Hayvanların Korunması Hakkında Uygulama Yönetmeliği
YÖNETMELİKLER | 2024-12-13

13 Aralık 2024 CUMA
Resmî Gazete
Sayı : 32751
YÖNETMELİK
Tarım ve Orman Bakanlığından:
HAYVANLARIN
KORUNMASI HAKKINDA
UYGULAMA YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Başlangıç Hükümleri
Amaç
MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin amacı;
a) Ev hayvanlarını sahiplenme şartlarını,
sahiplenilen hayvanların insanlara ve çevreye verecekleri zarar ve rahatsızlıkları
önleyici tedbirleri, ev hayvanı satış yerlerinin görev ve sorumlulukları
ile ev hayvanı satan kişilere verilecek eğitime ilişkin esasları,
b) Sahipsiz hayvanların toplanması,
rehabilitasyonu, hayvan bakımevlerinde barındırılması, sahiplendirilmesi ve
sahiplenilmesi ile bu hayvanların insan, hayvan ve çevre sağlığına
verebileceği olumsuz etkileri önlemeye yönelik alınacak tedbirleri,
c) İl Şube Müdürlüğü, yerel yönetim, özel hayvan
yaşamevi, sorumlu veteriner hekim ve hayvan sahibinin görev ve
sorumluluklarını,
ç) Hayvanların her türlü ticarî amaçlı gösteri,
reklam ve benzeri film ile fotoğraf çekimlerinde kullanılmasına ilişkin
usul ve esasları,
d) Kanunî istisnalar ile tıbbî ve bilimsel
gerekçeler doğrultusunda hayvanların ötanazisi ile ilgili usul ve esasları,
e) İl hayvanları koruma kurullarının çalışma usul
ve esaslarını,
f) 24/6/2004 tarihli ve 5199 sayılı Hayvanları
Koruma Kanunu hükümlerinin uygulanmasının denetlenmesi ve denetim
elemanlarının niteliklerine ilişkin usul ve esasları,
g) Hayvanların korunması ve sahipsiz hayvan
popülasyon kontrolüne yönelik faaliyetlerin desteklenmesi amacıyla Bakanlık
bütçesine konulan ödeneğin kullanımına ilişkin usul ve esasları,
ğ) 5199 sayılı Kanunda belirtilen, idarî para
cezalarının uygulanmasına dair usul ve esasları,
h) Bakanlıkça belirlenen tehlike arz eden hayvanlar
ile ilgili uygulamalara dair usul ve esasları,
belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2- (1) Bu Yönetmelik, 1 inci maddede belirtilen
amaçlar doğrultusunda yapılacak düzenlemeleri ve alınacak önlemleri kapsar.
(2) Bu Yönetmelik, 5199 sayılı Kanunun 28/A
maddesinde yer alan suç kapsamındaki fiiller ile ilgili uygulamaları
kapsamaz.
Dayanak
MADDE 3- (1) Bu Yönetmelik, 24/6/2004 tarihli ve 5199 sayılı
Hayvanları Koruma Kanununun 5 inci, 6 ncı, 10 uncu, 13 üncü, 15 inci, 17
nci ve 19 uncu maddelerine, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner
Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 7 nci, 9 uncu ve 11 inci
maddelerine ve 28/8/2003 tarihli ve 2003/6168 sayılı Bakanlar Kurulunun
Kararı ile onaylanan Ev Hayvanlarının Korunmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin
12 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4- (1) Bu Yönetmelikte yer alan;
a) Ağızlık: Hayvanın diğer canlılara zarar
vermemesi için ağzına takılan koruyucuyu,
b) Aşılama: Vücudun bağışıklık sistemini uyararak
hastalıklara karşı özel antikor üretilmesi ve hastalığı yapan etkenle
karşılaşıldığında antikorlar sayesinde hastalık oluşumunu önleyen işlemi,
c) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,
ç) Büyük ırk köpek: Cidago yüksekliği kırk
santimetre ve üzerinde olan köpekleri,
d) Denetim elemanı: 5199 sayılı Kanunda belirtilen
denetimleri ve bu Kanun çerçevesinde kabahat teşkil eden fiilleri
işleyenler hakkında işlem yapmakla Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı
ve/veya mahallin en büyük mülkî amirince görevlendirilen resmi veteriner
hekimi veya diğer kamu görevlilerini,
e) Dezenfeksiyon: Hastalık yapıcı
mikroorganizmaların fizikî, kimyevî yöntemler ve ultraviyole ile yok edilmesi
işlemini,
f) Dijital kimliklendirme: Hayvanların mikroçip
veya benzeri sayısal veri içeren tanımlama araçları ile kayıt altına
alınmasını,
g) Doğal yaşam alanı: Hayvan bakımevine getirilen
hayvanların rehabilitasyon işlemlerinin tamamlanmasının ardından hayvan
refahı ilkeleri gözetilerek barındırıldığı yerel yönetimlerce kurulan
tesisi,
ğ) Etoloji: Bir hayvan türünün doğuştan gelen,
kendine özgü davranışlarını inceleyen bilim dalını,
h) Etolojik özellikler: Hayvanların sosyal,
beslenme, refah ve davranış modellerinin mekanizmalarına ilişkin fizyolojik
temelleri kapsayan özelliklerini,
ı) Ev hayvanı: Gerçek veya tüzel kişiler tarafından
evde, işyerlerinde ya da arazisinde özel ilgi ve refakat amacıyla
sahiplenilerek muhafaza edilen bakımı ve sorumluluğu sahiplerince
üstlenilen her türlü hayvanı,
i) Evcil hayvan: İnsan tarafından kültüre alınmış
ve eğitilmiş hayvanları,
j) Genel Müdürlük: Doğa Koruma ve Milli Parklar
Genel Müdürlüğünü,
k) Güçten düşmüş hayvan: Bulaşıcı ve salgın hayvan
hastalıkları haricinde yaşlanma, sakatlanma, yaralanma ve hastalanma gibi
çeşitli nedenlerle fizikî olarak iş yapabilme yeteneğini kaybetmiş binek ve
yük hayvanlarını,
l) Hayvan bakımevi: Bakanlıktan izin alınmak suretiyle
kurulan, hayvanların sahiplendirilinceye kadar barındırıldığı ve rehabilite
edildiği tesisi,
m) Hayvan bakımevi sorumlusu: Hayvan bakımevlerinde
yasal düzenlemelerle belirlenmiş hizmetleri ve sorumlulukları yerine
getirecek olan hayvan bakımevi yöneticisini,
n) Hayvan hastanesi: Bütün hayvanların
hastalıklarının teşhis ve tedavilerinin ayakta veya yatarak yapıldığı yeri,
o) İl hayvanları koruma kurulu: İl sınırları içinde
hayvanların korunmasından ve sahipsiz hayvanlardan kaynaklı sorunların
tespiti ve çözümlerine yönelik çalışmaları yürütmek üzere oluşturulan ve
insan, hayvan ve çevre sağlığına ilişkin önlemleri belirlemekle görevli
kurulu,
ö) İl Şube Müdürlüğü: Doğa Koruma ve Milli Parklar
Genel Müdürlüğünün görevleri kapsamına giren iş ve işlemleri yürütmekle
görevli Tarım ve Orman Bakanlığı Bölge Müdürlüğüne bağlı İl Şube
Müdürlüğünü,
p) İşaretleme: Hayvanların tanınmasını sağlamak
amacıyla, bu hayvanların yaşamı ve davranışları üzerine olumsuz etkisi
olmayan, dayanıklı malzemeden yapılan; sahipsiz hayvanlara mikroçip veya
benzeri dijital kimlik ile kulak küpesinin, sahipli hayvanlara ise mikroçip
veya benzeri dijital kimliğin uygulanması işlemini,
r) Karantina: Bulaşıcı bir hastalığı bulunan ya da
bulaşıcı hastalık şüphesi taşıyan hayvanların veteriner hekim kararına
istinaden zorunlu olarak geçici süreyle tecrit edilmesini,
s) Kısırlaştırma: Bir hayvanın üreme kabiliyetinin
veteriner hekim tarafından kalıcı olarak sonlandırılmasını,
ş) Kurul sekretaryası: Tarım ve Orman Bakanlığı
Bölge Müdürlüğüne bağlı ilgili İl Şube Müdürlüğünü,
t) Küçük ırk köpek: Cidago yüksekliği kırk
santimetrenin altında olan köpekleri,
u) Mahallî idare birliği: Birden fazla mahallî
idarenin, yürütmekle görevli oldukları hizmetlerden bazılarını birlikte
görmek üzere 26/5/2005 tarihli ve 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri
Kanununa istinaden kendi aralarında kurdukları kamu tüzel kişisini,
ü) Mikroçip: Uluslararası standartlara göre
üretilmiş ve deri altına özel bir cihazla uygulanan salt okunur pasif
radyofrekans tanımlama malzemesini,
v) Müşahede: Bakımevine getirilen hayvanların
herhangi bir hastalık taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi maksadıyla
ön sağlık muayenelerinin yapılarak gözlem altına alınmasını,
y) Özel hayvan yaşamevi: Bakanlıktan izin alınmak
suretiyle gerçek veya özel hukuk tüzel kişilerince kurulan ve sahiplenilen
hayvanların barındırıldığı tesisleri,
z) Pasaport: 26/2/2018 tarihli ve 30344 sayılı
Resmî Gazete’de yayımlanan Kedi, Köpek ve Gelinciklerin Kimliklendirilmesi
ve Kayıt Altına Alınmasına Dair Yönetmelik kapsamında sahiplendirilen
hayvanlar için oluşturulan belgeyi,
aa) Popülasyon: Belirli bir bölgede yaşayan aynı
türe ait bireylerin oluşturduğu topluluğu,
bb) Rehabilitasyon: Sahipsiz hayvanların tedavi ve
parazit mücadelesinin yapılmasını, aşılanmasını, kısırlaştırılmasını ve
dijital kimliklendirme yöntemleri ile işaretlenmesini,
cc) Resmî veteriner hekim: Bu Yönetmelik kapsamında
verilen görevleri Bakanlık adına yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,
çç) Sahipli hayvan: Bir kişi, kurum, kuruluş ya da
tüzel kişilik tarafından sahiplenilen; bakımı, aşıları, periyodik sağlık
kontrolleri yapılan ve Bakanlık veri tabanına kaydedilen ev hayvanlarını,
dd) Sahiplenilebilecek hayvan: İnsan ve hayvanların
hayatı ile sağlığı için tehlike teşkil etmeyen, olumsuz davranışları
bulunmayan ve sahiplenilmesi yasak olan hayvanlar dışında kalan,
rehabilitasyon süreci tamamlanmış hayvanları,
ee) Sahiplenilmesi yasak hayvan: Bakanlıkça
belirlenen tehlike arz eden hayvanları,
ff) Sahipsiz hayvan: Sahipli hayvanlar dışında
kalan evcil hayvanları,
gg) Sorumlu veteriner hekim: Hayvan bakımevlerinde
mevzuatta belirlenmiş hizmetleri ve sorumlulukları yerine getiren veteriner
hekimi,
ğğ) Tehlike arz eden hayvan: Bakanlıkça belirlenen tehlike
arz eden köpek ırkları ve melezlerini,
hh) Tür: Birbirleriyle çiftleşebilen ve üreme
yeteneğine sahip verimli döller verebilen popülasyonu,
ıı) Veteriner hekim: 9/3/1954 tarihli ve 6343
sayılı Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk Veteriner Hekimleri
Birliği ile Odalarının Teşekkül Tarzına ve Göreceği İşlere Dair Kanun
uyarınca mesleğini icra eden ve bu Kanunun 5 inci maddesinde belirtilen
görev ve yetkileri kullanan kişiyi,
ii) Yerel yönetim: İl özel idareleri, büyükşehir ve
büyükşehir ilçe belediyeleri, il belediyeleri, diğer ilçe ve belde
belediyelerini,
jj) Zoonoz hastalık: İnsan ve hayvanların
birbirlerine bulaştırabildikleri hastalıkları,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Görev ve Sorumluluklar
İl Şube
Müdürlüğünün görev ve sorumlulukları
MADDE 5- (1) İl Şube Müdürlüğünün görev ve sorumlulukları
şunlardır:
a) Hayvanların korunması, refahının sağlanması ile
ilgili kurum ve kuruluşların il düzeyindeki faaliyetlerinin koordinasyonunu
sağlamak.
