moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در ۶ ژوثن ۲۰۲۰ مقامات بهداشت نیوزلند اعلام کردند، بعد از دو هفته هیچ موردی از ابتلا به ویروس کرونا در این کشور دیده نشده‌است و بدین وسیله نابودی ویروس کرونا در این کشور را تأیید کردند و تقریباً تمامی محدودیت‌های اعمال‌شده برای مقابله با شیوع کرونا لغو شد. این کشور یکی از موفق‌ترین کشورها در مقابله و کنترل ابتلا به ویروس کرونا بود، چرا که سخت‌گیرانه‌ترین قرنطینه‌ها را بین کشورهای جهان اجرا کرد.کرونا در جهان: نیوزیلند عاری از ویروس، کاهش مرگ در بریتانیا و انبوه بیماران در هند
همه‌گیری ویروس کرونای جدید به چند کشتی مسافربری از جمله دایموند پرینسس و ام‌اس وستردام نیز رسید، در کشتی ورلد دریم نیز پس از بررسی مشخص شد هیچ‌کس بیمار نیست.
ژان فرانسوا-پونست (؛ زادهٔ – درگذشته )https://www.europe1.fr/politique/Mort-de-l-ex-ministre-Jean-Francois-Poncet-870650 سیاست‌مدار و دیپلمات اهل فرانسه بود. او از نوامبر ۱۹۷۸ تا مه ۱۹۸۱ وزیر امور خارجه فرانسه بود.
بار، بار سازه‌ای یا نیروی اثرگذار سازه‌ای؛ ، نیروهای مؤثر در تغییر شکل‌ها یا شتاب‌های وارد شده بر یک عضو سازه هستند. "بارها" باعث تنش، تغییر شکل و جابه‌جایی در سازه‌ها می‌شوند. ارزیابی اثرهای آنها با روش‌های تحلیل سازه‌ای انجام می‌شود. بارگیری بیش از حد یا اضافه‌بار می‌تواند شکست سازه‌ای را سبب شود، از این رو امکان چنین پیش‌آمدی؛ یا باید در طراحی در نظر گرفته شده‌باشد، یا به شدت کنترل شود. سازه‌های مکانیکی مانند هواپیما، ماهواره، موشک، ایستگاه‌های فضایی، کشتی‌ها و زیردریایی‌ها "بارهای" ویژهٔ خود و اقدامات سازه‌ای خاص خود را دارند. مهندسان غالباً "بارهای سازه‌ای" را بر اساس آیین‌نامه، قراردادها یا مشخصات منتشر شده ارزیابی می‌کنند. از معیارهای فنی پذیرفته‌شده برای آزمون پذیرش و بازرسی استفاده می‌شود.
تیمورخان آیرملو (زاده در گنجه و در گذشته در حدود ۱۳۰۲–۱۲۹۸ خورشیدی) https://en.m.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Ganja_(1804)# https://iranicaonline.org/articles/ayrimlun شخصیتی برجسته در ارتش ایران در آغاز قرن بیستم میلادی بود. دختر او تاج‌الملوک همسر رضاشاه و مادر آخرین پادشاه ایران، محمدرضاشاه پهلوی بود. همچنین محمدحسین آیرم (از افسران ارتش شاهنشاهی) برادرزاده وی بود.
کج شدن قلاب فیلمی محصول سال ۱۹۸۰ و به کارگردانی ساتین بوس است. در این فیلم بازیگرانی همچون آلانکار جوشی، روپینی، سورندیر کائور، وینا، سودها شیوپوری ایفای نقش کرده‌اند.
انفرادی فیلمی ایرانی در ژانر کمدی-اکشن به کارگردانی مسعود اطیابی، نویسندگی حمزه صالحی و تهیه کنندگی سید ابراهیم عامریان است که در تابستان ۱۳۹۸ تهیه و تولید شده‌ و سپس در ۷ اردیبهشت ۱۴۰۱ در سینماهای سراسر کشور اکران شد. "انفرادی" دومین فیلم پرفروش سینمای ایران بدون در نظر گرفتن نرخ تورم است.
