Anayasa Mahkemesinin 9/6/2021 Tarihli ve 2017/35564 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2021-07-27

27 Temmuz 2021 SALI 
Resmî Gazete 
Sayı : 31550
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
BİRİNCİ BÖLÜM 
KARAR 
MUAZZEZ BABAK VE NAİF BABAK BAŞVURUSU 

Başvuru Numarası: 2017/35564Karar Tarihi : 9/6/2021
Başkan : Hasan Tahsin GÖKCAN 
Üyeler : Hicabi DURSUN 
Muammer TOPAL 
Yusuf Şevki HAKYEMEZ 
Irfan FIDAN 
Raportör : Murat ÎIter DEVECt 
Başvurucular : 1. Muazzez BABAK 
2. Naif BABAK 
Başvurucular Vekilf : Av. Dilan COŞKUN KARAYAZGAN 

I. BAŞVURUNUN KONUSU 
I. Başvuru; geçmişinde birden fazla intihar girişimi buluman hükümlüntiın yaşamumın korunması için gerekli tedbirlerin alınmaması sebebiyle intihar etmesi ve bu olay hakkında yürütülen ceza soruşturmasının etkisizliği nedeniyle yaşam hakkının, vefatından bir süre Önce hükümlünün kamu görevlileri tarafindan yaralanması ve söz konusu olay sonrasında etkisiz bir şekilde yürütülen ceza soruşturması sonunda açılan kamu davasında sanıklar bakkıda hükmtin açıklanmaşının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle eziyet yasağının ihlal edildiği iddialarına ilişkindir.

II. BAŞVURU SÜRECÍ
2. Başvurucu Muazzez Babak'ın tek başina yaptığı 2017/35564numaralı bireysel başvuru 27/9/2017 tarihinde, başvurucuların birlikte yaptığı2018/19139 numaral: bireysel başvuru ise 29/6/2018 tarihinde yapılmıştır.

3.Başvurular, başvuru formu ve eklerinin idari yōnden yapılan Ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.

4. Başvurular arasındaki konu yöntnden bağlantı nedeniyle 2018/19139 numarah bireysel başvuru dosyası 2017/35564 numaralı başvuru dosyası ile birleştirilmiştir.
5. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafindan yapılmasına karar verilmiştir.

6.Bölüm Başkanı tarafindan başvurunum kabuł edilebilitlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir.


7. Başvuru belgelerinin bir Örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık)gönderilmiştir. Bakanlık, görüşünü bildirmiştir.

8. Başvurucular, Bakanlığın görüşüne karşı süresinde beyanda bulunmuştur.
III, OLAY VE OLGULAR 
9. Başvuru formu ve ekleri jle Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP)aracılığryla erişilen bilgi ve belgelere göre igili olaylar özetle şöyledir:
I0. Başvurucuların oğlu R.B. işlediği bazı suçlar nedeniyle streli hapis cezalarına mahkūm edilmiştir. 25/5/2015tarihli müddetnameye gōre R.B. hakkında verilen toplam 41yıl 25 ay 15gūnlük bapis cezaşının infazına 21/11/2005 tarihinde başlanmıştir. Infaz süresince birçok ceza infaz kurumunda tutulan R.B. 14/11/2015 tarihinde Sincan 2 No.lu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza Infaz Kurumunda (Sincan Çeza Infaz Kurumu) vefat etmiştir.

A. Başvurucularm Yakmmın Sincan Ceza İnfaz Kurumuna Nakledilmesinden Öøcekt Säreç

1I. Prof. Dr. Necmi Ayanoğlu Silivri Devlet Hastanesince (Silivri Hastanesi)düzenlenen 2/7/2014 tarihli sağlık kurulu raporunda kendisinde antisosyal kişilik bozukluğu olan R.B.de intihar düşüncesinin bulunduğu belirtilmiştir.

12. R.B.ye İstanbul Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi (Bakırköy Hastanesi) tarafindan farklı tarihlerde reçeteler yazılmıştır.

13. Silivri Ceza Infaz Kurumu Devlet Hastanesi ve Silivri Hastanesi tarafindan düzenlenen belgelere göre R.B. 5/I1/20I4 tarihinde fazla sayıda ilaç kullanmak suretiyle intihar girişiminde bulunmuştur.

14. R.B., Silivri 5 No.lu L Tipi Kapalı Ceza Înfaz Kurumuna verdiği 6/1/2015tarihli dilekçesinde Bakırköy Hastanesinden alınan bütün randevuların iptalini istemiştir.
15. R.B. 13/3/2015 tarihinde Bakırköy Hastanesinde muayene edilmiştir. Bu muayeneye istinaden tutulan belgede kendisine veya başkalarına zarar verebilecek nitelikte davranışları olabileceğinden R.Bnin yakın gözetim altında bulundurulması ve ilaçların kontrollü bir biçimde kendisine verilmesi gerektiği ifade edilmiştir.
16. Edime F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza Infaz Kurumunda (Edime Ceza Infaz Kurumu) tutulduğu stre zarfinda R.B, birçok kez psikologla görüşmūştür. 10/9/2015tarihli psikososyal uzman görüşme raporuna göre R.B.;
- Daba δnce pskiyatrik veya psikolojik tedavi görüp görmediğine,
- Son bir yıl içinde hiçbir neden yokken sosyal ortamlarda veya bir başkasıyla konuşurken kendini buzursuz, tedirgin veya endişeli hissedip hissetmediğine,

- Diğer insanların duymadığı sesleri, fisıltıları ya da insan konuşmalarını duyup duymadığına,
- Hayatı boyunca keņdine zarar verip vermediğine,
- On bes yaşından Önce hayvanlara veya insanlara zarar verip vermediğine,eşyalara zarar verip vermediğine ya da yangın çıkarıp çıkarmadığına ilişkin sorulara "Evet." cevabımı vermiş ancak son zamanlarda kendisini öldürmeyi düşünūp dūşümmediğine ilişkin soruyu “Hayır."şeklinde cevaplamıştır. Görüşmeyi yapan uzmana göre R.B.nin kendisine ve başkalarına zarar verme riski yüksektir.
17. 10/9/2015 tarihli psikososyal memur görüşme raporuna göre R.B. kendisiyle yapılan görüşmede çoğu zaman kolaylıkla sinirlendiğini, bazen öfke patlamaları yaşadığını,sıklıkla bir şeyleri kırīp dõkme isteği duyduğunu, öncesinde uyuşturucu madde kullandığıı,geçen bir yıllık sūre içinde yaşamına son vermeyi sıklıkla düşündüğünti, aynı strede kollarınıveya vücudunun herhangi bir yerini kestiğini, geçmişte intihar etme planının veya intihar girişiminin olduğunu ancak hâlihazırda intihar planının olmadığını ve intihar etmeyi düşünmediğini ifade etmiştir.

18. R.B. 22/9/2015 tarihinde fazla sayıda ilaç kullanmak suretiyle intihar girişiminde bulunmuştur. Bu girişim nedeniyle de bir sağlık merkezinde yatarak tedavi görmüştür.

19. R.B.ye tutulduğu ceza infaz kurumlarınca zaman zaman disiplin cezalarıverilmiştir. En son, kurum görevlilerine tehdit ve hakarette bulunduğu gerekçesiyle RB.ye 27/8/2015 tarihinde Tekirdağ 2 No.lu F Tipi Yūksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulunca üç gūn hücreye koyma cezası verilmiştir. Bu ceza Tekirdağ I. Infaz Hâkimliğinin 6/10/2015tarihli karartyla onanmış ve cezanın infazı19/10/2015 tarihinde tamamlanmiştır.

20, R.B. 10/1 1/201 5 tarihinde Sincan Ceza Infaz Kurumuna nakledilmiştir.
B. Başvurucularm Yakmmın Stncan Ceza İnfaz Kuramunda Tutulması ile Ílglli Stüreç

21. Sincan Ceza infaz Kurumu görevlilerince düzentenen oda yerleşimi acil risk ihtiyaç raporunda R.B.nin kendisine ve başkalarına zarar verme riskinin orta derecede olduğu şematik olarak belirtilmiştir.

22. R.B.Sincan Ceza Infaz Kurumuna verdiği dilekçesine istinaden 10/11/2015terihinde psikolog E.B. ile görüşmüştür. Bu görüşmeyeilişkin kayda gōre R.B. psikoloğa ibtiyaçlarından sõz etmiştir. Bu ihtiyaçların ne olduğu kayıtta belirtilmemiştir.
23. Sincan Ceza Infaz Kurumu görevlilerince düzenlenen 11/ll/2015tarihli tutanağa gõre R.B. 11/11/2015 tarihinde saat 08.45 sıralarında, kaldığı B2.7.32 numaralıodada bulunan butona basarak infaz koruma memurlarımı çağırmış ve aynı bahçeyi paylaştığıH.O. ile birlikte müdtrü görmek istediklerini söylemiştir.Bu konuda dilekçe yazmalarıgerektiği söylenince R.B. ve H.Ö. “Biz dilekçe yazmadan o müdūr beş dakika içinde buraya gelecek, yoksa bu cezaevinin altım üstüne getiririz. Biz bu cezaevine yent geldik. Bizim kim 

olduğumuzu zamanla size göstereceğiz. Biz adamı ikı dakikada yeriz." diyerek bağırmış,odayı dağıtmaya başlamış ve kafalarını duvara vurmuşlardır. Olayın ileri bir boyuta taşınmamaşı, diğer tutuklu ve hükümlülerin tahrik edilmemesi, huzur ile güvenliğin sağłanması için R.B. ve H.O. etkisiz hâle getirilmeye çalışılmış ancak hem R.B. hem de H.O.görevlilere direnip görevlilerin Üzerine yürümüştür. Etkisiz hâle getirilen R.B. tedbir amacıyla BI.7.30 numaralı müşahede odaşta alınmıştır.

24. R.B. 12/11/2015 tarihinde B1.7.24 numaralı odaya yerleştirilmiştir.
25. R.B. aynı gün saat 14.45 sıralarında B1.7.24 numaralı odadaki sandalye Üzerinde boğazına ip geçirmek sureti ile intihara teşebbtis etmiştir. Durumun fark edilmesi Üzerine R.B. tek kişilik B1.7.31 numaralı odada müşahede altına alnmasının ardından tedavisi için Ankara Ceza Infaz Kurumları Kampüis Devlet Hastanesi (Kampüs Hastanesi)Psikiyatr Polikliniğine sevk edilmiştir. Sevk yazısında R.B.nin intihara teşebbüs ettiği belirtilmemiştir. R.B., Uzm. Dr. B.Ç. tarafindan muayene edilmiştir.
26. 13/11/2015 tarihinde yeniden B1.7.24 numaralıi odaya yerleştirilen R.B., Ankara Cumhuriyet Başsavetlığına gönderilmek üzere Sincan Ceza InfazKurumuna verdiği dilekçesinde geldiği günden beri dövüldüığünü ve hakarete uğradığını, işkenceye maruz kaldığıni, 11/11/2015 tarihinde δlüm orucuna başladığını ve öldüğü takdirde sorumlunun Ceza Infaz Kurumu idaresi olduğunu iddia etmiştir.

27. Başvurucu Naif Babak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmek Üzere Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği 13/I1/2015tarihli dilekçesinde oğlunun Sincan Ceza İnfaz Kurumu müdürü ve infaz koruma memurları tarafindan dövülüp tehdit edildiğini belirterek oğlurun telefonda kendisine söylediği hususları aktarmıştır. R.B, müdtür ve infaz koruma memurlarının birlikte ūç kez çok kötü bir şekilde kendisini dövdüğünüi,ayrıca “Seni burada idam edeceğtz." diyerek tehdit ettiklerini ve vücudunun mosmor olduğunu başvurucuya sõylemiştir.

28. Ölüm orucuna başlaması nedeniyle R.B.ye günlük 250 gram şeker, bal, 10 gram tuz, iki lç limon, su ve bir kutu meyve suyu verilmesi aile hekimi E.C. tarafindan uygun bulunmuştur.

29. R.B. 13/11/2015 tarihinde, psikiyatrik tedavi amacıyla kendisine verilen bir ilacıkullanmayı reddetmiştir.

30. B1.7.23 numaralı odada kalan Y.0. 14/11/2015 tarihinde saat 01.50 sıralarmda acil çağrı butonuna basarak çağırdığı infaz koruma memurlarına R.B.nin kaldığı Bl.7.24numaralı odadan su ve mūzik sesi geldiğini söylemiştir. B1.7.24 numaralı odaya ait kapmın mazgalı açılarak R.B.ye seslenilmiş ancak cevap alınamamıştır. Banyo kapısının kapalt olduğunun görūlmesi üzerine odaya girilmiş ve R.B.nin çamaşır ipi yardımıyla kendisini duşbaşlığına astığı görülmüştür. Olay yerine çağrılan sağlık görevlileri R.B.nin öldüğünü tespit etmiştir. İnfaz koruma memurları konuyla ilgili bir tutanak dūzenlemiştir.
C.Başvurucularm Yakmıı Ölämüyle İlgili Soruşturma Süreci 
31. R.B.ni 8lümünün ardıdan Ankara Batı Cumhuriyet Başsaveılığı (Cumhuriyet Başsaveılığı) Blüm olayı hakkıda derhâl bir soruşturma başlatmıştır.

32. Cumhuriyet savcısı olay günū saat 04.30 sıralarında olay yerini incelemiştir. Bu incelemeye istinaden tanzim edilen tutanakta başka hususlar yanında R.B.nin ölä olarak bulunduğu banyoda yüksekliği 40 cm olan, bir ayağı kırık plastik bir taburenin ters dönmüşvaziyette durduğu, yere devrilmiş bir sandalyenin buluduğu, R.B.nin bayrağa bağlı yeşil bir ip yardımıyla kendisini astığı ve ayaklarmın yere temas etmediği belirtilmiştir.
33. Cumhuriyet savcıstnı talimatı uyarinca kolluk görevlileri, R.B.nin kaldığıodayı inceleyip odanın fotoğraflarını çekmiştir. Kolluk görevlilerince-düzenlenen Olay Yeri Inceleme Rapor Formu'nda başka bususlar yanında olay yerinde intihar notu bulunmadığı ve R.B.nin odasında her biri 5 litrelik on tane dolu su şişesi olduğu belirtilmiştir. R.B.nin odasının havalandırma bölümünde yapılan incelemede çamaşır ipi bağlamak amacıyla duvara takılan bir kancada uç kışmı yanık 15 cm uzunluğunda yeşil bir ip görülmüştür. Olay yeri incelemesi sırasında R.B.nin odasmndaki bir tabureden (Bu tabure banyoda bulunan ve bir ayağı kırık olan tabure değildir.) iki parmak izi elde edilmiştir. Bu izlerden birisinin R.B.ye ait olduğu tespit edilmiştir.

