Anayasa Mahkemesinin 9/6/2021 Tarihli ve 2018/9416 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI | 2021-07-30

30 Temmuz 2021 CUMA 
Resmî Gazete 
Sayı : 31553
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
BİRİNCİ BÖLÜM KARAR 
G.G. BAŞVURUSU 
Başvuru Numarasi : 2018/9416Karar Tarihi : 9/6/2021
Başkan : Hasan Tahsin GÖKCAN Öyeler : Hicabi DURSUN Muammer TOPAL Yusuf Şevki HAKYEMEZ İrfan FIDAN Raportör : Ali KOZAN Başvorucu : G.G.
Vekili : Av. Hakan ERDEM 
1. BAŞVURUNUN KONUSU 
I. Başvuru, memurluktan çekilmiş sayılma kararı nedeniyle öze! hayata saygıhakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.

II.BAŞVURU SÜRECİ
2.Başvuru 28/3/2018 tarihinde yapılmıştır.
3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan õn incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.

4. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesininBölüm tarafindan yapıimasına karar verilmiştir.

5. Bölūm Başkanı tarafindan başvurunun kabuł edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir.

6.Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanhığına gönderilmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR 
7.Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle olaylar ōzetle şöyledir:
8. Bir Devlet Hastanesinde hemşire olarak görev yapan başvurucu 7/8/2012tarihinde cinsel saldırıya uğradığını beyan ederek eski erkek arkadaşı hakkında anılan tarihte şikâyetçi olmuştur. Başvurucu, polis merkezinde verdiği17/8/2012 tarihli ifadesinde; erkek 

arkadaşının psikolojik rahatsızlığı olduğunu anlayınca ondan ayrıldığını ancak bu kişinin arabasıyla kendisini sürekli takip ettiğini, evinin önünde sabahladığını, kendisini öldürmekle tehdit ettiğini, telefonla sürekli arayıp rahatsız ederek hakaret ettiğini vurgulamıştır. Bu olaylar nedeniyle psikolojisinin bozulduğunu hatta otuz iki gūn işe gidemediğini, son olarak da 16/8/2012 tarihinde evine zorla girdiğini, darbedip kendisine tecavüz ettiğini belirterek şikâyetçi olduğunu ifade etmiştir. Ankara Ulus Devlet Hastanesinin 26/! 1/2012 tarihli sağlık raporunda; başvurucunun ifade ettiği olay sonrası başlayan korku, uykusuzluk, sosya!işlevselliğinde bozuima şikâyetlerine yönelik tedaviye başlandığı belirtilmiştir. Ayrıca başvurucu hakkında Ankara 1. Aile Mahkemesi tarafından 28/8/2012 tarihinde 8/3/2012tarihli ve 6284 sayılt Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun kapsamında koruma kararı verilmiştir.

9. Bu arada başvurucunun 4/6/2012 tarihinden geçerli olmak üzere verilen on gün istirahat izni bitmesine rağmen görevine başlamadığı iddiasıyla 4/7/2012 tarihinde hakkında disiplin soruşturması başlatılmiştır.

10. Anılan disiplin soruşturmasıkapsamında 30/11/2012tarihinde başvurucunun ifadesi alınmıştır. Başvurucu; psikolojik sıkıntıları nedeniyle günltük hayatını devam ettiremediğinden dolayı hata yapmış olabileceğini ancak kðtü niyetinin olmadığını, geç de olsa raporlarını kuruma gönderdiğini beyan etmiştir. Yalnızlığın, maddi sıkıntıların ve yaşamış olduğu cinsel saldırının etkisi ile psikolojik olarak çõkūntü yaşadığını ancak daha sonra gördūğü tedavilerle hayata dönmeye başladığını ve görevine dönmek istediğini belirtmiştir. Kūçūk bir yerde yaşaması ve başına gelenlerin duyulduğunu dūşünmesi nedeniyle utandığını, psikolojisinin tekrar bozulabileceğinivurgulayan başvurucu yalnız yaşayan bir kadın olarak kendisine destek verilmesini talep ettiğini ifade etmiştir. Başvurucu ayrica, hakkındaki adli ve tıbbi belgeleri soruşturma dosyasına sunmuştur.
I1. Soruşturma sonunda düzenlenen 6/12/2012 tarihli raporda, yapılan araştırmada başvurucunun ifadesini doğrulayanbelgelere ulaşıldığıvurgulandıktan sonra başvurucunun 6/7/2012 tarihinden sonra görevine gelmediğinin sabit olduğu belirtilmiştir. Başvurucunun 14/7/1965 tarihli ve 657 sayıh Devlet Memurlar Kanunu'nun 125, maddesinde düzenlenen özürsüz olarak bir yılda yirmi gün göreve gelmemek fiilini işlediği, bu nedenle anılan Kanun'un 126. maddesi gereği memurluktan çıkarma cezası ile cezalandırılması kanaatine ulaşıldığı ifade edilmiştir. Ayrıca başvurucunun yaşadığı sıkıntılar gözetilerek memurluktan çıkarma cezasının uygun görülmemesi hâlinde il dişına naklen atamasına karar verilmesi ve istirahat raporlarinı zamanında kurumuna bildirmesi konusunda uyarılmast gerektiği vurgulanmiştir.

12.TÜrkiye Halk Sağlığı Kurumu (Îdare) 6/3/2013 tarihinde, başvurucunun657sayılı Kanun'un 94. maddesi gereği 17/7/2012 tarihinden itibaren görevden çekilmişsayılmasına karar vermiştir.

