Anayasa Mahkemesinin 28/6/2022 Tarihli ve 2018/20514 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2022-11-09

9 Kasım 2022 ÇARŞAMBA 
Resmî Gazete 
Sayı : 32008
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanliğından:
İKİNCİ BÖLÜM 
KARAR 
RIDVAN YAVAŞCAN BAŞVURUSU 

Başvuru Numarasi : 2018/20514Karar Tarlhi : 28/6/2022
Başkan : Kadir ÖZKAYA Üyeler : Engin YILDIRIM Rıdvan GÜLEÇYıldız SEFERİNOĞLU Kenan YAŞAR 
Raportör :Ali KOZAN Başvurucu : Rıdvan YAVAŞCAN Vekili : Av. Afra Nur BASAR 
I. BAŞVURUNUN KONUSU 
I. Başvuru, avukat olan başvurucu hakkında müdafilikten yasaklanmaya ilişkin karar verilmesi nedeniyle ðzel hayata saygı hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.
II. BAŞVURU SÜRECİ
2. Başvuru 4/7/2018 tarihinde yapılmıştır. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölom tarafindan yapılmasına karar verilmiştir.
3. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık)gönderilmiştir. Bakaniık, görüşünü bildirmiştir. Başvurucu, Bakanlık görüşūne karşı beyanda bulunmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR 
4.Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edilen ek bilgilere göre olaylar Özetle şōyledir:
5. Başvurucu, Bursa Barosuna kayıtlı olarak avukathık yapmaktadır. Başvurucu,mūvekkili M.E.nin silahlı terör örgütüne üye olma suçundan gözaltına alınması Üzerine müvekkilmin ifade vermesi sırasında ifadesinde hazır bulunmak amacıyla Kaçakçılk ve Organize Suçlarla Mücadele Dairesi Başkanlığı Şube Müdürlüğtne gitmiştir. Ancak başvurucunun ifadeye katılmasına izin verilmemiş, görevliler tarafindan 17/4/2018 tarihli tutanak tutulmuş ve M.E.nin ifadesine başka bir avukat katılmıştır. Anılan tutanakta, M.E.nin Özel avukatı olan başvurucunun huzurunda ifadesini vereceğini beyan etmesi Üzerine 

başvurucunun hazır edildiği ancak yapılan araşturmada başvurucu hakkında silahlı terör Örgütüne ūye olma suçumdan Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesinde ceza davasının olduğunun anlaşıldığı belirtilmiştir.

6. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı, başvurucu hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ceza yargilamasının devam etmesi nedeniyle 1 yıl süre ile müdafilikten yasaklanmasına karar verilmesini 17/4/2018 tarihinde Bursa 3. Sulh Ceza Hâkimliğinden (Sulh Ceza Hâkimliği) talep etmiştir.

7. Sulh Ceza Hâkimliği 18/4/2018 tarihinde, talebin kabuiūyle hakkındaki kovuşturma konusu suçla sınırlı olmak üzere başvurucunun I yıl süre ile müdafilik görevinden yasaklanmasına karar vermiştir. Kararın gerekçesinde, anılan tutanak tekrarlanarak başvurucunun davasının Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesinde devam ettiğinin anlaşıldığı ifade edilmiştir.

8. Başvurucunun bu karara itirazını Bursa 4. Sulh Ceza Hâkimliği itiraz cdilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle 8/5/2018 tarihinde kesin olmak üzere reddetmiştir. Nihai karar, başvurucuya 8/6/2018 tarihinde tebliğ edilmiştir.
9. UYAP‘tan yapılan inceleme neticesinde başvurucunun 6/2/2017 tarihinde silahlıterör δrgütüne üye olma suçundan tutuklandığı ve 20/12/2017 tarihinde tahliye edildiği gðrülmüştür. Ayrıca Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının silahlı terðr örgütüne Üye olma ve Terörizmin Finansmanın Öntenmesi Hakkındaki Kanun'a muhalefet suçlarından düzeniediği 20/4/2017 tarihli iddianamenin kabul edildiği ve başvurucu hakkıdaki yargılamanın Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesinde derdest olduğu anlaşılmıştır.

IV. İLGİLİ HUKUK 
A. Ulusal Hukuk 
10. 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukathık Kanunu'nun "Avukatlığın mahiyeti"kenar başlıkh 1. maddesi şöyledir.

"Avukatlık, kamu hizmeti ve serbest bir meslekair.
Avukat, yarginın kurucu unsurlarından olan bağımsiz savunmayı serbesiçe temsil eder."
11. 1136 sayılı Kanun'un"Avukatlığın amacı" kenar başlıklı 2. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"Avukatlığın amacı; hukuki münasabetlerin düzenlenmesini, her türlü hukuki mesele ve anlaşmazlıkların adalet ve hokkaniyete uygun olarak çözümlenmesini ve hukuk kurallarının tam olarak uygulanmasıni her derecede yargı organiari, hakemler, resmi ve ázel kişi, kurul ve kurumlar nezdinde sağlamakaır.

Avukar bu amaçla hukuki bilgi ve ręcrübelerini adalet hizmetine ve kişilerin yararlanmasına tahsis eder..“
12. 23/7/2016 tarihli ve 29779 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 667 sayılı Olağanüstü Haf Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 6, maddesinin (1) numarah fikrasının (g) bendi, 18/10/2016 tarihli ve 6749