34. Cumhuriyet savcısının huzurunda bir hekim tarafindan yapılan ölü muayenesine ilişkin tutanakta; ölenin her iki omuz başının alt tarafında ðn taraf ile ön göbek hizasında dört elektrot bulunduğu, alt dudağın iç kısmında küçük bir erezyon görüldüğü, sol kulağın arkasından başlayıp boynu boydan boya kateden ve tekrar sol kulağa uzanan telem izinin mevcut olduğu, cinsel organı ile ağrzdan hafif bir akmtının geldiği, çenenin kilitli olduğu,işırılması nedeniyłe dilin alt taraftan biraz morardığı ve kulaklarda siyanoz (morarma) olduğu belirtilmiştir. Ayrıca sðzü edilen tutanakta sol şakakta kabuk bağlamış eskiye ait kūçtk bir yara, boyun altından başlayıp göbek hizastna kadar devam eden ve jilet izi olduğu değerlendirilen eski yara izleri; omuz hizasının yaklaşık 25 cm altında aşı strasında duvara sürtmekten kaynaklandığı değerlendirilen sol tarafta 4x5 cm boyutunda, sağ tarafta ise 3x2cm boyutunda ekimotik alanlar, sol kol dirsek altından bileğe doğru jilet izi olduğu değerlendiriłen eski yaralar, sağ kol dirsek içinde küçük bir yara izi ile sağ kolda eski bir yara, sağ el bileğinde dövme sildirmekten kaynaklanmış olabileceği değerlendirilen bir iz,sağ bacak diz kapağı altında 1x1 cm boyutunda bir ekimoz ve sağ ayağın dış yanında 2 cm uzunluğunda kabuk bağlamış eski bir yara tarif edilmiştir. Ölū muayenesinde herhangi bir kesici veya delici alet ya da ateşli silah yarası, kemik kırığı veya çıkığı tespit editmemiştir.
35.Ölu muayenesi sırasında cesedin fotoğraflanı çekilip kamera kaydı yapılmıştır.
36. Cumhuriyet savcisı olay yerinde infaz koruma memurlan C.K.,$\mathrm{M.C.}$ . , Y.T. ve H.A. ile infaz koruma başmemuru C.A.nın ve ölenin kaldığı odanın her iki yanındaki BI.7.23ve B1.7.25 numaralı odalarda kalan Y.O. ile Ö.C.nin ifadelerini almıştır.
i. Infaz koruma başmemuru ile infaz koruma memurlan olayın nasıl tespit edildiğine ilişkin tutanak (bkz.§ 30) doğrułtusunda beyanda bulunmuştur.
ii. Ö.C., δlenin intihar edeceğini söylemesi üzerine durumu infazkoruma başmemurlarına anlattığımı, ölenin bu olaydan sonra bir gün süngerli odada kalıp tekrar odasına döndüğünti, saat 00.0001.00 sıralarında δlenin odaşından televizyon sesine benzer bir ses gelse de kavga veya boğuşmaya işaret eden bir ses duymadığınısöylemiştir.

ii.Y.O., 01.30 sıralarnda mūzik ve sifon sesi duyduğunu, seslerden duyduğu rahatsızlık nedeniyle odasındaki acil çağnı butonuna basarak çağırdığı infaz koruma 

memurlarına gürültüden söz ettiğini ve ölenin odasından bağrışma sesi duymadığınıifade etmiştir.

37. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı R.B.nin ölmeden önce verdiği dilekçeye (bkz.§ 26) istinaden Sincan 1 No.lu F Tipi Yüksek Gtvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna yazdığı 18/11/2015 tarihli yazı ile RB.nin iddialarıntn araştırlarak ayrıntılı ifadesinin alınmasını istemiştir. R.B.nin ölmesi nedeniyle ifadesi alnamamş ve soruşturma evrakıAnkara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafindan bir yazı ekinde Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiştir. Cumhuriyet Başsavcılığı bu soruşturmayı R.B.nin δlümtı hakkında yürütülen soruşturma ile birleștirmiştir.

38. Cumhuriyet Başsavcılığı8/12/20t5 tarihinde H.O.num ifadesine başvurmuştur.H.O.nun ifadesi şõyledir:
"Sincan 2 Nolu F Tipi Ceza evine Edirne'den [R.B.] ile birlikte nakil olarak geldik Beraber …. kalmak Istedik. Ancak yönetim bizi yan yana bulunan tek kişilik odalara verdi.Cezamız ağırlaştırıl[mış] olmadığından odalar arasında görüşebiliyorduk. Nakil olduğumuz strada eşyalarvmızın daha sonra arkamızdan ring aracı ile gōnderileceği söylendiğinden o sırada yanumızda yoktu. Bu nedenle sıkınti yaşıyorduk. Biz olay günü [R.B.nin] odasında otururken [R.B.] görevli memurlardan çay istedi. Ancak okuma yazması olmadığı için dilekçe ile bu talebtni yerine getiremtyordu. Bu nedenle sözlü olarak çay istedi. Memurlar da zorluk çıkardılar btzim görevimiz değil dediler. [R.B.] de bunun üzertne müdür bey ile görüşmek istiyorum dedi. Daha sonra memurlar lçeriye gtrerek önce [R.B.ye] daha sonra ayrmak isteyince de bana da darpta bulundular. Bu memurların isimlerini bilmiyorum.Áncak içlerinden simasmu [batırlayabildiklerim]vardır. Daha sonra [R.B.] ile ikimizt cezaevinde bulunan süngerli odaya aldilar. Ondan önce bizim darp raporumuz aldırimadı.Süngerli odada bulunduğumz strada aynı olay günü kurum dokioru süngerli odaya geldL Beni muayene etti ve rapor dizenleyeceğini söyledi. Ancak [R.B.yi] gorüp görmediğini bilmiyorum... [C]ezaevi [yönetimi] tutmuş olduğu tutanakta bizim odada (B 32 nolu oda)kendi kendimize zarar vermiş olduğumuz şekdinde tutanak dizenlenmiştir. Ancak bōyle bir şey sōz konusu değildir. Zaten ceza ehltyetimtz yerindedir ve kendi kendimize zarar vermemiz mümkün değildir. Ayrıca tuanakta yeriz vb sözcükler yazumıştır. Bunlar kendilerini kurtarmak için söylenmiş sözcükderdir. Daha sonra [R.B.nin] vefat ettiğini Öğrendim. Kendisini cezaevinde astığın öğrendim. Ben kendisinin öldürüldüğünüdüşünüyorum. Asmış otsa blle buna sebep olan ceza evindeki görevltler ile talimatı veren müdür olduğunu dūşůnüyorum. Ben yıllardır bu şahst tanıyorum. Böyle btr şey yapacağınıdüşünmiyorum. [Cezaevi] yönetimi tarafindon tutulan tutanakta odasından gelen yüksek sesli televizyon nedentyle odasına gtrildiğinde [R.B.nin] öldüğüni[n] görüldüğü söylenmlşise de gece saat 01:30 sıralarında bu sesin hangi koğuştan geldiğinin belirlenmesi zordur ve idareyi rahatsız etmesi mümkün değlldir. Başka bir kimsenin rahatsız olduğuna ilişkin müracaat ettiğine ve diğer mahkumların müracaatının olup olmadhğını bilmtyorum. Zaten esyaları da o strada [R.B.ye] verlimediğini biliyorum." (H.O. kendi şikâyeti tzerine yürütülen bir başka soruşturma kapsamında verdiği 2/12/2015 tarihli ifadesinde de benzer sõylemlerde bulunmuştur.)

3. Başvurucular, vekilleri aracılığıyla Cumhuriyet Başsavcılığına verdikleri 5/I/2016 tarihli dilekçelerinde Sincan Ceza Infaz Kurumuna geldiği andan itibaren yakınlarının tutulduğu odalarn (stngerli oda dâhil) kamera kayıtlanı ile yakınlarının ailesiyle yaptığı telefon görüşmelerine ait kayıtların soruşturma dosyasına getirtilmesini istemiştir.
40. Başvurucular, vekilleri aracılığıyla Cumhuriyet Başsavcılığına verdikleri bir başka dilekçede ise başka hususlar yanında yakmlarının ölmeden önce üizerinde bulunan kıyafetlerin incelenmesini talep etmiştir.


41. Cumburiyet Başsavcılığı 7/1/2016 tarihinde, ifadelerini daha önce aldığı Y.O. ve Ö.C.nin ifadelerine yeniden başvurmuştur.

i. Y.O., R.B. ile yan yana odalarda kaldıklarını, R.B.nin 13/11/2015 tarihinde saat 20.00-21.00 sıralarında "Ilaçlar nerede kaldı?" diyerek infaz koruma memurlarına seslendiğini, o esnada bir infaz koruma memuru ile sağlık gõrevlişinin ilaç dağıtımı yaptığını, R.B.nin oda kapsındaki mazgalın çıkardığı ses nedeniyle R.B.ye ilacının verildiğini anladığını, saat 01.30 sıralarında õnce müzik sesi, sonra da yarım saat kadar devam eden sifon sesi duyduğunu, gürültüiden uyuyamadığı için odasındaki çağrı butonuna basarak infaz koruma memurlarını çağırdığını, R.B.nin bir infaz koruma memuruyla veya bir başkasıyla tartıştığımı ya da kavga ettiğini duymadığını, R.B.ye yönelik hakaret, tehdit ya da yaralama eylemlerini görmediğini sõylemiştir.

ii.Ö.C.; R.B.nin eline çamaşır ipi alıp “Kendimi asacağım." demesi ūzerine durumu infaz koruma memurlarına haber verdiğini, infaz koruma memurlarının R.B.yi süngerli odaya götürduğünü, yanlış hatırlamıyorsa R.B.nin çamaşır ipini yakarak aldığını (Bu sözlerden R.B.nin astlı vaziyette duran çamaşır ipini bir veya birkaç yerden yaktığı ve bōylece asıda kullanabileceği ipi elde ettiği sonucuna varlmıştır.), söylediğine bakılırsa R.B.nin süngerli odada iken çok üşüdüğünü, infaz koruma memurlarnın R.B.ye hakaret ettiğini, on on beş infaz koruma memurunun R.B.yi dðvdüğünü, R.B.nin dilekçe yazdığını ancak dilekçesine cevap verilınediğini ve ölmesinden bir iki gün sonra sesini duyduğu R.B.nin kendisine küfrettiğini beyan etmistir.

42. Ölenin bir sttre kaldığı B.2,7.32 numaralı odanın hemen yanmda olup kapısıfarklı bahçeye açılan odada tutulan M.S.D.nin Cumburiyet Başsavcılığında verdiği 7/1/2016tarihli ifade şõyledir:
“…[R.B.yi] fiziken hiç görmedim. Aramızda duvar vardr.… Havalandurmaya çiktığumızda o tarihlerde bazı şahısların nakil geldiğini anladık Edirne'den veya Tekirdağ'dan birileri o zaman nakil gelmtşti. Hoş geldiniz diye aramızda duvar olmasına rağmen komuştuk. O tarihlerde gelen şahıslar gardłyanları çağırarak sigara filan istemişlerdi. Israrlı tstekeri vardı Ihtiyaçlarumızı karşılamak zorundasınız diye komuşuyordu. Infaz koruma memurlar da biz bunlar yapamaytz. Ancak kantinden ihtiyacıızı karşılaya bllirsiniz şeklinde cevap verdikderini hatırlıyorum. Taraflar arasıda bu şekilde btr bağrışma oldu. Ancak küfür ve tehdit anlayamadım. Çünkü bağrışma şeklinde sesler gellyordu. Içeriğini anlayamadım. Ben odamda tek kalıyorum. Bu bağrışmanın akabinde diğer infaz koruma memurlari da geldi. Tartişma devam eiti. Hem havalandırma kapısı hem de koğuşa gtriş kapısı açıldı. İki taraftan da sesler geliyordu. Bağrışmalar geliyordu. Bu komuşmalarda tehdit, hakaret, dur vurma şekdtnde btr b[eJyan anlayumadım.Ancak bağrışma ve tartişma vardı. Daha sonra anladığım kadarıyla şahsı odadan çıkardılar. Daha sonra süngerli odaya şahsı götürmüş olmalılar ki kapi kapandiktan sonra da bağırma sesi geliyordu. Şahıs kapıyı da döviyordu. Ancak bu şahıs o şahıs mi bilemiyorum. Ancak şahsa ilk kaldığı odada müdahale edildiğinde sanki biri bağormak istiyor diğeri de onun ağzını kapatmak istemesinden kaynaklanan bir şekilde sesler geliyordu. Sesler boğuk boğuk geltyordu. Ben cezaevinde kaldığum sürede herhangi bir darp eylemine maruz kalmadım."

