moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بیشتر سیستم‌های هوش مصنوعی شامل نوعی از فناوری‌های یکپارچه است، به عنوان مثال، تلفیق فناوری‌های سنتز گفتار با فناوری تشخیص گفتار. با این حال، در سال‌های اخیر بحث در مورد اهمیت ادغام سیستم‌ها به عنوان یک حوزه در نوع خود افزایش یافته‌است. طرفداران این رویکرد محققانی مانند ماروین مینسکی، آرون اسلومن، دب روی، کریستین آر. توریسون و مایکل آ اربیب هستند. یک دلیل برای جلب توجه اخیر ادغام هوش مصنوعی این است که قبلاً تعدادی سیستم (نسبتاً) ساده هوش مصنوعی برای حوزه‌های خاص (مانند بینایی کامپیوتری، سنتز گفتار و غیره) ایجاد شده‌است و ادغام آنچه در حال حاضر برای هوش مصنوعی موجود است یک رویکرد منطقی تر از ساخت سیستم‌های یکپارچه از ابتدا است.
تمرکز بر یکپارچه‌سازی سیستم‌ها، به ویژه با توجه به رویکردهای پیمانه‌ای، از این واقعیت ناشی می‌شود که اکثر هوش‌های مقیاس زیاد از بسیاری از فرایندها and یا or با استفاده از ورودی و خروجی چند حالته تشکیل شده‌اند. به عنوان مثال، یک نوع هوش انسان نما ترجیحاً باید بتواند با استفاده از سنتز گفتار صحبت کند، با استفاده از تشخیص گفتار بشنود، با استفاده از مکانیزم منطقی و موارد دیگر درک کند. به منظور تولید نرم‌افزار هوشمند مصنوعی با هوش گسترده‌تر، ادغام این روش‌ها ضروری است.
مشارکت بخشی جدانشدنی از توسعه نرم‌افزار است که به اندازه شرکت‌های نرم‌افزاری و دپارتمان‌های نرم‌افزاری آنها مشهود است. از جمله ابزارهای سهولت همکاری در نرم‌افزار، روش‌ها و استانداردهای مختلفی است که سازندگان می‌توانند برای اطمینان از کیفیت، قابلیت اطمینان و سازگاری نرم‌افزار خود با نرم‌افزار ایجاد شده توسط دیگران (مانند استانداردهای W3C برای توسعه صفحه وب)، از آنها پیروی کنند. با این حال، همکاری در زمینه‌های هوش مصنوعی وجود نداشته‌است، بیشتر آنها در خارج از مدارس، دپارتمان‌ها یا موسسات تحقیقاتی دیده نمی‌شوند (و حتی گاهی در آنها نیز وجود ندارد). این امر تمرین کنندگان یکپارچه سازی سیستم‌های هوش مصنوعی را با یک مشکل اساسی نشان می‌دهد و اغلب باعث می‌شود محققان هوش مصنوعی هر بار که می‌خواهند عملکرد خاصی برای کار با نرم‌افزار خود داشته باشند، «چرخ را دوباره» اختراع کنند. حتی بیشتر آسیب زننده سندرم «در اینجا اختراع نشده‌است»، که خود را در بی میلی شدید محققان هوش مصنوعی برای کار بر روی دیگران نشان می‌دهد.
نتیجه این در هوش مصنوعی مجموعه بزرگی از «جزایر راه حل» است: تحقیقات هوش مصنوعی مولفه‌ها و سازوکارهای نرم‌افزاری ایزوله شده زیادی را تولید کرده‌است که به‌طور جداگانه با بخش‌های مختلف هوش سروکار دارند. به عنوان مثال:
با افزایش محبوبیت جنبش نرم‌افزار آزاد، بسیاری از نرم‌افزارهای ایجاد شده، از جمله سیستم‌های هوش مصنوعی، برای بهره‌برداری عمومی در دسترس هستند. گام طبیعی بعدی ادغام این مولفه‌های نرم‌افزاری منحصر به فرد در سیستم‌های منسجم و هوشمند با ماهیت گسترده‌تر است. از آنجایی که قبلاً توسط جامعه تعداد زیادی از مولفه‌ها (که غالباً همان هدف را تأمین می‌کنند) ایجاد شده‌اند، در دسترس‌ترین روش ادغام، دادن راهی آسان برای برقراری ارتباط با یکدیگر به هر یک از مولفه‌ها است. با این کار، هر مولفه به خودی خود به ماژولی تبدیل می‌شود که می‌توان در تنظیمات و پیکربندی‌های مختلف معماری‌های بزرگتر امتحان کرد.
بسیاری از انجمن‌های آنلاین برای توسعه دهندگان هوش مصنوعی وجود دارد که هدف آنها آموزش‌ها، مثال‌ها، انجمن‌ها برای کمک مبتدیان و متخصصان در ساخت سیستم‌های هوشمند است (به عنوان مثال AI Depot ,Generation 5). با این حال، تعداد کمی از جوامع موفق شده‌اند که یک استاندارد خاص یا یک آیین‌نامه رفتاری را مشهور کنند تا اجازه دهند مجموعه بزرگی از سیستم‌های متفرقه با هر سهولتی یکپارچه شود. با این وجود اخیراً تلاش‌هایی برای تولید استانداردهایی برای همکاری تحقیقاتی هوش مصنوعی شده‌است، Mindmakers.org یک انجمن آنلاین است که به‌طور خاص برای همکاری در توسعه سیستم‌های هوش مصنوعی ایجاد شده‌است. این انجمن پیام OpenAIR و پروتکل مسیریابی را برای برقراری ارتباط بین اجزای نرم‌افزار پیشنهاد کرده‌است، و ساختن ماژول‌ها را بلافاصله در پروژه‌های افراد دیگر توسعه می‌دهد.
روش طراحی ساخت گرایان (CDM یا "Constructionist AI") یک روش رسمی است که برای استفاده در توسعه رباتیک شناختی، انسان‌سازهای ارتباطی و سیستم‌های گسترده AI در سال ۲۰۰۴ پیشنهاد شده‌است. ایجاد چنین سیستم‌هایی نیاز به یکپارچه سازی تعداد زیادی ویژگی دارد که برای دستیابی به رفتار منسجم سیستم باید با دقت هماهنگ شوند. CDM بر اساس مراحل طراحی تکراری است که منجر به ایجاد شبکه‌ای از ماژول‌های تعاملی نامیده می‌شود، و از طریق جریان‌های صریح تایپ شده و پیام‌های گسسته ارتباط برقرار می‌کند. پروتکل پیام OpenAIR (زیر را ببینید) از CDM الهام گرفته شده‌است و اغلب برای کمک به توسعه سیستم‌های هوشمند با استفاده از CDM استفاده شده‌است.
یکی از اولین پروژه‌هایی که از CDM استفاده کرد، Mirage بود، یک عامل گرافیکی مجسم و تجسم یافته از طریق واقعیت افزوده که می‌توانست با کاربران انسانی ارتباط برقرار کند و دربارهٔ اشیا موجود در اتاق فیزیکی کاربر صحبت کند. میراژ توسط Kristinn R. Thórisson، خالق CDM و تعدادی از دانشجویان دانشگاه کلمبیا در سال ۲۰۰۴ ایجاد شد. این روش به‌طور فعال در دانشگاه ریکیاویک در حال توسعه است.
OpenAIR یک پروتکل ارتباطی و مسیریابی پیام است که طی دو سال گذشته محبوبیت بیشتری پیدا کرده‌است. پروتکل توسط Mindmakers.org مدیریت می‌شود و به روش زیر در سایت آنها شرح داده می‌شود:
" "OpenAIR یک پروتکل مسیریابی و ارتباطی است که مبتنی بر معماری انتشار-اشتراک است. هدف این است که" چسبی "باشد که به بسیاری از محققان هوش مصنوعی اجازه می‌دهد کد را به طور موثرتری به اشتراک بگذارند -" AIR برای به اشتراک گذاری ". این یک تعریف یا یک طرح از "اداره پست و سیستم تحویل نامه" برای سیستم‌های چند ماژولی توزیع شده‌است. OpenAIR بنیادی اساسی را ایجاد می‌کند که می‌توان بر اساس آن زبان‌های نشانه گذاری و معنایی بعدی را ایجاد کرد، مانند تشخیص حرکت و ایجاد حرکت، بینایی کامپیوتر، رابط سخت افزار-نرم‌افزار و غیره؛ برای یک مثال اخیر به CVML مراجعه کنید". "
OpenAIR ایجاد شده‌است تا به اجزای نرم‌افزاری که هدف خاص خود را دارند بتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند تا رفتار کلی سیستم‌های هوشمند در مقیاس بزرگ را ایجاد کنند. یک مثال ساده داشتن سیستم تشخیص گفتار و برقراری ارتباط گفتار با یک سیستم خبره از طریق پیام‌های OpenAIR برای ایجاد سیستمی است که می‌تواند سوالات مختلف را از طریق گفتگوی گفتاری بشنود و پاسخ دهد. CORBA (نگاه کنید به زیر) معماری قدیمی اما مشابهی است که می‌تواند برای مقایسه استفاده شود، اما OpenAIR به‌طور خاص برای تحقیقات هوش مصنوعی ایجاد شده‌است، در حالی که CORBA یک استاندارد کلی تر است.
پروتکل OpenAIR برای همکاری در تعدادی از سیستم‌های هوش مصنوعی استفاده شده‌است، لیستی را می‌توان در صفحات پروژه Mindmakers یافت. Psyclone یک بستر محبوب برای جفت شدن با پروتکل OpenAIR است (به زیر مراجعه کنید).
Psyclone یک پلتفرم نرم‌افزاری یا یک سیستم عامل AI است که توسط آزمایشگاه‌های ماشین‌های ارتباطی برای استفاده در ایجاد سیستم‌های بزرگ و چند منظوره AI ساخته شده‌است. این سیستم پیاده‌سازی سیستم تخته سیاه است که از پروتکل پیام OpenAIR پشتیبانی می‌کند. Psyclone برای اهداف غیر تجاری بصورت رایگان در دسترس است و بنابراین اغلب توسط موسسات تحقیقاتی با بودجه کم و توسعه دهندگان تازه‌کار AI استفاده می‌شود.
