Yargıtay 3, 5 ve 9. Hukuk Dairelerine Ait Kararlar
YARGITAY KARARLARI | 2022-12-13

13 Aralık 2022 SALI 
Resmî Gazete 
Sayı : 32042
YARGITAY KARARLARI 
Yargitay 3. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2022/5676KARAR NO : 2022/7498
TÜRK MİLLETİADINA  YARGITAY İLAMI 
İNCELENEN KARARIN 

MAHKEMESİ: ADANA 4. TÜKETİCİ MAHKEMESİ
TARİHİ: 03/01/2022

NUMARASI : 2021/301-2022/218
DAVACI : VAHİT AYBAR VEK. AV. NAZAN AKÇA SUBAŞI 
DAVALI : TÜRKİYE VAKIFLAR BANKASI T.A.O.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılamasıneticesinde davanın reddine dair kesin olarak verilen hükmün Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozulması istenilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAYKARARI 
Davaci, davalı banka ile arasında imzalanan kredi sözleşmesine istinaden davalıbanka tarafindan 1.260,00-TL "kazandıran tarife ücret tahsilati" adıyla full paket ücreti kesintisi ve ekstre için de 63,00-TL bilgi belge ücreti kesintisinin yapıldığını, likit olan bu kesintinin iadesi amaciyla Adana 7. Ícra Dairesinin 2021/1630 esas sayılı dosyası ile üzerinden icra takibine başlandığını, ancak davalı banka tarafından yapılan itiraz üzerine takibin durduğunu, yapılan kesintinin usul ve yasaya, Yargitay İçtihatlarına ve taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek fazlaya dair haklarını saklı tutarak, söz konusu icra dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine %20 'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.
Davali, cevap vermemiştir.
Mahkemece, bankaların kâr amacıyla kurulan müesseseler olduğu, gördükleri hizmetin karşılığını isteyebilme haklarının olduğu, nitekim çok sayıda banka bulunduğu,davacının kendi yükümlülüklerini yerine getirmek kaydıyla dilediği bankadan hizmet alma imkanına sahip olduğu, davacı ile davalı banka arasındaki sözleşmenin iltihaki bir sözleşme olmadığı, bankacılık faaliyetlerinin ve kredi kartı hizmetinin banka için riski bulunduğu,maliyeti de bulunduğu, bankanın bu maliyeti müşterisi niteliğindeki kredi kartı kullanıcılarına aralarında akdedilen sözleşmeler ile doğru orantılı olarak yansitmasının doğal olduğu,bankaların farklı adlar altında sunulan hizmetlerin karşılığı olarak alınan ücretlerin serbest piyasa şartlarında tüketicinin iradesini inhisar altına almayacak şekilde yapılan akitler ile sözleşme serbestliği gereği taraflar arasında sözleşmelerin düzenlenmesinin hayatın olağan 

akışına uygun olduğu, ayrıca yapılan işlemle orantılı olacak şekilde makul bir ücret olan eski tarihli sözleşmeye istinaden alınan bilgilendirme hizmeti ücreti hakkında davacı tarafça yapılan talebin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiştir.Adalet Bakanlığının 18/07/2022 tarihli yazısında; dava dilekçesini tebliğ alan davalının cevap dilekçesi sunmayarak tüm iddiaları reddettiği kabul edilse de, davacıtüketicinin davalı banka ile aralarında "kazandıran tarife" adında bir ürün satımına dair sözleşme bulunmadığını ileri sürdüğü, kredi sözleşmesi için de bu yönde bir şartın koşulmamış olduğunu savunduğu, bu nedenle öncelikle anılan ürünün satımına davacının onay verdiğinin davalı banka tarafından ispat edilmesi gerektiği ve bu cihette herhangi bir delil de ibraz edilmediği gözetilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğu ileri sürülerek; kararın, 6100 sayılı HMK'nın 363 üncü maddesinin birinci fikrası uyarınca kanun yararına bozulması talep edilmiştir.Dava, davalı bankaca tahsil edilen dava konusu edilen masrafların iadesi için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, iadesi talep edilen masrafin yasal olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK)'nun “İspat Yükü” başlıklı 6.maddesinde;"Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığıolguların varlığını ispatla yükümlüdür." ifadesine yer verilmiştir.
Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.
6100 sayılı HMK m.189/3 maddesi (1086 sayılı HUMK mad. 287) "Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususla, başka delillerle ispat olunamaz." hükmünü amirdir. Ayni Kanunun m. 200/I maddesine göre (1086 sayılıi HUMK mad. 288) senetle ispat kuralina göre bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilcnmesi, crtelenmesi, ikrar ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin yapıldıkları zamanki miktar veya değeri kanunda öngörülen sınırı geçtiği takdirde senetle ispatlanması gerekir. 200/II (1086 sayılı HUMK mad. 289) maddesinde de “senetle ispat gereken hallerde karşı tarafin açık muvafakati ile tanik dinlenebileceği" hususları düzenlenmektedir. 6100 sayılı HMK'nun 199.maddesinde belge kavramı "Uyuşmazlık konusu vakıaları ispata elverişli yazılı veya basılı metin, senet,çizim, plan, kroki, fotoğraf, film,görüntü veya ses kaydı gibi veriler ile elektronik ortamdaki veriler ve bunlara benzer bilgi taşıyıcıları bu Kanuna göre belgedir." şeklinde düzenlenmiştir.
Yine, aynı kanunun 202.maddesinde ise delil başlangıcı kavramı " (1) Senetle ispat zorunluluğu bulunan hâllerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebilir. (2) Delil başlangıci, iddia konusu hukuki işlemin tamamen ispatına yeterli olmamakla birlikte, söz konusu hukuki işlemi muhtemel gösteren ve kendisine karşı ileri sürülen kimse veya temsilcisi tarafindan verilmiş veya gönderilmiş belgedir." şeklinde düzenlenmiştir.
Açıklanan yasal düzenlemeler işığında dava dosyasının incelenmesinde; davalının cevap dilekçesini sunmadığı ve müzekkerelere cevabında da sözleşme örneğini göndermediği anlaşılmakla davacı ile arasında kurulan kredi sözleşmesinden kaynaklı olarak kesintinin yapıldığı, davacının rızasının olduğu yazılı usul kuralları çerçevesinde davalı tarafından ispat edilmesi gerekmektedir.
O halde mahkemece, yukarıda yer alan açıklamalara göre; davalının sözleşme kapsamında alınan masrafın hukuka uygun masraf olduğunu ispatlaması gerektiği 

değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğundan Adalet Bakanlığı'nın bu yöne ilişen kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma talebinin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin üçüncü fikrası uyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 10.10.2022tarihinde oy birliği ile karar verildi.


Yargitay 3. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2022/5859KARAR NO : 2022/8090
TÜRK MİLLETİADINA  YARGITAY İLAMI 
İNCELENEN KARARIN 
MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİTARİHİ: 31/05/2021 EK KARAR TARİHİ11/10/2021NUMARASI : 2021/314-2021/419DAVACI : KEMAL SOYLU VEK. AV. DERVİŞ KAHRAMAN DAVALI : SANCAKTEPE BELEDİYE BAŞKANLIĞI 
Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargilaması neticesinde davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen hükmün Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozulması istenilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAYKARARI 
Davaci, Samandıra Belediyesi'nin davalı Sancaktepe Belediyesine devredildiğini, dava konusu yerdeki taşınmazın 18.03.2014 tarih ve 2014/605 sayılı kararı ile İstanbul İli, Sancaktepe İlçesi, Samandıra Mah. Karapınar Mevkii, 6667 ada, 29 parselde yer alan 240.97 m2yüzölçümlü arsa üzerinde bulunan ve daval belediyeye ait iken 51,41m²'ye tekabül eden 512/2400 hissesi Encümen kararı ile onaylanmak sureti ile satış işleminin yapıldığıni,01.01.2014-24.03.2014 tarihlerinde 21.123,39 TL' lik bir ödeme yapıldiğini, daha önce de Samandıra Belediyesine 21.02.1995 tarihinde 6.585 TL ödeme yapıldiğıni, ikinci ödeme ile birlikte toplam 27.708,39 TL ödeme yaptığıni, yerin adına tapuya tescil edildiğini, mevcut yeri belediyeden satın aldıktan sonra bedelini ve tapu masraflarını ödediğini, malik sıfatıyla yıllarca kullandığı bu yerin vergilerini de 20.11.1991 yılından bu güne kadar düzenli ödediğini, Belediye Encümeni tarafindan verilen tapu tescil kararının usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle iptali için İstanbul 2. İdare Mahkemesinin 2018/1739 Esas Sayılı dosyası ile iptal davasıaçıldığını ve mahkemenin satış işleminin iptaline karar verdiğini, bu kararla birlikte adına olan tapunun hukuki önemi kalmadığıni, satın aldığı arsa üzerinde tasarruf yetkisinin de bulunmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı şimdilik 10.000 TL maddi tazminatın davalıdan alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davali, dava dilekçesi tebliğ edilmediğinden cevap vermemiştir.
Mahkemece, davaya konu 29 parselde, 51,41 m2'ye tekabül eden 512/2400 hissesinin Samandıra Belediye Başkanlığının 18/03/2014 tarih ve 2014/605 sayılı kararı ve ilgili Encümen kararı ile onaylanması üzerine davaciya satıldıği, davacının 01/01/2014 -24/03/2014 tarihlerinde ödeme yaptiği, ödeme neticesinde hissenin davacı adına tescil olunduğu, belediye encümen kararının mahkeme kararı ile iptal edildiği, dolayısıyla satışa konu işlemin idari işlemden kaynaklandıği, davacının talebinin İYUK 2. Maddesi gereğince tam yargı davasına konu olabileceği, yargı yolunun caiz olmamasının dava şartı ve kamu düzenine ilişkin olduğu,yargılamanın her aşamasında mahkemcce re'sen değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiştir.


