Anayasa Mahkemesinin 30/6/2021 Tarihli ve 2018/14040 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI | 2021-08-24

24 Ağustos 2021 SALI 
Resmî Gazete 
Sayı : 31578
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
BİRİNCİ BÖLÜM 
KARAR 
ERTAN ERÇIKTI BAŞVURUSU (3)

Başvuru Numarası: 2018/14040Karar Tarihi : 30/6/2021
Başkan : Hasan Tahsin GÖKCAN Üyeler : Hicabi DURSUN Muammer TOPAL Yusuf Şevki HAKYEMEZ İrfan FIDAN Raportör : Ali KOZAN Başvurucu : Ertan ERÇIKT1Vekili : Av. Serap BEDiR 
I. BAŞVURUNUN KONUSU 
1. Başvuru, internet trafik bilgilerinin mevzuatta belirlenen süreden fazla tutulmasıve bu bilgilerin yargı makamına gönderilmesi nedeniyle özel hayata saygı hakkı kapsamında kişisel verilerin korunmasını isteme hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.
II. BAŞVURU SÜRECİ
2. Başvuru 2/5/2018 tarihinde yapıłmıştır.
3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.

4. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafindan yapılmasına karar verilmiştir.

5. Bölüm Başkanı tarafindan başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapıłmasına karar verilmiştir.

6. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık)gönderilmiştir. Bakanlık, görüşünü bildirmiştir.

7. Başvurueu, Bakanlığın görüşüne karşı beyanda bulunmuştur.
III. OLAY VE OLGULAR 
8.Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle olaylar özetle şöyledir:
9. Eski emniyet müdürü olan başvurucu hakkında terör örgütüne üye olma suçundan yürütülen yargılamada Istanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi (Mahkeme) tarafindan 

3/11/2017 tarihinde mahkûmiyet kararı verilmiş olup istinaf incelemesinde olan karar kesinleşmemiştir. Anılan yargılamada Mahkeme, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan (Kurum/BTK) 4/5/2017 tarihinde başvurucunun cep telefonu numarasina ait internet trafik bilgilerini istemiştir. Kurum tarafindan 2014-2015 tarih aralığına ait internet trafik bilgileri 4/7/2017 tarihinde Mahkemeye gönderilmiştir.

10. Başvurucu 10/10/2017 tarihli dilekçesi ile Kurum ve cep telefonuyla erişim sağlayan üç şirket (Şirketler) hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına (Başsavcılık) suçduyurusunda bulunmuştur. Başvurucu şikâyetinde; Mahkemenin talebi üzerine Kurumun gönderdiği internet trafik bilgilerinin 2014-2015 tarih aralığına ait olduğunu belirtmiştir.Mevzuata göre şirketlerin internet trafik bilgilerini en fazla bir yıl saklayabileceğini,gönderilen bilgilerin çoktan silinmiş olması gerektiğini ancak Kurumun yaklaşık üç yıl sonra bilgileri mahkemeye göndererek suç işlediğini iddia etmiştir. Trafik bilgisi adı altında temin edilen bilgilerin Anayasa ile teminat altına alınan ifade ve haberleşme hürriyeti ile kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı gibi birçok temel hakla doğrudan ilgili olduğunu, bu bilgilerin Kurum tarafından gönderilmesinin mevzuata aykırılık teşkił ettiğini helirten başvurucu, şüphelilerin cezalandırılmasıni talep etmiştir.

11. Başsavcılık; kişisel verileri hukuka aykırı olarak işleme. ele geçirme, yayma ve verileri yok etmeme suçlarından yaptığı soruşturma sonucunda 8/11/2017 tarihinde kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar vermiştir. Kararın gerekçesinde:
i. Başvurucu hakkında 2014 yılında soruşturmaya başlandığı ve bu kapsamda 2015 yılı içinde çeşitli zamanłarda soruşturma makamı tarafindan başvurucuya ait bir kısım internet trafik bilgilerinin Kurumdan ve Şirketlerden temin edildiği belirtilmiştir. Yargılama aşamasında da bu bilgilerle bağlantılı olarak ByLock gibi yeni ortaya çıkan deliller çerçevesinde internet trafik bilgilerinin Kurumdan talep edildiği, dolasıyla Mahkeme tarafindan talep edilen bir kısım bilgilerin zaten daha önce soruşturma makamı tarafindan temin edildiğinin anlaşıłdığı ifade edilmiştir.
ii. Ayrıca mevzuat hükümleri uyarınca Şirketlerin trafik bilgisini bir yıl saklama yükümlülüğünün ołduğu, Kurum için ise böyle bir yükümlülük ve süre belirlenmediği. Şirketlerin anılan süre sonunda bu bilgileri silmesine ya da yok etmesine ilişkin bir yükümlülük ve bir yaptırım öngörülmediği belirtilmiştir. Bu durumun Şirketlerin her zaman Kuruma talep ettiği bilgileri sağlamakla yükümlüolması, mevzuatta Şirketlere ve Kuruma verileri yok etme yükümlülüğüöngörülmemesi bususuyla birlikte değerlendirildiğinde atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ifade edilmiştir. Öte yandan şikâyete konu bilgilerin ve bu bağlamda delillerin hukuka uygun olup olmadığının da yargılamayı yapan mahkeme ve nibai olarak denetim yapan yüksek mahkemeler tarafindan değerlendirilebileceği vurgulanmiştir.

12. Başvurucunun bu karara karşı yapmış olduğu itiraz, İstanbul 8. Sulh Ceza Hâkimliği tarafindan 14/3/2018 tarihinde Başsavcılık kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

13. Nihai karar, başvurucuya 2/4/2018 tarihinde tebliğ edilmiştir.
14. Başvurucu 2/5/2018 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.

