Anayasa Mahkemesinin 25/3/2025 Tarihli ve 2021/1145 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2026-01-14

14 Ocak 2026 ÇARŞAMBA 
Resmî Gazete 
Sayi : 33137
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
SERTAÇ KILIÇARSLAN BAŞVURUSU (2)
Başvuru Numarası: 2021/1145Karar Tarihi : 25/3/2025
Başkan : Hasan Tahsin GÖKCAN Üyeler : Recai AKYEL Yusuf Şevki HAKYEMEZ İrfan FİDAN Yılmaz AKÇİL Raportör : Hüseyin Özgür SEVİMLİBaşvurucu : Sertaç KILIÇARSLAN Vekili : Av. Nezahat PAŞA 
I. BAŞVURUNUN ÖZETİ
1. Başvuru, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararına dayanılarak yeniden yapılan yargılamada önceki hükmün onaylanması nedeniyle adil yargılanma hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.

A. Başvurucu Hakkındaki Ceza Yargılaması Süreci 
2. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve Anayasa Mahkemesinin Sertaç Kılıçarslan ([2. B.], B. No: 2013/7090, 18/2/2016) kararına göre ilgili olaylar şöyledir:
3. PKK terör örgütü üyesi iken 25/5/2007 tarihinde Siirt il Jandarma Komutanlığına kendiliğinden teslim olan ve Ö.Ş. kod adını kullandığını beyan eden H.O.başvurucunun da PKK üyesi olup Harun kod adını kullandığını, on ay önce onunla birlikte İzmir'in Buca ilçesine gelip burada keşif yaptıklarını ve örgüte ait mühimmatı Buca'nın kırsal bölgesine gömdüklerini söylemiştir. H.O.nun yer göstermesi üzerine söz konusu silah ve patlayıcı maddeler gömülü oldukları yerlerde ele geçirilmiş ve H.O.nun başvurucuyla buluşma noktası olarak belirlediklerini söylediği yerde 26/5/2007 tarihinde yakalanan başvurucu, kolluk görevlilerine V.D. adına düzenlenen sahte kimlik belgesini ibraz etmiştir.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının soruşturma sonucunda başvurucu hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulmasıveya el değiştirmesi ve 10/7/1953 tarihli ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçlarından cezalandırılması talebiyle 6/7/2007 tarihinde iddianame düzenlemesi üzerine yargılama İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmeye başlanmıştır (Sertaç Kılıçarslan,§§8-10, 21).

4. Diğer yandan Bingöl'ün Genç ilçesinde bulunan polis karakolu ve lojmanlarına PKK silahlı terör örgütü mensuplarınca 4/4/2006 tarihinde yapılan silahlı saldırı sonucu polis 

memuru C.B.nin şehit edilmesi olayıyla ilgili olarak Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının yürüttüğü soruşturma kapsamında H.0. 10/7/2007 tarihinde kollukta, 28/3/2008 tarihinde de tanık sifatıyla istinabe yoluyla alınan ifadelerinde bu eylemi Soro, Cudi, Harun, Şivan ve Civan kod adlı örgüt mensuplarının gerçekleştirdiğini, Harun kod adlı örgüt mensubunun başvurucu olduğunu söylemiş ve başvurucuyu teşhis etmiştir. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı, H.O.nun beyanları doğrultusunda 4/4/2006 tarihli eylem yönünden başvurucu hakkında devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, nitelikli kasten öldürme ve 6136sayılı Kanun'a aykirılık suçlarından iddianame düzenlemiştir (Sertaç Kılıçarslan, §§ 15, 16).Anilan iddianamede H.O.nun anlatimları şöyledir:
"04.04.2006 tarihinde Bingöl ili Genç ilçesi polis karakoluna düzenlenen saldırı ve bir polis memurunun şehit edilmesi olayını Cudi Kod isimli örgüt mensubunun eyalet yönetimine bu eylemi teklif ederek ses getirici güzel bir eylem olacağı ve bölgeyi çok iyi bildiğini söyleyerek eylem onayı alarak Soro Kod, Cudi Kod, Harun Kod, Şivan Kod ve Civan Kod ile birlikte eylem yapmak amaciyla yanlarina roketatar ve mühimmatı ile Soro kod tarafindan hazırlanan el bombası düzenekli C-4 plastik patlayıciyı da alarak yanlarından ayrıldiklarını, eylem için giden yukarıda kod isimlerini söylediği 5 kişilik terör örgütü grubunun 4-5 gün sonra mutlu ve heyecanlı bir şekilde döndüklerini, eylemi aralarında değerlendirirken Genç ilçe merkezine yakın bir mesafeye kadar yaya olarak gittiklerini, yoldan geçen bir taksiyi durdurarak şöförünü alıkoyduklarıni, Soro kod un şöförün yanında kalıp diğer dördünün taksiye binerek Genç ilçe merkezine gittiklerini taksiyi Civan Kod un kullandığıni, eylem noktasına yakın bir yerde araçtan indiklerini,Civan Kod ve Cudi Kod un tepede kaldığıni, Harun Kod ve Şivan Kod un karakolun yakınına kadar gittiğini, karakol nöbetçisinin Harun Kod tarafından yakın mesafeden tabanca ile etkisiz hale getirilip, Sivan Kod un Cudi Kod tarafindan düzenlenen el bombasi düzenekli C-4 patlayıcı düzeneğini karakol bahçesine attığını ancak patlayıcının patlamadiğını, Cudi Kod un bulunduğu tepeden roketatar ile 2-3 defa karakola ateş ettiğini,eylem sonrasında Akdağ bölgesine gidip 3-4 gün kaldıktan sonra bulunduğumuz Vadi bölgesine geldiklerini beyan edip, Harun Kod Sertaç KILIÇARSLAN ı teşhis ettiği …."
5. Söz konusu iddianameye göre başvurucunun savunmaları şöyledir:
"1997 yılında memleketi olan Bitlis ilinden PKK terör örgütüne katıldığıni, 2006 yılına kadar Kuzey Irak kırsalında örgüte ait kamplarda bulunup herhangi bir eyleme karışmadığıni, 2006 yılı Bahar aylarında Diyarbakr kırsalına gönderildiğini, üç ay kadar Diyarbakır kırsalında kaldıktan sonra Diyarbakır Eyalet sorumlusu Rubar Kod tarafindan İzmir iline gönderildiğini, 9 ay araziyi tanımak faaliyetini yürüttüğünü, 26.05.2007 tarihinde de Kaynaklar beldesinde de yalnız olarak yakalandığıni, 04.04.2006 tarihinde de Bingöl ili Genç ilçesi polis karakoluna düzenlenen ve polis memurunun şehit edilmesi eylemine katılmadığıni, o tarihlerde Kuzey Irakta bulunduğunu, örgüt içerisinde Harun Kod ismini kullandığıni, o bölgede Harun Kod adını kullanan başka kişilerin de olduğunu, eyleme katıldığı söylenen Cudi, Şivan, Civan Kod isimli örgüt mensuplarını tanımadığıni, Soro Kod isimli örgüt mensubunu tanıdığını, Diyarbakır kırsalına geldiğinde burada bulunduğunu,aleyhine beyanda bulunan [Ö.ş.] kod [H.O.yu] tanıdığını, Diyarbakır kırsalında olduğunu,2006 yılı Ağustos sonlarında birlikte Izmir'e geldiklerini, kendinden bir hafta önce kolluk kuvvetlerine gidip teslim olduğunu söyle[miştir.]"
6. Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılamanın 21/10/2008 tarihli celsesinde başvurucu müdafii ile H.O. hazır bulunmuştur. H.O. bu celsede tanık sifatıyla alınan ifadesinde olayla ilgili olarak görgüye dayalı bilgisinin olmadığını, önceki ifadesinde duyduklarını aktardığını ve başvurucunun Harun kod adını kullandığını söyleyerek 10/7/2007tarihli ifadesini tekrar etmiştir (Sertaç Kılıçarslan,§ 18).


