Anayasa Mahkemesinin 5/6/2024 Tarihli ve 2020/36152 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2024-11-07

7 Kasim 2024 PER$EMBE 
Resmî Gazete 
Sayı : 32715
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI  Anayasa Mahkemesi Başkanliğından:
İKİNCİ BÖLÜM KARAR 
P.Ç. BAŞVURUSU 
Başvuru Numarası: 2020/36152Karar Tarihi : 5/6/2024
Başkan : Basri BAĞCI Üyeler : Rıdvan GÜLEÇYıldız SEFERİNOĞLU Kenan YAŞAR Ömer ÇINAR Raportör : Şahap KAYMAK Başvurucu : P.Ç.
Vekili : Av, Faruk ÇAYIR 
I. BAŞVURUNUN ÖZETİ
1. Başvuru; istinaf mahkemesince kararın sonucunu değiştirebilecek nitelikteki esaslı iddiaların karşılanmaması nedeniyle gerekçeli karar hakkının, yargılamanın uzun sürmesi nedeniyle makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiği iddialarına ilişkindir.
2. Başvurucu, saçının boyanması sırasında ayıphı hizmet verildiği için cildinin zarar gördüğünden bahisle kuaförlük hizmeti satın aldığı davalılar hakkında Ankara 11.Tüketici Mahkemesinde (Mahkeme) fazlaya ilişkin hakları saklt kalmak kaydıyla 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın 26/6/2016 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsili talebiyle tazminat davasi açmiştir.

3. Mahkeme; davanın kismen kabulüne, 17.294 TL maddi tazminatın 10.000 TL'lik kısmına dava tarihi olan 23/9/2016, 7.294 TL'lik kismına 1slah tarihi olan 23/10/2018tarihinden itibaren, 4.000 TL manevi tazminatın 26/6/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar vermiştir. Kararın gerekçesinde; kuaförlük hizmetinin ayıplı sunulup sunulmadığının tespitine ilişkin olarak yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen bilirkişi raporlarıve ek rapor hükme esas alınmak suretiyle söz konusu hizmetin ayıplı olarak sunulduğunun belirlendiğini, başvurucunun saçlarının uğradığı zarar nedeniyle eski hâline gelmesi için gerekli tedavi giderinin tazmininin gerektiğine değinilerek dış görünüşün ołuşturduğu sarsıntının kişi üzerinde olumsuz etkiye sebebiyet vermesinin manevi olarak zarar teşkil ettiği belirtilmiştir.

4. Davalıların istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi (Bölge Adliye Mahkemesi) davaliların istinaf başvurusunun kısmen kabulüne,davanın kısmen kabulü ile 4.323,50 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 23/9/2016, 4.000

TL manevi tazminatın 26/6/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davaltlardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine kesin olarak karar vermiştir. Kararın gerekçesinde, başvurucunun saçının davałılarca yapılan yanlış uygulamalar sonucunda zarar görmesi ve dış görünüşünün bozulması sebebiyle manevi zarara uğradığının sabit olduğu belirtilmiştir. Ancak bilirkişi tarafindan maddi zarardan tarafların %50 oranında sorumlu oldukları tespit edilmesine rağmen Mahkemece hiçbir gerekçe gösterilmeden tüm maddi zararın davalılardan tahsiline karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu ifade edilmiştir.Buna göre başvurucunun yaptırdığı fazla ve zararlı işlemler ve yaşadığı hamilelik süreci dikkate alındığında saçında meydana gelen zarardan hakkaniyet gereğince yarı oranında sorumluluğunun bulunduğu tespit edilmiştir.

5. Başvurucu nihai hükmü 30/10/2020 tarihinde öğrendikten sonra 25/11/2020tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.

6. Başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin Bölüm tarafindan yapılmasına karar verilmiştir,
7.Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir.
II. DEĞERLENDİRME 
A.Gerekçeli Karar Hakkının İhlal Edildiğiue İlişkin İddia 
8. Başvurucu; gerçeğe aykırı bilirkişi raporunun hükme esas alındığını, hamilelik sürecinin olay tarihinden çok sonraya tekabül ettiğini, bu sebeple kendisine atfedilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığı hâlde bu yöndeki itirazlarının karşılanmadığını belirterek adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüştür.

9. Başvuru, gerekçeli karar hakkı kapsamında incelenmiştir.
10. Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabuł edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.
I1. Anayasa'nın 36. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı gerekçeli karar hakkı güvencesini de kapsamaktadır (daha geniş değerlendirme için bkz. Abdullah Topçu, B.No: 2014/8868, 19/4/2017, § 75). Nitekim Anayasa'nın 141. maddesinin Üçüncü fikrasında "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." denilerek mahkemelere kararlarını gerekçeli yazma yükümlülüğü yüklenmiştir. Mahkemelerin anılan yükümlülüğü,yargılamada ileri sürülen her türlü iddia ve savunmaya karar gerekçesinde ayrıntılı yanıt vermesi gerektiği şeklinde anlaşılamaz. Ancak mahkemeler, kendilerine sunulan tüm iddialara yanıt vermek zorunda değilse de (Yasemin Ekşi, B. No: 2013/5486, 4/12/2013, § 56)mahkemelerin davanın esas sorunlarını inceledikleri gerekçeli karardan anlaşılmalıdır. Bir kararda tam olarak hangi unsurların bulunması gerektiği davanın niteliğine ve şartlarına bağlıdır. Muhakeme sirasında açık ve somut bir biçimde öne sürülen iddia ve savunmaların davanın sonucuna etkili, başka bir deyişle davanın sonucunu değiştirebilecek nitelikte olmasıhâlinde davayla doğrudan ilgili olan bu hususlara mahkemelerce makul bir gerekçe ile yanıt verilmesi gerekir (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, § 35). Aksi bir tutumla mahkemenin davanın sonucuna etkili olduğunu kabul ettiği bir husus hakkında ilgili ve yeterli bir yanit vermemesi veya yanıt vermeyi gerektiren usul ya da esasa dair iddiaları cevapsız bırakması hak ihlaline neden olabilecektir (Sencer Başat ve diğerleri, § 39).

12. Anayasa Mahkemesinin gerekçeli karar hakkı bağlamındaki görevi,uyuşmazlığın esası yönūnden önem taşıyan meselelere ilişkin olarak yargı mercilerinin ilgili ve yeterli bir gerekçe ortaya koyup koymadıklarını incelemekten ibarettir. Anayasa Mahkemesinin mahkemelerin açıkça keyfī olmadığı veya bariz bir takdir hatası içermediği sürece gerekçelerini denetleme gibi bir görevi olmadığı gibi mahkeme kararlarındaki hukuka aykırılıkları gidermek de Anayasa Mahkemesinin görevi değildir (Halit Kabadağ, B. No:2019/3589, 23/11/2021, § 30).

13. Başvurucunun temel iddiası istinaf kanun yolunda ileri sürdüğū ve esasa etkili olduğunu belirttiği hususların istinaf mahkemesi kararında gözetilmediğine ilişkindir.
14. Somut olayda başvurucu 26/6/2016 tarihinde yaptırdığı saç boyama işleminin ardından 12/8/2016 tarihinde Istanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi Cildiye Bölümünde muayene olmuştur. Sõz konusu muayene sonrasında düzenlenen bila tarihli reçetede "Hasta değerlendirildi. Yapılan muayenesinde oksipital bölgedeki saçlar diğerlerinden daha kısa ve pull test pozitiftir." ibaresine yer verilmiştir.

