moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
مرکز پرواز تی‌دبلیوای ، همچنین به عنوان مرکز پرواز جهانی ترنس شناخته می‌شود، یک ترمینال فرودگاهی و مجموعه هتل در فرودگاه بین‌المللی جان اف. کندی (جی‌اف‌کی) در شهر نیویورک است. ساختمان اصلی ترمینال یا خانۀ اصلی، از سال ۱۹۶۲ تا ۲۰۰۱ میلادی به عنوان ترمینال فعالیت می‌کرد و در سال ۲۰۱۷ میلادی به عنوان بخشی از هتل تی‌دبلیوای تغییر کاربری داد. خانۀ مرکزی تا حدی توسط یک ساختمان ترمینال جایگزین که در سال ۲۰۰۸ میلادی تکمیل شد و همچنین توسط ساختمان‌های هتل احاطه شده‌ است. خانۀ اصلی و ترمینال جایگزین، مجموعاً عملیات جی‌اف‌کی جت‌بلو را تشکیل می‌دهند و به ترمینال ۵ یا تی۵ معروف هستند.
مرکز پرواز تی‌دبلیوای برای خطوط هوایی جهانی ترنس توسط ارو سارینن و همکاران طراحی شد و بین سال‌های ۱۹۵۹ و ۱۹۶۲ میلادی ساخته شد. سقف، پوستۀ نازک بال‌ شکل برجسته‌ای داشت که توسط چهار ستون وای (Y) شکل پشتیبانی می‌شد. در داخل یک فضای باز سه سطحی با پنجره‌های بلند وجود داشت که منظره‌ای از جت‌های در حال خروج و رسیدن را امکان‌پذیر می‌کرد. دو راهروی خروجی با فرش قرمز لوله‌ای شکل که از ترمینال به بیرون کشیده شده و به دروازه‌ها متصل می‌شوند. روشه-دینکلو، یک شرکت جانشین شرکت سارینن، در سال ۱۹۷۰ میلادی طرح توسعه‌ای را ارائه کرد. مرکز پرواز تی‌دبلیوای تا سال ۲۰۰۱ میلادی به عنوان یک ترمینال هوایی به کار خود ادامه داد. هم نمای داخلی و هم نمای بیرونی خانۀ اصلی در سال ۱۹۹۴ میلادی به عنوان نشانه‌های شهر نیویورک اعلام شد و در سال ۲۰۰۵ میلادی به فهرست ملی مکان‌های تاریخی اضافه شد.
ترمینال ۵ احاطه کننده توسط گنسلر طراحی شد و بین سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۸ میلادی ساخته شد. این شامل ۲۶ دروازه فعال در ترمینال ۵ و همچنین رستوران‌ها و فروشگاه‌های متعدد است. اگرچه بخش‌هایی از مجموعه اصلی تخریب شده‌ است، اما خانۀ اصلی پابرجاست. اداره بنادر نیویورک و نیوجرسی (PANYNJ)، که فرودگاه جی‌اف‌کی را اداره می‌کند، زمانی ساختار اصلی را به عنوان ورودی ترمینال جایگزین در نظر گرفته بود. در سال ۲۰۱۶ میلادی، اداره بنادر شروع به تبدیل خانۀ اصلی به هتل تی‌دبلیوای کرد که در سال ۲۰۱۹ میلادی با دو ساختمان اضافی در مجاورت تی۵ افتتاح شد.
حوزه موشکی وایت سندز (؛ ) یک منطقهٔ آزمایش نظامی است که توسط نیروی زمینی ایالات متحده اداره می‌شود. این حوزه در ابتدا تحت عنوان زمین آزمایش وایت سندز در ۹ ژوئیهٔ ۱۹۴۵ تأسیس شد. پارک ملی وایت سندز در این حوزه قرار دارد.
Part III: US Spaceports
حوزهٔ موشکی وایت سندز که بزرگ‌ترین تأسیسات نظامی در ایالات متحده است، منطقه‌ای به وسعت تقریبی را در بر می‌گیرد که شامل بخش‌هایی از پنج شهرستان در جنوب نیومکزیکو است:
مناطق طبیعی تحت حفاظت فدرال زیر در حوزهٔ موشکی وایت سندز قرار دارند:
مکان‌های تاریخی ثبت‌شدهٔ واقع‌شده در حوزهٔ موشکی وایت سندز شامل موارد زیر هستند:
مرکز آزمایش وایت سندز، که مقر آن در منطقهٔ پست حوزهٔ موشکی وایت سندز قرار دارد، دارای شعبه‌هایی برای سامانه‌های تاکتیکی سرنشین‌دار و تشعشعات الکترومغناطیسی است و آزمایش موشک و عملیات بازیابی حوزه را انجام می‌دهد. سایر عملیاتی که در زمین‌های حوزهٔ موشکی وایت سندز انجام می‌شوند عبارتند از:
مدارس دولتی لاس کروسیز ادارهٔ مدرسهٔ وایت سندز واقع در مناطق تحت مالکیت حوزهٔ موشکی را بر عهده دارد.
تام مک‌نامارا () کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "آتش‌نشانان"، "یک روز ناگوار"، "دارودسته ما" و "گنجشک‌ها" اشاره نمود.
گئورگ آلکسانیان (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار مرد اهل ارمنستان است.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ در دسته ۷۷ کیلوگرم مردان به رقابت پرداخت
پگی کارت‌رایت (؛ – ) بازیگر اهل کانادا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "تولد یک ملت"، "اسب آهنین"، "استادهای آمریکایی"، "دست به دهان"، "تعصب"، "آتش‌نشانان"، "یک روز ناگوار" و "عشق" اشاره کرد.
جوزف کیلگور (؛ – ) بازیگر فیلم‌های صامت اهل کانادا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "عشق"، "آسان‌ترین راه" و "زن مطلقه" اشاره کرد.
لوئیس جوزف وَنس (؛ – ) رمان‌نویس، تهیه‌کننده فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "عشق"، "گذرنامه برای سوئز" و "جید اسپانیایی" اشاره نمود.
رومئوی رقصان () یک فیلم کوتاه در ژانر کودکان و کمدی به کارگردانی سی اندفیلد است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد که ۲۲۰مین و آخرین فیلم از آثار "دارودسته ما" محسوب می‌شود. از بازیگران آن می‌توان به رابرت بلیک اشاره کرد.
بیلی لافلین (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۴ میلادی شخصیت فراگی را در "دارودسته ما" بازی می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "جانی دیگه اینجا زندگی نمی‌کنه" و "رومئوی رقصان" اشاره نمود.
اراتو ملکه ارمنستان از دودمان آرتاشسی بود. او به عنوان ملکه مشتری رومی از ۱۰ قبل از میلاد تا ۲ قبل از میلاد به همراه برادر و شوهرش، پادشاه تیگران چهارم، حکومت کرد.Yarshater, "The Cambridge History of Iran", p.613 پس از چند سال زندگی در تبعید سیاسی، او به عنوان ملکه مشتری رومی از ۶ تا ۱۲ با تیگران پنجم، خویشاوند دور پدری و همسر دوم احتمالی اش، حکومت کرد. او را می توان یکی از آخرین حاکمان موروثی ملت خود دانست.Bunson, "Encyclopedia of the Roman Empire", p.199
کلید فلسطینی نماد فلسطینی‌ها از خانه‌هایی است که از دست‌داده‌اند. در نکبه بیش از نیمی از جمعیت فلسطین اجباری یا اخراج شدند، یا در اثر خشونت موجود در فرایند مهاجرت فلسطینیان در سال ۱۹۴۸ از کشور گریختند و متعاقباً از حق بازگشت محروم شدند. تقریباً ۷۵ سال بعد، کلید همچنان برای فلسطینیان به‌عنوان نمادی قدرتمند پابرجاست و یادآور فقدان و بی عدالتی جسمی و عاطفی است.
این نماد، بخشی از امید به بازگشت و ادعای بازپس‌گیری اموال از دست‌رفته تلقی می‌شود.Feldman, llana. 2008. Refusing Invisibility: Documentation and Memorialization in Palestinian Refugee Claims, Journal of Refugee Studies 21 (4): 4, page 503: "Anyone familiar with Palestinian visibility practices will certainly be aware of the importance of certain central objects within this field. Many refugees still have the keys to their houses in Palestine. Keeping these keys, and showing them to visitors and researchers, is part of a hope for return and a claim to these properties. Given this widespread practice, these keys, with their distinctive old-fashioned look, have also become symbols of refugee commitment to Palestine. At demonstrations in support of Palestinians one can often find people carrying enlarged replicas of these keys—in the process transforming individual objects into collective symbols."
کلیدها بزرگ و به سبک قدیمی هستند. ماکت‌های بزرگ‌شدهٔ کلید اغلب در اطراف اردوگاه‌های آوارگان فلسطینی یافت می‌شوند و در تظاهرات‌های هواخواهی از فلسطین در سراسر جهان به عنوان یکی از نمادهای جمعی استفاده می‌شوند.Feldman, llana. 2008. Refusing Invisibility: Documentation and Memorialization in Palestinian Refugee Claims, Journal of Refugee Studies 21 (4): 4, page 503: "Anyone familiar with Palestinian visibility practices will certainly be aware of the importance of certain central objects within this field. Many refugees still have the keys to their houses in Palestine. Keeping these keys, and showing them to visitors and researchers, is part of a hope for return and a claim to these properties. Given this widespread practice, these keys, with their distinctive old-fashioned look, have also become symbols of refugee commitment to Palestine. At demonstrations in support of Palestinians one can often find people carrying enlarged replicas of these keys—in the process transforming individual objects into collective symbols."