43. Cumhuriyet Başsavcılığı7/1/2016 ile 8/1/2016 tarihleri arasında infaz koruma başmemuru veya infaz koruma memuru olan şūpheliler M.E., A.A., O.Y., l.A., S.Y., C.A.,M.Ç. ve Y.T.nin ifadelerini almıştır.

i. M.E. ifadesinde R.B. ve H.O.nun 10/11/2015 tarihinde Sincan Ceza İnfaz Kurumuna nakil geldiklerinden ve eşyalarının hentiz Sinçan Ceza İnfaz Kurumuna ulaşmadığından söz ederek kantinden ihtiyaçlarını karşılamak istediklerini beyan ettiklerini, bu isteği A.A. ile birlikte vardiya başmemuruna ilettiklerini, daha sonra sözü edilen hüiktmltilere sigara ve televizyon gönderildiğini, süngerli odada tutulduğu süre zarfinda R.B.nin kendişine herhangi bir hakaret, tehdit veya dayaktan bahsetmediğini beyan etmiştir.

ii. A.A., M.E. ile aynı yõnde beyanda bulunmuştur.
ii. O.Y., olaydan bir gün önce gündüz vardiyasında R.B.nin kaldığı blokta I.A.ile birlikte görevli olduğunu, televizyonunu istemesi Üzerine gelen eşyaları arasından çıkardıkları televizyonunu R.B.ye teslim ettiklerini, R.B.yi süngerli odaya kendilerinin götürmediğini, R.B.nin saat 08.15 sıralarında süngerli odadan olayın meydana geldiği odaya alındığım, R.B.nin kendilerine intiharla ilgili bir şey sōylemediği gibi kendisine yönelik kötü muameleden de söz etmediğini ve kendilerine R.B.nin intihara eğilimli olduğu yönünde bilgi verilmediğini söyłemiştir.
iv. LA., R.B.nin kendisine intihar edeceğine veya kötü inuameleyle karşılaştığma ilişkin bir şey söylemediğini ve R.B.nin intihara eğilimli olduğu yönünde bilgi verilmediğini ifade etmiştir.

v. S.Y.nin konuyla ilgili ifadesi şöyledir:
“…[R.B.] yardım butonuna bast. Bunun üzertne diğer arkadaşım [C.A.] ile btrlikte [R.B.nin] bulunduğu odaya gittik Mazgalı açtık. Mazgalı açtığımızda [H.O.] da yanında idi.[R.B.] bize 'müdür lle görüşmek istiyorum' dedi. Ben de kendisine sayım yeni bitti. Dilekçe yozdın mı diye sordum. O da yozmadım, dilekçe yazmama gerek yok, müdūr S dk içerisinde buraya gelecek' dedl. Ben de kendisine 'buranın bir işleyişi var' deyince o da ‘işleyişi var deyince ne kastediyorsun ben bütün cezaevinde kaldım, cezaevlerinin işleyişini bilhyorum, 5dk içeristnde müdhür buraya gelecek yoksa S dk içeristnde burayı yakarız, siz bizim ktm olduğumuzu bilmtyorsunuz, 2 dk btz adamı harcarız' dedi. Biz de yetkililere sizi bildirirtz dedik. Biz oradan ayrıiırken tekrar [R.B.] cağrı buomuna bastı [H.O.] ile birlikte kapılara vurmaya başladılar. [C.A.] lle beraber tekrar kapının yanına gittik. Şahısların gürültüsüüzerine müdahale ekibi ve müdahale ekibi baş memurda bizim yanomıza geldiler. Başmemur kapıyı açmamızı söyledi. Ben de kapıyı açtım. İçeri girdiğimizde [R.B.] ile [H.O.]duvarlara yumruk attılar. Içeride bulunan tabak ve benzeri eşyaları sağa sola atmaya başladılar.Ayrıca şahıslar kafalarını duvarlara ve dolaplara vurmaya başladılar. Başmemurumuz [M.A] şahıslara sakin olmasını ve dışarı bahçeye çıkap sakinleşmelerini söyledl. Şahıslar kolların yatağın ranzasının demirlerine geçtrerek çıkmayacakdarını söylediler. Bumun üzerine müdahale ekibi içeri girdt. Şahısların kollarıı yataktan çözerek bahçeye aldılar.Daha sonra kaurunun başmemuru geldi. [M.K.] şahıslara işleyiş hakkında bilgi verdi.Kendilerine yardımcı olacaklarımı söyledt. Ancak şahıslar [MK_nın] uyarilarına aldirmayarak eylemlerine devam ettiler. Müdahale ekdbine direnmeye devam ettiler. Daha sonra müdahale ekdbi de hükimlülere kelepçe vurarak müşahede odasına aldilar. Bumun ile Ugili tutanak tuttuk. Tuanağı müdüre bildirdik. Hükümlüler o gün müşahede odasıda kaldılar. Biz nöbetmizi akşam 08:00 gibi tamamlayıp ayrıldık. Yanlış hatırlamıyorsam bu 

olaylar 11/I1/2015 tarihinde oldu. O gün başka bir olay otmadi. Ertesi gün akşam nöbetimtze geldiğimizde şahıslar müşahede odasinda kalmaya davam edtyorlardı. O gün de başka bir olay olmadı. Ben ve arkadaşlarım kesinlikde [R.B.] ve [H.O.ya] herhangt bir hakaret ve işkencede bulunmadık "
vi. C.A., S.Y.nin anlattıklarımı doğrulamıştır.
vii. M.Ç. önceki ifadesine ek olarak odalarına aldıklarında R.B. ve H.O.nun oldukça saldıgan olduğunu, R.B.nin “Ben kendimi asarun. Siz görürsünüz."demesine [zerine H.O.nun “Şimdi bir şey yapma! Dilekçemizi yazalım, ondan sonra ne yaparsan yaparsın." dediğini ifade edip yūklenen suçlamaları kabul etmemiştir.
viii. Y.T. daha δnce verdiği ifadesine ek olarak Sincan Ceza Înfaz Kurumuna geldiği gece R.B.nin mūdürle görüşmek istediğini, dilekçe yazması için R.B.ye kâğıt ve kalem verdiğini, aralarında herhangi bir tartişma veya kavga yaşanmadığıı beyan etmiştir.

44. Cumhuriyet Başsavctlığı başvurucuların ifadelerini19/1/2016 tarihinde istinabe yoluyla almıştır.

i. Başvurucu Muazzez Babak ifadesinde oğlunun psikolojik bir rahatsızlığının olmadığını, akciğer kanseri hastası olan oğlunun iki yıl kadar ðnce iyileştiğini,oğlumun intihar etmesi için neden bulummadığını zira cezasının infazının tamamlanmasma 1 yıl 7 ay kaldığıı, oğluyla en son 13/11/2015 tarihinde saat 11.00-12.00 sıralarinda telefonda görüştüğünü beyan edip R.B.nin telefonda söylediklerini aktarmıştır. Başvurucuya göre R.B. kendisine can güvenliğinin bulunmadığın, vūcudunun her yerinin mosmor olduğunu, süngerli odaya konulduğunu, Cumhuriyet savcısı, müdür ve infaz koruma memurlarının kendisine işkence ettiğüri, kırk kadar kişinin Üzerine geldiğini ve sonraki gün cenazesinin çıkacağını sõylemiştir.

ii. Başvurucu Naif Babak ise herhangi bir psikolojik rahatsızhğı olmadığını ileri sürdüğü oğlunun intihar etmiş olamayacağımı iddia etmiştir.

45. Cumhuriyet Başsavcılığı Sincan Ceza Infaz Kurumundan temin ettiği kamera kayıtları ile R.B.nin başvurucu Muazzez Babak ile yaptığı telefon görüşmesine ilişkin kaydıbilirkişiye inceletmiştir. Bilirkişi tarafından hazırlanan 18/2/2016 tarihli raporda Özetle şu tespitler yer almıştır:
i. Kamera kayrtlan 10/11/2015-14/11/2015 tarihlerini kapsayan zaman aralığıa ilişkindir.

ii.Kamera kayıtlarında ses bulunmamaktadır.
iii.R.B. Sincan Ceza İnfaz Kurumuna 10/11/2015 tarihinde saat 01.24sıralarında gelmiştir.

iv. Çok sayıdaki infaz koruma memuru 11/11/2015 tarihinde saat 08.44sıralarında R.B.yi kaldığı odadan çıkarıp sūngerli odaya (meşin oda) götürmūştür.

v. Saat 08.46'da R.B.ye bir infaz koruma memuru tekme, bir infaz koruma memuru ise tokat atmıştır. Saat 08.47'de R.B.ye birkaç tekme atılmıştır.
vi. Infaz koruma memurları 08.47 sıralarında süngerli odadan çıkmıştır.Infaz koruma memurlari, sūngerli odada elleri kelepçeli vaziyette yerde yattığı sırada R.B.ye defaatle tekme ve tokat atmıştır.

vii. R.B. 13/11/2015 tarihinde saat 11.26 sıralarında başvurucu MuazzezBabak ile on dakikalık bir telefon görüşmesi yapmıştır. Bu görüşmede R.B. özetle Sincan Ceza ÎInfaz Kurumuna geldiği günden itibaren her gün sebepsiz yere infaz koruma başmemurları ve infaz koruma memurları tarafından dövüldüğüınü, kafasında ve vūcudunda şişlikler bulunduğunu, kafasındaki şişliğin yüksekliğinin yaklaşık 20 cm olduğunu, gözünün, kollarının ve bacaklarının mosmor olduğunu, kendisini döven infaz koruma memurlagından birisinin de telefon görüşmesi yaptiğı sırada yanında olduğunu, 11/11/2015 tarihinde saat 08.3009.30 sıralarında en az yirmi kişi tarafindan dövüldüğünü, iki gün süngerli odada soğuk bir yerde tutulduğunu (Süngerliodanınsoğuk olduğununkastedildiğideğerlendirilmiştir.),artık dayanamadığını, açlık grevinde olduğunu, can güvenliğinin bulunmadığını ve kendisini öldüreceğini beyan ederek başvurucu Muazzez Babak'tan başta Cumhuriyet Savcılığı olmak üzre çeşitli kurumlara dilekçeler vermesini istemiştir.
viii. Infaz koruma memurları 14/11/2015 tarihinde saat 01.52 sıralarında başvurucuların yakınının kaldığı odaya gelmiştir.

46. Cumhuriyet Başsavcılığı 18/2/2016 tarihinde Uzm. Dr. B.Ç.nin beyanına başvurmuştur. B.Ç. ifadesinde muayene için geldiğinde R.B.nin darptan veya kötūmuameleden sõz etmediğini, psikiyatri doktoru olduğu için sadece ruhsal durum muayenesi yaptığını, R,B.nin bir ilaç listesi verdiğini ancak uygun gördūğü ilaçlar için reçete yazdığınıve ūç ay sonrası için R.B.ye randevu verdiğini sōylemiştir.

47. R.B.yi süngerli odada muayene eden Dr. E.C. Cumhuriyet Başsaveılığında verdiği 23/2/2016 tarihli ifadesinde, muayene yaparken R.B.nin Sincan Ceza Infaz Kurumu personeli tarafindan darbedildiğini ve kendisine hakaret edildiğini söylediğini, muayenede belirgin bir lezyon saptayamadığını, R.B.nin darbedilmesine bağlı olarak koflarında ve sırtında ağrılar bulunduğunu söylediğini ve R.B.yi psikiyatri polikliniğine sevk ettiğini beyan etmiştir.

48. Başvurucu Naif Babak'm verdiği dilekçe (bkz. § 27) üzerine başlattığısoruşturma kapsamında Ankara Cumhuriyet Başsaveılığı 2/3/2016 tarihinde verdiği yetkisizlik kararı sonrasında soruşturma dosyasını Cumhuriyet Başsaveılığına göndermiştir.Cumhuriyet Başsavcılığı sözü edilen soruşturmayı R.B.nin öltmü hakkında yürütülen soruşturma ile birleştirmiştir.

göre;
49. Cumhuriyet Başsavcılığının Sincan Ceza Infaz Kurumu ile yaptığı yazişmalara 
- R.B.nin ilk muayenesi 11/11/2015 tarihinde Dr. E.C. tarafindan yapılmıştır.Okunabildiği kadarıyla sözü edilen muayeneye ilişkin sağlık fişinde R.B.nin yakınının baş ve omuz bölgelerindeki ağrıdan söz ettiği, travmatik lezyon 

saptanmadığı ve R.B.nin psikiyari polikliniğine sevkinin uygun olduğu belirtilmiştir.Sağlık fişinde tanı “ilaç düzenlemesi+kontrol" olarak ifade edilmiştir.
- 13/11/2015 tarihinde yaptığı telefon görüşmesi sırasında R.B.nin yanında infaz koruma memuru Ç.U. bulunmaktadır.

50. Cumhuriyet Başsaveılığı bilirkişi raporundaki tespitlere istinaden R.B.yi darbeden kişileri tespit edebilmek için M.E., A.A., O.Y., I.A., S.Y., C.A., M.Ç. ve Y.T.nin ifadelerini yeniden almıştır. Sözü edilen kişilerin kamera kayıtlarında gözüken kişilerin kim olduğuna ilişkin beyanian doğrultusunda Cumhuriyet Başsavcılığı M.K., A.T., A.Y. ve Ç.U.yu şüpheli sıfatıyla dinlemiştir.

i. M.K. 1I/I1/2015 tarihinde sabah saatlerinde yaşanan olayı S.Y. ve C.A.nin anlattıklarına benzer şekilde anlatmış; ek olarak Müdür T.G.nin talimatına istinaden R.B.yi süngerli odaya aldıklarını, başkalarına ve kurtm eşyalarına zarar vermesini engellemek için R.B.ye kelepçe taktikların, R.B.nin eşofmanmn muhtemelen üist araması sırasında üzerinden çıktığım, rutin uygulamaya göre hükümlülerin süngerli odaya alınmasından önce rapor alınmadığıni, süngerli odada iken R,B.nin bir sorununun olmadığını, aldığı ilaçların etkisiyle o şekilde davrandığını ve Edirne'de tedavi gördüığünü söyleyerek odasında kalma isteğini dile getirdiğini, bu nedenle R.B.nin kurum amirinin de talimatıyla odasına alındığını ve R.B.ye vurmadığınıifade etmiştir. Kendisine kameta kayıtlarından elde edilen I 1/11/2015 tarihine ilişkin bazı fotoğraflar gösterilmesinden sonra M.K., R.B.yi ayağıyla dürten kişinin A.Y.olduğunu, A.Y.nin yaltızca ikazda bulunduğunu yoksa R.B.yi tekmelemediğini,A.T.nin R.B.ye tokat atmadığını, belki R.B,nin yüzünü kaldırmaya çaltştığınısōylemiştir.

ii. A.T. Özetle R.B.ye tokat atmadığını, küfretmeye devam etmemesi için R.B.nin ağzıı kapattığını beyan etmiştir.

iii. A.Y., başka hususlar yanında R.B.nin eşofmanının muhtemelen dst aramasıstrasında sıyrıldiğını, R.B.nin elleri kelepçeli olarak eşofmanını giydiğini, süngerli odaya alınmasından sonra da R.B.nin “Erkeksentz kelepçemi sökün! Ben suratın nasıl kesileceğini size göstereyim. Siz şerefsizsiniz." şeklindeki sözlerine devam ettiğini, bu nedenle R.B.ninkelepçelerini çözmediklerini, hakaret ve tehditlerine devam etmemesi için R.B.yi ayağıyla dürttüğünü, eşofmanını giymesi için ayağıyla R.B.yi kaldırmaya çalıştığını ve R.B.ye vurmadığını söylemiştir.
iv. Ç.U. özetle stngerli odaya gōtūrülmesi sırasında R.B.ņin koluna girdiğini ve kendisinin veya bir başka infaz koruma memurunun R.B.ye vurmadığını ifade etmiştir.

