moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
آنچه از تاریخ برمی آید دربار خسرو پرویز در تیسپون (تیسفون-مدائن) در شمال عراق کنونی قرار داشته و شیرین هم شاهزاده‌ای اهل ارمنستان بوده و قرارگرفتن بیستون که در حوالی کرمانشاه کنونی است و حضور فرهاد در سر راه این دو عاشق که در حال رفت و آمد به تیسپون و ارمنستان بوده‌اند از نظر جغرافیایی بسیار بعید می‌نماید .
بنابراین شیرینی که فرهاد عاشق اوست ،با شیرین خسرو پرویز نمی تواند یک نفر باشد کما اینکه فردوسی بزرگ نیز در داستان شیرین و خسرو که قدیمی ترین قصه عشق شیرین و خسرو است و در قرن چهارم سروده شده، نامی از فرهاد نبرده است .
و تنها در سروده نظامی گنجوی دو قرن بعد از فردوسی، یعنی در قرن ششم ،این سه نفر با هم آنهم در بیستون حضور دارند که احتمال اینکه در این سروده به جهت دراماتیک شدن بیشتر، این دو داستان با هم در آمیخته شده باشد وجود دارد.
پتر یا پتر ونیزی(زاده ۱۰۱۰ یا ۱۰۱۱ م. – درگذشته ۱۰۴۶ یا اواخر دهه ۱۰۵۰ م) پادشاه مجارستان میان سال‌های ۱۰۳۸–۱۰۴۱ و ۱۰۴۴–۱۰۴۶ بود. او کوشید تا در میان مجارها مسیحیت را گسترش دهد، ولی برکنار شد و تنها با یاری امپراتوری مقدس روم بود که توانست به قدرت بازگردد و دور دوم پادشاهی خویش را بیاغازد؛ ولی باز هم غیر مسیحیان بر او شوریدند و سرنگونش ساختند.
پتر در ونیز چشم به جهان گشود، او پسر اتونه اورسئولو دوجهٔ ونیز و خواهرزادهٔ ایشتوان یکم بود. هنگامی که در ۱۰۲۶ مردمان ونیز بر پدرش شوریدند پتر به دربار داییش در مجارستان پناه برد. هنگامی که ایمره قدیس پسر و ولیعهد ایشتوان در نخجیرگاه به دست گرازی کشته‌شد، ایشتوان پتر را به جانشینی برگزید.
هنگامی که او با یاری هاینریش سوم در ۱۰۴۴ به پادشاهی بازگشت، باز هم بزرگان ضد مسیحی کشور بر او شوریدند، اینبار او دستگیر و نابینا شد و به سکش‌فهروار رانده‌شد و چند روز پس از آن درگذشت و در پچ به خاک سپرده‌شد. او هرگز همسری برنگزید و فرزندی از او برجای نماند.
در زیر فهرست پرچم‌های مرتبط با ارمنستان و تاریخ ارمنستان آورده شده‌است:
آبا شاموئل(مرگ ۶ ژوئیه ۱۰۴۴) پادشاه مجارستان از ۱۰۴۱ تا سال مرگش بود.
شاموئل در زمان پادشاهی ایشتوان یکم پالاتن مجارستان بود. در زمان پادشاهی پتر شاموئل برکنارشد.
در این زمان بزرگان مجار که از گسترش مسیحیت و وابستگی دولت به امپراتوری مقدس روم ناخرسند بودند گرد شاموئل جمع‌شدند و شورشی پدید آوردند. پتر گریخت و شاموئل به پادشاهی رسید. او قوانین مسیحی دو پادشاه پیشین را برانداخت و هواداران پتر را تقیب و شکنجه نمود و فرودستان را در باورهای غیر مسیحیشان آزاد گزارد. اگرچه محبوبیتش در میان عامه روز به رو افزایش می‌یافت، ولی کلیسا و اشراف کشور از دستش ناخرسند بودند. در این میان پتر با یاری هاینریش سوم به جنگ او رفت و در نزدیگی دیور شکستش داد. شاموئل گریخت ولی به زودی کشته‌شد.
«شاپور ذوالاکتاف و مالکه» داستانی تاریخی دارای ۹۵ بیت در شاهنامه است. مکان این داستان تیسفون و یمن قدیم و زمان سدهٔ چهارم میلادی است. هنگامی که طایر غسانی شاه غسانیان به تیسفون تاخت، شاپور ذوالاکتاف او را هزیمت کرد. طایر با سپاهیانش در یمن پناه گرفت و شاپور آنان را به محاصره درآورد. پس از یک ماه که شاپور طایر و لشکریانش را در محاصره داشت و کاری از پیش نمی‌برد، روزی مالکه، دختر طایر، شاپور را دید و بدو دل باخت. پس دایهٔ خود را نزد شاپور فرستاد و پیغام داد اگر او را به زنی گیرد، در دژ را به روی سپاه وی بگشاید. شاپور پذیرفت و مالکه به عهد خود وفا کرد و شب هنگام پس از اینکه پدر و بزرگان را دست بسته نزد شاپور آوردند و طایر چون دریافت که دخترش در کار سقوط دژ دست داشته است به شاپور هشدار داد که از محبت مالکه ایمن نباشد. اما شاپور طایر را کشت و مالکه را گرامی داشت.
شیدَسپ در داستان‌های ملی ایران و شاهنامه پسر گشتاسپ برادر پشوتن و اسفندیار است.و نیز برادر اردشیر و فرشیدورد و شیروی و اورمزد و نیوزار و نوش‌آذر و به‌آفرین و همای بود. او با دیگر برادران خود در جنگ گشتاسپ با ارجاسپ تورانی کشته شد.
شیدوش در شاهنامه پسر گودرز برادر بهرام و گیو و رهام و هجیر و نستوه و شهربانو ارم بود. پهلوان ایرانی و از سران سپاه ایران در جنگ با تورانیان در دوران پادشاهی فریدون و نوذر و کیکاووس و کیخسرو بود.
شیدوش اولین‌بار در کنار منوچهر در جنگ با سلم و تور شرکت داشت، زمانی که ایرج بدست تور کشته شد و تخت کیان بی‌وارث گشت، فریدون مشاهده کرد کنیزک ایرج از وی آبستن است امیدش برای وراثت دو چندان شد اما کنیزک دختری بدنیا آورد و آن دختر با پشنگ برادرزاده فریدون وصلت نمود که ثمره آن تولد منوچهر بود. اکنون منوچهر جانشین تاج و تخت ایران است. مسئله جانشینی منوچهر برای سلم و تور گران آمد چون آنها پسران فریدون و در جانشینی از منوچهر مستحق‌تر بودند به همین سبب نقشه‌ای داشتند تا از منوچهر دعوت کنند ولی نیت‌شان را آشکار نکردند. چون سفیر دعوت‌نامه را نزد فریدون آورد فریدون یاد گذشته و قتل ایرج افتاد برآشفت و به قاصد گفت جز شمشیر میان آن دو پلید و منوچهر نخواهد بود. از میان یاوران منوچهر از شیدوش نیز نام برده می‌شود:
نامی فارسی ، ( به کسر شین و ضم دال ) یکی از پهلوانان داستانی ایران ، پسر گودرز و برادر گیو فرهنگ عمید ، ص 1134
شیدوش پسر گودرز کشواد بود و او کسی بود که چون از کشته شدن سیاوش آگاه شد، جامه‌ی سیاه پوشید و با آن جامه به پیش کیکاووس رفت و پس از آن هرگز نخندید مگر در جنگ.
آندراش یکم (مرگ ۱۰۶۰) پادشاه مجارستان از ۱۰۴۶ تا زمان مرگش بود.
او از دودمان آرپاد بود، پانزده سال از زندگیش را در تبعید گذرانده‌بود و در خلال شورش مجارهای پاگان به پادشاهی رسید. او هم توانست مسیحیت را در مجارستان نیرومند کند و هم پایه‌های استقلال این کشور را از امپراتوری مقدس روم استوار کند.
شهران‌گراز در شاهنامه پدر هرمزد بود. از سرداران ایرانی بود که هنگام بر تخت نشستن بهرام چوبین با وی از در موافقت درآمد و پادشاهی او را روا دانست.
شهرو(موبد) نام موبدی زرتشتی است که در شاهنامه فردوسی آمده است. همچنین شهرو در "برزونامه" زن سهراب و مادر برزو بود. زیبارویی از شهر شگنان بود که سهراب پیش از رفتن به ایران بدو دل باخت و با وی آرمید. شهرو از سهراب بار برگرفت و پسری بزاد که او را برزو نامیدند. آنگاه سهراب انگشتری به شهرو داد تا برای فرزندش علامت پدر باشد و به سفر خود ادامه داد.
شماساس در شاهنامه پهلوان تورانی و یکی از سرداران سپاه افراسیاب بود. او به فرمان افراسیاب با یک فرمانده دیگر به نام خزروان در عهد نوذر به نیمروز پایتخت زابل که در آن زمان زال حکمران آنجا بود، یورش آوردند.
پشنگ فرماندهی سپاه توران را به افراسیاب سپرد و حمله به نوذر که در زمامداری تجربه‌ای نداشت و مردم ایران نیز در آغاز از او ناراضی بودند، آغاز گشت. افراسیاب پس از رسیدن به ارمان زمین، دو مرد بزرگ از بزرگان تورانی را گزین کرد که یکی از آن دو شماساس بود و دیگری خزروان (خزوران). لشکری از سواران شایسته نبرد را بدیشان سپرد و آنها را (احتمالا برای جلوگیری از کمک سام و زال به نوذر و گشودن یک جبهه جدید مقابل ایرانیان) به سوی زابل فرستاد. اما در همین هنگام خبر رسید که سام مرده است زال که فرزند و جانشین اوست مشغول ساختن دخمه و استودان برای آرامگاه پیکر سام است. افراسیاب ذوق زده از مرگ سام پهلوان، شبانه پیکی به پایتخت نزد پشنگ فرستاد و یادآور شد هر کار به موقع نکوستمنظور افراسیاب فرمان به موقع حمله به ایران بود.
