moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فلسطینیان در عراق افرادی از نژاد فلسطینی هستند که بیشتر آنها پس از آوارگی(نکبت) سال ۱۹۴۸ در عراق اقامت داشته‌اند. پیش از سال ۲۰۰۳، تقریباً ۳۴۰۰۰ فلسطینی در عراق زندگی می‌کردند که عمدتاً در بغداد سکونت داشتند. با این‌حال ، از زمان جنگ ۲۰۰۳ عراق ، هرچند تعیین یک رقم دقیق دشوار است، این رقم بین ۱۰.۰۰۰ تا ۱۳.۰۰۰ تغییر دارد. Sassoon, Joseph. The Iraqi Refugees: The New Crisis in the Middle East, Paperback Edition. I.B. Tauris, 2011., p. 75 وضعیت فلسطینیان در عراق پس از سقوط صدام حسین و به ویژه پس از بمب‌گذاری در حرم عسکریین در سال ۲۰۰۶ بدتر شد. از آن زمان ، با افزایش ناامنی در سراسر عراق ، آنها مورد آزار و اذیت و خشونت قرارگرفتند، گروه‌های شبه نظامی آن‌ها را برای رفتارهای ترجیحی تحت قانون حزب بعث (نسبت به فلسطینیان) هدف قرار دادند. در حال حاضر ، چندصد فلسطینی از عراق پس از ورود به اردن و سوریه، در اردوگاه های مرزی زندگی می کنند. دیگران در کشورهای ثالث اسکان داده شده‌اند.
تولد جامعه فلسطین در عراق معاصر به سال ۱۹۴۸ برمی‌گردد، زمانی که ارتش عراق که در فلسطین می‌جنگید ، با گروهی از فلسطینی‌ها که مجبور به ترک خانه‌های خود در حیفا و یافا شدند، به بغداد بازگشت. بعلاوه، برخی از روستائیان فلسطینی توسط ارتش عراق به زور به خدمت درآمده و به آنها و خانواده هایشان اجازه داده شد که در عراق سکونت پیداکنند. به دنبال جنگ شش‌روزه‌ی ۱۹۷۶ با اسرائیل ، موج دوم فلسطینیان به عراق پناهنده‌شدند. موج سوم و آخر نیز در سال ۱۹۹۱ پس از حمله عراق به کویت، هنگامی که فلسطینیان ساکن کویت فرار کردند، رخ داد. در طول سال‌ها ، فلسطینی‌های بسیاری نیز بودند که به‌دنبال کار به عراق آمدند. قبل از سال ۲۰۰۳ ، تقریباً ۲۵۰۰۰ پناهنده‌ی فلسطینی ثبت شده در عراق زندگی می‌کردند. Younes, Kristele., Refugees International, 27 June 2007, accessed on 21 February 2011. در دسامبر ۲۰۱۰ ، تقریباً ۱۰ هزار فلسطینی در عراق باقی ماندند که اکثرشان در بغداد و حومه آن زندگی می‌کردند. Campbell, Elizabeth."Iraq's Displaced: A Stable Region Requires Stable Assistance" , Refugees International, 16 February 2011, accessed on 17 February 2011.
عراق عضو کنوانسیون ۱۹۵۱ ژنو در مورد حمایت از پناهندگان نیست. فلسطینی ها هرگز از طرف مقامات عراقی جایگاه رسمی دریافت نکردند، اما دولت عراق با استفاده از پروتکل کازابلانکا اتحادیه عرب در سال ۱۹۶۵ به آن‌ها درجه از حمایت و مساعدت اعطا کرد. در دوران حکومت صدام حسین ، فلسطینیان اجازه اقامت، دسترسی کامل به خدمات دولتی از جمله مراقبت‌های بهداشتی و آموزشی اعطا شد و همچنین اجازه کار داشتند. دولت همچنین اسناد سفر ویژه‌ای را برای پناهندگان فلسطینی صادر کرد، که به آن‌ها اجازه می‌داد آزادانه در سراسر عراق سفر کنند، اما ترک کشور بسیار دشوار بود. برخی نهادهای سیاسی و فرقه ای ادعا می کنند که در رژیم بعثی با فلسطینیان رفتار مطلوبی شده است.Younes, Kristele., Refugees International, 27 June 2007, accessed on 21 February 2011. دولت مجتمع های مسکونی ویژه ای بنا کرد و اقامتگاه‌هایی با رایانه‌ی دولتی برای فلسطینی‌ها فراهم کرد. فلسطینی ها نیز از خدمت سربازی معاف بودند. همچنین به دانشجویان فلسطینی بورسیه اعطا می شد که آنها را قادر می سازد در دانشگاه های خاص تحصیل کنند. (پس از حمله‌ی عراق به کویت)در طول سال‌های تحریم اقتصادی در دهه ۱۹۹۰، دولت عراق قیمت اجاره را مسدود کرد، و مالکان عراقی را مجبور کرد اجاره آپارتمان خود را به فلسطینی‌ها با حداقل ۱ دلار در ماه پرداخت‌کنند. این امر موجب کینه‌ی مردم عراق نسبت به فلسطینی‌ها شده بود.
فلسطینیان در نتیجه تحریمهای سازمان ملل متحد علیه عراق (۱۹۹۰–۲۰۰۳) آسیب‌های زیادی دیدند. شورای فرماندهی صدام تصمیم‌گرفت که فلسطینی‌ها مجاز به سرمایه گذاری در شرکت‌ها نیستند و اجازه سرمایه گذاری در هیچ گونه از مشاغل کارآفرینانه را ندارند. آنها باید مجوزهای ویژه‌ای برای ازدواج با عراقی‌ها و فلسطینی‌هایی می‌گرفتند که مادرانی عراقی نداشتند و نمی‌توانستند ملیت خود را از مادرشان به ارث ببرند. فلسطینی‌ها مجاز به زندگی در مناطق نزدیک به مرزهای بین‌المللی نبودند و اجازه‌ی کار در مناطق امنیتی حساس را نداشتند. فلسطینی‌ها به دلیل تحریم های سازمان ملل درباره‌ی مسافرت هوایی به عراق و ورود به این کشور و به دلیل اینکه همسایگان عراق به اجازه ورود فلسطینیان به کشورهایشان را نمی‌دادند، در داخل عراق محبوس‌شدند.
همچنین فلسطینیان فقط مجاز به پیوستن به حزب بعث بودند و اجازه‌ی پیوستن به سازمان‌های سیاسی سنتی فلسطینی را نداشتند.
ادعا می‌شود پس از سقوط رژیم صدام در آوریل ۲۰۰۳، فلسطینیان در عراق مورد تبعیض و خشونت فرقه‌ای و کشتار گسترده‌ای توسط دولت عراق و گروه‌های مختلف شبه‌نظامی قرار گرفتند. محله‌های فلسطینی‌نشین مانند الدوره، الحریه و البلادیات در بغداد نیز بمباران شده و مورد حمله قرار گرفتند. گزارش کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در سال ۲۰۰۷ جزئیاتی از خشونت و آزار و اذیت و آزار فلسطینیان در عراق را شامل می‌شود، که موارد آدم‌ربایی، حمله، شکنجه توسط هر گروه‌های شبه‌نظامی ناشناس و وزارت کشور عراق و کشته‌شدن بسیاری از زنان، مردان و کودکان فلسطینی را در برمی‌گیرد.
در دولت جدید منتخب عراق، اجازه اقامت فلسطینیان داده‌شده و هرماه مجبور به حضور و ثبت‌نام در وزارت کشور هستند. این مسئله‌ی بسیار خطرناک به اثبات رسیده است که ترس از شلیک به هنگام ورود یا خروج از وزارت، بسیاری از فلسطینیان را از بدست آوردن حق‌اقامت در عراق بازداشته‌است. علاوه بر این، دیده‌بان حقوق بشر گزارش داد که مقامات وزارت‌کشور خودسرانه آوارگان فلسطینی را دستگیر ، مورد ضرب و شتم ، شکنجه قرار داده و در مواردی نیز سربه‌نیست کرده‌اند.
پس از بمب گذاری در زیارتگاه شیعیان در شهر سامرا ، اوضاع فلسطینیان مقیم عراق به طور قابل ملاحظه ای وخیم‌تر شد زیرا آن‌ها به قربانیانی مترادف با "تروریست" و "شورشی" تبدیل‌شدند. دیده بان حقوق بشر گزارش‌داده‌است که در اواسط ماه مارس، یک گروه شبه نظامی ناشناخته که خود را "گردانهای روز قضاوت" می‌نامید، اقدام به پخش اعلامیه در محله‌های فلسطین کرده و فلسطینیان را به همکاری با شورشیان متهم کرده و موارد زیر را بیان می کند: "ما هشدار می دهیم که اگر ظرف ده‌روز برای همیشه از این منطقه خاریج‌نشوید همه شما را از بین می بریم. علی سیستانی در آوریل ۲۰۰۶ با صدور فتوا، هرگونه حمله به فلسطینیان را منع کرد. با این حال ، به گفته کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل (UNHCR)، انبوه کشتارها و تهدیدهای مرگ ، جامعه فلسطین را در یک "وضعیت شوک" قرار داده و هزاران نفر را مجبور به ترک کشور کرده‌است.
