Anayasa Mahkemesinin 13/1/2021 Tarihli ve 2018/6183 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2021-03-10

10 Mart 2021 ÇARŞAMBA 
Resmî Gazete 
Sayi : 31419
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
İKİNCİ BÖLÜM  KARAR 
TOCHUKWU GAMALİAH OGU BAŞVURUSU 
Başvuru Numarası: 2018/6183Karar Tarthi :13/1/2021
Başkan : Kadir ÖZKAYA Üyeler : Engin YILDIRIM Celal Mümtaz AKINCI Rıdvan GÜLEÇBasri BAĞCI Raportör : Nahit GEZGIN Başvurucu : Tochukwu Gamaliah OGU Vekili : Av. Alp Tekin OCAK 
L. BAŞVURUNUN KONUSU 
I. Başvuru; polis karakolunda tutulan kişinin kolluk gōrevlisince δldürülmesi ve olaya ilişkin olarak etkili ceza soruşturması yūrūtūlmemesi nedeniyle yaşam hakkının, ölūmle sonuçlanan şiddetin irk temelli ayrımcılık saikiylegerçekleştirilmesi nedeniyle yaşam hakkıyla bağlantılı olarak ayrımcılık yasağının ihlal edildiği iddialarına ilişkindir.
IL BAŞVURU SÜRECİ
2.Başvuru 27/2/2018 tarihinde yapılmıştır.
3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan õn incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.

4. Komisyonca başvurunun kabuledilebilirlik incelemesininBßltim tarafindan yapılmasına karar verilmiştir.

5. Bðlüm Başkanı tarafindan başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir.

6. Başvuru belgelerinin bir ōreği bilgi için Adalet Bakanlığına (Bakanlık)gönderilmiştir, Bakanlık görüş bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR 
7. Başvuru formu ve eklerindeki bilgi ve belgelere göre ilgili olaylar özetle şöyledir:

8. Beyoğlu fiçe Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Amirliğinde (Amirlik) görevli dört polis memuru 20/8/2007 tarihinde Tarlabaşı mevkii Sakızağacı Caddesi'nde ekip hâlinde görevlerini ifa ederken birtaksi durağının önünde hareketlerinden şüphelendikleri iki kişi görmüştür. Memurların anlatımlarına gðre bu kişiler kendilerini görünce tedirgin olup şüpheli davranışlar sergilemiştir. Ardından bunlardan birinin küçük muhafaza torbası içinde bulunan eşyayı gizlemek için cebine koyduğu sırada bunun fark edilip üst araması yapıimasıneticesinde uyuşturucu madde (kokain) bulunmuştur. Diğer kişinin ūst aramasında ise suça konu eşyaya rastlanmamıştır. Aramaların tamamlanmasının ardından bu kişiler, haber verilmesiyle gelen ekibin yardımıyla Amirliğe götürümüştür. İlgili belgelerde bu kişilerin memurlara direndikleri veya bir kaçma girişiminde bulundukları belirtiimemiştir. Memurların bu konudaki anlatımları, kıyafetleri ile kullandıkları otomobil resmî olmamasına rağmen sõz konusu kişilerin tedirgin olup şüpheli davranışlar sergilediği yöntındedir. Fark edilmelerinin sebebi memurlardan birine göre bölgedeki uyuşturucu satıcılarının kendilerini önceki olaylardan dolayı tanımalari, otomobili süren memura gõre ise otomobilin sirenine yanlışlıkla basmış -kesin olarak hatırlayamadığını sõylemeklę birlikte- olmasıdır.
9. Amirliğe gelindiğinde bu kişiler farklı odalara gðtürülmüştür. Olay günü ekipte ekip amir vekili olarak görev yapan ve olay tarihinde on iki yıllık meslek tecrübesi olan otuz beş yaşındaki C.Y. ile ekipte yer alan polis memuru E.T., cebinde kokaini buldukları ve Üstünden çıkan belgeye göre 1982, Lagos/Nijerya doğumlu olan F. Okey'i şüphelilerin mūdafileriyle görüşme yaptıkları bir odaya almıştır. Amirliğe getirilen diğer şüpheli M. Oga ise götūrüldūğü bekleme odasında tutulmuş, burada ūstūnūn detaylı araması yapılmıştır.
I0. F. Okey'inÜstünden çıkan,MersinEmniyet Müdürlüğünce düzenlenmiş8/8/2007 tarihli yol izin beigesinde Istanbul'a ziyaret amacıyla gidip dönebilmesi için kendisine 8/8/2007-22/08/2007 tarihleri arasında izin verildiği bilgisi bulunmaktadır.
11. F. Okey, görüşme odasına alındıktan bir stre sonra C.Y.nin tabancasından çıkan merminin vücuduna isabet etmesi sonucu hayatinı kaybetmiştir. Olayın başlangıcı ve seyri konusunda bireysel başvurudaki iddialar ile memurların anlatımları farkhıhk göstermektedir.Aşağıda ilgili böltümde açıklandığı Üzere bu konuda yetkili adli mercilerce verilmiş kesin bir karar olmadığından, başka bir deyişle gözaltında tutulan kişinin polis karakolunda nasıl ðldüğüne ilişkin kesin bir yanıt henüz verilmediğinden başvuruda olayın tüm koşullarının ortaya çıkarılmış olduğu söylenemeyecektir. Bu nedenle Anayasa Mahkemesi, başvuru dosyasına sunulan belgeler ile yetkili adli mercilerin inceleme tarihine kadar gerçekleştirdiği işlemler ve aldıkları kararlar tzerinden olay ve olguları titiz bir şekilde tespit edip başvuruyu buna göre değerlendirmek durumundadır.

A. Bireysel Başvuru Öncesindeki Säreç
1.Beyoğlu Cumhuriyet Başsavcılığı (Başsavcılık) haber verilmesi tizerine olayla ilgili olarak derhâl soruşturma başlatmıştır. C.Y. soruşturma ve kovuşturma makamlarındaki ifade ve savunmalarında görüşme odasında oldukları sırada E.T. ile birlikte detaylı arama yapabilmek için F. Okey'den kıyafetlerini çıkarmasını istediklerini söylemiş ancak dilini bilmediklerinden bunu el işaretleriyle anlatmışlardır. Sonrastnda F. Okey'in alt iç çamaşırıiçinde de kokain bulmuşlardır. C.Y. bu gelişme Üzerine görüşme odasının kapı tarafında bulunan meslektaşından amirleri olan Ö.A.yı durumdan haberdar etmesini istemiş, bunun Özerine E.T. odadan çıkmıştır. C.Y., odada yalnız kaldıkları sırada F. Okey'e kıyafetlerini 

giymesini işaret etmiş; ardından dikkatini odanın kapı tarafina verdiği sırada bel kemerine kılıfı olmaksızın takılı bulunan tabancasının çekiştirildiğinihissetmiştir.C.Y. tabancasınıçekiştirdiğini gördūğü ðleni engellemek maksadıyla derhâl tek eliyle silahı kabzasından tutup geriye çekmeye çalşmış, başarılı olamayınca bu kez iki eliyle tutup geri çektiği anda tabancayı kendisi gibi iki eliyle fakat namlu bölgesinden tutan ölenin dizlerinin Üzerine dūştüğünü görmüştür. C.Y. namlusunda mermi olduğunu bildiği için tabancasının tetiğine dokunmamış ancak tabancayı kontrol altına alabilmek için kuvvetlice ikinci kez kendine doğru çektiği anda tabanca ateş almıştır. C.Y. tabancasını diğer kişiler ve kendisinin hayatınıkoruyabilmek için her zaman namlusuna mermi sürülmüş ve tetik emniyet mandalı açık şekilde taşıdığını ancak tabancanın istem dışı ateş almasını önlemek için ikinci bir tedbir alma yöntemi olan horoz tetiğini yarım çekme metodunu olay sırasında uyguladığın, bumun yanında tabancanın bu hâlde ateş alması için de tetiğin çekilmesi gerektiğini, bunun için diğer zamanlara göre daha fazla kuvvet uygulanmasının şart olduğunu bildiğini de söylemiştir.C.Y.aşamalardakisavunmalarında tabancasının tetiğine dokunmadığında israrcıdır. C.Y.anlatımlarına, ölenin aramalarda kendilerine bir şeyler anlatmaya çalışmışsa da dilini bilmedikleri için ne söylediği konusunda fikir sahibi olmadıklarını da eklemiştir. Ayrıca Ölenin olayın ðnceki aşamalarında taşkınlık yapmadığını ve silahı niçin almak istediğini bilmediğini söylemiştir. Ölenin olay sırasında düğmeleri açık gömlek ile siyah fanila giydiğini, giysilerin akıbetini bilmediğini ifade etmiştir. C.Y. önceki olaylardan edindiği mesleki tecrübeye göre kozmopolit yapısı olan Beyoğlu'ndaki siyah tenli kişilerle buraya Türkiye'nin doğu bölgesinden gelen kişilerin uyuşturucu ile ilgili suçlar yönüınden dikkat edilmesi gereken kişiler olduğunu düşündüğünü de belirtmiştir.

13. Yetkili adli makamlarca alıman ifadeler ile olayın ardından kolluk görevlilerince düzenlenen ilgili tutanaklara gõre polis memurları C.Y. ve E.T., yaralanan F. Okey'i derhâl kucakfayarak odadan çıkarmış, durumdan haberdar olan memur K.K.A.nın da yardımıyla Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesinin Acil Serviş Polikliniğine götürmüşlerdir. F. Okey,hastanede gerçekleştirilen ameliyatta gösterilen çabaya rağmen aldığı öldürücü nitelikteki yara nedeniyle yaşamını yitirmiştir.

14. Tanık polis memuru E.T. aşamalarda alınan ifadelerinde olayı şõyle anlatmıştır:Amirliğe geldiklerinde öleni görüşme odasına götürmüşlerdir. Burada memur C.Y. ile ölenin giysilerini çıkarttırıp arama yaptıkları sırada õlenin bacaklarının arasına sakladığı uyuşturucu maddeyi bulunca C.Y.nin isteğiyle Grup Amiri Ö.A.ya haber vermek için görūşme odasından çıkmıştır. Grup Amirinin odasına giderek durumu anlatmasının sonrasında yan tarafa gitmek için yöneldiği strada gürültü duyup geriye dönmüş; ardından C.Y.nin ölenin giyindiğini ve adli rapor alabilmek için vakit kaybetmeksizin kendisini hastaneye götürmeleri gerektiğini söylemesi Üzerine hızla görüşme odasının kapısına geldiğinde C.Y.yi ayakta ve belindeki tabancasının kabzasından tutmuş, öleni ise dizlerinin üzerinde tabancayı namłusundan tutarak kendine doğru çekiştirirken görmüş, ardından C.Y. tabancayı kuvvetlice iki kez geriye çekip almaya çalışmış ancak tabanca ikincisinde ateş almıştīr. Olay ani geliştiği için mūdahale etme firsatı oimamıştır. Ölen, düğmeleri açık gömlek ile siyah fanila giymiştir, Hastaneye götürdükleri strada Öölenin Üzerinde olan gömleğin mermi isabet etmesi neticesinde delinip delinmediğini fark etmemiştir.

15. Olay sonrasında kolluk gōrevlilerince 20/8/2007 tarihinde düzenlenen olaya ilişkin tutanakta yer alan olayın seyri ve sonuçlanmasıyla ilgili tüm bilgiler, polis memurlarıC.Y. ile E.T.nin anlatımlarındaki gibidir. Tutanakta ayrıca õlenden alınan parmak izinin arşiv kayrtlarında 24/2/2007 tarihinde Amirlik tarafindan hakkında işlem yapılan 10/2/1987,Lagos/Nijerya doğumlu F. Okey adlı kişiye ait olduğu belirtilmiştir.

16. Soruşturma kapsamında olay yeri incelemesinde görev alan memurlar (Olay Yeri İnceleme) Amirliğin giriş kapısı Önünde 9 mm çapında mermi çekirdeği ile görüşme odasında ayni çapta boş bir kovan elde etmiştir. Olay yeri incelemesinde olay yerinin fotoğrafiarınün çekilmesinin yanında diğer bazı işlemfer de gerçekleştirilmiştir.
17. Bu arada Cumhuriyet Başsaveılığının yürüttüğü başka bir soruşturmada Somali uyruklu M.M. adlı şüphelinin Beyoğlu/Tarlabaşı'ndaki evinde yapılan aramada kokain ele geçirilmiştir. Bu aramada Ölen adina düzenlenmiş "Somali Cumhuriyeti" başlhklı, "BirleşmişMilletler" ibareli, Üzerinde fotoğrafinın olduğu bir kimlik belgesi ile D.G.M.G. adına İspanya devleti tarafindan düzenlenmiş görünen, yine üzerinde fotoğrafinın olduğu kimlik belgesi bulunmuştur. Aynı evden ölenin yałnız ve başka kişilerle çekilmiş ūç fotoğrafı da çıkmıştır.$üpheli M.M. 8/9/2007 tarihindeki ifadesinde susma hakkım kullanmış, tutuklanma talebiyle sevk edildiği Beyoğlu 1. Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgusunda ise suçlamaları reddederek kimlik kartları ve kokain ile ilgisinin olmadığını söylemiştir.Şüpheli; Cumhuriyet savcısına 13/9/2007 tarihinde verdiği ifadede, öleni oynadıklart futbol maçlarından tanıyıp uyuşturucu ticareti yapip yapmadığını bilmediğini, sahte belgeler ve kokainin polis tarafından getirilip bulunmuş gibi gösterilmesi nedeniyle polislerden şikâyetçi olduğunu sõylemiştir. Bu şikâyet ūzerine polisler hakkında başka dosya numarası üzerinden soruşturma başlatıłmıştır. Başvuru dosyasındaki belgelerden, soruşturmanın akıbeti hakkında herhangi bilgiye ulaşılamamıştır.
18.Ölūm olayının birçok medya kuruluşunda haber yapılması Üzerine İstanbul il Emniyet Müdürlüğünce 7/9/2007 tarihinde internet sitesi Özerinden bir basın açıklamasıyapılmıştır. Sðz konusu açıklama şõyledir:
"Nijerya uyruklu F.…. Okey'in karakolda ölmesi ile ilgili basında yer alan haberler değerlendirilmiştir. Yapılan incelemede, 2/8/2007 günü Taksim'de ekiplerimizi fark ettiğinde iki yabancmın tedirgin davranışlar göstermesi ve içlerinden birinin elindeki poşeti cebine sokması üzerine durumundan şüphelenilerek üzerlerinde yapilan kontrolde:
1) Yabanculardan M.Oga kimliğini ispat edecek herhangi bir belge ibraz edememiştir.Şahıslardan F... Okey'in ise üzerinde kūçük bir naylon poşet lçerisinde satışa hazır vaziyetie taş tabir edilen kokain maddesi bulunmuştur.

2) Bu strada F.…. Okeyin gösterdiğt belgelerden kendisinin Birleşmlş Milletler Mülteciler Yüksek Komlserliğine iltica talebinde bulunduğu ve Mersin ilinde ikamet etmesinin uygun görüldüğü anlaşılmıştır.

3) Bunun üzerine karakola sevk edilen şahısların ikisi de üzerlerinde ince arama yapılmak üzere beşinci kattaki Asayiş Buro Amirliğine çtkarılarak ayrı ayrı odalara alınmışlardır.

4) Şahısların yapılan ince aramalarında, F.…. Okey'in iç çamaşırı içerisinde 13 adet daha satışa hazır tek kullanımlık kokain bulunmuştur.

5) Bumun üzerine F.…. Okey paniğe kapılarak polis memuru C.Y.nin silahını almak üzere hamle yapmış, memurun silahını vermemek için mücadele etmesi neticesinde çıkan arbedede silah ateş almış ve F…. Okey omzundan gtren mermi ile yaralanmış, kaldırıldığıTaksim tikyardım Hastanesi'nde de hayatım kaybetmiştir.

6) Ilgili Mevzuat gereğince karakollarımızın sadece nezarethanelerini izlemek üzere kamera bulunmakta, diğer kısımlarda kameralı izleme gerekliliği bulunmamaktadır.

7) 7.9.2007 günü üzerinde 50 gr. kokain maddesiyle yakalanan Somali uyruklu olduğumu beyan eden M.M. adindaki yabancinın ikametinde yaplan aramada: 150 gr.satışa hazır kokain maddesiyle üzerinde F.…. Okey'in fotoğrafi bulunan F.… P.…. ismine düzenlenmiş sahte Somali kimligi, M... G... ismine düzenlenmiş saħte Ispanyol kImlik karti ve Kuşadası Emniyet Müdürlüğü'nce verilmiş gözüken A.. M... ismine ait fotoğrafsız seyahat belgesi ele geçirilmiştir. Yapılan incelemede F…. Okey'in arkadaşı olduğu anlaşılan M.M.nin de Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komtserliğinden siğınma talebinde bulunduğu ve Kuşadası'nda ikamet etmesi gerektiğı halde Istanbul'da illegal olarak bulunduğu anlaşumıştır. Konuyla ilgili olarak soruşturma Beyoğłu Cumhuriyet Savcılığı'nca yūrütülmekte olup, idari soruşturma için İçişleri Bakanlığı'nca bir Mülkiye Mūfettişi ile bir polis müfettși görevlendirilmişttr."
19. Nöbetçi Cumhuriyet savcısı tarafindan hastane morgunda ceset üzerinde doktor bilirkişi refakatinde ðlū muayenesi yapılmış ancak kesin ðlüm sebebi tespit edilememiştir.Adli Tip Kurumu Başkanliğı Morg Ihtisas Dairesince (Morg Ihtisas Dairesi) ceset Özerinde yapılan otopsi sonucu düzenlenen 10/9/2007 tarihli raporda, ðlenin kanında alkol (etanol ve metanol) bulunmadığı, kanında ve idrariında uyutucu, uyuşturucu madde izine rastlanmadığıbelirtilmiştir. Aynı rapora göre ölen, bir adet mermi çekirdeğininvücuduna isabet etmesi sonucu meydana gelen δldtrücü nitelikteki yaralanma nedeniyle yaşamını yitirmiştir. Mermi çekirdeği, sol klavikula (köprūctk kemiği) ūstünden vūcuduna girmiş, iç organlara zarar verip sol lomber (bel omurgası) bðlgeden vücudu terk etmiştir. Rapora göre cilt, cilt alti supraklavikuler kastan başlayarak yukarıdan aşağıya, hafif öne arkaya seyirle sol 1-2.interkostal aralık seviyesi üst kısmından giren mermi çekirdeği, sol akciğerin tamamını üstten aşağrya kat edip sol 11-12. interkostal aralık seviyesinden arka lomber bölgede 1I. kodda arkaya doğru kemik kakmaları da oluşturacak şekilde vūcuttan çıkmıştır. Raporda ayrıca cilt,cilt altı bulgularına gõre atişın bitişik mesafe dışından yapıldığı, kesin atış mesafesinin belirlenemediği, atış mesafesinin belirlenebilmesi için ölenin olay sırasında Üzerinde bulunan ve delik ihtiva eden giysilerinin temin edilmesigerektiği bildirilmiştir. Otopsi raporunda,istendiği takdirde DNA analizi yapılabilmesi için ölenden altnan kemik örneğinin muhafaza altına alındığı ifade edilmiş; ardından yetkili mahkemece verilen moleküler genetik inceleme yapılmasına dair karar gereğince Adli Tip Kurumu Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesince (Biyolojik İhtisas Dairesi) yapılan incelemede ölenin DNA profili çıkariılmiştır. Bahçelievler Belediye Başkanlığı Sağlık İşleri Madłırlüğtünün 26/10/2007 tarihli yol belgesine göre δlenin cenazesi, bu işlemlerden sonra Nijerya'ya gönderilmiştir. Başvuru dosyasındaki belgelerden cenazenin burada yetkililerce teslim alındığı anlaşılmaktadır.

20. Cumhuriyet Başsavcılığı, ölenin ameliyathaneye girerken üzerinde olduğunu belirlediği gömleğiatış mesafesinin belirlenebilmesi için araştırdığında ise gömleğin kayıp olduğu bildirilmiştir. Gömleği araştırmakla görevli kolluk görevlileri, olay gecesi hastaneye giderek buradaki tüm birimierde ertesi güne sarkan araştırmalar yapmış ancak ilgili hastane personeliyle gerçekleştirilen görüşmeleri de kapsayan bu araştırmalarında gömleğin akıbetini öğrenememişlerdir, Hastanenin kamera kayıtları kolluk görevlilerince incelendikten sonra düzenlenen 21/8/2007 tarihli tutanaklara gõre 8len 20/8/2007 tarihinde saat 18.08'de bir sedye Üstünde Acil Servis Polikliniğine alnörken ve buradan ameliyathaneye götürülürken gömleği üzerindedir ancak giysilerinin görevlilere teslimine ilişkin tutanağa göre teslim edilen giysileri pantolon ile pantolon kemerinden ibarettir. Bu gelişme üzerine ilgili hastane personeli ve kolluk görevlileri hakkında soruşturma başlatılmıştır.
21. Cumhuriyet savcısı olay yerinde başka incelemeler de yapmıştır. Inceleme yaptıktan sonra bu yōnde talimat verdiği OlayYeri Inceleme, incelemelerinin sonuçlarını

7/9/2007 tarihinde düzenlediği iki ayrı tutanakla bildirmiştir. Bu tutanaklara göre Beyoğlu İlçe Emniyet Müdürlüğünün ek hizmet binasının beşinci katında bulunan Amirliğin sadece giriş kapısında yalnızca bir faal kamera bulunmaktadır. Bu kamera sadece Amirliğin girişi ile giriş merdivenlerinigöstermekte, aldığı görüntü telsiz odasındaki bilgisayar monitöründen anında izlenebilmektedir. Ne var ki kameranın bağlı olduğu bilgisayarın yeterli hafizasıbulunmadığı için görüntülerin kaydı yapılamamaktadır, Aynı tutanaklara göre Amirlikteki nezarethane bölümü tadilat nedeniyle kullantlmamaktadır ve olay tarihinden Önce 2007 yılıNisan ayında başlayan bu tadilata ilişkin faaliyetler, inceleme tarihinde de devam etmektedir.Bununla birlikte tadilatın ardından nezarethane olarak kuflanıiması düşünülen böltmün duvarina faal olmayan bir kamera daha konulmuştur. Olay Yeri Incelemeye gõre bina Özellikleri dikkate alındığında görüşme odasındaki silah sesi, Amirliğin her yanından duyulabilecek şiddettedir.

22.Amirlik ile hastanenin girişlerini gösteren kamera kayıtlarından ölenin Amirliğe 20/8/2007 tarihinde şaat 17.47'de getirildikien sonra saat 18.06'da yaralı şekilde taşınarak binadan çıkarıldığı, hastaneye getirilme saatinin ise 18.08 olduğu anlaşılmıştır.
23. Kriminal Polis Laboratuvar Dairesi Başkanlığının 29/8/2007 ve 22/9/2007tarihli raporlarında; C.Y. ve ölenin el svap Öreklerinde atış artığına rastlanmadığ, olay yerinden elde edilen mermi çekirdeği ve kovanının C.Y.ye ait tabanca ife atıldıği, tabancanın ateş etmesine engel olacak mekanik herhangi bir arızasının bulunmadığı bildirilmiştir. Olay yeri inceleme raporunda belirtildiğine gōre șüpheli C.Y.nin el svapları saat 01.15 siralarında (21/8/2007 tarihinde) alınmıştir. 29/8/2007 tarihli rapora göre bu gibi olaylarda yapılan inceleme sonucunda ellerde atiş artiklarina rastlanmaması ellerin silinmesine veya yıkanmasına ya da silahı tutuş şekline, silahın cinsine ve fişeğin yapısına bağlı olabilmektedir.
24. Şüpheli polis memuru C.Y.ye ait tabancanın el konulduktan sonra kendisine iade edildiği anlaşımaktadır. Öte yandan ilgili böltımde ayrıntıiarı açıklanacağı Üzere yetkili adli makamların hükümleri incelendiğinde Başsavcılığın adli emanetinin 2008/3621numarasında kayıt altına alındığı, hüküm kesinleştiğinde sanığa iade edilmesine karar verildiği görülmtüştür. Adli emanet numarasına ilişkin yıl (2008) ile olay hakkındaki soruşturmanın başladığı tarihe ilişkin yıl (2007) dikkate alindığında söz konusu tabancanın şüpheliye iade edildikten sonra yeniden adli emanete altndığı sonucuna varılmıştir. Olaydan sonra tabancaya bir süre el konulduğu anlaşılabilmekle birlikte -ölenin iki eliyle namlusundan tutarak çekiştirdiği yönündeki savunması dikkate alınarak- ttzerinde ölenin el (avuç) ve parmak izi incelemelerinin yapıldığına veya yapılmadıysa gerekçelerine ilişkin bir bitgi ya da belgeye rastlanmamıştir.

25. Olay günū C.Y.nin ekip amir vekili olarak görev yaptığı ekipte yer alan memur K.K.A. aşamalardaki anlatımlarında (tanık sıfatıyla) Amirlikteyken Önce "Tak" şeklinde bir ses, peşinden de "Eyvah!" gibi konuşmalar duyması Üzerine ne olup bittiğini anlamak için çevreye bakındığında memur C.T. ile E.T.yi kucaklarında öleni taşırlarken gördüğünt, onlara yardım ederek birlikte hastaneye gittiklerini, burada C.T.nin silahını almaya çalışan Öleni engellemek isterken silahının ateş aldığını sðylediğini ifade etmiştir. K.K.A. ölenin üzerinde düğmeleri açık gömlek ile beyaz renkli fanila olduğunu ancak ameliyattan sonra bir hemşire tarafindan kendisine pantolonu ve şortu ile pantolon kemerinin tesliın edildiğini sõylemiştir.K.K.A.nın anlatımlarinda ölenin gõmleğinin akıbetini ilgililere sorup sormadığı konusundaki bir açıklamasına rastlanmamıştir.


26. Olay gtnü ekipte görevli diğer memur M.A. aşamalardaki anlatımlarında (tanık sıfatıyla) ölenin üstünde uyuşturucu madde bulunca şüpheli kişileri Amirliğe gðtürmeye karar verdiklerini, haber verildikten sonra olay yerine gelen ekipteki bir polis memuruyla birlikte M. Oga'yı yürüyerek Amirliğe götürdüklerini, Amirlikteyken "Tak." şeklinde ses duyduğunu,sonrasında ekip arkadaşlarını ölen kişiyi hastaneye götürürken gördüğünü söylemiştir. Grup Amiri Ö.A.nın aşamalardaki anlatımlarında ise memur E.T.nin odasına gelerek yaptıkları üst araması strasında iki kişinin birinde uyuşturucu madde buldukları bu kişileri Amirliğe getirdiklerini, aynı kişinin burada yapılan üst aramasında da uyuşturucu maddeye rastladıklarını sõyleyip odasından çıktığını, kısa süre sonra silah sesi duymasıyla odasından çıkıp sesin geldiği yöne baktığında ilk kez gördüğü bir kişinin yaralanmış hâlde memurlar tarafindan hastaneye götürüldüğünügördüğünü, peşlerinden gidiphastanede karşılaştığıC.Y.ye neler yaşandığını sorduğunda C.Y.nin õlen kişi kendisinin (C.Y.) tabancasını almak için çekiştirdiği sırada tabancasının ateş almasıyla ölen kişinin yaralandığını sőylediğini ifade etmiştir.

