Anayasa Mahkemesinin 6/6/2024 Tarihli ve 2022/57145 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2024-10-24

24 Ekim 2024 PERŞEMBE 
Resmî Gazete 
Sayı : 32702
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
BİRİNCİ BÖLÜM 
KARAR 
LOTÜS SUZAN GÜLCAN ÜNLÜTOKMAK BAŞVURUSU 

Başvuru Numarası: 2022/57145Karar Tarihl : 6/6/2024
Başkan : Hasan Tahsin GÖKCAN 
Üyeler : Recai AKYEL 
YusufŞevki HAKYEMEZ 
Selahaddin MENTEŞ

Yılmaz AKÇİL 
Raportör : Ayşenur TUNCER 
Başvorucu : Lotüs Suzan GÜLCAN ÜNLÜTOKMAK 
Vekili : Av. Aydeniz ALISBAH TUSKAN 

I. BAŞVURUNUN ÖZETİ
1.Başvuru, mtişterek çocukların velayetlerinin değiştirilmesi nedeniyle aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.

2. Başvurucunun E.E. ile yaptığı evlilikten 2009 yılında bir erkek ve 2012 yılnda bir kız çocuğu dūnyaya gelmiştir. E.E.nin 2019 yılında açtığı anlaşmalı boşanma davasında tarafların boşanmalarına, müşterek çocukların velayetinin ortak olarak anne ve babaya verilmesine, velayeti anne ile babaya ortak olarak verilen ancak filen anne yanında kalacak çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Anılan karar 23/1/2020tarihinde kesinleşmiştir.

3. Başvurucu 30/7/2021 tarihinde İstanbul Anadolu 23. Aile Mahkemesinde (Mahkeme) ortak velayetin kaldırılarak velayetin kendisine verilmesi talebiyle dava açmıştır.Dava dilekçesinde kendisinin ve müşterek çocukların ikamet adreslerinin Atina olduğunu,kendilerine ðzel bir vize alma hakkı ve oturma izni verildiğini bu haklarımı kaybetmemeleri için yılın belirli zamanlarında Yunanistan'a giriş ve Yunanistan'dan çıkış yapmak zorunda olduğunu belirtmiştir. Bu süreçte çocukların pasaportlarının kullanım süresinin sona erdiği,ancak ortak velayet hakkı sahibi babanın tüm taleplerine rağmen pasaportların yenilenebilmesi için herhangi bir işlem yapmadığını iddía etmiştir. Bunun yanında müşterek çocukların pasaportlarımın yenilenebilmesi ve herhangi bir hak kaybı yaşanmaması için Mahkemeden tek başına bu işlemleri yapabilmesi için yetki talebinde bulunmuştur.

4. Ayrıca başvurucu, karşı tarafın kendisi aleyhindeki şikâyeti nedeniyle ceza soruşturması kapsamında çocukların ifadelerinin bilgisi ve izni olmaksızın alındığısoruşturma sonucunda bakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini ifade etmiştir. Karşı tarafın çocukları sağlığı, bakımı ve eğitimi için yapılan harcamalara protokole aykırı olarak katılmadığını, bu nedenle hakkında icra takibi başlatıldığım vurgulamıştır. Sonuç olarak karşı tarafın ortak velayetin kullanılmasında kötü niyetli davranışları olması nedeniyle velayetin kendisine verilmesini talep etmiştir.
5. Buna karşılık davalı baba cevap ve karşı dava dilekçesinde; başvurucunun ve birliktelik yaşadığı kişinin çocuklara yönelik davtanışları nedeniyle kðtü muamele suçundan şikâyetçi olduğunu, akabinde başvurucunun velayetin değiştirilmesi davası açtığınıbelirtmiştir. Bunun yanında dava dilekçesinde başvurucunun ileri sürdüğü iddiaları kabul etmediğini, başvurucunun çocukların Üstün yararına aykırı davranışlarda bulunduğunu,çocukları ifade vermek için Savcılığa gōtürmemesi nedeniyle kolluk tarafından arandığını, bu yüzden çocukları, ifade vermek için kendisinin götürdüğünü vurgulamıştır. Ayrıca çocukların ihtiyaçlarını karşılamadığı iddiası bakımından da icra hukuk mahkemesince verilen takibin iptali kararı olduğu, böylelikle başvurucunun iddialarının hukuki dayanağının olmadığı,protokolde yurt dışındaki taşınmazlardan elde edilecek gelirlerin çocukların eğitimi için kullanılacağının kararlaştırıldığını belirtmiştir. Başvurucu ile önce birlikte yaşadığı sonradan evlendiği kişi tarafından çocuklara yönelik psikolojik, fıziki ve ahlaki şiddet uygulandığıı,başvurucunun velayet hakkını kötüye kullandığmı ve sorumluluklarını yerine getirmediğini iddia ederek ortak velayetin sonlandırılmast ile velayetin kendisine verilmesini talep etmiştir.
6. Yargılama sürecinde tek uzman tarafindan çocuklar, anne ve baba ile ayri ayrıyapılan görüşmeler sonunda düzenlenen bir sosyal inceleme raporu alınmıştır. 22/9/2021tarihli uzman raporunda õzetle başvurucu annenin velayet hususunda motivasyonunun yüksek olduğu ve çocukların yaşam düzeninin anne yanında devam ettiği görtilse de baba ile çocuklar arasında sevgi ve güvene dayanan ilişki bağının güçlū olduğu, mūşterek çocukların okul, sağlık, sosyal ve diğer günlük zaruri gereksinimlerini babanın düzenli ve uyumlu şekilde karşıladığı, müşterek çocukların beyanlarında da velayetlerinin babaya verilmesi hususunda açık ve net şekilde anlatımda bulundukları gerekçe gösterilerek velayetin babaya verilmesinde herhangi bir olumsuzluğa rastlanmadığı kanaati belirtilmiştir. Ayrica kardeşler arasındaki ilişki bağının da korunması gerektiği vurgulanmıştır.