sayıl Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair Kanun'un 6. maddesiyle aynen kabul edilerek kanunlaşmıştır. 6749 sayılı Kanunun 6. maddesinin ilgili kısmı ş8yledir:
“(1) 26/9/2004 tarihli ve 5237 saylıt Türk Ceza Kamumpnun Ikinci Kitap DördüncüKisım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar. 12/4/1991tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mūcadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve toplu işlenen suçlar bakumından, olağanüstü halin devamı sūresince;
.*.•
g) Xürütülen soruşturmatarda, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanumunun 149 uncu maddesine göre seçilen veya aymi Kanunun 150 nci maddesine göre görevlendirilen müdafi, hakkanda bu maddede saylan suçlar nedeniyle soruşturma ya da kovuşturma bulunması halinde müdafilik gōrevini üstlenmekten yasaklanabilir. Cumhuriyet savcısıın yasaklamaya ilişkin talebi hakkında, sulh ceza hákimliği tarqfından gecikmeksizin karar verilir. Yasaklama kararı, şüpheliye ve yeni bir müdofi görevlendirilmesi için ilgili baro başkanlığına derħal bildirilir."
13. 3/10/2016 tarihli ve 676 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamıda Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Karamame'nin 2. maddesi, 1/2/2018 tarihli ve 7070sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair Kanun'un 2. maddesiyle aynen kabul edilerek kanunlaşmıştır. 7070 sayılı Kanun'un 2. maddesiyle 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayıh Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 151. maddesinin (3), (4) ve (5) numaralı fikrasına ibareler eklenmiştir, Anayasa Mahkemesinin 24/7/2019 tarihlive E.2018/73, K.2019/65sayılh kararıyla söz konusu (3) numaralı fikrada yer alan “.…soruşturma ya da...“ ibaresi ile (4) numaralı fikrada yer alan “.…avukat hakkındoki soruşturma veya." ve “.…soruşturma veya.." ibareleri iptal edilmiştir. Iptal kararı verilmeden önce olayların geçtiği tarihte 5271sayılı Kanun'un "Müdafi görevint yerine getirmediğinde yapitacak işlem ve müdafilik görevinden yasaklanma" kenar başlıklı 151. maddesinin (3) ve (4) numaralı fikraları şu şekildedir:
"(Ek: 25/5/2005 - 5353/22 md.) 149 uncu maddeye göre seçilen veya 150 nci maddeye göre görevlendirilen ve Türk Ceza Kanununun 220 ve 314 üncü maddesinde sayılan suçlar ile terör suçlarıdan şúpheli, sanık veya hükümlü olanların müdafilik veya vekillik görevini üstlenen avukat, haldanda bu fikrada saydan suçlar nedeniyle soruşturma ya da kovuşturma bulunması halinde müdafilik veya vekillik görevini üstlenmelden yasaklanabilir.
(Ek:25/5/2005 - 5353/22 md.) Cumhuriyet savcısının yasaklamaya illşkin talebi hakkanda, hákim veya mahkeme tarafından gecikmeksizin karar verllir. Bu kararlara karşıitiraz edilebllir. Itiraz sonucundo yasaklama kararının kaldırılması haltnde avukat görevini devam ettirtr. Müdafilik görevinden yasakloma karart, avukat hakkndaki soruşturma veya kovuşturma konusu suçla sınırlı olmak izere, bir yıl súre ile verilebilir. Ancak, soruşturma veya kovuşturmanın niteliği itibariyle bu sūreler altı aydan fazla olmamak izere en fazla iki defa uzatlabilir. Soruşturma somunda kovuşturmaya yer olmadiğına dair karar verilmesi veya kovuşturma sonunda mahkůmiyet dışinda bir karar verilmesi halinde. kesinleşmesi beklenmeksizin yasakdama kararı kendiliğinden kalkar."
B. Uloslararası Hukuk 
14. Avrupa Insan Hakları Sözleşmesinin (Sözleşme) "Özel ve aile hayatına saygıhakka" kenar başltklt 8. maddesi şöyledir:

"(1) Herkes özel ve aile hayatına, konuuna ve yazışmasına saygı gösterllmesi hakkına sahiptir.

(2) Bu hakkın kullanılmasına bir kamu makamuun müdahalesi, ancak müdahalenin yasayla öngörübmūş ve demokratik bir toplumda ulusal güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahi, düzenin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın veya başkolarının hak ve özgürlükderinin korunması için gerekdi bir tedbir olması durumunda sőz konusu olabilir."
15. Avrupa Insan Hakları Mahkemesi (AlHM) içtihatlarında őzel hayatın eksiksiz bir tanımı bulunmayan geniş bir kavram olduğu belirtilmektedir. Özel hayata saygı hakkı alt kategorisinde geçen özeł hayar kavramı AlíM tarafindan oldukça geniş yorumlanmakta ve bu kavrama ilişkin tüketici bir tanım yapılmaktan Özellikle kaçınılmaktadır (Koch/Almanya,B. No: 497/09, 19/7/2012, § 51). Bununla birlikte S8zleşme, denetim organlarımın içtihatlarında bireyin kişiliğini serbestçe geliştirmesi ve gerçekleştirmesi ve kişisel bağımsızhık kavramlarının özel hayata saygı hakkının kapsamının belirlenmesinde temel alınmaktadır. (Sidabras ve Džiautas/Litvanya, B. No: 55480/00, 59330/00, 27/7/2004, § 43;K.A. ve A.D./Belçika, B. No: 42758/98, 45558/99, 17/2/2005, § 83; Pretty/Birleşik Krallık, B.No: 2346/02, 29/4/2002 § 61; Christine Goodwin/Birleșik Krallık [BD], B. No: 28957/95,11/7/2002, § 90).

16. Özel hayata saygı hakkına kamu makamlarının keyfi bir şekilde müdahale etmesinin önlenmesi, Sözleşme'nin 8. maddesi ile sağlanan güvenceler kapsamında yer almaktadır. AlHM, Özel bayata saygı hakkı kapsamında bulunan bir menfaate devletin müdahale ettiğini tespit ettiğindeSözleşme'nin 8. maddesinin ikinci fikrasında belirtilen koşulları incelemektedir. Buna göre kamu makamlarının müdahalesinin yasal bir dayanağıolup olmadığı, anılan fikrada yer alan meşru amaçlara dayalı olup olmadıği, demokratik bir toplumda gerekli ve orantılı olup olmadığı araştırılmaktadır (Dudgeon/Birleşik Krallık [GK],B. No: 7525/76, 22/10/1981, § 43; Olsson/lsveς No.1 [GK], B. No: 10465/83, 24/3/1988, §59; De Souza Ribeiro/Fransa [BD], B. No: 22689/07, 13/12/2012, § 77).
17. AlHM, kural olarak ilgili kişinin mesleki yaşantısına getirilen bir kısıtlamayıSözleşme'nin 8. maddesi kapsamında kabul etmektedir (Sodan/Tūrkiye, B. No: 18650/05,2/2/2016, § 37). AfHM tarafindan öncelikle mesleki hayatın kişiliğin geliştirilmesi Üzerindeki etkisi tartışılmış, mesleki hayata getirilen sınırlamaların bireyin yakın çevresiyle ilişkilerini geliştirmesi ve sosyal kimliğini şekillendirmesi üzerinde etki doğuracağı belirtilmiş ve bu bağlamdaki müdahalelerin 8, maddenin kapsamına girebileceği değerlendirilmiştir. AlHM,bu konuya ilişkin her somut olay değerlendirmesinde ðzel hayat kavramının kapsamına ilişkin açıklamalarda bulunmuş ve bu kavramın bireyin kişisel hayatını istediği gibi yaşayabileceği bir iç alan ile sınırlandırmayı ve dış dünyayı bu alandan tamamen uzak tutmayı hakkın koruma alanını aşırı şekilde sırurlayan bir yaklaşım tarzı olarak nitelendirmiștir (Fernández Martínez/Ispanya [BD], B. No: 56030/07, 12/6/2014, § 109).
18. AlHM, mesleki hayatla ilgili başvuru türlerinde ōzel hayat kavramını iki farklıyaklaşıma göre uygulamaktadır: birincisi özel hayata ilişkin bir unsurun anlaşmazlık nedeni olup olmadığı (sebebe dayal yaklaşim), ikincisi ise itiraz edilen tedbirin sonuçlarıbakımından özel hayata dokunan bir meselenin olup olmadığı (sonuca dayalı yaklaşım).AlHM'e göre özel hayata ilişkin unsurların mesieğin icrası yönünden aranan nitelik ve yeterlilik koşulları bakımından gözetilmiş veya kişinin mesleği ile ilgili tasarruflara esas 

