Anayasa Mahkemesinin 7/10/2021 Tarihli ve 2017/18087 Başvuru Numaralı Kararı
ANAYASA MAHKEMESİ KARARLARI | 2022-01-06

6 Ocak 2022 PERŞEMBE 
Resmî Gazete 
Sayı : 31711
ANAYASA MAHKEMESİ KARARI 
Anayasa Mahkemesi Başkanlığından:
İKİNCİ BÖLÜM KARAR ERKAN DEMİR BAŞVURUSU 
Başvuru Numarası: 2017/18087Karar Tarihi : 7/10/2021
Başkan : Kadir ÖZKAYA Dyeler : Celal Mümtaz AKINCI M. Emin KUZ Yıldız SEFERINOĞLU Basri BAĞCI Raportör : Ali KOZAN Başvurucu : Erkan DEMIR Vekili : Av, Gülçin Seher ÖZHAN 
I. BAŞVURUNUN KONUSU 
I.Başvuru, yargılama devam ederken başvurucu reşit olduğu için dava konusunun kalmadığından bahisle uyuşmazlığın esasına yönelik talebin karara bağlanmaması nedeniyle karar hakkının ihlal edildiği iddiasına ilişkindir.

II. BAŞVURU SÜRECİ
2.Başvuru 3/2/2017 tarihinde yapılmıştır.
3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ōn incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.

4. Komisyonca kabul edilebilirlik incelemesininBðltm tarafindan yapilmasına karar verilmiştir.

5.Bölüm Başkant tarafindan başvurunun kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapıłmasına karar verilmiştir.

6.Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir.
II. OLAY VE OLGULAR 
7.Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle olaylar özetle şōyledir:

8. 1980 yılında doğan başvurucunun 1981, 1984 ve 1986 doğumlu üç kardeși vardır. Başvurucunun babası 13/4/1988 tarihinde eşiyle ayrılma aşamasında olduğunu ve çocuklarına bakacak maddi durumunun olmadığını belirterek çocuklarının koruma altına alınmasını Tufanbeyli Kaymakamlığından talcp etmiştir.

9. Tufanbeyli Sulh Hukuk Mahkemesi 10/5/1988 tarihinde başvurucu ve kardeşlerinin tedbiren koruma altına alımalarına, kapatılan Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanhığına bağlı yetiştirme yurtlarına yerleştirilmelerine karar vermiştir. Bu karar doğrultusunda başvurucu da Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumuna bağl bir yetiştirme yurduna (kurum) yerleștirilmiştir.

10. Başvurucunun babasının önceki evliliğinden olan ağabeyi S.D. S/9/1994tarihinde kuruma başvurarak başvurucuyu yanına almak ve tūm sorumluluğunu Üstlenmek istediğini bilditmiştir. Kurum tarafindan anılan talep ile ilgili olarak iki uzman raporu alınmiştır. 9/9/1994 tarihli durum tespit raporunda, başvurucu ve kardeşlerinin koruma altıma alımalarını gerektiren koşulların ortadan kalkmadığı vurgulanarak çocuklarının barınmakta oldukları kuruluşlarda bakımlarına devam edilmesinin uygun olacağı değerlenditmesine yer verilmiştir. 15/9/1994 tarihli sosyal inceleme raporunda ise bir süredir ağabeyi ile kalan başvurucunun okula kaydedildiği, cvde ayrı bir odada kaldıği, ağabeyi ve ailcsinin başvurucuyu sevdiği, başvurucunun da ağabeyinin sağladığı ortamı benimsediği tespitlerine yer verilerek başvurucu hakkındaki koruma kararının kaldırılmasının uygun olacağıbelirtilmiştir.

11. Adana Sosyal Hizmetler Il Müdürlüğü anılan sosyal inceleme raporuna dayanarak başvurucu hakkındaki koruma kararının kaldırılmasını Tufanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesinden talep etmiştir. Mahkeme, dosya üzerinden yapuğı inceleme neticesinde 29/11/1994 tarihinde koruma kararının kaldırımastna karar vermiştir. Karar gerekçesinde,uzman raporundaki tespitlere yer verilerek koruma kararının kaldırılmasımın başvurucunun yararına olacağı ifade edilmiştir. Bu karar gereği başvurucunun kurum ile ilişiği9/12/1994tarihinde kesilmiştir.