Elvin یک روتر مبتنی بر محتوا است و دارای یک ایستگاه مسیریابی مرکزی است، شبیه به Psyclone AIOS (نگاه کنید به بالا).
OOA یک معماری ترکیبی است که به یک زبان ارتباطی بین عامل (ICL) خاص متکی است - یک زبان بیانی مبتنی بر منطق که برای بیان کارهای سطح بالا، پیچیده و اصطلاحات زبان طبیعی مناسب است.
معماری مشترک کوربا (Object Request Architecture) استانداردی است که اجزای نرم‌افزار را که به چندین زبان رایانه نوشته شده و روی چندین رایانه اجرا می‌شوند امکان همکاری برقرار می‌کند. CORBA توسط گروه مدیریت شی (OMG) تعریف می‌شود. CORBA اصول مشابه پروتکل OpenAIR را دنبال می‌کند (نگاه کنید به بالا)، و می‌تواند برای یکپارچه سازی سیستم‌های AI استفاده شود.
تعریف رابط سرویس پیام باز (OSID) یک مشخصات O.K.I است که ابزاری برای ارسال، اشتراک و دریافت پیام فراهم می‌کند. OSIDها رابط‌های برنامه‌ای هستند که شامل یک معماری سرویس گرا برای طراحی و ساخت نرم‌افزارهای قابل استفاده مجدد و قابل همکاری هستند.
خیابان ۲۸ام غربی ۵۲۰ (به انگلیسی: 520 West 28th Street)، معروف به ساختمان زاها حدید، در شهر نیویورک واقع شده‌است. این ساختمان توسط زاها حدید طراحی شد و تنها ساختمان مسکونی وی در نیویورک و یکی از آخرین پروژه‌های وی قبل از مرگ بود. این ساختمان در امتداد های لاین واقع شده‌است. این ساختمان قرار است چهار گالری هنری در طبقه همکف داشته باشد.
این ساختمان دارای روکش‌های فولادی ضدزنگ برش لیزری است که در فیلادلفیا جوش داده شده‌است. بسیاری از آپارتمان‌ها دارای بالکن هستند. این ساختمان دارای نقوش هندسی منحنی است که امضای زاها حدید است.
این ساختمان L شکل است و دارای یک پنت هاوس دوبلکس است.
مبلمان ساختمان توسط جنیفر پست و وست چین طراحی شده‌است. حمامها با شیشه‌های هوشمند مجهز شده‌اند.
مولوی نذیر احمد دهلوی، رمان‌نویس اردو، اصلاح‌طلب اجتماعی و مذهبی و سخنور بود.
نذیر احمد در سال ۱۸۳۱ در خانواده ای از دانشمندان در روستای Rehar ، منطقه Bijnor ، UP ، هند متولد شد. پدرش ، سعادت علی خان ، معلم یک مدرسه علمیه مذهبی بود. او تا نه سالگی در فارسی و عربی در خانه تحصیل کرد. وی سپس به مدت پنج سال دستور زبان عربی را تحت راهنمایی نصرالله صاحب فرا گرفت. Abbas, Qamar & Ahmad, Dr. Farooq & Qamar, Dua & Abbas, Mujahid & Zia, Ghazala & Abbas, Zafar. "Life and Work of Deputy Nazir Ahmed: The First Novelist of Urdu". (2017) p. 214-219
نذیر احمد می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
ماجرای ماکومبر یک فیلم درام آمریکایی به کارگردانی زولتن کوردا در سال ۱۹۴۷ است.
رابرت ویلسون توریست‌ها را در دشت‌های کنیا هدایت می‌کند در این میان او آقا و خانم ماکومبر را برای شکار بوفالو می‌برد اما رفتار نفرت‌انگیز مارگارت هر سه آن‌ها را دچار دردسر می‌کند و...
نذیر احمد (۱۹۱۵–۲۰۰۸) دانشمند، نویسنده و مدرس هندی زبان فارسی اهل هند بود. وی در سال ۱۹۸۷ جایزه پادما شری را از دولت هند گرفت. او این جایزه را برای تلاش در تبلیغ زبان و ادبیات فارسی دریافت کرد.
نذیر احمد در ۳ ژانویه ۱۹۱۵، در دهکده کوچک کلاهی غریب (غوره / گورا)، نزدیک گوندا، در اوتار پرادش، هند متولد شد. او در یک مدرسه ابتدایی محلی تحصیل کرد که در سال ۱۹۳۰ از آنجا فارغ‌التحصیل شد. سپس در دبیرستان گوندا تحصیل کرد و دوره مقدماتی خود را با رتبه ممتاز در ریاضیات در سال ۱۹۳۴ به پایان رساند. پس از آن، وی به کالج مسیحی لکهنو پیوست و در سال ۱۹۳۶ امتحانات واسطه ای و "Munshi" خود را به پایان رساند و در سال ۱۹۳۹ مدرک لیسانس (Hons) را در ایران، با رتبه اول دریافت کرد. وی در سال ۱۹۴۰ تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی ارشد به پایان رساند و با کسب اولین رتبه، دو مدال طلا و یک بورس تحصیلی عالی کسب کرد.
حافظ برتر کدام است؟ کتابی از رشید عیوضی دربارهٔ حافظ است که در سال ۱۳۸۵ منتشر شد. عیوضی برای این کتاب برندهٔ جایزهٔ قلم زرین شد.
ایرج امیرضیایی در دو مقاله مفصل به نقد این کتاب پرداخته‌است.
پس ختام یک روش درک مطلب است. این روش باعث تمرکز و درک بهتر می‌شود.
دیارا ترائوره (؛ – ) سیاستمدار، و پرسنل نظامی اهل گینه بود. وی از ۵ آوریل ۱۹۸۴ تا ۱۸ دسامبر ۱۹۸۴ نخست‌وزیر گینه بود.
دیارا ترائوره در ۸ ژوئیه ۱۹۸۵، در سن ۵۰ سالگی اعدام شد.
سیدیا توره (؛ زادهٔ )Profile of Sidya Touré سیاستمدار اهل گینه است.Saliou Samb, "Guinea's Toure accepts defeat, sees kingmaker role" , Reuters, 23 July 2010. وی از ۹ ژوئیه ۱۹۹۶ تا ۸ مارس ۱۹۹۹ نخست‌وزیر گینه بود.Paul Melly, "Guinea: Early Warning Analysis", Writenet, August 2003, page 1.
در سپتامبر ۲۰۲۱، سیدیا توره پس از ۱۰ ماه تبعید در اروپا به گینه بازگشت.
تیوب دوچرخه که با نام انگلیسی tube شناخته می شود یک استوانه لاستیکی بادکنکی است که بصورت دایره شکل دو سر آن به هم متصل شده و مهر و موم می شود و توسط یک سوپاپ داخل آن با فشار هوا پر میشود. تیوب دوچرخه در داخل لاستیک دوچرخه قرار می گیرد. هوا فشرده شده داخل تیوب یکی از یهترین فناوری هایی است که تا بحال برای حرکت نرم چرخ ها اختراع شده است.
اگر شیع تیزی واردلاستیک دوچرخه شود تیوب دوچرخه سوراخ می شود و باعث خالی شدن باد فشرده شده داخل تیوب میشود که به این اتفاق پنچری لاستیک گفته میشود. که در اقلب مواقع پنچری دوچرخه با چسب مخصوص پنچری قابل تعمیر است.
ثور: عشق و آذرخش () فیلمی آمریکایی در ژانر ابرقهرمانی است که بر اساس شخصیت ثور از مارول کامیکس ساخته شده و در ۲۰۲۲ منتشر شد. این فیلم به‌دست مارول استودیوز تهیه و به‌وسیلهٔ استودیو سینمایی والت دیزنی توزیع شده‌است. این فیلم دنبالهٔ مستقیم "" (۲۰۱۷) است و بیست و نهمین فیلم در دنیای سینمایی مارول محسوب می‌شود. کارگردانی آن بر عهدهٔ تایکا وایتیتی بوده که فیلم‌نامه‌اش را با جنیفر کیتین رابینسون به نگارش درآورده است. کریس همسورث در نقش ثور در کنار کریستین بیل، تسا تامپسون، جیمی الکساندر، وایتیتی، راسل کرو و ناتالی پورتمن بازیگران فیلم هستند. در این فیلم، ثور در تلاش است تا به آرامش درونی دست یابد، اما باید به ماجرایی بازگردد و با کمک گرفتن از والکیری (تامپسون)، کورگ (وایتیتی) و جین فاستر که اکنون تبدیل به ثور شده‌است (پورتمن)، گور، قصاب خدایان (بیل) را از نابود کردن تمام خدایان بازدارد.
همسورث و وایتیتی تا ژانویهٔ ۲۰۱۸ دربارهٔ برنامه‌هایی برای ساخت دنبالهٔ "رگناروک" در حال مذاکره بودند. خبر ساخت "عشق و تندر" به‌طور رسمی در در ژوئیهٔ ۲۰۱۹ اعلام شد و همسورث، وایتیتی و تامپسون، در کنار پورتمن — که در "رگناروک" حضور نداشت — همگی برای بازگشت به این فرنچایز اعلام آمادگی کردند. وایتیتی گفت که این فیلم عناصری از فعالیت جیسون آرون در کتاب کمیک "ثور نیرومند" را اقتباس خواهد کرد که در آن شخصیت پورتمن یعنی جین فاستر، در حالی که به سرطان مبتلا شده‌است، شنل و قدرت‌های ثور را به خود می‌گیرد. رابینسون به‌عنوان نویسنده در فوریهٔ ۲۰۲۰ به فیلم پیوست و وایتیتی بعداً آن را یک فیلم عاشقانه توصیف کرد. جنیفر کایتین رابینسون در فوریه ۲۰۲۰ به فیلمنامه پیوست و بازیگران بیشتری در همان سال از جمله حضور نگهبانان کهکشان فاش شد. انتظار می‌رفت که تولید در اواخر سال ۲۰۲۰ آغاز شود اما به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به تعویق افتاد. فیلمبرداری در نهایت در ژانویه ۲۰۲۱ در سیدنی استرالیا آغاز شد و در اوایل ژوئن به پایان رسید.
