พระราชบัญญัติราชองครักษ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2496
ประกาศวันที่ 1953-08-25

content: พระราชบัญญัติ ราชองครักษ์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๖
content: ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๙๖ เป็นปีที่ ๘ ในรัชกาลปัจจุบัน
content: พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติราชองครักษ์ พุทธศักราช ๒๔๘๐ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้
sectionNo: 1
content: มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติราชองครักษ์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๖”
sectionNo: 2
content: มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
sectionNo: 3
content: มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติราชองครักษ์ พุทธศักราช ๒๔๘๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน “มาตรา ๘ ราชองครักษ์เวร แต่งตั้งจากนายทหารสัญญาบัตรประจำการ และคงรับราชการตามตำแหน่งเดิม มีหน้าที่ประจำตามเสด็จ รักษาการ และปฏิบัติกิจการอย่างอื่นในส่วนพระองค์พระมหากษัตริย์”
sectionNo: 4
content: มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติราชองครักษ์ พุทธศักราช ๒๔๘๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน “มาตรา ๙ ราชองครักษ์ประจำ แต่งตั้งจากนายทหารสัญญาบัตรประจำการและเข้ารับราชการประจำในกรมราชองครักษ์ มีหน้าที่ปฏิบัติกิจการในส่วนพระองค์พระมหากษัตริย์แล้วแต่จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ”
sectionNo: 5
content: มาตรา ๕ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติราชองครักษ์ พุทธศักราช ๒๔๘๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน “มาตรา ๑๒ ราชองครักษ์เวรพ้นจากตำแหน่งในกรณีใดกรณีหนึ่งต่อไปนี้ ๑. ออกจากประจำการ ๒. ไปรับราชการฝ่ายพลเรือน และพ้นจากตำแหน่งในกระทรวงกลาโหม ๓. ได้เป็นราชองครักษ์เวรครบ ๓ ปีบริบูรณ์”
sectionNo: 6
content: มาตรา ๖ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๓ แห่งพระราชบัญญัติราชองครักษ์ พุทธศักราช ๒๔๘๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน “มาตรา ๑๓ ราชองครักษ์ประจำพ้นจากตำแหน่งในกรณีใดกรณีหนึ่งต่อไปนี้ ๑. ออกจากประจำการ ๒. ไปรับราชการที่อื่น และขาดจากตำแหน่งหน้าที่ในกรมราชองครักษ์”
content: ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี
content: หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เพื่อให้สอดคล้องกับข้อบังคับกระทรวงกลาโหมว่าด้วยเหล่าทหาร พ.ศ. ๒๔๙๕ ซึ่งมิได้แบ่งทหารออกเป็นพลรบและผู้ช่วยพลรบเหมือนแต่ก่อน