Yargıtay 9. Hukuk Dairesine Ait Kararlar
YARGITAY KARARLARI | 2023-06-07

7 Haziran 2023 ÇARŞAMBA 
Resmî Gazete 
Sayı : 32214
YARGITAY KARARLARI 
Yargıtay 9. Hukuk Dairesinden:
TÜRK MİLLETİ ADINA YARGITAY İLÂMI 
Esas No : 2023/6813Karar No : 2023/4900
İNCELENEN KARARIN 
MAHKEMESİ: Gebze 1. İş Mahkemesi TARİHİ: 12.12.2022SAYISI : 2020/86 E., 2022/289 K.DAVACI :DAVALI :DAVA TARİHİ: 20.02.2020KARAR : Davanın kısmen kabulüKANUN YARARINA 
TEMYİZ EDEN : Adalet Bakanlığı
BİRLEŞEN DAVA 
MAHKEMESİ: Gebze 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/346 E., 2020/179 K.
DAVACI •
DAVALI :
Taraflar arasında, İlk Derece Mahkemesinde görülen alacak davasında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kesin olarak verilen kararın kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafindan istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafindan hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA 
1. Davacı vekili dava dilekçesinde; 03.12.2018-21.12.2019 tarihleri arasinda sigorta danışmanı olarak çalışan davacı asılın iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminati, aylık ücret alacağı, yıllık izin ücreti ve prim ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
2. Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; davacı asılın aynı adreste faaliyet gösteren, aynı kişilere ait olan, aynı.işi yapan ve dolayısyla aralarında organik baăğ bulunan ...Şirt e .. $. irketi 

tarafindan birlikte istihdam edildiğini, bu nedenle Sirketlerin iscilik alacaklarından müstereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek kıdem tazminati, aylık ücret alacaği, yıllık izin ücreti ve prim ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP 
1. Davalı .. Şirketi vekili cevap dilekçesinde; davacının Şirkette çalışması bulunmadığından Şirkete yönelik davanın husumet yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını,çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerini kullandığını, ödemesi gereken ihbar süresi hesaplanarak 21 günlük ücret alacağının ihbar alacağına mahsup edildiğini, bu nedenle ödenmeyen aylık ücretinin olmadığınıişyeri uygulamasında prim ücreti gibi bir alacağın hiçbir zaman mevcut olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... Şirketi; cevap dilekçesi sunmamıştır.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI 
1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; birleşen dosyada davaya cevap verilmediği, davalıların adreslerinin aynı olduğu, davalı tanığının davalıların grup şirketi olduğunu ve her iki Şirketin aynı yerde bulunduğunu beyan ettiği, bu nedenle davalıların işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle prim alacağı reddedilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi kararı kesin olarak verilmiştir.
IV. KANUN YARARINA TEMYİZ 
A. Kanun Yararına Temyiz Yoluna Başvuran 
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafindan istenilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri 
Adalet Bakanlığı; adreslerinin aynı olması nedeniyle aralarında organik bağ bulunan davalı Şirketlerin müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları kabul edilmiş ise de faaliyet alanı farklı olan davalıŞirketlerin sırf davacı işçiden mal kaçırmak ve onu zarara uğratmak amacıyla kötüniyetli işlemler yaptığısomut verilerle ispatlanamadığından asıl davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olmasının ve asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız, müstakil davalar olma özelliğini devam ettirmesi nedeniyle birleşen dava dosyasının taraflarının karar başlığında; dava, cevap ve delillerinin kararda belirtilmemesinin; ayrıca asil ve birleştirilen her bir dava için ayrı ayrı hüküm kurulmamasının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu belirterek Mahkeme kararının kanun yararına bozulması istemi ile kanun yararına temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe 
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme 
Uyuşmazlık, davalı Şirketler arasında müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarını gerektiren bir hukuki ilişki bulunup bulunmadığı ile birleşen dava hakkında usulüne uygun şekilde hüküm oluşturulup oluşturulmadığına ilişkindir.


