พระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พุทธศักราช 2474 (ยกเลิก)
ประกาศวันที่ 1931-08-23

content: พระราชบัญญัติ ว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พุทธศักราช ๒๔๗๔ (ยกเลิก)
content: พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปกพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ สั่งว่า โดยที่ทรงพระราชดำริเห็นสมควรจัดให้มีระเบียบควบคุมการเก็บรักษาตลอดถึงการบรรจุขนถ่ายและจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเพื่อป้องกันอัคคีภัย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยบทมาตราต่อไปนี้
sectionName: ความเบื้องต้น
content: ความเบื้องต้น
sectionNo: 1
content: มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า “พระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พุทธศักราช ๒๔๗๔”
sectionNo: 2
content: มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันที่ ๑ เดือนพฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๔๗๔
sectionNo: 1
content: หมวด ๑ บทเบ็ดเสร็จทั่วไป
sectionNo: 3
content: มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้ “เสนาบดี” หมายความว่า เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย “เจ้าพนักงาน” หมายความว่า เจ้าพนักงานผู้ซึ่งเสนาบดีได้ตั้งขึ้นให้มีหน้าที่ทำการตามพระราชบัญญัตินี้ นายช่าง” หมายความว่า นายช่างผู้ซึ่งเสนาบดีได้ตั้งขึ้นให้มีหน้าที่ทำการตามพระราชบัญญัตินี้ “น้ำมันเชื้อเพลิง” รวมความว่า
sectionNo: 3
content: ของเหลวทั้งปวงที่เรียกกันว่า ร๊อคออยล เกโรซิน (น้ำมันก๊าด) ปาราฟิน เปโตรเลียม กาโซลิน เบนโซล เบนโซลิน เบนซิน นัฟธา และสิ่งอื่น ๆ ตามที่เสนาบดีจะได้ประกาศเพิ่มเติมภายหลังว่าเป็นน้ำมันเชื้อเพลิง ไม่ว่าเกิดโดยธรรมดา หรือทำขึ้นจากเปโตรเลียม ถ่านศิลา ซิสต์ เชล ปีต ฯลฯ และสิ่งซึ่งทำขึ้นจากสิ่งนั้น ๆ
sectionNo: 3
content: อีกต่อหนึ่ง “ขั้นเกิดไฟ” หมายความว่า เขตความร้อนเมื่อน้ำมันเชื้อเพลิงได้กระทบแล้ว อาจมีไอลุกเป็นเพลิงได้ “หีบ” หมายความว่า ที่บรรจุน้ำมันเชื้อเพลิงมีปริมาณไม่เกินสองปีบ “ปีบ” หมายความว่า ที่บรรจุน้ำมันเชื้อเพลิงมีปริมาณไม่เกิน ๒๐ ลิตร “สถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิง ” หมายความว่า
sectionNo: 3
content: สถานที่ที่ใช้ในการเก็บน้ำมันเชื้อเพลิง และบริเวณที่กำหนดเป็นเขตสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิง และให้หมายความรวมถึงสิ่งก่อสร้าง ท่อและอุปกรณ์ต่าง ๆ ในบริเวณนั้น ที่ใช้ในการบริการน้ำมันเชื้อเพลิงให้แก่ยานพาหนะไม่ว่าจะเป็นจำหน่ายขายหรือมิได้จำหน่ายขาย
sectionNo: 4
content: มาตรา ๔ น้ำมันเชื้อเพลิงตามที่ใช้ในพระราชบัญญัตินี้ได้แบ่งเป็นสามจำพวก คือ ๑. “ชนิดไม่น่ากลัวอันตราย” หมายความว่า ชนิดที่มีขั้นเกิดไฟสูงกว่า ๖๖ ดีกรีเซ็นติกราดขึ้นไป ๒. “ชนิดธรรมดา” หมายความว่า ชนิดที่มีขั้นเกิดไฟในระวางตั้งแต่ ๖๖ ลงมาจนถึง ๒๓ ดีกรีเซ็นติกราด ๓. “ชนิดน่ากลัวอันตราย” หมายความว่า
sectionNo: 4
content: ชนิดที่มีขั้นเกิดไฟต่ำกว่า ๒๓ ดีกรีเซ็นติกราดลงมา
sectionNo: 5
content: มาตรา ๕ พระราชบัญญัตินี้ท่านว่ามิให้ปรับใช้แก่น้ำมันเชื้อเพลิงที่ใช้ในราชการทหารโดยเฉพาะ
sectionNo: 2
content: หมวด ๒ ใบอนุญาต
sectionNo: 6
content: มาตรา ๖ การเก็บและจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงทุกชนิดต้องได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงาน เว้นไว้แต่จะได้กล่าวไว้ในพระราชบัญญัตินี้เป็นอย่างอื่น
sectionNo: 7
content: มาตรา ๗ สถานที่สำหรับเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงดังที่ได้กล่าวไว้ในพระราชบัญญัติการเดินเรือในน่านน้ำสยามนั้น ต้องได้รับใบอนุญาตและปฏิบัติตามความในพระราชบัญญัตินี้ด้วย
sectionNo: 8
content: มาตรา ๘ การขออนุญาตนั้น ต้องยื่นใบขอต่อเจ้าพนักงาน เมื่อเจ้าพนักงานได้พิจารณาเห็นเป็นการถูกต้องตามพระราชบัญญัตินี้แล้ว ก็ให้ออกใบอนุญาตให้ คำร้องขอและใบอนุญาตให้ใช้ตามแบบ ซึ่งจะได้กำหนดไว้ในกฎเสนาบดี
sectionNo: 9
content: มาตรา ๙ บรรดาสถานที่ที่รับอนุญาตให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงต้องมีป้ายตามชนิดและขนาดซึ่งเจ้าพนักงานจะได้กำหนดให้แสดงไว้ ณ ที่ที่เห็นได้ง่าย ป้ายนั้นให้มีคำว่า “สถานที่รับอนุญาตเก็บน้ำมันเชื้อเพลิง ใบอนุญาตที่......”
