Anayasa Mahkemesinin 19/10/2021 Tarihli ve 2018/34757 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2021-12-31

31 Aralik 2021 CUMA 
Resmî Gazete 
Sayı : 31706
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
İKİNCİ BÖLÜM KARAR 
F.B. BAŞVURUSU 
Başvuru Numarası: 2018/34757Karar Tarihi : 19/10/2021
Başkan : Kadir ÖZKAYA Üyeler : Celal Mümtaz AKINCI M. Emin KUZ Yıldız SEFERÍNOĞLU Basri BAĞCI Raportör : Ferhat YILDIZ Başvurucu : F.B.

I. BAŞVURUNUN KONUSU 
1. Başvuru, tutuklu olarak farkhı ceza infaz kurumunda bulunan eşlerin birbirleriyle yeterli şekilde iletişim kuramamaları nedeniyle aile hayatına saygı hakkının ihłałedildiği iddiasına ilişkindir.

II. BAŞVURU SÜRECİ
2.Başvuru 19/11/2018 tarihinde yapılmıştır.
3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.

4. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafindan yapılmasına karar verilmiştir.

5. Bölüm Başkanı tarafindan başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapıłmasına karar verilmiştir.

6. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık)gönderilmiştir. Bakanlık, görüşünü bildirmiştir.

7.Başvurucu, Bakanlığın görüşüne karşı süresinde beyanda bulunmuştur.
III. OLAY VE OLGULAR 
8. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla erişilen biłgi ve belgeler çetçevesinde olaylar özetle şõyledir:

9. Başvurucu, [5 Temmuz 2016 tarihli darbe teşebbüsü sonrasında terör örgütüne [Fetullahçı Terör Örgütü/Parałel Devlet Yapılanması (FETÖ/PDY)] üye olma ve anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçları kapsamunda yürütülen soruşturma sürecinde Tokat 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/9/2017 tarihli kararıyla tutuklanmış ve Tokat T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna (Ceza Înfaz Kurumu) konulmuştur.

10. Başvurucunun eşinin de Bartın Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/8/2016 tarihli kararıyla FETÖ/PDY'ye üye olma suçlamasıyla tutuklandığı ve başvuru tarihinde Bolu T Tipi Kapałı Ceza İnfaz Kurumunda tutulduğu anlaşılmıştır. Başvurucunun da 25/12/2018tarihinde eşi iłe aynı ceza infaz kurumuna nakledildiği gözlenmiştir.
I1. Başvurucu, farktı ceza infaz kurumunda bulunan eşiyle telefon vasitasıyla görüşme hakkından yararlandırılması talebiyle 27/7/2018 tarihli dilekçe ile Ceza İnfaz Kurumuna başvurduğunu ancak talebinin reddedildiğini, ceza infaz kurumları arasında telefon görüşme hakkına ilişkin olarak mevzuatta açık bir yasağın bulunmadığınıvurgulayarak 1/8/2018 tarihinde Tokat İnfaz Hâkimliğine (İnfaz Hâkimliği) şikâyet başvurusunda bulunmuştur.

12. İnfaz Hâkimliğinin 15/8/2018 tarihli kararıyla şikâyetin reddine karar verilmiştir. Karar gerekçesinde 6/4/2006 tarihli ve 26131 sayıh Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza İnfaz Kurumlannın Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin Infazı Hakkında Tüzük'ün 88. maddesinin (2) numarah fikrasının (o) bendinde yer alan "Hükümlülere dışarıdan telefon açılmak suretiyle görüşme yaptırılmaz." hükmügereğince talebin reddine karar verildiği ifade edilmiştir.

13. Başvurucunun anılan karara karşı yaptığı itiraz, Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin (Ağır Ceza Mahkemesi) 16/10/2018 tarihli kararlarıyła reddedilmiştir.Kararda İnfaz Hâkimliği kararının usul ve yasaya uygun olduğu vurgulanmıştır.
14.Nihai karar 22/10/2018 tarihinde başvurucuya tebliğ edilmiştir.
15. Başvurucu 19/11/2018 tarihinde bireysel başvuruda bułunmuştur.
IV. İLGİLİ HUKUK 
16. İlgili hukuk için bkz. Hüseyin Ekinci, B. No: 2016/38867, 3/7/2019, §§ 21-43.
V. İNCELEME VE GEREKÇE 
17. Anayasa Mahkemesinin 19/10/2021 tarihinde yapmış olduğu toplantida başvuru incelenip gereği düşünüldü:
A. Adli Yardım Talebi Yönünden 
18. Başvurucu, bireysel başvuru harç ve giderlerini ödeme gücünden yoksun olduğunu belirterek adli yardım talebinde bulunmuştur.

