Danıştay Altıncı Dairesine Ait Karar
DANIŞTAY KARARI | 2021-07-28

28 Temmuz 2021 ÇARŞAMBA 
Resmî Gazete 
Sayı : 31551
DANIŞTAY KARARI 
Danıştay Altıncı Daire Bașkanlığından:
Esas No : 2021/5717Karar No : 2021/8717
KANUN YARARINA TEMYİZ EDEN: DanıŞtay BaşsaVCIlIğI - ANKARA 
DAVACI : Ay Marka Mağazacılik A.$.VEKİLİ: Av. Nil Özsoy Dindar (E-Tebligat)
DAVALI : Efeler Belediye Başkanlığı - AYDIN VEKİLLERİ: Av. Ö. Göktuğ Göktaş, Av. A. Kadir Açık - Aynı yerde 
YARGILAMA SÜRECi 

Dava konusu istem: Efeler Belediyesince, 2019/1 dönemi için 432,05-TL tutarli ve 2019/2dönemi için 612,31-TL tutarlı katı atik bedeli tahakkuk ettirilmesine ilişkin 02/01/2019 tarihli,62/466 cilt/sayfa numarali işlemin iptali istenilmiştir.

lk Derece Mahkemesi kararının özeti: Aydın 1. Idare Mahkemesinin 31/12/2019 tarih ve E:2019/459, K:2019/1100 sayılı kararında; davalı Efeler Belediye Başkanlıği tarafından işletilmekte olan bir evsel kati atık bertaraf tesisinin bulunmadığı, davalı idarenin söz konusu süreçteki görevinin 5216 sayılı Kanunun 7/3. maddesinin (b) bendinde belirtilen "kati atiklarıtoplama ve taşıma" olduğu, bunun dişında katı atıkların bertaraf edilmesi sürecinde 5216 ve 2872sayılı Kanunlar ile verilen başka bir görev ve buna bağlı yetkisinin bulunmadığı, somut olayda katıatık bertaraf tesisini kuran ve işletmekte olan kurumun Aydın Büyükşehir Belediyesi olduğu dikkate alındığında, evsel katı atıkları toplama ve taşıma aşamalarının da dahil olduğu katıatıkların bertaraf sürecine ilişkin giderlerin içinde yer aldığı bütün maliyet unsurlarına göre belirlenecek olan ücretin 2872 sayılı Kanunun 11/11. maddesi ve 5216 sayılı Kanunun 7/1-i maddesi gereğince Aydın Büyükşehir Belediye Meclisi'nce belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ SÜLEYMAN HAFIZ KAPAN'IN DÜŞÜNCESI: DanIŞtay Başsavcılığı'nın kanun yararına temyiz isteminin kabul edilerek, Idare Mahkemesi kararının 2577sayılı Kanun'nun 51. maddesi uyarınca, hükmün hukuki sonuçlarına etkili olmamak üzere kanun yararına bozulması gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY BAŞSAVCISI ABDULKADİR ATALIK'IN DÜŞÜNCESİ:Efeler Belediyesince düzenlenen 2019/1 dönemine ait 432.05-TL tutarli ve 29.11.2019 vade tarihli 2019/2 dönemine ait 612,31-TL tutarlı kati atik bedellerinin tahsiline yönelik 02.01.2019 tahakkuk tarihli 62/466cilt/sayfa numaralı tahakkukun iptali istemiyle Efeler Belediye Başkanlığına karşı açılan dava dava konusu işlemin iptali yolunda verilen Aydın 1. Idare Mahkemesi Hakimliğinin 31/12/2019 gün ve E:2019/459, K:2019/1100 sayilı kesin kararının; davalı idare tarafından, kanun yararına temyiz edilmesi istemiyle Başsavcılığımizı bilgilendiren dilekçe üzerine konu incelendi:
2577 sayılı İdari Yargilama Usulü Kanunu'nun 51'inci maddesinde, "niteliği bakımından yürürlükteki hukuka aykırı bir sonucu ifade eden" kararların kanun yararına temyiz olunabileceği belirtilmiştir.