sectionNo: 10
content: มาตรา ๑๐ ใบอนุญาตทุกฉบับหมดอายุในวันที่ ๓๑ ธันวาคม
sectionNo: 11
content: มาตรา ๑๑ การขออนุญาตต่อใหม่ ต้องปฏิบัติเช่นเดียวกันกับเมื่อขออนุญาตชั้นต้น
sectionNo: 3
content: หมวด ๓ น้ำมันเชื้อเพลิงที่ไม่ได้จำหน่ายขาย
sectionName: ก. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดไม่น่ากลัวอันตราย
content:  ก. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดไม่น่ากลัวอันตราย
sectionNo: 12
content: มาตรา ๑๒ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดไม่น่ากลัวอันตรายนั้น ถ้ามีปริมาณไม่เกิน ๑๐,๐๐๐ ลิตร ไม่ต้องรับใบอนุญาต
sectionName: ข. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดา
content:  ข. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดา
sectionNo: 13
content: มาตรา ๑๓ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดานั้น (ก) ถ้ามีปริมาณไม่เกิน ๒๐๐ ลิตรไม่ต้องรับใบอนุญาต (ข) ถ้ามีปริมาณเกิน ๒๐๐ ลิตร แต่ไม่เกิน ๒,๕๐๐ ลิตร ต้องได้รับใบอนุญาตก่อน และต้องเก็บในสถานที่ซึ่งอยู่ไกลจากเรือนคนหรือเตาไฟ หรือที่สำหรับทำ หรือเก็บสินค้าต่าง ๆ อย่างน้อย ๕ เมตร โดยรอบ
sectionNo: 13
content: ห้ามมิให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดามีปริมาณเกิน ๒,๕๐๐ ลิตร
sectionName: ค. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตราย
content: ค. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตราย
sectionNo: 14
content: มาตรา ๑๔ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายนั้น (ก) ถ้ามีปริมาณไม่เกิน ๒๐๐ ลิตรไม่ต้องมีใบอนุญาต แต่ต้องบรรจุไว้ในสิ่งที่ทำด้วยแก้วซึ่งปิดไว้เรียบร้อย หรือโลหะซึ่งปิดไว้เรียบร้อย ทั้งต้องมีป้ายหรือตัวอักษรดุนปิดไว้ให้อ่านได้ง่ายบอกชนิดน้ำมันและให้มีคำว่า "ไวไฟ" เขียนเติมลงด้วย
sectionNo: 14
content: ถ้ามีของหุ้มห่อชั้นนอกหรือหีบก็ดี ต้องปิดไว้อย่างเดียวกันกับชั้นใน (ข) ถ้ามีปริมาณเกิน ๒๐๐ ลิตร แต่ไม่เกิน ๒,๕๐๐ ลิตร ต้องได้รับใบอนุญาตก่อนและต้องปฏิบัติตามที่บัญญัติไว้ในอนุมาตรา (ก) และต้องเก็บในสถานที่ซึ่งอยู่ไกลจากเรือนคนหรือเตาไฟ หรือที่สำหรับทำหรือเก็บสินค้าต่าง ๆ อย่างน้อย ๑๐ เมตร โดยชอบ
sectionNo: 14
content: ห้ามมิให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายมีปริมาณเกิน ๒,๕๐๐ ลิตร
sectionNo: 15
content: มาตรา ๑๕ เมื่อเจ้าพนักงานพิจารณาเห็นว่าเป็นการจำเป็นที่จะต้องเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดา หรือชนิดน่ากลัวอันตรายไว้ในที่ใกล้กับสถานที่ซึ่งต้องใช้น้ำมันนั้นเพื่อประโยชน์ หรือสะดวกแก่อุตสาหกรรมหรือการค้าขายอย่างใด เมื่อไม่มีที่เก็บซึ่งมีระยะห่างไกลโดยรอบดังกำหนดไว้ในเบื้องต้นนี้แล้ว
sectionNo: 15
content: ก็จะอนุญาตให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีปริมาณไม่เกิน ๒,๕๐๐ ลิตรไว้ได้ แต่ (ก) ต้องเก็บไว้ในบ่อซึ่งทำด้วยคอนกรีตมีโครงเหล็กหรือถังเหล็กฝังลงไปในพื้นดินและมีที่ปิดมิดชิด บ่อหรือถังต้องให้มีปล่องอากาศสูงจากพื้นดินอย่างน้อย ๔ เมตร และให้มีตะแกรงปิดปล่อง ตะแกรงให้ใช้ขนาดมีรูไม่น้อยกว่า ๑๔๔ รูต่อ ๑
sectionNo: 15
content: ตารางเซนติเมตร หรือ (ข) เก็บไว้ในห้องที่สร้างด้วยอิฐหรือคอนกรีต หรือหิน หลังคาและเพดาน (ถ้ามี) ทำด้วยวัตถุที่ไม่เป็นเชื้อเพลิงถ้าก่อด้วยอิฐหรือหิน ผนังห้องทุกด้านต้องหนาไม่ต่ำกว่า ๒๓ เซนติเมตร ก่อด้วยซีเมนต์ และมีประตูปิดมิดชิดทำด้วยคอนกรีตหรือเหล็กหรือวัตถุอย่างอื่นตามที่เจ้าพนักงานจะเห็นชอบ บ่อ
sectionNo: 15
content: ถังหรือห้องที่กล่าวนี้ ต้องปิดไว้เสมอทุกเวลา เว้นไว้แต่เมื่อเอาน้ำมันเข้าไว้ หรือเอาน้ำมันออกเท่านั้น บ่อ ถังหรือห้องที่กล่าวนี้ จะต้องทำให้เป็นที่พอใจของนายช่าง
sectionNo: 16
content: มาตรา ๑๖ ภายในที่เก็บน้ำมันตามที่บัญญัติไว้ตั้งแต่มาตรา ๑๒ ถึง ๑๕ นั้น ห้ามมิให้ใช้ไฟที่มีเปลวแลบได้โดยไม่มีวัตถุปิดบังหรือมีเตาไฟ หรือทำการหุงต้ม หรือมีวัตถุที่อาจลุกเป็นเพลิง
sectionNo: 4
content: หมวด ๔ น้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับจำหน่ายขาย
sectionName: ก. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดไม่น่ากลัวอันตราย
content: ก. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดไม่น่ากลัวอันตราย
sectionNo: 17
content: มาตรา ๑๗ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดไม่น่ากลัวอันตรายนั้น ถ้ามีปริมาณไม่เกิน ๑๐,๐๐๐ ลิตร ไม่ต้องรับใบอนุญาต
sectionName: ข. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดา
content: ข. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดา
sectionNo: 18
content: มาตรา ๑๘ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดามีปริมาณไม่เกิน ๕๐๐ ลิตร จะเก็บและจำหน่ายได้โดยไม่ต้องรับใบอนุญาต แต่ต้องเก็บและจำหน่ายในสถานที่ซึ่งได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานและต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในกฎเสนาบดี
sectionNo: 19
content: มาตรา ๑๙ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดามีปริมาณเกิน ๕๐๐ ลิตร แต่ไม่เกิน ๕,๐๐๐ ลิตรนั้น ต้องได้รับใบอนุญาตก่อน และต้องเก็บในสถานที่ดังต่อไปนี้ (ก) ห้องที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงนั้น ผนังและพื้นต้องทำด้วยหิน ซีเมนต์ คอนกรีต เหล็กหรืออิฐ หลังคาและเพดาน (ถ้ามี) ต้องทำด้วยวัตถุที่ไม่เป็นเชื้อเพลิง
sectionNo: 19
content: และห้องที่เก็บน้ำมันนั้นจะต้องตั้งอยู่ห่างจากเตาไฟ หรือที่ทำการหุงต้มอย่างใด ๆ ภายในระยะอย่างน้อย ๓ เมตรโดยรอบ หรือ (ข) ถ้าจะอนุญาตให้เก็บไว้ในโรงเรือนที่สร้างด้วยไม้หรือจาก หรือสิ่งหนึ่งสิ่งใดนอกจากที่กล่าวไว้ในอนุมาตรา (ก) ที่เก็บน้ำมันนั้นจะต้องอยู่ไกลจากเรือนคนหรือเตาไฟ
sectionNo: 19
content: หรือที่สำหรับทำหรือเก็บสินค้าต่าง ๆ อย่างน้อย ๒๕ เมตร โดยรอบ ในการจำหน่ายขาย ต้องปฏิบัติตามกฎเสนาบดี
sectionNo: 20
content: มาตรา ๒๐ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาที่มิได้เก็บในถังใหญ่มีปริมาณเกิน ๕,๐๐๐ ลิตรขึ้นไป ต้องได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานและต้องปฏิบัติการตามบทบัญญัติในมาตราต่อไป ในกรณีที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาในที่ซึ่งทำเป็นถังอยู่ใต้พื้นดินในสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิงนั้น ให้นำความในมาตรา ๓๕
sectionNo: 20
content: มาใช้บังคับโดยอนุโลม
sectionNo: 21
content: มาตรา ๒๑ การที่จะขอใบอนุญาตทำที่สำหรับเก็บน้ำมันตามความในมาตรา ๒๐ นั้น ต้องทำแผนผังสถานที่นั้นติดมาด้วยพร้อมทั้งแผนที่แสดงฐานะและลักษณะของโรงเรือนซึ่งอยู่ภายในระยะ ๕๐ เมตรโดยรอบ แผนที่และแผนผังนั้น จะต้องใช้มาตราส่วนไม่ย่อมกว่า ๑ ใน ๑๐๐๐
sectionNo: 22
content: มาตรา ๒๒ ที่เก็บน้ำมันนั้น จะต้องกระทำให้ต้องตามแผนผังที่นายช่างได้พิจารณาเห็นชอบแล้ว และจะต้องเป็นไปตามลักษณะ คือ ๑. ผนังและพื้นก่อด้วยหินหรืออิฐ หรือทำด้วยซีเมนต์ คอนกรีต หรือเหล็กและต้องทำเป็นพื้นชั้นเดียว ผนังนั้นถ้าก่อด้วยอิฐหรือหิน จะต้องหนาอย่างน้อยไม่ต่ำกว่า ๓๕ เซนติเมตร ๒.
sectionNo: 22
content: ระหว่างฝาผนังกับหลังคาโดยรอบ ต้องเว้นไว้ให้โปร่งเป็นตารางไม่ต่ำกว่า ๕๐ เซนติเมตร ผนังที่ต่อติดริมพื้นต้องมีช่องลมเดินได้ ๓. หลังคาและเพดาน (ถ้ามี) ต้องทำด้วยวัตถุที่ไม่เป็นเชื้อเพลิง ๔. ประตูถ้าทำด้วยไม้ ต้องมีขนาดหนาไม่น้อยกว่า ๖ เซนติเมตร ๕. บรรดาหน้าต่าง ต้องใช้บานเปิดออกภายนอก ๖. ธรณีประตู
sectionNo: 22
content: ต้องสูงจากพื้นดินไม่น้อยกว่า ๒๕ เซนติเมตร ธรณีหน้าต่างต้องสูงไม่น้อยกว่า ๑ เมตร
sectionNo: 23
content: มาตรา ๒๓ รอบที่เก็บน้ำมันนั้น ระยะห่างไม่น้อยกว่า ๓ เมตร ต้องพูนดินยกขึ้นเป็นคัน ส่วนหนาของยอดคันดินนั้นต้องไม่ต่ำกว่า ๗๕ เซนติเมตร ที่ภายในคันดินนี้จะต้องบรรจุน้ำมันได้ทั้งหมดตามปริมาณที่ได้รับอนุญาตให้เก็บไว้และภายในคันดินห้ามมิให้ทำพื้นด้วยวัตถุที่อาจเป็นเชื้อเพลิง
sectionNo: 24
content: มาตรา ๒๔ คันดินรอบที่เก็บน้ำมันนั้น ต้องมีระยะไกลจากเรือนคนหรือเตาไฟ หรือที่สำหรับทำหรือเก็บสินค้าต่าง ๆ อย่างน้อย ๒๐ เมตรโดยรอบ
sectionNo: 25
content: มาตรา ๒๕ บรรดาท่อน้ำทั้งหลายที่ทำออกมาจากคันดินนั้น ต้องให้มีบานกั้นหรือประตูซึ่งจะให้เปิดเฉพาะต่อเมื่อเวลาจำเป็นให้น้ำไหลออกเท่านั้น
sectionNo: 26
content: มาตรา ๒๖ ห้ามมิให้ทำการบัดกรีหรือทำการอย่างหนึ่งอย่างใด โดยต้องใช้เพลิงหรือความร้อน เว้นไว้แต่จะทำในสถานที่หนึ่งต่างหาก ซึ่งจะต้องจัดให้มีไว้สำหรับการเหล่านี้ สถานที่นั้นต้องอยู่นอกแต่ใกล้ชิดกับคันดินและต้องเป็นสถานที่ทำด้วยวัตถุดังที่กล่าวไว้ในมาตรา ๒๒ อนุมาตรา ๑ ถึง ๓ ในสถานที่ทำการที่กล่าวนี้
sectionNo: 26
content: ห้ามมิให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงไว้
sectionNo: 27
content: มาตรา ๒๗ ห้ามมิให้เก็บสิ่งของอย่างใดที่เป็นเชื้อเพลิง (นอกจากน้ำมันเชื้อเพลิงและสิ่งที่ทำขึ้นจากน้ำมันเชื้อเพลิงและวัตถุที่จำเป็นต้องใช้ประกอบ) ไว้ภายในคันดิน
sectionNo: 28
content: มาตรา ๒๘ ห้ามมิให้ใช้แสงไฟอย่างหนึ่งอย่างใดภายในคันดิน กิจการทุกอย่างที่จะกระทำภายในคันดินนั้นจะทำได้เฉพาะแต่เวลากลางวันเมื่อยังมีแสงอาทิตย์อยู่ เว้นไว้แต่จะได้รับอนุญาตพิเศษ
sectionNo: 29
