Yargıtay 2, 3 ve 11. Hukuk Dairelerine Ait Kararlar
YARGITAY KARARLARI | 2022-08-03

3 Ağustos 2022 ÇARŞAMBA 
Resmî Gazete 
Sayi : 31912
YARGITAY KARARLARI 
Yargitay 2. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO:KARAR NO:2022/60202022/6592TÜRK MİLLETİ ADINA 
YARGITAY İLAMI 
İNCELENEN KARARIN:MAHKEMESI : Adana 5. Aile Mahkemesi TARİHİ: 01.02.2022NUMARASI : 2021/777-2022/67DAVACI : Ferhat bozer DAVALI : Funda Bozer DAVA TÜRÜ:İştirak Nafakasının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkcmccc verilen,hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 07.06.2022tarihli yazısı ile istenilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı dava dilekçesi ile; davalı çocuğu yararına boşanma ile hükmedilen iştirak nafakasının davalının üniversite mezunu olması ve çalışabilecek durumda olması sebebi ile kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile davalı hakkında hükmedilen iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren kaldırılmasına karar verilmiş, davalının kararı istinaf etmesi üzerine mahkemece ek kararla kesin olduğu gerckçesi ile, istinaf talebinin reddinc karar verilmiş,hüküm 01.03.2022 tarihinde kesinleştirilmiş, Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 07.06.2022 tarihli yazısı ile, karar ile ilgili kanun yararına temyiz talebinde bulunulmuş, dosya Dairemize gönderilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 328'inci maddesine göre; ana ve babanın bakım borcu,çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Çocuk crgin olduğu halde eğitimi devam cdiyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecck ölçüde olmak üzere, cğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler. Buna göre; çocuğun ergin olması ile iştirak nafakasıkendiliğinden sona erdiğinden, davacının, kanun gereği kendiliğinden sona cren iştirak nafakasının kaldırılması talebi ile, dava açmasında hukuken korunmaya değer menfaati, diğer bir ifade ile bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmamaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114üncü maddcsinin birinci fikrasının (h)bendi uyarınca; açılan davada, davacının hukuki yararının bulunması dava şartlarındandır. AynıKanunun 115inci maddesi gereğince, mahkemenin dava şartlarının mevcut olup olmadığıni, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırması gerekli olup, mahkeme dava şartı noksanlığını tespit cdersc;aynı Kanunun 115inci maddesinin ikinci fikrası uyarınca davanın usulden reddine karar vermelidir.
Somut olayda; mahkemece; Türk Medeni Kanununun 328'inci maddesinin birinci fikrasıuyarınca iştirak nafakasının davalı Funda Bozer'in ergin olması ile birlikte kendiliğinden sona crdiğinden, davacının iş bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı gözetilerck, "dava konusu bu istem hakkında hukuki yarar yokluğundan usulden reddinc" şeklinde hüküm kurulmasıgerekirken, yasal olmayan gerekçeler ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 363/1. maddesine dayalı kanun yararına temyiz isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oy birliğiyle karar verildi. 04.07.2022 (Pzt.)

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2022/2496KARAR NO : 2022/4921
TÜRK MİLLETİADINA YARGITAY İLAMI 
İNCELENEN KARARIN 

MAHKEMESİ: AFYONKARAHİSAR 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 09/11/2020

NUMARASI : 2020/168-2020/1222
DAVACI : İSMAİL HAMDİ GÜRCAN VEK AV. MEHMET ÇELİKÖRS 
DAVALI : SEFA YILMAZ 


Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda,davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozulmasıistenilmekle; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAYKARARI 
Davaci; taraflar arasında 15/08/2016 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiğini, davalının 15/08/2018 tarihinden itibaren kira bedellerini, su, elektrik ve aidat borçlarını ödemediğini, 17/09/2018 tarihinde kiralananı boşaltarak gittiğini, alacağının tahsili için yapılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptaline, lehine icra tazminatina karar verilmesini talep etmiştir.

