Anayasa Mahkemesinin 10/5/2023 Tarihli ve 2020/1329 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2023-07-19

19 Temmuz 2023 ÇAR$AMBA 
Resmî Gazete 
Sayı : 32253
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
SİNAN İŞIK BAŞVURUSU (3)
Başvuru Numarası: 2020/1329Karar Tarihi : 10/5/2023
Başkan : Hasan Tahsin GÖKCAN Dyeler : Muammer TOPAL Selahaddin MENTEŞIrfan FIDAN Muhterem INCE Raportör : Volkan ÇAKMAK Başvurueu : Sinan IŞIK Vekili : Av. Nezahat PAŞA 
L BAŞVURUNUN ÖZETİ
1Başvuru; zorunlu askerlik hizmeti sırasında asta karşı uygulanan fiziksel şiddet nedeniyle eziyet yasağımın ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.

2. Başvurucu, İstanbul Kasımpaşa Asker Hastanesi emrinde er olarak zorunlu askerlik görevini ifa etmekte iken 2012 yılının Şubat ayının başlarında, aynı birimde onbaşıolarak görev yapan I.H.D. başvurucunun omuz ve karın bölgesine yumruk atarak saldırıda bulummuştur, Tanıkların olaya ilişkin anlatımlarına göre başvurucu, fiziksel müdahale sırasında kalorifer peteğine kelepçe ile bağlı hâldedir ve İ.H.D. şakalaşmaktadır, kavga sðz konusu değildir ancak başvurucu; şakalaşmanın söz konusu olmadığını, I.H.D.nin şiddet eylemlerinin olay öncesinde de var olduğunu ileri sürmüştür (sürece ilişkin detaylı aktarım için bkz. Słnan Işık, B. No: 2013/2482, 13/4/2016).

3. Başvurucu, olaydan bir stre sonra 24/2/2012 tarihinde eğitim sırasında rahatsızlanarak sağlık kurumuna kaldırılmış ve akabinde Gülhane Askerî Tip Akademisi Haydarpaşa Eğitim Hastanesinde yapılan cerrahi operasyonla başvurucumun dalağı alınmıştır.Başvurucu, tibbi sürecin ardından hakkında askerliğe elverişsiz raporu düzenlenerek terhis edilmiştir. Söz konusu tibbi vakanın bir darbe/travma olasılığını gerektirmesi nedeniyle başvurucuya şiddete maruz kalıp kalmadığı doktorlar ve komutanları tarafindan israrla sorulmuş, başvurucu sorulara olumsuz cevap vermiş ancak askerliğe elverişsiz raporu alacağıve terhis edileceği beyan edildikten sonra I.H.D.nin kendisine vurduğunu ifade etmiştir.Başvurucunun babası oğluma uygulanan fiziksel siddet nedeniyle ilgililerden şikâyetçi olmuştur.

4. Askeri yargısal makamlar tarafindan yürütülen ceza soruşturmasında düizenlenen bilirkişi raporumda; dalak yaralanmasının karın bölgesine alınacak bir darbe ile olabileceği, gecikmiş dalak yaralanmalarmın kişinin günläk aktivitelerinin arttığı bir 

zamanda meydana geldiği, somut olayda askerî eğitim sırasında rahatsızlanma õyküsüyle bu durumun uyumlu olduğu belirtilmiştir. Soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. 27/11/2012 tarihli kararın gerekçesinde özetle başvurucunun çelişkili ifadelerde bulunduğu, omuz bölgesine yönelik darbeler ile organ kaybı arasında uygun bir nedensellik bağı bulunmadığı belirtilmiştir. Söz konusu karar üzerine yapılan bireysel başvuru sonucunda Anayasa Mahkemesi 2013/2482 numaralı dosya üzerinden verdiği 13/4/2016 tarihli kararla kõtü muamele yasağınım usul boyutunun ihlal edildiğine, yeniden soruşturma yapılmasına ve başvurucuya manevi tazminat õdenmesine hükmetmiştir.Gerekçede özetle maddi olayı çevreleyen koşulların aydınlatiması için gereken özenin gösterilmediği ifade edilmiştir.