12. Başvurucu anılan karardan yaklaşık on dokuz yıl sonra, kararın vasi atanmadan verilmesi nedeniyle usul ve yasaya uygun olmadığıni, hükme esas alınan uzman raporunun eksik olduğunu ve gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek 15/3/20t3 tarihinde antlan mahkeme kararını temyiz etmiştir. Yargitay 2. Hukuk Dairesi 27/11/2013 tarihinde derece mahkemesinin kararının bozulmasına karar vermiştir. Kararın gerekçesinde; çocuklarla ilgili koruma kararının kaldırılması davalarında aile mahkemelerinin görevli olduğu belirtilerek görevli olmayan mahkeme tarafindan karar verilmesi ve dava tarihi itibariıyla ergin olmayan başvurucunun yasal temsilcisinin davaya dâhil edilmemesi bozma sebebi olarak gösterilmiştir.
13. Anılan bozma kararına uyularak yapılan yargılamada Tufanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesi (aile mahkemesi sifatıyla)1/6/2014 tarihinde davamn reddine karar vermiştir.Karar gerekçesinde, başvurucunun iki ağabeyiyle birlikte bir yıl kadar yaşadıktan sonra kendi isteği ile Adana'ya gittiğinin anlaşıldığı belirtilmiştir. Ayrıca sosyal inceleme raporunda her ne kadar evin 3+1 odadan oluştuğu ve çocuğa mttstakil oda tahsis edildiği söylenmiş ise de her iki ağabeyin eşleriyle birlikte aynı evde yaşadığı, başvurucuyu yanına almak isteyen ağabey S.D.nin aylık sabit gelirinin belli olmaması hususları gözetildiğinde hükme esas alınan raporun gerçeklerle uyuşmadığı vurgulanarak bu şartlarda başvurucunun yuvada kalmasının daha uygun olacağı sonucuna ulaşıldığı ifade edilmiştir.

14. Anılan karar, kurum tarafindan temyiz edilmiştir. Temyiz dilekçesinde;başvurucunun taraf ehliycti olmadığı, bu nedenle temyiz hakkınınbulunmadığı, temyiz tarihi itibarıyla başvurucunun 33 yaşında olduğu, 24/5/1983 tarihli ve 2828 saytlı Sosyal Hizmetier Kanunu hükümleri gereği i8 yaşını doldurduğundan koruma kararının zaten kendiliğinden kalktığı belirtilmiştir. Ayrıca başvurucunun 2828 saythı Kanun'un reşit olana kadar Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu bünyesinde bakılan ve korunan çocukların işe yerleştirilmelerineilişkin düzenlemesinden yararlanmaya çalıştığı, anılandüzenlemenin kişilerce suistimal edildiği ifade edilmiştir.

15.Başvurucu vekili temyize cevabında başvurucu ile ilgili koruma kararının yasal temsilcisi davaya dâhil edilmeden hukuka aykını olarak kaldırıldığını vurgulamıştır. 2828sayılı Kanun'da koruma kararının yaşın dolmasıyla kendiliğinden kalkması ile mahkeme kararıyla kaldırılmasının farkiı sonuçlarının olduğunu, koruma altındakiçocukların işe yerleştirilmelerinde 18 yaşına kadar kurumda kalma şartı arandığını belirtmiştir. Reşit olmadan ve yasal şartlar gerçekleşmeden kaldırılan koruma kararı nedeniyle başvurucunun okul, işe giriş ve beraberindeki ttm sosyal haklarının elinden alındığını ifade etmiştir. Ayriıca hakkında verilen bu karar nedeni ile başvurucunun ortaokuldan sonra okuyamadığı gibi sokaklarda kaldığınt, başvurucunun haklarımı geri almak, bir işe girebilmek için mūcadele verirken kurum tarafından ileri sürülen kötü niyetli olabileceği iddiaşının haksızhık olduğunu vurgulamiştur.

16. Yargitay 2. Hukuk Dairesi 17/1 1/2014 tarihinde derece mahkemesinin kararının bozulmasına karar vermiştir. Karar gerekçesinde; başvurucunun inceleme tarihinde ergin olduğu, dolayısıyla koruma kararının kaldırılmasına yönelik dava konusunun kalmadığının anlaşıldığı belirtilmiştir.

