilen kararlar temin edilmek suretiyle Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderildiği anlaşılmıştır.
Ancak, somut olayda, para cezasının iptali istemiyle idari yargi yerinde açılan davada, Ankara 15. Ídare Mahkemesinin 11.05.2017 gün ve E:2017/1181, K:2017/1257 sayılı kararıyla; aynı istemle adli yargı yerine yapılan başvuruda, Ankara 4. Sulh Ceza Hâkimliğince verilen 19.01.2018gün ve D.İş:2017/4946 sayılı kararlar incelendiğinde; Ankara 15. İdare Mahkemesince verilen kararın, davanın çözümünün adli yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle verilen, davanın görev yönünden reddine ilişkin bir karar olmasına karşılık, Ankara 4. Sulh Ceza Hâkimliğince verilmiş kararın,yargı yolunu değiştirmeye yönelik bir görevsizlik kararı olmadığı, kararın gerekçesinde, başvuruya konu uyuşmazlığın hukuki ihtilaf olduğu,Kabahatler Kanunu'na tabi olmayıp hukuk mahkemelerinin görev alanına girdiği gerekçesiyle aynı yargı düzeni içinde yer alan hukuk mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle verilmiş bir görev yönünden red kararı olduğu, diğer yargı kolunun görevli olduğu yolunda verilen bir görevsizlik kararı olmadığı görülmüştür.

Davacı vekilinin, 2247 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca Uyuşmazlık Mahkemesi'ne başvurabilmesi için, adli ve idari yargı yerince aynı konuda verilmiş kesin veya kesinleşmiş bir yargı yolu uyuşmazlığına ilişkin yargı yolunu değiştirmeye yönelik görevsizlik kararları bulunmasıgerektiği açıktır. Oysa olayda, adli yargı yerince davacı hakkında aynıkonuya ilişkin olarak verilmiş yargı yolunu değiştirmeye yönelik bir görevsizlik kararı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, idari ve adli yargi yerlerince, taraflari, konusu ve sebebi aynı olan dava sebebiyle yargı yolu uyuşmazlığına ilişkin olarak verilmiş iki ayrı görevsizlik kararı bulunmadığından, 2247 sayılıYasa'nın 14. maddesinde belirtilen biçimde olumsuz görev uyuşmazlığının oluşmadığı anlaşıldığından, aynı Yasa'nın 27. maddesi uyarınca yöntemine uygun bulunmayan başvurunun reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ : 2247 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde belirtilen biçimde olumsuz görev uyuşmazlığının bulunmadığı anlaşıldığından, aynı Yasa'nın 27. maddesi uyarınca yöntemine uygun bulunmayan BAŞVURUNUN REDDİNE, 24.02.2020 gününde OYBİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.


2-2247 SAYILI KANUN'UN 10. MADDESİ GEREĞİNCE VERİLEN  (OLUMLU GÖREV UYUŞMAZLIĞI ÇIKARMA) KARARLAR 
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
1-ESAS NO : 2019/738KARAR NO : 2020/161KARAR TR : 24.02.2020
ÖzET : Davacının donatanı olduğu geminin kazaya uğramasından sonra davalının hukuka aykırı ve haksız surette hareket ederek geminin batmasına ve tam zayi olmasına sebebiyet verdiği iddiasıyla ve oluşan zararın tazminine karar verilmesi istemiyle açılan davanın, ADLİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : Ö.T.-T. Denizcilik Gemi Kiralama ve Brokerlik Hiz.Vekili : Av. T.C.
Davali : D.Römorkörü Don.Ortadoğu Antalya Liman İşl.A.$.Vekilleri : Av. K.F.Ç. - Av. H.H.K.

O L AY :Davaci vekili davadilekçesinde özetle;Müvekkilinin donatanı olduğu MV Z. gemisinin kazaya uğramasından sonra davalıların hukuka aykırı ve haksız surette hareket ederek geminin batmasına ve tam zayi olmasına sebebiyet verdikleri, sigortacının poliçe uyarınca geminin kaza neticesinde batmamış olması nedeniyle poliçe değeri olan 1.000.000,00 USD' yi ödemediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarısaklı kalmak kaydıyla, şimdilik 1.000,00 TL üzerinden açılan belirsiz alacak davasının kabulüne, uğramış olduğu zarar tutarının tespit edilmesine, bu tespit neticesinde ortaya çıkan bedelin, geminin tam zayi olduğu 04/11/2011tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi istemiyle davalılar Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı ve Antalya Liman Başkanlığı ve Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş. 'ne karşı adli yargıyerinde dava açmiştir.
Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi: 08.10.2015 gün, E:2013/73,K:2015/723 sayılı dosyada "davacının gemisinin yarı batık halde bulunduğu yerden çekilmesine karar verenin idare olduğu ve idarenin hatalı karar ve uygulamalarına karşı açılan davaların adli yargı yerinde değil idari yargıyerinde görülebileceği gerekçesiyle davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine" dair verdiği karar temyiz edilmiştir.

Yargitay 11. Hukuk Dairesi: 03/05/2017 gün, E:2015/15506,K:2017/2623 sayılı ilamıyla "davalılardan D. Römorkörü Donatanı

Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş özel hukuk tüzelkişisi olup aleyhine donatan sıfatıyla dava açılmıştır. Davacı, davalılardan D.Römorkörü Donatanı Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş' nin gemiyi çekerken ve geminin çıkarıldıktan sonra bırakıldığı yerin hatalı olmasınedeniyle geminin hasar gördüğünü ve battığını iddia ederek iş bu davalının haksız fiiline dayalı tazmin talebinde bulunmuştur. Bu durumda, anılan davalı yönünden haksız fiil esaslarına göre davaya bakma görevinin adli yargı yeri olduğundan hakkındaki davanın tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmek suretiyle işin esasının incelenmesi gerekirken bu davalıbakımından da görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş bozmayıgerektirmiştir" diyerek dosyayı mahalline iade etmiştir.ANTALYA 1. ASLÍYE TİCARET MAHKEMESÍ: 02/07/2019 gün,E:2019/330 sayılı dosyada bozma ilamına uyarak "D. Römorkörü DonatanıOrtadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş aleyhine açılan davanın tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmesine" karar vermiştir.Davalı vekili tarafından, süresi içinde verilen dilekçe ile "tüm davalılar yönünden uyuşmazlığın idari yargı yerinde görülmesi" gerektiği düşüncesiyle olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılması istemiyle başvuruda bulunulması üzerine, dilekçe dava dosyası ile birlikte Danıştay Başsavcılığına gönderilmiştir.
DANIŞTAY BAŞSAVCISI; "..Dava dosyasının incelenmesinden,M/V Z. isimli kuru yük gemisinin 11/04/2011 tarihinde Antalya ili Kaşilçesi Kekova koyunda su altında bulunan kayalıklara çarpması neticesinde kaza meydana geldiği, akabinde su alan geminin bulunduğu bölgenin 1.Derece Doğal Sit alanı olması nedeniyle davalı Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş. tarafından geminin başka bir bölgeye çekilerek karaya oturtulduğu, geminin bulunduğu bölgeden 15 gün içerisinde kaldırılmasıgerektiğinin davacıya bildirildiği anlaşılmaktadır.
Denizcilik Müsteşarlığı Antalya Bölge Müdürlüğü'nün 04.11.2011tarih ve 3733 sayılı yazısı ile Kekova, Tersane Koyu civarında “Z." isimli bir geminin karaya oturduğu ve batma tehlikesi içinde bulunduğu bu nedenle söz konusu gemiyi acilen kurtarmak üzere römorkör gönderilmesinin emredilmesi üzerine Antalya Limanının işletme hakkıözelleştirilmesi kapsamında yapılan 31/08/1998 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesiyle Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlar ile Türkiye Denizcilik İşletmeleri A.Ş.’nin mülkiyetinde bulunan diğer taşınmazlar ve bunların altyapı tesisleri, yer üstü yapıları ve bütünleyici parçalarının 30 yıl süreyle işletme hakkı devredilen davalının kendisine ait “D." römorkörünübölgeye gönderdiği, diğer davalı İdare'nin, olay tarihi olan 04.11.2012 günüilettiği - bu yazılı emir içeriği yapılacak müdahale ile ilgili koordinasyonun Bölge Müdürlüğü GSK Uzmanları tarafından sağlanacağının açıkça 

belirtildiği Gemi seyir jurnalinden görüleceği üzere, davalının römorkörüne çıkan idare elemanları emir ve talimatlarına göre hareket ettiği görülmektedir.

2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 8. maddesinde; “her türlü atık ve artiğı, çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcıortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmanın yasak olduğu, kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililerin kirlenmeyi önlemekle; kirlenmenin meydana geldiği hallerde kirletenlerin kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlü oldukları hüküm altına alınmiştir.

5312 sayılı" Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanun'un 3/ı maddesinde; bir olayın meydana gelmesinden sonra ortaya çıkabilecek muhtemel kirlenmeyi önlemek veya sınırlı tutmak amacıyla alman tedbirler koruyucu önlem olarak tanımlanmış, 4.maddesinde; “Bu Kanun'un uygulanması bakımından genel koordinasyon görevi Bakanlığa aittir. Bu Kanunla yetkili kılınan kurum ve kuruluşlar, bu Kanun kapsamında elde ettikleri bilgiler ile yapılan işlemleri gecikmeksizin Bakanlığa bildirmekle yükümlüdürler. Acil müdahale plânlarının hazırlanmasi, kıyı alanlarında acil müdahale plânlarının uygulanmasıi,kirlenmenin türü ve etkilerinin belirlenmesi, çevreye olan zararların tespiti ve olay sonrası kirlilikten etkilenen alanların rehabilitasyonuna ilişkin yetki,görev ve sorumluluklar Bakanlığa; deniz araçlarından kaynaklanan deniz kirliliğinin önlenmesine yönelik acil müdahale plânlarının uygulanması,hazırlıklı olma, kirliliğe müdahale, zararların tazmini ve malî sorumluluk garantilerinin bildirimi konularında icraya ilişkin yetki, görev ve sorumluluklar Müsteşarlığa; asayiş ve kolluk görevlerine ilişkin yetki, görev ve sorumluluklar Sahil Güvenlik Komutanlığına aittir" hükmüne, 5.maddesinde; "Bu Kanun kapsamındaki tüm gemi ve kiyı tesislerinin sorumlu taraflari; olayın meydana gelmesinin önlenmesi, olayın meydana geldiği durumlarda ise zararın azaltılmasi, giderilmesi, sınırlandırılmasıamacıyla hazırlıklı olma ve koruyucu önlemler de dahil uluslararasıhukukun öngördüğü ve seyir, can, mal ve çevre emniyetinin gerektirdiği yükümlülüklere ilişkin tüm tedbirleri almakla yükümlüdürler" hükmüne, 6.maddesinde; bu Kanun kapsamına giren gemi ve kiyı tesislerinin sorumlu tarafları, uygulama alanlarında gemi ve kiyı tesislerinden kaynaklanan olay sonucu ortaya çıkan kirlenmenin veya kirlenme tehlikesinin neden olduğu;temizleme masraflarıni, koruyucu önlemlere ilişkin masraflari, canlıkaynaklar ve deniz yaşamına verilen zararları, bozulan çevrenin yeniden 

oluşturulmasi, toplanan atıkların taşınması ve bertarafı için yapılacak masrafları, geçim için kullanılan doğal ve canlı kaynaklarda meydana gelen zararları, özel mallardaki zararları, şahısların yaralanması ve ölümünden kaynaklanan zararları, gelir kayıplarını, gelir ve kazanç kapasitelerine verilen zararları ve diğer kamu zararlarını tazmin etmekle müteselsilen sorumludur. Garantörün sorumluluğu, diğer sorumlu tarafların sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Garantörün tazmin etmediği zararlar diğer sorumlu taraflarca tazmin edilir. İki veya daha fazla geminin karışmasıyla meydana gelen bir olayda ortaya çıkan zarardan tüm gemilerin sorumlu tarafları müştereken ve müteselsilen sorumludur. Olay sonucu ortaya çıkan zararı ödeyenlerin zarara neden olanlara rücû hakkı saklıdır "10. maddesinde de; Bakanlık temsilcisinin başkanlığında; Müsteşarlık,Sahil Güvenlik Komutanlığı, Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma İşletmeleri Genel Müdürlüğü ile ilgili valilik ve belediyelerin temsilcilerinden zarar tespit komisyonu oluşturulur. Komisyon gerek görürse ilgili diğer kurum ve kuruluşların temsilcilerini ve uzmanlarını da komisyona çağırabilir.Komisyonun çalışmalarına ilişkin usûl ve esaslar yönetmelikle belirlenir.Komisyon, zararların tamamının veya bir kismının tespitini, bu konuda uzman Türk veya yabancı kişi ve kuruluşlara yaptırabilir. Bu şekilde tespit edilen zarar miktarı, komisyon tarafindan onaylanması üzerine geçerlilik kazanır hükmüne yer verilmiştir.
5312 sayılı yasanın 15/1. maddesinde ise, “Olay sonucunda ortaya çıkan kirlenmeye ve kirlenme tehlikesine müdahale etme yetkisi Müsteşarlığa aittir. Müsteşarlık bu görevi, Bakanlığın görüşlerini alarak,diğer kamu kurum ve kuruluşlarına ve bu alanda meslek icra eden veya bu amaçla kurulmuş olan ve merkezi Türkiye'de bulunan şirketlere yaptırabilir.Bu durum, Müsteşarlığın sorumluluğunu ortadan kaldırmaz ve görevlendirilen kamu kurum ve kuruluşlarına ve şirketlere, sorumlu taraftan doğrudan tazminat talep etme yetkisi vermez. Kiyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma işletmeleri Genel Müdürlüğünün kurtarma ve yardıma ilişkin hakları saklıdır, "hükmü yer almıştır.
Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale Ve Zararların Tazmini Esaslarına Dair Kanunun Uygulama Yönetmeliği'nin "Zarar tespit komisyonu ve çalışma esasları"başlıklı 38. maddesinde ; (1) Birinci ve ikinci seviyedeki bir olayda, zarar tespit komisyonu; sorumlu vali başkanlığında, il çevre ve orman müdürlükleri, Müsteşarlığın ilgili bölge müdürlüğü, Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma İşletmeleri Genel Müdürlüğü, Sahil Güvenlik Bölge Komutanlıği,ilgili büyükşehir ve/veya belediye başkanlığı temsilcilerinden olmak üzere en az beş kişiden oluşur. Üçüncü seviyedeki bir olayda, zarar tespit komisyonu; Çevre ve Orman Bakanı başkanlığında, Denizcilik Müsteşarı,

Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma İşletmeleri Genel Müdürü, Sahil Güvenlik Komutanı, sorumlu vali ve ilgili belediyelerin başkanları veya görevlendirecekleri temsilcilerinden olmak üzere en az beş kişiden oluşur.Birinci ve ikinci fikralarda bahse konu Komisyonlar gerek görürlerse ilgili diğer kurum/kuruluşların temsilcilerini ve uzmanlarını da Komisyon çalışmalarına çağırabilirler. Komisyonlar; zararların tamamının veya bir kismının tespitini, zararın cinsine ve miktarına göre, bu konuda meslek icra eden veya bilimsel temele dayalı olarak zararları belirleyeceğini değerlendirdiği Türk veya yabancı kişi ve kurum/kuruluşlara ücret karşılığında yaptırabilir. Zarar tespitine ilişkin çalışmalar somut veri ve bilimsel değerlendirmelere dayalı gerekçelerle detaylı olarak hazırlanmışzarar tespit raporu ile kayıt altına alınır..Zarar tespiti çalışmaları tamamen sona erdikten veya herhangi bir konuda ortaya çıkan zararın belirlenmesi tamamlandıktan sonra, tespite ilişkin rapor ve tutanaklar yapılacak tazminat taleplerine esas olmak üzere Müsteşarlığa gönderilir. Tespiti uzun sürecek zararlar için tahmini toplam zararı aşmayacak şekilde kısmi zarar tespiti de komisyon tarafindan Müsteşarlığa gönderilebilir kuralına, "Zarar tespit komisyonunun görevleri" başlıklı 39. maddesinde de; (1) Bu Yönetmeliğin 38 inci maddesinde çalışma usul ve esasları belirtilen zarar tespit komisyonu; olay sonucu ortaya çıkan kirlenmenin temizleme masraflarıni,koruyucu önlemlere ilişkin masrafları, canlı kaynaklar ve deniz yaşamına verilen zararları, bozulan çevrenin yeniden oluşturulmasi, toplanan atikların taşınması ve bertarafı için yapılacak masrafları, geçim için kullanılan doğal ve canlı kaynaklarda meydana gelen zararları, özel mallardaki zararlarıi,şahısların yaralanması ve ölümünden kaynaklanan zararları, gelir kayıplarını, gelir ve kazanç kapasitelerine verilen zararları ve diğer kamu zararlarını belirleme görevlerini yapar kuralı yer almıştır.Anayasa'nin 125'inci maddesinde, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararları ödemekle yükümlü olduğu hükme bağlanmış,129. maddesinin 1. fikrasında, memurlar ve diğer kamu görevlilerinin Anayasa ve kanunlara sadık kalarak faaliyette bulunmakla yükümlüolduklarına, 5. fikrasında ise, memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlarından doğan tazminat davalarının kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve kanunun gösterdiği şekil ve şartlara uygun olarak ancak idare aleyhine açılabileceğine işaret edilmiştir.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı" başlıklı 2' nci maddesinin l'inci bendinde; idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan iptal davaları; idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları muhtel olanlar tarafindan açılan tam yargı davaları ile tahkim yolu 

öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar,idari dava türleri olarak sayılmıştır.
İdare, kural olarak yürüttüğü kamu hizmetiyle nedensellik bağıkurulabilen zararları tazminle yükümlü olup; idari eylem ve/veya işlemlerden doğan zararlar idare hukuku kuralları çerçevesinde, hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği tazmin edilmektedir.
Tam yargı davalarında, öncelikle zarara yol açtığı öne sürülen idari işlem veya eylemin hukuka uygunluğunun denetlenmesi esas alındığından,olayın oluşumu ve zararın niteliği sorumluluk ilkelerinin uygulanıp uygulanmayacağının incelenmesi, tazminata hükmedilirken de sorumluluk sebebinin açıkça belirtilmesi gerekmektedir.
İdarenin yürütmekle görevli olduğu bir hizmetin kuruluşunda,düzenlenişinde veya işleyişindeki nesnel nitelikli bozukluk, aksaklık veya boşluk olarak tanımlanabilen hizmet kusuru; hizmetin kötü işlemesi, geçişlemesi veya hiç işlememesi hallerinde gerçekleşmekte ve idarenin tazmin yükümlülüğünün doğmasına yol açmaktadır. Bu bağlamda hizmet kusuru,özel hukuktaki anlamından uzaklaşarak nesnelleşen, anonim bir niteliğe sahip, bağımsız karakteri olan bir kusurdur. Hizmet kusurundan dolayısorumluluk, idarenin sorumluluğunun doğrudan ve asli nedenini oluşturmaktadır.
Uyuşmazlıkta, özel faaliyetler için söz konusu olamayacak üstün ayricalıklara sahip olan, yükümlülükler rejimine tabi tutulan ve sorumluluğu ile denetimi son tahlilde bir kamu otoritesi tarafindan üstlenilen kamu hizmeti niteliğindeki kıyı kurtarma ve römorkaj faaliyetini imtiyaz niteliğinde işletme hakkı devir sözleşmesi uyarınca yürüten davalı şirketin,bu kapsamda idarenin talimatıyla ve onun denetim ve gözetiminde yaptığıfaaliyetlerden doğduğu ileri sürülen zararların yargısal denetimini yapma ve bu faaliyetlerden doğan tazminat istemini karara bağlama görevinin idari yargı merciine ait olduğu sonucuna ulaşılmıştır” şeklindeki gerekçe ile 2247sayılı Yasanın 10'uncu maddesi uyarınca olumlu görev uyuşmazlığıçıkarılmasına ve dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.
Başkanlıkça görüşünün alınması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısına gönderilmiştir.
YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCISI "Görev uyuşmazlığının çözüme kavuşturulması açısından davalı Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş.'nin hukuki yapısı incelendiğinde; davalı şirketin,Türkiye Denizcilik Hizmetleri A.Ş. tarafindan işletilmekte iken işletme hakkı devir yöntemiyle özelleştirilen Antalya Limanının işletme hakkını

31/08/1998 yılında devralan, faaliyetlerini Türk Ticaret Kanunu kapsamında yürüten bir özel hukuk tüzel kişisi olduğu anlaşılmaktadır.
Olayda, kazaya uğrayan davacının donatanı olduğu geminin hukuka aykırı ve haksız müdahale sebebiyle batması sebebiyle oluştuğu ileri sürülen zararın, geminin batmasında kusuru bulunduğu ileri sürülen davalıdan tazmini istemiyle dava açılmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun “İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı” başlıklı 2. maddesinin değişik 1 numaralıbendinde: ua) İdari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafindan açılan iptal davaları, / b) İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafindan açılan tam yargı davaları, / c) Tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar'" idari dava türleri olarak sayılmış olup; kural olarak, idari yargıda ancak Devlete ve kamu tüzel kişilerine karşı açılan davalara bakılabilir 
Buna göre, davanın açıldığı tarihte davalı mevkiinde bulunan Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş.'nin kamu kuruluşu niteliği taşımayan özel hukuk tüzel kişisi niteliğinde olması karşısında, bu şirket bakımından idari yargı yetkisi kapsamında açılmış bir idari dava bulunduğundan söz etmek olanaksız olduğundan, uyuşmazlığın özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yerinde görülmesi gerektiği düşünülmektedir.
Uyuşmazlık Mahkemesinin 08/07/2019 tarihli ve E.-K.-2019/315-423sayılı kararında da benzer hususların vurgulandığı görülmektedir.
Bu bakımdan; dosyadaki uyuşmazlığın görüm ve çözümü adli yargının görev alanına girmektedir.

