Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu Kararı (E: 2024/2, K: 2024/7)
DANIŞTAY KARARI | 2024-07-20

20 Temmuz 2024 CUMARTESi 
Resmî Gazete 
Sayı : 32607
DANIŞTAY KARARI 
Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulundan:
Esas No : 2024/2Karar No : 2024/7
ÖzET: Aykırılığın, Boğaziçi Öngörünüm Bölgesinde konut olarak kullanian ve taşınmaz kültür varlığı olduğu yönünde tarafiar arasinda ihtilaf bulunmayan taşınmazlar hakkında 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun 30. maddesi ve anilan maddenin verdiği yetkiye istinaden çıkartılan Tasarrufu Kisitlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkinda Yönetmelik'in 2.maddesi kapsaminda tasarrufunun kısıtlanmışsayılmamasıgerektiği yönünde giderilmesine.

BÖLGE İDARE MAHKEMESİ KARARLARI ARASINDAKİ AYKIRILIĞIN GİDERİLMESİİSTEMİ HAKKINDA KARAR 
2576 sayili Bölge Idare Mahkemeleri, Idare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 3/C maddesinin (5) numaralı fikrası uyarınca karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca konu ile ilgili kararlar ve mevzuat incelenerek gereği görüşüldü:
i- AYKIRILIĞIN GİDERİLMESİ
ISTEMINDE BULUNAN : İstanbuł Bölge [dare Mahkemesi Başkanlar Kurulu 
İSTEMİN ÖZETİ: Boğaziçi Öngörünüm Bölgesi'nde konut olarak kulianılan ve taşınmaz kültür varlığı olduğu vônünde ihtilaf bulunmayan taşınmaza ilişkin bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı payının kaldırılması veya anilan vergi ve katkı payının tahsili amaciyla düzenlenen ödeme emirlerinin iptali istemiyle açilan davalarda verilen İstanbul Bölge Idare Mahkemesi 7. Vergi Dava Dairesinin 12/07/2023 tarih ve E:2023/752, K:2023/2342 sayılı kararı ile İstanbul Böige İdare Mahkemesi 5. Vergi Dava Dairesinin 31/05/2022 tarih ve E:2021/9489, K:2022/3465 sayili kararı ve Istanbui Bölge Ídare Mahkemesi 6. Vergi Dava Dairesinin 31/05/2019 tarih ve E:2018/3400, K:2019/1770 sayılı kararı arasındaki aykırılığin, 2576 sayılı Bölge ldare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 3/C maddesinin (4) numarali fikrasının (c) işaretli bendi uyarınca, Istanbul Bölge idare Mahkemesi 5. Vergi Dava Dairesinin ve istanbui Böige Idare Mahkemesi 6. Vergi Dava Dairesinin kararları doğrultusunda giderilmesi, istinaf yoluna başvurma hakkı

bulunanın bu yöndeki talebini uygun gören İstanbul Bölge İdare Mahkemesi Başkanlar Kurulunun 14/11/2023 tarih ve E:2023/77, K:2023/77 sayılı karanıyla istenmiştir.
III- AYKIRILIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE KONU BÖLGE İDARE MAHKEMESİKARARLARI:
A- Istanbul Bölge Idare Mahkemesi 7. Vergi Dava Dairesinin E:2023/752 sayılıdosyasına konu yargılama süreci:
Dava konusu istemin özeti: Davacı tarafından, maliki olduğu İstanbul ili, Üsküdar ilçesindeki taşınmaz nedeniyle 2018, 2019 ve 2020 yıllarına ilişkin bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı payının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin 9/10'luk kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.

istanbul 12. Vergi Mahkemesinin 18/11/2022 tarih ve E:2021/2927, K:2022/2768sayılı kararının özeti:
İstanbuł ili, Üsküdar ilçesindeki taşınmaz için 2018, 2019 ve 2020 yıllarına ilişkin olarak davacı adına bina vergisi ve taşınmaz kültür variikiarının korunmasına katkı paylarıtarh edilmiştir. Anılan vergi ve payların tahsili amacıyla ödeme emirleri düzenlenmiştir.
Davaci tarafindan,
i. Taşınmazın tapu sicilinde 1. derece korunması gerekli kültür varlığ; şerhinin bulunduğu ve Boğaziçi Öngörüm Bölgesi'nde yer atdığı, tapu sicilindeki şerh nedeniyle taşınmaz üzerindeki mülkiyet hakkının kısıtłı olduğu,
ii. Taşınmazın 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kanunu'nun 6552sayılı Kanun'un 98. maddesi ile değişmeden önceki 21, maddesi gereği her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu,
iii. Taşınmazın konut olarak kullanıldığı ve 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu uyarınca da tasarrufu kısitlanan binaya vergi muafiyeti uygulanmasi gerektiği 
ileri sürülerek söz konusu ödeme emirlerinin 9/10'luk kısmınin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı anlaşılmıştır.

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarıni Koruma Kanunu'nun 21. maddesinin ilgili bölümünde şu kurallara yer verilmiştir: "Tapu kütüğüne "korunması gerekli taşınmaz kültür varlığıdır" kaydı konulmuş olan taşınmaz kültür varlıkları ile arkeolojik sit alanı ve doğal sit alanı olmaları nedeniyle üzerlerinde kesin yapılanma yasağı getirilmiş taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları olan parseller her türlü vergi, resim ve harçtan muaftır. Ancak, büyükşehir belediyesi sınıriarı içinde yer alan ve yukarıda nitelikleri belirtilen taşınmazlardan basit usulde vergilendirilenlerin dişında ticari faaliyetlerde kullanılanlar hakkında emlak vergisinin yarısı ve çevre temizlik vergisinin tamamına ilişkin bu muafiyet hükmü uygulanmaz.
Getirilen kesin yapılanma yasağına aykırı olarak tesis edilen yapılar, bu yapıların yapıldığı parseller ve kanunlara aykırı eklentileri bulunan taşınmaz kültür varlıkları hakkında 

bu yapılar yıkılıncaya veya aykırılıklar giderilinceye kadar yukarıdaki fıkradaki muafiyet hükmü uyguíanmaz. 18/11/1983 tarih ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanununa göre Boğaziçi Sahil Şeridi veya Öngörünüm Bölgesinde konut veya işyeri olarak kullanılan taşınmaz külfür varlıkları yukarıdaki fıkradaki muafiyetten yararlanamazlar...”