شماساس پس از بیرون آمدن از شهر ارمان با شتاب به سوی سیستان می رود. زال که اکنون به جای سام نریمان، حاکم سیستان است درگیر سوگ و مراسم درگذشت سام است. مهراب کابلی حاکم کابل که پدر رودابه همسر زال نیز هست، از آمدن لشکر شماساس و خزروان خبردار می شود و از آن جا که توانایی ایستادگی در برابر آن ها را ندارد چاره ای می اندیشد و ابتدا به سوی شماساس فرستاده ای گسیل می کند و تحت فرمان پادشاهی ایران بودن را از روی ناچاری و از بیم جان بیان می کند و از شماساس (و خزروان) مهلت می خواهد تا فرستاده ای را به نزد افراسیاب بفرستد و پیام دوستی و و سرسپردگی اش را همراه با وعده گنج و مال فراوان به افراسیاب ابلاغ کند.
پس از چندی شماساس به دست قارن که پیشتر در محاصره دهستان (آمل) سپهسالار نوذر بود، کشته شد.
«کین نریمان» داستانی پهلوانی دارای ۱۷۷ بیت در ملحقات شاهنامه است. رستم به فرمان زال به خونخواهی نیای خود، نریمان، در جامهٔ بازرگانان و با بار نمک که برای دژنشینان کالایی عزیز بود، همراه با کاروانی از تجار آهنگ دژ سپندکوه کرد. چون به درون دژ راه یافت، پس از آگاهی بر همهٔ راه‌های دژ و اسرار دژنشینان در فرصتی مناسب سلاح خویش از میان بار نمک بیرون کشید و بر آنان شبیخون زد و سران دژ را از پای درآورد و با غنیمت بسیار پیروزمندانه به نزد زال بازگشت.
دژ الانان در داستان‌های ملی ایران و شاهنامه مقر تور بود که از دریا برآورده شده بود که شیروی و قارن در زمان منوچهر بر آن دست یافته ویرانش ساختند. این دژ از کهن‌ترین مراکز سیاسی و نظامی کشور توران شناخته می‌گردد که ظاهراً تور و سلم از فرماندهان آن به‌شمار می‌آمد.
جنگ منوچهر با سلم و تور عاقبت منجر به هلاکت تور و گریز سلم شد. سلم پناهی جز دژ آلانی نداشت و قصد داشت هرچه زودتر داخل حصار گشته خویش را از مهلکه نجات دهد امّا دست او را قارن خوانده بود و دانست اگر سلم به درون دژ راه یابد تسلط بر وی مشکل خواهد بود، به همین سبب موضوع را با گرشاسپ در میان گذاشت و فرماندهی لشکر را به شیروی سپرد همراه گرشاسپ و تنی چند از جنگجویان با انگشتر تور که هنگام قتلش بدست آمده بود از دژبانی عبور کرد تا پیش از رسیدند سلم آنرا فتح کرده باشد و چنین نیز شد سلم هنگام رسیدن مقرّش تسخیر شده بود ناچار باید با منوچهر پیکار می‌نمود که هنگام فرار منوچهر در حین فرار گردن او را در روی اسب زد. لحظه ورود قارن با تنی چند از سوران از دژبانی چنین وصف شده:
دژبان ساده‌دل گول خورده از سرّ کار آگه نشد و با همین خطای کوچک همه ساکنان دژ از پیر و جوان زن و کودک عرصه تیر و تیغ ایرانیان قرار داد. نکته قابل تأمل اصطلاح آلّانّی است که واژه آلّانّ در زبان آذری به معنی گول خوردن است. چون دژبان یا کوتوال قلعه اشتباه جبران ناپذیری مرتکب گشته گول سخنان قارن و یارانش را خورده بود و نقطه عطفی در تاریخ قلعه‌بانی بجا گذاشته بود فلذا نام دژ مزبور به آلانّی یعنی گولخوردگان شهرت یافت.
دژ سپید نام قلعه ای است دراستان گلستان که سهراب در لشکرکشی خود به ایران نخست بدانجا رسید و پس از جنگ با هژیر و گردآفرید آنجا را ویران کرد. اینگونه برمی‌آید که دژ سپید در دست خاندان گژدهم بوده‌است. بر پایه برخی نسخه‌های خطی شاهنامه گژدهم دژبان این دژ بوده و به نظر می‌رسد که او از زمان نوذر دژبان آنجا بوده‌است.
سهراب در آغاز حمله به ایران نخست به این دژ می‌رسد که هژیر از آن پاسبانی می‌کرد. هژیر از دژ بیرون می‌آید تا با سهراب به تنهایی بجنگد، ولی شکست می‌خورد و سهراب به او امان داده و از کشتن او می‌گذرد. بانو گردآفرید، لباس رزم پوشیده از دژ بیرون می‌آید تا با سهراب سواره نبرد کند، ولی او نیز شکست می‌خورد، اما با نیرنگ از سهراب امان خواسته و او را تا در دژ آورده خود وارد دژ شده و سهراب پشت درمی‌ماند. شب هنگام سکنه دژ از راه مخفی، گریخته و پگاه روز بعد سهراب دروازه دژ را گشوده، آنجا را خالی می‌یابد.
باری دیگر، پس از کشته شدن سیاوش به دست افراسیاب، گیو از سوی پدرش گودرز دستور می‌یابد تا به کشور توران رفته و کیخسرو را یافته به ایران برگرداند تا بر تخت شاهی بنشانند. گیو پس از سال‌ها جستجو کیخسرو و مادرش فرنگیس را یافته و پس از گذر از رود مرزی، بر طبق یک روایت، به دژ سپید می‌رسند، که گستهم، پسر گژدهم آن زمان گویا کوتوال دژ سپید بوده‌است.
پولمونیت یا پنومونیت واژه‌ای عمومی برای هرنوع التهاب در بافت شش‌ها است.دیکشنری پزشکی (انگلیسی-فارسی) "دورلند" :pulmonitis
پولمونیت اگر حاد و همراه ترشح درون گوی‌چه هوایی باشد سینه‌پهلو یا پنومونی نام می‌گیرد.MedLinePlus:Pneumanianetdoctor.uk:Pneumania
از عوامل ایجاد پولمونیت می‌توان به بازه‌ای وسیع از عوامل همچون ورود پُرز و موی حیوان به درون دستگاه تنفسی یا تنفس غبار گرفته تا ورود ویروس و باکتری و ایجاد عفونت در شش اشاره نمود.Mayo Clinic
پولمونیت به انواع پولمونیت میان‌بافتی حاد، پولمونیت ناشی از افزایش حساسیت، پولمونیت ناشی از تشعشع (رادیولوژی) و پولمونیت لنفاوی بینابینی گروه‌بندی می‌شود.
از عمده دلایل ایجاد پولمونیت:سایت مرکز کنترل بیماری‌ها(انگلیسی) نسخه پی‌دی‌افPatient UK
نستوه مانند برخی دیگر از نام‌آوران همچون شیدوش دارای عمر طولانی زیاد بوده یا اینکه دو شخصیت تاریخی نستوه در شاهنامه وجود داشته است، فرض دوم به واقعیت نزدیکتر است. گاهی هم نستوه به عنوان صفت بیان می‌گردد نه همچون شخص:
نخستین بار نستوه پدر شاپور، در زمان منوچهر که به آغاز شاهنامه مرتبط است عنوان می‌گردد و گمان نمی‌رود او پسر گودرز باشد و شهربانو ارم، این بانو نیز به نستوه اول مرتبط بوده و از خانواده گودرز نیست.
نستوه از سرداران سپاه ایران در جنگ پشنگ که میان نوذر و افراسیاب رخ داد، نیز حضور داشت. هنگام جنگ طوس با فرودسیاوش و جنگ بزرگ کیخسرو و افراسیاب نامی از نستوه برده می‌شود. او برادر بهرام و گیو و رهام و هجیر و شیدوش بشمار می‌آید. در جنگ بزرگ کیخسرو هنگام آرایش سپاه توران برای جنگ، یک نستوه تورانی نیز حضور دارد:
نستوه پسر مهران ستاد در شاهنامه از درباریان خسرو انوشیروان و از چاکران هرمزد ساسانی بود و او را که در کار شورش ساوه شاه درمانده شده بود، به پدرش مهران ستاد رهنمایی کرد و او به اندرز مهران ستاد بهرام چوبین را پهلوانی داد و به دفع ساوه شاه فرستاد و موفق به کشتن او شد.
ساخته شده در آلمان ، (معادل آلمانی: Hergestellt in Deutschland)، جمله‌ای است که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در انگلستان طبق قانون می‌بایست به روی اجناس وارداتی از آلمان چسبانده یا حک می‌شد تا بریتانیاییها هنگام خرید «فریب» نخورند و بتوانند جنس «بنجل» یا تقلید شده را از جنس «ناب» انگلیسی تمیز دهند. آلمانی‌ها توانستند به مرور زمان این «مهر ننگ».روزنامه فرانکفورتر آلگماینه تسایتونگ. مقاله: از مهر ننگ تا مهر کیفیت را در عمل تبدیل به نماد کیفیت بالا و مرغوبیت کالاهای خود کنند.
در اواخر قرن نوزدهم کشورهای اروپایی بسوی صنعتی شدن گام برمی‌داشتند. آلمان‌ها نیز به نوبه خود شدیداً به تولید پرداخته و بازارها را با اجناس، جنگ‌افزار، افزار و ماشین آلات خود پوشش می‌دادند. بازرگانان جزیره بریتانیا که تا این زمان خود را ایزوله کرده و بیشتر با مستعمرههای خود تجارت یکجانبه و با قاره اروپا صادرات را تجربه کرده و کم و بیش فقط مواد معدنی و مواد غذایی و این قبیل اجناس را وارد می‌کردند یکباره متوجه شدند که در حال از دست دادن بازارها هستند و هر چه بیشتر گلایه نزد لردها و پادشاه بردند.