7. Başvıurucu, tek kişilik uzman raporuna karşı 11/I0/2021 tarihli dilekçesiyle itirazlarmı sunmuştur. Itiraz dilekçesinde müşterek çocukların 2018 yılmdan itibaren psikiyatri desteği aldığını belirterek çocuklarla yalnızca bir görüşmenin yapıldığı raporun hükme esas alınmasının mümkün olmadığımı vurgulamıştır. Böylelikle çocuklann fiziksel ve psikolojik şiddete maruz kalıp kalmadıkları, hayatlarını kökten değiştirecek hir değişikliğin bu sttreçte uygun olup olmadığı, hangi ortamda daha iyi yetişebilecekleri ve bu uygun ortamt hangi ebeveyninin daha iyi sağlayabileceği hususlarında çocuklarla uzun süredir görüşme yapan, çocuk ergen ruh sağlığı ve hastaltkları uzmanı olan bu kişiden ayrıntılı bir rapor alınmasını talep etmiştir. Mahkeme 3/l1/202ı tarihli duruşmada çocuklarla ilgilendiği belirtilen psikiyatri uzmanından rapor alınması yönündeki talebin dosyaya yenilik katmayacağı gerekçesiyle reddine karar vermiştir.

8. Mahkeme çocuklar ve bildirilen tantklan dinlemiştir. Çocuk C.E. 31/1/2022tarihli beyanında õzetle babasıyla daha mutlu olduğunu, onunla yaşamak istediğini, annesinin bu yaz çok ceza verdiğini, kötü davranışlarda bulunduğunu, ayrıca annesinin sevgilisinin odalarına iç çamaşırıyla geldiğini ve yanlarında õpūştüklerini, bu nedenle babasıyla yaşamak 