13. Başvurucu, amlan idari işlemin iptali istemiyle 7/6/2013 tarihinde Kastamonu Idare Mahkemesinde (Mahkeme) dava açmıştır. Başvurucu, dava dilekçesinde; eski erkek arkadaşı tarafindan 5/7/2012 tarihinden itibaren devamlt olarak tehdit edildiğini ve tacize uğradığını, bu durum nedeniyle ruhsaldurumunun bozulduğunu, korkudan evden çıkamaz hâle geldiğini, son olarak da 17/8/2012 tarihinde anılan kişinin cinsel saldırısına maruz kaldığını ve polise suç ihbarında bulunduğunu vurgulamıştır. İşe gidemediği altncı gūn telefonla il sağlık müdür yardımcısımı arayıp durumunu anlatarak yılhk izin talep etmesine rağmen izin verilmediğini, işe gitmediği günlerle ilgili olarak Kurumun rapor talep ettiğini 

oysa taciz ve tehditler devam ettiği için evden çıkamadığını hatta ihtiyaçlarını komşularının karşıładığını, yaşadığı zorlukların dikkate alınmadığını ifade etmiştir.
14.Davaya cevabında Kurum vekili; başvurucunun yaşadığını iddia ettiği olayların göreve devamsızlığın mazereti sayılamayacağınızira başvurucununhürriyetinden yoksun bırakıldığına dair bir iddiasının olmadığını, cinsel saldırı ve tehdit karşısıda da koruma kararı almasının hukuken mümkün olduğunu belirtmiştir.Olayların Ankara'da meydana geldiğini, başvurucunun Çankır'nın Şabanözü ilçesindeki işine gitmesine engel bir durumun mevcut olmadığının anlaşıldığını, başvurucu hakkında daha sonra koruma kararı verilse de başvurucunun işe dönme talebinin olmadığını vurgulamıştır. Başvurucunun niazeretsiz olarak görevini terk ettiğinin disiplin soruşturması ve tutanaklarla da tespit edildiğini belirterek davanun reddini talep etmiştir.

15. Mahkeme 6/8/2013 tarihli ara kararı ile Hacettepe Üniversitesi Tip Fakültesi Hastanesinden (Hastane) 6/7/2012-17/7/2012 tarihleri arasında başvurucunun işe devam etmesini engelleyecek hastalığının olup olmadığını sormuştur. Antlan Hastane Sağltk Kurulu tarafindan başvurucu muayene edilmiş ve önceki tedavi belgeleri gözetilerek 5/9/ž013 tarihli rapor düzenlenmiştir. Bu raporda; başvurucunun daha õncede Hastanede muayene edildiği ve travma sonrası stres bozukluğu ile depresyon tanısı konularak jlaç tedavisinin başlandığıbelirtilmiştir. 17/8/2012 tarihinde Adli Tip Ana Bilim Dalında ve 28/2/2013 tarihinde Psikiyatri Bölümünde yapılan muayene sonuç kayıtlarından başvurucunun 17/8/2012tarihinde maruz kaldığı cinsel saldırı öncesinde yaklaşık bir ay tehdit edildiği, kızına bir şey olacak korkusuyla geceleri uyuyamadığı, 4/7/2012 tarihinde benzer şekilde cinsel saldırıya uğradığı, evden çıkamaz hâle geldiği, hâlsizlik, hayattan zevk alamama gibi şikâyetlerinin olduğunun anlaşıldığı vurgulanmıştır. Sonuç olarak hastanın õyküsünden ve belirtilen dosya notlarından başvurucunun 6/7/2012-17/7/2012 tarihleri arasında travma sonrası stres bozukluğu ile depresyon belirtileri olduğu, bu nedenle işe devam edemediği kanaatine ulaşıldığı ifade edilmiştir.

16. Mahkeme 10/10/2013 tarihinde davanın reddine karar vermiştir. Kararın gerekçesinde; başvurucunun polis karakolunda verdiği ifade ve sağlık kurulu raporu hatırlatıldıktan sonra başvurucunun 6/7/2012-11/7/2012 tarihleri arasında altı gūn sūre ile ve 11/7/2012-17/7/2012 tarihleri arasında kesintiolmaksızıngörevegitmediğinin tutanaklarla ortaya konulduğu ve başvurucunun göreve gitmediğine ilişkin bir itirazının olmadığıvurgulanmiştır. Başvurucunun göreve gidememesine yönelik ileri sürdüğü cinsel saldırıolayımın 17/8/2012 tarihinde gerçekleştiği ve sağlık kurulu raporlarının bu cinsel saldırı olayısonrası meydana gelen fizyolojikve psikolojik duruma ilişkin hastanın δykūsü ile dosya notlarının değerlendirilmesi sonucu düzenlendiği gözetilerek başvurucunun göreve gitmemesine mazeret oluşturacak hukuken geçerli, somut ve objektif delillerin mevcut olmadığı değerlendirmesine yer verilmiştir.

17.Başvurucu, anılan kararı temyiz etmiştir. Danıştay Onaltıncı Dairesi 12/1 1/2015tarihinde ilk derece mahkemesinin kararının yasaya ve usule uygun olduğu gerekçesiyle onanmasına karar vermiştir. Başvurucunun karar düizeltme talebi de aynı Dairenin 17/12/2017 tarihli kararıyla reddedilmiştir.

18.Nihai karar başvurucuya 1/3/2018 tarihinde tebliğ edilmiştir.
19.Başvurucu 28/3/2018 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.

IV. İLGİLİ HUKUK 
A. Ulusal Hnknk 
20. 657 sayılı Kanun'un "Çekilme" kenar başlıkhı 94. maddesinin ilgili kısmışöyledir:
"Devlet memuru bağlı olduğu kuruma yazilı olarak müracaat etmek suretiyle memurlukaan çekilme isteğinde bulunabilir. Mezuniyetsiz veya kurumlarınca kabul edilen mazereti olmaksızın görevin terk edilmesi ve bu terkin kesintisiz 10 gün devam etmesi halinde, yazılı müracaat şartı aranmaksızın, çekilme isteğinde bulumulmuş sayılır.…."
21. 657 sayılı Kanun'un "Dislplin cezalarımın çeşitlert ile ceza uygulanacak fil ve haller" kenar başlıklı 125. maddesinin ilgili kısmı şõyledir:
e ...
Devlet memurluğundan çikarma cezasını gerektiren fil ve haller sunlardur.
d) Özürsüz olarak bir yilda toplam 20 gün göreve gelmemek...
Geçmiş hizmetleri strasındaki çalışmaları olumlu olan ve ōdūl veya başarı belgesi alan memurlar için verilecek cezalarda bir derece hafif olam uygulanabilir.…."
22. 657 sayılı Kanun'un "Disiplin cezası vermeye yetkill amir ve kurullar" kenar başlıklı 126. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"Devlet memurluğundan çıkarma cezası amirlerin bu yoldaki isteği üzerine, memurun bağlı bulunduğu kurumun yūksek disiplin kurulu kararı ile verilir."
B. Uluslararası Hukuk 
23. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (Sözleşme) "Özel ve aile hayatına saygıhakkı" kenar başlıklı 8. maddesi şöyledir:
"(1) Herkes özel ve aile hayatına, konutuna ve yazişmasına saygı gōsterilmesi hakkına sahiptir.

