moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
«آریرانگ» دوبار در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو به ثبت رسیده‌است. کره جنوبی با موفقیت این ترانه را برای گنجاندن در فهرست یونسکو در سال ۲۰۱۲ ارائه کرد. همچنین کره شمالی نیز موفق شد این ترانه را برای گنجاندن در فهرست در سال ۲۰۱۴ تحویل بدهد. در سال ۲۰۱۵، اداره میراث فرهنگی کره جنوبی این ترانه را به فهرست میراث فرهنگی ناملموس مهم افزود.
امروزه این ترانه هم در کره شمالی و هم در کره جنوبی خوانده می‌شود، و نماد وحدت در منطقه‌ای است که با جنگ کره تقسیم شده‌است.
اردشیر (پارسی میانه: "Ardašīr") یکی از نجیب‌زادگان ساسانی در سده سوم میلادی در زمان حکومت نرسه و یک هزاربد بود.
از اردشیر در سنگ‌نوشته پایکولی به عنوان هزاربد و از پشتیبانان نرسه یاد شده‌است.
اَرسانه یا آرسان (پارسی میانه: "Narsehduxt") یکی از زنان نجیب‌زاده ساسانی در سده سوم میلادی و همسر شاهنشاه نرسه بود.
ارسانه همسر نرسه بود. او در جنگ ساتالا به دست سپاهیان تحت سلطه گالریوس رومی افتاد. نرسه با فرستادن سفیری به نام افربان سعی در بازگرداندن او کرد. پس از مذاکرات بسیار ارسانه به ایران بازگردانده و در ادامه عهدنامه نصیبین منعقد شد. در منابعی همچون کریستنسن، نام همسر نرسه «آرسان» گفته شده‌است.
مزداپرستی غیر زرتشتی یا مزداپرستی پیشازرتشتی به نوعی مذهب ایرانی‌ها گفته می‌شود که در آن اهورامزدا به عنوان بالاترین خدا پرستش می‌شد. چنین به نظر می‌رسد که پیش از پیدایش زرتشت پرستش اهورامزدا نیز مانند پرستش ایزد میترا در سراسر سرزمین محل سکونت ایرانی‌ها مرسوم بوده‌ است. سپس زرتشت نیز در ناحیه نامشخصی از شرق ایران ظهور کرد.منابع آریائی دین یهود و زرتشت، عباس آریانپور کاشانی، مجموعهٔ سخنرانی‌های دومین کنگرهٔ تحقیقات ایرانی، ص ۲۲۴
وابستگی میان اهورامزدا و آیین زرتشت آنچنان نزدیک است که بسیاری چنان می‌پندارند که پرستش این خدا از دین زرتشت سرچشمه گرفته‌است ولی دلایل بسیاری در دسترس است که نشان می‌دهد اهورامزدا ایزدی بسیار کهن است و زرتشت در دین‌آوری خود از این نام برای نامیدن خدای یگانه استفاده کرده‌است. لازم به یادآوری نیست که گاه اتفاق می‌افتد که آیینی نو، نام‌های کهن را مفهوم تازه می‌بخشد. نام مجرد مزدا (خدا) باستانی‌تر از دین زرتشت است؛ و حتی نقش اساسی‌ای که در مزدیسنا به عهدهٔ این ایزد محول شده‌است نیز از طریق نوآوری زرتشتی نیست. صفت "مزدیسنه" (مزداپرست) که در پاپیروس‌های آرامی زمان هخامنشی آمده دلیلی بر زرتشتی بودن هخامنشیان نمی‌تواند باشد چنان‌که ذکر نام اهورامزدا در سنگ نبشته‌ها نیز دلیلی برای این امر محسوب نمی‌شود. در سنگ‌نبشته‌های هخامنشی نه تنها به زرتشت بلکه به هیچ مطلب دیگری که بتواند این سنگ نبشته‌ها را رنگ زرتشتی دهد، اشاره نشده‌است. در ساخت‌های بنیادین دین هخامنشیان یک اصطلاح ویژه محفل زرتشت هم وجود ندارد، اندیشه‌های وِیژه از گونهٔ گات‌ها هم وجود ندارد، یک باور یا کاربرد ویژهٔ دین زرتشتی نیز وجود ندارد.
در فیزیک، اثر کوندو ()، پراکندگی الکترون‌های هدایت‌کننده در فلز به دلیل ناخالصی مغناطیسی را توصیف می‌کند، در نتیجه این پدیده مشخصه مقاومت ویژه با میزان دما تغییر می‌کند. این اثر نخستین بار توسط جون کوندو دانشمند ژاپنی ارائه شد و به افتخار وی نیز نامگذاری گردید.
کورکورهای نوک‌چنگکی یک سرده از پرندگان شکاری از خانواده بازان است. دو عضو آن، یعنی کورکور نوک‌چنگکی "(C. uncinatus)" و کورکور کوبایی "(C. wilsonii)،" اغلب گونه همسان در نظر گرفته می‌شوند. کورکور نوک‌چنگکی در مناطق گرمتر قاره آمریکا گسترده است، در حالی که کورکور کوبایی یک گونه در بحران انقراض کوبایی است.
باز برمودایی تنها عضو سرده بود. باز برمودایی در جزیره برمودا زندگی می‌کرده است، جایی که در فسیل‌ها ثبت شده است و گمان می‌رود که گزارشی از مشاهده پرندگان شکاری در سال 1603 توسط دیگو رامیرز در این جزیره وجود داشته باشد، که در آن به "بازگنجشکی بسیار خوش‌تیپ اشاره می‌شود، آنقدر آرام که ما حتی به آنها چماق زدیم." این گونه ظاهراً در سال 1623، زمانی که کاپیتان جان اسمیت اشاره کرد که تنها پرندگان شکاری مهاجر در برمودا هستند، وجود نداشت. ^ HBW and Birdlife International Illustrated Checklist of the Birds of the World تاریخ انقراض آن مشخص نیست، اما گمان می‌رود که به دنبال سکونت انسان در جزیره در قرن هفدهم بوده است و ممکن است به دلیل شکار و ورود گونه‌های مهاجم باشد. BirdLife International (2014). ""Bermuteo avivorus"". "IUCN Red List of Threatened Species". 2014. Retrieved March 7, 2015.old-form url
تَذَروها یک سرده از پرندگان زیرخانواده تذرویان (سیاه‌خروسیان) است که با نام ستبرخروس نیز شناخته می‌شوند. این‌ها بزرگ‌ترین سیاه‌خروس‌های زنده هستند.
نام سرده ("Tetrao") یک واژه هندواروپایی Teter است که در زبان لاتین Tetraon، در زبان سانسکریت Tittirah، در زبان پهلوی Titar، در زبان سغدی tt’rw و در پارسی باستان تذَرو بوده‌است. در فرهنگ دهخدا آمده‌است که واژه «تَذَرج» معرب واژه «تذرو» است و آن مرغی صحرایی شبیه به خروس باشد (فرهنگ برهان و انجمن آرا). مرغ معروف خوش‌رفتار که اکثر در پای سرو گردد، از این جهت عاشق سرو گویند. (فرهنگ رشیدی). تَذْرُج هم واژه‌ای است برای تَدْرُج (از فرهنگ المنجد). همچنین «تَدَرو» و تَدرُج نام‌های دیگر «تَذَرو» هستند (انجمن آرا). تذرو یکی از پرندگان در شعرهای بسیاری از شاعران ایران زمین مانند فردوسی و عطار و نیز پرنده‌ای در شعرهای حافظ بوده‌است. در شعر هوشنگ ابتهاج نیز، تَذَرو به معنی قرقاول است.
سرده تذروها ("Tetrao")، در سال ۱۷۵۸ میلادی توسط کارل لینه، طبیعت‌شناس سوئدی در در دهمین ویرایش "سامانه طبیعت (کتاب)" معرفی شد. نام این سرده از واژه لاتین برای پرندگان شکاری (game birds) احتمالاً به معنی «سیاه‌خروس سیاه» است. سیاه‌خروس سیاه توسط لینه در سرده تذروها "Tetrao" بود اما اکنون در سرده (سیاه‌خروس‌ها) "Lyrurus" جای دارد. گونه نماد این سرده، سیاه‌خروس جنگلی ("Tetrao urogallus") توسط جرج رابرت گری در سال ۱۸۴۰ معرفی شد.
این سرده دارای دو گونه است.
گونه‌هی سنگواره این سرده عبارتند از:
ترانسیلمانیا یا ماجرای خوابگاه ۳ یک فیلم کمدی ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۰۹ به کارگردانی دیوید و اسکات هیلنبراند و نویسندگی مشترک پاتریک کیسی و جاش میلر است. این فیلم در باکس آفیس ضعیف ظاهر شد و آن را به یکی از بزرگترین شکست‌های سال ۲۰۰۹ تبدیل کرد.
گروهی از دانشجویان که در کشور رومانی درس می‌خوانند متوجه می‌شوند که اگر پارتی گرفتن آنها را نکشد، خون‌آشام‌ها حتماً باعث کشتن آنها می‌شود.
این فیلم در نوامبر ۲۰۰۸ در بازار فیلم آمریکا توزیع شد و در فوریه ۲۰۰۹ در بازار فیلم اروپا به نمایش درآمد. بر خلاف قسمت قبلی ماجرای خوابگاه ۲ (۲۰۰۶) که به صورت فیلم ویدئویی منتشر شد. این فیلم در ۴ دسامبر ۲۰۰۹ در ۱۰۰۷ سالن اکران شد. دی‌وی‌دی این فیلم در ۲۷ آوریل ۲۰۱۰ منتشر شد.
این فیلم به‌طور کامل در رومانی، قلعه کوروین در سال ۲۰۰۷ فیلمبرداری شد.