content: มาตรา ๒๙ ห้ามมิให้มีสิ่งใดกีดกั้นช่องลมที่กล่าวไว้ในอนุมาตรา ๒ แห่งมาตรา ๒๒
sectionName: ค. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตราย
content: ค. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตราย
sectionNo: 30
content: มาตรา ๓๐ การเก็บและจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายมีปริมาณไม่เกิน ๓๐๐ ลิตร ให้บังคับตามความในมาตรา ๑๘ และต้องปฏิบัติตามความในมาตรา ๑๙ ด้วย ผู้จำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงจะต้องเตรียมทรายให้มีไว้สำหรับดับเพลิงได้ทันที ทรายนี้ต้องเก็บไว้ในที่ใกล้ หยิบได้สะดวกและให้เพียงพอตามส่วนสัมพันธ์ คือ ทราย
sectionNo: 30
content: ๒ ปีบต่อน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตราย ๑๐ ปีบ
sectionNo: 31
content: มาตรา ๓๑ ห้ามมิให้ออกใบอนุญาตให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายมีปริมาณเกิน ๓๐๐ ลิตร แต่ไม่เกิน ๑,๐๐๐ ลิตรไว้ นอกจากในที่ซึ่งทำเป็นถังเหล็กฝังจมอยู่ใต้ดินหรือทำเป็นห้องแยกเก็บอยู่เฉพาะแต่น้ำมันเป็นส่วนหนึ่งต่างหาก ห้องที่ว่านี้จะต้องเป็นไปตามเงื่อนไขดังต่อไปนี้ คือ ๑. พื้นผนังและเพดาน
sectionNo: 31
content: ต้องทำด้วยวัตถุที่ไม่เป็นเชื้อเพลิง ๒. ประตูต้องเป็นประตูปิดมิดชิดทำด้วยคอนกรีตหรือเหล็ก หรือวัตถุอย่างอื่นตามที่เจ้าพนักงานจะเห็นชอบ ๓. มีระยะห่างจากเรือนคนหรือเตาไฟ หรือที่สำหรับทำหรือเก็บสินค้าต่าง ๆ อย่างน้อย ๕ เมตร โดยรอบ ๔. ต้องมีช่องลมบนหลังคาและมีช่องที่ฝาตอนใกล้พื้นเพื่อถ่ายอากาศ
sectionNo: 32
content: มาตรา ๓๒ ถ้าจะอนุญาตให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายไว้ในโรงเรือนที่สร้างด้วยไม้หรือจาก นอกจากที่กล่าวไว้ในมาตรา ๓๑ ต้องปฏิบัติตามความในอนุมาตรา (ข) แห่งมาตรา ๑๙
sectionNo: 33
content: มาตรา ๓๓ ในที่เก็บน้ำมันซึ่งทำเป็นห้องแยกอยู่ส่วนหนึ่งต่างหากตามความในมาตรา ๓๑ และ ๓๒ นั้นห้ามมิให้ขายย่อย เว้นไว้แต่จะขายทั้งปีบหรือหีบ ถ้าเก็บอยู่ในถังซึ่งฝังจมอยู่ใต้ดินจึงยอมให้ขายย่อยได้ แต่ถังเช่นว่านี้จะต้องมีท่อสำหรับไขปิดและเปิดได้ให้เรียบร้อยโดยมิให้น้ำมันรั่วไหล
sectionNo: 34
content: มาตรา ๓๔ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายมีปริมาณเกิน ๑,๐๐๐ ลิตรที่มิได้เก็บในถังใหญ่ดังระบุไว้ในตอน ง. แห่งหมวดนี้ ท่านให้ปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งมาตรา ๒๐ ถึง ๒๙ เว้นแต่ระยะที่กล่าวไว้ในมาตรา ๒๔ นั้น ให้เพิ่มขึ้นเป็น ๓๐ เมตร
sectionNo: 35
content: มาตรา ๓๕ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายนอกจากที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัตินี้ ในถังใต้พื้นดินนั้น ต้องยื่นแผนผังโดยละเอียดแสดงการตั้งถัง การวางท่อ การตั้งเครื่องสูบของที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงก่อน เมื่อได้รับอนุญาตแล้วจึงจะเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงในถังนั้นได้ แผนผัง รูปแบบ
sectionNo: 35
content: ลักษณะและความปลอดภัยของสถานที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงดังกล่าวของสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิง จะต้องเป็นไปตามมาตราฐานที่กรมโยธาธิการกำหนด
sectionNo: 36
content: มาตรา ๓๖ ให้เจ้าพนักงานออกใบอนุญาตให้ต่อเมื่อได้ตรวจเห็นเป็นที่พอใจแล้ว เป็นต้นว่า ๑. ถังและเครื่องสูบน้ำมันได้จัดทำเรียบร้อยแล้ว ๒. ถังบรรจุน้ำมันได้ฝังลงในพื้นดิน และส่วนบนของถังต่ำกว่าระดับพื้นดินไม่น้อยกว่า ๕๐เซนติเมตร ๓. ถังบรรจุน้ำมันมีท่อช่องลมติดไว้ ส่วนปลายของท่อมีตะแกรงปิดกั้นไว้ด้วย
sectionNo: 36
content: และอยู่สูงจากระดับพื้นดิน
sectionName: ง. การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาและชนิดน่ากลัวอันตรายในถังใหญ่
content: ง. การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาและชนิดน่ากลัวอันตรายในถังใหญ่
sectionNo: 37
content: มาตรา ๓๗ การตั้งถังเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงมีปริมาณเกิน ๕,๐๐๐ ลิตร ต้องได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานก่อน
sectionNo: 38
content: มาตรา ๓๘ การที่จะขอใบอนุญาตทำถังเก็บน้ำมันตามความในมาตรา ๓๗ นั้น ต้องทำแผนผังมาแสดงตามความในมาตรา ๒๑
sectionNo: 39
content: มาตรา ๓๙ ถังที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงนั้น ต้องทำตามแผนผังที่นายช่างได้พิจารณาเห็นชอบแล้วและอยู่ในบังคับดังกล่าวต่อไปนี้ ๑. ถังบรรจุน้ำมันเชื้อเพลิงต้องทำด้วยเหล็กเหนียวถ่านอ่อนตรึงด้วยหมุดหรือเชื่อมด้วยไฟฟ้าให้แน่นมิให้น้ำมันรั่วไหลได้จนเป็นที่พอใจเจ้าพนักงาน ๒.