2. İlgili Hukuk 
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "Kanun yararına temyiz"kenar başlıklı 363 üncü maddesinin birinci fikrası şöyledir:
"İlk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına ve bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla kesin olarak verdikleri kararlar ile yine bu sifatla verdikleri ve temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafindan kanun yararına temyiz yoluna başvurulur."
2. Temyiz talebi Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, 6100 sayılı Kanun'un 363 üncümaddesinin ikinci fikrası uyarınca karar kanun yararına bozulur ve bu bozma, kararın hukuki sonuçlarınıortadan kaldırmaz.

3. 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin ikinci fikrası ile 371 inci maddesi.
3. Değerlendirme 
1. 6100 sayılı Kanun'un 363 üncü maddesinin birinci fikrası uyarınca ilk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur. 6100 sayılı Kanun'un 363 üncü maddesinin gerekçesinde de karar verilirken yürürlükteki hukukun yanlış uygulanmasının her an için söz konusu olabileceği, kanun yararına temyizin,yanlışlık tespit edilip daha sonra benzer işlemlerden kaçınmak için kabul edilen bir sistem olduğu,Yargitayın yaptığı incelemede uygulamanın yanlış olduğu sonucuna ulaşırsa kararı kanun yararına bozacağı ifade edilmiştir.

2. Temyiz yolu ise olağan kanun yollarından birisidir. Bozma sebepleri, 6100 sayılı Kanun'un 371inci maddesinde sayılmıştır. Bunlar; hukukun veya taraflar arasındaki sözleşmenin yanlış uygulanmışolmasi, dava şartlarına aykırılık bulunması, taraflardan birinin davasını ispat için dayandığı delillerin kanuni bir sebep olmaksızın kabul edilmemesi ve karara etki eden yargılama hatası veya eksiklikler bulunmasıdır. Temyiz yolunda, hüküm mahkemesinin kararı sadece hukuka uygunluk bakımından inceleme konusu yapılir. Madde gerekçesinde bu husus "Temyiz incelemesini, istinaf incelemesinden ayiran temel özellik, temyiz incelemesinin usûl hukuku veya maddî hukuk yönünden incelemeyi gerektirmesi, maddî vakiaların denetimi ile delil değerlendirmesine girmemesidir. Maddede bu hukukídenetimin hangi sebeplerle yapılacağı açıklığa kavuşturulmuştur. Bugüne kadar istinaf yolunun olmamasından dolayı zaman zaman Yargitay maddî vakıalara ve delil değerlendirmesine de girmek zorunda kalabilmekteydi, istinafla birliktė artık bu ihtiyaç ortadan kalkmış ve Yargitay tamamen bir hukukî denetim ve içtihat mercii olmuştur." şeklinde vurgulanmıştır.

3. Belirtilen bu yasal düzenlemeler ve 6100 sayılı Kanun döneminde temyiz yolu ile ilgili özellikler dikkate alındığında, kanun yararına temyiz ile temyiz yolu arasında bir ayrım yapılması gerekmektedir.Kanun yararına temyiz başvurusunda, başvuru konusu kararın sadece yürürlükteki hukuka aykırı olup olmadığı denetlenir. Bu denetim ise, temyiz incelemesinin aksine, kanun yararına temyizde görece sınırlıbir inceleme yapılmasını gerektirir. Kanun yararına temyize ilişkin madde gerekçesinde de belirtildiği gibi yürürlükteki hukukun yanlış uygulanması söz konusu olduğunda, kararın kanun yararına bozulmasıgerekir.

