moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
هاشم الاتاسی (متولد ۱۸۷۵ در شهر حمص سوریه – متوفی ۵ دسامبر ۱۹۶۰) وی از تاریخ ۱۷ اوت ۱۹۴۹ تا ۲۴ دسامبر ۱۹۴۹ و از ۳ مه ۱۹۲۰ تا ۲۸ ژوئیه ۱۹۲۰ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.المسألة السوریة المزدوجة، میشیال کریستیان دافت، ترجمة جبرائیل البیطار، مطبوعات وزارة الدفاع، دمشق 1987. ص.342 وی دومین رئیس‌جمهور سوریه در جمهوری یکم سوریه از تاریخ ۲۱ دسامبر ۱۹۳۶ تا ۷ ژوئن ۱۹۳۹ بود و بار دیگر نیز این منصب را در تاریخ ۱۹۴۹ بر گرده گرفت که کودتای ادیب شیشکلی در ۲۴ دسامبر ۱۹۵۱ به رئیس‌جمهوریش به‌طور موقت پایان داد، اما وی دوباره در تاریخ ۱ مارس ۱۹۵۴ تا ۶ سپتامبر ۱۹۵۵، این منصب را بر گرده گرفت. وی مناصب سیاسی گوناگونی را در سوریه به گرده گرفته بود نظیر دو بار نخست‌وزیر بود و همچنین وی در رأس کنگره ملی سوریه، مجلس مؤسسان و کمیته قانون‌گذاری سوریه قرار داشت.
الاتاسی در خانواده‌ای ثروتمند و سرشناس واقع در حمص، پرورش یافت. پدرش خالد الاتاسی مفتی حمص بود. وی در حمص و استانبول به تحصیل پرداخت و در زمان امپراتوری عثمانی در بیروت و حمص شاغل بود. وی یکی از نزدیکان به فیصل یکم در زمان پادشاهی عربی سوریه بود و پس از آن نیز فعال سیاسی خواستار آزادی و مخالف قیمومت فرانسه بر سوریه و لبنان بود. یکی از اقدامات مهمش برای مقابله با استعمار فرانسه تأسیس و رهبری تشکل ملی سوریه بود، این حزب نقش بارزی در عرصهٔ سیاسی سوریه قبل از ۱۹۶۳ بازی می‌کرد.
یوسف الحکیم وی را شخصیتی محبوب و حکیم در میان مردم با وجود اختلاف نظرها توصیف می‌کند.سوریه والانتداب الفرنسی، یوسف الحکیم، دارالنهار، بیروت 1983، ص.270
خانوادهٔ اتاسی در حمص جزء زمین‌داران بودند و از نظر تملک ثروت مشهور بودند، همچنین در زمان امپراتوری عثمانی خانواده‌اش فعالیت سیاسی داشت. الاتاسی در تاریخ ۶ دسامبر ۱۸۷۵ در حمص تولد شد و در همان‌جا دروس ابتدایی و دبیرستان را گذراند، سپس به استانبول رفت و در رشتهٔ اداره امور عمومی در آکادمی ملکی درست خواند و سال ۱۸۹۵ از آنجا فارغ‌التحصیل شد. شروع زندگی سیاسیش در امپراتوری عثمانی سال ۱۸۹۸ زمانی که کارمند ویژه در ولایت بیروت عثمانی گماشته شد بود. پس از شروع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ استاندار حمص، حما، بعلبک، یافا و آناتولی شد. بعد از جنگ جهانی اول سال ۱۹۱۸ الاتاسی در گروه خواستاران استقلال سوریه از امپراتوری عثمانی بود و به عنوان عضو در کنگره ملی سوریه فعالیت کرد و همچنین وی نخستین عضو مجلس سوریه در تاریخ این کشور شد.هاشم الأتاسی رئیسًا ، الحکواتی، 25 آب 2011. در ۸ مارس ۱۹۲۰ شروع پادشاهی عربی سوریه اعلان شد و الاتاسی همراه اعضای کنگره ملی سوریه با پادشاه فیصل یکم بیعت کرد همچنین ریاست کمیتهٔ پیش‌نویس قانون اساسی پادشاهی سوریه را برگرده گرفت که به این قانون در ژوئن ۱۹۲۰ عمل شد اما عمل به این قانون مدت زیادی به سبب سقوط پادشاهی عربی سوریه به طول نینجامید. بعد از استعفای دولت دوم الرکابی، پادشاه فیصل یکم الاتاسی را مکلف به تشکیل دولت جدید کرد، وی در تاریخ ۲ مه ۱۹۲۰ دولت جدید را تشکیل داد تا دومین شخصی باشد که نخست‌وزیری سوریه را بر عهده می‌گیرد اما دولتش کوتاه مدت بود؛ فرانسه سوریه را مورد تهاجم قرار داد و هانری گورو هشداری به سوی دولت فرستاد که به هشدار گوررو شهرت یافت، این هشدار ۱۳ ژوئن ۱۹۲۰ پذیرفته شد، در تاریخ ۱۵ ژوئن همان سال نیز حالت فوق‌العاده اعلام شد و انحلال نیروهای مسلح سوریه که جزء اصلی این هشدار بود در ۲۰ ژوئن اجرایی شد که باعث شروع اعتراضات گسترده در دمشق و دیگر شهرهای سوریه شد. معترضان قلعه دمشق را تصرف کردند که دولت را وادار به شلیک مستقیم به مردم کرد که منجر به کشته شدن بیست تن شد البته کار به این شرایط محدود نبود و هانری گورو فرماندهٔ ارتش فرانسه در شرق، به دلیل این که قبول هشدار از طرف مسؤلان سوری به وی نرسیده‌است نیروهایش را آزاد گذاشت تا از بیروت به دمشق در ۲۱ ژوئیه ۱۹۲۰ حرکت کنند، این ارتش با بازماندگان ارتش پادشاهی فیصل و نیروهای داوطلب در جنگ میسلون تاریخ ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۰ مواجه شد که به‌راحتی ارتش فرانسه سوری‌ها را شکست دادند. فرانسوی‌ها به دمشق در ۲۵ ژوئیه وارد شدند. فرانسوی‌ها پس از اشغال سوریه فرانسه دولتی را به ریاست علاءالدین دروبی زیر نظر استعمار خودشان تشکیل دادند، سه روز پس از آن نیز پادشاه فیصل را تبعید کردند تا پادشاهی عربی سوریه، پس از سه ماه نخست‌وزیری هاشم الاتاسی به پایان کار خود برسد.
در زمان انقلاب بزرگ سوری به دلیل اینکه این قیام مسلحانه بود الاتاسی از شرکت در آن خودداری کرد و گفت: «استقلال با نتیجهٔ پیروزمندی حق می‌آید نه با خشونت».المسألة السوریة المزدوجة، مرجع سابق، ص.343 در اکتبر ۱۹۲۷ اتاسی با گروهی از فعالان سیاسی که مبارزان با تحت‌الحمایگی فرانسه بر سوریه شناخت می‌شدند نظیر شکری قوتلی، سعدالله الجابری، فارس الخوری و…، آغاز به کار «تشکل ملی سوریه» را اعلان کردند، این تشکل نقش مهمی در عرصه سیاسی سوریه تا تاریخ ۱۹۶۳ بازی کرد و اعضای این گروه چندین دولت در زمان تحت‌الحمایگی و استقلال تشکیل دادند.
در ۲۱ دسامبر ۱۹۳۵ تشکل ملی شروع به برگزاری چهلم ابراهیم هنانو در دانشگاه دمشق کرد، فارس الخوری در این مراسم «پیوند ملی» اعلان کرد، پس از پایان این مراسم اغتشاشات خونینی در سوریه به پا خواست که رئیس‌جمهور وقت محمدعلی عابد و نخست‌وزیرش شیخ تاج نتوانست که آن را سرکوب کند. با روی دادن این اغتشاشات دفترهای تشکل ملی سوریه در دمشق و حلب بسته شد و برخی از رهبرانش چون سعدالله الجابری بازداشت شد که مردم سوریه در پاسخ در دمشق و دیگر شهرهای سوریه شصت روز اعتصاب کردند که ارتش فرانسه را وادار به پخش شدن در خیابان‌های اصلی دمشق کرد و کمیسر عالی فرانسه در سوریه، دی مارتیل تهدید به بمباران دمشق همان‌گونه که در سال ۱۹۲۵ روی‌داده بود کرد. همزمان با این روی‌دادها در عراق، لبنان، اردن، فلسطین و مصر تظاهراًت‌هایی برای پشتیبانی مردم سوریه انجام شد همچنین بریتانیا نیز پشتیبان سوری‌ها بود. بر اثر فشارهای بین‌المللی کمیسر عالی فرانسه در سوریه مجبور به دیدار با رئیس تشکل ملی، هاشم الاتاسی شد، در این دیدار تفاهم شد که دولت جدید تشکیل شود و هیأتی نیز به فرانسه فرستاده شود تا برای تفاهمنامه جدید که حقوق مردم سوریه را تضمین کند با مسؤلان فرانسوی گفتگو کند؛ بر اثر این دیدار و تفاهم رسیدن دو طرف دولت تاج‌الدین حسنی استعفا کرد و پس از این استعفا چهارمین دولت و آخرین دولت در زمان رئیس‌جمهوری محمدعلی عابد، با ریاست عطا الایوبی در ۲۳ فوریه]] ۱۹۳۶ تشکیل شد؛سوریا صنع دولة وولادة أمة، ودیع بشور، دارالیازجی، دمشق 1994، ص.398 حوالی ۲۱ مارس هیأتی از تشکل ملی به فرانسه با رهبر هاشم الاتاسی رفت، گفتمان شش ماه تا سپتامبر همان سال به طول انجامید تا سرانجام تفاهم بین دو طرف در ۹ سپتامبر اعلان شد و بندهای این تفاهم در ۲۲ اکتبر ابلاغ عمومی شد. در نزدکی به پایان رسیدن اکتبر هیئت ملی اعزام شده از پاریس با قطار به حلب بازگشت که شاهد استقبال مردمی گسترده‌ای بود که تشکل ملی ایجاد کرده بود. در این استقبال کمیسر عالی فرانسه دی مارتیل نیز حضور داشت و تفاهمنامه روی‌داده را به «معجزهٔ قرن بیستم» توصیف کرد. شهرهای دمشق و حلب و دیگر شهرهای سوریه به نشانهٔ خوشحالی بازگشت این هیئت به مدت چند روز خیابان‌ها و میدان‌ها را به نشانهٔ خوشحالی زینت دادند.سوریه والانتداب الفرنسی، مرجع سابق، ص.265
سعید الغزی (۱۸۹۳ – ۱۹۶۷) در شهر دمشق سوریه در تاریخ ۱۹ ژوئن ۱۹۵۴ - ۳ نوامبر ۱۹۵۴ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت. همچنین وی در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۵ - ۱۴ ژوئن ۱۹۵۶ نخست‌وزیر بود.
