Anayasa Mahkemesinin 17/9/2020 Tarihli ve 2016/13010 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2020-10-14

14 Ekim 2020 ÇARŞAMBA 
Resmî Gazete 
Sayi : 31274
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
GENEL KURUL KARAR E.Ü. BAŞVURUSU 
Başvuru Numarası: 2016/13010Karar Tarihi : 17/9/2020
Başkan : Zühtü ARSLAN Başkanvekili : Hasan Tahsin GÖKCAN Başkanvekili : Kadir ÖZKAYA Üyeler : Serdar ÖZGÜLDÜR Burhan ÜSTÜN Engin YILDIRIM Hicabi DURSUN Celal Mümtaz AKINCI Muammer TOPAL M. Emin KUZ Rıdvan GÜLEÇRecai AKYEL Yusuf Şevki HAKYEMEZ Yıldız SEFERINOĞLU Selahaddin MENTEŞBasri BAĞCI Raportör : Ali KOZAN Başvurucu : E.O.
Vekili : Av. Türker YÖNDEM 
I. BAŞVURUNUN KONUSU 
1. Başvuru. özel bir şirkette çalışan başvurucunun kurumsal e-posta hesabıiçeriğinin işveren tarafindan incelenmesi ve bu yazişmalar gerekçe gösterilerek iş akdinin feshedilmesi nedeniyle özel hayata saygı hakkı kapsamındaki kişisel verilerin korunmasınıisteme hakkı ve haberleşme hürriyetinin iħlal edildiği iddialarına ilişkindir.
II. BAŞVURU SÜRECİ
2.Başvuru 15/7/2016 tarihinde yapılmiştir.

3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.

4. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafindan yapılmasına karar verilmiştir.

5. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık)gönderilmiştir. Bakanlık görüş bildirmemiştir.

6. İkinei Bölüm tarafindan 23/10/2019 tarihinde yapılan toplantıda, niteliği itibarıyła başvurunun Genel Kurul tarafindan karara bağlanması gerekli görüldüğünden Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün (İçtüzük) 28. maddesinin (3) numaralı fikrası uyarınca Genel Kurula sevkine karar verilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR 
7.Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle olayłar özetle şöyledir:
A. Uyuşmazlığı Arka Planı
8. Başvurucu 14/1 1/2011 tarihinde E. Avukathık Ortaklığında avukat olarak çalışmaya başlamıştır. Başvurucuya ortakhık ismiyle "av.tr." uzantıhı kurumsal bir e-posta verilmiştir. Kurumsal e-posta bilgi, trafik ve içerikleri işverene ait sunucu üzerinde sakh tutulmaktadır.

9. Başvurucu, avukat A.A.Y.nin yöneticisi olduğu beş kişilik bir ekipte görevlidir.İşyerinde 15/12/2014 tarihinde yaşanan tartışma sonrasında ekipte görevli üç kişi yönetime şikâyet ditekçeleri vermiştir. Dilekçelerde, bir buçuk yıldır ekip yöneticisi olan A.A.Y.nin başvurucu ile ilişkisinde nesnelliği kaybettiği ve her olayda başvurucuyu destekleyip diğer ekip üyelerini zor durumda bıraktığı belirtilmiştir. Bunun yanında başvurucunun ekip üyelerine kaba davrandığı ve ekipteki projelerin sağhklı yürütülebilmesi için gerekli ortamın kaybolduğu ifade edilmiştir.

10. Başvurucu 26/12/2014 tarihinde verdiği dilekçe ile iddialara yanit vermiş ve 9/1/2015 tarihinde işyerinde yönetim ile başvurucu arasında üç buçuk saat süren bir mülakat yapılmiştır.

11. Avukatlık Ortakhğınca 10/1/2015 tarihinde başvurucunun kurumsal e-posta yazışmaları incelenmeye alınmış ve inceleme 12/1/2015 tarihinde sona ermiştir. Yapılan inceleme sonucunda Ortaklik 14/1/2015 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere başvurucunun iş akdini feshetmiştir. Noter aracıhğıyla gönderilen 16/1/2015 tarihli fesih bildiriminde, iddiaların araştırılması amacıyla işlerin sürektiliğinin sağlanması için kullanılan, her an kontrol edilebileceği de bilinen ve güvenlik nedeniyte kurumsal internet ortamında saklı tutulan e-posta yazişmalarının incelendiği belirtiimiştir. Bu fesih bildiriminin ilgili kısmı şöyledir:
"..Yapilan inceleme sonucunda:
- üstünüz olan A.A.Yyi tehditkar e-postalarla objektiflikten uzuk, kendi lehinize tavır alması için zorladığmz,

- çalışma arkadaşlarıza karşı hakeratamiz, tehditkar ve yakışıksız bir üslupla hitap ettiğiniz.

- devamlı ve gereksiz tartışmalara girerek ciddi geçimsizlik gösterdiğiniz,
- özellikle A.A.Y. iłe olan iş ilişkinizde psikolojik taciz olarak nitelendirilebilecek bir tavir içine girdiğiniz anlaşılmıştır. Bu üslubunuz bir hukuk bürosunda asla kabul görmeyecek bir üslup olup bir avukata yakışan ve avukatlık meslek etiğiyłe bağdaşan hir üslup da değildir. Bu e-posta içerikleri ayrıca ekip yöncticiniz A.A.Y. ile olan ilişkinizin de mülakatınızda verdiğiniz suvunmanızın tam aksine profesyonellikten uzak bir ilişki olduğunu da kanitlamaktadir.

Bütün bu davranışların karşilıklı güven temeline dayałı hir meslek olan avukatlık mesleğinde güven ilişkisinin derinden çökmesine yol açması nedeniyle iş ilişkiniz 14/1/2015tarihinden itibaren geçerli olmak üzere İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. fikrası uyarınca hakl nedente sona erdiriimiştir..."
12. İşverenin ilk derece mahkemesine sunduğu yazışma içerikleri incelendiğinde başvurucu ile A.A.Y. arasında geçen, genellikle birbirleriyle ve işyeri ile ilgili düşüncelerini yer yer tartışma şeklinde diyalogların yer aldığı görülmüştür. Ayrıca başvurucu ve A.A.Y.nin dışında birlikte çalıştıkları başka bir avukatla yapılan yazışmalara da yer verilmiştir. Yazışmaların bir kısmı şu şekíldedir: Başvurucudan A.A.Y.ye "Hayatımdan çık ve geri dönme senden biktım.", "Annenle konuşacuğım merak etme tüm rezilliklerini anlatacağım.", "Her şey ortaya çıkacak, kendi hursłarın için neler yaptiığını en yakınların da bilsin.", "Senin yarattığın tipler bunlar ama adam ederim.", "Sana ispatı olsun, kendisi bulamadığı için sevgilisi A.yı seferber etmiş..nasıl bir örgütlenme olduğunu gör.", "Adam kendisi benim betgelerime giremeyecek kadar aciz, kız arkadaşını sokuyor, şımarıklığın hadsizliğin dik boyutu."; A.A.Y. cevaplarıda "Ben senin hayatında değilim, çok oldu çıkalıdönmek gibi bir niyetim de yok, beni böyle taciz ederek 1.E ile konuşturamazsın.", "Rezil sensin, buyur konuş, bana bir daha böyle mail atma.", "Benim üzerime bu kadar gelme,kendini kontrol etmeyi öğren.". "Seni bu grupta tutacağım seninle anlaşamadiğım algısıyarattırmayacağım.", "Yoruldum_ maillerinden, aşırı derecede asabım bozuluyor,çalışamıyorum. Kimsenin kimseye bu tip bir tavır sergilemeye ve eziyet etmeye hakkı yok..."
B. İşe lade Davası Süreci 
13. Başvurucu, işveren aleyhine İstanbui 8. İş Mahkemesinde işe iade istemli tespit davası açmıştır. Dava dilekçesinde başvurucu özetle davalılar E. Avukatlık Ortaklığı ve B.M.Damşmanlıik Hizmetleri ile B.M. Ofis Yönetimi ve Hizmetleri Limitet Şirketi tarafindan birlikte istibdam edildiğini, anıłan şirketier bünyesinde yazıhı olmayan belirsiz süreli işsözleşmesi ile çalıştığını belirtmiştir. Fesih sebebi olarak gösterilen tartışmayı kendisinin başlatmadığını, tartışma sırasında karşılıkhı hakaret olmadığını, ekip yöneticisinin araya girmesi ile tartişmanın sona erdiğini iddia etmiştir. Ayrıca fesih nedeni olarak gösterilen e-posta yazışmalarının o dönemdeki işlerin gerginliği ile söylenen, ekip vöneticisi ile yaptığışahsi ve dışarıya yansımayan görüşmeler olduğunu, savunma davet çağrısında ve sözlüsavunma mülakatında bu e-postalar ile ilgili soru sorulmadığıní, geriye dönük inceleme yapılacak olsa benzer e-postaları diğer çalışanlar arasında da geçtiğinin tespit edilebileceğini ifade ederek iş akdinin feshinin kötü niyetli olduğunu, hakh bir gerekçeye dayanmadığınıileri sürmüştür.


14. İşveren cevabında, başvurucuyla aynı ekipte çalışan başka bir avukat arasında işyerinde tartışma yaşanması sonrasında ekip arkadaşlarının başvurucu ve ekip yöneticisi A.A.Y. hakkında şikâyet dilekçeleri verdiği, çahışma ekibinde yaşanan sıkıtıların temelinde olayların değil söylemlerin ve ispatı neredeyse imkânstz olan anlık hareketlerin olmasınedeniyle ekip yöneticisi avukat A.A.Y.nin kullanımındaki kurum e-posta hesabının incelendiği belirtilmiştir. Cevapta; anılan incelemenin A.A.Y. ile diğer ekip üyeleri arasında geçen yazişmalar ile sınırh tutulduğu, başvurucunun ckip yöneticisine yönelik tehdit ve psikolojik taciz, diğer ekip arkadaşlarına yönelik ise hakaret içerikli mesajlarının tespit edildiği vurgulanarak ilgili mesaj içerikleri dilekçe ile sunulmuştur. Aynica başvurucunun e-postasının incelenmesi neticesinde bu mesajların silindiğinin tespit edildiği, başvurucu ile sözlü savunma mülakatı gerçekleştirilmesine rağmen başvurucu ile ilgili iddiaların gerçek olup olmadığı yönünde somut veri olmaması nedeniyle e-postaların incelendiği, kurumsal e-posta olması nedeniyle başvurucunun e-postasının işveren tarafindan her zaman incelenebileceği ifade edilmiştir.

