Uyuşmazlık Mahkemesine Ait Kararlar
UYUŞMAZLIK MAHKEMESİ KARARLARI | 2019-11-09

UYUŞMAZLIK MAHKEMESİ KARARLARI 
I-2247 SAYILI KANUN'UN 10. MADDESİ GEREĞİNCE VERİLEN (OLUMLU GÖREV UYUŞMAZLIĞI ÇIKARMA) KARARLAR 
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:1-ESAS NO : 2019/525KARAR NO : 2019/693KARAR TR : 21.10.2019
ÖZET : İkitelli Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığı'nın özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu ve özel hukuk tüzel kişilerince tesis edilen işlemlerin yargısal denetiminin adli yargı yerlerince yapılacağı gözetildiğinde; işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davanın, ÁDLİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.
KARAR 
Davacı: B. Petrol Ürünleri ve Tic. A.Ş.
Vekili : Av. A.A.

Davalı: İkitelli Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığı
Vekili : Av. G.M.


OLAY : Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin İkitelli Organize Sanayi Bölgesi’nde 583 Ada ve 6 Parsel üzerinde kurulu akaryakıt istasyonunun maliki olduğunu; müvekkili tarafından işletilen akaryakıt ve LPG istasyonunun, dava dışı A. İnşaat Akaryakıt Otomotiv Ant. San. ve Tic. A.Ş'nin, maliki olduğu 583 ada 7 parsele bitişik komşu parselde bulunduğunu; A.'ın maliki olduğu 583 Ada 7 Parsele, 1996 tarihli 1/5000ölçekli nazım imar planında Müstakil Sanayi Alanı, 1/100o Ölçekli uygulama imar planında ise Sosyal Tesis alanı fonksiyonu tanınmış iken,Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafindan 08.02.2012 tarih ve 1935 sayı ile onaylanan 1/5000 Ölçekli nazım imar planı ve 1/1000 Ölçekli Uygulama imar planı değişikliği ile Konut Dışı Kentsel Çalışma alanı fonksiyonu tanındığını; yapılan plan değişikliğine karşı taraflarınca açılmış olan iptal davası neticesinde, plan değişikliğinin yetki yönünden iptal edildiğini ve böylece parselin imar planındaki fonksiyonunun 1996 yılındaki planlardaki fonksiyona avdet ettiğini; plan iptal kararı ile birlikte taşınmazın plansız hale geleceği akla gelse de, 583 Ada 7 Parsele verilmiş olan yapı ruhsatının ihya edilmesi talebi ile İstanbul 4.Ídare Mahkemesi’nin 2015/458 E sayılıdosyasındaki kararın bozulmasına ilişkin Danıştay 6. Daire’nin 2016/3280 E ve 2018/2515 sayılı kararında, dava konusu parselin imar durumunun daha 

evelki planda yer alan fonksiyona avdet edeceginin belirlenmiş olduğunu;sonuç olarak, 583 Ada 7 Parsel sayılı taşınmazın, hali hazırda imar planlarında akaryakıt ve LPG alanında yer almadığını; plan iptal kararıverilmeden evvel, 583 Ada 7 Parsel üzerinde akaryakit ve LPG istasyonu yapabilmek amacı ile, davalı idare tarafindan A.'a yapı ruhsatı verildiğini,bilahare yapı kullanma izin belgesi, akabinde de 23.12.2015 tarihli 2015/1835 sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenmiş ise de,taraflarınca söz konusu idari işlemlere karşı ayrı ayrı iptal davası açıldığınıve davaların tamamının kabul ile sonuçlandığını, böylece A.’a verilmiş olan tüm ruhsat ve izinlerin iptal edildiğini; bu ruhsat ve izinlerin iptal edilmesinden önce, A. lehine EPDK tarafindan hem Akaryakit Bayilik Lisansı hem de LPG Bayilik Lisansı düzenlenmiş olduğunu; taraflarınca,her iki lisansın iptali için iptal davası açıldığını ve asgari mesafe koşulunun sağlanmamış olmasından ötürü, her iki lisansın da iptal edildiğini, A. ve EPDK tarafından, iptal kararlarının kaldırılması için istinaf yoluna başvurulmuş ise de, istinaf başvurularının da red ile sonuçlandığını; plan iptal kararının verilmesinden sonra, A. tarafindan Mülga Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'na, 583 Ada 7 Parselin 1/5000 Ölçekli Nazım İmar Planında ve 1/1000 Ölçekli Uygulama İmar Planında, imar fonksiyonun Akaryakıt ve LPG olarak değiştirilmesi için müracaat edildiğini, Bakanlık tarafından plan değişikliği talebinin kabul edilerek planların askıya çıkartıldığını; taraflarınca, planlar askıda iken süresi içinde itiraz edildiğini,Bakanlık tarafindan yapılan inceleme neticesinde plana itirazlarının kabul gördüğünü ve plan değişikliği işleminin ortadan kaldırıldığını; anlaşılacağıüzere, 583 Ada 7 parsel üzerinde, hukuka aykırı işlemler silsilesi içinde hasbelkader bir bina yapıldığını ve parselin kısa bir süre de olsa akaryakıt ve LPG istasyonu olarak faaliyet gösterdiğini; ancak, gerek açılmış olan iptal davalari, gerekse de yapılmış olan idari başvurular sonucunda 583 Ada 7Parsel üzerinde akaryakıt ve LPG istasyonu faaliyetinin yürütülmesinin hukuken ve teknik olarak mümkün olmadığının anlaşıldığını; hal böyle olmakla beraber, A. tarafindan 3194 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 16.madde ile getirilmiş olan, kamuoyundaki tabiri ile imar barışından faydalanmak sureti ile, 583 Ada 7 Parsel ile ilgili olarak yapı kayıt belgesi alındığını ve bu yapı kayıt belgesine dayanılarak da davalı idareye, parsel üzerinde Akaryakıt ve LPG istasyonu faaliyeti yürütülmek üzere İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı verilmesi için müracaatta bulunulduğunu; davalıidare tarafiından da, başvuru üzerine hukuka aykırı olarak, A.'a 17.07.2018tarihli 2018/1241 Sayılı İş Yeri Açma ve Çalışma Ruhsatı verildiğini;işlemin imar mevzuatina, Karayolları Kenarına Yapılacak Ve Açılacak Olan Tesisler Hakkında Yönetmeliğe, asgari mesafe koşuluna aykırı olduğunu,ayrıca ruhsat alınması için sağlanması gereken diğer koşulların da sağlanamadığını ifade ederek; davalı tarafindan A. İnşaat Akaryakıt 

Otomotiv Ant. San. ve Tic. A.Ş'ne akaryakit ve LPG istasyonu açmasi için verilmiş olan İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı'nın iptaline iptaline karar verilmesi istemiyle idari yargı yerinde dava açtığını ancak bu dava devam etmekteyken A. A.Ş.'nin taşınmazı İstanbul Petrol A.Ş.'ye devrettiğini ileri sürerek, 583 ada, 7 parselde bulunan İstanbul Petrol Ürüleri Turizm Otomotiv Ínşaat ve Ticaret Ltd.$ti'ne verilen 8.11.2018 gün ve 2018/1241sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptali istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır.

Davalı vekili, süresi içinde verdiği cevap dilekçesinde 4562 sayılıKanunun 5. maddesinden söz ederek, Kanunda özel hukuk tüzel kişisi olduğu tanımlanan Organize Sanayi Bölgesinin aleyhine açılacak davaların adli yargı yerinde görüleceği, bu sebeple davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesini talep ederek, görev itirazında bulunmuştur.
İSTANBUL 13. İDARE MAHKEMESİ: 18.4.2019 gün ve E:2019/480 sayı ile, dava konusu işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesi işleminin kamu gücü kullanılarak tesis edilen bir idari işlem olduğu anlaşıldığından, 2577 sayılı Kanun hükümleri uyarınca idari işlemlerin hukuka aykırılığından kaynaklanan iptal davalarının görüm ve çözümünün idari yargı mercileri tarafindan gerçekleştirilmesi gerektiği gerekçesiyle,davalı Organize Sanayi Bölge Müdürlüğü'nün görev itirazının reddine,Mahkemelerinin bu uyuşmazlıkta görevli olduğuna karar vermiştir.
Davalı vekili tarafindan, süresi içinde verilen dilekçe ile olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılması istemiyle başvuruda bulunulması üzerine dilekçe, dava dosyası ile birlikte Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmiştir.EMMMMA 
n,lowb YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCISI: .. "2577 sayılı Ídari Yargılama Usulü Kanununun “İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı kenar başlıklı 2. maddesinde, idari dava türleri: a) İdari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafindan açılan iptal davaları, b) İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel haklan doğrudan muhtel olanlar tarafindan açılan tam yargı davalari, c)Tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara iliskin davalar olarak sayılmıştır.

-,.Kamu kurumlarınca alınan idari kararların yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile kanuna aykırı olduğu ileri sürülerek açılan ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 2. maddesinde tanımlanan iptal davalarının amacı, idari işlemlerin idari yargı organlarınca denetlenerek,idarenin hukuka uygunluğunun sağlanmasıdır.


sorumluluklarr başlıklı 14. maddesinde 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu hükümlerinin saklı olduğu belirtilmiştir.
Diğer taraftan, 4562 sayılı Kanunun 3/h maddesine göre organize sanayi bölgeleri (OsB) "... Sanayinin uygun görülen alanlarda yapılanmasınısağlamak, çarpık sanayileşme ve çevre sorunlarını önlemek, kentleşmeyi yönlendirmek, kaynaklan rasyonel kullanmak, bilgi ve bilişim teknolojilerinden yararlanmak, sanayi türlerinin belirli bir plan dâhilinde yerleştirilmesi ve geliştirilmesi amacıyla, sınırları tasdik edilmiş arazi parçalarının imar planlarındaki oranlar dâhilinde gerekli ortak kullanım alanlari, hizmet ve destek alanları ve teknoloji geliştirme bölgeleri ile donatılıp planlı bir şekilde ve belirli sistemler dâhilinde sanayi için tahsis edilmesiyle oluşturulan ve bu Kanun hükümlerine göre kurulan, planlanan ve işletilen, kaynak kullanımında verimliliği hedefleyen mal ve hizmet üretim bölgelerini," ifade etmektedir. Kanunun 4/14. maddesinin "Yürürlüğe giren imar plânına göre arazi kullanımı, yapı ve tesislerinin projelendirilmesi, inşası ve kullanımıyla ilgili ruhsat ve izinler ile işyeri açma ve çalışma ruhsatları OSB tarafından verilir ve denetlenir. İşyeri açma ve çalışma ruhsatının verilmesi sırasında işyeri açma ve çalışma ruhsatına ilişkin harçlar, OSB tarafından tahsil edilerek ilgili belediye veya il özel idaresi hesabına yatırılır. " hükmü; 5/1. maddesinin "OSB, müteşebbis heyetin başvurusu üzerine Bakanlıkça verilen kamu yararı kararı ve sınırlarıbelirlenmiş yetki çerçevesinde kamulaştırma işlemleri yaptırabilen bir özel hukuk tüzel kişiliğidir. " hükmü ve 8. maddesinde geçen “ Yönetim kurulu,müteşebbis heyetin en az dördü kendi üyeleri arasından olmak üzere seçeceği beş asıl, beş yedek üyeden oluşur. Genel kurula geçen ve müteşebbis heyetin sona erdiği OSB 'lerde, yönetim kurulu yönetmelikle belirlenecek kriterlere göre en fazla on bir asıl ve on bir yedek üyeden oluşur. Yönetim kurulu üyeleri dört yıl için seçilir./ Yönetim kurulu üyeleri kendi aralarında bir başkan ve bir başkanvekili seçerler. Yönetim kurulu en az ayda iki defa toplanır ve toplantı salt çoğunluk ile yapılır. Geçerli bir mazereti olmadan üst üste yapılan üç toplantıya veya mazereti olsa dahi altıay içinde yapılan toplantıların en az yarısına katilmayan üyeler üyelikten çekilmiş sayılırlar. Kararlar salt çoğunlukla verilir. Oyların eşitliği halinde başkanın oyuna itibar edilir./ Yönetim kurulu; kanun, yönetmelik, kuruluşprotokolü ve benzeri düzenlemeler ile müteşebbis heyetin kararlarıçerçevesinde OSB 'nin sevk ve idaresini yürütmekle görevlidir.'şeklindeki hükümler karşısında, OSB yönetimlerinin özel b hukuk tüzel kişiliği olduğu tartışmasızdır.
cYanYlowb Yine anılan Kanunun 25/5. maddesine göre de OSB'lerde tutulacak defterler ve genel kurul toplantılarında görevlendirilecek Bakanlık temsilcisi konularında OSB mevzuatında hüküm bulunmayan hâllerde 6102 sayılı

uygulanacağı hükmü bulunmaktadır.-.
Yapılan inceleme sonucunda, İkitelli OSB Müdürlüğünün, 4562sayılı OSB Kanunu kapsamında kurulduğu anlasılmıstir.a--aasaaotaowb 
Yukarıdaki açıklamalara göre, İkitelli OSB içinde faaliyet gösteren davacı şirketin komşu parselinde bulunan dava dışı şirkete işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesine ilişkin işlemin iptaline dair davanın özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yerinde görülmesi gerektiği düsünülmektedir.
,5.....,wb 156 E.-K. sayıli; 30/11/2015 tarihli ve 2015/752-770 E.-K. sayılı ve 15/02/2016 tarihli ve 2016/21-58 E.-K. sayılı emsal kararlarında da bu hususların vurgulandığı görülmektedir.

KARAR : Yukarıda açıklanan nedenlerle 2247 sayılı Kanunun 10 ve 13. maddeleri gereğince, olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılmasına, dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığına gönderilmesine" şeklinde karar vermiştir.

Başkanlıkça, 2247 sayılı Yasanın 13. maddesine göre Danıştay Başsavcısının da yazılı düşüncesi istenilmiştir.

DANİŞTAY BAŞSAVCISI: .. "Kamu kurum ve kuruluşları dışında,yasayla görevli ve yetkili kılınan özel hukuk tüzel kişileri de, üstlendikleri kamusal faaliyetler çerçevesinde idare hukuku alanında idari işlemler tesis edip, idari eylemler yapabilmektedirler. Anılan özel hukuk tüzel kişileri, bir yandan statüleri gereği özel hukuk alanında tasarrufta bulunurken, bir yandan da yasalarla tanımlanan idari işlevleri, idare hukukunun ilke ve kuralları çerçevesinde idari işlemler ve idari eylemlerle yerine getirmektedirler.

4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanununun 3. maddesinin (h)bendinde, organize sanayi bölgeleri (OsB), sanayinin uygun görülen alanlarda yapılanmasını sağlamak, çarpık sanayileşme ve çevre sorunlarınıönlemek, kentleşmeyi yönlendirmek, kaynakları rasyonel kullanmak, bilgi ve bilişim teknolojilerinden yararlanmak, sanayi türlerinin belirli bir plan dâhilinde yerleştirilmesi ve geliştirilmesi amacıyla, sınırları tasdik edilmişarazi parçalarının imar planlarındaki  oranlar dâhilinde gerekli ortak kullanım alanları, hizmet ve destek alanları ve teknoloji geliştirme bölgeleri ile donatılıp planlı bir şekilde ve belirli sistemler dâhilinde sanayi için tahsis edilmesiyle oluşturulan ve bu Kanun hükümlerine göre kurulan, planlanan ve işletilen, kaynak kullanımında verimliliği hedefleyen mal ve hizmet üretim bölgeleri olarak tanımlanmış; 4. maddesinde, "OSB, yer seçimine ilişkin yönetmeliğe göre uygun görülen yerlerde Bakanlığın onayı ile kurulur. OsB’lere ait yer seçimi,
Bakanlığın koordinatörlüğünde ilgili kurum ve kuruluşların temsilcilerinin katılımıyla oluşan yer seçimi komisyonunun yerinde yaptığı

inceleme sonucunda, varsa ust olçekli plan kararlari dikkate alinarak yapihir.Komisyonda kararlar oybirliği ile alınır. Oybirliği sağlanamamasıdurumunda yer seçimi ile ilgili nihai karar, yönetmelikte belirlenen esaslar doğrultusunda Bakanlıkça verilir. Mevzuat gereğince korunması gereken ve sanayi tesislerinin kurulmasına izin verilmeyen alanlar OSB yeri olarak incelemeye alınmaz. OSB alanı içinde Hazine veya kamu kurum ve kuruluşlarına ait arazilerin bulunması hâlinde; bu araziler, talep edilmesi ve başkaca bir sakıncası bulunmaması durumunda, 29/1/2004 tarihli ve 5084sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2 nci maddesinin birinci fikrasının (b) bendi kapsamındaki illerde bedelsiz devredilir. Diğer illerde ise 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununun 63 üncü maddesinde yer alan harca esas değerleri üzerinden peşin veya taksitle ödenmek üzere OSB'lere satılır.Buna ilişkin usul ve esaslar Bakanlık ile Maliye Bakanlığınca müştereken belirlenir. Toplu Konut İdaresi Başkanlığı mülkiyetinde bulunan stok araziler ise ilgili mevzuatına göre OSB tüzel kişiliğine tapuda devredilirken 29/4/1969 tarihli ve 1164 sayılı Arsa Üretimi ve Değerlendirilmesi Hakkında Kanunun 11 inci maddesinde belirtilen şerh tapuya işlenmez.Seçilen alanda özel mülkiyette olan araziler bulunması hâlinde bu araziler rızaen satın alma veya kamulaştırma yoluyla iktisap edilir. Bu nitelikte taşınmazlar hakkında 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu hükümleri uygulanır. Yer seçiminin kesinleşmesinden sonra OSB sınırlarıdışında kalan alanların planlanması Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve/veya ilgili belediye tarafindan en geç bir yil içinde yapılır. Bununla ilgili usul ve esaslar Bakanlık ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca müştereken belirlenir.OSB alanı dışındaki içme ve kullanma suyu, karayolu, demiryolu, elektrik ye doğalgaz bağlantıları ile ilgili iş ve işlemler Bakanlığın koordinasyonunda ilgili kurum ve kuruluşlarca yerine getirilir. Yer seçimi kesinleştirilen alandaki büyükşehir belediyesi, il belediyesi, ilçe belediyesi,belde belediyesi, 18/5/2004 tarihli ve 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununa göre kurulan sanayi odası,yoksa ticaret ve sanayi odasi, o da yoksa ticaret odasi, il özel idaresi veya yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı temsilcileri ile alanın hiçbir belediye sınırı içinde olmaması hâlinde il belediyesi, ilçe belediyeleri ile bu ilçelerdeki odalar valilik uygun görüşüne istinaden OSB kuruluşunda yer alabilir. OSB kuruluşuna katılan kurum ve kuruluşların temsilcileri ve vali tarafiından imzalanmış kuruluş protokolünün Bakanlıkça onaylanması ve sicile kaydı ile OSB tüzel kişilik kazanır. OSB kuruluşunda, altıncı fikrada belirtilen usuller çerçevesinde belirlenen odanın yer alması zorunludur.İhtisas OsBMerde konuyla ilgili mesleki kuruluşlar ve teşekküllerin temsilcileri, talepleri hâlinde müteşebbis heyete dâhil edilirler. Tüzel kişilik kazanan OSB'lerden, kuruluş tarihinden itibaren altı ay içerisinde 

kamulaştirma işlemlerine başlayip, iki yil içerisinde uzlaşılamayan tüm parseller için tespit ve tescil davası açmayan veya tüm parseller için açılan davalar neticesinde 2942 sayılı Kanunun 10 uncu maddesinde belirtilen süreler içerisinde bedeli ödemeyen OSBMerin tüzel kişilikleri, tasfiye süreci başlatılarak Bakanlık tarafından resen terkin edilebilir. OSB alanında Sağlık Bakanlığınca öngörülen sağlık koruma bandı bırakılır. Ortak kullanım alanları, OSB büyüklüğünün %8'inden az; hizmet ve destek alanları ise OSB büyüklüğünün %10'undan fazla olamaz. OSB sınırları içerisinde yapılacak imar ve parselasyon planları ve değişiklikleri, OSB tarafindan yönetmeliğe uygun olarak hazırlanır ve Bakanlıkça onaylanır. Onaylı imar planlarıvalilikçe tespit edilen ilan yerlerinde, Bakanlığın internet sayfasında bir hafta süre ile ilan edilir. Askı süresinin sonunda Bakanlıkça yürürlüğe konulur ve ilgili kurumlara bilgi için gönderilir. Bir haftalık ilan süresi içinde planlara itiraz edilebilir. İtirazlar Bakanlığa veya valiliğe yapılır.Bakanlık itirazları ve planları on beş gün içerisinde inceleyerek kesin karara bağlar. Katılımcı tarafından OSB’ye başvurulduğu hâlde başvuru tarihinden itibaren üç ay içinde herhangi bir karara bağlanmayan imar ve parselasyon planı ve değişiklikleri katılımcının müracaatı hâlinde Bakanlıkça değerlendirmeye alınır. Bakanlık değerlendirme aşamasında OSB'nin başvuru hakkındaki görüşünü ister. OSB başvuru hakkındaki görüşünü on beş gün içinde Bakanlığa bildirmek zorundadır. Başvuruya konu imar ve parselasyon planı ile değişiklikleri Bakanlık tarafindan uygun bulunmasıhâlinde onaylanabilir. Yürürlüğe giren imar plânına göre arazi kullanımı,yapı ve tesislerinin projelendirilmesi, inşası ve kullanımıyla ilgili ruhsat ve izinler ile işyeri açma ve çalışma ruhsatları OSB tarafından verilir ve denetlenir. İşyeri açma ve çalışma ruhsatının verilmesi sırasında işyeri açma ve çalışma ruhsatına ilişkin harçlar, OSB tarafından tahsil edilerek ilgili belediye veya il özel idaresi hesabına yatırılır."; 5. maddesinde "OSB,müteşebbis heyetin başvurusu üzerine Bakanlıkça verilen kamu yararı kararıve sınırları belirlenmiş yetki çerçevesinde kamulaştırma işlemleri yaptırabilen bir özel hukuk tüzel kişiliğidir. OSB adına kamulaştırma yapacak idare, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu uyarınca oluşturacağıkıymet takdir ve uzlaşma komisyonlarında OSB'den en az bir üyenin görevlendirilmesini ister. Tanınacak süre zarfinda görevlendirme yapılmaması hâlinde, ilgili idare, komisyon üyelerinin tamamını kendi bünyesinden seçer. Arazinin mülkiyetinin edinilmesinde yapılan masraflar ile arazi bedeli ödeme yükümlülüğü OSB tüzel kişiliğine aittir."; 20.maddesinde, "OsB'lerin ihtiyacı olan elektrik, su, kanalizasyon, doğalgaz,arıtma tesisi, yol, haberleşme, spor tesisleri gibi altyapı ve genel hizmet tesislerini kurma ve işletme, kamu ve özel kuruluşlardan satın alarak dağıtım ve satışını yapma hakkı sadece OSB'nin yetki ve sorumluluğundadır. OSB'ler, Bakanlıktan izin almak kaydıyla ayrı şirket 

kurma şarti aranmaksizin OSB alani içerisinde oncelikle kendi ihtiyaci olmak üzere elektrik üretim tesisleri kurma ve işletme hakkına sahiptir.OSB'deki katılımcıların elektrik üretimi tesisleri kurması ve işletmesi OSB iznine tabidir. Atıkların ortak arıtma tesisinin kabul edebileceği standartlara düşürülmesi amacıyla münferiden ön arıtma_ tesisi yapılmasıgerekir.OSB'de yer alan kuruluşlar, altyapı ihtiyaçlarını OSB'nin tesislerinden karşılamak zorundadır. OSB'nin izni olmaksızın altyapı ihtiyaçları başka bir yerden karşılanamaz ve bu amaçla münferiden tesis kurulamaz. Bu kuruluşlar kendilerine tahsis edilen altyapı kullanma hakkını başka kuruluşlara devir ve temlik edemez ve başkalarının istifadesine tahsis edemez."; 21. maddesinde, "OSB tüzel kişiliği, bu Kanunun uygulanması ile ilgili işlemlerde her türlü vergi, resim ve harçtan muaftır. OSB katılımcılarının enerji giderlerine dair düzenlemeler, serbest piyasa koşullarıile oluşmuş fiyatlara müdahale edilmeksizin, Cumhurbaşkanı tarafindan yapılır. Atık su aritma tesisi işleten bölgelerden, belediyelerce atık su bedeli alınmaz."; 22. maddesinde de, "OSB ve OSBÜK organ üyeleri ile personeli,kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumludurlar. Bunlar, para ve para hükmündeki evrak ve senetler ile bilanço, tutanak, rapor, defter ve belgeler üzerinde işledikleri suçlardan dolayı kamu görevlisi gibi cezalandırılırlar. Birinci fikrada belirtilen yükümlülüklerini yerine getirmeyen OSB organ üyelerinden kamu görevlisi olmayanlar ile OSBÜK organ üyeleri, beş bin Türk lirası idari para cezasıyla, kamu görevlisi olanlar ilgili mevzuat hükümlerine göre cezalandırılır. Bu madde kapsamındaki idari para cezaları, Bakanlıkça verilir." hükümlerine yer verilmiştir.
Yukarıda aktarılan yasal düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının onayı ile ve anılan Bakanlıkça belirlenen yerde kurulan organize sanayi bölgelerine; sanayileşmenin sağlıkli, düzenli ve çevreyle uyumlu gelişimini sağlamak amacıyla kamu yararı çerçevesinde özel bir takım görevler verilmiş ve bu görevlerini yerine getirilebilmeleri için de kamusal yetkiler tanınmıştır.

4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanununda özel hukuk tüzel kişisi oldukları belirtilen organize sanayi bölgelerinin kamusal yetki ve ayrıcalıklarla donatıldıkları, bu yetki ve ayrıcalık dahilinde kamu hukuku alanında görülmesi gereken tek yanli, kesin, doğrudan uygulanabilir işlemler de tesis ettikleri açıktır.