یک شرکت مالی و اعتباری که رئیسش اسدالله کرامت (برزو ارجمند) نام دارد به گفته مسئولان شرکت ورشکست شده‌است. کسانی که پول‌های خود را در این مؤسسه گذاشته‌اند در جلوی این مؤسسه شروع به اعتراض می‌کنند. این اتفاقات باعث می‌شود که سه نفر از همین طلبکاران به نام‌های امیر (مهدی هاشمی)، بهرام (احمد مهران فر) و جواد (رضا عطاران) بی خانمان شوند و با هم هم‌مسیر شوند که آنها را وارد اتفاقاتی می‌کند.
انفرادی می‌تواند به موارد زیر اشاره کند
محمد ذبیحی (زاده مهر ۱۳۳۷ در گناباد) فیلسوف، روحانی و پژوهشگر ایرانی است. وی هم‌اکنون استاد دانشگاه قم می‌باشد. او رئیس سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت) بود که در ۶ آذر ۱۴۰۰ این مسئولیت را وزیر علوم تحقیقات وفناوری به دکتر داود مهدوی‌زادگان محول نمود.
ذبیحی با شرکت در درس محمد فاضل لنکرانی، حسین وحید خراسانی و عبدالله جوادی آملی، علوم فقهی را فراگرفته و سپس موفق به اخذ دکترای فلسفه از دانشگاه تهران شد.
ذبیحی در سال ۱۳۹۶ توسط احمد احمدی، به عنوان قائم مقام رئیس و معاون پژوهشی سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت) انتخاب شد و پس از درگذشت احمدی، در خردادماه ۱۳۹۷ و با ابلاغ وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، سرپرستی سازمان «سمت» به محمد ذبیحی واگذار شد.
ذبیحی همچنین، در زمینه فعالیت‌های نشر و رسانه نیز سوابقی همچون مسئولیت انتشارات دانشگاه قم، عضویت در هیئت تحریریه «دو فصلنامه پژوهش‌های هستی شناختی» و عضویت در هیئت تحریریه «دو فصلنامه فلسفه و کلام»، را در کارنامه خود دارد. وی همچنین سابقه مدیر مسئولی و عضویت در هیئت تحریریه «فصلنامه پژوهش‌های فلسفی-کلامی» را در کنار کسانی چون صادق لاریجانی، غلامحسین دینانی، سید مصطفی محقق داماد، احمد بهشتی و محسن جوادی، داراست.
ذبیحی در سال ۱۳۸۰ به عنوان استاد و پژوهشگر نمونه دانشگاه قم برگزیده شد.
سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه ­ها(سمت)
ژان برنارد رایموند (؛ زادهٔ – درگذشته )https://www.lemonde.fr/disparitions/article/2016/03/10/jean-bernard-raimond-ancien-ministre-et-depute-est-mort-a-90-ans_4880172_3382.htmlhttps://www.lepoint.fr/politique/deces-de-jean-bernard-raimond-ancien-ministre-des-affaires-etrangeres-07-03-2016-2023657_20.php یک سیاست‌مدار محافظه‌کار اهل فرانسه بود. او از مارس ۱۹۸۶ تا مه ۱۹۸۸ وزیر امور خارجه فرانسه بود.
این مقاله مربوط به رنگ‌ها و نمادها و تاریخچه لباس باشگاه آ.ث. میلان است.
لباس نخست میلان از ابتدا راه راه عمودی قرمز و مشکی بوده‌است. از این رو لقب این باشگاه "روسونری"، به معنای قرمز و مشکی است.
لباس دوم تیم، باستثنای فاصله سال‌های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۶، همواره سفید بوده‌است.