15, ilk derece mahkemesi 20/8/2015 tarihinde davanın reddine karar verniştir.Kararın gerekçesinde; birlikte istihdam şartlarının gerçekleştiği, öte yandan iş akdinin feshine dayanak teşkil eden olayların ve nedenlerin fesih bildiriminde açık bir şekilde gösterildiği,başvurucunun ekipteki diğer çahışanlarla kavgaya varan tartışmalar yaşadığı, bu tartışma ve kavgaların davacımın tutum ve davranışlarından kaynaklandığının anlaşıldığı belirtiłmiştir.Aynı zamanda başvurucunun görevi gereği işverenin işlerini yürütmesi için verilen ve işveten tarafindan da ulaşılabileceğini bildiği mail adresini kullanmak suretiyle işverenin diğer çalışanlarına karşı hakarete varan sözler sarf ettiği vurgulanarak işçinin bir başka işçiye sataşmasının işveren açısından haklı fesih nedeni oluşturacağı ve işverence yapılan feshin yerinde olduğu sonucuna varilmiştir.

[6. Amlan karar, başvurucu vekili tarafindan bozma talebiyle temyiz edilmiştir.Temyiz dilekçesinde kişisel hesapiar üzerinden gerçekleştirilen yazişmalardan oluşan e-postaların fesih gerekçesi olarak gösterilmesiyle özel hayatın gizfiliğinin ve haberleşme hürrivetinin ihlal edildiği, buna rağmen ilk derece mahkemesi tarafindan söz konusu mesajların delil olarak değerlendirildiği belirtmiştir. Ayrica kurumsal e-postanın şifreli olduğu, işyerinde çalışanlara e-posta yazışmalarının okunabileceğine dair bildirim yapıłmadığı ve bu konuda çalışanların rizasının alınmadıği, davalı işverenin de dava sırasında bu durumun aksine bir iddiasının olmadiği, sadece e-postaların okunabileceğinin bilinmesi gerektiğini iddia ettiği ifade ediłmiştir. Söz konusu e-posta yazışmalarının iki kişi arasındaki özel yazışmalardan ibaret olduğu ve işveren tarafından okunana kadar dış dünyaya yansimadıği vurgulanmıştir.

17. Temyiz nedenlerine karşı cevap sunan işveren; yazışmaların şirket tarafından çalışanlar adına açılmış e-posta hesapları üzerinden gerçekleştiríldiğini, bu e-posta adreslerinin herhangi bir şifresinin olmadığıni, bu iletişim adreslerinden yapilan tüm mesajların işverene ait sunucuda depolandığını ifade etmiştir. Ayrıca karşı cevapta, Yargıtay içtihatlarına yer verilerek işverenin işçiye tahsis ettiği bilgisayar ve kurumsal e-posta adreslerini her zaman denetleyebileceği vurgulanarak feshin haklı nedenfere dayandığı iddiasıyinelenmiştir.

18. Yargitay 9. Hukuk Daitesi 12/5/2016 tarihli ilamıyla ilk derece mahkemesinin kararını, başvurucuyu davaltlann birlikte istihdam ettiğine ilişkin kısmu gerekçeden çıkarmak suretiyle onamiştir.

19.Nihai karar 17/6/2016 tarihinde başvurucuya tebliğ edilmiştir.

20.Başvurucu 15/7/2016 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.
21. Aynca başvurucu vekili 7/2/2018 tarihli dilekçesiyle 24/6/2016 tarihinde onama kararının maddi hataya davalı olarak verildiğini ileri sürerek karanın ortadan kaldırılmasıtalebiyle yaptığı başvurusu üzerine Dairenin onama kararının gerekçesini değiştirdiğini bildirmiştir. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede anılan başvuru üzerine Dairenin 12/5/2016 tarihli kararın sehven yazıldığını kabul ederek vermişolduğu 13/10/2016 tarihli kararında, derece mahkemesinin iş akdinin feshinin haklı nedenlere dayandığı yönündeki kabulünün doğru bir değerlendirme olmadığı belirtilmiştir. Daire kararında, başvurucunun davranışlarının haklı fesih aralığında olmadığı ancak verilen dilekçeler ve tanık anlatımları gözetildiğinde başvurucunun davranışlarının işyerinde huzursuzluğa yol açan ve çalışma barışını bozan nitelikte olduğu, bu nedenle feshin geçerli nedene dayandığı vurgulanmış; kararın onanmasına hükmedilmiştir.
IV. İLGİLİ HUKUK 
A. Ulusal Hukuk 
22. 24/3/2016 tarihli ve 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'nun "Amaç"kenar başlıkiı I. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"Bu Kanunım amacı, kişisel verilerin iştenmesinde başta özel hayatın gizliliği olmak üzere kişilerin temel hak ve özgürlüklerini korumak ve kişisel verileri işleyen gerçek ve tüzel kişilerin yükümlülükleri ile uyacakları usul ve esasları düzenlemektir."
23. 6698 sayılı Kanun'un "Kapsam" kenar başlıkh 2. maddesi şöyłedir:
"Bu Kanun hükümleri, kişisel verileri işlenen gerçek kişiler ile bu verileri tamamen veya kasmen otomatik olan ya da herhangi bir veri kayıt sisteminin parçası olmak kaydıyla otomatik ołmayan vollarla işleyen gerçek ve tüzel kişiler hakkında uygulonır."
24. 6698 sayılı Kanun'un "Tanımlar" kenar başhkhı 3. maddesinin ilgili kismışöyledir:
" (1) Bu Kamunun uygulanmasında;
a) Açık rıza: Belirli bir konuya ilişkin. bilgilendirilmeye dayanan ve özgür iradeyle açıklanan rizayi,
d) Kişisel veri: Kimliği belirli veya belirlenebilir gerçek kişiye ilişkin her türlühilgiyi.

e) Kişisel verilerin iştenmesi: Kişisel verilerin tamamen veva kasmen otomatik olan ya da herhangi bir veri kayıut sisteminin parçası olmak kaydıyla otomatik oimayan yollorla elde edilmesi, kaydedilmesi. depolanmasi, muhafaza edilmesi, değiştirilmesi, yeniden düzentenmesi. açıktanması. aktarımasi, devralıması, elde edilehilir hále getiriłmesi.sınilandırılması va da kullanıimasınn engellenmesi gibi veriler üzerinde gerçekleştirilen her türlü işlemi."

25. 6698 sayılı Kanun'un "Kişisel verilerin işlenme şartlorı" kenar başlıklı 5.maddesi şöyledir:
" (1) Kişisel veriler ilgili kişinin açık rızası olmaksızın işlenemez.
(2) Aşağıdaki şartlordan birinin varlığı hálinde. ilgili kişinin açık rızast aranmaksızıkişisel verilerinin işlenmesi mümkündür:
a) Kanunlarda açıkça öngörülmesi.
b) Fiili imkánsızlik nedeniyle rizasını açıklayamayacak durumda buluman veya rizosıa hukuki geçerlilik tanomavan kişinin kendisinin va da bir başkasuın hayatı veya beden bütünlüğünün korunması için zorunlu olması.

c) Bir sözleşmenin kurulması veya ifasyla đoğrudan doğruya ilgili ołması kaydyła,sözleşmenin taraflurma ait kişisel verilerin işlenmesinin gerekli olması.
ç) Veri sorumlusunun hukuki yükümlülüğünü yeríne getirebilmesi için zorunlu olması.
d) İlgili kişinin kendisi tarafıdan alenileştirilmiş olması.
e) Bir hukkın tesisi, kullamlması veya korunması için veri işlemenin zorunlu olması.
f) İlgili kişinin temel hak ve özgürlüklerine zarar vermemek kaydivla, veri sorumlusunun meşru menfaatleri için veri iştenmesinin zorunlu ołması."
26. 6698 sayıh Kanun'un "Veri sorumlusunun aydınłatma yükümlülüğü" kenar başlıklı 10. maddesi şöyledir:
"(1) Kişisel verilerin elde edilmesi strasında veri sorumlusu veva vetkilendirdiği kişi.ilgili kişilere:
a) Veri sorumlusunun ve varsa temsilcisinin kimliği.
b) Kişisel verilerin ħangi amaçla işleneceği.
c) İşłenen kişisel verilerin kimlere ve hangi amaçla aktarılabileceği 
ç) Kişisel veri toplamamın vöntemi ve hukuki sebebi.
d) 11 inci maddede sayian diğer hakları, konusunda bilgivermekle vükümlüdür."
27. 6698 sayılı Kanun'un "İlgili kişinin hakłarı"kenar başhıkhı 11. maddesi şöyłedir:
"(1) Herkes, veri sorumlusuna başvurarak kendisiyle ilgili:
a) Kişisel veri işlenip işlenmediğini öğrenme.
b) Kişisel veriteri işlenmişse buna ilişkin bilgi talep etme.
c) Kişisel verilerin işlenme amacıı ve bunların amacına uygun kullanılıp kullanlmadiğını öğrenme.


e) Yurt içinde veva yurt dtşında kişisel verilerin aktarıldığı üçüncü kişileri hilme.
d) Kişisel verilerin eksik veya vanlış işlenmiş olması hálinde bunların düzeltiłmesini isteme,
e) 7 nci maddede öngörülen şartlar çerçevesinde kişise! verilerin silinmesini veya yok edifmesini isteme,
f) (d) ve (e) bentleri uyarmca yaplan işlemlerin. kişiset verilerin aktarildığı ūçüncükişilere bildirilmesini isteme.

g) İşlenen verilerin münhasıran otomatik sistemler vasuasivla analiz edibmesi suretiyle kişinin kendisi aleyhine bir sonucun ortaya çıkmasına itiraz etme,
ğ) Kişise! verilerin kanuna aykırı olarak işlenmesi sebebvle zarara uğraması hālinde zararin giderilmesini talep etme. haklarva sahiptir."
28. 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı 1ş Kanununun “İşverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı" kenar başlıkłı 25. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"Süresi belirli olsun veya olmasın işveren, aşağıda yazılı hallerde iş sözleşmesini sürenin hitiminden önce veya hildirim süresini beklemeksizin feshedebilir:
I1- Ahlak ve iyiniyet kurallarma uymayan haller ve benzerleri:
d) İşçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine vahut işverenin haşka iscisine sataşmasıi..."
29. 4/2/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Özen ve sadakar borcu" kenar başhklı 396. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"İşçi, yüklendiği işi özenle yapmak ve işverenin haklı menjaotinin korunmusındo sadakatle davranmak zorundadır.

