Anayasa Mahkemesinin 29/11//2023 Tarihli ve 2016/9303 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2024-01-09

9 Ocak 2024 SALI 
Resmî Gazete 
Sayı : 32424
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
GENEL KURUL  KARAR 
DALKIRAN ELEKTRİK ELEKTRONİK İNŞ. SAN. VE TİC. LTD. ŞTİ. BAŞVURUSU 
Başvuru Numarası: 2016/9303

Karar Tarihi : 29/11/2023


Başkan : Zühtü ARSLAN 
Başkanvekili : Hasan Tahsin GÖKCAN 
Başkanvekili : Kadir ÖZKAYA 
Üyeler : Engin YILDIRIM 
Muammer TOPAL 
M. Emin KUZ 

Rıdvan GÜLEÇ

Yusuf Şevki HAKYEMEZ 
Yıldız SEFERİNOĞLU 
Selahaddin MENTEŞ

Basri BAĞCI 

İrfan FIDAN 

Kenan YAŞAR 
Muhterem INCE 
Raportör : Heysem KOCAÇINAR 
Başvurucu : Dalkıran Elektrik Elektronik İnş. San.ve Tic. Ltd. Şti.
Vekili : Av. Yüksel YALOVA 

I. BAŞVURUNUN KONUSU 
1. Başvuru; işçilik ve malzeme tedariki hizmeti verilen Aktif Kablo Televizyon Teknik Hiz. San. ve Tic. A.Ş.den sıra cetveline kaydedilmek suretiyle varlığı kabul edilen alacağın bu Şirketin yönetim ve denetimine el koyan Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun uygulamaları sonucunda ortaya çıkan kamu alacağının öncelikli tahsili dolayısıyla tahsil edilememesi nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.
II. BAŞVURU SČRECİ
2. Başvuru 17/5/2016 tarihinde yapılmıştır.

3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan õn incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.

4. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafindan yapılmasına karar verilmiştir.

5. Bölüm Başkanı tarafından başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir.

6.Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir 
7. Birinci Bölüm başvurunun Genel Kurul tarafindan incelenmesine karar vermiştir.

III. OLAY VE OLGULAR 
8.Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetle şöyledir:
9. Başvurucu Şirket ile Aktif Kablo Televizyon Teknik Hiz. San. ve Tic. A.$.(borçlu Şirket) arasında genel kablo TV hizmet sözleşmesi düzenlenmiş olup bu sõzleşme kapsamında başvurucu Şirket, borçlu Şirkete işçilik ve malzeme tedariki hizmeti vermiştir.
10. Başvurucu, ilgili hizmet sözleşmesinden kaynaklanan hak ediş ve işçilik.alacakları için on altı fatura düzenlemiş; bu faturaların ödenmemesi üzerine 2004 yılında İstanbul 2. Ícra Müdürlüğünün E.2004/1 1338 sayılı dosyasında 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılıİcra ve iflas Kanunu hükümleri uyarınca icra takibi başlatmıştır.

[1. Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulunun 3/7/2003 tarihli kararıyla İmar Bankasının bankacılık işlemleri yapma ve mevduat kabul etme izni kaldırılmış, anıłan Banka,Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna (TMSF) devredilmiştir.

12. TMSF'nin elkoyma kararından sonra Şişli 2. Sulh Ceza Mahkemesi, Imar Bankası soruşturması kapsamında 26/8/2003 tarihli ve 2003/442, 2003/443 Müt. sayılıkararlarıyla Uzan Grubuna ait olan, aralarında borçlu Şirketin de bulunduğu 179 şirketin zorunlu giderler dışında hak ve alacaklarının dondurulmasını, mal, kıymetli evrak ve nakit varlıkların zaptı ile tevdi makamlarına yatırılmasını içeren ihtiyati tedbir kararları vermiştir.
13. Banka tarafindan yetkili mercilere beyan edilen sigortaya tabi tasarruf mevduatıtutarı ile TMSF tarafindan yapılan incelemeler neticesinde tespit edilen sigortaya tabi tasarruf mevduatı tutarı arasındaki farkın 31/7/2003 tarihli ve 4969 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi hükümleri çerçevesinde sorumlularından tahsilini teminen 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılıAmme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun kapsamında, aralarında borçlu Şirketin de bulunduğu gerçek ve tüzel kişiler aleyhine gecikme faizi hariç ve fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere toplam 7.552.995.710 TL amme alacağı için gerçek ve tüzel kişiler hakkında takip başlatılmıştır.

