Anayasa Mahkemesinin 25/7/2023 Tarihli ve 2020/10490 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2023-10-17

17 Ekim 2023 SALI 
Resmî Gazete 
Sayı : 32342
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
GENEL KURUL  KARAR  YILDIZ CEYLAN VAR BAŞVURUSU 
Başvuru Numarası: 2020/10490Karar Tarthi : 25/7/2023
Başkan : Zühtū ARSLAN Başkanvekfli : Hasan Tahsin GÖKCAN Başkanvekfli : Kadir ÖZKAYA Üyeler : Engin YILDIRIM Muammer TOPAL M. Emin KUZ Rıdvan GÜLEÇRecai AKYEL YusufŞevki HAKYEMEZ Yıldiz SEFERİNOĞLU Selahaddin MENTEŞBasri BAĞCI Îrfan FIDAN Kenan YAŞAR Muhterem INCE Raportör : Fatih ALKAN Başvurucu : Yıldız Ceylan VAR Vekill : Av. Metin TAŞKAN 
L BAŞVURUNUN KONUSU 
I. Başvuru, evlatlık ilişkisinin kaldırıimasına karar verilmesi nedeniyle aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiği iddjasına ilişkindir.

II. BAŞVURU SÜRECİ
2. Başvuru I9/3/2020 tarihinde yapılmıştır. Komisyon başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafindan yapımasına karar vermiştir.

3. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık)gönderilmiştir. Bakanlık, görüşünü bildirmiştir. Başvurucu, Bakanlığın görüşüne karşıbeyanda bulunmuştur.

4. Birinci Bölüm, başvurunun Genel Kurul tarafindan incelenmesine karar vermiştir.

III. OLAY VE OLGULAR 
5.Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle olaylar özetle şöyledir:
6. 2000 yılında dünyaya gelen başvurucu, anne F.K.nın krzıdır, F.K, ile B.V. 2006yılında evlenmiştir. 1984 doğumlu olan B.V., başvurucuyu evlat edinme talebiyle 31/3/2015tarihinde Balikesir 2. Aile Mahkemesinde dava açmıştir. Dava dilekçesinde B.V.başvurucunun dōrt yaşından bu yana kendisini baba olarak bildiğini, geçirdiği trafik kazasınedeniyle baba olmasının biyolojik olarak mümktin olmadığını, evlat edinmesinin amacıın çocuğun yararının korumması olduğunu, evlat edinmesi hususunda çocuğun annesinin de rizası olduğunu belirtmiştir. Mahkeme; başvurucunun altı yaşından beri B.V. ve annesi F.K.yla yaşadığını, B.Vnin başvurucunun her türlü eğitim ve bakım giderlerini karşıladığınt,evlatltk ilişkisinin kurulmasında küçüğün menfaatinin bulunduğunu belirterek başvurucunun evlat edinilmesi yönünde izin verilmesine 29/6/2015 tarihinde karar vermiştir. Temyiz edilmeyen karar kesinleşmiştir.

7. Kararın gönderildiği Altieylül İlçe Nüfus Müdürlüğünün ihbarı üzerine Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığı 22/11/200i tarihli ve 4721 sayılı Ttrk Medeni Kamununun 308. maddesi gereğince evlat edinilenin evlat edinenden en az on sekiz yaşküçük olması gerektiğini ancak başvurucu ile B.V. arasındaki yaş farkının on altı olduğunu,bu durumda evlatiık ilişkisi kurulamayacağını belirterek başvurucu ile B.V. arasındaki evlatlık ilişkisi kaldırılmasını 10/9/2015 tarihli davaname ile talep etmiştir. B.V.başvurucunun kendisini babası olarak tanıyıp bilmesi nedeniyle evlatlık ilişkisinin kaldırılmasına karar verilmesi hälinde küçüğün okul ve aile yaşantısıın, ruhsal gelişiminin olumsuz etkileneceğini ve bu durumda geri dönülemez zararlar oluşacağını belirterek davanıreddini talep etmiştir. B.V. ayrıca 4721 sayılı Kanun'un 308. maddesinin Anayasa'ya aykırıolduğu iddiasında bulunmuştur. Söz konusu yargılamada başvurucu kayyım tarafindan temsil edilmiştir.

8. Balkesir 1. Aile Mahkemesi Öncelikle kuralın Anayasa'ya aykını olduğu iddiasını incelemiştir. Mahkemenin 22/11/2016 tarihli kararında; evlat edinme mülesseseşinin çocuğu olmayan kimselerin bu duygularını tatmin edeceği ve çocuk sevgilerini karşılayacağı,diğer yönden de evlat edinilenin anne ve baba eksikliğini tamamlayacağı ifade edilmiştir.Kararda, evlat edinmenin kötüye kullanıldığı durumların olabileceği, bunun önüne geçilmesi amacıyla kanun koyucu tarafindan gerçek amaçlı evlat edinmeleri korumak için çeşitli düzenlemeler yapıldıği belirtilmiştir. Bu düzenlemelerden birinin de evlat edinecek ile evlat edinilen arasındaki yaş farkı olduğu, öngörülen kuralın evlatlık müessesesinin ciddiyetini ve gerçek amacım koruduğu, evrensel ve toplumsal gerçekler ile fiziksel gelişim, evlenme yaşıgibi hususlar dikkate alınarak belirlenen yaş farkımn ülke gerçekleri ile uyumlu ve gerçek evlatlık bağı açısından Önemli olduğu, bu nedenlerle Anayasa'ya aykırılık iddiaşı ciddi bulunmadığından talebin reddine karar verildiği ifade edilmiştir.

9.Balıkesir 1. Aile Mahkemesi, evlat edinilenin evlat edinenden en az on sekiz yaşkūçük olması gerektiği yönündeki yasal şartın bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne,

evlatlık ilişkisinin iptali ile kaldırılmasına 24/11/2016 tarihinde karar vermiştir. Kararın gerekçesinde; başvurucu ile B.V. arasındaki yaş farkı şartının değiştirilmesinin mümkün olmadığı, bu eksikliğin sonradan tamamlanamayacağı, söz konusu eksikliğin esaslıunsurlardan olduğu, bu nedenle evlat edinilenin menfaatlerinin ağir derecede ihlal edilip edilmediği hususunda tartışma yapılamayacağı belirtilmiştir.

10. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince yaş farkıyla ilgili noksanlığın esasa ilişkin olduğu ve ortadan kaldırılmasının mümkün olmadığı belirtilerek istinaf başvurusunum esastan reddine karar verilmiştir. Söz konusu karara karşı başvurucu vekili tarafindan sunulan temyiz dilekçesinde, evlatlık ilişkisinin kaldırılmasının başvurucunun hayatını altüst ettiği ve kuralın kesin şekilde uygulanmasının başvurucunun zararına olduğu belirtilmiştir. Ayrıca beyanlarının yer aldığı ve Yargıtaya sunduğu 17/12/2019 tarihli yazıda başvurucu; üniversite δğrencisi olduğunu, dava nedeniyle dikkatinin dağıldığını ve düzeninin bozulduğunu öz babası olarak bildiği ve gördüğü B.V.nin üzerinde büyük emeği olduğunu, söz konusu karardan dönülmesi gerektiğini ileri sürmüştür.
11. Temyiz talebi, temyiz nedenlerinin yerinde görülmediği gerekçesiyle Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 10/2/2020 tarihli kararıyla reddedilmiştir. Başvurucu nihai kararı11/3/2020 tarihinde 8ğrenmiştir.

12. Öte yandan Balikesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/10/2020 tarihli kararıyla başvurucunun soyadı "Var" olarak değiştirilmiştir. F.K. ile B.V nin evlilikleri 22/9/2022 tarihi itibarıyla sona ermiştir.

IV. İLGİLİ HUKUK 
A. Ulusal Huknk 
1. İlgili Mevzuat 
13. 4721 sayılı Kanun'un "Genel koşulları" kenar başlıkhı 305. maddesi şöyledir:
"Btr küçüğün evlát edtnilmesi, evlät edinen tarafindan bir yıl süreyle bakalmış ve eğitilmtş olması koşuluna bağlıdır.

Evlät edinmenin her hålde küçüğün yararına bulunması ve evlåt edinenin diğer çocuklarının yararlarını hakkaniyete aykarı bir biçimde zedelenmemesi de gerekir."
I4. 4721 sayılı Kanun'un "Küçüğūn rızası ve yaşı" kenar başlıkhı 308. maddesinin birinci fikrası şöyledir:
"Evlât edinilenin, evlât edinenden en az onsekdz yaş küçük olması şarttır."
15. 4721 sayılı Kanun'un "Küçüğün rtzası ve yaşı" kenar başlıklı 308. maddesinin gerekçesi şöyledir:
"Madde Isviçre Medent Kanununun 265 inci maddesinden, bu hükmün birinci fikrasında değiştkik yapımak suretiyle alınmıştr. Søz komusu değişiklik, kaynak maddedeki onaln yaş farka sınvrvnın btrtnci fikrada onsekize çıkarımış olmasıdır. Ikinci ve üçüncüfikralar, yürürlükteki Kamumun 254 üncü maddestni karşılamaktadır."

İlgili Yargıtay Kararları
16. (Kapatılan) Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 5/5/2015 tarihli ve E.2014/19324,K.2015/7582 sayılı kararımın ilgili kısmı şöyledir:
".…. 4721 saylı Turk Medeni Kanunu'nun 308/1. maddesinde yer alan hükme göre evlat edinilenin, evlat edinenden en az onsekiz yaş küçük olması şarttir. Dosyada mevcut müfus kayu örneklerinden 1973 doğumłu davaci …. ile 1989 doğumiu evlat edinilmek istenilen A arasındakd yaş farknın onsekdz yrldan az olduğu anlaşımaktadır. Mahkemece, sōzù edilen hükümde öngörülen yasal şartın oluşmamasi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne llişkin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır …."
17. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 26/1/2017 tarihli ve E.2017/924, K,2017/735sayıß kararının ilgili kısmı şöyledir:
".. 4721 saylı Türk Medent Kamununun 308/1, maddesinde, 'Evlat edtnilenin, evlat edinenden en az onsekdz yaş küçük olması şarttır.' hükmünün yer aldhığı, dosyadaki mevcut nüfus kayu örnekleri incelendiğinde, evlat edinen F.'nin doğum tarihinin 1976, evlat edtnilen A.'nin tse 1991 olduğu, dolaynsı ile evlat edtnen ile evlat edinilenin yaş farkının evlat edinmeye engel mahiyette olduğu anlaşıldığından yazılı şekilde hükim kurulmasıdoğru görülmemiştir..."
B. Uluslararası Hukuk 
. Uluslararası Mevzuat 
18. Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesi'nin (Sözleşme) “Özel ve aile hayatına saygıhakkı" kenar başlıklı 8. maddesi şöyledir:
“(1) Herkes ōzel ve alle hayatına, konutuno ve yazışmasına saygı gösterilmesi hakkana sahiptir.

(2) Bu haldan kullanimasına bir kamu makamının müdahalesi, ancak müdahalenin yasayla ōngörülmüş ve demokratik bir tophomda ulusal güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, dützenin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakan veya başkalarının hak ve özgürlükderintn korunması tçin gerekli btr tedbtr olması durumunda söz konusu olabiltr."
19.14/9/1990 tarihinde imzalanan ve 27/1/1995 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 20/11/1989 tarihli Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 3. maddesi şöyledir:
“(I) Kamusal ya da ōzel sosyal yardım kuruluşları, mahkemeler, idari makamlar veya yasama organları tarafindan yaplan ve çocukları ilgllendiren būtün faaliyetlerde, çocuğun yararı temel düşüncedir.

(2) Taraf Devletler, çocuğun anababasının, vasilerinin ya da kendisinden hukuken sorumlu olan diğer kişilerin hak ve ödevlertni de gözönünde tutarak, esenliği için gerekli bakım ve korumayı sağlamayt ūstlentrler ve bu amaçla tüm uygun yasal ve idari önlemlerl alırlar.


(3) Taraf Devletler, çocukdarın bakamı veya korunmasından sorumlu kurumların,hizmet ve faaliyetlerin özellikle güvenlik, sağlik, personel sayısı ve uygunluğu ve yönetimin yeterliliği açısından, yeıktli makamlarca komulan ölçülere uymalarını taahhüt ederler."
20.Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 20. maddesi şöyledir:
"1. Geçici ve sürekdı olarak atle çevrestnden yoksun kalan veya kendi yararına olarak bu ortamda bırakılması kabul edilmeyen her çocuk, Devletten özel koruma ve yardım görme hakkına sahtp olacaktır.