Davali; 15/03/2018 tarihinde kiralanandan ayrıldığıni, kiraya vereni arayıp taşınmazda arkadaşlarının kalacağının bildirdiğini, kira sözleşmesini karşılıklı anlaşma ile fesih ettiklerini savunarak, davanin reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının 29/03/2018 tarihinde Çorum Adliyesine mübaşir olarak atanmasınedeniyle ev sahibi ile karşılıklı anlaşma ile kira sözleşmesini fesih ederek Çorum İlinc taşındığı,mernis adres kayit sisteminde taşınma işleminin 22/05/2018 tarihinde beyan ettiği, davacının 3 ay kiranın ödenmediğini iddia etmesine rağmen bu kiradan davalının sorumlu olduğunu ispatlayamadığı, dairede kalan diğer şahıslarla davacının sözlü kira sözleşmesi yapıp kira ilişkisini sürdürdüğü, şayet davalıdan alacaklı olsa kentten ayrılan davacıya icra takibi yapmak için üç ay beklemeyeceği kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Adalet Bakanlığının 22/03/2022 tarihli yazısında; davalı kiracı ile davacı kiraya veren arasında 15/08/2016 başlangıç tarihli bir yıl süreli aylik net 625 TL bedelli kira sözleşmesinin varlığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadıği, kural olarak, anahtar teslim edilmediği sürece kiralananın kiracının kullanımında olduğunun kabulü gerekeceği, davalının kiralananı 15/03/2018 tarihinde tahliye ederek Afyonkarahisar İlinden ayrıldığını ileri sürmüş isc de, kiralananın anahtarının kiraya veren davacıya teslim edildiğini usulünc uygun yazılı şekilde kanıtlayamadıği, hâl böyle olunca, davalı kiracının davaya ve icra takibinc dayanak kira sözleşmesine konu kiracılık sıfatının, dolayısıyla da davacı kiraya verenc karşı kira ödemc yükümlülüğünün davaya dayanak icra takibinde talep edilen aylara ilişkin kira alacakları yönünden devam ettiği göz önünde bulundurularak karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğu ileri sürülerek; hükmün, kanun yararına bozulması talep edilmiştir.


Kira sözleşmesi, kiraya verenin bir şeyin kullanılması veya ondan yarar clde cdilmesinin kiracıya bırakıldığı, kiracının da buna karşılık kararlaştırılan kira bedelini ödcmeyi üstlcndiği sözleşmedir.

Kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının kiralananı iade borcunu yerine getirdiğinin) kabul edilebilmesi için, kiralananın filen boşaltılması yeterli değildir. Kiralananın anahtarının usulünce kiraya verene teslim edilmesi gerekir. Anahtar teslim edilmedikçe kiralananın, kiracının kullanımında olduğunun kabulü gerekir. TBK' nın 324. maddesine göre kiralanan kullanıma elverişli bulundurulduğu sürece, kiracının kendisinden kaynaklanan bir sebeble kullanılmasa veya sınırlı olarak kullanılsa bile kiracının kira bedelini ödemekle yükümlüdür. Kiracı kiralanan taşınmazı kullanımında bulundurduğu süre boyunca kira parasından sorumludur.
Anahtarın kiralayana teslimi, hukuki işlemin içerisinde yer alan bir maddi vakıa olmakla birlikte, sözleşmenin feshine yönelik bir hukuki sonuç doğurduğundan, bunun ne şckildc ispatlanacağı hususu, yıllık kira bcdelinin tutarı csas alınmak suretiyle, HMK.nin 200. maddcleri çerçevesinde değerlendirilmelidir. Eş söyleyişle, yıllık kira bedelinin tutarı senctle ispat sımırının (HMK md.200/1) üzerindeyse ve kiralayanın açık muvafakati yoksa (HMK md.200/2), bu yön kiraci tarafindan ancak yazili delille ispatlanabilir.

Somut olayda; taraflar arasında 15/08/2016 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık kiralananın hangi tarihte tahliye edildiğine ilişkin olup mahkemece, davalı kiracının tayinin çıktığı gerekçe gösterilerek, bildirdiği tahliye tarihi kabul edilmiş, davacının alacağı ispat edemediği sonucuna varılmıştır. Yukarıda açıklandığıüzere kiralananı tahliye edildiğini ispat yükü kiracıya ait olup, kiracı yasal delillerle kiralananıbildirdiği tarihte tahliye ettiğini ispat edememiştir. Bu durumda, kiraya verenin bildirdiği tahliye tarihine göre kiracının kira bedellerinden sorumlu olduğunun kabul edilmesi gerekirken, yazılıgerekçeyle davanın reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, Adalet Bakanlığının yerinde görülen kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığının yerinde görülen kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile HMK'nın 363 üncü maddesinin ikinci fikrası uyarınca kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin üçüncü fikrasi uyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 24/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2022/2717KARAR NO : 2022/4922
TÜRK MİLLETİADINA YARGITAY İLAMI 
İNCELENEN KARARIN 

MAHKEMESİ: ESKİŞEHİR 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 25/11/2020