1319 sayiliı Emlak Vergisi Kanunu'nun 30. maddesinin üçüncü, dördüncü, beşinci ve altıncı fıkralarında şu hükümlere yer verilmiştir.

“….Kanunlar veya diğer kamu düzeni koyan mevzuatla tasarrufu kısıtlanan bina arsa ve arazinin vergisi, kisitlamanın devam ettiği sürece 1/10 oranında tahsil olunur. 9 ve 19uncu madde hükümleri saklıdır.

Kısıtlamanın kaldırılması halinde, kaldırılma tarihini takibeden bütçe yılından itibaren emlakin vergisi, tüm vergi değeri üzerinden ödenir.

Kisitlamanın devam ettiği sürede tecil edilen verginin 9/10 u bina, arsa veya arazinin satilmasi, istimlaki veya hibe yoluyla ahara devir ve terliki halinde, tahsilat zamanaşımına uğramamiş olanlari muaccel hale gelír.

Kanunla ve diğer mevzuatla yapılan kısıtlamaların neler olduğu, süresi, tevsiki ve kısıitlama koyan kamu organlarının görevleri ve sorumlulukları Maliye Bakanlığınca, Mill Eğitim, Çevre ve Şehircilik Bakanlıklarının mütalaaları alınarak hazırlanacak bir yönetmelikle tanzim olunur...“
Tasarrufu Kısitlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'in 2. maddesinde,imar planlarında, resmî yapilara, tesislere ve okui, cami, yol, meydan, otopark, yeşil saha,çocuk bahçesi, pazar yeri, hal, mezbaha ve benzeri umumi hizmetlere ayrimiş olmasi sebebiyle üzerinde inşaat yapılmasına izin verilmeyen arsalar ile esaslı değişiklik ve ilaveler yapılmasına izin verilmeyen binaların tasarrufunun kısıtlanmış sayılacağı belirtilmiştir.
Aynı Yönetmelik'in 4. maddesi Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 15/11/1988 tarih ve E:1987/80, K:1988/3460 sayıliı kararı ile iptal edilmiştir. İptal edilen söz konusu düzenlemede aşağıdaki kurala yer verilmiştir:
"Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu veya Bölge Kurullarınca; tarihi,sanat ve bölgesel özellikleri veya diğer özellikleri nedeniyle taşınmaz kültür veya tabiat varlıği olarak tescił ve ilan olunan, arkeolojik veya doğal sit alani, korunma alani, koruma amaçlı imar plani içinde olması nedeniyle üzerinde inşaat yapilmasına izin verilmeyen arsa ve arazilerin, ek ve değişikliklerine izin verilmeyen veya ek ve değişikliklerine beliri şartlarla izin verilen binałarın (tícaret, san'at-zanaat veya mesieki bir faaliyet icrası için yapılan tesis maksadı dişında bir fonksiyon verilen veya bu amaçla kullanılanlar hariç) tasarrufu kısıtlanmış sayılır.

Bu hallerde kısıtłama, adı geçen kurulların kararlarının veya koruma amaçiı imar planının kesinleştiği taríhi izleyen yılın başından başlar ve kurul kararının veya planın kaldırıldığı yılın sonuna kadar devam eder."

Dava konusu taşınmazın, Boğaziçi Öngörünüm Bölgesi'nde yer aldığı, kültür varlığıolduğu, bu durumun tapu kayıtlarında da yer aldiğı ve taşınmazın konut olarak kullanıldığıhususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadiğı görüimektedir.
2863 sayılı Kanun'un 21. maddesinin ikinci fikrasında yer alan 18/11/1983 tarih ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'na göre Boğaziçi Sahil Şeridi veya Öngörünüm Bölgesi'nde konut veya işyeri olarak kullanılan taşınmaz kültür varlıkiarının yukarıdaki fikradaki muafiyetten yararlanamayacağı hükmü gereği taşınmazın 2863 sayıliı Kanun'da bahsi geçen muafiyetten yararlanmasının mümkün olmadiğı anlaşılmaktadır.
Öte yandan, Tasarrufu Kısıtlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'in 4.maddesinin Danıştay Dokuzuncu Dairesinin kararıyla iptal edilmiş olması karşısında bu madde kapsamında bir değerlendirme yapilmas: mümkün bulunmamaktadır.
Anılan Yönetmelik'in 2. maddesi kapsamında tasarrufun kısıtlanmış sayılması için de arsalarin ve binalarin imar planlarında resmî yapı veya umumi hizmetlere ayrilmış olmasısebebiyle üzerinde inşaat, esaslı değişiklik ve ilaveler yapilmasına izin verilmememesi gerekmektedir. Ancak dava konusu taşınmaz imar planında resmî yapı ve umumi hizmetlere ayrılmış bir taşınmaz olmadiğından söz konusu madde kapsamında da tasarrufunun kısıtlandığından bahsedilemeyeceği sonucuna varıimiştır.
Dava konusu 2018 ve 2019 yillarına ilişkin bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı payının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin 9/10'luk kısmı yönünden yapılan inceleme:
Davali idarenin iddiaları ve UYAP sistemi üzerinden yapilan inceleme sonucunda dava konusu ödeme emirleri içeriği 2018 ve 2019 yıllarına ilişkin bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı payının tarh edilmesi üzerine bu tarhiyata karşı dava açıldıği anlaşılmaktadır.
Açılan dava, Istanbul 12. Vergi Mahkemesinin 31/03/2021 tarih ve E:2020/2551,K:2021/954 sayılı kararı ile reddedilmiştir, Anilan karara yöneltilen istinaf istemi İstanbul Böige Idare Mahkemesi 5. Vergi Dava Dairesinin 31/05/2022 tarih ve E:2021/9489,K:2022/3465 sayılı kararı ile reddedilerek davanın reddine dair karar kesinleşmiştir.
Bu durumda, anilan mahkeme kararlar üzerine kesinleşen 2018 ve 2019 yillarına ilişkin bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunması katkı payının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin 9/10'uk kisminda hukuka aykırılık bulunmamaktadir.
Dava konusu 202o yılına ilişkin bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı payının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin 9/10'luk kısmıyönünden yapilan inceleme:
Yukarıda yer verilen açıklama uyarinca, dava konusu taşınmazın Tasarrufu Kisıtlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik kapsamında kisıtlı olmadığı ve 2863