İşçi, işverene ait makineleri, araç ve gereçleri, teknik sistemleri, tesisieri ve taşılarıusutüne uygun olarak kullanmak ve bunlarła birlikte işin görülmesi için kendisine teslim edilmiş olan malzemeye özen göstermekle yükümlüdür.…."
30. 6098 sayılı Kanun'un "Düzenlemelere ve talimatlara uyma borcu" kenar başlıkh 399. maddesi şöyledir:
"İşveren, işin görülmesi ve işçiterin işverindeki davranşlarıyla ilgili genel düzenlemeler yapabilir ve onlora özel talimat verebilir. İsçiler, hunlara dürüstlük kurallarının gerektirdiği ölçüde uymak zorundodırlar."
31. 6098 sayıhı Kanun'un "İşçinin kişiliğinin korunması" kenar başlıkhı 417. maddesi şöyledir:

"İşveren, hizmet ilişkisinde işçinin kişiliğini korumak ve saygı göstermek ve işyerinde dürüstlük ilkelerine uygun bir düzeni sağłamakla. özellikle işçiłerin psikolojik ve cinsel tacize uğramamaları ve bu tür tacizlere uğramış olanların daha fazla zarar görmemeleri için gerekli önlemleri almakla yükümlüdür.

İşveren, işyerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız hulundurmak: işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusında alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdür.

İşverenin yukarıdaki hükümler dáhil, kamuna ve sözleşmeve aykırı davronışınedeniyle işçinin ölümü, vücut hütünlüğünün zedelenmesi veya kişilik haklarmm ihlaline hağhı zararları tazmini, sózleşmeye aykırılıktan đoğan sorumluluk hükümlerine tabidir."
32. 6098 sayılı Kanunun "Kişisel verilerin kullanımasında" kenar başlıklı 419.maddesi şöyledir:
"İşveren, işçiye ait kişisel verileri, ancak işçinin işe yatkınlığıyla ilgili veya hizmet sözleşmesinin ifası için zorunłu olduğu öłçüde kullanabilir. Özel kanun hükümleri sakhıdır."
B. Uluslararası Hukuk 
1. Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 
33. Birleşmiş Milletler Genel Kurulunun 10/12/1948 tarihli ve 217 (111) savıhıkararı ile kabul edilen Insan Hakları Evrensel Beyannamesi'nin 12. maddesi şöyledir:
"Hiç kimse özel hayati, ailesi, meskeni veya yazışması hususlarıda keyfi karışmalara.şeref ve şóhretine karşı tecavüzlere måruz kalamaz. Herkesin bu karışmalara ve tecavüzlere karşı kanun ile korunmağa hakkı vardır."
34. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından kişisel verilerin korunmasıkonusunda kabul edilen 14/12/1990 tarihli ve 45/95 sayıłı “Bilgisayorla İşlenen Kişisel Veri Dosyaları Hakkında Yönlendirici İlkeler’de şu temel ilkelere yer verilmiştir:
"I- İşlemenin hukuka uygun ve adil olması ilkesi: Kişilerin hakkındaki veriler hukuka aykırı veya adil olmayan şekilde toplanmamalı veya iştenmemelidir. Ayrica BirleşmişMilletler Şartndaki ilkelere aykırı amaçlarla kullanılmamalıdır.
2- Doğruluk ilkesi: Kişiseł verileri tutmakla sorumlu makamlar bu bilgilerin doğru tutulmasin gúvence altina almalidır.

3- Belirli ve meşru amaçlar için işleme ilkesi: Bir kaydın tutulması ve kullanımı meşru ve helirli hir amaca davalı olmalıdır. Bütün kişisel veriler amaç ile ilgili ve onu gerçekleştirmeye elverişli olacak şekilde toplanmalı ve kaydedilmetidir. Bu kişisel verilerin hiçbiri, ilgili kişinin rızası dişında, belirtilenterle uyuşmoyan amaçlar için kullamlamaz veya ifşa edilemez. Kişisel verilen saklamma süresi. belirtilen amaçtara ulaşılmasınt sağlayacak süreyi aşamaz.

4- Ügili kişilerin erişmesi ilkesi: Kimlik kanıtı sunan herkes kendisiyle ilgili hilgilerin iştenip işlenmediğini bilme ve gereksiz bir gecikme veya masraf olmadan anlaştlır biçimde elde etme hakkma sahiíptir. Ayrica bu bilgilerin kanuna aykıri, gereksiz veya yanlış olmasıdurumunda uygun düzeltmelerin yapimasını veya silinmesini talep etme hakkına sahiptir.

Devtetler buna uygun bir çözüm yolu sağłamak durumundadır. Herhangi bir düzettme maliyeti dosyadan sorumlu kişi tarafindan karşıłanmaludır. Bu ilke hükümlerinin uyruk veya ikámetine bakılmaksızın herkes için uygulanması arzu edilir.

5- Ayrımcilığın önlenmesi ilkesi: (6) numaralı ilkede kisulı oiarak öngörülen hâller söz konusu olduğunda ırk veya etnik köken. renk, cinsel yaşam. siyusi görüş, dini, felsefi ve diğer inançların yanı sıra dernek veya sendika üyeliği hilgileri de dahil olmak üzere kamuna εykırı veya keyfi olarak ayrımeıliığa yol açabilmesi muhtemel veriler toplanmamalıdır.
6- Üstün amaçłar için istisna koyabilme ilkesi: Ulusal güvenlik, genel sağlk ve ahlakıkorumak veya özellikle zulüm gören kişilerin ve diğerlerinin hak ve özgürlüklerinin korunması amacıyla (1) ila (4) numaralı ilkelerden ayriılabilmek mümkün olahilir. Ancak bu tür istisnalar, sınırlarının açıkça belirlendiği ve uygun tedhirlerin ortaya konulduğu içhukuk sistemine göre yürürlüğe konan bir kanun veya eşdeğer bir düzenlemede açıkça helirtilmiş olmalidir.

7- Güvenlik ilkesi: Veri dosyaluri, kaza ile kaybetme veya yok etme gibi doğal afetler.hileli verilerin vanlış kullamłması ya da bilgisavar virüsleri gibi insan odakhı tehlikelere karşı uygun tedbirterle korunmalıdır.

8- Denetleme ve yaptırım ilkesi: Her ülkenin kanunu, yerel hukuk sistemine uygun olarak yukarıda belirtilen ilkelere uyulmasındun sorumlu makamı belirler. Bu makam tarafsızlik, veri işteme ve oluşturmadan sorumłu kişilere karşı bağımsızliık ve teknikyeterlilik teminatı sunmahdır. Yukarıda belirtilen ilkeleri uygulayan ulusal kanun hükümlerinin ihlali durumunda cezai veya diğer idari yaptırımlar uygun bireysel çözümlerle hirlikte öngörülmüş olmalıdır.

9- Smır őtesi veri transferi ilkesi: Šınır ötesi bir veri akışı ile ilgili olarak iki veya daha fazla ülkenin mevzuatı mahremiyetin korwnması için karşılaştırılabilir güvenceler sunduğu takdirde veri dolaşımı mümkün kilıabilir."
2. Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü
35. 27/4/2016 tarihli ve 2016/679 sayıl Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tūzüğünün "Tamımlar"kenar başlıklı 4. maddesinin ilgili kısmı şöyledir;
"Bu Tüzükün amaçları doğrultusunda, aşağıdaki tanumlar geçerlidir:
Kişisel veri. belirli veya belirlenebilir bir gerçek kişi hakkmdaki her bilgii ifade eder (veri sahibij; betirlenehilir bir gerçek kişi ad, kimlik, ver bilgisi. online kimlik veya kişinin fiziksel, fizyolojik, genetik, zihinsel, ekonomik, kültürel ya da sosyal kimliği gibi belirleyici bir özellikle doğrudan veya dolaylı olarak belirlenebilen kişidir.

İşleme, kişisel veri veya kişisel veri dizisinin otomatik veva başka bir şekilde toplanmasi, kaydedilmesi. orgamize edilmesi, yapilandırilmasi, depolanmast, uyarlanmasıveya değiştirilmesi, geri alınmasi, kullanubnası. iletim yołuyla açıklumması, yayılması veya erişilebilir hále getirilmesi. siralanması veya kombine edilmesi, smırtandıriımasi, silinmesi veya yok edilmesi gibi yoflarla herhangi bir işlem veya işlem dizisine tabi tutulmasıanlamına gelir."
36. Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü'nün "Kişisel verilerin işłenmesi ile ilgili ilkeler" kenar başhıklı 5. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:

"Kişisel veri:
Veri sahibi ile ilgili olarak hukuka uygun. adil ve şeffuf bir biçimde işlenmelidir (hukuka uygunluk. adillik ve şeffaflik),
Belirlenmiş, açık ve meşru amaçlar için toplanmış olmalı ve bu amaçlara uygun olmayan bir şekilde iştenmemelidir. Kamu yarori. bilimsel ve tarihsel amaçlar ya da arşivleme amaciyla yaplacak diğer işlemler madde 89/1 uarmca başlangic amaçtarıyla uyumsuz kahul edilmeyecektir (amaç smirlaması)

Yeterli, ilgili ve iştendiği amaçlar için gerekli olanlarla smırlı işlenmelidir (verilerin en az seviyeye indirilmesi)

Doğru ve gerektiğinde güncel tutulmali: hatalı olan kişisel verinin işlenme amacına bakılmaksızın gecikmeden silinmesini veya düzeltilmesini sağlomak için makul her adım atlmalıdir (doğruluk).

Işlenme amacı için gerekenden daħa uzun olmayan bir süre boyunca veri konularımın tanmlanmasına izin veren bir formda tutulmalıdır. Kişisel veriler. veri sahihinin hak ve ózgürlüklerini korumak için bu Tüzüğün öngördüğū uygun teknik ve yapısat tedbir!er alınmak kaydıyla Tüzüğün 89/1. maddesi uyarınca sadece kamu vararına, bilinsel veya tarihi araştırma amaçlarina ya da istatistiki amaçlara yönelik olarak arşivleme amacıivła daha uzun bir süre saklanabilir (saklama süresinin sıırlandırlmasi).
Yetkisiz veya kanun dışı işlemeye ve kazara kayıp, imha ve hasara karşı uygun teknik veya yapısal tedbirler alınarak kişisel verilerin güvenli bir hiçimde işlenmesi sağlanmalıdır (bütüntük ve gizlilik)."
37. Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğünün "Kısıłlamalor"kenar başltklı 23. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"Veri sorumlusunun veya işleyenin tabi olduğu Birlik veya Üye Devlet hukuku. I2. ila 22. (bunlara karşılık geldiği sürece 5. madde) ve 34. maddelerdeki yükümtülükleri ve hakların kapsamını, temel hak ve özgürlüklerin özüne saygı gösterdiğinde ve demokratik bir toplumda korunmak için gerekli ve orantılı bir tedbir olduğu takdirde aşağıdaki hállerde kanun yoluyła sırlayabilir:
Ulusal güvenlik,
Savunma,
Kamu güvenliği.
Kamu güvenliğine vönelik tehditlerin önlenmesi de dahil olmak üzere suçların öntenmesi, soruşturulmasi, tespit edilmesi. kovuşturulması veyo cezalarm infazı
Birliğin veya Üye Devletin genel ołarak kamu yararına olan diğer óneınli hedeflerin özellikle para, bütçe, önemli bir vergilendirme, kamu sağliğı veya sosyal güventik dahil olmak üzere önemli hir ekonomik veya mali çikar amaeyla.