14. Müteakiben TMSF tarafindan 21/6/2007 tarihli ve 267 sayılı Kurul kararıyla,19/10/2005 tarihli ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 134. maddesinin dokuzuncu fikrasıve 2/9/2006 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun 

Kontrolündeki Şirketlerin Tasfiyesine Dair Yönetmelik (Yönetmelik) hükümlerine uygun olarak şirket veya iştirakinin tüzel kişiliğinin devam etmesinin Fon alacaklarının tahsili açısından yarar sağlamayacağı, şirket veya iştirakin borca batık olduğu veya amacınıgerçekleştirme imkânının ortadan kalktığı tespit edilen ve aralarında borçlu Şirketin de bułunduğu Uzan Grubuna ait 221 şirketin tasfīyesine karar verilmiştir. Tasfiye sonucunda düzenlenen sira cetveli de Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nin 24/2/2012 tarihli ve 8013 sayılınüshasında ilan edilmiştir. Başvurucunun takipli alacakları da mezkůr Yönetmelik hükümleri uyarınca sıra cetveline kaydedilmiştir. Sıra cetvelinde yer alan başvurucu Şirketin alacağı,cetvelde 6. sirada ve 1.024.553,47 TL olarak gõsterilmiştir.

15. Nitekim borçlu $irketin tasfiyeye girdiği tarihteki 33.207,91 TL mevcudu banka hesaplarında nemalandırılmıştır. Tasfiye sürecinde elde edilen faiz gelirleri ve bir kısım cari hesap tahsilatıyla birlikte bu tutar 18/3/2009 tarihinde 48.330,39 TL'ye ulaşmıştır. Aymi tarihte mevduatının tamamı Şirketin sıra cetvelinde 3. sıra alacaklısı TMSF'nin terkin tarihine kadar işlemiş faiziyle birlikte yaklaşık 20.261.618.823,29 TL alacağına mahsuben TMSF hesabına õdenmiştir. Aynı şekilde borçlu Şirkete ait dokuz kalem menkul mal, toplam 166.974,53 TL bedelle satılmıştır. Satış tutarından 14.071,50 TL satış masrafi olarak ayrılmışolup kalan 152.903,03 TL ise TMSF'nin mezkûr alacağına mahsuben Fona õdenmiştir.TMSF'nin cevap yazısına gõre Şirketin mevcut durum itibarıyla dağıtıma esas varlığıbulunmamaktadır.

16. İstanbul 2. İcra Dairesinin 8/9/2020 tarihli dosya hesabı uyarınca takibe konu bakiye borç tutarı 6.625.312,88 TL olarak tespit edilmiştir.

17. Sonuç olarak başvurucu, alacaklı sıra cetvelinde kendisinden õnce yer alan kamu alacağı sebebiyle başvuru tarihi itibarıyla yaklaşık on üç yıldır hak edişleri de dâhil olmak Üzere kendi alacağını tahsil edememiştir.

18.Başvurucu 17/5/2016 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.
IV. İLGİLİ HUKUK 
19.İlgili hukuk için bkz. Tasfiye Hálinde Cemtur Seyahat ve Turizm Ltd. Şti. [GK],B. No: 2013/865, 1/3/2016, §§ 47-59.