NUMARASI : 2019/564-2020/515
DAVACI : KENTSAY ESKİŞEHİR KENT İÇİ TAŞ LTD. ŞTİ.
VEK. AV. SEMİH SİVRİ

DAVALI : GÜLDEN GÖR 

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda,davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozulmasıistenilmekle; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAYKARARI 
Davaci, belediye meclisinin 22/05/2013 tarihli kararı ile kendisine verilmiş olan yetkiye dayanarak cadde kenarı park yerlerini ve otoparklarını, otopark olarak işlettiğini, davalının işlettiği muhtelif cadde park yerleri ve otoparklarda 10/05/2017-08/09/2018 tarihleri arasında değişken sürelerde park yerini kullandığını ancak toplam 922,50 TL park ücretini ödemediğini, alacağın tahsili için başlattığı takibe, davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; vaki itirazın iptaline,lehine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davali; belirtilen tarihler arasında davacı şirketin işlettiği otoparklarda aracını park etmediğini, caddelerin park alanı olarak kullanılmasında herhangi bir kamu yararı bulunmadığınısavunarak, davanin reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ile Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanlığı arasında büyükşehir belediyesi sınırları içerisinde belirlenen alanlara park eden araçlardan park ücreti alma konusunda sözleşme akdedildiği ve davalının aracının belirlenen yerlere park ederek park ücretini ödemediği hususunda uyuşmazlık bulunmadığı, parkmetre uygulamasında alınan ücretlerin belediye meclisince mevzuata uygun alınmış kararlar doğrultusunda olduğu, 5393 sayılı Kanun'un 14. ve 15.maddeleri, 2918 sayılı Kanun'un 79. maddesi, 2464 sayılı Kanun'un 97. maddesi ve 5216 sayılıKanunun 7-f maddesine göre, davacı şirketin parkmetre uygulaması kapsamında sözleşmede belirlenen ve belediye tarafından kararlaştırılarak yerlere park eden kişi veya kurum araçlarından park ücreti almasının mevzuata ve hukuka uygun olduğu, bu nedenlerle davalının itirazında haksız olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalının takip dosyasına vaki itirazın iptali ilc, takibin kaldığı yerden devamına, hüküm altına alınan asıl alacak miktarı üzerinden %20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Adalct Bakanhığının 1 1/03/2022 tarihli yazisında; mahkemecc, davalının otopark kullanımında bulunmadığı yönündeki savunmasına rağmen, taraflar arasında otopark kullanımına ilişkin uyuşmazlık olmadığının kabuł edilmesi doğru olmadığı gibi anılan savunma ve davacı yanın sunmuş olduğu davalının borçlarını içeren listede 1 dk'lık bir çok kullanımın dahi otopark kullanımı olarak kabuł edilmiş olması karşısında mezkur listenin sıhhati ve oluşturulma şekli üzerinde durulmadan beyana itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı bulunduğu ileri sürülerek; hükmün, kanun yararına bozulması talep edilmiştir.Bir mahkeme kararının gerekçesi, davaya konu maddi olguların mahkemece ne şekilde nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyar ve dolayısıyla maddi olgular ile hüküm arasındaki bağlantıyı gösterir. Tarafların o dava yönünden,hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız bulunduklarını anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargitayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuşhükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntıları ile ortaya koyan, ifadeleri özenlc seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek bir açıklık taşıyan gerekçe bölümünün bulunmasına bağlıdır.Bütün mahkemelerin, her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılmasını öngörcn 2709 sayılıTürkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesi ile ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılıHukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 297. maddesi bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir.Gerekçe, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışıłmasını ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakialarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsamalıdır. HMK'nın 297. maddesi ile kapsamı belirtilen hükmün açık ve net olmasi, gerekçenin de anlaşılabilir, yeterli ve denetlenebilir olması gerekir. Gerekçe içerisinde ve gerekçe ile hüküm arasinda sonuca etkili uygunsuzluklar bulunmamalıdır.