این فیلم یک فاجعه بزرگ باکس آفیس بود و افتتاحیه بسیار ضعیفی داشت، با تنها ۲۶۳۹۴۱ دلار از ۱۰۰۷ سینما در رتبه ۲۱ قرار گرفت و سومین بدترین افتتاحیه فیلم از سال ۱۹۸۲ برای فیلم‌هایی که در بیش از ۶۰۰ سالن اکران شدند و بدترین افتتاحیه تاریخ در زمان برای افتتاحیه فیلم در بیش از ۱۰۰۰ سالن سینما داشت و تبدیل به بمب گیشه شد.
باگرات ( ، تلفظ می شود ) نامی مردانه است که در گرجستان و ارمنستان رایج است. این از واژه پارسی باستان "باگاداتا" ، «هدیه خدا» گرفته شده است.
طبق روایتی که برای اولین بار در آثار سومبات داویتیس دز، وقایع نگار گرجی قرن یازدهم ،  و بعدها توسط شاهزاده وخشتی باگریونی (1696-1757) تکرار شد، ادعا کرد که این خاندان از تبار داوود نبی (از اسرائیل در حدود سال 530 پس از میلاد) آمده است ، طبق روایت هفت برادر پناهنده از نسل داوودی بودند که سه نفر از آنها در ارمنستان ساکن شدند و چهار نفر دیگر وارد کارتلی شدند (همچنین به نام ایبریا نیز شناخته می شود). در آنجا با خانواده های حاکمان محلی ازدواج کردند و زمین‌هایی را به‌طور موروثی به دست آوردند، یکی از چهار برادر، گوارام (متوفی در سال 532)، که متعاقباً به نام پسرش باگرات ، دودمانی را تأسیس کرد که به نام "باگراتیونی" نامیده شد .
نام دودمان ارمنی باگراتونی و گرجی باگرایونی (به معنای کلمه، "خانه / تأسیس شده توسط باگرات") از این نام گرفته شده است.
ماریلیا مندونسا (; – ) خواننده سرشناس و پرطرفدار اهل برزیل بود.
وی بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۱ میلادی فعالیت می‌کرد. او در سبک کانتری می‌خواند و یکی از نمادهای جنبش فمینیستی برزیل قلمداد می‌شد. مندونسا در سال ۲۰۱۹ برنده جایزه گرمی شد. در سال ۲۰۲۰ مردم برزیل بیش از هر خواننده دیگری به آثار او در اسپاتیفای گوش دادند.
ماریلیا مندونسا که برای برگزاری یک کنسرت عازم ایالت میناز ژرایس در جنوب شرقی این کشور بود، در سن ۲۶ سالگی، در سانحه هواپیما شخصی کوچک در یک منطقه کوهستانی در جنوب شرقی برزیل کشته شد. چهار نفر دیگر از جمله عمو و تهیه‌کننده او و دو خدمه هواپیما جان باختند.در پی این اتفاق نیمار ستاره برزیلی پاری سن ژرمن، شادی گل خود را به یاد خواننده معروف کشورش برگزار کرد که خبر مرگش، برزیلی‌ها را در شوک فرو برد.
شهباز بریتانیای نو یک گونه پرنده شکاری از خانواده بازان است. بومی پاپوآ گینه نو است.
زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های نیمه‌گرمسیری یا دشت مرطوب نیمه‌گرمسیری و جنگل‌های کوهستانی مرطوب نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. از دست دادن زیستگاه آن را تهدید می‌کند.
در گذشته توسط IUCN به عنوان نزدیک تهدید رده‌بندی می‌شد، BLI (2004) گمان می‌رفت که نادرتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد باشد. پس از ارزیابی وضعیت جمعیت آن، این موضوع به درستی تایید شد و در نتیجه در سال 2008 به وضعیت آسیب‌پذیرتغییر یافت. BLI (2008)
وی از فروردین 1378 در وزارت امور خارجه ایران مشغول به کار بوده است. وی ابتدا تا آذر 1382 به عنوان کارشناس حقوقی در معاونت حقوقی وزارت امور خارجه مشغول به کار بود و از دیماه 1382 تا بهمن 1385 کارشناس و دبیرسوم نمایندگی دائم ایران نزد سازمان ملل متحد در نیویورک بود. وی از اسفند 1385 تا اردیبهشت 1388 معاون اداره حقوقی وزارت امور خارجه و از خرداد 1388 تا مرداد 1390 رئیس اداره حقوقی وزارت امور خارجه بود. وی از شهریور 1390 تا مهر 1394 سفیر و معاون نماینده دائم ایران در دفتر سازمان ملل متحد در ژنو بود. وی از آبان 1394 تا دیماه 1396مشاور و دستیار وزیر امور خارجه ایران و از بهمن 1396 تا اردیبهشت 1399 مدیرکل حقوقی بین‌المللی وزارت امور خارجه بود. عباس باقرپور اردکانی از خرداد 1399 سفیر ایران در اتریش و اسلواکی (آکردیته) می باشد.
فهرست سفیران ایران در اتریش
تایک (زادهٔ ۱۹۷۳ – درگذشتهٔ ۲۰ اوت ۱۹۹۴) یک فیل بیشه آفریقایی از موزامبیک بود که در سیرکی در هونولولوی هاوایی نمایش اجرا می‌کرد. در ۲۰ اوت ۱۹۹۴ تایک حین اجرا در مرکز نیل بلیزدل، مربی‌اش آلن کمپبل را کشت و تیمارگرش را به شدت مجروح کرد. او سپس از صحنهٔ سیرک به خیابان‌های هونولولو گریخت تا این‌که با شلیک ۸۶ گلوله کشته شد.
تصاویر ویدئویی از حملهٔ او به مربیان و کشته شدنش ضبط و به‌صورت گسترده پخش شد. این تصاویر تایک را نشان می‌دهند که با یک کلاه احمقانهٔ صورتی بر سَر، تیمارگرش را مانند یک عروسک پارچه‌ای به این سو و آن سو پرتاب می‌کند و زمانی که مربی‌اش سعی می‌کند مداخله کند، درجا او را می‌کشد. تایک خشمگین از صحنهٔ سیرک به خیابان می‌گریزد و مردم وحشت‌زده از او فرار می‌کنند. سرانجام پلیس سر می‌رسد و شروع به تیراندازی می‌کند. این کار تا زمانی ادامه پیدا می‌کند که تایک در حالی که خونریزی شدید دارد روی یک ماشین سقوط می‌کند و می‌میرد.
از زمان مرگ تایک با وجود این‌که منعی برای این‌کار وجود ندارد، هیچ فیلی در هونولولو برنامه اجرا نکرده‌است. در سال ۲۰۱۴ که سیرک بین‌المللی مسکو اعلام کرد به‌همراه حیوانات وحشی در آن شهر برنامه اجرا خواهد کرد، بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر جانوران به مخالفت با آن تصمیم برخاست. پس از آن سخنگوی سیرک اعلام کرد که حیوانات از نمایش آن‌ها حذف خواهند شد و آن بنیاد در بیانیه‌ای از مسئولان سیرک قدردانی کرد. همان سال، بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر جانوران، فیلمی کوتاه از آغاز تا پایان ماجرای سال ۱۹۹۴ منتشر کرد. آن‌ها از این فیلم به‌منظور متقاعد کردن سیرک‌ها برای پایان دادن به بهره‌کشی از حیوانات استفاده می‌کنند.
جرمی هَنس در مقاله‌ای در گاردین با اشاره به حافظهٔ خوب فیل‌ها این پرسش را مطرح کرده که آیا آن‌ها علاوه بر خاطرات خوب می‌توانند سوءاستفاده و درد را هم به‌خاطر بیاورند و آیا می‌توان برخی فیل‌ها را از لحاظ روانی آسیب‌دیده توصیف کرد؟ به عقیدهٔ او تایک مانند همهٔ فیل‌های سیرک، تمام زندگی‌اش در بند بود، با کامیون به جاهای مختلف منتقل می‌شد و برای اجرا کتک می‌خورد. تنها تصور او از آزادی زمانی بود که فرار می‌کرد و قبلاً هم دو بار آن کار را انجام داده بود.
به عقیدهٔ گی برَدشاو (روان‌شناس و بوم‌شناس آمریکایی) زمانی که به فیلم کشته‌شدن تایک به ویژه از منظر علمی نگاه می‌کنید، بسیار ناراحت‌کننده است؛ زیرا می‌دانید رفتاری که تایک نشان می‌دهد، رفتار موجودی است که به‌شکل باورنکردنی استرس دارد، کسی که بسیار آسیب دیده و بسیار ناراحت است. این رفتار کاملاً با منش فیل‌ها در تضاد است.
گروه موسیقی هاردکور پانک من ایز د بسترد ترانهٔ «تایک» را در مورد شورش و عصیان‌گری یک فیل نوشته‌اند. این یکی از قطعه‌های آلبوم "thoughtless" (۱۹۹۵) است.
گروه کریستین متال تورنیکت که به‌دلیل مواضع‌شان علیه حیوان‌آزاری شناخته شده‌اند، قطعهٔ «۸۶ گلوله» را در مورد تایک نوشته‌اند. این یکی از قطعه‌های آلبوم "حمام خون پاکیزه" (۲۰۱۲) آن‌هاست.
گروه هارد راک ایتی‌سیکس بولتس نام‌شان را از ۸۶ گلوله‌ای که به تایک شلیک شد گرفته‌اند. آن‌ها ترانهٔ «رگبار گلوله‌ها» را در مورد مرگ تایک نوشته‌اند که یکی از قطعات ئی‌پی "فیل در اتاق" (۲۰۱۷) است.
