พระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2502
ประกาศวันที่ 1959-10-28

content: พระราชบัญญัติ บรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๐๒
content: ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๐๒ เป็นปีที่ ๑๔ ในรัชกาลปัจจุบัน
content: พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมเพื่อส่งเสริมการพัฒนาอุตสาหกรรมส่วนเอกชนในราชอาณาจักร จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา ดังต่อไปนี้
sectionNo: 1
content: มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๐๒”
sectionNo: 2
content: มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
sectionNo: 3
content: มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้ “บรรษัท” หมายความว่า บรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย “คณะกรรมการ” หมายความว่า คณะกรรมการบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย “ภารธุระอุตสาหกรรม” หมายความว่า การประกอบอุตสาหกรรม และให้หมายความรวมตลอดถึง การทำหัตถกรรม การดำเนินกรรมวิธีและการซ่อมซึ่งสิ่งของ
sectionNo: 3
content: การทำเหมืองแร่ การผลิตและจำหน่ายพลังงานไฟฟ้าหรือพลังงานอย่างอื่น การขนส่ง การอุตสาหกรรมท่องเที่ยว การก่อสร้าง การปรับปรุงพื้นที่และเกษตรกรรมพาณิชย์ “หลักทรัพย์” หมายความว่า หุ้น สต๊อก หุ้นกู้ พันธบัตร และตั๋วเงินคลัง “ผู้ถือหุ้น” หมายความว่า ผู้ถือหุ้นของบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
sectionNo: 3
content: “ประกันซื้อ” หมายความว่า ซื้อหรือตกลงจะซื้อหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ทั้งหมดหรือแต่บางส่วนจากผู้ออก เพื่อการจำหน่ายต่อไป “รัฐมนตรี” หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
sectionNo: 4
content: มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
sectionNo: 1
content: หมวด ๑ การจัดตั้ง
sectionNo: 5
content: มาตรา ๕ ให้จัดตั้งบรรษัทขึ้นตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ เรียกว่า “บรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย” และให้บรรษัทเป็นนิติบุคคล ให้บรรษัทมีสำนักงานแห่งใหญ่ในจังหวัดพระนคร
sectionNo: 6
content: มาตรา ๖ ความรับผิดของผู้ถือหุ้นแต่ละคน ให้จำกัดเพียงเท่าจำนวนเงินที่ยังส่งใช้ไม่ครบมูลค่าของหุ้นที่ตนถือ
sectionNo: 7
content: มาตรา ๗ ให้กำหนดทุนเรือนหุ้นของบรรษัทเป็นจำนวนหุ้นสามัญสองหมื่นหุ้น มีมูลค่าหุ้นละหนึ่งพันบาท รวมเป็นทุนยี่สิบล้านบาท ทุนที่กล่าวนั้นอาจเพิ่มขึ้นได้ด้วยการออกหุ้นสามัญใหม่โดยมติพิเศษของที่ประชุมผู้ถือหุ้น แต่การลดทุนจะกระทำมิได้
sectionNo: 8
content: มาตรา ๘ ให้บรรษัทเสนอต่อประชาชนและหรือบุคคลใด ๆ ตามแต่บรรษัทจะกำหนด ให้เข้าชื่อซื้อหุ้นที่ระบุในมาตรา ๗ ตามเวลา วิธีการ และจำนวนที่บรรษัทกำหนด และให้บรรษัทจัดออกหุ้นเหล่านั้นได้