V. İNCELEME VE GEREKÇE 
20. Anayasa Mahkemesinin 29/11/2023 tarihinde yapmış olduğu toplantıda başvuru incelenip gereği düşünüldü:
A. Başvurucunun İddiaları
21. Başvurucu Şirket; işçilik ve malzeme tedariki hizmeti verdiği Şirketten sıra cetveline kaydedilmek suretiyle varlığı kabul edilen alacağının bu Şirketin yönetim ve denetimine el koyan TMSF'nin uygulamaları sonucunda ortaya çıkan kamu alacağının öncelikli tahsili sebebiyle tahsil edilememesinden yakınmıştır. Başvurucu Şirket, TMSF'nin borçlu Şirket hakkındaki elkoyma kararı sonrasında kendi alacağı sıra cetvelinde bulunmasına rağmen alacağını tahsil edemediğinden faaliyetleri durdurmak zorunda kaldığınıbelirtmiştir.


22. Başvurucu Şirket ayrıca genel zamanaşımı süresinin dolma tehlikesi nedeniyle alacağını tahsil etme imkânının her geçen gün daha fazla risk altına girdiğini ileri sürmüştür.Başvurucu Şirket diğer yandan Yönetmelik ve ilgili mevzuat hükümlerinin TMSF tarafından el konulan şirketlerden alacakları bulunan gerçek ve tüzel kişileri ekonomik darboğaza sokmakta olduğunu iddia etmektedir. Başvurucu sonuç olarak mezkûr Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen sıra cetveline 6.sıradan kavdının 2007 yılında yapıldığını,kendisinden õnce kamu alacağının yer alması sebebiyle alacağını tahsil edemediğini belirterek Anayasa'nın 35., 48., 49. ve 65. maddelerinde düzenlenen ilke ve hakların ihlal edildiğini ileri sürmūştür.

B. Değerlendirme 
23. Anayasa'nın "Mülkiyet hakkı" kenar başlıklı 35. maddesi şöyledir:
"Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir.
Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir.
Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz."
24. Anayasa Mahkemesi, olayların başvurucu tarafindan yapılan hukuki nitelendirmesi ile bağlı olmayıp olay ve olguların hukuki tavsifıni kendisi takdir eder (Tahir Canan, B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 16). Anayasa Mahkemesi Tasfiye Hâlinde Cemtur Seyahat ve Turizm Ltd. Şti kararında benzer şikâyetleri mülkiyet hakkı kapsamında incelemiştir (aynı kararda bkz.§ 65). Bu nedenle başvurucunun borçlu Şirkete yönelik icra takibi başlatılmasına ve haciz işlemi yapılmasına rağmen düzenlenen sıra cetvelinde üst sıradaki kamu alacakları nedeniyle herhangi bir alacağını tahsil edemediğine ilişkin iddiasımülkiyet hakkı kapsamında incelenmiştir.

1. Kabul Edilebilirlik Yõnünden 
25. Anayasa Mahkemesi Tasfiye Hâlinde Cemtur Seyahat ve Turizm Ltd. Şti.kararında gruba ait diğer şirketlerle iktisadi ve ticari bütünłük oluşturan borçlu şirketin sahip olduğu tüm mal varlığının TMSF tarafindan satıldığı ve grubun borçlarına ilişkin sıra cetvelinde 3. sırada bulunan TMSF'nin alacağının 21 milyar TL olduğu nazara alındığında başvurucunun 4. sıradaki alacağını tahsil etmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle başvurucunun alacağını tasfiye masasından talep etmesinin makul bir başarı şansısunmadığına işaret etmiş ve bu tespitten hareketle başvuru yollarının tüketildiği sonucuna varmıştır (Tasfiye Hálinde Cemtur Seyahat ve Turizm Ltd. Şti, § 94).
26. Somut olayda borçlu Şirket hakkındaki icra takibinin kesinleştiği ve alacağın TMSF tarafindan düzenlenen sıra cetvelinde 6. sirada yer aldığı gözönünde tutulduğunda Tasfiye Hâlinde Cemtur Seyahat ve Turizm Ltd. Şti. kararındaki tespitlerden hareketle başvuru yollarının tüketildiği kabul edilmelidir. Bu itibarla açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan mülkiyet hakkının ihlal edildiğine ilişkin başvurunun kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.