2577 sayılı Idari Yargilama Usulü Kanununun "İdari Dava Türleri ve Idari Yargı Yetkisinin Sınırı" başlıklı 2. maddesinin 1. fikrasının (a) bendinde; idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep,konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayi iptalleri için menfaatieri ihlal edilenler tarafından açılan iptal davalari, 4492 sayılı Kanunla değişik (c) bendinde; Tahkim yolu 

öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözieşmelerden dolayı taraflar arasından çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar, idari dava türleri arasında sayılmıştır.
Anılan madde hükmünden anlaşılacağı üzere, idari yargının görev alanı; idare hukuku kuralları içinde kamu hizmetinin yürütülmesi amacıyla, kamu gücü kullanılarak tesis edilen idari işlemler, idari eylemler ve idari sözleşmelerden doğan uyuşmaziklar nedeniyle açılan davaların görüm ve çözümüyle sınırlıdır.

İptal davasının amacı; idarenin hukuka aykırı işlemlerinin hukuk düzeninden kaldırılmasınısağlamaktır. Hukuka aykırılık ise, objektif hukuk kuralının varlığı koşulu ile bu kuralın ihlali halinde ortaya çıkmaktadır. Oysa sözleşmeler, birer hukuk kuralı olmadığından, bunların ihlali de hukuka aykırılık değil, sözleşme hükümlerine aykırılık oluşturmaktadır.

Öte yandan, bir sözieşmenin idari sözleşme sayılabilmesi için sürekli bir kamu hizmetinin görülmesi amacını taşimasi, taraflardan birinin idare olması ve kamu hukukuna özgü, kamu hukukundan doğan şart ve hükümlerin sözleşmede yer alması zorunludur.
2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun "ücrete tabi işler" başlıklı 97. maddesinde;"Belediyeler bu Kanunda harç veya katılma payı konusu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlıolarak ifa edecekleri her türlü hizmet için belediye meclislerince düzenlenecek tarifelere göre ücret almaya yetkilidir. Belediye'ye tekel olarak verilmiş işler kendi özel hükümlerine tabidir."kuralına yer verilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanununun "belediyenin yetkileri ve imtiyazları" başlıklı 15/d maddesinde; Özel kanunları gereğince belediyeye ait vergi, resim, harç, katkı ve katilma paylarının tarh, tahakkuk ve tahsilini yapmak; vergi, resim ve harç dışındaki özel hukuk hükümlerine göre tahsili gereken doğal gaz, su, atık su ve hizmet karşılığı alacakların tahsilini yapmak veya yaptırmak." belediyenin yetki ve imtiyazları arasında sayılmıştır.
27/10/2010 tarihli, 27742 sayılı Resmi Gazetede yayimlanarak yürürlüğe giren Atıksu Altyapi ve Evsel Kati Atik Bertaraf Tesisleri Tariflerinin Belirienmesinde Uyulacak Usul ve Esaslara llişkin Yönetmeliğin "tanımlar" başlilı 4/m maddesinde, ücret; "26.05.1981 tarihli ve 2464sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Mükerrer 44, maddesi hükmü gereği çevre temizlik vergisi ile aynı Kanunun 87. maddesi uyarınca kanalizasyon harcamalarına katılma payi ve 2560 sayılıKanunun 13, maddesi uyarınca alınan kullanılmış sulanı uzaklaştırma bedelini de içerecek şekilde;atıksu ve evsel katı atık ile ilgili verilen tüm hizmetler karşılığında tam maliyet esaslı tarifeye göre belirlenen toplam sistem maliyetini karşılamak üzere evsel katı atık ve atıksu hizmetlerinden yararlananlar tarafından ödenmesi gereken parasal değeri, ifade eder." şeklinde tanımlanmıştır.
Aynı Yönetmeliğin "abonelik" başlıklı 10. maddesinde ise; "Atiıksu altyapı yönetimlerinin hizmet vermekle yükümlü olduğu tüm gerçek ve tüzel kişilerin abone olması zorunludur", kuralına,"hizmet sözleşmesi“ başliklı 12. maddesinde de;_ "her bir abone için toplam sistem maliyeti o aboneye verilen veya verilecek hizmete göre hesaplanır. Atiksu altyapı yönetimieri ve/veya evsel katı atik idareleri hizmetten yararlanan ve/veya yararlanacak her abone karşılıklı sözleşme yapmakla yükümlüdürler." düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümleri ile dosyada bulunan bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden; atiksu altyapi tesisleri ile evsel katı atik bertaraf tesislerinin kurulmasi,bakımi, onarımi, işietilmesi, kapatiması ve izlenmesi, bu tesislerle ilgili olarak verilen tüm hizmetleri karşıiayabilecek tam maliyet esaslı tarifelerin belirlenmesi konusunda anilan hizmetleri sağlayacak idarelere takdir yetkisi verildiği, hizmeti alan gerçek ve tüzel kişilerin ise bu hizmetlere karşılık olarak abone olmak zorunda olduğu; ayrıca, atıksu altyapı yönetimleri ve/veya evsel katı

