Anayasa Mahkemesinin 28/12/2021 Tarihli ve 2019/7210 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2022-02-10

10 Şubat 2022 PERŞEMBE 
Resmî Gazete 
Sayı : 31746
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
BİRİNCİ BÖLÜM KARAR T.K. BAŞVURUSU 
Başvuru Numarası: 2019/7210Karar Tarihi : 28/12/2021
Başkan : Hasan Tahsin GÖKCAN Üyeler : Hicabi DURSUN Yusuf Şevki HAKYEMEZ Selahaddin MENTEŞİrfan FIDAN Raportör : Yüksel GÜNARSLAN Başvurucu : T.K.

I. BAŞVURUNUN KONUSU 
1. Başvuru, isnadın niteliğinin değiştiğinin bildirilmemesi nedeniyle isnadıöğrenme hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.

II. BAŞVURU SÜRECİ
2.Başvuru 7/3/2019 tarihinde yapılmıştır.
3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.

4. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesininBölüm tarafindan yapılmasına karar verilmiştir.

5. Bölüm Başkanı tarafindan başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasıa karar verilmiştir.

6.Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına gönderiłmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR 
7. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aractlığıyla erişilen bilgi ve belgeler çerçevesinde ilgili olaylar özetle şöyledir:

8. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 1/11/2017 tarihli iddianamesiyle başvurucu hakkında H.Y.nin yetkilisi olduğu giyim mağazasına yönelik olarak nitelikli hırsızhığa teşebbüs ettiğinden bahisle 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142.maddesinin (2) numaralı fikrasının (h) bendi ile aynı Kanun'un 35. maddesinin (2) numaralıfikrası uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

9. İddianamede; başvurucunun olay tarihinde H.Y.nin yetkilisi olduğu giyim mağazasına gittiği, ürünlere baktıktan sonra yedi ürün ile kabine girdiği, kabinden uzun süre çıkmamasından şüphelenen mağaza çalışanlarının kabinin yanında beklemeye başladığıbelirtilmiştir. Devamında kabin yanında bekleyen çalışanların kiyafetlerde bulunan logoların kesilme sesini duyduğu, başvurucunun kabinden bazı ürünleri montunun altına giymişvaziyette çıktığı, mağaza çalışanlarının bu durumu fark etmeleri üzerine hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı iddia edilmiştir.

10. Başvurucu; Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesince (Mahkeme) yürütülen yargılamanın 26/4/2018 tarihlieelsesinde daha önceden ibraz ettiği yazilı savunmasınıőzetlemiş ve beraatini talep etmiştir. Başvurucu; anılan yazılı savunmasında özetle olay gûnüH.Y. ve diğer mağaza çalıişanlarının kendisini mağaza içinde bilińmeyen bir yerde alıkoyarak darbettiklerini, gerçekleştirdikieri eylemlerin sorumluluğundan kurtulmak için delil uydurmak sureti ile kendisine iftira attıklarıni, darbedilmesi üzerine baygın düşmesinden yararlanan bu kişilerin mağazada bulunan kıyafetlerden bazılarını üzerine giydirdiklerini ileri sürmüştür.

11. Cumhuriyet savcısının katılım sağlamadığı ve esas hakkında görüş bildirmediği kovuşturma sonunda Mahkeme, 26/4/2018 tarihli kararıyla başvurucunun H.Y.nin yetkilisi olduğu mağazaya yönelik olarak nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçunu işlediği gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinin (2) numaralı fikrasının (b) bendi ile aynı Kanun'un 35.maddesi uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıimasına karar vermiştir.
12. Başvurucu, söz konusu karara karşı istinaf kanun yoluna müracaat etmiştir.Başvurucu 14/5/2018 tarihligerekçeli istinaf dilekçesinde; iddianamede kendisine isnat edilen suç, 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinin (2) numaralı fikrasının (h) bendinde düzenlenen "herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık" olmasına rağmen Mahkemenin aynı Kanun'un 142. maddesinin (2) numaralı fikrasının (b) bendi uyarınca mahkūmiyet hükmü kurduğunu ifade etmiştir.