2. Esas Yõnünden 
27. Anayasa Mahkemesi Tasfiye Hâlinde Cemtur Seyahat ve Turizm Ltd. Şti.kararında sözleşmeye dayanılarak verilen hizmet karşılığında talep edilen alacağın borçlu Şirket hakkında yapılan takiple kesinleştiği ve TMSF'nin dahi alacağın varlığına itiraz etmeyip alacağa sıra cetvelinde yer vermesi nedeniyle mülkün varlığı hususunda bir sorun görmemiştir. Anayasa Mahkemesi söz konusu kararında mülkün varlığını kabul ettikten sonra başvurucunun 2004 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlu Şirket hakkında başlattığıtakibin 18/6/1999 tarihli ve 4389 sayılı Bankalar Kanunu ve 5411 sayılı Kanun'un verdiği olağanüstü yetkilere davanılarak TMSF ve TMSF yönetimindeki borçlu Şirketin müdahaleleri ile sonuçsuz bırakıldığına işaret etmiştir. Öte yandan Anayasa Mahkemesi aynıkararda, TMSF'nin kendisine ayrıcalık tanıyan mevzuat hükümlerine dayanarak devletin alacağını garanti almak amacıyla yaptığı mūdahalenin mülkiyetin kullanımının kontrolü ya da mülkiyeti düzenleme yetkisi kapsamında olduğu tespitini de yapmıştır (Tasfiye Hâlinde Cemtur Seyahat ve Turizm Ltd. $ti, §§ 94, 115, 122, 123).

28. Anayasa Mahkemesi anılan kararında 5411, 6183 ve 2004 sayılı Kanunların ilgili hükümlerinin alacakların dağıtımı bakımından ayrı ayrı sıralama yapmaya imkân verdiği, stralamada önceliğin belirlenmesi inisiyatifinin tamamen TMSF'de olduğu ve bu belirlemeyi yapan TMSF'nin aynı zamanda alacaklı da olması sebebiyle kendi lehine fakat başvurucu aleyhine olacak şekilde sıra cetvelini düzenleyebíleceği anlaşılıyor ve bu husus hukuki öngörülebilirliği zorlaştırıyor ise de kanunilik yönünden bir sorun bulunmadığıtespitinde bulunmuştur. Anayasa Mahkemesi oluşan kamu zararının tahsilini amaçlayan mūdahalenin meşru bir amaca hizmet ettiğini de ayrica belirtmiştir (Tasfiye Hâlinde Cemtur Seyahat ve Turizm Ltd. $ti, §§135,142).

