moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
از طرح‌ریزی حمله نیروهای شوروی و بریتانیا به ایران زمان دقیقی در دست نیست. به هر حال این واقعه در سحرگاه ۳ شهریور ۱۳۲۰ (۲۵ اوت ۱۹۴۱) رخ داد. ساعت چهار بامداد سوم شهریور سفیر شوروی و وزیر مختار بریتانیا در تهران به دیدار علی منصور نخست‌وزیر وقت رفتند و طی پانویس‌هایی مشابه، به دولت ایران اعلام کردند که به دلیل بی‌توجهی دولت ایران به درخواست‌های فوری این دو کشور در کمال تأسف ارتش دو دولت وارد خاک ایران شده‌اند. ارتش سرخ در سه جهت و سه ستون وارد خاک ایران شد. ستون اول از محور جلفا در جهت تبریز حرکت کرده و ستون دوم از راه آستارا به سوی بندر پهلوی و رشت پیشروی کرده و ستون سوم به ناحیهٔ مرزی شمال شرقی خراسان هجوم برد. در این تهاجم مراکز مهمی مانند تبریز و مشهد و شهرهای ساحلی دریای خزر تحت اشغال ارتش شوروی درآمدند. ارتش انگلیس هم از دو جهت به سمت ایران پیشروی کرد. یک ستون از راه خانقین وارد ایران شد و از طریق کرمانشاه و همدان خود را به قزوین رساند. ستون دوم از خاک عراق به ناحیه جنوب غربی خوزستان هجوم آورد. سرانجام در روز ۹ شهریور ارتش‌های شوروی و انگلیس در قزوین به یکدیگر ملحق شدند.
در این عملیات نیروهای دریایی و هوایی نیز شرکت داشتند. روز سوم شهریور نیروی دریایی شوروی در دریای خزر بندر انزلی را به گلوله بست و همچنین نیروی هوایی شوروی چندین شهر ایران مانند تبریز، انزلی، همدان، قزوین، مشهد و روز ۷ شهریور لاهیجان را روز ۹ شهریور حومه تهران را بمباران کرد. قوای بریتانیا در آبادان عبارت بودند از لشکر هشتم پیاده‌نظام هندی به فرماندهی ژنرال هاروی، در منطقه خانقین تیپ نهم زرهی و یک هنگ ارابه جنگی هندی و چهار گردان انگلیسی و یک هنگ توپخانه انگلیسی که همگی تحت فرماندهی ژنرال اسلیم بودند. اولین هدف نیروهای مهاجم انگلیس اشغال مناطق نفتخیز و دومین هدف، پیشروی در خاک ایران و به دست گرفتن خطوط ارتباطی این کشور بود. عملیات دریایی بریتانیا بیشتر در بندر شاهپور صورت گرفت و هشت فروند کشتی متوقف در بندر به دست قوای انگلیسی افتاد. نیروی هوایی انگلیس هم چند هدف نظامی را در اهواز بمباران کرد.
سپیده‌دم روز ۳ شهریور ۱۳۲۰، نیروهای اتحاد جماهیر شوروی از شمال و شرق و نیروهای بریتانیایی از جنوب و غرب، ایران را مورد حمله زمینی، هوایی و دریایی قرار دادند. در همان لحظات اولیه حمله، اسمیرنوف، سفیر کبیر شوروی و سر ریدر بولارد، وزیر مختار بریتانیا در منزل رجبعلی منصور، نخست‌وزیر ایران حضور یافته و طی پانویسی، حمله قوای خود را به ایران ابلاغ کردند. بی‌درنگ، رجبعلی منصور به همراه جواد عامری، کفیل وزارت امور خارجه، به کاخ سعدآباد رفت و رضاشاه را مطلع ساخت و سپس راهی مجلس شورای ملی شد و گزارش حمله نظامی شوروی و بریتانیا را به اطلاع نمایندگان مجلس رساند. بی‌درنگ جلسه هیئت وزیران در کاخ سعدآباد با حضور رضاشاه تشکیل شد و موضوع حمله به ایران و نقض بی‌طرفی مورد بحث و مذاکره قرار گرفت و راه حل‌هایی برای جلوگیری از بحران، آغاز شد. بازیابی‌شده در بهمن ماه ۱۳۸۷.
نمایندگان شوروی و بریتانیا، علت این مداخله را وجود تعداد زیادی کارشناس آلمانی در ایران ذکر کردند. دخالت نظامی شوروی و بریتانیا در ایران متعاقب دو اولتیماتوم مشترک شوروی و بریتانیا در ۲۸ تیر و ۲۵ مرداد ۱۳۲۰ راجع به حضور کارشناسان آلمانی به وقوع پیوست. این حمله همچنین به فاصله سه هفته قبل از تبعید رضاشاه به خارج از کشور رخ داد. شهرهای بی‌دفاع شمال و جنوب ایران در جریان حمله هماهنگ و مشترک شوروی و بریتانیا، شدیداً بمباران شدند و نیروی دریایی ایران در خلیج فارس و دریای خزر، بر اثر حمله شدید نیروهای مهاجم، ظرف چند ساعت به کلی نابود شد. در حمله شدید بریتانیا به خلیج فارس، دریادار غلامعلی بایندر فرمانده نیروی دریایی و ناخدا نقدی رئیس ستاد نیروی هوایی، ناوسروان فرج‌الله رسانی، جعفر فزونی و شمار فراوانی از افسران، در همان روز اول حمله کشته شدند؛ عمدهٔ کشتی‌های ایران آتش گرفتند یا غرق شدند؛ شمار کشته‌شدگان نظامی ایران در آن حمله، بیش از پانصد تن می‌باشد. ستاد جنگ اعلامیه‌ای صادر کرد و در آن خبر از مورد حمله هوایی قرارگرفتن شهرهای تبریز، اردبیل، ارومیه، خوی، اهر، میاندوآب، ماکو، بناب، مهاباد، رشت، حسن کیاده، میانه، اهواز و بندر انزلی داد. این اعلامیه، تلفات غیرنظامیان را، سنگین ولی تلفات نظامیان را، اندک گزارش داد.
عصر روز سوم شهریور و در حالی که پیشروی قوای بریتانیا و شوروی در شمال و جنوب خاک ایران ادامه داشت، رجبعلی منصور با مشاهده بحرانی بودن اوضاع، تصمیم به استعفا گرفت. دریافت خبرهای مربوط به متلاشی شدن لشکرهای تبریز، رضائیه، گیلان، اردبیل، مشهد و کرمانشاه سبب شد تا رضاشاه لشکرهای مجهز دو پادگان مرکزی را در اطراف تهران به حالت دفاعی مستقر سازد. در همین روز، رضاشاه طی تلگرافی به روزولت، رئیس‌جمهور آمریکا از وی خواست مانع پیشروی بریتانیا و شوروی در داخل ایران شود، اما دولت آمریکا با صراحت این درخواست را رد کرد و تأکید نمود که ایالات متحده، هدف بریتانیا را هدف خود می‌شمارد.
در غروب ۳ شهریور، رضاشاه که متعاقب دریافت پاسخ دولت آمریکا، امیدی به توقف حملات بریتانیا و شوروی نداشت و از جبهه‌های جنگ دوم جهانی نیز اخبار خوشایندی دریافت نمی‌کرد، سربازان احتیاط ۴ دوره -متولدین ۱۲۹۴ تا ۱۲۹۷- را به خدمت فراخواند. او در شامگاه همان روز، خبرهای مربوط به پیشروی قوای شوروی و بریتانیا را به سوی تهران دریافت کرد.
روز ۴ شهریور، بمباران شهرهای بی‌دفاع و سربازخانه‌ها ادامه پیدا کرد؛ شهرهای قزوین، رشت و تبریز مورد حمله هوایی قرار گرفتند. بر اثر حمله و بمباران شدید، لشکرهای تبریز، رضائیه، رشت، مشهد، اردبیل و گرگان، به‌طور کامل از هم پاشیدند. مردم تهران و بیشتر شهرهای مورد حمله هوایی، شهرها را تخلیه کردند و به اطراف پناه بردند.
روز ۵ شهریور در جلسه فوق‌العاده هیئت دولت که در حضور رضاشاه تشکیل شده بود، رجبعلی منصور پس از ارائهٔ گزارشی از اقدامات دو روزه خود، نومیدانه از مقام نخست‌وزیری استعفاء داد؛ رضاشاه هم ضمن پذیرش درخواست وی، در همان جلسه، مجید آهی وزیر دادگستری را مأمور تشکیل کابینه کرد، اما وی نیز از پذیرفتن این سمت پوزش خواست و پیشنهاد داد شخص دیگری برگزیده شود؛ سرانجام محمدعلی فروغی را برای نخست‌وزیری پیشنهاد کرد. رضاشاه ابتدا با سالمند خواندنفروغی در آن هنگام، هفتمین دههٔ زندگیش را به سر می‌برد ولی دچار بیماری قلبی بود. فروغی با این پیشنهاد مخالفت ورزید و نظر به وثوق‌الدوله داشت، ولی به هر کیفیت که بود فروغی مورد پذیرش شاه واقع شد و نصرالله انتظام، رئیس تشریفات دربار مأمور آوردن فروغی شد. او به منزل محمدعلی فروغی رفت و او را با خود به سعدآباد آورد. به محض ورود فروغی، شاه اظهار کرد فروغی زیاد هم پیر نیست؛ در همان لحظات، حکم نخست‌وزیری فروغی صادر شد. فروغی گفت که در کادر وزیران تغییری نخواهد داد، ولی بنا به خواست شاه، علی سهیلی را به وزارت امور خارجه و جواد عامری را به وزارت کشور گماشت. رضاشاه در این جلسه استعفای خود را با حاضران در میان گذاشت که با مخالفت وزیران روبرو شد.