تیگران پنجمHovannisian, "The Armenian People From Ancient to Modern Times, Volume I: The Dynastic Periods: From Antiquity to the Fourteenth Century", p.61 (به ارمنی: Տիգրան، یونانی: Τιγράνης، ۱۶ پیش از میلاد – ۳۶ پس از میلاد) شاهزاده هرودیایی بود که از سال ۶ پس از میلاد تا ۱۲ پس از میلاد به عنوان یک شاه دست‌نشانده روم بر ارمنستان حکومت کرد.
تیگران اولین پسر اسکندر و گلافیرا بود.Kasher, "King Herod: a persecuted persecutor: a case study in psychohistory and psychobiography", p.p.353-4 برادر کوچکترش اسکندرKasher, "King Herod: a persecuted persecutor: a case study in psychohistory and psychobiography", p.p.353-4 نام داشت و یک خواهر کوچکتر نیز داشت.Eisenman's "New Testament Code", Chapter 4 برادرزاده او تیگران ششم به عنوان پادشاه ارمنستان و در دوران سلطنت نرون امپراتور روم، خدمت می کرد.Redgate, "The Armenians", p.79
جنت برستون (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "رومئوی رقصان" اشاره نمود.
هال لا (؛ – ) کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "رومئوی رقصان" اشاره نمود.
ویلیام «بیلی» توماس جونیور (؛ – ) بازیگر] اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی نقش باک‌ویت را در "دارودسته ما" ایفا می کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "روز درخت‌کاری"، "ژنرال اسپنکی" و "رومئوی رقصان" اشاره کرد.
موریس کَـس (؛ – ) بازیگر اهل لیتوانی بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "روز درخت‌کاری" و "یک بار دیگر، عزیزم" اشاره کرد.
شورای مرکزی فلسطین یا پی‌سی‌سی که با نام شورای مرکزی ساف نیز شناخته می‌شود، یکی از نهادهای سازمان آزادیبخش فلسطین است. زمانی تصمیمات سیاسی اتخاذ می‌کند که شورای ملی فلسطین (پی‌ان‌سی) در جلسه نباشد. پی‌سی‌سی به عنوان رابط بین پی‌ان‌سی و کمیته اجرایی ساف عمل می‌کند. پی‌سی‌سی پس از نامزدی توسط پی‌ال‌او توسط پی‌ان‌سی انتخاب می‌شود و ریاست آن برعهدهٔ رئیس پی‌ان‌ان می‌شود."Palestinian organizations". Arab Gateway, archived on 13 August 2013
تعداد اعضا از ۴۲ (۱۹۷۶)، ۵۵ (۱۹۷۷)، ۷۲ (۱۹۸۴)، ۱۰۷ (اوایل دهه ۹۰)، ۹۵ (اواسط دهه ۹۰) به ۱۲۴ (۱۹۹۶) افزایش یافت."Palestinian organizations". Arab Gateway, archived on 13 August 2013 تا آوریل ۱۹۹۶، پی‌سی‌سی متشکل از ۱۲۴ عضو از کمیته اجرایی ساف، پی‌ان‌سی، پی‌ال‌سی و سایر سازمان‌های فلسطینی بود.See the 1996 list of members: "Members of the PLO Central Council as of 1996". At middleeastreference.org.uk. Also in "PLO Central Council Members" , Passia, 2003
در ۵ ژانویه ۲۰۱۳، اعلام شد که ساف وظایف دولت و پارلمان و تشکیلات خودگردان فلسطین را به شورای مرکزی تفویض کرده‌است."PLO’s Central Council to Discuss Changes, says Official" . WAFA, 5 January 2013
ایان بلک روزنامه‌نگار و نویسنده بریتانیایی است که بر مسائل سیاسی بین‌المللی تمرکز دارد. او عضو ارشد مدعو در مرکز خاورمیانه در دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن است. وی همچنین سردبیر خاورمیانه در روزنامه "گاردین" بود، که از سال ۱۹۸۰ کارش در این زمینه به عنوان خبرنگار، خبرنگار خاورمیانه، سردبیر دیپلماتیک، سردبیر اروپایی و نویسنده اصلی شروع کرده بود.
در سال ۲۰۱۰، شورای بین‌المللی مطبوعات و پخش، در ششمین دوره جوایز سالانه بین‌المللی رسانه در لندن، جایزه صلح بواسطهٔ رسانه را به بلک اهدا کرد.
جنگ‌های مخفی اسرائیل: تاریخچه سرویس‌های اطلاعاتی اسرائیل (همچنین به عنوان جنگ‌های مخفی اسرائیل: تاریخ ناگفته اطلاعات اسرائیل شناخته می‌شود) کتابی است که توسط ایان بلک و بنی موریس در سال ۱۹۹۱ در مورد تاریخ سرویس‌های اطلاعاتی اسرائیل از دوره یه‌شو تا پایان دهه ۱۹۸۰ نوشته شده‌است. این اثر در سال ۱۹۹۴، به روز شد تا شامل دوره جنگ خلیج فارس نیز بشود.
این کتاب نقش اطلاعات مخفی و فعالیت‌های مخفی در جنبش صهیونیستی قبل از استقلال را بررسی می‌کند و تاریخ عملیاتی و سیاسی هر سه سازمان اطلاعاتی اصلی اسرائیل، آمان (اطلاعات نظامی)، موساد (اطلاعات خارجی و عملیات مخفی) و شاباک (امنیت داخلی) را مورد بررسی قرار می‌دهد.Campbell, John C. "Israel's Secret Wars: The Untold History Of Israeli Intelligence. Ian Black and Benny Morris. New York: Grove Weidenfeld, 1991, 608 pp. $24.95." "Foreign Affairs", Vol. 70, No. 4, Fall 1991. Published by the Council on Foreign Relations. Archived from the original.
جان سی کمپبل، که در مجله "فارن افرز"، نشریهٔ شورای روابط خارجی می‌نویسد، می‌گوید که این کتاب «نمی‌تواند تاریخ قطعی باشد، اما به همان اندازه که احتمال می‌دهیم به آن نزدیک می‌شود، و به ویژه در نشان دادن میزان انتقادی بودن، خوب است و با سرنوشت افرادی که در این آژانس‌ها بوده‌اند در هم تنیدگی داردCampbell, John C. "Israel's Secret Wars: The Untold History Of Israeli Intelligence. Ian Black and Benny Morris. New York: Grove Weidenfeld, 1991, 608 pp. $24.95." "Foreign Affairs", Vol. 70, No. 4, Fall 1991. Published by the Council on Foreign Relations. Archived from the original.».
تیموپرازول در دسته ای از داروها به نام مهارکننده های پمپ پروتون (PPI) قرار دارد که ترشح اسید معده را مهار می کند. اگرچه این دارو هرگز وارد بازار نشد، اما به عنوان «ستون فقرات» کلاس PPI در نظر گرفته می شود. این دارو دارای فعالیت ضد ترشحی بالایی است که در کنار ساختار ساده اش باعث افزایش توجه به آن می شود.
دارودسته ما () یک فیلم کمدی صامت کوتاه آمریکایی است که در سال ۱۹۲۲ منتشر شد.
شیطون‌های کوچولو () یک مجموعهٔ کارتونی آمریکایی است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد.
یوجین گوردون لی (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا و یکی از اعضای گروه "دارودسته ما" بود که نقش پورکی را بازی می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ژنرال اسپنکی" اشاره نمود.
سیدنی کیبریک () بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است که عضوی از گروه "دارودسته ما" بود و نفش «وُیم» را بازی می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بن‌بست" اشاره نمود.
انجمن آمریکایی تحقیقات خارج از کشور(اِی‌اس‌اُوآر)، که در سال ۱۹۰۰ به عنوان مدرسه آمریکایی مطالعات و تحقیقات شرقی در فلسطین تأسیس شد، یک سازمان غیرانتفاعی ۵۰۱ (سی)(۳) مستقر در الکساندریای ویرجینیا است که از تحقیق و آموزش تاریخ و فرهنگ کشورهای خاور نزدیک و خاورمیانه پشتیبانی می‌کند. انجمن تحقیقات خارجه بواسطهٔ بورس تحصیلی، تحقیق، اکتشاف و کار میدانی باستان‌شناسی حمایت می‌کند و از طریق آثار خود راه‌هایی برای انتشار این تحقیقات ارائه می‌دهد. ای‌اس‌اوآر همچنین از دانشجویان و فارغ التحصیلان مؤسسات آموزش عالی در سراسر جهان که مطالعات تاریخ و فرهنگ‌های خاورمیانه و نزدیک را دنبال می‌کنند، پشتیبانی می‌کند.
از ژانویه ۲۰۲۰، شارون هربرت، رئیس این انجمن است. پیش از او، سوزان آکرمن از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ به عنوان رئیس‌جمهور خدمت کرد.
ای‌اس‌اوآر با موسسات زیر که مستقل و خارج از کشور آمریکا هستند همکاری می‌کند:
موسسات خارج از کشور از محققانی که در خاورمیانه کار می‌کنند حمایت می‌کنند که بر باستان‌شناسی خاورنزدیک، زبان‌های سامی، تاریخ، مطالعات کتاب مقدس، در میان رشته‌های مختلف دیگر تمرکز دارند. این موسسات همچنین عضو شورای مراکز تحقیقاتی خارج از کشور آمریکا هستند.
