Anayasa Mahkemesinin 24/9/2024 Tarihli ve E: 2024/82, K: 2024/165 Sayılı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2024-11-21

21 KasIm 2024 PER$EMBE 
Resmî Gazete 
Sayı : 32729
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
Esas Sayısı : 2024/82Karar Sayısı : 2024/165Karar Taribi : 24/9/2024
İTİRAZ YOLUNA BAŞVURAN: Burdur Ağı Ceza Mahkemesi 
iTİRAZIN KONUSU: 13/12/2004 tarihli ve 5275 sayıl Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin Ínfazı Hakkında Kanun'a 14/7/2023 tarihli ve 7456 sayıl: Kanun'un 15.maddesiyle eklenen geçici 10. maddenin (2) numaralı fikrasının Anayasa'nın 2., 10. ve 40.maddelerine aykırılığı ileri sürülerek iptaline karar verilmesi talebidir.
OLAY: Denctimli serbestliğe ayrılma talebinin reddine ilişkin karara vaki itiraz Üzerine yapılan incelemede itiraz konusu kuralın Anayasa'ya aykını olduğu kanısına varan Mahkeme, iptali için başvurmuştur.

L İPTALİ İSTENEN KANUN HÜKMÜ
Kanun'un itiraz konusu kuralın da yer aldığı geçiei 10. maddesi şöyledir:
“Geçici Madde 10- (Ek: 14/7/2023-7456/15 md)
(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fikrası uyarınca Covid19 salgın hastalığı nedentyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gūn içinde infoz işlemlerinin devam ettği kurumlara dönmek zorundadır.
(2) 31/7/2023 tarihi ltibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fikrası uyarınca Cơvid19 salgın hastalığı nedeniyle tzinde bulunan ve uglli mevzuat uyarinca cezalarınun denetimlil serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yu ve daha az sūre kalan hükümlülerin talebl aranmaksızın, cezalarının koşullu salrverüme tarthine kadar olan kısmunın denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarufından karar verllebilir.

(3) Yukarıdaki fikralar uyarmca, izinden dðnecek hükümlüler ile hakkanda denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmi tnternet sitesinde duyurulur.

(4) 105/A maddest kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasıinfoz edilip geçici 9 uncu maddenin beşinci fikrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığınedeniyle 31/7/2023 tarihi ittbarıyla izinde bulunan hükümlüler, koşullu salrverilme tarihine kadar olan sürelert 105/A maddesintn beşinci fikrasında belirtilen yükümlülükdere tabi olmadan geçtrtrler.

(5) Geçicl 9 uncu maddentn altimcı fikrası uyarınca açık ceza infoz kaarumuna gōnderilen hükümlüler, 31/7/2023 tarihi itibarıyla açık ceza infaz kurumuna ayruımış sayılır.
(6) Türk Ceza Kanunumun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördtncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanumu kupsamına giren suçlar ve örgüt faaltyett kapsamında işlenen suçlar hariç olmak tzere, 31/7/2023 tarihl itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükūmlülerden, toplam hapis cezası on yldan az ise 

bir ayını, on yıl ve daha fazla ise ūç ayını bu kurumlarda geçirip ilglli mevzuat uyarınca açık ceza infaz karumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarth ütibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrlabilir. Bu hükümlüler ile 31/7/2023tarihinde geçict 9 uncu maddentn altıncı fikrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâltnde en αz üç ay açık ceza infơz kurumunda kalmış olmak şartryla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infaz uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır.

