Uyuşmazlık Mahkemesine Ait Kararlar
UYUŞMAZLIK MAHKEMESİ KARARLARI | 2019-03-31

I-2247 SAYILI KANUN'UN 10. MADDESİ GEREĞİNCE VERİLEN (OLUMLU GÖREV UYUŞMAZLIĞI ÇIKARMA) KARARLAR 
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
1-ESAS NO : 2018/769KARAR NO : 2019/114KARAR TR : 25.02.2019
ÖZET : Gecekondu Önleme Bölgesindeki taşınmazın bulunduğu bölgenin imar planının değiştirilerek arsa tahsisinin iptal edilmesi nedeniyle, arsa bedelinin ödendiğinden bahisle arsa bedelinin tazmini istemiyle açılan davanın İDARİ YARGI YERİNDE görülmesi gerektiği hk.
KARAR 
Davacılar : 1- M.G., 2- C.G., 3- H.G.

Vekili : Av. İ.K.

Davalı: Balıkesir Büyükşehir Belediye Başkanlığı
Vekili : Av. B.Y.Ş.


OLAY : Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin miras bırakanı İ.G.'in, dar gelirli ailelere konut edindirme projesinden yararlanmak için Balıkesir Belediyesine yaptığı başvurunun kabul edilmesi sonucunda, kendisine Belediye Encümeninin 07.01.1999 tarih ve 23 Sayılıkararı ile Karesi İlçesi 2.Kayabey Mahallesi, Kavukçu Yüzü Mevkiinde 5nolu gecekondu önleme bölgesinde bulunan 221-1 Pafta, 6649 Ada, 11Parselde bulunan 170,23 metrekarelik arsanın tahsis edildiğini, belirlenmişolan taşınmaz bedelinin tamamının davalıya ödendiği halde, Belediyenin arsa tahsislerini tek taraflı olarak iptal ettiğini; arsanın bulunduğu bölgenin imar planının davalı Belediye tarafından değiştirildiğini, bu yüzden arsanın taraflarına devrinin/aynen iadesinin imkansız hale geldiğini; imar planının değiştirildiği tarih de dikkate alınarak, dava konusu arsanın piyasa rayiçbedelinin tespitinin gerektiğini; borçlu Belediyenin edimin ifasını kusuruyla imkansız hale getirmesinin, Borçlar Kanununun 112.maddesi anlamında borca aykırı bir davraniş olduğunu, bu durumda davalı tarafin,müvekkillerinin uğradığı tüm zararlarını tazmin etmekle yükümlübulunduğunu ifade ederek; fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik, arsanın bulunduğu bölgenin imar planının değiştirildiği 

tarihten itibaren başlamak uzere yasal faiziyle birlikte arsanin rayiçdeğerinin tespiti ile 15.000TL' nin taraflarına ödenmesine; yine fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile ve zararın doğum tarihi olan bölgenin imar planının değiştirildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 2.500TL'nin davalı taraftan tahsiline karar verilmesi istemiyle adli yargı yerinde dava açmıştır.

Davalı vekilince verilen cevap dilekçesinde, davada idari yargının görevli olduğu ileri sürülerek, görev itirazında bulunulmuştur.
BALIKESİR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ; 8.3.2018 günlü1.celsede ve E:2017/620 sayı ile, “Davalı vekilinin yargı yeri itirazının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2014/3-8 esas, 2015/10 karar sayılı ilamıuyarınca reddine” karar vermiştir.

Davalı vekilinin olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılması yolunda,süresi içerisinde verdiği dilekçesi üzerine dava dosyası Danıştay Başsavcılığına gönderilmiştir.

DANIŞTAY BAŞSAVCISI; “(...)775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun "Kapsam ve tarif başlıklı 1. maddesinde; "Mevcut gecekonduların islahi,tasfiyesi, yeniden gecekondu yapımının önlenmesi ve bu amaçlarla alınmasıgereken tedbirler hakkında bu kanun hükümleri uygulanır." hükmüne yer verilmiş olup, anılan Yasa'nın 4.maddesinde "Gecekonduların islah, tasfiye ve önleme bölgeleri içinde bulunan binalı ve binasız vakıf taşınmaz mallardan 3 üncü maddenin ikinci fikrası kapsamı dışında kalanları, bu kanunda belirtilen amaçlarda kullanılmak üzere, aşağıdaki şartlarla ve genel hükümlere göre bedeli ödenmek suretiyle ilgili belediyelerin mülkiyetine geçer:
TY a) Arazi ve arsaların bedeli; bulunduğu şehir, kasaba ve bölgenin özellikleri, yapılmış ve yapılacak kamu hizmet ve tesislerinin durumu vesair hususlar da gözönünde bulundurularak, ilgili belediye ve Vakıflar İdaresi arasında anlaşma yolu ile tesbit edilir.

b) Bu arazi ve arsalar üzerinde Vakıflar İdaresine ait herhangi bir yapı bulunduğu takdirde, bu yapının bedeli ayrıca hesaba katılır.
c) Bedele ait anlaşmazlıklar mahalli asliye hukuk mahkemelerince basit muhakeme usulü ile hallolunur. Bu anlaşmazlıklar tapu tesciline engel olamaz Vakıflar İdaresi ve tapu daireleri vakıf taşınmaz malların cins,miktar ve yerleri ile diğer vasıflarını açıkça belirten listeleri, talepleri üzerine en geç 2 ay içerisinde ilgili belediyelere bildirmekle yükümlüdürler.
Belediyeler, kendi mali güçleri ve programlarına göre, bu taşınmaz malların tamamen veya peyderpey tescilini istiyebilirler.
Sözü geçen bölgelerde Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri tarafından yaptırılacak kamu hizmet ve tesisleri için lüzumlu vakıf taşınmaz mallar da yukarıdaki esaslara göre bu İdarelere intikal ettirilir." hükümleri yer almıştır.


Y ine Yasa'nin 25. maddesinde; "7 nci madde gereğince tesbit olunan önleme bölgelerindeki arsaların, öncelikle gecekonduların islahı ve tasfiyesi sebepleriyle açıkta kalacaklara ve diğer konutsuz vatandaşlara verileceği,
Bu arsalardan, islah ve tasfiye bölgelerinde bulunan diğer yapısahiplerinden yapısının tasfiyesini istiyenlerin de faydalanabileceği,
Her ne sebeple olursa olsun, bu kanun hükümlerince arsa tahsis edilecek kimselerin, yokšul veya dar gelirli olması, kendisinin veya eşinin veya ergin olmıyan çocuğunun herhangi bir belediye sınırı içinde ev yapmaya müsait arsaya veya her hangi bir yerde bir ev veya apartmanın ayri bir dairesine karşılık olan payına sahip bulunmamasının şart olduğu,
Kimlerin yoksul ve dar gelirli sayılacağı, kendisine arsa tahsis edileceklerin öncelik sırası ve yukarda sözü geçen diğer hususların esaslarının yönetmelikte belirtileceği, öngörülmüştür.

Yasa'nın 26. maddesinde; "25 inci maddede sözü geçen arsalar yönetmelikte belirtilen şekil ve esaslar dahilinde ve tespit olunacak bedellerle kendilerine arsa verilmesi gerekenlere dağıtılır.
Arsa ve binaların halihazır durumları ile şahıslara veya kamu kurum ve kuruluşlarına tahsis veya satışları valiliklerince tespit ve Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca onaylanan emsal bedel üzerinden yapılır.
Binalar ve konutlar, valiliklerin teklifi üzerine, bu bedelin yüzde yirmibeşi (% 25) peşin olarak yatırılmak ve vade farkı alınmak kaydıyla taksitle de satılabilir.

Şahıslara veya kamu kurum ve kuruluşlarına, arsaların ve binaların satış veya tahsisine dair esaslar Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca hazırlanacak yönetmelikle belirlenir." hükümleri ile 27. maddede; "Bu kanun hükümlerine göre kendilerine arsa tahsis edilenlerle gecekondusunu islah edeceklere, imkanları nispetinde Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca,mahalli belediyelerce veya diğer daire ve kurumlarca her türlü teknik yardım yapılır ve bunlara uzun vadeli konut kredisi verilmesi ve ayni yardım yapılması yoluna gidilir. Islahı gereken konutların tesbiti işlemleri,arsa tahsisi, yeniden konut yapacaklara veya konutunu islah edeceklere emin olunacak kredi veya yapılabilecek ayni ve teknik yardımların miktar,sekil ve sair şartlarına dair esaslar yönetmelikte belirtilir." hükümleri yer lmış bulunmaktadır.

Anılan düzenlemelere göre, Yasa'da öngörülen usûl ve esaslara ygunluğu saptananlara hak sahipliği ölçütüne dayalı tahsis yapılarak,gerekli düzenlemeler tamamlandıktan sonra da yapılmış olan tahsisin esas alınması suretiyle tapu verilmektedir. 775sayılı Yasa hükümlerine göre lgili idarenin hak sahiplerine tapu verme yetkisi idari nitelik taşıyan ygulama işlemlerinin doğrudan bir sonucu olarak karşımıza çıkmaktadır.
?e n -ssru ineelenmesinden Balikesir Ii Karesi. i-s-i a  i Mahallesi, 5 Nolu Gecekondu Önleme Bölgesinde bulunan 6649 ada, 11

parsel sayili taşinmazin mulga Balikesir Belediyesi tarafindan davacıların murisi İ.G. adına 775 sayılı Yasa uyarınca tahsis edildiği, anılan taşınmaz üzerinde 775 sayılı Yasa uyarınca 2 yıl içinde bina yapılması gerekirken yapı ruhsatı alınmadığı ve nüve inşaatının da yapılmadığının tespit edilmesi üzerine, aynı durumda olan diğer taşınmazlarla birlikte Balıkesir Büyükşehir Belediye Meclisinin 19.04.2016 tarih ve 500 sayılı kararıyla 5393 sayılıBelediye Kanununun 18-e ve 69. maddelerine göre Balıkesir Gayrimenkul Yatirım ve Gida Anonim Şirketine ayni sermaye olarak konulmasına ve tapu devrinin yapılmasına karar verildiği, davacılar tarafindan 775 sayılıYasa uyarınca tahsis edilen taşınmazın bedelinin tamamının ödendiği, arsa tahsisinin tek taraflı olarak iptal edildiği, yapılan imar planı değişikliği ile taşınmazın kendilerine devrinin imkansız hale geldiği, bu nedenle taşınmazın rayiç bedelinin tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi istemiyle davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacıların dava açmaktaki amaci, 775 sayılı Yasa uyarınca başlanılan tahsis işlemlerinin sonuçlanmaması nedeniyle ödediğini iddia ettikleri arsa bedeli nedeniyle oluşan zararın tazmini olduğundan,davacıların talebinin 775 sayılı Yasada öngörülen hak sahipliği esaslarına uygun olup olmadığının belirlenmesinden kaynaklanan bu uyuşmazlığın çözümünde İdari Yargı yerleri görevli bulunmaktadır.
SONUÇ: Açıklanan nedenle, 2247 sayılı Yasa'nın 10'uncu maddesi uyarınca, olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılmasına ve dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine..." karar vermiştir.

Başkanlıkça, 2247 sayılı Yasa'nın 13. maddesine göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının da yazılı düşüncesi istenilmiştir.
YARGITAY CUMHURİYET  BAŞSAVCISI;“(...)20/07/1966tarihli ve 775 sayılı Gecekondu Kanununun "Kapsam ve tarif kenar başlıklı1. maddesinde "Mevcut gecekonduların islahi, tasfiyesi, yeniden gecekondu yapımının önlenmesi ve bu amaçlarla alınması gereken tedbirler hakkında bu kanun hükümleri uygulanır."; aynı kenar başlıkta yer alan 2. maddesinde ise, "Bu kanunda sözü geçen (Gecekondu) deyimi ile, imar ve yapı işlerini düzenliyen mevzuata ve genel hükümlere bağlı kalınmaksızın, kendisine ait olmıyan arazi veya arsalar üzerinde, sahibinin rızası alınmadan yapılan izinsiz yapılar kastedilmektedir." hükümlerine yer verilmiştir.
Aynı Kanunun, "Belediyelere arsa sağlanması" başlığında yer alan 4.maddesinde, "Gecekonduların islah, tasfiye ve önleme bölgeleri içinde bulunan binalı ve binasız vakıf taşınmaz mallardan 3 üncü maddenin ikinci fıkrası kapsamı dışında kalanları, bu kanunda belirtilen amaçlarda kullanılmak üzere, aşağıdaki şartlarla ve genel hükümlere göre bedeli ödenmek suretiyle ilgili belediyelerin mülkiyetine geçer: / a) Arazi ve arsaların bedeli; bulunduğu şehir, kasaba ve bölgenin özellikleri, yapılmışve yapılacak kamu hizmet ve tesislerinin durumu vesair hususlar da 

gozonünde bulundurularak, ilgili belediye ve Vakiflar Idaresi arasinda anlaşma yolu ile tesbit edilir. / b) Bu arazi ve arsalar üzerinde Vakıflar İdaresine ait herhangi bir yapı bulunduğu takdirde, bu yapının bedeli ayrıca hesaba katılır. / c) Bedele ait anlaşmazlıklar mahalli asliye hukuk mahkemelerince basit muhakeme usulü ile hallolunur. Bu anlaşmazlıklar tapu tesciline engel olamaz. / Vakıflar İdaresi ve tapu daireleri vakıf taşınmaz malların cins, miktar ve yerleri ile diğer vasıflarını açıkça belirten listeleri, talepleri üzerine en geç 2 ay içerisinde ilgili belediyelere bildirmekle yükümlüdürler. / Belediyeler, kendi mali güçleri ve programlarına göre, bu taşınmaz malların tamamen veya peyderpey tescilini istiyebilirler. / Sözü geçen bölgelerde Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri tarafından yaptırılacak kamu hizmet ve tesisleri için lüzumlu vakıf taşınmaz mallar da yukarıdaki esaslara göre bu İdarelere intikal ettirilir." hükmüne;"Arsa tahsisi şart ve şekilleri' kenar başlığında düzenlenen 25. maddesinde,"7 nci madde gereğince tesbit olunan önleme bölgelerindeki arsalar,öncelikle gecekonduların ıslahı ve tasfiyesi sebepleriyle açıkta kalacaklara ve diğer konutsuz vatandaşlara verilir. / Bu arsalardan, islah ve tasfiye bölgelerinde bulunan diğer yapı sahiplerinden yapısının tasfiyesini istiyenler de faydalanabilirler. / Her ne sebeple olursa olsun, bu kanun hükümlerince arsa tahsis edilecek kimselerin, yoksul veya dar gelirli olmasi, kendisinin veya eşinin veya ergin olmıyan çocuğunun herhangi bir belediye sınırıiçinde ev yapmaya müsait arsaya veya her hangi bir yerde bir ev veya apartmanın ayrı bir dairesine karşılık olan payına sahip bulunmaması şarttır./. Kimlerin yoksul ve dar gelirli sayılacağı, kendisine arsa tahsis edileceklerin öncelik sırası ve yukarda sözü geçen diğer hususların esaslarıyönetmelikte belirtilir."hükmüne; 26. maddesinde, "25 inci maddede sözügeçen arsalar yönetmelikte belirtilen şekil ve esaslar dahilinde ve tespit olunacak bedellerle kendilerine arsa verilmesi gerekenlere dağıtılır. / Arsa ve binaların halihazır durumları ile şahıslara veya kamu kurum ve kuruluşlarına tahsis veya satışları valiliklerince tespit ve Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca onaylanan emsal bedel üzerinden yapılır. / Binalar ve konutlar, valiliklerin teklifi üzerine, bu bedelin yüzde yirmibeşi (% 25)peşin olarak yatırılmak ve vade farkı alınmak kaydıyla taksitle de satılabilir.Şahıslara veya kamu kurum ve kuruluşlarına, arsaların ve binaların satışveya tahsisine dair esaslar Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca hazırlanacak yönetmelikle belirlenir." hükmüne; "Yardımlar ve muafiyetler" kenar başlıklı 27. maddesinde ise "Bu kanun hükümlerine göre kendilerine arsa tahsis edilenlerle gecekondusunu islah edeceklere, imkânları nispetinde Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca, mahalli belediyelerce veya diğer daire ve kurumlarca her türlü teknik yardım yapılır ve bunlara uzun vadeli konut kredisi verilmesi ve ayni yardım yapılması yoluna gidilir. İslahı gereken konutların tesbiti işlemleri, arsa tahsisi, yeniden konut yapacaklara veya 

konutunu islah edeceklere temin olunacak kredi veya yapilabilecek ayni ve teknik yardımların miktar, şekil ve sair şartlarına dair esaslar yönetmelikte belirtilir." hükmüne yer verilmiştir.

Anılan mevzuat uyarinca yapılan tespit ve değerlendirme sonucunda,öngörülen koşullara uygunluğu saptanan ilgililere arsa veya hisse tahsis etmek ve bunlar adına tapuya tescil ettirmek, koşulları taşımayanların istemlerini ise reddetmek yetkisine sahip olan idarenin söz konusu uygulama işlemleri, kamu gücüne dayali, re'sen ve tek yanlı nitelik taşımakta olduğu anlaşılmaktadır.

Anayasanın 125/son maddesinde, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış;2577sayılı Ídari Yargilama Usulü Kanununun 2/1.b maddesinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı hakları ihlal edilenler tarafindan açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

775 sayılı Gecekondu Kanunu uyarınca tahsis belgesi karşılığı tapu kaydının hukukî nedenlerle verilememesi sonucu tahsis bedeli ödeyenin uğradığını iddia ettiği zararın tazminine ilişkin davanın, işlemin davalıidarenin re'sen ve tek taraflı kamu gücü kullanması sonucu ortaya çıkmasısebebiyle ve işlemin idari niteliği itibarı ile idare mahkemelerinin görevli olduğu sonucuna varılmiştır.

Bu nedenle, Danıştay Başsavcılığının 2247 sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince yapmış olduğu başvurunun kabulü ile Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08/03/2018 tarihli ve E.2017/620 sayılı görevlilik kararının kaldırılmasına karar verilmesi...” gerektiği yolunda yazılı düşünce vermiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi'nin, Hicabi DURSUN'un Başkanlığında,Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Süleyman Hilmi AYDIN, Aydemir TUNÇ ve Nurdane TOPUZ'un katılımlarıyla yapılan 25.2.2019 günlü toplantısında:
I-İLK İNCELEME: Başvuru yazısı ve dava dosyası örneği üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27. maddesi gereğince yapılan incelemeye göre, davalıvekilinin, anılan Yasanın 10/2 maddesinde öngörülen yönteme uygun olarak yaptığı görev itirazının reddedilmesi ve 12/1. maddede belirtilen süre içinde başvuruda bulunması üzerine Danıştay Başsavcısı'nca, 10. maddede öngörülen biçimde, olumlu görev uyuşmazlığı çıkarıldığı anlaşılmaktadır.Usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hâkim Taşkın ÇELİK'in,davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçİ ile Danıştay Savcısı

Yakup BAL'in davada idari yarginin gorevli olduğu yolundaki sözlüaçıklamalarıdinlendiktensonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, Gecekondu Önleme Bölgesindeki taşınmazın bulunduğu bölgenin imar planının değiştirilerek arsa tahsisinin iptal edilmesi nedeniyle,arsa bedelinin ödendiğinden bahisle arsa bedeli için şimdilik 15.000 TL,gerçek müspet zararları için 2.500 TL olmak üzere toplam 17.500 TL'nın imar planlarının değiştirildiği tarihinden itibaren başlayacak yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
775 sayılı Gecekondu Kanununun "Kapsam ve tarif' başlıklı 1.maddesinde; "Mevcut gecekonduların islahi, tasfiyesi, yeniden gecekondu yapımının önlenmesi ve bu amaçlarla alınması gereken tedbirler hakkında bu kanun hükümleri uygulanır." hükmüne;
Anılan Yasa'nın 4.maddesinde " "Gecekonduların islah, tasfiye ve önleme bölgeleri içinde bulunan binalı ve binasız vakıf taşınmaz mallardan 3 üncü maddenin ikinci fıkrası kapsamı dışında kalanları, bu kanunda belirtilen amaçlarda kullanılmak üzere, aşağıdaki şartlarla ve genel hükümlere göre bedeli ödenmek suretiyle ilgili belediyelerin mülkiyetine gecer:
a) Arazi ve arsaların bedeli; bulunduğu şehir, kasaba ve bölgenin özellikleri, yapılmış ve yapılacak kamu hizmet ve tesislerinin durumu vesair hususlar da gözönünde bulundurularak, ilgili belediye ve Vakıflar İdaresi arasında anlaşma yolu ile tesbit edilir.

b) Bu arazi ve arsalar üzerinde Vakıflar İdaresine ait herhangi bir yapı bulunduğu takdirde, bu yapının bedeli ayrıca hesaba katılır.
c) Bedele ait anlaşmazlıklar mahalli asliye hukuk mahkemelerince basit muhakeme usulü ile hallolunur. Bu anlaşmazlıklar tapu tesciline engel olamazVakıflar İdaresi ve tapu daireleri vakıf taşınmaz malların cins,miktar ve yerleri ile diğer vasıflarını açıkça belirten listeleri, talepleri üzerine en geç 2 ay içerisinde ilgili belediyelere bildirmekle yükümlüdürler.
Belediyeler, kendi mali güçleri ve programlarına göre, bu taşınmaz malların tamamen veya peyderpey tescilini istiyebilirler.
Sözü geçen bölgelerde Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri tarafından yaptırılacak kamu hizmet ve tesisleri için lüzumlu vakıf taşınmaz mallar da yukarıdaki esaslara göre bu İdarelere intikal ettirilir." hükmüne;
"Arsa tahsisi şart ve şekilleri" başlıklı 25. Maddesinde; “ 7 nci madde gereğince tesbit olunan önleme bölgelerindeki arsalar, öncelikle gecekonduların ıslahı ve tasfiyesi sebepleriyle açıkta kalacaklara ve diğer konutsuz vatandaşlara verilir.

..owb Bu arsalardan, islah ve tasfiye bölgelerinde bulunan diğer yapısahiplerinden yapısının tasfiyesini istiyenler de faydalanabilirler.

Her ne sebeple olursa olsun, bu kanun hükümlerince arsa tahsis edilecek kimselerin, yoksul veya dar gelirli olması, kendisinin veya eşinin veya ergin olmıyan çocuğunun herhangi bir belediye sınırı içinde ev yapmaya müsait arsaya veya her hangi bir yerde bir ev veya apartmanın ayrıbir dairesine karşılık olan payına sahip bulunmaması şarttır.
Kimlerin yoksul ve dar gelirli sayılacağı, kendisine arsa tahsis edileceklerin öncelik sırası ve yukarda sözü geçen diğer hususların esaslarıyönetmelikte belirtilir." Hükmüne;
Aynı Yasanın 26.maddesinde; “ (Değişik : 6/6/1984 - 3016/1 md.)
25 inci maddede sözü geçen arsalar yönetmelikte belirtilen şekil ve esaslar dahilinde ve tespit olunacak bedellerle kendilerine arsa verilmesi gerekenlere dağıtılır.

Arsa ve binaların halihazır durumları ile şahıslara veya kamu kurum ve kuruluşlarına tahsis veya satışları valiliklerince tespit ve Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca onaylanan emsal bedel üzerinden yapılır.
Binalar ve konutlar, valiliklerin teklifi üzerine, bu bedelin yüzde yirmibeşi (% 25) peşin olarak yatırılmak ve vade farkı alınmak kaydıyla taksitle de satılabilir.

Şahıslara veya kamu kurum ve kuruluşlarına, arsaların ve binaların satış veya tahsisine dair esaslar Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca hazırlanacak yönetmelikle belirlenir."hükmüne;
"Yardımlar ve Muafiyetler" başlıklı 27. maddesinde; “Bu kanun hükümlerine göre kendilerine arsa tahsis edilenlerle gecekondusunu islah edeceklere, imkanları nispetinde Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca,mahalli belediyelerce veya diğer daire ve kurumlarca her türlü teknik yardım yapılır ve bunlara uzun vadeli konut kredisi verilmesi ve ayni yardım yapılması yoluna gidilir. Islahı gereken konutların tesbiti işlemleri,arsa tahsisi, yeniden konut yapacaklara veya konutunu islah edeceklere temin olunacak kredi veya yapılabilecek ayni ve teknik yardımların miktar,şekil ve sair şartlarına dair esaslar yönetmelikte belirtilir.
Kendilerine arsa tahsis edilenler, yönetmelikte belirtilen işlemleri,tahsis tarihinden itibaren 6 ay içinde tamamlamiya ve krediye ihtiyaçlarıbulunduğu ve yönetmeliğe göre gerektiği takdirde, Türkiye Emlak Kredi Bankasında kendilerine kredi tahsisini gerektirecek şekilde hesap açtırmaya mecburdurlar. Bunlardan krediye hak kazananların kredi tahsis tarihinden itibaren diğerlerinin ise, arsa tahsisi tarihinden itibaren en geç 1 yıl içinde konutlarını yapmaya başlamaları ve 32 nci maddeye uygun olarak önceden s s-ro,o•---t*ae orumesarrw 
Bu şartlara uymıyanlardan, bu kanuna göre tahsis edilmiş veya edilecek taşınmaz mallar hiçbir hüküm alınmasına lüzum kalınmaksızın geri alınır." hükmüne;

775 Sayili Gecekondu Kanunu Uygulama Yönetmeliginin 15.maddesinde ".….Arsa sahipleri konut inşa kredisi almayacak ise, tapu senedinin tarihinden itibaren en geç bir yıl içinde konutunu yapmağa başlamaları ve önceden tespit edilen plana göre nüve kısmını en geç 2 yıl içinde bitirmeleri şarttır. Bu şarta uymayanlardan tahsis edilen arsalar, hiçbir hüküm alınmasına lüzum kalmaksızın arsa bedeline mahsuben tahsil olunan meblağ kendisine iade olunarak geri alınır " hükmüne yer verilmiştir.Dava dosyasının incelenmesinden; Balıkesir İli, Karesi İlçesi, 2.Kayabey Mahallesi, 5 Nolu Gecekondu Önleme Bölgesinde bulunan 6649ada, 11parsel sayılıtaşınmazın mülgaBalıkesir Belediyesitarafindan davacıların murisi Í.G. adına 775 sayılı Yasa uyarınca tahsis edildiği, anılan taşınmaz üzerinde 775 sayılı Yasa uyarınca 2 yıl içinde bina yapılmasıgerekirken yapı ruhsatı alınmadığı ve nüve inşaatının da yapılmadığının tespit edilmesi üzerine, aynı durumda olan diğer taşınmazlarla birlikte Balıkesir Büyükşehir Belediye Meclisinin 19.04.2016 tarih ve 500 sayılıkararıyla 5393 sayılı Belediye Kanununun 18-e ve 69. maddelerine göre Balıkesir Gayrimenkul Yatırım ve Gıda Anonim Şirketine ayni sermaye olarak konulmasına ve tapu devrinin yapılmasına karar verildiği, davacılar tarafından 775 sayılı Yasa uyarınca tahsis edilen taşınmazın bedelinin tamamının ödendiği, arsa tahsisinin tek taraflı olarak iptal edildiği, yapılan imar planı değişikliği ile taşınmazın kendilerine devrinin imkansız hale geldiği, bu nedenle taşınmazın rayiç bedelinin tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi istemiyle davanın açıldığı anlaşılmaktadır.Belirtilen durum ve yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri karşisında, 775 sayılı Yasa uyarınca tesis edilen işlemler sonucunda idarece bedeli karşılığında davacılara verilip, daha sonra mevzuata aykırı davranışgerekçesiyle tek taraflı olarak iptal edilen arsa tahsis belgeleri nedeniyle,idarenin tazmin sorumluluğunun bulunup bulunmadığının idare hukuku ilkelerine göre saptanması gerekeceğinden; 775sayılı Yasa'da öngörülen düzenlemelere dayanarak davalı Belediye tarafindan tesis edilen işlemden kaynaklandığı ileri sürülen zararın giderilmesi istemine ilişkin bulunan davanın görüm ve çözümünde idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.Açıklanan nedenlerle, Danıştay Başsavcısı'nca yapılan başvurunun kabulü ile davalıvekilinin görev itirazının reddine ilişkin Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 8.3.2018 gün ve E:2017/620 sayılıkararının kaldırılması gerekmiştir.
SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle Danıştay Başsavcısı'nca yapılan BAŞVURUNUN KABULÜ ile davalı vekilinin görev itirazının reddine ilişkin Balıkesir 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 8.3.2018 gün ve E:2017/620 sayılı

KARARININ KALDIRILMASINA, 25.2.2019 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
2-ESAS NO : 2018/839KARAR NO : 2019/124KARAR TR : 25.02.2019
ÖZET : Davacının konutunun kültür merkezi alanı üzerinde kaldığından bahisle, 3194 ve 775 sayılı yasalar uyarınca tahliye ve tasfiye yapılmasıyolundaki davalı İdare kararı ile uygulanan yıkım işlemi nedeniyle;taşınmaza el atılması sonucu uğranılan zararların tazmini istemiyle açılan davanın İDARİ YARGI YERİNDE görülmesi gerektiği hk.
KARAR 
Davacı: D.Y.

Vekili : Av. S.Y.

Davalı: Altındağ Belediye Başkanlığı
Vekili : Av. İ.G.