7. Her iki mahkeme arasındaki görev uyuşmazlığının Yargıtay 5. Ceza Dairesince çözümlenmesi üzerine yargılamaya İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinde (Mahkeme) devam edilmiştir (Sertaç Kılıçarslan, § 34). Başvurucu, yargılamanın 4/3/2010 tarihli celsesinde 4/4/2006 tarihli eylemi kendisinin gerçekleştirmediğine dair savunmasını tekrar etmiş; H.O.ile aynı celsede hazır edilerek yüzleştirme yapılmasını talep etmiştir. Mahkeme bu talebi yargılamaya yenilik katmayacağı gerekçesiyle reddetmiştir (Sertaç Kılıçarslan, § 36).
8. Başvurucu müdafii yargılamanın 21/4/2011 tarihli celsesinde, ceza infaz kurumunda bulunan M.A.C.nin 4/4/2006 tarihi itibarıyla başvurucunun Türkiye'de olmadığına dair tanıklık yapabileceğini söyleyip M.A.C.nin duruşmada hazır edilmesini talep etmiştir. Mahkeme, bu talep üzerine 22/8/2011 tarihli celsede hazır ettiği M.A.C.nin tanık sıfatıyla ifadesini almıştır. M.A.C. 2006 yılının Nisan ayı ortalarında Irak'ın Zap bölgesinde başvurucu ile tanıştığını, iki hafta kadar onunla birlikte kaldıktan sonra bir daha birbirlerini görmediklerini, Bingöl'deki saldırıyı medyadan duyduğunu ve olayın meydana geldiği tarihte başvurucu ile birlikte Zap'ta olduğunu beyan etmiştir (Sertaç Kılıçarslan, § 42).
9. Yargilama sonunda Mahkeme 11/4/2012 tarihinde başvurucunun devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulmasıveya el değiştirmesi, nitelikli kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından ayrı ayrı mahkûmiyetine karar vermiştir. Gerekçeli kararda; yer gösterme tutanakları,başvurucunun ikrari, kimlik belgesi ve Izmir'de ele geçirilen mühimmata dair ekspertiz raporları doğrultusunda tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi ile 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarının sabit olduğu değerlendirilmiştir.
10. Mahkemenin başvurucunun devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma ve nitelikli kasten öldürme suçunu işlediğine dair değerlendirmesi şöyledir:
"a-) Sanığın kısmi ikrari, tanık [Ö.ş.] (K) [H.O.nun] beyani, olay yeri tutanaklari ekspertiz raporlari, adli tip raporlar, otopsi tutanaği, Bingöl ili Genç kırsalında Soro (K)kod adlı terör örgütü yöneticisiyle tanıştığına dair beyanı ve tüm dosya kapsamından sanık SERTAÇ KILIÇARSLAN'ın PKK Terör örgütünün iltisatlı üyesi olduğu, PKK Terör örgütünün ideolojisi doğrultusunda vahim nitelikte eylem gerçekleştirdiği anlaşılmakla,devletin birliğini ve bütünlüğünü bozmaya yönelik eylemi sabit görülmekle TCK 302/1, 3713sayilı yasanın 5/1 maddeleri gereğince cezalandırilması gerekmiştir.
b-) Tanık [Ö.Ş.] (K) [H.O.nun] beyani, sanığın belirtilen tarihlerde Bingöl ili Gençkırsalı olduğuna dair savunmalari, adli tip raporlari, olay yeri tutanaklari, ekspertiz raporlari, müşteki beyanları dikkate alındığında sanığın 04/04/2006 tarihinde maktül [C.B.yi] tabanca ile öldürdüğü anlaşılmış olup, tasarlayarak yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle adam öldürmek suçundan TCK 82/1-a-g son cümle, 3713 sayılı yasanın 5/1maddeleri gereğince cezalandırilmasi gerekmiştir."
11. Başvurucu hakkındaki hükümler, temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 24/6/2013 tarihli onama kararıyla kesinleşmiştir.

B. Başvurucunun Anayasa Mahkemesine Yaptığı Bireysel Başvuru ve Verilen İhlal Kararı

12. Başvurucu; nihai karara karşı yargılamanın adil yürütülmediği, makul sürede sonuçlandırılmadığı, yakalama ve tutuklama sürecindeki uygulamaların kişi hürriyeti ve 

güvenliği hakkını ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile yakalama ve gözaltı sürecindeki cebir, tehdit eylemlerinin de kötü muamele yasağını ihlal ettiği iddialarıyla bireysel başvuruda bulunmuştur.