Dava, otopark ücretinin tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.Davalı savunmasında, davalının işlettiği otoparkları kullanmadığını savunduğu halde, kararın gerekçesinde, davalının aracının belirlenen yerlere park ederck park ücrctini ödemcdiği hususunda uyuşmazlık bulunmadığının belirtilmesi ve buna dayanılarak hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olduğundan, Adalet Bakanlığının yerinde görülen kanun yararına temyiz talebinin kabulügerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığının yerinde görülen kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile HMK'nın 363 üncü maddesinin ikinci fikrası uyarınca kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin üçüncüfikrası uyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 24/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2022/2214KARAR NO : 2022/5922
TÜRK MİLLETİADINA  YARGITAY İLAMI 
İNCELENEN KARARIN 
MAHKEMESİ: ALANYA 4. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİTARİHİ: 22/10/2020
NUMARASI : 2019/143-2020/277DAVACI : ASAT GENEL MÜD. VEK. AV. BURAK BATIRAY BAĞCI DAVALI : FATMA CAN VEK. AV. ASLIONGUR CAN 
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda,davanın reddine yönelik olarak verilen hükme karşı Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI 
Davacı; su abonesi olan davalının tahakkuk ettirilen kullanma bedellerini ödemcdiği gibi bu amaçla başlattığı takibe de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; vaki itirazın iptali ile davalının icra inkar tazminatina mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı; paydaşı olduğu taşınmazdaki binanın inşası devam ederken diğer paydaşla yaptığı anlaşmaya göre alacağı 17 numaralı daire için davaya konu su aboncliğini tesis ettirdiğini, ancak sonrasında abonelik tesis ettirdiği dairenin dava dışı paydaşa ait olduğunun anlaşıldığını, sayaç kartlı olduğu ve satın alınan kadar su kullanılabilecek olması ncdeniylc aboneliğin iptalini önemsemediğini, davacı idarenin rızasını almadan kartlı sayacı normal sayaca dönüştürdüğünü, takibe konu edilen su tüketimini kimin gerçekleştirdiğini bilmcdiğini savunarak, davanın reddini ve lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.
Mahkemece; mahallinde yapılan keşfe katılan bilirkişi tarafindan hazırlanan raporda,sayacın hangi daireye ait olduğunun tespit edilemediğinin, binadaki daire numaralarında değişiklik olduğunun ve kapı numaralarının da bulunmadığının bildirildiği, davacı tarafindan davanın ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Adalet Bakanlığının 11/03/2022 tarihli yazısında; davalının imzaladığı sözleşme ile abonelik ilişkisi kurulduğu, davalı tarafin bu aboneliğin iptali için davacı idareye herhangi bir başvurusunun bulunmadıği, aboneliği iptal ettirmemesi nedeniyle davalının dava konusu borçlardan sorumlu olduğu, buna göre mahkemece, dosyanın yeni bir bilirkişi heyetine tevdi ile dava konusu faturaların (tahakkuklarinın) usulüne uygun olup olmadiğıi, dava konusu alacak döneminde yürürlükte bulunan tarife ve sözleşme hükmü uyarınca davacı tarafin alacaklıolduğu miktarın belirlenmesi hususunda somut verilere dayali, gerekçeli ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olmasının usul ve kanuna aykırı bulunduğu ileri sürülerek; hükmün, kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