sayıłı Kanun kapsamında da herhangi bir muafiyetinin bulunmadıği sonucuna varılmıştır.Ayrıca UYAP sistemi üzerinden yapılan sorgulamada 2020 yılına ilişkin olarak davacı adına tarh edilen bina vergisi ve taşınmaz kültürvarlıklarınin korunması katki payının kaldırılması istemiyle açılan bir dava kaydına da rastianılmamiştır. Ancak davacınin genel tarh döneminde (2018 yılında) hesaplanan vergi ve katki paylarından haberdar olduğu yukarıda belirtilen Istanbul 12. Vergi Mahkemesinin 31/03/2021 tarih ve E:2020/2551,K:2021/954 sayılı kararından anlaşılmiştır. Bu nedenle takip eden ara dönemlerde (2019 ila 2021) Kanun gereği kendiliğinden tahakkuk eden verginin vadesinde ödenmediği de açık olduğundan, 2020 yilına ilişkin bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunması katkıpayınin tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin 9/10'luk kismında da hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Mahkeme, bu gerekçeyle davayı reddetmiştir.
Davacinin istinaf istemini inceleyen istanbul Bölge Idare Mahkemesi 7. Vergi Dava Dairesinin 12/07/2023 tarih ve E:2023/752, K:2023/2342 sayılı kararının özeti:
2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun "Taşınmaz kültür varlıklarının onarımına yardım sağlanması ve katki payı" başlıklı 12. maddesinin 04/02/2009tarih ve 5835 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle değişik üçüncü fikrasında, belediyelerin ve il özel idarelerinin görev alanlarında kalan kültür varlıklarının korunması ve değerlendirilmesi amaciyia kullanıimak üzere 1319 sayilı Emiak Vergisi Kanunu'nun 8 ve 18. maddeleri uyarınca mükellef hakkında tahakkuk eden emiak vergisinin %10'u nispetinde Taşınmaz Varliklarının Korunmasına Katkı Payı tahakkuk ettirileceği ve katkı payının ilgili belediyesince emlak vergisi ile birlikte tahsil edileceği düzenlenmiştir.
Dava konusu taşınmazın, Boğaziçi Öngörünüm Bölgesi'nde yer aldığı, kültür varlığıoiduğu, bu durumun tapu kayıtiarında da yer aldığı ve taşınmazın konut olarak kullanıldığıhususunda taraflar arasında ihtilaf bufunmadiği görülmektedir.
Olayda, söz konusu taşınmaza ait tapu kaydının UYAP TAKBiS sistemi üzerinden sorguianmasi neticesinde, anılan taşınmaz üzerinde "korunması gereki kültür varlığı"şerhinin mevcut olduğu ve bu haliyle 1319 sayılı Kanun'un 30. maddesi uyarınca çıkartılan Tasarrufu Kısıtlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'in 2. maddesinde yer alan üzerinde inşaat yapilmasına izin verilmeyen arsalar ile esaslı değişiklik ve ilaveler yapimasına izin verilmeyen binaların tasarrufunun kisıtlanmiş sayılacağı düzenlemesi uyarinca davacının anılan takyidat sebebiyle taşınmaz üzerindeki tasarruf haklarının sınırlandırıldığı ortada olup söz konusu taşınmaza ilişkin olarak vergilendirmelerin 1/10oranında tahakkuk ettirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Nitekim, davacı tarafından aynı taşınmaza ilişkin 2015 yıliı bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıkiarı payı tahakkukunun 9/10'luk kısmının kaldırılması istemiyle açılan davada İstanbul 8. Vergi Mahkemesi yukarıda yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar vermiştir.Bu karara yöneltilen temyiz başvurusu Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 03/02/2021 tarih ve 

E:2020/6039, K:2021/564 sayılı kararı ile reddedilmiştir.
Vergi Dava Dairesi bu gerekçeyle istinaf isteminin kabulüne, dava konusu ödeme emirierinin iptaline, kesin olarak karar vermiştir.

B- Istanbul Bölge Idare Mahkemesi 5. Vergi Dava Dairesinin E:2021/9489 sayıll dosyasina konu yargilama süreci:
Dava konusu istemin özeti: Davaċı tarafından maliki olduğu İstanbul ili, Üsküdar ilçesindeki taşınmaz nedeniyle 2018 ve 2019 yıllarına ilişkin olarak adına re'sen tarh edilen bina vergisi ve taşinmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı paylarının kaldırılmasıistemiyle dava açılmiştır.