صبح روز ۶ شهریور، فروغی با وزیران خود در مجلس شورای ملی حاضر شد و برنامه خود را در نطقی کوتاه اعلام و وزیران کابینه را معرفی کرد و نمایندگان را در جریان تصمیم دولت مبنی بر ترک مقاومت قرار داد. وی با بیان این‌که دولت باید بی‌درنگ به مذاکره با کشورهای حمله‌کننده به ایران بنشیند، از نمایندگان مجلس درخواست رای اعتماد کرد؛ مجلس به اتفاق آرا به کابینه فروغی رأی اعتماد داد. نطق محمدعلی فروغی پشت تریبون مجلس شورای ملی در آن روز، که با استواری و چیره‌دستی خاص او ادا شد، یکی از جاودانه‌ترین و اثربخش‌ترین سخنان یک سیاست‌مدار بانفوذ ایرانی سده بیستم شناخته می‌شود. فروغی مردم هراسان از حملهٔ شوروی و بریتانیا را به آرامش و خویشتن‌داری فراخواند و وعده داد که «این روزها نیز بگذرد و کشور به سیاق سابق خود طی مسیر کند». در این نطق به ویژه این عبارت بسیار ماندگار شده‌است و پیوسته از قول او توسط بسیاری از افراد نقل می‌شود: «می‌آیند و می‌روند؛ حوایجی دارند و به ما کاری ندارند.» بازیابی‌شده در بهمن ماه ۱۳۸۷.
فروغی پس از حضور در مجلس، در منزل خود با سفیران بریتانیا و شوروی (سر ریدر بولارد و اسمیرنوف) راجع به ترک مخاصمه و توقف جنگ، مذاکره کرد. در همین نشست، فروغی از نیت بریتانیا برای برکناری و تبعید رضاشاه باخبر شد.
هرچند نامهٔ ترک مخاصمه، در بامداد روز ۶ شهریور به دو سفارتخانه فرستاده شد و آن دو نیز بی‌درنگ مراتب را به پایتخت‌های خود گزارش کردند، اما در رویارویی نظامی آن‌ها با نیروهای ایرانی و بمباران شهرها، هیچ‌گونه دگرگونی‌ای پدید نیامد؛ به ویژه شوروی همچنان با همان خشونت، در روزهای بعد نیز، شهرهای ایران را بمباران کرد. شوروی‌ها نظامیان ایرانی‌ای که تسلیم می‌شدند، به اسارت، به خارج از ایران می‌فرستادند. ارتش سرخ به هر شهری از ایران که پا می‌نهاد، همچون یک دولت فاتح اداره شهر را به دست می‌گرفت؛ سران اداره‌ها و نمایندگان دولت، خواه نظامی یا غیرنظامی را بازداشت می‌کرد.
در نتیجهٔ گفتگوها و رایزنی‌های انجام شده، به ویژه نشست فروغی با سفیران بریتانیا و شوروی، در روز هفتم شهریور، رضاشاه، همه اعضای خانواده‌اش (به استثنای محمدرضا پهلوی، ولیعهد) را روانه اصفهان کرد و بدین سان مقدمات استعفا و خروج خود از ایران را فراهم آورد.
در این روز، شهرهای شمالی ایران با شدت تمام، توسط بمب‌افکن‌های شوروی بمباران شدند.
در ۸ شهریور، ایران توسط نیروهای انگلیس و روسیه به سه بخش تقسیم شد. بخش شمالی در قلمرو روس‌ها بود. بخش جنوبی که منطقه نفتی ایران را نیز شامل می‌شد زیر قدرت نیروهای انگلیس درآمد. تنها منطقه میانی ایران یعنی تهران و اطراف آن برای ایران باقی‌ماند.
در همین روز شورای عالی نظام دستور مرخصی سربازان وظیفه را تصویب کرد و به اجرا گذاشت؛ در عوض قرار شد سی هزار سرباز پیمانی را با ماهی ۳۵ تومان حقوق، به استخدام درآورند. فرستاده شدن اعضای خانوادهٔ سلطنتی به اصفهان، شایعهٔ فرار رضا شاه، اخبار رسیده از اشغال شهرهای مختلف و به ویژه خالی شدن پادگان‌ها (در نتیجهٔ تصمیم اخیر شورای عالی نظام) که به شکل‌گیری دسته‌های سربازان گرسنه و سرگردان در خیابان‌های تهران انجامید، سخت مایهٔ بیم و نگرانی مردم شده بود؛ علاوه بر این، گریز برخی از سران ارتش و رجال سیاسی هم در این مدت، وضع را بدتر کرد. از آن رو برای کنترل اوضاع، در همان روز ۸ شهریور در تهران حکومت نظامی اعلام شد و سپهبد احمد امیراحمدی حاکم نظامی شد.
در این روز نیز بمباران شهرهای شمالی ایران، به‌وسیله بمب‌افکن‌های شوروی بسیار شدید انجام شد.
رضاشاه بعد از ظهر روز ۹ شهریور، همه فرماندهان و مقامات امضاکنندهٔ طرح مرخصی سربازان وظیفه را - که در عمل به انحلال ارتش انجامیده بود - به کاخ سعدآباد احضار کرد و به آن‌ها نسبت خیانت داد. شاه، سرلشکر احمد نخجوان، (کفیل وزیر جنگ) و سرتیپ علی ریاضی را مسبب این طرح قلمداد نمود، از آن‌رو آن دو را به شدت زخمیشاه در این کار حتی از شمشیر نیز استفاده کرد. و پس از خلع درجه، زندانی کرد. سپس دستور داد ایشان به خاطر این خیانت در دادگاه زمان جنگ محاکمه شوند. نخجوان تا ۸ شهریور ۱۳۲۰ در سمت کفالت وزارت جنگ قرار داشت و طرح مرخص کردن سربازان وظیفه و استخدام سربازان پیمانی را به تصویب اعضای شورای عالی ارتش رسانید. همین امر موجب تغیر و اعتراض شدید رضاشاه شد؛ لذا احمد نخجوان را به شدت مضروب و به زندان افکند. او تا ۲۵ شهریور در زندان بود و پس از استعفای شاه، در کابینهٔ فروغی، وزیر جنگ شد. این ماجرای کتک زدن، در روزهای آینده به زیان رضا شاه تمام شد و عزم کسانی را که خواهان تبعید او از ایران، پس از استعفا بودند، جزم‌تر کرد.
رضا شاه در ۱۰ شهریور، تصمیمش به استعفا را به اطلاع فروغی و اعضای کابینه رساند.
در تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۲۰ وزارت امور خارجه ایران در پی فشار اشغالگران، در نامه‌ای به سفارت آلمان، خواستار خروج اتباع آلمانی از ایران و برچیده شدن سفارت این کشور شد که بخشی از نامه آن به این شرح است:
پس از آن علی سهیلی وزیر وقت امور خارجه در نامه‌ای به نمایندگان دولت‌های سوئد و سوئیس در تهران، اعلان جنگ میان ایران و آلمان را اعلام می‌کند:
در ۲۳ شهریور ۱۳۲۰ سفیرهای انگلیس و روس به رضا شاه اولتیماتوم دادند که او باید تا ساعت دوازده و نیم ظهر روز ۲۶ شهریور استعفا دهد و اگر استعفاء ندهد، تهران اشغال خواهد شد، سلطنت از بین خواهد رفت و یک دولت اشغالی از روس و انگلیس به وجود خواهد آمد.
محمدعلی فروغی در شرایط بحرانی اشغال ایران و تبعید رضاشاه، جانشینی محمدرضا را به متفقین قبولاند تا در روزهایی بحرانی که بر ایران می‌گذرد، کشور از هم نپاشد و قطعه‌قطعه نشود. فروغی پیشنهاد ریدر بولارد، وزیرمختار انگلستان مبنی بر تغییر رژیم را رد کرده بود، زیرا از نظر او، با وجود بحران‌های پیچیده و فراوان آن زمان، ایران توان این‌گونه تغییرات بنیادی را نداشته و شیرازه امور کشور و تمامیت ارضی فرومی‌پاشید.
صبح زود روز ۲۵ شهریور ۱۳۲۰، رضا شاه از سلطنت به نفع ولیعهد بیست و یک ساله‌اش محمدرضا پهلوی کناره‌گیری کرد. ساعت نه و سی دقیقه، مجلس شورای ملی، استعفای رضاشاه را پذیرفت. برای جلوگیری از دستگیر شدن محمدرضا به وسیله نیروهای روس و انگلیس، ولیعهد محمدرضا را با لباس شخصی در یک خودروی کرایسلر قدیمی بین صندلی جلو و عقب روی زمین خودرو پنهان کردند و از در خدمه مجلس به داخل مجلس آوردند. ساعت ۴ بعد از ظهر، ولیعهد محمدرضا در برابر مجلس شورا و نمایندگان به قرآن سوگند خورد و رسماً پادشاه ایران شد.Gerard de Villiers: The Shah. 1975, p.116, 122 -123
با این که رضا شاه استعفا داد، در ۲۶ شهریور ۱۳۲۰، ارتش‌های روسیه و بریتانیا، تهران را اشغال کردند و حکومت را به کنترل خویش درآوردند. در ۵ آبان سفیران روس و بریتانیا به آگاهی محمدرضاشاه پهلوی رساندند که قدرت در دستان ماست.
روز ۳۰ شهریور، رضاشاه و خانواده‌اش از اصفهان به یزد، کرمان و بندرعباس رفتند تا به یک کشتی بریتانیایی که قرار بود آن‌ها را به جزیره موریس ببرد، انتقال داده شوند.