انجمن آمریکایی تحقیقات خارجه، سالی یک بار در آمریکای شمالی یک کنفرانس علمی برگزار می‌کند که همیشه ۸ روز قبل از روز شکرگزاری (یک عصر چهارشنبه) شروع می‌شود و تا عصر شنبه ادامه دارد.
۲۰۰۸ - بوستون، و بیش از ۷۳۰ محقق و عضو دانشگاهی علاقه‌مند از سراسر جهان را جذب کرد.
۲۰۰۹ - نیواورلئان، لس آنجلس
۲۰۱۸ - دنور
۲۰۱۹ - سن دیگو، کالیفرنیا
۲۰۲۰ - مجازی
۲۰۲۱ - شیکاگو
این انجمن سه نشریه علمی منتشر می‌کند. انتشارات دانشگاه شیکاگو انتشار هر سه مجله را در سال ۲۰۱۹ آغاز کرد. دو مورد از این مجلات در حوزه‌های مربوط به خود پرچمدار هستند:
این سازمان این موارد را نیز منتشر می‌کند:
آلبرت توبیاس کلی (به انگلیسی: Albert Tobias Clay) (زاده ۴ دسامبر ۱۸۶۶ – درگذشته ۱۴ سپتامبر ۱۹۲۵) پروفسور، تاریخ‌دان و زبان‌شناس سامی آمریکایی بود. او استاد آشورشناسی و ادبیات بابِلی در دانشگاه ییل بود و به عنوان مؤسس مجموعه بابلی ییل در این دانشگاه خدمت کرد.
آلبرت توبیاس کلی در هانوفر در شهرستان یورک، پنسیلوانیا به دنیا آمد. او در سال ۱۸۸۹ از کالج فرانکلین و مارشال در لنکستر، پنسیلوانیا و در سال ۱۸۹۲ از مدرسه علمیه الهیات لوتری در گتیسبورگ فارغ‌التحصیل شد. او متعاقباً به وزارت لوتری منصوب شد.
کلی به عنوان دانشیار به زبان آشوری و مدرس زبان عبری در دانشگاه پنسیلوانیا ادامه داد. در سال‌های ۱۸۹۵–۱۸۹۹، پس از اینکه معلم الهیات عهد عتیق در مدرسه علمیه لوتری شیکاگو بود، به عنوان مدرس باستان‌شناسی سامی بازگشت. او در سال‌های ۱۹۰۳–۱۹۰۹ استادیار زبان‌شناسی و باستان‌شناسی سامی و به مدت یک سال استاد تمام بود.
در سال ۱۹۱۰، کلی استاد کرسی ویلیام ام. لافان آشورشناسی و ادبیات بابلی در دانشگاه ییل شد. در سال ۱۹۰۹، جی. پیرپونت مورگان بودجه تأسیس مجموعه بابلی ییل را در دانشگاه ییل تأمین کرد. کلِی به عنوان اولین متصدی آن خدمت کرد، سمتی که تا زمان مرگش در سال ۱۹۲۵ حفظ شد.
او از سال ۱۹۱۳ تا ۱۹۲۴ به عنوان کتابدار انجمن شرقی آمریکا و در ۱۹۲۴–۱۹۲۵ به عنوان رئیس آن خدمت کرد. او برای اولین بار در سال ۱۹۲۰ از عراق بازدید کرد،Clay, A.T. 1924. Dr. Clay's Story of His Oriental Journey. Bulletin of the American Schools of Oriental Research, 13, 5–10. و در سال ۱۹۲۳ به عنوان کمیسر انجمن آمریکایی تحقیقات شرقی بازگشت تا به‌طور رسمی مدرسه این انجمن را در بغداد افتتاح کندClay, A.T. 1924. Inauguration of the Bagdad School. Bulletin of the American Schools of Oriental Research, 13, 2–5. او به عنوان اولین استاد مدعو سالیانه و معاون مدیر آن (۱۹۲۳–۱۹۲۴) باقی ماند.
مهمترین آثار او اسناد تجاری و حقوقی بابلی، به ویژه "اسناد تجاری پسران موراشو نیپور" (۱۸۹۸ و بعد) بود. "آمورو، خانه سامی‌های شمالی" (1909) خاستگاه غیر بابلی فرهنگ و مذهب اسرائیل را نشان می‌دهد. دیگر آثار برجسته وی عبارتند از: "امپراتوری آموری‌ها" (1919)، "نسخه قدیمی بابلی حماسه گیلگمش" (1920)، "داستان سیل عبری به خط میخی" (1922) و "منشأ سنت‌های کتاب مقدس" (1923).
آلبرت تی کلی با الیزابت سامرویل مک‌کافرتی (۱۸۶۷–۱۹۳۶) ازدواج کرد. آنها پدر و مادر آلبرت متولد ۱۸۹۸ و باربارا متولد ۱۹۰۵ بودند.
واکرا (به انگلیسی: Väkra) یک روستای خالی از سکنه در دهستان سارما، شهرستان ساره واقع در کشور استونی، جزیره سارما است.
اوها یک روستا در دهستان سارما، شهرستان سازره واقع در غرب کشور استونی است.
قبل از اصلاحات اداری در سال ۲۰۱۷، این روستا جز منطقه Lääne-Saare بود.
ساووره (به انگلیسی: Sauvere) یک روستا در دهستان سارما در شهرستان ساره واقع در غرب کشور استونی است.
جمعیت این روستا تا تاریخ ۲۰۰۷/۰۱/۱، ۶۸ نفر بوده‌است.
انجمن شرقی فلسطین ، انجمنی برای «پرورش و انتشار تحقیقات دربارهٔ شرق باستان» بود،, "The Journal of the Palestine Oriental Society", Vol. 1 (1920-21), pp. 3-4 (p. 3). که به ابتکار آلبرت کلی در سال ۱۹۲۰ در قدس تأسیس شد. این در زمانی تأسیس شد که کنترل فلسطین اخیراً پس از پایان جنگ جهانی اول از امپراتوری عثمانی به بریتانیا منتقل شده بود و باستان‌شناسی در حال حرفه‌ای شدن و مدرن‌سازی بود.
"ژورنال انجمن شرقی فلسطین" از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۸ منتشر شد که روند انتشارش تنها در طی چندین سال از جنگ جهانی دوم متوقف شد.
این انجمن، ایده آلبرت کلی، آشورشناس دانشگاه ییل"The Year's Work", John Garstang, "The Journal of the Palestine Oriental Society", Vol. 1 (1920-21), pp. 145-152."Palestine Oriental Society" in "The Oxford Encyclopedia of Archaeology in the Near East", Eric M. Meyers (Ed.) (1997, 2011 online edition) Oxford University Press. eISBN 9780199892280 بود که به عنوان استاد مدعو مدرسه آمریکایی تحقیقات باستان‌شناسی در فلسطین، یک سال را در فلسطین سپری کرد. او آن را بر اساس انجمن شرقی آمریکا که در سال ۱۸۴۲ تأسیس شده بود، الگوبرداری کرد."In Memoriam Albert T. Clay" James A. Montgomery and Ettalene M. Grice. "Journal of the American Oriental Society", Vol. 45 (1925), pp. 289-300.
جلسه مقدماتی در ۹ ژانویه ۱۹۲۰ تشکیل شد که در آن تعدادی از شخصیت‌های برجسته دانشگاهی، سیاسی و نظامی حضور داشتند که در این جلسه اساس‌نامه به تصویب رسید. این اساس‌نامه شامل بیانیه ای بود مبنی بر اینکه هدف جامعه پرورش و انتشار تحقیقات دربارهٔ دوره باستان شرق است., "The Journal of the Palestine Oriental Society", Vol. 1 (1920-21), pp. 3-4 (p. 3).
اولین جلسه عمومی انجمن در ۲۲ مارس ۱۹۲۰ در اورشلیم برگزار شد., "The Journal of the Palestine Oriental Society", Vol. 1 (1920-21), p. 5. پس از سال اول این انجمن ۱۵۰ عضو داشت."The Menorah Journal", Vol. 7 (1921), p. 106.
ایجاد انجمن، همزمان با تغییر حکومت در فلسطین بود که امپراتوری عثمانی پس از پایان جنگ جهانی اول کنترل سرزمین مقدس را از دست داد و این موقعیت به به انگلیسی‌ها رسید که آغازگر آنچه بنیانگذاران جامعه امیدوار بودند دوره جدیدی باشد. تحقیقات باستان‌شناسی تحت مدیریت «روشنفکرتر» از آنچه در زمان ترک‌ها انجام می‌شد، زمانی که محققان «با وجود ناتوانی‌های بسیار و خسته کننده کار می‌کردند»."In Memoriam Albert T. Clay" James A. Montgomery and Ettalene M. Grice. "Journal of the American Oriental Society", Vol. 45 (1925), pp. 289-300.