Yargı bağumsızhğının ve yargısal işlemlerin (sürecin) korunması.
Regüle edilmiş meslekler için etik ihlallerin öntenmesi, tespiti. soruşturulması ve kovuşturulmasi.

(a) ila (e) ve (g) maddelerinde atfta bulunulan hallerde resmi otoritenin kullanmina zaman zaman bağlı olsa bile izleme. inceleme veya düzenleyici iştevin yerine getiriłmesi,
Veri sahibinin veya başkalarıın hak ve özgürlüklerinin korunmast,
Medeni hukuk hak ve alacaklarmın icrast,
Özellikle I. paragrafta atifta hulunulan herhangi bir hukuki tedbir öngören kanun en azmdon uygun olduğu hâllerde şu belirli hükümleri içermelidir:
İşleme veya işleme kategorilerinin amaçları,
Kişisel veri kategorileri,
Tanman kisulamaların boyutu.
Keyfi veya hukuk dışı erişiminya da aktarımın önlenmesine dair güvenceler.
Sorumlunun veya sorumlu kategorilerinin belirlenmesi.
Depolama dönemteri ve işlemenin niteliği. kapsamı ve amaçları veya işleme kategorileri dikkate alınarak uygulanabilir gúvenceler,
Veri sahibinin hakları ve özgürlüklerine getiriten riskler.
Veri sahihinin. amacına halel getirmediği sürece kisulama hakkında bilgilendirilmesi."
3. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi 
38. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (Sözleşme) "Özel ve aile hayatına saygıhakkı" kenar başhıklı 8. maddesi şöyledir:
"(1) Herkes özel ve aile hayatma, konutuna ve yazişmasua saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

(2) Bu hakkın kullanılmasına bir kamu makamının müdahatesi, ancak müdahalenin yasayła öngörülmüş ve demokrotik bir toplumda ulusal güvenlik. kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığı veya ahlakm veya başkalarının hak ve özgürtüklerinin korunmast için gerekli bir tedhir otması durumunda söz konusu olabilir."
4. Avrupa Konseyi Siber Suç Sõzleşmesi 
39. Türkiye Cumhuriyeti tarafindan 10/11/2010 tarihinde imzalanan ve Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından onaylanması uygun bulunarak 2/5/2014 tarihinde yürürlüğe 

giren Avrupa Konseyi Siber Suç Sözleşmesi'nin "Depolanmış bilgisayar verilerine izinli şekilde veya bu verilerin halka açık olduğu durumlarda sınır õtesinden erişim sağlanması"kenar başlıklı 32. maddesi şöyledir:
"Bir taraf, diğer tarafin izni olmaksızın: a) Halkın serbest kullanımına sunulan (açık kaynaktan gelen) depolanmış bilgisayar verilerine bunların coğrafi komumuna bakılmaksızım erişilebilir: veya b) Kendi ülkesindeki bir bilgisayar sistemi aracılığıyla, diğer tarafın ülkesindeki depolanmış bilgisayar verilerine, eğer bu taraf. söz konusu hilgisayar sistemi aracılığıyla verivi ifşa etme yetkisini yasal olarak haiz bulunan kişinin yasal ve gôrüllüonaymı sağlayahilirse, söz konusu veriłere erişebilir veya bunları temin edebilir."
5. Kişisel Verilerin Otomatik İşleme Tabi Tutułması Karşısında Bireylerin Korunması Sözleşmesi 

40. 18/2/2016 tarihli ve 29628 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 30/1/2016 tarihli ve 6669 sayıh Kanun'[a uygun bulunan 28/1/1981 tarihli Kişisel Veriłerin Otomatik İşleme Tabi Tutulması Karşısında Bireylerin Korunması Sözleşmesi’nin "Tanımłar" kenar başhıklı 2.maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"Bu Sözleşmenin amaçları bakımından:
a "Kişisel veriler": Kimliği belirli veya belirlenebilir bir gerçek kişi ("ilgili kişi")hakkındaki tüm bilgileri ifade eder.

e "Otomatik işlem"den. tamamen veya kismen otomatik yöntemlerle gerçekleştirilen:verilerin kaydi, bu verilere mantıksal ve/ veva aritmetik işlemlerin uygulanması, verilerin değiştiribmesi, silinmesi, geri elde edilmesí veya dağubnası anlaşılır."
41. Kişisel Verilerin Otomatik İşleme Tabi Tutulması Karşısında Bireylerin Korunması Sözleşmesinin "Verilerin Niteliği" kenar başhıklı 5. maddesi şöyledir:
“Otomatik işleme komu olan kişisel veriler:
a. Adil biçimde ve yasal voldan elde edilir ve işlenir:
b. Belli ve meşru amaçlar için kaydedilir ve bu amaçłara aykırı şekilde kullanıłmaz:
c. Kavdedilme amaçlarına göre uygum ve yerinde olur ve aşıri olmaz:
d. Doğru bilgileri yansitır ve gerektiğinde güncellenir:
e. Kaydedibne amaçların gerçekleştirmck için gerekli olan süreyi aşmayacak şekilde ilgili kişilerin kimliklerini belirlemeye imkan veren bir hiçimde saklanr.
42. Kişisel Verilerin Otomatik İşleme Tabi Tutulması Karşısında Bireylerin Korunması Sözleşmesi’nin "İstisnałar ve kısıtlamaiar" kenar başhkhı 9. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:

"2. Taraf devletin kanunlarında öngörülmüş olması ve demokratik bir toplumda aşağıdaki hususların sağlanması için gerekli bir önlem oluşturması hatinde işbu Sözleşmenin 5, 6 ve 8. maddelerine istisna getirilebilir:
a. Devlet güvenliğinin korunmasi, kamu güvenliği, devlerin mali menfaatleri veya suçlarin ônlenmesi;
b. İlgili kişinin veya haşkasının hak ve őzgürlüklerinin korunması."
6. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi İçtihadı
43. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AlHM) içtihatlarında özel hayatın eksiksiz bir tanımı bułunmayan geniş bir kavram olduğunu belirtmektedir. Özel hayata saygı hakkı alt kategorisinde geçen özel hayat kavramı AiHM tarafindan oldukça geniş yorumlanmakta ve bu kavrama ilişkin tüketici bir tanım yapılmaktan özellikle kaçınılmaktadır (Koch/Almanya.B. No: 497/09, 19/7/2012, § 51). Bununla birlikte Sözleşme'nin denetim organlarınun içtihatlarında bireyin kişiliğini serbestçe geliştirmesi ve gerçekleştirmesi ile kişisel bağımsızhık kavramlarnın özel hayata saygı hakkının kapsamının belirlenmesinde temel alındığı anlaşılmaktadır (Sidabras ve Džiautas/Litvanya, B. No: 55480/00, 59330/00,27/7/2004. § 43; K.A. ve A.D./Belçika. B. No: 42758/98, 45558/99. 17/2/2005, § 83;Pretty/Birleşik Krallık, B. No: 2346/02, 29/4/2002, § 6t; Christine Goodvin/Birleşik Krallık [BD], B. No: 28957/95, 11/7/2002. § 90).

44. AiHM'e göre mesleki hayat özel hayat kavramı dışında tutulamaz. Özel hayat unsurları gerekçe gösterilerek mesleki hayata getirilen sınırlamalar, bireyin sosyal kimliğini etkilediği ölçüde Sözleşme'nin 8, maddesi kapsamına girebilmektedir. AİHM bireylerin genellikle iş yaşamında dış dünyayła ilişkiler kurduğunu hatırlatarak bireyin kimliğini oluşturmasmın ve sosyalleşmesinin önemli bir aracı olan dış dünyayla ilişki kurma hakkınn bireyin iş çevresini de kapsadığını, bu durumun serbest mesłek bağlamında özellikle geçerli olduğunu ifade etmiştir (Niemitz/Almanya, B. No: 137/1088, 16/12/1992, § 29;Özpınar/Türkiye, B. No: 20999/04, 19/10/2010, § 45; Campagnano/Łiaiya, B. No: 77955/01,23/3/2006, § 53).

45. Sözleşme'nin 8. maddesinde geçen yazişma teriminin mektup gibi geleneksel iletişim araçları yanında telefon, faks ve e-posta gibi yeni teknolojik araçłarla yapılan iletişimi de kapsadığıni, özel hayata saygı hakkı ve bu hakkın bir görünümü olan haberleşme hürriyetinin işyerindeki iletişim bakımından da uygulanabilir nitelikte olduğunu tespit eden AlHM, özel hukuk iş ilişkilerinde Sözleşmenin 8-1I. maddelerinin ihlał edildiği iddiasıyla önüne gelen davalarda devletin pozitif yükümlütükleri bağlamında inceleme yapmakta ve andlan hakların ulusal mahkemelerce yeterli derecede korunup korunmadığını irdelemektedir (Palomo Samchez ve diğerleri/Íspanya [BD]. B. No: 28955/06.…, 12/9/2011, § 61,Bărbulescu/Romanya [BD], B. No: 61496/08, 5/9/2017, §§ 69-81).
46. AiHM Bărbulescu/Romanya kararında çahışanın iletişiminin işveren tarafindan denetlenmesiyle ilgili ilkeleri belirlemiştir. İlgifi kararın konusunu, bir işverinde mühendis olarak çałışan başvurucunun işverenin talebiyle açtığı e-posta hesabının başvurucuya önceden haber verilmeden işveren tarafindan denetlenmesi oluşturmaktadır. işveren inceleme sonucunda başvurucuya, kurumsal e-posta üzerinden kardeşi ve nişanlısı ile mesajlaşmak 

suretiyle intemeti işyeri iç düzenlemelerine aykırı olarak kişisel amaçla kullandığının tespit edildiğini bildirmiştir. İşveren, başvurucunun iş akdini şirketin iç düzenlemelerinde yer alan "Şirket disiplini ile düzenini bozan ve özellikle, bilgisayarların, fotokopi makinelerinin.telefonların, teleks ve faks makinelerinin kişisel amaçlarla kullanlması kesinlikle yasaktır."düzenlemesine dayanarak feshetmiştir. Başvurucunun işe iade istemli davası da yerel mahkemelerce reddedilmiştir. AiHM inceleme sonucunda Sözleşme'nin 8. maddesinin ihlal edildiğine karar vermiştir.