51. Ankara Adli Tip Grup Başkanlığınca hazırlanan 12/5/2016 tarihli otopsi raporunda başvurucuların yakımıın ası sonucu vefat ettiği belirtilmiştir. Sözü edilen raporun Ölenin vücudundaki yara izleriyle ilgili kısmı şöyledir:
H ...
En derin yeri boyun sağda; sağ angulus mandibulanın 3 cm altında olmak tzere derinliğı 0.7 cm olacak şekilde; boyun ön yüz ve sağ kulak memesi altina doğru uzanan;

boyun önde hyoid kemik üst kasmından ve sağ kulak memesintn 7 cm altından geçerek ensede saçlı deri içerisine ilerleyen; solda ise sol angulus mandibulanın hemen altından geçerek sol kulak hellksi arka kasma doğru uzanan; aralarında 4.5 cm kalacak şekilde birleşmeden sonlanan; en geniş yeri 1.2 cm olan; zemini parşömenleşmiş; yilksellci ve yüzeyelleşici vasifta telem izi görüldü

Gōğüs ōn yüz üstte 2 adet, batın ön yüz üstte 2 adet olmak üzere toplam 4 adet Elektrokardiyografi pedleri olduğu, sağ kol 1/3 ust bōlge dışta-sol kol 1/3 orta bölge dışta ve sağ el sırtında şekilli dövmeler olduğu, her tki ön kol ile gövde ön yüzde muhtelif ebatlarda çok sayıda sedefi [yara izleri] olduğu, sağ bacak 1/3 üst bölge ōnde 1.5 cm çaplı īzert kurulu sıyrık, sağ bacak 1/3 orta bölge önde izeri kurulu milimetrik sryrklar, sağ ayak bileği arkada yaklaşık 3x0,5 cm ebatta tzeri kurutlu sıyrık, sağ dirsek arkada yakdaşık 0.5cm çaplı üzeri kurulu sıyrık ve alın solda yakaşık 0.3 cm çaplı üzeri kurulu sıyrık olduğu,her iki elden parmak tzi alumına bağlı mürekkep bulaşıkları olduğu görüldü
52. Yūrūttüğü soruşturma sonunda Cumhuriyet Başsavcılığı, otopsi raporu ile kamera kayıtlarına atif yaparak R.B.nin intihar sonucu vefat ettiği, ası sonucu meydana gelen olayda suç unsurunun bulunmadığı, R.B.nin daha önce de intihara kalkıştığı ancak infaz koruma memurlarınca intiharin engellendiği, RB.yi intihara yönlendiren veya teşvik eden herhangi bir şahsın bulunmadığı ve Sincan Ceza Infaz Kurumu görevlileri A.A., C.A., Ç.U.,I.A., M.E., M.K., M.C., O.Y., S.Y. ile Y.T,nin R.B.ye karşı hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarını; A.Y. ve A.T.nin ise R.B.ye karşı tehdit ve hakaret suçlarını işlediğine ilişkin yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle 23/9/2016 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar vermiştir. Bununla birlikte Cumhuriyet Başsavcılığı R.B.nin 11/I1/2015 tarihinde stngerli odaya alınması sonrasında A.T.nin R.B.ye tokat atmak,A.Y.nin ise R.B.yi tekmelemek suretiyle kamu görevlisinin sahip olduğu nüfuzu kötüye kullanarak kasten basit yaralama suçunu işledikleri iddiasıyla A.Y, ve A.T, bakkında Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesi (Asliye Ceza Mahkemesi) nezdinde kamu davası açmıştır.
53. Başvurucular, &z itibarıyla yakınlarının uğradığı kötü muamele ve işkence nedeniyleçaresizliğe itildiğini ve intihara sürüklendiğini, yakınlarına psikolojik durumu yöntinden esaslı bir tedavi sağlanmadığını, öngörülebilir ve önlenebilir olmasına rağmen intiharın gerçekleşmemesi için gerekli tedbirlerin alımmadığını belirterek kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karara vekilleri aracılığıyla itiraz etmiştir.

54.Başvurucuların itirazı Ankara Bats 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/12/2016 tarihli.kararīyla reddedilmiştir. Sözü edilen karar başvuruculara tebliğ edilmemiştir.
D. A.Y. ve A.T. Hakkmda Açılan Kamu Davasıyla İlgili Süreç
55. Asliye Ceza Mahkemesince yapilan yargılamada daha Önce ifadeleri alınmayan M.Y. ile M.A.nın beyanlarına başvurułmuştur.

i. M.Y., kendilerine yönelik saldarısı nedeniyle R.B.yi süngerli odaya götürüp Üst araması yaptıklarını, eşofimanın ipliğinde jilet saklayabileceğini veya ipliğini kullanılabileceğini düşünerek eşofmanın ipliğini çektiklerini, bu nedenle eşofman altının R.B.nin belinden aşağıya kaydığını, R.B. küfrettiği için A.T.nin R.B.nin ağzımı kapattığını, A.Y nin ise ayağryla R.B.yi dūrttüğünü söylemiştir.

ii. M.Y. ile benzer yönde beyanda bulunan M.A. ek olarak küfretmesi nedeniyle R.B.ye kelepçe taktıklarımı ifade etmiştir.

56. Asliye Ceza Mahkemesi, sanıklara yüklenen eylemin işkence suçunu oluşturabileceğive bu suçla ilgili yargılama yapma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle 12/4/2017 tarihinde görevsizlik karart vermiştir. Sanıkların bu karara yaptiklart itiraz Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin (Ceza Mahkemesi) 26/5/2017 tarihli kararıyla reddedilmiştir.

57. Asliye Ceza Mahkemesince verilen görevsizlik kararı sonrasıda yargılama Ceza Mahkemesince yapılmıştır.

58. Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada;
i. Başvurucu Muazzez Babak soruşturma aşamasında alınan beyanıdoğrultusunda söylemde bulunmuştur.

ii.Sanıklar suçlamaları kabul etmemiştir.
iii. Tanık H.O.; infaz koruma memurlarının psikolojik baskı yaptıklarını,havalandırma bahçesinin kapılarımı Öğlene kadar açmadıklarını, eşyalarının olmadığım, semaver ve televizyona ihtiyaç duyduklarını idareye sõylediğini,televizyonun verildiğini ancak semaverin verilmediğini, R.B.nin okuma yazma bilmediğini, R.B.nin psikoloğa yıllardır tedavi gördüğünü söylediğini,11/11/2015tarihinde çay istediklerini ancak verilmediğini, başmemurla da görüşemediklerini,bir süre sonra R.B.nin odasına giren infaz koruma memurlarinın hiçbir şey söylemeden R.B.nin üzcrine yürüdaklerini, hem kendisine hem de R.B.ye vurduklarını, sürüklenerek süngerli odaya götürüldüklerini, süngerli odada bir iki gün kadar kaldıklarını, süngerli odada bulunduğu sırada kendisine işkence edildiğini,kendisinin daha sonra Ankara 1 No.lu F Tipi Yūksek Gtvenlikli Kapalı Ceza Infaz Kurumuna nakledildiğini ve R.B.nin herhangi bir intihar girişiminin olmadığınıbeyan etmiştir.

iv. Tanıklar A.A., S.Y., M.K, Ç.U., C.A. ve M.E. soruşturma aşamasında verdikleri ifadelere benzer beyanda bulunmuştur. Farkiı olarak Ç.U. süngerli odaya gönderilmesinden önce kafasını duvara vuran kişinin H.O. olduğunu, R.B.nin kendisine zarar vermesini önledikierinive süngerli odaya konulmadan önce Ust araması yapılırken R.B.nin ellerinin kelepçeli olup olmadığını hatırlamadığını; M.K.ise R.B.nin ellerinin ne zaman kelepçelendiğini hatırlamadığını, süngerli odaya götürülürken R.B.nin ellerinin kelepçeli olmadığım, hakaret ve küfürlerine devam etmemesi için A.T.nin R.B.nin ağzınu kapattığını sðylemiştir.
v. Tanık B.Ç.soruşturma aşamasındaki beyanlarını tekrar etmesi haricinde R.B.de belirgin bir depresyon hâli veya psikoz gibi ağır bir ruhsal problem görmediğini, R.B.nin intihar girişiminden veya işkenceden söz etmediğini, sadece ilaç yazdırmak istediğini, Sincan Ceza İnfaz Kurumuna naklinden Önceki döneme ilişkin sağlık dosyasıı incelediğini ve klinik muayene sonrasında başka bir sağlık merkezine sevke gerek görmediğini ifade etmiştir.


vi. Tank E.C.;R.B.yi süngerli odada muayene ettiğini,muayene strasında R.Byi giysilerinden arındırdığını, batırladığı kadarıyla bazı sıyrıklar gördüğünü,bunların süngerli odaya götürülürken kullanılan güçten ileri gelen ve basit tbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olan ekimoz ve sıyrıklara benzediğini,R.B.yi psikiyatri polikliniğine sevk ettiğini, muayene esnasında sağlık gōrevlisi dışında bir infaz koruma başmemuru ile birkaç infaz koruma memurunun da sūngerli odada bulunduğunu sõylemiştir.

vii. Sincan Ceza Infaz Kurumunda sağlık görevlisi olarak çalışan tanık I.B.,R.B.nin kendini astığının söylenmesi Üzerine hemen R.B.nin odasına gittiğini,R.B.nin ağzından kðpükler geldiğini, nabız alamadığını ve Ölmesinden önceki gece R.B.nin uyku ilacını almak istemediğini sõylemiştir.

viii. Sincan Ceza Infaz Kurumunda sağlık görevlisi olarak çalışan tanık A.Ö.doktorun muayene yapmasindan sonra muayene bulgularını vizite defterine yazdıklarını ve R.B.nin muayenesiyle ilgili bir şey hatırlamadığını ifade etmiştir.
59. Müdafiiaracılığryla Ceza Mahkemesine verdiği 6/2/2018 tarihli dilekçesinde tanık E.C.nin H.O. ile R.B.yi karıştırmış olabileceğini ileri süren sanık A.Y., dilekçesinin ekinde R.B. ile H.O.nun stngerliodada bułundukları sırada yapilan muayenelerine ilişkin vizite defterinde mevcut kaytların ömeğini ibraz etmiştir. Söz konusu kayıtlara gōre E.C.H.O.nun muayenesine ilişkin kayda yüzeysel sıyrıkların bulunduğu yöntnde not dūşmüşancak R.B.nin muayenesine ilişkin kayda R.B.nin baş bölgesinde ağn tarif ettiğini ve travmatik lezyon saptanmadığını yazmıştır.

60. 8/3/2018 tarihinde Ceza Mahkemesi, sanıklara isnat edilen eylemi sabit görūp kamu görevlişinin sahip olduğu nüfuzu kötüye kullanması suretiyle kasten basit yaralama suçu nedeniyle sanikların neticeten 4.50o TL adli para cezastyla cezalandırilmasına ve hükmüın açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermiştir. Ceza Mahkemesi, seçimlik cezalardan adli para cezasinı seçse de temel cezayı 180 gün adli para cezasi olarak belirlemiştir. Ceza Mahkemesinin anlan kararının gerekçesi şöyledir:
“…[]şkence suçunun oluşabilmesi için fillerin ani bir şekllde değl ststematik bir şekilde ve belli bir sūreç içinde insan onuruyla bağdaşmayacak ölçüde yapımasının gerektiği, ölen [R.B.nin] annesi ile yaptığı telefon komuşmasında sürekli olarak kendisinin dōvüldüğü vücudunun yara ve morluk içerisinde olduğunu ve şikayetçi olmasını beyan ettiğıgörülmüş ancak ölú muayene tuanağına göre vúcudunda yeni oluşmuş yara ve morluk bulunmadıği, yine ölenin cezaevinde ilk muyanesini yapan tanık olarak dinlenen doktor [E.C.nin] soruşturma sırasında alınan beyanında da ölenin kendisinin darp edlldiğini kendistne söylediğı ancak ölende darp cebtr izine rastlamadığı yönünde ki beyanları ve sanıkların öleni darp etmedikleri yönünde ki savunmaları bir arada değerlendirildiğinde dosya kapsamında yer alan olaya illşkin görgusu bulunon kamu tanuklari, kamera görüntüleri ve bilirkişi rappruna göre ölen[R.B.nin] … yatıştırılamayarak yumuşak odaya alındığı, yumuşak odada ğüvenlik kamera görüntüleri ve görüntüleri çözümleyen bilirkişi raporu ile sabit olduğu üzere sanık [A.T.nin] [R.B.ye] tokat attığı, [A.Y.nin] ise [R.B.yi]tekmelediği ancak bu eylemlerin olayın etkisi ile ani bir şekilde gerçekdeştirlldiği, sistematik bir durumun bulunmadığı ve belli bir süre devam etmediği kanaatine varilmakda sanıkdarın eylemlerine uyan kamu görevlisinin sahip olduğu müfuzun kötüye kullanılması suretiyle kasten yaralama suçundan cezalandırımalarına karar verilmiş[tir.]..."

61. Dosyadaki delillerden ve alınan ifadeler araşındaki çelişkilerden yola çıkan başvurucular; çaresiz konuma düşürüp onurunu kımak için ðlene tokat atılıp küfredildiğini,eşofman altının çıkarıldığını ve elleri kelepçeli olarak soğukta bekletildiğini, doktorun usulüne uygun şekilde rapor tutmadığınü, işkencenin belgefenmemesi için bilinçli olarak hareket edildiğini, ðlene eşyalarının verilmediğini, söz konusu eylemłerin nispeten uzun bir süre devam ettiğini, nihayetinde yakınlarının intihar ettiğini, sanıklara yüklenen eylemlerin işkence suçunu oluşturduğunu ve alt sınırdan belirlenen hapis cezasının adlipara cezasma çevrilip sonrasıda hükmün açıklanmasınıngeri bırakılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek Ceza Mahkemesince verilen karara vekilleri aracılığıyla itiraz etmiştir.

62. Olay tarihinde Sincan Ceza Înfaz Kurumunda B1.7.28 numaraiı odada kaldığım iddia eden G.A. Ceza Mahkemesine gönderdiği 19/4/2018 tarihli ditekçesinde herhangi bir ayrintı vermeden tantklık yapmak ve öltimün gerçek nedenine ilişkin bilgilerini paylaşmak istediğini belirtmiştir.