2. Taraf Devletler bu durumdaki bir çocuk için kendi ulusal yasalarına göre, uygun olan bakımı sağlayacaklardır.

3. Bu tür bakam, başkaca benzerleri yanında, bakacı aile yanına verme, Islam Hukukunda Kefalet (Kafalah), evlat edinme ya da gerekiyorsa çocuk bakamı amacı güden uygun kuruluşlara yerleştirmeyt de içertr. Çözümler düşünülürken, çocuğun yetiştirilmesinde sürekliliğin korunmasına ve çocuğun etnik, dinsel kültürel ve dil kimliğine gerek saygı gösterllecekstr."
21. Tūrkiye Cumhuriyeti devletinin imzalamadığı 27/11/2008 tarihli Çocukların Evlat Edinilmesine Dair Gözden Geçirilmiş Avrupa Konseyi Sözleşmesinin "Evlat edinentn asgarı yaşı" kenar başlıklı 9. maddesi şöyledir:
"I. Bir çocuk ancak evlat edinmek isteyen kişinin hukuken aranan asgari yaşa ulaşmasıdurumunda evlat edinllebllir. Bu anlamda aranan yaş on sekizden az otuzdan yüksek olamaz. Çocuğun yüksek yararı dikkate alınarak evlat edinmek isteyenle evlat edinilen arasında tercihen en az on altı yaş farka olmalıdır 
2. Ancak hukuk çocuğun üstün yararı dikkate alınarak en dūşük yaş sınırına ve yaşfarkana ilişkin şartın aşağıdaki durumlarda kaldırılmasına izin verllebilir:
a. Evlat edinenin, çocuğun annesinin ya da babasının eşi ya da kaytlı partneri olmasıdurwmunda veya 

b. Istisnal koşulların ortaya çıkaığı durumlarda."
2. Avrupa Însan Hakları Mahkemesi İçtihadı
22. Avrupa Insan Hakları Mahkemesi (AfHM) aile hayatinın var olup olmadığınıdeğerlendirirken öncelikle yakın kişisel bağların varlığını incelemektedir. AlHM; çocuk ile koruyucu aile olan ebeveyn araşındaki bağların aile hayatım oluşturup oluşturmadığıhususunu, Özellikle çocuğun doğal ebeveyniyle yakın kişisel ilişkileri olup olmadığına ve çocuğun bakımımı üstlenen ailenin yanında ne süredir bulunduğuna bağlı olarak ve durumun şartlarına göre belirlemektedir (X/Îsviçre (k.k.), B. No: 8257/78, 10/7/1978).
23. AIHM; Wagner ve J.M.W.L./Lüksemburg (B.No: 76240/01, 28/6/2007)kararında, evlat edinme hususunda Sözleşme'ye taraf olan devletlerin geniş takdir yetkileri olduğunu, çocukların evlat edinilmesi konusu düzenlenirken en uygun yöntemin belirlenmesinde ulusal makamların yetkin olduğunu, görevinin ise alınan kararların Sözleşme uyarınca gözden geçirilmesinden ibaret olduğunu belirtmektedir, AlHM; ulusal makamlarm takdir yetkisinin kapsamının koşullara, konuya ve bağlama göre değişebileceğini, ilgili 

faktörlerden birinin taraf devletlerin kanunları arasındaki ortak bir zeminin varlığınun veya yokluğunun olabileceğini ifade etmektedir (Wagner ve J.M. W.L./Lüksemburg.§ 128).
3. Karşılaştırmah Hukuk 
24.İsviçre Medeni Kanunu'nun 264. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"Evlat edinmek isteyenler ile evlat edinilmek istenen çocuk arasındakd yaş farka on altıyaşından küçuk, krk beş yaşından būyük olamaz 
Çocuğun menfaatt için gerekdiliğin bulunması hali ise istisnadı. Evlat edinmek isteyen kişt istisnanın haklılığım ortaya koymalıdư."
25.Fransa Medeni Kanunu'nun 347. maddesi şõyledir:
"Evlat edinen ya da evlat edinenler evlat edinmeyi istedikderi çocuklardan on beş yașbüyük olmalıdı.

Ancak yaş farka bir önceki fikrada dizenlenenden az ise mahkeme hakdı sebeplerin varlığı halinde evlat edinmeye hükmedebilir."
26.İspanya Medeni Kanunu'num 175. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
".…. Her durumda evlat edinen ile evlat edtnilen arasındaki yas farka, Kanun'un 176.maddesinin (2) mumaralı fikrasında belirtilen istisnai haller dişında en az on alt ve en fazla kark beş olmak zorundadır. …."
27. Ispanya Medeni Kanumu'nun 176. maddesinin (2) numaralı fikrasımın ilgili kısmı şöyledir:
"Evlat edtnme tşlemlerintn başlanlabilmesi için.. evlat edinenler lehine Kamu Kurumunun ön tekdtfi gerektr. …. müstakbel evlatlık, aşağudaki koşullardan herhangi birini karşıtyorsa bu türden bir teklif gerekli olmayacaktır:
1. Yettm ve evlat edinenin ūçüncü dereceye kadar kan veya sthrî hısmı olmasi,
2. Evlat edinmek isteyen kişinin evli olduğu ya da evlilik benzeri ilişki içinde bulunduğu kişintn çocuğu olması,
3. Bir yldan fazla bir süredir evlat edtnme öncesi koruyucu aile kapsamında yasal koruyucu ailede olması veya aynı sūre boyunca evlat edinenin velayett aluında olması,
4. Reşt olması veya küçüğün ergin kalınması"
28. Almanya Medeni Kanunu'nda 1998 yıltnda yapılan değişikliklerle yaş farkına ilişkin düzenleme yürüriükten kaldırılmıştır. Almanya Medeni Kanunu'nun I741.maddesinde, çocuğun tstün yararına hizmet etmesi ve evlat edinmek isteyen kişi ile çocuk arasında ebeveyn-çocuk ilişkisi oluşması durumunda evlat edinmenin mümkün olabileceği düzenlenmiştir. Evlat edinmek isteyen ile evlat edinilen arasında makul bir yaş farkının bulunup bulunmadığı hususu ebeveyn-çocuk ilişkisinin oluşması koşulu çerçevesinde Alman yerel mahkemelerince değerlendirilmektedir.