Adalet Bakanlığının 18/07/2022 tarihli yazısında; davacı tarafın eldeki davaya konu tazminat talebi için 08.07.2021 tarihli dilekçedeki beyanının hakkın özünden vazgeçme mahiyetinde olmadığı ve feragatin söz konusu olmadığı, davanın geri alınması iradesini yansıtan bir beyan olarak kabul edilebileceği göz önünde bulundurularak gerekli inceleme yapılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı bulunduğu ileri sürülerek; kararın, 6100 sayılıHMK'nın 363 üncü maddesinin birinci fikrası uyarınca kanun yararına bozulması talep edilmiştir.
Dava dosyasının incelenmesinde; davacı vekilinin 08.07.2021 tarihli dilekçesiyle davanın sehven söz konusu mahkemede açıldığı, İdare mahkemesinde yeniden açılacağıbelirtilerek dava dosyasından feragat edilmiş ve bunun üzerine mahkemece 11.10.2021 tarihli ek karar ile H.M.K. nin 310 maddesi gereğince davadan feragat hüküm kesinleşinccye kadar her zaman yapılabildiği ve feragatın da kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurduğu gerekçesiyle 31/05/2021 tarih ve 2021/314 Esas 2021/419 Karar sayılı gerekçeli kararın ortadan kaldırılarak, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Dava, davaya konu 29 parselde, 51,41 m2'ye tekabül eden 512/2400 hissesinin Samandıra Belediye Başkanlığının 18/03/2014 tarih ve 2014/605 sayılı kararı ve ilgili Encümen kararı ile onaylanması üzerine davacıya satışına ilişkin kararın iptal edilmesi nedeniyle uğradığımaddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, davacının 08.07.2021 tarihli dilekçesinin hukuki niteliğinin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.
Davacı, değişik şekillerde davasını takipten vazgeçebilir ancak, bunların her birinin sonuçları farklıdır. Bunlardan birisi olan, “davanın geri alınmasi”nda davacı hakkından feragat etmemekte, ileride tekrar dava açabilme hakkını saklı tutarak, şimdilik davayı takip etmeyerek,geri almaktadır. Davanın geri alınması ile, dava baştan itibaren açılmamış sayılır ve sonuçlarıortadan kalkar. Davanın geri alınabilmesinin koşulları 6100 sayılı HMK'nın 123. maddesinde belirtilmiştir. Anılan madde uyarınca, “davaci, hüküm kesinleşinceye kadar, ancak davalının açık rızası ile davasını geri alabilir". Davalının açık rızası dışında, davayı geri alma yasağıbulunmaktadır. Davalının açık muvafakatinin bulunması halinde ise, davanın esası hakkında bir karar verilmez. Davacının davasını geri alması ve davalımın da bu geri almaya açık muvafakat etmesi durumunda mahkemece "karar verilmesine yer olmadığına dair" karar verilmesi gerektiği gerek teoride gerekse Yargıtay uygulamasında kabul edilmiştir.
Öte yandan, davaya son veren taraf işlemlerinden biri olan feragat, davacının netice-i talebinden kısmen veya tamamen vazgeçmesidir. Hiç kimse kendi lehine olan bir davayı açmaya zorlanamayacağı gibi (HMK m. 24/2), davacı da açmış olduğu bir davayı sonuna kadar takip etmeye zorlanamaz. Bunun doğal sonucu olarak, davaci, açmış olduğu davayı feragatle sona erdirebilir (m.24/3).Davadan feragat bozucu yenilik doğuran bir haktır.
Uygulamada, davadan feragat bazen, HMK m. 123'deki “davayı geri alma” terimi (ki HUMK m. 185'de "davayı takipten sarfinazar etmek" deyimi kullanılmışti) ve bu terim ile aynı anlamda da kullanılan “davadan vazgeçme" terimiyle karıştırılmaktadır. Davayı geri almada (davacının takibinden vazgeçmesinde) davacı talep sonucundan (yani dava konusu yaptığı hakkından) vazgeçmemekte (feragat etmemekte) sadece davasını geri almakta ve onu ilerde tekrar açabilme hakkını saklı tutmaktadır. Oysa feragatte davacı dava konusu yapmışolduğu haktan feragat etmektedir (vazgeçmektedir). Davacı feragat etmiş olduğu davayı tekrar açamaz; açarsa davalının kesin hüküm itirazı ile karşılaşır ve dava reddedilir. (HMK m. 303; m.311) Bundan başka davadan feragat davalının muvafakatına (rızasına) bağlı olmadığı halde,

davacının davayı geri alabilmesi için davalının rizası şarttır.(HMK m. 123). Davanın geri alınması durumunda mahkemece "karar verilmesine yer olmadiğına dair" karar verilmesi gerekirken, davadan feragat halinde "davanın reddine" karar verilmelidir. Davadan feragat halinde, davacı feragat ettiği davayı ileride tekrar açamaz, bir başka ifadeyle feragat edilen hak ileride yeni bir davaya konu yapılamaz, davacı feragat ettiği hakkı ileride dava açarak talep ederse, mahkemece kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekir. Davanın geri alınmasında ise davacı geri aldığı davayı ileride harçlarını ödemek suretiyle tekrar açabilir.Davanın geri alımmasında, davaya konu haktan feragat edilmemekte, geri alınan davanın ileride tekrar açılma hakkı sakli tutulmaktadır.

Açıklanan yasal düzenlemeler işığında dava dosyasının incelenmesinde; davacının 08.07.2021 tarihli dilekçesi ile "...dava sehven mahkemenizde açılmiş olup İdare mahkemesinde yeniden açılacak olup bu sebeple mahkemeniz doyasından feragat ediyoruz..." şeklinde beyanda bulunduğu, davasını tekrar açma hakkını saklı tuttuğu ve talep sonucundan tamamen veya kısmen vazgeçmediği anlaşıldığından 08.07.2021 tarihli davacının dilekçesi davanın geri alınması niteliğini taşimaktadır.