Uyuşmazlık; abonelik sözleşmesine dayalı olarak, tüketilen su bedelinin tahsili istemiyle abone hakkında yapılan icra takibinde, borca itirazın iptali istemine ilişkindir.
Yargıtayın yerleşmiş içtihatlarına göre; davałı su abonesinin, hizmct alma ihtiyacıın artık ortadan kalkmasıyla birlikte, basit bir başvuru işlemiyle abonelik sözleşmesini sona erdirip;sözleşme nedeniyle hem kendisi ve hem de karşı taraf nezdinde doğmuş tüm hak ve borçlardan arınmış olarak hizmetin verildiği yerden ayrılması mümkün iken, bunu yapmayarak, kendi aboneliği üzerinden üçüncü kişilerin su kullanmasına olanak tanımış olması dahi, sözlcşme hukukundan kaynaklanan yükümlülüklerine aykırı, dolayısıyla da sonuçlarına katlanılmasıgereken bir davranış niteliğinde kabul edilmektedir.

Hal böyle olunca, mahkemece; abonelik sözleşmesini iptal ettirmeyen davalının, fiili kullanıcı tarafından tüketilen su nedeniyle oluşan borçtan sorumlu olduğu gözetilerek, dava konusu faturaların ilgili dönemde yürürlükte bulunan tarife ve sözleşme hükümlerine uygun olup olmadığı hususunda bilirkişiden ek rapor alınması ve ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olduğundan, Adalet Bakanlığının yerinde görülen kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile HMK'nın 363 üncü maddesinin ikinci fikrası uyarınca kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin üçüncü fikrasıuyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 16/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Yargitay 3. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2022/2494KARAR NO : 2022/5924
TÜRK MİLLETİADINA  YARGITAY İLAMI 
İNCELENEN KARARIN 
MAHKEMESİ: IĞDIR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 02/02/2021
NUMARASI : 2020/188- 2021/70DAVACI : ARALIK İLÇESİ VE KÖYLERİ SULAMA BİRLİĞİ
VEK. AV. MÜRSEL ÇİFTLİK DAVALI : CANER KUNDAĞ VEK. AV. SERKAN ALAKAN 
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda,davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI 
Davacı; davalının 2011 ila 2016 yıllarında tarlalarını sulamak için kullandığı yer altı ve yerüstü su suları nedeniyle tahakkuk ettirilen kullanma bedellerini ödemediği gibi bu amaçla başlattığı takibe de haksız olarak itiraz ettiğini, davalı tarafın zamanaşımı def'inin yerinde olmadığını, zira sulama dönemine ilişkin borçların yıl sonunda bir aylık süre boyunca köy merkezinde askıya çıkarıldığını ileri sürerek; vaki itirazın iptali ile davalının icra inkar tazminatina mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı yasal süresinden sonra verdiği cevap dilekçesiyle; icra takibine konu edilen borcun zamanaşımına uğradığını, davacı birliğin yapması gereken işlerin köylülcr tarafindan yerine getirildiğini, davacı birliğe borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davalının, davacı birliğin sulama sahası içerisinde yer alan ycrlcrdc tarımsal faaliyette bulunarak sulama yaptığı konusunda bir ihtilafın bulunmadığı, dolayısıyla davacı birlik tarafindan ibraz edilen mesaha cetvellerine göre davalının sulama bedellerinden sorumlu olduğu, ödeme emrine itiraz ederken zamanaşımını bildirmiş olan davalının açılan itirazın iptali davasında da esasa cevap verirken süresinde zamanaşımı def'ini tekrar ileri sürmesi gerektiği, davalının zamanaşımı def'ini süresinden sonra verdiği cevap dilekçesinde ileri sürdüğü, davacının açık muvafakati bulunmaması nedeniyle davalı vekilinin zamanaşımıdef’ine itibar edilmemesi gerektiğinden bahisle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Adalet Bakanlığının 22/03/2022 tarihli yazisında; ödeme emrine itiraz ederken zamanaşımı def'ini ileri sürmüş ve icra takibini bu suretle durdurmuş olan borçlunun ayni def'iyi itirazın iptali davasında da ileri sürmesinin beklenemeyeceği, zira zamanaşımı def'inde bulunmuş olan borçlunun bu itirazının iptali için açılan davada davacinın zamanaşı def'inin yerinde olmadığını ileri süreceği ve bu hususun mahkemece üzerinde durulmakla karara bağlanacaği, buna göre mahkemece, borca itiraziı aşamasında süresinde zamanaşımı def'ini ileri süren davalının itirazın iptali davasında davaya cevap süresinde yeniden zamanaşımi 

def'inde bulunmasının gerekmeyeceği kabul edilerek, bu cihette yapilacak incelemenin sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulün karar verilmiş olmasının usul ve kanuna aykırı bulunduğu ileri sürülerek; hükmün, kanun yararına bozulmasi talep edilmiştir.

Uyuşmazlık; borçlunun icra takibine itirazında zamanaşımı definde bulunduktan sonra itirazın iptali davasının görülmesi sırasında aynı def'iyi yeniden ileri sürmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Ödeme emrine itiraz ederken zamanaşımı def’ini ileri sürmüş ve icra takibini durdurmuşolan borçlunun itirazının iptali davasında bu defiyi tekrar ileri sürmesi gerckmcz. Zira zamanaşımı def'inde bulunan borçlunun bu itirazının iptali için açılan davada, davacı,zamanaşımı def'inin yerinde olmadığını ileri sürerck itirazın iptali davasını açtığından mahkemece zamanaşımı def’inin yerinde olup olmadığı konusu üzerinde durularak bu davada karara bağlanacaktır. Bu nedenle mahkemece davanın sonucuna etkili olması nedeniyle üzerinde kendiliğinden durulması gereken bir konuda davalıya zamanaşımı def'ini mahkemede de tekrar ileri sürmesi zorunluluğu yüklenmemelidir (HGK'nın 22/09/2021 tarihli ve 2017/(19)11-945 E.2021/1069 K., 01/10/2014 tarihli ve 2013/17-1101 E. 2014/716 K. sayılı kararları ile Dairemizin 23/01/2019 tarihli ve 2018/7346 E. 2019/439 K., 06/03/2017 tarihli ve 2017/2766 E. 2017/2464K. sayılı kararları da aynı yöndedir.).