27. Olay günü saat 18.00'de düzenlenen Elkoyma Tutanağı ile saat 18.05'te düzenlenen Tarti Tutanağı'nda, ölenin görüşme odasındaki üst aramasından elde edildiği belirtilen kilitli naylon torba içinde on ūç kokain bulunduğu ve kokainin ağırlıklarıbelirtilmiştir. Tutanaklarda polis memurlanı K.K.A. ve M.A.nın da imzaları bulunmaktadır.Ayrica görüşme odasında ve caddede yapılan aramalarda õlenden ele geçirildiği belirtilen kokaine el konulup kokain adli emanete alınmıştır.

28.Ölenle birlikte olay günü Amirliğe götürülen şüpheli M. Oga'nın soruşturmada 21/8/2007 tarihinde tanık sıfatıyla ifadesi alınmıştır. M. Oga, Türkiye'ye yasa dışı yollardan giriş yaptıktan sonra olaydan ūç hafta ðnce Ölenle tanıştığıni, olay gūnü Amirliğe getirildikten sonra farklı böimelere alımdıklarını, dolayısıyla ölen kişiyi Amirlikte görmediği için kişinin ðläm olayı ile ilgili bir bilgisi olmadığını söylemiştir.

29. Soruşturmayı yürüten Cumhuriyet savcisı 7/9/2007 tarihinde Olay Yeri Incelemeyle birlikte Amirlikteki görüşme odasında bir tatbiki keşif gerçekleştirmiştir. Şüpheli C.Y., tanık E.T. ve ölenle beden özellikleri benzerlik gösteren bir kişinin -canlı manken olarak- hazır edildiği keşifte, şüpheli ve tanıktan olay anındaki konumlarını göstermelerinin sağlanmasını ardından manken kişinin de katılımıyla tatbiki keşif yapılmıştır. Tatbiki keşfin ardından Üstü arandıktan sonra giysilerini giyen ðlenin o sırada yakınında ayakta olduğu hâlde başka yōne bakmakta olan şūphelinin tabancasıı almaya çalışması sonucu silahınıvermek istemeyen şüplieli ile ölen arasında tabanca Üzerinde hâkimiyet kurmak için mūcadele yaşandığı sırada ateş alan tabancadan çıkan merminin õleni yaralayabileceğini değerlendiren Cumhuriyet savcısı, değerlendirmelerini içeren keşif ileilgilibir tutanak dūzenlemiştir. Ayrıca söz konusu keşif işlemi kameraya da kaydedilmiş ve görüntülerinin çõzümü 10/9/2007 tarihinde tutanak altına alınmıştır.

30. İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdüritüğü, F. Okey hakkında elde ettiği bilgileri içeren biryazryı Dışişleri Bakanlığına göndermiştir. 28/8/2007 tarihli yazıda, F.Okey'in 17/10/2006 tarihinde Lefkoşa Büyükelçiliğinden aldığı otuz gün sūreli "tıbbi tedavı"meşruhathı vize ile 21/l0/2006 tarihinde Atatürk hava budut kapısından giriş yaptıktan sonra 27/2/2007 tarihinde Beyoğlu Îlçe Emniyet Müdürlüğa görevlilerince pasaportsuz seyahat etme ve vize ihlali suçlarından yakalandığı bildirilmiştir.Yazıda, ölenin İstanbul Emniyet Mūdürlüğüne 29/5/2007 tarihinde gerçekleştirdiği başvurusuyla geçici sığınmacı statüsünden yararlanmak istemesi Üzerine sığıma başvuru sahibi statüsünde kendisine Mersin'de ikamet izni verilip İstanbul Emniyet Müdüriüğü görevlilerince Mersin'e götürülerek Mersin Emniyet 

Müdürlüğüne teslim edildiği ve bir süre sonra bu Müdürlükçe 8/8/2007 tarihinden geçerli olmak üzere İstanbul'a gitmesi için izin verildiği de açıklanmıştır.
31. Bakanlık Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğünün 4/10/2007tarihli yazısında; hayatını kaybeden Nijerya vatandaşının gerçek F. Okey olmadığı yöntnde Abuja Büyükelçiliğinden teyide muhtaç bir duyum alındığı, Būyükelçilikten alınan kayıtlarda gerçek F. Okey'in kalp rahatsızlığı nedeniyle İstanbul'da ōzel bir hastanenin doktoruna tedavi olmak maksadryla ebeveyni P. Okey ve R. Okey refakatinde Türkiye'ye giriş yapmak için [0/3/2006 tarihinde Büyükelçiliktenistizanlı vize yöntemiyle (δn izinle verilen vize) girişvizesi aldığı, doldurduğu vize formuna göre Lagos Üniversitesi 3. sınıf öğrencisi gözüktüğū,ðiüm olayının haber yapılmasının ardından bir hukuk bürosu tarafindan ölenin ebeveyni olduğu belirtilen P. Ogu ve L. Ogu adına Btüyükelçiliğe bir başvuruda bulunulduğu,başvuruda bulunan kişilerin kayrtlarda F. Okey'in ebeveyni gözüken P. Okey ve R. Okey'den farkl: olduğu, kayıtlarındaki F. Okey'e ilişkin fotoğraflar ile Emniyet Genel Müdürlüğünün başın açıklamasınım ekindeki fotoğraflar arasında bariz farklılıklar bulunduğu bildirilmiştir.Yazıda, ölenin fotoğraflarnın bazi mülteciler tarafindan kullanılan sahte kimlik belgelerinde bulunduğu belirtilmiştir. Bu arada yazıda bahsi geçen İstanbul'daki Özel hastanenin tedaviyi Üstlenen doktoru -25/10/2007 tarihinde alınan ifadesinde- F. Okey adıyla fotoğrafi gõsterilen ölenin tedavi ettiği kişi olmadığını söylemiştir.

32. Başsavcılık 14/9/2007 tarihinde C.Y. hakkında bilinçli taksirle ðldürme suçunu işlediği iddiası ile asliye ceza mahkemesi nezdinde kamu davası açmıştır. İddianamedeki olayın başlangıcına ve seyrine ilişkin kabul, C.Y. ile görgü tanığı olarak ifade veren E.T.nin anlatımlarındaki gibidir, Iddianameye göre şüphelinin ölenin üstünü Amirlikte aradığı sırada namlusunda mermi bulundurmak suretiyle atışa hazır hâlde tuttuğu silahıyla ölen kişinin yanında olması ve silahı Üzerinde hâkimiyet kurmaya çalişırken silahın ateş almasına sebebiyet veripölüme yol açması olaydaki bilinçli taksiri göstermektedir. Iddianamede C.Y.nin ileri sürülen kusurłarı şu şekilde açıklanmıştır: C.Y.nin ilk kusurlu davranışınamlusuna mermi sürūlmüş silahla ölenin yanında bulunmaktır. Diğer kusurlu davranışları,E.T.yi odadan çıkarması sonucu ðlenle yalnız kalmak ve bu sırada görūşme odasının kapısına bakmaktir. İddianamede şüphelinin belirtilen bu üç kusurlu davranışı sergilememesi durumunda ölümün gerçekleşmeyeceği ifade edilerek soruşturmada ulaşılmak istenen maddi gerçeğin bu şekilde tespit edildiği açıklanmıştır.

33. Beyoğlu 7. Asliye Ceza Mahkemesi (Asliye Ceza mahkemesi) 26/11/2007tarihinde sanığın üzerine atlı suçun nitelendirilmesiyle ilgili değerlendirme yapma görevinin asliye ceza mahkemeleri olmadığı gerekçesiyle dava dosyasının kovuşturma yapılmak üzere ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir. Asliye Ceza Mahkemesi bu kararına gerekçe olarak õlenin gömleğinin kaybedilip aramalara rağmen bulunamamast üzerine kolluk veya hastane gōrevlilerince kaybedildiği konusunda soruşturma yürütüldüğünüi, Morg İhtisas Dairesince kesin atış mesafesinin mermi deliği ihtiva eden gömleğin kayıp olması nedeniyle belirlenemediğini belirttikten sonra Amirlikte tutulan bir kişinin şüpheli öitmtüyle sonuçlanan olayda samğın eyleminin kasten insan öldürme suçu kapsammda kalma ihtimali buluņup bu konudaki değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğunu göstermiştir. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararına ilişkin hükmünde eylemin kasten insan öldürme suçu kapsamında olabileceği belirtilmekle birlikte sevk maddesi olarak 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun kasten insan öldürme suçunu düzenleyen 8I. maddesinin yanında Kanun'un olası kasıt hükümlerini düzenleyen 21. maddesinin (2) numaralı fikrasının da yer aldığı görülmtştür.


34.Sōz konusu gerekçede 7/9/2007 tarihinde M.M adlı kişinin ev aramasmı (bkz. §17) gerçekleştiren polis ekibinde olay günü şūpheli ile aynı ekipte görevli memurlar K.K.A ile M.A.nun bulunduğu, bu aramada ele geçirildiği ileri sürülen sahte kimlikler ve uyuşturucu maddelerin aramayı gerçekleştiren polislerce eve yerleştirilmesi yönündeki şikâyet nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığının aramayı gerçekleştiren polisler hakkında başka bir soruşturma yūrüttüğtünūn -soruşturma numarası ile birlikte- saptandığı da belirtilmiştir.
35.Sōz konusu görevsizlik kararının kesinleşmesi tızerine kovuşturma İstanbul 21.Ağır Ceza Mahkemesinde (Ağır Ceza Mahkemesi) yürütülmeye başlanmıştır.
36. Ağır Ceza Mahkemesinin ölenin gerçek kimlik bilgilerinin tespiti yönünde nÜfus kaydının temini için yazı yazdığı Ankara Emniyet Müdūrlüğo INTERPOL Daire Başkanlığı 24/3/2008 tarihinde verdiği cevapta, INTERPOL'e Üye olmayan tülkelere (Filistin,Somali, Pakistan, Bangladeş, Irak, Hindistan, Nijerya, Afganistan ve Güney Afrika) ilişkin bu tür taleplerin diplomatik kanallardan temin edilmek üzere Bakanlıktan istenmesi gerektiğini belirtmiştir.

37. Ağır Ceza Mahkemesi, kimlik bilgilerini tespit edebilmek için Biyoloji İhtisas Dairesine de yazı yazmış ancak Daire 9/6/2008 tarihli cevap yazısında; kimlik bilgileri ile ilgili bu tür işlemlerin kurumları tarafindan yapılmadığını, Nijerya yetkili adli makamlarından sorulabileceğini bildirmiştir.

38. Ağı Ceza Mahkemesi, Tūrkiye ile Nijerya arasındaki Birleşmiş Milletler Sözleşmesi'ne uygun olarak mütekabiliyet ilkesi uyarınca Nijerya yetkili adli makamlarından kimlik bilgilerinin tespiti için Bakanlığa yazı yazmış ancak bir süre geçmesine rağmen yazıya cevap verilmemesi nedeniyle yazısının akıbetini sormuştur. Bakanlık, konunun Dışişleri Bakanlığına intikal ettirilip cevap alındığı takdirde bilgi verileceğini bildirmiştir. Bakanlık bu cevabının ekinde bu konuda kendilerine iletilen belgelerin Ömeklerini (bkz.§§30, 31) de Ağır Ceza Mahkemesine gõndermiştir.

39. Ağır Ceza Mahkemesi sanığa ait tabanca Üzerinde yeni bir inceleme yaptırmıştır.Tabancanın soruşturmada el konulup sanığa iade edildikten sonra kovuşturmada yeniden adli emanete aldırıldığı anlaşılmıştır. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik Ihtisas Dairesinin (Fizik Ihtisas Dairesi) raporunda, atiş poligonundaki incelemede tetiğine normal olarak kabul edilen "3,5 kg civarında basınç yapılmadan tabancanın düşme, çarpma gibi etkenlerle kendiliğinden ateş etmediğinin" belirlendiği bildirilmiştir.
40. Ağır Ceza Mahkemesi atiş mesafesi yönünden de bir araştırma yapmış, dava dosyasını Fizik İhtisas Dairesinin raporuyla birlikte Adli Tiıp Kurumu Başkanlığı 1. İhtisas Kuruluna göndermiştir. Kutul 3/l [/2008 tarihli raporuyla "zamanında olay sırasıda ölenin üzerinde bulunan delik ihtiva eden giysiler adli emanete alınmadiğı ve kişinin ölümüne neden olan atışın giysili bölgede olması nedeniyle" atişın hangimesafeden yapıldığının mevcut verilerle tıbben bilinemeyeceğini ancak mermi çekirdeğinin trajesi (vücutta seyrettiği yol) ve oluşturduğu giriş ve çikış yaralarının yerleri ile sanığın savunmaları ile Fizik thtisas Dairesinin raporuna göre ölen diz çökmtş; sanık ayaktayken çekiştirme sırasında tetiğe 3,5kilogramlık basınç uygulanmasıyla ölenin bu şekilde yaralanmasının mümkün olduğunu, aynıpozisyonda direkt atişla yaralanmasının da ihtimal dâhilinde olduğunu, dolayısıyla mevcut verilerle bu ikisi arasında tıbben ayrım yapılamayacağını bildirmiştir.

41. Ölenin gömleğinin kaybolması ile ilgili olarak yürütülen soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. Ağır Ceza Mahkemesine Öreği gönderilen 26/3/2008 tarihli karara göre Cumhuriyet Başsaveıliğı, gömleğin hastane personeli tarafindan kolluk görevlilerine teslim edilmediği gibi kolluk görevlilerinin de gerekli dikkati göstererek gömleği almadıkları iddiasıyla başlatılan soruşturma sonucunda şüpheliler hakkında kamu davası açılması için aranan yeterli şüphe oluşturacak delilin elde edilemediği kanaatine varmiştir.

42. Ağır Ceza Mahkemesi, Amirlikteki nezarethaneyle ilgili bir araştırma yapmıştır.Araştırma neticesinde, nezarethanenin standartlara uygun duruma getirilmesi ve bulunmayan kadın nezarethanesinin yapıması amacıyla 1/4/2007 tarihinde Amirlikte tadilata başlandığı,görüşme odasının teşhis odası olarak da kullanıldığı anlaşılmıştır. Ayrıca nezarethane tadilat gördüğü için Aıirlikte polis memurlarının silahlarını bırakabildiği, görevli gözetimi altında tutulan bir yer de bulurmaraktadır.

43. Ağır Ceza Mahkemesi, görevlilerce nezarethanelere silahla girilmesi konusunda bir genelge veya talimat ya da uygulama olup olmadiğını da araştırmıştır. Emniyet Genel Mūdürlüğü Hukuk Müşavirliğince Ağır Ceza Mahkemesine gönderilen yazıda; yürürlüğe giriş tarihi belli olmayan ancak 1964 yılından önce çıkarıłdığını düşündükleri Polisin Disiplinine, Merasim ve Topluluklardaki Rolüne ve Polis Karakolları Teşkilatları ile Vazifelerine Dair Talimatname'nin 215. maddesinde nezarethaneye silahla girilemeyeceğinin ve nezarethaneye girişte silahın ilgili görevliye teslim edilmesinin yazılı olduğu ancak bu tarihten sonra yürürlüğe giren ilgili kanun ve yönetmelikierde bu konuya açıklık getiren bir düzenlemenin bulunmadığı belirtilmiştir. Yazıda, İstanbul İl Emniyet Mädürlüğünün olaydan sonra onaylanan talimatında gōrevlilere nezarethanede silah taşımamaları yõnünde talimat verildiği, Beyoğlu flçe Emniyet Müdüırlüğünün olaydan önceki talimatlarının ise bu konuyu içermediği, Amirlikteki nezarethanenin tadilatta olması nedeniyle görüşme odaşının nezarethane olarak değerlendirilmesinin Mahkemenin takdirinde olduğu bildirilıniştir.
4.Ağır Ceza Mahkemesi ölenin kimliğinin araştırılmasından vazgeçilmesine karar vermiştir. Mahkeme,Bakanlıkça gönderilen belgelerdeki açtklamalar ve başka olaya ilişkin soruşturma kapsamında gerçekleştirilen aramada ölenin fotoğrafinın yer aldığı sahte kimlik belgelerinin ele geçirilmiş olmast nedeniyle kimliğinin tespit edilebilmesinin hiçbir zaman mümkün olamayabileceği kanaatindedir.Mahkeme, kovuşturmanın sürūncemede kalmamasıgerektiğigerekçesiyle bu yöndeki araştırmadan vazgeçilmesine karar vermiş; bu kararında,kimlik bilgileri konusunda dosyadaki beigeler, otopsi raporu ve õlenin mevcut fotoğraflarıyla yetineceğini açıklamıştır.

45. Kovuşturmada birçok kişi (insan hakları konusunda örgütlenmiş dernek ve vakıfların yanında baro tyeleri, avukat, akademisyen, milletvekili ve diğer kişiler olmak Özere toplamda 185 kişi) olayda yaşam hakkı, ayrımcıłık yasağı, kişi hūrriyeti ve güvenliği gibi birçok hak ihlali getçekleştirildiğini ileri sürerek ölenin haklarını savunabilmek adına kovuşturmaya katılma talebinde bulunmuştur. Kovuşturmanın duruşma safahatının 17/11/2011 tarihinde gerçekłeştirilen on beşinci duruşma oturumunda başvurucu vekili,Güney Afrika Cumhuriyeti'nin Johamnesburg şehrinde yaşayan başvurucunun ölenle akrabalık bağım (kardeşlik) ileri sürmüş ve Ölenin gerçek adının F. Okey değil B.C. Ogu olduğunu belirttikten sonra vekil olarak görevlendirildiğine ilişkin apostil (bir belgenin gerçekliğinin tasdik edilerek başka bir ülkede yasal olarak kullantlmasını sağlayan bir belge onay sistemi)şerhini, İngilizce düzenlenipvekilliğini gösteren bir vekâletnameyle birlikte Türkçeye çevrilmiş bir örneğini ve õlene ait pasaportun ilgili sayfasının bir nüshasmı sunarak 

başvurucunun kamu davasına katılmasına karar verilmesini istemiştir. Başvurucu vekili;sadece başvurucunun kendilerine ulaşmakla kalmayıp Nijerya'da yaşayan babası O. Ogu,annesi L.L. Ogu, erkek kardeşleri Ony.Ogu, F.A. Ogu ve kız kardeşi A. Ogu ile de iletişim kurduklartnı, bu kişilerin adlarına vekâletname düzenlenmesini sağladıktan sonra kendilerine ulaştıracaklarını söylemiştir. Başvurucu vekili, ölenin Nijerya'daki diğer yakınlarının yaşadıkları bölgenin başkente uzak olmasınıvekâletnamelerin kendisine henüz ulaşamamışolmasına gerekçe göstermiş; en kısa zamanda ulaşacağını umduğunu, ulaşır ulaşmaz derhāl Mahkemeye sunacağını ifade etmiştir.

46. Ağır Ceza Mahkemesi başvurucunun katilma talebini, soyadının dosyadaki ölene ilişkin bilgilerle uyuşmamasının yanında kardeşlik bağının bulunduğunu gösterir bir belge sunmamış olmasıni gerekçe göstererek reddetmiştir. Mähkeme, diğer kişilerin katılma taleplerini ise suçtan doğrudan veya dolaylı olarak zarar görmediklerinden bahisle kabul etmemiştir. Mahkeme, katilma taleplerini reddetmesinin ardından aynı duruşma oturumunda soruşturmanın genişletilmesi talebi olmayan Cumhuriyet savcısının mūtalaasını almış ve bu mūtalaaya karşı diyeceklerini sunabilmesi için sanık nıüdafiine süre verip ileri bir tarihte gerçekleştirmek ūzere oturuma ara vermiştir. Cumhuriyet savcısıın sőz konusu mūtalaasi,iddianamede olduğu gibi samığın olayda bilinçli taksirle hareket ettiği yönündedir.
47. Başvurucu vekili oturum arasında 12/12/201 1 tarihinde bir dilekçe ile Ağır Ceza Mahkemesine başvurarak dilekçe ekine yukarıda belirtilen birtakım belgelerin yanında ölenin pasaport Örneği ile cenazesinin yakınlarınca Nijerya'daki yetkililerden teslim alnarak defin işlemlerinin yapıldığını ispatladığını değerlendirdiği bir belge ile bu doğrultuda cenaze merasiminin fotoğraflarını ve davetiye Örneğini eklemiştir. Ayrtca dilekçeye Ölenin ailesinin verdiğini belirttiğiröportajların da içeriğinde bulunduğu olaya ilişkin bazı haberler içeren ulusal ve yabancı gazete kupürlerini eklemiştir. Başvurucu vekili, dilekçesinde son olarak akrabalık bağı incelemesinin gerekirse DNA profilleri kullanılarak yapılmasını talep ederek katılma taleplerinin reddi kararından döntmesini istemiştir.

48. 13/12/2011 tarihinde yapılan on altıncı duruşma oturumunda hazır bulunan başvurucu vekili, katılma talebini yinelemiştir. Mahkeme, bu yöndeki ara kararında belirtilen delillerde bir değişiklik olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar vermiştir. Mahkeme, bu kararının ardından kovuşturmada duruşma safahatının sona erdiğini açıklayıp sanığın taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine hūkmetmiştir. Mahkeme, bu sonuca oyçokluğuyla varmıştır.Mahkemenin bir ūyesi, sanığınolası kastla Öldürme suçundan cezalandırılmasıgerektiği görüşündedir.

49. Hükmün gerekçesinde; eylemin kasıtlı gerçekleştirildiğine ilişkin delil, esasen böyle bir iddianı bulunmadığı özellikle belirtilmiştir.Gerekçede, ölenin cesedinde kötūmuameleye maruz kaldığına dair bir bulgunun olmadığı ifade edildikten sonra olayıgörüntüleyen kamera kaydı ile atış mesafesinin belirlenmesine olanak sağlayabilecek giysinin elde edilememesindenhareketle delillerin kasten yok edildiği düşüncesini akla getirmenin -bu bakımından elde edilmiş kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında- sadece tahminden ibaret olacağı açıklanmıştır. Bunun yanında ölenin kaçma girişiminde bulunmasısonucu sanığın kasten ateş ederek ölüme sebebiyet verdiğinin de ihtimallerden biri olarak akla gelebileceği ancak merminin vücuda isabet yeri ve izlediği yol dikkate alındığında kaçan bir kişiye arkasından veya õnünden yapılacak bir atışla sağlanacak isabetin bðyle bir netice vermeyeceği belirtilmiş,ölenle sanık arasındaki konuşma dili sorunu (farki) ile müdafisiz alınacak ikrarın hukuka aykırı olması gerekçe gösterilerek sanığın korkutarak gerçek dışıikrar alma amacıyla silahını ölene doğrultup silahın bu sırada ateş aldığı değerlendirmesinin 

gerçeklikten uzak ve sadece tahmine dayalı olduğu ifade edilmiştir. Bununla birikte olayın başlangıcı ve gelişimi bakımından kanıtlanmamış her türlü tahmin ve ihtimale dayanılarak karar verilmesinin mümkün oimadığı, sanığın aksi başkaca delillerle kamtlanamayıp olayın tek görgü tanığı olan E.T.nin aşamalardaki anlatımlarıyla da doğrulanan savunmasına itibar edilmesinde zorunluluk bulunduğu ile maddi olay kabulüntin aksinin kanıtląnamadığının değerlendirildiğisanık savunmasına göre yapıldığı belirtilmiştir. Mahkeme bu gerekçeyle vardığı maddi olay kabuiüne göre belirlediği sanığın eyleminin hukuki nitelendirilmesini ise 5237 sayılı Kanun'un sorumluluğa ilişkin taksir, bilinçli taksir ve olası kasıt hükümlerine göre örneklendirerek açıklamış ve sanığın yeteneği, algılama gücü, tecrübesi, bilgi düzeyi ile olayın koşuflarını dikkate alarak subjektif ve objektif olarak kendisinde var olduğunu kabul ettiği dikkat ve özen yūkümlālağtine -iş yükū, temposu ve yoğunluğu fazla olsa da- aykırıdavranarak "ōlūme silahyla aym odada bulumup ōlene silahını alma firsatı tanımasıyla sebebiyet verdiği", bu nedenle sorumluluğunun taksir seviyesinde kaldığı kanaatine vardığınıaçıklamıştır, Mahkeme; sanığın görev sūresi ile tecrübesini, namluşuna mermi sürülmüştabancanın kendiliğinden ateş almasmı önlemek için gerekliemniyetin alınmamış olmasını,olayın Amirlikteki odada gerçekleşmesini, taraflar arasındaki çekiştirmenin tabancanın kabza kısmının sanık, namlu kısmının ise δlenin tarafinda olacak şekilde meydana gelip tabancanın bu koşullarda ve kazara ateş almasını nazara aldığımı belirterek olayda 5237 sayılı Kanun'un ceza sorumluluğunu kaldıran nedenlerde sınırın kasıt olmakstzın veya mazur görülebilecek bir heyecan, korku ya da telaştan ileri gelen nedenle aşılması hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı sonucuna vardığını açıklamıştır.

50.Kovuşturma sonucunda tūm bu gerekçelerle, tąksirle öldürme suçu nedeniyle 5yıl hapis olarak tayin edilen temel cezada takdiri indirim uygulanarak sanığın 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Mahkeme başkanü, 5237 sayılı Kanun'da ūst sınırı 6 yıl olarak belirlenen suç nedeniyle ūst sınıra yakın bir hapis cezasının belirlenmesinin sanığın kusur durumuna uygun olmadığı ile kusur derecesine gõre daha alt seviyeden (2 yıl 6ay) temel hapis cezası belirlenip takdiri indirim uygulandıktan sonra belirlenecek netice hapis cezasının da sanığın geçmişi, adli sicil sabıka kaydı bulunmaması, kişiliği, tüm oturumlara katılması strasında gözlemlenen pişmanlığıile suçun niteliği ve işlenmesindeki özelliklere gõre adli para cezasına çevrilmesi gerektiği yöntīnde karşıoy kullanmıştır.
51. Sanığın olası kasıt ile öldürme suçundan cezalandırılması yönünde oy kułlanan Ağır Ceza Mahkemesi üyesi, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafindan sanık ve tamıkların katılımıyla yapılan tatbiki keşfin sanığın savunmasını doğrulamadığı, Morg İhtisas Dairesinin raporunda ayrıntıları açıklanan mermi çekirdeği trajesi dikkate alındığında çekiştirilirken ateş aldığı savunulan silahtan çıkan merminin -rapordan da anlaşılacağı üzeredoksan derecelik bir açıyla vücuda girdikten sonra belirtilen yönü seyretmesinin mtümkün olmadığı görüşündedir, Bunun yanında üye; tabancanın herhangi bir mekanik arızasının bulunmayıp dolayısıyla tetiğine kuvvet uygulamadan ateş almasinın mümkün olmadığını,horozu yarı kurulu tabancanın kendiliğinden ateş almasının ise ancak tetiğine daha fazla kuvvet uygulanmasıyla sðz konusu olabileceğini belirtmiştir. Ayrica polis memurları tanıklar M.A. ve K.K.A.nın kanlımıyla ölen kişinin Üstünün Amirlikte aranması sonucu uyuşturucu madde bulunduğuna ilişkin olarak olay günü saat 18.00 ile 18.05'te düzenlenen tutanakların adı geçen tanıkların bu sırada diğer şüpheli ile başka odada olmaları nedeniyle gerçeği yansıtmadığını değerlendirdiğini ifade etmiştir. Karşıoy gerekçesine göre adı geçen tanıkların hiçbir aşamada bu tutanaklardan bahsetmemelerinin gerekçesi tutanakların gerçeği yansitmaması olup bu şekilde tutanaklar düzenlenmesinin altında yatan niyet ise öleni uyuşturucu madde saticısı, dolayısıyla da -kendilerine göre- makbul bir kişi olmadığıyönünde gösterme ve olayın vahametini hafifletme amacı güdülmesinden kaynaklanmaktadır.