O halde mahkemece, yukarıda yer alan açıklamalara göre;davacı tarafin eldeki davaya konu tazminat talebi için 08.07.2021 tarihli dilekçedcki beyanının hakkın özünden vazgeçme mahiyetinde olmadığı ve feragatin söz konusu olmadıği, davanın geri alınması iradesini yansıtan bir beyan olarak kabul edilebileceği göz önünde bulundurularak gerekli inceleme yapılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan Adalet Bakanlığı'nın bu yöne ilişen kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma talebinin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin üçüncü fikrası uyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasınım Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 24/10/2022tarihinde oy birliği ile karar verildi.


Yargitay 3. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2022/6115KARAR NO : 2022/8091
TÜRK MİLLETİADINA YARGITAY İLAMI 
İNCELENEN KARARIN 
MAHKEMESİ: VAN 2. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ
TARİHİ: 15/03/2022
NUMARASI : 2017/100-2022/163DAVACI : HİKMET DENİZ VEK.AV. FATİH GÜR DAVALI : AKBANK ANONİM ŞİRKETİ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ
VEK.AV. ÖMER KILIÇ VD.

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapilan yargilaması ncticesinde davanın kabulüne dair kesin olarak verilen hükmün Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozulması istenilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI 
Davaci, Rekabet Kurulu tarafindan 12 bankanın 8 Mart 2013 tarihinde kredi ve kredi kartı konularında birlikte fiyat tespit etmek amacıyla kartel oluşturduğunu bildirdiğini, bu nedenle davalıdan zararını talep hakkının bulunduğunu belirterek şimdilik 500,00-TL'nin faiziyle davalıdan tahsilini istemiş ve 06.04.2018 tarihli ıslah dilekçesiyle islah harcını da yatırarak 500 TL talebini 758,98 TL artirarak 1.258,98-TL'nin temerrüt tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsilini istemiştir.

Davali, Rekabet Kurulu'nun 08.03.2013 tarih ve 13-13/198-100 sayılı kararıhakkındaki hukuki sürecin halen devam ettiğini, Rekabet Kurulu'nun kararı hakkındaki dava sürecinin sonuçlanmasının bekletici mesele yapılmasını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, "dava konusu olayda davalı bankanın, rekabet kurulu tarafindan alınan karar kapsamında ihtiyaç kredisi faizine ilişkin kartel anlaşması yapan bankalar arasında olduğu, davalı bankanın 12 ayı aşan ihtiyaç kredileri ile 24 ayı aşan taşıt kredilerinde suni artış yaptığı, davalı tarafindan davacının davalı bankadan kullandığı krediye yüksek faiz oranı uyguladığı, bir çok banka ile uyumlu eylem içerisinde bulunduğu, 4054 sayılı Kanunun 4. Maddesindeki rekabet kurallarını ihlal ettiği, bu durumun Rekabet Kurulu'nun 08.03.2013tarih ve 13-13/198-100 sayılı kararıyla tespit edildiği, davacının zarara uğradıği, bu zararın 1.258,98 TL olduğunun 19.03.2018 tarihli bilirkişi raporuyla da tespit edildiği" gerekçesiyle davanın kabulüne, karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının 31/08/2022 tarihli yazısında; davanın dayanağı olan Rekabet Kurulunun 08.03.2013 tarih ve 13-13/198-100 sayılı kararının hukuka aykırı olduğunun idari yargı kararı ile tespit edilmiş olması karşısında, davalı banka tarafından, davacı ile yapılan kredi sözleşmesi kapsamında rekabetin ihlal edildiğinden bahsedilemeyecek olup,mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şeklide karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğu ileri sürülerek; kararın, 6100 sayılı HMK'nın 363 üncümaddesinin birinci fikrası uyarınca kanun yararıa bozulması talep edilmiştir.

Dava, davalı banka ile dava dışı bankaların birlikte karar almak suretiyle 2013yılında ve sonrasında bankalardan kredi kullananların ve kredi kartı kullanıcılarının ödemesi gereken faiz ve gecikme faizleri konusunda kartel oluşturduklarının Rekabet Kurulunun 08.03.2013 tarih ve 13-13/198-100 sayılı kararıyla tespit edilmesi sonucu uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, davacının davalı banka ve dava dışı bankaların kartel faizi uygulamasından kaynaklı zararının olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
Dava, davalı bankanın da içinde bulunduğu bankaların 2013 sonrası için kullanılan kredi kartı ve kredilerde ödenmesi gereken faiz ve gecikme faizi konusunda oluşturduklarıkartel faizi tespitine ilişkin Rekabet Kurulunun 08.03.2013 tarih ve 13-13/198-100 sayılıkararına dayanmaktadır. Davalı süresinde verdiği cevap dilekçesi ile, Rekabet Kurulunun 08.03.2013 tarih ve 13-13/198-100 sayılı kararının iptali için açılan idari yargı sürecinin bekletici mesele yapilmasıni talep etmiştir. Rekabet Kurulunun 08.03.2013 tarih ve 13-13/198-100 sayılı kararının iptaline ilişkin açılan Ankara 2. İdare Mahkemesince davanın reddine dair kararı karar düzeltme aşamasında Danıştay 13. Dairesinin 21/05/2019 tarih ve 2016/4017 E. ve 2019/1779 K. sayılı kararı ile bozulması üzerine verilen Ankara 2. İdare Mahkemesinin 19/07/2019 tarih ve 2019/1108 E. ve K.2019/1463 K. sayıl "Israr-Ret" karari verilmiş ve bu kez Danıştay Ídari Dava Daireleri 31/05/2021 tarih ve E.2019/2656,K.2021/1104 sayılı kararı ile bozulmuş ve yeniden yapılan yargılama neticesinde Ankara 2.İdare Mahkemesinin 2022/920 E. Ve 2022/855 K. Ve 26.04.2022 tarihinde idari işlemin iptaline karar verilmiştir. Söz konusu mahkeme kararlarının yargılama sırasında dosya arasina alınmış olduğu anlaşılmaktadır.