میلان ۸بار در فینال لیگ قهرمانان / جام باشگاه‌های اروپا با لباس سفید حاضر شده و ۶بار فینال را با پیروزی پشت سر گذاشته‌است. همچنین در ۳ فینال با لباس اول حاضر شده و در این بین تنها یکبار موفق به فتح جام شده‌است.
پیراهن سوم باشگاه که کمتر از آن استفاده می‌شود بین رنگ‌های مشکی، زرد، آبی، قرمز، نقره‌ای و طلایی در حال تغییر بوده‌است.
در میان نمادهای باشگاه، شکل شیطان وجود دارد. لوگوی میلان از نماد این شهر الهام گرفته شده‌است.. صلیبی سرخ برروی یک زمینه سفید، بخش سمت راست لوگوی باشگاه را پوشانده‌است.
لباس نخست میلان از بدو تاًسیس در سال ۱۸۹۹، به رنگ‌های قرمز و مشکی و به صورت راه راه عمودی بوده‌است. از این رو لقب این باشگاه "روسونری"، به معنای قرمز و مشکی است. این رنگ‌ها توسط هربرت کیلپین، بنیان‌گذار و کاپیتان اول باشگاه انتخاب شدند. قرمز به عنوان نماد شیطان و مشکی برای ایجاد ترس در حریفان است.
در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، اولین لباس روسونری یک پیراهن ابریشمی ساده بود. نماد شهر میلان در محل قلب دوخته شده بود. قسمت جلوی پیراهن باز بود و توسط دکمه بسته می‌شد. دیگر متعلقات لباس، نیم‌شلوار ورزشی سفید و جوراب سیاه بود. در سال ۱۹۱۱ اولین تغییر قابل توجه در طراحی لباس بوجود آمد. پیراهن نخستین جای خود را به یک پیراهن مسابقه واقعی، با سه دکمه در ناحیه گردن داد. در بالای هر دکمه خط‌ها عریض‌تر شدند و نیم‌شلوارهایی که در ابتدای قرن استفاده می‌شدند کوتاهتر شده و به شورت‌های ورزشی استاندارد تبدیل شدند. سپس در پشت پیراهن شماره بازیکنان با رنگ سفید درج شد. این طراحی در طول دو جنگ جهانی باقی مانده و تا اوایل سال ۱۹۶۱ مورد استفاده قرار گرفت. در طول این مدت طولانی و در دهه ۳۰، پیراهن‌ها با توجه به موقعیت سیاسی ایتالیا (دوره میان‌دوجنگ)، بصورت یقه هفت طراحی می‌شدند. در همان زمان رژیم فاشیسم، باشگاه را مجبور کرد تا نام خود را به "آسوچیاتزیونه کالچو میلانو" تغییر دهد. نماد رژیم حاکم در کنار نماد شهر میلان قرار گرفت.
در دهه شصت از پهنای خط‌های پیراهن کاسته و بر تعداد آنها افزوده شد. این طراحی تا اواسط دهه هشتاد به قوت خود باقی ماند. بین فصل‌های ۸۰–۱۹۷۹ تا ۸۱–۱۹۸۰، میلان به عنوان نخستین باشگاه ایتالیایی، نام بازیکنان را پشت پیراهن درج کرد.. با این وجود، این نوآوری زودگذر بود و توسط فدراسیون فوتبال ایتالیا رد شد و تنها از ابتدای فصل ۹۶–۱۹۹۵ مورد استفاده قرار گرفت.
همان‌طور که ذکر شد، تا اواسط دهه هشتاد از خط‌های باریک برای طراحی لباس استفاده شد. اما در فصل ۸۶–۱۹۸۵، خط‌های آستین‌ها ضخیم‌تر از خط‌های بدنه لباس
طراحی شدند.. هرچند این نوآوری نیز همانند درج نام بازیکنان عمر کوتاهی داشت.
