Anayasa Mahkemesinin 21/10/2021 Tarihli ve 2019/5896 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2021-12-16

16 Aralik 2021 PERŞEMBE 
Resmî Gazete 
Sayı : 31691
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
GENEL KURUL  KARAR 
BAHADIR ÖZTÜRK BAŞVURUSU 
Başvuru Numarası: 2019/5896Karar Tarihi : 21/10/2021
Başkan : Zühtü ARSLAN Başkanvekili :Hasan Tahsin GÖKCAN Başkanvekili :Kadir ÖZKAYA Üyeler : Engin YILDIRIM Muammer TOPAL M. Emin KUZ Rıdvan GÜLEÇRecai AKYEL Yusuf Şevki HAKYEMEZ Yıldız SEFERİNOĞLU Selahaddin MENTEŞBasri BAĞCI İrfan FİDAN Raportör : Fatih HATİPOĞLU Başvurucu :Bahadır ÖZTÜRK Vekili : Av. Dilek ÖZTÜRK 
I. BAŞVURUNUN KONUSU 
1.Başvuru, konutu terk etmeme adli kontrol tedbirinde geçen sürenin mahkûmiyet hükmündeki süreden mahsup edilmesine ilişkin talebin reddedilmesi nedeniyle kişi hürriyeti ve güvenliği hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.

II. BAŞVURU SÜRECİ
2. Başvuru 15/2/2019 tarihinde yapılmıştır.
3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.

. Komisyoncabaşvurununkabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafindan yapılmasına karar verilmiştir.


5. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık)gönderilmiştir. Bakanlık, görüşünü bildirmiştir.

6.Başvurucu, Bakanlığın görüşüne karşı süresinde beyanda bulunmuştur.
7. İkinci Bölüm tarafindan niteliği itibarıyla başvurunun Genel Kurul tarafından karara bağlanması gerekli görüldüğünden Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün 28. maddesinin (3) numaralı fikrası uyarınca Genel Kurula sevkine karar verilmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR 
8. Başvuru formları ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve Ulusal YargıAğıBilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla erişilen bilgi ve belgeler çerçevesinde olaylarözetle şöyledir:
9. Başvurucu, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülmekte olan bir soruşturma kapsamında8/5/2013 tarihinde Istanbul 2 No.lu Hâkimliğince (TMK mülga 10.madde ile görevli) uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan tutuklanmıştır.
10. İstanbul Cumhuriyet Başsaveıhğı 27/6/2013 tarihli iddianamesiyle başvurucunun suç işlemek için kurulan örgüte üye olma ve suç örgütü faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından cezalandırılması istemiyle aynı yer ağır ceza mahkemesinde kamu davası açmıştır.

11. İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi 18/4/2014 tarihinde yetkisizlik kararı vererek dosyayı Artvin Ağır Ceza Mahkemesine göndermiştir.

12. Artvin Ağır Ceza Mahkemesi 16/6/2014 tarihinde karşı yetkisizlik kararıvererek olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi için dosyayıYargıtay 5. Ceza Dairesine göndermiştir.

13. Yargıtay 5. Ceza Dairesi 9/7/2014 tarihinde Artvin Ağır Ceza Mahkemesinin yetkili olduğuna karar vermiştir.

14. Artvin Ağır Ceza Mahkemesince başvurucunun da aralarında bulunduğu bazısanıkların tutukluluk hâlleri gözden geçirilmiş;17/6/2015 tarihli karar ile mevcut delil durumu, tutuklulukta geçen süre, eşinin sağlık koşulları gerekçesiyle başvurucunun serbest bırakılmasına karar verilmiştir. Bununla birlikte Mahkemece başvurucu bakkında konutu terk etmeme ve yurt dışına çıkamama şeklindeki adli kontrol tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.