Ayrıca karşioy görūşüne gōre tanık E.T.nin anlatımlarına başkaca sağlam delillerle desteklenmediği sürece sanık ile aynı Amirlikte gõrev yapması, olay sırasında ðlenin silahın namlusunu iki eliyle çekiştirdiği savunmasına ise ölümün olayın hemen akabinde ve hastanede gerçekleşmiş olmastna rağmen ölenin elinde atış artığına rastlanmamasınedenleriyle itibar edilemez. Karşioy görüşünde son olarak açıklanan tüm bu ve diğer sebeplerle bir caddede gözaltına altnmasından Amirliğe getirilip burada tutulmasıyla devam eden olayın önceki tühm aşamalarında kolluk görevlilerine yönelik agresif ve saldırgan tutum sergilemeyip kaçma girişiminde bulunmaması nedeniyle δlenin Amirlikte tutulduğu sırada silahı alına teşebbüstnde bulunduğu savunmasıinandırıcı bulunmamış; sanığın korkutup gōzdağı vermek ya da kişisel ego tatmini, kontrol altına aldığı kişiye karşı güç gōsterisi yapmak gibi saiklerle diz çöktürttüğü ölenin omzunun ūüst kısmına doğrulttuğu tabancasının tetiğine yanlışlıkla basması sonucu olayın meydana geldiğinin değerlendirildiği ifade edilmiştir. Tecrübeli ve eğitimli bir memur olan sanığın namlusuna mermi sürüp tetik emniyetini sağlamadığı silahını Ölene doğrulttuğu, silahının her an ateş alabilip sldürücüyaralanmaya yol açabileceğini öngõrmesine rağmen eylemini sürdürerek "Olursa olsun."düşüncesiyle "umursamaz" bir davtanış sergilediğibelirtilmiştir. Bu sonuca varılırken sanuk ile ölenin arasında husumet olmadığı, öldürmenin kasten gerçekleştirildiğine ilişkin bir delilin elde edilemediği de açıklanmıştır.

52. Hüküm; sanık, başvurucu, Cumhuriyet savcısı ile davaya katılma talebinde bulunan diğer kişilerden bazıları tarafindan temyiz edilmiştir. Temyiz incelemesini yapan Yargītay 1, Ceza Dairesi, hūkmü 27/1/2014 tarihinde bozmuştur. Bozma gerekçesinde, ōlenin kimliğinin araştımımamasıile başvurucunun ölenle akrabalık bağı araştırılmadan katılma talebi konuşunda karar verilmesi eksik inceleme kabul edilmiştir. Daire, başvurucunun õlenin kardeşi olduğunda ısrarcı olup biyolojik inceleme dâhil her türlü araştırmanın yapımasınıtalep ettiğinin dikkate alınmak suretiyle gerek bu yolla gerekse sair yöntemler kullanılarak "Ölenin açık kimliğinin belirlenmesinin ardından başvurucu ile akrabalık bağının araştırılması" gerektiğini belirtmiştir. Daire, davaya katılmaları gerektiğini ileri sürerek hükmü temyiz eden diğer kişilerin temyiz taleplerini ise suçtan zarar görmedikleri,dolayısıyla temyize hak ve yetkileri bulunmadığı gerekçesiyle reddetmiştir.Daire, bozma sebebini dikkate alarak hükmül sair yönleriyle incelemesi dışında tutmuştur.
53. Bozma Üzerine yeniden yürütülen kovuşturmada Ağır Ceza Mahkemesi; önceki kovuşturmanın uzamasina rağmen araştırmalarının sonuç vermemesi gerekçesine, akraba kişilerin şahsi hakları yönünden ölenle yakınlıklarını karutlayarak ilgili makamlarda her zaman haklarını arama olanağına sahip olmalarının yanında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılıCeza Muhakemesi Kanunu'nun 260.maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların da hükme karşı temyiz kanun yoluna başvurma haklarının bulunduğu ile somut dava bakımından bozmadan õnceki hükme karşı Cumhuriyet savcısının talebinin olması nedeniyle hükmün sanık aleyhine bozulması ihtimalinin dışlanamayacağını,dolayısıyla kimiiğin saptanmasına yönelik bir araştırma yapılmasının sonuca etkisi olmadığını ekleyerek 5/6/2014 tarihinde bozma kararına direnmiş ve sanık hakkında õnceki hüküm gibi taksirle öldürme suçundan hüküm kurmuştur, Mahkeme; araştırmanın sonuca etkili olmadığı kanaatine, šlenin kimliğinin suçun oluşumuna veya suçun niteliğine etkisinin olmayacağı düşüncesinden hareketle de varmıştır. Mahkeme başkanı ve ūyesinin bu hükümde de -ilk hükthm için açtklanan gerekçelerle- karşıoyları sõz konusudur. Cumhuriyet savcışının mūtalaası da öncekinde olduğu gibi sanığın taksirinin bilinçli olduğu yönündedir.
54. Bu hüktım sanık, başvurucu ve Cumhuriyet savcısı tarafindan temyiz edilmiştir.YargıtayCumhuriyet Başsavcılığının başvurucunun katılma talebi yönünden bozma talepli 

4/9/2014 tarihli tebliğnamesiyle YargıtayBirinci Başkanlığına gönderilen dosya, direnme kararlarının incelenmesine ilişkin usulde gerçekleştirilen yasal değişiklik gereğince yeniden değerlendirme yapılması için 7/12/2016 tarihinde Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmiştir.Daire, direnme kararının yerinde görülmediği gerekçesiyle dosyayı 7/3/2017 tarihinde Yargıtay Birinci Başkanlığına göndermiştir.

55. Başvurucu; Ağır Ceza Mahkemesinin direnme kararının sonrasında 28/8/2014tarihinde vekiliaracılığıyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına bir dilekçeile başvurmuş,šlūmde sorumlulukları bulunduğunu iddia ettiği -amir sıfatıyla görev yapanlar dâhil- kolluk görevliteri hakkında soruşturma başlatımasını talep etmiştir.Başvuru dilekçesinde; bazımaddi delillerin (sanığın elinde var olduğu ileri sürülen barut artığına ilişkin) zamanında toplanmamış olmasından atış mesafesinin tayinine yarayabilecek gömleğin yok edilmesi, üst aramasının görüşme odasında gerçekleştirilmesi ve uyuşturucu madde ticaretisuçundan yürütülen soruşturmada (bkz.§ 17) ölüm olayının örtbas edilmesi amacıyla sahte kimlikler de kullanılarak õlen aleyhine delil uydurulmasına kadar pek çok iddiaya dayanan olay ve olgu yer almaktadir.

56. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı bu şikâyet hakkında yürüttüğü soruşturmada 14/12/2017 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar vermiştir. Kararda olaya ilişkin yargısal sürecin Yargitay tarafindan incelendiği, iddialarīn kovuşturmayı ytirüten makamlarca değerlendirilmesi gerektiği ile bu aşamada kendilerince yaptlacak bir değerlendirmenin bu konuda karar vermeye yetkili makamların gōrev alanına mūdahale anlamına geleceği, ayrıca yetkili makamlarca gerekligörüldüğü takdirde dile getirilen iddialar hakkında Cumhuriyet başsavcılıklarına suç duyurusunda bulunulmasının önünde engel olmadığı belirtildikten sonra Amirlik memurları hakkıda yürütülen bir soruşturmada 13/l 1/2007 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği açıklanmıştır. Başvuru dosyasında, bahsi geçen soruşturmaya ilişkin başkaca bir bilgi veya belgeye rastlanmamıştır.

57. Başvurucunun bu karara itirazi, İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliğince 16/1/2018tarihinde kesin olarak reddedilmiştir.

58. Ret kararı başvurucu vekiline 28/1/2018 tarihinde tebliğ edilmiş, 27/2/2018tarihinde Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunulmuştur.

B. Bireysel Başvuru Sonrasındaki Süreç
59. Yargitay Ceza Genel Kurulu 27/3/2018 tarihinde Ağır Ceza Mahkemesinin direnme kararına konu hūkmānü bozmuştur. Genel Kurul; incelemesini iki böłüme ayırmış,ilkinde yabancı uyruklu ölenin kimlik bilgilerinin tespiti ile nüfus kayıtlarının getirtilmesinin gerekipgerekmediğiniincelemiştir.Genel Kurul kararında; kişilerin kimlik bilgileri ile yaşlarını en doğru şekilde ortaya koyan resmî belgelerin nüfus kayıt örnekleri, kimlik bilgileri esas alınarak dūzenlenen nüfus ctizdanları ve pasaportlar olduğu, bununla birlikte gerek nüfus cüzdanları gerekse pasaportların sahtecilik suçunun konusu olabildiğiifade edilmiştir.Kararda ceza muhakemesinin amacının maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olup bunun için başvurulan ispat araçlarından birinin de belge olduğu, dolayısıyla yargılama makamlarının suç isnadı nedeniyle oluşan uyuşmazlığı çözümlerken resmî ve özel belgelerin güvenirliğini denetlemek zorunluluklarımın bulunduğu belirtilmiş; Ceza Genel Kurulunun ilgili kararlarında nüfus kayıtlarının hiçbir tereddüde yer bırakmayacak biçimde kesin olarak belirlenmesi gerektiğine vurgu yapıldığı ifade edildikten sonra, yargılama makamlarınca Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının nüfus kayītlarına Ulusal YargıAğı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanıłarak ulaşılabilmekle birlikte yargılama konusu dosyanın tarafi olup Türkiye 

Cumhuriyeti vatandaşı olmayan kişilerin nüfus kayıtlarnın ise Bakanltk Uluslararası Hukuk ve Dış flişkiler Genel Müdüırlüğūnün 16/1 1/2011 gūn ve 69/2 sayılı Genelgesi'nde belirlenen esaslara göre istenmesi gerektiği hatırlatılmıştır. Kararda, Bakanhık Uluslararası Hukuk ve Dış Îlişkiler Genel Müdüriüğünün internet sitesinde bulunan 16/11/201 1 tarihli ve 69/2 sayılı“Uluslararası Ceza Istinabe lşlemlerinde Adlî Makamlurımızca Dikkat Edilmesi Gereken Hususlar" konulu Genelge'nin (8) numaralı ekinde bulunan listede Nijerya Federal Cumhuriyeti'ninINTERPOL'eÖye devletler arasmda olduğunun belirtildiği,Genelge'de yabancı uyruklu kişilerin nüfus ve sabıka kayrtlarının teminine ilişkin uygulamaların ve düzenlenmesigereken belgelerin gösterildiğivurgulanmıştır.Kararda,Genelge uyarınca INTERPOL ūyesi Nijerya Federal Cumhuriyeti devletinin vatandaşlarının ntfus kayıtlarının İçişleri Bakanlığı Emniyet Gene! Müdüriüğü INTERPOL Daire Başkanlığından talep edilmesigerektiğisonucuna varldığı ifade edilmiştir. Genel Kurulun incelemesinin ikinci kısmında ise başvurucunun katılma talebine ilişkin olarak ölenle akrabalık bağının araştırılması gerekip gerekmediği hususu yer almıştır. Bu bölümde mağdhur ve suçtan zarar gören kavramları açıklandıktan sonra S271 sayılı Kanun'un mağdur ile şikâyetçinin haklarınıve davaya katilma müessesini dtizenleyen hükümlerine yer verilerek somut olay bakımından bir değerlendirme yapılmıştır. Genel Kurul kararında; õlenin kardeşi olduğunu iddia ederek davaya katıma talebinde bulunan başvurucunun vekili aracılığıyla birtakım belgelerle birlikte Güney Afrika Cumhuriyeti'nde düzenlenmiş DNA raporunu ibraz ettiğive Nijerya Federal Cumhuriyeti devletinin INTERPOL'e tye devletler arasında yer aldığının anlaşılmasıkarşısında Bakanlık Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdüırlüğüntın söz konusu Genelgesi'nde belirlenen esaslara göre Nijerya uyrukiu õlenin nüfus kaydının İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdtırlüğü INTERPOL Daire Başkanlığından talep edilebileceği yemiden hatırlatiılmış,bununla birlikte başvurucunun ölenin kardeşi olup olmadığının tespiti için dilekçesi ekinde sunduğu belgelerle ilgili araştırma yapılıp kendisine ait olduğunu iddia ettiği DNA analiz raporunun gerçekte meveut olup olmadığının Bakanlık Uluslararası Hukuk ve Dış Îlişkiler Genel Müdürlüğtünün 1/3/2008 tarīhli ve 68/1 sayılı Genelgesi'nde belirtilen esaslara göre Yabancı Resmî Belgelerin Tasdiki Mecburiyetinin Kaldırılması Sözleşmesi'ne taraf olan Güney Afrika Cumhuriyeti resmî makamlarından sorulmast ve gerekirse Güney Afrika Cumhuriyeti'nde ikamet ettiği anlaşılan başvurucudan yetkilimakamlar aracılığıyla yeniden alınacak örnek üzerinde moleküler genetik inceleme yaptırıldıktan sonra ölen kişinin Biyoloji İhtisas Dairesi tarafından düzenlenmiş DNA profili ile karşılaştırılıp akrabalık bağıaraştırıldıktan sonra sonucuna göre katılma talebi ile ilgili olarak bir karar verilmesi gerektiği açıklanmış, "başvurucumun ölenin kardeşi olduğumun bu yolla anlaşılması sayesinde ōlenin gerçek kimlik bilgilerinin tespit edilebileceğine" dikkat çekilerek Ağır Ceza Mahkemesinin hükmünün inceleme yönünden eksik ve isabetsiz olduğu sonucuna varılmıştır. Ceza Genel Kurulu, bozma sebebini dikkate alarak hūkmū sair yōnleriyle incelemesi dışında tutmuştur.
60. Yargitay Ceza Genel Kurulunun bozma ilamı tizerine Ağır Ceza Mahkemesinde devam eden kovuşturmada ilk duruşma 12/12/2018 tarihinde gerçekleşmiştir. Başvurucu vekilleri başvurucunun Tūrkiye'ye gelerek duruşmalara katılmak istediğini, dolayısıyla vize işlemleri için bu yõnde bir karar verilmesini talep ettiklerini, ayrıca ölenin annesi L.L. Ogu adına da katilma talebinde bulunacaklarını bildirmiştir. Mahkeme, talep doğrultusunda başvurucunun duruşmaya davet edildiğinin kayıt altına alınmasına ilişkin bir ara kararıkurmuş; Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı gereğince Nijerya Federal Cumhuriyeti ve Güney Afrika Cumhuriyeti ile gerekli yazışmaların yapılması için Bakanlığa yazıyazılmasına karar vermiştir.

61. Ağır Ceza Mahkemesi 25/10/2019 tarihli yazışı ile Biyolojik Ihtisas Dairesinden başvurucu tarafindan sunulan, kendisine ait DNA analizine ilişkin belge ve bulguların 

yðntemine uygun olarak elde edilmiş, Ölenin DNA bulgulan ile karşılaştırma yapmaya elverişli bulgular olup olmadığının açıklanmasını ve dosyadaki DNA profillerine göre akrabalık ilişkisi hakkmda rapor düzenlemesini istemiştir.GüneyAfrika Cumhuriyeti'nin Pretoria şehrindeki bir genetik laboratuvarınca dūzenlenipbaşvurucuya ilişkin olduğu belirtilen DNA profilinin bułunduğu 9/1/2013 tarihli raporun kovuşturma dosyasına daha Önceki bir aşamada ve Yargrtay Genel Kurulunun temyiz incelemesinden Önce ibraz edildiği anfaşı[mıştir.

62. Biyolojik Ihtisas Dairesinin 15/11/2019 tarihli raporunda; Dairelerinin 25/2/2008 tarihli raporu (bkz. § 19) ile Güney Afrika Yüksek Mahkemesi Gauteng Yerel Dairesinin dosyaya sunulan16/8/2019 tarihlitasdik şerhini içeren DNA profil tablosunun birlikte değerlendirilmesinin ardından ölen kişinin ve başvurucunun profilieri ile anne olduğu iddia edilen L.L. Ogu'nun profilinin karşılaştırılmalart sonucunda L.L. Ogu'nun %99,99ihtimalle hem õlenin hem de başvurucunun biyolojik annesi olabileceği kanaatine varıldığı,bu belirlemeden hareketle ölen kişinin ve başvurucunun "anne bir kardeş olabileceğinin"tespit edildiği bildirilmiştir.

63. Ağır Ceza Mahkemesi 15/I/2020 tarihli duruşmada sōz konusu raporu dikkate alarak ayrı vekillerle temsil edilen başvurucunun ve Ölenin annesi L.L. Ogu'nun davaya katıIma talebinin kabulāne karar vermiştir. Sanık müdafileri,raporun eksik olduğunu ileri sürmūş; eksikliğin giderilmesi yönünde Biyolojik İhtisas Dairesinden yeniden görüşalınmasını talep etmiştir. Sanuk mūdafileri ayrıca ðlenin nūfus kaydının dosyaya sunulmamışolmaşı gözetilerek Güney Afrika Yüksek Mahkemesi kararının Türkiye açısından kabul edilębilir olup olmadığının Bakanlıktan sorulmastnı istemiştir,
64. Mahkeme, talepler doğrultusunda katilma kararları verdikten sonra başvurucunun ve ölenin akrabalık bağının belirlenmiş olmasını dikkate alarak akrabalık bağıile Ölenin kimlik bilgilerinin araştırıması yöntınde öncesinde verdiği tüm ara kararlarından sarfinazar ederek katılanlar vekilleri ile sanık müdafiine talep ve diyeceklerini bildirmeleri için sūre vermiş ve yeni duruşma gūnū için 28/4/2020 tarihini belirlemiştir. Ancak Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Sekreterliğinin "Corona Virüsü Hakkanda Alınacak Tedbirler"konulu yazısı ve son dönemde dünyada görülen virtis kaynaklı hastalıkla mücadelenin sağlanması kapsamında değerlendirme yapmak Üzere 7/4/2020 tarihinde dosyayı ele almış ve 4/l 1/2020 tarihini yeni duruşma tarihi olarak belirlemiştir. Bu tarihte gerçekleştirilen oturumda diyecekleri sorulan başvurucunun ve annesinin vekilleri, sanığın eyłemine karşılık gelecek yeterli bir cezayla cezalandırılmasını, verilecek cezanın benzer olayların Önlenebilmesi için caydırcı nitelikte olmasını talep etmişlerdir.

65. 'Cumhuriyet savcısı esas hakkındaki mütalaasında; sanığın kasit, olası kasıt veya bilinçli taksirle hareket ettiğine ilişkin olarak cezalandırılmasına yeterli delil elde edilemediğini ve ilgili yasal düzenlemelerde nezarethanelere silahla girilemeyeceğine ilişkin yasaklama veya silahların ne şekilde taşınacağının belirlendiği talimat veya emir yazısıbulunmadığını dikkate alarak sanığın mesleğinin gerektirdiği dikkat ve Özen yükümlüläğüne aykırı hareket edip ðlüme sebebiyet verdiği ve bu nedenle taksirle öldürme suçundan cezalandırılması gerektiği görüşünde olduğunu açıklamıştır.

66. Ağır Ceza Mahkemesi, Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasına karşı diyeceklerini bildirmek üzere stre isteyen sanık müdafinin talebini kabul ederek bir sonraki duruşma oturumunu 17/3/2021 tarihine ertelemiştir.


JV. İLGİLİ HUKUK 
A. Ulasal Hukuk 
67.5271 sayılı Kanun'un "Kanumun kapsamı" kenar başlıklı 1. maddesi şöyledir:
"(1) Bu Kanun, ceza muhakemesinin nasıl yapılacağı hususundaki karallar ile bu sürece katılan kişilerin hak, yetki ve yükümlülüklerini düzenler."
68. 5271 sayılı Kanun'un "Tanumlar" kenar başlıklı 2. maddesinin ilgilikısmışöyledir:
" (1) Bu Kamumun uygulanmasında;
*…
e) Soruşturma: Kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphestnin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi.

f) Kovuşturma: Iddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyl,
...
Ifade eder."
69.5271 sayılı Kanun'un "Ara verme" kenar başhklı 190. maddesinin (1) numaralıfikrası şöyledir:
"(1) Duruşmaya, ara verilmeksizin devam edilerek hüküm verilir. Ancak, zorunlu hâllerde davanın maku sürede sonuçlandırılmasım olanaklı kalacak surette duruşmaya ara verilebilir."
70. 5271 sayılı Kanun'un "Mağdur ile şikâyetçinin hakları" kenar başlıkı 234.maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"(1) Mağdur ile şikáyetçintn hakları şunlardır:
a) Soruşturma evresinde;
1. Delillerin toplanmasını isteme,
2. Soruşturmanm gizlilik ve amacım bozmamak koşuluyla Cumhuriyet savcısından belge örneği isteme,
.*.
4. 153 üncü maddeye uygun olmak koşuluyla vekili aracılığı ile soruşturma belgelerini ve elkonulan ve muhafazaya alinan eşyayı inceletme,
5. Cumhurtyet savcısının, kovuşturmaya yer olmadığı yōnündeki kararına kanundo yazıı usule göre ittraz hakkını kullanma.


b) Kovusturma evresinde;
1. Duruşmadan haberdar edilme,
2. Kamu davasma katilma.
3. Tutanak ve belgelerden (...) örnek isteme,
4. Tankların davetini isteme,
6. Davaya katlmış olma koşuluyla davayı sonuçlandvran kararlara karşı kanun yollarına başvurma."
71. 5271 sayılı Kanun'un "Kamu davasına katiılma" kenar başlıklı 237. maddesi şöyledir:
" (1) Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katlabilirler.

(2) Kamun yolu muhakemesinde davaya kanlma isteğinde bulunulamaz. Ancak, ilk derece mahkemesinde ileri sūrülūp reddolunan veya karara bağlanmayan katıma istekleri,kamun yolu başvurusunda açıkça belirtilmişse incelenip karara bağlanır."
72. 5271 sayılı Kanun'un "Katılanın kanun yoluna başvurması" kenar başlıklı 242.maddesi şöyledir:
" (1) Katlan, Cumhuriyet savcısına bağlı olmaksızın kanun yollarına başvurabilir.
(2) Karar, katılanın başvurusu üzerine bozulursa, Cumhuriyet savcısı ișt yenlden takip eder."
73. 5271 sayılı Kanun'un "Kamun yollarına başvurma hakk" kenar başlıklı 260.taddesinin (1) ve (3) numaralı fikraları şöyledir:
"(1) Hâkim veya mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısi, şüpheli, sanık ve bu Kamuna göre katılan sifatını almış olanlar ile katuma isteği karara bağlanmamış,reddedilmtş veya katılan sifatinı alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulananlar için kanun yolları açıktır.

3) Cumhuriyet savcısi, sank lehine olarak da kanun yollarva başvurabilir."
74. 5237 sayılı Kanun'un "Ceza Kamumunum amacr" kenar başlıklı I. maddesi şöyledir:
" (1) Ceza Kanumunun amacı; kişt hak ve özgürlüklerini, kamu düzen ve güvenliğini,hukuk devletini, kumu sağliğını ve çevreyt, toplum barışını korumak, suç işlenmesini 

önlemektir. Kanunda, bu amacın gerçekleştirilmesi için ceza sorumluluğumun temel esaslarıile suçlar, ceza ve güveniik tedbtrierinin türleri dizenlenmiştir.

75. 5237 sayılı Kanun'un "Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi" kenar başlıklı 3.maddesi şöyledir:
"(I) Suç işleyen kişi hakkında işlenen filin ağıriığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.

(2) Ceza Kamumumun uygulamaspnda kişiler arasında urk, dil, din, mezhep, milliyet,renk, cinsiyet, siyasal veya diğer fikir yahut düşinceleri, felsefi inanç, milli veya sosyal köken, doğum, ekonomik ve diğer toplumsal komumları yömünden ayrum yaplamaz ve hiçbir kimseye ayricalık tanınamaz."
76.5237 sayıłı Kanun'ưn "Kast" kenar başlıklı 21, maddesi şöyledir:
7(1) Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındak unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir.

(2) Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fili işlemesi haltnde olası kast vardır. Bu halde, ağırlaştvrımış müebbet hapis cezasım gerektiren suçlarda müebbet hapis cezasına, müebbet hapis cezasım gerektiren suçlarda yirmi yuldan yirmibeş yila kadar hapis cezasıno hūkmolunur: diğer suçlarda ise temel ceza ūçte birden yarisına kadar indirilir."
77, 5237 sayılı Kanun'un "Takstr" kenar başlıkh 22. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"(1) Taksirle işlenen filler, kanunun açıkça belirttiği hallerde cezalandırıır.
(2) Taksir, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykarılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kamuni tanumında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir.
(3) Kişinin öngördüğü netlceyi istememesine karşı, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardir; bu halde taksirli suça iltşkin ceza üçte birden yarısıa kadar artırılır.
(….)"
78. 5237 sayılı Kanun'un "Kamumun hükmü ve amirin emri" kenar başhıklı 24.maddesi şöyledir:
" (1) Kamutun hükmünü yerine getiren kimseye ceza verilmez.
(2) Yetklli bir merciden verilip, yerine getirilmesi görev gereği zorunlu olan bir emri uygulayan sorumlu olmaz.

(3) Konusu suç teşkil eden emir hiçbir surette yerine getirilemez. Aksi takdirde yerine getiren ile emri veren sorumlu olur.

(4) Emrin, hukuka uygunluğunun denetlenmesinin kanun tarafindan engellendiği hallerde, yerine getirilmesinden emri veren sorumlu olur."

79. 5237 sayılı Kanun'un "Meşru savunma ve zorunluluk hali" kenar başlıkhı 25.maddesi şöyledir:
"(1) Gerek kendisine ve gerek başkasına ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen,gerçekdeşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlenen fillerden dolayı faile ceza verilmez.