در سال ۲۰۱۵ نتفلیکس حق پخش فیلم مستند "تایک فیل یاغی" را که به حادثهٔ سال ۱۹۹۴ می‌پردازد خریداری کرد. این مستند را دو فیلم‌ساز استرالیایی به‌نام‌های سوزان لمبرت و استفان مور کارگردانی و تهیه کرده‌اند.
زبان عربی در اسرائیل به‌طور بومی توسط بخش بزرگی از جمعیت این کشور استفاده می‌شود که به بیشتر از ۲۰ درصد کل جمعیت می‌رسند. زبان عربی در این کشور غالباً توسط شهروندان عرب اسرائیل و در میان یهودیان عرب‌زبانی که از دنیای عرب آمده‌اند، استفاده می‌شود. برخی به زبان محلی امروزی عربی شامی تأثیرپذیرفته از عبری «گویش عربی اسرائیلی» می‌گویند.Mendel, Y. The Creation of Israeli Arabic. Springer 2014.Dr. Dekel, N., Prof. Brosh, H. "Languages in Contact: Preliminary Clues on an Emergence of an Israeli Arabic Variety." June 2013.
گویلرمو پریتو پرادیلو (به ) (زاده ۱۰ فوریه ۱۸۱۸ – درگذشته ۲ مارس ۱۸۹۷) رمان‌نویس، داستان‌نویس، شاعر، وقایع‌نگار، ژورنالست، مقاله‌نویس، وطن‌پرست و سیاست‌مدار لیبرال اهل مکزیک بود. براساس نظر «الادیو کورتس» ، پریتو در طول زندگی‌اش به عنوان شاعر ملی مکزیک در نظر گرفته شده، و وفاداری اش به لیبرال‌های مکزیکی امکان این را داد تا به عنوان وزیر امور مالی و خارجه دولت‌های مختلف به خدمت بپردازد.
وی در نوشته‌های خود از تخلص‌های متعددی از جمله دان بندنو و فیدل استفاده کرد.
پریتو در مکسیکو سیتی بدنیا آمد. او پسر «خوزه ماریا پریتو گامبوآ» و «جوزفا پرادیلووای استانول» بود. دوران کودکی او در نزدیکی «مولینو دل ری» (آسیاب پادشاه)، در کنار قلعه تاریخی چپولتپک سپری شد، زیرا پدرش مدیریت آسیاب و نانوایی آن‌جا را بر عهده داشت. پریتو ۱۳ ساله بود که پدرش فوت کرد و مادرش دچار حمله اعصاب شد. وی تحت سرپرستی «آندرس کوئینتانارو» و «فرناندو کالدرون» توانست به تحصیل خود ادامه بدهد. پس از کار در یک فروشگاه لباس و در گمرک، پریتو وارد کالج Colegio de San Juan de Letrán شد.
او «آکادمی لتران» را در ژوئن ۱۸۳۶ میلادی با هدف «مکزیکی شدن ادبیات» به همراه مانوئل توسن فرر و برادران خوزه ماریا و خوان لاکونزا تأسیس کرد. کوئینتانارو به عنوان «رئیس دائمی» آکادمی انتخاب شد.
پریتو کار خود را به عنوان ژورنالست و منتقد تئاتر با El Siglo XX و با انتشار ستون Los San Lunes de Fidel آغاز کرد. او برای El Monitor Republicano کار می‌کرد و همراه با ایگناسیو رامیرز مجله فکاهی Don Simplicio را پایه‌گذاری کرد. پریتو از جوانی حامی حزب لیبرال بود و از مواضع این حزب در مطبوعات و سایر نوشته‌هایش دفاع می‌کرد.
پریتو به ترتیب منشی شخصی والنتین گومز فاریاس و آناستازیو بوستامانته شد. در زمان بوستامانته او سردبیر «ال دیاریو آفیشال» بود. پریتو در زمان روسای جمهور ماریانو آریستا، خوان آلوارز و بنیتو خوارس، وزیر دارایی (hacienda) بود. او ۱۵ بار نماینده کنگره و نماینده پوئبلا در کنگره مؤسسان ۱۸۵۶–۱۸۵۷ شد و همراه با دیگر لیبرال‌ها از طرح دی آیوتلا حمایت کرد؛ طرحی که در اول مارس ۱۸۵۴ اعلام شد و هدفش سرنگونی دیکتاتور آنتونیو لوپز دو سانتا آنا بود. به همین دلیل پریتو موقتاً به گواناهواتو تبعید شد. وی به عنوان وزیر دارایی پرزیدنت خوارز، پس از کودتای فلیکس زولوآگا، رئیس‌جمهور را در تبعید همراهی کرد.
در طول جنگ بعدی اصلاحات، پریتو بین رئیس‌جمهور و محافظان شورشی تفنگ به دست (۱۴ مارس ۱۸۵۸) ایستاد و جان رئیس‌جمهور خوارز را در گوادالاخارا نجات داد. در پی این اقدام او، پاسداران عقب‌نشینی کردند و تیراندازی نکردند. پس از آن، پریتو آهنگ فکاهی ارتش لیبرال «Los cangrejos» (خرچنگ‌ها) را ساخت. لیبرال‌ها به رهبری ژنرال «خسوس گونزالس اورتگا» در ژانویهٔ ۱۸۶۱ میلادی، با آهنگ «Los cangrejos» دوباره وارد مکزیکوسیتی شدند و به جنگ اصلاحات پایان دادند.
پس از بازگشت دولت جمهوری‌خواه به مکزیکوسیتی، پریتو که دوباره سمت وزیر دارایی را داشت، فرمان ۵ فوریهٔ ۱۸۶۱ میلادی را منتشر کرد. او در این فرمان اعلام کرد که اموال کلیسایی همیشه متعلق به ملت بوده و هست در نتیجه، قراردادها و سایر معاملاتی که توسط کشیشان بدون موافقت دولت مشروطه انجام شده، باطل بوده و باطل می‌شود.
بعدتر پریتو در سمت وزیر روابط خارجه در دولت خوسه ماریا ایگلسیاس خدمت کرد.
نشریه La República در سال ۱۸۹۰ میلادی یک نظرسنجی برای انتخاب محبوب‌ترین شاعر مکزیک برگزار کرد. پریتو به راحتی برنده این نظرسنجی شد. «ایگناسیو مانوئل آلتامیرانو» او را «شاعر عالی اهل مکزیک، شاعر سرزمین پدری» نامید.
الادیو کورتس می‌گوید که او در سنین پیری «تا حدودی از لحاظ رفتار و ظاهر کلی خود عجیب و ناآشنا شد». پریتو در ۲ مارس ۱۸۹۷ میلادی در تاکوبایا و در سن ۷۹ سالگی در حضور همسر دومش «امیلیا گلارد» ، فرزندان و نوه‌هایش درگذشت.
کلاس فیلمی محصول سال ۱۹۸۳ و به کارگردانی لوئیس جان کارلینو است. در این فیلم بازیگرانی همچون راب لو، جکلین بیسیت، اندرو مک‌کارتی، کلیف رابرتسون، جان کیوسک، آلن راک و ویرجینیا مادسن ایفای نقش کرده‌اند.
امر قطعی فیلمی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی راب راینر است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان کیوسک، دافنه زونیگا، ویوسا لیندفورش، نیکولت شریدان، آنتونی ادواردز، تیم رابینز، بوید گینس، لیزا جین پرسکی، لری هانکین و سارا جی. باکستون ایفای نقش کرده‌اند.
همان بهتر که بمیرم فیلمی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی ساویج استیو هالند است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان کیوسک، کورتیس آرمسترانگ، داین فرانکلین، دیوید اوگدن استایرس، کیم دربی، آماندا ویس، یوجی اوکاموتو، دن اشنایدر، وینسنت شیاولی، تیلور نگرون، ریک رزنتال و الیزابت دیلی ایفای نقش کرده‌اند.
این به جای آن () در لاتین و انگلیسی عبارتی‌ست که مراد از آن تبادل کالا و یا خدمات به‌صورتی‌ست که در آن مبادله‌ی یکی به‌دیگری وابسته و مشروط است، و «نفعی در مقابل نفع» از آن افاده می‌شود. عبارات مشابه عبارت‌اند از: «بگیر و بستان»، «این به‌آن در»، «تو پُشتم را می‌خارانی و من پشت تو را»، و «یک دست دیگری را می‌شوید». عبارت‌های مشابهی در زبان‌های دیگر هم به‌همین مقصود به‌کار می‌روند.
غارهای لانگمن () یا غارهای دروازه اژدها از بهترین نمونه‌های هنر بودایی چینی هستند. ده‌ها هزار مجسمه از شاکیامونی بودا و شاگردانش در جنوب لویانگ امروزی در استان هنان، چین واقع شده‌است. این مجسمه‌ها که زمانی بسیاری از آنها نقاشی شده بودند، به صورت نقش برجسته‌های صخره ای بیرون و درون غارها و صخره‌های آهکی دست‌کند حفاری شده‌است. رودخانه یی که به سمت شمال جریان دارد و منطقه ای که قبلاً ییکو (伊阙؛ 'دروازه رودخانه یی') نامیده می‌شد بین آنها قرار دارد. بیش از ۱۰۰۰۰۰ مجسمه در ۲۳۴۵ غار وجود دارد که از تا هستند. در ارتفاعات این منطقه همچنین نزدیک به ۲۵۰۰ سنگ یادبود و سنگ‌نبشته و همچنین بیش از شصت بتکده بودایی وجود دارد، از این رو به نام «جنگل استلاهای باستانی» نامگذاری شده‌است. این غارها در یک محیط طبیعی دیدنی و از عمق امتداد صخره ای که در امتداد هر دو ساحل رودخانه قرار دارد واقع شده‌اند.
