moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
دومین شهری که توسط عقاید لو کوربوزیه طراحی شد، شهر برازیلیا، پایتخت برزیل بود که توسط لوچیو کوستا و اسکار نیمایر در سال ۱۹۵۷ طراحی شد. نمایر خود با لو کوربوزیه، در طراحی ساختمان وزارت آموزش و پرورش برزیل در سال ۱۹۳۶ همکاری کرده بود.
همچنین ساختمان طراحی شده توسط نورمن فاستر، معمار سبک های تک، بنام برج هزاره توکیو ۱۹۸۹ در ساحل شهر توکیو را می‌توان نمونه کاملی از برج‌های چند منظوره نظریه لو کوربوزیه تلقی کرد.
ویلا شودان در سال ۱۹۵۶ در احمدآباد، واقع در شمال هند، ساخته شد. معمار آن لوکوربوزیه به دنبال آمیزش اقلیم و فرهنگ، و از طرفی سنت و مدرنیسم، در طراحی این خانه بود. و نتیجه اتفاقی بود که ساکنان را از محیط حفاظت می‌کرد و در عین حال به خلق معماری ای که دنیای اطراف را آشکار می‌کند انجامید.
می‌توان ویلا شودان را سر آمد تفکرات و ایده‌های لوکوربوزیه در معماری مدرن دانست. همان‌طور که خود در ۵ اصل معماری مدرن بیان می‌کند. پلان و نمای آزاد و استفاده از پیلوت همانند ویلا ساوا به وضوح در ویلا شودان دیده می‌شود.
فرم ویلا شودان به خوبی به اقلیم حاره‌ای هند پاسخ می‌دهد. (احمدآباد-هند) سقف در بالای ساختمان همانند چتری عمل می‌کند و سوراخ‌ها در دل بنا این امکان را می‌دهند که نسیم خنک به خوبی از بین آن‌ها و تراس‌ها عبور کند.
حجم ویلا شودان از دو مکعب کنار هم تشکیل شده‌است که حجم اصلی بزرگتر و در بر گیرنده فضاهای خصوصی صاحب خانه می‌شود و حجم کوچکتر که یک طبقه است و در دل خود گاراژ، آشپزخانه و اتاق خدمتکاران را تشکیل می‌دهد.
این دو حجم به کمک راه پله و راهرویی که به صورت خطی شکل در حجم ظاهر می‌شوند در ارتباط هستند.
در نگاهی دیگر حجم اصلی را می‌توان مجموعه‌ای از سطوح دید که به صورت عمودی و افقی فضای کلی این مکعب را تقسیم می‌کنند و به صورت مکعب‌های کوچک پر و خالی نمایان می‌شوند.مقاله ویلا شودان در ویکی‌پدیای انگلیسی
لو کوربوزیه شخصاً این خانه را خویشاوندی نزدیک از ویلا ساوا که ۲۵ سال قبل طراحی کرده بود می‌دانست. شباهت‌هایی میان این دو طرح وجود دارد. مانند رمپِ پیاده در چهار تراز، پلان مربعی و این حقیقت که قاب ترکیب‌بندی کلی دارای فضاهای باز بیشتری نسبت به فضاهای محصور می‌باشد. ویلا شودان فرمی متهورانه و پرخاشگر دارد: دیوارهای بتنی وسیع حفره‌دارِ رو به شمال همراه با پنجره‌های عظیم رو به جنوب که هم آفتاب‌گیر و هم بادگیر می‌باشند، و یک سایبان سقفی در فرم یک صفحهٔ بتنی کنسول شدهٔ مسطح عظیم که دارای گشودگی‌های گردی در داخل خود می‌باشد.
خانه دوم‌اینو در کشور فرانسه در تاریخ ۱۹۱۷ – ۱۹۱۵ میلادی ساخته شد که برای اولین بار از اسکلت و کنسول استفاده شد؛ و دیوارها دیگر نقشی در ایستایی و سازهٔ ساختمان نداشته‌اند. فرم کلی پروژه مستطیل شکل است و کاربرد ستون‌های بستی برای نگهداری سقف و کف بدون اتکا به دیوارهای باربر به صورت کامل نشان می‌دهد. در این اثر لو کوربوزیه، معماری به اساسی‌ترین عوامل سازندهٔ یعنی ستون، کف و پله تجزیه شده‌است طرح این خانه‌های پیش‌ساخته را در نظر مهندسین مورد توجه قرار داد.سایت اتود
موبون (Mobon) یا هیوو (Haewoo) (۳۰میلادی - ۵۳میلادی) پنجمین امپراتور گوگوریو ، شمالی ترین در میان سه امپراتوری و دومین فرزند امپراتور موهیول بود
موبون (حکومت ۵۳-۴۸ میلادی) یا Haewoo پنجمین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین در میان سه امپراتوری کره، بود.
تأثیر زبان عربی بر زبان فارسی و ذهن و برم پارسی‌گویان چنان بوده‌است که اینان خود دست به ساخت و ایجاد واژه‌هایی نو به سبک و بر وزنهای عربی زده‌اند. این واژه‌های برساخته در زبان فارسی گاه برآمده از بن‌واژه‌هایی غیرعربی (فارسی، انگلیسی و …) بوده‌اند و گاه عربی. اما ویژگی مشترک مهم همه‌شان اینست که هیچ‌یک هرگز در زبان عربی کاربردی نمی‌داشته و ندارند و در هیچ‌یک از واژه‌نامه‌های عربی هم به آنها اشاره‌ای نشده‌است.
این دست از واژه‌ها، در بسیاری از موارد، آنچنان در زبان فارسی جاافتاده‌اند که حتی زبان‌آوران و ادیبان بزرگ هم در آثار خود به فراوانی از آنها بهره برده‌اند.
لین تامس استِیلی (۱۹۶۷-۲۰۰۲)، خواننده و ترانه‌سرای گروه گرانج آلیس این چینز بود.
استیلی آلیس این چینز را به همراه جری کنترل (گیتاریست) در سال ۱۹۸۷ در سیاتل بنیان گذاردند. آلیس این چینز بزودی به شهرت جهانی رسید و در ابتدای دههٔ ۹۰ میلادی نام خود را به‌عنوان یکی از گروه‌های پیشرو گرانج مطرح کرد.تاریخچهٔ آلیس این چینز در وب‌گاه AllMusic یکی از جذابیت‌های موسیقی آلیس این چینز جنس صدا و شیوهٔ خواندن استیلی و هم‌آوایی‌هایش با جری کنترل (صدای دوم) بود. او به غیر از آلیس این چینز در اَبَرگروه مَد سیزن و Class of '99 هم عضویت داشت.
لین استیلی زادهٔ کرک‌لند سیاتل است. زمانی که هفت ساله بود پدرش «فیل استیلی» از مادرش «نانسی مک‌کالام» طلاق گرفت و او پس از آن توسط مادر و ناپدری‌اش «جیم اِلمِر» نگهداری می‌شد.
استیلی از سنین کودکی استعدادش درزمینهٔ موسیقی را بروز داد و به نواختن درامز روی آورد. در سال‌های نوجوانی با تعدادی از هم‌سالانش به کاور کردن کارهای راک از قبیل بلک سبت و دورز پرداخت و در همین دوره بود که فعالیت‌اش را روی خواندن متمرکز کرد.بیوگرافی لین استیلی در AllMusic
او در دوران دبیرستان بیشتر از نام فامیل ناپدری‌اش استفاده می‌کرد و به همین دلیل با نام لین المر هم شناخته شده‌است.
استیلی در سال ۱۹۸۷ با جری کنترل آشنا شد و به‌زودی آن‌ها مشغول به کار روی پروژه‌ای شدند که استیلی از سال‌های دبیرستان ایدهٔ آن را در ذهن داشت.تاریخچهٔ آلیس این چینز در وب‌گاه‌ام‌تی‌وی با پیوستن مایک استار (گیتار بیس) و شان کینی (درامز) گروه که در آغاز «Alice N Chains» نام داشت فعالیت‌اش جدی‌تر شد و آن‌ها بزودی نام‌اش را به «Alice in Chains» تغییر دادند.
در ۱۹ آوریل سال ۲۰۰۲ یک زن ناشناس با پلیس تماس گرفت و عنوان کرد حدود ۲ هفته است که هیچ صدایی از آپارتمان استیلی به‌گوش نمی‌رسد.وب‌گاه TheSmokingGun.com در پی این تماس پلیس به‌همراه مادر و ناپدری استیلی به منزل او رفتند و پس از ورود به آنجا با جسد بی‌جان او مواجه شدند.
طبق گزارش نشریهٔ «سیاتل ویکلی» در روز ۲۰ آوریل زمانی که مأموران پلیس با شکستن در وارد آپارتمان استیلی شدند با جنازهٔ او مواجه شدند که بر روی نیمکت افتاده بود و نور تلویزیون که روشن مانده بود بر آن می‌تابید. بر روی زمین چند قوطی اسپری رنگ و در فاصله‌ای اندک از آن‌ها مقداری کوکائین دیده می‌شد و کمی آن‌طرف‌تر روی میز قهوه‌خوری دو عدد پایپ قرار داشت. در این گزارش تأکید شده‌است که وزن جنازهٔ استیلی بر اثر سپری شدن مدت طولانی از زمان مرگش به کمتر از ۲۵ کیلوگرم رسیده بود.در گزارش پزشک قانونی دلیل مرگ استیلی، مصرف مخلوطی از کوکائین و هروئین-که اصطلاحاً اسپیدبال نامیده می‌شود- اعلام شده‌است.
استیلی مدتی قبل از مرگ‌اش در سال ۲۰۰۲ در مصاحبه‌ای دربارهٔ تجربهٔ جدایی والدینش گفته بود:
استیلی در همان مصاحبه گفته بود که او فکر می‌کرده اگر روزی یک ستارهٔ مشهور متال شود پدرش برخواهدگشت.مصاحبه با لین استیلی در وب‌گاه‌ام‌تی‌وی
مدرسهٔ اقتصاد و علوم سیاسی لندن یک کالج تخصصی از مجموعهٔ دانشگاه لندن است که در سال ۱۸۰۵ تأسیس شد و در ۱۹۰۰ به این دانشگاه ملحق شد.