sectionNo: 9
content: มาตรา ๙ เมื่อมีผู้เข้าชื่อซื้อหุ้นที่ระบุในมาตรา ๗ เป็นจำนวนไม่ต่ำกว่าห้าพันหุ้น และได้ชำระเงินเต็มค่าแล้ว ให้คณะกรรมการซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งตามมาตรา ๑๔ นัดผู้ถือหุ้นมาประชุมกันเป็นการประชุมใหญ่โดยไม่ชักช้า เพื่อปรึกษากิจการที่กำหนดตามพระราชบัญญัตินี้ และกิจการอื่นตามที่จำเป็น
sectionNo: 10
content: มาตรา ๑๐ ภายหลังที่บรรษัทได้มีผู้ถือหุ้น และได้มีการประชุมผู้ถือหุ้นเลือกตั้งกรรมการตามความในพระราชบัญญัตินี้แล้ว ให้นำบทบัญญัติที่ว่าด้วยบริษัทจำกัดในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาใช้บังคับแก่บรรษัทโดยอนุโลมเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งต่อพระราชบัญญัตินี้
sectionNo: 10
content: ให้นายทะเบียนหุ้นส่วนบริษัทปฏิบัติแก่บรรษัทเช่นเดียวกับบริษัทจำกัด
sectionNo: 2
content: หมวด ๒ วัตถุประสงค์
sectionNo: 11
content: มาตรา ๑๑ วัตถุประสงค์ของบรรษัทมีดังต่อไปนี้ (ก) ช่วยเหลือการจัดตั้ง การขยาย และการปรับปรุงให้ทันสมัย ซึ่งภารธุระอุตสาหกรรมส่วนเอกชน และ (ข) สนับสนุนให้มีทุนส่วนเอกชน ทั้งในและนอกราชอาณาจักรเข้าร่วมในภารธุระที่กล่าวนั้น ภารธุระอุตสาหกรรมที่มีส่วนได้เสียอันเป็นของรัฐบาลหรือของสาธารณะอยู่ด้วยนั้น
sectionNo: 11
content: ถ้าในสารสำคัญมีลักษณะเป็นภารธุระอุตสาหกรรมส่วนเอกชน ก็ไม่จำต้องกันออกนอกข่ายแห่งความอุปการะของบรรษัทในการเงิน ทั้ง ๆ ที่มีส่วนได้เสียอันเป็นของรัฐบาลหรือของสาธารณะอยู่ด้วย แต่ถ้าบริษัทจำกัดใดมีรัฐบาลหรือองค์การของรัฐบาลถือหุ้นอยู่ด้วยไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อม
sectionNo: 11
content: เป็นจำนวนสูงกว่าร้อยละสิบของทุนเรือนหุ้นทั้งสิ้น ก็ไม่ให้ถือว่าบริษัทนั้นมีลักษณะเป็นภารธุระอุตสาหกรรมส่วนเอกชนในสารสำคัญ
sectionNo: 12
content: มาตรา ๑๒ ในการปฏิบัติให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ดังที่ระบุในมาตรา ๑๑ นั้น ภายหลังที่ได้มีการประชุมใหญ่ตามมาตรา ๙ แล้ว บรรษัทมีอำนาจกระทำการใด ๆ ที่กล่าวต่อไปนี้ได้โดยตนเองหรือโดยฐานะเป็นตัวแทนบุคคลอื่น (๑) ให้อุปการะในการเงิน ด้วยวิธีให้กู้ยืมเงินระยะยาวหรือระยะปานกลางโดยมีหรือไม่มีหลักประกัน
sectionNo: 12
content: หรือด้วยวิธีซื้อหรือเข้าชื่อซื้อหุ้นหรือหลักทรัพย์อย่างอื่น ๆ หรือด้วยวิธีจัดให้ได้มาซึ่งส่วนได้เสียอย่างอื่นใด (๒) ประกันซื้อหุ้นหรือหลักทรัพย์อื่นใด (๓) ประกันการชำระเงินที่กู้ยืมจากแหล่งกู้ยืมส่วนเอกชนอื่น (๔) จัดให้มีเงินกลับมาลงทุนใหม่ด้วยวิธีขายทรัพย์สินที่บรรษัทได้มาจากการลงทุน (๕)
sectionNo: 12