Dava konusu olayda da, davacı şirketin iptalini istediği, dava dışıİstanbul Petrol Ürünleri Tur. Oto. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesine ilişkin İkitelli Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığı işleminin özel hukuk ilişkisi kurulmasından önce kamu gücüne dayanılarak tesis edilmiş bir idari işlem olduğu sonucuna varıldığından,uyuşmazlığın görüm ve çözümü görevi idari yargı yerine ait bulunmaktadır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle, 2247 sayılı Kanunun 13'üncümaddesi uyarınca yapılan başvurunun reddi gerektiği düşünülmektedir."yolunda düşünce vermiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün, Hicabi DURSUN’un Başkanlığında, Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER,Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılımlarıyla yapılan 21.10.2019 günlü toplantısında:
l-İLK İNCELEME: Başvuru yazısı ve dava dosyası örneği üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27. maddesi gereğince yapılan incelemeye göre, davalıidare vekilinin, anılan Yasa'nın 10/2 maddesinde öngörülen yönteme uygun olarak yaptığı görev itirazının reddedilmesi ve 12/1. maddede belirtilen süre içinde başvuruda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nca,10. maddede öngörülen biçimde, olumlu görev uyuşmazlığı çıkarıldığıanlaşılmaktadır. Usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.
I-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hakim Gülşen AKAR PEHLİVAN’ın, davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇİ'nin davada adli yargının, Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİGÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, İstanbul İli, Başakşehir İlçesi, İkitelli Organize Sanayi Bölgesi, 583 ada, 6 parsel sayılı yerde bulunan akaryakıt istasyonunun maliki olan davacı şirket tarafından, bitişik 7 parselde bulunan dava dışıİstanbul Petrol Ürünleri Tur. Oto. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye 08/11/2018tarihli ve 2018/1241 sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılmıştır.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun “Belediyenin görev ve sorumlulukları" başlıklı 14. maddesinde 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu hükümlerinin sakl olduğu belirtilmiş; Değiştirilen,Eklenen ve Yürürlükten Kaldırılan Hükümler başlıklı 85. maddesinin h bendinde, «….12.4.2000 tarihli ve 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanununun 4 üncü maddesinin altıncı fikrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

cYanmaGYYlowb Yürürlüğe giren mevzii imar plânına göre arazi kullanımı, yapı ve tesislerinin projelendirilmesi, inşası ve kullanımıyla ilgili ruhsat ve izinler ile işyeri açma ve çalışma ruhsatları OSB tarafindan verilir ve denetlenir.İşy a v çaşma rsa vilmei sasıaşya vçaışa ruhsatına ilişkin harçlar, OSB tarafindan tahsil edilerek ilgili belediye veya il özel idaresi hesabına yatırılır...»;

4562 sayili Organize Sanayi Bolgeleri Kanununun 3. Maddesinin (h)bendinde, Organize Sanayi Bölgesi (OSB), “Sanayinin uygun görülen alanlarda yapılanmasını sağlamak, çarpık sanayileşme ve çevre sorunlarınıönlemek, kentleşmeyi yönlendirmek, kaynakları rasyonel kullanmak, bilgi ve bilişim teknolojilerinden yararlanmak, sanayi türlerinin belirli bir plan dâhilinde yerleştirilmesi ve geliştirilmesi amacıyla, sınırları tasdik edilmişarazi parçalarının imar planlarındaki oranlar dâhilinde gerekli ortak kullanım alanlari, hizmet ve destek alanları ve teknoloji geliştirme bölgeleri ile donatılıp planlı bir şekilde ve belirli sistemler dâhilinde sanayi için tahsis edilmesiyle oluşturulan ve bu Kanun hükümlerine göre kurulan, planlanan ve işletilen, kaynak kullanımında verimliliği hedefleyen mal ve hizmet üretim bölgelerini” ifade eder şeklinde tanımlanmış;
4.maddesinin ondördüncü fikrasında, “Yürürlüğe giren imar plânına göre arazi kullanımi, yapı ve tesislerinin projelendirilmesi, inşası ve kullanımıyla ilgili ruhsat ve izinler ile işyeri açma ve çalışma ruhsatları OSB tarafindan verilir ve denetlenir. İşyeri açma ve çalışma ruhsatının verilmesi sırasında işyeri açma ve çalışma ruhsatına ilişkin harçlar, OSB tarafindan tahsil edilerek ilgili belediye veya il özel idaresi hesabına yatırılır."Hükmüne;
5.maddesinin ilk fikrasında, “(Değişik: 4/7/2012-6353/20 md.)
OSB, müteşebbis heyetin veya genel kurulun vereceği karar üzerine yönetim kurulunun başvurusu üzerine Bakanlıkça verilen kamu yararı kararıve sınırları belirlenmiş yetki çerçevesinde kamulaştırma işlemleri (….)(1)yaptırabilen bir özel hukuk tüzel kişiliğidir. (Ek cümle : 20/2/2014-6525/21md.) OSB; kamulaştırma işlemlerini Valilik, İl Özel İdaresi, Belediye veya Yatirım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığına yaptırabilir. (1) (2)” hükmüyer almakta olup;12.04.2000 günlü, 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu'nun, 04.07.2012 günlü, 6353 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20.maddesiyle değiştirilen 5.maddesinin Anayasa'ya aykırılığı iddiasıyla Danıştay Altıncı Dairesi tarafindan yapılan itiraz başvurusu üzerine,Anayasa Mahkemesi 31.10.2013 gün, E:2013/49, K:2013/125 sayılı kararıile özetle; 04.07.2012 günlü, 6353 sayılı Kanun'un 20.maddesiyle değiştirilen 5.maddesinin birinci fikrasında yer alan “.…. yapabilen veya … sözcüklerinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar vermiştir.
Kanunun 8. maddesinde ise;“ (Değişik fikra: 18/6/2017-7033/43md.) Yönetim kurulu, müteşebbis heyetin en az dördü kendi üyeleri arasından olmak üzere seçeceği beş asıl, beş yedek üyeden oluşur. Genel kurula geçen ve müteşebbis heyetin sona erdiği OsB'lerde, yönetim kurulu yönetmelikle belirlenecek kriterlere göre en fazla on bir asıl ve on bir yedek üyeden oluşur. Yönetim kurulu üyeleri dört yıl için seçilir.

Yonetim kurulu üyeleri kendi aralarında bir başkan ve bir başkanvekili seçerler. Yönetim kurulu en az ayda iki defa toplanır ve toplantı salt çoğunluk ile yapılır. Geçerli bir mazereti olmadan üst üste yapılan üç toplantıya veya mazereti olsa dahi altı ay içinde yapılan toplantıların en az yarısına katılmayan üyeler üyelikten çekilmiş sayılırlar.Kararlar salt çoğunlukla verilir. Oyların eşitliği halinde başkanın oyuna itibar edilir.

Yönetim kurulu; kanun, yönetmelik, kuruluş protokolü ve benzeri düzenlemeler ile müteşebbis heyetin kararları çerçevesinde OSB'nin sevk ve idaresini yürütmekle görevlidir."” hükümlerine yer verilmiştir.
Yukarıdasözüedilen mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden, İkitelli Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığı'nın özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu ve özel hukuk tüzel kişilerince tesis edilen işlemlerin yargısal denetiminin adli yargı yerlerince yapılacağının açık olduğu gözetildiğinde; İkitelli Organize Sanayi Bölgesi’nde 583 Ada ve 6 Parsel üzerinde kurulu akaryakıt istasyonunun maliki olan ve akaryakit ve LPG istasyonu işleten davacı tarafından; kendi parseline bitişik 583 ada 7parselde bulunan dava dışı İstanbul Petrol Ürünleri Turizm Otomotiv İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. $ti.'ne 18.11.2018 tarih ve 2018/1241 sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle, İkitelli Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığına karşı açılan davanın yargısal denetiminin adli yargı yerinde yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının başvurusunun kabulü ile, davalı idare vekilinin görev itirazının reddine ilişkin İstanbul 13. İdare Mahkemesinin 18.4.2019 gün ve E:2019/480 sayılıgörevlilik kararının kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde ADLİ YARGININ görevli olduğuna,bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının BAŞVURUSUNUN KABULÜ ile, davalı idare vekilinin görev itirazının reddine ilişkin İstanbul 13. İdare Mahkemesinin 18.4.2019 gün ve E:2019/480 sayılı GÖREVLİLİK KARARININ KALDIRILMASINA, 21.10.2019 gününde Üye Aydemir TUNÇ ve Üye Ahmet ARSLAN'ın KARŞI OYU ve OY ÇOKLUĞU İLE KESİN OLARAK karar verildi.

KARŞI OY 
Görevsel bakımdan bir girişim ve etkinliğin kamu hizmeti sayılmasıveya sayılmaması, değişik koşullar dikkate alınarak yasakoyucunun görüşleri doğrultusundaki belirlemelerine göre şekillenen değişken ve göreceli bir konudur. Kamu hizmetinin yönetsel öğesi, genelde kamusal yönetim biçimi ise de, İdarenin özel hukuk hükümlerine göre yürüttüğü kimi 

etkinliklerin de bu nitelikte oldugu gorulmektedir. Fakat bir hizmetin amaci kamu yararı ise kamu hukuku esaslarına bağlı kalacağı açıktır. Bu nedenle idarenin, toplumun yararına olarak genel ve ortak ihtiyaçlarını karşılamak için giriştiği etkinlikler hangi yol ve usulle yapılırsa yapılsın kamu hizmeti sayılacağından "kamu hizmeti" kavramının en önemli öğesi yönetim biçimi değil, hizmetin amacı ve bunun sorumluluğunu üstlenen organın niteliğidir.Böyle olunca, kamu hizmetleri, Devletin ve diğer kamu tüzelkişilerinin toplumun genel olarak ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla yürüttüğü veya buyruğu ve sorumluluğu altında başkalarına yaptırdığı etkinlikler olarak tanimlanabilir.
İdarî işlemler, çeşitli hukukî etkiler doğurmak amacıyla yapılan tek yanlı ve icraî irade açıklamaları olarak tanımlandığında, "iradenin açıklanması" yönünden, bu iradenin sahibi durumunda olan "idarî makam"kavramı önem kazanmaktadır. Bu noktada, yalnızca işlemi yapan merciye göre belirlenen organik ölçüt tek başına yeterli olmamaktadır. Yani idarenin her işlemi İdarî işlem olmadığı gibi, bütün idarî işlemlerin kamu tüzel kişileri tarafindan tesis edilmesi de söz konusu değildir. Bu açıdan, İdarîkarar alma yetkisi ve gücüyle donatılmış olmalarına karşılık, gerek statüleri ve gerekse teşkilatlanmaları ve yönetimleri bakımından özel hukuk tüzel kişisi olup da, kamu hizmeti gören kuruluşlar, bu hizmetleri yerine getirirlerken kamu makamı gibi hareket etmekte ve işlemleri de idare hukuku kurallarına tabi olmaktadır.
Kamu yararı içermesi ve özel faaliyet olarak gereği gibi sunulmasının mümkün olmaması nedeniyle, yasama organı tarafindan özel faaliyetler İçin söz konusu olmayacak bir ayrıcalıklar ve yükümlülükler rejimine tabi tutulan ve sorumluluğu ile denetimi son tahlilde bir kamu otoritesi tarafindan üstlenilen faaliyetler, kamu hizmeti olarak kabul edilmektedir. Kamu hizmeti yerine getirilirken sahip olunan ayrıcalıklara dayanılarak, tek yanlı irade beyanıyla tesis edilen, hukuk düzeninde değişiklik yapan, başka bir deyişle, kişilerin hukukî durumlarında değişiklik meydana getiren etkili ve yürütülmesi zorunlu işlemler iptal davasına konu edilebileceği gibi, bu işlemler nedeniyle uğranılan zararların tazmini için tam yargı davası açılması da mümkündür.
4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanununun 3. maddesinin (h)bendinde, organize sanayi bölgeleri (OSB), sanayinin uygun görülen alanlarda yapılanmasını sağlamak, çarpık sanayileşme ve çevre sorunlarınıönlemek, kentleşmeyi yönlendirmek, kaynakları rasyonel kullanmak, bilgi ve bilişim teknolojilerinden yararlanmak, sanayi türlerinin belirli bir plan dâhilinde yerleştirilmesi ve geliştirilmesi amacıyla, sınırları tasdik edilmişarazi parçalarının imar planlarındaki oranlar dâhilinde gerekli ortak kullanım alanları, hizmet ve destek alanları ve teknoloji geliştirme bölgeleri ile donatılıp planlı bir şekilde ve belirli sistemler dâhilinde sanayi için tahsis 

nesiyle oluşturulan ve bu Kanun hukumlerine gore kurulan, planlanan ve işletilen, kaynak kullanımında verimliliği hedefleyen mal ve hizmet üretim bölgeleri olarak tanımlanmış; 4. maddesinde, "OSB. yer seçimine ilişkin yönetmeliğe göre uygun görülen yerlerde Bakanlığın onayı ile kurulur. OSB lere ait yer seçimi, Bakanlığın koordinatörlüğünde ilgili kurum ve kuruluşların temsilcilerinin katılımıyla oluşan yer seçimi komisyonunun yerinde yaptığı inceleme sonucunda, varsa üst ölçekli plan "kararları dikkate alınarak yapılır. Komisyonda kararlar oybirliği ile alınır.Oybirliği sağlanamaması durumunda yer seçimi ile ilgili nihai karar,yönetmelikte belirlenen esaslar doğrultusunda Bakanlıkça verilir. Mevzuat gereğince korunması gereken ve sanayi tesislerinin kurulmasına izin verilmeyen alanlar OSB yeri olarak incelemeye alınmaz. OSB alanı içinde Hazine veya kamu kurum ve kuruluşlarına ait arazilerin bulunması hâlinde;bu araziler, talep edilmesi ve başkaca bir sakıncası bulunmamasıdurumunda, 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Yatırımların ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2 nci maddesinin birinci fikrasının (b) bendi kapsamındaki illerde bedelsiz devredilir. Diğer illerde ise 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununun 63 ncü maddesinde yer alan harca esas değerleri üzerinden peşin veya taksitle ödenmek üzere OSB lere satılır. Buna ilişkin usûl ve esaslar Bakanlık ile Maliye Bakanlığınca müştereken belirlenir. Toplu Konut idaresi Başkanlığı mülkiyetinde bulunan stok araziler ise ilgili mevzuatına göre OSB tüzel kişiliğine tapuda devredilirken 29/4/1969 tarihli ve 1164 sayılı Arsa Üretimi ve Değerlendirilmesi Hakkında Kanunun 11 nci maddesinde belirtilen şerh tapuya işlenmez. Seçilen alanda özel mülkiyette olan araziler bulunması hâlinde bu araziler rızaen satın alma veya kamulaştırma yoluyla iktisap edilir. Bu nitelikte taşınmazlar hakkında 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu hükümleri uygulanır.Yer seçiminin kesinleşmesinden sonra ÖSB sınırları dışında kalan alanların planlanması Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve/veya ilgili belediye tarafindan en geç bir yıl içinde yapılır. Bununla ilgili usûl ve esaslar Bakanlık ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca müştereken belirlenir. OSB alanı dışındaki içme ve kullanma suyu, karayolu, demiryolu, elektrik ve doğalgaz bağlantılari ile ilgili iş ve işlemler Bakanlığın koordinasyonunda ilgili kurum ve kuruluşlarca yerine getirilir. Yer seçimi kesinleştirilen alandaki büyükşehir belediyesi, il belediyesi, ilçe belediyesi, belde belediyesi, 18/5/2004 tarihli ve 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununa göre kurulan sanayi odasi, yoksa ticaret ve sanayi odasi, o da yoksa ticaret odasi, il özel idaresi veya yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı temsilcileri ile alanın hiçbir belediye sınırı içinde olmamasıhâlinde il belediyesi, ilçe belediyeleri ile bu ilçelerdeki odalar valilik uygun görüşüne istinaden OSB kuruluşunda yer alabilir. OSB kuruluşuna katılan 

kurum ve kuruluşlarin temsilcileri ve vali tarafindan imzalanmiş kuruluşprotokolünün Bakanlıkça onaylanması ve sicile kaydı ile OSB tüzel kişilik kazanır. OsB kuruluşunda, altıncı fikrada belirtilen usuller çerçevesinde belirlenen odanın yer alması zorunludur. İhtisas OSB'lerde konuyla ilgili,mesleki kuruluşlar ve teşekküllerin temsilcileri, talepleri hâlinde müteşebbis heyete dâhil edilirler. Tüzel kişilik kazanan OSB'lerden, kuruluş tarihinden itibaren altı ay içerisinde kamulaştırma işlemlerine başlayıp, iki yıl içerisinde uzlaşılamayan tüm parseller için tespit ve tescil davası açmayan veya tüm parseller İçin açılan davalar neticesinde 2942 sayılı Kanunun 10uncu maddesinde belirtilen süreler içerisinde bedeli ödenmeyen OSB lerin tüzel kişilikleri, tasfiye süreci başlatılarak Bakanlık tarafından resen terkin edilebilir. OSB alanında Sağlık Bakanlığınca öngörülen sağlık koruma bandı bırakılır. Ortak kullanım alanları, OSB büyüklüğünün %8'inden az;hizmet ve destek alanları ise OSB büyüklüğünün %10'undan fazla olamaz.OSB sınırları içerisinde yapılacak imar ve parselasyon planları ve değişiklikleri, OSB tarafından yönetmeliğe uygun olarak hazırlanır ve Bakanlıkça onaylanır. Onaylı imar planları valilikçe tespit edilen ilan yerlerinde, Bakanlığın internet sayfasında bir hafta süre ile ilan edilir. Askısüresinin sonunda Bakanlıkça yürürlüğe konulur ve ilgili kurumlara bilgi için gönderilir. Bir haftalık ilan süresi içinde planlara itiraz edilebilir.İtirazlar Bakanlığa veya valiliğe yapılır. Bakanlık itirazları ve planları on beş gün içerisinde inceleyerek kesin karara bağlar. Katılımcı tarafından OSB'ye başvurulduğu hâlde başvuru tarihinden itibaren üç ay içinde herhangi bir karara bağlanmayan imar ve parselasyon planı ve değişiklikleri katılımcının müracaatı hâlinde Bakanlıkça değerlendirmeye alınır. Bakanlık değerlendirme aşamasında OSB'nin başvuru hakkındaki görüşünü ister.OSB başvuru hakkındaki görüşünü on beş gün içinde Bakanlığa bildirmek zorundadır. Başvuruya konu imar ve parselasyon planı ile değişiklikleri Bakanlık tarafindan uygun bulunması hâlinde onaylanabilir. Yürürlüğe giren imar plânına göre arazi kullanımi, yapı ve tesislerinin projelendirilmesi, inşası ve kullanımıyla ilgili ruhsat ve izinler ile işyeri açma ve çalışma ruhsatları OSB tarafindan verilir ve denetlenir, işyeri açma ve çalışma ruhsatının verilmesi sırasında işyeri açma ve çalışma ruhsatına ilişkin harçlar, OSB tarafından tahsil edilerek ilgili belediye veya il özel idaresi hesabına yatırılır."; 5. maddesinde "OSB, müteşebbis heyetin başvurusu üzerine Bakanlıkça verilen kamu kararı ve sınırları belirlenmişyetki çerçevesinde kamulaştırma işlemleri yaptırabilen bir özel hukuk tüzel kişiliğidir. OSB adına kamulaştırma yapacak idare, 2942 sayılıKamulaştırma Kanunu uyarınca oluşturacağı kıymet takdir ve uzlaşma komisyonlarında OSB'den en az bir üyenin görevlendirilmesini ister.Tanınacak süre zarfinda görevlendirme yapılmaması hâlinde, ilgili idare,komisyon üyelerinin tamamını kendi bünyesinden seçer. Arazinin 

Tyetiin edinilmeside yaplan masraflar ile arazi bedeli ödeme yükümlülüğü OSB tüzel kişiliğine aittir."; 20. maddesinde, " OSB'lerin ihtiyacı olan elektrik, su, kanalizasyon, doğalgaz, aritma tesisi, yol,haberleşme, spor tesisleri gibi altyapı ve genel hizmet tesislerini kurma ve işletme, kamu ve özel kuruluşlardan satın alarak dağıtım ve satışını yapma hakkı sadece OSB'nin yetkive sorumluluğundadır. OSB'ler,Bakanlıktan izin almak kaydıyla ayrı şirket kurma şartı aranmaksızın OSB alanıİçerisinde öncelikle kendi ihtiyacı olmak üzere eletrik üretim tesisleri kurma ve işletme hakkına sahiptir. OsB'deki katılımcıların elektrik üretim tesisleri kurması ve işletmesi OSB iznine tabidir. Atıkların ortak aritma tesisinin kabul edebileceği standartlara düşürülmesi amacıyla münferiden ön arıtma tesisi yapılması gerekir. OSB'de yer alan kuruluşlar, altyapı ihtiyaçlarınıOSB'nin tesislerinden karşılamak zorundadır. OSB'nin izni olmaksızın altyapı ihtiyaçları başka bir yerden karşılanamaz ve bu amaçla münferiden tesis kurulamaz. Bu kuruluşlar kendilerine tahsis edilen altyapı kullanma hakkını başka kuruluşlara devir ve temlik edemez ve başkalarının istifadesine tahsis edemez."; 21. maddesinde, "OSB tüzel kişiliği, bu Kanunun uygulanması ile ilgili işlemlerde her türlü vergi, resim ve harçtan muaftır. OSB katılımcılarının enerji giderlerine dair düzenlemeler, serbest piyasa koşulları ile oluşmuş fiyatlara müdahale edilmeksizin,Cumhurbaşkanı tarafindan yapılır. Atık su arıtma tesisi işleten bölgelerden,belediyelerce atık su bedeli alınmaz."; 22. maddesinde de, "OSB ve OSBÜK organ üyeleri ile personeli, kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumludurlar. Bunlar, para ve para hükmündeki evrak ve senetler ile bilanço, tutanak, rapor, defter ve belgeler üzerinde işledikleri suçlardan dolayı kamu görevlisi gibi cezalandırılırlar. Birinci fikrada belirtilen yükümlülüklerini yerine getirmeyen OSB organ üyelerinden kamu görevlisi olmayanlar ile OSBÜK organ üyeleri, beş bin Türk lirası idari para cezasıyla, kamu görevlisi olanlar ilgili mevzuat hükümlerine göre cezalandırılır. Bu madde kapsamındaki idari para cezaları Bakanlıkça verilir." hükümlerine yer verilmiştir.

Yukarıda aktarılan yasal düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının onayı ile ve anılan Bakanlıkça belirlenen yerde kurulan organize sanayi bölgelerine; sanayileşmenin sağlıklı düzenli ve çevreyle uyumlu gelişimini sağlamak amacıyla kamu yararı çerçevesinde özel bir takım görevler verilmiş ve bu görevlerini yerine getirilebilmeleri icin de kamusal yetkiler tanınmıştır.EM.
,_.).4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanununda özel hukuk tüzel kişisi oldukları belirtilen organize sanayi bölgelerinin kamusal yetki ve ayrıcalıklarla donatıldıkları, bu yetki ve ayrıcalık dahilinde kamu hukuku alanında görülmesi gereken tek yanli, kesin, doğrudan uygulanabilir işlemler de tesis ettikleri açıktır.


Kurumun gorevieri arasinda ozel hukuk alanina giren birtakim uğraşıları bulunmakta ise de, bu uğraşılar üstlenilen kamu hizmetini yerine getirmek amacına yönelik olduğundan, yalnızca anilan uğraşılara veya bu uğraşılarında özel hukuk hükümlerine bağlılığına bakılarak, kurumun kamu hizmeti görmediği veya kamu kurumu olmadığı söylenemez . Kurumun tüzel kişiliğinin olması ve özel hukuk hükümlerine bağlı bulunması,üstlendiği kamu hizmetinin, etkin, kolay ve çabuk bir biçimde yürütmeye olanak sağlamaya yöneliktir. Bu bakımdan, 4562 sayılı yasada yer alan özel hukuk hükümlerine bağlı olma keyfiyeti kurumun üçüncü kişilerle girişeceği hukuki İşlemlere özel hukuk hükümlerinin uygulanacağınıbelirtmekten öte bir anlam taşımadığı ortadadır.

Öte yandan, kurum genel kurulunun oluşmasi, toplantıları ve görevleri, genel kurulda alınan kararların niteliği gözönüne alınınca, gerek genel kurul toplantıları, gerek bu kurulda alınan kararların, kamu hizmeti gören kurumun iç bünyesi ile ilgili ve özellikle organik yapısına ilişkin ve hizmetin zorunlu kıldığı uğraşıların amacına paralel ve bunun yerine getirilmesine yönelik tasarruflar olduğunda kuşku bulunmadığından bu tasarrufların İdari nitelikte olduğu ve bunların idari yargı denetimine tabi olması gerektiği de açıktır.

İdari işlemlerin, yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile kanuna aykırı olduğu ileri sürülerek bunların iptali istemiyle açılan ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2 nci maddesinde tanımlanan iptal davalarının amaci, idari işlemlerin idari yargı organlarınca denetlenerek idarenin hukuka uygunluğu sağlamaktadır.
Dava konusu olayda da, davacı şirketin iptalini istediği, dava dışıişyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesine ilişkin İkitelli Organize Sanayi Bölgesi Başkanlığı işleminin kamu hukuku kuralları uygulanarak ve kamu gücüne dayanılarak tesis edilmiş bir idari işlem olduğu sonucuna varıldığından, uyuşmazlığın görüm ve çözümü görevi idari yargı yerine ait bulunduğu görüşü ile çoğunluk kararına katılamıyoruz. 21.10.2019
ÜYE Aydemir TUNÇ
ÜYE Ahmet ARSLAN 
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:2-ESAS NO : 2019/527KARAR NO : 2019/694KARAR TR : 21.10.2019

OZET : Davacının kayıtlı taşınmazına ilişkin su aboneliğinin devamı için kanalizasyon harcamalarına katılma payı ödenmesi gerektiğine ilişkin Antalya Su ve Atıksu İdaresi (ASAT) Genel Müdürlüğü işleminin iptali istemiyle açılan davanın, ADLİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davacı: Í.U.e 
R XX A:
I n eB:
R T' :

OOIO : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;müvekkilinin Antalya İli, Serik İlçesi, Merkez Mahallesi, 2195 Sokak No:10'da bulunan 117 ada, 5 parselde kayıtlı taşınmaza ilişkin su aboneliğinin devamı için kanalizasyon katılım payının 30 gün içinde ödenmesi gerektiği; aksi halde abonelik sözleşmesinin feshedilerek verilen su ve kanalizasyon hizmetlerinin durdurulacağına dair Antalya Su ve Atıksu İdaresi (ASAT) Genel Müdürlüğünün 24/05/2019 tarihli ve …E18922 sayılı işleminin iptali istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır.
Davalı Antalya Su ve Atıksu İdaresi Genel Müdürlüğü vekili, süresi içinde verdiği cevap dilekçesinde, davanın adli yargı yerinde çözülmesi gerektiğinden bahisle görev itirazında bulunulmuştur.
ANTALYA 1. VERGİ MAHKEMESİ: 9.7.2019 gün ve E:2019/426sayı ile, 2576 Sayılı Bölge Ídare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunun 6. maddesinde;Vergi Mahkemelerinin, a) Genel bütçeye, il Özel İdareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezalan ile tarifelere ilişkin davaları, b) (a) bendindeki konularda 5183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun uygulanmasına ilişkin davaları, c)diğer kanunlarla verilen işleri çözümleyeceği hükmüne yer verildiği; anılan madde uyarınca, bir idari davanın vergi mahkemelerinde çözümlenebilmesi için, bu davanın, vergi,resim, harç ve benzeri mali yüküm veya bunların zam ve cezalarına ilişkin olması gerektiği; Uyuşmazlığın, 2462 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 37. ve 88. Maddelerine istinaden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına xatılım payı ödenmesi şeklinde tanzim edilen işlemin iptali isteminden kaynaklandığı gerekçesiyle, dava konusu uyuşmazlık, 2576 sayılıKanunu'nun 6. maddesinin (a) fikrası kapsamında olduğundan, davanın görüm ve çözümünde görevli mahkemenin vergi mahkemesi olduğu 

sonucuna varildiği gerekçesiyle, Mahkemelerinin görevli olduğuna, davalıidarenin görev itirazının reddine karar vermiştir.

Davalı Antalya Su ve Atıksu İdaresi Genel Müdürlüğü vekili tarafindan, süresi içinde verilen dilekçe ile olumlu görev uyuşmazlığıçıkarılması istemiyle başvuruda bulunulması üzerine dilekçe, dava dosyasıile birlikte Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmiştir.
YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCISI:1103/07/2005tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun "Belediyenin Yetkileri ve İmtiyazları" başlıklı 15. maddesinin (d) bendinde; "Özel kanunları gereğince belediyeye ait vergi, resim, harç, katkı ve katılma paylarının tarh, tahakkuk ve tahsilini yapmak; vergi, resim ve harç dışındaki özel hukuk hükümlerine göre tahsili gereken doğal gaz, su, atık su ve hizmet karşılığı alacakların tahsilini yapmak veya yaptırmak." belediyenin yetki ve imtiyazları arasında sayılmış iken, 20/11/1981 tarihli ve 2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 1.maddesi ile, İstanbul Büyükşehir Belediyesinin su ve kanalizasyon hizmetlerini yürütmek ve bu amaçla gereken her türlü tesisi kurmak, kurulu olanları devralmak ve bir elden işletmek üzere İstanbul Büyükşehir Belediyesine bağlı müstakil bütçeli ve kamu tüzel kişiliğini haiz bir kuruluşolarak İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü kurulmuştur.
2560 sayılı Kanunun "Görev ve Yetkiler" kenar başlıklı 2. maddesinde,"ÎSKİ'nin görev ve yetkileri şunlardır: / … / b) Kullanılmış sular ile yağışsularının toplanması, yerleşim yerlerinden uzaklaştırıłması ve zararsız bir biçimde boşaltma yerine ulaştırılması veya bu sulardan yeniden yararlanılması için abonelerden başlanarak bu suların toplanacakları veya bırakılacakları noktaya kadar her türlü tesisin etüt ve projesini yapmak veya yaptırmak; gerektiğinde bu projelere göre tesisleri kurmak ya da kurdurmak;kurulu olanları devralıp işletmek ve bunların bakım ve onarımım yapmak,yaptırmak ve gerekli yenilemelere girişmek /.. / d) Su ve kanalizasyon hizmetleri konusunda hizmet alanı içindeki belediyelere verilen görevleri yürütmek ve bu konulardaki yetkileri kullanmak, / …" hükmüne; 13.maddesinde, "İSKİ'nin gelirleri aşağıdaki kaynaklardan sağlanır: /a) Su satışı va kullanılmış suların uzaklaştırılmasına karşılık, tarifesine göre abonelerden alınacak ücretler, / b) Belediye Gelirleri Kanunu uyarınca, su ve kanalizasyon tesislerinden yararlananlardan ilgili belediye adına alınacak katılma payları, / ..." hükmüne; 23. maddesinde, "Su satışı, kanalizasyon tesisi bulunan yerlerdeki kullanılmış suların uzaklaştırılması, septik çukurların boşaltılması giderleri için ayrı tarifeler yapılır. Bu tarifelerin tespitinde, yönetim ve işletme giderleri ile, amortismanları doğrudan gider yazılan (aktifleştirilmeyen) yenileme,islah ve tevsi masrafları ve bir kar oranı esas alınır. / Tarifelerin tespiti ile tahsilatla ilgili usul ve esaslar bir yönetmelik ile belirlenir." hükmüne yer verilmiştir. Kanunun ek 5.

hükmüne yer verilmek suretiyle, söz konusu Kanun hükümlerinin tüm büyükşehir belediyelerinde geçerli olacağı vurgulanmıştır.
Öte yandan; atıksu altyapı tesisleri ile evsel katı atık bertaraf tesislerinin kurulmasi, bakımi, onarımi, işletilmesi, kapatılması ve izlenmesi, bu tesislerle ilgili olarak verilen tüm hizmetleri karşılayabilecek tam maliyet esaslı tarifelerin; atıksu altyapı yönetimleri, büyükşehir belediyeleri ve belediyeler tarafindan belirlenmesi, ayarlanması ve uygulanması yoluyla çevresel altyapı hizmetlerinin sürdürülebilirliğini sağlamak amacıyla hazırlanan ve Resmi Gazete'nin 27/10/2010 tarihli ve 27742 sayısında yayınlanarak yürürlüğe giren Atıksu Altyapı ve Evsel KatıAtık Bertaraf Tesisleri Tarifelerinin Belirlenmesinde Uyulacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmeliğin 4/1.a maddesinde Yönetmeliğin uygulanmasında abone kavramının "su ve atıksu ve katı atık hizmetlerinden faydalanan ve/veya faydalanacak gerçek veya tüzel kişiyi" ifade ettiği;'Abonelik" kenar başlıklı 10. maddesinde ise "atıksu altyapı yönetimlerinin hizmet vermekle yükümlü olduğu tüm gerçek ve tüzel kişilerin abone olmasının zorunlu olduğu" hükme bağlanmıştır.