O LAY : Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait Ankara ili, Altındağ ilçesi, Doğantepe Mahallesi, Şehit Hacı Osman Duğan Caddesi, 1378. Sok. No:1 adresindeki taşınmaz için (Ankara ili, Altındağilçesi Doğantepe Mahallesi 24156 ada 1 Parselde kayıtlı) Altındağ Belediye Başkanlığınca, Kültür Merkezi inşaatı/yolu üzerinde kaldığından bahisle alınan yıkım kararının 03.06.2011 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine müvekkilince, karara karşı davalı idareye başvurulduğunu; olumlu bir cevap alamayan müvekkiline su, elektrik aboneliklerinin iptal edileceği bildirilerek söz konusu taşınmazdan tahliyesinin talep edildiğini; bunun üzerine 02.08.2011 tarihinde; Altındağ Belediye Başkanlığı Fen İşleri MüdürlüğüGecekondu Ve Sosyal Konutlar Şube Müdürlüğü’nün 03.06.2011 günü1289 sayılı işleminin iptali ve yıkım işleminin yürütülmesinin durdurulmasıamacıyla Ankara 1. Ídare Mahkemesinde 2011/1275 E sayılı dosyası ile dava açıldığını; Mahkemenin olayın özelliğini dikkate alarak yürütmenin durdurulmasına karar verdiğini, 2011/1275 E ve 2012/2565 K sayılı kararıile dava konusu yapının kaçak ve ruhsatsız olması nedeniyle yıkılmasında 

lukuka aykirilik gorulmedigini belirterek davayı reddettigini; soz konusu yapının kaçak olmadığı ve ruhsatlı olmasına dayanarak; karar temyiz edilmiş ise de davalı idarenin bu süreçler içerisinde müvekkilinin taşınmazına yıkım işlemi uyguladığını; temyiz sonrası Danıştay 14.Dairesinin, 24.06.2015 tarihinde 2013/1719 E, 2015/5699 K sayılı ilamı ile,[dare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verdiğini, davalı belediyenin karar düzeltme talebinin reddedildiğini; bozma ilamı neticesinde Ankara 1.Idare Mahkemesinin 25.02.2016 tarih ve 2016/434 E, 2016/480 K sayılıilamında, davalı idarenin yıkım kararında hukuka uyarlık bulunmadığından dava konusu işlemin iptaline karar verdiğini ve bu davada haklılıklarının kanıtlandığını; söz konusu taşınmazda davalının 775sayılı yasaya dayalıolarak işlem yapmasının mümkün olmadığını, Yasanın uygulanabilmesi için müvekkiline ait ev ve işyerinin başkasına ait bir arazi üzerinde ve imar yapıişlerini düzenleyen mevzuatlara aykırı olarak yapılmasının gerektiğini;sonuçta, hukuka aykırı olarak kamulaştırmasız el atılan ve müvekkilinin mülkiyet hakkının ihlalini doğuran işlemin iptali ile idarenin müvekkile verdiği zararları talep etme zorunluluğu doğduğunu; çünkü, Belediye tarafindan kamulaştırma yapılmadan, her hangi bir bedel ödenmeden 3194sayılı İmar Yasası ve 775 sayılı Gecekondu Yasasının ilgili maddeleri gerekçe gösterilerek, hukuka aykırı olarak yıkım işleminin tesis edilmişolduğunu; yıkım aşamasında dava konusu yere ait müvekkilinin tapu tahsis belgesinin bulunduğunu; yıkılan taşınmazın üzerinde bulunduğu arsanın da müvekkiline ait olduğunu, yapılar için ise yapı kullanma izni ve yapıruhsatı verilmişolduğunu,somut durumda ise taşınmazın tapusunun mevcut ve müvekkile ait bulunduğunu; müvekkilinin davalı idarenin kamulaştırmasız el atması nedenine dayanarak; dava konusu taşınmazın bedelini Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/30 D.iş sayılı dosyasıile tespit ettirdiğini ve dilekçe ile belediyeden kamulaştırmasız el atma sebebiyle taşınmazın bina eklenti ve ağaç bedeli talep edilmiş ise de idarece;“gecekondunuz ile ilgili Ankara 1. İdare Mahkemesi'ne açtığınız davanın sonucu olarak, 3194 sayılı kanunun 32. Maddesine göre kaçak ve ruhsatsız olduğuna karar verildiğinden” bahisle ödeme yapılmayacağınınkendilerine bildirildiğini; _ ancak; Danıştay’ın bozma ilamı sonrasında Ankara 1. İdare Mahkemesince verilen kararla dava konusu işlemin kaçak ve ruhsatsız olmadığının karara bağlandığını ve davalı idarenin yıkım işleminin hukuki dayanağının kalmadığını;Anayasa'nın 125/son madde ve fikrasında ve 46.naddesinde, kamulaştırmasiz el atma davalarının temelini oluşturan unsurların açıkça belirtildiğini; Devlet ve kamu tüzel kişilerinin, taşınmaz nalların parasını peşin ödememesi veya hiç ödememesi ve kamulaştırmayıvaparken kanunla belirtilen usul ve esaslara göre hareket etmemesinin,xamulaştırmasız el atma nedenli davalarına esas teşkil ettiğini; zira nüvekkiline ait ruhsatlı ve tapu tahsis belgeli taşınmazın herhangi bir 

kamulaştırma işlemi yapılmadan hukuka aykirı olarak yıkım işlemi yapılması neticesinde uğranılan zararların tazmininin talep edildiğini; 3194sayılı yasanın 18. madde 9. ve 10. fikraları uyarınca bina bedeli ödenmeden veya kamu hizmetlerine ayrılan yerlere rastlayan yapılar kamulaştırılmadan yapiya el atılamaz ise de söz konusu idarenin kamulaștırma kararı almadan veya bina bedeli ödenmeden taşınmaza el koyduğunu ve yapıya yıkım işlemi uyguladığını; fiili yıkım işleminin uygulanmasıyla birlikte müvekkilinin maddi ve manevi anlamda telafisi güç olan zararlara maruz kaldığını; Danıştay'ın bozma ilamı sonrası 24.10.2016 tarihinde davalıidareye 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'na 5999 Sayılı Kanun'la getirilen geçici 6. maddenin 1. fikrasında belirtilen uzlaşma prosedürüne binaen alacaklarının ödenmesi talebiyle idari başvuru yapıldığını, ancak davalıidarenin yapılan başvuruya cevap vermediğini ifade ederek; fazlaya ilişkin dava ve hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik; 1-)500,00 TL yıkılan taşınmazın emsal bina eklenti ve ağaç bedelinin taşınmazların yıkım tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkile verilmesi; 2-)Yıkım sonrasında konut kirası ödemek zorunda kalan müvekkilinin, yıkım tarihinden mahkeme karar tarihine kadar olan toplam 100,00 TL alacağının her ay için işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkile verilmesi, 3-)Yikım sonrasında işyeri kirası ödemek zorunda kalan müvekkilinin, yıkım tarihinden mahkeme karar tarihine kadar olan toplam 100,00 TL alacağının her ay için işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesi istemiyle adli yargı yerinde dava açmıştır.

cYanmlowb Davalı vekili, süresinde verdiği cevap dilekçesinde, bu davanın idare mahkemelerinde açılması gerektiğinden bahisle görev itirazında bulunmuştur.

ANKARA 19.ASLİYE HUKUK MAHKEMESI:26.6.2018 gün ve E:2017/177 sayı ile, davalı tarafin gecekonduyu yıkması nedeniyle filen el atmanın gerçekleştiğinden bahisle yargı yolu itirazının reddine karar vermiştir.

Davalı vekilinin, idari yargı yararına olumlu görev uyuşmazlığıçıkartılması yolundaki süresi içinde verdiği dilekçesi üzerine, dava dosyasının onaylı örneği Danıştay Başsavcılığı'na gönderilmiştir.
DANIŞTAY BAŞSAVCISI; “(...)Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, "idari işlem";herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, "idari eylem" olarak tanimlanmaktadır.

Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanununun 8'inci maddesi uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve 

neyicl Imar planlari ile 2981 sayili Yasanin 13'üncü maddesinin (c)bendi uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici islah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat gibi bireysel işlemler, "idari işlem"; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamalarıbunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizlikleri de, idari eylem niteliği taşımaktadır.

Dosyanın incelenmesinden; dava dilekçesinde, imar planında imar yolu olarak ayrılan taşınmaza kamulaştırılmasız el atılması nedeniyle bilirkişilerce bina ve eklentileri ile ağaç bedeli olarak tespit edilen 62.526,06TL. nin ödenmesi istenildiği anlaşılmıştır.

Bu bilgiler karşısında; davanın, davacının taşınmazına, Yargıtay Hukuk Genel Kumlunun 15.12.2010 günlü, E:2010/5-662 K:2010/651 sayılıkararında "hukuki el atma" olarak nitelendirilen, imar planındaki belirleme sebebiyle mülkiyet hakkına getirilen kısıtlamadan kaynaklanan tazminat talebiyle açıldığı sonucuna ulaşılmıştır.

Dava dilekçesinde ve Yargitay Hukuk Genel Kurulu kararında,mülkiyet hakkına getirildiği söylenen kısıtlamanın, taşınmazın malikleri yönünden zarar doğurucu sonuçlarının olabileceğinde kuşku yoktur. Ancak bu sonuç ya da sonuçlar, genel ve düzenleyici nitelikte bir idari işlem olan imar planında taşınmaza yönelik belirlemeden, bu planda öngörülen kamulaştırma programlarının zamanında yapilmamasından ve imar uygulamalarından; başka anlatımla da, idari işlemlerden ve davalı idarelerin imar planı gereği yapılması gereken kamulaştırmalar konusundaki hareketsizliği şeklinde ortaya çıkan idari eylemlerden kaynaklanmaktadır.
İdari işlem ve eylemlerden doğan zararların tazmini taleplerinin ise,2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 12 ve 13'üncü maddeleri uyarınca, Ídari Yargı yerlerinde açılacak tam yargı davalarına konu edilmeleri, anılan yasa hükümlerinin gereğidir.

Bu bakımdan, hukuka uygunluklarının denetimi ve zarar doğurucu sonuçlarının giderilmesi İdari Yargı'nın görev alanında bulunan idari işlem ve eylemlerin hukuk düzeninde yaratmış oldukları etki ve sonuçların,"hukuki el atma" olarak nitelendirilmesine ve bu olumsuz sonuçlarla ilgili tazminat taleplerinin adli yargı yerlerinde açılacak tazminat davalarına konu edilmelerine, hukuken olanak bulunmamaktadır.

Dolayısıyla, davanın taşınmazın bedelinin tazminat olarak hüküm altına alınması istemine ilişkin kısmının, 2577 sayılı İdari Yargılama UsulüKanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fikrasının (b) bendinde yer alan "İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafindan açılan tam yargı davaları," hükmü gereğince idari yargı yerinde görülmesi gerekmektedir.


Nitekim, 11.06.2013 günlü, 28674 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6487 sayılı Kanun'un 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6’ncı maddesinde değişiklik yapan 21'inci maddesinde "Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kuramlara ayrilmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulanmasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir."hükmüne yer verilmek suretiyle "hukuki el atma" olarak nitelendirilen, imar planındaki belirleme sebebiyle mülkiyet hakkına getirilen kısıtlamadan kaynaklanan tazminat davalarının görüm ve çözümünde İdari Yargı yerinin görevli olduğu öngörülmüş bulunmaktadır.

SONUÇ: Açıklanan nedenle, 2247 sayılı Yasa'nın 10'uncu maddesi uyarınca, olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılmasına ve dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine...” karar vermiştir.

Başkanlıkça, 2247 sayılı Yasa'nın 13. maddesine göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nın da yazılı düşüncesi istenilmiştir.
YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCISI; “(...)Bilindiği gibi,yerleşme yerleri ile bu yerlerdeki yapılaşmaların, plan, fen, sağlık ve çevre şartlarına uygun teşekkülünü sağlamak amacıyla hazırlanan 3194 sayılı İmar Kanununun 8. maddesinde, planların hazırlanmasında ve yürürlüğe konulmasında uyulacak temel esaslara yer verilmiş; imar ve gecekondu mevzuatına aykırı olarak inşa edilmiş ve inşaatı devam etmekte olan tüm yapılar hakkında uygulanacak işlemleri düzenlemek ve bu işlemlere dair başvuru, tespit, değerlendirme, uygulama esaslarını belirlemek amacıyla çıkarılan 2981 sayılı "İmar ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı işlemler ve 6785 sayılı İmar Kanununun Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun"la, valilik veya belediyelerce yetki ve sorumluluk alanlarında islah imar düzenlemeleri yapılmak suretiyle,yeniden gecekondu yapılmasının önlenmesi için temin edilecek arsaların ve korunması mümkün görülen gecekonduların Kanunda öngörülen usul ve esaslara uygun olarak hak sahibi olduğu belirlenen kişilere verilmesine olanak sağlamıştır.

Öte yandan, Uyuşmazlık Mahkemesinin başta 13/10/2014 tarihli ve E.-K.2014/817-914 sayılı kararı ve bir çok emsal kararında; "kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, 'idari işlem'; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, 'idari eylem' olarak tanımlanmaktadır. Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri, 2981 sayılı Yasa uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici 

islan imar planlari ve bu planlara dayanilarak tesis edilen parselasyon,kamulaştırma, ruhsat, tahliye, arsa payı tahsisi gibi bireysel işlemlerin, 'idari işlem'; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı açıktır."nususları vurgulanmıştır.

Anılan mevzuat ve açıklamalar uyarınca yapılan tespit ve değerlendirme sonucunda, davacıya ait taşınmazla ilgili olarak 3194 sayılıKanun uyarınca yapılan imar planında kısmen imar yolu olarak ayrılan taşınmaz üzerinde bulunan yapı ve eklentilerinin bir kısmının yıkılmasından kaynaklanan zararın tazmini talep edildiğinden; idarenin söz konusu uygulama işlemlerinin, kamu gücüne dayali, re'sen ve tek yanlı nitelik taşımakta olduğu anlaşılmaktadır.

Anayasanın 125. maddesinin son fikrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış;2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2/1.b maddesinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Böylece, davalı idarece kamu gücü kullanılarak tek yanlı irade ile taşınmaz üzerinde bulunan yapı ve eklentilerinin kısmen yıkılmasından doğan zararın tazminine ilişkin davada, söz konusu işlemin davalı idarenin re'sen ve tek taraflı kamu gücü kullanması sonucu ortaya çıkması sebebiyle ve işlemin idari niteliği itibarı ile idare mahkemelerinin görevli olduğu sonucuna varilmiştir.

Bu nedenle, Danıştay Başsavcılığının 2247 sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince yapmış olduğu başvurunun kabulü ile Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26/06/2018 tarihli ve 2017/177 Esas sayılı görevlilik kararının kaldırılmasına karar verilmesi...” gerektiği yolunda yazılı düşünce vermiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi'nin, Hicabi DURSUN'un Başkanlığında,Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Süleyman Hilmi AYDIN, Aydemir TUNÇ ve Nurdane TOPUZ'un katılımlarıyla yapılan 25.2.2019 günlü toplantısında:
I-İLK İNCELEME: Başvuru yazısı ve dava dosyası üzerinde 2247sayılı Yasa'nın 27. maddesi gereğince yapılan incelemeye göre, davalıidarenin anılan Yasanın 10/2 maddesinde öngörülen yönteme uygun olarak yaptığı görev itirazının reddedilmesi ve 12/1. maddede belirtilen süre içinde başvuruda bulunması üzerine Danıştay Başsavcısı'nca, 10. maddede öngörülen biçimde olumlu görev uyuşmazlığı çıkarıldığı anlaşılmaktadır.uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hâkim Taşkın ÇELIK’in,davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçİ ile Danıştay SavcısıYakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlüaçıklamaları dadinlendiktensonra GEREĞiGÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, davacının konutunun kültür merkezi alanı üzerinde kaldığından bahisle, 3194 ve 775 sayılı yasalar uyarınca tahliye ve tasfiye yapılması yolundaki Altındağ Belediye Başkanlığı Fen İşleri MüdürlüğüGecekondu Ve Sosyal Konutlar Şube Müdürlüğü'nün 03.06.2011 günü1289 sayılı kararı ile uygulanan yıkım işlemi nedeniyle; taşınmaza el atılması sonucu uğranılan zararların tazmini istemiyle açılmıştır.
Dava dosyasının incelenmesinden; Altındağ Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü Gecekondu ve Sosyal Konutlar Şube Müdürlüğü'nün 03.06.2011 günü 1289 sayılı işlemi ile, davacıya ait Ankara ili, Altındağilçesi, Doğantepe Mahallesi, Şehit Hacı Osman Dugan Caddesi, 1378. Sok.No:1 adresindeki taşınmazın Kültür Merkezi alanı üzerinde kaldığından bahisle 7 gün içinde tahliye ve tasfiyesinin yapılması gerektiği, aksi takdirde gecekondunun 3194 ve 775 sayılı yasalar uyarınca tahliye ve tasfiyesinin belediye ekipleri tarafindan yapılacağı, yıkım masraflarının %20 fazlasıyla davacıdan tahsil edileceği hususunun bildirildiği; olay kısmında da ayrıntılı belirtildiği üzere; bu işleme karşı idari yargı yerinde açılan davada, sonuç itibariyle, işlemin iptal edildiği; davacı vekili tarafından açılan davada; idari yargı yerinde haklılıklarının kanıtlandığını,buna karşın yargılama devam ederken idarece yıkım işleminin uygulandığıni, 3194 sayılı İmar ve 775 sayılı Gecekondu Kanununun ilgili maddeleri gerekçe gösterilerek yapılan yıkım işleminin hukuka aykırıolduğunu iddia ederek, taşınmaza el atılmasından dolayı uğranılan zararın tazmininin talep edildiği; davacının iddialarına karşılık davalı idarece verilen cevap dilekçelerinde; davacıya 2981 sayılı yasa kapsamında tapu tahsis belgesi ve gecekondusunun bulunduğu parselden yer tahsis edildiğinin, davacının taşınmazının yalnızca yolda kalan kısmının yıkıldığının, diğer kısımlara dokunulmadığının, 3194 ve 775 sayılıyasaların, belediyelere kaçak yapıları herhangi bir bedel ödemeden kaldırma yetki ve sorumluluğu verdiğinin, bu nedenle herhangi bir bedel ödenmesinin söz konusu olmadığının savunulduğu anlaşılmıştır.CCaa.
Bu durumda, her ne kadar davacı tarafindan, Mahkemede açılan tespit dosyasında bedel tespiti yaptırılmış ise de, ortada idarenin 2942 sayılıKamulaştırma Kanunu kapsamında bir işleminin bulunmadığı, davanın anılan Yasada işaret edilen bedel arttırma davası niteliğinde olmadığısonucuna varılmıştir.


mevzuatı uyarınca yıktırılmasından dolayı maddi tazminat istemiyle dava telyu uit yaphm ve eklehtilerinin imar ve gecekondu açıldığı; dava konusu uyuşmazlığın da, idarelerin yetkili organlarının kamu gücünü kullanarak, res'en ve tek taraflı olarak tesis ettiği işlem/veya işlemler nedeniyle uğranıldığı ileri sürülen zarardan kaynaklandığı; davacı vekili tarafindan da, bu işlemlerden doğan zararın tazmininin istenildiği gözetildiğinde; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafindan açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekmektedir 

Açıklanan nedenle, Danıştay Başsavcısı'nın başvurusunun kabulü ile davalı idare vekilinin görev itirazının reddine ilişkin, Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.6.2018 gün ve E:2017/177 sayılı kararının kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle Danıştay Başsavcısı'nın BAŞVURUSUNUN KABULÜ ile davalı idare vekilinin GÖREV İTİRAZININ REDDİNE İLİŞKİN, Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.6.2018 gün ve E:2017/177 sayılı KARARININ KALDIRILMASINA, 25.2.2019 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
3-ESAS NO : 2019/7KARAR NO : 2019/120KARAR TR : 25.02.2019
ÖZET : Sermaye Piyasası Kurulu ve Borsa İstanbul A.Ş. tarafindan yürütülen görevin kusurlu yapıldığından bahisle uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan davanın; 6362 sayılı Kanunun 65.maddesi gözetildiğinde,Borsa İstanbul A.Ş. yönünden, ADLİ YARGI YERİNDE görülmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davacı: E.K.

Vekili : Av. D.E.

Davalılar : 1-Sermaye Piyasası Kurulu 
Vekilleri : Av.E.T., Av.E.S.


2-Borsa Ístanbul A.$.Vekili : Av. Í.A.A.

OLAY .:Davacı vekili dilekçesinde; 30.10.2013 ile 05.11.2013 tarihleri arasında 5 işlem gününde Gedik Yatırım Menkul Değerler A.Ş. nezdinde bulunan müvekkili adına kayıtlı yatırım hesabından,piyasada işlem gören toplam 14.334.515 adet MRTGG hisse senedinin %1,40284'ne tekabül eden 201090 adetinin, çoğunluğu kredili alım ile 131.309,19 TL değeriyle alndığıni; MRTGG hisse senedinin Sermaye Piyasası Kuruluna Bağlı Borsa İstanbul A.Ş.'nin 5.11.2013 tarihinde saat 17:40:01 'de piyasa kapandıktan sonra KAP'ta yayınladığı karar sonrasında,basında internet sitelerindeçıkan haberler ve yorumlardan dolayı çoğu günler işleme kapandığını, açık olan günlerde ancak tek fiyat işlem gördüğünü, sürekli müzayedeye açık olmadığını, yapılan işlem ve haberler neticesinde müvekkili satışa yazsa bile satılmadığını; sonuçta, 19.03.2014tarihinde müvekkilinin ancak alıcı bulabildiği piyasa fiyatı olan 0,23kuruştan, 201090 adet toplam değer olarak 46.250,70 Türk lirası değerinden satmak zorunda kaldığını;MRTGG hisse senedinden müvekkilinin uğramışolduğu 85058,49 TL zararın sorumlusunun Sermaye Piyasası Kuruluna bağlı Borsa İstanbul A.Ş. olup; 05.11.2013 17.40.01'de yapmış olduğu açıklamada ve haliyle önceden bildiği bilgilere göre; 2005 yılından beri hiçbir dönem kar etmeyen ve zarar edip sermaye kaybı yaşayan, Öz sermaye hesabında yeniden değerleme değer farkı bulunmasına rağmen ve 2012 yılıBilançosunda % 52, 2013 yılı ilk altı aylık bilançosunda %60 sermaye kaybıolmasına rağmen, vadesinde ödemediği banka kredi taksiti, SGK borcu,Vergi Borcu bulunduğu personel ücretlerini geç ödediği, tamamen kendi adına verdiği ipotek ve teminatların şirket aktifinin 2,5 katı, öz sermayesinin 4,5 katı olduğunu belirttiğini; İkinci Ulusal Pazardan çıkarılacağını,sebeplerini de Borsa İstanbul A.Ş.nin (Eski adıyla İMKB) Kotasyon Müdürlüğünün 17.11.2011 tarih 12345 sayılı 379 no'lu İkinci Ulusal Pazar Esasları Konulu genelgesine dayandırarak yaptığını belirtmiş olduğunu;Kanun ve Genelge net olmasına rağmen, Borsada işlem görmeye başladığı2005 yılından beri hiçbir dönem faaliyet ve dönem karı etmeyip zarar ettiği,zarar sebebiyle bu tarihten beri sermaye kaybı yaşadığı, 2012 yılında öz sermaye hesabında yeniden değerleme değer farkı bulunmasına rağmen %52'sini kaybetmiş, 2013 yılı ilk altı aylık bilançosunda %60'ınıkaybetmiş,vadesinde ödemediği banka kredi taksidi, SGK, Vergi borcunun oulunduğu ve personel ücretlerini gecikmeli ödediği, alacaklarını tahsil kabiliyetinin düşük olduğu, tamamını kendi adına verdiği ipotek ve teminatların şirket aktifinin 4,5 katiı olduğu, Mert Gida Hisse Senedi akkında tespit edilen konular hakkında iyileşme olmadığı takdirde şirketin kincil ulusal pazardan çıkartılarak Gözaltı pazarı (C grubu)’na alınması için 

genel müdürlüğüne yetki verilmesine, şirketin 31.12.2013 Finansal tablolarını yayınlamasına kadar finansal durumunu düzeltmesi, öz kaynaklarını güçlendirmesi ve karlılığın artırılması için gerekli tedbirleri alması için yazılı olarak uyarılması kararı alınmış olduğunun ifade edildiğini; 2012 yılında bunca zorluğa girmiş, 27.05.2013 tarihinde şirketin yaptığı açıklamada TTK 376.1 maddesi gereğince Sermayesinin yarısından fazlasını kaybettiğini kamuya duyurup kabul etmesine rağmen, bu şirketin ulusal pazarda kredili alıma açık hisse senetleri ile birlikte aynı grupta işlem görmeye devam ettirildiğini; 6362 Sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 1.maddesine aykırı şekilde, kuruluş amacı olan yatırımcıların hak ve menfaatlerini korunması için sermaye piyasasının düzenlenmesi ve denetlenmesi gerekirken, görevlerini ihmal ettiğini, zaten 18.05.2016 saat 10:50:05'de de Borsa İstanbul'un yayınladığı haberle MRTGG'nin 31.12.2015'de sermayesini tamamen kaybettiğinden borsa kotundan çıkarmış olduğunu; MRTGG'nin 2012 yılından beri mali yapısının bozuk olduğunu, sermayesinin yarısından fazlasını kaybettiğini, hatta borçlarınıödeyemez hale geldiğinin yetkili kurum olan Borsa İstanbul A.Ş. tarafindan bilindiğini, buna rağmen MRTGG'nin Kredili alım satıma açık ulusal pazarda işlem görmesinin müvekkilini yanılttığını, ayrıca kredili alım yapmasına sebep olduğunu; halbuki bu durumda olan bir şirketin C grubunda olacağını, 2010 yılından itibaren 3 er aylık dönemlerde belli kriterlere göre güncellenen gruplamada 2013 yılına kadar bu durumda olan bir şirket hissesinin ulusal pazarda kalmasının mümkün olmadığını, hisse senetlerinde gruplamanın amaçlarının birisinin de yatırımcıların risk uyarısıyapılarak dikkat etmelerini sağlamak olduğunu; hatta bu yüzden yatırımcıların alım yaparken uyarı ekranı ile uyarılmasının zorunlu hale getirildiğini, bir hisse senedinin Gözaltı Pazarına alınacağı haberinin o hisse senedi için büyük bir olay olduğunu, müvekkili tarafından hiçbir zaman C grubunda bir hisse senedi alınmamış olduğunu; müvekkilinin, küçük yatıriımcı olduğunu, MRTGG hisse senedine yatırım yapma sebebinin Ulusalpazarda olmasi, Sermaye Piyasası Kurulu ve Borsa Ístanbul'un kanun gereği gerekli denetimleri yaptığına ilişkin güveni olduğunu, ancak daha sonra öğrendiği bilgiler ve uğradığı zarar neticesinde, durumun öyle olmadığını anladığını; şirketin ekonomik verilerinin, şirket sahiplerinin faaliyetlerindeki olumsuzlukların ve diğer sorunların KAP'ta (Kamuyu aydınlatma platformu) haber olarak yayınlanmasına, bunların Sermaye Piyasası Kurulu ve Borsa İstanbul tarafından biliniyor olmasına ve şirketin içinin yaklaşık 8 yılda boşaltılmış olmasına, yetmediği yerde sermaye artırımları ile yatırimcıdan para toplanmış olmasına rağmen, bu durumlarıtespit edip gerekli işlemleri yapacak olan kuruluşların,5.11.2013 tarihine kadar bir idari yaptırımda bulunmadıklarını; buna karşılık, şirketin mali yapısı bozuk olduğundan ve bazı riskler taşıdığından dolayı,davali 

kurumlarin gerekli tedbirleri alip, yaptirimlar uygulanmasi halinde,müvekkilinin C grubunda olması gereken MRTGG hisse senedini almamışdolayısıyla zarara uğramamış olacağını ifade ederek; fazlaya ilişkin haklarısaklı kalmak kaydıyla davanın kabulüne, müvekkilinin uğramış olduğu 85.058,49 TL zararın 19.03.2014 itibaren uygulanacak faizle birlikte Sermaye Piyasası Kurulu ve Borsa İstanbul A.Ş.'den tahsiline karar verilmesi istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır.

Davalılardan Borsa İstanbul A.Ş.'nin vekili, süresinde verdiği cevap dilekçesinde, davanın adli yargının görev alanına girdiğini öne sürerek görev itirazında bulunmuştur.

ANKARA 10.ÍDARE MAHKEMESÍ: 19.9.2018 gün ve E:2017/1933 sayı ile, “(….) Kamu idarelerinin, görmekle yükümlübulundukları kamu hizmetlerini yürütürken kanunlara ve hukuka uygun hareket etmek zorunda oldukları, idare hukukunun önemli bir ilkesi olup,idarelerin bu ilkeye aykırı davranışları nedeniyle kişilerin uğrayacaklarızararları tazminle yükümlü olmaları T.C.Anayasasi'nın 125. maddesi hükmü gereğidir.

İdare yasalarla kendi yetki ve sorumluluğuna bırakılan kamu hizmetini yasal yetkileri içinde ve gereği gibi yürütmek amacıyla önceden gerekli teşkilatı kurmak ve bu teşkilatın ve hizmetin gerektirdiği araç, gereçve personeli her an hizmete hazır tutmak ve hizmetin iyi bir şekilde yürütülmesi için gerekli tüm özeni göstermekle yükümlüdür. Hizmetin kötüişlemesi, geç işlemesi veya hiç işlememesi yüzünden kişilerin zarara uğramaları halinde idarenin hukuksal sorumluluğu söz konusu olur ve uğranılan zararın hizmeti yürütmekle görevli idarece tazmini gerekir.
-..b ödemekle yükümlü tutulabilmesi için, ortada bir idari işlem veya eylemin (idare tutum ve davranışı) bulunmasi, bu işlem veya eylemden zarar meydana gelmesi bu idari işlem veya eylem ile zarar arasında nedensellik bağının bulunması gerekir. Zarar doğrudan işlem veya eylemin idareye bağlanabilmesi durumunda, kusurlu ve kusursuz sorumluluk ilkelerine göre tazmini cihetine gidilmesi icap etmektedir.

6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 1' inci maddesinde; " Bu Kanunun amaci; sermaye piyasasının güvenilir, şeffaf, etkin, istikrarli, adil ve rekabetçi bir ortamda işleyişinin ve gelişmesinin sağlanması,yatırımcıların hak ve menfaatlerinin korunması için sermaye piyasasının düzenlenmesi ve denetlenmesidir."şeklinde belirtilmiştir." 3'üncümaddesinde; Borsalar, anonim şirket şeklinde kurulan, sermaye piyasasıaraçları, kambiyo ve kiymetli madenler ile kıymetli taşların ve Kurulca uygun görülen diğer sözleşmelerin, belgelerin ve kıymetlerin serbest rekabet şartları altında kolay ve güvenli bir şekilde alınıp satılabilmesini sağlamak ve oluşan fiyatları tespit ve ilan etmek üzere kendisi veya piyasa işleticisi 

tarafindan işletilen ve/veya yonetilen, alim satim emirlerini sonuçlandiracak şekilde bir araya getiren veya bu emirlerin bir araya gelmesini kolaylaştıran,bu Kanuna uygun olarak yetkilendirilen ve düzenli faaliyet gösteren sistemleri ve pazar yerleri olarak tanımlanmıştır. Aynı Kanun'un Sermaye Piyasası Kurulu'nun görev, yetki ve sorumluluklarını belirleyen 128'inci maddesinde; " c) Bu Kanun kapsamına giren kurum ve ortaklıkların bağimsiz denetim, derecelendirme, değerleme ve bilgi sistemleri denetimi faaliyetine ilişkin şartları ve çalışma esaslarını belirlemek ve bu şartlarıtaşıyanları liste halinde ilan etmek." "f) Halka açık ortaklıklarda görev alacaklar, sermaye piyasası kurumlarının yönetici ve diğer çalışmalarının mesleki eğitimi, mesleki yeterliliği ve mesleki ehliyetlerini gösterir sertifika verilmesine ilişkin esasları belirlemek, bu amaçlarla merkez veya şirket kurmak ve bunların faaliyet usul ve esaslarını belirlemek." h) Sermaye piyasası kurumlarının, halka açık şirketlerin, borsaların ve öz düzenleyici kuruluşların bilgi sistemlerinin işletimine ve bu Kanun çerçevesindeki denetimine ilişkin usul ve esasları belirlemek." k) "Halka açık ortaklıkların yönetim kurullarında, yönetim kurulu üyelerinin tamamının veya bir kısmının görev süresinin dolması veya üyeliklerinin boşalması sebebiyle yönetim kurulu toplantı yeter sayısının sağlanamaması ve görev süresi dolan veya üyeliği boşalan yönetim kurulu üyelerinin yerlerine görev sürelerinin bitimini veya üyeliğin boşalmasını takip eden 30 gün içinde yeni yönetim kurulu üyelerini seçmek üzere genel kurulun toplanamaması veya genel kurulda yeter sayıda yönetim kurulu üyesinin seçilememesi durumunda,Kurul, yerlerine halka açık ortaklık genel kurulunca yeni üyeler seçilinceye veya Kurulca başka üyeler atanıncaya kadar görev yapmak üzere yönetim kurulu toplantı yeter sayısını sağlayacak asgari sayıda, Kurulun kurumsal yönetim ilkelerinde sayılan bağımsızlık kriterlerini sağlayan yönetim kurulu üyelerini resen atar. Görev süresinin dolması nedeniyle boşalan halka açık ortaklık yönetim kurulu üyeliklerine Kurulca atamalar yapılıncaya kadar,görev süresi dolan yönetim kurulu üyeleri görevlerine devam eder. Kurulca yapılan resen atama sonucunda geriye kalan boş üyelikler için, kurumsal yönetim ilkelerinde sayılan bağımsızlık kriterlerini sağlayan, boş üye sayısının 3 katı kadar kişiyi halka açık ortaklığın ortaklarından aday göstermelerini talep eder. Kurul bu talebini ortakların halka açık ortaklıkta sahip olduğu pay oranlarını dikkate alarak belirler ve bu bentteki esaslara uygun olarak atama yapar. Olağan genel kurul toplantısını kanuni süresi içinde üst üste iki hesap dönemi içinde yapmayan ve yönetim kurulu üyeleri kısmen veya tamamen Kurulca yukarıdaki fikralar uyarınca atanmış halka açık ortaklıklarda genel kurulun yetkileri YTM tarafından kullanılabilir. Bu bendin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Kurulca belirlenir." hükmüöngörülmüştür.