Buna göre mahkemece; davalının, aleyhinde başlatılan genel haciz yolu ile icra takibinc yaptığı itirazın zamaşımına ilişkin olduğu dikkate alımarak, davacı tarafından açılan işbu itirazın iptali istemli davada, öncelikle zamanaşımı konusunda bir karar verilmcsi gcrekirken, yukarıda açıklanan yanılgılı gerekçeyle zamanaşımı konusunda her hangi bir inceleme yapmaksızın işin esası hakkında yazılı şekilde karar verilmiş olması usuł ve kanuna aykırı olduğundan, Adalet Bakanlığının yerinde görülen kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedcnlerle Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile HMK'nın 363 üncü maddesinin ikinci fikrası uyarıca kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddcnin üçüncü fikrasıuyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 16/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2022/2735
KARAR NO : 2022/5925

TÜRK MİLLETİADINA  YARGITAY İLAMI 
İNCELENEN KARARIN 
MAHKEMESİ: SİNOP 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİTARİHİ: 09/05/2019NUMARASI : 2019/45-2019/144DAVACI : TARIM VE ORMAN BAKANLIĞI VEK. AV. M. NEDİM KAHRAMAN DAVALILAR : 1-SERKAN MISIRLI, 2-EMRAH ÖZGÜ
Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda,davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI 
Davaci; ihbar üzerine 15/12/2018 tarihinde yapılan aramada davalilara ait aracın yakınında pay edilmiş karaca eti ile bir adet ruhsatsız av tüfeğinin ele geçirildiğini, davalıların ava yasaklanmış yaban hayatı geliştirme sahasında koruma altında olması nedeniyle avlanmasıyasak olan hayvanı avladıklarının tespit edildiğini ileri sürerek; avlanan bir adet karaca için belirlenmiş olan 4.006 TL tazminatın 25/12/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalilardan tahsilini talep etmiştir.

Davali Emrah, davaya cevap vermemiştir.
Davalı Serkan; aynı olay nedeniyle davacı idare tarafindan tahakkuk ettirilen idari para cezasını vergi dairesine yatırdığını, adının yanlışlıkla suç tutanağına yazıldığını, bu nedenle ödediği cezanın iptali için sulh ceza mahkemesine başvurduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; (.….davalılar hakkında 18/12/2018 tarihinde 4915 Sayılı Kanunun 14.2.2Maddesini ihlal ederek Avcilik Belgesi olmadan avlanmak, 4915 Sayılı Kanunun 12.2 Maddesini ihlal ederek özel kanunlarla avlanmanın yasaklandığı alanlarda avlanmak, 4915 SayılıKanunun 4.1.1 maddesini ihlal ederek koruma altındaki yaban hayvanını avladığının tespit üzerine itirazı kabil olmak üzere idari yaptırım karar tutanağı düzenlendiği, düzenlenen tutanağın davalıya tebliğ edildiği, 2017-2018 av dönemi için merkez av komisyonu tarafindan belirlenen toplam tazminat bedelinin 4006-TL olduğu, bu hali ile davacının davayı açmakta haklı olduğu anlaşıldığından davanın reddi yolunda aşağıda şekilde hüküm tesis edilmiştir..)gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının 06/12/2021 tarihli yazısında; mahkemece, davalının davaya konu avlanmanın tarafinca gerçekleştirilmediğini savunması ve dayanak tutanakta imzasinın da olmaması karşisinda, tutanak mümzileri dinlenerek, yapılacak incelemenin sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verilmiş olması ve ayrıca karar gerekçesinde 

davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtildikten sonra gerekçe ile hüküm çelişir şekilde kabulü yönünde hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı bulunduğu ileri sürülerek; hükmün,kanun yararina bozulması talep edilmiştir.

1- Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 18/12/2018 tarihli suç tutanağı ile avlanması yasak olan karacayı avladıkları gerekçesiyle davacı idareye bağlı memurlar tarafindan davalılar hakkında suç tutanağı düzenlendiği, hazırlanan tutanağın tutanak tanıkları olan memurlar tarafindan imzalandığı, davalıların ise imzadan imtina ettikleri anlaşılmaktadır.
Davacı idare, ispatla yükümlü olduğu avlanması yasak olan hayvanın avlanmasıvakıasını ispat için delillerinin suç tutanağı ve tanık beyanları olduğunu bildirmiştir.
Hal böyle olunca, mahkemece; 18/12/2018 tarihli suç tutanağını düzenleyen ve imzalayan tutanak tanıklarının dinlenmesi, sonrasında tanık beyanlarının diğer delillerle birlikte değerlendirilmesi suretiyle ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup, Adalet Bakanlığının bu yöne ilişen kanun yararına temyiz itirazının kabulü gerekir.
2- Yukarıda yer verilen mahkeme gerekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde;davacının davayı açmakta haklı olduğu belirtildikten sonra maddi hata sonucu “davanın reddi yolunda" ifadesine yer verildiği, gerekçe ile hüküm arasında bir çelişkinin bulunmadığıanlaşilmaktadır.