15. Mahkemece 7/9/2017 tarihinde Sağlık Bilimleri Üniversitesi Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesinden (GATA) başvurucunun saçında kalıcı hasar olup olmadığına ilişkin olarak rapor düzenlenmesi talep edilmiştir. Bunun Üzerine tanzim edilen 13/9/2017 tarihli sağlık kurulu raporunda başvurucunun kalıcı saç döküłme alanının saptanamadığı, saçlarının uç kısımlarının yaygın bir şekilde kuru, mat ve yıpranmış hâlde olduğunun belirlendiği, bu durumun kalıcı olup olmadiğına zamanla yapilacak muayeneler sonucunda karar verilebileceği tespit edilmiştir. Mahkeme 23/2/2018 tarihinde başvurucunun yeniden muayenesi yaptlarak saçlarında dökülme olup ołmadığı ve varsa bu dökülmenin saç boyama işlemine bağlı olarak gerçekleşip gerçekleşmediği ile saçında kalıcı hasar olup olmadığınıiçeren yeni bir rapor düzenlenerek gönderilmesini istemiştir. Bu kapsamda düzenlenen 5/3/2018 tarihli sağlık kurulu raporunda; önceki muayene ile karşılaştırıldığında başvurucunun saçlarının uzamadığı, kalıcı saç kaybının olmadığı, saç çekme testinin pozitif sonuçlandığı, aktif dðkülmenin yaşandığı, hâlen saçların kuru, mat ve yıpranmış olduğunun gözlemlendiği, mevcut bulgularin saça uygulanan renk açıcı ve boyama işlemleri sonrasında oluştuğunun düşünüldüğü belirtilmiştir.

16. Başvurucunun ayıplı hizmet alıp almadığının tespiti için bu defa Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Dâhili Tip Bilimleri Bölümü Adli Tip Anabilim DalıBaşkanlığından (Ankara Üniversitesi) rapor talep edilmiştir. Bu talebe istinaden düzenlenen 29/3/2018 tarihli raporda başvurucunun 25/4/2017 tarihinde muayene edildiği, yapılan fiziki muayene sonucunda değerlendirilebildiği kadarıyla saçlarının kuru ve mat olduğu, saçlarında kırılma gözlendiği ancak kopma olmadığı, sonuç olarak GATAnın 5/3/2018 tarihli sağlık kurulu raporundaki bulgulardan bahsedilerek yeni bir tespitte bulunulmadığı görülmūştür.
17. Mahkeme Ankara Üniversitesinin düzenlediği 29/3/2018 tarihli raporu hükme esas alarak başvurucuya sunulan hizmetin ayıplı olduğu sonucuna varmıştır, Başvurucu,saçlarının tekrar eski hâline gelmesi için katlanması gereken tedavi masraflarını talep ettiğinden Mahkeme eczacı, saç ve cilt güzellik uzmanı olan bilirkişiden konuyla ilgili bir rapor dūzenlemesini istemiştir. Mahkemeye sunulan 18/6/2018 tarihli bilirkişi raporunda ayıplı hizmet nedeniyle talep edilen maddi zarardan tarafların %50 oranında kusurlu olduğu kabul edilmiştir. Ayriıca amlan raporda davalılar hizmetin ifası sırasında yaptıkları

