Anayasa Mahkemesinin 12/9/2019 Tarihli ve 2016/463 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2019-10-08

ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
İKİNCİ BÖLÜM  KARAR 
MECİT ŞAHİNKAYA VE TAMER KORKMAZ BAŞVURUSU 
Başvuru Numarası: 2016/463Karar Tarihi : 12/9/2019
Başkan y.: Recep KÖMÜRCÜÜyeler : M. Emin KUZ Rıdvan GÜLEÇRecai AKYEL Yıldız SEFERİNOĞLU Raportör : Volkan SEVTEKİN Başvurucular :1. Mecit ŞAHİNKAYA 2. Tamer KORKMAZ 
I. BAŞVURUNUN KONUSU 
1. Başvuru, ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan başvurucular tarafindan gönderilmek istenen mektupların sakıncalı bulunarak gönderilmemesine karar verilmesi nedeniyle haberleşme hürriyetinin ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.
II. BAŞVURU SÜRECİ
2. Başvurular 21/12/2015 ve 4/1/2016 tarihlerinde yapılmıştır.
3. Başvurular, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.

4. Komisyonca başvurucuların adli yardım taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.
5. Komisyonca başvuruların kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafindan yapılmasına karar verilmiştir.

6. 2016/759 numaralı başvuru dosyasının konu yönünden hukuki irtibat nedeniyle 2016/463 numaralı başvuru dosyası ile birleştirilmesine, incelemenin 2016/413 numaralıbaşvuru dosyası üzerinden yürütülmesine ve diğer dosyanın kapatılmasına karar verilmiştir.
7. Bölüm Başkanı tarafindan başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir.

8. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık)gönderilmiştir. Bakanlık görüşünü bildirmiştir.


III. OLAY VE OLGULAR 
10. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ilgili olaylar özetle şöyledir:
11. Başvurucular, Kocaeli 1 No.lu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda (İnfaz Kurumu) hükümlü olarak bulunmaktadır.

12. Başvurucu Mecit Şahinkaya, milletvekili V.A.ya; diğer başvurucu da milletvekili A.H.H.ye birer mektup göndermek istemişlerdir.

13. Beş sayfadan oluşan aynı mahiyetteki söz konusu mektupların ilgili kısımlarında Infaz Kurumundaki hak gasplarının, keyfî uygulamaların, hukuksuzlukların ve işkencelerin ner geçen gün arttığı belirtilerek bu kapsamda hükümlülerin mektuplarına el konulmak suretiyle iletişim haklarının gasp edildiği ileri sürülmüştür. Diğer yandan avukatla görüşme nakkına yönelik sıkıntıların protesto edilmesi, başka ceza infaz kurumundan nakil gelen nükümlünün çıplak olarak aranmasına direnilmesi ve baskılara karşı açlık grevi yapılmasıedenleriyle disiplin cezaları verildiğinden, ayrıca diyet yemeği ve ilaç teminine ilişkin roblemlerden bahsedilerek milletvekillerinden duyarlılık gösterilmesi talebinde ulunulmuştur.

14. İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının (Disiplin Kurulu) 6/11/2015 ve 0/11/2015 tarihli sakıncalı mektup değerlendirme kararlarıyla mektupların gönderilmemesine karar verilmiştir. Karar gerekçelerinde; mektuplarda yalan ve yanlışilgiler ile İnfaz Kurumunu yıpratmak amacıyla kamuoyu oluşturmaya yönelik ibareler oulunduğu vurgulanmak suretiyle 6/4/2006 tarihli ve 26131 sayıli Resmî Gazete'de vayımlanarak yürürlüğe giren Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Γedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük'ün (İnfaz Tüzüğü) 91. maddesine göre mektupların lıcılarına gönderilmediği belirtilmiştir.