alındığı durumlardan kaynaklanan başvurular sebebe dayalı yaklaşım çerçevesinde özel hayata saygı hakkı kapsamı içinde değerlendirilir. AlHM, kişinin meslek hayatını etkileyen bir tedbirin kişinin õzel hayatına yönelik ciddi olumsuz etkilerinin bulunduğu veya bulunma ihtimalinin olduğu durumiarın konu edildiği başvuruların sonuca dayalı yaklaşım kapsamında Sözleşme'nin 8. maddesinin kapsamı içine girebileceğini ifade etmiştir. Bu bağlamda söz konusu olumsuz etkilere ilişkin değerlendirmede AlHM, kişinin yakın çevresi üzerindeki -Özellikle de maddi bakımdan ortaya çıkan sonuçları- diğerleri ile ilişki kurma ve geliştirme olanakları ile itibarı Üzerindeki olumsuzlukları dikkate almaktadır. AfHM'in söz konusu yaklaşımlara ilişkin değerlendirmeleri için bkz. Denisov/Ukrayna. §§100-117; Tamer Mahmutoğlu [GK], B. No: 2017/38953, 23/7/2020, §§ 57-61.

V. İNCELEME VE GEREKÇE 
19. Anayasa Mahkemesinin 28/6/2022 tarihinde yapmış olduğu toplantıda başvuru incelenip gereği düşünüldt:
A.Özel Hayata Saygı Hakkının İhlal Edildiğine İlişkin İddia 
1. Başvurucunun İddiaları ve Bakanlk Görüşü
20. Başvurucu;
i. Gözaltına alınan mtvekkilinin talebi üzerine ifade verdiğisırada hazır bulunmak istediğini ancak hakkında henüz bir müdafilikten yasaklama kararıolmamasına rağmen ifadeye katilmasına engel olunduğunu, daha sonra da Cumhuriyet Başsavcılığının talebi Üzerine hakkında müdafilikten yasaklama karanıverildiğini belirtmiştir. İlgili mevzuatta avukat hakkında belli suçlardan kovuşturma olması hålinde müdafilikten yasaklama kararı verilebileceğinin düzenlendiğini,mevzuata göre doğrudan bir yasaklamanın mürkün olmadığıni, yasaklama konusunda hâkime takdir yetkisi verildiğini vurgulamıştır. Bu takdir yetkisinin nasıl kullanıldığının da denetime elverişti olacak şekilde ve yeterli gerekçeyle ortaya konulması gerektiğini ancak ilgili kararların bu nitelikte bir gerekçe içermediğini iddia etmiştir.

ii. Mevzuatta emredici bir hüküm olmadığına göre müdafilikten yasaklama kararı verilebilmesi için avukatın dâhil olduğu soruşturmayı ya da kovuşturmayıetkileyecek olumsuz davranışlarının olması gerektiğini vurgulamıştır. Ancak kendisinin avukat olarak katılmak istediği soruşturmanun dosyası ile benzer soruşturma ve kovuşturmaların dosyalarına etki edecek olumsuz bir davranışının olmadığıü, zaten böyle bir tespitin de şikäyet ettiği karar ve kararın sürecinde yer almadığını ifade etmiştir. Bu durumla birlikte mevzuata göre avukat hakkında genel bir müdafilikten yasaklama kararı alınamayacağını ancak olumsuz etkisinin tespit edildiği soruşturma veya kovuşturmaya yōnelik bir yasağın sōz konusu olabileceğini, müdafilik görevini kötüye kullandığına dair bir tespit olmaksızın 1 yıl süre ile hakkındaki hem mevcut hem de ileride olabilecek müvekkillerini ve mesleki ilişkilerini etkileyebilecek şekilde yasak konulmasının Ölçülü olmadığını ifade etmiştir. Ayrıca bu genel yasaklama nedeniyle avukatlık hizmeti karştlığında müvekkillerinden avukatlık ücreti de talep edemeyeceğini vurgulamış, mülkiyet hakkı ile adil yargılanma hakkıın ihlal edildiğini ileri sürmüştür.

21. Bakanlık görüşünde; yasaklama kararının soruşturma aşamasıyla sınırlı bir etki doğurduğu, kovuşturma aşamasına sirayet eden nitelikte olmadığı belirtilmiştir. Başvurucu hakkında Fetullahçı Terör Örgütö/Paralel DevIet Yapılanmasına (FETÖ/PDY) tye olma suçu yönünden soruşturma yürütülmesi nedeniyle geçici bir süreyle, yargılandığı suç ile aynımahiyette dosyalar kapsamında müdafilik görevinden yasaklanmasına karar verildiği ifade edilmiştir. Bu kapsamda Sulh Ceza Hâkimliğinin kararının incelenmesinde uygulanmak istenen tedbir yönünden kanunun aradığı koşulların bulunup bulunmadiğının denetlendiği ve başvurucu hakkında verilmiş bir mahkümiyet kararının olup olmadığına bakılmadığıvurgulanmiştir.

2. Değerlendirme 
22. Anayasa'mn iddianın değerlendirilmesine dayanak alınacak 20. maddesi şöyledir:
"Herkes, ozel hayatina ve aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkuna sahiptir.Özel hayatın ve aile hayatmın gizliliğine dokunulamaz."
23. Anayasa Mahkemesi, olayların başvurucu tarafindan yapılan hukuki nitelendirmesi ile bağlı olmayıp olay ve olguların hukuki tavsifini kendisi takdir eder (Tahir Canan, B, No: 2012/969, 18/9/2013, § 16).