15. Yapılan yargılama sonunda Artvin Ağır Ceza Mahkemesi 26/2/2016 tarihli kararıyla başvurucunun suç işlemek için kurulan õrgüte üye olma suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası, örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ise 22 yıl 6 ay hapis ve 75.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.
16. Mahkûmiyet hükmü Yargıtay 20. Ceza Dairesince 11/4/2018 tarihinde onanarak kesinleşmiştir. Başvurucu hakkında kesinleşen bapis cezalarının infazına 21/6/2018 tarihinde 

başlanmıştır. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen müddetnameye göre başvurucunun koşullu salıverilme tarihi 19/5/2032 olarak tespit edilmiştir.
17. Başvurucu; konutu terk etmemek suretiyle adli kontrol altına alınması nedeniyle ceza infaz kurumu dışında da olsa hürriyetinin sınırlandırıldığını, dolayısıyla tahliyesine karar verildiği17/6/2015 tarihi ile mahkůmiyet hükmünün infazına başlandığı21/6/2018 tarihi arasında anılan tedbirin uygulandığı sürenin (1.100 gün) cezasından mahsup edilmesive bu duruma göre koşullu salıverilme tarihininyeniden hesaplanması gerektiğinibelirterek hakkında düzenlenen müddetnameye Artvin Ağır Ceza Mahkemesi nezdinde itiraz etmiştir 
18. Artvin Ağır Ceza Mahkemesi 10/12/2018 tarihli ek kararıyla başvurucunun itirazının reddine karar vermiştir. Kararın ilgili kısmı şöyledir:
"…5271 sayılı CMK'nun [Ceza Muhakemesi Kanunu] 109/3-jmaddesinde konutu terketmemek vükümlülüğünün düzenlendiği, CMK'nun 109/6. maddesindeki adli kontrol altında geçen süre, sahsi hürriyeti sınırlama sebebi sayılarak cezadan mahsup edilemez seklindeki düzenleme uyarınca hükümlü hakkında konutu terketmemek yükümlülüğükapsamında geçirilen sürenin infaz edilecek cezadan mahsup edilemeyeceği, bu nedenle müddetnameden düşürülemeyeceği anlaşıldığından, hükümlü Bahadır ÖzTÜRK'ün düzeltilerek yeniden müddetname düzenlenmesine ilişkin talebinin reddine..[karar verilmiştir.]"
19. Başvurucunun bu karara yaptığı itiraz, Rize Ağır Ceza Mahkemesince 9/1/2019tarihinde kesin olarak reddedilmiştir. Bu karar 18/1/2019 tarihinde başvurucuya tebliğedilmiştir.

20.Başvurucu 15/2/2019 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.
IV. İLGİLİ HUKUK 
21. 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Mahsup" kenar başlıkl 63. maddesi şöyledir:
"(1)Hüküm kesinleşmeden önce gerçekleşen ve şahsi hürriyeti sıırlama sonucunu doğuran bütün håller nedeniyle geçirilmiş süreler, hükmolunan hapis cezasından indirilir."
22.8/7/2021tarihli ve 7331 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile değişik 4/12/2004tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Adli kontrol" kenar başlıklı 109.maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"(1) Bir suç sebebiyle yürütülen soruşturmada, 100 üncü maddede belirtilen tutuklama sebeplerinin varlığı halinde, süphelinin tutuklanması yerine adli kontrol altına alınmasına karar verilebilir.

(2) Kanunda tutuklama yasağı öngörülen hallerde de, adli kontrole ilişkin hükümler uygulanabilir.

(3) Adli kontrol, şüphelinin aşağıda gösterilen bir veya birden fazla yükümlülüğe tabi tutulmasımı içerir:

a) Yurt dışına çıkamamak.
b) Häkim tarafindan belirlenen yerlere, belirtilen süreler içinde düzenli olarak başvurmak.

c) Hákimin belirttiği merci veya kişilerin çağrılarına ve gerektiğinde mesleki uğraşlarına ilişkin veya eğitime devam konularındaki kontrol tedbirlerine uymak.
d) Her türlü taşıtları veya bunlardan bazılarını kullanamamak ve gerektiğinde kaleme,makbuz karşılığında sūrücü belgesini teslim etmek.

e) Özellikle uyuşturucu, uyarıcı veya uçucu maddeler ile alkol bağımlılığından arınmak amacıyla, hastaneye yatmak dahil, tedavi veya muayene tedbirlerine tâbi olmak ve bunlarıkabul etmek.

f) Şüphelinin parasal durumu göz önünde bulundurularak, miktarı ve bir defada veya birden çok taksitlerle ödeme süreleri, Cumhuriyet savcısının isteği üzerine hâkimce belirlenecek bir güvence miktarını vatırmak 

g) Siláh bulunduramamak veya taşıyamamak, gerektiğinde sahip olunan silâhlarımakbuz karşılığında adli emanete teslim etmek.