مامون الکزبری (زاده دسامبر ۱۹۱۴ – درگذشته ۲ مارس ۱۹۹۸https://www.rulers.org/1998-03.html) در شهر دمشق سوریه از خانواده‌ای برجسته زاده شد. وی از تاریخ ۲۹ سپتامبر ۱۹۶۱ تا ۲۰ نوامبر ۱۹۶۱ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
بشیر العظمه (۱۹۱۰ - ۱۹۹۲) در شهر دمشق سوریه از تاریخ ۱۶ آوریل ۱۹۶۲ - ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۲ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
صلاح الدین البیطار (متولد ۱۹۱۲ – مرگ ۲۱ ژوئیه ۱۹۸۰) در شهر دمشق سوریه از تاریخ ۹ مارس ۱۹۶۳–۱۲ نوامبر ۱۹۶۳ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت. همچنین وی از تاریخ ۱۳ مه ۱۹۶۴–۳ اکتبر ۱۹۶۴ و از ۱ ژانویه ۱۹۶۶–۲۳ فوریه ۱۹۶۶ نخست‌وزیر بود.
بیطار در سال ۱۹۱۲ در منطقه میدان دمشق متولد شد، وی در یک فضای خانوادگی محافظه کار رشد کرد و قبل از تحصیلات متوسطه در مکتب انبار در یک مدرسه ابتدایی مسلمان تحصیل می‌کرد.
محمود الزعبی (متولد ۱۹۳۵ - متوفی ۲۱ می۲۰۰۰) در شهر دمشق سوریه از تاریخ ۱ نوامبر ۱۹۸۷–۷ مارس ۲۰۰۰ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
او در ابتدا وزیر کشاورزی بود و در بین سال‌های ۱۹۸۱ م تا۱۸ فوریه سال ۱۹۸۷ م رئیس مجلس مردم سوریه بود و سپس جایگزین عبدالرئوف الکسم به عنوان نخست‌وزیری سوریه در سال ۱۹۸۷ شد و تا ۷ مارس ۲۰۰۰ منصب خود را حفظ کرد که به اتهام فساد از سمتش مجبور به استعفا شد و محکوم به حصر خانگی شد.
بعضی بر این باورند که حافظ اسد او را به دلیل مخالفت با به قدرت رسیدن بشار اسد او را برکنار کرده‌است.
در ۲۱ مه سال ۲۰۰۰ زمانی که در حصر خانگی به سر می‌برد با شلیک گلوله به سر خود خودکشی کرد.Syrians Vote To Confirm Assad's Son As President The New York Times, date=July 11, 2000
الزعبین در ۶۵ سالگی وفات یافت، و سه هفته بعد نیز حافظ اسد در ۱۰ ژوئن ۲۰۰۰ وفات یافت و مدتی بعد بشار اسد فرزند حافظ اسد به رئاست‌جمهوری رسید.
خالد العظم (متولد ۱۹۰۳ در شهر دمشق سوریه – متوفی ۱۸ نوامبر ۱۹۶۵)
تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
علی‌رضاپاشا الرکابی (زاده ۱۸۶۴ – درگذشته ۲۵ مه ۱۹۴۳) در شهر دمشق سوریه در تاریخ ۱ مارس ۱۹۲۰ – ۱ مه۱۹۲۰ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
جمیل الالشی (۱۸۸۳ در شهر دمشق سوریه – ۱۹۵۱) از تاریخ ۱۷ ژانویه ۱۹۴۳ – ۲۵ مارس ۱۹۴۳ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
محسن البرازی (۱۹۰۴–۱۹۴۹) کردتبار در شهر حماء سوریه از تاریخ ۲۶ ژوئن ۱۹۴۹ تا ۱۴ اوت ۱۹۴۹ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
فوزی سلو (۱۹۰۵ – ۱۹۷۲) سیاستمدار اهل سوریه بود که از تاریخ ۳ دسامبر ۱۹۵۱ تا ۱۹ ژوئیه ۱۹۵۳ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
نورالدین الاتاسی (متولد ۱۱ ژانویه ۱۹۳۰ – متوفی ۳ دسامبر ۱۹۹۲) در کشور سوریه از تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۹۶۸ تا ۲۱ نوامبر ۱۹۷۰ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
عبدالرئوف الکسم متولد ۱۹۳۲https://syrmh.com/2019/01/11/عبد-الرؤوف-الكسم/ در شهر دمشق از تاریخ ۹ ژانویه ۱۹۸۰ تا ۱ نوامبر ۱۹۸۷ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
محمد ناجی العطری (زاده ۱ ژانویه ۱۹۴۴Profile of Muhammad Naji al-Otari در شهر حلب سوریه) از تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۳ تا ۱۴ آوریل ۲۰۱۱ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
عبدالحمید السراج (زاده سپتامبر ۱۹۲۵ – درگذشته ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۳) وی در تاریخ ۲۰ سپتامبر ۱۹۶۰ تا ۱۶ اوت ۱۹۶۱ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
او در زمان جمهوری کوتاه‌مدت موسوم به جمهوری متحده عربی از یاران نزدیک جمال عبدالناصر بود و منصب وزیر کشور او و بعداً معاونت ریاست‌جمهوری را برعهده داشت. السراج پیش از تشکیل اتحاد، ریاست بخش اطلاعات ارتش را برعهده داشت و به عنوان فردی بی‌رحم معروف بود.Karsh, Efraim (2007), Islamic imperialism, Yale University Press,
السراج در جنگ اعراب و اسرائیل سال ۱۹۴۸ شرکت داشت و رهبری رسته‌ای از شش خودروی زره‌پوش را برای محاصره صفاد به دست گرفته‌بود.Nazzal, Nafez (1978), The Palestinian exodus from Galilee, 1948, Institute for Palestine Studies
محمد مصطفی میرو (زاده ۱۹۴۱ در شهر التل سوریه – درگذشته ۲۲ دسامبر ۲۰۲۰) در تاریخ ۱۳ مارس ۲۰۰۰ تا ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۳ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
میرو در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۰ در اثر ابتلا به ویروس کرونا درگذشت.
صبری العسلی در تاریخ ۱ مارس ۱۹۵۴ – ۱۹ ژوئن ۱۹۵۴ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت. همچنین وی در تاریخ ۱۳ فوریه – ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۵ و ۱۴ ژوئن ۱۹۵۶ – ۶ مارس ۱۹۵۸ این نخست‌وزیر بود.
عزت النص از تاریخ ۲۰ نوامبر ۱۹۶۱ - ۱۴ دسامبر ۱۹۶۱ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
نانو سیالات که از توزیع ذرات با ابعاد نانو در سیالات معمولی حاصل می‌شوند، نسل جدیدی از سیالات با پتانسیل بسیار زیاد در کاربرهای صنعتی هستند. اندازه ذرات مورد استفاده در نانو سیالات از ۱ نانومتر تا ۱۰۰ نانومتر می‌باشد. این ذرات از جنس ذرات فلزی همچون مس (Cu), نقره (Silver) و… و یااکسید فلزی همچون آلومینیوم اکسید (Al2O3), اکسید مس (CuO) و… هستند. سیالات متداولی که در زمینه انتقال حرارت استفاده می‌شوند ضریب هدایت حرارتی پایینی دارند. ذرات نانو به دلیل بالا بودن ضریب هدایتی شان با توزیع در سیال پایه باعث افزایش ضریب هدایت حرارتی سیال که یکی از پارامترهای اساسی انتقال حرارت محسوب می‌شود، می‌گردند.
ذراتی که در تحقیقات قدیمی به سیالات افزوده می‌شد دارای اندازه‌های میکرومتری بودند. این ذرات پایداری لازم در سوسپانسیون را نداشته و به سرعت ته‌نشین می‌شوند. همین امر سبب می‌شود که مجاری عبور سیال به سرعت مسدود گردد. در حالی که ذرات با اندازه نانو، تشکیل سوسپانسیون‌های بسیار پایدارتری داده و پائین بودن سرعت ته‌نشینی آن‌ها سبب می‌گردد که مشکل گرفتگی و انسداد مجاری به حداقل برسد.
نتایج تجربی نشان می‌دهد که افزودن نانوذرات به سیال پایه باعث افزایش چشمگیر ضریب انتقال حرارت رسانش در نانوسیال می‌شودKhalil Khanafer, Kambiz Vafai, A critical synthesis of thermophysical characteristics of nanofluids, International Journal of Heat and Mass Transfer 2012, Volume 54, Issue
19-20, pp 4410-4428, http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0017931011002699. بنابراین نانوسیال‌های گزینه‌های مناسبی برای استفاده درکاربردهای انتقال حرارت به‌شمار می‌روندR. Saidur, K. Y. Leong, H. A. Mohammad, A review on applications and challenges of nanofluids, Renewable and Sustainable Energy Reviews 2011, Volume 15, Issue
3, pp 1646-1668, http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1364032110004041.