در ۶ بهمن ۱۳۲۰ مجلس شورا قانون قرارداد سه قوا در ایران را تصویب کرد. این قانون به امضای نخست‌وزیر محمدعلی فروغی و سفیران روس و انگلیس برای تأیید نهایی رسید. این قرارداد تمامیت ارضی ایران را تضمین کرد و هم چنین که نیروهای روس و انگلیس، ۶ ماه پس از پایان جنگ جهانی دوم ایران را تخلیه خواهند کرد. ایران نیز متعهد شد که با نیروهای روس و انگلیس همکاری کند، پروانه استفاده از راه‌های کشور و سیستم مخابراتی کشور را به روس و انگلیس بدهد و نیروی کارگر و ابزار مورد نیاز را برای روس و انگلیس فراهم آورد و مطبوعات را سانسور کنند که دربارهٔ اشغال ایران و استفاده از منابع کشور را به آگاهی ملت نرسانند. آذر ماه ۱۳۲۱ نیروهای آمریکایی نیز ایران را اشغال کردند و آغاز به ساختن دالان ایران کردند. این دالان، راهی بود از شمال تا جنوب ایران که برای رساندن مهمات و دیگر ابزار جنگی از خلیج فارس تا دریای خزر و سپس از آن‌جا به روسیه در نظر گرفته شده بود.
۹ آذر ۱۳۲۲، در کنفرانس تهران، روزولت، چرچیل و استالین قرارداد قوای متفقین را امضاء کردند که در آن تضمین شد که قوای متفقین، ایران را پس از پایان جنگ جهانی دوم، ترک خواهند کرد و ایران غرامتی برای این مدت خواهد گرفت. پیش‌نیاز این قرارداد این بود که دولت ایران به آلمان اعلان جنگ بدهد که ایران در ۱۷ شهریور ۱۳۲۲ آن را انجام داد.Gholam Reza Afkhami: The Life and Times of the Shah, University of California Press, 2009, p. 87-88
پس از پایان جنگ جهانی دوم، نیروهای آمریکایی و انگلیس به تخلیه نیروهای خود از ایران پرداختند. دولت شوروی قبل از خاتمه جنگ، درصدد به دست آوردن امتیاز استخراج نفت شمال برآمد، اما چون با تصویب قانون منع اعطای امتیاز نفت به خارجیان در مجلس شورای ملی، از دریافت این امتیاز محروم شد، بنای مخالفت و ناسازگاری با دولت ایران را گذاشت و نیروهای خود را از ایران بیرون نبرد، بلکه بسیار علنی در آبان ماه ۱۳۲۴ به پشتیبانی از جنبش‌های خودمختاری کردها و آذربایجانی‌ها در ایران پرداخت. ارتش شوروی از ورود نیروهای پلیس و ژاندارمری ایران به آذربایجان و کردستان خودداری کرد. کردها، جمهوری مهاباد را با پشتیبانی شوروی برپا کردند و در آذربایجان، جعفر پیشه‌وری با حمایت شوروی، فرقه دموکرات آذربایجان را برپا نمود.
پس از شکایت دولت ایران به شورای امنیت و سفر قوام‌السلطنه نخست‌وزیر وقت، به مسکو که به امضای موافقت‌نامه‌ای دربارهٔ تشکیل شرکت مختلط نفت ایران و شوروی انجامید، شوروی در اردیبهشت ۱۳۲۵ نیروهای خود را از ایران خارج کرد. حکومت خودمختار حزب دموکرات در آذربایجان و کردستان نیز بیش از ۷ ماه پس از خروج نیروهای شوروی دوام نیاورد. موافقت‌نامه مربوط به تشکیل شرکت مختلط نفت ایران و شوروی نیز، سال بعد در مجلس رد شد.
اشغال ایران، محدود به قوای بریتانیا و شوروی نبود. پس از ورود آمریکا به جنگ، عده‌ای از نظامیان آن کشور نیز وارد ایران شدند، اما استقلال و تمامیت ارضی ایران، نخست با امضای یک پیمان سه‌جانبه بین ایران، بریتانیا و شوروی در بهمن ۱۳۲۰ و سپس با صدور اعلامیه‌ای که در پایان کنفرانس سران متفقین (روزولت، چرچیل و استالین) در تهران منتشر شد، تضمین گردید.
در دوران اشغال ایران به دست متفقین، بسیاری از امکانات، زیرساخت‌ها، منابع، اندوخته‌ها و آذوقه‌های ایران، به اشغال‌گران اختصاص یافت. ازاین‌روی، دو ماه بیشتر طول نکشید که ایران دچار کمبود مواد غذایی و گرانی لگام‌گسیخته گشت. شهرهای ایران و به ویژه تهران آن‌چنان با کمبود نان و سایر ارزاق مورد نیاز روبرو شدند که نان و مواد غذایی را با کوپن در اختیار مردم قرار می‌دادند؛ شمار بسیاری از مردم ایران، در نتیجهٔ تهی‌دستی، گرسنگی و بیماری جان خود را از دست دادند. کشوری که در جنگ جهانی، دخالتی نداشت و بارها بی‌طرفی خود را به دو سوی درگیری اعلام کرده بود، آسیب‌های زیادی را از جنگ تحمل می‌کرد.
اشغال نظامی ایران توسط متفقین بلافاصله سرنوشت ایران را رقم زد. ارتش، توسطِ سرلشکر «احمد نخجوان» خلع سلاح و پادگان‌ها به ارتش مهاجم تسلیم شد و در مدت سه روز و در اثر حملات هواپیماهای شوروی و بریتانیا چنان به سرعت عقب‌نشینی کرد که فرماندهی عالیِ متفقین نیز آن را پیش‌بینی نکرده بود. به طوری که احمد نخجوان به پادگان قلعه‌مرغی اعلام کرد در صورت فرود چتربازان انگلیس در این پایگاهِ نظامی اسلحه خود را در اختیار آن‌ها قرار دهند. در روز چهارم فروغی که بازنشسته شده بود برای مذاکره با متفقین نامزدِ نخست‌وزیری شد؛ نخست‌وزیر جدید در عرض یک هفته درخواست صلح نمود و پنهانی پیشنهادِ برکناری رضا شاه را به متفقین داد و متفقین نیز استعفای رضا شاه را تنها شرطِ برای آتش‌بس اعلام کردند. انگلیس نیز که خواستار پشتیبانی عمومی بود با تبلیغ روحانیون از بی رحمی و عدم اداره درست کشور توسط رضا شاه انتقاد کرد. دو هفته بعد نمایندگان رضا شاه را به ثروت اندوزی عظیم، کشتار مردم بی گناه و سوء استفاده از القابی برای خود مانند سردار سپه و فرمانده کل متهم می‌کردند. سه هفته بعد شاه بدون گفتگو با متفقین به نفع ولیعهد خود کناره‌گیری کرد و کشور را به سرعت ترک کرد. در مجلس نیز پس از خروج رضا شاه در روز ۲۵ شهریور ۱۳۲۰ ذکاءالملک فروغی صدراعظم، با حضور در مجلس شورای ملی استعفای رضا شاه را از سلطنت و آغاز سلطنت محمد رضا شاه را اعلام کرد.
در نامه‌ای محرمانه در تاریخ ۱۳۲۱/۴/۲۹ به نخست‌وزیر وقت نسبت به سانسور مطبوعات و بسته‌های پستی در تهران توسط مأموران بریتانیا چنین توضیح داده شده‌است:
در نامه محرمانه دیگری به تاریخ ۱۳۲۱/۴/۵ که وزیر وقت دارایی به وزیر امور خارجه دربارهٔ خرید جو توسط نیروهای شوروی از کشاورزان نوشته شده‌است، تأکید شده که هر چه سریع تر از ادامه این کار خودداری شود:
وزیر دادگستری طی نامه‌ای در تاریخ ۱۳۲۳/۳/۸ به نخست‌وزیر از تخلفات و همچنین جلوگیری از محاکمه نیروهای متفقین به خصوص در پرونده‌های قتل عمد و غیرعمد توضیح می‌دهد که بخشی از نامه به این شرح است:
مهاجرت لهستانی‌ها به ایران پیرو جنگ دوم جهانی روی داد و در طی سال‌های ۱۳۲۰ الی ۱۳۲۳ خورشیدی بیش از ۱۵۰ هزار نفر از لهستانی‌ها برای مهاجرت به فلسطین و آفریقا، از کشور اتحاد جماهیر شوروی وارد خاک ایران شدند.
بعد از دو سال و با آغاز حمله آلمان به شوروی، استالین مجبور شد، با دولتِ در تبعید لهستان، از در دوستی درآمده و فرماندهی واحدی در مقابل آلمان در جبهه لهستان ایجاد کند. طبق این توافق قرار بر این شد که علاوه بر عبور افراد نظامی تجهیز شده لهستانی از خاک ایران، زندانیان و افراد داخل اردوگاه‌ها نیز از طریق ایران به فلسطین و آفریقا مهاجرت کنند. این عمل با نقض بی‌طرفی ایران و اشغال ایران توسط قوای روسی و انگلیسی در تاریخ سوم شهریور ۱۳۲۰، امکان‌پذیر گشت.
نخستین گروه در اوایل فروردین ۱۳۲۱ با چهار کشتی روسی که حامل ۲۹۰۰ نفر سرباز و مهاجر بود، وارد بندر انزلی (پهلوی سابق) شدند. نیروی نظامی قرار بود از طریق همدان و کرمانشاه به عراق بروند. تعداد مهاجرین در اردیبهشت ۱۳۲۱ نزدیک به ۱۳۰۰۰ نفر رسیده بود.
پس از حمله متفقین به ایران و جابجایی قدرت در بیشتر مناطق ایران کشمکش‌های قومی و مذهبی شکل گرفت. برای مثال در تبریز درگیری‌هایی بین مسلمانان و مسیحیان رخ داده بود تا جایی که کنسول بریتانیا هشدار داد احتمالاً با خروج متفقین از ایران این درگیری‌های قومی و مذهبی بسیار شدیدتر شود. رهبران کلیسای آشوری نیز نگرانی‌های مشابهی داشتند و به دنبال جلب حمایت بریتانیا در آینده نزدیک بودند. یا برای مثال در ماه محرم سال ۱۳۲۱ نیروهای شوروی مستقر در مشهد مجبور شدند حفاظت از محله یهودیان را بر عهده بگیرند. یا حدود هشتصد مسلمان اهوازی که از شایعه ربوده شدن یک کودک مسلمان توسط یهودیان خشمگین شده بودند تلاش می‌کردند تا کنیسه محلی را به آتش بکشند. در کرمان نیز گروهی به رهبری یکی از روحانیون با حمله به محله زرتشتیها دونفر را کشتند و خانه‌های بسیاری را غارت کردند. همچنین گروه مشابهی نیز در شاهرود با حمله به مرکز بهائیان سه نفر را بدار آویختند و ۵۰ مغازه را غارت کردند.