24. Kişilerin mesleki hayatlarıın onların özel hayatlarıyla sıkı bir irtibatının olduğu ve meslek hayatına yönelik tedbirlerin ya da müdahalelerin sőz konusu olduğu dava süreçlerinde Özel hayata saygı hakkının gündeme geldiği yadsınamaz. Bununla birlikte Öncelikle mesleki hayata yönelik tedbirlerin ya da müdahalelerin hangi durumlarda ōzel hayat kapsamında görülmeye uygun olduğu veya başvuru konusu edilen uyuşmazlıkların hangilerinin bu bağlamda uygulanabilir kabul edileceği hususlarında belirlenen õlçütlerin dikkate alımması gerekir (C.A. (3) [GK], B. No: 2018/10286, 2/7/2020, § 88).
25. Anayasa Mahkemesi C.A. (3) kararında, δzel hayata ilişkin hususların kişinin mesleği ile ilgili tasarruflara esas alındiğı durumlarda Özel hayato saygı hakkımn uygulanabilir olduğuna ve özel hayata ilişkin herhangi bir nedene dayanılmaksızın mcsleki hayata yönelen müdahalelerin özel hayata saygı hakkı kapsamında değerlendirilebilmesi gerekli olan koşulların neler olduğuna ilişkin detaylı değerlendirmelerde bulunmuştur (C.A.(3), §§ 90-96).

26. Anılan kararda belirtilen ilkeler gözetilerek somut olay değerlendirildiğinde başvurucunun temel iddialarının müdafilik yapmasının yasaklanmasına ve bu yasaklamanın mesleki faaliyetlerini ve ilişkilerini etkileyeceği yönünde olduğu görülmüştür. Avukatlık,1136 sayılı Kanun'un ifadesiyle kamu hizmeti ve serbest bir meslektir. Adalet sistemindeki rolü nedeniyle toplum nezdinde Önemli bir yeri ve saygınlığı olan avukatlığın niteliği gereği güçlü sosyal ilişkiler kurularak ifa edilen bir meslek olduğu söylenebilir. Buradan hareketle somut olayda, uzun süredir avukat olarak çalışan başvurucunun müdafilik yapmasının 1 yıl süre ile yasaklanmasının başkalarıyla ilişki kurabilme ve geliştirebilme imkânını, sosyal ve mesleki itibarını ctkileyen ciddi sonuçlar doğurmaya yol açacağı, dolayısıyla amlan etkinin Özel hayatına önemli bir ağırlık derecesinde yansıyacağı sonucuna ulaşılmıştır (benzer yönde ki değerlendirme için bkz. Özlem Kenan B.No: 2018/25808, 7/4/2021, § 42)
27. Açıklandığı üzere mevcut başvuruda, mesleki hayata yönelik sınırlamanın başvurucunun özel hayatını ciddi şekilde etkilediği ve bu etkinin belirli bir ağırlık düzeyine 

ulaştığı söylenebilir. Bu durum gözetildiğinde başvurucunun masumiyet karinesine ilişkin iddiaları haricindeki mesleki hayata dair iddialarının bir bütün hâlinde özel hayata saygi hakkı kapsamında incelenebilir nitelikte olduğu değerlendirilmiştir.
a. Kabul Edilebilirlik Yönünden 
28. Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan özel hayata saygı hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.
b. Esas Yönüuden 
L Mödahalenin Varlğı
29. Somut olayda avukat olan başvurucunun 1 yıl süreyle hakkıdaki kovuşturmaya konu suçla sıırlı olsa da müdafilik görevinden yasaklanmasının başvurucunun mesleki hayatına, itibarına ve sosyal/mesleki ilişkilerine olumsuz etkileri olacağı açıktır. Bu durum gözetildiğinde mahkemenin başvurucunun mesleki faaliyetine ilişkin sınırlama getirmesinin Özel hayata saygı hakkna müdahale olduğu sonucuna varılmıştır.

l.Müdahalenin İhlal Oluşturup Oluşturmadığı
30. Anayasa'nın 13. maddesi şöyledir.
"Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokumulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgiti maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sımrlamalar Anayasanın sözúne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve låik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz."
31. Yukarıda belirlenen müdahale, Anayasa'nın 13. maddesinde belirtilen koşullara uygun olmadığı takdirde Anayasa'nın 20. maddesini ihlal edecektir. Bu sebeple sınırlamanın Anayasa'nın 13. maddesinde öngörülen ve somut başvuruya uygun düşen, kanun tarafindan δngörülme, meşru amaç taşıma, demokratik toplum dūzeninin gereklerine ve ölçülaluk ilkesine aykırı olmama kriterlerine uygun olup olmadığının belirlenmesi gerekir (R.G. [GK],B. No: 2017/31619, 23/7/2020, § 82; Halil Berk, B. No: 2017/8758, 21/3/2018, § 49: Süveyda Yarkın, B, No: 2017/39967, 11/12/2019, § 32; Şenmur Acar, B. No: 2017/9370, 27/2/2020, §34).

(1) Kanunilik 
32. Başvurucu hakkındaki müdafilikten yasaklama tedbirinin 5271 sayılı Kanun'un 151.maddesine dayanılarak tesis edildiği görülmüştür. Bu kapsamda somut olayda başvurucunun özel hayata saygı hakkına yapılan müdahalenin kanuni bir dayanağının mevcut ve yargısal kararların yeterli bir hukuki temeli olduğu anlaşılmıştır.
(2)Meşru Amaç
33. Anayasa'nın 13. maddesi, temel hak ve Özgürlüklerin sinırlandırılmasını ilgili hak ve özgüriüğe ilişkin Anayasa maddesinde gösterilen özel sınırlandırma sebeplerinin bulunmasına bağhı kılmıştır. Anayasa'nın 20. maddesinin birinci fikrası yönünden ise özel 

sınırlama nedeni düzenlenmemiştir. Maddenin ikinci fikrasında, birtakım smırlama sebeplerine yer verilmiş olmakla beraber bu sebepler sadece arama ve elkoyma tedbirlerine yöneliktir. Dolayısıyla bu sebeplerin özel hayata saygı hakkıın tüm boyutları yönünden uygulanması mümkün görünmemektedir (AYM, E.2012/100, K.2013/84, 4/7/2013; Ahmer Çilgin, B. No: 2014/18849. 11/1/2017, § 40).

