Anayasa Mahkemesinin 15/3/2022 Tarihli ve 2018/36516 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2022-04-26

26 Nisan 2022 SALI 
Resmî Gazete 
Sayı : 31821
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
BİRİNCİ BÖLÜM KARAR 
A.A.A. BAŞVURUSU 
Başvuru Numarası: 2018/36516Karar Tarihi : 15/3/2022
Başkan : Hasan Tahsin GÖKCAN Üyeler : Muammer TOPAL Recai AKYEL Yusuf Şevki HAKYEMEZ Selahaddin MENTEŞRaportör : Çağlar ÖNCEL Başvurucu :A.A.A.
Vekili : Av. Abdulhalim YILMAZ 
I. BAŞVURUNUN KONUSU 
1. Başvuru, Türkiye'ye giriş yasağı nedeniyle aile hayatına saygı hakkının ihlal ediłdiği iddiasına ilişkindir.

UI. BAŞVURU SÜRECİ
2. Başvuru 17/12/2018 tarihinde yapılmıştır. Komisyon, başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafindan yapılmasına karar vermiştir.
3. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık)gönderilmiştir. Bakanhk, görüşünü bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR 
4. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve Ułusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden erişilen bilgi ve belgeler çerçevesinde ilgili olaylar özetle şöyledir:
5. Suriye Arap Cumhuriyeti (Suriye) vatandașı olan başvurucu ve eşinin 2015doğumlu bir çocukları bulunmaktadır. Bireysel başvuru formuna göre ailesi ile birlikte 2013yılında yasal olarak Türkiye'ye geldiğini belirten başvurucu, Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesinde (Fakülte) öğrencidir.

6. Başvurucunun eşi ve çocuğu adına 28/9/2015 tarihinde düzenlenmiş geçici koruma kimlik belgeleri bulunmaktadır. Aynica Göç İdaresi Genel Müdürlüğünün 4/9/2018tarihli kararı ile başvurucuya 11/9/2018 ile 5/6/2020 tarihleri arasında ikamet izni verilmiştir.

7. Samsun Valiliği il Göç İdaresi (İdare) 12/10/2017 tarihinde başvurucu hakkında İçişleri Bakanlığınin G-87 kodlu genel güvenlik tahdit kaydıın bulunduğunu belirterek bu kişinin 4/4/2013 tarihli ve 6458 sayıh Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'nun 54.maddesi uyarınca sınır dışı edilmesine karar vermiştir. Anılan karar gereği 13/10/2017tarihinde Hatay'a götürülerek sınır dışı edilen başvurucu, kendi beyanına göre on beş gün sonra yasa dışı yollardan ülkemize girmiştir.

A.Başvuru Konusu Yurda Giriş Yasağı Tahdit Kararına İlişkin Yargı Süreci 
8. Başvurucu 23/10/2017 tarihinde Ankara 1. Idare Mahkemesinde (Mahkeme)İdare aleyhinde dava açarak yurda giriş yasağı tahdit kararının iptalini talep etmiştir. Dava dilekçesinde; genel güvenlik fahdit kaydına ilişkin işlemin hukuka aykırı olduğunu, 2013yılından beri Türkiye'de yasal olarak ikamet ettiğini ve üniversite öğrenimini sürdürdüğünübeyan etmiştir. Başvurucu dilekçede ayrica kamu güvenliğini tehdit edecek bir davranışının olmadığıni, yalnızca isim benzerliği nedeniyle dava konusu işlemin tesis edildiğini ileri sürerek işlemin iptalini talep etmiştir. İdarenin cevap dilekçesinde; başvurucunun yurda girişinin ve yurtta kalışının kamu düzeni ve güvenliği açısından sakıncah olduğu, dava konusu işlemin istihbari bilgiler doğrultusunda ve devletin hükümranhık yetkisine dayanılarak tesis edildiği belirtilerek davanın reddi gerektiği ifade edilmiştir.

9. Mahkeme, başvurueunun isim benzerliğine ilişkin iddiası kapsamında Emniyet Genel Müdürlüğüne (Emniyet) yazı yazarak tahdit kaydına dayanak belgenin gönderilmesini istemiştir. Emniyet tarafindan gönderilen cevapta başvurucuya Anas Abo Albosher Alamad (..seri mumaralı kimlik hamili) ve Anas Abo Albashier Alamad (ayn kimlik seri numarali)olarak yer yerilmesi nedeniyle Mahkeme, bu kez Ídareye yazı yazarak anılan şahısların başvurucu ile aynı kişi olup olmadıklarının tespitini istemiştir. İdarenin 7/5/2018 tarihli cevabında kimlik numaralarının aynı olduğu dikkate alındığında anılan isimlerin aynı kişiye ait olabileceği ancak Emniyetten de görüş alınmasının uygun olacağı bildiriłmiştir.
10. Mahkeme 9/5/2018 tarihinde davanın kabulü ile yurda giriş yasağı tahdit kararımın iptaline oyçokluğuyla karar vermiştir. Gerekçede; İdarece konulmuş genel güvenlik tahdit kaydının dayanağı ołan istihbari bilginin başvurucu hakkında değil Anas Abo Albosher Alamad ve Anas Abo Albashier Alamad hakkında düzenlendiği belirtilmiştir, Başvurucunun isminin A.A.A. olduğunu vurgulayan Mahkeme, başvurucunun kamu düzeni ve güvenliği açısindan tehdit oluşturduğuna dair herhangi bir somut bilgi bulunmadiğinı ifade ederek dava konusu işlemin hukuka aykıri olduğu sonucuna ulaşmiştır, Karşioy gerekçesinde; Emniyet tarafmdan gönderilen yazida Albosher Alamad ve Anas Abo Albashier Alamad isimlerine yer verilmesi itibarıyle başvurucunun ismi ile farkhılık bulunsa da kimlik numaraları arasında bir farklılık bulunmadığından istihbari bilgiye konu olan kişinin başvurucu olduğu belirtiłmiştir.Karşioy gerckçesinde ayrıca Mahkemenin bu kişinin kimliği konusunda şüpheye düşmesi hâlinde resen araştırma ilkesinin geçerli olması nazara alınarak gerekli araştırmanın yapilabileceği vurgulanmıştir.