در نمایشگاه بین‌المللی صنایع لندن در سال ۱۸۶۲، «سر جوزف ویتوورث» مشهور، عضو هیئت داوران بود. او با دیدن ماشین آلات کارخانه دار آلمانی بنام «یوهان فون تْسْیمرمان» از شهر کمنیتز جمله تاریخی «very good indeed» (حقیقتاً خیلی خوب است) را به زبان آورد… بطوریکه این نمایشگاه و به‌خصوص محصولات شهر کمنیتز نقطه عطفی شدند تا بریتانیایی‌ها از آن پس با «خرده قانون» ها و تبصره‌ها بخواهند جلوی واردات را بگیرند (پروتکسیونیزم). بالاخره پس از بالا رفتن چشمگیر واردات از آلمان، مجلس انگلستان قانونی در تاریخ ۲۳ اوت ۱۸۸۷ (۱ شهریور ۱۲۶۶ خورشیدی) تصویب کرد به‌نام «قانون علائم تجاری» که در آن آمده بود: تمامی اجناس وارداتی، به‌خصوص از قاره اروپا (که کیفیت‌شان پیشاپیش کم ارزش اعلام می‌شد) می‌بایستی جهت حفظ منافع ملت بریتانیا، اکیداً علامت‌گذاری شده و با برچسب یا مهر، کشور مبدأ یا سازنده را معرفی کنند. چون هدف اصلی این قانون آلمان بود، برای صادرات آنها جمله‌ای نیز در قانون نظر گرفته شد: «Made in Germany».
علامت انحصاری و حفاظت شده «Made in Germany» پس از جنگ جهانی دوم و تقسیم شدن آلمان به مدت بیش از ۴ دهه دو شکل متفاوت به خود گرفت:
آلمان غربی: «Made in western Germany» و
آلمان شرقی: «Made in GDR = "German Democratic Republic"».
در سال ۱۸۹۱ چنین قانونی در رابطه با علامت‌گذاری کشور مبدأ در روی اجناس صادراتی در «قرارداد مادرید» گنجانده شد و بسیاری کشورها آن را تصویب کردند.
Made in Germany، ۱۸۹۷ قابل دانلود
روزنامه نیویورک تایمز Made in Germany
مهران سِتاد در شاهنامه پدر نستوه موبدی خردمندو راد و جهان‌دیده بود. خسرو انوشیروان او را برای خواستگاری دختری نژاده و زیبا از دختران خاقان چین به آن دیار فرستاد و او با هوشمندی و درایت، بهترین دختر خاقان را برگزید. این دختر شهبانوی آینده ایران شد و هرمز چهارم از این پیوند زاده شد. در روزگار هرمز از درباریان بود و همو توصیه کرد که بهرام چوبین را به دفع ساوه شاه بفرستد و خود پس از دادن خبر غلبهٔ بهرام چوبین به ساوه شاه درگذشت.
ربکا لینارس (زاده ۱۳ ژوئن ۱۹۸۳) نام هنری بازیگر فیلم‌های پورن اسپانیایی، ورونیکا لینارس است. علی‌رغم تولد وی در سان سباستین اسپانیا، وی سال‌های زیادی را در بارسلون زندگی کرده‌است.Freeones: De ultieme Supermodellen - Beroemdheden - Pornosterren link siteRebeca linares Audio Interview وی نام ربکا را به دلیل کوتاهی و بسیار محکم بودن آن برگزیده و لینارس نیز نام خانوادگی واقعی وی است.
ربکا از سال ۲۰۰۵ در فیلم‌های پورن حاضر شد، صمیمی‌ترین دوست او از دوستان ناچو ویدال بوده‌است. به واسطه حجم کاری و درآمد کم در اسپانیا، وی این کار را در بخش‌های دیگر اروپا نظیر آلمان و فرانسه دنبال کرده‌است. در نهایت وی به لس‌آنجلس مهاجرت کرد و در اینباره گفته‌است: «من می‌خواهم در یکجا بمانم، هر روز کار و زندگی کنم و اینجا کار بسیاری است.»
مِهرک نوش‌زاد در داستان‌های ملی ایران و شاهنامه فرمانروای جهرم در روزگار اردشیر بابکان بود. هنگامی که اردشیر در کجاران (کرمان) با سپاه هفت‌واد می‌جنگید وی از نبودن او استفاده کرد و به اردشیرخوره رفت و گنج او را به تاراج برد. اردشیر چون بازگشت به جهرم لشکر کشید و مهرک را دستگیر کرد و گردن زد و سرش را در آتش افکند و خاندانش را جز دختری که نهان شد، نابود ساخت. این دختر بعدها زن شاپور یکم پسر اردشیر شد و از پیوند آنان هرمز یکم به دنیا آمد. نام دختر مهرک نوش‌زاد که بعدها زن شاپور شد، در منابع کردزادArthur George Warner (2013). "The Shahnama of Firdausi: Volume VI, Band 6". London: Routledge. p. 257. یاد شده‌است که احتمالاً همان خوریم گودرز است.
امروزه قلعه‌ای در جهرم به نام «قلعه مهرک» وجود دارد که به مهرک نوش‌زاد منسوب است. این قلعه متشکل از یک استخر قدیمی و خرابه‌های حصار قلعه است و چنین بر می‌آید که دیوارهای پهن و چهار برج داشته‌است. در فیروزآباد نیز تَنگی وجود دارد که به «تنگ مهرک» معروف است و به نظر می‌رسد همان جایی است که اردشیر مهرک را گردن زده‌است.
«مهبود و زروان» داستانی تراژیک دارای ۱۴۴ بیت در شاهنامه است. خسرو انوشیروان وزیری پاک و بیداردل به نام مهبود داشت که با زن و دو پسر جوان زیبا و برازنده‌اش خورش خانهٔ شاهی را اداره می‌کردند و شاه جز از دست ایشان غذا نمی‌خورد. ارج و قرب این خانواده نزد شاه سبب کینه و حسادت درباریان بود، از این رو زروان که به روش‌های گوناگون می‌کوشید تا مهبود را از چشم شاه بیندازد؛ سرانجام به یاری مردی یهودی غذای شاه را مسموم کرد و شاه را از مسمومیت غذا خبر داد. شاه آن غذا را به پسران مهبود خورانید و آن دو جوان بر جای سرد شدند و در برابر شاه جان دادند. آنگاه شاه فرمان قتل مهبود را داد اما چندی بعد، به اشتباه خود پی برد و خائنان را به سزای اعمالشان رسانید. زروان و مرد یهودی را بر دار کرد و اموالشان را به بازماندگان مهبود بخشید.
رسول زندی مربی و پژوهشگر کوهنورد (۱۲ خرداد ماه ۱۳۴۰) متولد جوپار از توابع شهرستان کرمان می‌باشد.
به دلیل مسافرت‌های طولانی به عمده شهرهای ایران از خردسالی تا جوانی و علاقه‌ای که به کوهنوردی و فرهنگ طبیعت گردی داشته‌است تحقیقاتی در این زمینه آغاز کرد که حاصل آن‌ها امروزه راهنمای گروه‌های کوهنوردی و طبیعت گرد به ویژه در مناطق کوهستانی مرکزی و جنوب شرق بوده‌است. از جمله فعالیت‌های وی می‌توان به تألیف چندین کتاب، پرورش تعداد زیادی از استعدادهای ایران که به اردوی تیم ملی راه یافته‌اند، سرپرستی و هدایت گروه‌های منتخب کوهنوردی به مناطق کوهستانی برون مرزی و همینطور تأسیس چند گروه کوهنوردی بزرگ نام بردمحمدی فر، فرهنگ کوهنوردی و غارنوردی ایران141-142.
بیدگنه، بخشی از توابع شهرستان ملارد استان تهران ایران میباشد.
از نظر جغرافیایی بیدگنه در ملارد قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۴۶۷ خانوار) ۵۶۴۰نفر بوده‌است.درگاه ملی آمار
انفجار در انبار مهمات بیدگنه حادثه‌ای است، که در حدود ساعت ۱۳ روز ۲۱ آبان ۱۳۹۰ در پادگان مدرس یا پادگان امیرالمونین واقع در بیدگنه از روستاهای شهرستان ملارد (استان تهران) اتفاق افتاد. صدای انفجار تا کرج و شرق تهران شنیده و در نزدیکی محل حادثه باعث شکستن شیشه‌های ساختمان‌ها شد.
موقعیت بیدگنه بر روی نقشه
گرامی پسر جاماسپ در داستان‌های ملی ایران و شاهنامه فرمانده بخشی از سپاه ایران در جنگ با ارجاسپ بود و خود دلیرانه جنگید و سرانجام به دست تورانیان کشته شد. نام وی در یادگار زریران آمده‌است.
در یادگار زریران، گرامی‌کرد (گرامی کردار)، پسر جاماسب، در حین نبرد، دستهایش قطع می‌شود و درفش (پرچم) را به دندان می‌گیرد.یادگار زریران- شاهنامه گشتاسب – حماسه ملی ایران قدیم
ترجمه ملک الشعرای بهار. مجله «تعلیم و تربیت» (سال پنجم – شماره ۳ – صفحه ۱۱۳ تا ۱۲۰) به احتمال زیاد بریده شدن دستان عباس بن علی و به دندان گرفتن مشک را از روی این داستان باستانی کپی برداری کردند و روضه خوانان شیعه رفتار شمر را از رفتار بیدرفش جادو اقتباس و کپی کردندنگاهی به تاریخ ادبیات ایران، سیدمحمد ترابی صفه 73
در بخشی از داستان گشتاسپ و ارجاسپ در شاهنامه که از سروده‌های دقیقی است به یک سردار پرافتخار ایرانی به نام «گرامی» اشاره می‌شود:
در این داستان، ایرانیان در برابر سپاه ارجاسپ قرار گرفتند که البته سپاه ارجاسپ گاهی سپاه چین هم خوانده می‌شود.