"ثور: عشق و آذرخش" در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۲ در تئاتر ال کاپیتان واقع در هالیوود، لس آنجلس به نمایش درآمد و در ۸ ژوئیه به‌عنوان بخشی از در ایالات متحده اکران شد. منتقدان سبک شاد فیلم و نقش‌آفرینی بازیگران به‌ویژه بیل و پورتمن را تحسین کردند، اما در زمینهٔ فیلم‌نامه و تناقض در لحن مورد انتقاد قرار گرفت؛ چند منتقد این فیلم را نسبت به قسمت قبلی ضعیف‌تر می‌دانستند. این فیلم بیش از ۷۶۰ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشته و هشتمین فیلم پرفروش ۲۰۲۲ است.
پس از مرگ لاو، دختر گور و نادیده گرفته‌شدن درخواست کمک وی از سوی خدایش، راپو، گور به اسلحهٔ خداکُشِ نکروسورد فراخوانده می‌شود و از آن برای کشتن راپو استفاده می‌کند و قسم می‌خورد که تمام خدایان را بکشد.
در جایی دیگر، ثور پس از دریافت سیگنال استرس از سیف، راه خود را از نگهبانان کهکشان جدا می‌کند. به محض ورود، یک سیف شکست‌خورده به ثور به خاطر گور هشدار می‌دهد که هدف بعدی او نیو آسگارد است. دکتر جین فاستر، دوست دختر سابق ثور (که به سرطان تشخیص داده‌شده) با ناموفق‌بودن درمان پزشکی، به این امید که چکش شکسته ثور، میولنیر، او را به‌طور جادویی شفا دهد، به نیو آسگارد می‌رسد. از آنجا که ثور سال‌ها پیش ناخودآگاه فاستر را طلسم کرده‌بود تا از او محافظت کند، میولنیر دوباره خود را با فاستر پیوند می‌دهد. درست زمانی که گور با موجودات سایه شروع به حمله به شهر می‌کند، ثور به نیو آسگارد می‌رسد. او از پیدا کردن فاستر با میولنیر شگفت‌زده می‌شود، اما با این وجود با او، والکیری و کورگ برای مبارزه با گور متحد می‌شود. گروه گور را خنثی می‌کند، اما او فرار کرده و چند کودک آسگاردی را می‌رباید.
این گروه برای هشدار دادن به دیگر خدایان و درخواست کمک از آنها به آمنی‌پوتنت سیتی (Omnipotent City) سفر می‌کنند. زئوس خدای المپیک حاضر به کمک نیست و ثور را اسیر می‌کند و گروه را مجبور می‌کند تا با مردان زئوس مبارزه کنند. زئوس، کرگ را مجروح می‌کند. ثور در خشم زئوس را با صاعقهٔ خود ضربه می‌زند، که والکری در حین فرار آنها می‌دزدد. آنها سپس برای نجات کودکان به قلمرو سایه (Shadow Realm) سفر می‌کنند. با این حال، این یک حقه برای گور برای گرفتن استورم‌بریکر بود، که او قصد دارد از آن در بی‌فراست برای ورود به اترنیتی و درخواست نابودی همه خدایان استفاده کند. گور موفق می‌شود بر گروه ثور غلبه کند و با موفقیت استورم‌بریکر را بدزدد. گور از استورم‌بریکر برای باز کردن پورتال به اترنیتی استفاده می‌کند. والکری به شدت مجروح می‌شود و فاستر به نبردی پایان می‌دهد که با استفاده از میولنیر به پایان می‌رسد و یکی دیگر از این استفاده‌ها احتمالاً مرگ او را بر اثر سرطان تسریع می‌کند. از اینرو ثور به تنهایی می‌رود و کودکان ربوده‌شده آسگاردی و سلاح‌های آن‌ها را با قدرت خود آغشته می‌کند تا در کنار او بجنگند. فاستر در مبارزه با گور به ثور می‌پیوندد و نکروسورد را نابود می‌کند.
با اعتراف به شکست، ثور موفق می‌شود گور را متقاعد کند که تنها چیزی که از ابدیت می‌خواست این نبود که خدایان را نابود کند، بلکه بازگرداندن دخترش لاو بود. فاستر به بیماری خود تسلیم می‌شود و در آغوش ثور می‌میرد. اترنیتی به گور اجازه می‌دهد تا لاو را زنده کند، که او پیش از مرگش به خاطر اثرات نکروسورد از ثور خواهش می‌کند که از او مراقبت کند. کودکان به نیو آسگارد بازمی‌گردند، جایی که والکری و سیف شروع به آموزش آنها می‌کنند. در همین حال، ثور که اکنون دوباره میولنیر را در اختیار دارد، به ماجراجویی برای کمک به مردم ادامه می‌دهد، در حالی که لاو اکنون استورم‌بریکر را در کنار خود دارد.
در صحنه‌ای میان‌تیتراژ، زئوس که در حال بهبودی است، پسرش هرکول را برای انتقام و کشتن ثور می‌فرستد. در صحنهٔ پس از تیتراژ، فاستر به دروازه والهالا می‌رسد که در آن‌جا هایمدال از او استقبال می‌کند.
علاوه بر این، نگهبانان کهکشان در این فیلم حضور دارند، با کریس پرت، پام کلمنتیئف، دیو باتیستا، کارن گیلان، وین دیزل، و بردلی کوپر در نقش‌های پیتر کویل / استار-لرد، مانتیس، درکس د دسترویر، نبیولا، گروت و راکت راکون، در کنار شان گان در نقش کراگلین ابفونتری. همچنین بازیگران مت دیمون، سم نیل و لوک همسورث در نقش بازیگران آسگاردی که به ترتیب نقش‌های لوکی، اودین و ثور را بازی می‌کنند و ملیسا مک‌کارتی به عنوان بازیگر نقش هلا به آنها ملحق شدند و همسر مک‌کارتی، بن فالکون در نقش مدیر صحنه ظاهر می‌شود.
سایمون راسل بیل در نقش دیونیسوس خدای المپیک، و آکوسیا سابت در نقش ایزدبانو باستت ظاهر می‌شوند. جاناتان بروگ، بازیگر نقش دیکن در فیلم وایتیتی از سال ۲۰۱۴ "آنچه در سایه‌ها انجام می‌دهیم" به عنوان یکی از خدایان در فیلم ظاهر می‌شود. کیرون ال. دایر در نقش اکسل، پسر هایمدال ظاهر می‌شود؛ ایندیا رز همسورث، دختر کریس همسورث در نقش لاو، دختر گور، و السا پاتاکی، همسر همسورث، در نقش ولف‌وومن (زن گرگی) ظاهر می‌شوند؛ علاوه بر آن فرزندان پورتمن و وایتیتی، کودکان نیو آسگارد را به تصویر می‌کشند. جنی موریس خواننده نیز به عنوان یک شهروند نیو آسگارد ظاهر می‌شود. برت گلدشتاین در نقش هرکول پسر زئوس در یک صحنه میان تیتراژ ظاهر می‌شود.
جف گلدبلوم و پیتر دینکلیج قرار بود به ترتیب در نقش‌های گرندمستر از "ثور: رگناروک" و ایتری از "" (۲۰۱۸) نقش‌های خود را بازی کنند، اما صحنه‌های آن‌ها از اکران سینمایی حذف شدند. لینا هیدی نیز قرار بود در این فیلم حضور داشته باشد، اما صحنه‌های وی همچنین از اکران سینمایی حذف شدند.
"ثور: عشق و تندر"در تاریخ ۸ ژوئیه ۲۰۲۲ در ایالات متحده اکران شد. این فیلم قبلاً برای انتشار در ۵ نوامبر ۲۰۲۱ تنظیم شده بود، اما به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ تا ۱۸ فوریه ۲۰۲۲ به تعویق افتاد. سپس زمانی که "دکتر استرنج در چندجهانی دیوانگی" تغییر برنامه داد، یک هفته به ۱۱ فوریه منتقل شد، و باری دیگر به ۶ مه ۲۰۲۲ به تعویق افتاد تا اینکه در نهایت تاریخ آن ۸ ژوئیه ۲۰۲۲ معرفی شد. این بخشی از است.
"ثور: عشق و تندر" ۳۴۳٫۲ میلیون دلار در ایالات متحده و کانادا و ۴۱۷٫۷ میلیون دلار در سایر مناطق فروش داشته که مجموعاً ۷۶۰٫۹ میلیون دلار در سراسر جهان است. این فیلم به ششمین فیلم پرفروش ۲۰۲۲ تبدیل شده‌است. آخر هفته افتتاحیه این فیلم ۳۰۳٫۳ میلیون دلار در سراسر جهان به دست آورد و با ۲۳ میلیون دلار فروش در قالب آی‌مکس، به سومین افتتاحیه بزرگ ژوئیه در تاریخ برای این فرمت تبدیل کرد.
پیش‌بینی شده بود که این فیلم در نخستین اکران آخرهفتهٔ خود بین ۱۴۰ تا ۱۶۷ میلیون دلار با مجموع ناخالص جهانی ۳۴۵ تا ۴۲۰ میلیون دلار فروش داشته باشد. این فیلم در نخستین روز اکران خود ۶۹٫۵ میلیون دلار به دست آورد که شامل ۲۹ میلیون دلار از پیش‌نمایش پنجشنبه‌شب بود. این، دومین روز افتتاحیه و پیش‌نمایش شب در سال ۲۰۲۲ (پس از "دکتر استرنج در چندجهانی دیوانگی")، و همچنین پنجمین روز برتر افتتاحیه را برای یک فیلم رقم زد. این فیلم با فروش ۱۴۳ میلیون دلاری، بهترین آغاز فیلم انفرادی "ثور"، سومین فیلم برتر سال ۲۰۲۲ (پس از "چندجهانی دیوانگی" و "")، و دوازدهمین بهترین فیلم برای یک فیلم است. آخر هفته دوم آن ۴۶٫۶ میلیون دلار فروش داشت که کاهشی نزدیک به ۶۸ درصد را نشان می‌دهد که یکی از بزرگترین افت‌های آخر هفته دوم برای یک فیلم است. "ددلاین هالیوود" این را به رتبه‌بندی‌های سینماسکور و پاسخ انتقادی منتقدان و تماشاگران نسبت داد. این فیلم در سومین آخر هفته اکران خود ۲۲٫۶ میلیون دلار فروش داشت و پس از فیلم تازه‌وارد "جواب منفی" در جایگاه دوم قرار گرفت.