انتقال حرارت در نانوسیال‌ها تاکنون از دو دیدگاه کلی مورد بررسی قرار گرفته‌است. در یک دیدگاه سیال پایه و نانوذرات، یک سیال همگن فرض شده و نانوذرات اجازه حرکت نسبت به سیال پایه را ندارند. در این دیدگاه، تأثیر تغییر خواص ترموفیزیکی در اثر وجود نانوذرات بر انتقال حرارت مورد بررسی قرار گرفته‌است. در این حالت معادلات حاکم بر یک سیال معمولی برای نانوسیال نیز کاربرد دارد. در دیدگاه دوم، نانوسیال به عنوان یک سیال دوفازی (مایع و جامد) فرض شده و در این حالت نانوذرات در اثر نیروهای وارد برآن‌ها امکان لغزش نسبت به سیال پایه را دارند.Zoubida Haddad, Hakan F. Oztop, Eiyad Abu-Nada, Amina Mataoui, A review on natural convective heat transfer of nanofluids, Renewable and Sustainable Energy Reviews 2012, Volume 12, Issue 7, pp 5363-5378, http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1364032112002602
در انتقال حرارت جابجایی نانوسیال‌ها افزایش چشمگیر ضریب انتقال حرارت جابجایی مشاهده شده‌است. برخی محققین تأثیر مکانیزمای انتقال حرارت در اثر انتقال جرم را در نانوسیال‌ها مهم می‌دانند. در این راستا، نلد و کوزستو انتقال حرارت نانوسیال‌ها را در لایه مرزی بررسی نمودند. آن‌ها گزارش نمودند که نانوذرات در اثر مهاجرت خود انرژی را در سیال منتقل می‌نمایند و اثر این نوع انتقال انرژی را در لایه مرزی بسیار تأثیرگذار دانستند.A. V. Kuznetsov, D. A. Nield, Natural convective boundary-layer flow of a nanofluid past a vertical plate, International Journal of Thermal Sciences 2010, Volume 49, Issue 2, pp 243-247, http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1290072909001677D. A. Nield, A. V. Kuznetsov, The Cheng–Minkowycz problem for natural convective boundary-layer ﬂow in a porous medium saturated by a nanoﬂuid, International Journal of Heat and Mass Transfer 2009, Volume 52, Issue 25-26, pp 5792-5795, http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S001793100900458X
در پژوهش جدیدی که اخیراً توسط بهسرشت، نقره آبادی و قلم بازA. Behseresht, A. Noghrehabadi, M. Ghalambaz, Natural-convection heat and mass transfer from a vertical cone in porous media filled with nanofluids using the practical ranges of nanofluids thermo-physical properties, Chemical Engineering Research and Design 2014, http://dx.doi.org/10.1016/j.cherd.2013.08.028 انجام شد، اثر مهاجرت نانوذرات که توسط نلد و کوزنستو و دیگر محققین پیشین مطرح شده بود مورد بحث قرار گرفت و نشان داده شد که در مطالعه‌های پیشین محدوده اعداد بی بعد به درستی انتخاب نشده‌است. با در نظر گرفتن محدوده صحیح اعداد بی بعد، انتقال حرارت در اثر مهاجرت نانوذرات ناچیز است. نقره آبادی، قلمباز و قنبرزادهA. Noghrehabadi, M. Ghalambaz and A. Ghanbarzadeh, Effects of Variable Viscosity and Thermal Conductivity on Natural-Convection of Nanofuids Past a Vertical Plate in Porous Media, Journal of Mechanics 2014, DOI: 10.1017/jmech.2013.61 در پژوهشی دیگر نشان دادند که اگرچه انتقال حرارت منتقل شده در اثر مهاجرت نانوذرات ناچیز است، ولی لغزش نانوذرات در سیال پایه باعث ایجاد ناهمگونی در نانوسیال می‌گردد. ناهمگونی ایجاد شده باعث تغییر موضعی خواص نانوسیال شده و از این طریق انتقال حرارت جابجایی در نانوسیالات را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بحث در این زمینه ادامه دارد.
بوتیریک اسید (از کلمه یونانی βούτυρος = "بوتر" به معنی کَره)، که نام آیوپاک آن بوتانوییک اسید است یک کربوکسیلیک اسید با فرمول شیمیایی CHCHCH-COOH می‌باشد. نمکهای و استرهای به نام بوتریات یا بوتانات شناخته می‌شود. بوتریک اسید در کَره و پنیر پارمزان و شراب یافت می‌شود.
اسید بوتیریک اسید چربی است که اغلب از کره به دست می‌آید.
به علت بوی نامطبوعی که دارد کاربرد آن به عنوان اسید خوراکی یا ضد کپک محدود می‌باشد.
طعم و بوی بدی دارد اما ته‌مزه‌ای شیرین نیز دارد (مانند دی‌اتیل اتر) طعم آن توسط سگ‌ها اگر از غلظت ۱۰ بخش بر میلیارد بیشتر باشد شناسایی می‌شود ولی این مقدار برای انسان ۱۰ بخش بر میلیون است.
بیست و چهارمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران طی روزهای ۱۴ الی ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۰ در مکان مصلی تهران برگزار شد.
در این نمایشگاه ۲۳۳۸ ناشر داخلی با ۲۰۸ هزار عنوان کتاب و ۱۶۱۴ ناشر خارجی با ۱۹۶ هزار و ۲۰۰ عنوان کتاب از ۶۷ کشور جهان شرکت خواهند داشت.آمار نهایی ناشران و کتاب‌های موجود در بیست و جهارمین نمایشگاه کتاب تهران
ورزشگاه جام‌جهانی سئول، همچنین به عنوان ورزشگاه سانگام شناخته می شود، واقع شده در سئونگسان، سئول، کره جنوبی و میزبان بازی های خانگی اف‌سی سئول در رقابت های کی لیگ از سال ۲۰۰۴است.
این ورزشگاه از سال ۲۰۰۱ بازگشایی شده. گنجایش ورزشگاه ۶۸٬۴۷۶ هزار نفر (۶۶٬۸۰۶ معمولی ; ۹۱۶ جایگاه ویژه ; ۷۵۴ برای رسانه ها). این ورزشگاه برای بازی های جام جهانی ۲۰۰۲ ساخته شده.
ورزشگاه جام جهانی سئول یکی از مکانهای برگزاری بازی های جام جهانی ۲۰۰۲ بود. و مسابقات زیر را برگزار کرده
کرون از سال ۱۸۷۳ یکای پول سوئد می‌باشد. کد ایزوی SEK و kr برای این یکای پول استفاده می‌شود. کرون به سوئدی به معنای تاج می‌باشد. کرون به همراه یورو در جزایر آلند نیز استفاده می‌شود.
سلکوکسیب
رده درمانی: داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی از نوع کوکسیب
این دارو طی پژوهش‌هایی در سال ۲۰۱۸ مورد تأیید سازمان FDA قرار گرفت.
عوارض قلبی و عروقی داروی سلکوکسیب ناچیز و اندک شمرده شده و به عنوان انتخاب اصلح برای بیمارانی که مشکل گوارشی در درمان با آسپرین یا ایبوپروفن دارند معرفی شده‌است.
این دارو در درمان بسیاری از بیماری‌ها مانند استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید، دیسمنوره، نقرس، سنگ صفرا، آرتریتها، دردهای مختلف اندامها، تب و … به کار می‌رود.
سلکوکسیب از مهارکننده‌های قوی آنزیم سیکلواکسیژناز است. آنزیم سیکلواکسیژناز باعث تبدیل آراشیدونیک اسید به پروستاگلاندین‌ها می‌شود. حداقل دو ایزوفرم سیکلواکسیژناز وجود دارد: Cox-۱ و Cox-۲. تفاوت سلکوکسیب با سایر مهارکننده‌های سیکلواکسیژناز در این است که سلکوکسیب به صورت اختصاصی Cox-۲ را که در سلول‌های التهابی است مهار می‌کند و به Cox-۱ که در سایرسلول‌ها مانند سلول‌های معده است تأثیری ندارد. این دارو با مهار سیکلواکسیژناز تولید پروستاگلاندین‌ها را کاهش می‌دهد و به این روش اثر ضد درد و التهاب خود را نشان می‌دهد.
آنزیم کوکس۱ در تمام ارگان‌ها مانند معده و کبد و غیره پاسخگوی نیاز ایمنی در برابر آسیب‌ها بوده ولی آنزیم کوکس۲ تنها در محل بروز التهاب وجود دارد. ضد التهاب‌های کلاسیک مانند پروفن با بلوک کردن هردونوع آنزیم، در کنار مهار التهاب پی‌آمدهای ناخواسته چون آسیب‌های گوارشی و غیره را نیز همراه دارند، حال‌آن‌که داروهای کوکسیب به‌خاطر شکل کوکس۲ با بلوک کردن آن باعث رفع التهاب می‌شوند ولی قادر به بلوک کردن کوکس۱ نیستند.
در سه ماهه دوم حاملگی ، حساسیت به سایر داروهای دسته NSAIDs و نیز بیماری با مشکلات کبدی شدید ، سلکوکسیب منع مصرف کامل دارد. همچنین در افرادی با مشکلات قلبی عروقی ، افراد داری سابقه زخم های گوارشی ، بیماری های کلیوی و کم خونی حاد مصرف سلکوکسیب یا همان سلکسب باید با احتیاط همراه باشد. ( لازم به ذکر مصرف این دارو به افراد مسن به علت افزایش خطر بیماری های ایسکمیک مصرف این دارو برای بلند مدت توصیه نمیشود و این افراد بهتر است از سایر داروهای استفاده کنند.)
تداخلات دارویی ممکن است عملکرد و تأثیر داروها را تغییر دهد یا باعث افزایش ریسک بروز عوارض جانبی آنها شود. بنابراین برای مصرف این دارو، لیست تمام داروهایی که مصرف می‌کنید اعم از داروهای تجویزی و غیرتجویزی (گیاهی، مکمل و …) را با پزشکتان در میان بگذارید. چنانچه در طول درمان با داروی سلکوکسیب، باید دارویی را مصرف کنید، پزشکتان را در جریان مصرف این دارو قرار داده یا با داروساز مشورت نمایید.