İstanbul 12. Vergi Mahkemesinin 31/03/2021 tarih ve E:2020/2551, K:2021/954sayılı kararının özeti:
2863 sayılı Kanun'un 21. maddesinin ikinci fikrasında yer alan 18/11/1983 tarih ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanununa göre Boğaziçi Sahil Şeridi veya Öngörünüm Bölgesi'nde konut veya işyeri olarak kullanıian taşınmaz küitür värliklarının yukarıdaki fıkradaki muafiyetten yararlanamayacağı hükmü gereği taşınmazın 2863 sayılı Kanun'da bahsi geçen muafiyetten yararlanmasının mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, Tasarrufu Kısıtlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'in 4.maddesinin Danıştay Dokuzuncu Dairesinin kararıyla iptal edilmiş olması karşısında bu madde kapsamında bir değerlendirme yapilmasi mümkün bulunmamaktadır.
Anılan Yönetmelik'in 2. maddesi kapsamında tasarrufun kısıtlanmış sayılması için de arsaların ve binaların imar planlarında resmī yapi veya umumi hizmetlere ayrımiş olmasısebebiyle üzerinde inşaat, esaslı değişiklik ve ilaveler yapilmasına izin verilmememesi gerekmektedir. Ancak dava konusu taşınmaz imar planında resmî yapi ve umumi hizmetlere ayrimış bir taşınmaz olmadiğından söz konusu madde kapsamında da tasarrufunun kısıtlandığından bahsedilemeyeceği sonucuna varılmıştır.

Bu durumda, dava konusu taşınmazın Tasarrufu Kısıtlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik kapsamında kısıtlı olmadığı ve 283 sayılı Kanun kapsamında da herhangi bir muafiyetinin bulunmadığı sonucuna varildiğından, dava konusu bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı payı tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Mahkeme, bu gerekçeyle davayı reddetmiştir.
Davacının istinaf istemini inceleyen İstanbul Bölge Idare Mahkemesi 5. Vergi Dava Dairesinin 31/05/2022 tarih ve E:2021/9489, K:2022/3465 sayılı kararının özeti:
Vergi Dava Dairesi istinaf başvurusuna konu karar usul ve hukuka uygun olup kaldırılmasıni gerektiren bir neden bulunmadiğından istinaf isteminin reddine kesin olarak karar vermiştir.

C- Istanbul Bölge Idare Mahkemesi 6. Vergi Dava Dairesinin E:2018/3400 sayıli dosyasına konu yargılama süreci:

Dava konusu istemin özeti: Davacı tarafından maliki olduğu Istanbul ili, Üsküdar ilçesindeki taşınmaz nedeniyle 2015, 2016 ve 2017 yıllarına ilişkin olarak bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı paylarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmiştır.
İstanbul 5. Vergi Mahkemesinin 10/07/2018 tarih ve E:2018/365, K:2018/2097sayılı kararının özeti:
2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'nun 2. maddesinin "c" işaretli bendinde, Öngörünüm Bölgesi, Boğaziçi Sahil Şeridi'ne bitişik olan ve 22/7/1983 tarihli 1/1000 ölçekli imar uygulama planında gösterilen bölge olarak tanımlanmiştir. Kanun'un 17, maddesinde de, bu Kanun hükümlerine göre yapı hakkı verilmeyip ticari geliri de olmayan arsalar ile üzerinde kültür ve tabiat varliğı bulunan arsaların emlak vergisinden muaf olduğu ifade edilmiştir.
Davacıya ait İstanbul ili, Üsküdar ilçesi, Kandilli Mahallesinde bulunan taşınmazın birinci derece korunması gerekli kültür varlığı olduğu, 2863 sayılı Kanun'un 21. maddesine 6552 sayılı Kanun'un 98. maddesi ile eklenen fikra uyarinca Boğaziçi Sahil Şeridi veya Öngörünüm Bölgesi'nde konut veya işyeri ölarak kullanılan taşınmaz kültür varlıklarının muafiyetten yaralanamayacağına dair kurala istinaden 2015, 2016 ve 2017 yıllarına ilişkin olarak bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına katkı payları tahakkuk ettirildiği anlaşılmıştır. Bu tahakkukların kaldırıłması istemiyle açıian dava İstanbul 5. Vergi Mahkemesinin 26/12/2017 tarih ve E:2017/616, K:2017/2442 sayıli kararı ile reddedilmiştir.
Olayda, dava konusu taşınmaz İstanbul 5. Vergi Mahkemesinin kararı uyarınca emlak vergisinden muaf değildir. Ancak Tasarrufu Kisıtlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'in 2. ve 4, maddelerinde, üzerinde inşaat yapilmasina izin verilmeyen arsalar ile esaslı değişiklik ve ilaveler yapılmasına izin verilmeyen binaiarın ve ek ve değişikliklerine belirlişartlarla izin verilen binaların tasarrufunun kisıtlanmış sayıilacağı öngörülmüştür.Boğaziçi Öngörünüm Bölgesi'nde kalan söz konusu taşınmaz üzerinde yer alan bina ve arsanın, üzerinde inşaat yapılmasına ve esaslı değişiklik ile ilaveler yapilmasına izin verilmediği veya ek ve değişikliklerine ancak belirlişartlarla izin verildiğigörüldüğünden,taşinmazin tasarrufunun kisitlı olduğu, emlak vergisinin tahsilinde ve düzenlenen ödeme emirierinde bu hususun dikkate alinması gerektiği sonucuna varılmiştır.
Bu itibarla, emlak vergisíne konu taşınmazların "korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığ:" olması sebebiyle üzerinde imar ve inşaat izninin verilmediği dikkate alındığında, davacının söz konusu taşınmaziara ilişkin mülkiyet hakkının 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun 30. maddesi anlamında kısıtlandığı anlaşıldığından taşınmaza ilişkin emlak vergisinin 1/10'nin tahsil edilmesi gerekirken emlak vergisinin tamamının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme, emirlerinin 9/10'luk kisminda hukuka uygunluk, 1/10'lik kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Dosyaya sunulan 03/04/2018 tarihli dilekçeden dava konusu ödeme emirlerinin 1/10'lik kısmı bakımından davadan feragat edildiği aniaşıldığından, bu kisım hakkında karar 