13. Anılan hüküm, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin (Bölge Adliye Mahkemesi) 31/1/2019 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddi kararıyla kesinleşmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının ilgili kısmı şöyledir:
"Samığın üzerine atilı hursizlık suçumun 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesini oluşturduğu halde, sanğa ek savunma. verilmeden TCK'mn 142/2-b maddesi ite uygulama yapilmasi, maddelerde ôngõrülen ceza miktarlarinın aym olması nedeniyle esasa müessir bir aykırılık görülmemiştir."
14.Başvurucu 7/3/2019 tarihinde bireyseł başvuruda bulunmuştur.

IV. İLGİLİ HUKUK 
A. Ulusal Hukuk 
15. 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Suçun niteliğinin değişmesi" kenar başlıkh 226. maddesinin şöyledir:
"(1) Sanık, suçun hukuki niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savumasıyapabilecek bir hálde bulundurulmadıkça, iddianamede kanuni unsurları gösterilen suçum değindiği kamın hükmünden başkasıyla mahküm edilemez.

(2) Cezanın artirilmasinı veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasıu gerektirecek håller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanr.
(3) Ek savunma verilmesini gerektiren hállerde istem üzerine sanğa ek sıvunmusmıhazırlaması için süre verilir.

(4) Yukarıdaki fikralarda yazılı bildirimler. varsa müdafie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır."
16. 5237 sayılı Kanun'un “Nitelikli hırsızlık" kenar başhıklı 142, maddesinin (2)numaralı fikrasının ilgili kısmı şöyledir:
"Suçun;
b) Elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle ya da ázel beceriyle.
h) Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,
İşlenmesi hálinde, heş yıldan on yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Suçun.bu fikranın (b) bendinde belirtilen surette, beden veya ruh bakumından kenlisini savunamayacak durumda olan kimseye karşı işlenmesi halinde. verilecek ceza ūçte biri oranına kadar artırılır."
17. Yargitay Ceza Genel Kurulunun 21/6/2011 tarihli ve E.2010/8-261, K.2011/141sayılı kararının ilgili kısmı şöyledir:
"Suçun iddianamede gösterilen niteliğinin değişmesi halinde sanığa ek savunma verilmesi 1412 sayılı CYUY’nm 258. maddesinde düzenlenmiş, 01 Haziran 2005 tarihinde 5271 sayılı CYYnn 226. maddesinde de benzer bir düzenleme getirilmiştir. CYUY’nn 258.maddenin; 'İddianamede gösterilen suçun temas ettiği kanun maddelerinde belirtiten cezadan daha az bir ceza verilmesini gerektiren hallerde sanık, meşruhathı dovetiye tebliğine rağmen đuruşmayo gelmez veya davetiye tebliğ edilemez ise bu maddenin birinci fikrası hükmü uygulanmaz' şeklindeki son fikrası hükmüne CYY'nın 226. maddesinde yer verilmemiş. böylece iddianamede gösterilen suçtan daha az ceza veriimesini gerektiren hallerde bile sanığa veya müdafiine mualaka ek savunma hakkı tanınması kabul edilmiştir.Bu husus yeni usul Yasasmda savunma hakkının daha da güçlendirilmesine ilişkin yaklaşımın bir sonucudur.


Savunma hakkını kisıtlayan bu eksiklik 5320 sayılı Yasanm 8, maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY'nın 308/8. ve 5271 sayılı CYYnın 289/1-h maddelerinde sayılan yasaya kesin aykırılık hallerinden birisini oluşturmaktadır."
B. Uluslararası Hukuk 
18.İlgili uluslararası hukuk için bkz. Ali Kemal Tekin, B. No: 2014/875. 2/2/2017.§§ 24-31.