همچنین همزمان با نوسازی و حرفه‌ای‌سازی روش‌های باستان‌شناسی و ایجاد مؤسسات جدید برای حمایت از جامعه باستان‌شناسی در فلسطین، مانند ادارهٔ آثار باستانی و هیئت مشورتی باستان‌شناسی که توسط دولت جدید بریتانیا ایجاد شد، بود. جان گارستانگ، رئیس اداره آثار باستانی دولت فلسطین، در نقد «اثر برتر سال» و با پذیرش سمت ریاست دوم انجمن ابراز امیدواری کرد که این انجمن برای فلسطین معادل آکادمی بریتانیا در لندن و "فرهنگستان" پاریس شود. او همچنین مبنایی را که بر اساس آن انتظار دارد باستان‌شناسی در فلسطین انجام شود، با این اصل مهم که «آثار و آثار باستانی فلسطین متعلق به فلسطین و فلسطینی‌ها است» آغاز کرد."The Year's Work", John Garstang, "The Journal of the Palestine Oriental Society", Vol. 1 (1920-21), pp. 145-152. وی در ادامه بیان کرد که:روزهایی به پایان رسیده‌اند که می‌توان به افراد اجازه داد تا مکان‌های باستانی را در جستجوی آثار باستانی به تنهایی به خاطر خود ورق بزند. نتایج حفاری نه تنها با اشیاء کشف شده، بلکه بیشتر بر اساس اطلاعات مربوط به شرایط کشف که فقط با اکثر روش‌های صبورانه به دست می‌آیند قضاوت می‌شود. رابطه یک شی با محیط اطرافش برای تاریخ اهمیت بسیار بیشتری نسبت به خود شی دارد."The Year's Work", John Garstang, "The Journal of the Palestine Oriental Society", Vol. 1 (1920-21), pp. 145-152.اقدامات بیشتر شامل این موارد بودند: محدود کردن مجوزهای حفاری به حفاری‌هایی که توسط سازمان‌های باستان‌شناسی حمایت می‌شوند، ایجاد فهرستی از مکان‌های تاریخی و قوانینی برای حفظ آنها، فهرستی از موجودی‌های فروشندگان و مجموعه‌داران آثار باستانی، ایجاد موزه، و برنامه حفاظت و تعمیرات"The Year's Work", John Garstang, "The Journal of the Palestine Oriental Society", Vol. 1 (1920-21), pp. 145-152.
"ژورنال انجمن شرقی فلسطین" از اکتبر ۱۹۲۰ منتشر شد و اولین جلد صحافی آن در سال ۱۹۲۱ چاپ گردید.The journal of the Palestine Oriental Society JPOS. WorldCat. Retrieved 2 April 2021. مقالات به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و آلمانی بود. این ژورنال برای چندین سال در طول جنگ جهانی دوم منتشر نشد و با از سرگیری مجدد با ۲۱ جلد در سال ۱۹۴۸ متوقف شد.The Journal of the Palestine Oriental Society. SOLO, Bodleian Libraries. Retrieved 4 April 2021..
پروتئین 2a بدنه چند وزیکولی باردار پروتئینی است که در انسان توسط ژن "CHMP2A" کدگذاری می‌شود.
کیروما (به انگلیسی: Kiruma) یک روستا در کشور استونی است که در دهستان سارما در شهرستان ساره واقع شده‌است.
در سال ۱۳۵۵ این روستا خالی از سکنه شد، اما در حال حاضر این روستا دارای دو خانواده است.
در ۱۶. ژوئن ۲۰۱۰، پس از ۱۹ سال لابی فعال توسط اهالی روستا، برق روستا تأمین شد. پیش از آن، انحصار انرژی استونی، استی انرژیا درخواست‌ها را رد می‌کرد و می‌گفت که آنها مالک خطوط برق قدیمی نیستند و بنابراین ساکنان باید هزینه نوسازی را خودشان پرداخت کنند.
قبل از اصلاحات اداری در سال ۲۰۱۷، این روستا جز دهستان موستیالا بود.
نسوا (به لاتین: Nasva) یک رود در استونی است که در دهستان سارما واقع شده‌است.
پامانا () یک روستا در بخش سارما، شهرستان ساره در غرب کشور استونی است.
قبل از اصلاحات اداری در سال ۲۰۱۷، این روستا در ناحیه لیسی بود .
فصل ام‌ال‌بی پسافصل ۲۰۲۲ مسابقه‌های پلی آف آینده لیگ برتر بیسبال برای فصل ۲۰۲۲ می‌باشد. این نخستین نسخه از فصل بعد از سال ۲۰۱۲ خواهد بود که دارای فرمت نوینی است، چون به شش تیم در هر لیگ بزرگ شده‌است. دو تیم برتر لیگ‌های آمریکا و ملی در دور اول امتیازات بی وای ای را در ال دی اس کسب می کندو دو برنده قسمت دیگر رتبه‌های سوم خواهند بود. سه تیم وایلد کارت با امتیاز ۴–۶ به میدان خواهند رفت. دانه شماره ۳ میزبان دانه شماره ۶ در یک سری کارت وایلد بهترین از سه خواهد بود و دانه شماره ۴ نیز همین کار را با دانه شماره ۵ انجام خواهد داد.
بعد برنده‌ها سری وایلد کارت با دو تیم برتر هر لیگ در ال دی اس روبرو می‌شوند. برنده‌های ال دی اس بعد به سری مسابقه‌های قهرمانی لیگ می‌روند تا برنده‌های پرچمی را که در سری جهانی با همدیگر روبرو می‌شوند مشخص نمایند.
"2022 Major Leagues Schedule"
Leitch, Will (۱۱ مه ۲۰۲۲). "5 ways the new postseason format is enhancing excitement". "MLB.com". Retrieved July 16, 2022
سلیا (به انگلیسی: Selja) یک روستا در دهستان سارما، شهرستان ساره در غرب کشور استونی است.
قبل از اصلاحات اداری در سال ۲۰۱۷، این روستا جز ناحیه لیسی بود.
ساخته شدن فانی و اسکندر ( ) فیلمی است مستند به کارگردانی اینگمار برگمان که در سال ۱۹۸۴ تولید شد. مدت زمان فیلم ۱۱۰ دقیقه است و فیلمبرداری آن توسط آرن کارلسون انجام شده است. این فیلم که به روند ساخته شدن فیلم فانی و الکساندر می‌پردازد، اولین بار در ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۴ در موسسه فیلم سوئد با حضور و سخنرانی برگمن به نمایش درآمد. در ۱۸ اوت ۱۹۸۶ همراه با نمایش مجدد فیلم فانی و الکساندر، از تلویزیون سوئد پخش شد. در سال ۲۰۱۱ مجموعه کرایتریون در نسخه بلوری فیلم فانی و الکساندر، این مستند را نیز گنجاند.
"ساخته شدن فانی و الکساندر" در سال ۱۹۸۶ برنده جایزه بهترین مستند از جشنواره بین‌المللی فیلم شیکاگو شد و در سال ۱۹۸۷ به عنوان «بهترین فیلم درباره فیلم» جایزه گلدن گیت جشنواره بین‌المللی فیلم سان فرانسیسکو را به خود اختصاص داد.
یک وقایع نگاری مستند درباره روند ساخته شدن فیلم برنده اسکار فانی و الکساندر.
سمیه الخشاب ((زاده ۲۰ اکتبر ۱۹۶۶)، بازیگر مصری متولد شهر اسکندریه است.الدراما.. قلیل من الإبداع.. کثیر من الإسفاف، موقع الریاضیة سمیة الخشاب: تعشق رکوب الدراجات رغم امتلاکها طائرة خاصة، موقع وشوشة سمیة الخشاب، مجلة حیاتک الفارسة سمیة الخشاب سبع صنائع والبخت رائع، مجلة هی
او در سال ۱۹۹۷ از دانشکده بازرگانی دانشگاه اسکندریه فارغ‌التحصیل شد و فعالیت هنری خود را در سال ۱۹۹۳ آغاز کرد. او ابتدا به خوانندگی علاقه‌مند بود«سمیة الخشاب» من الغناء للتمثیل والعکس جریدة الشرق الأوسط - العدد 8687 ولی قبل از ورود به عرصه خوانندگی در حوزه گردشگری و بانکداری مشغول به کار شد اما صلاح السعدانی به او توصیه کرد که روی بازیگری تمرکز کند و مرحله خوانندگی را به تعویق بیندازد.سمیة الخشاب: أرفض کل محاولات استغلالی.. او در کنسرواتوار اسکندریه موسیقی خواند. در سریال الحصاب ایفای نقش کرد. شاید برجسته‌ترین آثار سینمایی او هن میسرا و الریس عمر حرب باشد.
در روح فیلمی محصول سال ۱۹۹۰ و به کارگردانی ساندرا سیکت است. در این فیلم بازیگرانی همچون جینی برلین، المپیا دوکاکیس، پیتر فالک، ملانی گریفیث، الین می، مارلو توماس، دیوید آیگنبرگ، مارک بون جونیور و کریستوفر دورانگ ایفای نقش کرده‌اند.
پول شیر فیلمی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی ریچارد بنجامین است. در این فیلم بازیگرانی همچون ملانی گریفیث، اد هریس، مالکوم مک‌داول، آن هیش، فیلیپ بوسکو، کیسی شیماشکو و آدام لاورگنا ایفای نقش کرده‌اند.
شیطون‌های کوچولو جلوی فاجعه را گرفتند () یک فیلم کمدی ویدئویی به کارگردانی آلکس زم است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد.
مری آن جکسون (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا و یکی از بازیگران "دارودسته ما" بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۴۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
در بیوشیمی، پروتئین‌های آهن غیرهم خانواده‌ای از آنزیم‌ها را توصیف می‌کنند که از آهن در محل فعال استفاده می‌کنند اما فاقد کوفاکتورهای هم هستند. پروتئین‌های آهن-گوگرد، از جمله آنزیم‌هایی هستند که در این تعریف گنجانده نشده‌اند.