13. Anayasa Mahkemesi Sertaç Kılıçarslan kararında, başvurucunun adil yargılanma hakkı kapsamındaki tanık sorgulama ve makul sürede yargılanma haklarının ihlal edildiğine karar vermiştir. Anılan kararda Anayasa Mahkemesi adil yargılanma hakkının diğer güvencelerinin yanı sıra özel hayata saygı hakkının, kişi hürriyeti ve güvenliği hakkının, ayrımcılık ve kötü muamele yasağının ihlal edildiğine ilişkin iddiaları ise kabul edilemez bulmuştur. Anayasa Mahkemesinin tanık sorgulama hakkı kapsamındaki değerlendirmelerinin ilgili kismi şöyledir:
"179. Somut başvuruda Ilk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararının gerekçesinde yer verdiği Tanık [Ö.$.] (K) H.…. O..…. …. sanığın 04/04/2006 tarihinde Genç ilçesinde polis memuru C.… B.….'in şehit edilmesi olayını bizzat sanık SERTAÇ KILIÇARSLAN'ın gerçekleştirdiğini belirtmiş ve teşhis etmiştir.' ifadelerinden, başvurucunun 4/4/2006 tarihli olayın failleri arasında olduğu konusunda ulaştiğı vicdani kanaat bakımından tanık H.O.nun ifadelerinin belirleyici olduğu anlaşılmaktadır.

180. Izmir 10. Ağir Ceza Mahkemesince düzenlenen 18/7/2007 tarihli tensip tutanaği ile tanık H.O.nun olay hakkında bilgi ve görgüsünün tespiti için bulunduğu yer mahkemesine istinabe yazısı yazılmasına karar verilmiştir. Anılan yazı üzerine Siirt Ağır Ceza Mahkemesi Naip Hákimliğince, adı geçen kişinin tanık sifatiyla ifadesi alınmıştır.Ancak bu ifadesinde adı geçen tanık, başvurucu ile ilgili en önemli tanıklığı olan 4/4/2006tarihli olaydan bahsetmediği gibi Naip Hâkimlikçe de bu konuya ilişkin bir soru sorulmamiştir.

181. Adi geçen tanik ayrica, Diyarbakır 6. Ağir Ceza Mahkemesince görülen (sonradan Izmir 10. Ağır Ceza Mahkemesince görülen dava ile birleştirilen) E.2008/377 sayılı davanın 21/10/2008 tarihli ikinci oturumunda, başvurucunun zorunlu müdafii huzurunda dinlenmiştir...

182. [TJasarlayarak, yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle adam öldürmek' suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmü bakımından belirleyici delil olan tanık H.O.nun beyanının alınmışolması nedeniyle, yargilama sürecinin en kritik oturumu olan 21/10/2008 tarihli oturuma,başka yerde tutuklu olan başvurucunun katılımı sağlanamamıştır.
183. Diğer yandan İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesince görülen E.2007/305 sayılıdavanın 18/10/2007 tarihli ilk oturumuna başvurucunun kendi avukatinın katildıği,dolayısıyla başvurucunun en geç anılan tarih itibarıyla kendi seçtiği müdafiinin bulunduğu anlaşılmaktadir.

184. Buna karşılık Diyarbakır 6. Ağir Ceza Mahkemesince başvurucunun kendi belirlediği avukatin duruşmaya davet edilip edilmediği ve zorunlu müdafi atanmadan önce başvurucunun kendi belirlediği bir müdafii olup olmadığı konusunda bir araştirma yapılıp yapılmadiğı anlaşılamamaktadır. Bu çerçevede duruşmaya, başvurucunun bizzat katilımının veya kendi belirlediği müdafiin katılımının sağlanamamış olmasi, 'iddia tanıklarını sorguya çekme' hakkının kullanılması bağlamında yargılamaya etkili katılımı engellemiştir 
185. Dahası anılan Mahkeme de adı geçen tanığa, ifadesinin inandırıcılığının ve güvenilirliğinin değerlendirilebilmesine imkân sağlayacak nitelikte sorular yöneltmemiştir.Siirt Ağir Ceza Mahkemesi Naip Hâkimliğince alınan ifadede ise tanık tarafindan 4/4/2006

d   c t d  t e  da   i de   d t   u n C c    d  t cci   d c  c   mdni   ntop nuun mmm 

 u u  u  u tanık H.O.nun dinlendiği oturumun sonunda başvurucu ile adı geçen tanığın yüzleştirilmelerini talep etmiştir. Dahası yargılamanın sonraki bazı oturumlarında, adi geçen tanığın duruşmaya getirilerek soru sorma, teşhis ve yüzleştirme imkânlarının sağlanması talep edilmiş ise de tüm bu talepler Mahkemece dosya kapsamina göre davaya yenilik getirmeyeceğine ve dosya kapsami, mevcut delil durumu ve yargılamanın geçirmişolduğu așama gibi yeterince somutlaştırılmamış olgulara atifta bulunularak reddedilmiştir.Bu şartlar altında, makul bir şekilde gerekçelendirilmemiş olan sinırlamanın haklılığının,İlk Derece Mahkemesi tarafindan yeterince ortaya konulduğu sonucuna ulaşılamamıştır.
187. Dahasi, davanın 22/8/2011 tarihli oturumunda tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan getirtilmiş olan tanık M.A.C.nin beyanı alınmiştir ….

188. Yeterince somutlaştirılmamiş olan bu beyanı üzerine tanığa, başvurucunun müdafii dişında ve özellikle Mahkeme heyeti tarafindan herhangi bir soru yöneltilmemiştir.Mahkümiyet hükmü bakimından belirleyici delil olan tanık H.O.nun beyani ile tamamen zit olan bu beyanın inandıricılığı ve güvenilirliğinin sınanmaya çalışılmamış olmasi, ifade alma işleminin bir 'formalite'ye dönüştüğü izlenimini uyandırmaktadır. İlk Derece Mahkemesinin,gerekçeli kararında, tanık H.O.nun beyanları ile zit nitelikteki tanık M.A.C.nin beyanlarına niçin itibar edilmediğini açıklamayı gerekli görmemiş olması da bu izlenimi doğrulamaktadir.