sectionNo: 39
content: ช่องลมหรือท่อสำหรับถ่ายอากาศจากถังต้องมีตะแกรงลวด ๒ ชั้น ตะแกรงต้องใช้ขนาดมีรูไม่น้อยกว่า ๑๔๔ รู ใน ๑ตารางเซนติเมตร ถ้าจะไม่ใช้ตะแกรงลวดในที่กล่าวนี้ก็ต้องมีช่องลมหรือท่อสำหรับถ่ายอากาศอย่างปิดเปิดได้ตามที่เจ้าพนักงานเห็นชอบ ๓. หลังคาคลุมถัง ต้องทำด้วยเหล็กหรือวัตถุที่ไม่เป็นเชื้อเพลิง
sectionNo: 39
content: ๔.การตั้งถังที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิง ต้องมีระยะดังนี้คือ (ก)ในการตั้งถังไม่รวมกันเป็นหมู่ถังสำหรับเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายหรือน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาถ้าเป็นถังตั้งตามแนวยืน ระยะห่างระหว่างถังต่อถัง
sectionNo: 39
content: ต้องไม่น้อยกว่าเส้นผ่าศูนย์กลางของถังใบที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางยาวกว่าหรือไม่น้อยกว่าความกว้างของถังด้านที่ยาวกว่าหรือจะใช้ระยะไม่น้อยกว่า๓๐ เมตรก็ได้ หรือถ้าเป็นถังตั้งตามแนวนอน ระยะห่างระหว่างถังต่อถังต้องไม่น้อยกว่าความยาวของถังใบที่ยาวกว่าหรือจะใช้ระยะไม่น้อยกว่า ๓๐
sectionNo: 39
content: เมตรก็ได้แต่สำหรับถังที่ใช้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดไม่น่ากลัวอันตรายจะใช้ระยะห่างจากถังเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายหรือน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาไม่น้อยกว่า๖ เมตรก็ได้
sectionNo: 39
content: ในการตั้งถังรวมกันเป็นหมู่ถังสำหรับเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายหรือน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาไม่ว่าจะมีถังที่ใช้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดไม่น่ากลัวอันตรายรวมอยู่ด้วยหรือไม่ถ้าเป็นถังตั้งตามแนวยืนระยะห่างระหว่างถังต่อถังต้องไม่น้อยกว่าครึ่งหนึ่งของเส้นผ่าศูนย์กลางของถังใบที่มีเส้นผ่าศูนย์กลา
sectionNo: 39
content: งยาวกว่าหรือครึ่งหนึ่งของความกว้างของถังด้านที่ยาวกว่าหรือจะใช้ระยะไม่น้อยกว่า๑๕ เมตรก็ได้ หรือถ้าเป็นถังตั้งตามแนวนอนระยะห่างระหว่างถังต่อถังจะใช้ระยะไม่น้อยกว่าครึ่งหนึ่งของความยาวของถังใบที่ยาวกว่าหรือจะใช้ระยะไม่น้อยกว่า๑๕ เมตรก็ได้
sectionNo: 39
content: ในกรณีการตั้งถังรวมกันเป็นหมู่ถังตั้งแต่สองหมู่ขึ้นไปใกล้เคียงกันถังที่ตั้งสำหรับเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงถังใดในหมู่ถังหนึ่งกับอีกถังหนึ่งในหมู่ถังที่ใกล้เคียงกันนั้นให้ใช้ระยะห่างระหว่างถังต่อถังตามที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่งมาใช้บังคับโดยอนุโลม
sectionNo: 39
content: (ข)ถังต้องห่างจากเรือนคนหรือเตาไฟหรือที่สำหรับทำหรือเก็บสินค้าต่าง ๆ อย่างน้อย ๒๐เมตรโดยรอบ (ค)ถังต้องห่างจากรั้วบริเวณที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงอย่างน้อย ๘ เมตร ๕.
sectionNo: 39
content: โดยรอบถังหรือหมู่ถังที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงต้องทำเขื่อนหรือกำแพงล้อมไว้มีขนาดให้พอที่จะขังน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ได้ภายในเขื่อนหรือกำแพงที่ล้อมนั้นเมื่อมีเหตุวิบัติเกิดแก่ถัง คือ (ก)ถ้าเป็นถังที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดา ต้องพอที่จะขังน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ได้ไม่น้อยกว่า๑ ใน ๔
sectionNo: 39
content: ของปริมาณน้ำมันเชื้อเพลิงในถังทั้งหมด (ข)ถ้าเป็นถังที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายต้องพอที่จะขังน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ได้ทั้งหมดมิให้ล้นไหลออกจากเขื่อนหรือกำแพงนั้นได้เลย ๖. เขื่อนหรือกำแพงนั้นต้องทำเครื่องป้องกันมิให้น้ำมันเชื้อเพลิงรั่วไหลไปตามทางท่อหรือรางน้ำได้
sectionNo: 39
content: ๗.บริเวณที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงนั้นต้องทำรั้วล้อมรอบด้วยวัตถุที่ไม่เป็นเชื้อเพลิง และต้องมีขนาดสูงไม่น้อยกว่า ๓เมตรทั้งต้องมีประตูทำด้วยคอนกรีตหรือเหล็กหรือวัตถุอย่างอื่นตามที่เจ้าพนักงานเห็นชอบ ๘. ภายในบริเวณที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงต้องมีสายล่อฟ้าตามความเห็นชอบของนายช่าง ๙.