برخی از پروتئین‌های آهن غیر هم حاوی یک آهن در محل‌های فعال خود هستند، برخی دیگر دارای جفت مرکز آهن هستند:
استایمی برد (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بهترین دختر من"، "کلبه عمو تام"، "کاپیتان بلاد"، "جزبل"، "کنتاکی"، "پل سن لوئیس ری"، "ناوبری کور"، "داستان بادی هولی"، "ژست‌های مخاطره‌آمیز" و "حریره و شیر" اشاره کرد.
مَـتیو برد
«ما درباره برونو صحبت نمی‌کنیم» یا «چیزی نمی‌گیم از برونو» (انگلیسی: We Don't Talk About Bruno) ترانه‌ای از انیمیشن موزیکال "افسون" محصول ۲۰۲۱ والت دیزنی است که موسیقی و اشعار آن توسط لین-منوئل میرندا نوشته شده است. این آهنگ توسط والت دیزنی به عنوان بخشی از موسیقی متن فیلم در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۱ منتشر شد. این آهنگ یک آهنگ گروهی است که توسط برخی از صداپیشگان فیلم اجرا شده است: آداسا، کارولینا گایتان، مائورو کاسرو، رنزی فلیز، استفانی بیاتریز و چند نفر دیگر در نقش های فرعی.
"ما درباره برونو صحبت نمی کنیم"، به عنوان یکی از بهترین آهنگ‌های دیزنی و بزرگترین موفقیت این استودیو توصیف شده است.
"ما درباره برونو صحبت نمی‌کنیم"، یک حس ویروسی است که به عنوان یکی از بهترین آهنگ‌های دیزنی و بزرگترین موفقیت این استودیو توصیف شده است.
"ما درباره برونو صحبت نمی‌کنیم" متشکل از شایعات و حکایات در مورد برونو، دایی طرد شده میرابل مادریگال، که قدرت دیدن آینده او با بدبختی همراه بوده و او را از بقیه اعضای خانواده دور کرده است؛ در آهنگ "ما درباره برونو صحبت نمی‌کنیم" برخی از آن‌ها را می‌بیند. اعضای خانواده و مردم شهر به میرابل توضیح می‌دهند که چرا در مورد برونو صحبت نمی‌کنند. این آهنگ نشان می‌دهد که برونو شرور است، اما با فهرست کردن دیدگاه‌های شخصیت‌های دیگر از شخصیت شرور و اشاره به اینکه برخی شخصیت‌ها با او همدردی می‌کنند، سبک‌های روایی آهنگ‌های شرور معمولی دیزنی را کنار می‌گذارد.
از نظر موسیقی، "ما درباره برونو صحبت نمی‌کنیم" یک آهنگ میانه ‌تمپو است که سبک‌های موسیقی لاتین مانند سالسا و گواجیرا را با پاپ، هیپ هاپ، رقص و عناصر برادوی ترکیب می‌کند، که توسط ضرب‌های چا چا چا چا، توسط یک گروه خوانده شده و اوج گرفتن چند صدایی.
"ما درباره برونو صحبت نمی‌کنیم" با تحسین منتقدان موسیقی مواجه شد، آنها مهارت میراندا و عنصر رمزآلود، ریتم جذاب، آهنگسازی همه‌جانبه، گروه خوانندگان و شخصیت غنایی را ستودند. "ما درباره برونو صحبت نمی‌کنیم" که یک موفقیت تجاری بود، چندین هفته در ایرلند، بریتانیا و ایالات متحده رتبه اول را به خود اختصاص داد و در استرالیا، کانادا و نیوزلند به رتبه اول رسید. "ما درباره برونو صحبت نمی‌کنیم" طولانی‌ترین آهنگ برتر دیزنی در تاریخ ۱۰۰ "بیلبورد" داغ ایالات متحده و همچنین اولین آهنگ اصلی این استودیو است که در صدر جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا قرار گرفته است. این رکورد، رکورد تمام زمان‌ها را برای پرافتخارترین خواننده‌ها در رتبه برتر شکست.
"ما درباره برونو صحبت نمی‌کنیم" آهنگی از انیمیشن موزیکال فانتزی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۱ است، که توسط استودیو انیمیشن والت دیزنی ساخته شد؛ این شصتمین فیلم این استودیو است. این آهنگ به عنوان چهارمین قطعه موسیقی متن فیلم که به ۴۶۶ زبان منتشر شده است، نمایش داده می‌شود. این اثر توسط خواننده و ترانه‌سرا آمریکایی، لین-منوئل میراندا، که هفت آهنگ دیگر این موسیقی متن را نوشت، نوشته و ساخته شده است، و قبلاً روی انیمیشن سال ۲۰۱۶ والت دیزنی، "موانا" و سونی پیکچرز ویوو کار کرده است. این آهنگ عمدتاً توسط شش نفر از بازیگران فیلم به صورت کامل اجرا می‌شود: بازیگر و خواننده کلمبیایی (فلیکس)، خواننده و ترانه سرای آمریکایی آداسا (دولورس)، هنرپیشه آمریکایی رنزی فلیز (کامیلو)، بازیگر زن آمریکایی دایان گررو (ایزابلا) و استفانی بیاتریز (میرابل)، به ترتیب حضورشان در آهنگ؛ خوان کاستانو (اسوالدو) و اولگا مردیز (آبوئلا مادریگال) آوازهای جزئی دارند.
میرندا این آهنگ را به‌عنوان یک گروه اجرا کرد، زیرا می‌خواست مضامین موسیقی بسازد تا نماینده همه اعضای خانواده باشد، به‌ویژه «کسانی که لزوماً تک‌نوازی خود را دریافت نمی‌کنند». او گفت که به «آخر هفته در کشور» از "«موسیقی شبانه کوچک»" و «زنگ‌های کریسمس» نگاه کرده است. او "ما درباره برونو صحبت نمی‌کنیم" را به عنوان شایعه توصیف کرد زیرا چیزهایی وجود دارد که اعضای خانواده در مقابل یکدیگر درباره آن‌ها صحبت نمی‌کنند. بیت اول درباره این است که چه کسی داستان را تعریف می‌کند - خاله‌ی میرابل، پپا و همسرش فلیکس، که میرندا بر اساس پدرش، ساخته است. میرندا گفت: "همه یک آهنگ آکورد را با ریتمی کاملا متفاوت و آهنگی کاملا متفاوت می‌خوانند." در طول توسعه اولیه فیلم، موضوع آهنگ برونو، در ابتدا اسکار نام داشت. میرندا نام برونو را انتخاب کرد تا بتواند شعر «برونو، نه، نه، نه» را در آهنگ بسازد. که توسط ضربات چا-چا-چا هدایت می‌شود، "ما درباره برونو صحبت نمی‌کنیم" به عنوان یک آهنگ پاپ لاتین و آهنگ سالسا توصیف شده است. این به شدت در گواجیرا ریشه دارد و از موسیقی محلی کوبا، هیپ هاپ است. هر بخش از آهنگ دارای یک سبک موسیقی متفاوت منحصر به فرد برای هر یک از شخصیت‌هاست. بیت‌های پپا و فلیکس توسط یک پیانوی کلاسیک کوبایی مونتونو خوانده می‌شوند. شعر دولوریس از آوازهایی بر روی ضربات الکترونیکی ملایم تشکیل شده است. خطوط کامیلو یک موسیقی "شیب آور" را نشان می‌دهد. و بعداً سیم‌های پیزیکاتوی کنده شده زیر صدای درخشان ایزابلا دنبال شده.
این آهنگ شخصیت "افسون،" برونو مادریگال را از دیدگاه اعضای خانواده‌اش و اهالی شهر توصیف می‌کند. برونو یکی از سه قلوهایی است که از آبوئلا و پدرو مادریگال در کنار خواهرانش جولیتا و پپا متولد شده‌اند. او نیز مانند بقیه اعضای خانواده‌اش توانایی دارد؛ که توانایی دیدن آینده است. اولین آهنگ افسون، "خانواده مادریگال"، نشان می‌دهد که برونو سال‌هاست که دیده نشده است و قرار نیست درباره او صحبت شود. میرابل خواهرزاده برونو، تنها عضو خانواده بدون هدیه جادویی، معتقد است یکی از پیشگویی‌های برونو ممکن است علت تَرَک‌هایی را که در ساختار خانه آن‌ها ظاهر شده است آشکار کند و در "ما درباره برونو صحبت نمی‌کنیم" او به دنبال اطلاعاتی در مورد او است. این آهنگ نشان می‌دهد که چگونه برونو اغلب رویدادهای منفی را پیش بینی می‌کرد و سپس توسط کسانی که تحت تأثیر آن‌ها قرار می‌گرفتند سرزنش می‌شد. خواهر برونو، پپا و همسرش فلیکس به میرابل می‌گویند که چگونه هشدار برونو درباره باران روز عروسی آن‌ها را خراب کرد. دولوریس، دختر پپا و فلیکس توضیح می‌دهد که پیش‌گویی‌های برونو باعث ترس و سردرگمی خانواده شد و برادرش کامیلو، برونو را به‌عنوان چهره‌ای ترسناک به تصویر می‌کشد که «فریادهای تو را جشن می‌گیرد». سه نفر از مردم شهر بدبختی‌های مختلفی را می‌گویند که برونو برای آن‌ها پیش بینی کرده بود. در حالی که خواهر میرابل، ایزابلا، ادعا می‌کند برونو پیش‌بینی کرده بود که زندگی او عالی خواهد بود، دولوریس از پیش‌بینی این که مردی که دوستش داشت با دیگری نامزد خواهد کرد، ابراز تاسف می‌کند. در حالی که خانواده برای یک مهمانی شام نامزدی برای ایزابلا و ماریانو آماده می شوند.