11. İdare istinaf talebinde bulunmuştur. İstinaf dilekçesinde; davaya konu işlemin başvurucunun genel güvenlik için tehlike oluşturduğuna dair istihbari bilgiye dayandığını,devletin hükümranlık yetkisi dâhilinde yapılan işlemde hukuka aykırılık bulunmadığınıbelirtmiştir. Ayrıca istihbari bilgiye konu olan kişi ile başvurucunun aynı kişi olduğu konusunda tereddüt oluşması hâlinde Mahkemenin karşılaştırma yaparak karar verebileceğini ifade etmiştir.


12. Ankara Bölge Ídare Mahkemesi 10. İdari Dava Dairesi (Daire) 15/11/2018tarihinde istinaf isteminin kabulü ile davanın kesin olarak reddine karar vermiştir. Gerekçede;başvurucu hakkında ilgili ülke makamlarından edinilen istihbari bilgilerde bu kişinin çatışma bölgeleriyle bağlantıłı faaliyet gösterdiğinin bildirilmesi nedeniyle güvenlik tahdit kodu girişi yapıldığı belirtiłmiştir. Gerekçede ayrıca istihbari bilgide ve işlemde adı geçen kişinin kimlik numarası ile başvurucunun kimlik numarasının aym olması dikkate alındığında istihbari bilginin başvurucuya ilişkin olduğu konusunda bir tereddüt bulunmadığı vurgulanarak davaya konu işlemin hukuka uygun olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

13. Nihai karar, başvurucu vekiline 8/1/2019 tarihinde tebliğ edilmiş; başvurucu tebliğ tarihinden önce 17/12/2018 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.
B. Sıır Dışı Etme Kararına İlişkin Yargı Süreci 
14. Başvurucu 27/10/2017 tarihinde Samsun 1. Idare Mahkemesinde Ídare aleyhine dava açarak sınır dışı edilmesine ilişkin kararın iptalini talep etmiştir. Dava dilekçesinde;2013 yıhndan itibaren yasal şekilde Türkiye'de bulunduğunu, fakülte öğrencisi olduğunu belirten başvurucu; hakkında hiçbir suç isnadı bulunmamasına ráğmen genel güvenlik tahdit kodu uyarınca sınır dışı edilmesinin hukuka aykırı olduğunu beyan etmiştir. İdare; cevap dilekçesinde, başvurucunun_13/3/2015-11/3/2016 tarihleri arasında turistik ikamet izin kaydıbulunduğunu, ayrica 10/12/2016 tarihinde Samsun'da kisa dönem ikamet iznine başvurduğunu belirtmiştir. Bu başvuru kapsamında yapılan araştırmada haşvurucu hakkında Samsun Cumhuriyet Başsavcılığında (Başsavcıhık) terörün finansmanı ile ilgili soruşturma olduğunun belirlenmesi nedeniyte genel güvenlik tahdit kaydı konulduğunu ifade etmiştir.Sınır dışi etme kararının mahkümiyet hükmüne bağlı olmadığını belirten İdare, işlemin hukuka uygun olduğunu beyan etmiştir.

15. Samsun 1. İdare Mahkemesi 12/7/2018 tarihinde davanın kabulüne ve sınir dışi etme işleminin iptaline karar vermiştir. Gerekçede, başvurucu tarafindan Ankara J. İdare Mahkemesinde tahdit kaydı konulmasına ilişkin işlemin iptaline karar verildiği helirtilmiştir.Ayrıca başvurucunun ülkemizde bulunmasının kamu düzeni ve kamu güvenliği açısından tehlike oluşturduğunun somut olarak ortaya konulamadığı belirtilerek sınır dışı etme işleminin iptaline karar verildiği belirtilmiştir.

16. Ídarenin kanun yoluna başvurmaması üzerine 7/9/2018 tarihinde kesinleşen karar, başvurucu vekiline 7/8/2018 tarihinde tebliğ edilmiştir.

17. 7/2/2019 tarihinde Anayasa Mahkemesine ek beyanda bułunan başvurucu,bireysel başvuru formunun ekinde bildirdiği yazıdan da anlaşılacağı üzere hakkında terörün finansmanı nedeniyle soruşturma bulunan kişinin kendisi olmadiğın, bu yazıda belirtilen doğum tarihi ile kimlik numarasının kendisine ait olmadığını ifade etmiştir.
IV. İLGİLİ HUKUK 
A. Ulusal Hukuk 
18. 6458 sayılı Kanun'un “Türkiyeye giriş yasağı" kenar başlıklı 9. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:

"(1) Genel Müdürlük. gerektiğinde ilgili kamu kurum ve kuruluşlarıın görüşlerini alarak, kamu düzeni veya kamu güvenliği ya da kamu sağlığı açısından Türkiye'ye girmesinde sakınca görülen yabancıların ülkeye girişini yasaklayabilir.
(2) Türkiye'den sınır dışı edilen yabancıların Türkiye’ye girişi, Genel Müdürlük veya valilikler tarafindan yasaklanır.