پس از سال ۲۰۰۳ اغلب فلسطینیان یا کشته‌شدند یا به کشورهای همسایه یعنی سوریه و اردن گریختند - که هیچ یک از امضاکنندگان کنوانسیون ۱۹۵۱ ژنو نیستند-. اگرچه هر کشور بدون هیچ گونه قید و شرطی به پروتکل ۱۹۶۵کازابلانکا پایبند است."Protocol for the Treatment of Palestinians in Arab States, Casablanca Protocol", accessed on March 12th 2011. علی‌رغم سخاوت و مهمان نوازی قابل تحسین مردم سوریه و اردن نسبت به هزاران عراقی و جمعیت بزرگ و کاملاً یکپارچه فلسطینی آن‌ها، هر دو کشور مرزهای خود را به روی فلسطینی‌هایی که از عراق می آمدند بستند. در نتیجه ، بسیاری از آنها در شرایط نامناسب در اردوگاه‌های مرزی مانند الولید یا الکرامه گیرافتادند. هر دو اردوگاه در (نقطه‌ی صفر مرزی یا)"سرزمین هیچکس" نزدیک مرزهای مشترک با سوریه و اردن واقع شده‌اند. باقی فلسطینیان هم چاره‌ای جز بازگشت به شهرهای بغداد و موصل نداشته‌اند. در سال ۲۰۰۷ ، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد رهنمودهای واجد شرایط بودن برای ارزیابی نیازهای حفاظت بین‌المللی پناه‌جویان عراقی را منتشر کرد که در آن بیان شده است که «بسیاری از پناهندگان عرب (از جمله فلسطینی ها) مدارک معتبری ندارند»، که این موضوع آزادی حرکت آن‌ها، دسترسی به خدمات را محدود می‌کند و آن‌ها را در معرض خطر بازداشت و احتمالاً بازگرداندن مجدد قرار می‌دهد. به همین ترتیب ، در قضاوت در مورد ادعاهای پناهندگان افرادی که قبلاً در عراق پناهنده بودند ، وضعیت فعلی عراق به گونه ای است که به‌طورکلی حمایت مؤثری در کشور در دسترس نیست. ‘Eligibility Guidelines for Assessing the International Protection Needs of Iraqi Asylum-Seekers’, UNHCR (Geneva 2007)
اردن بیشترین تعداد پناهنده را نسبت به کل جمعیت در جهان دارد و بیشترین تعداد پناهنده فلسطینی را تحت نظر آژانس امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی در خاور نزدیک (UNRWA) میزبانی می‌کند. قانون اساسی اردن بازگرداندن "پناهندگان سیاسی به دلیل اعتقادات سیاسی آن‌ها یا دفاع از آزادی" را ممنوع کرده‌است. Sassoon, Joseph. The Iraqi Refugees: The New Crisis in the Middle East, Paperback Edition. I.B. Tauris, 2011., p. 33 بعلاوه ، دولت در سال ۱۹۹۸ توافق نامه‌ای در مورد تعریف پناهنده و الزام عدم منصرف کردن مجدد آن را امضا کرد. "UNHCR 2011 Global Appeal for Jordan" UNHCR, December 2010, accessed on 4 March 2011 از نظر تاریخی ، دولت اردن به اکثریت قریب به اتفاق پناهندگان فلسطینی تابعیت کامل اعطا کرده‌است ، در حالی که اونروا کمک و خدمات درمانی و بهداشتی را به کسانی که در اردوگاه های پناهندگان زندگی می کنند ارائه می‌دهد. Sassoon, Joseph. The Iraqi Refugees: The New Crisis in the Middle East, Paperback Edition. I.B. Tauris, 2011., p. 34 سیاست های آن در قبال عراقی‌ها چندان روشن نیست. در حال حاضر ، دولت تخمین می زند که ۴۵۰.۰۰۰ - ۵۰۰.۰۰۰ عراقی در اردن زندگی می‌کنند ، درحالی‌که فقط ۳۱.۰۰۰ نفر از این عراقی ها در UNHCR ثبت‌نام شده‌اند. هنوز سیاست های این دولت در قبال آن‌ها در رابطه با ارائه خدمات اساسی چندان روشن نیست. علاوه بر این ، ترجیح داده است هنگام اشاره به عراقی‌ها از لفظ"بازدید کننده" یا "میهمان" استفاده شود و از اصطلاح "پناهنده" که از نظر اجتماعی و سیاسی فهمیده می‌شود و نیازهای بعدی برای ایجاد ترتیبات، خدمات و راه حل‌های دائمی‌تر که زیرساخت های اردن را تحت فشار قرار دهد، جلوگیری‌کند. Sassoon, Joseph. 1he Iraqi Refugees: The New Crisis in the Middle East, Paperback Edition. I.B. Tauris, 2011., p. 52 وضعیت فلسطینیانی که پس از حمله ۲۰۰۳ به عراق، به اردن فرار کردند، هنوز دشوارتر است. گذشته از تعداد معدودی از روابط خانوادگی در داخل اردن، اکثریت فلسطینیان از ورود یا حرکت آزادانه در داخل کشور خودداری کردند. بنابراین ، بسیاری در سرزمین هیچ کس بین عراق و اردن گیر کرده، یا در اردوگاه الروید در اردن محبوس شدند. "Non-Iraqi refugees in Jordan" UNHCR, 20 February 2007, accessed on 3 March 2011
الروویش در اردن شرقی ، ۶۰ کیلومتری مرز با عراق واقع شده‌است. در طول سالها ، کسانی که در این اردوگاه زندگی می کنند شامل فلسطینیان عراق، کردهای ایرانی، سومالیایی و سودانی‌ها بوده‌اند. با افزایش دما در ماه های تابستان و طوفان در زمستان‌های سخت شرایط زندگی در اردوگاه بسیار دشوار بود. کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل و نهادهای غیردولتی محلی به ساکنان اردوگاه غذا و کمک می‌دادند. با این حال ، اکثر کودکان قادر به دسترسی به آموزش نبودند. "Palestinians Stranded on Iraq Border", Al Awda, accessed 7 March 2011
از سال ۲۰۰۳ ، بیش از هزار نفر به کشورهای ثالث اسکان داده شدند ، از جمله ۵۴ فلسطینی که در نوامبر ۲۰۰۶ در کانادا پناهندگی دریافت‌کردند، Ziadah, Rafeef "Palestinian Refugees of Iraq", March 11th 2007. accessed March 7th 2011 و ۱۰۷ فلسطینی که در سال ۲۰۰۷ توسط برزیل پذیرفته‌شدند.UNHCR Jordan’s Ruweished camp empty as last family leaves (5 November 2007) http://www.unhcr.org/cgi-bin/texis/vtx/news/opendoc.htm?tbl=NEWS&id=472f38be4 بعداً ، در نوامبر همان سال، ساکنان باقیمانده (که همگی فلسطینی بودند) در ایالت های سائوپائولو و ریو گراند دو سول در برزیل اسکان داده‌شدند. درآنجا به آن‌ها قول مسکن اجاره‌ای، مبلمان و کمک مادی به مدت دو سال داده شد، به عنوان حمایت اخلاقی داوطلبانه در جوامع، که باید در ادغام محلی به آن‌ها کمک کنند. UNHCR Jordan’s Ruweished camp empty as last family leaves (5 November 2007)http://www.unhcr.org/cgi-bin/texis/vtx/news/opendoc.htm?tbl=NEWS&id=472f38be4
از زمان اولین ورود در سال ۱۹۴۸ و همچنین چند صد هزار عراقی در سال های اخیر، تعداد قابل توجهی از فلسطینیان در سوریه حضور داشته‌اند." 2011 UNHCR Country Operations Profile – Syrian Arab Republic", accessed on 5 March 2011 طبق گزارش فافو در سال ۲۰۰۷ آوارگان فلسطینی نسبت به اردن بهتر در جامعه سوریه ادغام شده اند" Tiltnes, Åge A., Keeping Up: A Brief on Living Conditions of Palestinian Refugees in Syria (Fafo 2007) بر خلاف اردن ، به فلسطینی های مقیم سوریه تابعیت داده نشده‌است. فارغ از ملیت سوریه و حق رأی ، فلسطینیان از"... همان حقوق مدنی و خدماتی را که شهروندان محلی از آن برخوردار هستند، و از لحاظ اجتماعی پناهندگان فلسطینی را در کشورهای میزبان ادغام می‌کنند" برخوردارند.Sari Hanafi in Are Knudsen and Sari Hanafi, Palestinian Refugees: Identity, space and place in the Levant (New York: Routledge, 2011), p. 39 سوریه مانند اردن کنوانسیون ۱۹۵۱ را امضا نکرده‌است، اما طرفدار پروتکل ۱۹۶۵ کازابلانکا برای حمایت از پناهندگان فلسطینی است. قانون اساسی ۱۹۷۳ سوریه به‌دلیل "اصول سیاسی یا دفاع از آزادی" اجازه اخراج پناهندگان را نمی‌دهد ، اگرچه دولت رویه‌ای برای اعطای پناهندگی نیز ندارد.Sassoon, Joseph. The Iraqi Refugees: The New Crisis in the Middle East, Paperback Edition. I.B. Tauris, 2011., p. 61 وزارت امور اجتماعی سوریه همچنین با کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان یک یادداشت تفاهم مشترک دارد که به این سازمان اجازه می‌دهد با سازمان‌های محلی برای کمک به پناهندگان همکاری و به آن‌ها کمک‌کند." 2011 UNHCR Country Operations Profile –Syrian Arab Republic", accessed on 5 March 2011
پس از چنین سابقه‌ای در زمینه مهیاکردن سرپناه و خدمات برای آوارگان فلسطینی و عراقی، مشخص نیست که چرا دولت سوریه از سال ۲۰۰۶ از ورود فلسطینیانی که از عراق به‌سمت سوریه آمده‌اند خودداری کرده است. Sassoon, Joseph. The Iraqi Refugees: The New Crisis in the Middle East, Paperback Edition. I.B. Tauris, 2011., p. 75
اردوگاه التنف یک اردوگاه موقت بود که در سوریه و مرز عراق قرار داشت. اولین بار در سال ۲۰۰۶ در زمانی که مقامات سوریه از ورود ۳۸۹ عراقی-فلسطینی خودداری کردند افتتاح شد."Al Tanf Camp: Trauma Continues for Palestinians Fleeing Iraq Amnesty International, April 2008, accessed on 7 March 2011 نمایندگان کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد متصور بودند که اردوگاه برای چند هفته دایر خواهد بود، اما این چند هفته درعین وجود استانداردهای غیرقابل تحمل برای زندگی، به سال‌ها تبدیل شدند."Witness: Leaving Al Tanf" Al Jazeera, February 2010, accessed on 21 February 2011 تعداد افراد درون اردوگاه همچنان افزایش می‌یابد، زیرا فلسطینیانی توسط مقامات سوریه شناسایی می‌شوند که از عراق با استفاده از اسناد جعلی وارد سوریه شده‌اند. این اردوگاه در طی دوره مارس ۲۰۰۶ تا تعطیلات سال ۲۰۱۰، میزبان بیش از ۱۳۰۰ عراقی-فلسطینی بوده‌است.
