Anayasa Mahkemesinin 16/6/2021 Tarihli ve 2018/18505 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2021-09-28

28 Eylül 2021 SALI 
Resmî Gazete 
Sayı : 31612
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
İKİNCİ BÖLÜM KARAR 
NURİYE ARPA BAŞVURUSU 
Başvuru Numarası: 2018/18505Karar Tarihi : 16/6/2021
Başkan Kadir ÖZKAYA Üyeler ; Engin YILDIRIM Celal Mülmtaz AKINCI Rıdvan GÜLEÇYıldız SEFERINOĞLU Raportör : Ayhan KILIÇBaşvuruca :Nuriye ARPA Vekili : Av, Aladdin İRAZ 
I. BAŞVURUNUN KONUSU 
1.Başvuru, baraj projesinden etkilenenlere sağlanan konut yardımından aile olma vasfinı taşımama gerekçesiyle yararlandırılmamanın mülkiyet hakkıyla bağlantıı olarak ayrımcılık yasağını ihlal ettiği iddiasına ilişkindir.

II. BAŞVURU SÜRECİ
2. Başvuru 13/6/2018 tarihinde yapılmıştır.
3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ōn incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.

4. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafindan yapıłmasına karar verilmiştir.

5.Böltim Başkant tarafindan başvurunun kabul edilebilirlikve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir.

6. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık)gōnderilmiştir. Bakanłık, görüşünü bildirmiştir.

7.Başvurucu, Bakanlığın görüşüne karşı stresinde beyanda bulunmuştur.
III, OLAY VE OLGULAR 
8.Başvuru formu ve eklerinde ifade edildīği şekliyle ilgili olaylar Özetle şēyledir:

9. Başvurucu 1966 doğumlu olup Batman'ın Hasankeyf ilçesinde ikamet etmektedir. Başvurucu, ailenin tek çocuğu olup bekârdır. Başvurucunun annesi 30/4/2008,babası ise [1/12/2010tarihinde vefatetmiştir,Başvurucunun yapılı Hasankeyf ilçe merkezinde bir evi bulunmaktadır.

10. Devlet Su İşleri tarafindan yapımına başlanan Ilısu Barajı ve Hidroelektrik Santrali(HES) Projesi yapılı Hasankeyf ilçe merkezini ōnemli ölçüde etkilemiştir. Projenin icrast nedeniyle eski Hasankeyf ilçe merkezindeki yerleşimlerin yeni ilçe merkezine nakli yolunda çalışmalar yapılmıştır. Kanun koyucu 10/9/2014 tarihli ve 6552 sayılı Iş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanun'un 125. maddesiyle 19/9/2006 tarihli ve 5543 sayılt Iskân Kanunu'na eklenen geçici 8. maddenin (3) numarahı fikrası hükmüyle Ihsu HES Projesi'nin yapımından etkilenen ailelerin"Yeni Hasankeyf yerleşim alanına" nakilleri, hak sahiplikleri ve borçlandırılmalarına ilişkin usul ve esasların belirlenmesi için Bakanlar Kuruluna yetki tanınmıştır.

11. Bakanlar Kurulu bu yetkisini 20/4/2015 tarihli ve 2015/7590 sayılı kararla kullanmak suretiyle 5/5/2015 tarihli ve 29346 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlūğe giren "Ilısu Baraji ve HES Projesinin Yapımından Etkilenen Ailelerin Yeni Yerleşim Alamna Nakilleri, Hak Sahiplikleri ve Borçlandırımalarına flişkin Usul ve Esaslar"ı (Usul ve Esaslar) yayımlamıştır. Söz konusu Bakanlar Kurulu kararının 3. maddesinde hak sahipliğinin koşullar düzenlenmiştir. Bu şartlardan biri de 5543sayılı Kanun'un 17.maddesinde belirtilen aile vasfını haiz olmaktır, Hak sahipliği şartını taşıyanlara konut veya işyeri verilmektedir, Bune karşılık hak sahipleri, ilk taksiti teslim tarihinden itibaren 60. ayda başlayacak şekilde toplam on beş yılda ve on beş eşit taksit hâlinde faizsiz olarak ödemek Ozere borçlandırılmaktadır.

12. Hasankeyf Kaymakamlığı 21/7/2016 tarihinde iskân duyurusu yapmıştır.Başvurucu 4/8/2016 tarihinde standart başvuru formunu doldurarak ilanda belirtilen konutlardan birini seçmek suretiyle sadece mesken için hak sahipliği başvurusu yapmıştır.Başvurucu I.00o TLpeşinatı yatırdığına dair banka dekontunu ve imzaladığı taahhūtnameyi de ibraz etmiştir.

13. Inceleme Komisyonu başvurucunun aile vasfinı haiz olma şartını taşımadığına 16/9/2016 tarihinde karar vermiştir. Inceleme Komisyonu 5543 sayılı Kanun'un 17.maddesine atif yapmıştır. Söz konusu maddenin işlem tarihinde yūrürlükte bulunan hâline gõre arulan Kanun'un uygulanmasında; (1) karı ile koca, (2) evlenmemiş çocuklar, ana ve baba ile veya bunlardan sağ olanı ile birlikte, (3) evli çocuklar, evli torunlar ile çocuksuz erkek ve kadın dullar başlı başına, (4) anasız ve babasız kardeş çocuklar birlikte ve eşit hisselerle bir aile sayıßr.

14.Başvurucu bu kararın gözden geçirilmesi talebiyle 10/10/2016 tarihinde Batman Çevre ve Şehircilik tl Müdtriüğüne müracaat etmiştir. Başvurucu, anne ve babasınıkaybettiğini ve bekâr olduğunu belirtmiştir. Anılan Müdürlük, talebi Mahallî İskân Komisyonuna havale etmiştir. Komisyon 9/11/2016 tarihli kararıyla aynı gerekçeyle talebi reddetmiştir.

15.Başvurucu 20/1/2017 tarihinde sðz konusu idari işlemin iptali iştemiyle Batman Îdare Mahkemesinde (Mahkeme) dava açmıştır. Dava dilekçesinde; bekâr olan başvurucunun 30/4/2008 tarihinde annesini, 11/12/2010 tarihinde babasinı kaybettiği, diğer tüm şartlaπ

taşıdığı hâide aile oimadığı gerekçesiyle konut tahsis edilmemesinin hakkaniyete aykırıolduğu belirtilmiştir. Dilekçede, Bakanlar Kurulu kararı ile getirilen evlilik birliği kıstaşının hukuka aykırı olduğu ifade edilmiştir.