63. Başvurucuların itirazı Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/5/2018 tarihli kararıyla reddedilmiştir.

64. Antlan karar başvuruculara 5/6/2018 tarihinde tebliğ edilmiştir.
E. Słncan Ceza İnfaz Kurumu Görevlileri Hakkındaki Disiplin SoruşturmasıSüreci 

65. Yetkili merciler R.B.nin ölümünden sonra Sincan Ceza Infaz Kurumu görevlileri hakkında disiplin soruşturması yapılmasına gerek görmemiştir. Bununla birlikte başvurucu Muazzez Babak'ım Başbakanlık İletişim Merkezine (BłMER) yaptığı başvuru sonrasında beş infaz koruma başmemuru ile aralarında A.T. ve A.Y.nin de bulunduğu on beşinfaz koruma memuru bakkında disiplin soruşturması başlatılmıştır.
66. Muhakkik olarak tayin edilen Sincan Ceza Infaz Kurumu 2. Müdürü Me.K.tarafindan hazırlanan soruşturma raporunda haklarında disiplin soruşturması yürütülen kişilerin kötü muamele amaçhı tavırlarının olmadığı, R.B.ye zor kullanma yetkisi dâhilinde mūdahale edildiği, bu esnada müdahale esaslarina uygun olmayan kūçük çaplı bazı tavırlar söz konusu olsa da sõzül edilen tavtrları kðtü muamele olarak değerlendirilemeyeceğive zarar verme amacıyla yaptlmadıklar belirtilerek disiplin cezası verilmemesinin uygun olacağı açıklanmıştır. Anılan raporun dayandığı delillerden biri olan ve Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca Sincan Ceza İnfaz Kurumuma gönderildiği anlaşılan 22/3/2016 tarihli bilirkişi raporunda -ki hu rapor Sincan Ceza İnfaz Kurumundan elde edilen 8 dakika 4 saniyelik kamera görürtüsünün incelenmesine ilişkindir- şu tespitler yer almıştır;
- R.B. 11/1 1/2015 tarihinde saat 08.45'te elleri arkadan kelepçeli olarak süngerli odaya getirilmiş ve ūç infaz koruma memuru tarafimdan yūzüstū yere yatırılmıştır.Bu sırada R.B.nin Üzerinde beyaz bir eşofman tüstü, siyah bir tişört ve külot bulunmaktadır. Giymesi için R.B.ye eşofman altı verilmiştir. R.B. eşofman altınıgiyerken kīr saçli ve gözlüklo bir infaz koruma memuru/başmemuru R.B.nin kafasına tokat atmıştır. Kel bir infaz koruma memuru/başmemuru sağ ayağıyla R.B.nin bacağına tekme atmış, hafif kıvırcık saçlı bir infaz koruma memuru/başmemuru ise sağ eliyle R.B.nin yüzüne tokat atmıştır. Kel olan infaz koruma memuru/başmemuru sol ayağıyla iki kez R.B.nin bacağına sert olmayan bir 

şekilde vurmuştur. Gözlükit olan infaz koruma memuru/başmemuru R.B.ye doğru ayağıı uzatmış ancak ayağı değmemiştir. Kel olan infaz koruma memuru/başmemuru RB.ye yeniden tekme atmıştir. Görevlilerin süngerli odadan 08.47 suralarında çıkmasından sonra R.B. eşofman altını giymiş, bir müddet yerde dinlenmiş ve daha sonra elleri arkadan kelepçeli şekilde ayağa kalıp ttç dört dakika dolaşmıştir. R.B.ye atılan tokat ve tekmeler yaralamaya sebebiyet verecek şiddette değildir.

67. Sinçan Çeza İnfaz Kuruu Müdürü 20/6/2016 tarihinde, muhakkik soruşturma raporundaki tespit ve gerekçelerle haklarında disiplin soruşturması yürütülen kişilere disiplin cezası verilmesine yer olmadığına karar vermiştir. Karar içeriğine yansrtılan ifadelerden bilirkişi raporunda bahsi geçen saçları olmayan kişinin A.Y., hafif kıvırcık saçh kişinin A.T.kır saçlı gözlükıtı kişinin ise M.K. olduğu anlaşımıştır.

68. Ankara Adli Yargı İlk Derece Mahkemesi Adalet Komisyonu Başkanlıği,disiplin işlemi yöntnden A.T. ve A.Y, hakkındaki yargılamanı akıbeti konusunda Ceza Mahkemesiyle yazışma yapsa da A.T. ve A.Y. hakkıda yeni bir disiplin işlemi tesis edilip edilmediği saptanamamıştır.

F.Tam Yargı Davası İle İlgili Süreç
6. Başvurucular ile çocukları D.B., Ay.Y. ve F.K. yakınlarının intihara eğilimli olduğunun bilinmesie rağmen intiharın önlenmesi için gerekli önlemlerin alınmadiğıns,süngerli odadaki tutma koşullarmın uluslararası standartlara uygun olmadığını, üstelik yakınlarīna kötü muamelede bulunulduğunu ve bu durumun yakınları R.B.yi intihara sürüklediğini belirterek Ankara 8. Idare Mahkemesinde (Idare Mahkemesi) Bakanlık aleyhine tam yargı davası açmıştır. Dava dilekçesinde başvurucu Muazzez Babak için 2.000TL maddi tazminat, 50.000 TL manevi tazminat, başvurucu Naif Babak için 1.500 TL maddi tazminat, 50.000 TL, manevi tazminat talep edilmiştir.

70, İdare Mahkemesi, başvurucuların tahliye olacağı tarihe ilişkin bilgileri elde edip başvurucuları R.B,nin desteğinden yoksun kalmaları nedeniyle uğradıkları zararı bilirkişiye hesap ettirmiştir.

71. Başvurucular, bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah ettikleri maddi tazminata ilişkin taleplerini başvurucu Muazzez Babak yönünden 63.878,50 TL'ye, başvuruçu Naif Babak yönünden ise 21.530,67 TL'ye yūkseltmiştir.

72. Yaptığı yargılama sonunda başvurucularm yakınının daha önce de intihara teşebbtüs ettiğine işaret ederek vakit geçirilmeden R.B.nin düzenli bir şekilde psikiyatrik tedavisinin sağlanması gerekirken bu yönde gerekli adımların atılmaması nedeniyle ölüm olayının meydana gelmesinde idarenin hizmet kusurun bulunduğu sonucuna varan Idare Mahkemesi 26/9/2019 tarihinde -diğer davacılar için hükmedilenler haricinde- başvurucu Muazzez Babak'a 63.878,50 TLmaddi tazminat ile 10,000 TL manevi tazminat, başvurucu Raif Babak'a ise 21.530,67 TL maddi tazminat ile 10.000 TL manevi tazminat Ödenmesine karar vermiştir.

7. Bakanltk, anılan karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

74. Istinaf başvurusunu inceleyen Ankara Böige İdare Mahkemesi 10. İdari Dava Dairesi 22/12/2020 tarihinde, Idare Mahkemesince verilen kararın manevi tazminatla ilgili bölümtınü onamış ancak maddi tazminatla ilgili bölümünü kaldırp destekten yoksun kalma tazminatı yönünden yapılan hesaplamaya göre R.B,nin hak ederek tahliye tarihinden önce vefat edecekleri gerekçesiyle başvurucuların maddi tazminat taleplerini kesin olarak reddetmiştir.

IV. İLGİLI HUKUK 
A. Ulusal Huknk 
75. ÎIgili ułusal hukuk için bkz. Yalçm Yank, B. No; 2013/3718, 20/1/2016, § 48;Hilmi Moray, B. No: 2013/3053, 21/4/2016, §§ 25-36; Süleyman Deveci, B. No: 2013/3017,16/12/2015, §§ 63-65; Ahmet Şenol ve điğerleri, B. No: 2014/16947, 22/2/2018, §§ 46, 51.
B. Uluslararası Hnkuk 
76.Avrưpa İnsan Hakları Mahkemesine (AfHM) göre bir ihlalin mağduru olduğu iddia edilen bir kişinin başvurunun yapılmasından Önce ölmūş olması hâlinde gerekli hukuki menfaati bulunan kişinin ölen kişinin en yakın akrabası olrak ölüm veya kayıp edilmeye ilişkin şikāyetlerini ileri sürdüğü bir başvuruda bulunma hakkı vardır (Varnava ve diğerleri/Tūrkiye [BD], B. No:16064/90, 16065/90., 18/9/2009, § 112). Bunun gerekçesi iddia edilen ihlalin niteliği ve Avrupa Însan Hakları Sözleşmesi (Sözleşme) sisteminin en temel hüktimlerden birinin etkin bir şekilde uygulanmasına ilişkin değerlendirmeler ile belirlenen δzel durumdur (Fairfield/Birleşik Krallık (k.k.), B, No:24790/04, 8/3/2005).
77. AlHM bu tür durumlarda, δlümünün veya kaybedilmesinin devletin sorumluluğunu devreye soktuğu iddia edilen bir kişinin ebeveynleri gibi yakın aile üyelerinin ölen kişinin yasal mirasçıları olup olmadıklarına bakılmaksızin bizzat iddia edilen 2. madde ihlalinin dolaylı mağdurları olduklarını iddia edebileceklerini kabul etmiştir (Van Colle/Birleşik Krallık, B. No:7678/09, 13/1 1/2012, § 86).

78. AlHMayrıçaÖleninyakınlarının-Sðzleşme'nin2.maddesi kapsamında meseleleri gündeme getiren ölūm veya kaybedilme olayıyla yakından bağłantılı olmasıkoşuluyla- ölen veya kayıp akrabaları adına Sõzleşme'nin 3. ve 5. maddeleri uyarınca şikâyette bulunabilmelerine onay vermektedir. Ömeğin Khayrullina/Rusya (B. No: 29729/09,19/(2/2017, §§ 86-107) başvurusunda, polis karakolunda hukuka aykmı olarak tutulduğu sırada veya karakoldan btrakıldıktan sonra bilinçsiz bir şekilde bulunan ve ūç ay sonra õlen bir kişinin yakınının Sözleşme'nin 5. maddesinin ihlal edildiğine yönelik şikâyeti esastan incelenmiştir. Öte yandan;
i. Onal/Tưrkiye (B. No: 31420/11, 30/8/2016, §§ 10-109) başvurusunun kabul edilebilirliği hakkında verilen kararda başvurucuların ölen yakınlarının öldüğü gün rütbeli bir askerin kötü muameleşine uğradığına ve bu bağlamda Sözleşme'nin 3.maddesinin ihlal edildiğine yönelik iddiaları da incelenmiş ve başvurucuların mağdur sıfatları yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın rütbeli asker hakkıdaki ceza yargılamasının derdest olduğuna işaret edilerek sözü edilen şikāyet yönünden iç hukuk yollarının tüketilmediği sonucuna varılmıştır (benzer iddiaların incelenip aynı sonuca ulaşıldığı başka bir kabul edilebilirlik hakkında karar için bkz.Zemci ve Hatun Horuz/Turkiye, B. No: 30247/11, 24/3/2015).

ii. Gözaltına alınan kişilerin gözaltı sırasında Ölmeleri veya gözaltı sırasında yaralandıktan sonra kaldırıldıkları sağlık kuruluşunda vefat etmeleri nedeniyle bu kişilerin yakılarınca yapılan bazı başvurularda, devletin başvırucuların yakmlarının ölümünden sorumlu olduğu kabul edilerek kamu görevlilerinin darp fiilleri nedeniyle Sözleşme'nin 3. maddesinin ihlal edildiği iddiaları yönünden ayn bir inceleme yapılmasına gerek görüłmemiştir (Tais/Fransa, B. No: 39922/03, 1/6/2006, § 111;Yurtsever ve diğerleri, B. No: 22965/10, 8/7/2014, § 82).

79. AlHM Kaya ve diğerleri/Tūrkiye (B. No: 9342/16, 20/3/2018) başvurusunun kabul edilebilirliği bakkında verdiği kararda ise bir ceza infaz kurumunda tutulmakta iken õlen hükümlünün yakınlarınca yapılan başvuruda yakınlarının kötümuameleye maruz kaldığına ve bu bağlamda etkin bir soruşturma yürütülmediğine ilişkin iddiaları ile ilgili olarak ölenin herhangi bir fiziki kötüı muamele ya da zultim hakkında şikâyette bulunmadığını ve başvurucuların bðyle bir şikâyeti sunmak için dava açma hakkı (Jocus standi) bulunsa bile şikâyet konusunda inandırıcı hiçbir delil bulunmadığını belirterek Sözleşme'nin 3. maddesinin ihlal edildiğine ilişkin iddianın açıkça dayanaktan yoksun olduğu sonucuna varmistir.

V. İNCELEME VE GEREKÇE 
80. Mahkemenin 9/6/2021tarihinde yapmış olduğu toplantida başvuru incelenip gereği dūşlnüldü:
A.Yaşam Hakkınm İhlal Edildiğine İlişkin İddia 
1 Başvurucu Muazzez Babak'ı İddiaları ve Bakanlık Görüşüi 
81. Başvurucu Muazzez Babak tek başına yaptığı 27/9/2017 tarihli başvurusunda;oğlunun isteği dışında Sincan Ceza İnfaz Kurumuna nakledildiği tarih ile öldüğü tarih arasındaki olay ve olgular ile başvuruya konu edilen sotuşturma kapsamında toplanan delillere işaret edip geçmişinde intihar õyküsü olan oğlunun Sincan Ceza Infaz Kurumunda tek kişilik odaya konulduğunu ve oğluna eşyalarının verilmediğini, infaz koruma memurlarinın darp ve hakaretlerine maruz kalması sonrasında oğlunun intihara teşebbüs ettiğini, bu olaydan sonra süngerli odaya alıman oğlunun daha donamłı bir sağlık kuruluşunda tedavi edilmesi yerine Kampüs Hastanesinde muayene edildiğini ve intihara teşebbüsten sonra oğlunun söylediği ilaçlar için reçete yazılması dışında oğluna başka bir tedavinin uygulanmadığını belirterek oğlunun ruhsal durumu ile ilgili esaslı bir tedavinin yapılmamasınedeniyle Önlenebilir nitelikteki olayların önlenemediğini iddia etmiştir.
82. Başvurucu Muazzez Babak ayrıca oğlunun bir hastanede tedavi altına alınmak yerine psikolojisinin daha da bozulmasina neden olabilecek şekilde tuvaletin açıkta olduğu,havalandırma sisteminin olmadığı ve pencerenin bulunmadığı küçtk bir süngerli odada tutulduğunu, bu suretie intihara davetiye çıkarıldığını, oğlunun intiharda kullandığı ipi kolaylıkla temin ettiğini, oğlunun uğradığıkötü muamele ve işkence nedeniyle intihara sürülklendiğini, yetkililerin oğlunun Blümünde kasrtlarının bulunduğunu ve verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararın oğlunun Ölümü hakkında yürütülen soruşturmanm etkisizliğinin göstergesi olduğunu belirterek Anayasa'nm 17., 19., 38. ve 40.maddelerinin ihlal edildiğini ileri sürmüştür.