47. AiHM, iş hukukunun dikkate alınması gercken kendisine özgü özellikleri olduğunu hatırlattıktan sonra çalışanın işyerinde özel hayatına ve yazışmasına saygıgösterilmesi hakkının kullanımı hususunda Avrupa'da bir mutabakat bulunmadığım gözcterek işverenin çalışanların işyerindeki mesleki nitelikte ołmayan elektronik ortamdaki yazışmaları hakkında düzenlemeler yapabileceği koşulları belirleyen yasal bir çerçeve çiziłmcsi konusundaki gerekliliğin değerlendirilmesinde Sözleşmeci devletlerin geniş bir takdir yetkisi olduğunu belirtmiştir. Bununla birlikte AitM devletlerin anılan takdir yetkisinin sınırsız ofmadığıı, devletler tarafindan işverence yazışmaların ve diğer iletişim türlerinin incelenmesi kapsamında alınan tedbirlerin kötüye kullanımı engellemek adına yeterli güvenceleri içermesi gerektiğini vurgułamıştır (Bărbulescu/Romanya, §§ 113-119)
48. AtíM Bărbulescu Romanya kararında, iletişim alanındaki hızłı gelişmelere rağmen keyfīliğe karşi orantılılık incelemesinin ve usule ilişkin güvencelerin varlığının zorunlu olduğunu belirterek çahşamn iletişiminin incelenmesi bağlamında devletin pozitif yükümlülüklerine ilişkin esasları tespit etmiştir. Bu bağlamda AlHM işverenin denetleme yöntemleri hakkında çalışanı önceden açıkça bilgilendirilip bilgilendirilmediğinin ve yapıłlan incelemenin kapsamı ile iletişimin denetlenmesi yoluyla çalışanın mahremiyetine ne ölçüde müdabale edildiğinin gözetilmesi gerektiğini vurgulamıştır. Bu noktada AiHM iletişim akışının incelenmesi ile iletişimin içeriğinin incelemesi arasında ayrım yaparak içerik incelemesine ayri bir önem atfetmiş ve incelemenin süresi, inceleme sonucuna erişen kişi sayısı gibi hususların gözönünde tutulması gerektiğini belirtmiştir. AiHM'e göre işveren iletişimin incelenmesini haklı kılan meşru gerekçeleri ortaya koyabilmelidir. Ayriıca amaçlanan sonueun içerik incelemesi yapılmadan daha hafif bir müdahale teşkil eden yöntem ile elde etmenin mümkün olmanası gerekir. AiHM çahşana iletişimin denetlenmesi tedbiri karşisında yeterti güvencelerin sağlanması ve inceleme sonucunda elde edilen verilerin hedeflenen amaç doğrultusunda kullanılması gerektiğini belirtmiştir. AiHM'e göre pozitif yükümlülüklere dair bu ilkelerin her somut olayın özelliğine göre ne ölçüde uygulandığının yetkili yargı organı tarafindan tespit edilmesi gerekir (Bărbulescu/Romanya, §§ 112, 123).
49. 18/2/2016 tarihli ve 29628 sayilı Resmi Gazete'de yayimlanan, 6669 sayılıKanun'la uygun bulunan 28/1/1981 tarihli Kişisel Verilerin Otomatik İşleme Tabi TutulmasıKarşısında Bireylerin Korunması Sözleşmesinin "Tarafların görevleri'" kenar başlıklı 4.maddesinin birinci fikrası şöyledir:
"Her Taraf. kendi iç hukukunda işbu bölümde yer alan verilerin korunmasına ilişkin temel ilkelere işlerlik kazandırmak amacıyla gerekli önlemleri alır."
50. Anılan sözleşmenin "Verilerin niteliği kenar başlıkh 5. maddesi şöyledir:

"Otomatik işleme komu olan kişisel veriler.
a. Adil biçimde ve yasal yoldan elde edilir ve iștenir:
b. Belli ve meşru amaçlar için kaydedilir ve hu amaçłara aykırı kullamtamaz:
c. Kæydedilme amaçlarına göre uygun ve yerinde ohur ve aşıri olmaz;
d. Doğru bilgileri yansitır ve gerektiğinde güncellenir;
e. Kaydedilme amaçlarını gerçekleştirmek için gerekli süreyi aşmayacak şekilde ilgili kişilerin kimliklerini belirlemeye imkán veren bir şekilde saklunır.'
51. Anıłan sözleşmenin "Yaptirımlar ve başvuru yolları" kenar başlıkhı 10. maddesi şöyledir:
"Her bir Taraf. iş bu bölümde düzenlenen verilerin korunması hakkındaki temel ilketere işłerlik sağłayan iç hukuk kurallarının ihlaliyłe ilgili ugun vaptırımlar ve başvuru yolları getirmekle vükümlüdür."
V. İNCELEME VE GEREKÇE 
52. Mahkemenin 17/9/2020 tarihinde yapmış olduğu toplantida başvuru incelenip gereği düşünüldü:
A. Başvurucunun İddiaları
53. Başvurucu; kurumsal e-posta hesapları üzerinden gerçekleştirdiği kişisel yazışmaların rızası olmaksızın işveren tarafindan incelendiğini, çalışanların e-postalarının incelenebileceğine, denetleneceğine dair işyerinde yazılı ya da sözlü bir kuralın mevcut olmadığını. işverenin iş sözleşmesinin feshine gerekçe bulmak amacıyla böyle bir inccleme yaptığıı belirtmiştir. Ekip lideri, A.A.Y.nin kurumsal e-posta hesabı üzerinden binlerce yazışmanın işveren tarafindan incelendiğini, bunların arasından işverenin okuyacağınıdüşünmeden yazdığı ve inccleme anına kadar işverenin biłmediği kişisel yazışma niteliğindeki e-posta içeriklerinin fesih gerekçesi yapıldığıı, açtığı işe iade istemli tespit davasında da söz konusu yazışmałarın delil olarak kabul ediłdiğini ifade etniştir. Ayrıca feshin haklı ya da geçerli bir sebebe dayanmadığıni. feshin sebebinin öğrenilmesinden itibaren alt is günü içinde feshin yapılmadığıni, derece mahkemesinin itirazlarını ve delillerini karşılayacak şekiłde gerekçe sunmadığını belirterek adil yargılanma hakkı ile haberłeşme hürriyeti ve özel hayata saygı hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüştür. Başvurucu,ifa ettiği mesleğin özelliklerini gerekçe göstererek kamuya açık belgełerde kimlik biłgilerinin gizli tutulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme 
54. Anayasa'nın iddianın değerlendirilmesinde dayanak ahnacak "Özel hayatın gizliliği" kenar başlıkhı 20. maddesinin birinei ve üçüncü fìkrası şöyledir:

"Herkes, özel hayatına ve aile hayatıma saygı gösterilmesini isteme hakkma sahiptir.Özel hayatın ve aite hayatının giztiliğine dokunulamaz.

Herkes, kendisiyle ilgili kişisel verilerin korunmasıı isteme hakkına sahiptir. Bu hak.kişinin kendisiyle ilgili kişisel veriler hakkanda bilgilendirilme, hu verilere erişme, bunlarm düzeltilmesini veya silinmesini talep etme ve amaçları doğrultusunda kullanıhp kullanlmadiğım öğrenmevi de kapsar. Kişiset veriler, amcak kanunda öngörüten hallerde veya kişinin açık rızasıyla işlenebilir. Kişisel verilerin korummasma ilişkin esas ve usuller kanunla düzenlenir."
55. Anayasa'nın ‘Haberleşme hürriyeti" kenar başlıklı 22. maddesi şöyłedir:
"Herkes, haberleşme hürriyetine sahiptir. Huherleşmenin gizliliği esastır.
Milli güvenłik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlákm korunması veya başkalarmn hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olurak usulüne göre verilmiş håkim kararı olmadıkça; vine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kamunla yetkili kitınmış merciin vazılı emri butunmadikça: haberłeşme engellenemez ve gizliliğine dokumulamaz. Yetkili merciim kararı yirmi döri saat içinde görevli hákimin onayına sumulur. Hākim, kararı kırk sekiz saat içinde açıklar: aksi halde, karar kendiliğinden kalkar.

İstisnaların uygulanacağı kamu kurum ve kuruluşları kamunda belirtilir."
56. Özel hayata saygı hakkı Anayasa'nın 20. maddesinde koruma altıma altmınıştır.Devlet, kişilerin özel ve aile hayatına keyfī olarak müdahale etmemek ve üçüncü kişilerin haksız saldırılarını önlemekle yükümlüdür.

57. Anayasa'nın 20. maddesinin üçüncü fikrasında ise herkesin kendisiyle ilgili kisisel verilerin korunmasını isteme hakkı avrica düzenlenmiş ve güvence altına alınmiştır.Söz konusu anayasal güvence, Sözleşme'nin 8. maddesinde koruma ałtına alınan özel hayata saygı hakkına karşıhk gelmektedir. Kişisel verilerin korunmast hakkı, kişinin insan onurunun korunmasının ve kişiliğini serbestçe geliştirebiłmesi hakkının özet bir biçimi olarak bireyin hak ve õzgürlüklerini kişisel verilerin işlenmesi sırasında korumayı amaçlamaktadır (AYM,E.2014/122, K.2015/123, 30/12/2015, §§ 19, 20).

58. Anayasa Mahkemesi kararlarında da belirtildiği üzere kişisel veri -belirli veya kimtiği belirlenebilir olmak şartıyla- bir kişiye ilişkin bütün bilgileri ifade etmekte ołup bireyin adı, soyadı, doğum tarihi ve doğum yeri gibi sadece kimliğini ortaya koyan bilgileri değil telefon numarasi, motorlu taşit plakasi, sosyal güvenlik numarası. pasaport numarası, öz geçmiş, resim, görüniü ve ses kayıtlari, parmak izleri, sağlık bilgileri, genetik bilgiler. 1P adresi, e-posta adresi, ahışveriş alışkanlıkları, hobiler, tercihler, etkileşimde bułunulan kişiler,grup üyelikleri, aile bilgileri gibi kişiyi doğrudan veya dolaylı olarak belirlenebilir kılan tüm veriler kişisel veri kapsamındadır (AYM, E.2014/74, K.2014/201, 25/12/2014; E.2014/180,K.2015/30, 19/3/2015).


59. Anayasa'nın 20. maddesinin üçüncü fikrasında güvence ałtına alınan kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı yönünden inceleme yapılabilmesi için öncelikle anılan hak kapsamında korunması gereken bir kişisel verinin olup olmadığı belirlenmelidir. Anayasa hükmünün lafzı, konuya ilişkin uluslararası belgeler ve karşılaştırmalı hukuk dikkate alındığında belirli veya belirlenebilir bir gerçek veya tüzel kişi hakkındaki her türlü bilgi kişisel veri olarak değerlendirilir. Ancak her davada ya da başvuruda Anayasa'nın 20.maddesinin üçüncü fikrası anlamında bir kişisel veri bulunup bulunmadığı davanın ve başvurunun kendine özgü koşulları dikkate alınarak otonom olarak tespit edilir. Bir kişisel verinin bulunduğu tespit edildiğinde bu veriye yönelik her türlü sınırlama ve müdahale Anayasa'nın antlan hükmü kapsamındaki güvenceleri harekete geçirir.
60. Ayrica Anayasa'nın 22. maddesinde güvence altına alınan haberleşme hürriyeti,haberleşmenin yanında içeriği ve biçimi ne olursa olsun haberfeşmenin içeriğinin gizłiliğini de güvence altına almaktadır. Haberleşme bağlamında bireylerin karşthıklı ve toplu olarak sözlü, yazılı ve görse! iletişimlerine konu olan ifadelerinin gizliliğinin sağlanması ve haberleşmeye yönelik haksiz müdahalelerde bulunulmaması gerekir (Yasemin Çongar ve diğerleri, B. No: 2013/7054, 6/1/2015. § 49).