Şu durumda; Adalet Bakanlığının “.…ayrica karar gerekçesinde davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtildikten sonra gerekçe ile hüküm çelişir şekilde kabulü yönünde hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı bulunduğu" yönündeki kanun yararına temyiz itirazının reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz itirazının kabulü ile HMK'nın 363 üncü maddesinin ikinci fikrası uyarınca kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz itirazının REDDiNE, aynımaddenin üçüncü fikrası uyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 16/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2022/3117KARAR NO : 2022/5926
TÜRK MİLLETİADINA  YARGITAY İLAMI 
İNCELENEN KARARIN 

MAHKEMESİ: GEBZE 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 23/10/2020

NUMARASI : 2018/69-2020/116
DAVACI : DURAN KORKMAZ 
DAVALI : SAKARYA EDAŞ VEK. AV. MURAT YILMAZ 

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda,davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI 
Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden on yıllık dönemde hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 500 TL kayıp-kaçak bedelinin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davali; davanın 17/06/2016 tarihli ve 29745 sayılı Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanun ile geçmişe etkili olarak 6446 sayılı Elektrik PiyasasıKanunu'nda yapılan değişikliklerden sonra açılmış olması nedeniyle reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; hüküm vermeye elverişli olan bilirkişi raporu ile davaya konu dönemde davacıdan 236,87 TL kayıp-kaçak bedeli alındığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 236,87 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davaciya ödenmesine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının 07/04/2022 tarihli yazısında; davanın, ticari dava olması sebebiyle asliye ticaret mahkemesinin görev alanı içinde olduğu göz önünde bulundurularak, mahkemece o yerde müstakil bir asliye ticaret mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, müstakil bir asliye ticaret mahkemesi yoksa bu sifatla davanın görülmesi gerekirken, bu yönün gözardıedilerek yazılı şekilde asliye hukuk mahkemesi sifatıyla davanın esası hakkında hüküm kurulmasının, ayrica 17/06/2016 tarihli ve 29745 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanun ile geçmişe etkili olarak 6446 sayılı Elektrik PiyasasıKanunu'nda yapılan değişikliklerden sonra, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan davalarda,davanın reddi yönünde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olmasının usul ve kanuna aykırı bulunduğu ileri sürülerek; hükmün, kanun yararına bozulması talep edilmiştir.
1- Dosyadaki bilgi ve belgelerden; ticarethane aboneliğinin tesis edildiği davacıya ait marketin, esnaf işletmesi niteliğinde olduğu mahkemece belirlenmiştir.
Şu durumda; Adalet Bakanlığının davanın ticari dava olduğu yönündeki kanun yararına temyiz itirazının reddi gerekir.


2- Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak bedclinin istirdadıistemine ilişkindir.

Bu aşamada; uyuşmazlığın çözümü için davanın konusuna ilişkin kavramların ve 6719sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un ilgili hükümlerinin incelenmesi gerekmektedir.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtim sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli, elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.
17/06/2016 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılıKanun'un ilgili maddelerinde kayıp-kaçak bedelinin tanımı yapılmış olup, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun değişik 17/1. maddesinde ilgili tüzel kişilerin bu tarifelere uymakla yükümlü oldukları belirtilmiş, 17/10. maddesinde ise mahkemelerin ve tüketici hakem heyetlerinin yetkisinin, bu bedellerin kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denctimi ile sınırlı olacağı öngörülmüş, nihayet Geçici 20. maddesinde, "….Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." düzenlemesi getirilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 28/12/2017 tarihli ve 2016/150 E. 2017/179 K. sayılı kararı ile 6446 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 19. ve Geçici 20. maddelerine yönclik iptal talepleri reddedilmiş olup, 6446 sayılı Kanun'un 17. maddesine eklenen (10) numaralı bendin ise hak arama özgürlüğüne öłçüsüz bir müdahalede bulunduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.
Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davaci, dava dilekçesinde davaya konu kayıp-kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat uyarınca davalı şirket tarafindan kendisinden alınmasının mümkün olmadığını bildirmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda 6719 sayılıKanun ile yapılan değişiklerden sonra 17/05/2018 tarihinde açılmış olan davada, davalı şirket tarafindan Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararına uygun olarak tahakkuk ettirilmiş olan kayıp-kaçak bedellerinin iadesinin talep edildiği gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıolduğundan, Adalet Bakanlığının yerinde görülen kanun yararına temyiz talebinin kabulügerekir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte çıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz itirazının REDDiNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz itirazının kabulü ile HMK'nın 363 üncü maddesinin ikinci fikrasıuyarınca kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynımaddenin üçüncü fikrası uyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 16/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Yargitay 11. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2022/2414KARAR NO : 2022/4941
YARGITAY İLAMI 
MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 4. TÜKETİCİ MAHKEMESİ
TARİHİ: 06/10/2021