istediğini beyan etmiştir. Diğer çocuk D.E. ise aynı tarihli beyanında özetle hem annesiyle hem de babasryla yaşamak istediğini, bazen annesinin ve babasımın kızdklarını ama sonra barıştıklarımi, kötü davranmadıklarını, ikisini de çok sevdiğini ifade etmiştir. Ayrıca İstanbul'daki evde başvurucunun yeni eşinin odalarına pantolonla ve normaj olarak geldiğini,odalarına iç çamaştrıyla gelmediğini ancak Kuşadası'nda annesi ve evlendiği kişiyle aynıodada kaldıklarıı, bu kişinin Kuşadası'nda geceleri çamaşırıyla yattığımı belirtmiştir.
9. Mahkeme anlan delilleri değerlendirerek 31/1/2022 tarihinde asıl davanım reddine, karşı davanın kabulü ile ortak velayetin değiştirilmesine, müşterek çocukların velayetinin babaya verilmesine karar vermiştir, Kararın gerekçesinde; anne ve babanın arkadaşı olan ve tanık olarak dinlenen kişi ile başvurucunun evlendiğini, bu kişinin çocukların odasına iç çamaşırı ile girme ve çocuklar üzerinde fiziksel baskı kurma eylemleri olduğunu, bu hususu pedagog eşliğinde dinlenen müişterek çocukların da ifade ettiğini ve sosyal inceleme raporundaki beyanlarında da bu bususu dile getirdiklerini belirtmiştir 
10. Ayrıca Mahkeme, baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki tesisini annenin kısıtladığını, bu nedenle icra kanalıyla kişisel ilişkinin tesişinin sağlandığı, gerek sosyal inceleme raporuna yansıyan, gerek mahkeme huzurunda pedagog eşliğinde alınan beyanlarında ðzellikle müşterek çocuk C.E.nin anne ile yeni eşinin yanlarında öpüştüğüyönündeki anlatımlari, sosyal inceleme raporu ve tüm dosya kapsamını birlikte değerlendirdiğini ve kardeşlerin birbirlerinden aynılmamaları gerektiği ifade etmiştir. Sonuçolarak ortak velayetin kaldırılarak velayetlerin babaya verilmesi şeklinde velayetin yeniden düzenlenmesi, anne ile müşterek çocuklar arasında kişisel ilişki tesisinin çocukların Üstün yararına uygun olacağı kanaatine ulaşmıştır.

11. Başvurucu, bu karara karşı istinaf başvurusunda bulunmuştur. İstinaf başvuru dilekçesinde özetle çocukların aşamalardaki beyanlarında çelişkiler olduğunu, dosyada mevcut pedagog raporunun yetersiz ve eksik inceleme ile düzenlendiği, çocukların ev hâlinin incelenmediğini uzun zamandır çocukları izleyen psikiyatrdan ve okul pedagogundan görüşsorulmadığı belirtmiştir. Bunun yanında müşterek çocuklardan birine dikkat eksikliği,hiperaktivite ve davramış bozukluğu, öfke kontrol sorunu, dürtüleriyle hareket etme tanısıkonulduğunu ifade ederek çocuğun kaygı ve takıntıları için kımızı reçeteli ilaç kullandığınıileri sürmüştür. Belirtilen iddiaları değerlendiren İstanbul BölgeAdliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesi (Bölge Adliye Mahkemesi) 25/4/2022 tarihinde başvurucunun istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar vermiştir.

12. Anılan kararın gerekçesinde; ilk derece mabkemesince delillerin toplandığı,uzman raporu alımdığı, duruşmada çocukların beyanlarının almdığı, uzmanların gözlemieri sonucunda çocukların yönlendirilmediğini ve kendilerini rahat ifade edebildiklerini tespit ettikleri belirtilmiştir. Bunun yanında uzman raporunun ayrımtılı ve açıklayıcı olduğu,tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının birbirine yakın olduğu, ev incelemesi yapılmasınıveya heyet raporu alınmasın gerektirir bir durum bulunmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin reddine karar verildiği ifade edilmiştir. Bununla birlikte anlaşmalı boşanma sırasında düzenlenen ortak velayet nedeniyle taraflar arasmda çocukların menfaatine olmayacak şekilde sorunlar baş gösterdiği, ortak velayetin gönüllalūk esasına dayalı olup bu hâliyle yürütülemeyeceği, idrak çağındaki çocukların görüşlerine üstünlük tanındığı, kardeşlerin de ayrlmaması gerektiğinin gözetildiği belirtilerek velayetlerin babaya verilmesinin küçüklerin ahlaki ve sosyal gelişimleri açısmdan menfaatlerine olduğu açıklanmıştır.

13. Başvurucu, nihai hūkmü 11/5/2022 tarihinde öğrendikten sonra 24/5/2022tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.

14. Komisyonca başvurumun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin Bölüm tarafindan yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru belgelerinin bir Örneği bilgi için Adaiet Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir.

II. DEĞERLENDİRME 
15. Başvurucu; çocukların çok kısa süre gözlemlenerek hazırlanan uzman raporunun eksik olduğunu, çocukiarın beyanlarının çelişkili olduğunu, çocuklardan biri ilaçkullandığından pedagog, psikolog ve sosyal çalışmacıdan oluşan üç kişilik heyet tarafindan rapor düzenlenmesi gerektiğini ancak bu taleplerinin kabul edilmemesi nedeniyle adil yargılanma hakkının ve özenli bir yargılama yapılmadığından özel hayata ve aile hayatına saygı hakkıın ihlal edildiğini ileri sürmüştür. Bakanlık görüşünde; mevcut başvuruda başvurucunun aile hayatına saygı hakkının ihlal edilip edilmediği konusunda inceleme yapılırken görüşte yer verilen Anayasa ve ilgili mevzuat hükümleri, Anayasa Mahkemesi kararları ve somut olayın kendine özgü şartlarımın dikkate alınması gerektiği belirtilmiştir.Başvurucu Bakanlık, görüşüne karşı beyanda bulunmamıştır.