29. Anayasa Mahkemesi son olarak ölçülülük yönünden yaptığı değerlendirmede alacaklının bankacılık faaliyetleriyle ilgisi olmayan alacağını tahsil etmesinin TMSF tarafindan borçlu Şirkete el konulması sonrasında mevzuat hükümlerinin geçmişte doğmuşborç-alacak ilişkilerine etkili olacak şekilde uygulanarak yapılan müdahaleler ile engellendiğini ve borçlu Şirketin tüm varlıklarının TMSF tarafindan satılıp elde edilen gelirin tamamının diğer kamu alacakları ile TMSF'nin el konulan banka kaynaklı alacaklarına karşılık olarak ayrıldığını, bu süreçte iyi niyetli ūçüncü kişi olduğu anlaşılan alacaklının haklarının gözetilmemesinin devletin denetim ve gözetiminden sorumlu olduğu, batan banka nedeniyle oluşan banka zararının dolaylı olarak alacaklılar üzerinde bırakılmasına yol açtığıtespitinde bulunmuştur. Anayasa Mahkemesi, alacaklı aleyhine meydana getirilen hukuki belirsizlik gözönünde bulundurulduğunda batan bankanın kamu tarafindan üstlenilen zararlarının karşılanmasışeklindeki kamu yararı amacıyla karşılaştırıldığında alacaklının üzerinde aşırı bir yüke sebep olunduğu ve mülkiyet hakkı ile kamu yararı arasında gözetilmesi gereken adil dengenin kişiler aleyhine bozulduğu kanaatiyle mülkiyet hakkının ihlal edildiği sonucuna varmıştır (Tasfiye Hâlinde Cemtur Seyahat ve Turizm Ltd. Şti, § 170).
30. Somut başvuruya konu olaylar incelendiğinde başvurucunun borçlu Şirketten olan alacağını tahsil etmek amacıyla 1/1/2004 tarihinde icra takibi başlattığı, başvurucunun borçlu Şirket hakkındaki takibi devam ederken TMSFnin 13/2/2004 tarihli Fon Kurulu kararıyla borçlu Şirketin yönetim ve denetimine el koyduğu, üstlenilen banka zararlarıkarşılığı borçlu Şirketin de aralarında olduğu aynı gruba ait bir kısım şirket hakkında 7.552.995.710 TL haciz işlemi uygulandığı anlaşılmıştır. Başvurucunun takipli alacakları da Yönetmelik hükümleri uyarınca düzenlenen sıra cetveline kaydedilmiştir. Söz konusu sıra cetvelinde yer alan başvurucu Şirket alacağı 6. sırada ve 1.024.553,47 TL olarak 

gõsterilmiştir. Ne var ki borçlu Şirketin tasfiyeye girdiği tarihteki banka hesapları ve tasfiye sürecinde satılan menkullerinden elde edilen toplam 201.233,42 TL alacağına mahsuben TMSF'ye ödenmiş olup mal varlığı kalmayan borçlu Şirket, TMSF Fon Kurulu kararıyla tasfiye edilmiştir.

31. Başvurucu Şirket alacağını işçilik ve malzeme tedarikine ilişkin hizmet sözleşmesine dayandırmıştır. Sözleşmenin içeriği ve yerine getirilen edimler gözetildiğinde taraflar arasındaki ilişkinin görünüm itibarıyla ticari bir mahiyet arz ettiği açıktır. Borçlu Şirketin dâhil olduğu grubun bankacılık faaliyetleriyle ilgisinin tespit edilemediği ve başvurucu Şirketin gruba ait banka kaynaklarını kullandığına dair TMSF tarafından bir iddiada bulunulmadığı nazara alındığında başvurucu Şirket ile borçlu Şirket arasında bu görünümün aksine olarak muvazaalı bir ilişki olduğunu ileri sürmek için bir neden bulunmamaktadır. Bu durum başvurucunun iyi niyetli üçüncü kişi olarak değerlendirilmesini gerektirir.

32. İyi niyetli başvurucu Şirketin icra takibi vasıtası ile alacağını borçlu Şirketten tahsil etmek amacıyla takip başlatıp borçluya ait mal varlığı üzerine haciz koyma aşamasına geldiği sırada TMSF, 5411 sayılı Kanun ve Yönetmelik hükümlerine dayanarak sürece dâhil olmuş ve başvurucunun başlattığı takibin devamına mâni olmuştur. Başvurucu Şirket alacağının en azından bir kısmını borçlu Şirketten tahsil etme imkânına sahip iken TMSF'nin bu müdahalesi sonuçunda bu imkân ortadan kalkmıştır. Başvurucu Şirket ile borçlu Şirket arasındaki sözleşme ve bu sözleşmeye dayalı mal ve hizmet tedarikinin gerçekleştiği tarihler dikkate alındığında başvurucu Şirketin sonradan ihdas edilen 541 1 sayılı Kanun ve ilgili Yönetmelik hükümleri uyarınca dâhil olduğu grubun bankacılık faaliyetinden kaynaklanan kamu zararı nedeniyle borçlu Şirkete TMSF tarafindan el konabileceğini, bu Şirket hakkında olası icra takiplerinin aynı hükümlere dayanılarak sonuçsuz bırakılabileceğini ve borçlu Şirketin tasfiyesi sonucunda TMSF ve diğer kamu alacaklarının kendi alacağının õnüne geçeceğini õngõrmesi de bcklenemez.