(2) Gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakka yönelik olup, bilerek neden olmadığıve başka suretle korunmak olanağı bulwrmayan ağır ve muhakkak bir tehlikeden kurtulmak veya başkasını kurtarmak zorunluluğu tle ve tehlikenin ağırlığı ile konu ve kullamlan vasua arasında orantı bulunmak koşulu ile işlenen fillerden dolayı faile ceza verilmez."
80. 5237 sayılı Kanun'un"Sımırın aşuması" kenar başlıklt 27. maddesi şöyledir:
"(1) Ceza sorumluluğunu kaldvran nedenlerde sınırın kast olmaksızın aşımasıhalinde, fiil taksirle işlendiğinde de cezalandırıryorsa, taksirli suç lçin kamunda yazılıcezanın altıda birinden üçte btrine kadarı indirilerek hükmolumur.
(2) Meşru savunmada sınırın aşulması mazur görülebilecek bir heyecan, korku veya telaştan ileri gelmiş ise faile ceza verilmez."
81. 5237 sayılı Kanun'un "Kısa sürell hapis cezasına seçenek yaptırımlar" kenar başlıklı 50. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"(1) Kısa süreli hapis cezasi, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna,yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere gáre;
a) Adlí para cezasma,
*..
Çevrilebiltr 
(4) Taksirli suçlardan dolayn hükmolunan hapis cezası uzun sūreli de olsa; bu ceza,diğer koşulların varlığı halinde, birinci fikranın (a) bendine göre adli para cezasma çevrilebilir. Ancak, bu hūküm, bilinçli taksir halinde uygulanmaz.
(5) Uygulamada asıl mahkimiyet, bu madde hükümlerine gōre çevrilen adli para cezasıveya tedbirdir."
82. 5237 sayılı Kanun'un "Taksirle öldürme" kenar başlıklı 85. maddesinin (1)numaralı fikrası şöyledir:
"(1) Taksirle bir insanın ölümüne neden olan kişi, iki yldan altı yıla kadar hapis cezasıile cezalandıruı."
83.5237 sayılı Kanun'ưn "Kasten öldürme" kenar başlıklı 81. maddesi şöyledir:

"Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır."
84.5237 sayılı Kanun'un "Nitelikli haller" kenar başlıklı 82. maddesinin ilgili kısmışöyledir:
"(1) Kasten öldürme suçunun;
**.
e) Çocuğa ya da beden veya ruh bakammndan kendisini savunamayacak durumda olan kdştye karşı,
***
İşlenmesi halinde, kişi ağırlaştırtimış mūebbet hapts cezası ile cezalandırılır."
85. 1/6/2005 tarihinde yürūrlūğe giren Yakalama, Gözaltına Alma ve Ifade Alma Y8netmeliği'nin (Yönetmelik) "Tantmlar" kenar başlıklı 4. maddesinin ilgili kısmı şðyledir 
o 
.
Gōzaltına alma: Kamumưn verdiği yetkiye göre, yakalanan kişinin hakkandaki işlemlerin tamamlanması amacıyla, yetkili hákim önüne çıkarımasına veya serbest bırakulmasına kadar kamuni süre içinde sağlığına zrar vermeyecek şekilde özgürlüğünün geçici olarak kasıtlanıp alıkonulmasıni,
Gözalı birimi: Yakalanan ktşinin hakkandaki işlemlerin tamamlanarak adli mercilere sevk edilmesine veya serbest bırakilmasına kadar, kanuni süre içinde onu gözaltında tutmakda yetkili ve görevli kolluk kuvveti birimlerini,
Gözaltı ve nezarethane sorumlusu: Gözaltına veya muhafaza altina alınan kişilere haklarının okunmasını, kayıtların tutulmasını ve kamunlara uygun davranılmasın sağlamak amacıyla ilgili karakol, birim veya bot komutam, ámiri veya būro âmiri tarafindan görevlendirilen personeli,
Nezarethane: Şüpheli veya sankların haklarındaki işlemlerin tamamlanıp adli mercilere sevk edilinceye kadar bekletilmesi amacıyla yapıimış yerleri,
...
Suçüstü: lşlenmekte olan suçu, hemüz işlenmiş olan fil ile flilin işlenmesinden hemen sonra kolluk, suçtan zarar gören veya başkaları tarafindan takip edilerek yakalanan kişinin tşlediği suçu, filin pek az önce işlendiğini gösteren eşya veya delille yakalanan kimsenin işlediği suçu,
Yakalama: Kamu güvenliğine, kamu dūzenine veya kişinin vůcut veya hayatına yōnelik var olan btr tehlikenin giderilmesi için denetim altına alınması gereken veya suç işlediği yönünde hakkanda kuvvetli iz, eser, emare ve delil bulunan kişinin gözaltına veya muhafaza altına alma işlemlerinden ōnce ōzgürlüğünün geçici olarak ve filen kasulanarak denetim altına alımmasıni,
ifade eder."

86. Yönetmelik'in "Nezarethane İşlemlerť" kenar başltklı 11. maddesinin ilgili kısmu şöyledir:
n 
***
e) Gözaltına alınan kişi saldırgan bir tutum sergilemeye başladığı veya kendistne zarar vermeye kalkıştığı takdirde önce sözle kontrol altına alınmaya çalışılır. Bu mümkün olmadiğı takdirde, hareketini giderecek derecede kuvvet kullanlabilir. Ancak zaruri olmadıkça gerek kendisinin gerek başkasının hayati, vücu bütünlūğü veya sağlığı tehlikeye girmedikçe kuvvet kullanılmaz."
87. Yönetmelik'in "Nezarethane ve Ifade Alma Odası" kenar başlıklı 25. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
o .*
Nezarethane girişine, onaylanmıs nezarethane talimatı asıvr 
1ç ve diş emniyeti sağlanmış, özel surette hazırlanmıs, teknik donanımli, bağımsız yerlerin tfade alma odası olarak kullanılmasına özen gösterilir.

Mevcut nezarethane ve ifade alma odalarinin standartlara uygun hâle getirilmesi bütçe imkánları çerçevesinde sağlanır."
88. Yönetmelik'in "Nezarethane ve ifade alma odalarının denetimi" kenar başlıklı26. maddesi şöyledir:
"Nezarethane ve ifade alma odalarının standartlara uygunluğumu sağlamak amacı ile kolluk kuvvetlerinin yetkili birimleri tarafindan denetleme yapuır.

Cumhuriyet başsavciları veya görevlendirecekleri Cumhurtyet savcılari, adli görevlerinin gereği olarak, gözaltına alınan kişilerin bulundurulacakları nezarethaneleri,varsa ifade alma odalarıni, bu kişilerin durumlarıni. gōzaltına alınma neden ve sürelerini,gözaltına alvma ile ilgili tüm kayu ve işlemleri denetler; sonucumu Nezarethaneye Alınanların Kaydına Ait Deftere kaydederler."
Yetkili ve görevli mercilerin mevzuatta öngörülen denetim yetkileri saklıdır."
89.Yönetmelik'in "Personelin niteliğı" kenar başlıkhı 30. maddesi şöyledir:
"Bu Yönetmelikle kolluk kuvvetine verilen görevleri yerine getiren personelin eğitim görmüş olması gerekir."
90.Yönetmelik'in "Personelin eğitimf kenar başlıklı 31. maddesinin ilgili kısmışöyledir:
"Eğittme, tecrübeli, suçluluk psikolojisinden anlayan, sabırl, soğukkanli, kavrama kabiliyeti yüksek, tercihan psiko-teknik testten geçirilmiş personel katılabiltr.
...

Eğitimde başarı gösteremeyen personel hakkında Hizmet Içi Eğitim Yönergelerinin ilgıli hükümleri uygulanır.

a ...

B. Ulnslararası Hukuk 
1. Birleşmiş Milletler Belgeleri 
91. Birleşmiş Milletler Genel Kurulunun 21/12/1965 tarihli ve 2106 (XX) sayılıkararı ile kabul edilerek 4/1/1969 tarihinde yürürlüğe giren ve Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafindan4750sayılı Kanun'la 3/4/2002tarihinde onaylanıp9/4/2002 tarihinde ResmîGazete'de yayımlanan "Her türlü Ayrımcılığın Ortadan Kaldırilmasına Ilişkin UluslararasıSözleşme" nin 1. maddesi şöyledir:
"Bu Sözleşmede, 'rk ayrımcılığı' terimi, siyasi, ekonomik, sosyal, kültürel veya toplumsal yaşamın herhangi bir alanında, insan hakları ve temel özgürlüklerin tanınmasını,uygulanmasını, bu hak ve özgürlüklerden yararlanımasım ortadan kaldırmak veya zayıflatmak amacına ya da etkisine yōnelik, vk, renk, soy ya da ulusal veya etnik kökene dayalı her türlū ayrum, dişlama, kısulama ya da tercih anlamındadır."
92.26/8/19856/9/1985 tarihleri arasında Milano'da toplanan suçların δnlenmesi ve suçluların islahı Üzerine Yedinci Birleşmiş Milletler Kongresinin tavsiyesi ile BM Genel Kurulu tarafindan 29/11/1985 tarihli ve 40/34 sayılı karar ile kabul edilen Suçtan ve Yetki Istismarından Mağdur Olanlara Adalet Sağlanmasına Dair Temel Prensipler Bildirisi'nde;
« Suç mağdurlarmın uluslararası ve ulusal düzeyde adalete ulaşmaları ve adil muamele görmeleri,
«Zararlarının giderilmesi, tazminat ve yardım için tedbirler alımması,
- Yargısal ve idari mekantzmaların mağdurların ihtiyaçlarıa karşılık verebilmesi için mağdurlara ōzellikle ağu suçlar sōz komusu olduğunda ve mağdurların talep etmeleri hâlinde yargulamadaki rolleri ve kapsamı, yargulamanın zamanlaması ve ilerlemesi ile davalarıun durumu hakkında bilgt verilmesi,
- Sanğın haklarına zarar vermeden ve ulusal ceza adaleti sistemine uygun biçimde mağdurun kiştsel hakdarını ilgilendirdiği durumlarda, davanın gerekli aşamalarında kendisinin görüş ve düşüncelerint sunmasına izin verilmesi,
« Hukuki süreç boyunca mağdurlara uygun bir hukuki yardım sağlanması tavsłyelerine yer verilmlştir.

93. Kolluk Görevlileri Tarafından Zor ve Ateşli Silah Kullamlması Hakkında Temel Ikelerin (Birleşmiş Milletler Suçun Önlenmesi ve Suçluların Islahı Sekizinci Kongresi,Havana, 27/8/I990-7/9/1990, BM, A/CONF.144/28/Rev.1, 1990, s. I12-115), ilgili kismi şöyledir:
"(.)
I. Kamu yetkilileri ve emniyet makamları, kamun adamlarının kişilere karşı zor ve silah kullanmaları hakkanda yasalar çıkarıp düzenlemeler yaparlar ve bunları yerine getirirler.
Hükümetler ve kolluk kuvvetleri bu tür kurallar koyup dizenlemeler yaparlarken, zor ve silah kullanma ile bağlantılı olan ahlaki sorunları her zaman göz ömünde tutarlar.

…. Kişilerin ölümüne veya yaralanmasına yol açabilecek silahların kullanılmasınıgiderek sıırlama düşüncesiyle, uygun durumlarda kullanımak üzere öldūrücü olmayan etkistzleştirici silahlar da bu araçlara dáhildir.

(.)
9. Kamun adamları kendilerinin ve başkalarıın öldürülmelerine veya ağır bir biçimde yaralanmalarına yönelik yakın bir tehlikeye karşı müdafaa halleri ile yaşama karşı ağır bir tehdit içeren ağur nitelikteki özel suçların işlenmesini önlemek, bu tür bir tehlike gösteren veya emirlere dtrenen bir kimseyi yakalamak veya böyle bir kimsenin kaçmasım önlemek amacı dışında ve bu amaçları gerçekleşttrmek için daha hafif yōntemler yetersiz kalmadıkça başkalarına karşı silah kullanamazlar. Her halükarda sadece yaşam korumak için kesinlikle kaçmılmaz olduğu zaman őldürmeye yönelik silah kullanılabilir.
()
18. Hükümetler ve kamunen yetkili kuruluslar, bütün kamun adamlarıun uygun bir eleme usulüne göre göreve seçilmelerini, görevlerini etkli bir biçimde yerine getirmelert için gerekli olan ahlakd, psikolojik ve fiziksel niteliklere sahip olmalarını ve sürekli ve tam bir mesleki eğitim almalarım sağlar. Bu kişilerin bu görevlere strekdi uygunluk içinde olup olmadıkları periyodik olarak denetlenir.

(..)
Silah taşımaları gerekli olan kamun adamlari, ancak silahların kullanumı konusunda Bzel eğttimi tamamlamalarındansonra silah taşıma yetkisi kazanabiltrler.
20. Hükümetler ve kanunen yetkili kuruluşlar, kanun adamlarvnm eğitiminde, özellikle soruşturma sürecinde polis ahlakı ve insan hakları komularına, zor ve silah kullanmaktansa çatişmaları barışçıl bir biçimde çözüme kavuşturma, kalabalıkların davranışlarımı anlama,ikna, müzakere ve arabulma gibi yőntemler de dâhil, çeşitli alternatif yöntemler kullanma ve ayrica zor ve silah kullamimasını kısulama amacryla teknik araçların kullanımasına özel bir önem verirler. Kamunen yetkili kuruluşlar, eğitim programlarını ve işleyiş usullerini somu olaylar ışığında yeniden değerlendirtrler.

(….)."
. Avrupa Konseyi Belgeleri 
a. Yaşam Hakkıa İlışkin Olarak 
94. Avrupa Insan Hakları Sözleşmesinin (Sözleşme) "Insan haklarına saygıyükümlülüğü" kenar başlıklı 1. maddesi şöyledir:
"Yüksek Sözleşmeci Taraflar kendi yetki alanları içinde bulunan herkesin, bu Sozleşme'nin birinci bölümünde açıklanan hak ve özgürlüklerden yararlanmalarım sağlarlar"
95. Sözleşme'nin "Yaşam hakka" kenar başlıklı 2. maddesinin ilgili kısmışöyledir:

" I, Herkesin yaşam hakka yasayla korunur...
2. Ölüm, aşağıdaki durumlardan birinde malak zorunlu olanı aşmayacak bir gůçkullanumi somucunda meydano gelmişse, bu maddenin ihlaline neden olmuş sayimaz:
a)Bir kimsenin yasa dışı şiddete karşı korunmasının sağlanması;
b) Bir kimsenin usulüne uygun olarak yakalanmasını gerçekleştirme veya usulüne uygun tutulan bir kişinin kaçmasını önleme;
c) Bir ayaklanma veya isyanın yasaya uygun olarak bastırılması."
96. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine (AlHM) göre kamu görevlilerinin gūçkullanması sonucu gerçekleştiği iddia edilen ölüm olaylarının şüphesiz devletin sahip olduğu hiçbir bireyin yaşamına son vermeme negatif yükümlūlağü kapsamında incelenmesi gerekmektedir. AlHM'e göre Sözleşme'nin 2. maddesi, bir bütün olarak esasen bir kişinin kasten öldürüimesinin kabul gördüğt durumları değil istenmeyen sonuç olarak ölüme sebep olan güç kullanımının kabul gördüğı durumları tanımlamaktadır. Bu yükümlolök hem kasıthıbir biçimde öldürmeyi hem de kasit olmaksızın ölümle sonuçlanan güç kullanımınıiçermektedir (McCann/Birleşik Krallk [BD], B. No: [8984/91, 27/9/1995, § (48). AlHM,güvenlik güçlerinin silahı iradi kullanmadtklarının ya da ölümün silahı her iki tarafın da kendi hâkimiyetine almak için mūcadele ettiği sırada silahın bir tarafın istem dışı eylemiyle veya kendiliğinden ateş almasıyla ve sonuç olarak kazara meydana geldiğinin savunulduğu olayları da negatif yükümlülük bağlamında incelemiştir (Ercan ve diğerleri/ Bulgaristan (k.k.), B. No: 21470/10, 16.12.2014, §§ 59-69, 73-78).

97. AtHM'e göre aynı zamanda bir kişinin Özgürlüğünden yoksun bıraktldığı anda sağlık durumunun iyi olduğu ve serbest bırakıldığı sırada yaralandığı tespit edildiğinde devletinyaralanmanın ne şekilde meydana geldiğine ilişkin makul bir açıkiama yapma yükūmlālāğü bulunmaktadır. AfíM; kişi yaşamımı yitirdiğinde bu durumun daha da zorumlu hâle geldiğine vurgu yapmakta, tutulan kişilerin savunmasız olup yetkililerin bu kişileri korumakia yükümlü olduğunu sık sık hatırlatmaktadır (pek çok karar arasından bkz.Salman/Türkiye [BD], B. No: 21986/93, 27/6/2000, § 99; Tanli/Türkiye, B. No: 26129/95,10/4/2001, § 141; Tekin ve Arslan/Belçika, B. No: 37795/13, 5/9/2017, § 83).
98.Bununla birlikte AlHM, kamu görevlilerinin silahlı veya silahsız gūç kullanımıile ilgili olarak devietin yaşam hakkıa riayet edilmesine yönelik Önemli bir görevinin bulunduğumu belirtmektedir.Buna göre devlet, konuyla ilgili uluslararası standartiarıgözönünde bulundurarak silahlı veya silahsız gūç kullanabilinecek koşulları tanımlayan yasal ve idariçerçeve oluşturmakla yükümltdūr (Giulliani ve Gaggio/ltalya [BD],B. No:23458/02, 24/3/2011, § 99; Makaratzis/Yunanistan [BD], B. No: 50385/99, 20/12/2004, §§57-59).

99. Bunun yanında devletler, görevlilerinin yüksek düzeyde mesleki yeterliliğe sahip olnıalarınısağłamalt; uygulanan kriterleri karşıladıklarından emin olmalıdır. Özellikle ateşli silahlar emanet edilen koiluk kuvveti mensuplarına gerekli teknik eğitim verilmeli ve bu kişilerin seçiminde özenli davranılmalıdı (Saso Gorgiev/Eskd Yugoslav Makedontya Cumhuriyeti B. No: 49382/06, 19/4/2012, § 51).


100. AtHM,Sözleşme'nin 2.maddesi 1. maddesiyle birlikte yorumlandığında devłetin yaşam hakkı kapsamındaki bir olayı etkili soruşturma ytırütme yükümlülüğüinün bulunduğunu kabul etmiştir (McCann ve diğerleri/Birleşik Krallık, § 161). AİHM, bu yönde incelediği McCann ve diğerleri/Birleşik Krallık başvurusunda verdiği kararla devletin etkili soruşturma yürütme yükümlälüğü bulunduğunu ilk kez belirgin bir şekilde karar altına almıştır. Devletin etkili soruşturma yükūmlülüğü ilk olarak kamu görevlileri tarafindan őlümcül gūç kullanımı ile ilgili olarak belirlenmiştir. AlHM, kamu görevlilerinin keyfî ve yasa dışı olarak õldtırmelerinin yasaklanmasının uygulamada etkili olabilmesi için yetkili makamlar tarafindan ölümcül gūce başvurulmasının yasallığının denetlenmesini sağlayan prosedürün olması gerektiğini belirtmektedir. AlHM, bu yükümlülüğünün temel amacının yaşam hakkını koruyan ulusal hukuktaki hükümlerin etkili bir şekilde uygulanmasını güvence altına almak ve kamu görevlileri veya makamlarının eylemlerinin suçlanabilmesi durumunda bu görevliler ve makamların kendi sorumlulukları altında meydana gelen ölümler hakkında hesap vermelerini sağlamak olduğunu her firsatta dile getirmektedir(birçok karar arasından bkz_ Al-Skeini ve diğerleri/Birleşik Krallık [BD], B. No: 55721/07, 7/7/2011, § 163).McCann ve diğerleri/Birleşik Krallık başvurusundan verdiği karardan beri AlHM, bu yūkümlālüğün sorumlu olduğu iddia edilen kişilerin kamu görevlileri ya da ūçüncü kişiler veya mağdurun yaralanmasının kendisinden kaynaklı olup olmadığına bakmaksızın çeşitli durumlarda ortaya çıktığı kanaatindedir.

101. AlHM, 2001 yılında incelediği bir başvuruda verdiği kararda ise soruşturmanın gerekliliklerine ilişkin kriterleri belirlemiştir (Hugh Jordan/Birleşik Krallık, B. No: 24746/94,4/5/2001). Bu kriterler, AlHM'in tamamen yeni belirlediği kriterler değildir; McCamm ve diğerleri/Birleşik Krallık kararından beri önüne gelen başvurularda uyguladığı kriterlerin sistematikleştirilmesinden ibarettir. AlíM, sonrasında süregelen incelemeletinde bu kriterleri somut olaya uygulamış; herhangi birinin yerine getirilmemiş olduğunu tespit ettiğinde yaşam hakkının ihlal edildiği sonucuna varmıştır.

102. AtHM, bir kişinin devletin kontrolüde şüpheli koşullarda yaşamını yitirdiği durumlarda yetkili ulusal makamların bu olaylara ilişkin soruşturmayı bilhassa daha sıkı bir şekilde yürütmeleri gerektiğini de belirtmektedir (Emukidze ve Girgvliani/Gürcistan B. No:25091/07 26/4/2011, § 277; Armani Da Silva/Birleşik Krallık [BD], B. No: 5878/08,30/3/2016, § 234).

103. AİHM'in yaşam hakkı kapsamında etkili soruşturmaya ilişkin belirlediği sōz konusu kriterler şðyledir:
 Soruşturma makamlarının şüpheli ölümden haberdar olur olmaz resen harekete geçmeleri (Hugh Jordan/Birleşik Krallık, § 105; Nachova ve diğerleri/Bulgaristan [BD], B. No: 43577/98, 43579/98, 6/7/2005, § 11 1)
- Soruşturma makamlarının bağımsız olması (Hugh Jordan/Birleşik Krallık, §[06; Mustafa Tunç ve Fecire Tunç/Türkiye [BD], B. No: 24014/05, 14/4/2015, § 177)
-Soruşturmanın sorumluların tespitinive cezalandırılmasını sağlayabilecek yeterlilikte olması, bu kapsamda olayı aydınlatmaya yarayabilecek bütün delillerin toplanması için makul tedbirler alınması (Hugh Jordan/Birleşik Krallık, § 107;Armani Da Silva/Birleşik Krallık, § 233)


- Soruşturmanın ivedilikle ve makul bir Özenle yürütülmesi (Hugh Jordan/Birleşik Krallık, § 108; Armani Da Silva/Birleşik Krallık, § 237)
- Şoruşturmanın ve sonuçlarının kamu denetimine açık olması ve her durumda,ölen kişinin yakınlarının meşru menfaatlerini korumak için bu sürece gerekli olduğu Ölçüde katılmalarının sağlanması (Hugh Jordan/Birleşik Krallık, § 109)
104. AfHM'e göre soruşturmanın bağımsız olup olmadığıyla ilgili inceleme, bir bütüin olarak ve somut biçimde yapılmalıdır. Bu nedenle AlhM soruşturmaçıların potansiyel şüpheliler olması veya hakkında soruşturma yapılan kişilerin iş arkadaşı olmalarī, potansiyel şüphelilerle hiyerarşik ilişki içinde olmaları veya soruşturma makamlarının olayı aydınlatmak ve varsa sorumluları gerektiğinde cezalandırmak için bazı tedbirleri almamaları, şüphelilerin ifadelerinigerektiğinden fazlaÖnemsemeleri, gerekli olduğu hâlde soruşturmada bazıolasılıkları araştırmamaları veya aşırı eylemsizlik içinde olmaları gibi birçok unsuru bağımsızlığın yokluğuna işaret eden unsur olarak dikkate almaktadır. AlHM, ayrıca 2.maddenin soruşturma yapmaya yetkili kişilerin veya mercilerin mutlak bağımsızlık sahibi olmalarını gerektirmediğini ancak sorumlu tutulmaları olası kişilerden veya yapılardan yeterince bağımsız olmalarını gerektirdiğini ve olaydaki bağımsızlik düzeyinin yeterliliğinin kendisineözgü koşulları dikkate alınarak değerlendirilebileceğinibelirtmektedir (Mustafa Tunç ve Fecire Tunç/Türkiye, §§ 222, 223). AlHM, soruşturmanın sonuçlarının ilgili bütün unsurlarının titiz, objektif ve tarafsızbir incelemeye dayanmasıgerektiğini, soruşturmada araştirılması gereklibir konunun reddedilmesinin şüphesiz soruşturmanın olayın koşullarınıaydınlatma ve sorumlu kişilerin tespit edilmesi kapasitesini olumsuz etkileyeceğini de ifade etmektedir (Mustafa Tunç ve Fecire Tunç/Türkiye, § 175).

105. AfHM, Mihdi Perinçek/Türkiye (B. No:54915/09, 8/10/2018) başvurusunda,olay yerindeki maddi delillerin Olay Yeri Inceleme ekibi olay yerine varmadan emniyetin farklı biriminde görevlipolis memurlarınca alınıp götürülmesini meşru görmediği ifade etmenin yanında soruşturmanın bağımsızlığı bakımından da sorunlu bulmuştur. AlhM, bu durumun sadece soruşturmanın bağımsızlığı konusunda soru işaretlerine yol açacak kadar ciddi olmakla kalmayıp polis memurlarının ðlümle bir bağlantısı olduğunu gösteren önemli delillerin bozulması, yok edilmesi veya gözardı edilmesi riskini taşıdığı kanaatinde olduğunu da ifade etmiştir. AlHM, ölenin kullandığı savunulan tabanca Üzerinde parmak izi incelemesi yapılmamasını, giydiği kıyafetlerin kaybedilip ellerinde atiş artığıincelemesi yapılmasına ilişkinbelirsizliklerbırakılmasınısoruşturmanın etkililiğiniderindenzedeleyen unsurlar olarak kabul etmiş;özellikle kiyafetlerin kaybedilmesinin Türkiye'de devlet görevlileri tarafindan sebebiyet verildiği ileri stürülen olaylara ilişkin başvurularda incelediği kustr Örüntüsünün bir belirtisi olduğunu ifade etmiştir. AtHM, önceki başvurulara konu benzer olaylarda da kolluk görevlilerince öldürülen kişilerin giysilerinin yok edildiğini veya delil niteliğinde muhafaza altına alınmadığın, ðlenlerin cesetlerinin yanında bulunduğu savunulan silahlarda parmak izi incelemesi yapılmadığını gōzlemlediğint belirtmiştir (Mihdi Perinçek/Türkiye, §§ 65-77).

106. AtHMe göre Sözleşmeci devletlere yaşam hakkı kapsamında yürütülmesi gerekliliği yüklenen soruşturmanın Sözleşme'nin 2. maddesine göre etkili olarak nitelendirilmesi için ōncelikle yeterli olması gerekir (Ramsahai ve diğerleri/Hollanda [BD],B. No: 52391/99, 15/5/2007, § 324). AlHM, bu bağlamda soruşturmadaki öltm sebebini belirleme ya da varsa sorumluları tespit etme kapasitesini zayıflatan her türlü eksikliğin soruşturmanım yeterliliğini zedelediğini belirtmektedir (Al-Skeini ve diğerleri/Birleşik Krallık,§166). AlHM, bu duruma Örnek olarak yakalama teşebbūsüsırasında gerçekleştirilen silah 

atışlarında barut kalıntısının bulunup bulunmadığını belirlemek için polisin ellerinin incelenmemesini, olayın yeniden kurgulanmamasını, başka bir deyişle olay yerinde uygulamalı keşif yapilmamasını, mermiisabetiyle mağdurun vūcudunda meydana gelen yaralanmayı yeterli şekilde açıklayan raporun bulunmamasını ve görevlileri sorgulamadan Önce ayırma gerekliğine uyulmamasını soruşturmanın yeterliliğine etki eden unsurlar olarak görmüş; dolayısıyla soruşturmanın yeterli olmadığı sonucuna varmıştır (Ramsahai ve diğerleri/Hollanda, §§ 326-332).