15. Kurumun 14/7/2020 tarihli bilgilendirme yazisında; Kurumun 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 135. maddesi kapsamında adli amaçh iletişimin tespit edilmesi, dinienmesi, sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi ve kayda ahnmasına yönelik işlemleri süresinde ve eksiksiz şekilde yerine getirmekle yükümlü olduğu,ilgili mevzuat kapsamında elde edilen verileri de ilgisine göre talep eden kurumlara.mahkemeye ve Cumhuriyet başsavciliklarına iletmenin görevi kapsamında olduğu vurgulanmıştır. IP arasında bir iletişim olup olmadığı yönünde istenilen bilgilerin 5271 sayılıKanun'un 135, maddesinde yer alan iletişimin tespiti kavramı içinde olduğu, kamu kurum ve kuruluşlarından gelen her türlü bilgi, belge ve kayıtların Kurum tarafından bilgi güvenliği kriterlerine uygun olarak arşivlenmesinin mevzuat gereği olduğu belirtiłmiştir. İlgili mevzuat hatırlatılarak elektronik haberleşme sektörüne ilişkin her türlü düzenlenme, yetkilendirme ve denetlemeye ilişkin Telekomünikasyon İletişim Başkanlığının tüm yetkilerinin Kuruma devrildiği, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişime ait verilerin adli soruşturma ve kovuşturma kapsamında talep hâlinde ilgili dosyaya gönderilmek üzere saklanmasının hir zorunluluk olduğu, bu durumun özel hayata saygı hakkını ve haberleşme hürriyetini ihlal etmediği ifade edilmiştir.

IV. İLGİLİ HUKUK 
A. İlgili Mevzuat 
16. İlgili hukuk (ulusal mevzuat. yargı kararları. uluslararası düzenlemeler ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlari) için bkz. E.U. [GK], B. No: 2016/1310,17/9/2020, §§ 22-51; Bestami Eroğlu [GK], B. No: 2018/23077, 17/9/2020, §§ 42-83.
17. 24/3/2016 tarihli ve 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'nun "Kapsam"kenar başlıkłı 2. maddesi şöyledir:
"Bu Kanun hükümleri. kişisel verileri işlenen gerçek kişiler ile bu verileri tamamen veya kismen otomatik olan ya da herhangi bir veri kayit sisteminin parçasi olmak kaydiyla otomatik olmayan yollarla işleyen gerçek ve tüzel kişiler hakkında uygułanır."
18. 6698 sayılı Kanun'un "Kişisel verilerin silinmesi. yok edilmesi veya anonim hale getirilmesi" kenar başlikhı 7. maddesi şöyledir:
"(1) Bu Kanun ve ilgili diğer kanun hükümlerine uygun olarak iştenmiş olmasına rağmen. işlenmesini gerektiren sebeplerin ortadan kalkması hálinde kişisel veriler resen veya ilgili kişinin talebi üzerine veri sorumlusu tarafimdan silinir, yok edilir veya anonim häle getirilir.

(2) Kişisel verilerin silinmesi, yok edilmesi veya anonim håle getirilmesine ilişkin diğer kanunłarda ver alan hükümler saklıdır.

(3) Kişisel verilerin silinmesine. yok edilmesine veya anonim håle getirilmesine ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir."
19. 6698 sayılı Kanun'un "İstisnalar" kenar başlklı 28. maddesinin ilgili kısmışöyledir:
" (1) Bu Kanun hükümleri aşağıdaki hállerde uygulammaz:

ç) Kişisel verilerin millí savunmayi, milli güvenliği, kamu güvenliğini, kamu düzenini veya ekonomik güvenliği sağlamaya yönelik olarak kanunla görev ve yetki verilmiş kamu kurum ve kurułuşları tarafindan yürütülen önteyici. koruyucu ve istihbari faaliyetler kapsaminda işlenmesi..."
20. 5/11/2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun "Kurumun görev ve yetkileri" kenar başhıklı 6. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"(1) Kurumun görev ve vetkileri şunlardır:
c) Abone, kullanici. tüketici ve son kullanictların hakdarı ile kişisel bilgilerin işlenmesi ve gizliliğinin korunmasına ilişkin gerekli düzenlemeleri ve denetlemeleri yapmak.
i) Elektronik haherleşmeyle ilgili olarak, işletmeciler. kamu kurum ve kurułuşłarı ile gerçek ve tüzel kişilerden ihtiyaç duyacağı her türlü bilgi ve belgeyi almak ve gerekli kayıitlorı tutmak, Bakanlık tarafindan elektronik haberleşme sektörüne yönelik strateji ve politikaların belirlenmesinde ihtiyaç duyulanlari. talebi üzerine Bakanlığa iletmek..."
21. 5809 sayılı Kanun'un "İşletmecilerin hak ve yükümlülükleri" kenar başlıklı 12.maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"(1) İşletmeci, Kurum düzenłemeleri ve yetkilendirmesinde öngörülen şartlara uygun olarak yetkilendirildiği kapsamdaki elektronik haberleşme hizmetini sunma hukkına sahiptir.

(2) Kurum. işletmecilere_ sektörün_ ihtiyaçlari._ uluslarorası_ düzenlemeler.teknolojide meydana gelen gelişmeler gibi hususları gözeterek aşağıdaki hususlar başta olmak üzere, mevzuat doğrultusunda yükünlülükler getirebilir:
d) Kişisel veri ve gizliliğin korunması.
e) Tüketicinin korunmasi.
f) Kuruma bilgi ve belge verilmesi.
g) Kamunlarla yetkili kilınan ulusal kurumlarca yasal dinleme ve müdahalenin yapılmasına teknik olanak sağlamması.

(4) İşletmecilerin hak ve yükümlülükleri ile ilgili usul ve esaslar Kurumca belirlenir.
(5) İşletmeciler, elektronik haberleşme sistemleri üzerinden milli güvenlikle ve 5397 ve 5651 sayılı kanunlar ve ilgili diğer kanunlarda getirilen düzenlemelerle ilgili taleplerin karşılanmasına yönelik teknik alt yapıyi, elektronik haberleşme sistemini hizmete sunmadan önce kurmakla yükümtüdür. Halen elektronik haberleşme hizmeti sunan işletmeciler de: söz konusu teknik alt yapiyi. Kurum tarafindan belirlenecek süre içerisinde aym şartlarla ve tüm harcamaları kendilerine ait olmak üzere kurmakla yükümlüdürler."

22. 5809 sayılı Kanun'un "Kişisel verilerin işlenmesi ve gizliliğinin korunması"kenar başhıklı 51. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"(1) Kişisel verilerin işlenmesinde; hukuka ve dürüstlük kurallarıa uygun olması.doğru ve gerektiğinde güncel olmasi, belirli. açık ve meşru amaçlar için işlenmesi.işlendikleri amaçla bağlantıli, sınırlı ve ölçülü olması ile işlendikleri amaç için gerekli olan süre kadar muhafaza edilmesi ilkelerine uyulur.