درمناطق آذربایجان، کردستان و مناطق عرب‌نشین جنوب مسئله زبان بسیار برجسته و آشکار شده بود. در سال ۱۳۲۱ در گردهمایی اعراب ایران در پی جدایی و پیوستن به کشورهای عربی بودند. اعراب ایران در پیام‌هایی به دولت‌های بریتانیا و آمریکا خواستار حمایت آن‌ها برای جدایی از ایران شدند که البته به دلیل تفرقه‌ای که در میان اعراب بود موفق به جدایی از ایران نشدند وضع مناطق کردنشین نیز به همین ترتیب بود.
ایران به دنبال حمله متفقین با مشکلات اقتصادی بسیاری رو به رو شد. تورم، دزدی و قحطی نمونه کوچکی از پیامدهای حمله متفقین به ایران بود. نامه شکایت آقای محمود بدر وزیر دارایی در نخستین روز از تیرماه سال ۱۳۲۱ به نخست‌وزیر گواهی شرایط سخت مردم ایران در پی تجاوز متفقین است.
وضعیت برنج هم بهتر از سایر غلات نبود به عنوان مثال در قیمت برنج از تیرماه ۱۳۲۰ تا تیرماه ۱۳۲۱ به مقدار ۴۴ من از ۲۵۰ ریال به ۶۰۰ ریال رسید.
یاسر میرزایینقاش معاصر ایرانی است.
فوق ليسانس نقاشي از دانشگاه سوره تهران او در سال ۱۳۸۵ برگزیده جشنواره تجسمی شد و در سال ۱۳۸۶ جایزه جلوه‌های نگارگری در نقاشی معاصر به وی اهدا شد. دو سال پس از آن جایزه جشنواره هنرهای تجسمی فرهنگسرای نیاوران را از آن خود کرد. بازتاب واقعیت و استیصال انسانی در کارهای او به چشم می‌خورد. شركت در بيش از ٥٠ نمايشگاه گروهي داخلي و خارجي و ٦ نمايشگاه انفرادي را در كارنامه خود دارد. در حال حاضر مشغول كار مجموعه اي با عنوان "فراموش شده گان" است، كه اختصاص دارد به فقر بخصوص فقر كودكان سيستان و بلوچستان و كمبود فضاي آموزشي در آنجا.
بخشي از استيتمنت آن مجموعه؛
"سقف مدرسه چوبي و ايرانيت فلزي است و بلوک هایی با قدمتی بیش از ۲۰ ساله دیوارهاي این مدرسه را تشكيل داده است. در اين مدرسه تنها یک کلاس نیمکت دارد و می توان حدس زد دانش آموزی که قرعه کلاس بی نیمکت و میز به نام او می افتاد چه حسرتی به دل دارد"
نمایشگاه نقاشی با عنوان "جهان زیر پای گرگها" ، گالری A ، تهران 1395
- نمایشگاه نقاشی با عنوان " هرچیزی که فضا اشغال کند"، گالری آن، تهران 1394
- نمایشگاه نقاشی با عنوان "قبل،جنگ؛بعد" ،گالری آن، تهران 1392
- نمایشگاه با عنوان "مسخ " ، گالری آن ، تهران 1390
- نمایشگاه نقاشی با عنوان "شهر زنده است" ، گالری آن، تهران1389
- نمایشگاه نقاشی ، گالری هما ، تهران 1388
- نمایشگاه نقاشی منظره نگاری، گالری برگ ، 1387
دانشگاه جان مورز لیورپول (به انگلیسی: Liverpool John Moores University) دانشگاهی مدرن است واقع در لیورپول انگلستان است که به افتخار سر جان مورز تاجر موفق و خیَر بریتانیایی نامگذاری شده‌است، پیش از این نامگذاری به نام هنرستان مکانیک لیورپول و بعدها پلی تکنیک لیورپول شناخته می‌شد تا اینکه در سال ۱۹۹۲ به نام کنونی دانشگاه جان مورز لیورپول شناخته شد. این دانشگاه بزرگترین دانشگاه شهر لیورپول از لحاظ تعداد دانشجو است پیشاپیش دانشگاه لیورپول و دانشگاه هوپ لیورپول.
گُلناره اسلاموفنا کَریموا به روسی: Гульнара Исламовна Каримова با نام هنری گوگوشا (زاده ۸ ژوئیه ۱۹۷۲ در فرغانه) بازرگان، طراح جواهر، دیپلمات و خواننده اهل ازبکستان است. وی دختر اسلام کریموف رئیس‌جمهور ازبکستان است و زمانی از او به عنوان جانشین احتمالی پدرش یاد می‌شد.
کریموا رئیس شورای سرپرستی "بنیاد همایش فرهنگ و هنر ازبکستان" و مؤسس مارک پوشاک و جواهرات "گلی" و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ سفیر ازبکستان در دفتر سازمان ملل متحد در ژنو بود.خانواده پادشاه اردن مجذوب دختر رئیس جمهور ازبکستان عصر ایران
کریموا دانش‌آموخته اقتصاد در دانشگاه اقتصاد تاشکند، دارای مدرک کارشناسی مطالعات منطقه‌ای از دانشگاه هاروارد و دکترای علوم سیاسی از دانشگاه سیاست و اقتصاد جهانی تاشکند است.
وی از همسر پیشین خود منصور مقصودی (یک شهروند آمریکایی با اصالت افغان) یک پسر به نام اسلام (متولد ۱۹۹۲) و دختر به نام ایمان (متولد ۱۹۹۸) دارد. هم اکنون، شریک تجاری و دوست پسر وی رستم محمدعمراف است.
در اسناد ویکی‌لیکس، گلناره کریم‌اوا به عنوان یکی چهره‌های منفور در ازبکستان معرفی شده که ثروت خود را با تهدید و زور و از طریق تجارت‌های سودآور به دست آورده و در جامعه ازبکستان بنام "علیامخدره دزد" معروف است.دختر فریبا، مغضوب پدر و گرفتار 'رفتار بدتر از سگ' در ازبکستان بی بی سی فارسی، ۱۱ مرداد ۱۳۹۳
در اواخر سال ۲۰۱۳ به سبب قانون شکنی‌های نامحتاطانه او و اطرافیانش در کارهای بین‌المللی تجاری مانند چندین رسوایی مالی، از طرف پدرش دستور حبس خانگی او صادر شد. گفته می‌شود که اسلام کریموف نگران تأثیر مخرب شهرت گلناره به عنوان سردسته دزدها بر روی جذب سرمایه خارجی (که زمانی در انحصار گلناره بود) به این کشور و گسترش بی اندازه قدرت گلناره است.نامه‌ای از گلناره کریمووا: کتکم زده‌اند بی بی سی فارسی، ۷ فروردین ۱۳۹۳
او از سال ۲۰۱۴ و به خاطر پرونده‌های فساد مالی در حبس خانگی به سر می‌برد.فرزند گلناره خبر مرگ مادرش را تکذیب کرد روز چهارشنبه ۲۳ نوامبر ۲۰۱۶ در روزنامه ماسکوفسکی کامسامولتس اعلام شد که او مسموم شده و درگذشته و پنهانی دفن شده‌است. فرزندش در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۶ خبر مرگ گلناره را تکذیب کرد.مرگ گلناره تکذیب شد
پرواز شماره ۷۹۰۸ هواپیمایی کاسپین یک پرواز تجاری متعلق به هواپیمایی کاسپین بود که از فرودگاه امام خمینی تهران به مقصد ایروان در حال پرواز بود و در ساعت ۱۱:۴۵ قبل از ظهر روز چهارشنبه ۲۴ تیر ۱۳۸۸ در حوالی قزوین بین روستاهای فارسیان و جنت‌آباد در بخش مرکزی قزوین دچار نقص فنی شد و سقوط کرد.
در این سانحه کلیه ۱۶۸ سرنشین هواپیما شامل ۱۵۳ مسافر و ۱۵ خدمه آن جان باختند.
هواپیمایی که در این سانحه سقوط کرد از نوع توپولف تی یو-۱۵۴ بوده‌است که توسط هواپیمایی کاسپین مورد استفاده قرار می‌گرفت. این هواپیما در سال ۱۹۸۷ وارد به خدمت شده‌بود.
این هواپیما ۱۶ دقیقه پس از آنکه از فرودگاه امام برخاست در نزدیکی دشت‌های کشاورزی قزوین با زمین برخورد کرد در این سانحه کلیه ۱۶۸ سرنشین هواپیما شامل ۱۵۳ نفر مسافر و پانزده نفر خدمه و کادر پرواز کشته شدند، شدت حادثه به حدی بود که ۶ هکتار از اراضی زراعی این منطفه نیز دچار حریق شد. در محل برخورد هواپیما با زمین گودال عظیمی به قطر ۶۰ تا ۷۰ متر ایجاد شد.
بر اساس اطلاعات رسیده از این هواپیما و بنا به اظهارات مومنی‌رخ مدیرعامل شرکت فرودگاه‌های کشور، در زمان سقوط هواپیما هیچ مکالمه‌ای مبنی بر نقص فنی با برج مراقبت به ثبت نرسیده‌است. بازیابی‌شده در ۲۴ تیر ۱۳۸۸.