107. Bu noktada AlHM'in olayda kovuşturma aşamasına geçilmesi durumunda etkili soruşturma yürütme yükümlülüğüne ilişkin belirlediği gerekliliklerin soruşturma aşamasının δtesine uzandığına ve karar verme aşaması dâhil kovuşturmanın tamamının kanunla yaşamıkoruma yönündeki pozitif yükümlülağün gereklerini yerine getirmesi gerektiğine sık sık vurgu yaptığını hatırlatmak gerekir (pek çok karar arasından bkz. Ali ve Ayşe Duran/Türkiye,B. No: 42942/02, 8/4/2008, § 61). Öte yandan A1HM, soruşturmadaki eksikliklerin bir mahkemenin kovuşturmada sorumlulukları ortaya koyma kapasitesine ciddisekilde zarar verebileceğinin de gözardı edilemeyeceğini belirtmektedir (Ağdaş/Türkiye, B. No: 34592/97,27/7/2004, § 102).

108. AlHM, tüm kovuşturmaların mahkûmiyet ve belirli bir cezaya htikmedilmesiyle sonuçlanmasına yönelik mutlak bir yükümltłtik bulunmamasına rağmen ulusal mahkemelerin -kamu görevlilerinin öltüme yol açan ihmalkârlıkları nedeniyle meydana gelen suçlar dâhilkişilerin hayatlarımı sona erdiren veya tehlikeye sokan suçları cezalandırmamaya hiçbir koşulda olanak vermemesi gerektiğinin altını çizmektedir. Kamu güveninin sürdürülmesi,hukukun Üstünlüığünün sağlanması ve kanunsuz eylemlere yönelik herhangi bir hoşgörü ya da bu eylemlerde iş birliği olduğu görünümünün önlenmesi açısından bu durum hayati önem taşımaktadır (Okkalı/Türkiye, B. No: 52067/99, 17/10/2006; Kasap ve diğerleri/Türkiye, B.No: 8656/10, 14/1/2014, §§ 5461).

I09. AlHM, bu nedenle yaşam hakkıı korumaya yönelik pozitif yükümlülāğūn ulusal hukuk sistemlerinin bir kişiyi hukuka aykırı olarak ðldüren ya da ðlümcülşekilde yaralayanlar hakkında ceza hukukunu uygulayabilme kapasitesini göstermesi gerektirdiğini kararlarında sıkça dile getirir (pek çok karar arasından bkz. Nachova ve diğerleri/Bulgaristan,§ 60). AlHM, dolayısıyla belirtilen yükümlälüğtn yerine getirilip getirilmediğini incelemek için ulusal mahkemelerin bu kararlara varırken hukuk sisteminin caydırıcı etkisinin korunması ve yaşam hakkı ihlallerinin önlenmesinde oynaması gereken roltn Öneminin altının çizilmesi amacıyla Sõzleşme'nin 2. maddesi uyarınca davaya gereken önemi gösterip göstermediğini ya da ne dereceye kadar gösterdiğini değerlendirmesi görevinin bulunduğunu belirtmektedir (Ali ve Ayşe Duran/Türkiye, § 62).

110. Tūm bunların yanında AlHM, Sðzleşme'nin yaşam hakkı ve kōtü muamele yasağının ihlal edildiğiiddiasının ileri sürüldüğt başvurularda kendisinin oldukça ihtiyatlıdavranması gerektiğini belirtmektedir, AfHM, olayın faillerinin şahsi ceza sorumluluğu ile devletlerin Sözleşme uyarınca sōz konusu olabilen sorumluluklarının farklı olduğunu ifade etmekte; yetkisinin devletlerin Sözleşme kapsamındaki sorumluluğunun belirlenmesiyle sınırlı olduğunu vurgulamaktadır. AlHM'e göre Sözleşme kapsamındaki sorumluluk,uluslararası hukukun ilgili kuralları ve ilkeleri dikkate alınarak Sðzleşme'nin amaçı ışığında yorumlanması gereken kendi hüküimlerine dayanmaktadır ve bu nedenle anılan sorumluluk ulusal mahkemelerin takdir yetkisine sahip olduğu şaħsi ceza sorumluluğuna ilişkin iç hukuk sorunlarıyla karıştırılmamalıdır. Bu itibarla AfHM, birçok kararında ceza hukuku anlamında 

suçluluk ya da masumiyet konusunda kararlar vermenin kendi yetki alanına girmediğini ifade etmiştir (bu yöndeki birçok karar arasından bkz_ Giuliani ve Gaggio/htalya, § 182;Tanl/Türkiye, § II1 ).

b. Ayruncılık Yasağına İllşkin Olarak 
111, Sðzleşme'nin "Ayrımcılık yasağı" kenar başlıkıı 14. maddesi şöyledir:
"Bu Sözleşme'de tanınan hak ve Özgürlüklerden yararlanma, cinsiyet, urk, renk, dil.din, siyasal veya diğer kanaatler, ulusal veya toplumsal köken, ulusal bir azınlığa aidiyet,servet, doğum başta olmak üzere herhangi başka bir duruma dayalı hiçbir ayrimcılik gözetilmeksiztn sağlanmalıdır."
112. AlHM, Sözleşme'nin 14. maddesinin Sözleşme'deki diğer haklardan bağımsız bir hak tanımadığını kararlarında sık sık belirtmektedir. AlHM, anılan maddeye göre sadece "bu Sözleşme'de tanınan hak ve özgürlüklerden yararlanma" ayrımcılığının yasaklandığına vurgu yapmaktadır.Dołayısıyla AfHMe gōre önüne getirilen şikâyetin dayandığı olaylar Sözleşme'deki haklardan en az birinin kapsamına girmiyorsa Sözleşme'nin 14. maddesinin uygulanabilirliğibulunmamaktadır (Abdulaziz, Cabales veBalkandali/Birleşik Krallık,B.No: 28/5/1985, § 71). Öte yandan 1/4/2005 tarihinde yürürlüğe giren ve T0rkiye Cumhuriyeti devleti tarafindan imzalanmakla birlikte hentiz onaylanmayan 12. Protokol, ayrımcılık yasağının kapsamını genişletmiş ve genel bir ayrımcıłık yasağı getirmiştir. Bu protokolün birinci maddesi hukuk tarafindan tamnmış bir haktan yararlanma bakımından ayrımçılık yasağını Öngörmüştür. Bu protokole bağlı devletler bakımından kendi ülkelerinde bulunan herkese tüm işlemlerde hiçbir ayrım yapmadan eşitliği sağlama yükümlölüğü sōz konusu iken diğer devletler bakımından mesele -Türkiye Cumhuriyeti devletinde olduğu gibi- hâlen sadece Sözleşme [4. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken bir hak olmaktadır.
113. AtHM, önüne gelen bazı başvurularda şiddetin ırkçılık saikine dayandığıiddialarını olayın niteliğine göre kōtü muamele yasağı ya da yaşam hakkı ile bağlantılı olarak ayrımcılık yasağı kapsamında da incelemiştir. AlHM'e göre ưrkçı şiddet, insan haysiyetine hakaretin belirli bir biçimi olup vahim sonuçlarıgözönünde tutulduğunda yetkililerin bu tür olayłara özel bir dikkat gāstermesi ve icap ettiğinde kuvvetli bir tepki vermeleri gerekir. Bu nedenle yetkililer ırkçılıkla ve ưrkçı şiddetle mücadele için bütün araçları kullanmalı, böylece farklılıkların bir tehdit değil bir zenginlik kaynağı olarak anlaşıldığı demokratik vizyonu gūçlendirmelidir (Nachova ve diğerleri/Bulgaristan, § 145). AiHM ayrımcılığın en gücendirici türünün ưk ayrımcılığı olduğunu değerlendirdiğini belirtmektedir. AlHMe göre ık, etnik köken ya da ulusal kōken, başka bir deyişle vatandaşhık bağı (AłHM'in bu terimleri nasıl anladığıyla ilgili olarak bkz_ Timishev/Rusya B. No: 55762/00, 55974/00, 13/12/2005, §55) temelindeki ayrımeılığa ðzel önem verilmelidir.

I 14. AlHM'e göre ayrımcılık ile ilgili şikâyetlerde başvurunun olguları çerçevesinde ırkçı saikin ispatı çoğunlukla aşırı derecede zordur. AłHM, davalt devletin bir kolluk görevlisinin ưkçı saikle ðlämcül gūç kullandığı iddialarıyla ilgili kendisine yüklenen ispat kūlfetinin yerine getirilmesi sırasında karşılaşabileceğizorluklara vurgu yaparak ırkçı δn yargıile güdülenmiş şiddet fillerinde ispat yükünün yer değiştirerek devlete yüklenmesinin devletin söz konusu kolluk gárevlisinin belirli bir ðznel tutumunun olmadığını kanıtlamasıgerektiği anlamına gelebileceğini belirtmiştir. Bir başka deyişle bu, davalı devletten görevlisinin ıkçı õn yargılarla hareket etmediğini kanıtlamasını beklemek anlamına gelir. Bu 

nedenle AfHM, bu yöntemi ilke olarak benimsemez. Nitekim AlHM, Nachova ve diğerleri/Bulgaristan başvurusunda Büyük Daire (Genel Kurul şeklinde anlaşılabilir.) olarak verdiği kararda davalı devletin savunulabilir bir ayrımcılık iddiasını çürütmesi gereken ve -eğer bunu yapmazlarsa- olgulara dayalı olarak Sðzleşme'ninI4. maddesinin ihlaline karar verilmesini gerektiren vakalar bujunabileceğiolasılığıns dışlayamayacağını, bununla birlikte somut başvuruda olduğu gibi şiddet içeren bir eylemin trkçı ön yargıdan kaynaklandığının iddia edildiğidurumlarda bōyle bir yaklaşımın davalı devletin iİgili kişinin belirli bir õznel tavrının olmadığını kanıtlamasını gerektireceğini belirterek birçok ülkenin hukuk sisteminde politika veya kararın ayrımcı etkisinin kanıtının istihdamda veya hizmetlerin sağlanmasında iddia edilen ayrımçılık konusunda kasıthı olma ihtiyacını ortadan kaldıracak olsa da bu yaklaşımı bir davaya aktarmanın zor olduğunu ifade etmiştir. Büyük Daire kararıda, aksi görüşe varan Dairenin yaklaşınından aytılarak iddia edilen ihlale ilişkin ispat yükününün devlete yüklenmesi gerektiğinin dūşünü[mediği açıklanmıştır (anılan kararda bkz.§ 157).
115. Öte yandan AiHM, ispat küifeti bakımından ilkesel olarak bu yaklaşımıbenimsemekle birlikte olayda ırkçı saikin açıkça ortaya çıkması hâlinde farklı sonuçlara varabilmektedir. AlHM, Sroica/Romanya (B. No: 42722/02, 4/3/2008) başvurusunda, polisin bir kişiye "Çingene misin yoksa Romen mi?" diye sorduktan sonra o kişiye salduması dâhil olaya ilişkin genel olguları esas alarak başvurucu gibi bireylerin kasten etnik kōkenleri sebebiyle hedef seçildiğihususunda kesin delillerin mevcut olduğu sonucuna varmiştir.AlHM, başvurucuya yönelik tek başına kötü muamele teşkil eden başvuruya konu olaydaki saldırının ırkçı saikle gerçekleştirilmediğinin ortaya konulmasına ilişkin ispat yükünübenimsediği ilkesel yaklaşımdan farkh olarak devlete yüklemiş ve kötü muamele ile birlikte ayrımcıüık yasağının ihlal edildiğine hükmetmiştir.

116. Diğer taraftan AlHM, trkçılık saikiyle şiddetin yetkili ulusal mercilerde etkili soruşturma yürütülmesi boyutunun bujunduğunu belirtmektedir. AfHM, görevlileri tarafindan gerçekleştirilen ırkçı şiddetten dolayı devletin sorumJuluğunu, ayrımcılığın bağlantılı olduğu ilgili hak veya yasağın (olayın koşullarına göre yaşam hakkı veya kōtü muamele yasağı)esasa ilişkin yönü bakımından değerlendirirken burada ifade edilen soruşturma yükümlūlağtınü, anılan hak ve yasak kapsamındaki etkili soruşturma yūkümlüłuğa ile bağlantılı olarak usul meselesi olarak ele almaktadır. AlHM'e göre devletler, halkın kolluk görevlilerine duyduğu güveni sürdürebilmek için güç kullamılması ile ilgili olayların soruşturulmasında hem hukuk sisteminde hem de uygulamada așirī gūç kullanma durumu ile ırkçı öldtrme filleri arasında bir fark gözetilmesini güvence altına almak zorundadırlar (Nachova ve diğerleri/Bulgaristan, §160). Yetkililer, ırkçılığın neden olduğu şiddete işaret edebilecek şüpheli olgular görmezden gelmeden, delillerin toplanması ve güvenceye alınması, gerçeğin ortaya çıkarılması için uygulanabilir tūm yolları araştırmak ve tamamen gerekçeli, tarafsız ve nesnel kararlar vermek için mevcut şartlarda makul olan her şeyi yapınak zorundadırlar (Stoica/Romanya,§ 124). AtHM'e gõre soruşturmanın bu bakımdan makuj olan her şeyi yapma konusunda gayret gösterilerek ve tarafsızlıkla yūrütülmesi, ırkçışiddet sőz konusu olduğunda toplumun ırkçılığı kınadığını sürekli olarak belirtme ve ilgili makamların azınlıkları ırkçı şiddet tehdidinden koruma konusundaki kapasitelerine güveni koruma gerekliliği bakımından bilhassa Önem taşımaktadır (Gjikondi ve diğerleri/Yunanistan,B. No: 17249/10, 21/12/2007, § 118). Yaşam hakkı kapsamındaki soruşturma yūkūmlūlūğüayrımcılık yapılmaksızın yerine getirilmeli ve ulusal hukuk sistemi bir başkaşının yaşamınıhukuka aykırı sonlandıran kişilere karşı mağdurun ırk veya etnik kökenine baktlmaksızın ceza hukukunu uygulayabilme gücünū göstermelidir (Nachova ve diğerleri/Bulgaristan,§160). AlHM'in önemli gördüğü bir diğer husus ise ayrımeılık saikiyle gerçekleşen şiddete 

müsamaha ve faillerin soruşturulmasında hukuk önünde eşitlik ilkesiyle bağdaşmayacak derecede kayıtsızlıkgösterilmemesidir (Gldant Yehova Şahitleri Cemaatinin 97ūyesi ve diğer 4 kişi/GürcistanB. No:71156/01, 3/5/2007, § 140).

I 17. Sonuç olarak AlHM, srkçı motivasyona dayal olduğu ileri sürūlen bir şiddet olayında şayet devlet bu eylemin ıkçı saiklerle yapılmadığımı ispatlayamıyorsa -ki ispatının çok güç olduğunu belirtmektedir- olaydaki şiddetin kaynağının ırkçı gerekçeler olduğu sonucuna varmayı isabetli bulınamaktadır. Ancak AfHM bðyle olmakla birlikte irkçı saikin olayda açıkça ortaya çıkması durumunda farklı sonuçlara varabilmektedir. AlHM ayrıca devletleri, şiddet olayları ve özellikle görevlilerince gerçekleştirilen öldürme fiillerinin soruşturulması ile ilgili olarak herhangi bir trkçı saik ve etniğe dayalı nefret ve ön yargının olaylarda rol oynayıp oynamadığını ortaya çıkarmak için tūm makuł adtmları atmak şeklinde ilave bir yükūmlülūk altına sokmuştur. AlHM'e gōre bu, ırkçılığın kınandığının sürekli olarak belirtilmesi ve yetkilimakamların azınlıkları bu tür şiddet tehdidinden koruma konusundaki kapasitelerine güvenin korunması, bir başka ifadeyłe bu konudaki gūveninin azalmaması için bilhassa gereklidir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi durumunda ise yaşam hakkıyla birlikte bu hak ile bağlantılı olarak ayrımcılık yasağının ihlal edildiğine karar verebilmesi gündeme gelebilmektedir.

V. ÍNCELEME VE GEREKÇE 
118. Mahkemenin 13/1/2021 tarihinde yapmış olduğu toplantıda başvuru incelenip gereği dūştnüldü:
AYaşam Hakkınm İblal Edildığine İlişkin İddia 
1.Başvurucanun İddiaları
119. Başvurucu,
i. Kardeşinin gözaltına alınmasına ilişkin olarak hukuka uygun hiçbir sebep yokken sırf ten renginden dolayı götürülüp alıkonulduğu polis karakolunda, ardında yetkililerce cevaplanması gereken birçok soru bırakarak öldürülduğünū,
ü. Olayın başlangıcı, seyri ve yetkililerçe kullanılan yöntemlerin devletin silahlıgūç kullanma tekeline sahip görevlilerinin bu gōrev ve yetkilerini açıkça kōtüye kullandıklarını gösterdiğini,
iii. Olayda kontrol altında tutulduğundan her türlü tehlikeye karşı savunmasız konumda olan kardeşinin polis memurunum yakın tehlike oluşturan eylemine karşıkorunmadığını,
iv. Olayda yaşam hakkının ihlal ediłdiği suçlamalarına rağmen bu suçlamaların soruşturulması ve kovuşturulması sırasında yetkili makamların takındığt tavır, ağır ihmaller, verdikleri kararların etkisizliği, maddi gerçeğin açığa çıkarılmasında önemi buluman birtakım delillerin toplanmasındaki eksiklikler, ayni nitelikte bazı delillerin ise yok edilmesi, olayda sorumlulukları bulunan diğer görevliler hakkında soruşturma yürūtülmemesi, olayın ardından geçen uzun zaman, kovuşturmaya etkili katılımının engellenmesi, bu konuda yıllarca karar verilmemesi ile olayın failinin 

polislik mesleğine devam ediyor olması ve başvuru tarihine kadar değil tutuklanmak bir gūn bile gözaltına alınmamış olması nedeniyle adalete olan kamu güveninde meydana getirilen derin zedelenme sonucu başvuru yapmak zorunda kaldığınıbelirterek Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alnan adil yargılanma hakkıile Anayasa'nın 17. maddesinde güvence altına alınan yaşam hakkının ihlal edildiğini iddią etmiştir.

2. Değerlendirme 
a.Íddtalarm Nitelendirilmesi ve Încelemenin Kapsamı Yönünden 
120. Anayasa Mahkemesi, olay ve olguların hukuki tavsifini kendisi takdir eder dolayısıyla bu konuda başvurucu tarafindan yapılan nitelendirme ile bağlı değildir (Tahir Canan, B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 16). Ancak burada Anayasa Mahkemesi tarafindan resen tespit edilecek olan husus, başvurucu tarafindan ileri sürülen olay ve olguların hukuki nitelendirilmesi, başka bir anlatımla başvurunun hangi hak veya özgürlük kapsamında inceleneceği olup bu durum başvuruda ileri sürülmeyen bir olay veya olgunun inceleneceği şeklinde anlaşıimamalıdır.Aksinin kabulü devletin sahip olduğu yükümlālākler bakımından maddi, usule ilişkin farklı ve birden çok boyutu bulunan yaşam hakkı kapsamında yapılan her başvuruda ihlal edildiği ve/veya derece mahkemeleri tarafindan ihlal edildiği tespit edilmekle birlikte yeterli giderim sağlanmadığı ileri sürülmediği hålde yaşam hakkı kapsamında devletin sahip ołduğu tüm yükümlülüklerin incelenmesi sonucunu ortaya çıkarabilecek olup bu durum bireysel başvurunun ikincil niteliğine uygun düşmeyecektir (İrfan Durmuş ve diğerleri, B. No: 2014/4153, 11/5/2017, §§ 74, 75).

121. Başvurudaki iddiaların ðzü, bir kişinin polis karakolunda kolluk görevlisince Bldūrüłmesi ve olayın faili hakkındaki sürecin bir bütün olarak etkili olmamasının yanında Ölmde sorumlulukları bulunan diğer görevliler hakkında kovuşturma yürütülmemesidir.Başvurucu, sðz konusu süreçlerin tamamında geçen sūreyi ve kovuşturma sürecine katılma talebinin reddedilmesine ilişkin aşamaları adil yargılanma hakkı kapsamında nitelendirerek ileri sürmüş ise de sðz konusu şikâyetlerin ayrıntıları aşağıdaki ilgili bölūmde açıklanan yaşam hakkı kapşamındaki devletin etkili ceza soruşturması yürütülmesi yükümltlüğü ile ilişkili olduğu sonucuna varılarak incelemenin anılan hak kapsamında yapılması gerektiği değerlendirilmiştir.

122. Öte yandan yaşam hakkı çerçevesinde yapiłacak incelemenin kapsamıbakımından da bir değeriendirme yapılmalıdır. Başvurucu, devletin (kamu gücünūn) kontrolüaltında tutulduğundan her ttrlü tehlikeye karşı korunmasız konumda olan kardeşinin kamu gōrevlisi tarafindan ðldürüldüğūnü ve olaya ilişkin etkili ceza soruşturması yürütülmediğini iddia etmiştir. Başvuruda, ðldūrmeme yūkümlüğü (negatif yūkūmlūłūk) ve bu yūkümlołūk ile bağlantılı olarak ortaya çıkan etkili ceza soruşturması yürüitülmesi yükümlülüğünün ihlal edildiğine ilişkin olay ve olgular ileri stürülmekle birlikte yaşamı yakın ve gerçek tehlikeye karşı koruma yükümlöłüğünün ayrıca incelenmesini gerektirir herhangi bir olay ve olgunun ileri sürülmediğisonucuna varılmıştır.Başvurucu, öldürmeme yükümlolūğüile bağlantılıolarak iki süreci etkili soruşturma yūkümlülağūnün ihlal edildiği iddialarına konu etmiştir.Bunlardan ilki, yetkili merciler tarafindan olayın faili olduğu değerlendirilip hakkıdaki ceza muhakemesi soruşturma evresinden kovuşturma evresine geçen polis memuru hakkındaki streçtir. İkincisi ise ölüm olayında ve bazı delillerin elde edilmemesinde sorumluluklarıbulunduğunu ileri strdüğü diğer kamu görevlileri hakkında kovuşturma yürütülmemesidir.

123. Bu sebeple başvuruda, devletin yaşam hakkı kapsamındaki öldürmeme ve olay sonrasına ilişkin etkili ceza soruşturması yürütülmesi yükthmlülükleri incelenecektir. Bu incelemede hakkında kamu davast yürütülen kolluk görevlisine ilişkin süreç, öldürmeme yükümjolüğü ile birlikte ve ayrıca etkililik bakımından, dolayısıyla aynı zamanda ðldürmeme yükümlüloğo bakımından tüketilmesigereken başvuru yolu bağlamında;sorumluluklarıbulunduğu ileri sürülen diğer kamu görevlilerinin cezalandırılması gerektiği şikâyeti ise sadece etkili ceza soruşturması yükümlültiğo bakımından değerlendirmeye tabi tutulacaktır.
b. Kabul Edilebilirlik Yönünden 
iBireysel Başvuruda Bulunabilme Ehliyeti (Mağdur Statüsü) Yönünden 
124. Anayasa'nın 148. maddesinin Üçüncü fikrasının ilgili kısmı şöyledir:
"Herkes, Anayasada güvence altına alunmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa Insan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafindan, ihlal edildiğı iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir..."
125, 30/3/2011 tarihli ve 6216 saytlı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıkh 45. maddesinin (1)numaralı fikrası şõyledir:
"Herkes, Anayasada güvence altina almmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa Insan Hakdarı Sözleşmesi ve buna ek Türkiye'ntn taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücū tarafından, ihlal edildigi iddiasıyla Anayasa Mahkemestne başvurabilir."
126. 6216 sayılı Kanun'un "Blreysel başvuru hakkına sahip olanlar" kenar başlıklı46. maddesinin (1) ve (3) numaralı fikraları şöyledir:
"Bireysel başvuru ancak ihlale yol açtığı ileri sürülen işlem, eylem ya da ihmal nedeniyle güncel ve kişisel bir hakka doğrudan etkilenenler tarafından yapuabilir.
Yalnızca Tūrk vatandaşlarına tanınan haklarla ilgili olarak yabancıar bireysel başvuru yapamaz."
127. Bireysel başvuru yolunu işletebilecekler esas itibarıyla doğrudan mağdur sıfatını taşıyan kişiler olmakla birlikte somut olayın koşullarına ve ihlal edilen hakkın niteliğine gōre doğrudan mağdur ile arasında kişisel ve ðzel bir bağ bulunan, dolayısıyla da Anayasa'nın ihlalinden olumsuz olarak etkilenen veya ihlalin sona ermesinden meşru ve kişisel bir menfaati bulunan kimseler de dolaylımağdur sıfatıyla bireysel başvuruda bulunabileceklerdir (Engin Gök ve điğerleri, B. No: 2013/3955, 14/4/2016, § 53).
128, Bununla birlikte dolaylı mağduriyetin ortaya çıkması, somut olayın koşullarına ve ihlal edilen hakkın niteliğine gõre değişebilmektedir. Nitekim Anayasa Mahkemesi,mağdurun bizzat başvuru yapmasının mümkün olmadığı ve yakın akrabalık ilişkisinin bulunduğu kimi durumlarda -özellikle yaşam hakkının söz konusu olduğu durumlardabaşvurucuların ihlalden doğrudan etkilenmemiş olmalarına rağmen ihlalden dolaylı olarak 

etkilenmeleri nedeniyle başvuru yapabileceklerine karar vermiştir (pek çok karar arasmdan bkz. Serpil Kerimoğlu ve diğerleri, B. No: 2012/752, 17/9/2013, § 41).
129. Başvurucu, ölenin kardeşi olduğunu beyan etmektedir. Bu noktada başvurucunun ölenle akrabalık bağını ispatlayan herhangi bir belge bireysel başvurunun yapıldığı tarihte Anayasa Mahkemesine sunulmamış ise de ðlenle akrabalık bağını gösterir tibbi raporların bireysel başvuru yapılmasından sonraki streçte ilgiliyargısal mercilere sunulduğu, bu nedenle de başvurucunun mağdur statüsüntin ilgili yargisal mercilerce kabul edildiği görülmüştür. Dolayısıyla başvuruda, başvuru ehliyeti bakımmdan yakın akrabalık bağı boyutuyla bir sorun görülmemiştir.