(7) Altımcı fikra hükümleri 31/7/2023 tarihi tibarıyla:;
a) Hapis cezasmın infazı 16, 16/A ve 17 nci maddeleri kapsamında ertelenmiş olan,
b) Hapis cezasının infazi durdurulmuş olan,
hükümlüler hakkanda da uygulanır.
(8) Koşullu salıvertlmenin geri alınması nedeniyle 31/7/2023 tarihi itibarıyla cezasıaynen infaz edilen veya ikinci defa mükerrir olup 31/7/2023 tarihi itibarıyla bu cezanın infazı için ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin bu cezalarının infazı bakımından altıncı fikra hükūmleri uygulanmaz. Bu hükümlülerin 31/7/2023 tarihi itibarıyla kesinleşmişancak infaz edilmemiş diğer hapis cezaları bakamından altıncı fikra hükümleri uygulanır."
II. İLK ÎNCELEME 
I. Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü hūkümleri uyarınca Kadir ÖZKAYA, Hasan Tahsin GÖKCAN, Basri BAĞCI, Engin YILDIRIM, Rıdvan GÜLEÇ, Recai AKYEL, Yusuf Şevki HAKYEMEZ, Yıldız SEFERİNOĞLU, Selahaddin MENTEŞ, Irfan FIDAN, Kenan YAŞAR,Yılmaz AKÇiLve Ömer ÇINAR'ın katılımlarıyla 9/5/2024 tarihinde yapılan ilk inceleme toplantısında öncelikle başvurunun yöntemine uygunluğu sorunu görüşülmüştür.
2, 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un “Anayasaya aykarılığın mahkemelerce ileri sürülmesi" başlıklt 40. maddesinde Anayasa Mahkemesine itiraz yoluyla yapılacak başvurularda izlenecek yöntem düzenlenmiştir. Sōz konusu maddenin (1) numaralı fikrasında bir davaya bakmakta olan mahkemenin bu davada uygulanacak bir kanun veya Cumhurbaşkanlığı karatnamesinin hükümlerini Anayasa'ya aykın görmesi hâlinde veya taraflardan birinin ileri sürdüğü aykınlık iddiasımn ciddi olduğu kanısına varması durumunda bu fikrada sayılan belgeleri dizi listesine bağlayarak Anayasa Mahkemesine göndereceği belirtilmiş; anılan fikranın (a) bendinde de "Iptalt istenen kuralların Anayasanın hangi maddelerine aykirı olduklarını açıklayan gerekçeli başvuru kararının aslı" Mahkemeye gönderilecek belgeler arasında sayılmıştır.Maddenin (4) numaralı fikrasında ise açık bir şekilde dayanaktan yoksun veya yöntemine uygun olmayan itiraz başvurularının Anayasa Mahkemesi tarafindan esas incelemeye geçilmeksizin gerekçeleriyle reddedileceği hükme bağlanmıştır.

3. Anlan İçtüzük'ün 46. maddesinin (1) numaralı fikrasının (a) bendinde de itiraz yoluna başvuran Mahkemenin gerekçeli kararında, Anayasa'ya aykırılıkları ileri sürülen hükümlerin her birinin Anayasa'nın hangi maddelerine hangi nedenlerle aykını olduğunun ayrı ayrı ve gerekçeleriyle birlikte açıkça gösterilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

4. Içtüzük'n 49. maddesinin (1) numaralı fikrasıın (b) bendinde de Anayasa Mahkemesince yapılan ilk incelemede, başvuruda eksikliklerin bulunduğu tespit edilirse itiraz yoluna ilişkin işlerde esas incelemeye geçilmeksizin başvurunun reddine karar verileceği belirtilmiştir.

5. Yapılan incelemede itiraz yoluma basvuran Mahkeme tarafindan 5275 sayılıKanun'un geçici 10. maddesinin (2)numaralı fikrasının “.…ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarınin denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak surettyle infazına beş yil ve daha az süre kalan hükümlülerin talebt aranmaksızın, cezalarının koşullu salrverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafindan karar verilebilir." bölümüinün Anayasa'nın 2., 10. ve 40. maddelerine aykırı olduğu ileri sürülmüş, ancak hangi nedenlerle anılan häkümlere aykırı olduğuna dair herhangi bir gerekçeye yer verilmediği anlaşılmıştır.