b) İl hayvanları koruma kurulunun çalışmalarına
katılmak ve kurulun sekretaryasını yürütmek.
c) Hayvan sevgisi ve korunması ile ilgili eğitici
faaliyetleri ilgili kurum veya kuruluşlar ile koordineli olarak düzenlemek.
ç) Bu Yönetmeliğin uygulanmasını sağlamak için
gerekli denetimleri yapmak ve denetim sonucunda bu Yönetmelik hükümlerine
aykırı davrananlara 5199 sayılı Kanunun ilgili maddelerinde belirlenen
hükümleri uygulamak.
d) Denetim elemanlarınca, bu Yönetmelik kapsamında
el konulan hayvanların yerel yönetimler aracılığıyla hayvan bakımevine
gönderilmesini koordine etmek.
e) Bu Yönetmelik hükümlerine göre, hayvan bakımevi
kurmak isteyen yerel yönetimler ile özel hayvan yaşamevi kurmak isteyen
gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerinin müracaatlarını değerlendirmek;
hayvan bakımevi, özel hayvan yaşamevi ve doğal yaşam alanı kurulacak
arazileri incelemek ve uygun olması halinde yer seçimi uygunluk belgesi
düzenlemek.
f) Bu Yönetmelikte belirtilen şartları haiz hayvan
bakımevleri, doğal yaşam alanları ve özel hayvan yaşamevleri için çalışma
izin belgesini düzenlemek.
g) Uygulanan idarî yaptırımlara dair bilgileri,
idarî yaptırımın uygulandığı tarihi müteakip en geç otuz gün içerisinde
Bakanlıkça oluşturulan veri tabanına girmek.
ğ) 5199 sayılı Kanunun 24 üncü maddesi hükmünce
hayvan bulundurması yasaklanan gerçek veya tüzel kişilerin bilgilerini,
Bakanlıkça oluşturulan veri tabanında hayvan sahiplenme kısıtlaması
konulmak üzere ilgili il veya ilçe tarım ve orman müdürlüklerine bildirmek.
İl
hayvanları koruma kurulunun görev ve sorumlulukları
MADDE 6- (1) İl hayvanları koruma kurulunun görev ve
sorumlulukları şunlardır:
a) Hayvanların korunması, sorunların tespiti ve
çözümlerini karara bağlamak üzere, av ve yaban hayvanlarının ve yaşama
alanlarının korunması ve avcılığın düzenlenmesi hususlarında alınmış olan,
Merkez Av Komisyonu Kararları göz önünde bulundurularak; hayvanların
korunması ve kullanılmasında, onların yasal temsilciliği niteliği ile 5199
sayılı Kanunun 16 ncı maddesinde belirtilen görevleri yerine getirmek.
b) İl sınırları içinde insan, hayvan ve çevre sağlığına
ilişkin gerekli önlemlerin alınması ve sahipsiz hayvanların toplanması,
rehabilitasyonu, barındırılması ve sahiplendirilmesi ile ilgili
faaliyetleri, yerel yönetimler ve tarım ve orman il müdürlükleri ile
eşgüdüm sağlayarak yaptırmak.
c) İlde kurulacak hayvan bakımevleri ve hayvan
hastanelerini desteklemek, geliştirmek, denetlemek ve gerekli önlemleri
almak.
ç) Hayvan bakımevlerinin, ilgili mevzuat
hükümlerince belirlenen kriterlere uyumlu hale getirilmesi için kararlar
almak ve uygulanmasını sağlamak.
d) Hayvanların korunması ile ilgili olarak çeşitli
kişi, kurum ve kuruluşların il düzeyindeki faaliyetlerini izlemek,
yönlendirmek ve bu konuda gerekli eşgüdümü sağlamak.
e) Hayvan sevgisi, korunması ve sahiplenilmesi ile
ilgili eğitici faaliyetleri, yerel yönetimler ile koordineli olarak
düzenlemek.
f) İl sınırları içinde, hayvanların korunmasına
ilişkin sorunları belirleyerek, koruma sorunlarının çözüm tekliflerini
içeren beş yıllık ve on yıllık plan ve projeler yapmak, yıllık hedef
raporları hazırlayıp Bakanlığın uygun görüşüne sunmak ve insan, hayvan ve
çevre sağlığına ilişkin her türlü önlemi almak.
g) Hayvan bakımevlerinin, doğal yaşam alanlarının
ve özel hayvan yaşamevlerinin gerektiğinde çalışma izinlerini iptal etmek
ve bu tesislerdeki hayvanların uygun bir tesise aktarılmasını sağlamak.
ğ) Kişilerin hayvan bakımevlerinden
sahiplenebileceği hayvan sayısını belirlemek.
h) Gerek görülmesi durumunda bu Yönetmelik
kapsamında denetime yetkili mercilerin görev dağılımını belirlemek.
ı) Hayvan bakımevlerinin ve doğal yaşam alanlarının
ildeki sahipsiz hayvan sayısına kıyasla yeterliliğini değerlendirmek.
Yerel
yönetimlerin görev ve sorumlulukları
MADDE 7- (1) Yerel yönetimlerin görev ve sorumlulukları
şunlardır:
a) Sahipsiz veya güçten düşmüş hayvanları 5199
saylı Kanun hükümlerince toplatmak suretiyle çalışma izni alarak kurmuş
oldukları hayvan bakımevlerine getirmek.
b) Hayvan bakımevine gelen hayvanları Bakanlıkça
oluşturulan veri tabanına kaydederek müşahede altına almak, hayvanların
rehabilitasyonlarının yapılmasını müteakip hayvanları bakımevinde
barındırmak veya sahiplendirmek.
c) 5199 sayılı Kanunun 13 üncü maddesini uygulamak.
ç) Sahipsiz köpeklere ilişkin yürütülen iş ve
işlemlerde popülasyonun sorun yarattığına belediye meclisinde karar verilmesi
halinde Ev Hayvanlarının Korunmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 12 nci
maddesini uygulamak.
d) Hayvan bakımevinde bulunan hayvanlardan
sahiplendirilmeye uygun olanların sahiplendirilmesi için kampanyalar
düzenlemek, yerel yönetim ilân panoları ile yerel yönetimin internet ortamı
ve diğer tüm yayın organlarında duyuru yapmak.
e) Sahipsiz hayvanların beslenmesi amacıyla,
bölgesinde bulunan resmi kurum yemekhanesi, otel, konut, lokanta, işyeri,
fabrika ve benzeri yerlerin sahiplerinin uygun görmesi halinde
işletmelerinde, konutlarında ve mutfaklarında oluşan hayvan beslemeye
elverişli besin maddelerini toplamak.
f) Hayvan bakımevlerinden sahipsiz kedi ve köpek
sahiplenmek isteyen gerçek veya tüzel kişiler için Sahipsiz Hayvan Edinme
Formunun doldurulması ve formun, sorumlu veteriner hekim tarafından
onaylanması suretiyle Bakanlık sistemine kaydedilmesi ve hayvan
pasaportunun oluşturulmasını sağlamak.
g) Hayvan bakımevinden köpek sahiplenmek
isteyenlerden 23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu
kapsamındaki yönetim planını ve bu doğrultuda bağımsız bölümde köpek
bulundurabileceğine dair yöneticiden temin edilen izin belgesini istemek.
ğ) İl hayvanları koruma kurulu kararlarına uymak.
h) Hayvan bakımevlerinde oluşan atık ve artıkların
çevre ve toplum sağlığına zarar vermesini önlemek.
ı) Hayvan bakımevlerinde hayvan üretimini
engellemek.
i) Ev hayvanları ile hayvan bakımevlerinde ölen
hayvanları 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu ve ilgili mevzuat
çerçevesinde bertaraf etmek veya usulüne uygun olarak kireç ile gömmek.
j) Kedi ve köpek sahiplerinin ölümü ya da hayvanına
bakamayacağını bildirdiği durumlarda; kedi ve köpekleri hayvan
bakımevlerine kabul etmek, Bakanlık veri sisteminden sahiplilik statüsünü
düşürüp sahipsiz hayvan statüsüne almak, sahiplendirmeye uygun olanları
yerel yönetimlere ait hayvan bakımevlerinde bakmak ve sahiplendirilmeye
uygun olanları sahiplendirmek.
k) Ev hayvanı satan işletme sahiplerine verilecek
eğitimi düzenlemek.
l) Denetim elemanlarınca el konulan hayvanları
hayvan bakımevine götürmek ya da bakımevi bulunmaması halinde bakımevi
bulunan en yakın yerel yönetime ait hayvan bakımevine götürmek veya el
konularak hayvan bakımevlerine getirilen hayvanları kabul etmek.
m) Hayvan bakımevinde veteriner hekim çalıştırmak.
n) 5199 sayılı Kanun kapsamında hayvan bakımevi
kurma zorunluluğu olmayan yerel yönetimlerce getirilen sahipsiz hayvanları
hayvan bakımevine kabul etmek ve sahiplendirilinceye kadar bakmak.
o) Sorumluluğunda bulunan hayvan bakımevlerinde ve
doğal yaşam alanlarında hayvanların birbirlerine veya insanlara zarar
vermesini engelleyecek yapısal ve idarî tedbirleri almak.