19. Anayasa Mahkemesinin Mehmet Şerif 4y (B. No: 2012/1181, 17/9/2013)kararında belirtilen ilkeler dikkate alınarak geçimini önemłi ölçüde güçleştirmeksizin 

yargılama giderlerini ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşılan başvurucunun açıkça dayanaktan yoksun ołmayan adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesi gerekir.
B. Aile Hayatına Saygı Hakkının İhlal Edildiğine İlişkin İddia 
1. Başvurucunun İddiaları ve Bakanlık Görüşü
20. Başvurucu, kendisi gibi tutuklu olan eşiyle telefonla görüşmesine izin veriłmeyerek özel hayata ve aile hayatına saygi hakkının, haberleşme hürriyetinin ve eşitlik ilkesinin ihlal edildiğini ileri sürmüştür.

21. Bakanlık görüşünde ilgili mevzuata değinildikten sonra başvurucunun eşi ile başvuru tarihinden sonra 12/12/2018 ve 19/12/2018 tarihlerinde telefon görüşmesi yaptıği, eși ile mektuplaşarak da iletişim sağładığı, bu nedenle somnut olayda haberleşme hürriyeti ile aile hayatına saygı hakkına yönelik herhangi bir müdahale olmadığı ve başvurucunun mağdur sıfatnın ortadan kalktığı vurgulanmıştır. Aksinin kabulü hâlinde ise yapılan müdahalenin kanuni dayanağının olduğu, meşru amaç taşıdığı ve demokratik bir toplumda acil sosyal bir ihtiyacı karşıladığı ifade edilmiştir.

22. Başvurucu; Bakanhık görüşüne karşı beyanında eşiyle ilk defa 5/12/2018tarihinde telefonla görüştüğünü, bu tarihe kadar görüşme olmadığıni, mevzuatın dar yorumlandığını, eşitlik ilkesinin, haberleşme hürriyetinin ve aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiğini belirtmiştir.

2. Değerlendirme 
23.Anayasa’nın 5, maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"Devletin temel amaç ve görevłeri, .. Cumhuriyeti ve demokrasiyí korunak, kişilerin ve toplumun refah, huzur ve mutluluğunu sağlamak; kişinin temel hak ve hürriyeilerini,sosyal hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sıurlayan siyasal,ekonomik ve sosyal engelleri kaldırmaya, insanın maddî ve manevi varliğıın gelişmesi için gerekli şartłarı hazırlamaya çalışmaktır."
24. Anayasa'nın başvurunun değerlendiriłmesinde dikkate alınacak 20. maddesinin birinci fikrasının ilgili kısmı şöyledir:
"Herkes, …. aile hayatina saygı gösterilmesini isteme hakkina sahiptir. …. aile hayatının gizliliğine dokunudamaz."
25. Anayasa’nın 41. maddesinin ilgili kısmı şöyledir;
"Aile. Türk toplununun temelidir ..
Devlet, ailenin huzur ve refahı . için gerekli tedbirleri alır, teşkilatı kurar..."
26. Anayasa Mahkemesi, olaylarin başvurucu tarafindan yapilan hukuki nitelendirmesi ile bağhı olmayıp olay ve olguların hukuki tavsifini kendisi takdir eder (Tahir Canan, B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 16). Başvurucunun șikâyetinin Özünün kendisi gibi tutuklu olan eşiyle telefonla görüşme imkânından yararlanamamasına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Anayasa Mahkemesi benzer bir başvuruyu aile hayatına saygı kapsamında incelemiştir (Hüseyin Ekinci, § 52). Somut başvuruda da bu karardan ayrıtmayı gerektirecek 

bir durum bulunmamaktadır. Dolayısıyla başvurucunun eşiyle aile hayatının devamınısağlayacak şekilde -asgari de olsa- iletişimini/temasını sürdürecek önlemlerín alınmamasıyönündeki söz konusu iddiasının aile hayatına saygı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır.