34. Anayasa'nın 20. maddesinde özel hayata saygı hakkı için herhangi bir sınırlama nedeni öngörülmemiş olmakla birlikte söz konusu hakkın hiçbir şekilde sımırlandırlmasımümkün olmayan mutlak bir hak olduğu söylenemez. Anayasa'nın 12. maddesinde düzenlendiği üzere temel hak ve hürriyetler kişinin topluma, ailesine ve diğer kişilere karşıÖdev ve sorumluluklarını da ihtiva eder. Bu bağlamda özel sınırlama nedeni öngörūlmemişolan hakların dahi hakkın doğasından kaynaklanan bazı sınurlarırun bulunduğu sonucuna ulaşılabilmektedir. Ayrıca Anayasa'nın diğer maddelerinde yer alan kurallara dayantlarak da bu hakların sınırlanması mümkün olabilmektedir. Buna göre Anayasa'nın başka maddelerinde yer alan hak ve özgürlükler ile devlete yüklenen Ödevlerin özel sırurlama sebebi gösterilmemiş hak ve özgütrlüklere sıır teşkil edebilcceği kabul edilmektedir (AYM,E.2014/87, K.2015/112, 8/12/2015; E.2016/37, K.2016/135, 14/7/2016, § 9; E.2013/130,K.2014/18, 29/1/2014; Ahmer Çilgin, § 39). Bir başka deyişle temel hak ve ðzgürlüklerin kapsamının objektif uygulama alanıın her bir norm yönünden bağımsız olarak değil Anayasa'nın bütünü içindeki anlama göre belirlenmesi gerekir (AYM, E.2017/130,K.2017/165, 29/11/2017, § 12).

35. Anayasa'nın 5. maddesinde ise "Devletin temel amaç ve görevleri, Türk Milletinin bağımsızlığını ve bütünlüğünü. ülkenin bölünmezliğini, Cumhuriyeri ve demokrasiyi korumak. kişilerin ve toplumun refah, huzur ve mutluluğunu sağlamak; kişinin temel hak ve hürriyetlerini, sosyal hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sinırlayan siyasal, ekonomik ve sosyal engelleri koldrmaya, insanın maddi ve manevi varlığının gelişmesi için gerekli şartları hazırlamaya çalışmakaır." denilmektedir. Buna göre kişilerin ve toplumun refah, huzur ve mutluluğunu sağlamak devletin temel amaç ve görevlerindendir (Ö.N.M., B. No: 2014/14751, 15/2/2017, § 71). Kişinin ve toplumum refah,huzur ve mutluluğunu sağlamanın ön koşulu milli güvenliğin ve kamu düzeninin tesisidir.Milli güvenliğin ve kamu düzeninin sağlanmadığı bir ortamda hak ve özgürlüklerden gereği gibi yararlamılması, kişinin özel hayatına saygı gösterilmesi mümkün değildir. Bu kapsamda devletin hak ve ðzgürlükleri koruma ödevinin yanında milli güvenliği ve kamu düzenini sağlama görevi de bulunmaktadır (Ö.N.M., § 72).

36. Terör örgütleri ve örgütiü suçlarla mücadele kapsamında uygulanan müdafilik görevinden yasaklama şeklindeki tedbirin amacının -bir kamu hizmeti niteliğinde olan avukatlık mesleğinin adalet sistemi içindeki yeri ve önemi de gözetildiğinde- kamu hizmetinin etkin bir şekilde yürütülmesini sağlamak olduğu değerlendirilmiştir. Bu bağlamda somut olay özelinde başvurucunun özel hayatına saygı hakkına yönelen müdahalenin kamu düzeni ve kamu güvenliğinin sağlanması nedenlerine dayandığı ve bu suretle meşru amaçunsurunu taşıdığı sonucuna varıimıştır (benzer yönde bkz. AYM, E.2018/73. K.2019/65,24/7/2019, § 41).

(3) Demokratik Toplum Dützeninin Gereklerine Uygunluk ve Ölçülülāk 
(a) Genel Îlkeler 
37. Temel hak ve özgürlüklere yönelik bir müdahalenin demokratik toplum düzeninin gereklerine uygun kabul edilebilmesi için zorunlu bir toplumsal ihtiyaci 

karşılamaşı ve orantılı olması gerekir. Açıktır ki bu başlık altındaki değerlendirme,sınırlamanın amacı ile bu amacı gerçekleştirmek üzere başvurulan araç arasındaki ilişki Ozerinde temellenen ölçütalok ilkesinden bağumsız yapılamaz. Çünkü Anayasa'nın 13.maddesinde "demokratik toplum düzeninin gereklerine aykarı olmama ve "ölçülülük ilkesine aykarı olmama" biçiminde iki aynı kritere yer verilmiş olmakla birlikte bu iki kriter bir bütünün parçaları olup aralarında sıkı bir ilişki vardır (Ferhat Üstündağ, B. No: 2014/15428,17/7/2018, § 45).

38. Müdahaleyi oluşturan tedbirin zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşıladığıun kabul edilebilmesi için amaca ulaşmaya elverişli olmasi, başvurulabilecek en son çare ve alınabilecek en hafif önlem olarak kendisini göstermesi gerekmektedir. Amaca ulaşmaya yardımcı olmayan veya ulaşılmak istenen amaca nazaran bariz bir biçimde ağır olan bir müdahalenin zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşıladığı söylenemeyecektir (Ferhat Üstündağ,§ 46).

39. Orantılılık ise sınırlamayla ulaşılmak istenen amaç ile başvurulan sımırlama tedbiri arasında dengesizlik bulunmamasına işaret etmektedir. Diğer bir ifadeyle orantılılık,bireyin hakkı ile kamunun menfaatleri veya müdahalenin amacı başkalarının haklarınıkorumak ise diğer bireylerin hak ve menfaatleri arasında adil bir dengenin kurulmasına işaret etmektedir. Dengeleme sonucu müdahalede bulunulan hakkın sahibine terazinin diğer kefesinde bulunan kamu menfaati veya diğer bireylerin menfaatine nazaran açıkça orantısız bir külfet yüklendiğinin tespiti hâlinde orantılılık ilkesi yönünden bir sorunun varlığından sðz edilebilir (Ferhat Üstündağ, § 46).