6. Bua göre 6216 sayılı Kanun'un 40. maddesinin (1) numaralı fikrasının (a) bendi ile İçtüzük'ün 46. maddesinin (1) numaralı fikrasının (a) bendine aykırı olduğu anlaşılan 5275sayılı Kanun'un itiraz konusu geçici 10. maddesinin (2) numaralı fikrasımın “..ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beşyıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salrverilme tarihıne kadar olan kısmımın denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafindan karar verilebilir." bölümüne yönelik başvurunun 6216 sayılı Kanun'un 40.maddesinin (4) numaralı fikrası gereğince yöntemine uygun olmadığından reddi gerekir.
7. Açıklanan nedenlerle 13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin Infazı Hakkında Kanun'a 14/7/2023 tarihli ve 7456 sayılı Kanun'un 15.maddesiyle eklenen geçici 10, maddenin (2) numaralı fikrasının;
A. “.ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak surettyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salrverilme tarihine kadar olan kasmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafindan karar verilebilir." böltmūnün iptaline yönelik itiraz başvurusunun 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargilama Usulleri Hakkında Kanun'un 40. maddesinin (4) numaralı fikrası gereğince yöntemine uygun olmadığından, esas incelemeye geçilmeksizin REDDİNE,
B. Kalan kismının esasının incelenmesine,
OYBİRLİĞİYLE karar verilmiştir.
IIL ESASIN İNCELENMESİ
8. Başvuru kararı ve ekleri, Raportör Sümeyye KOCAMAN tarafından hazırlanan işin esasına ilişkin rapor, itiraz konusu kanun hükmü, dayanılan Anayasa kuralları ve bunların gerekçeleri ile diğer yasama belgeleri okunup incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

A. Anlam ve Kapsam 
9. Infaz stresi ilke olarak; kapalı ceza infaz kurumunda geçirilen stre, açık ceza infaz kurumunda geçirilen stre ve koşullu salıverilme tarihi ile bihakkin tahliye tarihi arasındaki süre olmak üzere üç aşamadan oluşmaktadır. Bunun yanı sıra 5275 sayılı Kanun'a 5/4/2012tarihli ve 6291 sayıli Kanun'la eklenen 105/A maddesiyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ilişkin yeni bir aşama getirilmiştir.

10. Denetimli serbestlik belirli şartları taşıyan hükümlülerin dış dünyaya uyumlarınısağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek ve bu suretle yeniden suç işlenme olastlığını azaltmak amacıyla koşullu salıverilme tarihinden belirli bir süre önce ceza infaz kurumundan saliverilmelerini ve koşullu saliverilme tarihine kadar hăkümlülere, kişiye göre belirlenmiş denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasıı öngören bir hukuki kurumdur (benzer yōnde bkz. AYM, E.2013/133, K.2013/169, 26/12/2013;E.2014/14, K.2014/77, 9/4/2014; E.2017/170, K.2018/77, 5/7/2018, § 13; E.2020/44,K.2020/41, 17/7/2020, § 27).

11. 5275 sayılı Kanun'un geçici 9. maddesinin (5) numaralı fikrasında COVID-19salgın hastalığı sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlülerin yanısıra anılan Kanun'un 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hūkümlüler ile Kanun'un 106. maddesi veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlülerin 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılacağı ve salgının devam etmesi hâlinde bu sürenin Sağlık Bakanlığının Önerisi Üzerine Adalet Bakanlığı tarafindan her defasında iki ayı geçmemek üzere on dokuz kez uzatılabileceği belirtilmiştir.

12. Adalet Bakanlığınca çeşitli tarihlerde alınan kararlarla açık ceza infaz kurumlarında bulunan veya açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hūkümlüler ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezalarının infazına karar verilen yüktımlüler hakkındaki izin sürelerinin uzatımasına karar verilmiş ve bu bağlanıda izin süreleri son olarak 31/5/2023 tarihinden itibaren iki ay süreyle uzatılmıştır.
13. Kanun'un geçici 10. maddesinin (1) numaralı fikrasında 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9. maddenin (5) numaralı fikrası uyarınca COVID-19 salgın hastalığınedeniyle izinde bulunan hükümlülerin, izin bitimini takip eden on beş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorunda olduklanı hükme bağlanmıştır 
14. Geçici 10, maddenin itiraz konusu kuralın da yer aldığı (2) numaralı fikrası ise 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9. maddenin (5) numaralı fikrası uyarınca COVID-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az stre kalan htkümlälerin talebi aranmaksızın cezalarının koşullu salıverilıne tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hâkimi tarafindan karar verilebileceğini öngörmektedir. (2) numaralı fikrada yer alan “31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fikrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan.."ibaresi itiraz konusu kuralı oluştutmaktadır.