61. Anayasa Mahkemesi, olayların başvurucu tarafından yapılan hukuki nitelendirmesi ile bağlı olmayıp olay ve olguların hukuki tavsifini kendisi takdir eder (Tahir Canan, B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 16). Somut olayda işverenin başvurucunun kurumsal e-posta hesabını kullanarak yaptığı mesajlaşmalarını denetlemesi ve içeriğinin geriye dönük olarak incelemesi sonucu elde ettiği bilgileri iş akdinin feshine dayanak yapması söz konusudur. Ayrica e-posta bilgilerinin internet ortaminda saklı tutulduğu, bu verilere erişildiği ve içeriğinin denetlenerek kullanıldığı dikkate alındiğında veri işlemenin söz konusu olduğu da söylenebilir. Bu durumla birlikte başvurucunun e-posta bilgileri ve yazışmalarının belirli bir gerçek kişi hakkındaki bilgi kapsamında olduğu gözetildiğinde bu bilgilere erişilmesinin, bunların kullanıłmasının ve işlenmesinin özel hayata saygı hakkıkapsamında kişisel verilerin korunmasinı isteme hakkı ve haberleşme hürriyeti yönünden incelenmesi gerektiği değerlendirilmiştir.

1. Kabul Edilebilirlik Yönünden 
62. Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan kişisel verilerin korunması hakkı ile haberleşme hürriyetinin ihlal edildiğine ifişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.

2. Esas Yönünden 
a.Genel İlkeler 
63. Anayasa’nın 20. maddesinin üçüncü fikrasının birinci cümlesinde genel olarak herkesin kendisiyle ilgili kişisel verilerin korunmasını isteme hakkına sahip olduğu belirtilmiş, ikinci cümiesinde kişisel veriler bağlamında bazı özel güvenceler sayılmış.üçüncü cümlesinde kişisel verilerin ancak kanunda öngörülen hâllerde veya kişinin açık rızasıyla işlenebileceği düzenlenmiş, dördüncü cümlesinde ise kişisel verilerin korunmasına 

ilişkin esas ve usullerin kanunla düzenleneceği hüküm altına alınmıştır. Buna göre lafzıdikkate ahndığında Anayasanın 20. maddesinin üçüncü fikrasının kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı kapsamında sadece işleme şeklindeki sınırlama ya da müdahalelere karşı değil kişisel verilere yönelik her türlü müdahale ve sınırlamalara karşı güvence getirdiği anlaşılmaktadır.

64. Öte yandan Anayasa ve Sözleşme'nin ortak koruma alanı kapsamında kalan temel haklar, yalnızca kamusal gücün doğrudan uygulanmasıyla değil kimi zaman da özel hukuk kişileri arasındaki uyuşmazłıklara konu olacak şekilde üçüncü kişilerin müdahaleleriyle zedelenebilmektedir. İkinde söz konusu güvencelerin sağlanması adına kamusal makamlara yüklenen negatif ve pozitif tüm yükümlülüklerin doğrudan yerine getirilmesi konusunda tereddüt bulunmamakta ise de ikinci durumda devletin üçüncükişileriņ müdahalelerine karşı bireylere ne tür bir koruma imkànı sunması gerektiği ve hangi çerçevede yükümlülükler taşıdığı hususunda her olayın kendine özgü koşullarına göre değerlendirmelerde bulunulması gerekmektedir (Ömür Kara ve Onursal Özbek. B. No:2013/4825, 24/3/2016, § 45).

65. Yine Anayasa'nın 12. maddesine göre herkes kişiliğine bağli. dokunulmaz.devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve hürriyetlere sahiptir. Bu genel nitelikteki anayasal düzenleme ife bireylerin kişilik değerlerine yönelen ve zarar veren olumsuz tutum ve davranışlar dişlanmaktadır. Ayrıca Anayasa'nın 5. maddesinde bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin korunması, maddi ve manevi varhklarımn geliştirilımesi için gerekli şartların hazırlanması devletin temel amaç ve görevlerinden biri olarak sayılmaktadır. Bu düzenlemeler ışığında devletin bireyin temel hak ve özgürlüklerine keyfi olarak müdahale etmemenin yanında üçüncü kişilerin saldırılarını önlemekle yükümlü kılındığı, bu bağlamda pozitif yükümlülüklerinin de bulunduğu söylenebilir. Uyuşmazlıkların özel hukuk kişileri arasında gerçekleştiği durumlarda da temel hak ve özgürlüklerin sağladığı güvencelerin yerine getirilip getirilmediği denetlenirken Anayasa'nın kamusal makamlara yükiediği sorumluluklardan doğrudan özel hukuk kişileri sorumlu tutulamayacağı için taşıdığıkoşulların özelliklerine göre bu tür başvuruların devletin pozitif yükümlülükleri bağlamında ele alınması gerekebilir. Dolayısıyla özel hayatın korunması kapsamunda kişisel verilerin korunmasın isteme hakkı ve haberleşme hürriyeti yönünden de devletin pozitif bir yükümlülük olarak yetki alanında bulunan tüm bireyleri gerck kamusal makamların ve diğer bireylerin gerekse kişinin kendisinin eylemlerinden kaynaklanabilecek riskłere karşı koruma yükümlülüğü bulunmaktadır (Ömür Kara ve Onursal Özbek. § 46: Ali Çığır. B. No:2015/19298, 8/5/2019, §§ 32, 33; Erol Kumcu, B. No: 2015/18988, 9/5/2019, §§ 32, 33; Uhvi Bacioğlu, B. No: 2015/3175, 10/10/2019, §§ 33, 34).

66. Pozitif yükümlülükler özel hukuk kişilerinin birbirleri ile olan uyuşmazhklannın çözümüne ilişkin yasal altyapının oluşturulmasını, söz konusu uyuşmazhıkların adil yargılama gereklerine uygun ve usul yönünden güvenceleri haiz bir yargılama kapsamında incelenmesini ve bu yargılamalarda temel haklara ilişkin anayasal güvencelerin gözetilip gözetilmediğinin denetlenmesini gerektirir. Bu doğrultuda derece mahkemelerince söz konusu güvenceler gözardı cdilmemeli, işveren ve çalışanlar arasındaki çatışan çıkarlar adil biçimde dengelenmeli, başvuranların temel haklarına yönelik müdahalenin meşru amaca dayalı ve ölçülü olup olmadığı değerlendirilmeli, ulaşılan sonuçhakkında hüküm kurulurken ilgili ve yeterli gerekçeler sunułmahıdır (Ömür Kara ve OnursałÖzbek. §§ 47-50).


67. Anayasa Mahkemesi daha önce iletişim araçlarının işveren tarafindan denetlenmesi kapsamındaki uyuşmazlıklarda derece mahkemeleri tarafindan devletin pozitif yükümlülükleri bağlamında çıkarların dengelenmesi ve müdahalenin ölçülülüğünün irdelenmesi kapsamında gözetilmesi gereken hususları genel olarak belirlemiş; buna göre somut olayın koşullarına göre iş sözleşmelerinde kısıtlayıeı ve zorlayıcı düzenlemelerin ne şekilde belirlendiği, tarafların bu düzenlemeler hakkında bilgilendirilip bilgilendirilmediği.çalışanların temel haklarına yönelik müdahalede bulunułmasına neden olan meşru amacın müdahale ile ölçülü olup olmadığı, sözleşmenin feshinin çalışanların eylem ya da eylemsizlikleri karşısında makul ve orantılı bir işlem olup olmadığı hususlarının uyuşmazlığın çözümünde gözetilmesi gerektiğini tespit etmiştir (Ömür Kara ve Onursal Özbek. § 50).

68. Yukarıda belirtilen hususlar gözetilerek işverenin işçinin iletişimini denetlemesi yetkisini kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı ve haberleşme hürriyeti bağłamında devletin pozitif yükümlülükleri kapsamında irdelemek gerekmektedir. Öncelikle somut olayda olduğu gibi teknolojik gelişmelerin imkânlarından yararlanmak isteyen işverenlerin bilgisayar, internet, e-posta gibi iletişim araç ve gereçlerini çahışanın kullanıma sunmasınedeniyle oluşan uyuşmazhıklarda işverenin menfaatleri ile işçinin temel hak ve özgürlükleri arasında bir dengeleme yapma gereklifiği doğmaktadır. Bu bağlamda işveren ile çalışan arasındaki ilişkinin iki taraf açısından da belirli hak ve yükümlülükler öngören ve esasen güven ilişkisi üzerine kurulu iş sözleşmesiyle şekitlendiği unutulmamalıdır. Somut uyuşmazlığın ilgili olduğu iş hukukunun dinamik bir niteliğinin olduğu, ayrıca iş ilişkilerinin genel kurallardan farkhı, kendine özgü bazı hukuki kurallar içerdiği de dikkate ahınmalıdır.
69. Bu bağlamda işlerin etkin bir şekilde yürütülmesi ile bilgi akışının kontrolünüsağlamak, işçinin eyłemlerine bağlı cezai ve hukuki sorumluluğa karşı korunmak, verimliliği ölçmek veya güvenlik endişeleri gibi hakh ve meşru görülebilecek nedenlerle işverenin yönetim yetkisi kapsamında kural olarak işçinin kullanımına sunduğu iletişim araçlarınıdenetleyebileceği ve kullanıma ilişkin sınırlamalar öngörebileceği söylenebilir. Ancak işverenin yönetim yetkisinin işyerinde işin yürütülmesi. işyerinin düzeninin ve güvenliğinin sağlanmasıyla sımırhı olduğu unutulmamalıdır. Bu bağlamda işverenin yetki ve haklanının sınırsız olmadığı, çalışana tanınan temel hak ve özgürlüklerin somut olayda haberleşme hürriyeti ve kişisel verilerin korunmasını isteme hakkının işyeri sınırtarı dâhilinde de korunduğu, aynı zamanda kısıtlayıcı ve uyulması zorunlu işyeri kurallarının çahşanların temel haklarının özünü zedeleyecek nitelikte olmaması gerektiği vurgulanmahdır. Bu çerçevede işyerinde kullanıma sunulan iletişim araçlarının işverene ait olduğu gözetilerek sırf bu nedenle bile işverenin iletişim araçları üzerinde sinīrsız ve mutlak bir gözetleme ve denetleme yetkisinin olduğunu kabuł etmek, işçinin demokratik bir toplumda temel hak ve özgürlüklerine işyerinde de saygı gösteriłmesi gerektiği yönündeki haklı beklentisiyle uyuşmayacaktir.