content: กู้ยืมเงินในหรือนอกราชอาณาจักรเพื่อธุรกิจของบรรษัท และให้หลักประกันเงินที่กู้ยืม ในกรณีกู้ยืมเงินโดยออกหุ้นกู้ มิให้นำความในมาตรา ๑๒๓๐ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาใช้บังคับ (๖) ใช้เงินคงเหลืออยู่เปล่าของบรรษัทซื้อหลักทรัพย์ที่เหมาะสมในหรือนอกราชอาณาจักร (๗) จัดให้ได้มา ถือกรรมสิทธิ์
sectionNo: 12
content: เช่าหรือให้เช่า จำนองหรือรับจำนอง จำนำหรือรับจำนำ และขายหรือจำหน่ายด้วยวิธีอื่นใด ซึ่งอสังหาริมทรัพย์หรือสังหาริมทรัพย์ (๘) มีบัญชีเงินฝากกระแสรายวันและเงินฝากประจำกับธนาคารใด ๆ (๙) ให้ประกันหรือรับชดใช้ค่าเสียหายและทำความตกลงใด ๆ กับรัฐบาล เทศบาล หรือบุคคลอื่นใด เพื่อให้ได้มาซึ่งสิทธิ สัมปทาน
sectionNo: 12
content: และเอกสิทธิ์ใด ๆ บรรดาที่บรรษัทเห็นว่าจะช่วยให้วัตถุประสงค์ของบรรษัทสำเร็จผล (๑๐) ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการบริหารงาน การจัดการและทางเทคนิคแก่ภารธุระอุตสาหกรรมส่วนเอกชน และช่วยให้ภารธุระนั้นได้รับบริการเกี่ยวกับการบริหารงาน การจัดการและทางเทคนิค (๑๑) รับชำระเงินใด ๆ
sectionNo: 12
content: เกี่ยวกับเงินที่บรรษัทให้กู้ยืมแม้ก่อนวันถึงกำหนดชำระ (๑๒) สั่งจ่าย รับรอง หรือสลักหลังตั๋วแลกเงิน หรือใช้เงินตามตั๋วแลกเงิน เพื่อประโยชน์แห่งธุรกิจของบรรษัท (๑๓) จัดให้มีการสงเคราะห์ตามสมควรแก่ลูกจ้างหรือผู้ที่พ้นจากการเป็นลูกจ้างของบรรษัท และครอบครัวของบุคคลเหล่านั้น (๑๔) กระทำกิจการอย่างอื่น ๆ
sectionNo: 12
content: บรรดาที่เกี่ยวกับหรือเนื่องในการจัดให้สำเร็จตามวัตถุประสงค์ของบรรษัท
sectionNo: 13
content: มาตรา ๑๓ บรรษัทต้องไม่ลงเงินในภารธุระใด ๆ หรือประกอบธุรกิจอย่างอื่นใดกับห้างหรือภารธุระใดที่กรรมการของบรรษัทเป็นหุ้นส่วนหรือเป็นกรรมการหรือเป็นผู้ถือหุ้น หรือมีส่วนได้เสียอย่างอื่นอยู่ด้วยไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อม เว้นไว้แต่การลงเงินหรือประกอบธุรกิจนั้น จะได้รับอนุมัติเป็นเอกฉันท์จากกรรมการคนอื่น
sectionNo: 13
content: ๆ ของบรรษัท เมื่อกรรมการผู้ใดมีส่วนได้เสียดังกล่าวแล้ว กรรมการผู้นั้นต้องเปิดเผยต่อที่ประชุมคณะกรรมการว่าตนมีส่วนได้เสียอย่างใด ในกรณีที่มีส่วนได้เสียอยู่แล้ว ให้เปิดเผยในคราวประชุมเพื่อพิจารณาเรื่องการจะลงเงินหรือจะประกอบธุรกิจนั้น
sectionNo: 13
content: หรือถ้ากรณีเป็นอย่างอื่นก็ให้เปิดเผยในคราวประชุมแรกหลังจากที่ตนได้มาซึ่งส่วนได้เสียนั้น แต่ถ้ากรรมการผู้ใดได้ให้คำบอกกล่าวไว้แล้วเป็นการทั่วไป โดยระบุว่าตนเป็นหุ้นส่วนในห้างใด หรือเป็นกรรมการ หรือผู้ถือหุ้นในภารธุระใด หรือมีส่วนได้เสียอย่างอื่นในห้างหรือภารธุระใดไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อม
sectionNo: 13
content: ก็ให้ถือว่าคำบอกกล่าวนั้นเป็นการเปิดเผยเพียงพอตามมาตรานี้แล้ว
sectionNo: 3
content: หมวด ๓ การจัดการ
sectionNo: 14