فصل ۸۷–۱۹۸۶ نقطه عطف مهمی بود. در آن زمان ضخامت خط‌ها بیشتر شد و همچنین رنگ قرمز لباس به جهت هماهنگی با مفهوم «تلویزیون همگام با زمان»، روشن‌تر از قرمز سنتی پیش از آن شد. از اواخر دهه هشتاد حامیان مالی باشگاه تصمیم گرفتند برای تغییر یکنواختی موجود، طراحی لباس‌ها را تغییر دهند. در ابتدا رنگ جوراب‌ها را از مشکی به سفید، و در جهت عکس رنگ شورت را به مشکی تغییر دادند. این تغییرات خلاقانه در سال‌های آغازین هزاره سوم به پایان یافت.
از این زمان به بعد، الگوی اصلی لباس میلان دیگر چه از نظر ترکیب پیراهن-شلوار-جوراب و چه از نظر پهنای خط‌های قرمز و سیاه، بجز دو بار تغییر نکرد. اولین بار در سال ۱۹۹۹، به مناسبت صدمین سال تاًسیس باشگاه، لباسی که توسط کیلپین و همراهانش مورد استفاده قرار گرفته بود، احیا شد.. و پس از آن در فصل ۱۲–۲۰۱۱، لباس باشگاه با الهام از لباسی که صد سال قبل "باشگاه کریکت و فوتبال میلان" در زمان کسب نخستین قهرمانی ایتالیا استفاده کرده بود، طراحی شد. از آغاز قرن بیست و یکم، لباس خانگی باشگاه میلان تغییرات جزئی سالانه داشته‌است. نوآوری‌ها شامل استفاده جزئی از رنگ سفید، به ویژه در یقه و سرآستین‌ها و در مواردی استفاده جزئی از رنگ طلایی، برای درج نام بازیکن و شماره پیراهن بوده‌است.
لباس دوم باشگاه از ابتدای تأسیس، یکدست سفید و گاهی اوقات، بویژه پس از جنگ جهانی، و سپس از اواسط دهه هشتاد، همراه با طراحی‌های منحصر بفرد بوده‌است. نماد شهر میلان همچون لباس نخست، بر روی لباس دوم نیز دوخته شده بود. این نماد پس از پایان جنگ جهانی از روی لباس حذف شد.
به‌طور کلی، در بیشتر بازی‌های خارج از خانه، میلان را با لباس سفید ساده می‌شناسند. علاوه بر این، به لطف اینکه از سال ۱۹۶۳ به بعد تقریباً در تمام فینال‌های بین‌المللی، میلان با لباس سفید به میدان رفته و در اکثر آنها پیروز شده، به مرور زمان، در نمادنگاری باشگاه و به تبع آن در تاریخ فوتبال جهان، اهمیت قابل توجهی را به خود اختصاص داده و به همین دلیل به "لباس شانس" باشگاه معروف شده‌است.
از معدود موارد استثنا در طراحی لباس دوم مربوط به اواسط دهه چهل بوده‌است. در آن زمان لباس دوم باشگاه تغییر رنگ داد و در فصل ۴۴–۱۹۴۳ به رنگ مشکی با یک خط افقی قرمز بر روی سینه، و در فصل ۴۶–۱۹۴۵ به رنگ قرمز با یک خط افقی مشکی بر روی سینه طراحی شد.
یکی دیگر از موارد استثنا در لباس دوم باشگاه، مربوط به مسابقه خارج از خانه برابر بولونیا در ورزشگاه رناتو دلارا است. از فصل ۹۹–۱۹۹۸ میلان در خانه بولونیا با پیراهن سفید و شورت قرمز یا مشکی به میدان می‌رود.