چهره‌های مشهوری فارغ‌التحصیل یا مدرس این مدرسه بوده‌اند. در لیست زیر برندگان جوایز نوبل که به‌نوعی با این مدرسه در ارتباط بوده‌اند آورده شده‌است:
نینتندو گیم‌کیوب (اغلب به صورت مختصره NGC در ژاپن و GCN در اروپا و آمریکا نوشته می‌شود) چهارمین کنسول بازی ویدئویی نینتندو که بخشی از ششمین نسل در عصر کنسول‌ها است. گیم‌کیوب جانشین نینتندو ۶۴ و کنسول قبل از نینتندو وی بود.
"نینتندو گیم‌کیوب" اولین کنسول نینتندو بود که از لوح نوری به عنوان منبع اصلی ذخیره‌سازی استفاده می‌کرد، بعد از اینکه نینتندو چندین قدم بی‌نتیجه در زمینهٔ رسانه‌های دیسک ذخیره‌سازی انجام داد. گیم‌کیوب در مقایسه با کنسول‌های رقیبش، اکس‌باکس و پلی‌استیشن ۲، از مینی‌دی‌وی‌دی به جای دی‌وی‌دی‌های بزرگ استفاده می‌کرد. به این سبب، مانند اکس‌باکس و پلی‌استیشن ۲ قابلیت پشتیبانی از دی‌وی‌دی ویدئو و لوح فشرده آئودیو را نداشت.
این کنسول در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۱ در ژاپن، ۱۸ نوامبر ۲۰۰۱ در آمریکای شمالی، ۳ مه ۲۰۰۲ در اروپا و ۱۷ مه ۲۰۰۲ در استرالیا منتشر شده‌است. گیم‌کیوب ۲۱٫۷۴ میلیون در سرتاسر جهان به فروش رساند.
"گیم‌کیوب" در آمریکای شمالی با ۱۲ بازی زیر منتشر شده‌است.
پیشاهَنگی جنبشی بین‌المللی برای امداد و کمک‌رسانی در مواقع اضطراری است. این جنبش در سال ۱۹۰۷ توسط رابرت بی‌دن-پاول پایه‌گذاری شد و به سرعت در جهان توسعه یافت.
یکی از هدف‌های پیشاهنگی، ایجاد اعتماد به نفس است. هدف دیگر، ترویج روحیهٔ کمک به همنوع در میان مردم است.
پیشاهنگی در ایران در سال ۱۳۰۴ خورشیدی توسط آقای احمد امین‌زاده تأسیس گردید و در خردادماه سال ۱۳۱۴ نخستین دورهٔ مربیگری پیشاهنگی، در اردوگاه منظریهٔ تهران (اردوگاه شهید باهنر) برگزار گردید و فعالیت‌های این سازمان تا سال ۱۳۲۰ ادامه یافت؛ اما به علت وقوع جنگ جهانی، از سال ۱۳۲۰ تا سال ۱۳۳۲ فعالیت پیشاهنگی در ایران کمتر گسترش یافت. فعالیت‌های پیشاهنگی از سال ۱۳۳۲ توسط حسین بنایی به طور کامل و جهانی در سراسر ایران گسترش یافت و مجدداً با قوت بیشتری فعالیت‌های خویش را پی گرفت و تا سال ۱۳۶۴ ادامه داشت.
پس از انقلاب نیز وظیفه تشکیل و سازماندهی دانش آموزان پیشاهنگ را بر عهده گرفت.
ابتدا در سال ۱۳۷۲ تشکیلاتی با نام پویندگان شکل گرفت و سپس در سال ۱۳۷۴ تشکیلات جامعی بنام پیشتازان بجای پویندگان شکل گرفت .https://www.farsnews.ir/news/13960611001093/دانش%E2%80%8Cآموزان-حادثه-دیده-هرمزگانی-از-فرزانگان-سازمان-دانش%E2%80%8Cآموزی-بودند- فارس
پس از انقلاب به فردی که به عضویت پیشتازان در می آید "پیشتاز" می گویند.https://rc.majlis.ir/fa/law/show/91104 -مرکز پژوهشهای مجلس
فایمونوویل روستایی است در بلژیک با یک هزار نفر جمعیت . این روستا در نزدیکی مزر آلمان و در منطقه کوهستانی آردن واقع است صدها سال است که مردم این ناحیه خود را ترک می نامند و پرچم ترکیه علاوه بر پرچم بلژیک و منطقه خودمختار والون به اهتزار در می‌آید.
اهالی فایمونوویل هرساله در ماه فوریه پشت سر اسب سوارانی که پرچم ترکیه را حمل می نمایند کارناوال برگزار می‌کنند.
این روستا تولیدکننده نوعی لیکور با نام Turkenblut (خون ترک) می‌باشد و تنها هتل آن نیز Le Vieux Sultan (سلطان سابق) نام دارد.
در ورودی مرمرین کتابخانه این روستا نیز نقش حکاکی شده ماه و ستاره به چشم می‌خورد و شیشه‌های کتابخانه نیز به موتیفهایی از پرچم ترکیه مزین شده‌است.
تیم فوتبال روستا با عنوان RFC Turkania (اتحاد جوانان ترک) هم‌اکنون در لیگ آماتور بلژیک با لوگوی پرچم ترکیه بازی می‌کند.
روایات مختلفی دربارهٔ نامیدن فایمونوویل به نام روستای ترک و سمبل شدن پرچم ترک در این روستا وجود دارد.
برخی از روستاییان عقیده دارند این سنت از سده هشتم میلادی رایج شده‌است. بنا به این روایت؛ در سال ۷۱۶ میلادی مردم محلی آردن در نبرد آمبلیو بین مسیحیان و مسلمانان، از مسلمانان حمایت نمودند.
هرچند این احتمال با توجه به اینکه نبرد فوق بین فلامانها و نوستریایی‌ها رخ داده است ضعیف به نظر می‌رسد.
مشهورترین روایت حاکی از آنست که فایمونوویل‌ها در قرون ۱۶ و ۱۷ میلادی مالیات‌های وضع شده از سوی کلیسا برای مبارزه با ترک‌ها را رد کردند و به همین دلیل ساکنان این منطقه ترک نامیده شدند.
سایت رادیو تلویزیون ترکیه
تائجو (۱۴۶-۵۳ میلادی)، ششمین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین در میان سه امپراتوری کره، بود.
در ۹۴امین سال حکومت تائجو، برادر جوانتر تائجو،"Suseong"، به سلطنت رسید و پادشاه چادائه گردید. گرچه مطالب بیشتری در سامگوک ساگی یافت نشده،اما بر اساس سامگوک یوسا،طولی نکشید که توسط چادائه، ۲ پسر تائجو کشته شدند.
بر طبق سامگوک ساگی، تائجو در سن ۱۱۹ سالگی مرد. بعد از ۹۳ سال فرمانروایی، از او به عنوان پادشاهی که طولانی‌ترین طول عمر و حکومت را در تاریخ کره کرده، یاد می‌شود.اما بر اساس سامگوک یوسا،فرمانروای بعدی، پادشاه سیندائه، برادر جوانتر و ناتنی تائجو و چادائه، در سال ۱۶۵ میلادی ۲ برادرش را به قتل رساند.
هایک () نام کوچک مردانه رایج در میان ارمنیان می‌باشد و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
دیواره سلول یا دیواره سلولی لایه‌ای است که غشای سلولی برخی از سلول‌ها را احاطه کرده و از آن محافظت می‌کند. این ساختار می‌تواند سخت، انعطاف‌پذیر یا شکننده و غیرمنعطف باشد.
دیوارهٔ سلول فاقد تراوایی انتخابی است و به راحتی آب و برخی مواد حل‌شده در آن را از خود عبور می‌دهد. با این وجود، مولکول‌های درشت نمی‌توانند عبور کنند. این لایه، علاوه بر محافظت از سلول و غشای سلولی، به سلول توانایی منعطف شدن می‌دهد، و مانع از ترکیدن آن به هنگام تورژسانس (ورود آب زیاد به سیتوپلاسم) می‌شود.
دیواره‌های سلولی در اکثر باکتری‌ها به جز چند استثنا (مثل مایکوپلاسما) موجود است و جنس آن عموماً از پپتیدوگلیکان است. دیوارهٔ سلولی در آرکی‌ها می‌تواند از مواد متنوعی مانند گلیکوپروتئین‌ها، لایه‌های سطحی، پلی‌ساکاریدها یا سودوپپتیدوگلیکان‌ها تشکیل شود. دیوارهٔ سلولی جلبک‌ها از جنس گلیکوپروتئین و پلی‌ساکاریدهایی مانند کاراگینان و آگار است.
دیوارهٔ قارچ‌ها بیشتر متشکل از کیتین و در گیاهان، ترکیب عمده آن از جنس سلولز، همی‌سلولز و پکتین است. از این رو به دیواره سلولی در یاخته‌های گیاهی، دیواره سلولزی نیز گفته می‌شود. دیواره در برخی از دیاتومه‌ها دارای ترکیبی به نام سیلیکای بیوژنیک هستند.
دیواره‌های سلولی در جانداران مختلف، وظایف مشابهی دارند. دیواره‌ها باعث استحکام سلول‌ها و محافظت از آن‌ها در مقابل استرس‌های فیزیکی و شیمیایی می‌شوند. در جانداران چندسلولی مانند گیاهان، دیواره‌های سلولی، باعث استحکام پیکرهٔ آن‌ها شده و در رشد و نمو و ریخت‌زایی آن‌ها نقش مهمی دارند. دیواره‌ها با جلوگیری از ورود درشت‌مولکول‌هایی مانند سموم یا عوامل بیماری‌زا، از سلول‌ها محافظت می‌کنند. ترکیب و عملکرد دیواره‌ها در مراحل مختلف چرخه سلول متغیر است.