content: มาตรา ๑๔ ก่อนมีผู้ถือหุ้น ให้รัฐมนตรีแต่งตั้งกรรมการเริ่มแรกขึ้นคณะหนึ่งมีจำนวนสี่คน มีหน้าที่กำหนดข้อบังคับของบรรษัทว่าด้วยกิจการต่าง ๆ ที่มิได้บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัตินี้ และเป็นกิจการซึ่งบริษัทจำกัดย่อมกำหนดไว้ในข้อบังคับของบริษัท ออกหนังสือชี้ชวนและหนังสือบอกกล่าวป่าวร้อง หรือหนังสืออย่างอื่น
sectionNo: 14
content: เพื่อชวนให้เข้าชื่อซื้อหุ้น และกระทำหน้าที่และกิจการอื่น ๆ ซึ่งเป็นหน้าที่ของผู้เริ่มก่อการบริษัท ข้อบังคับของบรรษัทตามความในวรรคก่อน ต้องได้รับอนุมัติจากที่ประชุมใหญ่ และจะแก้ไขเพิ่มเติมได้ต่อเมื่อมีมติพิเศษของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
sectionNo: 15
content: มาตรา ๑๕ ในการประชุมผู้ถือหุ้นซึ่งเป็นการประชุมใหญ่ตามมาตรา ๙ ให้เลือกตั้งกรรมการเพิ่มขึ้นจากจำนวนกรรมการตามมาตรา ๑๔ อีกสองคน รวมเป็นหกคน ผู้ที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นกรรมการตามความในวรรคก่อน ต้องมีคุณสมบัติตามมาตรา ๑๘ และไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรานั้น การเลือกตั้งให้เป็นไปตามข้อบังคับของบรรษัท
sectionNo: 16
content: มาตรา ๑๖ เมื่อสิ้นขวบปีในทางบัญชีเงินของบรรษัทแต่ละปี กรรมการที่ได้รับแต่งตั้งตามมาตรา ๑๔ และกรรมการตามมาตรา ๑๕ ต้องออกจากตำแหน่งตามวาระฝ่ายละหนึ่งคนโดยวิธีจับสลาก เมื่อสิ้นขวบปีในทางบัญชีเงินของบรรษัทปีที่สี่ ให้กรรมการที่ได้รับแต่งตั้งตามมาตรา ๑๔ ที่ยังเหลืออยู่อีกคนหนึ่งออกจากตำแหน่ง
sectionNo: 16
content: เมื่อกรรมการที่ได้รับแต่งตั้งตามมาตรา ๑๔ ได้ออกจากตำแหน่งไปหมดแล้ว ให้กรรมการของบรรษัทออกจากตำแหน่งตามวาระคราวละสองคน โดยให้กรรมการผู้ที่อยู่ในตำแหน่งนานกว่าเป็นผู้ต้องออกก่อนตามลำดับ เมื่อกรรมการต้องพ้นจากตำแหน่งไปตามความในสามวรรคก่อน ให้เลือกตั้งบุคคลผู้มีคุณสมบัติตามมาตรา ๑๘
sectionNo: 16
content: และไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรานั้น เข้าดำรงตำแหน่งแทน ทั้งนี้ ตามวิธีการที่กำหนดในข้อบังคับของบรรษัท กรรมการที่พ้นจากตำแหน่งตามวาระอาจได้รับเลือกตั้งอีกได้
sectionNo: 17
content: มาตรา ๑๗ กรรมการย่อมพ้นจากตำแหน่งนอกจากถึงคราวออกตามวาระเมื่อ (๑) ตาย (๒) ลาออก (๓) เป็นผู้ขาดคุณสมบัติตามมาตรา ๑๘ (๔) เป็นผู้มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๘ (๕) ที่ประชุมใหญ่ของบรรษัทให้ออก ในกรณีที่มีการพ้นจากตำแหน่งนอกจากถึงคราวออกตามวาระ ให้เลือกตั้งบุคคลที่มีคุณสมบัติตามมาตรา ๑๘
sectionNo: 17
content: และไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรานั้น เข้าดำรงตำแหน่งแทน ความใน (๓) และ (๕) มิให้นำมาใช้บังคับแก่กรรมการที่แต่งตั้งตามมาตรา ๑๔ และมาตรา ๑๙
sectionNo: 18