Açıklanan mahkeme kararları ışığında; dava dosyasının dayanağı olan Rekabet Kurulunun 08.03.2013 tarih ve 13-13/198-100 sayılı kararının iptaline karar verildiği anlaşıldığından dava konusu olayda rekabetin ihlalinin bulunduğundan bahsedilmesi mümkün değildir.

O halde mahkemece, davanın dayanağı olan Rekabet Kurulunun 08.03.2013 tarih ve 13-13/198-100 sayılı kararının hukuka aykırı olduğunun idari yargı kararı ile tespit edilmişolduğu ve davacı ile yapılan kredi sözleşmesi kapsamında rekabetin ihlal edilmediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılışekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan Adalet Bakanlığı'nın bu yöne ilişen kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma talebinin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin üçüncü fikrası uyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 24/10/2022tarihinde oy birliği ile karar verildi.


Yargıtay 3. Hukuk Dairesinden:
ESAS NO : 2022/6482KARAR NO : 2022/8092
TÜRK MİLLETİADINA  YARGITAY İLAMI 
İNCELENEN KARARIN 
MAHKEMESİ: ÇARŞAMBA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 26/04/2022
NUMARASI : 2021/175-2022/123DAVACI : SEYFETTİN AĞBAL VEK. AV. BURAK HASBEK DAVALI : CÍHAN CEYLAN VEK.AV. SEFA ALAN İHBAR OLUNAN : FURKAN KARAHAN VEK.AV. TARIK TANER TORUN 
Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması neticesinde davanın reddine dair kesin olarak verilen hükmün Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozulması istenilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAYKARARI 
Davaci, davali Cihan Ceylan'dan 02.06.2020 tarihinde Toyota Corolla marka 1993model 58 ABZ 696 plakalı aracı 21.300-TL bedel karşılığında satın aldığını, aracı alırken araçla ilgili herhangi bir bilgi verilmediğini, aracın muayenesi esnasında kilometresinin düşürüldüğünün öğrendiğini, bunun üzerine davalıyla irtibat kurduğunu, davalının kendisinin yapmadığını ve sorumluluk kabul etmediğini beyan ettiğini, davalının sorumluluk kabul etmemesi üzerine suç duyurusunda bulunduğunun, kilometrenin düşürülmesinin TCK kapsamında nitelikli dolandırıcılık olarak kabul edildiğini, bu haksız eylem nedeniyle daha az bedel ile satın alabileceği aracı daha yüksek bedel ile alarak zarara uğradığını, aracın şu an 127.000 kilometrede olduğunu, 2015 de 277.000 kilometrede, 2017 de 299.000 kilometrede ve 2019 da ise 130.000 kilometrede olduğunun tespit edildiğini belirterek uğradığı zararın tespiti ile şimdilik 100 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 10.02.2022 tarihli ıslah harcını da yatırdığı ıslah dilekçesiyle fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000,00-TL'nin işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, aracın kilometresi ile oynandığından haberi olmadığını, araç kendi elindeki iken kilometresi ile oynanmadığının sabit olduğunu, sorumluluk ve kusurunun bulunmadığınısavunarak davanin reddini dilemiştir.