دیواره سلولی در گیاهان دارای ضخامت متفاوتی از ۰/۱ تا چندین میکرومتر هستند.
دیواره‌ها دارای استحکام بالایی در مقابل فشار اسمزی ناشی از اختلاف غلظت مواد در طرفین غشای سلولی هستند. این فشار، می‌تواند نیرویی چندین برابر بیشتر از فشار اتمسفریک ایجاد کند. دیواره‌ها با مقاومت در برابر این نیرو، از ترکیدن سلول گیاهی در چنین شرایطی، جلوگیری می‌کنند.
تیغه میانی: آخرین لایه است. یک لایه مشترک منفذ دار بین دو سلول در همهٔ بافت‌های گیاهی است که به صورت وزیکول‌هایی در هنگام سیتوکینز توسط دستگاه گلژی ساخته شده‌است. تیغه میانی قدیمی‌ترین دیواره است و نسبت به غشای سلول از سایر دیواره‌ها دورتر است؛ و همچنین از جنس پکتیکی و پروتئینی می‌باشد.
دیواره اولیه: پس از تیغه میانی قرار داشته و شامل چوب‌بست‌هایی از جنس میکروفیبریل‌های سلولزی است که در توده‌ای ژل مانند از جنس ترکیبات پکتیکی، همی‌سلولز و گلیکوپروتئین قرار دارد.
دیواره ثانویه: این لایه پس از رشد سلولی ساخته می‌شود و ساختمانی مستحکم از جنس ترکیبات سلولزی، همی‌سلولز و لیگنین دارد.
لان: دیواره سلولی در بعضی نقاط نازک‌تر می‌شود که محل مبادلهٔ مواد می‌باشد و به آن قسمت لان گفته می‌شود.
پلاسمودسم: برخی بخش‌ها در دیوارهٔ اسکلتی بین دو سلول مجاور سوراخ است به طوریکه سیتوپلاسم یک سلول به سلول کناری جریان میابد؛ به این جریان سیتوپلاسم پلاسمودسم می‌گویند.
اسلحه‌خانه یا سلاح‌خانه، به محل انبار، نگهداری و گردآوری سلاح‌ها، ابزار، تجهیزات و مهمات جنگی گفته می‌شود. اسلحه و مهمات از اسلحه‌خانه به آوردگاه‌ها گسیل می‌شوند. اسلحه‌خانه می‌تواند ساختمانی ویژه برای خودش باشد یا پاره‌ای از یک ساختمان دیگر. در گذشته گاه به‌جای اسلحه‌خانه از واژهٔ "جُبّه‌خانه" بدین منظور استفاده می‌شده‌است. "جُبّه"، وام‌واژه‌ای عربی است - در اینجا - به معنی زره و سرنیزه (یا بخشی از سرنیزه)؛ عامه آن را «جُباخانه» یا «جیبه‌خانه» هم می‌گفتند.
در اسلحه‌خانه‌ها علاوه بر مسئلهٔ امنیت و دست‌برد، یکی از مسائلی که بسیار بدان توجه می‌شود جلوگیری از هرگونه فعال، مسلح یا انگیخته شدن تجهیزات و مهمات است تا از هرگونه واقعهٔ ناگوار مانند انفجار و … پرهیز گردد؛ از این‌رو امروزه سلاحها به‌ط‌ور کاملاً جداگانه و در قفل و بستی مجزا از مهمّات اندوخته می‌شوند و از سامانهٔ هشداردهی و اعلام خطر توانمندی هم برخوردار می‌باشند.
گرچه گاه در زبان فارسی علاوه بر "اسلحه‌خانه"، "سلاح‌خانه" و "جُبّه‌خانه"، «قورخانه» و «زرادخانه» هم به محل نگهداری اسلحه و مهمات گفته می‌شد ولی در دوران معاصر، بیشتر، این دو واژه (به‌ویژه زرادخانه) به‌جایی گفته می‌شود که علاوه بر محل نگهداری و انبار اسلحه، مهمات و تجهیزات نظامی، محل ساختن و تعمیر آنها هم باشد. البته هم‌پوشانی‌های معنایی از این دست خاص زبان فارسی نیست و برای مثال در زبان انگلیسی هم، با مراجعه به دیکشنری‌های معتبر، بین واژه‌های arsenal و (armoury) armory چنین وضعیتی دیده می‌شود.
زَرّادخانه، به محل ساخت، تعمیر، ذخیره و نگهداری اسلحه و مهمات نظامی گفته می‌شود. از زرادخانه‌های مشهور، می‌توان زرّادخانهٔ کرملین را نام برد.
در دوران قاجار، بیشتر واژهٔ ترکیبی ترکی فارسی "قورخانه" بدین منظور به‌کار می‌رفته‌است، ولی، فرهنگستان زبان اول، واژه فارسی زراد را به‌جای واژه ترکی قور پذیرفت؛ البته پیشتر هم در متون فارسی از این واژه استفاده شده‌است؛ برای نمونه:
(از منوچهری دامغانی).
(از مولوی).
بیهقی نیز، در "تاریخ بیهقی"، در توصیف رفتن امیری به مکانی به نام چوگانی در نزدیکی ولوالج (کندوز امروزی) می‌نویسد: «امیر به‌تعجیل‌تر برفت و به پیلانروان یک روز مُقام کرد، و از پژغوژک بگذشت چون به چوگانی رسید دو سه روز مُقام بود تا بُنه و زرادخانه و لشکر دررسیدند.»لغتنامه دهخدا: سرواژهٔ چوگانی.
در زبان‌های اروپایی اغلب از واژهٔ arsenal، که تغییرشکل‌یافتهٔ واژهٔ عربی است برای این مفهوم استفاده می‌کنند.Etymology Online، بازدید: اکتبر ۲۰۱۲.
زَرّاد به‌معنی "زره‌گر"، "زره‌ساز" است و واژه‌ای است عربی‌شده از ریشهٔ فارسی زره (یا زره‌گر). این واژه معنی کلی اسلحه‌ساز را هم می‌دهد.
برخورد ژرف یا دیپ ایمپکت، فضاپیمای ناسا بود که به منظور برخورد عمدی و هدایت‌شده با دنباله‌دار تمپل ۱ طراحی شده بود. هدف از چنین عملیاتی، ارسال تصاویر این دنباله‌دار قبل از برخورد (و بررسی از طریق تلسکوپ‌ها بعد از برخود) برای مشخص نمودن اجزای سازنده دنباله‌دارها بود. این کاوشگر فضایی در ۱۲ ژانویه سال ۲۰۰۵ از پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال با موفقیت پرتاب و در ۵:۵۲ UTC در ۴ ژوئیه ۲۰۰۵، به‌طور موفقیت‌آمیز با هسته دنباله‌دار برخورد کرد و اجزای آن توسط تلسکوپ‌های زیادی مانند تلسکوپ فضایی هابل رصد شد.Wikipedia contributors, "Deep Impact (space mission)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Deep_Impact_(space_mission)&oldid=269314585 (accessed February 27, 2009).
فاصله این دنباله‌دار تا زمین در هنگام برخورد ۱۳۰ میلیون کیلومتر و سرعت برخورد فضاپیما صد هزار کیلومتر بر ساعت محاسبه شده‌است.کتاب اسرار کائنات نوشته ابراهیم ویکتوری انتشارات به‌نگار صفحه۱۴۱ بخش فارسی تحقیقات اولیه بر پایهٔ تصاویر ثبت‌شده اثبات کرد که در هنگام برخورد، غبار متراکم بیشتر و در عین‌حال، ذرات منجمد و متبلور (بلور شده - درخشان) کمتری نسبت به آنچه پیش‌بینی شده بود انتشار و پراکنده شد. ضربه برخوردی دیپ ایمپکت همچنین یک ابر متراکم گرد و غبار روشن و بزرگ را که غیرمنتظره نیز بود ایجاد کرد که حاصل ابتدایی آن، پنهان شدن دهانهٔ برخوردی این فضاپیما با تمپل ۱ بود.
ماموریت دیپ ایمپکت در اصل برای پاسخ به پرسش‌های اساسی معمول دربارهٔ اجزای ستاره‌های دنباله‌دار از جمله ترکیبات هستهٔ آنها و اصولاً اجزای متشکلهٔ این ستاره‌ها از بدو تولد بود.
مأموریت برخورد ژرف برای کمک به پاسخگویی به سؤالات اساسی در مورد دنباله‌دارها برنامه‌ریزی شده بود، که شامل چه چیزی ترکیب هسته دنباله‌دار را می‌سازد، دهانه به چه عمقی از برخورد می‌رسد، و منشأ دنباله‌دار در شکل‌گیری آن کجاست. با مشاهده ترکیب این دنباله‌دار، ستاره‌شناسان امیدوار بودند که بر اساس تفاوت‌های بین ساختار داخلی و خارجی دنباله‌دار، چگونگی شکل‌گیری دنباله‌دارها را تعیین کنند. مشاهدات برخورد و پیامدهای آن به اخترشناسان اجازه می‌دهد تا پاسخ این سؤالات را تعیین کنند. "Deep Impact: Mission Science Q&A". NASA. Archived from the original on September 11, 2005. Retrieved May 11, 2009.
جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد در فیلم – درام یکی از جوایز گلدن گلوب است که اولین بار توسط انجمن مطبوعات خارجی هالیوود به عنوان یک بخش جداگانه در سال ۱۹۵۱ اعطا شد. پیش از این، یک جایزه برای «بهترین بازیگر مرد در فیلم» وجود داشت اما این جدایی باعث شد که آن و جایزهٔ بهترین بازیگر مرد – موزیکال یا کمدی به رسمیت شناخته شوند.
جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد در فیلم – موزیکال یا کمدی یکی از جوایز گلدن گلوب است که هر ساله توسط انجمن مطبوعات خارجی هالیوود ارائه می‌شود. پیش از این تنها یک جایزه برای بهترین بازیگر نقش اول مرد داده می‌شد اما در سال ۱۹۵۱ جایزه بهترین بازیگر مرد – فیلم درام به وجود آمد.