189. Özetle, başvurucunun 'tasarlayarak, yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle adam öldürmek' suçundan mahkûmiyeti bakımından, beyanı belirleyici delil olarak kabul edilen iddia tanığının doğrudan sorguya çekilmesine getirilen sınırlamanın, makul bir şekilde gerekçelendirilmediği ve savunma bakımından ortaya çıkan bu dezavantaji giderecek yeterli usul güvencelerinin sağlanmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Bu nedenle, anılan sınırlamanın,adil yargılanma hakkının gerekleri ile bağdaştığının kabulü mümkün değildir.
190. Açıklanan nedenterle adil yargilanma hakkinın bir unsuru olan iddia tanıklarinısorguya çekme hakkı ile bağlantılı olarak Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir."
14. Anayasa Mahkemesi ayrica başvurucunun tanik sorgulama hakkına yönelik ihlalin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere kararın bir örneğinin ilgili mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir (Sertaç Kılıçarslan, § 197).
C. Başvurucu Hakkındaki Yeniden Yargılama Süreci 
15. Başvurucunun ihlal kararına dayanarak yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunması üzerine Mahkeme 13/6/2016 tarihinde, yargilamanın yenilenmesine ve duruşma açılmasına, tanık H.O.nun duruşmada Ses ve Görüntü Bilişim Sistemi (SEGBİS) aracılığıyla hazır edilmesi için tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumuna müzekkere yazılmasına karar vermiştir.


16. Yargılamanın 20/9/2016 tarihli ilk celsesinde başvurucu ve tanık H.O. hazır bulunmuştur. Başvurucu, savunmasında örgüt adına herhangi bir silahlı eyleme katılmadiğına dair önceki ifadesini tekrar etmiştir. Anılan celsede H.O. tanık sifatıyla alınan ifadesinde;
i. Önceki ifadelerinin genelde doğru olduğunu, Genç ilçesinde gerçekleşen karakol baskınını görmediğini, olayla ilgili olarak Cudi kod adlı örgüt üyesinden duyduklarını anlattığıni, aradan uzun süre geçtiği için ayrıntısını hatırlamadığıni,Cudi kod adlı kişinin olaydan birkaç gün sonra kendisinin olduğu araziye gelip karakol baskınını anlattığını, olaya karışan birkaç kişinin de ismini söylediğini, bu kişiler arasında Harun kod adlı kişinin de olduğunu,
ii. O tarihte Genç ilçesinde olduğunu ancak saldırıya dair silah sesi duymadığıni,başvurucuyu Harun kod adıyla tanıdığıni, başvurucunun gerçek ismini o yakalandıktan sonra öğrendiğini,
iii. Örgütte başvurucudan başka Harun kod adlı üç dört örgüt üyesi olduğunu ancak onların isimlerini bilmediğini, Cudi kod adlı örgüt üyesinin bahsettiği Harun kod adlı kişinin başvurucu mu yoksa aynı kod adlı diğer örgüt üyelerinden biri mi olduğunu bilmediğini, Cudi kod adlı kişinin bu konuda bir açıklama yapmadığını,
iv. Taniğa 10/7/2007 tarihinde kolluk görevlileri tarafindan alınan ifadesi sorulduğunda;
- Genç'teki eylem için gidenleri görmediğini, bu nedenle Harun kod adıyla eyleme katılanın kim olduğunu bilmediğini, kolluğa da durumu bu şekilde anlattığınıancak ifadesinin yanlış yazılmış olabileceğini,
- Cudi kod adlı örgüt üyesinin olayı ne kadar ayrıntılı anlattığını ve polis memurunu kimin vurduğunu söyleyip söylemediğini hatırlamadığını,
v. Tanığa 28/3/2008 tarihinde alınan ifadesi sorulduğunda söz konusu ifadeyi verirken kendisini rahat ifade edemediğini, şimdiki ifadesinin doğru olduğunu, o ifadesinde Harun kod adlı örgüt üyesinin Izmir'de yakalandığını söylediğini ama o kişinin Genç'teki eyleme katılan kişi olduğu konusunda bilgisi olduğunu söylemediğini, bu hususun yanlış anlaşıldığıni,
vi. Tanığa 21/10/2008 tarihinde Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesinde verdiği ifadesi sorulduğunda bu beyanı alınırken de ifadelerini aynı şekilde tekrar ettiğini,Genç'teki olaya karışan kişinin başvurucu olduğu konusunda bir şey söylemediğini,bu kısmın yanlış anlaşıldığını,
vii. Başvurucunun sorması üzerine 2001 yılından beri Türkiye'de olduğunu,Genç'teki olayın gerçekleştiği tarihte aşamalarda ifadesi alınırken bilgi verdiği ölçüde daha az ceza alabileceği yönünde sözler söylendiğini ancak Harun kod adlıkişinin belli bir kişi olduğunu söylemesi yönünde kendisine baskı yapılmadığını,başvurucu ile Kuzey Irak'ta karşılaştıklarını, başvurucunun yurt dışından ne zaman geldiğini hatırlamadığını, örgütün başvurucu ile kendisine İzmir'e gitme görevi vermesi üzerine onunla Genç kırsalında buluşup İzmir'e geldiklerini ileri sürmüştür.

17. Bu celsede başvurucu, Genç'teki olayın gerçekleştiği tarihte yurt dışında olduğuna tanıklık edecek başka kişiler olduğunu ve bu kişileri bir sonraki celsede hazır edilmeleri için Mahkemeye bildireceğini söylemiş; celse arasında sunduğu dilekçeyle farklıceza infaz kurumlarında tutuklu olarak bulunduğunu belirttiği M.Y. ve B.C.nin tanık sifatıyla ifadelerinin alınmasını talep etmiştir. Mahkeme bu kişilerin duruşmada hazır edilmesi hususunda dilekçede bildirilen ceza infaz kurumlarına müzekkereler göndermiş, bu doğrultuda M.Y. yargılamanın 8/11/2016 tarihli celsesinde hazır edilmiş, B.C. ise belirtilen ceza infaz kurumunda bulunmadığı gerekçesiyle hazır edilememiştir. Başvurucu ve müdafii bu celsede B.C.nin dinlenilmesinden vazgeçilmesini talep etmiş, Mahkeme verdiği ara kararıyla bu kişinin tanık sıfatıyla ifadesinin alınmasından vazgeçmiştir. M.Y. tanık sifatıyla alinan ifadesinde;
i. Genç'teki saldırının gerçekleştiği tarihte Zap bölgesinde olduğunu, o tarihte moral gecesi düzenlediklerini, başvurucunun da bu etkinlikte yer aldiğıni,başvurucuyu orada gördüğünü,
ii. O tarihte başvurucu ile tanışmadıklarıni, başvurucuyu onun giyabında Harun Tatvan kod adıyla tanıdığını, o gün görüştüklerinde başvurucuyla sohbet ettiğini, bu kod adını kullanan kişinin başvurucu olduğunu öğrendiğini,
iii. Sonradan başvurucunun içinde olduğu grubun Diyarbakır'ı kapsayan bölgeye gittiğini, bir daha başvurucu ile karşılaşmadığını, onun dışında bir de Harun Pala denilen Tunceli doğumlu bir örgüt mensubunu daha tanıdığıni, karakol saldırısınıkimin gerçekleştirdiğini bilmediğini beyan etmiştir.