V. İNCELEME VE GEREKÇE 
29.Anayasa Mahkemesinin25/7/2023 tarihinde yapmış olduğu toplantıda başvuru incelenip gereği dūşünüildü:
A. Başvurucunun İddiaları ve Bakanhık Görüşü
30. Başvurucu; dðrt yaşından bu yana B.V.yi babası olarak bildiğini, evlatlık ilişkisinin kurulmasına izin verilmesini sevinçle karşıladığını, evlat edinenle evlat edinilen arasında belirli bir yaş farkı şartı aranmasının gerçek bir ebeveyn-çocuk ilişkisinin mümkün olduğu ölçüde sağlanması ve çocuğun menfaatinin korunması amacına yönelik olduğunu ancak kendisi yönünden bu amaca aykırı bir durum bulunmadığını, aksine B.V. ile evlatlık ilişkisi kurmasının menfaatine olacağını belirtmiştir. Başvurucu; soyadıın değişmesi durumunda yaşantisının olumsuz etkileneceğini, Fransa ve Isviçre'de yaş farkı koşulunun daha esnek olduğunu, istisna içermeyen mevcut düzenlemelerin katı şekilde yorumlanarak uygulanması durumunda aile birliğinin ve aile ilişkilerinin zarar göreceğini ifade ederek aleyhine verilen kararlar nedeniyle aile hayatına saygı hakkı ile adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini iddia etmiştir.

31. Bakanlık görüşünde; derece mahkemelerince dayanılan kuralın evlat edinilenin himaye edileceği kalicı bir aile ortamının sağlanmasını ve bunun sonucunda toplumsal huzurun korummasını amaçladığı, devletin bu alanda geniş bir takdir yetkisinin olduğu belirtilmiştir. Ayrıca müdahalenin adil yargılanma hakkının hangi güvencelerini ne şekilde etkilediğine dair açıklamada bulunulmadığı, ileri sürülen iddiaların delillerin değerlendirilmesi ve hukuk kurallarmın vorumlanmasta iliskin olduğu ifade edilmistir.Başvurucu; Bakanlık görüşüne karşı 13/2/2023 tarihinde sunduğu dilekçede, tek isteğinin evlatlık ilişkisinin kurulmaşı olduğunu belirtmiş ve başvuru formumda ileri sürdüğü hususlarıyinelemiştir,
B. Değerlendirme 
32. Anayasa'nn iddiaların değerlendirilmesine dayanak altnacak 20. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"Herkes, .…. alle hayatina saygı gösterllmestni isteme hakkına sahiptir. …. aile hayatının gizliliğine dokunulamaz."
33. Anayasa'mın 41. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"Atle, Türk toplumumun temelldtr ...
Devlet, ailenin huzur ve refahı ile …. çocukdarın korunması …m sağlamak için gerekli tedhirleri alır, teşkilatı kurar.

Her çocuk, korunma ve bakomdan yararlanma, yüksek yararına açıkça aykarıolmadıkça, ana ve babasıyla kiştsel ve doğrudan llişkd kurma ve sūrdürme hakkana sahiptir.
Devlet, her türlü lstismara ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedhirleri alır."
34. Anayasa Mahkemesi, olayların başvurucu tarafindan yapılan hukuki nitelendirmesi ile bağlı olmayıp olay ve olguların hukuki tavsifini kendisi takdir eder (Tahir 

Canan, B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 16). Başvurucunun iddialarının 8zünün evlat edinme koşullarından olan evlat edinenle evlat edinilen arasındaki yaş farkryla ilgili düzenlemenin herhangi bir istisna içermemesine ve mevcut uygulamanın evlatlık ilişkisinin kurulmasına imkân sağlayamadığına dair olduğu görülmüiştür. Başvuru, etkisi bir yaşam boyu sürmesi muhtemel olan bu durumun başvurucunun aile hayatinda meydana getirdiği ya da getirebileceği sonuçlar dikkate almnarak aile hayatına saygı hakkı bağlamında ele alınabilir.Ancak öncelikle konunun aile hayatına saygı hakkı kapsamında uygulanabilir nitelikte olup olmadiğınn değerlendirilmesi gerekir.

1. Uygulanabilirifk Yönünden 
35. Anayasa'daki aile kavramının 472l sayılı Kanum'daki karşılığı ile sımırlıolmayacak şekilde özerk yorumlanması gerekir. Aile hayatına saygı hakkının söz konusu olabilmesi için öncelikle aile kavramı kapsamında değerlendirilebilecek kişisel ve yakın bağların varlığı gereklidir (Muraf Demtr [GK], B. No: 2015/7216, 27/3/2019, § 72).
36. Söz konusu bağ, kan bağıyla kurulabileceği gibi hukuki ya da istisnai durumlarda fili yollarla da gerçekleşebilir. Bu bağlamda anne-babalarıyla soy bağı bulunan çocuklar ile evlat edinilen çocukların ebeveynle aile bağlarının olduğu tartışmasız olmakla birlikte kan veya evlatlık bağı olmamasına rağmen çocukların bakım ve gözetimini Üstlenerek her tirlü ihtiyacıda yanında olan kişilerle de aralarında somut olayın koşulları çerçevesinde aile bağlarmın oluştuğu kabul edilebilir (Murat Demir, § 73).

37. Başvurucunun çocukluk çağının būyük kısmını annesi ile evli olan B.V. ile birlikte yaşadıkları evde geçirdiği, aralarında fijen baba-çocuk ilişkisi kurulduğu,başvurucunun B.V.yi ebeveyn olarak, B.V.nin de başvurucuyu çocuğu olarak benimsediğine ilişkin olarak ortaya koydukları iradenin aksine bir tespitin bulunmadığı dikkate alındığında somut başvurunun koşullarında aile hayatı anlamında bir bağın kurulduğu anlaşılmıştır.Dolayısıyla başvuru, aile hayatına saygı hakkı kapsamında uygulanabilir bulunmuştur.
2. Kabul Edllebillrifk Yönünden 
38. Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı gibi kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.
3. Esas Yõnünden 
a. Genel Îlkeler 
39. Aile hayatına saygı hakkı, Anayasa'nın 20. maddesinin birinci fikrasında güvence altına alınmıştir. Madde gerekçesi de dikkate almndığında resmî makamların özel hayata ve aile hayatına müdahale edememesi ile kişinin ferdî ve aile hayatını kendi anladığıgibi düzenleyip yaşayabilmesi gereğine işaret edildiği görülmekte olup söz konusu düzenleme, Sözleşme'nin 8. maddesi çerçevesinde korunan aile hayatına saygı hakkının Anayasa'daki karşılığıı oluşturmaktadır. Ayrıca Anayasa'nın 4I. maddesinin -Anayasa'nın bütünselliği ilkesi gereği- özellikle aile hayatına saygı hakkına ilişkin pozitif yükümltıłüıklerin değerlendirilmesi bağlamında dikkate alınması gerektiği açıktır (Murat Atulgan, B. No:2013/9047, 7/5/2015, § 22; Marcus Frank Cerny, [GK], B, No: 2013/5126, 2/7/2015, § 36).