V. İNCELEME VE GEREKÇE 
19. Anayasa Mahkemesinin 28/12/2021 tarihinde yapmış olduğu toplantıda başvuru incelenip gereği düşünüldü:
A.İsnadı Öğrenme Hakkının İhlal Edildiğine İlişkin İddia 
1. Başvurucunun İddiaları
20. Başvurucu; herkesin girebileceği bir yerde bırakıłmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına ahınmış eşya hakkında hırsızhığa teşebbüs suçundan cezalandırılması talebiyle hakkında dava açıldığıni, yargılama neticesinde ise farklı bir suçtan ceza verildiğini, isnat edilen suçun niteliği değişmesine rağmen ek savunmasının alınmadığını belirterek adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüştür. Başvurucu, isminin kamuya açık belgelerde gizlenmesi talebinde bulunmuştur.
2. Değerlendirme 
21. Anayasa'nın “Hak arama hürriyeti” kenar başlıkhı 36. maddesinin birinci fıkrasışöyledir:
“Herkes, meşrû vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyłe yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargiłanma hakkına sahiptir."
22. Anayasa Mahkemesi, olayların başvurucu tarafindan yapılan hukuki nitelendirmesi ile bağlı olmayıp olay ve olguların hukuki tavsifini kendisi takdir eder (Tahir Canan, B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 16). Başvurucunun iddiaları adil yargılanma hakkıkapsamındaki savunma için gerekli zaman ve kolaylıklara sahip olma hakkıyla bağlantıłıolarak isnadı öğrenme hakkı yönünden incelenmiştir.

a. Kabul Edilebilirlik Yönünden 
23. Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.
b. Esas Yönünden 
i. Genel İlkeler 
24. Anayasa'nın 36. maddesi uyarınea herkes savunma ve adil yargılanma hakkına sahiptir. Savunma hakkının sağladığı güvenceler esasen adil yargılanma hakkı içinde yer 

almaktadır. Savunma hakki. hukuk devleti ilkesinin gereklerinden ve adil yargılanma hakkının önemli güvencelerinden biri olması nedeniyle Anayasa'nın 36. maddesinde ayrıca ifade edilmiştir (Ali Kemal Tekin, § 40).

25. Ceza yargılamasinda savunma haklarının güvence altina alınmasi, demokratik toplumun temel ilkelerindendir (Erol Aydeğer, B. No: 2013/4784, 7/3/2014, § 32). Savunma,ceza adaletinin hakkaniyete uygun gerçekleşmesini sağlamaktadır. İddiaya karşı savunma hakkı tanınmadığı sürece silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkelerine uygun muhakeme yapılması ve maddi gerçeğe ulaşılması da mümkün değildir (Ali Kemal Tekin, §41).

26. Suç isnadı altındaki kişiye savunma hakkının şeklen değil gerçek anlamda sağlanması gerekir. Bunun için suç isnadı altında bulunan kişiye, savunmasını hazırlayıp mahkeme önünde dile getirebilmesi ve böylece yargılamanın sonucunu etkileyebilmesi için isnadın bildirilmesi gerekmektedir. Hakkındaki isnadı bilmeyen kimsenin savunma yapmasımümkün değildir. Dolayısıyla isnadın bildirilmediği bir yargılamanın adil olduğundan söz edilemez. Bu itibarla adil yargılanma hakkı isnadın bildirilmesine ilişkin güvenceyi de kapsamaktadır. Diğer yandan Anayasa'nın 36. maddesine ".. ile adil yargılanma" ibarcsinin eklenmesine ilişkin gerekçede, taraf olduğumuz uluslararası sözleşmelerce de güvence altına alınan adil yargılama hakkının madde metnine dâhil edildiği vurgulanmıştır. Nitekim Avrupa Ínsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinin (3) numaralı fikrasının (a) bendinde, bir suç ile itham edilen herkesin kendisine karşı yöneltilen suçlamanın niteliği ve sebebinden en kısa sürede anladığı bir dilde ve ayrıntılı olarak haberdar edilme hakkı düzenlenmiştir (4li Kemal Tekin, § 42).