(2) Bu hakdan kullanımasına bir kamu makamınm müdahalesi, ancak müdahalenin yasayla öngörülmüş ve demokratik bir toplumda ulusal güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı. düzenin korunmast, suç işlenmesinin önlenmesi, sağłığın veya ahlakın veya başkalarının hak ve özgürlükderinin korunması için gerekli bir tedbir olması durumunda söz konusu olabilir."
24. Avrupa Insan Haklan Mahkemesi (AlHM) içtihatlarında ðzel hayatın eksiksiz bir tanımı bulunmayan geniş bir kavram olduğu belirtilmektedir. Özel hayata saygı hakkı alt kategorisinde geçen ðzel hayar kavramı AlíM tarafindan oldukça geniş yorumlanmakta ve bu kavrama ilişkin tüketici bir tanım yapıImaktan Özellikle kaçınılmaktadır (Koch/Almanya,B. No: 497/09, 19/7/2012, § 51). Bununla birlikte S8zleşme'nin denetim organlarının içtihatlarında bireyin kişiliğini serbestçe geliştirmesi ve gerçekleştirmesi ile kişisel 

bağımstzlık kavramlarının özel hayata saygı hakkının kapsamının belirlenmesinde temel alındığı anlaşıimaktadır (Sldabras ve Džiautas/Litvanya, B. No: 55480/00 ve 59330/00,27/7/2004, § 43; K.A. ve A.D./Belçika, B. No: 42758/98, 45558/99, 17/2/2005, § 83;Pretty/Birleşik Krallık, B. No: 2346/02, 29/4/2002 § 61; Christine Goodwin/Bırleşik Krallık [BD], B, No: 28957/95, 11/7/2002, § 90).

25. Özel hayata saygı hakkına kamu makamlarının keyfī bir şekilde mūdahale etmelerinin önlenmesi, Sözleşme'nin 8.maddesi ile sağlanan güvenceler kapsamında yer almaktadır. AlHM, özel hayata saygı hakkı kapsamında bulunan bir menfaate devletin müdahale ettiğini tespit ettiğinde Sözleşme'nin 8.maddesinin ikinci fikrasında belirtilen koşullarıincelemektedir.Buna göre kamu makamlarının müdahalesinin yasal bir dayanağıolup olmadığı, anılan fiıkrada yer alan meşru amaçlara dayanıp dayanmadığı, demokratik bir toplumda gereklive orantıłı olup olmadığı araştırılmaktadır (Dudgeon/Birleşik Krallık [GK],B. No: 7525/76, 22/10/1981, § 43; Olsson/Isveç No.7 [GK], B. No: 10465/83, 24/3/1988, §59; De Souza Ribelro/Fransa [BD], B. No: 22689/07, 13/12/2012, § 77).
26. AfHM, kural olarak ilgili kişinin mesleki yaşantısma getirilenbir kısıtlamayıSözleşme'nin 8. maddesinin kapsamı içinde kabul etmektedir (Sodan/Türkiye, B. No:18650/05, 2/2/2016, § 37). AfHM tarafından Öncelikle mesleki hayatın kişiliğin geliştirilmesi üzerindeki etkisi tartışılmış, mesleki hayata getirilen sinırlamaların bireyin yakın çevresiyle ilişkilerini geliştirmesi ve sosyal kimliğinişekillendirmesi üzerinde etki doğuracağıbelirtilmiş ve bu bağlamdaki müdahalelerin 8. maddenin kapsamına girebileceği değerlendirilmiştir. AfHM, bu konuya ilişkin her somut olay değerlendirmesinde δzel hayat kavramının kapsamına ilişkin açıklamalarda bulunmuş; bu kavramın bireyin kişisel hayatınıistediği gibi yaşayabileceği bir iç alan ile sınırlandırmayı ve dış dūnyayı bu alandan tamamen uzak tutmayı hakkın koruma alanını aşırı şekilde sınırlayan bir yaklaşım tarzı olarak nitelendirmiștir (Fernández Martinez/Ispanya [BD], B. No: 56030/07, 12/6/2014, § (09).
27. AlHM, mesleki hayatla ilgili başvuru türlerinde õzel hayat kavramını iki farklıyaklaşıma gōre uygulamaktadır: Birincisi özel hayata ilişkin bir unsurun anlaşmazlık nedeni olup olmadığı (sebebe dayalı yaklaşım), ikincisi ise itiraz edilen tedbirin sonuçlarıbakımından δzel hayata dokunan bir meselenin olup olmadığıdır (sonuca dayalı yaklaşım).AlHM'e göre Özel hayata ilişkin unsurların mesleğin icrası bakımından aranan nitelik ve yeterlilik koştlları bakımından gözetilmiş veya kişinin mesleğiile ilgili tasarruflara esas alınmış olduğu durumlardan kaynaklanan başvurular sebebe dayalt yaklaşım çerçevesinde,δzel hayata saygı hakkı kapsamı içinde değerlendirilir (Denisov/Ukrayna [BD], B. No:2011/76639, 25/9/2018, §§ 100(03).

28. AlHM, kişinin meslek hayatını etkileyen bir tedbir için öne sürülen gerekçelerin kişilerin õzel hayatına ilişkin olmadığı ançak sõz konusu tedbirin kişinin özel hayatına yönelik ciddi olumsuz etkilerinin bulunduğu veya bulunma ihtimalinin olduğu durumların konu edildiği başvuruların sonuca dayalı yaklaşım çerçevesinde Sözleşme'nin 8. maddesinin kapsamı içine girebileceğini ifade etmiştir. Bu bağlamda sõz konusu olumsuz etkilere ilişkin değerlendirmede AfHM, kişinin yakın çevresiüzerindeki, özellikle de maddi bakımdan ortaya çıkan sonuçları, diğerleri ile ilişki kurma ve geliştirme olanakları ile itibarı tzerindeki olumsuzlukları dikkate almaktadır (Denlsov/Ukrayna, § 107).