15. Bu itibarla kural uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanmaya ilişkin söz konusu düzenlemeden 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9. maddenin beşinci fikrasıuyarınca COVID-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde buluman hükümlüler yararlanabilecektir.Başka bir ifadeyle 31/7/2023 tarihinden sonra infaz işlemleri başlayan ve bu suretle izne ayrılamayan hükümlüler fikrada yer alan diğer şartları taşısa dahi denetimli serbestliğe ayrılamayacaklardır.

B. Îtirazm Gerekçesi 
16. Başvuru kararında Özetle; itiraz konusu kuralla denetimli serbestliğe ayrılma bakımından suç tarihi yerine izne ayrılma tarihinin esas alınmasının infaz hükümlerinin uygulanmasında eşitsizliğe neden olduğu, söz konusu şartın kanun yoluna başvurma hakkınıkullanmaları sebebiyle cezası daha sonra kesinleşen hükümlüler yönünden infaz rejiminde aleyhe sonuç doğurduğu belirtilerek kuralın Anayasa'nın 2., 10. ve 40. maddelerine aykırıolduğu ileri sürülmüştür.

C. Anayasa'ya Aykırilk Sorunu 
17. Anayasa'nın 2. maddesinde belirtilen hukuk devleti; eylem ve işlemleri hukuka uygun, insan haklarına saygılı, bu hak ve Özgürlükleri koruyup güçlendiren, her alanda adil bir hukuk düzeni kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa'ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, hukuki güvenliği sağlayan, hukuk kurallarıyla kendini bağlı sayan ve yargıdenetimine açık olan devlettir.

18. Hukuk devletinin temel unsurlarından biri de belirlilik ilkesidir. Bu ilkeye göre yasal düzenlemelerin hem kişiler hem de idare yönünden herhangi bir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde açık, net, anlaşılır, uygulanabilir ve nesnel olması, ayrica kamu otoritelerinin keyfi uygulamalarına karşı koruyucu önlem içermesi gerekir. Belirlilik ilkesi, hukuksal güvenlikle bağlantılı olup kişinin kanundan belirli bir kesinlik içinde hangi somut eylem ve olguya hangi hukuksal yaptırımın veya sonucun bağlandığıni, bunların idareye hangi müdahale yetkisini verdiğini bilmesini zorunlu kılmaktadır. Kişi ancak bu durumda kendisine düşen yüktmlülükleri Öngörebilir ve davranışlarını ayarlayabilir. Hukuki güvenlik ilkesi bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde devlete güven duyabilmesini, devletin de yasal düzenlemelerinde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar (AYM, E.2020/80, K.2021/34, 29/4/2021, § 25; E.2022/9, K.2022/80, 21/6/2022, § 11).
19. İtiraz konusu kural uyarınca 31/7/2023 tarihi itibarıyla COVID-19 salgın hastalığınedeniyle izinde bulunan hükümlülerin 5275 sayılı Kanun'un geçici 10. maddesinde belirtilen diğer şartı da taşımaları hâlinde cezalarını koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hâkimi tarafindan karar verilebilecektir.

20. Kural kapsamında cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilecek hükümlüler bakımından aranan 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9. maddenin beşinci fikrası uyarınca COVID-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunma şartımn herhangi bir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde açık, net, anlaşılır bir şekilde düzenlendiği gözetildiğinde kuralda belirlilik ilkesine aykırı bir yön bułunmamaktadır.


21. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleriyle bunların infazına ilişkin kurallar; Anayasa'nın konuya ilişkin hükümleri başta olmak üzere ülkenin sosyal, kültürel yapısı, etik değerleri ve ekonomik hayatın ihtiyaçları göz önüne alınarak oluşturulacak ceza siyasetine göre belirlenir. Buna göre hangi filin suç sayılacağı, cezanın türü ve miktarı ile infaza ilişkin yasal düzenlemeler temelde devietin suç ve ceza politikasına bağlı bir konudur. Suç ve ceza yönünden sınırları belirtilen bu takdir alanı, ceza sisteminin tamamlayıcı bölümünü oluşturan infaz hukuku için de geçerlidir (AYM, 2020/53, 2021/55,14/7/2021, §§ 186, 187; E.2022/9, K.2022/80, 21/6/2022, § 17). Kanun koyucunun bu konudaki tercih ve takdirinin yerindeliğinin incelenmesi anayasal denetimin kapsamı dışında kalmaktadır (AYM, E.2017/170, K.2018/77, 5/7/2018, § 12).

22. Kanun koyucunun takdir yetkisi kapsamındaki düzenlemeleri yaparken de hukuk devleti ilkesi gereğince kamu yaratını gerçekleştirmek amacıyla hareket etmesi gerekir.Anayasa Mahkemesince kamu yararı konusunda yapılacak inceleme, kanunun kamu yararıamacıyla yapılıp yapılmadığının araştırılmasıyla sınıtlıdır. Anayasa'nın çeşitli hükümlerinde yer alan kamu yararı kavramının Anayasa'da tanımı yapılmamıştır. Ancak Anayasa Mahkemesinin kararlarında da belirtildiği gibi kamu yararı; bireysel, õzel çıkarlardan ayrı ve bunlara üstün olan toplumsal yarardır. Kamu yararı düşüncesi olmaksızın yalnız õzel çıkarlar için veya sadece belli kişilerin yararına kanun hükmü konulamaz. Böyle bir durumun açık bir biçimde ve kesin olarak belirlenmesi hâlinde sōz konusu kamun hükmü Anayasa'nın 2.maddesine aykırı düşer. Açıklanan istisnai hâl dışında bir kanun hükmüntın gereksinimlere uygun olup olmadıği, hangi araç ve yöntemlerle kamu yararının sağlanabileceği kanun koyucunun takdirinde olduğundan bu kapsamda kamu yararı değerlendirmesi yapmak anayasa yargısıyła bağdaşmaz (AYM, E.2020/53, K.2021/55, 14/7/2021, §23; E.2022/9, K.2022/80,21/6/2022, § 15).

23. Amlan Kanun'un 105/A maddesinde öngörülen denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması ile hükümlt hakkında verilen cezanın infazının devam ettiği aşamada cezaların infazında mümkūn olduğunca yarı ōzgürlūk, açık rejimler ya da geçici yerleşmeler gibi yöntemler kullanılarak alternatif bir infaz rejimi oluşturmak suretiyle hükümlülerin yeniden suç işleme risklerinin azaltılması, sosyal hayata hazırlanmalarına imkân sağlanması, tahliye şartlarına uyumun gerçekleştirilmesi, toplumsal kurallara uyma becerilerinin geliştirilmesi,toplumun hüküimlüye olumsuz bakışının azaltıIması ve ailesiyle görüşmesinin sağlanmasıamaçlanmaktadır (AYM, E.2017/170, K.2018/77, 5/7/2018, § 17; E.2020/53, K.2021/55,14/7/2021, § 145).

24. Kuralla, COVID-19 salgın hastalığı sebebiyle 31/7/2023 tarihi itibarıyła izinli bulunan hükümlülerin ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalması şartıyla cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebileceği düzenlenmek suretiyle hükümlülerin denetimli serbestlik kurumunun genel amacına uygun olarak dış dūnyaya ve toplumsal hayata uyum sağlamalarının kolaylaştırılmasının ve ceza infaz kurumlarında oluşacak yoğunluğun Önlenmesinin hedeflendiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla kuralın kamu yararı dışında bir amacıgerçekleştirmeye yönelik olduğu söylenemez.