هنگامی که سردار ایرانی یعنی گرامی، درفش فروزنده کاویانی را می‌بیند که روی زمین افتاده‌است، بی‌احترامی به این درفش را تحمل نمی‌کند و بی درنگ به سوی این درفش ملی می‌رود و آن را برمی‌دارد. او گرد و خاکی که بر روی آن نشسته بود را پاک می‌کند و با احترامی که شایسته درفش است برافراشته نگه می‌دارد.
سردار ایرانی با یک دست درفش کاویانی را می‌گیرد و با دست دیگر که مسلح به گرز بود، با دشمنان می‌جنگد.
سپاهیان دشمن گرداگرد سردار ایرانی را می‌گیرند و از همه سو به او یورش می‌آورند. در پی این یورش، یک دست سردار ایران از بدنش جدا می‌شود!
ولی سردار ایرانی کوتاه نمی‌آید و باز هم نمی‌گذارد درفش کاویانی روی زمین بیفتد و درفش کاویان را به دندان می‌گیرد و فقط با یک دست به جنگیدن ادامه می‌دهد که مایه شگفتی راوی داستان است.
سردار ایرانی جانش را در این راه از دست می‌دهد و تا آخرین نفس، درفش پر افتخار کاویانی را برافراشته نگه می‌دارد.
این عشق و شور به درفش ملی به راستی در تاریخ بشر کم‌نظیر است. درفشی که از دل مردم برخاسته بود و ایرانیان همواره علاقه خاصی به این درفش باستانی داشتند.
در ادامه بخش‌هایی از شاهنامه که این داستان آمده را می‌آوریم:
گائوش در آئین زرتشتی ایزد نگهبان چهارپایان و موکل بر روز چهاردهم هر ماه شمسی است.
فنجان‌زیان (Scyphozoa) که به آن‌های عروس‌های دریایی اصلی هم می‌گویند، نام رده‌ای از جانوران از شاخه گزنده‌تباران Cnidaria است.
بدن فنجانی‌شکل این ارگانیسم باعث این نام‌گذاری آن شده‌است. بدن فنجان‌زیان حالت قرینه چهاربخشی دارد و ماده‌ای ژله‌مانند در درون بدن این جانوران حکم ستون فقرات را برای آن‌ها بازی می‌کند. فرهنگستان زبان فارسی برای فنجان‌زیان برابر «جام‌زیوه‌ویسان» را پیشنهاد کرده‌است.
فنجان‌زیان رده‌ای از گزنده‌تباران دریازی هستند که مرحلهٔ کیسه‌وارگی در بالغ آن‌ها یا تحلیل رفته یا اصلاً وجود ندارد؛ چتروارهٔ آن‌ها زنگوله‌شکل و بدون پرده است؛ میان‌چسب mesogloea گستردگی بسیار دارد و حاشیهٔ چتر دارای هشت فرورفتگی است که اندام‌های حسی در آن‌ها قرار دارد.واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر دوازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب
کاگنی لین کارتر (زاده ۲۸ مارس ۱۹۸۷) بازیگر فیلم‌های پورنوگرافی اهل آمریکا است. وی در هریس کانتی تگزاس به دنیا آمده و بزرگ‌شده سنت جوزف میزوری و ریجوی پنسیلوانیا است.
کارتر در سال ۲۰۰۷ در نمایش "Showgirl" به عنوان یک رقاص جنسی شروع به کار کرد. سپس برای خوانندگی و حرفهٔ بازیگری به کالیفرنیا مهاجرت کرد. کارتر زمانی که به عنوان رقاص جنسی مشغول به کار بود، توسط مدیر برنامه‌هایش کشف شد. هنگامی که به عنوان رقاص در کالیفرنیا بود، به حرفهٔ مدلینگ روی آورد و بعد با آژانس LA Direct Models قرارداد امضا کرد و توسط هالی رندل در شاخهٔ عکس‌های جنسی مطرح شد. کاگنی لین کارتر در سپتامبر سال ۲۰۰۸ با بازی در یک قسمت از فیلم پسر-دختر که توسط شرکت آمریکای شیطانی (وبگاه) انتشار یافت، وارد حرفهٔ بازیگری در فیلمهای بزرگسال شد. بازیگر مرد آن فیلم نیز Johnny Sins از چهره‌های سرشناس این عرصه بود.
با توجه به اول نام او، کاگنی اظهار داشته که نامش (کاگنی) واقعی بوده و این اسم را پدرش (James Cagney) بر روی او گذاشته‌است؛لین هم نام میانی واقعی اوست. او کارتر را به عنوان نام خانوادگی خود انتخاب کرد، چون به نظرش کارتر بسیار مناسب و هم وزن نامش است. در ژوئن ۲۰۰۹ مجلهٔ پنت هاوس او را به عنوان بهترین بازیگر زن پورن انتخاب کرد. همچنین عکس او در ژوئن و آوریل ۲۰۰۹ بر روی جلد هاسلر و Adult Video News رفت. او در ماه آوریل با بیش از ۱۴۵۰۰۰ جستجو در سایت freeones.com، عنوان جستجو شوندهٔ برتر را به خود اختصاص داد. همچنین در سایت Twistys منتخب ماه شد و نام او وارد لیست محبوبترین بازیگران پورن شد.
عکس او همچنین بر روی جلد کتاب «هالی راندال» با نام «رؤیای سکسی دختران» چاپ شد و در اکتبر ۲۰۰۹ انتشار یافت.
در ژانویهٔ ۲۰۱۰، او با شرکت Zero Tolerance Entertainment قرارداد سفارشی امضا کرد.
محمد مزیری کوتاه جناحی (moziri) متولد و اهل شهر جناح از اولین مبارزان علیه ظلم و ستم چند ده ساله خوانین مستقر در بستک بر مردم و تنگ دستان منطقه بود که متأسفانه تابحال تاریخ مبارزات وی ساکت و مهجور مانده‌است .
او به دلیل قد کوتاهی که داشت توسط مردم مزیری کوتاه نامیده می‌شد . زرنگی و چابکی وی در اسب سواری و تیر اندازی زبانزد خاص و عام بود . وی سال‌ها علیه خوانین ظالم عباسی مبارزه کرد و سرانجام در سکوت, بی‌خبری و فشارهای ناشی از سیاست‌های خوانین حاکم در سن حدود ۷۰ سالگی وفات یافت .
محمد بن احمد مزیری معروف به کوتاه جد بزرگ خانواده آبی در شهر جناح بود .
خان بستک بارها برای ساکت کردن مزیری نخلستانهای متعلق به وی را نابود کرده بود .
مزیری کوتاه و دیگر مبارزان ساکن در جناح که به رهبری او بارها توسط مزدوران خوانین ظالم مورد ستم قرار گرفته بودند تصمیم به مبارزه با خان و پاک کردن دست وی از اراضی و ملوکات منطقه جناح گرفت .
او که از طرف عده ایی از تفنگداران کمشک نیز مورد حمایت بود در یکی از سفرهای محمد رضا خان بنی عباسی با حفر تونل و خندق در مسیر دره ایلو در ورودی فعلی جناح به مدت هفت روز خان بستک را در درون دره ایلو زمین گیر کرد . به گونه ایی که خان و تفنگدارانش چنان از جانب مبارزان مزیری و جناحی مورد محاصره قرار گرفتند که خان بستک شبانه با ارسال پیغام به چارک خواستار کمک خان چارک شد .
از آنجایی که مزیری نیز طبق برخی روایات داماد خان بندر چارک بوده یا با وی آشنایی داشته‌است, و همچنین عدالت روایت شده از خان بندر چارک, جان مزیری کوتاه از ترور و مرگ در امان ماند و وی به قلعه جناح (جناح هرمزگان) عقب نشینی کرد .
پس از اینکه قلعه بنابر نظر خان بستک در شرف انهدام قرار داشت, مزیری به اتفاق عده ایی از مبارزان از طریق دره اتخان و راه خور به طرف بیخه وار بندرلنگه کوچ کرد و تا سال‌ها در روستای کندران بندرلنگه در تبعید به سر برد .
راویان قدرت مثال زدنی او در تیر اندازی و سوار کاری را مثال می‌زنند . به گونه ایی که گویا در هنگام مبارزه مسلحانه در دره ایلوی جناح برای حفاظت از قصبه در مدتی بسیار کوتاه و علی‌رغم قد کوتاهی که داشت گوشه‌های مختلف جناح را بازرسی می‌کرد .
همچنین از تبحر او در تیر اندازی چنان روایت می‌شود که پس از حضور مزیری در قلعه جناح (جناح هرمزگان) و محاصره او توسط تفنگداران خان بستک, توپ جنگی در اطراف قلعه مستقر می‌شود تا قلعه را همانطور که مزیری و مبارزان در آن استقرار دارند منفجر کنند . اما مزیری بارها با نظرگیری مثال زدنی که با سلاح‌های دهن پر قدیمی و از فاصله دور انجام شد محل فتیله توپ را هدف قرار می‌داد .
طبق برخی روایات خان بستک در اثنای تبعید مزیری در بیخه وار بندرلنگه وی را به حضور دعوت و با او آشتی می‌کند . با توجه به موثق نبودن قسمتی از روایات درباره اواخر عمر مزیری کوتاه, این روایت مورد تردید قرار دارد .
طبق این روایت, مزیری کوتاه پس از دعوت خان بستک به خانه پدری استاد محمد صالح درخش رفته و از پدر یا پدربزرگ وی می‌خواهد که جهت اعتماد بیشتر وی را در حضور خان معیت نماید . گویا مزیری کوتاه هنوز فکر میکرده که خان بفکر انتقام از اوست .
در توصیف چهرهٔ در این روایت که از طرف استاد محمد صالح درخش شنیده شده‌است, قدی کوتاه, ریش حنا گذاشته شده, قبا و عمامهٔ خط دار می‌آید .
مزیری کوتاه چشمی تنگ و چهره ایی سبزه رنگ داشت .
سید محمد علی توانا متولی زیارتگاه چاه بنارد چنین نقل می‌کرد که در اثنای مشکلات میان مزیری و خان بستک, مزیری دو نفر قاصد به سوی سید می‌فرستد و از او طلب مشورت و دعای خیر می‌نماید .