(2) Elektronik haberleşmenin ve ilgili trafik verisinin gizliliği esas olup. ilgilimevzuatın ve yargı kararlarmın öngördüğü durumlar haricinde. haherleşmeye taraf olunlarm tamammm rizası olmaksızın haberleşmenin dinlenmesi. kaydedilmesi. saklammasıkesilmesi ve takip edilmesi yasaktır.

(10) Bu Kanun kapsamında sunulan hizmetlere ilişkin olarak:
a) Soruşturma, inceleme, denetleme veya uzlaşmazliğa konu olan kişisel veriler ilgili súreç tamamlanıncaya kadar,
b) Kişisel verilere ve ilişkili diğer sistemlere yapılan erişimlere ilişkin işlem kayıtlarıiki yıl.

c) Kişisel verilerin işlenmesine yönelik abonelerin/kullaniciların rizaların gösteren kayular asgari olarak abonelik süresince, saklanır. Veri kategorilerí ile haberleşmenin vapildiğı tarihten itibaren bir yıldan az ve iki yıldan fazla olmamak üzere verilerin saklanma süreleri yönetmelikle belirlenir..."
23. 4/5/2007 tarihli ve 5651 sayılı Internet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun'un "Tanunlar" kenar başhklı 2. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
H 
..
d) Erişim: Bir internet ortamına bağlanarak kullanım olanağı kazanıłmasını.
e) Erişim sağlayicı: Kullancilarıa internet ortamına erişim olanağı sağlayan her türlü gerçek veya tüzel kişiłeri.

1)Kurum: Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunu.
j) Trafik bilgisi: Taraflara ilişkin IP adresi. verilen hizmetin başlama ve bitiş zamani.yararlanılan hizmetin türü, aktarılan veri miktarı ve varsa abone kimlik bilgilerini.
k) Veri: Bilgisayar tarafindan üzerinde işlem yapılabilen her türlü değeri..ifade eder"
24. 5651 sayılı Kanun'un "Erişim sağlayıcının yükümlülükleri" kenar başlıkh 6.maddesinin ilgili kısmı şöyledir:

"(1) Erişim sağlayıcı:
b) Sağladığı hizmetlere ilişkin. yönetmelikte belirtilen trafik bilgilerini altı aydan az ve iki yıldan fazla olmamak üzere yönetmelikte belirlenecek süre kadar saklumakla ve hu bilgilerin doğruluğunu, bütünlüğünü ve gizliliğini sağlamakla.

d) (Ek bent: 06/02/2014-6518 S.K./89. md) Kurumun talep ettiği bilgileri talep edilen şekilde Kuruma testim etmekle ve Kurum tarafindan bildirilen tedbirleri almakla.yükümlüdür.…."
25. 30/11/2007 tarihli ve 26716 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan İnternet Ortamında Yapilan Yayınların Düzenlenmesine Dair Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in "Erişim sağlayıcının yükümlülükleri" kenar başhıkh 8. maddesinin ilgili kısmt şöyledir:
I 
.:
b) Sağladığı hizmetlere ilişkin olarak. Başkanlığın Kanunła ve ilgili diğer mevzuatla verilen görevlerini yerine getirebilmesi için; erişim sağlayıcı trafik bilgisini bir yıl saklamakla. bu bilgilerin doğruluğunu. bütünlüğünü oluşan verilerin dosya hütünlük değerlerini zaman damgası ile birlikte muhafaza etmek ve gizliliğini temin etmekle. internet trafik izlemesinde Başkanlığa gerekli yardım ve desteği sağłamakla, faaliyet belgesinde yer alan Başkanlığı uygun gördüğü bilgileri talep edildiğinde hildirmekle ve ticari amaçla internet toplu kullanım sağlayıcilar için belirli bir IP bloğundan sabit IP adres planlamasıyapmakla ve bu bloktan IP adresi vermekle...Yükümlüdür."
26. 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kişisel verilerin kaydedilmesi" kenar başlıkhı 135. maddesi şöyledir:
"(1) Hukuka aykırı olarak kişisel verileri kaydeden kimseye bir yıldan üç yıla kadar hapís cezası verilir.

(2) Kişisel verinin. kişilerin siyasi, felsefi veya dini görüşlerine. ırki kökenlerine:hukuka aykırı olarak ahláki eğilimlerine. cinsel yaşamiarına. sağlık durumlarıa veya sendikal bağlantlarına ilişkin olması durumunda birinci fikra uyurmca verilecek ceza yarıoranmda artirilir."
27. 5237 sayılı Kanun'un "Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme"kenar başlıklı 136. maddesi şöyledir:
"(1) Kişisel veriłeri, hukuka aykırı olarak bir başkasma veren. yaan veya ele geçiren kişi, iki yıldan dőrt yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır."
28. 5237 sayılı Kanun'un "Verileri vok etmeme" kenar başlıkl 138. maddesi şöyledir:
"(1) Kanunların helirlediği sürelerin geçmiş olmasına karşın verileri sistem içinde yok etmekle yükümlü olanłara görevlerini yerine getirmediklerinde bir yıldan iki yıta kadar hapis cezasi verilir.


(2) (Ek fikra: 21/02/2014-6526 S.K./5. md) Suçun konusunun Ceza Muhakemesi Kamunu hükümlerine göre ortadan kaldırıması veya yok edilmesi gereken veri olmasıhålinde verilecek ceza bir kat artirilır. "
29. 6/1/1982 tarihli ve 2577 sayıh İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İptal ve tam yargı davaları" kenar başlıklı 12. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"İlgililer haklarım ihlal eden bir idari işlem dolayısıyla Danıştaya ve idare ve vergi mahkemelerine doğrudan doğruya tam yargı davası veya iptal ve tam yargı davalarıi birlikte açabilecekleri gihi ilk önce iptal davası açarak bu davanın karara bağłanmasıüzerine, bu husustaki kararın veya kanun yollarına başvurułması halinde verilecek kararın tebliği veya bir işlemin icrası sebebiyle doğan zararlardan dolayı icra tarihinden itibaren dava süresi içinde tam yargı davası açabilirler..."
30. 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Kişilik ħaklarının zedelenmesi" kenar başlıkhı 58. maddesi şöyledir:
"Kişilik hakkının zedelenmesinden zarar gören, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adi altinda bir miktar para ödenmesini isteyebilir.
Hákim, bu tazminatın ödenmesi yerine, diğer bir giderim biçimi kararlaştırabilir veya bu tazminata ekleyebilir; özellikle saldırıyı kıayan bir karar verebilir ve bu kararın yayımlanmasına hükmedebilir."
B. İlgili Yargı Kararları
31. Ankara 13. Ídare Mahkemesinin 14/2/2020 tarihli ve E.2018/2355, K.2020/426sayılı kararı şöyledir:
"Dava dosyasının incelenmesinden, "'Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma' suçundan tutuklu bulunan davacıın. aynı suçtan yargılandığı Ağır Ceza Mahkemesi'nin HTS kayitlarının davalı idareden istenmesi üzerine anilan kayitların Mahkemeye sunulduğu.bunun üzerine davacı tarafindan HTS kayularının süresinden fazla tutulmasında ve gönderilmesinde davalı idarenin hizmet kusuru bulunduğundan manevi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tazmini istemiyle bakilan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

