พระราชบัญญัติล้อเลื่อน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2499
ประกาศวันที่ 1956-12-31

content: พระราชบัญญัติ ล้อเลื่อน (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๔๙๙ ________
content: ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๙ เป็นปีที่ ๑๑ ในรัชกาลปัจจุบัน
content: พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควร แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยล้อเลื่อน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้
sectionNo: 1
content: มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติล้อเลื่อน (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๔๙๙”
sectionNo: 2
content: มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
sectionNo: 3
content: มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๙ แห่งพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พุทธศักราช ๒๔๗๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน “มาตรา ๑๙ ใบอนุญาตขับขี่นั้น แบ่งออกเป็นสองประเภท (๑) ใบอนุญาตขับขี่รถจักรยาน ๒ ล้อ (๒) ใบอนุญาตขับขี่ล้อเลื่อนอื่นนอกจากเกวียน ใบอนุญาตเหล่านี้ให้ใช้ได้ทั่วราชอาณาจักร ใบอนุญาตตาม (๑)
sectionNo: 3
content: ให้ใช้ได้ตลอดชีพของผู้ได้รับใบอนุญาตขับขี่โดยไม่ต้องต่ออายุใบอนุญาต ใบอนุญาตตาม (๒) ให้ใช้ได้ตลอดเวลาสิบสองเดือนนับแต่วันออกใบอนุญาต”
content: ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี
content: หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากรถจักรยาน ๒ ล้อไม่ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงแก่บุคคลและทรัพย์สิน และให้ความสะดวกในการสัญจรไปมาแก่ประชาชน สมควรที่จะส่งเสริมให้ประชาชนได้มีใช้กันโดยแพร่หลาย และเพื่อให้ประชาชนไม่ต้องเสียเวลามาต่อใบอนุญาตขับขี่ทุกปี
content: จึงเห็นสมควรให้มีใบอนุญาตขับขี่ตลอดชีพ กล่าวคือ เมื่อผ่านการสอบขับขี่ไปได้แล้ว ทางกองทะเบียนก็จะออกใบอนุญาตขับขี่ตลอดชีพให้ โดยไม่ต้องมาต่ออายุกันอีกต่อไปด้วย