16. Başvurucunun şikâyetinin özü, yapılan yargılamada alınan rapor eksik olmasına rağmen başka bir rapor alınmadığından ve ileri sürdüğü itirazlar değerlendirilmediğinden adil yargılanma hakkı ile özel hayata ve aile hayatına saygı hakkmın ihlal edildiği iddiasına ilişkindir. Bu açıklamalar kapsamında başvurucunun iddialarının bir bütün olarak aile hayatına saygı hakka kapsamımda incelenebilir olduğu değerlendirilmiştir.
17. Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.
18.Aile hayatma saygı hakkı kapsamında devlet için aile hayatına etkili bir biçimde saygmın sağlanması bağlamında pozitif yükümlolükleri bireyler arası ilişkiler alanında olsa da aile yaşamına saygiyı sağlamaya yönelik tedbirlerin alınmasını zorunlu kılar (Murat Atilgan, B. No: 2013/9047, 7/5/2015, §26). Devietin pozitif tedbirler alma yūkümlülağu konusunda Anayasa'nın 20. ve 41. maddeleri ebeveynin çocuğuyla bütünleşmesinin sağlanması amacıyla tedbirler alınmasını isteme hakkını ve kamusal makamların bu tür tedbirleri alma yükümiülüğünü içermektedir. 41, maddede, her çocuğun yüksek yararına aykını olmadıkça anne ve babasıyla kişisel ve doğrudan ilişki kurma ve sūrdłrme hakkına sahip olduğu belirtilmiştir (Serpil Toros, B. No: 2013/6382, 9/3/2016, § 69). Söz konusu yükümlālūk, ebeveyn veya diğer aile bireyleri arasındaki velayet ve kişisel ilişki tesisine ilişkin uyuşmazlıklar için de geçerlidir (Murat Atılgan, § 25).

19. Şūphesiz çocuğun ūstün yararının ne olduğuna ilişkin tespit, bu tür davalarda dikkate alınması gereken en önemli unsurdur (Murat Atilgan, § 45; Marcus Frank Cerny [GK], B. No: 2013/5126, 2/7/2015, § 84; Nurettin Özaltın, B. No: 2013/19725, 19/11/2015, §56). Bununla birlikte derece mahkemelerinin çocukla ebeveyn arasındaki ilişkileri düzenleyen kararlarının gerekçeleri; psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı gibi konusunda uzman bilirkişiler tarafindan hazırlanmış yeterli açıklıktaki bilimsel görüş ve raporlar ile hâlen bulunduğu yerdeki yaşantısına ilişkin gerekli araştırma ve incelemeyle elde edilen somut, nesnel verilere dayanmalıdır. Bu konudaki diğer önemli bir husus ise çocuğun 

beyanlarının alımmasıdır, Çocuğun dinlenebileceği uygun bir yaşa ve olgunluğa eriştiğinin anlaşılması hâlinde kişisel ilişki tesisi ve velayetie ilgili beyanları mahkeme tarafindan mutlaka dikkate alımmalıdır (Bahadır Üney ve diğerleri, B. No: 2018/4453, 10/3/2022, § 58).
20. Öte yandan mevzuatın yorumlanmassyla ilgili sorunları çözmek öncelikle derece mahkemelerinin yetkisinde ve sorumluluk alanındadır. Çocuğun üstün yararı başvuru konusu dava açısından en Önemli unsur olup olayın tūm tarafları ile doğrudan temas hâlinde bulunan derece mahkemelerinin olayın koşullarını değeriendirmek açısından daha avantajlıkonumda olduğu da tartışmasızdır. Anayasa Maħkemesinin rolüi ise bu kuralların yorumunun Anayasa'ya uygun olup olmadığımı belirlemekle sınırlıdır. Bu nedenle Anayasa Mahkemesi,derece mahkemeleri tarafindan izlenen usuiü denetlemekte; özellikle mahkemelerin kişisel ilişki kurulmasına ve velayete ilişkin mevzuat hūkümlerini yorumlayıp uygularken Anayasa'nın 20. ve 41. maddelerindeki güvenceleri gözetip gözetmediğini incelemektedir (M.M.E. ve T.E., B. No: 2013/2910, 5/11/2015, § 135; Bahadir Üney ve diğerleri, § 59).
21. Somut olayda tarafların evlilik birliği içinde müşterek bir kız ve bir erkek çocuklarının olduğu, anlaşmalı olarak boşandıklari, aralarındaki anlaşmaya göre çocukların velayetinin ortak olarak taraflara verildiği, çocukların fiilen başvurucu annenin yanında yaşadıkları, baba ile şahsi ilişki tesis edildiği ancak ortak velayetin kullanılması hususunda sorunlar doğduğundan başvurucunun ortak velayetin kaldırıiması ve velayetin kendisine verilmesi talepli dava açtığı gōrülmūştür.