1. Davalı Hasankeyf Kaymakamlığının Mahkemeye sunduğu cevap dilekçesinde işlemin mevzuata uygun olduğu savunulmuştur.

17. Mahkeme 7/6/2017 tarihinde davayı reddetmiştir. Karanın gerekçesinde, 5543sayılt Kanun'un geçici 8. maddesi uyarınca çıkanlan 2015/7590 sayılı ve 2016/8857 sayılıBakanlar Kurulu kararlarına göre hak sahibi olabilmek için 5543 sayılı Kanun'un 17.maddesinde belirtilen aile vasfinı haiz olma şartinı sağlamak gerektiği vurgulanmıştır.Hasankeyf Nüfus Müdürlüğünden alınan nüfus kayıt Örneğindeki biigilere göre başvurucunun bekâr olduğunun uygulandığı kararda, Bakanlar Kurulu kararında yer alan aile vasfını haiz olma şartımı sağlamadığı ifade edilmiştir.

18. Başvurucu bu karara karşı istinaf yoluna ınüracaat etmiştir. İstinaf dilekçesinde;dava dilekçesindeki iddialara ek olarak başvurucunun bir kardeşinin olması hâlinde 5543sayılı Kanun'un 17.maddesinin (1) numaralı fikrasının (c) bendi kapsamında bu haktan yararlanacağı belirtilmiş, sırf kardeşinin olmaması sebebiyle bu haktan mahrum bırakıłmasının eşitlik ilkesi ve mülkiyet hakkını da ihlal ettiği ileri sürülmüıştür. Dilekçede,5543 sayılı Kanun'un 17. maddesinde Öngörülen aile olma vasfının Anayasa'ya aykır olduğu ifade edilmiş ve bunun iptali istemiyle Anayasa Mahkemesine itiraz yoluyla başvurulmasıtalep edilıniştir. GaziantepBölge Idare Mahkemesi 2. Idari Dava Dairesi 14/3/2018 tarihli kararıyla istinaf istemini esastan reddetmiştir. Nihai karar 21/5/2018tarihinde başvurucuya tebliğ edilmiştir.

19.Başvurucu 13/6/2018 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.
IV. İLGİLİ HUKUK 
A Uasal Hukuk 
20.5543 sayılı Kanun'un 17. maddenin işlem tarihindeki hâli şöyledir:
"(1) Bu Kamumun uygulanmasında aile bir bütün olarak kabul edilir ve aşağıda sıralananlar aile saylır.

a) Karı ile koca,
b) Evlenmemiş çocuklar, ana ve baba ile veya bunlardan sağ olanı ile birlikae,
c) Evli çocudar, evli torunlar ile çocuksuz erkek ve kadın dullar başlı başına,
ç) Anasız ve babasız kardeş çocukdar birlikte ve eşit hisselerle,
bir aile olarak iskån edilirler."
21. 5543 sayılt Kanun'un 17. maddenin (1) numaralı fikrasının (c) bendinin [4/2/2020 tarihli ve 7221 saytlı Kanun'un 36. maddesiyle değişik hâli şöyledir:

"Anasız ve babasız bekár kardeş çocukdar birlikte ve eşit hisselerle; bekår kardeşi olmayan ya da tek kalan çocuklar başlı başına,"
22.7221 sayılı Kanun'un 36. maddesinin gerekçesi şöyledir:
"5543 saylı Iskân Kanumumun 17 nci maddesi ile aile bir bütün kabul edilmekte ve bu maddede tanımlananlar aile sayumaktadr. Buna göre; karı ile kocanın', 'evli olan ve evlenmemtş çocukların', 'çocuksuz erkek ve kadın dulların' ve 'anasız ve babasız kardes çocukları' hak sahipliği konusundaki durumları düzenlenmektedir. Ancak 'anasız, babasız,kardeşstz ve hiç evlenmemiş bireyler ile kardeşlert evli olan çocukların' aile vasfinı haiz olmaları konusunda bir açıklık bulunmaması nedeniyle madde ile: gerekdi dizenlemenin yapılması hedeflenmektedir"
23. 6552 sayılt Kanun'un 125. maddesiyle 5543 sayılı Kanun'a eklenen geçici 8.maddenin (3) numarah fikrası şöyledir:
"Batman ili Hasankeyf ilçe merkezinde Ilusu HES Profest yapummndan etkilenen allelerin, Yeni Hasankeyf Yerleşim Alanmna nakilleri, hak sahiplikleri ve borçlandrrılmalarına ilişkin usul ve esaslar Bakanlar Kurulunca belirlenir."
24. 20/4/2015 tarihli ve 2015/7590 sayılı Bakanlar Kurulu kararının ekinde yer alan "Usul ve Esaslar"ın 3. maddesinin (1) numaralı fikrası şõyledir;
"Hak sahibi olabilmek için, 5543 saylı Kanumun 17 nci maddesinde beltrtilen alle vasfinı haiz olma şartı aranır."
B. Uluslararası Huknk 
 Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi 
25. Avrupa Insan Hakları Sözleşmesi'ne (Sözleşme) ek  No.lu Protokol'ün "Mūlkiyetin korunması" kenar başltklı birinci maddesi şöyledir.

"Her gerçek ve tüzel kişinin mal ve mülk dokunulmazlığına saygı gösterilmestni isteme hakkı vardır. Bir kimse, ancak kamu yararı sebebtyle ve yasada öngörülen koşullara ve uluslararası hukukun genel ilkelerine uygun olarak mal ve mülkünden yoksun brakalabilir.
Yukarıdakd hükümler, devletlerin, mülkiyetin kamu yararına uygun olarak kullanilmasını düzenlemek veya vergilerin ya da başka kankaların veya para cezalarının ödenmesini sağlamak için gerekli gördükleri yasalari uygulama konusunda sahip olduklarıhakka halel getirmez."
26.Sözleşme'nin [4, maddesi ise şöyledir:
*Bu Sōzleşme'de tanınan hak ve özgürlüklerden yararlanma, cinsiyet, ırk, renk, dil, din,siyasal veya diğer konaatler, ulusal veya toplumsal köken, ulusal bir azınlığa aidiyer,mülktyet, doğum başta olmak tzere herhangi başka bir duruma dayalı hiçbir ayrımcılık gözetilmeksizin sağlanmalıdır."

2. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi İçtihadı
27. Avrupa Insan Hakları Mahkemesinin (AlHM) yerleşik içtihadına göre Sözleşme'nin 14, maddesi, Sözleşme ve eki protokollerde yer alan diğer hak ve özgürlükleri tamamlayıcı bir nitelik taşımaktadır. Dolayısıyla sadece güvence altına alınan diğer hak ve özgürlüklerden yararlanılması bağlamunda uygulanan bu hakkın bağımsız bir şekilde uygulanabilmesi ise söz konusu değildir (Fâbian/Macaristan [BD], B. No: 78117/13,15/12/2015, § 112; Rasmussen/Danimarka, B. No: 8777/79, 28/11/1984, § 29). Zira 14.madde yalnızca Sözleşme'de bulunan hak ve özgürlüklerin kullanılması bakımından yapıłan ayrımcılığı yasaklamaktadır (Gaygusuz/Avustralya, B. No: 17371/90, 16/9/1996, § 36). Bu sebeple bu hakkın ihlal edildiğine ilişkin şikâyet, Sðzleşme'deki hangi hak veya Özgürlūk bakımından ayrımcılıkyapıldığı iddiasını da içermelidir. Ancak başka birSözleşme maddesinin ihlal edildiğini iddia ve ispat etmek şart olmayıp başvurudaki uyuşmazlık konusunun Sözleşme'deki diğer maddelerin kapsamında olması gerekli ve yeterlidir (Rasmunssen/Danimarka, § 29).

28. AfħM'e gōre farklı muamele, nesnel ve makul bir gerekçeye sahip olmamast hâlinde ayrımeı olarak nitelendirilir. Diğer bir deyişle meşru bir amaç taşımadığı veya kullanılan araçlarla gerçekleştirilmek istenen amaç arasında makul bir orantılılık ilişkisi bulunmadığı tespit edilen farklı muamele, ayrımcılık oluşturur (Fabris/Fransa [BD], B. No:16574/10, 7/2/2013, § 56).

29. AlHM, taraf devletlerin başka koşullarda benzer durumlar teşkil eden farkhıltkların farklı bir muameleyi gerektirip gerektirmediğinin ve ne ölçüde gerektirdiğinin değerlendirmesinde takdir yetkileri bulunduğunu kabul etmektedir. Bu takdir alanunın kapsamı koşullara, olayın konusuna ve arka planına göre değişiklik gösterir (Stummer/Avusturya [BD], B. No: 37452/02, 7/7/2011, §88).Özellikle ekonomik ve toplumsal stratejiye ilişkin genel tedbirlerin uygulanması söz konusu olduğunda devletin geniş bir takdir yetkisinin olduğu kabul edilmektedir (Hämälāinen/Finlandiya, B. No:37359/09, 16/7/2014, § 109).

30. AlHM; Sözleşme'nin 14. maddesine ilişkin başvurularda, ölçülalāk kriteri çerçevesinde izlendiği iddia edilen amacın önemi, bu amaca özgülenen ayriımcı müdahalenin başvurucunun mülkiyet hakkına müdahaleşinin ağırlığı, ayrımcı müdahalenin amacın gerçekleştirilebilmesi için uygun olup olmadığı, söz konusu amacın izlenebilmesi için ayrimcı müdahalenin yapıimasının zorunlu olup olmadığı, başvurucunun ayrımcımüdahaleden mağduriyetinin giderilmesi için devlet tarafindan önlem alınıp alınmadığı gibi unsurları denetlemektedir. Aynıca AfhM,meşru bir kamu politikasını destekleyenbir mūdahalenin uygulamada kabul edilemez derecede geniş olup olmadığını veya bazı kişilere makul olanın õtesinde veya aşırı bir yūk yūkleyip ytiklemediğini saptamaya çalışmaktadır (Inze/Avusturya, B. No: 8695/79, 28/10/1987, §§44, 45; Thlimmenos/Yunanistan, B. No:34369/97, 6/4/2000, § 47; Guberina/Hırvatistan, B. No: 23682/13, 22/3/2016, §§ 6674;Fâbian/Macaristan, §§ 112-117).

31. AlHM'e göre Sözleşme'nin 14. maddesi bütün muamele farklılıklarını değil yalnızca belirlenebilir nesnel veya kişisel vasıf farkhılıklarımı ya da biri diğerinden ayrıiabilir starü farklılıklarını yasaklamaktadır. I4. madde, diğerlerinin yanında cinsiyet, ırk ve mülk de dâhil olmak Ozere statü oluşturan belirli gerekçeleri saymaktadır. Bununla birlikte Sözleşme'nin 14. maddesinde yer alan listenin bu maddenin Iafzında "herhangi başka bir durum" denilmekie sınırlı sayıda olmadığı kabul edilniektedir (Clift/Birleştk Krallık, B. No:7205/07, 13/7/2010, § 55).


32. AłHM diğer statü kavramının geniş bir anlamı olduğunu vurgulamıştr. Buna göre AlHM, δncelikli olarak Sðzleşme'nin 14. maddesinde sayılan bazı belirgin öreklerin bireyin doğuştan getirdiği ðzellikleri olması veya doğaları gereği bireyin kimliği veya kişiliğiyle ilgili olması bakımından (cinsiyet, irk ve din gibi) "kişisel" olarak değerlendirilebilecek ðzelliklere ilişkin olnuasına rağmen sayılan tüm gerekçelerin bu şekilde nitelendirilemeyeceğini ifade etmiştir. Bu bağlamda AtHM, müikiyetin içeriğine göre olan farklılıkların da yasaklanmış ayrımeılık gerekçelerinden biri olduğunu değerlendirmektedir (Clift/Birleşik Krallık, § 56).