Ayrıca, Antalya Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde, su satışi,kanalizasyon tesisi bulunan yerlerdeki kullanılmış suların uzaklaştırılmasıle bu işlemlere ilişkin hizmetlerle ilgili tarifelerin hangi esaslara göre tespit edileceğini ve uygulanacağını belirlemek amacıyla hazırlanan Antalya Su ve Atıksu İdaresi Genel Müdürlüğü Tarifeler Yönetmeliğinin "Tanımlar" kenar paşlıklı 4. maddesinin birinci fikrasının (e) bendinde, Yönetmeliğin uygulanmasında abone kavramının ASAT ile hizmet sözleşmesi yapan gerçek veya tüzel kişiyi ifade ettiği vurgulanmış; 6. maddesinin birinci fikrasında ise, "su ve kanalizasyon hizmetlerinden yararlanan, özel veya tüzel kişilerle su abone sözleşmesi yapılacağı" belirlenmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, davacının, Antalya İli, Serik İlçesi,Merkez Mahallesi, 2195 Sokakta, 117 Ada, 5 Parselde kayıtlı taşınmazda bulunan su aboneliği ile ilgili olarak ASAT Genel Müdürlüğünce,kanalizasyon katılım payının 30 gün içinde ödenmesi, aksi halde abonelik sözleşmesinin feshedilerek verilen su ve kanalizasyon hizmetlerinin durdurulacağına yönelik 24/05/2019 tarihli ve E. 18922 sayılı işlemin tesis edilmesi üzerine bakılan davanın açıldığı; dosya kapsamında, söz konusu tasımaz ile ilgili olarak su aboneliğinin de bulunduğu anlaşılmıştır.
........ASAT Genel Müdürlüğü tarafindan davacı adına kanalizasyon harcamalarına katılma payı ile KDV bedelinin ödenmesine ilişkin işlemin;gerek su ve kanalizasyon hizmetleri özel bir kanun ile düzenlenmiş olan ASAT Genel Müdürlüğü tarafindan tesis edilmiş olmasi, gerekse de taraflar 

degerlendirildiğinde, söz konusu katilma payinin, idareyle kişi arasinda abonman sözleşmesiyle kurulan, özel hukuk ilişkisi çerçevesinde ve hizmet karşılığında maliyet-kâr esasına göre idarece belirlenen tarifeye dayanılarak alınan bir ücret olduğu; anılan işlemin iptali istemiyle açılan davanın görüm ve çözümünün de adli yargının görev alanına girdiği sonucuna varılmıştır.
Uyuşmazlık Mahkemesinin 26/09/2016 tarihli ve E.-K.2016/94-382sayılı kararında da benzer hususların vurgulandığı anlaşılmaktadır.
KARAR : Yukarıda açıklanan nedenlerle 2247 sayılı Kanunun 10 ve 13. maddeleri gereğince, olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılmasına, dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığına gönderilmesine..." şeklinde karar vermiştir.

Başkanlıkça, 2247 sayılı Yasanın 13. maddesine göre Danıştay Başsavcısı’nın da yazılı düşüncesi istenilmiştir.

DANIŞTAY BAŞSAVCISI: ".İstanbul Büyükşehir Belediyesinin su ve kanalizasyon hizmetlerini yürütmek ve bu amaçla gereken her türlütesisi kurmak, kurulu olanları devralmak ve bir elden işletmek üzere İstanbul Su ve Kanalizasyon idaresi Genel Müdürlüğü kurulmasına dair,20/11/1981 tarih ve 2560 sayılı "İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun"un, "Görev ve Yetkiler"kenar başlıklı 2. maddesinin birinci fikrasının (b) bendinde, "kullanılmışsular ile yağış sularının toplanması, yerleşim yerlerinden uzaklaştırılması ve zararsız bir biçimde boşaltma yerine ulaştırılması veya bu sulardan yeniden yararlanılması için abonelerden başlanarak bu suların toplanacakları veya bırakılacakları noktaya kadar her türlü tesisin etüt ve projesini yapmak veya yaptırmak; gerektiğinde bu projelere göre tesisleri kurmak ya da kurdurmak;kurulu olanları devralıp işletmek ve bunların bakım ve onarımını yapmak,yaptırmak ve gerekli yenilemelere girişmek", (d) bendinde ise, "su ve kanalizasyon hizmetleri konusunda hizmet alanı içindeki belediyelere verilen görevleri yürütmek ve bu konulardaki yetkileri kullanmak,"görevleri İSKİ'nin görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.
Aynı Kanunun ek 5. maddesinde ise, "Bu Kanun diğer büyükşehir belediyelerinde de uygulanır." hükmüne yer verilmek suretiyle söz konusu Kanunun hükümlerinin tüm büyükşehir belediyelerinde geçerli olacağıvurgulanmıştır.

Bunların dışında, atıksu altyapı tesisleri ile evsel katı atık bertaraf tesislerinin kurulmasi, bakımi, onarımi, işletilmesi, kapatılması ve izlenmesi, bu tesislerle ilgili olarak verilen tüm hizmetleri karşılayabilecek tam maliyet esaslı tarifelerin; atıksu altyapı yönetimleri, büyükşehir belediyeleri ve belediyeler tarafindan belirlenmesi, ayarlanması ve uygulanması yoluyla çevresel altyapı hizmetlerinin sürdürülebilirliğini sağlamak amacıyla hazırlanan ve Resmi Gazete'nin 27/10/2010 tarih ve 27742 sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren "Atıksu Altyapı ve Evsel 

Kati Atik Bertäraf Tesisleri Tarifelerinin Belirlenmesinde Uyulacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelik"in 4. maddesinin 1. fikrasının (a) bendinde, söz konusu Yönetmeliğin uygulanmasında abone kavramının "su ve atıksu ve katı atık hizmetlerinden faydalanan ve/veya faydalanacak gerçek veya tüzel kişiyi" ifade ettiği; aynı Yönetmeliğin "Abonelik" kenar başlıklı 10.maddesinde ise "atıksu altyapı yönetimlerinin hizmet vermekle yükümlüolduğu tüm gerçek ve tüzel kişilerin abone olmasının zorunlu olduğu"hükme bağlanmıştır.

Yine, Antalya Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde, su satışı,kanalizasyon tesisi bulunan yerlerdeki kullanılmış suların uzaklaştırılması,arıtılması ile bu işlemlere ilişkin hizmetlerle ilgili tarifelerin hangi esaslara göre tespit edileceğini ve uygulanacağını belirlemek amacıyla hazırlanan Antalya Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Tarifeler Yönetmeliği'nin "Tanımlar" kenar başlıklı 4. maddesinin birinci fikrasının (e) bendinde, Yönetmeliğin uygulanmasında abone kavramının ASAT ile hizmet sözleşmesi yapan gerçek veya tüzel kişiyi ifade ettiği vurgulanmış;6. maddesinin birinci fikrasında ise, "su ve kanalizasyon hizmetlerinden yararlanan, özel veya tüzel kişilerle su abone sözleşmesi yapılacağı"belirlenmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davalı Antalya Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünce, davacının Antalya ili Serik ilçesi Merkez Mahallesi 2195 Sok. No:10'da bulunan 117 ada, 5 parselde kayıtlı taşınmaza ilişkin su aboneliği ile ilgili olarak katılım bedelinin belirlendiği ve dosya kapsamında söz konusu taşınmaz ile ilgi olarak su aboneliğinin bulunduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, davalı Antalya Su ve Kanalizasyon Ídaresi Genel Müdürlüğü tarafından davacı adına kanalizasyon harcamaları katılım paylarıbedelinin belirlenmesine ilişkin işlemin; gerek su ve kanalizasyon hizmetleri özel bir kanun ile düzenlenmiş olan Antalya Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü tarafından tesis edilmiş olması, gerekse de taraflar arasında bir abonelik ilişkisinin bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, söz konusu ücretin idareyle kişi arasında abonman sözleşmesiyle kurulan özel hukuk ilişkisi çerçevesinde ve hizmet karşılığında maliyet-kâr esasına göre idarece belirlenen tarifeye dayanılarak alınan bir ücret olduğu anlaşılmış olup, söz konusu işlemin iptali istemiyle açılan işbu davanın görüm ve çözümü adli yargının görev alanına girmektedir.

SONUÇ : Açıklanan nedenle, 2247 sayılı Kanunun 13. maddesi gereğince yapılan başvurunun kabulü gerektiği düşünülmektedir." yolunda düşünce vermiştir.

ÍNCELEME VE GEREKÇE:

Uyuşmazlik Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün, Hicabi DURSUN'un Başkanlığında, Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER,Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılımlarıyla yapılan 21.10.2019 günlü toplantısında:
l-İLK İNCELEME: Başvuru yazısı ve dava dosyası örneği üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27. maddesi gereğince yapılan incelemeye göre, davalıidare vekilinin, anılan Yasa'nın 10/2 maddesinde öngörülen yönteme uygun olarak yaptığı görev itirazının reddedilmesi ve 12/1. maddede belirtilen süre içinde başvuruda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nca,10. maddede öngörülen biçimde, olumlu görev uyuşmazlığı çıkarıldığıanlaşılmaktadır. Usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.
II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hâkim Gülşen AKAR PEHLİVAN'ın, davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada adli yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, davacının Antalya İli, Serik İlçesi, Merkez Mahallesi, 2195Sokak No:.'da bulunan 117 ada, 5 parselde kayıtlı taşınmaza ilişkin su aboneliğinin devamı için kanalizasyon harcamalarina katılma payı ödenmesi gerektiğine ilişkin Antalya Su ve Atıksu İdaresi (ASAT) Genel Müdürlüğünün 24/05/2019 tarihli ve .….E-18922 sayılı işleminin iptali istemiyle açılmiştır.

03/07/2005 gün ve 5393sayılı Belediye Kanunu'nun ‘'Belediyenin Yetkileri ve İmtiyazları" başlıklı 15. maddesinin (d) bendinde, özel kanunları gereğince belediyeye ait vergi, resim, harç, katkı ve katılma paylarının tarh, tahakkuk ve tahsilini yapmak; vergi, resim ve harç dışındaki özel hukuk hükümlerine göre tahsili gereken doğal gaz, su, atık su ve hizmet karşılığı alacakların tahsilini yapmak veya yaptırmak belediyenin yetki ve imtiyazları arasında sayılmış iken, 20.11.1981 tarih ve 2560 sayılı İstanbul Su Ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş Ve Görevleri Hakkında Kanun'un 1. maddesi ile, İstanbul Büyükşehir Belediyesinin su ve kanalizasyon hizmetlerini yürütmek ve bu amaçla gereken her türlü tesisi kurmak, kurulu olanları devralmak ve bir elden işletmek üzere İstanbul Büyükşehir Belediyesine bağlı müstakil bütçeli ve kamu tüzel kişiliğini haiz bir kuruluş olarak İstanbul Su Ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğükurulmuştur.

Anılan Yasa'nın 13. maddesinin (a) bendinde, su satışı ve kullanılmış suların uzaklaştırılmasına karşılık, tarifesine göre abonelerden alınacak ücretler İSKİnin gelirleri arasında sayılmış; aynı Yasa'nın değişik 

23. maddesinde, “Su satışi, kanalizasyon tesisi bulunan yerlerdeki kullanılmış suların uzaklaştırılması, septik çukurların boşaltılması giderleri için ayrı tarifeler yapılır. Bu tarifelerin tespitinde yönetim ve işletme giderleri ile, amortismanları doğrudan gider yazılan (aktifleştirilmeyen)yenileme, islah ve tevsi masrafları ve %10’dan aşağı olmayacak nispetinde bir kâr oranı esas alınır.

Tarifelerin tespiti ile tahsilatla ilgili usul ve esaslar bir yönetmelik ile belirlenir." hükümlerine yer verilmiştir.

2560 sayılı Yasa çerçevesinde, Bakanlar Kurulunun 94 / 6516 sayılıkararı ile, su ve atıksu hizmetleri ayrı bir kurumsal yapı olarak Antalya Büyükşehir Belediyesine bağlı, kamu tüzel kişiliğinde ASAT Genel Müdürlüğü (Antalya Su ve Atıksu İdaresi Genel Müdürlüğü) kurulmuş ve karar 18.02.1995 tarih ve 22206 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmiş, 2560 sayılı Yasa'nın 23. maddesine göre düzenlenen “ASAT Tarifeler Yönetmeliği”çıkarılmıştır.

ASAT Tarifeler Yönetmeliği'nin “Katılım Payları” başlıklı EK 1.maddesinde;"2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 87 inci ve 88 inci maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yeni; İçme, kullanma,endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevsi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ASAT Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri üzerinden kanunun uygulama yönetmeliği uyarınca, tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerine paylaştırılarak su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma payı alınır" hükmüdüzenlenmiştir.

ASAT, Anayasada belirtilen mahalli müşterek ihtiyaçları karşılamak amacı doğrultusunda belediyelerce yerine getirilen kamu hizmetleri arasında yer alan su ve kanalizasyon hizmetlerini yürütmek üzere; Büyükşehir belediyesine bağlı, müstakil bütçeli ve kamu tüzel kişiliğini haiz olarak kanunla kurulmuş bir kamu kuruluşudur.

Böyle olmakla birlikte, bu kuruluşun kişilere sağladığı hizmete ilişkin işlemlerinin yargısal denetimini yapacak yargı düzenini belirleyebilmek için, işlemin özel hukuk ilişkilerinden veya kamusal vetkilerin kullanılmasından doğup doğmadığına bakmak gerekir 
..............de; ASAT bu hizmeti, yasal düzenlemeler ve sözleşme hükümleri çerçevesinde özel hukuk kurallarına göre yürütmek durumundadır. Abone ile ASAT arasında yapılan abone sözleşmesi, daha çok tip sözleşme görünümündedir. Hizmetten yararlanan kişinin, sözleşmeyi idareyle birlikte düzenlemesi yerine katılımı söz konusudur. Ancak bu durum, idare ile kişi arasında kurulan özel hukuk ilişkisini kamu hukuku ilişkisine dönüştürmez.Çünkü, birçok durumda hizmetin tekel niteliği ve çok kişiye götürülme 

zorunluluğu, işin, çoğunlukla tip sözleşmeler yoluyla ve kişilerin katılımı ile gerçekleşebilmesini olanaklı kılmaktadır.

Benzer olayda Mahkememizce verilen 26/09/2016 gün, E:2016/94,K:2016/382 sayılı ilamda da uyuşmazlık özel hukuk ilişkisi kapsamında değerlendirilmiştir.

Öte yandan, Anayasa Mahkemesi 18.2.1985 günlü, E:1984/9,K:1985/4 sayılı kararında, karayollarından, köprülerden alınan geçiş parası,su, elektrik, hava-gazı, demiryollari, hava yolları, kimi hastane ücretleri gibi, ekonomik koşullara göre oluşturulan ve tesislerin bakımını, idamesini ve yeni yatırımlar yapılmasını sağlamak için yapılan ödemeleri, belirli kamu hizmetleri karşılığında kişilerden alınan, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerden ayrı kabul etmiştir.

Yukarıda belirtilen Anayasa Mahkemesi ile Uyuşmazlık Mahkemesi kararlarındaki “atık su bedelinin, vergi benzeri mali yükümlülük olmayıp,idareyle kişi arasında abonman sözleşmesiyle kurulan özel hukuk ilişkisi çerçevesinde ve hizmet karşılığında maliyet-kâr esasına göre idarece belirlenen tarifeye dayanılarak alınan bir ücret olduğu’ yolundaki kabulün sonuçları itibarıyla: idarenin faaliyet alanıyla ilgili olarak yürürlüğe koyduğu yönetmelik ile buna dayanan tarife kararlarının yargısal denetiminin idari yargı yerinde -idare mahkemeleri-; abonman sözleşmesine dayanan bir alacak- borç ilişkisi kapsamındaki kirlilik önlem payının tahsiline ilişkin davaların ise adliyargı yerinde görülüp çözümlenmesi gerekmekte olup, uygulama bu doğrultuda istikrar kazanmıştır.
Tüm bu açıklamalara göre, ortada davacı ile davalı idare arasında yapılmış bir abone sözleşmesine dayalı olarak ortaya çıkan uyuşmazlığın özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yerinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nın başvurusunun kabulü ile davalı Antalya Su ve Atıksu İdaresi Genel Müdürlüğü vekillerinin görev itirazının reddine ilişkin Antalya 1. Vcrgi Mahkemesinin 9.7.2019 gün ve E:2019/426 sayılı görevlilik kararının kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde ADLİ YARGININ görevli olduğuna,bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının BAŞVURUSUNUN KABULÜ ile, davalı Antalya Su ve Atıksu İdaresi Genel Müdürlüğüvekilinin görev itirazının reddine ilişkin Antalya 1. Vergi Mahkemesinin 9.7.2019 gün ve E:2019/426 sayılı GÖREVLİLİK KARARININ KALDIRILMASINA, 21.10.2019 gününde OYBİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.


(OLUMSUZ GÖREV UYUŞMAZLIĞI) KARARLAR 
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:1-ESAS NO : 2019/372KARAR NO : 2019/669KARAR TR : 21.10.2019
ÖZET : Alanya Orman İşletme Müdürlüğünde daimi işçi olarak çalışan davacıya, kendisine isnat edilen eylemlerine karşılık 6. Dönem Toplu İşSözleşmesinin ilgili maddelerine istinaden iki ayrı tarihte verilen toplam8yevmiye para cezası kararlarının iptal edilmesi istemiyle açılan davanın,ADLİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.
KARAR 
Davacı: A.B.
Davalı: Orman Genel Md.lüğü / Alanya Orman İşl. Md.lüğü
O L A Y : Alanya Orman İşletme Müdürlüğünde daimi işçi olarak çalışan davacı dilekçesinde; Alanya İşletme Müdürlüğü Disiplin Kurulunun 08/08/2017 tarihli, 4 no.lu kararı ile 4; 15/08/2018 tarihli, 5no.lu kararı ile de 4 olmak üzere hakkında 8 yevmiye para cezası verildiğini;hakkında tutulan her iki tutanakta, görevi olamayan işlerin tarafina emredip yapmadığının gösterildiğini; İş Kanununun ilgili maddelerinde, işçinin sadecegörevlendirildiği işleriyapmak zorunda olduğunun belirtildiğini;Alanya İşletme Müdürlüğü Disiplin Kurulunun, 21/5/2018 tarihinde orman muhafaza memuru ve orman işletme şefi tarafindan tutulan tutanağa dayanarak hakkında 4 yevmiye para cezası verdiğini; oysa tutanağı tutan işletme şefinin kendisine saldırdığıni, aralarında yaşanan sorunlardan dolayıiftiralara maruz kalmasına rağmen bu olayla ilgili hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini; bu olay akabinde yine bir bahane bulunarak yevmiye kesme cezasının verildiğini; tutanağı tutan kişilerin/görevlilerin hemşeri olduklarını, kendisine mobing uygulanarak, fiziksel ve psikolojik olarak yıpratıldığını; işletmede kendisinin Greyder Operatörü olduğunu, işbölümünde asıl görev alanına girmeyen konularda sürekli talimatlar verildiğini; kendi branşını yaptırmadıklarını; İş Kanununun 22.maddesine göre "işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılıolarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve 

Işçi tarafindan alti işgunu içinde yazili olarak kabul edilmeyen degişiklikler işçiyi bağlamaz." denildiğini; maddenin, işçinin görevi olmayan bir görevi yüklenemeyeceğini açıkça gösterdiğini; tutulan tutanakların gerçeği yansıtmadığını, verilen cezaların hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu ifade ederek; Alanya İşletme Müdürlüğü Disiplin Kurulunun 08/08/2017tarihli, 4 no.lu kararı ile 4;15/08/2018 tarihli, 5 no.lu kararı ile de 4 olmak üzere hakkında verilen 8 yevmiye para cezası kararlarının iptal edilmesi istemiyle adli yargı yerinde dava açmıştır.

ALANYA İŞ MAHKEMESİ; 20.11.2018 gün ve E:2018/601,K:2018/677 sayı ile, “(.….)Öncelikle belirtmek gerekir ki; 4857 sayılı İşKanununun 1. maddesinin ikinci fikrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağıbelirtilmiştir. Yine aynı Kanunun 2. maddesinde bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır.Yasanın 8. maddesinin birinci fikrasına göre de iş sözleşmesi, bir tarafin (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşme olduğu ve ücret, iş görme ve bağımlılık işsözleşmesinin belirleyici öğeleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır. Kaldıki 4857 sayılı İş Kanununun 1. maddesinin ikinci fikrası gereğince. 4.maddesinde belirtilen ayrık durumlar dışında kalan bütün işyerlerine,işverenler ile işveren vekillerine ve çalışma şekline bakılmaksızın işçilere bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir. Bu bağlamda 5521 sayılı İşMahkemeleri Kanununun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi "İşKanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi gerekmektedir..,,
Yine; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı başhklı 2. maddesinde" İdari dava türleri şunlardır: a) İdari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlâl edilenler tarafindan açılan iptal davaları, b) İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davalari, c)Tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar. 2. İdari yargı yetkisi, idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır. İdari mahkemeler; yerindelik denetimi yapamazlar, yürütme görevinin kanunlarda ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinde gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayacak, idari eylem ve işlem 

niteliginde veya idarenin takdir yetkisini kaldiracak biçimde yargı kararıveremezler." düzenlemesi bulunmaktadır.

.Yine- aynı Kanunun iptal ve tam yargı davaları başlıklı 12.maddesinde: "İlgililer haklarını ihlal eden bir idari işlem dolayısıyla Danıştaya ve idare ve vergi mahkemelerine doğrudan doğruya tam yargıdavası veya iptal ve tam yargı davalarını birlikte açabilecekleri gibi ilk önce iptal davası açarak bu davanın karara bağlanması üzerine, bu husustaki kararın veya kanun yollarına başvurulması halinde verilecek kararın tebliği veya bir işlemin icrası sebebiyle doğan zararlardan dolayı icra tarihinden itibaren dava süresi içinde tam yargı davası açabilirler. Bu halde de ilgililerin 11. madde uyarınca idareye başvurma hakları saklıdır." hükmü yer almaktadır.

Somut dava; davacının Alanya Orman İşletme Müdürlüğü Disiplin Kurulu tarafından hakkında verilen 08/08/2017 tarih. Karar No:4 ile 4yevmiye ve 15/08/2018 tarih. Karar No:5 ile de 4 yevmiye olmak üzere verilen 8 yevmiye para cezası olan kararların hukuka ve hakkaniyete aykırıolduğu gerekçesiyle para cezalarının iptaline yöneliktir.
Dosyadaki mevcut tüm bilgi ve belgelerden, ve tüm dosya kapsamından oluşan delillerin bir bütün halinde ele alınıp değerlendirilmesi sonucunda ve yukarıda yapılan açıklamalar gereğince; görev konusu kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerektiği,iş mahkemelerinin görev alanını hakimin tarafların iddia ve savunmalarına göre değil, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1. maddesini esas alarak belirleyeceği, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleri olduğu, eldeki davada davacının davalı idarenin para cezasına ilişkin işlemin iptalini istediği, bu işlemin idari işlem niteliği taşıdığı ve hukuka uygunluğunun denetiminin de, Anayasayla bu denetim için oluşturulan idari yargının görev alanında bulunduğu sonucuna varıldığı ve 6100 sayılı HMK'nun 1ī4 ve 115/1 maddelerinde görev sorunun kamu düzenine ilişkin olduğu, açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden araştırılacağı kural altına alındığı görülmekle tensiben karar verilmesi gerektiği anlaşılmış ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKUM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere.
1-)Dava konusu uyuşmazlığın çözüm yerinin İdari Yargı olmasınedeniyle davanın usulden REDDiNE..." karar vermiş, bu karar istinaf voluna başvurulmaksızın kesinleşmiştir.cYanaaaaaaaaalowb 
.4---..-.,.
ANTALYA 4.İDARE MAHKEMESÍ; 25.2.2019 gün ve E:2019/163, K:2019/112 sayı ile, “.….)4857 sayılı İş Kanunu'nun 

"Tanımlar" başliklı. 2. maddesinde; işçi: "Bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi, işveren: "İşçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluş", iş ilişkisi: "İşçi ile işveren arasında kurulan ilişki" ve işveren vekili: "İşveren adına hareket eden ve işin,işyerinin ve işletmenin yönetiminde görev alan kimse" olarak tanimlanmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1. maddesinin 1.fikrasında; "İş Kanunu'na göre işçi sayılan kimselerle (anılan Kanun'un değiştirileñ ikinci maddesinin Ç, D ve E fikralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İşKanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak lüzumu görülen yerlerde İşMahkemeleri kurulur." hükmü yer almıştır.

Dava dilekçesi ve eklerinin incelenmesinden; davacının Alanya Orman İşletme Müdürlüğünde daimi işçi olarak çalıştığı, 6. Dönem Toplu İşSözleşmesinin ceza hükümlerine muhalefet ettiğinden bahisle 08.08.2017tarih ve 4 sayılı işlem ile dört yevmiye para cezası ile yine 15.08.2018 tarih ve 5 sayılı işlem ile dört yevmiye para cezası olmak üzere toplamda sekiz yevmiye para cezası ile tecziye edildiği, anılan işlemlerin iptali istemiyle isbu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.aaD,
,.Uyuşmazlık konusu olayda; 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun, işçi sayılan kimselerle işverenler arasında iş hukukuna ait her türlü uyuşmazlığın çözüm yerinin iş mahkemeleri olduğunu belirten Yasa hükmü karşısında, daimi işçi olan ve 6. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin ceza hükümlerine muhalefet ettiğinden bahisle yevmiye para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin uyuşmazlığın görüm ve çözümü adli yargıya ait olduğundan, davacının iki ayrı dört yevmiye para cezası ile cezalandırılmasına yönelik işlemlere karşı açılan davanın görev yönünden reddi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.