(3) Türkiyeye giriş yasağımn süresí en fazla beş yıldır. Ancak, kamu düzeni veya kamu güvenliği açismdan ciddi tehdit bulunması hâlínde hu süre Genel Müdürlükçe en fazla on yil daha artirilabilir."
19. 6458 sayıhı Kanun'un "Sıır dışı etme kararı ahınacaklar" kenar başlıklı 54.maddesi şöyledir:
"(1) Aşağıda sayılan yabancılar hakkında sınır dışı etme kararı almır:
a) 5237 sayılı Kamumun 59 uncu maddesi kapsamında sınır dışı edilmesi gerektiği değerlendirilenler 

b) Terör örgütü yôneticisi, üyesi, destekleyicisi veya çıkar amaçlı suç örgütü yöneticisi,üyesi veya destekleyicisi olanlar 

c) Türkiye'ye giriş, vize ve ikamet izinleri için yapılan işlemlerde gerçek dışı bilgi ve sahte belge kullananlar 

c) Türkiye’de bulunduğu süre zarfında geçimini meşru olmayan yołlardan sağlayantar 
d) Kamu düzeni veya kamu güvenliği ya da kamu sağłıği açısından tehdit oluşturanlar 
e) Vize veya vize muafiyeti süresini on günden fazla aşanlar veya vizesi iptal edilenler 
f)Ikamet izinleri iptal editenler 
g) Ikamet izni bulunup da süresinin sona ermesinden itibaren kabul edilebilir gerekçesi olmadan ikamet izni süresini on günden fazla ihlal edenler 
ğ) Çalışma izni olmadan çalıştiğı tespit edilenter 
h) Türkiye'ye yasal giriş veya Türkiye'den yasal çikış hükümlerini ihlal edenler 
i) Hakkında Türkiye'ye giriş yasağı bulunmasına rağmen Türkiye ye geldiği tespit edilenler 

i) Uluslararası koruma başvurusu reddedilen, uluslararası korumadan hariçte tutulan.başvurusu kabul edilemez olarak değerlendirilen, başvurusunu geri çeken. başvurusu geri çekilmiş sayłan, uluslararası koruma statüleri sona eren veya iptal edilenlerden haklarında verilen son karardan sonru bu Kanunun diğer hükümlerine göre Türkiye de katma hakkıbulunmayanlar 

j) İkamet izni uzatma başvuruları reddedilenlerden, on gün içinde Türkiye'den çıkışyapmayantar 


(2) Başvuru sahibi veya uluslararası koruma statüsü sahibi kişiler hakkında, sadece ülke güvenłiği için tehlike oluşturduklarına dair ciddi emareler bulunduğunda veya kamu düzeni açısmdan tehlike oluşturan bir suçtan kesin hüküm giymeleri durumunda sıır dışıetme karari alinobilir."
B. Uluslararası Hukuk 
20. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (Sözleşme) "Özel ve aile hayatına saygıhakkı" kenar başlıkhı 8. maddesi şöyledir:
“(1) Herkes özel ve aile hayatıma, konutuna ve yazışmasma saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

(2) Bu hakkın kullanılmasina bir kamu makamının müdahalesi, oncak müdahalenin yasayla öngörülmüş ve demokratik bir toplumda ulusal güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refah, düzenin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın veya başkalarımın hak ve özgürlüklerinin korunması için gerekli bir tedbir olması durumunda söz komusu olabilir."
21. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AfHM) öncelikle uluslararası yerleşik hukuk çerçevesinde ve Sözleşme'ye dâhil diğer antlaşmalardan doğan yükümłülüklerine dayalıolarak Sözleşmeci devletlerin yabancıların ülkeye giriş, ülkede ikamet ve ülkeden sınır dışıedilmelerini denetlemek hakkına sahip olduğunu teyit etmektedir (Vilvarajah ve diğerleri/Birleşik Krallık, B. No: 13163/87; 13164/87., 30/101991, § 102; Ahmut/Hollanda,B. No: 21702/93, 28/11/1996, § 67-b).

22. Sözleşme, bir yabancının ülkeye giriş yapma veya orada ikamet ctme hakkımıyahut bir kişinin aile yaşamını belirfi bir ülkede kurma şeklindeki bir hakkı güvence altına almaz (4bdulaziz, Cabales and Balkundali/Birleşik Krallık, B. No: 9214/80, 9473/81,9474/81, 28/5/1985 § 68; Ahmut/Hollanda, § 67-c). Bunun yanı sira aile hayatina saygıhakkının kamusal makamlara yüklediği yükümlülüğün çiftlerin evlenme suretiyle ikamet edecckleri ülkeyi seçmelerini ve aynı ülke vatandaşı olmayan eşlerin bu ülkeye yerleşmelerini kabuł etmek şeklinde genel bir yükümlülüğü kapsadığı söylenemez (Biao/Danimarka [BD], B. No: 38590/10, 24/5/2016. § 117).

23. Ayrıca AlíM, devletlerin yabancı ile bir vatandaş arasında gerçekleştirilen evlenmenin sadece o ülkede ikamet izni alabilmek amaciyla yapılmış olup olmadığınıaraştırma ve gerektiğinde bu tip evlilikleri engelleme konusunda yetkilerinin olduğunu, bu yönde bir araştırmanın Sözleşme'nin 12. maddesinde düzenlenen evlenme hakkını ihlal etmeyeceğini kabul ctmcktedir (O'donoghue ve diğerleri/Birleşik Krallık, B. No: 34848/07,14/12/2010_§ 87; Frasik/Polonya, B. No: 22933/02, 5/1/2010_§ 89).
24. Öte yandan Sözleşme'nin 8. maddesinde düzenlenen aile hayatına saygı hakkı,aile kurma hakkını güvenceye almaz. Söz konusu hak, hâlihazırda mevcut olan ve hakiki aile yaşamı oluşturan fili, yakın ve şahsi bağların kurulduğu aile ilişkilerini koruınaktadır. Bu hüküm kapsamında aile kavramı, evliliğe dayalı ilişkilerle sınırlı değildir ve tarafların evlilik olmadan bir arada oturduğu fiili aile bağlarını da kapsayabilir. Dolayısıyla Sözleşme ve AlHM içtihadı resmî evlilik akdi gibi şeklī unsurłarla ilgilenmemekte, gerçek ve meveut aile yaşamını korumayı esas almaktadır. AlHM'e göre Sözleşme'nin 8. maddesinin amaçlarıbakımından aile hayatımn varlığı ya da yokluğu, somut olayda yakın kişisel bağların mevcut olup olmadiğına bağh olan olgusał bir sorundur (K. ve T./ Finlandiya [BD], B. No: 25702/94,12/7/2001, § 150; Marckx/Belçika, B. No: 6833/74, 13/6/1979, § 31).