NUMARASI : 2021/192-2021/1227
DAVACI : MEHMET AĞIRCAN 
VEKİLİ: AV. HALİL CANDA 
DAVALI : PEGASUS HAVA TAŞIMACILIĞI A.Ş.
VEKİLİ: AV. BERNA SALMAN 

TÜRK MİLLETİ ADINA 
Taraflar arasındaki davanın İstanbul Anadolu 4. Tüketici Mahkemesi tarafindan yukarıda sayı ve tarihi belirtilen kararın HMK 363. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasının Adalet Bakanlığı tarafından istenilmesi üzerine, dava dosyası ve içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve diğer tüm dosya kapsamı delil ve belgeler incelendi.Gereği müzakere edilip düşünüldü.

Kanun yararına temyize konu davada, davacının davalı şirketten gidiş dönüş uçak bileti satın aldığı, ancak uçuşun iptal edilmesi sebebiyle seyahatini gerçekleştiremediği, otel rezervasyonu ve ödediği masrafların boşa gittiğini iddia ederek işbu masrafların tahsiline karar verilmesini talep ettiği, mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verildiği, verilen kararın kesin olduğu anlaşılmaktadır.

Anılan kesin karar hakkında Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü'nün 04.04.2022 tarih ve 39152028-153.01-1799-2021-E. 798/12158 sayıli kanun yararına temyiz isteminde özetle, 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu'nun “Dava açma süresi" başlıklı131 inci maddesinin, "Sorumluluğa ilişkin dava, hava aracının varma yerine geldiği veya gelmesi gerektiği tarihten veya taşımanın durduğu tarihten itibaren iki yıl içinde açılmazsa tazminat talep hakkı düşer..." düzenlemesini içerdiği, bu düzenlemede yer alan sürenin hak düşürücü nitelikte olup yolcunun bu süreyi geçirmesi halinde zarara ilişkin her türlü dava ve talep hakkını yasal merciler önünde ileri sürmesinin mümkün olmayacağı, somut uyuşmazlıkta davanın 2 yıllık süre içinde açıldığı gözetilerek dosyanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, Türk Ticaret Kanunu hükümleri gereğince 1 yıllık zamanaşımısüresi içinde açılmadığından davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu bildirilerek hükmün kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu'nun “Gecikmeden doğan zarar” başlıklı 122.maddesi, “Taşıyıcı, havayolu ile yolcu, bagaj veya yükün taşınmasındaki gecikmeden doğan zarardan sorumludur," düzenlemesini, “Dava açma süresi" başlıklı 131. maddcsi,"Sorumluluğa ilişkin dava, hava aracının varma yerine geldiği veya gelmesi gerektiği tarihten veya taşımanın durduğu tarihten itibaren iki yıl içinde açılmazsa tazminat talep hakkı düşer.Ancak, ondördüncü madde gereğince rapor tanzimi gereken hallerde, iki yıllik süre ondördüncü madde gereğince Resmi Gazete ile yapılacak duyuru tarihinden itibaren işlemeye başlar," düzenlemesini içermektedir. Anılan bu düzenlemeler uyarınca eldeki davanın süresi 

içinde açıldığı gözetilerek davanın esası hakkında inceleme ve değerlendirme yapılıp varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olduğundan somut davaya ilişkin yerinde bulunan kanun yararına temyiz itirazlarının kabulü ile aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığı'nın 6100 sayılı HMK'nın 363. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin kabulü ile hükmün sonuca ctkili olmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, dosyanın mahkemesine iadesine, bozma kararının bir örneğinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 363. maddesinin 3.fikrası gereğince Resmi Gazete'de yayınlanması için Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü’ne gönderilmesine, 16/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.