33. AlHM başvurucunun mülkünün tanınmasınınSðzleşme'nin 14.maddesinde belirtilen ayrımcıliktemellerinden birine dayamlarak tamamen veya kismen reddedilmesinden dolayı mülkiyet hakkıyla bağlantılı olarak yapılan ayrımcılık yasağışikâyetiyle ilgili başvurularda mülkün varlığıbağlamında uygulanacak testin ayrımcıuygulama olmasaydı başvurucunun ihtilaf konusu ekonomik değereilişkin olarak ulusal hukukta icra edilebilir bir hakkının bulunup bulunmayacağı olduğunu belirtmektedir (Fabris/Fransa, § 52; Molla Sali/Yunanistan [BD], B. No: 20452/14, 10/12/2018, § 127).
V. İNCELEME VE GEREKÇE 
34. Mahkemenin 16/6/2021 tarihinde yapmış olduğu toplantıda başvuru incelenip gereği dūşünāldū:
A.Başvurucunun İddiatarı ve Bakan[tk Gōrüşü
35. Başvurucu; aile efradının çok uzun streden beri Hasankeyfte ikamet ettiğini,anne ve babasının ölūmünden sonra bekâr olması, kardeşinin de bulunmaması sebebiyle tek başına kaldığını belirtmektedir. Başvurucu 5543 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesinin (3)numaralı fikrasıyla getirilen haktan yararlanmak için aile vasfını haiz olma şartıņın kendisi yönünden aranmasının eşitlik ilkesini ve mülkiyet hakkını ihlal ettiğini ileri sürmektedir.Başvurucu bir kardeşinin bulunması hâlinde 5543 sayıhı Kanun'un17, maddesinin (1)numaralı fiıkrasının (ç) bendi uyarınca hak sahibi olabilecekken kardeşinin olmaması ve bekâr olması sebebiyle bu imkânakavuşamadığını vurgulamaktadır.Başvurucu, aynıdurumda bulunanlara mülk edinme bakımından farkli muamele edildiğini ve bunun Anayasa'nın 10. ve 35. maddelerini ihlal ettiğini δne sürmektedir.

36. Bakanlık görūşünde, başvurucunun 5543 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesinin (3) numaralı fikrasıyla getirilen imkândan yararlanmasını temin eden bir kanun hükmü veya yerleşik bir içtihadın bulunmadığı belirtilmiştir. Bakanłtk, Anayasa'nın 41. maddesine dikkat çekmiş ve 5543 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesinin (3) numaralı fikrasındaki haktan yararlanmanın aile vasfiını haiz olma şartına bağlanmaşının kanun koyucunun takdirinde olduğunu ifade etmiştir. Bakanhık son olarak kanun koyucunun sosyal haklarla ilgili olarak geniş bir takdir marjina sahip olduğuna vurgu yapmıştır.

37. Başvurucu, Bakanlık görüşüne karşı beyanında başvuru formundaki iddialarınt tekrarlamıştır.

B. Değerlendirme 
38. Anayasa'nın 35. maddesi şöyledir:

"Herkes, mülkiyet ve miras haklarvna sahiptir.
Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir 
Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykarı olamaz."
39.Anayasa'nın 10. maddesinin ilgili kısmı şōyledir:
"Herkes, dil, urk, renk, cinsiyet, styasi düşünce, felseft mnanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayrım gözetilmeksizin kamın önünde eşittir.

Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun öründe eşitlik ilkesine uygun olarak hareker etmek zorundadırlar."
40. Anayasa Mahkemesi, olayların başvurucu tarafindan yapılan hukuki nitelendirmesi ile bağlı olmayıp olay ve olguların hukuki tavsifini kendisi takdir eder (Tahir Canan, B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 16). Başvurucunun şikâyetinin mülkiyet hakkıyla bağlantılı olarak ayrımcılık yasağı kapsamında incelemmesi gerektiği değerlendirilmiştir.
1. Uygulanabilirifk Yðnünden 
a. Genel İlkeler 
41. Eşitlik ilkesi hem başlı başına bir hak hem de diğer hak ve özgürlüklerden yararlanımasına hâkim temel bir ilke olarak kabul edilmektedir. Anayasa'nın 10. maddesi eşitlik ilkesinden faydalanacak kişi ve ilkenin kapsamı konusunda bir sınırlama getirmemiştir. Anayasa'nın 11. maddesinde yer alan "Anayasa hükümleri, yasama, yūrüme ve yargı organlarıni, idare makamlarım ve diğer kuruluş ve kişileri bağlayan temel hukuk kurallarıdir." hükmü uyarınca Anayasa'nın "Genel Esaslar" bölümünde düzenlenen eşitlik ilkesinin sayılan organlar, kuruluşlar ve kişiler açısından da geçerli olduğu açıktır. Bunun yanı sira Anayasa'nın 10. maddesinin son fikrasında yer alan "Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket etmek zorundadırlar." hūkmü gereğince yasama, yürütme ve yargı organları, idari makamlar eşitlik ilkesi ve ayrımcılık yasağına uygun davranmakla yūkümlüdür (Nurcan Yolcu [GK], B. No:2013/9880, 11/11/2015, § 35; Gūlbu Ozgüler [GK], B. No: 2013/7979, 11/I1/20t5, § 42).Nitekim Anayasa'nın 10. maddesine ilişkin Danışma Meclisi gerekçesinde, devletin organlarıve idari makamların bütün işlemlerinde insanlar arasında ayrim yapmadan devlet faaliyetini yürütmek zorunda olduğu belirtilmektedir.

42. Anayasa'nm 10. maddesi ayrumcılık yasağı biçiminde dtzenlenmemiş olsa bile eşitik ilkesinin anayasal bağlamda her durumda dayanılacak normatif bir değer taşımasınedeniyle ayrımcılık yasağının da etkili bir şekilde hayata geçirilmesi gerekir (AYM,E.1996/15, K.1996/34, 23/9/1996). Başka bir deyişle eşitlik ilkesi somut bir ðlçü norm olarak ayrımcılık yasağını da içerir (Tuğbα Arslan [GK], B. No: 2014/256, 25/6/2014, § 108;Nurcan Yolcu, § 30; Gülbu Ozgüler, § 37).

43, Ayrımcılık yasağı Anayaşa'da güvenceye bağlanan hak ve Özgürlüklerden yararlamlması bağlamında bir ctkiye sahip olduğundan maddi haklardan bağımstz olarak bir 

varlığa sahip olmayıp diğer hakların tamamlayıcısı mahiyetindedir. Ayrımcılık yasağımın tatbik edilmesi diğer hükümlerin ihlal edilmesini zorunlu kılmasa da ihtilaf konusu mesele Anayasa'daki diğer haklardan biri veya birkaçıın kapsamına girmedikçe ayrımcılık yasağıın uygulanması mümkün değildir.