شرایط زندگی در التنف بسیار ناخوشایند بود و ساکنان آن در معرض آب‌وهوای سخت کویری قرار داشتند. http://english.aljazeera.net/photo_galleries/middleeast/2010318132024701812.html ساکنان این اردوگاه همچنین مسمومیت به عقرب و حیوانات موذی، درجه حرارت شدید، طوفان شن، وزش باد شدید و ویرانگر را تحمل کرده‌اند. به دلیل وجود چادرهای بوم با احتمال اشتعال بالا، وقوع آتش سوزی نیز در التنف و سایر اردوگاه ها یک اتفاق معمول بود. یک زبن باردار در حین آتش سوزی خیمه‌ای که در آن ساکن بود ، در این اردوگاه کشته‌شد. Garai, Romola & Khalil, Mustafa."Romola Garai Visits Al Tanf" The Guardian, 20 March 2009, accessed on 28 February 2011
برخی از ساکنان این اردوگاه یک شبکه تلویزیونی آماتور به نام "گروه رسانه‌ای التنف"("Al Tanf Media Group") تأسیس‌کردند تا رنج آن‌ها را به‌تصویر بکشد و ساکنان جوان‌تر اردوگاه را به اشتغال درآورند و فرصت های مهارت‌آموزی را در اختیار آنها قرار دهند. آنها با استفاده از رایانه و دوربین کوچک دیجیتال توانستند مستندهای کوتاهی تولید کرده و در داخل اردوگاه برنامه‌ی اکران فیلم ترتیب‌دهند. این فیلم‌ها از طریق اینترنت و در میان هیئت‌های سازمان‌های بین‌المللی که از اردوگاه‌ها بازدید می‌کردند توزیع‌شد.
در اول فوریه ۲۰۱۰، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل اردوگاه را بست و آخرین ۶۰نفر از ساکنان باقی مانده را به اردوگاه الهول منتقل کرد، جایی که گفته شد آن‌ها قبل از اسکان مجدد در کشورهای ثالث به طور موقت در آن زندگی می‌کنند.
الهول تا امروز باز است و حدود ۵۵ کیلومتری شهر دیرالزور در شمال شرقی استان حسکه واقع شده است و با مرز با عراق فاصله دارد. این اردوگاه برای مقابله با هجوم پناهجویان عراقی از جنگ خلیج فارس برای اولین بار در سال ۱۹۹۱ برپا شد. در پاسخ به فرار فلسطینی ها از عراق دوباره در سال ۲۰۰۵ افتتاح شد. در حال حاضر، ۴۵ خانواده در این اردوگاه زندگی می‌کنند که خبری از اسکان آن‌ها در کشور ثالث برای آینده نزدیک نیست. در نتیجه، اونروا و کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد همکاری با ساکنان این اردوگاه را برای ایجاد هماهنگی‌های دائمی‌تر با آن‌ها را آغاز کرده‌اند. کودکان این اردوگاه با کودکان سوری در روستای الهول در نزدیکی مدرسه تحصیل می‌کنند و مردان برای تأمین غذای اضافی محصولات زراعی می‌کارند. کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل برای آموزش مقدماتی، بهداشتی و تفریحی در داخل اردوگاه شرایط را مهیا می‌کند و برنامه های آموزش حرفه‌ای برای زنان توسط سازمان بین‌المللی مهاجرت و با مشارکت اتحادیه اروپا ایجاد شده‌است.
اسکان مجدد باعث خلاصی هزاران عراقی-فلسطینی می‌شود که به عنوان آوارگان در عراق یا پناهندگان در اردوگاه های مرزی نامناسب زندگی می‌کنند. با این حال، پیشرفت هایی نیز وجود داشته است -به ویژه برای کسانی که در اردوگاه‌های مرزی عراق، سوریه و اردن زندگی می‌کنند-. در پایان سال ۲۰۰۹ ، به ۶۱ نفر از ساکنان اردوگاه التنف اجازه اقامت در ایتالیا داده شد https://www.youtube.com/watch?v=CP6lBwBhsG و از ۱۳۰۰ ساکن عراقی-فلسطینی که در این اردوگاه گرفتار شده بودند، بیش از ۱۰۰۰ نفر به کشورهای ثالث منتقل شدند. از جمله بلژیک، شیلی، فنلاند، ایتالیا، نروژ، سوئد، سوئیس و انگلستان. در سال ۲۰۰۹، ایالات متحده همچنین اجازه داد بیش از هزار فلسطینی عراقی از اردوگاه‌های داخل عراق در مرزهای خود آمریکا اسکان داده شوند. این بزرگترین اسکان اسکان پناهندگان فلسطینی در تاریخ ایالات‌متحده بوده است. "Iraqi Palestinians to be resettled in U.S." "JTA". 8 July 2009. 8 July 2009. منتقدان تصمیم وزارت امورخارجه در مورد اسکان مجدد این گروه از فلسطینیان معتقد بودند که آن‌ها هوادار صدام هستند. "US to resettle 1,350 Palestinians from Iraq." "Jerusalem Post". 9 July 2009. 9 July 2009. در دسامبر ۲۰۰۹، تلاش های یکپارچه شرکت غیر انتفاعی انجمن استرالیا برای موارد اضطراری پناهندگان عراقی فلسطینی(ASPIRE) و سازمان عفو بین‌الملل-استرالیا منجر به تصویب وضعیت پناهندگی بشردوستانه از طرف دولت استرالیا برای ۱۶خانواده و ۶۸ نفر از الهول شد. آنها اکنون در ملبورن و پرت زندگی می‌کنند.
در فوریه ۲۰۱۰، کمیلی پناهندگان سازمان ملل متحد متعهد شد که ""به حمایت از تلاش برای دستیابی به راه حل آبرومندانه‌ای برای همه آوارگان فلسطینی که در اردوگاه‌ها اسیر شده اند ادامه‌دهد"". با این حال ، از مارس ۲۰۱۱، تصور می‌شود که چند هزار عراقی-فلسطینی بدون دسترسی به خدمات قانونی در دمشق زندگی می‌کنند. علاوه بر این، چند صد فلسطینی در اردوگاه های الولید و الهول باقی مانده‌اند، بدون اینکه امید قریبی برای اسکان مجدد در کشورهای ثالث داشته باشند. در تابستان ۲۰۱۴ حداقل ۸۵ پناهنده‌ی فلسطینی، عمدتاً از موصل ، در اردوگاه آوارگان خزیر و بعداً در اردوگاه آوارگان بهارکا، در نزدیکی اربیل، پناه گرفتند و در جریان حمله دولت اسلامی در عراق و شام از شمال عراق فرار کردند.
کلبه تب‌دار ۲: تب بهاری یک فیلم کمدی ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۰۹ به کارگردانی تی وست با بازی نوآ سیگان، الکسی واسر، مارک سنتر، رایدر استرانگ و جوزپه اندروز است. این اثر دنباله‌ای برای فیلم کلبه تب‌دار (فیلم ۲۰۰۲) محسوب می‌شود.
مراسم رقص فارغ‌التحصیلی با تهدیدی مرگبار روبرو می‌شود. ویروسی گوشتخوار از طریق یک برند مشهور آب بسته‌بندی شده منتشر می‌شود و…
تولید فیلم در آوریل ۲۰۰۷ به پایان رسید.