4. Somut olayda asıl ve birleşen davalarda; aralarında organik bağ bulunan davalı Şirketler 

nezdinde 03.12.2018-21.12.2019 tarihleri arasında sigorta danışmanı olarak çalışan davacının işsözleşmesini haklı olarak feshettiği ileri sürülerek kıdem tazminatı, aylık ücret alacağı, yıllık izin ücreti ve prim ücreti alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesi talebinde bulunulmuş; Mahkemece,adreslerinin aynı olması ve grup şirketi olmalarından hareketle davalı Şirketlerin hüküm altına alınan alacak kalemlerinden müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları kabul edilmiştir.
5. Adalet Bakanlığının davalı Şirketlerin müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarınıgerektirecek bir durumun varlığının somut verilerle ispatlanamadığı gerekçesiyle .…. Şirketi aleyhine açılan asıl davanın reddine karar verilmesi gerektiği yönündeki kanun yararına temyizi, Mahkemenin maddi vakialar ile davanın ispatına yönelik değerlendirmelerine ilişkindir. Kanun koyucunun temyiz yolunda dahi Yargıtayca maddi vakıaların denetimi ile delil değerlendirmesine girilmemesi gerektiği yönündeki madde gerekçesi dikkate alındığında; kanun yararına temyizde bu tür bir değerlendirmenin yapılmaması gerekir. Yapılan açıklama doğrultusunda belirtilen kanun yararına bozma istemi;Mahkemece verilen kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu, bir diğer ifade ile yürürlükteki hukukun yanlış uygulandığı noktasında bir sonuca varılması mümkün olmadığıdan yerinde görülmemiştir.
6. Adalet Bakanlığının bir diğer kanun yararına temyiz sebebi, birleşen dava hakkında usulüne uygun şekilde hüküm oluşturulmamış olması bakımındandır.

7. 6100 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin ikinci fikrası gereğince bir davada istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarasıaltında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olup davaların birleştirilmesi durumunda da, asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız, müstakil davalar olmasınedeniyle, hüküm kısmında her bir dava hakkında o davaya ilişkin yargılama giderlerinin de ayrı ayrıgösterilmesi zorunludur.

8. Somut olayda Mahkemece birleşen davanın tarih ve sayısına karar başlığında yer verilmemişolmasi, yargılama giderleri bakımından tek bir dava ve tek bir davalı varmış gibi hüküm kurulmasıhatalıdır. Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz isteminin bu yönden kabulü gerekir.
V. KARAR 
Açıklanan sebeplerle;
Adalet Bakanlığının 6100 sayılı Kanun'un 363 üncü maddesinin birinci fikrasına dayalı kanun yararına temyiz isteminin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,
Dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına gönderilmesine,
03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yargitay 9. Hukuk Dairesinden:
TÜRK MİLLETİ ADINA  YARGITAY ÍLAMI 
Esas No : 2023/7457Karar No : 2023/6904
MAHKEMESİ: Turhal Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sifatıyla) Mahkemesi 
TARİHİ: 29.11.2022
SAYISI : 2021/26 E., 2022/344 K.

DAVACI :
DAVALI :
DAVA TARÍHİ: 20.01.2021
KARAR : Davanın kısmen kabulü

KANUN YARARINA 

TEMYİZ EDEN : Adalet Bakanlığı


Taraflar arasında, İlk Derece Mahkemesinde görülen alacak davasında davanın kismen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kesin olarak verilen kararın kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafindan istenilmiş olmakla; Tetkik Hakimi tarafindan hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA 
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı işverenin Turhal şubesinde işe başladığını ve sonrasında Tokat şubesinde çalıştığını, asgari ücret aldığıni, çalıştığı süre içerisinde hiçbir hata ve kusuru olmadığını, sabah 08.00'de işe başładığıni, en erken 19.15, en geç 22.00'ye kadar çalıştığıni, fazla çalışma ücreti adı altunda birtakım ödemeler yapıldığını ancak ödemenin eksik olduğunu, davalı Şirketin davacıın çalıştığı fabrikayı kapattğıni, iş sözleşmesinde bir hükūm olmamasına karşın işçileri korkutarak bütün işçileri Tokat ilindeki fabrikaya nakletmek istediğini, davacinın bir çok evrakı işten çıkarılma korkusu ile imzaladığıni, imzaladığı evrak arasinda nakle onay verdiğine dair iş sözleşmesi de bulunduğunu, müvekkilinin Turhal'da ikamet ettiğini, Turhal'dan taşınma işleminde bu durumu kabul ettiğini; ancak Tokat ile Turhal arasının 49 km. olduğunu, fabrikanın yerleşim yerine oldukça uzak olduğunu, ailesi Turhal'da olduğundan ulaşımın sıkıntı olduğunu, ayrıca davalıtarafça Tokat'a gelecek işçilere zam yapılacağı söylenmesine karşın ücretine zam yapıłmadığıni, müvekkilinin hem alacaklarını