İdarenin hukuki sorumluluğundan söz edilebilmesi için ortada bir zararın bulunmasıve bunun idareye yüklenebilen bir işlem veya eylemden đoğması, başka bir deyişle zararla idari faaliyet arasında uygun illiyet bağıın bulunması gerekmektiği, idarenin sorumluluğu hizmet kusuru ve kusursuz sorumluluk ilkelerine dayandıği. ister hizmet kusuru. isterse kusursuz sorumluluk ilkelerine dayandırılsın, idarenin tazmin borcunun doğabilmesi için bir zararın mevcudiyeti, zarara yol açan eylemin veya işlemin idareye yüklenehilir nitelikte olması ve zarar ile eylem veya işlem arasında illiyet bağının bulunması zorunlu kıldığı. bu şartlardan birinin yokluğu idarenin sorumluluğunu ortadan kaldıracaktır. Diğer bir ifadeyle. ortada bir zarar yoksa veya meydana gelen zararın idari eylem veya iştemle ilgisi bulunmuyorsa, idari faaliyet zararın gerçek nedenini, illiyetini teşkil etmiyorsa, arada illiyet bağı mevcut değilse veya zarara yol açan eylem veya işlem idareye vüklenebilir nitelikte değilse. idarenin sorumluluğu ortadan kalkmaktadır.

Uyuşmazlıkta, yukarıda aktarımı yapılan mevzuot hükümlerinin dava konusu olayla birlikte değerlendirilmesinden, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişime ait verilerin adli 

soruşturma ve kovuşturmalarda Cumhuriyet Başsavcilikları ile Mahkemeler tarafindan istenilmesi halinde davalı idare tarafindan bu taleplerin yerine getirilebilmesi için saklanmasının yasal zorunluluk olduğu anlaşıłmaktadır.

Bu durumda, yasaların uygulanmasından kaynaklanan dava konusu olayda. davalıidareye atfedilebilecek bir hizmet kusurunun bulummadiği. yine somut olayda davalıidarenin kusursuz sorumluluğuna da gidilemeyeceği anlaşıldığmdan. davacınm manevi tazminat talebinin reddi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır." (Benzer gerekçe için bkz.Ankara 23. Ídare Mahkemesinin 3/10/2019 tarihti ve E.2018/741, K.2019/352 sayıh kararı).
32. Ankara 2. Ídare Mahkemesinin 19/2/2019 tarihli ve E.2019/1169, K.2019/2537sayılı kararı şöyledir:
"Uyuşmazlıkta, yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerine göre, davalı kurunun, 5271sayılı Ceza Muhakemesi Kanumu'nun 135. maddesi kapsamında. adli amaçlı iletişimin tespit edilmesi, dinlenmesi, sinyal bilgilerin değerlendirilmesi ve kayda alınmasina yönelik işlemlerin eksiksiz ve herhangi bir aksamaya sebep vermeyecek şekilde verine getirmekle yükünlü olduğu. faaliyet alunıyla ilgili kamu kurum ve kuruluşları ile işletmeciłerden gelen her türlü bilgi. belge ve kayularm bilgi güvenliği kriterlerine uygun olarak arşivlenmesinin de davalı kurumun görevleri arasında bulunduğu, yine davalı kurumum kişisel bilgílerin işlenmesi ve gizliliğinin korunmasıa ilişkin gerekli düzenlemeleri ve denetlemeleri yapmak ve elektronik haberleşme sektörüne yônelik olarak, milli güvenlik, kamu düzeni veya kamu hizmetinin gereği gibi yürütülmesi amaciyla mevzuatın öngördüğü tedbirleri almak ile yükümlü olduğu. telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişime ait verilerin iletişim operatörleri ve kamu kurumlarınca en fazla ne kadar süre saklanabileceği noktasında ise;işletmeciler (GSM operatõrłeri) tarafindan, davalı kurumun denetleme faaliyeti kapsamında veya yargı mercileri tarafindan yapilan soruşturma. kovuşturma. inceleme veya uyuşmazlıkla ilgili durumlarım bildirilmesi halinde, 5809 sayılı Kanun'da belirtilen işlendikleri amaç için gerekli süre kadar muhafaza edilmesi ilkesi gereği telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişime ait her türlü verinin iki yıllık süre ile bağlı kalınmaksızın saklanabilmesinin mümkün olduğu görülmüştür.

Olayda yukarıda yer verilen bilgiler ışığında, davalı kurumun denetim faaliyetierini yerine getirme noktasında herhangi bir hizmet kusurunun bulunmadiğı açık olup, davacıhakkında Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesince yürütülen ceza yargılamasında. işletmeci (GSM operatörü) tarafından CGNAT kayuiarının hatahı olarak oluşturulduğuna dair herhangi bir tespitin de bulumadiğı, aksine davacınm FETÖ/PDY terör örgütünün örgüt içi kriptolu haberleşme sistemi olarak kullanılan ByLock programına girdiğinin tespit edilmesi sonucunda mahkumiyetine hükmedildiği dikkate alındığında. olayda tazmini gereken herhangi bir zararui varliğından söz edilemeyeceği. bu itibarla, davalı kurumun davacı tarafindan uğranıldiğı ileri sürülten manevi zararın tazmini noktasında sorumluluğunun hulunmadiğı anlaşılmıştir."
33. Ankara Bölge İdare Mahkemesi 7. Ídari Dava Dairesinin 25/6/2020 tarihli ve E.2020/753, K.2020/627 sayılı karari şöyledir:
"Dava, davacı tarafindan. belirli bir süre kullandiğını belirttiği telefon hattıyla ilgili olarak tümHTS. GSM kaytları ve trafik verilerinin ilgili yasal hükümlere aykırı bir şekilde süresi dışında saklandığı. zamanında silinmediği dolayısıyla hizmet kusurunda bulunulduğundan bahiste maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi istemiyle oçılmiıştır.