content: มาตรา ๑๘ บุคคลอาจได้รับเลือกตั้งและดำรงตำแหน่งกรรมการของบรรษัทได้ต่อเมื่อเป็นผู้ที่มีคุณสมบัติโดยเป็นผู้ถือหุ้นของบรรษัทมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นบาท หรือเป็นผู้แทนของบริษัทจำกัดหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ถือหุ้นของบรรษัทมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นบาท และไม่มีลักษณะต้องห้ามดังต่อไปนี้ (๑)
sectionNo: 18
content: เป็นลูกจ้างซึ่งได้รับเงินเดือนจากบรรษัท (๒) เป็นหรือเคยเป็นบุคคลล้มละลาย (๓) เป็นบุคคลไร้ความสามารถหรือเสมือนไร้ความสามารถ
sectionNo: 19
content: มาตรา ๑๙ ตราบใดที่เงินซึ่งรัฐบาลให้บรรษัทกู้ยืมยังมีค้างอยู่ หรือการค้ำประกันที่รัฐบาลให้ไว้ตามมาตรา ๒๓ ยังไม่สิ้นอายุการบังคับ ให้รัฐมนตรีแต่งตั้งบุคคลที่เห็นสมควรคนหนึ่งเป็นกรรมการของบรรษัทเพิ่มขึ้นจากจำนวนกรรมการที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๑๔ และมาตรา ๑๕
sectionNo: 19
content: และให้รัฐมนตรีมีอำนาจถอดถอนและแต่งตั้งบุคคลอื่นเข้าดำรงตำแหน่งแทนได้ ให้กรรมการตามความในวรรคก่อน มีฐานะเช่นเดียวกับกรรมการอื่นของบรรษัท แต่ไม่ต้องออกตามวาระ
sectionNo: 20
content: มาตรา ๒๐ ให้คณะกรรมการมีอำนาจและหน้าที่กำกับและควบคุมโดยทั่วไปซึ่งการดำเนินงาน การบริหารกิจการและธุรกิจของบรรษัท และให้มีอำนาจกระทำการต่าง ๆ ที่บรรษัทจะพึงกระทำได้ อำนาจเช่นว่านี้ให้รวมถึง (๑) จ่ายเงินของบรรษัทเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายใด ๆ
sectionNo: 20
content: ที่เกิดขึ้นในการจัดกิจการและการประกอบธุรกิจตามวัตถุประสงค์ของบรรษัท การให้สินจ้างแก่กรรมการและลูกจ้างของบรรษัท (๒) ควบคุมให้มีการตรวจคำร้องทุกฉบับที่ภารธุระอุตสาหกรรมส่วนเอกชนยื่นขึ้นมาเพื่อขอรับอุปการะในทางการเงินจากบรรษัท และให้รับไว้พิจารณาเฉพาะแต่ที่เห็นสมควรในทางเทคนิค การเงินและการเศรษฐกิจ
sectionNo: 20
content: โดยมิต้องคำนึงถึงการอื่นใดทั้งสิ้น
sectionNo: 21
content: มาตรา ๒๑ ให้คณะกรรมการแต่งตั้งบุคคลคนหนึ่งเป็นผู้จัดการทั่วไปของบรรษัท ให้ผู้จัดการทั่วไปเป็นผู้บริหารกิจการของบรรษัทให้เป็นไปตามนโยบายที่คณะกรรมการกำหนด และมีอำนาจบังคับบัญชาลูกจ้างของบรรษัททุกตำแหน่ง ผู้จัดการทั่วไปมีสิทธิเข้าร่วมประชุมคณะกรรมการ และร่วมในการพิจารณาปรึกษากิจการต่าง ๆ ของบรรษัท
sectionNo: 21
content: แต่ไม่มีสิทธิออกเสียงลงคะแนน
sectionNo: 22
content: มาตรา ๒๒ ในส่วนกิจการที่เกี่ยวกับบุคคลภายนอก ให้ผู้จัดการทั่วไปมีอำนาจกระทำการแทนบรรษัท แต่ผู้จัดการทั่วไปจะมอบอำนาจให้บุคคลอื่นกระทำแทนตนเฉพาะในกิจการใดก็ได้
sectionNo: 4
content: หมวด ๔ การค้ำประกันเงินกู้
sectionNo: 23
content: มาตรา ๒๓
sectionNo: 23
content: ในกรณีที่รัฐบาลจะค้ำประกันเงินกู้ที่บรรษัทกู้ยืมจากธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการหรือจากแหล่งกู้ยืมอื่นใดในต่างประเทศถ้ายอดรวมแห่งต้นเงินกู้เหล่านั้นทั้งสิ้นที่รัฐบาลค้ำประกันยังค้างอยู่กว่าห้าร้อยล้านบาทเมื่อคำนวณเป็นเงินตราไทยหรือการค้ำประกันเงินกู้จะเป็นผลให้ยอดรวมนั้นมีจำนวนสูงกว่