Dava dosyasinin Incelenmesinden; davaci tarafindan, 30.10.2013" 5.11.2013 tarihleri arasında 5 işlem gününde 5.11.2013 seans kapanışı17:40:00 itibariyle Gedik Yatırım Menkul Değerler A.$. nezdinde bulunan ve adına kayitlı 69543 nolu yatırım hesabından 30.10.2013 tarihinde piyasa fiyatı olan 0,67 kuruştan 28555 adet, 4.11.2013 tarihinde piyasa fiyatı olan 0,65 kuruştan 89588 adet, 5.11.2013 tarihinde piyasa fiyatı olan 0,65kuruştan 79988 adet ve 5.11.2013 tarihinde piyasa fiyatı olan 0,66 kuruştan 2959 adet olmak üzere 201090 adet toplam değer olarak 131.309,19 TL değerinden aldığı MRTGG hisse senedinin Borsa İstanbul A.Ş. tarafindan basında internet sitelerinde çıkan haberler ve yorumlardan dolayı çoğu günler işleme kapalı olması ve açık olan günlerde de tek fiyattan işlem gördüğü, sürekli müzayedeye açık olmaması yapılan işlem ve haberler neticesinde satışa yazsa dahi satılması mümkün olmadığından 19.3.2014tarihinde alıcı bulabildiği piyasa fiyatının 0,23 kuruştan 201090 adet toplam değer olarak 46.250,70 TL değerinden satması üzerine MRTGG hisse senedinden 85.058,49 TL zarara uğradığından bahisle Sermaye PiyasasıKurulu ve Borsa İstanbul A.Ş'nin hizmet kusuru bulunduğu iddiasıyla 85.058,49 TL tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesi talebiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Olayda, davacının davaya konu tazminat isteminin Sermaye PiyasasıKurulu ve Sermaye Piyasası Kurulu'na bağlı Borsa İstanbul A.Ş'nin idari nitelikte olan görevlerini yerine getirmeyip, vaktinde gerekli denetimleri yapmadığı iddiasıyla hizmet kusuruna bağlı olarak istenildiği anlaşıldığından, işbu davanın görüm ve çözümünün idari yargı yerine ait olduğu sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin görev itirazının reddine...” ve mahkemelerinin görevliliğine karar vermiştir.

Davalılardan Borsa İstanbul A.Ş. vekilinin olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılması yolunda verdiği dilekçesi üzerine dava dosyasıYargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmiştir.

YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCISI: “(.….)6362 sayılıSermaye Piyasası Kanununun 1. maddesinde "Bu Kanunun amaci; sermaye piyasasının güvenilir, şeffaf, etkin, istikrarlı, adil ve rekabetçi bir ortamda işleyişinin ve gelişmesinin sağlanması, yatırımcıların hak ve menfaatlerinin korunması için sermaye piyasasının düzenlenmesi ve denetlenmesidir."hükmüne; 3. maddesinde"Bu Kanunun uygulanmasında:$/\ldots/{\mathfrak{c}})$ Borsa:Anonim şirket şeklinde kurulan, sermaye piyasası araçlari, kambiyo ve kıymetli madenler ile kıymetli taşların ve Kurulca uygun görülen diğer sözleşmelerin, belgelerin ve kıymetlerin serbest rekabet şartları altında kolay ve güvenli bir şekilde alınıp satılabilmesini sağlamak ve oluşan fiyatları tespit ve ilan etmek üzere kendisi veya piyasa işleticisi tarafından isletilen ve/veya yönetilen, alım satım emirlerini sonuçlandıracak şekilde bir 

araya getiren veya bu emirlerin bir araya gelmesini kolaylaştiran, bu Kanuna uygun olarak yetkilendirilen ve düzenli faaliyet gösteren sistemleri ve pazar yerlerini, / ifade eder." hükmüne; 65. maddesinde "(1) Borsaların ve piyasa işleticilerinin kuruluşuna Kurulun uygun görüşü üzerine Cumhurbaşkanıtarafından izin verilir. Bu kuruluşların faaliyete geçmesi Kurulun iznine tabidir. / (2) Kuruluş izni verilebilmesi için, borsalar ve piyasa işleticilerinin; / a) Anonim şirket şeklinde kurulmaları, / b) Paylarının tamamının nama yazılı olması, / c) Paylarının nakit karşılığı çıkarılması, / ς)Sermayelerinin Kurulca belirlenen miktardan az olmamasi, / d)Kurucularının veya borsa veya piyasa işleticisi üzerinde doğrudan veya dolaylı olarak önemli etkiye sahip olan ortaklarının 44 üncü maddede yer alan şartları taşımalari, / e) Esas sözleşmelerinin bu Kanun ve ilgili düzenlemelerde yer alan hükümlere uygun olmasi, gerekir. /... / (10) Bu Kanunda yer alan hükümler saklı kalmak kaydıyla, borsalar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bu Kanunla verilen görev ve yetkileri kendi sorumlulukları altında bağımsız olarak yerine getirirler ve kullanırlar.Borsalar, bütçelerini ve personel kadrolarını esas sözleşmelerinde belirtilen organları aracılığıyla kendileri belirler. Borsalar, bunların bağlı olduğu ortaklık ve iştirakleri ile piyasa işleticileri, idari ve mali konularda kamu idaresini veya kamu sermayeli şirket, işletme, teşebbüs ve kuruluşlarıilgilendiren mevzuat hükümlerine, kisitlamalarına ve uygulamalarına tabi tutulamaz. / (11) Borsalara karşı açılacak davalar adli yargıda görülür.Borsaların 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa göre çalışan personel ile ihtilaflarında iş mahkemeleri görevlidir. / (12) Borsa başkanı ve yönetim kurulu üyeleri ve üst yönetimi hakkında, bu Kanunda yer alan faaliyetleri nedeniyle soruşturma yapılabilmesi Kurulun yazılı iznine bağlıdır." hükmüne; 138. maddesinde ise "(1) Bu Kanun hükümlerine tabi olarak ve 67 nci maddede belirtilen borsacılık faaliyetlerinde bulunmak üzere Borsa İstanbul Anonim Şirketi unvanıyla bir anonim şirket kurulmuştur. Söz konusu Şirket, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte başka hiçbir işleme gerek kalmaksızın ticaret siciline resen tescil olunur. Borsa [stanbul Anonim Şirketi, bu maddenin ikinci fikrası kapsamında hazırlanacak esas sözleşmesinin ticaret siciline tescil edilmesiyle bu Kanunun 65 inci maddesinde yer alan borsaların ve piyasa işleticilerinin kuruluşuna ve faaliyetine ilişkin izni almış sayılır. / (2) Borsa İstanbul Anonim Şirketinin faaliyet konusu ve amaci, sermaye miktarı, paylari,payların devir esasları, 6102 sayılı Kanunun 478 inci maddesinin dördüncüfikrasına tabi olmaksızın paylara tanınacak imtiyazlar, tasfiye, devir,birleşme, fesih, halka arz sınırlamalari, organlari, komiteleri, bunların oluşumu, görev yetki ve sorumlulukları ile çalışma usul ve esasları,hesapları ve kârlarının dağıtımı ile teşkilatına ilişkin esaslar ile sair hususların yer aldığı esas sözleşmesi Kurul tarafindan hazırlanarak ilgili 

Bakanin onayini müteakip bu Kanunun yururluge girdigi tarihten itibaren en geç altı ay içinde genel hükümlerle bağlı olmaksızın doğrudan tescil ve ilan edilir. Bu süre ilgili Bakanın kararıyla en çok üç aya kadar uzatılabilir. Esas sözleşme tescil ve ilan edilinceye kadar Menkul Kıymetler Borsalarının kuruluş ve organlarına ilişkin mevcut düzenlemelerin bu Kanuna aykırıolmayan hükümleri uygulanmaya devam olunur. / .. / (12) Borsa İstanbul Anonim Şirketi ile bağlı ortaklıkları ve iştirakleri, kamu iktisadi teşebbüsleri de dâhil, sermayesinin yarısından fazlası kamuya ait olan veya özel kanunla veya Cumhurbaşkanlığı Kararnamesiyle kurulan kamu kurum, kuruluş ve ortaklıklarına uygulanan mevzuat, uygulama ve kısıtlamalara tabi değildir.Hazine Müsteşarlığı ve 4749 sayılı Kanun uyarınca kurulan varlık kiralama şirketleri, ihraç etmiş oldukları menkul kıymetlere ilişkin, ihraççıların tabi olduğu Borsa İstanbul Anonim Şirketine ödenmesi gereken kayıt ücreti ve kotasyon ücretinden muaftır. / (13) 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname,22/1/1990 tarihli ve 399 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Personel Rejiminin Düzenlenmesi ve 233 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Bazı Maddelerinin Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararname, 657 sayılı Kanun, 4/7/2001 tarihli ve 631 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Mali ve Sosyal Haklarında Düzenlemeler ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik YapılmasıHakkında Kanun Hükmünde Kararname, 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararname, 10/2/1954 tarihli ve 6245 sayılı Harcirah Kanunu, 3/12/2010arihli ve 6085 sayılı Sayıştay Kanunu, 2/4/1987 tarihli ve 3346 sayılı Kamu ktisadi Teşebbüsleri ile Fonların Türkiye Büyük Millet Meclisince Denetlenmesinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun, 4/1/2002 tarihli ve 4734sayılı Kamu Íhale Kanunu, 5/1/2002 tarihli ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu, 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu,5018 sayılı Kanun, 5/1/1961 tarihli ve 237 sayılı Taşıt Kanunu, 9/11/1983tarihli ve 2946 sayılı Kamu Konutları Kanunu, 2/1/1961 tarihli ve 195 sayılıBasın İlân Kurumu Teşkiline Dair Kanun, 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılıÖzelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun, 18/5/1994 tarihli ve 527 sayılıKanun Hükmünde Kararname, 7/12/1994 tarihli ve 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun ile bunların ek ve değişikliklerine ilişkin nükümler Borsa İstanbul Anonim Şirketi ile Borsa İstanbul Anonim Şirketinin doğrudan veya dolaylı olarak pay sahipliği nedeniyle bunlara tabi nâle gelen bağlı ortaklıkları ve iştirakleri hakkında uygulanmaz. /...nükmüne yer verilmiştir.

Söz konusu düzenlemelere göre Borsa İstanbul A.Ş.'nin, ticari faaliyette bulunmak ve kâr gayesi taşımak amacıyla kurulmuş, genel hükümlere tabi anonim şirket sıfatı ile özel hukuk tüzel kişisi niteliğine sahip olduğunun anlaşılması ve 6362 sayılı Kanunun 65/11. maddesinde yer alan "Borsalara karşı açılacak davalar adli yargıda görülür." hükmü

karşisinda; somut olayda, Sermaye Piyasası Kurulu ve Borsa Istanbul A.Ş.'nin kusuru sebebiyle zarara uğradığını iddia eden davacının maddi zararının tazmini istemiyle açılan davanın görüm ve çözümünde, davalıBorsa İstanbul A.Ş. yönünden, özel hukuk hükümlerine göre adliyargıyerlerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır 
Yukarıdaki açıklamalara göre, somut olaya ilişkin davanın da Borsa İstanbul A.Ş. ile ilgili kısmının özel hukuk hükümlerine göre adli yargıyerinde görülmesi gerektiği düşünülmektedir.

KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle 2247 sayılı Kanunun 10 ve 13. maddeleri gereğince, olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılmasına, dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığına gönderilmesine ..." karar vermiştir.
Başkanlıkça, 2247 sayılı Yasa'nın 13. maddesine göre Danıştay Başsavcısının da yazılı düşüncesi istenilmiştir.

DANIŞTAY BAŞSAVCISI; “(...)6362 sayılı Sermaye PiyasasıKanunu'nun; 1. maddesinde; "Bu Kanunun amaci; sermaye piyasasının güvenilir, şeffaf, etkin, istikrarlı, adil ve rekabetçi bir ortamda işleyişinin ve gelişmesinin sağlanması, yatırımcıların hak ve menfaatlerinin korunmasıiçin sermaye piyasasının düzenlenmesi ve denetlenmesidir." hükmü, 3.maddesinin ç bendinde; "Borsa Anonim şirket şeklinde kurulan, sermaye piyasası araçları, kambiyo ve kıymetli madenler ile kıymetli taşların ve Kurulca uygun görülen diğer sözleşmelerin, belgelerin ve kıymetlerin serbest rekabet şartları altında kolay ve güvenli bir şekilde alınıp satılabilmesini sağlamak ve oluşan fiyatları tespit ve ilan etmek üzere kendisi veya piyasa işleticisi tarafından işletilen ve/veya yönetilen, alım satım emirlerini sonuçlandıracak şekilde bir araya getiren veya bu emirlerin bir araya gelmesini kolaylaştıran, bu Kanuna uygun olarak yetkilendirilen ve düzenli faaliyet gösteren sistemleri ve pazar yerleri ifade eder" hükmü,65/11 maddesinde, borsalara karşı açılacak davaların adli yargıda görüleceği belirtildikten sonra, aynı Kanun'un 128. maddesinde Kurulun görev yetki ve sorumlulukları düzenlenmiştir. Söz konusu maddenin (c) bendinde;"Bu Kanun kapsamına giren kurum ve ortaklıkların bağımsız denetim,derecelendirme, değerleme ve bilgi sistemleri denetimi faaliyetine ilişkin şartları ve çalışma esaslarını belirlemek ve bu şartları taşıyanları listeler hâlinde ilan etmek", (f) bendinde; "Halka açık ortaklıklarda görev alacaklar,sermaye piyasası kurumlarının yönetici ve diğer çalışanlarının mesleki eğitimi, mesleki yeterliliği ve mesleki ehliyetlerini gösterir sertifika verilmesine ilişkin esasları belirlemek, bu amaçlarla merkez veya şirket kurmak ve bunların faaliyet usul ve esaslarını belirlemek", (h) bendinde;"Sermaye piyasası kurumlarının, halka açık şirketlerin, borsaların ve öz düzenleyici kuruluşların bilgi sistemlerinin işletimine ve bu Kanun erçevesindeki denetimine ilişkin usul ve esasları belirlemek", (k) bendinde;'Halka açık ortaklıkların yönetim kurullarında, yönetim kurulu üyelerinin 

tamaminin veya bir kisminin gorev suresinin dolmasi veya uyeliklerinin boşalması sebebiyle yönetim kurulu toplantı yeter sayısının sağlanamamasıve görev süresi dolan veya üyeliği boşalan yönetim kurulu üyelerinin yerlerine görev sürelerinin bitimini veya üyeliğin boşalmasını takip eden 30gün içinde yeni yönetim kurulu üyelerini seçmek üzere genel kurulun toplanamaması veya genel kurulda yeter sayıda yönetim kurulu üyesinin seçilememesi durumunda, Kurul, yerlerine halka açık ortaklık genel kurulunca yeni üyeler seçilinceye veya Kurulca başka üyeler atanıncaya kadar görev yapmak üzere yönetim kurulu toplantı yeter sayısını sağlayacak asgari sayıda, Kurulun kurumsal yönetim ilkelerinde sayılan bağımsızlık kriterlerini sağlayan yönetim kurulu üyelerini resen atar. Görev süresinin dolması nedeniyle boşalan halka açık ortaklık yönetim kurulu üyeliklerine Kurulca atamalar yapılıncaya kadar, görev süresi dolan yönetim kurulu üyeleri görevlerine devam eder. Kurulca yapılan resen atama sonucunda geriye kalan boş üyelikler için, kurumsal yönetim ilkelerinde sayılan bağımsızlık kriterlerini sağlayan, boş üye sayısının 3 katı kadar kişiyi halka açık ortaklığın ortaklarından aday göstermelerini talep eder. Kurul bu talebini ortakların halka açık ortaklıkta sahip olduğu pay oranlarını dikkate alarak belirler ve bu bentteki esaslara uygun olarak atama yapar. Olağan genel kurul toplantısını kanuni süresi içinde üst üste iki hesap dönemi içinde yapmayan ve yönetim kurulu üyeleri kısmen veya tamamen Kurulca yukarıdaki fıkralar uyarınca atanmış halka açık ortaklıklarda genel kurulun yetkileri YTM tarafindan kullanılabilir. Bu bendin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Kurulca belirlenir." hükmü yer almaktadır.Dosyanin incelenmesinden; davacı tarafindan, 30/10/201305/11/2013 tarihleri arasında 5 işlem gününde, 05/11/2013 seans kapanışı17:40:00 itibarı ile Gedik Yatırım Menkul Değerler A$ nezdinde bulunan ve adına kayıtlı 69543 nolu Gedik hesabından, 30/10/2013 tarihinde piyasa fiyatı olan 0.67 kuruştan 28555 adet, 04/11/2013 tarihinde piyasa fiyatı olan 0,65 kuruştan 89588 adet, 05/11/2013 tarihinde piyasa fiyatı olan 0,65kuruştan 79988 adet ve 05/11/2013 tarihinde piyasa fiyatı olan 0,66kuruştan 2959 adet olmak üzere 201090 adet toplam değer olarak 131.301,19 TL değerinde MRTGG hisse senedinin satın alındığı basında internet sitelerinde çıkan haberler ve yorumlardan dolayı çoğu günler işleme kapalı olması ve açık olan günlerde de tek fiyattan işlem görmesi, sürekli müzayedeye açık olmaması, yapılan işlem ve haberler neticesinde satışa yazılsa dahi satılması mümkün olmadığından, 19/03/2014 tarihinde alícıbulabildiği, piyasa fiyatının 0,23 kuruştan 201090 adet, toplam değer olarak 46.250,70 TL değerinden satması üzerine, MRTGG hisse senedinden 85.058,49 TL zarara uğradığından bahisle Sermaye Piyasası Kurulu ve Borsa İstanbul AŞ'nin hizmet kusuru bulunduğu iddiası ile 85.058,49 TL 

tazminatın yasal faizi ile birlikte tazmini istemi ile bakılan davanın açıldığıanlaşılmaktadır.

Anılan yasal düzenlemelerde, borsalara karşı açılacak davaların adli yargıda görüleceği açıkça belirtilmiş olduğundan, kıyas yoluyla görevli yargı yerinin tespitinin mümkün olmaması nedeniyle, idarenin kamu hukukundan kaynaklanan ayrıcalıklardan yararlandığı ve kamu hizmeti ölçüsünün esas alınması gerektiği iddialarına itibar edilemez.
Bu durumda, Borsa İstanbul AŞ'nin, yürüttüğü görev nedeniyle uğranıldığı ileri sürülen zararın tazmini istemiyle açılan davanın görüm ve çözümünde adli yargı yerinin görevli olduğu, sonucuna ulaşılmıştır.
SONUÇ : Açıklanan nedenle, 2247 sayılı Kanun'un 13. maddesi uyarınca, yapılan başvurunun kabulünün uygun olacağı .…." yolunda düşünce vermiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi'nin, Hicabi DURSUN'un Başkanlığında,Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Süleyman Hilmi AYDIN, Aydemir TUNÇ ve Nurdane TOPUZ'un katılımlarıyla yapılan 25.2.2019 günlü toplantiısında:
I-ILK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; davalılardan Borsa İstanbul A.Ş.vekilinin, anılan Yasa'nın 10/2 maddesinde öngörülen yönteme uygun olarak yaptığı görev itirazının reddedilmesi ve 12/1. maddede belirtilen süre içinde başvuruda bulunması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nca,10. maddede öngörülen biçimde, anılan Davalı yönünden olumlu görev uyuşmazlığı çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığından, görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hâkim Taşkın ÇELİK'in,davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçİ ile Danıştay SavcısıYakup BAL'ın davada adli yargının görevli olduğu yolundaki sözlüaçıklamalarıda dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, Sermaye Piyasası Kurulu ve bu Kurula bağlı Borsa İstanbul A.Ş.'nin MRTGG hisse senedi hakkında, gerekli denetimleri zamanında yapmaması ve önlemleri almaması neticesi, doğduğu ileri sürülen 85.058,49TL zararın 19/03/2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte tazmini istemi ile açılmış; davalılardan Borsa İstanbul A.Ş. yönünden olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılmıştır.

6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun “Amaç" başlıklı 1.maddesinde " (1) Bu Kanunun amaci; sermaye piyasasının güvenilir, şeffaf,

sağlanması, yatırımcıların hak ve menfaatlerinin korunması için sermaye piyasasının düzenlenmesi ve denetlenmesidir.";
“Kısaltmalar ve tanımlar” başlıklı 3.maddesinde; “ (1) Bu Kanunun uygulanmasında;(..….) ç) Borsa: Anonim şirket şeklinde kurulan, sermaye piyasası araçları, kambiyo ve kıymetli madenler ile kıymetli taşların ve Kurulca uygun görülen diğer sözleşmelerin, belgelerin ve kıymetlerin serbest rekabet şartları altında kolay ve güvenli bir şekilde alınıp satılabilmesini sağlamak ve oluşan fiyatları tespit ve ilan etmek üzere kendisi veya piyasa işleticisi tarafindan işletilen ve/veya yönetilen, alım satım emirlerini sonuçlandıracak şekilde bir araya getiren veya bu emirlerin bir araya gelmesini kolaylaştıran, bu Kanuna uygun olarak yetkilendirilen ve düzenli faaliyet gösteren sistemleri ve pazar yerlerini,(...) ifade eder."denilmiş;
Kanunun, “Borsalar ve piyasa işleticileri” başlıklı 65.maddesinde; “(1) Borsaların ve piyasa işleticilerinin kuruluşuna Kurulun uygun görüşüüzerine Cumhurbaşkanı tarafından izin verilir. Bu kuruluşların faaliyete geçmesi Kurulun iznine tabidir.(1)

(2) Kuruluş izni verilebilmesi için, borsalar ve piyasa işleticilerinin;
a) Anonim şirket şeklinde kurulmaları,
b) Paylarının tamamının nama yazılı olmasi,
c) Paylarının nakit karşılığı çıkarılması,
ς) Sermayelerinin Kurulca belirlenen miktardan az olmaması,
d) Kurucularının veya borsa veya piyasa işleticisi üzerinde doğrudan veya dolaylı olarak önemli etkiye sahip olan ortaklarının 44 üncü maddede yer alan şartları taşımaları,
e) Esas sözleşmelerinin bu Kanun ve ilgili düzenlemelerde yer alan hükümlere uygun olması,
gerekir.
(..)
(10) Bu Kanunda yer alan hükümler saklı kalmak kaydıyla, borsalar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bu Kanunla verilen görev ve yetkileri kendi sorumlulukları altında bağımsız olarak yerine getirirler ve kullanırlar.Borsalar, bütçelerini ve personel kadrolarını esas sözleşmelerinde belirtilen organları aracılığıyla kendileri belirler. Borsalar, bunların bağlı olduğu ortaklık ve iştirakleri ile piyasa işleticileri, idari ve mali konularda kamu idaresini veya kamu sermayeli şirket, işletme, teşebbüs ve kuruluşlarıigilendiren mevzuat hükümlerine, kısıtlamalarına ve uygulamalarına tabi utulamaz.

Eb (11) Borsalara karşı açılacak davalar adli yargıda görülür. Borsaların htilaflarında iş mahkemeleri görevlidir.


(12) Borsa başkani ve yonetim kurulu üyeleri ve üst yönetimi hakkında, bu Kanunda yer alan faaliyetleri nedeniyle soruşturma yapılabilmesi Kurulun yazılı iznine bağlıdır." hükmüne;
Aynı Kanunun “Borsa İstanbul Anonim Şirketi" başlıklı138.maddesinde ise; “- (1) Bu Kanun hükümlerine tabi olarak ve 67 nci maddede belirtilen borsacılık faaliyetlerinde bulunmak üzere Borsa İstanbul Anonim Şirketi unvanıyla bir anonim şirket kurulmuştur. Söz konusu Şirket,bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte başka hiçbir işleme gerek kalmaksızın ticaret siciline resen tescil olunur. Borsa İstanbul Anonim Şirketi, bu maddenin ikinci fikrası kapsamında hazırlanacak esas sözleşmesinin ticaret siciline tescil edilmesiyle bu Kanunun 65 inci maddesinde yer alan borsaların ve piyasa işleticilerinin kuruluşuna ve faaliyetine ilişkin izni almiş sayılır.

(2) Borsa İstanbul Anonim Şirketinin faaliyet konusu ve amaci,sermaye miktarı, payları, payların devir esasları, 6102 sayılı Kanunun 478inci maddesinin dördüncü fıkrasına tabi olmaksızın paylara tanınacak imtiyazlar, tasfiye, devir, birleşme, fesih, halka arz sınırlamaları, organları,komiteleri, bunların oluşumu, görev yetki ve sorumlulukları ile çalışma usul ve esasları, hesapları ve kârlarının dağıtımı ile teşkilatına ilişkin esaslar ile sair hususların yer aldığı esas sözleşmesi Kurul tarafından hazırlanarak ilgili Bakanın onayını müteakip bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç altı ay içinde genel hükümlerle bağlı olmaksızın doğrudan tescil ve ilan edilir. Bu süre ilgili Bakanın kararıyla en çok üç aya kadar uzatılabilir. Esas sözleşme tescil ve ilan edilinceye kadar Menkul Kıymetler Borsalarının kuruluş ve organlarına ilişkin mevcut düzenlemelerin bu Kanuna aykırıolmayan hükümleri uygulanmaya devam olunur.

(3) Bu madde uyarınca Borsa İstanbul Anonim Şirketinin kuruluşu ve tescili ile esas sözleşmesinin hazırlanmasi, tescili ve ilanı kapsamında yapılacak işlemler harçtan, düzenleyeceği kâğıtlar damga vergisinden müstesnadır. Ticaret siciline tescil işlemlerinden ücret alınmaz.
(4) Bu Kanunla mülga 91 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye göre kurulan İstanbul Menkul Kiymetler Borsasının ve bu Kanunla mülga 2499 sayılı Kanunun 40/A maddesi uyarınca kurulan İstanbul Altın Borsasınin tüzel kişilikleri Borsa İstanbul Anonim Şirketinin esas sözleşmesinin tescili ile son bulur.

,
(12) Borsa İstanbul Anonim Şirketi ile bağlı ortaklıkları ve iştirakleri, kamu iktisadi teşebbüsleri de dâhil, sermayesinin yarısından fazlası kamuya ait olan veya özel kanunla veya CumhurbaşkanlığıKararnamesiyle kurulan kamu kurum, kuruluş ve ortaklıklarına uygulanan mevzuat, uygulama ve kısıtlamalara tabi değildir. Hazine Müsteşarlığı ve 4749 sayılı Kanun uyarınca kurulan varlık kiralama şirketleri, ihraç etmiş

Anonim Şirketine ödenmesi gereken kayıt ücreti ve kotasyon ücretinden muaftir.

(13) 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname, 22/1/1990 tarihli ve 399 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Personel Rejiminin Düzenlenmesi ve 233 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Bazı Maddelerinin Yürürlükten Kaldırilmasına Dair Kanun Hükmünde Kararname, 657 sayılı Kanun,4/7/2001 tarihli ve 631 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Mali ve Sosyal Haklarında Düzenlemeler ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararname, 10/2/1954 tarihli ve 6245 sayılı Harcırah Kanunu, 3/12/2010 tarihli ve 6085 sayılı Sayıştay Kanunu, 2/4/1987 tarihli ve 3346 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile Fonların Türkiye Büyük Millet Meclisince Denetlenmesinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun, 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu,5/1/2002 tarihli ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu, 8/9/1983tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu, 5018 sayılı Kanun, 5/1/1961tarihli ve 237 sayılı Taşıt Kanunu, 9/11/1983 tarihli ve 2946 sayılı Kamu Konutları Kanunu, 2/1/1961 tarihli ve 195 sayılı Basın İlân Kurumu Teşkiline Dair Kanun, 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun, 18/5/1994 tarihli ve 527 sayılı Kanun Hükmünde Kararname, 7/12/1994 tarihli ve 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun ile bunların ek ve değişikliklerine ilişkin hükümler Borsa İstanbul Anonim Şirketi ile Borsa İstanbul Anonim Şirketinin doğrudan veya dolaylı olarak pay sahipliği nedeniyle bunlara tabi hâle gelen bağlı ortaklıkları ve iştirakleri hakkında uygulanmaz. (İptal ikinci cümle: Anayasa Mahkemesi'nin 14/11/2013 tarihli ve E.: 2013/24, K.:2013/133 sayılı Kararı ile.)

