Uyuşmazlık Mahkemesine Ait Kararlar
UYUŞMAZLIK MAHKEMESİ KARARLARI | 2020-12-15

15 Aralik 2020 SALI 
Resmî Gazete 
Sayı : 31335
UYUŞMAZLIK MAHKEMESİ KARARLARI 
I-2247 SAYILI KANUN'UN 10. MADDESİ GEREĞİNCE VERİLEN (OLUMLU GÖREV UYUŞMAZLIĞI ÇIKARMA) KARARLAR 
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
ESAS NO : 2020/401
KARAR NO: 2020/631
KARAR TR : 26.10.2020

ÖZET : Altyapı Koordinasyon Merkezi (AYKOME) bütçesinde davacı adına tahakkuk eden 70.240.404,00-TL'nin tahsiline yönelik İstanbul Büyükşehi Belediye Başkanlığı Yol Bakım ve Alt Yapı Koordinasyon Daire BaşkanlığAltyapı Koordinasyon Müdürlüğünün 15/04/2019 tarihli_ ve 17072/6223sayılı işleminin iptali ile davacı şirketin borçlu olmadığının tespiti istemiylıaçilan davanın İDARİ YARGI YERİNDE görülmesi gerektiği hk.
KARAR 
Davaci : Boğaziçi Elektrik Dağıtım A Ş
Vekili : Av. S.A.

Davalı: İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı
Vekili : Av. N.Ö.E.


O L A Y : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 2019 yılıAYKOME Fon Bütçesinin 07/11/2018 tarihli ve 2018/2 sayılı AYKOME toplantısında kabul edildiği, bu kapsamda davacı şirket adına 70.240.404,00TL bedel belirlendiği, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Yol Bakım ve Altyapı Koordinasyon Daire Başkanlığı Altyapı Koordinasyon Müdürlüğünün 15/04/2019 tarihli ve 17072/62234 sayılı işlemiyle 2019 yılıiçin belirlenmiş olan bedelin AYKOME kararı uyarınca belediyenin ilgili hesabına yatırılmasının istenildiği, bunun üzerine davacı tarafından, işlemin iptali ile borçlu olmadığının tespiti istemiyle adli yargı yerinde dava açmıştır.

Davalı vekili, süresi içinde verdiği cevap dilekçesinde, davanın idari yargı yerinde çözülmesi gerektiğinden bahisle görev itirazında bulunulmuştur.

İSTANBUL 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ: 23.1.2020 gün ve E:2019/170 sayı ile, davalı vekilinin görev itirazının mahkemeleri görevli olduğundan reddine karar vermiştir.


Davalı vekili tarafindan, süresi içinde verilen dilekçe ile olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılması istemiyle başvuruda bulunulması üzerine dilekçe, dava dosyası ile birlikte Danıştay Başsavcılığı’na gönderilmiştir.
DANIŞTAY BAŞSAVCISI: "... 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu' nun 8. maddesinde, “Büyükşehir içindeki altyapı hizmetlerinin koordinasyon içinde yürütülmesi amacıyla büyükşehir belediye başkanı ya da görevlendirdiği kişinin başkanlığında, yönetmelikle belirlenecek kamu kurum ve kuruluşları ile özel kuruluşların temsilcilerinin katılacağı alt yapıkoordinasyon merkezi kurulur... Alt yapı koordinasyon merkezi, kamu kurum ve kuruluşları ile özel kuruluşlar tarafindan büyükşehir içinde yapılacak alt yapı yatırımları için kalkınma plânı ve yıllık programlara uygun olarak yapılacak taslak programları birleştirerek kesin program hâline getirir... Kesin programlarda birden fazla kamu kurum ve kuruluşu tarafindan aynı anda yapılması gerekenler ortak programa alınır. Ortak programa alınan alt yapı hizmetleri için belediye ve diğer bütün kamu kurum ve kuruluşlarının bütçelerine konulan ödenekler, alt yapıkoordinasyon merkezi bünyesinde oluşturulacak alt yapı yatırım hesabına aktarılır. Ortak programa alınan hizmetler için kamu kurum ve kuruluşbütçelerinde yeterli ödeneğin bulunmadığının bildirilmesi durumunda,büyükşehir belediyesi veya ilgisine göre bağlı kuruluş bütçelerinden bu hizmetler için kaynak ayrılabilir. Kamu kurum ve kuruluşları alt yapı ortak yatırım hizmetleri için harcanan miktarda ödeneği, yeniden değerleme oranını da dikkate alarak ertesi yil bütçesinde ayırır. Ayrılan bu ödenek belediye veya ilgili bağlı kuruluşunun hesabına aktarılır. Bu bedel ödenmeden ilgili kamu kurum veya kuruluşu, büyükşehir belediyesi sınırlarında yeni bir yatırım yapamaz." hükmü yer almakta, Büyükşehir Belediyeleri Koordinasyon Merkezleri Yönetmeliği'nin 4 üncü maddesinin(a )bendinde alt yapı; içme suyu ve kanalizasyon projeleri, elektrik,doğalgaz, telefon, kablolu televizyon bağlantı hatları gibi telekomünikasyon projeleri, hafif raylı toplu taşima ve metro projeleri, termal isınma ve enerji besleme projeleri ve benzerleri gibi raylı toplu taşıma sistemleri ile yollar ve kaplamaları olarak tanimlanmaktadır.

Aynı Yönetmeliğin 6. maddesinde, Alt Yapı Koordinasyon Merkezince alınan ortak yatırımla ilgili kararların büyükşehir belediyesi,büyükşehir dâhilindeki diğer belediyeler ve büyükşehir sınırları içindeki kamu kurum ve kuruluşları ile diğer gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı,düzenlenmiş olup, Alt Yapı Koordinasyon Merkezinin görev ve yetkilerini düzenleyen 8. maddesinin birinci fikrasında; "Yatirımcı kamu kurum ve kuruluşları ile özel kuruluşlar tarafından büyükşehir dâhilinde yapılacak alt yapı yatırımları için kalkınma plan ve yıllık programlara uygun olarak yapılacak taslak programları birleştirerek kesin program haline getirir.""Ortak programa alınan alt yapı hizmetlerinin amaca uygun bir şekilde gerçekleştirilmesi için "Alt Yapı Yatırım Hesabı" adı altında bir hesap 

oluşturur." hükümleri yer almakta, Altyapı Koordinasyon Merkezinin oluşumuna ilişkin " Kuruluş" başlıklı 7. maddesinin 1. fikrasının(i) bendinde ise Belediye altyapı hizmetlerini etkileyecek derecede yatirım yapan ve belediye tarafindan belirlenen özel kuruluş temsilcisinin de AltyapıKoordinasyon Merkezine katılacağı, 14. maddesinde Alt Yapı Yatiırım Hesabının ortak programa alınan altyapı hizmetlerinin amaca uygun bir şekilde gerçekleştirilmesi için belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarının bütçelerine konulan ödeneklerden bu hesaba yapılacak aktarım ile kazılardan elde edilen gelirlerden oluşacağı düzenlenmektedir.Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin incelenmesinden,AYKOME'nin kanun gereği çıkarılan yönetmelikte belirlenen kurum ve kuruluş temsilcilerinin (davacı tarafın da içerisinde bulunduğu ) katılımı ile toplanacaği, burada yine yönetmelikte tanımlanan alt yapı hizmetlerine dair yatırımlar için kesin program haline getirilme ve ortak programa alınma hususlarına yönelik karar alınacağı, alınan bu kararın bağlayıcı olacağı ve yatırımların amaca uygun bir şekilde gerçekleştirilmesi için "Alt YapıYatırım Hesabı" adı altında bir hesap oluşturulacağı ve oluşturulan bu hesaba AYKOME'ye dahil kuruluşların bütçelerine konulan ödeneklerin aktarılacağı kurala bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden; 2019 yıli AYKOME Fon Bütçesinin 07/11/2018 tarih ve 2018/2 sayılı AYKOME toplantısında kabul edildiği, bu kapsamda davacı şirket adına 70.240.404 TL bedel belirlendiği, Ístanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Yol Bakım ve Altyapı Koordinasyon Daire Başkanlığı Altyapı Koordinasyon Müdürlüğü'nün 15/04/2019 tarih ve 17072/62234 sayılı işlemiyle 2019 yılı için belirlenmiş olan 70.240.404TL'nin AYKOME kararı uyarınca belediyenin ilgili hesabına yatırılmasının istenildiği anlaşılmaktadır.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-a maddesinde,idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafindan açılan iptal davalari, idari dava türleri arasında sayılmiştir.
İdare tarafindan, bir kamu hizmetinin yürütülmesi dolayısıyla kamu gücü kullanılarak tek taraflı iradeyle tesis ettikleri icrai işlemler veya eylemlerden doğan uyuşmazlıkların idari yargı merciinde çözümlenmesi gerekmektedir.
İdarî işlemler, çeşitli hukukî etkiler doğurmak amacıyla yapılan tek yanlı ve icraî irade açıklamaları olarak tanımlandığında, "iradenin açıklanması" yönünden, bu iradenin sahibi durumunda olan "İdarî makam"kavramı önem kazanmaktadır. Bu noktada, yalnızca işlemi yapan merciye göre belirlenen organik ölçüt tek başına yeterli olmamaktadır. Yani idarenin her işlemi İdarî işlem olmadığı gibi, bütün İdarî işlemlerin kamu tüzel kişileri tarafından tesis edilmesi de söz konusu değildir. Bu açıdan, İdarî

karar alma yetkisi ve gücüyle donatılmış olmalarına karşılık, gerek statüleri ve gerekse teşkilatlanmaları ve yönetimleri bakımından özel hukuk tüzel kişisi olup da, kamu hizmeti gören kuruluşlar, bu hizmetleri yerine getirirlerken kamu makamı gibi hareket etmekte ve işlemleri de idare hukuku kurallarına tabi olmaktadır.

Yasama organı tarafından özel faaliyetler için söz konusu olmayacak bir ayrıcalıklar ve yükümlülükler rejimine tabi tutulan ve sorumluluğu ile denetimi son tahlilde bir kamu otoritesi tarafindan üstlenilen faaliyetler,kamu hizmeti olarak kabul edilmektedir. Kamu hizmeti yerine getirilirken sahip olunan ayrıcalıklara dayanılarak, tek yanlı irade beyanıyla tesis edilen,hukuk düzeninde değişiklik yapan, başka bir deyişle, kişilerin hukukîdurumlarında değişiklik meydana getiren etkili ve yürütülmesi zorunlu işlemler iptal davasına konu edilebileceği gibi, bu işlemler nedeniyle uğranılan zararların tazmini için tam yargı davası açılması da mümkündür.
Bu durumda, her ne kadar davacı tarafindan, adına tahakkuk ettirilen payın ödenmesi istemine yönelik ihtiyati tedbir yoluyla ödemenin durdurulmasi, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi istemiyle dava açılmış ise de; özel hukuk ilişkisinden kaynaklanmayan, yapılacak olan kamu hizmetinin maliyetine katılımın, bir başka anlatımla 2019AYKOME Fon Bütçesi ile davacı şirket adına belirlenen bedelin bildirimine ilişkin işlem, idari bir işlem olup iptali istemiyle açılan davanın görüm ve çözümünün idari yargı yerine ait olduğu sonucuna varılmıştır.
SONUÇ : Açıklanan nedenle, Altyapı Koordinasyon Merkezi (AYKOME) bütçesinde davacı adına tahakkuk eden 70.240.404 TL'nin tahsiline yönelik İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Yol Bakım ve Alt Yapı Koordinasyon Daire Başkanlığı Altyapı Koordinasyon Müdürlüğü'nün 15/04/2019 tarih ve 17072/62234 sayılı işleminin iptali istemiyle açılan davada, 2247 sayılı Yasa'nın 10'uncu maddesi uyarınca, olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılmasına ve dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine, durumun anılan Mahkemeye bildirilmesine..."şeklinde karar vermiştir.

Başkanlıkça, 2247 sayılı Yasanın 13. maddesine göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nın da yazılı düşüncesi istenilmiştir.
YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCISI: "... Anayasanın 125.maddesinde, idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu kurala bağlanmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun “İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı''" kenar başlıklı 2. maddesinde, idari dava türleri: a) İdari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafindan açılan iptal davalari, b) Ídari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları, c) Tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve 

sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar olarak sayılmıştır.İdarî işlemler, çeşitli hukukî etkiler doğurmak amacıyla yapılan tek yanlı ve icraî irade açıklamaları olarak tanımlandığında, "iradenin açıklanması" yönünden, bu iradenin sahibi durumunda olan "İdarî makam"kavramı önem kazanmaktadır. Bu noktada, yalnızca işlemi yapan merciye göre belirlenen organik ölçüt tek başına yeterli olmamaktadır. Yani idarenin her işlemi İdarî işlem olmadığı gibi, bütün İdarî işlemlerin kamu tüzel kişileri tarafından tesis edilmesi de söz konusu değildir. Bu açıdan, İdarîkarar alma yetkisi ve gücüyle donatılmış olmalarına karşılık, gerek statüleri ve gerekse teşkilatlanmaları ve yönetimleri bakımından özel hukuk tüzel kişisi olup da, kamu hizmeti gören kuruluşlar, bu hizmetleri yerine getirirlerken kamu makamı gibi hareket etmekte ve işlemleri de idare hukuku kurallarına tabi olmaktadır.
Yasama organı tarafindan özel faaliyetler için söz konusu olmayacak bir ayrıcalıklar ve yükümlülükler rejimine tabi tutulan ve sorumluluğu ile denetimi son tahlilde bir kamu otoritesi tarafından üstlenilen faaliyetler,kamu hizmeti olarak kabul edilmektedir. Kamu hizmeti yerine getirilirken sahip olunan ayrıcalıklara dayanılarak, tek yanlı irade beyanıyla tesis edilen,hukuk düzeninde değişiklik yapan, başka bir deyişle, kişilerin hukukîdurumlarında değişiklik meydana getiren etkili ve yürütülmesi zorunlu işlemler iptal davasına konu edilebileceği gibi, bu işlemler nedeniyle uğranılan zararların tazmini için tam yargı davası açılması da mümkündür.
Öte yandan, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 8.maddesinde, “Büyükşehir içindeki alt yapı hizmetlerinin koordinasyon içinde yürütülmesi amacıyla büyükşehir belediye başkanı ya da görevlendirdiği kişinin başkanlığında, yönetmelikle belirlenecek kamu kurum ve kuruluşları ile özel kuruluşların temsilcilerinin katılacağı alt yapıkoordinasyon merkezi kurulur. Büyükşehir ilçe belediye başkanları kendi belediyesini ilgilendiren konuların görüşülmesinde koordinasyon merkezlerine üye olarak katılırlar. Alt yapı koordinasyon merkezi toplantılarına ayrıca gündemdeki konularla ilgili kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının (oda üst kuruluşu bulunan yerlerde üst kuruluşun)temsilcileri de davet edilerek görüşleri alınır. / Alt yapı koordinasyon merkezi, kamu kurum ve kuruluşları ile özel kuruluşlar tarafından büyükşehir içinde yapılacak alt yapı yatırımları için kalkınma plânı ve yıllık programlara uygun olarak yapılacak taslak programları birleştirerek kesin program hâline getirir. Bu amaçla, kamu kurum ve kuruluşları ile özel kuruluşlar alt yapı koordinasyon merkezinin isteyeceği coğrafî bilgi sistemleri dâhil her türlü bilgi ve belgeyi vermek zorundadırlar. Kesin programlarda birden fazla kamu kurum ve kuruluşu tarafindan aynı anda yapılması gerekenler ortak programa alınır. Ortak programa alman alt yapı

hizmetleri için belediye ve diğer bütün kamu kurum ve kuruluşlarının bütçelerine konulan ödenekler, alt yapı koordinasyon merkezi bünyesinde oluşturulacak alt yapı yatırım hesabına aktarılır. / Ortak programa alınan hizmetler için kamu kurum ve kuruluş bütçelerinde yeterli ödeneğin bulunmadığının bildirilmesi durumunda, büyükşehir belediyesi veya ilgisine göre bağlı kuruluş bütçelerinden bu hizmetler için kaynak ayrılabilir. Kamu kurum ve kuruluşları alt yapı ortak yatırım hizmetleri için harcanan miktarda ödeneği, yeniden değerleme oranını da dikkate alarak ertesi yıl bütçesinde ayırır. Ayrılan bu ödenek belediye veya ilgili bağlı kuruluşunun hesabına aktarılır. Bu bedel ödenmeden ilgili kamu kurum veya kuruluşu,büyükşehir belediyesi sınırlarında yeni bir yatırım yapamaz. /... / …. / Alt yapı koordinasyon merkezinin çalışma esas ve usulleri ile bu kurullara katilacak kamu kurum ve kuruluş temsilcileri, Çevre ve Şehircilik Bakanlığıtarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenir..…." hükmüne yer verilmiştir.
Bu maddeye dayanılarak çıkarılan Büyükşehir Belediyeleri Koordinasyon Merkezleri Yönetmeliğinin 4/1.a maddesinde altyapının,"İçme suyu ve kanalizasyon projeleri, elektrik, doğalgaz, telefon, kablolu televizyon bağlantı hatları gibi telekomünikasyon projeleri, hafif raylı toplu taşima ve metro projeleri, termal isinma ve enerji besleme projeleri ve benzerleri gibi raylı toplu taşıma sistemleri ile yollar ve kaplamaları" ifade edeceği belirtilmiş; 6. maddesinde, "Alt yapı koordinasyon merkezi ile ulaşım koordinasyon merkezi tarafindan alınan ortak yatırım ve toplu/taşımayla ilgili kararlar; büyükşehir belediyesi, büyükşehir dâhilindeki diğer belediyeler ve büyükşehir sınırları içindeki kamu kurum ve kuruluşlarıile diğer gerçek ve tüzel kişileri bağlar." hükmü; 7/1.i maddesinde,"AYKOME, büyükşehir belediye başkanı veya görevlendireceği kişinin başkanlığında; / .…. / i) Belediye altyapı hizmetlerini etkileyecek derecede yatırım yapan ve belediye tarafindan belirlenen özel kuruluş temsilcisinin, /katılımından oluşur." hükmü; 8/1.a-c maddesinde, "AYKOME, büyükşehir dâhilindeki alt yapı hizmetlerini etkili ve koordinasyon içinde yürütmek amacıyla; / a) Yatırımcı kamu kurum ve kuruluşları ile özel kuruluşlar tarafından büyükşehir dâhilinde yapılacak alt yapı yatırımları için kalkınma plan ve yıllık programlara uygun olarak yapılacak taslak programlarıbirleştirerek kesin program haline getirir. /... / c) Ortak programa alınan alt yapı hizmetlerinin amaca uygun bir şekilde gerçekleştirilmesi için "Alt YapıYatırım Hesabı" adı altında bir hesap oluşturur." hükmü; 14/1. maddesinde ise, "Alt yapı yatırım hesabi, ortak programa alınan altyapı hizmetlerinin amaca uygun bir şekilde gerçekleştirilmesi için belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarının bütçelerine konulan ödeneklerden bu hesaba yapılacak aktarım ile kazılardan elde edilen gelirlerden oluşur." hükmü yer almaktadir.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri dikkate alindiğında,AYKOME'nin kanun gereği çıkarılan yönetmelikte belirlenen kurum ve 

kuruluş temsilcilerinin (davacı tarafin da içerisinde bulunduğu) katılımı ile toplanacağı, yönetmelikte tanımlanan alt yapı hizmetlerine dair yatırımlar için kesin program haline getirilme ve ortak programa alınma hususlarına yönelik karar alınacağı, alınan bu kararın bağlayıcı olacağı, yatırımların amaca uygun bir şekilde gerçekleştirilmesi için "Alt Yapı Yatırım Hesabı"adı altında bir hesap oluşturulacağı ve oluşturulan bu hesaba AYKOME'ye dahil kuruluşların bütçelerine konulan ödeneklerin aktarılacağının kurala bağlandığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, özel hukuk ilişkisinden kaynaklanmayan, yapılacak olan kamu hizmetinin maliyetiyle ilgili olarak 2019 AYKOME Fón Bütçesi ile davacı şirket adına belirlenen bedelin bildirimine ilişkin işlem, yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri kapsamında kamu gücüne dayali, re'sen ve tek yanlı olarak tesis edilen idari bir işlem niteliğinde olduğundan, bu işleme yönelik açılan davanın çözümünde idari yargı yerlerinin görevli olduğu sonucuna varilmiştir.

Bu nedenle, Danıştay Başsavcılığının 2247 sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince yapmış olduğu başvurunun kabulü ile İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/01/2020 tarihli ve 2019/170 Esas sayılı görevlilik kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmektedir." yolunda düşünce vermiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün, Burhan ÜSTÜN'ün Başkanlığında, Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER,Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Bilal ÇALIŞKAN'ın katılımlarıyla yapılan 26.10.2020 günlü toplantısında:
l-İLK İNCELEME: Başvuru yazısı ve dava dosyası örneği üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27. maddesi gereğince yapılan incelemeye göre, davalıidare vekilinin, anılan Yasa'nın 10/2 maddesinde öngörülen yönteme uygun olarak yaptıği görev itirazının reddedilmesi ve 12/1. maddede belirtilen süre içinde başvuruda bulunması üzerine Danıştay Başsavcısı'nca, 10. maddede öngörülen biçimde, olumlu görev uyuşmazlığı çıkarıldığı anlaşılmaktadır.Usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESÍ: Raportör-Hakim Gülşen AKAR PEHLİVAN'ın, davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargitay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, Altyapı Koordinasyon Merkezi (AYKOME) bütçesinde davacı adına tahakkuk eden 70.240.404,00-TL'nin tahsiline yönelik İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Yol Bakım ve Alt Yapı Koordinasyon 

Daire Başkanlığı Altyapı Koordinasyon Müdürlüğünün 15/04/2019 tarihli ve 17072/62234 sayılı işleminin iptali ile davacı şirketin borçlu olmadığının tespiti istemiyle açılmiştir.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun "Alt yapı hizmetleri"başlıklı 8. Maddesinde;
"Büyükşehir içindeki alt yapı hizmetlerinin koordinasyon içinde yürütülmesi amacıyla büyükşehir belediye başkanı ya da görevlendirdiği kişinin başkanlığında, yönetmelikle belirlenecek kamu kurum ve kuruluşlarıile özel kuruluşların temsilcilerinin katılacağı alt yapı koordinasyon merkezi kurulur. Büyükşehir ilçe (.….)(1) belediye başkanları kendi belediyesini ilgilendiren konuların görüşülmesinde koordinasyon merkezlerine üye olarak katılırlar. Alt yapı koordinasyon merkezi toplantılarına ayrıca gündemdeki konularla ilgili kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının (oda üst kuruluşu bulunan yerlerde üst kuruluşun) temsilcileri de davet edilerek görüşleri alınör.

Alt yapı koordinasyon merkezi, kamu kurum ve kuruluşları ile özel kuruluşlar tarafından büyükşehir içinde yapılacak alt yapı yatırımları için kalkınma plânı ve yıllık programlara uygun olarak yapılacak taslak programları birleştirerek kesin program hâline getirir. Bu amaçla, kamu kurum ve kuruluşları ile özel kuruluşlar alt yapı koordinasyon merkezinin isteyeceği coğrafî bilgi sistemleri dâhil her türlü bilgi ve belgeyi vermek zorundadırlar. Kesin programlarda birden fazla kamu kurum ve kuruluşu tarafindan aynı anda yapılması gerekenler ortak programa alınır. Ortak programa alınan alt yapı hizmetleri için belediye ve diğer bütün kamu kurum ve kuruluşlarının bütçelerine konulan ödenekler, alt yapıkoordinasyon merkezi bünyesinde oluşturulacak alt yapı yatırım hesabına aktarılır.

Ortak programa alınan hizmetler için kamu kurum ve kuruluşbütçelerinde yeterli ödeneğin bulunmadiğının bildirilmesi durumunda,büyükşehir belediyesi veya ilgisine göre bağlı kuruluş bütçelerinden bu hizmetler için kaynak ayrılabilir. Kamu kurum ve kuruluşları alt yapı ortak yatırım hizmetleri için harcanan miktarda ödeneği, yeniden değerleme oranını da dikkate alarak ertesi yıl bütçesinde ayırır. Ayrılan bu ödenek belediye veya ilgili bağlı kuruluşunun hesabına aktarılır. Bu bedel ödenmeden ilgili kamu kurum veya kuruluşu, büyükşehir belediyesi sinırlarında yeni bir yatırım yapamaz.