a. Kabul Edilebilirlik Yönünden 
27. Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gercktirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.
b. Esas Yönünden 
i. Genel İlkeler 
28. Aile hayatuna saygı hakkı Anayasa'nın 20. maddesinin birinci fikrasında güvence altına alınmıştır. Madde gerekçesi de dikkate alındığında kamusal makamların özel hayata ve aile hayatına müdahale edememesi ile kişinin ferdî ve aile hayatını kendi anladığıgibi düzenleyip yaşayabilmesi gereğine işaret edildiği görülmekte olup söz konusu düzenleme, Ayrupa Insan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesi çerçevesinde korunan aile hayatına saygı hakkının Anayasa'daki karşılığını oluşturmaktadır. Ayrıca Anayasa'nın 41.maddesinin -Anayasa'nın bütünselliği ilkesi gereği- özellikle aile hayatına saygı hakkına ilişkin pozitif yükümlülüklerin değerlendiriłmesi bağlamında dikkate alınması gerektiği açıktir (Murat Aulgan, B. No: 2013/9047, 7/5/2015, § 22; Marcus Frank Cerny [GK], B. No:2013/5126, 2/7/2015, § 36; Hüseyin Ekinci, § 54).

29. Anayasa'nın 19. maddesi gereğince hükümlü ve tutukłuların özel ve aile hayatının sınırlanması, hukuka uygun olarak ceza infaz kurumunda tutulmanın kaçııłmaz ve doğal bir sonucudur. Öte yandan hükümlü ve tutukluların özel ve aile hayatına saygıgösterilmesi hakki, ceza infaz kurumu idaresinin hükümlü ve tutukluların ailesi ve yakınlarıyła temasını devam ettirecek önlemleri almasıņı zorunlu kılmaktadır (Mehmet Zahit Şahin, B. No: 2013/4708, 20/4/2016, § 36; Hüseyin Ekinci, § 55). Bununla beraber bu yükümlülük yerine getirilirken ceza infaz kurumunda tututmanın doğal sonuçlarının gözetilmesi gerekmektedir.

30. Devletin hükümlü ve tutukluların ailesi ve yakınlarıyla iletişimini devam ettirecek õnlemleri alması pozitif yükümlülüklerinin bir gereği olsa da -belirtildiği üzerehukuka uygun bir tutulmadan kaynaklanan kaçınıłmaz sonuçlar nedeniyle aile hayatıkapsamındaki teması sınırlandırılması doğaldır. Kamu düzeninin ve kurum güvenliğinin sağlanması yönündeki meşru amaç doğrultusunda ve makul bir gerekliliğin olmasıdurumunda gerekçeleri ilgili ve yeterłi şekilde açıklanarak belirli bir süre boyunca söz konusu pozitif yükümlülüğün karşılanmaması da olağan kabul edilebilir. Ancak aile hayatına saygı hakkının gereklerinin mümkün olan ilk firsatta yerine getirilmesi ve mahpusların ailesiyle olan temasının hızlı şekilde yeniden sağlanması bir gerekliliktir (Hüseyin Ekinci, §56).

31. Bu bağlamda tutuklu ya da hükümlünün yakın derecedeki aile bireyleriyle aile hayatını sürdürmesini sağlamaya yeterli olacak şekilde asgari düzeyde bir iletişim ve temas kurması her durumda sağlanmalıdır. Böylesi bir yükümlülüğün yerine getirilmesi ve tedbirler alınmast, aile hayatina saygı hakkı kapsamında devletten beklenen asgari bir gerekliliktir.

Birtakım teknik ya da fiziki olanakların bulunmaması, tutuklu ya da hükümlünün ailesiyle asgari şekilde iletişim ve temas kuramamasıa gerekçe olarak gösterilemez. Zira mahpusun ailesiyle iletişim kurması her durumda mutlaka yüz yüze görüştürülmesi anlamına gelmemektedir (Hüseyin Ekinci, § 57). Öreğin farklt yerleşkelerde veya şehirlerde bulunan ceza infaz kurumlarında barındırıian mahpusların birbirleriyle yüz yüze görüştürülmeleri beklenemez. Ancak yakın aile bağı olan bu durumdaki mahpusların birbirleriyle uygun vasıtalar aracılığıyla görüştürülmelerinin sağlanması gerekir.