(...)” hükmüne yer verilmiştir.
Dava konusu olayda, davacı tarafindan, 30/10/2013-05/11/2013tarihleri arasında 05/11/2013 seans kapanışı 17.40 itibariyle, bir menkul değerler şirketinde bulunan adına kayıtlı yatırım hesabından, toplam olarak 131.309,19 TL değerinden aldiğı MRTGG hisse senetlerinin, Borsa İstanbul A.Ş. tarafindan basında internet sitelerinde çıkan haber ve yorumlardan dolayı çoğu günler işleme kapalı olduğu, açık olan günlerde de tek fiyattan işlem gördüğü, sürekli müzayedeye açık olmadığı, yapılan işlem ve haberler sonucunda satışa yazsa dahi satılması mümkün olmadığından,19/03/2014 tarihinde alıcı bulabildiği, alış fiyatına göre daha düşük piyasa fiyatı üzerinden, toplam olarak 46.250,70 TL değerinden satması üzerine MRTGG hisse senedinden 85.058,49 TLzarara uğradığından bahisle Sermaye Piyasası Kurulu ve Borsa İstanbul A.Ş.'nin hizmet kusuru bulunduğu iddiasıyla 85.058,49 TLmaddi zararın tazmini istemiyle dava 

açlldigi; davalilardan Borsa Istanbul A.Ş. tarafindan yapilan görev itirazinin İdare Mahkemesince reddiüzerine, Yargitay Cumhuriyet Başsavcılığına adli yargı lehine olumlu görev uyuşmazlığı çıkartıldığı anlaşılmıştır.
Konuya ilişkin mevzuat hükümleri ile somut olay birlikte irdelendiğinde;Borsa İstanbul A.Ş.'nin, ticari faaliyette bulunmak ve kâr amacı taşımak amacıyla kurulmuş, genel hükümlere tabi anonim şirket sıfatıle özel hukuk tüzel kişisi niteliğine sahip olduğu anlaşıldığından ve 6362sayılı Kanunun 65.maddesindeki, "Borsalara karşı açılacak davalar adli yargıda görülür." hükmü gözetildiğinde,Sermaye Piyasası Kurulu ve Borsa Istanbul A.Ş. tarafindan yürütülen görevin kusurlu yapıldığı nedeniyle zarara uğranıldığı iddiasıyla uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan davanın görüm ve çözümünde, davalılardan Borsa İstanbul A.Ş. yönünden,özel hukuk hükümlerine göre adli yargı yerlerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı'nın paşvurusunun kabulü ile Ankara 10.İdare Mahkemesinin 19.9.2018 gün ve E:2017/1933 sayılı görevlilik kararının, “Borsa İstanbul A.Ş. ile ilgili kismının” kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde ADLİ YARGININ görevli olduğuna,bu nedenle Yargitay Cumhuriyet Başsavcısı'nın BAŞVURUSUNUN KABULÜ. ile Ankara 10.Idare Mahkemesinin 19.9.2018 gün ve E:2017/1933 sayılı GÖREVLİLİK KARARININ, “BORSA İSTANBUL A.Ş. İLE İLGİLİ KISMININ” KALDIRILMASINA, 25.2.2019 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
4-ESAS NO : 2019/27KARAR NO : 2019/128KARAR TR : 25.02.2019
ÖZET : Giresun İlinde, Siteye ait arka bahçedeki istinat duvarının çökmesi sonucu evinin duvarının yıkılması nedeniyle uğranıldığı öne sürülen zararın tazmini istemiyle açılan davanın, İDARİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davacı: H.B.

Vekili : Av. Y.U.

Davalı: 1- İ.K., 2- A.O.K., 3- Giresun Belediye Başkanlığı


Vekili : Av. S.B.
O L AY : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 26.3.2017 tarihinde Giresun İli, Teyyaredüzü Mahallesi, Yeşilkent Sokakta Yeşilkent Sitesine ait arka bahçedeki istinat duvarının çökmesi sonucu müvekkilinin evinin duvarının yıkılması sonucu eve dolan toprak ve beton parçalarının kafasına isabet etmesi nedeniyle yaralandığı ileri sürerek,belediyenin istinat duvarının ruhsatsız olarak inşa edilmesine izin vererek kazanın meydana gelmesine sebep olduğundan bahisle, fazlaya ilişkin maddi haklar saklı kalmak kaydiyla 30.000,00-TL manevi tazminatın 26.3.2017 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıidareden tahsili istemiyle adli yargı yerinde dava açmıştır.fudaeuen tansm stenyno uan yurgr yernnuo uava upnngen. 
Da Başığ süçii davanın idari yargı yerinde çözülmesi gerektiğinden bahisle görev itirazında bulunulmustur.n.
sey*GİRESUN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ: 20.9.2018 gün ve zo sav n,uuvunveammm svrev munuzmmm eaao s 
Davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafiından, süresi içinde verilen dilekçe ile olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılması istemiyle başvuruda bulunulması üzerine dilekçe, dava dosyası ile birlikte Danıştay Bassavcılığına gönderilmiştir.cmgr masomaonmyer..
,--DANIŞTAY BAŞSAVCISI: “.. 2577 sayılı İdari Yargılama UsulüKanununun 2'nci maddesinin 1 'inci bendinde; idari işlemler hakkında yetki,şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırıolduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafindan açılan iptal davaları; idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları muhtel olanlar tarafindan açılan tam yargi davaları ile tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar,idari dava türleri olarak sayılmıştır.

Görüldüğü üzere; İdare Hukuku kuralları içinde, kamu hizmetinin yürütülmesi amacıyla, kamu gücü kullanılarak tek yanlı irade beyanıyla tesis edilen idari işlemler, idari eylemler ve idari sözleşmelerden doğan uyuşmazlıklar sebebiyle açılan davaların görüm ve çözümü İdari Yargının görev alanında bulunmaktadır.

İdarenin yürütmekle yükümlü olduğu bir hizmetin kuruluşunda,düzenlenişinde veya işleyişindeki nesnel nitelikli bozukluk, aksaklık veya boşluk olarak tanımlanan hizmet kusuru; hizmetin kötü işlemesi, geçişlemesi veya hiç işlememesi (eylemsizlik) hallerinde gerçekleşmekte ve idarenin tazmin yükümlülüğünün doğmasına yol açmaktadır.

Olayda, davali idare tarafindan inşaat ruhsatinin, 4708 sayili Yapi Denetim Kanunu hükümlerine uygun olarak verildiği gözönüne alındığında,sözkonusu kazanın meydana gelmesinde, kamu hizmetini yürütmekle yükümlü kılınan kamu kuruluşu tarafindan, kamu hizmetinin yöntemine ve hukuk kurallarına uygun olarak yürütülüp yürütülmediğinin belirlenmesi gerekmektedir.

Buna göre, davacının yaralanması nedeniyle oluşan zararda idarenin hizmet kusuru ya da başka bir nedenle idarenin sorumluluğu bulunup bulunmadığının yargısal denetimi 2577 Sayılı İdari Yargılama UsulüKanununun 2'nci maddesi uyarınca "İdari Yargi" yerlerine aittir.
SONUÇ : Açıklanan nedenlerle; 2247 sayılı Kanunun 10'uncu maddesi uyarınca olumlu görev uyuşmazlığı çıkarılmasına ve dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderilmesine... " şeklinde karar vermiştir.
Başkanlıkça, 2247 sayılı Yasanın 13. maddesine göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı’nın da yazılı düşüncesi istenilmiştir.
YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCISI: " ... 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun “İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırı” kenar başlıklı 2. maddesinde, idari dava türleri : a) İdari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan iptal davaları, b) İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafindan açılan tam yargı davaları, c)Tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar olarak sayılmıştır.

İdarenin yürütmekle görevli olduğu bir hizmetin kuruluşunda,düzenlenişinde veya işleyişinde nesnel nitelikli bozukluk, aksaklık veya boşluk olarak tanımlanabilen hizmet kusurunun hizmetin kötü işlemesi veya hiç işlememesi hallerinde gerçekleștiği ve bunun idarenin tazmin yükümlülüğünün doğmasına yol açtığında kuşku bulunmamaktadır.Öte yandan, kamu hizmetinin, yöntemine ve hukuka uygun olarak yürütülüp yürütülmediğinin, kamu yararına uygun şekilde işletilip işletilmediğinin,hizmet kusuru ya da başka bir nedenle idarenin sorumluluğu bulunup bulunmadığının yargısal denetiminin, 2577sayılı İdari Yargılama UsulüKanununun 2. maddesinde “idari dava türleri’' arasında sayılan “idari işlem ve eylemlerden dolayı zarara uğrayanlar tarafindan açılacak tam yargıdavası” kapsamında, idari yargı yerlerince yapılacağı açıktır.
Bu bakımdan; dosyadaki uyuşmazlığın çözümünün, 4708 sayılı YapıDenetim Kanunu ile 3194 sayılı Imar Kanunu hükümlerine göre belediyeye verilen denetim yükümlülüğünün yerine getirilmesi yönünden kusurunun ya da idarenin sorumluluğunu gerektirecek başka bir nedenin bulunup 

bulunmadiğınin belirlenmesine bağli bulunduğu; bu belirleme ise, yukarida açıklanan Anayasa ve kanun hükümleri çerçevesinde idari yargı yerlerince yapılabilecek nitelikte olduğundan; davanın görüm ve çözümü davalıGiresun Belediye Başkanlığı yönünden idari yargının görev alanına girmektedir.

Bu nedenle, Danıştay Başsavcılığının 2247 sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince yapmış olduğu başvurunun kısmen kabulü ile Giresun 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli ve 2018/61 Esas sayılıgörevlilik kararının davalı idare bakımından kaldırılmasına karar verilmesi gerekmektedir." yolunda düşünce vermiştir.

cYanowb 
Uyuşmazlık Mahkemesi'nin, Hicabi DURSUN'un Başkanlığında,Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Süleyman Hilmi AYDIN, Aydemir TUNÇ ve Nurdane TOPUZ'un katilımlarıyla yapılan 25.02.2019 günlü toplantısında:-aeowb 
cYanlowb l-ÎLK İNCELEME: Başvuru yazısı ve dava dosyası örneği üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27. maddesi gereğince yapılan incelemeye göre, davalıidare vekilinin, anılan Yasa'nın 10/2 maddesinde öngörülen yönteme uygun olarak yaptığı görev itirazının reddedilmesi ve 12/1. maddede belirtilen süre içinde başvuruda bulunması üzerine Danıştay Başsavcısı'nca, 10. maddede öngörülen biçimde, olumlu görev uyuşmazlığı çıkarıldığı anlaşılmaktadır.Usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.a. aa••---a- --.awxaar 
II-ESASIN İNCELENMESI: Raportör-Hakim Gülşen AKAR PEHLİVAN’ın, davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, davacının Giresun İli, Teyyaredüzü Mahallesi, Yeşilkent Sokakta Yeşilkent Sitesine ait arka bahçedeki istinat duvarının çökmesi sonucu evinin duvarının yıkılması nedeniyle uğranıldığı öne sürülen zararın tazmini istemiyle açılmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden; davacının, yıkılan istinat duvarının oturduğu dairenin duvarını kırması sonucu içeriye dolan toprak ve beton parçalarının kafasına isabet etmesi sebebiyle yaralandığı, meydana gelen olayda müteahhidin ruhsatsız olarak ve onaylı proje olmaksızin fen kurallarına aykırı istinat duvarı yapmasi, mal sahibinin bu şekilde kurallara aykırı olarak istinat duvarı yaptırmasi, Giresun Belediyesinin ise bu inşaata göz yumması ve gerekli denetim görevini yapmamış olması sebebiyle kusuru bulunduğundan bahisle, davacının kaza nedeniyle uğradığı manevi 

zararının yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemiyle davanın açıldığıanlaşılmıştır.

T.C. Anayasasının 125'inci maddesinde, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararları ödemekle yükümlü olduğu hükme bağlanmıştır.

Öte yandan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2'nci maddesinin 1 'inci bendinde; idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafindan açılan iptal davaları; idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları muhtel olanlar tarafından açılan tam yargıdavaları ile tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar, idari dava türleri olarak sayılmıştır.
Görüldüğü üzere; İdare Hukuku kuralları içinde, kamu hizmetinin yürütülmesi amacıyla, kamu gücü kullanılarak tek yanlı irade beyanıyla tesis edilen idari işlemler, idari eylemler ve idari sözleșmelerden doğan uyuşmazlıklar sebebiyle açılan davaların görüm ve çözümü İdari Yargının görev alanında bulunmaktadır.

Olayda davalı idare tarafindan inşaat ruhsatının, 4708 sayılı Yapi Denetim Kanunu hükümlerine uygun olarak verildiği gözönüne alındığında,sözkonusu kazanın meydana gelmesinde, kamu hizmetini yürütmekle yükümlü kılınan kamu kuruluşu tarafından, kamu hizmetinin yöntemine ve hukuk kurallarına uygun olarak yürütülüp yürütülmediğinin belirlenmesi gerekmektedir.

Buna göre, davacının yaralanması nedeniyle oluşan zararda idarenin hizmet kusuru ya da başka bir nedenle idarenin sorumluluğu bulunup bulunmadığının yargısal denetiminde 2577 Sayılı İdari Yargılama UsulüKanununun 2., 12. ve 13. maddeleri uyarınca idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, Danıştay Başsavcısı'nca yapılan başvurunun kabulüle davalı Giresun Belediye Başkanlığı vekilinin görev itirazının reddine lişkin Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.9.2018 gün ve E:2018/61sayılı kararının kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle Danıştay Başsavcısı'nca yapılan başvurunun kabulüile davalı Giresun Belediye Başkanlığı vekilinin görev itirazının reddine ilişkin Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.9.2018 gün ve E:2018/61sayılı KARARININ KALDIRILMASINA, 25.02.2019 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.


II-2247 SAYILI KANUN'UN 14. MADDESİ GEREĞİNCE VERİLEN  (OLUMSUZ GÖREV UYUŞMAZLIĞI) KARARLAR 
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
1-ESAS NO : 2018/904KARAR NO : 2019/180KARAR TR : 25.02.2019
ÖZET : 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun uyarınca verilen idari para cezasının iptali istemiyle açılan davanın, ürünlerin “piyasaya arzının yasaklanması,toplatılması ve bertaraf edilmesine" ilişkin olarak verilen karar hakkında idari yargı yerinde dava açılmış olsa dahi, Kabahatler Kanunu'nun 3 ve 27/1. maddesi hükümleri uyarınca ADLİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davacı: Ş. Çikolata Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş.
Vekili : Av. İ.T.B., Av. F.Y.

Davalı: Gümrük ve Ticaret Bakanlığı
Vekili : Av. H.Y.


OLAY : -Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Tüketicinin Korunmasıve Piyasa Gözetimi Genel Müdürlüğü'nün 76850110-590 sayılı İdari Yaptırım konulu, ceza tebligatı ile, Genel Müdürlüklerincegerçekleştirilen piyasa gözetimi ve denetimi faaliyetleri sonucunda, davacı firma tarafindan üretilen/ithal edilen .…… numaralı Ozmo Egg 3'lü sürpriz yumurta'dan numune alınarak yaptırılan test ve muayeneler sonucu adı geçen ürünün “Oyuncaklar Hakkında Yönetmelik"te belirtilen temel gerekleri sağlamaması ve tüketicilerin sağlığına yönelik ciddi risk taşıması sebebiyle güvenli olmadığının anlaşıldığı belirtilerek, Bakanlığın 27.4.2017 gün ve 2017/36 sayılı kararı ile 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun'un 11. maddesinde belirtilen önlemlerin alınmasina ve 12. maddesinin birinci fikrası (b) bendi uyarınca 17.700,00 TL idari para cezası uygulanmasına karar verildiği;
Bu doğrultuda, adı geçen ürünün piyasaya arzının yasaklanması,masrafların üreticisi tarafından karşılanmak üzere piyasada bulunan ürünlerin üreticisi tarafindan toplanmasi, güvenli hale getirilmesi mümkün olan ürünlerin tespit edilen uygunsuzluklarının düzeltilerek güvenli hale getirilmesi ve güvenli hale getirildiği kanıtlanmadan piyasaya sunulmaması,

guvenni hale getirilemeyen veya getirilmesi mümkün olmayan ürünlerin bertaraf edilmesi, alınacak önlemlere ilişkin bilgilerin risk altındaki kişilere duyurulması amacıyla mevzuata uygun olarak gerekli ilan, duyuru ve çağrıların yapılmasına karar verildiği davacıya bildirilmiştir.
Davacı vekili, ürünün piyasaya arzının yasaklanması, toplatılması,bertaraf edilmesi, yazılı ve görsel basında tüketicinin bilgilendirilmesi için ilan yaptırılmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle idari yargı yerinde dava açtığını belirterek, idari para cezasının iptali istemiyle adli yargı yerine başvuruda bulunmuştur.

GAZİANTEP 2. SULH CEZA HAKİMLİĞİ: 18.7.2017 gün ve D.İşNo:2017/3471 sayı ile, başvuran hakkında düzenlenen idari para cezası ile birlikte bu işlem kapsamında idari yargının görevine giren “piyasaya arzın durdurulmasi, toplatma ve bertaraf” kararlarının da verildiği ve idari yargıyerinde dava konusu edildiği anlaşıldığından, 5326 sayılı Yasa'nın 27/8maddesine göre idari para cezası yanında idari yargının görev alanına giren kararın da verilmiş olması nedeniyle davanın çözümünün idari yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle başvurunun görev yönünden reddine karar vermiş,verilen karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.

Davacı vekili, bu kez aynı istemle idari yargı yerinde dava açmıştır.
ANKARA 10. İDARE MAHKEMESİ: 9.5.2018 gün ve E:2017/3095, K:2018/1066 sayı ile, sadece idari para cezasının iptali istemiyle açılan davada, 4703 sayılı Kanun'da, bu Kanun uyarınca verilen idari para cezalarına karşı idari yargı yerine başvurulacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığıbelirtilerek, 5326sayılı Kabahatler Kanunu uyarınca davanın çözümünün adli yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar vermiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu Ankara Bölge Ídare Mahkemesi 8. Ídari Dava Dairesinin 27.9.2018 gün ve E:2018/1315, K:2018/1102sayılı kararı ile kesin olarak reddedilmiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesinin Hicabi DURSUN'un başkanlığında,Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Süleyman Hilmi AYDIN, Aydemir TUNÇ ve Nurdane TOPUZ’un katılımlarıyla yapılan 25.02.2019 tarihli toplantısında:
I-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre;
Adli ve idari yargı yerleri arasında 2247 sayılı Yasa'nın 14.maddesinde öngörülen biçimde olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğu, idari yargı dosyasının davacı vekilinin istemi üzerine son görevsizlik kararınıveren Mahkemece, 15. maddede belirtilen yönteme aykirı olarak adli yargıdosyası temin edilmeden Uyuşmazlık Mahkemesi’ne gönderildiği görülmüşise de, Başkanlıkça adli yargı dosyası Mahkemesinden getirtilmiş olup,böylece usule ilişkin işlemlerde herhangi bir noksanlık bulunmadığı

karar verildi.SAC 
II-ESASIN INCELENMESI: Raportör-Hakim Gülten Fatma BÜYÜKEREN'in, davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın adli yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, 4703 sayılı Kanun'un 12. maddesinin birinci fikrasının (b)bendi uyarınca verilen idari para cezasının kaldırılması istemiyle açılmıştır.
29.6.2001 gün ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun'un 5. maddesinin üçüncüfikrasında, “Üretici, piyasaya sadece güvenli ürünleri arz etmek zorundadır.Teknik düzenlemelere uygun ürünlerin güvenli olduğu kabul edilir. Teknik düzenlemenin bulunmadığı hallerde, ürünün güvenli olup olmadığı; ulusal veya uluslararası standartlara; bunların olmaması halinde ise söz konusu sektördeki iyi uygulama kodu veya bilim ve teknoloji düzeyi veya tüketicinin güvenliğe ilişkin makul beklentisi dikkate alınarak değerlendirilir." denilmiş, 12. maddesinin birinci fikrasında “Bu Kanunun;……… (b) 5 inci maddesinin üçüncü fikrasına aykırı hareket eden üreticiler hakkinda on dokuz bin Türk Lirasından iki yüz elli bin Türk Lirasına kadar...……. idari para cezası uygulanır" denilerek idari para cezalarıdüzenlenmiş; “Ürünün piyasaya arzının yasaklanması, toplatılması ve bertarafi” başlıklı 11. maddesinde ise, “İlgili teknik düzenlemeye uygunluğu belgelenmiş olsa dahi, bir ürünün güvenli olmadığına dair kesin belirtilerin bulunması halinde, bu ürünün piyasaya arzi, kontrol yapılıncaya kadar yetkili kuruluşça geçici olarak durdurulur.

Kontrol sonucunda ürünün güvenli olmadığının tespit edilmesi halinde, masrafları üretici tarafindan karşılanmak üzere, yetkili kuruluş;
a) Ürünün piyasaya arzının yasaklanmasını,
b) Piyasaya arz edilmiş olan ürünlerin piyasadan toplanmasını,
c) Ürünlerin, güvenli hale getirilmesinin imkânsız olduğu durumlarda, taşıdıkları risklere göre kismen ya da tamamen bertaraf edilmesini,
d (Değişik: 18/6/2017-7033/69md.) (a), (b) ve (c) bentlerinde belirtilen önlemler ve ürünün içerdiği riskler hakkındaki bilgilerin, üretici tarafindan etkili olacak şekilde duyurulmasını, üretici tarafindan yapılan duyuru veya duyuru şekli uygun bulunmaz veya yetersiz görülürse, ülke genelinde dağıtımı yapılan iki gazete ile ülke genelinde yayın yapan iki televizyon kanalında ilanı suretiyle risk altındaki kişilere duyurulmasını,
cYnmantaelowb 

Risk altındaki kişilerin yerel yayın yapan gazete ve televizyon kanalları vasıtasıyla bilgilendirilmesinin mümkün olduğu durumlarda, bu duyuru yerel basin ve yayın organları yoluyla, risk altındaki kişilerin tespit edilebildiği durumlarda ise bu kişilerin doğrudan bilgilendirilmesi yoluyla yapılır.

(Ek fikra: 18/6/2017-7033/69 md.) İkinci fikrada yer alan hükümler,yetkili kuruluş tarafından 4 üncü maddenin ikinci fikrasında belirtildiği şekilde hazırlanarak yürürlüğe konulan teknik düzenlemede yer alan diğer önlemlerin alınmasını engellemez.

Bu madde kapsamında alınacak önlemler, gerektiğinde Komisyona iletilir.” hükmü yer almış; 13. maddesinde, bu idarî para cezalarına karşı,tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine itiraz edilebileceği öngörülmüşken, 23.1.2008 gün ve 5728 sayılı Kanun'un 496.maddesi ile 13. madde, "Bu Kanunda yer alan idarî para cezalari, yetkili kuruluşlar tarafindan verilir”şeklinde değiştirilmiş; 5728sayılı Kanun,8.2.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun'da idari para cezasına ve idari tedbirlere karşıkanun yoluna ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiştir.
Öte yandan, 30.3.2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 3. maddesini değiştiren 6.12.2006 günlü, 5560 sayılı Yasa'nın 31.maddesinde,“ (1) Bu Kanunun;
a) İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri,diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde,
b) Diğer genel hükümleri, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında,
uygulanır” denilmiş; Kanunun 16. maddesinde, kabahatler karşılığında uygulanacak olan idari yaptırımların idari para cezası ve idari tedbirlerden ibaret olduğu, idari tedbirlerin ise, mülkiyetin kamuya geçirilmesi ve ilgili kanunlarda yer alan diğer tedbirler olduğu hükme bağlanmış;“Başvuru yolu” başlıklı 27. maddesinin 1. fikrasında ise “idari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç onbeşgün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde aşvurunun yapılmamış olması halinde idari yaptırım kararı kesinleşir.” ;27. maddesine, 5560 sayılı Kanun ile eklenen sekizinci fikrasında ise; idari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddialarının, bu işlemin iptali alebiyle birlikte idari yargı merciinde görüleceği kurala bağlanmış, bu naddenin gerekçesinde de bu hükümle, Kabahatler Kanunu'ndaki 

duzenlemelerin ortaya çikardigi baglanti sorununa çözüm getirilmesinin amaçlandığı ifade edilmiştir.
19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren bu düzenlemeye göre,Kabahatler Kanunu'nun; idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı; diğer kanunlarda görevli mahkemenin gösterilmesi durumunda ise uygulanmayacağı ancak; idari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddialarının, bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargımerciinde görüleceği anlaşılmaktadır.
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nce, idari para cezasıyönünden oluşan olumsuz görev uyuşmazlıklarının çözümünde, idari para cezasına konu işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararın da verilmiş olması ve dosya içeriğinden bu kararın idari yargı yerinde dava konusu edildiğinin anlaşılması halinde; idari para cezasına ilişkin kararın hukuka aykırılığı iddiasının da, idari yargıyerinde görüleceği sonucuna varılarak, idari yargı yerince verilen görevsizlik kararlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Somut olayda, idari para cezasına konu işlem kapsamında aynıkişi ile ilgili olarak mülkiyetin kamuya geçirilmesi amacıyla “ürünlerin piyasaya arzının yasaklanmasi, masrafların üreticisi tarafindan karşılanmak üzere piyasada bulunan ürünlerin üreticisi tarafından toplanmasi, güvenli hale getirilmesi mümkün olan ürünlerin tespit edilen uygunsuzluklarının düzeltilerek güvenli hale getirilmesi ve güvenli hale getirildiği kanıtlanmadan piyasaya sunulmaması, güvenli hale getirilemeyen veya getirilmesi mümkün olmayan ürünlerin bertaraf edilmesi, alınacak önlemlere ilişkin bilgilerin risk altındaki kişilere duyurulması amacıyla mevzuata uygun olarak gerekli ilan, duyuru ve çağrıların yapılmasına” da karar verildiği, bu kararın iptali istemiyle idari yargı yerinde dava açıldığıanlaşılmışise de; yukarıda anlatıldığı şekilde, söz konusu yaptırımın kabahatler karşılığında uygulanacak olan mülkiyetin kamuya geçirilmesi amacıyla yapılan yaptırımlardan biri olduğu ve bu karara karşı 4703 sayılıKanunda kanun yoluna ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği gözetildiğinde, oluşan olumsuzgörev uyuşmazlığının çözümünde,ürünlerin piyasaya arzının yasaklanması, masrafların üreticisi tarafindan karşılanmak üzere piyasada bulunan ürünlerin üreticisi tarafindan toplanmasi, güvenli hale getirilmesi mümkün olan ürünlerin tespit edilen uygunsuzluklarının düzeltilerek güvenli hale getirilmesi ve güvenli hale getirildiği kanıtlanmadan piyasaya sunulmamasi, güvenli hale getirilemeyen veya getirilmesi mümkün olmayan ürünlerin bertaraf edilmesi, alınacak önlemlere ilişkin bilgilerin risk altındaki kişilere 

duyurulmasi amaciyla mevzuata uygun olarak gerekli ilan, duyuru ve çağrıların yapılmasına” ilişkin işlemin iptali istemiyle idari yargı yerinde açılan davanın bir öneminin bulunmadığı, davanın adli yargı yerinde görüleceği açıktır.

Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olduğundan, görev konusunda taraflar için bir müktesep hak doğmayacağı; bu nedenle, yeni bir yasayla kabul edilen görev kurallarının, geçmişe de etkili olacağı, bilinen bir genel hukuk ilkesidir.

Davanın açıldığı andaki kurallara göre görevli olan mahkeme, yeni bir yasa ile görevsiz hale gelmiş ise, (davanın açıldığı anda görevli olan ve fakat yeni yasaya göre görevsiz hale gelen) mahkemenin görevsizlik kararıvermesi gerekeceği; ancak, yeni yasadaki görev kuralının, değişikliğin yürürlüğe girmesinden sonra açılacak davalarda uygulanacağına dair intikal hükümlerinin varlığı halinde, mahkemece görevsizlik kararı verilemeyeceği açıktır.

Diğer taraftan, dava görevsiz mahkemede açılmış, bu sırada yapılan bir kanun değişikliği ile görevsiz mahkeme o dava için görevli hale gelmişise, mahkeme, artık görevsizlik kararı veremeyip (yeni kanuna göre görevli hale geldiği için) davaya bakmaya devam etmesi gerekir.
İncelenen uyuşmazlıkta, öngörülen idari para cezasının 5326 sayılıKanun'un 16. maddesinde belirtilen idari yaptırım türlerinden biri olduğu,4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun'da idari para cezasına itiraz konusunda görevli mahkemenin gösterilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda, Kabahatler Kanunu'nun 5560 sayılı Kanun'la değişik 3. maddesinde belirtildiği üzere,idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağınedeniyle,görevli mahkemenin belirlenmesinde 5326 sayılı Yasa hükümleri dikkate alınacağından, dava konusu idari yaptırım kararına karşı açılan davanın görüm ve çözümünde, anılan Kanunun 27. maddesinin (1) numaralı bendi uyarınca adli yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, Gaziantep 2. Sulh Ceza Hâkimliğince verilen 18.7.2017 gün ve D.İş No:2017/3471 sayılı görevsizlik kararının kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde ADLİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle, Gaziantep 2. Sulh Ceza Hâkimliğince verilen 18.7.2017 gün ve D.İş No:2017/3471 sayılı GÖREVSiZLİK KARARININ KALDIRILMASINA, 25.02.2019 gününde OYBİRLİĞI İLE KESİN OLARAK karar verildi.


Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
2-ESAS NO : 2019/77KARAR NO : 2019/172KARAR TR : 25.02.2019
ÖZET : 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 3. maddesi uyarınca verilen idari para cezasının iptali istemiyle açılan davanın işletmenin kapatılmasına ilişkin kararın da idari yargıda konu yapılmasıkarşısında 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 3. maddesi ve aynı Kanun'un 27. maddesinin sekizinci fikrası hükmü bir arada değerlendirildiğinde İDARİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.
KARAR 
Davaci : S. Turizm İnşaat Emlak Özel Eğitim Animasyon 
Org. San. Tic. Ltd. Şti.

Vekili : Av. E.U.K.

Davali : Antalya Valiliği 
Vekili : Av. F.Ç.


O LAY : Antalya Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğünün 23.02.2018 gün ve .…/410.03-E.3970761 sayılı kararı ile, davacının “S.Dans ve Bale Eğitim Merkezi” isimli işletmede, ruhsatsız eğitim faaliyeti yürüttüğünden bahisle, 5580 sayılı Kanun'un 3. maddesi uyarınca işletmenin kapatılmasına karar verilmiş, Antalya Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğünün 23.02.2018gün ve.………-410.03-E.3970500sayılı kararı ile de, aynı nedenle davacı adına 5580 sayılı Özel Öğretim KurumlarıKanunu'nun 3. maddesi uyarınca 40.590,00 TL. idari para cezası verilmiştir.
Davacı vekili, idari para cezasının iptali istemiyle adli yargı yerine itirazda bulunmuştur.