از جمله داروهایی که با سلکوکسیب تداخل دارند، عبارتند از:
کوکسیب (از سرنام COX-2 inhibitor) نسل نوین داروهای ضدالتهاب‌غیراستروئید انتخابی (سلکتیو) هستند که بر خلاف انواع سنتی مانند آسپیرین و پروفن با بازداشتن انتخابی Cox-۲ و بدون بلوک کردن آنزیم اسیکلوکسیژناز نوع یک (COX-1) عوارض گوارشی کمتری ایجاد می‌کنند. این رده دارو هنوز به‌طور کامل مورد استفاده قرار نگرفته و گمان می‌رود که عوارض کاردیوپاتی (قلبی) و کلیوی حادتری از انواع قدیمی ضد التهاب‌ها داشته باشد. داروی روفیوکوکسیب به همین دلیل از سال ۲۰۰۴ از فهرست داروهای داروخانه‌ها حذف شد.Agenzia Italiana del Farmaco : (COXIB)
این دارو هرچند عوارض گوارشی کمتری از مهارکننده‌های غیراختصاصی سیکلواکسیژناز مانند دیکلوفناک و آسپرین دارد ولی عوارض کلیوی آن‌ها مشابه مهارکننده‌های غیراختصاصی Cox-۲ است.
عوارض قلبی عروقی در هفته ابتدایی ممکن است بیشتر دیده شود به ویژه با دوز بالاتر.
هرچند ک بروز مشکلات قلبی و عروقی سلکوکسیب بیشتر از ناپروکسن و سایر NSAIDs نیست. اما کماکان احتیاط در بیمارانی ک مشکلات قلبی عروقی حاد دارند و تحت درمان با دوز بالا قرار می‌گیرند لازم شمرده می‌شود.
آنزیم سیکلواکسیژناز (COX) از مهم‌ترین آنزیمهای ساختاری در تولید میانجی‌های التهابی بدن یا پروستونوئیدها شامل پروستاگلاندین پروستاسیکلین و ترومبوکسان است. بازداری فارماکولوژیک در برابر کوکس می‌تواند سمپتوم و نشانه‌های آلرژیک (التهابی) و درد را از بین ببرد. عملکرد داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی بازداری از این آنزیم است.
آنزیم فسفولیپاز فسفولیپیدهای غشای سلول (استریفیه) را به اسید آراشیدونیک (غیراستریفیه) تبدیل می‌کند. سپس آنزیم سیکلواکسیژناز باعث تبدیل اسید آراشیدونیک به پروستاگلاندین H۲ می‌شود که پیش‌ساز سایر پروستاگلاندین‌ها است. آنزیم لیپواکسیژناز موجب تبدیل اسید آرشیدونیک به لکوترینها می‌شود. پروستاگلاندین‌ها یکی از مهم‌ترین واسطه‌های شیمیایی درون بدن هستند که با تأثیر بر روی گیرنده‌های مختلف سلولی تأثیرات گوناگون فراوانی در بدن دارند.
آنزیم سیکلواکسیژناز در بسیاری از سلول‌های بدن مانند گلبول‌های سفید و سیستم ایمنی، سلول‌های معده، کلیه و مغز یافت می‌شود. دست‌کم دو ایزوفرم سیکلواکسیژناز وجود دارد: Cox-۱ و Cox-۲ (برشی از ککس۱ بنام COX-۳ نیز وجود دارد)
Cox-۱ عمدتاً در سلول‌های غیرالتهابی مانند سلول‌های معده یافت می‌شوند و تولید آن یک فرایند مداوم است، درحالی که Cox-۲ در سلول‌های التهابی و گلبولهای سفید یافت می‌شود و تولید آن ناشی از تحریک است. مهار Cox-۱ باعث اختلال در انعقاد خون می‌شود (به دلایل مختلف از جمله اختلال در تولید ترومبوکسان) . داروهای قدیمی این گروه مانند آسپرین، بروفن، دیکلوفناک، پیروکسیکام و ایندومتاسین هر دو ایزوفرم آنزیم سیکلواکسیژناز را مهار می‌کنند ( البته Cox-۲ را بیشتر مهار می‌کنند ) لذا هرچند کمی اختلال در انعقاد خون ایجاد می‌کنند ولی بیشتر اثرات ضدالتهابی و تب بر دارند. داروهای جدید این خانواده مانند سلکوکسیب و رافلوکسیب "مهارکننده اختصاصی" Cox-۲ هستند و بنابراین عوارض گوارشی کمتری دارند هرچند عوارض کلیوی آن‌ها مشابه مهارکننده‌های غیراختصاصی Cox-۲ بوده و عوارض قلبی عروقی آن‌ها حتی ممکن است بیشتر باشد.
ورزشگاه جام‌جهانی سوون گنجایش ۴۳٬۲۸۸ هزار نفر دارد. این ورزشگاه در شهر سوون، کره جنوبی واقع شده است و میزبان بازی های خانگی باشگاه سوون سامسونگ در رقابت های کی لیگ از سال ۲۰۰۲است.
در این ورزشگاه 'بیشترین گل زده' را از مسابقات گرفته، به طور متوسط پنج گل در هر مسابقه.
جشنوارهٔ بین‌المللی کاریکاتور انسان و طبیعت در سال ۱۳۷۶ با همکاری کمیسیون ملی یونسکو و موزهٔ آثار طبیعی و حیات وحش ایران با موضوع «تنها یک زمین، مشارکت و مراقبت» برگزار شد. در اولین دورهٔ این جشنواره، ۴۱۵ کارتونیست خارجی و ۴۶۳ کارتونیست ایرانی و در مجموع ۸۷۸ هنرمند از ۵۳ کشور جهان با ارائهٔ بیش از ۲۵۰۰ اثر شرکت کردند که از این میان ۳۲۰ اثر از هنرمندان خارجی و ۳۸۰ اثر از هنرمندان داخلی، به انتخاب هیأت داوران این مسابقه، در محل موزهٔ دارآباد به نمایش گذاشته شد. این جشنوارهٔ زیست‌محیطی که قرار بود هر ساله برگزار شود با برکناری غلامحسین کرباسچی، شهردار وقت تهران، در دوره‌های بعدی با سعایت رقیبان متوقف شد.
این فهرست کشورها بر پایه تولید جو، در سال ۲۰۰۸ بر اساس گزارش فائو اعلام شده‌است.
جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش ایران نخستین و تنها کنفدراسیون ورزشی در ایران است. این نهاد صنفی - ورزشی، غیردولتی و ناسودبر در مهرماه سال ۱۳۸۵ با ائتلاف چندین فدراسیون غیردولتی و نهاد مدنی ورزشی به ریاست سیدعلی حق‌شناس تأسیس گردید. یکی از مهم‌ترین اهداف این جمعیت از ابتدا تاکنون، حمایت و دفاع از حقوق نهادهای مدنی ورزش در برابر حملات و کارشکنی‌های سیستم دولتی ورزش ایران بوده است.Fars News Agency: جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش آغاز به کار کرد
فعالیت در تمام رشته‌های ورزشی و ارائۀ تسهیلات فنی و حقوقی و ... به کلیت جامعۀ ورزش ایران به‌ویژه سازمان‌ها و فدراسیون‌های غیردولتی ورزش از اصلی ترین اهداف جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش است.https://s6.uupload.ir/files/jamiat_dm1t.jpg
پس از کسب مقام پنجاهم ایران در المپیک ۲۰۰۸ چین، حق‌شناس، مدیران وقت ورزش ایران را به بی کفایتی و به هدر دادن پول مردم متهم کرد و اظهار داشت: «باید سازمان تربیت بدنی منحل شده و به جای آن وزارتخانه ورزش تأسیس گردد».https://s4.uupload.ir/files/vezarat_2ibr.jpgعنوان تصحیح شده توسط ربات -->
رئیس جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش در گفت و گویی در سال ۱۳۸۵ بیان داشت: «عده‌ای ورزش را ملک شخصی و میراث خانوادگی خود کرده و وقتی پست را از ایشان می‌گیرند، گویی عزیزی را از دست داده‌اند … وضعیت ورزش کشور ملوک الطوائفی است و تغییر برخی مدیران ورزشی و روسأی فدراسیون‌ها الزامی است … شیوه انتخابات فدراسیون‌ها و هیئت‌ها در این سال‌ها جز رواج بیشتر فرهنگ باند بازی و هزینه‌های مازاد بر دوش مردم ثمر دیگری نداشته‌است، اگر منظور از این کار اشاعه دموکراسی بوده، انتخابات را باید یکایک اعضای خانواده آن ورزش، یعنی مردم انجام دهند؛ آن زمان است که آقایانی که با پول بیت‌المال و دسترنج مربیان گمنام مدیران به اصطلاح موفق شده‌اند به تعداد انگشتان یک دست هم رأی نمی‌آورند … غیرورزشی‌های رابطه‌دار به دلیل منزلت اجتماعی، بودجه سرشار و سفرهای متناوب برون مرزی علاقه وافری به حضور در مناصب ورزشی دارند.»https://s6.uupload.ir/files/barkenari_fkse.jpg
او پیشتر در خرداد ۱۳۸۴ در گفت و گو با روزنامه ورزشی نود، نهادهای مدنی را پایه و ستون اصلی جوامع مردمسالار و قانونمند خوانده و در قدرت سهیم دانسته بود. او اظهار داشت: «ورزش در درجه اول سینه سوخته می‌خواهد تا بودجه که هرچه به فدراسیون‌ها تزریق می شود باز هم دم از کمبود آن می‌زنند ...».https://s6.uupload.ir/files/34_6i3t.jpg
وی در گفتگو با فارس در اسفند ۱۳۸۴ نیز گفت: «فضای مردمی برای فدراسيون ها تعريف نشده است؛ متأسفانه فدراسیون‌ها خودشان را از مردم جدا کرده‌اند و مرتب نیز بودجه می‌خواهند.»Fars News Agency : حق‌شناس: درخواست فدراسیون‌ها برای افزایش بودجه غیر منطقی استhttps://s6.uupload.ir/files/90_mnf3.jpg
علی حق‌شناس در گفتگو با خبرگزاری فارس در فروردین ۱۳۸۷ گفت: «سازمان تربیت بدنی اگر به تشکل‌های غیردولتی بودجه نمی‌دهد، موظف است امکانات خود را در اختیار آنان گذاشته و جلوی کارشکنی برخی فدراسیون‌ها که طلایه‌دار مخالفت و عناد با نهادهای مدنی ورزش‌اند را بگیرد.»https://www.farsnews.ir/news/8701100202/سازمان-ورزش-بايد-به-تشكلات-غيردولتي-بهاي-بيشتري-دهد
وی در گفت و گو با ایسنا در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۷ با اشاره به فعالیت پرشمار سازمان‌های غیردولتی اصیل، قهرمانان بخش خصوصی که بدون تحمیل بودجه بر بیت‌المال و با هزینۀ شخصی در میادین بین‌المللی کسب افتخار می‌کنند را قهرمانان واقعی ملی دانست.http://www.isna.ir/fa/news/8702-16741/رييس-اتحاديه-متخصصان-ورزش-هاي-رزمي-آماده-ترين-ها
https://s6.uupload.ir/files/ghahremanan_kt74.jpg
سخن گو و عضو شورای مرکزی جمعیت پس از اعلام اولیه فدراسیون دولتی تکواندو مبنی بر تأسیس اولین مدرسه تکواندو در سال ۱۳۸۶، در گفت و گویی گفت: «آنچه مسلم است بر اساس مستندات حقیقی و حقوقی اولین و دومین مدرسه تکواندو در ایران توسط بخش غیردولتی و خصوصی (کانون تکواندوکاران ایران) در استان‌های تهران و مازندران تأسیس و به بهره‌برداری رسیده‌است.https://s6.uupload.ir/files/898_hyzz.jpghttps://s6.uupload.ir/files/364_uqnl.jpg
محمد عبدلی پور در ادامه با بیان این که یکی از اهداف مصوب جمعیت، حمایت حقوقی از نهادهای غیردولتی ورزش در تمامی رشته‌ها است، افزود: «در این راستا به‌طور قطع احقاق حقوق سازمان‌های مدنی و پی‌گیری قضایی را در صورت لزوم در دستور کار داریم».