Bu nedenle, Danıştay Başsavcılığının 2247 sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince yapmış olduğu başvurunun reddine karar verilmesi gerekmektedir"
Şeklinde görüş bildirmiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi'nin, Hicabi DURSUN'un Başkanlığında,Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ,Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılımlarıyla yapılan 24.02.2020günlü toplantısında:
I-İLK İNCELEME:
Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27. maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; davalı vekilinin anilan Yasanın 10/2 maddesinde öngörülen yönteme uygun olarak yaptığı görev itirazının Yargıtay bozma 

ilamina uymak suretiyle reddedilmesi ve 12/1. maddede belirtilen süre içinde Davalı vekilince başvuruda bulunması üzerine Danıştay Başsavcısınca, 10. maddede öngörülen biçimde olumlu görev uyuşmazlığıçıkarıldığı anlaşılmaktadır. Usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığından, görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESÍ:Raportör-Hakim Engin SELİMOğLU'nun, davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargitay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇİ'nin davada adli yargının, Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın ise idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİGÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, davacının donatanı olduğu gemisinin kazaya uğramasından sonra davalının hukuka aykırı ve haksız surette hareket ederek geminin batmasına ve tam zayi olmasına sebebiyet verdiği iddiasıyla ve oluşan zararın tazminine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
Kruvaziyer limanı, konteyner limanı, dökme yük ve marina içeren çok amaçlı bir liman olan Antalya Limanının işletmesinin, 2006 yılında Çelebi Holding iştiraki Çelebi Yatırım Danışmanlık ve İşletme A.Ş., Global Yatırım Holding iştiraki Global Liman İşletmeleri A.Ş. ve A. İnşaat Turizm ve Ticaret A.Ş.'nin ortak olduğu Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş.tarafindan 22 yıl süre ile devralındığı anlaşılmaktadır. Bu bağlamda davalının özel hukuk tüzel kişisi sıfatı taşıdığında şüphe yoktur.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı” başlıklı 2. maddesinin değişik 1 numaralıbendinde:
“a) (Değişik : 8.6.2000-4577/5 md.) İdari işlemler hakkında yetki,şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırıolduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafindan açılan iptal davalari,
b) İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafindan açılan tam yargi davalari,
c) (Değişik: 18.12.1999-4492/6 md.) Tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar” idari dava türleri olarak sayılmış olup; kural olarak, idari yargıda ancak Devlete ve kamu tüzel kişilerine karşı açılan davalara bakılabilir.
Buna göre, kamu kuruluşu niteliği taşımayan Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş.'ne karşı dava açıldığı gözetildiğinde, idari yargı

yetkisi kapsamında açılmış bir idari dava bulunduğundan söz etmek olanaksız olduğundan; uyuşmazlığın, özel hukuk hükümlerine göre görüm ve çözümünde adli yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.
Belirtilen nedenlerle, Danıştay Başsavcısı'nın başvurusunun reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde ADLİ YARGININ görevli olduğuna,bu nedenle Danıştay Başsavcısı'nın BAŞVURUSUNUN REDDİNE,24.02.2020 gününde, üyeler Aydemir TUNÇ ve Ahmet ARSLAN'ın KARŞI OYLARI ve OY ÇOKLUĞU İLE KESİN OLARAK karar verildi.
KARŞI OY 
2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 8. maddesinde; “her türlü atık ve artıği, çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcıortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmanın yasak olduğu, kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililerin kirlenmeyi önlenmekle; kirlenmenin meydana geldiği hallerde kirletenlerin kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlü oldukları hüküm altına alınmıiştir.

5312 sayılı “Deniz Çevresinin Petrol ve Diğer Zararlı Maddelerle Kirlenmesinde Acil Durumlarda Müdahale ve Zararların Tazmini Esaslarina Dair Kanun'un 3/1 maddesinde; bir olayın meydana gelmesinden sonra ortaya çıkabilecek muhtemel kirlenmeyi önlemek veya sınırlı tutmak amacıyla alınan tedbirler koruyucu önlem olarak tanımlanmış, 4.maddesinde; “Bu Kanun'un uygulanması bakımından genel koordinasyon görevi Bakanlığa aittir. Bu Kanunla yetkili kılınan kurum ve kuruluşlar, bu Kanun kapsamında elde ettikleri bilgiler ile yapılan işlemleri gecikmeksizin Bakanlığa bildirmekle yükümlüdürler. Acil müdahale plânlarının hazırlanmasi, kiyı alanlarında acil müdahale plânlarının uygulanması,kirlenmenin türü ve etkilerinin belirlenmesi, çevreye olan zararların tespiti ve olay sonrası kirlilikten etkilenen alanların rehabilitasyonuna ilişkin yetki,görev ve sorumluluklar Bakanlığa; deniz araçlarından kaynaklanan deniz kirliliğinin önlenmesine yönelik acil müdahale plânlarının uygulanması,hazırlıklı olma, kirliliğe müdahale, zararların tazmini ve malî sorumluluk garantilerinin bildirimi konularında icraya ilişkin yetki, görev ve sorumluluklar Müsteşarlığa; asayiş ve kolluk görevlerine ilişkin yetki, görev ve sorumluluklar Sahil Güvenlik Komutanlığına aittir." hükmüne, 5.maddesinde; “Bu Kanun kapsamındaki tüm gemi ve kiyı tesislerinin 

sorumlu taraflari; olayın meydana gelmesinin önlenmesi, olayın meydana geldiği durumlarda ise zararın azaltılmasi, giderilmesi, sınırlandırılmasıamacıyla hazırlıklı olma ve koruyucu önlemler de dahil uluslararasıhukukun öngördüğü ve seyir, can ve mal ve çevre emniyetinin gerektirdiği yükümlülüklere ilişkin tüm tedbirleri almakla yükümlüdürler” hükmüne, 6.maddesinde; bu Kanun kapsamına giren gemi ve kiyı tesislerinin sorumlu taraflari, uygulama alanlarında gemi ve kiyı tesislerinden kaynaklanan olay sonucu ortaya çıkan kirlenmenin veya kirlenme tehlikesinin neden olduğu;temizlenme masraflarıni, koruyucu önlemlere ilişkin masraflari, canlıkaynaklar ve deniz yaşamına verilen zararları, bozulan çevrenin yeniden oluşturulmasi, toplanan atıkların taşınması ve bertarafi için yapılacak masraflari, geçim için kullanılan doğal ve canlı kaynaklarda meydana gelen zararları, özel mallardaki zararları, şahısların yaralanması ve ölümünden kaynaklanan zararları, gelir kayıplarını, gelir ve kazanç kapasitelerine verilen zararları ve diğer kamu zararlarını tazmin etmekle müteselsilen sorumludur. Olay sonucu ortaya çıkan zararı ödeyenlerin zarara neden olanlara rücu hakkı saklıdır “10. Maddesinde de ; Bakanlık temsilcisinin başkanlığında; Müsteşarlık, Sahil Güvenlik Komutanlığı, Kıyı Emniyeti ve Gemi 
Kurtarma İşletmeleri Genel Müdürlüğü ile ilgili valilik ve belediyelerin temsilcilerinden zarar tespit komisyonu oluşturulur. Komisyon gerek görürse ilgili diğer kurum ve kuruluşların temsilcilerini ve uzmanlarını da komisyona çağırabilir. Komisyonun çalışmalarına ilişkin Usûl ve esaslar yönetmelikle belirlenir. Komisyon, zararların tamamının veya bir kısmının tespitini, bu konuda uzman Türk veya yabancı kişi ve kuruluşlara yaptırabilir. Bu şekilde tespit edilen zarar miktarı, komisyon tarafından onaylanması üzerine geçerlilik kazanır hükmüne yer verilmiştir.
5312 sayılı yasanın 15/1. maddesinde ise, “Olay sonucunda ortaya çıkan kirlenmeye ve kirlenme tehlikesine müdahale etme yetkisi Müsteşarlığa aittir. Müsteşarlık bu görevi, Bakanlığın görüşlerini alarak,diğer kamu kurum ve kuruluşlarına ve bu alanda meslek icra eden veya bu amaçla kurulmuş olan ve merkezi Türkiye'de bulunan şirketlere yaptırabilir.Bu durum, Müsteşarlığın sorumluluğunu ortadan kaldırmaz ve görevlendirilen kamu kurum ve kuruluşlarına ve şirketlere, sorumlu tarafatan doğrudan tazminat talep etme yetkisi vermez. Kiyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma İşletmeleri Genel Müdürlüğünün kurtarma ve yardıma ilişkin hakları saklıdır," hükmü yer almıştır.
Dava dosyasının incelenmesinden, MA/ Z. isimli kuru yük gemisinin 11/04/2011 tarihinde Antalya ili Kaş ilçesi Kekova koyunda su altında bulunan kayalıklara çarpması neticesinde kaza meydana geldiği, akabinde su alan geminin bulunduğu bölgenin 1. Derece Doğal Sit alanı olması

nedeniyle davalı Ortadoğu Antalya Liman İşletmeleri A.Ş. tarafından geminin başka bir bölgeye çekilerek karaya oturtulduğu, geminin bulunduğu bölgeden 15 gün içerisinde kaldırılması gerektiğinin davacıya bildirildiği anlaşılmaktadır.

Denizcilik Müsteşarlığı Antalya Bölge Müdürlüğünün 04.11.2011tarih ve 3733 sayılı yazısı ile Kekova, Tersane Koyu civarında “Z." isimli bir geminin karaya oturduğu ve batma tehlikesi içinde bulunduğu bu nedenle söz konusu gemiyi acilen kurtarmak üzere römorkör gönderilmesinin emredilmesi üzerine Antalya Limanının işletme hakkıözelleştirilmesi kapsamında yapılan 31/08/1998 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesiyle Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlar ile Türkiye Denizcilik İşletmeleri A.Ş.'nin mülkiyetinde bulunan diğer taşınmazlar ve bunların altyapı tesisleri, yer üstü yapıları ve bütünleyici parçalarının 30 yıl süreyle işletme hakkı devredilen davalının kendisine ait “D." römorkörünübölgeye gönderdiği, diğer davalı İdare'nin, olay tarihi olan 04.11.2012 günüilettiği - bu yazılı emir içeriği yapılacak müdahale ile ilgili koordinasyonun Bölge Müdürlüğü GSK Uzmanları tarafından sağlanacağının açıkça belirtildiği Gemi seyir jurnalinden görüleceği üzere, davalının römorkörüne çıkan idare elemanları emir ve talimatlarına göre hareket ettiği görülmektedir.

Anayasa'nın 125’inci maddesinde, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararları ödemekle yükümlü olduğu hükme bağlanmış,129. maddesinin 1. fikrasında, memurlar ve diğer kamu görevlilerinin Anayasa ve kanunlara sadık kalarak faaliyette bulunmakla yükümlüolduklarına , 5. fikrasında ise, memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlarından doğan tazminat davalarının kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve kanunun gösterdiği şekil ve şartlara uygun olarak ancak idare aleyhine açılabileceğine işaret edilmiştir.
İdare, kural olarak yürüttüğü kamu hizmetiyle nedensellik bağıkurulabilen zararları tazminle yükümlü olup; idari eylem ve/veya işlemlerden doğan zararlar idare hukuku kuralları çerçevesinde, hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği tazmin edilmektedir.
Tam yargı davalarında, öncelikle zarara yol açtığı öne sürülen idari işlem veya eylemin hukuka uygunluğunun denetlenmesi esas alındığından,olayın oluşumu ve zararın niteliği sorumluluk ilkelerinin uygulanıp uygulanmayacağının incelenmesi, tazminata hükmedilirken de sorumluluk sebebinin açıkça belirtilmesi gerekmektedir.

İdarenin yürütmekle görevli olduğu bir hizmetin kuruluşunda,düzenlenişinde veya işleyişindeki nesnel nitelikli bozukluk, aksaklık veya boşluk olarak tanımlanabilen hizmet kusuru; hizmetin kötü işlemesi, geçişlemesi veya hiç işlememesi hallerinde gerçekleşmekte ve idarenin tazmin 

yükümlülüğünün doğmasına yol açmaktadır. Bu bağlamda hizmet kusuru,özel hukuktaki anlamından uzaklaşarak nesnelleşen, anonim bir niteliğe sahip, bağımsız karakteri olan bir kusurdur. Hizmet kusurundan dolayısorumluluk, idarenin sorumluluğunun doğrudan ve asli nedenini oluşturmaktadır.

Uyuşmazlıkta, özel faaliyetler için söz konusu olamayacak üstün ayrıcalıklara sahip olan, yükümlülükler rejimine tabi tutulan ve sorumluluğu ile denetimi son tahlilde bir kamu otoritesi tarafindan üstlenilen kamu hizmeti niteliğindeki kiyı kurtarma ve römorkaj faaliyetini imtiyaz niteliğinde işletme hakkı devir sözleşmesi uyarınca yürüten davalı şirketin,bu kapsamda idarenin talimatıyla ve onun denetim ve gözetiminde yaptıği faaliyetlerden doğduğu ileri sürülen zararların yargısal denetimini yapma ve bu faaliyetlerden doğan tazminat istemini karara bağlama görevinin idari yargı merciine ait olduğu görüşü ile aksi yöndeki çoğunluk kararına katılmıyoruz.

Üye Aydemir TUNÇ
Üye Ahmet ARSLAN 
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:2-ESAS NO : 2019/778KARAR NO : 2020/110KARAR TR : 24.02.2020
ÖZET  :Davacının yeni girişimci desteği başvurusunun uygun bulunmasından sonra, destek alabilmek için muvazaalı işlem yapıldığıgerekçesiyle; KOSGEB Kırıkkale İl Müdürlüğünün uygunsuzluğun tespiti ve desteğin geri çekilmesine ilişkin işlemi ile, bu işlemin kaldırılması için yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davanın, ADLİ YARGI YERİNDE görülmesi gerektiği hk.
KARAR 
Davacı : I. A.

Vekili : Av. A.E. D.

Davalı : Küçük ve Orta Büyük.İşl.Gel.ve Des.İd.Bşk.lığı (KOSGEB)
Vekili : Av. B.E.



O L A Y : Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, KOSGEB Kırıkkale İl Müdürlüğüne 21.04.2017 tarihinde yaptığı 2072 sayılı Yeni Girişimci Desteği başvurusu sonucunda destek için onay almış olduğunu;KOSGEB Destek Programları Yönetmeliği ve KOSGEB Girişimcilik Destek Programları Uygulama Esasları hükümleri çerçevesinde, yeni girişimci desteği başvurusunda bulunanların başvurusunun ön değerlendirmeye tabi tutulduğunu; uygun bulunan başvuruların Değerlendirme ve Karar Kuruluna sevk edildiğini ve bu kurul tarafindan destek başvurusu için karar verildiğini; müvekkilinin başvurusu ile gerek incelemelerde gerekse işyerinde yapılan denetimlerde destek için her türlüşartınsağlandığıgörüldüğünden ve herhangi bir aykırılığa rastlanılmadığından destek başvurusuna onay verilmiş olduğunu; KOSGEB Kırıkkale İl Müdürlüğü tarafindan tesis edilip müvekkiline gönderilen 18.04.2019 tarihli, Uygunsuzluğun Tespiti konulu yazıda; müvekkili adına kayıtlı “Ay Yıldız Temizlik Hizmetleri'nin destek alabilmek için sözde muvazaalı bir şekilde ortaklık yapıları bozulmadan taraflar arasında devredildiği tespit edilmiştir" denilerek alınan desteğin geri ödenmesinin istenildiğini; bu işleme karşı 22.04.2019 tarihinde idareye başvurarak itiraz eden müvekkilinin işlemin kaldırılmasını istediğini, ancak; Yeni Girişimci Desteği Kurulunun 07.05.2019 tarihli kararı ile itirazın reddedilerek desteğin geri ödenmesinin istenildiğini; gerçek dışı nedenlerle yapılan işlemlerin hukuka, usul ve yasaya aykırı olduğunu; destek alan işyerinin muvazaalı şekilde ortaklık yapısı bozulmadan taraflar arasında devir yapıldığı gerekçesinin tamamen gerçek dışı bir iddia olduğunu; müvekkili adına kayıtlı A. Yıldız Temizlik Hizmetlerinin önceki veya sonraki dönemde herhangi bir devrinin söz konusu olmadığını; vergi levhası, oda kayıtları ve SGK kayıtlarına bakıldığında bunun görüleceğini; müvekkile ait işletmenin kurulu bulunduğu adreste yeni işletmenin açılmasından önce yine aynı isimde ve aynı sektörde çalışan A. B. adına kayıtlı A. Yıldız Temizlik Hizmetlerinin faaliyette bulunmuş olduğunu; anılan şahıs tarafindan açılan işyerinin yine aynı kişi tarafından terk edildiğini ve boş olarak bırakıldığını;bunun üzerine girişimde bulunmak isteyen müvekkilinin söz konusu işletmeyi bulduğunu, kira sözleşmesini yaparak, yeni bir işletme olarak işyerini açtığını; önceki işletme sahibinin, yeni işletmeye zarar vermek ve müvekkili yıpratmak maksadı ile şikâyet başvurusu yaptığını;Müdürlüğün de, kendisine ulaşan başvuru sonucu gerekli özenle inceleme yapmadan muvazaalı devir işlemi yapıldığı şeklinde yanlış bir tespitte bulunduğunu;davalı idare tarafindan hiçbir gerekçeye dayanmayan, sadece bir kişinin beyanı ile müvekkili hakkında araştırma yapmadan yapılan idari işlemin hukuka aykırı olduğunu ifade ederek; KOSGEB Kırıkkale İl Müdürlüğünün,Uygunsuzluğun Tespiti ve Desteğin Geri Ödenmesine İlişkin 18.04.2019tarihli ve E.570 sayılı işlem ile bu işlemin kaldırılması için yapılan 

başvuruya cevap olarak verilen 07.05.2019 tarihli ve E.642 sayılı işlemin iptali istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır.

Davalı idare vekili süresi içinde verdiği cevap dilekçesinde;uyuşmazlığın adli yargı yerinde görülmesi gerektiğinden bahisle, görev itirazinda bulunmuştur.

KIRIKKALE İDARE MAHKEMESI: 21.8.2019 gün ve E:2019/219 sayı ile, “(...)2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2.maddesinde; "İdari dava türleri, idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep,konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayıaçılan iptal davaları; idari işlem ve eylemlerden dolayı kişisel haklarıdoğrudan muhtel olanlar tarafindan açılan tam yargı davaları; kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı açılan davalar olarak sayılmış; idari yargının idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimini yapmakla görevli olduğu kurala bağlanmıştır.

İdari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafindan açilan iptal davalarının; idari dava türlerinden biri olduğu idare hukukunun bilinen ilkelerindendir.
İdare, idare hukuku alanında kamu gücüne dayalı olarak re-sen ve tek yanlı irade açıklaması sonucu tesis etmiş olduğu işlemlere, hukuk alanında yeni durumlar oluşturmasıyla idari işlem kimliği kazandırmakta ve kural olarak bu işlemler özel yasal düzenlemeler dışında, idari yargıdenetimine tabi bulunmaktadır.