Ortak programa alınmayan yatırımlar için bakanlıklar, ilgili belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları alt yapı koordinasyon merkezi tarafından belirlenen programa_ göre harcamalarını kendi bütçelerinden yaparlar.

Koordinasyon merkezleri tarafindan alınan ortak yatırım ve toplu taşımayla ilgili kararlar, belediye ve bütün kamu kurum ve kuruluşlarıyla ilgililer için bağlayıcidır.


Alt yapı koordinasyon merkezinin çalışma esas ve usulleri ile bu kurullara katılacak kamu kurum ve kuruluş temsilcileri, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenir. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, çıkarılacak bu yönetmeliğin, alt yapı yatırım hesabının kullanılması ve ödenek tahsisi ve aktarmasına ilişkin kısımları hakkında,Maliye Bakanlığı ve Devlet Plânlama Teşkilâtı Müsteşarlığının görüşünüalır." hükmüne yer verilmiş;
Bu Kanunun 8 ve 9. Maddelerine dayanılarak hazırlanmış olan Büyükşehir Belediyeleri Koordinasyon Merkezleri Yönetmeliğinin "Bağlayıcılık" başlıklı 6. Maddesinde;
"Alt yapı koordinasyon merkezi ile ulaşım koordinasyon merkezi tarafindan alınan ortak yatırım ve toplu taşımayla ilgili kararlar; büyükşehir belediyesi, büyükşehir dâhilindeki diğer belediyeler ve büyükşehir sınırlarıiçindeki kamu kurum ve kuruluşları ile diğer gerçek ve tüzel kişileri bağlar.";
"Kuruluş" başlıklı 7. Maddesinde;
"(1) AYKOME, büyükşehir belediye başkanı veya görevlendireceği kişinin başkanlığında;
a) Büyükşehir belediyesi fen işleri daire başkanı ile büyükşehir belediye başkanının belediye ve işletmeleri ile bağlı kuruluşlarından en az şube müdürü seviyesinde görevlendireceği en fazla on kişinin,
b) Milli Savunma Bakanlığı temsilcisinin,
c) Karayolları Genel Müdürlüğü temsilcisinin,
ç) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü temsilcisinin,
d) (Değişik :RG-25/4/2014-28982) Altyapı Yatırımları Genel Müdürlüğü temsilcisinin,
e) Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları Genel Müdürlüğütemsilcisinin,
f) Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. temsilcisinin,
g) Türkiye Elektrik İletim A.Ş. temsilcisinin,
ğ) Şehir İçi Elektrik Dağıtım A.Ş. temsilcisinin,
h) Boru Hatları ile Petrol Taşıma A.Ş. temsilcisinin,
i)Belediyelerini ilgilendirenkonularıngörüşüldüğütoplantılara büyükşehir ilçe (Mülga ibare:RG-25/4/2014-28982) (…) belediye başkanları veya görevlendirecekleri bir üyenin,
i) Belediye altyapı hizmetlerini etkileyecek derecede yatırım yapan ve belediye tarafindan belirlenen özel kuruluş temsilcisinin, katılımından oluşur.

(2) AYKOME toplantılarına ayrıca, gündemdeki konularla ilgili kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının veya oda üst kuruluşu bulunan yerlerde üst kuruluşun temsilcileri oy hakkı olmaksızın görüşleri alınmak üzere davet edilir.


(3) Büyükşehir belediyesinin öteki birim başkanları ile diğer kamu kurum ve kuruluşları, üniversiteler, ilgili vakif ve dernek temsilcileri görev alanlarına giren konularda, oy hakkı olmaksızın görüşleri alınmak üzere toplantılara davet edilebilirler."
"Görev ve yetkileri" başlıklı 8. Maddesinde;
"(1) AYKOME, büyükşehir dâhilindeki alt yapı hizmetlerini etkili ve koordinasyon içinde yürütmek amacıyla;
a) Yatırımcı kamu kurum ve kuruluşları ile özel kuruluşlar tarafindan büyükşehir dâhilinde yapılacak alt yapı yatırımları için kalkınma plan ve yıllık programlara uygun olarak yapılacak taslak programları birleştirerek kesin program haline getirir.

b) Alt yapı programlarının hazırlanmasında, taslaklarının birleştirilip kesinleştirilmesinde üst yapı program ve çalışmaları ile koordinasyonu sağlar. Kesin programlarda birden fazla kurum ve kuruluşlar tarafından aynıanda yapılması gerekenleri ortak programa alır.

c) Ortak programa alinan alt yapı hizmetlerinin amaca uygun bir şekilde gerçekleştirilmesi için "Alt Yapı Yatırım Hesabı" adı altında bir hesap oluşturur.

ς) Ortak programa alınmayan yatırımların her Bakanlık ile ilgili Büyükşehir (Değişik ibare :RG-25/4/2014-28982) ve ilçe (Mülga ibare :RG25/4/2014-28982) (...) belediyeleri ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarınca kendi bütçelerinden yapacakları harcamalarla yerine getirilmesini sağlamak üzere bir program tespit eder ve bu programın uygulanıp uygulanmadığınıkontrol eder.

d) İlgili kuruluşlarca imar planı olmayan alanlarda önceden yapılmıştesislerin, yeni imar durumuna uygun yol yapım çalışmaları bitmeden,mevcut tesislerin uygun hale getirilmesini sağlar.

e) Kazı yapılacak tarihleri tespit eder, kazı yapmanın yasak olduğu tarihlerde acil durumlar için büyükşehir belediye başkanına veya AYKOME birimi yöneticisine yetki verir.

f) Alt yapı ile ilgili kazı yapacak gerçek ve tüzel kişilere izin ve kazıruhsatı verir ve buna ilişkin bedeli belirler.

g) AYKOME’ye katılan tüm kuruluşların kent içinde kullanacaklarımalzemelerle ilgili standartları belirler.

ğ) Gerekli görülen konularda UKOME ile işbirliği yapar.";
" Hesabın oluşumu ve geliri" başlıklı 14. Maddesinde;
"(1) Alt yapı yatırım hesabi, ortak programa alınan altyapi hizmetlerinin amaca uygun bir şekilde gerçekleştirilmesi için belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarının bütçelerine konulan ödeneklerden bu hesaba yapılacak aktarım ile kazılardan elde edilen gelirlerden oluşur.
(2) Alt yapı koordinasyon merkezinin bütçesi büyükşehir belediye bütçesi içinde yer alır. Ayrıca, belediye ve diğer bütün kamu kurum ve kuruluşlarının bütçelerine konulan ödeneklerden, alt yapı koordinasyon 

merkezi bünyesinde oluşturularak alt yapı yatırım hesabına aktarılacak tutarlar da gelir bütçesinin ilgili bölümünde gösterilir ve bu gelirler amacinin dişinda harcanamaz.

(3) Büyükşehir (Değişik ibare:RG-25/4/2014-28982) ve ilçe (Mülga ibare:RG-25/4/2014-28982) (...) belediyeleri cadde, bulvar, meydan ve sokaklarında yapılacak tüm kazılardan elde edilecek gelirler büyükşehir belediyesi bünyesinde açılacak alt yapı yatırım hesabında toplanır.Sokakların kazısından elde edilen gelirler ilgili belediyeye aktarılır. Bu paralar büyükşehir ilçe (Mülga ibare:RG-25/4/2014-28982) (……)belediyeleri tarafindan sadece cadde, bulvar, meydan ve sokakların asfalt ve kaldırımların yapımında kullanılır. Bu gelirler amacı dışında kullanılamaz."düzenleme altına alınmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, 2019 yili AYKOME Fon Bütçesinin 07/11/2018 tarih ve 2018/2 sayılı AYKOME toplantısında kabul edildiği, bu kapsamda davacı şirket adına 70.240.404 TL bedel belirlendiği, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Yol Bakım ve Altyapı Koordinasyon Daire Başkanlığı Altyapı Koordinasyon Müdürlüğü'nün 15/04/2019 tarih ve 17072/62234 sayılı işlemiyle 2019 yılı için belirlenmiş olan 70.240.404TL'nin AYKOME kararı uyarınca belediyenin ilgili hesabına yatırılmasının istenildiği anlaşılmaktadır.

İdarî işlemler, çeşitli hukukî etkiler doğurmak amacıyla yapılan tek yanlı ve icraî irade açıklamaları olarak tanımlandığında, "iradenin açıklanması" yönünden, bu iradenin sahibi durumunda olan "İdarî makam"kavramı önem kazanmaktadır. Bu noktada, yalnızca işlemi yapan merciye göre belirlenen organik ölçüt tek başına yeterli olmamaktadır. Yani idarenin her işlemi İdarî işlem olmadığı gibi, bütün İdarî işlemlerin kamu tüzel kişileri tarafından tesis edilmesi de söz konusu değildir. Bu açıdan, İdarîkarar alma yetkisi ve gücüyle donatılmış olmalarına karşılık, gerek statüleri ve gerekse teşkilatlanmaları ve yönetimleri bakımından özel hukuk tüzel kişisi olup da, kamu hizmeti gören kuruluşlar, bu hizmetleri yerine getirirlerken kamu makamı gibi hareket etmekte ve işlemleri de idare hukuku kurallarına tabi olmaktadır.

Yasama organı tarafından özel faaliyetler için söz konusu olmayacak bir ayrıcalıklar ve yükümlülükler rejimine tabi tutulan ve sorumluluğu ile denetimi son tahlilde bir kamu otoritesi tarafindan üstlenilen faaliyetler,kamu hizmeti olarak kabul edilmektedir. Kamu hizmeti yerine getirilirken sahip olunan ayricalıklara dayanılarak, tek yanlı irade beyanıyla tesis edilen,hukuk düzeninde değişiklik yapan, başka bir deyişle, kişilerin hukukîdurumlarında değişiklik meydana getiren etkili ve yürütülmesi zorunlu işlemler iptal davasına konu edilebileceği gibi, bu işlemler nedeniyle uğranılan zararların tazmini için tam yargı davası açılması da mümkündür.
Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin incelenmesinden,AYKOME'nin kanun gereği çıkarılan yönetmelikte belirlenen kurum ve 

kuruluş temsilcilerinin (davacı tarafın da içerisinde bulunduğu ) katılımı ile toplanacaği, burada yine yönetmelikte tanimlanan alt yapı hizmetlerine dair yatırımlar için kesin program haline getirilme ve ortak programa alınma hususlarına yönelik karar alınacağı, alınan bu kararın bağlayıcı olacağı ve yatırımların amaca uygun bir şekilde gerçekleştirilmesi için "Alt YapıYatırım Hesabı" adı altında bir hesap oluşturulacağı ve oluşturulan bu hesaba AYKOME'ye dahil kuruluşların bütçelerine konulan ödeneklerin aktarılacağı kurala bağlanmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-a maddesinde,idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafindan açılan iptal davalari, idari dava türleri arasında sayılmiştir.

İdare tarafindan, bir kamu hizmetinin yürütülmesi dolayısıyla kamu gücü kullanılarak tek taraflı iradeyle tesis ettikleri icrai işlemler veya eylemlerden doğan uyuşmazlıkların idari yargı merciinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Bu durumda, özel hukuk ilişkisinden kaynaklanmayan, yapılacak olan kamu hizmetinin maliyetine katılımın, bir başka anlatımla AYKOME Fon Bütçesi ile davacı şirket adına belirlenen bedelin bildirimine ilişkin işlem, idari bir işlem olup iptali istemiyle açılan davanın görüm ve çözümünün idari yargı yerine ait olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, Danıştay Başsavcısının başvurusunun kabulüile davalı idarenin görev itirazının reddine ilişkin İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.1.2020 gün ve E:2019/170 sayılı kararının kaldırılmasıgerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle Danıştay Başsavcısının BAŞVURUSUNUN KABULÜ ile davalı idarenin GÖREV İTİRAZININ REDDİNE İLİŞKİN İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.1.2020 gün ve E:2019/170sayılı KARARININ KALDIRILMASINA 26.10.2020 gününde Üye Birol SONER'in KARŞI OYU ve OY ÇOKLUĞU İLE KESİN OLARAK karar verildi.

KARŞI OY 
Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.
Davacı, İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından davacıya tahakkuk ettirilen AYKOME kurum katkı payından dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Dosya kapsamından, davanin AYKOME katkı payindan kaynaklandığı anlaşılmaktadır. 15/06/2006 tarih ve 26199 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Büyükşehir Belediyeleri Koordinasyon Merkezleri Yönetmeliğinin 5. maddesi gereğince, Büyükşehir 

Belediyesi Alt Yapı Koordinasyon Merkezi ile Ulaşım Koordinasyon Merkezi büyükşehir belediye başkanına bağlıdır. Başkan bu görevi bizzat veya görevlendireceği kişi eliyle yürütür.

Aynı yönetmeliğin 7. maddesine göre, “AYKOME, büyükşehir belediye başkanı veya görevlendireceği kişinin başkanlığında;
Büyükşehir belediyesi fen işleri daire başkanı ile büyükşehir belediye başkanmm belediye ve işletmeleri ile bağlı kuruluşlarından en az şube müdürü seviyesinde görevlendireceği en fazla on kişinin,
Milli Savunma Bakanlığı temsilcisinin,
Karayolları Genel Müdürlüğü temsilcisinin,
ç) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü temsilcisinin,
Demiryollar, Limanlar ve Hava Meydanları İnşaatı Genel Müdürlüğü temsilcisinin,
Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları Genel Müdürlüğütemsilcisinin,
Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. temsilcisinin,
Türkiye Elektrik İletim A.Ş. temsilcisinin,
ğ) Şehir İçi Elektrik Dağıtım A.Ş. temsilcisinin,
Boru Hatları ile Petrol Taşıma A.Ş. temsilcisinin,
i) Belediyelerini ilgilendiren konuların görüşüldüğü toplantılara büyükşehir ilçe ve ilk kademe belediye başkanları veya görevlendirecekleri bir üyenin,
Belediye altyapı hizmetlerini etkileyecek derecede yatırım yapan ve belediye tarafindan belirlenen özel kuruluş temsilcisinin, katılımından oluşur....".

cYanmaGalGtaYelowbl Yönetmeliğin 10. maddesinde AYKOME toplantılarının usulüdüzenlenmiştir. Buna göre, “AYKOME toplantıları; Bu Yönetmeliğin 7.maddesinde sayılan üyelerin salt çoğunluğunun katılımı ile başkan tarafindan açılır. Mazereti olan üyenin yerine kurumlan tarafindan görevlendirilecek bir yetkili toplantıya katılır. Oylamalar açık oylama şeklinde yapılır. Kararlar toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile alınır.Oyların eşitliği halinde başkanın kullandığı oy yönünde çoğunluk sayılır.Kararlarda çekimser kalınamaz”.

Tüm bu açıklamalar ve yönetmelik içeriğinden, her ne kadar yönetmeliğin 5. maddesi gereğince AYKOME büyükşehir belediye başkanına bağlı olsa da kararlarını kurul olarak ve belli bir çoğunluk sağlanarak almaktadır. AYKOME'yi oluşturan kuruluşların bir kısmı özel hukuk tüzel kişisi niteliğindedir. O halde bu kurulun aldığı kararın idari bir işlem olduğunun kabulü mümkün değildir.

Davaya konu katkı payı alacağının da AYKOME toplantıları ile belirlendiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Belediyenin doğrudan bir kararı söz konusu değildir. O halde, AYKOME katkı payı tahakkuk işleminin idari işlem olarak kabul edilmesi doğru değildir. Bu nedenlerle 

somut olayda, davacı tarafından açılmış menfi tespit davasının adli yargıyerinde görülmesi gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun aksi yöndeki karasına katılmiyorum. 26.10.2020

Üye Birol SONER 
II-2247 SAYILI KANUN'UN 14. MADDESİ GEREĞİNCE VERİLEN (OLUMSUZ GÖREV UYUŞMAZLIĞI) KARARLAR 
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
1- ESAS NO : 2020/479KARAR NO: 2020/626KARAR TR : 26.10.2020
ÖZET : Avrasya Üniversitesi Mühendislik ve Mimarlık Fakültesi Mimarlıl Bölümünde profesör kadrosunda görev yapan davacı tarafindan, sözleşmesiniıfeshedilmesi sonucunda, iş akdinin feshi nedeniyle yoksun kalındığı iler sürülen parasal haklarının işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine kara verilmesi istemiyle açılan davanın, İDARİ YARGI YERİNDE çözümlenmes gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : S.Ç.

Vekili : Av. I.S.

Davali : Avrasya Üniversitesi Mütevelli Heyeti Başkanlığı
Vekili : Av. A.Ş.İ.


O LAY : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Avrasya Üniversitesi Mühendislik ve Mimarlık Fakültesi Mimarlık Bölümünde profesör kadrosunda görev yapan davacı tarafindan, sözleşmesinin feshedilmesine ilişkin 11/03/2013 tarih ve 2013/36 sayılı işlemin; haklı fesih nedenlerinin oluşmadığı, okul yönetimi tarafından neden gösterilmeden verilen çeşitli idari görevler alınarak mobbing uygulandığı, işlemin hukuki dayanağının bulunmadığı iddialariyla iptali ile iş akdinin feshi nedeniyle yoksun kalınan parasal haklara karşılık olarak 122.705,00-TL alacağın 09.03.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır.

TRABZON İDARE MAHKEMESİ: 31.3.2014 gün ve E:2013/490,K:2014/482 sayı ile, mahkemece .…"davacinın işlem nedeniyle yoksun 

kaldığı parasal hakların İş Kanunu hükümlerine belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla, davanın parasal hakları kısmı yönünden görüm ve çözümünün adli yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle, davanın,sözleşmenin feshine ilişkin kısmı yönünden reddine, iş akdinin feshi nedeniyle yoksun kalınan parasal haklara karşılık olarak 122.705,00- TL alacağın 09.03.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tazmini kısmı yönünden ise davanın görev yönünden reddine karar vermiş,bu karar kesinleşmiştir.

Davacı vekili bu kez, ödenmeyen 45 günlük ücretinden şimdilik 500,00-TL ücretin tahsiline, müvekkilinin 2011-2012 güz yarı döneminde okuttuğu 184 saat karşılığı saati 60,00-TL'den şimdilik 100,00-TL ile 20112012 bahar döneminde okuttuğu 200 ders saatinden idari görevleri nedeni ile okutmak zorunda olduğu 84 saatin düşülmesi ile bakiye 116 saat ilave ders ücreti saatini 60,00-TL'den şimdilik 100,00-TL olmak üzere, şimdilik toplam 300,00-TL ders ücretinin tahsiline, 250,00-TL rektör yardımcılığımakam tazminatı ile 250,00-TL bölüm başkanlığı makam tazminatı olmak üzere şimdilik toplam 500,00-TL ücretinin tahsiline, son 8 aylık ücreti tutarı42.000-TL'nin UFE+TUFE toplam1 %8,5'dan şimdilik 100,00-TL ücretinin tahsili istemiyle adli yargı yerinde dava açmıştır.

Trabzon 1. İş Mahkemesi: 31.12.2015 gün ve E:2014/637,K:2015/496 sayı ile, "...Davanın KABULÜ ile;
Ücret alacağı talebinin KABULÜ ile, net 7.875,00 TL'nin 500TL'sine dava tarihi olan 06/08/2014 tarihinden, bakiye kismın islah tarihi olan 06/10/2015 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davaciya ödenmesine,
Ek ders ücreti alacağı talebinin KABULÜ ile, net 7.741,15 TL'nin 300 TL'sine dava tarihi olan 06/08/2014 tarihinden, bakiye kismin islah tarihi olan 06/10/2015 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak vasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,
-Makam tazminatı talebinin KABULÜ ile, net 8.556,14 TL'nin 500TL'sine dava tarihi olan 06/08/2014 tarihinden, bakiye kısmın islah tarihi olan 06/1072015 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,
-Yıllık zam farkı ücreti talebinin KABULU ile, net 5.556,11 TL'nin 100 TL'sine dava tarihi olan 06/08/20T4 tarihinden, bakiye kismın islah tarihi olan 06/10/2015 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine..." karar vermiş,bu karar davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargitay 9. Hukuk Dairesi: 4.12.2019 gün ve E:2017/12966,K:2019/21732 sayı ile, somut uyuşmazlıkta; davaci, davalı Avrasya Üniversitesi ile karşılıklı imzaladığı iş sözleşmesi ile öğretim üyesi olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin feshedilmesi nedeniyle ödenmeyen ücret,ek ders ücreti, makam tazminati, ücret zammı farklarının tahsilini talep 

ettiği; bu durumda ilke ve açıklamalar dikkate alındığında taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözüm yerinin idari yargı olduğu; mahkemece “dava dilekçesinin yargı yolunun caiz olmaması nedeni ile usulden reddine” karar verilmesi gerekirken uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesinin hatalıolduğu gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar vermiştir.
TRABZON 1. İŞ MAHKEMESI: 20.2.2020 gün ve E:2020/23,K:2020/117 sayı ile, taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözüm yeri idari yargıolduğundan, dava dilekçesinin yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle HMK'nun 114/1-b ve 115/2 Maddesi uyarınca usulden reddine karar vermiş,bu karar kesinleşmiştir.

Davacı vekili idari ve adli yargı yerlerince verilmiş olan görevsizlik kararları nedeniyle oluştuğunu ileri sürdüğü olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi istemiyle başvuruda bulunmuştur.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün, Burhan ÜSTÜN'ün Başkanlığında, Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER,Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Bilal ÇALIŞKAN'ın katılımlarıyla yapılan26.10.2020 günlü toplantısında:
1-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; idari ve adli yargı yerleri arasında 2247 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen biçimde olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğu, idari yargı dava dosyası ve adli yargı dosya aslının 15. maddede belirtilen yönteme uygun olarak davacının istemi üzerine son görevsizlik kararını veren mahkemece Uyuşmazlık Mahkemesine gönderildiği ve davacının talep ettiği parasal haklarına ilişkin kısmı yönünden usule ilişkin işlemlerde herhangi bir noksanlık bulunmadığıanlaşıldığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hakim Gülşen AKAR PEHLİVAN’ın, davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargitay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, Avrasya Üniversitesi Mühendislik ve Mimarlık Fakültesi Mimarlık Bölümünde profesör kadrosunda görev yapan davacı tarafindan,sözleşmesinin 11/03/2013 tarih ve 2013/36 sayılı işlemle feshedilmesi sonucunda, iş akdinin feshi nedeniyle yoksun kalındığı ileri sürülen parasal haklara karşılık olarak 122.705,00-TL alacağın işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
Anayasanın “Yükseköğretim Kurumları" başlıklı 130. maddesinin birinci fikrasında, “Çağdaş eğitim-öğretim esaslarına dayanan bir düzen 

içinde milletin ve ülkenin ihtiyaçlarına uygun insan gücü yetiştirmek amacıile; ortaöğretime dayalı çeşitli düzeylerde eğitim-öğretim, bilimsel araştırma, yayın ve danışmanlık yapmak, ülkeye ve insanlığa hizmet etmek üzere çeşitli birimlerden oluşan kamu tüzelkişiliğine ve bilimsel özerkliğe sahip üniversiteler Devlet tarafindan kanunla kurulur."; ikinci fikrasında,“Kanunda gösterilen usul ve esaslara göre, kazanç amacına yönelik olmamak şartı ile vakıflar tarafindan, Devletin gözetim ve denetimine tabi yükseköğretim kurumları kurulabilir."; onuncu fikrasında “Vakıflar tarafından kurulan yükseköğretim kurumları, mali ·ve idari konularıdışındaki akademik çalışmaları, öğretim elemanlarının sağlanması ve güvenlik yönlerinden, Devlet eliyle kurulan yükseköğretim kurumları için Anayasada belirtilen hükümlere tabidir." hükmüne yer verilmiş;2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'na 5772 sayılı Kanun ile eklenen ve vakıflarca kurulacak yükseköğretim kurumları ile ilgili düzenlemeler getiren Ek Madde 2'de, “Vakiflar; kazanç amacına yönelik olmamak şartıyla ve mali ve idari hususlar dışında, akademik çalışmalar, öğretim elemanlarının sağlanması ve güvenlik yönlerinden bu Kanunda gösterilen esas ve usullere uymak kaydıyla, Yükseköğretim kurumları veya bunlara bağlı birimlerden birini veya birden fazlasını ya da bir üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsüne bağlı olmaksızın, ekonominin ihtiyaç duyduğu alanlarda yüksek nitelikli işgücü yetiştirmek amacıyla, bu Kanun hükümleri çerçevesinde kalmak şartıyla meslek yüksekokulu kurabilir. Bu meslek yüksekokulu, kamu tüzel kişiliğini haiz olup, Cumhurbaşkanı kararı ile kurulur. Kurulacak meslek yüksekokullarına, meslek ve teknik eğitim bölgesinde gereksinim duyulması esastır."denilmiş;Ek Madde 5'de,“(Ek madde: 17/08/1983 - 2880/32 md.) (Değişik fikra:28/12/1999-4498/1 md.)Vakıflarca kurulacak yükseköğretim kurumlarının, vakıf yönetim organıdışında en az yedi kişiden oluşan bir mütevelli heyeti bulunur. Mütevelli heyet üyeleri, vakıf yönetim organı tarafından dört yıl için seçilir, süresi biten üyeler yeniden seçilebilir. Mütevelli heyet üyelerinin yaş sınırlamasıhariç Devlet memuru olma niteliklerine sahip bulunmaları ve en az üçte ikisinin lisans düzeyinde yükseköğrenim görmüş olması gerekir. Mütevelli heyet üyeleri kendi aralarından bir başkan seçer.
Mütevelli heyet vakıf yükseköğretim kurumunun tüzelkişiliğini temsil eder. Vakıf yükseköğretim kurumlarının yöneticileri Yükseköğretim Kurulunun olumlu görüşü alınarak mütevelli heyet tarafindan atanır.Mütevelli heyet; vakıf yüksek öğretim kurumu yöneticilerine uygun gördüğü ölçüde yetkilerini devredebilir. Yükseköğretim kurumunda görevlendirilecek yöneticiler ve öğretim elemanları ile diğer personelin sözleşmelerini yapar, atamalarını ve görevden alınmalarını onaylar,yükseköğretim kurumunun bütçesini onaylar ve uygulamaları izler, ayrıca vakıfça hazırlanan yönetmelik hükümlerine göre diğer görevleri yürütür.