40. Aile hayatına saygı hakkı kapsamında devlet için sõz konusu olan yükümlülük,sadece belirtilen hakka keyfi surette müdahaleden kaçınmakla sinırlı olmayıp aile hayatına saygının etkili bir biçimde sağlanması bağlamında pozitif yükümlülükleri de içermektedir.Sõz konusu pozitif yükümłtlükler, bireyler arası ilişkiler alamnda olsa da aile hayatına saygryı sağlamaya yönelik tedbirlerin alınmasını zorunlu kılar (Murat Anlgan, § 26).Ebeveyn ile çocukların birlikte yaşama istekleri, aile hayatının vazgeçilmez bir unsuru olup ortak yaşamın kurulamaması veya hukuken ya da filen sona ermesi aile hayatını ortadan kaldırmaz. Anne, baba ve çocuğun aile hayatlarına saygı hakkı kamusal makamlar tarafindan ailenin yeniden birleştirilmesine yönelik tedbirleri de içermektedir (Murat Anlgan, § 25).
41. Ayrica Anayasa'nın 41. maddesinde ifade edilen ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'de vurgulanan çocuğun yüksek yararının korunmasına ilişkin gereklilik mahkemeler, idari makamlar ve yasama organi tarafindan yapılan ve çocuklan ilgilendiren bütün faaliyetlerde gözetilmesi gereken bir ilkedir. Bu bağlamda çocuklar üzerinde etki doğuracak bir işlem yapılacağı zaman bu işlemin çocuğun yararına olup olmadığı yönünde bir değerlendirme yapılması aile hayatına saygı hakkının öngördüğü pozitif yükümiülüklerin yerine getirilmesi açısından oldukça õnemlidir ($ūkran Irge, B. No: 2016/8660, 7/11/2019, §33).

42. Aile hayatımn korunması konusunda devlete düşen pozitif yükümlülüklerden biri de hukuk kurallarını belirlemek ve yasal düzenlemeleri hayata geçirmektir. Düzenleyici çerçeve aile ilişkilerinin hukuken kurulmasını sağlamaya elverişli, yeterli düzeyde açık,Öngörülebilir ve ulaşılabilir olmaiıdır.

43. Devletin aile birlikteliğinin sağlanmasına, ailenin huzur ve refah içinde yaşamasına yönelik atması gereken adımlar ile çocuğun üstün yararının korunmasıgerektiğine ilişkin temel ilke birlikte değerlendirildiğinde ailenin hukuken ve kimi zaman da filen kurulabilmesi adına gerekli olan kurumlardan olan evlat edinmeye ilişkin kuralların da sőz konusu yükümlülüklere uygun şekilde oluşturulması ve uygulanması gerekir. Gerçekten de çocukların ruh ve beden sağlığıın korunması ve sağlıklı bireyler olmaları; çocukların duygusal, sosyal ve ahlaki gelişimleriyle ilgili önlemlerin alınmasıni sağlayan, çocukların aile ve toplum içindeki yerini belirleyen ve düzenleyen hukuk kurallarının varlığıyla doğrudan ilişkilidir. Bu bakımdan devlet, sahip olduğu geniş takdir alanı içinde çocukla aile bağıbulunan kişiler arasındaki ilişkinin geliştirilmesini sağlayacak biçimde hareket etmeli ve mümkün olan en kısa sürede çocuğun ailesiyle gerek filen gerek hukuken bütünleşmesini sağlayacak, yasal güvenceleri içeren düzenlemeleri herkesi kapsayacak şekilde hayata geçirmelidir.

b. İlkelerin Olaya Uygulanması
44. Somut olaya konu olan husus, evlatlık ilişkisinin kurulmasına izin verilebilmesi için evlat edinen ile evlat edinilen arasındaki yaş farkının en az on sekiz olmasını bir şart olarak içeren 4721 sayılı Kanun'un 308. maddesinin uygulanmasına ilişkindir. Başvurucu,dava tarihinde annesiyle evli olan B.V.yi babası olarak görüp bildiğini ve aralarında evlatlık ilişkisinin kurulmasının yararına olacağını ileri sürmüş ancak derece mahkemelerince mevzuatta öngörülen yaş farkı şartının sağlanmadığı gerekçesiyle evlatlık ilişkisinin kaldurılmasına karar verilmiştir.

45. Aile hukuku ilişkileri, yalnızca kan bağıyla değil hukuki yollarla da kurulabilir.Aile hukuku kurumlarından biri olan ve soy bağım düzenleyen evlatlık ilişkisi de hukuki yollarla ve çocuğun yararının korumması amacı doğrultusunda belirlenen şartlara bağlı olarak 

kurulabilir. Bu anlamda koşulların neler olacağı, Öngörülen kurallara istisna getirilip getirilmeyeceği, söz konusu hukuki ilişkiyi hangi yetkili makamların kurabileceği gibi hususlar kuşkusuz devletin geniş takdir alanı içinde kalmaktadır.

46. Evlat edinme kurumu ülkemizde ve diğer tüm modern hukuk sistemlerinin yürürlükte olduğu ülkelerde, evlat edinme işleminin gerek taraflara gerekse aileye ve topluma olan etkisi ile Önemi dikkate alınarak birçok şarta bağlanmıştır. Tarafların yaşlarının ebeveyn-çocuk ilişkisinin kurulabilmesi bakımından uygun olması, çocuğun başkasıtarafindan evlat edinilmemiş olması, rizanın bulunması, vesayet makammdan izin alınması,çocuğun belirli süre evlat edinmek isteyen tarafindan bakilmiş olmasi, evlat edinmenin çocuğun yararına uygun olması gibi şartlar bu çerçevede belirlenmiştir. Evlat edinilmek istenen çocukla evlat edimmek isteyen kişi arasında aranan belirli bir yaş farkıın bulunmasıgerektiğine ilişkin kural da bu bağlamdabirçok bukuk sisteminde olduğu gibi tlkemizde de evlat edinmenin bir şartı olarak düzenlenmiştir.