22. Başvuru konusu velayetin değiştirilmesi davasında ilk derece mahkemesi yargılama sürecinde tarafların tanıklarımı ve müşterek çocukları bizzat dinlenmiş, konuya ilişkin tek kişilik uzman raporu aldırmıştir. Anılan raporda sonuç olarak çocukların velayetinin babaya verilmesinde herhangi bir olumsuzluğa rastianmadığı kanaati bildirilmiştir, Başvurucumun rapor hazırlayan uzmana verdiği beyanlarında çocuklarımın psikolojik tedavi gördüğünü ifade ettiği görülmekte ise de uzman raporunda çocukların gördüğü psikolojik tedaviye ve anılan tedavinin velayet hakkının kullanımma etkilerine ilişkin değeriendirme yapılmamıştır. Başvurucu düzenlenen rapora karşı itirazlarını sunmuşolup çocukların uzun süredir psikolojik tedavi gördüğünü belirterek çocukların kendisi ve baba ile ilişkilerinin ve psikolojik durumlarının tespit edilmesi suretiyle yeni bir rapor dūzenlenmesini talep etmiştir. Mahkeme ise bu talebin dosyaya bir yenilik katmayacağıgerekçesiyle reddine karar vermiştir.

23. Bumun yanında başvurucu, istinaf aşamasında da dosya kapsamındaki rapora karşı itirazlarını ileri sürerek çocukların beyanlarında çelişkiler olduğunu, çocukların ev hålinin incelenmediğini, uzun zamandır çocukları izleyen psikiyatrdan ve okul pedagogundan görūş sorulmadığını vurgulamıştır. Ayrıca başvurucu, psikolojik tedavi gören ve kırmızıreçeteli ilaç kullanan çocuğun psikolojik durumunun araştırılarak üç kişilik uzman heyeti tarafindan rapor düzenlenmesini talep etmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararında ise mevcut uzman raporu yeterli görülerek ev incelemesi yapılması ve heyet raporu alımmasıtalepleri reddedilmiştir.

24. Velayetin tespitinde uzman raporu, tarafların koşullani, çocuğun maruz kaldığıolaylar/riskler gözetilerek çocuğun fiziksel ve ruhsal gelişimine en uygun çözümün tercih edilmesi ve bunun çocuğun yararıma olduğunun yeterli gerekçeyle açıklanmasi gerekir (M.Ö.,B. No: 2019/36657, 19/10/2023, § 27). Buna göre yargılama sūreci bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde başvurucunun çocuklarının duruşmada alınan beyanlarında yeni eşiyle ilgili çelişkili ifadelerinin olduğunu vurgulayarak bu çelişkilerin giderilmesi ile çocukların 

yaşam koşullannın ve psikolojik durumlarının araştırılması gerektiğini ileri sürmesine rağmen yargılama makamlarınca bu iddialar hakkmda aşamalarda gerekli araştırmaların ve değerlendirmelerin yapılmadığı anlaşılmıştır.