29. AfHM; sebebe dayalı yaklaşımın Sözleşme'nin 8. maddesinin uygulanmasınıgerekli kılmadığı durumlarda söz konusu tedbirin sonuçlarının özel hayatın üzerindeki 

etkilerine ilişkin bir inceleme yapılması gerektiğini vurgulamıştır. Bununla beraber sōz konusu bu ayrımın ilgili tedbirin altında yatan sebepleri ve tedbirin sonuçlarım incelerken her iki yaklaşimı birlikte uygulamasına engel teşkil etmediğini de belirtmektedir (Denisov/Ukrayna, § 109).

30. AlHM, sonuca dayalı yaklaşım uyarınca inceleme yapılabilmesi için sōz konusu meslekle ilgili tasarrufun õzel hayat üzerinde doğurduğu etkilerin belirli önem ve ciddiyette olması koşulunu aramakta; asgari ağırlık seviyesine ulaşmış olması gerektiğini vurgulamaktadır. AlHM, sadece bu sonuçların çok ağır olduğu ve kişinin ðzel hayatınıÖnemli derecede etkilediği durumlarda Sözleşme'nin 8. maddesinin uygulanabilir olduğunu kabul etmektedir (Denisov/Ukrayna, §§ 113-116).

31. AlHM, sonuca dayalı yaklaşımı uyguladığı başvurularda iddia edilen ihlallerin ağırltk ve ciddiyet derecesini değerlendirmeye yönelik kıstaslar oluşturmuştur. Bu kapsamda başvurucunun söz konusu tedbir õncesi ve sonrasındaki yaşamı kıyaslanarak maruz kaldığıolumsuz etki değerlendirilmektedir. Ayrıca sonuçların ciddiyetinin belirlenmesinde başvurucunun iddia ettiği öznel algıların somut başvurudaki nesnel koşullarla birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Bunun yanı sira yapilacak incelemenin iddia edilen tedbirin hem maddi hem de manevi etkilerini kapsamasıgerekmektedir. AlHM, başvurucuların şikâyet edilen tasarrufun özel hayatlart Üzerindeki olumsuz sonuçlarını somut verilere dayah olarak uygun şekilde ispatlamakla yükūmili olduklarını ifade etmektedir. Ayrica başvurucular sōz konusu şikâyetlerini ulusal merciler õnünde de uygun şekilde dile getirmiş olmahdır (Denisov/Ukrayna, §§ 113-117).

V. ÍNCELEME VE GEREKÇE 
32. Mahkemenin 9/6/202! tarihinde yapmış olduğu toplantida başvuru incelenip gereği düşünüldü:
A. Başvurucunun İddiaian 
33. Başvurucu 5/7/2012 tarihinden itibaren eski erkek arkadaşının tehdit ve tacizlerine maruz kaldiğını ve 17/8/2012 tarihinde de aymı şahis tarafindan tecavüze uğradığını vurgulamıştır. Bu süreçte sistematik olarak psikolojik ve fiziki saldırıya uğramasından dolayı yaşadığı bedensel ve ruhsal çöküntü nedenliye işe gidemediğini, travma sonrası stres bozukluğu ve depresyon nedeniyle evden bile çikamadiğım iddia etmiştir.Ançak bu durumunun Kurum tarafindan gözetilmediğini, il sağlık müdür yardınıcısından yıllık izin talep etmesine rağmen izin kullandırılmadığın ve devamsızlık tutanakları tutularak görevine haksız sekilde son verildiğini belirtmiştir. Kurum yetkililerinin durumundan haberdar olduklarını, savunmasının bile alınmadığını, vahim bir olayın mağduru olduğu sabit olmasına rağmen bu durumu kanrtlayan sağlık raporları da gözetilmeyerek müstafi sayıldığınıifade etmiştir. Bir çocuk annesi olduğunu, devletin kendisini koruyamadığı gibi işten çıkararak çocuğunu ve kendisini mağdur ettiğini vurgulayan başvurucu, aile hayatına saygı,çalışma ve adil yargılanma haklarının ihlal edildiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme 
34. Anayasa'nın "Özel hayatın gizliliği" kenar başlıkiı 20. maddesinin birinci fikrasıın ilgili kısmı şöyledir:

“Herkes, özel hayatına .…saygı gösterilmesini isteme hakkına sahiptir. Ozel hayatın ….gizliliğine dakunulamaz."
35. Anayasa Mahkemesi, olayların başvurucu tarafindan yapılan hukuki nitelendirmesi ile bağlı olmayıp olay ve olguların hukuki tavsifini kendisi takdir eder (Tahir Canan, B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 16).

36. Başvurucunun temel iddialarının hukuka aykır şekilde memurluktan çıkarılması, bu surette kamu gūcü marifetiyle mesleki hayatına mūdahale edilmesi ve amlan işleminin iptal edilmesi talebiyle açtiığı davanın reddedilmesi ile ilgili işlemler büttinüne ilişkin olduğu görülmektedir. Kişilerin mesleki hayatlarının onların Özel hayatlarıyla sıkı bir irtibatını olduğu ve meslek hayatiına yönelik tedbirlerin ya da müdahalelerin söz konusu olduğu dava sūreçlerinde Özel hayata saygı hakkının gündeme geldiği yadsınamaz. Bununla birlikte öncelikie mesleki hayata yönelik tedbirlerin ya da müdahalelerin hangi durumlarda ōzel hayat kapsamında görülmeye uygun olduğu veya başvuru konusu edilen uyuşmazlıkların hangilerinin bu bağlamdauygulanabilir kabul edileceğihususlarında belirlenen ölçttlerin dikkate alınması gerekir (C. Å. (3) [GK], B. No: 2018/10286, 2/7/2020, § 88).
37. Anayasa Mahkemesi C. A. (3) (aynı kararda bkz. §§ 90-96) kararında; Özel hayata ilişkin hususların kişinin mesleği ile ilgili tasarruflara esas alındığı durumlarda õzel hayata saygı hakkının uygulanabilir olduğuna ve δzel hayata ilişkin herhangi bir nedene dayanıłmaksızın mesleki hayata yönelen mūdahalelerin õzel hayata saygı hakkı kapsamında değerlendirilebilmesi gerekli olan koşulların neler olduğuna ilişkin detaylıdeğerlendirmelerde bulunmuştur.