33. Bütün bu hususlar dikkate alındığında borçlu Şirketten olan bankacılık faaliyetleriyle ilgisi bulunmayan ve tahsil etme aşamasına getirdiği alacağını tahsil etmesinin borçlu Şirkete TMSF tarafiından el konması sonucunda ortava çıkan kamu alacağının öncelikli tahsili sebebiyle engellenmesi, borçlu Şirketin tüm varlıklarının TMSF tarafından başvurucunun sürece dâhil edilmeden satilarak elde edilen gelirin TMSF'nin el konulan banka kaynaklı alacaklarına karşılık olarak ayrılması nedeniyle başvurucu aleyhine hukuki belirsizlik meydana getirildiği görüłmüştür. Nitekim bu süreçte iyi niyetli üçüncü kişi olduğu anlaşılan başvurucunun haklarının gözetilmeyerek alacağını tahsil etme imkânı ortadan kaldırılmıştır. Bu kapsamda devletin denetim ve gözetiminden sorumlu olduğu banka nedeniyle oluşan banka zararının dolaylı olarak başvurucuva yüklenmesi de bu belirsizliği artırmıştır. Bu belirsizlik dikkate alındığında batan bankanın kamu tarafindan üstlenilen zararlarının karşılanması şeklindeki kamu yararı amacıyla karşılaştırıldığında dahi başvurucunun üzerine aşırı bir yüke sebep olunduğu ve bu itibarla başvurucunun mülkiyet hakkı ile kamu yararı arasında gözetilmesi gereken adil dengenin başvurucu aleyhine bozulduğu sonucuna ulaşılmiştır.

34. Açıklanan gerekçelerle Anayasa'nın 35maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.


VI. GİDERİM 
35. Başvurucu, ihlalin tespitini ve belirlenecek maddi zararının ödenmesine hükmedilmesini talep etmiştir.

36. Somut olayda mülkiyet hakkının ihlal edildiği sonucuna varılmıştır 
37. Buna göre ihlal sonucuna varıldığında ilgili temel hak ve hürriyetin ihlal edildiğine karar verilmesinin yanında ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi, diğer bir ifadeyle ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilmesi de gerekir (Mehmet Doğan [GK], B. No: 2014/8875, 7/6/2018, § 54). Bu kapsamda kararın gönderildiği idari merci tarafindan yapılması gereken iş. Anayasa Mahkemesini ihlal sonucuna ulaştıran nedenleri gideren, ihlal kararında belirtilen ilkelere uygun bir işlem tesis etmektir.

38. İhlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılmast için kararın bir örneğinin TMSF'ye gönderilmesininyeterliolacağı anlaşıldığındantazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

39. Dosyadaki belgelerden tespit edilen 239,50 TL harç ve 18.800 TL vekâlet ücretinden oluşan toplam 19.039,50 TL yargılama giderinin başvurucuya õdenmesine karar verilmesi gerekir.

VII. HKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Mülkiyet hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDİLEBİLİR OLDUĞUNA,
B. Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının İHLAL EDİLDİĞİNE,
C. Kararın bir öreğinin mülkiyet hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna GÖNDERİLMESiNE,
D.Başvurucunun tazminat talebinin REDDiNE,
E. 239,50 TL harç ve 18.800 TL vekâlet ücretinden oluşan toplam 19.039,50 TL yargılama giderinin başvurucuya ÖDENMESİNE,
F. Ödemenin kararın tebliğini takiben başvurucunun Hazine ve Maliye Bakanlığına başvuru tarihinden itibaren dōrt ay içinde yapılmasına, ödemede gecikme olmasıhâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten õdeme tarihine kadar geçen süre için yasal FAiZ UYGULANMASINA,
G. Kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESİNE 29/11/2023tarihinde OYBfRLİĞÍYLE karar verildi.