در سال ۲۰۰۰ این مکان به عنوان «تجلی برجسته خلاقیت هنری بشر»، به دلیل کمال یک شکل هنری، و به دلیل گنجاندن پیچیدگی فرهنگی تانگ چین، به فهرست میراث جهانی یونسکو اضافه شد."Longmen Grottoes". UNESCO World Heritage Centre. Retrieved 17 May 2011.
این مجموعه یکی از سه غار برجسته چین است. دو غار دیگر غارهای یونگانگ نزدیک داتونگ در استان شانشی، و غار موگای نزدیک دانهوانگ در استان گانسو است. دره ای که توسط رودخانه یی تشکیل شده توسط دو رشته تپه از تپه‌های Xiangshan (در شرق) و Longmenshan (در غرب) احاطه شده‌است دارای شیب‌های تند در دامنه‌های غربی و شرقی در امتداد رودخانه است. یی شاخه شمالی رودخانه لو است."Longmen Grottoes". UNESCO World Heritage Centre. Retrieved 17 May 2011.Fiala, Robert D. "Longmen Grottoes (carved 480s–900 onward)". orientalarchitecture.com. Retrieved 18 May 2011.
در حدود ۱۴۰۰ غار، ۱۰۰۰۰۰ مجسمه وجود دارد که برخی از آنها تنها ارتفاع دارد، در حالی که بزرگترین مجسمه بودا ارتفاع دارد همچنین تقریباً ۲۵۰۰ استلا و ۶۰ پاگودا در این منطقه وجود دارد. این غارها در دو طرف رودخانه یی قرار دارند. پنجاه غار بزرگ و متوسط در صخره‌های تپه غربی دیده می‌شود که به سلسله‌های شمالی، سویی و تانگ نسبت داده می‌شود، در حالی که غارهای تپه شرقی به‌طور کامل در زمان سلسله تانگ تراشیده شده‌اند.ICOMOS (September 2000). "Longmen Grottoes (China) No 1003" (PDF). Unesco.org. Retrieved 17 May 2011. انبوهی از غارها، مجسمه‌ها و بتکده‌ها در غارهای لانگمن، «پیشرفت در سبک» مشخصی را به تصویر می‌کشند که غارهای اولیه ساده و به خوبی با کنده‌کاری مجسمه‌های بودا و افراد مذهبی شکل گرفته بودند. تغییر سبک در دوره‌های سلسله تانگ که پیچیده‌تر است و زنان و چهره‌های دربار را نیز در بر می‌گیرد متمایزتر است. این غارها به ترتیب از شمال به جنوب در امتداد ساحل غربی رودخانه یی شماره گذاری شده‌اند. ورودی غارها از انتهای شمالی است.
اپرای چینی () گونه‌ای نمایش موسیقایی چینی‌ست که پیشینه‌ی آن به‌دوره‌های اولیه‌ی تاریخ چین بازمی‌گردد، و ادغامی از شکل‌های گوناگون هنر است که در چین باستان وجود داشته‌است، و در طول یک‌هزار سال به‌تدریج تکامل یافته، و در طول دوره‌ی دودمان سونگ در سده‌ی سیزدهم به‌بلوغ رسیده‌است. شکل‌های اولیه‌ی نمایش چینی ساده‌اند، ولی در طول زمان شکل‌های هنری متنوعی از قبیل موسیقی، آهنگ و رقص، هنرهای رزمی، بندبازی، هنر طراحی لباس و چهره‌آرایی، و هنرهای ادبی در آن گنجانده‌شده‌است تا بدل به‌اپرای سنتی چینی گردیده‌اند.
بیانیفنگ () رستورانی در پکن است که برای مرغابی پکن مشهور است و بیش از ۶۰۰ سال پیش در دوره‌ی دودمان مینگ بنا نهاده‌شده‌است. این رستوران یکی از مشهورترین‌های رستوران‌های چین است که شعب متعددی دارد، و فلسفه‌ی آن از این قرار است: «آرام و راحت».
نظریه فشار عمومی یا «GST» یک نظریه جرم‌شناسی است که توسط رابرت اگنیو توسعه یافته‌است. نظریه فشار عمومی از زمان توسعه در سال ۱۹۹۲ توجه دانشگاهی بسیاری را به خود جلب کرده‌است.
نظریه فشار عمومی رابرت اگنیو، نظریه مستحکمی است، شواهد تجربی بسیاری را گردآوری کرده و همچنین با ارائه توضیحاتی در مورد پدیده‌های خارج از رفتار مجرمانه، دامنه اولیه خود را گسترش داده‌است. این نظریه به عنوان یک نظریه در سطح خرد ارائه می شود زیرا بیشتر روی یک فرد در یک زمان متمرکز است تا به کل جامعه.
اگنیو دریافت نظریه فشار که در اصل توسط رابرت کی. مرتن ارائه شد، از نظر مفهوم‌سازی کلان منابع احتمالی فشار در جامعه، به‌ویژه در میان جوانان، محدود بود. به باور مرتن، نوآوری زمانی رخ می‌دهد که جامعه بر اهداف مطلوب و تاییدشده اجتماعی تأکید کند ولی در عین حال فرصت کافی برای دستیابی به این اهداف با ابزارهای مشروع نهادینه شده را فراهم نکند. به عبارت دیگر آن دسته از اعضای جامعه که خود را در وضعیت فشار مالی می‌بینند و در عین حال آرزوی دستیابی به موفقیت مادی را دارند، برای دستیابی به اهداف مطلوب اجتماعی به جرم و جنایت متوسل می‌شوند. اگنیو از این فرض حمایت می‌کند ولی او همچنین باورمند است که در برخورد با جوانان عوامل دیگری وجود دارد که رفتار مجرمانه را تحریک می‌کند. او فرض می‌کند نه تنها مسایل مالی بلکه تجربیات منفی هم می‌توانند منجر به استرس شوند.
اگنیو چهار ویژگی از فشارهایی را شرح داد که به احتمال زیاد منجر به جرم می‌شوند:اگنیو، آر (2001) بنابر اساس نظریه فشار عمومی: مشخص کردن انواع فشارهایی که به احتمال زیاد منجر به جنایت و بزهکاری می‌شوند. مجله پژوهش در جرم و بزهکاری دوره: ۳۸، شماره: ۴، تاریخ: نوامبر ۲۰۰۱، صص ۳۱۹–۳۶۱.
در تلاش برای توضیح میزان بالای بزهکاری مردان در مقایسه با بزهکاری زنان، اگنیو و برودی تفاوت‌های جنسیتی در درک فشار و پاسخ به فشار را تجزیه و تحلیل کردند.
اولین منطقه‌ای که مورد بررسی قرار گرفت میزان فشاری بود که افراد با جنسیت خاص تجربه می‌کنند. بر اساس پژوهش‌های استرسی که اگنیو و برودی رعایت کردند، زنان به همان اندازه یا بیشتر از مردان فشار را تجربه می‌کنند. همچنین، زنان تمایل بیشتری به فشار ذهنی دارند. از آنجایی که زنان فشار بیشتری را تجربه می‌کنند و کمتر مرتکب جرم می‌شوند، اگنیو و برودی انواع مختلفی از فشار را بررسی کردند که زنان و مردان تجربه می‌کنند. یافته‌های آنها در زیر ذکر شده‌است:
Source: O Grady
اگنیو و برودی در ادامه این فرضیه را مطرح کردند که ممکن است نه تنها در انواع فشار بلکه در پاسخ عاطفی به فشار نیز تفاوت‌هایی وجود داشته باشد:
تحقیقات نشان داد زنان شاید فاقد اعتماد به نفس و عزت نفسی باشند که ممکن است منجر به ارتکاب جرم شود و از روش های فرار و اجتناب برای رهایی از فشار استفاده کنند. با این حال، زنان ممکن است روابط قوی تری داشته باشند که شاید به کاهش فشار کمک کند. گفته می شود مردان از نظر کنترل اجتماعی پایین تر هستند و در گروه های بزرگ اجتماعی می شوند. از سوی دیگر، زنان در گروه های کوچک پیوندهای اجتماعی نزدیکی ایجاد می کنند. بنابراین، مردان بیشتر به فشار با جرم پاسخ می دهند.
در سال 2010، رابرت اگنیو یک مقاله پژوهشی را منتشر کرد که نظریه سویه را در تروریسم به کار می برد. او دریافت که تروریسم زمانی به احتمال زیاد زمانی رخ می دهد که مردم "نوع های دسته جمعی" را تجربه کنند که عبارتند از:
این انتقادات به دلیل تحقیقات انجام شده توسط اگنیو در اوایل دهه 1990 صورت گرفت. نویسندگان کتاب درسی "جرم شناسی: نظریه، تحقیق و سیاست" (ویرایش پنجم) دریافتند که اینها موضوعات اصلی هستند که نظریه در مقابل آنها قرار داده است.
"'توصیه های خط مشی:"
کلاس «نظریه‌های» «رفتار مجرمانه» پروفسور گرینمن بهترین راه را برای پیشگیری از جرایم به دلیل این نظریه فرضی به شرح زیر است:
هوانگ ونشن (; ۱۸۹۸ – ) پژوهش‌گر مطالعات فرهنگی، جامعه‌شناسی، مردم‌شناسی، و قوم‌شناسی چینی بود. او یک سوسیالیست لیبرتارین شناخته‌شده در جنبش چهارم مه بود.