ANTALYA 3. SULH CEZA HÂKİMLİĞİ: 11.4.2018 gün ve D.İş:2018/1771 sayı ile; idari para cezasının 5580 sayılı Özel Öğretim KurumlarıKanunu'nun 3. maddesi uyarınca düzenlendiği, bu ceza ile birlikte işyerinin kapatılması kararı da verilmiş ve idari yargı yerinde dava konusu edildiği anlaşılmış olduğundan, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 27/8. maddesine göre idari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararın da verilmiş olmasınedeniyle yapılan başvuru konusunda karar verme görevinin idari yargıyerine ait olduğu belirtilerek, Uyuşmazlık Mahkemesinin benzer kararları da emsal gösterilerek, başvurunun görev yönünden reddine karar vermiş, davalıvekili tarafindan yapılan itiraz, Antalya 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 

24.4.2018 gün ve D.İş: 2018/2261 sayılı kararı ile kesin olarak reddedilmiştir.

Davacı vekili, işletmenin kapatılmasına ilişkin olarak verilen kararın iptali istemiyle idari yargı yerinde ayrıca dava açtığını belirterek, bu kez aynı istemle idari yargı yerinde dava açmıştır.

ANTALYA 2. İDARE MAHKEMESİ: 2.5.2018 gün ve E:2018/460,K:2018/481sayı ile, 5580 sayılı Kanun uyarınca davacı adına verilen idari para cezasının iptal edilmesi istemiyle açılan davanın, bahsedilen Yasa'da idari para cezasına karşı kanun yoluna ilişkin bir düzenleme bulunmadığından, Kabahatler Kanunu'nun 3. ve 27. maddeleri uyarınca çözümünün adli yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar vermiş, davalı vekili tarafından yapılan itiraz,Konya Bölge İdare Mahkemesi 3. İdari Dava Dairesi’nin 14.11.2018 gün ve E:2018/1244, K:2018/1602 sayılı kararı ile kesin olarak reddedilmiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesinin Hicabi DURSUN'un başkanlığında,Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Süleyman Hilmi AYDIN, Aydemir TUNÇ ve Nurdane TOPUZ’un katilımlarıyla yapılan 25.02.2019 tarihli toplantısında:aeow 
I-ILK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre;aaaaa.r____.-o-owb 
Adli ve idari yargı yerleri arasında 2247 sayılı Yasa'nın 14maddesinde öngörülen biçimde olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğu, idari yargı dosyasının davacı vekilinin istemi üzerine son görevsizlik kararınıveren Mahkemece, 15. maddede belirtilen yönteme uygun olarak adli yargıdosyası da temin edilerek Uyuşmazlık Mahkemesi’ne gönderildiği ve usule ilişkin işlemlerde herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından, görev ..-w 
II-ESASIN İNCELENMESI: Raportör-Hakim Gülten Fatma BÜYÜKEREN'in, davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇİ ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:-.---.
Dava, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu’nun 3. maddesi uyarınca verilen idari para cezasının iptali istemiyle açılmıştır.
......-.“Amaç ve kapsam” başlığı altında düzenlenen 1. maddesinde, “ Bu Kanunun amacı, Türkiye Cumhuriyeti uyruklu gerçek kişiler, özel hukuk tüzel kişileri veya özel hukuk hükümlerine göre yönetilen tüzel kişiler tarafından açılacak özel öğretim kurumlarına kurum açma izni verilmesi,

kurumun nakli, devri, personel çaliştirilmasi, kurumlara yapilacak malīdestek ve bu kurumların eğitim-öğretim, yönetim, denetim ve gözetimi ile yabancılar tarafindan açılmış bulunan özel öğretim kurumlarının; eğitimöğretim, yönetim, denetim, gözetim ve personel çalıştırılmasına ilişkin usûl ve esaslari düzenlemektir.

Bu Kanun, Türkiye Cumhuriyeti uyruklu gerçek kişiler, özel hukuk tüzel kişileri veya özel hukuk hükümlerine göre yönetilen tüzel kişilerce açılan özel öğretim kurumları ile yabancılar tarafından açılmış bulunan özel öğretim kurumlarını kapsar.” denilmiş;
“Kurum açma izni başlığı altında düzenlenen 3. maddesinde, “Bir kurumda öğretime başlayabilmek için kurum açma izni alınması zorunludur.İzin başvuruları ilgili millî eğitim müdürlüğüne yapılır. Valilikçe yapılan inceleme sonucunda açılması uygun görülen okullar dışındaki kurumlara kurum açma izni verilir. Valilikçe açılması uygun görülen okullara ilişkin başvurular ise kurum açma izni verilmek üzere Bakanlığa gönderilir.
Kurum açma izni talebinin valilikçe reddedilmesi hâlinde, kurucu veya kurucu temsilcisi tarafından taleplerinin reddine ilişkin işlemin tebliğinden itibaren on beş iş günü içinde Bakanlığa itirazda bulunulabilir.İtiraz, Bakanlıkça on beş iş günü içinde karara bağlanır.
Kurum açma izni alınmadıkça, kuruma öğrenci kaydı yapılamaz.
Kurum açma izni verilmesi, binanın kullanılış amaçlarına ve Bakanlıkça belirlenen standartlara uygun ve yeterli bulunmasıyla birlikte aşağıdaki şartların yerine getirilmesine bağlıdır:
a) Ders araç-gerecinin kurumun amaç ve ihtiyaçları için yeterli olduğunun bir rapor ile tespit edilmesi.

b) Kurumun; yönetici, öğretmen ve diğer personelinin sayı ve nitelikleri yönünden uygun bulunması ve bu kurumda çalışacaklarının belgelendirilmesi.

c) Kurumun yönetmelikleriyle öğretim programının Bakanlıkça incelenip onanmış olmasi.

(Değişik beşinci fikra: 1.3.2014-6528/10 md.) Bu Kanun kapsamındaki ilkokul, ortaokul, lise ve özel eğitim okulları için 1 Eylül tarihinden sonra verilen kurum açma izinleri, ertesi eğitim-öğretim yılından tibaren geçerlidir.

Kurumlara ad verilmesine ilişkin esaslar yönetmelikle belirlenir.
Gerçek ve tüzel kişiler tarafından; hizmet içi eğitim kapsamına giren faaliyetler dışında Kanun kapsamında belirtilen faaliyetler, bu Kanuna göre yetkili makamlardan kurum açma izni alınmadan yapılamaz.
Askerî okullar, emniyet teşkilâtına bağlı okullar ve din eğitimi5ğretimi yapan kurumların aynı veya benzeri özel öğretim kurumlarıaçılamaz.


EK 1kra: 25.11.2010-6082/19 md.) 10.7.2004 tarihli ve 5216 sayili Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fikrasının (d)bendi, 3.7.2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 15 inci maddesinin birinci fikrasının (c) bendi ile 22.2.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fikrasının (a) bendinde belirtilen izin veya ruhsatlar, bu Kanun kapsamındaki özel öğretim kurumlarını kapsamaz. Özel öğretim kurumları mevzuatına uygun olmak kaydıyla işyeri açma ve çalışma ruhsatı Bakanlıkça verilir. Bakanlık bu yetkisini valiliklere devredebilir.

(Ek fikra: 1/3/2014-6528/10 md.) Her ne ad altında olursa olsun,eğitim ve öğretim sunmak amacıyla yürütülen faaliyetler Bakanlığın izin ve denetimine tabidir. Bu faaliyetleri yürütenler, özel öğretim kurumları için bu Kanunda öngörülen kurallara uymakla yükümlüdür.

(Ek fikra: 2/12/2016-6764/61 md.) Bu Kanun kapsamındaki eğitimöğretim faaliyetlerini yapan ancak bu Kanuna uygun olarak kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenmeyen yerleri kuran veya işletenlere brüt asgari ücretin 20 katı idari para cezasi uygulanır ve bu yerler valiliklerce kapatılır. Bu fikranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.

(Ek fikra: 2/12/2016-6764/61 md.) Bu Kanunun 1 inci maddesinde belirtilen şartları taşıyıp özel hukuk tüzel kişileri veya özel hukuk hükümlerine göre yönetilen tüzel kişiler tarafından açılan özel öğretim kurumlarının kurucularında yabancı uyruklu gerçek veya tüzel kişilerin ortaklığının tespit edilmesi hâlinde söz konusu kurumlara brüt asgari ücretin 20 katı idari para cezası uygulanır ve bu kurumlara yabancı uyruklu gerçek veya tüzel kişilerin ortaklığının sona erdirilmesine ilişkin 30 iş günü süre verilir. Söz konusu süreye rağmen yabancı uyruklu gerçek veya tüzel kişilerin ortaklığının sona erdirilmemesi veya aynı kurumda ikinci kez yabancı uyruklu gerçek veya tüzel kişilerin ortaklığının tespiti hâlinde söz konusu kurumun kurum açma izni ile işyeri açma ve çalışma ruhsatı iptal edilir. Bu fikranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir." denilerek davacının işlediği ileri sürülen kabahate ilişkin idari yaptırımlar düzenlenmiş, ancak bu idari yaptırımlara karşı kanun yoluna ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiştir.

Öte yandan, 30.3.2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 3. maddesini değiştiren 6.12.2006 günlü, 5560 sayılı Yasa'nın 31.maddesinde, “ (1) Bu Kanunun;
a) İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri,diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde,
b) Diğer genel hükümleri, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında,
uygulanır" ”denilmiştir.

Ayni Kanun'un 27. maddesine, 5560 sayili Kanun ile eklenen sekizinci fikrada ise; idari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddialarının, bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görüleceği kurala bağlanmış,bu maddenin gerekçesinde de bu hükümle,Kabahatler Kanunu'ndaki düzenlemelerin ortaya çıkardığı bağlantı sorununa çözüm getirilmesinin amaçlandığı ifade edilmiştir.
19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren bu düzenlemeye göre,Kabahatler Kanunu'nun; idariyaptırım kararlarına karşıkanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacaği; diğer kanunlarda görevli mahkemenin gösterilmesi durumunda ise uygulanmayacağı ancak; idari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddialarının, bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargımerciinde görüleceği anlaşılmaktadır.
Uyuşmazlık Mahkemesi’nce de, idari para cezası yönünden oluşan olumsuz görev uyuşmazlıklarının çözümünde, idari para cezasına konu işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararın da verilmiş olması ve dosya içeriğinden bu kararın idari yargıyerinde dava konusu edildiğinin anlaşılması halinde; idari para cezasına ilişkin kararın hukuka aykırılığı iddiasının da, idari yargı yerinde görüleceği sonucuna varılarak, idari yargı yerince verilen görevsizlik kararlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olduğundan, görev konusunda taraflar için bir müktesep hak doğmayacağı; bu nedenle, yeni bir yasayla kabul edilen görev kurallarının, geçmişe de etkili olacağı, bilinen bir genel hukuk ilkesidir.
Davanın açıldığı andaki kurallara göre görevli olan mahkeme, yeni bir yasa ile görevsiz hale gelmiş ise, (davanın açıldığı anda görevli olan ve fakat yeni yasaya göre görevsiz hale gelen) mahkemenin görevsizlik kararıvermesi gerekeceği; ancak, yeni yasadaki görev kuralının, değişikliğin yürürlüğe girmesinden sonra açılacak davalarda uygulanacağına dair intikal hükümlerinin varlığı halinde, mahkemece görevsizlik kararı verilemeyeceği açıktır.
Diğer taraftan, dava görevsiz mahkemede açılmış, bu sırada yapılan bir kanun değişikliği ile görevsiz mahkeme o dava için görevli hale gelmişise, mahkeme, artık görevsizlik kararı veremeyip (yeni kanuna göre görevli hale geldiği için) davaya bakmaya devam etmesi gerekir.
İncelenen uyuşmazlıkta, öngörülen idari para cezasının 5326 sayılıKanun'un 16. maddesinde belirtilen idari yaptırım türlerinden biri olduğu,

5580 sayili Kanun'da da idari para cezasina itiraz konusunda gõrevli mahkemenin gösterilmediği, ancak; idari para cezasına konu işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak “işletmenin kapatılması” kararı da verildiği ve idari yargı yerinde dava konusu edildiği anlaşıldığından; idari para cezasına ilişkin kararın hukuka aykırılığı iddiasının da, idari yargıyerinde görüleceği kuşkusuzdur.

Bu durumda, Kabahatler Kanunu'nun 5560 sayılı Kanun'la değişik 3. maddesi ve aynı Kanunun 27. maddesine 5560 sayılı Kanun'la eklenen sekizinci fikra hükmü bir arada değerlen-dirildiğinde, 5661 sayılı Kanun'un 1. maddesinin dördüncü fikrası uyarınca verilen idari para cezasına karşıaçılan davanın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, Antalya 2. Ídare Mahkemesince verilen 2.5.2018 gün ve E: 2018/460, K:2018/481 sayılı görevsizlik kararının kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ: Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle, Antalya 2. Ídare Mahkemesince verilen 2.5.2018 gün ve E:2018/460, K:2018/481 sayılı GÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA, 25.02.2019gününde OYBİRLİĞI İLE KESİN OLARAK karar verildi.

—__
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
3-ESAS NO : 2019/82KARAR NO : 2019/141KARAR TR : 25.02.2019
ÖZET : 12.10.1987 yılında Yüksek Askeri Şura Kararıyla görevden ilişiği kesilen davacının, 926 sayılı Kanunun geçici 32. maddesi uyarınca hak kazandığı aylığından 01.04.2012-31.07.2013 tarihleri arasi dönemde kendisine ödenen tutarın borç çıkarılmasına ilişkin, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kamu Görevlileri Ödemeler Daire Başkanlığı işleminin iptali ve tahsil edilen miktarın tazmini istemiyle açılan davanın, İDARİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : İ.K.

Vekili : Av. M.K.

Davalı: Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı
Vekili :Av.E.Y.



: Davaci vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 1983-1984öğretim dönemin sonunda aday astsubay eğitimini tamamlayarak, 1984 yılında Kara Kuvvetleri Komutanlığında göreve başladığını, 12.10.1987 tarihinde ise YA$ kararıyla TSK'dan ilişiğinin kesildiğini, 6191 sayılı Kanun ile 926 sayılı Kanuna eklenen geçici 32.madde hükümleri gereğince haklarının iadesi için yasal süresinde Milli Savunma Bakanlığı'na başvurulduğunu, Milli Savunma Bakanlığı tarafından başvurusunun haksız olarak reddedildiğini, ancak 21.03.2012 tarihli yazı ile bu ret kararının geri alındığını; Milli Savunma Bakanlığı'nın başvuruyu kabul etmesi nedeniyle davalı İdare tarafından aylık bağlandığını; bağlanan aylıklardan davalı İdarenin 05.04.2013 tarihli yazısı ile haberdar olduğunu;yazıda belirtildiği üzere 01.04.2012 tarihi itibariyle aylık bağlama işleminin gerçekleştirildiğini; 2013 yılı Nisan ayında, 01.04.2012 tarihine kadar birikmiş aylıkların kendisine ödendiğini; 2013 Nisan ayından sonraki maaşları almaya devam ederken, 27.01.2014 tarih ve SGK BaşkanlığıEmeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kamu Görevlileri Ödemeler Daire Başkanlığının yazısı ile sigortalı hizmetinden 07.10.2013 tarihinde ayrılmasıgerektiği belirtilerek, 31.07.2013 tarihleri arasında aylıkların toplamı olan 31.526,21-TL'nin yersiz ödendiğinden bahisle borç çıkarıldığını;01.11.2013-28.02.2014 tarihleri arasında aylık tutarı olan 6.394,49-TL'nin borca mahsup edildiğini; bunun üzerine 18.03.2014 tarihinde idareye başvurduğunu, idareden herhangi bir cevap verilmediğini ileri sürerek;davalı idare işleminin iptali ile 6.394,49-TL'nın tahsili istemiyle idari yargıyerinde dava açmıştır.

ANKARA 1. İDARE MAHKEMESİ: 9.3.2016 gün ve E:2014/1582,K:2016/622 sayı ile, davanın 5510 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra, söz konusu Kanunun 96. maddesinin ve buna ilişkin Yönetmeliğin uygulanması suretiyle davacı adına geriye doğru borç çıkarma işleminin tesis edildiği anlaşılmakla; 5510 sayılı Kanunun uygulanmasından doğan işbu uyuşmazlığın çözümünün 101. madde hükmü uyarınca işmahkemelerinin görevinde olduğu gerekçesiyle, mahkemelerinin görevsizliğine, davanın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 15/1 a. maddesi hükmü uyarınca görev yönünden reddine karar vermiş, bu karar kesinleşmiştir.

Davacı vekili bu kez aynı istemle adli yargı yerinde dava açmıştır.
ANKARA 3. İŞ MAHKEMESİ: 9.10.2018 gün ve E:2016/402,K:2018/402 sayı ile, dosyadaki tüm bilgi ve belgeler ile alınan bilirkişi aporuna itibar olunarak davada, taraflar arasındaki hukuki uyuşmazlığın özümünde 506 veya 5510 sayılı Kanunun uygulama yeri bulunmadığından,sözü edilen 134 ve 101'inci madde hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemelerinin görevli olmadığı, bu tür davaların idari 

yarginin gorev alani içerisinde yer aldiģi anlaşılmakla, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan yargı yolunun caiz olmaması nedeni ile, davanın usulden reddine karar vermiş, bu karar kesinleşmiştir.
Davacı vekili idari ve adli yargı yerlerince verilmiş olan görevsizlik kararları nedeniyle oluştuğunu ileri sürdüğü olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi istemiyle başvuruda bulunmuştur.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi'nin, Hicabi DURSUN'un Başkanlığında,Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Süleyman Hilmi AYDIN, Aydemir TUNÇ ve Nurdane TOPUZ'un katilımlariyla yapılan 25.02.2019günlü toplantısında:
l-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; idari ve adli yargı yerleri arasında 2247 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen biçimde olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğu, idari ve adli yargı dosyalarının 15. maddede belirtilen yönteme uygun olarak davacının istemi üzerine son görevsizlik kararını veren mahkemece Uyuşmazlık Mahkemesine gönderildiği ve usule ilişkin işlemlerde herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.
II-ESASIN İNCELENMESI: Raportör-Hakim Gülşen AKAR PEHLİVAN’ın, davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇiFTÇİ'nin davada idari yargının, Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın Uyuşmazlığın 5335sayılı Kanunun 30. maddesi uygulamasından kaynaklandığı dolayısıyla davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, 12.10.1987 yılında Yüksek Askeri Şura Kararıyla görevden ilişiği kesilen davacının, 926 sayılı Kanunun geçici 32. maddesi uyarınca hak kazandığı aylığından 01.04.2012-31.07.2013 tarihleri arası dönemde kendisine ödenen 31.526,21TLtutarın borç çıkarılmasına ilişkin,Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kamu Görevlileri Ödemeler Daire Başkanlığı'nın 27.01.2014 tarih ve 16760878/65.665.020.0 sayılı işleminin iptali ve tahsil edilen 6.394,48ΓL'nin tazmini istemiyle açılmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; 5434 sayılı Kanun kapsamında bağlanmış emeklilik aylığını kesen Kurum işleminin iptali ile emeklilik aylıklarından yapılan kesintilerin iadesine ilişkin olup; Kara Kuvvetleri Komutanlığında Astsubay Kıdemli çavuş olarak görev yapmakta iken 13.10.1987 tarihinde sicilen görevinden ayrılan, bilahare 6191 sayılı kanun ile 926 sayılı Kanuna eklenen geçici 32. madde ile getirilen düzenleme uyarınca Kara Kuvvetleri Komutanlığı'ndaki görevi esas alınarak 

2012 tarihinden itibaren emekl ayligi baglanan, ancak 506 sayili Kanuna tabii çalışmalarının aylık bağlandığı tarihte devam ettiğinin anlaşılması nedeniyle, 1.4.2012 tarihinden başlatılmak üzere bağlanan emeklilik aylığının durdurularak, işten ayrıldığı tarihi takiben yeniden bağlandığı, bu tarihe kadar yapılmış olan 5434 sayılı Yasa kapsamındaki emeklilik aylığı ödemelerinin iadesinin istendiği anlaşılmaktadır.
31.5.2006 tarih ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu 506, 1479, 2925, 2926 ve 5434 sayılı Kanunlar kapsamındaki hizmet akdine göre ücretle çalışanlar (Sosyal Sigortalılar),xendi hesabına çalışanlar (Bağ-Kur'lular), tarımda kendi adına ve hesabına ςalışanlar (Tarım Bağ-Kur’luları), tarım işlerinde ücretle çalışanlar, (Tarım sigortalıları), devlet memurları ve diğer kamu görevlilerini (Emekli Sandığıştirakçileri), geçici maddelerle korunan haklar dışında, sosyal güvenlik ve sağlık hizmetleri yönünden yeni bir sisteme tabi tutmuş, beş farklı emeklilik ejimini aktüeryal olarak hak ve hükümlülükler yönünden tek bir sosyal güvenlik sistemi altında toplamıştır. 5510 sayılı Kanunun iptali amacıyla çılan davada Anayasa Mahkemesi, 15.12.2006 tarih ve E: 2006/111, K:2006/112 sayılı kararıyla, anılan Kanunun birçok maddesi ile birlikte, bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu nükümlerine tabi olarak görev yapmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlilerini diğer sigortalılarla aynı sisteme tabi kılan (başta 4/c maddesi)nükümlerin iptaline karar vermiş; bu karardan sonra kabul edilen 7.04.2008 tarih ve 5754 sayılı Kanunla 5510 sayılı Kanunda düzenlemeler vapılmış ve anılan Kanuna eklenen Geçici 1 nci ve Geçici 4 ncü maddelerle,5754 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 1 Ekim 2008 tarihinden önce 5510sayılı Kanunun 4 ncü maddesinin birinci fikrasının (c) bendi kapsamında olanlar (memurlar ile diğer kamu görevlileri) ile bunların dul ve yetimleri nakkında, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılıKanun hükümlerine göre işlem yapılacağı hüküm altına alınmıştır. 5754sayılı Kanunun kimi hükümlerinin iptali istemiyle açılan dava Anayasa Mahkemesi'nin 30.3.2011 tarih ve E: 2008/56, K:2011/58 sayılı kararı ile eddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 101 nci maddesinde yer alan “.….bu Kanun nükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar İşMahkemelerinde görülür." bölümünün iptali istemiyle yapılan itiraz aşvurusunda Anayasa Mahkemesi, 22.12.2011 tarih ve E: 2010/65, K:2011/169 sayılı kararıyla (RG. 25.1.2012, Sayi: 28184) davayı redle sonuçlandırmakla birlikte; söz konusu kararın Mahkememiz önündeki yuşmazlığa ışık tutacak şekilde şu gerekçeye dayandırmıştır: “...5754sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce memur ve diğer kamu görevlisi larak çalışmakta olanlar, evvelce olduğu gibi 5434 sayılı Kanun nükümlerine tabi olacaklar ve bunların emeklileri bakımından da aynı

Kanun hukümleri uygulanmaya devam edecek; ancak 5754 sayıli Kanun’un yürürlüğe girmesinden sonra memur ve diğer kamu görevlileri olarak çalışmaya başlayanlar ise 5510 sayılı Kanunun 4/c maddesi uyarınca, bu Kanun hükümlerine tabi sigortalı sayılacak ve haklarında 5434 sayı Kanun değil, 5510 sayılı Kanun'un öngördüğü kural ve esaslar uygulanacak; ihtilaf halinde de adli yargı görevli bulunacaktır. 5754 sayılı Kanunun yürürlüğüyle birlikte, artık Sosyal Sigortacılık esasına göre faaliyet gösteren ve yaptığı, tesis ettiği işlem ve muameleler idari işlem sayılamayacak bir sosyal güvenlik kurumunun varlığından söz etmek gerekli bulunmaktadır.5754 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce iştirakçisi sıfatıyla çalışmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile emekli sıfatıyla 5434 sayılı Kanun'a göre emekli, dul ve yetim aylığı almakta olanlar ve ayrıca memurlar ve diğer kamu görevlilerinden ileride emekliliğe hak kazanacaklar yönünden ise Sosyal Güvenlik Kurumu'nun tesis edeceği işlem ve yapacağı muameleler idari işlem niteliğini korumaya devam edecek, bunlara ilişkin ihtilaflarda da evvelce olduğu gibi idari yargı görevli olmaya devam edecektir, Bu bakımdan 5510 sayılı Kanunun yürürlüğünden sonra, prim esasına dayalı yani sistemin içeriği ve Kanun kapsamındaki işve işlemlerin niteliği göz önünde bulundurulduğunda, itiraz konusu kuralla,yargılamanın bütünlüğü ve uzman mahkeme olması nedeniyle Kanun hükümlerinin uygulanması ile ortaya çıkan uyuşmazlıkların çözümünde işmahkemelerinin görevlendirilmesinde Anayasa'ya aykırılık görülmemiştir.Ancak, yukarıda açıklandığı üzere 5754 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce statüde bulanan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile ilgili sosyal güvenlik mevzuatının uygulanmasından doğan idari işlem ve idari eylem niteliğindeki uyuşmazlıklarda idari yargının görevinin devam edeceği açıktır..."
Yukarıda sözü edilen mevzuat hükümlerinin ve Anayasa Mahkemesi kararının birlikte değerlendirilmesinden, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmakta olanlar,daha önce olduğu üzere 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olacakları gibi bunların emeklilikleri bakımından da aynı Kanun hükümlerinin uygulanmaya devam edileceği; ancak, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra memur ve diğer kamu görevlisi olarakçalışmaya başlayanların ise 5510 sayılı Kanunun 4/c maddesi uyarınca, bu Kanun hükümlerine tabi sigortalı sayılacağı ve haklarında 5434 sayılı Kanunun değil 5510 sayılıKanunun öngördüğü kural ve esasların uygulanacağı dolayısıyla ihtilafların da adli yargı yerinde çözümleneceği açıktır.
Kaldı ki; T.C. Anayasası'nın 158.maddesindeki i “...diğer mahkemelerle, Anayasa Mahkemesi arasındaki görev uyuşmazlıklarında Anayasa Mahkemesi’nin kararı esas alınır " hükmü uyarınca Anayasa 

Mahkemesi kararının bu uyuşmazlığın çözümünde esas alınacağıtartışmasızdır.

Bu durumda, 5510 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce iştirakçi sıfatıyla çalışmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile emekli sıfatıyla 5434 sayılı Kanuna göre emekli, dul ve yetim aylığı almakta olanlar ve ayrıca memurlar ve diğer kamu görevlilerinden ileride emekliliğe hak kazanacaklar yönünden Sosyal Güvenlik Kurumunca tesis edilen işlem ve yapacağı muamelelerin "idari işlem" ve “idari eylem" niteliğini korumaya devam edeceği, dolayısıyla, 2577 sayılı İdari Yargılama UsulüKanununun 2/1-a maddesinde belirtilen idari işlemler hakkında yetki, şekil,sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafindan açılan iptal davalarıkapsamında bulunan ve 5434 sayılı Kanun uyarınca , astsubay sınif okulundayken ve atandığı dönemden ilişiğinin kesildiği döneme kadar davalı Kurum ile iştirakçiliği sağlanan davacının, aylıklarının yersiz ödendiğinden bahisle borç çıkarılmasına ilişkin dava konusu işlemin iptali istemiyle açtığı davanın, görüm ve çözümünün idari yargı yeri olduğu sonucuna varılmiştır.

Açıklanan nedenlerle, Ankara 1. İdare Mahkemesince verilen 9.3.2016 gün ve E:2014/1582, K:2016/622 sayılı görevsizlik kararının kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle Ankara 1. İdare Mahkemesince verilen 9.3.2016 gün ve E:2014/1582, K:2016/622 sayılı GÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA, 25.02.2019 gününde OYBİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

III-2247 SAYILI KANUN'UN 19. MADDESİ GEREĞİNCE VERİLEN (BAŞVURU - İLK DERECE MAHKEME) KARARLAR 
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:1-ESAS NO : 2018/820KARAR NO : 2019/117KARAR TR : 25.02.2019
ÖZET : Davacının maliki iken Orman Genel Müdürlüğünce açılan dava sonucu, orman olarak hazine adına tapuya kayıt ve tesciline hükmedilen taşınmazın, 6292 sayılı Kanunun 7. maddesi kapsamında bedelsiz olarak iadesi, taşınmazın iade edilmeyecek yerlerden olduğunun tespiti halinde, eşdeğer bir taşınmazın verilmesi, bunun mümkün olmaması ya da önerilen 

taşınmazın kabul edilmemesi halinde taşınmazın rayiç değeri üzerinden bedelinin hak sahibi davacıya ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile, taşınmazın rayiç değerinin, yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle açılan davanın İDARİ YARGI YERİNDE görülmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davacı: M.Z.T.

Vekili : Av. M.K.

Davalılar (Adli yargıda): 1-Maliye Hazinesini İzafeten Kocaeli 
Defterdarlığı

Vekili : D.O.T.

2-Izmit Tapu Müdürlüğü
Vekili : Av. K.Ö.