verilmesine yer olmadiğı yönünde karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Mahkeme, bu gerekcevle davanın kismen kabulüne, kismen karar verilmesine yer olmadiğına karar vermiştir.

Davalının istinaf istemini inceleven İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 6. Vergi Dava Dairesinin 31/05/2019 tarih ve E:2018/3400, K:2019/1770 sayılı kararının Özeti:
Tasarrufu Kısitlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'in 4. maddesinin Danıştay Dokuzuncu Dairesinin kararıyla iptal edilmiş olmasi karşısında bu madde kapsamında bir değerlendirme yapilması mümkün bulunmamaktadır.
Anılan Yönetmelik'in 2. maddesi kapsamında tasarrufun kısitlanmış sayılması için de arsaların ve binaların imar planlarında resmî yapi veya umumi hizmetlere ayrılmiş olmasısebebiyle üzerinde insaat, esaslı değisiklik ve ilaveler yapılmasına izin verilmememesi gerekmektedir. Ancak dava konusu taşınmaz, imar planında resmî yapı ve umumi hizmetlere ayrilmadiğından söz konusu madde kapsamında da tasarrufunun kisitlandiğindan bahsedilemez.

Olayda, davacının taşınmazının kültür varlığı olduğu, bu durumun tapu kayıtlarında da yer aldığı ve taşınmazın konut olarak kullanıldığı hususlarında taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. 2863 sayılı Kanun'un 21. maddesinde 6552 sayılı Kanun'un 98. maddesi ile yapılan değisikliğin açık hükmü karşısında. Boğaziçi Sahil Şeridi veya Öngörünüm Bölgesi'nde konut olarak kullanılan taşınmaz kültür varlıklarının muafiyetten yararlanmasına olanak bulunmadığından, dava konusu ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmamaktadir.

Vergi Dava Dairesi davali idarenin istinaf başvurusunun kabulüne, vergi mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm fikrasının kaldırılmasına davanın bu kisım yönünden reddine kesin olarak karar vermistir.

IV. İLGİLI HUKUK:
A- İLGİLI MEVZUAT:
1- 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun "Ödeme süresi" başlıklı 30.maddesinin ilgili kismi:
"...Kanunlar veya diğer kamu düzeni koyan mevzuatla tasarrufu kısıtlanan bina arsa ve arazinin vergisi, kısıtlamanın devam ettiği sürece 1/10 oranında tahsil olunur. 9 ve 19uncu madde hükümleri saklıdır.

Kısıtlamanın kaldırılması halinde, kaldırılma tarihini takibeden bütçe yılından itibaren emlakin vergisi, tüm vergi değeri üzerinden ödenir.

Kisıtlamanın devam ettiğı sürede tecil edilen verginin 9/10 u bina, arsa veya arazinin satılmasi, istimlaki veya hibe yoluyla ahara devir ve temliki halinde, tahsilat zamanaşimına uğramamış olanları muaccel hale gelir.

Kanunla ve diğer mevzuatla yapılan kısıtlamaların neler olduğu, süresi, tevsiki ve kısıtlama koyan kamu organlarının görevleri ve sorumlulukları Maliye Bakanlığınca, Milli 

Eğitim, Çevre ve Şehircilik Bakanlıklarının mütalaaları alınarak hazırlanacak bir yönetmelikle tanzim olúnur...“
2- 1319 sayıı Emlak Vergisi Kanunu'nun "Ödeme süresi" başlıklı 30.maddesinin verdiği yetkiye istinaden 17/11/1986 tarih ve 19284 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Tasarrufu Kısıtlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'in 2.maddesi:
"Imar planlarında, resmi yapilara, tesislere ve okul, cami, yol, meydan, otopark,yeşil saha, çocuk bahçesi, pazar yeri, hal, mezbaha ve benzeri umumi hizmetlere ayrılmışolması sebebiyle üzerinde inşaat yapılmasına izin verilmeyen arsalar ile esasłı değişiklik ve ilaveler yapılmasına izin verilmeyen binaların tasarrufu kısıtlanmış sáyılır.
Bu hallerde kısıtlı olarak vergileme, imar planının kesinieştiği tarihi izleyen yıl başından itibaren yapılır. Kısıtlama, ilgili arsa veya binanın bulunduğu alan imar programına alınıncaya (imar programının kesinleştiği tarihe) kadar devam eder.
Arsanın imar planında kisıtlilığı gerektiren amaçlara tahsis edildiğinin bu yönetmeliğin 5 inci maddesindeki bildirim mecburiyeti hükümlerine göre tespit edilmemişolması halinde, arsa veya bina sahibi tarafından yaziłı müracaatta bulunularak kisitlamayi koyan idareden alınacak kistlilik durumunu gösteren belge verginin tarhına yetkili daireye ibraz edildiğinde kısithlık aynı esaslar dairesinde uygulanır.'
3- 17/11/1986 tarih ve 19284 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Tasarrufu Kısıtlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'in Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 15/11/1988 tarih ve E:1987/80, K:1988/3460 sayılı kararı ile iptal edilen 4. maddesi:
"Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu veya Bölge Kurullarınca; tarihi,sanat ve bölgesel özeltikleri veya diğer özellikleri nedeniyle taşınmaz kültür veya tabiat varlığı olarak tesci ve ilan olunan, arkeolojik veya doğal sit alani, korunma alanı, koruma amaçli imar planı içinde olması nedeniyle üzerinde inşaat yapilmasina izin verilmeyen arsa ve arazilerin, ek ve değişikliklerine izin verilmeyen veya ek ve değişikliklerine belirli şartlarla izin verilen binaların (ticaret, san'at-zanaat veya mesleki bir faaliyet icrası için yapilan tesis maksadı dişında bir fonksiyon verilen veya bu amaçla kullanılanlar hariç) tasarrufu kısıtlanmış sayıtır.