Dava dosyasının incelenmesinden; KOSGEB Kırıkkale İl Müdürlüğü'nün uygunsuzluğun tespiti ve desteğin geri ödenmesine ilişkin 18/04/2019 tarih ve E.570 sayılı işlem ile bu işlemin kaldırılması için yapılan başvurunun reddine ilişkin 07/05/2019 tarih ve E.642 sayılıKOSGEB Kırıkkale İl Müdürlüğü işleminin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı, davalı idarece verilen savunma dilekçesinde görev itirazında bulunulduğu görülmüştür.

Bu durumda; KOSGEB Kırıkkale İl Müdürlüğünün uygunsuzluğun tespiti ve desteğin geri ödenmesine ilişkin 18/04/2019 tarih ve E.570 sayılı işlem ile bu işlemin kaldırılması için yapılan başvurunun reddine ilişkin 07/05/2019 tarih ve E.642 sayılı KOSGEB Kırıkkale İl Müdürlüğü işleminin iptali istemiyle açıldığı anlaşılmakta olup,sözleşmeden ayrılabilir nitelikte bulunan ve tahahhüdnameden de doğmayan dava konusu idari işlemin kamu gücünün verdiği yetkiye istinaden tesis edildiği gözönünde bulundurulduğunda, uyuşmazlığın görüm ve çözümünün idare mahkemelerinin görevine girdiği sonucuna varılmış olup, bu sebeple davalı idare tarafından ileri sürülen görev itirazı yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle; uyuşmazlığın görüm ve çözümünde idari yargının görevli olduğuna, 2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluşve İşleyişi Hakkında Kanunun 12.maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren 15 (onbeş) gün içerisinde görev uyuşmazlığı çıkarmaya yetkili makam olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına sunulmak üzere iki nüsha dilekçe ile Mahkememize başvuru yolu serbest olmak üzere davalı idarenin görev itirazının REDDİNE..." karar vermiştir.
YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCISI; “(...)Bilindiği gibi,2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun “İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı” kenar başlıklı 2. maddesinde, idari dava türleri: a)İdari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafindan açılan iptal davalari, b) İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargıdavaları, c) Tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar olarak Kamu kurumlarınca alınan idari kararların yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile kanuna aykırı olduğu ileri sürülerek açılan ve 2577 sayılı İdari Yargılama UsulüKanununun 2. maddesinde tanımlanan iptal davalarının amaci, idari işlemlerin idari yargı organlarınca denetlenerek, idarenin hukuka uygunluğunun sağlanmasıdır.
Öte yandan, 15/07/2018 tarihli ve 30479 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe giren Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar ile Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkındaki 4 sayılıCumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 224. maddesinde “Ülkenin ekonomik ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanmasında küçük ve orta ölçekli işletmelerin payını ve etkinliğini artırmak, rekabet güçlerini ve düzeylerini yükseltmek,sanayide entegrasyonu ekonomik gelişmelere uygun biçimde gerçekleştirmek amacıyla Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı kurulmuştur. Kuruluşun kısa adıKOSGEB'dir. / KOSGEB, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ile ilgili, tüzel kişiliği haiz, özel bütçeli bir kamu kuruluşu olup bütün işlemlerinde özel hukuk hükümlerine tabidir." hükmüne yer verilmiştir.
Olayda, davacının yeni girişimci desteği başvurusu ile ilgili olarak desteğin geri çekilmesine ilişkin işlemle bu işleme yapılan itirazın reddine ilişkin işlemi gerçekleştiren KOSGEB, 4 sayılı CumhurbaşkanlığıKararnamesinin 224. maddesiyle bir kamu kuruluşu olarak tanımlanmış ise de, aynı maddeye göre, herhangi bir istisna belirtilmeden bu kuruluşun bütün işlemlerinde özel hukuk hükümlerine tabi olacağı hüküm altına alınmıştır. Bu itibarla, ortada kamu hukukundan kaynaklanan ve kamu 

gücünün verdiği üstün yetkiler kullanılarak tesis edilmiş tek taraflı idari nitelikte bir işlemin varlığından söz etmek olanaksızdır. Bu sebeple, bütün işlemlerinde özel hukuk hükümlerine tabi olan KOSGEB tarafından tesis edilen işlemlerin iptali istemiyle açılan davanın özel hukuk hükümlerine göre çözülmesi gerektiği kanaatine varılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalara göre, davalı KOSGEB'in 18/04/2019tarihli ve E.570 sayılı işlemiyle bu işlemin kaldırılması için yapılan başvurunun reddine ilişkin 07/05/2019 tarihli ve E.642 sayılı kararının iptaline ilişkin uyuşmazlığın özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yerinde görülmesi gerektiği düşünülmektedir.

KARAR : Yukarıda açıklanan nedenlerle 2247 sayılı Kanunun 10.ve 13. maddeleri gereğince, olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılmasına,dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığına gönderilmesine..." karar vermiştir.

Başkanlıkça, 2247 sayılı Yasa'nın 13. maddesine göre Danıştay Başsavcısından da yazılı düşüncesi istenilmiştir.

DANIŞTAY BAŞSAVCISI: “(...)15/07/2018 tarih ve 30479 sayılıResmi Gazetede yayımlanıp yürürlüğe giren Bakanlıklara Bağli, İlgili;İlişkili Kurum ve Kuruluşlar İle Diğer Kurum ve Kuruluşların TeşkilatıHakkındaki 4 Sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 224. maddesinin 1.fikrasında; ülkenin, ekonomik ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanmasında küçük ve orta ölçekli işletmelerin payını ve etkinliğini artırmak, rekabet güçlerini ve düzeylerini yükseltmek, sanayide entegrasyonu ekonomik gelişmelere uygun biçimde gerçekleştirmek amacıyla, Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı kurulduğu belirtilmiş, yine aynı maddenin 2. fikrasında; Kuruluşun, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı ile ilgili bir Kamu Kuruluşu olduğu, tüzel kişiliği haiz ve bütün işlemlerinde özel hukuk hükümlerine tabi bulunduğu hükümlerine yer verilmiş bulunmaktadır.

3624 sayılı Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanunun 4 ve 12.maddelerine dayanılarak çıkarılan ve 15/06/2010 tarih ve 27612 sayılıResmi Gazete'de yayimlanan, dava konusu destekleme ödemesinin dayanağını oluşturan, KOSGEB Destek Programları Yönetmeliği'nin 5.maddesinde; "(1) Bu Yönetmelik kapsamında sağlanacak destekler,KOSGEB tarafindan destek programları çerçevesinde verilir. (2) Destek programları; ülkenin ekonomik ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanmasında,küçük ve orta ölçekli işletmelerin payını ve etkinliğini artırmak, rekabet güçlerini ve düzeylerini yükseltmek, sanayide entegrasyonu ekonomik gelişmelere uygun biçimde gerçekleştirmek, ihracattaki paylarını artırmak,araştırma-geliştirme, yenilik ve işbirliği faaliyetlerini desteklemek ve girişimcilik kültürünü geliştirmek amacına uygun olarak; Ar-Ge ve yenilik,

endüstriyel uygulama, girişimcilik, pazarlama, e-dönüşüm, kurumsallaşma,markalaşma, kalite geliştirme, tasarım, çevre, enerji ve işbirliği-güçbirliği ile günün şartlarına bağlı olarak oluşabilecek diğer konularda, Kalkınma Planlari, Hükümet Programları ve Yıllık Programlarda belirlenen hedefler dikkate alınarak hazırlanır. Destek programlarına ilişkin olarak Kalkınma Ajansları ile kurulacak işbirliğinin çerçevesi protokoller ile belirlenir. (3)Destek programlarının teknik, mali ve idari hususları her bir destek programında ayrı ayrı belirtilir. Destek programlari; amaç, kapsam, destek türleri ve unsurları, destek miktari, destek oranı ve her bir programa mahsus genel hükümleri içerir. (4) Destek programlari, Ícra Komitesi onayı ile yürürlüğe girer. Onaylanan destek programları KOSGEB'in www.kosgeb.internet adresinden duyurulur, ayrica yazılı duyuru yapılmasına gerek yoktur. Destek programlarının değiştirilmesi, kaldırılması ve/veya birleştirilmesi İcra Komitesi kararıyla yapılabilir. (5) İcra Komitesi tarafindan onaylanan destek programlarının uygulama esasları Başkanlıkça belirlenir ve KOSGEB'inwww.kosgeb.gov.tr internet adresinden duyurulur,ayrıca yazılı duyuru yapılmasına gerek yoktur." hükmüne, "Destek Türleri"başlıklı 6. maddesinde; "Destek programları kapsamında geri ödemeli ve/veya geri ödemesiz destek verilir." hükmüne, "Destek programına başvuru ve değerlendirme" başlıklı 7/5. maddesinde; "Destek programlarından yararlanacaklardan, ilgili KOSGEB mevzuatına uyulacağına dair taahhütname alınır." hükmüne, "İzleme ve Değerlendirme"başlıklı 9. maddesinde ise; "Destek programları, program ve/veya işletme esaslı olarak izlenir, programların ülke ekonomisi ve işletmelere etkileri ve sonuçları değerlendirilir. İzleme ve değerlendirmeler, Başkanlıkça belirlenen esaslar doğrultusunda yapılır." hükümleri yer almaktadır.Dosyanın incelenmesinden; davacının yaptığı yeni girişimci desteğinin uygun bulunması üzerine destek başvurusunun onaylandığıi,ancak daha sonra destek alabilmek için başvuruda bulunan şirketin muvazaalı bir şekilde ortaklık yapıları bozulmadan devredildiğinin tespit edildiğinden bahisle KOSGEB Uygunsuzluk Yönergesi uyarınca işlem yapılması gerektiğinin belirtilmesi üzerine, KOSGEB Kırıkkale İl Müdürlüğünce KOSGEB Uygunsuzluk Yönergesi hükümleri uyarınca destekleme ödemesinin 30 gün içinde iadesinin istenilmesine ilişkin 18/04/2019 tarih ve E.570 sayılı işlemin tesis edildiği, davacı tarafindan bu işleme itiraz edilmesi üzerine 07/05/2019 tarih ve E.642 sayılı işlemle itirazın reddine karar verildiği, anılan işlemlerin iptali istemiyle de bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1 -a maddesinde,idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal 

edilenler tarafindan açılan iptal davaları, idari dava türleri arasında sayılmiştir.

İdari işlem; idarenin, hukuk aleminde değişiklik, yenilik doğuran irade açıklaması olup; bir tasarruf veya kararın idari işlem sayılabilmesi için, idari makamca verilmiş olması ve idarenin, idare hukuku alanında gördüğü idari faaliyete ilişkin olması gerekmektedir.

İdari makamların, idari faaliyetin görülmesi sırasında kullandıklarıkamu gücü ise, söz konusu makamlara, bireyler ile girdikleri ilişkilerde,onların iradesinden bağımsız bir şekilde, hatta karşıt iradelerine rağmen, tek yanlı olarak hukuki sonuçlar ve etkiler yaratabilecek işlemler yapabilme yetki ve yeteneği tanıdığından, kamu gücünün kullanılmasından doğan uyuşmazlıkların idari yargı yerinde görülmesi gerektiği açıktır.
Buna göre, idare ile özel hukuk sözleşmesi imzalanmasına kadar geçen süreçte idarece tesis edilen idari işlemler niteliği itibarıyla idari yargının denetimine tâbi iken; sözleşmenin imzalanmasından sonraki aşamalarda tesis edilen işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların görüm ve çözümü ise, sözleşmeden ayrılabilir nitelikte olmadıkça, adli yargı yerine aittir.

Aktarılan kural, dava konusu olaya uygulandığında; taahhütname imzalanana kadar, idarece, tek yanlı ve kamu gücüne dayalı olarak tesis edilen işlemler idari yargının denetimine tâbi iken; başvurunun kabul edilip taahhütname imzalanmasindan sonra, taahhütname uyarınca tesis edilen işlemler adli yargı yerinin denetimine tâbi olmaktadır.
Uyuşmazlıkta, davacının yaptığı yeni girişimci desteğinin uygun bulunması üzerine destek başvurusunun onaylandiği, ancak daha sonra destek alabilmek için başvuruda bulunan şirketin muvazaalı bir şekilde ortaklık yapıları bozulmadan devredildiğinin tespit edildiğinden bahisle KOSGEB Uygunsuzluk Yönergesi uyarınca işlem yapılması gerektiğinin belirtilmesi üzerine, destek ödemesinin geri istenilmesi yönünde tek yanlı ve kamu gücüne dayalı olarak tesis edilen bir idari işlem bulunmaktadır. Dava konusu idari işlemin, sözleşme koşullarına veya taahhütnameye aykırılığın tespiti nedeniyle değil de, KOSGEB Uygunsuzluk Yönergesi hükümlerine aykırılığın tespiti nedeniyle tesis edildiği görülmektedir.
Bu itibarla, sözleşmeden ayrılabilir nitelikte bulunan ve taahhütnameden doğmayan davalı idarenin tek tarafli, kamu gücüne dayanılarak tesis ettiği dava konusu işlemlere ilişkin uyuşmazlığın görüm ve çözümünde idari yargı mercilerinin görevli olduğu açıktır 
SONUÇ : Açıklanan nedenle, 2247 sayılı Yasanın 13. maddesi uyarınca yapılan başvurunun reddi gerektiği..." yolunda düşünce vermiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi'nin, Hicabi DURSUN'un Başkanlığında,Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ,

Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılımlarıyla yapılan 24.2.2020günlü toplantisinda:
I-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; davalı vekilinin anılan Yasanın 10/2 maddesinde öngörülen yönteme uygun olarak yaptığı görev itirazının reddedilmesi ve 12/1. maddede belirtilen süre içinde başvuruda bulunmasıüzerine Yargitay Cumhuriyet Başsavcısınca, 10. maddede öngörülen biçimde olumlu görev uyuşmazlığı çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığından, görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hâkim Taşkın ÇELİK'in,davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇİ'nin davada adli yargının, Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın ise davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİGÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, davacının yaptığı yeni girişimci desteği başvurusunun uygun bulunmasından sonra, destek alabilmek için muvazaalı işlem yapıldığıgerekçesiyle; KOSGEB Kırıkkale İl Müdürlüğünün, uygunsuzluğun tespiti ve desteğin geri çekilmesine ilişkin 18/04/2019 tarihli ve E.570 sayılı işlemi ile, bu işlemin kaldırılması için yapılan başvurunun reddine ilişkin 07/05/2019 tarihli ve E.642 sayılı işlemin iptali istemiyle açılmıştır.
15/07/2018 tarih ve 30479 sayılı Resmi Gazetede yayımlanip yürürlüğe giren Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar İle Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkındaki 4 SayılıCumhurbaşkanlığı Kararnamesinin “Amaç ve kuruluş” başlıklı 224.maddesinde; “(1) Ülkenin ekonomik ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanmasında küçük ve orta ölçekli işletmelerin payını ve etkinliğini artırmak, rekabet güçlerini ve düzeylerini yükseltmek, sanayide entegrasyonu ekonomik gelişmelere uygun biçimde gerçekleştirmek amacıyla Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı kurulmuştur. Kuruluşun kısa adı KOSGEB'dir.
(2) KOSGEB, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ile ilgili, tüzel kişiliği haiz, özel bütçeli bir kamu kuruluşu olup bütün işlemlerinde özel hukuk hükümlerine tabidir." hükmüne yer verilmiş;
12/4/1990 tarihli ve 3624 sayılı Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fikrasının (a) bendi, 9 uncu maddesinin birinci fikrasının (c) bendi ile 13 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmış olan “KOSGEB Teşkilat Yönetmeliğinin Hukuki yapı” başlıklı 5.maddesinde,“ (1) Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve 

Destekleme İdaresi Başkanlığı; 3624 sayılı Kanunda öngörülen görevleri yerine getirmek üzere kurulan, (Değişik ibare:RG-6/7/2018- 30470) Bilim,Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ile ilgili bir kamu kuruluşu olup tüzel kişiliği haiz ve bütün işlemlerinde özel hukuk hükümlerine tabidir." denilmiştir.
3624 sayılı Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanunun 4 ve 12.maddelerine dayanılarak hazırlanan ve 15/06/2010 tarih ve 27612 sayılıResmi Gazete'de :yayimlanan,“KOSGEB Destek Programlari Yönetmeliği”nin “Destek programları” başlıklı 5. maddesinde; "(1) Bu Yönetmelik kapsamında sağlanacak destekler, KOSGEB tarafindan destek programları çerçevesinde verilir. (2) Destek programlari; ülkenin ekonomik ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanmasında, küçük ve orta ölçekli işletmelerin payını ve etkinliğini artırmak, rekabet güçlerini ve düzeylerini yükseltmek,sanayide entegrasyonu ekonomik gelişmelere uygun biçimde gerçekleştirmek, ihracattaki paylarını artırmak, araştırma-geliştirme, yenilik ve işbirliği faaliyetlerini desteklemek ve girişimcilik kültürünü geliştirmek amacına uygun olarak; Ar-Ge ve yenilik, endüstriyel uygulama, girişimcilik,pazarlama, e-dönüşüm, kurumsallaşma, markalaşma, kalite geliştirme,tasarım, çevre, enerji ve işbirliği-güçbirliği ile günün şartlarına bağlı olarak oluşabilecek diğer konularda, Kalkınma Planlari, Hükümet Programları ve Yıllık Programlarda belirlenen hedefler dikkate alınarak hazırlanır. Destek programlarına ilişkin olarak Kalkınma Ajansları ile kurulacak işbirliğinin çerçevesi protokoller ile belirlenir. (3) Destek programlarının teknik, mali ve idari hususları her bir destek programında ayrı ayrı belirtilir. Destek programlari; amaç, kapsam, destek türleri ve unsurlari, destek miktari,destek oranı ve her bir programa mahsus genel hükümleri içerir. (4) Destek programları, İcra Komitesi onayı ile yürürlüğe girer. Onaylanan destek programları KOSGEB'in www.kosgeb.gov.tr internet adresinden duyurulur,ayrıca yazılı duyuru yapılmasına gerek yoktur. Destek programlarının değiştirilmesi, kaldırılması ve/veya birleştirilmesi İcra Komitesi kararıyla yapılabilir. (5) Ícra Komitesi tarafindan onaylanan destek programlarının uygulama esasları Başkanlıkça belirlenir ve KOSGEB'in www.kosgeb.gov.tr internet adresinden duyurulur, ayrıca yazılı duyuru yapılmasına gerek yoktur." Hükmüne; "Destek Türleri" başlıklı 6. maddesinde; "Destek programları kapsamında geri ödemeli ve/veya geri ödemesiz destek verilir."hükmüne, "Destek programına başvuru ve değerlendirme" başlıklı 7.maddesinde; " (1) Destek programlarından yararlanacak işletme, meslek kuruluşu ve işletici kuruluşların KOSGEB Veri Tabanında yer almasıkoşulu aranir. (2) (Değişik:RG-28/12/2016-29932) KOSGEB Veri Tabanında yer almak için KOSGEB'in www.kosgeb.gov.tr internet adresinde belirtilen usulde başvuru yapılır. (3) KOSGEB Veri Tabanında yer alan işletme, meslek kuruluşu ve işletici kuruluşların destek 

programlarına başvuru süreci ve koşulları ilgili destek programı ve uygulama esaslarında belirlenir. (4) Destek programlarına yapılan başvurular; ilgili destek programı ve uygulama esaslarına göre değerlendirilir. Değerlendirme sonucu başvuru sahibine bildirilir. (5) Destek programlarından yararlanacaklardan, ilgili KOSGEB mevzuatina uyulacağına_ dair taahhütname alinır." Hükmüne;"İzleme ve Değerlendirme" başlıklı 9. maddesinde ise; " (Değişik:RG-28/12/201629932) (1) Destek programlari, program ve/veya işletme esaslı olarak izlenir, programların ülke ekonomisi ve işletmelere etkileri ve sonuçlarıdeğerlendirilir. İzleme ve değerlendirmeler, Başkanlıkça belirlenen esaslar doğrultusunda yapılır." hükmüne yer verilmiştir.

Öte yandan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "Kapsam ve nitelik" başlıklı 1.maddesinde; “1. Danıştay, bölge idare mahkemeleri, idare mahkemeleri ve vergi mahkemelerinin görevine giren uyuşmazlıkların çözümü, bu Kanunda gösterilen usullere tabidir.(.….)"hükmü; “İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı” başlıklı 2.maddesinde, - 1. (Değişik: 10/6/1994-4001/1 md.) İdari dava türleri şunlardır: / a) (İptal: Anayasa Mahkemesinin 21/9/1995 tarihli ve E:1995/27, K:1995/47 sayılı kararı ile; Yeniden Düzenleme: 8/6/20004577/5 md.) İdarî işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlâl edilenler tarafindan açılan iptal davalari, / b) Ídari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafindan açılan tam yargı davalari, / c) (Değişik: 18/12/1999-4492/6 md.) Tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar./ 2. İdari yargı yetkisi, idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır. İdari mahkemeler; yerindelik denetimi yapamazlar, yürütme görevinin kanunlarda ve Cumhurbaşkanlığıkararnamelerinde gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayacak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya idarenin takdir yetkisini kaldıracak biçimde yargı kararı veremezler(...)” hükmü yer almiştir.