18. Mahkeme; yargılama sonucunda Anayasa Mahkemesinin ihlal kararının nitelikli kasten öldürme suçuna yönelik olduğunu ve yargılamanın yenilenmesi üzerine bu hükümle sınırlı olarak inceleme yapıldığını belirterek önceki hükmün onanmasına karar vermiştir.Mahkeme gerekçeli kararında tanık H.O.nun aşamalarda verdiği tüm ifadelere değindikten sonra şu değerlendirmelere yer vermiştir:
"Daha önce [C.B.nin] öldürülmesi eylemi ile ilgili olarak verilen mahkumiyet kararıbüyük oranda [H.O.nun] beyanına dayanmış olup, [H.O.nun] yargılamanın yenilenmesi kararından sonra alınan ifadesinin önceki ifadelerini etkileyip etkilemediği değerlendirilmelidir.

[H.O.]soruşturma așamasında yakalandığında ifadesinde: '04/04/2006 tarihinde Diyarbakır Genç ilçesinde polis merkezi amirliğine ve lojmanlarına karşı saldırı yapılması,nöbet kulübesi önünde bulunan polis memuru [C.B.nin] öldürülmesi olayına Harun kod adlıkişinin de katılmış olduğunu, bunu eyleme katılanların anlattıklarından öğrendiğini'belirtmiş, gerek o tarihte Cumhuriyet savcıliğında gerekse mahkemede alınan ifadelerinde Harun kod adlı kişinin Diyarbakır'da yakalattığı Sertaç Kılıçaslan olduğunu belirtmiştir.
[H.O.] o tarihte Siirt'te yakalandığında Harun kod adlı kişi ile birlikte eylem yapmak için Izmir'e geldiklerini, İzmir'de bir süre kaldıklarıni, Harun kod adlı kişinin halen Izmir'de olduğunu, kağılara yazdıkları notlarla buluştuklarını belirtmiş, İzmir'e getirildiğinde daha önceki buluştukları şekilde Harun kod adlı Sertaç Kılıçaslan'la buluşmaları sağlanmış, bu buluşma sırasında Sertaç Kilıçaslan yakalanmış, [H.O.] bu yakalama sonrasında Harun kod adı ile tanıdığı ve yakalanan kişinin gerçek isminin Sertaç Kılıçarslan olduğunu öğrenmiş,sonraki beyanlarında açık şekilde Genç ilçesinde [C.B.nin] öldürülmesine katılan Harun kod adlı kişinin İzmir'de yakalanan Sertaç Kılıçarslan olduğunu belirtmiştir.

[H.O.] yargilamanın yenilenmesi sonrasinda mahkememizde 20/09/2016 tarihinde alınan ifadesinde daha önceki ifadelerinin doğru olduğunu beyan etmiş, ancak Gençilçesinde [C.B.nin] öldürülmesi olayına karışan Harun kod adlı kişinin Sertaç Kılıçarslan olup olmadığını bilmediğini belirtmiştir. Daha önce bu konuda verdiği açık beyanlar hatırlatılıp sorulduğunda önceki beyanlarının yanlış anlaşıldığını belirtmiştir. Tanık [H.O.nun] önceki beyanlarının genellikle müdafii huzurunda alınan beyanlar olduğu,beyanlarda [C.B.nin] öldürülmesi eylemine karışan Harun kod adlı kişinin İzmir'de yakalanan Sertaç Kılıçarslan olduğunu söylediği hususları dikkate alındığında 20/09/2016tarihli duruşmadaki ifadesinin sanığı cezadan kurtarmaya yönelik beyan niteliğinde olduğu ve önceki ifadelerini geçersiz kılacak nitelikte olmadığı kanaatine varılmıştır.
Yargilamanın yenilenmesi aşamasında tanık olarak dinlenilen [M.Y.] beyanlarında 04/04/2006 tarihinde kendisinin Kuzey Irak'ta bulunan Zap bölgesinde olduğunu, SertaçKılıçarslan'ı o gün orada gördüğünü belirtmiş ise de; o tarihlerde [M.Y.] ile SertaçKılıçarslan'ın birbirlerini tanımamalari, aradan geçen 13 yıl gibi bir uzun süre sonrasinda bu tarihin net olarak hatırlanmasının doğal olmadığı hususları dikkate alındığında bu beyanın inandırıcı olmadığıi, sanığı cezadan kurtarmaya yönelik gerçeğe aykırı beyan niteliğinde olduğu kanaatine varilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; tanık [H.O.nun] yargilamanın yenilenmesinden sonra alınan ifadesinin mahkumiyet hükmüne esas alınan önceki beyanlarını geçersiz kılacak nitelikte olmadığı, mahkumiyet hükmüne esas alınan delillerde bir değişme olmadıği,mahkumiyet hükmünün yerinde olduğu kanaatine varıldığından CMK 323/1. maddesi gereğince önceki mahkumiyet hükmünün onaylanmasına karar verilmiştir."
19. Başvurucu, mahkeme kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurmuş;(kapatılan) Yargitay 16. Ceza Dairesi 20/1 1/2020 tarihinde kararı onamıştır. Yargitay,kararında "Suç" başlığı altında başvurucu hakkında verilen ilk kararda hüküm kurulan tüm suçlara yer vermiş olup şu açiklamada bulunmuştur:
"Yapılan yargilama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve Ülke topraklarından bir kismını Devlet idaresinden ayırma amacina yönelik olarak vahamet arz eden olaylarıgerçekleştirdiği, sanıkların sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacıgerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfi tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kilınmış,savunmaları inandırici gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan ve Anayasa Mahkemesince saptanan ihlalin sonuçlarının giderildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA"
20. Başvurucu, nihai kararı 26/11/2020 tarihinde öğrendikten sonra 24/12/2020tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.

21. Komisyon; adli yardım talebinin kabulüne ve makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilemez olduğuna, adil yargılanma hakkıkapsamındaki gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine ilişkin şikâyetin kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafindan yapılmasına karar vermiştir.