ö) Altı aylıktan küçük hayvanları
kısırlaştırılmadan sahiplendirmesi durumunda hayvanların kısırlaştırılması
için tarih belirlemek ve gerekli takibi yapmak, hayvanı kısırlaştırmak,
belirlenen süre zarfında kısırlaştırma için getirilmeyen hayvanları denetim
elemanlarına bildirmek.
p) Hayvan bakımevinin ve doğal yaşam alanlarının
kapasitelerinin ildeki sahipsiz köpek sayısına kıyasla yeterli olduğuna il
hayvanları koruma kurulunca karar verilinceye kadar 5199 sayılı Kanunun
geçici 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası kapsamında ayırmak zorunda
oldukları mali kaynağın asgari %50’sini hayvan bakımevi ile doğal yaşam
alanı yapımına veya mevcutlarının kapasitesini arttırmaya harcamak.
(2) Hayvan bakımevi kurma zorunluluğu olmayan
belediyeler ile il özel idareleri, sorumluluk alanındaki bu hayvanları
yerel yönetimlere ait en yakın hayvan bakımevine götürür. Hayvan bakımevi
kurma zorunluluğu olmayan belediyeler ile il özel idareleri, hayvan
bakımevi bulunan belediyelere, yapılacak protokollere istinaden ayni veya
nakdi destekte bulunabilir.
(3) Yerel yönetimler, uygun görmesi veya ihtiyaç
duyması halinde özel hayvan yaşamevleriyle işbirliği protokolü yapabilir.
(4) Yerel yönetimin uygun görmesi veya ihtiyaç
duyması halinde doğal yaşam alanlarındaki hayvanların bakımı ve beslenmesi
konusunda sivil toplum kuruluşlarıyla veya kamu kurum/kuruluşlarıyla
işbirliği protokolü yapabilir.
(5) Hayvan bakımevlerine getirilerek rehabilite
edilen kediler hayvan bakımevi ve doğal yaşam alanlarının kapasitesi
dahilinde bakılabilir veya yerel yönetimlerin kendi sınırları içerisinde
uygun gördükleri alanlara bırakılabilir.
(6) 5199 sayılı Kanun ve bu Yönetmelik ile yerel
yönetimlere verilen görev ve sorumluluklar, 5355 sayılı Kanuna istinaden
kurulmuş veya kurulacak birlikler tarafından yerine getirilebilir.
Özel
hayvan yaşamevlerinin görev ve sorumlulukları
MADDE 8- (1) Özel hayvan yaşamevlerinin görev ve
sorumlulukları şunlardır:
a) Kuracakları hayvan yaşamevleri için İl Şube
Müdürlüğünden izin almak.
b) Sahiplenilebilecek hayvanları çalışma izninde
yer alan özel hayvan yaşamevi adına yerel yönetimlerden sahiplenerek teslim
almak.
c) Özel hayvan yaşamevinde oluşan atık ve
artıkların çevre ve toplum sağlığına zarar vermesini önleyecek tedbirlerin
alınmasını sağlamak.
ç) Özel hayvan yaşamevinde hayvanların ölmesi
halinde il veya ilçe tarım ve orman müdürlüklerine bildirmek.
d) Hayvanların birbirlerine veya insanlara zarar
vermesini engelleyecek yapısal ve idarî tedbirleri almak.
(2) Özel hayvan yaşamevlerinde rehabilite
edilmemiş, sahiplenilmemiş veya çalışma izninde belirtilen kapasitesindeki
sayıdan daha fazla sayıda hayvan bulundurulamaz.
(3) Özel hayvan yaşamevlerinin yerel yönetimlerle
işbirliği protokolü yapması halinde ilgili yerel yönetimce veterinerlik
hizmetleri sağlanabilir.
Sorumlu
veteriner hekimin görev ve sorumlulukları
MADDE 9- (1) Sorumlu veteriner hekimin görev ve
sorumlulukları şunlardır:
a) Bağlı bulunduğu kurum, kuruluş ve tüzel
kişilerle birlikte çalıştığı hayvan bakımevinin mevzuata uygun bir şekilde
faaliyet göstermesini ve hayvanların uygun şartlarda bakılmasını sağlamak,
hayvanları rehabilite etmek, alet ve malzemelerin temizlik ve
dezenfeksiyonunu yaptırmak, atık ve artıkların çevre ve toplum sağlığına
zarar vermesini önleyecek tedbirleri almak.
b) 7 nci maddenin birinci fıkrasının (c) ve (ç)
bentlerinde belirtilen görevleri yapmak.
c) Görev yaptığı hayvan bakımevinde, 5996 sayılı Kanuna
tâbi ihbarı mecburî hastalık çıktığında durumu en kısa sürede resmî
makamlara haber vermek ve ilgililerce alınacak yasal tedbirleri uygulamak.
ç) Bağlı bulunduğu bölgenin veteriner hekimleri
odası tarafından hazırlanarak onaylanmış ve çalışmasına izin verildiğine
dair belge ile çalışma saatlerini gösterir belgeyi hayvan bakımevinde
görülebilir bir yere asmak.
d) Hayvan bakımevinde çalışan personeli hayvan
refahı ve sağlığı, hayvanların bakımı, beslenmesi, yakalanması ve
toplanması, hayvanlara yaklaşım ile hayvan davranışları, zoonoz, temizlik
ve dezenfeksiyon, iş güvenliği ve ilk yardım konularında eğitmek ve
eğitimleri kayıt altına almak.
e) Sahiplendirilmeye uygun hayvanların
sahiplenilmesi için resmi işlemleri yürütmek.
f) Sahipsiz hayvanlara ilişkin tüm faaliyetleri
Bakanlık veri tabanına girmek.
Hayvan
sahiplerinin görev ve sorumlulukları
MADDE 10-
(1) Hayvan sahiplerinin görev ve
sorumlulukları şunlardır:
a) Kedi ve köpeklerini, Kedi, Köpek ve
Gelinciklerin Kimliklendirilmesi ve Kayıt Altına Alınmasına Dair Yönetmelik
hükümlerine göre dijital kimliklendirme yöntemleriyle kayıt altına
aldırmak.
b) İl hayvanları koruma kurulu tarafından alınan
kararlara uymak.
c) Hayvanının türüne uygun etolojik ihtiyaçlarını
karşılamak; gerekli aşıları ile tedavilerini veteriner hekime yaptırmak ve
sağlığına dikkat etmek.
ç) Kontrolsüz üremeyi önlemek amacıyla,
sahiplendikleri kedi ve köpekleri kısırlaştırmak, hayvanını yavrulatmak
istemesi halinde doğacak yavruları kayıt altına aldırmak suretiyle
sahiplenmek veya sahiplendirmek.
d) Kedi ve köpeklerinin ölmesi halinde il veya ilçe
tarım ve orman müdürlüklerine bildirmek.
e) Ev hayvanlarının gerektiğinde bağlanması
sırasında; kullanılan alet ve ekipmanların hayvana zarar vermeyecek şekilde
olmasına dikkat etmek, alet ve ekipmanların hayvanlara yeterli hareket
özgürlüğü vermesini sağlamak.
f) Halka açık yerlerde sahipli köpeklerini tasma
ile kontrol altında dolaştırmak, hayvanın pasaportunu yanında bulundurmak
ve hayvanının dışkılarını temizlemek.
g) Hayvan sahipleri, sahip oldukları hayvanlardan
kaynaklanan çevre kirliliğini ve insanlara verilebilecek zarar ve
rahatsızlıkları önleyici tedbirleri almakla yükümlü olup; zamanında ve
yeterli seviyede tedbir alınmamasından kaynaklanan zararları tazmin etmek
zorundadırlar.
ğ) Kamusal alanlar ile halkın yoğun olarak
kullandığı çocuk oyun ve park alanları, alışveriş merkezleri, plajlar ve
gıda işletmeleri ile hayvanlarıyla birlikte yaşadıkları meskenlerde ilgili
mevzuat hükümlerine ve kurallara uymak.
h) Hayvan bakımevinden köpek sahiplenmesi halinde
bulunduğu binada köpek bakılabileceğine ilişkin Kat Mülkiyeti Kanunu
kapsamındaki yönetim planını ve bu doğrultuda bağımsız bölümde köpek
bulundurabileceğine dair yöneticiden temin edilen izin belgesini hayvan
sahipleneceği yerel yönetime teslim etmek.
ı) Hayvan bakımevlerinden kısırlaştırılmadan
sahiplendikleri altı aydan küçük hayvanları taahhüt ettikleri tarihte
kısırlaştırmak.
(2) Ev hayvanı sahipleri ev hayvanlarının her türlü
bakım ve beslenmesinden sorumlu olup ev hayvanlarını terk edemezler.
Yeniden sahiplendirme yapabilir ya da hayvan bakımevlerine teslim
edebilirler.
(3) Bakanlıkça belirlenen tehlike arz eden
hayvanlar sahiplenilemez.
Ev
hayvanı satış yerlerinin görev ve sorumlulukları
MADDE 11-
(1) Ev hayvanı satış yerlerinin
görev ve sorumlulukları şunlardır:
a) Ev hayvanı satış yerlerinde sahipli olanlar
haricinde kedi ve köpek bulundurmamak.
b) Bakanlıkça izin verilen ev hayvanı üretim
yerlerindeki hayvanların basılı veya dijital görsellerini kullanarak,
üretim yerlerinden teslim alınması kaydıyla satışına aracılık yapmak.
c) Ev hayvanı satın alacak kişilerden ikametgâh
adresine ait binada köpek bakılabileceğine ilişkin Kat Mülkiyeti Kanunu
kapsamındaki yönetim planını ve bu doğrultuda bağımsız bölümde köpek
bulundurabileceğine dair yöneticiden temin edilen izin belgesini talep
etmek, satış işlemini meskende köpek beslenmesi uygun olduğu hallerde
gerçekleştirmek.