در خارج از ایالات متحده و کانادا، "عشق و تندر" در روز افتتاحیهٔ خود ۱۵٫۷ میلیون دلار از ۱۷ بازار به دست آورد که ۳۹ درصد از نتایج کلی روز نخست "" (۲۰۱۷) پیشی گرفت، اما از "دکتر استرنج در چندجهانی دیوانگی" ۲۴ درصد عقب افتاد. این فیلم با ۳٫۱ میلیون دلار بهترین فروش گیشه در روز افتتاحیه در کره جنوبی داشت و پنجمین پرفروش‌ترین اکران در این کشور در طول همه‌گیری شد. این فیلم در روز افتتاحیهٔ خود در استرالیا ۳ میلیون دلار به دست آورد و به پنجمین روز افتتاحیه برتر تاریخ برای یک فیلم در این کشور تبدیل شد.
تماشاگران شرکت‌کننده در نظرسنجی سینماسکور به فیلم نمره متوسط «B+» در مقیاس «A+» تا «F» دادند و پست‌ترک گزارش داد که ۷۷ درصد از مخاطبان به آن نمره مثبت داده‌اند و ۶۳ درصد گفته‌اند که قطعاً آن را توصیه می‌کنند.
در واکنش‌های اولیه به این فیلم، "اسکرین رنت" اشاره کرد که نقش‌آفرینی کریستین بیل و ناتالی پورتمن مورد تحسین قرار گرفته‌است. اوون گلیبرمن از "ورایتی" گفت «کلمات زیادی برای توصیف ["ثور: عشق و تندر"] وجود دارد» و بیان کرد که «عنصر کمدی بخشی از آن است» که "رگناروک" را به «یک گل خودروی خالص مارول تبدیل کرد.» گلیبرمن نوشت که این فیلم تا انتها «طراوت خود را حفظ می‌کند»، اگرچه با صحنهٔ «بی‌لطافتی» از نگهبانان کهکشان شروع می‌شود. او همچنین شخصیت گور را ستود و آن را «مقدمه‌ای قدرتمند» نامید و با گفتن اینکه او در پایان احساس «تحسین» کرد، نقد را به پایان رساند. دیوید ارلیش از "ایندی‌وایر" فیلم را به خاطر لحن سبک و لحظات طنزش تحسین کرد و نوشت که «[تایکا] وایتیتی همچنان به رنگ‌آمیزی فیلم‌های ثور با عطر و طعم خاص خودش ادامه می‌دهد، که در اینجا به همان اندازهٔ "جوجو خرگوشه" مورد استقبال قرار گرفته‌است.» او اضافه کرد که این فیلم «از لحظه آغازش به دلیل مکان نامشخصش در جهان مبهم است». نیک آلن در "RogerEbert.com" به این فیلم ۳ از ۵ ستاره داد، و احساس کرد که این «کم و بیش یک دور پیروزی برای همه چیزهایی است که [وایتیتی] با فیلم قبلی، "رگناروک" با شکلی خنده‌دار، مهیج و آشکارا با طراوت در مارول به دست آورده بود. در حالی که شوخی‌های آشنای زیادی در این فیلم وجود دارند، این دنبالهٔ سرگرم‌کننده هنوز هم با جاه‌طلبی بصری و قلب کافی در جلو و پشت دوربین یک نیروی خوب است که می‌تواند برای خودش به‌ایستد.» او با تحسین از بازی پورتمن نوشت: «این نشان می‌دهد که چرا دیدن دوبارهٔ جین عالی است» و نقش «تحسین‌برانگیز» بیل را که به نظر او «نزدیک‌ترین چیزی است که [او] را در نقش پنی وایز با خط تیره‌ای از لرد ولدمورت نشان می‌دهد» تمجید کرد.
دیوید رونی از "هالیوود ریپورتر" اظهار داشت: «فیلم کم‌وزن، غیرجدی و فوراً فراموش‌شدنی احساس می‌شود و نه عشق می‌زند، نه تندر». دیوید سیمز از "آتلانتیک" احساس کرد که فیلم «یک اکشن معمولی رعد و برق‌آلود را با یک سری جوک‌ها ارائه می‌کند، اما این بار، حجم کافی پشت زرق‌وبرق آن وجود ندارد». او آن را «یک فیلم آشفتهٔ عجولانه» و «ناامیدکننده با توجه به اینکه [وایتیتی] کارگردان است» نامید، اگرچه او اجراهای بیل و راسل کرو را تحسین کرد. دیوید فیر از "رولینگ استون" احساس کرد که فیلم «به طرز عجیبی جذاب نیست [...] حتی جنبه‌های عشق و مرگ نیز اغلب شبیه به انتقال سردی از منابع دور هستند». او آن را به دلیل «برخورد لحن‌های رقابتی، طرح‌های فرعی، نوسان‌های بزرگ مفهومی و هرج‌ومرجی که به صورت رقت‌انگیز در می‌آید» به‌عنوان یک آشفتگی دید. اریک فرانسیسکو در "اینورس" احساس کرد که ثورِ کریس همسورث در این فیلم «پیچ‌وخم شده‌است و در برزخی از یک داستان دوربرگردان رهاشده که تا حدودی روی کاغذ منطقی به نظر می‌رسد، اما در اجرا نمی‌تواند ویسکوزیته را حفظ کند»؛ او احساس کرد که مارول «نمی‌داند دیگر با آن [شخصیت] چه کار کند» و «علی‌رغم تلاش [مارول] برای ایجاد داستانی احساسی در مورد عشق و مرگ، این فیلم با طنزی بی‌امان خسته‌کننده، طرح‌های پریشان و لحنی ناهموار راه خودش را طی می‌کند». ریچارد روپر از "شیکاگو سان-تایمز" ۲ از ۵ ستاره به فیلم داد و آن را «یکی از احمقانه‌ترین و کم‌اهمیت‌ترین حماسه‌ها در تاریخ دنیای سینمایی مارول» نامید و در ادامه با انتقاد از فیلم‌نامه نوشت: «فصلی ظاهراً وحشی و گیج، اما در نهایت ناامیدکننده و از هم‌گسیخته در داستانی در حال انجام در مورد ایزد آذرخش که به نظر می‌رسد با هر فیلم جدیدی بی‌خبرتر از اوضاع می‌شود».
در رابطه با شعار پایانی فیلم مبنی بر «ثور بازخواهد گشت»، وایتیتی از اضافه‌شدن این شعار به فیلم بی‌اطلاع بود و این امر برای وی و همسورث شگفت‌انگیز بود. وایتیتی گفت که آمادهٔ بازگشت برای کارگردانی فیلم دیگری از "ثور" است، اگر همسورث نیز در آن نقش داشته باشد و افزود که داستان باید «چیزی غافلگیر کننده و غیرمنتظره» باشد. او پیشنهاد کرد که فیلم جدید به سبک یک فیلم جاده‌ای با بودجهٔ کم و بدون صحنه‌های مبارزه، شبیه به "نبراسکا" (۲۰۱۳) باشد.
ویکتورس آراس ( – ) از همدستان لتونیایی آلمان نازی و افسران اس‌اس و از جمله عاملان هولوکاست بود که در جریان اشغال لتونی و بلاروس توسط آلمان به عنوان رهبر آراس کوماندو فعالیت می‌کرد. نیروهای آراس کوماندو نزدیک به نیمی از یهودیان لتونی را به قتل رساندند. Klee, "Das Personenlexicon zum Dritten Reich", at page 18
در ۲ ژوئیه ۱۹۴۱، فرانتس اشتالکر در جریان یک کنفرانس به اطلاع آراس رساند که نیاز است تا واحد تحت فرماندهی وی اقدام به راه‌اندازی پوگرومی کند که قرار بود خودجوش به نظر برسد. در ۴ ژوئیه، رهبری آلمان دست «گروه امنیتی آراس» را، که عموماً به آن "آراس کوماندو" یا "آراس زوندرکوماندو" (نیروی ویژه آراس) گفته می‌شد، برای کشتار باز گذاشت. در همان روز، آلمانی‌ها آگهی‌های تبلیغاتی برای استخدام را در روزنامه لتونیایی زبان "Tēvija" (به لتونیایی: سرزمین پدری) چاپ کردند و در آن از «همه وطن‌دوستان لتونیایی شامل دانشجویان، نظامیان، پلیس‌ها، و غیرنظامیان که آماده پاکسازی کشورمان از عناصر نامطلوب هستند» درخواست شده بود در دفتر گروه امنیتی آراس در خیابان ۱۹ والدمارا نام‌نویسی کنند. Zeitung "Tēvija" vom 4.7.1941 در ۴ ژوئیه، آراس و یارانش حدود ۲۰ یهودی را که نتوانسته بودند پیش از ورود آلمانی‌های اقدام به ترک محل زندگی خود کنند، در کنیسه ریگا در خیابان گوگوشا به دام انداختند. این یهودیان در حالی که نارنجک دستی از پنجره‌ها به درون کنیسه پرتاب می‌شد، در آنجا زنده سوختند. "آراس کوماندو" متشکل از ۵۰۰–۱۵۰۰ داوطلب بود. این واحد تقریباً ۲۶۰۰۰ نفر را ابتدا در لتونی و سپس در بلاروس به قتل رساند. آراس در ۱۹۴۲ به درجه سرگردی پلیس و در ۱۹۴۳ به اس‌اس-اشتورمبانفورر ارتقا پیدا کرد. هربرتس کوکورس، خلبان سابق لتونیایی، از جمله دستیاران آراس بود. آراس کماندو به ویژه به دلیل رفتار بدی که با زنان داشتند، مشهور بودند. ویکتورس آراس خود در جریان جنگ به یک زن یهودی به نام زلما شپشلوویتز تجاوز کرد. شهادت زلما بعدها نقش مهمی در دادگاه‌های جنایتکاران جنگی داشت.