سید محمدباقر شَفتیوی چون در کودکی به‌همراه پدر، مادر و قوم و خویش خودش در شفت (از شهرستان‌های استان گیلان) ساکن شده بود، شفتی لقب گرفت.(زادهٔ ۱۱۸۰ یا ۱۱۷۵ قمری چرزه (طارم) - درگذشت ۱۲۶۰ قمری اصفهان)، مصادف با ۲ فروردین ۱۲۲۳ در اصفهان)، معروف به حجه الاسلام، رشتی و بیدآبادی، فقیه و روحانی شیعه بود. ساختن مسجد سید در بیدآباد اصفهان به او منسوب است. وی یکی از ثروتمندترین مالکان زمان خویش به‌شمار می‌رفت.
شفتی احتمالاً اولین کسی است که عنوان "حجت‌الاسلام" (به معنی دلیل اسلام) را دریافت کرده‌است. حجتی در کتاب خود نوشته که محمدباقر شفتی لقب حجت‌الاسلام را به شاگرد خود محمد اشرفی داده است. این عنوان بعدها به روحانی معروفی از کاشان نیز گفته شد ولی پس از آن به شدت از شأن این عنوان کاسته شد.سید ولی رضا نصر، حمید دباشی، "Expectation of the Millennium", p.205-206, انتشارات دانشگاه نیویورک دلیل گفتن این عنوان به شفتی، نقش دوگانهٔ او به عنوان قاضی و مفتی‌ای بود که کتابی پیرامون پیاده‌سازی شریعت اسلامی در زمان غیبت نوشت.احمد کاظمی موسوی، "THE INSTITUTIONALIZATION OF MARJA'-I TAQLĪD IN THE NINETEENTH CENTURY SHĪ'ITE COMMUNITY", Journal of The Muslim World, Volume 84 Issue 3-4, pp.279 - 299, 2007, p.296
سیدمحمدباقر شفتی در حدود سال ۱۱۸۰ یا ۱۱۷۵ (قمری) در چرزه از روستاهای طارم زنجان متولد شد.
نسب او بنا بر آنچه خود در مقدمه کتاب «مطالع الانوار» نوشته، با بیست و دو واسطه به موسی کاظم هفتمین امام شیعه می‌رسد.
پدرش سید محمدنقی مُلاّی روستای چرزه بود. از زندگی سیدمحمدنقی اطلاعی در دست نیست، جز آن‌که شاید پیش از ۱۱۹۲ (قمری) درگذشته باشد.
محمدباقر در بیست سالگی (۱۱۹۲ قمری) شفت را ترک کرد و برای تحصیل علوم دینی به کربلا و سپس نجف رفت. در کربلا در درس محمدباقر وحید بهبهانی و سید علی طباطبایی و در نجف در درس سید محمدمهدی بحرالعلوم و جعفر کاشف‌الغطا حاضر شد.
در سال ۱۲۰۵ (قمری) به ایران بازگشت و برای دیدار مهدی نراقی به کاشان رفت و یک سال بعد وارد اصفهان شد، در حالی که به گفتهٔ خود: جز یک دستمال که مقداری نان خشک در آن بود، و یک کتاب مدارک چیزی همراه نداشت.
او ابتدا در مدرسه چهارباغ ساکن شد و شروع به بحث و تدریس نمود. اما متولی مدرسه از گرد آمدن طلاب در اطراف او خرسند نبود و از راه‌های مختلف نارضایتی خود را به‌گوش او می‌رساند. شفتی سرانجام به اجبار متولی، چهارباغ را ترک کرد و به مدرسهٔ میرزا حسین در بازارچهٔ بیدآباد رفت. به‌زودی مجلس درس او رونق گرفت و امامت یکی از مساجد بیدآباد به او سپرده شد.
شفتی گرچه در آغاز ورود به اصفهان مجتهدی گمنام بود، اما با اجرای حدود شرعی و گرفتن تأیید از بعضی علمای نامدار اصفهان شهرت یافت. سید محمدباقر چرزه ای طارمی شفتی که در اواخر سلطنت فتحعلی شاه و تا اواخر محمد شاه در اصفهان مرجع عامه اهالی ایران بود، فقط جهت اشتهارش در ایران و افتخارش بر دیگران این بوده که در قتل نفوس که از نظر او شرعاً محکوم به قتل بوده‌اند، فوق‌العاده اهتمام می‌فرموده چنان‌که هنوز قبرستانی که در نزدیکی خانه او واقع است و محل دفن اجساد مقتولین او است در اصفهان موجود و موسوم به «قبلهٔ دعا» است و از قرار ثبت صحیحی که در خانواده او باقی است، قریب هشتاد نفر به دست او از قید زندگی رسته‌اند. او گرچه در دوران تحصیل در نجف و کربلا در فقر زندگی می‌کرد، بعد ورود به اصفهان در مدت کمی با تجارت و تصرف سهم خود از وجوه شرعیه در شمار ثروتمندان بزرگ عصر خود درآمد. محمد تنکابنی در "قصص‌العلماء" دربارهٔ ثروت او می‌نویسد:
نیز دربارهٔ دوران تحصیل او می‌نویسد که بعضی اوقات حتی قدرت تأمین غذای روزانه خود را نداشت و بر اثر گرسنگی غش می‌کرد و به این سبب سید علی طباطبایی، استاد شفتی در کربلا، شخصی را مأمور کرده‌بود تا روزانه دو قرص نان، یکی برای غذای ظهر، و دیگر برای غذای شب وی ببرد.
شفتی در سال ۱۲۲۱ (قمری) در حالی که دوهزار نفر او را همراهی می‌کردند، از راه دریا به سفر حج رفت. او در این سفر حدودی برای طواف و عرفات مشخص کرد که مورد تأیید علمای سنی مکه نیز قرار گرفت. همچنین باغ فدک را که در تملک محمد علی پاشا، والی مصر بود، گرفت و به سادات مدینه بازگرداند.
مطابق حکایتی شفتی زمانی که در نجف زندگی می‌کرد فقیر بود، در یکی از روزها که پس از مدت‌ها فقر کمی پول به دست آورده و با آن پول مقداری گوشت خریده بود در راه خانه سگ خیلی لاغری را دید که بی‌حال بر روی زمین خوابیده و توله‌هایش از او شیر می‌خورند.
با دیدن این صحنه تمامی گوشت را جلوی سگ انداخت و سگ پس از خوردن گوشت با گوشه چشم از او تشکر کرد.کتاب صد و یک حکایت، عباسعلی کامرانیان، صفحهٔ ۱۵۸داستان آیت‌الله شفتی و سگ گرسنه ، دانشگاه کاشان
وی از چند همسر خود، صاحب هشت پسر و چهار دختر شد. پسرانش به ترتیب میرزا اسدالله شفتی، میرزا هاشم، میرزا ابوالقاسم، میرزا محمدعلی، میرزا زین‌العابدین، آقا سیّد محمدمهدی، آقا سیّد مؤمن و میرزا جعفر بودند. یکی از دختران او به ازدواج محمدمهدی کلباسی درآمد. اغلب فرزندان و نوادگان او در مسجد سید مدفون هستند.
او در دوم ربیع‌الاول سال ۱۲۶۰ قمری (مصادف با دوم فروردین ۱۲۲۳) در اصفهان درگذشت و بنا به وصیت خود در مسجد سید دفن شد.
شفتی از شاگردان محمدباقر وحید بهبهانی و متأثر از دیدگاه‌های او بود. پیش از بهبهانی دیدگاه غالب روحانیون شیعه در کربلا و بقیه در عتبات، دیدگاه اخباری بود و نه اصولی. تأثیر دیدگاه اخباریون تا حدی بود که اگر کسی کتاب اصول فقه حمل می‌کرد باید آن را به دلیل بر نیاشُفتن دیگران مخفی می‌کرد. بهبهانی موفق به تغییر این دیدگاه عمده از طریق مناظره و بحث، نوشتن کتب، و همچنین نشان دادن عملی آنچه یک مجتهد باید انجام دهد، شد.
یکی از شاگردان بهبهانی به نام شیخ جعفر نجفی نقل می‌کند که همیشه افراد مسلحی همراه آقای بهبهانی بودند که هر حکم فقهی را که ایشان دادند اجرا کنند. این نحوهٔ عملکرد الگوی بسیاری از روحانیان شیعه دوران قاجار گردید. محمدباقر شفتی به عنوان شیخ الاسلام اصفهان رساله‌ای در باب اجرای حدود توسط مجتهدین نوشت (گرچه روحانیون معروفی مانند شیخ مفید، سید مرتضی و علامه حلی اجرای حدود را توسط فقها مجاز می‌دانستند، ولی اجرای حدود توسط غیر معصوم به صورت تاریخی موضوعی نزاع‌برانگیز بین شیعیان بوده‌است. از اواخر قرن دوازده هجری، شاهد پذیرش عمومی اجرای حدود به عنوان بخشی از وظیفه «امر به معروف و نهی از منکر» توسط علما هستیم که بهبهانی و پس از او شفتی در آن نقش عمده‌ای بازی کردند).Hamid Algar, "Bihbihānī , Āḳā Sayyid Muḥammad Bāḳir", Encyclopedia of IslamHeinz Halm, Janet Watson, Marian Hill, "Shi'ism", p.101, Columbia University Press بدین سان بهبهانی علما را از وضعیت سکوت آن‌ها پس از دورهٔ صفویان خارج کرد و پس از او شفتی، اجرای حدود توسط علما را در اصفهان احیا کرد (به عنوان مثال حدود مربوط به اعدام تا پیش از آن فقط توسط حکومت انجام می‌شد).Bryan S. Turner, "Islam", Vol 2. Islam, state and politics, , Rutledge, p.135, 143
شفتی معتقد بود که اجرای حدود توسط مجتهدین واجب است. این دیدگاه کاملاً خلاف دیدگاه غالب قبلی متعلق به جامع عباسی بود که اجرای حدود را در حالت کلی به صورت احتیاط‌آمیزی توجیه کرده بود، و اجرای حدود مربوط به کشتن را ممنوع کرده بود. شفتی جهت جا انداختن این موضوع خود همت به اجرای حدود بست.