15. Başvurucular tarafindan Disiplin Kurulu kararlarına karşı Kocaeli İnfaz Hâkimliğine (Înfaz Hâkimliği) yapılan şikâyet 18/11/2015 ve 23/11/2015 tarihli kararlarla abul edilerek Disiplin Kurulu kararlarının iptaline karar verilmiştir. Karar gerekçelerinde,3/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 8. maddesinin (3) numaralı fikrasında "Kurumun asayiş ve güvenliğini tehlikeye düşüren,görevlileri hedef gösteren, terör ve çıkar amaçlı suç örgütü veya diğer suç örgütleri nensuplarının haberleşmelerine neden olan, kişi veya kuruluşları paniğe yöneltecek yalan ve anlış bilgileri, tehdit ve hakareti içeren mektup, faks ve telgrafların" hükümlüye verilmeyeceğinin ve hükümlü tarafından yazılmış ise gönderilmeyeceğinin hükme bağlandığıelirtilmiştir. Kararlarda; söz konusu mektuplarda Înfaz Kurumunda hak ihlali olarak görülen azı olayların anlatıldığı, bu iddiaların gerçek olup olmadığının veya haklılığının ayrı bir artışma konusu olduğu, mektuplara el konulabilmesi için yazılan hususların yanlış olmasının veterli olmadığı, bu bilgilerin kişi veya kuruluşları paniğe yöneltecek nitelikte olması ve leğerlendirme yapılırken mektubun muhatabının kim olduğunun da dikkate alınmasıgerektiği vurgulanmıştır. Kararlarda ayrıca, mektupların kamuoyunda tanınan kişilere vazıldığı ifade edilerek ceza infaz kurumlarında insan hakları ihlallerinin önlenebilmesi için nümkün olduğunca şeffaflığın sağlanmasının zorunlu olduğu, hak ihlali olarak belirtilen 

-yielnierin gerektiğinde yetkili makamlar tarafindan etkili bir şekilde soruşturulabilmesi ve kamuoyu tarafindan durumun takip edilebilmesi için hükümlü ve tutukluların dışarıyla haberleşmelerinin son derece önemli olduğu açıklanmıştır. Ayrıca benzer bir olayda Anayasa Mahkemesinin Akif Ipek (B. No: 2013/9456, 24/6/2015) kararında haberleşme hürriyetinin ihlal edildiğine karar verdiği hatırlatılarak başvurucuların gönderdiği mektuplara el konulması yerinde görülmemiştir.

16. Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca (Savcılık) yapılan itiraz, Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 3/12/2015 tarihli kararları ile kabul edilerek İnfaz Hâkimliği kararlarının kaldırılmasına kesin olarak karar verilmiştir. Karar gerekçelerinde, Savcılık itirazının yerinde görüldüğü açıklanmıştır.

17. Nihai kararlar 10/12/2015 tarihinde başvuruculara tebliğ edilmiştir.
18. Başvurucular 21/12/2015 ve 4/1/2016 tarihlerinde bireysel başvuruda bulunmuştur.

IV. İLGİLİ HUKUK 
19. İlgili hukuk için bkz. Ahmet Temiz, B. No: 2013/1822, 20/5/2015, §§ 16-20.
V. İNCELEME VE GEREKÇE 
20. Mahkemenin 12/9/2019 tarihinde yapmış olduğu toplantıda başvuru incelenip gereği düşünüldü:
A.Başvurucuların İddiaları ve Bakanlık Görüşü
21. Başvurucular, İnfaz Kurumunda uğradıklarını iddia ettikleri baskı ve hak ihlallerini milletvekillerine bildirmek için yazdıkları mektuplarına Disiplin Kurulu kararlarıyla el konulduğunu ve bu kararlara karşı İnfaz Hâkimliğine yaptıkları şikâyetin kabul edilmesine rağmen Savcılığın itirazı üzerine hiçbir gerekçe gösterilmeden İnfaz Hâkimliği kararlarının kaldırılarak mektupların gönderilmemesi suretiyle adil yargılanma hakkı ile ifade özgürlüğü ve haberleşme hürriyetinin ihlal edildiğini ileri sürmüşlerdir.
22. Bakanlık görüşünde, Disiplin Kurulu tarafından mevzuata göre işlem yapıldığıbelirtilmiştir. Öte yandan benzer olaylara ilişkin Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarına atıfta bulunularak İnfaz Hâkimliği kararı kaldırılırken Disiplin Kurulu kararının ve kullanılan takdir hakkının usul ve mevzuata uygun olup olmadığının değerlendirildiği ifade edilmiştir. Dolayısıyla İnfaz Hâkimliği kararına itiraz üzerine verilen karardaki tespit ve sonuçların Kanun'un uygulanması niteliğinde olduğu ve bu anlamda hak ve özgürlükleri ihlal eder nitelikte olmadığı, varılan tespit ve sonuçların açık bir keyfīlik içermediği belirtilmiştir.