atık idarelerinin hizmetten yararianan ve/veya yararlanacak her abone ile karşılıklı sözleşme yapmakla yükümlü olacaklan sonucuna varıimaktadır.

Nitekim, Uyuşmaziik Mahkemesinin 14.10.1991 gün ve E:1991/29, K:1991/29 sayılı kararıile, gerek 2560 sayılı Yasa'nın 23, maddesi gerekse buna dayanılarak çrkarılan İSKi Tarifeler Yönetmeliği'nin 5,16 ve 17. maddelerinde, ISKl'ye ait kanalizasyonu kullananlardan atık su bedelinin tarifeye göre alınacağının açıkça belirtildiği ve bunun taraflar arasında bir sözleşmeye dayandırılacağının hükme bağlandığı, buyurucu nitelikteki bu hükmün sözleşme yapılmaksızın atık su üretenleri de sözieşme yapmakla yükümlü kıldığı, bu hükme uymayanların sözieşme yapma durumunda olmaları nedeniyle atik su bedeli ödemekten kaçınmalarına olanak bulunmadığı, sözleşmeden kaçınmanın sőz konusu bedelin ödenmesinden kurtulma sonucunu doğurmayacağı ve bunların da sözleşmeli sayılmalarının gerektiği, öte yandan Yasa ve Yönetmelik ile öngörülen usul ve esaslara göre iSKi tarafından düzenlenen tarifelerle tespit edilen atık su bedelinin Anayasa'nın 73. maddesinde öngörüldüğü biçimde kanunla konulan vergi, resim,harç ve benzeri bir mali yükümlülük olduğundan söz edilemeyeceği, bu itibarla, atık su bedeli,vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülük olmayıp, özel hukuk alanındaki alacak- borç ilişkisini içeren abonman sözleşmesine dayalı ve idarece düzenlenen bir tarife uyarinca alinan bir bedel olduğundan, bu konuyla ilgili anlaşmazlığın çözümünün adli yargının görevine girdiğine karar verildiği, katı atık toplama ücretine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan bir davada da, Uyuşmazlık Mahkemesinin, 09/05/2016 günlü, E:2016/266, K:2016/305 sayılı kararıyla söz konusu ücretin,idareyle kişi arasında abonman sözleşmesi ile kurulan özel hukuk ilişkisi çerçevesinde ve hizmet karşılığında maliyet-kar esasına göre idarece belirlenen tarifeye dayanılarak alinan bir ücret oiduğu, idarenin faaliyet alanıyla ilgili olarak yürürlüğe koyduğu yônetmelik ile buna dayanan tarife kararlarının yargisal denetiminin idari yargı yerinde (Idare Mahkemeleri); abonman sözleşmesine dayanan bir alacak- borç ilişkisi kapsamındaki katı atık toplama bedelinin tahsiline ilişkin davaların ise adli yargı yerinde görülüp çözümlenmesi gerektiği, uygulamanın bu doğrultuda istikrar kazandığı belirtilerek, davalı belediye tarafından evsel katı atik ücretinin ödenmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davanın adli yargı yerinde görülmesi gerektiğine karar verilmiştir.
Bu durumda; davacıdan talep edilen katı atik ücretinin, özel hukuk hükümlerine tabi olan abonelik sözleşmesinden kaynaklandıği, bu sebeple, söz konusu ücretin iptali isteminden kaynaklanan uyuşmazlığın görüm ve çözümü adli yargı mercilerine ait olduğundan davanın görev yönünden reddi gerekirken, davacı şirkete katı atık ücreti tahakkuk ettirilmesine ilişkin işlemin iptali yolunda verilen İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle Aydın 1. Idare Mahkemesi Hakimliğinin 31/12/2019 gün ve E:2019/459, K:2019/1100 sayılı kararı; usul yönünden, yürürlükteki hukuka aykırı sonucu ifade ettiğinden, 2577 sayılı Yasanın 51'inci maddesi uyarınca, kanun yararına temyiz edilmesinin uygun olacaği düşünülmektedir.