17. Başvurucunun karar dfizeltme talebi, anilan Daire tarafindan 13/4/2015tarihinde oyçokluğuyla reddedilmiştir. Karşı görüş yazısında; koruma kararının ergin olmadan önce kaldırilnasını gerektiren şartların mevcut olup olmadığının 1994 yılındaki duruma göre tespiti gerekeceğinden çocuğun sonradan (1998 yılında) crgin olmuş olmasının davayı konusuz hâle getirmeyeceği ifade edilmiştir. Başvurucu hakkındaki koruma kararının [994 yılında kaldırılmasınıgerektiren şartların meveut olup olmadığının tespit edilmesinin elzem olduğu, bu bağlamda anılan tarih itibarıyla koruma kararını kaldırmayı gerektiren şartların bulunmadığı hususunu da mahkemenin belirlediği vurgulanarak derece mahkemesinin kararının onanması gerektiği belirtilmiştir.

18. Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Tufanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesi (aile mahkemesi sıfatıyla) 24/6/2015 tarihinde, davanın konusuz kalmasınedeniyle esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.
[9. Başvurucunun temyizi üzerine Yargrtay 2. Hukuk Dairesi 19/1/2016 tarihinde derece mahkemesinin kararının onanmasına oybirliği ile hükmetmiştir. Başvurucunun karar dūzeltme talebi de aynı Dairenin 9/1 1/2016 tarihli kararıyla reddedilmiştir.
20.Nihai karar, başvurucuya 4/1/2017 tarihinde tebliğ edilmiştir.
21.Başvurucu 3/2/2017 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.

IV. İLGİLİ HUKUK 
A. Ulusal Hukuk 
22,2828 sayılı Kanunun "Korunma Kararı"kenar başlıklı 22, maddesi şöyledir:
"Korunmaya iytiyacı olan çocukların reşit oluncaya kadar bu Kanun hükümlerine göre Kurumca kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakalıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundakd gerekt tedbir kararı 3/7/2005 tarthli ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanwnuna göre yetkdli ve görevli mahkemeçe almır. Bu karar için gerekli belgeler Kurumca düzenlenir ve ilgili mahkemeye gönderlllr.

Haklarında derhal korunma tedbiri alınmasında zorunluluk görülen çocuklar mahkeme karart almnıncaya kadur, bu Kamuna göre kurulmuş karuluşlarda veya alle yanında mahalli mülki amirin onayı alınmak surettyle bakım altına alınır.
(Ek fikra: 06/02/2014-6518 S.K.J17. md) Sosyal hizmet kuruluşlarmnın kendistne teslim edilen çocuk hakkında yapacağı inceleme sonucunda hazırlayacağı raporda, 5395 sayılıKamunn 9 uncu maddesi uyarınca çocuğun derhál korunma altına alinmasını gerektiren bir durum olmadığı ve ailesine teslim edilmesinde herhangi bir sakınca bulunmadığıkanaatine varması hâlinde mülki idare amirtnin onayı ile çocuk ailesine teslim edilebilir."
23. 2828 sayılt Kanun'un "Korunma kararının süresi ve kaldırılması" kenar başlıklt 24. maddesi şöyledir:
"Korunma kararı genel olarak çocuk reşlı olana kadar devam eder. Ancak bu karar,korunma kararına neden olan şartların ortadan kalkması halinde Kurum yetkiltlerintn őnerlsi üzerine mahkemece çocuk reşit olmadan őnce kaldırıabileceğı gibi reşit olduktan sonra da çocuğun rizası alınmak şarnyla devamı hususunda karar verilebilir. Reşit olduktan sonra korunma kararının devamı aşağıda belirtilen şartlara bağlıdır.
a) 18 yaşını tamamlamış olan korunmaya ihttyacı olan çocuklardan;
1. Ortaöğrenime devam edenlerin 20 yaşına kadar.
2. Yüksekōğrenime devam edenlerin 25 yaşına kadar korunma kararları uzatılabilir.
b) Oğrenime devam etmeyen 18 yaşını doldurmuş çocukdarın bir is veya meslek sahibi edilerek kendi kendilerine yeterli olabllmelerinin sağlanması amacıyla 20 yaşına kadar korunma kararları uzatılabilir.

Bunlardan korunma kararı kalkmış; ancak tek başına yaşamını sürdüremeyecek durumda bulunan kuz çocuklari, Kurumca himaye olumur. Bu çocukdarın emek karşılığı laşe,ibate ve harçlıkları Kurumca karşılanmak kaydıyla Kurum htzmetlerinde çalışmaları da sağlanabilir.

c) Bedensel, zthinsel ve ruhsal engellilekleri nedeniyle sürekli bakuma iyttyacı olan ve çalışmaktan acíz olan Çocukların korunma kararı uzatılır.