حق‌شناس در آذر ۱۳۸۸ در گفت و گو با فارس گفت: «پس از سال‌ها فعالیت غیردولتی در ورزش، به ما ثابت شده‌است، بخش خصوصی جایگاهی در ورزش ایران ندارد … مدیریت کردن با بودجۀ بیت‌المال و امکانات عمومی در فدراسیون‌های ما شاهکار نیست … متأسفانه طی سال‌های گذشته سکون مدیریتی، عدم گردش نخبگان و نبود توجه لازم به نهادهای مدنی و دلسوزان رشته‌های ورزشی موجبات دلزدگی متخصصان و کاربلدان را فراهم کرده و باعث ارجحیت رابطه به ضابطه و ظهور پدیده‌هایی از قبیل مدیران پرهزینه و تک محور با بازدهی نازل و متخصص نماها در ورزش ایران شده که در صورت عدم توجه جدی و نظارت کامل سازمان تربیت بدنی می‌تواند زنگ خطر جدی برای ورزش کشور باشد که شاید جبران تبعات آن سال‌ها زمان ببرد.»Fars News Agency: بخش خصوصی جایگاهی در ورزش ایران ندارد
او در گفتگو با خبرگزاری فارس در ۱۳۸۹/۰۲/۰۷ کارشکنی‌ها در روند فعالیت نهادهای مدنی ورزش را بی تأثیر دانست و از پختگی مجموعه خود پس از ده سال فعالیت غیردولتی در برخورد با کارشکنی‌ها گفت.Fars News Agency:اتحادیه متخصصان ورزش‌های رزمی سال پرکاری را پیش رو دارد
سیدعلی حق‌شناس در گفت و گو با سایت اتحادیه متخصصان ورزش‌های رزمی ایران در ۱۳۹۱/۰۳/۱۳ به وجود فساد در برخی ارکان دوایر دولتی ورزش ایران در نتیجه حضور بیش از حد مدیران اشاره و اظهار داشت: «... می‌بینیم یک مدیر سال‌ها در یک مسند ماندگار است. طرف سی سال است که رئیس هیئت است، آن یکی بیست سال است رئیس فدراسیون است. مگر این‌جا مملکت سعودی است که تمام قدرت در دست چند شاهزاده قرار دارد. عدم گردش نخبگان برای هر جامعه ای سم است … فدراسیون‌های ما متعلق به مردمند؛ یعنی با پول بیت‌المال اداره می‌شوند … این که می‌گویم فساد یعنی همین؛ یعنی حضور بیش از حد، دیکتاتوری می‌آورد و دیکتاتوری هم باندبازی و چیزهایی دیگر.»
جواد مشیری، عضو شورای مرکزی جمعیت در گفت و گویی در دی ۱۳۹۱ اظهار داشت: «قانون‌شکنان و مخالفان نهادهای مدنی ورزش نمی‌دانستند با چه مجموعۀ پرتوان و با انگیزه‌ای طرف هستند … ما برای پنجاه سال دیگر، هم استراتژی داریم و هم برنامه‌ریزی کرده‌ایم.»https://s6.uupload.ir/files/moshiri_4521.jpg
رئیس جمعیت در مرداد ۱۴۰۰ در گفتگو با خبرگزاری مهر گفت: «بیش از بیست سال است که ضعف‌ها را گفته‌ایم، با حجم عظیم کارشکنی و بدون بودجه، سابقۀ درخشان فنی و اجرایی بر جا گذاشته‌ایم، سوابقمان پاک و روشن است، وامدار احدی نیستیم و مانند برخی از ورزش و بیت‌المال ارتزاق نکردیم.»https://www.mehrnews.com/news/5270909/تغییر-مدیریت-خواسته-اکثر-خانواده-تکواندوست-نخبگان-خانه-نشینند
رئیس جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش پس از موضع‌گیری سازمان تربیت بدنی در خصوص فعالیت‌های این جمعیت در گفت و گو با ایسنا گفت: «دیدگاه مجموعۀ دولتی ورزش ایران باید نسبت به فعالیت نهادهای مدنی و قهرمانان ملی که بدون کوچک‌ترین چشم‌داشت ریالی، توسط بخش خصوصی برای کشور افتخارآفرین هستند، کاملاً تغییر کند.»http://www.isna.ir/fa/news/8704-07807/رييس-اتحاديه-ي-متخصصان-ورزش-هاي-رزمي-خواستار
پس از اعزام تیم کیک بوکسینگ ایران تحت پوشش جمعیت به رقابت‌های بین‌المللی در تیر ۱۳۸۷،https://www.farsnews.ir/news/8704030322/تيم-كيك-بوكسينگ-ايران-قهرمان-شدhttps://www.isna.ir/news/8704-01216.70730/اخبار-رزمي-قهرماني-كيك-بوكسينگ-ايران-در-جهاني-اسپانيا-استعفاي
سازمان وقت تربیت بدنی این اعزام را به دلیل عدم دریافت مجوز از شورای برون مرزی این سازمان، به رسمیت نشناخت و اعلام کرد قهرمانان این رقابت‌ها جوایز نمی‌گیرند!https://www.isna.ir/news/8705-03351/حضور-غيرقانوني-تيم-كيك-بوكسينگ-در-اسپانيا
علی حق‌شناس در گفت و گو با خبرگزاری دانشجویان ایران بیان داشت: «هیچ درخواستی از سازمان تربیت بدنی برای حمایت از قهرمانانمان نداشته‌ایم. ورزش متعلق به مردم است و میراث خانوادگی اشخاص یا گروه خاصی نیست؛ اظهارنظر در این باره نیز خارج از حیطه صلاحیت مدیرکل دفتر توسعه ورزش همگانی است»https://s6.uupload.ir/files/854.3_pbn7.jpg
وی خاطرنشان کرد: «طی دَه سال گذشته افتخارات متعددی را در قالب نهاد مدنی و با هزینه‌های شخصی برای ایران به ارمغان آورده‌ایم و متأسفانه غالب اوقات با برخوردهای این چنینی مواجه شده‌ایم. او افزود: هر ورزشکار شهروند ایرانی قادر است آزادانه در رقابت‌های بین‌المللی شرکت کرده و برای کشورش افتخار کسب کند. مضاف بر اینکه اعزام‌های انجام شده در قالب بخش خصوصی و کاملاً قانونمند صورت گرفته‌است»
رئیس جمعیت در این گفت و گو بدون اشاره به نام رئیس وقت فدراسیون ورزش‌های رزمی وی را متخصص نما خواند و گفت:
«از سازمان تربیت بدنی به عنوان متولی ورزش کشور خواهان دقت نظر در روند پروسۀ قانونی تأیید صلاحیت افرادی که عهده‌دار مسوولیت فدراسیون‌ها، از جمله برخی فدراسیون‌های رزمی می‌شوند، هستیم تا صلاحیت کامل فنی و خصوصاً تحصیلی این افراد برای همگان محرز باشد، تا شاهد حضور متخصص نماها در رأس این مسؤولیت‌ها نباشیم.»https://www.isna.ir/news/8705-03575/در-پاسخ-به-اظهارات-مديركل-دفتر-توسعه-ورزش-همگاني-حق-شناس-هيچ
https://s6.uupload.ir/files/motrkhases_ovcg.jpg
حق شناس در این رابطه در گفت و گو با روزنامه اعتماد ملی اظهار کرد: «کسی از آن‌ها نخواسته قهرمانی تیم ما را تأیید کنند، اتحادیۀ ما غیردولتی است و لازم نیست مانند فدراسیون‌های ورزشی از شورای برون مرزی سازمان تربیت بدنی مجوز بگیرد. سفر ما با هماهنگی وزارت امور خارجه صورت گرفته و انتظار داریم مسئولان از این که تیمی به نام جمهوری اسلامی ایران در میدانی بین‌المللی افتخار آمیز شده خوشحال شوند.»https://s6.uupload.ir/files/etemad.meli_hb2.jpg
وی پیش‌تر در ۶ بهمن ۱۳۸۶ در واکنش به حمایت یکی از معاونین سازمان وقت تربیت بدنی از انتخاب رئیس فدراسیون ورزش‌های رزمی اظهار داشت: «شاهد پدیدۀ حضور متخصص نماها در ورزش به‌ویژه در فدراسیون ورزش‌های رزمی با حمایت سازمان تربیت بدنی هستیم که با درست کردن سوابق صوری رزمی و بدون داشتن مدرک لیسانس معتبر، رئیس فدراسیون شده‌اند .»https://www.isna.ir/news/8611-02377/رييس-اتحاديه-متخصصان-ورزش-هاي-رزمي-شاهد-بروز-پديده-متخصص-نماها
حق‌شناس در سال ۱۳۸۷ از حضور یک غیرمتخصص در رأس فدراسیون ووشو ایران با حمایت سازمان تربیت بدنی انتقاد کرد.https://s6.uupload.ir/files/wushu_op38.jpg
رئیس جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش با انتقاد صریح از سازمان صدا وسیما در گفت و گو با ایسنا در ۱۵ تیر ۱۳۸۷ گفت: «متأسفانه رویکرد صدا و سیما و معدود برنامه‌های ورزش‌های رزمی، صرفاً بازگو کننده فعالیت‌های فدراسیون‌ها است. حتی بعضاً شاهد صحبت‌های جهت‌دار مجریان برنامه درخصوص سازمان‌های غیردولتی نیز هستیم».