با وجود نگاره‌های پراکنده مربوط به دهه ۳۰ و ۴۰ میلادی، میلان از اواسط دهه ۹۰ بطور رسمی استفاده از لباس سوم متمایز را آغاز کرد. در ابتدا رنگ زرد برای لباس سوم باشگاه در نظر گرفته شد. اگرچه این لباس‌ها کمترین گرایش به سنت و بیشترین تأثیرپذیری را از مدهای روز دارند، اما واقعیت این است که پس از اولین استفاده مابین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶، این لباس به دلیل استفاده در مسابقه برابر آرسنال در سوپر جام اروپا، در خاطره طرفداران باقی مانده‌است. پس از آن میلان برای دو فصل از لباس سوم تماماً قرمز استفاده کرد. از فصل ۹۹–۱۹۹۸، باشگاه با استفاده از لباس‌های مشکی با جزئیات قرمز، تمایل خود به استفاده از یک طرح رنگی مشخص را نشان داد. از سال ۲۰۱۰ استفاده از رنگ‌های موجود در پرچم ایتالیا، برای یادآوری روحیه ایتالیایی باشگاه، در طراحی برخی از لباس‌های سوم بکار گرفته شد. با این حال به دلیل اهمیت تاریخیآن رنگ‌ها در ورزش ایتالیا، باعث ایجاد نارضایتی شده‌است. در این مدت بجز موارد استثنایی که رنگ‌هایی مانند خاکستری، طلایی و سبز بکار گرفته شده، مشکی رنگ اصلی استفاده شده در لباس سوم باشگاه بوده‌است.
علاوه بر این بین فصل‌های ۹۶–۱۹۹۵ تا ۰۳–۲۰۰۲، میلان گهگاهی از لباس چهارم خود استفاده کرده‌است. هرچند که این لباس هیچگاه جایگاه مهمی در بین لباس‌های باشگاه نداشته‌است.
نگاره‌ای از لباس دروازه‌بانی باشگاه میلان در گذشته دور در دسترس نیست. نخستین نگاره مربوط به فابیو کودیچینی، دروازه‌بان میلان در اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ میلادی است. او بخاطر لباس تماماً سیاهی که در شهر آورد میلان پوشید به عنکبوت سیاه معروف بود.
سید اسماعیل شیخ‌الاسلام (۱۲۶۰–۱۳۳۰) نماینده ملایر، نهاوند و تویسرکان در دوره‌های چهارم تا ششم و نماینده بیجار و گروس در دوره‌های دهم تا چهاردهم مجلس شورای ملی بود.
پدرش حاج سیدابراهیم شیخ‌الاسلام، مجتهد و روحانی بلندپایه شهر ملایر بود. خودش نیز در ملایر، تهران و قم تحصیلات دینی کرد و با موقعیت خانوادگی که داشت در دوره چهارم (سال ۱۳۰۰) به مجلس شورای ملی راه یافت. در مجلس به اعتبارنامه او اعتراض شد چون در نهاوند که جزو حوزه انتخابیه او بود، به دلیل اینکه عشایر لر به شهر حمله کرده بودند و بیماری در شهر شیوع یافته بود، انتخابات برگزار نشد. در نتیجه بخش زیادی از رأی دهندگان از انتخابات محروم شدند و به عقیده معترضان بایستی تجدید انتخابات می‌شد. اما سرانجام مجلس به اعتبارنامه او رأی داد.
شیخ‌الاسلام در دو دوره بعدی نیز کرسی خود را حفظ کرد. در دوره ششم به سید حسن مدرس نزدیک بود اما از نظر سیاسی او را همراهی نمی‌کرد، هرچند با دستگیری و تبعید مدرس، او هم مغضوب و از نمایندگی مجلس محروم شد. نزدیک به شش سال خانه نشین بود. علی‌اکبر داور او را به عدلیه دعوت کرد اما نپذیرفت و به رسیدگی به املاک خود مشغول بود تا سرانجام از مقامات کشور رفع سوءتفاهم کرد که با مدرس مراوده دوستی زیادی نداشته‌است و بار دیگر به سیاست بازگشت و در دوره دهم از بیجار و گروس به نمایندگی انتخاب شد. در دوره‌های یازده، دوازدهم و سیزدهم همین کرسی را حفظ کرد. پس از شهریور ۱۳۲۰ خود را در مجلس، وصی سید حسن مدرس معرفی و شرح شورانگیزی دربارهٔ قتل او ایراد کرد و خواهان پیگرد قضائی سرپاس مختاری رئیس شهربانی رضاشاه و دیگر دست‌اندرکاران شهربانی شد. بدین ترتیب در دوره چهاردهم نیز به نمایندگی مجلس شورای ملی انتخاب شد.