44. Öte yandan müilkiyet hakkının ihlal edildiğinden şikâyet eden bir kimse, önçe böyle bir hakkının var olduğunu kanıtlamak zorundadır. Bu nedenle öncelikle başvurucunun Anayasa'nın 35. maddesi uyarınca korunmayı gerektiren mülkiyete ilişkin bir menfaate sahip olup olmadığı noktasındaki hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekir (Cemile Ünlü, B.No: 2013/382, 16/4/2013, § 26; thsan Vurucuoğlu, B. No: 2013/539, 16/5/2013, § 31).
45. Mülkiyet hakkı, δzel bukukta veya idari yargıda kabul edilen müłkiyet hakkıkavramlarından farklı bir anlam ve kapsama sahip olup bu alanlarda kabul edilen mülkiyet hakkı, yasal düzenlemeler ile yargı içtihatlarından bağımsız olarak Bzerk bir yorum jle ele alınmalidır (Hüseyin Remzi Polge, B. No: 2013/2166, 25/6/2015, § 31). Anayasa'nın 35.maddesiyle güvenceye bağlanan mülkiyet hakkı, ekonomik değer ifade eden ve parayla değerlendirilebilen her türiü mal varlığı hakkını kapsamaktadır (AYM, E.2015/39,K.2015/62, 1/7/2015, § 20). Bu bağlamda mūlk olarak değerlendirilmesi gerektiğinde kuşku bulunmayan menkul ve gayrimenkul mallar ile bunların üzerinde tesis edilen sinırlt ayni haklar ve fikrî hakların yanı sıra icrası kabil olan her türlü alacak da mülkiyet hakkının kapsamına dâhildir (Mahmut Duran ve diğerleri, B. No: 2014/1 [441, 1/2/2017, § 60).
. Anayasa'nın 35. maddesinde düzenlenen mülkiyet hakki; meveut mal, mülk ve varlıkları koruyan bir güvencedir. Bir kişinin hâlihazırda sahibi olmadığıbir mülkün mülkiyetini kazanma hakkı, kişinin bu konudaki menfaati ne kadar gūçlü olursa olsun Anayasa'yla korunan mülkiyet kavramı içinde değildir. Bu hususun istisnası olarak belli durumlarda bir ekonomik değer veya icrası ınümkün bir alacağı elde etmeye yönelik meşru bir beklemti Anayasa'da yer alan mülkiyet hakkı güvencesinden yararlanabilir (Kemal Yeler ve Ali Arslan Çelebi, B. No: 2012/636, 15/4/2014, § 36,37).

47.Son olarak bir kanun hükmünün ya da içtihadın ayrımcılığa yol açtığı iddiasıyla mülkiyet hakkıyla bağlantılı olarak ayrımcılık yasağının ihlal edildiğinden şikâyet edildiği hâllerde mülkün var olup olmadığı değerlendirilirken söz konusu kanun hükmü veya içtihadın mevcut olmaması hâlinde kişinin ihtilaf konusu mūlkle ilgili olarak icra edilebilir bir hakkı haiz olup olmayacağına bakılır.

b. İlkelerin Olaya Uygulanması
48. Başvurucu, Ihsu Barajı ve HES Projesi'nin etkilediği kişilere yönelik olarak 5543 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesinin (3) numaral fikrasıyla getirilen konut yardımıimkânından yararlanmak için müracaat etmiş ancak başvurucunun 5543 sayılı Kanun'un 17.maddesinde belirtilen aile vasfinı haiz olma şartinı sağlamadığı gerekçesiyle talebi reddedilmiştir. Bu durumda Anayasa Mahkemesinin öncelikle karara bağlaması gereken husus, başvurucunun 5543 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesinin (3) numaralı fikrasıbağlamında bir hakka sahip ołup olmadığıdır.

49. Başvurucunun eski Hasankeyf ilçe merkezinde bir konutunun bulunduğu açıktır.Ayrica başvurucumun Bakanlar Kurulu kararıyla belirlenen "Usul ve Esaslar"ın 3.niaddesindeki aile vasfinı hatz olma dışındaki diğer şartları taşıdığıyla ilgili olarak bir ihtilaf bulunmamaktadır. Başvurucunun amılan haktan yararlandırılmamasının yegâne nedeni aile vasfim haiz olma şartmı sağlamamasıdır.


50. Başvurucunun Ilısu Barajı ve HES Projesi'nin yapımından etkilenen alanda evinin bulunduğu, 5543 sayılı Kanun'u geçici 8. maddesinin (3) numaralı fikrasındaki imkânın getirilmesinin amacsnın bu alanda evi bulunanlara yeni Hasankeyf ilçe merkezinden konut sağlamak olduğu ve aile vasfını haiz olma dışındaki şartları sağladığı gözetildiğinde Anayasa'nın 35. maddesi kapsamında korunması gereken bir ekonomik menfaatinin var olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

51. Bu durumda başvurucunun Anayasa'nın35.maddesi kapsamında bir ekonomik menfaatinin bulunduğunun tespit edilmiş olması, Anayasa'nın 10. maddesinde gūvence altına alınan ayrımcılık yasağı kapsamında inceleme yapılması için yeterli görülmūştür.
. Kabul Edilebilłrlik Yönünden 
5. Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı anlaşılan mülkiyet hakkryla bağlantılı olarak ayrımcılık yasağının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerckir.

3. Esas Yönünden 
a. Genel İlkeler 
53. Anayasa'nın 10. maddesinde yer verilen eşitlik ilkesi hukuksal durumları aynıolanlar için sōz konusudur, Bu ilke ile eylemli değil hukuksal eşitlik δngörülmüştür. Eşitlik ilkesinin amacı aynu durumda bulunan kişilerin yasalar karşısında aynı işleme bağlıtutulınalarını sağlamak, ayrım yapımasını ve ayrıcalık tanınmasını Önlemektir. Bu ilkeyle aynı durumda bulunan kimi kişi ve topluluklara aynı kurallar uygulanarak kanun karşısında eşitliğin ihlali yasaklanmıştır. Kanun önünde eşitlik, berkeşin her yönden aymı kurallara bağlıtutulacağı anlamına gelmezDurumlarındaki özellikler, kimi kişiler ya da topluluklar için değişik kuralları ve uygulamaları gerektirebilir. Aynı hukuksal durumlar aynı, ayrı hukuksal durumlar farklı kurallara bağlı tutulursa Anayasa'da öngörülen eşitlik ilkesi zedelenmez (AYM, E.2009/47, K.2011/51, 17/3/2011).