-.w Açıklanan nedenlerle; 2577 sayılı İdari Yargılama UsulüKanunu'nun 15'inci maddesinin 1'inci fikrasının (a) bendi uyarınca davanın görev yönünden reddine..." karar vermiş, bu karar istinaf yoluna başvurulmaksızın kesinleşmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi'nin, Hicabi DURSUN’un Başkanlığında,Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ,Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılımlarıyla yapılan 21.10.2019günlü toplantısında:cnow 
(.__I-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi gereğince yapılan incelemeye göre, adli ve idari yargı yerleri arasında anılan Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen biçimde olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğu ve idari yargı dosyasının 15. maddede belirtilen 

yonteme uygun olarak, davacinin istemi üzerine son görevsizlik kararini veren mahkemece, adli yargı dosyasının bir örneği ile birlikte Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderildiği anlaşılmaktadır. Usule ilişkin herhangi bir noksanlık görülmediğinden görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hâkim Taşkın ÇELİK'in,davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet SavcısıHalil İbrahim ÇİFTçİ ile Danıştay SavcısıYakup BAL'ın davada adli yargının görevli olduğu yolundaki sözlüaçıklamalarıdadinlendikten sonra GEREĞIGÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, Alanya Orman İşletme Müdürlüğünde daimi işçi olarak çalışan davacıya, kendisine isnat edilen eylemlerine karşılık 6. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin ilgili maddelerine istinaden Alanya İşletme Müdürlüğü Disiplin Kurulunun 08/08/2017 tarihli, 4 no.lu kararı ile 4;15/08/2018 tarihli, 5 no.lu kararı ile de 4 olmak üzere verilen 8 yevmiye para cezası kararlarının iptal edilmesi istemiyle açılmıştır.
Davalı İdarenin bir kamu kuruluşu olduğu çekişmesizdir.
Anayasa'nın 128. maddesinde "Devletin, kamu iktisadi eşebbüsleri ve diğer kamu tüzelkişilerinin genel idare esaslarına göre yürütmekle yükümlü oldukları kamu hizmetlerinin gerektirdiği asli ve sürekli görevler, memurlar ve diğer kamu görevlileri eliyle görülür.
Memurların ve diğer kamu görevlilerinin nitelikleri, atanmaları,görev ve yetkileri, hakları ve yükümlülükleri, aylık ve ödenekleri ve diğer 5zlük işleri kanunla düzenlenir." hükümlerine yer verilmiş; 657 sayılıDevlet Memurları Kanunu'nun “İstihdam Şekilleri”başlıklı 4.maddesinde,"Kamu hizmetleri; memurlar, sözleşmeli personel, geçici personel ve işçiler eliyle gördürülür.” denilmiş ve ilk üç istihdam şeklinin dışında kalan kişiler olarak belirtilen işçiler hakkında 657 sayılı Yasa nükümlerinin uygulanmayacağına işaret edilmek suretiyle, kamu kurum ve kuruluşlarında statü hukuku dışında kalan istihdam şekli de benimsenmişolup, kamuda çalışan işçiler hakkında özel bir yasal düzenleme de Sngörülmemiş bulunduğundan bunların iş hukukuna tabi olduklarında kuskuya yer yoktur..
-._Olayda, davacının Alanya Orman İşletme Müdürlüğünde daimi işçi olarak çalıştığı, Yetkili Sendika Öz-Orman İş Sendikası ile TUHİS arasında akdedilen, yürürlük süresi 1.1.2017-28.2.2019 tarihleri olan 6.Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesinin bazı hükümlerine muhalefet ettiğinden bahisle eylemlerine uyan T.I.S.nin Ceza listesinin 19.maddesine ve listenin 46 no.lu satırına istinaden;08.08.2017 tarih ve 4 sayılı işlem ile dört yevmiye para cezası ile yine 15.08.2018 tarih ve 5 sayılı işlem ile dört 

yevilllye para cezasi oinak uzere toplamda sekiz yevmiye para cezasi ile tecziye edildiği ve görev uyuşmazlığına konu edilen davayı açtığıanlaşılmaktadır.

Bu duruma göre, davalı İdare ile davacı arasındaki hukuki ilişki İşKanunu'na tabi hizmet sözleşmesine dayalı olarak kurulmuş bir iş hukuku ilişkisi niteliğini taşıdığından, davacıya, eylemlerine karşılık Toplu İşSözleşmesi hükümleri dikkate alınarak yevmiye kesme cezaları verilmesine ilişkin dava konusu işlemlerin, idarenin yetkili organı tarafından işveren sıfatiyla tesis edilmiş bir özel hukuk işlemi olduğu açıktır.
Aksine bir düşünce, işverenin salt bir kamu kuruluşu olmasınedeniyle, statü hukukuna tabi olmayan personeli hakkındaki tüm yazılıirade beyanlarının idari işlem niteliğinde görülerek, özel hukuk alanına dahil bulunan uyuşmazlıkların da idari yargı denetimine tabi kılınması sonucunu doğurur.

Belirtilen tüm bu hususlara göre ve (birinci işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan)5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi ile, İş Kanunu'na göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesiyle İş Mahkemelerinin görevli kılınmış olması; daha sonra yürürlüğe giren 7306 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi ile de 4857 sayılı İş Kanununa veya 11/1/2011tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun İkinci Kısmının AltıncıBölümünde düzenlenen hizmet sözleşmelerine tabi işçiler ile işveren veya işveren vekilleri arasında, iş ilişkisi nedeniyle sözleşmeden veya kanundan doğan her türlü hukuk uyuşmazlıklarına İş Mahkemelerinin bakacak olmasıkarşısında, işçi olan davacı ile işvereni arasında iş akdinden (Toplu İşSözleşmesinden) doğan davanın görüm ve çözümünde adli yargı yeri görevli bulunmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, Alanya İş Mahkemesinin, 20.11.2018 gün ve E:2018/601, K:2018/677 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasıgerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde ADLİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle Alanya İş Mahkemesinin, 20.11.2018 gün ve E:2018/601,K:2018/677sayıli GÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA, 21.10.2019 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.


Uyuşmazlik Mahkemesi Başkanlığından:
2-ESAS NO : 2019/581KARAR NO : 2019/674KARAR TR : 21.10.2019
ÖZET : İdari yargı yerinde; Kumluca Ticaret ve Sanayi Odasında Ticaret Sicil Memur Yardımcısı olarak görev yapan davacının, sözleşmeli statüde görev yaptığına ve ücretlerinin ay sonunda ödeneceğiné ilişkin olarak tesis edilen Oda işleminin iptali; adli yargı yerinde ise, davacının fiilen çalışmaya başladığı tarih dikkate alınarak devlet memuru statüsünde çalıştığının tespitine karar verilmesi istemiyle açılan davanın, İDARİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : $.G.G.

Vekili : Av. İ.B.

Davalı: Kumluca Ticaret ve Sanayi Odasi 
Vekilleri : Av. E.E., Av. A.K.G.

O L A Y : Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, Kumluca Ticaret ve Sanayi Odasında Ticaret Sicil Memur yardımcısı olarak görev yaptığını; davalının 18/07/2011 tarihli kararı ile müvekkilinin 4857 sayılı İşKanununa göre sözleşmeli personel olduğunu ve buna göre maaşının ayın 15.günü değil ay sonunda alacağını müvekkiline tebliğ ettiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu; müvekkilinin işe girişinden bu tarihe kadar ticaret sicil memur yardımcısı olarak memur kadrosunda görev yaptığıni; Oda Yönetim Kurulu kararı uyarınca bu statüde işe başlatıldığinı; bu kararın Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca uygun görüldüğünü, kararın Oda Meclisince de onaylandığını; davalının, müvekkilinin sehven memur kadrosunda yer aldığını aslında 4857 sayılı İş Kanununa göre kendisinin sözleşmeli personel olduğunu bildirdiğini; oysa bu hususta herhangi bir sözleşme yapılmadığını,oda yönetim kurulunca alınmış herhangi bir karar bulunmadığını; bir an için müvekkilinin statüsünü 4857 sayılı kanun çerçevesinde değerlendirmek gerekse bile, müvekkilinin işe başlama tarihi üzerinden uzunca bir zaman geçtiğini, statüsünün artık kazanılmış hak oluşturduğunu; hak kavramına göre artık memur statüsünde olduğunu; 4857 sayılı İş Kanununa göre sözleşmeli personel statüsünün kabul edilemeyeceğini belirterek; Kumluca Ticaret ve Sanayi Odası Başkanlığının 18/07/2011 tarih 2011/1110 sayılıkararinın iptali istemiyle 8.9.2011 tarihinde idari yargı yerinde dava acmiştır.

,.Antalya 2.dare Mahkemesi: 28.12.2012 gün ve E:2011/1493,K:2012/1864 sayı ile, uyuşmazlığın esasını inceleyerek; “(...)5154 sayılıΓürkiye Odalar Ve Borsalar Birliği İle Odalar Ve Borsalar Kanunu'nun 73.

Maddesinde; "Oda, borsa. Birlik ve bunlarin kurdugu teşekkullerde istihdam edilenler bu Kanunda yer alan hükümler dışında 4857 sayılı İş Kanununa tâbidir." hükmüne yer verilmiştir.

Dava dilekçesi ve eklerinin incelenmesinden, Antalya İli, Kumluca Ticaret ve Sanayi Odasında Ticaret Sicil Memur Yardimcisı olan ve oda yönetiminin 25.05.2004 tarih ve 2004/22 sayılı kararı ile Kumluca Ticaret Sicil Memurluğuna atanan davacı tarafindan, sözleşmeli statüde görev yaptığına ilişkin olarak tesis edilen 18.7.2011 gün ve 2011/1110 sayılıKumluca Ticaret ve Sanayi Odası işleminin iptali istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Bakılan davada anlaşmazlık konusu işlemin, davacının sözleşmeli statüde olduğunun bildirimine ilişkin olduğu, yukarıda madde metnine yer verilen mevzuat hükmü uyarınca oda personelinin 4857 sayılı İş Kanunu'na tabi olduğu, buna göre davacının işçi statüsünde bulunduğu açık olup dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, DAVANIN REDDİNE..." karar vermiş, bu karara karşı temyiz isteminde bulunulmuştur.

Danıştay Sekizinci Dairesi; 10.4.2017 gün ve E:2013/4624,K:2017/274i sayı ile, “(.….)01.06.2004 tarih ve 25479 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununun 73. maddesinde, oda, borsa, birlik ve bunların kurduğu teşekküllerde istihdam edilenlerin bu kanunda yer alan hükümler dışında 4857 sayılı İş Kanununa tabi olacakları hükme bağlanmış,aynı Kanunun Geçici 12. maddesinde de, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte oda, borsa, birlik ve bunların kurduğu teşekküllerde istihdam edilmekte olanların mevcut statülerine göre istihdam edilmelerine devam olunacağı düzenlenmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacının 01.06.2004 tarihinde Kumluca Ticaret ve Sanayi Odasında çalışmaya başladığı, 06.07.2004 tarihinde Ticaret Sicil Memur Yardımcılığı kadrosuna atandığı, 18.07.2011 tarihli idare işlemi ile davacının 01.06.2004 tarihinde işe başladığı gerekçesiyle sözleşmeli statüde bulunduğunun ve sehven aylık ücretlerinin ayın on beşinde ödendiği, bundan sonraki ödemelerin ise ay sonunda yapılacağının bildirilmesiüzerine bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır..ow 
Olayda, gerek davalı idare gerekse davacı tarafindan mahkemeye sunulan belgelerde davacının işe giriş tarihi itibariyle 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanunu'nun geçici 12.madde hükmü gereğince 4857 sayılı iş Kanunu hükümlerine tabi olduğu acıklığa kavuşturulmuştur.a kavuşturummuştur._. ,.. .,„,.
açlknga Raaçea i i' v.Bu durumda, İş Kanunu hükümlerine tabi olan davacının sözleşmei statüde çalışan personel olarak çalıştığına ilişkin işlemin yargısal denetiminin adi yargı yerinde yapılması gerekmekte olup, görevli ve yetkili 

yargi yeri olan iş mahkemelerince işin esasinin incelenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın görev yönünden reddi kararı verilmesi gerekmekte iken; işin esasına girerek davanın reddi kararı veren Mahkeme kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle; Antalya 2. İdare Mahkemesinin temyize konu kararının bozulmasına, dosyanın yeniden bir karar verilmek üzere anılan Mahkemeye gönderilmesine..." karar vermiştir.

ANTALYA 2.İDARE MAHKEMESİ: 5.10.2017 gün ve E:2017/1123, K:2017/1183 sayı ile, “Hüküm veren Antalya 2. İdare Mahkemesi'nce, Mahkememizin 28/12/2012 tarih ve 2011/1493 Esas,2012/1864 sayılı kararının Danıştay 8. Dairesi'nin 10/04/2017 gün ve 2013/4624 Esas, 2017/2741 sayılı kararı ile bozulması üzerine bozma kararına uyularak dava dosyası yeniden incelenmek suretiyle işin gereği görüşüldü:
Dava; Kumluca Ticaret ve Sanayi Odasında Ticaret Sicil Memur Yardımcısı olarak görev yapan davacının sözleşmeli statüde görev yaptığına ilişkin olarak tesis edilen 18.7.2011 gün ve 2011/1110 sayılı Kumluca Ticaret ve Sanayi Odası işleminin iptali istemiyle açılmıştır.
01.06.2004 tarih ve 25479 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5174sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununun 73. maddesinde, oda, borsa, birlik ve bunların kurduğu teşekküllerde istihdam edilenlerin bu kanunda yer alan hükümler dışında 4857 sayılı İşKanununa tabi olacakları hükme bağlanmış, aynı Kanun'un Geçici 12.maddesinde de, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte oda, borsa, birlik ve bunların kurduğu teşekküllerde istihdam edilmekte olanların mevcut statülerine göre istihdam edilmelerine devam olunacağı düzenlenmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, davacınin 01.06.2004 tarihinde Kumluca Ticaret ve Sanayi Odasında çalışmaya başladığı, 06.07.2004 tarihinde Ticaret Sicil Memur Yardımcılığı kadrosuna atandığı, 18.07.2011 tarihli idare işlemi ile davacının 01.06.2004 tarihinde işe başladığı gerekçesiyle sözleşmeli statüde bulunduğunun ve sehven aylık ücretlerinin ayın on beşinde ödendiği, bundan sonraki ödemelerin ise ay sonunda yapılacağının bildirilmesi üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
.-....A..sunulan belgelerde davacının işe giriş tarihi itibariyle 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanunu'nun geçici 12.madde hükmü gereğince 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine tabi olduğu acıklığa kavuşturulmuştur.aeowb 
ay*o—..,it Bu durumda, İş Kanunu hükümlerine tabi olan davacının sözleşmeli statüde çalışan personel olarak çalıştığına ilişkin işlemin yargısal denetiminin adli yargı yerinde yapılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

Açiklanan nedenlerle; dava konusu işlemin Görev Yönünden Reddine, aşağıda..." karar vermiş, bu karar kesinleşmiştir..,eoanaaa.owb 
Davacı vekili bu kez, müvekkilinin işçi statüsünde değil, devle memuru statüsünde olduğunu, çünkü Davalı idarenin 25/05/2004 tarih ve 2004/21 Sayılı Yönetim Kurulu Kararı ile işe alındığını, o tarihten itibaren de aralıksız olarak işine devam ettiğini; davalı oda görevlilerinin, yönetim kurulunun 25/05/2004 tarihli kararını 01/06/2004 tarihinde işleme aldıklarını; fiilen 25/05/2004 tarihinde çalışmaya başlayan müvekkilinin sigorta giřişinin 01/06/2004 tarihi olarak belirlendiğini ifade ederek;müvekkilinin devlet memuru statüsünde çalıştığının tespitine karar verilmesi istemiyle adli yargı yarinde dava açmıştır.

KUMLUCA 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(İŞ MAHKEMESİSIFATIYLA): 27.6.2018 gün ve E:2017/383, K:2018/268 sayı ile,“(...)Tüm dosya kapsamı bir bütün halinde incelendiğinde; davacı, davalıişyerinde memur statüsünde çalıştığını iddia ederek devlet memuru statüsünde çalıştığının tespitine karar verilmesi talepli iş bu davayı açmıştır.Mahkememizce ilgili belgeler celb edilmiş ve taraf iddia ve savunmaları ile ilgili kanun hükümleri hep birlikte değerlendirilmiştir. Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ve buna bağlı kuruluşlarda çalışanlar 5174 sayılı kanun çıkmadan önce farklı (statü hukukuna), bu yasa çıktıktan sonra işe alınanlar ise Kanununun 73. Maddesindeki “Oda, borsa, Birlik ve bunların kurduğu teşekküllerde istihdam edilenler bu Kanunda yer alan hükümler dışında 4857 sayılı İş Kanununa tâbidir” kuralı nedeni ile İş Kanunu'na tabii olacaklardır.

01/06/2004 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5174 sayılı Kanununun geçici 12 maddesi uyarınca "Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte oda, borsa, birlik ve bunların kurduğu teşekküllerde istihdam edilmekte olanlarin mevcut statülerine göre istihdam edilmelerine devam olunur." hükmü düzenlenmiştir. Yargı uygulaması ile 5174 sayılı kanun işverenleri ile çıkacak uyuşmazlıkların idari yargı yerine görülmesi gereği içtihat edilmiştir. (Y. 9 HD. 16/05/2013 tarih ve 2011/33210 esas,2013/14719 karar,) 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici 12maddesi uyarınca 5174 sayılı yasadan önceki statüşü devam etmekte ve bu şekilde çalışmaktadır. Davacı çalışmasının 25/05/2004 tarihinde başladığınıiddia ederek memur statüsünde çalıştığının tespitini talep ettiğinden, davalıkurum ile arasında 5174 sayılı yasa yürürlüğe girdikten sonra da statüilişkisi devam ettiğinden, uyuşmazlıkta iş mahkemesi görevli bulunmamaktadır. Bu bağlamda davacının çalıştığını iddia ettiği dönemlerde uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun 114/1-b ve 115/2maddeleri uyarınca dava şartı olan yargı yolunun caiz olmaması nedeni ile 

tesis edilmiştir.


HÜKÜM yukarıda açıklanan nedenler ile;
1-Davanın yargı yolunun caiz olmaması sebebi ile HMK'nın 114/b ve 115/2 maddeleri gereğince dava şartı yokluğunda USULDEN REDDİNE(...)” karar vermiş, istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesince; 18.2.2019 gün ve E:2019/108, K:2019/245 sayı ile,istinaf başvuru kesin olarak reddedilen Mahkeme kararı kesinleşmiştir.:,
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi’nin, Hicabi DURSUN'un Başkanlığında,Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ,Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'in katılımlarıyla yapılan 21.10.2019günlü toplantısında:
I-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi gereğince yapılan incelemeye göre, idari ve adli yargı yerleri arasında 2247 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen biçimde olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğu, adli yargı dosyasının 15. maddede belirtilen yönteme uygun olarak davacı vekilinin istemi üzerine son görevsizlik kararını veren mahkemece, idari yargı dosyasının bir örneğinin UYAP sistemi üzerinden temin edilmek suretiyle Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderildiği; öte yandan, Yasa'nın 14. maddesine göre olumsuz görev uyuşmazlığı bulunduğunun ileri sürülebilmesi için davanın tarafları, konusu ve sebebinin aynı olması koşulunun öngörülmüş bulunması karşısında,idari ve adli yargi yerleri arasında“davacının devlet memuru statüsünde olduğu yolundaki iddiası/talebi” yönünden görev uyuşmazlığının doğduğu ve usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.
II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hâkim Taşkın ÇELİK'in,davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargitay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçİ ile Danıştay SavcısıYakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlüaçıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİGÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, idari yargı yerinde; Kumluca Ticaret ve Sanayi Odasında Ticaret Sicil Memur Yardımcısı olarak görev yapan davacının, sözleşmeli statüde görev yaptığına ve ücretlerinin ay sonunda ödeneceğine ilişkin olarak tesis edilen 18.7.2011 gün ve 2011/1110 sayılı Kumluca Ticaret ve Sanayi Odası işleminin iptali; adli yargı yerinde ise, davacının fiilen çalışmaya başladığı tarih dikkate alınarak devlet memuru statüsünde çalıştığının tespitine karar verilmesi istemiyle açılmıştır 

Turkiye Cumhuriyeti Anayasasinin “Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları" başlıklı 135.maddesinin birinci fikrasında; “Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşları; belli bir mesleğe mensup olanların müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleri ile ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hakim kılmak üzere meslek disiplini ve ahlakınıkorumak maksadı ile kanunla kurulan ve organları kendi üyeleri tarafından kanunda gösterilen usüllere göre yargı gözetimi altında, gizli oyla seçilen kamu tüzelkişilikleridir.” denilmiştir.

1/6/2004 tarih ve 25479 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren_ 5174 sayılı “Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanunu"nun “Odalar" başlıklı 4.maddesinde “Odalar;üyelerinin müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, meslekî faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, mensuplarının birbirleri ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğüve güveni hâkim kılmak üzere meslekî disiplin, ahlâk ve dayanışmayıkorumak ve bu Kanunda yazılı hizmetler ile mevzuatla odalara verilen görevleri yerine getirmek amacıyla kurulan, tüzel kişiliğe sahip kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşlarıdır." hükmüne; “Oda, borsa ve Birlik personeli” başlıklı 73.maddesinde “Oda, borsa, Birlik ve bunların kurduğu teşekküllerde istihdam edilenler bu Kanunda yer alan hükümler dışında 4857 sayılı İş Kanununa tâbidir." hükmüne; Geçici 3.maddesinde “Bu Kanunda öngörülen yönetmelikler, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde yürürlüğe konulur. Bu yönetmelikler yürürlüğe konuluncaya kadar bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte yürürlükte bulunan tüzük ve yönetmeliklerin, bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam edilir." hükmüne; Geçici 12. maddesinde “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte oda, borsa, Birlik ve bunların kurduğu teşekküllerde istihdam edilmekte olanların, mevcut statülerine göre istihdam edilmelerine devam olunur." hükmüne yer verilmiş; aynı Kanunun 103.maddesiyle, 8.3.1950 tarihli ve 5590 sayılı “Ticaret ve Sanayi Odaları”,“Ticaret Odaları”", “Sanayi Odalari”, “Deniz Ticaret Odaları", “Ticaret Borsaları” ve “Türkiye Ticaret, Sanayi, Deniz Ticaret Odaları ve Ticaret Borsaları Birliği” Kanunu yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlükten kaldırılan 5590 Sayılı “Ticaret ve Sanayi Odaları”,“Ticaret Odalari”, “Sanayi Odaları", “Deniz Ticaret Odalari”, “Ticaret Borsalari” ve “Türkiye Ticaret, Sanayi, Deniz Ticaret Odaları ve Ticaret Borsaları Birliği" Kanunu'nun "Tarif"başlıklı 1. maddesinde, "(Değişik:17/4/1986  3277/1 md.) Ticaret ve Sanayi odalari, ticaret odalari, sanayi odaları ve deniz ticaret odaları; üyelerinin müşterek ihtiyaçlarını karşılamak,mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun 

olarak gelişmesini saglamak, mensuplarinin birbirleriyle ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hâkim kılmak üzere meslek disiplinini,ahlâk ve tesanüdünü korumak ve bu Kanunda yazılı hizmetleri görmek amacıyla kurulan kamu kurumu niteliğinde tüzelkişiliğe sahip meslek kuruluşlarıdır." denilmiş; 18/5/1983 tarih, 83/6620 no.lu Bakanlar Kurulu Kararıyla çıkarılıp, 5/8/1983 tarih, 18126 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan; 5590 sayılı Kanunun 2567 sayılı Kanunla değiştirilen 86.maddesi gereğince odalar, borsalar ve Birlik memur, sözleşmeli ve geçici personeli ile hizmetlilerin özlük hakları ve ayrılma tazminatı ile ilgili esasları düzenlemek amacıyla hazırlandığı belirtilen ve halen yürürlüğünüsürdüren; “Ticaret ve Sanayi Odalari, Ticaret Odaları, Sanayi Odalari, Deniz Ticaret Odalari, Ticaret Borsalari, Türkiye Ticaret Sanayi, Deniz Ticaret Odaları ve Ticaret Borsaları Birliği Personel Yönetmeliği”nin “Çalıştırma Biçimleri" başlıklı 3.maddesinde; “ Odalar, borsalar ve Birlik hizmetleri memurlar, sözleşmeli ve geçici personel ile hizmetliler eliyle yürütülür. a)Memurlar: Asil ve sürekli görevlerde çalıştırılan kadrolu personeldir. b)(Değişik: 30/4/1990 - 90/377 K.) Sözleşmeli personel:Asli ve sürekli görevlerde kadrolu memur ve hizmetli personel dışında, sözleşme ile istihdam edilen personeldir. c) (Değişik: 30/4/1990 - 90/377 K.) Geçici personel bir yıldan az süreli veya mevsimlik görevlerde sözleşme ile istihdam edilen personeldir. d) Hizmetliler: Odalar, borsalar ve Birlik'in asli ve sürekli görevlerinin yerine getirilebilmesi için lüzumlu olan destek ve yan hizmetlerde çalışan kadrolu personeldir." hükmü; “Atama" başlıklı18.maddesinde; “- A) Odalar ve borsalarda: a) Genel katip, yönetim kurullarının inhası ve meclislerin onayı ile, b) Diğer personel yönetim kurullarının kararı ile göreve atanırlar. B) Birlik'de: a) Birlik Genel Katibini,Yönetim Kurulu Başkanının teklifi ile Yönetim Kurulu, b) Müdür muavini ve daha üst ünvanlı personel, Birlik Genel Katibinin teklifi ile Yönetim Kurulu, c) Diğer personeli ise Birlik Genel Katibi doğrudan göreve atar.Personelin işine son verilmesi ve nakillerinde aynı esaslara uyulur. İlk defa göreve alınanlarla, yeniden göreve atananların atamanın kendilerine tebliğtarihinden itibaren meşru mazeretleri olmaksızın, en geç 15 gün içinde göreve başlamaları esastır. Aksi halde atama işlemi iptal edilir." hükmü yer almiştir.

Belirtilen Yasa ve Yönetmelik hükümlerinbirlikte değerlendirildiğinde; 5174 sayılı Kanunun geçici 12.maddesi uyarınca,Kanunun yürürlüğe girdiği 1/6/2004tarihinde oda, borsa, Birlik ve bunların kurduğu teşekküllerde istihdam edilmekte olanların, mevcut statülerine göre istihdam edilmelerine devam olunduğu; 1/6/2004 tarihinden önce, 5590sayılı Kanun ve Kanunun 86. Maddesi uyarınca çıkarılan Yönetmelik kapsamında kamu personeli statüsünde istihdam edilen sözleşmeli personelin mevcut statüsünü sürdürdüğü; her ne kadar, 5174 sayılı Kanunun 

73. maddesinde "Oda, borsa. Birlik ve buniarin kurdugu teşekküllerde istihdam edilenler bu Kanunda yer alan hükümler dışında 4857 sayılı İşKanununa tâbidir." hükmü ile oda personelinin 4857 sayılı İş Kanununa göre istihdamı öngörülmüş ise de, İş Kanunu hükümlerinin 5174 sayılıKanunda hüküm bulunmayan durumlarda uygulanacağı anlaşılmıştır.
Dava dosyasinın incelenmesinden; davacinın Kumluca Ticaret ve Sanayi Odasında Ticaret Sicil Memur yardımcısı olarak görev yaptığı;ücretlerinin ay sonunda ödenmesi nedeniyle Kuruma başvurduğu;18.7.2011 gün ve 2011/1110 sayılı Kumluca Ticaret ve Sanayi Odası işlemi ile,5174 sayılı Kanuna göre 1.6.2014 tarihinden sonra işe giren personelin 4857 sayılı İş Kanununa göre istihdam edileceğinin belirtildiği; ilgilinin işe giriş tarihinin 1.6.2014 olduğu için sözleşmeli statüde yer aldiğı, sözleşmeli personel ücretlerinin de ay sonunda ödendiği, ilgilinin ücretlerinin sehven ayın 15’inde ödendiğinin bildirilmesi üzerine; davacının vekili tarafindan;müvekkilinin Kumluca Ticaret ve Sanayi Odası Yönetim Kurulunun 25/05/2004 tarih ve 2004/22 sayılı kararı ile Kumluca Ticaret Sicil Memur yardımcılığı kadrosuna geçirildiğini; fiilen çalışmaya başladığı tarihin dikkate alınması gerektiğini, kendisinin devlet memuru statüsünde çalıştığını iddia ederek; idari yargı yerinde, 18.7.2011 gün ve 2011/1110sayılı Kumluca Ticaret ve Sanayi Odası işleminin iptali; adli yargı yerinde ise, müvekkilinin fiilen çalışmaya başladığı tarih dikkate alınarak devlet memuru statüsünde çalıştığının tespitine karar verilmesi istemiyle dava açıldığı anlaşılmıştır.

Kuruluş amaçları, kamu yararı; faaliyet konuları ise kámu hizmeti olup, özel hukuk tüzel kişilerine nazaran üstün ve ayrıcalıklı kamu gücüne sahip olan ve tek taraflı işlemlerle, yeni hukuki durum yarattıkları için personeli de kamu hukukuna tabi olan oda, borsa ve birliklerin kamu hizmeti görmek amacıyla 5590 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde,personeliyle yaptıkları idari sözleşme niteliğindeki uyuşmazlıklara ilişkin davaların görüm ve çözüm yerinin idari yargı yeri olduğu tartışmasızdır.
Buna karşılık, 5174 sayılı Kanunun 73. maddesinde oda, borsa,birlik ve bunların kurduğu teşekküllerde istihdam edilenlerin bu Kanunda yer alan hükümler dışında 4857 sayılı İş Kanununa tabi olduğunun;Kanunun Geçici 12.maddesinde ise Kanunun yürürlüğe girdiği 1/6/2004arihinde oda, borsa, Birlik ve bunların kurduğu teşekküllerde istihdam edilmekte olanların, mevcut statülerine göre istihdam edilmelerine devam lunduğunun belirtildiği görülmektedir.