40. Bu durumla birlikte avukatlık mesleğihukuki mesele ve anlaşmazlıkların hakkaniyete uygun olarak çözümlenmesini ve hukuk kurallarının uygulanmasını sağlamaya yönelik olarak adalet hizmetinin yürütülmesinde önemli bir yere sahiptir. Ayrıca toplumun adalet sistemine karşı güven duymasıın, adalet hizmetinin sürdürülebilir olması için zorunlu olduğu, avukatlık mesleğinin de bu güveni sağlama kapsamında icra edilmesi gerektiği söylenebilir. Adalet hizmctinin etkin bir şekilde yürütülmesini sağlamaya, mesleğin saygınhğını ve güvenirliğini korumaya da hizmet edecek mesleğin icrasına ilişkin bazıtedbirler öngörüimesinin avukatlık mesleğinin adalet sistemi içindeki rolü ve önemin doğal sonucu olduğu söylenebilir ( Özlem Kenan, § 61).

41. Buna göre Özel hayata saygı hakkına yapılan bir müdahale, zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşılamıyorsa ya da zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşılamakla birlikte orantilı değilse demokratik toplum düzeninin gereklerine uygun bir müdahale olarak değerlendirilemez.

(b)İlkelerin Olaya Uygulanmasi 
42. 1136 saydlı Kanun'un genel gerekçesinde avukatlık mesleğinin nitelikleri ve ōnemi, bir kamu hizmeti olduğu, avukatın yargılama süreci içinde adaletin bulunup ortaya çıkarılmasında görev aldığı, kamu yararını koruduğu belirtilmiştir. 1136 sayıh Kanun'un 1. ve 2. maddelerinde avukatlığın kamusal yönü ağır basan bir meslek olduğu vurgulanmıştır, Bilgi ve deneyimlerini öncelikle adalet hizmetine vererek adalete ve hakkaniyete uygun çözümler için hukuk kurallarının tam olarak uygulanumasında yargı organlarıyla yetkili kurul ve kurumlara yardımı görev bilen avukatın yargı düzeni içindeki yeri hukuk devletinde Önemlidir. Hukuk devletinin olmazsa olmaz unsuru olan bağımsız yargi, yargının olmazsa olmaz unsuru olan savunma ile birlikte anlam kazarır. Savunma sav-savunma-karar 

Üçgeninden oluşan yargının vazgeçilmez ögesidir. Adaletli bir yargılamanın varlığı ancak avukatın etkin katılımıyla sağlanabilir (AYM, E.2007/16, K.2009/147, 15/10/2009).
43. Her serbest mesleğin kendine özgü yanları, birbirinden ayrılıkları bulunduğu gibi uzmanlık alanlarının farkhılığı, farkhı uygulamaları doğal, hatta zoruniu kılar. Avukatların savunma görevini üstlenmeleri ve adaletin gerçekleşmesine katkıları, mesleğinin özelliği sayılmakta ve kimi kısıtlamalara bağhı tutulmalarının haklı nedenlerini oluşturmaktadır.Avukathık mesleğini seçenlerin avukatlık adına uygun biçimde görevlerinin gereklerini Özenle yerine getirmeleri, avukathık unvanından ayrı düşünülemeyecek saygı ve güveni koruyup güçlendirmenin başta gelen koşullarından biridir. Böyle olunca da adalet dağıtımında, yargı alanında görev üstlenen avukatların diğer serbest meslek mensuplarından farklı hükümłere bağlı tutulmaları haklı nedenlere dayanmakta ve Anayasa'nın eşitlik ilkesiyle çelișmemektedir (AYM, E. 1988/50, K.1989/27, 23/6/1989).
44. Bu bağlamda müdafilik görevinden yasaklanma 5271 sayılı Kanun'un 151.maddesinde düzenlenmiştir. Olay tarihinde yürürlükteki hâliyle anılan maddenin (3) numaralıfikrasında, 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220. ve 314. maddelerinde sayılan suçlar ile terör suçlarından şüpheli, sanık veya hükümlü olanların müdafilik ya da vekillik görevini üstlenen avukatın kendisi hakkıda anılan suçlar nedeniyle soruşturma ya da kovuşturma bulunması hâlinde müdafilik veya vekillik görevini Üstlenmekten yasaklanabileceği belirtilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 220. maddesinde suç işlemek amacıyla örgüt kurma, örgüte đye olma gibi örgüt suçlari, 314. maddesinde de silahlı örgüt kurma,yönetme ve silahlı örgüte ūye olma suçları düzenlenmiştir. Buna göre avukat hakkında müdafilik görevinden yasaklama kararı verilebilmesi için öncelikle müdafilik görevini Üstlendiği kişinin ðrgüt veya silahhı örgüt ya da terőr suçlarından şüpheli, sanık veya hüküml0olması gerekmektedir. Avukatın müdafilikten yasaklanması içinikinci şart ise kendisi hakkında anılan suçlardan dolayı soruşturma veya kovuşturma açılmış olmasıdır.
45. Anılan düzenlemeye göre müdafilikten yasaklama kararı verilebilmesi için şüpheli/sanık/hükümlū ile avukatın aynı suç kapsamında soruşturma veya kovuşturma geçirmesine gerek bulunmamaktadır. Amlan maddenin (4) numaralı fikrasına göre ise müdafilikten yasaklama kararı verilebilmesi için öncelikle Cumhuriyet savcısının bu konuda talepte bulunması zorunludur. Mahkeme veya hâkimin resen yasaklama kararı verme yetkisi yoktur. Söz konusu fikrada, müdafilikten yasaklama kararlarma karşı itiraz edilebileceği de belirtilmiştir.

46. Mevzuat Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı (bkz.§ I3) önceki hâliyle bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde avukat hakkında müdafilik görevinden yasaklama karanıverilebilmesi için ön koşul, müdafilik görevini Üstlendiği kişinin 5237 sayılı Kanun'un 220.ve 314. maddeleri bağlamında Örgüt veya silahlı örgüt suçları ya da terör suçlarından şüpheli,sarık veya hükümlü olmasi; avukat hakkında da anılan suçlardan dolayı soruşturma veya kovuşturma açılmış olmasıdır. Bununla birlikte anılan ðn koşulun gerçekleşmesi durumunda Kanun'da müdafilik veya vekillik görevini üstlenmekten yasaklanabileceğinin düzenlendiği de dikkate alındığında doğrudan uygulanacak bir yasaklamanın Öngörülmediği, Cumhuriyet savcısının talebini değerlendirmede mahkemeye/håkime takdir yetkisi tanındığı açıktır.Bununla birlikte müdafilikten yasaklama kararlarına karşı itiraz hakkının mevcut olduğu,itiraz merciinin de yasaklama kararının koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğini değerlendirmenin yan sıra mahkemenin kararı verirken takdir yetkisinihukuka uygun şekilde kullanıp kullanmadığını da denetleyeceği vurgulanmalıdır.