130. Diğer taraftan yabancıların yalntzca Türk vatandaşlarına tanınan belirli haklar bakımından bireysel başvuru yapma ehliyetleri bulunmamaktadır. Dolaytsıyla bu nitelikte olanların dışındaki haklardan olan yaşam hakkı yönünden yabancıların bireysel başvuruda bulunma ehliyetine sahip oldukları söylenmelidir.Bununla birlikte başvurucunun yakınının Türkiye'de yaşamını yitirdiği dikkate alındığında yer bakamından yetki kuralı bakımından da bir sorun olmadığı izahtan varestededir. Anayasa'nın 17.maddesinde belirtildiği üzere "Herkes yaşama, maddi ve manevi, varlığım koruma ve geliştirme hakkana sahiptir.".Buradaki "herkes" ibaresinden Türkiye Cumhuriyeti devletinin egemenlik yetkisi alam içinde bulunan herkesin anlaşılması gerekmektedir. Bu noktada ayrıca Sözleşme'nin 1. maddesinde yer alan "Yüksek Sözleşmeci Taraflar kendi yetki alanları içinde bulunan herkesin, bu Sözleşme'nin birinci bölümmünde açıklanan hak ve özgürlüklerden yararlanmalarım sağlarlar." şeklindeki açık hükmün dikkate alınması, dolayısıyla temel hak ve Özgürlüklerin etkilişekilde koruma altına alınmasını temin etmek amacıyla yabancıların başvuru hakkınıkısıtlayan hükmün dar şekilde yorumlanması gerektiği belirtilmelidir. Bu gereklilik sadece Anayasa Mabkemesi açısından ve bunlar bireysel başvuru bakımından değil tenıel haklar ve özgürlükleri koruma ve bunlar ihlal edildiğinde telafi etme görevi öncelikle kendilerine ait olan idari ve yargısal organlar bakımından da geçerlidir 
i. Başvuru Yollarının Tāketilmesi ve Diğer Kabul Edilebllirlik Kriterleri Yönünden 

(1) Bazı Kamu Görevlileri Hakkında Etkili SoruşturmaYürütūlmemesine İlişkin İddia 

131. Anayasa'nın “Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı" kenar başlıkh 17. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
“Herkes, yaşama, .. hakkma sahiptir.
.••
Meşrù mūdafaa hali, yakalama ve tutuklama kararlarının yerine getiriłmesi, bir tutukdu veya hilamlumün kaçmasının önlenmesi, bir ayakdanma veya isyanın bastırımasi,sıkyönetim veya olağanüstü hallerde yetkili merciin verdiğı emirlerin uygulanmasıstrasında silah kullanimasıa kanumun cevaz verdiği zorunlu durumlarda meydana gelen ōldūrme filleri, birinci fikra hūkmü dışmdadı."
132. Anayasa'nın "Devletin temel amaç ve görevleri" kenar başlıklı 5. maddesinin ilgili kısmı şðyledir:

"Devletin temel amaç ve gōrevleri, … kdşinin temel hak ve hürriyetlerini, sosyal hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette smırlayan siyasal, ekonomik ve sosyal engelleri kaldırmaya, insanın maddi ve manevi varlığının gelişmesi için gerekli şartlarıhazırlamaya çalışmaktır."
133. Anayasa'nın yaşam hakkını güvence altına alan 17. maddesi ile devletin temel amaç ve görevlerini belirten 5. maddesi birlikte değerlendirildiğinde meydana gelen şüpheli Bltm olaylarının sorumlularının belirlenmesini ve gerekiyorsa cezalandırılmasınısağlayabilecek etkili bir ceza soruşturması yürütülmesi gerekmektedir. Bununla birlikte yūrūtülen soruşturma belirli bir kişinin sorumlu olup olmadığıyla sınırlı olmamalı, olaym tūm yðnlerini ortaya koyacak kapsamda ve nitelikte olmalıdır. Başka bir ifadeyle ðlūm olaylarına ilişkin soruşturmaların olayın tam olarak nasıl gerçekleştiğini ortaya koyacak şekilde yūrūtülmesi yerine sadece bu olaya belirli bir kişinin karıştığı veya hiçbir şekilde bu kişinin karişmasının söz konuşu olmadığım ortaya koyacak şekilde yürütülmesi, usul yükümlülağünü karşılamak için yeterli değildir (Turan Uytun ve Kevzer Uytun, B. No:2013/9461, 15/12/2015, § 89). Bununla birlikte soruşturmanın etkiliolup olmadığına ilişkin değerlendirme -somut olaym kendine ðzgü koşulları dikkate alınarak- belirli bir kişi hakkında verilen kararla stnırlı olarak değil yürütülen soruşturma bir bütün olarak incelendikten sonra yapılabilecektir (Gülcan Keleş ve diğerleri, B. No: 2014/797, 22/03/2017, § 30).
134. Başvuruda, bazı kamu görevlilerinin öltım olayında sorumluluğu olduğu iddiası da ileri sürülmūş; ayrıca olayın faili olduğu yetkili makamlarca değerlendirilen polis memurunun görüşme odasında ölen kişinin (zerini aradığı strada (ilgili polis memurunun)silah taşımasına izin verildiği, ölen kişi hakkında deliluydurulduğu ve bazı delillerin yok edildiği şikâyetleri dile getirilmiştir.Diğer taraftan olayın faili olduğu değerlendirilen kamu görevlisi hakkındaki kamu davası bireysel başvurunun incelenmesi tarihi itibanıyla derdesttir.Dolayısıyla yetkilimakamların başvurucunun diğer kamugörevlilerinin sorumluluklarına ilişkin iddialarını değerlendirmeye devam ettiği görülmektedir. Kovuşturmaya yer olmadığıa dair kararda bu hususa dikkat çekilmiş; yetkili makamların bu konudaki değerlendirmelerinin beklenmesi gerektiği, mevcut bilgi ve belgelere göre başka yönde bir soruşturma yürütülemeyeceği açıklanmıştır.

135. Bu itibarla bireysel başvuru incelemesinin -somut olayın kendine δzgü koşullarıdikkate alımarak- bazı kamu görevlileri hakkında verilen bu kararia sınırlandırıması mümkün değildir. Dolayısıyla soruşturma makamlarınca olayın faili olduğu değerlendirilen kamu görevlisi hakkmda devam etmekte olan kamu davasının sonuçlanması ve davayı yūrüten mercilerin olayın oluş şekline yönelik değerlendirmelerinin beklenmesi gerekir. Kovuşturma sonucunda kamu görevlilerinin sorumluluklarıyla ilgili olarak başvurucu tarafindan ileri sürülen iddiaların ciddiyet kazanması ve bu doğrultuda sorumluluğu tespit edilenlere yönelik soruşturma başlatılmas: ihtimal dâhilindedir. Anayasa Mahkemesinin bu konuda bir inceleme yapabilmesi, sürecin bir btitün olarak olayın tüm yönlerini ortaya koyabilecek nitelikte olup olmadığının belirlenebilmesi ile mümkündür. Bu sebeple kovuşturmanın sonucunun beklenmesi gerekir.

136. Sonuç olarak haklarında verilmiş bir kovuşturmaya yer olmadığı kararı Üzerine bireysel başvuru yapıldığı görüłmüiş ise de sorumlulukları bulunduğu ileri strülen bazı kamu görevlileri hakkında bireysel başvuruda bulunulabilmesi için sürecin bütünün tüketilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.


137. Açıklanan gerekçelerle başvurunun bu kısmının başvuru yollarının tüketilmemesi nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.
()C.Y. Hakkında Yürütülen Soruşturma ve Kovuşturmaya İlişkin Îddiaiar te Devletin Öldürmeme Yükümläiäğünün İhlal Edfldiğie İlişktn İddia 
138. Başvurucu; şikayetlerinde kardeşinin polis karakolunda hukuk kurallarına aykırı olarak tutulması sırasında zayıf ve savunmasız konumda olmasını firsat bilerek gūçgösterisi yapmak için silah kullanma konusundaki yetki ve görevlerini hiçe sayan polis memurunun eylemi sonucu yaşamını yitirdiğini, soruşturma evresinde olayın aydınlatılmasıbakımından kritik önemi olan delillerin toplanması için makul tedbirlerin alınmadığınt, aymınitelikteki bazı delillerin ise yok edildiğini, kovuşturmaya katılımının engellenip sürecin uzatıldığını, bu nedenle bireysel başvuruda bulunmak zorunda kaldığını açıklamıştır.Başvurucu, olayın ardından geçen süreye õzellikle işaret etmiş ve on yılı aşkın süredir sürecin sonuçlanmasını beklediğini ifade etmiştir.

139, Başvuru yollarının tüketilmesi koşulu, bireysel başvurunun temel hak ihlallerini δnlemek için son ve olağanüistü bir çare olmasının doğal sonucudur. Diğer bir ifadeyle temel hak ihlallerini öncelikle idari makamların ve derece mahkemelerinin gidermekle yükümla olması kanun yollarının tüketilmesi koşulunu zorunlu kılmaktadır (Necati Gündūz ve Recep Gündūz, B. No: 2012/1027, 12/2/2013, § 20).

140. Temel hak ve özgüritiklere saygi, devletin tüm organlarının uyması gereken bir ilke olup buna uygun davranılmadığı takdirde ortaya çıkan ihlale karşı öncelikle yetkili idari mercilere ve derece mahkemelerine başvurulmalıdır (Bayram Gōk, B. No: 2012/946,26/3/2013, § 17). Bu kapsamda temel hak ve hūrriyetlerle ilgili hukuk sisteminin koruma mekanizmalarınınöncelikle işletilmesigerekmektedir.Bu nedenleihlal iddialarına ilişkin olarak õncelikle olağan kanun yolları tüketilmelidir. Ancak somut olayın koşuları itibarıyla başvuru yołlarının tüketilmesinin yarar sağlamayacağıın veya etkili olmadığıın anlaştlmasıhalinde anılan yollar tüketilmeden yapılan bir başvuru incelenebilir (Şehap Korkmaz, B. No:2013/8975, 23/7/2014, § 33).

141. Dolayısıyla yaşam hakkı ile ilgili yürūtülmekte olan bir soruşturma ve olayda sōz konusu olmuş ise kovuşturmanın etkili olup olmadığı yõntnden inceleme yapabilmesi için -mutlak surette gerekli olmasa da- yürütülen soruşturma veya kovuşturmanın makul bir streyi aşmaması şartıyla ilgili kamu makamları tarafindan nasıl sonlandırılacağının beklenmesi bireysel başvuru ile getirilen koruma mekanizmasının ikincilniteliğine uygun olacaktır (Rahil Dink ve diğerleri, B. No: 2012/848, 17/7/2014, § 77; Hūseyin Caruş, B. No:2013/7812, 6/10/2015, §46). Ancak soruşturmanın başlatiılmayacağının veya etkili yürütülmediğinin farkına varıldığıveya varılması gerektiği andan itibaren yapılan bireysel başvuruların kabul edilmesine karar verilmelidir. Ancak bu durumun tespiti, her başvurunun kendine özgü koşulları dikkate alınarak değerlendirilmelidir (Rahil Dink ve điğerleri,§ 77).
142, Somut başvuruda devletin öldürmemeye ilişkin negatif yükümlülüğünün ihlal edilip edilmediğinin tespitine elverişli olduğu hususunda tereddtit bulunmayan ve hâlen neticelenmemiş bir kovuşturma sõz konusudur. Öte yandan olaytn üzerinden yaklaşık on dört yıl geçmesine rağmen yaşam hakkı ihlali iddiasına ilişkin davanın ilk derece mahkemesi önünde derdest olduğu görülmektedir.


143. Ttm bu hususlara göre başvurucunun şikâyetleri açısından başvuru yollarının tūketilip tüketilmediği yönünde karar verilebilmesi için devletin etkili soruşturma yapma yükümlülüğünün çerçevesinin ve somut olayda ne surette yerine getirildiğinin tespit edilmesi gerekmektedir. Bu durumda etkili soruşturma yükümlūlağü ile başvuru yollarının tüketilmesi kurałtnın iç içe girmiş olması ile somut olay ve olgular dikkate alındığında başvuru yollarının tüketilmesine ilişkin kabul edilebilirlik konusunda soruşturmarın ve kovuşturmanın etkililiği bakımından yapılması gereken değerlendirmenin esas hakkındaki incelemeyle birlikte yapıłması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır (benzer yöndeki değerlendirmeler için ayrica bkz Hidưr Öztürk ve Dilif Öztūrk, B. No: 20[3/7832, 21/4/2016, § (30).
144. Sðz konusu iddialar açıkça dayanaktan yoksun olmadığı gibi başvuru yollarının tüketilmesi kurah dişında iddiaların kabul edilemezliğine karar verilmesinigerektirecek başka bir neden olmadığı anlaşı[mıştır.

Esas Yõnünden 
i. Genel flkeler 
145. Kamusal yetkiyle güç kullamlması sonucu gerçekleşen ölümlerin veya öitmcül yaralanmaların devletin yaşam hakkıa ilişkin negatif yükümlülağü kapsamında değerlendirilmesi gerekir. Bu yükümlülak hem kasıtlı biçimde hem de kasıt olmaksızın δlümle sonuçlanan veya sonuçlanabilecek gūç kullanımını kapsamaktadır (Cemil Danışman,B. No: 2013/6319, 16/7/2014, § 44).

146. Anayasa'nın 17. maddesinin son fikrasında "(1)meşru mūdafaa hali, (2)yakalama ve tutukdama kararlarımın yerine getirilmesi, (3) bir tuuklu veya hükümlünün kaçmasının önlenmesi, (4) bir ayaklanma veya isyanın bastırılmasi, (5) sıkyönetim veya olağanüstü hallerde yetkili merciin verdiği emirlerin uygulanması sırasında silah kullanulmasına kamumun cevaz verdiği zorunlu durumlarda" yaşam hakkına yapılan müdahalenin hukuka uygun olacağı belirtilmiştir. Öte yandan Anayasa'nın 17. maddesinin son fikrast esasitibarıyla kişilerin kasten öldürülmesine izin verilen durumları değil istenmeyen bir sonuç olarak yaşamdan yoksun kalma sonucunun doğabileceği gūçkullanımasına izin verilen durumları açıklamaktadır.

147. Anayasa'da yaşam hakkına güç kullanmak suretiyle yapılacak mttdahalelere ilişkin yer alan yukarıdaki hükümler ve Anayasa Mahkemesinin bu konuda daha önce vermişolduğu kararlar birlikte değerlendirildiğinde kolluk kuvvetlerinin ancak Anayasa'da belirtilen amaçlara ulaşmak adına, başka bir çarenin kalmadığı zorunlu durumlarda ve -gūç kullanarak ulaşılmak istenen amaç ile karşı karşıya kalınan güce nispeten- orantılı bir biçimde gūçkullanabilmelerine izin verildiği sõylenebilecektir (Cemil Damşman,§ 50; Nesrin Demir ve diğerleri, B. No: 2013/5785, 29/9/2016, § 113).

148. Öldürūcü gūç, Anayasa'da belirtilen hâllerde ve başka şekilde mūdahale olanağıkalmaması sonucu son çare olarak kullanıImalıdır. Bu nedenle yaşam hakkıın dokunulmaz niteliği de dikkate ałınarak ðltmle sonuçlanabilecek bir gūç kullanimı sõz konusu olduğunda zorunluluğu ve orantılılığı Anayasa Mahkemesi tarafiından çok sıkı şekilde denetlenmelidir (Nesrin Demir ve diğerleri, § 107).


149. Bunun yanında kolluk görevlilerinin doğrudan silah kullanımı sonucu meydana gelen olaylarda güç kullanımının Anayasa'nın 17. maddesine göre başka çarenin kalmadığızorunlu bir durumda ve orantılı bir şekilde gerçekleştiğinin soruşturma makamlarınca resen ortaya konması gerekmektedir (Turan Uytun ve Kevzer Uytun, § 73).
150. Bireyin bir devlet görevlisi tarafindan hukuka aykırı olarak ve Anayasa'nın 17.maddesini ihlal eder biçimde yaşama son verildiğine veya kōtū muameleye tabi tutulduğuna ilişkin savumulabtlir iddiasının bulunması hâlinde Anayasa'nın 17. maddesi, 5. maddesindeki genel yükümiölükle birlikte yorumlandığında etkili ceza soruşturmast yapılmasını gerektirir.Bu çerçevede kamu otoritelerinin silah kullanımı sonucu ortaya çıkan ölüm olaylarına ilişkin soruşturmaların yasa dışı silah kullanımunın önlenmesini gūvence altına alacak nitelikte kapsamlt, dikkatli ve tarafšız şekiłde gerçekieştirilmesi gerekmektedir. Bu tür olaylara ilişkin soruşturmalarda aranılan bağımsızlık, sadece hiyerarşik ve kurumsal bağımsızlığı ifade etmemekte olup soruşturmanın filen de (uygulamada da) bağımsız olarak yürütülmesini gerektirmektedir (Cemil Damşman, § 96).

151. Yaşam hakkı kapsamında yürütülmesi gereken ceza soruşturmalarının amaci,yaşam hakkını koruyan mevzuat hüktımlerinin etkili bir şekilde uygulanmasını ve vuku bulan sltm olayında sorumluların adaletin önüne çıkarımalarını sağlamaktır. Öte yandan bu, bir sonuç yüktımlālāğü değil uygun araçlarn kullanılması yükümlālüğüdür. Etkilisoruşturma yūkümlülüğü, başvuruculara Üçüncü taraflar belirli bir suç nedeniyle yargılatma hakkıvermediği gibi kamu gücüne de tüm yargrlamnalan mahkûmiyetle veya belirli bir ceza kararıyla sonuçlandırma ytikümloloğü yüklediği şeklinde anlaşılmamalıdır (Serpil Kerimoğlu ve diğerleri,§ 56; Cemil Danışman, § 97).

152, Soruşturmanın etkililiğini ve yeterliliğini temin adtna soruşturma makamlarının resen harekete geçmesinin yanında δlüm olayınt aydınlatabilecek, sorumluların tespitine yarayabilecek bütün delillerin toplanmast gerekmektedir. Soruşturmada ölüm olayının nedenini veya sorumlu kişilerin ortaya çıkarılması imkânını zayıflatan bir eksiklik, etkili soruşturma yürütme kuralıyla çelişme riski taşır (Serpil Kerimoğlu ve diğerleri,ξ 56; Cemil Danişman, § 98).

153. Bununla birlikte soruşturma sonucunda alıman kararın soruşturmada elde edilen tūm bulguların kapsamlı, nesnel ve tarafsız bir analizine dayalı olması ve bunun yanı sıra sõz konusu kararın yaşam hakkına yönelik mūdahalenin Anayasa'nın aradığı zorunlu bir durumdan kaynaklanan ölçülo bir müdahale olup olmadığına yönelik bir değerlendirme içermesi de gerekmektedir (Cemil Danşman, §99).

154. Bu noktada ifade etmek gerekir ki usul yükümlültığünün gerektiği şekilde yerine getirilmemesi hâlinde devletin negatif ve pozitif yükümlolüklerine gerçekten uyup uymadığı tespit edilemez. Devletin yaşam hakkı kapsamındaki negatif ve pozitif yüktimlālüklerinin güvencesini, bu hak kapsamındaki -söz konusu olmuşsa kovuşturma sürecini de kapsayan- soruşturma yūkümlalüğü oluşturmaktadır (Salih Akkuş, B. No:2012/1017, 18/9/2013, § 29).

I55. Yürütülecek ceza soruşturmalarının etkinliğini sağlayan hususlardan biri de teoride olduğu gibi pratikte de hesap verilebilirliği sağlarnak için soruşturmanın veya sonuçlarının kamu denetimine açık olmasıdır. Buna ilaveten her olayda, ölen kişinin 

yakınlarının meşru menfaatlerini korumak için bu sürece gerekli olduğu ölçüde katılmalarısağlanmalıdır (Serpil Kerimoğlu ve diğerleri, § 58; Cemil Danışman, § 100).
156. Ytrūtlecek soruşturmada ve devamındayapılan kovuşturmada yetkililerin süratli hareket etmeleri yaşanan olayların daha sağlıkh bir şekilde aydınlatılabilmesi, kişilerin hukukun üstünlüğüne olan bağlılığını sürdürmesi ve hukuka aykırı eyłemlere hoşgörügösterildiği ya da kayītsız kalındığı görünümü verilmesinin engellenmesi açısından kritik bir Öneme sahiptir (Deniz Yazici, B. No: 2013/6359, 10/12/2014, § 96).
157. Tüm bunların yanında her olayın kendine özgūşartlarında değerlendirme yapıłması koşuluyla yaşamı tehlikeye soktuğu açık olan eylemler ile maddi ve manevi varlığa yönelik ağır saldırıların benzer olayların caydırıcıhk sağlanarak Önlenebilmesi bakımından cezasrz kalmaması gerekmektedir (Filiz Aka, B. No: 2013/8365, 10/6/2015, § 32).
ii.İlkelerin Olaya Uygulanması
158. Başvurucunun kardeşi, sonradan yapılan araştırmaya gõre sahte olduğu anlaşılan belgelerle Türkiye'ye giriş yapmış ve 27/2/2007 tarihinde Beyoğlu flçe Emniyet Mūdürlüğü görevlilerince pasaportsuz seyahat etme ve vize ihlali suçlarından yakalanmıştır.Geçici sığınmaeı statüsünden yararlanmayı istemesi üzerine ölen kişiye sığınma başvuru sahibi statüsünde Mersin'de ikamet izni verilmiş ancak ðlen kişi, bir süre sonra aldığı izinle yeniden İstanbul'a gelmiştir. Ölen kişi 20/8/2007 tarihinde Beyoğlu'nda bir caddede arkadaşıyla yürürken bir polis ekibince durdurularak aranmış, ardından Üzerinde uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasıyla bir polis karakoluna gōtürūlmūş ve gōtūrüldūğü bu karakolda kendisini şüpheli olarak getiren ekip amirinin silahından çıkan merminin vücuduna isabet etmesi sonucu yaşamını yitirmiştir, Olaydan sonra elde edilen kamera görüntülerine göre karakoldaki olaylar, on dokuz dakikada yaşamp bitmiştir.

159. Cumhuriyet Başsaveılığı tarafindan resen başlatılan soruşturmada, bazı kamu görevlilerinin ifadelerinin bizzat Cumhuriyet savcısı tarafindan alınmıştır. Ayrıca Cumhuriyet savcısının talimatryla gerçekleştirilen olay yerindeki maddi delil incelemesinin olaya karişmışpolis memurları dişında, aymı birimde görev yapmayan konunun uzmanı bir ekip tarafından gerçekleştirildiği tespit edilmiştir. Bununla birlikte soruşturmanın yeterliliği ile bağımsızlığıyönünden birkaç kritik husus ilk bakışta göze çarpmaktadır.

160. Öncelikle belirtilmelidir ki resen başlatılması ve bağımsız şekilde yürūtālmesi gereken soruşturmanın aynı zamanda yeterli olması gerekir. Bir soruşturmanın etkili olarak nitelendirilebilmesi için Öncelikleyeterli olduğunun belirlenmiş olnuasıgözetilecektir.Soruşturmanın yeterli olması ise varsa sorumluların tespit edilmesine ve gerektiği takdirde bu kişilerin cezalandırılmasına imkân verecek nitelikte olmasına bağlıdır.Bu bakımdan maddi delillerin zamanında toplanması kritik öneme sahiptir.

161. Bu kapsamda -ðzellikle de olayın gerçekleştiği zamanda ve yerde- ilk anda yürütülecek soruşturma işlemleri çok büyük önem arz etmektedir. Geçen zamanla birlikte delillerin kaybolması, tanıkların yer değiştirmesi ve yaşananları hatırlamanın güçleşmesi gibi nedenlerle delil toplamanın ve olayın gerçekleşme şeklini belirlemenin giderek zorlaşacağıaçıktır (Yavuz Durmuş ve diğerleri, B. No: 2013/6574, 16/12/2015, § 62).
162. Bu konuda belirtilmesi gereken bir diğer husus, olayın gerçekleşme koşullarının aydınlatılmasına imkân veren bazı tedbirlerin alınmamasının sadece soruşturmanın yeterliliği 

(izerinde değil bağımsızlığı (İzerinde de etkigösterdiğidir.Soruşturmanın bağımsızlığına gölge düşüren durum ortaya çıktığında bunun soruşturmanın yeterliliğini -olayın gerçekleşme koşullarını aydıiatma ve olası sorumluları cezalandırma kapasitesini- etkileyip etkilemediği ve ne ölçüde etkilediği belirlenmelidir.

163. Burada õncelikle ifade edilmelidir ki esasen olayların oluşumuna ilişkin delillerin değerlendirilmesi idari ve yargısal makamların ðdevidir (Rifat Bakır ve diğerleri, B.No: 2013/2782, 11/3/2015, § 68). Anayasa Mahkemesinin doğrudan ilgili soruşturma ve yargılama makamlarının yerine geçecek şekilde delillerin değerlendirmesini kendisinin yapmasının veya yürütülmesi gerekliolan soruşturma işlemlerini belirlemesinin sőz konusu olamayacağı belirtilmelidir. Başka bir ifadeyle Anayasa Mahkeniesinin görevi, bu makamların maddi olaylara ilişkin yaptıkları değerlendirmelerin yerine değerlendirmesini koymak değildir (Hıdır Öztürk ve Dilif Öztürk, § 185).

164. İkinci olarak Anayasa Mahkemesinin başvuruya konu soruşturma ya da kovuşturmaların nasıl sonuçlanacağıyla doğrudan ilgilenmediğive bireysel başvurunun mahiyetinin elverdiği ölçüde bu kapsamda yaptığı değerlendirmelerin kişilerin masumiyetine veya suçluluğuna ilişkin bir yorum içermediğivurgulanmalıdır. Anayasa Mahkemesinin görevi, soruşturma ve kovuşturma makamlarıntn Anayasa'nın 17. maddesi kapsamında yerine getirmek zorunda olduğu usul yūkümlolağünü somut olayda yerine getirip getirmediği ya da ne ölçüde yerine getirdiğini belirlemekten ibarettir (benzer değerlendirmeler için bkz. Cemil Danişman, § 110).

165. "Genel İlkeler" kısmında da ifade edildiği ūzere etkili soruşturma yükümlolağo bir amaç değil uygun araçların kullanılması yükümlolüğüdür. Anayasa Mahkemesi tarafından etkilisoruşturma yükümlülüğü açısından delillere ilişkin olarak irdelemelerde bulunulurken delillerin somut soruşturma kapsamında ne şekilde değerlendirilınesigerektiğiyle ilgili bir yorum yapılmamaktadır. Delillerin nasıl değerlendirildiği hususu soruşturma ve kovuşturma makamlarının sorumluları saptama ve gerektirmekte ise cezalandırma yūkümlerini ifa etme konusunda kendilerinden beklenebilecek makul tedbirleri alıp almadrklarının tespiti açısından Önem taşımaktadır (benzer değerlendirmeler için bkz. Hưdır Öztürk ve Dilif Öztürk, § 186).
166. Somut olayda sadece iki kişinin bulunduğu bir odada cereyan eden ve sanığın savunmasına göre kendi silahı Üzerinde hâkimiyet kurmaya çalışması sırasında gelişen bir mücadelenin sonucunda olay yerinde bulunan tek bir silahtan çıkan merminin ölen kişinin vücuduna isabet etmesiyle gerçekleşen bir ölüm söz konusudur. Bu durumda herhangi bir mekanik arizası olmayan ancak tetiğine belirli bir kuvvet uygulandığında ateş almasımümkün olan silahın õlene ne kadar mesafede iken ateş aldığı hususu ile -ðlenin iki eliyle namlusundan tutarak bir süre güçitü bir şekilde çekiştirdiği savunulduğu dikkate alındığındaÖlenin silah üzerinde el ve parmak izlerinin bulunup bulunmadığı meselesi önemli hâle gelmektedir.