Mütevelli heyetin toplantı nisabı ve karar alınması ile ilgili hususlarda bu Kanunun 61 inci maddesi hükmü uygulanır." kuralına; aynıYasadaki Ek Madde 8'de ise, “(Ek madde: 17/08/1983-2880/32 md.)Vakıfça kurulacak yükseköğretim kurumlarındaki akademik organlar,Devlet yükseköğretim kurumlarındaki akademik organlar gibi düzenlenir ve onların görevlerini yerine getirir. Öğretim elemanlarının nitelikleri Devlet yükseköğretim kurumlarındaki öğretim elemanlarının niteliklerinin aynıdır.Devlet Yükseköğretim kurumlarında çalışmaları yasaklanmış veya disiplin yoluyla bu kurumlardan çıkarılmış kişiler, vakıf yükseköğretim kurumlarında görev alamazlar." kuralına yer verilmiştir.Vakıf Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliği'nin “Öğretim elemanları” başlıklı 23. maddesinde ise, “Öğretim elemanlarının seçimi,değerlendirilmesi, seçilenlerin uygun görülen akademik unvanlarla görevlendirilmeleri ve yükseltilmeleri yürürlükteki kanun ve yönetmelik hükümlerine uyularak vakıf yükseköğretim kurumunun yetkili akademik organlarınca yapılır. Öğretim elemanlarının atamalarında, devlet yükseköğretim kurumlarındaki atamalarda aranan şartlara ilaveten vakıf yükseköğretim kurumunun akademik yönden gerekligördüğüşartlar da aranabilir. Vakıf meslek yüksekokullarında özellikle uygulamalı derslerde görevlendirilecek öğretim elemanlarının atanmasında çalışma deneyimine sahip olması gözetilir.
Vakıf yükseköğretim kurumlarında görev alacak olan akademik ve idari personelin çalışma esasları 2547 sayılı Kanunda devlet üniversiteleri için öngörülen hükümlere tabidir. Bu personelin aylık ve diğer özlük haklarıbakımından ise 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri uygulanır." kuralı yer almiştir.
Davalı Üniversitesite de anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde 2809 sayılı “Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Kanunu"nun Ek 53.maddesi ile vakıf yükseköğretim kurumlarına ilişkin hükümlere tabi olmak üzere, kamu tüzel kişiliğine sahip olarak kurulmuştur.
İdari rejime dayalı olarak düzenlenmiş bulunan Türkiye'nin idari yapısında, kamu tüzel kişiliği idari yargının görev alanının belirlenmesinde kullanılan ölçütlerden birisidir. Kamu tüzel kişilerinin kuruluş amacı kamu yararı, faaliyet konuları ise kamu hizmetidir. Bu bağlamda, Kamu Tüzel Kişileri, özel hukuk tüzel kişilerine nazaran üstün ve ayrıcalıklı kamu gücüne sahiptirler ve tek taraflı işlemlerle yeni hukuki durum yaratabilirler.Bu nedenle de personeli kamu hukukuna tabidir.
Kanunla kurulma ve kamu tüzel kişiliğine sahip olmanın yanı sıra,Devlet Üniversitelerinde olduğu gibi Vakıf Üniversitelerinin de Anayasal güvence altına alınmış olan "Bilimsel Özerkliğe sahip olmaları” bir diğer ayrıcalığıdır. Üniversitelerde bilimsel özerklik ilkesi benimsenirken güdülen amaç, yükseköğretimin çeşitli siyasal çevre ve baskı grupları ile düşünce kümelerinin etkisinin dışında tutarak, bilimsel amaç, hedefler ve 

gereksinimlerine bağlı olmalarını sağlamaktır. Bu nedenle de, bilimsel faaliyetin asli unsurları olan yükseköğretim elemanlarının, görevleri,unvanlari, atama, yükselme ve emeklilikleri gibi özlük haklarının kanunla düzenleneceği konusu, anayasal teminat altına alınmıştır.
Somut olay ve mevzuat hükümleri birlikte irdelendiğinde; davalıÜniversitenin, sürekli ve düzenli nitelikteki kamu hizmetinde çalıştırdığıdavacının; statüsü, göreve alınmasi, hak ve yetkileri gözetildiğinde, İdare Hukuku kapsamında bir kamu personeli olduğu açıktır.
Bununla birlikte, davacının sözleşmesinin feshine ilişkin davalıişleminin idare hukuku anlamında bir idari işlem olduğunda kuşku bulunmamakla birlikte; davacının sözleşmesinin feshedilmesi üzerine açtığıişe iade davasında, Trabzon İdare Mahkemesince uyuşmazlığın esasının incelenmeye devam edildiği, görev uyuşmazlığına konu edilen davanın ise;iş sözleşmesinin feshinden kaynaklanan tazminat ve alacaklar olduğu görülmüştür.

Bu bağlamda, esasen; davacının sözleşmesinin feshine ilişkin idari işlemden kaynaklanan tazmin isteminin 2577 sayılı İdari Yargılama UsulüKanunu'nun "İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı" başlıklı 2.Maddesinin b fikrasında belirtilen; “İdari eylem ve işlemlerden dolayıkişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafindan açılan tam yargı davaları”kapsamında idari yargı yerinde görülmesi gerekmektedir.
Açıklanan nedenlerle davanın görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevli olduğundan; Trabzon 1. İdare Mahkemesinin 31.3.2014 gün ve E:2013/490, K:2014/482 sayılı kararının kaldırılması gerekmiştir.
SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle Trabzon 1. Ídare Mahkemesinin 31.3.2014 gün ve E:2013/490,K:2014/482sayılıGÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA, 26.10.2020 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
2-ESAS NO : 2020/500KARAR NO : 2020/620KARAR TR : 26.10.2020
ÖzET : Afyonkarahisar Devlet Hastanesinde taşeron işçi olarak çalışan davacının, Nisan/2018 tarihinde, belirsiz süreli iş sözleşmesi ile sürekli işçi statüsünde kadroya geçirildiği, güvenlik soruşturmasına göre kadroda çalıştırılmasının uygun olmadığı belirtilerek, iş sözleşmesinin 657 sayılıYasanın 48/I A-8 maddesi uyarınca 06.08.2018 tarihinde feshedildiği nedeniyle, feshin geçersizliği ile işe iadesi istemiyle açılan davanın İDARİYARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.


KARAR 
Davacı: S.K.

Davalı: Sağlık Bakanlığı
Vekili : Av. G.A.

O LAY : Davacı dava dilekçesinde özetle; Afyonkarahisar Devlet Hastanesi'nde taşeron ișçi olarak çalışmaktayken, 02/04/2018tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 127. maddesi ile 375sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen geçici 23. madde kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 48.maddesinin 1 .fikrasının (A-8) bendi uyarınca atanma şartlarına haiz olmadığından bahisle belirsiz süreli iş sözleşmesinin feshine ilişkin Afyonkarahisar İl Sağlık Müdürlüğü'nün 13/08/2018 tarih ve E.7670 sayılı işleminin; hukuka aykırı olduğu, adli sicil kaydının temiz olduğu, hiçbir terör örgütü ile irtibatının bulunmadığı iddialarıyla iptali istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır.
AFYONKARAHİSAR İDARE MAHKEMESI: 8.11.2018 gün ve E:2018/791, K:2018/802 sayı ile, davada, Afyonkarahisar Devlet Hastanesi'nde şoför olarak görev yapan davacının, 24/12/2017 tarih ve 30280 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 127.maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmününde Kararnameye eklenen geçici 23.maddesi uyarınca, sürekli işçi kadrosunda istihdam edildiği, 657 sayılı Kanunun 4. maddesinin 'd' fikrasında belirlenen sürekli işçiler hakkında anılan Kanun hükümlerinin uygulanmayacağının belirtildiği, davacının buna göre 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine tabi olarak görev yaptığı anlaşıldığından, yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri uyarınca dava konusu uyuşmazlığın görüm ve çözümünde adli yargının (İş Mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna ulaşıldığıgerekçesiyle, davanın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 15/1-a maddesi uyarınca görev yönünden reddine karar vermiş, bu karar kesinleşmiştir.
Davacı bu kez aynı istemle adli yargı yerinde dava açmıştır.
Afyonkarahisar İş Mahkemesi: 25.10.2019 gün ve E:2018/559,K:2019/641 sayı ile, yapılan yargılama sonucunda, işveren tarafindan feshin haklı yada geçerli nedene dayandığının ispat edilemediği açıklanarak;“Davalı işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının davalı işveren 

nezdinde işe iadesine, davacının yasal sürede başvurmasına rağmen işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının, fesih nedeni ve işçinin kıdemi dikkate alınarak takdiren davacının brüt ücreti üzerinden toplam net 10.660,87 TL olarak 4 aylık ücreti olarak belirlenmesi ve davalıların müşterek ve müteselsilen sorumlu olduklarının tespitine, davacının, işe iade için işvereni süresi içinde başvurması halinde, davacının çalıştırılmadığı süreye ilişkin ve kararın kesinleşmesine kadar davacının dava tarihindeki aylık net ücreti üzerinden toplam net 7.691,00 TL en çok dört aylik ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine ve davalıların müşterek ve müteselsilen sorumlu olduklarının tespitine” karar verilmiş, bu karara karşıdavalı idare vekili istinaf isteminde bulunmuştur.
KONYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 8. HUKUK DAİRESİ:11.3.2020 gün ve E:2020/180, K:2020/441 sayi ile, tüm bu maddi ve hukuki olgulara göre, davacının güvenlik soruşturması sonucuna göre, kadroya alınma işleminin iptaline dair idari işlemin iptaline yönelik dava yönünden,İdare Mahkemesi görevli olduğundan, yargı yolu yanlışlığı nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile işin esasına girilerek hüküm kurulmasının isabetli olmadıği; kabule göre de,Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A maddesi, Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Yönetmeliği'nin 26. maddesi, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/1-ç ve 326. maddeleri gözetilerek dava öncesi ödenen arabuluculuk ücreti ile zorunlu giderlerin yargilama giderleri olarak hüküm altına alınmamasının hatalı olduğu gerekçesiyle; davalıvekilinin istinaf Başvurusunun kısmen kabulü ve kısmen reddi ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1 -a.3 maddesi gereğince, ilk derece mahkemesi kararının yeniden esas hakkında hüküm kurulmak üzere kaldırılmasına, dava dilekçesinin yargı yolu caiz olmaması nedeniyle,HMK.nun 114,115 ve 355. maddeleri gereğince usulden reddine kesin olarak karar vermiştir.
Davacı idari ve adli yargı yerlerince verilmiş olan görevsizlik kararları nedeniyle oluştuğunu ileri sürdüğü olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi istemiyle başvuruda bulunmuştur.
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün, Burhan ÜSTÜN'ün Başkanlığında, Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER,Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Bilal ÇALIŞKAN'ın katılımlarıyla yapılan26.10.2020 günlü toplantısında:
l-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; idari ve adli yargı yerleri arasında 2247 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen biçimde olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğu, idari ve adli yargı dosyalarının 15. maddede belirtilen yönteme uygun olarak davacının istemi üzerine son görevsizlik 

kararını veren mahkemece Uyuşmazlık Mahkemesine gönderildiği ve usule ilişkin işlemlerde herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.
II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hakim Gülşen AKAR PEHLİVAN’ın, davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, Afyonkarahisar Devlet Hastanesinde taşeron işçi olarak çalışan davacının, Nisan/2018 tarihinde, belirsiz süreli iş sözleşmesi ile sürekli işçi statüsünde kadroya geçirildiğini, güvenlik soruşturmasına göre kadroda çalıştırılmasının uygun olmadığı belirtilerek iş sözleşmesinin 657sayılı Yasanın 48/I A-8 maddesi uyarınca 06.08.2018 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliği ile işe iadesi istemiyle açılmıştır.

24.12.2017 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 696 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 127. Maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen GEÇİCÎ MADDE 23 üncü maddesinde; "5018 sayılıKanuna ekli (1), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri (MİT Müsteşarlığı hariç) ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, bu Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (I) sayılı listede yer alan idarelerin merkez ve taşra teşkilatlarında; ödemeleri merkezi yönetim., sosyal güvenlik kurumu, fon, kefalet sandığı, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, gençlik hizmetleri ve spor il müdürlüğü bütçelerinden veya döner sermaye bütçelerinden, anılan liste kapsamındaki diğer idareler için ise kendi bütçelerinden karşılanan 4734 SAYILI KANUN VE DİĞER MEVZUATTAKİHÜKÜMLER UYARINCA PERSONEL ATAIITZ RIT TIIT ITA SAIRTI LA ARAAAAI TATAIARTAAA 
(d  mn 8  Lt e ste t t  de t ( 
       mt d  d 
C d ve/veya icra takiplerinden feragat edeceğine dair yazılı beyanda bulunmak,
ç) En son çalıştığı idare ile daha önce kamu kurum ve kuruluşlarında alt işveren işçisi olarak çalıştığı iş sözleşmelerinden dolayı bu madde ile tanınan haklar karşılığında herhangi bir hak ve alacak talebinde bulunmayacağını ve bu haklarından feragat ettiğine dair yazılı bir sulh sözleşmesi yapmayı kabul ettiğini yazılı olarak beyan etmek, kaydıyla, bu 

fikranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren on gün içinde idaresinin hizmet alım sözleşmesinin yapıldığı birimine, sürekli işçi kadrolarında istihdam edilmek üzere yazılı olarak başvurabilirler. Başvuranların şartları taşıyıp taşımadıklarının tespiti, bu tespite itirazların karara bağlanması, şartlarıtaşıyanların idarelerince belirlenen usul ve esaslara göre yapılacak yazılıve/veya sözlü ya da uygulamalı sınava alınmasi, sınav sonuçlarına itirazların karara bağlanması ve sınavda başarılı olanların kadroya geçirilmesine ilişkin süreç bu fikranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren doksan gün içinde idarelerince sonuçlandırılır. " Hükmü ile Kamu Kurumlarında çalışan taşeron işçilerin kadroya alınmasına ilişkin düzenleme yapılmış, kapsamı ve şartları belirlenmiştir.
Devlet Personel Başkanlığının 30.03.2018 tarihli ve e.2251 sayılıarşiv araştırması konulu mütalaasında,
Sürekli işçi kadrolarına geçirilecek işçiler ile ilgili arşiv araştırmalarının tamamına yakınının sonuçlandırılarak kurumlara gönderildiği bilinmekle beraber, güvenlik güçlerimizin üzerindeki iş yüküdikkate alındığında, olağanüstü gayret ve çabaya rağmen arşiv araştırmasısonuçlarının zamanında intikal ettirilememesi halinde kurumlara sonuçlarıintikal ettirilmeyen arşiv araştırmaları hakkında ilgili mercilerle temasa geçilmesi, olağanüstü gayret ve çabaya rağmen az sayıda arşiv araştırmasısonuçlarının zamanında intikal ettirilememesi halinde sürecin hak kaybına ve aksamaya ver vermeden süresi içerisinde nihayete erdirilmesini teminen:
Arşiv araştırması sonuçları halihazırda intikal etmiş idarelerce,araştırma sonuçlarının değerlendirilmesi beklenmeksizin sınav aşamasının tamamlanmasi, sınav kurulunca sınav süreci yürütülürken tespit komisyonunca araştırma sonuçlarının ayrıca değerlendirilebileceği, böylece mevzuatta öngörülen şartları taşıdığı tespit edilenlerin 02/04/2018 tarihine kadar sürekli işçi kadrolarına/işçi statüsüne geçişlerinin sağlanması,
Arşiv araştırması sonuçları henüz intikal etmeyen idarelerce, sürecin 02/04/2018 tarihinde nihayetlendirilmesinin kanuni zorunluluk olmasıkarşısında, araştırma sonuçlarının intikali beklenmeksizin sınav süreçleri sonuçlandırılmak suretiyle mevzuatla öngörülen şartları taşıdığı tespit edilenlerin 02/04/2018 tarihine kadar sürekli işçi kadrolarına işçi statüsüne geçişlerinin sağlanması.
Arşiv araştırması sonuçları 02/04/2018 tarihi itibariyle henüz, intikal etmeyen kişiler için kadroya geçiş sureci sonrasında bu şartlarıtaşımadıklarının sonradan anlaşılması halinde tazminatsız, olarak görevlerine son verileceği hususunda yazılı şekilde bilgilendirilmeleri kaydıyla, en geç, 02/04/2018 tarihinde geçiş işlemlerinin tamamlanması, bu tarihten sonra intikal eden arşiv araştırması sonuçlarının tespit komisyonunca değerlendirilerek ilgilinin bu şartı sağlayıp sağlamadığına göre karar verilmesi, suretiyle işlem tesis edilmesinin uygun olacaği:

mütalaa edilmektedir." denilerek arşiv soruşturması henüz tamamlanmayan davacı gibi işçiler hakkında nasıl hareket edileceği belirtilmiştir.
657 sayılı Devlet Memurları Kanununun "istihdam şekilleri" başlıklı4. Maddesinin D bendinde "İşçiler: (Değişik birinci cümle: 4/4/2007 5620/4 md.) (A), (B) ve (C) fikralarında belirtilenler dışında kalan ve ilgili mevzuatı gereğince tahsis edilen sürekli işçi kadrolarında belirsiz süreli işsözleşmeleriyle çalıştırılan sürekli işçiler ile mevsimlik veya kampanya işlerinde ya da orman yanginiyla mücadele hizmetlerinde ilgili mevzuatına göre geçici iş pozisyonlarında altı aydan az olmak üzere belirli süreli işsözleşmeleriyle çalıştırılan geçici işçilerdir.Bunlar hakkında bu Kanun hükümleri uygulanmaz." hükmüne yer verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; davacınin 23.07.2016 tarihli ve 29779 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin KHK'nın 4. maddesi gereğince,Bakanlık Makamının 14.09.2017 tarihli ve 18573 sayılı Onayı ile oluşturulan Komisyonun 18.07.2018 tarihli ve 73243515 sayılı kararına göre; 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48. maddesinin birinci fikrasının (A) bendinin (8) numarali alt bendindeki " Güvenlik soruşturmasıve/veya arşiv araştırması yapılmış olmak" hükmü gereğince atanma şartlarına haiz olmadığı anlaşılan personellerden olup, sürekli işçi kadrosunda çalışmasına bu nedenle son verildiği; davacının sürekli işçi kadrosunda çalışmasına son verilme sebebinin güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının olumlu sonuçlanmamış olduğu; Güvenlik araştırması ve arşiv soruşturması olumsuz sonuçlanan kişilerin kadroya geçiş hakkını haiz olmadığı; zira 657 sayılı Kanunda Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının atanma şartı olarak sarih şekilde belirtildiği; bu şartıtaşımayan kişilerin ise sürekli işçi kadrosuna geçmesinin hukuken mümkün olmadığı, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasının olumsuz sonuçlanan kişilerin 657 sayılı Kanun gereği atanma şartlarını haiz olmadıklarından hiçbir şekilde atamaları yapılamayacağı ve güvenlik soruşturmasısonuçlanmadan şartlı atananların da, atamaları iptal edilerek görevlerine son verileceği nedeniyle davacının sözleşmesinin sonlandırıldığı anlaşılmıştır.
657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 45 inci maddesinin birinci fikrasının (A) bendinin (8) numaralı alt bendindeki "Güvenlik soruşturmasıve /veya arşiv araştırması yapılmış olmak" hükmü gereğince atanma şartlarına haiz olmadığı anlaşıldığından, davacının Afyonkarahisar Devlet Hastanesinin 74530627 barkot numaralı yazisına ekli 06/08/2018 tarihli Tebliğ ve Tebellüğ belgesine istinaden aynı tarihinden itibaren Belirsiz Süreli İş Sözleşmesi 13.08.2018 gün 7670 sayılı Sağlık BakanlığıAfyonkarahisar Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü işlemi ile fesh edilmiş ise de;ilgili bu madde Anayasa Mahkemesinin 24.7.2019 gün ve E:2018/73,K:2019/65 sayılı kararı ile, "….10. 60. maddesiyle (A) bendine alt bent eklenen 657 sayılı Kanun'un 48. maddesinin birinci fikrası şöyledir:

“Genel ve özel şartlar:
Madde 48  (Değişik: 12/5/1982 - 2670/14 md.)
Devlet memurluğuna alınacaklarda aşağıdaki genel ve özel şartlar aranir.

A) Genel şartlar:
1. Türk Vatandaşı olmak,
2. Bu Kanunun 40 ncı maddesindeki yaş şartlarını taşımak,
3. Bu Kanunun 41 nci maddesindeki öğrenim şartlarını taşımak,
4. Kamu haklarından mahrum bulunmamak,
5. (Değişik: 23/1/2008 - 5728/317 md.) Türk Ceza Kanununun 53üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile; kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezasına ya da affa uğramış olsa bile devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, (.….) zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık,dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığıdeğerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olmamak.
6. Askerlik durumu itibariyle;
a) Askerlikle ilgisi bulunmamak,
b) Askerlik çağına gelmemiş bulunmak,
c) Askerlik çağına gelmiş ise muvazzaf askerlik hizmetini yapmışyahut ertelenmiş veya yedek sınıfa geçirilmiş olmak,
7. 53 üncü madde hükümleri saklı kalmak kaydı ile görevini devamlıyapmasına engel olabilecek (...) akıl hastalığı (...) bulunmamak.
8. (Ek: 3/10/2016 - KHK-676/74 md.; Aynen kabul: 1/2/20187070/60 md.) Güvenlik soruşturması ve/veya arşiv araştırması yapılmışolmak.

B) Özel şartlar:
1. Hizmet göreceği sınıf için 36 ve 41 nci maddelerde belirtilen öğretim ve eğitim kurumlarının birinden diploma almış olmak,
2. Kurumların özel kanun veya diğer mevzuatında aranan şartlarıtaşımak...

 H. 60. maddesiyle 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 48. maddesinin birinci fikrasının (A) bendine eklenen (8) numaralı alt bendin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve İPTALİNE,....'un karşıoyu ve OYÇOKLUĞUYLA,.." karar verilmiştir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 1.fikrasında idari dava türleri sayılmış olup, (a) bendinde; idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan iptal davalarının bir idari dava türü olduğu belirtilmiştir 

Uyuşmazlığa konu olayda, davacının, davalı idarede olağanüstü hal kapsamındaki 696 sayılı KHK ile taşeron işçilerin kamuda sürekli işçi kadrosunda istihdam edilmeleri kapsamında -yukarida belirtilen mevzuat hükümlerinden anlaşıldığı üzere- idarenin tek yanlı olarak ve kamu gücüne dayanarak belirlediği şartlar çerçevesinde, 2.4.2018 tarihi itibari ile çalışmaya başlamış olması; davalı idarenin statüsü; ayrıca atanma işlemini ortadan kaldıran sözleşmenin feshine ilişkin işlemin de, 657 sayılı Yasa hükümleri uyarınca tesis edilmiş olması birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu işlemin idari nitelikte olduğu dolayısıyla davanın görüm ve çözümünde idari yargının görevli olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Açıklanan nedenlerle,davanın görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevli olduğundan, Afyonkarahisar İdare Mahkemesinin 8.11.2018gün ve E:2018/791, K:2018/802 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasıgerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle_ Afyonkarahisar İdare Mahkemesinin 8.11.2018 gün ve E:2018/791, K:2018/802 sayılı GÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA, 26.10.2020 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
3-ESAS NO : 2020/502KARAR NO : 2020/575KARAR TR : 26.10.2020
ÖZET : 1990 tarihinde Emekli Sandığına tabi astsubay çavuş olarak göreve başlayan davacının, astsubay sınıf okullarında 18 yaş altında geçirdiği sürelerin fiili hizmet süresine dahil edilerek emekli keseneğinin buna göre hesaplanması istemiyle açtığı davanın İdare Mahkemesinde lehine sonuçlanmasından sonra, bu karara istinaden tesis edilen ve davacı adına borç çıkarılmasına ilişkin işlemin iptali/ borcunun olmadığına dair menfi tespit yapilması istemiyle açılan davanın, İDARİ YARGI YERİNDE görülmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davacı: U.M.