47. Evlat edinme kararıyla birlikte evlat edinilen ve evlat edinen araşında kan bağıa dayalı soy bağı ilişkisine benzeyen bir aile ilişkisi oluşturulması amacı doğrultusunda belirlenen taraflar arasında gerçekliğe uygun bir yaş farkanin bulunması gerektiğine ilişkin şartın temelinde Roma hukukundan gelen ve günümüz hukuk sistemlerine yansıyan "adoptio naturam imitatur (Evlat edinme doğayr/doğal olanı izlemelidir.)" ilkesi bulunmaktadır.Gerçekten de evlat edinme ile soy bağının düzenlendiği ve her şeyden öte evlat edinen ile evlat edinilen arasında gerçek bir ebeveyn-çocuk ilişkisinin kuruiması amaçlandığına göre biyolojik anne ve baba ile çocuğu araştņdaki yaş farkı dikkate alınarak ve doğal olan izlenerek taraflar arasında belirli bir yaş farkının õngörülmesi makul ve kabul edilebilir bir durumdur.

48. Ttrk hukuk sisteminde evlat edinen ile evlat edinilen arasında asgari yaş farkına ilişkin bir kural düzenlenmişken evlat edinmenin tarafları arasında azami yaş farkıaranmasına ilişkin herhangi bir kurala yer verilmemiştir. Karşılaştırmalı hukuk incelendiğinde bazı ülkelerce Tark hukukunda olduğu gibi asgari yaş smırının belirlendiği,bazı hukuk düzenlerinde hem asgari hem de azami yaş farkına yönelik kurallara yer verildiği görülmektedir. Bununla birlikte birçok hukuk sisteminde yaş sınırına ilişkin kuralların belirlendiği ancak ortaya çıkan ya da çıkması muhtemel istisnai durumlara yönelik yaş farkışartını esnetme konusunda takdir alam bırakan ayrıksı düzenlemelere yer verildiği anlaşılmaktadır. Ayrıca bazı ülkelerin yaş farkına ilişkin herhangi bir kesin düzenlemeye yer vermediği ve bu konuda genel düzenlemeleri hayata geçirdikleri görülmektedir (bkz.§§24-28).

49. Meveut durumda 4721 sayılı Kanun'un 308. maddesine göre evlat edinilen,evlat edinenden en az on sekiz yaş küçük olmak zorundadır. Hukukumuzda aranan sőz konusu asgari şartın evliliğin kural olarak on yedi yaşın doldurulmasryla gerçekleşebileceği dikkate alındığında biyolojik anne ve baba yaşı dikkate alınarak belirlendiği söylenebilecektir. Evlat edinmede yaş farkına ilişkin başka bir dtzenlemenin hukuk sistemimizde bulummadığı anlaşılmıştır.

50. Asgari yaş farkını içeren düzenlemenin evlatlık ilişkisinin kurulmasınıengellediği ya da yerine getirilmesi güç koşullar içerdiği kural olarak söylenemeyecektir.Aksine söz konusu düzenlemenin başta evlat edinilen çocuk olmak üzere tarafların hak ve menfaatlerini koruma amacı güttüğü, ailenin sağlıklı ve huzurlu şekilde oluşmasınıamaçladığı ifade edilebilir. Asgari yaş farkının bulunması doğal ve gerçek ebeveynlik 

koşullarına yaklaşılmasını sağlayabileceği gibi çocuğun istismarı gibi Öngõrülemeyen ve istenmeyen durumların oluşmaması adına bir tedbiri de içermektedir. Ayrica evlat edinmeye ilişkin düzenlemelerin yer aldığı 4721 sayılı Kanun'da, bir küçüğün evlat edinilebilmesi için öncelikle evlat edinen tarafindan belirli bir süreyle bakımının üstlenilmesi ve küçüğün eğitilmesi zorunlu tutulmaktadır. Yine Kanun, en az iki yıldan beri evli olmaları ya da evlat edinenin otuz yaşını doldurmuş olması şartı eşlerden birinin diğerinin çocuğunu evlat edinebilmesine imkân sağlamaktadır. 4721 sayıh Kanun'un gerekçesinde belirtildiği üzere tüm bu düzenlemelerle bir kimsenin bakmadığı ve eğitimine hiçbir katkı sunmadığı bir küçüğün evlat edinilmesi engellenmekte ve bir nevi deneme süresiyle tarafların birbirlerini tamımalarına imkân sağlanmaktadır. Bu genel yaklaşımla, öngörülen şartlar çocuğun yararının korunması gayesine öncelik verilerek hareket edilmesi gerektiğini ortaya koyduğu gibi Kanun'un 305. maddesinde ifade edilen evlat edinmede her durumda küçüiğün yararına olacak şekilde hareket etmeye ilişkin gerekliliği de vurgulamaktadır.

51. Evlat edinenle evlat edinilen arasında en az on sekiz yaş farkı olması kanunda kesin ve genel bir şart olarak yer aimaktadır. S8z konusu şartın genel bir kural olarak düzenlenmesinin -düzenienme amacı gözetildiğinde- ilgililerine katlanılması güç veya imkânsız bir külfet yüklediği söylenemeyecektir, Somut başvuruya konu olan yargılama sürecinde de derece mahkemelerince evlat edinen ile evlat edinilen arasinda olmasi gereken yaş farkına ilişkin yasal düzenlemeye dair değerlendirmelerde bulunulduğu görülmüştür.Mahkemelerce söz konusu yaş farkının evlat edinme kurumunu koruduğu, bu kurumun kötüye kullamımasımı engellediği, çocuğun fiziksel gelişimi, evlenme yaşı gibi hususlar dikkate alındığında evrensel gerçekliğe ve çocuğun yararına uygun olduğu ifade edilmiştir.Amlan gerekçelerin genel kuralım gerekliliğinin ortaya konulması bakımından ilgisiz olmadığı açıktır.

52. Bununla birlikte somut başvurunun değerlendirilmesi bakrmından en Önemli husus, evlat edinmede aranan yaş farkına ilişkin düzenlemenin kesin olmasının ve kanuni düzenlemelerde istisnai hållere yer verilmemesinin aile hayatına saygı hakkı kapsamında devletin yasal düzenlemeler yapma konusundaki pozitif yükümlülüğüne aykırılık teşkil edip etmediğine ilişkin inceleme olacaktiır.