h) Cumhuriyet savcisının istemi üzerine hâkim tarafindan miktarı ve ödeme süresi belirlenecek parayı suç mağdurunun haklarını güvence altına almak üzere aynî veya kişisel güvenceye bağlamak.

i) Aile yükümlülüklerini yerine getireceğine ve adli kararlar gereğince ödemeye mahkûm edildiği nafakayı düzenli olarak ödeyeceğine dair güvence vermek.
j) Konutunu terk etmemek.
...
(6) Adli kontrol altında geçen süre, şahsi hürriyeti sımrlama sebebi sayılarak cezadan mahsup edilemez. Bu hüküm, maddenin üçüncü fikrasının (e) ve (j) bentlerinde belirtilen hallerde uygulanmaz. (Ek cümle:8/7/2021-7331/15 md.) Ancak, (j) bendinde belirtilen konutunu terk etmemek yükümlülüğü altında geçen her iki gün, cezanın mahsubunda bir gün olarak dikkate alınır."
23. 5271 sayılı Kanun'un "Adli kontrol kararı ve hükmedecek merciler" kenar başlıklı 110. maddesi şöyledir:
"(1) Şüpħeli, Cumhuriyet savcısının istemi ve sulh ceza hâkiminin kararı ile soruşturma evresinin her aşamasında adli kontrol altına alınabilir.

(2) Hákim, Cumhuriyet savcısının istemiyle, adli kontrol uygulamasında şūpheliyi bir veya birden çok yeni yükümlülük altına koyabilir; kontrolun içeriğini oluşturan yükümlülükleri bütünüyle veya kısmen kaldırabilir, değiştirebilir veya şüpheliyi bunlardan bazılarına uymaktan geçici olarak muaf tutabilir.


(3) 109 uncu madde ile bu madde hükümleri, gerekli görüldüğünde, görevli ve yetkili diğer yargı mercileri tarafinđan da, kovuşturma evresinin her aşamasında uygulanır."
24. 16/5/2001 tarihli ve 4675 sayıh İnfaz Hâkimliği Kanunu'nun "Amaç ve kapsam"kenar başlıklı 1. maddesinin ikinci fikrasışöyledir:
"Bu kanun, ceza infaz kurumları ve tutukevlerinde bulunan hükümlü ve tutuklular hakkında yapılan işlemler veya bunlarla ilgili faaliyetlere yönelik şikáyetleri incelemek,karara bağlamak ve kanunlarla verilen diğer görevleri yerine getirmek üzere kurulan infaz hâkimliklerine ilişkin hükümleri kapsur."
25. 14/4/2020 tarihli ve 7242 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile değişik 4675sayılıKanun'un "İnfaz hákimliklerinin görevleri" kenar başlıkı 4. maddesi şöyledir:
"İnfaz hákimliklerinin görevleri şunlardır :
1. Hükümlü ve tutukluların ceza infaz kurumları ve tutukevlerine kabul edilmeleri, yerleştirilmeleri, barındırılmaları, isıtılmaları ve giydirilmeleri, beslenmeleri,temizliklerinin sağlanması, bedensel ve ruhsal sağlıklarınım korunması amacıyla muayene ve tedavilerinin yaptırılması, dışarıyla ilişkileri, çalıştırımaları gibi işlem veya faaliyetlere ilişkin şikâyetleri incelemek ve karara bağłamak.

2. Hükümlülerin cezalarının infazı, müşahadeye tâbi tutulmaları, açık cezaevlerine ayrımaları, izin, sevk, nakil ve tahliyeleri; tutukluların sevk ve tahliyeleri gibi işlem veya faaliyetlere ilişkin şikáyetleri incelemek ve karara bağlamak 
3. Hükümlü ve tutuklular hakkında alınan disiplin tedbirleri ve verilen disiplin cezalarının kanun, veya diğer mevzuat hükümlerine aykırı olduğu iddiasıyla yapılan şikáyetleri incelemek ve karara bağlamak.(1)