sectionNo: 23
content: าที่กล่าวนี้เมื่อคำนวณเป็นเงินตราไทยแล้วก็ห้ามมิให้มีการค้ำประกันอีก
sectionNo: 24
content: มาตรา ๒๔ บรรดาเงินที่บรรษัทต้องชำระเป็นต้นเงิน ดอกเบี้ยหรือค่าใช้จ่ายอย่างอื่น ๆ สำหรับเงินกู้รายใด ๆ ที่ธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการได้ให้บรรษัทกู้ยืม หรือที่รัฐบาลต้องชำระเพราะการค้ำประกันที่ได้ให้ไว้ตามมาตรา ๒๓ นั้น ถึงแม้ว่าจะมีบทกฎหมายใด ๆ เป็นอย่างอื่นก็ต้องชำระ (ก)
sectionNo: 24
content: โดยไม่ต้องหักและไม่ต้องเสียภาษีอากรหรือค่าธรรมเนียมใด ๆ ที่ตั้งเก็บตาม หรือภายใต้บทกฎหมายใด ๆ ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน หรือที่จะประกาศใช้ต่อไป และ (ข) โดยพ้นจากการกำกัดทั้งปวงที่กำหนดตามหรือภายใต้บทกฎหมายใด ๆ ซึ่งจะทำให้ธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการมิได้รับชำระ
sectionNo: 25
content: มาตรา ๒๕ ในกรณีที่เกี่ยวกับเงินกู้รายใด ๆที่ธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการหรือที่แหล่งกู้ยืมอื่นใดในต่างประเทศได้ให้บรรษัทกู้ยืมและรัฐบาลค้ำประกันนั้น
sectionNo: 25
content: รัฐบาลจะทำสัญญากับบรรษัทก็ได้ว่าถ้ามีการเปลี่ยนแปลงค่าของบาทเทียบกับเงินตราต่างประเทศสกุลที่ได้กู้ยืมและมีการขาดทุนเกิดขึ้นรัฐบาลจะชดใช้เงินที่ขาด หรือถ้ามีผลกำไรเกิดขึ้น รัฐบาลจะได้รับผลกำไรนั้น
content: ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ส. ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรี
content: หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่การประกอบอุตสาหกรรมจะสำเร็จผลไปได้ด้วยดี จำต้องได้รับความช่วยเหลือในด้านการเงิน เพื่อให้มีทุน มีการจัดการอันมีสมรรถภาพ และมีความรู้ในด้านวิชาการ จึงสมควรจัดให้มีบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยขึ้น
content: เพื่อช่วยเหลือกิจการอุตสาหกรรมให้สำเร็จผลดังว่านี้
sectionNo: ฉบับที่ 2
content: พระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๕
sectionNo: 2
content: มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
content: หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ในขณะนี้การประกอบอุตสาหกรรมมีความจำเป็นที่จะต้องได้รับการส่งเสริมมากยิ่งขึ้น เพื่อให้สอดคล้องกับการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ จึงจำต้องขยายวงเงินค้ำประกันเงินกู้ที่บรรษัทฯ พึงจะได้มาจากธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการ
content: หรือจากแหล่งกู้ยืมใดในต่างประเทศ เพื่อให้ยอดรวมแห่งต้นเงินกู้ยืมเพิ่มขึ้นเพียงพอ เพื่อส่งเสริมการพัฒนาอุตสาหกรรมส่วนเอกชนในราชอาณาจักรให้กว้างขวางยิ่งขึ้นพอแก่ความต้องการในขณะนี้