TÜRK MiLLETi ADINA 
Karar veren Danıştay Altincı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
INCELEME VE GEREKÇE:
MADDI OLAY :
Efeler Belediyesi tarafindan düzenlenen 02/01/2019 tarihli, 62/466 cilt/sayfa numarali işlem ile, 2019/1 dönemi için 432,05-TL tutarlı ve 2019/2 dönemi için 612,31-TL tutarlı kati atık 

bedeli tahakkuk ettirilmiştir.
Bunun üzerine bakılan dava açıimıştır.
İLGiLI MEVZUAT:
2577 sayılı Idari Yargilama Usulü Kanunu'nun 51. maddesinde; "(1) Idare ve vergi mahkemeleri ile bölge idare mahkemelerinin kesin olarak verdiği kararlar ile istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlardan niteliği bakımından yürürlükteki hukuka aykırı bir sonucu ifade edenierin, ilgili bakanlikların göstereceği lüzum üzerine veya kendiliğinden Başsavcı tarafından kanun yararına temyiz olunabilir. (2) Temyiz isteği yerinde görüldüğü takdirde karar, kanun yararına bozulur. Bu bozma kararı daha önce kesinleşmiş olan merci kararının hukuki sonuçlarını kaldırmaz. (3) Bozma kararının bir örneği ilgili bakanlığa gönderilir ve Resmi Gazete'de yayımlanır." hükmü yer almıştır.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükmünün değerlendirilmesinden; kanun yaràrına temyiz yoluna ancak kesinleşen ve "niteliği bakımından yürürlükteki hukuka aykırı bir sonucu ifade eden"kararlara karşı başvurma olanağının bulunduğu anlaşılmaktadır.

2577 sayılı Idari Yargılama Usulü Kanununun "İdari Dava Türleri ve İdari Yargi Yetkisinin Sınıri" başlıklı 2. maddesinin 1. fikrasının (a) bendinde; idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep,konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihial edilenier tarafından açılan iptal davalari, 4492 sayılı Kanunia değişik (c) bendinde; Tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı tarafiar arasından çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar, idari dava türleri arasında sayılmıştır.
Anilan madde hükmünden anlaşılacağı üzere, idari yargının görev alanı; idare hukuku kuralları içinde kamu hizmetinin yürütülmesi amacıyla, kamu gücü kullanılarak tesis edilen idari işlemler, idari eylemler ve idari sözleşmelerden doğan uyuşmazlıklar nedeniyle açılan davaların görüm ve çözümüyle sınırlıdır.

Iptal davasının amacı; idarenin hukuka aykırı işlemlerinin hukuk düzeninden kaldırılmasınısağlamaktır. Hukuka aykırılık ise, objektif hukuk kuralının varlığı koşulu ile bu kuralın ihlali halinde ortaya çıkmaktadır. Oysa sözleşmeler, birer hukuk kuralı olmadığından, bunların ihlali de hukuka aykırılık değil, sözleşme hükümlerine aykırılık oluşturmaktadır.