27. İsnat, sanığın savunma yapabilmesi için bildirilmektedir. Bunun için bildirimde,sanığın hangi fiil ile suçlandığının ve hangi suçu işlediğinin açıklanması gerekmektedir.Diğer bir ifadeyle sanık, isnadın sebebinden ve niteliğinden haberdar edilmelidir. Sanığın hangi fiili nerede ve ne zaman işlediği (yüklenen suçu oluşturan olay/olaylar) isnadhın sebebini ołuşturur. Bunların soyut olarak değil sanığın savunma hazırlayabilmesine yeterli düzeyde ve ayrıntılı olarak açıklanması gerekir. Böylelikle sanık, davaya konu fiili nerede ve ne zaman işlemekle suçlandığını bileceğinden savunmasını buna göre yapabilecektir. Fiilin hukuki yönden vasıflandırılması ise isnadın niteliğidir. Suçlamanın niteliği hakkındaki bilgi de savunma yapmaya yeterli düzeyde olmalı ve bilditimde sanığın işlemekle suçlandığı fiilin hangi normu ihlal ettiği belirtilmelidir. Yargılama sırasında filin hukuki niteliğinin değişmesi durumunda da sanık bu değişiklikten haberdar edilmelidir. Böylelikle silahların eşitliği ve çelişmeliyargılama ilkelerine uygun olarak yargılamanın adilliğide sağlanmış olur (4li Kemal Tekin, § 43).

28. İsnadı öğrenme hakkı, savunma için gerekli zaman ve kolayhklara sahip olma hakkı ile ilişkilidir. Sanığa veya müdafine -savunma için gerekli hazırlıkları yapmalarıamacıyla- isnadin bildirilmesiyle (iddianamenin tebliğiyle) duruşma günü arasında yeterli bir sürenin verilmesi gerekir. Aynı şekilde suçun hukuki niteliğinin değişmesi hâlinde de savunmanın yeniden hazırlanması için gerekli zaman ve kolayłıklar sağlanmałıdır. Nitekim bu anayasal gereklilikler, ilgili usul kurallarında da somutlaştırımaya çalışılmıştır. 5271sayılı Kanun'un 226. maddesi uyarınca sanık -suçun hukuki niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça- iddianamede kanuni unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. Aym maddede, ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine saniğa ek savunmasınıhazırlaması için süre verilmesi bir zorunłuluk olarak öngörülmüştür (Ali Kemal Tekin, § 46).

ii.İlkelerin Olaya Uygulanması
29. Somut olayda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 1/1 1/2017 tarihli iddianamesiyle başvurucu hakkında herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinin (2) numaralı fikrasıın (h) bendi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
30. Mahkeme 26/4/2018 tarihli kararıyla başvurucunun H.Y.nin yetkilisi olduğu mağazaya ait, bedeli ödenmemiş birden fazla ürünü montunun altına giyerek elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlığa teşebbüs suçunu işlediği gerekçesiyle 5237sayılı Kanun'un 142. maddesinin (2) numaral fikrasımn (b) bendi ve aynı Kanun'un 35.maddesi uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar vermiştir.Yargılamaya konu fiilin hukuki niteliği değişmesine karşın başvurucu bu değişiklikten haberdar edilmemiş, ek savunmasını hazırlaması için süre verilmemiştir.
31. Başvurucu isnadın niteliğinin değişmesinden önce haberdar edilip savunmasıalınmadan iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun 142. maddesinin (2) numaralıfikrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesi, sanığın ek savunması alınmadan farkhı bir ceza hükmü gereğince cezalandırılmasının isnat edilen hüküm ile mahkûmiyet kararının dayandırıldığı hükümde öngörülen ceza miktarlarının aynıolmasından ötürü esasa etkili bir aykırılık olmadığını kabul etmiş ve bu yöndeki istinaf talebinin reddine karar vermiştir.