Vekili : Av. M.M.

Davalı: Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı
Vekili : Av. R.E.



O L A Y : Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin 31.08.1989tarihinde astsubay sınif okuluna başladığıni, 30.08.1990 tarihinde astsubaylığa nasbedildiği, kaza-i rüşt kararıyla reşit kılındığını, 05.11.2015tarihinde idareye yaptığı başvuru ile astsubay sınıf okulunda 18 yaşın altında geçirdiği döneme ait sürelerinin fiili hizmet süresinden sayılarak emekli keseneğinin bu süreler de dahil edilmiş şekilde hesaplanmasını talep ettiğini, fakat davalı idarenin bu talebi reddetmesi üzerine söz konusu başvurunun reddine dair işlemin iptali istemiyle açtığı dava sonucunda idari işlemin iptal edilerek bahsi geçen sürelerin fiili hizmet süresinden sayılmasına karar verildiğini, bu kararın da Danıştay tarafından onandığını;ancak davalı idare tarafindan görünürde mahkeme kararının uygulanmasına yönelik olarak tesis edilen ama aslında mahkeme kararını dolaylı olarak hiçe sayan dava konusu işlemle; müvekkili adına Astsubay Sınıf Okulu'nda 15.09.1989-14.08.1990 tarihleri arasında aldiğı eğitim sürecine ait emekli keseneği adı altında hesaplanarak 8.136,17 TL borç çıkarıldığını; 5434sayılı Emekli Sandığı Kanunu'nun 12., 15., 31., Ek 21. ve geçici 170.maddelerinde konuya ilişkin düzenlemelere yer verildiğini; müvekkili adına borç çıkarma işleminin usul ve kanun hükümlerine aykırı olduğunu;müvekkilinin astsubay sınıf okulunda geçen sürelerine ilişkin keseneklerin kurum tarafindan ödeneceğinin açık olduğunu; kurum tarafından müvekkilinin astsubay sınıf okulunda eğitim gördüğü esnadaki keseneklerin ödendiğine dair bordrolar da gönderilmiş olmasına karşın, davalı idarenin mükerrer bir ödeme talep ettiğini; müvekkili adına çıkarılan borcun hangi kritere göre hesaplandığının da dava konusu işlemde belirtilmediğini; davalıidarenin söz konusu işlem ile müvekkilinin eğitim sürelerinin emeklilik hesabında da sayılması yönündeki Kocaeli İdare Mahkemesi kararını etkisiz kılacak şekilde davaya konu idari işlemi tesis ettiğini ifade ederek; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kamu Görevlileri Tescil ve Hizmet Daire Başkanlığımın 10.07.2017 tarihli ve 74468014 sayılı idari işleminin iptali istemiyle 17.8.2017 tarihinde idari yargi yerinde dava açmıştir.
KOCAELİ 2.İDARE MAHKEMESİ: 19.10.2017 gün ve E:2017/1307, K:2017/1618 sayı ile, “(...)5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun "Uyuşmazlıkların çözüm yeri" başlıklı101.maddesinde; "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kamın hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar işmahkemelerinde görülür" hükmü yer almaktadır.
Dava dosyasinin incelenmesinden; davacinin 1989 ile 1990 yillarıarasında 1 yıl süreli Astsubay Sınıf Okulundaki öğrenimini başarıyla tamamlayarak 30/08/1990 tarihinde astsubaylığa nasbedildiği, 05/11/2015tarihli dilekçesiyle davalı idareye başvurarak Astsubay Okulunda 18yaşından önce geçen sürelerin fiili hizmet süresinden sayılması yolundaki başvurusunun Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının 26/02/2016 tarih ve 

50697861/72.156.002 sayılı işlemiyle reddi üzerine açılan davada Kocaeli 1.Ídare Mahkemesinin 10/01/2017 tarih ve 2016/479 Esas, 2017/65 sayılıkararı ile işlemin iptaline karar verildiği; bu kararın da İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 8.Ídari Dava Dairesi'nin 21/06/2017 tarih 2017/1043 Esas ve 2017/1103 Karar sayılı ilamı ile onanması üzerine; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kamu Görevlileri Tescil ve Hizmet Daire Başkanlığı'nca 04/07/2017 tarih ve 71446925/22712430/72156002 sayılı işlemle, fiili hizmetten sayılan günler için 8136,17 TL prim borç hesaplanması üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın 5510 sayılı yasanın uygulamasından kaynaklandığıve aynı yasanın 101.maddesini açık hükmü gereği ortada idari yargı yetkisi kapsamına giren bir idari dava bulunmadığı ve uyuşmazlığın çözümlenmesinde adli yargı yerlerinin görevli bulunduğu sonucuna varılmiştir.

Açıklanan nedenlerle; davanın 2577 sayılı İdari Yargılama UsulüYasasının 15/1-a. maddesi hükmü uyarınca görev yönünden reddine..."karar vermiş, bu karar istinaf yoluna başvurulmaksızın kesinleşmiştir.
Davacı vekili bu kez; Sosyal Güvenlik Kurumu BaşkanlığıEmeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kamu Görevlileri Tescil ve Hizmet Daire Başkanlığının 71446925/22712430/72 156 002 sayı ve 04.07.2017tarihli idari işlemiyle müvekkilinden talep edilen 8166,18-TL'lik borcun olmadığına dair menfi tespit yapılması istemiyle adli yargı yerinde dava açmiştir.

ANKARA 5.İŞ MAHKEMESİ: 10.10.2019 gün ve E:2019/107,K:2019/392 sayı ile, “(...)5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olup Yasa'nın 101.maddesine göre bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar işmahkemelerinde görülür.

5510 sayılı Yasa'nın "5434 sayılı Kanuna İlişkin Geçiş Hükümleri"başlıklı Geçici 4.maddesinin 4.fikrasına göre "Bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde; iştirakçi iken, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fikrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılıKanun hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Kanunun 4 üncümaddesinin birinci fikrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır."
5510 sayılı Kanunun 101 nci maddesinde yer alan “….bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar İşMahkemelerinde görülür." bölümünün iptali istemiyle yapılan itiraz 

başvurusunda Anayasa Mahkemesi, 22.12.2011 tarih ve E: 2010/65. K:2011/169 sayılı kararıyla iptal isteminin reddine karar vermiştir.Anayasa'nın 153/son maddesine göre Anayasa Mahkemesi kararları Resmi Gazetede yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarini, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesi kararlarıile ilgili doktrindeki ağırlıklı görüş; Anayasa Mahkemesi kararlarının gerekçesinin de bağlayıcı olduğu yönündedir.

17.4.2008 günlü 5754 sayılı “Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun" ile Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2006 günlü, E.2006/111, K.2006/112 sayılı iptal kararı doğrultusunda 5510 sayılı Kanunda düzenlemeler yapılmış ve anilan Kanun'a eklenen Geçici 1 inci ve Geçici 4 üncü maddelerle 5754 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fikrasının (c)bendi kapsamına alınanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılacağı hüküm altına alınmıştır.
5754 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmakta olanlar, evvelce olduğu gibi 5434 sayılıKanun hükümlerine tâbi olacaklar ve bunların emeklilikleri bakımından da aynı Kanun hükümleri uygulanmaya devam edecek; ancak 5754 sayılıKanun'un yürürlüğe girmesinden sonra memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmaya başlayanlar ise 5510 sayılı Kanun'un 4/c maddesi uyarınca, bu Kanun hükümlerine tâbi sigortalı sayılacak ve haklarında 5434sayılı Kanun değil 5510 sayılı Kanun'un öngördüğü kural ve esaslar uygulanacak; ihtilaf halinde de adli yargı görevli bulunacaktır.
5754 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce iştirakçi sıfatıyla çalışmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile emekli sifatıyla 5434 sayılı Kanun'a göre emekli, dul ve yetim aylığı almakta olanlar ve ayrıca memurlar ve diğer kamu görevlilerinden ileride emekliliğe hak kazanacaklar yönünden Sosyal Güvenlik Kurumunun tesis edeceği işlem ve yapacağı muameleler idari işlem niteliğini korumaya devam edeceğinden bunlara ilişkin ihtilaflarda idari yargı görevli olmaya devam edecektir.
Öte yandan Uyuşmazlık Mahkemesinin 4.9.2012 tarihli 2012/64-83Esas ve Karar sayılı kararında 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce iştirakçi sıfatıyla çalışmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile emekli sıfatıyla 5434 sayılı Kanuna göre emekli, dul ve yetim aylığıalmakta olanlar ve ayrıca memurlar ve diğer kamu görevlilerinden ileride emekliliğe hak kazanacaklar yönünden Sosyal Güvenlik Kurumunca tesis edilen işlem ve yapacağı muamelelerin “idari, işlem" ve “idari eylem"niteliğini korumaya devam edeceği, dolayısıyla, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2/1-a maddesinde belirtilen idari işlemler hakkında yetki,şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı

olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafindan açılan iptal davaları kapsamında bulunan, emekli kamu personeli olan davacı tarafindan açılan davanın, görüm ve çözümünün idari yargı yerinde görüleceği, 5510 sayılı bu Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmaya başlayanların ise 5510 sayılıKanunun 4/c maddesi uyarınca, bu Kanun hükümlerine tabi sigortalısayılacağı ve haklarında 5434 sayılı Kanunun değil 5510 sayılı Kanunun öngördüğü kural ve esasların uygulanacağı dolayısıyla ihtilafların da adli yargı yerinde çözümleneceği sonucuna varılmıştır.

Somut olayda, davacı Kuruma 8.166,18 TL lik borçlu olmadığının tespitini talep etmiş ise de, davacının Emekli Sandığı iştirakçisi olduğu ve yine davacının 18 yaşından önce astsubay sınıf okulunda geçen süresinin hizmet süresinden sayılması nedeniyle söz konusu sürelerin karşılığı olan borca ilişkin olduğu, dolayısıyla uyuşmazlığın 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre çözülmesi gerektiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek 6100 sayılıHMK'nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan "yargi yolunun caiz olmaması'" nedeniyle davanın usulden reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm, tesis edilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan nedenlerle,
YARGI YOLUNUN CAÍZ OLMAMASI NEDENİ İLE DAVANIN USULDEN REDDİNE(...)" karar vermiş; bu karar istinaf yoluna başvurulmaksızın kesinleşmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün, Burhan ÜSTÜN'ün Başkanlığında, Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER,Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Bilal ÇALIŞKAN'ın katılımlarıyla yapılan 26.10.2020 günlü toplantısında:
I-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi gereğince yapılan incelemeye göre, adli ve idari yargı yerleri arasında 2247 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen biçimde olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğu, adli yargı dosyasının; davacı vekilinin istemi üzerine son görevsizlik kararını veren Mahkemece 15. maddede belirtilen hükmün aksine, önceki görevsizlik kararına ilişkin dava dosyası temin edilmeden gönderildiği görülmekte ise de; Mahkememizce idari yargıdosyasının da ilgili Mahkemesinden getirtildiği ve sonuçta usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından, adli ve idari yargıyerleri arasında doğan görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hakim Taşkın ÇELİK'in,davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçİ ile Danıştay Savcısı

Yakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlüaçıklamalarıda dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, 1990 tarihinde Emekli Sandığına tabi astsubay çavuş olarak göreve başlayan davacının, astsubay sınıf okullarında 18 yaş altında geçirdiği sürelerin fiili hizmet süresine dahil edilerek emekli keseneğinin buna göre hesaplanması istemiyle açtığı davanın İdare Mahkemesinde lehine sonuçlanmasından sonra, bu karara istinaden tesis edilen ve davacıadına 8.166. 18 TL borç çıkarılmasına ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kamu Görevlileri Tescil ve Hizmet Daire Başkanlığının 04/07/2017tarih ve 71446925/22712430/72156002 sayılı işleminin iptali/ borcunun olmadığına dair menfi tespit yapılması istemiyle açılmıştır.

Dava dosyaları ile davacinın özlük dosyası örneğinin incelenmesinden; davacının 1989 ile 1990 yılları arasinda 1 yıl süreli Astsubay Sınıf Okulundaki öğrenimini başarıyla tamamlayarak 30/08/1990tarihinde Emekli Sandığı iştirakçisi olarak astsubaylığa atandığı;05/11/2015 tarihli dilekçesiyle davalı idareye başvurarak Astsubay Okulunda 18 yaşından önce geçen sürelerin fiili hizmet süresinden sayılmasıyolundaki başvurusunun Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının 26/02/2016 tarih ve 50697861/72.156.002 sayılı işlemiyle reddi üzerine açılan davada Kocaeli 1.Ídare Mahkemesinin 10/01/2017 tarih ve 2016/479Esas, 2017/65 sayılı kararı ile işlemin iptaline karar verildiği; bu kararın da İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 8.İdari Dava Dairesi'nin 21/06/2017 tarih 2017/1043 Esas ve 2017/1103 Karar sayılı ilamı ile onanması üzerine;Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kamu Görevlileri Tescil ve Hizmet Daire Başkanlığı'nca 04/07/2017 tarih ve 71446925/22712430/72156002 sayilı işlemle, emekli keseneği ve kurum karşılığı olarak, (daha önce yatırılan 30.00TL'nin düşülmesi suretiyle) 8.136,17 TL hesaplanarak davacıya bildirildiği ve borçtutarı yatırıldığında hizmet süresine ekleneceğinin belirtildiği; bunun üzerine davacı vekili tarafından işlemin iptali/borcun bulunmadığının tespiti istemiyle dava açıldığı; öte yandan davacının, isteği üzerine 16.4.2018tarihinde ilişiği kesilerek emekliye ayrıldığı anlaşılmıştır.
31.5.2006 tarih ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu 506, 1479, 2925, 2926 ve 5434 sayılı Kanunlar kapsamındaki hizmet akdine göre ücretle çalışanlar (Sosyal Sigortalılar),kendi hesabına çalışanlar (Bağ-Kur’lular), tarımda kendi adına ve hesabına çalışanlar (Tarım Bağ-Kur'luları), tarım işlerinde ücretle çalışanlar, (Tarım sigortalıları), devlet memurları ve diğer kamu görevlilerini (Emekli Sandığıİştirakçileri), geçici maddelerle korunan haklar dışında, sosyal güvenlik ve sağlık hizmetleri yönünden yeni bir sisteme tabi tutmuş, beş farklı emeklilik rejimini aktüeryal olarak hak ve hükümlülükler yönünden tek bir sosyal 

güvenlik sistemi altında toplamıştır. 5510 sayılı Kanunun iptali amacıyla açılan davada Anayasa Mahkemesi, 15.12.2006 tarih ve E: 2006/111, K:2006/112 sayılı kararıyla, anılan Kanunun birçok maddesi ile birlikte, bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine tabi olarak görev yapmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlilerini diğer sigortalılarla aynı sisteme tabi kılan (başta 4/c maddesi)hükümlerin iptaline karar vermiş; bu karardan sonra kabul edilen 17.04.2008 tarih ve 5754 sayılı Kanunla 5510 sayılı Kanunda düzenlemeler yapılmış ve anılan Kanuna eklenen Geçici 1 inci ve Geçici 4 üncümaddelerle, 5754 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 1 Ekim 2008 tarihinden önce 5510 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fikrasının (c) bendi kapsamında olanlar (memurlar ile diğer kamu görevlileri) ile bunların dul ve yetimleri hakkında, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılacağı hüküm altına alınmıştır. 5754 sayılı Kanunun kimi hükümlerinin iptali istemiyle açılan dava Anayasa Mahkemesi'nin 30.3.2011 tarih ve E: 2008/56, K:2011/58sayıli kararı ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 101 nci maddesinde yer alan “...bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar İşMahkemelerinde görülür." bölümünün iptali istemiyle yapılan itiraz başvurusunda Anayasa Mahkemesi, 22.12.2011 tarih ve E: 2010/65, K:2011/169 sayılı kararıyla (RG. 25.1.2012, Sayi: 28184) davayı redle sonuçlandırmakla birlikte; söz konusu kararın Mahkememiz önündeki uyuşmazlığa ışık tutacak şekilde şu gerekçeye dayandırmıştır:“.….5754sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmakta olanlar, evvelce olduğu gibi 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olacaklar ve bunların emeklileri bakımından da aynıKanun hükümleri uygulanmaya devam edecek; ancak 5754 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra memur ve diğer kamu görevlileri olarak çalışmaya başlayanlar ise 5510 sayılı Kanunun 4/c maddesi uyarınca, bu Kanun hükümlerine tabi sigortalı sayılacak ve haklarında 5434 sayılı Kanun değil, 5510 sayılı Kanun'un öngördüğü kural ve esaslar uygulanacak; ihtilaf halinde de adli yargı görevli bulunacaktır. 5754 sayılı Kanunun yürürlüğüyle birlikte, artık Sosyal Sigortacılık esasına göre faaliyet gösteren ve yaptığı, tesis ettiği işlem ve muameleler idari işlem sayılamayacak bir sosyal güvenlik kurumunun varlığından söz etmek gerekli bulunmaktadır.5754 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce iştirakçisi sıfatıyla çalışmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile emekli sıfatıyla 5434 sayılı Kanun'a göre emekli, dul ve yetim aylığı almakta olanlar ve ayrıca memurlar ve diğer kamu görevlilerinden ileride emekliliğe hak kazanacaklar yönünden ise Sosyal Güvenlik Kurumu'nun tesis edeceği işlem ve yapacağı muameleler idari işlem niteliğini korumaya devam edecek, bunlara ilişkin ihtilaflarda da evvelce olduğu gibi idari yargı görevli 

olmaya devam edecektir. Bu bakımdan 5510 sayılı Kanunun yürürlüğünden sonra, prim esasına dayalı yani sistemin içeriği ve Kanun kapsamındaki işve işlemlerin niteliği göz önünde bulundurulduğunda, itiraz konusu kuralla,yargılamanın bütünlüğü ve uzman mahkeme olması nedeniyle Kanun hükümlerinin uygulanması ile ortaya çıkan uyuşmazlıkların çözümünde işmahkemelerinin görevlendirilmesinde Anayasa'ya aykırılık görülmemiştir.Ancak, yukarıda açıklandığı üzere 5754 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce statüde bulanan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile ilgili sosyal güvenlik mevzuatının uygulanmasından doğan idari işlem ve idari eylem niteliğindeki uyuşmazlıklarda idari yargının görevinin devam edeceği açıktır..."
n]l.llowb Yukarıda sözü edilen mevzuat hükümlerinin ve Anayasa Mahkemesi kararının birlikte değerlendirilmesinden, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmakta olanlar, daha önce olduğu üzere 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olacakları gibi bunların emeklilikleri bakımından da aynı Kanun hükümlerinin uygulanmaya devam edileceği; ancak, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmaya başlayanların ise 5510 sayılı Kanunun 4/c maddesi uyarınca, bu Kanun hükümlerine tabi sigortalı sayılacağı ve haklarında 5434 sayılı Kanunun değil 5510 sayılı Kanunun öngördüğü kural ve esasların uygulanacağıdolayısıyla ihtilafların da adli yargı yerinde çözümleneceği açıktır.
Kaldı ki; T.C. Anayasası'nin 158.maddesindeki i “...diğer mahkemelerle, Anayasa Mahkemesi arasındaki görev uyuşmazlıklarında Anayasa Mahkemesi'nin kararı esas alınır" hükmü uyarınca Anayasa Mahkemesi kararının bu uyuşmazlığın çözümünde esas alınacağıtartışmasizdır.

Bu durumda, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce iştirakçi sıfatıyla çalışmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile emekli sıfatıyla 5434 sayılı Kanuna göre emekli, dul ve yetim aylığı almakta olanlar ve ayrica memurlar ve diğer kamu görevlilerinden ileride emekliliğe hak kazanacaklar yönünden Sosyal Güvenlik Kurumunca tesis edilen işlem ve yapacağı muamelelerin “idari işlem" ve “idari eylem" niteliğini korumaya devam edeceği, dolayısıyla, 2577 sayılı İdari Yargılama UsulüKanununun 2/1-a maddesinde belirtilen idari işlemler hakkında yetki, şekil,sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan iptal davalarıve tam yargı davaları kapsamında bulunan, 5754 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce devredilen T.C. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğüiştirakçisi olarak kamu görevi yürüten ve 5434 sayılı Kanun kapsamında kendisine aylık bağlanan davacının, astsubay sınıf okullarında 18 yaş altında geçirdiği sürelerin fiili hizmet süresine dahil edilerek emekli keseneğinin buna göre hesaplanması talebiyle bağlantılı olarak idarece hesaplanan borç

tutarının iptali/borcu bulunmadığının tespiti istemleriyle açılan davanın,görüm ve çözümünün idari yargı yerinde görüleceği sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, Kocaeli 2.Ídare Mahkemesinin 19.10.2017gün ve E:2017/1307, K:2017/161 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasıgerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle Kocaeli 2.İdare Mahkemesinin 19.10.2017 gün ve E:2017/1307,K:2017/1618sayılıGÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA, 26.10.2020 gününde, OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
4-ESAS NO : 2020/533
KARAR NO : 2020/576
KARAR TR : 26.10.2020

ÖZET : Davacının, 6/10/1983 tarihinde Emekli Sandığı kapsamında, 657sayılı yasaya tabi devlet memuru olarak 11 günlük fiilen çalışmasıbulunduğundan bahisle, sigorta başlangıç tarihinin 6.10.1983 tarihi olarak tespiti/ bu tarihte işe başlama olarak kabul edilmesi isteminin zimnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davanın, İDARİ YARGI YERİNDE görülmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davacı: E.G.

Vekili : Av. K.F.

Davalı: Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı
Vekili : Av.B.Y.


O LAY : Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin 06/10/1983tarihinde mecburi hizmetini ifa için Maliye Bakanlığı Eskişehir Defterdarlığı bünyesinde devlet memurluğu görevine başladığını, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesini kazanınca memuriyete başlamasından 11 gün sonra 17/10/1983 tarihinde mecburi hizmetini ertelettirerek memuriyetten istifa ettiğini;Üniversite öğrenimini tamamladıktan sonra, 20/09/1990 tarihinde Maliye Bakanlığı Ankara Defterdarlığında memuriyete başladığını ve mecburi hizmetini tamamladıktan sonra 31/01/1994 tarihinde memuriyet görevinden ayrıldığını; bir süre farklı tüzel kişilikler bünyesinde çalıştığını, en son 

Sermaye Piyasası Merkezi Kayıt Kuruluşu Genel Müdürlüğünde çalışmaya başladığını, 08/12/2016 tarihinde iş akdinin fesih edildiğini; bunun üzerine,işe ilk giriş tarihi 06/10/1983 günü olduğundan, 34 yıllık sigortalılığıbulunduğundan ve 6.670 gün pirim yatırıldığından dolayı 15/12/2016tarihinde İstanbul Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğüne yaşlılık aylığıbağlanmasını istediğini; davalı kurumun, 60 günlük sürede cevap vermeyerek taleplerini zımnen reddettiğini; idare yetkililerinin şifahi olarak; müvekkilinin ilk sigortalılık başlangıç tarihi olan 06/10/1983 yılında 11 günlük devlet memurluğunda kısıt maaşlardan emekli sandığı keseneği kesilmemesi uygulaması gereğince emekli keseneği (sigorta primi)yatırılmadığından, müvekkilinin 11 günlük memuriyetinin işe giriş tarihi olarak kabul edilmeyeceği ve yaşlılık aylığının bağlanamayacağını ifade ettiklerini; müvekkilinin devlet memurluğuna 06/10/1983 yılında başladığının Maliye Bakanlığı kayıtları ile sabit olduğunu, bu konuda bir uyuşmazlık bulunmadığını; uyuşmazlığın, işveren Maliye Bakanlığının,emekli sandığı keseneğinin yatırıp yatırmadığının, işe başlama tarihinin kabulünde esas alınıp alınmayacağı noktasından kaynaklandığını; ancak 5510 Sayılı Kanunun ‘Sigortalılığın Başlangıcı” başlıklı 7 inci maddesinin (c) bendinde sigortalılığın başlangıcı; (Değişik: 17/4/2008-5754/5 md) (c)bendi kapsamında sigortalı sayılanlar için, göreve başladıkları.... tarihten itibaren başlar. hükmü gereğince, sigortalılık başlangıç tarihinin esas alınmasında prim ödeme şartının aranmadığını, sadece işe başlamasının yeterli görüldüğünü; bu hukuki düzenleme karşısında dava konusu işlemin gerekçesi{06/10/1983 tarihinde işe başlandığı halde Maliye Bakanlığınca emekli keseneği gönderilmediğinden (sigorta primi yatırılmadığından)yaşlılık aylığının bağlanamayacağı} hukuka uygun olmadığından, işlemin iptalinin gerektiğini ifade ederek; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı,İstanbul Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğünün, 15/12/2016 tarihli yaşlılık aylığı bağlanma taleplerinin zımnen reddine ilişkin işleminin (emekli sandığına bağlı olduğu dönemde 06/10/19983 tarihinde işe başlama olarak kabul etmeme işleminin) iptaline ve müvekkiline 15/12/2016tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması ve faiziyle birlikte ödenmesi taleplerinin kabulüne karar verilmesi istemiyle 10.4.2017 tarihinde idari yargı yerinde dava açmıştır.