23.Başvurucular, Bakanlık görüşüne karşı beyanlarında mektupların muhatabı olan milletvekillerinin o dönemde Türkiye Büyük Millet Meclisi (M) Insan Hakları Inceleme Komisyonunda üye olması dikkate alndığında gönderilmek istenen mektupların sakıncalıbulunarak gönderilmemesinin keyf olduğunu, müdahalenin haklı olduğuna ilişkin Bakanlık görüşünün dayanaktan uzak olduğunu iddia etmişlerdir.


B. Değerlendirme 
CBauucular idialarn Ö gondere iikuarkcagülkneabe engellenmesine ilişkindir. Anayasa Mahkemesinin önceki kararlarında bu tür başvurular haberleşme hürriyeti kapsamında incelenmiştir (Ahmet Temiz, § 23; Özkan Kart (2), B. No:2013/1201, 20/5/2015, § 22; Akif Ipek, § 23; Ramazan Vural, B. No: 2013/1148, 7/7/2015, §24; Eren Yildız, B. No: 2013/759, 7/7/2015, § 25; Mustafa Aydin, B. No: 2013/275,6/10/2015, § 24; Kahraman Güvenç, B. No: 2013/2072, 3/2/2016, § 20). Somut başvuruda da bu durumdan ayrılmayı gerektirecek bir durum bulunmamaktadır.

1. Kabul Edilebilirlik Yönünden 
25. Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek bir neden de bulunmadığı anlaşılan haberleşme hürriyetinin ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.

2. Esas Yönünden 
26. Anayasa'nın iddianın değerlendirilmesinde dayanak alınacak "Haberleşme hürriyeti" kenar başlıklı 22. maddesinin ilgili kısımları şöyledir:
"Herkes, haberleşme hürriyetine sahiptir. Haberleşmenin gizliliği esastır.
Millî güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlâkın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hâkim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; haberleşme engellenemez ve gizliliğine dokunulamaz..
İstisnaların uygulanacağı kamu kurum ve kuruluşları kanunda belirtilir."
27. Anayasa Mahkemesinin Ahmet Temiz (aynı kararda bkz. §§ 28-34) kararında hükümlü ve tutukluların gönderdiği veya kendilerine gönderilen mektuplara ceza infaz kurumunun ilgili kurulları tarafindan yapılan müdahalelere ilişkin genel ilkeler belirtilmiştir.Buna göre haberleşme özgürlüğüne yapılan müdahale öncelikle kanunla öngörülmelidir.Müdahalenin yasal dayanağını oluşturan mevzuatın ulaşılabilir, yeterince açık ve belirli bir eylemin gerektirdiği sonuçlar açısından öngörülebilir olması gerekir. İkinci olarak söz konusu müdahale meşru bir amaca dayanmali, demokratik toplum düzeninin gereklerine ıygun ve ölçülü olmalıdır.

28. Disiplin Kurulu, başvurucuların gönderdiği mektupların sakıncalı olduğunu değerlendirerek mektuplara elkonulmasına karar vermiştir. Dolayısıyla anılan işlem ile kamu nakamarinanbarerehüriyetüdaaleğaçıktir.