53. Asgari yaş farkına ilişkin şartın kesin şekilde düzenlenmesinin ve asgari yaşfarkına dair hiçbir istisnaya hukukumuzda yer verilmemesinin çocuğun üstün yararının gerektirdiği bazı zorunlu durumlarda mağduriyetlere yol açmasi muhtemeldir. Örneğin anne-babasımı yitirmiş bir küçüğün yakın hısım tarafindan büyütülmesi ve akabinde evlat edinilmek istenmesi ya da evlat edinme talebinde bulunan kişinin evlat edinilmek istenen küçüğün biyolojik anne veya babasıyla evli olması ve küçüğün bakımının uzun süredir Üstlenilmesi hallerinde bu kişiler arasında sağlıklı bir çocuk-ebeveyn ilişkisinin kurulduğunun uzman raporlarıyla objektif şekilde ortaya konulması durumunda Kanun'da yer alan asgari yaş farkının kesin şekilde uygulanması gerekliliği çocuğun yararına aykırılık oluşturabileceği gibi bu durum fiili olarak var olan aile ilişkilerine de zarar verebilir.
54. Kanun koyucu, evlat edinen ile evlat edinilen arasında olması gereken asgari yaş farkına ilişkin genel ve kesin kural koyarak örnekleri çoğaltılabilecek bazı istisnai durumlar yöntnden aralarında makul kabul edilebilecek derecede yaş farkı olan ancak on sekiz yaş farkının bulumması şartını sağlamayan tarafłarı kapsam dışında bırakmaktadır.Asgari yaş farkmın bulunmasına yönelik şartın genel bir kural olarak düzenlenmesi yukarıda belirtilen nedenlerle makul ve gerekli olmakla birlikte yaş farkının makul olduğu ve evlat edinmeye karar verilmesinin özellikle çocuğun üstün yararının korumması bakımından 

gereklilik içermesi gibi ayrıksı durumlara özgü olarak kurala istisna olacak şekilde herhangi bir düzenlemenin bulunmaması, devletin çocukların aile ve toplum içindeki yerini belirleyen ve düzenleyenhukuk kurallarımı oluşturma konusundakipözitif yükümlülüğüne aykırılık oluşturabilir.

55. Anılan tespit ve değerlendirmeler somut başvuruya özgü koşullar bağlamında ele alınarak kesin ve istisna içermeyen kuralın başvurucunun aile hayatına saygı hakkına olan etkisi saptanmalıdır. Başvurucunun 2000 yılında dünyaya geldiği, başvurucunun annesi F.K.nın 2006 yılında 1984 yılı doğumlu B.V. ile evlendiği, gerek başvurucunun gerekse B.V.nin beyanları incelendiğinde evlilikten önceki süreç dâhil olmak üzere başvurucunun dört yaşından itibaren B.V.yi babası olarak bildiği, B.V.nin başvurucunun bakım ve gözetimini baba sıfatryła yıllar boyu sürdürdüğü hatta başvurucurun sonradan soyadıdeğişikliği yaparak B.V.nin soyadımı edindiği hususları dikkate alındığında başvurucu ile B.V. arastnda doğal ve gerçek düizeyde çocuk-ebeveyn ilişkisinin filen oluştuğu açıktır. Öte yandan B.V. geçirdiği trafik kazası nedeniyle biyolojik olarak baba olamayacağımı da süreçte ileri sürmüiştüär. Aynca başvurucu, devam eden ve süregelen hukuki süreç içinde B.V. ile evlatlık ilişkisi kurulmasının yararına olacağını birçok kez ileri stırmüş; kamusal makamlarca da evlat edinmenin başvurucumun yararına olacağı ve aile ilişkilerinin korunmasına katkısağlayacağı tespit edilmiştir.

56. Ttm bu süreç gözönüne alındığında yaş farkı konusunda hâkime takdir yetkisi tanmması durumunda aralarında makul kabul edilebilecek bir yaş farkı bulunan tarafların filen var olan aile bağlarının hukuken de tam bir koruma altına alınmast gerektiği değerlendirilmiştir. Bu türden bir korumanın mevçut kanuni düzenlemelerle mümkün olmayacağı açık olduğundan tam da bu noktada devletin aile birlikteliğinin tanınmasıkonusunda yasal düzenlemeler yapılmasına ilişkin pozitif yükümlülüğüntn devreye girmesi ve genel kurala istisna getiren düzenlemelerin hayata geçirilmesi gerekir.
57. Meveut durumda sõz konusu gerekliliğe rağmen kesin ve genel kuralın hiçbir istisna içermediği görülmektedir. Kuralın kesin olması ve bazı dezavantajlı ya da daha fazla korunmayı gerektiren durumda olanlar yöntinden istisnai düzenlemelere yer verilmemesi somut olayda olduğu gibi çocuğun Üstlin yararının korunması ilkesine ve aile hayatıilişkilerine zarar vermektedir. Başvuruya konu olayda da başvurucunun ayrıksı durumunu ve haklı taleplerini kapsam dışında bırakan eksik bir düzenlemenin bulunduğu, mevcut mağduriyetin 4721 sayılı Kamun'un 308. maddesinde yer alan hükmüın istisna içermemesinden kaynaklandığı değerlendirilmiştir.

58. Neticede yürürlükteki düzenlemenin kesin olması, hiçbir hâl yönünden istisna içermemesi ve zorunlu durumlar karşısında uygulayıcılara takdir alam bırakmamasınedeniyle devletin yasal düzenlemeler oluşturma konusundaki pozitif yükümltülüklerinin yerine getirilmediği kanaatine varılmıştır. Söz konusu yükümlülüğün yerine getirilmemesi nedeniyle aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiği ve ihlalin doğrudan 4721 sayılı Kanun'da yer alan asgari yaş farkına ilişkin dūzenlemede haklı ve kabul edilebilir istisnalara yer verilmemesinden, diğer bir anlatımla işaret edilen hususta eksik düzenlemenin bulunmasından kaynaklandığı sonucuna ulaşımıştır.

59. Açıklanan gerekçelerle Anayasa'nın 20. maddesinde güvence altına alınan aile hayatına saygı hakkımın ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.