25. Bununla birlikte denetimli serbestlik kanunda belirtilen şartlar sağlandığında infaz hâkimi tarafindan uygulanmasma karar verilebilecek bir tedbir niteliğinde olup kişilere her 

durumda mutłaka uygulanması gereken bir hak niteliği taşımamaktadır. Öte yandan denetimli serbestlik tedbirinin ilgili kişiler açısından bir hak olduğu kabul edilse dahi bunun hiçbir şarta bağlı kılınamayacağı da söylenemez Nitekim kanun koyucu, hükümlülerin dış dünyaya uyumunu sağlama amacına yönelik böyle bir düzenleme yaparken bu amacın hangi durumlarda gerçekleşeceğini belirleme ve özellikle toplumu suçlular karşısmda koruyacak tedbirleri degözetme konusunda takdir yetkisine sahiptir (AYM, E.2020/53, K.2021/55,14/07/2021, § 148).

26. Bu itibarla 31/7/2023 tarihi itibarıyla izinde bulunan hükümlüler bakımından cezanın denetimliserbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilmesi yönünden farkh şartlar belirlenmesi kanun koyucunun takdir yetkisi kapsamında olup kamu yararı amacı taşıdığı anlaşılan kuralda hukuk devleti ilkesiyle çelişen hir yön bulunmamaktadır.

27. Açıklanan nedenlerle kural, Anayasa'nın 2. maddesine aykırı değildir. Îtirazın reddi gerekir.

Basri BAĞCI ve Selahaddin MENTE$ bu görüşe katılmamışlardır.
Kuralın Anayasa'nın l0. maddesine de aykını olduğu ileri sürülmüş ise de bu bağlamda belirtilen hususların Anayasa'nın 2, maddesi yönünden yapılan değerlendirmeler kapsamında ele alınmış olması nedeniyle Anayasa'nın 10. maddesi yöntinden ayrıca bir inceleme yapılmasma gerek gôrülmemiştir.

Kuralın Anayasa'nt 40. maddesiyle ilgisi gõrülmemiştir.
IV. HÜKÜM 
13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Gttvenlik Tedbirlerinin Înfazı Hakkında Kanun'a 14/7/2023 tarihli ve 7456 sayılı Kanum'un 15. maddesiyle eklenen geçici 10.maddenin (2) numaralı fikrasının “31/7/2023 tarihi itibartyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fikrası uyarınca Covid-19salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan.…" bölümüntın Anayasa'ya aykırı olmadığına ve itirazın REDDiNE Basri BAGCI ile Selahaddin MENTE$'in karştoyları ve OYÇOKLUĞUYLA 24/9/2024 tarihinde karar verildi.
Başkanvekili Hasan Tahsin GÖKCAN 
Başkanvekili Basri BAĞCI 
Uye Engin YILDIRIM 
Üye Rıdvan GÜLEÇ
Úye Recai AKYEL 
Üye Yusuf Şevki HAKYEMEZ 

Öye Oye Üye Yıldız SEFERİNOĞLU Selahaddin MENTEŞIrfan FIDAN 
Uye Üye Oye Kenan YAŞAR Muhterem INCE Yılmaz AKÇİL 
Oye Üye Ömer ÇINAR Metin KIRATLI 

Esas Sayısi : 2024/82Karar Sayısı : 2024/165
Karşı Oy 
13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a eklenen geçici 10. maddenin ikinci fikrasında yer alan ve 31/7/2023 tarihi itibariyle Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan htükümlülerden, infazlarının tamamlanmasma beş yıldan daha az kalmış olanların, kalan sürelerini infaz kurumuna alınmaksizın denetimli serbestlik kapsamında tamamlamalarına imkan sağlayan düzenlemenin eşitsizliğe neden olduğu ve 2023/147 esas sayılı dosyada yer alan karşı oy gerekçeleri doğrultusunda iptal edilmesi gerektiğini değerlendirdiğimizden, çoğunluğun “red"yöndeki görüşüne iştirak edilmemiştir.

Başkanvekili Basri BAĞCI 
Öye Selahaddin MENTE$