II. DEĞERLENDİRME 
A. Anayasa Mahkemesinin İhlal Kararının Gereğinin Yerine Getirilmediğine İlişkin İddia 

22. Başvurucu; yeniden yapılan yargılama sırasında tanığın yalnızca şeklen huzurda dinlendiğini, tanığın beyanındaki çelişkilerin giderilmediğini, talep ettiği konularda araştırma ve inceleme yapılmadan önceki hükmün onaylandığıni, bu nedenle ihlalin sonuçlarının ortadan kaldırılmadığını belirterek adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüştür.
23. Adalet Bakanlığı (Bakanlık) görüşünde, kabul edilebilirlik incelemesinde iddiaların kanun yolu şikâyeti niteliğinde olup olmadığının dikkate alınması gerektiği belirtilmiştir. Başvurucu, Bakanlık görüşüne karşı beyanında bireysel başvuru formunda ileri sürdüğü itirazlarıni yinelemiştir.

24. Başvurucunun Anayasa Mahkemesinin ihlal kararının uygulanmamasıdolayısıyla anayasal haklarının ihlal edildiğine ilişkin iddiası Anayasa'nın 36. maddesi kapsaminda incelenmiştir.

25. Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan başvurunun bu kısmının kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.

26. Anayasa Mahkemesi, birçok kararında tanık kavramını sanığa isnat edilen fiil hakkında bilgi veren herhangi bir kişi şeklinde özerk olarak yorumlamış ve tanık sorgulama hakkı ile ilgili ilkeleri belirlemiştir. Anayasa Mahkemesi, tanık sorgulama hakkıyla ilgili verdiği kararlarda somut bir yargılama öncesinde veya haricinde elde edilen tanık beyanlarının delil olarak kabul edilmesinin yargılamanın adilliğine zarar verip vermediğini değerlendirmek için üç aşamalı bir test uygulanması gerektiğini ifade etmektedir. Buna göre ilk olarak taniğın mahkemede hazır edilmemesinin geçerli bir nedeninin varlığına bakılmalıdır. Ancak buna ilişkin geçerli bir nedenin ortaya konulmamış olması, tanık sorgulama hakkının ihlal edildiğinin kabul edilmesi için yeterli değildir. Ikinci olarak sanığın sorgulama veya sorgulatma imkânı bulamadığı tanık tarafindan verilen beyanın mahkûmiyetin dayandığı tek veya belirleyici delil olup olmadığı değerlendirilmelidir.Sorgulama veya sorgulatma imkânı tanınmayan tanığın beyanının tek veya belirleyici delil olduğunun tespit edilmesi durumunda ise üçüncü aşama olarak savunma tarafinın maruz kaldığı bu zorlukların telafi edilmesi amacıyla yeterli düzeyde karşı dengeleyici güvenceler sağlayan bir usulün yürütülüp yürütülmediği ortaya konulmalıdır (Atila Oğuz Boyalı [2. B.],B. No: 2013/99, 20/3/2014, §§ 34-56; Selçuk Demir [2. B.], B. No: 2014/9783, 22/1/2015, §§27-46; AZ. M. [2. B.], B. No: 2013/560, 16/4/2015, §§ 45-67; Baran Karadağ [2. B.], B. No:2014/12906, 7/5/2015, §§ 49-76; Orhan Güleryüz [1. B.], B. No: 2019/30221, 28/12/2021, §§33-42; Abdurrahim Balur [2. B.], B. No: 2013/5467, 7/1/2016, § 80; Onur Urbay [1. B.], B.No: 2014/6222, 6/3/2019, §§ 36, 40; Zekeriya Sevim [2. B.], B. No: 2018/18989, 16/6/2021,§§ 44, 51; Metin Akdemir (2) [1. B.], B. No: 2020/3964, 21/9/2022, § 36; Uğur Özcan [1. B.]B. No: 2021/12137, 26/7/2022, § 40).

27. Öte yandan Anayasa'nın 148. maddesinin üçüncü fikrası ile 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 45.maddesinin (1) numaralı fikrasına göre herkes, Anayasa'da güvence altına alınmış temel hak 

ve özgürlüklerinden Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (Sözleşme) ve buna ek Türkiye'nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Anayasa'nın 148. maddesinin birinci fikrasında Anayasa Mahkemesine bu başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir.
28. Anılan yetki ve görev kapsamında Anayasa Mahkemesi, Anayasa ve Sözleşme'nin ortak koruma alanında bulunan temel hak ve özgürlüklerin ihlal edildiği iddiasıyla yapılan bireysel başvuruları incelemek ve karara bağlamak durumundadır. Anayasa Mahkemesi bireysel başvurulara ilişkin incelemelerinde 6216 sayılı Kanun'un 49. maddesinin (6) numaralı fikrası uyarınca bir temel hakkın ihlal edilip edilmediğine ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağına karar vermektedir.

29. Anayasa'nın 153. maddesinin altıncı fikrasında Anayasa Mahkemesi kararlarının yasama, yürütme ve yargı organlarıni, idare makamlarıni, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı hüküm altına alınmıştır. 6216 sayılı Kanun'un 66. maddesinin (1) numaralıfikrasında da aynı hükme yer verilmiştir. Anılan hükümlerde, Anayasa'nın 138. maddesinden farklı olarak Anayasa Mahkemesi kararlarının yargı organları yönünden de bağlayıcı olduğu ifade edilmiştir. Dolayısıyla bireysel başvuruya ilişkin olanlar da dâhil olmak üzere Anayasa Mahkemesi kararlarının bağlayıcılığına dair bir tereddüt bulunmamaktadır (Şahin Alpay (2)[GK], B. No: 2018/3007, 15/3/2018, § 63; Kadri Enis Berberoğlu (3) [GK], B. No:2020/32949, 21/1/2021, § 110).

