พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลจังหวัดที่อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร พ.ศ. 2537
ประกาศวันที่ 1994-06-21

content: พระราชบัญญัติ จัดตั้งศาลจังหวัดที่อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร พ.ศ. ๒๕๓๗
content: ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๗ เป็นปีที่ ๔๙ ในรัชกาลปัจจุบัน
content: พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้
sectionNo: 1
content: มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลจังหวัดที่อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร พ.ศ. ๒๕๓๗”
sectionNo: 2
content: มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
sectionNo: 3
content: มาตรา ๓ ให้จัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร เรียกว่า “ศาลจังหวัดสว่างแดนดิน” และจะเปิดทำการเมื่อใด ให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกา
sectionNo: 4
content: มาตรา ๔ ให้ศาลจังหวัดสว่างแดนดินมีเขตตลอดท้องที่อำเภอสว่างแดนดิน อำเภอคำตากล้า อำเภอบ้านม่วง อำเภอวานรนิวาส อำเภอวาริชภูมิ อำเภอส่องดาว กิ่งอำเภอเจริญศิลป์ และกิ่งอำเภอนิคมน้ำอูน ในจังหวัดสกลนคร ในระหว่างที่ยังไม่ได้เปิดทำการศาลจังหวัดสว่างแดนดินตามพระราชกฤษฎีกาที่ออกตามมาตรา ๓
sectionNo: 4
content: ให้ศาลจังหวัดสกลนครมีเขตตลอดถึงเขตศาลจังหวัดสว่างแดนดินด้วย บรรดาคดีของเขตท้องที่อำเภอและกิ่งอำเภอที่ระบุในวรรคหนึ่ง ซึ่งค้างพิจารณาอยู่ในศาลจังหวัดสกลนครในวันเปิดทำการศาลจังหวัดสว่างแดนดินตามมาตรา ๓ ให้คงพิจารณาพิพากษาในศาลจังหวัดสกลนคร
sectionNo: 5
content: มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
content: ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรี
content: หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร ให้มีเขตตลอดท้องที่อำเภอสว่างแดนดิน อำเภอคำตากล้า อำเภอบ้านม่วง อำเภอวานรนิวาส อำเภอวาริชภูมิ อำเภอส่องดาว กิ่งอำเภอเจริญศิลป์ และกิ่งอำเภอนิคมน้ำอูน ในจังหวัดสกลนคร
content: เพื่อประโยชน์แก่ประชาชนในท้องที่อำเภอดังกล่าว และโดยที่มาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติว่า บรรดาศาลทั้งหลายจะตั้งขึ้นได้ก็แต่โดยพระราชบัญญัติ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้