تیت لیلئورگ (; – ) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل استونی بود.
در دسامبر ۲۰۲۰، لیلئورگ پس از مثبت شدن آزمایش کووید ۱۹ در طول دنیاگیری کووید-۱۹ در استونی در بیمارستان بستری شد. او در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۱ در تارتو در سن ۷۹ سالگی بر اثر این ویروس درگذشت.
لئا دالی لیون (; – ) خواننده، موسیقی‌دان و ترانه‌سرای زن اهل استونی بود.
لیون در سال ۲۰۱۴ به سرطان سینه مبتلا شد. او در ۲۱ آوریل ۲۰۲۱ پس از ابتلا به کووید ۱۹ در تالین درگذشت.
هتل کینگ دیوید ( به زبان؛ ) یک هتل ۵ ستاره در قدس و یکی از هتل‌های ال‌اچ‌دبلیو است. این هتل که در سال ۱۹۳۱ افتتاح شد، با سنگ آهک صورتیِ استخراج شدهٔ محلی ساخته شده و توسط عزرا موسری، یک بانکدار یهودی ثروتمند مصری تأسیس شد. این هتل در خیابان کینگ دیوید در مرکز قدس، مشرف به شهر قدیمی و کوه صهیون واقع شده‌است. نام هتل از نام داوود، پادشاه کتاب مقدس گرفته شده‌است.
این هتل که تحت مالکیت و اداره گروه هتل‌های دان است، به‌طور سنتی مکان انتخابی برای میزبانی از سران کشورها، مقامات بلندپایه و دیگر شخصیت‌ها در طول بازدیدهایشان از قدس بوده‌است. هتل کینگ دیوید همچنین به دلیل هدف قرارگرفتن در یک بمب‌گذاری تروریستی در سال ۱۹۴۶ توسط گروه شبه نظامی صهیونیستی ایرگون که در آن ۹۱ نفر کشته شدند، مشهور است.
در سال ۱۹۲۹، شرکت هتل‌های فلسطین زمین در مسیر جولیان اورشلیم، که امروزه خیابان کینگ دیوید نام دارد، خرید. نیمی از هزینه‌های ساخت را عزرا موسری، بانکدار یهودی ثروتمند مصری و مدیر بانک ملی مصر، و ۴۶ درصد دیگر را دیگر یهودیان ثروتمند قاهره پرداخت کردند. تقریباً ۴٪ باقیمانده توسط بانک ملی مصر پرداخت شد که ۶۹۳ سهام شرکت را بین سالهای ۱۹۳۴ و ۱۹۴۳ خریداری کرد.Egyptian bank sues Israel for dividends, by Etgar Lefkovits for The Jerusalem Post, 27 June 2007. Re-accessed September 2020.
از اولین روزهای خود، هتل کینگ دیوید میزبان افراد سلطنتی بود: ملکه ایران، ملکه مادر نازلی مصر، و ملک عبدالله اول اردن در هتل اقامت داشتند و سه رئیس دولت که مجبور به فرار از کشورهای خود شدند در آنجا اقامت گزیدند: آلفونسو سیزدهم پادشاه اسپانیا که در سال ۱۹۳۱ مجبور به کناره‌گیری شد، امپراتور هایله سلاسی اتیوپی، که توسط ایتالیایی‌ها در سال ۱۹۳۶ رانده شد، و جورج دوم پادشاه یونان، که پس از اشغال کشورش توسط نازی‌ها، دولت خود را در تبعید در هتل تأسیس کرد. در سال ۱۹۴۲ در زمان قیمومت بریتانیا، قسمت جنوبی هتل به یک مقر اداری و نظامی برای بریتانیا تبدیل شد.
در ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۶، گوشه جنوب غربی هتل در جریان حمله ای به رهبری گروه شبه نظامی صهیونیستی ایرگون منفجر شد. ۹۱ نفر جان باختند و ۴۵ نفر مجروح شدند. تلاش قبلی ایرگون برای حمله به هتل زمانی که هاگانا از آن مطلع شد، خنثی و به مقامات بریتانیا هشدار داده‌شد.Thurston Clarke, "By Blood and Fire: the attack on the King David Hotel", G. P. Puttnam's Sons, New York, 1981, ,
در ۴ مه ۱۹۴۸، هنگامی که پرچم بریتانیا با پایان یافتن قیمومیت بریتانیا پایین آمد، این ساختمان به یک دژ برای وطن‌گزینان تبدیل شد. در پایان جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، هتل به «سرزمین هیچ‌کس» در خط آتش‌بس که قدس را به اراضی اسرائیل و اردن تقسیم می‌کرد، اشراف یافت. این هتل توسط هتل‌های زنجیره ای دان در سال ۱۹۵۸ خریداری شد. چندین صحنه در فیلم "خروج" محصول ۱۹۶۰ در هتل، چه در بیرون و چه در داخل، در لابی اصلی و در تراس فیلمبرداری شد. زمانی که بیت‌المقدس شرقی به دنبال جنگ شش روزه ۱۹۶۷ توسط اسرائیل ضمیمه شد، هتل با دو طبقه دیگر گسترش یافت.
کینگ دیوید پذیرای بسیاری از سران کشورهای خارجی و دیپلمات‌هایی را که از اسرائیل بازدید می‌کردند، بوده‌است. از جمله مهمانان مشهور هتل می‌توان به این موارد اشاره کرد: پادشاه جورج پنجم، پادشاه حسین، اردن؛ روسای جمهور ایالات متحده ریچارد نیکسون، جرالد فورد، جیمی کارتر، بیل کلینتون، جورج دبلیو بوش، باراک اوباما، دونالد ترامپ و جو بایدن. نخست وزیران بریتانیا وینستون چرچیل، هارولد ویلسون، مارگارت تاچر، جان میجر و تونی بلر. نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند؛ چارلز، شاهزاده ولز؛ الیزابت تیلور؛ ریچارد دریفوس ; ریچارد گیر؛ مدونا؛ هنری کیسینجر و هیلاری کلینتون.Hillary Rodham Clinton, "Hard Choices" (New York: Simon & Schuster, 2014). p. 482.
طراحی این هتل به یک معمار سوئیسی به نام امیل وگت سفارش داده شد و ساخت و ساز واقعی تحت نظارت معمار اورشلیم بنجامین چایکین صورت گرفت.Jerusalem and Its Environs: Quarters, Neighborhoods, Villages, 1800-1948, Ruth Kark, Michal Oren-Nordheim, Wayne State University Press, 2001, p. 184 به گفته روث کارک، استاد دانشگاه عبری قدس، رویکرد وگت نمونه ای از معماران اروپایی بود که به سفارش طراحی ساختمان‌های اورشلیم، «گنبدهای به سبک شرقی، طاق‌ها، انواع سنگ‌های رنگارنگ مختلف و تزئینات داخلی با نمادها و کتیبه‌های مذهبی»، در ساختمان‌هایی که، تقارن دقیق آن‌ها، به‌صورت غیرقابل انکاری، اروپایی بودن بنا را نشان می‌دهد.Jerusalem and Its Environs: Quarters, Neighborhoods, Villages, 1800-1948, Ruth Kark, Michal Oren-Nordheim, Wayne State University Press, 2001, p. 183 اتاق‌های عمومی توسط گوستاو آدولف هافشمید با نقوش برگرفته از ساختمان‌های آشوری، هیتی، فنیقی و اسلامی تزیین شده تا سبک «انجیلی» را تداعی کند.David Kroyanker, "Jerusalem Architecture", Vendome Press in association with the Jerusalem Institute for Israel Studies, 1994, p. 154 هافشمید، که سوئیسی بود، اظهار داشت که قصد او این بوده‌است که «با یادآوری سبک سامی باستان، فضای دوره باشکوه کینگ دیوید را یادآوری کند».Building the Cold War: Hilton International hotels and modern architecture, Annabel Jane Wharton, University of Chicago Press, 2001, p. 129در روزهای اولیه افتتاح هتل، تعداد کمی یهودی یا عرب در کارکنان وجود داشت. سرآشپزها ایتالیایی بودند، کارکنان خدمات اکثراً بربر بودند، مدیریت سوئیسی بود، و منو عمدتاً غذاهای اروپایی را سرو می‌کرد. در سال ۱۹۵۸، پس از تغییر مالکیت هتل، آشپزخانه شروع به انطباق با مقررات کوشر کرد.. غذاهایی که در آن دوران در رستوران هتل سرو می‌شد شامل استیک آنتروکوت با سس برنیز، "دُرِس مینیونت" و ماهی قزل آلا بود. در دهه ۱۹۶۰، با پست‌های کارکنان ارشد که عمدتاً توسط یهودیان آلمانی یا چکی اداره می‌شد، جمعیت‌شناسی تغییر کرد، و رستوران همچنین شروع به سرو غذاهای سنتی آشکنازی برای شام‌های "شبات" کرد. در دهه ۱۹۸۰، منوی شام شامل کوگل، کرپلاخ در آبگوشت، کنسومه و اشترودل بود. صبحانه شامل شیرینی دانمارکی، میوه، پنیر و ماهی دودی بود.