4. Ceza infaz kurumları ve tutukevleri izleme kurullarının kendi yetki alanlarına giren ceza infaz kurumları ve tutukevlerindeki tespitleri ile ilgili olarak düzenleyip intikal ettirdikleri raporları inceleyerek, varsa şikáyet niteliğindeki konular hakkında karar vermek.
5. (Ek:14/4/2020-7242/4 md.)(2) Cumhuriyet savcisının ceza ve güvenlik tedbirlerinin iņfazına ilişkin verdiği kararlara karşı yapılan şikáyetleri incelemek.
6. (Ek:14/4/2020-7242/4 md.)(2) Ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazına ilişkin mahsup,ceza zamanaşımı ve hükümlünün ölümü hâllerinde verilecek kararlar da dahil olmak üzere hâkim veya mahkeme tarafindan verilmesi gerekli kararları almak ve işleri yapmak.
7. Kanunlarla verilen diğer görevleri yapmak.
Kanunlarda başka bir yargı merciine bırakılan konulara ilişkin hükümler saklıdır."
26. 4675 sayılı Kanun'un "İnfaz hâkimliğine şikâyet ve usulü" kenar başlıklı 5.maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"Ceza infaz kurumları ve tutukevlerinde hükümlü ve tutuklular hakkında yapılan işlemler veya bunlarla ilgili faaliyetlerin kanun, tüzük ve yönetmelik hükümleri ile genelgelere aykırı olduğu gerekçesiyle bu işlem veya faaliyetlerin öğrenildiği tarihten 

itibaren on beş gün, herhalde yapldığı tarihten itibaren otuz gün içinde şikäyet yoluyla infaz hākimliğine başvurulabilir .

4..

27. 4675 sayılı Kanun'un "İnfaz häkimliğince şikâyet üzerine verilen kararlar" kenar başhıklı 6. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"..Infaz hákimi, inceleme sonunda şikáyeti yerinde görmezse reddine; yerinde görürse,verilen kararın veya yapılan işlemin iptaline ya da faaliyetin durdurulmasına veya ertelenmesine karar verir.

...
Infuz häkiminin korarlurına karşı şikäyetçi reya ilgili Cumhuriyet savcısı tarafindan.tebliğden itibaren yedi gün içinde Ceza Muhakemesi Kanumu hükümlerine göre itiraz yoluna gidilebilir.

Itiraz, infaz hâkimliğinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine yapılır …."
28. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 3/5/2007 tarihli ve E.2006/5521. K.2007/3057sayılı kararının ilgili kısmı şöyledir:
" ..gerek Anayasa ve sair kamunlar, gerek uluslararası anlaşmalarla kişi özgürlüğu en üst düzeyde korunma altına alınmak istenmiştir, Bu kapsamda, ceza yargılamasında asil olan tuauksuz yargıluma olup, sunıkların tutuklu yargılanması, ancak kanunda gösterilen hallerde ve istisna olarak uygulanmalıdır. Aksi takdirde, kişiyi özgürlüğünden altkoyan devlet olsa da bunun sonucuna katlanmalı ve meydana getirdiği zararı ortadan kaldırıcı veya azaltıcıyükümlülükler altına girmelidir. Bu yöntemlerden biri de ceza hukukundaki mahsuptur.
Ayrıntıları [Yargıtay] Ceza Genel Kurulunun 30.01.2006 gün ve 2006/1-4 Esas, 2006/7sayılı kararında açıklandığı üzere; 765 ve 5237 sayılı yasalarda mahsubun mecburiliği (hukuki) sistemi kabul edilmiştir.

Bu sisteme göre, mahküm kusuru ile tutuklu kalmış olsa dahi, tutukluluk süresinin verilen cezadan indirilmesi zorunludur. Bu sistemde yargıcın görevi, indirim yapılması için gerekli yasal koşulların doğup doğmadığını kontrol, doğmuş ise yapılan indirimin hesabında hata yapılıp, yapılmadığımı denetlemekten ibarettir. Mahsubun hukuki esası hakkında, bu kurumun cezanın hafifletilmesi nedenlerinden biri olduğu, evvelce çekilmiş bir ceza olduğu,hususi af olduğu konusunda çeşitli görüşler bulunmakta ise de, mahsup, suçlu olduğu henüz kesin olarak bilinmeyen kişilerin özgürlüklerinden yoksun bırakılması dolayısıyla ortaya çıkan haksızlıkları gidermek için başvurulan ve kişisel özgürlükleri anayasal düzeyde güvence altma alan, önleyici amaçlarla yoksun bıraklan özgürlüğün iadesi için kabul edilen hukuki bir kurumdur ..."
9. Ayrıca ilgili uluslararası hukuk için bkz. Esra Özkan Özakça [GK], B. No:2017/32052, 8/10/2020, §§ 36-52.