در صفحه ۱۰۱ کتاب «روضات الجنات فی احوال العلما و السادات» اثر «میرزا محمد باقر موسوی خوانساری» اشاره شده که حضرت حجت‌الاسلام (سید محمد باقر شفتی) حد کشتن را در مورد ۹۰ تا ۱۲۰ نفر به دست خود اجرا کرده‌است. محمد علی مدرس تبریزی نیز در صفحه ۲۸ کتاب «ریحانه‌الادب» به همین موضوع اشاره کرده‌است. عباس اقبال آشتیانیعباس اقبال آشتیانی از مورخین نامی و بنیان‌گذار مقاله‌نویسی به معنی فنی آن در ایران است.
او بعد از محمد قزوینی در شمار معدود پژوهشگرانی است که شیوهٔ جدید تحقیق علمی را در تاریخ‌نویسی و تصحیح متون رواج دادند. عباس اقبال آشتیانی در انجمن نشر آثار ایران متون کهن فارسی را منتشر می‌کرد.(در مجله یادگار، سال پنجم، شماره دهم) سید محمد باقر شفتی را قسی‌القلب و سنگدل خوانده‌است. نویسنده «قصص العلماء» (میرزا محمد مجتهد تنکابنی) شرح می‌دهد که روزی سید محمد باقر شفتی از یک شاگرد نانوایی می‌شنود که خلافی کرده‌است. وقتی از شاگرد نانوا سه مرتبه مسئله فوق را می‌شنود می‌رودخانه و با شمشیر آخته‌اش برمی‌گردد و درجا «حدود الاهی» را در مورد آن شاگرد نانوا اجرا کرده به سزای اعمالش می‌رساند.
این موضوع در صفحه ۱۳۷ کتاب «قصص العلما» آمده‌است.همنشین بهار: خاطرات خانه زندگان (۴۷)، سید محمد باقر شفتی معروف به «حجّه‌الاسلام»
گرچه مجتهدین بعدی از شفتی در این مورد خاص پیروی نکردند، ولی نوشته‌های او در مورد نقش روحانیون در مسائل اجرایی تأثیرگذار بود.Seyyed Vali Reza Nasr, Hamid Dabashi, "Expectation of the Millennium", p.204, State University of New York Press
اکبر گنجی در مقالهٔ «ساختار سلطانی جمهوری اسلامی» گفته‌است که در نسخهٔ اولیهٔ لغت‌نامه دهخدا (چاپ ۱۳۳۰)، اطلاعات فوق دربارهٔ شفتی وجود داشته که به درخواست حوزه علمیه قم و به دستور سید علی خامنه‌ای در چاپ ۱۳۷۷ آن حذف شده‌است: «و چون سید اقامهٔ حدود را در زمان غیبت امام واجب می‌دانسته، خود به امر به معروف و نهی از منکر و اجرای حدود قیام می‌نمود و مدعی بوده‌است که حکم من در این قبیل مسائل، به عینه همان حکم حضرت صاحب الزّمان است. عدد کسانی که سید ایشان را در دورهٔ سلطهٔ خود در اصفهان به تازیانه حد زده، از حساب بیرون است؛ و شمارهٔ کسانی که او به دست خویش به عنوان اقامهٔ حدود کشته، تا یکصد و بیست نفر نوشته‌اند. امر عجیب در کار وی این است که او متّهمین را ابتدا به اصرار و ملایمت تمام و به تشویق اینکه خود در روز قیامت پیش جدّم شفیع گناهان شما خواهم شد به اقرار و اعتراف وامی‌داشته، سپس غالباً با حال گریه ایشان را گردن می‌زده و خود بر کشتهٔ آنان نماز می‌گذارده و گاهی هم در حین نماز غش می‌کرده‌است».Akbar Ganji, "The Latter-Day Sultan", Foreign Affairs, November/December 2008
آذَرشَهر یا توفارقان یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی ایران است. مرکز آن، شهر آذرشهر است. شهرستان آذرشهر یکی از قدیمی‌ترین بخش‌های شهرستان تبریز بوده که در گذشته دهخوارقان نامیده می‌شد به‌طوری که در سال ۱۳۰۶ شهرداری شهر آذرشهر مرکز شهرستان تشکیل و شروع به کار نموده‌است. آذرشهر در سال ۱۳۷۶ رسماً به شهرستان تبدیل شد.
آذرشهر در حدود ۵۰ کیلومتری جنوب غربی تبریز واقع شده‌است.
آذرشهر در شرق دریاچه ارومیه (اورمو گولو) واقع و از شمال محدود است به شهرستان اسکو، از جنوب به شهرستان عجب‌شیر و از غرب به دریاچه ارومیه. این شهر در جلگه و مسیر مراغه – تبریز قرار دارد. و بلندترین کوه شهرستان کوه کرکس در روستای هفت چشمه (هفت کانی) با ارتفاع ۲۵۸۰ متر واقع شده‌است.
آذرشهر تا ۱۳۱۶ش دهخوارقان نامیده می‌شد، ولی برحسب پیشنهاد فرهنگستان ایران و تصویب وزارت معارف وقت، در این سال نام آن به آذرشهر تغییر یافت. امّا در اسفند ۱۳۲۵ش با تصویب وزارت کشور بار دیگر نام دهخوارقان بر آن نهاده شد. در سال‌های پس از آن مجدداً نام آذرشهر متداول گردید. خوار در معنای لغوی به زمین پست و هموار گفته می‌شود و این واژه در همین معنی در جای‌نام‌هایی چون خوارِ ری(گرمسار کنونی) دیده می‌شود. روستاهای مختلفی در ایران از قدیم خوارگان نام داشتند به معنی مجموعه زمین‌های پست و هموار. این نام دردوره‌های بعدی در این جای‌نام‌ها به صورت خوارقان و خرقان درآمد و در مورد شهری که امروزه آذرشهر نام گرفته شکل دهِ خوارگان (روستای زمین‌های هموار) در شکل دهخوارقان باقی ماند این نام به صورت «توفارقان» هم تلفظ می‌شود که طبق گفتهٔ بعضی اهالی به معنی «دیوار خونین» که شکل تغییر یافته کلمه «دووارقان» است.خطیبی، ابوالفضل: نامه فرهنگستان ۴\۲ نقد و بررسی سایه‌های شکار شده. ص۱۲۷.سرکاراتی، بهمن: سایه‌های شکار شده، گزیده مقالات فارسی، تهران: نشر قطره، ۱۳۷۸، فصل ششم.
در زیر، روستاهای این شهرستان به‌ترتیب جمعیت، بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ آمده‌اند.
این شهرستان از لحاظ تقسیمات اداری شامل سه بخش است:
روستای تاریخی مجارشین
قاضیجهان
ویلیام لی‌بارون جنی متولد در ماساچوست، معمار آمریکایی قرن نوزدهم بود.
او در پاریس تحصیل کرد و در شیکاگو، ایلینوی مشغول به کار شد.
او بود که نخستین بار از تیرچه‌های فولادی در ساختمان‌سازی مرتفع استفاده کرد."Illustrated Dictionary of Architecture". Ernest Burden. McGraw-Hill Professional. 2 edition. 2001. pp.182
او یکی از معماران شیوه معماری شیکاگو بود. از شاگردان او می‌توان لوئیس سولیوان، ویلیام هولابرد، مارتین روشه و دانیل برنهم را نام برد.
توربین پلتون (Pelton wheel) نوعی توربین آبی است. این توربین در سال ۱۸۷۰ توسط Lester Allan Pelton ابداع شد.
این توربین از نوع ضربه‌ای است.
این توربین طبق قانون دوم نیوتن برای تولید انرژی از یک جت سیال استفاده می‌کند.
در این توربین توسط نازل‌هایی آب بافشار به صورت مماسی به کاسه‌هایی که به رانر متصل هستند برخورد کرده و رانر را می‌چرخاند. کاسه‌ها جفتی هستند، تا علاوه بر تعادل نیرویی که وارد می‌شود مومنتوم نرم و کارایی منتقل شود.
مسجد مقدس محدثین نام مسجدی تاریخی در شهر بابل در استان مازندران است.
این مسجد در دوران دودمان افشاریه (در زمان پادشاهی نادرشاه افشار) به دست محمدنصیر بارفروشی مشهور به «ملانصیرا» (متوفای ۱۱۵۰ قمری و مدفون در جوار همین مسجد) ساخته‌شد. قدمت این مسجد به 300 سال می‌رسد. مرحوم ملانصیرا در حدود سال ۱۱۵۰یا ۱۱۶۰ قمری از دنیا رفت و طبق وصیت خودش در مسجد محدّثین بابل دفن گردید. مقبره ایشان توسط حاکم مازندران در زمان ناصر الدین شاه بنا شده‌است. پس از وی علمای دیگری همچون مرحوم شیخ کبیر، در جوار قبر وی تدفین گردیده‌اند. این مسجد در سال ۱۳۴۶ بازسازی شد و قسمتهایی به آن اضافه گردید. در سال ۱۳۷۲ نیز بخش‌های دیگری به شبستان آن اضافه شد.
هم اکنون این مسجد به جهت فعالیت‌های فرهنگی بسیار از مساجد محور استان بشمار آمده و ساختمان فرهنگی آن در سال 1390 بنا گردید که فعالیت‌های آن بسیج خواهران، کتابخانه مهدویت، کانون علوم دینی حضرت نرجس خاتون(س) ، کانون فرهنگی هنری خانه خورشید، زنبیه، محفل آموزشی خادمان و آشپزخانه حضرت از فعالیت‌های در این ساختمان است.
مهمترین برنامه هفتگی این مکان مقدس دعای توسل سه شنبه‌ها و زیارت آل یاسین جمعه‌ها بعد نماز عشابا سخنرانی و مداحی است که جمعیت چشمگیری دارد.
بنابر نوشته وبگاه مسجد، این مسجد به دستور امام زمان بنا شده‌است.