گفتنیست یکی از دختران مزیری همسر سادات بود .
خان مزیری را «مزیری لُکی» می‌نامیده‌است . «لُکی» در زبان محلی بستک بمعنای کوتاه است .
جناح (شهر)
علامت بیماری یا سَمپتوم ، به اظهار، درک و تغییراتی در حالات بدن گفته می‌شود که نشان از ابتلاء به بیماری دارند و توسط بیمار گزارش می‌شوند. سمپتوم می‌تواند هم سوبژکتیو باشد و هم ابژکتیو.
هرچند علائم مانند حالت تهوع در روند شمار زیادی از بیماری‌ها رخ می‌دهند اما لزوماً دلیل بر بیماری نیستند (مانند نشانه و سمپتوم بارداری)، حال آنکه برخی دیگر از علائم ویژهٔ یک یا چند بیماری خاص هستند. برای نمونه از دست دادن ناگهانی بینایی در یک چشم تنها می‌تواند به چند علت ویژه رخ دهد.
علائم بیماری را ممکن است همگان تشخیص بدهند ولی به آن دسته از نشانه‌های تخصصی که تنها توسط پزشک تشخیص داده می‌شود نشانه بیماری (Sign) گفته می‌شود؛ مثلاً همه می‌دانند که تب یک علامت بیماری برای عفونت است اما تغییر در نوار قلب و آزمایش خون نشانه‌ها هستند و پس از اکوگرافی ممکن است پزشک آن‌ها را نشانه‌های عفونت در پریکارد تشخیص دهد.
علائم و سمپتوم‌ها می‌توانند مزمن، برگشت‌پذیر (عود کننده) یا قابل چشم‌پوشی (مانند یک سردرد کوچک) باشند.
می‌توان این علائم را به علائم عمومی که تمام بدن را دربر می‌گیرد (مانند بی‌حالی) یا مربوط به یک اندام (مانند درد در یک چشم) تقسیم نمود. همچنین از نظر ارتباط با بیماری برخی نشانه‌ها مانند تهوع ممکن است نشانه‌ای از ده‌ها بیماری باشد ولی تاری دید در یک چشم، مربوط به تعداد اندکی بیماری مرتبط است.
درهم یکای پول کشور امارات متحده عربی است. کد ایزو ۴۲۱۷ درهم امارات AED می‌باشد، اما در متون غیررسمی از علامت اختصاری DH یا DHs نیز استفاده می‌گردد. هر درهم برابر با ۱۰۰ فلس است.
تا پیش از سال ۱۹۶۶ میلادی همه سرزمین‌هایی که امروزه امارات را شکل می‌دهند از روپیه خلیج فارس بهره می‌بردند؛ این یکای پول با روپیه هند تثبیت می‌شد. در تاریخ ۶ ژوئن ۱۹۶۶ هند بر آن شد تا ارزش روپیه خلیج فارس را نسبت به روپیه هند کاهش دهد. سرزمین‌هایی شکل‌دهنده امارات امروزین این کاهش نرخ را نپذیرفته دست به استفاده از ارزهای دیگر زدند. همه امیرنشین‌های ساحل آشتی به جز ابوظبی، ریال قطر را به عنوان یکای پول خود برگزیدند؛ ابوظبی، دینار بحرین را با نرخ ۱ دینار در برابر ۱۰ روپیه برگزید. در تاریخ ۱۹ مه ۱۹۷۳ ابوظبی با نرخ ۱ دینار در برابر ۱۰ درهم، دینار بحرین و امیرنشین‌های دیگر با نرخی برابر ریال قطر را با درهم جایگزین کردند.
در نوامبر ۱۹۷۷ درهم امارات با دلار آمریکا تثبیت شد.
در سال ۱۹۷۳ سکه‌های ۱، ۵ و ۱۰ فلسی از جنس برنز و سکه‌های ۲۵ و ۵۰ فلسی و ۱ درهمی از جنس کوپرونیکل به ضرب رسیدند. در سال ۱۹۹۵ اندازه سکه‌های ۱، ۵ و ۱۰ فلسی و ۱ درهمی کاهش یافتند؛ شکل سکه ۵۰ فلسی نیز به هفت‌گوش تغییر یافت.
سکه‌های ۱، ۵ و ۱۰ فلسی به ندرت به کار می‌روند از این رو قیمت بیشتر اجناس به ۲۵ فلس گرد یا به ضریبی از آن نزدیک می‌شود. سکه ۱ فلسی نیز بسیار نادر دیده می‌شود. هم‌اندازه بودن دو سکه ۵۰ فلسی قدیمی و ۱ درهمی جدید گاه مایه اشتباه گرفته شدن آن دو با هم می‌شود.
از سال ۱۹۷۶ تاکنون به مناسبت رویدادهای گوناگون و به یاد فرمانروایان امارات، سکه‌های یادبود فراوانی ضرب شده‌اند.
در اوت ۲۰۰۶ هم‌اندازه بودن سکه ۱ درهمی با سکه ۱ پزوی فیلیپین بر همگان آشکار شد. هنگامی که ۱ پزو تنها ۷ فلس، و ۱ درهم ۱۳ پزو می‌ارزد. سکه‌های ۵ روپیه پاکستان، ۵۰ پیسه عمان و ۱ درهم مراکش نیز با سکه ۱ درهمی امارات ابعاد یکسانی دارند. این ابعاد یکسان مایه فریب خوردن دستگاه‌های فروش خودکار شده است.
به مناسبت پنجاهمین سالگرد استقلال امارات در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۲۱ اسکناس ۵۰ درهمی بازطراحی و برای نخستین بار اسکناسی با جنس بسپار به بازار عرضه شد. اسکناس‌های ۵ و ۱۰ درهمی از جنس بسپار به ترتیب در تاریخ‌های ۲۱ و ۲۶ آوریل ۲۰۲۲ و اسکناسی ۱,۰۰۰ درهمی در نیمه نخست ۲۰۲۳ روانه بازار شد. بر روی اسکناس ۱,۰۰۰ درهمی نگاره یک فضانورد و شاتلی فضایی نقش بسته است که کاوشگر مریخ‌پیمای امید امارات را در ذهن تداعی می‌کند.
http://en.wikipedia.org/wiki/United_Arab_Emirates_dirham
درهم یکای پول کشور مراکش است. جمع واژه درهم، دراهیم می‌باشد، اما در زبان‌های انگلیسی و فرانسوی از همان حالت مفرد آن، یعنی درهم به اضافه علامت جمع همان زبان (انگلیسی یا فرانسوی) استفاده می‌گردد. کد ایزو ۴۲۱۷ آن MAD است.
هر درهم مراکش به ۱۰۰ سانتیمات تقسیم می‌شود (سانتیمات شکل جمع واژه سانتیم است). ضرب درهم بر عهده بانک مرکزی مراکش (بانک المغربی) می‌باشد.
در تاریخ ۱۵ اوت ۲۰۱۳ بانک مراکش مجموعه‌ای تازه از اسکناس را روانه بازار کرد. بر روی اسکناس‌های این مجموعه چهره محمد ششم نقش بسته است.Morocco new 20-, 50-, 100-, and 200-dirham notes to be issued 15.08.2013 BanknoteNews.com. July 25, 2013. Retrieved on 2013-07-26.Morocco new 200-dirham note confirmed BanknoteNews.com. August 26, 2013. Retrieved on 2013-09-04.Morocco new 100-dirham note confirmed BanknoteNews.com. September 16, 2013. Retrieved on 2013-09-18.Morocco new 20- and 50-dirham notes confirmed BanknoteNews.com. December 28, 2013. Retrieved on 2014-01-15.
در سال ۲۰۱۹، بانک مراکش به مناسبت بیستمین سالگرد تاجگذاری و به تخت نشستن محمد ششم اسکناسی بیست درهمی از جنس بسپار منتشر کرد.
کاووس حسن‌لی (زادهٔ ۱ خرداد ۱۳۴۱) شاعر، پژوهشگر، دارندهٔ کرسی حافظ‌پژوهی، مدیر مرکز حافظ‌شناسی و استاد دانشگاه شیراز است.
کاووس حسن‌لی اول خرداد ۱۳۴۱ در خرم‌بید (از شهرستان‌های استان فارس) چشم به دنیا گشود. او در اشاره به سختی‌های دوران کودکی خود می‌نویسد:
وی تحصیلات مقدماتی را در صفاشهر و دو سال دانشسرا را در آباده گذراند. سپس در سال ۱۳۶۳ به دانشگاه شیراز راه یافت و در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی، دوره‌های کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری را به پایان برد. در سال ۱۳۷۸ با درجهٔ استادیار عضو هیأت علمی بخش زبان و ادبیات فارسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شیراز شد و در سال ۱۳۸۹ در همان دانشگاه به مرتبهٔ استادی ارتقاء یافت.
حسن‌لی از پژوهشگران پرکاری است که در حوزه‌های گوناگونی قلم زده و آثار ماندگاری به جا نهاده است؛ جایزهٔ «کتاب سال سعدی» برای «فرهنگ سعدی پژوهی» در سال ۱۳۸۱ و جایزهٔ کتاب سال حافظ برای "راهنمای موضوعی حافظ‌شناسی" در سال ۱۳۸۹ بخشی از کارنامهٔ علمی اوست. حسن‌لی همچنین در زمینهٔ مدیریت در عرصهٔ آموزش و فرهنگ، دارای سابقه‌ای موفق است؛ کارنامهٔ فعالیت‌های اجرایی وی، گواه این مدعاست.
ت. کتاب‌های ترجمه‌شده
"1.    "قراءة جديدة في حياة حافظ‌الشيرازي و فكره و اشعاره، مترجم: دكتر شاكر عامري، انتشارات سازمان آيسسكو، مراكش، 2007 (1386).
"2.    " سعدی شیرازی، Sirazli Sa'di ، مترجمان: خانم‌ها اسرا چاکار و الیف ناموقلو (Elif Namoglu, Esra Cakar)، انتشارات دماوند، استانبول، 2017.