70. Tüm bu açıklamalar çerçevesinde devletin pozitif yükümlülükleri kapsamında Anayasa Mahkemesinin özellikle derece mahkemelerinin -somut olayın koşullarına uygun düştüğü ölçüde- aşağıda belirtilen güvencelerin somut olayda hakka müdahale eden üçüncükişi tarafından sağlanıp sağlanmadığını gereği gibi denetleyip denetfemediğini incelemesi gerekir:

i. İşverenin çalışanın kullanımına sunduğu iletişim araçlarımn ve iletişim içerikterinin incelenmesinin haklı olduğunu gösteren meşru gerekçeleri olup olmadığı denetlenmelidir. Bu durumda işverenin gerekçelerinin ifa edilen işin ve işyerinin özellikleri de gözetilerek meşru olup olmadığı irdelenmelidir. Bu denetlemede iletişim akışı ile iletişim içeriklerinin incelenmesi arasında ayrım yapılarak içeriklerin incelenmesi yönünden daha ciddi gerekçeler aranmalıdır.
ii. Demokratik bir toplumda iletişimin denetlenmesi ve kişisel verilerin işlenmesi süreci şeffaf bir şekilde gerçekleştirilmeli ve bunun bir gereği olarak da süreçle ilgili olarak çalışanlar işveten tarafindan önceden bilgilendirilmelidir.Uluslararast hukuk ve karşıaştırmalı hukuk dikkate alındığında bu bilgilendirmenin -somut olayın özellikłerine uygun düştüğü ölçüde- en azından iletişimin denetlenmesi ile kişisel verilerin işlenmesinin hukuki dayanağı ve amaçlari,denetiemenin ve veri işlemenin kapsamı, verilerin saklanacağı süre, veri sahibinin haklari, denetlemenin ve işlemenin sonuçları ile verilerin muhtemel yararlanıcılarıhususlarını kapsaması gerekir. Aynca bildirimde iletişim araçlarının kullanımına ifişkin olarak işveren tarafndan öngörülen sınırlamalara da yer verilmelidir.Bilgilendirmenin mutlaka belli şekilde yapılması şart olmayıp şeffaflığı sağlamak bakımından bireylere, kişisel verilerin işlenmesine ve iletişimin denetlenmesine ilişkin süreçten yukarıda belirtilen kapsamda haberdar olma imkânı sağlayan uygun bir yöntem tercih edilebilir.

iiíi. Çalışanın kişisel verilerinin korunmasını isteme hakkına ve haberleşme hürriyetine işveren tarafından yapılan müdahale, ułaşılmak istenen amaç ile ilgili ve bu amacı gerçekleştirmeye elverişli olmalıdır. Ayrica inceleme faalivetiyłe elde edilen verilerin işveren tarafindan hedeflenen amaç doğrultusunda kullantlmasıgerekir.

iv. İşveren tarafından çalışanın kişisel verilerinin korunmasını isteme hakkına ve haberleşme hürrivetine işveren tarafindan yapılan müdahalenin gerekli kabul edilebilmesi için aynı amaca daha hafif bir müdahale ile ulaşiması mümkün ołmamah, müdahale ulaşılmak istenen amaç bakımından zorunłu olmalıdır.Çalışanın iletişiminin içeriğine girilmesi yerine onun kişisel verilerine daha az müdahale eden yöntem ve tedbirlerin uygulanmasımın mümkün olup olmadığıdenetlenmelidir. Bu kapsamda işverenin ulaşmak istediği amaca çalışanın iletişimi incelenmeden de erişilme imkânı olup olmadığı her bir vakıanın somut özellikleri işiğında değerlendirilmelidir.

v. İşveren tarafindan başvurucunun kişisel verilerinin korunmasını isteme hakkına ve haberleşme hürriyetine yönelik müdahalenin orantılı kabul edilebilmesi için ise iletişimin denetlenmesi ile işlenecek veya herhangi bir şekilde yararlanıtacak veriler ulaşılmak istenen amaçla sınırhı olmałí, bu amacı aşacak şekilde sımırlama ya da müdahaleye izin verilmemelidir.

vi. Ayrıca iletişimin incelenmesinin muhatabı olan çalışan üzerindeki etkisi ve çalışan bakımından sonuçları gözönünde tutularak tarafların çatışan menfaat ve haklarının adil bir biçimde dengelenip dengelenmediğine bakılması gerekmektedir.

Taraflardan birine şahsi olarak aşırı bir külfet yüklendiğinin tespiti hâlinde devletin pozitif yükümlülüklerini yerine getirmediği sonucuna varılabilir.
b. İlkelerin Uygulanması
71. Başvurucu; e-posta yazışmalarının incelenmesi özel hayat alanına ve haberleşme hürriyetine haksız bir müdahale oluşturmasına rağmen açtığı işe iade istemli davasıda bu yönde bir tespit yapılmadığıni. yazışmalarının işveren tarafindan alenileştirildiğini, mahkemelerce verilen kararlar nedeniyle söz konusu müdahalelerin meşru hále getirildiğini iddia etmiştir. Bu kapsamdaki iddiaların yukarıda belirtilen esaslar gözetilerek devletin pozitif yükümlülükleri bağlamında değerlendirilmesi gerekmektedir.
72. Öncetikle işverenin işçinin kuflanımına sunulan iletişim araçlarını denetlemesi ve çalışanın kişisel verilerinin işlemesine ilişkin olarak 4857 sayıhı Kanun'da özel bir düzenleme olmadığı görülmüştür. Ancak Anayasa'nın 20. ve 22. maddelerinde yer bulan özel hayata saygı ile kişisel verilerin korunmasım isteme hakları ve haberleşme hürriyetine ilişkin güvenceler ile 6698 sayıl Kanun ile hukuk sistemimizde mevcut olan genel düzenlemelerin (bkz. §§ 22-29) iş hukuku uyuşmazlıklarında uygulanması yönünde bir engel ołmadığıgözetildiğinde yasal altyapı oluşturmak bağłamında pozitif yükümlülükierin yerine getirilmişolduğu söylenebilir.

73. Başvuru konusu olayda başvurucu, çok sayıda çahşanı istihdam eden bir avukatlık ortakłığı bünyesinde avukat olarak görev yapmaktadır. İşveren işyerinde yaşanan sorunlar ile ilgili yürütülen disiplin soruşturması kapsamında somut delil elde etmek amacıyla işlerin yürütülmesini kolaylaştırmak üzere ołuşturulan ve çahşann kullanımına sunulan kurumsał e-posta hesaplarının incelendiğini belirtmiştir. Başvurucu adına tanumlanmışkurumsal e-posta hesabının meveut olduğu ve başvurucunun kullanımına sunulan bu e-posta hesabının işveren tarafindan incelendiği hususlarımda başvuran ile işveren arasında bir ihtilaf olmadığı görüłmüştür. Çok sayıda çalışanı olduğu ve kurumsal olarak avukathık hizmeti verdiği anlaşılan işverenin çalışanlarına kurumsal e-posta hesabı oluşturmak suretiyle kişisel verileri işlemesinin ve iletişim akışını denetim altında tutmasının işlerin etkin bir şekilde yürütülmesini sağlama amacına yönelik ołduğu anlaşıimaktadır. Bu durumda kurumsal e-posta hesabının iletişim akışıa ve içeriğine erişilecek şekilde kullanıma sunulmasının somut olayda işyerinin yönetimi bakımıdan meşru bir menfaat teşkil ettiği, ayrıca hedeflenen amacı sağlamaya elverişli bir yöntem olduğu söyłenebilir.
74. Başvuru konusu olayda işveren yargılama aşamasında, disiplin soruşturmasısırasında yapilan incelemede başvurucunun e-posta hesabında mesajlarim silindiğinin tespit edilmesi üzerine ekip lideri A.A.Y.nin e-postasının incelenmesiyle başvurucunun iş akdinin feshine dayanak olan mesajlarının elde edildiğini beyan etmiştir, Başvurucu. işverenin tespit ettiği mesajların incelenen binlerce mail içinden seçilen, işveren tarafindan okunmayacağıbeklentisiyie yazılan kişisel yazışmalar olduğunu ileri sürmüştür. Mahkemeye işveren tarafindan sunulan e-posta mesajlarının başvurucu ile ekip yöneticisi arasında geçen ve genel olarak birbirleriyle ve işyeri ile ilgili düşüncelerin açıklandığı, yer yer tartışma şeklindeki diyaloglardan oluştuğu anlaşılmaktadır.

75. Öncelikle e-posta hesabı üzerinden yaptlan iletişimin denetlenebileceğine ve iletişim araçlarının kullanım koşullarına ilişkin olarak önceden tam ve açık bir bilgilendirme yapılmadığı hâłlerde temel hak ve özgürlüklerinin işyerinde de korunacağı yönündeki haklıbeklentiyle çalışan kişinin kurumsal e-posta üzerinden kişisel yazışmalar yapabileceğinin 

işveren tarafindan da öngörülebilecek bir durum olduğu vurgulanmalıdır. Buradan hareketle çalışana açtk bir bilgilendirmenin yapılmadığı hâllerde hak ve özgürlüklerine bir müdahalede bułunulmayacağı hususunda çalışanların makul bir beklenti içinde olacaklarının kabul edilmesi, temel hak ve özgürlüklerin sağladığı güvencelerden yararlandırılması gerektiği söylenebilir.

76. Somut olayda başvurucunun yazılı olmayan iş sözleşmesi kapsamında görev yaptığı, yargılama sürecinde işverenin kurumsal e-postayı inceleme yetkisi ile kapsamınıgösteren bir bildirimin başvurucuya yapıldığına iłişkin bilgi ve belge sunmadığı hususlarıgözetildiğinde işveren tarafindan kurumsal e-posta hesabı üzerinden yapıan iletişimin izlenebileceği ve denetienebileceği yönünde açık bir bilgilendirme yapılmadığıanlaşılmaktadır. Öte yandan e-posta iłletişim içerikleri gerekçe gösterilerek başvurucunun işakdi feshedilmiştir. Ancak işveren davalı taraf olarak yargılama sürecinde kişisel veriłerin işlenmesinin hukuki dayanağı ve işlemenin amaçlori, işlenecek verilerin kapsamı, verilerin saklanacağı süre, veri sahibinin hakları. işlemenin sonuçları ve verilerin muhtemel yarorlanıcılorımı gösterir bir bilgilendirme yapıldığını ortaya koyamamıştır. Bu bağlamda yargilama sürecinde feshin temel sebebini oluşturan e-posta iletişimine yönelik olarak böyle bir bilgilendirmenin yapılıp yapılmadiğı derece mahkemelerince tartışılmamış, başvurucunun kendisi alenileştirmediği hâlde onun rizası ahnmadan ve önceden bir bilgilendirme yapılmadan e-posta içcriklerine erişildiği yönündeki esaslı iddialarının karşılanmadığıanlaşılmiştır.