به گفته شاهدان عینی دقایقی پیش از سقوط هواپیما آتش گرفته بود و تلاش خلبان برای نشستن روی زمین بی‌نتیجه بود و منجر به چرخ زدن هواپیما در حوالی شهر اقبالیه شد و در حال دور زدن نیز به ناگاه پس از آتش گرفتن دم هواپیما در مزارع گندم سقوط می‌کند.
شاهدان عینی همچنین از پراکنده شدن وسایلی همچون کیف، کفش، کارت ویزیت، کیف جیبی و وسایل شخصی مسافران خبر می‌دهند.
احمد مجیدی رئیس کارگروه ویژه بررسی سانحه سقوط هواپیمای کاسپین در گفتگو با خبرنگار باشگاه خبری فارس «توانا»، تصریح کرد: این هواپیما پرواز خود را در ساعت ۱۱:۳۳ روز چهارشنبه از فرودگاه امام خمینی آغاز کرده بود که در ۷۵ مایلی فرودگاه امام خمینی، در ساعت ۱۱:۵۰ دقیقه از صفحه رادار محو شد و این در حالی است که تا آن زمان تحت پوشش سه سیستم رادار بوده‌است.
وی تأکید کرد: خلبان پرواز در آخرین مکالمات خود با فرودگاه اعلام کرده بود که پرواز بدون هیچ مشکلی انجام شده‌است و با کادر رادار فرودگاه خداحافظی کرده بود. بازیابی‌شده در ۲۴ تیر ۱۳۸۸.
طبق گزارش‌ها از ۱۶۸ مسافر این پرواز، ۳۸ تن ایرانی‌الاصل (شامل ۲ تن از خدمه)، ۴۰ تن شهروند ارمنستان، ۲ گرجستانی، ۲ کانادایی، ۲ ایرانی-استرالیایی و همچنین ۲ ایرانی-آمریکایی بوده‌اند.
Retrieved on 15 July 2009.
جودوی ایران به خاک سیاه نشست
پس از چند روز مشخص شد که سه تن از نوجوانان جودوکار که با این هواپیما عازم مسابقات جودو در ایروان بروند زنده هستند و درواقع سه جودوکای دیگر به جای آنها و با هویت آنها به مسابقه اعزام شده بودند. این افراد عبارت بودند از: وحید باقرپور با هویت یحیی باقرپور، مجتبی عزیزاللهی با هویت مصیب عزیزاللهی (هر دو پسرعمو) و محمد ملکشاهی با هویت ایمان زینی وند. این افراد که از قهرمانان رده نوجوانان قبل از سال ۱۳۸۳ بودند همگی سن بالاتری داشتند و یکی از آنها کارت پایان خدمت سربازی هم داشت. این جودوکاها دیگر تمایلی به شرکت در رده نوجوانان نداشتند اما به اصرار کادر فنی مجدداً در ترکیب نوجوانان قرار گرفتند. رئیس فدراسیون جودو ابتدا این خبر را تکذیب کرد ولی با پیگیری مطبوعات سکوت اختیار نمود. تا اینکه معاون سازمان بازرسی کل کشور زنده بودن سه جودوکار نوجوان و کشته‌شدن سه جودوکار بزرگسال در هواپیما را تأیید کرد. قابل ذکر است که در تشیع جنازه نمادینی که در استان لرستان انجام شد، روی بعضی از تصاویر چاپ شده توسط خانواده‌های کشته شدگان، علاوه بر اسامی غیرواقعی اسامی اصلی این جودوکاها و همچنین در خصوص ایمان زینی وند، نام خانوادگی ملک‌شاهی به عنوان نام اصلی در پرانتز ذکر شده بود.هویت اصلی و سوابق سه جودوکای زنده هواپیمای توپولفسه تن از لیست مسافران هواپیمای منهدم شده، زنده‌اند! هویت‌های اصلی موجود استاعتماد ملی
استاد خلبان علی اصغر شیر اکبری
خلبان جواد معصومی
کمک خلبان مهدی فیروزه سهیل
مهندس پرواز نیما صالحی رزوه
مهندس فنی گرگوری بارساغیان
مهندس فنی سورن موقومونیان
سرمهماندارسیدعباس قائم مقامی
مهماندارارشد امیر علی ملکی نژاد
مهماندارارشدفرشته سماکی رحمت
مهماندارارشدساناز اصلانی
مهماندارمریم فرهادی
مهماندار مریم کمانی
در پی این حادثه میرحسین موسوی نخست‌وزیر سابق ایران،
محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت ایران،
علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس مجلس خبرگان رهبری و مجمع تشخیص مصلحت نظام،
علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی
محمود هاشمی شاهرودی ریس قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران، وقوع این حادثه را تسلیت گفته و با بازماندگان ابراز همدردی کردند.
آمریکا، روسیه، لبنان، آذربایجان و ونزوئلا با صدور بیانیه‌هایی، حادثه سقوط هواپیمای مسافربری ایران در مسیر پرواز به سوی ارمنستان را به خانواده‌های قربانیان تسلیت گفتند. همچنین در ارمنستان یک روز عزای عمومی اعلام شد.
یان کلی سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا با صدور بیانیه‌ای گفت:
در میان کشورهای همسایه ایران آذربایجان پیام تسلیتی را به ریس جمهوری ایران ارسال داشت در بخشی از پیام تسلیت آقای الهام علی اف آمده‌است:
ماریوس ویزر رئیس فدراسیون جهانی جودو با ارسال پیامی به فدراسیون جودوی ایران درگذشت اعضای تیم ملی نوجوانان در سانحهٔ هواپیمایی را تسلیت گفت. او در این پیام آورده‌است:
پل ونیار مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان تبریز، روستای ونیار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۶۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مکان این پل تاریخی در ۵۰۰ متری بخش خاوری روستای ونیار قرار داشت و دیرینگی آن وابسته به دوران صفوی بود. به دلیل ساخت نافرجام سد شهید مدنی و احتمال زیر آب قرار گرفتن این پل تاریخی (پل ونیار) در اردیبهشت سال ۱۳۹۲ و با همکاری و همراهی شهردار وقت تبریز علیرضا نوین، ناگهان سازه پل تاریخی ونیار به گونه پنهانی و شبانه ویران و نابود شد. هم‌اکنون در این مکان هیچ نشان و یادبودی از پل تاریخی ونیار بجای نمانده‌است.
این پل دارای سه دهنه بود و مصالح آن متشکل از سنگ‌تراش و آجر با ملات گچ و آهک بود. کف پل با سنگ‌فرش پوشیده شده بود که بعدها از برای رفت و آمد خودروهای عبوری جاده اهر - تبریز روی آن آسفالت‌ریزی صورت گرفته بود. پل ونیار دارای دو طاق جناغی و یک طاق رومی بود. کف‌پوش‌های پل با سنگ لاشه ساخته شده بود. پل بر روی رودخانه آجی‌چای قرار داشت و تا میانه‌های دهه ۷۰ خورشیدی جاده تبریز - اهر از روی پل ونیار عبور می‌کرد. همچنین شکل ساختار و نمایه پل ونیار به ویژه طاق‌های سه‌گانه آن بسیار شبیه پل دختر میانه بود.
چاهگاه میلاس، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لردگان در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. روستاهای نزدیک به این روستا عبارتند از:باغ نار میلاس، دهنو میلاس، برآفتاب میلاس، تل ماران.
این روستا در دهستان میلاس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۱ نفر (۹۲خانوار) بوده‌است. در چند سال اخیر سیل مهاجرت به این روستا خصوصاً از مناطق پشت کوه میلاس افزایش یافته‌است و باعث افزایش نرخ رشد جمعیت روستا شده‌است.
غار قدمگاه یکی از غارهای تاریخی استان آذربایجان شرقی است که در شهرستان آذرشهر واقع شده‌است. این غار در نزدیکی روستای قدمگاه واقع در جنوب شهر آذرشهر قرار گرفته‌است. قدمت آن به‌طور دقیق مشخص نشده‌است؛ ولی به دورهٔ پیش از اسلام نسبت می‌دهند.
مسجد قدمگاه در نزدیکی روستای قدمگاه (روستای بادامیار) در ۱۲ کیلومتری جنوب شرقی آذرشهر قرار دارد و مانند غاری در دل کوه کنده شده و در دوره‌های قبل از اسلام به عنوان معبد مهری استفاده می‌شد. این معبد در قرون ۶ الی ۸ هجری قمری به عنوان تکیه عرفا و دراویش و سپس به عنوان مسجد مورد استفاده قرار گرفت. فضای غار زیرزمینی دایره شکل است که قطری برابر ۱۵ متر دارد. برخی از باستان‌شناسان آن را به دوران پیش از تاریخ نسبت می‌دهند که بعداً به صورت آتشکده و بعد از آن با تعبیه محرابی که رو به قبله دارد، به صورت عبادتگاه اسلامی درآمده است.
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان آذربایجان شرقی
امپراطور تسو (کره ای: 해대소; هانجا: 解帶素) (۶۰ قبل از میلاد تا ۲۲ بعد از میلاد)سومین و آخرین فرمانروای پادشاهی کره باستان بویو شرقی بود.
دائه سو اولین پسر پادشاه گئوموا و نوه بنیانگذار دانگ بویو و اولین حاکم، هائه بورو بود. او به عنوان پسر ارشد گئوموا به عنوان ولیعهد دانگ بویو منصوب شد.
موسس گوگوریو، مهارت استثنایی جومونگ در تیراندازی با کمان باعث حسادت دائه سو و شش برادرش شد. جومونگ می دانست که ادامه حضورش در دانگ بویو او را در خطر واقعی قرار می دهد، بنابراین تصمیم گرفت به جولبون بویو بگریزد. در سال ۳۷ قبل از میلاد، جومونگ گوگوریو ، شمالی ترین پادشاهی از سه پادشاهی کره را تأسیس کرد. در سال ۷ ق.م ، پادشاه گئوموا درگذشت و دائه سو را به تاج و تخت دانگ بویو رساند.