Konuya ilişkin mevzuat hükümleri ile somut olay birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu edilen işlemleri tesis eden KOSGEB’in,Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ile ilgili, tüzel kişiliği haiz, özel bütçeli bir kamu kuruluşu olduğu; buna karşılık ilgili mevzuatta, davalı Başkanlığın “bütün işlemlerinde özel hukuk hükümlerine tabi" olduğunun açıkça belirtildiği ve bu konuda herhangi bir istisnaya yer verilmediği görülmüştür.
Bu itibarla, mevzuatın açık hükümleri karşısında, ortada kamu hukukundan kaynaklanan ve kamu gücünün verdiği üstün yetkiler 

kullanılarak tesis edilmiş tek taraflı idari nitelikte bir işlemin varlığından söz etmek olanaksız olduğundan; bütün işlemlerinde özel hukuk hükümlerine tabi olan KOSGEB tarafından tesis edilen işlemin/işlemlerin iptali istemiyle açılan davanın, özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yerinde görülmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen nedenlerle, Yargitay Cumhuriyet Başsavcisı'nin başvurusunun kabulü ile Kırıkkale İdare Mahkemesinin, 21.8.2019 gün ve E:2019/219 sayılı görevlilik kararının kaldırılması gerekmiştir.
SONUÇ : Davanın çözümünde ADLİ YARGININ görevli olduğuna,bu nedenle Yargitay Cumhuriyet Başsavcısı'nın BAŞVURUSUNUN KABULÜ ile Kırıkkale İdare Mahkemesinin,21.8.2019 gün ve E:2019/219 sayılı GÖREVLİLİK KARARININ KALDIRILMASINA, 24.2.2020 gününde, Üyeler Aydemir TUNÇ ve Ahmet ARSLAN'ın KARŞI OYLARI ve OY ÇOKLUĞU İLE KESİN OLARAK karar verildi.

KARŞI OY 
15/07/2018 tarih ve 30479 sayılı Resmi Gazetede yayimlanarak yürürlüğe giren Bakanlıklara Bağlı, İlgili; İlişkili Kurum ve Kuruluşlar İle Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkındaki 4 SayılıCumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 224. maddesinin 1. fikrasında; ülkenin,ekonomik ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanmasında küçük ve orta ölçekli işletmelerin payını ve etkinliğini arttırmak, rekabet güçlerini ve düzeylerini yükseltmek, sanayide entegrasyonu ekonomik gelişmelere uygun biçimde gerçekleştirmek amacıyla, Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı kurulduğu belirtilmiş, yine aynı maddenin 2.fikrasında; Kuruluşun, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı ile ilgili bir Kamu Kuruluşu olduğu, tüzel kişiliğe haiz ve bütün işlemlerinde özel hukuk hükümlerine tabi bulunduğu hükümlerine yer verilmiş bulunmaktadır.
3624 sayılı Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı Kurulması Hakkında Kanunun 4 ve 12.maddelerine dayanılarak çıkarılan ve 15/06/2010 tarih ve 27612 sayıli Resmi Gazete'de yayımlanan, dava konusu destekleme ödemesinin dayanağını oluşturan, KOSGEB Destek Programları Yönetmeliği'nin 5.maddesinde; “(1) Bu Yönetmelik kapsamında sağlanacak destekler,KOSGEB tarafindan destek programları çerçevesinde verilir. (2) Destek programları; ülkenin ekonomik ve sosyal ihtiyaçlarının karşılanmasında,küçük ve orta ölçekli işletmelerin payını ve etkinliğini artırmak, rekabet güçlerini ve düzeylerini yükseltmek, sanayide entegrasyonu ekonomik gelişmelere uygun biçimde gerçekleştirmek, ihracattaki paylarını artırmak,

araştırma- geliştirme, yenilik ve işbirliği faaliyetlerini desteklemek ve girişimcilik kültürünü geliştirmek amacına uygun olarak; Ar-Ge ve yenilik,endüstriyel uygulama, girişimcilik, pazarlama, e-dönüşüm, kurumsallaşma,markalaşma, kalite geliştirme, tasarım, çevre, enerji ve işbirliği-güçbirliği ile günün şartlarına bağlı olarak oluşabilecek diğer konularda, Kalkınma Planlari, Hükümet Programları ve Yillık Programlarda belirlenen hedefler dikkate alınarak hazırlanır. Destek programlarına ilişkin olarak Kalkınma Ajansları ile kurulacak işbirliğinin çerçevesi protokoller ile belirlenir. (3)Destek Programlarının teknik, mali ve idari hususları her bir destek programında ayrı ayrı belirtilir. Destek Programlari; amaç, kapsam, destek türleri ve unsurlari, destek miktari, destek oranı ve her bir programa mahsus genel hükümleri içerir. (4) Destek Programlari, İcra Komitesi onayı ile yürürlüğe girer. Onaylanan destek programları KOSGEB'in www.kosgeb.gov.tr internet adresinden duyurulur, ayrıca yazılı duyuru yapılmasına gerek yoktur. Destek Programlarıņın değiştirilmesi, kaldırılması ve/veya birleştirilmesi icra Komitesi kararıyla yapılabilir. (5) Ícra Komitesi tarafından onaylanan destek programlarının uygulama esasları Başkanlıkça belirlenir ve KOSGEB'in www.kosgeb.gov.tr internet adresinden duyurulur,ayrica yazılı duyuru yapılmasına gerek yoktur." Hükmüne, “Destek Türleri”başlıklı 6. maddesinde; "Destek programları kapsamında geri ödemeli ve/veya ödemesiz destek verilir." hükmüne, “Destek programına başvuru ve değerlendirme" başlıklı 7/5. maddesinde; "Destek programlarından yararlanacaklardan, ilgili 
KOSGEB mevzuatına uyulacağına dair taahhütname alınır."hükmüne, “İzleme ve Değerlendirme” başlıklı 9. maddesinde ise; “Destek programları, program ve/veya işletme esaslı olarak izlenir, programların ülke ekonomisi ve işletmelere etkileri ve sonuçlan değerlendirilir. İzleme ve değerlendirmeler, Başkanlıkça belirlenen esaslar doğrultusunda yapılır."hükümleri yer almaktadır.
Dosyanın incelenmesinden; davacının yaptığı yeni girişimci desteğinin uygun bulunması üzerine destek başvurusunun onaylandığı,ancak daha sonra destek alabilmek için başvuruda bulunan şirketin muvazaalı bir şekilde ortaklık yapıları bozulmadan devredildiğinin tespit edildiğinden bahisle KOSGEB Uygunsuzluk Yönergesi uyarınca işlem yapılması gerektiğinin belirtilmesi üzerine, KOSGEB Kırıkkale İl Müdürlüğünce KOSGEB Uygunsuzluk Yönergesi hükümleri uyarınca destekleme ödemesinin 30 gün içinde iadesinin istenilmesi ilişkin 18/04/2019 tarih ve E.570 sayılı işlemin tesis edildiği, davacı tarafından bu işleme itiraz edilmesi üzerine 07/05/2019 tarih ve E.642 sayılı işlemle itirazın reddine karar verildiği, anılan işlemlerin iptali istemiyle de bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.


2577 sayılı Ídari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1 a- maddesinde,idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafindan açılan iptal davalari, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

İdari işlem; idarenin, hukuk aleminde değişiklik, yenilik doğuran irade açıklaması olup; bir tasarruf veya kararın idari işlem sayılabilmesi için, idari makamca verilmiş olması ve idarenin, idare hukuku alanında gördüğü idari faaliyete ilişkin olması gerekmektedir.

İdari makamların, idari faaliyetin görülmesi sırasında kullandıklarıkamu gücü ise, söz konusu makamlara, bireyler ile girdikleri ilişkilerde,onların iradesinden bağımsız bir şekilde, hatta karşıt iradelerine rağmen, tek yanlı olarak hukuki sonuçlar ve etkiler yaratabilecek işlemler yapabilme yetki ve yeteneği tanıdığından, kamu gücünün kullanılmasından doğan uyuşmazlıkların idari yargı yerinde görülmesi gerektiği açıktır.
Buna göre, idare ile özel hukuk sözleşmesi imzalanmasına kadar geçen süreçte idarece tesis edilen idari işlemler niteliği itibarıyla idari yargının denetimine tabi iken; sözleşmenin imzalanmasından sonraki aşamalarda tesis edilen işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıkların görüm ve çözümü ise, sözleşmeden ayrılabilir nitelikte olmadıkça, adli yargı yerine aittir.

Aktarılan kural, dava konusu olaya uygulandığında; taahhütname imzalanana kadar, idarece, tek yanlı ve kamu gücüne dayalı olarak tesis edilen işlemler idari yargının denetimine tâbi iken; başvurunun kabul edilip taahhütname imzalanmasından sonra, taahhütname uyarinca tesis edilen işlemler adli yargı yerinin denetimine tabi olmaktadır.
Uyuşmazlıkta, davacının yaptığı yeni girişimci desteğinin uygun bulunması üzerine destek başvurusunun onaylandiğı, ancak daha sonra destek alabilmek için başvuruda bulunan şirketin muvazaalı bir şekilde ortaklık yapıları bozulmadan devredildiğinin tespit edildiğinden bahisle KOSGEB Uygunsuzluk Yönergesi uyarınca işlem yapılması gerektiğinin belirtilmesi üzerine, destek ödemesinin geri istenilmesi yönünde tek yanlı ve kamu gücüne dayalı olarak tesis edilen bir idari işlem bulunmaktadır. Dava konusu idari işlemin, sözleşme koşullarına veya taahhütnameye aykırılığın tespiti nedeniyle değil de, KOSGEB Uygunsuzluk Yönergesi hükümlerine aykırılığın tespiti nedeniyle tesis edildiği görülmektedir.
Bu itibarla, sözleşmeden ayrılabilir nitelikte bulunan ve taahhütnameden doğmayan davalı idarenin tek tarafli, kamu gücüne dayanılarak tesis ettiği dava konusu işlemlere ilişkin uyuşmazlığın görüm ve çözümünde idari yargı mercilerinin görevli olduğu görüşü ile aksi yöndeki çoğunluk kararına katılmiyoruz. 24.2.2020
ÜYE Aydemir TUNÇ
ÜYE Ahmet ARSLAN 

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
3-ESAS NO : 2020/62KARAR NO : 2020/95KARAR TR : 24.02.2020
ÖZET : 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5. maddesi uyarınca verilen idari para cezası ile sürücü belgesi geri alma tutanağına karşı yapılan itirazın, aynı Kanun'un 112. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle ADLİYARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : A.E.O.

Vekili : Av. F.A.
Davalı: İstanbul Valiliği 
Vekili : Av. M.D.

OLAY : İstanbul Valiliği Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünce yapılan denetim sırasında, alkollü olarak araç kullandığından bahisle, davacı adına 04.11.2019 gün ve IU-128676 seri-sıra sayılı Trafik İdari Para Cezası Karar Tutanağı düzenlenerek, davacıya 2918 sayılıKarayolları Trafik Kanunu'nun 48/5. madde ve fikrası uyarınca 1.002,00TL idari para cezası verilmiş, aynı birim tarafından sürücü belgesi geri alma tutanağı düzenlenmiştir.

Davacı vekili, idari para cezası ile sürücü belgesi geri alma tutanağının iptali istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır.
Davalı vekili, süresi içinde görev itirazında bulunmuştur.
İSTANBUL 6. İDARE MAHKEMESİ: 29.11.2019 gün ve E:2019/2164 sayı ile; 2918 sayılı Kanun'un 112. maddesinde yapılan yeni düzenlemenin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 19. maddesinde yer alan “.………bu Kanun hükümlerine uygun değişiklik yapılıncaya kadar saklıdır."hükmü çerçevesinde yapılan değişiklik olmadığı, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 27/8. maddesine göre idari para cezası yanında idari yargının görev alanına giren kararın da verilmiş olduğu, 2918 ve 5326 sayılı Kanun hükümleri göz önüne alındığında, bir idari işlem olan sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin işlemlerden doğan uyuşmazlıklarda görevli mahkemelerin 

idari yargı mercii olduğu, bu nedenle davanın çözümünün idari yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle görev itirazının reddine karar vermiştir.
Davalı vekilinin, adli yargı yararına olumlu görev uyuşmazlığıçıkartılması yolunda süresi içinde verdiği dilekçesi üzerine, dava dosyasıYargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmiştir.

YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCISI; 14.01.2020 gün ve YY-2020/22 sayı ile, incelenen uyuşmazlıkta, öngörülen trafik para cezasıve sürücü belgesi geri alma tutanağının 5326 sayılı Kanunun 16.maddesinde belirtilen idari yaptırım türlerinden biri olduğu, 6495 sayılıKanunun 20. maddesiyle 2918 sayılı Kanunun 112. maddesinde yapılan değişiklik ile maddenin yeniden düzenlendiği ve bu karara karşı kanun yoluna ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği gibi idari para cezasına karşıkanun yoluna ilişkin bir düzenlemeye de yer verilmediğinin anlaşıldığı, bu durumda, Kabahatler Kanunu'nun 5560 sayılı Kanunla değişik 3.maddesinde belirtildiği üzere, idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı nedeniyle, görevli mahkemenin belirlenmesinde 5326 sayılıKanun hükümleri dikkate alınacağından, idari para cezası ve sürücü belgesi geri alma tutanağına karşı açılan davanın görüm ve çözümünde, anılan Kanunun 27. maddesinin (1) numaralı bendi uyarınca adli yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varıldığı, Uyuşmazlık Mahkemesinin 25.11.2019tarih ve E:2019/689, K:2019/714 sayılı kararında da bu tür davaların görüm ve çözümünde adli yargının görevli olduğunun vurgulandığı, somut olaya ilişkin davanın da adli yargı yerinde görülmesi gerektiğini belirterek, 2247sayılı Kanun'un 10 ve 13. maddeleri gereğince olumlu görev uyuşmazlığıçıkarılmasına ve dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Başkanlıkça, 2247 sayılı Yasa'nın 13. maddesi uyarınca Danıştay Başsavcısının yazılı düşüncesi alınmamıştır.

ÍNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesinin Hicabi DURSUN'un başkanlığında,Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ,Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN’in katılımlarıyla yapılan 24.02.2020tarihli toplantısında:
I-ILK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre;
Davalı vekilinin anılan Yasa'nın 10/2. maddesinde öngörülen yönteme uygun olarak yaptığı görev itirazının reddedilmesi ve 12/1.maddesinde belirtilen süre içinde başvuruda bulunması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nca, 10. maddesinde öngörülen biçimde davada olumlu görev uyuşmazlığı çıkarıldığı ve usule ilişkin işlemlerde herhangi 

bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hâkim Gülten Fatma BÜYÜKEREN'in, davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇİ'nin adli yargının, Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, 2918 sayılı Yasa'nın 48/5. madde ve fikrası uyarınca verilen idari para cezası ile sürücü belgesi geri alma tutanağının iptal edilmesi istemiyle açılmıştır.

13.10.1983 tarih ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48.maddesinin beşinci fikrasında(Değişik: 8/1/2003 - 4785/3 md), “Yönetmelik ile belirtilen miktarların üzerinde alkollü araç kullandığı tespit edilen sürücülerin, suçun işlendiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde;birinci defasında sürücü belgeleri altı ay süreyle geri alınır ve haklarında 265 300 000 lira para cezası uygulanır. İkinci defasında sürücü belgeleri iki yıl süreyle geri alınır ve haklarında 332 600 000 lira para cezası uygulanır ve bu sürücüler Sağlık Bakanlığınca, esas ve usulleri Sağlık ve İçişleri Bakanlıklarınca çıkarılacak yönetmelikte gösterilen sürücü davranışlarınıgeliştirme eğitimine tabi tutulurlar, eğitimi başarıyla tamamlayanların belgeleri süresi sonunda iade edilir. Üç veya üçten fazlasında ise, sürücübelgeleri beş yıl süreyle geri alınır ve altı aydan aşağı olmamak üzere hafif hapis cezası ile birlikte 532 600 000 lira hafif para cezası uygulanır. Ayrica,psiko-teknik değerlendirme ve psikiyatri uzmanı muayenesine tabi tutulurlar. Bu değerlendirme ve muayene sonrasında uygun görülenlere, geri alma süresi sonunda sürücü belgeleri iade edilir. Psiko-teknik değerlendirme ve psikiyatri uzmanı muayenesinin yapılmasına dair esas ve usuller yönetmelikte gösterilir” denilmekte iken, maddenin beşinci fikrası,“Yapılan tespit sonucunda 0.50 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığıtespit edilen sürücüler hakkında, fiili bir suç oluştursa bile,700 Türk Lirasıidari para cezası verilir ve sürücü belgesi altı ay süreyle geri alınır. Hususi otomobil dışındaki araçları alkollü olarak kullanan sürücüler bakımından promil alt sınırı 0.21 olarak uygulanır. Alkollü olarak araç kullanma nedeniyle sürücü belgesi geri alınan kişiye, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde; ikinci defasında 877 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri iki yıl süreyle, üç veya üçten fazlasında ise,1.407 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır. Sürücü belgelerinin herhangi bir nedenle geçici olarak geri alınmış olması halinde belirtilen süreler, geçici 

alma süresinin bitiminde başlar "şeklinde 24.5.2013 tarihli 6487 sayılıKanun'un 19.maddesiyle yeniden düzenlenmiş, maddeye aynı Kanunla;
“Sürücü belgelerinin geçici geri alma işlemleri bu Kanunun 6ncımaddesinde sayılan görevliler tarafindan yapılır " denilmek suretiyle on ikinci fikra eklenmiştir.

Anılan Kanun'un, “Trafik zabitasının görev ve yetki sınırı ile genel zabıtanın trafik hizmetlerini yürütmeye ilişkin yetkisi" başlığı altında düzenlenen 6. maddesinde ise, “Trafik zabitası ve genel zabitanın görev ve yetki siniri;
a)Trafik zabitasi:
Trafik zabıtası görevi sırasında karşılaştığı acil ve zorunlu hallerde genel zabıta görevi yapmakla da yetkilidir.

Mülki idare amirlerince, emniyet ve asayiş bakımından zorunlu görülen haller dışında, trafik zabıtasına genel zabıta görevi verilemez, araç,gereç ve özel teçhizatı trafik hizmetleri dışında kullanılamaz.
b)Genel Zabita 
Trafik zabıtasının bulunmadığı veya yeterli olmadığı yerlerde polis;polisin ve trafik teşkilatının görev alanı dışında kalan yerlerde de jandarma,trafik eğitimi almış subay, astsubay ve uzman jandarmalar eliyle yönetmelikte belirtilen esas ve usullere uygun olarak trafiği düzenlemeye ve trafik suçlarına el koymaya görevli ve yetkilidir” denilmektedir.
Uyuşmazlık Mahkemesi, 2918 sayılı Yasa'nın 116. maddesi kapsamında araç tescil plakasına göre düzenlenenler dışında trafik zabitasınca uygulanan idari para cezalarına karşı açılan davaları; bu uygulamanın idari ceza kapsamında bulunmasi; Yasada idari cezalarla ilgili davalarda görevli yargı yerini açıkça belli eden bir hükme yer verilmemesi;12.7.2013 tarih ve 6495 sayılı Kanun'un 20.maddesi ile yapılan değişiklikten önceki hali ile, bu Yasada gösterilen adli cezalara hükmetmekle görevli mahkemeye işaret eden 112. maddeye de herhangi bir atıfta bulunulmamış olması karşısında ve göreve ilişkin genel ilkelere göre idari yargının görev alanında görmüştür.

1.6.2005 tarihinde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun yürürlüğe girmesi üzerine Uyuşmazlık Mahkemesince, sözü edilen Kanun'un diğer kanunlarda düzenlenen idari yaptırımlar ile bunlara karşı yapılacak itirazlara ilişkin görev hükümleri üzerindeki etkisinin incelenmesi sonucunda: diğer kanunlarda düzenlenen idari yaptırımın, dayanağı olan yasanın amacıdikkate alınarak; Kabahatler Kanunu'nun 1., 2., 16. ve 19. maddelerinde belirtilen koşulları taşımasi, 27. maddenin (1) numaralı bendinde belirtilen idari yaptırımlardan olması halinde, idari para cezaları ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin olanlarına karşı 1.6.2005 tarihinden sonra yapılacak itirazlarda sulh ceza mahkemelerinin genel görevli kılındığına ve 

bu nedenle doğan görev uyuşmazlıklarında adli yargı yerinin görevli bulunduğuna karar verilmiştir.