30. Anayasa Mahkemesince bir temel hak ve özgürlüğün ihlal edildiğine karar verildikten sonra bu kararın gereğinin yerine getirilmesi Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmesinin zorunlu bir sonucudur. İlgili Anayasa değişikliğinin gerekçesi dikkate alındığında Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunma yolunun açılmasının amaçlarından birinin de temel hak ve özgürlüklerin ihlal edildiği iddiaları yönünden iç hukukta etkili bir başvuru yolu oluşturulması ve böylelikle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine (AiHM) Türkiye aleyhine yapılan başvuruların azaltılması olduğu anlaşılmıştır. Nihai ve bağlayıcı karar verilemeyen bir başvuru yolunun etkili olduğu söylenemez. Nitekim AiHM, Hasan Uzun/Türkiye (B. No: 10755/13,30/4/2013) kararında Anayasa Mahkemesine bireysel başvurunun kendisine başvuru yapılmadan önce tüketilmesi gereken bir iç hukuk yolu olduğu sonucuna varırken Anayasa'nin 153. maddesinin altincı fikrasına atifla Anayasa Mahkemesi kararlarının bütün gerçek ve tüzel kişiler ile devlet organlarını bağlayıcı olmasını da dikkate almıştır (Şahin Alpay (2), § 67; Aligül Alkaya ve diğerleri (2) [1. B.], B. No: 2016/12506, 7/11/2019, § 51).
31. Anayasa Mahkemesi tarafindan verilen bir ihlal kararının gereklerinin yerine getirilmemesi daha önce verilen ihlalin devam ettiği anlamına gelir. Bu bakımdan Anayasa Mahkemesinin ihlal kararının gereklerinin yerine getirilmediğine ilişkin iddiaları incelemek de bireysel başvuruları incelemeye yetkili olan Anayasa Mahkemesinin görev alanına girer.Aksinin kabulü, Anayasa ve Sözleşme'nin ortak koruma alanı içinde yer alan temel hak ve özgürlüklerin bireysel başvuru yolu ile etkili bir şekilde korunmasını öngören Anayasa hükümleri ile bağdaşmaz (Aligül Alkaya ve diğerleri (2), § 52).

32. Somut olayda Anayasa Mahkemesi, tanık H.O.nun beyanlarının başvurucu hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmivet kararı bakımından tek delil niteliğinde olduğu, bu beyanlar ile diğer tanık M.A.C.nin ifadeleri arasında çelişki olduğu hâlde başvurucunun anılan tanığı sorgulayamamasının tanık sorgulama hakkını ihlal ettiği sonucuna varmıştır (bkz. § 13). Anayasa Mahkemesinin ihlal kararına istinaden Mahkeme 

yeniden yargılama yapmış, tanık H.O.yu başvurucunun olduğu duruşmada dinlemiş ve başvurucu ile müdafiine anılan tanığa soru sorma imkânı tanimıştır (bkz. § 16). Bunun ötesinde Mahkeme, başvurucunun talebi üzerine tanık M.Y.yi de duruşmada hazir ederek ifadesini almiştir. M.Y. de ifadesinde, M.A.C. ile benzer şekilde başvurucunun Gençilçesinde gerçekleştirilen saldırı sırasında olay yerinde olmadığına dair beyanda bulunmuştur.
33. Yeniden yapılan yargılama sırasında tanık H.O. önccki beyanlarının aksine nitelikli kasten öldürme suçuna konu saldırıya katılan Harun kod adlı kişinin başvurucu olduğu yönünde ifade vermediğini söyleyerek başvurucu hakkındaki suçlayıcı ifadelerinden bu yönüyle dönmüştür. Benzer şekilde başvurucunun talebi doğrultusunda ifadesi alınan tanık M.Y. de diğer tanık M.A.C. gibi başvurucunun olay tarihinde yurt dışında olduğunu söylemiştir. Ancak bu gibi durumlarda çelişen beyanların hangisine üstünlük tanınacağının takdiri, somut olayın koşulları gözönünde bulundurularak ve keyfîlik içermemesi kaydıyla derece mahkemelerine aittir. Mahkemenin başvurucu hakkindaki yargılamanın yenilenmesine konu olan önceki hükmün onaylanmasına dair kararı incelendiğinde ihlal kararının sadece nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu belirtilerek bu hükümle sınırlı olarak yeniden yargılama yapıldığının belirtildiği, bu bağlamda tanık H.O. önceki suçlayıcı beyanlarından kısmen dönmüş ise de önceki karardan farklı ve anılan karardaki değerlendirmelere ek olarak H.O.nun benzer ifadelerinin bir kisminin müdafi huzurunda alındığı, bu ifadeler arasında İzmir'de yakalattığı kişinin (başvurucunun) Harun kod adlı kişi olduğunu söylediği için tanık H.O.nun önceki ifadelerine üstünlük tanındığı görülmüştür Sonuç olarak Anayasa Mahkcmesi tarafindan verilen ihlalin ve hukuki sonuçlarının Mahkemece giderildiği anlaşiılmiştır.

34. Diğer yandan Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı üzerine yeniden yargılama yapılmasının yasal dayanağı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddcsidir. Yeniden yargilama kurumu, birçok özelliği itibarıyla da yargılamanın yenilenmesi kurumundan farklıdır. Bu nedenle yargılamanın yenilenmesine ilişkin 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ccza Muhakemesi Kanunu'nun 311 vd. maddeleri yalnızca bu kurumla çelişmediği ve mahiyetine uygun olduğu durumlarda uygulanabilir (benzer yöndeki değerlendirmeler için bkz. Aligül Alkaya ve diğerleri (2), § 57). Dolayısıyla Anayasa'nın 148. ve 153. maddeleri ile 6216 sayılıKanun'un 50. ve 66. maddeleri uyarınca ihlal kararının gönderildiği yargi mercilerinin yapması gereken iş, yeniden yargılama işlemlerini başlatıp Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında belirtilen ilkelere ve gerekçelere uygun biçimde yürütülecek yargılama sonunda hak ihlalinin nedenlerini gidererek yeni bir karar vermektir (yeniden yargılama konusunda bkz. Mehmet Doğan [GK], B. No: 2014/8875, 7/6/2018, §§ 54-60; Aligül Alkaya ve diğerleri (2), §§ 53-60, 66; Kadri Enis Berberoğlu, §§ 93-100). Somut olayda, kesinleşen ilk hükme yönelik Sertaç Kılıçarslan başvurusunda verilen ihlal kararı doğrultusunda Mahkeme yeniden yaptığı yargılama sonucunda 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca yeni bir hüküm kurmak yerine önceki hükmün onaylandığını belirtmiş ise de (bkz. § 18) anılan kararın gerekçesi incelendiğinde yeni bir karar niteliğinde olduğu değerlendirildiğinden bu durum sonuca etkili görülmemiştir.