32. Önemli olan husus, yakın aile bireylerinin birbirlerinden haberdar olabilmeleri aile hayatlarına ilişkin konuları konuşabiłme imkânından yoksun bırakılmamalarıdır. Elbette aile bireylerinin birbirleriyle temas etmesine ve aile ilişkilerinin sürdürülmesini sağlamaya elverişli kabul edilen uygun vasitaların suç işlenmesinin önlenmesi ya da yasa dışi haberleşmenin önüne geçilmesi amaciyla ilgili idare tarafindan denetlenmesi ve gerektiğinde izlenmesi de mümkündür. Kamusał makamların bu şekilde denetleme ve izleme yetkileri olmasına rağmen haklı bir gerekçe olmaksızın tutuklu ya da hükümlünün ailesiyle asgari bir iletişim kurmasına imkân sağlamaması aile bayatına saygı hakkının ihlaline neden olabilir (Hüseyin Ekinci, § 59).

33. Vurgulandığı üzere tutuklu ya da hükümlünün ailesiyle asgari bir iletişim kurmasının sağlanması şeklindeki pozitif yükümlülük özellikle aile bireylerinin her ikisinin de mahpus ołduğu ve aynı yerleşke içinde tutulmadıkları durumlarda bu kişilerin mutlaka yüz yüze, yakın şekilde görüştürülmesiní gerekli kılmaz. Belirtilen asgari iłetişim, söz konusu aile bireylerinin belirli ve makul aralıkta -başta telefon olmak üzere- uygun vasitalarla birbirleriyłe görüştürülmeleri yoluyla da sağlanabilir. Sadece mektup yołuyla haberleşme ise -istisnai durumlar bariç olmak üzere- aile bireylerinin birbirleriyle olan ve aile hayatına saygıhakkı kapsamında korunan temasın sürdürülmesini sağlamaya uygun bir vasıta olarak kabul edilmemelidir. Zira mektup yoluyla haberleşme, tek başına aile ilişkilerinin sürdürülmesine olanak sağlayacak kapsamı ve bızı içeren bir vasita olarak nitelendirilmeye elverişli değildir (Hüseyin Ekinci. § 60).

ii. İlkelerin Olaya Uygulanmast 
34. Somut olayda başvurucu, FETÖ/PDY üyesi olma suçlamasıyla 26/9/2017tarihinde tutuklanarak Ceza Infaz Kurumuna konulmuştur. Başvurucunun eşi de 19/8/2016taribinde aynı suçlama kapsamında tutuklanmış ve Bolu T Tipi Kapalı Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna yerleştirilmiştir, Başvurucunun başvuru tarihinden sonra 25/12/2018 tarihinde eşi ile ayni ceza infaz kurumuna nakledildiği tespit edilmiştir. Başvurucu ve eşinin başvurucunun beyanlarından ve Bakanlık görüşündeki bilgilerden 2018 yılhnın Aralık ayında ilk defa telefonla görüştükleri anlaşılmiştir.

35. "Genel İlkeler" kısmında vurgulandığı üzere devletin hükümlü ve tutukluların özellikle yakın derecedeki aile bireyleriyle temasını devam ettirecek önlemłeri almasıyönünde pozitif yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu yükümlülük, makuł bir gerekliliğin olmast durumunda, kamu düzeninin ve kurum güvenliğinin sağlanması yönündeki meşru amaçdoğrułtusunda sınırlı bir süre için yerine getirilmeyebilir. Fakat devlet her durumda tutuklu ya da hükümlünün ailesiyle asgari bir iletişim kurmasını sağlamak zorundadır. Devlet, bu asgari iletişimin sağlanması konusundaki yükümfülüğünü gerektiğinde uygun vasıtalar aracılığıyla da yerine getirebilir. Ayrıca suç işlenmesinin önlenmesi ya da yasa dışı haberleşmenin önüne geçilmesi amacıyla bu vasıitaların denetlenmesi ve izlenmesi mümkündür (bkz. §§ 30-33)