38. Belirtilen kararda açıklanankriterler kapsamında somut olay değerlendirildiğinde başvurucunun memurluktan çıkarıimasının özel hayata ilişkin bir nedene dayanmadığı açıktır. Zira işleme dayanak alınan başlıca olgu başvurucunun mazeretsiz olarak göreve gitmemesidir. Bununla birlikte başvurucunun mesleki hayatına yönelik müdahalenin onun ōzel hayatına ciddi şekilde etki ettiği ve bu etkinin belirli bir ağırlık düzeyine ulaştığı da anlaşıIłmıştır. Nitekim alnan tedbirin başvurucunun sosyal ve mesleki itibarını koruyabilmesi açısından ciddi sonuçlar doğuracağı değerlendirilmiştir.

39. Neticede somut başvurunun sonuca dayalı olarak ōzel hayata saygı hakkıkapsamında incelenebilir nitelikte olduğu, dolayısıyla başvurucunun iddialarının bir būtūn hâlinde ðzel hayata saygı hakkı bağlamında incelenmesi gerektiği kanaatine ulaşımıştır.
1. Kabul Edilebilirlik Yönßnden 
40. Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan özel hayata saygı hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.
2. Esas Yönünden 
a. Müdabalenin Varlığı
41.Idare tarafindan başvurucunun geçerli bir mazereti olmaksızın göreve gelmediği gerekçesiyle memurluktan çekilmiş sayılmasına karar verilmiştir. Anılan idari işleminin tesis 

edilmesiyle başvurucunun memuriyet statüsünden çıkarıldığı dikkate alındığında kamusal bir makam tarafindan başvurucunun özel hayata saygı hakkına bir müdahalede bulunulduğu değerlendirilmektedir.

b. Müdabalenin İhlal Oluşturup Oluşturmadığı
42.Anayasa'nın 13. maddesi şöyledir:
"Temel hak ve hürrtyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzentnin ve lâik Cummuriyetin gerekderine ve ölçülülük ilkesine aykurı olamaz."
43. Yukarida belirlenen müdahale, Anayasa'nın 13. maddesinde belirtilen koşullara uygun olmadığı takdirde Anayasa'nın 20. maddesini ihlal edecektir. Bu sebeple sıırlamanın Anayasa'nın I3. maddesinde öngörülen ve somut başvuruya uygun düşen, kanun tarafindan öngörülme, meşru amaç taşına, demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülüluk ilkesine aykın olmama kriterlerine uygun olup olmadığının belirlenmesi gerekir (Halil Berk,B. No: 2017/8758, 21/3/2018, § 49; Süveyda Yarkan, B. No: 2017/39967, 11/12/2019, § 32;Şenmur Acar, B. No: 2017/9370, 27/2/2020, § 34; R.G. [GK], B. No: 2017/31619, 23/7/2020,§ 82).

i. Kanunilik 
44. Somut olaya konu olan müdahalenin 657 sayılı Kanun'un 94., 125. ve 126.maddelerinedayanılarakgerçekleştirildiğigörülmüştür.Dolayısrylamüdahaleninkanuni dayanağı bulunmaktadır.

ii. Meşru Amaç
45. Anayasa'nın 13. maddesi temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırıimasını, ilgili hak ve özgürltüğe ilişkin Anayasa maddesinde gösterilen Özel sınırlandırma sebeplerinin bulunmasına bağlı kılmıştır. Anayasa'nın 20. maddesinin birinci fikrası yönünden ise özel sınırlama nedeni düzenlenınemiştir. Maddenin ikinci fikrasında, birtakım sınırlama sebeplerine yer verilmiş olmakla beraber bu sebepler sadece arama ve elkoyma tedbirlerine yöneliktir. Dolayısıyla bu sebcplerin ðzel hayata saygı hakkının tüm boyutları yönünden uygulanması mümkün görünmemektedir (AYM, E.2012/100, K.2013/84, 4/7/2013; Ahmet Cilgin, B. No: 2014/18849, 11/1/2017, § 40).

46. Anayasa'nın 20, maddesinde özel hayata saygı hakkı için herhangi bir sınırlama nedeni öngörülmemiş olmakla birlikte söz konusu hakkın hiçbir şekilde sınırlandınłmasımümkün oimayan mutlak bir hak olduğu söylenemez. Anayasa'nın 12. maddesinde düzenlendiği üzere temel hak ve hūrriyetler kişinin topluma, ailesine ve diğer kişilere karşıÖdev ve sorumluluklarını da ihtiva eder. Bu bağlamda õzel sınırlama nedeni öngörülmemişolan hakların dahi hakkın doğasından kaynaklanan bazı sınırları bulunduğu sonucuna ulaşılabilmektedir. Ayrica Anayasa'nın diğer maddelerinde yer alan kurallara dayanılarak da bu hakların sınırlanması mümkün olabilmektedir. Buna göre Anayasa'nın başka maddelerinde yer alan hak ve özgürlükler ile deviete yüklenen ödevlerin özel sınırlama sebebi gösterilmemiş hak ve özgürlaklere sınır teşkil edebileceği kabul ediimektedir (AYM,E.2014/87, K.2015/112, 8/12/2015; E.2016/37, K.2016/135, 14/7/2016, § 9; E.2013/130,

K.2014/18, 29/1/2014; Ahmet Çilgin, § 39). Bir başka deyişle temel hak ve δzgürlūüklerin kapsamının objektif uygulama alanınin her bir norm yönünden bağımsız olarak değil Anayasa'nın bütünü içindeki anlama göre belirlenmesi gerekir (AYM, E.20I7/[30,K.2017/165, 29/11/2017, § 12).

47. Anayasa'nın 5. maddesinde ise "Devletin temel amaç ve görevleri. Tūrk Milletinin bağımsızlığını ve bütünlüğünü, ülkenin bölünmezliğini, Cumhurtyeti ve demokrasiyi korumak, kişilerin ve toplumun refah, huzur ve mutluluğumu sağlamak; kişinin temel hak ve hürriyetlerini, sosyal hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan siyasal, ekonomik ve sosyal engelleri kaldırmaya, insanın maddi ve manevi varlığımın gelişmesi için gerekli şartları hazırlamaya çalışmaktır." denilmektedir. Buna göre kişilerin ve toplumun refah, huzur ve mutluluğunu sağlamak devletin temel araç ve görevlerindendir (Ö.N.M., B. No: 2014/14751, [5/2/2017, § 71). Kișinin ve toplumun refah,huzur ve mutluluğunu sağlamanın ön koşulu millî güvenlik ve kamu düzeninin tesisidir. Millîgüvenlik ve kamu düzeninin sağlanmadığı bir ortamda hak ve özgürlüklerden gereği gibi yararlanıiması, kişinin ōzel hayatına saygı gösterilmesi mūmkün değildir. Bu kapsamda devletin hak ve özgürlükleri koruma &devinin yanında milli güvenliği ve kamu düzenini sağlama görevi de bulunmaktadır (Ö.N.M., § 72).