Mahkemece, davaya konu ayıp nedeniyle davalıya ihbar bildiriminde bulunulmadıği,her ne kadar ihbar yükümlülüğünde bulunulmamış olsa da araçta bulunan ayıbın gizli ayip olduğu, ihbar yükümlülüğünde bulunulmasına gerek olmadığı, Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/1577 Soruşturma sayılı dosyası da göz önünde alındığında davaya konu araçtaki zarardan dava dışı Mevlüt Çifçi'nin kusurunun ve sorumluluğunun bulunduğu,davalının ayıptan dolayı kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının 14/09/2022 tarihli yazısında; davacıya satılan aracın satış akdi esnasında kilometresinin düşürülmüş olduğu ve bunun gizli ayıp mahiyetinde olduğu isabetli şekilde tespit edilmişse de, davalı satıcının ayıba karşı tekeffül borcu nedeniyle davacı alıcıya karşı ayıpların varlığını bilmese dahi sorumlu olduğu gözetilmeksizin karar verilmiş olması ve araç satış sözleşmesinde satış bedeli olarak 7.500 TL belirtilmiş olmasına rağmen aracı düşük kilometreli zannıyla 21.300 TL'ye satın aldığını iddia eden davacıın anılan iddiasına yönelik delilleri de incelenip değerlendirilerek ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğu ileri sürülerek; kararın, 6100 sayılı HMK'nın 363 üncü maddesinin birinci fikrası uyarınca kanun yararina bozulması talep edilmiştir.
Dava, davaya konu aracın kilometresi ile oynanmasından kaynaklı ayıp nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, davalının aracın kilometresinin düşürülmesi nedeniyle gizli ayıptan haberdar olmamasi, kusuru bulunmaması halinde sorumlu olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır.
Dava, konusu itibariyle tüketici yasası hükümlerine tabi olmayıp taraflar arasındaki meselenin halli için 6098 sayılı TBK'nun ayıba karşı tekeffül hukuki kurumunu düzenleyen 219ve devamı maddelerine bakmak gerekir. Davacı 6098 sayılı TBK 219 ve sonraki ayıba karşıtekeffül maddeleri hükümlerine göre davalıdan tazminat istemekte haklıdır. Buna göre “Satıci,alıcıya karşı herhangi bir surette bildirdiği niteliklerin satılanda bulunmaması sebebiyle sorumlu olduğu gibi, nitelik veya niteliği etkileyen niceliğine aykırı olan, kullanım amacı bakımından değerini ve alıcının ondan beklediği faydaları ortadan kaldıran veya önemli ölçüde azaltan maddi, hukuki ya da ekonomik ayıpların bulunmasından da sorumlu olur. Satıcı, bu ayıpların varlığını bilmese bile onlardan sorumludur." Yine TBK 223. Maddesinde "Alıci, devraldıği satılanın durumunu işlerin olağan akışına göre imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp görürse, bunu uygun bir süre içinde ona bildirmek zorundadır.
Alıcı gözden geçirmeyi ve bildirimde bulunmayı ihmal ederse, satılanı kabul etmiş sayılır.Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirmeyle ortaya çıkarılamayacak bir ayıp bulunmasıhâlinde, bu hüküm uygulanmaz. Bu tür bir ayıbın bulunduğu sonradan anlaşılırsa, hemen satıcıya bildirilmelidir; bildirilmezse satılan bu ayıpla birlikte kabul edilmiş sayılır." ve TBK 225. Maddesinde "Ağır kusurlu olan satıcı, satılandaki ayıbın kendisine süresinde bildirilmemişolduğunu ileri sürerek sorumluluktan kısmen de olsa kurtulamaz.
Satıcılığı meslek edinmiş kişilerin bilmesi gereken ayıplar bakımından da aynı hüküm geçerlidir." şeklinde düzenlemelerin yer aldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece alınan bilirkişi raporlarına göre davaya konu aracın kilometre sayacında oynama olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Satışa konu araç gizli ayıplıdır. Satıcı ayıpların varlığını bilmese bile onlardan sorumludur ve davalının süresinde kendisine ayıp ihbarında bulunulmadığı şeklinde beyanı da yoktur.
Açıklanan düzenlemeler ışığında dava dosyasının incelenmesinde; bilirkişi raporu ve TUVTÜRK muayene raporları ile aracın kilometresinin düşürüldüğü sabit olduğundan satıcının (davalının) kendisine süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığı yönünde itirazı olmadığından söz konusu ayıbı bilmese dahi sorumlu olur.


O halde mahkemece, davaciya satilan aracın satış akdi esnasında kilometresinin düşürülmüş olduğu ve bunun gizli ayıp mahiyetinde olduğu isabetli şekilde tespit edildiği, davalısatıcının ayıba karşı tekeffül borcu nedeniyle davacı alıcıya karşı ayıpların varlığını bilmese dahi sorumlu olduğu gözetilerek araç satış sözleşmesinde satış bedeli olarak 7.500 TL belirtilmişolmasına rağmen aracı düşük kilometreli zannıyla 21.300 TL'ye satın aldığını iddia eden davacının anılan iddiasına yönelik delilleri de incelenip değerlendirilerek ortaya çikacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasıusul ve yasaya aykırı olduğundan Adalet Bakanlığı'nın bu yöne ilişen kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma talebinin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin üçüncü fikrası uyarınca gereği yapılmak üzere bozma kararının bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 24/10/2022tarihinde oy birliği ile karar verildi.


Yargitay 5. Hukuk Dairesinden:
TÜRK MİLLETİ ADINA  YARGITAY İLAMI 
ESAS NO : 2022/13070KARAR NO : 2022/14802
GÖNDEREN : Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü
MAHKEMESİ: Bahçesaray Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ: 15/03/2018
NUMARASI : 2016/27-2018/40
DAVACI : İhsan Laçin Vek.Av.Burhan Aykut DAVALI : 1-TEİAş Genel Müdürlüğü Vek.Av.Suna Savaş
2-TEDAş Genel Müdürlüğü Vek.Av.Abdulhalim Keleş

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı TEDAş Genel Müdürüğü vekilinin istinaf başvurusu üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin HMK'nın 341 ve 352 maddesi uyarınca usulden reddine dair karar verilmiş,Bahçesaray Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünce kanun yararına incelenmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR
Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir. Davacı vekili 17.01.2018 tarihli dilekçesi ile ecrimisil talebinden vazgeçtiklerini beyan etmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karara karşı yapılan istinaf talebinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK'nın 341ve 352 maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmiş, Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 21.05.2021 tarihli ve 802-14601 sayılı yazıları ile kanun yararına temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu Van İli, Bahçesaray İlçesi, Elmayaka Mahallesi, 186 ada 30 parsel sayılıi, 2049,34 metrekare yüzölçümlü taşınmazın 392,90m²'sinde irtifak tesis edilmek, 18 m²lik bölümüne ise pilon dikilmek suretiyle el atıldığı, mahkemece 392,90 metrekarelik bölümde irtifak tesisine ve bu hakkın tapuya tesciline, 18 ve 9 metrekarelik pilon yerlerinin ise tapusunun iptal edilerek davalı Ídare adına tesciline, irtifak hakkı ve pilon yeri bedeli olarak 1486,72 TL el atma tazminatının davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verildiği, davacıyararına 2180 TL vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmaktadır.