این مقاله به فهرست آثار دربارهٔ حافظ می‌پردازد. آگاهی از زندگانی حافظ، مدت‌ها بر چند روایت تأییدنشده استوار بود. نخستین پژوهش‌های علمی در این خصوص توسط عبدالرحیم خلخالی، محمد معین، سعید نفیسی، قاسم غنی و محمد قزوینی انجام شد. در سده‌های اخیر پژوهش‌های فراوانی دربارهٔ حافظ و "دیوانش" انجام گرفته‌است. عبدالحسین زرین‌کوب، بهاءالدین خرمشاهی، منوچهر مرتضوی، مهرداد نیکنام، ابوالقاسم رادفر، علی‌اکبر رزاز، مهیندخت صدیقیان، پرویز اهور و سیروس شمیسا از شناخته‌ترین پژوهشگران ایرانی دربارهٔ حافظ هستند.
بنابر پژوهش حاجیان و احمدی، از آغاز سیر حافظ‌پژوهی در سال ۱۲۹۸ تا سال ۱۳۹۰ ه‍.ش، نزدیک به ۲۰۸۲ مقاله دربارهٔ شرح ابیات دیوان حافظ؛ معرفی انواع ویرایش‌های دیوان حافظ؛ نقد کتاب‌ها و مقالات؛ نسخه‌شناسی و معرفی نسخ؛ تحلیل شخصیت، اندیشه و زندگی حافظ؛ حافظ و دیگران؛ تحلیل زیبایی‌شناسی شعر حافظ و دیگر موضوعات نوشته شده‌است. بر اساس داده‌های مستند خانهٔ کتاب ایران، از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۹۵، ۳۱۶۲ اثر با موضوع دیوان حافظ؛ دیوان خوشنویسی‌شدهٔ حافظ؛ شرح، ترجمه، و گزیدهٔ دیوان؛ فالنامه؛ و کتاب‌هایی دربارهٔ حافظ با محتوای نقد و بررسی؛ تاریخ، اندیشه و سرگذشت حافظ در ایران چاپ و منتشر شده است. برخی از کتاب‌هایی که در این زمینه چاپ شده‌اند عبارتند از: "تاریخ عصر حافظ: بحث در آثار و افکار و احوال حافظ" نوشتهٔ قاسم غنی، "حافظ شیرین‌سخن" نوشتهٔ محمد معین، کوچهٔ رندان نوشتهٔ عبدالحسین زرین‌کوب، "مکتب حافظ" اثر منوچهر مرتضوی، "کتابشناسی حافظ" گردآوری مهرداد نیکنام، "حافظ‌شناسان و حافظ‌پژوهی" گردآوری ابوالقاسم رادفر. برخی از شرح‌های "دیوان حافظ" نیز عبارتند از: "شرح اشارات حافظ" اثر علی‌اکبر رزاز، "حافظ‌نامه" اثر بهاءالدین خرمشاهی، "شرح غزل‌های حافظ" از حسینعلی هروی و "آیینهٔ جام" اثر عباس زریاب خویی. شرح‌ها و پژوهش‌های "دیوان" یا بخشی از آن به زبان‌های اردو، پنجابی، سندی، عربی، انگلیسی، فرانسه، آلمانی، روسی، چکی، دانمارکی، فنلاندی، ایتالیایی، لاتین، لیتوانیایی، لهستانی، صربی، و ترکی هست.
دربارهٔ دیوان حافظ فرهنگ‌هایی گردآوری شده است. از این دستند: "این راه بی‌نهایت" گردآوری بهرام اشتری، "فرهنگ اشعار حافظ" گردآوری احمدعلی رجایی بخارایی، "فرهنگ بسامدی غزل‌های حافظ" گردآوری دانیلا منگینی کورل، "فرهنگ ده هزار واژه از دیوان حافظ" گردآوری ابوالفضل مصفا، "فرهنگ شرح‌های حافظ" گردآوری بهادر باقری، "فرهنگ واژه‌نمای حافظ" گردآوری مهین‌دخت صدیقیان و همکاری ابوطالب میرعابدینی، "فرهنگ واژه‌های ایهامی در اشعار حافظ" گردآوری محمد ذوالریاستین.
پس از خیام و رباعیاتش، حافظ و دیوانش بیشترین اثرگذاری را در قلمرو ادب عرب داشته است. ابراهیم امین شواربی، دانشجوی مصری، نخستین کسی بود که حافظ‌پژوهی را آغاز کرد. او دو اثر در این‌باره دارد: اغانی شیراز و حافظ الشیرازی شاعر الغناء الغزل فی ایران. اثر دوم، پایان‌نامهٔ دکتری او در سال ۱۳۲۲ ه‍.ش/۱۹۴۳ م در دانشگاه فؤاد اول در قاهره است. یک سال بعد آن را به طه حسین تقدیم کرد و در مطبعة المعارف قاهره چاپ شد. با آنکه مقدمهٔ طه حسین بر این کتاب محتوای تازه‌ای ندارد، اما به‌خاطر یونانی‌گرایی او و تحقیرش نسبت به ادب فارسی، این مقدمهٔ ستایش‌آمیز مورد توجه قرار می‌گیرد. کتاب مجدداً در سال ۱۴۱۰ ه‍.ق/۱۹۸۹ م در دارالروضهٔ بیروت چاپ شد. در سال ۱۳۶۸ ه‍.ش/۱۹۸۹ م، به‌مناسبت ششصدمین سال درگذشت حافظ کنگره‌ای در زمینهٔ حافظ‌پژوهی در جهان عرب به‌همت وابستهٔ فرهنگی ایران در سوریه برگزار شد. سخنرانی‌های این مراسم در کتابی با عنوان حافظ الشیرازی، شاعر العرفان و الانسان در سال ۱۴۰۹ ه‍.ق/۱۹۸۹ م در دمشق چاپ شد. در این کتاب دو قصیده نیز از صلاح صاوی و نجم‌الدین صالح دربارهٔ حافظ و دیوانش آمده است.
در سال ۱۹۵۰ م، در نسخهٔ ترکیِ "دانشنامهٔ اسلام"، مقاله‌ای از هلموت ریتر دربارهٔ حافظ همراه با زندگی‌نامه‌ای کوتاه و پژوهش‌های مهم دربارهٔ حافظ منتشر شد. پژوهشگرانِ دیگری مانند هانس هاینریش شدر در کتاب "تجربهٔ گوته از شرق" و هانس روبرت رومر در "مسائل حافظ‌شناسی" به تحلیل و تفسیرِ شعرِ حافظ پرداختند و موضوعات تازه‌ای را در زمینهٔ حافظ‌پژوهی در زبان آلمانی مطرح کردند. یوهان کریستف بورگل کتابی با عنوان "سه رساله دربارهٔ حافظ" در سال ۱۹۷۵ م به چاپ رساند که در آن افزون بر ترجمه، به تفسیرِ شعرِ حافظ و بررسیِ موضوعِ گوته و حافظ و مفاهیمی مانندِ عقل و عشق پرداخت.
جیاکومو لنتی مقاله‌ای دربارهٔ حافظ و شعرِ او در نشریه‌ای ادبی در تورین برپایهٔ آثارِ شرق‌شناسانِ اروپایی مانند رویتسکی، جونز و هامرپورگشتال منتشر کرد. او این مقاله را با استناد به "دیوانِ" چاپِ کلکته در سال ۱۷۹۱ م نوشت. لنتی در این مقاله از مهم‌ترین مفسرانِ "دیوان" مانند سودی و سروری نام برده است. احتمالاً این مقاله، نخستین فعالیت در معرفیِ حافظ به جامعهٔ نوینِ ایتالیا به‌شمار می‌رود. لنتی در این مقاله حافظ را با آناکرئون مقایسه کرده و بحثی دربارهٔ معنای حقیقی و مجازیِ اشعار مطرح کرده است.
نخستین همایشِ بین‌المللیِ شعرِ حافظ در سال ۱۹۷۶ م، از سوی باوزانی در آکادمی ملی لینچه‌ای در رم برگزار شد. در این همایش پژوهشگرانی مانند ژیلبر لازار با سخنرانی‌ای دربارهٔ «زبانِ نمادینِ حافظ»، یوهان کریستف بورگل با سخنرانی «شاعر و شعر در "دیوانِ" حافظ»، و جانروبرتو اسکارچا با مقایسهٔ جزئیاتِ «دیدگاهِ طبیعی در شعرِ حافظ» و سبکِ فرّخی سیستانی و صائب تبریزی شرکت کردند. مقالهٔ باوزانی با نام «محسوس و فرامحسوس در شعرِ حافظ» که در افتتاحیهٔ همایش خوانده شد، چاپ شده است. باوزانی در این مقاله، شعرِ «تُرکِ شیرازیِ» حافظ را تحلیل و با ترجمه‌هایش توسط ویلیام جونز، ایتالو پیتتسی و اسکارچا مقایسه می‌کند. او در این مقاله برای درکِ معنیِ واقعیِ شعرِ حافظ، خواننده را به شنیدنِ آهنگِ پاسیونه که به زبان ناپلی سروده شده، دعوت می‌کند.
کتاب "کشف اللغات دیوان حافظ" که نخستین کتاب از پروژهٔ «لیریکا پرسیکا» است در سال ۱۹۸۹ م توسط دانیه لا منگینی و ریکاردو زیپولی به چاپ رسید. این پروژه که براساسِ روشِ پردازشیِ رایانه‌ای انجام شد، کارِ ایجادِ پایگاهِ داده‌هایی از شعرِ غناییِ فارسی از دیدگاهِ نشانه‌شناسانه و ساختارگرایانه را بر عهده داشت. زیپولی با بهره‌گیری از این پردازشِ رایانه‌ای و با نگاه به سبک‌شناسیِ متونِ فارسی، چندین مقاله دربارهٔ حافظ نوشت.