Öte yandan, bir sözieşmenin idari sözleşme sayılabilmesi için sürekli bir kamu hizmetinin görülmesi amacını taşımasi, taraflardan birinin idare olması ve kamu hukukuna özgü, kamu hukukundan doğan şart ve hükümlerin sözieşmede yer alması zorunludur.
2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun "ücrete tabi işler" başlıklı 97. maddesinde;"Belediyeler bu Kanunda harç veya katılma payı konusu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlıolarak ifa edecekleri her türlü hizmet için belediye meclislerince düzenlenecek tarifelere göre ücret almaya yetkilidir. Belediye'ye tekel olarak verilmiş işler kendi özel hükümlerine tabidir." kuralına yer verilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanununun "belediyenin yetkileri ve imtiyazları" başlıklı 15/d maddesinde; "Özel kanunları gereğince belediyeye ait vergi, resim, harç, katkı ve katılma paylarının tarh, tahakkuk ve tahsilini yapmak; vergi, resim ve harç dışındaki özel hukuk hükümlerine göre tahsili gereken doğal gaz, su, atık su ve hizmet karşılığı alacakların tahsilini yapmak veya yaptırmak." belediyenin yetki ve imtiyazları arasında sayılmıştır.
27/10/2010 tarihli, 27742 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Atıksu Altyapi ve Evsel Kati Atik Bertaraf Tesisleri Tarifelerinin Belirlenmesinde Uyulacak Usul ve 

Esaslara Ilişkin Yönetmeliğin "tanımlar" başlilı 4/m maddesinde, ücret; "26.05.1981 tarihli ve 2464sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Mükerrer 44, maddesi hükmü gereği çevre temizlik vergisi ile aynı Kanunun 87. maddesi uyarınca kanalizasyon harcamalarina katilma payi ve 2560 sayılıKanunun 13. maddesi uyarınca alınan kullanılmış suları uzaklaştırma bedelini de içerecek şekilde;atıksu ve evsel katı atik ile ilgili verilen tüm hizmetler karşılığında tam maliyet esaslı tarifeye göre belirlenen toplam sistem maliyetini karşılamak üzere evsel katı atik ve atiksu hizmetlerinden yararlananlar tarafindan ödenmesi gereken parasal değeri, ifade eder." şeklinde tanimlanmıştır.
Ayni Yönetmeliğin "abonelik" başlıklı 10. maddesinde ise; "Atıksu altyapı yönetimlerinin hizmet vermekle yükümlü olduğu tüm gerçek ve tüzel kişilerin abone olması zorunludur“ kuralına,"hizmet sözleşmesi" başlıkiı 12. maddesinde de; "her bir abone için toplam sistem maliyeti o aboneye verilen veya verilecek hizmete göre hesaplanır. Atıksu altyapi yönetimleri ve/veya evsel katı atık: idareleri hizmetten yararlanan ve/veya yararlanacak her abone karşıliklı sözleşme yapmakla yükümlüdürler." düzenlemesine yer verilmiştir.

HUKUKi DEĞERLENDİRME:
Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden; atiksu altyapıtesisleri ile evsel katı atik bertaraf tesislerinin kurulmasi, bakımi, onarımi, işletilmesi, kapatılmasıve izlenmesi, bu tesislerle ilgili olarak verilen tüm hizmetleri karşılayabilecek tam maliyet esaslıtarifelerin belirlenmesi konusunda anılan hizmetleri sağlayacak idarelere takdir yetkisi verildiği,hizmeti alan gerçek ve tüzel kişilerin ise bu hizmetiere karşılık olarak abone olmak zorunda olduğu; ayrıca, atıksu altyapı yönetimleri ve/veya evsel katı atık idarelerinin hizmetten yararlanan ve/veya yararlanacak her abone ile karşılıklı sözleşme yapmakla yükümlü olacakları sonucuna varılmaktadır. Nitekim, katı atık ücretine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan bir davada,Uyuşmazlık Mahkemesinin, 09/05/2016 günlü, E:2016/266, K:2016/305 sayılı kararıyia; söz konusu ücretin, idareyle kişi arasında abonman sözieşmesi ile kurulan özel hukuk ilişkisi çerçevesinde ve hizmet karşılığında maliyet-kar esasına göre idarece belirlenen tarifeye dayanılarak alınan bir ücret olduğu, idarenin faaliyet alanıyla ligili olarak yürürlüğe koyduğu yönetmelik ile buna dayanan tarife kararlarının yargısal denetiminin idari yargıyerinde -idare mahkemeleri; abonman sözleşmesine dayanan bir alacak- borç ilişkisi kapsamındaki katı atık toplama bedelinin tahsiline ilişkin davaiarın ise adli yargı yerinde görülüp çözümlenmesi gerektiği, uygulamanın bu doğrultuda istikrar kazandığı belirtilerek,davalı belediye tarafından evsel katı atık ücretinin ödenmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davanın adli yargı yerinde görüimesi gerektiğine karar verilmiştir.