Idare Mahkemesince. uyuşmazlik konusu tazminat talebine esas olan ve silinmesi istenilen kayutların: ceza hukukunda delil olarak kullanıldiğı ve tespit niteliğinde olduğu.idari bir iştem niteliğinde olmadiğı ve idari davaya konu edilemeyeceğinden buna bağlıolarak istenen tazminat talebinin de esasının incelenme olanağı butunmadiğı gerekçesiyle incelenmeksizin ret karart verilmiştir.

Anayasanın 125. maddesinin 1. fikrasındo; idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolunun açık olduğu belirtildikten sonra son fikrasında; idarenin kendi eyłem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu hükme bağlanmıştır.
2577 sayılı Idari Yargilama Usulü Kamunu'mın 2. maddesinde. idari dava türleri: idari işlemler hakkında yetki, şekil. sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırıolduklarından dolayı açılan iptal davalari; idari işlem ve eylemlerden dolayı kişisel haklarıdoğrudan muhtel olanlar tarafindan açılan tam yargı davaları ve kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı açılan davalar olarak sayıilmış, idari yargının idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimini yapmakla görevli olduğu kurala hağlanmıştir.

Idare Mahkemesince, tazminat talebine esas olan ve silinmesi istenilen kayularin: ceza hukukunda delil olarak kullanuldığı ve tespit niteliğinde olduğu, idari bir işlem niteliğinde olmadiğı ve idari davaya konu edilemeyeceği gerekçesiyle davanın incelenmeksizin reddine karar verilmişse de; davacı tarafindan kişisel verilerinin yasal hükümlere aykrı olarak süresi dişında saklandiği, zamanında silinmemesinin hizmet kusuru oluşturduğu iddialariyla görülmekte olan davanın açildıği, dolayisiyla bu iştemler nedeniyle Anayasanın ilgili hükmüve 2577 sayılı Kanun çerçevesinde tam yargı davası açılmasına engel bułumadhiğıanlaşildığmndan, Idare Mahkemesince işin esasının incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, davanım incelenmeksizin reddi yolunda verilen kararda hukuki isabet bulunmamaktadir.

Açiklanon nedenlerle, istinaf başvurusumun kabulü ile istinaf başvurusuma konu idare mahkemesi kararımın kaldırılmasina; dava dosyasının yeniden hir karar verilmek üzere mahkemesine gönderilmesine..oybirliğiyle karar verildi."
34. İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15/10/2020 tarihli ve E.2017/454, K.2020/212 sayılı kararının ilgili kısmı şöyłedir:
"Dava konusunun maddi ve manevi tazminat talebine yönelik olduğu. davacinın, davalıterişim sağlayicı şirket) kurum tarafından kendisine ait olan bilgileri, yok etmeyerek özel hayatın gizliliğini ihlal ettiğini, bilgileri mahkeme ve savcılık ile paylaştığıni. bu nedenle tutuklandığıni, bundan ise davalının sorumlu olduğunu belirtmiş ise de: TBK'nın 49.maddesine göre, kusurlu ve hukuka aykırı bir fille başkasına zarar veren, bu zararıgidermekle yükümlüdür. Aynı yasanın 58. maddesinde de 'Şahsiyet hakkı hukuka aykırı hir şekilde tecavüze uğravan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar para ödenmesini dava edebilir ' düzenlemesine yer verilmiştir.
Somut olayda davalının hukuka aykırı ve kusurlu bir eylemi bulunmadıği. buna göre sorumlu tutulmasinin sőz konusu olmadiği. sadece Ağir Ceza Mahkemesi tarafindan istenen bilgileri gizli olarak mahkemeye gönderdiği anlaşıldığından đavanın reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulması netice ve kanaatine varılmıştır."
C. Uluslararası Hukuk 
35. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (Sözleşme) "Özel ve aile hayatına saygıhakkı" kenar başltkhı 8. maddesinin (1) numaralı fikrası şöyledir:

"(1) Herkes özel ve aile hayatina, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkina sahiptir."
36. Avrupa Insan Hakları Mahkemesi (AiHM) Sözleşme'nin 13. maddesi uyarınca temel hak ve özgürlüklerin ulusal düzeyde korunması için etkili bir başvuru yolunun var olması gerektiğini belirtmektedir. AiHM'e göre Sözleşme'nin 13. maddesi yetkili ulusal makamlar tarafindan Sözleşme kapsamına giren bir şikâyetin esasının incelenmesine izin veren ve uygun telafi yöntemi sunan bir iç hukuk yolunun sağlanmasını gerekli kılmaktadır.Ayrıca bu hukuk yolunun teoride olduğu kadar pratikte de etkili bir yol olması gerekmektedir (İlhan/Türkiye [BD]. B. No: 22277/93, 27/6/2000, § 97; Kudla/Polonya [BD], B. No:30210/96, 26/10/2000, § 157; Özpınar/Türkiye, B. No: 20999/04, 19/10/2010, § 82).
37. AiíM, ayrıca açık bir şekilde faydasız ołmayan belirli bir hukuk yolunun başarıihtimali hakkındaki şüphelerin tek başına, söz konusu hukuk yolundan faydalanmamanın geçerli bir nedeni olmadığını yinelemektedir (4kdıvar ve diğerleri/Türkiye, B. No: 21893/93.16/9/1996, § 71; Van Oosterwijek/Belçika, B. No: 7654/76, 6/11/1980, § 37).
V. ÍNCELEME VE GEREKÇE 
38. Mahkemenin 30/6/2021 tarihinde yapmış olduğu toplantıda başvuru incelenip gereği düşünüldü:
A. Adli Yardım Talebi Yönünden 
39. Yargılama giderlerini karşılayacak gelirinin olmadığınt ifade eden başvurucu adli yardim talebinde bulunmuştur.