İSTANBUL 8.İDARE MAHKEMESİ: 21.4.2017 gün ve E:2017/783, K:2017/969 sayı ile, “(.….)5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 101. maddesinde; "bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde :görüleceği"düzenlenmiştir.

Dava dilekçesi ve eklerinin incelenmesinden; bakılmakta olan davanın; davacının, Emekli Sandığı'na bağlı olduğu dönemde ilk işe giriştarihinin, 06/10/1983 tarihi olarak tespit/kabul edilerek yaşlılık ayliğı

bağlanması istemini içeren 15/12/2016 tarihli talebinin, Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğü'nce zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile 15/12/2016 tarihinden bu yana yaşlılık aylığının bağlanması ve aynı tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemleriyle açıldıği; davacının taleplerinin, ilk işe giriş tarihi olan 06/10/1983 tarihinin tespitine dayandırıldıği; diğer bir anlatımla; davacının taleplerinin incelenmesinde, ilk işe giriş tarihinin tespiti hususunun önemli bir husus olduğu; diğer yandan, yaşlılık aylığının bağlanması şartlarının oluşup oluşmadığı hususlarının da bu davada irdelenmesi gerektiği, davacının sigortalılığının başlangıcının tespitinde, hukuki durum/deliller yanında fiili durumların da önemli olduğu; diğer bir anlatımla; davacının sigorta başlangıç tarihinin tespitinin, bu davadaki taleplerin de temelini oluşturduğu açıktır.
Bu durumda; somut uyuşmazliğın, 5510 sayılı Kanundan kaynaklanan bir uyuşmazlık olduğunun tartışmasız olduğu, yukarıya aktarılan 5510 sayılı Kanun'un 101'inci maddesinde de düzenlendiği gibi,5510 sayılı Kanunda aksi düzenlenmediği durumda bu Kanundan kaynaklanan uyuşmazlıklarda Adli Yargının görevli olduğu, somut uyuşmazlıktaki taleplerle ilgili yargılamanın da ancak Adli Yargı Düzeninde var olan delillerle yapılabileceği, davacının işe başlayış tarihinin tespiti ve bu tespitten sonraki hukuksal durumlarla ilgili yargılama yapma yetki ve görevinin Adli Yargı olduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 15/1-a maddesi hükmü uyarınca davanın görev yönünden reddine..." karar vermiş, bu karar istinaf yoluna başvurulmaksızın kesinleşmiştir.
Davacı vekili bu kez aynı istemle adli yargı yerinde dava açmıştır.
Ankara 41.Íş Mahkemesi: 21.6.2018 gün ve E:2017/156, K:2018/191sayı ile, uyuşmazlığın esasını inceleyerek; “(...)Davacının sigortalılık başlangıç tarihinin Anadolu Üniversitesi Muhasebe Müdürlüğü ve Bütçe Daire Başkanlığında çalışmaya başladığı 06/10/1983 tarihi olduğunun,tahsis talep tarihi olan 15/12/2016 tarihini takip eden aybașı olan 01/01/2017 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının,15/03/2017 tarihinden başlamak üzere geç ödenen yaşlılık aylıklarına ay be ay yasal faizi ile birlikte davacıya ödemesi gerektiğinin tespitine,..." karar vermiş, bu karara karşı istinaf yoluna başvurulmuştur.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi: 26.6.2019 gün ve E:2018/2556, K:2019/1415 sayı ile, “(...)Dava konusu uyuşmazlık 657sayılı kanun kapsamında memur olarak çalışmaya başladığı 06/10/1983tarihinin sigortalılık başlangıcına esas alınarak, yaşlılık aylığı tahsisine karar verilmesi istemine ilişkindir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 1. maddesine göre mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar,kamu düzenindendir. Anılan Kanunun 114/1-b maddesi gereğince yargı

yolunun caiz olması dava şarti olup, 115. maddesine göre Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığıni, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler.
5510 sayılı Kanunun 101. maddesine göre, “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür."
5434 sayılı Kanunun sağlık yardımlarına ilişkin hükümleri 5510sayılı Yasa'nın 106/8 maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak, 5510sayılı Kanunun Geçici 4. maddesinde, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde; iştirakçi iken bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Kanunun 4/1-c maddesi kapsamına alınanlar, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Kanunun 4/l-c maddesine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

Statü hukukuna tabi olanlarla ilgili uyuşmazlıkların çözümünde görevli mahkemenin (yargı yolunun) 5510 sayılı Kanunun 101 ve Geçici 4.maddesindeki düzenlemeler birlikte değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.
5510 sayılı Kanunun 101 ve Geçici 4. Maddeleri ile birlikte değerlendirilmesinden, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmakta olanlar ile bunların emeklileri ve hak sahipleri yönünden, daha önce olduğu üzere 5434 sayılıKanun hükümlerinin uygulanmaya devam edileceği, bu kişiler yönünden yapılan muamelelerin “idari işlem” ve “idari eylem” niteliğini korumaya devam edeceğinden bunların iptali için açılan davaların çözüm yerinin İdari yargı yeri olduğu açıktır. Uyuşmazlık Mahkemesi'nin 05.12.2012 gün 2012/251E, 263K sayılı; 24.12.2012 gün 2012/536E, 433K sayılı kararlari da bu yöndedir.

Dosya kapsamına göre 1170 gün 5434 sayılı Yasa kapsamında,6.670 gün 506 sayılı Yasa kapsamında ve 5510 sayılı Yasanın 4/1-a bendi kapsamında sigortalılıği ve 06.10.1983 ile 17.10.1983 tarihleri arasında Emekli Sandığı iştirakçi numarası verilerek aday memur olarak çalışmalarıbulunan davacının, ay başından sonra işe girilmesi halinde, sonraki ay başına kadar kesenek kesilemeyeceğini düzenleyen 5434 sayılı Yasa'nın 14.maddesine dayalı olarak kesenek kesilmemesi nedeniyle çalışmalarına ilişkin hizmet verilemediği anlaşılmakla, Emekli Sandığı sigorta başlangıcının belirlenmesi yönündeki istemin idari yargının görev alanına girmesi nedeniyle, yargı yolu yanlışlığı nedeniyle usulden reddine, kabule göre de; yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkin talep yönünden uyuşmazlığı çözme görevinin 5510 sayılı Yasa'nın 101. maddesi uyarınca işmahkemelerine ait olduğu gözetilerek, aylık bağlanmasına ilişkin istem bakımından 15.12.2016 tarihli tahsis talebinin ve reddine dair Kurum yazisı

getirtilerek, idari yargı tarafindan verilecek karar bekletici mesele yapılıp,davanın esasına ilişkin deliller toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmakla davalı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK 353/l-a.4 maddesi uyarınca kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM:
1-Davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin HMK'nın 353/1-a.4maddesi uyarınca KABULÜ ile, Ankara 17. İş Mahkemesine ait 21.06.2018gün ve 2017/156 E. - 2018/191 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA,
2-Davanın yeniden görülmesi için dava dosyasının mahkemesine GÖNDERİLMESİNE..." karar vermiştir.

ANKARA 41.İŞ MAHKEMESİ: 18.2.2020 gün ve E:2019/194,K:2020/61 sayı ile, “(...)bozma ilamı doğrultusunda davacının yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkin talep yönünden uyuşmazlığı çözme görevinin 5510 sayılı Yasa'nın 101. maddesi uyarınca iş mahkemelerine ait olduğu gözetilerek, bu istem yönünden dosyanın tefrikine karar verildiği,söz konusu dosyanın mahkememizin 2020/37 esas sayılı sırasına kaydedildiği, Emekli Sandığı sigorta başlangıcının belirlenmesi yönündeki istemin idari yargının görev alanına girmesi nedeniyle, davaya bakma görev ve yetkisi Ídari Yargiya ait olmakla HMK 114/1- b, 115/2. maddeleri gereği dava şartı yokluğundan USULDEN REDDİNE, daha önce bu istem yönünden dava konusu olay ile ilgili İstanbul 8. İdare Mahkemesinin 2017/783 esas, 2017/969 karar sayılı ilamı ile davaya adli yargı yerinde bakılmasına dair karar verildiğinden mahkememiz kararı kesinleştikten sonra davacının talebi halinde dosyanın olumsuz yargı yolu uyuşmazlığının giderilmesi için Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş,söz konusu yargılama ile ilgili 2020/37 esas sayılı dosyadan yargılama devam ettiğinden davacı taraf aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.
HÜKÜM:
1-Davacının yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkin talep yönünden uyuşmazlığı çözme görevinin 5510 sayılı Yasa'nın 101. maddesi uyarınca iş mahkemelerine ait olduğu gözetilerek, bu istem yönünden dosyanın tefrikine, tefrik işlemlerinin davacı vekili tarafindan takip edilerek sonuçlandırılması için iki hafta kesin süre verilmesine,
2-Emekli Sandığı sigorta başlangıcının belirlenmesi yönündeki istemin idari yargının görev alanına girmesi nedeniyle, davaya bakma görev ve yetkisi Ídari Yargıya ait olmakla HMK 114/1- b, 115/2. maddeleri gereği dava şartı yokluğundan USULDEN REDDİNE, daha önce bu istem yönünden dava konusu olay ile ilgili İstanbul 8. İdare Mahkemesinin 2017/783 esas, 2017/969 karar sayılı ilamı ile davaya adli yargi yerinde bakılmasına dair karar verildiğinden mahkememiz kararı kesinleştikten sonra davacının talebi halinde dosyanın olumsuz yargı yolu uyuşmazlığının 

giderilmesi için Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine..." karar vermiş,bu karar istinaf yoluna başvurulmaksızın kesinleşmiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün, Burhan ÜSTÜN'ün Başkanlığında, Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER,Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Bilal ÇALIŞKAN'ın katılımlarıyla yapılan 26.10.2020 günlü toplantısında:
I-iLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; Yasa'nin 14. maddesine göre olumsuz görev uyuşmazlığının bulunduğunun ileri sürülebilmesi için davanın “tarafları, konusu ve sebebinin aynı” olması koşulunun öngörülmüşbulunması karşısında, “adli ve idari yargı yerleri arasında, davacının Emekli Sandığı sigorta başlangicının belirlenmesi istemi yönünden” olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğu; öte yandan; adli yargı dosyasının 15. maddede belirtilen yönteme aykırı olarak, önceki görevsizlik kararına ilişkin dava dosyası temin edilmeden Uyuşmazlık Mahkemesine başvurulduğu görülmekte ise de; idari yargı dava dosyasının Mahkemesinden istenildiği ve sonuçta usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından,adli ve idari yargı yerleri arasında doğan görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hakim Taşkın ÇELİK'in,davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçi ile Danıştay SavcısıYakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlüaçıklamalarıda dinlendikten nsonra GEREĞİGÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava/olumsuz görev uyuşmazlığı, davacının, 6/10/1983 tarihinde Emekli Sandığı kapsamında, 657 sayılı yasaya tabi devlet memuru olarak 11günlük fiilen çalışması bulunduğundan bahisle, sigorta başlangıç tarihinin 6.10.1983 tarihi olarak tespiti/ bu tarihte işe başlama olarak kabul edilmesi isteminin zımnen reddine ilişkin işlemin iptali/ isteminden ibarettir.
Dava dosyalarının incelenmesinden; davacının 06.10.1983 tarihinde mecburi hizmetini ifa için Maliye Bakanlığı Eskişehir Defterdarlığıbünyesinde 5434 sayılı Kanun kapsamında devlet memurluğu görevine başladığı ve Üniversiteyi kazanması üzerine memuriyete başlamasından 11gün sonra 17.10.1983 tarihinde mecburi hizmetini ertelettirerek memuriyetten istifa ettiği; üniversite öğretimini tamamladıktan sonra 20.09.1990 tarihinde Maliye Bakanlığı Ankara Defterdarlığında 5434 sayılıKanun kapsamında memuriyete başladığı; mecburi hizmetini tamamladıktan sonra 31.01.1994 tarihinde memuriyetten ayrildiği; 1.2.1994 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa kapsamında ve 5510 sayılı Yasanın 4/a kapsamında sigortalı çalışmaya başladığı ve 08.12.2016 tarihinde iş akdinin feshedildiği,

bunun üzerine ilk işe giriş tarihi 06.10.1983 günü olduğu, 34 yıllık sigortalılik süresi ve 6670 prim günü dikkate alınarak 15.12.2016 tarihinde yaşlılık aylığı bağlanmasını talep ettiği; bu talebin, idarece cevap verilmemek suretiyle zımnen reddedildiği; idare yetkililerinin şifahi beyanlarına göre, davacının ilk sigortalılık başlangıcı olan 06.10.1983tarihinde, 11 günlük devlet memurluğunda kıst maaşından Emekli Sandığıkeseneği kesilmemesi uygulaması nedeniyle emekli keseneği yatırılmadığından, davacının 11 günlük memuriyetinin işe giriş tarihi olarak kabul edilmeyeceği, yaşlılık aylığının bağlanmayacağının ifade edildiği ileri sürülerek; davacının 06.10.1983 yılında Maliye Bakanlığı'nda çalıştığının tartışmasızolduğu belirtilerek;davacının06.10.1983tarihindesigortalıolarak çalıştığının ve 15.12.2016 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, 15.12.2016 tarihi itibariyle emekli aylığı bağlanmasıve faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle adli ve idari yargıyerlerinde davalar açıldığı; adli yargı yerinde, davacının talepleri ayrılarak davanın tefrik edildiği; davacının yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkin talep yönünden uyuşmazlığı çözme görevinin 5510 sayılı Yasa'nın 101.maddesi uyarınca iş mahkemelerine ait olduğu gözetilerek, bu istem yönünden dosyanın tefrikine; Emekli Sandığı sigorta başlangıcının belirlenmesi yönündeki istemin idari yargının görev alanına girmesi nedeniyle, davaya bakma görev ve yetkisinin İdari Yargıya ait olduğu gerekçesiyle de bu kısma ilişkin görevsizlik kararı verildiği; sonuçitibariyle, olumsuz görev uyuşmazlığının; davacının, 6/10/1983 tarihinde Emekli Sandığı kapsamında, 657 sayılı yasaya tabi devlet memuru olarak 11günlük filen çalışması bulunduğundan bahisle, sigorta başlangıç tarihinin 6.10.1983 tarihi olarak tespiti/ bu tarihte işe başlama_olarak kabul edilmesi isteminin zımnen reddine ilişkin işlemin iptali isteminden ibaret olduğu anlaşılmıştır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun "Bu Kanundan önce yürürlükte bulunan sosyal güvenlik kanunlarına tâbi geçen çalışmalar için bağlanacak aylıkların hesabı" başlıklı geçici 2.Maddesinin ilk paragrafında; “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 17/7/1964 tarihli ve 506 sayıli, 2/9/1971 tarihli ve 1479 sayıli, 17/10/1983tarihli ve 2925 sayıli, bu Kanunla mülga 17/10/1983 tarihli ve 2926 sayılıkanunlara tabi olanlara bağlanacak yaşlılık aylıkları aşağıdaki şekilde hesaplanır:" denilmiş, maddenin (c) fikrasının son bendinde ise, " Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce sigortalı veya iştirakçi olup, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra aylık talebinde bulunanlardan,farklı sosyal güvenlik kurumlarına ya da bu Kanunda belirtilen sigortalılık hallerinden birden fazlasına tabi olanlara aylık bağlanmasına esas alınacak kanun, bu Kanunla mülga 2829 sayılı Kanun hükümlerine göre tespit olunur ve bunlar hakkında, bu Kanunun geçici maddelerindeki hükümler uygulanır. Ancak, bunlardan bu Kanunun geçici 4 üncü

maddesi kapsamına girmeyenlere 5434 sayılı Kanun hükümleri uygulanmaz. Bu Kanunla mülga 2829 sayılı Kanuna göre 5434 sayılıKanun hükümleri uygulanması gerekenlerden, bu Kanunun geçici 4 üncümaddesi kapsamına girmeyenler için, bu maddenin birinci fikrasının (a) ve (b) bentleri esas alınır. (a) bendi hükümlerinin uygulamasına esas alınacak kanun, bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fikrasının (c) bendi kapsamında geçen süreler hariç, bu Kanunla mülga 2829 sayılı Kanun hükümlerine göre belirlenir. Bu Kanuna tabi hizmetlerle 506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesine tabi sandıklarda geçen hizmetlerin birleştirilmesinde de bu fikra hükümleri esas alınmak suretiyle bu Kanunla mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri uygulanır.’hükmüne yer verilmiştir.
5510 sayılı Yasa'nın 106. Maddesinin 5.fikrası ile yürürlükten kaldırılan 24/5/1983 tarihli ve 2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanunun,1.maddesinde, Kanunun amacının; çeşitli sosyal güvenlik kurumlarına tabi olarak geçen hizmet sürelerinin birleştirilmesi suretiyle ilgililerin sosyal güvenliklerinin sağlanması usul ve esaslarının düzenlenmesi olduğu;2.maddesinde; Kanunun, T.C. Emekli Sandiğına, Sosyal Sigortalar Kurumuna, Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumuna, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun geçici 20 inci maddesine göre kurulan emekli sandıklarına, tabi çeşitli hizmet süreleri bulunanların emeklilik, malullük, yaşlılık ve bölümleri halinde kendilerine ve hak sahiplerine sağlanacak hakları kapsadığı; 4.maddesinde; kurumlara tabi çeşitli işlerde çalışmış olanların hizmet sürelerinin, aynı tarihlere rastlamamak kaydıyla bu Kanuna göre aylık bağlanmasına hakkazanıldığında birleştirileceği, ancak, hizmet süreleri toplamının aylık bağlanmasına yeterli olmaması halinde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilmiş; "Sigortalılık süresinin başlangıcı" başlıklı6.maddesinde; “Kurumlardan herhangi birine ilk defa sigortalı olunan tarih,sigortalılık süresinin başlama tarihidir. Şu kadar ki; emeklilik veya yaşlılık aylığına hak kazanılıp kazanılmadığının tespitinde, 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanununa 1425 sayılı Kanunla eklenen ek 7 nci madde kapsamına girenler hariç, 18 yaşından önce kurumlardan herhangi birine sigortalıolanların sigortalılık sürelerinin başlama tarihi, 18 yaşını doldurdukları tarih kabul edilir." hükmüne; “Aylığı bağlayacak kurum” başlıklı 8.maddesinde; “Birleştirilmiş hizmet süreleri toplamı üzerinden, ilgililere; son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde fiili hizmet süresi fazla olan kurumca, hizmet sürelerinin eşit olması halinde ise eşit hizmet sürelerinden sonuncusunun tabi olduğu kurumca, kendi mevzuatına göre aylık bağlanır ve ödenir. /Ancak, malullük, ölüm, 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanununa göre yaşhaddinden re'sen emekli olma (Ek ibare: 27/1/2000 - 4505/1 md.) süresi kanunla belirlenen vazifelere atanma veya seçilme ve bağlı olduklarıkurumun kanunla değiştirilmesi hallerinde ilgililere hizmet sürelerinden 

sonuncusunun tabi olduğu kurumca, kendi mevzuatına göre aylık bağlanır.“hükmüne; "Uygulanacak esaslar“ başlıklı 10.maddesinde; “Bu Kanun uyarınca bağlanacak aylıkların ödenmesinde ve kesilmesinde, aylığıbağlayan kurum mevzuatındaki esaslar uygulanır. "hükmüne yer verilmiş;yine konuyla bağlantıli, mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 60.maddesinde de; yaşlılık aylığından yararlanma esas ve şartlarının neler olduğu belirtilmiştir.

Yine, 5510 sayılı Yasa'nın 106. Maddesiyle yürürlükten kaldırılan 5434 sayılı Yasa'nın 14. maddesinin (a) fikrasında; “Ay başlarından sonra vazifeye girenlerin o aya ait eksik aylık veya ücretlerinden kesenek alınmaz.Ay başlarından sonra vazifeden ayrılanların eksik aylık veya ücretlerinden tam kesenek alınir."düzenlemesi,"Bu Kanunla Tanınan Hakların Başlangıcı" başlıklı 30. maddesinde "İştirakçilere bu kanunun 13.maddesi ile tanınan haklar, durumlarına göre 14. maddenin (a) veya (b) fikralarıgereğince ilk alınan keseneklerin ilgili bulunduğu ay başından başlar. "düzenlemesi yer almiştir.

Diğer taraftan, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri başlıklıGeçici 4. maddesinin birinci fikrasında; “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat,harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 8/2/2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara,bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yil arasinda fili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir." hükmüne, aynı maddenin beşinci fikrasında ise; “Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanmasi, toptan ödemeleri, ilgi devami, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alinir. (Ek cümle: 16/06/2010-5797 S.K/10. md.) Ancak, Polis Akademisinde öğrenim görmekte olan öğrencilerin yetim aylikları bu öğrenimleri süresince kesilmeksizin ödenmeye devam edilir." hükmüne yer verilmiştir.