اولین بار این فیلم در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۹ در سینماهای Mann 6 در هالیوود، لس آنجلس، کالیفرنیا به عنوان بخشی از جشنواره فیلم‌های ترسناک اسکریمفست لس آنجلس به نمایش درآمد. دی‌وی‌دی فیلم در ایالات متحده آمریکا در ۱۶ فوریه ۲۰۱۰ و در انگلیس در ۲۲ فوریه منتشر شد.
کمبل فورسیث (؛ ؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود که در سال ۲۰۲۰ درگذشت.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سنت میرن، باشگاه فوتبال کیلمارنوک، باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون، و باشگاه فوتبال فالکیرک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسکاتلند و بزرگسالان اسکاتلند بازی کرده‌است.
پیر فرانچسکو کالیری (متولد ۱۹۵۷) ایران‌شناس ایتالیایی است. او برگزیدهٔ هشتمین دورهٔ جشنواره فارابی شد.
استانوسن یک ترکیب آلی فلزی با فرمول شیمیایی است. این ترکیب در دسته متالوسن‌ها قرار دارد و می‌توان آن را از طریق سدیم سیکلوپنتادی‌انید و قلع(II) کلرید تولید کرد. بر خلاف فروسن، دو حلقه سیکلوپنتادی‌انیل در این ترکیب با هم موازی نیستند.
انسیه خباز مافی‌نژاد (زادهٔ ۱۳۵۷) داور بین‌المللی فوتبال زنان ایران است. او از سوی فیفا، به عنوان کاندید قضاوت در جام جهانی ۲۰۲۳ زنان انتخاب شد و برای نخستین‌بار بانوان ایرانی برای قضاوت در جام‌جهانی کاندید شدند. از وی با عنوان «پرافتخارترین کمک‌داور فوتبال زنان ایران» یاد شده‌است.
در سال ۱۳۹۲، کنفدراسیون جهانی فوتبال - فیفا - در کتابی تحت عنوان «لیست داوران بین‌المللی سال ۲۰۱۴» فهرست داوران و کمک داوران بین‌المللی فوتبال ایران را اعلام کرد که نام مافی‌نژاد نیز در این کتاب قرار داشت.
انسیه خباز مافی‌نژاد، در سال ۱۳۵۷ در مشهد زاده شد. او مدرک کارشناسی مهندسی شیمی و کارشناسی ارشد، مدیریت ورزشی دارد. وی قضاوت فوتبال را از سال ۱۳۸۵ به صورت رسمی آغاز کرد و در سال ۱۳۸۸ مدرک داوری بین‌المللی فوتبال را کسب کرد. انسیه خباز، در مرحله مقدماتی مسابقات قهرمانی آسیا زیر ۱۹ سال، حضور داشت. او همچنین به همراه مهسا قربانی برای مسابقات جام جهانی ۲۰۲۳ انتخاب شد.
انسیه خباز مافی‌نژاد در سال ۱۳۹۴–۱۳۹۵ به عنوان بهترین کمک‌داور زن ایران انتخاب شد این مراسم به عنوان «جشن برترین‌های فوتبال کشور» در برج میلاد برگزار شد.
انسیه مافی‌نژاد در سال ۱۳۸۹ به عنوان «نفر اول لیست داوران بین‌المللی فوتبال بانوان کشور» معرفی شد. پس از آن نخستین قضاوت بین‌المللی خود را در مسابقات کاپ نروژ تجربه کرد و فینال رقابت‌های بین‌المللی کاپ نروژ را به همراه فاطمه نصرالهی و معصومه شکوری قضاوت کرد.
وی در سال ۱۳۹۵ جایزهٔ برترین کمک‌داور فوتبال بانوان ایران را به‌دست‌آورد.
او در سال ۱۳۹۶ در «مراسم تجلیل از داوران فوتبال کشور» به عنوان برترین کمک داور مورد تجلیل قرار گرفت.
مافی‌نژاد در سال ۱۳۹۷ در مراسم معرفی برترین‌های لیگ‌های فوتسال و فوتبال بانوان و آقایان ایران به عنوان «برترین کمک داور بانوان» معرفی شد.
او در سال ۱۳۹۸ نیز به عنوان «برترین کمک‌داور لیگ برتر فوتبال بانوان ایران» برگزیده شد.
وی کمک داور اول دیدار تیم‌های ملی فوتبال بانوان کره جنوبی و ویتنام، از مرحله نهایی مسابقات فوتبال جام ملت‌های بانوان آسیا ۲۰۱۸ بود.
انسیه خباز مافی‌نژاد در سال ۱۳۹۹ برای یازدهمین سال متوالی در بخش کمک‌داوران زن، به عنوان رنک یک ایران در بخش بانوان به فیفا معرفی شد. او همچنین مسئول داوران نخستین دورهٔ مسابقات فوتبال بانوان خراسان رضوی بود.
ابوالقاسم امامی (متولد ۱۳۱۳) مترجم ایرانی است. او در چهارمین دوره جشنواره فارابی به‌عنوان «مترجم برتر در حوزه زبان عربی» برگزیده شد.
لوتی تشرینگ (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل بوتان است. او نخست وزیر کنونی بوتان از نوامبر ۲۰۱۸ است.
کندو وانگچوک (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، و دیپلمات اهل بوتان است. او دو دوره از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲ و از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ نخست وزیر بود. وی در سال ۲۰۰۸ وزیر اقتصاد شد.
سانگی نجیداپ (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل بوتان است. او دو دوره از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰ و از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ نخست وزیر بوتان بود.
یشی زیمبا (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل بوتان است.
جیگمه پالدن دورجی (; – ) سیاست‌مدار اهل بوتان بود. وی اولین نخست وزیر بوتان از ۱۹۵۲ تا ۱۹۶۴ بود و در ۱۹۶۴ ترور شد.
لهنداپ دورجی (؛ ۶ اکتبر ۱۹۳۵ – ) سیاست‌مدار اهل بوتان و رئیس جمهور موقت آن پس از قتل جیگمه پالدن دورجی بود.
اوجین دورجی (؛ ۱۸۵۵ – ۱۹۱۶) سیاست‌مدار و اولین وزیر اعظم بوتان از ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۶ بود.
سید علی‌اکبر حسینی سردری (سروری) (۱۳۰۸–۱۳۸۸) روان‌شناس ایرانی بود. او در پنجمین دوره جشنواره فارابی به‌عنوان شخصیت پیشرو برگزیده شد.
بیس(سیکلواکتاتتراان)آهن یک ترکیب آلی حاوی آهن با فرمول شیمیایی Fe(CH) است که به اختصار Fe(COT) نیز نمایش داده می‌شود. این ماده به صورت جامد سیاه رنگ حساس به هوا است که در دی‌اتیل اتر و حلال‌های آروماتیک محلول است. این ترکیب پس از چند روز حتی در جو بی اثر در محلول تجزیه می‌شود. این ماده کاربرد شناخته شده‌ای ندارد اما به عنوان منبع انحلال پذیر Fe(0) مورد مطالعه قرار دارد.
برای سنتز آزمایشگاهی Fe(COT) از تکنیک‌های عاری از هوا استفاده می‌شود، که شامل کاهش فریک استیل‌استونات توسط تری‌اتیل‌آلومینیوم در حضور ۷٬۵٬۳٬۱- سیکلواکتاتتراان است:
جلیل اخوان زنجانی (تیر ۱۳۱۱–۱۹ اسفند ۱۳۸۹) پژوهشگر و مصحح ایرانی بود. او در پنجمین دوره جشنواره فارابی به‌عنوان شخصیت پیشرو برگزیده شد.
محسن بیدارفر (۱۳۲۳ – ۲۰ شهریور ۱۴۰۰) مصحح و مترجم ایرانی بود. او در پنجمین دوره جشنواره فارابی به‌عنوان مصحح برجسته برگزیده شد.
بیدارفر در سال ۱۳۲۳ در تبریز متولد شد. تحصیلاتش را تا لیسانس طی کرد و در سال ۱۳۵۴ به قم آمد و تا انتهای زندگی در این شهر ماند. از اساتید وی علامه شعرانی و حسن‌زاده آملی را باید یاد کرد. دایی بیدارفر، علامه حسن مصطفوی بود.
محسن بیدارفر در قم در شهریور ۱۴۰۰ در ۷۷ سالگی به دلیل ابتلا به کرونا درگذشت و در روز یکشنبه ۲۱ شهریور در قم در قبرستان باغ بهشت دفن گردید.
بیدارفر مؤسس و مسئول انتشارات بیدار در قم بود که غالباً به تصحیح و چاپ کتاب‌های فلسفی و عرفانی و حدیثی می‌پرداخت. از آثاری که وی تصحیح و چاپ کرده می‌توان به این موارد اشاره داشت:
حامد صدقی (متولد ۱۳۲۴) پژوهشگر ایرانی و استاد بازنشسته دانشگاه خوارزمی است. او در پنجمین دوره جشنواره فارابی به‌عنوان مترجم برتر زبان عربی برگزیده شد.
تَوریز هورامی یا "تبریز هورامی" (به کردی: ته‌ورێز هۆرامی) یکی از بزرگان یارسان در دورۀ بابا سرهنگ بوده که در سدۀ چهارم هجری می‌زیسته‌است. از مکان و زمان تولد وی آگاهی دقیقی در دست نیست.