Bu hallerde kisıtlama, adı geçen kurulların kararlarının veya koruma amaçlı imar planinın kesinleştiği tarihi izleyen yılın başından başlar ve kurul kararının veya planın kaldırıldığı yılın sonuna kadar devam eder."
(Birinci fikradaki "ek ve değişikliklerine izin verilmeyen veya ek ve değişikliklerine belirli şartlara izin verilen binaların“ibaresi Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 11/11/1987 tarih ve E:1987/79, K:1987/3195 sayılı kararı ile iptal edilmiştir.)

4- 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varliklarını Koruma Kanunu'nun 17/06/1987tarih ve 3386 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik "İstisnalar ve muafiyetler" başlıkiı21. maddesinin 6552 sayılı Kanun'la değiştirilmeden önceki üçüncü fıkrası:

"Tapu kütüğüne “korunması gerekli taşınmaz kültür varlığıdır" kaydı konulmuş olan ve I inci ve Il nci grup olarak gruplandırimış bulunan kültür varlıkları ile arkeolojik sit alanı ve doğat sit alanı olmaları nedeniyle üzerlerinde kesin yapılanma yasağı getirilmiş taşınmaz kültür ve tabiat varlıkiarı olan parseller her türdü vergi, resim ve harçtan muaftır."
5- 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlikiarını Koruma Kanunu'nun "İstisnalar ve muafiyetler" başlıklı 21. maddesinin 6552 sayılı Kanun'la değişik halinin ilgili bölümü:
"(Değişik fikra: 10/9/2014 - 6552/98 md.) Tapu kütüğüne "korunması gerekli taşınmaz kültür varlığıdır" kaydı konulmuş olan taşınmaz kültür vartıkłarı ile arkeolojik sit alanı ve doğal sit alani olmaları nedeniyle üzerlerinde kesin yapılanma yasağı getirimiştaşınmaz kültür ve tabiat varlıkları olan parseller her türlü vergi, resim ve harçtan muaftır.Ancak, büyükşehir belediyesi sınırları içinde yer alan ve yukarıda nitelikleri belirtilen taşınmazlardan basit_usulde vergilendirilenlerin_ dışında_ ticari faaliyetlerde_ kullanilanlar hakkında emlak vergisinin yarısı ve çevre temizlik vergisinin tamamına ilişkin bu muafiyet hükmü uygulanmaz.

(Ek fikra: 10/9/2014 - 6552/98 md.) Getirilen kesin yapılanma yasağına aykırı olarak tesis edilen yapılar, bu yapıların yapildığı parseller ve kanunlara aykırı eklentileri bulunan taşınmaz kültür varlıkları hakkında bu yapılar yıkılıncaya veya aykırılıklar giderilinceye kadar yukarıdaki fıkradaki muafiyet hükmü uygulanmaz. 18/11/1983 tarih ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanununa göre Boğaziçi Sahil Şeridi veya Öngörünüm Bölgesinde konut veya işyeri olarak kullanılan taşınmaz kültür varlıkları yukarıdaki fıkradaki muafīyetten yararlanamazlar."
B- İLGÍLİ YARGI KARARI:
Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 15/11/1988 tarih ve E:1987/80, K:1988/3460sayılı karari:
"...2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun tapu kütüğüne "korunması gerekli taşınmaz kültür varlığıdır" kaydı konmuş olan ve Yüksek Kurulca tescil edilerek ! inci veya il nci grup olarak gruplandırılmış bulunan taşınmaz kültür varlıiğının her türlü vergi, resim ve harçtan muaf tutulacağına ilişkin 22. maddesi hükmü, 24.6.1987 gûn ve 19497 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 3386 sayılı kanunun 18. maddesiyle yürürlükten kaldırılarak, ayni kanunun 8. maddesiyle değişik 21. maddesinin 3. fikrası ile, tapu kütüğüne "Korunması gerekli kültür varlığıdır." kaydı konuimuş olan I inci veya Il nci grup olarak gruplandırılmış bulunan taşınmaz kültür varlıkiarı ile arkeolojik sit alanı ve doğal sit alanıolmaları nedeniyle üzerlerine kesin yapılanma yasağı getirilmiş taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları olan parseller her türü vergi, resim ve harçtan muaftır." şeklinde yeniden vaz edilmiş, 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun daimi muaflıklar başlığını taşıyan 4. ve 14.maddelerinde taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının bina ve arazi vergilerinden muaf olacaklarına ilişkin bir hükme yer verilmemiş ve ayni kanunun 22. maddesinde de, bina ve arazi vergileriyle ilgili muaflık ve istisna hükümlerinin bu Kanuna eklenmek veya bu Kanunda değişiklik yapılmak suretiyle düzenleneceği hükme bağlanmıştır.