83. Bakanhık görüşünde öncelikle soruşturma aşamasındaki işlemlerden ve R.B.nin daha önce tutulduğu ceza infaz kurumlarında aldığı tedaviler ile disiplin cezalarından sõz edilerek;
i. Sincan Ceza Infaz Kurumunda kaldığı süre içinde R.B.nin intihar etme ihtimalinin bulunduğuna ilişkin herhangi bir rapor bulunmadığı,
ii.R.B.nin psikolojik sorunları bakımından gerekli tedbirlerin alındığı ve tedavi imkânlarının sağlandığı,
ii.R.B.nin psikoloğu ile görüşmesinin temin edildiği, gerekli notłarın psikolog tarafindan alındığı ve R.B.nin sağlık durumunun kurum tabipliğince takip edildiği,
iv. Sincan Ceza Infaz Kurumu Tabipliği Psikiyatri Servişi tarafindan R.B.nin psikolojik sorunları ve tehlikeli mahküm statüsü dikkate alınarak 11/11/2015tarihinde muayene edildiği ve bu muayene sonunda herhangi bir ilaçdtlzenlenmediği,
.R.B.nin õngörülemeyen kendi eylemi neticesinde hayatını kaybettiği,
vi. Intihar nedeniyle devletin sorumlu tutuImasının insan davranışlarımın öngörülemezliği bağlamında devlete ağır bir yük yūkleyeceği,
vii. Bireysel başvuru formunda sðz konusu olay ile ilgili idari yargı yoluna bir başvuruda bulunulduğuna dair herhangi bir bilgi bulunmadığı, başvurucunun şikâyetleri bakımından idari yargı yolunda açtlacak bir tam yargı davasının etkili giderim sağlayıp sağlamayacağı ve bu bağlamda olağan hukuk yollarının başvurudan Önce tüketilip tüketilmediği hususunun Anayasa Mahkemesinin takdirinde olduğu,
vii. Yaşam hakkını koruyan mevzuat hükümlerinin etkili bir şekilde uygulanmasi ile usulyükümlülüiklerine ilişkin gerekli adımların atıldığiifade edilmiştir.

84. Bakanlık gōrüşüne göre R.B. hakkında dīzenlenen 19/7/2013 tarihli psikososyal servis raporunda R.B,nin 16 yaşından itibaren on yıldır ceza infaz kurumlarında bulunduğu,ergenlik döneminden itibaren uzun süre ceza infaz kurumunda bulunmasının neden olduğu çökürtă duyguları yaşadığı, psikiyatrik bir sorunu bulunmamasına rağmen sorunlarının gelişiminin aksamasından kaynaklı doğal tepkiler olduğu, yaşı gereği aktif olması gerektiği ancak ceza infaz kurumunda zamanını dolduracak ve üretkenlik gösterecek hiçbir faaliyete katılamadığı için iyileşemediği ve insani olarak gerilediği, Bakırköy Hastanesinde görmekte olduğu elektroşok ve ilaç tedavisinin beynine zarar verdiği ve zararlı düzeyde uykuya sebep olduğu, psikiyatrik tedavinin tek yönlü faydasına karşı açtığı zararları ve yan etkileri inşani bulunmadığından ceza infaz kurumunda kendisine rehabilitasyon programı açidığı, bu konuda R.B.nin haftanın üç gūnü (pazartesi, çarşamba, cuma) kūtüphane işlerine yardımcıolmasının yaşadığıboşluk ve amaçsızlık duygularını olumluya gōtüreceği, sorunlu olduğu insan ilişkileri konusunda kütüphanede çalışan öğretmen, memurlar ve mahkümla kuracağıilişkilerin iyileştirici etkilerinin olacağının düşünüldüğü belirtilmiştir.

85. Başvurucu; Bakanlık görüşüne karşı beyanında Özetle Bakąnlık aleyhine açtikları tam yargı davastnda verilen hükmün istinaf mahkemesince henüiz incelenmediğini,oğlunun tehlikeli mahkûm statüsünde olup psikolojik anlamda rahatsız olduğunun doktor raporlan ile sabit olduğunu, vefatından önce oğlunun birkaç kez intihara teşebbüs ettiğini,psikolojik sorunların üstesinden gelinmesinde aile bağlarının önemine ve İstanbul'da yaşamalarına rağmen oğlunun Sincan Ceza Infaz Kurumuna nakledildiğini, oğlunun işkenceye maruz bırakılması, süngerli odada uzun süre tutulması ve etkili bir sağlık kontroiti yapılmaması nedeniyle intihar ettiğini ve böylece oğlunun intihara sürüklendiğini ileri sürmÜştür.

2. Değerlendirme 
86. Anayasa Mahkemesi, olayların başvurucu tarafindan yapılan hukuki nitelendirmesi ile bağlı olmayıp olay ve olguların hukuki tavsifini kendisi takdir eder (Tahir Cana, B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 16)

87. Başvurucunun iddialarmın bir kısmı, Anayasa Mahkemesine göre Anayasa'nın 17. maddesinin üçüncü fikrasında güvence altına alman kötü muamele yasağınin ihlal edildiğine yöneliktir ve aşağıda ayrı bir başlık altında değerlendirilecektir. Başvurucu intihar ile kðtū muamele arasında bağ kurduğu için sőz konusu iddjalara burada da yer verilmiştir.Başvuruçunun geriye kalan iddiaları ise öz itibarıyla oğlânun yaşamının korumması için gerekli tedbirlerin alınmadığına hatta oğlunun infaz koruma memurlarının kötü muamele niteliğinde olduğunu ileri sürdüğü eylemleriyle intihara sürüklendiğine ve oğlunun ölümti hakkında yürütülen ceza soruşturmasım etkisizliğine ilişkindir.Şüphesiz başvurucu,oğlunun ölümünde yetkililerin kasıtlarının bulunduğunu da ifade etmiştir ancak başvurucunun yaşam hakkının ihlal edildiği iddiası kapsamında dile getirdiği büitün iddialanıbirlikte değerlendirilerek başvurucunun sözü edilen iddiaşını yetkililere atfettiğikusurun ağırlığını açıklamak için serdettiği kanaatine varımıştır. Bu bakımdan yaşam hakkının ðldürmeme yükümlülüğtine ilişkin negatif boyutu bakımından ayrt bir inceleme yapılmamış;başvuruçunun oğlunun yaşamının korunmadığına yönelik şikâyetleri yaşam hakkının koruma yükümlalüğüne ilişkin maddi boyutu kapsamında, oğlunun ölümü hakkında yürütülen soruşturma hakkındaki şikâyeti ise yaşam hakkıın etkilisoruşturma yükümlülüğüne ilişkin usul boyutu kapsamında incelenmiştir.

88. Anayasa'nun iddianın değerlendirilmesinde dayanak alınacak "Kişinin dokumulmazlığı, maddi ve manevî varlığı" kenar başlıklı I7. maddesinin birinci fikrasının ilgili kışmı şðyledir:
“Herkes, yaşama . hakkana sahipttr."
89. Anayasa'nın “Devletin temel amaç ve görevlerf" kenar başlıklı 5. maddesinin ilgili kısmı şõyledir:
"Devletin temel amaç ve görevlerti,  kişinin temel hak ve hürriyetlerini, sosyal hukuk devlett ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan siyasal, ekonomik ve sosyal engelleri kaldırmaya, tnsanın maddi ve manevî varlığının gelişmesi için gerekli şartlarıhazırlamaya çalışmaktır."

a. Kabul Edilebilirlik Yönünden 
90. Başvurucunun oğlunun ceza infaz koruma memurlarının kõtü muamele teşkil eden eylemleriyle intihara sürüklendiğine ilişkin iddiada da bulunduğu gözetilerek yaşam hakkmı maddi boyutunun ihlal edildiğine ilişkin iddia yönünden başvurunun tam yargıdavası yolunum tüketilmediği ya da İdare Mahkemesinin başvurucuya tazminat ödenmesine karar verdiği gerekçesiyle kabul edilemez bulunulamayacağı sonucuna varılmıştır. Ayrıca başvurunun kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden tespit edilmemiştir. Bu nedenle yaşam hakkımın maddi ve usul boyutlarının ihlal edildiğine ilişkin iddiaları kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.

b. Esas Yönünden 
i Yaşam Hakkmm Maddi Boyutu 
(1)Genel flkeler 
91. Yaşam hakkını güvence altiına alan Anayasa'nın 17. maddesi, devletin temel amaç ve görevlerini düzenleyen Anayasa'nın 5. maddesiyle birlikte değerlendirildiğinde devlete birtakum negatif ve pozitif yükümlälākler yükler (Serpil Kerimoğlu ve diğerleri, B.No: 2012/752, 17/9/2013, § 50).

92. Amlan pozitif yükümlülükler kapsamında devlet, yetki alanında bulunan tüm bireylerin yaşam hakkını kamu görevlilerinin, diğer bireylerin ve hatta kişinin kendi eylemlerinden kaynaklanabilecek risklere karşı koruma ödevi altındadır (Serpil Kerimoğlu ve diğerleri, § 51). Bu ödev kapsamında devlet;
i. Yaşam hakkına yönelen tehdit ve risklere karşı caydırıcı ve koruyucu yasal ve idari çerçeve oluşturmalı (İpek Deniz ve diğerleri, B. No: 2013/1595, 21/4/2016, §149),
ii. Bir kişinin yaşamına yönelik gerçek ve yakın bir tehlikenin bulunduğunun kamu makamlarınca bilindiği ya da bilinmesi gerektiği durumlarda, görevlileri aracılığıyla makul ölçüler çerçevesinde ve bu tehlikenin gerçekleşmesini önleyebilecek şekilde Önlemler almalıdır (Serpil Kerimoğlu ve diğerleri, § 53).
9. Sözlt edilen koruma yükümlülüğü, kırlgan ve korumasız bir konumda bulunan mahpuslar yönünden de geçerlidir. Bu nedenle ceza infaz kurumu yetkilileri, kontrolleri altındaki bir kişinin kendini öldtırmesi konuşunda gerçek bir risk olduğunu bildikłeri ya da bilmeleri gereken durumlarda söz konusu riski ortadan kaldırmak için makul öİçüler çerçevesinde ve sahip olduklan yetkiler kapsamında almaları gereken tedbirleri almalıdırlar (Mehmet Kaya ve diğerleri, B. No: 2013/6979, 20/5/2015, § 72). Bu çerçevede -kiși Özgürlüğüne aşırı bir sınırlama getirmemek kaydıyla- gerektiğinde intihara meyilli mahpusun tedavisi, bu kişinin en uygun yerde tutulması ve/veya intihar eylemlerinde kullanılabilecek eşyaya el koyulması gibi tedbirlere başvurulabilir (Mehmet Kaya ve diğerleri, § 73). Bir mahpus açısından daha stkı tedbirlerin gerekip gerekmediğive bunların uygulanmasının makul olưp olmadığı, kuşkusuz başvuru konusu yapılan her bir somut olayın koşullarına göre değişir (Mehmet Kaya ve diğerleri, §74). Bununla birlikte özellikle insan davranışlarının öngörülemezliğive öncelikler ile kaynakların değerlendirilmesi suretiyle yapılacak işlem veya yürütülecek faaliyet tercihi dikkate alnarak anılan yükümlülüğün kamu makamları

Üzerinde aşırı yük oluşturacak şekilde yorumlanmaması gerekir (Serpil Kerimoğlu ve diğerleri, § 53).

(2)İlkelerin Olaya Uygulanması
94. Hakkında düzenlenen bazı tibbi belgelere göre başvurucunun oğlu R.B., Sincan Ceza Infaz Kurumuna nakledilmesinden önce antisosyal kişilik bozukluğu tanısına istinaden tedavi görmüş ve bu kapsamda kendisine bazı ilaçlar için reçete yazılmıştır. Bazı rapor ve belgelerde de R.B.nin intiharı düşündüğü, kendisine veya başkalarına zarar verebilecek nitelikte davtamışları olabileceği, kendisine veya başkalarına zarar verme riskinin yüksek olduğu belirtilmiştir (bkz. §§ 11, 15, 16). Nitekim R.B. Sincan Ceza Infaz Kurumuna naklinden önce iki kez intihara teşebbüis etmiştir. Sincan Ceza Infaz Kurumu görevlilerince düzenlenen oda yerleşimi acil risk ihtiyaç raporunda kendisine ve başkalarma zarar verme riskinin orta derecede olduğu belirtilen R.B. 10/I1/2015 tarihinde psikolog ile görüştürülmüştür ancak 11/11/2015 tarihinde tutulduğu mūşahede odasında bazıinfaz koruma memurlarının fiziki müdahalesine maruz kalan R.B., 12/1 1/2015 tarihinde sandalye Üzerinde boğazına ip geçirmek sureti ile yeni bir intihar girişiminde bulunmuştur. Bu bakımdan R.B.nin kendini öldürebileceği konusunda gerçek bir risk bulunduğunun Sincan Ceza Infaz Kurumu yetkilerince bilindiği açıktır. Bu durumda Sincan Ceza Înfaz Kurumu yetkililerinin sözüt edilen riski önlemek için makul ölçtiler çerçevesinde ve sahip olduklarıyetkiler kapsamında almaları gereken tedbirleri alıp almadıkları değerlendirilmelidir.
95. Intihara teşebbüis etmesi sonrasında tek kişilik B1.7.31 numaralı odada müşahede altına alınan R.B., Kampüs Hastanesi Psikiyatr Polikiniğine sevk edilmiş ancak sevk yazısında R.B.nin intihara teşebbūs ettiği belirtilmemiştir. Nitekim R.B.yi muayene eden Uzm. Dr. B.Ç., R.B.nin ölūmü nedeniyle yürütülen soruşturma kapsaminda verdiği ifadesinde ruhsal durum muayeneşi yaptiğıi, R,B.nin bir ilaç listesi verdiğini ancak uygun gördüğü ilaçlar için reçete yazdığını ve üç ay sonrası için R.B.ye randevu verdiğini sõylemiştir (bkz. § 46). O hâlde B.Ç., R.B.nin intihara teşebbüs ettiği yönünde bilgilendirilmemiştir. Bu durum R.B. hakkında yatarak tedavi ve/veya R.B.nin kullandığıilaçların başka ilaçlarla değiştirilmesi gibi farklı nbbi tedbirlerin alınmasıı engellemiştir.Ayrıca yetkililer R.B.nin yeniden intihara kalkışmasını önlemek için intiharda kulłanılabilecek ip/çamaşır ipi gibi eşyaya el konulması yōnünde bir tedbire de başvurmamıştır.