در طولِ دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ م، در نتیجهٔ فعالیتِ ایران‌شناسان و با تلاش الساندرو باوزانی، حافظ دوباره در ایتالیا به اوجِ شهرت رسید و نتیجهٔ این حافظ‌پژوهیِ نوین، حضورِ حافظ در محافلِ شعرِ ایتالیا و اثرگذاری بر آنها بود. از فعالیت‌های علمیِ کارلو ساکونه دربارهٔ حافظ‌پژوهی، تحلیلِ قوی‌اش دربارهٔ نکاتِ مشترکِ میان شعرِ حافظ و شعرِ ایتالیاییِ سبکِ جدید است. این سبک در اواخرِ سدهٔ سیزدهم و اوایلِ سدهٔ چهاردهمِ میلای رواج یافت و مرتبط با شاعرانِ توسکانی است که واله از آنان گفته بود. ساکونه چندین مقاله دربارهٔ تحلیلِ ویژگی‌های شعرِ حافظ دارد، ازجمله: «شاهدگرایی و مدیحه‌سرایی در شعرِ فارسیِ سده‌های میانه»، «حافظ و ترجمه»، «شاهِ خوبان در غزلِ فارسی و شیفتگانِ مفلسِ عشق»، «شراب، شاهدان، و کفر در محضرِ خدا، چند یادداشت دربارهٔ "دیوانِ" حافظ» و «مالیخولیا و خیالِ معشوق در "دیوانِ" حافظ».
در تازه‌ترین فعالیت‌های حافظ‌پژوهی در ایتالیا، جنبشی شکل گرفته است که ترجمه‌های گوناگونِ شعرِ حافظ در سال‌های اخیر را ارائه می‌دهد تا از این راه، خلاقیتِ هنریِ شاعرانِ معاصرِ ایتالیا با استفاده از شعرِ حافظ شکوفا شود. دومنیکو اینجنیتو در سال ۲۰۰۷ م، ترجمه‌هایی تحت‌اللفظی از بعضی غزل‌های حافظ را به‌همراهِ اطلاعاتی ادبی، تاریخی و مذهبی برای تعدادی از شاعرانِ ایتالیایی فرستاد و خواست با مطالعهٔ آن‌ها دربارهٔ معنی و ارزشِ جهان‌بینیِ آن اشعار برای اوضاعِ فرهنگیِ ایتالیا، اندیشه و نظرِ خود را ابراز دارند. یک سال بعد، هر کدام از شاعران، بازنویسی‌های آزاد از متن کردند که اکنون از پسندیده‌ترین نمونه‌های شعرِ ایتالیاییِ معاصر شمرده می‌شوند. بعضی از شاعرانِ شرکت‌کرده در این پروژه عبارتند از: آنتونلا آندا، فرانکو بوفونی، آندره آ زانزوتو، روزاریا لوروسو، عمر غیانی و ادوئاردو زوکاتو. این بازنویسی‌ها در نخستین جشنوارهٔ بین‌المللیِ ترجمهٔ ادبی در پاییزِ ۲۰۰۹ م، ارائه شد.
جهانگردانِ غربی مانندِ دلا واله و ژان شاردن گفتگوهایی دربارهٔ حافظ و شهرتش داشتند و انگلبرت کمپفر نگاره‌ای از آرامگاهِ حافظ کشیده بود. بارتلمی دربلو، خاورشناسِ فرانسوی، در سال ۱۶۹۷ م و در "کتابخانهٔ شرقی"اش شرحِ حالی از حافظ نگاشته بود که منبعش، نوشته‌های لطفعلی‌بیگ آذر و دولتشاه سمرقندی بود. او حتی از نسخه‌ای از "دیوانِ" حافظ به‌همتِ شاهزاده فریدون خان و نیز "شرحِ سودی" آگاهی داشت. مدت‌ها پس از اقدامِ دربلو، فعالیتِ مهمِ دیگری در زمینهٔ حافظ‌پژوهی نشد تا اینکه در سال ۱۷۹۹ م، آنتوان ایزاک سیلوستر دوساسی فعالیتی ارزشمند در این زمینه انجام داد و بخشی از "تذکرةالشعرای" دولتشاه سمرقندی را براساسِ نسخه‌های دستنویسِ فارسیِ کتابخانهٔ سلطنتی پاریس ترجمه و چاپ کرد. او در انتهای این اثر، فهرستی از شاعرانِ یادشده در تذکره از جمله حافظ را آورد. بااین‌حال با توجه به گستردگیِ استقبال از حافظ در اتریش، آلمان و انگلیس نسبت به فرانسه، توجه به حافظ در فرانسه تنها از سوی چند علاقه‌مند به شعرِ فارسی ادامه یافت و چند نویسنده هم به حافظ، گرایش پیدا کردند. ژان باتیست گرانژره دولاگرانژ در سال ۱۸۱۳ م مقاله‌ای منتشر کرد و در آن از ترجمهٔ زندگیِ حافظ از تذکرةالشعرای دولتشاه توسط سیلوستر دوساسی یاد و دربارهٔ تفسیرهای تمثیلی و غزل‌های حافظ بحث کرد. او در سال ۱۸۲۶ م در برابرِ مخالفتِ بعضی از شرق‌شناسانِ مکتبِ تاریخیِ شرق‌شناسی علیه مکتبِ ادبی‌اش، در مطلبی با عنوانِ «دفاع از شعرِ شرقی» به هواداری از شعرِ شرقی پرداخت.
ژوزف آرتوردو گوبینو در سال ۱۸۳۸ م نخستین مقاله‌اش را با عنوانِ «دربارهٔ جنبشِ فکریِ شرق» به چاپ رساند که مقدمه‌ای برای جریانِ خاورشناسیِ علمیِ نوظهور بود. او در شماری از مقالاتش، شرح حالِ بزرگانِ شعرِ فارسی از جمله حافظ را به نگارش درآورد. ادگار کینه او را آغازکنندهٔ «رنسانس شرقی» دانست. گوبینو حافظ را در زمرهٔ بزرگانی می‌دانست که از پسِ هجومِ مغول سربرآورده بودند، دورانی که هم‌زمان با قرون وسطی در اروپا بود. او در ادامه می‌گوید پرورشِ شخصیت‌هایی مانند حافظ در سطحِ شاعرانِ بزرگِ جهان، تواناییِ اعجازِ ایران است. او اقداماتِ دولاگرانژ، هامرپورگشتال و گوته را می‌ستاید و آن را نشانهٔ این می‌داند که نبوغِ حافظ برای همهٔ خوانندگانِ کنجکاوِ میراثِ شعریِ بشریْ عیان است. در نیمهٔ دومِ سدهٔ نوزدهمِ میلادی، تنها یک ایران‌شناسِ فرانسوی به‌نام شارل دفرمری نسبت به زندگیِ حافظ، چاپ "دیوانش" و تفسیرهای آن توجه نشان داد و در مقاله‌ای با نام «نگاهی به زندگی و اشعارِ حافظ» که در سال ۱۸۵۸ م منتشر کرد، حافظ را در کنارِ سعدی و جامی بزرگ‌ترین شاعرانِ ایران دانست.
نخستین بار شیژرو آراکی، حافظ را در ژاپن معرفی کرد. در ۱۹۲۲ م اثری را با عنوان "تحقیقات تاریخ ادبیات فارسی" منتشر کرد. آراکی در این کتاب دربارهٔ دورانِ اوستا و فارسی باستان تا جامی پژوهش کرده است و سه صفحه از واپسین بخشِ آن را دربارهٔ حافظ نوشته است.
رئیچی گامو، ایران‌شناسِ ژاپنی در سال ۱۹۵۵ م در مقاله‌ای به معرفیِ حافظ و شرح حال و روزگارش پرداخت و شماری از ابیاتِ حافظ را نیز در آن آورد. او در کتابِ دیگرش دربارهٔ شعرِ تغزلیِ فارسی، از حافظ یاد کرده است.
تسونئو کورویاناگی در ۱۹۷۶ م در ترجمه‌ای کامل از "دیوان" به ژاپنی، به شرحِ احوال و افکارِ حافظ نیز پرداخته است. کورویاناگی در سال ۱۹۰۸ کتابی با عنوان "شاعران ایرانی" دربارهٔ ده شاعرِ بزرگِ فارسی به چاپ رساند که در آن به حافظ نیز پرداخته است. او در اثرِ دیگرش با نام "تاریخ ادبیات فارسی" نیز بخشی دربارهٔ شعر و زندگیِ حافظ دارد.
جواهرات خانوادگی (به انگلیسی: Eierdiebe) یک فیلم سینمایی آلمانی به نویسندگی و کارگردانی روبرت شونتکه محصول سال ۲۰۰۳ است. این فیلم به سرطان بیضه می‌پردازد، که کارگردان روبرت شونتکه از آن رنج می‌برد و در آخر از این بیماری جان سالم به در برد.
سیاکا استیونز (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل سیرالئون بود. وی از ۲۱ آوریل ۱۹۷۱ تا ۲۸ نوامبر ۱۹۸۵ اولین رئیس‌جمهور سیرالئون بود.
سیاکا استیونز در ۲۹ مه ۱۹۸۸، بعد از یک دوره کوتاه بیماری در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
آراس کماندو که توسط همدست و افسر اس‌اس، ویکتورس آراس، فرماندهی می‌شد از جمله گروه‌های پلیس کمک لتونی (به آلمانی: "Lettische Hilfspolizei") بود که به "اس دی" گزارش می‌داد. این گروه از جمله بدنام‌ترین گروهای کشتار در دوران هولوکاست به‌شمار می‌رفت.