3.     پشت کرشمه‌­های مرمره (Marmara'Nın Cilvelerinin Ardında)، مترجم: دکتر علی گزل‌یوز (ویرایش دکتر خلیل توکر و دکتر احمد چلیک)، انتشارات دماوند، استانبول، 2014.
"4.    گونه‌های نوآوری در شعر معاصر ایران "(Çağdaş İran Şiirinde "Yenileşme Tarzları üzerine)، ترجمه‌ی یک فصل (مقدمه)، مترجم: قدیر تورگوت،" مطالعات شرقی دانشگاه استانبول، 2011.
این ورزشگاه در سال ۲۰۰۵ میلادی ساخته شده و ظرفیت آن ۳۲٬۶۰۹ است.
ورزشگاه ریکو آرنا یکی از ورزشگاه‌های مورد استفاده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ و مسابقات جهانی راگبی ۲۰۱۵ است.
تربیت، نخستین روزنامهٔ غیردولتی ایران از تاریخ پنج‌شنبه یازدهم رجب ۱۳۱۴ ق. (۱۲۷۵ هـ. ش) تا تاریخ پنج‌شنبه ۲۹ محرّم ۱۳۲۵ ق. (۲۹ مهر ۱۲۸۶ هـ. ش) در تهران انتشار یافت و مجموعاً در ۴۳۴ شماره (۲۴۹۲ صفحه) منتشر شد. از یازدهم ذیقعدهٔ ۱۳۱۵ ق. تا پنجم جمادی‌الاولی ۱۳۱۶ ق. به‌صورت روزنامه و در بقیهٔ دوران انتشار به‌صورت هفته‌نامه منتشر می‌شد. از شمارهٔ ۱۱۱ (اول صفر ۱۳۱۶ ق) عبارت «روزنامهٔ آزاد یومیه» و از شمارهٔ ۱۳۰ (۲۶ شوال ۱۳۱۶ ق) تا آخرین شماره، عبارت «روزنامهٔ آزاد هفتگی» در سرلوحهٔ این روزنامه قید شده‌است.
محمدحسین فروغی روزنامه تربیت را به‌طریقی بسیار جذاب و با مطالبی شیوا منتشر می‌ساخت. به علت درج مقالات سودمند و مفید پیوسته مورد توجه اندیشمندان بوده و به خصوص از لحاظ نشر فارسی و زیبایی خط جای خاصی را در میان روزنامه‌های فارسی زبان به خود اختصاص داده‌بود. به‌عنوان مثال با حمایت مالی زین‌العابدین تقی‌اف، از رجال و ثروت‌مندان آذربایجانی دوره قاجار، یک صفحه به صفحات آن افزوده می‌شود (بی‌آنکه قیمتش افزوده شود)فروغی در این خصوص می‌نویسد: «تقریباً از دو سال قبل تاکنون مکرر گفته‌ام که بعد از انتشار روزنامه تربیت در اقطار جهان و ملاحظه اوراق بی سامان، حاجی زین‌العابدین تقی‌اف که طبعاً در طالب کار خیر است و به هر جا و هر چیز نظر دارد نگارش و مسطورات بنده اقل را به حال عموم مردم ممالک اسلامی خاصه ایران سودمند دانسته بر آن شد که کمکی به اداره تربیت نماید و یک ورق بر این جریده بیفزاید و این حاجتی بود که من از خدا به دعا می‌طلبیدم… شگفت آنکه این کار از آن طرف اظهار شد و به یک نوشته و چند سطر مختصر صورت گرفت بی طول و تفصیل و جرّ ثقیل و از اول سال ششم تربیت مضاعف شد بدون تضعیف قیمت و سنگین‌شدن بار مشتریان و اشکال کار خریداران. بنابرین اوراق ما رونق و جلوه تازه یافت. یعنی از یک طرف قلت بها بر صفای آن افزود و از طرف دیگر کثرت صفحات دست و پای بسته مرا باز کرد.» این روزنامه، نفیس، خوش‌خط و با کاغذ مرغوب بود. حتی نخستین شماره روزنامه تربیت (در هفدهم دسامبر ۱۸۹۶ میلادی و در ۴ صفحه) به قطع بزرگ به خط نستعلیق و کاغذ مرغوب منتشر شده‌بود.
در سرمقاله‌های تربیت بارها در بارهٔ اهمیت علوم و معارف در پیشرفت و ترقی ملل و اقوام سخن گفته شده و تأکید گردیده‌است که تربیت جریده‌ای علمی و ادبی و سیاسی است و هدف از نگارش آن بسط معرفت و بصیرت و رهایی از نادانی است.تربیت، ش ۲۲۴، ۲۱ ذیحجّهٔ ۱۳۱۸، ص ۱ همچنین این روزنامه، ساده‌کردن مطالب را برای بهره‌مندی عموم از وظایف خود شمرده است.تربیت، ش ۸۷، ۳ ذیحجّهٔ ۱۳۱۵، ص ۱
تربیت، اخبار علمی و اجتماعی و سیاسی داخلی و خارجی و مقالات و مطالب تألیف و ترجمه شدهٔ آموزنده داشت و در مقالات گوناگون، از جمله «استعداد اهل ایران» و «استعداد علمی مردم ایران» و «استعداد صنعتی مردم ایران»، بر قابلیت‌ها و استعدادهای مردم ایران، تأکید می‌کرد و مردم را به فراگیری علوم و فنون فرا می‌خواند. شرح حال دانشمندان و هنرمندان و سیاست‌مداران، از جمله نیوتن، پاستور، گوتنبرگ، گالیله، واشینگتن، حافظ و خیام، غالباً به صورت پاورقی در شماره‌های پیاپی درج می‌شد تا زندگی‌شان سرمشق قرار گیرد.
در شماره‌های سال آخر روزنامه (اول ربیع‌الاول ۱۳۲۴ ق.. ـ ۲۹ محرّم ۱۳۲۵ ق)، که هم‌زمان با انقلاب مشروطه و اعلان مشروطیت و افتتاح مجلس شورای ملی منتشر می‌شد، اخبار و اطلاعات مهمی دربارهٔ حوادث آن ایام و مقالاتی با عنوان‌های «تحقیق در تاریخ دولت مشروطه و…»، «فواید مجلس شورای ملی»، «سلطنت مشروطه و استبدادیه» و «وظایف مجلس و حدود و حقوق آن» آمده‌است. از این جهت، تربیت سهم مهمی در آگاه‌کردن ایرانیان و آماده‌کردن آنان برای انقلاب مشروطیت داشتمحمد صدرهاشمی، تاریخ جراید و مجلات ایران، ج. ۲، اصفهان ۱۳۶۳–۱۳۶۴، ص. ۱۱۹.
محمدحسین فروغی (پدر) و محمدعلی فروغی (پسر) هر دو در اداره این روزنامه همکاری داشتند. در این نشریه، اکثر مقالات اجتماعی، فلسفی و سیاسی را محمدعلی فروغی می‌نوشت و مدیریت داخلی روزنامه هم با او بود و گاهی هم پدرش محمدحسین فروغی آن‌ها را ویرایش و راهنمایی‌های لازم را به او می‌نمود. آراء تربیتی و ترویج افکار متجددانه در روزنامه تربیت به وسیلهٔ او، اثر محسوسی در جمع روشنفکرانه زمان خود داشت. این افکار تجددخواهانه که ـبه عقیدهٔ برخی ـ گاه به شکل افراطی در ستایش از مغرب زمین و علم گرایی در آنجا به خصوص فرانسه به عنوان مهد تمدن تجلی می‌یافت، در آثاری که محمدعلی فروغی پسر محمدحسین خان که به عنوان مترجم با روزنامه همکاری می‌نمود، دنبال می‌شد.گنجینه اسناد، فصلنامه تحقیقات تاریخی و مطالعات آرشیوی سازمان اسناد و کتاب‌خانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران، ش، ۶۱ بهار ۱۳۸۵ (مقالهٔ «محمدعلی فروغی (ذکاءالملک) در رویارویی با محمد مصدق (مصدق السلطنه)» به قلم «حوریه سعیدی»)
محمد محیط طباطبائی، تربیت را شیواترین و منظم‌ترین روزنامهٔ دورهٔ مظفری می‌داند.محمد محیط طباطبائی، تاریخ تحلیلی مطبوعات ایران، تهران ۱۳۶۶، ص ۸۹
محمدحسین فروغی ملقب به ذکاءالملک (اول)، صاحب امتیاز و مدیر آن بود. وقتی که ناصرالدین شاه در روز جمعه ۱۷ ذیقعده ۱۳۱۳ هجری قمری به ضرب گلوله میرزا رضا کرمانی از پای درآمد، محمدحسین فروغی به فرزندش محمدعلی خان فروغی گفت که: «همین که نوبت سلطنت مظفرالدین شاه رسید، من که دست از طبیعت خود نمی‌توانستم بردارم، اولین روزنامه غیردولتی را در همین شهر طهران تأسیس کرده و مندرجات آن را مشتمل بر مطالبی قرار دادم که کم‌کم چشم و گوش مردم به منافع و مصالح خودشان باز شود. این روزنامه را تربیت نام گذاشتم.»مجله یغما. ش۱۴۲(۱۳۳۹ه‍. ش) ص ۶۵٫۶۶ وی پس از جلوس مظفرالدین شاه اوضاع را برای انتشار روزنامهٔ غیردولتی تا حدودی مناسب دید و امتیاز روزنامه را از وزارت انطباعات گرفت.نگاه کنید به «سیر روزنامهٔ تربیت و حالت حالیّه آن»، تربیت، ش ۴۲۴، چهارم ذیقعدهٔ ۱۳۲۴، ص ۵
تربیت از منظم‌ترین روزنامه‌های دوران خود بود. روزنامه تربیت در روز پنج‌شنبه یازدهم رجب ۱۳۱۴هـ. ق. با ۱۷ دسامبر ۱۸۹۶ میلادی در چاپ‌خانه سنگی دولتی (مطعبه دولتی دارالخلافه تهران) منتشر گردید. روزنامه گاه در چهار صفحه و گاه در هشت صفحه منتشر می‌گردید.