ç) Kedi ve köpek satışına ilişkin bilgileri satış
işleminden itibaren beş iş günü içerisinde il veya ilçe tarım ve orman
müdürlüğüne bildirmek.
d) Ev hayvanlarının satışına ilişkin işlemlerde
8/10/2011 tarihli ve 28078 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ev
Hayvanlarının Üretim, Satış, Barınma ve Eğitim Yerleri Hakkında Yönetmelik
hükümlerine uymak.
(2) Denetim elemanlarınca ev hayvanı satış
yerlerinde satış ve sergileme amaçlı kedi ve köpek bulundurulduğunun tespit
edilmesi halinde 5199 sayılı Kanunun 24 üncü maddesi kapsamında bu
hayvanlara el konulur.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Ev Hayvanı Satan Kişilere Verilecek Eğitim
Ev
hayvanı satışı yapanlara verilecek eğitim ile ilgili esaslar
MADDE 12-
(1) Ev hayvanı satan kişiler, bu
hayvanların bakımı ve korunması ile ilgili yerel yönetimler tarafından
düzenlenen eğitim programına katılarak sertifika almakla yükümlüdürler.
(2) Ev hayvanı satan kişiler eğitim sertifikası
aldıktan sonra, Ev Hayvanlarının Üretim, Satış, Barınma ve Eğitim Yerleri
Hakkında Yönetmelik hükümleri kapsamında ruhsat alarak işyerlerini açarlar.
Ruhsatın bir örneği, ev hayvanları satış yerlerinin açılışını müteakip il
veya ilçe tarım ve orman müdürlüğü tarafından İl Şube Müdürlüğüne
gönderilir.
(3) Ev hayvanı satışı yapılan iş yerlerinde işyeri
sahipleri, satışını yapacakları kedi ve köpek gibi mikroçip takılması uygun
hayvanları Kedi, Köpek ve Gelinciklerin Kimliklendirilmesi ve Kayıt Altına
Alınmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre kayıt altına aldırırlar.
(4) Ev hayvanı satışı yapan kişilerin, hayvanları
satın alan kişileri, hayvan bakımı konusunda bilgilendirmeleri zorunludur.
Eğitim
kurslarında eğitici olarak görev alacak personel
MADDE 13-
(1) Ev hayvanı satan kişileri
eğitmek üzere açılan kurslarda, eğitici olarak görev alabilecekler
şunlardır:
a) Üniversitelerin ilgili öğretim elemanları.
b) İl Şube Müdürlüğünden ilgili personel.
c) Gerektiği hallerde Genel Müdürlükten ilgili
uzman personel.
ç) İl veya ilçe tarım ve orman müdürlüğünden ilgili
personel.
d) Belediyelerden ilgili personel.
e) İlgili veteriner hekimleri odasınca
görevlendirilecek veteriner hekim.
Ev
hayvanı satan kişilere verilecek eğitim programı
MADDE 14-
(1) Ev hayvanı satan kişilere
verilecek eğitim programı aşağıdaki konulardan oluşur:
a) Ev Hayvanlarının Korunmasına Dair Avrupa
Sözleşmesi.
b) CITES Sözleşmesi.
c) 5199 sayılı Kanun ve bu Yönetmelik.
ç) Ev Hayvanlarının Üretim, Satış, Barınma ve
Eğitim Yerleri Hakkında Yönetmelik.
d) Hayvan etolojisi.
e) Hayvan davranışı.
f) Hayvan bakımı ve beslenmesi.
g) Kedi, Köpek ve Gelinciklerin Kimliklendirilmesi
ve Kayıt Altına Alınmasına Dair Yönetmelik.
ğ) Zoonotik hastalıkların önlenmesi.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Sahipsiz veya Güçten Düşmüş Hayvanların
Toplatılması ve Bakılması ile
Hayvan Bakımevlerinin Çalışma Usul ve Esasları
Sahipsiz
veya güçten düşmüş hayvanların toplatılması
MADDE 15-
(1) Sahipsiz veya güçten düşmüş
hayvanlar aşağıdaki esaslara göre toplatılır:
a) Yerel yönetimlerde sahipsiz veya güçten düşmüş
hayvanların toplatılması için ihtiyacı karşılayacak bir toplama ekibi
kurulur.
b) Yerel yönetimler tarafından, hayvan toplama ekiplerinin
kurulması, bu kişilerin ehil kişilerden oluşması ve dönemsel olarak sorumlu
veteriner hekimce eğitime tabi tutulmaları sağlanır.
c) Eziyet edilmeden toplanılacak veya
toplattırılacak sahipsiz hayvanlar, hayvan bakımevlerine nakledilir.
Toplanan hayvanların nakil esnasında herhangi bir zarar görmemesi için
gerekli önlemler alınır.
ç) Yerel yönetimler, gönüllü kuruluşlar ile
işbirliği yaparak bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak sahipsiz
hayvanları toplayabilir.
d) Sahipsiz hayvanlara yönelik yakalama işlemleri,
kafes, ağ veya yakalama sopasıyla yapılabilir. Uyuşturucu tüfek veya üfleme
aparatı uygulamaları ile yakalama veteriner hekim koordinasyonu altında
yapılır.
Toplanılan
sahipsiz ve güçten düşmüş hayvanların bakılması
MADDE 16-
(1) Toplanılan sahipsiz ve güçten
düşmüş hayvanlar aşağıdaki esaslara göre hayvan bakımevlerinde bakılır:
a) Toplama ve hayvan bakımevlerine nakil esnasında
alınan gerekli önlemlere rağmen ölen sahipsiz hayvanlar derhal
diğerlerinden ayrılır ve yerel yönetimce belirlenmiş yerde açılmış derin
çukurlara kireç ile gömülerek üzeri toprak ile kapatılır veya Çevre Kanunu
ve ilgili mevzuat hükümleri çerçevesince bertaraf edilir.
b) Hayvan bakımevlerine getirilen hayvanların
mikroçip kontrolleri yapılır ve sahipli olduğu tespit edilenler yirmi dört
saat içerisinde ilgili il veya ilçe tarım ve orman müdürlüğüne bildirilir.
c) Sahipsiz hayvanlar Bakanlıkça oluşturulan veri
tabanına kaydedilir ve sağlık açısından ön muayeneden geçirilerek müşahede
yerlerine üremelerini önleyecek şekilde yerleştirilir.
ç) Ön sağlık muayenesinde gebelikleri tespit edilen
hayvanlar kısırlaştırılmadan kaydedilerek ayrı bölümlere alınır. Hayvan
sağlığına zarar vermeyecek ve cenin oluşumunu tamamlamamış şekildeki
gebelikler sonlandırılır.
d) Sahiplendirilmeye uygun olan hayvanlar
rehabilite edildikten ve gerekli tıbbî müdahaleleri yapıldıktan sonra
sahiplenme talebinde bulunan ve 5199 sayılı Kanun ve bu Yönetmelikte
öngörülen şartları taşıyan kişilere sahiplendirilir. Hayvan bakımevleri
sahiplendirme için bağış veya ücret talep edemez.
Hayvan
bakımevi, özel hayvan yaşamevleri ve doğal yaşam alanlarının kurulacağı
arazinin seçimi
MADDE 17-
(1) Hayvan bakımevi, özel hayvan
yaşamevi ve doğal yaşam alanı kurulacak arazinin seçiminde dikkat edilecek
hususlar şunlardır:
a) Bölgedeki afet riski ve iklim koşulları göz
önünde bulundurulur.
b) Akarsu, göl, deniz ve sulak alanlardan, mezbaha,
mandıra ve insan gıdası imâl eden iş yerlerine kuş uçuşu asgari 500 metre
uzaklığa kurulabilir.
c) Ses ve kötü kokunun yayılmasını önlemek amacıyla
yerleşim yeri dışında, ancak ulaşım kolaylığı olan yerler seçilir.
ç) Yol, su ve elektrik gibi altyapı imkânları uygun
bulunan yerler seçilir.
d) Bu tesisler atık bertarafının sağlandığı düzenli
depolama tesislerine asgari kuş uçuşu 1 kilometre uzaklığa kurulabilir.
e) Seçilen arazi ile ilgili il tarım ve orman
müdürlüğü ile il çevre, şehircilik ve iklim değişikliği müdürlüğünün uygun
görüşü alınır.
Hayvan
bakımevinde bulunması gerekli asgarî birimler
MADDE 18-
(1) Hayvan bakımevinde hayvan
sayısı ile orantılı olarak, aşağıda belirtilen birimler hayvan sayısı ile
orantılı olarak kurulur:
a) Birbirleriyle doğrudan bağlantılı olmayacak
birimler şunlardır:
1) Her hayvan için etolojik ihtiyaçlarına göre
yeterli büyüklükte kapalı ve açık bölmeler.
2) Karantina bölümü.
3) Ameliyat sonrası bakım bölümü.
4) Yavrulu anne bölümü.
5) Hayvan müşahede bölümü.
6) Hayvanların yiyeceklerinin hazırlandığı mutfak
bölümü.
b) Hayvanların bulunduğu birimden ayrı olacak
birimler şunlardır:
1) Muayene odası.
2) Ameliyat odası.
3) İşçi odası.
4) Duş, depo, tuvalet.
5) Veteriner hekim odası.
6) İdare odası.
7) Tıbbi atık bölümü.
8) Hayvan atığı bölümü.
c) Doğal yaşam alanları.
(2) Doğal yaşam alanları, hayvan bakımevlerinde bulunması
gereken zorunlu birim olmayıp yerel yönetimlerce gerekli görülmesi halinde
kurulabilir. Doğal yaşam alanları çalışma izni bulunan hayvan bakımevine
tabi olmak şartıyla hayvan bakımevine bitişik veya ayrı yerde, bir veya
birden fazla sayıda olmak üzere kurulabilir.
(3) Özel hayvan yaşamevlerinde asgari olarak;
a) Her hayvan için etolojik ihtiyaçlarına göre
yeterli büyüklükte kapalı ve açık bölmeler,
b) Hayvanların yiyeceklerinin hazırlandığı mutfak
bölümü,
c) İşçi odası,
ç) Duş, depo, tuvalet,
d) İdare odası,
e) Tıbbi atık alanı,
bulunur.
Hayvan
bakımevinde aranacak şartlar
MADDE 19-
(1) Hayvan bakımevinde aranacak
şartlar şunlardır:
a) Hayvan bakımevinin kurulması için ilgili mevzuat
hükümlerine göre izin alınması.
b) Hayvanların bilhassa operasyon öncesi ve
sonrasında bakımlarının yapılacağı hayvan müşahede bölümlerinin kolay
temizlenebilir malzemeden yapılması.
c) Müşahede bölümlerinin bölgenin hakim
rüzgarlarına zıt yönde yapılarak hastalık etkenlerinin rüzgarla bakımevlerine
taşınmasının engellenmesi.