Davalı (İdari yargıda) : Kocaeli Valiliği 

O L A Y : Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin, Kocaeli,İzmit, 2. Bölge, Hikmetiye Köyü, Acielma Mevkii, Pafta:4, Parsel: 121'de kayıtlı 4060m2 taşınmazın maliki iken;Orman Genel Müdürlüğünce,taşınmazın orman olduğu iddiası ile müvekkili aleyhine dava açıldığını;Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin E:1993/535, K:1995/506 sayılıkararı ile tapu kaydının iptali ve taşınmazın orman olarak hazine adına tapuya kayıt ve tesciline hükmedilmiş olduğunu; 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan YerlerinDeğerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanunun 7. maddesi uyarınca, tapu maliklerine tapudan doğan hakların iadesi yönünde haklar tanındığını;29.11.2013 tarihli dilekçe ile, 6292 sayılı Kanunun 7. maddesine göre,taşınmazın müvekkilineiadesi,taşınmazın iadeedilmeyecek yerlerden olduğunun tespiti halinde, aynı maddenin son fikrasına göre eş değer bir taşınmazın verilmesi, eş değer bir taşınmazın teklif edilmemesi ya da teklif edilecektaşınmazınhaksahibimüvekkilitarafindankabuledilmemesi halinde (345 sira nolu Milli Emlak Genel Tebliği kapsamında) taşınmazın rayiç değeri üzerinden bedelinin hak sahibi müvekkiline ödenmesini talep ettiklerini,taleplerinin Kocaeli Defterdarlığı tarafindan, her hangi bir gerekçe gösterilmeksizin reddedildiğini; bunun hukuksal temelden yoksun,keyfi bir karar olduğunu; idarenin tutumunun, Mülkiyet Hakkının ve özellikle Tapu Siciline Güven İlkesinin yok sayılmasına yönelik düzenlemelere/sorunlara çözüm getirme potansiyeline sahip olan 6292 sayılıkanunun amacına da aykırı olduğunu; idarenin, kanunda tanınan haklarıaçıkça ve bilinçli olarak tanımadığını; 6292 sayılı Yasanın 7.maddesinin/

son/4.fikrasina gõre; ilgililerine iade edilmesi gereken taşinmazlardan orman olduğu iddiasıyla Orman Genel Müdürlüğünce açılan davalar sonucunda orman niteliğiyle Hazine adına tescil edilen, fiilen orman niteliğinde olan veya bu nedenledava açılması gereken, ağaçlandırılmak üzere Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilen, kamu hizmetlerine ayrılan veya bu amaçla kullanılan, özel kanunlar gereğince değerlendirilmesi gereken veya Maliye Bakanlığınca belirlenen taşınmazların ilgililerine iade edilmeyeceği, bu taşınmazların yerine, idarece belirlenen ve ilgililerince itiraz ve dava konusu edilmeksizin kabul edilen rayiç bedellerinin ödenebileceği veya rayiç bedellerine uygun taşınmazlar verilebileceği denildiğini hükmün bu son cümlesinde ödenir yerine ".…. Ödenebilir", verilir yerine "…. verilebilir" denilmekte ise de bu (7) maddenin ilk fikrasında,"..iade edilir" denildiğini; eşitlik kuralı açısından son fıkra hükmünü takdiri değil "emredici" hüküm saymak gerektiğini, nitekim yasanın bu maddesinin uygulanmasına ilişkin olan Tebliğin 14/2 a ve b fikrasındaki hükümlerin "emredici" hüküm niteliğinde olduklarını; 6292 sayılı yasa ile yürürlüğe girmiş olan bu özel hükümler dışında, Medeni Kanunun 1007. maddesi kapsamında da müvekkili adına tazminat taleplerinin kabulünün gerektiğini;çünkü, müvekkilinin, dava konusu taşınmazın Tapu Kaydına Güvenerek bedelini ödemiş olduğunu; müvekkilin tapusunun, taşınmazın orman olarak nitelendirilmesi ile geçersiz sayılıyorsa, tapu siciline güven ilkesinin bir gereği olarak davacıya taşınmaz bedelinin ödenmesinin hukukun ve vicdanın gereği olduğunu; bu vesile ile bu güne kadar devletin verdiği tapunun geçersiz sayılması ile uğranılan zararların giderilmemesi durumunda, Anayasa Mahkemesi'ne ya da Avrupa İnsan HaklarıMahkemesi'ne başvuru haklarını kullanacaklarını; öte yandan, MK 1007.maddeye göre 6292 sayılı yasanın 7. maddesi daha özel bir hüküm olduğundan ve özel hükmün öncelikle uygulanması gerektiğinden; 6292sayılı kanunun 7.maddesinin devletin tazminat ödeme yükümlülüğünüaçıkça hükme bağlamış olması nedenlerine göre;MK. Md. 1007'den önce taleplerinin yerinde bulunması halinde 6292 sayılı Kanuna göre davanın kabulünün gerektiğini; yerleşik içtihatların, MK 1007'ye göre açılacak davaların Tapu Sicil Müdürlüğü'ne karşı Adli Yargıda açılması yönünde olduğunu; 6292 sayılı yasa yeni bir yasa olduğundan, bu yasaya dayanılarak açılacak davalarda yargı yolunun adli mi, idari yargı mı olduğu tartışılabilirse de davanın, MK 1007'ye göre açılan davalara büyük ölçüde benzemesi, hatta 6292 sayılı yasanın 7. maddesinin, MK md. 1007'nin özel bir hali olması nedeniyle bu davanın da adli yargıda açılması gerektiği kanısında olduklarını ifade ederek; dava konusu taşınmazin değer tespitine göre ortaya çıkacak değerine bağlı olarak, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı olmak üzere şimdilik 1.000.-TL'nin davalı idarelerden,müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacıya ödenmesine; İdareye 

başvuru tarihinden itibaren yurutulmek üzere yasal faize karar verilmesi istemiyle adli yargı yerinde dava açmıştır..-O-..
KOCAELİ 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ: 22.12.2015 gün ve E:2014/693, K:2015/555 sayı ile, “(.….) Dava 6292 sayılı Yasanın 7.maddesi veya bu istem yerinde görülmezse MK.nun 1007. maddesi uyarınca tapusu iptal edilen taşınmaz için tazminat istemidir.

Dava konusu Hikmetiye köyü, 121 parsel sayılı taşınmaz davacıadına kayıtlı iken Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/535 1995/506 sayılı kararı ile orman idaresinin açmış olduğu dava sonunda kesinleşen orman kadastro haritası içerisinde orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilerek tapu kaydının iptal edildiği ve orman olarak hazine adına tesciline karar verildiği iş bu kararın 05/11/1997 tarihinde temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş olduğu görülmüştür. Davacı 6292 sayılıYasanın yürürlüğe girmesi ile Milli Emlak Müdürlüğüne 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı ile iptal edilen 121 parsel sayılı taşınmazın iadesi veya iade taleplerinin kabul edilmemesi halinde rayiç değerinin tespiti ile bu bedelin ödenmesini talep eden 29/11/2013 tarihli dilekçe ile başvurmuş,idarece yapılan inceleme sonucunda davaciya taleplerinin 6292 sayılıyasanın 7. maddesine göre iade hakkından yararlanmalarının mümkün olmadığı bildirilmiş ve bildirim 05/08/2014 tarihinde davacıya tebliğedilmiştir. Bu tebliğ üzerine davacı vekili mahkememizde 25/08/2014tarihinde iş bu davayı açmıştır.

Dosyada toplanan tüm belgeler birlikte değerlendirildiğinde,davacının talebi adına tapuda kayıtlı taşınmazın orman olması nedeniyle tapusunun iptal edildiğinden değerinin 6292 sayılı Yasanın 7. maddesi veya bu talepleri yerinde görülmezse M.K. 1007. maddesine göre bedelin tazmini istemidir. Davacının M.K. 1007. maddesine göre talebi değerlendirildiğinde,tapunun 05/11/1997 tarihinde kesinleşen mahkeme kararı ile iptal edildiği davanın ise 25/08/2014 tarihinde açıldığı, bu tür davalarda 10 yıllık zaman aşımı uygulanması gerektiği ve davalılar vekilinin süresinde vermiş olduğu cevap dilekçesinde zaman aşımı defini ileri sürdüğü görülmekle bu talebinin zaman aşımına uğradığı anlaşılmakla talep 6292 sayılı yasanın 7. maddesine göre değerlendirilmiştir. Anılan yasanın 7. Maddesinin son fikrasında "Bu maddeye göre ilgililerine iade edilmesi gereken taşınmazlardan orman olduğu iddiasıyla Orman Genel Müdürlüğünce açılan davalar sonucunda orman niteliğiyle Hazine adına tescil edilen, fiilen orman niteliğinde olan veya bu nedenle dava açılması gereken, ağaçlandırılmak üzere Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilen, kamu hizmetlerine ayrılan veya bu amaçla kullanılan, özel kanunlar gereğince değerlendirilmesi gereken veya Maliye Bakanlığınca belirlenen taşınmazlar ilgililerine iade edilmez. Bu taşınmazların yerine, idarece belirlenen ve ilgililerince itiraz ve dava konusu edilmeksizin kabul edilen rayiç bedelleri ödenebilir veya rayiç bedellerine 

uygun taşinmazlar verilebilir." şeklinde düzenleme getirilmiştir. Anilan hükme göre yapılan başvuruda bedel veya aynen iade talep edilmiş, idare nizalı yerin orman olduğu gerekçesiyle iade talebini reddetmiş, bedelle ilgili ise herhangi bir karar vermemiştir. 6292 Sayılı Yasaya göre bedelin idarece belirlenmesi hükme bağlanmış olduğundan mahkememizce idarenin yapacağı bir işlemin yapılması mümkün olmayıp bedel belirlenmemesi ve iade konusunda bir karar verilmemesi hususundaki idari karara karşıdavacının ancak idare mahkemesinde dava açabileceği ve bu tür bir talebin idare mahkemesinde açılacak bir davada değerlendirilmesi gerektiğinden yargı yolu bakımından bu talebin de reddine, tapu sicil müdürlüğünün davacının dayandığı idari işlemde taraf olmadığı ve mahkeme kararı ile tapunun iptal edildiği anlaşılmakla bu davalı hakkındaki davanın ise husumetten reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdakişekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Davalı Tapu Sicil Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, Diğer davalı hakkındaki talebin ise idari yargıda görülmesi gerektiğinden dava dilekçesinin bu nedenle reddine..." karar vermiş;temyiz edilmesi üzerine Yargitay 20.Hukuk Dairesince,12.4.2018 gün ve E: 2016/5168, K:2018/2875 sayı ile onanan karar kesinleşmiştir.
Davacı vekili bu defa, 6292 sayılı Kanunun 7. maddesine göre taşınmazın müvekkiline iadesi, aynı maddeye göre taşınmazın iade edilmeyecek yerlerden olduğunun tespiti halinde, 7. maddenin son fikrasına göre eş değer bir taşınmazın verilmesi, eş değer bir taşınmazın teklif edilmemesi ya da teklif edilecek taşınmazın hak sahibi müvekkili tarafindan kabul edilmemesi halinde taşınmazın rayiç değeri üzerinden bedelinin hak sahibi müvekkiline ödenmesine ilişkin 29.11.2013 tarihli başvurularının reddine ilişkin Kocaeli Valiliği, Defterdarlık Milli Emlak Dairesi Başkanlığı, İzmit Emlak Müdürlüğünün 31.07.2014 tarih ve 45997973 /41010103087 - 5115 sayılı işlemin iptaline; dava konusu taşınmazın idarece güncel değerinin tespiti ve buna göre taşınmazın rayiç değerinin,yasal faiziyle birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesi istemiyle,1)Maliye Hazinesini İzafeten, Kocaeli Defterdarlığı, 2) Kocaeli İzmit Tapu Müdürlüğüne karşı idari yargı yerinde dava açmıştır.

Kocaeli 2.İdare Mahkemesi Kocaeli Defterdarlığı ile Kocaeli İzmit Tapu Müdürlüğünü hasım mevkiinden çıkarılmasına, davanın Kocaeli Valiliği husumetiyle incelenmesi gerektiğine karar vermiştir.
..——.ai.-.sayı ile, “.)usul hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, idari yargının görev alanı; idare hukuku kuralları içinde, kamu hizmetinin yürütülmesi amacıyla,kamu gücü kullanılarak tesis edilen idari işlemler, idari eylemler ve idari 

çözümüyle sınırlıdır.


6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Örman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanunun 1.maddesinde, "Bu Kanunun amaci; 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun 2'nci maddesi gereğince, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin değerlendirilmesi, yeni orman alanlarının oluşturulması,nakline karar verilen Devlet ormanları içinde veya bitişiğinde bulunan köyler halkının yerleştirilmesi ve orman köylülerinin kalkındırılmasının desteklenmesi ile Hazineye ait tarım arazilerinin satışına ilişkin usul ve esasların belirlenmesidir. Bu Kanun, 6831 sayılı Kanunun 2'nci maddesine göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler ile Hazineye ait tarım arazileri hakkında uygulanır." hükmüne yer verilmiş olup; "2/A veya 2/B belirtmelerinin terkini ve iade edilecek taşınmazlar" başlıklı 7.maddesinde ise, "(1) İlgililer tarafindan idareye başvurulması ve idarece bu başvuru üzerine veya resen yapılan inceleme ve araştırma sonucunda doğruluğu tespit edilmesi hâlinde;
a)Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edilir ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescilleri aynen devam eder, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir,açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilen, kesinleşen ve tapuda henüz infaz edilmeyen taşınmazlar hakkında da aynı şekilde işlem yapılır. Ancak bu kararlardan infaz edilerek tapuda Hazine adına tescil edilen taşınmazlar ise, ilgilileri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde idareye başvurulmasıhâlinde, bedelsiz olarak önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına iade edilir." düzenlemeleri yer almiştir.

Dava dosyasında yer alan bilgi ve belgelerin birlikte incelenmesinden; davacı tarafindan, Kocaeli İli, İzmit İlçesi, Hikmetiye Köyü, Acielma mevkii, 4 pafta, 121 parsel numaralı taşınmazın 6292 sayılıKanunun 7. maddesi uyarınca iadesi veya bu istem yerinde görülmezse eşdeğer bir taşınmazın verilmesi, bu da kabul edilmezse taşınmazın rayiçdeğeri üzerinden bedelinin ödenmesi istemiyle Kocaeli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılan davada, Mahkeme'nin 22.12.2015 tarih ve E:2014/693, K:2015/555 sayılı kararı ile davanın görev yönünden reddine karar verildiği, iş bu karara karşı davacı tarafin temyiz yoluna başvurmasısonrasında Yargitay 20. Hukuk Dairesi'nin 12.04.2018 tarih ve 

E:2016/5168, K:2018/2875 say1nl karariyla temyiz itirazlarinin reddine karar verilmesi ve bu karara karşı taraflarca karar düzeltme talebinde bulunulmamasıyla kararın 16.05.2018 tarihinde kesinleşmesi üzerine Mahkememiz'de bakılan davanın açıldığı anlaşılmakta ve davacı tarafından dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesinin dava dilekçesinde ayrıca istendiği görülmektedir.

Uyuşmazlık konusu olay ile anılan mevzuatın birlikte değerlendirilmesinden; tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan taşınmazlara ilişkin olarak açılan davalar sonucunda mahkemelerce kişiler adına olan tapuları iptal edilerek; orman vasfıyla tapuda Hazine adına tescil edilen ve daha sonra Hazine adına orman sınırlarıdışına çıkarılan veya doğrudan Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu gerekçesiyle Hazine adına tapuya tescil edilenlerin yasanın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde başvurulması şartıyla ilgililerine iade ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmelerinin terkin edileceği anlaşılmakta olup, yasa maddesinin "2/A veya 2/B belirtmelerinin terkini" şeklindeki başlığından anlaşılacağı üzere gerek anılan terkinlerin,gerekse yasa kapsamındaki taşınmazların ilgililere iadesinin sonuç itibariyle tapu kayıtlarında değişiklik gerektirdiği ve verilecek bir iptal kararının uygulanmasının bu sonucu doğuracağı, dolayısıyla dava konusu uyuşmazlığın görüm ve çözümünün idari yargının değil, tapu kayıtlarında değişiklik meydana getirebilecek bir şekilde karar vermeye yetkili olan adli yargının görev alanına girdiği sonucuna varılmış olup, Kocaeli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/693 esas sayılı dosyasında verilen ve kesinleşen görevsizlik kararı da dikkate alındığında olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için yukarıda anılan amir hüküm uyarınca dosyaların Mahkemeniz'e gönderilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle; Kocaeli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/693 esas sayılı dava dosyasının temini ile Mahkememiz'in söz konusu dosyasıyla birlikte 2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesi'nin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanunun 19. maddesi uyarınca görevli yargı yerinin belirlenmesi için dosyaların Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderilmesine ve dosya incelemesinin bu konuda Uyuşmazlık Mahkemesi'nce karar verilinceye kadar ertelenmesine..." karar vermiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi'nin, Hicabi DURSUN'un Başkanlığında,Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Süleyman Hilmi AYDIN, Aydemir TUNÇ ve Nurdane TOPUZ'un katılımlarıyla yapılan 25.2.2019 günlü toplantısında:
I-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; Ídare Mahkemesince, 2247sayılı Yasa'nın 19. maddesine göre başvuruda bulunulmuş olduğu, Yasa’nın 

14. maddesine göre olumsuz görev uyuşmazliğı bulunduğunun ileri sürülebilmesi için davanın “tarafları, konusu ve sebebinin ayni" olmasıkoşulunun öngörülmüş bulunması ve adli yargı yerince; “Tapu Sicil Müdürlüğünün davacının dayandığı idari işlemde taraf olmadığı ve mahkeme kararı ile tapunun iptal edildiğinden bahisle, bu davalı hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmesi karşısında;  adli ve idari yargıyerleri arasında her iki yargı yerinde ortak talep olan “6292 sayılı Kanunun 7. maddesi kapsamında taşınmazın davacıya bedelsiz devredilmesine ilişkin 29.11.2013 tarihli başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile taşınmazın rayiç değerinin idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte ödenmesi” istemi yönünden görev uyuşmazlığının doğduğu; idari yargıdosyasının Mahkemece, ekinde adli yargı dosyası ile birlikte Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderildiği ve usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hâkim Taşkın ÇELİK'in,davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçi ile Danıştay SavcısıYakup BAL'ın davada idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlüaçıklamalarıdadinlendiktensonra GEREĞiGÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, davacının maliki iken Orman Genel Müdürlüğünce açılan dava sonucu, orman olarak hazine adına tapuya kayit ve tesciline hükmedilen Kocaeli İli, İzmit İlçesi, Hikmetiye Köyü, Acıelma mevkii, 4pafta, 121 parsel numaralı taşınmazın, 6292 sayılı Kanunun 7. maddesi kapsamında bedelsiz olarak iadesi, taşınmazın iade edilmeyecek yerlerden olduğunun tespiti halinde, eş değer bir taşınmazın verilmesi, bunun mümkün olmaması ya da önerilen taşınmazın kabul edilmemesi halinde taşınmazın rayiç değeri üzerinden bedelinin hak sahibi davacıya ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Kocaeli Valiliği, Defterdarlık Milli Emlak Dairesi Başkanlığı, İzmit Emlak Müdürlüğünün 31.07.2014 tarih ve 45997973 / 41010103087 - 5115 sayılı işlemin iptali ile, adli yargı yerinde;fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla taşınmazın değeri olarak şimdilik 1.000,00TL’nin tazmini; idari yargı yerinde ise taşınmazın idarece güncel değerinin tespiti ve buna göre taşınmazın rayiç değerinin, yasal faizivle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
.....-:..Hazine Adına Orman Sınırlari Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanunun “Amaç ve kapsam” başlıklı 1. maddesinde; " (1) Bu Kanunun amaci; 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun 2 nci maddesi gereğince, Hazine adına 

orman sinirları dişina çikarilan yerlerin değerlendirilmesi, yeni orman alanlarının oluşturulmasi, nakline karar verilen Devlet ormanları içinde veya bitişiğinde bulunan köyler halkının yerleştirilmesi ve orman köylülerinin kalkındırılmasının desteklenmesi ile Hazineye ait tarım arazilerinin satışına ilişkin usul ve esasların belirlenmesidir.

(2) Bu Kanun, 6831 sayılı Kanunun 2 nci maddesine göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler ile Hazineye ait tarım arazileri hakkında uygulanır.” hükmüne,
“Tanımlar”başlıklı2.maddesinde;“( Bu Kanunun uygulanmasında;(...)

b) 2/B alanlari: 6831 sayılı Kanunun 20/6/1973 tarihli ve 1744 sayılıKanunla değişik 2 nci maddesi ile 23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı, 5/6/1986tarihli ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2 nci maddesinin birinci fikrasının (B) bendine veya kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan ve çıkarılacak yerleri,
(...)
ifade eder." hükmüne;
"2/A veya 2/B belirtmelerinin terkini ve iade edilecek taşınmazlar"başlıklı 7. maddesinde " (1) İlgililer tarafindan idareye başvurulması ve idarece bu başvuru üzerine veya resen yapılan inceleme ve araştırma sonucunda doğruluğu tespit edilmesi hâlinde;
a) Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edilir ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescilleri aynen devam eder, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir,açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilen, kesinleşen ve tapuda henüz infaz edilmeyen taşınmazlar hakkında da aynı şekilde işlem yapılır. Ancak bu kararlardan infaz edilerek tapuda Hazine adına tescil edilen taşınmazlar ise, ilgilileri tarafindan bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde idareye başvurulmasıhâlinde, bedelsiz olarak önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına iade edilir.

b) Özel kanunları gereğince Devlet tarafindan kişilere satılan,dağıitılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan ancak daha sonra Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayitları geçerli kabul edilir, aynıgerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan 

davalardan vazgeçilir, açilan davalar sonucunda Hazine adına tescil edilenler ise, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde ilgilileri tarafindan idareye başvurulması hâlinde önceki maliklerine veya kanuni ya da akdî haleflerine bedelsiz olarak iade edilir. Ancak, bu kişilerden taşınmazlarına karşılık daha önce yer verilenlere veya bedeli ödenenlere iade işlemi yapılmaz.
c) Bu fikra kapsamında kalan taşınmazların kullanıcılarının kayıt maliklerinden farklı kişiler olmaları ve kayıt maliklerinin bu fikradan yararlanmak istemeleri hâlinde, kullanıcılar bu Kanunda belirtilen şartlarıtaşısalar dahi doğrudan satış hakkından yararlanamazlar.
(2) Birinci fikra kapsamında kalan taşınmazlardan orman sınırıdışına çıkartılacak yerlerde bulunan ve Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulması gereken taşınmazların tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulmaz ve bunlar hakkında dava açılmaz.
(3) Birinci fikra kapsamında kalan taşınmazlardan tapuda Hazine adına tescilli olan taşınmazlar hakkında aynı fikrada belirtilen süre içerisinde idareye başvurmayan ilgililerin hakları bu süre sonunda sona erer,bu kişiler idareden başkaca talepte bulunamazlar, hak ve tazminat talep edemezler ve dava açamazlar. Bu taşınmazlardan Hazine adına tescilli olanlar idarece satış dâhil genel hükümlere göre değerlendirilir.
(4) Bu maddeye göre ilgililerine iade edilmesi gereken taşınmazlardan orman olduğu iddiasıyla Orman Genel Müdürlüğünce açılan davalar sonucunda orman niteliğiyle Hazine adına tescil edilen, filen orman niteliğinde olan veya bu nedenle dava açılması gereken, ağaçlandırılmak üzere Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilen, kamu hizmetlerine ayrılan veya bu amaçla kullanılan, özel kanunlar gereğince değerlendirilmesi gereken veya Maliye Bakanlığınca belirlenen taşınmazlar ilgililerine iade edilmez. Bu taşınmazların yerine, idarece belirlenen ve ilgililerince itiraz ve dava konusu edilmeksizin kabul edilen rayiç bedelleri ödenebilir veya rayiçbedellerine uygun taşınmazlar verilebilir.” hükmüne yer verilmiştir.
Dava dosyalarının incelenmesinden; Kocaeli İli, İzmit İlçesi,Hikmetiye Köyü, Acielma mevkii, 4 pafta, 121 parsel numaralı taşınmazın davacı adına kayıtlı iken Orman Genel Müdürlüğünce açılan dava sonucu Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin E:1993/535, K:1995/506 sayılıkararı ile, kesinleşen orman kadastro haritası içerisinde orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilerek tapu kaydının iptal edildiği ve orman olarak Hazine adına tesciline karar verildiği, bu kararın 05/11/1997 tarihinde temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği; Davacının vekili aracılığıyla;6292sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile Milli Emlak Müdürlüğüne; 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı ile iptal edilen 121 parsel sayılıtaşınmazın, 6292 sayılı Kanunun 7. Maddesi kapsamında iadesi, aynı

maddeye gore taşinmazin iade edilmeyecek yerlerden olduğunun tespiti halinde, 7. maddenin son fikrasına göre eş değer bir taşınmazın verilmesi, eşdeğer bir taşınmazın teklif edilmemesi ya da teklif edilecek taşınmazın hak sahibi müvekkili tarafından kabul edilmemesi halinde taşınmazın rayiçdeğeri üzerinden bedelinin hak sahibi müvekkiline ödenmesi istemiyle 29.11.2013 tarihli dilekçe ile başvurduğu; Kocaeli Valiliği, Defterdarlık Milli Emlak Dairesi Başkanlığı, İzmit Emlak Müdürlüğünce verilen 31.07.2014 tarih ve 45997973 / 41010103087 - 5115 sayıli cevap yazisinda;idarece yapılan inceleme sonucunda davacının 6292 sayılı yasanın 7.maddesine göre iade hakkından yararlanmalarının mümkün olmadığının anlaşıldığının bildirildiği; bunun üzerine davacı vekilince adli ve idari yargıyerlerinde, olay kısmında ayrıntılı olarak anlatılan davaların açıldığıanlaşılmıştır.
Adli ve idari yargi yerlerinde açılan davalarda, davacının taleplerinin terditli olduğu görülmesine karşın, mahkemelerce bu hususun yargılama açısından sorun oluşturmadığı kabul edilmiştir.
Diğer taraftan, görev hususunun çözüme kavuşturulmasıbağlamında;davacı vekilinin,“Medeni Kanunun 1007. maddesi kapsamında da müvekkili adına tazminat taleplerinin kabulünün gerektiğini;çünkü, müvekkilinin, dava konusu taşınmazın Tapu Kaydına Güvenerek bedelini ödemiş olduğunu; müvekkilin tapusunun, taşınmazın orman olarak nitelendirilmesi ile geçersiz sayılıyorsa, tapu siciline güven ilkesinin bir gereği olarak davacıya taşınmaz bedelinin ödenmesinin hukukun ve vicdanın gereği olduğunu" beyan ederek talepte bulunduğu da görülmektedir.
Uyuşmazlık Mahkemesinin yerleşmiş içtihatlarına göre, tapu kayıtlarına güvenerek kişilerin satın aldıkları taşınmazlarla ilgili olarak oluşan zararların tazmini amacıyla Medeni Kanunun 1007. maddesi kapsamında açılan davaların adli yargı yerlerinde görülmesinin gerektiği konusunda bir tartışma bulunmamaktadır. Buna karşılık, adli ve idari yargıyerlerinde açılan davalarda, esas olarak 6292 sayılı Kanunun 7. maddesi kapsamında taşınmazın iadesi, bunun mümkün olmaması halinde de, yine aynı Yasa maddesi uyarınca taşınmazın bedelinin tazmini/ ya da taşınmazın rayiç bedelinin ödenmesinin talep edildiği; aynı zamanda bu amaçla yapılan başvurunun da idarece reddedildiği görüldüğünden; görev uyuşmazlığının bu kapsamda incelenip- sonuçlandırılması gerektiği açıktır.
Konuya ilişkin mevzuat hükümleri ile somut olay birlikte irdelendiğinde; dava konusu taşınmazın 6292 sayılı Yasa kapsamında bedelsiz olarak iade şartlarını taşıyıp taşımadığı, taşınmazın yerine rayiçbedellerinin ödenip ödenmeyeceği ya da rayiç bedellerine uygun taşınmaz verilip verilmeyeceğinin saptanmasının birer idari işlem olduğu; işlemin,idari bir mercii tarafindan tek yanlı olarak tesis edildiği, işin esasinın da 

idare hukuku ilkelerine gore incelemeye uygun oldugu; davanin kökeninde,çözüme kavuşturulmamış mülkiyet, kadastro vs. gibi hukuki ilişkinin bulunmadığı görülmektedir.

Bu durumda, açılan davanın, 2577 sayılı Kanunun 2. birinci fikrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtildiği üzere; “İdari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırıolduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafindan açılan iptal davaları” ve “ İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel haklarıdoğrudan muhtel olanlar tarafindan açılan tam yargı davaları"kapsamında, idari yargı yerince çözümlenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, Kocaeli 2.Ídare Mahkemesinin 26.9.2018 gün ve E:2018/670 sayılı başvurusunun reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle Kocaeli 2.Ídare Mahkemesinin 26.9.2018 gün ve E:2018/670 sayılı BAŞVURUSUNUN REDDİNE, 25.2.2019 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
2-ESAS NO : 2019/36KARAR NO : 2019/105KARAR TR : 25.02.2019
ÖZET : Tarım ve Kırsal Destekleme Kurumu İl Koordinatörlüğü'nde kısmi zamanlı uzman olarak çalışan davacının ödenmediğini ileri sürdüğü kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesi istemiyle açtığı davanın ADLi YARGI YERİNDE görülmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davacı: F.C.

Vekilleri : Av. N.Ç., Av. A.E.

Davalı: Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu 
Vekili :Av.B.Y.


O L A Y : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Γarım ve Kırsal Destekleme Kurumu Trabzon İl Koordinatörlüğü'nde 21/01/2014-31/12/2015 tarihleri arasında 3 aylık kısmî zamanlı işsözleşmeleriyle kısmî zamanlı uzman olarak fiilen çalıştığı günler 

kıdem tazminatının iş sözleşmesinin feshedildiği 31.12.2015 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte ödenmesi"istemiyle 17/03/2016 tarihinde adli yargı yerinde dava açmıştır.
Trabzon 2. İş Mahkemesi: 13/06/2017 gün, E:2016/200, K:2017/232sayılı dosyasında “Bilirkişi tarafindan tanzim edilen 29/03/2017 tarihli rapor dosya muhteviyatına uygun ve karara dayanak teşkil edecek nitelikte görülmekle dava ve ıslah dilekçesi dikkate alınarak; iş sözleşmesinin zincirleme yenilemeyle belirsiz süreli iş sözleşmesine dönüştüğü ve haklıneden olmaksızın davacının iş akdinin işveren tarafindan feshedildiği ve davacının kıdem tazminatına hak kazandığı anlaşılmış olmakla, davanın kabulüne" karar verilmiş, davalı vekili karar aleyhine istinaf yoluna başvurmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8.Hukuk Dairesi: 11/04/2018tarih, 2018/28 Esas 2018/61 Karar sayılı ilamında "Somut olayda davacıdavalı kurumda sözleşmeli personel statüsünde uzman olarak görev yapmıştır. 5648 Sayılı Yasa'nın 14. Maddesi ve davalı tarafindan dosyaya sunulan personel yönetmeliği irdelendiğinde davacının sözleşmeli personel olarak istihdam edildiği, personelin disiplin ve sicil hükümleri konusunda 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun hükümlerinin uygulandığı, buna göre davacının statü hukukuna tabi olduğu, uyuşmazlığın çözüm yerinin idari yargı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davanın HMK nun 114/1-b maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerektiği"gerekçesiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/l-a.4 hükmü gereğince davanın esasıincelemeden, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vererek dosyayı mahalline iade etmiştir.