ترکیب زیست‌فعال، ترکیبی است که بر روی یک اندام زنده، بافت یا سلول اثر می‌گذارد. در زمینه تغذیه، ترکیبات زیست‌فعال از مواد مغذی ضروری متمایز می‌شوند. در حالی که مواد مغذی برای پایداری بدن ضروری هستند، ترکیبات زیست‌فعال ضروری نیستند زیرا بدن می‌تواند بدون آنها به درستی عمل کند، یا به این دلیل که مواد مغذی همان عملکرد را انجام می‌دهند. ترکیبات زیست‌فعال می‌توانند بر سلامتی تأثیر بگذارند.
ترکیبات زیست‌فعال هم در محصولات گیاهی و هم در محصولات حیوانی یافت می‌شوند یا می‌توانند به صورت مصنوعی تولید شوند. نمونه‌هایی از ترکیبات زیست فعال گیاهی، کاروتنوئیدها و پلی‌فنول‌ها (از میوه‌ها و سبزیجات)، یا فیتواسترول‌ها (از روغن‌ها) هستند. نمونه‌های حیوانی آن، اسیدهای چرب موجود در شیر و ماهی هستند.
برخی از مواد زیست‌فعال عبارتند از: فلاونوئیدها، کافئین، کاروتنوئیدها، کارنیتین، کولین، کوآنزیم Q، کراتین، دی‌تیول‌تیون‌ها، فیتواسترول، پلی ساکاریدها، فیتواستروژن‌ها، گلوکوزینولات‌ها، پلی‌فنول‌ها، آنتوسیانین‌ها پروبیوتیک‌ها و تائورین.
فروشندگان مواد زیست‌فعال اغلب فواید سلامتی را به این ترکیبات نسبت می‌دهند، اما تحقیقات کافی در مورد اثربخشی و ایمنی این مواد، چه در استفاده طولانی‌مدت و چه در مقادیری بیش از سطح مصرف معمولی، وجود ندارد. علاوه بر این، برخی از فلاونوئیدها بر اثرات داروها تأثیر می‌گذارند. با این حال، تعدادی از مواد زیست‌فعال به عنوان آنتی‌اکسیدان عمل می‌کنند. از آنجایی که ترکیبات زیست‌فعال ضروری نیستند، توصیه‌ای در مورد مصرف روزانه آن‌ها وجود ندارد.
لیگ برتر فوتبال زنان ایران ۰۱–۱۴۰۰ چهاردهمین دوره مسابقات لیگ کوثر بانوان فوتبال ایران و بالاترین سطح مسابقات باشگاهی فوتبال بانوان در ایران می‌باشد. این دوره از مسابقات روز شنبه ۲۲ آبان ۱۴۰۰ آغاز گردید و روز دوشنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۱ پایان یافت.
کمدی چینی () تاریخی طولانی دارد که به‌دوره‌ی دودمان ژو برمی‌گردد؛ زمانی که اشراف در خانه‌های‌شان دلقک داشتند. در این زمان افراد طبقات بالای اجتماعی عمیقاً متأثر از آموزه‌های کنفوسیوس بودند، و در نتیجه نمایش‌های کمدی غالباً نگاهی از بالا به‌پایین به‌چین فئودال داشتند. در اواخر دوره‌ی دودمان چینگ و در دوره‌ی جمهوری چین، انواع متفاوت کمدی در شهرهای بزرگ شکوفا شد، و ژانر کمدی ـ درام ژیان‌شنگ به‌تدریج به‌وجود آمد. از دهه‌ی ۱۹۸۰، توسعه‌ی سریع رسانه در طول کشور سبب شد شکل‌های جدید کمدی پدیدار شوند، که در میان جمعیت عمومی چین نیز پرطرف‌دار شدند. امروزه پرطرف‌دارترین ژانرهای کمدی چینی عبارت‌اند از: اسکیت چینی، و ژیان‌شنگ.
کوتس و کوتوپاس () مشعل‌دارانی هستند که در نمادهای آیین میترائیسم رومی باستان، در صحنه قتل گاو نر معروف به تاروکتونی در کنار خدای میتراس به تصویر کشیده شده‌اند. کوتس مشعل خود را بالا نگه می‌دارد و کوتوپاس مشعل خود را به سمت پایین نگه می‌دارد. همچنین گاهی اوقات در صحنه‌های تولد میتراس نشان داده می‌شوند. گاهی هر دو عصای چوپانی در دست نگاه داشتند. ریشه‌شناسی دو نام مبهم باقی مانده‌است.
ظاهرا کوتوپاس ترکیبی است که حاوی همان عنصر اولیه کوتس است. از دیدگاه ایرانی قدیم، این pates° پاتها ممکن است نشان دهنده *pāta- «محافظت شده (توسط)» یا *pati- «ارباب، ارباب (از)» باشند. در مورد cautes, cauto-، جالب است که این دو نام از یک لقب Miθra گرفته شده‌است که در اوستایی به عنوان vouru.gaoiiaoiti- گواهی شده‌است.‏
هر دو کوچکتر از میترا به تصویر کشیده شده‌اند تا بر اهمیت میترا تأکید شود، و هر دو لباس به سبک ایرانی، به ویژه کلاه فریگی، برای تأکید بر خاستگاه فرضی شرقی فرقه می‌پوشند.See Mithraism for a fuller discussion. See also Cumont, Franz. "Oriental Religions in Roman Paganism" (1911).
کوتس یک مشعل در حال سوختن را به سمت بالا نگه می‌دارد، در حالی که کوتوپاس یک مشعل سوزان را به سمت پایین نگه می‌دارد.Manfred Claus, "The Roman cult of Mithras", tr. Richard Gordon. Edinburgh University Press (2000) p.  95: "No satisfactory etymology of the names Cautes and Cautopates has yet been offered, but it is certain which name applied to which: Cautes holds his torch up, Cautopates down. That it was possible to represent them sometimes simply by their phrygian caps shows that the Mithraists took their presence for granted (p.  49; fig.  9)."
دو حامل مشعل اغلب به عنوان نمادهای نور تعبیر می‌شوند، یکی برای طلوع و دیگری برای غروب خورشید.Manfred Clauss, "The Roman cult of Mithras", tr. R. Gordon, Edinburgh University Press (2000) p.  95–6. کوتوپاس همچنین می‌تواند نشان دهنده مرگ باشد، در حالی که کوتس ممکن است نشان‌دهندهٔ زندگی جدید باشد.Manfred Clauss, "The Roman cult of Mithras", p.  97.
تفسیر جایگزینی که توسط دیوید اولانسی ارائه شده‌است این است که کوتس نشان دهنده اعتدال بهاری و کوتوپاس اعتدال پاییزی است؛ بنابراین، که در سمت چپ و راست تاروکتونی نمایش داده می‌شوند، آنها به یک کادر واقع گرایانه از استوای آسمانی و صورت‌های فلکی شامل بین دو اعتدالین در عصر ثور تبدیل می‌شوند.David Ulansey, "The Origins of the Mithraic Mysteries", Oxford University Press (1989) p.  62.
ام جی ورماسارن میترا، خورشید تسخیر ناپذیر، و دو مشعل دار او، کوتوس، طلوع خورشید، و کوتوپاس، غروب خورشید را نشان می‌دهد. به اندازه یک درخت کاج ۳ شاخه، قابل مشاهده در دیبورگ، آلمان. ورماسارن پیشنهاد می‌کند که آنها یک «تثلیث» میترایی را تشکیل می‌دهند.
به باور میتراپرستان، مهر به سان آذرخشی از دل سنگ برون می‌آید. در این زمان دو چوپان در مراسم تولد مهر حضور دارند که برخی
آنها را «کوتس» و «کوتاپاتس» می‌دانند (ورمازرن، ۱۳۸۷ :۹۶). هاشم رضی نیز در کتاب «آیین مهر» به بندهای ۹۹ و ۱۰۰ از یشت
دهم اشاره می‌کند و می‌نویسد: «هنگامی که مهر سوار برگردونه خود، تازان از افق نمودار می‌شود، طرف راستش سروش و سوی
چپش رشن قرار دارند. دو ایزد که در جانب راست و چپ میترا روانند و به هیئت کوتس و کوتوپاتس معرفی شده‌اند، همان ایزدان
ایرانی هستند که تغییر شکل پیدا کرده‌اند. در اوستا و منابع پهلوی ایزد رشن و ایزد سروش نیز در کار رستاخیز و ارواح نقش‌هایی دارند، به ویژه ایزد سروش. کوتس و کوتوپاتس که همین سروش ورشن می‌باشند، در واقع چه بساکه دوایزد ویا دو فرشته هدایت ارواح به بهشت و دوزخ باشند. در اغلب نقاشی‌هایی که کوتس و کوتوپاتس باروشنی و صراحت بیشتری نمایان هستند، کوتس با چهره ای روشن و منبسط نمایان است، در حالی که کوتوپاتس دژم و با چهره ای منقبض تصویر شده‌است. کوتس، نماد
طلوع خورشید و فلق است و دیگرى نشانه غروب خورشید و شفق (ورمازرن، 1387 :88) .در اوستا نیز غالباً سروش و مهر و
رشن، یکجا نامیده شده‌اند(اوشیدرى، 1371 :327) ﺑﺎزﺗﺎب ﻣﻬﺮﭘﺮﺳﺘﻰ در ﻧﻘﻮش ﺳﻔﺎل ﻫﺎى ﻧﯿﺸﺎﺑﻮر در دوره ﺳﺎﻣﺎنی http://ensani.ir/file/download/article/1613995501-10369-99-12.pdf
انکار تاریخ () نفی‌گرایی تاریخ،The term "negationism" derives from the French neologism "négationnisme", denoting Holocaust denial.(Kornberg, Jacques. The Future of a Negation: Reflections on the Question of Genocide.(Review) (book review) , Shofar, January 2001). It is now also sometimes used for more general political historical revisionism as (PDF) UNESCO against racism world conference 31 August – 7 September 2001. "Given the ignorance with which it is treated, the slave trade comprises one of the most radical forms of historical negationism." Pascale Bloch has written in "International law: Response to Professor Fronza's The punishment of Negationism" (Accessed ProQuest Database, 12 October 2011) that revisionists are understood as negationists in order to differentiate them from historical revisionists, since their goal is either to prove that the Holocaust did not exist or to introduce confusion regarding the victims and German executioners regardless of historical and scientific methodology and evidence. For those reasons, the term "revisionism" is often considered confusing, since it conceals misleading ideologies that purport to avoid disapproval by presenting revisions of the past based on pseudo-scientific methods, while they are in fact a part of negationism.Kriss Ravetto (2001). The Unmaking of Fascist Aesthetics, University of Minnesota Press . p. 33 که انکار گرایی نیز نامیده می‌شود، جعل یا تحریف سوابق تاریخی است. نباید آن را با "تجدیدنظرطلبی تاریخی"، یک اصطلاح علمی است که به تفسیرهای آکادمیک تازه اثبات شده و نسبتاً مستدل از تاریخ تسری می‌دهد، در هم آمیخت. در تلاش برای بازنگری در گذشته، رویزیونیسم تاریخی نامشروع ممکن است از تکنیک‌هایی استفاده کند که در گفتمان تاریخی مناسب غیرقابل قبول است، مانند ارائه اسناد جعلی شناخته شده به عنوان اصیل، ابداع دلایل مبتکرانه اما غیرقابل قبول برای بی‌اعتمادی به اسناد واقعی، نسبت دادن نتیجه به کتاب‌ها و منابعی که خلاف آن را گزارش می‌کنند، دستکاری. مجموعه‌های آماری برای حمایت از دیدگاه داده شده و ترجمه اشتباه عمدی متون."Lying About Hitler: History, Holocaust, and the David Irving Trial", by Richard J. Evans, 2001, . p. 145. The author is a professor of Modern History, at the University of Cambridge, and was a major expert-witness in the "Irving v. Lipstadt" trial; the book presents his perspective of the trial, and the expert-witness report, including his research about the Dresden death count.