اخیراً در نامه‌ای به رئیس سازمان صدا وسیما خواستار رسیدگی به این وضعیت شده‌ایم تا سیاست‌گذاران و برنامه‌سازان، بدون دعوت و حضور نمایندگان نهادهای مدنی، یک سویه حکم ندهند.»https://s6.uupload.ir/files/258_q6h.jpg
علی حق‌شناس در چهارم دی ۱۳۸۷ اظهار داشت: «مخالفت با حضور سازمان‌های غیردولتی در ورزش دشمنی علنی با مردم و تبلور انحصارگری است … حافظه تاریخی ورزش ایران عملکرد مخالفان حضور مردم در ورزش از طلایه داران تا تازه به دوران رسیده‌های اخیر را در خود ثبت کرده‌است و این افراد باید پاسخ گوی رفتار خود باشند.
مشکل ورزش ایران ارجحیت روابط، عدم شایسته سالاری و حضور دو شغله‌ها و چند شغله‌های غیرورزشی است که با سوء استفاده از جایگاه خود به یک باره به متخصص تبدیل شده‌اند … غیردولتی تلقی کردن فدراسیون‌های ورزشی در سال ۱۳۸۱ با هدف از میان بردن نهادهای مدنی ورزش صورت گرفت، در حالی که مطابق قانون، سازمان غیردولتی که بیش از ۵۱ درصد از بودجه‌اش از دولت تأمین گردد در ردیف سازمان‌های دولتی محسوب می‌شود».https://s4.uupload.ir/files/2shoqle_k06b.jpg
مصطفی پورمحمدی رئیس وقت سازمان بازرسی کل کشور در ۲۱ دی ۱۳۸۷ گفت: «ورزش نباید در انحصار مدیران دولتی باشد، ورزش باید از تمام ظرفیت‌های کشور حتی مدیران دولتی بهره‌مند شود؛ اما نباید در انحصار مدیران دولتی قرار گیرد. ورزش نباید از ظرفیت‌های عمومی، خصوصی، و مردمی محروم شود؛ ما باید این راه را هوشمندانه تدوین کنیم و خوشبختانه پیشنهادهایی که به مجلس ارائه شده حاوی تمام این ملاحظه‌ها است».https://www.isna.ir/news/8710-11811/رييس-سازمان-بازرسي-دانشگاه-آزاد-در-حيطه-نظارت-ما-نيست-ورزش
جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش ایران در ۱۸ اسفند ۱۳۸۷ در نامه‌ای سرگشاده به رئیس سازمان بازرسی کل کشور خواستار قاطعیت این سازمان در اجرای قانون خروج دوشغله‌ها و چند شغله‌ها از ورزش دولتی گردید.https://s4.uupload.ir/files/bazresi_4vq8.jpgنامه سرگشاده رئیس جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش به رئیس سازمان بازرسی کل کشور - ۱۳۸۷/۱۲/۱۸
پس از آن کمیته ملی المپیک ایران در نامه‌ای به بازرسی کل کشور در ۲۰ اسفند ۱۳۸۷، خواهان توقف اجرای قانون خروج دوشغله‌ها شد. https://www.isna.ir/news/8712-11696/در-خصوص-ممنوعيت-تصدي-بيش-از-يک-شغل-صورت-گرفت-پاسخ-کميته-ملي این نامه واکنش و پاسخ صریح حجت‌الله ایوبی معاون وقت فرهنگی و اجتماعی سازمان بازرسی را درپی داشت.https://www.isna.ir/news/8712-13992/پاسخ-معاون-فرهنگي-و-اجتماعي-سازمان-بازرسي-به-نامه-كميته-ملي-المپيك
مصطفی پورمحمدی رئیس سازمان بازرسی کل کشور در ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۸ گفت: «در حال شناسایی دوشغله‌های غیرورزشی در هستیم؛ ۱۴۰ نفر از دوشغله‌های ورزشی استعفا دادند و بیش‌از ۶۰ نفر به دادگاه معرفی شدند.»https://www.isna.ir/news/8802-08944/پورمحمدي-در-حال-شناسايي-دوشغله-هاي-غيرورزشي-هستيم-140نفر
ایوبی در ۲۵ فروردین ۱۳۸۸ از استعفای ۷۳ دوشغله ورزشی و ارسال پرونده متخلفان به دادسرای کارکنان دولت خبر داد.https://www.isna.ir/news/8801-08840/1-معاون-سازمان-بازرسي-خبر-داد-استعفاي73-دوشغله-ورزشي-و-ارسالhttps://www.isna.ir/news/8801-08898/كامل-معاون-سازمان-بازرسي-73دوشغله-ورزشي-استعفادادند-سياسي
علی حق‌شناس در هفتمین سالگرد تأسیس جمعیت دربارهٔ برکناری روسای فدراسیون‌ها و تعلیق ورزش ایران گفت: «ما منتقد هستیم ولی قانون سرجای خودش است و هر چیزی نظمی دارد. در مورد بحث تعلیق ورزش باید بگویم دولت به هیچ وجه نباید کوتاه بیاید؛ یعنی چه فردی که با حمایت کشورش برای خود کسی شده، پس از برکناری برود در آغوش اجنبی و از بیگانه کمک بگیرد؟! این یعنی این که دولت یک کشور حق عزل و نصب یک مسئول میانی را هم نداشته باشد! واقعاً جای تأسف دارد که برخی که سنگ دولت را به سینه می‌زدند، حالا برای میزی که متعلق به آنان نیست به خارجی پناه می‌برند. این‌ها خائن و وطن فروشند که دنبال منافع شخصیشان هستند و نه خدمت به کشور. باید با این‌ها قاطعانه برخورد شود.»
وی تهدید تعلیق ورزش ایران را دستاویز نظام سلطه برای دخالت در امور داخلی کشورها دانست: «ما باید با فدراسیون‌های بین‌المللی تعامل درست و سازنده داشته باشیم، نه این که آنان برای ما خط مشی تعیین کنند. پشت این مسئله خیلی داستان‌ها نهفته‌است. بحث تعلیق و عدم دخالت دولت در ورزش یک شعار به ظاهر جذابی است که غربی‌ها و نظام سلطه برای جاسوس پروری و دخالت در امور داخلی کشورها راه انداخته‌اند.»
سیدعلی حق‌شناس، رئیس جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش ایران در اسفند ۱۳۹۳ در نامه‌ای به محمود گودرزی وزیر وقت ورزش و جوانان، ضمن هشدار به شکست ورزش ایران در المپیک ۲۰۱۶ از عملکرد وی و وزارت ورزش و جوانان در مورد گرفتن تابعیت ورزش کاران ایرانی از جمهوری آذربایجان انتقاد و این کشور را حیات خلوت اسراییل در منطقه و دشمن تاریخ ایران دانست و خواستار استعفای وزیر شد.
در این نامه آمده‌است: «در کمال تأسف به تازگی شاهد پدیدۀ گرفتن تابعیت کشورهای دیگر و به ویژه جمهوری آذربایجان! از سوی ورزشکاران ایرانی هستیم. به‌طور مسلم آنچه ورزشکاران و قهرمانان ایرانی را وادار به چنین عملی می‌کند، عدم توجه لازم از سوی دستگاه دولتی ورزش ایران و به‌طور مشخص وزارت ورزش و جوانان به عنوان متولی ورزش و عدم پرداختن به آسیب‌شناسی این مقوله از سوی آن نهاد است.
وزارت ورزش و مشخصاً شخص وزیر محترم می‌بایست به جای افتتاح پیاپی و منظم طرح‌های ورزشی در استان خود همدان، یا صرف وقت و انرژی در درگیری‌های نه چندان مهم فوتبالی، اندکی نیز در اندیشۀ خطر دست اندازی‌های جمهوری آذربایجان شوروی سابق! به فرهنگ و تاریخ و تمدن ایرانی- اسلامی کشورمان باشد که این بار در قالب تطمیع قهرمانان ورزشی کشور و کسب عناوین قهرمانی بین‌المللی و احتمالاً المپیک ۲۰۱۶، با استفاده از جوانان این مرزو بوم متبلور شده‌است. قهرمانی اخیر تیم کشتی فرنگی این جمهوری کوچک در رقابت‌های جهانی در ایران آن هم با ترکیبی از کشتی گیران ایرانی، قلب هر ایرانی باغیرتی را به درد آورده بود که اکنون نیز شاهد صید تکواندوکاران ایران توسط این حیات خلوت اسرائیل در منطقه هستیم که یقیناً در المپیک پیش رو بی‌تاثیر نخواهد بود.