25. AiHM Schembri/Malta (B. No: 66297/13, 19/9/2017) kararında; göçmenlerle ilgili kurallardan kurtulmak, ikamet izni veya vatandaşlık kazanmak için yapılan, böyłelikle hakiki olmayan anlaşmalı evliliklerin aile hayatı kapsamında olmadığıı, dolayısıyla da konu bakımından 8. maddenin kapsammda bulunmadığını vurgulamıştır (Schembri/Malta. §§ 53,54). Avrupa İnsan Hakları Komisyonu (AiHK) da evliliğin amacının bir aile hayatı kurmak değil ülkeye giriş, çalışma ve/veya ikamet izni almak için yapıldığının tespit edildiği başvuruları, ortada Sözleşme'nin 8. maddesi kapsamında korunması gerekli gerçek bir aile hayatı bulunmadığı gerekçesiyle kabul edilemez bulmuştur (Ayhan Yavuz/Avusturya (k.k.), B.No: 25050/94, 16/1/1996; F.P./Birleșik Krallhk (k.k.), B. No: 201 18/92, 12/10/1992).
26. Sözleşme; yabancıların ülkeye girişi veya oraya yerleşmeleri hususundaki bir bakkı güvence altına ałmamakla birlikte kişinin yakın aile bireylerinin bulunduğu bir ülkeden ayrılmak zorunda ołmasi, belirli koşullar altında aile hayatına saygı hakkının iblal edilmesine neden olabilir (Boultif/Isviçre, B. No: 54273/00, 2/8/2001, § 39).

27. Aile hayatına saygı hakkının yalnızca vatandaşlar tarafından değil hukuka uygun şekilde ikamet eden yabancılar tarafindan oluşturułan aile birliklerini de koruduğunun kabulü gerekir. Bunun yam sira kini zaman ülkede hukuka aykırı olarak bulunan yabancıların aile yaşamının da belirtilen güvenceden yararlanması söz konusu olabilir (Slivenko/Litvanya, B. No: 48321/99, 9/10/2003, § 94; Amara/Hollandu (k.k.), B. No:6914/02, 5/10/2004).

28. Bununla birlikte AiHM tarafindan, sınır dişi etme ve ülkeye kabul ile 8. madde bağlantisı kurularak değerlendirme yapılan davalarda aile kavramının çekirdek aile olarak yani çiftler arasındaki ilişkiler ile ebeveyn ve çocuklar arasındaki ilişkileri kapsayacak şekilde ele alındığı, yetişkin çocukların ise aileye bağımlı ve mubtaç olduklarının ispat edilebildiği ölçüde aile kavramına dähił edildikleri ve bu suretle aile kavramının bu alanda olđukça dar yorumlanmasının tercih edildiği anlaşılmaktadır (Slivenko/Litvanya, § 94).
29.Sınır dışı kararı alınması ile ülkeden filen çıkarılma işlemleri arasında belirli bir zaman aralığı söz konusu olabilir. Bu zaman aralığı içinde kişilerin özel ve aile hayatlarında birtakım değişikliklerin olması mümkün olup bir aile yaşamının mevcut olup olmadığının hangi tarihe göre belirleneceği sorunu ortaya çıkmaktadıt. AiHM, sınır dışi gibi tedbirlerin söz konusu olduğu başvurularda Sözleşme'nin 8. maddesi kapsamında bir aile hayatının mevcut olup olmadığını hangi tarihe göre belirleyeceğini kararlarında göstermiştir. Buna göre AlHM, aile hayatına müdahale ożuşturan tedbirin kesinleştiği ve nihai hâle geldiği tarihte mevcut bir aile hayatiı olup olmadığını dikkate ahmaktadır (Maslov/Avusturya [BD], B. No:1638/03, 23/6/2008. § 61; Ezz0uhdi/Fransa, B. No: 47160/99, 13/2/2001, § 25;Yildız/Avusturya, B. No: 37295/97, 31/10/2002, § 34; Mokrani/Fransa, B. No: 52206/99,15/7/2003, § 34).

30. AiHM birçok içtihadında, belirli suçları işłemiş olmaları nedeniyle kamu düzeni açısmndan tehlike oluşturduğu kanaatiyle sınır dışı edilmesine karar verilen başvurucuların aile hayatına saygı hakkı bağlamıda ileri sürdüğü ihlal iddialarını değerlendirmiş ve kamu makamlarının sınır dışı etme, zorla çıkarma, ülke topraklarına girmeyi yasaklama gibi işlemlerinin kişilerin aile hayatına müdahale oluşturduğunu belirtmiştir (Nasri/Fransa, B.No: 19465/92, 13/7/1995, § 34; Berrehab/Hollanda, B. No: 10730/84, 21/06/1988; § 23;Boultif/İsviçre, § 40; Maslov/Avusturya, § 61). AiHM, kamu makamlarının oturma izni vermeme gibi hareketsiz kaldığı durumlarda ise aile hayatına saygı hakkı bakımından pozitif 