ç) Hayvan bakımevinde bulunan hayvanların bulunduğu
birimlerin güneş alacak şekilde düzenlenmesi.
d) İdare odası, işçi odaları, duş ve tuvaletler,
veteriner hekim odası, muayene odası ve ameliyat odasının personel sağlığı
açısından hayvanların bulunduğu yerden uzakta ayrı bir bölüm halinde
yapılması.
e) Hayvanların bulunduğu birimlerde temizlenebilir
ve dezenfekte edilebilir malzemeden yapılmış yemliklerin ve sulukların
seçilmesi ve bunların her hayvan değişiminden önce mutlaka dezenfekte
edilmesi.
f) Hayvan bakımevinin yıkanması ve temizliği için
yeterli miktarda su bulunması ve zeminin temiz tutulması, birimler içindeki
altlıkların her gün temizlenmesi ve en az beş günde bir kez dezenfekte
edilmesi.
g) Hayvanların bulunduğu birimlerdeki kapıların, dışarıdan
ve içeriden açılıp kapanabilecek şekilde kilit sistemli yapılması, içeride
hayvan sayısı ile orantılı olarak kolay yıkanabilen ve dezenfekte
edilebilen öncelikle plâstik malzemeden, temin edilememesi halinde ahşap
malzemeden veya diğer malzemelerden ve yekpare olarak yapılmış altlıkların
bulunması.
ğ) Hayvan bakımevinde kimyasal dezenfektan ve
benzeri maddelerle yapılan temizliğin hayvanlara zarar vermeyecek ve
kalıntı bırakmayacak şekilde yapılması.
h) Hayvan bakımevinin patojen mikroorganizmalara
karşı ayda en az bir kez dezenfekte edilmesi.
ı) Kafeslere konulan altlıkların her hayvan
değişiminden önce dezenfekte edilmesi.
i) Hayvan bakımevinin zemininde ve tabanında
idrarın birikmesine meydan vermeyecek bir eğimin bulunması.
j) Karantina odasının her şüpheli hayvan için ayrı
bölmeler şeklinde yapılması, zeminin temizlik ve dezenfeksiyona uygun
malzemelerle kaplanması, kapısının kilitli ve üzerinde gözetleme bölümünün
bulunması ve mekanik olarak havalandırılmasının sağlanması.
k) Muayene ve ameliyat odalarının hayvanın muayene
ve ameliyatının yapılabilmesine olanak verecek şekilde düzenlenmesi, ayrıca
gerekli alet ve ekipmanın bulundurulması.
l) Büyük hayvanlara günde en az bir öğün, yavrulara
ise günde en az iki öğün yiyecek verilmesi, yiyeceklerin günlük
hazırlanması, günlük olarak tüketilmeyen yiyeceklerin uygun saklama
koşullarında saklanması, hayvanların yemek artıklarıyla beslendiği hayvan
bakımevlerinde yiyeceklerin günlük olarak tüketilmesi ve gün boyunca yiyeceklerin
hayvanların önünde bekletilmemesi.
m) Hayvan bakımevinde çalışan tüm personelin
hayvanlardan geçen hastalıklara karşı aşılanması, hayvan bakımı, eğitimi ve
hastalıkları konusunda veteriner hekim tarafından bilgilendirilmesi.
n) Bakıcı personelin özel giysi, plâstik eldiven ve
çizme giymesi.
o) Şehir şebekesine bağlı su veya bu amaca yönelik
yeterli kapasitede su deposunun bulunması.
ö) Su, şebeke suyu dışında başka bir kaynaktan
temin ediliyorsa, suyun dezenfeksiyonu için gerekli tedbirlerin alınması,
suyun bakteriyolojik ve kimyasal analizlerinin yaptırılması, sonuçlarının
saklanması ve analiz değerlerine göre suyun kullanılması.
p) Hayvan bakımevinde; karantina odası, hasta bakım
odası, yavrulu anne odası, hayvan müşahede odası ile ameliyat odasında
uygun ısıtma ve aydınlatma sisteminin bulunması.
r) Hayvanların sürekli sıcakta ve soğukta
kalmalarını önleyici tedbirlerin alınması.
s) Tellerle bölünen açık alanlarda tel delik
aralıklarının hayvanların yaralanmalarını önleyecek şekilde yapılması.
ş) Hayvan bakımevinin peyzajının yapılarak
ağaçlandırılmasının sağlanması.
t) Hayvan bakımevinde 5996 sayılı Kanuna tâbi,
ihbarı mecburî bir hastalık çıkması halinde, hayvan bakımevi sorumlusu ya
da sorumlu veteriner hekim tarafından durumun en kısa sürede resmî makamlara
haber verilerek yetkililerce alınacak yasal tedbirlerin uygulanması ve
uygulattırılması.
u) Hayvan bakımevinde bulunan hayvanların
sorumluluklarını üstlendiklerini taahhüt etmeleri halinde, isteklilere
sahiplendirilmesi ve bu işlemlerin kayıt altına alınması.
ü) 37 nci maddeye göre el konulan hayvanların
bakımevlerinde gerekli kontrol ve müdahaleleri yapılarak sahiplendirilinceye
kadar bakımının yapılması.
v) Hayvan bakımevinde hayvan üretiminin
yapılmaması.
y) Hayvan bakımevini ziyarete gelen kişilerin kafeslerde
bulunan hayvanlara doğrudan temasının ve ulaşmasının önlenmesi için gerekli
tedbirlerin alınması.
z) Bölmelere aynı mizaç ile fiziksel açıdan
yapıları ve güçleri benzer hayvanların bir arada konulması ve hayvanların
birbirlerine zarar vermesinin önüne geçilmesi.
aa) Hayvan bakımevinde oluşacak tıbbî atıkların,
2872 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde yönetiminin
sağlanması.
bb) Hayvanların bakımevi dışına çıkmasını
engelleyici tedbirlerin alınması.
cc) Temizlik sularının uzaklaştırılabilmesi için
yeterli eğime sahip olan toplama kanal sisteminin kurulması ve foseptiğin
belediye tarafından çekilmesinin sağlanması.
çç) Hayvan bakımevinden kaynaklanan atıkların
türüne göre 2872 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat kapsamında yönetiminin sağlanması.
dd) Hayvan sayısıyla orantılı açık veya korunaklı
kapalı alanların kurulması, bu alanlarda altı aylığa kadar yavrular ve
küçük ırk köpekler için hayvan başına 8 m2, büyük ırk köpekler için hayvan
başına 10 m2 asgari alan sağlanması.
ee) Hayvanların birbirlerine veya insanlara zarar
vermesini engelleyecek yapısal ve idarî tedbirlerin alınması.
Doğal
yaşam alanlarında aranacak şartlar
MADDE 20-
(1) Doğal yaşam alanlarında;
a) Doğal yaşam alanının kurulması için ilgili
mevzuat hükümlerine göre izin alınması,
b) Çevresinin sabit yapılarla sınırlandırılmış ve
hayvanların serbestçe giriş çıkışının engellenmiş nitelikte olması,
c) Hayvan sayısıyla orantılı kulübe veya korunaklı
kapalı alanların yer aldığı bölmelerin kurulması, bu bölmelerde altı aylığa
kadar yavrular ve küçük ırk köpekler için hayvan başına 8 m2, büyük ırk
köpekler için hayvan başına 10 m2 asgari alan sağlanması,
ç) Hayvanların bulunduğu birimlerde temizlenebilir
ve dezenfekte edilebilir malzemeden yapılmış yemliklerin ve sulukların
seçilmesi,
d) Patojen mikroorganizmalara karşı ayda en az bir
kez dezenfekte edilmesi,
e) Büyük hayvanlara günde en az bir öğün, yavrulara
ise günde en az iki öğün yiyecek verilmesi, yiyeceklerin günlük
hazırlanması, günlük olarak tüketilmeyen yiyeceklerin uygun saklama
koşullarında saklanması, hayvanların yemek artıklarıyla beslendiği hayvan
bakımevlerinde yiyeceklerin günlük olarak tüketilmesi ve gün boyunca yiyeceklerin
hayvanların önünde bekletilmemesi,
f) Çalışan tüm personelin hayvanlardan geçen
hastalıklara karşı aşılanması, hayvan bakımı, eğitimi ve hastalıkları
konusunda veteriner hekim tarafından bilgilendirilmesi,
g) Şehir şebekesine bağlı su veya bu amaca yönelik
yeterli kapasitede su deposunun bulunması,
ğ) Su, şebeke suyu dışında başka bir kaynaktan
temin ediliyorsa, suyun dezenfeksiyonu için gerekli tedbirlerin alınması,
suyun bakteriyolojik ve kimyasal analizlerinin yaptırılması, sonuçlarının
saklanması ve analiz değerlerine göre suyun kullanılması,
h) Hayvanların sürekli sıcakta veya soğukta
kalmalarını önleyici tedbirlerin alınması,
ı) Tellerle bölünen açık alanlarda tel delik
aralıklarının hayvanların yaralanmalarını önleyecek şekilde yapılması,
i) 5996 sayılı Kanuna tâbi, ihbarı mecburî bir
hastalık çıkması halinde durumun resmî makamlara en kısa sürede haber
verilerek yetkililerce alınacak yasal tedbirlerin uygulanması ve
uygulattırılması,
j) Hayvan üretiminin yapılmaması,
k) Ziyarete gelen kişilerin hayvanlara doğrudan
temasının ve ulaşmasının önlenmesi için gerekli tedbirlerin alınması,
l) Oluşacak tıbbî atıkların, 2872 sayılı Kanun ve
ilgili mevzuat hükümleri çerçevesince yönetiminin sağlanması,
m) Doğal yaşam alanlarından kaynaklanan atıkların
türüne göre 2872 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat kapsamında yönetiminin
sağlanması,
n) Hayvanların birbirlerine veya insanlara zarar
vermesini engelleyecek yapısal ve idarî tedbirlerin alınması,
zorunludur.