29. Anilan müdahale, Anayasa'nin 22. maddesinin ikinci fikrasinda belirtilen hakli sebeplerden bir veya daha fazlasına dayanmadığı ve Anayasa'nın 13. maddesinde belirtilen koşullara uygun olmadığı takdirde Anayasa'nın 22. maddesinin ihlalini teşkil edecektir. Bu nedenle sınırlamanın Anayasa'nın 13. maddesinde öngörülen kanun tarafindan öngörülme,meşru amaç taşıma, demokratik toplum düzeninin gereklerine uygunluk ve ölçülülük ilkesine aykırı olmama koşullarına uygun olup olmadığının belirlenmesi gerekir. (Ahmet Temiz, § 36).
30. Anayasa Mahkemesinin Ahmet Temiz (aynı kararda bkz. §§ 37-46) kararında,somut olayda da uygulanan 5275 sayılı Kanun'un 68. maddesinin, hükümlülerin ceza infaz kurumlarından yaptıkları yazışmaların denetimi ve sınırlandırılmasının kanuni dayanağınıluşturduğu ve düzenlemenin kanunilik ölçütünü karşıladığı tespit edilmiştir. Öte yandan naberleşme hürriyetinin düzenlendiği Anayasa'nın 22. maddesinin ikinci fikrasında, söz conusu sınırlama sebeplerine bağlı kalınarak yapılacak sınırlamanın ancak usulüne uygun olarak verilecek hâkim kararıyla mümkün olabileceği belirtildikten sonra üçüncü fikrasında 'İstisnaların uygulanacağı kamu kurum ve kuruluşları kanunda belirtilir" denilerek bu curalın da mutlak olmadığı ve bu kurala bazı kurumlar yönünden kanunla sınırlamalar getirilebileceği açıkça düzenlenmiştir (AYM, E.2014/122, K.2015/123, 30/12/2015, § 71).Bu bağlamda ceza infaz kurumları, Anayasa'nın 22. maddesinin üçüncü fikrası kapsamında stisnaların uygulanacağı kamu kurumlarındandır (Mehmet Koray Eryaşa, B. No: 2013/6693,(6/4/2015, §§ 74-76).

31. Somut olayda Disiplin Kurulunca mektupların alıkonulma sebebi olarak mektuplarda yalan ve yanlış bilgiler ile İnfaz Kurumunu yıpratmak amacıyla kamuoyu oluşturmaya yönelik ibareler olması gösterilmiştir. Bu kapsamda başvurucuların mektuplarının denetlenmesi suretiyle haberleşme hürriyetine yapilan müdahalenin kamu düzeninin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi ile ceza infaz kurumlarında asayiş ve güvenliğin sağlanması amaçlarını taşıdığı, bunun da Anayasa'nın haberleşme hürriyetine lişkin 22. maddesinin ikinci fikrası kapsamında meşru bir amaç olduğu sonucuna varılmıştır (Ahmet Temiz, §§ 47-51).

32. Anayasa Mahkemesinin Ahmet Temiz (aynı kararda bkz. §§ 58-68) kararında nükümlü ve tutukluların gönderdiği veya kendilerine gönderilen mektuplara ceza infaz kurumlarının ilgili kurulları tarafından yapılan müdahalelerde demokratik toplum düzeninin gereklerine uygunluk ve ölçülülük ilkesi yönünden genel ilkelere yer verilmiştir. Buna göre demokratik toplum düzeninin gerekleri gözetilmeli, sınırlamada öngörülen meşru amaç ile sinırlandırma aracı arasında orantısızlık bulunmamali, sınırlandırmayla ulaşılabilecek genel yarar ile temel hak ve özgürlüğü sınırlandırılan bireyin kaybı arasında adil bir denge curulmasina özen gösterilmelidir.

33. Ayrica ceza infaz kurumu yetkilileri, mektup gönderme ve almanın ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerin ve tutukluların dış dünya ile bağlantısında en önemli araçlardan biri olduğu gerçeğini gözönünde bulundurarak dış dünya ile yeterli bir iletişim sürdürmelerinde mahkûmlara yardım etmeli ve bunun için onlara uygun desteği sunmalıdır Musa Kaya (2), B. No: 2013/2351, 16/9/2015, § 66).