yükümlülüklerinin gündeme geleceğini ifade etmiştir (Jeunesse/Hollanda, B. No: 12738/10,3/10/2014, § 105; Butt/Norveç. B. No: 47017/09, 4/12/2012, § 78).
31. AiHM, sınır dışı işłemi gibi aile hayatına saygı hakkına yönelik müdahaleleri Sözleşme'nin 8. maddesinin ikinci fikrasında yer alan kanunilik, meşru amaç, demokratik toplumda gereklilik ve orantılılık ilkeleri bakımından incelemeye tabi tutmaktadır. AiHM,orantıhıhık incelemesi yaparken başvurucuların aile hayatı ile sınır dışi işleminin uygulanmasıbağlamında gözetilen kamusal menfaat arasında adil bir denge kurulması gereğine işaret etmiştir. Söz konusu değerlendirmede dikkate alınması gereken unsurlar arasında başvurucunun işlediği suçun niteliği ve ağırlığı, sınır dışi edilmeden önce başvurucunun ülkede ikamet süresi, suçun işlenmesinin ardından geçen süre, ilgili diğer kişilerin vatandaşlıklari, aile durumu, evliliğinin süresi, çiftin gerçek ve hakiki bir aile yaşamısürdürüp sürdürmediğini gösteren diğer etkenler, eşin aile yaşamını kurduğu anda söz konusu suçtan haberdar olup olmadıği, evlilikte çocuk sabibi olup olmadıkları ve varsa çocukların yaşı gibi hususłar yer almaktadır. Her ne kadar bir kişinin sınır dışı edilen eşi ile sınır dışıedildiği üłkede birlikte yaşamasının beraberinde bazı zorlukları getireceği olgusu tek başına sınır dışı edilmeye engel ołuşturmasa da AfHM özellikle eşin başvurucunun ülkesinde karşılaşması muhtemel zorlukların ciddiyetini de gözönünde tutmaktadır (Boultif/İsviçre,§48; Üner/Hollanda [BD], B. No: 46410/99, 18/10/2006, §§ 62-66).
32. AiHM'e göre hakkmda milli güvenlik hususlarına dayanan bir tedbir uygulanan kişi, keyfīliğe karşı tüm garantilerden mahrum edilmemelidir. Söz konusu tedbirin hukuka uygunluğunu denetlemek, olası keyfilik ve kötüye kullanmayı engellemek için somut olayın koşulları ve ilgili mevzuata ilişkin tüm ilgili sorunları gözden geçirme yetkisine sahip bağunsız ve tarafsız bir organ tarafindan incelenmesine imkân tanınmahıdır. Hakkında tedbir uygulanan kişinin bu organ önünde iddia ve görüşlerini sunabilmesi ve hakkındaki isnatlarıçürütebilmesi için çelişmeli yargılama imkânlarına sahip olması gerekir (Lupsa/Romanya, B.No:10337/04, 8/6/2006, § 38; Al-Nashif/Bulgaristan, B. No: 50963/99, 20/6/2002, §§123,124),
V. İNCELEME VE GEREKÇE 
33. Anayasa Mahkemesinin15/3/2022 tarihinde yapmış olduğu topłantıda başvuru incelenip gereği düşünüldü:
A.  Adli Yardım Talebi Yönünden 
34. Başvurucu, öğrenei olması nedeniyle başvuru harç ve giderlerini ödeyecek gelirinin bulunmadığını belirterek adli yardımdan faydalandırlması talebinde bulunmuştur.
35. Anayasa Mahkemesinin önceki kararlarında belirtilen ilkeler dikkate alınarak geçimini önemti ölçüde güçleştirmeksizin yargılama giderlerini ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşılan başvurucunun açıkça dayanaktan yoksun olmayan adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesi gerekir (Afehmet Şerif Ay, B. No: 2012/1181, 17/9/2013, §§ 22-27).
B. Aile Hayatına Saygı Hakkının İhlal Edildiğine İlişkin İddia 
1. Başvurucunun İddiaları ve Bakanlık Görüşü
3. Başvurucu; bukuka aykıtı olarak sınır dışı edildiğini, bu işlemin dayanağıniteliğindeki istibbari bilgide belirtilen kişinin kendisi olmadiğını belirtmiştir. Sınır dışı

edildikten on beş gün sonra yasa dışı yollardan Türkiye'ye girdiğini beyan eden başvurucu,hem sınır dışı etme kararının iptali için hem de ülkeye giriş yasağına konu olan tahdit kaydının iptal cdilmesi için açtığı idari davałarın kabul edildiğini buna karşın Dairenin haksız kararı ile yargı sürecinin aleyhine sonuçlandığın ifade etmiştir. Başvurucu, anılan karar sebebiyle iki aydır Türkiye'de bulunan eşi ve çocuğunu göremediğini dile getirerek fakültedeki eğitiminin de kesintiye uğradığını belirtmiştir. Başvurucu, Dairenin kararında Emniyetin yazısindaki kişinin kimlik numarası ile kendi kimlik numarasınin aynı olduğu belirtilmiş ise de bu tespitin gerçeği yansitmadığınt vurgulayarak õzel hayata ve aile hayatına saygı hakkının, eğitim hakkının ve adil yargılanma hakkın ihlal edildiğini ileri sürmüştür.Başvurucu, isminin kamuya açık belgelerde gizlenmesi talebinde bulunmuştur.
37. Bakanlık görüşünde, başvurunun kanun yolu şikàyeti olarak değerlendirilmesi gerektiği kanaatine yer veriłmiş; ayrıca konu ile ilgili olarak Göç İdaresi Başkanlığı ile yazışma yapıldığı belírtilmiştir. Bu yazışma sonucunda başvurucunun eşi H.A. ve çocuğu M.A.ya Samsun'da geçici koruma statüsü ile kalış hakkı sağlandığı buna karşın 25/9/2021tarihinde Katar'a gittikleri yönünde bilgi alınmıştır. Bakanhık, anılan sebeple başvurucunun eşi ve çocuğunun geçici koruma statülerinin sonlanmasına dikkat çekerek başvurucunun mağdur sıfatının olup olmadığı değerlendirilirken bu hususun da gözetilmesi gerektiğini ifade etmiştir.