بی‌تردید چالش‌های امنیتی که این تازه جمهوری! در طول پیدایش ناچیز خود برای کشورمان به وجود آورده‌است، نباید برای شخصی چون جنابعالی که در کابینه حضور دارید ناپیدا باشد؛ با این حال به اجمال یادآور می‌شود، این واحد تازه تأسیس که خود قرن‌ها جزء جدایی ناپذیر خاک ایران زمین بوده و زیرمجموعۀ ایران بزرگ فرهنگی است، درپی تاریخ‌سازی و مطرح شدن در سطح بین‌الملل می‌باشد که برای رسیدن به این خواسته چندین سال است با صرف دلارهای بادآورده و استفاده از لابی آمریکایی- صهیونیستی در مجامع فرهنگی بین‌المللی، دست اندازی به هویت و تاریخ ایران را با حمایت کامل نظام سلطه، هدف گذاری کرده‌است؛ لذا جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش ایران اکیداً از آن جناب محترم و مجموعۀ وزارت ورزش و جوانان، خواستار رسیدگی مجدانه، فعال و کارشناسی این موضوع و عدم انفعال در برابر این جریان مسموم و مذموم می‌باشد. در غیر این صورت، شاید استعفای جنابعالی و سپردن امور به شخصی دلسوزتر و مدبرتر چارۀ کار باشد.»
سید علی حق‌شناس رئیس جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش ایران در نامه‌ای به سید حمید سجادی وزیر ورزش و جوانان در ۱۴۰۱/۰۷/۲۳، از سخنان وی دربارهٔ استفاده از ورزش‌های رزمی جهت سرکوب اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ ایران،https://www.farsnews.ir/news/14010721000573/سجادی-جامعه-ورزش-با-بصیرت-مقابل-فتنه-ایستاد-مدیران-باشگاه-ها-جلوی انتقاد کرد.
متن نامه به این شرح است:
۳. امید است جناب‌عالی که خود روزگاری ورزش‌کار ملی بوده‌اید، حریم و حرمت ورزش به ویژه قداست ورزش‌های رزمی را نگه دارید و آن را به حوزه‌های دیگر پیوند ندهید و اظهارنظرهای خاص دربارهٔ آن را به اهل فنش واگذار نمایید.
۴. نکتۀ آخر که لازم می‌دانم متذکر شوم این است که اخیراً معاون ورزش قهرمانی شما سخن از دعوت از ورزش‌کاران برای حفظ وحدت ملی می‌نماید.https://www.irna.ir/news/84908226/پولادگر-چهره-های-ورزشی-برای-حفظ-وحدت-ملی-پا-به-میدان-بگذارند یاللعجب! فردی سخن از وحدت ملی می‌راند که برآیند ۲۷ سال مدیریت مشعشع وی در فدراسیون تکواندو، مهاجرت نخبگان این رشته از کشور، به حاشیه رفتن جمع کثیری از پیشکسوتان و مربیان و قهرمانان و نارضایتی عمومی همه جانبه در این ورزش بوده است. ایضاً در چندماه مسئولیت او در سمت جدید نیز نارضایتی فاحش ورزش‌های دیگر هم‌چون ورزش اول ایران یعنی کشتی را شاهد هستیم. فارغ از چند و چون حضور شخصی بدون کم‌ترین سابقۀ قهرمانی و مربی‌گری با پرونده‌های قضایی متعدد و حواشی پرتعداد مالی و ... در سمت معاونت توسعۀ ورزش قهرمانی و حرفه‌ای وزارت ورزش جمهوری اسلامی، لازم است این گونه اظهار نظرها را به اشخاصی در زیرمجموعۀ خود واگذار نمایید که از مقبولیت و صلاحیت ورزشی و اجتماعی کافی و لازم برخوردار بوده تا در شرایط خاص فعلی، دعوت به وحدت ملی به سرخوردگی هرچه بیش‌تر ملی مبدل نگردد.https://s6.uupload.ir/files/258_ia7n.jpeg
چاووش ۷ یک آلبوم موسیقی است با صدای محمدرضا شجریان و شهرام ناظری، که توسط کانون چاووش با همکاری گروه شیدا و گروه عارف در سال ۱۳۵۸ برای حمایت از انقلاب اسلامی ایران اجرا شد. در ساخت موسیقی این اثر حسین علیزاده، محمدرضا لطفی، پرویز مشکاتیان و هوشنگ کامکار همکاری داشتند.
این لیست تعداد خطوط تلفن کشورها، بر اساس کتاب حقایق جهان منتشر شده‌است.
کنسرتی دیگر نام آلبومی است با صدای شهرام ناظری که در افشاری و ماهور اجرا شده‌است؛ موسیقی این اثر ساختهٔ داریوش طلایی است.
تاریخ اجرای آن، سال ۱۳۶۸ و تاریخ نشر آن ۱۳۷۱ است.
کنسرتی دیگر برگزیدهٔ اجرای زنده‌ای است که در سال ۱۳۶۸ در تئاتر شهر پاریس اجرا شده‌است. این اجرا را رادیو فرانسه در تاریخ ۱۳۷۱ در مجموعهٔ Ocora روی لوح فشرده منتشر کرده‌است.
"روی الف": افشاری
"روی ب": ماهور
فهرست رتبه‌بندی کشورها بر پایهٔ تعداد عنوان کتاب‌های چاپ‌شده در سال:
فهرست کشورها بر پایه تعداد هاست اینترنت:
ساقی نامه ۲ یا نسیم صبحگاهی نام آلبومی است با صدای شهرام ناظری؛ موسیقی این اثر ساختهٔ کامبیز روشن‌روان است.
چاووش ۸ نام آلبومی است با صدای شهرام ناظری و سیما بینا که با همکاری گروه شیدا با سرپرستی محمدرضا لطفی ساخته شد.
در گوشه شوشتری اجرا شده است. (تابستان ۱۳۵۹)
در آواز افشاری اجرا شده است. (بهار ۱۳۵۷)
محمدحسین عماد (۵ شهریور ۱۳۳۶، اراک) مجسمه‌سازی ایرانی‌تبار و از پیشگامان هنر مفهومی معاصر ایران محسوب می‌شود. مادهٔ غالب آثار وی چوب است و استفاده از «فضای تُهی» ویژگی مهم آثار اوست.
محمدحسین عماد در روند خلق اثر هنری تلاش می‌کند معانی ژرف را در قالبی زدوده شده از هر نوع پُرگویی باز معنا کند و با حذف تمامی زواید چشم‌فریب، حقیقت پنهان در پس اشیاء را ظاهر سازد. مجسمه‌های محمدحسین عماد، بسان تک‌واژه‌هایی شاعرانه‌اند که در عین کمینه‌گرایی، دنیایی از معانی ژرف را انتقال می‌دهند. کاوش هنرمندانه در اشکال ناب، نوعی از انتزاع را شکل می‌دهد که به رغم قرابت با هنر مدرنیستی، یادآور کهن‌الگوهای بوم زیست هنرمند نیز هست. استفاده به‌جا از فرم‌های نرم و فراخواندن خلاء به داخل پیکره، از ویژگی‌های شاخص آثار عماد است. این تعامل توده و فضا، منجر به خلق احجامی می‌شود که نگاه را به درون می‌کشد.
محمد حسین عماد در خانه ای در مجاورت بازار اراک در بافت قدیمی شهر متولد شد، و سال‌های کودکی اش را در محیطی سپری کرد که زندگی مردمانش جلوه و نشانی از ذوق و سلیقه پیشینیان داشت؛ خانه‌هایی با حیات‌های وسیع آجر فرش و حوضی در میان و باغچه‌های اطراف و سرداب و آب انبار و مهمانپذیر و نشیمن و اُرسی‌ها و تاقچه‌ها، همراه با آجرچینی‌های بسیار منظم و پر از نقش و نگار بومی با سردرهایی از کاشی‌های هفت رنگ. چیزی که در دنیای مدرن امروزی کمتر به چشم می‌خورد.
عماد تحصیلات ابتدایی اش را در دبستان هدایت اراک آغاز می‌کند. تا کلاس چهارم درآن مدرسه به تحصیل می‌پردازد. تقریباً همین زمان دو سالی را پیش پدربزرگ و مادربزرگش، که تنها بودند، زندگی می‌کند. علاقه اش به نقاشی از ۱۲ – ۱۳ سالگی شروع می‌شود و به‌طور خودآموخته به کپی از عکس و نقاشی می‌پردازد. به مرور این علاقه شکل جدی تری پیدا می‌کند. پس از چند سالی طراحی برایش اهمیت زیادی می‌یابد. در آن زمان یکی از خواهرانش که در فرانسه زندگی می‌کرده برایش کتابی از نقاشی‌های سالوادور دالی می‌فرستد. بسیار مجذوب آن می‌شود. بازی ظریف و در عین حال بسیار خلاق میان واقعیت و خیال نقاشی‌های دالی، آزادی هنرمند در به کارگیری یا گریز از واقعیت را به او نشان می‌دهد؛ اینکه می‌توان واقعیت را جور دیگری دید، با آن به بازی پرداخت، تغییرش داد و جابجایش کرد. مجموعه ای از آثار موریس اشر، کتاب دیگری که خواهرش برای وی می‌فرستد، همان بازی میان واقعیت و خیال را برای او تداعی می‌کند به علاوه پرسپکتیوی که به طرز غریبی اشر از آن بسیار استفاده کرده‌است. عماد به پرسپکتیو بسیار علاقه‌مند می‌شود و به یاری کتاب‌های آموزشی شروع به فراگیری آن می‌کند. پرسپکتیو می‌توانست به او کمک کند تا اشیاء و مکان آنها را با وضوح بیشتری نمایش دهد. او مجذوب نمایش چنین وضوحی می‌شود. «از کارهای موریس اشر خیلی خوشم می‌آمد و شروع به کپی برخی در ابعاد بزرگ کردم و چیزهایی نظیر رنگ یا عناصر دیگری هم از خودم به آنها اضافه می‌کردم؛ مثلاً، در یکی از کارهای او با عنوان «تقسیم فضا با مکعب»، که به کمک پرسپکتیو عمق زیادی یافته، شاخ و برگ گیاهی در آن کشیدم که انگار از عمق بی‌نهایت تابلو شروع می‌شد و از برابر ما می‌گذشت.»مواجهه عماد با آثار دالی، اشر و … دنیایی از پرسش و ابهام برابرش نهاد. کتاب مهم‌ترین مرجع برای پاسخ پرسش‌هایش شد. اولین آموزه‌های هنر مدرن را با خواندن کتاب «نقاشی نوین» نوشته احسان یارشاطر فرا گرفت. فراگیری عملی را با کتاب «شیوه طراحی» محسن وزیری مقدم و مجموعه کتاب‌های انتشارات بهار دنبال کرد.