5. Ihlal kararının akabinde İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı (Başsavcılık)tarafindan yürütülen soruşturma sürecinde Adli Tıp Kurumu 2. Ihtisas Kurulundan bilirkişi raporu alınmıştır. Raporda özetle başvurucunun olay tarihinde bir sağlık kuruluşuna başvurmadığı, yaralanması ile ilgili olarak tıbbi belge dūzenlenmediği, darp olayı ile dalak yırtılması arasında geçen sürede (yaklaşık üıç hafta) başvurucunum karın ağrısı şikâyetiyle bir sağlık kuruluşuna başvurmadığı, herhangi bir tıbbi görüntüleme yapılmadığı anlaşıldığından başvurucunun dalak yīrtılmasi ile üç hafta kadar ðnce uğradığın iddia ettiği darp olayıarasında illiyet bağı kurmaya yeter ölçülde tıbbi delil bulummadığı ifade edilmiştir.Başsavcılık ilk etapta kovuşturmaya yer olmadığına karar vermişse de itiraz üzerine kararıkaldırmış ve İ.H.D. hakkında işkence suçu isnadıyla kamu davası açmıştır. İddianamede özetle organın travmaya bağhı olarak gelişen dalak yırtılması sebebiyle alındığı, tanıklar olayın şakadan ibaret olduğunu belirtmişse de asker olduklarından ifadelerini verirken tanukların yōnlendirilmiş olabileceği, mağdurun eylemin şaka olduğunu kabul etmediği,şüphelinin iddia edilen eylemi işleyiş biçimi, müştekiyi kelepçeledikten sonra kendisini darbetmesi ve bunun sonucunda da müştekinin dalağının alındığı gözönünde bulundurulduğunda eylemin işkence suçu kapsamında değeriendirilebileceği ifade edilmiştir.
6. Denizli Devlet Hastanesinin 21/5/2013 tarihli raporunda da belirtildiği üzere splenektomı (ameliyatla dalağın alınmasi) ve travma sonrası stres bozukluğu temelinde %37oranında vücut fonksiyon kaybına uğrayan başvurucu, ayrıca 2/5/2013 tarihinde Askeri Yükşek Idare Mahkemesi (AYtM) nezdinde Millî Savunma Bakanlığı aleyhine tam yargıdavası açmıştır. AYlM 5/11/2014 tarihinde davayı 27/11/2012 tarihli kovuşturmaya yer olmadığı kararına atıf yaparak hizmet kusuru bulunmadığı gerekçesiyle reddetmiş, karar kanun yolu incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Anayasa Mahkemesi başvurucunun başvurusu üzerine tam yargı davası süreci ile ilgili olarak başvurucumun daha önce yaptığıbaşvuru üzerine verdiği ihlal kararının gerekçesine koşut şekilde kötü muamele yasağının usul boyutunum ihlal edildiğine karar vermiştir (Stnan Işık (2), B. No: 2015/12734,25/9/2019).

7. İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi (Mahkeme) ceza yargılaması sürecinde tanıkları dinlemiş ve ilgili birimlerden bilgi toplamıştır. Yargılama sonunda 17/9/2019tarihinde L.H.D.yi asta müessir fiil suçundan 1 yil hapis cezası ile cezalandırmış ancak cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkilerini dikkate alarak cezayı 10 ay hapis olarak belirlemiştir. Mahkeme ayrica cezanın nevi ve miktari, sanığm sabıkasız olması, duruşma tutanaklarına olumsuz bir durumun yansımaması sebebiyle ileride tekrar suç işlemekten çekineceği kanaatinin oluşmast ve giderilebilecek somut bir zararın olmamasi hususlarınıdikkate alarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına (HAGB) karar vermiştir. Kanun yolu incelemesinden geçerek kesinleşen kararın gerekçesinde; travmaya bağlı dalak patlamasısonrası başvurucunun dalağının alındığı, bu olay öncesinde sanuğın başvurucuyu kelepçe ile 