Öltme yol açan merminin Blenin üzerindeki giysiye isabet ederek vücuduna girmesi nedeniyle atiş mesafesinin belirlenebilmesinin tek yolu, giysi üzerinde bir inceleme yapılmasıdır. Bu husus ilgili uzman raporlarında açtkça belirtilmiştir. Somut olay bakımından atış mesafesinin tespiti -örneğin bitişik veya buna yakın olduğu belirlendiğinde- ateş edilirken silahın namlusunun vūcuda tamamen temas ettiğini ya da neredeyse buna yakın mesafede olduğunu ortaya koyabilecek ve böylece yetkililere olayın gerçekleşme koşulları bakımından çok güçlü fikir verebilecek bir donedir. Ancak, hastanede gerçekleştirilen operasyon sırasında yaşamını yitiren kişinin diğer giysilerine ulaşılmada herhangi bir türden zorluk yaşanmadığı

görülmekle birlikte atış mesafesini incelemeye olanak verebilecek gömleğine ulaşılamadığıanlaşılmıştır. Olaydanbir süre sonra akıbetini araştıran yetkililere gömleğin kaybedildiği bildirilmiştir. Bu nedenle atış mesafesi komusunda kesin bir değerlendirme yapılamamıştır.
Somut olayın koşullarının gömleğin elde edilmesinde güçlük yaşanmasını gerektirir nitelikte olduğu sōylenemez. Aksine polis karakolundan görevlilerce üzerindeki gömleğiyle birlikte yaralı şekilde çıkarılan õlen, hastaneye ve ameliyathaneye bu gömleği tüzerindeyken alınmıştır. Dolayısıyla tamamen yetkililerin hâkimiyetinin sðz konusu olduğu, Üçüncü kişinin müdahalesinin olmadığı koşullar söz konusudur. Dolayısıyla bu koşullar altında gömleğin kaybolması anlaşılması gūç bir durumdur. Bu durumda gömleğin kayboimasıyla ilgili iki ihtimal akla gelmektedir: Birinci ihtimal gömleğin hastane içinde bir şekilde yok edildiği ya da kaybedildiği, ikinci ihtimal ise hastane yetkililerince soruşturma için teslim edildikten sonra polis memurlarınca yok edildiği veya kaybedildiğidir. Cumhuriyet Başsavcılıği bu kopuda açtığı soruşturmayı, şūpheli hastane yetkilileri ve polis memurları hakkında kamu davası açmaya yeter derecede delil olmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar vererek sonlandırmıştır. Cumhuriyet Başsavcılığının -gömleğin tibbi müdahale sırasındaki bir zorunluluktan Ötürül zarar gördüğü açıklanmadığına göre- bu iki ihtimałden birini diğerine göre güçlü görmediği gibi bir sonuç ortaya çıkmaktadır. Diğer yandan giysilerin tesliminin tutanağa bağlandığı, ölenin gömleğive fanilası dışındaki giysilerinin hastane yetkililerince polis memurlarına teslim edildiğinin bu tutanakta belirtildiğianlaşılmıştır. Bununla birlikte ölenin üzerinde gömlek iłe getirildiğini bilen polis memurlarının bu tutanağın düzenlenmesi sırasında gömleğin akıbetini araştırdıkları da mevcut belgelerden anlaşılamamaktadır.
Mevcut bilgilerden hastane yetkililerince tutanakla teslim edilen giysilerin şüpheli C.Y.nin aynı ekipten mesai arkadaşı K.K.A.ya teslim edildiği anlaşılmaktadır. Bu konuda gõrevlendirilen polismemurlart hastanede kamera gōrüntüleri inceleneleri ile bilgi sorma dåhil farklı türden araştırmaları olay gecesi başlayıp ertesi güne sarkan uzun zaman diliminde gerçekleştirmiş iseler de gömleğin akıbetini öğrenememişlerdir. Diğer giysilerin aynı akıbete uğramayıp sadece gömleğin kaybolması çok dikkat çekicidir. Bu durum, yaralyı kurtarmak için gösterilen gayret sırasındaki telaşla giysilerin muhafazasına özen gösterilmemesiyle kaybedildiğini düşünmeyi zorlaştırmaktadır. Aksine gömleğin atış mesafesinin belirlenmesinde ðnemi olduğunu bilen kişi veya kişilerin giysiler arasında bu yönde bir seçim yaptığına kuvvetli biçimde işaret etmektedir.Bu nedenle mevcut bilgi ve belgeler, olayda aydınlatılması bakımından kritik bir Önemi olan delilin yok ediłdiği intibası uyandırmaktadır.Olaydan sonra gömleğin bulunması için gösterilen yoğun çaba bu intibayı gūçlendirmektedir.Bu itibarla õlenin gömleği, ister hastane personeli isterse sonrasında polis memurlarınca kaybedilmiş ya da yok edilmiş olsun Anayasa Mahkemesinin değerlendirmesi açısından meydana getirdiğisonuç, yetkililerce sorumluluğu ortaya koyabilecek delilin elde edilmesi içingereklimakul tedbirlerin alınmaması yüzünden atış mesafesinin kesin nitelikte belirlenemedigidir.

167. Bu bağlamda ikinci olarak değerlendirilecek husus ise açıklandığı üzere silah üzerinde vücut izi incelemesi yapılmaması veya belirlenemeyen bir sebeple yapilamamasıdır.Anayasa Mahkemesi ðnündeki bilgi ve belgeler bu yönüyle sıkı biçimde incelenmiş ancak ne Cumhuriyet Başsavcılığınıniddianamesinde ne AsliyeCezaMahkemesinin görevsizlik kararında ne de Ağır Ceza Mahkemesinin gerekçeli kararlarında bu hususa değinildiğine veya bu konuda herhangi bir bilgi ya da belgeye rastlanabilmiştir. Mevcut bilgi ve belgelerden olaydan sonra silaha bir süre el konulduğu anlaşılabilmektedir. El konuiduktan sonra silahın atış yapmasının mümkün olup olmadığı ile mekanik bir arizasının olup olmadığı hususlar 

incelenmiş, kendiliğinden ateş etmesine neden olacak bir arizasının bulunmadığıbelirlenmiştir.

Ancak sanık tarafından ölen kişinin silahı Önce elle çekiştirdiği, ardından bir süre namlusundan üstelik iki elle tutarak ve -karşı koyması nedeniyle- dizlerinin üzerine düşecek şekilde direnç göstererek çekiştirmeye devam ettiği, kısacası iki elle sımsıkı şekilde tutup belirli derecede kavrayarak ve kuvvetlice kendine doğru çekerek üzerinde hâkimiyet kurmaya çalıştığı savunulmuştur. Bu savunma, tanık delili ile doğrulanmıştır. Sanığın mesai arkadaşt görgü tanığı olarak bu yönde ifade vermiştir. Bumunla birlikte olayın savunmada belirtildiği şekilde gerçekleşip gerçekleşmediğinin daha objektif bir gözle değerlendirilebilmesini sağlayabilecek nitelikte vücut izi delili incelemesinin yapılmadığı ya da anlaşılamayan bir sebepten dolayı yapılamadığı görülmektedir.

Öncelikle bu tür bir inceleme yapılsa dahi her olayda silah üzerinde vücut izinin elde edilmesinin mümkün olamayabileceğinin altı çizilmelidir. Ne var ki bu tür bir incelemenin yapılmasının Önemi, sonuçlardan bağımstz olarak kamu otoritelerinin delillerin toplanmasıbakımından ellerinden gelen tüm çabayı gösterip göstermediklerinin değerlendirilmesi noktasındadır. Bu nedenle vūcut izi incelemesinin yapılmamış ya da bir sebeple yapılamamışolması bir önceki durumda olduğu gibi kamu otoritelerinin elde edilmesi gūç olmayan çok Önemli bir delilin toplanması hususunda kendilerinden makul olarak beklenebilecek tedbirleri almadiklarını göstermektedir. Bu noktada bu delilin toplanmasına tanık anlatımına itibar edilmesi sebebiyle gerek görülmemişse bu durumda kayıp gömieğin akıbetinin hangi maksatla yoğun şekilde araştırıldığının anlaşılmasının daha gūç hâle geldiği belirtilmelidir.Kaldı ki bu gibi olaylarda gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından daha önemli hâle gelen maddi delillerin elde edilmesine õnem verilmesi ve gayretin daha çok maddi delillerin teminine yoğunlaştırılması beklenir. Bir polis karakolunda gerçekleşip hastanede sona eren somut olay bakımından sðz konusu delillerin muhafaza altına alınmasmm güçlüğünden bahsedebilmek ise mÜmkün değildir.

168. Delillerin muhafazası için makul tedbirlerin almması konusunda son olarak değerlendirilecek husus, olayın şüphelisinin ellerinde barut artığıaraştırması yapılmasıyla ilgilidir. Şöyle ki olay saat 18.00 stralarında bitmiş olmasına rağmen olayın şüphelisinin ellerinde barut artığı bulunup bulunmadiğının incelenmesi olaydan yaklaştk yedi saat sonra gerçekleştirilmiştir. Aradan geçen zamanda ellerin yıkanmasıın ya da silinmesinin atış artığıtespit edilebilmesini neredeyse imkânsız hâle getireceğini söyleyebilmek hiç de zor değildir.Olayın şüphelisinin tetiğini çekmemekle beraber ateş aldığı sırada silaha dokunmadığını veya ellerinin silahın yakınında olmadığını savunmadığı, dolayısıyla ellerinde atış artığıbulunmasının tek başına bir Önemi olmadığı sõylenebilirse de barut artıklarının avuç ya da el Üstünde olup olmadığmın kimi durumlarda o elin ateş eden ya da etmemekle birlikte sadece tutan olduğuna işaret ederek olayın gerçekleşmesi hakkında fikir verebildiği bilinmektedir.Diğer delillerin muhafazasında olduğu gibi bu delilin elde edilmesinde veya muhafazasında hiçbir güçlükle karşılaşılmamasına rağmen bu konuda da makul adım atılmayarak elde edilmesi mubtemel bir delile ulaşilmamasına sebebiyet verilmiştir.
169. Öte yandan õlen kişiyi Amirliğe getiren memurların onu önceden gördüklerine ya da tanıdıklarına dair bir anlatımları bulunmamaktadır. Bunun yanında aynı kişiler, õlen ve yanındaki arkadaşının olay günü kendilerini gördüklerinde polis olduklarını anladıklarını ve bu sebeple tedirgin olduklarını belirtmiş; kendilerini tanımaları sebebiyle ilgili olarak birbiriyle uyumlu olmayan çeşitli gerekçeler ileri sürmüşlerdir. Grup Amirliği gōrevini yerine 

getiren Üstierinin de öleni ilk kez Amirlikten dışarıya yaralı olarak çıkarıdığı sırada gördüğtnü söylediği anlaşılmaktadır.

Bu noktada da iki husus göze çarpmaktadır: İłki, ilgili belgelerden ölenin olaydan bir süre önce 24/2/2007 tarihinde hakkındaki bir işlem için Amirliğe geldiği ya da getirildiği,ardından parmak izinin alındığıdır. Bu konuda başkaca bir bilgi ve belge olmadığı için Amirlikteyken niçin ve hangi memurlarca ölen hakkında işlem yapıldığı ve ölenin burada ne kadar stre kaldığı gibi hususların cevabı bilinememektedir. İkincisi, ilgili belgelere göre Ölenin ilk olayın gerçekleşmesinden üç gün sonra Beyoğlu İlçe Emniyet Müdürltiğüne bağıgörevliler tarafindan pasaportsuz ve vizesiz olarak yakalanması, ardindan Istanbul Emniyet Müdürlüğüne bağlı görevlilerce Mersin'e götürülmesidir. İkinci olayda öleni yakalayanların yabancıların pasaport ve vize işlemierini takip eden Yabancılar Şubesinde görev yapan memurlar mı yoksa C.Y. ile ekip arkadaşlarının bağlı bulunduğu Asayiş Şubesinde görev yapan memurlar mı olduğu anlaşılamamıştır. Bu konuda kesin olarak ifade edilebilecek tek husus, ölenin şūpheli ve mesai arkadaşlarının çalıştıkları Emniyet Müdtrltüğüne ve Amirliğe ilk kez olay gūnü gelmediğidir. Başka bir deyişle -araştırılmadığı için mahiyeti bilinmemekle birlikte- ölenin Amirlikle ve burada görev yapan bazı memurlarla olay gününtn öncesinde de bir temasının olduğu açıkça görülmektedir. Ancak mevcut bilgi ve belgelerden hareketłe C.Y.ve ekip arkadaşlarının öleni bir sebepten dolayı tanıdığının söylenebilmesi, başka deyişle tanıdıklarına ilişkin bir çıkarımda bulunulması mümkün görünmemektedir. Bununla birlikte belirtilen hususlar gözetildiğinde bōylesi bir olayda bu ihtimalin araştırmaya değer olduğu muhakkak iken kamu otoritelerinin bu konuda bir adım atmadığı görülmektedir.
170.Başvuru formunda soruşturmanın yeterliliğiyle bağlantılı olaraksoruşturma ve kovuşturma makamlarının õlenin ellerinde barut artığı olmaması, polis memurları tarafindan ölenin aleyhine delil uydurulması gibi meselelere ilişkin değerlendirmelerine yönelik şikâyetlerde de bulunulmuş ise de olay hakkında yürütülen kovuşturmanın derdest olduğu gözetildiğinde toplanan veya toplanmayan deliller ile yetkili adli makamlarca bu konularda yapılan değerlendirme ve varılan sonuçlar Üzerinde bu aşamada bir değerlendirme yapılmasıuygun olmayacaktır. Yukarıda belirtilen Üç hususla (gömleğin kaybedilmesi ve bu yūzden atiş mesafesinin belirlenememesi, tabanca Özerinde vūcut izi incelememesinin yapilmamasıya da yapılamaması ve olayın şüphelisinin ellerinde barut artığı incelemesinin çok geçyapılması) ilgili olarak bu aşamada değerlendirme yapılmasının sebebi bu eksikliklerin telafisi mümkün olmayan bir durum ortaya çıkarmast ve soruşturmanın bağımsızlığına açıkça gölge dūşürmüş olmasıdır. Yukarıda açıklandığı üzere gömleğin kaybedilmesi ve atışmesafesi tayini meselesiyle ilgili olarak yetkili merciler tarafindan sonuçları belirtilerek değerlendirme yapılmıştir. Tabanca üzerinde vücut izi incelemesi yapılmamış olmasıile olayın şüphelisinin ellerinde barut artığı incelemesinin çok gec yapılması ise artık telafisi mümkün olmayan bir durum ortaya çıkarmıştır, Soruşturmada olayın aydınlatılmasına imkân verebilecek niteliktekibaz tedbirlerin alınmaması, bağımsızlığın olmadığını kendiliğinden dūşündürtmektedir. Soruşturma veya kovuşturma sürecinde sergilenen aşırıözensizlikve isteksizlikler, olayın seyrinin kabulü bakımından kamu görevlisi olan şüphelilerin ifadelerine aşırı derecede õnem verilmesi, sonuca ulaşmak bakımından hayati önemdeki bazı konuların araştırılmasında isteksiz davranılması gibi bazı hususlar olayın şartlarına gōre başlı başına soruşturmanın bağımsızlığıkonusunda sorun teşkiledebilmekte, adalete ulaşımasının istenmediği izlenimine yol açabilmektedir. Bunun yanında olayın aydınlatılmasına imkân verebilecek tedbirlerin alınmaması soruşturmaların bağımsızlığına açıkça gölge dūşürdūğügibi soruşturmaların yeterliliği üzerinde de derin etki yaratmaktadır.

171. Olayda soruşturma aşamasından kovuşturma aşamasına geçildikten sonraki süreçte etkililik bakımından dikkate alınıp incelenmesi gereken ve başvurucu tarafindan şikâyet edifen iki hususun değerlendirilmesi gerekir. Bunlar, başvurucunun gerektiği ölçüde katılımının sağlanması ile makul ivediliktir. İkincisinin başvuru yollarınım tüketilmesi kuralıÜzerindeki etkilerinden ayrica söz edilecektir. Burada değinilecek bir diğer husus, sürecin başvurucunun etkili katılımıyla bağlantısı olan ðlenin kimliğinin araştırılması aşamasıdır.
172. Öncelikle õlenin kimliğinin araştırılması meselesi ile bu meseleyle arasında doğal bir bağ bulunan başvurucunun kovuşturmaya katılımı konusuna değinilmelidir. Ölenin üstünde başkasına ait bilgilere göre düzenlendiğianlaşılan seyahat izni belgesi olduğundan kimliğinin araştırılmasında birçok zorlukla karşılaşıldığı kabul edilmelidir. Kamu otoritelerince bu yönde çaba gösterilmesine rağmen olayın ardından dōrt yıl geçtiği hâlde bu konuda bir yol katedilememiştir. Bununla birlikte Ağır Ceza Mahkemesinin ölenin kimlik bilgilerinin tespit edilmesi için çok önemli bir firsatı Östelik başvurucunun gayretleriyle yakaladığı söylenmelidir. Güney Afrika Cumhuriyeti'nde yaşayan başvurucu, yaşadığı tilkęde düzenlettiğivekâletname ile kendisini bir vekil ile temsil ettirip Ağır Ceza Mahkemesine başvurmuş; ölenin gerçek kimliği ile ilgili birtakım bilgi ve belgeleri sunduktan şonra biyolojik inceleme dâhil her türlü araştırmaya razı olduğunu belirterek akrabalık bağınedeniyle sürece katılmayı istemiştir. Dosyadaki kimlik bilgilerinin gerçeğiyansıtmadığıbilindiği hålde Ağır Ceza Mahkemesinin akrabalık bağının ispatı bakımından ölen kişi ile başvurucunun soyisimlerinin aynı olması şartiını araması oldukça dikkat çekicidir. Ayrıca kim olduğu belirlenemeyen kişiye ait akrabalık belgesinin sunulmasmın Mahkemece gerekli gõrülmesinin de anlaştlması gūç diğer bir husus olduğu belirtilmelidir. Çūnkü başvurucunun Mahkeme Önünde iddia ettiğine ve bu aşamaya kadar elde edilen bilgi ve belgelere göre ölen kişi, F. Okey değildir. Başvurucu tarafindan dosyaya sunulacak akrabalık belgesinin de bu nedenle F. Okey'e ait olması beklenemez. Başvurucu tarafindan sunulacak belgenin bir başka kişiyle ilişkili olacağı muhakkak olmakla birlikte bu kişinin ðlen kişi olup olmadığı ancak ðlen kişinin gerçek kimlik bilgilerinin bilinmesi hâlinde sōz konusu olabilecekken Mahkeme,akrabalık bağını ispatiayan bir belge olmadığı gerekçesiyle katilma talebini reddetmiştir.Yargıtay kararlarında diğerlerinin yanında bu nedenle (katılma talebi) kimlik bilgilerinin araştırılması gerektiğine vurgu yapılmıştır. Ağır Ceza Mahkemesi, õlenin kimliğini araştırma ve kamu davasına katilma taleplerini reddetmesinin ardmdan duruşma arasında sunulan belgeleri dikkate almayarak söz konusu taleplerin yapıldığı duruşmayı takip eden ilk duruşmada kovuşturmayı sonlandırmıştır.

Mahkemenin gerekçesi, kovuşturmanın sürüncemede bırakılmaması olmuştur. Ne var ki Mahkemenin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin kimlik bilgilerinin araştırılarak belirlenmesi gerektiği ve bu araştırmanın aynı zamanda başvuruçunun akrabalık bağını ortaya çıkaracağıgerekçesiyle kararını bozmasinı takip eden streçte kovuşturmanın sürüncemede kalmasımeselesini gözettiği anlaşılamamaktadır. Mahkeme, Öldürme suçlarında Önemi bulunmadığınıdeğerlendirdiği için ölenin kimlik bilgilerini araştırmayı gerekligörmemiştir. Mahkeme ayrıca bu tür durumlarda kişilerin şahsi hak (tazminat) taleplerini -elbette ki önce akrabalık bağlarını kanıtlamak şartıyla- her zaman ilgili mercilerden talep edebileceği, bunun yanında somut olayda Cumhuriyet savcısının suçun niteliğininbilinçli taksirle öldürme olduğu gerekçesiyle kanun yoluna başvurduğu için temyiz incelemesinde sanık aleyhine bozma yasağının söz konusu olmayacağı gerekçeleriyle ölenin kimliğini araştırmamış; başvurucunun davaya katiması talebini kabul etmemekte israrcı olarak meseleyi yeniden aynı şekilde Yargrtay õnüne taşımış, bu şekilde sürecin toplamda yaklaşık sekiz yıl uzamasına sebebiyet vermiştir. Bu arada geçen zamanda kimliğin tespit edilebilmesi için mesafe katedilmesi doğal 

olarak mümktin olmamıştır. Oysa mesele Yargitay Ceza Genel Kurulunun kararı sonucu yeniden önüne geldiğinde Mahkemenin kimliği tespit edebilmesi için beklemesi gereken süre bir yıldan daha az oimuştur. Başvurucu vekillerinin ilk taleplerinde de belirttikleri gibi Güney Afrika Cumhuriyeti'nde düzenlenip buradan getirtebildikleri DNA profilleri ile ilgili raporlar sayesinde bu konuda -ðncesinde yapıłdığı gibi-yurt dışına yazişmalar gerçekleştirilerek verilmesi muhtemel cevapların çok uzun süre beklenmesi gibi bir durum da sõz konusu olmamiştir.

Bu konuda önemli bir diğer faktör ise soruşturma evresinde, Morg Ihtisas Dairesince otopsi sırasında DNA analizi yapılabilmesi için ðlenden kemik ōreği alınmasıın ardından moleküler genetik inceleme yapılmasına dair karar gereğince Biyolojik fbtisas Dairesince bu kemik örneğidzerinden ölenin DNAprofilinin çıkarılmış olmasıdır.Ölenin cenazesinin Nijerya'ya gönderilipburada defnedildiğidüşünüldüğündekimliğininbelirlenebilmesinde kritik önemi olan bir soruşturma işleminin bu aşamada gerçekleştirildiğisõylenmelidir. Bu sayede ðlenin DNA profiline ulaşılması, çok gūç ya da -kuvvetli olasılık dâhilinde- imkânsız hâle gelehilecekken yetkililerin kolayca erişilebildiği bir durum oluşturmuştur.
173. Ancak Ağır Ceza Mahkemesinin başvurucunun vekilleri aracılığıyla sunduğu bilgive belgelerle oluşturduğu frsatın yanında kimlik tespiti bakımından açıklanan bu ikinci imkânı da âdeta görmezden geldiği izlenimi yaratacak biçimde ölenin kimliğini araştırmayıreddetme, dolayısıyla aynı zamanda başvurucunun katilma talebini kabu etmeme hususunda israrcı davrandığı görülmektedir. Ceza Genel Kurulu kararında, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin kararında olduğu gibi kimliğinin belirlenmesigerekliliği Üzerinde ayrıca durulmuş; davaya katılma meselesinin ancak buna gõre çözüme kavuşturulabileceği belirtilmiştir, Diğer taraftan Öldürme suçlarında taraflar arasında õncesine dayanan ilişkilerin ve benzeri faktörleri ortaya çıkarabilecek bilgilerin suçun işlenmesindeki nedeni belirlemede önemi olabildiği gibi ðlenin yaşi, fiziksel veya ruhsal bakımdan durumu gibi faktörlerin suçun niteliğine doğrudan bir etkisi olduğunda tereddüt bulunmamaktadır (bkz.§84).

174. Bu konuda sonuç olarak başvurucu tarafindan õlenin gerçek kimlik bilgilerinin verildiği tarihten itibaren Mahkemece gerekli araştırmanın yapılması yoluna gidilmiş olmasıhâlinde kovuşturmanın bu derece uzamayacağını sõylemek zor olmayacaktır. Yargitay Ceza Genel Kurulu kararı ile başvurucunun katılımı sağlanmış olmakla birlikte ðlenin kimliğini ve dolayısıyla başvurucunun mağduriyetini araştırmamadaki bu israrcı tutum dikkat çekici bulunmuştur. Unutulmamalıdır ki mutlak gerekli konuları araştırmayı reddetme sürecin bağımsızhğına gölge düşürülebilir. Dolayısıyla yaşam hakkı söz konusu olduğunda Ölenin kimliği gibi açıklığa kavuşturuimasının gerekliliğinde hiçbir tereddüt olmayan konularıaraştirmamakta -Üstelik Yargıtayın ilgili kararı da ortadayken- israrcı olunmasının üzerinde daha dikkatli düşünülmesi gerektiği ifade edilmelidir. Aksi hålde bu gibi durumların tpkısoruşturmalarda olayın aydınlatılmasına imkân verebilecek tedbirlerin altnmamasında olduğu gibi sürecin bağımsız yürütülmediği yöntnde bir intiba oluşturulmasına sebebiyet vermesi kaçınılmaz olacaktır. Bu şekildeki bir izlenimin başta mağdurların, sonrasında kamuoyunun adalete olan güvenlerini sarsaracağı ve toplumun hukuk devletine olan inancım zayıflatacağıakıldan çıkarılmamalıdır.

175. Somut olayda araştırılması mutlak zorunlu olan konuyu araştırmayı reddetme,aynı zamanda etkililik adına ivedilik ölçütünün de yerine getirilmemesine sebep olmuştur.Ölayın 2007 yılında gerçekleşmiş olmasına, dolayısıyla Üzerinden yaklaşık on dört yıl gibi bir süre geçmesine rağmen mesele hâlen ilk derece mahkemesinin önündedir. Bu uzamışsürenin, ölenin kimlik bilgilerinin tespit edilmesinde ilk başta yaşanan bazı zorluklar ile 

haklılaştırılması mümkün değildir. Kaldı ki gerekenlerin zamanında yapılması durumunda ceza muhakemesinin çoktan tamamlanmış olacağı aşikârdır. Bundan sonra kanun yolu açık olmak üzere hūküm verildiği takdirde bu yola başvurulması ihtimali ve dolayısıyla kanun yolu incelemelerinde ve sonucuna göre belki yeniden yürütülecek kovuşturmada geçmesi muhtemel süreler gözöntne alındığında kovuşturmada etkililik adına olması gereken ivediliğin çok uzağında kalındığı yadsınamaz bir gerçektir.Bu noktada yetkili mercilerin gerektiği ölçüde süratli hareket etmelerinin kişilerin hukukun üstünlüğüne olan bağlılığımısürdürebilmesi ve hukuka aykını eylemlere hoşgõrü gösterildiği ya da bu eylemlere kayītsız kalındığı görünümü verilmesimin engellenebilmesi açısından kritik öneme sahip olduğu yeniden hatırlatilmalıdır.