V. İNCELEME VE GEREKÇE 
30. Anayasa Mahkemesinin 21/10/2021 tarihinde yapmış olduğu toplantıda başvuru incelenip gereği düşünüldü:

A. Başvurucunun İddiaları ve Bakanlık Gōrüşü
31. Başvurucu, yargılama sürecinde elektronik kelepçe ile izlenmek suretiyle konutu terk etmeme şeklindeki adli kontrol tedbirinin uygulanmasında geçirdiği sürelerin yargılama sonucu kesinleşen hapis cezasından mahsup edilmesi talebinin hukuka aykın bir biçimde reddedilmesi ve buna bağlı olarak koşullu salıverilme süresinin hatalı hesaplanması nedeniyle Anayasa'nın 19. ve 38. maddelerinde güvence altına alınan haklarının ihlal edildiğini ileri sürmüştür.

32. Bakanhık görüşünde; başvurucunun sınırlı/dar bír alanda yaşamaya mahkům olmadığı zira evinin konforunda hayatınu idame ettirdiği, bu anlamda evde beraber yaşadığıveya ziyarete gelen kişilerle ilişki kurabildiğive böylece sosyal hayatını devam ettirdiği,ayrıca başvurucunun kimi durumlarda izinlisayılarak konutunu terk etmesine izin verildiği belirtilerek başvurucunun durumunun Anayasa'nın 19. maddesinin uygulanmasını gündeme getirecek düzeyde özgürlükten mahrum bırakılma hälini oluşturmayacağı ifade edilmiştir.Bakanhık; anılan tedbirin seyahat özgürlüğünü kısıtladığıns, bu durumun ise bireysel başvurunun koruma alanı dışında kaldığını da belirtmiştir.

33. Başvurucu, Bakanlık görüşüne karşı beyanında genel olarak başvuru formunda belirttiği iddiaları tekrarlamıştır.

B. Değerlendirme 
34. Anayasa'nın "Kişi hürriyeti ve güvenliği" kenar başlıklı 19. maddesinin birinci fikrası ile ikinei fikrasının ilgili kısmı ve üçüncü fikrasıın birinci cümlesi şöyledir:
"Herkes, kişi hürriyeti ve güvenliğine sahiptir.
Şekil ve şartları kanunda gösterilen:
Mahkemelerce verilmis hürriyeti kısıtlayıcı cezaların ve güvenlik tedbirlerinin yerine getirilmesi; . halleri dışında kimse hürriyetinden yoksun bırakılamaz.
Suçluluğu hakkında kuvvetli belirti bulunan kişiler, ancak kaçmalarını, delillerin yokedilmesini veya değiştirilmesini önlemek maksadıyla veya bunlar gibi tutuklamayızorunlu kılan ve kanunda gösterilen diğer hallerde hâkim kararıyla tutuklanabilir."
35. Anayasa Mahkemesi, olayların başvurucular tarafindan yapılan hukuki nitelendirmesi ile bağlı olmayıp olay ve olguların hukuki tavsifini kendisi takdir eder (Tahir Canan, B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 16). Başvurucunun iddialarının õzü, konutu terk etmeme seklindekiadli kontroltedbirinin mahiyeti itibariyla uygulanmasında, geçirilen sürelerin infaz edilen hapis cezasından mahsup edilmemesine bağlı olarak daha uzun bir süre hürriyetinden yoksun bırakılmasına ilişkindir. Dolayısıyla mevcutbaşvurunun Anayasa'nın 38. maddesinde güvence altına alınan kanunsuz ceza olmaz ilkesi kapsamında değil Anayasa'nın 19. maddesinde güvence altına alınan kişi hürriyeti ve güvenliği hakkıkapsamında incelenmesi gerekir (aynı yöndeki değerlendirme ve uygulama için bkz. Esra Özkan Özakça, § 61).