32. Somut olayda iddianameye konu isnat herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentilerí içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık olmasına rağmen başvurucu elde veya üstte taşınan eşyayıçekip almak suretiyle hırsızlık suçunu işlediği kabulüyle cezalandırılmıştır. 5237 sayılıKanun'un 142. maddesinin (2) numaralı fikrasının farklı bentlerinde düzenlenen her iki hırsızhık suçunun unsurlarının farklı olduğu hususunda kuşku bulunmamaktadır. Ancak suçun hukuki niteliği değişmesine karşın sanığa savunmasını yeniden hazırlaması için gerekli zaman ve kolaylıklar sağlanmamıştır. Hâlbuki suçlamanın değişen niteliğinin bildirilmesi,uygulanacak cezanın türü ve miktarından bağımsız bir güvencedir. Nitekim Yargitay uygulamasına göre de suçun iddianamede gösterilen niteliğinin değişmesi durumunda iddianamede gösterilen suçtan daha az ceza verilmesini gerektiren hâllerde bile sanığa veya müdafiine mutlaka ek savunma hakkı tanınmasının kabul edildiği vurgulanmalıdır (bkz.§17). Sonuç olarak isnadın niteliğinde meydana gelen değişikliğin başvurucuya bildirilmemesi ve bu hususta kendisine ek savunma hazırlama imkânı tanınmaması, savunma için gerckli zaman ve kolaylıklara sahip olma hakkıyla bağlantılı olarak isnadı öğrenme hakkını ihlal etmiştir.

33. Açıklanan gerekçelerle Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan savunma için gerekli zaman ve kolaylıklara sahip olma hakkıyla bağlantılı olarak isnadıöğrenme hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.

B. Diğer İhlal İddiaları
34.Başvurucunun isnadı öğrenme hakkının ihlal edildiğine karar verildiğinden adil yargılanma hakkı kapsamındaki diğer şikâyetleri hakkında kabul edilebilirlik ve esas yönünden ayrıca bir inceleme yapılmasına gerek görülmemiştir.


C. 6216 Sayıh Kanun'un 50. Maddesi Yönünden 
35.30/3/2011 tarihli ve 6216 sayıłı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 50. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarımın ortadam kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. ….

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarmıortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir.Yeniden yargulama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hállerde haşvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açıłması yotu gösterilehilir.Yeniden yargılama yapmakla yūkümlü mahkeme, Anayaso Mahkemesinin ihlal kararımda açıkładhğı ihlali ve somuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir."
36.Başvurucu, ihlalin tespiti ve tazminat taleplerinde bulunmuştur.
37. Anayasa Mahkemesinin Mehmet Doğan ([GK], B. No: 2014/8875, 7/6/2018)kararında ihlal sonucuna varıldığında ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağı hususunda genel ilkeler belirlenmiştir. Anayasa Mahkemesi diğer bir kararında ise bu ilkelerle birlikte ihlal kararının yerine getirilmemesinin sonuçlarına da değinmiş ve bu durumun ihlalin devami anlamına geleceği gibi ilgili hakkın ikinci kez ihlal edilmesiyle sonuçlanacağına işaret etmiştir (Aligül Alkaya ve diğerleri (2), B. No: 2016/12506, 7/11/2019).
38. Bireysel başvuru kapsamında bir temel hakkın ihlal edildiğine karar verildiği takdirde ihlalin ve sonuçlarmn ortadan kaldırıldığından söz edilebilmesi için temel kurałmümkün olduğunca eski häle getirmenin yani ihlalden önceki duruma dönülmesinin sağlanmasıdır. Bunun için ise öncelikle ihlalin kaynağı belirlenerek devam eden ihlalin durdurulması, ihlale neden olan karar veya işlemin ve bunların yol açtığı sonuçların ortadan kaldırılması, varsa ihlalin sebep olduğu maddi ve manevi zararların giderilmesi, ayrica bu bağlamda uygun görülen diğer tedbirlerin alınması gerekmektedir (Mehmet Doğan,§§55,57).