25. Ayrıca başvurucunun mahkeme kararlarının gerekçesinin dayandırıldığı tek kişilik uzman raporuna yönelik olarak aşamalarda ileri sürdüğü itirazların karar sonucunu etkileyebilecek nitelikte olduğu sðylenebilir. Ançak rapora ve çocukların hükme esas alınan beyanlarına yönelik dayanaktan yoksun olmayan itirazlar ve talepler karşılanmadığı gibi uyuşmazlığın çözümü için esaslı olan iddiaların derece mahkemelerince gerekli özen ve derinlikte incelenmediği, uyuşmazlığa ōzgüů yeterli ve ilgili gerekçe sunulmadığı görülmūştür.
26. Bunun yanında Mahkemenin gerekçesinde çocukların beyanlarına üstünlūk tanındığı hâldę velayet değişikliğinin psikolojik tedavi sūrecine etkisi ile tedavinin içeriği ve bu tedavi nedeniyle çocuklarm beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği hususunda hem uzman raporunda hem de yargı makamlarının kararlarında değerlendirme yapılmadığı tespit edilmiştir. Oysaki çocukların psikolojik tedavi gördüğü ve erkek olan çocuğun ilaç kullandığıileri sürüldüğünden çocukların psikolojik durumları gözetilerek beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği ve velayete ilişkin verilecek kararın çocuklarm psikolojik tedavilerine dair etkilerinin tedavi evraklarıyla birlikte ilgili uzmanlardan alınacak raporlarla tam olarak ortaya konulduktan sonra bir sonuca ulaşıłmasının çocuğun üstün yararı ilkesinin bir gereği olduğu açıktır. Dolayısıyla başvurucunun yeni rapor almmasına ilişkin talebinin yetersiz gerekçeyle karşılanmaması pozitif yükümlülükiere uygun bir yargılama yapılmadığını göstermektedir.
27. Sonuç olarak çocukların yaşlarının, cinsiyetlerinin ve velayete ilişkin taleplerinin farklılığının yargılama makamlarınca gözetilerek çocukların fiziksel ve ruhsal gelişimine en uygun yöntemin benimsenmesi gerektiğinin altu çizilmelidir. Böylelikle başvuru konusu olayda tarafların ve somut olayın şartları, çocuğun üstün yararı ilkesi ile aile hayatına saygı hakkına ilişkin olarak Anayasa'da belirtilen güvenceleri gözeten bir araştırma yapılmadan ve yeterli gerekçe ortaya konulmadan varılan sonucun çocukların üstün yararına olduğunun sõyleneıneyeceği kanaatine ulaşılmıştır.

28. Açıklanan gerekçelerle başvurucunun Anayasa'nın 20. maddesinde güvence altına alınan aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.
III. GİDERİM 
29. Başvurucu, ihlalin tespitine ve yeniden yargılama yapılmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

30. Başvuruda tespit edilen hak ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırıması için yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmaktadır. Bu kapsamda kararın gönderildiği yargı mercilerince yaptlmass gereken iş, yeniden yargılama işlemlerini başlatmak ve Anayasa Mahkemesini ihlal sonucuna ulaştıran nedenleri gideren, ihlal kararında belirtilen ilkelere uygun yeni bir karar vermektir (30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılıAnayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkmda Kamun'un S0. maddesinin (2) numaralı fikrasında düzenlenen bireysel başvuruya özgü yeniden yargılama kurumunun δzelliklerine ilişkin kapsamlı açıklamalar için bkz. Mehmet Doğan [GK], B. No: 2014/8875,7/6/2018, §§ 5460; Aligill Alkaya ve diğerleri (2), B, No: 2016/12506, 7/11/2019, §§ 5360,66; Kadri Enis Berberoğlu (3) [GK], B. No: 2020/32949, 21/1/2021, §§ 93-100).

IV. HÜKM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDILEBİLİR OLDUĞUNA,
B. Anayasa'nın 20. maddesinde güvence altına alınan aile hayatina saygı hakkının İHLAL EDİLDIĞİNE,
C. Kararın bir örneğinin aile hayatına saygı hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırıması için yeniden yargılama yapılmak üzere Îstanbul Anadolu 23. Ailę Mahkemesine (E.2021/686, K.2022/145) GÖNDERILMESİNE,
D. 664,10 TL harç ve 18.800 TL vekâlet ūcretinden oluşan toplam 19.464,10 TL yargılama giderinin başvurucuya ÖDENMESİNE,
E. Ödemenin kararın tebliğini takiben başvurucunun Hazine ve Maliye Bakanlığına başvuru tarihinden itibaren dört ay içinde yapılmasına, ödemede gecikme olmasıhâlinde bu stürenin sona erdiği tarihten ödeme tarihine kadar geçen sūre için yasal FAIZ UYGULANMASINA,
F. Karann bir Örneğinin Adalet Bakanhığına GÖNDERİLMESfNE 6/6/2024tarihinde OYBİRLİĞIYLE karar verildi.