نام توریز هورامی در کتاب سرانجام ذکر شده و ابیاتی از وی نقل گردیده است. به گفتۀ‌ فاروق صفی‌زاده توریز در آغاز سدۀ چهارم هجری قمری به دنیا آمده و در نیمۀ همان سده نیز درگذشته است،‌ و چنانکه پیداست محل زندگی وی هورامان بوده و در همانجا نیز به خاک سپرده شده است. با این حال تاریخ و مکان دقیق تولد وی مشخص نیست.صفی‌زاده، فاروق. "دایه تبریز اورامی:‌ نخستین شاعرۀ شناخته‌شدۀ‌ کُرد"، در مجلۀ‌ شعر، ش ۲۱، صص ۹۳-۹۲. توریز اورامی یکی از ذوات مقدس در دورۀ باباسرهنگ، و تجلی ذات خاتون رزبار به شمار می‌آید."ده‌وره‌ی بابا‌سه‌رهه‌نگ"، در "سرانجام: مجموعه کلام‌های یارسان"، پژوهش و نوشته: طیب طاهری، ویراستار کلام‌ها: استاد سروش، جمعی از سادات یارسان، اربیل: چاپخانه آراس، چاپ اول: ۲۰۰۷؛ صص ۶۳-۵۴.
فاروق صفی‌زاده دربارۀ وی نوشته‌است که منزل توریز هورامی در هورامان، برای پیروان دین یاری عبادتگاه و مدرسه به شمار می‌آمده و مردان و زنان یارسان از دانش این بانوی کُرد بهره می‌برده‌اند، و کلام او را همراه با تنبور حفظ کرده و می‌خوانده‌اند.صفی‌زاده، صدیق، "بزرگان یارسان"، تهران:‌ عطایی، ۱۳۶۱.
صفی‌زاده، صدیق، "تاریخ ادبیات کُردی"، ۲ جلد، بانه: ‌ناجی، ۱۳۷۰.
ابیات به جای مانده از دایه توریز هورامی به صورت دوبیتی و به زبان کُردی گورانی (هورامی) است. این ابیات در وزن ده هجایی بوده و به سبک اشعار کردی گورانی سروده شده‌است.پناهی، محمد احمد (پناهی سمنانی). ۱۳۷۹. "دوبیتی‌های بومی‌سرایان ایران:‌ زندگی و نمونۀ آثار"، تهران: سروش (انتشارات صدا و سیما)، چاپ اول: ۱۳۷۹؛ ص ۴۲-۴۱.
از توریز اورامی تنها ۱۹ بیت (٧ دوبیتی و ۵ تک‌بیت) به جای مانده است. از این میان دو دوبیتی به زبان فارسی دری و بقیه به کردی گورانی (هورامی) هستند. ابیات زیر نمونه‌هایی از اشعار توریز هورامی هستند.
ترجمه: پیاله‌ام تحفه‌ای از اسرار است و از غیب اهدا شده؛ و من از بزم و جم جمخانه در شگفتم. بادۀ اندرون ‌پیاله‌ام به داد ناله‌ام رسید، چرا که نالۀ اندرونم سراسر جهان را در بر گرفت.پناهی، محمد احمد (پناهی سمنانی). ۱۳۷۹. "دوبیتی‌های بومی‌سرایان ایران:‌ زندگی و نمونۀ آثار"، تهران: سروش (انتشارات صدا و سیما)، چاپ اول: ۱۳۷۹؛ ص ۴۲-۴۱.
ترجمه: جمع گشتن در جمخانه، کار راستان و پارسایان است. یاران، یاوران! گرد آمدن در جمخانه کار پارسایان است. هر آن کس نیکی کرد کارش آسان است؛ ‌و این گردآمدن برای روشنی دل پارسایان نیک‌سرشت است.پناهی، محمد احمد (پناهی سمنانی). ۱۳۷۹. "دوبیتی‌های بومی‌سرایان ایران:‌ زندگی و نمونۀ آثار"، تهران: سروش (انتشارات صدا و سیما)، چاپ اول: ۱۳۷۹؛ ص ۴۲-۴۱.
ترجمه:‌ دل‌هایتان‌را روشن سازید، دل‌ها‌یتان را منور کنید. یاران! با پرتوی خدایی دل‌هایتان را منور کنید؛ و به این آیین مقدس سر بسپارید،‌ و برای آیندۀ‌ خود پیراهنی از زره بسازید.پناهی، محمد احمد (پناهی سمنانی). ۱۳۷۹. "دوبیتی‌های بومی‌سرایان ایران:‌ زندگی و نمونۀ آثار"، تهران: سروش (انتشارات صدا و سیما)، چاپ اول: ۱۳۷۹؛ ص ۴۲-۴۱.
محمد روشن (زاده ۱۳۱۲ در رشت گیلان) پژوهشگر و مصحح ایرانی است. او در ششمین دوره جشنواره فارابی به‌عنوان مصحح برتر برگزیده شد.
کلادکاکا کیک شکلاتی محبوب سوئدی است. این کیک یک دسر شکلاتی غنی با نمای بیرونی ترد و فضای داخلی نرم است. این کیک شکلاتی متراکم و جمع و جور شبیه کیک شکلات مذاب است. مواد تشکیل دهندهٔ آن آرد، تخم‌مرغ، کره، شکر و کاکائو است. تفاوت اصلی کلادکاکا با سایر کیک‌ها در کم بودن مقدار جوش شیرین آن است. این کیک گاهی با خامه زده‌شده یا بستنی وانیلی و تمشک خورده می‌شود.
منشأ این کیک مشخص نیست. یک نظریه این است که که منشأ آن به جنگ جهانی دوم بر می‌گردد زیرا در آن دوره کشور سوئد دچار کمبود جوش شیرین بوده‌است.
کلادکا از واژهٔ سوئدی (kladdig) به معنای چسبناک گرفته شده‌است.
روز ۷ نوامبر از سال ۲۰۰۸ به عنوان روز کیک کلادکاکا نام گذاری شده‌است.
یان چرنی (؛ – ) سیاستمدار اهل چکسلواکی بود.Hugh, LeCaine Agnew (2004). "The Czechs and the Lands of the Bohemian crown". Hoover, Stanford University. Chapter 11Macmillan Margaret (2003). "Peacemakers". London, John Murray Press. Chapter 18 وی دو بار از ۱۵ سپتامبر ۱۹۲۰ تا ۲۶ سپتامبر ۱۹۲۱ و سپس از ۱۸ مارس ۱۹۲۶ تا ۱۲ اکتبر ۱۹۲۶ نخست‌وزیر چکسلواکی بود.
یان چرنی در ۱۰ آوریل ۱۹۵۹، در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
پلیس زمان ۲: تصمیم برلین (به انگلیسی: "Timecop 2: The Berlin Decision") یک فیلم اکشن و علمی تخیلی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۳ به کارگردانی استیو بویام با بازی جیسون اسکات لی و توماس ایان گریفیت است. که دنباله‌ای بر فیلم "پلیس زمان محصول" سال ۱۹۹۴ با بازی ژان-کلود ون دام محسوب می‌شود. این فیلم در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۴ به صورت فیلم ویدئویی در آمریکا منتشر شد.
در این فیلم شخصیت‌های جدیدی معرفی می‌شود. بیست و یک سال پس از ماجراهای فیلم قبلی (پلیس زمان ۱) اتفاق می‌افتد. در سال ۲۰۲۵، فناوری سفر در زمان پیشرفت چشمگیری داشته‌است. کمیسیون اجرای زمان (TEC)، آژانس نظارت بر سفر در زمان، همچنان گذشته را ایمن نگه می‌دارد و پس از وقایع فیلم قبلی، انجمن اصالت تاریخی بنام (SHA) تأسیس می‌شود تا اطمینان حاصل شود که پرسنل TEC تاریخ را تغییر نمی‌دهند. با این حال، رهبر انجمن، براندون میلر، معتقد است که او مسئولیت تغییر تاریخ را بر اساس «الزام اخلاقی به اصلاح اشتباهات گذشته» دارد و قصد دارد این کار را با بازگشت به برلین در سال ۱۹۴۰ و کشتن آدولف هیتلر انجام دهد. مأمور TEC، رایان چانگ به گذشته فرستاده می‌شود تا او را متوقف کند، میلر به جرم تلاش برای تغییر تاریخ در ندامتگاه جهانی زندانی شده است و رایان چانگ دستگیری دوستان نزدیک براندون میلر (رهبر انجمن) را آغاز می‌کند.
ولاستیمیل توسار (; زاده – درگذشته ۲۲ مارس ۱۹۲۴) سیاست‌مدار اهل چکسلواکی بود. وی از ۸ ژوئیه ۱۹۱۹ تا ۱۵ سپتامبر ۱۹۲۰ نخست‌وزیر چکسلواکی بود.Vratislav Preclík: Prezident Masaryk a Tusarova vláda (President Masaryk and Tusar´s Government), in Čas (Time). Ročník (Vol.) XXVIII, číslo (No.) 130/duben-červen (April to June) 2020, registrace MK ČR 7435, ISSN 1230 – 1648, pages 6 - 13
ولاستیمیل توسار در ۲۲ مارس ۱۹۲۴، در سن ۴۳ سالگی درگذشت.