عده‌ای این مسجد را جمکران دوم نامیدند. بر اساس حروف ابجد، نام‌های "المحدثین" و "الحجه بن الحسن" هر دو دارای ۶۳۴، و نام‌های "مسجد المحدثین" و "الموعود ابن الحسن العسکری" هر دو دارای عدد ۷۵۰ هستند.
ملا نصیرا در بنای محراب این مسجد، دستور امام عصر (عج) را به صورت کتیبه ای، که سالیانی دراز بر روی محراب مسجد نقش بسته است، چنین بیان می‌کند:
(لَقَد اَمَرَ الشَّمسُ الخَفی خاتِمُ المَعصُومینَ بِبِناءِ هَذا وَ سَمّاهُ بِمَسجِدِ المُحَدِّثینَ) یعنی: به تأکید آن خورشید پنهان، آخرین معصوم، به ساختن این مکان امر فرمود و آن را مسجد محدثین نامید. شعبان المعظم۱۱۳۶هـ».
در کتاب اعیان الشیعه از قول علامه شیخ آغا بزرگ تهرانی صاحب الذریعه سرگذشت این مسجد و مرحوم ملانصیرا ذکر گردید و ایشان به دستور امام عصر(عج) اقامه نماز جمعه کرده‌است.
تراوین یک بازی استراتژیک تحت وب می‌باشد که بازیکن با دیگر بازیکنان واقعی به صورت آنلاین بازی می‌کند و کار خود را به عنوان رئیس یک دهکده کوچک شروع کرده و در پایان می‌تواند یک پایتخت بزرگ و چندین دهکده دیگر داشته باشد. هر بازیکن قادر به انتخاب یکی از پنج نژاد رومی‌ها، گل‌ها، توتن‌ها، مصریان و هونس‌ها می‌باشد که هر کدام نسبت به دیگری دارای مزایا یا معایبی است. در این بازی می‌توان به دهکده‌های دیگر حمله کرد و با آنها جنگید و غنائم بدست آورد یا دهکده‌های جدید احداث یا تصرف نمود. یا با بازیکنان دیگر صلح کرد و یک اتحاد محلی یا سراسری ایجاد نمود.
برای شروع بازی در تراوین باید تمامی بازیکنان سرور مورد درخواست، پست الکترونیکی، نام کاربری و گذرواژه خود را وارد قسمت ثبت نام تراوین کنند و سپس به فعال سازی آن از طریق پست الکترونیک اقدام نمایند.
بازیکنان پس از تأیید پست الکترونیکی خود می‌توانند نژاد و هم چنین مکان خود را در سرور مشخص نمایند. بازیکنان موجود در هر سرور یا جهان با بازیکنان موجود در سرور دیگر متفاوت است. هر بازیکن می‌تواند فقط یک حساب کاربری در هر سرور داشته باشد و داشتن بیش از یک اکانت در هر سرور ممنوع است. هم چنین داشتن چندین اکانت متفاوت در سرورهای متفاوت آزاد است.
در نسخه قدیم تراوین سه نژاد توتن‌ها، رومی‌ها و گول‌ها وجود داشت. ولی در ورژن جدید تراوین دو نژاد دیگر بنام‌های مصریان و هونس‌ها به آنها اضافه گردید که هر کدام از این نژادها توانایی‌ها و تخصص‌ها و امکانات متفاوتی با یکدیگر دارند که انتخاب هر کدام از این نژادها بستگی به نوع هدف استراتژیک بازیکن مثل فاکتورهای تجربه بازیکن، زمانی که بازیکن می‌تواند برای آنلاین بودن بر روی اکانت خود بگذارد، هجومی یا دفاعی بازی کردن و غیره … بستگی دارد که قطعاً انتخاب نژاد مهمترین گام برای داشتن یک بازی لذت بخش و ادامه آن در دنیای سراسر استراتژیک تراوین است.
به‌طور مثال رومی‌ها می‌توانند به صورت هم‌زمان در مرکز دهکده و مزارع ساخت و ساز کنند و توتن‌ها می‌توانند غارت بهتری انجام دهند و گول‌ها در دفاع بهترند. پیشنهاد می‌شود چنانچه اولین بار است که تراوین را بازی می‌کنید نژاد گول را انتخاب کنید تا با داشتن سطح مخفیگاه، تله ساز و لشکریان پایه قوی در دفاع مثل نیزه دار گول که سرباز پایه این نژاد بشمار می‌روند حداقل تا هفته‌های اول بازی هیچ بازیکنی حتی رتبه ۱ سرور هم جرئت حمله به شما را نداشته باشد.
هنگام انتخاب یک نژاد دیگر نمی‌توان آن را تغییر داد و پس از بازی در صورت تصرف دهکده به همان صورت نژاد انتخاب شده‌است.
بازیکنان که از بازی کناره‌گیری کرده‌اند و فعال نیستند، توسط ناتارها، دهکده‌های آن‌ها به تصرف در می‌آید. در صورتی که بازیکنی بتواند دهکده‌های تصرفی توسط ناتارها را از آن‌ها تصرف کند آثار بسیار مطلوب برای بازیکن خواهد داشت. البته در تسخیر دهکده‌های ناتار سعی کنید جمعیت بالای ۲۰۰ آنها را انتخاب کنید تا برای هزینه‌های منابعی که برای ساختن یک رئیس مصرف کرده‌اید جبران شود.
ناتار نژادی است که نمی‌تواند به دهکده‌های دیگران بر خلاف سه نژاد دیگر حمله کند ولی می‌تواند از سه نژاد دیگر حمله دریافت کند. هم چنین ناتارها می‌توانند از نیروهای آبادی برای نیروهای دفاعی خود استفاده نمایند.
در تراوین چهار منبع چوب، خشت، آهن و گندم وجود دارد که برای توسعه معادن و مرکز دهکده به آن‌ها نیاز است. منابع توسط مزارع و معادن تولید می‌گردد و برای افزایش میزان تولید منابع با توسعه منابع و مزارع می‌توان منابع تولیدی را افزایش داد.
همهٔ منابع برای توسعه دهکده، مورد نیاز است ولی مصرف گندم در هنگام توسعه روستا افزایش می‌یابد. تمام نژادها از یک منبع نسبت به منابع دیگر بیش تر استفاده می‌کنند که به‌طور مثال می‌توان استفاده از چوب توسط توتن‌ها و خشت توسط گول‌ها و استفاده از آهن توسط رومی‌ها اشاره کرد.
سربازان می‌توانند برای غارت منابع، به دهکده‌های مجاور دهکده صاحب سربازان حمله کنند. هم چنین جا به جایی منابع یک طرفه با استفاده از بازار می‌تواند انجام بگیرد و برای جابه جایی دو طرفه منابع باید حتماً هر دو طرف جابجایی پیشنهاد جابجایی را قبول کرده باشند.
در سال ۲۰۰۸ میلادی یا ۱۳۸۷ شمسی پس از پایان نسخه آزمایشی، تراوین همزمان برای ۴۱ زبان دنیا از جمله فارسی منتشر شد ولی متأسفانه بعلت شرایط تحریم هم‌اکنون در سرورهای بین‌المللی زبان فارسی در گزینه‌های انتخاب زبان داخل بازی وجود ندارد.
وبگاه بازی تراوین در تاریخ ۳ ژانویهٔ ۲۰۱۳ در ایران به دلیل عقب ماندگی ذهنی مسولان غیر مربوطه اما پر نفوذ فیلتر شد.
این سایت سرانجام در بهار ۱۳۹۵ از فیلتر خارج شد.
اما پس از تحریم‌های آمریکا برای جلب نکردن توجه، سرورهای ایران را به سرورهای بین‌المللی انتقال داد.
ژان شاردن (۱۶ نوامبر ۱۶۴۳ – ۵ ژانویهٔ ۱۷۱۳) جواهرفروش و جهانگرد فرانسوی بود که کتاب ۱۰ جلدی او "سفرهای سِر ژان شاردن"The Travels of Sir John Chardin به عنوان یکی از بهترینِ کارهای پژوهشگران غربی دربارهٔ ایران و خاور نزدیک برشمرده می‌شود. این کتاب برای نخستین بار در ایران با نام سیاحتنامه شاردن با برگردان محمد عباسی توسط مؤسسه مطبوعاتی امیرکبیر در سال ۱۳۳۵ منتشر شده‌است.
ژان شاردن در سال ۱۶۴۳ میلادی، در شهر پاریس متولد گردید و در همان محل به تحصیل پرداخت. پدرش جواهرساز بود و او از کودکی آشنایی با سنگهای قیمتی و فن جواهرسازی را آموخت.
خانوادهٔ او که از فرقهٔ پروتستان هوگِنو بودند، با کلیسای کاتولیک و مقامات رسمی فرانسه مشکل داشتند، به همین روی، او علاقه‌ای به ماندن در فرانسه نداشت و در ۲۲ سالگی نخستین سفر خود را آغاز کرد که در این سفر ۶ ساله (۱۶۶۴–۱۶۶۵ م) ایران بیش از دیگر کشورها توجه او را به خود جلب نمود.
در سفر دومش (۱۷ ماه اوت ۱۶۷۱ م) که خانم بازرگانی به نام لسکو او را همراهی می‌کرد، و سرانجام در تابستان ۱۶۷۳ م. به اصفهان رسیدند و تا سال ۱۶۷۷ م. در این شهر اقامت کردند. سپس به هندوستان رفته و پس از دو سال آنجا را به مقصد اروپا ترک کرد. این سفر آخرین سفر او به ایران بود. او لقب «تاجرشاه» را از شاه عباس دوّم دریافت کرده بود.