2. Değerlendirme 
38. Anayasa'nın "Özel hayatın gizliliğı" kenar başlıklı 20. maddesinin birinci fikrasışöyledir:
“Herkes …. aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkina sahiptir. . aile hayatının gizliliğine dokunulamaz."
39. Anayasa'nın “Ailenin korunması ve çocuk hakları kenar başlıklı 41. maddesi şöyledir:
“Aile, Türk toplumunun temelidir ve eşler arasında eşitliğe dayanr.
Devlet, ailenin huzur ve refahu ile özellikle ananın ve çocukların korunması ve aile planlamasını ōğretimi ile uygulonmasım sağlamok için gerekli tedbirleri alur, teşkilatıkurar.

40. Anayasa Mahkemesi, olayların başvurucu tarafindan yapılan hukuki nitelendirmesi ile bağlı olmayıp olay ve otguların hukuki tavsifini kendisi takdir eder (Tahir Canan, B, No: 2012/969, 18/9/2013, § 16). Başvurucunun iddiaları dikkate alınarak somut başvurunun aile hayatına saygı hakkı kapsamında incelenmesi gerektiği değerlendirilmiştir.(benzer yöndeki değerlendirme için bkz. A.G., B. No: 2018/6143, 16/12/2020, § 37).
a. Kabul Edilebilirlik Yönünden 
41. Bakanlık görüşünde (bkz. § 37) başvurucunun eşinin ve çocuğunun geçici koruma statülerinin sonlanması nedeniyle mağdur sıfatlarının bulunmadiği belirtilmiş ise de başvurucunun ve eşinin 2013 yılndan itibaren Türkiye'de yasal statü dâhilinde bulunduğu,çocuklarının ülkemizde doğduğu ve başvurucunun Türkiye'de eğitim gördüğü anlaşıłmıştır.

Bu itibarla başvurucunun eşi ve çocuğunun başvuru tarihinden sonra ülke dışına çıkmalarının başvurunun kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek bir neden teşkil etmediği değerlendirildiğinden aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabułedilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.

b. Esas Yönünden 
i. Müdahalenin Varhğı
42. Anayasanın 20. maddesiyle güvence altına alınan aile hayatı halihazırda mevcut, gerçek, fiilen yakın ve kişiseł bağların kurulmuş olduğu aile birlikteliklerini içermektedir (Oksana Chicheishvili, B. No: 2014/19023, 20/12/2017, § 31).
43. Sınır dışı veya yurdā giriş yasağı tahdit kararı nedeniyle özel hayata ve aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiği iddialarını içeren başvuruların incelenmesinde çözümlenmesi gereken ilk husus, sınır dışı işleminin tesis edildiği tarihte yabancı kişinin bulunduğu ülkede bir özel ve/veya aile hayatının mevcut olup olmadığının ortaya konulmasıdır (Peri Kırık. B. No: 2015/19795, 9/1/2019, § 32).

44. Sınır dışı etme ve ülkeye kabul ile ilgili başvurularda aile kavramının çekirdek aile olarak yani çiftler arasındaki ilişkiler ile ebeveyn ve küçük çocuklar arasındaki iłişkileri kapsayacak şekilde ele alınması gerekmektedir (Sherapat Yagmyrova, B. No: 2017/11905,21/7/2020, § 39).

45. Somut olayda başvurucunun Suriye vatandaşı eşi ve küçük yaştaki çocuğu ile yaklaşık beş yıldır Türkiye'de yasal ikamet iznine sahip olarak birlikte yaşađığı anlaşılmıştır.Başvurucunun Anayasa'nın 20. maddesi kapsamında mevcut aile hayatı bulunduğu açıktır.Bu durumda başvurucu hakkındaki yurda giriş yasağı tahdit kararının aile hayatına saygıhakkına müdahale teşkił ettiği kanaatine varlmıştır.

i.Müdahalenin İhlal Oluşturup Oluşturmadığı
46.Anayasa'nn 13. maddesi şöyledir:
"Temel hak ve hürriyetler. özlerine dokunulmaksızın yalnizca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla smnırlanabilir. Bu sinırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhwna. demokratik toplum düzeninin ve läik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz."
47. Yukarida tespit edilen müdahalenin Anayasa'nın 13., 20. ve 41. maddelerinde öngörülen şartlara uygun olup olmadiğmn değerlendirilmesi, hu çerçevede müdahalenin Anayasa'nın 13. maddesinde Öngörülen ve somut başvuruya uygun düşen, kanun tarafından öngörülme, meşru amaç taşıma, demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmana kriterlerine uygun olup olmadığının belirlenmesi gerekir (Halil Berk,B. No: 2017/8758, 21/3/2018, § 49; Peri Kırık, § 38; Süveyda Yarkın, B. No: 2017/39967,11/12/2019, § 32; Şenmur Acar, B. No: 2017/9370, 27/2/2020, § 34; R.G. [GK], B. No:2017/31619, 23/7/2020, § 82).


(1) Kanunilik 
48.Başvurucu hakkında yurda giriş yasağı tahdit kararına ilişkin uygulamanın 6458sayılı Kanun hükümlerine dayandığı görülmektedir. Bu kapsamda başvurucunun aile hayatına yönelik müdahalenin kanuni bir temelinin olduğu ve 6458 sayıhı Kanun'un ilgili hükümlerinin kanunla sıırlama ölçütünü karşıladığı sonucuna varılmıştır.
(2)Meşru Amaç
49. Müdahalenin kamu düzeninin korunması amacını gözettiği ve bu çerçevede başvuruya konu müdahalenin meşru bir amaç taşıdığı anlaşılmıştır (Peri Kırık. § 43).
(3) Demokratik Toplum Düzeninin Gereklerine Uygunluk 
(a) Genel ilkeler 
50. Temel hak ve özgürlüklere yönelik bir müdabalenin demokratik toplum düzeninin gereklerine uygun kabul edilebilmesi için zorunlu bir toplumsal ibtiyacıkarşılaması ve orantılı olması gerekir. Açıktır ki bu başlık altındaki değerlendirme,sınırlamanın amacı ile bu amacı gerçekleştirmek üzere başvurulan araç arasındaki ilişki üzerinde temellenen ölçülülük ilkesinden bağımsız yapılamaz. Çünkü Anayasa'nın 13.maddesinde demokratik toplum düzeninin gereklerine aykırı olmama ve ölçülülük ilkesine aykrı olmama biçiminde iki ayrı kritere yer veriłmiş ołmakla birlikte bu iki kriter bir bütünün parçaları olup aralarında sıkı bir ilişki vardır (Ferhat Üstündağ, B. No: 2014/15428,17/7/2018, § 45).