48.Özel hayata saygı hakkına müdahale teşkil eden mesleğe ilişkin tedbirlerde millîgūvenliğin ve kamu düzeninin korunmasının, kamu hizmetinin sūrdürülebilirliğinin sağlanmasının hakkın doğasından kaynaklanan bir sınırlandırma nedeni olarak kabul edilebileceği değerlendirilmektedir.Somut başvuruda da kamu gücünü kullanan idarenin kamu düzeninin korunmasıile kamu hizmetinin sürdürülebilirliğinin sağlanmasıamacınıtaşıdığı değerlendirilmiş ve bu surette meşru amaç unsurunun bulunduğu sonucuna varılmiştir.

HDemokratik Toplum Düzeninin Gereklerine Uygunluk ve Ölçülülāk 
(I)Genel İlkeler 
49. Anayasa Mahkemesi kararlarına göre demokratik toplum düzeninin gerekleri kavramı öncelikle ilgili hak yönünden getirilen sınırlamaların zorunlu ya da istisnai tedbir niteliğinde olmasını, başvurulabilecek en son çare ya da alınabilecek en son önlem olarak kendisini göstermesini gerektirmektedir.Demokratiktoplum düzeninin gereklerinden olma,bir sınırlamanın demokratik bir toplumda zorlayıcı bir toplumsal ihtiyacın karşılanmasıamacıa yõnelik olmasını ifade etmektedir (AYM, E.2016/179, K.2017/176, 28/12/2017; Ata Tūrkeri, B. No: 2013/6057, 16/12/2015, § 44; Haluk Öktem [GK], B. No: 2014/13433,13/10/2016, § 49; Erhun Oksüz [GK], B. No: 2014/12777, 13/10/2016 § 53; Salim Omur Şakar, B. No: 2015/2711, 21/9/2017, § 35; C.A. (3), § 114).

50. Anayasa'nın I3. maddesinde demokratik toplum düzeninin gerekleri ve δlçüjðlāk kriterleri iki ayrı ðiçůt olarak dūzenlenmiş olmakla birlikte bu iki δlçüt arasında ayrılmaz bir ilişki vardır. Ölçülölök ilkesinin amacı temel hak ve özgürlūklerin gereğinden fazla sinırlandırılmasınınönlenmesidir. Anayasa Mahkemesi kararlar uyarınca ölçülaluk ilkesi, sınırlama için kullanılan aracın sınırlama amacını gerçekleştirmeye uygun olmaşınıifade eden elverişlilik, sınırlayıcı önlemin sınırlama amacına ulaşmak bakımından zorunlu olmasına işaret eden gereklilik ve araçla amacın orantısız bir ölçü içinde bulunmaması ile sınırlamanın ölçüsüz bir yükümlülāk getirmemesi anlamına gelen orantılılık unsurlarınıiçermektedir (Bulent Polat [GK], B. No: 2013/7666, 10/[2/2015, § 106; Tevfik Türkmen 

[GK], B, No: 2013/9704, 3/3/2016, § 70; Būlent Kaya [GK], B, No: 2013/2941, 11/5/2016, §82; Ferhat Üstūndağ, B. No: 2014/15428, 17/7/2018, §§ 45, 48; C.A. (3), § 115).
51. Belirtilen õlçütlere riayetle bir sınırlandıma yapılıp yapılmadığının tespiti için mūdahale teşkil eden önlemin temelini oluşturan meşru amaç karşısında, bireye düşen fedakârlığın ağırlığının gözönünde bulundurulması ve gözetilen gene! yararın gerekleri ile bireyin temel hakkının korunması arasında adil bir dengenin kurulup kurulmadığının belirlenmesi zorunludur. Anayasa'nın 13. maddesi vasıtasıyla Anayasa'da yer alan tum temel hak ve özgüriöklerin sınırlandırıiması hususunda geçerli olan bu denge, δzel hayata saygıhakkının sınırlandınlmasında da gōzönünde bulundurulmalıdır (Bülent Polat, § 107).
52. Kamusal makamların bir hakkın stnırlandırıłması sürecinde iki ayrı aşamada takdir yetkisi bulunmaktadır. Bunlardan ilki, sınırlama ðlçütünün seçimidir. İkincisi ise ilgili smırlama ölçutü çerçevesinde izlenen meşru amacı gerçekleştirmek üzere yapılan sınırlamanın gerekliliğidir. Ancak kamusal makamlara tanınan bu takdir yetkisi sınırsız olmayıp ihlal iddiasına konu önlenıin anayasal temel hak ve ðzgürlūklerle bağdaştr olmasıyani müdahaleyi meşrulaştırmak üzere kullanılan argümanların elverişli, zorunluve orantılıolması gerekir (Bülent Polat, § 108).

53. Belirtilen takdir yetkisi, her bir olay ðzelinde ayrı bir kapsama sahiptir.Güvence altına alınan hakkin veya hukuksal yararın niteliğive bunun birey bakımından δnemi gibi unsuriara bağlı olarak bu yetkinin kapsamı daralmakta veya genişlemektedir. Öte yandan personel rejimi gibi sıkı kural ve şartlara tabi bir alanda, kamu makamlarının faaliyetin niteliği ve sınırlamanın amacına gõre değişen geniş bir takdir yetkisinin bulunmasıdoğaldır. Bununla birlikte özel hayata saygı hakkı ile kamu hizmetinin yukarıda belirtilen temellere uygun yürütülmesini gözetmek konusundaki meşru menfaat arasında adil bir dengenin kurulup kurulnıadığının gözönünde bulundurulması zorunludur (Bülent Polat,§§109, 110).