Özel
hayvan yaşamevlerinde aranacak şartlar
MADDE 21-
(1) Özel hayvan yaşamevlerinde;
a) Özel hayvan yaşamevlerinin kurulmasına ilişkin
ilgili mevzuat hükümlerine göre izin alınması,
b) Hayvanların bulunduğu birimlerin güneş alacak
şekilde düzenlenmesi,
c) İdare odası, işçi odaları, duş ve tuvaletlerin
personel sağlığı açısından hayvanların bulunduğu yerden uzakta ayrı bir
bölüm halinde yapılması,
ç) Hayvanların bulunduğu birimlerde temizlenebilir
ve dezenfekte edilebilir malzemeden yapılmış yemliklerin ve sulukların
seçilmesi ve her hayvan değişiminden önce mutlaka dezenfekte edilmesi,
d) Birimlerin yıkanması ve temizliği için yeterli
miktarda su bulunması ve zeminin temiz tutulması, birimler içindeki
altlıkların her gün temizlenmesi ve en az beş günde bir kez dezenfekte
edilmesi,
e) Hayvanların bulunduğu birimlerdeki kapılar,
dışarıdan ve içeriden açılıp kapanabilecek şekilde kilit sistemli
yapılması, içeride hayvan sayısı ile orantılı olarak kolay yıkanabilen ve
dezenfekte edilebilen öncelikle plâstik malzemeden, temin edilemiyorsa
ahşap malzemeden veya diğer malzemelerden ve yekpare olarak yapılmış
altlıkların bulunması,
f) Kimyasal dezenfektan ve benzeri maddelerle
yapılan temizliğin hayvanlara zarar vermeyecek ve kalıntı bırakmayacak
şekilde yapılması,
g) Patojen mikroorganizmalara karşı ayda en az bir
kez dezenfekte edilmesi,
ğ) Kafeslere konulan altlıkların her hayvan değişiminden
önce dezenfekte edilmesi,
h) Zemininde ve tabanında idrarın birikmesine
meydan vermeyecek bir eğimin bulunması,
ı) Büyük hayvanlara günde en az bir öğün, yavrulara
ise günde en az iki öğün yiyecek verilmesi, yiyeceklerin günlük
hazırlanması, günlük olarak tüketilmeyen yiyeceklerin uygun saklama
koşullarında saklanması, hayvanların yemek artıklarıyla beslendiği özel
hayvan yaşamevlerinde yiyeceklerin günlük olarak tüketilmesi ve gün boyunca
yiyeceklerin hayvanların önünde bekletilmemesi,
i) Çalışan tüm personelin hayvanlardan geçen
hastalıklara karşı aşılanması, hayvan bakımı, eğitimi ve hastalıkları
konusunda veteriner hekim tarafından bilgilendirilmesi,
j) Bakıcı personelin özel giysi, plâstik eldiven ve
çizme giymesi,
k) Şehir şebekesine bağlı su veya bu amaca yönelik
yeterli kapasitede su deposunun bulunması,
l) Su, şebeke suyu dışında başka bir kaynaktan
temin ediliyorsa, suyun dezenfeksiyonu için gerekli tedbirlerin alınması,
suyun bakteriyolojik ve kimyasal analizlerinin yaptırılması, sonuçlarının
saklanması ve analiz değerlerine göre suyun kullanılması,
m) Hayvanların sürekli sıcakta veya soğukta
kalmalarını önleyici tedbirlerin alınması,
n) Tellerle bölünen açık alanlarda tel delik
aralıklarının hayvanların yaralanmalarını önleyecek şekilde yapılması,
o) 5996 sayılı Kanuna tâbi, ihbarı mecburî bir
hastalık çıkması halinde, özel hayvan yaşamevi sorumlusu tarafından durumun
resmî makamlara en kısa sürede haber verilerek yetkililerce alınacak yasal
tedbirlerin uygulanması ve uygulattırılması,
ö) Hayvan üretiminin yapılmaması,
p) Ziyarete gelen kişilerin hayvanlara doğrudan
temasının ve ulaşmasının önlenmesi için gerekli tedbirlerin alınması,
r) Oluşacak tıbbî atıkların, 2872 sayılı Kanun ve
ilgili mevzuat hükümleri çerçevesince yönetiminin sağlanması,
s) Hayvanların özel hayvan yaşamevi dışına
çıkmasını engelleyici tedbirlerin alınması,
ş) Temizlik sularının uzaklaştırılabilmesi için
yeterli eğime sahip olan toplama kanal sisteminin kurulması ve foseptiğin
belediye tarafından çekilmesinin sağlanması,
t) Özel hayvan yaşamevlerinden kaynaklanan
atıkların türüne göre 2872 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat kapsamında
yönetiminin sağlanması,
u) Yapısal alanlarda hayvan sayısıyla orantılı açık
veya korunaklı kapalı alanların kurulması, bu alanlarda altı aylığa kadar
yavrular ve küçük ırk köpekler için hayvan başına 8 m2, büyük ırk köpekler
için hayvan başına 10 m2 asgari alan sağlanması,
ü) Serbest bir arada bakılan yerlerde hayvan
sayısıyla orantılı kulübe veya korunaklı kapalı alanların yer aldığı
bölmelerin kurulması, bu bölmelerde altı aylığa kadar yavrular ve küçük ırk
köpekler için hayvan başına 8 m2, büyük ırk köpekler için hayvan başına 10
m2 asgari alan sağlanması,
v) Hayvanların birbirlerine veya insanlara zarar
vermesini engelleyecek yapısal ve idarî tedbirlerin alınması,
zorunludur.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Hayvanların Ticari Amaçla Film, Benzeri Çekim ve
Reklâmlarda Kullanılması
İzin ve
denetim
MADDE 22-
(1) Hayvanların ticarî amaçlı
film, fotoğraf, reklam ve benzeri çekimler ile yarışma ve gösterilerde yer
alacakları tüm faaliyetler, İl Şube Müdürlüğünün iznine ve denetimine
tâbidir.
(2) Hayvanların acı, ıstırap ya da zarar görecek
şekilde, fotoğraf ve film çekimi, gösteri, reklam ve benzeri işler için
kullanılması yasaktır.
(3) Film, reklam ve benzeri çekimlerde hayvanların
yer aldığı senaryolar, hayvanlara kötü muameleyi içeren veya özendiren
mesajlar yer almayacak şekilde hazırlanır. Hazırlanan senaryoların İl Şube
Müdürlüğünce uygun görülerek izin verilmesi halinde çekimler
gerçekleştirilir.
(4) Bakanlıkça belirlenen tehlike arz eden
hayvanların reklâmının yapılması, sergilenmesi, film, fotoğraf, reklam ve
benzeri çekimler ile yarışma ve gösterilerde yer almaları yasaktır.
Hayvan
sahiplerince alınacak önlemler
MADDE 23-
(1) Her türlü ticarî amaçlı
gösteri, reklâm ve benzeri film ve fotoğraf çekiminde kullanılacak
hayvanların, sağlık kontrollerinin yapılmış ve aşı programının
pasaportlarına işlenmiş olması gerekir.
(2) Hayvan sahipleri, film ve benzeri çekimlerde
kullanılacak hayvanların, çevreye ve insanlara verecekleri zararı önlemek
için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.
Çekim ve
benzeri faaliyetlerde uyulması gereken hususlar
MADDE 24-
(1) Çekim ve benzeri faaliyetlerde
aşağıdaki hususlara uyulur:
a) Hayvanlar, şiddet içeren reklâm ve filmlerde
kullanılamaz.
b) Hayvanlar, etolojik özelliklerine aykırı
davranışlara zorlanamaz.
c) Reklâm ve film ve fotoğraf çekimi sırasında
hayvanın görevini yapması için sağlığına zararlı yiyecekler verilemez.
ç) Sağlık nedenleri ile gerekli olmadıkça, bir
hayvana zor kullanarak yem yedirilemez, acı, ıstırap ya da zarar veren
yiyecekler ile alkollü içki, sigara, uyuşturucu ve bunun gibi bağımlılık
yapan yiyecek veya içecekler ile doping etkisi yapan kimyasal maddeler verilemez.
d) Hayvanların fotoğraf, film çekimi ve reklâm için
kullanılması esnasında, yorulduğu ve strese girdiği görülürse çalışmaya ara
verilir.
e) Reklâm, film ve fotoğraf çekimi sırasında
hayvanların sakatlanmasına, yaralanmasına ve ölümüne sebep olabilecek
yöntemler kullanılamaz.
(2) Çekim ve benzeri faaliyetler için kullanılacak
hayvanlarla ilgili olarak kişi/kurum/kuruluşlar; hayvanlar için gerekli
anatomik, fizyolojik, psikolojik ve davranış karakterleri ile ilgili
önlemleri alır ve onların temel barınma ihtiyaçlarını sağlayacak asgarî
alanları tahsis eder.
(3) Reklâm, film ve fotoğraf çekimi gibi
faaliyetlerin yapılması sırasında sahipli hayvanlar sahiplerinin, sahipsiz
hayvanlar ise veteriner hekimin gözetiminde bulundurulur.
ALTINCI BÖLÜM
Hayvanların Ötanazisi ile İlgili Usul ve Esaslar
Ötanazi
yöntemi
MADDE 25-
(1) 5199 sayılı Kanunun 13 üncü
maddesinde belirtilen ötanazi işlemleri en az acı veren ilaçlarla,
veteriner hekim tarafından uygun görülen bir yöntemle ve anestezi dozu
verilmek suretiyle gerçekleştirilir.
Yasaklanan
ötanazi yöntemleri
MADDE 26-
(1) Bu Yönetmelik kapsamında
yapılacak ötanazi ile ilgili yasaklanan yöntemler şunlardır:
a) 25 inci maddedeki etkileri sağlasa bile dozu ve
uygulaması kontrol edilemeyen herhangi bir zehirli madde veya ilaç
kullanımı yöntemi.
b) Ani şuur kaybı meydana getirmeden yapılan
elektrikli öldürme yöntemi.
c) Veteriner hekim tarafından gerekli görülmedikçe
ateşli silahlarla öldürme yöntemi.
ç) Derin anestezi kullanılmasına rağmen ölümün
gerçekleşmemesi durumunda hayvanın boğulmasına veya nefessiz kalmasına
neden olacak yöntemler.
Ölen
hayvanların bertarafı
MADDE 27-
(1) Ötanazi işleminden sorumlu
kişi, hayvanın kesin olarak öldüğünden emin olduktan sonra hayvanın ölüsünü
usulüne uygun olarak bertaraf etmekle yükümlüdür.
(2) Ölen veya ötanazi uygulanan hayvanlar 5996
sayılı Kanun veya 2872 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat çerçevesinde bertaraf
edilir.
YEDİNCİ BÖLÜM
İl Hayvanları Koruma Kurullarının Çalışma Usul ve
Esasları
İl
hayvanları koruma kurulunun oluşturulması
MADDE 28-
(1) İnsan, hayvan ve çevre
sağlığına ilişkin olarak hayvanların korunmasından ve sahipsiz hayvanlardan
kaynaklı sorunlar ile çözümlerine yönelik olarak her ilde valinin
başkanlığında il hayvanları koruma kurulu oluşturulur.