39. İhlalin mahkeme kararından kaynaklandığı veya mahkemenin ihlali gideremediği durumlarda Anayasa Mahkemesi, 6216sayrlı Kanun'un 50. maddesinin (2)numaralı fikrası ile Anayasa Mahkemesinin İçtüzüğü'nün 79. maddesinin (1) numaralıfikrasının (a) bendi uyarınca ihlalin ve sonuçlarinın ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere kararın bir örneğinin ilgili mahkemeye gönderilmesine hükmeder.Anılan yasal düzenleme, usul hukukundaki benzer hukuki kurumlardan farklı olarak ihlali ortadan kaldırmak amacıyla yeniden yargılama sonucunu doğuran ve biteysel başvuruya özgülenen bir giderim yoluna öngörmektedir. Bu nedenłe Anayasa Mahkemesi tarafmdan ihlal kararına bağhı olarak yeniden yargılama kararı verildiğinde usul hukukundaki yargılamanın yenilenmesi kurumundan farkli olarak ilgili mahkemenin yeniden yargılama sebebinin varlğını kabul hususunda herhangi bir takdir yetkisi bulunmamaktadır. Dołayısryła böyle bir kararın kendisine ulaştığı mahkemenin yasal yükümlülüğü, ilgilinin talebini beklemeksizin Anayasa Mahkemesinin ihlal karatı nedeniyleyenidenyargilama kararıvererek devam eden iblalin sonuçlarımi gidermek üzere gereken işlemleri yerine getirmektir (Mehmet Doğan, §§ 58, 59; Aligül Ålkaya ve diğerleri (2), §§ 57-59, 66, 67).

40. Başvuruda, adil yargılanma hakkı kapsamındaki isnadı öğrenme hakkının ihlal edildiği sonucuna varılmıştır. Dolayısıyla ihlalin mahkeme kararından kaynaklandığıanlaşılmaktadır.

41. Bu durumda isnadı öğrenme hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılmasıiçin yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmaktadır. Yapılacak yeniden yargılama ise bireysel başvuruya özgü düzenleme içeren 6216 sayılı Kanun'un 50.maddesinin (2) numaralı fikrasına göre ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına yöneliktir. Bu kapsamda yapılması gereken iş, yeniden yargılama kararı verilerek Anayasa Mahkemesini ihlal sonucuna ulaştıran nedenleri gideren, ihlal kararında belirtilen ilkelere uygun yeni bir karar verilmesinden ibarettir. Bu sebeple kararın bir örneğinin yeniden yargılama yapılması amacıyla Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesine (E.2017/1548,K.2018/882) gönderilmesine karar verilmesi gerekir.

42.İhlal tespitinin yeterli bir giderim sağłayacağı anlaşıldığından ayrıca tazminata hükmedilmesine gerek görülmemiştir.

43. Dosyadaki belgelerden tespit edilen 364,60 TL harçtan oluşan yargilama giderinin başvurucuya ödenmesine karar veriłmesi gerekir.

VI. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Kamuya açık belgelerde başvurucunun kimliğinin gizli tutulması talebinin KABULÜNE,
B. Adil yargılanma hakkı kapsamındaki isnadı öğrenme hakkına ilişkin iddianın KABUL EDİLEBİLİR OLDUĞUNA,
C. Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkıkapsamındaki isnadı öğrenme hakkının İHLAL EDİLDiĞİNE,
D. Kararın bir örneğinin isnadı öğrenme hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapıłmak üzere Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesine (E.2017/1548, K.2018/882) GÖNDERİLMESÍNE,
E.Tazminata ilişkin taleplerin REDDiNE,
F.364,60 TL harçtan oluşan yargılama giderinin başvurucuya ÖDENMESÍNE,
G. Ödemenin kararın tebliğini takiben başvurucunun Hazine ve Maliye Bakanlığına başvutu tarihinden itibaren dört ay içinde yapılmasına, ödemede gecikme olmasıhâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten ödeme tarihine kadar geçen süre için yasal FAiZ UYGULANMASINA,
H. Kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESİNF. 28/12/2021tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.