kalorifer peteğine bağlayıp omzuna ve karnına vurduğu sabit ise de bu kişilerin terhis olduğu gözönüne alnarak duruşmalarda tekrar dinlenen tamkların olayın şakalaşma olduğunu, sert darbelerin söz konusu olmadığımı ifade ettiğinin altı çizilmiştir. Başvurucunun takip eden süreçte olası bir kavgaya ilişkin bir şikâyeti olmadığı vurgulanarak Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunun raporu ile gazinodaki olay ile dalağının almnması arasında illiyet bağıkurulamadığı belirtilmiştir, Sonuç itibarıyla sanığın başvurucunun omuz ve karnına vurmasıeylemi ile katilamın travmaya bağlı dalağıın patlamasının gerçekleşmesinin illiyet bağıiçinde şüpheli kaldığı, işkence suçundan mahkûmiyet için kuvvetli suç şüphesi bulunmadığıifade edilerek olay tarihinde samığın başvurucunun üstü olduğu, her ikisinin de asker olduğu dikkate alındığında sanığın başvurucuyu şaka amacryla dahi olsa kalorifer peteğine kelepçeleyip omzuna ve karnına şiddetli olmayan şekilde vurması eylemi ile asta müessir fiil suçunu işlediğinin sabit olduğu ifade edilmiştir.

8. Başvurucu, nihai kararı 6/12/2019 tarihinde 8ğrenmesinin ardından 3/1/2020tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.

9. Komisyon tarafindan başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafindan yaptımasına karar verilmiştir.

IL DEĞERLENDİRME 
10. Ödeme gūctinden yoksun olduğu anlaşılan başvurucunun adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesi gerekir.

11. Başvurucu; üstü tarafindan uygulanan fiziksel şiddet nedeniyle organ kaybi yaşadığım, durumun tıbbi raporlarla ortaya konulduğumu, buna karşın yargılama sonunda HAGB kararı verildiğini belirterek anayasal haklarımn ihlal edildiğini ileri sürmüştür.Konuya ilişkin insan hakları yargısı içtihadını sunan Adalet Bakanlığı, adli makamların tespitinden ve ulaştığı sonuçtan ayriılmayı gerektiren bir neden bulunmadığını beyan etmiştir.
12.Başvuru, kõtü muamele yasağı kapsamında incelenmiştir.
13. Anayasa'nun 17. maddesinde güvence altiına alınan, maddi ve manevi varlığıkoruma ve geliştirme hakkına saygı gösterme yükümlülüğü önçelikle negatif yükümlālāk olarak kamu otoritelerinin kişilerin fiziksel ve ruhsal olarak zarar görmelerine neden olmamalarımı gerektirdiği gibi ayrıca pozitif yükümlālük olarak devlete kişilerin işkence ve eziyete ya da insan haysiyetiyle bağdaşmayan bir ceza veya muameleye maruz bırakılmalarını engelleyecek tedbirler alma õdevi yüklemektedir. Devletin kötü muamele yasağı kapsamındaki pozitif yükihmlülüklerinin ayrıca usule ilişkin yönü bulunmaktadır. Bu usul yükümlālüğü, her kötü muamele olayının sorumlularının belirlenmesini ve cezalandınlmasını sağlayabilecek etkili bir soruşturma yürütmeyi gerektirir. Bu soruşturmanın temel amacı, insan onurunu koruyan hukukun etkili bir şekilde uygulanmasınıve kamu görevlilerinin veya diğer bireylerin kötü muamele niteliğindeki filleri nedeniyle hesap vermelerini, maddi ve manevi varhğa yönelik ağır saldırıların cezasız kalmamasınısağlamaktır. Cezasızlık; işkence ve kötü muamele fillerine yönelik olarak sorumluların adalet önüne çıkarılmaması, işledikleri suçla orantılı bir biçimde cezalandırılmaması veya mahküm edildikleri cezanın infazının sağlanmaması şeklinde ortaya çıkabilmektedir.Cezasızlığın önlenmesi durumunda bir yandan mağdurlar açısından gerekli giderim sağlanırken bir yandan yeni ihlallerin gerçekleşmesini engelleyecek caydırıcı bir etki ortaya çıkması mümkün olacaktır. İşlenen suç ile verilen cezalar arasında orantısızltk olması ya da 

hiç ceza verilmemesi durumunda bu tür eylemlerin önlenmesini sağlayabilecek caydırıcı bir etki ortaya koymaktan oldukça uzak kalınmakta; kişilerin fiziksel ve ruhsal bütünlüklerinin idari ve yasal mevzuat aracılığryla korunması hususundaki pozitif yükümiülüğün yerine getirilememesi sonucu doğmaktadır (Cezmi Demir ve diğerleri, B. No: 2013/293, 17/7/2014;Süleyman Deveci, B, No: 2013/3017, 16/12/2015).