77. Aynca başvurucunun çalışma ekibindeki diğer üyelerin disiplin soruşturmasına dayanak oluşturan şikäyet dilekçelerinde yakındıkları hususlar gözetildiğinde (bkz. § 9)başvurucunun e-posta iletişiminin içeriğine erişilmesini zotunlu kılan bir durumun mevcut olduğunun işveren tarafndan açıklanmadıği, fesih bildiriminde ise "iddiaların oraştırıłmasıve ekip üyeleri arasındaki ilişkilerin anlaşılabilmesi" amaçlarının belirtilmesiyle vetinildiği görülmüştür. Ancak aynı amaca ulaşılabilmesi bakımından tarafların şikàyet ve savunmalarının analizi, tanıkların dinlenilmesi, işyeri kayıtları ile yürütülen projelerin süreçve sonuçlarının incelenmesi gibi araçlar da mevcut olduğu hâlde niçin e-posta içeriklerinin incelenmesinin zorunlu ve gerekli görüldüğü işvercn tarafindan açık bir şekilde ortaya konulamadığı gibi derece mahkemeleri tarafından da somut olay bu yönüyle tartışılmamıştır.
78. Öte yandan somut olayda işverenin yaptığı müdahalenin kapsamının tartışılmasıgerekir. Bu bağlamda yargılama kapsamında işveren tarafından sunulan başvurucunun yazışmaları ve yargılama süreci bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde işverenin yazışma içeriklerine A.A.Y.nin ve başvurucunun rızası hilafîna erişim sağladığı, A.A.Y. ile başvurucu arasında geçen yazışmalar dışında üçüncü kişilerle olan yazışmaların da incelendiği, ayrıca incelemeye dayanak gösterilen iddialarla sınırlı bir denetim yapılmayarak konu ile ilgili olup olmadığı belirsiz içeriklere de erişildiği ve bu içeriklerin de iş akdinin feshine dayanak yapıldığı görülmüştüt. Dolayısıyła başvurucunun kişisel verisi kapsamında olan e-postałarıile ilgili olarak trafik bilgisi ile yetinilmediği gibi içeriklerine de kapsamı belirsiz olacak şekilde erişildiği ve bunların kullanıldığı anlaşılmıştır.

79. Açıklanan gerekçelerle özel hukuk iş ilişkilerinden doğan uyuşmazlığı karara bağlayan derece mahkemeleri tarafindan yukarıda belirtiłen anayasal güvenceleri gözeten özenli bir yargılama yapılarak pozitif yükümlülüklerin yerine getirilmediği anlaşıldığıdan başvurucunun Anayasa'nın 20. maddesinde güvence altına alınan kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı ile Anayasa'nın 22, maddesinde güvence altına alınan haberleşme hürriyetinin ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.


3. 6216 Sayılı Kanun'un 50. Maddesi Yönünden 
80. 30/11/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargilama Usulleri Hakkında Kanun'un 50. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"(1) Esas inceleme sonunda. başvurucunun hakkının ihtal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hálinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldirilması için yapılması gerekenlere hükmedilir ...

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından koynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarııortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir.Yeniden yargilama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hállerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açiması yolu gösterilehilir.Yeniden vargılłama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlaruı ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verír."
81. Başvurucu, ihlalin tespit edilmesini istemiş: I0.000 TL manevi tazminat ve zararların giderilmesi talebinde bulunmuştur.

82. Anayasa Mahkemesinin Mehmet Doğan ([GK] B. No: 2014/8875, 7/6/2018)kararında iblal sonucuna varıldığında ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağı hususunda genel ilkeler belirlenmiştir. Anayasa Mahkemesi diğer bir kararında ise bu ilkelerie birlikte ihlal kararının yerine getirilmemesinin sonuçlarına da değinmiş ve bu durumun ihlalin devami anlamına geleceği gibi ilgili hakkın ikinci kez ihlal edilmesiyle sonuçlanacağına işaret etmiştir (4ligül Alkaya ve diğerleri (2), B. No: 2016/12506, 7/11/2019).
83. Bireysel başvutu kapsamında bir temel hakkın ihlal edildiğine karar verildiği takdirde ihlalin ve sonuçłarının ortadan kaldırıldığından söz edilebilmesi için temel kural mümkün olduğunca eski hâle getirmenin yani ihlalden önceki duruma dönülmesinin sağlanmasıdır. Bunun için ise öncelikle iblalin kaynağı belirlenerek devam eden ihlalin durdurulması, ihlale neden olan karar veya işlemin ve bunların yol açtığı sonuçların ortadan kaldırılmasi, varsa ihlalin sebep olduğu maddi ve manevi zararların giderilmesi, ayrıca bu bağlamda uygun görülen diğer tedbirlerin alınması gerekmektedir (Mehmet Doğan. §§ 55.57).

84. İhlalin mahkeme kararından kaynaklandığı veya mahkemenin ihlali gideremediği durumlatda Anayasa Mahkemesi 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (2)numarahı fikrası ile İçtüzük’ün 79. maddesinin (1) numaralı fikrasının (a) bendi uyarınca,ihlalin ve sonuçłarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere kararın bir öreğinin ilgili mahkemeye gönderilmesine hükmeder. Anilan yasal düzenleme, usul hukukundaki benzer hukuki kurumlardan farklı olarak ihlali ortadan kaldırmak amaciyla yeniden yargılama sonucunu doğuran ve bireysel başvuruya özgülenen bir giderim yolunu öngörmektedir. Bu nedenłe Anayasa Mahkemesi tarafindan ihlal kararına bağlt olarak yeniden yargılama kararı verildiğinde. usul hukukundaki yargılamanın yenilenmesi kurumundan farklı olarak ilgili mahkemenin yeniden yargilama sebebinin varlığını kabul hususunda herhangi bir takdir yetkisi bulunmamaktadır. Dolayısıyla böyle bir kararın kendisine ulaştığı mahkemenin yasal yükümlülüğü, ilgilinin talebini beklemeksizin Anayasa Mahkemesinin iblal karart nedeniyle yeniden yargılama kararı vererek devam eden ihlalin sonuçlarını gidermek üzere gereken işlemleri yerine getimmektir (Mehmet Doğan, §§ 58, 59;Aligül Alkaya ve diğerleri (2), §§ 57-59, 66, 67).


85. İncelenen başvuruda kişisel verilerin korunmasım isteme hakkı ve haberleşme hürriyetiyle ilgili anayasal güvenccleri gözeten bir yargılama yapılmaması nedeniyle anulan hak ve özgürlüğün ihlal edildiği sonucuna varılmıştır. Dolayısıyla ihlalin mahkeme kararından kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

86. Bu durumda kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı ile haberleşme hürriyetinin ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldıriılması için yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmaktadır. Yapılacak yeniden yargılama ise bireysel başvuruya özgüdüzenleme içeren 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (2) numarałı fikrasına göre ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına yöneliktir. Bu kapsamda yapılması gereken iş, yeniden yargtlama kararı verilerek Anayasa Mahkemesini ihlal sonucuna ulaştıran nedenleri gideren,ihlal kararında belirtilen ilkelere uygun yeni bir karar verilmesinden ibarettir. Bu sebeple kararın bir örneğinin yeniden yargılama yapılmak üzere ilgili mahkemeye gönderilmesine karar verilmesi gerekmektedir.

87. Öte yandan somut olayda ihlalin tespit edilmesinin başvurucunun uğradığızararların giderilmesi bakımından yetersiz kalacağı açıktır. Dolayısıyla eski hále getirme kuralı çerçevesinde ihlalin bütün sonuçlarıyla ortadan kaldırılabilmesi için kişisef verilerin korunmasını isteme hakkı ile haberleşme hürriyetinin ihlali nedeniyle yalnızca ihlał tespitiyle giderilemeyecek olan manevi zararları karşılığında başvurucuya net 8.00o TL manevi tazminat ödenmesine, tazminata ilişkin diğer taleplerin reddine karar verilmesi gerekir.
88. Dosyadaki belgelerden tespit edilen 239,50 TL harç ve 3.000 TL vekâlet ücretinden oluşan topłam 3.239,50 T1. yargılama giderinin başvurucuya ödenmesine karar verilmesi gerekir.

VI. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle:
A. Başvurucunun kamuya açık belgelerde kimlik bilgilerinin gizli tutulmasına ilişkin talebinin KABULÜNE,
B. Kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı ile haberleşme hürriyetinin ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDÍLEBİLİR OLDUĞUNA,
C. Anayasa'nın 20. maddesinde güvence altına alınan kişisel verilerin korunmasınıisteme hakkı ve Anayasa'nın 22. maddesinde güvence ałtına alinan haberleşme hürriyetinin İHLAL EDİLDIĞINE,
D. Kararın bir örneğinin kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı ile haberleşme hürriyetinin ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılmast için yeniden yargılama yapılmak üzere İstanbul 8. İş Mahkemesine (E.2015/105, K.2015/566) GÖNDERİLMESiNE,

E. Başvurucuya net 8.000 TL manevi tazminat ÖDENMESİNE, tazminata ilişkin diğer taleplerin REDDiNE.

F. 239,50 T1. harç ve 3.000 TL vekâlet ücretinden oluşan toplam 3.239,50 TL yargilama giderinin başvurucuya ÖDENMESiNE.

G. Ödemenin, kararn tebliğini takiben başvurucunun Hazine ve Maliye Bakanhığına başvuru tarihinden itibaren dört ay içinde yapılmasına, ödemede gecikme olmasıhâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten ödeme tarihine kadar geçen süre için yasal FAiZ UYGULANMASINA,
H. Kararın bir örneğinin bilgi için Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESÍNE,
I. Kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına GÖNDERiLMESiNE 17/9/2020tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.

Başkan Başkanvekili Başkanvekili Zühtü ARSLAN Hasan Tahsin GÖKCAN Kadir ÖZKAYA 
Üye Üye Üye Serdar ÖŽGÜLDÜR Burhan ÜSTÜN Engin YILDIRIM 
Üye Üye Üye Hicabi DURSUN Celal Mümtaz AKINCI Muammer TOPAL 
Üye Üye Üye M. Emin KUZ Rıdvan GÜLEÇRecai AKYEL 
Üye Üye Yusuf Şevki HAKYEMEZ Yıldız SEFERÍNOĞLU 
Üye Üye Selahaddin MENTEŞBasri BAĞCI