54. Anayasa'nın 10. maddesinde yer alan eşitlik ilkesi Sözleşme'nin 14. maddesinde güvence altuna alınan ayrımcılık yasağını da kapsayan daha geniş bir anlam ifade etmektedir.Bu sebeple bireysel başvuru bakımından bütün eşitlik ilkesine aykırılık iddialarının incelenmesi mümkün olmayıp yalnızca ortak koruma alanında yer alan ayrımcılk yasağı ile sınırlı olarak değerlendirme yapılabilir (Reis Otomotiv Ticaret ve Sanayi A.$. [GK], B. No:2015/6728, 1/2/2018, § 78).

55.Bireysel başvuru yolundaAnayasa Mahkemesinin Anayasa'nın0.maddesi kapsamında inceleyebileceği bir meselenin varlığından söz edilebilmesi için aynı veya göreceli olarak benzer durumda olan kişilere yönelik olarak farklı muamelenin varlığı şarttır.Benzer durumun varlığının gösterilmesi şartı kıyaslanan grupların tıpatip aymı olmasınıgerektirmez.

56. Her farklı muamele otomatik olarak ayrımcılık yasağının ihlali sonucunu doğurmaz. Sadece Anayasa'nın10.maddesinde sayılan belirlenebilir özellikler temelinde yapılan farkit muamele ve durumlar bu anlamda farklı muamele teşkil edebilir. Anayasa'nın 10. maddesinde yer alan "Herkes, dil, urk, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din,

mezhep ve berzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir." düzenlemesinde yer verilen "dil, uk, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep" şeklindeki ayrımcılık temellerine -sőz konusu unsurların birçok uluslararası dttzenlemede de karşılık bulan õnemli ayrımcılık temelleri olması nedeniyle- açıkça yer veriimiştir. Bununla birlikte madde metninde yer alan "herkes" ve "benzeri sebepler" ifadeleri ayrımcılığa karşı korunan kişi ve ayrımcılık temelleri açısından sınırlı bir yaklaşımın benimsenmediğini ortaya koymakta olup madde metninde yer alan temeller õrnek niteliğindedir (Hüseyin Kesici, B.No: 2013/3440, 20/4/2016, § 56; Reis Otomotiv Ticaret ve Sanayi A.$., § 79).
57. Anayasa Mahkemesi "benzeri nedenler" ifadesinin yorumu bağlamında ".…Özgürlüklerle ilgili olarak Anayasada yer alan en önemli kavramlardan birini de yasa õnünde eşitlik ilkesi oluşturmaktadır…. eşitlik açısından ayırım yapımayacak hususlar madde metninde saylanlarla sınırlı değildir. Benzeri sebeplerle' de ayırım yapılamayacağıesası getirilmek surettyle ayırım yaplamayacak komular genişletilmiş ve böylece kurala uygulama açısından da açıklık kazandırılmıştır…" diyerek ayrımcılık temellerinin maddede sayılanlarla sınırlı olmadığını açıkça ifade etmiştir (AYM, E. 1986/11, K.1986/26, 4/11/1986).
58. Anayasa'nın 10. maddesinde düzenlenen eşitlik ilkesi Anayasa'da güvence altına alınan hak ve özgürlüklerden yararlamılırken nesnel ve haklı bir neden olmaksızın aynı veya benzer durumda bulunan kişilere farklı muamelede bulunulmasını yasaklamaktadır. Nesnel ve makul bir şekilde haklılaştırılamayan, diğer bir ifadeyle meşru bir amaca dayanmayan ya da seçilen araç ile hedeflenen amaç arasında makul bir orantılilık ilişkisi bulunmayan farklımuameleler Anayasa'nın l0. maddesinin amaçlarī bağlamında ayrımcı karakterli olarak kabul edilir.

59. Kuşkusuz benzer durumlara farklı ınuamelenin haklı bir temelinin bulunup bulunmadığının veya farklılığın ne dereceye kadar müstahak olacağının değerlendirilmesinde kamu otoritelerinin belliölçüde takdir yetkisi bulunmaktadır. Bununla birlikte bu takdir yetkisinin kapsamı somut olayın õzelliklerine ve hususiyetie farklı bir şekilde yararlandtrılan hakkın niteliğine göre değişebilecektir.

60. Ayrımcılık yasağı kapsamında farklı muamelenin bulunduğunu ispatlama mükellefiyeti başvurucudadır. Ne var ki başvurucu farklı muamelenin bulunduğunu gösternesi hâlinde bu farklı muamelenin nesnel ve hakiı bir temelinin bulunduğunu ve seçilen araç ile hedeflenen amaç arasında makul bir orantılılık ilişkisinin mevcut olduğunu ispatlama yükümltloğü kamu otoritelerine ait olur.

b. İlkelerin Olaya Uygulanması
61, Ayrimcılk iddiasının incelenmesinde öncelikle Anayasa'nın 10. maddesi çerçevesinde farklı muamelenin mevcut olup olmadığıtespit edilecek, bu bağlamda aynı ya da benzer durumdaki kişiler arasında mülkiyet hakkına müdahale bakımından farklılık gözetilip gözetilmediği belirlenecektir. Bundan şonra farklı muamelenin objektif ve makul bir temele dayanıp dayanmadığı ve farklı muamelenin orantılı olup olmadığı sorgulanarak sonuca varlacaktir.

i. Benzer Sebebln ve FarkIı Muamelenin Tespiti 
62, Yukarıda da değinildiği Özere Anayasa Mahkemesi daha ōnce Anayaşa'nın 10.maddesinde sayılan ayrımcılık sebeplerinin cinsiyet,urk veya din gibi bireylerin doğuştan 

taşıdıkları ya da sonradan edindikleri kişisel olarak nitelendirilebilecek sebeplerle sınırlıolmadığını kabul etmiştir. Dolayısıyla bu maddede yer alan bertzer sebepler kavramı geniş bir anlamı içermekte olup nuaddede yer alan "herkes" ve "benzeri sebepler" ifadeleriyle ayrımcılığa karşı korunan kişi ve ayrımcılık temelleri açısından sınırlı bir yaklaşımın benimsenmediği gözetilmelidir (bkz.§ 55).