14. Diğer taraftan sanık hakkında kurulan mahkümiyet hükmünün hukuki bir sonuçdoğurmamasını ifade eden HAGB kurumu, denetim süresi içinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi ve yükümlülüklere uygum davranılması hâlinde geri bırakılan bükmün ortadan kaldıılarak kamu davasının düşürülmesi sonucunu ortaya çıkarmaktadır. Dolayısıyla kişi hakkında verilen HAGB karari, ceza niteliğinde olmayıp kişiyi ceza tehdidi altında bırakmaktan ibarettir. Somut olayda olduğu gibi suçu işlediği mahkemece kabul edilen kişinin cezalandırılması ancak denetim süresi içinde kasten yeni hir suç işlemesi şartına bağlanmakta, böylelikle sorumluluğu mahkeme karartyla sabit olan eylemi -yeni bir suçişlemediği takdirde- fils olarak cezasız kalmaktadır. Kanun koyucunun işlediği suçtan dolayıkişinin tekrar topluma kazandırılması amacıyla getirdiği bu cezasızlık kurumunun uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilirken her olayın somut koşulları çerçevesinde suçun niteliği ve mağdurun söz konusu suçtan etkilemme derecesiyle orantılı olarak yaptırımın caydırıcılığıhususunun da gözardı edilmeden yorumlanması gerekmektedir (benzer değerlendirmeler için bkz. Tahir Canan, B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 30; E.A. [GK], B. No: 2014/19112,17/5/2018, § 60).

15. Açıkça dayanaktan yoksu olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan başvurunun kabuł edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.

16. Yargısal süreçte başvurucunun Üstünün -şaka olup olmadığı tartışmalı olmakla birlikte- saldırışına uğradığı yargı makamları tarafindan kabul edilmiş ve sorumlu belirlenmiştir. Bununla birlikte mahkeme, asta müessir fiil olarak nitelediği fiziksel şiddetin faili olan asker hakkıda takdirî indirime giderek ceza ūst sımırı iki yıl hapis olan suç için 10ay hapis cezası vermiş ve hükmün açıklanmasını geri bırakmıştır. Her ne kadar şahsi cezai mesuliyete ilişki konulara değinmek Anayasa Mahkemesinin görevi kapsamında değil ise de kamu görevlilerinin eylemlerinin ve eylemin sonuçlarımn ağırlık derecesi ile verilen ceza arasında açık orantısızlık olduğu durumlarda Anayasa Mahkemesinin anayasal denetim yapma görevi bulunmaktadır (benzer değerlendirme için bkz. Cezmi Demir ve diğerleri, §76). Bununla birlikte bu değerlendirmeler yapılırken suç türüne ilişkin belirlemenin mahkemenin takdirinde olduğunun altı çizilmelidir.

17. Kðtü muamele yasağına ilişki ihlallerle ortaya çıkan mağduriyetin giderildiğinden söz edilebilmesi için yargi mercilerinin öncelikle ihlali açıkça ortaya koyması/hukuki sorumluluğu tespit etmesi, hu durumu etkili hir giderim -ve aynı zamanda eylemle orantılı bir ceza- ile karara bağlaması gerekir (benzer değerlendirmeler için bkz.Şenol Gürkan, B. No: 2013/2438, 9/9/2015)

18. Somut süreçte yargı makamları maddi vakayı tespit edip olayın sorumlusumu belirlediğinden, bir başka ifadeyle kötü muamele yasağıın ihlal edildiğini tespit ettiğinden inceleme, ceza ve HAGB kararımın fiille orantılılıiği, dolayısıyla benzer olayları önlemedeki caydırıcılığı ile mağdur açısından da yeterli bir giderim sağlayıp sağlamadığı hususlarına münhasır olarak yapılacaktır. Bu denetim kötü muamele yasağının hem maddi hem de usul boyutu için belirleyicidir.