Korunma kararı kolkan çocukların Kurumla ilişkilerinin devamı sağlanır. Bu çocuklara gerekiğinde imkanlar ölçüsúnde Kurumca yardımcı olunur."

24. 2828 Sayılı Kanun'un ek I. maddesinin dava tarihi itibarıyla yürürlükte olan hâli şõyledir:
"Kamu Kurum ve Kuruluşlari, reşit olana kadar Sağlık ve Sosyal Yardım BakanlığıSosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü tarafindan bakılan ve korunan çocukdar için, her yılbaşındaki, hangi statüde olursa olsun, serbest kadro mevcutlarının binde biri nispetindekt kısmını ayırarak bu çocuklar arasında yapılacak girişsıavlarında başarılı olanlar arasından atama yaparlar.

Bu maddeden yararlanmak isteyenler, 18 yaşını tamamladıkları tarthten ttibaren, Kamu Kurum ve Kuruluşlarına; Sosyal Hlzmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğūvasuasıyla başvurmak zorundadırlar."
B. Uluslararası Hukuk 
25. Avrupa Insan Hakları Sözleşmesi'nin (S8zleşme) 6. maddesinin (1)numaralıfikrasının İgili kısmı şöyledir:
"Herkes davaspın, medeni hak ve yükümlülükderiyle ilgili uyuşmazlıklar …. konusunda karar verecek olan„…. bir mahkeme tarafindan …. görülmesini isteme hakkuna sahlptir…."
26. Avrupa Insan Hakları Mahkemesine (AlHM) göre Sözleşme'nin 6. maddesinin medeni hukuk alanına giren konularda uygulanabilirliği ilk olarak bir uyuşmazlığın varlığıa bağlıdır. İkinci olarak uyuşmazlık en azından savunulabilir bir şekilde iç hukukta tanınmışolduğu söylenebilecek hak ve yükümlülakler ile ilgili olmaltdır, Son olarak ise bu hak ve yükümlolükler -her ne kadar bizzat 6. madde bu hak ve yükümlüloklere S8zleşmeci devletlerin hukuk sistemi içinde belirli bir anlam atfetmese de- Sözleşme anlamında medeni nitelikte olmalıdır (James ve diğerleri/Birleşik Krallık [GK], B. No: 8793/79, 21/2/1986, §81).

27. AlHM; Sözleşme'nin 6. maddesinin Sözleşmeei devletlerin iç hukukunda geçen bir hak için belirli bir anlam Öngörmediğini, bir hakkın var olup olmadığıt karara bağlamada ilke olarak iç hukuka başvurulacağını, ulusal mahkemelerin bu konudaki değerlendirmelerinden farklı bir sonuca ulaşılması için de güçlū gerckçelcre sahip olunmasıgerektiğini, yetkililerin belli bir başvuran tarafindan talep edilen tedbirin kabul edilip edilmemesine karar vermede takdir hakkını kullanıp kullanmadığıhın dikkate alınabileccğini hatta bu durumun belirleyici olabileceğini, bununla birlikte salt bir kanun hükmünün lafzında bir takdir unsurunun bulunmasının bir hakkın varlığını tek başına hükümsüz kılmayacağını,benzer durumlarda iddia edilen hakkın yerel mahkemelerce tanınması veya yerel mahkemelerin başvuranın talebinin esasını incelemesi hususunun da gözßnūne alınmasıgerektiğini belirtmiştir (Boulois/Lüksemburg [BD], B. No: 37575/04, 3/4/2012, §§ 91-94).
28. AlHM; mahkeme hakkının görünümlerinden biri olan karar hakkı ile ilgili Kutic/Hırvatistan (B. No: 48778/99, 1/3/2002) davasında yaptiğı değerlendirmede ise Sözleşme'nin 6.maddesinin (I)numaral fikrasının hukukiuyuşmazlıkların tespiti için mahkemeye erişim hakkın güvence altına aldığını yinelemekte ancak bu hakkın yalnızca dava açma hakkı ile sınırlı ołmadığıní, aynı zamanda mahkemenin uyuşmazlık konusundaki kararım elde etme hakkımı da kapsadığını belirtmektedir, AlHM'e göre bir taraf devletin içhukuk sistemi uyarınca bir birey tarafindan açılan davaya ilişkin yürütülen yargılamalar neticesinde davanın nihai bir karara bağlanacağı garanti edilmeden bu kişinin bir mahkeme 

önünde hukuk davası açmasına izin verilmesi yanıltıcı olur. AlHM, Sözleşme'nin 6.maddesinin (I) numaralı fikrasının davacılara tanınan usule ilişkin güvenceleri -adil, aleni ve hızlı yargılama- uyuşmazlıklarının nihai bir çözüme kavuşturulacağını garanti etmeksizin detaylı olarak açıklamasının anlamsız olacağına dikkat çekmektedir (Kutic/Hırvatistan, §25).