63. Ilısu Barajı ve HES Projesi yapılı Hasankeyf ilçe merkezini Önemli ölçüde etkilemiş ve ilçenin yeni Hasankeyf yerleşim alanına taşınması için proje ve faaliyetler yürütülmüştür. Kanun koyucu 5543 sayılı Kanun'a eklenen geçici 8. maddenin (3) numaralıfikrası hükmtlyle yapılı Hasankeyf ilçe merkezinin yeni Hasankeyf yerleşim alanına taşınması kapsamında hak sahiplerine birtakım imkânlar sağlanması için Bakaniar Kuruiuna yetki tanımıştır. Bakanlar Kurulu 20/4/2015 tarihli kararla bu yetkisini kullanmış ve hak sahipliğine ilişkin "Usul ve Esaslar"ı yayımlamıştır. Bu bağlamda hak sahipliği şartınıtaştyanlara konut veya işyeri verilmesi imkânı getirilmiş, buna karşılık hak sahiplerinin ilk taksiti teslim tarihinden itibaren 60. ayda başlayacak şekilde toplam on beş yılda ve on beşeşit taksit hâlinde faizsiz olarak ödemek ūzere borçlandırılması ōngörülmüştür.
64. Söz konusu Bakanlar Kurulu kararının 3, maddesinde hak sahipliğinin koşullar düzenlenmiştir. Başvurucunun yapılı Hasankeyf ilçe merkezinde konutunun bulunduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan başvurucunun bu koşullardan aile vasfını haiz olma dışındakileri taşımadığıyla ilgili olarak kamu otoritelerinin bir iddiası veya tespiti bulunmamaktadır. Bu durumda başvurucunun konut yardımı alma hakkından yararlandırılmamasının yegâne sebebinin aile vasfinı haiz olma şartını sağlamaması olduğu gözlemlenmektedir.
65. Konut yardımı hakkının amacı yapılı Hasankeyf ilçe merkezinde konutu bulunan ailelerin Ilısu Barajı ve HES Projesi sebebiyle mağdur olmalarının õnlenmesidir.Kanun koyucu sōz konusu hakkı her bir bireye değil aileye tanımıştır. 5543 sayılı Kanun'un 17. maddesi anılan Kanun'un uygulanmasında aile kavramını tanımlamıştır. Buna göre -17.maddenin işlemin tesis edildiği tarihteki hâline göre- anılan Kanun'un uygulanmasında; (1)karı ile koca, (2) evlenmemiş çocuklar, ana ve baba ile veya bunlardan sağ olanı ile birlikte,(3) evli çocuklar, evli torunlar ile çocuksuz erkek ve kadın dullar başlı başına, (4) anasız ve babasız kardeş çocuklar birlikte ve eşit hisselerle bir aile sayılır.

66.Başvurucunun kamu otoritelerinin konut yardımı hakkının tanınmasında aileyi esas almalanna yönelik bir şikâyeti bulunmamaktadır. Başvurucunun şikâyeti aile tanımına yōneliktir. Başvurucu yetim çocuklardan evli olanlar, çocuksuz olarak dul olanlar ile kardeşi olanlar bu haktan yararlanabilmekteyken kendisinin tek çocuk olması ve evli olmamasısebebiyle bundan yararlanamamasından şikâyet etmektedir. Gerçekten Kanun'un 17. maddesi anne ve babası ölmüş çocuklardan evli olanlari, dul kalanları ve tek çocuk olmayanları(kardeşi olanları) Kanun'un uygulanması bağlamında aile kavramının içinde addederken tek çocuk olup hiç evlenmemiş olanları aile kavramımın kapsamı dışmnda bırakmıştır. Bu durumda anne ve babası õlmūş ancak evli olan ya da çocuksuz olarak dul kalan veyahut bekâr olup en az iki kardeş olan çocuklar konut yardımından yararlanabilmekte, buna karşılık kardeşi olmayan ve bekâr olan çocuklar bundan mahrum kalmaktadır. Dolayısıyla konut yardımı hakkından yararlanılmasında benzer durumda olan yetim çocuklar arasında tek çocuk olup olmama ve evlenmiş olup olmama temelinde farklı muamele yapıidığı açıktır.
i1.Nesnel ve Haklı Bir Sebebin Varlığı
67. Soınut olaydaki farklt muamele 5543 sayılı Kanun'un 17. maddesinde yer alan aile tanımından kaynaklanmaktadır. 5543 sayılı Kanun'a ilişkin yasama belgelerine 

bakıldığında bu farkh muamelenin sebebine ilişkin olarak bir açtklamanın bulunmadığıgörülmektedir. Ayrica gerek idarenin işleminde gerekse derece mahkemelerinin kararlarında farklı muamelenin sebebine dair bir bilgiye yer verilmediği gözlemlenmektedir.
68. Nitekim 5543 sayılt Kanun'un 17. maddenin (1) numaraßt fikrasımn (c) bendi 7221 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değiştirilmiş ve bendin yeni hâlinde yer alan "bekr kardeşi olmayan ya da tek kalan çocuklar başlı başına" ibaresiyle başvurucunun durumundaki gibi bekâr kardeşi olmayan ve tek çocuk kalan yetimlerin de aile sayılmasımın dolayısıyla konut yardımı bakkından yararlanmalarının önü açıłmıştır. Böylece yetim çocuklar arasındaki farklı muamele ortadan kaldırılmıştır. 722l sayılı Kanun'la yapılan değişikliğin gerekçesinde de "anasız, babasız, kardeşsiz ve hiç evlenmemiş bireyler ile kardeşleri evli olan çocukların" aile vasfinı haiz olmalarının sağlanmasının amaçlandığıbelirtilmiştir. Dolayısıyla yetim çocuklar arasında tek çocuk olup olmama ve evlenmiş olup olmama temelinde yapilan farklı muamelenin nesnel ve haklı bir sebebinin bulunmadığıkanun koyucu tarafindan da kabul edilmiş olmaktadır.

ilL Sonuç
69. Bu durumda başvurucunun 5543 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesinin (3)numaralı fikrastyla getirilen konut yardımı hakkından yararlanılması bakımından maruz bırakıldığı farkiı muamelenin nesnel ve haklı bir temelinin bulunmadığı sonucuna ulaşılmaktadır. Farklı muamelenin hakl bir sebebinin bulunmadığısonucuna ulaşıldiğından orantılılık yōntnden ayriıca bir inceleme yapımasına gerek görülmemiştir.
70. Açıklanan gerekçelerle Anayasa'nın35.maddesindedüzenlenenmülkiyet hakkıyla bağlantılı olarak Anayasa'nın 10. maddesinde güvence altına alınan ayrımcılık yasağınun ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.