عماد از نقاشی به‌طور طبیعی به سمت مجسمه کشیده شد. در نقاشی، عمق، پرسپکتیو و وضوح را دوست داشت تا جایی که در تابلویی که از اسبی رم کرده کپی کرده بود، بخشی از پیکره را با پاپیه ماشه به‌طور برجسته و بیرون زده از تابلو، می‌سازد.
علاقه اش به نقاشی ماجرای تحصیل را به درازا کشاند. با کتاب و مطالعه ناآشنا نبود، بلکه برعکس از کودکی با آن بسیار مأنوس شده بود. اول با شعر شروع شد. مادربزرگش بیشتر اشعار حافظ و سعدی را از بر بود و گاهی با او به زبان شعر سخن می‌گفت. این علاقه به شعر ادامه یافت.
او در سال ۱۳۵۹ ازدواج می‌کند. در همان زمان به تدبیر پدر و برادرش برای امرار معاش مغازه ای راه می‌اندازد و کار و کسب آزادی را پی می‌گیرد. در سال ۱۳۶۰ شروع به همکاری با کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان اراک کرد و به آموزش نقاشی به کودکان می‌پردازد.
تا سال ۱۳۷۰ بیست و دو مجسمه چوبی می‌سازد به ارتفاع حدوداً یک متر و با اجرایی بسیار حرفه ای.
در سال ۱۳۷۱ با فروش مایملک خود در اراک، به همراه همسر و سه فرزندش به تهران نقل مکان می‌کند. کسب و کار آزاد را ترک می‌کند. در همان سال اول اقامتش در تهران، کارگاه کوچکی به مساحت شانزده متر در امیرآباد اجاره می‌کند و تا پانزده سال، بی آنکه از اتفاقات مربوط به هنر در تهران غافل باشد، مستمر به ادامه کار و تجربه مشغول می‌شود.
بالاخره در سال ۱۳۷۲ اولین نمایشگاه انفرادی اش را در گالری افرند برپا می‌کند و با استقبال خوبی روبرو می‌شود. و از آن پس به‌طور مرتب در چند نمایشگاه فردی و گروهی دیگر کارهایش را ارائه می‌کند. از این پس «مبانی» مجسمه و موضوع «مدرنسیم» برایش اهمیت زیادی پیدا می‌کند. طرح این مسائل جدید و تلاش در فهم و بکارگیری آنها در مجسمه‌هایی که از این پس می‌سازد سبب می‌شود که آن حس نابی که در خلوت و سکوت اراک داشت و با آن مجسمه‌هایش را ساخته بود، از بین برود و در عوض شکل‌هایی خشک و هندسی در کارش وارد شود که آنها را فاقد جذابیت گذشته می‌کرد. تحقیق عمیقی را دربارهٔ انسان‌شناسی، عرفان و تعادل در پیش می‌گیرد و حدود چهل کار موضوعی از مجسمه و نقش برجسته با عنوان «مجموعه تعادل» می‌سازد و در سال ۱۳۷۶ آنها را در گالری افرند به نمایش می‌گذارد. او که آغاز کارش با استقبال بسیاری همراه بود، حال پس از این همه تلاش، نتیجه کارش چیز درخوری به نظر نمی‌رسد. از آن کارها بدش می‌آید، احساس ضعف می‌کند و متوجه می‌شود که چیزهای زیادی هست که نمی‌داند. از نداشتن آموزش دانشگاهی بسیار رنج می‌برد، اما تلاشش را مضاعف می‌کند و از آن پس در کارگاه اش می‌ماند و فقط کار می‌کند. همه چیز را تجربه می‌کند. اشکالی بسیاری را می‌سازد که قابل تصور نبودند. کم‌کم می‌فهمد که این کارها نهایتی ندارد و می‌توان فرم را به اشکال گوناگونی پیچاند. انگار که یکدفعه همه چیز برایش روشنِ روشن می‌شود. تصمیم می‌گیرد با هر متریالی که دوست دارد کار کند.
کار کردن با چوب و فلز، کم‌کم چیزهایی از سنت را وارد کار او می‌کند. رابطه چوب و فلز و رابطه سنت و مدرنسیم، چیزهایی است که به‌طور ناخودآگاه در کارهایش پدیدار می‌شوند. عماد آثارش را در گالری برگ به نمایش می‌گذارد. مهدی حسینی دربارهٔ این نمایشگاه می‌نویسد: «نخستین بار که محمدحسین عماد را به همراه آثارش ملاقات نمودم، در نمایشگاه سال ۱۳۷۸ در گالری برگ بود. او را فردی متین و عمیق و آثارش را در پیوند با گذشته تاریخی یافتم. احساس کردم روح اجداد آفرینش گرمان از ورای زمان عبور کرده و در غالب این جوان محجوب و آرام حلول کرده‌است. او را انسانی یافتم که هندسه فضایی – تصویری و ترجمانش را در قالب سه بُعدی عمیقاً درک کرده و توان آن را دارد تا ذهن و احساس خود را در قالب نوین، به صورت فرم، بافت و فضا تنظیم نموده و با رویکرد به گذشته تاریخی و با توجه به عامل زمان، با مخاطب ارتباط برقرار سازد…»از این پس رابطه چوب و فلز، محور کارهای عماد قرار می‌گیرد.
به تدریج همنشینی این دو ماده، از شکل به ماهیتی شاعرانه می‌رسد. عماد از غزلیات مولانا، به عنوان نیروی محرکه و محتوای شخصی آثارش بهره می‌گیرد. همچنین خاطره بازی‌های کودکانه او با ابزار و وسایل درون انبار، در آثارش هوشمندانه احیا می‌شود. چوب‌ها اغلب صیقل نخورده‌اند و بیشتر به طبیعت چوب اشاره دارند. تقابل فلز و چوب در این دوره از آثار به تدریج دیالکتیک تر و شاعرانه تر می‌شود. روحیه روستایی و بدوی همراه با ارائه امروزی، مجسمه‌های عماد را به اتمسفری چندصدایی نزدیک می‌کند و ابزارهای ساده کشاورزی را به مجسمه‌هایی با ظرفیت‌های معاصر پیوند می‌دهد. همچنین ماهیت ماده نیز نمادین و رمزی می‌شود.
اتفاق بعدی در مجسمه‌های عماد، استفاده اش از «تُهی» به عنوان عنصری اصلی و رسوخ چوب و فلز و فضای تهی در یکدیگر است، بی آنکه فرمی کاربردی را القا کنند؛ و در عین حال همچنان ذهن مخاطب را درگیر یاد و خاطره کهن الگوها می‌سازند.
عماد در سال ۱۳۸۷ به مدت یک سال به پاریس عزیمت می‌کند. در طی اقامتش در سیته هنرمندان پاریس همچنان به ساخت مجسمه ادامه می‌دهد و با تأثیر از فضای جدیدی که در آن قرار گرفته، بیست و دو مجسمه می‌سازد و آنها را به نمایش عموم می‌گذارد.
او چندین نمایشگاه انفرادی و گروهی در ایران، فرانسه، کویت، امارات متحده عربی، و هند برگزار کرده‌است. محمد حسین عماد در دوسالانه چهارم مجسمه‌سازی معاصر ایران (۱۳۸۴)، مجسمه‌ساز برگزیده شد و تندیس دوسالانهٔ چهارم مجسمه‌سازی معاصر ایران را از آن خود کرد. او در سال ۱۳۸۶ نیز دیپلم افتخار دوسالانهٔ پنجم مجسمه‌سازی معاصر ایران را دریافت نمود. عماد طی دهه گذشته، موفق به دریافت دکترای افتخاری از وزارت فرهنگ می‌شود و هم‌اکنون یکی از اعضای انجمن مجسمه‌سازان ایران است.
محمد حسین عماد در تهران زندگی می‌کند و همچنان مشغول به کار است.
۱۳۹۷ «مُنتَهای کمال نُقصان است»، هفته هنر تیر، پروژه‌های ۰۰۹۸۲۱، تهران
۱۳۹۷ «تُهی فعال»، هفته هنر تیر، گالری اثر، تهران
۱۳۹۵ «طرح، حجم»، گالری امکان، تهران
۱۳۹۵ «پذیرش»، گالری اثر، تهران
۱۳۹۲ «سایهٔ روشن»، گالری اثر، تهران
۱۳۸۹ «صادرات ایران»، گالری آن، تهران
۱۳۸۹ «ستیز با فراموشی»، گالری آن، تهران
۱۳۸۶ سیته بین‌المللی هنرمندان، پاریس، فرانسه
۱۳۸۶ گالری اثر، تهران
۱۳۸۵ خانهٔ هنرمندان ایران، تهران
۱۳۸۵ گالری اثر، تهران
۱۳۸۳ گالری برگ، تهران
۱۳۷۸ گالری برگ، تهران
۱۳۷۶ گالری افرند، تهران