4. Giderim Yönünden 
60. Başvurucu, ihlalin tespiti ile evlatlık ilişkisinin yeniden kurulması yönünde karar verilmesi talebinde bulummuştur.

61. Anayasa Mahkemesinin Mehmet Doğan ([GK], B. No: 2014/8875, 7/6/2018)kararında ihlal sonucuna varıldığında ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağı hususunda genel ilkeler belirlenmiştir. Bireysel başvuru kapsamında bir temel hakkın ihlal edildiğine karar verildiği takdirde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırıldığından sõz edilebilmesi için temel kural, mümkün olduğunca eski håle getirmenin yani ihlalden öncekd duruma dönülmesinin sağlanmasıdır. Ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilmeden önce ihlalin kaynağının belirlenmesi gerekir. Buna göre ihlal; idari eylem ve işlemlerden, yargısal işlemlerden veya yasama işlemlerinden kaynaklanabilir (Mehmet Doğan, §§ 55, 57).

62. Mevcut başvuruda ihlalin kanundan kaynaklandığı tespit edilmiştir. Kanumdan kaynaklanan ihlal durumunda giderim yöntemi olarak iki seçenek öne çıkmaktadır.Bunlardan ilki Anayasa Mahkemesinin Sabri Uhrağ ([GKJ, B. No: 2017/34596, 29/12/2020)kararında uygulanan eski hâle getirme kuralı çerçevesinde kanuni dūzenleme yapimasıhususundaki keyfiyetin Türkiye Büyük Millet Meclisine bildirilmesidir. İhlalin giderimini sağlayabilecek bir diğer yöntem ise Anayasa Mahkemesinin Hulust Yılmaz ([GK], B. No:2017/17428, 1/12/2022) kararında benimsenmiştir. Anayasa Mahkemesi ihlalin kanumdan kaynaklandığı hållerde giderimin ne şekilde yapılacağı ile ilgili olarak anılan kararlarda ilkeleri tespit etmiştir.

63. Bu çerçevede Anayasa kurallarının bağlayıcılığını düzenleyen Anayasa'nın 11.maddesi ve hâkiınin öncelikle Anayasa kuraflarını dikkate alarak uyuşmazlıkları çözmesini emreden Anayasa'nın 138. maddesi hâkimin Anayasa'ya uygum karar vermesini zorunlu kılmaktadır, Bu bağlamda Anayasa'nın 152. maddesi de hâkime davada uygulayacağı kanun hükmünün Anayasa'ya uygun olup olnadığını inceleme görevi yüklediğine dikkati çekmek gerekir. Ancak somut olayda bireysel başvuru Öncesi yapılan yargılama sırasında olağan yargı yerleri, Anayasa'nın 152, maddesi kapsamında bu davada uygulanan kanun hükmüntın Anayasa'ya aykırılığı yönünde bir itiraz başvurusunda bulunmamıştır. Bununla birlikte yeniden yapılacak yargılamada anılan Anayasa hükmü çerçevesinde davada uygulanacak kanun hükmünün Anayasa'ya aykırılığı yönünde itirazda bulunulabilmesi mümkündür (Hulusi Yilmaz, §§ 65, 66).

64. Diğer taraftan yeniden yaplacak yargılamada uygulanacak kanun hükmünüın temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası anlaşma hükümlerine aykırı olmasıdurumunda Anayasa'nın milletlerarası anlaşma hükümleri esas alınarak uyuşmazlığın çözülebileceğine yönelik 90. maddesinin son fikrası hükmü de uygulama alanı bulabilir.Ancak Anayasanın 152. maddesi uyarınca Anayasa'ya aykırı olan kanun hükmtnün iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması, başvuruya konu olaym koşulları dikkate alındığında daha doğru bir yoldur (Hulusi Yưlmaz, § 67).

65. Anılan Anayasa Mahkemesi kararlarına ve ilgili Anayasa büktmlerine göre mevcut başvuru yönünden aile hayatina saygı hakkının ihlalinin ve sonuçlarının giderimi amacıyla aşağıda belirtilen şu iki yöntemin birlikte uygulanması gerektiği değerlendirilmiştir.

-İhlal doğrudan kanundan kaynaklandığı için ve bireysel başvurunun amacına ve işlevine uygun şekilde benzeri ihlallerin de öntne geçmek amacıyla kararın TBMM'ye bildirilmesine karar verilmesi gerekir.

- Anayasa'nın 152. maddesi uyarınca ilgili kanun hükmünüın iptali için Anayasa Mahkemesine itiraz yoluyla başvurulabileceği veya Anayasa'nın 90. maddesinin son fikrasının uygulanabileceği dikkate alımdığında yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunduğundan kararın bir ömeğinin ayrıca Balikesir I. Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekir.

66. Dosyadaki belgelerden tespit edilen 446,90 TL harç ve 9.900 TL vekâlet Ücretinden oluşan toplam 10.346,90 TL yargılama giderinin başvurucuya δdenmesine karar verilmesi gerekir.

VL HKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDİLEBİLİR OLDUĞUNA,
B. Anayasa'nın 20. maddesinde güvence altına alınan aile hayatına saygı hakkının IHLAL EDİLDİĞINE,
C. Ihlalin kanundan kaynaklanması nedeniyle kararın Türkiye Büyük Millet Meclisme BİLDİRİLMESINE,
D. Kararın bir Örneğinin aile hayatına saygı hakkının ihlalinin sonuçlarının giderilmesi için yeniden yargılama yapılmak üzere Balıkesir 1. Aile Mahkemesine (E.2015/743, K.2016/967) GÖNDERILMESINE,
E.446,90 TL harç ve 9.900 TL vekâlet ūcretinden oluşan toplam 10.346,90 TL yargılama giderinin başvurucuya ÖDENMESİNE,
F. Ödemenin kararın tebliğini takiben başvurucunun Hazine ve Maliye Bakanlığına başvuru tarihinden itibaren dört ay içinde yapılmasına, ðdemede gecikme olmasıhâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten õdeme tarihine kadar geçen süre için yasal FAIZ UYGULANMASINA,
G. Kararm bir 8rneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi (E.2017/305, K.2017/285) ve Yargitay 8. Hukuk Dairesi (E.2020/427, K.2020/1092)ile Adalet Bakanlığına GÖNDERILMESİNE 25/7/2023 tarihinde OYBİRLİĞIYLE karar verildi.