...paşladığı tarihten, 1.6.2014 tarihinden önce işe başlaması konusunda Kurum yetkili organlarınca yapılan işlemlerden bahisle memur statüsünde olduğunu ddia ettiği gözetildiğinde; 5174 sayılı Kanunun yürürlük tarihi ve geçişmaddeleri de dikkate alınarak, Kurum tarafindan tesis edilen işlem ya da 

işlemierin hangisinin hukuki sonuç dogurduğunun yargisal denetiminin,2577 Sayılı Kanunun, “İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı”başlıklı 2.maddesinin 1 fikrasında tanımlanan iptal davaları kapsamında idari yargı yerlerinde yapılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Açıklanan nedenlerle Antalya 2.İdare Mahkemesinin 5.10.2017 gün ve E:2017/1123, K:2017/1183 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasıgerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle Antalya 2.Ídare Mahkemesinin 5.10.2017 gün ve E:2017/1123, K:2017/11833 sayılı GÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA, 21.10.2019 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

III-2247 SAYILI KANUN'UN 19. MADDESİ GEREĞİNCE VERİLEN (BAŞVURU  İLK DERECE MAHKEME) KARARLAR 
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:1-ESAS NO : 2019/447KARAR NO : 2019/672KARAR TR : 21.10.2019
ÖZET : 18.4.2016 ve 6.6.2016 tarihlerinde Köseköy-Pamukova Hat Kesimine Sinyalizasyon ve Telekomünikasyon Sistemlerinin Tesisi Projesi kapsamında Arifiye İstasyon bölgesinde yapılan TCDD'nin çalışmalarıesnasında ray devre sistemlerinde meydana gelen maddi hasarlar sebebiyle davacı tarafından, dava dışı sigortalı Şirkete/ İş Ortaklığa ödenen 12.487,97TL'nin, davalı idareden rücuen tazmini istemiyle açılan davanın,İDARİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.
KARAR 
Davacı: S.J. Sigorta A.Ş.

Vekilleri : Av. A.T.A., Av. B.B.I., Av. B.Ş., Av. Ö.D.
Davalı: TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü
Vekili : Av. İ.S.Ö.

(Adli Yargıda)

Dava İhbar Olunan :C.S.-S.L.veE.R.Enerji İnş.San.Tic.Ltd.Şti.Ort.


J L A Y : Davaci vekīli dilekçesinde; muvekkil Şirketçe dava dişi Caf Signalling S.L ve E.R. Ener.İnş ve Tic. Şti. iş Ortaklığı için 21.10.201312.06.2017 tarihleri arasını kapsayan Montaj Tüm Riskler(EAR) Sigorta Poliçesi düzenlendiğini; 18.04.2016 ve 06.06.2016 tarihlerinde “KöseköyPamukova Hat Kesimine Sinyalizasyon ve Telekominikasyon Sistemlerinin Tesisi Projesi” kapsamında ARİFÍYE istasyon bölgesinde yapılan "TC.D.D.çalışmaları esnasında ray devre sistemlerinde maddi hasarlar meydana geldiğini; meydana gelen hasar sebebiyle olay yerinde inceleme yapan bilirkişi raporunda sonuç itibariyle, hasara sebebiyet veren trafonun T.C.D.D.'ye ait olduğu şeklinde tespitlerde bulunulduğunu; olay sebebiyle sigortalı emtialar üzerindeki zarar miktarının tespiti için bağımsız sigorta eksperi görevlendirildiğini, 12.487.97TL zarar miktarının 13.07.2016tarihinde sigortalılarına ödendiğini; Poliçe Genel Şartları ve özellikle Türk Ticaret Kanunu'nun 1472.maddesi uyarınca müvekkili Şirketin, ödediği tazminattan dolayı sigortalısına halef olarak, bu hasara sebep olan kişiye ve zarardan kanunen sorumlu bulunanlara rücu etmek hakkını haiz olduğunu;davalı tarafin, sorumluluğunda bulunan raylar üzerindeki alt yapısal faaliyetlerindeki gerekli tedbir, önlem, bakım ve onarım işlerini layıkıyla yerine getirmediğinden sigortalı ekipmanlarda meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu ifade ederek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 12.487,97TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili istemiyle adli yargı yerinde dava açmıştır.
ANKARA 4.ASLİYE TÍCARET MAHKEMESİ; 23.11.2018 gün ve E:2017/13, K:2018/744 say1 ile, “(...)Davacı tarafindan düzenlenen sigorta poliçesinde ihbar olunan CAF.. Ltd. Şti'nin Köseköy Merkez Beldesi Merkezköy, Bucak Pamukova Sakarya adresinde hat kesimi sinyalizasyon ve telekominikasyon sistemleri yapım işinin sigortalandığı, hasar sonrasıdüzenlenen ekspertiz raporuna göre, bir kısım ray devresi bağlantıkutularının ve devre bağlantılarının hasar sonucu kullanılamaz hale geldiği,18.04.2016 tarihinde Arifiye istasyon bölgesinde TCDD'ye ait 27.500Voltluk trafonun yanması ile oluşan kaçak akımın ray üzerinden akmasısonucu CAF tarafindan yapılan kontrolde devre ekipmanlarının yüksek voltaj etkisi ile yanarak hasar gördüğü belirlenmiştir.

Dava konusu hasarın davalı kurumun kamu hizmeti yürüttüğü sırada kişilere verdiği zararın tazmini istemiyle açılan dava olduğu, kamu hizmetinin yöntemine ve hukuka uygun olarak yürütülüp yürütülmediğini,hizmet kusuru veya başka bir nedenle idarenin sorumluluğunun bulunup bulunmadığının saptanması gerektiğinden 2577 Sayılı Kanunun 2/1-b maddesi kapsamında bulunan davanın çözümünün yeri idari yargı görevine girdiğinden ve göreve ilişkin kurallar kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece resen nazara alınması

gerektiginden davanin dava şarti olan yargi yolu bakimından reddine karar verilmesi gerekmiştir.

_,,..apoaraso 
-Davanın görev ve çözümü idari yargıya ait olduğundan, yargı yolu bakımından reddine..." karar vermiş, bu karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Davacı vekili bu kez aynı istemle idari yargı yerinde dava açmıştır.
Ankara 8.Ídare Mahkemesi: 12.2.2019 gün ve E:2019/259,K:2019/227 sayı ile, 2577 sayıh Kanun'un 15.. maddesinin 1/a bendi uyarınca davanin yetki yönünden reddine, dava dosyasının yetkili Sakarya İdare Mahkemesi'ne gönderilmesine kesin olarak karar vermiştir.
SAKARYA 1.İDARE MAHKEMESİ: 26.4.2019 gün ve E:2019/143sayı ile,"(.….) 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 2.maddesinde, bu Kanun'un, Kamu İhale Kanunu’na tabi kurum ve kuruluşlar tarafindan söz konusu Kanun hükümlerine göre yapılan ihaleler sonucunda düzenlenen sözleşmeleri kapsadığına işaret edilmiş; 4. maddesinin üçüncüfikrasında, bu Kanun kapsamında yapılan sözleşmelerin taraflarının,sözleşme hükümlerinin uygulanmasında eşit hak ve yükümlülüklere sahip oldukları, ihale dokümanı ve sözleşme hükümlerinde bu prensibe aykırımaddelere yer verilemeyeceği ve Kanunun yorum ve uygulanmasında da bu prensibin göz önünde bulundurulacağı hükme bağlanmış; aynı Kanun’un 36.maddesinde de, bu Kanun'da hüküm bulunmayan hallerde Borçlar Kanunu hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür. 4735 sayılı Kanun'un 3.maddesinin yollamasıyla, 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 4. maddesine göre de, ihale aşamasi, ihale yetkilisinin onayı ile sözleşmenin imzalanmasına kadar olan süreç olarak belirlenmiştir.
İdarenin kamu gücüne dayanan, re'sen ve tek yanlı olarak tesis ettiği ihale işlemlerinin yargisal denetimi, idare hukuku kuralları çerçevesinde Ídarî yargı yerlerinin görevinde olup, ihale safhası tamamlanıp sözleşme imzalandıktan sonra sözleşmenin uygulanmasından kaynaklanan o.oe 
Dosyanın incelenmesinden, TCDD Genel Müdürlüğü tarafindan yapılan 2013/46197 İhale Kayıt Numaralı "Köseköy-Pamukova Hat Kesimine Sinyalizasyon ve Telekomünikasyon Sistemlerinin Tesisi"ihalesinin dava dışı Caf Signalling S.L ve E.R. Ener İnş. ve Tic. Şti. İşOrtaklığı üzerinde kaldığı ve 03/10/2013 tarihinde sözleşme imzalandığı,06.06.2016 tarihinde Arifiye İstasyon bölgesinde "SURVEY" çalışmasıesnasında ray devresi bağlantı kutularında, 18.04.2016 tarihinde de TCDD'ye ait 27.500 voltluk trafonun yanması ile oluşan kaçak akımın ray üzerinde akması sonucu ray devre ekipmanlarında maddi hasar meydana geldiği, meydana gelen hasar nedeniyle davacı sigorta şirketi tarafindan dava dışı Caf Signalling S.L ve E.R. Ener İnş. ve Tic. Şti. iş Ortaklığı'na 

odehen 12.487,97 1L'nin odeme tarihinden itibaren işleyecek değişken oranlardaki avans faizi ile birlikte tazminine karar verilmesi istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Olayda, davalı idare ile dava dışı şirketler arasında yapılan ihale neticesinde imzalanan sözleşme ekinde yer alan Ek-8 Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 9. maddesinde iş ve işyerinin korunması amacıyla sigortalanmasının düzenlendiği, yapılacak sigorta poliçesinde idarenin işveren sıfatıyla yer alacağı, işyerinde hasar meydana gelmesini önleyici tedbirler alınmasında ve işyerinde meydana gelecek kazalardan yüklenicinin sorumlu olduğu, aynı şartnamenin 26. maddesinde sigortalanabilir riskler sigorta kapsamında bulunduğundan yüklenicinin bu hasar ve zararlar için idareden hiç bir bedel isteyemeyeceği hususlarının düzenlendiği görülmüştür.

Uyuşmazlığın ihaleye konu işin yapımı sırasında meydana gelen hasar nedeniyle oluşan zarardan kimin sorumlu olduğuna ilişkin olduğu,dolayısıyla a uyuşmazlığın ihale sonrasıimzalanan sözleşmenin uygulanmasına ilişkin anlaşmazlıktan kaynaklandığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, davacının taleplerinin çözüm ve görümünün, adli yargımerciilerinin görev alanına girdiği, uyuşmazlığın idari yargı yerinde görülüp çözümlenmesine hukuken olanak bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
(...)
Açıklanan nedenlerle;
1-) Adli yargının görev alanına giren davada Mahkememizin görevli olmadığına,
2-) 2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve işleyişi Hakkında Kanunun 19.maddesi uyarınca Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden 23/11/2018 tarih ve E:2017/13, K:2018/744 sayılı dava dosyasının istenilmesine,
3-) Görevli yargı yerinin belirlenmesi için dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderilmesine ve dosya incelemesinin görev konusunda Uyuşmazlık Mahkemesi'nce karar verilinceye kadar ertelenmesine..." karar vermiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi'nin, Hicabi DURSUN'un Başkanlığında,Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ,Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'n katılımlarıyla yapılan 21.10.2019günlü toplantısında:Iowb 
I-ILK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; Ídare Mahkemesince, 2247sayılı Yasa'nın 19. maddesine göre başvuruda bulunulmuş olduğu, adli ve idari yargı yerleri arasında görev uyuşmazlığının doğduğu ve usule ilişkin 

herhangi bir noksanlik bulunmadiğı anlaşıldığından, görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi..e--aray.
II-ESASIN İNCELENMESI: Raportör-Hâkim Taşkın ÇELİK'in davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçİ ile Danıştay SavcısıYakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlüaçıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞi GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:i.
Dava, 18.4.2016 ve 6.6.2016 tarihlerinde Köseköy-Pamukova Hat Kesimine Sinyalizasyon ve Telekomünikasyon Sistemlerinin Tesisi Projesi kapsamında Arifiye İstasyon bölgesinde yapılan TCDD'nin çalışmalarıesnasında ray devre sistemlerinde meydana gelen maddi hasarlar sebebiyle davacı tarafından, dava dışı sigortalı Şirkete/ İş Ortaklığa ödenen 12.487,97TL'nin, davalı idareden rücuen tazmini istemiyle açılmıştır.
28.10.1984 tarih ve 18559 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü(TCDD) Ana Statüsünün "Amaç ve Kapsam" başlıklı l. maddesinde, "Bu Ana Statünün amaci; 8.6.1984 tarih ve 233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ve söz konusu Kanun Hükmünde Kararname çerçevesinde faaliyette bulunmak üzere Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü adı altında teşkil olunan Kamu İktisadi Kuruluşunun hukuki bünye, amaç ve faaliyet konulari, organları ve teşkilat yapısi, müessese,bağlı ortaklık ve iştirakleri ile bunlar arasındaki ilişkileri ile ilgili diğer hususları düzenlemektir." hükmünü taşımakta; "Hukuki Bünye" başlıklı 3.maddesinde, bu Ana Statü ile teşkil olunan TCDD İşletmesinin,sermayesinin tamamı Devlete ait, tüzel kişiliğe sahip, faaliyetlerinde özerk ve sorumluluğu sermayesiyle sınırlı bir "Kamu İktisadi Kuruluşu" olduğuna ve 233 sayılı KHK ile bu Ana Statü hükümleri saklı kalmak üzere özel hukuk hükümlerine tabi bulunduğuna işaret edilmekte; 4. maddesinde,sayılan kuruluşun amaç ve faaliyet konularının tamamına yakınının "tekel"kapsamında işler olduğu belirtilmekte; kuruluşu, yönetimi ve denetimi konularında 233 sayılı KHK hükümlerine paralel düzenlemelere yer verilmekte iken; 4.6. 2016 tarih ve 29732 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Γürkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğü Ana Statüsünün 23,maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır.
....Bu Ana Statünün amaci; Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryollarışletmesi Genel Müdürlüğü adı altında teşkil olunan iktisadi devlet eşekkülünün hukuki statüsünü, faaliyet alanını ve görevlerini, organlarını

ve teşkilat yapisini, muessese, bagli ortaklik, işletme ve iştirakleri ile bunlar arasındaki ilişkileri, tasfiye, denetim, mali ve personele ilişkin hükümler ile malvarlığı ve ilgili diğer hususları düzenlemektir." hükmüne; “Dayanak"başlıklı 2.maddesinde, “ (1) Bu Ana Statü 24/4/2013 tarihli ve 6461 sayılıTürkiye Demiryolu Ulaştırmasının Serbestleştirilmesi Hakkında Kanun ile 8/6/1984 tarihli ve 233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır." hükmüne yer verilmiş;"Tanımlar ve kısaltmalar" başlıklı 3.maddesinde, bu Ana Statüde geçen;"ğ) İktisadi devlet teşekkülü (Teşekkül): Sermayesinin tamamı Devlete ait, iktisadi alanda ticari esaslara göre faaliyet göstermek üzere kurulan kamu iktisadi teşebbüsünü,", “m) KHK: 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameyi," ifade edeceği şeklinde tanımlanmış; yine anılan Ana Statünün“Hukuki statü’başlıklı 4.maddesinde; “ (1) Bu Ana Statü ile teşkil olunan TCDD; tüzel kişiliğe sahip, faaliyetlerinde özerk ve sorumluluğu sermayesiyle sınırlı bir iktisadi devlet teşekkülüdür./ (2)TCDD; Kanun, KHK ve bu Ana Statü hükümleri saklı kalmak üzere özel hukuk hükümlerine tabidir. /(3) TCDD, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılıKamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılıDevlet İhale Kanunu Hükümlerine tabi değildir. 2/4/1987 tarihli ve 3346sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile Fonların Türkiye Büyük Millet Meclisince Denetlenmesinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun ile 3/12/2010tarihli 6085 sayılı Sayıştay Kanunu çerçevesinde Sayıştay denetimine tabidir./ (4) TCDD'nin merkezi Ankara'dadır. TCDD'nin merkezi YPK Kararı ile değiștirilebilir. /(5) TCDD’nin sermayesi 49.600.000.000,00-TL.olup, tamamı Devlete aittir. TCDD’nin sermayesi Bakanlığın teklifi üzerine YPK Kararı ile değiştirilebilir./(6) TCDD'nin ilgili olduğu Bakanlık,Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığıdır." hükmüne yer verilmiştir.

Öte yandan; 399 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Personel Rejiminin Düzenlenmesi ve 233sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Bazı Maddelerinin Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin 3'üncü maddesinin (a) bendinde, teşebbüs ve bağlıortaklıklarda hizmetlerin memurlar, sözleşmeli personel ve işçiler eliyle gördürüleceği, belirtilmiştir.

Buna göre, TCDD İşletmesinin, tekel kapsamında kamu hizmeti yürüten, tüzel kişiliğe sahip bir kamu kurumu; kurum çalışanlarının da kamu personeli olduğu tartışmasızdır. 233 sayılı KHK ve Ana Statü ile özerk bir tarzda ve ekonomik gereklere uygun olarak kârlılık ve verimlilik ilkeleri doğrultusunda yönetilmesi amacıyla işletmenin iktisadi faaliyetleri bakımından özel hukuk hükümlerine tabi kılınmış olması, onun kamu hizmeti yürütmesine ve kamu kurumu niteliğine engel teşkil etmemektedir.

Yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetinin sunulmasısırasında yeterli denetimin yapılmamasi, gerekli önlemlerin alınmaması-nedeniyle oluşacak zararlardan dolayı tazminle sorumlu olan idareye karşı,açılacak davaların; Anayasanın 125. maddesinin son fikrasında yer alan,idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlüolduğu kuralı ile 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2.maddesinin 1. fikrasının (b) bendindeki, idari eylem ve işlemlerden dolayıkişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davalarına idari yargı yerlerinde bakılacağı yolundaki düzenleme uyarinca, İdari Yargının görevinde bulunmaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, TCDD Genel Müdürlüğü tarafindan yapılan 2013/46197 İhale Kayit Numaralı "Köseköy-Pamukova Hat Kesimine Sinyalizasyon ve Telekominikasyon Sistemlerinin Tesisi"ihalesinin dava dışı Caf Signalling S.L ve E.R. Ener İnş. ve Tic. Şti. İşOrtaklığı üzerinde kaldığı ve 03/10/2013 tarihinde sözleşme imzalandığı;davacı Şirketçe anılan Şirket/İş Ortaklığı için 21.10.2013-12.06.2017tarihleri arasını kapsayan Montaj Tüm Riskler(EAR) Sigorta Poliçesi düzenlendiğini; 06.06.2016 tarihinde Arifiye İstasyon bölgesinde "SURVEY" çalışması esnasında ray devresi bağlantı kutularında,18.04.2016 tarihinde de TCDD'ye ait 27.500 voltluk trafonun yanması ile oluşan kaçak akımın ray üzerinde akması sonucu ray devre ekipmanlarında maddi hasar meydana geldiği, meydana gelen hasar nedeniyle davacı sigorta şirketi tarafından dava dışı Caf Signalling S.L ve E.R. Ener İnş. ve Tic. Ști.iş Ortaklığı'na ödenen 12.487,97 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte rücuen tazminine karar verilmesi istemiyle davanın açıldığıanlaşılmıştır.

Bu bakımdan; dosyadaki uyuşmazlığın çözümünün, T.C.D.D.İşletmesinin görevinde olan kamu hizmetini yürütmek amacıyla kurmuşolduğu demiryolu hatları boyunca aldığı önlemler, trenlerin, görevlilerin koordinasyonunun tam olarak sağlanıp sağlanmadığı yönlerinden kusurunun ya da idarenin sorumluluğunu gerektirecek başka bir nedenin bulunup bulunmadığının belirlenmesine bağlı bulunduğu; bu belirleme ise, yukarıda açıklanan Anayasa ve yasa hükümleri çerçevesinde idari yargı yerlerince yapılabilecek nitelikte olduğundan; davanın görüm ve çözümü İdari Yargı'nın görev alanına girmektedir.

Açıklanan nedenlerle, Sakaya 1. Ídare Mahkemesinin 26.4.2019 gün ve E:2019/143 sayılı başvurusunun reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle Sakaya 1. Ídare Mahkemesinin 26.4.2019 gün ve E:2019/143 sayılı BAŞVURUSUNUN REDDİNE, 21.10.2019 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.


Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:2-ESAS NO : 2019/594KARAR NO : 2019/675KARAR TR : 21.10.2019
ÖZET : Davacı Üniversite tarafından; alacak istemiyle gerçek kişi aleyhine açtığı davanın, özel hukuk hükümleri çerçevesinde görüm ve çözümünde ADLİ YARGI YERİNİN görevli olduğu hk.

KARAR 
Davaci : T.C.Haliç Üniversitesi 
Vekilleri : Av. E.B. - Av. K.K., Av. E.Y. - Av. R.T.
Davalı: M.G.

Vekili : Av. A.Ç.


O L A Y : Davacı vekili; davalının, müvekkiline ait Üniversitede 18.10.2002 tarihinden beri Beden Eğitimi Spor Yüksek okulunda okutman olarak görev yaptığını, davalının istifa ederek iş akdini feshettiğini, bu hususun davalının elektronik posta hesabı ile sosyal medya hesaplarıyla sabit olduğunu, yapılan incelemede davalının, 45.093,80 TL işve maaş avans borcunun bulunduğunun tespit edildiğini, buna ilişkin olarak davalıya ihtarname keşide edildiğini, herhangi bir ödeme yapılmayınca da davalı aleyhine, İstanbul 25.Ícra Müdürlüğü'nün 2014/8391 Esas sayılıdosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek;davalının itirazının iptali ile icra takibinin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesi istemiyle adliyargı yerinde dava açmıştır.

İstanbul 23. İş Mahkemesi; 12.09.2017 gün ve E:2015/254, K:2017/85 sayı ile, uyuşmazlığın esasını inceleyerek davanın reddine karar vermiş, bu karara karşı istinaf yoluna başvurulmuştur.
İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24.HUKUK DAİRESÍ: 25.4.2019 gün ve E:2017/4572, K:2019/1394 sayı ile, “(...)Dava,işçi işveren alacaklarından kaynaklanan itirazın iptali talebinden ibarettir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, adli yargının görevli olup olmadığı, davalının davacı nezdinde çalışmalarının bulunup bulunmadığı,ücretin miktarı ve tanık beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Anayasa'nın 131. maddesine göre “Vakıflar tarafindan kurulan Yükseköğretim Kurumları, mali ve idari konuları dışındaki akademik 

Devlet eliyle kurulan Yükseköğretim Kurumları için Anayasada belirtilen hükümlere tabidir."
2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 3/1 maddesine göre “Öğretim Elemanları: Yükseköğretim Kurumlarında görevli öğretim üyeleri,öğretim görevlileri ve araştırma görevlileridir’.

2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun Ek. 2. maddesi uyarınca “Vakıflar; kazanç amacına yönelik olmamak şartıyla ve mali ve idari hususlar dışında, akademik çalışmalar, öğretim elemanlarının sağlanması ve güvenlik yönlerinden bu Kanunda gösterilen esas ve usullere uymak kaydıyla. Yükseköğretim kurumları veya bunlara bağlı birimlerden birini veya birden fazlasını ya da bir üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsüne bağlı olmaksızın, ekonominin ihtiyaç duyduğu alanlarda yüksek nitelikli işgücü yetiştirmek amacıyla, bu Kanun hükümleri çerçevesinde kalmak şartıyla meslek yüksekokulu kurabilir. Bu meslek yüksekokulu, kamų tüzel kişiliğini haiz olup, Yükseköğretim Kurulunun görüşü alınarak Bakanlar Kurulu kararı ile kurulur. Kurulacak meslek yüksekokullarına, meslek ve teknik eğitim bölgesinde gereksinim duyulması esastır". Aynı Kanun'un ek.5. maddesine göre “Vakıflarca kurulacak yükseköğretim kurumlarının, vakıf yönetim organı dışında en az yedi kişiden oluşan bir mütevelli heyeti bulunur. Mütevelli heyet üyeleri, vakıf yönetim organı tarafindan dört yıl için seçilir, süresi biten üyeler yeniden seçilebilir. Mütevelli heyet üyelerinin yaş sınırlaması hariç Devlet memuru olma niteliklerine sahip bulunmaları ve en az üçte ikisinin lisans düzeyinde yükseköğrenim görmüşolması gerekir. Mütevelli heyet üyeleri kendi aralarından bir başkan seçer.Mütevelli heyet vakıf yükseköğretim kurumunun tüzel kişiliğini temsil eder.Vakıf yükseköğretim kurumlarının yöneticileri Yükseköğretim Kurulunun olumlu görüşü alınarak mütevelli heyet tarafindan atanır. Mütevelli heyet;vakıf yükseköğretim kurumu yöneticilerine uygun gördüğü ölçüde yetkilerini devredebilir. Yükseköğretim kurumunda görevlendirilecek yöneticiler ve öğretim elemanları ile diğer personelin sözleşmelerini yapar,atamalarını ve görevden alınmalarını onaylar, yükseköğretim kurumunun bütçesini onaylar ve uygulamaları izler, ayrıca vakıfça hazırlanan vönetmelik hükümlerine göre diğer görevleri yürütür."
--....Üniversiteleri ile öğretim elemanları arasındaki uyuşmazlıklarda idari yargının görevli olduğunu şu gerekçelerle belirtmektedir. Vakıf Üniversitesinin, sürekli ve düzenli nitelikteki kamu hizmetinde çalıştırdığıöğretim elemanın; statüsü, göreve alınması, hak ve yetkileri gözetildiğinde,idare Hukuku kapsamında bir kamu personeli olduğu açıktır. Bununla birlikte, öğretim elemanın sözleşmesinin feshine ilişkin üniversite işleminin idare hukuku anlamında bir idari işlem olduğunda kuşku bulunmamakla 

birlikte, bu idari işlemden kaynaklanan tazmin isteminin (taraflar arasindaki ihbar ve kötüniyét tazminatı alacağına ilişkin olan davanın.) 2577 sayılıİdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İdari Dava Türleri ve İdari YargıYetkisinin Sınırı" başlıklı 2. Maddesinin b fikrasında belirtilen: ' İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafindan açılan tam yargı davaları‘'kapsamında idari yargı yerinde görülmesi gerekmektedir” (29.12.2014 gün ve 2014 / 1053 E. 2014/1105 K,Aynı yönde 5.11.2012 gün ve 2012/189 E.. 2012/234 K, 05.11.2012 gün ve 2012/190 E. . 2012/235 K, 24.12.2012 gün ve 2012/273 E. , 2012/289 K).
Aynı doğrultuda Danıştay'ın da idari yargının görevli olduğuna dair kararları mevcuttur. Anayasa'nın 130. maddesinde vakif yükseköğretim kurumlarının mali ve idari konular yönünden farklı hükümlere tabi kılınmasıburalarda çalışan akademisyenlerin mesleki güvenceden yoksun kılınmasına neden olmaz; Anayasa koyucunun vakıf üniversitesi ve devlet üniversitesi arasında mesleki güvenceler bakımından bir ayrım amaçladığıdüşünülemeyeceğinden vakıf üniversitelerindeki akademik personelin mesleki güvenceleri yönünden özel hukuk hükümlerine tabi olmalarıAnayasa'ya aykırı olacaktır. Kaldı ki, aynı yükseköğretim kamu hizmetini yerine getiren ancak farklı tip üniversitelerde görev yapan akademisyenlerin mesleki güvenceleri yönünden, bir kısmının kamu hukukuna, bir kısmının özel hukuka tabi olmalarını düzenleyen bir hüküm Anayasalda ve 2547sayılı Kanun'da bulunmamaktadır (Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 12.3.2010 tarihli ve ilgili 2010/5 E. sayılı kararı).
Keza Vakif Yükseköğretim Kurumları Yönetmeliğimin 23/2.maddesi uyarınca; Vakıf Yükseköğretim Kurumlarında görev alacak olan akademik ve idari personelin çalışma esasları 2547 sayılı Kanunda Devlet üniversiteleri için öngörülen hükümlere tabidir. Bu personelin aylık ve diğer özlük hakları bakımından ise 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri uygulanır”hükmü var ise de görev ancak kanunla düzenlenir. Kaldı ki yönetmelik hükmü görevi değil, özlük haklarına 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri uygulanacağını düzenlemiştir. 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununda ise görev konusunda açık bir düzenleme bulunmamaktadır.
Anayasa'nın 31. maddesi düzenlemesi ve 2547 sayılıYükseköğretim Kanunu hükümleri ve özellikle kadroların akademik yönden belirlenmesi, sözleşmelerin onaya tabi tutulması dikkate alındığında, vakıf üniversitelerinde çalışan öğretim elemanlarının idari sözleşmelerle çalıştığının kabulü gerekmektedir. Nitekim Yargıtay 22. Hukuk Dairesi,Uyuşmazlık Mahkemesi kararlarında hareketle 2013 yılında, Vakıf Üniversitesi ile öğretim elemanı arasındaki uyuşmazlıkta idari yargının görevli olduğuna karar vermiştir (Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 09.12.2013gün ve 2013/34603 E. 2013/28476 K).