35. Açıklanan gerekçelerle adil yargılanma hakkının ihlal cdilmediğine karar verilmesi gerekir.

B. Diğer İhlal İddiaları
36. Başvurucu ayrıca kesinleşen ilk hükme yönelik Sertaç Kılıçarslan başvurusunda dile getirdiği ve anayasal haklarının ihlal edildiğine dair ileri sürdüğü bazı şikâyetlerini 

yinelediği gibi bunun yanı sıra yeniden yapılan yargılama süreci, önceki hükmün onaylanması ve bu kararın kesinleşmesi nedeniyle adil yargılanma hakkı kapsamındaki diğer güvencelerin de ihlal edildiğini ileri sürmüştür. Bir kararın kesinleşmesinden sonra ceza yargılamasının yeniden başlatılması durumunda -adil yargılanma hakkı kapsamındaki tüm güvencelerin yeniden açılma nedeni ne olursa olsun bu yargılama bir suç isnadının belirlenmesi ile ilgili olduğundan ve yeniden başlatilan sonraki yargılamada adil yargılanma hakkına dair güvencelerin tam olarak uygulanması gerektiğinden- başvurucunun yeniden yapılan yargılamadaki adli işlemler yönünden adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddialarına dair de değerlendirme yapılmalıdır. Bu bağlamda;
i. Anayasa Mahkemesinin Sertaç Kilıçarslan kararında zaman bakimindan yetkisizlik, konu bakımından yetkisizlik ya da açıkça dayanaktan yoksun olmasınedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilen, başvurucunun suç isnadına bağlıolarak tutulduğu süre itibarıyla kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkının, gözaltına alındiktan sonra psikolojik baskı altında tutulduğuna, darbedildiğine, uzun süre ormanlık alanda bekletilerek ölümle tehdit edildiğine, doktora erişim imkânısağlanmadiğına ve doktor raporlarının usulüne uygun düzenlenmediğine dair itirazları yönünden işkence ve kötü muamele yasağının, Kürt kökenli olmasınedeniyle ayrımcılığa maruz kaldığına dair itirazı yönünden de ayrımcılık yasağının adil yargılanma hakkı kapsamında ileri sürdüğü, davaya bakan mahkemenin devlet güvenlik mahkemelerinin devamı niteliğinde olduğuna, davaların birleştirilmesinin kanuni hâkim güvencesini ihlal ettiğine, temyiz aşamasında duruşma yapılmamasının sözlü yargılama hakkını ihlal ettiğine ilişkin iddialarının Mehmet Saticioğlu (2) ([1. B.], B. No: 2014/11339, 14/11/2018) ve Mehmet Murat Dalkuş([1. B.], B. No: 2021/29292, 13/2/2024, §§ 8-11) kararları doğrultusunda mükerrer başvuru olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekir.

ii.Yeniden yapılan yargılama sürecine ilişkin olarak;
- Adil yargılanma hakkı kapsamında ileri sürdüğü, savunma yapmasının Mahkeme tarafindan engellenmesi nedeniyle savunma için gerekli zaman ve kolaylıklara sahip olma hakkının, bildirdiği tanıkların dinlenmemesi nedeniyle de tanık dinletme hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddialarını olağan kanun yolu olan temyiz başvurusunda dile getirmediğianlaşıldığından anılan ihlal iddialarinın Ayşe Ziraman ve Cennet Yeşilyurt ([2. B.], B. No: 2012/403, 26/3/2013, § 17) ile Necati Gündüz ve Recep Gündüz ([1. B.], B. No: 2012/1027, 12/2/2013, §§ 19-23) kararlari doğrultusunda başvuru yollarinın tüketilmemesi nedeniyle,
- Adil yargılanma hakkı kapsamında ileri sürdüğü, temyiz aşamasında duruşma yapılmaması nedeniyle sözlü yargılama hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddiasının ilk derece mahkemeleri önünde duruşmalı yargılama yapılıp karar verildikten sonra kanun yolu incelemesinin tarafların iddia veya savunmaları yazılı olarak alınmasıüzerine dosya üzerinden yapılması hâlinde adil yargılanma hakkının ihlalinden söz edilemeyeceğinden Nevruz Bozkurt ([1. B.], B. No: 2013/664, 17/9/2013, § 32) ve Feyyaz Bayram ([2. B.], B. No: 2014/7822, 16/11/2016, §§ 84-86) kararlari; esasa etkili itirazlarının gerekçeli kararda karşılanmaması nedeniyle gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddiasının Abdullah Topçu ([1. B.], B. No:2014/8868, 19/4/2017, §§ 77, 78) ile Mehmet Yavuz ([1. B.], B. No: 2013/2995,20/2/2014, §§ 49-52) kararları suçu işlediğine yönelik oluşan şüphe Mahkemece aleyhine yorumlanip haksız olarak mahkûmiyet kararı verilmesi 

nedeniyle yargilamanın sonucu itibariyla adil olmadığına ilişkin iddiasının da Ahmet Sağlam ([1. B.], B. No: 2013/3351, 18/9/2013, § 42) kararı doğrultusunda açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle,
- Mahkûmiyet kararına bağlı olarak ceza infaz kurumunda bulunması nedeniyle kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddiasının da Tahir Laçin (2) ([2. B.], B. No: 2020/8226, 22/5/2024, §§ 38-40) kararı doğrultusunda açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.

III. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. 1. Anayasa Mahkemesinin ihlal kararının gereğinin yerine getirilmediğine ilişkin iddia yönünden adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDİLEBİLİR OLDUĞUNA,
2. Suç isnadına bağlı olarak tutma süreci itibarıyla kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkının, işkence ve kötü muamele yasağının, ayrımcılık yasağının, adil yargılanma hakkıkapsamındaki kanuni hâkim güvencesinin ve sözlü yargılama hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddiaların mükerrer başvuru olması nedeniyle REDDiNE,
3. Diğer ihlal iddialarının kabul edilebilirlik kriterlerini karşılamamasınedeniyle KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA,
B. Anayasa Mahkemesinin ihlal kararının gereğinin yerine getirilmediğine ilişkin iddia yönünden adil yargılanma hakkının İHLAL EDİLMEDİĞiNE,
C. 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayilı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 339.maddesinin (2) numaralı fikrası uyarınca tahsil edilmesi mağduriyetine neden olacağından adli yardım talebi kabul edilen başvurucunun yargılama giderlerini ödemekten TAMAMEN MUAF TUTULMASINA,
D. Kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına GÖNDERiLMESİNE 25/3/2025tarihinde OYBİRLİĞÍYLE karar verildi.