sectionNo: 39
content: ต้องมีเครื่องดับเพลิงไว้ประจำในบริเวณที่เจ้าพนักงานกำหนดหรือเห็นชอบ ๑๐. ต้องติดตั้งอุปกรณ์และสายดินเพื่อป้องกันอันตรายอันเกิดขึ้นจากประจุไฟฟ้าสถิตย์ ให้กระแสไฟฟ้าไหลต่อเนื่องจากแผ่นหลังคาติดต่อกับผนังของถังลงดินได้โดยสะดวกตามที่นายช่างกำหนดหรือเห็นชอบ
sectionNo: 5
content: หมวด ๕ การขนถ่ายน้ำมันเชื้อเพลิง
sectionNo: 40
content: มาตรา ๔๐ ผู้ควบคุมยานพาหนะที่เข้ามาในพระราชอาณาจักร ถ้ามีน้ำมันเชื้อเพลิงมาในยานพาหนะเข้าลักษณะที่บังคับว่าต้องมีใบอนุญาตเก็บตามพระราชบัญญัตินี้แล้ว ก่อนที่จะถ่ายน้ำมันจากยานพาหนะ
sectionNo: 40
content: ต้องแสดงด้วยหนังสือต่อเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ว่าจะถ่ายน้ำมันเชื้อเพลิงนั้นขึ้นไว้ยังสถานที่ได้รับอนุญาตเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงแห่งใด
sectionNo: 41
content: มาตรา ๔๑ ผู้นำไปซึ่งน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาหรือชนิดน่ากลัวอันตรายมีปริมาณเกิน ๒๐๐ ลิตรนั้น ๑. ถ้านำไปโดยทางน้ำต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขว่าด้วยการบรรทุก หรือนำไปดังที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติการเดินเรือในน่านน้ำสยาม และ (ก) พาหนะที่บรรทุกต้องมีธงแดงขนาดยาว ๘๐ เซนติเมตร กว้าง ๔๕ เซนติเมตร
sectionNo: 41
content: ปักเป็นเครื่องหมาย ถ้าเป็นเวลากลางคืนต้องมีโคมไฟสีแดงจุดไว้เป็นเครื่องหมายในที่เห็นถนัด (ข) เมื่อเป็นน้ำมันชนิดน่ากลัวอันตรายต้องบรรจุในโลหะซึ่งปิดไว้เรียบร้อย ทั้งต้องมีป้ายหรือตัวอักษรดุนปิดไว้ให้อ่านได้ง่าย บอกชนิดน้ำมัน และให้มีคำว่า"ไวไฟ" เขียนเติมลงด้วย
sectionNo: 41
content: แต่ถ้าภาชนะนั้นมีของหุ้มห่อชั้นนอกหรือหีบแล้ว ท่านว่าเพียงแต่มีป้ายปิดไว้ภายนอกของหุ้มห่อหรือหีบนั้น ๆ ก็เป็นการเพียงพอ ๒. ถ้านำไปโดยรถไฟ ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขว่าด้วยการบรรทุกหรือนำไปซึ่งน้ำมันเชื้อเพลิง
sectionNo: 41
content: ดังที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติจัดวางการรถไฟและทางหลวงกับกฎข้อบังคับซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัตินั้น ๓. ถ้านำน้ำมันชนิดน่ากลัวอันตรายไปโดยทางอื่น นอกจากทางน้ำหรือทางรถไฟ ท่านว่าให้บรรจุไว้ในภาชนะที่สมควรดังระบุไว้ต่อไปนี้ คือ (ก) บรรจุในปีบ (ข) บรรจุในถังเหล็ก และถังใบหนึ่ง ๆ บรรจุน้ำมันไม่เกิน
sectionNo: 41
content: ๓๐๐ ลิตร หรือ (ค) บรรจุในรถถังตามแบบที่ได้รับอนุมัติแล้ว รถคันหนึ่ง ๆ บรรจุน้ำมันไม่เกิน ๕๐๐๐ ลิตร ถ้ามีรถถังพ่วงอยู่กับรถถังคันหน้าด้วยแล้ว จำนวนบรรจุรวมกันทั้ง ๒ คัน ต้องไม่เกิน ๕๐๐๐ ลิตร ท่านให้ปิดป้ายที่อาจเห็นได้ชัดแจ้งวิธีเดียวกับที่กล่าวไว้ในอนุมาตรา ๑ (ข) นั้น
sectionNo: 6
content: หมวด ๖ อำนาจและหน้าที่ของเจ้าพนักงาน
sectionNo: 42
content: มาตรา ๔๒ ให้เจ้าพนักงานผู้รับตั้งแต่งตามพระราชบัญญัตินี้ มีอำนาจเข้าตรวจตราในสถานที่เก็บหรือที่จำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิง ซึ่งได้รับใบอนุญาตตามพระราชบัญญัตินี้ได้ทุกเมื่อในเวลากลางวัน ส่วนเวลากลางคืนให้ตรวจได้แต่เมื่อมีเหตุสงสัยว่าจะมีภัยเกิดขึ้น
sectionNo: 43
content: มาตรา ๔๓ ถ้าปรากฏแก่เจ้าพนักงานว่า สถานที่เก็บน้ำมันแห่งใดมีลักษณะไม่ต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ก็ดี หรือสมควรซ่อมแซมแก้ไขก็ดี เจ้าพนักงานจะสั่งโดยหนังสือให้ผู้ถือใบอนุญาตจัดการแก้ไขเปลี่ยนแปลงซ่อมแซมเสียภายในเวลาสมควรที่เจ้าพนักงานจะกำหนดให้ก็ได้ ถ้าผู้ถือใบอนุญาตละเลยไม่ปฏิบัติตามคำสั่งนั้นไซร้
sectionNo: 43
content: นอกจากโทษที่ผู้กระทำการฝ่าฝืนจะพึงได้รับตามพระราชบัญญัตินี้แล้ว เจ้าพนักงานมีอำนาจที่จะสั่งถอนใบอนุญาตคืนเสียได้ เมื่อได้สั่งถอนใบอนุญาตแล้ว ถ้าน้ำมันมีอยู่เกินกว่าปริมาณที่จะเก็บไว้ได้ตามพระราชบัญญัตินี้ก็ให้ ๑. ผู้ที่ถูกถอนใบอนุญาตขนน้ำมันเชื้อเพลิงไปไว้ในสถานที่แห่งอื่นซึ่งได้รับใบอนุญาต
sectionNo: 43
content: และต้องขนไปภายในเวลาที่เจ้าพนักงานจะกำหนดให้ หรือ ๒.ถ้าจำเป็น เจ้าพนักงานจะขนไปและเก็บไว้ ณ ที่แห่งหนึ่งแห่งใด โดยผู้ถือใบอนุญาตที่ถูกถอนคืนนั้นต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่าย
sectionNo: 44
content: มาตรา ๔๔ ผู้รับใบอนุญาตผู้ใดกระทำผิดพระราชบัญญัตินี้สองครั้งภายในสิบสองเดือน เจ้าพนักงานมีอำนาจที่จะถอนคืนใบอนุญาตนั้นเสียได้ ในกรณีเช่นนี้ ถ้าน้ำมันมีอยู่เกินกว่าปริมาณที่จะเก็บไว้ได้ตามพระราชบัญญัตินี้ก็ให้ปฏิบัติตามความในมาตรา ๔๓
sectionNo: 45
content: มาตรา ๔๕ ผู้รับใบอนุญาตมีหน้าที่รักษาระยะและเว้นที่ว่างไว้ตามกำหนดในมาตรา ๑๓, ๑๔, ๑๙, ๒๔, ๓๑, ๓๔ และมาตรา ๓๙ ถ้าปรากฏขึ้นว่าระยะที่กำหนดไว้ไม่เป็นไปตามกำหนดเดิม ต้องถือว่าเป็นความผิดของผู้รับใบอนุญาต
sectionNo: 45
content: และให้ถือว่าสถานที่เก็บน้ำมันแห่งนั้นมีลักษณะไม่ต้องตามพระราชบัญญัติเจ้าพนักงานมีอำนาจสั่งการได้ดังกล่าวไว้ในมาตรา ๔๓