Daha sonra, 30.3.2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 3 üncü maddesini değiştiren 6.12.2006 günlü, 5560 sayılı Yasa'nın 31.maddesinde,
“(1) Bu Kanunun;
a) İdari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri,diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde,
b) Diğer genel hükümleri, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında,
uygulanir." denilmiştir.
Ayni Kanunun 27. maddesine, 5560 sayılı Kanun ile eklenen sekizinci fikrada ise; idari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddialarının, bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görüleceği kurala bağlanmış, bu maddenin gerekçesinde de bu hükümle,Kabahatler Kanunu'ndaki düzenlemelerin ortaya çıkardığı bağlantı sorununa çözüm getirilmesinin amaçlandığı ifade edilmiştir.

19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren bu düzenlemeye göre,Kabahatler Kanunu'nun; idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacaği; diğer kanunlarda görevli mahkemenin gösterilmesi durumunda ise uygulanmayacağı ancak; idari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddialarının, bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargımerciinde görüleceği anlaşılmaktadır.

2918 sayılı Kanun'un Adli Kovuşturma ve Cezaların Uygulanmasıbaşlıklı Dokuzuncu Kısım'a dahil “Bu Kanundaki suçlarla ilgili davalara bakacak mahkemeler ve yetkileri " başlığı altında düzenlenen 112.maddesinin ilk paragrafinda; sürücü belgelerinin geçici olarak geri alınmasıhariç olmak üzere bu Kanundaki hafif para cezasını veya bu kanundaki hafif hapis cezasıni, belgelerin geri alınması ve iptali veya işyerlerinin kapatılması cezasını gerektiren suçlarla ilgili davalara trafik mahkemelerinde, bunların bulunmadığı yerlerde yetki verilen sulh ceza mahkemelerinde bakılacağı ifade edilmiş; böylelikle sürücü belgelerinin geçici olarak geri alınmasına ilişkin uygulamalar, trafik ve sulh ceza mahkemelerinin görevi dışında tutulmuş iken; 12.7.2013 tarihli 6495 sayılıKanun'un 20.maddesiyle yapılan değişiklik ile, maddenin başlığı, “Sürücübelgelerinin geri alınmasında ve iptalinde yetki”; şeklinde, madde ise, “Bu Kanunun 6ncı maddesinde sayılan görevlilerin ve trafik tescil kuruluşlarının 

yetkilendirildiği haller hariç olmak üzere, sürücü belgelerinin geri alınmasına ve iptaline sulh ceza mahkemeleri karar verir.
Bu Kanunun 51 inci maddesinin ihlali ve 118 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fikralarında yazılı “100 ceza puanını doldurmak" eylemi nedeniyle sürücü belgelerinin geri alınmasına yine bu Kanunun 6ncımaddesinde sayılan görevliler yetkilidir.

Sürücü belgelerinin geçici olarak geri alınması veya iptaline dair verilen kesinleşmiş mahkeme kararı örnekleri, sürücülerin sicillerine işlenmek üzere mahkemelerce ilgili trafik birimlerine gönderilir.
Bu Kanuna göre görülen davalar, diğer kanunlara göre görülen davalarla birleştirilemez.

" denilerek yeniden düzenlenmiştir.
5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun “Saklı tutulan hükümler"başlığını taşıyan 19. maddesinde ise, “(1) Diğer kanunlarda kabahat karşılığında öngörülen belirli bir süre için;
a) Bir meslek ve sanatın yerine getirilmemesi,
b) İşyerinin kapatılması,
c) Ruhsat veya ehliyetin geri alınmasi,
d) Kara, deniz veya hava nakil aracının trafikten veya seyrüseferden alıkonulması,
gibi yaptırımlara ilişkin hükümler, ilgili kanunlarda bu Kanun hükümlerine uygun değişiklik yapılıncaya kadar saklıdır” denilmiştir.
Sürücü belgelerinin geçici olarak geri alınmasına ilişkin karar, 2918sayılı Kanun'un 12.7.2013 tarih ve 6495 sayılı Kanun'un 20.maddesi ile yapılan değişiklikten önceki 112. maddesi ve 5326 sayılı Kanun uyarınca incelendiğinde, 2918 sayılı Kanun'un, bu Kanun'daki suçlarla ilgili davalara bakacak mahkemeler ve yetkilerinin düzenlendiği 112. maddesi uyarınca,sürücü belgelerinin geçici olarak geri alınmasına ilişkin davaların sulh ceza mahkemelerinin görevine dahil edilmediği ve 5326 sayılı Kanun'un 19.maddesinde, diğer kanunlarda kabahat karşılığında öngörülen belirli bir süre için ehliyetin geri alınmasına ilişkin hükümlerin geçici istisnalar içinde sayıldığı dikkate alındığında; sürücü belgelerinin geçici olarak geri alınmasına ilişkin davalara bakma görevinin idare mahkemesine ait olduğu sonucuna varılmiştir.

Uyuşmazlık Mahkemesince, idari para cezası yönünden oluşan olumsuz görev uyuşmazlık-larının çözümünde, idari para cezasına konu işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararın da verilmiş olması ve dosya içeriğinden bu kararın idari yargıyerinde dava konusu edildiğinin anlaşılması halinde; idari para cezasına ilişkin kararın hukuka aykırılığı iddiasının da, idari yargı yerinde görüleceği sonucuna varılarak, idari yargı yerince verilen görevsizlik kararlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.


Somut olayda, idari para cezasına konu işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak sürücü belgesi geri alma tutanağı da düzenlendiği ve idari yargı yerinde dava konusu edildiği anlaşılmış ise de; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun “Saklı tutulan hükümler" başlığını taşıyan 19. maddesinde,“diğer kanunlarda kabahat karşılığında öngörülen belirli bir süre için,ehliyetin geri alınmasi, …………….gibi yaptırımlara ilişkin hükümler, ilgili kanunlarda bu Kanun hükümlerine uygun değişiklik yapılıncaya kadar saklıdır” denilerek, ilgili kanununda, bu Kanun hükümlerine uygun değişiklik yapılıncaya kadar saklı tutulan, başka bir deyişle, belirtilen istisnalar içinde sayılan yaptırımlardan biri olan “ehliyetin geri alınması”na ilişkin hükmün, 12.7.2013 tarih ve 6495 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle,2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 112. maddesinde yapılan değişiklik ile yukarıda belirtilen şekilde yeniden düzenlendiği ve bu karara karşı kanun yoluna ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği gözetildiğinde,olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılan uyuşmazlığın çözümünde, sürücübelgesi geri alma tutanağının iptali istemiyle idari yargı yerinde açılan davanın bir öneminin bulunmadığı, davanın adli yargı yerinde görüleceği açıktir.
Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olduğundan, görev konusunda taraflar için bir müktesep hak doğmayacağı; bu nedenle, yeni bir yasayla kabul edilen görev kurallarının, geçmişe de etkili olacağı, bilinen bir genel hukuk ilkesidir.
Davanın açıldığı andaki kurallara göre görevli olan mahkeme, yeni bir yasa ile görevsiz hale gelmiş ise, (davanın açıldığı anda görevli olan ve fakat yeni yasaya göre görevsiz hale gelen) mahkemenin görevsizlik kararıvermesi gerekeceği; ancak, yeni yasadaki görev kuralının, değişikliğin yürürlüğe girmesinden sonra açılacak davalarda uygulanacağına dair intikal hükümlerinin varlığı halinde, mahkemece görevsizlik kararı verilemeyeceği açıktir.
Diğer taraftan, dava görevsiz mahkemede açılmış, bu sırada yapılan bir kanun değişikliği ile görevsiz mahkeme o dava için görevli hale gelmişise, mahkeme, artık görevsizlik kararı veremeyip (yeni kanuna göre görevli hale geldiği için) davaya bakmaya devam etmesi gerekir.
İncelenen uyuşmazlıkta, öngörülen trafik para cezası ve sürücübelgesi geri alma tutanağının 5326 sayılı Kanun'un 16. maddesinde belirtilen idari yaptırım türlerinden biri olduğu, 12.7.2013 tarih ve 6495sayılı Kanun'un 20.maddesiyle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 112. maddesinde yapılan değişiklik ile maddenin yeniden düzenlendiği ve bu karara karşı kanun yoluna ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği gibi idari para cezasına karşı kanun yoluna ilişkin bir düzenlemeye de yer verilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda, Kabahatler Kanunu'nun 5560 sayılıKanun'la değişik 3. maddesinde belirtildiği üzere, idari yaptırım kararlarına 

karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı nedeniyle, görevli mahkemenin belirlenmesinde 5326 sayılı Kanun hükümleri dikkate alınacağından, idari para cezası ve sürücü belgesi geri alma tutanağına karşı açılan davanın görüm ve çözümünde, anilan Kanunun 27. maddesinin (1) numaralı bendi uyarınca adli yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, Yargitay Cumhuriyet Başsavcısı'nin başvurusunun kabulü ile davalı vekilinin görev itirazının reddine ilişkin,İstanbul 6. Ídare Mahkemesince verilen 29.11.2019 gün ve E:2019/2164sayılı görevlilik kararının kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde ADLİ YARGININ görevli olduğuna,bu nedenle, Yargitay Cumhuriyet Başsavcısı'nın BAŞVURUSUNUN KABULÜ ile davalı vekilinin görev itirazının reddine ilişkin, İstanbul 6.İdare Mahkemesince verilen 29.11.2019 gün ve E:2019/2164 sayılıGÖREVLİLİK KARARININ KALDIRILMÄSINA, 24.02.2020 gününde Üye Ahmet ARSLAN'ın KARŞI OYU ve OY ÇOKLUĞU İLE KESİN OLARAK karar verildi.

KARŞI OY 
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun dava konusu uyuşmazlık ile ilgili hükümleri bir bütün halinde değerlendirildiğinde, bir idari işlem olan sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin işlemlerden doğan uyuşmazlıklarda görevli mahkemelerin idari yargımercii olduğu tartışmasız olup, 5326 sayılı Kanun'un 27/8. maddesinde yer alan "idari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olmasıhalinde, idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddialarının bu işlemin iptal talebiyle birlikte idari yargı merciinde görüleceği” düzenlemesi uyarınca da dava konusu işlemlerden doğan uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görevinde bulunduğu sonucuna ulaşıldığından, uyuşmazlığın çözümünde adli yargıyı görevli kabul eden çoğunluğun kararına katilmiyorum. 24.02.2020

Üye Ahmet ARSLAN 

TARN N N    L  OOTTIACTQA ZR 
tmtmmn denn 
ANSSSOO 202/0000:AERO /0000:RRR : 24.02.2020
ÖZET : Karayolları Genel Müdürlüğüne bağlı taşeron şirketlerde çalışmışolan davacı tarafindan, davalı idare ile Sendikalar arasında imzalanan protokol hükümlerine istinaden daimi işçi olarak istihdam edilmek amacıyla yapmış olduğu başvurunun reddine ilişkin davalı idare işleminin iptali istemiyle açılan davanın, İDARİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : Y.A.

Vekili : Av. K.C.

Davalı: Karayolları Genel Müdürlüğü
Vekili : Av. G.T.


O LAY : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; KarayollarıGenel Müdürlüğüne bağlı taşeron şirketlerde çalışmış olan davacıtarafindan, davalı idare ile Sendikalar arasında imzalanan protokol hükümlerine istinaden "daimi işçi" olarak istihdam edilmek amacıyla yapmış olduğu başvurunun reddine ilişkin 16.08.2016 tarih ve E.196877sayılı davalı idare işleminin dava konusu kadro için protokolde aranılan bütün şartlara sahip olmasına rağmen başvurusunun kabul edilmediğini,inşaat sürveyanı olarak çalışmalarının bulunduğu, tesis edilen işlemin hukuka ve mevzuata aykırı olduğunu ileri sürerek, iptali istemiyle idari yargi yerinde dava açmiştır.

ANTALYA 4. İDARE MAHKEMESI: 19.12.2018 gün ve E:2017/336, K:2018/989 sayı ile, davalı idare bünyesine işçi alımının kamu işveren tarafinı temsil eden sendika ile işçi tarafinı temsil eden sendika arasında imzalanan protokol ve ek protokol hükümleri kapsamında gerçekleştirildiği, protokolün hukuki niteliğinin genel sözleşme niteliğinde olduğu, tarafların serbest iradelerine dayanılarak düzenlendiği ve özel hukuk hükümlerine tabi bir sözleşme olduğu düşünüldüğünde, tarafların serbest iradelerine dayanılarak düzenlenen özel hukuk sözleşmesi niteliğinde bulunan protokol kapsamında işe alımların gerçekleştirildiği ve davacının kadrolu işçi olarak alınmamasına yönelik dava konusu işlemin de adı geçen protokol kapsamında değerlendirilerek kamu işverenince (davalı idarece)tesis edildiği anlaşılmakla, idarenin tek yanlı iradesi ile kamu gücüne 

dayanılarak işlem tesis ettiğinden bahsedilemeyeceğinden uyuşmazlığın çözümünün adli yargı mercilerinin (İş Mahkemesinin) görevine girmesi nedeniyle, uyuşmazlığın özel hukuk ilişkisinden kaynaklandığı dikkate alındığında; davanın görüm ve çözümü idari yargının görevinde olmayıp,adli yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle, 2577 sayılı Kanun'un 15/1a maddesi uyarınca davanın görev yönünden reddine karar vermiş, bu karara karşı davacı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

Konya Bölge İdare Mahkemesi 5. Ídari Dava Dairesi: 22.5.2019 gün ve E:2019/971, K:2019/938 sayı ile, istinaf başvurusunda bulunulan mahkeme kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45.maddesinde sayılan kaldırma nedenlerinin bulunmadığı anlaşıldığından,istinaf isteminin reddine karar vermiş, bu karar kesinleşmiştir.
Davacı vekili bu kez aynı istemle adli yargı yerinde dava açmıştır.
ANKARA 16. İŞ MAHKEMESÍ: 27.6.2019 gün ve E:2019/203,K:2019/296 sayı ile, davanın davacının kadroya alınma şartlarıbulunduğunun tespiti ile idarenin kadroya almama işleminin iptali talebine ilişkin olduğu, talep konusunun idari tasarrufa ilişkin olup, Uyuşmazlık Mahkemesi'nin emsal kararında da belirtildiği gibi idari yargının görev alanını ilgilendirdiği, bu değerlendirmeye göre davanın idari yargıda açılması gerektiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1 -b maddesine göre dava şartı olan "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle davanın usulden reddine karar vermiş, bu karar kesinleşmiştir.
Davacı vekili idari ve adli yargı yerlerince verilmiş olan görevsizlik kararları nedeniyle oluştuğunu ileri sürdüğü olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi istemiyle başvuruda bulunmuştur.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün, Hicabi DURSUN’un Başkanlığında, Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER,Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'in katılımlarıyla yapılan24.02.2020 günlü toplantısında:
l-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; idari ve adli yargı yerleri arasında 2247 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen biçimde olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğu, adli yargı dosyasının 15. maddede belirtilen yöntem dışında davacının istemi üzerine mahkemece ekinde idari yargının kesinleşmiş karar örneğiyle birlikte Uyuşmazlık Mahkemesine gönderildiği ve bu sebeple görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hakim Gülşen AKAR PEHLİVAN'ın, davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca 

görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇiFTÇi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, Karayolları Genel Müdürlüğüne bağlı taşeron şirketlerde çalışmış olan davacı tarafından, davalı idare ile Sendikalar arasında imzalanan protokol hükümlerine istinaden daimi işçi olarak istihdam edilmek amacıyla yapmış olduğu başvurunun reddine ilişkin 16.08.2016tarih ve E.196877 sayılı davalı idare işleminin iptali istemiyle açılmıştır.
Dava dosyasının incelenmesinden; Karayolları Genel Müdürlüğü'ne bağlı taşeron şirketlerde çalışmış olan davacı tarafından, Karayolları Genel Müdürlüğünün üyesi bulunduğu Türk Ağır Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (TÜHİS) ile Türkiye Yol Yapı İnşaat İşçileri Sendikası(YOL-İ$) ile Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı'nın 16.04.2015tarihli ve 85 sayıli, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nın 28.4.2015tarihli ve 2878 sayıli, Maliye Bakanlığı'nın 29.04.2015 tarihli ve 4105 sayılıyazılarına istinaden düzenlenerek 29.04.2015 tarihinde imzalanan protokol ve 04.04.2016 tarihinde imzalanan ek protokol uyarınca sürekli işçi kadrosuna alınmak amaciyla yapılan başvurunun 16.08.2016 tarih ve E.196877 sayılı davalı idare işlemi ile reddedilmesi üzerine bakılan davanın açıldığı anlaşılmıştır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinde kamu hizmetlerinin; memurlar, sözleşmeli personel, geçici personel ve işçiler eliyle gördürüleceği hükme bağlanmış olup, kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan işçilerin de geniş anlamda kamu görevlisi olduğu içtihatlarla kabul edilmiştir.

Öte yandan 2.7.2018 gün ve 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici 9. maddesinde;
"(1) 13/12/1983 tarihli ve 190 sayılı Genel Kadro ve UsulüHakkında Kanun Hükmünde Kararname yürürlükten kaldırılmıştır. 190sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin eki cetvellerde yer alan kadrolar, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde yeniden düzenlenerek genel kadro ve usulüne ilişkin ilgili Cumhurbaşkanlığıkararnamesine eklenir. Bu süre içinde anılan cetveller ile 10/5/2018 tarihli ve 7142 sayılı Kanunun verdiği yetkiye dayanılarak yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararname ve ilgili Cumhurbaşkanlığı kararnameleri çerçevesinde yeniden teşkilatlanan kurumlara ait kadro ve pozisyonlar genel kadro ve usulüne ilişkin ilgili Cumhurbaşkanlığı kararnamesi hükümleri çerçevesinde geçerliliğini korur." denilmiş ve bu madde uyarınca;

Genel Kadro ve Usulü Hakkında 2 sayıl CumhurbaşkanlığıKararnamesinin"Sürekli işçi kadroları ve sözleşmelipersonel pozisyonları" başlıklı 8. maddesinde;
"(1) Bu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi kapsamına giren kuruluşların,
a) Atölye, şantiye, fabrika ve çiftlik gibi işçi istihdamı zorunlu olan hizmet birimleri ile temizlik, koruma ve güvenlik, bakım ve onarım gibi destek hizmetleri için Cumhurbaşkanınca sürekli işçi kadrosu ihdas edilebilir.

b) Sürekli işçi kadroları Devlet Personel Başkanlığınca başka unvanlısürekli işçi kadroları ile değiştirilebilir, birimler arası aktarmalarda da aynıusule uyulur. Bu işlemlere ilişkin bilgiler Devlet Personel Başkanlığınca bir ay içerisinde Strateji ve Bütçe Başkanlığına bildirilir.

c) Sürekli işçi kadrolarından boş olanların açıktan atama amacıyla kullanılması, ilgili mevzuatı uyarınca yükümlü oldukları engelli ve eski hükümlü işçi atamaları ile sürekli işçiyken askerlik görevi sebebiyle kurumlarından ayrılanlardan muvazzaf askerlik hizmeti dönüşü göreve başlayacaklar hariç Devlet Personel Başkanlığının görüşü üzerine Strateji ve Bütçe Başkanlığının iznine tâbidir.

(2) Bu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi kapsamına giren kuruluşların,
a) Sözleşmeli personel pozisyonlari; sayi, unvan, nitelik, sözleşme ücreti ve sürelerinin belirlenmesi suretiyle merkezde toplam sayı olarak,taşrada ise bölge veya il bazında Cumhurbaşkanınca ihdas edilebilir.
b) Sözleşmeli personel pozisyonları Devlet Personel Başkanlığınca başka unvanlı sözleşmeli personel pozisyonları ile değiştirilebilir, birimler arası aktarmalarda da aynı usule uyulur. Bu işlemlere ilişkin bilgiler Devlet Personel Başkanlığınca bir ay içerisinde Strateji ve Bütçe Başkanlığına bildirilir.

c) Sözleşmeli personel pozisyonlarından boş olanların açıktan alım amacıyla kullanılması, Devlet Personel Başkanlığının görüşü üzerine Strateji ve Bütçe Başkanlığının iznine tâbidir.