40. Anayasa Mahkemesinin Mehmet $erif Ay (B. No: 2012/1181, 17/9/2013, §§22-27) kararında belirtilen ilkeler dikkate alınarak geçimini önemli ölçüde güçleştirmeksizin yargılama giderlerini ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşılan başvurucunun açıkça dayanaktan yoksun olmayan adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesi gerekir.
B.Özel Hayata Saygı Hakkının İhlal Edildiğine İlişkin İddia 
1. Başvurucunun İddiaları ve Bakanhk Görüşü
41. Başvurucu; Kurumun internet trafik bilgilerini kendi bünyesinde tutmadığıni,soruşturma veya kovuşturma sürecinde talep hâlinde erişim sağlayıcı Şirketlerden temin ederek ilgili makama gönderdiğini, mevzuata göre erişim sağlayıcı Şirketlerin bu bilgileri en fazla iki yıl saklayabileceklerini belirtmiştir. Mahkemenin talebi üzerine kullandığı cep telefonu numarasına ilişkin 2014-2015 tarih araliığına ait internet trafik bilgilerini Kurumun 4/7/2017 tarihinde gönderdiğini, bu durumun ticari amaçla kurulmuş Şirketlerin ilgili mevzuatta belirtilen süreler geçmiş olsa bile hukuka aykırı olarak internet trafik bilgilerini tutmaya devam ettiklerini gösterdiğini iddia etmiştir. Kişisel verilerin ancak kanunda öngörülen hällerde veya kişinin açık rızasıyla işlenebileceğini. kendisine ait verilerin depolanmasına ilişkin rızasının olmadığıni, mevzuata göre Şirketlerin kişisel verileri süresiz olarak saklama yetkilerinin mevcut olmadiğını vurgulamıştır. Asıl sorunun bu ülkenin insanlarına ait kişisel verilerin özel şirketlerce depolanmaya devam ediłmesi olduğunu, bu nedenle bireysel başvuru amacinin üçüncü kişilerin cezalandırıłması olmadığını ve durum tespiti yapılmasına yönelik olduğunu, bu ciddi sorunun tazminat davasıyla da çözüłmesinin 

beklenemeyeceğini ifade etmiştir. Konunun önemini gözeten özenli bir soruşturma yapılmayarak yeterli gerekçe sunulmadan şikâyetinin reddedildiğini belirten başvurucu, özel hayata saygı ve kişisel verilerin korunmasını isteme hakkı ile adil yargıłanma hakkının ihlal edildiğini ileri sürmüştür.

42. Bakanlık görüşünde; ilgili mevzuat hatırlatıldıktan sonra başvurucunun şikâyetinin Başsavcılık tarafindan ayrıntılı olarak incelendiği ve ihlal teşkil ettiği iddia olunan müdahalenin yasal dayanağının ortaya konulduğu ileri sürülmüştür. Başvurucu hakkındaki soruşturmaya 2014 yılında başlandığı ve bu kapsamda 2015 yılı içinde çeşitli zamanlarda soruşturma makamı tarafindan başvurucuya ait bir kısım internet trafik bilgilerinin Kurumdan ve Şirketlerden talep ve temin edildiği belirtilmiştir. Yargılama aşamasında da mahkeme tarafından talep edilen bir kısım bilgilerin zaten daha önce soruşturma makamı tarafindan temin edilen bilgilerin devamı mahiyetinde ve ByLock gibi yeni ortaya çikan deliller çerçevesindeki bilgileri kapsadığı, dolayısıyla başvurucu hakkında tutulmaya devam edilen verilerin daha önceden zaten BTK ve ilgili kurumlardan talep edilmiş veriler olduğunun açık olduğu vurgulanmıştır. Sonuç olarak başvurucu hakkındaki kişisel verilerin hakkında yürütülen soruşturma ve kovuşturmanın bir gereği olarak mevzuatta belirtilen gerekçeler nedeniyle tutulmaya devam edildiği, bu hususun da yürütülen soruşturmada açıkça ortaya konulduğu gözetildiğinde kişisel verilerin korunması hakkına yönelik meşru olmayan hir müdahalenin bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun açıkça dayanaktan yoksun olmasınedeniyle reddedilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

43. Bakanlık görüşüne karşı başvurucu vekili beyanında; Bakanlık görüşünde atıfta bulunulan kanun maddelerinin başvurucu hakkındaki internet verilerinin iki yıl geçtikten sonra mahkemeye gönderilemeyeceğini hüküm altna aldığını vurgulamıştır. Bakanhık görüşünde; başvurucuya konu internet trafik kayıtlarının 2014 yılındaki soruşturmada istendiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, 2014 yılında soruşturma savcısı tarafindan yalnızca HTS (arama, arandı, mesaj aldı/attı) ve GPRS kayıtlarının talep edildiğini, kişinin ByLock sunucusuna kaç defa bağlantı yaptığını gösteren CGNAT bilgilerinin ülke çapında ByLock soruşturmalarının başladığı 15/7/2016 tarihinden sonra talep edildiğini belirtmiştir.Bu kapsamda başvurucuya ait anılan bilgilerin de ilk defa 2017 yilında mahkemeye gönderildiğini zira bu verilerin 2014 yılında zaten mevcut olmadığını iddia etmiştir. Bu veriler 2014 yılindaki taleplerin devamı niteliğinde olsaydı sonradan ortaya çıkan ve masabaşında üretildiğini düşündüğü bu CGNAT verilerinin de 2014 yılında mahkemelere gelmesi gerektiğini, mevzuatta bu verilerin en fazla bir yıl tutulacağının emredici olarak düzenlenmiş olmasına rağmen imha edilmediğini vurgulamıştır.

2. Değerlendirme 
44. Anayasa Mahkemesi, olayların başvurucular tarafindan yapılan hukuki nitelendirmesi ile bağh olmayıp olay ve olguların bukuki tavsifini kendisi takdir eder (Tahir Canan, B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 16). $ikâyetin Özü, internet trafik bilgilerinin yasada belirtilen süreden fazla tutulmasına ve bu bilgilerin yargı makamlarına gönderilmesine yöneliktir. İnternet trafik bilgilerinin belirli bir gerçek kişi hakkındaki bilgi kapsamında olduğu gözetildiğinde bu bilgilere erişilmesinin, bunların kullanılmasının ve işlenmesinin özel hayata saygı hakkı kapsamında kişisel verilerin korunmasını isteme bakkı yönünden değerlendirilmesi gerekmiştir.

