พระราชบัญญัติว่าด้วยวินัยตำรวจแก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2477
ประกาศวันที่ 1935-04-28

content: พระราชบัญญัติ ว่าด้วยวินัยตำรวจแก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๗๗
content: ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ ๗ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๗) อนุวัตน์จาตุรนต์ อาทิตย์ทิพอาภา เจ้าพระยายมราช ตราไว้ ณ วันที่ ๑๙ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๗๘ เป็นปีที่ ๒ ในรัชกาลปัจจุบัน
content: โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า เป็นการสมควรจะแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติว่าด้วยวินัยตำรวจ พุทธศักราช ๒๔๗๗ เพื่อให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้
sectionNo: 1
content: มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า “พระราชบัญญัติว่าด้วยวินัยตำรวจแก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๗๗”
sectionNo: 2
content: มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
sectionNo: 3
content: มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยวินัยตำรวจ พุทธศักราช ๒๔๗๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน “มาตรา ๙ ภาคทัณฑ์นั้น คือ ผู้กระทำผิดมีความผิดอันควรต้องรับทัณฑ์สถานหนึ่งสถานใดดังกล่าวมาแล้ว แต่มีเหตุอันควรปราณี จึงเป็นแต่แสดงความผิดของผู้นั้นให้ปรากฏ หรือให้ทำทัณฑ์บนไว้ ทัณฑกรรมนั้น
sectionNo: 3
content: คือให้กระทำการสุขา การโยธา หรืองานอื่นของราชการเพิ่มจากหน้าที่ประจำซึ่งตนจะต้องปฏิบัติอยู่แล้ว หรือปรับให้อยู่เวรยามนอกจากหน้าที่ประจำ กักยาม คือ กักตัวไว้ในบริเวณใดบริเวณหนึ่ง ที่สมควรตามแต่ที่จะกำหนดให้ กักขัง คือ ขังในที่ที่จัดไว้เพื่อควบคุม แต่เฉพาะคนเดียว หรือรวมกันหลายคน แล้วแต่จะได้มีคำสั่ง
sectionNo: 3
content: จำขัง คือ จำตรวนแล้วขังในที่ควบคุม กักขังหรือจำขังนั้น จะใช้ทำงานสุขาหรือโยธาของราชการด้วยก็ได้ แต่วันหนึ่งไม่ให้เกิน ๖ ชั่วโมง การลงโทษตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน หมายถึงการลงโทษตามที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนซึ่งใช้อยู่ เว้นแต่โทษสถานไล่ออก หรือปลด หรือพักราชการ
sectionNo: 3
content: ถ้าผู้ที่จะต้องรับโทษเป็นพลตำรวจ หรือนายสิบตำรวจ ซึ่งมิใช่ระหว่างประจำการตามพระราชบัญญัติลักษณะเกณฑ์ทหาร หรือเสมียนพนักงาน ให้อธิบดีกรมตำรวจสั่งได้ตามเหตุที่ระบุไว้ในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน นอกจากทัณฑ์ที่กล่าวไว้ในมาตรา ๘ ห้ามมิให้ใช้วิธีลงทัณฑ์อย่างอื่นเป็นอันขาด”
sectionNo: 4
content: มาตรา ๔ ให้แก้คำว่า “ข้อบังคับ” ในมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยวินัยตำรวจ พุทธศักราช ๒๔๗๗ เป็น “กฎกระทรวง”
sectionNo: 5
content: มาตรา ๕ ให้แก้ตารางกำหนดอำนาจลงทัณฑ์ตำรวจท้ายพระราชบัญญัติว่าด้วยวินัยตำรวจ พุทธศักราช ๒๔๗๗ ดังนี้ คำว่า “รัฐมนตรีหรืออธิบดี” ในช่องผู้สั่งลงทัณฑ์ ให้แก้เป็น “รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย หรืออธิบดีกรมตำรวจ” คำว่า “๔ เดือน” ในช่องพลตำรวจผู้รับทัณฑ์กักขัง ให้แก้เป็น “๖ เดือน”
sectionNo: 6
content: มาตรา ๖ ให้ยกเลิกมาตรา ๓๑ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยวินัยตำรวจ พุทธศักราช ๒๔๗๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน “มาตรา ๓๑ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น
sectionNo: 6
content: เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้”
content: ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ (ตามมติคณะรัฐมนตรี) พระยานิติศาสตร์ไพศาลย์ รัฐมนตรี