sectionNo: 46
content: มาตรา ๔๖ เจ้าพนักงานมีอำนาจทุกเมื่อที่จะทดลองน้ำมันเชื้อเพลิงด้วยเครื่องทดลองชนิดที่ระบุไว้ในกฎเสนาบดี ถ้าบริษัทหรือบุคคลประสงค์จะตรวจเทียบเคียงเครื่องทดลองของตนกับเครื่องของรัฐบาลที่กำหนดไว้นั้น ก็ให้รับตรวจเทียบเคียง ณ สถานที่อันระบุไว้ในกฎเสนาบดี
sectionNo: 47
content: มาตรา ๔๗ ผู้ใดได้รับคำสั่งตามความในมาตรา ๔๓ ก็ดี หรือใบอนุญาตถูกเพิกถอนตามความในมาตรา ๔๔ ก็ดี ถ้าผู้นั้นเห็นว่าคำวินิจฉัยของเจ้าพนักงานไม่ชอบด้วยพระราชบัญญัตินี้ จะร้องขอความวินิจฉัยต่อเสนาบดีอีกชั้นหนึ่งก็ได้ เมื่อเสนาบดีได้วินิจฉัยอย่างใด ให้ถือเป็นคำสั่งเด็ดขาด
sectionNo: 47
content: แต่ในระหว่างรอคำวินิจฉัยของเสนาบดีนั้น ผู้ที่ได้รับคำสั่งจากเจ้าพนักงานต้องปฏิบัติไปตามคำสั่งนั้น เว้นไว้แต่เสนาบดีจะได้มีคำสั่งให้รอการบังคับนั้นไว้ชั่วคราว
sectionNo: 7
content: หมวด ๗ บทกำหนดโทษ
sectionNo: 48
content: มาตรา ๔๘ ผู้ใดเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงไว้หรือทำการจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิง โดยมิได้รับใบอนุญาตตามพระราชบัญญัตินี้ ถ้ามิใช่จำหน่ายขายต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามเดือน หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ถ้าปรากฏว่าเป็นน้ำมันที่มีไว้จำหน่ายขาย ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน
sectionNo: 48
content: หรือปรับตั้งแต่สองหมื่นบาทถึงห้าหมื่นบาทหรือทั้งจำทั้งปรับ ส่วนน้ำมันเชื้อเพลิงที่ไม่ได้รับอนุญาตนั้นให้เจ้าพนักงานมีอำนาจที่จะสั่งให้จัดการตามความที่กล่าวไว้ในมาตรา ๔๓
sectionNo: 49
content: มาตรา ๔๙ ผู้ใดเมื่อได้รับอนุญาตแล้ว ละเลยไม่ปิดป้ายเครื่องหมายที่ได้รับอนุญาตตามชนิดและขนาดซึ่งได้กำหนดไว้ในมาตรา ๙ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาทกับทั้งให้ปรับเพิ่มอีกเป็นรายวัน วันละหนึ่งร้อยบาททุกวันไปตลอดเวลาที่ไม่ได้กระทำตามข้อความในมาตรานั้น
sectionNo: 49
content: นับตั้งแต่วันสุดท้ายแห่งเวลาที่เจ้าพนักงานได้กำหนดให้
sectionNo: 50
content: มาตรา ๕๐ ผู้ใดเมื่อได้รับคำสั่งจากเจ้าพนักงานให้ซ่อมแซมที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงหรือให้ขนย้ายน้ำมันเชื้อเพลิงตามความในมาตรา ๔๓ หรือมาตรา ๔๔ ละเลยไม่กระทำตามคำสั่งภายในเวลาที่ได้กำหนดไว้ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามเดือน หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ กับทั้งให้ปรับเพิ่มอีกเป็นรายวัน
sectionNo: 50
content: วันละหนึ่งร้อยบาททุกวันไปตลอดเวลาที่ไม่ได้กระทำตามคำสั่งนั้น นับตั้งแต่วันสุดท้ายแห่งเวลาที่เจ้าพนักงานได้กำหนดให้ทำ
sectionNo: 51
content: มาตรา ๕๑ ผู้ควบคุมยานพาหนะผู้ใดละเลยไม่แจ้งความเป็นหนังสือตามที่ได้บัญญัติไว้ในมาตรา ๔๐ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองหมื่นบาท
sectionNo: 52
content: มาตรา ๕๒ ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขในใบอนุญาต หรือกฎกระทรวง หรือทำการขนย้ายน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตราย หรือยินยอมให้มีการขนย้ายโดยมิได้ปฏิบัติตามที่กำหนดไว้ในมาตรา ๔๑ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามเดือน หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
sectionNo: 53
content: มาตรา ๕๓ ผู้ใดกระทำความผิดอย่างอื่น ๆ นอกจากที่ได้กล่าวมาแล้ว (ก) ถ้าเป็นความผิด ต้องด้วยข้อห้ามตามบัญญัติในหมวด ๓ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินครั้งละหนึ่งพันบาท (ข) ถ้าเป็นความผิด ต้องด้วยข้อห้ามตามบัญญัติในหมวด ๔ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินครั้งละสองพันบาท
sectionNo: 8
content: หมวด ๘ เบ็ดเตล็ด
sectionNo: 54
content: มาตรา ๕๔ ห้ามมิให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายรวมไว้ในสถานที่ซึ่งได้รับใบอนุญาตสำหรับเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดา ส่วนน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาจะเก็บรวมไว้ในที่ซึ่งได้รับใบอนุญาตให้เก็บน้ำมันชนิดน่ากลัวอันตรายนั้นก็ได้
sectionNo: 54
content: แต่เมื่อรวมน้ำมันทั้งสองชนิดเข้าแล้วต้องมิให้เกินกว่าปริมาณที่กำหนดไว้ในใบอนุญาต
sectionNo: 55
content: มาตรา ๕๕ สถานที่ที่ใช้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงอยู่ก่อนออกพระราชบัญญัตินี้ ท่านให้ผ่อนผันให้เจ้าของมีเวลาจัดการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติมีกำหนดต่อไปนี้ คือ การเก็บตามหมวด ๓ และตามมาตรา ๑๗ แห่งหมวด ๔ ผ่อนเวลาให้สามเดือน การเก็บตามมาตรา ๑๘ , ๑๙ มาตรา ๓๐ ถึงมาตรา ๓๓ มาตรา ๓๕ และมาตรา ๓๖ แห่งหมวด ๔
sectionNo: 55
content: ผ่อนเวลาให้หกเดือน การเก็บตามมาตรา ๒๐ มาตรา ๒๒ ถึงมาตรา ๒๘ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๗ ถึงมาตรา ๓๙ แห่งหมวด ๔ และตามมาตรา ๕๔ แห่งหมวด ๘ ผ่อนเวลาให้หนึ่งปี การผ่อนเวลาทั้งนี้ให้นับตั้งแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้เป็นต้นไป