96. R.B. 13/11/2015 tarihinde başvurucu Muazzez Babak ile yaptiğı telefon görüşmesinde artık dayanamadığını ve kendisini öldüreceğini beyan etmiştir (bkz§ 4S/vii).Bu telefon görüşmesiyapılırken bir infaz koruma memuru da R.B.nin yanında bulunmuştır (bkz. § 49). Buna rağmen R.B.nin yaşamının korunmass için hiçbir önlem ahınmamış ve sonuç ołarak R.B., bir çamaşır ipi yardımıyla kendisini duş başlığına asarak intihar etmiştir.O hâlde R.B.nin daha õnceki intihar girişimleri ile R.B.nin cesedinde tespit edilen yaralar,başvurudaki diğer unsurlarla birlikte değerlendirildiğinde R.B.nin ölümünün infaz koruma memurlarının kötü muamele teşkil cttiği ileri sürülen eylemlerin doğrudan bir sonucu olduğu ve bu bağlamda infaz koruma memurlarının eylemleri nedeniyle R.B.nin intihara sürüklendiği söylenemez ise de Sincan Ceza İnfaz Kurumu yetkililerinin bilinen intihar riskini önlemek için makul öiçüler çerçevesinde ve sahip olduklan yetkiler kapsamında almaları gereken tedbirleri almadıkları açıktır.

97. Açıklanan gerekçelerle yaşam hakkının maddi boyutunun ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.


l Yaşam Hakkını Usul Boyutunun İhlal Edildiğine İlişkin İddia 
(1)Genel Îlkeler 
98. Anayasa Mahkemesine göre devletin yaşam hakkı kapsamındaki pozitif yükümlülaklerinin usule ilişkin yönū (usul yūkümlülüğü) doğal olmayan her šlüm olayının tüm yönleriyle ortaya konulmasına, sorumlu kişilerin belirlenmesine ve gerektiğinde bu kişilerin cezalandırılmasına imkân tantyan bağımsız bir soruşturma yürütüımesini gerektirir (Serpil Kerimoğlu ve diğerleri, § 54; Sadık Koçak ve diğerleri, B. No: 2013/841, 23/1/2014, §94).

99. Anayasa Mahkemesinin yaşam hakkını usul boyutu konusunda benimsediği genel ilkelere göre şüpheli bir ölüm olayı hakkında yürütülen ceza soruşturmasının etkililiği için;
- Sonuşturma makamlarının olaydan haberdar olur olmaz, resen harekete geçerek ölüm olayinı aydınlatabilecek ve sorumluların belirlenmesini sağlayabilecek btitün delilleri tespit etmeleri (Serpil Kerimoğlu ve diğerleri, § 57),
- Soruşturma strecinin kamu denetimine açık olması ve meşru menfaatlerini korumak için ölen kişinin yakınlarının soruşturma sürecine gerekli olduğu ölçüde katılabilmeleri (Serpil Kertmoğłu ve diğerleri, § 58),
- Soruşturmanın makul bir özen ve süratle yürütülmesi (Salih Akkuş, B. No:2012/1017, 18/9/2013, § 30),
-Soruşturma makamlarınca olayın sebebinin objektif analizinin yapılması ve soruşturma sonucunda alınan kararın elde edilen tüm bulguların kapsamli, nesnel ve tarafsız bir analizine dayalı olması (Cemil Damşman, B. No: 2013/6319, 16/7/2014,§ 99) gerekir.

(2)İlkelerin Olaya Uygulanması
100. Somut olayda şüpheli δlüm olayından haberdar edilen Cumhuriyet Başsavcılığının konuyla ilgili derhâl bir soruşturma başlattığı görülmüştür. Bu soruşturma kapsamında δlüm olayının aydınlatabilmesi için olay yeri Cumhuriyet savcısınca incelenmişve olay hakkında bilgi sahibi olabilecek bazı infaz koruma memurları ile šlenin kaldığıodanm her iki yanıdaki odalarda kalan mahpusların ifadeleri alınmtştır. R.B. ile birlikte Sican Ceza Infaz Kurumuna nakledilen H.O.nun ifadesi doğrultusunda soruşturma derinleştirilmiş, R.B,nin başvurucu Muazzez Babak ile yaptığı telefon görüşmesine ilişkin kayıt ite Sincan Ceza İnfaz Kurumuna ait kamera kayıtlari incelenmiş, R.B.nin sağlık dosyasıcelbedilmiş ve R.B.nin bir süreliğine oda komşusu olan M.S.D. ile birçok infaz koruma memurunun ifadelerine başvurulmuştur. Sincan Ceza Infaz Kurumunda kaldığt süre içinde R.B.yi muayene eden B.Ç. ve E.C. dinlenmiştir. Yapılan δlº muayenesi ve otopsi işlemleri ile R.B.nin ası sonucu vefat ettiği tespit edilmiştir. Ayrıca başvurucu Muazzez Babak soruşturmaya ifade vermek, delillerin toplanmasına ilişkin taleplerini Cumhuriyet Başsavcılığına iletmek ve kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz etmek suretiyle etkili bir şekilde katılabilmiş ve soruşturma yaklaşık 1 yıl I ay 7 gün gibi kısa bir sürede sonuçlandırılmıştır. Bununla birlikte Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararda; soruşturmadaki unsurlar gerektirmesine rağmen R.B.nin ceza ifaz koruma memurlarının kōtü muamele teşkil ettiği iddia edilen eylemleriyle intihara 

sürüklenip strüklenmediği, bir başka ifadeyle infaz koruma memurlarının kötü muamele oluşturduğu öne sürülen eylemleri ile R.B.nin ölümü arasında bağlantı olup olmadığı ve intihara ilişkin gerçek bir riskin varlığına rağmen R.B.nin yaşamının korunması için gerekli tedbirlerin alınıp alınmadığı (Mahkemenin bu konu hakkındaki değerlendirmesi için bkz.§§94-97) konusunda hiçbir değerlendirme yer almamıştır.

101. Açıklanan gerckçelerle yaşam hakkının usul boyutunun ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.

B. Eziyet Yasağmm İhlal Edildiğine İlişkin İddia 
. Başvurucularm İddialan 
102, Başvurucu Muazzez Babak 27/9/2017 tarihli başvurusunda oğlunun darbedildiğini ve hakarete uğradığını, kolları arkadan bükülerek ve sürüklenerek süngerli odaya götürüldüğünü, ellerinin arkadan kelepçelendiğini, fiziki koşuliarı uluslararasıstandartlara uygun olmayan süngerli odada ūç gūn tutulduğunu, süngerli odada çok Üşüdüğünüı ve yaralarıyła ilgili olarak Birieşmiş Milletler İnsan Haklanı Yüksek Komiserliği İşkence ve Diğer Zalimane, İnsanlık Dışi, Áşağılayıcı Muamele veya Cezaların Etkili Biçimde Soruşturulması ve Belgelendirilmesi İçin El Kılavuzu'na (İstanbul Protokolti) uygun bir rapor tutulmadığım belirterek Anayasa'nın 17., 19., 38. ve 40. maddelerinin ihlal edildiğini ileri sürmüştür.

103. Başvurucular birlikte yaptıkları 29/6/2018 tarihli başvuruda ise 27/9/2017tarihli başvuruda dile getirilen iddialart yineleyerek A.Y. ile A.T.nin eylemlerini sistematik bir şekilde gerçekleştirdiklerini, samıklara yükfenen eylemin işkence suçunu oluşturduğunu,ağzına su dökülmek suretiyle oğullarına işkence edildiğini, kötü muamele yasağının ihlal edildiğine yönelik iddialarının derece mahkemelerince dikkate alınmadığın ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin cezasızlık sonucunu doğurduğunu belirterek kötümuamefe yasağı ile bu yasakla bağlantılı olarak etkili başvuru hakkının ihlal edildiğini iddia etmiştir.

2. Değerlendirme 
104, Başvurucuların iddialarının δzü, yakınlarınm Anayasa'nın 17. maddesinin ūçüncü fikrasıyla yasaklanan fillere maruz kaldığına ve bu olay hakkında etkili bir ceza soruşturması yürütülmediğine ilişkindir. Bu nedenle inceleme de bu çerçevede yapılmıştır.
105. Anayasa'mın 17. maddesinin Üçüncüi fikrası şöyledir:
“….
Kimseye ışkence ve eziyet yapılamaz; kimse insan haystyetiyle bağdaşmayan bir cezaya veya muameleye tabi tutulamaz.

»*.•

a. Kabul Edilebilirllk Yönünden 
106. Bireysel başvuru yolunu işletebilecekler esas itibartyła ihlale yol açtığı ileri sürūlen kamu gūcü eylem veya işleminden ya da ihmalinden dołayı güncel bir kişisel hakkı

doğrudan etkilenen kişiler (doğrudan mağdur) olmakla birlikte somut olayın koşullarıma ve ihlal edilen hakkın niteliğine göre doğrudan mağdur ile arasında kişisel ve özel bir bağbulunan, dolayısıyla da Anayasa ve Sözleşme'nin ihlalinden olumsuz olarak etkilenmiş veya ihlalin sona ermesinden meşru ve kişisel bir menfaati bulunan kimseler de dolaylı mağchur sıfatıyla bireysel başvuruda bulunabilecektir (Engin Gök ve diğerleri, B. No: 2013/3955,14/4/2016, § 47). Nitekim mağdưrun bizzat başvuru yapmasının mūmktın olmadığı ve yakın akrabalık ilişkisinin bulunduğu kimi durumlarda -õzellikle yaşam hakkının söz konusu olduğu- başvurucuların ihlalden doğrudan etkilermemiş olmalarına rağmen ihlalden dolaylıolarak ctkilenmeleri nedeniyle bu etkiye dayanarak kendi adlarına başvuru yapabilecekleri kabul edilmektedir (bu kapsamda incelenen başvurular için birçok karar arasından bkz. Sadık Koçak ve diğerler! ve Cemil Damşman kararlari)

107. Somut başvuruda başvurucuların dolaylı mağdhır sifatlarının bulunup bulunmadığının belirlenebilmesi için bireysel başvuru yapan kişilerin, ölen yakınlarımın Anayasa'mın l7. maddesinin üçüncü fikrasında yasaklanan bir file maruz kaldığı iddialarımıdolaylı mağdhur sifatıyla dile getirip getiremeyecekleri meselesinin incelenmesi gerekir.
108. Incelemenin başmda belirtmek gerekir ki başvurucuların yakını, maruz kaldığıbir kötū muamele sonucunda ðimüş veya ölmesinden çok kısa bir süre önce kõtü muameleye maruz kalmış ise başvurucuların dolaylı mağdur sıfatı yönünden hiçbir sorun bulunmamaktadır (Esma Çelebi, B. No: 2014/17591, 19/4/2017 § 80; Ahmer Şenol ve diğerlerl, § 69).

109. Anılan durumlar dışında dolaylı mağdur sifatının varlığı somut olayın koşullarına ve kðtü muamele teşkil ettiği iddia edilen fillerin õlüm olayıyla olan bağlantısına göre belirlenmelidir. Mesela Rifat Bakar ve diğerleri (B. No: 20i3/2782, 11/3/2015)başvurusunda, başvurucuların ölen yakınlarının zorunlu askerlik vazifesini ifa etmekteyken Ölmesiden önce bir üstü tarafindan darbedilip onur kirtcı muameleye maruz kaldığına yönelik iddiaları mağdur sifatı yönünden herhangi bir değeriendirme yapılmadan esastan incelenmiştir.

110. Somut olayda başvurucuların oğlu R.B. 13/11/2015 tarihinde telefon yoluyla iletişim kurduğu başvurucu Muazzez Babak'a dōvüldüğünden sōz etmiş, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği aynı tarihli dilekçesinde ise süngerli odadaki tutma koşullarına yönelik bir iddiayı dile getirmeden dövülüp hakarete uğradığım ve işkenceye maruz kaldığınıiddia etmiştir. Bu nedenle somut olayı koşullarında başvurucuların, yakınlarının süngerli odadaki tutma koşullarma (süngerli odanın fiziki koşulları ve R.B.nin süngerli odada kelepçeli olarak tutulması) yönelik iddiaları bakımından dolaylı mağdhur sıfatlanı bulunmasa da infaz koruma başmemurlarının/memurlarının õlen yakınlarına yönelik eylemleri yönünden dolaylı mağdur sıfatını taşıdıkları sonucuna varılmıştır. Ayrıca başvurunun kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden tespit edilmemiştir. Bu nedenle başvurunun bu kısmının kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.
b. Esas Yönünden 
L. Genel İlkeler 
111. İşkence ve kötü muamele yasağına ilişkin şikâyetlerin incelemmesinin devletin negatif ve pozitif yükümlülükleri dikkate alınarak maddi ve usul boyutları bakımından ayrıayrı ele alınması gerekmektedir. Devletin negatif yükümlülüğü, bireyleri işkence ya da 

insanlık dışı veya aşağılayıcı muameleye ya da cezaya tabi tutmama sorumluluğunu içerirken pozitif yükümlülfk hem bireyleri bu tür muamelelerden korumayı (Önleyici yükümlültk)hem de etkili bir soruşturma yoluyla sorumluların tespiti ve cezalandırılmasını (soruşturma yükümjülüğü) içermektedir. Anılan yasağın maddi boyutu, negatif yükümlülāk ile önleyici yükümlülağo kapsamakta; pozitifyükümltlüğün iki unsurundan biri olan soruşturma yükümlulüğu ise usul boyutunu oluşturmaktadır (Elif Aydın Dost, B. No: 2014/19954,[2/6/2018, § 35).