47. Örgütsel haberleşme gibi mūdafilik görevinin kötüye kullanılması sayılacak kabul edilebilir durumların her olayın somut koşullarına göre tespiti hâlinde anulan suçlardan hakkında kovuşturma olan avukatın müdafilik görevinden geçici olarak yasaklanmasının terőr suçları ve örgütsel suçlarla mūcadele kapsamında amacı gerçekleştirmeye elverişli ve bu bağlamda demokratik toplum gereklerine uygun bir tedbir olduğu söylenebilir. Bununla birlikte özel hayata saygı hakkına yönelik bir müdahale bakımından başvurucunun katlanacağı külfet ile kamu menfaati arasında adil dengenin sağlanıp sağlanmadığıın tespitinde müdahaleyi gerçekleştiren derece mahkemelerinin karar gerekçesi büyük önem taşır. Derece mahkemelerinin temel hak ve Özgürlüklere yönelik müdahalenin zorunlu bir ihtiyaca karşılık geldiğini ve orantılı olduğunu ilgili ve yeterli bir gerekçe ile ortaya koyma yükümlülüğü vardır. Bu kapsamda somut olayda öncelikle müdafilikten yasaklama tedbirinin uygulanması bağlamında Kanun tarafindan mahkemeye/hâkime tanınan takdir yetkisinin denetime elverişli olacak şekilde ilgili ve yeterli gerekçe içermesi gerektiği vurgulanmalıdır.
48. Tüm bu açıklamalar çerçevesinde başvuru konusu olay değerlendirildiğinde avukat olan başvurucunun hakkında terör örgütüne Oye olma suçundan devam eden bir kovuşturma olduğu gerekçesiyle 1 yıl süre ile kovuşturmaya konu suçlar yönünden müdafilik görevi yapmasının yasaklandığı görülmüştür. Anılan kararda başvurucunum görevini kötüye kullandığı ya da müdafiliğini Üstlendiği soruşturmayı olumsuz etkileyecek eylemleri olduğuna dair inceleme yapılmadığı gibi bu yönde bir tespitin de olmadığıgörülmüştür. Ayrica bununla birlikte başvurucunun ifadesine katılmak istediği soruşturma dosyasına münhasır yasaklama öngörülmediğigözetildiğinde yasaklamanınbaşvurucunun avukat olarak vekilliğini yürüttüğü bütün dosyaları da kapsar şekilde sonuç doğurabileceği anlaşılmaktadır.

49. Gerek Cumhuriyet savcısının talebinde gerekse Hakimliğin kararında başvurucunum genel bir yasaklamayı gerektirecek müdafilik görevinin ifasına ilişkin bir tespitin mevcut olmadıği, sadece başvurucu hakkında kovuşturma olmasına dayanıldığıanlaşılmıştu. ltiraz mercii de yasaklama kararının koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği ile sıürl bir inceleme yapmış, Hâkimliğin yasaklama kararı verirken takdir yetkisini hukuka uygun şekilde kullanıp kullanmadığı yönünde bir denetleme yapmamıştr. Bu durumda ilgili yargı kararlarında şikâyet konusu tedbirin somut olayın koşullarına gõre zorunlu bir ihtiyaca karşılık geldiği ve orantilı olduğu hususlarının ilgili ve yeterli bir gerekçeyle ortaya konulduğu söylenemez.

50. Açıklanan gerekçelerle başvurucunun Anayasa'nın 20. maddesinde güvence altına alınan özel hayata saygı hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.
B.Masumiyet Karinesinio İblal Edidiğiue Îlişkio İddia 
1. Başvurucunun İddlaları ve Bakanhk Görüşü
51. Hakkındaki ceza yargılamasıın devam ettiğini, henüz karar verilmediğini,suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar suçlu sayılmasının mümktin ołmadığını vurgulayan başvurucu; yargı sürecini etkileyecek olumsuz bir davranışı olmamasına rağmen sadece hakkında kovuşturma olmasına dayanılarak müdafilik görevinden yasaklanmasının nasumiyet karinesini ihlal ettiğini ileri sürmüştür.


52. Bakanlık görüşünde; başvurucunun avukatlık hak ve yetkilerinin tümüyle kısıtlanmadığına, sadece ilgili mevzuatta belirtilen suçlar bakımından yürütülen soruşturmalar kapsamında bir sınurlama getirildiğine dikkat çekilmiştir. Bu açıklamalarla birlikte Cunhuriyet Başsaveılığının talebinde ve Sulh Ceza Hâkimliği kararında sadece soruşturma konusu suça ilişkin şüphe durumunun anlatıldığı, başvurucu hakkında herhangi bir suç tespitine yer verilmediği hususlarının masumiyet karinesine ilişkin yapılacak değerlendirmede gözetilmesi gerektiği belirtilmiştir.

2. Değerlendirme 
53. Müdafilik görevinden yasaklama, bir cezalandırma olmayıp Özellikle örgültlüsuçlar bakımından yargılamanın sağlıkhı bir şekilde yürütülmesini amaçlayan bir yargılama tedbiridir (AYM, E.2018/73, K.2019/65, 24/7/2019, § 40).