51. Müdahaleyi oluşturan tedbirin zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşıladığının kabul edilebilmesi için amaca ulaşmaya elverişli olmasi, başvurulabilecek en son çare ve alınabilecek en hafif önlem olarak kendisini göstermesigerekmektedir. Amaca ulaşmaya yardımcı olmayan veya ulaşılmak istenen amaca nazaran bariz bir biçimde ağır olan bir müdahalenin zorunlu bir topłumsal ihtiyacı karşıladığı söylenemeyecektir (Ferhat Üstündağ,§ 46).

52. Orantılilik ise sınırlamayla ulaşılmak istenen amaç ile başvurulan sınırlama tedbiri arasında dengesizlik bulunmamasına işaret etnektedir. Diğer bir ifadeyle orantılılık,bireyin hakkı ile kamunun menfaatleri veya müdahalenin amacı, başkalarinın haklarınıkorumak ise diğer bireylerin hak ve menfaatleri arastnda adil bir dengenin kurułmasına işaret etmektedir. Dengeleme sonucu müdahatede bulunulan hakkin sahibine terazinin diğer kefesinde bulunan kamu menfaati veya diğer bireylerin menfaatine nazaran açıkça orantısız bir külfet yüklendiğinin tespiti hâlinde orantıltlık ilkesi yönünden bir sorunun varlığından söz edilebilir (Ferhat Üstündağ, § 48).

53. Devletin kamu düzenini ve millî güvenliği korumak üzere yabancıların ülkeye girişini ve ikamet etmesini denetleme konusundaki takdir yetkisinin daha geniş olduğu kabul edilmelidir. Devletin egemenliğinden kaynaklanan yabancıların ülkeye girişi ve ikametini denetleme yetkisi bu konuyla ilgili konulmuş kanun hükümlerine aykırı davrananlara caydırıcı yaptırımlar uygulanmasını da doğal olarak içermektedir. Kamu düzeni ve milli güvenlik yönünden tehlikeli olduğu tespit edilen yabancıların sinır dışı edilmesi bu yaptırımlar arasında en bașta gelmektedir (A, G., § 50).


54. Bununla birlikte sıır dışı edilen yabancının ülkede güçlü ailevi bağlara sahip olduğu durumlarda aile hayatı ile sınır dışı veya ülkeye girişin yasaklanması kararıbağlamında gözetilen kamusal menfaat arasında adil bir denge kuruiması gerekmektedir (4.G., § 51).

55. Temel hak ve özgürlüklerin korunması milli güvenlik alanında yapılan faaliyetlerin de keyfiliğe ve kötüye kułlanmaya karşı denetlenmesini elzem kılar. Hakkında millî güvenlik hususlarına dayanan bir tedbir uygulanan kişilerin keyfiliğe karşı tüm güvencelerden yararlanması gerekir. Söz konusu tedbirin hukuka uygunluğunu denetlemek ve olası keyfilik ve kötüye kullanmayı engellemek bakımından yargısal makamların görevi her somut olayın koşullarına göre müdahaleyi haklı göstermek için öne sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli olup olmadığını ineelemektir (A.G., § 52).

56. Millī güvenliğin korunmnası için yürütülen istihbarat faaliyetlerinde elde edilen bilgi ve belgelerin gizliliğinin korunmasının önemi tartışmasızdır. Bu nedenle bir yabancının özellikle terörist faaliyetlerle ilgili olarak ve milli güvenliğin korunması amacıyla sınır dışıedilmesinde veya ülkeye girişinin yasaklanmasında kamu makamlarından kişiyle ilgili ceza yargılaması yürütülmesí veya mahkûmiyet kararı bulunması yahut elde edilen gizli nitelikte tüm bilgi ve belgeleri yargı mercilerine sunmaları gibi yüksek bir ispat standardıyükümlülüğü beklenemez. Ancak kamu makamlarının soyut şekilde kişinin milli güvenlik bakımından tehlike oluşturduğunu ileri sürmeleri de yeterli değildir. Kamu makamlarının mutlaka somut olayın koşulları içinde kişinin millı güvenliği tehlikeye atacak nitelikteki faaliyetlerde bulunduğuna dair yeterli ve ciddi bilgileri yargı mercilerine sunması gerekir (4.G., § 53).

57. Ayrica derece mahkemelerince bu yönden yapılan denetimin de sirf şekli bir inceleme olması durumunda anayasal hak ve özgürlüklerin filen somut ve etkili biçimde korunduğundan söz etmek mümkün olmayacaktır. Yargı makamlarının temel hak ve özgürlüklerin keyfiliğe karşı gerçekten ve etkili şekilde korunmasını sağlama görevleri gereği kamu makamlarınca müdahale ile ilgili olarak ileri sürülen sebepleri inceleyerek konuyla ilgili beyanların neden kabul edildiği veya reddedildiğine dair gerekçelerini kararlarında göstermeleri zorunludur (4.G., § 54).