5.5.1988 gün ve 19805 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Danıştay İçtihatlarıBirleştirme Kurulunun 11.2.1988 gün ve E:1987/3, K:1988/1 sayılı kararında, Emlak Vergisi Kanununda yer alan, bina ve arazi vergisiyle ilgili muaflık ve istisna hükümlerinin bu kanuna eklenmek veya bu kanun değiştirilmek suretiyle yaplłacağı yolundaki hükümden sonra yürürüğe giren ve Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunundä yer alan muaflık hükmünün özel ve sonraki kanun hükmü olması nedeniyle asıl uygulanacak kural olduğu ve anılan Kurumun bu nedenle Emlak Vergisiyle, Temizleme ve Aydınlatma Harcindan muaf tutulması gerektiği belirtilmiştir.

2863 sayılı Kanun da, yukarda yazılı hükümden sonra yürürüğe girdiğinden anılan kanunun gerek değişmeden evveiki 22. maddesinde ve gerekse değişiklikten sonraki 21.maddesinde belirtilen taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının Emlak Vergisinden muaf tutulmasi zorunludur.

Bu durumda, yukarıda sözü edilen kanunun 22, ve 21. maddeleriyle her türlü vergi,resim ve harçtan muaf tutulan taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarından kısıthı Emlak Vergisi alınmasını öngören Tasarrufu Kısitlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'in 4.maddesinin anılan muafiyet maddelerine aykırı olduğu açıktır.

Olayda yükümfünün hissedar olduğu taşınmazın, Yüksek Kurulun 9.4.1987 gün ve 9761 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edildiği tartışmasız olduğundan, yükümlü vekilince uyuşmazlık konusu olan yönetmeliğin tamamının değil sadece müvekkilini ilgilendiren kismının iptali istenebilir.

Açıklanan nedenierle davanın, 17.11.1986 gün ve 19284 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Tasarrufu Kisıtlanan Bina Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'in 4. maddesine ilişkin kısmının kabulüne ve bu maddenin iptaline, Yönetmelik'in diğer maddelerine yönefik kisminin reddine..."
V- HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Emlak Vergisi Kanunu'nun 30. maddesinde, tasarrufu kisıtlanan bina, arsa ve arazinin vergisinin, kisitlamasının devam ettiği sürece 1/10 oranında tahsil olunacağı hükme bağlanmış, kanunla ve diğer mevzuatia yapılan kısitlamaların neler oiduğu, süresi, tevsiki ve kısıtlama koyan kamu organlarınin görevleri ve sorumluluklarının yönetmelikle düzenleneceğikurala bağlanmıştır.

Anılan maddenin verdiği yetkiye dayanarak çıkarılan Tasarrufu Kısıtlanan Bina,Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik 17/11/1986 tarih ve 19284 sayılı Resmī Gazete'de yayımlanmiştir.

23/07/1983 tarih ve 18113 sayıl: Resmi Gazete'de yayımlanan 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarinı Koruma Kanunu'nun 21. maddesinde istisnalar, 22. maddesinde muafiyetler düzenlenmiştir. 24/06/1987 tarih ve 19497 sayılı Resmî Gazete'de yayımianan 3386 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesi 

ve Bu Kanuna Bazı Maddeler Eklenmesi Hakkinda Kanun'un 18. maddesi ile 2863 sayili Kanun'un 22. maddesi kaldırilmiş ve anilan Kanun'un 8. maddesi ile 2863 sayılı Kanun'un 21. maddesi “Istisnalar ve muafiyetler”baştığı altında yeniden düzenlenmiştir.Tasarrufu Kısıtlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'in 2863 sayılıKanun'un anılan muafiyet hükmüne aykırı oiduğu gerekçesiyle iptali istemiyle dava açılmıştır. Daniştay Dokuzuncu Dairesinin 15/11/1988 tarih ve E:1987/80, K:1988/3460sayılı kararında, öncelikle, taşınmaz kültür varlıkları ile ilgili olarak 2863 sayılı Kanun'da yer alan vergi muafiyetine ilişkin eski ve yeni düzenlemelere déğinilmiş, 1319 sayılı Kanun'un daimi muaflıklara ilişkin hükümlerinde taşınmaz kültür varlıkları yönünden bir hükmün bulunmadiğına işaret edilmiş ve ayni Kanun'un 22. maddesinde yer alan ve bina ve arazi vergileriyle ilgili muafiyet ve istisna hükümlerinin bu Kanun'a eklenmek veya bu Kanun'da değişiklik yapimak suretiyle düzenleneceği yolundaki kuraldan bahsedilmiştir. Ardından,Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 11/02/1988 tarih ve E:1987/3, K:1988/1 sayilıkararına dikkat çekilmiş ve kararda yer alan 1319 sayılı Kanun'un 22. maddesinden sonra yürürlüğe giren özel ve sonraki kanun hükmünün uyuşmazlığın çözümünde uygulańmasi gereken kural olduğu yönündeki değerlendirme işığında 2863 sayılı Kanun'un 1319 sayılıKanun'un anılan hükmünden sonra yürürlüğe girdiğine işaret edilerek taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının emlak vergisinden muaf tutulması gerektiği sonucuna ulaşılmiştır.Kararda, bu hukuksal nedenler ve gerekçe bağlaminda, emlak vergisinden muaf olan taşınmaziarla ilgili emlak vergisi tahsilatına ilişkin kısıtlılık hükümierinin uygulanamayacağıbelirtilerek aksi yönde düzenleme içeren Yönetmelik'in 4. maddesi iptal edilmiştir.Bu iptal kararinın ardından taşınmaz kültür varlıklarının emlak vergisi yönünden muafiyetten mi yararlanması gerektiği yoksa bu taşınmazlara ait emlak vergisinin tahsilinde kısıtiılık hükümierinin mi uygulanacağına dair uyuşmazlıklar sona ermiş ve bu taşınmaziar yönünden 2863 sayılı Kanun'un 21. maddesinde öngörülen muafiyet hükmünün emlak vergisini de kapsadiği kabul edilmiştir.
2863 sayılı Kanun'un "İstisnalar ve muafiyetler başlıklı" 21. maddesinin üçüncüfikrašının (14/7/2004 tarih ve 5226 sayılı Kanun'un 27. maddesiyie birinci ve ikinci fikraların ilga edilmesi nedeniyle birinci fikrasınin) 10/09/2014 tarih ve 6552 sayilı Kanun'un 98.maddesiyle değişik halinde tapu kütüğüne "korunması gerekli taşınmaz küłtür varlığıdır"kaydı konulmuş olan taşınmaz kültür varlıkları ile arkeolojik sit alanı ve doğal sit alanıolmaları nedeniyie üzerlerinde kesin yapılanma yasağı getirilmiş taşınmaz kültür ve tabiat varlıikları olan parsellerin her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu kurala bağlanmıştır.Bu fikrayı izleyen ve 10/09/2014 tarih ve 6552 sayılı Kanun'un 98. maddesiyle anilan maddeye eklenen fikranın ikinci cümlesinde ise 18/11/1983 tarih ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'na göre Boğaziçi Sahil Şeridi veya Öngörünüm Bölgesi'nde konut veya işyeri olarak kullanılan taşınmaz kültür varlıklarının muafiyetten yararlanamayacağı belirtilmiştir.