tam olarak alamaması hem de iş şartlarının ağırlaşmiş olması nedeniyle iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma alacağinın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP 
Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımina uğradığıi, davacinın 09.12.2017-18.12.2017 tarihleri arasında devamsızlik yaptığıni, bu konuda tutanakların tutulduğunu,davacıya 18.12.2017 tarihinde ihtamame gönderildiğini, ihtamamenin 29.12.2017 tarihinde teblig edildiğini, bu tarihte davacının çıkışınn 22 kodu ile yapıldığıi, davacı iş sôzleşmesini Turhal'dan Tokat'a nakil olmak istememesi sebebiyle haklı nedenle feshettiğini iddia etmiş ise de iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle işverence feshedildiğini, sonradan davacının arkadaşlarından öğrenildiği kadarıyla davacıın çalişmak için yurt dişına gitmesi sebebiyle işe gelmediğinin anlaşıldığını, davacının devamsızlik yaptığı tarihlerde davalı işyerinin Turhal şubesinin kapanmasının söz konusu olmadığını,Tokat fabrikasının çalışma ruhsatının 25.04.2018 tarihinde alındığıni, taşınma kararının işçilere 26.06.2018 tarihinde duyurulduğunu, davacının devamstzlik yaptiğı tarihtefabrikanın inşaatının devam ettiğini, davacının Tokat'taki fabrikada hiç çalişmadığıı, davalı işyerinde Önceleri hafta içi 5 gün 08.00-17.00 arasi çalişma ve1 saat ara dinlenme, cumartesi günleri 08.00-13.15 saatleri arasi çalișma ve 15 dakika ara dinlenme olmak üzere haftalık 45 saat çalışıldığıni, 2018 yılından itibaren çalışma şeklinin değiştiğini, işyerinde fazla çalışma yapılması halinde bu çalışmaların parmak izi takip cihazı ile takip edildiğini ve bordrolar ile ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI 
1. ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaçının, davalıya ait işyerinde 27.10.2010-29.12.2017 tarihleri arasında en son brüt 1.777,50 TL ücretle çalıştiği, 29.12.2017 tarihli işten ayrıliş bildirgesinde çikış kodunun 22 (diğer nedenler) olarak gösterildiği, fesih nedeni ile bağlı olan işverenin, davacinın iş sözleşmesinin devamsızlik nedeniyle sona erdiğini savunduğu, sigorta kaydındaki fesih nedeninin ise farklı olduğu görülmekle iş sözleşmesinin tazminat gerektirmeyecek şekilde sona erdiği işveren tarafından kanıtlanamadığından davacıın kidem tazminatına hak kazandığı;dosya kapsammda, tüm çalışma dönemine ait imzalı ve ihtirazı kayıtsız ücret bordroları yer almakta olup bu ücret bordroları ile banka kayitları ve parmak okuma sisteminin birbiri ile uyumlu olduğu, parmak izi kayıtlarında yer alan çalışmaların üzerinde çalışma yapıldığını ispatlayıcı yazılı bir delil bulunmadığıgerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin kabulüne, fazla çalışma alacağı talebinin ise reddine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi kararı kesin olarak verilmiştir.
IV. KANUN YARARINA TEMYİZ 
A. Kanun Yararına Temyiz Yoluna Başvuran 
Îlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafindan istenilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri 
Adalet Bakanlıği; davacının, Turhal'da bulunan fabrikanın Tokat'a taşınması nedeniyle iş sõzleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia ettiğini; davalımın isedavacının işten ayrıldığı tarihte taşınmanın henüz gerçekleşmediğini, davacının iş sözleşmesinin devamsızlik nedeniyle feshedildiğini, davacının Irak 

ülkesine gittiğinin öğrenildiğini savunduğunu; 09.12.2017 ila 18.12.2017 tarihleri arasında davacının mazeretsiz olarak işe gelmediğine ilişkin tutanaklar tutulduğunu; Tokat İl Emniyet Müdürlüğü Göçmen Kaçakçılığıyla Mücadele ve Hudut Kapıları Şube Müdürlüğünce verilen 09.06.2021 tarihli cevaba göre davacının 10.12.2017 tarihinde İstanbul Atatürk Hava Kapisından yurt dişina çikarak 10.06.2018tarihinde aynı Kapıdan yurda giriş yaptığının anlaşıldığıni, şu halde Mahkemece, 09.12.2017 tarihinden itibaren mazeretsiz olarak devamsızlık yapan ve resmi kayıtlara göre de 10.12.2017 tarihinde yurt dişına çıkıp 10.06.2018 tarihinde yurda dönen işçinin iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebeple feshedildiği gözetilmeksizin davacı lehine kidem tazminatına karar verilmiş olmasının usul ve kanuna aykırıolduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararımın kanun yararma bozulması istemi ile başvuruda bulunmuştur.