عبدالله نورانی (۱ فروردین ۱۳۰۸–۷ آبان ۱۳۹۰) مصحح ایرانی بود.
یادنامهٔ عبدالله نورانی با عنوان "احیاگر میراث" به‌کوشش احدفرامرز قراملکی منتشر شده‌است.
ماچییا، خانه‌های شهری خانه‌های سنتی چوبی هستند که در سراسر ژاپن و در پایتخت تاریخی کیوتو یافت می‌شوند. ماچییا (خانه‌های شهری) و نویا (خانه‌های مزرعه‌ای) دو دسته معماری بومی ژاپن معماری بومی را تشکیل می‌دهند که به مینکا (خانه‌های محلی) معروف است. ماچییا از اوایل دوره هی‌آن آغاز شد و تا دوره ادو و حتی دوره میجی ادامه داشت. ماچییا بازرگانان و صنعتگران شهری را در خود جای داده‌است، طبقه ای که در کل به آن چونین (مردم شهر) گفته می‌شود.
کارل کرامار (؛ – ) سیاستمدار اهل چکسلواکی بود. وی از ۱۴ نوامبر ۱۹۱۸ تا ۸ ژوئیه ۱۹۱۹ اولین نخست‌وزیر چکسلواکی بود.
کارل کرامار در ۲۶ مه ۱۹۳۷، در سن ۷۶ سالگی درگذشت.
کشتار توأمان: خاموشی شهر سپید فیلمی است در ژانر معمایی-جنایی-اکشن و ماجراجویانه محصول ۲۰۱۹ اسپانیا. فیلم را دانیل کالپارسورو کارگردانی کرده است و داستان آن برگرفته از داستانی به قلم ابا گارسیا سائنس د اورتوری می‌باشد. بازیگرانی چون خاویر ری، مانولو سولو، بلن روئدا، ایتسیار ایتونیو و آئورا گاریدو در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.
پس از دو دهه مجدداً قتلی مرموز رخ داده است. پیش‌تر قاتل سریالی زوج‌های هم‌سنی را در فواصلی مشخص در سنین نوزادی، پنج‌سالگی، ده‌سالگی و پانزده‌سالگی به قتل رسانده بود و با آنها را با آیین خاصی به نمایش گذاشته‌بود. ولی فردی که به عنوان قاتل دستگیر شده بود اکنون در زندان است و دوران حبس خود را سپری می‌کند. زوج جدید بیست‌ساله هستند. کراکن کارآگاه پلیس مأمور کشف رمز این ماجرا می‌شود. در این بین او که در سال گذشته همسر باردارش را از دست داده، وارد رابطه با افسر مافوق متأهلش -آلبا- می‌شود.
Wikipedia contributors, "Twin Murders: The Silence of the White City," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Twin_Murders:_The_Silence_of_the_White_City&oldid=986943940 (accessed November 19, 2020).
دودمان بارسلونا نام یک خاندان قرون‌وسطایی بود که از ۸۷۸ میلادی بر کنت‌نشین بارسلون فرمان می‌راند. از ۱۱۶۷ میلادی اینان به تاج‌وتخت آراگون دست یافتند و تا ۱۴۱۰ میلادی هم این جایگاه را حفظ نمودند. بنیادگذار این دودمان ویلفردوی پشمالو بود و خاندان اصلی که بارسلوناها از آن مشتق می‌شدند به بیونی‌ها معروف است. شاخهٔ اصلی این دودمان با مرگ مارتین یکم و عدم وجود اولاد ذکور حلال‌زاده در این دودمان منقرض گشت.
Wikipedia contributors, "House of Barcelona," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=House_of_Barcelona&oldid=964310011 (accessed November 19, 2020).
کوچک کردن پستان یا ماموپلاستی کاهشی روش جراحی پلاستیک برای کاهش اندازه پستان‌های بزرگ است. در یک عمل ماموپلاستی کاهشی برای برقراری مجدد یک فرم متناسب با بدن زن، زنده ماندن بافت هاله و نوک پستان برای اطمینان از حساسیت عملکردی و قابلیت شیردهی پستان‌ها نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف از انجام این عمل بهبود شرایط فیزیکی، فیزیولوژیکی و زیبایی می‌باشد که می‌تواند به تصویر ذهنی زن از خودش و سلامت روانی او نیز کمک کند. روش‌های اعمالی در کوچک کردن پستان، در ماستوپکسی (لیفت پستان) نیز اعمال می‌گردند.
رامیروی یکم نخستین پادشاه آراگون بود. او از ۱۰۳۵ تا سال ۱۰۶۳ میلادی که درگذشت بر این سرزمین فرمان راند. رامیرو فرزند نامشروع سانچوی سوم بود. رامیرو در جریان نبرد گراوس در حالی که می‌کوشید این شهر را تسخیر کند کشته شد و در صومعهٔ سن خوان د لا پنیا در سانتا کروز د لا سروس به خاک سپرده شد.
Wikipedia contributors, "Ramiro I of Aragon," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ramiro_I_of_Aragon&oldid=973123157 (accessed November 19, 2020).
کننین سومین طبقه (کاست) در کاست‌های ژاپنی بر پایه ریتسوریو طبقه سیستم حقوقی ریتسوریو در ژاپن بود. یک خادم یا مستخدم خصوصی بود که دارای موقعیت اجتماعی بهتری نسبت به یک برده داشت، این عنوان می‌توانست به ارث برسد اما فروخته نمی‌شد، کننین می‌توانست از خود یک زندگی خانوادگی داشته باشد.Iwanami Kōjien
این اصطلاح همچنین می‌تواند هم‌معنا (مترادف) با گوکه‌نین باشد. گوکه‌نین‌ها ملازمان شوگون در زمان شوگون‌سالاری کاماکورا، شوگون‌سالاری آشیکاگا و شوگون‌سالاری توکوگاوا بودند. معنای این اصطلاح در طی زمان تکامل یافت، بنابراین معنای دقیق آن با دوره تاریخی نیز تغییر کرد.
سانچو رامیرس پادشاه آراگون میان سال‌های ۱۰۶۳ تا ۱۰۹۴ میلادی بود. او همچنین از ۱۰۷۶ با عنوان سانچوی پنجم پادشاه پامپلونا هم بود. سانچو بزرگترین پسر رامیروی یکم بود.
Wikipedia contributors, "Sancho Ramírez," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Sancho_Ramírez&oldid=964958849 (accessed November 19, 2020).
اوجی به خاندان‌های ممتاز در دوره کوفون در ژاپن اشاره دارد. عبارت اوجی مشابه خاندان‌های ژاپنی است. با این حال، اوجی قبل از اصلاحات تایکا فاقد بسیاری از خصوصیاتی است که به‌طور معمول به عنوان بخشی از ویژگی‌های خاندان‌های ژاپنی در نظر گرفته می‌شود. به عنوان مثال، خاندان ناکاتومی و خاندان فوجیوارا هر کدام اوجی بودند.
نانسو ساتومی هاکّن دن، تاریخچه هشت سگ قهرمان خاندان ساتومیِ نانسو () یک رمان حماسی در ادبیات ژاپن است که در ۱۰۶ جلد، توسط تاکیزاوا باکین نوشته شده‌است. جلدهای این کتاب در طی مدت زمانی نزدیک به سی سال (۴۲–۱۸۱۴) نوشته و منتشر شد. باکین قبل از اتمام داستان کور شده بود و قسمتهای آخر را به عروسش میچی دیکته کرد.
اوتاگاوا کونیسادای دوم (؛ – ) نقاش اهل ژاپن بود.
دونالد ترامپ رئیس‌جمهور جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا ادعا می‌کند در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۰ ایالات متحده پیروز شده‌است. او علی‌رغم وجود شواهد قابل توجه برخلاف آن، ادعاهای زیادی دربارهٔ تقلب گسترده ناشی از رای‌گیری فله ای پستی را مطرح کرده‌است.
نپذیرفتن نتایج انتخابات و عدم قبول سازوکار قانونی اعتراض به نتایج را رسانه‌های متعددی که حامی حزب دموکرات هستند -از جمله آتلانتیک، بومرنگ، اکونومیست، فایننشال تایمز، گاردین، نیویورکر، نیویورک تایمز و واشینگتن پست- اقدام به کودتا نامیده‌اند.Multiple sources:
استیون لویتسکی گفت: ممکن است اقدام ترامپ مطابق معنای دقیق اصطلاحات «کودتا» نباشد، ولی تلاشی غیرقانونی و استبدادی برای ماندن در قدرت است.
روزنامه نیویورک تایمز خطاب به ترامپ نوشت: تو را به عنوان یک انقلابی به خاطر نخواهند سپرد، بلکه به عنوان یک آنارشیست و هرج و مرج طلب در خاطرها خواهی ماند. این یک کودتای غیردموکراتیک است.
فرماندار پیشین کالیفورنیا آرنولد شوارتزنگر در مقاله ای در روزنامه اکونومیست، نوشت: تلاش ترامپ برای نابودی اعتماد مردم به انتخابات مان باید با محکومیت سراسری توسط همه رهبران سیاسی مواجه شود، فارغ از جناح سیاسی شان.