(2) İl hayvanları koruma kurulu aşağıda belirtilen
üyelerden oluşur:
a) Vali.
b) Büyükşehir belediyesi olan illerde büyükşehir
belediye başkanları, büyükşehir ilçe belediye başkanları, büyükşehir
olmayan illerde belediye başkanları.
c) Doğa koruma ve milli parklar il şube müdürü.
ç) Tarım ve orman il müdürü.
d) Çevre, şehircilik ve iklim değişikliği il
müdürü.
e) İl sağlık müdürü.
f) İl millî eğitim müdürü.
g) İl müftüsü.
ğ) Belediyelerin veteriner işleri müdürü.
h) Veteriner fakülteleri olan yerlerde fakülte
temsilcisi.
ı) Münhasıran hayvanları koruma ile ilgili faaliyet
gösteren gönüllü kuruluşlardan valilik tarafından seçilecek en çok iki
temsilci.
i) İl veya bölge veteriner hekimler odasından bir
temsilci.
j) İl baro temsilcisi veya ildeki barolardan birer
temsilci.
(3) Kurul başkanı gerekli gördüğü durumlarda diğer
kurum ve kuruluşlardan yetkili isteyebilir. İllerde ikinci fıkrada
sayılanlar arasında temsilciliği bulunmayan kuruluş var ise, il hayvan
koruma kurulları diğer üyelerden oluşur. Kurul, çalışmalarının sonucunu,
önemli strateji, uygulama ve görüşleri Bakanlığa bildirir. Kurul, başkan
tarafından toplantıya çağrılır.
(4) İl hayvanları koruma kurulu sekretaryasını, İl
Şube Müdürlüğü yürütür.
Toplantı
usulü
MADDE 29-
(1) Kurul üç ayda bir başkanın çağrısı
üzerine, üyelerin en az üçte iki çoğunluğuyla toplanır. Gerektiğinde
olağanüstü toplantılar yapılabilir.
Toplantı
gündemi
MADDE 30-
(1) Kurulun toplantı gündemi,
kurul sekreteryası tarafından hazırlanır ve başkan tarafından onaylanır.
Kurul üyeleri, sonraki toplantının gündemiyle ilgili önerilerde
bulunabilirler. Gündemin son şekli kurul başkanı tarafından belirlenir ve
kurul üyelerine, toplantı gününden en az üç gün önce bildirilir.
(2) Gündemde yer alan konular hakkında, başkanlıkça
gerekli görülmesi halinde, ilde bulunan üniversitelerin ilgili bölüm
öğretim üyeleri, ilgili diğer kurum ve kuruluşların temsilcileri toplantıya
davet edilerek gündemdeki konu ile ilgili görüşleri alınır veya yazılı
görüş bildirmesi istenir ve alınan görüşler değerlendirilmek üzere kurul
üyelerine gönderilir.
Kurul
kararları
MADDE 31-
(1) Karar numaraları ardışık ve
her karara bir numara vermek suretiyle düzenlenir. Yıl değişse de mükerrer
karar numarası verilemez. Kararlar, kurul başkanı ve üyelerce imzalanır.
(2) Kararların tek bir sayfadan fazla olması
halinde, kurul başkanı ve üyelerce son sayfa imzalanır, diğer sayfalar ise
paraflanır.
(3) Kararlar toplantıya katılanların oy çokluğuyla
alınır. Oyların eşitliği halinde kurul başkanının kullandığı oy yönünde
çoğunluk sağlanmış sayılır. Üyeler çekimser oy kullanamazlar. Kurul
üyelerince, alınan karara şerh düşülmesi halinde bu durum kararda
belirtilerek, şerh gerekçeleri kararın ekinde yer almak üzere sekreteryaya
teslim edilir.
(4) Kurul kararlarına ilişkin kabul edilen proje,
program, harita, plan, rapor ve benzeri belgelerin bir takımı başkan ve
üyelerce imzalanarak dosyasında saklanır.
(5) Kurul kararları;
a) Yıllar itibarıyla ve desimal sisteme göre
saklanır.
b) Mevzuata aykırı olamaz.
c) On gün içerisinde Bakanlığa gönderilir.
İlân
MADDE 32-
(1) Alınan kurul kararları
toplantı tarihinden itibaren bir hafta içerisinde, valilik ilân panosunda
en az beş işgünü süreyle ilân edilir.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Denetim ve
İdarî Para Cezalarının Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar
Denetime
tabi kurum, kuruluş, işletmeler, gerçek ve tüzel kişiler
MADDE 33-
(1) Bu Yönetmelik kapsamında
denetime tabi olan kurum, kuruluş, işletmeler, gerçek ve tüzel kişiler
şunlardır:
a) Ev hayvanı satışını yapan işletmeler.
b) Hayvan bakımevleri.
c) Hayvan konuk evleri, hayvanların bakıldığı
pansiyon ve oteller.
ç) Hastaneler, klinik ve poliklinikler.
d) Ev hayvanı üretim tesisleri.
e) Hayvan eğitim yerleri.
f) Kurban satış ve kesim yerleri.
g) Özel hayvan yaşamevleri.
ğ) Hayvan sahipleri.
Denetime
tâbi kurum, kuruluş, işletmeler, gerçek ve tüzel kişilerin yükümlülükleri
MADDE 34-
(1) 33 üncü madde kapsamında
denetime tâbi olanların yükümlükleri şunlardır:
a) Denetim sırasında, denetim elemanına gerekli
kolaylığı sağlamak.
b) Denetim elemanının, denetim işlemini güvenli bir
şekilde yapmasını ve denetim sırasında gerekli görülen her türlü personel,
ulaştırma gibi imkânları sağlamak.
c) Denetim sırasında istenilen bilgi ve belgeleri
eksiksiz olarak vermek.
ç) Denetim sırasında istenilen bilgi ve belgelerin
sunulamaması halinde, denetim tarihinden itibaren on beş gün içinde gerekli
bilgi ve belgeleri İl Şube Müdürlüğüne sunmak.
Denetime
yetkili birim
MADDE 35-
(1) 5199 sayılı Kanun ve bu
Yönetmelik hükümlerine uyulup uyulmadığını denetleme yetkisi Bakanlığa
aittir. Bakanlık bu yetkisini gerektiğinde mahallin en büyük mülkî amirine
devredebilir. Bakanlığın yetkisini devretmesi halinde, mahallin en büyük
mülkî amiri il bünyesinde veya mevcut değilse başka illerden veya kurumlardan
hayvanların korunması konusunda uzman personeli de denetim ile
görevlendirebilir. Bakanlık, merkez teşkilatı ilgili birim personelini de
denetim ile görevlendirebilir.
Denetleme
formu
MADDE 36-
(1) 33 üncü madde kapsamında denetime
tâbi olan yerler için Ek-1 ve Ek-2’de yer alan Denetleme Tutanağı veya
Sahipli Hayvan Denetim Formu düzenlenir. Tutanağın veya formun bir örneği
ilgiliye verilir, aslı ise denetime ve idarî para cezası vermeye yetkili
makam veya merci tarafından muhafaza edilir.
(2) 5199 sayılı Kanunun 28 inci maddesi gereğince
yapılan denetimlerde tutanak tutulur. Tutanağın bir örneği ilgiliye
verilir; aslı ise denetime ve idarî para cezası vermeye yetkili makam veya
merci tarafından muhafaza edilir.
El koyma
MADDE 37-
(1) Denetim sonunda; 5199 sayılı
Kanuna aykırı hareket eden veya bulundurduğu hayvanların bakımını ciddi
şekilde ihmal ettiği ya da onlara ağrı, acı veya zarar verdiği denetim
elemanlarınca tespit edilen kişilerin hayvanlarına, denetime ve idarî para
cezası vermeye yetkili makam veya merci tarafından el konulur. Denetime ve
idarî para cezası vermeye yetkili makam veya merci, yerel yönetimlerle
işbirliği yaparak söz konusu hayvanlardan uygun olanların yeniden
sahiplendirilmesini ya da hayvan bakımevlerinde bakılmalarını sağlar.
(2) Birinci fıkra hükümlerince Bakanlıkça el
konulan kedi, köpek ve hayvan bakımevlerinde yaşaması uygun olan hayvanlar,
bakımevi bulunan en yakın yerel yönetim tarafından hayvan bakımevine
götürülür. Bu işleme konu hayvanlardan sahipli olanların Bakanlık veri
sisteminden sahiplilik statüsü düşürülerek sahipsiz hayvan statüsüne
alınır, sahiplendirilmeye uygun olanlar yerel yönetimlerce sahiplendirilir.
(3) Sahiplendiği kedi ve köpeğini terk ettiği
gerekçesiyle idarî yaptırım uygulananlar, bir takvim yılı içerisinde birden
fazla kedi veya köpeğini kaybedenler veya aynı kedi veya köpeğini bir
takvim yılı içerisinde birden fazla kez kaybedenler üç yıl süreyle hayvan
bakımevlerinden hayvan sahiplenemez.
İdarî
yaptırım kararı tutanağının düzenlenmesi
MADDE 38-
(1) Denetim elemanları tarafından
yapılan denetim sonucunda, 5199 sayılı Kanunda kabahat sayılan fiillerin
tespiti halinde Ek-3’te yer alan İdarî Yaptırım Kararı Tutanağı, üç nüsha
halinde düzenlenerek, Bakanlıkça veya yetki devri halinde mahallin en büyük
mülkî amiri tarafından onaylanır. Tutanak tam ve eksiksiz doldurularak,
tutanağı düzenleyenlerin her biri tarafından imzalanır.
(2) Tutanağın bir nüshası denetime yetkili merci
tarafından muhafaza edilir. Bir nüshası idarî para cezasının süresinde
ödenmemesi ve kesinleşmesi üzerine takibe yetkili vergi dairesine
gönderilir, bir nüshası ise 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat
Kanunu hükümleri uyarınca ilgiliye iadeli taahhütlü olarak tebliğ edilir.
(3) 5199 sayılı Kanun kapsamında verilen idarî para
cezaları tebliğ tarihinden itibaren 1 aylık ödeme süresi içinde vergi
dairelerine, cezayı veren birimin muhasebe birimine, mal müdürlüklerine ve
defterdarlık muhasebe müdürlüklerine, 1 aylık süresinden sonra ise vergi
dairelerine ödenir.