a) Davalı idareden dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattına ilişkin proje getirtilip, içerisinde elektrik bilirkişisi de bulunan üç kişilik bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği de gözetilerek izdüşüm alanı, yaklaşma mesafesi, emniyet mesafesi ve maksimum salınım mesafeleri kavramları ayrı ayrı açıklattırılıp bu açıklamalar ışığında irtifak alanı hesaplanmasıgerekirken denetlemeye yeterli olmayan rapora göre hüküm kurulması,
b) 02.01.2019 tarihli ve 30643 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren AAÜT'nin 13. maddesinin 2. fikrası gereğince hükmedilen vekalet ücretinin kabul edilen miktarı geçemeyeceğinin gözetilmemesi,
c) Ecrimisil talebi hakkında hüküm kurulmamasi,
Doğru görülmemiştir.
Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü'nün talebi yerinde görülmekle Bahçesaray Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.03.2018 tarihli ve 2016/27 Esas, 2018/40Karar sayılı hükmünün HMK'nın 363. maddesinin 2. fikrası 2. cümlesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla BOZULMASINA, 27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.


Yargıtay 9. Hukuk Dairesinden:
TÜRK MİLLETİ ADINA YARGITAY İ LAMI 
ESAS NO : 2022/12111KARAR NO : 2022/11575
MAHKEMESİ: Adana 14. İş Mahkemesi 
TARİHİ: 05.04.2022

NUMARASI : 2022/14-2022/142
DAVACI : EDA DERAN VEKİLİ AVUKAT MUSTAFA AKDENİZ 
DAVALI : AKİF GÖKTAŞ- GÖKTAŞ MUTFAK VEKİLİ
AVUKAT MÜGE KURTBEYOĞLU ALPTEKİN 
DAVA TÜRÜ: İTİRAZIN İPTALİ


Taraflar arasında, İlk Derece Mahkemesinde görülen itirazın iptali davasında davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kesin olarak verilen kararın kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafindan istenilmiş olmakla; dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA 
Davacı vekili dava dilekçesinde; 05.10.2021 tarihinde dava şartı olarak arabulucuya başvuru yapıldığını, akabinde davalı taraf ile görüşmelere başlandığını, yapılan görüşmeler neticesinde 02.11.2021 tarihinde davacı asıla 8.000,00 TL ödenmesinin kararlaştırıldiğıni,ödemenin yapılmaması sebebiyle davalı Şirket aleyhine 2021/37028 Esas numaralı dosya ile icra takibi başlatıldığıni, davalı tarafça icra takibine itiraz edildiğini; ancak yapılan itirazın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP 
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile yapılan arabuluculuk görüşmeleri sonucu hazırlanmış anlaşma metni ilam niteliğinde bir belge olduğundan ilâmsız icra takibine konu edilmesinin söz konusu olamayacağıni, bu durumun kanuna aykırılık teşkil ettiğini, elinde ilam niteliğinde belge bulunan alacaklının ilâmlı icra yoluyla daha kolay, daha ucuz ve daha hızlı bir şekilde alacağına kavuşabileceğini, alacaklının daha kolay bir yol olan ilâmlı takip yerine daha uzun sürebilecek ve daha masraflı olan ilâmsız takibi seçmekte hiçbir hukuki yararı bulunmadiğıni, dava konusu alacağın 04.11.2021 tarihinde ödendiğini, davacıtarafindan başlatılan 03.11.2021 tarihli icra takibi ve itirazın iptali davasının hukuki hiçbir dayanağı bulunmadığını, davacı tarafın alacağı ödendiği halde icra inkar tazminatı alabilmek için kötüniyetli hareket ederek söz konusu davayı açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI 
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının alacağının dayanağının arabuluculuk tutanağından kaynaklandıği, ilâm niteliğinde olan bir belgenin 

bulunması halinde davacının ilâmsız takip yoluna başvurmasında hukuki yararının bulunmadığı, kötüniyet tazminatı koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın dava şartıyokluğu sebebi ile reddine karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI 
1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içindc davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 30.06.2022 tarihli ve 2022/1288 Esas, 2022/1342 karar sayılıkararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının miktar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir 

V. KANUN YARARINA TEMYİZ 
A. Kanun Yararına Temyiz Yoluna Başvuran 
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafindan istenilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri 
Adalet Bakanlığı; tarafların anlaştıklarına dair arabuluculuk son tutanağının sadece vekilleri tarafından imzalandığını ve icra edilebilirlik şerhi de verilmemiş olduğunu, bu hâliyle ilam mahiyetinde olmayan tutanağa istinaden ilâmsız icra takibi başlatılmasında isabetsizlik bulunmadığını, itirazın iptali istemli davada hukuki yarar bulunduğu dikkate alınıp işin esasına girilerek yapılacak inceleme ve değerlendirmenin sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kanun yararına bozulmasıistemi ile kanun yararına temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe 
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme 
Uyuşmazlık; dava şartı olan arabuluculuk süreci sonucunda düzenlenen anlaşma belgesinin, ilam niteliğinde bir belge olup olmadıği, davacının anlaşma belgesi ile ilâmsız icra takibi başlatmasında hukuki yararının bulunup bulunmadığına ilişkindir.
2. İlgili Hukuk 
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 363 üncümaddesinin birinci fikrası uyarınca ilk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur.