Bu durumda; davacıdan talep edilen evsel katı atık ücretinin, özel hukuk hükümlerine tabi olan abonelik sözleşmesinden kaynaklandıği, bu sebeple, söz konusu ücretin iptali isteminden kaynaklanan uyuşmazlığın görüm ve çözümü adli yargı mercilerine ait olduğundan, davanın görev yönünden reddi gerekirken, davacıya evsel katı atık ücreti tahakkuk ettirilmesine ilişkin işlerin iptali yolunda verilen Idare Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.2577 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca Danıştay Başsavcılığı tarafından yapılan kanun yararina temyiz isteminin kabulüne,
2.Yukarıda özetlenen gerekçeyle dava konusu işlemin iptali yolunda verilen temyize konu Aydin 1. Idare Mahkemesinin 31/12/2019 tarih ve E:2019/459, K:2019/1100 sayiliı kararınin, 2577

sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 51, maddesi uyarınca, hükmün hukuki sonuçlarına etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3.Kararın birer örneğinin ilgili Efeler Belediye Başkanlığı ile Danıştay Başsavcılığı'na gönderilmesine ve kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasına, 23/06/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi 

Esas No : 2021/5717Karar No : 2021/8717
(X) KARŞI OY:
Dava; Efeler Belediyesince, 2019/1 dönemi için 432,05-TL tutarli ve 2019/2 dönemi için 612,31-TL tutarlıi katı atik bedeli tahakkuk ettirilmesine ilişkin 02/01/2019 tarihli, 62/466 cilt/sayfa numaralı işlemin iptali istemiyle açılmiştır.

2872 sayılı Çevre Kanununun 11. maddesinin 11. fikrasında; büyükşehir belediyeleri ve belediyelerin evsei katiı atik bertaraf tesisierini kurmak, kurdurmak, işietmek veya işlettirmekle yükümlü olduklari, bu hizmetten yararlanan ve/veya yararlanacakların, sorumlu yönetimlerin yapacağı yatırım, işletme, bakım, onarım ve islah harcamalarına katılmakla yükümlüolduklari, bu hizmetten yarariananlardan, belediye meclisince belirlenecek tarifeye göre kati atık toplama, taşıma ve bertaraf ücreti aliınacağı ve bu fıkra uyarınca tahsil edilen ücretlerin katıatıkla ilgili hizmetler dışında kullanılamayacağı hükümlerine yer verilmiştir.
27/10/2010 tarih ve 27742 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Altyapi ve Evsel Kat: Atik Bertaraf Tesisleri Tarifelerinin Belirlenmesinde Uyulacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelik hükümleri uyarınca, evsel katı atık ücret tarifesi belirlenmektedir.
Evsel kati atık ücret tarifesine göre evsel katı atik bedeli tahakkuk ettirilmektedir. Katı atık bedeli tahakkuk ettirilmesine ilişkin husus, evsel katı atık ücret tarifesine bağli olduğundan, evsel katı atık ücret tarifesi doğrultusunda karara bağlanması gerekmektedir.
Bu durumda; evsel kati atik ücret tarifesinin iptali istemiyle açılan davaların görüm ve çözümü idari yargı mercilerine ait olduğundan, davaya konu katı atık bedeli tahakkuk ettirilmesine ilişkin işiemin hukuka uygunluğunun, evsel katı atık ücret tarifesi doğrultusunda değerlendirilerek karara bağlanması gerektiğinden, katı atık bedeli tahakkuk ettirilmesine ilişkin işleme ilişkin uyuşmazlığın da görüm ve çözümünün idari yargımercilerine ait olduğu sonucuna varildiğından, işin esasınin incelenmesi suretiyle verilen Idare Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığından, kanun yararına temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği görüşüyie, aksi yönündeki çoğunluk kararına katılmıyorum.
Üye 
Mehmet Ali CERAN