او در سفرنامه خود که سال ۱۷۱۱ (بیش از سیصد سال پیش) در آمستردام چاپ شد از خُلقیات گرفته تا متراژ منازل و تنوع طبیعت در ایران مطلب نوشت. همچنین شاردن نخستین فرانسوی بود که در سفرنامهٔ خود از فردوسی و شاهنامه و برخی دیگر از شاعران ایرانی و آثار آنها یاد کرد و اگر چه اطلاعاتش در این خصوص ناقص بود، ولی توجه جامعهٔ ادبی فرانسه را به ادبیات فارسی جلب کرد.از سعدی تا آراگون، جواد حدیدی، مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۷۳، ص ۲۴۸
این سفرنامه در ده جلد می‌باشد و توسط محمد عباسی در سال‌های ۱۳۳۵ تا ۱۳۴۵ شمسی در ایران به چاپ رسیده‌است.
مسافرت اول شاردن به مشرق زمین در سال ۱۶۶۴ از پاریس به ایران انجام شد که شش سال به طول انجامید. مسافرت اول در طول پادشاهی شاه عباس دوم انجام شده‌است و در طول این سفر، شاه از او خواسته که در بازگشت به اروپا، برایش جواهرات و سنگ‌های تراشیده قیمتی برای خرید بیاورد.
مسافرت دوم او در سال ۱۶۷۱ شروع شد و این نیز شش سال طول کشید. مسافرت دوم در طول پادشاهی شاه سلیمان انجام شده‌است و طی آن شاردن به عنوان یک بازرگان، جواهرات درخواستی شاه قبلی را برای فروش به دربار در اصفهان عرضه کرده‌است.
حاصل مسافرت دوم شاردن، این سفر نامه می‌باشد. شاردن در ابتدای سفر نامه خود توضیح می‌دهد که با زبان فارسی بسیار آشنا است و اصفهان را بهتر از پاریس می‌شناسد.
در این سفر نامه ابتدا شاردن مسافرت خود از فرانسه تا اصفهان را شرح می‌دهد. مسیر حرکت او از فرانسه و دریای مدیترانه و استامبول و دریای سیاه و سپس منطقه قفقاز گذشته و او از شمال آذربایجان وارد خاک ایران می‌گردد. شاردن به خوبی شرح وقابع مسیر حرکت و چیزهایی که مشاهده کرده را به صورت علمی و بدور از احساسات با یادآوری جزئیات در اختیار خواننده قرار می‌دهد.
این سفر نامه در سال ۱۶۷۶ در لندن چاپ گردید و پس از آن بارها تجدید چاپ شد.
کلیات سفرنامه شاردن بر اساس چاپ ایران-ترجمه محمد عباسی - به این ترتیب می‌باشد:
جلد اول: معرفی شاردن - توصیف مسافرت شاردن از پاریس تا کلشید (منطقه ای در قفقاز)، دربار عثمانی، روابط عثمانی با اروپا، بازرگانان اروپایی در عثمانی، توصیف قفقاز و مردمان آن، مسیحیت در ارمنستان، توصیف جنگهای صلیبی،
جلد دوم: شرح منطقه کلشید، آداب و رسوم مردمان منطقه قفقاز، توصیف گرجستان، تفلیس، ایروان، توصیف مسافرت از تفلیس تا تبریز، شرح تبریز، شرحی در خصوص تاریخ ایران در قبل و بعد از اسلام
جلد سوم: توصیف مسافرت از تبریز تا قم و اصفهان و مطالبی در خصوص دربار و اوضاع کشور ایران و شرحی در مورد شرق دور و معرفی شهرهای ایران
جلد چهارم: آداب و رسوم ایرانیان، گیاهان و محصولات ایران زمین، کانی‌ها و معادن، حیوانات اهلی، ماهی‌ها، ورزش‌ها، پوشاک مردمان، آرایش زنان، خوراک مردم، رواج تریاک و شراب و بنگ در میان مردم، صنایع چاپ و … در ایران، معماری، صنایع دستی، صادرات و تجارت، واحدهای پولی
جلد پنجم: علوم و مکاتب و مدارس در ایران، حساب و موسیقی و نجوم و فلسفه و پزشکی در ایران، هنرهای زیبا در ایران، ادبیات و اخلاق
جلد ششم: ادامه توصیف علوم در ایران، مدارس، دانشمندان ایرانی، کتابت فارسی، صرف هزینه هنگفت در تعلیم و تربیت، مدارس در اصفهان، توصیف زبان فارسی، کاغذ سازی و صنعت چاپ، موسیقی، نجوم، اسطرلاب، تقویم و گاه‌شماری، اعیاد مذهبی، رمالی و استخاره، ساعات سعد و نحس، تصوف و عرفان در ایران، حکایت‌های رایج در میان مردمان، علم جغرافیا، مورخین ایرانی، فردوسی، تاریخ ادبیات ایران، باز هم موسیقی در ایران
جلد هفتم: طب در ایران، هنرهای زیبا، شرح شهر اصفهان
جلد هشتم: ادامه معرفی اصفهان، سازمان سیاسی و مدنی و نظامی ایران، دربار و مناصب حکومتی، درآمدهای شاه، حرم سرا، خواجه سرایان، روحانیت
جلد نهم: داستان فوت شاه عباس دوم و بر تخت نشستن شاه سلیمان و اوضاع کشور در این هنگام
جلد دهم: فهرست مطالب
تصاویری که شاردن از اماکن و شهرها و مردمان ایرانی در کتابش درج کرده از مهم‌ترین منابع تاریخی ایران است. برای ترسیم این تصاویر، شاردن یک نقاش اروپایی را با خود به ایران برده بود.
از نکات جالبی که شاردن در سفرنامه خود در مورد ایران و ایرانیان یاد می‌کند عبارتند از:
الف) توصیفات مثبت شاردن: سلامتی و صحت نفس ایرانیان، خوبی و مهمان نوازی اهالی این کشور، امنیت راه‌ها، کم خوراکی این مردم و اینکه در شبانه روز فقط یک وعده غذای پختنی آنهم در شب صرف می‌کنند و سایر وعده‌ها غیر پختنی است، تعداد زیاد مدارس علمیه و مکتب خانه‌ها در ایران و علاقه ایرانیان به درس خواندن فرزندانشان، توصیف ایرانیان به بهترین معماران دنیا، هوای خوب و سالم ایران، ادب ایرانیان، صنایع دستی عالی ایرانیان، مهارت در ساخت تفنگ، تولید و بازرگانی خوب ابریشم، اعتقاد به درآمد حلال در میان عموم مردم، شجاعت ملت، ایمانداری و نجابت دریانوردان ایرانی، وضعیت مناسب دهقان ایرانی، ویژگی‌های نیک ایرانیان نسبت به کشورهای همسایه و برتری این ملت بر سایر ملل مشرق زمین، استعداد ایرانیان برای علوم و صنایع. شاردن از ایرانیان به عنوان گل سرسبد ملل مشرق زمین یاد می‌کند.
ب) توصیفات منفی شاردن از ایرانیان :تنبلی ذاتی، تمایل به اسراف و تجملات، اعتقاد به رمل و اسطرلاب و خرافات، دیکتاتوری و دربار فاسدو خون ریز، عدم تمایل به مسافرت و اختراع و نوآوری، عدم تمایل به دانستن شجره نیاکان، رسم کور کردن شاهزادگان پسر پس از به تخت نشستن شاه جدید، زنان عمومی و رواج صیغه کردن در میان مردان و شیوع بیماری‌های مقاربتی در اصفهان
توصیف شاردن از ایران نشان دهنده عقب ماندن تدریجی شرق از غرب نیز می‌باشد. اینکه چطور کشورهای مشرق زمین در علم روز و نیز شیوه‌های حکومت رانی، در حال عقب ماندن از کشورهای اروپایی هستند.
وی کتابی منتشر نموده تا اروپاییان را با واقعیات ایران آن روزگار آشنا کند.
در فصلی از این کتاب که عنوانش هست «باورهای ایرانیان دربارهٔ حقّ حکومت» چنین آمده‌است: مسلمانان ایران در موضوع جانشینی امام غایب به دو دسته تقسیم شده‌اند؛ برخی از علمای روحانی و پیروانشان بر این اعتقادند که در تمام طول مدّت غیبت امام باید یک مجتهد معصوم امور دینی و اجتماعی و حکومتی مملکت را اداره کند، و این مجتهد باید جامع علوم، و از هر جهت منزّه از هر فساد و گناه باشد، و چنان بر همهٔ واجبات مذهبی و احکام دینی و دانش‌های بشری احاطه داشته باشد که هر پرسشی دربارهٔ مسائل دینی و اجتماعی از او می‌کنند، بی‌درنگ به درستی جواب بدهد. امّا دستهٔ دیگر معتقدند در غیبت امام حق حکومت به یکی از بازماندگان امام می‌رسد، اما واجب و لازم نیست که وی مانند امام جامع علوم ظاهر و باطن و از هر جهت معصوم باشد. بنا بر همین نظر که مورد تأیید بیشتر مردم است، و مقبول‌تر می‌نماید شیخ صفی که سر سلسلهٔ پادشاهان صفوی است، و نخستین کس از این دودمان است که جامهٔ پادشاهی بر اندام خویش راست کرد، با این عقیده همراه نبود.
آنچه مایهٔ آسایش خاطر و عدم نگرانی پادشاه است این است که قریب به اتفاق مردم بر همین باورند، اما گاهی اهل منبر پذیرش این عقیده را تخطئه می‌کنند و آزادانه بیان و تبلیغ می‌نمایند که پادشاه باید هم از سلالهٔ امام و هم جامع علوم زمان خود و کاملاً پرهیزگار باشد، و چگونه ممکن است پادشاه نامؤمن شرابخواره و هوسباز و مستغرق گناه با عالم بالا نزدیک باشد و نور هدایت را برای راهنمائی مؤمنان بگیرد. پادشاهی بر جامعهٔ مسلمانان تنها شایسته و درخور مجتهدی است که پایهٔ دانش و تقوایش از همگان بالاتر باشد. این درست است که چون چنین مجتهد وارسته‌ای پردانش و سلیم است باید پادشاهی در کنارش باشد که به ضرب شمشیر مردمان را به رعایت عدالت وادار نماید، اما باید چون وزیری فرمانبردار و سر به راه باشد، نه بیش.سیاحت نامه شاردن. فصل باورهای ایرانیان دربارهٔ حقّ حکومت شاردن می‌افزاید: در نظر ایرانیان بیشتر از آنچه مفتی در عثمانی اختیار و قدرت دارد. صدر توانمند و مقتدر است و وی راپادشاه و حاکم امور مذهبی، و حقوقی شیخ و قبله گاه واقعی، قائم مقام پیغمبر و نایب امامان می‌دانند.