4.6216 Sayılt Kanun'un 50. Maddesi Yönünden 
71. 30/3/201 1 tarihli ve 62[6 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargtlama Usulleri Hakkında Kanun'un 50. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucwnun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. Ihlal kararı verilmesi hálinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırıiması için yapılması gerekenlere hükmedilir...

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarınıortadan kaldırmak için yenlden yargılama yapmak tzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir.Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hällerde başvurucu lehtne tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir.Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve somuçlarım ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir."
72. Başvurucu, ihlalin tespiti ve yargılamanın yenilenmesine karar verilmesi ile 200.000 TL maddi, 200.000 TL manevi tazminata hükmedilmesi talebinde bulunmuştur.
73. Anayasa Mahkemesinin Mehmet Doğan ([GK], B. No: 2014/8875, 7/6/2018)kararında ihlal sonucuna varldığında ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağı hususunda genel 

ilkeler belirlenmiştir. Anayasa Mahkemesi diğer bir kararında ise bu ilkelerle birlikte ihlal kararının yerine getirilmemesinin sonuçlarna da değinmiş ve bu durumun ihlalin devamıanlamına geleceği gibi ilgili hakkın ikinci kez ihlal edilmesiyle sonuçlanacağına işaret etmiștir (Aligúl Alkaya ve diğerleri (2), B. No: 2016/12506, 7/11/2019).
74. Bireysel başvuru kapsamında bir temel hakkın ihlal edildiğine karar verildiği takdirde ihlalinve sonuçlarının ortadan kaldırtldığından söz edilebilmesi için temel kural,mümkün olduğunca eski hâle getirmenin yani ihlalden önceki duruma döntilmesinin sağlanmastdır.Bunun için ise Sncelikle ihlalin kaynağı belirlenerek devam eden ihlalin durdurulması, ihlale neden olan karar veya işlemin ve bunların yoi açtığı sonuçların ortadan kaldırıması, varşa ihlalin sebep olduğu maddi ve manevi zarariarın giderilmesi, ayriıca bu bağlamda uygun görülen diğer tedbirlerin ahnması gerekmektedir (Mehmet Doğan, §§55,57).

75. Incelenen başvuruda başvurucunun konut yardımı hakkından yararlanılmasıbakımından benzer durumda olanlara nazaran maruz bırakıldığı farklı muamelenin nesnel ve hakhı bir temelinin bulunmaması sebebiyle mülkiyet hakkıyla bağlantılı olarak ayrımcılık yasağının ihlal edildiğisonucuna ułaşılmıştır. İhlalin S543 sayılı Kanun'un 17. maddesinin (l)numaralı fikrasında yer alan aile kavramı tanımından kaynaklandığı anlaşıłmaktadır.Ancak söz konusu madde 7221 sayılı Kanun'un 36. maddesiyłe değiştirilmiş ve gelecek dönemlerde benzer ihlallerin ortaya çıkması Önlenmiştir.

76. Bununla birlikte 5543 sayılı Kanun'un 17. maddesinin (1) numaralı fikrasında yapılan değişiklik başvurucunun bireysel mağduriyetini gidermemektedir. Başvurucunun mağduriyetinin giderilmesini sağlayacak araç yeniden yargılamaya hükmedilmesidir. Somut olayda ihlal mahkeme kararından kaynaklanmasa bile ihlalin kaynağı olan kanun hükmünün değiştirildiği gözetildiğinde yeniden yargılama yapılmasına hukuki yarar bulunduğu sonucuna ulaşılmaktadưr. Bu sebeple kararın bir öreğinin yeniden yargılama yapılmak tzere Batman Idare Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekmektedir.
77. İhlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırtlması için yeniden yargılamanın yeterli bir giderim sağlayacağı anlaşıldığından tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştir.

78. Dosyadaki belgelerden tespit edilen 294,70 TL harç ve 3.600 TL vekâlet Ücretinden oluşan toplam 3.894,70 TL yargılama giderinin başvurucuya Ödenmesine karar verilmesi gerekir.

VI. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Mülkiyet hakkıyla bağlantıłı olarak ayrımcılık yasağının ihlal edildiğine ilişkin iddianın KABUL EDILEBłLIR OLDUĞUNA,
B. Anayasa'nın 35. maddesinde düzenlenen mtilkiyet hakkıyla bağlantılı olarak Anayaşa'nın 10. maddesinde güvence alınan ayrımcılık yasağının IHLAL EDfLD†ĞINE,
C. Kararın bir örneğinin mülkiyet hakkıyla bağlantılı olarak ayrımcılık yasağımn ihlalinin sonuçlarımın ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere Batman Idare Mahkemesine (E.2017/115, K.2017/812) GÖNDERfLMESINE,

D.Başvurucunun tazminat talebinin REDDINE,
E. 294,70 TL harç ve 3.600 TL vekâlet Ücretinden oluşan toplam 3.894,70 TL yargılama giderinin başvurucuya ÖDENMESINE,
F. Ödemenin, kararın tebliğini takiben başvurucunun Hazine ve Maliye Bakanlığına başvuru tarihinden itibaren dðrt ay içinde yapilmasına, δdemede gecikme olmast hålinde bu strenin sona erdiği tarihten ödeme tarihine kadar geçen süre için yasal FAlZ UYGULANMASINA,
G. Kararın bir Örneğinin Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMESINE 16/6/2021tarihinde OYBİRLIĞtYLE karar verildi.

Başkan Uye Öye Kadir ÖZKAYA Engin YİLDIRIM Celal Mümtaz AKINCI 
Oye Oye Rıdvan GÜLEÇYıldız SEFERINOĞLU