พระราชบัญญัติสงเคราะห์อาชีพแก่คนไทย พ.ศ. 2499 (ยกเลิก)
ประกาศวันที่ 1956-02-28

content: พระราชบัญญัติ สงเคราะห์อาชีพแก่คนไทย พ.ศ. ๒๔๙๙ (ยกเลิก)
content: ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๙๙ เป็นปีที่ ๑๑ ในรัชกาลปัจจุบัน
content: พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรมีกฎหมายว่าด้วยการสงเคราะห์อาชีพแก่คนไทย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้
sectionNo: 1
content: มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติสงเคราะห์อาชีพแก่คนไทย พ.ศ. ๒๔๙๙”
sectionNo: 2
content: มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป และเมื่อจะให้ใช้บังคับในท้องที่ใด ให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกา
sectionNo: 3
content: มาตรา ๓ ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติช่วยอาชีพและวิชาชีพ (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๕ ส่วนบรรดาบทกฎหมาย กฎ และข้อบังคับซึ่งขัดหรือแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ ให้ใช้บทแห่งพระราชบัญญัตินี้บังคับ
sectionNo: 4
content: มาตรา ๔ ในพระราชบัญญัตินี้ “เจ้าของ” หมายความว่า ผู้ประกอบอุตสาหกรรม พาณิชยกิจ หรือธุรกิจอย่างอื่น “คนงาน” หมายความว่า บุคคลซึ่งทำงานให้แก่เจ้าของ ไม่ว่าจะเป็นการงานในหน้าที่ใด โดยจะได้รับค่าจ้างหรือไม่ก็ตาม “พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า บุคคลซึ่งรัฐมนตรีได้แต่งตั้งให้เป็น
sectionNo: 4
content: ผู้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ “รัฐมนตรี” หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
sectionNo: 5
content: มาตรา ๕ เมื่อได้ประกาศพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัตินี้บังคับในท้องที่ใดแล้ว ให้เจ้าของซึ่งใช้คนงานตั้งแต่สิบคนขึ้นไป แจ้งจำนวนคนงานทั้งหมดที่มีอยู่ในขณะนั้น ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในสามสิบวัน นับแต่วันที่พระราชกฤษฎีกาใช้บังคับ
sectionNo: 5
content: ให้เจ้าของซึ่งใช้คนงานตั้งแต่สิบคนขึ้นไปภายหลังวันที่พระราชกฤษฎีกาใช้บังคับ แจ้งจำนวนคนงานภายในสามสิบวัน นับแต่วันที่มีจำนวนคนงานถึงสิบคนขึ้นไป เมื่อได้แจ้งจำนวนคนงานดังกล่าวในวรรคแรก หรือวรรคสองแล้ว ถ้ามีการเปลี่ยนแปลง ให้เจ้าของแจ้งภายในสามสิบวัน นับตั้งแต่วันที่มีการเปลี่ยนแปลง
sectionNo: 5
content: การแจ้งตามความในมาตรานี้ ให้ทำตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง กำหนดเวลาการแจ้งจำนวนคนงานตามความในมาตรานี้ ถ้ารัฐมนตรีเห็นสมควรจะประกาศในราชกิจจานุเบกษาขยายเวลาต่อไปอีกก็ได้
sectionNo: 6
content: มาตรา ๖ อุตสาหกรรม พาณิชยกิจ หรือธุรกิจ ตามที่จะได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนดไว้ เจ้าของซึ่งใช้คนงานตั้งแต่สิบคนขึ้นไป จะต้องจัดให้มีคนงานที่มีสัญชาติไทยเป็นจำนวนไม่น้อยกว่าที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกานั้น จำนวนที่จะกำหนดในพระราชกฤษฎีกานั้น จะต้องไม่เกินร้อยละห้าสิบของจำนวนคนงานทั้งหมด
sectionNo: 7
content: มาตรา ๗ เมื่อได้ประกาศพระราชกฤษฎีกาตามความในมาตรา ๒ และมาตรา ๖ แล้ว เจ้าของซึ่งใช้คนงานตั้งแต่สิบคนขึ้นไปที่ยังมีคนงานที่มีสัญชาติไทยไม่ครบจำนวนตามที่ระบุไว้ในพระราชกฤษฎีกา ให้คงมีคนงานเท่าที่มีอยู่ต่อไปได้ แต่เมื่อจะรับคนงานเข้าใหม่ ต้องรับแต่คนงานที่มีสัญชาติไทยจนครบจำนวนที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา
sectionNo: 8
content: มาตรา ๘ ให้เจ้าของซึ่งใช้คนงานตั้งแต่สิบคนขึ้นไปจัดให้มีทะเบียนคนงานเก็บไว้เป็นประจำ ณ สำนักงาน หรือสถานที่ประกอบกิจการ พร้อมที่จะให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจได้ทุกเวลาในเวลาราชการ ทะเบียนคนงานต้องมีรายการตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
sectionNo: 9
content: มาตรา ๙ ให้ถือว่าพนักงานเจ้าหน้าที่เป็นเจ้าพนักงานตามความหมายแห่งกฎหมายลักษณะอาญา และมีอำนาจที่จะเข้าไปในสำนักงาน หรือสถานที่ประกอบกิจการอุตสาหกรรม พาณิชยกิจ หรือธุรกิจ ซึ่งเข้าลักษณะดังบัญญัติไว้ในมาตรา ๖ เพื่อตรวจดูทะเบียนคนงาน และจำนวนคนงานในเวลาราชการ
sectionNo: 9
content: และเจ้าของต้องให้ความสะดวกแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ตามสมควร
sectionNo: 10
content: มาตรา ๑๐ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๕ หรือมาตรา ๘ มีความผิด ต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองพันบาท หรือจำคุกไม่เกินสามเดือน หรือทั้งปรับทั้งจำ
sectionNo: 11
content: มาตรา ๑๑ ผู้ใดเป็นเจ้าของ ไม่ให้ความสะดวกแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ตามความในมาตรา ๙ มีความผิด ต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาท
sectionNo: 12
content: มาตรา ๑๒ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๖ หรือมาตรา ๗ มีความผิด ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าพันบาท หรือจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือทั้งปรับทั้งจำ
sectionNo: 13
content: มาตรา ๑๓ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ และออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ใช้บังคับได้
content: ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี
content: หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เพื่อเป็นการช่วยเหลือคนไทยให้มีงานอาชีพเป็นหลักฐานเพิ่มขึ้น จึงควรที่จะบัญญัติกฎหมายให้บรรดาบริษัท ห้างหุ้นส่วน หรือเอกชน รับคนงานที่มีสัญชาติไทยเข้าทำงานอย่างน้อยเป็นจำนวนตามที่กฎหมายกำหนดไว้ แต่โดยที่กฎหมายในปัจจุบัน คือ
content: พระราชบัญญัติช่วยอาชีพและวิชาชีพ (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๕ ใช้บังคับเฉพาะโรงงานเท่านั้น และยังไม่มีวิธีการอันรัดกุมสำหรับการตรวจสอบ จึงเห็นสมควรที่จะยกเลิกพระราชบัญญัติฉบับนั้นเสีย และบัญญัติกฎหมายว่าด้วยการสงเคราะห์อาชีพแก่คนไทยขึ้นใหม่