(b)flkelerin Ołaya Uygułanması
58. Somut olayda öncelikle başvurucunun ülkeye meşru yollarla girmesi ve ikamet izni verilmesi nedeniyle ülkede yasal olarak ikamet eden yabancı statüsünde olduğu belirtilmelidir. İkamet izni bulunan başvurucu, geçici koruma kimlik belgesi verilen eşi ve küçük yaştaki çocuğu ile birlikte Türkiye'de yakľaşık beş yıldır yaşamaktadır.
59. Başvurucu hakkındaki genel güvenlik tahdit kaydının bu kişi hakkında terörizmin finansmanı suçuna ilişkin soruşturmanın mevcut olmasına dayandiğı (bkz. § 17)anlaşılmaktadır. Başvurucunun bu soruşturmanın kendisi ile ilgili olmadığı. İdarenin isim benzerliği nedeniyle hatalı bir işlem tesis ettiği şeklinde savunma yaptığı görülmüştür.Nitekim Mahkemenin bu kapsamda İdareye yazdığı yazıya verilen cevapta (bkz. § 9) kimlik numaralarmın aynı olması nedeniyle başvurucu ile hakkında istihbarat bulunan kişinin ayni kişiler olabileceği ancak emniyetten görüş alınmasının uygun olacağı yönünde bilgi verildiği görülmüştür.


60. Buna karşın Mahkemenin anılan emniyet yazisını başvurucu lehine yorumlayarak işlemin iptaline karar verdiği ancak Daire tarafindan yapılan incelemede aynıyazıda yer alan kimlik numarasının başvurucunun kimlik numarası ile aynı olmasından hareketle istinaf isteminin kabul edildiği görülmüştür. Dolayısıyla derece mahkemelerince istihbari bilgiye konu olan kişinin başvurucu olup olmadığının kesin olarak belirlenmesine yönelik bir araştırma yapıłmadığı değerlendirilmiştir.

61. Bunun yanı sıra derece mahkemelerinin kararlarında başvurucunun eşinin ve çocuğunun geçici koruma belgesi ile Türkiye'de olduğu belirtilmesine rağmen Dairenin kararında işlemin başvurucunun aile hayatı üzerinde doğuracağı etkiler bakımından bir incelemenin ve dengelemenin de yapilmamış olduğu, başvurucunun belirtilen husustaki talep ve itirazlarının karşılanmadığı, aile hayatına saygı hakkı ile ilgili hiçbir gerekçeye yer verilmediği anlaşılmıştır.

62. Bu itibarla somut olayda başvurucu tarafindan ileri sürülen, Idarenin maddi hata yaptığına ilişkin esaslı itirazlarımın derece mahkemeleri tarafindan değerlendirilmediği ve Başsavcılık nezdinde yürütülen terör soruşturmasına konu olan kişinin başvurucu olup olmadığınım ikna edici gerekçelerle ortaya konulamadığı değerlendiriłmektedir. Üstelik yurda giriş yasağı tahdit kararı ile ilgili idari ve yargısal kararlarda yer verilen gerekçelerin aile hayatna saygı hakkı bağlamında yeterli olmadığı, kamu düzeni ve güvenliğinin korunmasıhususundaki kamusal menfaat ile başvurucunun aile hayatına saygı hakkı arasında bir dengeleme yapılmadığı gibi kararlarda yer verilen unsurların da bu dengelemeye imkân verecek ayrıntı ve açıklıkta olduğu söylenemez.

63. Açıklanan gerekçelerle Anayasa'nın 20. maddesinde güvence altına alınan aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.

3. Giderim Yönünden 
64. Tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına ilişkin usul ve esaslar 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 50, maddesinde yer almaktadır.

65. Başvuruda tespit edilen hak ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırıłması için yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmaktadır. Bu kapsamda kararın gönderildiği yargı mercilerince yapılması gereken iş yeniden yargılama işlemlerini başlatmak ve Anayasa Mahkemesini ihlal sonucuna ulaştıran nedenleri gideren, ihlal katarında belirtilen ilkelere uygun yeni bir karar vermektir (6216 sayıh Kanun'un 50. maddesinin (2) numaralıfikrasında düzenlenen bireysel başvuruya õzgü yeniden yargılama kurumunun özelliklerine ilişkin kapsamlı açıklamalar için bkz. Mehmet Doğan [GK], B. No: 2014/8875, 7/6/2018, §§54-60; Aligül Alkaya ve diğerleri (2), B. No: 2016/12506, 7/11/2019, §§ 53-60, 66; Kadri Enis Berberoğlu (3) [GK], B. No: 2020/32949, 21/1/2021, §§ 93-100).
66. Öte yandan iblalin niteliğine göre yeniden yargılamanın yeterli bir giderim sağlayacağı anlaşıldığından başvurucunun tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekir.

VI. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;

A. Adli yardım talebinin KABULÜNE,
B. Kamuya açık belgelerde başvurucunun kimliğinin gizli tutułması talebinin KABULÜNE,
C. Aile hayatına saygı bakkının iblal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDİLEBİLİR OLDUĞUNA,
D. Anayasa'nın 20. maddesinde güvence altına alnan aije hayatına saygı hakkının IHLAL EDILDİĞiNE,
E. Kararın bir örneğinin aile hayatına saygı hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere Ankara I. İdare Mahkemesine (E,2017/3126, K. 2018/974) GÖNDERİLMESİNE,
F.Başvurucunun tazminat taleplerinin REDDiNE,
G. 4.500 TL vekâlet ücretinden oluşan yargılama giderinin başvurucuya ÖDENMESÍNE,
H. Ödemenin, kararın tebliğini takiben başvurucunun Hazine ve Maliye Bakanlığına başvuru tarihinden itibaren dört ay içinde yapılmasına, ödemede gecikme olmasıhâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten Ödeme tarihine kadar geçen süre için yasal FAiZ UYGULANMASINA,
I.Kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge İdare Mahkemesi 10. İdari Dava Dairesi (E.2018/1002, K.2018/1373) ile Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESİNE 15/3/2022tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.