سفرنامهٔ شاردن به زبان فارسی ترجمه شده و با مشخصات زیر به چاپ رسیده‌است:
شاردن شاردن در سیاحتنامه می‌نویسد: نخسین سنگ بلده (ساوه) به طالع جوزاگذارده شده‌است. در سیاحتنامه می‌نویسد: نخسین سنگ بلده (ساوه) به طالع جوزاگذارده شده‌است.
نمونه‌هایی از نقاشی‌ها و طراحی‌های ژان شاردن از شهرها و بناهای تاریخی ایران:
پ‌پ-۲۰۰۰ (به روسی: ПП-۲۰۰۰) نوعی مسلسل دستی یا تپانچه اتوماتیک است که توسط دفتر طراحی کارخانه ابزارسازی تولا تولید می‌شود و قرار است جایگزین سلاح کلاشنیکف در کادر کمکی نیروهای روسیه گردد. تولیدکنندگان ادعا می‌کنند که پ پ-۲۰۰۰ سلاحی سبک، به اصطلاح جمع و جور، مطمئن و از نظر استفاده ساده‌است در حالیکه تفنگ کلاشنیکف بسیار سنگین و برای انجام اینگونه وظایف (جهت استفاده کادر کمکی) بی قواره به نظر می‌رسد. تپانچه معمولی نیز از نظر دفاع کم تأثیر و برد تیراندازی آن کوتاه است.
مسلسل دستی ۹ میلیمتری پ پ-۲۰۰۰ می‌تواند هم به صورت رگبار و هم به صورت تک تیر شلیک کند. برد مؤثر آن تا ۲۰۰ متر بوده و می‌تواند بیش از ۶۰۰ شلیک در دقیقه انجام دهد. وزن بدون خشاب آن با قنداق ۱٬۴ کیلوگرم است. خشاب‌های پ پ-۲۰۰۰ شامل ۲۰ و ۴۴ گلوله بوده و گلوله‌هایی با مرمی ضد زره از جلیقه ضد گلوله دشمن نیز عبور می‌کنند.
معارفه یا تحلیف مراسمی است که طی آن آغاز به کار شخصی که پیش از این بر مقامی منصوب شده بوده اعلام می‌گردد. امروزه برگزاری چنین مراسمی بسیار معمول است. مراسم معارفه در آغاز به کار افراد در پست های مهم اجرایی و مدیریتی در دولت یا شرکت های بزرگ خصوصی، مربیان و بازریکنان ورزشی و به خصوص مردان سیاسی به کار می‌رود.
در این مراسم فرد سوگند یاد می‌کند که همهٔ استعداد و صلاحیت خویش را در راه ایفای مسئولیت‌هایی که برعهده گرفته است، به کار گیرد و در پایان سوگندنامه را امضا می‌کند.
نِفیلیم در لغت به معنی «کسانی که باعث می‌شوند دیگران فرو افتند»، «سقوط کردگانwww.biblicalarchaeology.org/daily/biblical-topics/hebrew-bible/who-are-the-nephilim/https://csbible.com/who-were-the-nephilim/» یا "غول‌پیکران"، موجودات یا مردمان اسرارآمیزی هستند که در اسفار پیدایش و اعداد از تنخ با همین عنوان و در سفر حزقیال به شکل غیر مستقیم به آن‌ها اشاره شده‌ است.
نخستین و پررنگ‌ترین ذکر آن‌ها بدون توصیف چندانی در سفر پیدایش به میان می‌آید. بلافاصله پس از این اشاره، متن کتاب مقدس به داستان طوفان بزرگ در زمان نوح می‌پردازد.
در آیات ۱ تا ۴ فصل ششم سفر پیدایش چنین نقل شده‌ است:http://www.vatican.va/archive/bible/genesis/documents/bible_genesis_en.html,
البته از ظاهر ابهام‌آمیز متن سفر پیدایش مشخص نیست منظور از نفیلیم خود «پسران خدا»، مردمان یا موجودات حاصل از آمیزش آن‌ها با «دختران آدمیان» یا چه چیز دیگر است.
برخی معتقدند منظور از پسران خدا افرادی از نسل شیث، پسر آدم و منظور از دختران آدمیان افرادی از نسل قائن (قابیل)، دیگر پسر آدم که مورد نفرین خدا قرار گرفت، است. از این رو ازدواج بین آن‌ها موجب وصلت بین «خدایی» و «غیر خدایی» گردید که مشخصا از جانب خدا منع شده‌ است.https://enduringword.com/bible-commentary/genesis-6/ بدین سبب نسبت‌دادن این دختران به آدمیان را به معنی عدم تعلق آنها به خدا و از روی کافر یا گناهکار بودن آن‌ها تفسیر می‌نمایند. از این رو حامیان این نظر، نفیلیم را همان افراد نسل شیث که بنا به تصریح متن «قهرمانانی از دوران کهن بودند»، می‌دادند که لااقل زمانی افراد خوبی بودند اما بعداً با گناهکاران درآمیختند.
با این حال افراد دیگری با زیر سؤال بردن نظریه پیشین با مطرح کردن پرسش‌هایی همچون چرا ازدواج بین آدمیان باورمند با آدمیان غیر باورمند باعث پدیداری فرزندانی غیر معمول شده یا چرا چنین عملی باعث شده خدا آنگونه برآشوبد که تقریباً تمامی نسل بشر را با سیل و طوفان از روی زمین محو کند؟ بدین جهت آن‌ها پسران خدا را با بهره‌گیری از این مسئله که در بخش‌های دیگری از کتاب مقدس همانند سفر ایوب نیز فرشتگان پسران خدا نامیده شده‌اند، دیوهایی (فرشتگان شورشی) دانسته‌اند که از طرف شیطان و از سر شهوت با دختران زیباروی آدمیان آمیزش کرده و فرزندانی غیر معمول با جثه‌ای بسیار بزرگ (نفیلیم) به بار آورده‌اند. هدف از این اقدام آلوده کردن نسل بشریت به آلودگی شیطانی و در نتیجه عدم امکان پدیداری ناجی تلقی شده‌ است. از این رو خدا نابودی نسل آدمی و شروع مجدد توسط نوح و پسرانش را لازم شمرده‌ است. البته به عقیده این افراد عبارت «در آن ایام و پس از آن» نشان‌گر این است که عده‌ای از این فرزندان عظیم الجثه، همچنان پس از طوفان نیز وجود داشته‌اند. حامیان این نظر همچنین به نامه یهودا استدلال می‌کنند که در آن اذعان شده خدا تعدادی از فرشتگان سقوط کرده‌ای (دیوها) را که پا از حدود خود فراتر نهاده و مرتکب بداخلاقی‌های جنسی شده‌اند، را در جهنم زندانی کرده‌ است.https://csbible.com/who-were-the-nephilim/
بر این اساس این عقیده‌ای نیز وجود دارد که شیوع فراوان گناهان تا حد آمیزش انسان و فرشته که به ایجاد موجودات فراانسانی (نفیلیم) منجر شد، بود که موجبات مجازات الهی از طریق طوفان را فراهم آورد. البته برخی هم عقیده دارند این فرشته‌های سقوط کرده و شورشی بودند که موجب انتشار همه‌گونه اعمال گناه آلود در زمین شدند و فرزندان عظیم‌الجثه آن‌ها خویی شرورانه و خشن داشتند که طوفان نتیجه گناهان آن‌ها بود.
نسبت دادن علت بروز چنین اتفاقاتی به این افراد یا موجودات باعث ایجاد نگرشی منفی به آن‌ها شده چرا که در آیات بعدی از ناراحتی خدا نسبت به انسان‌ها و قصد او برای نابودی بشر سخن به میان آمده و از طرفی معنای نام آن‌ها «سقوط کردگان» است. به هر حال ظاهر متن سفر پیدایش از آن‌ها انتقادی نمی‌کند و صفت‌هایی جز «قهرمان» و «ناموَر» به آن‌ها نسبت نمی‌دهد.
افراد دیگری هم مطرح می‌دارند که ممکن است نفیلیم با فرزندان حاصل از آمیزش انسان‌ها و موجودات الهی، تنها هم‌زمان بوده و برابری نداشته باشند. حتی ابراز می‌دارند (ارواح شرور) از بدن موجودات غول‌پیکری که به کشتار شدند، پدید آمد و نفیلیم خود آن‌ها یا فرزندانشان بودند.https://www.jewishvirtuallibrary.org/nephilim
در نهایت گروه چهارمی هم ذکر نفیلیم در این فصل از سفر پیدایش را صرفاً اضافه ای عجیب تلقی می‌کنند که معنای چندانی برای داستان ندارد و معتقدند که اطلاعات کافی برای دانستن چگونگی ارتباط آن با داستان در اختیار ما نیست.
در سفر اعداد، دوازده تنی که برای جاسوسی از سرزمین کنعان از طرف موسی به آن گسیل می‌شوند، مدعی می‌کردند نفیلیان (بنی عَناق) را که مهیب و عظیم الجثه‌اند و خود را در مقابل آن‌ها همچون ملخ پنداشته‌اند، آن‌جا دیده‌اند.https://www.vatican.va/archive/ENG0839/__P3R.HTM,
اندازهٔ تخت خواب یکی از آنها در سفر تثنیه، نه ذراع در چهار ذراع ذکر شده‌ است.
عده‌ای مانند نسخه شاه جیمز، نفیلیم را «مردان تنومند» یا «غول‌پیکران» ترجمه کرده‌اند درحالی‌که برخی دیگر آن را ترجمه نشده باقی گذاشته و از عین کلمه «نفیلیم» در ترجمه خود استفاده نموده‌اند.