sectionNo: 15 ทวิ
content: มาตรา ๑๕ ทวิ เมื่อที่ประชุมใหญ่เห็นสมควรจะเลือกตั้งกรรมการเพิ่มขึ้นจากจำนวนกรรมการตามมาตรา๑๕ วรรคหนึ่ง อีกไม่เกินสองคนก็ได้ และให้นำความในมาตรา ๑๕ วรรคสองมาใช้บังคับด้วยโดยอนุโลม
sectionNo: ฉบับที่ 3
content: พระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๖
sectionNo: 2
content: มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
content: หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่บรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยได้เพิ่มทุนเรือนหุ้นจากเดิม๒๐ ล้านบาทเป็น ๑๐๐ ล้านบาทแล้ว ตามมติพิเศษของที่ประชุมและโดยที่บรรษัทได้ตกลงเรียกหุ้นที่ชำระแล้วเพิ่มจากเดิม ๖.๑ ล้านบาท เป็น ๓๐ล้านบาท ตามมติของที่ประชุมคณะกรรมการบรรษัท
content: จึงจำเป็นต้องเพิ่มมาตรา ๑๕ ทวิเพื่อให้บรรษัทมีอำนาจจะเลือกตั้งกรรมการเพิ่มขึ้นไว้รอรับผู้ถือหุ้นที่มีสิทธิเข้าเป็นกรรมการในกาลอันควรต่อไป และโดยที่บรรษัทจะได้รับเงินกู้จากแหล่งอื่นในต่างประเทศนอกจากธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการ
content: จึงจำเป็นต้องเพิ่มความ“หรือที่แหล่งกู้ยืมอื่นใดในต่างประเทศ” เข้าไว้ในมาตรา ๒๕ เพื่อรัฐบาลจะทำสัญญากับบรรษัทเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงค่าของเงินบาทเทียบกับเงินตราต่างประเทศสกุลที่ได้กู้ยืมจากแหล่งอื่นในต่างประเทศ
sectionNo: ฉบับที่ 4
content: พระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๐
sectionNo: 2
content: มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
sectionNo: 4
content: มาตรา ๔ การคำนวณเงินตราต่างประเทศเป็นเงินตราไทยเพื่อทราบยอดรวมของเงินกู้ตามมาตรา ๒๓ แห่งพระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๐๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้ ให้ใช้อัตราปริวรรตในวันใช้บังคับสัญญากู้ซึ่งได้กระทำมาแล้วก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ
sectionNo: 4
content: และให้ใช้อัตราที่คำนวณจากการเทียบค่าเสมอภาคของเงินบาทกับเงินตราต่างประเทศสกุลที่กู้ยืมสำหรับเงินกู้ที่กู้ภายหลังวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ
sectionNo: 5
content: มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
content: หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ในขณะนี้การประกอบอุตสาหกรรมของเอกชนภายในประเทศควรได้รับการส่งเสริมมากยิ่งขึ้น จึงสมควรขยายวงเงินค้ำประกันเงินกู้ที่บรรษัทฯ จะพึงได้รับจากธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการ หรือจากแหล่งกู้ยืมใดในต่างประเทศจาก ๒๐๐ ล้านบาท เป็น
content: ๕๐๐ ล้านบาท เพื่อให้บรรษัทมีเงินที่จะให้ผู้ประกอบการอุตสาหกรรมภายในประเทศกู้ได้มากยิ่งขึ้น