TRABZON 2. İŞ MAHKEMESÍ:22/05/2018 gün, E:2018/128,K:2018/230 sayılı dosyasında "Tüm dosya kapsamı ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 2018/28 Esas 2018/61 karar sayılı ilamı da göz önünde bulundurularak, 5648 Sayılı Yasa'nın 14. Maddesi ve davalıtarafindan dosyaya sunulan personel yönetmeliği gereğince davacının sözleşmeli personel olarak istihdam edildiği, personelin disiplin ve sicil hükümleri konusunda 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun hükümlerinin uygulandığı, buna göre davacının statü hukukuna tabi olduğu,uyuşmazlığın çözüm yerinin idari yargı olduğu" gerekçesi ile Yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle 6100 sayılı HMK'nun 114/1-b ve 115/2 maddeleri gereğince davanın Usulden Reddine dair verdiği karar, istinaf başvurusunun Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8.Hukuk Dairesinin 13/09/2018 gün,s) Too>, R.zo ror 11 t1 Bayn kararyia Teudedilmesiyle kesinlesmistir 
yerinde dava açmıştır.vek 

TRABZON IDARE MAHKEMESI: 07.12.2018 gün ve E:2018/1434sayılı kararı ile “506 Sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2. maddesinde "Bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılanlar bu kanuna göre sigortalı sayılırlar..." denilmiş, aynı Yasanın “Uyuşmazlıkların Çözüm Yeri" Başlıklı 134. maddesinde, “Bu kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görülür’ hükmüne yer verilmiş;506 sayılı yasa hükümleri 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılıSosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. 5510 sayılı Kanunun 3. maddesinde; kısa ve/veya uzun vadeli sigorta kolları bakımından adına prim ödenmesi gereken veya kendi adına prim ödemesi gereken kişi sigortalı olarak tanımlanmış; 79.madde ile başlayan Dördüncü Kısmında, primlere ilişkin hükümlere yer verilmiş; 101. maddesinde “Bu kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar İş Mahkemelerinde görülür” denilmiştir.
Öte yandan, 4857 sayılı İş Kanununun 1. maddesinde, Kanunun amacının, işverenler ile bir iş sözleşmesine dayanarak çalıştırılan işçilerin çalışma şartları ve çalışma ortamına ilişkin hak ve sorumluluklarınıdüzenlemek olduğu belirtilmiş; aynı zamanda, bakılan davanın da konusunu oluşturan “İş Sözleşmesi, Türleri ve Feshi” hususuna Kanunun 8.maddesi ve devamında; kıdem tazminatı, ücretli izin, bildirim süresinden kaynaklanan yükümlülük ve haklara ilişkin hususlara ise, Kanunun değişik maddelerinde yer verilmiştir.

Diğer taraftan; 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1.maddesinde, “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fikralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya işKanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak lüzum görülen yerlerde işmahkemeleri kurulur.

Bu mahkemeler:
B) İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakarlar.
İş mahkemesi kurulmamış olan yerlerdeki bu davalara o yerde görevlendirilecek mahkeme tarafindan, temsilci üyeler alınmaksızın, bu kanundaki esas ve usullere göre bakılır.

Fiili ve hukuki imkansızlıklar dolayısıyla iş mahkemesinin toplu e....ataw 
Birden fazla iş mahkemesi bulunan yerlerde, sosyal güvenlik nukukundan kaynaklanan davaların görüleceği iş mahkemeleri, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu tarafından belirlenebilir.” denilmiştir.

Josya kapsaminda yapilan incelemede; davacinin 2014-2015 yıllarıarasında Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu Trabzon İl Koordinatörlüğü'nde kısmî zamanlı iş sözleşmesi ile kısmî zamanlı uzman olarak çalıştıği, sözleşmesinin sona ermesi sonrasında çalıştığı gün karşılığıolarak kıdem tazminatı alamadığından, mahrum kalınan tazminatın ödenmesi yönünde karar verilmesi istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Davacının, 506 sayılı Kanun yürürlükte iken mahalli mülki amirin tasarrufu ile çalıştığı, idareyle arasında bir hizmet ilişkisi kurulduğu, talep edilen kıdem tazminatının İş Kanunu'ndan kaynaklanan haklardan olduğu dikkate alındığında, uyuşmazlığın özel hukuk hükümlerine göre görüm ve çözümünde adli yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.
Bu durumda, davacı tarafından talep edilen kıdem tazminatına ilişkin uyuşmazlığın görüm ve çözümünde adli yargı görevli bulunmaktadır.
Açıklanan nedenlerle, Mahkememizin görevine girmeyen ve Trabzon 2. İş Mahkemesince görevsizlik kararı verilen bu davada görevli mahkemenin belirlenmesi için dava dosyasının 2247 sayılı Uyuşmazlık Mahkemesinin Kuruluş ve İşleyişi Hakkında Kanunun 19. maddesi uyarınca Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderilmesine, Uyuşmazlık Mahkemesince bir karar verilinceye kadar yargılamanın ertelenmesine" karar vererek her iki dava dosyasını 04/01/2019 tarih ve 2018/1434 esas sayılı üst yazısı ile Mahkememize göndermiş, başvuru 17/12/2018 tarihi itibarıyla Mahkememiz kayıtlarına girmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE :
Uyuşmazlık Mahkemesi'nin, Başkan Hicabi DURSUN, Üyeler:Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Süleyman Hilmi AYDIN,Aydemir TUNÇ ve Nurdane TOPUZ'un katılımlarıyla yapılan 25/02/2019günlü toplantısında:
1-ILK İNCELEME :Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; Ídare Mahkemesince, 2247sayılı Yasa'nın 19. maddesine göre başvuruda bulunulmuş olduğu, idari yargı dosyasının Mahkemece, ekinde adli yargı dosyası ile birlikte Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderildiği ve usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESİ:Raportör-Hâkim Engin SELİMOĞLU'nun davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇiFTÇi'nin davada adli yargının, Danıştay Savcısı Yakup BAL'in ise idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİGÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dava, Ocak 2014-Aralik 2015 tarihleri arasinda davali kurumda 3'er aylık sözleşmelerle kısmi zamanlı uzman olarak çalışan davacının ödenmediğini ileri sürdüğü kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşme ve dava tarihlerinde yürürlükte bulunan 5648 sayılı Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Hizmetleri Hakkında Kanunun;
5818 sayılı Yasanın 5. Maddesi ile değişik "Kurum personelinin statüsü, hakları ve atanmaları" başlıklı 14. maddesi: "(1) Kurumda hizmetler 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile diğer kanunların sözleşmeli personel hakkındaki hükümlerine bağlı olmaksızın istihdam edilen sözleşmeli personel eliyle yürütülür. Kurum personeli,sosyal güvenlik yönünden 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 4 üncü maddesinin birinci fikrasının (a) bendi hükümlerine tabidir."
Hükmüne yer vermiştir.
Söz konusu düzenleme 09/07/2018 tarih ve 30473 sayılı mükerrer Resmi Gazetede yayınlanan 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 93.Maddesi ile yürürlükten kaldırılmış, 15/07/2018 tarih ve 30479 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 4 numaralı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 489505 maddeleri arasında davalı Kuruma ilişkin yeni mevzuat hükümleri getirilmiştir. Bu kararnamenin;
"Kurum personelinin statüsü, hakları ve atanmaları" başlıklı 502.maddesi ile: "Kurumda hizmetler 27/06/1989 tarihli ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 27 nci maddesine göre istihdam edilen sözleşmeli personel eliyle yürütülür"
Şeklinde bir düzenleme yapılmıştır.
375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 27. maddesi ise:"14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncümaddesinin birinci fikrasının (A) bendi kapsamında personel istihdam edilmeyen kamu kurum ve kuruluşlarından teşkilatlanmasına ilişkin Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinde öngörülenlere ait hizmetler 657 sayılıKanun ve diğer kanunların sözleşmeli personel çalıştırılması hakkındaki hükümlere bağlı olmaksızın idari hizmet sözleşmesiyle istihdam edilen oersonel eliyle yürütülür"
Hükmünü içermektedir.
...a-----taawaawa 
"Sigortalı sayılanlar başlıklı" 4/1-a maddesinde: "Bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları uygulaması bakımından;
a) Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından alıştırılanlar...

.. Sigortalı sayılırlar.

a.
cnorev vasukns. uaauooue.*zysa 
syı Kaatabi gazetecile,  say Kana ta gemiadamları, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa veya 11/1/2011tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun İkinci Kısmının AltıncıBölümünde düzenlenen hizmet sözleşmelerine tabi işçiler ile işveren veya işveren vekilleri arasında, iş ilişkisi nedeniyle sözleşmeden veya kanundan doğan her türlü hukuk uyuşmazlıklarına...

...ilişkin dava ve işlere bakar.
,-nuucuoor•ss 
Dosya kapsamında yapılan incelemede; davacının 21/01/2014
31/12/2015 tarihleri arasında 3' er aylık dönemlerle yenilenen işsözleşmeleri ile kısmî zamanlı uzman olarak Tarım ve Kırsal KalkınmayıDestekleme Kurumu Trabzon İl Koordinatörlüğü'nde çalıştığı,sözleşmesinin yenilenmemesi sonrasında çalıştığı gün karşılığı olarak kidem tazminatı alamadığından bahisle bakılmakta olan davanın açıldığıanlaşılmıştır.aapCa..
3,Her ne kadar Danıştay'ın ilgili daireleri tarafindan Ídare Mahkemelerince verilen görev yönünden ret kararlarıyla ilgili olarak ekte bir örneği sunulan "davacının sözleşmesinin feshedilmesine ilişkin işlemin,kamu gücü kullanan davalı idarenin; ilgili mevzuat hükümleri gereğince,re'sen ve tek taraflı olarak, idare hukuku ilkeleri içinde tesis ettiği idari nitelikte bir işlem olduğu açık olduğundan, anılan işlemin iptali istemiyle açılan davanın idari yargının görev alanı içerisinde olduğu" gerekçesiyle verdiği bozma kararları var ise de, olayda, 5648 sayılı Yasa ile kurulup, bu yasada hüküm bulunmayan hallerde özel hukuk hükümlerine tabi olan,hizmetleri sözleşmeli personel tarafindan yürütülmesi öngörülen ve personeli de 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile diğer kanunların sözleşmelipersonel hakkındaki hükümlerine tabi olmadığı düzenlenen davalı idare ile davacı arasında 21/01/2014-31/12/2015 tarihleri arasında 3'er aylık imzalanan hizmet sözleşmelerinin özel hukuk hükümlerine tabi olduğu, davacının isteminin de sözleşmeden ve iş hukukundan kaynaklanan ıdem tazminatı istemine ilişkin olduğu tartışmasızdır 
....yaptığı süre ile dava açıldığı tarihte yürürlükte bulunan ve yukarıda yer verilen 5510, 5648 ve 7036 sayılı Yasalardaki açık düzenlemeler uyarınca,kıdem tazminatı talebine ilişkin uyuşmazlığın görüm ve çözümünde adli vargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır nn--..
Belirtilen nedenlerle, Trabzon Idare Mahkemesinin başvurusunun :2018/230 sayılı görevsizlik kararının kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ : Davanin çözümünde ADLI YARGININ görevli olduğuna,bu nedenle,Trabzon İdare Mahkemesinin BAŞVURUSUNUN KABULÜYLE, Trabzon 2. İş Mahkemesinin 22.05.2018 gün, E:2018/128,K:2018/230 sayılı GÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA 25/02/2019 gününde OY BİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.
Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
3-ESAS NO : 2019/98KARAR NO : 2019/176KARAR TR : 25.02.2019
ÖZET : 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu'nun23, 24/3 ve 21/1. madde ve fikraları uyarınca verilen idari para cezası ile 28. maddesinin son fikrasıuyarınca tespit edilen tazminatın iptali istemiyle açılan davanın, tazminata ilişkin kararın da idari yargıda konu yapılması karşısında 5326 sayılıKabahatler Kanunu'nun 3. maddesi ve aynı Kanun'un 27. maddesinin sekizinci fikrası hükmü bir arada değerlendirildiğinde İDARİ YARGI YERİNDE çözüm-lenmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davacı: G.M.

Vekili : Av. A.M.

Davalı: Orman ve Su İşleri Bakanlığı
Vekili : Av. E.E.T.


OLAY : Orman ve Su İşleri Bakanlığı VII. Bölge Müdürlüğü- Adana Şube Müdürlüğünün 12.12.2017 gün ve 2017/151 sayılı kararı ile,Akyatan Yaban Hayatı Geliştirme Sahası içinde 4.12.2017 günü, davacıGökhan Mistik'in, 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu'nun 12. maddesinin ikinci fikrasını, 14. maddesinin ikinci fikrasını ve 5. maddesinin ikinci fikrasını ihlal ettiğinin tespit edildiğinden bahisle, davacı adına 4915 sayılıKanun'un 23, 24/3 ve 21/1. madde ve fikraları uyarınca toplam olarak 1.547,00 TL idari para cezası verilmiş, aynı kurum tarafindan 12.12.2017günü düzenlenen tazminat raporuna göre belirlenen 6.650,00 TL tazminatın 30 gün içinde ödenmesi gerektiği, aynı kurumun 13.12.2017 gün ve 79301841-858-268064 sayılı yazısı ile davacıya bildi-rilmiştir.
_.."...vargı yerine itirazda bulunmuştur.ernentnrazdaourannnraqa•...ow 
KARATAŞ SULH CEZA HÂKİMLİĞİ: 9.5.2018 gün ve D. İş. No 

2018/110 sayi ile, 5326 sayili Yasa'nin 27/8. maddesine göre idari yaptirim kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararın da verilmiş olduğu ve dava konusu edildiği açıklanarak, davanın çözümünün idari yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle paşvurunun görev yönünden reddine karar vermiş, verilen karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.

Davaci, bu kez, idari para cezası ile tazminatın iptali istemiyle idari yargı yerinde dava açmıştır.

ADANA 2. ÍDARE MAHKEMESİ; 10.1.2019 gün ve E:2018/782sayı ile, dava konusu idari para cezasının 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 16.maddesinde belirtilen idari yaptırım türlerin-den biri olduğu, 4915 sayılı Kanun'da, bu Kanun uyarınca verilen idari para cezasıile idari yaptırımlara karşı kanun yoluna ilişkin bir düzenleme oulunmadığından davanın çözümünün 5326 sayılı Kanun uyarınca adli yargıyerine ait olduğu gerekçesiyle, 2247sayılı Yasa’nın 19. maddesi uyarınca görevli yargı yerinin belirlenmesi için dava dosyasının Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine ve davanın incelenmesinin Uyuşmazlık Mahkemesince karar verilinceye kadar ertelenmesine karar vermiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesinin Hicabi DURSUN'un başkanlığında,Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Süleyman Hilmi AYDIN, Aydemir TUNÇ ve Nurdane TOPUZ'un katilımlarıyla yapılan 25.02.2019 tarihli toplantısında:
I-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre;
İdare Mahkemesince, 2247 sayılı Yasa'nın 19. maddesine göre başvuruda bulunulmuş olduğu, idari yargı dosya suretinin Mahkemece,ekinde adli yargı dosya sureti de temin edilmek suretiyle Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderildiği ve usule ilişkin işlemlerde herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hakim Gülten Fatma BÜYÜKEREN'in davanın çözümünde idari yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın idari yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:a.owb 
Dava, 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu'nun 23, 24/3 ve 21/1.krası uyarınca tespit edilen tazminatın iptali istemiyle açılmıştır.

4915 sayili Kanun un, “Av Sezonu, Avlanma Esas ve Usulleri ile Av ve Yaban Hayatı Yöne-timi üst başlığı altında düzenlenen “Av sezonu”başlıklı 5. maddesinde, “Sürüngen, kuş ve memeli av hayvanlarının sınıf ve türlerine göre eş tutma, üreme, yavru büyütme, erginleşme gibi yaşam evrelerini dikkate alarak avlanma sürelerinin başlama ve bitiş tarihleri ile populasyon durumuna göre avlanma günleri ve av miktarlarını tespit etmeye, Devlet avlakları ve genel avlaklarda bazı türlerin avını ve bazıavlaklarda avlanmayı belli bir süre yasaklamaya; il av komisyonlarının görüş ve önerileri doğrultusunda Merkez Av Komisyonu, özel avlaklar ile örnek avlaklarda ise Bakanlık yetkilidir. Nesli tehlike altında olan, nadir,hassas ve benzeri statülerde yer alan türler ile endemik ve göçmen türlerin korunması amacıyla gerekli koruma tedbirlerini almaya, bu türler için bu Kanunda adı geçen koruma alanlarını oluşturmaya ve bu alanları ekolojik ihtiyaçlarına göre yönetmeye, doğal türlerin azalması veya nesillerinin tehlike altına girmesi durumunda yeniden yerleştirme çalışmalarının ekolojik prensiplere göre yapılmasını sağlamaya, av yasağına ilişkin esas ve usulleri tespit etmeye, avcılığın denetlenmesi ve izlenmesi çalışmalarınıyapmaya ve uygulamada gerekli tedbirleri almaya Bakanlık yetkilidir.
Merkez Av Komisyonunca tespit edilen av miktarları ve avlanma süreleri dışında avlanılamaz.

Av ve yaban hayatının korunması, geliştirilmesi ve sürdürülebilir yönetiminde; kamuoyu desteğinin sağlanması için toplumun bilgilendirilmesi, bilinçlendirilmesi ile avcıların ve toplumun eğitilmesi amacıyla; Türkiye sınırları içinde yayın yapan ulusal, bölgesel, yerel radyo ve televizyonlar; av sezonunun başlamasından on beş gün önce ve sona ermesinden itibaren de on beş gün süreyle eğitici, uyarıcı ve tanıtıcı yayın yapmak zorundadırlar. Bu yayın ve tanıtım faaliyetleri her kuruluşun ana haber bültenlerinden sonraki kuşakta ve ücretsiz olarak yayınlanır. Bu programların süresi yılda toplam üç saatten az olamaz. Bu hizmetlerin ,e.,
“Izne tâbi, yasak ve serbest av sahaları” başlıklı 12. maddesinde, “Özel avlaklarda avlanmak avlak sahibinin, Devlet avlakları, genel avlaklar ve örnek avlaklarda avlanmak Bakanlığın iznine bağlıdır. Sahipli arazilerde avlanmayla ilgili esaslar Bakanlıkça tespit edilir.

Özel kanunlarla veya Merkez Av Komisyonunca avlanmanın yasak edildiği yerlerde ve 2 nci maddenin 11, 12 ve 13 üncü bentlerinde tanımlanan saha ve istasyonlarda avlanılamaz. Buralarda, ancak av ve yaban hayvanlarının çoğaldığı ve zararlı olduğu hâllerde avlanmaya Bakanlıkça izin verilebilir. 2 nci maddenin 12 nci bendinde tanımlanan sahalarda ise özel avlanma plânlarına göre Bakanlıkça verilecek izinle avlanılabilir.
Av yılı içinde bazı av hayvanı türlerinin nesillerini devam ettiremeyecek sayıya düşmesinin söz konusu olduğu hâllerde, avlanmanın 

açik oldugu avlaklarda avlanmayi belli bir süre yasaklamaya ve gerektiğinde yeniden açmaya Bakanlık yetkilidir. Bu hususlarla ilgili esaslar Bakanlıkça belirlenir.";
“Avlanma izni başlıklı 14. maddesinde, “Avcılık belgesi sahibi avcılar, avlanmak istedikleri av yılına ait avlanma izin ücretini Döner Sermaye İşletmesine yatırmak suretiyle avlanma izni almak zorundadırlar.Avlanma izin ücreti Bakanlıkça, hayvan gruplarına, avlanmanın il, bölge veya ülke genelinde yapılmasına göre farklı olarak tespit edilebilir.Avlanma izni bir av yılı içindir.

Avlaklarda, avcılık belgesi ve avlanma izni olmadan avlanılamaz.
Özel avlaklarda üretilip salınan türlerin avlanması için gerekli izin,avlak sahibi veya işletenlerce ücreti karşılığı verilir. Bu ücretin %10'u Döner Sermaye İşletmesine yatırılır, aksi takdirde özel avlak kuruluş izni iptal edilir.

Avlanma izin ücretlerinin tahsili ve Döner Sermaye İşletmesine yatırılması ile ilgili esaslar Bakanlıkça tespit edilir.” denilmiş;
Suç ve Kabahatlerin Takibi" başlığı altında düzenlenen 20.maddesinde, “(Değişik: 23/1/2008  5728/506 md.)

Avcılığın kontrolü, av hayvanlarının korunması, av yasaklarının takibi ve bu Kanunun 19 uncu maddesi kapsamında üretim yapan yerlerin denetimi Bakanlık ve Orman Genel Müdürlüğünce yapılır. 4/7/1934 tarihli ve 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu ile 10/3/1983 tarihli ve 2803 sayılı Jandarma Teşkilât, Görev ve Yetkileri Kanunu hükümleri saklıdır.

Genel kolluk ile, av yasaklarının takibi ile görevli olan av koruma memurları ve saha bekçileri, bu Kanunda belirtilen yasaklara aykırı hareket edenleri avlanmadan men etmeye, haklarında tutanak düzenlemeye;yasaklanan fiillerin konusunu oluşturan veya bu fillerin işlenmesi suretiyle elde edilen canlı veya cansız hayvanlar ve bunların türevleri ile avlanmada kullanması veya avlaklarda, pazaryeri ve ticarethanelerde bulundurulmasıyasak olan eşya ve vasıtalara elkoymaya ve bu amaçla yakalamaya görevli ve yetkilidir. Av yasağına aykırı hareket edenler, olay yerinde gerekli utanaklar düzenlendikten sonra derhal serbest birakılır. Hüviyeti tespit edilemeyenler vakit geçirilmeksizin hüviyeti tespit edilebilecek en yakın köyün muhtar veya ihtiyar heyetine ve bunlarla da tespiti mümkün olmazsa en yakın zabita merkezine götürülür ve Kabahatler Kanununun 40 incımaddesine göre işlem yapılır. Görevli memurların bulunmadığı yerlerde, kır ve köy bekçileri ile köy muhtarları da aynı yetkiyi haizdir.
Elkonulan ve bulundurulması suç oluşturan silâhlar soruşturma evrakı ile birlikte Cumhuriyet başsavcılığına intikal ettirilir.

Cal av hayvanar nemen, yarali olanlar ise tedavi edildikten sonra doğaya salınır veya Türkiye'nin uluslararası sözleşmelerdeki taahhütleri de dikkate alınarak Bakanlıkça gerekli işlem yapılır.

Av koruma ve kontrollerinde Bakanlık görevlilerine veya güvenlik güçlerine gönüllü destek sağlamak üzere Bakanlıkça belirlenecek kişilere fahri av müfettişliği görev ve unvanı verilebilir. Fahri av müfettişleri; bu Kanuna göre yasak avlanma sayılan filleri işleyenler hakkında işlem yapılması amacıyla Genel Müdürlükçe kendilerine verilen tutanağıdüzenleyerek en geç bir hafta içinde en yakın orman idaresi birimine teslim etmek mecburiyetindedir. Fahri av müfettişlerinin seçimi, eğitimi, görev ve yetkileri ile çalışma esas ve usulleri Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.

Avcılar talep hâlinde av koruma memurlarına, saha bekçilerine, polis ve jandarma ile köy ve kır bekçilerine, köy muhtarı ve ihtiyar heyeti üyelerine avlanma belge ve izinleri ile avladıkları hayvanları ibraz etmek zorundadırlar. Bu Kanuna aykırılık oluşturan fiillerin ihbarında ve talep hâlinde takibinde köy ve kır bekçileri, köy muhtarı ve ihtiyar heyeti üyeleri av koruma memurlarına ve saha bekçilerine yardıma mecburdurlar.
Av koruma memurları ve saha bekçilerinden; Bakanlıkça lüzum görülecek olanlara, Bakanlar Kurulunca belirlenen silâhlar demirbaş olarak verilir. Av koruma memurları ve saha bekçileri bu Kanunla kendilerine verilen görevlerini ifa sırasında silâhlarını 6831 sayılı Kanunun 78 inci maddesinde belirtilen hâllerde kullanabilirler.

Av koruma memurları görevlerini yaparken ilgili bakanlıkların görüşü alınarak, rengi ve biçimi Bakanlıkça tespit edilen resmî kıyafet giymek mecburiyetindedirler. Resmî kıyafetler, silâh, telsiz ve diğer teçhizat ile araç ve gereçler Bakanlıkça verilir." denilmiş;
"Cezalar" üst başlığı altında düzenlenen “Yasaklara uymama”başlığı altında düzenlenen 21. maddesinde, “ (Değişik: 23/1/2008-5728/507md.)

4 üncü maddenin birinci, ikinci ve altıncı fikralarına aykırı hareket edenlere, 5 inci maddenin birinci ve ikinci fikraları gereğince tespit edilen av miktarı ve avlanma süreleri dışında avlananlara, 12 nci maddenin üçüncüfikrası gereğince Bakanlıkça getirilecek yasaklara uymayanlara, her bir aykırılık için ayrı ayrı olmak üzere ikiyüz Türk Lirası idarî para cezasıverilir.

4 üncü maddenin dördüncü fikrası gereğince av ve yaban hayvanlarının beslendikleri ve barındıkları ortamı zehirleyenler, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Ayrıca, faillerin avcılık belgesi iptal edilir ve kendilerine bir daha belge verilmez.

4 üncü maddenin beşinci fikrası gereğince yaban hayatı koruma ve geliştirme sahaları ile üretme istasyonları ve benzeri sahalarda, bina ve 

tesislerin atiklarinin aritilmadan dogal ortama birakilmasi nedeni ile yaban hayatının veya ekosistemin olumsuz yönde etkilenmesine sebebiyet verenlere ve tahrip edenlere fiilleri suç oluşturmadığı takdirde 9/8/1983tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanunu hükümleri uygulanır.
Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerdeki yaban hayatıkoruma ve geliştirme sahalarına izinsiz olarak kurulan yapı ve tesisler,masrafı yapı ve tesisi kurana ait olmak üzere, ilgili idare tarafından yıktırılır.
Bu Kanunda belirtilen yasak fiillerin fahri av müfettişleri tarafından işlenmesi halinde verilecek cezalar iki misli uygulanır. Yasak avlanma fiilini işleyen veya gerçeğe aykırı tutanak düzenleyen fahri av müfettişlerinin belgeleri iptal edilir ve kendilerine bir daha fahri av müfettişliği görevi verilmez.

5 inci maddenin üçüncü fikrasında belirtilen hükümlere uymayan radyo ve televizyon kuruluşları hakkında 13/4/1994 tarihli ve 3984 sayılıRadyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun hükümleri uygulanır.

Avlanmak suretiyle, bir canlı türünün yok olması tehlikesine ya da ekolojik dengenin bozulması tehlikesine neden olunması halinde, failler hakkinda iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.";
İzinsiz veya yasak yerlerde avlanma" başlıklı 23. maddesinde,"Avlaklarda izin almadan avlananlara ve Merkez Av Komisyonunca avlanmanın yasaklandığı avlaklarda avlananlara iki yüz Türk Lirası, özel kanunlarla avlanmanın yasaklandığı sahalar ile 2nci maddenin 11, 12 ve 13üncü bentlerinde tanımlanan saha ve istasyonlarda avlananlara, üç yüz elli Türk Lirası idarî para cezası verilir.”;
"Avlanma esaslarına uymama ve belgesiz avlanma” başlıklı 24.maddesinde, “ (Değişik: 23/1/2008-5728/510 md.)

6 ncı maddenin ikinci ve üçüncü fikralarında sayılan zehirle avlanma hariç diğer yasaklara ve esaslara aykırı hareket edenlere her bir aykırılık için ayrı ayrı olmak üzere yüzelli Türk Lirası idarî para cezası verilir.
Zehirle avlananlar, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve elli günden az olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır. Ayrıca, faillerin avcılık belgesi iptal edilir ve bir daha belge verilmez.

Bu Kanuna göre alınması gereken avcılık belgesini almadan avlananlara üçyüz Türk Lirası; avlanma izni olmadan avlananlara ise yüzelli Türk Lirası idarî para cezası verilir.

Yabancı avcılık belgesi veya geçici avcılık belgesi almadan avlananlara bin Türk Lirası idarî para cezası verilir.

Avcılık belgesini ve avlanma izin belgesini yanında taşımadan avlananlara yirmi Türk Lirası idarî para cezası verilir.";
“Avdan men etme ve mülkiyetin kamuya geçirilmesi” başlıklı 28.maddesinde, “ (Değişik: 23/1/2008  5728/513 md.)


Bu Kanunla yasak edilen fiilleri işleyenler derhal avdan men edilir.
Bu Kanunun 20nci maddesi kapsamında elkonulan av hayvanları ve türevleri ile sair eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine mahallî mülkîamir tarafindan karar verilir.

Mülkiyetin kamuya geçirilmesine karar verilen cansız av hayvanlarıile, avlanan hayvanlardan elde edilen ürünler ve sair eşya Çevre ve Orman Bakanlığı tarafından satılarak bedeli Döner Sermaye İşletmesine gelir kaydedilir.

Canlı olarak el konulan ve özel bakım ve tedaviye muhtaç olmayan av hayvanları, Bakanlık yetkilileri tarafından başka bir şekilde değerlendirilmesine karar verilmediği takdirde, doğal yaşama ortamlarında serbest bırakılır.

Bu madde hükümlerine göre mülkiyetin kamuya geçirilmesi kararıverilmiş olsa bile, yasak avlanma ile yaban hayatinda ve ekosistemde meydana gelen tahribat ve eksilme nedeniyle hükmolunacak tazminat av hayvanı türlerine göre Bakanlıkça tespit edilen değerler üzerinden hesaplanır. Hükmolunan tazminat, Döner Sermaye İşletmesine gelir kaydedilir.” hükmü yer almıştır.

4915 sayılı Kanun'da hangi hallerde idari para cezası verileceği düzenlenmiş, ancak bu Kanun uyarınca verilen idari para cezasına karşıkanun yoluna ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiştir.
Öte yandan, 30.3.2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 3 üncü maddesini değiştiren 6.12.2006 günlü, 5560 sayılı Yasa'nın 31.maddesinde, “ (1) Bu Kanunun;
a) İdari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri,diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde,
b) Diğer genel hükümleri, idari para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün filler hakkında,
uygulanır” ” denilmiştir.
Aynı Kanun'un 27. maddesine, 5560 sayılı Kanun ile eklenen sekizinci fikrada ise; idari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmişolmasıhalinde;idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddialarının, bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görüleceği kurala bağlanmış, bu maddenin gerekçesinde de bu hükümle,Kabahatler Kanunu'ndaki düzenlemelerin ortaya çıkardığı bağlantı sorununa çözüm getirilmesinin amaçlandığı ifade edilmiştir.

19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren bu düzenlemeye göre,Kabahatler Kanunu'nun; idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı; diğer kanunlarda görevli mahkemenin gösterilmesi durumunda ise uygulanmayacağı ancak; idari yaptırım kararının verildiği 

işlem kapsaminda ayni kişi ile ilgili olarak idari yarginin gorev alanina giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddialarının, bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargımerciinde görüleceği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nce de, idari para cezasıyönünden oluşan olumsuz görev uyuşmazlıklarının çözümünde, idari para cezasına konu işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararın da verilmiş olması ve dosya içeriğinden bu kararın idari yargı yerinde dava konusu edildiğinin anlaşılması halinde; idari para cezasına ilişkin kararın hukuka aykırılığı iddiasının da, idari yargıyerinde görüleceği sonucuna varılarak, idari yargı yerince verilen görevsizlik kararlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olduğundan, görev konusunda taraflar için bir müktesep hak doğmayacağı; bu nedenle, yeni bir yasayla kabul edilen görev kurallarının, geçmişe de etkili olacağı, bilinen bir genel hukuk ilkesidir.