برخی از کشورها، مانند آلمان، بازنگری نفی‌گرایانه برخی رویدادهای تاریخی را جرم انگاری کرده‌اند، در حالی که برخی دیگر به دلایل مختلف، مانند حمایت از آزادی بیان، موضع محتاطانه تری اتخاذ می‌کنند. برخی دیگر دیدگاه‌های نفی‌گرایانه را اجباری می‌کنند، مانند کالیفرنیا و ژاپن، که در آن دانش‌آموزان به صراحت از یادگیری در مورد نسل‌کشی کالیفرنیا و جنایات جنگی ژاپن. نمونه‌های قابل توجه نفی‌گرایی عبارتند از انکار هولوکاست، انکار نسل‌کشی ارامنه، علت گمشده کنفدراسیون، مناقشات کتاب‌های درسی تاریخ ژاپن، و تاریخ‌نگاری در اتحاد جماهیر شوروی در دوران استالین.Klaus Mehnert, "Stalin Versus Marx: the Stalinist historical doctrine" (Translation of "Weltrevolution durch Weltgeschichte") Port Washington NY: Kennikat Press 1972 (1952), on the illegitimate use of history in the 1934–1952 period.Roger D. Markwick, "Rewriting history in Soviet Russia: the politics of revisionist historiography, 1956–1974" New York; Basingstoke: Palgrave, 2001, on legitimate Soviet historiography particularly in the post 1956 period. برخی از نفی‌گرایان برجسته تاریخی عبارتند از: آرتور بوتز، دیوید ایروینگ و شینزو آبه. در ادبیات، پیامدهای نفی گرایی تاریخی در برخی از آثار داستانی، مانند "نوزده هشتاد و چهار"، توسط جورج اورول، به صورت تخیلی به تصویر کشیده شده‌است. در دوران مدرن، نفی گرایی ممکن است از طریق رسانه‌های جدید، مانند اینترنت، گسترش یابد.
اصطلاح "نفی گرایی" ("négationnisme") اولین بار توسط هانری روسو "مورخ فرانسوی در کتاب سندرم ویشی" در سال ۱۹۸۷ که به خاطره مردمی فرانسوی ویشی فرانسه و مقاومت فرانسه می پردازد ابداع شد و مورد استفاده قرار گرفت. روسو اظهار داشت که لازم است بین تجدیدنظرطلبی تاریخی مشروع در مطالعات هولوکاست و انکار با انگیزه سیاسی هولوکاست که او آن را نفی گرایی نامید، تمایز قائل شد.
معمولاً هدف از نفی تاریخی دستیابی به یک هدف ملی، سیاسی، شیطان جلوه دادن دشمن، ایجاد توهم پیروزی یا حفظ دوستی است.Harold D. Lasswell, Propaganda Technique in World War I. 1927, MIT Press, pp. xxii–xxvii گاهی اوقات هدف از تجدید نظر در تاریخ، فروش بیشتر کتاب یا جلب توجه با تیتر روزنامه است.Matthew d'Ancona, History men battle over Britain's future. The Times, 9 May 1994; ProQuest Database (. Retrieved 12 October 2011). مورخ جیمز ام. مک فرسون گفت که نفی گرایان مایلند که تاریخ تجدیدنظرطلبانه به عنوان «تفسیری آگاهانه جعل شده یا تحریف شده از گذشته برای خدمت به اهداف حزبی یا ایدئولوژیک در حال حاضر» درک شود.McPherson disagrees with this as the sole definition of revisionist history – he argues rightly that revisionism (academically) is the 'lifeblood of history.' James McPherson. Revisionist Historians. Perspectives, 2003. American Historical Association.
دولت جمهوری اسلامی در کتاب درس کودکان روایت قصه ها را تغییر میدهد.
انکار هولودومور
آیون () یک خدای هلنیستی است که با زمان، گوی یا دایره ای که جهان را در بر می‌گیرد، و زودیاک منطقةالبروج مرتبط است.
«زمانی» که آیون نشان‌دهنده آن است دائمی، نامحدود، آیینی و چرخه‌ای است: آینده نسخه بازگشتی از گذشته‌است که بعداً aevum نامیده شد.
فرصت نامشروع نظریه ای است که اولین بار توسط ریچارد کلوارد (۲۵ دسامبر ۱۹۲۶–۲۰ اوت ۲۰۰۱) جامعه‌شناس آمریکایی و لوید اوهلین (۲۷ اوت ۱۹۱۸–۶ دسامبر ۲۰۰۸) جامعه‌شناس و جرم‌شناس آمریکایی در سال ۱۹۶۰ رسمیت یافت.
بر اساس «نظریه فرصت نامشروع»، افراد زمانی مرتکب جنایت می‌شوند که شانس بازداشت، کم ولی فرصت‌های نامشروع برای انجام جرم و جنایت زیاد باشد.باندها و فعالیت باند در یک جامعه غیرکلانشهری: ادراکات دانش آموزان، معلمان و افسران پلیس، رفتار اجتماعی و شخصیت، 2001 توسط سوتنم، جاش؛ پاپ، ژاکلین
فرصت نامشروع با دو نظریه ارتباط دارد:
آریمانیوس () نام یک خدای مبهم است که در چند متن ادبیات یونان باستان و پنج کتیبه لاتین که فرض شده‌است همتای اهریمن خدای تاریکی باشد. در متون کلاسیک، در زمینه مزدیسنا، آریمانیوس (با تغییرات) به وضوح به تفسیر یونانی‌ها و رومی‌ها از اهریمن ایرانی اشاره دارد.
کتیبه‌ها و بناهای یادبود میترائیسم () مجموعه ای دو جلدی از کتیبه‌ها و بناهای تاریخی مربوط به اسرار میترایی است که توسط مارتین ژوزف ورماسرن گردآوری شد و توسط انتشارات مارتینوس نیهوف در لاهه، ۱۹۵۶، ۱۹۶۰ در ۲ جلد منتشر شد. انتشار توسط آکادمی سلطنتی فلاندری و سازمان هلند برای تحقیقات خالص حمایت شد. این کتاب بر اساس یک اثر قبلی در سال ۱۹۴۷ با همین عنوان است که به عنوان یک ورودی در مسابقه ای که توسط دپارتمان هنرهای زیبا و ادبیات آکادمی فلاندری سازماندهی شده بود آغاز شد.
والاس بریم (; – ) نویسنده کتابدار اهل بریتانیا بود. نوشته‌های او شامل قطعات غیرداستانی بود، اما او احتمالاً بیشتر برای سه رمان تاریخی‌اش، به‌ویژه عقاب در برف (۱۹۷۰) شناخته می‌شود.
عقاب در برف () یک رمان تخیلی تاریخی محصول ۱۹۷۰، نوشته والاس بریم است که حول محور ژنرال امپراتوری رومپائولینوس گایوس ماکسیموس، یک پیرو میترائیسم در عصر مسیحی‌سازی، در بریتانیا و ژرمانیا، بین اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم می‌چرخد.
فرتوراکوش () روستایی در شهرستان دیور-موشون-شوپرون در مجارستان است.