این هتل دارای چهار گزینه برای غذاخوری است:
هیدروکسیلازهای وابسته به آلفا کتوگلوتارات یک کلاس اصلی از پروتئین‌های آهن غیرهم هستند که طیف وسیعی از واکنش‌ها را کاتالیز می‌کنند. این واکنش‌ها شامل واکنش‌های هیدروکسیلاسیون، دمتیلاسیون، انبساط حلقه، بسته شدن حلقه و غیراشباع شدن است. از نظر عملکردی، هیدروکسیلازهای وابسته به αKG با آنزیم‌های سیتوکروم P450 قابل مقایسه هستند. هر دو از O و اکی‌والان‌های کاهنده به عنوان کوسوبسترا استفاده می‌کنند و هر دو آب تولید می‌کنند.
پروتئین ۲ کمپلکس النگاتور پروتئینی است که در انسان توسط ژن "ELP2" کدگذاری می‌شود.
مشخص شده‌است که این پروئتین با STAT3 و Janus kinase 1 تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
فاکتور ۱ محرک استئوکلاست پروتئینی است که در انسان توسط ژن "OSTF1" کدگذاری می‌شود.
ایلات و طوایف سقز از دیرباز در مناطق مختلف این شهرستان ساکن بوده و زندگی می‌کرده‌اند. شهرستان سقز از دیدگاه اقتصادی و اجتماعی یک منطقه کشاورزی است و دارای آب وهوای معتدل مدیترانه ای بوده و چراگاه‌ها و کوه‌ها و دشتها و مراتع درجه یک و دوی آن بخصوص در منطقه سرشیو، خورخوره که در کمتر نقاطی از ایران وجود دارد، برای پرورش احشام و دامپروری و دامداری مساعد می‌باشد. روی این اصل که زندگی مردم اولا در نقطه مرزی و حساس ایران واقع شده و در ثانی اقتصاد جامعه متکی بر کشاورزی و دامداری بوده‌است، در طول تاریخ کم‌کم ایلات منطقه ایجاد و گسترش پیدا کرده‌اند.ایلات، طوایف و توزیع جغرافیایی، سازمان امور عشایر ایران
طوایف و قبایل در اطراف و بخشهای سقز از قدیم الایام زندگی می‌کرده‌اند و آنها برای خود دارای نیروی کار آزموده و سازمان ایلی بودند. چراکه برای ارتزاق خود و چرای احشام حتی بارها ناچار به جنگ و درگیری با قبایل و عشایر کردستان عراق بویژه ایل جاف بودند که در تاریخ این منطقه جنگ بین قبیله فیض الله بیگی و ایل جاف مشهور می‌باشد.
ایل جافجاف، مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۹۸ یکی از بزرگترین ایلات کردنشین است که در عراق و ایران زندگی می‌کنند اما تا عصر محمد رضا شاه عموم جافهای ایران و عراق از سرکرده و سازمان ایلی واحدی اطاعت می‌کردند و زندگی آنان بیشتر از راه دامداری و دامپروری تأمین می‌شد؛ لذا ناچار بودند در بهاران گوسفندان خود را به مناطق سرشیو و خورخوره سقز بیاورند. از روسای جاف می‌توان عثمان پاشا را نام برد که شخصی بود دانشمند سخی طبع و مقتدر و از دربار عثمانی لقب پاشائی را داشته و پسران او طاهر بگ جاف و احمد مختار بگ جاف هر دو از شعرای بزرگ و پرآوازه کردستان بودند و مادرشان بنام عادله خاتون ریاست ایل جاف را داشته که از جانب ملکه انگلستان عنوان و لقب «بهادر» داشته‌است و دربارهٔ او می‌توان در کتاب کرد و ترک و عرب نوشته افسر انگلیسی ادموند بترجمه ابراهیم یونسی مطالب بسیار خواند.
اما در چهار طرف سقز قبایل و عشایری بودند که آنها نیز سازمان یافته و هر کدام از رئیس خود اطاعت می‌کردند که روسای آنان معمولاً مالک و صاحب آبادیهای منطقه بوده و اختیار تام داشته‌اند. این قبایل و عشایر در حال حاضر نیز هستند اما اینک بافت زندگی آنان تغییر نموده و به شهرنشینی روی آورده‌اند.
عشایر گورک که رئیس آنان علی آقا جوانمردی بود او بهمراه برادر خود رسول آقاجوانمردی پس از سقوط جمهوری مهاباد اعدام گردید و پسرش محمد جوانمردی بریاست قبیله رسید. محمد جوانمردی فردی بود شجاع و چند بار نیز علیه حکومت شاه اقدام به شورش کرد که هر بار از چنگ مأمورین گریخته و هرگز گرفتار نشد. اما برادرش حسن آقا جوانمردی مدت زیادی بجرم فعالیت سیاسی در سالهای ۴۶ و ۴۷ زندانی بود. محمد آقا به عراق گریخته بود که با پا در میانی سناتور محمد عباسی دهبکری در زمان تصدی فرماندهی ژاندارمری کل کشور از سوی سرتیپ مالک فرمان تأمین به امضا شاه را در مرز ایران و عراق به وی تحویل دادند و به محل زندگی خود در روستای تموته بازگشت. اما سرانجام در تصادف رانندگی مجروح و سال بعد در بیمارستان بستری شد و ظاهراً بعلت عمل آپاندیس بطرز مشکوکی جان سپرد. برادرش حسن آقا نیز در اوایل انقلاب اسلامی از سوی یکی از گروه‌های سیاسی بقتل رسید. پس از انقلاب اسلامی دو پسر محمد آقا به اسامی امیر واحد جوانمردی به طرفداری از انقلاب اسلامی توسط همان گروه‌های سیاسی کشته شدند.
عشایر گورک با نامهای خانوادگی جوانمردی، محمودی، قادری، محمدی، عزیزی و خدری در مرکز و نواحی غربی و جنوبی این شهرستان زندگی می‌کنند.
عشایر سرشیو که ریاست آنها با فردی از خوانین منطقه با نام آقا صالح سلطان پناه بود. آقا صالح از روسای کارآزموده و دانا و ادب دوست منطقه سقز بودند که طبق مدارک موجود نسب آنها به قبیله زند می‌رسد و بنابر گفته آقای محمود خان سلطان پناه فرزند آنمرحوم دربارهٔ سلسله نسب آنان اشعاری در دست بوده که بیتی آز آن اینست:
زنسل کریم خان گرد رشید چراغ ویس خان به سقز رسید
و این چراغ ویس خان در منطقه گورک سقز یک آبادی بنام خود چراغ ویس ساخته که هنوز هم موجود است و سد چراغ ویس نزدیک آن ساخته شده‌است. سپس قلمرو آنان تا رنگه ریژان و آدینان و نواحی طاله جار گسترش یافته‌است که در این باره در کتاب دائره المعارف اسلامی چاپ انتشارات صلاح الدین ایوبی مطالبی بچشم می‌خورد. آقا صالح در طول عمر خود با گرفتاریها و مصائب فراوان روبرو بوده‌است و سرانجام از دنیا رفت و امروزه فرزندان و خانواده او در سرشیو و سقز زندگی می‌کنند و با طایفه وکیلی و سهامی که آنان نیز از عشایر سرشیو هستند خویشاوندی دارند.عشایر ایران، مجله الکترونیک نسیم
محمودخان سلطانی صاحب آبادی مله و میتو و غیره که ریاست قسمتی از عشایر خورخوره را بعهده داشتند. این ایلات اکنون در نواحی خورخوره نزدیک به کوه‌های چهل چشمه زندگی می‌کنند.
عشایر غفاری و ولدبیگی که در منطقه یورقول و باشبلاغ زندگی می‌کنند و ریاست آنان با ملا سیف الدین خان غفاری بود که از علما برجسته کردستان بودند و اعقاب ایشان با نام خانوادگی محمد پناه و غفاری در سقز و یورقول هستند.
طایفه وکیلی که قلمرو آنان از گورک تا سرشیو می‌باشد و رئیس آنان حاجی وکیل بود که پس از فوت، پسرش محمد آقا وکیلی این سمت را داشت. محمد آقا علاوه بر کارهای عشایری مدتی هم شهردار سقز بود و سرانجام در تصادف اتومبیل فوت نمود. سپس محمدخان وکیلی زعامت طایفه را داشتند و اکنون در آبادیهای تموته، قبغلوچه، سرتکلتو، کچل منگان، عرب لنگ، کندلان، حسن سالاران، قلعه جوقه، دره‌وزان علیا، دره‌وزان سفلی، درگاه سلیمان و مرکز سقز ساکن هستند.
طایفه دیوانی مقدم که رئیس آنها رشیدالدیوان بود و در آبادیهای گوره قلعه و سرسیف و سقز زندگی می‌کنند.
طایفه حسنی که از عشایر خورخوره سقز و از نسل برادر شیخ حسن مولان آبادی عارف و دانشمند بزرگ کردستان می‌باشند. چون شیخ خودش فاقد زن و اولاد بوده و طایفه ایشان در بخشهائی از خورخوره و سرشیو با نامهای خانوادگی حسنی، محمدی، یزدانی، صادقی، شیخی و غیره زندگی می‌کنند.