پس از طی شدن روال قانونی اعتراض به نتایج انتخابات، رئیس کاملوس مدیا از بزرگترین شبکه‌های رادیویی آمریکا، به رادیوهای تحت مدیریتش گفت: باید در ادامه از انتشار ذهنیت تقلب انتخاباتی پرهیز کرد، زیرا انتخابات تمام شده‌است، و "هیچ مسیر پذیرفته شده دیگری وجود ندارد." و در نتیجه شبکه‌های رادیویی باید بلافاصله "تلاش کنند تا القاء آرامش عمومی نمایند.
بعد از حمله به کنگره ایالات متحده توسط مردم در ۶ ژانویه ۲۰۲۱، ترامپ برای دومین بار استیضاح شد، به اتهام تحریک شورش عمومی و برانگیختن قیام و فتنه در کشور. در روز ۷ ژانویه ترامپ با ارسال ویدئویی در تویتر، انتقال مسالمت آمیز قدرت در ۲۰ ژانویه را پذیرفت.
رئیس‌جمهور دونالد ترامپ، که در حال رقابت برای انتخابات مجدد به ریاست جمهوری به عنوان نامزد حزب جمهوری خواه بود، از شش ماه قبل از انتخابات ۲۰۲۰، در جریان انتخابات و پس از آن، به ویژه در طی سخنرانی ای که اواخر ۵ نوامبر ایراد کرد، القا و ادعا کرد در مقیاس گسترده تقلب خواهد شد، تقلب داشت اتفاق می‌افتاد یا تقلب اتفاق افتاده بود، تا حدی که باعث خواهد شد او انتخابات ریاست جمهوری را ببازد. در روزهای پس از انتخابات روز ۳ نوامبر ۲۰۲۰، ترامپ همچنین در برخی از ایالت‌های رقابتی (پنسیلوانیا، جورجیا و کارولینای شمالی)، که او در آنها داشت به آرامی پیشتازی خود نسبت به جو بایدن نامزد دمکرات را از دست می‌داد، خواستار توقف شمارش آرا شد، تا ناظران جمهوری خواه ناظران بتوانند روند شمارش آرا را به‌طور معنی داری مشاهده کنند و به چالش بکشند. همزمان، ترامپ خواستار ادامه شمارش آرا در ایالت رقابتی آریزونا بود، که در آن او عقب بود ولی در حال رسیدن به بایدن بود. چندین نفر از اعضای برجسته حزب جمهوری خواه وی، از جمله مقامات اخیراً منتخب یا سابق، ادعای ترامپ در مورد تقلب در انتخابات قبل، حین و بعد از انتخابات ۲۰۲۰ ایالات متحده را غیر مستند، بی اساس یا بدون شواهد و همچنین آسیب زننده به روند انتخابات، تضعیف دموکراسی و خطرناک برای ثبات سیاسی اعلام کردند.
آلهاندرو پِدیا (; متولد ۲۲ مارس ۱۹۷۳) سیاستمدار، کارمند دولت و مهندس آمریکایی است که از سال ۲۰۲۱ به عنوان سناتور ایالات متحده از کالیفرنیا مشغول به کار است. او پیشتر از سال ۲۰۱۵ به عنوان سی و دومین وزیر دولت کالیفرنیا مشغول بود. گوین نیوسام فرماندار کالیفرینا، پدیا را به عنوان جانشین کاملاً هریس به عنوان سناتور ایالات متحده از کالیفرنیا منصوب کرده‌است.
وی که از اعضای حزب دموکرات است، در انتخابات سال ۲۰۱۴ برای این سمت پیروز شد و با کسب ۵۴٪ از آرا بر پیت پیترسون، نامزد جمهوریخواه، غلبه کرد.
پدیا پیش از این در سنای ایالتی کالیفرنیا عضو بود و در نوامبر ۲۰۰۶، به نمایندگی حوزه ۲۰ انتخاب شد. قبل از خدمت در سنا، وی ۷ سال در شورای شهر لس آنجلس به نمایندگی از حوزه ۷ عضو بود. وی برای اولین بار در سال ۱۹۹۹ انتخاب شد و در ژوئیه ۲۰۰۱ به عنوان رئیس شورای شهر لس آنجلس انتخاب شد و تا دسامبر ۲۰۰۵ سمت خود را حفظ کرد.
پدیا یکی از سه فرزند سانتوس و لوپه پدیا است که هر دو قبل از این که یکدیگر را ملاقات و با هم در لس آنجلس ازدواج کنند از مکزیک مهاجرت کرده بودند. پادیلا در منطقه پاکویما در لس آنجلس بزرگ شد و فارغ‌التحصیل دبیرستان سن فرناندو در شمال شرقی دره سن فرناندو است. وی در سال ۱۹۹۴ مدرک مهندسی مکانیک را از انستیتوی فناوری ماساچوست دریافت کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، او دوباره به پاکویما بازگشت و مدت کوتاهی به عنوان مهندس در هوانوردی هیوز کار کرد، و در آنجا برای سیستم‌های ماهواره ای نرم‌افزار نوشت.
فابیو وُلو (؛ زادهٔ ) رمان‌نویس، بازیگر، مجری، فیلم‌نامه‌نویس، نوازندهٔ درام، خواننده، فیلسوف اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سیاه و سفید"، "راهنمای عشق ۲" و "تب" اشاره کرد.
در زیر، فهرستی از مقالات در مورد سوءاستفاده‌های جنسی قابل توجه که توسط گروه‌های مورد حمایت کشورها انجام‌شده، آورده شده‌است.
جانفرانچسکو گوارنیری (؛ – ) شاعر، بازیگر، نویسنده، و ترانه‌سرای اهل ایتالیا بود. او یکی از شرکت‌کنندگان کلیدی در تئاتر آرنا سائوپائولو بود، مهمترین اثر او "آنها کراوات سیاه نمی‌پوشند" بود.
او در ۶ اوت ۱۹۳۴ در میلان به دنیا آمد. پدر و مادر او از موسیقیدانان ضد‌فاشیست بودند. والدین او در سال ۱۹۳۶ تصمیم گرفتند به برزیل نقل مکان کنند و خانه جدیدی در ریو دو ژانیرو پیدا کنند. در آغاز دهه ۱۹۵۰، آنها دوباره به سائو پائولو نقل مکان کردند.
گوارنیری که از سال‌های نوجوانی رهبر دانشجویی بود، شروع به اجرای تئاتر آماتور با اودووالدو ویانا فیلهو (ویانینا) و گروهی از دانش‌آموزان سائو پائولو کرد. در سال ۱۹۵۵ آنها «تئاتر پائولیستا دانشجو» (تئاتر دانشجویی پالیستا) را با راهنمایی راجر جاکوبی ایجاد کردند. در سال بعد، آن تئاتر به تئاتر آرنا که توسط خوزه رناتو تأسیس و کارگردانی شد، پیوست.
اولین نمایشنامه او «کراوات مشکی نمی‌بندند» بود که برای اولین بار در سال ۱۹۵۸ در تئاتر آرنا روی صحنه رفت. این نمایشنامه به کارگردانی خوزه رناتو بازیگران بزرگی داشت که توجه را به خود جلب کرده بود، مانند خود گوارنیری، لیلا آبرامو، میریام ملهلر، فلاویو میگلیاچیو، اوجنیو کوسنت، فرانسیسکو دی آسیس، هنریکه سزار، سلسته لیما، ریوا نیمتس و میلتون گونچال.
از فیلم‌های او می‌توان به اشاره کرد.
آسا برانکا: یک رؤیای برزیلی () یک فیلم درام ورزشی برزیلی است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ادسون سلولاری، جانفرانچسکو گوارنیری و ریتا کادیلاک اشاره کرد.
کارلو ریتسو (؛ ۳۰ آوریل ۱۹۰۷ – ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۹) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "نفی بلد"، "آنای بروکلین"، در ناپل شروع شد، باران‌های رانچیپور، تعطیلات رمی، "بزرگ‌ترین بسته نسبت به همه آن‌ها" و "به من نگو!" اشاره کرد.
جانکارلو پرته (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "قتل‌عام در رم"، "لیدی‌هاک"، "سازمان مخفی آسیزی"، "بطن سیاه رتیل"، "شیاطین بال‌دار" و "فرار از برانکس" اشاره کرد.
کارلو ساباتینی (؛ – ) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌های او می‌توان به "طالع نحس"، "مارکو ویسکونتی"، "امانوئل سیاه ۲" و "احساس" اشاره کرد.
کلاودیو سورنتینو (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۱) بازیگر، صداپیشه، مدیر دوبلاژ و مجری اهل ایتالیا بود.
او دوبلور رسمی ایتالیایی جان تراولتا و مل گیبسون بود.Intervista a CLAUDIO SORRENTINO (2015) | enciclopediadeldoppiaggio.it
از فیلم‌های او می‌توان به مازوخ اشاره کرد.
جانلوکا تِستا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به ""، "کمیسر رکس" و "افسران پلیس" اشاره کرد.
جوزپه فورتیس (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "طبقه کارگر به بهشت می‌رود" و "راهزن دمشق" اشاره کرد.
اینیاتسیو کولناگی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "مارکو ویسکونتی" اشاره نمود.
مارکو ویسکونتی () یک مجموعه تلویزیونی درام تاریخی ایتالیایی است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد.
تومازو گروسی (؛ – ) نویسنده، شاعر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "مارکو ویسکونتی" اشاره نمود.