خوان ایگناسیو پائولینو رامیرز کالزادا (به )،Arellano, Emilio. Ignacio Ramírez, El Nigromante, Memorias prohibidas. México D. F. Editorial Planeta, 2009. (205 pages) معروف به ایگناسیو رامیرز، (۲۲ ژوئن ۱۸۱۸–۱۵ ژوئن ۱۸۷۹) نویسنده، شاعر، ژورنالیست، وکیل، آتئیست و آزادیخواه سیاسی مکزیکی، اهل سان میگل د آلنده بود که در آن زمان «سن میگوئل ال گرانده» نامیده می‌شد.María Elena Victoria Jardón, "Ignacio Ramírez" in "Encyclopedia of Mexico", Chicago: Fitzroy Dearborn 1997, p.1231. پدرش یک سیاستمدار برجسته فدرالیست بود.Jardón, "Ignacio Ramírez", p. 1231. رامیرز در نوشته‌های خود از نام مستعار ال نیگرومانته (نکرومانسر) استفاده می‌کرد. او از حقوق هندی‌ها دفاع می‌کرد. رامیرز با گویلرمو پریتو همکاری کرد تا مجله فکاهی "دون سیمپلیسیو" را راه‌اندازی کند. رامیرز یکی از اعضای «نسل رمانتیک لیبرال‌های مکزیکی» است که پایه‌گذاری آن مصادف با اصلاحات لیبرال است. سایر اعضا بدین قرار بودند: پونسیانو آریاگا، میگل لردو د تجادا، ملکور اوکامپو و گویلرمو پریتو بودند.
رامیرز در ۲۲ ژوئن ۱۸۱۸ میلادی در سان میگل د آلنده به دنیا آمد. او پسر «خوزه لینو رامیرز» و «آنا ماریا گوادالوپ سینفوروسا کالزادا رامیرز» است. وی تحصیلات خود را کرتارو سیتی، زادگاه پدرش آغاز کرد و در سال ۱۸۳۵ میلادی به کالج «دو سن گرگوریو» در مکسیکو سیتی منتقل شد، جایی که در آنجا هنر خواند. در سال ۱۸۴۱ میلادی تحصیلات خود را آغاز کرد و در سال ۱۸۴۵ میلادی نیز مدرک حقوق را از «دانشگاه پونتیفیکال مکزیک» دریافت کرد. او در سن نوزده سالگی در آکادمی ادبی سن خوان دو لتران، متشکل از روشنفکرترین مردان آن زمان پذیرفته شد.
به نوشته وب سایت دولتی مکزیک، «او به دلیل عقایدش تحت تعقیب قرار گرفت و در زندان افتاد، اما توانست تغییرات مختلفی را در قانون ایجاد کند، مانند قانون که استقلال شهرداری را تضمین می‌کند. او با ایجاد اصلاحات مهم آموزشی و اقتصادی به عنوان وزیر آموزش و ترویج منصوب شد. در زمان امپراتور ماکسیمیلیان، او به کالیفرنیا تبعید شد. اما در بازگشت از سانفرانسیسکو به جمهوری و به دنبال اخراج فرانسوی‌ها، وی به عنوان قاضی دیوان عالی دادگستری منصوب شد.Jardón, "Ignacio Ramírez", p. 1231.
رامیرز از انتخاب مجدد بنیتو خوارس و بعداً پیشنهاد انتخاب مجدد جانشین او، سباستین لردو د تجادا، که به خاطر او زندانی شد، انتقاد کرد.Jardón, "Ignacio Ramírez", p. 1231. در آغاز سال ۱۸۷۶، زمانی که پورفیریو دیاز به قدرت رسید، از سوی دولت مأموریت یافت تا سیاست‌هایی را برای گسترش آموزش عمومی، که جزء اصلی برنامه لیبرال است، اجرا کند. در زمان رامیرز، آموزش ابتدایی، شامل آموزش زنان و بومیان، گسترش یافت و آموزش متوسطه عمومی تأسیس شد.Victoria Andrade de Herrara, "Education in Mexico: Historical and Contemporary Educational Systems" in "Children of La Frontera: Binational Efforts to Service Mexican Migrant and Immigrant Students." US Department of Education, Educational Resources Information Center (ERIC) 1996, 28.
او در دولت پورفیریو دیاز به عنوان وزیر دادگستری و آموزش خدمت کرد؛ تا اینکه دیاز را مورد انتقاد قرار داد و از دور خارج شد. سپس وی به محکمه عالی بازگشت.Jardón, "Ignacio Ramírez", p. 1231. او در ۱۵ ژوئن ۱۸۷۹ در مکسیکوسیتی درگذشت.
رامیرز در سالنامه‌های ادبی مکسیکو به خاطر سخنرانی‌اش در آکادمی دربارهٔ موضوعی بسیار بحث‌برانگیز که تأثیر انفجار دینامیت را داشت، مشهور است: «خدایی وجود ندارد. موجودات طبیعی خودشان را حفظ می‌کنند» او علیرغم اعتراضاتی که مجلس را بهت‌زده کرده بود، پذیرفته شد. رامیرز این ایده را مطرح کرد که ادبیات باید در پیشرفت جامعه مکسیکو و دموکراسی نقش داشته باشد.»Jardón, "Ignacio Ramírez", p. 1231. او از بهبود وضعیت زنان در مکسیکو دفاع کرد و از «آموزش و پرورش به عنوان تنها راه ممکن برای دستیابی به موفقیت» یاد کرد.Jardón, "Ignacio Ramírez", p. 1231. در دهه ۱۸۴۰ میلادی، رامیرز در «مؤسسه لیتراریو دو تولوکا» کار می‌کرد، که در آنجا به تربیت رمان‌نویس معروف «ایگناسیو مانوئل آلتامیرانو» پرداخت.
مدت‌ها پس از مرگ او در سال ۱۹۸۴ میلادی، آتئیسم بودن او موضوعِ یک رسوایی شد، زمانی که دیگو ریورا، یک نقاشی دیواری در هوتل دل پرادو کشید که در آن رامیرز تابلویی در دست داشت که روی آن نوشته بود «خدا وجود ندارد».Mexican Mural School ریورا این نوشته را حذف نکرد و به همین دلیل نقاشی دیواری به مدت ۹ سال نمایش داده نشد – در نهایت ریورا موافقت کرد کلمات توهین‌آمیز را حذف کند. وی تصریح کرد: برای تأیید «خدا وجود ندارد» لازم نیست پشت دون ایگناسیو رامیرز پنهان شوم؛ من یک آتئیسم هستم و ادیان را نوعی روان‌نژندی جمعی می‌دانم. من دشمن کاتولیک‌ها نیستم. من دشمن افراد بیماری سل، نزدیک‌بینی یا فلج نیستم، کسی نمی‌تواند با بیماران دشمن باشد. دوست خوب فقط کسی است که به آن‌ها کمک می‌کند تا خودشان را درمان کنند».Philip Stein, "Siqueiros: his life and works" (International Publishers Co, 1994), , pp176
مهرابه میترائوم () معبدی برای خدای رومی میترائیسم در فرتوراکوس در مجارستان است. براساس اسناد موجود، این بنا را سربازان سپاه کارنیونتوم در ابتدای قرن سوم بعد از میلاد ساختند. این مهرابه را جورج مالسچیتز به صورت اتفاقی در سال ۱۸۶۶، کشف کرد. این مهرابه توجه دانشمندان محلی را به خود جلب کرد و در سال ۱۹۹۲ بازسازی شد. این بنا روی سطح زمین، در یک طبقه به صورت شمالی - جنوبی ساخته شده‌است و ورودی در شمال بنا قرار دارد.
ویندوبالا () یک قلعه روم باستان، کاستروم در دهکده امروزی رودچستر، نورث‌آمبرلند بود.
رودچستر میترائوم () یک معبد رومی برای خدای اساطیر روم میترائیسم در رودچستر، ویندوبالا و قلعه کمکی آکسیلیا روبروی دیوار هادریان، مرز شمالی بریتانیا (استان روم) بود. معبد (معروف به میترائوم (مهرابه) در ۱۳۷ متری غرب اردوگاه کاستروم قرار داشت. در حال حاضر برای بازدیدکنندگان سایت قابل مشاهده نیست.
سواب دهانی (به انگلیسی: Buccal swab) که با نام‌های سواب باکال و سواب گونه‌ای نیز شناخته می‌شود، روشی برای نمونه‌برداری دی‌ان‌ای از سلول‌های سطح گونه در داخل دهان است. (باکال به معنای داخل گونه یا دهان است).
سواب دهانی روشی نسبتاً غیرتهاجمی برای جمع‌آوری نمونهٔ دی‌ان‌ای و انجام تست ژنتیک است. این روش، در کارآزمایی‌های بالینی و تحقیقات قانونی و قضایی و شناسایی مظنونین و اثبات گناهکار یا بی‌گناه بودن آن‌ها مورد استفاده است.
وحدت حنانوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تاجیکستان است که در پست دفاع میانی برای باشگاه فوتبال پرسپولیس در لیگ برتر خلیج فارس و تیم ملی فوتبال تاجیکستان بازی می‌کند.
حنانوف برای زسکا پامیر در شکست ۱–۴ در برابر باشگاه فوتبال استقلال دوشنبه در ۹ مه ۲۰۱۹ گلزنی کرد.
در ۱۶ آبان ۱۴۰۰، استقلال دوشنبه پیوستن دو بازیکن این تیم، وحدت حنانوف و منوچهر صفروف را به پرسپولیس تأیید کرد. این دو بازیکن به نخستین تاجیک‌های فوتبال ایران تبدیل شدند.
در جریان بازی پرسپولیس و ذوب‌آهن در یک‌هشتم پایانی جام حذفی، گل‌محمدی، سرمربی پرسپولیس در نیمه دوم وحدت حنانوف را به جای فرشاد فرجی وارد زمین کرد تا او نخستین بازی‌اش را برای تیم تازه‌اش انجام دهد.
حنانوف نخستین بازی خود را برای تیم بزرگسالان کشورش در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۸ در برابر عمان انجام داد.