(3) İhdas ve izin işlemleri tamamlanmaksızın sürekli işçi ve sözleşmeli personel çalıştırılamaz.

(4) Boş kadro ve pozisyonlara yapılacak atamalar, atamanın yapıldığıtarihten itibaren bir ay içerisinde Strateji ve Bütçe Başkanlığı ile Devlet Personel Başkanlığına bildirilir. " hükmüne yer verilmiştir.
Bu hükümle, bu kararname kapsamına giren kuruluşların kanunla ve milletlerarası anlaşmalarla veya yıllık programlarla kurulması veya genişletilmesi öngörülen atölye, şantiye, fabrika ve çiftlik gibi işçi istihdamızorunlu olan hizmet birimleri için ihtiyaç duyacakları sürekli işçi kadrolarınımevcut kadrolarından karşılayacakları, mevcut işçi kadrolarının bu 

birimlerin ihtiyaçlarının karşılanmasına kafi gelmemesi halinde, Devlet Personel Dairesinin görüşü üzerine Strateji ve Bütçe Başkanlığı yeni birimlerin norm kadrolarını aşmamak üzere, bütçe imkanları gözönünde bulundurularak uygun görülebilecek kısmı kadar sürekli işçi kadrosu vize edilebileceği hükmüne yer verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 1.fikrasında idari dava türleri sayılmış olup, (a) bendinde; idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan iptal davalarının bir idari dava türü olduğu belirtilmiştir.
Uyuşmazlığa konu olayda, taşeron işçi olarak görev yapan davacının isteminin, tarafina kadro tahsis edilmesine ilişkin olması, bu isteğin reddine dair işlemin ise idari bir merci tarafindan tesis edilmiş bulunması ve kadro tahsisi isteminin reddine ilişkin işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın iş akdi ile ilgili olmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde; dava görüm ve çözümü yönünden idari yargının görev alanına girmektedir.
Bu durumda, uyuşmazlığın kamu kurum ve kuruluşlarına ait kadroların ihdası, iptali ve kullanılmasına dair esas ve usulleri düzenleyen mevzuattan doğduğu, idare hukuku esaslarına göre kadro kullanımına ilişkin olarak tesis edilen işlemin, kamu görevlileri mevzuatından kaynaklanan bir uyuşmazlık olarak değerlendirilmesi gerektiği açıktır.
Açıklanan nedenlerle, davanın görüm ve çözümündeidari yargı yeri görevli olduğundan, Antalya 4. İdare Mahkemesince verilen 19.12.2018 gün ve E:2017/336, K:2018/989 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasıgerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle Antalya 4. Ídare Mahkemesince verilen 19.12.2018gün ve E:2017/336, K:2018/989 sayılı GÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA, 24.02.2020 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
2-ESAS NO : 2020/130KARAR NO : 2020/105KARAR TR : 24.02.2020
ÖZET : 3213 sayılı Kanun'un 24. maddesinin on birinci fikrası uyarınca verilen idari para cezasının iptali istemiyle açılan davanın, İDARİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.


KARAR 
Davaci : E.U.

Vekili : Av. M.Ö.

Davalı: Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı
Vekili : Av. A.H. E.


O LAY : Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünün 11.08.2016 gün ve 16363374-100-E.809272 sayılıkararıyla, Afyonkarahisar ili, Dinar ilçesi hudutları dahilinde ve davacıuhdesinde bulunan S:20066819 sayılı (500 ha.) IV. grup işletme ruhsatinın 28.02.2012 tarihinde yürürlüğe girmiş olup henüz işletme izninin düzenlenmediği, ruhsat sahibi tarafindan Genel Müdürlüğe verilen 16.02.2015 gün ve 56236 sayılı dilekçe ekinde, işletme ruhsat yürürlük tarihinden itibaren üç yıllık süre içerisinde, Kanun'un 7. maddesine göre alınması gerekli olan izinlerden ÇED Gerekli Değildir Belgesinin tevdi edildiği, GSM ve mülkiyet (orman) ile ilgili iznin Genel Müdürlüğe tevdii edilmediği, söz konusu üç yıllık sürenin ise Kanunun yayımlanma tarihi olan 18.02.2015 tarihinden sonra 28.02.2015 tarihinde dolduğunun tespit edildiği, 6592 sayılı Kanunla değişik 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24.maddesinin on birinci fikrasında, “7'nci maddeye göre gerekli izinlerin alınmasından itibaren işletme izni verilir. Bu iznin verildiği tarihten itibaren Devlet hakkı alınır. Ruhsat sahibince, işletme ruhsatı yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içinde 7nci maddeye göre alınması gerekli olan çevresel etki değerlendirme kararı, mülkiyet izni, işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile Genel Müdürlüğün kayıtlarına işlenmiş alanlar ile ilgili izinlerin Genel Müdürlüğe verilmesine müteakip, işletme izni düzenlenir. Süresi içinde yükümlülükleri yerine getirilmeyen ruhsatlar için her yıl 50.000 TL idari para cezası verilir.İşletme ruhsat süresi sonuna kadar bu fikrada belirtilen izinlerden dolayıişletme izninin alınamaması hâlinde ruhsat süresi uzatılmaz." hükümlerinin yer aldığı, bu nedenle, S:20066819 sayılı IV. grup işletme ruhsat sahası için Maden Kanunu'nun 24. maddesinin on birinci fikrası gereği 2016 yılı için geçerli olan yeniden değerleme oranları göz önünde bulundurularak davacıadına 52.790,00 TL idari para cezası verilmiş, ayni Kurumun 17.08.2016gün ve 16363374-100-E.429117 sayılı yazısıyla davacıya bildirilmiştir.
Davacı vekili, idari para cezasının iptali istemiyle idari yargı yerinde dava açmiştir.

AFYONKARAHİSAR İDARE MAHKEMESÍ: 09.11.2016 gün ve E:2016/953, K:2016/1007 sayı ile, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24.maddesi uyarınca uygulanan idari para cezası yaptırımından kaynaklanan uyuşmazlığın çözümünde, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 3 ve 27.

maddeleri göz önüne alındığında ve 3213 sayılı Yasa'da dava açılacak yargımerciinin gösterilmemiş olması nedeniyle, görevli mahkemenin Sulh Ceza Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, davanın görev yönünden reddine karar vermiş, davacı vekili tarafindan yapılan istinaf başvurusu Konya Bölge İdare Mahkemesi 5. Ídari Dava Dairesi’nin 09.03.2017 gün ve E:2017/150,K:2017/219 sayılı kararı ile kesin olarak reddedilmiştir.
Davacı vekili, bu kez, aynı istemle adli yargı yerine başvuruda bulunmuştur.

GÖLHİSAR SULH CEZA HÂKİMLİĞİ: 27.03.2019 gün ve D.İş:2016/400 sayı ile, Sulh Ceza Hâkimliğinin davanın açıldığı tarih itibariyle görevli olduğu ancak 14.02.2019 tarih 7164 sayılı Maden Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamede değişiklik yapılmasına dair Kanunun 13. maddesinde yapılan düzenleme ile bu Kanuna göre verilen idari para cezalarına karşı otuz gün içinde idare mahkemelerinde dava açılabileceğinin hüküm altına alındığı ve değişikliğin yürürlüğe girmesinden sonra açılacak davalarda uygulanacağına dair her hangi bir intikal hükümlerine de yer verilmemesi karşısında itiraz edilen hususlarda inceleme yapma görevinin anılan değişiklikle idari yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, davacı vekili tarafından yapılan itiraz, Burdur Sulh Ceza Hâkimliğinin 26.06.2019 gün ve D.İş:2019/1460 sayılı kararı ile kesin olarak reddedilmiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesinin Hicabi DURSUN'un başkanlığında,Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ,Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'in katılımlariyla yapılan 24.02.2020tarihli toplantisinda:
I-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre;
İdari ve adli yargı yerleri arasında 2247 sayılı Yasa'nın 14.maddesinde öngörülen biçimde olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğu, adli yargı dosyasının davacı vekilinin istemi üzerine son görevsizlik kararınıveren Mahkemece, 15. maddede belirtilen yönteme uygun olarak idari yargi dosyası da temin edilerek Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderildiği ve usule ilişkin işlemlerde herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından, görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.
II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hâkim Gülten Fatma BÜYÜKEREN'in, davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargitay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dava, 3213 sayılı Kanun'un 24. maddesinin on birinci fikrasıuyarınca verilen idari para cezasının iptali istemiyle açılmıştır.
4.6.1985 gün ve 3213 sayılı Maden Kanunu'nun “Amaç” başlığınıtaşıyan 1. maddesinde, “Bu Kanun madenlerin milli menfaatlere uygun olarak aranması, işletilmesi, üzerinde hak sahibi olunması ve terk edilmesi ile ilgili esas ve usulleri düzenler." denilmiş;
“İşletme ruhsatı ve madenin işletilmesi” başlıklı 24. maddesinin on birinci fikrasında, (. ....)

“(Değişik on birinci fikra: 4/2/2015  6592/13 md.) 7nci maddeye göre gerekli izinlerin alınmasından itibaren işletme izni verilir. Bu iznin verildiği tarihten itibaren Devlet hakkı alınır. Ruhsat sahibince, işletme ruhsatı yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içinde 7nci maddeye göre alınması gerekli olan çevresel etki değerlendirme karari, mülkiyet izni,işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile Genel Müdürlüğün kayıtlarına işlenmişalanlar ile ilgili izinlerin Genel Müdürlüğe verilmesini müteakip, işletme izni düzenlenir. Süresi içinde yükümlülükleri yerine getirilmeyen ruhsatlar için her yıl 50.000 TL idari para cezası verilir. İşletme ruhsat süresi sonuna kadar bu fikrada belirtilen izinlerden dolayı işletme izninin alınamamasıhâlinde ruhsat süresi uzatılmaz.” hükmü yer almış;
"Madencilik faaliyetlerinde izinler” başlıklı 7. maddesinde bahsedilen izinler ile ilgili usul ve esaslar düzenlenmiş;
Ruhsat bedeli, cezalar ve diğer yaptırımlar" başlıklı 13.maddesinde, “(..……..…) (Değişik fikra:14/2/2019-7164/13 md.) Bu Kanuna göre verilen idari para cezaları tebliğinden itibaren bir ay içinde Genel Müdürlüğün muhasebe birimi hesabına ödenir. İdari para cezalarına karşıotuz gün içinde idare mahkemelerinde dava açılabilir. Verilen idari para cezalarına karşı yargı yoluna başvurulması takip ve tahsilatı durdurmaz.Genel Müdürlük genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere ilgili bedeli en geçon beş iş günü içerisinde Hazine hesabına aktarır. Tahakkuk eden ve ödenmeyen Devlet hakları 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilmek üzere ilgili tahsil dairesine bildirilir. İlgili tahsil dairesi idari para cezası tamamen tahsil edildikten itibaren en geç bir ay içerisinde durumu Genel Müdürlüğe bildirir. (.………….….)” hükmü yer almıştır.
30.3.2005 tarih ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun birinci maddesinde, “Bu Kanunda; toplum düzenini, genel ahlâkı, genel sağlığı,çevreyi ve ekonomik düzeni korumak amacıyla;
a) Kabahatlere ilişkin genel ilkeler,
b) Kabahatler karşılığında uygulanabilecek olan idari yaptırımların türleri ve sonuçlari,
c) Kabahatler dolayısıyla karar alma süreci,
d) İdari yaptırıma ilişkin kararlara karşı kanun yolu,
e) Ídari yaptırım kararlarının yerine getirilmesine ilişkin esaslar,

belirlenmiş ve çeşitli kabahatler tanımlanmıştır” denilerek Kanunun amaç ve kapsamı belirlenmiş; ikinci kısmında yer alan 32 ila 43.maddelerinde, Türk Ceza Kanunu kapsamı dışında kalan çeşitli kabahatler sayılarak, bu eylemlere yaptırımlar öngörülmüştür.

Anılan Kanun'un 2. maddesinde, “kabahat” deyiminden, kanunun karşılığında idari yaptırım uygulanmasını öngördüğü haksızlığın anlaşılacağı; 16. maddesinde, kabahatler karşılığında uygula-nacak olan idari yaptırımların “idari para cezası" ve “idari tedbirler”den ibaret bulunduğu; “idari tedbirler” in de mülkiyetin kamuya geçirilmesi ve ilgili kanunlarda yer alan diğer tedbirler olduğu belirtilmiştir.
Olayda, davanın, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca davacı adına verilen idari para cezasının iptaline ilişkin olarak açıldıği, 3213 sayılı Kanun'un 13. maddesinin üçüncü fikrasında bu Kanun hükümlerine göre verilen idarî para cezalarına karşı idare mahkemelerinde dava açılabileceğinin düzenlendiği, bu durumda davaya konu idari para cezasına dayanak olan 3213 sayılı Kanun'da bu Kanun uyarınca verilen idari para cezalarına karşı kanun yoluna ilişkin düzenlemenin yer aldığıanlaşılmiştır.

Öte yandan; 30.3.2005 gün ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 6.12.2006 gün ve 5560 sayılı Yasa'nın 31. maddesiyle değiştirilen 3.maddesinde, “ (1) Bu Kanunun;
a) İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri,diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde,
b) Diğer genel hükümleri, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında, uygulanır";Kanunun “Başvuru yolu” başlıklı 27. maddesinin 1. fikrasında ise, “İdari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç on beşgün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari yaptırım kararı kesinleşir"düzenlemeleri yer almıştır.

Bu düzenlemelere göre; Kabahatler Kanunu'nun, idarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı; diğer kanunlarda görevli mahkemenin gösterilmesi durumunda ise uygulanmayacağı anlaşılmaktadır.
Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olduğundan, görev konusunda taraflar için bir müktesep hak doğmayacağı; bu nedenle, yeni bir yasayla kabul edilen görev kurallarının, geçmişe de etkili olacağı, bilinen bir genel hukuk ilkesidir.

Davanın açıldığı andaki kurallara göre görevli olan mahkeme, yeni bir yasa ile görevsiz hale gelmiş ise, (davanın açıldığı anda görevli olan ve fakat yeni yasaya göre görevsiz hale gelen) mahkemenin görevsizlik kararı

vermesi gerekeceği; ancak, yeni yasadaki görev kuralının, değişikliğin yürürlüğe girmesinden sonra açılacak davalarda uygulanacağına dair intikal hükümlerinin varlığı halinde, mahkemece görevsizlik kararı verilemeyeceği açıktır.

Diğer taraftan, dava görevsiz mahkemede açılmış, bu sırada yapılan bir kanun değişikliği ile görevsiz mahkeme o dava için görevli hale gelmişise, mahkeme, artık görevsizlik kararı veremeyip (yeni kanuna göre görevli hale geldiği için) davaya bakmaya devam etmesi gerekir.
İncelenen uyuşmazlıkta, öngörülen idari para cezasının 3213sayılıMaden Kanunu uyarınca verildiği, 5326 sayılı Kanun'un 16. maddesinde belirtilen idari yaptırım türlerinden biri olduğu, 3213 sayılı Kanun'da bu Kanun uyarınca verilen idarî para cezalarına karşı idare mahkemesine başvurulabileceğinin düzenlenmiş olup, itiraz konusunda görevli mahkemenin gösterildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, Kabahatler Kanunu'nun 5560 sayılı Kanun'la değişik 3. maddesinde belirtildiği üzere, idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmamasıhalinde uygulanacağı nedeniyle, 3213 sayılı Kanun uyarınca verilen idari para cezasına karşı açılan davanın görüm ve çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, Afyonkarahisar İdare Mahkemesince verilen 09.11.2016 gün ve E:2016/953, K:2016/1007 sayıli görevsizlik kararının kaldırılması gerekmiştir 

SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle, Afyonkarahisar İdare Mahkemesince verilen 09.11.2016 gün ve E:2016/953, K:2016/1007 sayılı GÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA, 24.02.2020 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

IV-2247 SAYILI KANUN'UN 19. MADDESİ GEREĞİNCE VERİLEN  (BAŞVURU - İLK DERECE MAHKEME) KARARLAR 
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:1-ESAS NO : 2019/719KARAR NO : 2020/108KARAR TR : 24.02.2020
ÖZET : Davalı Oda'ya kayıtlı olarak taksicilik mesleğini sürdüren davacıtarafından, Oda'nın Olağan Genel Kurul Toplantısı'nda karara bağlanan 

"...oda tarafiından bağış alınan paraların iade edilmemesine oy çokluğu ile karar verilmiştir." içerikli "n" gündem maddesinin iptali ile kendisinden bağış adı altında alınan paranın iadesi istemiyle açılan davanın, İDARİYARGI YERİNDE görülmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davaci: M. Z.
Vekili : Av. M.B.
Davalı : Antalya Șoförler,Otomobilciler, Kamyoncular, Kamyonetçiler ve Otobüsçüler Esnaf ve Sanatkarlar Odası Başkanlığı
Vekili : Av. A. K.

O L A Y : Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin davalı Oda'ya kayıtlı olarak 07 ... 1106 plakalı aracı ile taksicilik mesleğini icra ettiğini;Antalya'nın Aksu ilçesinde inşa edilen Expo 2016 Dünya Tarım Fuar Alanında taksi durağı kurulmasına karar verildiğini; bununla ilgili olarak müvekkilinin de aralarında bulunduğu taksicilere davalı Oda tarafından düzenlenen tanıtım toplantısında; Expo2016 durağında çalışmak isteyen ticari (T) plaka sahibi esnafların davalı Odanın banka hesabına, bildirilen son ödeme tarihine kadar 35.000,00 TL yatırması gerektiği, belirtilen meblağın bildirilen son ödeme tarihine kadar yatirılmaması durumunda bahse konu durakta çalışamayacağının bildirildiğini; diğer bir anlatımla,Expo2016 durağına geçiş yapılmasının, 35.000,00 TL.nin ödenmesi şartına bağlandığını; müvekkilinin daha iyi iş yapabileceğini düşünerek talep edilen miktarı davalı Oda hesabına 17/02/2016 tarihinde yatırdığını; müvekkilinin daha sonra, Oda'ya başvurarak 35.000,00 TL.nin iadesini talep ettiğini;verilen 16/10/2017 tarih 2017/948 sayıli cevapta; talebin genel kurulda görüşüleceğinin bildirildiğini; 21/01/2018 tarihinde yapılan Genel Kurulda "n" sayılı gündem maddesi ile taksici esnafi tarafindan Odaya yapılan ödemelerin iade edilip edilmeyeceği konusuna ilişkin olarak objektif bir oylama yapılmaksızın usulsüz bir şekilde alınan paraların iade edilmemesine karar verildiğini, bunun hukuka aykırı olduğunu; -5362 sayılıEsnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanununun 14. maddesinde,odaların gelirlerinin tahdidi olarak sayıldığını; sayılan gelirler arasında,odaların durak değiştirilmesi karşılığında ücret alabileceğinin belirtilmediğini; 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun "Bağış ve Yardımlar" başlıklı 40. maddesinde de; "Herhangi bir gerçek veya tüzel kişi tarafından, kamu hizmetinin karşılığı olarak veya kamu hizmetleriyle ilişkilendirilerek bağış veya yardım toplanamaz, benzeri adlar altında tahsilat yapılamaz." hükmü düzenlendiğini; Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Esnaf ve Sanatkarlar Genel Müdürlüğünün 02/01/2018 tarih,

30741369 sayılı "Antalya Şoförler, Otomobilciler, Kamyoncular ve Kamyonetçiler Esnaf ve Sanatkarlar Odası-inceleme raporu" konulu yazısında, müvekkili ve diğer taksici esnafından alınan paraların haksız ve usulsüz olduğunun tespit edildiğini; Oda tarafindan; Expo2016 taksi durağına geçmek isteyen 46 araç sahibinin 17 tanesinden 35.000,00 TL, 2tanesinden 20.000,00 TL, 1 tanesinden 19.000,00 TL, 3 tanesinden 15.000,00 TL, 1 tanesinden 7.000,00 TL ve 1 tanesinden de 5.000,00 TL alındığını, 23 araç sahibinden ise herhangi bir ücret alınmadığıni, bir kismından ise senet alındığıni; Oda tarafindan; usul ve yasaya aykirı para tahsil edildiği gibi usulsüz alınan paraların da eşitlik ilkesine aykırı olarak alındığını; Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Rehberlik ve Teftiş Başkanlığıtarafindan; davalı Oda hakkında hazırlanan_ 13/12/2017 tarih 338-C/06-01sayılı inceleme raporunda; bu konunun da incelendiğini; usulsüz para alındığına dair çok açık ve net tespitler yapıldığını ifade ederek; 21/01/2018tarihli Antalya Şoförler, Otomobilciler, Kamyoncular ve Kamyonetçiler Esnaf ve Sanatkarlar Odası Genel Kurulunda "n" gündem maddesi ile usulsüz ve hukuka aykırı olarak karara bağlanan işlemin iptali ile müvekkilinden hukuka aykırı olarak alınan 35.000,00 TL.nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemiyle idari yargi yerinde dava açmıştır.