19. Mağdurun korunması ile failin cezalandırılması arasında makul bir ilişki olmasıorantılılığın bir gereğidir. Diğer bir ifadeyle hukuka aykırı eylem ile yaptırım arasıda adalet ve hakkaniyet ilkelerine uygunluk olmalıdır. Başvuruya konu fil, yargı kararıyla da tespit edildiği üzere kamu gūcü kullanan asker kişi tarafindan kasıtlı olarak asta karşı uygulanan fiziksel şiddettir. Olayın akabinde başvurucu, travmaya bağlı olarak bir organ kaybıyaşamıştır. Fiziksel şiddetin organ kaybına sebep olduğu konusunda bir belirleme bulunmamakla beraber organ kaybının fiziksel şiddetten bağımsız olduğu, başkaca bir durumdan ileri geldiği yönünde de açık bir tespit yapılabilmiş değildir. Ayrıca -şaka olma ihtimali akalda tutulsa da- fiziksel şiddetin başvurucunun elinden kalorifer peteğine bağhıolduğu sırada vuku bulması ve eylemi yapan kişinin başvurucunun Üstü olduğu da dikkate alındığında eylemin olayı çevreleyen koşullar itibarıyla hafif, basit bir müdahale olmadığıdeğerlendirmesini yapmak mümkündür. Bu bağlamda somut olayı çevreleyen koşullar ve vakanın gerçekleşme biçimine ilişkin yukarıda aktarılan hususlar dikkate alındığında şikâyet konusu müdahalenin eziyet olarak nitelendirilmesi uygun görülmüştür.20.22/5/1930 tarihli ve 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'num 117. maddesi uyarınca asta müessir fiil suçu iki yıla kadar hapis cezasını gerektirmektedir. Nihai hükümde,başvurucunun üstü olan asker kişi hakkında 1 yıl hapis cezasına hūkmedilmiş ve takdirîindirimle ceza l0 ay olarak belirlenmiştir. Mahkeme, alt sınıra yakın bir ceza vermiş ve sanığın geleceği Üzerindeki etkilerini nazara alarak cezada indirim yapmıştır. Takdiri hâkimlere ait olmakla birlikte ceza sonucuna ulaşılırken sanığın asker kişi olduğu, kamu gücükullandığı, şiddet uyguladığı kişinin astı (emrinde bulunan bir kişi) olduğu ve eylem sırasında şiddete maruz kalan kişinin kelepçeli olduğu gözönünde tutularak bu husus gerekçede tartışılmalı ve buna uygun bir sonuca ulaşıldığı kararda gösterilmelidir. Kararda bu hususlara riayet edilmeden, yaptırım olarak 2 yıla kadar hapis öngörülen suça ilişkin olarak caydırıcılığısağlayamayacak ve mağduriyeti gidermede de yetersiz olacak şekilde hüküm kurulduğu değerlendirilmiştir.
21. HAGB kararı verilebilmesi için objektif ve subjektif koşullar bulunmaktadır.Şüphesiz bu durumun takdiri hâkimlere ait olmakla birlikte değerlendirme yapıitrken sanığıasker kişi olduğu ve kasıtlı bir şiddet eylemi gösterdiği gözönünde tutularak bu husus karar gerekçesinde tartışıłmalı ve buna uygun bir takdir hakkı kullanıidığı kararda gösterilmelidir.Kararda, salt ilgili kanunda yazan ifadelerin hüküm fikrasında tekrar edilmesi suretiyle HAGB kurumunun gerekçelendirildiği görülmüştür. Bu bağlamda hükümde olayı çevreleyen koşullara, sanığın başvurucunun üstü konumunda asker kişi olmasına ve eylemin kasıthıgerçekleşmesine karşın HAGB hükmü kurulmasını hukuki bir zemine oturtacak nitelikte bir değerlendirmenin varlığından söz edilemeyeceği açıktır. Kasıtlı bir fiziksel şiddet eylemine ilişkin suç için yasal zorunluluğun var olmadığı ve bu konuda tam bir takdir yetkisi bulunduğu hâlde sanık hakkında hiçbir hukuki sonuę doğurmayacağı kanunda açıkça belirtilen HAGB müessesesinin uygulanmasıyla hâkimlerin takdir yetkilerini kasıtlı fiziksel şiddet eyleminin hiçbir şekilde hoş görülemeyeceğini göstermek yerine bu eylemin sonuçlarını olabildiğince aza indirgemek yönünde kullandıkları kanaatine ulaşılmıştır.
22. Tūm bu belirlemeler çerçevesinde ceza yargılaması strecinde başvurucuya yönelik fiziksel şiddet, bir başka ifadeyle ihlal tespit edilmiş ise de süreç sonunda verilen hükmün sank için caydırıcılık ile mağduriyet açısından uygun/yeterli giderim sağlamadığı,bu nedenle başvurucunun mağdur sifatımı devam ettiği değerlendirilmiştir. Bu bağlamda caydırıcılık sağlamayan sürecin cezasızlık somucunu doğurarak sanığın cezadan muaf tutulduğu izlenimini yarattığı, benzer ihlallerin önüne geçilebilmesi amacryla caydırıcılığın sağlanması için devletin sorumluların uygun ve yeterli cezalarla cezalandirılmalarını