uygulamalar, başvurucu ise zararın telafisi için yaptırdığı işlemler ve hamileliği nedeniyle kusurlu gōrülmüş; davalıların oluşan manevi zararın yarısından sorumlu olduğu belirtilmiştir.Mahkemenin 5/7/2018 tarihinde tedavi masraflarının tutar olarak hesaplanması için ek rapor talebi üzerine dūzenlenen 1/10/2018 tarihli ek raporda başvurucunun saçlarının eski hâline gelmesi için toplam 17.294 TL masraf yapması gerektiği hesaplanmıştır. Mahkemcce tüm bu hususlar değerlendirilerek nihai olarak 17.294 TLmaddi tazminatın ve 4.000 TL manevi tazminatın yasal faiziyle başvurucuya õdenmesine karar verilmiştir.
18. Davalılar tarafindan mahkeme kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmasıüzerine Bölge Adliye Mahkcmesi, 18/6/2018 tarihli bilirkişi raporuna atfen maddi zarardan tarafların %50 oranında kusurlu olduğu tespitine rağmen tüm zararın davalıłardan tahsiline karar verildiği ve başvurucunun yaptırdığı fazla ve zararlı işlemler ve yaşadığı hamilelik süreci nedeniyle saçında meydana gelen zarardan yarı oranında sorumluluğu bulunduğunun hakkaniyete uygun dūştüğü gerekçesiyle tazminata hükmetmiştir. Buna göre Mahkeme,kararının hüküm fikrasını düzelterek 4.323,50 TL maddi tazminatın ve 4.000 TL manevi tazminatın yasal faiziyle başvurucuya Ödenmesine kesin olarak karar vermiştir.
19. Başvurucu istinaf cevap dilekçesinde, saçlarındaki problemin çõzümü için başka bír yerde saç bakımı yaptırması sebebiyle kendisine kusur yüklenemeyeceğini; olayın yaşandığı tarih (26/6/2016), ilk muayene olduğu tarih (12/8/2016) ve mahkemenin talebi ūzerine ilk sağlık kurulu raporunun dūzenlendiği tarih (13/9/2017) itibarıyla hamile olmadığıhâlde bu husus dikkate alınmadan hamileliğinin maddi tazminat miktarından indirim nedeni sayıldığını belirtmiş, 29/3/2018 tarihli raporda hamileliğin saç dökülmesini etkilediğine ilişkin olarak herhangi bir tespitte bulunulmadığı gibi davalıların ayıplı hizmet sunduğunun belirlendiğini ileri sürmüştür.

20. Bilirkişi raporları ve ilk dercce ile istinaf mahkemesi kararlarına göre başvurucuya ayıpl hizmet sunulduğu sabit olup ihtilaf hükmedilen maddi tazminat miktarından kaynaklanmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi kararında eczacı, saç ve cilt güzellik uzmanı olan bilirkişinin düzenlediği 18/6/2018 tarihli raporu esas alarak maddi tazminat miktarında indirim yapmasının gerekçesini başvurucunun fazla ve zararlı işlemler yaptırmasına ve hamilelik sürecine dayandırmıştır.

21. Bu gerekçelerden ilkine yönelik olarak sõz konusu raporda tarafların %50oranında kusurlu olduğunun nasıl belirlendiğine ilişkin somut bir tespit yapılmamış, Bölge Adliye Mahkemesi de kusur oranının hesaplanmasına dair bir değerlendirmede bulunmamıştır. Diğer taraftan 1/10/2018 tarihli ek raporda başvurucunun saçının eski hâlinc kavuşabilmesi için yaptırdığı bakım dokuz başlık altında incelenmek suretiyle saç bakımı için uygulanan işlemlerden sadece biri dışında diğerlerinin doğru olduğuna işaret edilmiştir.Dolayısıyla başvurucunun ileri sürdüğü bu hususun davanın sonucunu değiştirebilecek nitelikte olduğu ve Bölge Adliye Mahkemesinin anılan iddiayı makul bir gerekçe ile cevaplandırma yükümlölöğü altında bulunduğu kabul edilmelidir. Ancak bu duruma rağmen Bölge Adliye Mahkemesi tarafindan herhangi bir açıklama yapılmadan 18/6/2018 tarihli rapor gözönünde bulundurularak karar verildiği anlaşılmıştır.