Davanın açıldığı andaki kurallara göre görevli olan mahkeme, yeni bir yasa ile görevsiz hale gelmiş ise, (davanın açıldığı anda görevli olan ve fakat yeni yasaya göre görevsiz hale gelen) mahkemenin görevsizlik kararıvermesi gerekeceği; ancak, yeni yasadaki görev kuralının, değişikliğin yürürlüğe girmesinden sonra açılacak davalarda uygulanacağına dair intikal hükümlerinin varlığı halinde, mahkemece görevsizlik kararı verilemeyeceği açıktır.

wb Diğer taraftan, dava görevsiz mahkemede açılmış, bu sırada yapılan bir kanun değişikliği ile görevsiz mahkeme o dava için görevli hale gelmişise, mahkeme, artık görevsizlik kararı veremeyip (yeni kanuna göre görevli hale geldiği için) davaya bakmaya devam etmesi gerekir.
İncelenen uyuşmazlıkta, öngörülen idari para cezasının 5326 sayılıKanun'un 16. maddesinde belirtilen idari yaptırım türlerinden biri olduğu,4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu'nda da idari para cezasına itiraz konusunda görevli mahkemenin gösterilmediği, ancak; idari para cezasına konu işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak “tazminat” kararı da verildiği ve idari yargı yerinde dava konusu edildiği anlaşıldığından; idari para cezasına ilişkin kararın hukuka aykırılığı iddiasının da, idari yargıyerinde görüleceği kuşkusuzdur.

Bu durumda, Kabahatler Kanunu'nun 5560 sayılı Kanun'la değişik 3. maddesi ve aynı Kanunun 27. maddesine 5560 sayılı Kanun'la eklenen sekizinci fikra hükmü bir arada değerlen-dirildiğinde, 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu uyarınca verilen para cezasına ve tazminata karşı açılan davanın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varılmıştır.


ve E:2018/782 sayılı başvurusunun reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ : Davanın çözümünde İDARİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle, Adana 2. Ídare Mahkemesi'nin 10.1.2019 gün ve E:2018/782sayılı BÁŞVURUSUNUN REDDİNE, 25.02.2019 gününde OYBİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:4-ESAS NO : 2019/116KARAR NO : 2019/136KARAR TR : 25.02.2019
ÖZET : 4342 sayılı Mera Kanununun 12'nci Maddesine Göre Düzenlenen Komisyon Tahsis Kararı Raporunun iptali istemiyle açılan davanın, ADLI YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davacılar : 1- K.Ç., 2- A.B., 3- K.K., 4- Ş.K., 5- T.Ç., 6- Y.K.
Vekili : Av. M.P.

Davalılar : Adli Yargıda 

1- Kars Valiliği 

Vekili : Av. İ.K.

2- Darboğaz Köyü Tüzel Kişiliği 
İdari Yargıda 

Kars Valiliği 


OLAY Davaci vekili davadilekçesindeözetle;müvekillerinin Kars İli, Selim İlçesi, Darboğaz Köyünde ikamet ettiklerini,Kars Valiliği İ1 Mera Komisyonunun 05/01/2017 tarih 2017/01 sayılı mera tahsis kararı ile zarara uğratıldıklarını, köy sınırları içinde bulunan mera,yaylak, kışlak, otlak ve çayırların tespit ve tahdit çalışmalarının Kars İl Mera Komisyonu tarafindan yapıldığı ve 16.087,78 dekar alana sahip bir alanın mera olarak Selim İlçesi, Darboğaz Köyü çiftçi ailelerinin kullanımıiçin Darboğaz Köyü muhtarlığı tüzel kişiliğine 05/01/2017 tarih 2017/01sayılı karar ile tahsis edildiğini, davaya konu mera tahsis ve tahdit kararının usul ve yasaya aykırı şekilde tesis edildiğini, alınan kararın amacının kamu yararı olması gerekirken mevcut hali ile bir kısım köylüyü köyden göçe zorlama ve hayvancılığı terketmeye teşvik etme niteliği taşıdığını ileri 

surerek, Mera Komisyönunun Tahsis Kararinin yururlugunun durdurulmasi için ihtiyati tedbir kararı verilmesi ve verilen tahsis kararının iptali istemiyle adli yargı yerinde dava açmıştır.

SELİM ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ: 18.5.2018 gün ve E:2017/62, K: 2018/96 sayı ile, dava, her ne kadar mera tahsis kararının iptali istemi ile açılmış olsa da, dava dilekçesi ve davanın devamı sırasında davacıtarafın mera kararının iptalini değil, kapsamının genişletilmesini istediğinin açık olduğu ve davacıların kararda mera olarak tahsis edilen alana ilişkin bir itirazları bulunmadığını; Darboğaz köyünün mera alanının ilgili karar ile tahsis edilen mera alanından çok daha büyük olduğunu ileri sürerek, mera tahsis kararı ile mera olarak hesaplanmayan başka yerlerinde olduğunu ve oralarında mera olarak belirlenip hesaba dahil edilmesine ilişkin olduğu talebinin Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi kapsamında bulunmadığını;davacıların bu talebinin kabul edilmesi durumunda mahkemenin tahsis kararı ile kayıt altına alınmayan başka yerleri de mera olarak belirleyip oraların da tahsis kararı kapsamına alınmasına karar vereceği; oysaki bu yöndeki bir kararın verilmesinin ancak idare mahkemesinden istenilebileceği gerekçesiyle, 6100 sayılı HMK'nun 114/b ve 115. maddeleri gereğince yargı yolunun dava şartı olması ve dava şartı noksanlığının re'sen nazara alınması gerektiği dikkate alınarak davanın İdari Yargının görev alanında bulunması ve Mahkemelerinin yargı yolu bakımından görevsiz olması nedeniyle davanın reddine karar vermiş, bu karar kesinleşmiştir.
Davacı vekili bu kez aynı istemle idari yargı yerinde dava açmıştır.
ERZURUM 2. İDARE MAHKEMESİ: 17.1.2019 gün ve E:2018/1652 sayı ile, 4342 sayılı Mera Kanunu'nun maddelerinde açıkça meraların tahsisine ilişkin kararların mera tahsis komisyonlarınca verileceği ve Komisyon kararlarına karşı 30 günlük askı ilan süresi ve tebligatıgerektiren hallerde tebliğden itibaren 30 günlük süre içinde asliye hukuk mahkemesine, kadastro yapılan yerlerde ise kadastro mahkemesine dava açılabileceğinin hüküm altına alınması karşısında işbu davanın görüm ve çözümünde adli yargının görevli olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle Mahkemelerinin görevsizliğine, 2247 sayılı Kanunun 19. maddesi uyarınca görevli yargı yerinin belirlenmesi için dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine ve dosya incelemesinin bu konuda Uyuşmazlık Mahkemesince karar verilinceye kadar ertelenmesine karar vermiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesi'nin, Hicabi DURSUN'un Başkanlığında,Üyeler: Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Süleyman Hilmi AYDIN, Aydemir TUNÇ ve Nurdane TOPUZ'un katılımlarıyla yapılan 25.02.2019 günlü toplantısında:
1-İLK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre; Ídare Mahkemesince, idari yargı

dosyasi ile birlikte adli yargi dosyasi da temin edilmek sureti ile 2247 sayılıYasa’nın 19. maddesinde öngörülen şekilde başvurulduğu ve usule ilişkin herhangi bir noksanlık bulunmadığı anlaşıldığından, adli ve idari yargıyerleri arasında doğan görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

II-ESASIN İNCELENMESÍ: Raportör-Hakim Gülşen AKAR PEHLİVAN’ın, davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTÇi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada adli yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dava, 4342 sayılı Mera Kanununun 12'nci Maddesine Göre Düzenlenen 05.01.2017 tarih ve 2017/01 sayılı Komisyon Tahsis KararıRaporunun iptali istemiyle açılmıştır.

25/2/1998 tarih, 4342 sayılı Mera Kanununun “Amaç” başlıklı1.maddesinde, “Bu Kanunun amaci; daha önce çeşitli kanunlarla tahsis edilmiş veya kadimden beri kullanılmakta olan mera, yaylak, kışlak ve kamuya ait otlak ve çayırların tespiti, tahdidi ile köy veya belediye tüzel kişilikleri adına tahsislerinin yapılmasını, belirlenecek kurallara uygun bir şekilde kullandırılmasını, bakım ve islahının yapılarak verimliliklerinin artirılmasinıve sürdürülmesini,kullanımlarınınsürekliolarak denetlenmesini, korunmasını ve gerektiğinde kullanım amacının değiştirilmesini sağlamaktır.” denilmiş,
Kanunun, “Mera, Yaylak ve Kışlak Olarak Tahsis Edilecek Yerler”başlıklı 5.maddesinde, “Komisyonca tespit edilecek ihtiyaca göre aşağıda belirtilen yerler mera, yaylak ve kışlak olarak, köylere veya belediyelere tahsis edilir.

a) Kadimden beri mera, yaylak ve kışlak olarak kullanılan yerler ile aynı amaçla kullanılmak üzere köy veya belediyelere tahsis ya da terk edilen yerler,
b) Devletin hüküm ve tasarrufunda veya Hazinenin mülkiyetinde bulunan arazilerden etüt sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak yararlanılabileceği anlaşılan yerler,
Mera, yaylak ve kışlak olarak kullanılmak amacıyla kamulaştırılacak yerler,
d) Tapu kayıtlarında mera, yaylak ve kışlak olarak görülen ve halen işgal edilen yerler.” hükmüne;
Komisyon ve Teknik Ekipler" başlıklı 6. maddesinde, “Mera,yaylak ve kışlakların tespit, tahdit ve tahsisi Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığınca yapılır. Bu amaçla valinin görevlendireceği bir vali yardımcısıbaşkanlığında; Bakanlık il müdürü, Bakanlık il müdürlüğünden konu 

uzmani bir ziraat mühendisi, Devlet Su İşlerı Genel Müdürlüğü yetkili temsilcisi, Orman Genel Müdürlüğü yetkili temsilcisi, ilgili köy veya mahalle muhtari, defterdarlıktan veya bulunamaması halinde vali tarafindan görevlendirilecek bir hukukçu, Milli Emlak Müdürlüğünden bir temsilci,Kadastro Müdürlüğünden bir teknik eleman, Ziraat Odası Başkanlığından bir temsilci ve ilgisine göre genel kolluk biriminde görevli bir temsilci olmak üzere on bir kişiden oluşan bir komisyon kurulur.
Komisyonlar valilik onayı ile oluşturulur. Vali yardımcısının bulunmadığı durumlarda komisyona Bakanlık il müdürü veya görevlendireceği konu uzmanı bir ziraat mühendisi başkanlık eder.
Mera, yaylak ve kışlak varlığı ile hayvancılık potansiyeli dikkate alınarak ihtiyaç duyulan il merkezi ve ilçelerde komisyona bağlı olarak çalışacak ve tespit, ölçme, harita yapma ve yer gösterme çalışmalarınıyapmak üzere "Teknik Ekipler" oluşturulur. (Değişik dördüncü fikra:27/5/2004-5178/1 md.) Bu ekipler; Bakanlık il veya ilçe müdürlüğünden bir ziraat mühendisi, Köy Hizmetleri İl Müdürlüğünden bir ziraat mühendisi veya teknik eleman, KadastroMüdürlüğünden bir teknik eleman, MillîEmlak Müdürlüğünden bir temsilci, orman içi, orman kenarı ve orman üst sınırı meraları ile ilgili olarak bir orman mühendisi, 22.11.1984 tarihli ve 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlemesine Dair Tarım Reformu Kanununun uygulama alanlarında Tarım Reformu Teşkilatından bir ziraat mühendisi ile meradan yararlanan köy ise köyün muhtarı, belediye ise belediye temsilcisi ile komisyonun teklifi ve valinin onayı ile seçilen iki mahallî bilirkişiden oluşur.

Teknik ekipler ilçelerde kaymakamın, illerde komisyonun teklifi ve valinin onayı ile oluşturulur. Komisyon ve teknik ekiplerin çalışma usul ve esasları yönetmelikle belirlenir.” hükmüne;
Kanunun “Tahsis Kararı” başlıklı 12. maddesinde, “Komisyon, 11inci maddeye göre belirlenen ihtiyacı karşılayacak miktarda mera, yaylak ve kışlaklar ile bunlarla ilgili sulama ve geçit yeri olarak tespit edilen alanlarıhalkın ortak olarak yararlanmaları amacıyla, o köy veya belediye tüzel kişiliğine tahsis eder ve tahsis kararı valiliğin onayına sunulur. Bu kararda,tahsis edilen yerin niteliği, miktari, sınırları, hayvan sulama ve geçit yerleri,ahsis amacı, otlatma kapasitesi, aile işletmelerinin büyükbaş hayvan birimi üzerinden otlatma hakkı ve otlatabilecekleri hayvan sayısı da belirtilir.htiyaçtan fazla çıkan kısım ise, ihtiyaç içinde bulunan çevre köy veya belediyelerle hayvancılık yapan özel veya tüzel kişilere kiralanabilir. Ancak kiralama durumu tahsis edilen köy ve belediyelerin hayvan sayısına göre her 5 yılda yeniden değerlendirilir.

Ayrıca bu Kanun kapsamına alınmakla birlikte, ancak islah edilmek suretiyle mera olarak kullanılabilecek alanlar, gerekli islah işlemlerini 

taahhut eden özel ve tüzel kişilere kiralanabilir. Kiralama usul ve esaslarıyönetmelikle belirlenir.

(Ek fikra: 27/2/2013-6443/2 md.) Kiralanacak alanda hayvancılık için gerekli bakım, barınma ve su ihtiyaçlarını karşılayacak zorunlu hayvancılık tesisleri kurulabilir. Bu tesislerin taban alanı, kiralanacak alanın yüzölçümünün yüzde birini geçemez. Bu oranı bir katına kadar artırmaya Cumhurbaşkanı yetkilidir. Bu tesislerin yapılması ve kullanılması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir." hükmüne,
Kanunun “Tahsis Kararının Tebliği, İlanı, İtirazı ve Kütüğe Kayıt”başlıklı 13. maddesinde” Teknik ekiplerce yapılan çalışmaların sonuçlarıkomisyonca ilgili köy ve belediyelerin ilan yerlerinde 30 gün süre ile askıda kalir.

Teknik ekiplerin tespit ve tahdit sonuçlarına karşı askı ilanı süresi içinde komisyona itiraz edilebilir. Komisyon yapılan itirazları 60 gün içinde karara bağlar.

Komisyonun itirazları inceleyerek aldığı kararlar ile tahsis kararları,o yerin köy muhtarlığı ile belediye başkanlığına, defterdarlık veya mal müdürlüğüne, ilgiliorman müdürlüğüne ve Tarım Reformu Teşkilatına tebliğ edilir. Ayrıca köy ve belediyelerde ve bunların bağlı olduğu ilçelerde alışılmış araçlarla ilan edilir ve bu konuda tutanaklar ve haritalar eklenecek 30 gün süre ile askıya çıkartılır. Komisyon kararlarına karşı 30 günlük askıilan süresi ve tebligatı gerektiren hallerde tebliğden itibaren 30 günlük süre içinde asliye hukuk mahkemesine, kadastro yapılan yerlerde ise kadastro mahkemesine dava açılabilir.

Dava konusu mera, yaylak ve kışlakların kadastro çalışma alanıdışında kalması halinde kadastro mahkemelerinin yetkisi bu alanlarla ilgili davalari da kapsar.

30 günlük ilan süresi içinde haklarında dava açılmayan kararlar kesinleşir ve tapu sicil müdürlüğüne gönderilerek özel sicile kaydedilir.nükmüne yer verilmiştir.

Bu düzenlemelere göre; meralara ilişkin oluşturulan Komisyon Kararlarına karşı asliye hukuk, kadastro yapılan yerlerde ise kadastro nahkemesine dava açılabileceği anlaşılmaktadır.

Dava dosyalarinin incelenmesinden; davacilarin 05/01/2017 tarih 2017/01 sayılı mera tahsis kararı ile Darboğaz Köyü Tüzel Kişiliğine tahsis edilen mera alanının tahsis ve edilen 16.087,78 dekar alandan daha büyük olduğu dolayısıyla kendilerinin bu karardan zarar gördüğü ve hayvan sayılarını azaltmaları gerekeceği iddialarıyla söz konusu kararının iptalini alep ettikleri anlaşılmıştır.

Bu durumda, 4342 sayılı Mera Kanunu’nun 12. maddesi kapsamında vapılan inceleme sonucunda, İl Mera Komisyonunca alınan kararın iptali 

istemiyle açilan davanin gorum ve çözümünde, anilan Kanunun 13...a.---•v 
.......Açıklanan nedenlerle, Erzurum 2. Idare Mahkemesinin başvurusunun kabulü ile Selim Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.5.2018 gün ve E: 2017/62, K: 2018/96 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasıgerekmiştir.

SONUÇ : Davanın çözümünde ADLİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle Erzurum 2. İdare Mahkemesinin BAŞVURUSUNUN KABULÜ ile Selim Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.5.2018 gün ve E:2017/62,K:2018/96 sayıli GÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA,25.02.2019 gününde OYBİRLİĞİ İLE KESİN OLARAK karar verildi.

Uyuşmazlık Mahkemesi Başkanlığından:
5-ESAS NO : 2019/121KARAR NO : 2019/174KARAR TR : 25.02.2019
ÖZET: 6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'nun 102.maddesinin ikinci fikrası uyarınca verilen idari para cezasının iptali istemiyle açılan davanın ADLİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiği hk.

KARAR 
Davaci : S.A.
Vekili : Av. N.H.H.Davalı: Hatay Valiliği 
O L A Y : Hatay Valiliği Antakya Kaymakamlığının 25.6.2018gün ve 488 sayılı idari yaptırım kararı ile, yapılan kontrollerde davacının sürücüsü olduğu araçta Suriye uyruklu dört kişininyol izin belgesi olmadan seyahat ettiklerinin anlaşıldığı, böylece davacının yol izin belgesi olmadığıhalde Suriye uyruklu yolcu taşıdığının tespit edildiğinden bahisle, 6458sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'nun 102. maddesinin ikinci fikrası uyarınca davacı adına 4.576,00TL. idari para cezası verilmiştir.
Davaci vekili, idari para cezasının iptali istemiyle adli yargı yerine itirazda bulunmuştur.

HATAY 2. SULH CEZA HAKİMLİĞI: 6.11.2018 gün ve D.İş:2018/2628 sayı ile; 6458 sayılı Kanun'un 68. maddesi dışında kalan 

bütün itiraz ve kanun yollarinda idare mahkemelerinin gorevli oldugu belirtilerek, yapılan başvuru konusunda karar verme görevinin idari yargıyerine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, verilen karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.

Davacı vekili, bu kez, aynı istemle idari yargı yerinde dava açmıştır.
HATAY 1. İDARE MAHKEMESÍ: 16.1.2019 gün ve E:2019/4 sayıile; 6458 sayılı Kanun uyarınca verilen idari para cezasına karşı 6458 sayılıKanun'da kanun yoluna ilişkin bir düzenleme bulunmadığından, dava konusu idari para cezasının iptali istemiyle açılan davanın görüm ve çözümünün 5326 sayılı Kanun uyarınca adli yargı yerine ait olduğu gerekçesiyle 2247 sayılı Yasa'nın 19. maddesi uyarınca görevli yargıyerinin belirlenmesi için Uyuşmazlık Mahkemesine başvurulmasına ve davanın incelenmesinin Uyuşmazlık Mahkemesince karar verilinceye kadar ertelenmesine karar vermiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE:
Uyuşmazlık Mahkemesinin Hicabi DURSUN'un başkanlığında,Üyeler Şükrü BOZER, Mehmet AKSU, Birol SONER, Süleyman Hilmi AYDIN, Aydemir TUNÇ ve Nurdane TOPUZ'un katilımlarıyla yapılan 25.02.2019 tarihli toplantısında:
I-ILK İNCELEME: Dosya üzerinde 2247 sayılı Yasa'nın 27.maddesi uyarınca yapılan incelemeye göre;
.başvuruda bulunulmuş olduğu, idari yargı dosyasının Mahkemece, ekinde adli yargı dosyası da temin edilmek suretiyle Uyuşmazlık Mahkemesi'ne gönderildiği ve usule ilişkin işlemlerde herhangi bir noksanlık bulunmadığıanlaşıldığından görev uyuşmazlığının esasının incelenmesine oy birliği ile karar verildi.

MY II-ESASIN İNCELENMESİ: Raportör-Hakim Gülten Fatma BÜYÜKEREN'in, davanın çözümünde adli yargının görevli olduğu yolundaki raporu ile dosyadaki belgeler okunduktan; ilgili Başsavcılarca görevlendirilen Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Halil İbrahim ÇİFTçi ile Danıştay Savcısı Yakup BAL'ın davada adli yargının görevli olduğu yolundaki sözlü açıklamaları da dinlendikten sonra GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP ÜSÜNÜLDÜ:CLS.owb 
y Dava, 6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'nun 02. maddesinin ikinci fikrası uyarınca verilen idari para cezasının iptali stemiyle açılmıştır.aw 
S.,,4.4.2013 gün ve 6458 sayılı Kanun'un "Amaç" başlığı altında düzenlenen 1. maddesinde, “Bu Kanunun amaci; yabancıların Türkiye’ye girişleri, Türkiye'de kalışları ve Türkiye'den çıkışları ile Türkiye'den koruma talep eden yabancılara sağlanacak korumanın kapsamına ve uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir." ; “Kapsam”başlıklı

f 's  s   uu n s d rnd  d  d  d e e e de   r e d r d de 
 tc d   t e 

6458 sayılı Kanun'un Dördüncü Kısım Yabancılar ve UluslararasıKorumaya İlişkin Ortak Hükümler üst başlığı altında düzenlenen “İdari para cezası” başlıklı 102. maddesinde, “ (1) Diğer kanunlara göre daha ağır bir ceza gerektirmediği takdirde;
a) 5 inci maddeye aykırı şekilde, Türkiye'ye yasa dışı giren veya Türkiye’yi yasa dışı terk eden ya da buna teşebbüs eden yabancılar hakkında iki bin Türk Lirası,
b) 9 uncu maddenin birinci ve ikinci fikraları uyarınca Türkiye’ye girişleri yasaklanmış olmasına rağmen Türkiye'ye girebilmiş olanlar hakkında bin Türk Lirasi,
c) 56 ncı maddenin birinci fikrasında tanınan sürede Türkiye'den ayrılmayanlar hakkında bin Türk Lirası,
¢) 57 nci, 58 inci, 60 incı ve 68 inci maddeler kapsamındaki işlemler sırasında kaçanlar hakkında bin Türk Lirası,
d) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/171 md.; Aynen kabul: 1/2/20187078/165 md.) 98 inci maddenin birinci ve ikinci fikralarında yer alan yükümlülüklere uymayan taşıyıcılar hakkında, fiil suç oluşturmadığıtakdirde, bin Türk Lirasından onbin Türk Lirasına kadar,
idari para cezası uygulanır.
(2) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/171 md.; Aynen kabul: 1/2/20187078/165 md.) Geçerli seyahat belgesi, Türkiye Cumhuriyeti yetkili makamlarından verilmiş yabancı kimlik kartı, ikamet izni veya geçerli yol izin belgesi olmayan yabancı şahısların ülkeye girmesine, ülkeden çıkarılmasına, ülke içinde herhangi bir araç veya binek hayvan vasıtasıyla veya yaya olarak seyahat etmesine imkân sağlayan kişilere, kanunlarda ayrıca suç olarak tanımlanmayan eylemler nedeniyle tespit edilen her bir yabancı sayısınca bin Türk Lirası idari para cezası verilir.
(3) İdari para cezası öngörülen kabahatlerin bir takvim yılı içinde tekrarı hâlinde, para cezaları yarı oranında artırılarak uygulanır.
(4) Bu maddedeki idari para cezalarının uygulanmasi, Kanunda öngörülen diğer idari tedbirlerin uygulanmasına engel teşkil etmez.
(5) Bu maddedeki idari para cezaları, valilik veya Genel Müdürlük ya da kolluk birimlerince uygulanır. Verilen para cezaları tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde ödenir.


(6) (Ek: 15/8/2017-KHK-694/171 md.; Aynen kabul: 1/2/20187078/165 md.) Düzensiz göçü önlemek maksadıyla Bakanlıkça yürürlüğe konulan düzenlemelerde belirtilen yükümlülüklere uymayanlara Genel Müdürlük veya valilikler tarafından beşyüz Türk Lirasından onbin Türk Lirasına kadar idari para cezası verilebilir." hükmü yer almıştır.
Olayda, davanın, 6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'nun 102. madde-sinin ikinci fikrasında yer alan “Geçerli seyahat belgesi, Türkiye Cumhuriyeti yetkili makamlarından verilmiş yabancıkimlik kartı, ikamet izni veya geçerli yol izin belgesi olmayan yabancışahısların ülkeye girmesine, ülkeden çıkarılmasına, ülke içinde herhangi bir araç veya binek hayvan vasitasıyla veya yaya olarak seyahat etmesine imkân sağlayan kişilere, kanunlarda ayrıca suç olarak tanımlanmayan eylemler nedeniyle tespit edilen her bir yabancı sayısınca bin Türk Lirasıidari para cezası verilir." hükmü uyarınca verilen idari para cezasının iptali istemiyle açıldıği, 6458 sayılı Kanun'da da, bu Kanuna göre verilen idari para cezalarına karşı kanun yoluna ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği,6458 sayılı Kanun'un 53. maddesinin ikinci fikrasında, sınır dışı etme kararına karşi, kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde idare mahkemesine başvurulabileceğinin ve Kanun'un Üçüncü Kısım UluslararasıKoruma üst başlığı altında "İdari itiraz ve yargı yolu" başlıklı 80.maddesinde “Bu Kısımda yazılı hükümler uyarınca alınan kararlara karşıidari itiraz ve yargı yoluna başvurulduğunda aşağıdaki hükümler uygulanır:
a) İlgili kişi veya yasal temsilcisi ya da avukatı tarafindan kararın tebliğinden itibaren on gün içinde Uluslararası Koruma Değerlendirme Komisyonuna itiraz edilebilir. Ancak 68 inci, 72 nci ve 79 uncu maddelere göre verilen kararlara karşı sadece yargı yoluna başvurulabilir.
b) Ídari itiraz sonucu alınan karar, ilgiliye veya yasal temsilcisine ya da avukatına tebliğ edilir. Kararın olumsuz olması hâlinde, ilgili kişi bir avukat tarafindan temsil edilmiyorsa kararın sonucu, itiraz usulleri ve süreleri hakkında kendisi veya yasal temsilcisi bilgilendirilir.
c) Bakanlık, verilen kararlara karşı yapılan idari itiraz usullerini düzenleyebilir.

ç) 68 inci maddede düzenlenen yargı yolu hariç olmak üzere, 72 nci ve 79 uncu maddeler çerçevesinde alınan kararlara karşı, kararın tebliğinden itibaren on beş gün, alınan diğer idari karar ve işlemlere karşı kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde, ilgili kişi veya yasal temsilcisi ya da avukatı tarafindan yetkili idare mahkemesine başvurulabilir.
d) 72 nci ve 79 uncu maddeler çerçevesinde mahkemeye yapılan başvurular on beş gün içinde sonuçlandırılır. Mahkemenin bu konuda vermiş olduğu karar kesindir.


az veya yargllama sureci sonuçlanincaya kadar ilgili kişinin ülkede kalışına izin verilir." şeklinde idari yargı yoluna başvurulacak durumların düzenlendiği anlaşılmıştır.

Öte yandan, 30.3.2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 3. maddesini değiştiren 6.12.2006 günlü, 5560 sayılı Yasa'nın 31.maddesinde, “ (1) Bu Kanunun;
a) İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri,diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde,
b) Diğer genel hükümleri, idarî para cezası veya mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımını gerektiren bütün fiiller hakkında,
uygulanır" denilmiş; Kanunun 16. maddesinde, kabahatler karşılığında uygulanacak olan idari yaptırımların idari para cezası ve idari tedbirlerden ibaret olduğu, idari tedbirlerin ise, mülkiyetin kamuya geçirilmesi ve ilgili kanunlarda yer alan diğer tedbirler olduğu hükme bağlanmış;“Başvuru yolu” başlıklı 27. maddesinin 1. fikrasında ise “idari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç on beşgün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir. Bu süre içinde paşvurunun yapılmamış olması halinde idari yaptırım kararı kesinleşir düzenlemeleri yer almıştır.

Bu düzenlemelere göre; Kabahatler Kanunu'nun, idarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı; diğer kanunlarda görevli mahkemenin gösterilmesi durumunda ise uygulanmayacağı anlaşılmaktadır.
Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olduğundan, görev konusunda taraflar için bir müktesep hak doğmayacağı; bu nedenle, yeni bir yasayla kabul edilen görev kurallarının, geçmişe de etkili olacağı, bilinen bir genel hukuk ilkesidir.

Davanın açıldığı andaki kurallara göre görevli olan mahkeme, yeni bir yasa ile görevsiz hale gelmiş ise, (davanın açıldığı anda görevli olan ve fakat yeni yasaya göre görevsiz hale gelen) mahkemenin görevsizlik kararıvermesi gerekeceği; ancak, yeni yasadaki görev kuralının, değişikliğin yürürlüğe girmesinden sonra açılacak davalarda uygulanacağına dair intikal hükümlerinin varlığı halinde, mahkemece görevsizlik kararı verilemeyeceği acıktır.Y 
a Diğer taraftan, dava görevsiz mahkemede açılmış, bu sırada yapılan bir kanun değişikliği ile görevsiz mahkeme o dava için görevli hale gelmişise, mahkeme, artık görevsizlik kararı veremeyip (yeni kanuna göre görevli hale geldiği için) davaya bakmaya devam etmesi gerekir.
.......Kanun’un 16. maddesinde belirtilen idari yaptırım türlerinden biri olduğu,6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'nda idari para 

cezasına itiraz konusunda görevli mahkemenin gösterilmediği anlaşılmıştır.Bu durumda, Kabahatler Kanunu'nun 5560sayılı Kanun'la değişik 3.maddesinde belirtildiği üzere, idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı nedeniyle, görevli mahkemenin belirlenmesinde 5326 sayılıYasa hükümleri dikkate alınacağından, dava konusu idari para cezasına karşı açılan davanın görüm ve çözümünde, anılan Kanunun 27. maddesinin (1) numaralı bendi uyarınca adli yargi yerinin görevli olduğu sonucuna varılmiştir.

Açıklanan nedenlerle, Hatay 1. İdare Mahkemesince yapılan başvurunun kabulü ile, Hatay 2. Sulh Ceza Hâkimliğince verilen 6.11.2018gün ve D.İş:2018/2628 sayılı görevsizlik kararının kaldırılması gerekmiştir.
SONUÇ: Davanın çözümünde ADLİ YARGININ görevli olduğuna, bu nedenle, Hatay 1. İdare Mahkemesince yapılan BAŞVURUNUN KABULÜ ile, Hatay 2. Sulh Ceza Hâkimliğince verilen 6.11.2018 gün ve D.İş:2018/2628 sayılı GÖREVSİZLİK KARARININ KALDIRILMASINA,25.02.2019gününde OYBİRLIĞI İLE KESİN OLARAK karar verildi.