C. Gerekçe 
1. Uyuşmazhk ve Hukuki Nitelendirme 
Uyuşmazlık, Mahkemenin maddi vakıalar ile davanın ispatına yönelik değerlendirmesinin yürürlükteki hukuka aykırılıik bağlamında kanun yararına temyiz incelemesine tabi tutulup tutulamayacağına ve davacının iş sözleşmesinin feshi ile buna bağliı olarak kidem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı hususunda Mahkemece yapılan yargılamada kanuna aykırılık bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayıli Kanun) 363 üncü maddesinin birinci fikrası uyarınca ilk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı tarafindan kanun yararına temyiz yoluna başvurulur.

2. Temyiz talebi Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, 6100 sayılt Kanun'un 363 üncümaddesinin ikinci fikrasi uyarınca karar kanun yararına bozulur ve bu bozma, kararın hukuki sonuçlarınıortadan kaldırmaz.

3. 6100 sayılı Kanun'un "Bozma sebepleri" kenar başlıklı 371 inci maddesi şôyledir:
"(1) Yargıtay, aşağıda belirtilen sebeplerden dolayı gerekçe göstererek temyiz olunan kararıkismen veya tamamen bozar:
a) Hukukun veya taraflar arasındaki sözleşmenin yanlış uygulanmış olması.
b) Dava şartlaria aykirilik bulunmasi.
c) Taraflardan birinin davasıu ispat için dayandığı delillerin kamuni bir sebep olmaksızın kabul edilmemesi.

ç) Karara etki eden yargılama hatası veya eksiklikleri bulunması."
4. 6100 sayılı Kanun'un "Taraflarca getirilme ilkesi" kenar başlıklı 25 inci maddesinin birinci fikrası şöyledir:
" Kamında öngörülen istisnalar dışında, hākim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıalarıkendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davramşlarda dahi bulunamaz.
5. 6100 sayılı Kanun'un "İspat yükü" kenar başlıklı 190 incı maddesinin birinci fikrası şöyledir:"İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki 

sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."
6. 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) "İşçinin haklı nedenle derhal fesih hakkı" kenat başlıklı 24 üncü maddesinin ilgili bölümü şöyledir:
" Süresi belirli ołsun veya olmasın işçi, aşağıda yazılı hallerde iş sözleşmesini sürenin bitiminden önce veya bildirim süresini beklemeksizin feshedebilir:
.
II. Ahlak ve iyiniyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri:
.
e) İşveren tarafından işçinin ücreti kanun hükümleri veya sözleşme şartłarıa uygun olarak hesap edilmez veya ödenmezse,
f) Ücretin parça başma veya iş tutarı üzerinden ödenmesi kararlaştırılıp da işveren tarafindan işçiye yapabileceği sayı ve tutardan az iş verildiği hallerde, aradaki ücret farkı zaman esasına göre ödenerek işçinin eksík aldığı ücret karşılanmazsa, yahut çalışma şartları uygułanmazsa.
".

7. 4857 sayılı Kanun'un "İşverenin hakhı nedenle derhal fesih hakkı" kenar başlıkh 25 inci maddesinin ilgili bölümü şöyledir:
"Süresi belirli olsun veya ołmasın işveren, aşağuda yazıh hallerde iş sözłeşmesini sürenin bitiminden önce veya bildirim süresini beklemeksizin feshedebilir:
::
II- Aħlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri:
:
g) İşçinin işverenđen izin almaksızı veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünüveya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi.