34. Ancak ceza infaz kurumlarında tutulmanın kaçınılmaz sonucu olarak kamu düzeninin korunmasına ve suç işlenmesinin önlenmesine yönelik kabul edilebilir makul gerekliliklerin olması durumunda hükümlü ve tutukluların sahip oldukları haklar sinirlandırılabilir (Turan Günana, B. No: 2013/3550, 19/11/2014, § 35). Bu kapsamda 

mektubun tamaminda ya da mektup içeriğinin bir kisminda yer alan ifadelerin 5275 sayılıKanun'un 68. maddesinde yer verilen sebeplerden en az birini içermesi, özellikle ceza infaz kurumunun ilgili kurulları tarafindan da yeterli düzeyde gerekçelendirilmesi gerekmektedir.Dolayısıyla somut olayda da mektubun içeriğindeki hangi sözlerin neden sakıncalı olduğu gerekçede gösterilmek zorundadır.

35. Hatta bir hükümlü tarafindan milletvekiline gönderilmek istenen mektup ile nerhangi bir kişiye gönderilmek istenen mektubun değerlendirilmesi de bu kapsamda aynışekilde olmamalidır. Mektubun muhatabı olan milletvekilinin o dönemde TBMM İnsan Hakları İnceleme Komisyonunda üye olduğu dikkate alındığında gerekçelerin ikna ediciliği daha kuvvetli olmak zorundadır (Kahraman Güvenç, § 47).

36. Başvuru konusu mektupların muhataplarının milletvekilleri olduklarıgörülmektedir.Başvurucular tarafindan yazılan mektuplarda, bazı hükümlülerin yaşadığıddia edilen hak ihlalleri ile İnfaz Kurumunda yaşandığı ileri sürülen aksaklıklarla ilgili ilgilerin paylaşıldığı anlaşılmaktadır (bkz.§§12,13).

37. Somut olayda mektupların alıkonulmasına yönelik Disiplin Kurulu kararlarında,paşvuruya konu mektup içeriklerinde yer alan hangi sözlerin muhataplarına (milletvekillerine) ulaştırılmasının ne suretle sakıncalı olduğu açıklanmadan, mektupların çeriklerinde yalan ve yanlış bilgiler ile Kurumu yıpratmak amacıyla kamuoyu oluşturmaya yönelik ibareler bulunduğu belirtilmiştir. İnfaz Hâkimliği kararlarında ise ceza infaz curumlarında insan hakları ihlallerine yönelik olarak şeffaflığın önemine işaret edilerek ve Anayasa Mahkemesinin Akif İpek kararına atıfla mektuplara el konulmasının yerinde olmadığı açıklanmıştır. İtiraz üzerine bu defa Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi, Savcılık tirazının yerinde görüldüğünü vurgulamakla yetinerek İnfaz Hâkimliği kararlarının kaldırılmasina karar vermiştir.

38. Başvurucuların İnfaz Kurumunda yaşandığını iddia ettikleri hak ihlallerine lişkin bir kısım bilgileri paylaşmak amacıyla milletvekillerine göndermek istedikleri mektuplarındaki iddialarının bir kısmının veyahut tamamının gerçeğe uygun olmadığı kabul edilse dahi Disiplin Kurulu ve Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararlarında mektup çeriklerinin sakıncalı olduğuna ilişkin ve somut tespitlere dayalı yeterli bir gerekçe gösterilmemiştir. Mektupların alıkonulmasını gerektirecek boyutta ceza infaz kurumunda düzeni ve güvenliği tehlikeye sokan özel ve olağanüstü koşulların bulunduğunu, başka bir fade ile haberleşme hakkının kötüye kullanıldığını ikna edebilecek herhangi bir gerekçeye ver verilmemiştir. Bu kapsamda somut olayda suçun önlenmesine, disiplinin ve ceza infaz kurumunda güvenliğin sağlanmasına yönelik kabul edilebilir makul gerekliliklerin somut bilgilere dayalı olarak ortaya konulmadığı sonucuna varılmıştır.