DOKUZUNCU BÖLÜM
Desteklenecek
Kurum ve Kuruluş ile Faaliyetlere İlişkin Usul ve Esaslar
Mali
destek veya teşvik sağlanacak kurum ve kuruluşlar
MADDE 39-
(1) 5199 sayılı Kanun hükümleri
gereğince Bakanlık bütçesine konan ödenekten bu Yönetmelik kapsamında
yapılacak iş ve işlemlere ilişkin desteklemelerden yerel yönetimler ve
mahalli idare birlikleri yararlanır.
(2) 40 ıncı madde kapsamında belirlenen
desteklenecek faaliyetlere verilecek mali destek, Bakanlık Makamı onayıyla
verilir.
Mali
destek veya teşvik sağlanacak faaliyetler ve destek başvuruları
MADDE 40-
(1) Bakanlıkça 5199 sayılı Kanun
kapsamında insan, hayvan ve çevre sağlığının korunması amacıyla
desteklenebilecek faaliyetler şunlardır:
a) Hayvan bakımevleri, hastaneler ve
ameliyathaneler kurulması, kurulmuş ve kurulacak olan hayvan bakımevlerinde
kullanılacak alet ve ekipmanlar.
b) Hayvan bakımevinin dezenfeksiyonunda
kullanılacak olan her türlü alet ve ekipmanlar.
c) Hayvan bakımevine getirilen hayvanların tıbbî
müdahaleleri için gerekli olan ilaçlar ve malzemeler.
ç) Hayvan bakımevlerine getirilecek olan
hayvanların yakalanması sırasında kullanılacak olan malzemeler.
d) Sahipsiz hayvanların kısırlaştırılması ve
işaretlenmesi.
e) Sahipsiz hayvanların hayvan bakımevlerinde
bakılması.
f) Sahipsiz hayvanların sahiplendirilmesi
faaliyetlerinin yürütülmesi.
(2) Birinci fıkranın (a), (b), (c) ve (ç)
bentlerinde yer alan faaliyetler ile ilgili alet, ekipman, ilaç ve malzemelere
dair mali destek talebinde bulunacak yerel yönetimler veya mahalli idare birlikleri
mal alımına dair ihale sözleşmesi ile birlikte İl Şube Müdürlüğüne müracaat
eder.
(3) İl Şube Müdürlüğünce ilgili belgeler incelenmek
üzere Bölge Müdürlüğüne gönderilir.
(4) Bölge Müdürlüğünce incelenen tüm evraklar uygun
bulunması halinde, değerlendirilmek üzere Genel Müdürlüğe gönderilir.
(5) Genel Müdürlükçe değerlendirilen talebin uygun
bulunması halinde, Bakanlıkça bütçe imkanları göz önünde bulundurularak mal
alımına dair ihale sözleşme bedelinin Bakanlıkça belirlenen oran kadarı
yerel yönetime veya mahalli idare birliğine tahsis edilir.
(6) Birinci fıkranın (a) bendi kapsamında hayvan
bakımevi yapımı ile ilgili mali destek talebinde bulunacak yerel yönetimler
ve mahalli idare birlikleri tarafından aşağıda belirtilen belgeler ile
birlikte İl Şube Müdürlüğüne müracaat edilir:
a) Hayvan bakımevi yapımı ile ilgili yerel
yönetimin veya mahalli idare birliğinin yetkili birimince alınacak karar.
b) Hayvan bakımevi yapımı ile ilgili İl Hayvanları
Koruma Kurulu Kararı.
c) Hayvan bakımevi yapılacak arazinin tapusu ya da
ilgili yerel yönetime veya mahalli idare birliğine tahsisini gösteren
belge.
ç) Ek-8’de bir örneği verilen Taahhütname.
d) Hayvan bakımevi yapımı ile ilgili ihale
sözleşmesi.
e) 18 inci madde kapsamında hazırlanan hayvan
bakımevi projesi.
(7) İl Şube Müdürlüğünce, hayvan bakımevi yapılması
planlanan arazi ile ilgili, 17 nci madde kapsamında yerinde inceleme
yapılarak uygun bulunması halinde yer seçimi uygunluk belgesi düzenlenir.
(8) İl Şube Müdürlüğünce altıncı ve yedinci fıkrada
belirtilen belgeler incelenmek üzere Bölge Müdürlüğüne gönderilir.
(9) Bölge Müdürlüğünce incelenen tüm evraklar uygun
bulunması halinde, değerlendirilmek üzere Genel Müdürlüğe gönderilir.
(10) Genel Müdürlükçe değerlendirilen talebin uygun
bulunması halinde, Bakanlıkça hayvan bakımevi yapımına ilişkin bütçe
imkanları göz önünde bulundurularak ihale sözleşme bedelinin Bakanlıkça
belirlenen oran kadarı yerel yönetimce verilecek taahhütname ile yerel
yönetim veya mahalli idare birliği ve Bakanlık arasında yapılacak Ek-9’da
yer alan protokol çerçevesinde yerel yönetime veya mahalli idare birliğine
tahsis edilir.
(11) Yerel yönetimin veya mahalli idare birliğinin,
nakdi yardımı amacına uygun olarak kullanmadığı ve ihale sözleşmesinde
belirtilen süre içerisinde hayvan bakımevi inşaatını tamamlamadığı
durumlarda protokol feshedilerek mali destek, yerel yönetimin veya mahalli
idare birliğinin hesabına aktarıldığı tarihten itibaren hesaplanacak yasal
faiziyle birlikte genel hükümler çerçevesinde yerel yönetimden veya mahalli
idare birliğinden tahsil edilir.
(12) Yerel yönetimlerce veya mahalli idare
birliklerince kısırlaştırılan, mikroçip ve kulak küpesi takılan, Bakanlık
veri tabanına hayvanların kulak küpeleri okunacak şekilde fotoğraflarıyla
birlikte kaydedilen sahipsiz köpekler için Bakanlık bütçe imkanları
dahilinde mali destek sağlanır.
(13) Kısırlaştırma ve kayıt altına alma işlemleri
için sağlanacak mali destek miktarı Bakanlıkça her yıl belirlenerek on
ikinci fıkrada belirtilen şartları sağlayan her hayvan için ilgili yerel
yönetime veya mahalli idare birliğine aktarılır.
(14) Bakanlık veri tabanına kaydedilen hayvanlar
ile ilgili bilgiler aylık periyotlar halinde İl Şube Müdürlüklerince
kontrol edilecek olup, küpesi takılmayan, kulak küpesi numarası okunmayan,
fotoğraf bulunmayan ve mükerrer hayvan kayıtları dikkate alınmaz.
(15) İl Şube Müdürlüklerince kontrolü yapılan
kayıtlara dair bilgiler aylık periyotlar halinde Bölge Müdürlüğüne
gönderilir.
(16) Bölge Müdürlüğünce kontrol edilen kayıtlara
dair bilgilerin uygun bulunması halinde, söz konusu bilgiler mali destek
aktarılması maksadıyla aylık periyotlar halinde Genel Müdürlüğe gönderilir.
ONUNCU BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Tehlike
arz eden hayvanlar
MADDE 41-
(1) Tehlike arz eden hayvanlar Bakanlıkça
belirlenir. Bu hayvanları üretmek, sahiplenmek, sahiplendirmek,
barındırmak, beslemek, takas etmek, sergilemek, hediye etmek ve bunların
ülkeye girişini, satışını ve reklamını yapmak yasaktır.
(2) 5199 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddesi
kapsamında süresi içerisinde kısırlaştırılarak sahiplendirilmiş olanlar
dışında Bakanlıkça belirlenmiş tehlike arz eden hayvanlara el konulur ve
hayvan bakımevine götürülerek ötanazi yapılır.
(3) Bakanlıkça belirlenen tehlike arz eden
hayvanlardan kısırlaştırılan ve kayıt altına alınanlar kayıt belgesiz,
ağızlıksız ve tasmasız olarak dolaştırılamaz, halkın yoğun olarak bulunduğu
yerler ile çocuk oyun alanları ve parklarına sokulamaz. Bu fıkra
hükümlerine aykırı hareket edenlere, 5199 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddesi
kapsamında idarî para cezası verilir. Bu fıkrada belirtilen yasaklara
aykırılığın tekrarı halinde, idarî para cezası verilir ve hayvanlara el
konulur ve hayvan bakımevine götürülerek ötanazi yapılır.
(4) 5199 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddesi kapsamında
süresi içerisinde kısırlaştırılarak tehlike arz eden hayvan sahiplenmiş
olanlar, hayvanlarını en yakın yerel yönetime ait hayvan bakımevine
bırakabilirler. Yerel yönetimler bu madde uyarınca teslim edilen hayvanları
kabul etmek zorundadır. Bu hayvanlara ötanazi uygulanır.
(5) Tehlike arz eden hayvanlar özel hayvan
yaşamevlerine ve doğal yaşam alanlarına teslim edilemezler.
Mobil
kısırlaştırma üniteleri
MADDE 42-
(1) Yerel yönetimlere veya kamuya ait
mobil kısırlaştırma üniteleri kısırlaştırma işlemi sonrasında doğal yaşam
alanlarında bakılmak üzere köpekleri ve hayvan bakımevleri veya doğal yaşam
alanlarında bakılmak veya uygun ortamlara geri bırakılmak üzere kedileri
kısırlaştırabilir.
(2) Mobil kısırlaştırma ünitelerinin çalışma
izinleri Bakanlığın belirleyeceği şartlar doğrultusunda her yıl yenilenir.
(3) Yerel yönetimlere veya kamuya ait mobil
kısırlaştırma üniteleri yalnızca çalışma izni aldıkları il sınırları
dahilinde çalışabilir.
Faaliyette
olan hayvan bakımevleri ve mobil kısırlaştırma ünitelerine çalışma izni
verilmesi
GEÇİCİ
MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin
yürürlüğe girdiği tarihte yapımı devam eden veya tamamlanmış olan yerel
yönetimlere ait hayvan bakımevleri hakkında, 17 nci madde hükümleri
uygulanmaz ve hayvanların barındırılacağı alanların büyüklükleri ile ilgili
şartlardan muaf tutularak bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten
itibaren bir yıl içerisinde çalışma izni verilir.
(2) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten
itibaren bir yıl içerisinde özel mobil kısırlaştırma ünitelerinin
faaliyetleri sona erdirilir.
Yürürlükten
kaldırılan yönetmelik
MADDE 43-
(1) 12/5/2006 tarihli ve 26166
sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hayvanların Korunmasına Dair Uygulama
Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlük
MADDE 44-
(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde
yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 45-
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini
Tarım ve Orman Bakanı yürütür.
Ekleri için tıklayınız