Somut uyuşmazlikta, „Vakif Universitesinde öğretim görevlisi olarak çalışan davalının, Devlet Üniversitelerinde olduğu gibi idari sözleşme ile çalıştığı, uyuşmazlıkta idari yargının görevli olduğu anlaşıldığından,6100 sayılı HMK.un 114 ve 115. maddeleri uyarınca yargi yolunun caiz olmaması nedeni ile davanın usulden reddi yerine esastan karar verilmesi hatalı olup, dava dilekçesinin yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle usulden reddi gerekçesiyle, mahkeme kararının kaldırılmasına dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Gerekçesi Açıklandığı Üzere;
1-HMK 353/1-b.3 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA,
2-Dava dilekçesinin yargı yolunun caiz olmaması nedeni ile usulden REDDİNE,(..….)” kesin olmak üzere karar vermiştir.
Davacı Üniversite vekili, bu kez Davalı personele ödenmiş olan işve maaş avanslarının toplamı olan 45.093,80 TL.nin, 26.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesi istemiyle idari yargıyerinde dava açmıştır.

İSTANBUL 9.İDARE MAHKEMESİ; 8.8.2019 gün ve E:2019/1250sayi ile,“(...)kanun hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden, 2918 sayılı Kanundan doğan sorumluluk davalarının adli yargıda çözümlenmesi gerektiği sonucuna ulaşılmış, 2247 SayılıYasanın 19. maddesi uyarınca görevli mahkemenin belirlenmesi için Uyuşmazlık Mahkemesi'ne başvurulması gerekmiştir.
Açıklanan nedenlerle, İstanbul 23. İş Mahkemesi'nin E:2015/254 ,K:2017/85 sayılı dosyası ile birlikte, görevli merciin belirtilmesi için dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderilmesine..." karar vermiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi’nin, Hicabi DURSUN’un Başkanlığında,Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ,Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılımlarıyla yapilan 21.10.2019günlü toplantısında:
-..wb I-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; Ídare Mahkemesince, 2247sayılı Yasa'nın 19. maddesine göre başvuru yapıldığı; Mahkemece yalnızca idari yargı dosyasının Uyuşmazlık Mahkemesi’ne gönderildiği; adli yargıdosyasının asli ya da suretinin gönderilmediği, dosya suretinin UYAP sisteminde bulunduğunun belirtilmesiyle yetinildiği; bu durum Yasada belirtilen yönteme aykırı olmakla birlikte, görev uyuşmazlığını çözmeye yetecek bilgi ve belgeler dosyada olduğundan ve adli yargı kararının kesinleşme durumu UYAP sistemi üzerinden teyit edildiğinden ve sonuçta 

usule ilışkin başka bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından, görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.
II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hâkim Taşkın ÇELİK'in,davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçİ ile Danıştay SavcısıYakup BAL'ın davada adli yargının görevli olduğu yolundaki sözlüaçıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava; davacı Üniversite tarafindan; davalı M.G.'in, aralarında imzalanan iş akdini tek taraflı olarak feshederek sonlandırdığından bahisle;personele ödenmiş olan iş ve maaş avanslarının toplamı olan 45.093,80TL'nin ödenmesi yolunda başlatılan icra takibine itiraz edilmesi ve takibin durması üzerine adli yargı yerinde; itirazinın iptali ile icra takibinin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesi istemiyle; idari yargı yerinde ise belirtilen miktarın faiziyle birlikte taraflarına ödenmesi istemiyle açılmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı" başlığını taşıyan 2. maddesinin birinci fikrasında, “1. (Değişik: 10/6/1994 - 4001/1 md.) Ídari dava türleri şunlardır:
(Iptal: Ana.Mah.nin 21/9/1995 tarih ve E:1995/27, K:1995/47sayılı kararı ile; Yeniden Düzenleme: 8/6/2000 - 4577/5 md.) Ídarî işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlâl edilenler tarafından açılan iptal davaları,
İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafindan açılan tam yargı davaları,
(Değişik: 18/12/1999-4492/6 md.) Tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar" hükmüne yer verilmiştir.

Ídari davalardan olan iptal ve tam yargi davalarında davali daima idaredir. Bir başka deyişle, idari yargı yerinde açılan bir iptal ya da tam yargı davasına bakılabilmesi için, diğer dava koşullarının yanı sıra, davanın idare aleyhine açılmış olması gerekmekte; idari yargı yerinde gerçek kişiler aleyhine dava açılabilmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.
Bu durumda, davanın, ortada idarece kamu gücüne dayalı olarak ve idari usul ve esaslara göre re'sen ve tek yanlı biçimde tesis edilmiş bir işlem veya eyleminden dolayı hak ve menfaati ihlâl edilenler tarafindan idare aleyhine açılmış 2577 sayılı Yasa'nın 2. maddesinde belirtilen 

lavalaldan bini olmayip, davacr Universite tarafindan, davali tarafin işakdini sonlandırmasına rağmen yedinde kalan iş ve maaş avanslarının toplamı olan 45.093,80-TL'nin davalıdan tahsili istemiyle, gerçek kişi aleyhine açılan dava olması karşısında, idari yargının görevine giren bir dava bulunduğundan söz etmek olanaksızdır.

Buna göre, davacı Üniversitenin, alacak istemiyle gerçek kişi aleyhine açtığı davanın, özel hukuk hükümleri çerçevesinde görüm ve çözümünde adli yargı yeri görevlidir.

Açıklanan nedenlerle,İstanbul9.İdareMahkemesinin başvurusunun kabulü ile, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24.Hukuk Dairesinin; 25.4.2019 gün ve E:2017/4572, K:2019/1394 sayılı görevsizlik kararının kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde ADLİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle İstanbul 9.İdare Mahkemesinin BAŞVURUSUNUN KABULÜ ile, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24.Hukuk Dairesinin;25.4.2019 gün ve E:2017/4572, K:2019/1394 sayılı GÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA, 21.10.2019 gününde OY BİRLİĞI İLE KESİN OLARAK karar verildi.

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:3-ESAS NO : 2019/656KARAR NO : 2019/691KARAR TR : 21.10.2019
ÖZET : Davacının taşınmazına Deriner Baraji HES İnşaatı Çevre Yollarıİnşaatı kapsamında yapılan karayolu çalışmaları sonucunda ulaşım imkanıkalmamasından ötürü uğranıldığı ileri sürülen zararlara karşılık olarak maddi tazminatın adli yargı yerindeki dava açma tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle açılan davanın İDARİYARGI YERİNDE görülmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : S.D.

Vekili : Av. I.V.

Davalı: Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü
Vekili : Av. F.Ö.



O L A Y :Davaci vekili dava dilekçesinde özetle; Artvin Ili,Köseler Köyünde bulunan 127 ada, 24 parsel numaralı taşınmazın davacıadına kayıtlı olduğunu, davalı idare tarafindan Deriner Baraji HES İnşaatıÇevre Yolları İnşaatı kapsamında yapılan Gümüşhane Köyü-Derinköy Karayolu İnşaatı nedeniyle davacıya ait taşınmaza yol yapım çalışmalarınedeniyle ulaşılamadığıni, su yolları ve arklarının tahrip edildiğini, su kaynaklarının arazi yapısı nedeniyle şevli ve kaygan zeminde batarak kaybolduğunu, bir daha kullanılamaz hale geldiğini, taşınmaz üzerinde búlunan meyve ağaçlarının kurumaya başladığıni, taşınmazda meydana gelen zararın süreklilik ve kalıcılık arz ettiğini, davalı idareye defalarca müracaat ederek zararlarının giderilmesini ve mevcut hali ile sürekli ve kalıcı olarak kullanılmasının mümkün olmayacak taşınmazlarının kamulaştırılmasını istediğini, ancak olumlu yanıt alamadığını, taşınmazın Deriner Baraj Gölü kamulaştırma sahasına mücavir olmasi, çevrenin sosyal,ekonomik veya yerleşim düzeninin bozulması, ekonomik veya sosyal yönden ve fiilen yararlanmasının mümkün olmaması, taşınmaza mevcut hali ile ulaşımın engellenmesi, davalı idarenin yol yapım çalışmaları sırasında su kaynaklarının bir daha kullanılamaz hale gelmesi ve yaşları 50-100 arasında değişen zeytin ağaçlarının kuruması vb. nedenlerle fiilen el konulduğu ileri sürülerek, fazlaya, ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacının taşınmazına davalı idare tarafından fiilen el konulma tarihi olan 2013 yılının Temmuz ayından bu yana işleyecek yasal faizi ile yapılacak keşifle belirlenecek taşınmazın bedeli olan 5.000,00-TL'nin tahsili istemiyle adli yargı yerinde dava açmıştır.

ARTVİN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ : 15.1.2015 gün ve E:2014/355, K:2015/29 sayı ile, dava dilekçesi, taraf beyanlari, tanık beyanlari, keşif ve bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu 127 ada, 24 parsel sayılı taşınmazlara davalı idare tarafindan fiilen el atılmayıp, davalı DSİ'nin Deriner Barajı ve Hes Projesi çevre yolları inşaatı kapsamında yapılan Gümüşhane-Derinköy karayolu inşaatı sırasında su yolları ve arklarının tahrip edildiği ve su kaynaklarının yok olduğu, bu suretle kamulaştırma sahası dışında bulunan yerde meydana gelen kamulaştırmasız el atma niteliğinde olmayan taşınmaz davalarına 11.02.1959 tarihli 17-15 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıgereğince idari yargıda bakılması gerektiği anlaşıldığından, mahkemelerinin görevsizliğine idare mahkemelerinin görevli olduğuna karar vermiş, bu karara karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.
Yargitay 5. Hukuk Dairesi : 23.2016 gün ve E:2016/2673,dayandığı gerekçe dikkate alındığında davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle, davacı vekilinin temyiz itirazları

Davacı vekili bu kez, taşınmazda meydana gelen zararlara karşılık olarak 16.207,63-TL (islah dilekçesi ile artırım sonucunda 20.867,07-TL)maddi tazminatın adli yargıda açılan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır.
Rize İdare Mahkemesi: 5.2.2019 gün ve E:2016/769, K:2019/80 sayıile, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'ndaki tam yargı davalarında dava dilekçesindeki talep miktarının arttırılmasına olanak tanıyan düzenleme uyarınca, davanın kabul edilmesi halinde, arttırılan maddi tazminat miktarı bakımından idarenin temerrüde düştüğü tarih olan miktar artırımına ilişkin dilekçenin idareye tebliğ edildiği tarihten itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle, davacıya ait taşınmazda meydana gelen zararlara karşılık toplam 20.867,07-TL maddi tazminatın 16.207,63-TL'sinin Artvin Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava açma tarihi olan 01/07/2014 tarihinden itibaren, geri kalan 4.659,44-TL'sinin ise islah dilekçesinin idareye tebliğ edildiği 09/07/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idare tarafindan davacıya ödenmesinin kabulüne karar vermiş, bu karara karşı davalı idare vekili tarafindan istinaf isteminde bulunulmuştur.

Samsun Bölge İdare Mahkemesi 3. İdari Dava Dairesi : 5.7.2019 gün ve E:2019/738, K:2019/1007 sayı ile, HES çalışmaları sırasında plan ve proje kapsamı haricinde, ağaçların zarar gördüğü, sulama kanallarının tahrip edildiği, hafriyat ve kazı çalışmaları sebebiyle toprak, taş ve molozların caşınmaz üzerinde bırakıldığı iddialarıyla, uğranılan zararların tazmini istemiyle açılan davaların adli yargı yerince görüleceği; davacının caşınmazının değerinin tamamını elde edebilmesinin hukuki yolunun da,camulaştırmasız el atma davası veya mücavir alan kamulaştırması olup, bu davaların da adli yargı yeri mahkemelerinde karara bağlanacağından, idare mahkemesinde açılan tazminat davalarında ise idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu olan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi ve bakımı sirasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davalarda değer kaybının nesabı suretiyle tazmin yoluna gidileceği, bunun tek istisnasının ise değer kaybının taşınmazın değeri miktarınca oluştuğu durumlar olup bilirkişilerce vapılan hesaplamalar sonucu değer kaybının taşınmazın değerinin altında kaldığı dolayısıyla, idare mahkemesinin görev alanında bulunmayan yuşmazlıkta daha önce adli yargıda görevsizlik kararı verildiği hususu da gözönüne alınmak suretiyle, 2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanun'un 19. maddesi uyarınca görevli mahkemenin belirlenmesi için Uyuşmazlık Mahkemesine başvurulması

gerekirken, Idare Mahkemesince uyuşmazliğin esasinin incelenmek suretiyle verilen kararda hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kabulüne, idare mahkemesi kararının kaldırılmasına,dosyanın yeniden bir karar verilmek üzere Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

RİZE İDARE MAHKEMESİ: 9.8.2019 gün ve E:2019/473 say1 ile,Bölge İdare Mahkemesince verilen kaldırma kararı uyarınca, görev uyuşmazlığının giderilmesi ve görevli yargı merciinin belirlenmesi için dava dosyasının Uyuşmazlık Mahkemesi’ne gönderilmesi gerektiği gerekçesiyle,2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanunun 19.maddesi uyarınca adli yargı dava dosyasının istenilmesine,görevli yargı yerinin belirlenmesi için dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderilmesine ve dosya incelemesinin görev konusunda Uyuşmazlık Mahkemesi'nce karar verilinceye kadar ertelenmesine karar vermiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün, Hicabi DURSUN'un Başkanlığında, Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER,Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılımlarıyla yapılan 21.10.2019 günlü toplantısında:1.oa1owb 
1-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; İdare Mahkemesince, idari yargıdosyası ile birlikte adli yargı dosyası da temin edilmek sureti ile 2247 sayılıYasa'nın 19. maddesinde öngörülen şekilde başvurulduğu ve usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından, adli ve idari yargıyerleri arasında doğan görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi..
-.II-ESASIN İNCELENMESi: Raportör-Hakim Gülşen AKAR PEHLİVAN’ın, davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargitay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜSÜNÜLDÜ:
.,Dava, Artvin İli, Merkez İlçesi, Köseler Köyünde bulunan 127 ada,24 parsel sayılı taşınmazına Deriner Baraji HES İnşaatı Çevre Yollarıİnşaatı kapsamında yapılan karayolu çalışmaları sonucunda ulaşım imkanıkalmamasından ötürü uğranıldığı ileri sürülen zararlara karşılık olarak maddi tazminatın adli yargı yerindeki dava açma tarihinden itibaren isetilecek yasal faiziye birikte ödenmesi istemiye açılmştı.a mlaoalaaaaealowb 
İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol,kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi ve 

bakimi sirasinda_ kişilere verdigi zararlarin tazmini istemiyle açilacak davaların görüm ve çözümünün, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları muhtel olanlar tarafindan açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerine ait olduğu; idarece herhangi bir ayni hakka müdahalede bulunulduğu; özel mülkiyete konu taşınmaza kamulaştırmasız el atıldığı veya plan ve projeye aykırı iş görüldüğüiddiasıyla açılacak müdahalenin men'i ve meydana gelen zararın tazmini davalarının ise, mülkiyete tecavüzün önlenmesine ve haksız fiillere ilişkin özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yerince çözümleneceği, yerleşik yargısal içtihatlarla kabul edilmiş bulunmaktadır.
Nitekim yukarıda belirtilen genel kabul doğrultusundaki Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 11.2.1959 günlü, E:1958/17, K:1959/15sayılı kararınin, III. Bölümünde, “İstimlâksiz el atma halinde amme teşekkülü İstimlâk Kanununa uygun hareket etmeden ferdin malını elinden almış olması sebebiyle kanunsuz bir harekette bulunmuş durumdadır. Ve bu bakımdan dava Medeni Kanun hükümlerine giren mülkiyete tecavüzün önlenmesi veya haksız fiil neticesinde meydana gelen zararın tazmini davasıdır. Ve bu bakımdan adliye mahkemesinin vazifesi içindedir.Bundan başka, bir amme teşekkülü tarafından bir tesisin yaptırılmasısırasında Devlet malı olmayan yerlerden toprak alınması veya böyle yerlere toprak veya moloz yığılması neticesinde meydana gelen zararların tazmini davası da başkasının malına amme teşekkülünün dilediği gibi el atma hakkıbulunmadığı ve plan ve projelere ve şartnamelere başkasının malına ihtiyaca göre el atılabilmesini gerektirecek esaslar konulamayacağı cihetle, haksız fiilden doğan bir tazminat davası sayılır.
Yapılan işlerin plan veya projeye aykırı olarak yapılması hali de idari karara aykırı bir hareket bulunması itibariyle yine idari kararın tatbiki olan bir fiil sayılamaz ve bu bakımdan bu iddia ile açılmış bir dava haksız fiilden doğan bir davadan ibaret olacaktır.
Bu bentte anılan davalar, içtihadı birleştirme kararının dışında kaldıklarından kararın bunlara şümulü yoktur” denilmektedir.
Dava dosyasının incelenmesinden, davacının Artvin İli, Merkez İlçesi, Köseler Köyünde bulunan tapunun 127 ada 24 sayılı parselinde kayıtlı taşınmazın tam hisse ile maliki olduğu; davalı idare tarafindan yürütülen Deriner Baraji ve HES çalışmaları kapsamında Deriner Baraji’nın 24/02/2012 tarihinden itibaren su tutmaya başladıği; davacının baraj projesine bağlı yol çalışmaları nedeniyle taşınmazına ulaşım imkanının kalmadığı ve üretim yapılamadığından bahisle, kamulaştırılması talebiyle davalı idareye müracaat ettiği, ancak talebine olumlu yanıt verilmediği;bunun üzerine davacı tarafindan taşınmazda meydana geldiği ileri sürülen zararlara karşılık olarak maddi tazminatın Asliye Hukuk Mahkemesinde 

dava açma tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle işbu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Anayasanın 125 inci maddesinin son fikrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış olup, bununla birlikte idarenin yürütmekle görevli olduğu bir hizmetin kuruluşunda, düzenlenişinde veya işleyişinde nesnel nitelikli bozukluk, aksaklık veya boşluk olarak tanımlanabilen hizmet kusurunun hizmetin kötü işlemesi veya hiç işlememesi hallerinde gerçekleştiği ve bunun idarenin tazmin yükümlülüğünün doğmasına yol açtığında kuşku bulunmamaktadır.

Olayda, davacının Artvin İli, Merkez İlçesi, Köseler Köyünde bulunan tapunun 127 ada 24 sayılı parselinde kayıtlı taşınmazın maliki olduğu; kamulaştırmasız el atma nedeniyle taşınmazın bedelinin ödenmesi gerektiğinin iddia edildiği; davanın konusunun, davacıya ait taşınmazda meydana gelen zararın tazminine ilişkin bulunduğu anlaşılmış olup, ilk olarak adli yargı yerinde açılmış olan davada, yapılan keşif sonucu, Harita ve Kadastro Mühendisi Teknik Bilirkişi tarafından 1.12.2014 tarihinde hazırlanan raporda davacının taşınmazına fiilen el atıldığına ilişkin bir ibareye yer verilmediği; yine Ínşaat Mühendisi ve Ziraat Mühendislerince hazırlanan 20.12.2014 tarihli Bilirkişi raporunda "davalı idarenin yapmışolduğu faaliyetten dolayı dava konusu taşımaza fiili olarak el atılmamış ve önceki hallerinin bozulmamış olduğu" yönünde ibarelere yer verildiği;ayrıca idare mahkemesinde açılan davada, mahkemece yapılan keșif sonucu beştane bilirkiși tarafindan hazırlanan 3.5.2018 tarihli raporda da dava konusu taşınmaza davalı idare tarafindan fiilen el atılmadığının ifade edildiği görülmüştür.

Bu durumda davacının iddiaları ve dosyada bulunan bilirkişi raporları dikkate alınarak, davanın, idarenin görevinde olan kamu hizmetini yürüttüğü sıradaki eyleminden veya eylemsizliğinden doğan zararın giderilmesine yönelik olarak açıldığının kabulü gerekir.
Kamu hizmetinin, yöntemine ve hukuka uygun olarak yürütülüp yürütülmediğinin; kamu yararına uygun şekilde işletilip işletilmediğinin;hizmet kusuru ya da başka bir nedenle idarenin sorumluluğu bulunup bulunmadığının yargısal denetiminin, 2577 sayılı İdari Yargılama UsulüKanunu'nun 2. maddesinde “idari dava türleri” arasında sayılan “idari işlem ve eylemlerden dolayı zarara uğrayanlar tarafindan açılacak tam yargıdavası” kapsamında, idari yargi yerlerince yapılacağı açıktır.
Belirtilen durum karşısında, davanın görüm ve çözümü idari yargıyerinin görevine girdiğinden, Rize Ídare Mahkemesinin 9.8.2019 gün ve E:2019/473 sayılı başvurusunun reddigerekmiştir.


SONUÇ : Davanın çözümünde IDARI YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle Rize İdare Mahkemesinin 9.8.2019 gün ve E:2019/473 sayılı BA$VURUSUNUN REDDİNE, 21.10.2019 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:4-ESAS NO : 2019/659KARAR NO : 2019/690KARAR TR : 21.10.2019
ÖZET : Tarımsal faaliyet ile iştigal eden davacının, adına kayıtlıtaşınmazının, Deviskel Deresi üzerinde taşkın koruma amacıyla inşa edilen bendin arkasında biriken sular nedeniyle zarar gördüğü ileri sürülerek,zararın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tazmini istemiyle açılan davanın İDARİ YÄRGI YERİNDE görülmesi gerektiği hk.
KARAR 
Davacılar : Adli Yargıda:İdari Yargıda 
1- K.A. 2- Y.A.Y.A.
Vekili : Av. E.K.

Davalı: Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü
Vekili : Av.F.Y.


OLAY : Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle;müvekkillerinin Artvin İli, Borçka İlçesi, Arkaköy Köyünde bulunan ve fındık bahçesi vasfindaki 235 ada, 1 parsel sayılı taşınmaz ile 236 ada, 2parsel sayılı taşınmazın bir kısmının ve 236 ada, 3parsel sayılı taşınmazın ise tamamının Deviskel Deresi üzerinde taşkın koruma amacıyla inşa edilen bendin arkasında biriken sulardan dolayı zarar gördüğü nedeniyle,taşınmaza yönelik sataşmanın önlenmesi veya taşınmaza verilen zararın karşılanması amacı ile Borçka Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/41 D;İşsayılı dosyası ile delil tespiti yapılarak 38.834,75 TL zararın tespit edildiğini ileri sürerek, tespit davasında yapılan masraflarla ve işleyecek yasal faizi ile;38.834,75 TL bedelinin yasal faiziyle birlikte davalı idareden tahsili istemiyle adli yargı yerinde dava açmıştır.

BORÇKA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ: 26.3.2019 gün ve E:2019/33, K:2019/369 sayı ile, davada 236 ada, 2 parsel sayılı

taşinmaziarin bir kismmn eski nale getie ve zarari gidermesi istemine konu olayın kamu hizmetinin görüldüğü sırada ve hizmetle ilgili bulunduğunun kabul edildiği gerekçesiyle, İdarenin hizmet kusuru niteliğindeki eylemin sonucu meydana gelen zararlardan dolayı 2577 sayılıİdari Yargılama Usulü Kanununun 2/1 -b maddesi gereğince idareye karşı,idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerektiği, bu nedenle yargıyolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usul yönünden reddine karar vermiş, bu karar kesinleşmiştir.

Davacılardan Y.A. vekili bu kez 236 ada, 2 parselde kayıtlı taşınmaz için 24.856,00-TL tazminatın 22.02.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi ve sataşmanın önlenmesi, zarar miktarının davalıdan alınarak davacıya verilmesi istemiyle idari yargı yerinde dava açmiştir.

Rize İdare Mahkemesi: 18.4.2019 gün ve E:2019/192, K:2019/262sayı ile, açılan davada, dava dilekçesinin sonuç kısmında 'Dava konusu taşınmaza yönelik sataşmanın önlenmesine veya taşınmaza verilen zararın karşılanması amacı ile 24.856,00-TL'nin davalı kurumdan alınması ile müvekkile verilmesine...' şeklinde ibareler kullanılmak suretiyle idari yargımercilerinden terditli talepte bulunulamayacağı gibi idari yargıda elatmanın (sataşmanın) önlenmesi şeklinde bir dava türünün bulunmadığı dikkate alındığında İdari Yargılama Usulü Kanunu 3. madde hükmüne uygun olmayan dava dilekçesinin mevcut haliyle kabulüne olanak bulunmadığıgerekçesiyle, eğer dava yenilenmek isteniyorsa; yukarıda belirtilen hususlar dikkate alınmak ve Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tek başına hasım (davalı) olarak gösterilmek suretiyle iş bu dilekçe ret kararından da bahsedilerek düzenlenecek yeni bir dilekçe ile dava açmakta serbest olmak üzere; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 3. maddesi hükmüne uygun bulunmayan dava dilekçesinin, anılan Kanunun 15. maddesinin 1/d bendi uyarınca, bu kararın tebliğ edildiği tarihi izleyen günden itibaren 30gün içinde yukarıda belirtilen noksanlıklar da tamamlanarak usulüne uygun biçimde düzenlenecek dilekçe ile yeniden dava açılabilmek üzere reddine karar vermiştir.

Davacı Y.A. vekili bu kez 24.856,00-TL tazminatın 22.02.2019tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle tekrar idari yargı yerinde dava açmıştır.cnE..,ow 
RİZE İDARE MAHKEMESİ: 18.9.2019 gün ve E:2019/299 sayı ile,uyuşmazlık konusu olayda; davacı tarafindan, Deviskel Deresi üzerinde taşkın koruma amacıyla inşa edilen bendin arkasında biriken sular nedeniyle taşınmazının kalıcı olarak su altında kaldığı ve kamulaştırma yapılmadığıbelirtilerek, taşınmazının mahrum kalınan yıllık ürün geliri ile arazi değerinin talep edildiği, taşınmazdaki değişikliğin sürekli nitelikte olduğu ve bu kapsamda dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu olamayacağı

goz onunde bulundurulduğunda, su altinda kalan taşinmazın bedelinin 2942Sayılı Kamulaştırma Kanundaki esaslar çerçevesinde tespitinin gerektiği anlaşıldığından dava konusu uyuşmazlıkta adli yargı mercilerinin görevli olduğu sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle, 2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesi Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca, bakılan davada görevli yargıyerinin belirlenmesi için Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderilmesine,Uyuşmazlık Mahkemesi'nce bir karar verilinceye kadar ertelenmesine karar vermiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün, Hicabi DURSUN'un Başkanlığında, Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER,Aydemir TUNÇ, Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılımlarıyla yapılan 21.10.2019 günlü toplantısında:
l-ILK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; Ídare Mahkemesince, idari yargıdosyası ile birlikte adli yargı dosyası da temin edilmek sureti ile 2247 sayılıYasa'nın 19. maddesinde öngörülen şekilde başvurulduğu ve adli ve idari yargı dosyalarında ortak davacıların Y.A. ve orták taşınmazların da 236 ada,2 parsel olduğu gözetilerek, usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından, adli ve idari yargı yerleri arasında doğan görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.
II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hakim Gülşen AKAR PEHLİVAN’ın, davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇiFTçi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, tarımsal faaliyet ile iştigal eden davacının, Artvin ili Borçka ilçesi Arkaköy Köyü 236 ada 2 parselde yer alan adına kayıtlı taşınmazın,Deviskel Deresi üzerinde taşkın koruma amaciyla inşa edilen bendin arkasında biriken sular nedeniyle zarar gördüğü ileri sürülerek 24.856,00TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tazmini istemiyle açılmiştır.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol,kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi ve bakımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünün, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları muhtel olanlar tarafindan açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerine ait olduğu; idarece herhangi bir ayni hakka müdahalede bulunulduğu; özel mülkiyete konu taşınmaza 

d de d f  c e  e mt r  t t    d a t ma    ed re   d t t 
  dm C/ / as Te  t   c  m teşekkülü İstimlâk Kanununa uygun hareket etmeden ferdin malını elinden almış olması sebebiyle kanunsuz bir harekette bulunmuş durumdadır. Ve bu bakımdan dava Medeni Kanun hükümlerine giren mülkiyete tecavüzün önlenmesi veya haksız fiil neticesinde meydana gelen zararın tazmini davasıdır. Ve bu bakımdan adliye mahkemesinin vazifesi içindedir.
Bundan başka, bir amme teşekkülü tarafından bir tesisin yaptırılmasısırasında Devlet malı olmayan yerlerden toprak alınması veya böyle yerlere toprak veya moloz yığılması neticesinde meydana gelen zararların tazmini davası da başkasının malına amme teşekkülünün dilediği gibi el atma hakkıbulunmadığı ve plan ve projelere ve şartnamelere başkasının malına ihtiyaca göre el atiılabilmesini gerektirecek esaslar konulamayacağı cihetle, haksız fiilden doğan bir tazminat davası sayılır.