"
3. Değerlendirme 
1.6100 sayılı Kanun'un 363 üncü maddesinin birinci fikrası uyarımca ilk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı tarafiından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur. 6100 sayılı Kanun'un 363 üncü maddesinin gerekçesinde de karar verilirken yürürlükteki hukukun yanlış uygulanmasının her an için söz konusu olabileceği, kanun yárarına temyizin,yanlışlık tespit edilip daha sonra benzer işlemlerden kaçınmak için kabul edilen bir sistem olduğu,Yargıtayın yaptığı incelemede uygulamanın yanlış olduğu sonucuna ulaşırsa kararı kanun yararına bozacaği ifade edilmiştir.

2. Temyiz yolu ise olağan kanun yollarından birisidir, Bozma sebepleri, 6100 sayılı Kanun'un 371inci maddesinde sayılmıştır. Bunlar; hukukun veya taraflar arasındaki sözleşmenin yanlış uygulanmişolmasi, dava sartlarına aykırıhık bulunmasi, taraflardan birinin davasinı ispat için dayandığı delillerin kanuni bir sebep olmaksızın kabul edilmemesi ve karara etki eden yargılama hatası veya eksiklikler bulunmasıdır. Temyiz yolunda, hüküm mahkemesinin kararı sadece hukuka uygunluk bakumundan inceleme konusu yapilir. Madde gerekçesinde bu husus "Temyiz incelemesini, istinaf incelemesinden 

ayiran temel özellik, temyiz incelemesinin usúl hukuku veya maddi hukuk yönünden incelemeyi gerektirmesi, maddi vakualarm denetimi ile delil değerlendirmesine girmemesidir. Maddede bu hukuki denetimin hangi sebeplerle yapılacağı açıkhğa kavuşturulmuştur. Bugüne kadar istinaf yolunun olmamasmdan dolayı zaman zaman Yargitay maddi vakiałara ve delil değerłendirmesíne de girmek zorunda kalabilmekteydi, istinafla birlikte artik bu ihtiyaç ortadan kalkmış ve Yargıtay tamamen bir hukuki denetim ve içtiħat mercii olmuştur." şeklinde vurgulanmiştır.

3. Belirtilen bu yasal düzenlemeler ve 6100 sayılı Kanun döneminde temyiz yolu ile ilgili özellikler dikkate alındığında, kanun yararına tęmyiz ile temyiz yolu arasında bir ayrım yapılması gerekmektedir.Kanun yararına temyiz başvurusunda, başvuru konusu kararın sadece yürürlükteki hukuka aykıı olup olmadığı denetlenir. Bu denetim ise, temyiz incelemesinin aksine, kanun yararına temyizde görece sınırlıbir inceleme yapılmasımı gerektirir. Kanun yaranına temyize ilişkin madde gerekçesinde de belirtildiği gibi yürürlükteki hukukun yanlış uygulanması söz konusu olduğunda, kararın kanun yararına bozulmasıgerekir.

4. Somut olayda davaçı işçi, işyerinin Turhal'dan Tokata taşındığıni, ailesinin Turhal'da olması ve mesafenin uzaklığı ilefabrikanın da şehir merkezine uzaklığı sebebiyle iş şartlarımın ağırlaştığıi, gerek iş şartlarının ağırlaşması gerekse alacaklarmın tam olarak ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini hakh olarak feshettiğini ileri sürmüş; davalı işveren ise davacımın Tokat'ta hiç çalışmadığıni, Tokat'a taşınma tarihinin fesihten çok sonra olduğunu, davacının iş sözleşmesinin 09.12.2017-18.12.2017 tarihleri arasıda mazeretsiz olarak devamsızlık yapmasından dolayı haklı olarak feshedildiğini ve çıkışının 29.12.2017 tarihinde 22 kodu ile bildirildiğini, davacıın yurt dişına gitmek için devamsızhk yaptığının sonradanöğrenildiğini savunmuştur.

5. İlk Derece Mahkemesince, davacının 29.12.2017 tarihli işten ayrılış bildirgesinde çıkış kodunun 22 (diğer nedenler) olarak gösterildiği, fesih nedeni ile bağlı olan işverenin, davacının iş sözleşmesinin devamsızlik nedeniyle sona erdiğini savunduğu, sigorta kaydındaki fesih nedeninin ise farkh olduğu görülmekle iş sözleşmesinin tazminat gerektirmeyecek şekilde sona erdiği işveren tarafindan kanıtlanamadığından davacının kidem tazminatina hak kazandığı gerekçesi ile kidem tazminati talebinin kabulüne kärar verilmiştir.