واحد آراس کماندو به‌طور فعال در انواع جنایات نازی‌ها، از جمله کشتار یهودیان، مردم کولی، و بیماران روانی، و همچنین اقدامات تنبیهی و کشتار غیرنظامیان در امتداد مرز شرقی لتونی با اتحاد جماهیر شوروی شرکت داشت.Ruth Bettina Birn and Volker Riess. "Revising the Holocaust". "The Historical Journal", Vol. 40, No. 1 (Mar. , 1997), pp. 195-215. Published by: Cambridge University Press. Stable URL: https://www.jstor.org/stable/3020959 این گروه در مجموع حدود ۲۶۰۰۰ یهودی را به قتل رساند. از مهمترین موارد، شرکت این واحد در کشتار دسته‌جمعی یهودیان در گتو ریگا، و نیز چندین هزار یهودی تبعیدی از آلمان در رویداد موسوم به کشتار رومبولا در ۳۰ نوامبر و ۸ دسامبر ۱۹۴۱ بود. برخی از افراد آراس کماندو همچنین به عنوان نگهبان در اردوگاه کار اجباری سالاسپیلس کار می‌کردند.
آراس کماندو مسئول به آتش کشیدن کنیسه بزرگ شهر ریگا در ۴ ژوئیه ۱۹۴۱ و کشته‌شدن تعدادی از یهودیان در آن بود. این رویداد، که لتونی سالگردش را به عنوان روز یادبود هولوکاست گرامی می‌دارد، در روزنامه‌های آلمانی به شکل حرکتی خودجوش توسط مردم کرانه بالتیک برای یهودی‌زدایی تبلیغ شد.
تعداد اعضای این واحد در دوره‌ای که در کشتار یهودیان لتونی شرکت داشت، حدود ۳۰۰ تا ۵۰۰ نفر بود و جریان حضور در عملیات ضد پارتیزانی در سال ۱۹۴۲، در اوج خود به بیش از ۱۵۰۰ نفر رسید. در واپسین مراحل جنگ، این واحد منحل و پرسنل آن به هنگ لتونی منتقل شدند.
مبارز یک مجموعه تلویزیونی درام اکشن آمریکایی است و در ۵ آوریل ۲۰۱۹ از سینمکس به نمایش درآمد. که به تهیه‌کنندگی شانون لی و جاستین لین تهیه‌شده این بر اساس یک مفهوم و تلقی اصلی توسط بروس لی، و توسط دخترش، شانون لی، و کارگردان فیلم جاستین لین، تهیه‌کننده اجرایی است. جاناتان تروپر، که برای سریال اصلی سینکس "بانشی" شناخته می‌شود، مجری‌برنامه است.
در آوریل ۲۰۱۹، سینکس این مجموعه را برای فصل دوم تمدید کرد که اولین بار در ۲ اکتبر ۲۰۲۰ پخش شد. این آخرین مجموعه سینکس قبل از توقف تولید برنامه‌های اصلی بود.
در آوریل ۲۰۲۱، این مجموعه برای فصل سوم تمدید شد، همراه با اعلام اینکه مجموعه به اچ‌بی‌او مکس منتقل می‌شود.
سیم آخر یک مسابقه تلویزیونی با اجرای رضا رشیدپور و تهیه‌کنندگی و کارگردانی محمدرضا رضائیان است که از شبکه سه پخش می‌شد. این مسابقه تلویزیونی پیش از این با نام «بمب» مطرح شده بود و با تغییر نام به «سیم آخر» از ۱۵ آبان ۱۳۹۹ روی آنتن رفت. پیمان قانع طراح دکور و مدیر هنری و حمید مراوندی مجری طرح آن به‌شمار می‌رود.
"سیم آخر" بدون رعایت حقوق مؤلف، از یک مسابقه تلویزیونی اسرائیلی به نام کپی شده‌است که بعد از اسرائیل در حدود بیست کشور دیگر در دنیا نیز ساخته شده‌است.
دو تیم سه نفره در رقابت با یکدیگر باید سعی کنند با پاسخ صحیح به سؤال‌ها بمب هر مرحله را خنثی کنند و امتیاز و جایزهٔ بیشتری را نصیب خود کنند. در هر قسمت دو تیم سه نفره با هم مسابقه می‌دهند، ۴ بمب عادی وجود دارد که تیم‌ها باید سعی کنند در هر مرحله با پاسخ صحیح به سؤال مربوط به هر بمب آن‌ها را خنثی کنند. سؤال هر بمب به شکل چند گزینه‌ای است و فقط یکی از گزینه‌ها نادرست است یعنی هر سؤال این مسابقه چند پاسخ صحیح دارد و فقط یک پاسخ نادرست. بعد از خنثی کردن ۴ بمب عادی، تیم‌ها به بمب نقره‌ای می‌رسند. این مرحله مانند ضربات پنالتی است و سوالات تا زمانی که یک تیم نتواند بمب را خنثی کند ادامه دارد. تیم برندهٔ این مرحله به بمب طلایی می‌رسد و تیم بازنده نصف امتیازاتی که در بمب‌های قبل گرفتند را دریافت خواهند کرد. در سؤال بمب طلایی، ۱۰ گزینه وجود دارد که ۷ گزینه درست و ۳ گزینه نادرست است. اگر تیمی که به این مرحله رسیده، بمب طلایی را خنثی کند امتیازاتش به ۶۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان می‌رسد و اگر نتواند بمب طلایی را خنثی کند امتیازاتش نصف خواهد شد. هر ۱٬۰۰۰ امتیاز معادل ۶۰۰ هزار تومان خواهد بود. هم‌چنین امکان ویژه‌ای برای مخاطبانی که در منزل هستند و علاقه‌مندند در مسابقه شرکت کنند طراحی شده‌است که می‌توانند همزمان با شرکت‌کننده‌های مسابقه رقابت کنند که از طریق تلفن‌های هوشمند و اپلیکیشن تلوبیون امکان‌پذیر شده‌است.
مردان تراونیکی از جمله همدستان اروپای مرکزی و شرقی آلمان نازی بودند که از میان اسیران اردوگاه‌های اسیران جنگی آلمان نازی برای سربازان ارتش سرخ شوروی که در مناطق مرزی در جریان عملیات بارباروسا در ژوئن ۱۹۴۱ اسیر شده، استخدام شده بودند. هزاران تن از این داوطلبان تا پایان جنگ جهانی دوم در قلمرو دولت عمومی لهستان تحت اشغال خدمت می‌کردند. مردان تراونیکی متعلق به دسته ای از هیوی‌ها (کوته‌نوشت "Hilfswilliger" به آلمانی، به معنای تحت‌اللفظی «کسانی که مایل به کمک هستند») بودند؛ افرادی بومی که به خدمت کمکی ارتش نازی درمی‌آمدند.
میان سپتامبر ۱۹۴۱ و سپتامبر ۱۹۴۲، نیروهای اس‌اس و پلیس آلمان ۲۵۰۰ نفر از مردان تراونیکی معروف به "Hiwi Wachmänner" (نگهبانان) را در اردوگاه آموزشی ویژه تراونیکی بیرون از لوبلین آموزش دادند. تا پایان ۱۹۴۴، ۵٬۰۸۲ مرد به انجام وظیفه می‌پرداختند. مردان تراونیکی توسط اشترایبل در دو گردان "اس‌اس زوندردینست" سازماندهی شدند. تخمین زده می‌شود که حدود ۱۰۰۰ هیوی در طی عملیات میدانی فرار کرده باشند. اگرچه اکثریت مردان تراونیکی یا "هیوی"ها از میان اسیران جنگی بودند، اما "فولکس‌دویچه"‌هایی از اروپای شرقی نیز در میان آنها بودند؛. به ویژه که آن‌ها توانایی صحبت به زبان‌های روسی، اوکراینی و سایر زبانهای سرزمین‌های اشغالی را داشتند. همه افسران اردوگاه تراونیکی از میان "رایخس‌دویچه"‌ها یا شهروندان رایش آلمان بودند، و بیشتر فرماندهان گروهان نیز از "فولکس‌دویچه"‌ها بودند (افرادی که زبان و فرهنگ آنها ریشه آلمانی داشت اما تابعیت آلمان را نداشتند). غیرنظامیان به خدمت گرفته شده و اسیران جنگی شوروی شامل ارمنیان، آذربایجانی‌ها، بلاروسی‌ها، استونیایی‌ها، گرجی‌ها، لتونیایی‌ها، لیتوانیایی‌ها، روس‌ها، تاتارها و اوکراینی‌ها بودند.Sergei Kudryashov, "Ordinary Collaborators: The Case of the Travniki Guards" (in) "Russia War, Peace and Diplomacy Essays in Honour of John Erickson" edited by Mark and Ljubica Erickson, London: Weidenfeld & Nicolson, 2004; pages 226-227 & 234-235. مردان تراونیکی سهم عمده ای در عملیات راینهارد، طرح نازی‌ها برای نابودی یهودیان لهستان، داشتند. آنها همچنین در اردوگاه‌های مرگ خدمت می‌کردند و نیز نقش مهمی در فرونشاندن خیزش گتوی ورشو داشتند (نگاه کنید به گزارش اشتروپ).
در ادبیات علمی به ویژه رایانه، مسئله بازی () مسئله‌ای است که در جهان واقعی حل کردنش ارزش چندانی ندارد، بلکه وسیله‌ای نمایشی است تا بتواند به صورت ساده‌تر ویژگی‌هایی از مسئله‌های واقعی پیچیده جهان را نشان دهد؛ یا بتواند به شکل ساده‌تری یک الگوریتم حل مسئله را در آن نشان داد.
مسئله‌های بازی برای روش‌شناسی یا بررسی و آزمایش روش‌ها و تکنیک‌ها خوب است. پژوهشگران می‌توانند با مسائل بازی الگوریتم‌های مختلف را با هم مقایسه کنند. همچنین این مسائل برای طراحی بازی سودمند هستند.