Yapılan işlerin plan veya projeye aykırı olarak yapılması hali de idari karara aykırı bir hareket bulunması itibariyle yine idari kararın tatbiki olan bir fiil sayılamaz ve bu bakımdan bu iddia ile açılmış bir dava haksız fiilden doğan bir davadan ibaret olacaktır.

Bu bentte anılan davalar, içtihadı birleştirme kararının dışında kaldıklarından kararın bunlara şümulü yoktur’” denilmektedir.
Uyuşmazlığa konu olayda; Artvin İli, Borçka İlçesi, Arkaköy Köyü,236 ada, 2 parselde yer alan taşınmazın maliki olan davacı tarafindan,Deviskel Deresi üzerinde taşkın koruma amacıyla davalı idare tarafından inşa edilen bendin arkasında biriken sular nedeniyle söz konusu taşınmazın zarar gördüğü ileri sürülerek, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istemiyle işbu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
Anayasanın 125 inci maddesinin son fikrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış olup, bununla birlikte idarenin yürütmekle görevli olduğu bir hizmetin kuruluşunda,düzenlenişinde veya işleyişinde nesnel nitelikli bozukluk, aksaklık veya boşluk olarak tanımlanabilen hizmet kusurunun hizmetin kötü işlemesi veya hiç işlememesi hallerinde gerçekleştiği ve bunun idarenin tazmin yükümlülüğünün doğmasına yol açtığında kuşku bulunmamaktadır.

Bu durumda Davacının iddiası dikkate alınarak, davanın, idarenin görevinde olan kamu hizmetini yürüttüğü sıradaki eyleminden veya 

kabulü gerekir.eylemsizliginden dogan zararin giderilmesine yönelik olarak açıldığının C 
Kamu hizmetinin, yöntemine ve hukuka uygun olarak yürütülüyürütülmediğinin; kamu yararına uygun şekilde işletilip işletilmediğinin;hizmet kusuru ya da başka bir nedenle idarenin sorumluluğu bulunup bulunmadığının yargısal denetiminin, 2577 sayılı İdari Yargılama UsulüKanunu'nun 2. maddesinde “idari dava türleri” arasında sayılan “idari işlem ve eylemlerden dolayı zarara uğrayanlar tarafindan açılacak tam yargıdavası" kapsamında, idari yargı yerlerince yapılacağı açıktır.
...].,..E:2019/299 sayılı başvurusunun reddi gerektiği gerekmiştir.
SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle Rize Ídare Mahkemesinin 18.9.2019 gün ve E:2019/299 sayılı BAŞVURUSUNUN REDDİNE, 21.10.2019 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:5-ESAS NO : 2019/660KARAR NO : 2019/661KARAR TR : 21.10.2019
ÖZET : 3213 sayılı Kanun'un 12. maddesi uyarınca verilen idari para cezasının kaldırılması istemiyle açılan davanın, İDARİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davacı: Sakarya Ö.Ínş.Haf.Nak.Mad.Pet.San.ve Tic. Ltd. Şti.
Vekili : Av. N.S.

Davalı: Bilecik Valiliği İl Özel İdaresi 
Vekili : Av. F.S.


OLAY : Bilecik İl Özel İdaresi Çevre Koruma ve Kontrol Müdürlüğünün 13.12.2018 Olur tarih ve 2018/3 sayılı idari yaptırım kararıile, Bilecik İli Merkez Kuyubaşı Köyü mevkiinde davacı şirkete ait II (a)grubu maden (kalker) ocağı ve kırma eleme tesisi ve çevresinde 06.11.2018tarihinde yapılan denetim neticesinde, ocağın çalışmadıği, stoktaki malzemeden kalker sevkiyatına devam edildiği ancak, ocağa ait şantiye binasının bulunduğu alanda kum-çakıl malzemesinin stoklandığının 

goruldüğü, stok kum-çakil malzemesinin yaklaşık 200 m tüvenan (işlenmemiş) malzeme olduğu, şantiye alanından sonra kuru dere yatağında memba yönünde kum-çakıl malzemesinin alınmış olduğu ve malzeme alınan yerlerde çukurların oluştuğu, yapılan ölçüm neticesinde sahadan ruhsatsiz olarak çıkarılan tüvenan kum-çakıl malzemesi miktarının 9628,35m³ olarak ölçüldüğünün;
3213 sayıli Maden Kanunu'nun 12. maddesinde; “Ruhsatı olmadan veya başkasına ait ruhsat alanı içerisinde üretim yapıldığının tespiti halinde faaliyetler durdurularak üretilen madene mülki idare tarafindan el konulur.Bu fiili işleyenlere, bu fikra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm madenin ocak başı satış bedelinin iki katı tutarında idari para cezası uygulanır.” denildiğinin;
Maden Yönetmeliğinin 54. maddesinde ise; “Ruhsatı olmadan,başkasına ait ruhsat alanı içerisinde, ruhsata konu olmayan maden üretimi veya grubu dışında üretim yapıldığının Genel Müdürlükçe, il özel idaresince veya mülki amirlerin yetkilendirdiği kişiler tarafından tespit edilmesi halinde, durum bir tutanak ile tespit edilir. Bu tutanakta üretimin yapıldığıyer, üretimi yapanın adı ve adresi, maden cinsi ve miktarı gibi bilgiler yer alır. Üretilen madene mülki idare amirliğince el konulur. Bu kişilere, bu fikra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve/veya el konulma imkânıortadan kalkmış olan tüm madenin, ocak başı satış bedelinin iki katıtutarında idari para cezası uygulanır. El konulan madenler, mülki idare amirliklerince satılarak bedeli büyükşehir olan illerde ilgili muhasebe birimi hesabına, diğer illerde il özel idaresi hesabına aktarılır." hükmünün yer aldığının belirtilerek, davacı şirket adına $(9628,35~\mathrm{m}^{3})~\mathrm{X}~(17,71~\mathrm{T L}/\mathrm{m}^{3\bar{5}}~\mathrm{X}$ -.$(2)=341.036,15-TL$ , idari para cezası verilmesine ve gereği için Çevre Koruma ve Kontrol Müdürlüğüne gönderilmesine ilişkin Bilecik İl Özel İdaresi İl Encümeninin 3.12.2018 gün ve 2018/208 sayılı kararı uyarınca davacı şirket adına ruhsatsız maden ürettiğinden bahisle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca 341.036,15- TL idari para cezasıverilmiştir.

Davacı vekili, idari para cezasının iptali istemiyle idari yargı yerinde dava açmiştır.

SAKARYA 2. İDARE MAHKEMESI: 15.01.2019 gün ve E:2019/20, K:2019/31 sayı ile, 3213 sayılı Maden Kanunu uyarınca verilen idari para cezasına ilişkin uyuşmazlığın çözümünde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümlerinin uygulanacağı, bu duruma göre de görevli mahkemenin belirlenmesinde 5326 sayılı Kanunu hükümleri dikkate alınacağından, dava konusu idari para cezasına karşı açılan davanın görüm ve çözümünün, anılan Kanunun 27. maddesi uyarınca adli yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar vermiş, verilen karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.


Davacı vekili, bu kez, aynı istemle adli yargı yerine başvuruda bulunmuştur.
BİLECIK SULH CEZA HÂKİMLİĞI: 05.09.2019 gün v D.İş:2019/995 sayı ile, 14.02.2019 gün ve 7164 sayılı Kanun ile, Maden Kanunu İle Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 3213 sayılı Kanun'un 13. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde idari para cezalarına itiraz halinde idari yargıyerlerinin görevli olduğunun düzenlendiği, bu konuda adli yargının itiraza bakmakla görevli olmadığı, ayrıca başkaca bir kanunda Sulh Ceza Hakimliğinin görevli olduğuna dair bir düzenlemenin de bulunmadığıbelirtilerek, başvurunun görüm ve çözümünün idari yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, ayrıca görevli yargı yerinin belirlenmesi için dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine de karar vermiş, verilen karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.
cYan.lowb İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesinin Hicabi DURSUN’un başkanlığında,Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ,Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katiılimlarıyla yapılan 21.10.2019 tarihli toplantisında:
I-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre;
Olay kısmında belirtildiği üzere tarafları, konusu ve sebebi aynı olan davada; idari yargı yerince adli yargı yerinin görevli olduğu gerekçesiyle verilmiş ve kesinleşmiş bir görevsizlik kararı bulunmakta olup, bunun üzerine kendine gelen davayı inceleyen adli yargı yerinin sahip olduğu seçenekler ile verdiği karar bakımından bir değerlendirme yapılmasıgerekmektedir.

1-2247 sayılı Yasanın 14. maddesinde yer alan, “Olumsuz görev uyuşmazlığının bulunduğunun ileri sürülebilmesi için adli ve idari yargımercilerinin tarafları konusu ve sebebi aynı olan davada kendilerini görevsiz görmeleri ve bu yolda verdikleri kararların kesin veya kesinleşmiş olmasıgerekir.

Bu uyuşmazlığın giderilmesi istemi, ancak davanın taraflarınca ileri sürülebilir." hükmüne göre, idare mahkemesinin kesinleşmiş görevsizlik xararı üzerine adli yargı yerince de görevsizlik kararı verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi halinde, olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuş olacak;hukuk alanında doğmuş bulunan bu uyuşmazlığın giderilmesi istemi ise,ancak davanın taraflarınca ileri sürülebilecektir.

2- 2247 sayılı Yasanın 19. maddesindeki “Adli ve idari yargımercilerinden birisinin kesin veya kesinleşmiş görevsizlik kararı üzerine kendine gelen bir davayı incelemeye başlayan veya incelemekte olan bir yargı mercii davada görevsizlik kararı veren merciin görevli olduğu kanısına 

Varirsa, gerekçeli bir karar ile gorevli merciin belirtilmesi için Uyuşmazlik Mahkemesine başvurur ve elindeki işin incelenmesini Uyuşmazlık Mahkemesinin karar vermesine değin erteler " hükmüne göre ise, adli yargıyeri, davaya bakma görevinin daha önce görevsizlik kararı veren idari yargıyerine ait olduğunu belirten gerekçeli bir karar ile doğrudan Uyuşmazlık Mahkemesine başvurma olanağına sahiptir. Şu kadar ki, başvuru kararının,görev konusunda Uyuşmazlık Mahkemesince karar verilmesine değin işin incelenmesinin ertelenmesi hususunu da ihtiva etmesi gerekir.
Yasakoyucu, 14. maddeye göre hukuk alanında olumsuz görev uyuşmazlığı doğması halinde her iki yargı merciince işten el çekilmişolduğundan başvurma iradesini davanın taraflarına bırakmış iken, bu yönteme nazaran daha kısa zamanda çözüme ulaşılmasını amaçladığı 19.madde ile, daha önce görevsizlik kararı veren yargı merciinden sonra davayıinceleyen yargı merciine, işten el çekmeden doğrudan Uyuşmazlık Mahkemesine başvurma olanağını tanımıştır.

Olayda, adli yargı yerince, görevsizlik kararı verilmekle birlikte,bununla yetinilmemiş ayrıca görevli merciin belirtilmesi için dava dosyasının re'sen Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine de karar verilmiştir.

Bu haliyle, her ne kadar 2247 sayılı Yasada öngörülen yönteme uymamakta ise de, davanın taraflarınca başvuruda bulunulmadığıgözetilerek, Sulh Ceza Mahkemesince re'sen yapılan başvurunun 2247sayılı Yasanın 19. maddesi kapsamında olduğunun kabulü ile Uyuşmazlık Mahkemesinin önüne gelmiş bulunan görev uyuşmazlığının çözüme kavuşturulması, gerek dava ekonomisine gerek Uyuşmazlık Mahkemesinin kuruluş amacına uygun olacağından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

Ⅱ-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hâkim Gülten Fatma BÜYÜKEREN'in, davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçİ ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
-owb Dava, 3213 sayılı Kanun'un 12. maddesi uyarınca verilen idari para cezasının kaldırılması istemiyle açılmıştır.

4.6.1985 gün ve 3213 sayılı Maden Kanunu'nun “Amaç” başlığını taşıyan 1. maddesinde, “Bu Kanun madenlerin milli menfaatlere uygun olarak aranması, işletilmesi, üzerinde hak sahibi olunması ve terk edilmesi ile ilgili esas ve usulleri düzenler." denilmiş;
..;..“Üretim ve sevkiyat” başlıklı 12. maddesinde, “(Değişik: 26/5/2004 5177/6 md.)


Konveyör ve boru hattı ile sevkiyat, ocak ve tesis mesafesi, nakil güzergahının durumu, cevherin tüvanan, konsantre, yarı mamul ve mamul olarak taşınması göz önüne alınarak sevk fişi kullanımı ile altın, gümüş,platin gibi kıymetli metallerin entegre tesislerinde ve zenginleştirme tesisleri ile bu tesislerden elde edilen ürünlerin sevk fişi kullanımı ve denetimi ile ilgili hususlar yönetmelikle belirlenir.

(Değişik fikra:14/2/2019-7164/12 md.) Sevk fişi olmaksızın maden sevk edildiğinin mülki idare amirlikleri, il özel idareleri, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıkları veya ilgili kamu kurum ve kuruluşu tarafından tespit edilmesi hâlinde, ilgili mülki idare amiri tarafindan sevk edilen madene el konulur ve ödenmesi gereken Devlet hakkına ilaveten sevk fişi olmaksızın sevk edilen miktar için söz konusu madenin ocak başı satışbedelinin beş katı tutarında idari para cezası verilir. Bu fikranın ihlalinin tekrarı hâlinde sevk fişi olmaksızın sevk edilen miktar için sevk edilen madenin ocak başı satış bedelinin on katı tutarında idari para cezasıuygulanır.

cYanmGYelowb (Değişik fikra:14/2/2019-7164/12 md.) Denetim ve inceleme sonucunda, yaptığı üretim ve sevkiyatı sevk fışi ile kayıt altına almadığıveya bildirmediği tespit edilen ruhsat sahiplerine, ödenmesi gereken Devlet hakkına ilaveten bildirilmeyen miktar için hesaplanacak Devlet hakkının beşkatı tutarında idari para cezası verilir. Bu fikranın ihlalinin tekrarı hâlinde bildirilmeyen miktar için madenin ocak başı satış bedelinin on katı tutarında idari para cezasi uygulanir.

(Değişik fikra:14/2/2019-7164/12 md.) Ruhsatı olmadan veya başkasına ait ruhsat alanı içerisinde üretim yapıldığının tespiti hâlinde faaliyetler durdurularak üretilen madene mülki idare tarafından el konulur.Bu fiili işleyenlere, ödenmesi gereken Devlet hakkına ilaveten bu fikra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve/veya el konulma imkânı ortadan kalkmış olan tüm madenin ocak başı satış bedelinin beş katı tutarında idari para cezası uygulanır. Üretim hakki olmayan madenin üretiminin yapıldığının tespiti hâlinde faaliyetler durdurularak üretilen madene mülki idare amirliklerince el konulur. Bu fiili işleyen kişilere, ödenmesi gereken Devlet hakkına ilaveten bu fikra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve/veya el konulma imkânı ortadan kalkmış olan tüm madenin, ocak başısatış bedelinin beş katı tutarında idari para cezası uygulanır. El konulan madenler, mülki idare amirliklerince satılarak bedeli büyükşehir belediyesi lan illerde yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, diğer illerde il özel daresi hesabına aktarılır. Bu fikranın ihlalinin tekrarı hâlinde madenin ocak bası satış bedelinin on katı tutarında idari para cezası uygulanır.
2 1 61 10/62010 5995/6 md) (8eši=il- f1-1 4100md.)Hammadde üretim izni olmadan ve/veya Genel Müdürlüğe bildirilen 

yuklenici dişinda gerçek veya tuzel kişiler tarafindan üretim yapildiğının tespit edilmesi durumunda faaliyetler durdurularak üretilen hammaddeye mülki idare tarafından el konulur. Bu fiili işleyen kişilere, bu fikra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve/veya el konulma imkânı ortadan kalkmış olan hammaddenin kamuya ait projelerde kullanıldığının tespit edilen kısmına ocak başı satış bedeli tutarında, hammaddenin kamu kurum ve kuruluşlarınca yapılan projeler dişında kullanılan, ticarete konu edilen ve/veya satışının yapıldığı tespit edilen kısmına ise ocak başı satış bedelinin beş katı tutarında idari para cezası uygulanır. Herhangi bir işleme tabi tutulmadan kullanılan hammaddeler için ocak başı satış bedeli, tüvenan hammaddenin ocak başı fiyatına göre, herhangi bir işleme tabi tutularak kullanılan hammaddeler için ise ocak başı satış bedeli işlem görmüşhammaddenin ocak başı fiyatına göre hesaplanır. El konulan madenler,mülki idare amirliklerince satılarak bedeli büyükşehir belediyesi olan illerde yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, diğer illerde il özel idaresi hesabına aktarılır. Bu fikranın ihlalinin tekrarı hâlinde madenin ocak başısatış bedelinin on katı tutarında idari para cezası uygulanır ve hammadde üretim izni iptal edilir.

(Ek fikra: 10/6/2010-5995/6 md.) (Değişik fikra:14/2/2019-7164/12md.) Ruhsatli, ancak işletme izni olmadan ayni grupta üretim yapıldığının tespiti hâlinde, faaliyetler durdurularak üretilen madene el konulur. Bu fili işleyen kişilere, ödenmesi gereken Devlet hakkına ilaveten bu fikra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve/veya el konulma imkânı ortadan kalkmış olan tüm madenin, ocak başı satış bedelinin beş katı tutarında idari para cezası uygulanır. El konulan madenler, mülki idare amirliklerince satılarak bedeli büyükşehir belediyesi olan illerde yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, diğer illerde il özel idaresi hesabına aktarılır. Bu fikranın ihlalinin tekrarı hâlinde madenin ocak başı satış bedelinin on katıtutarında idari para cezası uygulanır.

Ticarî amaç taşımayan ve köylülerin kendi zorunlu ihtiyaçlarınıkarşılamak üzere köy muhtarının yazılı izni ile üretilip sevk edilen yapıhammaddeleri için bu madde hükmü uygulanmaz. Ruhsat bedeli ve Devlețhakki alınmaz.

(Ek fikra:14/2/2019-7164/12 md.) Genel Müdürlük veya ilgili kamu kurum ve kuruluşları tarafından uygulanacak idari para cezasının hesaplanmasında esas alınacak ocak başı satış fiyatı, bir önceki yıl geçerli olan ocak başı satış fiyatının, ilgili yıla ilişkin olarak 4/1/1961 tarihli ve 213sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen yeniden değerleme oranında artirılmasi sureti ile hesaplanır.";
"Ruhsat bedeli, cezalar ve diğer yaptırımlar" başlıklı 13. maddesinde,“(..….) (Değişik fikra:14/2/2019-7164/13 md.) Bu Kanuna göre verilen idari para cezaları tebliğinden itibaren bir ay içinde Genel Müdürlüğün 

seve birni hesavmna odenlr: ldari para cezalarina karşi otuz gun içinde idare mahkemelerinde dava açılabilir. Verilen idari para cezalarına karşıyargı yoluna başvurulması takip ve tahsilatı durdurmaz. Genel Müdürlük genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere ilgili bedeli en geç on beş iş günüiçerisinde Hazine hesabına aktarır. Tahakkuk eden ve ödenmeyen Devlet hakları 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilmek üzere ilgili tahsil dairesine bildirilir. İlgili tahsil dairesi idari para cezası tamamen tahsil edildikten itibaren en geç bir ay içerisinde durumu Genel Müdürlüğe bildirir. (∴.....…)” hükmü yer almiştır.

30.3.2005 tarih ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun birinci maddesinde, “Bu Kanunda; toplum düzenini, genel ahlâkı, genel sağlığı,çevreyi ve ekonomik düzeni korumak amacıyla;
a) Kabahatlere ilişkin genel ilkeler,
b) Kabahatler karşılığında uygulanabilecek olan idari yaptırımların türleri ve sonuçlari,
c) Kabahatler dolayısıyla karar alma süreci,
d) İdari yaptırıma ilişkin kararlara karşı kanun yolu,
e) Ídari yaptırım kararlarının yerine getirilmesine ilişkin esaslar,
belirlenmiş ve çeşitli kabahatler tanımlanmıştır” denilerek Kanunun amaçve kapsamı belirlenmiş; ikinci kısmında yer alan 32 ila 43. maddelerinde,Türk Ceza Kanunu kapsamı dışında kalan çeşitli kabahatler sayılarak, bu eylemlere yaptırımlar öngörülmüştür.

Anilan Kanun'un 2. maddesinde, “kabahat” deyiminden, kanunun karşılığında idari yaptırım uygulanmasını öngördüğü haksızlığın anlaşılacağı; 16. maddesinde, kabahatler karşılığında uygula-nacak olan idari yaptırımların “idari para cezası" ve "idari tedbirler"den ibaret bulunduğu; “idari tedbirler’in de mülkiyetin kamuya geçirilmesi ve ilgili kanunlarda yer alan diğer tedbirler olduğu belirtilmiştir.
Olayda, davanın, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca davacı adına verilen idari para cezasının iptaline ilişkin olarak açıldığı, 3213 sayılı Kanun’un 13. maddesinin üçüncü fikrasındá bu Kanun hükümlerine göre verilen idarî para cezalarına karşı idare mahkemelerinde dava açılabileceğinin düzenlendiği, bu durumda davaya konu idari para cezasına dayanak olan 3213 sayılı Kanun'da bu Kanun uyarınca verilen idari para cezalarına karşı kanun yoluna ilişkin düzenlemenin yer aldığıanlasılmıştır.

,Öte yandan; 30.3.2005 gün ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 6.12.2006 gün ve 5560 sayılı Yasa'nın 31. maddesiyle değiştirilen 3.maddesinde, “ (1) Bu Kanunun;
a) İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri,diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde,

geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün filler hakkında, uygulanır";genci nukunmen, ldari para cezasi veya mulkiyetin kamuya Kanunun “Başvuru yolu" başlıklı 27. maddesinin 1. fikrasında ise, “İdari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç on beşgün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari yaptırım kararı kesinleşir"düzenlemeleri yer almıştır.
Bu düzenlemelere göre; Kabahatler Kanunu'nun, idarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı; diğer kanunlarda görevli mahkemenin gösterilmesi durumunda ise uygulanmayacağı anlaşılmaktadır.Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olduğundan, görev konusunda taraflar için bir müktesep hak doğmayacağı; bu nedenle, yeni bir yasayla kabul edilen görev kurallarının, geçmişe de etkili olacağı, bilinen bir genel hukuk ilkesidir.
Davanın açıldığı andaki kurallara göre görevli olan mahkeme, yeni bir yasa ile görevsiz hale gelmiş ise, (davanın açıldığı anda görevli olan ve fakat yeni yasaya göre görevsiz hale gelen) mahkemenin görevsizlik kararıvermesi gerekeceği; ancak, yeni yasadaki görev kuralının, değişikliğin yürürlüğe girmesinden sonra açılacak davalarda uygulanacağına dair intikal hükümlerinin varlığı halinde, mahkemece görevsizlik kararı verilemeyeceği açıktır.
Diğer taraftan, dava görevsiz mahkemede açılmış, bu sırada yapılan bir kanun değişikliği ile görevsiz mahkeme o dava için görevli hale gelmişise, mahkeme, artık görevsizlik kararı veremeyip (yeni kanuna göre görevli hale geldiği için) davaya bakmaya devam etmesi gerekir.
İncelenen uyuşmazlıkta, öngörülen idari para cezasının 3213 sayılıMaden Kanunu uyarınca verildiği, 5326 sayılı Kanun'un 16. maddesinde bclirtilcn idari yaptırım türlerinden biri olduğu, 3213 sayılı Kanun'da bu Kanun uyarınca verilen idarî para cezalarına karşı idare mahkemesine başvurulabileceğinin düzenlenmiş olup, itiraz konusunda görevli mahkemenin gösterildiği anlaşılmıştır.Bu durumda, Kabahatler Kanunu'nun 5560 sayılı Kanun'la değişik 3. maddesinde belirtildiği üzere, idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı nedeniyle, 3213 sayılı Kanun uyarınca verilen idari para cezasına karşı açılan davanın görüm ve çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, Bilecik Sulh Ceza Hâkimliğince yapılan başvurunun 2247 sayılı Kanun'un 19. madde kapsamında kabulü ile Sakarya 2. Ídare Mahkemesince verilen 15.01.2019 gün ve E:2019/20,K:2019/31 sayılı görevsizlik kararının kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle, Bilecik Sulh Ceza Hâkimliğince yapılan BAŞVURUNUN 2247 sayılı Kanun'un 19. madde kapsamında KABULÜile Sakarya 2. İdare Mahkemesince verilen 15.01.2019 gün ve E:2019/20,K:2019/31 sayılı GÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA,21.10.2019 gününde OYBİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:6-ESAS NO : 2019/672KARAR NO : 2019/656KARAR TR : 21.10.2019
ÖZET : 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 14. maddesine aykirılık nedeniyle aynı Kanun'un 26. maddesinin birinci fikrası (e) bendi uyarınca Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünce verilen idari para cezasının kaldırılması istemiyle açılan davanın, İDARİ YARGI YERİNDE çözümlenmesinin gerektiği hk.

KARAR 
Davacı: Y.Ö.

Vekili : Av. O.Ş.

Davalı: Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı
Vekili : Av. Ö.Y.


OLAY : Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Bilecik Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 15.12.2016 gün ve .….-13/13774908 sayılıişlemi ile, davacıya ait işyerinde meydana gelen ve Gökhan Ceyhan isimli çalışanın yaralanması ile sonuçlanan iş kazasının, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 14. maddesinin ikinci fikrasında belirtilen süre içinde Kuruma bildirilmediğinden bahisle, söz konusu Kanun'a aykırılık nedeniyle, davacı adına aynı Kanun'un 26. maddesinin birinci fikrası (e)bendi uyarınca 3.904,00 TL idari para cezası verilmiş, davacı vekili tarafindan 05.01.2017 tarihinde yapılan itiraz, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Bilecik Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü’nün 18.01.2017 gün ve 90sayılı komisyon kararı ile reddedilmiştir.

Davacı vekili, idari para cezasının iptali istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır..
'SAKARYA 2. İDARE MAHKEMESİ: 08.11.2017 gün ve 

E:2017/253, K:2017/951 sayi ile, 6331 sayili Kanun'da bu Kanun uyarinca verilen idari para cezalarına karşı kanun yoluna ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı, Sosyal Güvenlik Kurumunca verilen idari para cezalarının tebliğ, itiraz ve tahsilinde 5510 sayılı Kanunun 102. maddesi hükümlerinin uygulanacağının belirtildiği, açıkça kanun yoluna yönelik olarak bir atıfta bulunulmadığından, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 3 ve 27. maddeleri uyarınca davanın çözümünün adli yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar vermiş, davacı vekilince yapılan itiraz İstanbul Bölge İdare Mahkemesi Onuncu İdare Dava Dairesinin 04.04.2018 gün ve E:2018/947, K:2018/867 sayılı kararı ile kesin olarak reddedilmiştir.