36. Başvurucu ve eşinin farkh ceza infaz kurumlarında bulundukları tarihler arasında, yaklaşık on beş aylık süre zarfında telefonla -mektupla haberleşme dışındagörüşemedikleri anlaşılmıştır. Oysa ki devlet, somut olaydaki gibi farkiı ceza infaz kurumlarında olsa dahi mutlaka tutuklu eşler arasında asgari bir iletişinin kurulmasını ve sürdürülmesini sağlamak zorundadır. Asgari iletişimin telefon gibi uygun bir vasıtayla gerçekleştirilmesi ve mevzuatta öngörüldüğü üzere suç işłenmesinin önlenmesi ya da yasa dişı haberleşmenìn önüne geçilmesi amaciyla telefon görüşmelerinin idarece dinlenip kayit altına alınmasi da mümkündür.

37. Nitekim farklı ceza infaz kurumunda tutulan eşlerin belirli aralıklarla ve gerekli tedbirler alınarak telefonla görüştürülmeleri konusunda kamusal makamlara yüklenen külfetin katlanılması güç bir durum oluşturmadığı değerlendirilmiştir. Ayrıca Yargıtay da tutuklunun başka bir ceza infaz kurumunda tutuklu olarak bulunan eşi ile telefonla haberleşme hakkının bulunduğunu belirtmektedir (Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27/1 1/2017taribli ve E.2017/1368, K.2017/4262 sayılı kararı). Dolayısıyla bu hususta başvurucunun dile getirdiği talebin idari ve yargısal merciler tarafından makul bir gereklilik ortaya koyulmadan karşılanmadığı ve aile hayatına saygı hakkının öngördüğü yükümlülüklerin dikkate alınmadığı görülmüştür.

38. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde tutuklu eşler arasında aile hayatının sürdürülmesine imkân sağlayacak şekilde asgari düzeyde iletişim kurulmasına uygun bir vasıta olarak değerlendirilebilecek telefonla görüşme hakkıdan başvurucunun yaklaşık on beş ay gibí bir süre boyunca yararlandırılmadığı anłaşılmaktadır. Bu durumda eşler arasında asgari bir iletişim kurulmasma imkân sağlayacak şekilde kamusal makamtarca tedbir alınmadığı ve aile hayatına saygı hakkı kapsamındaki pozitif yükümlülüklerin gereğinin yerine getirilmediği sonucuna varıłmıştır.

39. Açıklanan gerekçelerle Anayasa’nın 20. maddesinde güvence altına alinan aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekit.

C. 6216 Sayıh Kanun'un 50. Maddesi Yönünden 
40. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 50. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"(1) Esas inceleme sonunda. başvurucunun hakkinın ihlal edildiğine ya da edilmediğine karor verilir. Ihlal kararı verilmesi hálinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir ...

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklammışsa. ihlali ve sonuçlarm ortadan kaldırmak içim yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir.Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bułunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açıłması yolu gösterilebilir.Yeniden yargıtama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir."
41. Başvurucu, ihlalin tespiti ve sonuçlarının ortadan kaldırılması ile 100,000 TL manevi tazminat õdenmesi talebinde bulunmuştur.


42. Anayasa Mahkemesinin Mehmer Doğan ([GK], B. No: 2014/8875, 7/6/2018)kararında ihlal_ sonucuna varıldiğında ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağıhususunda genel ilkeler belirlenmiştir. Anayasa Mahkemesi diğer hir kararında ise bu ilkelerle hirlikte ihlal kararının yerine getirilmemesinin sonuçlarına da değinmiş ve bu durumun ihlalin devamıanlamına geleceği gibi ilgili hakkın ikinci kez ihlal edilmesiyle sonuçlanacağına da işaret etmiştir (.Aligül Alkaya ve diğerleri (2), B.No: 2016/12506, 7/11/2019).
43. Bireysel haşvuru kapsamında bir temel hakkın ihlal edildiğine karar verildiği takdirde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırıldığından söz ediłehilmesi için temef kural,mümkün olduğunca eski hâle getirmenin yani ihlalden önceki duruma dönülmesinin sağlanmasıdır. Bunun için ise öncelikle ihlalin kaynağı belirlenerek devam eden ihlalin durdurulması, ihlale neden ołan karar veya iştemin ve bunların yol açtığı sonuçların ortadan kaldırlmasi, varsa ihlalin sebep olduğu maddi ve manevi zararların giderilmesi, ayrıca bu hağlamda uygun görülen diğer tedbirlerin alınması gerekmektedir (Mehmet Doğon, §§ 55,57).