31.5.2006 tarih ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu 506, 1479, 2925, 2926 ve 5434 sayilı Kanunlar kapsamındaki hizmet akdine göre ücretle çalışanlar (Sosyal Sigortalılar),kendi hesabına çalışanlar (Bağ-Kur'lular), tarımda kendi adına ve hesabına çalışanlar (Tarım Bağ-Kur’luları), tarım işlerinde ücretle çalışanlar, (Tarım 

sigortalıları), devlet memurları ve diğer kamu görevlilerini (Emekli Sandığıİştirakçileri), geçici maddelerle korunan haklar dışında, sosyal güvenlik ve sağlık hizmetleri yönünden yeni bir sisteme tabi tutmuş, beş farklı emeklilik rejimini aktüeryal olarak hak ve hükümlülükler yönünden tek bir sosyal güvenlik sistemi altında toplamıştır. 5510 sayılı Kanunun iptali amacıyla açılan davada Anayasa Mahkemesi, 15.12.2006 tarih ve E: 2006/111, K:2006/112 sayılı kararıyla, anılan Kanunun birçok maddesi ile birlikte, bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine tabi olarak görev yapmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlilerini diğer sigortalılarla aynı sisteme tabi kılan (başta 4/c maddesi)hükümlerin iptaline karar vermiş; bu karardan sonra kabul edilen 17.04.2008 tarih ve 5754 sayılı Kanunla 5510 sayılı Kanunda düzenlemeler yapılmış ve anılan Kanuna eklenen Geçici 1 nci ve Geçici 4 ncü maddelerle,5754 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 1 Ekim 2008 tarihinden önce 5510sayılı Kanunun 4 ncü maddesinin birinci fikrasının (c) bendi kapsamında olanlar (memurlar ile diğer kamu görevlileri) ile bunların dul ve yetimleri hakkında, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılıKanun hükümlerine göre işlem yapılacağı hüküm altına alınmıştır. 5754sayılı Kanunun bazı hükümlerinin iptali istemiyle açılan dava Anayasa Mahkemesi'nin 30.3.2011 tarih ve E: 2008/56, K:2011/58 sayılı kararı ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 101 nci maddesinde yer alan “...bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar İşMahkemelerinde görülür." bölümünün iptali istemiyle yapılan itiraz başvurusunda Anayasa Mahkemesi, 22.12.2011 tarih ve E: 2010/65, K:2011/169 sayılı kararıyla (RG. 25.1.2012, Sayı: 28184) davayı redle sonuçlandırmakla birlikte; söz konusu kararın Mahkememiz önündeki uyuşmazlığa işık tutacak şekilde şu gerekçeye dayandırmıştır: “...5754sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmakta olanlar, evvelce olduğu gibi 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olacaklar ve bunların emeklileri bakımından da aynıKanun hükümleri uygulanmaya devam edecek; ancak 5754 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra memur ve diğer kamu görevlileri olarak çalışmaya başlayanlar ise 5510 sayılı Kanunun 4/c maddesi uyarınca, bu Kanun hükümlerine tabi sigortalı sayılacak ve haklarında 5434 sayılı Kanun değil, 5510 sayılı Kanun'un öngördüğü kural ve esaslar uygulanacak; ihtilaf halinde de adli yargı görevli bulunacaktır.5754 sayılı Kanunun yürürlüğüyle birlikte, artık Sosyal Sigortacılık esasına göre faaliyet gösteren ve yaptığı,tesis ettiği işlem ve muameleler idari işlem sayılamayacak bir sosyal güvenlik kurumunun varlığından söz etmek gerekli bulunmaktadır. 5754sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce iştirakçisi sıfatıyla çalışmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile emekli sıfatiyla 5434 sayılıKanun'a göre emekli, dul ve yetim aylığı almakta olanlar ve ayrıca 

memurlar ve diğer kamu görevlilerinden ileride emekliliğe hak kazanacaklar yönünden ise Sosyal Güvenlik Kurumu'nun tesis edeceği işlem ve yapacağımuameleler idari işlem niteliğini korumaya devam edecek, bunlara ilişkin ihtilaflarda da evvelce olduğu gibi idari yargı görevli olmaya devam edecektir... Bu bakımdan 5510 sayılı Kanunun yürürlüğünden sonra, prim esasına dayalı yani sistemin içeriği ve Kanun kapsamındaki iş ve işlemlerin niteliği göz önünde bulundurulduğunda, itiraz konusu kuralla, yargılamanın bütünlüğü ve uzman mahkeme olması nedeniyle Kanun hükümlerinin uygulanması ile ortaya çıkan uyuşmazlıkların çözümünde işmahkemelerinin görevlendirilmesinde Anayasa'ya aykırılık görülmemiştir.Ancak, yukarıda açıklandığı üzere 5754 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce statüde bulanan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile ilgili sosyal güvenlik mevzuatının uygulanmasından doğan idari işlem ve idari eylem niteliğindeki uyuşmazlıklarda idari yargının görevinin devam edeceği açıktir...,:
Yukarıda sözü edilen mevzuat hükümlerinin ve Anayasa Mahkemesi kararının birlikte değerlendirilmesinden, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmakta olanlar,daha önce olduğu üzere 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olacakları gibi bunların emeklilikleri bakımından da aynı Kanun hükümlerinin uygulanmaya devam edileceği; ancak, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmaya başlayanların ise 5510 sayılı Kanunun 4/c maddesi uyarınca, bu Kanun hükümlerine tabi sigortalı sayılacağı ve haklarında 5434 sayılı Kanunun değil 5510 sayılıKanunun öngördüğü kural ve esasların uygulanacağı dolayısıyla ihtilafların da adli yargı yerinde çözümleneceği açıktır.
Kaldı ki; T.C. Anayasası'nın 158.maddesindeki “.….diğer mahkemelerle, Anayasa Mahkemesi arasındaki görev uyuşmazlıklarında Anayasa Mahkemesi'nin kararı esas alınır " hükmü uyarınca Anayasa Mahkemesi kararının bu uyuşmazlığın çözümünde esas alınacağıtartışmasizdır.
Bu durumda, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce çalışmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile emekli sıfatıyla 5434 sayılı Kanuna göre emekli, dul ve yetim aylığı almakta olanlar ve ayrıca memurlar ve diğer kamu görevlilerinden ileride emekliliğe hak kazanacaklar yönünden Sosyal Güvenlik Kurumunca tesis edilen işlem ve yapacağı muamelelerin “idari işlem” ve “idari eylem” niteliğini korumaya devam edeceği; davacının, 6/10/1983 tarihinde Emekli Sandığı kapsamında,657 sayılı yasaya tabi devlet memuru olarak 11 günlük fiilen çalışmasıbulunduğundan bahisle, sigorta başlangıç tarihinin 6.10.1983 tarihi olarak tespiti/ bu tarihte işe başlama olarak kabul edilmesi isteminin zimnen reddine ilişkin işlemin iptali isteminin, 2577 sayılı İdari Yargılama UsulüKanununun 2/1-a maddesinde belirtilen idari işlemler hakkında yetki, şekil,

sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafindan açılan iptal davalarıkapsamında bulunduğu gözetildiğinde; davanın bu kısmının idari yargıyerinde görüleceği sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, davanın, davacının Emekli Sandığıkapsamında, 657 sayılı yasaya tabi devlet memuru olarak 11 günlük fiilen çalışması bulunduğundan bahisle, sigorta başlangıç tarihinin 6.10.1983tarihi olduğu yönündeki iddiasının görüm ve çözümünde idari yargı yeri görevli olduğundan, İstanbul 8.İdare Mahkemesinin 21.4.2017 gün ve E:2017/783, K:2017/969 sayılı görevsizlik kararının, belirtilen bölüme ilişkin kısmının kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ : Davanın; “davacının Emekli Sandığı kapsamında, 657sayılı yasaya tabi devlet memuru olarak 11 günlük fiilen çalışmasıbulunduğundan bahisle, sigorta başlangıç tarihinin 6.10.1983 tarihi olduğu yönündeki iddiasının” görüm ve çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle İstanbul 8.Ídare Mahkemesinin 21.4.2017 gün ve E:2017/783, K:2017/969 sayılı GÖREVSİZLİK KARARININ, “belirtilen bölüme ilişkin kısmının” KALDIRILMASINA, 26.10.2020 gününde, OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

III-2247 SAYILI KANUN'UN 19. MADDESİ GEREĞİNCE VERİLEN (BAŞVURU  İLK DERECE MAHKEME) KARARLAR 
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:1-ESAS NO : 2020/425KARAR NO : 2020/612KARAR TR : 26.10.2020
ÖZET : Alacağın sıra cetveline kayıt ve kabulü istemiyle açılan davanın,İDARİ YARGI YERİNDE görülmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davacılar : 1- M.Z., 2- A.Z., 3- Ş.Z.Z., 4- S.Z.Ż.

Vekili : Av. H.K.

Davalı: 1-Müflis TYT Bank A.Ş. İflas İdaresi [Adli Yargıda]
2-TMSF (Müflis TYT Bank A.Ş.İflas İdaresi sifatıyla)
[İdari Yargıda]

Vekili : Av. N.G.



O L A Y : Davacılar vekilinin, dava dilekçesinde özetle;Davacıların murisinin, davalı bankanın Nuriosmaniye Şubesi Hesabındaki 400.000 USD miktarlı alacağını 29.6.1994 tarihli temlik sözleşmesi ile A. M.A.Ş.'ye ivaz karşılığı temlik ettiği, temliğin TYT Bank A.Ş.'ye bildirildiği ve Bakırköy 6. Noterliği'nin 49979 yevmiye nolu takas dermeyan yazısıyla A. M.A.Ş.'nin borcu ile takas edildiği, TYT Bank A.Ş. hakkında 15.11.1996tarihinde iflas kararı verildiği ve kesinleştiği, müflis banka iflas idaresi tarafindan A.M. A.Ş.'ye İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin E:1999/756sayılı dosyası ile takasın iptali için dava açıldığı, dava dosyasından verilen karar ile A. M. A.Ş.'nin, bankaya olan borcuna karşı yaptığı takas dermeyanının iptal edildiği, takasa konu edilen ve Müflis banka iflas idaresi tarafindan açılan dava ile İst. 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce iptal edilen alacağın, M.K.Z. varisleri tarafindan 18.2.2006 tarihinde yapılan temlik sözleşmesi ile temellük edildiği, bu nedenle A. M. A.Ş. alacağının, davacılar adına İİK 202. maddesi uyarınca sıraya kaydedilmesi, tahakkuk edecek ödemenin davacılara intikalinin gerektiği, 400.000 USD alacağın davacılar adına iflas masasına kaydedilmesi, iflas masasından doğacak her türlü hakkın davacılara intikali hususunda Eyüp 4. Noterliği'nin 20.3.2006 tarih ve 05940yemiye nolu kaydı ile Müflis banka iflas idaresine ihtarname gönderildiği, söz konusu ihtarnameye müflis banka iflas idaresince verilen cevap yazisında İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin E:1999/756 sayılı dosyasından verilen karar ile A. M. A.Ş.'nin bankaya olan borcuna karşı yaptığı takasın iptal edildiği, ancak temliğin halen geçerli olduğu ve K.Z. varisleri ile A. M.A.$. arasında tanzim edilen 18.2.2006 tarihli temlikin iflas idaresince kabulünün mümkün olmadığının belirtilerek, sıra cetveline kayıt taleplerinin reddedildiği, davalı bankanın alacağın varlığına itiraz etmediği, alacaklarının var olmadığı veya ileri sürülemeyeceği gerekçesine değil takas yapılamayacağı gerekçesine dayanıldığı, davacıların bankaya borçlarının bulunmadığı ve takas dermayanının da yapılmadığından bahisle, davanın kabulü ile 400.000 USD alacağın davacılar adına iflas masasına kaydedilmesine, tahakkuk edecek ödemenin davacılara intikaline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin de davalıya yükletilmesine karar verilmesi istemleriyle adli yargı yerinde dava açtığı anlaşılmıştır.
İSTANBUL (Kapatilan) 41. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ:E:2011/21 sayılı dosyasında "... Toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davacıların muris M.K.Z.'nun mirasçıları olduklari, murisin müflis bankadan olan 400.000 dolarlık alacağını 29/06/1994 tarihli temlikle dava dışıA. M. San. Ve Tic. A.Ş'ne temlik ettiği, temlik edilen alacağın A. M. San. Ve Tic. A.Ş'nin müflis bankaya olan borcu ile takas edildiği, İst. 7 Asl. Tic.Mah.'nin 1999/756 E sayılı dosyası ile takasın iptal edildiği, A. M. San. Ve Tic. A.Ş'nin kendisine temlik edilen alacağı 18/02/2006 tarihinde Muris M.K.Z.'nun mirasçıları olan davacılara temlik ettiği, temlik belgesi altındaki imza yönünden A. M. San. Ve Tic. A.Ş. Tasfiye memuruna ihtarlı tebligat 

çıkartılarak süresi içerisinde imzaya itiraz edilmediği, davalının 29/06/1994tarihli temlik ve temlik konusu 400.000 Dolar alacağa itirazı bulunmadıği,davacıların dava konusu iflas masasına alacağın kaydı için yaptıkları başvuru üzerine iflas idaresinin düzenlediği 07/03/2011 tarihli yazıda davacıların 20/03/2004 ve 02/03/2011 tarihli dilekçeleri ile başvurdukları belirtilip talebin reddedildiğinin bildirildiği, ilgili yazının davacıların vekiline elden teslim edildiği teslim tarihinin yazılı olmadıği, ancak kararın 07/03/2011 tarihli olduğu ve davanında 11/03/2011 tarihinde açıldığı dikkate alındığında davanın süresinde açılmış olduğu, iflas idaresinin 15/05/2012 tarihli yazısı ile A. M.San. Ve Tic. A.$'nin 11/03/2011 dava tarihi itibariyle müflis bankaya olan borç miktarının 1.683.900,66 Dolar kredi borcu ve 65.754,20 TL dava masrafi ve vekalet ücreti borcu olduğunun bildirildiği, davacı vekilinin 04/05/2011tarihli celsede A.M. San. Ve Tic. A.Ş'nin iflas masasına olan borcu ödendikten sonra bakiye alacağın verilmesini talep ettiği anlaşılmakla davacılara 18/02/2006 tarihinde temlik edilen A.M. San. Ve Tic. A.Ş'nin dava dışi müflis TYT Bankası'ndan olan 400.000 Dolar alacağına ilişkin olarak davanın kabulüne .…." dair 14.5.2013 gün, K:2013/105 sayılı kararına karşı yapılan temyiz kanun yolu başvurusu üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nce I Bakanlar Kurulu'nun 11.04.1994 tarih ve 94/5456 sayılı kararıyla, malîbünyesinin güçlendirilmesine imkân görülmeyen Türkiye Turizm Yatırım ve Dış Ticaret Bankası A.Ş.'nin (TYT Bank A.Ş.) bankacılık işlemleri yapma ve mevduat kabul etme izninin kaldırıldığı, Başbakanlık Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığı'nın 11.04.1994 günlü, 28301sayılı yazısı ile Bankanın yönetim ve denetiminin geçici olarak mülga 3182 sayılı Bankalar Kanunu'nun 68/2.maddesi uyarınca İş Bankası'na devredildiği, Fon'un, 3182 sayılı Kanun'un 68.maddesinin (4) numaralı fikrası uyarınca mevduat sahiplerine yaptıği ödemelerden kaynaklanan alacakları nedeniyle, aynı maddenin (5) numaralıfikrasına dayanarak 05.10.1994 tarihinde adı geçen bankanın iflâsını istediği,İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 02.02.1996 tarih ve 1994/1402 E.1996/96 K. sayılı kararı ile bankanın iflâsına karar verildiği, iflâs kararının 15.11.1996 tarihinde kesinleştiği, müflis Bankanın iflâs tasfiye işlemlerine İstanbul 1. İflâs Müdürlüğü'nün 1996/2 esas sayılı dosyası ile başlandığı, yine 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 18.09.1999 tarihinde yürürlüğe girmesi ile birlikte iflâs tasfiye işlemlerinin, aynı Kanun'un 16. maddesi gereğince atanan iflâs idaresi tarafindan sürdürüldüğü, iflas idaresi memurlarının fon tarafindan atandıği anlaşılmıştır.

5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 106/5. maddesi; ' Fon bu Kanunun uygulanması ile sinırlı olmak üzere 2004 sayılı Ícra ve İflas Kanunu'nun 166.,218., 219., 223., 234., 236., 249., 251. ve 254. maddelerindeki yetki ve görevler hariç olmak üzere iflas idaresi, alacaklılar toplantısı ve iflas idaresi görev ve yetkilerine sahip olarak bankayı tasfiye eder.' hükmünü içermektedir.TMSF, iflas idaresi görev ve yetkilerini haiz olarak iflas tasfiyesini yürüttüğüne göre, bu sifatla düzenlenen sıra cetvelinin de TMSF'nin kamu 

gücüne dayalı olarak Bankacılık Kanunu uyarınca tek yanlı olarak aldığı idari karara dayalı bir işlemi olduğu kuşkusuzdur. İflas idaresinin İK'ndaki haiz olduğu yetkileri TMSF'nin sahip olması, bu hükümlerden yararlanması bu sonucu değiştirmemektedir. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 110.maddesinde, 107. maddeye atif bulunmadiğı gibi, 107. madde uyarınca devir alınan alacaklar nedeniyle Fon'a boçlu olanların iflası halinde 132/9. bent uyarınca Fon'un bir ya da iki temsilcisinin katılımı ile oluşan ve İcra hakiminin seçtiği iflas idaresinin somut olayda söz konusu olmadığı,tamamının Fon'un gösterdiği adaylardan oluştuğu, iflas idaresinin Fon adına tasfiyeyi yürüttüğü anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık Mahkemesi'nin 07.02.2011tarih ve 2010/69 E., 2011/5 K. sayılı kararında da, TMSF'nin düzenlediği sira cetvelinin iptaline idari yargının karar verebileceği sonucuna varılmıştır.
Mahkemece, tüzel kişiliği haiz Fon tarafindan İİK hükümlerinden yararlanılarak düzenlénen ve idari işlem niteliğinde bulunan sıra cetvelinin dava konusu edildiği, davalı müflis TYT Bank iflas idaresinin TMSF adına tasfiye yürüttüğü, gerçek hasmın TMSF olduğu, bu cetvelde davacı tarafın alacağı ile ilgili alınan kararın iptalini amaçlayan davacının, alacağının bulunup bulunmadığı, alacağı varsa cetvelin davacı alacağı ile ilgili kismının iptali ile ilgili inceleme yapıp karar vermenin Adli Yargının görevi dahilinde olmadığı, anılan kararın iptali üzerine idarece yeni bir karar alınarak davacının alacağının cetvele kayıt ve kabulüne karar verileceğinin gözetilmemesi doğru olmamiştir. (Dairemizin 05.06.2014 tarih ve 1112 E., 4346 K; 11.06.2015tarih ve 2014/5898 E., 2015/4495 K.; 23.06.2015 tarih ve 2014/8060 E.,2015/4819 K., 26.05.2015 tarih ve 2014/10826 E., 2015/6184 K. sayıli ilamları da bu yöndedir.)

6100 sayılı HMK'nın 1. maddesindeki göreve ilişkin kuralların kamu düzenine ilişkin olduğu hükmü ile HUMK'nın 428/2. maddesinin mahkemenin görevli olmamasının mutlak bozma nedeni olduğuna ilişkin hükmü karşısında,görev gibi yargı yolu hususu somut olayda olduğu gibi, açıkça temyize ya da karar düzeltme istemine konu olmasa dahi temyiz mahkemesince re'sen gözetilmelidir. Çünkü yargı yolunun caiz olması dava şartlarındandır.
hükmün yukarıdaki nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur. .."denilerek yerel mahkeme kararının re'sen bozulmasına 10.2.2016 tarihinde karar verilmiştir.

İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce Yargıitay'ın yukarıda belirtilen bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada E:2016/398 sayı ile kaydedilen dosyada "... dava konusunun tüzel kişiliğe haiz fon tarafından İİK hükümlerinden yararlanılılarak düzenlenen ve idari işlem niteliğinde bulunan sıra cetvelinin dava konusu edildiği, davalı müflis TYT Bank iflas idaresinin TMSF adına tasfiye yürüttüğü, gerçek hasmın TMSF olduğu, bu cetvelde davacı tarafın alacağı ile ilgili alınan kararın iptalini amaçlayan davacının alacağının bulunup bulunmadığı, alacağı varsa cetvelin davacı alacağı ile ilgili kısmının iptali ile ilgili inceleme yapıp karar vermenin adli yargının görev 

dahilinde olmadığı, anılan kararın iptali üzerine idarece yeni bir karar alınarak davacının alacağının cetvele kayıt ve kabulüne karar verileceği gözetildiğinde mahkememizin görevsiz olduğu ve yargı yolunun caiz olmasının dava şartlarından olduğu, 6100 sayılı HMK 1. maddesindeki göreve ilişkin kuralların kamu düzenine ilişkin olduğu ve bu nedenle HMK 114/1-b ve 115/2maddeleri uyarınca yargı yoluna ilişkin dava şartı noksanlığından davanın usulden reddine …." dair 30.6.2016 gün, K:2016/565 sayılı kararına karşıyapılan temyiz kanun yolu başvurusu üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nce hükmün onanmasına 22.10.2019 tarihinde karar verilmiş ve karar 23.12.2019tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı vekili, aynı yöndeki istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır.
İSTANBUL 11. İDARE MAHKEMESİ: E:2020/31 sayılı dosyasında ".…. Dava dosyasının incelenmesinden; davacılar tarafindan, Müflis TYT Bank A.$' İflas idaresinin 07.03.2011 tarihli 400.000 USD tutarındaki davacıalacaklarının, alacaklılar sıra cetveline kabul edilmesine dair yaptıklarıbaşvurunun ret edilmesine dair işlemin kaldıralarak 400.000 USD alacağıın iflas mamasına kaydedilmesi" şeklinde ifadeye yer verilmek suretiyle idari eylem ve işlem niteliğinde yargı kararı verilmesi sonucunu doğuracak biçimde istemde bulunulduğu, dava dilekçesinde herhangi bir işlemin gün ve sayısıverilerek iptal istemine yer verilmediği dava dilekçesine dava konusu işlemin/işlemlerin eklenmediği, görülmekte olan davanın adli yargıda açılan davanın görev yönünden reddi kararı üzerine açıldığı belirtildiği halde kesinleşme şerhi bulunan adli yargı kararının dosyaya eklenmediği anlaşıldığından dava dilekçesi 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 3. maddesine uygun bulunmamıştır.

Bu itibarla, idari eylem ve işlem niteliğinde yargı kararı talep edilmeden, davanin konusu ve sebepleri ile talebin veya taleplerin açık ve belirgin olarak, hiç bir tereddüde sebep olmayacak ve terdit oluşturmayacak şekilde dava konusu edilen işlemin gün ve sayısı belirtilmek ve iptal ibaresini de açıkça kullanmak suretiyle, davanın adli yargıda açılan davanın görev yönünden reddi kararı üzerine kesinleşme şerhi bulunan adli yargı kararının dosyaya eklenmek suretiyle karşı taraf sayısından bir nüsha fazla düzenlenecek dilekçelerle yenilenmesi gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle, dava dilekçesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15. maddesinin 1. fikrası (d) bendi gereğince bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren (30) gün içinde bizzat veya bir avukat vasitasıyla 3. maddeye uygun şekilde düzenlenecek dilekçeyle ve Mahkememizin Dilekçe Ret kararına ilgi tutularak Mahkememizde yeniden dava açılmak üzere Dilekçenin Reddine …." dair 15.1.2020 gün, K:2020/13sayılı kararı üzerine davacı yeni dava dilekçesiyle Mahkemeye müracaat etmiştir.

İstanbul 11. Ídare Mahkemesi E:2020/196 sayılı dosyasında "... bu kabil alacaklar için özel bir düzenleme yapılmışsa da, işlemin tesisinde 5411

sayılı Bankacılık Kanunu hükümleri yanısıra İcra ve İflas Kanunu hükümlerinin de tatbik edildiği gerçeğini değiştirmeyeceği, keza, İflas İdaresi memurlarının yetki ve görevlerini İflas Müdürlüğü adına yürüttükleri, kamusal alanda alınmış bir karardan ziyade yukarıda alıntısı yapılan rejim kapsamında bir karar niteliğinde olduğunun kabulü gerektiğinden, uyuşmazlığın çözümünün adli yargı mercilerine ait olduğu sonucuna varılmıştır.
Bu durumda, iş bu dava dosyası Adli Yargı yerinde verilen görevsizlik kararı üzerine Mahkememize geldiğinden uyuşmazlığı çözmekte adli yargımahkemelerinin görevli olduğu sonucuna ulaşılmakla, yukarıda metnine yer verilen 2247 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca görevli mahkemenin belirlenmesi için, Uyuşmazlık Mahkemesine başvurulması gerekmiştir.
Açıklanan nedenlerle, Ístanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 30/06/2016 tarih ve E:2016/398, K:2016/565 sayıli dosyası (kapatılan İstanbul 41. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 14.05.2013 tarih ve E:2011/21,K:2013/105 sayılı dosyası ile birlikte) temin edildikten sonra, adli ve idari yargı arasında çıkan olumsuz görev uyuşmazlığı nedeniyle, görevli mahkemenin belirlenmesi için dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine, Uyuşmazlık Mahkemesi kararı gelene kadar işbu dosyanın bekletilmesine .…." dair 11.6.2020 günlü kararının ardından 3.7.2020 gün ve E:2020/196 sayılı yazı ile Mahkememize müracaat etmiş, başvuru 9.7.2020tarihinde kayıt altına alınmıştır.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün, Burhan ÜSTÜN'ün Başkanlığında, Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER,Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Bilal ÇALIŞKAN'ın katılımlarıyla yapılan 26.10.2020 günlü toplantısında:
I-İLK İNCELEME:
Dosya üzerinde 2247 sayılı Kanun'un 27. maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; İdare Mahkemesince, 2247 sayılı Kanun'un 19. maddesinde öngörülen şekilde başvurulduğu ve usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından, adli ve idari yargı yerleri arasında doğan görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.
II-ESASIN İNCELENMESI: Raportör-Hakim Burak Cenk İLHAN’in,davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇİ ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava; var olduğu belirtilen alacağın sıra cetveline kayıt ve kabulüne ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinden, Bakanlar Kurulu'nun 11.4.1994 gün ve 94/5456 sayılı kararıyla, malî bünyesinin güçlendirilmesine imkân görülmeyen Türkiye Turizm Yatırım ve Dış Ticaret Bankası A.Ş.'nin (TYT 

Bank A.ş.) bankacılık işlemleri yapma ve mevduat kabul etme izninin kaldırıldığı, Başbakanlık Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığı'nın 11.4.1994günlü, 28301 sayılı yazısı ile Bankanın yönetim ve denetiminin geçici olarak mülga 3182 sayılı Bankalar Kanunu'nun 68/2. maddesi uyarınca İş Bankası'na devredildiği, Fon'un, 5.10.1994 tarihinde adı geçen bankanın iflâsını istediği,İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2.2.1996 gün ve E:1994/1402,K:1996/96 sayılı kararı ile bankanın iflâsına karar verildiği, iflâs kararının kesinleştiği, müflis Bankanın iflâs tasfiye işlemlerine İstanbul 1. İflâs Müdürlüğü'nün 1996/2 esas sayılı dosyası ile başlandığı, iflas idare memurlarının Tasarruf Mevduati Sigorta Fonu tarafindan atandiği anlaşılmıştır.

Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF/Fon), 22.7.1983 tarihinde Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB) bünyesinde tasarruf mevduatınısigorta etmek üzere kurulmuştur. 1999 yılında Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu (BDDK) kurulmuş ve TMSF'nin temsil ve idaresi TCMB’den alınarak BDDK’ya devredilmiştir. 26.12.2003 tarihinde TMSF'nin karar organının Fon Kurulu olduğu hükme bağlanarak TMSF'nin özerk bir statüye kavuşturulduğu anlaşılmıştır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun "İflas takiplerinde yetkili merci"başlıklı 154. maddesinde;
" (Değişik: 18/2/1965-538/74 md.)
İflas yoliyle takipte yetkili merci, borçlunun muamele merkezinin bulunduğu mahaldeki icra dairesidir.

Merkezleri yurt dışında bulunan ticari işletmeler hakkında yetkili merci, Türkiye'deki şubenin, birden ziyade şubenin bulunması halinde merkez şubenin bulunduğu yerdeki icra dairesidir.

Borçlu ile alacaklı yetkili icra dairesini yazılı anlaşma ile tayin etmişlerse, o yerin icra dairesi dahi iflas takibi için yetkili sayılır.Şu kadar ki,iflas davaları için yetki sözleşmesi yapılamaz ve iflas davası mutlaka borçlunun muamele merkezinin bulunduğu yer ticaret mahkemesinde açılır."hükmüne yer verilmiş olup, iflas yolu ile takipte icra dairesinin, iflas davasında ise ticaret mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.
2004 sayılı Kanun'un "İflas daireleri" başlıklı 2. maddesi şöyledir:
"Her asliye mahkemesinin yargı çevresinde lüzumu kadar iflas dairesi bulunur.

Birinci madde iflasları daireleri hakkında da caridir."
Aynı Kanun'un 3. maddesine göre; icra ve iflas işleri bir dairede birleştirilebilir.

2004 sayılı Kanun'un "İflas kararının tebliği ve ilanı" başlıklı 166.maddesinde;
" (Değişik: 18/2/1965-538/79 md.)
İflas karari, iflas dairesine bildirilir.
(Değişik: 9/11/1988-3494/30 md.) Daire, kararı kendiliğinden ve 

derhal tapuya, ticaret sicil memurluğuna, gümrük ve posta idarelerine, Türkiye Bankalar Birliğine, mahalli ticaret odalarına, sanayi odalarına, taşınır kiymet borsalarına, Sermaye Piyasası Kuruluna ve diğer lazım gelenlere bildirir.Daire, ayrıca karari, karar tarihinde, tiraji ellibinin (50.000) üzerinde olan ve yurt düzeyinde dağıtımı yapılan gazetelerden biri ile birlikte iflas edenin muamele merkezinin bulunduğu yerdeki bir gazetede ve Ticaret Sicili Gazetesinde ilan eder. Tiraji ellibinin (50.000) üzerinde olan ve yurt düzeyinde dağıtımı yapılan gazetenin yayınlandığı yer aynı zamanda muamele merkezi ise mahalli gazetede ilan yapılmaz." hükmüne yer verilmiştir.
2004 sayılı Kanun, icra mahkemesinin icra hukukundaki birtakım görevlerini iflas hukukunda ticaret mahkemesine vermiş olup Asıl iflas organıticaret mahkemesidir.(Kuru,B./Arslan,R./Yılmaz,E., İcra ve İflas Hukuku Ders Kitabi, 28. Baski, Ankara, 2014, s. 454-455)

Ayrı bir asliye ticaret mahkemesinin olmadığı yerlerde, o yerdeki asliye hukuk mahkemesi iflas davalarına da bakmaktadır.
2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun "İflas masası" başlıklı 184. maddesi şöyledir:
"İflas açıldığı zamanda müflisin haczi kabil bütün malları hangi yerde bulunursa bulunsun bir masa teşkil eder ve alacakların ödenmesine tahsis olunur. İflasın kapanmasına kadar müflisin uhdesine geçen mallar masaya girer.

Müflis namına gelen mektuplar iflas idaresi tarafindan açılır ve sair mevrudelerin de masaya gönderilmesi posta idaresine bildirilir"
2004 sayılı Kanun'un 226. maddesinin 1. fikrasında "Masanın kanuni mümessili iflas idaresidir. İdare masanın menfaatlerini gözetmek ve tasfiyeyi yapmakla mükelleftir." hükmü yer almaktadır.

2004 sayılı Kanun'un "Alacaklılar sıra cetvelinin müddet ve şekli"başlıklı 232. maddesinde;
"Alacakların kaydı için muayyen müracaat müddeti geçtikten sonra ve iflâs idaresinin seçilmesinden itibaren en geç iki ay içinde iflâs idaresi tarafindan 206 ncı ve 207 nci maddelerde yazılı hükümlere göre alacaklıların sırasını gösteren bir cetvel yapılır ve iflâs dairesine bırakılır. Zorunlu hâllerde iki ayın hitamından önce iflâs idaresinin icra mahkemesine başvurması hâlinde icra mahkemesi bir defaya mahsus olmak üzere bu süreyi en çok iki ay daha uzatabilir. Süresi içinde sıra cetvelinin verilmemesi hâlinde iflâs dairesinin durumu icra mahkemesine intikal ettirmesi üzerine iflâs idaresi üyelerinin vazifesine son verilir ve sebketmiş hizmetleri için kendilerine bir ücret tahakkuk ettirilmez. Mahkeme ayrica bu üyelerin bir yıldan az olmamak ve üçyılı geçmemek kaydıyla herhangi bir iflâs idaresinde görev almalarınıyasaklayabilir, bu karar kesindir." hükmüne yer verilmiştir.
Aynı Kanun'nun 234. maddesi şöyledir:
"(Değişik birinci fikra: 6/6/1985-3222/29 md.) İflas idaresi sıra cetvelini iflas dairesine verir ve alacaklıları 166 ncı maddenin 2 nci 

fikrasındaki usule göre ilan yoluyla haberdar eder.
İddialarının tamamı veya bir kismı reddedilen yahut iddia ettikleri sıraya kabul edilmiyen alacaklılara doğrudan doğruya haber verilir."
2004 sayılı Kanun'un "Sıra cetveline itiraz ve neticeleri" başlıklı 235.maddesinin 1. fikrasında;
"(Değişik: 9/11/1988-3494/49 md.) Sıra cetveline itiraz edenler, cetvelin ilanından itibaren onbeş gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecburdurlar. 223 üncü maddenin üçüncü fikrasıhükmü mahfuzdur. Bu davaya bakan mahkeme, davacının isteği halinde ikinci alacaklılar toplantısına katılıp katılmaması ve ne nisbette katılması gerektiği konusunda 302 nci maddenin altıncı fikrasına kiyasen onbeş gün zarfinda karar verir." hükmü bulunmaktadır.

Somut olayda TYT Bank A.$.'nin iflasına dair 2.2.1996 tarihli kararın adli yargı yerince verildiği ve bu kararın ardından oluşan iflas idaresinin sıra cetveline ilişkin işlemlerinin 2004 sayılı Kanunla düzenlendiği anlaşılmakta ise de, sira cetvelini düzenleyen iflas idaresini oluşturan iflas idare memurlarının Fon tarafindan atanması nedeniyle, iflas idaresince düzenlenen sıra cetvelinin, idarenin kamu gücüne dayalı ve tek yanlı olarak tesis ettiği idari işlem niteliğinde olduğu değerlendirilerek, alacağın sıra cetveline kayıt ve kabulü istemiyle açılan davanın görüm ve çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, İstanbul 11. İdare Mahkemesi'nin başvurusunun reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna,bu nedenle İstanbul 11. Ídare Mahkemesinin BAŞVURUSUNUN REDDİNE,26.10.2020 gününde, OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:2-ESAS NO : 2020/536KARAR NO : 2020/606KARAR TR : 26.10.2020
ÖZET: 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 28. maddesi uyarınca düzenlenen, Taşıma İşleri Organizatörlüğü Yönetmeliğinin 21. maddesi uyarınca verilen idari para cezasının iptal edilmesi istemiyle açılan davanın,ADLİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : O.D.

Vekili : Av. S.D.

Davali : Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı

O LA Y : Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı Gaziantep VII.Bölge Müdürlüğünce, TİO belgesi olmadan taşıma işleri organizatörü gibi davranarak, kendi nam ve hesabına taşıma sözleşmesi yaptığından bahisle,655 sayılı Ulaştırma ve Altyapı Alanına İlişkin Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 28. maddesi uyarınca davacıadına 17.02.2020 gün ve A-238801 seri-sıra sayılı Ídari Para Cezası Karar Tutanağıdüzenlenerek,davacıya Taşıma İşleri OrganizatörlüğüYönetmeliğinin 5. maddesinin birinci fikrasına aykırılık nedeniyle aynıYönetmeliğin 21. maddesinin birinci fikrasının (a) bendi uyarınca 18.387,00TL idari para cezası verilmiştir.

Davaci, idari para cezasının iptali istemiyle adli yargı yerine başvuruda bulunmuştur.

GAZİANTEP 6. SULH CEZA HÂKİMLİĞİ: 22.05.2020 gün ve D.İş No:2020/1789 sayı ile; idari para cezasının, KahramanmaraşBüyükşehir Belediyesi ile davacıya ait firma arasında yapılan hizmet alım işi nedeniyle firmanın gerekli şartları taşımaması, ihale şartlarına uygun hareket etmediğinin tespit edilmesi nedeniyle düzenlendiğinin anlaşıldığıbelirtilerek, idari para cezasının dayanağı olan ihale şartlarına uygunluk değerlendirilmesinin idari yargı tarafindan çözümlenmesi gerektiği, idari para cezasının yerinde olup olmadığının ancak bu şekilde anlaşılabileceği,bu haliyle itirazın çözümünün idari yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, verilen karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.
Bu kez, davacı vekili, aynı istemle idari yargı yerinde dava açmıştır.
GAZÍANTEP 3. İDARE MAHKEMESİ: 21.08.2020 gün ve E:2020/597 sayı ile; uyuşmazlık konusu para cezasının, 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerinin uygulanmasından kaynaklandığı ve anılan Kanun Hükmünde Kararnamede ve ilgili mevzuatta idari yaptirım kararına karşı bir kanun yolu gösterilmediği, ayrıca aynı işlem kapsamında idari yargının görev alanına giren başkaca bir idari yaptırım kararı da bulunmadığı, Taşıma İşleri Organizatörlüğü Yönetmeliğinin_ 21.maddesinde de açıkça 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümlerinin uygulanacağı düzenlendiğinden, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu uyarınca davanın görümü ve çözümünün adli yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle,2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanun'un 19. maddesi uyarınca görevli yargı yerinin belirtilmesi için Uyuşmazlık Mahkemesine başvurulmasına karar vermiştir.
ÍNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesinin Burhan ÜSTÜN’ün başkanlığında,Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ,

Nurdane TOPUZ ve Bilal ÇALIŞKAN'ın katılımlarıyla yapılan 26.10.2020 tarihli toplantısında:
I-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre;
İdare Mahkemesince, 2247 sayılı Yasa'nın 19. maddesine göre başvuruda bulunulmuş olduğu, idari yargı dosyasının Mahkemece, ekinde adli yargı dosyası da temin edilmek suretiyle birlikte Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderildiği ve usule ilişkin işlemlerde herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESI: Raportör-Hâkim Gülten Fatma BÜYÜKEREN'in, davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargitay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın adli yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 28. maddesi uyarınca düzenlenen, Taşıma İşleri Organizatörlüğü Yönetmeliğinin 21.maddesi uyarınca verilen idari para cezasının iptal edilmesi istemiyle açılmıştır.

655 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin, “Ortak görevler ve hükümler” başlığı altında düzenlenen 28. maddesinde, “ (Değişik: 2/7/2018KHK-703/31 md.)

(1) Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı hizmet birimleri sorumluluk alanlarıyla ilgili olarak hazırladıkları ve Resmi Gazetede yayımlanmak suretiyle yürürlüğe konulan Bakanlık idari düzenlemelerinde, bu düzenlemeleri ihlal edecek hizmet üretenler ile hizmetten yararlananlar için;
a) Hangi hallerde uygulanacağını açıkça belirtmek kaydıyla; uyarma,geçici faaliyet durdurma ve yetki iptali şeklinde idari müeyyideler öngörmek ve ihlal edenlere belirlenen idari müeyyideleri uygulamakla görevli ve yetkilidirler.

b) Hangi hallerde uygulanacağını ve miktarını açıkça belirtmek kaydıyla; Karayolu Düzenleme Genel Müdürlüğü beş bin Türk Lirasına kadar, Demiryolu Düzenleme Genel Müdürlüğü ve Deniz Ticareti Genel Müdürlüğü iki yüz elli bin Türk Lirasına kadar, Tersaneler ve Kıyı YapılarıGenel Müdürlüğü beş yüz bin Türk Lirasına kadar, Deniz ve İçsular Düzenleme Genel Müdürlüğü ve Tehlikeli Mal ve Kombine Taşımacılık Düzenleme Genel Müdürlüğü ise beş milyon Türk Lirasına kadar idari para cezası uygulaması öngörmek ve ihlal edenlere belirlenen miktarda idari para cezası karar tutanağı düzenlemek veya düzenletmekle görevli ve yetkilidirler.


c) Hangi konularda ve ne şekilde yapılacağı ile sınırlarını açıkça belirtmek şartıyla; Emniyet Genel Müdürlüğü, Jandarma Genel Komutanlığı, Ticaret Bakanlığının sınır kapılarındaki birimleri,belediyelerin denetim birimlerini de denetimle yetkilendirebilir ve bunlara mensup kamu personeli eliyle denetim yaptırabilir ve ihlal veya idari para cezası karar tutanağı düzenlettirebilirler." denilmiş;
Taşıma İşleri Organizatörlüğü Yönetmeliğinin, “Amaç” başlığıaltında düzenlenen 1.maddesin-de, “Bu Yönetmeliğin amaci, karayolu,demiryolu, denizyolu veya havayolu taşımacılığında ve/veya kombine taşımacılık alanında faaliyet gösterecek taşıma işleri organizatörlerinin hizmet esasları ve koşullarının belirlenmesi ile bu faaliyetlerde bulunanların,alıcıların, gönderenlerin hak, sorumluluk ve yükümlülüklerini tespit etmek;taşıma türlerinin birlikte ve birbirlerini tamamlayıcı olarak hizmet vermesini, denetimini ve mevcut imkânların daha yararlı bir şekilde kullanılmasını temin etmek; etkin hizmet temini için gerekli olan düzeyde bir profesyonel eğitim ve denetim sistemi geliştirmek, taşıma işleri organizatörlerinin ulusal ve uluslararası mevzuata uygun olarak faaliyet göstermelerini sağlamaktır.";
“Kapsam”_ başlıklı 2. maddesinde, “Bu Yönetmelik, 14/2/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununa göre kurulmuş, ulusal ve uluslararasıtaşımacılık alanında taşıma işleri organizatörü olarak faaliyet gösteren gerçek ve tüzel kişileri kapsar.";
"Dayanak" başlıklı 3. maddesinde, “ Bu Yönetmelik; 26/9/2011tarihli ve 655 sayılı Ulaştırma ve Altyapı Alanına İlişkin Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye dayanılarak hazırlanmıştır.";
“Tanımlar” başlıklı 4. maddesinde, “ (1) Bu Yönetmelikte geçen;
(....)
1) Taşıma işleri organizatörü: Yük taşımacılığı alanında ilgili mevzuat uyarınca yetki belgesi veya faaliyet izni almış gerçek veya tüzel kişilerin imkân, kabiliyet ve kapasitelerini kullanarak kendi nam ve hesabına yük taşıması yaptırarak taşıma faturası/sözleşmesi düzenleyen, taşıma ile ilişkili depolama, paketleme, etiketleme, ambalajlama, sipariş yönetimi, gümrük,sigorta, dağıtım vb. lojistik işlemleri gerçekleştiren bir veya birden fazla taşıma türü kullanarak taşımacılık ve lojistik hizmetlerini sunmayı meslek edinen ve Bakanlıkça yetki belgesi verilen gerçek ve tüzel kişileri,
m) Taşıma senedi/sözleşmesi: Yük taşımalarında gönderen ile yetki belgesi/faaliyet izni sahibi arasında akdedilen, ilgili diğer mevzuat ve bu Yönetmelikle belirlenen bilgileri ihtiva eden sözleşme belgesi veya bu tür bir sözleşmede bulunması gereken bilgileri ihtiva etmesi halinde taşıma senedi yerine geçecek olan taşıma faturasi, taşıma irsaliyesi veya irsaliyeli taşima faturasini,
(....
ifade eder.

“Taşıma işleri organizatörünün sorumlulukları başlıklı 5.maddesinde,“ (1) Bu Yönetmelik kapsamına giren taşıma işleri organizatörlüğü faaliyetinde bulunacak gerçek ve tüzel kişilerin Bakanlık tarafindan verilecek yetki belgesini almaları zorunludur.(2) Taşımacılık işleri organizatörünün, faaliyetlerini ikili ve çok taraflıuluslararası anlaşma ve sözleşmelere, Kanuna, bu Yönetmeliğe ve ilgili diğer mevzuata uygun olarak gerçekleştirmesi esastır.
(3) Taşıma işleri organizatörü, bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerini, Bakanlığa bildirdikleri merkez ve şubelerinde yürütmekle yükümlüdür." denilmiş;
"İdari para cezaları” başlıklı 21. maddesinde, “ (1) Bu Yönetmelik hükümlerinin ihlali durumunda 655 sayılı Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 28 inci maddesinin ikinci fikrasına göre aşağıdaki idari para cezalari uygulanır:
a) 5 inci maddenin birinci fikrasında belirtilen Taşıma İşleri Organizatörlüğü Yetki Belgesine sahip olmadan organizatörlük faaliyeti gerçekleştirenlere on beş bin Türk Lirası (15.000-TL.),
b) 5 inci maddenin üçüncü fikrasında belirtilen yükümlülüğü yerine getirmeyenlere bin Türk Lirası (1.000-TL.),
c) 13 üncü maddenin birinci fikrası uyarınca ilgili üst düzey yönetici tarafindan alınması gereken ÜDY belgesinin mevcut olmaması durumunda gerçek veya tüzel kişiliğe iki bin Türk Lirası (2.000-TL.),
¢) 13 üncü maddenin ikinci fikrası uyarınca istihdam edilen ilgili orta düzey yöneticilerde bulunması gereken ODY belgesinin mevcut olmaması durumunda tüzel kişiliğe iki bin Türk Lirası (2.000-TL.),
d) 16 ncı maddenin beşinci fikrasında belirtilen yükümlülüğü yerine getirmeyenlere bin Türk Lirası (1.000-TL.),
e) 16 ncı maddenin altıncı fikrasında belirtilen yükümlülüğü yerine getirmeyenlere iki bin Türk Lirası (2.000-TL.),
f) 16 ncı maddenin dokuzuncu fikrasında belirtilen yükümlülüğüyerine getirmeyenlere bin Türk Lirası (1.000-TL.),
g) 16 ncı maddenin onuncu fikrasında belirtilen yükümlülüğü yerine getirmeyenlere bin Türk Lirasi (1.000-TL.),
ğ) 16 ncı maddenin on birinci fikrasında belirtilen yükümlülüğüyerine getirmeyenlere bin Türk Lirası (1.000-TL.),
h) 19 uncu maddenin ikinci fikrasında belirtilen taşıyıcı sorumluluk sigortası yaptırma zorunluluğunu yerine getirmeyenlere iki bin Türk Lirası(2.000-TL.),
1) 26 ncı maddenin ikinci fikrasında belirtilen Taşıma İşleri Organizatörlüğü Yetki Belgesine sahip olmadan organizatörlük faaliyeti gerçekleştirenlere on beş bin Türk Lirası (15.000-TL.),
idari para cezası uygulanır.


(2) 7 nci maddede belirtilen taban ve/veya tavan ücret tarifesi uygulamasına uymayanlara o yıl için geçerli yetki belgesi ücreti üzerinden %10 oranında idari para cezası uygulanır. İhlalin tekrarı durumunda, o yıl için belirlenen yetki belgesi ücretinin %10'una tekabül edecek miktarda idari para cezası uygulanır ve ilgilinin yetki belgesi 6 ay boyunca askiya alınır. İhlalin üçüncü kez tekrarında ise ilgili, yetki belgesi iptal edilmek suretiyle, faaliyetten men edilir ve 2 (iki) yıl süre ile ilgiliye yetki belgesi düzenlenmez.

(3) Verilen idari para cezaları cezanın tebliğ tarihini müteakip bir ay içerisinde ödenir.

(4) Bu maddede belirtilen idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır. Bu suretle idari para cezasının hesabında bir Türk Lirasının küsuru dikkate alınmaz.

(5) 655 sayılı KHK İdari Para Cezası Karar Tutanağı ve tebligat usulleri ve idari yaptırımların uygulanmasına ilişkin diğer hususlarda,30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümleri uygulanır.
(6) Bu Yönetmelik kurallarının ihlali durumunda idari ve cezai müeyyide uygulanması, diğer mevzuatta öngörülen alıkonulma tedbirlerine ve diğer ceza ve tedbirlerin uygulanmasına halel getirmez." hükmü yer almiştir.

Olayda, davanın, 655 sayılı Ulaştırma ve Altyapı Alanına İlişkin Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararname uyarınca düzenlenen, Taşıma İşleri Organizatörlüğü Yönetmeliğine aykırılık nedeniyle aynı Yönetmelik uyarınca verilen idari para cezasının iptaline ilişkin olarak açıldığı, adli yargı kararında sözü edilen sözleşme ile ilgisinin bulunmadığı, 655 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede davacının işlediği ileri sürülen kabahate ilişkin idari yaptırımların kimler tarafindan verileceğinin düzenlendiği, ancak bu idari yaptırımlara karşı kanun yoluna ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği, Kanun Hükmünde Kararname uyarınca düzenlenen Yönetmelikte, bahsedilen Kararname uyarınca düzenlenen idari para cezalarına ilişkin usul ve esasların belirlendiği, idari yaptırımların uygulanmasına ilişkin hususlarda, 30.3.2005 tarihli ve 5326sayılı Kabahatler Kanunu hükümlerinin uygulanacağının belirtildiği anlaşılmıştır.

Öte yandan, 30.3.2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 3. maddesini değiştiren 6.12.2006 günlü, 5560 sayılı Yasa'nın 31.maddesinde, “ (1) Bu Kanunun;
a) İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri,diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde,

b) Diğer genel hükümleri, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında,
uygulanır” denilmiş; Kanunun 16. maddesinde, kabahatler karşılığında uygulanacak olan idari yaptırımların idari para cezası ve idari tedbirlerden ibaret olduğu, idari tedbirlerin ise, mülkiyetin kamuya geçirilmesi ve ilgili kanunlarda yer alan diğer tedbirler olduğu hükme bağlanmış; “Başvuru yolu” başlıklı 27. maddesinin 1. fikrasında ise “idari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç onbeşgün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari yaptırım kararı kesinleşir düzenlemeleri yer almıştır.

Bu düzenlemelere göre; Kabahatler Kanunu'nun, idarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı; diğer kanunlarda görevli mahkemenin gösterilmesi durumunda ise uygulanmayacağı anlaşılmaktadır.
Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olduğundan, görev konusunda taraflar için bir müktesep hak doğmayacağı; bu nedenle, yeni bir yasayla kabul edilen görev kurallarının, geçmişe de etkili olacağı, bilinen bir genel hukuk ilkesidir.

Davanın açıldığı andaki kurallara göre görevli olan mahkeme, yeni bir yasa ile görevsiz hale gelmiş ise, (davanın açıldığı anda görevli olan ve fakat yeni yasaya göre görevsiz hale gelen) mahkemenin görevsizlik kararıvermesi gerekeceği; ancak, yeni yasadaki görev kuralının, değişikliğin yürürlüğe girmesinden sonra açılacak davalarda uygulanacağına dair intikal hükümlerinin varlığı halinde, mahkemece görevsizlik kararı verilemeyeceği açıktir.