روکش مسی(به انگلیسی:copper sheathing) عمل محافظت از بدنهٔ زیر آب یک کشتی یا قایق از اثرات خورنده آب نمک و رسوب زیستی از طریق استفاده از صفحات مسی چسبانده شده به بیرون بدنه است. در قرن هجدهم توسط نیروی دریایی سلطنتی پیشگام و توسعه یافت. در دوران باستان، یونانیان باستان از صفحات سربی برای محافظت از بدنه زیر آب استفاده می‌کردند.
خراب شدن بدنه یک کشتی چوبی مشکل مهمی در عصر دریانوردی بود. بدنه کشتی‌ها مورد حمله مداوم کرم‌های کشتی، خرچنگ‌ها و علف‌های هرز دریایی مختلف قرار داشت، که همگی تأثیرات نامطلوبی بر کشتی داشتند، چه از نظر ساختاری، مورد کرم، و چه از نظر تأثیر بر سرعت و کنترل در مورد علف‌های هرز. متداول‌ترین روش‌های مقابله با این مشکلات، استفاده از چوب و گاهی ورق سربی بود. روکش چوب مصرفی، به‌طور مؤثر پوسته غیر ساختاری را برای حمله کرم به بدنه ایجاد می‌کند و می‌تواند به راحتی در فواصل زمانی معین در حوض خشک جایگزین شود. با این حال، علف هرز به سرعت رشد کرد و کشتی‌ها را کند کرد. روکش سرب، در حالی که در کاهش این مشکلات مؤثرتر از چوب بود، با پیچ‌های آهنی کشتی‌ها واکنش بدی نشان داد.McKee, A. in Bass (ed.) 1972, p.235
حتی قبل از روش‌های غلاف (روکش)، روش‌های مختلف حفاری و پرداخت بود. سه ماده اصلی مورد استفاده قرار گرفت: مواد سفید، که مخلوطی از روغن نهنگ، کلوفون و گوگرد بود. مواد سیاه، مخلوطی از قیر و زمین. و مواد قهوه ای، که گوگرد به سادگی به مواد سیاه اضافه شده بود. معمول بود که بدنه با ماده انتخابی پوشانده شود و سپس با یک لایه بیرونی نازک تخته چوبی پوشانده شود.Gardiner (ed.) 2004, p. 142
استفاده از روکش مسی برای اولین بار توسط چارلز پری در سال ۱۷۰۸ پیشنهاد شد، اگرچه توسط هیئت نیروی دریایی به دلیل هزینه بالا و مشکلات نگهداری رد شد. اولین آزمایش‌ها با روکش مسی در اواخر دهه ۱۷۵۰ انجام شد: کف و کناره‌های مازه (به انگلیسی:keel) و کیل‌های کاذب چندین کشتی با صفحات مسی پوشانده شد.
در سال ۱۷۶۱، آزمایش گسترش یافت و به ناوچه ۳۲ تفنگی HMS Alarm، باتوجه به وضعیت وحشتناکی که در آن از خدمت در هند غربی بازگشته بود، دستور داده شد که تمام ته آن مسی شود. "هشدار" HMS به این دلیل انتخاب شد که در سال ۱۷۶۱، نامه ای در مورد وضعیت کشتی ارسال شده بود که در آن گفته شده بود کرم‌های موجود در آب تلفات قابل توجهی بر بدنه چوبی کشتی وارد کرده‌اند. قبل از استفاده از صفحات مسی، بدنه با مواد نرم پوشانده می‌شد که به سادگی مو، نخ و کاغذ قهوه ای بود. مس عملکرد بسیار خوبی داشت، هم در محافظت از پوسته در برابر حمله کرم‌ها و هم در جلوگیری از رشد علف‌های هرز، زیرا در تماس با آب، مس یک فیلم سمی تولید می‌کرد که عمدتاً از اکسی کلرید مس تشکیل شده بود که موجودات دریایی را از بین می‌برد. علاوه بر این، از آنجایی که این فیلم اندکی قابل حل بود، به تدریج حل می‌شد و هیچ راهی برای اتصال حیات دریایی به کشتی باقی نمی‌گذاشت. با این حال، به زودی توسط نیروی دریایی بریتانیا کشف شد که پیچ‌های مسی مورد استفاده برای نگه‌داشتن صفحات به بدنه، با پیچ‌های آهنی مورد استفاده در ساخت کشتی واکنش نشان داده‌اند و بسیاری از پیچ‌ها را تقریباً بلااستفاده کرده‌اند. در سال ۱۷۶۶ به دلیل وضعیت نامناسب پیچ‌های آهنی، "هشدار مس" حذف شد.
پس از این آزمایش، و با جلوگیری از واکنش گالوانیکی پیش‌بینی نشده و نامفهوم بین مس و آهن، غلاف سربی دوباره امتحان شد، اگرچه مشخص شد که برای این کار مناسب نیست، زیرا صفحات تمایل داشتند به سرعت از بدنه سقوط کنند. تا سال ۱۷۶۴، کشتی دوم، ، مخصوصاً به منظور آماده کردن آن برای یک سفر اکتشافی در آب‌های گرمسیری، از مس پوشانده شده بود.Beaglehole 1966, p.195 بدنهٔ D"olphin" در سال ۱۷۶۸ مورد بازرسی قرار گرفت پس از آنکه کشتی دو بار دنیا را دور زد؛ خوردگی قابل توجهی در اجزای آهنی بدنه وجود داشت که باید تعویض می‌شد. در سال ۱۷۶۹ تلاش دیگری برای مس کردن بدنه کشتی انجام شد، این بار در یک کشتی جدید که با استفاده از پیچ و مهره‌های ساخته شده از آلیاژ مس ساخته شده بود. این بار نتایج به مراتب مطلوب‌تر بود، اما همچنان مشکلات مربوط به پیچ و مهره پابرجا بود. شروع و تشدید جنگ با آمریکا از سال ۱۷۷۳، تمرکز بر روی مسئله پیچ و مهره لازم برای اجازه دادن به یک برنامه مسی در مقیاس کامل را از بین برد.
در دهه ۱۷۸۰ این فناوری به هند گسترش یافت. فرمانروای میسور، تیپو سلطان، پس از مشاهده مزایای کشتی‌های شرکت فرانسوی و هند شرقی، دستور داد که تمامی کشتی‌های نیروی دریایی او پوشش مسی دریافت کنند.
با اوج گرفتن جنگ آمریکا، نیروی دریایی سلطنتی در سال ۱۷۷۸ اقدام به مسی کردن کف ناوگان کرد. این اتفاق نمی‌افتاد مگر برای جنگ. این نیز به این دلیل اتفاق افتاد که در سال ۱۷۷۸ آقای فیشر، یک کشتی‌ساز لیورپولی (که تجارت سریع با غرب آفریقا انجام می‌داد) نامه‌ای به هیئت نیروی دریایی فرستاد. او در آن «غلاف مس» را به عنوان راه حلی برای مشکلات کرم کشتی در آب‌های گرم استوایی و تأثیر بر سرعت چسبندگی جلبک‌های دریایی به بدنه توصیه کرد. این نامه موجود نمی‌باشد و در سایر مکاتبات رسمی که توسط موزه ملی دریانوردی برگزار می‌شود به صورت غیر مستقیم به آن اشاره شده‌است. این نامه می‌تواند شامل یک پیشرفت فنی جدید و حیاتی در محافظت از پیچ و مهره آهنی با استفاده از ورق ضخیم بین صفحات مسی و بدنه باشد یا تصادفی باشد. این روش اخیراً با موفقیت (احتمالاً) در کشتی آزمایش شده بود. این پیشرفت چیزی بود که قرار بود بر نیروی دریایی پیروز شود.
نامه فیشر توسط چارلز میدلتون ، کنترل کنندهٔ جدید هیئت مدیره نیروی دریایی مشاهده شد، که در آن زمان مشکل عمده ای با تأمین بیش از ۱۰۰ کشتی برای جنگ انقلابی آمریکا (۱۷۷۵–۱۷۸۳) داشت، که در همان سال (۱۷۷۸) به علت فرصت طلبی فرانسه در اعلان جنگ به بریتانیا برای حمایت از شورشیان آمریکایی تشدید شد. این امر عملاً جنگ داخلی محلی را به یک درگیری جهانی تبدیل کرد. اسپانیا در سال ۱۷۷۹ و هلند در سال ۱۷۸۰ به این جنگ پیوستند، بنابراین بریتانیا باید با سه رقیب بزرگ خود روبرو می‌شد. میدلتون بر این عقیده بود که بریتانیا «در همه موقعیت‌ها از تعداد بیشتری برخوردار است» و نیروی دریایی باید «ما را از خطر کنونی خارج کند». او فهمید که مس کردن به نیروی دریایی این امکان را می‌دهد که برای مدت طولانی‌تری بدون نیاز به تمیز کردن و تعمیر بدنهٔ زیر آب، در دریا بمانند، که البته آن را به پیشنهادی بسیار جذاب و البته گران‌قیمت تبدیل می‌کند. او مجبور شد نیروی دریایی را گسترش دهد اما زمانی برای اضافه کردن به ناوگان وجود نداشت و منابع محدودی در دسترس بود. ساخت یک کشتی جنگی ممکن است پنج سال طول بکشد و به ۲۰۰۰ درخت نیاز باشد. با این حال او می‌توانست ناوگان موجود را نوسازی کند، وی راه حل فیشر را درک کرد و در ۲۱ ژانویه ۱۷۷۹ به نیروی دریایی بریتانیا نامه نوشت. او همچنین برای تأمین بودجهٔ لازم، مستقیماً به پادشاه جورج سوم دادخواستی با این عنوان «موضوع بسیار مهم» داد. او یک مدل (ماکت) از کشتی که ته آن مسی شده بود را برای نشان دادن روش (غلاف مس) با خود برد. پادشاه از او برای فرآیندی پرهزینه برای یک فناوری آزمایش نشده حمایت کرد.