54. Masumiyet karinesi kişinin suç işlediğine dair kesinteşmiş bir yargı kararıolmadan suçlu olarak kabul edilmemesini güvence altına alır. Bunun sonucu olarak kişinin masumiyeti asıl olduğundan suçluluğu ispat külfeti iddia makamına ait olup kimseye suçsuzluğunu ispat mükellefiyeti yüklenemez. Ayrıca hiç kimse, suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar yargılama makamları ve kamu otoriteleri tarafindan suçlu olarak nitelendirilemez ve suçlu muamelesine tabi tutulamaz. Bu çerçevede masumiyet karinesi kural olarak hakkında bir suç isnadı bulunan ve henüz mahkümiyet kararı verilmemiş kişileri kapsayan bir ilkedir (Kürşar Eyol, B. No: 2012/665, 13/6/2013, §§ 26, 27).
55. Bu çerçevede masumiyet karinesi, mahkümiyet hükmü kesinleşmeden kişi hakkında birtakım tedbirlerin uygulanmasına engel olacakşekilde yorumlanmamaktadır (benzer yöndeki kararlar için bkz. Erdoğan Ayhan Kit, B. No: 20t3/9302, 17/9/2014, § 30;Mete Aslan, B. No: 2013/8$21, 18/9/2014, § 25; Önder Sığırcıkoğlu, B. No: 2013/9303,19/11/2014, § 26; Cafer Karata$, B. No: 2014/2369, 11/12/2014, § 44). Aynica gerçekleştirilen yargılamanın esasının bir hükümle sonuçlanması gerekmediği gibi yargılamanın esasına ilişkin mahkeme kararının kesinleşmesi de gerekmemektedir (benzer yöndeki karar için bkz. Sebahar Tuncel, B. No: 2012/1051, 20/2/2014, § 39).
56. Bu sebeple başvurucunun silahlı terör Örgütüne Üyelik suçundan yargılamasının devam ettiği gözetilerek geçici bir süreyle yargılandığı suç ile aynı mahiyette olan soruşturma ve kovuşturma konusu dosyalar kapsamında müdafilik görevinden yasaklanmasına karar verilmesinin masumiyet karinesini ihlal edecek nitelikte olduğu söylenemez. Nitekim ilgili sulh ceza håkimlikleri kararın verildiği tarih itibarıyla somut olayda uygulanmak istenen tedbir yönünden Kanun'un aradığı koşulların bulunup bulunmadığını denetlemek durumunda olup başvurucu hakkında verilmiş bir mahkůmiyet kararınun olup olmadığına bakmamaktadır (Kemal Uçar, B. No: 2018/18733, 27/1/202, § 32).

57. Bununla birlikte kamu otoriteleri veya görevlileri tarafindan, hakkında soruşturma veya kovuşturma yūrttülen kişiyle ilgili olarak -yargılama sūreci bir mahkůmiyet hükmüyle kesinlik kazanmadan- suçluluğa dair herhangi bir kanaat ifade edilmesi ya da ceza yargilaması mahkümiyet dışında bir kararla sona ermesine rağmen sona ermeye ilişkin kararda sanığın suçlu olabileceğinin ifade edilmesi durumunda masumiyet karinesinin ihlali sőz konusu olabilecektir. Dolayısıyla mahkeme kararlannda, resmî yazilarda veya kamu görevlilerinin ifadelerinde sarf edilen söz veya ifadeler nedeniyle kişiler hakkındaki masumiyet karinesinin ihlal edilmemesi için kullamulan ifadelerde seçilecek kelimelere azami dikkat edilmesi gerekir (Ali Atlt, B. No: 2013/500, 20/3/2014, § 35).

58. Bu kapsamda sōz konusu olayda bireysel başvuruya konu karariara bakıldığında, başvurucunun silahlı terör örgütü mensubu olduğu ya da suçlu olduğu inancının yansıtimadığı, başvurucunun suçlu olduğunu ifade veya ima eden bir ibareye yer verilmediği anlaşılmıştır.

59. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 48. maddesinin (2) numaralı fikrasında açıkça dayanaktan yoksun başvuruların Anayasa Mahkemesince kabul edilemezliğine karar verilebileceği belirtilmiştir. Bu bağlamda başvurucunun ihlal iddialarını kanıtlayamadığı, temel haklara yõnelik bir müdahalenin olmadığı veya mūdahalenin meşru olduğu açık olan başvurular ile karmaşık veya zorlama şikâyetlerden ibaret başvurular açıkça dayanaktan yoksun kabul edilebilir (Hikmet Balabanoğlu, B. No: 2012/1334, 17/9/2013, § 24).
60. Somut olayda masumiyet karinesine yönelik bir ihlal bulunmadığının açık olduğu anlaşılmıştır.

61. Açıklanan gerekçelerle başvurunun bu kısmının diğer kabul edilebilirlik koşulları yönünden incelenmeksizin açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.

C. Giderim Yöuünden 
62. Başvurucu; ihlalin tespiti ile yargtlamanın yenilenmesine, 4.360 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

63. Tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına ilişkin usul ve esaslar 6216 sayıh Kanun'un 50. maddesinde yer almaktadır.

64. Başvuruda, ilgili yasaklama kararının Üzerinden geçen süre ve başvurucunun talep etmcmesi birlikte değerlendirildiğinde tespit edilen hak ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırlması için yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmamaktadır.
65. Öte yandan somut olayda ihlalin tespit edilmesinin başvurucunun uğradığızararların giderilmesi bakımmdan yetersiz kalacağı açıktır. Dolayısıyla ihlalin bütün sonuçlarıyla ortadan kaldırılabilmesi için haberleşme hürriyetinin ihlali nedeniyle yainızca ihlal tespitiyle giderilemeyecek olan manevi zararları karşılığında başvurucuya 13.000 TL manevi tazminat õdenmesine karar verilmesi gerekir.

66. Anayasa Mahkemesinin maddi tazminata hükmedebilmesi için başvurucunun uğradığını iddia ettiği maddi zarar ile tespit edilen ihlal arasında illiyet bağı bulumnalıdır.Başvurucunun bu konuda herhangi bir belge sunmamış oiması nedeniyle maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekir.

67. Dosyadaki belgelerden tespit edilen 294,70 TL harç ve 4.500 TL vekâlet Ocretinden oluşan toplam 4.794,70 TL yargılama giderinin başvurucuya Ödenmesine karar verilmesi gerekir.


VI. HKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. 1. Özel hayata saygı hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDILEBILİR OLDUĞUNA.

2. Masumiyet karinesinin ihłal edildiğine ilişkin iddianın açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle KABUL EDILEMEZ OLDUĞUNA,
B. Anayasa'nın 20. maddesinde güvence altına alnan õzel hayata saygı hakkının IHLAL EDILDIGINE,
C. Başvurucuya 13.000 TL manevi tazminat ÖDENMESINE, tazminata ilişkin diğer taleplerinin REDDINE,
D. 294,70 TL harç ve 4.500 TL vekâlet ūcretinden oluşan toplam 4.794,70 TL yargılama giderinin başvurucuya ÖDENMESİNE,
E. Ödemelerin kararın tebliğini takiben başvurucumun Hazine ve Maliye Bakanlığına başvuru tarihinden itibaren dõrt ay içinde yapılmasıma, δdemede gecikme olmasıhâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten Ödeme tarihine kadar geçen süre için yasal FAlZ UYGULANMASINA,
F. Kararın bir örneğinin bilgi için Bursa 3. Sulh Ceza Häkimliğine (E.2018/2843D. Is), Bursa 4. Sulh Ceza Häkimliğine (2018/2916 D. İş) ve Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESINE 28/6/2022 tarihinde OYBİRLIĞIYLE karar verildi.