6. Adalet Bakanlığının, davacımın iş sözleşmesinin işverence hakhı sebeple feshedildiği ve davacıkıdem tazminatina hak kazanmadığından açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği yönündeki kanun yararına temyizi, Mahkemenin maddi vakialarile davanın ispatına yönelik değerlendirmelerine ilişkindir. Kanun koyucunun temyiz yolunda dahi Yargıtayca maddi vakıaları denetimi ile delil değerlendirmesine girilmemesi gerektiği yönündeki madde gerekçesi dikkate alındığında; kanun yararına temyizde bu tür bir değerlendirmenin yapılmaması gerekir. Yapılan açıklama doğrultusunda belirtilen kanun yararına bozma istemi; Mahkemece verilen kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu, bir diğer ifade ile yürürlükteki hukukun yanlış uygulandığı noktasında bir sonuca varılması mümkün olmadiğından, yerinde görülmemiştir.

7. Ne var ki Ílk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fikrası ile 190 incı maddesinin birinci fikrasına aykırı yargılama yapıldığı anlaşılmaktadır. Şöyle ki davacı vekili dava dilekçesinde, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafindan alacaklarının tam olarak ödenmemesi ve çalışma şartlarının ağırlaşması sebebi ile feshedildiğini iddia etmiş ve kidem tazminatı talebini, iş

sözleşmesinin işçi tarafımdan feshedildiği yönündeki vakıaya dayandırmıştır. İş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanmayacak şekilde sona erdiğini ispat yükü işverene aittir. Ancak işçi, feshin işverence belirtilen sebepten başka bir sebebe dayandiğını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

8.Fesih sebehi ile bağlıhık, başka bir deyişle fesih sebebinin sonradan değiştirilemeyeceği ilkesi,işveren gibi işçi için de geçerlidir. Somut uyuşmazlık bakımından Mahkemece, davacı tarafça dava dilekçesinde ileri sürülen fesih sebepleri ile ilgiliolarak tarafların göstereceği delillerin toplanması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken 6100 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fikrasına aykırı şekilde vakianın değiştirilerek işveren feshiyönünden değerlendirme yapılması doğru olmamuştir.

9. Mahkemece, işçinin feshinin hakli bir nedeni bulunup bulunmadiğinın belirlenmesi yerine işveren feshinin tazminat gerektirip gerektirmediği konusunda yargılama yapılması hatalı olduğu gibi işverence yapilan feshin haksız olduğu yönündeki gerekçenin; işten çikış kodu 22 olarak bildirilmişolmasina rağmen iş sözleşmesinin devamsizlik sebebi ile feshedildiğinin iddia edilmesine, çıkış kodu ile savunmanın farklı olmasına ve işverenin feshin haklı sebeple yapildiğını ispatlayamamasına dayandırılması da doğru olmamıştir. Fesih sebebi ile bağłılk ilkesi, iş sözleşmesini fesheden tarafın bildirdiği fesih nedeni dişında sonradan başka bir gerekçeye dayanamamasını ifade etmekte olup işten çıkış kodunda bildirilen kod dişında başka bir gerekçeye dayanılamaması anlamına gelmemektedir.Dolayısıyla Mahkemece yazılı şekilde yapılan değerlendirme de isabetli değildir.
10. Somut olayda Mahkemece, dava dilekçesinde ileri sürülen maddi vakianın değiştirilmesi ve buna göre de ispat yükünün değerlendirilmesinde kanuna aykırı sekilde yargilama yapılmasi hatalidır.Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz isteminin bu yönden kabulü gerekir.
V. KARAR 
Açıklanan sebeplerle;
Adalet Bakanlığının 6100 sayılı Kanun’un 363 üncü maddesinin birinci fikrasına dayalı kanun yararna temyiz isteminin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,
Dava dosyasmın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına gönderilmesine,
11.05.2023tarihinde oy birliğiyle karar verildi.