sağlayabilecek nitelikte bir ceza soruşturması yürütme konusundaki yükümlüiäklerine açıkça aykırilık oluşturduğu sonucuna ulaşılmıştır.

23. Açıklanan gerekçelerle Anayasa'nın 17. maddesinde güvence altına alınan eziyet yasağının maddi ve usul boyutunun ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.
IIL GİDERİM 
24. Başvurucu, ihlalin tespiti ile 500.000 TL maddi ve 500.000 TL manevi tazminata hükmedilmesi talebinde bulunmuştur.

25.Başvuruda tespit edilen eziyet yasağına dair hak ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapıłmasında hukuki yarar bulunmaktadır. Bu kapsamda kararın gönderildiği yurgı mercilerince yapılması gereken iş, yeniden yargılama işlemlerini başlatmak ve Anayasa Mahkemesini ihlal sonucuna ulaştiran nedenleri gideren, ihlal kararında belirtilen ilkelere uygun yeni bir karar vermektir (Mehmet Doğan [GK], B. No:2014/8875, 7/6/2018, 8§5460; Aligül Alkaya ve diğerlerl (2), B. No: 2016/12506,7/11/2019, §§ 53-60, 66; Kadri Enis Berberoğłu (3) [GK], B. No: 2020/32949, 21/1/2021, §§93-100).

26. Eski håle getirme kuralı çerçevesinde ihlalin sonuçlarımn bütünüyle ortadan kaldırılabilmesi için başvurucuya manevi zararları karşılığında (daha Önce yapılan ilk başvuruda kötü muamele yasağının usul boyutuna yönelik ihlal için tazminata hülkmedilmediği dikkate almarak) net 90.00o TL manevi tazminat 8demmesine karar verilmesi gerekir. Diğer taraftan başvurucumun uğradığını iddia ettiği maddi zararı ortaya koyacak nitelikte bilgi/belge sunmadığından maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekir.

IV. HÜÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Adli yardım talebinin KABULÖNE,
B. Eziyet yasağının ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDİLEBİLIR OLDUĞUNA,
C. Anayasa'nın 17. maddesinin üçüncü fikrasinda güvence altına alınan eziyet yasağmın maddi ve usul boyutunun fHLAL EDfLDİĞiNE,
D. Kararın bir Örneğinin eziyet yasağıın ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere İstanbuł 1. Ağır Ceza Mahkemesine (E.2018/169, K.2019/271) GÖNDERİLMESINE,
E. Başvurucuya net 90.000 TLmanevi tazminat ÖDENMESİNE, tazminata ilişkin diğer taleplerin REDDfNE,
F. 9.900 TL vekalet ücretinden oluşan yargılama giderinin başvurucuya ÖDENMESINE,
G. Ödemenin kararın tebliğini takiben başvurucunun Hazine ve Maliye Bakanlığına başvuru tarihinden itibaren dört ay içinde yapilmasına, ödemede gecikme olmasıhâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten ödeme tarihine kadar geçen süre için yasal FAIZ UYGULANMASINA,
H. Kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMEShNE 10/5/2023tarihinde OYBfRLIĞfYLE karar verildi.