2. Temyiz talebi Yargitayca yerinde görüldüğü takdirde, 6100 sayılı Kanun'un 363üncü maddesinin ikinci fikrası uyarınca karar kanun yararına bozulur ve bu bozma, kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz.

3. 7036 sayılı İş Mahkemelcri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) "Dava şartı olarak arabuluculuk" kenar başlıklı 3 üncü maddesinin birinci fikrası şöyledir:
"Kanuna, bireysel veya toplu iş sözleşmesine dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda, arabulucuya başvurulmuş olması dava şartidır."

4. 7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmi birinci fikrası ise şu şekildedir:
" Bu maddede hüküm bulunmayan hâllerde niteliğine uygun düştüğü ölçüde 7/6/2012tarihli ve 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu hükümleri uygulanır."
5. 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun (6325 sayıli Kanun) "Tarafların anlaşması" kenar başlıklı 18 inci maddcsi aşağıda yazılı şekildedir:
"(1) Arabuluculuk faaliyeti sonunda varilan anlaşmanın kapsamı taraflarca belirlenir;anlaşma belgesi düzenlenmesi hâlinde bu belge taraflar ve arabulucu tarafindan imzalanır.
(2) Taraflar arabuluculuk faaliyeti sonunda bir anlaşmaya varırlarsa, bu anlaşma belgesinin icra edilebilirliğine ilişkin şerh verilmesini talep edebilirler. Dava açılmadan önce arabuluculuğa başvurulmuşsa, anlaşmanın icra edilebilirliğine ilişkin şerh verilmesi,arabulucunun görev yaptiğı yer sulh hukuk mahkemesinden talep edilebilir. Davanın görülmesi sirasında arabuluculuğa başvurulması durumunda ise anlaşmanın icra edilebilirliğine ilişkin şerh verilmesi, davanın görüldüğü mahkemeden talep edilebilir. Bu şerhi içeren anlaşma, ilam niteliğinde belge sayılır.(4)

(3) İcra edilebilirlik şerhinin verilmesi, çekişmesiz yargı işidir ve buna ilişkin inceleme dosya üzerinden yapılır. Ancak arabuluculuğa elverişli olan aile hukukuna ilişkin uyuşmazlıklarda inceleme duruşmalı olarak yapılır. Bu incelemenin kapsamı anlaşmanın içeriğinin arabuluculuğa ve cebri icraya elverişli olup olmadığı hususlarıyla sınırlıdır.Anlaşma belgesine icra edilebilirlik şerhi verilmesi için mahkemeye yapılacak olan başvuru ile bunun üzerine verilecek kararlara karşı ilgili tarafindan istinaf yoluna gidilmesi hâlinde,maktu harç alınır. Taraflar anlaşma belgesini icra edilebilirlik şerhi verdirmeden başka bir resmî işlemde kullanmak isterlerse, damga vergisi de maktu olarak alınir.(4)
(4) (Ek: 12/10/2017-7036/24 md.) Taraflar ve avukatları ile arabulucunun birlikte imzaladıkları anlaşma belgesi, icra edilebilirlik şerhi aranmaksızın ilam niteliğinde belge sayılir.

(5) (Ek: 12/10/2017-7036/24 md.) Arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varilmasi hâlinde, üzerinde anlaşılan hususlar hakkında taraflarca dava açılamaz."
3. Değerlendirme 
1. Dava şarti olan arabuluculuk sürecinde, arabulucu tarafindan düzenlenen 01.11.2021tarihli son tutanak incelendiğinde, sürecin anlaşma ile sonuçlandığı görülmektedir. İlk Derece Mahkemesince sözü edilen anlaşma belgesi, ilam niteliğinde belge olarak kabul edilmiştir.Ne var ki 01.11.2021 tarihli belge, sadece taraf vekilleri ve arabulucu tarafindan imzalanmış;asillar tarafindan imzalanmamiştir.

2. Kararın İlgili Hukuk kismının (5) numaralı paragrafinda yer verilen 6325 sayılıKanun'un 18 inci maddesinin beşinci fikrasına göre arabulucu tarafindan düzenlenen anlaşma belgesinin, icra edilebilirlik şerhi olmaksızın ilam niteliğinde belge kabul edilmesi; taraflar ve avukatları ile arabulucunun tutanağı birlikte imzalamaları halinde mümkündür.
3. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre kararın İlgili Hukuk kısmının (5) numaralıparagrafinda yer verilen 6325 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin ikinci fikrası doğrultusunda icra edilebilirlik şerhi verilmesi istemiylc arabulucunun görev yaptiğı Sulh Hukuk Mahkemesine yapılan bir başvuru da sözkonusu değildir.

4. $u halde arabulucu tarafindan düzenlenen 01.11.2021 tarihli anlaşma belgesi, ilam niteliğinde belge değildir.

5. İlk Derece Mahkemesince, davacının ilam niteliğinde bir belge ile ilâmsız icra yolu 

ile takip başlatmasında hukuki yararının olmadığının kabul edilmesi; işin esasına girilerek değerlendirme yapilmamis olması hatalidır.

VI. KARAR 
Açıklanan sebeple;
Adalet Bakanlığının 6100 sayılı Kanun'un 363 üncü maddesinin birinci fikrasına dayalıkanun yararına temyiz isteminin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,
Dava dosyasının Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına gönderilmesine,
10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.