39. Diğer yandan ceza infaz kurumu idaresinin başvurucuların infaz kurumunda vaşandığını ileri sürdükleri insan hakkı ihlallerine ilişkin iddialarını TBMM üyesi olan nilletvekillerine ulaştırılmasını engellemek gibi bir yetkisi olduğundan söz edilemez. Aksine nukuka bağlı ceza infaz kurumu idaresinin başvurucuların kötü muamele iddialarının raştırılması ve gerçeğin ortaya çıkarılması için bağımsız ve tarafsız bir resmî soruşturma ürütecek idari ve yargisal makamları durumdan derhâl haberdar etme ve harekete geçirme ükümlülüğü vardır (aynı yönde değerlendirme için bkz. Akif İpek, § 72).
40. Dolayısıyla başvurucular tarafindan gönderilmek istenen mektupların lıkonulması suretiyle haberleşme hürriyetine yapılan müdahale amaçlanan hedefler çısından orantısız olup demokratik toplum gereklerine uygun değildir.

41. Açıklanan gerekçelerle başvurucuların Anayasa'nın 22. maddesinde güvence altına alınan haberleşme hürriyetinin ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.
3. 6216 Sayılı Kanun'un 50. Maddesi Yönünden 
42. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fikrasının ilgili kismı ile (2)numaralı fikrası şöyledir:
"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir..

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarınıortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir.Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir.Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir."
43. Başvurucular, ihlalin tespiti ile maddi ve manevi zararlarının giderilmesi talebinde bulunmuşlardır.

44. Başvurucuların Anayasa'nın 22. maddesinde güvence altına alınan haberleşme hürriyetinin ihlal edildiği sonucuna varılmıştır.

45. Başvurucuların Anayasa'nın 22. maddesinde güvence altına alınan haberleşme hürriyetinin ihlal edildiğinin tespit edilmesi sebebiyle yalnızca ihlal tespitiyle giderilemeyecek olan manevi zararları karşılığında başvuruculara ayrı ayrı takdiren net 2.000TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesi gerekir.

46. Anayasa Mahkemesinin maddi tazminata hükmedebilmesi için başvurucuların üğradığını iddia ettikleri maddi zarar ile tespit edilen ihlal arasında illiyet bağı bulunmalıdır.Başvurucuların bu konuda herhangi bir belge sunmamış olması nedeniyle maddi tazminat aleplerinin reddine karar verilmesi gerekir.

47. Başvuru kapsamında haberleşme hürriyetinin ihlal edildiği gözetilerek kararın pir örneğinin bilgi edinilmesi için Kocaeli İnfaz Hâkimliğine ve ihlalin sonuçlarının giderilmesi için Adalet Bakanlığına gönderilmesine karar verilmesi gerekir.
VI. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Haberleşme hürriyetinin ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDİLEBİLİR OLDUĞUNA,
B. Anayasa'nın 22. maddesinde güvence altına alınan haberleşme hürriyetinin HLAL EDİLDİĞİNE,

tazminata ilişkin diğer taleplerin REDDİNE,C. Başvuruculara ayri ayri net 2.00o TL manevi tazminat ÖDENMEsiNE,
D. Ödemenin, kararın tebliğini takiben başvurucuların Hazine ve Maliye Bakanlığına başvuru tarihinden itibaren dört ay içinde yapılmasına, ödemede gecikme olmasıhâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten ödeme tarihine kadar geçen süre için yasal FAiZ UYGULANMASINA,
E. Kararın bir örneğinin bilgi için Kocaeli İnfaz Hâkimliğine (E.2015/4359,K.2015/4559; E.2015/4381, K.2015/4606) GÖNDERİLMESINE,
F. Kararın bir örneğinin ihlalin sonuçlarının giderilmesi için Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESİNE 12/9/2019 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.
Başkan y.Üye Üye Recep KÖMÜRCÜM. Emin KUZ Rıdvan GÜLEÇ
Üye Recai AKYEL 
Üye Yıldız SEFERİNOĞLU