45. Anayasanın 148. maddesinin üçüncü fikrası ile 30/3/2011 tarihłi ve 6216 sayıhıAnayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargıłama Usulleri Hakkında Kanunun 45. maddesinin 

(1) numaralı fikrası gereği bireysel başvuru yoluyla Anayasa Mahkemesine başvurabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş ołması gerekir. Temel hak ve özgürfüklere saygi,devletin tüm organlarinın anayasal ödevi olup bu ödevin ihmal edilmesi nedeniyle ortaya çıkan hak ihlallerinin düzeltilmesi idari ve yargısal makamların görevidir. Bu nedenle temel hak ve özgürlüklerin ihlal edildiği iddialarının öncelikle derece mahkemeleri önünde ileri sürülmesi, bu makamlar tarafından değerlendirilmesi ve bir çözüme kavuşturulması esastır (4yşe Zıraman ve Cennet Yeşilyurt, B. No: 2012/403, 26/3/2013, § 16).
46. Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru, iddia edilen hak ihlallerinin derece mahkemelerince düzeltilmemesi hälinde başvurulabilecek ikincil nitelikte bir başvuru yoludur. Bireysel başvuru yolunun ikincil niteliği gereği Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunabilmek için öncelikle olağan kanun yollarının tüketilmesi zorunludur. Bu ilke uyarınca başvurucunun şikäyetini öncelikle ve süresinde yetkili idari ve yargısal mercilere usulüne uygun olarak iletmesi, bu konuda sahip olduğu bilgi ve kanıtlarınızamanında bu makamlara sunmasi, aynı zamanda bu süreçte dava ve başvurusunu takip etmek için gerekli özeni göstermiş olması gerekir (Ayşe Zıraman ve Cennet Yeşilyurt, § 17).
47. Tüketilmesi gereken başvuru yollarının ulaşılabilir olması yanında telafi kabiliyetini haiz olması ve tüketildiğinde başvurucunun şikâyetlerini gidermede makul başarışansı tanıması gerekir. Dolayısıyla mevzuatta bu yollara yer verilmesi tek başına yeterli olmayıp uygulamada da etkili olduğunun gösterilmesi ya da en azından etkili olmadığının kanıtlanmamiş olması gerekir (Ramazan Aras, B. No: 2012/239, 2/7/2013, § 29). Bununla birlikte soyut olarak makul bir başarı sunma kapasitesi bulunan bir başvuru yolunun uygulamada başarıya ulaşmayacağına dair şüphe, o başvuru yolunun tüketilmemesini hakhıkılmaz. Özellikle sonradan oluşturulan ve henüz uygulaması olmayan başvuru yollarının bu kapsamda değerlendirilmesi gerekir (Ramazan Korkmaz. B. No: 2016/36550. 19/7/2017. §33, Remziye Duman, B. No: 2016/25923, 20/7/2017, § 35).

48. Öte yandan bir ihlal iddiasına ilişkin olarak başvurulabilecek birden fazla etkili başvuru yolunun bulunması durumunda, kural olarak başvurucunun aynı amacı taşiyan başvuru yollarının tamamının tüketilmesi beklenemez (S.S.A.. B. No: 2013/2355. 7/11/2013.§ 30). Bununla birlikte tüketilen hukuk yolunun başvurucunun amacına uygun başarı şansıbulunan bir yol olması gerekir. Buradan hareketle somut olay bağlamında mevzuat incelendiğinde kişisel verilerin hukuka aykın olarak paylaşılması ve verilerin kanunlarda belirtilen süre sonunda yok edilmemesi 5237 sayıl Kanun kapsamında suç olarak düzenlenmiştir. Diğer yandan kişisel veri kapsamındaki internet trafik bilgilerinin mevzuatta belirtilen süre sonunda yok edilmemesi ve hukuka aykin şekilde kullamlmasinın somut olayın koşullarına göre kişilik haklarına yönelik bir eylem olduğu kabul edilebilir. Bu durumdan kaynaklı olarak kişilik bakkının zedelenmesinden zarar gördüğünü iddia edenlerin ilgili mevzuata göre tazminat yoluna başvurabilmesi mümkündür. Bu açıklamalar bağlamında kişisel verilerin korunmasını isteme hakkına ilişkin hem cezai müeyyide hem de tazminat yükümlülüğü öngörüldüğü dikkate alındığında somut başvuru yönünden öncelikle tüketilmesi gereken bukuk yolunun belirlenmesi gerekmektedir.

49. Anayasa Mahkemesi çeşitli kararlarında etkili bir yargısal sistem kurma yönündeki pozitif yükümlülüğün her olayda mutlaka ceza davası açıłmasını gerektirmediğini vurgulamıştır. Bu bağlamda ceza yargılamasında objektif sorumluluğa yer verilmezken tazminat davalarında objektif sorumlułuk ilkesinin uygulanmasi, aynı maddi vakialar çerçevesinde tazminat yolunda daba düşük bir ispat standardı kullanılması, ceza hukukunda taksire dayalı sorumluluğun istisnai olmasına rağmen taksire dayalı tazminat sorumluluğu 

kapsamında giderim imkânının daha yüksek olması ve tazminat sorumluluğunda asıl gayenin oluşan zararın telafī edilmesi olduğu hususlarını gözeten Anayasa Mahkemesi somut olayın koşullarına göre tazminat davalarının yüksek başarı şansı sunabilecek etkili bir yol olarak kabul edilebileceğine karar vermiştir (S.S.A.. § 31; Yaprak Yüksek, B. No: 2013/9116,14/10/2015, §§ 32-35; Adnan Oktar (3), B. No: 2013/1123, 2/10/2013, §§ 35, 36; Iyıl Yaykır,B. No: 2013/2284, 15/4/2014, § 44; Ramazan Demir, B. No: 2014/16285. 22/3/2018, §§29-41; H.Ö.. B. No: 2017/34332, 12/12/2018, §§ 35-43; Mustafa Kahraman, B. No:2018/19096, 15/6/2021, §§ 30-33).