محمدحسین فروغی پیش از سال نهم، سال پایانی تربیت، درصدد تعطیلی روزنامه برآمده بود ولی چون عده‌ای رنجیدند، منصرف شد و سال نهم را آغاز کرد که خود آن را «دورهٔ دوم تربیت» خوانده‌است. وی تربیت را در ۱۳۲۵، به دلیل نداشتن شرایط مناسب برای ادامهٔ انتشار، تعطیل کردنگاه کنید به تربیت، ش ۴۳۴، محرّم ۱۳۲۵، ص ۱–۳ و در همان سال نیز درگذشتتربیت: نخستین نشریهٔ روزانه و غیردولتی ایران، ج. ۱ (ش ۱–۲۱۱)، تهران: کتابخانهٔ ملی جمهوری اسلامی ایران و سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی، ۱۳۷۶، مقدمهٔ قاسمی ص ۲۳–۲۸
تربیت اولین روزنامه‌ای بود که خود را آزاد خطاب کرد و با انتشار نخستین شمارهٔ آن «روزنامه‌نگاری غیردولتی در درون مرزهای ایران متولد شد».کهن، ج ۱، ص ۱۸۰–۱۸۱ انتشار ۹ سالهٔ روزنامهٔ فروغی در پاسخ به کسانی که روزنامهٔ تربیت را اسماً آزاد اما رسماً وابسته می‌دانستند، گفته که تربیت از بدو کار روزنامه‌ای آزاد بوده‌است.نگاه کنید به «سیر روزنامهٔ تربیت و حالت حالیّه آن»، تربیت، ش ۴۲۴، چهارم ذیقعدهٔ ۱۳۲۴، صص ۵–۶ در عین حال، نمی‌توان گفت روزنامه‌نگاران و از جمله فروغی، آزادی کامل داشتند، زیرا در همان دوره مدیران جراید مکلف بودند روزنامه را قبل از انتشار به وزیر انطباعات یا جانشین او بدهند و روزنامه‌های آزاد که دولت یا حکام وقت در انتشار آن‌ها دخالتی نداشتند، در مضیقه و فشار بودند و بارها در زمان صدارت میرزاعلی اصغرخان امین السلطان و عبدالمجید میرزا عین الدوله توقیف شدند.محمد صدرهاشمی، تاریخ جراید و مجلات ایران، ج. ۱، اصفهان ۱۳۶۳–۱۳۶۴، صص. ۹، ۱۱–۱۴. محمدعلی فروغی دربارهٔ پدرش چنین روایت می‌کند: «... من هم آن وقت به درجه‌ای رسیده بودم که در کار روزنامه با من گفتگو می‌کرد. یک روز پرسید مقاله‌ای که امروز برای روزنامه نوشته‌ام خواندی؟ عرض کردم:بلی. پرسید: دانستی چه تمهید مقدمه‌ای می‌کنم؟ من در جواب تأمل کردم. فرمود: مقدمه می‌چینم برای این که به یک زبانی حالی کنم که کشور قانون لازم دارد. مقصودم این است که این حرف را به صراحت نمی‌توانست بزند و برای گفتن آن لطایف‌الحیل می‌بایستی بکار برد…»مجله یغما، ش ۱۴۲ (۱۳۳۹ه‍. ش)، ص ۶۵–۶۶
روزنامهٔ صوراسرافیل در مقاله‌ای به مناسبت درگذشت فروغی، احتمالاً به قلم علی اکبر دهخدا، روزنامهٔ تربیت را اولین روزنامهٔ آزادی به‌شمار آورده که در اوایل سلطنت مظفرالدین شاه در پایتخت منتشر می‌شده‌است و هنر بزرگ فروغی را این دانسته که مسائلی که در دورهٔ استبداد کسی جرأت گفتن آن‌ها را نداشته، چنان می‌گفته که ایرادی به آن وارد نمی‌شده‌است و اطلاعات منتشره در تربیت و روزنامه‌خوان‌کردن مردم ایران را از خدمات آن شمرده‌است. جهانگیرخان صور اسرافیل در زمینه مهارت ارائه مطالب سیاسی محمدحسین فروغی و بیان عقاید آزادمنشانه او چنین می‌گوید: «تربیت، اول روزنامه آزادی است که در داخله ایران خصوصاً در پایتخت به چاپ رسیده‌است. خدماتی که این روزنامه به وطن ما کرده‌است علاوه بر معلومات و فوایدی که منتشر نموده یکی این است که مردم ایران از هرچه روزنامه بود آزرده خاطر بودند. تربیت به واسطه شیرینی بیان و مزایای چند که دارا بود مردم را روزنامه‌خوان کرد. دیگر اینکه اهل هوش می‌دانند که تمام مطالب گفتنی را ذکاءالملک در تربیت گفته و هنر بزرگ او همین است که چیزهایی را که در زمان استبداد کسی یارای گفتن نداشت به قدرت قلم و پرده و حجاب انشاء و ادب چنان می‌گفت که اسباب ایراد نمی‌شد و مع‌ذلک زحمت و مرارت و صدماتی که در زیاده از ده سال روزنامه‌نویسی کشید و آزار و اذیت‌هایی که از دوست و دشمن دید در چند سال آخر عمر که وقت استراحت و فراغت بود به تصور کسانی که خارج از کار بودند در نمی‌آید.»روزنامه صوراسرافیل، ش، ۱۵ چهارشنبه ۲۹ رمضان ۱۳۲۵
در یکی از پاورقی‌های این روزنامه شرح حال مخترع چاپ (گوتنبرگ آلمانی) به نگارش درآمده‌است:
جسیکا ردینگ (؛ زادهٔ ۸ مارس ۱۹۷۹ – درگذشته ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۹) که بیشتر با نام صحنه‌ای خود جسیکا جیمز () شناخته می‌شود، بازیگر پورنوگرافی آمریکایی است.
جسیکا ردینگ در ۸ مارس ۱۹۷۹ در انکوریج به دنیا آمد. مادر او اهل چک و فرانسوی است و پدرش به عنوان یک مأمور مخفی برای اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا کار می‌کرد و در جنگ ویتنام نیز شرکت کرده بود. او یک خواهر کوچکتر به نام بانی داشت. جسیکا قبل از فارغ‌التحصیلی از کالج ریو سالادو در آریزونا در مؤسسه نظامی نیومکزیکو در رازول، نیومکزیکو شرکت کرد. سپس به مدت سه سال به عنوان معلم کلاس چهارم تا ششم مشغول به کار شد. او در وب سایت خود بیان کرده‌است که دارای مدرک هنر می‌باشد و می‌تواند پیانو کلاسیک را به خوبی بنوازد.
جسیکا فعالیت خود در صنعت سکس را در تابستان سال ۲۰۰۲ آغاز کرد. در آگوست ۲۰۰۸، او به عنوان دختر جذاب ماه در مجله پنت‌هاوس انتخاب شد و در همان سال، او استودیوی فیلم‌های پورنوگرافی اسپیزو را تأسیس کرد.
او به طرز مشکوکی در سال ۲۰۱۹ درگذشت. پلیس دلیل مرگ اورا مصرف بیش از حد نوشیدنی الکلی اعلام کرد.
ورزشگاه المپیک لندن ورزشگاهی در شهر لندن است.
این ورزشگاه که در سال ۲۰۰۷ میلادی شروع به ساخته شده و در سال ۲۰۱۱ به بهره‌برداری رسیده‌است، ظرفیت آن ۸۰٬۰۰۰ نفر است. مسابقات باشگاه فوتبال وستهام یونایتد از فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۶ تا به حال، در این ورزشگاه انجام می‌شود.
ورزشگاه المپیک لندن که جزئی از مجموعه المپیک پارک لندن است یکی از ورزشگاه‌های مورد استفاده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ و بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ است.
مراسم افتتاحیه و اختتامیه المپیک و پارالمپیک ۲۰۱۲، مسابقات دو و میدانی المپیک در این ورزشگاه انجام شده‌است.
ژورنال ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کاسه‌رود رودخانه ای تاریخی است در مرز ایران و توران که نبرد میان پلاشان و بیژن در نزدیکی آن واقع شد و در شاهنامه از آن یاد شده است.
افراسیاب بر آن سوی این رود کوهی از هیزم به بالای ده کمند فراهم کرده بود تا ایرانیان نتوانند از آن راه عبور کنند و به توران روند. گیو داوطلب آتش زدن هیزم و گشودن راه شد و کی‌خسرو از پیش او را خلعت و گنج بخشید. طوس پس از کشته شدن فرود چون به کاسه‌رود رسید گیو را به گشودن راه فرستاد و گیو آن هیزم‌ها را به پیکان آتش زد تا سه هفته از آتش و دود و باد، راه گذشتن نبود. پس از فرونشستن آتش ایرانیان از آن راه عازم توران شدند. شاهنامه فردوسی، بر پایه چاپ مسکو، انتشارات هرمس صفحه 710 بیت 13
المپیک پارک یک مجموعه ورزشی در شهر لندن است که برای بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ طراحی و ساخته شده است.Olympic Park - London 2012
این مجموعه پس از بازی‌های المپیک و در سال ۲۰۱۳ میلادی به پارک المپیک ملکه الیزابت تغییر نام خواهد یافت. Games site renamed the Queen Elizabeth Olympic Park BBC News. 07-10-10
کافی ظفر همدانی یکی از شاعران سدهٔ ششم در همدان بود. از شعرای چیره دست سلسلهٔ سلاجقهٔ عراق و احتمالاً معاصر ملک‌شاه ابن محمود سلجوقی بود. از معدود اشعار باقی‌مانده‌اش در "مجمع‌الفصحاء" و "لباب‌الالباب" لطافت طبع و علو پایه‌اش در سخنوری پیداست.