Davacı vekili, bu kez aynı istemle adli yargı yerine itirazda bulunmustur.a.ow 
.OSMANELİ SULH CEZA HÂKİMLİĞİ: 05.09.2019 gün ve D.İş2018/111 sayı ile, 6331 sayılı Yasa'da, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafindan verilen para cezalarına karşı açılan davalarda, 5510 sayılı Yasa'nın 102.maddesine atıf yapıldığı ve 5510 sayılı Yasa uyarınca yapılan başvuru konusunda karar verme görevinin idari yargı yerine ait olduğunun açıkça düzenlendiği açıklanarak, yapılan başvuru konusunda karar verme görevinin idari yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, ayrıca görevli yargı yerinin belirlenmesi için dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine de karar vermiş, verilen karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ,Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'ın katılimlarıyla yapılan 21.10.2019 tarihli toplantısında:zotarmmr opramtsmua.
•a••r I-ILK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre;aamoaapas----.-e,.owb 
Olay kısminda belirtildiği üzere tarafları, konusu ve sebebi aynı olan davada; idari yargı yerince adli yargı yerinin görevli olduğu gerekçesiyle verilmiş ve kesinleşmiş bir görevsizlik kararı bulunmakta olup, bunun üzerine kendine gelen davayı inceleyen adli yargı yerinin sahip olduğu seçenekler ile verdiği karar bakımından bir değerlendirme yapılmasıgerekmektedir.Ckem._
6oroamensc.1-2247 sayılı Yasanın 14. maddesinde yer alan, "Olumsuz görev uyuşmazlığının bulunduğunun ileri sürülebilmesi için adli ve idari yargımercilerinin tarafları konusu ve sebebi aynı olan davada kendilerini görevsiz görmeleri ve bu yolda verdikleri kararların kesin veya kesinleşmiş olmasıgerekir.:dd toreflernoe ileri 
uuuşmazlığı gdrmes istmcakdavnntrca 

surulebllir. hukmune gore, idare mahkemesinin kesinleşmiş görevsizlik kararı üzerine adli yargı yerince de görevsizlik kararı verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi halinde, olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuş olacak;hukuk alanında doğmuş bulunan bu uyuşmazlığın giderilmesi istemi ise,ancak davanın taraflarınca ileri sürülebilecektir.

2- 2247 sayılı Yasanın 19. maddesindeki “Adli ve idari yargımercilerinden birisinin kesin veya kesinleşmiş görevsizlik kararı üzerine kendine gelen bir davayı incelemeye başlayan veya incelemekte olan bir yargı mercii davada görevsizlik kararı veren merciin görevli olduğu kanısına varırsa, gerekçelibir karar ile görevli merciin belirtilmesi için Uyuşmazlık Mahkemesine başvurur ve elindeki işin incelenmesini Uyuşmazlık Mahkemesinin karar vermesine değin erteler ” hükmüne göre ise, adli yargıyeri, davaya bakma görevinin daha önce görevsizlik kararı veren idari yargıyerine ait olduğunu belirten gerekçeli bir karar ile doğrudan Uyuşmazlik Mahkemesine başvurma olanağına sahiptir. Şu kadar ki, başvuru kararının,görev konusunda Uyuşmazlık Mahkemesince karar verilmesine değin işin incelenmesinin ertelenmesi hususunu da ihtiva etmesi gerekir.
Yasakoyucu, 14. maddeye göre hukuk alanında olumsuz görev uyuşmazlığı doğması halinde her iki yargı merciince işten el çekilmişolduğundan başvurma iradesini davanın taraflarına bırakmış iken, bu yönteme nazaran daha kısa zamanda çözüme ulaşılmasını amaçladığı 19.madde ile, daha önce görevsizlik kararı veren yargı merciinden sonra davayıinceleyen yargı merciine, işten el çekmeden doğrudan Uyuşmazlık Mahkemesine başvurma olanağını tanımıştır.

Olayda, adli yargı yerince, görevsizlik kararı verilmekle birlikte,bununla yetinilmemiş, ayrıca görevli merciin belirtilmesi için dava dosyasının re'sen Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine de karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu haliyle, her ne kadar 2247 sayılı Yasada öngörülen yönteme uymamakta ise de, davanın taraflarınca başvuruda bulunulmadığıgözetilerek, Sulh Ceza Mahkemesince re'sen yapılan başvurunun 2247sayılı Yasanın 19. maddesi kapsamında olduğunun kabulü ile Uyuşmazlık Mahkemesinin önüne gelmiş bulunan görev uyuşmazlığının çözüme kavuşturulması, gerek dava ekonomisine gerek Uyuşmazlık Mahkemesinin kuruluş amacına uygun olacağından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

n.].owb BÜYÜKEREN’in, davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇiFTçi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın idari yargının görevli olduğu yolundaki 

DÜŞÜNÜLDÜ:açiklamalari ow da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP 
Daa, salı Kanun'un madsine aykık ndeniy Kanun'un 26. maddesinin birinci fikrası (e) bendi uyarınca verilen idari para cezasının kaldırılması istemiyle açılmıştır.

6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun “İş kazası ve meslek hastalıklarının kayıt ve bildirimi" başlığı altında düzenlenen 14.maddesinde, “(1) İşveren;
a) Bütün iş kazalarının ve meslek hastalıklarının kaydını tutar,gerekli incelemeleri yaparak bunlar ile ilgili raporları düzenler.
b) İşyerinde meydana gelen ancak yaralanma veya ölüme neden olmadığı halde işyeri ya da iş ekipmanının zarara uğramasına yol açan veya çalışan, işyeri ya da iş ekipmanını zarara uğratma potansiyeli olan olaylarıinceleyerek bunlar ile ilgili raporları düzenler.

(2) İşveren, aşağıdaki hallerde belirtilen sürede Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirimde bulunur:
a) İş kazalarını kazadan sonraki üç iş günü içinde.
b) Sağlık hizmeti sunucuları veya işyeri hekimi tarafından kendisine bildirilen meslek hastalıklarını, öğrendiği tarihten itibaren üç iş günü içinde.
(3) İşyeri hekimi veya sağlık hizmeti sunucuları; meslek hastalığı ön tanısı koydukları vakaları, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularına sevk eder.
(4) Sağlık hizmeti sunucuları kendilerine intikal eden iş kazalarını,yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucuları ise meslek hastalığı tanısıkoydukları vakaları en geç on gün içinde Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirir.

(5) Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığının uygun görüşü alınarak Bakanlıkça belirlenir” denilmiş;
İdari para cezaları ve uygulanması” başlığı altında düzenlenen 26.maddesinin birinci fikrasında, “Bu Kanunun;
(.....)
yerine getirmeyen işverene her bir yükümlülük için ayrı ayrı bin beş yüz Türk Lirası, ikinci fikrasında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene iki bin Türk Lirası, dördüncü fikrasında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen sağlık hizmeti sunucuları veya yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularına iki bin Türk Lirasi, (....….)

idari para cezası verilir." denilmiş; aynı maddenin ikinci fikrasında,
“(Değişik: 4/4/2015-6645/4 md.) Bu Kanunda belirtilen idari para cezaları, 14 üncü maddede belirtilen bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeyenlere uygulanacak idari para cezaları hariç gerekçesi belirtilmek suretiyle Çalışma ve İş Kurumu il müdürünce verilir. 14 üncü maddede 

belirtilen bildirim yukumluiugunu yerine getirmeyenier için uygulanan idari para cezaları hariç tahsil edilen idari para cezaları genel bütçeye gelir kaydedilir. 14 üncümaddede belirtilen bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeyenlere uygulanacak idari para cezaları ise doğrudan Sosyal Güvenlik Kurumunca verilir. Sosyal Güvenlik Kurumunca verilen idari para cezalarının tebliğ, itiraz ve tahsilinde 5510 sayılı Kanunun 102nci maddesi hükümleri uygulanır. Verilen diğer idari para cezaları tebliğinden itibaren otuz gün içinde ödenir. İdari para cezaları tüzel kişiliği bulunmayan kamu kurum ve kuruluşları adına da düzenlenebilir.” hükmü yer almış;
5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 102. maddesinde ise,
“(....)
.itibaren on beş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur.Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde, idari para cezası kesinleşir.
İdarî para cezalarının, Kuruma itiraz edilmeden veya yargı yoluna başvurulmadan önce tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde peşin ödenmesi halinde, bunun dörtte üçü tahsil edilir. Peşin ödeme idari para cezasına karşı yargı yoluna başvurma hakkını etkilemez. (.)”’ denilmiştir.
Olayda, davanın, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Bilecik Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 15.12.2016 gün ve .…-13/13774908sayılı işlemi ile, davacıya ait işyerinde meydana gelen ve Gökhan Ceyhan isimli çalışanın yaralanması ile sonuçlanan iş kazasının, 6331 sayılı İşSağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 14. maddesinde belirtilen sürede Kuruma bildirilmediğinden bahisle, aynı Kanun’un 26. maddesinin birinci fikrası (e)bendi uyarınca Bilecik Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünce davacı adına,6331 sayılı Kanun uyarınca verilen idari para cezasına yapılan itirazın Bilecik Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 18.01.2017 gün ve 90 sayılıkomisyon kararı ile reddedilmesi üzerine idari para cezasının iptali istemiyle açıldığı, 6331 sayılı Kanun'da idari para cezası verilecek hususların düzenlendiği, buna karşın idari para cezasına karşı kanun yoluna ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği, ancak bu Kanun uyarınca, daha açık bir ifadeyle, Kanunun 14 üncü maddesinde belirtilen bildirim yükümlülüğünüyerine getirmeyenlere uygulanacak idari para cezalarının doğrudan Sosyal Güvenlik Kurumunca verileceği ve Sosyal Güvenlik Kurumunca verilen idari para cezalarının tebliğ, itiraz ve tahsilinde 5510 sayılı Kanunun 102nci cezası da bu kapsamda verilmiştir.


Ote yandan, 30.3.2005 gún ve 25772 sayili Resmi Gazete'de yayımlanarak 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 30.3.2005 gün ve 5326sayılı Kabahatler Kanunu'nun 6.12.2006 gün ve 5560 sayılı Yasa'nın 31.maddesiyle değişik 3. maddesinde, “ (1) Bu Kanunun;
a) İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri,diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde,
b) Diğer genel hükümleri, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında,
uygulanır”; Kanunun “Başvuru yolu” başlıklı 27. maddesinin 1.fikrasında ise “idari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşi, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç on beş gün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari yaptırım kararıkesinleşir." düzenlemeleri yer almıştır.

Bu düzenlemelere göre; Kabahatler Kanunu'nun, idarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı; diğer Kanunlarda görevli mahkemenin gösterilmesi durumunda ise uygulanmayacağı anlaşılmaktadır.
Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olduğundan, görev konusunda taraflar için bir müktesep hak doğmayacağı; bu nedenle, yeni bir yasayla kabul edilen görev kurallarının, geçmişe de etkili olacağı, bilinen bir genel hukuk ilkesidir.

Davanın açıldığı andaki kurallara göre görevli olan mahkeme, yeni bir yasa ile görevsiz hale gelmiş ise, (davanın açıldığı anda görevli olan ve fakat yeni yasaya göre görevsiz hale gelen) mahkemenin görevsizlik kararıvermesi gerekeceği; ancak, yeni yasadaki görev kuralının, değişikliğin yürürlüğe girmesinden sonra açılacak davalarda uygulanacağına dair intikal hükümlerinin varlığı halinde, mahkemece görevsizlik kararı verilemeyeceği açıktır.

nwb Diğer taraftan, dava görevsiz mahkemede açılmış, bu sırada yapılan bir kanun değişikliği ile görevsiz mahkeme o dava için görevli hale gelmişise, mahkeme, artık görevsizlik kararı veremeyip (yeni kanuna göre görevli hale geldiği için) davaya bakmaya devam etmesi gerekir.
İncelenen uyuşmazlıkta, öngörülen idari para cezasının 6331 sayılı İşSağlığı ve Güvenliği Kanunu uyarınca, Bilecik Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından verildiği, 5326 sayılı Kanun'un 16. maddesinde belirtilen idari yaptırım türlerinden biri olduğu, 6331 sayılı Kanun'da bu Kanun uyarınca Sosyal Güvenlik Kurumunca verilen idari para cezalarının tebliğ, itiraz ve tahsilinde 5510 sayılı Kanunun 102. maddesi hükümlerinin uygulanacağı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık SigortasıKanunu'nun 102. maddesinde ise, idari para cezalarına karşı idari yargıyerine itiraz edileceği düzenlenmiş olup, itiraz konusunda görevli 

mahkemenin gösterildigi anlaşilmiştir. Bu durumda,Kabahatler Kanunu'nun 5560 sayılı Kanun'la değişik 3. maddesinde belirtildiği üzere, idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı nedeniyle, Sosyal Güvenlik Kurumunca verilen idari para cezasına karşı açılan davanın görüm ve çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, Osmaneli Sulh Ceza Hâkimliğince yapılan başvurunun 2247 sayılı Kanun'un 19. madde kapsamında kabulü ile Sakarya 2. Ídare Mahkemesince verilen 08.11.2017 gün ve E:2017/253,K:2017/951 sayılı görevsizlik kararının kaldırılması gerekmiştir.
SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle, Osmaneli Sulh Ceza Hâkimliğince yapılan BAŞVURUNUN 2247 sayılı Kanun'un 19. madde kapsamında KABULÜile Sakarya 2. Ídare Mahkemesince verilen 08.11.2017 gün ve E:2017/253,K:2017/951 sayılı GÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA,21.10.2019 gününde OYBİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:7-ESAS NO : 2019/679KARAR NO : 2019/664KARAR TR : 21.10.2019
ÖZET : 5957 sayılı Sebze ve Meyveler İle Yeterli Arz ve Talep Derinliği Bulunan Diğer Malların Ticaretinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun'un 14.maddesinin birinci fikrasının (e) bendi uyarınca verilen idari para cezasına karşı yapılan itirazın, ADLİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.
KARAR 
Davacı: G. Gida ve Îhtiyaç Maddeleri Tic. ve San. Ltd. Ști.
Vekili : Av. H.E.

Davalı: Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı
Vekili : Av. A.D.


O LAY : Adana Büyükşehir Belediyesinin 24.04.2019 gün ve ….-110.04-1398 sayılı Encümen Kararı ile, belediye denetim ekiplerince davacıya ait işyerinde 15.02.2019 günü yapılan denetim ve kontrollerde,satışa sunmuş olduğu mallar üzerinde, mallara ilişkin künyenin malların üzerinde veya kap ya da ambalajlarının herkes tarafından kolaylıkla 

goruiebilecek bir yerinde bulundurulmadiginin tespit edildiğinden bahisle,davacı adına 5957 sayılı Sebze ve Meyveler İle Yeterli Arz ve Talep Derinliği Bulunan Diğer Malların Ticaretinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun’un 14. maddesinin birinci fikrasınin (e) bendi uyarınca 9.574,00 TL idari para cezası verilmiş,28.05.2019 gün ve 2674 sayılı idari para cezasıihbarnamesi düzenlenmiştir.

Davacı vekili, Adana Büyükşehir Belediyesinin 28.05.2019 gün ve 2674 sayılı ihbarnamesi ile bildirilen idari para cezasının iptali istemiyle adli yargı yerine başvuruda bulunmuştur.

ADANA 3. SULH CEZA HÂKİMLİĞİ: 03.07.2019 gün ve D.İş:2019/3454 sayı ile; idari para cezasının 5957 sayılı Kanun kapsamında Gümrük ve Ticaret Bakanlığının 07.07.2012 tarih ve 28346 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sebze ve Meyve Ticareti ve Toptancı Halleri Hakkındaki Yönetmeliğin 47. maddesinin birinci fikrası (a) bendine istinaden kesildiği, İstanbul Bölge İdare Mahkemesinin 2018/963 E,2018/758 K sayılı ilamından da anlaşılacağı üzere görevli yargı kolunun İdari Yargı, mahkemenin ise Vergi Mahkemeleri olduğu belirtilerek,görevsizlik kararı vermiş, davacı vekili tarafından yapılan itiraz Adana 4.Sulh Ceza Hâkimliği'nin 18.07.2019 gün ve D.İş:2019/3544 sayılı kararı ile kesin olarak reddedilmiştir.

Davacı vekili, bu kez aynı istemle idari yargı yerinde dava açmıştır.
ADANA 2. VERGİ MAHKEMESİ: 19.09.2019 gün ve E:2019/535sayı ile, dava konusu idari para cezasının 5957 sayılı Kanun uyarınca verildiği, 5957 sayılı Kanun'da ise, idari para cezası verilecek hususların düzenlendiği ancak, idari para cezasına karşı kanun yoluna ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği, bu Kanunun uygulanmasına ilişkin Yönetmeliğin 48. maddesinin dokuzuncu fikrasında, idari para cezası uygulanmasına ve ilgilisine tebliğ edilmesine ilişkin olarak bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde 30.3.2005 tarihli ve 5326sayılı Kabahatler Kanunu hükümlerinin uygulanacağının düzenlendiği, idari para cezasının, vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali hükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifeler kapsamında olmadığı hususları birlikte değerlendirilerek vergi mahkemesinin görev alanına girmediği, 5326 sayılıKanun'un 27. maddesinin sekizinci fikrasında idari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde, idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddialarının bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görüleceğine ilişkin düzenlenen hükmün, dava konusu olaydaki işlem kapsamında davacı ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren ve davacı hakkında verilmiş kararın bulunmaması nedeniyle uygulanmasına da hukuken olanak bulunmadığı, bu durumda, dava konusu uyuşmazlığın çözümünün 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 3 ve 27.

maddeleri uyarinca adli yargi yerine ait oldugu gerekçesiyle 2247 sayıli Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanun'un 19.maddesi uyarınca görevli yargı yerinin belirtilmesi için Uyuşmazlık Mahkemesi'ne başvurulmasına ve davanın incelenmesinin Uyuşmazlık Mahkemesince karar verilinceye kadar ertelenmesine karar vermiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesinin Hicabi DURSUN’un başkanlığında,Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Aydemir TUNÇ,Nurdane TOPUZ ve Ahmet ARSLAN'in katılımlarıyla yapılan 21.10.2019 tarihli toplantısında:
I-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre;
Ídare Mahkemesince, 2247 sayılı Yasa'nın 19. maddesine göre başvuruda bulunulmuş olduğu, idari yargı dosya suretinin Mahkemece,ekinde adli yargı dosya sureti de temin edilmek suretiyle Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderildiği ve usule ilişkin işlemlerde herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hâkim Gülten Fatma BÜYÜKEREN'in, davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın adli yargının görevli olduğu yolundaki sözlü_ açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, 5957 sayılı Sebze ve Meyveler İle Yeterli Arz ve Talep Derinliği Bulunan Diğer Malların Ticaretinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun'un 14. maddesinin birinci fikrasının (e) bendi uyarınca verilen idari para cezasının iptali istemiyle açılmıştır.

L 1. maddesinde, “(1) Bu Kanunun amaci, sebze ve meyveler ile arz ve talep derinliğine göre belirlenecek diğer malların ticaretinin kaliteli, standartlara ve gıda güvenilirliğine uygun olarak serbest rekabet şartları içinde yapılmasıni, malların etkin şekilde tedarikini, dağıtımını ve satışını, üretici ve tüketicilerin hak ve menfaatlerinin korunmasıni, meslek mensuplarının faaliyetlerinin düzenlenmesini, toptancı halleri ile pazar yerlerinin çağdaşbir sisteme kavuşturulmasını ve işletilmesini sağlamaktır.
(2) Bu Kanun, sebze ve meyveler ile arz ve talep derinliğine göre belirlenecek diğer malların her ne şekilde olursa olsun alımı, satımi ve devri le toptancı halleri ve pazar yerlerinin kuruluş, işleyiş, yönetim ve denetimine lişkin usul vesaslar, uygulanacak yaptrmları vbakanık,

belediyeler ile diģer idarelerin gorev, yetki ve sorumluluklarını kapsar."denilmiş;
"Üretici örgütleri, komisyoncular, alıcı ve satıcılar" başlıklı 5.maddesinin on birinci fikrasında,
“(.)
cYanmaGnYeYelowbl satış yapan diğer satıcılar; malları cinsine, doğal özelliklerine, kalite ve standartlarına göre sınıflandırmak, gıda güvenilirliğine, teknik ve hijyenik şartlara uygun olarak ürünün özelliğine göre satışa sunmak ve satışa sunulan malların izlenebilirliğine yönelik bilgileri içeren ve Bakanlık ile Gıda,Tarım ve Hayvancılık Bakanlığınca belirlenecek teknik özelliklere sahip künyelerin kap veya ambalajlarının üzerinde bulundurulmasını sağlamak zorundadır.

(....)”;
ağır bir ceza gerektirmediği takdirde;
a) 13 üncü maddenin birinci fikrasının (e) ve (l) bendine aykırıhareket edenler hakkında yüz Türk Lirası,
b) 13 üncü maddenin birinci fikrasının (ğ), (i), (j) ve (k) bentlerine aykırı hareket edenler hakkında beş yüz Türk Lirası,
c) 5 inci maddenin beşinci, altınci, yedinci ve onuncu fikralarına, 13üncü maddenin birinci fikrasının (ç), (g), (h) ve (i1) bentlerine aykırı hareket edenler hakkında iki bin Türk Lirası,
ς) Toptancı halinden satın alınmayan veya toptancı haline bildirilmeyen malları taşiyanlara veya bunları depolayanlara, 5 inci maddenin on üçüncü fikrası uyarınca Bakanlıkça belirlenen asgarî şartları ve bilgileri sözleşmelerde bulundurmayanlara iki bin Türk Lirası,
d) 13üncü maddenin birinci fikrasının (d) ve (f) bentlerine aykırıhareket edenler hakkında üç bin Türk Lirası,
e) 5inci maddenin on birinci fikrası ilc 13 üncü maddenin birinci fikrasının (c) bendine aykırı hareket edenler hakkında beş bin Türk Lirası,
f) 6ncı maddenin ikinci fikrasına ve 13 üncü maddenin birinci fikrasının (a) bendine aykırı hareket edenler ile gerçeğe aykırı analiz raporu düzenleyenler veya bu raporun düzenlenmesini sağlayanlar hakkında on bin Türk Lirası,
g) 15 inci maddenin ikinci fikrası ile 17 nci maddenin üçüncüfikrasına aykırı hareket edenlere ve 17nci maddenin ikinci fikrasına göre Bakanlık denetim elemanlarınca istenecek bilgi, belge ve defterler ile bunların örneklerini vermeyenlere veya bunları noksan ya da gerçeğe aykırıolarak verenlere, yazılı veya sözlü bilgi taleplerini karşılamayanlara iki bin Türk Lirasi,

g) 13 uncu maddenin birinci fikrasının (b) bendi hükmüne aykırıhareket edenler hakkında iki bin Türk Lirası,
.1
(2) 13 üncü maddenin birinci fikrasının (b), (h), (1), (i), (j) ve (k)bentlerine aykırı hareketten dolayı bu maddede öngörülen idarî para cezalarıpazar yerlerindeki satış yerlerini kullananlar için onda biri oranında uygulanir.

(3) Bu maddede öngörülen idarî para cezalarının verilmesini gerektiren fiillerin bir takvim yılı içinde tekrarı hâlinde,-idarî para cezalarıher tekrar için iki katı olarak uygulanır. Bu maddenin birinci fikrasının (g)bendinde öngörülen idari para cezalarını Bakanlık, (ğ) bendinde öngörülen idari para cezalarını Gida, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, diğer idari para cezalarını ise doğrudan veya Bakanlığın talebi üzerine belediyeler uygulamaya yetkilidir. İdari para cezası uygulama yetkisi Bakanlıkta ilgili genel müdürlük, belediyelerde ise belediye encümenince kullanılır.
(4) Bu maddede öngörülen idarî para cezalarının uygulanmasi, bu Kanunda öngörülen diğer müeyyidelerin uygulanmasına engel teşkil etmez.
(5) 13 üncü maddenin birinci fikrasının (i), (j), (k) ve (l) bentlerine bir takvim yılı içinde iki kez aykırı hareket edenler belediye encümeni kararıyla bir aya kadar faaliyetten men edilir.M...L.
(6) Bu Kanun hükümlerine aykırı hareket eden veya bu Kanunda belirtilen görevlerini Bakanlığın yazılı uyarısına rağmen yerine getirmeyen toptancı hallerine, Bakanlık tarafindan elli bin Türk Lirası idarî para cezasıverilir ve eylemin bir takvim yılı içinde tekrarı durumunda, toptancı halin faaliyetleri aykırılık giderilene kadar Bakanlık tarafından durdurulur.Bakanlık bu yetkisini mahallin mülkî idare amirine devredebilir.
(7) Bu Kanunun uygulanmasında hal işletmecileri ile bunlarca istihdam olunan personel, kendi kusurlarından ileri gelen zararlardan sorumludur. Bunlar, suç teşkil eden fiil ve hareketlerinden ve toptancı haline ait para ve mallar ile her türlü evrak, tutanak, rapor, defter ve diğer belgeler üzerinde işledikleri suçlardan dolayı, kamu görevlisi gibi cezalandırılır."denilerek davacının işlediği ileri sürülen kabahate ilişkin idari yaptırımlar düzenlenmiş, ancak bu idari yaptırımlara karşı kanun yoluna ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiştir.nlowb 
--Olayda, davanın, 5957 sayılı Kanun uyarınca verilen idari para cezasının iptali istemiyle açıldığı, bu Kanunun uygulanmasına ilişkin Sēbze ve Meyve Ticareti ve Toptancı Halleri Hakkindaki Yönetmeliğin 47.maddesinde “cezalı hal rüsumu”nun düzenlendiği, 48. maddesinde ise idari para cezalarının düzenlendiği, maddenin dokuzuncu fikrasında da, idari para cezası uygulanmasına ve ilgilisine tebliğ edilmesine ilişkin olarak bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde 30.3.2005 tarihli ve 5326

sayıli Kabahatler Kanunu hükümlerinin uygulanacağının belirtildiği anlaşılmıştır.

Öte yandan, 30.3.2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 3. maddesini değiştiren 6.12.2006 günlü, 5560 sayılı Yasa'nın 31.maddesinde, “ (1) Bu Kanunun;
a) İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri,diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde,
b) Diğer genel hükümleri, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında,
uygulanır." denilmiş; Kanunun “Başvuru yolu başlıklı 27.maddesinin birinci fikrasında ise “idari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç on beş gün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari yaptırım kararı kesinleşir’ düzenlemeleri yer almıştır.
Bu düzenlemelere göre; Kabahatler Kanunu'nun, idarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı; diğer kanunlarda görevli mahkemenin gösterilmesi durumunda ise uygulanmayacağı anlaşılmaktadır.
Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olduğundan, görev konusunda taraflar için bir müktesep hak doğmayacağı; bu nedenle, yeni bir yasayla kabul edilen görev kurallarının, geçmişe de etkili olacaği, bilinen bir genel hukuk ilkesidir.

Davanın açıldığı andaki kurallara göre görevli olan mahkeme, yeni bir yasa ile görevsiz hale gelmiş ise, (davanın açıldığı anda görevli olan ve fakat yeni yasaya göre görevsiz hale gelen) mahkemenin görevsizlik kararıvermesi gerekeceği; ancak, yeni yasadaki görev kuralının, değişikliğin yürürlüğe girmesinden sonra açılacak davalarda uygulanacağına dair intikal hükümlerinin varlığı halinde, mahkemece görevsizlik kararı verilemeyeceği açıktır.Y 
,Diğer taraftan, dava görevsiz mahkemede açılmış, bu sırada yapılan bir kanun değişikliği ile görevsiz mahkeme o dava için görevli hale gelmişise, mahkeme, artık görevsizlik kararı veremeyip (yeni kanuna göre görevli hale geldiği için) davaya bakmaya devam etmesi gerekir.
-,,....Kanun'un 16. maddesinde belirtilen idari yaptırım türlerinden biri olduğu,5957 sayılı Sebze ve Meyveler İle Yeterli Arz ve Talep Derinliği Bulunan Diğer Malların Ticaretinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun'da da idari para Dezasına itiraz konusunda görevli mahkemenin gösterilmediği anlaşılmıştır.
eeee t i «-b-batler Kanunu'nun 3 meddosinde balirtii:x üzere, idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin,diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacak olması

nedeniyle, görevli mahkemenin belirlenmesinde 5326 sayili Yasa hükümleri dikkate alınacağından, idari para cezasına karşı açılan davanın görüm ve çözümünde, anılan Kanunun 27. maddesinin (1) numaralı bendi uyarınca adli yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, Adana 2. Vergi Mahkemesince yapılan başvurunun kabulü ile, Adana 3. Sulh Ceza Hâkimliğince verilen 03.07.2019 gün ve D.İş:2019/3454 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasıgerekmiştir.

 C   :N e    e tet    c   SN N N T E/A!  T C I  T