44. Ihlalin mahkeme kararından kaynaklandığı veya mahkemenin ihlali gideremediği durumlarda Anayasa Mahkemesi, 6216 sayıl Kanun'un 50. maddesinin (2)numarah fikrası ile Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün 79. maddesinin (1) numaralı fikrasının (a) bendi uyarınca, ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere kararın bir örneğinin ilgili mahkemeye gönderilmesine hükmeder, Anılan yasal düzenleme, usul hukukundaki benzer hukuki kurumlardan farklt olarak ihlali ortadan kaldırmak amacıyla yeniden yargılama sonucunu doğuran ve bireysel başvuruya özgülenen bir giderím yolunu öngörmektedir. Bu nedenle Anayasa Mahkemesi tarafindan ihlal kararına hağłı olarak yeniden yargılama kararı verildiğinde usul hukukundaki yargılamanın yenilenmesi kurumundan farklı olarak ilgili mahkemenin yeniden yargilama sebebinin varlığını kabul hususunda herhangi bir takdir yetkisi bulunmamaktadır. Dolayısıyla böyle bir kararın kendisine ulaştığı mahkemenin yasal yükümlülöğü, ilgilinin talebini beklemeksizin Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı nedeniyle yeniden yargılama kararı vererek devam eden ihlalin sonuçlarını gidermek üzere gereken işlemleri yerine getitmektir (Mehmet Doğan, §§58, 59; Aligül Alkaya ve dīğerleri (2), §§ 57-59, 66, 67).

45. Anayasa Mahkemesi,başvurucunun telefonla görüşme hakkından yararlandırılmaması nedeniyle aile hayatına saygı hakkı yönünden devletin pozitif yükümlüfüklerinin yerine getirilmediği sonucuna ulaşmıştır. Dolayısıyła ihłalin idarenin işleminden kaynaklandığı anlaşıłlmaktadır. Bununla birlikte derece mahkemeleri de ihlali giderememniştir.

46. Başvurucunun eşinin bireysel başvuru sonrasında 11/3/2021 tarihinde tahliye olduğu ve birbirleri ile 2018 yılı Aralık ayında ilk defa telefonla görüşebildikleri dikkate alındığında eşlerin tutukluluk koşullarında telefonla görüştürülmemeleri nedeniyle tespit edilen ihlalin sonuçlarının ortadan kaldırıiması bakımından ilgili yargı mercii tarafindan yeniden karar alınmasında hukuki hir yarar bulunmamaktadır.

47. Somut olay bağlamında ihlalin tespit edilmesinin başvurucunun uğradığızararların giderilmesi bakımından yetersiz kalacağı değerlendirilerek yalnızca ihlal tespitiyle giderilemeyecek olan manevi zararları karşıhğında başvurucuya takdiren net 10.000 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesi gerekir.


VI. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Adli yardım talebinin KABULÜNE,
B. Kamuya açık belgelerde başvurucunun kimliğinin gizli tutulması talebinin KABULÜNE,
C. Aile hayatına saygı hakkınm ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDİLEBİLİR OLDUĞUNA,
D. Anayasa'nın 20. maddesinde güvence altına alınan aile hayatına saygı hakkının IHLAL EDİLDİĞİNE,
E. Başvurucuya net 10.000 TL manevi tazminat ÖDENMESİNE, tazminata ilişkin diğer taleplerin REDDINE,
F. Ödemenin, kararın tebliğini takiben başvurucunun Hazine ve Maliye Bakanhğına başvuru tarihinden itibaren dõrt ay içinde yapılmasına, ödemede gecikne olmasıhâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten ödeme tarihine kadar geçen süre için yasal FAiZ UYGULANMASINA,
G. Kararın bir öreğinin bilgi için Tokat İnfaz Hâkimliğine (15/8/2018 tarihli ve E.2018/947, K.2018/974 sayıh karar) GÖNDERİLMESÍNE,
H. Kararın bir Örneğinin Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESİNE 19/10/2021tarihinde OYBİRLİĞiYLE karar verildi.