به عنوان پادشاه، دائه سو نیروی نظامی کافی برای حمله به گوگوریو جمع آوری کرد. با این حال، قبل از حمله، او فرستاده ای را نزد یوری پادشاه گوگوریو فرستاد و به او دستور داد یک گروگان سلطنتی را به دانگ بویو بفرستد. گوگوریو دستور منتهی به اولین جنگ گوگوریو-دونگ بویو را که در سال ۶ پس از میلاد اتفاق افتاد را رد کرد. دائه سو مستقیماً یک ارتش ۵۰۰۰۰ نفری را به داخل گوگوریو هدایت کرد، اما زمانی که برف سنگین شروع به باریدن کرد، مجبور به عقب نشینی شد Samguk Sagi,book 13,King Yuri section of the Goguryeo's Records(高句麗本紀)"十四年，春正月，扶餘王帶素遣使來聘，請交質子，王憚扶餘强大，欲以太子都切為質，都切恐不行，帶素恚之。冬十[7]月，帶素以兵五萬來侵，大雪人多凍死，乃去。" پس از این شکست، دائه سو باید هفت سال صبر می کرد تا بتواند آنچه را که از جنگ اول با گوگوریو از دست داده بود، دوباره به دست آورد. در سال ۱۳ بعد از میلاد، دائه سو یک بار دیگر ارتش خود را به گوگوریو هدایت کرد. این بار، موهیول ، ولیعهد گوگوریو، ارتش گوگوریو را در یک کمین برنامه ریزی شده رهبری کرد و تقریباً تمام ارتش دائسو را سلاخی کرد. فقط دائه سو و چند نفر از افرادش به دانگ بویو برگشتند.
پس از مرگ یوری پادشاه گوگوریو، ولیعهد موهیول به سلطنت رسید تا به پادشاهی دیموسین تبدیل شود. در سال ۲۱ پس از میلاد، پادشاه دائه موسین رهبری ارتش را بر عهده گرفت و به بویو شرقی حمله کرد و در نهایت دائه سو را کشت، اما او بویو شرقی را نابود نکرد. در عوض، در سال ۲۲ پس از میلاد، سومین پسر پادشاه یوری، دوجین، مسئولیت دانگ بویو را بر عهده گرفت، اما قلمرو آن به قلمرو پادشاهی گوگوریو جذب شد.
باکجه یا بکجه (کره ای: 백제؛ هانجا: 百濟؛ rr: baekje، تلفظ کره ای: [pɛk̚.t͈ɕe]) یک پادشاهی کره ای بود که از ۱۸ ق.م تا ۶۶۰ پس از میلاد در جنوب غربی کره واقع شده بود. این پادشاهی به همراه گوگوریو و شیلا یکی از سه پادشاهی کره بود. در حالی که سه پادشاهی در وجود جداگانه بودند، باکجه بیشترین جمعیت را با حدود ۳۸۰۰۰۰۰ نفر (۷۶۰۰۰۰ خانوار) ​​داشت که مشابه گوگوریو (۳۵۰۰۰۰ نفر) و بسیار بزرگتر از شیلا (۸۵۰۰۰۰ نفر) بود.
باکجه توسط اونجو، سومین پسر جومونگ و سوسونو بنیانگذار گوگوریو، در وایریسئونگ (جنوب سئول کنونی) تاسیس شد. باکجه، مانند گوگوریو، ادعا کرد که جانشین بویو شده است، کشوری که در منچوری امروزی در زمان سقوط گوجوسئون تأسیس شد.
باکجه به طور متناوب با گوگوریو و شیلا جنگید و با آنها متحد شد زیرا سه پادشاهی کنترل شبه جزیره را گسترش دادند. در اوج خود در قرن چهارم، باکجه بیشتر شبه جزیره کره غربی، تا شمال پیونگ یانگ را تحت کنترل داشت، و حتی ممکن است مناطقی در چین، مانند لیاوکسی، در اختیار داشته باشد، اگرچه این دیدگاه بحث برانگیز است. این کشور با روابط سیاسی و تجاری با چین و ژاپن به یک قدرت دریایی منطقه ای مهم تبدیل شد.
باکجه یک قدرت دریایی بزرگ بود؛ مهارت دریایی آن، که آن را به ابرقدرت آسیای شرقی تبدیل کرد، در انتشار آیین بودایی در سراسر آسیای شرقی و فرهنگ قاره‌ای در ژاپن مؤثر بود.
در سال ۶۶۰ توسط سلسله تانگ و شیلا شکست خورد و در نهایت به شیلای متحد تسلیم شد.
سامگوک ساگی شرح مفصلی از تأسیس باکجه ارائه می دهد. جومونگ پسرش یوری را در بویئو رها کرده بود که او این پادشاهی را ترک کرد تا پادشاهی جدید گوگوریو را تأسیس کند. جومونگ پادشاه الهی دونگمیونگ شد و دو پسر دیگر با سو سونو داشت، اونجو و بیریو. زمانی که یوری بعداً به گوگوریو رسید، جومونگ فوراً او را به عنوان ولیعهد انتخاب کرد. با درک اینکه یوری پادشاه بعدی خواهد شد، سئونو گوگوریو را ترک کرد و دو پسرش بیریو و اونجو را به جنوب برد تا پادشاهی خود را با مردم خود به همراه ده رعیت ایجاد کنند. از او به عنوان یک شخصیت کلیدی در تأسیس گوگوریو و بکجه یاد می شود. اونجو در Wiryeseong (هانام کنونی) ساکن شد و کشورش را Sipje (십제، 十濟، به معنی "ده رعیت") نامید، در حالی که Biryu برخلاف توصیه های رعیت ها در Michuhol (اینچئون کنونی) ساکن شد. آب شور و مرداب‌ها در میچوهول، سکونت‌گاه را دشوار می‌کرد، در حالی که مردم Wiryeseong در رفاه زندگی می‌کردند. بیریو سپس نزد برادرش اونجو رفت و تاج و تخت سیپجه را درخواست کرد. وقتی اونجو نپذیرفت، بیریو اعلام جنگ کرد، اما شکست خورد. در شرم، بیریو خودکشی کرد و مردمش به Wiryeseong نقل مکان کردند، جایی که پادشاه اونجو از آنها استقبال کرد و نام کشورش را Baekje ("صد واسال") تغییر داد.
به جانور یا ماشینی که با کمک چهار پا بر روی خشکی جابجا می‌شوند، چهارپا گفته می‌شود. در فارسی ادبی به جمع چهارپایان، سُتوران نیز می‌گویند که جمع ستور به معنی اسب و قاطر و چهارپایان مانند آن است.لعتنامه دهخدا: ستور
بیشتر چهارپایان مهره‌داراند. نمونه‌های چهارپایان عبارتند از: در گروه پستانداران: گاو، سگ و گربه، در گروه خزندگان مانند مارمولک.
پرندگان، انسان‌ها، حشرات، سخت‌پوستان و مارها چهارپا به‌شمار نمی‌روند. البته در این میان استثناهایی هم وجود دارد. برای نمونه در میان حشرات، آخوندک یک چهارپا به‌شمار می‌رود. بعضی از پرندگان هم در شرایط ویژه برای جابجایی مانند یک چهارپا رفتار می‌کنند. لک‌لک نیل از این دسته‌است. این جانور در هنگام یورش ناگهانی به سمت طعمه، برای راست نگه داشتن خود از بال‌هایش، هم استفاده می‌کند.B. rex! : Tetrapod Zoology
تمامی موجوداتی که چهار عضو دارند، چهارپا به حساب نمی‌آیند، با این وجود در مفهوم تکاملی بازوها و بال‌ها به عنوان عضو اصلاح شده بدن در مهره‌داران چهار عضوی هستند که در حقیقت در طبقه‌بندی علمی، شامل زیرمجموعه چهار عضوی می‌شود. این موضوع شامل همه مهره‌داران با اجداد چهارپایی، از جمله پستانداران، خزندگان، دوزیستان و پرندگان می‌شود.
یک تفاوت مهم زیست‌شناسی تکاملی بین چهارپایان و چهارعضوی و به ویژه در دوپایان، وجود بال یا اندامی است که قابلیت سازگاری پیدا کرده‌است. تمامی این جانوران چهار عضو هستند اما چهار پا به حساب نمی‌آیند. با این‌حال در مارها که عضو به صورت وستیجیال درآمده یا اثر دست و پای خود را از دست داده‌اند یک چهار عضوی به حساب می‌آیند.
دانشمندان در ژوئیه ۲۰۰۵، در یک منطقهٔ روستایی در ترکیه خاندانی از مردم کرد را پیدا کردند که یادگرفته بودند بر روی دست و پای خود راه بروند. آنها برخلاف شامپانزه‌ها که بر روی مشت خود را می‌روند، بر روی کف دستان خود راه می‌رفتند.
در ادبیات فارسی، واحد شمارش چهارپایان رأس گفته می‌شود.
آیهٔ اطاعت یا آیهٔ اولی‌الأمر، آیهٔ ۵۹ سوره‌ی نساء قرآن است. این آیه دستور می‌دهد که مؤمنان از خدا، محمد، و همچنین آنان که صاحب اختیار امور هستند (اولی‌الأمر منکم ) اطاعت کنند. منابع شیعه این آیه را به عنوان یکی از دلایل اثبات ولایت و امامت علی ا‌بن ‌ابی‌طالب و دیگر امامان دوازده‌گانه معرفی می‌کنند.
شیعیان معتقدند که در حدیث جابر نیز محمد در پی توضیح واژهٔ اولی‌الأمر در این آیه است.