36. Anayasa'nın 148. maddesinin üçüncü fikrasının son eümlesi şöyledir:
"Başvuruda bulunabilmek için olağan kamun yollarımın tüketilmiş olması şarttır."

37. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un "Bireysel başvuru hakkı" kenar başhkı 45.maddesinin (2)numaralı fikrası şöyledir:
"İhlale neden olduğu ileri sürülen işlem, eylem ya da ihmal için kanunda öngörülmüşidari ve yargısal başvuru yollarının tamamının bireysel başvuru yapılmadan önce tüketilmişolması gerekir."
38. Anılan Anayasa ve Kanun hükümlerine göre bireysel başvuru yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurulabilmesi için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması gerekir. Temel hak ve özgürlüklere saygı, devletin tüm organlarının anayasal ödevi olup bu ödevin ihmal edilmesi nedeniyle ortaya çıkan hak ihlallerinin düzeltilmesi idari ve yargısal makamların görevidir. Bu nedenle temel hak ve özgürlüklerin ihlal edildiği iddialarının öncelikle derece mahkemeleri önünde ileri sürülmesi, bu makamlar tarafindan değerlendirilmesi ve bir çözüme kavuşturulması esastır. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru, iddia edilen hak ihlallerinin derece mahkemelerince düzeltilmemesihâlinde başvurulabilecek ikincil nitelikte bir hak arama yoludur (Ayşe Zıraman ve Cennet Yeşilyurt, B. No: 2012/403,26/3/2013, §§16, 17).

39. Anayasa Mahkemesi Esra Özkan Özakça kararında konutu terk etmeme adli kontrol tedbirinin niteliği, uygulanış şekli ve özellikleri itibarıyla hareket serbestîsi üzerindeki sınırlayıcı etkisinin derece ve yoğunluk olarak kişi hürriyeti ve güvenliği hakkına müdahale teşkil ettiği sonucuna varmıştır (Esra Özkan Özakça, §§68-76). Öte yandan başvuru tarihinden sonra 5271 sayılı Kanun'un 109. maddesinde yapılan değişiklikle konutu terk etmeme adli kontrol tedbirinde geçen sürenin mahkûmiyet süresinden mahsup edileceğine dair bir düzenleme yapılmıştır (bkz.§ 22).

40. Diğer yandan 4675 sayılı Kanun'un 4. maddeşinin (6) numaralı fikrasında mahsup kararı da dâhil olmak üzere ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazına ilişkin olarak hâkim veya mahkeme tarafından verilmesi gerekli kararları almak infaz hâkimliğinin görevleri arasında sayılmıştır. Yine aynı Kanun'un S. ve 6. maddelerinde de ceza infaz kurumları ve tutukevlerinde hükümlü ve tutuklular hakkında yapılan işlemlerin kanun ya da diğer mevzuat hükümlerine aykırı olduğuna ilişkin olarak yapılan başvuru (şikâyet) üzerine infaz hâkimliğince verilecek kararlara karşı -yargı çevresinde bulunduğu- ağır ceza mahkemesine itiraz edilebileceği belirtilmiştir.

41. Buna göre başvurucu, anılan düzenlemeler uyarınca konutu terk etmeme adli kontrol tedbirinde geçen sürenin mahkümiyet hükmündeki hapis cezası süresinden mahsubunu yeniden isteyebilecektir. Dolayısıyla başvurucunun durumuna uygun, telafi kabiliyetini haiz, etkilibir hukuk yolunun devreye girdiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla söz konusu bireysel başvurunun incelenmesinin bireysel başvurunun ikincillik niteliği ile bağdaşmadığı sonucuna varılmıştır 

42. Açıklanan gerekçelerle başvurunun başvuru yollarının tüketilmemiş olmasınedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.


VI. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Konutu terk etmeme adli kontrol tedbirinde geçen sürenin mahkûmiyet hükmündeki süreden mahsup edilmesine ilişkin talebin reddedilmesi nedeniyle kişi hürriyeti ve güvenliği hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın başvuru yollarının tüketilmemesi nedeniyle KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA,
B. YargılamagiderlerininbaşvurucuüzerindeBIRAKILMASINA 21/10/2021tarihinde OYBİRLiĞİYLE karar verildi.