sectionNo: 56
content: มาตรา ๕๖ ให้เสนาบดีมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎเสนาบดีตั้งเจ้าพนักงาน นายช่าง กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมและว่าด้วยกิจการอื่น ๆ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ กฎเสนาบดีนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้
sectionName: วันที่ประกาศ
content: ประกาศมา ณ วันที่ ๒๒ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔ เป็นปีที่ ๗ ในรัชกาลปัจจุบัน
sectionNo: ฉบับที่ 2
content: พระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๖
sectionNo: 2
content: มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
sectionNo: ฉบับที่ 3
content: พระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๐๘
sectionNo: 2
content: มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
content: หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เพื่อปรับปรุงการสร้างถังที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงให้ปลอดภัยตามมาตรฐานและประหยัด จึงสมควรแก้ไขกฎหมายว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงเสียใหม่
sectionNo: 16 ทวิ
content: มาตรา ๑๖ ทวิ ส่วนราชการ องค์การของรัฐ หรือบุคคลใด ซึ่งมีความจำเป็นต้องเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาหรือชนิดน่ากลัวอันตรายไว้เพื่อใช้ในราชการ ใช้ในกิจการอุตสาหกรรม หรือเกษตรกรรมของตนเอง แล้วแต่กรณี มีจำนวนเกิน ๒,๕๐๐ ลิตร ต้องได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานตามพระราชบัญญัตินี้
sectionNo: 16 ทวิ
content: และการเก็บต้องปฏิบัติตามบทบัญญัติ มาตรา ๑๙ มาตรา ๒๐ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ และมาตรา ๓๗ แล้วแต่กรณี ในการอนุญาต ให้เจ้าพนักงานกำหนดจำนวนปริมาณสูงสุดของน้ำมันเชื้อเพลิงดังกล่าวที่ผู้ได้รับอนุญาตอาจเก็บไว้ได้ในขณะใดขณะหนึ่งด้วย ทั้งนี้ โดยคำนึงถึงความจำเป็นในการใช้น้ำมันเชื้อเพลิงของผู้ได้รับอนุญาต
sectionNo: ฉบับที่ 4
content: พระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๐  
sectionNo: 2
content: มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
content: หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้คือ เนื่องจากพระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พุทธศักราช ๒๔๗๔ได้กำหนดให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาและชนิดน่ากลัวอันตรายที่ไม่ได้มีไว้เพื่อจำหน่ายหรือขายได้ไม่เกิน๒,๕๐๐ ลิตร แต่ส่วนราชการ องค์การของรัฐ
content: ผู้ประกอบกิจการอุตสาหกรรมหรือเกษตรกรรมบางแห่งมีความจำเป็นต้องเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงไว้เพื่อใช้ในราชการในกิจการอุตสาหกรรม
content: หรือเกษตรกรรมเกินกว่าปริมาณที่กฎหมายกำหนดกับทั้งบทลงโทษในกฎหมายดังกล่าวได้กำหนดอัตราโทษไว้ต่ำไม่สอดคล้องกับอัตราโทษที่บัญญัติไว้ในกฎหมายอื่นจำเป็นต้องแก้ไขกฎหมายให้มีการอนุญาตให้ส่วนราชการ
content: องค์การของรัฐผู้ประกอบกิจการอุตสาหกรรมหรือเกษตรกรรมดังกล่าวเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ได้ตามความจำเป็นและแก้ไขอัตราโทษเสียใหม่จึงต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น
sectionNo: ฉบับที่ 5
content: พระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๐
sectionNo: 2
content: มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
content: หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พุทธศักราช ๒๔๗๔ ที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน มิได้มีบทบัญญัติเกี่ยวกับหลักเกณฑ์ วิธีการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดา
content: ในสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ในถังใต้พื้นดินโดยเฉพาะและยังกำหนดอนุญาตให้เก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายไว้ในถังใต้พื้นดินมีปริมาณไม่เกิน ๕,๐๐๐ ลิตรเท่านั้น ทำให้เกิดปัญหาในการขนส่งน้ำมันเชื้อเพลิงที่จะต้องกระทำบ่อยครั้ง อันเป็นผลให้เกิดปัญหาด้านการขนถ่าย การจราจร
content: และอาจเกิดอันตรายได้ง่าย ประกอบกับในปัจจุบันปริมาณรถยนต์และปริมาณการใช้น้ำมันเชื้อเพลิงได้เพิ่มมากขึ้น ทั้งเทคโนโลยีในการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงได้พัฒนาสูงขึ้น การเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ในถังใต้พื้นดินมีความปลอดภัยสูง
content: สมควรให้มีสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิงเพื่อเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงให้เหมาะสมกับกาลสมัย และเพื่อให้เป็นไปตามมาตรฐานสากล จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้