Antalya 2.Ídare Mahkemesi:28.9.2018 gün ve E:2018/137,K:2018/860 sayı ile, uyuşmazlığın esasını inceleyerek, dava konusu işlemin iptaline, 35.000,00 TL'nin ödemenin yapıldıği tarihten itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar vermiş, karara karşı istinaf yoluna başvurulmuştur.

Konya Bölge İdare Mahkemesi 3.İdari Dava Dairesi: 4.1.2019 gün ve E:2018/2196, K:2019/1 sayı ile, “(...)dava konusu işlemin iptali ile tahsil edilen tutarın iadesi istemi hakkında açılan bu davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası hakkında verilen idare mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, istinaf isteminin kabulüne, istinaf başvurusuna konu Antalya 2. İdare Mahkemesi'nce verilen 28/09/2018 gün ve E:2018/137, K:2018/860 sayılı kararın kaldırılmasına, dosyanın yeniden karar verilmek üzere mahkemesine iadesine..." kesin olarak karar vermiştir.
ANTALYA 2.İDARE MAHKEMESİ: 21.2.2019 gün ve E:2019/217, K:2019/162 sayı ile, “(...)Niza konusu olayda; uyuşmazlığın davacı tarafindan davalıi idare hesabına yatırılan 35.000,00 TL ile yatırılan bu paranın iadesi isteminin reddi işleminden kaynaklandıği, Gümrük ve Ticaret Müfettişliğince yapılan teftiş sonucunda yatırılan paranın bağışolmadığı ifade edilmiş ise de, söz konusu paranın herhangi bir idari işlem ve/veya eylem neticesinde davalı idarenin hesabına yatırılmayıp meccanen davacı yanca şarta bağlı olarak bağış yapıldığı ve ödeme dekontunun 

açıklamalar kısmında yatırılan paranın "Expo Center Taksi Durağı bağışbedeli" olarak belirtildiği, ödeme yapılması suretiyle de davacı ve davalıarasında bağış akdinin kurulduğu, bu bağlamda bu uyuşmazlığın bağışsözleşmesinden kaynaklandığı, bu sözleşmenin Vergi Mahkemesinin görevine giren vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümler ile bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin bulunmadığı gibi İdare Mahkemesinin görevine giren iptal veya tam yargı davasına konu bir işlem ile ilk derecede Danıştayca çözümlenecek bir işlem de olmadığı; dolayısıyla özel hukuk ilişkisinden doğan ve sözleşme hükümlerinin tarafların serbest iradesiyle belirlendiği bağış sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığın adli yargıyerinde çözümlenmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.
Açıklanan nedenlerle, davanın 2577 sayılı Yasa'nın 14/3-a ve 15/1-a maddeleri uyarınca görev yönünden reddine(...)" karar vermiş, bu karar istinaf yoluna başvurulmaksızın kesinleşmiştir.

Davacı vekili bu kez, aynı istemle adli yargı yerinde dava açmıştır.
ANTALYA 4.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ: 10.10.2019 gün ve E:2019/139 sayı ile, “(...)3-Davacı vekili, açıklanan olguya dayalıolarak, genel kurul kararının iptali ve alınan 35.000,00 TL'nin iadesi istemiyle eldeki davayı ikame etmiştir.

a)2247 sayılı Kanunun 19.maddesi uyarınca, yargı yolu yönünden görevli olmadığını düşünen mercii, yargı yolu uyuşmazlığının giderilmesi için dosyayı bir gerekçeli kararla uyuşmazlık mahkemesine gönderebilir.
Anayasanın 135. maddesi, kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşlarının, belli meslek mensuplarının müşterek ihtiyaçlarınıkarşılamak, mesleki faaliyetini kolaylaştırmak, mesleğin genel faaliyetlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleriyle ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hakim kılmak, meslek disiplini ve ahlakını korumak maksadı ile kanunla kurulan ve organlarıkendi üyeleri tarafindan kanunda gösterilen usullere göre yargı gözetimi altında ve gizli oyla seçilen kamu tüzel kişileri olduklarını vurgulamıştır.Davalı meslek odasi, bir kamu kurumudur. Davaci, meslek odasının 21/01/2018 tarihli genel kurulunda alınan "n" sayılı kararın iptalini istemektedir. Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü 20/02/2017 günlü ve 2016/530 esas, 2017/17 karar sayılı ilamla, benzer bir uyuşmazlıkta, görevli yargı kolunun idari yargı olduğunu belirlemiştir.

Bundan ayrı olarak, taraflar arasında özel hukuk hükümlerine göre gerçekleşmiş bir bağış sözleşmesinin varlığından da söz edilemez. İddiaya göre, burada, davalı idarenin uyguladığı tek yanlı bir işlem söz konusudur.Meslek odası, Expo 2016 taksi durağında çalışılabilmesini, her bir taksicinin 35.000,00 TL para vermesi koşuluna bağlamıştır. Taksicilerin, serbest iradeleriyle, bir karşılığı olmaksızın gerçekleştirdikleri bir bağış söz konusu değildir. Dolayısıyla her bir taksicinin 35.000,00 TL ödemesi, bir bağış

iradesinin sonucu değil, meslek odasının tek yanlı buyurucu-bağlayıcıiradesinin sonucudur. Yani burada da idari işlem söz konusudur.
Bu nedenle, mahkememizle Antalya 2. Ídare Mahkemesi arasında oluşan yargı yolu uyuşmazlığının halli için her iki dava dosyası 2247 sayılıKanunun 19.maddesi hükmüne tevfikan karar ekinde gönderilmektedir...."demek suretiyle Uyuşmazlık Mahkemesine başvurmuştur.
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi'nin, Hicabi DURSUN'un Başkanlığında,Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ,Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'in katilımlariyla yapılan 24.2.2020günlü toplantısında:
I-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; Asliye Hukuk Mahkemesince,2247 sayılı Yasa'nın 19. maddesine göre başvuruda bulunulmuş olduğu, adli yargı yargi dosyasının Mahkemece, ekinde idari yargı dosyası ile birlikte Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderildiği ve usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESI: Raportör-Hâkim Taşkın ÇELİK'in,davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçİ ile Danıştay SavcısıYakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlüaçıklamalarıda dinlendikten sonra GEREĞİGÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, Antalya Şoförler,Otomobilciler, Kamyoncular ve Kamyonetçiler Esnaf ve Sanatkarlar Odasına kayitlı olarak 07 ... 1106plakalı aracın maliki olan davacı tarafindan, davalı odanın 21.01.2018 tarihli Olağan Genel Kurul Toplantısı'nda karara bağlanan "....oda tarafından bağışalınan paraların iade edilmemesine oy çokluğu ile karar verilmiştir." içerikli "n" gündem maddesinin; usulsüz ve hukuka aykırı olarak karara bağlandığı,kendilerinden "bağış" adı altında alınan paraların mevzuatta yeri olmadığı,yeni durağa kaydolabilmek için herkesten ayrı miktarlarda para alındığı,bazı taksicilerden hiç para alınmadığı ileri sürülerek iptali ile kendisinden alınan 35.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemiyle açılmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları" başlıklı 135.maddesinin birinci fikrasında “Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşları; belli bir mesleğe mensup olanların müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleri ile ve halk ile olan ilişkilerinde 

dürüstlüğü ve güveni hakim kılmak üzere meslek disiplini ve ahlakınıkorumak maksadı ile kanunla kurulan ve organları kendi üyeleri tarafindan kanunda gösterilen usullere göre yargı gözetimi altında, gizli oyla seçilen kamu tüzelkişilikleridir.” hükmüne;
5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanunu'nun “Amaç” başlıklı 1. maddesinde; “Bu Kanunun amacı; esnaf ve sanatkârlar ile bunların yanlarında çalışanların meslekî ve teknik ihtiyaçlarını karşılamak,meslekî faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlerine uygun olarak gelişmelerini ve meslekî eğitimlerini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleriyle ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hâkim kılmak, meslek disiplini ve ahlâkını korumak ve bu maksatla kurulan tüzel kişiliğe sahip kamu kurumu niteliğindeki esnaf ve sanatkârlar odaları ile bu odaların üst kuruluşu olan birlik, federasyon ve Konfederasyonun çalışma usûl ve esaslarını düzenlemektir." Hükmüne;
“Tanimlar"başlıklı3.maddesinde;“Bu Kanunun uygulanmasında;(...) d) Oda: Esnaf ve sanatkârların kuracakları ihtisas ve karma esnaf ve sanatkârlar odalarını,(.….) İfade eder." Hükmüne yer verilmiş;
“Odaların organları" başlıklı 9.maddesinde; “Oda organlarışunlardır:
a) Genel kurul: Genel kurul toplantı tarihinden en az altı ay önce odaya kaydolmuş ve Bakanlık e-esnaf ve sanatkâr veri tabanından, ilgili esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşu tarafindan alınacak, genel kurul toplantısına katılacaklar listesine dahil olan üyelerden oluşur.
b) Yönetim kurulu: Başkan dahil olmak üzere, üye sayısı 1000'den az olan odalarda yedi, üye sayısı 1000-2000 olanlarda dokuz, 2000'den fazla olan odalarda onbir kişiden oluşur ve genel kurul üyeleri arasından dört yıl süreyle görev yapmak üzere seçilir. Aynı sayıda yedek üye seçilir.(.….)"hükmüne;
“Oda genel kurulunun görev ve yetkileri” başlıklı 10.maddesinde;“Oda genel kurulunun görev ve yetkileri şunlardır: (.….)j) Bağlı olduğu birliğin muvafakati alınmak şartıyla kuruluş amacını gerçekleştirmeye yönelik gayrimenkul ve her türlü taşıt alım ve satımına, gayrimenkul karşılığında ödünç para alınmasına karar vermek.(...)’hükmüne;
“Oda yönetim kurulunun görev ve yetkileri" başlıklı 11.Maddesinde; “Oda yönetim kurulunun görev ve yetkileri şunlardır:
a) Oda işlerini mevzuat ve genel kurul kararlarına uygun olarak yürütmek.

b) Bakanlığın mevzuat gereği vereceği görevleri yerine getirmek.(.)

f) Oda üyelerinin çalışma konularına giren hususlarda haklarınıkorumak için resmî ve özel kuruluşlar nezdinde girişimlerde bulunmak,

üyelerinin meslekî menfaatlerini ilgilendiren konularda, adli ve idari yargımercileri önünde oda başkanı marifetiyle odayı temsil etmek.
(..)
cYanm.lowb 
h) Üyelerin, çalışma konularına giren işlerde gelişmelerini sağlamak ve ihtiyaçlarını karşılamak bakımından, gerekli tedbirleri almak,kurslar düzenlemek ve bu konuda ihtiyaç duyulan tesisleri kurmak üzere genel kurula teklifte bulunmak, bu bilgileri Bakanlık e-esnaf ve sanatkâr veri tabanında güncelleyerek takip etmek.

(.….)” hükmüne;
“Odaların gelirleri” başlıklı 14. maddesinde; “Odaların gelirleri şunlardır:
a) Kayıt ücreti.
b) Yıllık aidat.
c) Konfederasyonca belirlenen tarife ücretleri karşılığında düzenlenecek ve onanacak belgeler ile yapılan hizmetler karşılığında alinacak ücretler.

d) Meslekî yeterlik belgesi ücretleri.
e) Yayın gelirleri.
f) Sınav ücretleri.
g) Oda amacını gerçekleştirmek için kurulacak kuruluşların ve iştiraklerin gelirleri.

h) Oda tarafından düzenlenecek danışmanlık, eğitim, kurs ve sosyal faaliyet gelirleri.

i) Muhasebe işlerinin yapılmasından elde edilen gelirler.
j) Faiz ve diğer gelirler.
k) Bağış ve yardımlar." hükmüne yer verilmiştir.
Dava dosyasının incelenmesinden; davalı Oda Başkanlığının 06.03.2015 tarih ve 2 sayılı Yönetim Kurulu kararının 8. maddesiyle "2016yılında faaliyete geçmesi planlanan Expo taksi durağı için yapılan başvuruların değerlendirmeye alınmasına, şehir merkezindeki trafik sıkışıklığını azaltmak, duraklarda faaliyet gösteren ticari taksi sahiplerinin başvurularına öncelik tanınmasına, taksi durağı için yapılacak başvurularda 5362 sayılı Yasa'nın 14. maddesi gereğince başvuru sahiplerinden kendi istek ve arzularıyla yapacakları bağışların kabul edilmesine, bağışların 14.madde uyarınca Oda'ya gelir olarak kaydına, bu bağışların ayrı hesapta toplanarak hizmet binasının bulunduğu arsanın Vakiflar Genel Müdürlüğünden alımı için kullanılmasına" karar verildiği; 07 T 1106plakalı ticari aracın maliki olan davacı tarafından, aracını Expo 2016durağına kaydettirmek maksadıyla 17.02.2016 tarihinde davalı idarenin Halk Bankası'nda bulunan hesabına 35.000,00 TL yatırıldığı1, çeşitli konularda davalı odaca usulsüz işlemler yapıldığı yönündeki şikayetler üzerine Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Müfettişliğince yapılan teftiş sonucu 

13.12.2017 tarih ve 338-C/06-01 sayılı İnceleme Raporu düzenlendiği,raporda; "odanın banka hesabına bağış adı altında muhtelif tarih ve tutarlarda para yatıran kişilerin bu paraları taksi plakalarını Expo 2016'da kurulacak taksi durağına kaydedebilmesi karşılığında yatırdığı, dolayısıyla da karşılıksız olmadığı, Oda tarafından her ne kadar bağış geliri olarak gösterilse de esasen bu paraların bağış olmadığı, Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanunu'nun Oda gelirleri başlıklı 14. maddesinin 1-k bendindeki bağış ve yardımlardan sayılamayacağı, Oda'nın yapacağı ilk genel kurulda, plakasını Expo taksi durağına kaydetmek isteyenlerden başvuru sırasında bağış adı altında para alındığı hususunun gündeme alınarak Odanın yönlendirmesi üzerine Expo taksi durağında çalışmak için taksi durağını değiştirmek amacıyla bağış adı altında Odanın banka hesabına para yatıran taksici esnafının yapmış olduğu ödemelerin iadesi için Odaya yazılı olarak başvurabileceği gibi sonuç alamaması halinde veya doğrudan yargı yoluna da başvurulabileceğinin üyelerin bilgisine sunulması, plakanın bir taksi durağına kaydedilmesi veya taksi durağının değiştirilmesi amacıyla bağış adı altında taksici esnafından alınan paraların iade edilip edilmeyeceğinin görüşülmesi ve alınacak karara göre hareket edilmesi gerektiği" yönünde kanaat belirtildiği; yatırılan meblağın iadesi için yapılan başvuruların davalı odanın 21.01.2018 tarihli Olağan Genel Kurul Toplantısı'nda karara bağlanan "...oda tarafından bağış alınan paraların iade edilmemesine oy çokluğu ile karar verilmiştir." içerikli "n" gündem maddesiyle reddedildiği, anılan maddenin iptali ile davacıdan alınan 35.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemiyle görülmekte olan davanın açıldığı anlaşılmış; davalıtarafindan Mahkemeye sunulan cevap dilekçesinde ise; Yönetim Kurulu Kararı uyarınca bir kısım üyelerin kendi istek ve arzularına göre Oda'ya, bu amaçla kullanılmak üzere ve karara uygun olarak ayrı hesapta tutulmak üzere yapılan bağışların kabul edildiği, kararda usul ve Yasa'ya aykırı bir yön bulunmadığı; Oda'nın davacı ya da bir başkasına EXPO taksi durağına geçiş yapılması için ve bununla ilgili bağış yapılması için bir zorlaması ya da dayatmasının olmadığı; bir kısım üyelerin verdikleri bağışı geri talep etmeleri üzerine; 21.01.2018 tarihinde, 5362 Sayılı Kanunun 45.maddesinde göreöngörülen toplantı nisabının sağlanması ile Olağan Genel Kurul Toplantısı yapılarak gündem maddelerinin görüşüldüğü, alınan kararların “n" maddesinde üyelere okunup yapılan oylama neticesinde, Oda tarafindan bağış alınan paraların iade edilmemesine karar verildiği; kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı ileri sürülerek, davanın reddinin gerektiği savunulmuştur.
Buna göre, davalı Oda'nın, idari yapı içinde, kamu hizmeti gören bir birim olduğu; kamu kurumu niteliğindeki kuruluş olan davalıya husumet 

tarafından bağış alınan paraların iade edilmemesine oy çokluğu ile karar verilmiştir." içerikli "n" gündem maddesinin iptali ile "bağış" adı altında yatırılan paranın iadesi amaçlandığına göre, talep ve işlemin idari nitelik taşıdığını kabul etmek gerekmektedir.

Dolayısıyla açılan davanın, idarî işlemler hakkında yetki, şekil,sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlâl edilenler tarafindan açılan iptal davalarıkapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, Antalya 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin başvurusunun kabulü ile Antalya 2.Ídare Mahkemesinin 21.2.2019 gün ve E:2019/217, K:2019/162 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasıgerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle Antalya 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin BAŞVURUSUNUN KABULÜ ile Antalya 2.İdare Mahkemesinin 21.2.2019gün ve E:2019/217,K:2019/162sayılıGÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA,_ 24.2.2020_ gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:2-ESAS NO : 2020/75KARAR NO : 2020/132KARAR TR : 24.02.2020
ÖZET : Davacının 1986-1987 güz yarıyılında Akdeniz Üniversitesinde ders ücreti karşılığında çalışmış olmasına rağmen sigorta bildirimlerinin yapılmamış olmasından dolayı görünmeyen hizmetlerinin işlenmesi talebiyle yapmış olduğu başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davanın, İDARİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.
KARAR 
Davaci : T.K.

Vekili : Av. A.D.

Davalılar : Adli Yargida:
1-Antalya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne izafeten 
Alanya Sosyal Güvenlik Kurumu 
Vekili : Av. S.B.



2-Akdeniz Üniversitesi Rektörlüğü

Vekili : Av. B.Ü.K.