طایفه کلهر که از ناحیه کرمانشاه از روزگاران کهن به سقز و نواحی آن کوچیده و در خورخوره و بخش زیویه و گلتپه زندگی می‌کنند. ریاست آنان آقا رضاخان کلهر بود که فوت نمود. سپس مجید خان کلهر که فردی است آگاه و کاردان تاحدی امور این طایفه را در دست گرفته‌است. این طایفه در آبادیهای رستمان، خانه میران، گورباباعلی، قشلاق رضا و سایر روستاهای گلتپه و دهستان خورخوره زندگی می‌کنند.ایل کلهر بزرگترین ایل کُرد و دومین ایل بزرگ ایران، طرفداری، ۱۳۹۶
طایفه تیلکوه در قبل ساکن کشور عراق بوده که مناطق ییلاقی خود را به کردستان ایران منطقه باشماق آورده و شغل آن‌ها ابتدا دامداری و چادرنشین بوده که بعدها در دشت‌های وسیع فلات اوباتو ساکن شده‌اند و در کنار دامداری و رمه‌داری به کشاورزی نیز مشغول شده‌اند.
سران این طابفه به ترتیب شیرک، یاراحمد سهراب، بزرگ‌بیک ملکه، حبیب‌الله‌خان، علی خان حبیبی که اولین بخشدار دیواندره بودند که علی خان به دست محمدامین بگ برادر محمدرشیدخان بانه‌ای در سقز کشته شد.دیواندره در گذر فرهنگ و تاریخ/آشنایی با طایفه تیلکویی ، کردتودی، ۱۳۹۳
طایفه حمه ویسی از اصیل‌ترین طوایف منطقه بوده و علی خان حمه ویسی رئیس طایفه، از سران بسیار قدرتمند عشایر بوده و در بحران جنگ عشایر و جنگ جهانی دوم و دفع یورش عشایر بانه و محمد رشید خان، نقش عمده ای در حفظ منطقه سقز داشته‌است.
به‌رغم اینکه تبلیغات گسترده‌ای برای ماندگاری و بازگشت به روستاها صورت می‌گیرد، جمعیت روستاهای کردستان در حال کاهش است و برنامه‌ریزی خاصی برای بازگشت مهاجران به روستاهای کردستان که پتانسیل غنی و بالایی در تمام حوزه‌ها دارند، انجام نشده‌است.
طبق آماری که از نتایج سرشماری‌های رسمی کشور استخراج شده‌است، سنندج به عنوان مرکز استان در سال ۸۵ دارای ۹۹ هزار نفر جمعیت روستایی بود. در سال ۹۰، با اینکه جمعیت شهری سنندج رشد قابل توجهی پیدا می‌کند، جمعیت روستایی آن با کاهش چشمگیر به نزدیک ۷۵ هزار نفر می‌رسد. در سرشماری سال ۹۵ نیز که آخرین سرشماری رسمی محسوب می‌شود جمعیت روستایی کمی افزایش می‌یابد و به ۸۷ هزار نفر می‌رسد.
سقز به عنوان دومین شهرستان استان از نظر جمعیت، در سال ۸۵ دارای ۷۳ هزار نفر جمعیت روستایی بود که در سرشماری سال ۹۰ این تعداد به ۸۶ هزار نفر رسید. در سال ۹۵ نیز جمعیت روستایی این شهرستان به ۵۸ هزار نفر کاهش یافت.مهاجرت، روستاهای کردستان را می‌خشکاند، همشهری، ۱۳۹۷
سول ایستگاهی در خط ۱، خط ۲ و خط ۳ متروی مادرید می‌باشد. این ایستگاه در منطقه A قرار دارد و مرکزی‌ترین ایستگاه مترو میباشدکه در میدان پورتادل سول قرار گرفته‌است. به دلیل موقعیت مکانی خود، یکی از شلوغ‌ترین ایستگاه‌های مترو مادرید است.
ایستگاه خط ۱ در سال ۱۹۱۹ با افتتاح نخستین قسمتمترو مادرید میان سول و کواترو کامینوس مورد استفاده قرار گرفت. ایستگاه خط ۲ در سال ۱۹۲۴ بازگشایی شد، در بالای ایستگاه خط ۱ و عمود بر آن درست شد. ایستگاه خط ۳ در سال ۱۹۳۶ افتتاح شد که کما بیش در همان سطح ایستگاه خط ۱ و عمود بر خط ۲ واقع شده. نخستین قسمت از سه خط نخست افتتاح شده شامل ایستگاه سول بود.
در دهه ۱۹۶۰ سکوهای خط ۱ از ۶۰ به ۹۰ متر گسترده ترشدند، ولی وضعیت بد پایه‌های ساختمان‌های سطحی مخل انجام این کار در هر دو سکو به صورت مساوی شد. پس یکی از سکوها به سوی شمال و سمت دیگری به سوی جنوب بزرگ شد و در نتیجه تنها ایستگاه مترو مادرید با سکوهای غیر مساوی تشکیل شد.
میان سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶، سکوهای خط ۳ نیز از ۶۰ متر به ۹۰ متر بزرگ شد که این بار کاملاً مساوی می‌باشند. در همان وقت نصب آسانسورها شروع شد که از سال ۲۰۰۷ به خطوط ۲ و ۳ و از خیابان به لابی دسترسی پیدا نمود.
در حال حاضر این ایستگاه دارای چهار ورودی میباشدکه با توجه به تعداد بسیار مسافرها بیشتر باعث شلوغی جمعیت در پله‌ها می‌شود. فضای داخلی آن دارای یک اتاق مرکزی بزرگ با سقف تزئین شده‌است که در آن مقدار زیادی مغازه و یک ایستگاه پلیس وجود دارد.
درتاریخ ۱۳ مارس ۲۰۱۲ ایستگاه سول به دلیل یک قرارداد هواخواهی ۱ ماهه توسط شرکت سامسونگ که دستگاه تلفن همراه خود را تبلیغ می‌نمود، به «سول گلکسی نوت» تغییر اسم داد. این یک پروژه آزمایشی برای اسم گذاری حق فروش برای تأمین مالی حمل و نقل مردمی بود.«Sol, primera estación con patrocinador", El País, 12 de marzo de 2012 ازتاریخ ۱ ژوئن ۲۰۱۳ تا تاریخ۳۱ می ۲۰۱۶، به دلایل حمایت مالی، ایستگاه خط ۲ به «وودافون سول» تغییر اسم داد.Sol Station and Line 2 of Metro Madrid recover their original name Metro Madrid, 1 June 2016
در سال ۲۰۰۴ کار برای اتصال ایستگاه به شبکه سرکانیاس مادرید، حفر تونل آتوچا - چامرتین، جانشین تونل قبلی شروع شد. این تونل درتاریخ ۹ ژوئیه ۲۰۰۸ به روی مردم باز گردیدو ایستگاه در تاریخ۲۷ ژوئن ۲۰۰۹ افتتاح شد. این کار در سال ۲۰۰۶ به دلیل اکتشاف بقایای باستان‌شناسی دچار تعطیلی ۶ ماهه شد، پس کار ایستگاه با توجه به مجموع تونل به تعلل افتاد. از تاریخ۲۵ ژوئن تا تاریخ ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۸ خط ۲ به شکل موقت قطع شد تا امکان ساخت ایستگاه سرکانیاس در نزدیکی آن فراهم شود. سرویس خط ۱ نیز ازتاریخ اوت تا ۴ سپتامبر ۲۰۰۸ قطع شد.
نان قندی یک نان سنتی ایرانی است، که شامل شکر، آرد و سایر مواد خمیری است. این نان به دلیل حاوی شکر، طعم شیرینی دارد که اغلب با چای خورده می‌شود.
پروتئاز شبه کیموتریپسین CTRL-1 آنزیمی است که در انسان توسط ژن "CTRL" کدگذاری می‌شود.
نقل نخودی یک شیرینی سنتی ایرانی، افغانی و ترکی است. از جوشاندن شکر با آب و گلاب و سپس پوشاندن نخود برشته در این مخلوط درست می‌شود.
پروتئین ۲۵ ترانس‌ممبران پروتئینی است که در انسان توسط ژن "TMEM25" کدگذاری می‌شود.
N-استیل ترانسفراز ۹ آنزیمی است که در انسان توسط ژن "NAT9" کدگذاری می‌شود.
آمار روستایی سال ۱۹۴۵ یک کار پیمایشی مشترک بود که توسط اداره آمار دولتی و دپارتمان اراضی دولت قیمومیت بریتانیا برای کمیته انگلیسی-آمریکایی تحقیق دربارهٔ فلسطین تهیه شده بود.Hadawi, S., Village statistics, 1945, A Classification of Land and Area Ownership in Palestine, pp. 11-12 این داده‌ها در تاریخ ۱ آوریل ۱۹۴۵،ורד בר-און, שימוש בתוכנות מחשב ככלי עזר בניתוח גאוגרפי היסטורי בהדגמה על "סקר הכפרים" (1945), עמ' III محاسبه و بعداً منتشر شد و همچنین مورد استفادهٔ کمیته ویژه فلسطین سازمان ملل متحد که در سال ۱۹۴۷ فعالیت می‌کرد قرارگرفت.
نسخه‌های قبلی این گزارش در سال‌های ۱۹۳۸ و ۱۹۴۳ تهیه شده‌بود.
این گزارش نشان داد که کل جمعیت فلسطین ۱٫۷۶۴٫۵۲۰ نفر است. ۱٬۰۶۱٬۲۷۰ مسلمان، ۵۵۳٬۶۰۰ یهودی، ۱۳۵٬۵۵۰ مسیحی و ۱۴٬۱۰۰ طبقه‌بندی شده به عنوان «دیگران» (غالبا دروزی‌ها).Department of Statistics, 1945, p. 3