کبوده در شاهنامه چوپان افراسیاب بود. چون ایرانیان به سرداری طوس از کاسه‌رود گذشتند و خبر رسیدن لشکریان ایران انتشار یافت. تژاو کبوده را شب‌هنگام به جاسوسی به اردوگاه سپاه ایران فرستاد. اما اسب کبوده در تاریکی شیهه زد و بهرام که طلایه‌دار سپاه ایران بود به جانب صدا آمد و در تاریکی تیری بر کمربند کبوده زد و او را از اسب فرو افکند.
بهرام نزد کبوده رفت و از او پرسید که چه کسی او را به جاسوسی فرستاده است. کبوده امان خواست و گفت که تژاو او را فرستاده‌است و اگر در امان باشد او را به محل تژاو رهنمون خواهد ساخت. اما بهرام سر او را با خنجر از تن جدا کرد و به پای لشکریان افکند . سپاه ایران به سپهسالاری طوس پس از عبور از مرز فرود به مرزبانی پلاشان رسید آنجا نیز با خاک یکسان کرد و پس از عبور از تنگه‌ای صعب‌العبور و برفی به مرز گروگرد رسید. ویژگی این سرزمین کوهستانی بودن و دارای مراتع و چراگاهای سرسبز است برای دام‌ها و گله‌های اسب و گوسفند. سکنهٔ این سرزمین احتمالاً به شغل دام و چرا و شکار اشتغال داشتند. هنگام یورش سپاه ایران به گروگرد مرزبانی آن تژاو بود گروگرد ممکن است معرب بروجرد باشد یا بالعکس بروجرد معرب گروگرد است، نام اصلی بروجرد، بروگرد بود و بروگرد ممکن است همسان گروگرد باشد.
پیر-ژوزف ون بندن (۱۹ دسامبر ۱۸۰۹ - ۸ ژانویه ۱۸۹۴) جانورشناس و دیرین‌شناس بلژیکی بود که در زمینه انگل‌شناسی تخصص داشت.
ون بندن دانش پزشکی را در دانشگاه لون و جانورشناسی را در پاریس زیر نظر ژرژ کوویه آموخت. در سال ۱۸۳۱ مدیر موزه تاریخ طبیعی لون شد و از سال ۱۸۳۶ تا پایان عمر در ۱۸۹۴، استاد جانورشناسی دانشگاه این شهر بود. در ۱۸۴۲ عضو آکادمی پادشاهی بلژیک گشت و در ۱۸۷۵ عضو انجمن پادشاهی در لندن.
او رئیس آکادمی پادشاهی بلژیک در سال ۱۸۸۱ بود. در سال ۱۸۸۶، او همچنین به عنوان عضو خارجی آکادمی هنر و دانش آمریکا برگزیده شد.
او در سن ۸۴ سالگی در لون بلژیک درگذشت. ون بندن در طول زندگی کاتولیک باورمندی بود و در بیانیه وفات او که از سوی آکادمی پادشاهی منتشر شد، از او به خاطر آنکه «بیشترین تحمل در برابر دیدگاه دیگران را نشان می‌داد» ستایش شده بود.
مجمعُ‌الفُصحاء (تألیف ۱۲۸۴ قمری) تذکرهٔ ادبی مفصلی از رضاقلی‌خان هدایت طبرستانی در شرح احوال و منتخباتی از اشعار ۸۶۷ شاعر در دو مجلد تدوین یافته‌است. نخستین مجلد به شرح حال شاهان و امیرانی که شعر سروده‌اند و شاعران متقدم تا سدهٔ هشتم قمری اختصاص یافته و در مجلد دوم ذکر احوال و آثار شاعران سده‌های بعدی و معاصر مؤلف تا ۱۲۸۴ فراهم آمده‌است. هدایت در تألیف آن از بیشتر تذکره‌های شاعران سود جسته، اما اشتباهات آن‌ها را نیز تکرار کرده و اشتباهات دیگری نیز خاصه در ذکر تاریخ‌ها مرتکب شده‌است که بعضی از آن‌ها عجیب است. با این حال از آنجا که بزرگترین تذکرهٔ شاعران پارسی‌گوی است، از مآخذ بزرگ شعر فارسی به شمار می‌رود و بسیارند شاعرانی که جز در این تذکره نام و اثری از ایشان بر جای نمانده‌است؛ همچنانکه قسمتی از اشعار بسیاری شاعران دیگر منحصراً در این اثر تذکره محفوظ مانده‌است. نخستین بار در ۱۲۹۵ قمری و نسخهٔ منقحی به تصحیح مظاهر مصفا در سال ۱۳۳۶ تا ۱۳۴۰ شمسی در شش مجلد منتشر شد.
رزم رستم و خاقان چین داستانی پهلوانی دارای ۴۰۹ بیت در شاهنامه است. خاقان چین با سپاهش به یاری تورانیان به هماون آمد تا با سپاه ایران بجنگد ولی در نبردی که درگرفت، سه تن از سرداران خود یعنی اشکبوس و کاموس و چنگش را از دست داد. آنگاه خود با سپاهش به لشکر ایران تاخت و چون کاری از پیش نبرد به رستم پیشنهاد آشتی کرد ولی رستم نپذیرفت و به نبرد ادامه داد تا به خود خاقان که بر فیلی سپید سوار بود، دست یافت و او را با کمند به بند آورد.
سد در نثر یا صد در نثر نام کتابی است در حدود ۱۴۰۰۰ واژه در آموزه‌ها و آیین‌های و شایست و ناشایست دینی زرتشتی و برخی باورهای مردمی که ریشه در باورهای دینی دارد. این کتاب به صد بخش تقسیم شده و هر بخش موضوعی و در برگیرنده چند بند و گاه چند فراز است. این کتاب در سال ۱۹۰۹ میلادی همراه با کتاب همسان دیگری به نام سد در بندهش توسط جیوانجی جمشید جی مودی در بمبئی چاپ شد.
"سد در نثر" دو بار به نظم کشیده شده‌است که نخست مشهور به صد در نظم سرودهٔ ایرانشاه پسر ملکشاه ۱۴۹۶ میلادی و دومی معروف به صد در بحر طویل سرودهٔ دو فرد عامی به نام‌های "ملا رستم اسفندیار" و "ملا بهزاد رستم" در سال ۱۶۰۵ میلادی است. در وجه تسمیهٔ صد آورده‌اند که بنا به اعتقاد پیروان آیین زرتشتی این کتاب چون شهری با صد دروازه‌است که چون بهدینی یکی از دروازه‌ها را بیابد، از گناه خواهد رست و به بهشت خواهد رسید.
گرازماهی بی‌باله آب‌بازی با جثه کوچک عضو خانواده گرازماهیان است. این گونه تنها عضو سرده بی‌باله‌ها است. این جانور با نام‌های گرازماهی هند و گرازماهی کوویه نیز شناخته می‌شود.
گرازماهی بی‌باله تقریباً به گونه کامل فاقد باله پشتی است. رنگ بدن بالغ‌ها خاکستر روشن است. بچه‌های تازه متولد شده اغلب سیاه‌رنگ با پشتی خاکستری‌اند که این رنگ‌ها همگی پس از ۴ تا ۶ ماه خاکستری می‌شوند. طول بالغ‌ها به بیش از ۱٫۵۵ متر می‌رسد تا بیشینه ۲ متر، وزنشان نیز میان ۱۰۰-۷۰ کیلوگرم است. طول تازه متولدان نیز ۸۰-۶۸ سانتی‌متر است با وزنی برابر ۷ کیلوگرم.
گرازماهی بی‌باله در نزدیکی ۲ سالگی به بلوغ جنسی می‌رسد. طول دوره بارداری ۱۰ تا ۱۱ ماه است و هر بار اغلب ۱ بچه به زاییده می‌شود. مدت زمان شیردهی به بچه‌ها ۷ تا ۱۰ ماه است.
گرازماهی بی‌باله در آب‌های کرانه‌ای قاره آسیا، به ویژه در کره، هند، چین، اندونزی، بنگلادش، ژاپن، یافت می‌شود. گروهی از آن‌ها که مختص آب شیرین هستند در رودخانه یانگ‌تسه زندگی می‌کنند. در انتهای غربی، این جانوران در خلیج فارس دیده می‌شود.
این گرازماهیان در هر دو آب شور و شیرین توانایی زندگی دارند.
وضعیت بقای این جانور در سیاهه قرمز اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست در حالت آسیب‌پذیر طبقه‌بندی شده. این طبقه‌بندی به دلیل کاهش ظاهری جمعیت آن‌ها بر پایه بررسی‌های دقیق در دریای ژاپن و حوزه آبگیر رودخانه یانگ‌تسه صورت گرفته‌است. جمعیت ساکن در رودخانه یانگ‌تسه به عنوان گونه‌های در معرض خطر شناخته شده‌اند.
سد در بندهش یا صد در بندهش نام کتابی است در حدود ۲۲۰۰۰ کلمه در تعالیم و شعائر و مناسک و شایست و ناشایست‌های دینی زرتشتی و برخی باورهای عامیانه که ریشه در معتقدات دینی دارد. این کتاب به صد بخش تقسیم شده و هر بخش موضوعی و مشتمل بر چند بند و گاه چند عبارت است. این کتاب در سال ۱۹۰۹ میلادی همراه با کتاب مشابه دیگری به نام سد در نثر توسط جیوانجی جمشید جی مودی در بمبئی چاپ شد.
آغاز سد در بندهش چنین است: «این دفتر شایست ناشایست که بر مردمان فریضه باشد تا برخوانند نیک از بد بدانند آنچه در دین به مازدیسنان ایزد تعالی فرموده شرط خویش به جا می‌آورند تا فردا پشیمانی نباشد.» در وجه تسمیهٔ صد آورده‌اند که بنابه اعتقاد پیروان آیین زرتشتی این کتاب چون شهری با صد دروازه است که چون بهدینی یکی از دروازه‌ها را بیابد، از گناه خواهد رست و به بهشت خواهد رسید.
رستم و شغاد داستانی پهلوانی–تراژیک دارای ۲۱۲ بیت در شاهنامه است. فرجام کار رستم دستان و اسبش رخش در این داستان می‌باشد.