50. Bununla birlikte etkin bir ceza soruşturması ve kovuşturması yaparak kanunda suę sayılan eylem bağlamında faillerin tespit edilmesi ve olayın aydınlatilması devletin pozitif yükümlülüğünün gereğidir. Ancak özellikle aydınlatma yükümlülüğü bağlamında failin belli olduğu ve suç duyurusuyla kişisel zararın giderilmesinin amaçlandığı durumlarda hukuki sorumluluğun ceza yargılamasına göre etkili bir hukuk yolu olduğu her somut olayın koşulları gözetilmek şartıyla söylenebilir. Öte yandan suç sayılan fil için tazminat yükümlülüğü de öngörülmesi, hukuki sorumluluğun doğrudan etkili bir hukuk yołu olarak kabul edilebilmesi için yeterli değildir. Tazminat yolu aynı zamanda başvurucunun şikâyetleri açısından makul bir başarı şansı ve başvurucunun amacına uygun bir çözüm sağlayabilecek nitelikte olmalıdır. Bu bağlamda somut olay yönünden etkili olduğu kabul edilecek başvuru yołunun Anayasa'da öngörülmüş güvencelere aykırılık nedeniyle kişisel verilerin korunmasını isteme hakkının ihlal edildiğini özü itibarıyla tespit etme ve yeterli giderim sağlama imkânı sunan bir yol olması gerekmektedir.

51. Somut olayda başvurucunun, internet trafik bilgilerinin mevzuatta belirlenen süreden fazla tutulması ve bu bilgilerin ilgili Mahkemeye gönderilmesi eylemine ilişkin suçduyurusunda bulunduğu, yapılan soruşturma sonunda ise Başsavcılık tarafindan kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır. Başvurucunun şikàyetine konu eylemlerin ve faillerinin belli olduğu hususunda ihtilaf olmadığı gözetildiğinde başvurucunun suç duyurusuyla hak ihlalinin tespitini, kişisel zararının giderimini ve faillerin cezalandırmasını amaçladığı söylenebilir. Bununla birlikte şikâyet konusu fiilin erişim sağlayıeı Şirketler ile Kurumun kurumsal faaliyet niteliğindeki işlemlerinden kaynaklandığıanlaşılmaktadır. Bu durumda ceza yargılaması sonunda kasıtlı veya ihmali bir eylemi tespit edilmediği sürece Kurum ve Şirket çalışanlarının bireysel olarak ceza sorumluluğundan söz edilemeyeceği, kurumsal sorumluluğun da her hâlde ceza yargilamasına konu olamayacağıaçıktır. Ayrıca başvurucunun Kurum ve Şirket çalışanların bireysel sorumluluğu olduğu yönünde başvuru formunda bir iddiası da bulunmamaktadır.

52. Öte yandan başvurucunun iddia ettiği kişisel zararlarının ceza yargılamasıyla giderimin sağlanması da mümkün değildir. Yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri (bkz. §§29, 30) birlikte değerlendirildiğinde başvurucunun maruz kaldığı eylemlerin bukuka aykırıolduğu ve kişisel verilerin korunmasını isteme hakkının ihlal edildiği iddiasına, dolayıstyla şikāyetin esasına ilişkin idare ve hukuk mahkemeleri tarafından araştırma yapılarak varsa bir hukuka aykırılığın ve hak ihlalinin tespit edilmesinin mümkün olduğu anlaşılmaktadır.Ayrıca hukuka aykırı bir eylemin tespiti hâlinde kişisel zararların tazmini amacıyla manevi tazminata hükmedilebileceği sabittir. Bunun yanında ceza yargilamasından farklı olarak tazminat yolunda hem bireysel hem de kurumsal sorumluğa dayanilabileceği, genel hükümler çerçevesinde hàkimin tespit edilen hak ihlaline ilişkin tazminatın yanında ek giderim ve tedbire karar verilebileceği söylenebilir. Atf yapılan yargı kararlar (bkz. §§ 31-34)incelendiğinde ise başvurucunun iddialarıyla benzer iddiaların hem hukuk bem de idare mahkemeleri tarafından esasa girilerek ayrıntılı bir şekilde incelendiği, tarafların iddia ve 

savunmalarıyla yargılamaya etkin bir şekilde katılmalarının sağlandıği, ayrıca ilk derece mahkemelerinin kararlarının kanun yolu incelemelerine tabi olduğu görüłmüştür. Bu tespitler bağlamında başvurucunun iddiaları yönünden hukuk ve idare mahkemeleri nezdinde etkin şekilde işleyen bir hukuk yolunun mevcut olduğu söylenebilir.

53. Açıklamalar ve yargı kararları birlikte değerlendirildiğinde somut olayda kişisel verilerin korunmasını isteme hakkının ihlalinin tespiti ile gideriminin sağlanması bağlamında.tazminat davalarının ceza yargılamasına göre başvurucunun amacına daha uygun ve makul bir başarı sunma kapasitesinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca başvurucunun da tazminat yolunun etkili hir hukuk yolu olmadığına ilişkin somut verilere dayanan bir iddiasının olmadığı görülmüştür. Bu durumda başvurucunun ihlal iddiaları dikkate alındığında ilk bakışta ulaşılabilir ve ihlal iddialarıyla ilgili başarı şansı sunma ve yeterli giderim sağlama kapasitesi olduğu görünen tazminat yolu tüketilmeden yapılan başvurunun incelenmesinin bireysel başvurunun ikincil niteliği ile bağdaşmayacağı sonucuna varılmıştır.
54. Açıktanan gerekçelerle başvurunun başvuru yollarımn tüketilmemesi nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.

VI. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Başvurucunun adli yardım talebinin KABULÜNE.
B. Özel hayata saygı hakkı kapsamında kişisel verilerin korunmasını isteme hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın başvuru yollarımın tüketilmemesi nedeniyle KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA,
C. 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 339.maddesinin (2) numaralı fikrası uyarınca tahsil edilmesi mağduriyetine neden olacağından adli yardın talebi kabul edilen başvurucunun yargılama giderlerini ödemekten TAMAMEN MUAF TUTULMASINA,
D. Kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESİNE 30/6/2021tarihinde OYBİRLİĞiYLE karar verildi.

Başkan Üye Üye Hasan Tahsin GÖKCAN Hicabi DURSUN Muammer TOPAL 
Üye Üye YusufŞevki HAKYEMEZ Irfan FIDAN