برای مثال، زمان مهندسی یک سامانه بزرگ، مسئله اصلی اغلب به‌شماری مسئله بازی کوچک‌تر شکسته می‌شود که اغلب از پیش چاره و راه حلشان را می‌دانیم. اغلب این مسائل بازی چکیده‌ای از برخی ویژگی‌های مهم آن سامانه پیچیده هستند، پس می‌توان جداگانه آن‌ها را حل کرد. مسائل بازی همچنین برای شهود گرفتن از یک رخداد مسئله‌ای پیچیده بسیار سودمند هستند.
برای مثال‌های عینی، در زمینه هوش مصنوعی، بازی‌های قدیمی به عنوان مسئله‌های بازی استفاده می‌شوند. مانند: مسئله جهان جارو، مسئله چند وزیر، دوز، معمای کشیش‌ها و آدمخوارها، شطرنج، برج هانوی و دیگر چیزها.
رسالت (به انگلیسی: The Prophecy) یک فیلم سینمایی دلهره آور و فانتزی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۵ با بازی کریستوفر واکن، الیاس کوتیاس، ویرجینیا مادسن، اریک استولتس و ویگو مورتنسن است. بعد از انتشار این فیلم چهار دنباله دیگر ساخته شده‌است. این فیلم داستان فرشتگان مقرب جبرئیل و جستجوی او برای یافتن یک روح شیطانی بر روی زمین و یک کارآگاه پلیس (کوتائاس) است که ندانسته در میانه یک جنگ داخلی فرشته ای گرفتار می‌شود.
فرشته‌ای به زمین می‌آید تا روحی که می‌تواند به جنگی بی‌انتها در بهشت پایان دهد را بدست بیاورد. تنها یک کشیش سابق و دختری کوچک می‌توانند او را متوقف کنند…
در پی موفقیت این فیلم چهار قسمت دیگر از این نوع فیلم ساخته شد با عنوان:
آویز یک نوع جواهر آویختنی است که بیشتر به گردنبند بسته می‌شود. گرچه می‌تواند به گوشواره نیز بسته شود.
رسالت ۲ (به انگلیسی: "The Prophecy II") یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر فیلم فانتزی - اکشن و ترسناک محصول سال ۱۹۹۸ و دنباله فیلم رسالت (فیلم ۱۹۹۵) محسوب می‌شود. کریستوفر واکن یکبار دیگر نقش خود را در این فیلم به عنوان فرشته مقرب جبرئیل تکرار می‌کند.
جبرئیل به زمین برمیگردد تا نسلی از بشر که نادیده گرفته بود را از بین ببرید. در این بین نوجوانی از جان گذشته کمکش می‌کند و البته مخالفت‌ها و دشمنی‌های فرشته ای به نام «دنیائیل» نیز وجود دارد. . .
واکنش هیدروهالوژن‌دار کردن یا هیدروهالوژناسیون یک واکنش افزایشی الکترون دوست بین اسیدهای هیدروهالیک مانند هیدروژن کلرید یا هیدروژن برومید با آلکن‌ها برای تولید هالوآلکان‌های مربوطه است.
اگر دو اتم کربنی که پیوند دوگانه بین آن‌ها برقرار است به تعداد متفاوتی از اتم‌های هیدروژن متصل باشند، هالوژن ترجیحاً با کربنی که کمترین هیدروژن به آن متصل باشد پیوند برقرار می‌کند؛ این قاعده با عنوان قانون مارکونیکوف شناخته می‌شود.
یک مثال ساده از هیدروهالوژن‌دار کردن، واکنش بین ایندن با گاز هیدروژن کلرید (بدون حلال) است:
واکنش هرز ، که به نام شیمیدان آلمانی ریچارد هرز نامگذاری شده‌است، عبارت است از تبدیل شیمیایی مشتقات آنیلین (۱) به اصطلاحاً نمک هرز (۲) به وسیله دی‌سولفور دی‌کلرید و به دنبال آن آبکافت این نمک (۲) به سدیم تیولات مربوطه(3):
کارولین گومز دوس سانتوس (پرتغالی:Caroline Gomes dos Santos؛ متولد ۶ فوریه ۱۹۹۶) یک تکواندوکار برزیلی است. وی در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۱۹ در دسته سبک‌وزن زنان به مدال نقره دست یافت.
امنیت برنامه شامل اقدامات برای بهبود امنیت یک برنامه است که اغلب با یافتن، رفع و جلوگیری از آسیب‌پذیری‌های امنیتی انجام می‌شود. در سطوح مختلف چرخه حیات برنامه‌ها مانند طراحی، توسعه، گسترش، ارتقا، نگهداری، تکنیک‌های مختلفی برای آشکارسازی چنین آسیب‌پذیری‌های امنیتی استفاده می‌شود.
روش‌های مختلف، زیرمجموعه‌های مختلف آسیب‌پذیری‌های امنیتی را که در انتظار یک برنامه هستند، پیدا می‌کنند و در دوره‌های مختلف چرخه حیات نرم‌افزار بسیار مؤثر هستند. هر یک نشان دهنده مبادله‌های مختلف زمان، تلاش، هزینه و آسیب‌پذیری‌های یافت شده‌است.
رسالت ۳: صعود (به انگلیسی: "The Prophecy 3: The Ascent") یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر فیلم فانتزی - اکشن - ترسناک و دلهره‌آور محصول سال ۲۰۰۰ به کارگردانی پاتریک لوسیر با بازی کریستوفر واکن و استیو هیتنر که به ترتیب نقش‌های خود را در نقش فرشته مقرب جبرئیل و بازپرس جوزف بازی می‌کنند.
۱۰ تا ۱۱ () یک فیلم درام ترکیه‌ای به کارگردانی پلین اسمر در سال ۲۰۰۹ است.
بتن مسلح شده با پارچه یا Textile reinforced concrete نوعی بتن تقویت شده‌است که در آن میله‌های تقویت‌کننده فولاد با مواد نساجی و الیاف جایگزین می‌شوند. در این روش به جای استفاده از ساختار تقویت کننده فلزی در داخل بتن، از یک ساختار پارچه ای درون بتن استفاده می‌شود.
موادی با مقاومت کششی بالا و با کرنش کششی ناچیز، با پارچه‌های بافته شده یا بی‌بافت تقویت می‌شوند. الیاف استفاده شده برای ساخت پارچه، از جنس مواد مقاومی مانند جوت، الیاف شیشه، کولار، پلی پروپیلن، پلی آمیدها (نایلون) و غیره هستند. بافت پارچه یا به صورت کلاف یا به‌صورت لایه‌ای انجام می‌شود. مواد مذاب، رسهای سرامیکی، پلاستیک‌ها یا بتن سیمانی به گونه‌ای روی پارچه پایه رسوب می‌کنند که پارچه داخلی کاملاً با بتن یا پلاستیک در هم تنیده می‌شود.
در نتیجه این نوع ساختار ایجاد شده، بتن حاصل شده از ضلع داخلی همراه با مقاومت بالایی که توسط مواد بیرونی (بتن) ایجاد می‌شود، انعطاف‌پذیری قابل توجهی نیز دارد. ساختارهای مختلف غیر بافته شده نیز، برای تشکیل ساختار پایه اولویت دارند. انواع خاصی از ماشین‌های بافندگی برای تشکیل پافت‌های مارپیچی استفاده می‌شود و بافت‌های لایه‌ای که به‌طور کلی در دسته بافته شده‌ها قرار نمی‌گیرند.
ایجاد اولیه بتن مسلح با پارچه (TRC) از دهه ۱۹۸۰ آغاز شد. مفاهیم TRC از Sächsisches Textiforschungs-institute نشات گرفته شده‌است. V. STFI، یک مؤسسه آلمانی با تمرکز بر فناوری نساجی. اولین حق ثبت اختراع برای طراحی بتن مسلح به پارچه، که در سال ۱۹۸۲ اعطا شد، مربوط به موارد ایمنی مربوط به حمل و نقل بود. هدف از این موارد به‌طور خاص، تقویت شدن با موادی غیر از فولاد بود. در سال ۱۹۸۸، یک ثبت اختراع به یک مانع ایمنی که از یک تقویت کننده طناب مانند به عنوان طرح خود استفاده می‌کرد، اعطا شد. این آرماتور از ضایعات بتن و الیاف ها ساخته شده‌است، و نوع ابتکاری و اندازه الیاف تقویت کننده در داخل قابل توجه است. آرماتورها در جای خود قرار گرفتند تا بتن در آن ریخته شود و اندازه آرماتور با استفاده از قطر و اندازه مش شرح داده شد.
در سال ۱۹۹۶، دانشجویان دانشگاه آلمان با استفاده از تقویت‌کننده‌های پارچه‌ای، دو قایق بتونی ایجاد کردند. یک قایق از شیشه مقاوم در برابر قلیایی به عنوان تقویت‌کننده پارچه استفاده کرده‌است. برای تولید شیشه در پارچه، فرایندی به نام Malimo-Technology برای نگهداری شیشه در یک نخ پیوسته استفاده شد، به گونه ای که می‌توان از آن برای ساخت پارچه استفاده کرد. قایق دیگر با استفاده از پارچه الیاف کربن به عنوان روش تقویت آن ساخته شده‌است. این قایق‌ها در سال ۱۹۹۶، در کانتین بتونی بتونی در درسدن، آلمان رقابت کردند و این اولین باری بود که بتن مسلح با پارچه مورد توجه عموم قرار گرفت. قایق‌ها برای طراحی خود جایزه دریافت کردند.
هنگام ساخت TRC چهار فاکتور مهم است که شامل کیفیت بتن، اثر متقابل الیاف بکار رفته شده برای تقویت بتن و خود بتن، میزان الیاف استفاده شده و ترتیب آرماتورهای نساجی داخل بتن است.
اندازه ذرات بتن باید با دقت تمام انتخاب شوند. اگر بتن بیش از حد درشت باشد، نمی‌تواند از بین ساختار تقویت‌کننده‌های نساجی نفوذ کند. برای دستیابی به بهترین نتیجه، باید از بتن تازه استفاده شود. برای کمک به چسبندگی، می‌توان مواد افزودنی شیمیایی اضافه کرد تا فیبرها به بتن بچسبند.