V. İNCELEME VE GEREKÇE 
29. Anayasa Mahkemesinin 7/10/2021 tarihinde yapmış olduğu toplantıda başvuru incelenip gereği düşünüidü:
A. Başvurucanun İddiaları
30. Başvurucu; şartları oluşmamasına rağmen eksik uzman raporuna dayanlarak 1994 yılında hakkındaki koruma karannın kaldırılması ve kararın kesinleşmesi beklenmeden kurumla ilişiğinin kesilmesi nedeniyle mağdur olduğunu, sokaklarda kalmak zorumda kaldığını, eğitimine devam edemediğini belirtmiştir. Ayriıca yurttan çıkarıldığı için kardeşleriyle bağının koptuğunu, devletin çocukların korunmast ile ilgili tedbirleri almakla yükümlo olduğunu ancak kaldığı kurumun bu yükümltlağa yerine getirmediğini ifade etmiştir. Koruma kararının kaldırılması nedeniyle kurumdan çıkarıldığını, kurumda kalsaydıaynı durumda olan çocuklara tanınan haklardan kendisinin de yararlanabileceğini, davasının esasıyla ilgili-reşit olduğu gerekçesiyle- karar verilmeyerekmağduriyetinin giderilmediğini vurgulayan başvurucu; eğitim, adil yargılanma, çalışma ve aile hayatına saygı haklarının ihlal edildiğini ileri sürmūştür.

B. Değerlendirme 
31.Angyasa'mn 36. maddesinin ilgili kısmı şöyledir:
"Herkes, yargi mercileri Bnünde davacı veya daval olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.

Hiçbir mahkeme, gōrev ve yetkisi içindekt davaya bakmaktan kaçınamaz."
32. Anayasa Mahkemesi, olayłarın başvurucu tarafindan yapılan hukuki nitelendiπmesi ile bağlı olmayıp olay ve olguların hukuki tavsifii kendisi takdir eder (Tahir Canan, B. No: 2012/969, 18/9/2013, § 16). Başvurucunun yukarıda belirtilen şikâyetlerinin δzü, hakkıdaki koruma kararının kaldırılması davasında yargı merciince uyuşmazlığın esasına ilişkin bir değerlendirme yapılmak suretiyle nihai bir çözüme kavuşturulmamış ve karara bağlanmamış olmasıdır. Bu sebeple belirtilen iddialar bir bütün hâlinde ve mahiyeti itibarıyla karar hakkı kapsamında incelenmiştir.

33. Anayasa'nın 36. maddesinin ikinci fikrasında hiçbir mahkemenin görev ve yetkisi içindeki davaya bakmaktan kaçmamayacağı belirtilmiştir. Bu bağlamda Anayasa'nın 36. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı, kişilere davanın görüldüğü mahkemeden uyuşmazlığa ilişkin bir karar verilmesini isteme güvencesini de sağlar. (Öte yandan Sözleşme'yi yorumlayan AfHM de Sözleşme'nin 6.maddesinin(1)numaralı fikrasımın mahkeme hakkı şeklinde genel bir hakkı düzenlediğini kabu! etmekte ve bu hakkın karar hakkını da içerdiğini ifade etmektedir (Ibrahim Demiroğlu, B. No: 2017/15698, 26/7/2019, §50).


34. Adil yargilanma hakkının güvencelerinden biri olan mahkeme hakki;mahkemeye erişim hakki, karar hakkı ve kararın tcrası haklarını içerir. Karar hakkı genel itibarıyla mahkeme Önüne getirilen uyuşmazlığın karara bağlanmasinı isteme hakkını ifade eder. Zira dava hakkını kullanan bireyin asıl amacı, davanın sonunda uyuşmazlık konusu ettiği talebinin esasıyla ilgili olarak bir karar elde edebilmektir. Bir başka ifadeyle dava sonucunda şayet bir karar elde edilemiyorsa dava açmanın da bir anlamı kalmayacaktır. Öte yandan karar hakkı bireylerin sadece yargtlama sonucunda şeklî anlamda bir karar elde etmelerini güvence altına almaz. Bu hak aynı zamanda dava konusu edilen uyuşmazliğa ilişkin esasl: taleplerin yargı merciince bir sonuca bağlanmasını da gerektirir (lbrahim Demiroğlu, § 51).