54. Ayrıca ōzel hayata saygı hakkına yönelik nıūdahalenin demokratik bir toplumda gerekli olma ve ölçülolük ilkelerine uygun olduğu konusunda yargısal makamlar tarafindan oluşturulan gerekçelerin ikna edici nitelikte ilgili ve yeterli olması gerekir (benzer yöndeki değerlendirmeler için bkz. Ata Türkeri, §§45, 47; Murat Deniz, B. No: 2014/5318,21/9/2016, §66). Yine müdahalenin yargısal denetiminin usule ilişkin gereklilikler yerine getirilerek etkili bir şekilde ve makul bir süre içinde tamamlanması önemlidir.
(2) İlkelerin Olaya Uygulanması
55. Başvuru konusu olayda başvurucunun geçerli bir mazereti olmaksızın 6/7/2012-17/7/2012 tarihleri arasında gōrevine devam etmediği gerekçesiyle görevden çekilmiş sayılmasına karar verilmiştir.

56. 657 sayılı Kanun'un 94. maddesine göre memurun görevden çekilmişsayılmasına karar verebilmek için görev terkinin kabul edilebilir mazeret olmaksızın kesintisiz bir şekilde en az on gün sürmesi gerekmektedir. Memurun görevine gelmesini engelleyen, İdare tarafindan makul ve meşru kabul edilecek hukuki veya maddi bir mazeretin varlğı hâlinde memuriyetten çekilmişsaytlmasına karar vermenin mümkün olmadığıanlaşılmaktadir. Bu durumda anulan düzenleme ile idareye memurun bildireceğimazereti kabul edip etmeme konusunda geniş bir takdir yetkisi verildiği söylenebilir.

57. Ancak bu takdir yetkisinin temel hak ve özgürlüklerin çalışma hayatında da korunması gerektiği gözetilerek kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun olarak kullanılmasının zorunlu olduğu vurgulanmalıdır. Bunun yanında takdir yetkisinin kullanımının keyfı uygulamaların önüne geçilmesi için objektif ve makul sayılacak gerekçelerle de açıklanması gerekir. Zira anılan takdir yetkisinin sınırsız olarak kulianılmasıöncelikle kamu hizmetinin devamlılığından beklenen menfaat ile kamu görevlierinin menfaatleri arasında korunması gereken adil dengenin zaten birey karşisında güçlü olduğu kabui edilen kamu lehine bozulması sonucunu doğuracağı açıktır. Bu bağlamda somut olayda Öncelikle görevin terkine ilişkin ileri sürülen mazeretlerin özenli bir şekilde incelenmesi,memuriyet statüsünden çıkarılmanın başvurulabilecek son çare ya da alınabilecek en son Önlem niteliğinde bir tedbir olduğu gözetilerek mevzuatın kamu görevlisine katlanamayacağıbir külfet yükleyecek şekilde katı yorumundan kaçınıIması gerektiği söylenebilir.
58. Başvuru konusu olayda başvurucu, göreve on günden fazla olacak şekilde gelmediğini kabul etmektedir. Ancak eski erkek arkadaşı tarafindan uzun süre tehdit edilmesi ve daha sonra cinsel saldirya uğraması sonucu dūştüğüruhsal bunalım nedeniyle görevine devam edemediğini iddia etmiştir. Başvurucunun ileri sūrdüğü bu mazeretine dayanak olarak bir kısım tıbbi raporla birlikte anılan olayla ilgili ceza soruşturmasına yansıyan ifadesini hem disiplin soruşturması sırasında hem de yargılama sūrecinde ilgililere sunduğu anlaşılmiştır.
59. Başvurucunun yaşadığını iddia ettiği ciddi olayların Idare tarafindan yapılacak araştirma ve inceleme sonucunda tespit edilebilir nitelikte olduğu, bu kapsamda disiplin soruşturması raporunda da iddiaların gerçeği yansittığının tespit edildiği yönünde değerlendirmeye yer verildiği görülmüştür. Ayrica Hastane tarafiından hazırlanan sağlık kurulu raporunda, başvurucunun yaşadığı süreç tıbbi belgeler ışığında bir būtün hâlinde değerlendirilerek başvurucunun 6/7/2012-17/7/2012tarihieri arasında travma sonrası stres bozukluğu ile depresyon belirtileri olduğu, bu nedenle işe devam edemediğinin tespit edildiği açıktir.

60. Başvurucu hakkındaki idari karar ile yargılama sūreci bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde öncelikle anılan tibbi rapordaki tespitlerin aksine bir kanit ortaya konulmadığı, başvurucunun yaşadığı sıkıntıların gözetilmesi hâlinde tayin seçeneğinin uygulanabileceği yönünde değerlendirmeye ve başvurucunun psikolojik durumuna ilişkin gözlemlere yer verilen disiplin soruşturması raporunun gözetilmediği ve daha az müdahale ile beklenen kamusal yararın sağlanabilmesinin mümkün olup olmadığının tartışılmadığıgörülmüştür. Ayrica başvurucunun maruz kaldığı cinsel saldırı öncesi uzun süre devam eden tehdit ve şiddet eylemleri nedeniyle psikolojik baskı altında olduğu iddiası tıbbi ve yargısal belgelerle sabit olmasına rağmen psikolojik sağhk problemlerinin kamu görevine devamına etki edecek nitelikte olup olmadiğı yönünde bir değerlendirme yapılmadan sadece göreve devamşızlık tarihleri üzerinden mevzuatın katı bir yorumuyla bir sonuca ulaşıldığıanlaşılmaktadır. Bu türden bir yorumla başvurucunun õzel hayata saygı bakkı kapsamındaki menfaati ile kamunun yukarida belirtilen meşru menfaati arasında adil bir dengenin kurulduğu söylenemeyecektir. Öte yandan Mahkemenin başvurucunun yaşadığını iddia ettiği süreci bir bütün hâlinde değerlendiren ve iddialarınt karşılayan yeterlilikte gerekçe de sunmadıği görülmÜştür.

6l. Bu durumda Özel hayata saygı hakkının güvencelerini gözeten Özenli bir yargılama yapılmadığı, başvurucunun memuriyet statüsünūn sonlandırılmasının demokratik toplum gereklerine uygun ve ðlçülü olduğunun ortaya konulamadığı sðylenebilir.

62. Açıklanan gerekçelerle Anayasa'nın 20. maddesinde gtivence altına alınan Özel hayata saygı hakkmın ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.

3. 6216 Sayılı Kauun'un 50. Maddesi Yönünden 
63. 30/3/201 1 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkmda Kanun'un 50. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"(1) Esas inceleme somunda, başvurucunun hakdanın ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. Ihlal kararı verilmesi hålinde ihlalin ve somuçlarını ortadan kaldırıması için yapıması gerekenlere hükmedilir...