فردی به‌ظاهر مسلمان (منافق) با یک مرد یهودی بر سر موضوعی اختلاف پیدا کردند. فرد یهودی گفت: موضوع را نزد محمد بن عبدالله ببریم؛ زیرا مرد یهودی می‌دانست که محمد رشوه نمی‌پذیرد. امّا مرد به‌ظاهر مسلمان گفت: حَکَم میان من و تو کعب بن اشرف یهودی باشد؛ زیرا می‌دانست که او رشوه می‌گیرد و به نفع رشوه‌دهنده داوری می‌کند. در رابطه با این ماجرا آیهٔ اولی‌الأمر و آیهٔ پس از آن نازل شدند.مجمع البیان، ج 2، ص 264
در این آیه تعیین مفهوم و مصداق واژه‌ی «اولی‌الأمر» مورد اصلی اختلاف میان شیعه و سنی است.
تقریباً تمام مفسران شیعه اتفاق نظر دارند که واژهٔ «اولی‌الأمر» بر امامان شیعه دلالت دارد. در تفسیر نمونه، این نکته یاد شده و آمده‌ است:
علمای شیعه می‌گویند یکی از شرایط مهم اولی‌الأمر عصمت است و فقط دوازده امام از این شرط برخوردارند.
داوود فیرحی، استاد دانشگاه مفید، در فصل‌نامهٔ شیعه‌شناسی می‌نویسد:
بر اساس عقل شیعی، «امر به اطاعت» از خدا و رسول و اولی‌الأمر در آیه، دلیل بر عصمت هر سه منبع اقتدار است، زیرا امر به اطاعت از امام و رهبر خطاپذیر خلاف قواعد عقل است.
محمدحسین طباطبایی نیز در تفسیر المیزان یکی از شرایط اولی‌الأمر بودن را عصمت می‌داند و تنها مصداق این واژه را چهارده معصوم یاد می‌کند.
ابو بصیر از محمد ابن علی، امام پنجم شیعیان، نقل ‌می‌کند که این آیه در شأن علی‌ ابن‌ ابی‌طالب نازل شده‌ است و در پاسخ به این پرسش که چرا نام او صراحتاً ذکر نشده، می‌گوید:
روایات زیادی در تشیع وجود دارند که دلالت دارند بر این که مراد از «اولی‌الأمر» در این آیه، ائمهٔ شیعه هستند. برخی از این روایات عبارتند از:
از نظر مفسران شیعه در دلالت آیه بر عصمت اولی‌الأمر تردیدی وجود ندارد، زیرا:
۱ ـ هرگاه خداوند به اطاعت بی‌قیدوشرط از کسی فرمان دهد آن فرد معصوم خواهد بود، چون در صورت غیرمعصوم‌بودن، اگر به گناه امر کند، اجتماع نقیضین لازم می‌آید؛ یعنی هم باید از او اطاعت شود و هم اطاعت نشود.دلائل الصدق، المظفر، ج۲، ص۱۷، محمدحسن، مکتبة الذجاج، تهران
۲ ـ در این آیه «اولی‌الأمر» بدون تکرار فعل «أطیعوا» بر رسول عطف شده ‌است و از آن‌جا که اطاعت از رسول به خاطر معصوم بودنش به‌طور مطلق واجب است اطاعت از «اولی‌الأمر» نیز همانند آن مطلق خواهد بود و این امر نمایان‌گر معصوم بودن «اولی‌الأمر» است.مجمع البیان، طبرسی، ج۲، ص۶۴، فضل بن الحسن، داراحیاء التراث العربی، بیروت، ۱۳۷۹ش
علمای سنی در تفسیرشان از این آیه می‌گویند عبارت اولی‌الأمر، کاربرد کلی دارد و صریح و مشخص نیست. تفاسیر سنی خلفای راشدین، فرماندهان سپاه، صحابه، رهبران سیاسی و علما را به عنوان معنای عبارت اولی‌الأمر نقل کرده‌اند، در حالی که برخی از آنان اشخاص به‌ خصوصی را به عنوان اولی‌الأمر تفسیر کرده‌اند.
داوود فیرحی می‌گوید که محمد بن ادریس شافعی «در تفسیر آیه و مشروعیت خلافت خلفای راشدین راه دیگری پیموده است.»
«برادران و خواهران» نام نخستین آهنگ منتشر شده گروه کلدپلی است. این آهنگ در آلبوم "امنیت" نیز قرار داشت. این آهنگ توانست در جدول موسیقی تک‌آهنگ‌های بریتانیا در سال ۱۹۹۹ به رتبه ۱۰۷ برسد.
تک‌آهنگ‌های آغازین
چترهای نجات نام نخستین آلبوم استودیویی گروه آلترناتیو راک بریتانیایی، کلدپلی است.این آلبوم توانسه است جایزه آلبوم آلترناتیو سال را در مراسم گرمی در سال 2002 را به دست آورد.آهنگ زرد از آهنگ‌های این آلبوم باعث شهرت این گروه راک انگلیسی شد.
اکس‌اندوای،BBCPersian.com ایکس و ایگرگ یا ایکس و وای سومین آلبوم استودیویی گروه آلترناتیو راک بریتانیایی، کلدپلی است که در تاریخ ۶ ژوئن ۲۰۰۵ منتشر شده‌است.این آلبوم سبکالکتروراک را در پیش گرفته‌است. این آلبوم در اکثر کشورها شماره یک شد و توانست چهار هفته در جدول موسیقی آمریکا شماره یک باشد. ایکس اند وای پرفروش‌ترین آلبوم جهان سال 2005 می‌باشد .
هیون تو گون یا زوانتو مهم‌ترین نقطه از فرمانداری‌های ۴ گانه هان بود.
مأموریت این فرمانداری توسعه روابط خارجی سلسله هان و کنترل امپراتوری بویو بود.
این فرمانداری سعی کرد از ساخت سلاح در بویو جلوگیری کند و بویو را آرام آرام از بین ببرد.
اما امپراتور گوموا به خاطر زیرکی‌اش متوجه این موضوع شد و به دلیل نجات مردم گوجوسان
به فرمانداری‌های زنفان و لیندان حمله کرد اما سرانجامی برای بویو نداشت زیرا آن‌ها در ابتدا فکر می‌کردند فقط با دو فرمانداری و قوای کمکی هیون تو گون می‌جنگند، در حالیکه ارتش فرمانداری‌های زنفان لیندان از بویو شکست خورده سپاه ۲۰۰۰۰ نفری هیون تو گون با وجود اینکه تدارکاتش به دست دشمن افتاده‌است دفاع می‌کند این ارتش هم در حال شکست خوردن است که ارتش فرمانداری لیوندانگ بر مردم جنوب غلبه می‌کند و ارتشی ۳۰۰۰۰ نفری را می‌فرستد. دفع محکم ارتش فرماندار یانگجو باعث می‌شود که بویو قبل از اینکه ارتش یودونگ از راه برسد به دستور تسو ولیعهد بویو از این جنگ عقب‌نشینی می‌کند. دلیل اینکه تسو این فرمان را می‌دهد این بود که امپراتور به دلیل اصابت تیر به او به شدت زخمی شده‌است و هان از بویو تقاضای غرامت می‌کند.
هیون تو با دفاع نقش زیادی در پیروزی هان داشت. اما این پیروزی‌ها زیاد دوام نیاورد.
فرماندار هیون تو یانگجو نام داشت که شاهزاده کیما بود او بعد از فتح کیما اسیر شد اما توانست اعتماد چینی‌ها را جلب کند و به کشور خود خیانت کرد و فرماندار شد.
او با اینکه روابط بدی با بویو داشت تسو را به عقد دخترش درآورد.
بعد ار مأموریت جنگی مأمور جلوگیری از قدرت گرفتن جومونگ در جولبون شد اما او با وجود فرستادن ارتش‌های زیاد باز هم شکست خورد و در مرز برکناری قرار گرفت.
در سال ۳۷ قبل از میلاد جومونگ به هیون تو گون حمله کرد شاهزاده تسو در این جنگ به کمک فرماندار یانگجو آمد بعد از چند ماه کنترل شهر زوانتو به دست جومونگ افتاد و فرمانده جناح راست هیون تو مانکسومان کشته شد با این اتفاقات یانگجو دستور عقب‌نشینی به سمت لیوندانگ داد که در میانه راه مورد حمله ارتش جولبون قرار گرفتند و فرمانده سوار نظام آهنین دانگسان به همراه اکثر ارتش زوانتو کشته شد فرماندار یانگ جو هم بعد از اسیر شدن توسط جومونگ کشته شد، اما تسو با تعدادی از افرادش موفق به فرار شدند، سر انجام با فتح این فرمانداری گوگوریو به وجود آمد.
کا بی اس
تنیس مجازی ۲۰۰۹ یک بازی رایانه‌ای ساخته شرکت سومو دیجیتالSteve Lycett confirms Sumo Digital is developing the game. و منتشر شده توسط سگا است. این بازی، نسخه پس از تنیس مجازی ۳ از از سری تنیس مجازی می‌باشد.
هِموسو (Hae Mo-su) به گفته برخی مورخان پدر مؤسس گوگوریو یعنی جومونگ می‌باشد. هموسو اولین رهبر گروه دامول بود. گروه دامول گروهی بودند که برای نجات مردم دودمان گوجوسان از دست امپراتوری پر قدرت هان بسیار تلاش کردند و رؤیای باز پس‌گیری سرزمین گوجوسان (چوسان) را در سر داشتند گوجوسان از هائه‌موسو به عنوان رهبری دلیر و شجاع یاد می‌کردند وجود هائه‌موسو به سربازان گروه دامول روحیه‌ای وصف ناپذیر می‌داد. آشنایی هائه‌موسو با یوها به زمان نجات دادن هائه‌موسو از مرگ به دست یوها بازمی‌گردد.
دربارهٔ والدین او اطلاعاتی در دسترس نیست اما مشخص است که او از خاندان هائه بوده‌است. طبق یک روایت ژنرال هائه‌موسو نوهٔ گو جین، نتیجهٔ امپراتور هائه‌موسو دانگون و از خانواده ی سلطنتی بویو بوده‌است.*عابدی، فرزاد، ملت پرنده سه پا، نشر روز اندیش، همدان، ۱۳۸۹.