İdari Yargıda: Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı

O L A Y : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 1986-1987 eğitim-öğretim yılı güz yarıyılında Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulunda 16 saat ders vererek bir yarıyıl çalıştığını,müvekkilinin çalışmalarının SGK kayıtlarına işlenmediğini, çalışmasının sisteme eklenmesi için SGK'ya başvuruda bulunduğunu, davalı kurumca "Kurum kayıtlarımız tetkik edilmiş ancak adı geçenin tescil kaydına rastlanılmamıştır" şeklinde cevap verildiğini, bu durumun müvekkilinin maddi kayba uğramasına neden olduğunu ve emeklilik işlemlerinin de gecikmesine sebep olduğunu ileri sürerek, bu dönemdeki çalışmalarının ve sigorta başlangıç tarihinin 1986 yılı olarak tespitine karar verilmesi istemiyle adli yargı yerinde dava açmıştır.
ALANYA İŞ MAHKEMESI: 12.9.2018 gün ve E:2018/222,K:2018/520 sayı ile, dosyadaki mevcut tüm bilgi ve belgelerden ve tüm dosya kapsamından oluşan delillerin bir bütün halinde ele alınıp değerlendirilmesi sonucunda; eldeki davada, davacının davalı Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu'nda 1986/1987 eğitimöğretim güz yarıyılında haftada 16 saat ders vererek bir yarıyıl çalıştığı, bu çalışmasının SGK kayıtlarında mevcut olmadığını, yaptığı bu çalışmasının sisteme eklenmesi için 09/03/2018 tarihinde SGK'ya yazılı olarak başvurduğu, davalı Üniversite Rektörlüğü tarafından bu çalışmanın kabul edildiğini, ancak ödenmeyen ve ödenmesi gereken primler olduğunu ve sigorta başlangıç tarihinin 1986 yılı olarak tespitini istediği, Akdeniz Üniversitesi'nin 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu gereği kurulmuş bir devlet üniversitesi olduğu ve ilgili kanun kapsamında kamu tüzel kişiliğinin bulunduğu, davalı Üniversitenin kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet gösterdiği, eylem ve işlemlerinin de kamusal nitelikte ve kamu hizmeti kavramı çerçevesinde olduğu, devlet üniversitesinde çalışacak personelin de ilgili kanun kapsamında istihdam edileceği, davalı Üniversite tarafından davacının 31/10/1986 tarih ve 25 sayılı Yönetim Kurulu kararı ile 19861987 Güz dönemi için 16 kredilik 4 ders görevlendirilmesinin yapıldığı,davalının kamu hizmetinde çalıştırdığı davacının; statüsü, göreve alınması,hak ve yetkileri gözetildiğinde, idare hukuku kapsamında bir kamu personeli olduğu, davalı Üniversite ile davacı arasında işçi-işveren ilişkisinin olmadığı, bu açıdan davacının sigortalılık tespitine ilişkin işlemin de 2577 sayılı Kanunun 2. maddesinin 1. fikrasının (a) bendinde tanımi yapılan iptal davasına konu edilebilecek nitelikte birer idari işlem niteliği taşıdığı; bu işlemin hukuka uygunluğunun denetiminin de, Anayasayla bu 

denetim için oluşturulan idari yargının görev alanında bulunduğu sonucuna varıldıği ve 6100 sayılı HMK'nun 114 ve 115/1 maddelerinde görev sorunun kamu düzenine ilişkin olduğu, açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden araştırılacağıkural altına alındığı anlaşıldığından, dava konusu uyuşmazlığın çözüm yerinin Ídari Yargı olması nedeniyle davanın usulden reddine karar vermiş,bu karar kesinleşmiştir.
Davacı vekili müvekkilinin 1986-1987 eğitim öğretim yılı güz yarıyılındaki çalışmalarının ve sigorta başlangıç tarihinin 1986 olarak tespiti için yaptığı başvurunun reddine ilişkin Antalya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 29.3.2018 gün ve 593305133305467 sayılı işleminin iptali istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır.
ANTALYA 3. ÍDARE MAHKEMESI: 12.12.2019 gün ve E:2019/118 sayı ile,506 sayılı Kanun ile meri 5510 sayılı Kanunun sigortalılık hizmet tespit davalarında İş Mahkemelerine görevli mahkeme olarak düzenlenmiş olması karşısında bakılmakta olan hizmet tespiti niteliğindeki davanın da adli yargı alanında olduğu sonucuna varıldığıgerekçesiyle, 2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanunun 19.maddesi uyarınca görevli yargı yerinin belirlenmesi için dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderilmesine ve dosya incelemesinin görev konusunda Uyuşmazlık Mahkemesi'nce karar verilinceye kadar ertelenmesine karar vermiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün, Hicabi DURSUN'un Başkanlığında, Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER,Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılımlarıyla yapılan24.02.2020 günlü toplantısında:
l-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; Ídare Mahkemesince, idari yargıdosyası ile birlikte adli yargı dosyası da temin edilmek sureti ile 2247 sayılıYasa'nın 19. maddesinde öngörülen şekilde başvurulduğu ve usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından, adli ve idari yargıyerleri arasında doğan görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.
II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hakim Gülşen AKAR PEHLİVAN'ın, davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargitay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇİ'nin davada adli yargının, Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİGÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dava, davacının 1986-1987 güz yarıyılında Akdeniz Üniversitesinde ders ücreti karşılığında çalışmış olmasına rağmen sigorta bildirimlerinin yapılmamış olmasından dolayı görünmeyen hizmetlerinin işlenmesi talebiyle yapmış olduğu başvurunun reddine ilişkin 29.03.2018 tarih 3305467 sayılı işlemin iptali istemiyle açılmıştır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 134. maddesinde "Bu Kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlık, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görülür" hükmüne yer verilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 101 .maddesinde "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar işmahkemelerinde görülür" hükmüne yer verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden; uyuşmazlığa konu tarihlerde Antalya Meslek Yüksekokulu olarak faaliyet gösterdiği tespit edilen Yüksekokulun 31.10.1986 gün ve 25 sayılı Yönetim Kurulu Kararı ile davacının Türkan Konuk adıyla 1986-1987 güz dönemi için 16 kredilik 4ders görevlendirmesinin yapıldığının davalı Rektörlüğün 23.5.2018 günlü ve E:64782 sayılı yazısıyla dosyaya sunulduğu; davacının 1986-1987 öğretim yılı güz yarıyılında haftada 16 saat ders verdiğine ilişkin olarak Akdeniz Üniversitesi Rektörlüğü tarafindan düzenlenen belge ile davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına başvurarak sözkonusu çalışmasının görünmemesi sebebiyle anılan çalışmalarının TC kimlik numarası üzerine işlenmesi talebiyle davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına müracaat ettiği ve idare tarafından kurum kayıtlarının incelenmesi neticesinde tescil kaydına rastlanılmadığı gerekçesiyle talebinin reddine ilişkin olarak 29.03.2018 tarih 3305467 sayılı işlem tesis ettiği, anılan işlem üzerine çalışmalarının tespiti ve sigorta başlangıç tarihinin 1986 yılı olarak tespiti istemli olarak davaların açıldığıanlaşılmaktadır.

2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun "Öğretim Görevlileri"başlıklı 31.maddesinde (Değişik: 17/8/1983 - 2880/14 md.)
"Öğretim görevlileri; üniversitelerde ve bağlı birimlerinde bu Kanun uyarınca atanmış öğretim üyesi bulunmayan dersler veya herhangi bir dersin özel bilgi ve uzmanlık isteyen konularının eğitim - öğretim ve uygulamalarıiçin, kendi uzmanlık alanlarındaki çalışma ve eserleri ile tanınmış kişiler,süreli veya ders saati ücreti ile görevlendirilebilirler. Öğretim görevlileri,ilgili yönetim kurullarının görüşleri alınarak fakültelerde dekanların,rektörlüğe bağlı bölümlerde bölüm başkanlarının önerileri üzerine ve rektörün onayı ile öğretim üyesi, öğretim üye yardımcısı ve öğretim görevlisi kadrolarına atanabilirler veya kadro şartı aranmaksızın ders saati ücreti veya sözleşmeli olarak istihdam edilebilirler. Öğretim üyesi 

kadrolarına öğretim görevlileri en çok iki yıl süre ile atanabilirler; bu süre sonunda işgal ettikleri kadroya başvuran öğretim üyesi bulunmadığı ve görevlerine devamda yarar görüldüğü takdirde aynı usulle yeniden atanabilirler. Atanma süresi sonunda görevleri kendiliğinden sona erer.Bunların yeniden atanmaları mümkündür. Bu takdirde ilk atama usulüuygulanır. Konservatuvarlar ile meslek yüksekokullarına gerektiğinde sürekli olarak öğretim görevlisi atanabilir." hükmü yer almaktadır.
Öte yandan; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun " İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı" başlıklı 2. maddesinde, idari dava türleri:
a) İdari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafindan açılan iptal davaları,
b) İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafindan açılan tam yargı davaları,
c) Tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar olarak sayılmıştır.

Davacının Akdeniz Üniversitesinde ders vermesi 4857 sayılı İşKanunu hükümlerine göre değil, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu hükümlerine göre gerçekleşmiştir. Söz konusu ders verme işlemi, idarenin kamu gücüne dayalı, re'sen ve tek yanlı nitelik taşımakta olup,uyuşmazlığa konu davanın 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafindan açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği kanaatine varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde İdari Yargıgörevli olduğundan, Antalya 3. İdare Mahkemesince yapılan 12.12.2019gün ve E:2019/118 sayılı başvurunun reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle Antalya 3. İdare Mahkemesince yapılan 12.12.2019gün ve E:2019/118 sayılı BAŞVURUNUN REDDİNE, 24.02.2020 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.


Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:3-ESAS NO : 2020/100KARAR NO : 2020/100KARAR TR : 24.02.2020
ÖZET : 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36. maddesi uyarınca verilen idari para cezasına karşı yapılan itirazın, ADLİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : M.Ü.
Davali : Kandıra Kaymakamlığı
O L AY : Kandıra Kaymakamlığı Kefken Jandarma Karakol Komutanlığının 07.07.2019 günlü İdari Yaptırım Karar Tutanağı ile,davacıya ait işyerinde başkalarının huzur ve sükununu bozacak şekilde (canlı müzik) gürültü yapıldığının tespit edildiğinden bahisle, davacıya 5326sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36. maddesi uyarınca 3.292,00 TL idari para cezası verilmiştir.

Davaci, idari para cezasının iptali istemiyle adli yargı yerine itirazda bulunmuştur.

KANDIRA SULH CEZA HÂKİMLİĞİ; 10.09.2019 gün ve D.İş:2019/240 sayı ile, 2872 sayılı Çevre Kanunu uyarınca verilen idari para cezasına karşı yapılacak itirazların görüm ve çözümünün idari yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, verilen karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.

Kandıra Sulh Ceza Hakimliği, 27.11.2019 gün ve D.İş:2019/240 sayılı üst yazıyla dava dosyasını Kocaeli Nöbetçi İdare Mahkemesine göndermiştir.

KOCAELİ 2.ÍDARE MAHKEMESİ; 19.12.2019 gün ve E:2019/1412 sayı ile, dava konusu idari para cezasının 5326 sayılıKabahatler Kanunu'nun 36. maddesi uyarınca verildiği, bu durumda Kabahatler Kanunu'na göre verilen idari para cezasına karşı açılan davanın çözümünün adli yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle davanın çözümünde adli yargı yerinin görevli olduğu gerekçesiyle, 2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanun'un 19. maddesi uyarınca görevli yargı yerinin belirlenmesi için Uyuşmazlık Mahkemesine başvurulmasına ve davanın incelenmesinin Uyuşmazlık Mahkemesince karar verilinceye kadar ertelenmesine karar vermiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesinin Hicabi DURSUN'un başkanlığında,Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ,Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN’in katılımlarıyla yapılan 24.02.2020tarihli toplantısında:

I-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarinca yapılan incelemeye göre;
2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanun'un 1. maddesinde, “Uyuşmazlık Mahkemesi; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile görevlendirilmiş, adli ve idari yargı mercileri arasındaki görev ve hüküm uyuşmazlıklarını kesin olarak çözmeye yetkili ve bu kanunla kurulup görev yapan bağımsız bir yüksek mahkemedir." ; 27. maddesinde,“Uyuşmazlık Mahkemesi, uyuşmazlık çıkarmaya veya görev uyuşmazlıklarına ilişkin istemleri önce şekil ve süre açısından inceler;yöntemine uymayan veya süresi içinde ileri sürülmemiş istemleri reddeder."denilmiştir.

Öte yandan; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 3.maddesinin birinci fikrasında (Değişik: 10/6/1994-4001/2 md.), “İdari davalar, Danıştay, idare mahkemesi ve vergi mahkemesi başkanlıklarına hitaben yazılmış imzalı dilekçelerle açılır.”; 9. maddesinin birinci fikrasında (Değişik: 5/4/1990 - 3622/2 md.), “Çözümlenmesi Danıştay'ın, idare ve vergi mahkemelerinin görevlerine girdiği halde, adli yargı yerlerine açılmışbulunan davaların görev noktasından reddi halinde, bu husustaki kararların kesinleşmesini izleyen günden itibaren otuz gün içinde görevli mahkemede dava açılabilir. Görevsiz yargı merciine başvurma tarihi, Danıştay'a, idare ve vergi mahkemelerine başvurma tarihi olarak kabul edilir." hükmü yer almiştir.

Hukuk uyuşmazlıklarında, görevli veya yetkili olmayan mahkemeye açılan davanın görev veya yetki yönünden reddedilerek dava dosyasının görevli veya yetkili mahkemeye gönderilmesi, ancak aynı yargı düzeni içinde yer alan mahkemeler arasında olanaklı olup, bu hususa ilişkin “görev" kuralları, aynı yargı düzeni içindeki mahkemelerin işbölümüesasına ilişkin düzenlemelerdir. Oysa yargı yolunu değiştiren görevsizlik kararı verilmesi durumunda, görevli olduğundan bahisle farklı bir yargıdüzeninde yer alan mahkemeye dava dosyasının gönderilebilmesine olanak taniyan bir düzenleme bulunmamaktadır.

Göreve ilişkin kararın, işbölümü esasına göre veya yargı yolu bakımından verilmiş olması farklı sonuçlar doğurmaktadır. Şöyle ki;işbölümü esasına göre verilen görevsizlik kararı sonucu dava dosyasının görevli mahkemeye gönderilmesi durumunda, dava başvuru tarihi itibariyle görevli mahkemede açılmış sayılmaktadır. Yargı yolunu değiştiren görevsizlik kararı verilmesi durumunda ise, görevli olduğu işaret edilen yargı yerine, bu yargı yerinin uyguladığı usul kurallarına uygun olarak yeniden dava açılması zorunlu bulunmaktadır.

Olayda, adli yargı yerince, Mahkemenin görevsizliğine, kararın kesinleşmesinden sonra dosyanın, görevli İdare Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, karar kesinleştiğinde üst yazıyla dava 

dosyası idari yargı yerine gönderilmiş ve bu yargı yerince, kendisine gelen adli yargı yerine ait dava dosyası üzerinde inceleme yapılarak 2247 sayılıYasa'nın 19. maddesine göre Uyuşmazlık Mahkemesi'ne başvurulmasına karar verilmiş olup, yukarıda yapılan açıklamalara göre, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 3 ve 9. maddelerinde öngörülen şekilde usulüne uygun olarak idari yargı yerine açılmış bir dava bulunduğundan söz etmek olanaksizdır.
Durum böyle olmakla birlikte, kamu düzenine ilişkin bulunan usul eksikliğinin tespiti ve düzeltilebilmesi Uyuşmazlık Mahkemesi’nin görev ve yetkisi dışında kaldığından, Uyuşmazlık Mahkemesi'nin önüne gelmişbulunan görev uyuşmazlığının varlığı kabul edilerek çözüme kavuşturulması, Anayasa'nın ekonomiklik ve sürerlilik prensiplerine, dava ekonomisine ve Uyuşmazlık Mahkemesi'nin kuruluş amacına da uygun düşecektir.
Diğer taraftan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi İkinci Dairesinin 14.10.2008 tarihli Mesutoğlu —Türkiye kararında (Başvuru No: 36533/04);İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 9. maddesinin uygulamasının çok katıbiçimde ve aşırı şekilci gerçekleşmesi nedeniyle, başvuranların mahkemeye erişim haklarının ve dolayısıyla Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AÍHS) 6/1. maddesinin ihlal edildiği sonucuna varıldığı hususu da gözetildiğinde, 2247 sayılı Yasa'nın 19. maddesinegöre yapılan başvuruda oluştuğu anlaşılan görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.
II-ESASIN İNCELENMESI: Raportör-Hâkim Gülten Fatma BÜYÜKEREN'in, davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın adli yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, 5326 sayılı Kanun'un 36. maddesi uyarınca verilen idari para cezasının iptali istemiyle açılmıştır.
Hangi fiil ve eylemlerin kabahat niteliğinde olduğu, idari yaptırım türleri ve bu türler arasında sayılan Ídari Para Cezaları ile İdari Tedbirlerin neler olduğu ve bunlara itiraz yolları 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nda düzenlenmiştir.
30.3.2005 gün ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 2.maddesinde; “Kabahat deyiminden; kanunun, karşılığında idari yaptırım uygulanmasını öngördüğü haksızlık anlaşılır." hükmü yer almakta ve bu maddede kabahatin tanımı yapılmaktadır.
Kanun'un “Kanunilik İlkesi" başlıklı 4. maddesinin birinci fikrasında; “Hangi fiillerin kabahat oluşturduğu, kanunda açıkça 

tanımlanabileceği gibi; kanunun kapsam ve koşulları bakımından belirlediği çerçeve hükmün içeriği, idarenin genel ve düzenleyici işlemleriyle de doldurulabilir." hükmü, ikinci fikrasında da “Kabahat karşılığı olan yaptırımların türü, süresi ve miktarı, ancak kanunla belirlenebilir." hükmüyer almakta, böylece hangi fiillerin kabahat oluşturduğunun kanunda açıkça tanımlanabileceği hususunun yanı sıra, idarenin de genel ve düzenleyici işlemleriyle tanımlama yapabileceği belirtilmiş, ayrıca işlenen bir kabahatin karşılığı olan yaptırımın türü, süresi, miktarının ancak kanun ile belirlenebileceği de ifade edilmiş, 3. maddesini değiştiren 6.12.2006 günlü,5560 sayılı Yasa'nın 31. maddesinde, “ (1) Bu Kanunun;
a) İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri,diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde,
b) Diğer genel hükümleri, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında,
uygulanır." denilmiş;
Kanun'un 16. maddesinde, kabahatler karşılığında uygulanacak olan idari yaptırımların idari para cezası ve idari tedbirlerden ibaret olduğu, idari tedbirlerin ise, mülkiyetin kamuya geçirilmesi ve ilgili kanunlarda yer alan diğer tedbirler olduğu hükme bağlanmış; Kanunun 27. maddesinin (1)bendinde, “İdari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşi, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç on beş gün içinde, Sulh Ceza Mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari yaptırım kararıkesinleşir" ve (8). bendinde ise, “İdari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararlarında verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görülür” hükümlerine yer verilmiştir.

Aynı Yasa'nın “Gürültü" başlığını taşıyan 36. maddesinde, “(1)Başkalarının huzur ve sükununu bozacak şekilde gürültüye neden olan kişiye, elli Türk Lirası idari para cezası verilir.

(2) Bu fiilin bir ticari işletmenin faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde işletme sahibi gerçek veya tüzel kişiye bin Türk Lirasından beş bin Türk Lirasına kadar idari para cezası verilir.

(3) Bu kabahat dolayısıyla idari para cezasına kolluk veya belediye zabıta görevlileri karar verir’ hükmü yer almıştır.

Olayda, Kandıra İlçesi, Cebeci Mahallesi, Plaj yolu Cad. No: 7adresinde faaliyet gösteren davacıya ait işyerinde, şikâyet üzerine Kefken Jandarma Karakol Komutanlığı görevlilerince 07.07.2019 günü saat 02.00'da yapılan denetimde, başkalarının huzur ve sükûnunu bozacak şekilde gürültü yapıldığı belirtilerek, davacı adına 5326 sayılı Kabahatler 

Kanunu'nun 36. maddesi uyarınca 3.292,00 TL. idari para cezası verildiği anlaşılmıştır.

Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olduğundan, görev konusunda taraflar için bir müktesep hak doğmayacağı; bu nedenle, yeni bir yasayla kabul edilen görev kurallarının, geçmişe de etkili olacağı, bilinen bir genel hukuk ilkesidir.

Davanın açıldığı andaki kurallara göre görevli olan mahkeme, yeni bir yasa ile görevsiz hale gelmiş ise, (davanın açıldığı anda görevli olan ve fakat yeni yasaya göre görevsiz hale gelen) mahkemenin görevsizlik kararıvermesi gerekeceği; ancak, yeni yasadaki görev kuralının, değişikliğin yürürlüğe girmesinden sonra açılacak davalarda uygulanacağına dair intikal hükümlerinin varlığı halinde, mahkemece görevsizlik kararı verilemeyeceği açıktir.

Diğer taraftan, dava görevsiz mahkemede açılmış, bu sırada yapılan bir kanun değişikliği ile görevsiz mahkeme o dava için görevli hale gelmişise, mahkeme, artık görevsizlik kararı veremeyip (yeni kanuna göre görevli hale geldiği için) davaya bakmaya devam etmesi gerekir.
İncelenen uyuşmazlıkta, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36.maddesine göre idari para cezası verilmiş; idari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren başka bir karar verilmemiştir.

Bu durumda, davaciya verilen idari para cezasinın, 5326 sayılıKanun'un 16. maddesinde belirtilen idari yaptırım türlerinden biri olduğu ve Kabahatler Kanunu'nun 5560 sayılı Kanun'la değişik 3. maddesinde belirtildiği üzere, idarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı nedeniyle, görevli mahkemenin belirlenmesinde 5326sayılıKanun hükümleri dikkate alınacağından, idari para cezasına karşı açılan davanın görüm ve çözümünde, anılan Kanunun 27. maddesinin (1) numaralıbendi uyarınca adli yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, Kocaeli 2. İdare Mahkemesince yapılan başvurunun kabulü ile, Kandıra Sulh Ceza Hâkimliğince verilen 10.09.2019gün ve D.İş: 2019/240 sayılı görevsizlik kararının kaldırılması gerekmiştir.
SONUÇ : Davanın çözümünde ADLİ YARGININ görevli olduğuna,bu nedenle, Kocaeli 2. İdare Mahkemesince yapılan BAŞVURUNUN KABULÜ ile, Kandıra Sulh Ceza Hâkimliğince verilen 10.09.2019 gün ve D.İş: 2019/240 sayılı GÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA,24.02.2020 gününde OYBİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.