گروسی در بلانو در دریاچه کومو به دنیا آمد . و در سال ۱۸۱۰ در رشته حقوق از دانشگاه پاویا فارغ التحصیل شد.
جمشیدآباد روستایی در دهستان یوسف‌وند بخش مرکزی شهرستان سلسله استان لرستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰۶ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
والتر براندی (؛ – مه ۱۹۹۷) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "مسالینا" و "خون‌آشام اپرا" اشاره کرد.
آدام آلکسی-ماله (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده و موسیقی‌دان اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "مردی که آنجا نبود"، "هیدالگو، هوش مصنوعی، کایوت آگلی، بوفینگر، ستاره مشهور، مصلح، همسر واعظ، شکست در اجرا، سوپرانوز، قاضی ایمی، بال غربی، آلیاس، ۲۴" و "فامیلی گای" اشاره کرد.
جولیو پانیکالی (؛ – ) بازیگر، صداپیشه و مدیر دوبلاژ اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "دو یتیم" اشاره نمود.
دو یتیم () یک فیلم درام تاریخی به کارگردانی کارمینه گالونه است که در سال ۱۹۴۲ منتشر شد.
دو یتیم () یک فیلم صامت عاشقانه گمشده به کارگردانی هربرت برنون است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به ثیدا بارا و هربرت برنون اشاره کرد.
مرز آذربایجان-ایران (به ) نام سرحد و حاشیهٔ بین دو کشور ایران و جمهوری آذربایجان به فاصلهٔ ۶۸۹ کیلومتر (۴۲۸ مایل) می‌باشد که توسط دو بخش جدا از هم توسط مرز ارمنستان-ایران قطع شده است.
مرز دو کشور در شمال غرب از رود ارس آغاز می‌شود و با این رود تا جنوب شرقی ادامه پیدا می‌کند.
در آبان ۱۳۹۹ (نوامبر ۲۰۲۰)، سید عباس عراقچی، معاون سیاسی وزارت امور خارجه ایران، شایعه‌ها در مورد توافق قره‌باغ و تغییر در مرزهای ایران با جمهوری آذربایجان و ارمنستان را رد کرد. وی این شایعات را «بی‌اساس» خواند و گفت هیچ تغییری در مسیرهای ترانزیتی ایران به سمت این دو کشور ایجاد نخواهد شد. ارمنستان و جمهوری آذربایجان با وساطت روسیه توافقنامه‌ای را امضا کردند که به شش هفته درگیری‌های خونین در قره باغ که هزاران کشته بر جای گذاشت، پایان داد.
اسماعیل‌آباد روستایی در دهستان حکیم‌آباد بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۲۸ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
حاجی‌آباد روستایی در دهستان حکیم‌آباد بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
حسن‌آباد قره دربند روستایی در دهستان حکیم‌آباد بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
خرم‌آباد لاقو روستایی در دهستان حکیم‌آباد بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
دستجرد روستایی در دهستان حکیم‌آباد بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
شهرک صنعتی مامونیه روستایی در دهستان حکیم‌آباد بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۹ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
شیرعلی بیگلو روستایی در دهستان حکیم‌آباد بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
شیرین قویی روستایی در دهستان حکیم‌آباد بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۲ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
هوکوکامای در دوره آزوچی–مومویاما و دوره ادو، نوعی مجازات تحمیل شده به بوکه (سامورایی) و سامورایی بود. معنی کانجی کامائه (構) در این اصطلاح جدا شدن از اجتماع است. طبق این فرمان تا هنگامی که بخشش ارباب قبلی کسب نشود کار کردن برای یک ارباب جدید ممنوع بود و مجازاتی سخت‌تر از تبعید را در پی داشت.
هنگامیکه یک سامورایی در هنگام خدمت به یک دایمیو یک جرمی را مرتکب می‌شد و کای‌اکی (مصادره اموال) در مورد او انجام شده بود، یا اینکه از حاضر شدن در محل وظیفه و کار خود (بدون اجازه مافوق) خودداری می‌کرد موظف بود که ابتدا رضایت دایمیو را جلب کرده و سپس در نزد یک دایمیوی دیگر مشغول شود
این حکم در سال چهاردهم تنشو برابر با سال ۱۵۸۶ به نام کانپاکو، تویوتومی هیده‌یوشی، در دوره آزوچی–مومویاما صادر شد. پس از تصویب این قانون برای سامورایی جدا شدن از ارباب و پیوستن به ارباب متخاصم با ارباب قبلی در ولایت‌های دیگر مشکل شد.
قشلاق قره زاغه روستایی در دهستان حکیم‌آباد بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
قشلاق موسی لو روستایی در دهستان حکیم‌آباد بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
مزرعه توکلیان روستایی در دهستان حکیم‌آباد بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
احمدآباد فصیح روستایی در دهستان خشک‌رود بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۴۹ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
اصفهانک روستایی در دهستان خشک‌رود بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۶۲ نفر (۴۸خانوار) بوده‌است.
سیدآباد روستایی در دهستان خشک‌رود بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۴۷ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.
اون‌اوکیته حکمی بود که در دوره آزوچی–مومویاما چند روز پس از اعدام تایکو (کانپاکوی بازنشسته|مشاور امپراتور بازنشسته)، تویوتومی هیده‌تسوگو (مرگ روز پانزدهم از ماه هفتم سال چهارم بونروکو)، در سال ۱۵۹۵ برابر با روز سوم از ماه هشتم سال چهارم بونروکو توسط رژیم تویوتومی صادر شد. این حکم دو بخش داشت یک بخش آن ۵ بندی و بخش دیگر آن ۹ بند داشت که در هر دو در یک روز صدور شد.
در ژوئیه سال چهارم بونروکو، تویوتومی هیده‌یوشی ناگهان به برادرزاده اش، تویوتومی هیده‌تسوگو به ظن عصیان علیه خود دستور که در کوه کویا دست به هاراکیری بزند. پس از آن، هیده‌یوشی تمامی خانواده هیده‌تسوگو را کشت. در این مورد، هیده‌یوشی گمان می‌کرد که او با ایجاد رابطه ازدواج بین دایمیوها، دارد دسته‌سازی انجام می‌دهد و برای شورش آماده می‌شود. هیده‌یوشی ۲۹ ارباب (دایمیو) را وادار کرد که تا نسبت به پسرش تویوتومی هیده‌یوری سوگند وفاداری یاد کرده با خون خود بر روی سوگندنامه انگشت بزنند. هیده‌یوشی که از اتحاد و شورش دایمیوها پس از کشتن برادرزاده اش واهمه داشت برای کنترل آنان نخست یک حکم با پنج بند وضع شده‌است، مانند ممنوعیت ازدواج بین دایمیوها بدون اجازه او و منع اتحاد با مبادله پیمان‌نامه، پس از آن این بندها را برای کنترل کوگه (اشرافیان درباری) و دهقانان به نه بند افزایش داد.
۵ بندی:
ازدواج بین دایمیوها (اربابان فئودالی) بدون اجازه هیده‌یوشی ممنوع است.
ردوبدل کردن پیمان وفاداری چه بین دایمیوهای بزرگ و چه کوچک ممنوع است.
صبر و حوصله در هنگام بحث و نزاع لفظی منطقی است و باید رعایت شود.
اگر کسی شکایتی انجام دهد، باید هر دو طرف برای تحقیق احضار شوند.
تخت روان مخصوص حمل افراد مسن است و جوانان باید سوار بر اسب شوند.
۹ بندی:
هدف از این احکام مانع شدن از اتحاد دایمیو‌ها به هدف عصیان در برابر تویوتومی هیده‌یوشی بود.
سیدآباد شهری از توابع بخش سیدآباد شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵٬۳۱۲ نفر (۱٬۵۶۴خانوار) بوده‌است.
سیدآباد روستایی در دهستان هپرو بخش مرکزی شهرستان باغ‌ملک استان خوزستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۳ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
سیدآباد روستایی در دهستان پیشین بخش پیشین شهرستان راسک استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۶۷ نفر (۶۰خانوار) بوده‌است.
سیدآباد، روستایی در دهستان بندزرک بخش بندزرک شهرستان میناب در استان هرمزگان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲۹ نفر (۶۸ خانوار) بوده‌است.
طراقان روستایی در دهستان خشک‌رود بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۲ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
قشلاق بشیر روستایی در دهستان خشک‌رود بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۹۰ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
قشلاق سبزعلی روستایی در دهستان خشک‌رود بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
قشلاق سردار روستایی در دهستان خشک‌رود بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۱ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
میانه روستایی در دهستان خشک‌رود بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
تنشو اوبان یک ورق طلای بیضوی طلا و اولین اوبان (سکه طلا) بود که توسط خاندان گوتو شیروبئه و به دستور تویوتومی هیده‌یوشی ضرب شد. تنشو اوبان معادل ده ریو (سکه طلا) یا ده کوبان (سکه طلا) بود و ۱۶۵ گرم وزن آن بود.
لالکان روستایی در دهستان خشک‌رود بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰۰ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.
خاندان گوتو شیروبئه رهبر یکی از خاندان‌های ژاپنی بود که در دوره موروماچی و دوره ادو به عنوان شغل خانوادگی به هنر مسگری و زرگری اشتغال داشتند.