10/09/2014 tarih ve 6552 sayılı Kanun'un 98. maddesiyle 2863 sayilı Kanun'a eklenen fıkra uyarınca 18/11/1983 tarih ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu'na göre Öngörünüm Bölgesinde konut olarak kullanılan taşınmaz kültür varlıklarının maddede öngörülen muafiyetten yararlanmayacağının belirlenmesinin ardından anilan taşınmazlar için Emlak Vergisi Kanunu'nun 30. maddesi kapsamında, Tasarrufu Kisitlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'in 2. maddesinde düzenlenen kısitlilik hükümlerinin uygulanip uygulanmayacağı konusunda tereddütler ortaya çıkmıştır.
Anilan Yönetmelik'in 2. maddesinin birinci fikrasında, imar planlarinda, resmi yapilara, tesislere ve okul, cami, yol, meydan, otopark, yeşil saha, çocuk bahçesi, pazar yeri,hal, mezbaha ve benzeri umumi hizmetlere ayrimiş olması sebebiyle üzerinde inşaat yapılmasına izin verilmeyen arsalar ile esasi değişiklik ve ilaveler yapilmasına izin verilmeyen binaların tasarrufunun kısıtlanmış sayılacağı açıklanmış ve maddenin ikinci fıkrasında bu hallerde kısıtlı olarak vergilemenin, imar planının kesinleştiği tarihi izleyen yıl başından itibaren yapilacağı ve kisitlamanın, ilgili arsa veya binanın bulunduğu alan imar programına alinıncaya (imar prógramının kesinleştiği tarihe) kadar devam edeceği kurala bağlanmıştır.
Bu kapsamda 2863 sayiliı Kanun'un 21. maddesinde öngörülen muafiyetten yararlanamayan bir taşinmaza emiak vergisinin tahsilinde kısıtlilık hükmünün uygulanabilmesi için bahse konu Yönetmelik'in 2. maddesi kapsamında tasarrufunun kısıtlanmış sayılmasi gerekmektedir. Tasarrufu kisıtlanmış sayılan arsa ve binalar ise imar planlarinda resmî yapılara, tesisiere veya madde sayılan umumi hizmetiere ayrilmiş olmasısebebiyle üzerinde inşaat yapılmasına izin verilmeyen arsalar ile esaslı değişiklik ve ilaveler yapilmasina izin verilmeyen binalardır.
Boğaziçi Öngörünüm Bölgesi'nde yer alan ve konut olarak kullanılan taşınmaz kültür varlıklarınin, imar planiarında resmî yapılara, tesislere veya umumi hizmetiere ayrılmışolmadıği takdirde söz konusu madde kapsamında tasarrufunun kisıtlandığından bahsedilmesi mümkün değildir. Imar planlarında resmî yapilara, tesislere veya umumi hizmetlere ayrılmış olmayan, ancak herhangi bir sebeple esaslı değişiklik ve ilaveler yapilmasina izin verilmeyen binaların da anilan madde uyarinca tasarrufunun kisitlandiğıdüşünülemez.
Diğer taraftan, anılan Yönetmelik'in 4. maddesi taşınmaz kültür varlıklarının her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu, dolayısıyla bu taşınmazların emlak vergisi uygulaması açısından kısıtlilık hükümlerine tabi tutulamayacaği gerekçesiyle Danıştay Dokuzuncu Dairesince iptal edilmiştir. Bu nedenie, uyuşmazlığa konu taşınmaz kültür varlıkları hakkında, Yönetmelik'in anılan hükmü uyarınca kısitlılık yönünden bir değerlendirme yapilması mümkün bulunmamaktadır.


VI-SONUÇ:
Açıklanan hukuksal nedenler ve gerekçeyle aykırılığın, 18/11/1983 tarih ve 2960sayılı Boğaziçi Kanunu'na göre Boğaziçi Öngörünüm Bölgesi'nde konut olarak kullanılán taşınmaz kültür varlıklarının, 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun 30. maddesi ve Tasarrufu Kisitlanan Bina, Arsa ve Arazi Hakkında Yönetmelik'in 2. maddesi kapsamında tasarrufunun kısıtlanmiş sayıimaması gerektiği yönünde giderilmesine, 05/06/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.