176. Kovuşturmada ivedilik ölçütünūn yerine getirilmediği açıkça anlaşılmaktadır.Bu durumda başvuruda devletin öłdürmeme yükümlülüğünü ihlal ettiği şikâyeti bakımından bu yolun tüketilmesinin beklenmesinin gerekip gerekmediği incelenmelidir.
177. Öncelikle yaşam hakkına ilişkin bir kovuşturma söz konusu olduğunda Anayasa Mahkemesi açısından ceza hukuku sorumluluğunun Anayasa ve uluslararası hukuk sorumluluğundan ayrı tutulduğu bilinmelidir. Organlarının, görevlilerinin ya da memurlarının eylemlerinden dolayı devletin Anayasa'dan ve Sözleşme'den doğan sorumluluğu ile kişilerin şahsi ceza sorumluluğu birbirine karıştırılmamalıdır. Anayasa Mahkemesinin şahsi ceza sorumluluğu bağlamında bir kanaate ulaşma, suçluluğa veya masumiyete ilişkin bir tespitte bulunma görevi bulunmamaktadır. Bu nedenle soruşturmanın yeterliliği bakımından yapılan incelemede de belirtildiği Özere Anayasa Mahkemesince yer verilen tespitlerin kişilerin masumiyetine veya suçluluğuna ilişkin bir belirleme ya da değerlendirme içerdiği şeklinde yorumlanmaması gerekir (benzer değerlendirme için bkz. Rifat Bakır ve diğerleri, § 143).
178. Bunun yanında ölümūn devletin bir görevlisinin eylemi sonucunda meydana geldiğinin tespit edildiği veya bu konuda taraflar arasında bir ihtilaf olmayıp öldürmenin Anayasa'nın 17. maddesinde belirtilen amaçlarla yapıldığının -meşruiyetinin- savunulmadığıdurumlarda, ölümde devletin sorumluluğunun bulunduğuna karar verilmesinin önūnde engel bulunmamaktadır. Ancak bōyle bir belirleme yapılmasıyla Anayasa Mahkemesinin devlet görevlisinin kasten hareket ettiği ve devletin bu kasītlı öldürmeden sorumlu olduğu sonucuna vardığı anlaşılmamalıdır.

179. Somut olayda gözaltına alınan kişinin polis karakolunda öldūrülmesi söz konusudur. Olayda yetkilimerciler tarafindan öldürmenin Anayasa'nın 17. maddesinde belirtilen meşru amaçlarla gerçekleştirildiğinin tespit edilmediği, bilakis kaçma girişimini engelleme ya da meşru savunma ve bu savunmada smırın aşiması gibi durumların sōz konusu olmadığının açıklandığı görülmektedir. Yetkili mercilerce tartışılan ve bu konuda bir görevsizlik kararına konu olan husus, kolluk görevlisinin ceza sorumluluğunun derecesidir.Olay, 5237 sayılı Kanun'da bilinçli ya da bilinçsiz olmak Üzere taksir, olası veya doğrudan olmak üzere kasit şeklinde tanımlanan sorumluluk derecelerinin tamamının gündeme geldiği bir olaydır. AnayasaMahkemesi açısından devletin bir görevlisinin başvurucunun yakınının δlümūne sebebiyet vermesi inceleme bakımından önem taşımaktadır. Anayasa Mahkemesinin görevi de -õzellikle sorumluluk derecesinin bu aşamada kovuşturma merciince tartışılmakta olduğu da gözetilerek- sorumluluk derecesini tayin etmek olmayıp devletin Anayasa'dan ve Sözleşme'den doğan sorumluluğunu belirlemek olduğundan yaşam hakkının öldürmemeye ilişkin negatif yükümiältk boyutu bakımından karar verilmesinin önünde herhangi bir engel bulunmadiğı sonucuna varılmiştır.


180. Diğer taraftan bu noktada hakkında bir karar verilmesini talep ettiği devletin Öldürmemeyeilişkin negatif yükümlülüğününihlaledildiği iddiaşıbakımındanözellikle ivedilik ðlçütümün sağlanmadığı değerlendirilen kovuşturma sürecini daha fazla beklemesinin başvurucudan istenemeyeceği sonucuna ulaşıldığı da belirtilmelidir. Dolayısıyla başvurunun başvuru yollarının tūketilmesi kurait bakımından kabul edilebilir olduğu değerlendirilmiştir.
181. Sonuç olarak kamu gücünün kontrolü altında tutulan bir kişinin devletin bir görevlisi tarafindan öldürüłdüğü olayda devletin yaşam hakkı kapsamındaki öldūrmemeye ilişkin negatif yükümlölüğünün ihlal edildiği kanaatine varılmıştır.
182. Açıklanan gerekçelerle başvuruda yaşam hakkının maddi ve usul boyutlarının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.

B. Yaşam Hakkı ile Bağlantılı Olarak Ayrımçılık Yasağmı İhlal Edildiğine İlişkin İddia 

.Başvurucanun İddiaları
183. Başvurucu, kardeşinin ten rengi nedeniyle ırkçılık saikiyle öldūrüldüğünü ileri sürmüştür. Başvurucuya göre kardeşi ten renginden dolayı gözaltına alınmış ve ardından aynınedenle kolluk gōrevlisinin güç gösterisine maruz kalarak yaşamını yitirmiştir. Başvuru formunda başvurucu, sðz konusu ayrımcılığın ołayın failinin yetkili makamlardaki ifadesinde kendini açıkça gösterdiğini iddia ederek "Siyahi şahsı şüpheli hareketleri üzerine gözaltına aldık."şeklinde sarf ettiği ileri sürülen söze bu bakımdan dikkat çekmiştir.
184. Başvurucu ayrıca yetkili makamların ayrımeılık yasağına aykırılık suçlamasıkarşısında etkisiz kararlar aldıkları ile bu bağlamda yūkümlūlüklerini yerine getirmediklerini belirterek Anayasa'nın 10. maddesinde düzenlenen eşitlik ilkesinin ayrımcılıkyasağıboyutuyla ihlal edildiğini iddia etmiştir.

2. Değerlendirme 
a. Uygulanabilirlik ve İncelemenin Kapsamı Yönünden 
185. Anayasa'nın “Kamun ömnde eşitlik" kenar başlıklı 10. nıaddesinin ilgili kısmışöyledir:
"Herkes, dil, urk, renk, cinsiyet. siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir.

Hiçbir kişiye, aileye, zúmreye veya smfa imttyaz tanmamaz.
Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kamun ömünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket etmek zorundadırlar."
186. Bu noktada Öncelikle eşitlik ilkesinin boyutlarına, bireysel başvurudaki incelenmesinin kapsamına, ardından aynımcılık saikine dayalt şiddet başvuruları bakımından 

uygulanabilirlik, başka deyişle kapsam içinde yer alma ölçtitü bakımından açıklanmasıgerekli hususlara değinilmelidir.

187. Bu bağlamda söylenmesi gereken ilk husus, Anayasa'nın 10. maddesinde belirtilen kanun Öntnde eşitlik ilkesinin hukuksal durumları aynı olanlar için söz konusu olup anılan ilkenin amacı aymi durumda bulunan kişilerin kanunlar karşısında aynı işleme bağlıtutulmalarını sağlamak, ayrım yapılmasını ve ayrıcalık tanınmasını Önlemek olduğudur (AYM, E.2019/14, K.2019/25, 11/4/2019, § 19). Bu itibarla eşitlik ilkesinin ayrımcılık ve ayrıcalık şeklinde iki boyutu bulunmaktadır.

188. Diğer taraftan Anayasa'da ayrımcılık yasağının bir tanımı yaptlmamakla birlikte Anayasa Mahkemesi içtihadında sıklıkla "Anayasa'nın 10. maddesinde yer verilen eşitlik ilkesi hukuksal durumları aynı olanlar için sōz komusudur. Bu ilke ile eylemli değil,hukuksal eşitlik öngörülmüştür. Eşitlik ilkesinin amaci, aynı durumda bulunan kişilerin yasalar karşısında aynı işleme bağlı tutulmalarım sağlamak, ayrım yapılmasım ve ayrıcalık tanınmasın önlemektir. Bu ilkeyle, aynı durumda bulunan kimi kişi ve topluluklara ayrıkurallar uygulanarak yasa karşısında eşitliğin ihlali yasaklanmıştır. Yasa ōmünde eşitlik herkesin her yönden aynı kurallara bağlı tutulacağı anlamına gelmez. Durumlarındaki özellikler, kimi kişiler ya da topluluklar için değışik kuralları ve uygulamaları gerektirebilir.Aynı hukuksal durumlar aym, ayrı hukuksal durumlar farkhı kurallara bağlı tutulursa Anayasa'da öngörülen eşitlik ilkesi zedelenmez." şeklindeki tespitlere yer verildiği gõrülmektedir (AYM, E.2009/47, K.2011/51, 17/3/2011; Reis Otomotiv Ticaret ve Sanayi Á.$. [GK], B. No: 2015/6728, 1/2/20[8, § 81).

189. Öte yandan Anayasa'nın 10. maddesinde yer alan eşitlik ilkesinin Sözleşme'nin 14. maddesinde güvence altına alınan ayrımcıltk yasağını da kapsayan daha geniş bir anlam ifade etmesi, bireysel başvuru bakımından eşitlik ilkesine aykırılık iddialarının tamamının incelenmesini mümkün kılmamaktadır. Bireysel başvurularda Anayasa ve Sözleşme'de ortak koruma alanında yer alan ayrımeılık yasağı ile stnırlı olarak bir değerlendirme yapılabilir.Bununla birlikte ayrımcılık temellerinin Anayasa ve Sözleşme ınaddelerinde birbirine benzer sekilde düzenlendiğinin belirtilmesi gerekir (benzer değerlendirme için bkz. Reis Otomotiv Ticaret ve Sanayi A.$., § 78).

190. Anayasa'nın 10. ve Sözleşme'nin 14. maddelerinde düzenlenen ayrımcılık yasağının ihlal edildiği iddialarının soyut olarak değerlendirilmesi mümküın olmayıp mutlaka Anayasa ve Sðzleşme kapsamında yer alan diğer temel hak ve ðzgüriūklerle bağlantılı olarak ele alınması gerektiğini ifade etmek gerekir (Omurhan Solmaz, B. No: 2012/1049, 26/3/2013,§ 33).

191. Anayasa'run 10. maddesindeki “Herkes, dil, rrk, renk, cinsiyet, słyasi düşünce,felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun ömünde eşittir."düzenlemesinde "dil, urk, renk, cinsiyet, siyasi dūşünce, felsefi inanç, din, mezhep" şeklindeki ayrımeılk temellerine -sðz konusu unsurların birçok uluslararası düzenlemede karşılık bulan Önemli ayrımcılık temelleri olması nedeniyle- açıkça yer verilmiştir. Bununla birlikte madde metninde yer alan “herkes" ve “benzeri sebepler" ifadeleri ayrımcılığa karşı korunan kişi ve ayrımcılık tenıelleri açısından sınırlı bir yaklaşımın benimsenmediğini ortaya koynıakta olup madde metninde yer alan bu temeller Örnek niteliğindedir (Hüseyin Kesici, B. No: 2013/3440,20/4/2016, § 56; Reis Otomotiv Ticarel ve Sanayi A.$., § 79).


192. Anayasa Mahkemesi "benzeri nedenler"ifadesinin yorumu bağlamında da “…Özgürlükderle ilgili olarak Anayasada yer alan en önemli kavramlardan birini de yasa önünde eşitlik ilkesi oluşturmakiadır.… eşitlik açısından ayırım yapılmayacak hususlar madde metninde saylanlarla sınırlı değildir. ‘Benzeri sebeplerle' de ayırım yapılamayacağıesası getirilmek suretiyle ayrım yapıamayacak komular gemişletilmiş ve bōylece kurala uygulama açısından da açıklık kazandırımıştır…" diyerek ayrımcılık temellerinin maddede sayılanlarla sınırlı olmadığını açıkça ifade etmiştir (AYM, E.1986/11, K.1986/26, 4/11/1986;Reis Otomotiv Ticaret ve Sanayi A.$., § 80).

193. Bu noktada Anayasa'nın 17. maddesinde yer alan "herkes" ibaresinden Türkiye Cumhuriyeti devletinin egemenlik yetkisi alanında bulunan herkesin anlaşılması gerektiğinin yukarıda açtklandığını ve Anayasa'nın herkesin kanun Öntünde irk, renk ve benzeri bir sebeple ayrim yapılmakşızın eşit olduğunun Anayasa'nın l0. maddesinde açıkça ifade edilmesiyle Türkiye Cumhuriyeti devletinin egeınenlik yetkisi alanında bulunan yabancı kişilerin yaşam hakkı bakımından hukuksal durumlarının vatandaş statüstıne sahip kişiyle aynı olduğunun anlaşıłması gerektiğinin belirtilmesi gerekir. Bu sebeple yabancıların yaşam hakkı ile ilişkili kanunlar karşısında vatandaşların tabi tutulduğu işlemle aynı işleme tabi tutulmaları, başka deyişle farklı muameleye maruz kalmamaları gerektiği açıktır.

194. Bunun yanında Anayasa'nın 10. maddesinde ifade edilen "renk" ibaresi ile insanların ten renginin kastedildiği açıktır. Dolayısıyla devletin yaşam hakkına saygıgösterme yükümlālāğü ten rengi farkı gözetilmeksizin tüm insanlar için aynen geçerlidir.Bu itibarla devlet, bir görevlisinin ten rengi veya başka bir temele dayalı īrkçı õn yargılar ya da gūdālerle ayrımeıłık gözeterek yaşam hakkına saygı duymadığı durumda ayrımcıłık yasağıbağlamında sorumlu olacaktır.

195. Irkçıltk saikiyle gerçekleştirildiği iddia edilen şiddetin soruşturulmasında toplumun kamu görevlilerine -ðzellikle de silah kullanma yetkisine sahip-duyduğu güvenin zedelenmemesi için olayın diğer şiddet olaylarına nazaran daha sıkı bir şekilde incelenmesi ve ayrımcı saiklerin araştırıldığıın gösterilmesi gerekir.Bu, adalete ve hukuk devletine olan kamu güveninin zedelenmemesi bakımından elzem olduğu gibi buna ek olarak ırkçılığın tasvip edilmediğinin belirtilmesi ile yetkililerin kişileri bu tür şiddet içeren tehditden koruma gücüne güvenin korunması için bilhassa gereklidir.

196. Sonuç olarak ayrımcılık saiki ile gerçekleştiği öne strülen şiddet olaylarında kamu makamlarının Anayasa'dan doğan yükümlālaklerinin harekete geçmesi gerektiğinin sõylenebilmesi için ayrımcılık saikinin mevcudiyetinin temellendirilmesigerekir. Bununla birlikte şiddetin ayrımcı şaikle gerçekleştirildiğinin ispatındaki güçlükler dikkate alınmahıdır.Başvurucu, ayrımcılığın ispatlanması noktasında oldukça zayıf konumda olabilir. Dolayısıyla söz konusu saikin temellendirilmesinde mağdurlara aşırı bir külfet yüklenmemelidir. Aksi takdirde ayrımcılık iddialarının araştırılması ve dolayısıyla ırkçı şiddetin caydırıcı cezalarla önlenebilmesi çok güçleşir. Esasen devlet görevlisince gücün ayrımeı saikle uygulandığının ispatı bakımından mağdurlar, birçok durumda kamu makamlarının imkan ve araçlarının kullanıimasına muhtaç hâldedirler. Bu iddiaların gerçekliği, çoğunlukla kamu makamlarının bazı olanaklarının ve araçlarımın devreye sokulduğu birtakım streçlerin tüketilmesiyle ortaya çıkabilmektedir. Bu itibarla, ayrımeılık saikiyle gerçekleştirildiği ileri şürülerek dile getirilen şiddet iddialarında başvuruculardan beklenecek temellendirme standardının olayın koşullarınazara alınarak daha düşük tutulması gerekebilir.


197. Şiddetin kamu görevlileri tarafından aynımcılık saikiyle gerçekleştirildiğinin belirlenmesi durumunda devletin sorumluluğu gündeme gelecektir.Şiddetin ayrımcı saikle gerçekleştirilip gerçekłeştirilmediğinin tespiti yaşam hakkının maddi boyutuyla bağlantılıdır.Öte yandan ayrımcı saikin etkili olduğuna işaret eden olguların meveudiyeti hâlinde kamu makamlarının bu saiki araştırmada makul çaba gösterme, tarafsız ve nesnel değerlendirmede bulunma ile kanaatlerini gerekçelendirme yükümlülükleri bulunmaktadır. Bu yükümlöłoğün bir sonuç edimi olmayıp elden gelen gayretin gösterilmesi, bir başka ifadeyle yeterli çabanın sergilenmesi yükümlūlüğü olduğu vurgulanmalıdır. Ayrımeıłtk saikinin araştırılmasıyla iīgili bu yūkümjülūk ilkinden farkl olarak olaya (esasa) değil olay sonrasındaki prosedürlere (usule) ilişkindir.Bununla birlikte burada, şiddet olaylarındakigenel yükümlölüğe ilave bir araştırma yükümlölöğünün sðz konusu olduğu belirtilmelidir.

198. Başvuruda eşitlik ilkesinin ayrımcıık boyutuyla ihlal edildiği yaşam hakkıyla bağlantı kurularak ileri sūrüłmüştür. Bu itibarla eşitlik ilkesimin ayrımeılık yasağı boyutunun soyut olarak değil yaşam hakkıyla bağlantı kurularak ileri sürüldüğü başvuruda incelemenin kapsamının da belirlenmesi gerekir.

199. Başvurucu, kardeşinin yaşamına bir devlet görevlisinin ten rengine dayałı ıkçıeylemiyle son verildiğini ve adli makamlarca bu ayrımcıłığın araştırımadığını iddia etıniştir.Dolayısıyla ayrımcılık yasağının, yaşam hakkının esasına ve usulüne ilişkin her iki boyutuyla bağlantı kurularak ileri strüldūğü sonucuna ulaşılmıştır.

b. Kabul Edilebilirlik Yönfinden 
t.Bireysel Başvuruda Bulunabilme Ehliyeti Yönünden 
200, Ayrımcılık yasağının ihlal edildiği iddiası yaşam hakkıyla bağlantı kurularak ileri sürülmüştür. Dolayısıyla yaşam hakkının incelenmesinde başvuru ehliyeti bakımından yer verilen açıklamaların ayrımcıltk yasağının ihlal edildiği iddiaları yönünden de aynen geçerli olduğu sõylenmelidir.

li.Diğer Kabul Edilebilirlik Kriterleri Yönünden 
201. Başvuru formunda başvurucu, kardeşi beyaz bir Tūrk ya da sarışın bir Avrupalıolsaydı başına gelen bu trajedinin yaşanmayacağını ileri sūrmūştür. Keza formda, olayın faili olduğu yetkili makamlarca değerlendirilen kolluk görevlisinin sõylediği ileri sürülen bir sõze,ayrımeılığın neden olduğu şiddete işaret edebilecek şüpheli olgu bağlamında yer verilmiştir (bkz. § 183).

202. Şiddet olaylarında eylemin ardında yatan nedenin ortaya çıkarılmasi; olayın aydınlatılması, başka deyişle maddi gerçeğin açığa çıkarılması anlamına gelmektedir. Bu noktada yetkililerce kabul edilen bu gerçekliğe göre sorumluluğun türünü belirleyen ceza kanununun uygulanmasının temel amaçlarından birinin hak ve özgürlükler ile hukuk düzeninin korunması olduğuna vurgu yapılmalıdır.

203. Somut olayda polis memuru C.Y., olayı soruşturan yetkilimakamlara, δnceki olaylardan edindiği tecrübeye göre Beyoğlu bölgesindeki uyuşturucu ile ilgili suçlar yönünden siyah tenlilere ve Türkiye'nin doğu bölgesinden gelenlere dikkat edilmesi gerektiği 

yolunda beyanda bulunmuştur. Başvurucunun iddiasına göre C.Y., ölenin hareketlerinden şüphelenmelerinde ten renginin etkili olduğunu sõylemiştir.

204. Bu sözierinden hareketle C.Y.nin Beyoğlu'ndaki narkotik suçların ağırlıklıolarak Türkiye'nin doğu bölgesinden gelenler ile siyah tenliler tarafindan işlendiğini değerlendirdiğinin söylenmesi mümkündür. Dolayısıylaölenin gözaltına alınması sưrasında ten renginin dikkate alındığının savunulabilir bir temelinin bulunduğu anlaşılmaktadır.Bunumla birlikte başvurucunun kardeşinin ölümcül nitelikteki bir şiddete maruz kalmasında ten renginin etkili olduğunu gösteren herhangi bir işaret bulunmamaktadır. C.Y.nin ölen kişinin gözaltına alınmasında aytımcı saikle hareket edilip edilmediğinin incelenmesi için yeterli bir temel teşkil eden sõzlerinin öltm olayının da ayrımcılık yasağıyla bağlantılı olarak incelenmesi yönünden yeterli bir zemin oluşturduğunun kabul edilmesi mümkün görünmemektedir.

205. Şiddet fiillerinin soruşturulması sırasında, fiilin işlenmesinde irkçılık veya benzeri nefret saiklerinin etkili olup olmadığının araştırılması yükümlülüğünūn ortaya çıkabilmesi için somut olayda buna işaret eden olguların bulunması gerekir. Somut olayda başvurucunun yakınının ölümünde ten renginin etkili olduğuna delalet eden bir emare başvurucu tarafından gösterilebilmiş değildir. Dolayısıyla somut olayda ayrımcılıkyasağıyönūnden ilave araştırma yükūmlūlūğünūn doğduğu ve yetkili makamların bu yükümlūlūğe aykır hareket ettikleri söylenemeyecektir.

206. Sonuç olarak ten rengi temelli ayrımcılık yasağıyla bağlantılı olarak yaşam hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın temellendirilemediği sonucuna ulaşılmıştır.
207. Açıklanan gerekçelerle başvurunun bu kısmının açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.

Engin YıLDIRiM bu sonuca farklı gerekçe ile katılmıştır.
C. 6216 Saydlı Kanun'un 50. Maddesi Yönfluden 
208. 6216 sayıhı Kanun'un 50. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakknın ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. thlal kararı verilmesi hálinde ihlalin ve sonuçlarımın ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir ..

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarınıortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderiltr.Yeniden yargılama yapımasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir.Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkadığı lhlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekllde mümkünse dosya üzerinden karar verir."
209. Başvurucu, ihlalin tespiti ve 80.000 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur.Başvurucu ayrica yargılama giderlerinin õdenmesine karar verilmesini istemişir.

210. Anayasa Mahkemesinin Mehmeı Doğan ([GK], B. No: 2014/8875, 7/6/2018)kararında ihlal sonucuna varıldığında ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağı hususunda genel ilkeler belirlenmiştir. Anayasa Mahkemesi diğer bir kararında ise bu ilkelerle birlikte ihlal kararının yerine getirilmemesinin sonuçlarına da değinmiş ve bu durumun ihlalin devamıanlamına geleceği gibi ilgili hakkın ikinci kez ihlal edilmesiyle sonuçlanacağına işaret etmiştir (Aligül Alkaya ve diğerleri (2), B, No; 2016/[2506, 7/11/2019).
211. Bireysel başvuru kapsamında bir temel hakkın ihlal edildiğine karar verildiği takdirde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırıldığından söz edilebilmesi için temel kural mümkün olduğunca eski håle getirmenin yani ihlalden önceki duruma dönülmesinin sağlanmasıdır. Bunun için ise öncelikle ihlalin kaynağı belirlenerek devam eden ihlalin durdurulması, ihlale neden olan karar veya işlemin ve bunların yol açtığı sonuçların ortadan kaldırılması, varsa ihlalin sebep olduğu maddi ve manevi zararların giderilmesi, ayrıca bu bağlamda uygun görülen diğer tedbirlerin alınması gerekmektedir (Mehmer Doğan, §§55,57).

212. Incelenen başvuruda yaşam hakkının maddi boyutunun ihlal edildiği sonucuna ulaşılmıştır. Dolayısıyla ihlalin kamu gõrevlisinin eyleminden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.Bununla birlikte etkili ceza soruşturması yürütülmesi yükümlülüğünün ihlal edildiğine karar verilmiştir, Bu nedenle ihlalin aynı zamanda yetkili adli makamların işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı söylenebilir. Diğer taraftan ihlalin giderilmesi bakımından bir değerlendirme yapılürken başvuruya konu olaya ilişkin kovuşturmanın devam ettiği gözőnūnde tutulmuştur.
213. Bu durumda yaşam hakkmın ihlal edilmiş olması nedeniyle yalnızca ihlal tespitiyle giderilemeyecek olan manevi zararları karşılığında başvurucuya net 80.000 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesi gerekir.

214. Dosyadaki belgelerden tespit edilen 294,70 TL harç ve 3.600 TL vekâlet Ücretinden oluşan toplam 3.894,70 TL yargılama giderinin başvurucuya ōdenmesine karar verilmesi gerekir.

VI. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. 1. Bazı kamu görevlileri hakkında yürütülen soruşturmada yaşam hakkıkapsamında etkiliceza soruşturmast yürütülmesi yükümlülağünün ihlal edildiğine ilişkin iddianın başvuru yollarımın tüketilmemesi nedeniyle KABUL EDiLEMEZ OLDUĞUNA,
2. Yaşam hakkıyla bağlantılı olarak ayrımcılık boyutuyla eşitlik ilkesinin ihlal edildiğine ilişkin iddianın açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA,

3. Yaşam hakkı kapşamında ðldürmeme yükümlülüğü ile etkili ceza soruşturmasıyürütülmesiyükümlülüğüntnihlal edildiğine ilişkin iddiaların KABUL EDİLEBİLİR OLDUĞUNA,
B. Anayasa'nın 17. maddesinde güvence altına alınan yaşam hakkının usul ve maddi boyutlarının İHLAL EDILDİĞINE,
C.Başvurucuya net 80.000 TL manevi tazminat ÖDENMESINE,
D.294,70 TL harç ve 3.600 TL vekâlet Écretinden oluşan toplam3.894,70 TL yargılama giderinin başvurucuya ÖDENMESINE,
E. Ödemelerin, kararın tebliğini takiben başvurucunun Hazine veMaliye Bakanlığına başvuru tarihinden itibaren dõrt ay içinde yapılmasına, õdemede gecikme olmasıhâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten ödeme tarihine kadar geçen sūre için yasal FAIZ UYGULANMASINA,
F. Kararın bir örneğinin bilgi için Istanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesine (E.2018/348) GÖNDERILMESİNE,
G. Kararın bir Örneğinin Adalet Bakanlığına GÖNDERILMESINE I3/l/2021tarihinde OYBİRLIĞIYLE karar verildi.

Başkan Oye Üye Kadir ÖŽKAYA Engin YILDIRIM Celal Mümtaz AKINCI 
Üye Rıdvan GÜLEÇ
Üye Basri BAĞCI 

Başvuru Numarası : 2018/6183Karar Tarihi : 13/1/2021
FARKLI GEREKÇE 
I. Yaşam hakkı ile bağlantılı olarak ayrımcılık yasağını ihlal edildiği iddiaşıyönünden Mahkememiz çoğunluğu başvurunun açıkçadayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyłe kabul edilemezlik sonueuna ulaşmıştır.

2. Yaşam hakkının renk nedeniyle ırk ayrımcılığına dayalı olarak kasten ihlal edildiği iddiası açısından kovuşturma makamlarınca bir değerlendirme henüz yapılmadan ve nihai kararlar açıklanmadan Anayasa Mahkemesinin bu iddiayı incelemesi bireysel başvurunun ikincilliği ilkesi ile uyumluluk göstermeyecektir.

3. Yukarıda belirtilen nedenle, başvurunun bu iddia açısından başvuru yollarının tüketilmemiş olması nedeniyle kabul edilemez olması gerekmektedir.
Üye Engin YILDIRIM