در برخی منابع ، به اشتباه هائه موسو را پدر هائه بورو معرفی کرده اند که این صحیح نیست.
ژنرال هائه موسو و پادشاه هائه بورو هر دو از دودمان سلطنتی هائه بودند و به روایتی دیگر پدر ژنرال هائه موسو و پدر پادشاه هائه بورو پسر عمو بودند . جد این دو شخص امپراتور هائه موسو دانگون نام داشت که پادشاهی بویو شمالی را تاسیس کرد.
بر اساس سریال جومونگ امپراتوری هان برای سر هائه‌موسو جایزه تعیین کرده و اعلام کرده بود هر که وی را پناه دهد کشته خواهد شد و به دلیل اینکه قبیلهٔ هابک هائه‌موسو را پناه داده بود به دست سربازان هان نابود شد و یوهوا دختر رئیس قبیله هابک به بردگی گرفته شد. در راه انتقال یوهوا به کشور هان گوموا شاهزادهٔ آن زمان کشور بویو وی را از دست سربازان هان نجات می‌دهد و به بویو می‌رود. سپس یوهوا به مقر سربازان دامول و پیش هائه‌موسو برمیگردد و در آنجا باهم ازدواج می‌کنند و یوهوا، جومونگ را باردار می‌شود.
هائه‌موسو به کمک گوموا دوست صمیمی اش با کشور بویو متحد می‌شود تا به امپراتوری هان حمله کنند اما امپراتور بویو (هائه بورو) خیانت می‌کند و با کشور هان هم‌دستی کرده نقشهٔ هائه‌موسو را لو می‌دهد و در نهایت در روز جنگ هائه‌موسو دستگیر می‌شود اما گوموا موفق می‌شود وی را نجات دهد ولی در راه فرار هائه‌موسو کشته می‌شود و یوهوا به عنوان همسر دوم گوموا در قصر بویو ساکن می‌شود و جومونگ را بزرگ می‌کند.
در حالی که همه فکر می‌کردند هائه‌موسو کشته شده ۲۰ سال بعد سرنوشت باعث می‌شود که جومونگ و هائه‌موسو که در یک غار زندانی بوده همدیگر را ببینند و جومونگ از هائه‌موسو شمشیر زنی و کمان‌داری حرفه‌ای را یادمی‌گیرد.
سرانجام هائه‌موسو به دست تسو و یونگ پو برادران ناتنی جومونگ در کوهستان چئون مو کشته می‌شود. ماه‌ها یا سال‌ها بعد وقتی جومونگ می‌فهمد که هائه‌موسو پدرش بوده بسیار ناراحت می‌شود و تصمیم می‌گیرد که راه پدرش را ادامه دهد و گروه دامول را تشکیل می‌دهد و به نجات مردم دودمان گوجوسان می‌پردازد.
جومونگ با کمک سوسانو (نامزد جومونگ و دختر ارباب یونتابال تاجر) کشور گوگوریو را تأسیس می‌کند.
هواپیمایی ایران ایرتور یک شرکت هواپیمایی خصوصی ایرانی است که در سال ۱۳۵۱ توسط ایران ایر راه‌اندازی شد. خطوط هوایی آن میان تهران و دیگر شهرهای ایران و همچنین کشور ترکیه برجا است. این شرکت عضو یاتا بوده که دارای گواهینامه آیوسا می‌باشد و دارای مجوز آموزش هوانوردی (ATO) است. هواپیمایی ایران ایرتور هم‌اکنون با ۱۲ فروند هواپیمای مسافربری در ناوگان هوایی خود به ۱۹ مقصد پرواز دارد.
ایران ایر در سال ۱۳۴۸ جزو بهترین شرکت‌های هواپیمایی در خاورمیانه بود. ایران ایرتور در سال ۱۳۵۱ با هدف توسعه گردشگری، سفرهای زیارتی و انجام تورهای داخلی و خارجی تحت پوشش شرکت هواپیمایی ملی ایران تأسیس شد.
ایران ایرتور از سال ۱۳۶۱ تورهای منظمی در مسیر مشهد را آغاز و استقبال از این تورها موجب شد تا دو سال بعد از آن اقدام به توسعه آن به سایر کشورها نماید که تورهای شارجه، دبی، چین، هند، کوالالامپور و سنگاپور از جمله آن هستند. در کنار آن نیز به منظور توسعه گردشگری و جلب جهانگرد از سایر کشورها، اقدام به برگزاری سمینارهایی با شرکت مدیران و مسئولان شرکت‌های توریستی نموده و کسب جوایز از کشورهای مختلف نظیر آلمان، فرانسه، ایتالیا، ژاپن، سوئیس، اتریش، انگلستان، امارات، بحرین و کویت از افتخارات آن است.
فعالیت پروازی ایران ایرتور از سال ۱۳۷۱ شروع و شهر مشهد به عنوان مرکز عملیات پروازی انتخاب و بدین ترتیب ارتباط هوایی مستقیم مشهد با ۱۳ مرکز استان میسر شد. علاوه بر آن مسئولیت انجام ۵۵ درصد از پروازهای حج عمره و حج تمتع از شهرهای مختلف و پروازهای منطقه‌ای مانند دمشق، استکهلم، مسکو، عشق‌آباد و تاشکند را با استفاده از ۲۶ فروند هواپیما برعهده داشت.
بعد از بحث خصوصی‌سازی در اواخر دهه ۱۳۸۰، این شرکت که تا سال ۱۳۸۹، یکی از شرکت‌های دولتی محسوب می‌شد، بر اساس اصل ۴۴ قانون اساسی، از ابتدای سال ۱۳۹۰ به شرکت تعاونی چند منظوره هسایار که یکی از زیرمجموعه‌های وزارت دفاع ایران بود، واگذار شد؛ ولی به دلیل برگشت خوردن ۴ چک پرداخت متوالی این شرکت، این واگذاری لغو و مزایدهٔ دیگری در ۵ دی ۱۳۹۴ انجام شد که به موجب آن، این شرکت هواپیمایی به بخش خصوصی واگذار شد.
نصرالله پژمان‌فر نماینده مشهد در مجلس گفت سازمان خصوصی‌سازی شرکت هواپیمایی ایران ایرتور در مشهد را بدون طی مراحل قانونی به بخش خصوصی‌ واگذار کرده است و این شرکت هواپیمایی یک هزار میلیارد تومان قیمت داشته در حالی که با قیمت ۳۴ میلیارد تومان واگذار شده است. این نماینده مجلس همچنین از شکایت خود از سازمان خصوصی‌سازی به قوه قضائیه خبر داد.
احمد علیرضابیگی نماینده تبریز در مجلس شورای اسلامی ‌در جلسه علنی مجلس و در تشریح سؤال خود از فرهاد دژپسند وزیر امور اقتصادی و دارایی در باره نوع واگذاری شرکت ایران ایرتور اظهار داشت: از زمان مجلس دهم خصوصی سازی‌ها کلید خورد و ما در آن زمان شاهد خصوصی سازی‌های ناروا و واگذاری‌های خاص بودیم و از دوران مجلس دهم به موضوع خصوصی‌سازی‌ها ورود کردیم. همچنین عضو هیئت تحقیق و تفحص از سازمان خصوصی سازی در نامه‌ای به وزیر اقتصاد ضمن برشمردن تخلفات وزارت اقتصاد در واگذاری «ایران ایرتور» اعلام کرد: این شرکت ۹۹ میلیون دلار بدهی دارد.
هواپیمایی ایران ایرتور دارای ۳ دفتر در ۳ شهر مختلف ایران است. دفتر مرکزی این شرکت، در تهران واقع میدان فلسطین، طالقانی غربی است. دیگر دفتر آن در شهر مشهد، فرودگاه شهید هاشمی نژاد مشهد، جنب ترمینال خارجی است. دفتر سوم این شرکت در شهر تبریز واقع در بلوار ولیعصر است.
شرکت هواپیمایی ایران ایرتور به مقاصد زیر در حال انجام پرواز است:
روستای حوض‌ماهی، (Hoz Mahi) روستایی تاریخی با قدمت بیش از ۷۰۰ سال است، که در نزدیکی شهرستان مبارکه و در ۸۶ کیلومتری جنوب غربی شهر اصفهان واقع شده‌است.
این روستا دارای کمتر از ۵۰۰ نفر جمعیت استپرتال استان اصفهان و به همراه روستاهای آبرو، لاو و قلعه سفید در تقسیمات کشوری جزء دهستان طالخونچه می‌باشد.
نام این روستا از حوضی گرفته شده‌است که در جنوب روستا و در نزدیکی کوهی به نام سکو پهن، قرار دارد. ابعاد این حوض تقریباً ۱۵ در ۱۵ متر و عمق آن نزدیک یک متر است، که معمولاً آب تا نیمی از عمق آن را فرا گرفته‌است. آب این حوض از چشمه‌ای در کنار آن فراهم می‌شود که تا کنون با وجود خشک‌سالی‌های متعدد جریان آب آن متوقف نشده‌است.
شغل اصلی اهالی روستا دام پروری و کشاورزی بوده‌است. در گذشته به دلیل کم شدن آب چشمه مردم روستا به این باور رسیدند که این چشمه هدیه پیغمبر خداست و نباید از آن شکارکرد و فروش ماهی‌های حوض ممنوع شد.
شهرت اکثر مردم روستا شجاعی است.
روستای حوض‌ماهی در سال ۱۳۸۶ بنا بر مصوبهٔ دولت، بعنوان منطقه نمونه گردشگری استان اصفهان شناخته شده‌است. (تصویبنامه ۴۱۴۷۸/ت37485)
ماهی‌ها : حوض واقع در این روستا، دارای ماهی‌های درشت قرمز و خاکستری رنگی است که بنا بر اعتقاد اهالی، نباید مورد آزار قرار بگیرند یا شکار شوند.