(2) Tespit edilen iħlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarınıortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir.Yentden yargılama yapumasında hukukd yarar bulunmayan hállerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir.Yeniden yargulama yapmakla yūkümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve somuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir."
64.Başvurucu; ihlalin tespitine, yargilamanın yenilenmesine ve 50.000 TLmanevi,50.000 maddi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

65. Anayasa Mahkemesinin Mehmet Doğan ([GKJ, B. No: 2014/8875, 7/6/2018)kararında ihlal sonucuna varıldığında ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağı hususunda genel ilkeler belirienmiştir. Anayasa Mahkemesi diğer bir kararında ise bu ilkelerle birlikte ihlal kararının yerine getirifmemesinin sonuçlarına da değinmiş ve bu durumun ihlalin devamıanlamına geleceği gibi ilgili hakkın ikinci kez ihlal edilmesiyle sonuçlanacağına işaret etmiştir (Aligül Alkaya ve diğerleri (2), B. No: 2016/12506, 7/11/2019).
66. Bireysel başvuru kapsamında bir temel hakkın ihlal edildiğine karar verildiği takdirde ihlalinve sonuçlarının ortadan kaldırıldığından söz edilebilmesi için temel kural,mümkün olduğunca eski håle getirmenin yani ihlalden Önceki duruma dönüimesinin sağlanmasıdır. Bunun için ise Sncelikle ihlalin kaynağı belirlenerek devam eden ihlalin durdurulması, ihlale neden olan karar veya işlemin ve bunların yol açtığı sonuçların ortadan kaldırıimasi, varsa ihlalin sebep olduğu maddi ve manevi zararların giderilmesi, ayrıca bu bağiamda uygun görülen diğer tedbirlerin alınması gerekmektedir (Mehmet Doğan,§§55,57).

67.İhlalin mahkeme kararından kaynaklandığı veya mahkemenin ihlali gideremediği durumlarda Anayasa Mahkemesi 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (2)numaralı fikrası ile Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün 79. maddesinin (1) numaralı fikrasının (a) bendi uyarınca ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere kararın bir örneğinin ilgili mahkemeye gönderilmesine hükmeder. Antlan yasal düzenleme, usul hukukundaki benzer hukuki kurumlardan farkhı olarak ihlali ortadan kaldırmak amacıyla yeniden yargilama sonucunu doğuran ve bireysel başvuruya δzgülenen bir giderim yolunu Öngörmektedir. Bu nedenle Anayasa Mahkemesi tarafindan ihlal kararına bağlı olarak yeniden yargılama kararı verildiğinde usul hukukundaki yargtlamanın yenilenmesi kurumundan farklt olarak ilgilimahkemenin yeniden yargilama sebebinin varlığını kabul hususunda herhangi bir takdir yetkisi bulunmamaktadır. Dolayısıyla böyle bir kararın kendisine ulaştığı mahkemenin yasal yükümlülüğü, ilgilinin talebini beklemeksizin Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı nedeniyle yeniden yargılama kararı vererek devam eden 

ihlalin sonuçların gidermek Üzere gereken işlemleri yerine getirmektir (Mehmet Doğan, §§58, 59; Aligül Alkaya ve diğerleri (2), §§ 57-59, 66, 67).

68. Incelenen başvuruda Özel hayata saygı hakkının memurluk statüsünü sona erdiren idari işiem ile ihlal edildiğisonucuna ulaşılmıştır. Dolayısıyla ihlalin idarenin işleminden kaynaklandiğı anlaşılmaktadır. Bununla birlikte derece mahkemesi de ihlali giderememiştir.

69. Bu durumda özel hayata saygı hakkımn ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmaktadır.Yapılacak yeniden yargılama ise bireysel başvuruya Özgü dūzenleme içeren 6216 sayılı Kanun'un50.maddesinin (2) numaralı fikrasına göre ihialin ve sonuçiarının ortadan kaldırılmasına yöneliktir. Bu kapsamda yapılması gereken is, yeniden yargtlama kararı verilerek Anayasa Mahkemesini ihlal sonucuna ulaştıran nedenleri gideren, ihlal kararında belirtilen ilkelere uygun yeni bir karar verilmesinden ibarettir. Bu sebeple kararın bir örneğinin yeniden yargılama yapılmak üzere ilgili yargı merciine gönderilmesine karar verilmesi gerekmektedir.
70.fhlalin ve sonuçlarını ortadan kaldırıiması için yeniden yargılamanın yeterli bir giderim sağlayacağı anlaşıldığından tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşilmiştır.

71. Dosyadaki belgelerden tespit edilen 294,70 TL harç ve 3.600 TL vekâlet Ücretinden oluşan toplam 3.894,70 TLyargılama giderinin başvurucuya Ödenmesine karar verilmesi gerekir.

VI. HM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Kamuya açık belgelerde başvurucunun kimliğinin gizli tutulması talebinin KABULÜNE,
B. Özel hayata saygı hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDİLEBILİR OLDUĞUNA,
C. Anayasa'nın 20. maddesinde güvence altına alınan õzel hayata saygı hakkının IHLAL EDİLDIĞINE,
D. Kararın bir örneğinin Özel hayata saygı hakkına yönelik ihlalin sonuçlarının ortadan kaldırıIması için yeniden yargılama yapılmak Üzere Kastamonu Idare Mahkemesine (E.2013/364, K.2013/557) GÖNDERİLMESÍNE,
E.Başvurucunun tazminat talebinin REDDINE,
F. 294,70 TL harç ve 3.600 TL vekâlet Ücretinden oluşan toplam 3.894,70 TL yargılama giderinin başvurucuya ÖDENMESİNE,
G. Ödemenin, kararın tebliğini takiben başvurucunun Hazine ve Maliye Bakanlığına başvuru tarihinden itibaren dört ay içinde yapılmasına, ödemede gecikme olmast hâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten Ödeme tarihine kadar geçen süre için yasal FAIZ UYGULANMASINA,

H. Kararın bir örneğinin bilgi için Danıştay Onaltıncı Dairesine (E. 2015/7578) ve Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESINE 9/6/2021 tarihinde OYBİRLIĞIYLE karar verildi 
Başkan Üye Üye Hasan Tahsin GÖKCAN Hicabi DURSUN Muammer TOPAL 
Üye Üye Yusuf Şevki HAKYEMEZ Irfan FIDAN