1I2. Anayasa mahkemesinin işkence ve kōtü muamele yasağının maddi ve usul boyutları kapsamında belirlediği temel ilkeler ile Anayasa'nın I7. maddesinin Üçüncti fikrasında belirtilen işkence, eziyet ve insan haysiyetiyle bağdaşmayan ceza veya muamele kavramın ifade ettiği anlamlar şimdiye kadar birçok kararda belirtilmiştir (birçok karar arasından bkz, Naif Bal (2), B. No: 2015/2465, 1/9/2019, §§ 49-55; Fưrat Can, B. No:2016/762, 2/6/2020, §§ 5059, 65-76).

il. İkelerin Olaya Uygulanmast 
113. Başvuruya konu soruşturmada R.B.nin maruz kaldığı fiillerin tespiti için birçok tanık dinlenmiş,R.B.nin sağlık dosyası getirtilerek hakkında tanzim edilen tibbi belgeler incelenmiş, R.B.nin başvurucu Muazzez Babak ile yaptığı telefon görüşmesine ilişkin kayıt ile Sincan Ceza İnfaz Kurumuna ait kamera kayıtları lizerinde bilirkişi incelemesi yaptırımışve A.T.nin R.B.ye tokat atmak, A.Y.nin ise R.B.yi tekmelemek suretiyle kamu görevlişinin sahip bulunduğu nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle kasten basit yaralama suçunu işledikleri iddiasıyla A.Y. ve A.T. hakkında kamu davası açılmıştır. A.T. ve A.Y. de dåhil olmak Üzere kamu görevlilerinin R.B.ye yönelik başka bir eylemi saptanamamıştır. Öte yandan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca aldırıldığianlaşılanve bir örneğide yürütülecek disiplin soruşturmasmda değerlendirilmek fzere Sincan Ceza Infaz Kurumuna gönderilen 22/3/2016tarihli bilirkişi raporunda (bkz. § 66) M.K.nı da R.B.ye tokat attığına ilişkin tespit bulunmasına rağmen konu Cumhuriyet Başsaveılığına bildirilmemiş,Cumhuriyet Başsaveılığı da farklı bir delil elde etme ihtimaline rağmen Sincan Ceza Infaz Kurumundan olayhakkında yūrütūlmūş disiplin soruşturmasına ilişkin dosyayı getirtmemiştir. Netice olarak 22/3/2016 tarihli bilirkişi raporundaki tespite rağmen M.K. hakkmda kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilmiştir. Bu nedenle Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturmada sorumluların tespitine yarayabilecek bütün delillerin toplandığı söylenemez 
I14. Ceza Mahkemesi, yaptığı yargılama sonunda kamu görevlisinin sahip olduğu nÜfuzu kötüye kullanması suretiyle kasten basit yaralama suçu nedeniyle sanıkların neticeten 4.500 TL adli para cezasryla cezalandırılmasına ve hūkmūn açtklanmasının geri bırakılmasına karar vermiştir. Bu durumda A.Y. ve A.T bakkıda verilen cezanın sorumlulara filleriyle orantılı cezalar verilmesi ve mağdur açısından uygun giderim sağlanmasıyönündeki gerekliliği sağlayıp sağlamadığı değerlendirilmelidir. Bu değerlendirme yapılırken hükmün açtklanmasının geri bırakılmasına karar verip vermemenin mahkemelerin takdirinde olmakla birlikte mahkemelerin sanıkların fiilen cezasız kalmalarını sağlayacak şekilde hukuku uyguladıklarını tespiti hålinde soruşturmanın etkinliğinin sağlanamadığı sonucuna varilabileceği nazara almmalidır (Süleyman Deveci, §§ 100-102, 122; Yumus Kalkan, B. No:2013/4383, 18/2/2016, §§ 68, 69, 85, 86).

115. Somut olayda başvurucuların oğlu R.B. hūkümlü olarak tutułduğu Sincan Ceza Infaz Kurumunda infaz koruma memurlaryla yaşadığı bir olay sonrasında etkisiz hâle getirilip elleri arkadan kelepçeli bir vaziyette stngerli odaya götürülmüştür, R.B.nin elleri 

kelepçeli olmasına ve infaz koruma memurlarına yönelik filî bir saldırısı bulummamasına rağmen A.T., R.B.ye tokat atmış; A.Y. ise R.B.yi birkaç kez tekmelemiştir. Olaym gerçekleşme koşulları ve R.B.nin süngerli odadaki hâli dikkate alınarak şikâyet edilen eylemin eziyet olarak nitelendirilmesì gerektiği sotucuna varılmıştır.
116. Başvurucuların oğlunun maruz kaldığı eylemin Anayasa'nın 17. maddesi anlamında eziyet olduğu dikkate alınarak A.Y. ve A.T. hakkıda kurulan hükmün -para cezası tercih edilerek ceza tayini sonrasında hukuki bir sonuç doğurmamayı ifade eden hükmūn açıklanmasmın geri bırakılmasına karar verilmesi sebebiyle- başvurucuların mağduriyetlerinin etkiligideriminisağlayabilecek nitelikte olmadığı, sonuç olarak başvurucuların mağdur sıfatlarının devam ettiği değerlendirilmiştir.
117. Açıklanan gerekçelerle Anayasa'nın 17. maddesinin Üçüncüi fikrasında güvence atına alman eziyet yasağının maddive usul boyutlarmın ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.

C.6216 Sayıhı Kanun'un 50. Maddesf Yönünden 
118. 30/3/2011 tarihli .ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkmda Kanun'un 50. maddesinin ilgili kısmt şöyledir:
"(1) Esas tnceleme sonunda, başvurucunun hakkinon ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir, Ihlal kararı verilmesi hálinde ihlalin ve sonuçlaronın ortadan kaldırılmast için yapılması gerekenlere hükmediltr ...

(2) Tespit edilen thlal bir mahkeme kararıdan kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarım ortadan kaldrmak için yeniden yargılama yapmak tzere dosya ilglli mahkemeye gönderilir.Yeniden yargulama yapımasında hukukd yarar hulunmayan hällerde başvurucu lehtne uzminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açıması yolu gösterilebilir.Yeniden yargulama yapmakda yükitmlū mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve somuçlarım ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar vertr."
119. Başvurucu Muazzez Babak tarafından yapılan 27/9/2017 tarihli başvuruda ihlalin tespiti, soruşturmanın yenilenmesi ve 100.000 TLmanevi tazminat talep edilmiştir.Başvurucuların birlikte yaptıkları 29/6/2018 tarihli başvuruda ise ihlalin tespiti, yargılamanın yenilenmesi ve 50.000 TL manevi tazminat istenmiştir.

120. Anayasa Mahkemesinin Mehmet Doğan ([GKJ, B. No: 2014/8875, 7/6/2018)kararında ihlal sonucuna varldığında ihlalim nasıl ortadan kaldırılacağı hususunda genel ilkeler belirlenmiştir. Anayasa Mahkemesi diğer bir kararında ise bu ilkelerle birlikte ihlal kararnın yerine getirilmemesinin sonuçlarına da değinmiş ve bu durumum ihlalin devamıanlamına geleceği gibi ilgili hakkın ikinci kez ihlal edilmesiyle sonuçlanacağına işaret etmiştir (Aligūl Alkaya ve diğerleri (2), B. No: 2016/[2506, 7/1 I/2019).
121. Bireysel başvuru kapsamında bir temel hakkın ihlal edildiğine karar verildiği takdirde ihlalin ve sonuçlarımın ortadan kaldırıldığından söz edilebilmesi için temel kural,mümkün olduğunca eski håle getirmenin yani ihlalden önceki duruma döntilmesinin sağlanmasıdır. Bunun için ise Öncelikle ihlalin kaynağı belirlenerek devam eden ihlalin durdurulması, ihlale neden olan karar veya işlemin ve bunların yol açtığı somuçların ortadan 

kaldırıłması, varsa ihlalin sebep olduğu maddi ve manevi zararların giderilmesi, ayrıca bu bağlamda uygun görülen diğer tedbirlerin altmması gerekmektedir (Mehmer Doğan, §§55,57).

122. İhlalin mahkeme kararından kaynaklandığı veya mahkemenin ihlali gideremediği durumlarda Anayasa Mahkemesi, 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (2)numaralı fikrası ile Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'ntīn 79. maddesinin (1) numarah fikrasının (a) bendi uyarınca ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapilmak Gzere kararın bir örneğinin ilgilimahkemeye gönderilmesine hüikmeder. Anlan yaşal dfizenleme, usul hukukundaki benzer hukuki kurumlardan farklı olarak ihlali ortadan kaldırmak amacryla yeniden yargılama sonucunu doğuran ve bireysel başvuruya õzgüilenen bir giderim yolunu Öngötmektedir. Bu nedenle Anayasa Mahkemesi tarafindan ihlal kararma bağlı olarak yeniden yargılama kararı verildiğinde usuł hukukundaki yargılamanım yenilenmesi kurumundan farkh olarak ilgilimahkemenin yeniden yargılama sebebinin varlığım kabul hususunda herhangi bir takdir yetkisi bulunmamaktadır. Dolayısıyla böyle bir kararın kendisine ulaştığı mahkemenin yasal yūkümlolüğü, ilgilinin talebini beklemeksizin Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı nedeniyle yeniden yargilama kararı vererek devam eden ihlalin sonuçlarını gidermek Üzere gereken işlemleri yerine getirmektir (Mehmet Doğan,§§58, 59; Aligül Alkaya ve diğerleri (2), §§ 57-59, 66, 67).

123. İncelenen başvuruda başvurucuların oğlunun yaşamının korunması için gerekli tedbirlerin almmaması ve kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararda infaz koruma memurlarınm kötü muamele oluşturduğu öne sürülen eylemleri ile R.B.nin Blümü araşında bağlantı olup olmadığı ve intihara ilişkin gerçek bir riskin varlığına rağmen R.B.nin yaşamınım korunması için gerekli tedbirlerin ahnıp alinmadığı konusunda değerlendirme yapılmaması nedeniyle yaşam hakkının maddi ve usul boyutlarının sorumluların tespitine yarayabilecek bütün delillerin toplanmaması ve Ceza Mahkemesince verilen kararın başvurucuların mağduriyetlerinin etkili giderimini sağlayabilecek nitelikte olmamasınedenleriyle eziyet yasağının maddi ve usul boyutlarının ihlal edildiği sonucuna vartimıştır.Cumhuriyet Başsaveılığınm yaşam hakkımın maddi boyutunun ihlal edildiğine ilişkin iddialar hakkında değerlendirmede bulunmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verdiği hususu da gözetildiğinde somut başvurudaki ihlallerin Cumhuriyet Başsavcılığı ile Ceza Mahkemesi tarafindan verilen kararlardan kaynaklandığı anlaşılmıştır.
124. Bu durumda yaşam hakkı ile eziyet yasağına ilişkin ihlallerin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden soruşturma ve yargılama yapılmasında bukuki yarar bulunmaktadır. Yapılacak yeni soruşturma ve yargılama ise bireysel başvuruya özgüdüzenleme içeren 6216 sayil Kanun'un 50. maddesinin (2) numaralı fikrasına göre ihlalin ve sonuçlarını ortadan kaldırılmasına yöneliktir, Bu kapsamda yapilması gereken is, yeniden soruşturma ve yargılama kararı verilerek Anayasa Mahkemesini ihlal sonucuna ulaştıran nedenleri gideren, ihlal kararında belirtilen ilkelere uygun yeni bir karar veriłmesinden ibarettir, Bu sebeple kararın bir örneğinin yeniden soruşturma yapılmak üzere Cumhuriyet Başsaveılığına, yeniden yargılama yapılmak üzere Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekmektedir.

125. Idare Mahkemesinin yaşam hakkının maddi boyutunun ihlalì nedeniyle başvurucu Muazzez Babak lehine manevi tazminata hükmettiği ve başvurucunun bu miktarın yetersiz olduğu iddiasıyla istinaf başvurusu yapmadığı gözetilerek başvurucu Muazzez Babak'ın yaşam hakkının maddi boyutunun ihlal edilmiş olmasuta dayahı manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekir, Bununla birlikte yaşam hakkınm usul boyutunun 

ihlali nedeniyle başvurucu Muazzez Babak'a net 55.000 TL manevi tazminat δdenmesine karar verilmesi gerekir.

126. Öte yandan somut olayda eziyet yasağıın maddj ve usuł boyutlarına ilişkin ihlalleria tespit edilmesinin başvurucuların uğradiğı zararların giderilmesi bakımından yetersiz kalacağı açıktıīr. Dołayısıyla eski håle getirme kuralı çerçevesinde ihlalin bütün sonuçlarıyla ortadan kaldırılabilmesi için, eziyet yasağınn ihlalí nedeniyle yainzca ihlal tespitiyle giderilemeyecek olan manevi zararlart karşılığmda başvuruculara, talepleri de dikkate ahnarak müştereken net 50.000 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesi gerekir.

127. Dosyadaki belgelerden tespit edilen 257,50 TL harçtan ibaret yargılama giderinin başvurucu Muazzez Babak'a müstakilen, 294,70 TL barç ile 3.600 TL vekâlet Ucretinden oluşan toplam 3.894,70 TL yargılama giderinin ise başvuruculara müştereken Ödenmesine karar verilmesi gerekir.

VL. HKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. 1. Yaşam hakkının maddi ve uşul boyutlarının ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDİLEBİLIR OLDUĞUNA,
2. Eziyet yasağının maddi ve usul boyutlarının ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDİLEBİLIR OLDUĞUNA,
B. 1. Anayasa'nın I7. maddesinde güvence altma alınan yaşam hakkmın maddi ve usul boyutlarının İHLAL, EDİLDIĞINE,
2. Anayasa'nı17. maddesinin üçüncü fikrasında güvence altına alınan eziyet yasağıın maddi ve usul boyutlaruun İHLAL EDİLDİĞiNE,
C. Kararın birer Örmeğinin yaşam hakkı ile eziyet yasağına ilişkin iblallerin sonuçlarımın ortadan kaldırılması için yeniden soruşturma yapilmak üzere Ankara BatıCumhuriyet Başsavcıığına (Sor. No: 2015/34463), yeniden yargılama yapılmak üzere Ankara Batiı 2. Ağır Ceza Mahkemesine (E.2017/I98) GÖNDERILMESiNE,
D. 1. Başvurucu Muazzez Babak'ı yaşam hakkının maddi boyutunun ihlal edilmişolmasına istinat eden manevi tazminat talebinin REDDiNE ancak yaşam hakkının usul boyutunun ihlali nedeniyle başvurucu Muazzez Babak'a net 55.000 TLmanevi tazminat ÖDENMESINE, fazlaya ilişkin talebin REDDINE,
2. Eziyet yasağmn maddi ve usul boyutlarının ihlali nedeniyle başvuruculara talepleri dikkate alınarak net 50.000 TL manevi tazminatı MÜŞTEREKEN ÖDENMESINE,
E. 257,50 TL harçtan ibaret yargılama giderinin başvurucu Muazzez Babak'a ÖDENMESiNE, 294,70 TL harç ile 3.600 TL vekâlet Ücretinden oluşan toplam 3.894,70 TL yargılama giderinin ise başvuruculara MÜŞTEREKEN ÖDENMESINE,

F. Ödemelerin, kararın tebliğini takiben başvurucuların Hazine ve Maliye Bakanlığma başvuru tarihinden itibaren dört ay içinde yapılmasına, ödemede gecikme olmasıhâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten ödeme tarihine kadar geçen stre için yasal FAlZ UYGULANMASINA,
G. Kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESINE 9/6/2021tarihinde OYBtRLIĞtYLE karar verildi.

Başkan Üye Üye Hasan Tahsin GÖKCAN Hicabi DURSUN Muammer TOPAL 
Úye YusufŞevki HAKYEMEZ 
Oye Irfan FIDAN