22. Diğer bir gerekçe olan başvurucunun hamileliğinin saç dökülmesinde etkili olduğu hususu Bölge Adliye Mahkemesi kararında tartışılmamış ve başvurucunun iddiasım karşılar mahiyette herhangi bir gerekçeye yer verilmemiştir. Somut olayın yaşandığı tarih olan 26/6/2016 ve başvurucunun ilk muayene olduğu 12/8/2016 tarihlerinde hamile olup olmadığının araştırılmadığı, daha sonraki tarihlerde gerek GATA tarafindan dūzenlenen 

sağlık kurulu raporlarında gerekse Ankara Üniversitesinin düzenlediği raporda başvurucunun hamile olup olmadığının ve varsa hamileliğinin somut olayda herhangi bir tesiri bulunup bułunmadığının değerlendirilmediği görülmüştür.

23. Öte yandan18/6/2018 tarihli raporda"…davacımın başka kuaförlere bakım adıile yaptırdığı işlemler ile saçım kimyasala maruz bırakaığı gibi uygulamalar sonucu yıkamalarla saç derisi yağını kaybettiği.." ve "diğer yarısından da davacının zararı telafi maksadıyla yaptırdığı diğer işlemler.. sebebiyle sorumlu olduğu..." belirtilmişken aynıbilirkişinin düzenlediği 1/10/2018 tarihli ek raporda "..davacının İstanbul'da gittiği saçtasarım merkezi tarafindan iyileştirme amaçlı düzenlenen listenin davacının saçı gibi yipranmış saçlara uygulanmasının, yıpranmış saçın doğal olarak artık eski hâle gelmesi mümkün olmasa da oldukça iyileştirilmesi hususunda gerekli ve doğru bir uygulama olduğu ortadadır." şeklinde görüş bildirildiği, fakat her iki rapor arasında bulunan çelişkinin giderilmesine yõnelik Bðlge Adliye Mahkemesince araştırma yapılmadığının ve ek rapora kararda değinilmediğinin de altını çizmek gerekir.

24. Tüm bu değerlendirmeler çerçevesinde başvurucunun yargılamanın sonucuna etkili nitelikteki iddia ve itirazlarının Bölge Adliye Mahkemesince konu ile ilgili yeterli bir gerekçe ile karşılanmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

25. Diğer yandan bu ihlal kararının davanın esasıyla ilgili herhangi bir değerlendirme içermediği vurgulanmalıdır. Zira gerekçeli karar hakkı, taraflara yargılama sırasında ileri sürdūkleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmelerine imkân sağlayan bir hak olup yargılama sonucuna yönelik bir teminat sağlamaz.Bu itibarla Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirttiği ihlal gerekçelerini gözeterek ve söz konusu iddiayla ilgili olarak yeniden bir değerlendirme yaparak gereken kararı vermek yine yargılama mercilerinin takdirindedir.

26. Açıklanan gerekçelerle Anayasa'nın 36. maddesinde gūvence altına alınan adif yargılanma hakkı kapsamındaki gerekçeli karar hakkının ihial edildiğine karar verilmesi gerekir.

27. Başvurucunun hamileliği sebebiyle maddi tazminat miktarında indirim yapıldığını belirterek hakkaniyete uygun yargılanma hakkı ile maddi tazminat talebinin reddedilen kism: yönünden aleyhine nispi vekâlet ücretine hükmedildiğini belirterek mahkemeye erişim hakkının da ihlal edildiğini ileri sürdüğü görülmekle birlikte gerekçeli karar hakkı yönünden ulaşılan sonuç gözetildiğinde bu aşamada anılan ihlal iddialarıyőnünden inceleme yapılmasına gerek bulunmadığına karar verilmesi gerekir.
B. Makul Sürede Yargılanma Hakkının İhlal Edildiğine İlişkin İddia 
28. Başvurucu, yargılamanın uzun sürmesinden şikâyet etmiştir.
29. Somut başvurunun dayanağını oluşturan makul sürede yargilanma hakkı adif yargılanma hakkının kapsamına dâhil olup ayrıca davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılmasının yargının görevi olduğunu belirten Anayasa'nın 141. maddesinin de Anayasa'nın bütünselliği ilkesi gereği, makul sürede yargılanma hakkınn değerlendirilmesinde gözönünde bulundurulması gerektiğiaçıktır (Selahattin Akyıl, B. No:2012/1198, 7/11/2013, § 39).