35. Kuşkusuz sõz konusu dava, yargılama usulü kuralları gereğince uyuşmazlığın esasının incelenemediği birtakım kararlarla da neticelenmiş olabilir (düşme/açılmamis sayılma/karar veriłmesine yer olmadığı/süre aşımı vb.). Bu durum kural olarak karar hakkıyönünden bir sorun teşkil etmez Zira sāz konusu hakkın sağladığı güvence bakımından Önemli olan husus; açıldığı sırada davanın -usule illşkin sorunlar hariç- uyuşmazlığın esasınıçözüme kavuşturma potansiyeline sahip, bir başka ifadeyle dava açjlmasındaki asıl amacıgerçekleştirmeye elverişli olmasıdır. Ancak bu nitelikleri taşıyan bir davada yargılamanın henüz devam ettiği bir süreçte taraflardan birinin aleyhine olacak ve yargı merciinin uyuşmazlık konusu talep hakkında karar vermesini engelleyecek şekilde davayı ortadan kaldıran ya da davanın incelenmesini durdurarak karara bağlanmasına mâni olan yasalar çıkarılması karar hakkının ihlaline yol açabilir (İbrahim Demtroğlu. § 52).
36. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılt Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usuileri Hakkında Kanun'un 48. maddesinin (2) numaralı fikrasında açıkça dayanaktan yoksun başvuruların Anayasa Mahkemesince kabul edilemezliğine karar verilebileccği belirtilmiştir.Bu bağlamda başvurucunun ihlal iddialarını kanitlayamadığı, temel haklara yönelik bir müdahalenin olmadığı veya müdahalenin meşru olduğu açık olan başvurular ile karmaşık veya zorlama şikâyetlerden ibaret başvurular açıkça dayanaktan yoksun kabul edilebilir (Hikmet Balabamoğlu, B. No: 2012/1334, 17/9/2013, § 24).
37. Mevzuata göre kural olarak çocuklar hakkında verilen koruma kararı çocuğun 18 yaşını doldurmasıyla kendiliğinden kalkmaktadır. Koruma kararımın süresinin uzatıłmasıise istisnai hâllerin varlığı durumunda mümkündür. Mahkeme de bu düzenleme kapsamında başvurucunun (8 yaşını doldurduğunu ve koruma kararının kalktığını gözeterek davamın konusuz kaldığına hükmetmiştir. Diğer yandan başvurucu hakkındaki dava konusu koruma kararının kaldırılması talebine ilişkin olup Mahkeme tarafindan sadece bu konuyla sımrlıolarak bir inceleme yapilabileceği, Mahkemenin başvurucunun koruma kararının kaldırılmasına bağladığı mağduriyetlerini giderecek şekilde karar almasının yargılamanın mahiyeti itibarıyla mtbnkün olmadığı açıktır.

38. Ayrıca başvurucunun temyiz tarihi itibarıyla 33 yaşında olması ve ilgili mevzuat birlikte değerlendirildiğinde Mahkenıenin davanın esasına ilişkin başvurueunun lehine bir karar vermesi durumunda tekrar kuruma yerleştirilmesinín mümkün olmadığı görülmüştür.Bu durunla birlikte başvurucu; Mahkemenin davanın esasına ilişkin karar vermesinde nasıl ve neden menfaatinin olduğunu, davanın açıldığı tarihteki menfaatin yargılama sonunda da mevcut olduğunu ortaya koyamamiştir. Öte yandan başvurucunun bir avukat ile temsil edildiği, davaya etkin bir şekilde katıldığı gözetildiğinde usule ilişkin güvencelerden faydalanmadığı söylenemez,

39. Açıklanan gerekçelerle başvurucunun Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki karar hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın açıkça dayanaktan yoksun olması nedcniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.

VI. HÜKÜM 
Açıklanan gerekçelerle;
A. Karar hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle KABUL EDILEMEZ OLDUĞUNA,
B.Yargılama giderlerinin başvurucu ūzerinde BIRAKILMASINA,
C. Kararın bir Örneğinin AdaletBakanlığına GÖNDERİLMEShNE 7/10/2021tarihinde OYBlRLIGfYLE karar verildi.