Diğer taraftan, dava görevsiz mahkemede açılmış, bu sırada yapılan bir kanun değişikliği ile görevsiz mahkeme o dava için görevli hale gelmişise, mahkeme, artık görevsizlik kararı veremeyip (yeni kanuna göre görevli hale geldiği için) davaya bakmaya devam etmesi gerekir.
İncelenen uyuşmazlıkta, öngörülen idari para cezasının 5326 sayılıKanun'un 16. maddesinde belirtilen idari yaptırım türlerinden biri olduğu,655 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede idari para cezasına itiraz konusunda görevli mahkemenin gösterilmediği, Kararname uyarınca düzenlenen idari yaptıriımların uygulanmasına ilişkin hususlarda, 30.3.2005tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümlerinin uygulanacağının ilgili Yönetmelikte belirlendiği anlaşılmıştır. Bu durumda, Kabahatler Kanunu'nun 5560 sayılı Kanun'la değişik 3. maddesinde belirtildiği üzere,idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı nedeniyle,görevli mahkemenin belirlenmesinde 5326 sayılı Yasa hükümleri dikkate alınacağından, dava konusu idari para cezasına karşı açılan davanın görüm 

ve çözümünde, anılan Kanunun 27. maddesinin (1) numaralı bendi uyarınca adli yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle,Gaziantep3. İdare Mahkemesince yapılan başvurunun kabulü ile, Gaziantep 6. Sulh Ceza Hâkimliğince verilen 22.05.2020 gün ve D.İş No:2020/1789 sayılı görevsizlik kararının kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde ADLİ YARGININ görevli olduğuna,bu nedenle, Gaziantep 3. İdare Mahkemesince yapilan BAŞVURUNUN KABULÜ ile, Gaziantep 6. Sulh Ceza Hâkimliğince verilen 22.05.2020 gün ve D.İşNo:2020/1789 sayılıGÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA, 26.10.2020 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:3-ESAS NO : 2020/539KARAR NO : 2020/611KARAR TR : 26.10.2020
ÖzET : Davacı şirketin ortağından miras yoluyla davalı müflise kalan şirket payı karşılığı taahhüt edilen sermaye payının ödenmemesinden kaynaklıalacağın sıra cetveline kayıt ve kabulü istemiyle açılan davanın, İDARİYARGI YERİNDE görülmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : MED Menkul Değerler A.Ş.
Vekilleri : Av. Y.Ö. - Av. M.A.
Davalı: 1- Müflis A.A.B. İflas İdare Memurları (Adli Yargıda)
2- Müflis A.A.B. İflas İdaresi (İdari Yargıda)
Vekili :Av.F.P.

OLAY : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirketin Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF) Yönetim Kurulu'nun 9.6.2005 tarih ve 225 sayılı kararı ile amme alacaklarının tahsili bakımından 5020 sayılıKanun ile değişik 5411 sayılı Kanun'un Geçici 11. maddesi çerçevesinde mülga 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 15/7a maddesi uyarınca temettü hariçortaklık hakları ile yönetim ile denetiminin devir alındığı, halen davacı şirketin tüzel kişiliği dolayısıyla şirketin yönetim ve denetiminin TMSF tarafından atanan yöneticilerce idare edildiği, davacı şirketin Yurtbank A.Ş'nin hakim ortaklarından olan A.A.B.'in ortağı bulunduğu bir yatırım şirketi olup Sermaye Piyasası Kurulu'nun 25.6.2001 tarih ve AFD/852-7084 sayılı yazısı ile davacı

şirketin faaliyetlerinin geçici olarak durdurulduğu, davacı şirketin ortaklarından olan M.H.B.'in vefatı üzerine kayıtlı hisselerin 1/2'sinin babasıA.A.B.'e miras yolu ile devredildiği, bu durumda muflis adına kaydı yapılan (devredilen) taahhüt ettiği pay miktarının yarısı (taahhüd edilen sermayenin ödenmeyen kismi) olan 96.000,00 TL'nin 26.7.2004 tarihinden itibaren iflas tarihi olan 17.10.2007 tarihine kadar oluşan 51.121,97 TL faizi ile birlikte toplam 147.121,97 TL olduğundan bahisle, bu miktarın dava tarihinden itibaren T.C. Merkez Bankası reeskont faiz tutarına işleyecek olan faizi ile birlikte alacağın kabulü ile alacak kaydının tesisine ve sıra cetveline kaydına karar verilmesi istemleriyle adli yargı yerinde dava açmıştır 
ANKARA 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ: E:2011/122 sayılıdosyasında "... Dava; davacı şirketin ortağından miras yoluyla davalı müflis A.A.B. kalan şirket payı karşılığı taahhüt edilen sermaye payının ödenmemesinden kaynaklı alacağın sıra cetveline kayıt ve kabulüne ilişkindir.
Müflis A.A.B. hakkında Ankara Asliye 2. Ticaret Mahkemesinin 2005/120 esas 2007/381 sayılı kararı ile iflasına karar verildiği, iflas tasfiyesinin T.C. Tasarruf Mevduati Sigorta Fonu Tasfiye Dairesi Başkanlığınca yürütüldüğü görülmüştür.

Ankara 6.Sulh Hukuk Mahkemesinin 26/07/2004 tarih ve 2004/607esas 2004/1045 karar sayılı mirasçılık belgesinin incelenmesinde muris M.H.B.'in 03/04/2004 tarihinde vefatı ile geriye [eşi ve müşterek çocuğunun terekeyi kayıtsız ve şartsız reddettiği ve reddin tescil edildiği dikkate alınarak]mirascı olarak babası A.A.B. ve annesi F.P.B.'i bıraktığı görülmüştür.
T.C. Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Tasfiye Daire Başkanlığının 14Nisan 2011 tarih ve 00733 sayılı yazı cevabı ve eklerinin incelenmesinde davacı M. Menkul Değerler A.Ş vekili tarafindan 07/04/2009 tarihli dilekçe ile 147.121,97 TL alacak kayıt talebinde bulunulduğu; iş bu talebin iflas idaresi talebinden (5) numaralı alacak kayıt başvurusu olarak değerlendirildiği ve alacak kayit talebi hakkında 29/11/2010 tarih ve 56 sayı ile "Alacak yargılamayı gerektirdiğinden alacaklının alacak kayit talebinin reddine, 4. Sıra kapsamında değerlendirilmesine..." karar verildiği; görülmüştür.
Mahkemece yapılan yargılama sırasında taraflarca gösterilen deliler toplanmış ve konunun incelenmesi uzmanlık gerektiren yönleri olduğundan talimatla bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Bilirkişiler M.H. ve Prof. A.N.B. tarafindan müştereken düzenlenen (İstanbul Asliye 5. Ticaret Mahkemesinin 2011/35 Talimat sayıli) 12/10/2011tarihli bilirkişi raporuna göre davacının davalıdan iflas tarihi 17/10/2007 tarihi itibariyle Sermaye taahhüt borcundan kaynaklanan 96.000,00 TL asıl alacak 51.674,67 TL temerrüt faizi olmak üzere toplam 147.674,67 TL alacaklıbulunduğu, davacının tesbitlerin altında kalan 147.121,97 TL kayda esas talebi ile bağlı olduğu yönünde görüş bildirilmiş olduğu incelenen bilirkişi raporundan anlaşılmiştır.

Íncelenen tüm dosya kapsamına, tarafların iddia ve savunmalarına,

bilirkişi raporu içeriğine göre;
Taraflar arasında davacı şirketin ortağı olan muris M.H.B.'in vefatı ile mirasının müflis A.A.B. ve dava dışı F.P.B.'e kaldığı, müflis A.A.B.'in iflasına karar verildiği; iflas tasfiye işlemlerinin yasa gereği T.C. Tasarruf MevduatıSigorta Fonu Tasfiye Dairesi Başkanlığınca yürütüldüğü hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacı şirketin ortaklığına miras yoluyla sahip olan müflis A.A.B.'in davacı şirkete taahhüt edilip ödenmeyen sermaye payı borcu bulunup bulunmadıği; varsa ödenmemiş asıl borç ve faiz miktarının saptanması hususunda bulunmaktadır.

Kural olarak; Anonim Şirket payı üzerindeki haklar da miras yoluyla intikal kabiliyetine haizdir; mirasçıların söz konusu pay üzerindeki hakkı,mirasın açılması ile birlikte iktisap edeceklerdir.

Somut olayda; davacı şirketin ortağı olan M.H.B.'in 03/04/2004tarihinde vefatı ile geriye [eşi ve müşterek çocuğunun terekeyi kayıtsız ve şartsız reddettiği ve reddin tescil edildiği dikkate alınarak] mirascı olarak davalı/müflis A.A.B. ve dava dışı F.P.B.'i bıraktığı; terekenin taksim edildiği;resmi tasfiyeye tabi tutulduğu veyahut aile malları ortaklığı tesis olunduğu yönünde savunma bulunmadığından; tereke borcundan kaynaklı olarak mirasıkabul eden mirasciların murisin borçlarından şahsen müteselsilen sorumlu bulundukları dikkate alındığında; alacaklının mirasçıların tamamı ve/veya bir kaçı ile birine karşı (BK.mad.142) alacak isteminde bulunabileceği dikkate alındığında; yargılama sırasında bilirkişiler M.H. ve Prof.A.N.B. tarafından müştereken düzenlenen (İstanbul Asliye 5. Ticaret Mahkemesinin 2011/35Talimat sayılı) denetime elverişli 12/10/2011 tarihli bilirkişi raporuna göre davacının, davalıdan iflas tarihi 17/10/2007 tarihi itibariyle Sermaye taahhüt borcundan kaynaklanan 96.000,00 TL asil alacak 51.674,67 TL temerrüt faizi olmak üzere toplam 147.674,67 TL alacaklı bulunduğu; davacının tesbitlerin altında kalan 147.121,97 TL kayda esas talebi ile HMK.nun 26-(1) maddesi uyarınca bağlı olduğu; bu nedenle davacının davalı aleyhine açmış olduğu işbu davasının sübut bulduğundan kabulüne ..." dair 14.2.2012 gün, K:2012/41sayılı kararına karşı yapılan temyiz kanun yolu başvurusu üzerine Yargıtay 23.Hukuk Dairesi'nce ".…. 1- Dava, davacı alacağının, müflisin iflas tasfiye işlemlerini yürüten TMSF Tasfiye Dairesi Başkanlığı'nca reddine dair karara itiraz istemine ilişkindir.

M.A.B.'in iflas tasfiyesinin, 5411 sayılı Bankalar Kanunu'nun geçici 11. maddesi yollamasıyla, Mülga 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 16.maddesi uyarınca TMSF tarafından yürütüldüğü anlaşılmıştır.
Davacının alacak talebinin TMSF Tasfiye Dairesi Başkanlığı'nca reddedilmesi üzerine dava açılmış olup; İİK hükümleri uyarınca düzenlenen bir sıra cetveli bulunmamaktadır. Tüzel kişiliği haiz Fon tarafından düzenlenen ve idari işlem niteliğinde bulunan sıra cetveli nedeniyle çıkan işbu uyuşmazlık, Adli Yargının görevi dahilinde değildir. Bu bakımdan 

mahkemece, idari bir işlemin iptalinin İdari Yargidan istenebileceği gözönünde bulundurulup, HMK'nın 114/1-b ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde uyuşmazlığın esası incelenerek hüküm kurulması doğru olmamıştır. …I gerekçesiyle hükmün bozulmasına 5.6.2014 tarihinde karar verilmiş, davalının karar düzeltme istemi, Yargitay'ın aynı dairesince 23.6.2015 tarihinde reddedilmiştir.

Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce Yargitay'ın yukarıda belirtilen bozma ilamina uyularak devam olunan yargılamada E:2015/1448sayı ile kaydedilen dosyada ".. Dava, davacı alacağının müflisin iflas tasfiye işlemlerini yürüten TMSF Tasfiye Dairesi Başkanlığı'nca reddine dair karara itiraz talebine ilişkin olup müflis A.B.'in iflas tasfiyesinin 5411 sayılı Bankalar Kanunu'nun geçici 11.maddesi yollaması ile mülga 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 16.maddesi uyarınca TMSF tarafindan yürütülmekte olduğu anlaşılmakla İİK hükümleri uyarınca düzenlenen bir sıra cetveli bulunmadığından fon tarafından düzenlenen ve idari işlem niteliğinde bulunan sıra cetveline itiraz nedeni ile gerçekleşen uyuşmazlığın idari yargının görev alanı içerisinde olması nedeni ile Yargitay 23. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamınazara alınarak açılan davanın yargı yoluna ilişkin dava şartı yokluğundan usulden reddine …." dair 25.1.2016 gün, K:2015/489 sayılı kararına karşıyapılan temyiz kanun yolu başvurusu üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nce hükmün onanmasına 17.2.2020 tarihinde karar verilmiş ve kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacı vekili, aynı yöndeki istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır.
ANKARA 23. İDARE MAHKEMESÍ: E:2020/1034 sayılı dosyasında "...Dosyanın incelenmesinden, davacı şirketin müflis A.A.B.'den olan alacağın tahsili amaciyla iflas masasına kaydedilmesi ve sıra cetveline alınmasıtalebiyle yapılan müracaatının reddine dair işlemin iptali talebiyle açılan davada, müflis A.A.B.'in iflas tasfiye işlerinin Tasarruf Sigorta Mevduatı Fonu tarafından yürütülmekte olduğu anlaşıldığından, davanın görüm ve çözümünün, yukarıda yer verilen genel yetki kuralı gereğince dava konusu işlemi tesis eden idarenin bulunduğu İstanbul İli'nin idari yargı yetkisi yönünden bağlı bulunduğu İstanbul İdare Mahkemesi'nin yetkisinde olduğu anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, 2577 sayılı Kanunun 15. maddesinin 1/a bendi uyarınca davanın yetki yönünden reddine, dava dosyasının yetkili İstanbul İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine ..." dair 2.7.2020 gün, K:2020/1057 sayılıkararı üzerine İstanbul 10. İdare Mahkemesi'nce E:2020/1106 sayı ile kaydedilen dosyada "... her ne kadar 5411 sayılı Kanunla tasfiye konusunda TMSF'ye münhasır yetkiler verilmişse de, dava konusu uyuşmazlığın iflas masasına alacak kaydı ile ilgili olduğu, iflas masaına alacak kaydına ilişkin hususların 2004 sayılı İcra İflas Kanunu hükümleri uyarınca çözümlenmesi gerektiği, uyuşmazlığın özel hukuku ilgilendirdiği, alacak kaydı işlemlerine 

ilişkin davaların görüm ve çözümünde adli yargı mercilerinin görevli olduğu,dolayısıyla dava konusu olayın idari yargının görev alanına girmediği, bu nedenle Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin yukarıda anılan görev ret kararının kaldırılması için dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, Mahkememezin görevine girmeyen ve Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce görevsizlik kararı verilen bu davada görevli mahkemenin belirlenmesi için dava dosyasının 2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanunun 19. maddesi uyarınca Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderilmesine, Uyuşmazlık Mahkemesince bir karar verilinceye kadar yargılamanın ertelenmesine ..." dair 23.7.2020 günlükararının ardından 8.9.2020 gün ve E:2020/1106 sayılı yazı ile Mahkememize müracaat etmiş, başvuru 17.9.2020 tarihinde kayıt altına alınmıştır.
ÍNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün, Burhan ÜSTÜN'ün Başkanlığında, Üyeler: Şükrü BOZER, Birol SONER, Hikmet KANIK,Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Bilal ÇALIŞKAN'ın katılımlarıyla yapılan 26.10.2020 günlü toplantısında:
I-İLK İNCELEME:
Dosya üzerinde 2247 sayılı Kanun'un 27. maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; Ídare Mahkemesince, 2247 sayılı Kanun'un 19. maddesinde öngörülen şekilde başvurulduğu ve usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından, adli ve idari yargı yerleri arasında doğan görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.
II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hakim Burak Cenk İHLAN'ın,davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇİ ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava; davacı şirketin ortağından miras yoluyla davalı müflis A.A.B.'e kalan şirket payı karşılığı taahhüt edilen sermaye payının ödenmemesinden kaynaklı alacağın sıra cetveline kayıt ve kabulüne ilişkindir.
Dosyanın incelenmesinden, A.A.B.'in Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.10.2007 gün ve E:2005/120, K:2007/381 sayıli ilamı ile iflasına karar verildiği, kararın kesinleştiği, Ankara Íflas Müdürlüğü'nün 2007/30 sayılı dosyasından iflas işlemlerine başlanıldığı, iflas idare memurlarının Fon tarafindan atandiği, bu çerçevede iflas tasfiye işlemlerine Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Hukuk işleri Daire Başkanlığı'nın 2008/1 sayılı dosyası üzerinden devam edildiği anlaşılmıştır.
Tasarruf Mevduati Sigorta Fonu (TMSF/Fon), 22.7.1983 tarihinde Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB) bünyesinde tasarruf mevduatıni sigorta etmek üzere kurulmuştur. 1999 yılında Bankacılık Düzenleme ve 

Denetleme Kurumu (BDDK) kurulmuş ve TMSF'nin temsil ve idaresi TCMB'den alınarak BDDK'ya devredilmiştir. 26.12.2003 tarihinde TMSF'nin karar organının Fon Kurulu olduğu hükme bağlanarak TMSF'nin özerk bir statüye kavuşturulduğu anlaşılmıştır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun "İflas takiplerinde yetkili merci"başlıklı 154. maddesinde;
" (Değişik: 18/2/1965-538/74 md.)
İflas yoliyle takipte yetkili merci, borçlunun muamele merkezinin bulunduğu mahaldeki icra dairesidir.

Merkezleri yurt dışında bulunan ticari işletmeler hakkında yetkili merci,Türkiye'deki şubenin, birden ziyade şubenin bulunması halinde merkez şubenin bulunduğu yerdeki icra dairesidir.

Borçlu ile alacaklı yetkili icra dairesini yazılı anlaşma ile tayin etmişlerse, o yerin icra dairesi dahi iflas takibi için yetkili sayılır.Șu kadar ki,iflas davaları için yetki sözleşmesi yapılamaz ve iflas davası mutlaka borçlunun muamele merkezinin bulunduğu yer ticaret mahkemesinde açılır."hükmüne yer verilmiş olup, iflas yolu ile takipte icra dairesinin, iflas davasında ise ticaret mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.
2004 sayılı Kanun'un "İflas daireleri" başlıklı 2. maddesi şöyledir:
"Her asliye mahkemesinin yargı çevresinde lüzumu kadar iflas dairesi bulunur.

Birinci madde iflasları daireleri hakkında da caridir."
Aynı Kanun'un 3. maddesine göre; icra ve iflas işleri bir dairede birleştirilebilir.

2004 sayılı Kanun'un "İflas kararının tebliği ve ilanı" başlıklı 166.maddesinde;
" (Değişik: 18/2/1965-538/79 md.)
İflas kararı, iflas dairesine bildirilir.
(Değişik: 9/11/1988-3494/30 md.) Daire, kararı kendiliğinden ve derhal tapuya, ticaret sicil memurluğuna, gümrük ve posta idarelerine, Türkiye Bankalar Birliğine, mahalli ticaret odalarına, sanayi odalarına, taşınır kiymet borsalarına, Sermaye Piyasası Kuruluna ve diğer lazım gelenlere bildirir.Daire, ayrıca karari, karar tarihinde, tiraji ellibinin (50.000) üzerinde olan ve yurt düzeyinde dağıtımı yapılan gazetelerden biri ile birlikte iflas edenin muamele merkezinin bulunduğu yerdeki bir gazetede ve Ticaret Sicili Gazetesinde ilan eder. Tirajı ellibinin (50.00o) üzerinde olan ve yurt düzeyinde dağıtımı yapılan gazetenin yayınlandığı yer aynı zamanda muamele merkezi ise mahalli gazetede ilan yapılmaz." hükmüne yer verilmiştir.
2004 sayılı Kanun, icra mahkemesinin icra hukukundaki birtakım görevlerini iflas hukukunda ticaret mahkemesine vermiş olup Asıl iflas organıticaret mahkemesidir.(K.B./A.,R./Y.,E., İcra ve İflas Hukuku Ders Kitabi, 28.Baski, Ankara, 2014, s. 454-455)

Ayrı bir asliye ticaret mahkemesinin olmadığı yerlerde, o yerdeki 

asliye hukuk mahkemesi iflas davalarına da bakmaktadır.
2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun "İflas masası" başlıklı 184.maddesi şöyledir:
"İflas açıldığı zamanda müflisin haczi kabil bütün malları hangi yerde bulunursa bulunsun bir masa teşkil eder ve alacakların ödenmesine tahsis olunur. İflasın kapanmasına kadar müflisin uhdesine geçen mallar masaya girer.

Müflis namına gelen mektuplar iflas idaresi tarafindan açılır ve sair mevrudelerin de masaya gönderilmesi posta idaresine bildirilir"
2004 sayılı Kanun'un 226. maddesinin 1. fikrasında "Masanın kanuni mümessili iflas idaresidir. İdare masanın menfaatlerini gözetmek ve tasfiyeyi yapmakla mükelleftir." hükmü yer almaktadır.

2004 sayılı Kanun'un "Alacaklılar sıra cetvelinin müddet ve şekli"başlıklı 232. maddesinde;
"Alacakların kaydı için muayyen müracaat müddeti geçtikten sonra ve iflâs idaresinin seçilmesinden itibaren en geç iki ay içinde iflâs idaresi tarafindan 206 ncı ve 207 nci maddelerde yazılı hükümlere göre alacaklıların sırasını gösteren bir cetvel yapılır ve iflâs dairesine bırakılır. Zorunlu hâllerde iki ayın hitamından önce iflâs idaresinin icra mahkemesine başvurması hâlinde icra mahkemesi bir defaya mahsus olmak üzere bu süreyi en çok iki ay daha uzatabilir. Süresi içinde sıra cetvelinin verilmemesi hâlinde iflâs dairesinin durumu icra mahkemesine intikal ettirmesi üzerine iflâs idaresi üyelerinin vazifesine son verilir ve sebketmiş hizmetleri için kendilerine bir ücret tahakkuk ettirilmez. Mahkeme ayrıca bu üyelerin bir yıldan az olmamak ve üçyılı geçmemek kaydıyla herhangi bir iflâs idaresinde görev almalarınıyasaklayabilir, bu karar kesindir." hükmüne yer verilmiştir.
Aynı Kanun'nun 234. maddesi şöyledir:
"(Değişik birinci fikra: 6/6/1985-3222/29 md.) İflas idaresi sıra cetvelini iflas dairesine verir ve alacakliları 166 nci maddenin 2 nci fikrasındaki usule göre ilan yoluyla haberdar eder.

İddialarının tamamı veya bir kısmı reddedilen yahut iddia ettikleri sıraya kabul edilmiyen alacaklılara doğrudan doğruya haber verilir."
2004 sayılı Kanun'un "Sıra cetveline itiraz ve neticeleri" başlıklı 235.maddesinin 1. fikrasında;
"(Değişik: 9/11/1988-3494/49 md.) Sıra cetveline itiraz edenler, cetvelin ilanından itibaren onbeş gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecburdurlar. 223 üncü maddenin üçüncü fikrasıhükmü mahfuzdur. Bu davaya bakan mahkeme, davacının isteği halinde ikinci alacaklılar toplantısına katılıp katılmaması ve ne nisbette katılması gerektiği konusunda 302 nci maddenin altıncı fikrasına kiyasen onbeş gün zarfinda karar verir." hükmü bulunmaktadır.

Somut olayda A.A.B.'in iflasına dair 17.10.2007 tarihli kararın adli yargı yerince verildiği ve bu kararın ardından oluşan iflas idaresinin sıra 

cetveline ilişkin işlemlerinin 2004 sayılı Kanunla düzenlendiği anlaşılmakta ise de, sıra cetvelini düzenleyen iflas idaresini olușturan iflas idare memurlarınin Fon tarafindan atanması nedeniyle, iflas idaresince düzenlenen sıra cetvelinin, idarenin kamu gücüne dayalı ve tek yanlı olarak tesis ettiği idari işlem niteliğinde olduğu değerlendirilerek, alacağın sıra cetveline kayıt ve kabulü istemiyle açılan davanın görüm ve çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, İstanbul 10. İdare Mahkemesi'nin başvurusunun reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna,bu nedenle, İstanbul 10.İdare Mahkemesi'nin BAŞVURUSUNUN REDDİNE,26.10.2020 gününde, OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.