30. Medeni hak ve yükümlülüklerle ilgili uyuşmazlıklara ilişkin makul süre değerlendirmesinde, sürenin başlangıcı kural olarak uyuşmazhığı karara bağlayacak yargılama sūrecinin işletilmeye başlandığı, başka bir deyişle davanın ikame edildiği tarih olup sürenin bitiş tarihi ise çoğu zaman icra aşamasını da kapsayacak şekilde yargılamanın sona erme tarihidir (Güher Ergun ve diğerleri, B. No: 2012/13, 2/7/2013, §§ 50-52).
31. Başvuruya konu olayda, Ankara 11. Tüketici Mahkemesinde 23/9/2016tarihinde açılan davanın 29/9/2020 tarihli Bõlge Adliye Mahkemesi kararı ile kesinleştiği, bu hâliyle iki dereceli yargılamanın 4 yıl 6 gün sürdüğü tespit edilmiş olup anılan ilkeler ve Anayasa Mahkemesinin benzer başvurularda verdiği kararlar dikkate alındığında bu sürenin makul olduğu sonucuna varılmıştır.

32. Açıklanan gerekçelerle başvurunun bu kısmının açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.

III. GİDERİM 
33. Başvurucu, ihlalin tespiti ve yeniden yargılama yapıłması ile 50.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

34. Başvuruda tespit edilen hak ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmaktadır. Bu kapsamda kararın gönderildiği yargı mercilerince yapılması gereken iş, yeniden yargılama işlemlerini başlatmak ve Anayasa Mahkemesini ihla! sonucuna ulaştıran nedenleri gideren, ihlal kararında belirtilen ilkelere uygun yeni bir karar vermektir (Mehmet Doğan [GK], B. No:2014/8875, 7/6/2018, §§ 54-60; Aligūl Alkaya ve diğerleri (2), B. No: 2016/12506,7/1 1/2019, §§ 53-60, 66; Kadri Enis Berberoğlu (3) [GK], B. No: 2020/32949, 21/1/2021, §§93-100).

35. İhlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmasının yeterli bir giderim sağlayacağı anlaşıldığından başvurucunun maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekir.

IV. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. I Başvurunun niteliği gereği kamuya açık belgełerde başvurucunun kimliğinin RESEN GİZLİ TUTULMASINA,
B. I. Makul sürede yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle KABUL EDILEMEZ OLDUĞUNA,
2. Gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDÍLEBİLİR OLDUĞUNA,
C. Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altina alınan adil yargılanma hakkıkapsamındaki gerekçeli karar hakkının İHLAL EDiLDİĞINE,
D.Diğer ihlal iddialarının ÍNCELENMESİNE GEREK BULUNMADIĞINA,

E. Kararın bir örneğinin gerekçeli karar hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24.Hukuk Dairesine (E.2019/179, K.2020/747) iletilmek üzere Ankara 11. Tūketici Mahkemesine (E.2017/7, K.2018/1161) GÖNDERİLMESÍNE,
F.Başvurucunun tazminat talebinin REDDiNE,
G. 446,90 TL harç ve 18.800 TL vekâlet ūcretinden oluşan toplam 19.246,90 TL yargılama giderinin başvurucuya ÖDENMESÍNE,
H. Ödemenin kararın tebliğini takiben başvurucunun Hazine ve Maliye Bakanlığına başvuru tarihinden itibaren dðrt ay içinde yapılmasına, õdemede gecikme olmasıhâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten õdeme tarihine kadar geçen süre için yasal FAiZ UYGULANMASINA,
I. Kararın bir ömeğinin Adalet Bakanlığına GÖNDERiLMESİNE 5/6/2024tarihinde OYBİRLİĞiYLE karar verildi.