راهنمای معنوی فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی راجیو آنچال است. در این فیلم بازیگرانی همچون موهن لال، سورش گوپی، مادهوپال، سیتارا، مورالی، نثار، سرینیواسان، ندومودی ونو ایفای نقش کرده‌اند.
وینس ماسوکا یک شخصیت خیالی خلق شده توسط جف لیندسی در سری کتاب‌های "دکستر" و مجموعه تلویزیونی با همین نام می‌باشد. در مجموعه تلویزیونی بازیگر کره‌ای-آمریکایی، سی اس لی نقش وینس ماسوکا را به عنوان متخصص پزشکی قانونی ایفا می‌کند. او در کنار دکستر مورگان در آزمایشگاه بخش جنایی پلیس میامی و صحنه‌های جرم حضور دارد. او در طول سریال اغلب شوخی‌های نامناسب و با زمینه های جنسی می‌کند. در کنار مسخرگی و علاقه زیاد به مسائل جنسی، ماسوکا در کار خود یک شخصیت باهوش و حرفه‌ای است که به همین دلیل گاهی از مواقع باعث نگرانی دکستر می‌شود.
انتخابات شهرداری‌های جمهوری دومینیکن قرار بود برای انتخابات مقامات محلی کشور در ۱۶ فوریه ۲۰۲۰ برگزار شود. این انتخابات که برای انتخاب مقامات از جمله (شهرداران، معاونین شهرداری‌ها، اعضای انجمن شهر، مدیران، معاونان مدیر در شهرداری‌ها) جمهوری دومینیکن مشخص شده بود، به دلیل مشکلاتی که در زمان انتخابات پیش‌آمد، قرار شد در ۱۵ مارس ۲۰۲۰ برگزار شود. این اولین انتخابات شهرداری‌ها از ۱۹۶۸ تا کنون به‌شمار می‌رود.
بعد از لغو شدن انتخابات، درهنگام رای‌گیری دربرخی استانهای سانتو دومینگو اعتراضاتی شکل گرفت که حداقل دو کشته و تعدادی زخمی برجای گذاشت.
شهرداریها در جمهوری دومینیکن تحت مدیریت شوراهای شهراست و جزو نهادهای اصلی سیاسی کشور به‌شمار می‌روند. شورای شهر دارای یک شخصیت حقوقی مستقل است و قوه اجرایی آن شورای شهر به ریاست شهردار است که یک مجمع عمومی مشاوران (قوه مقننه محلی) دارد بعلاوه دفتر شهردار معروف به آلکالدیا. شهرداری‌ها غالباً به فرمانداری‌های شهرداری تقسیم می‌شوند که تحت نظارت ارگان‌های غیرمتمرکز موسوم به شوراهای فرمانداری هستند و این شوراها شامل یک مدیر منطقه و مجموعه ای از مشاوران منطقه‌ای می‌باشند.
دومینیکن اولین سرزمینی در قاره آمریکا است که اروپایی‌ها در آن استقرار یافتند و پایتخت آن، سنت دومینگو نیز اولین پایتخت مستعمراتی در این قاره است.
دومینیکن در جزیره هیسپانیولا قرار دارد که کریستف کلمب در سال ۱۴۹۲ آن را مستقیماً تحت حاکمیت اسپانیا اعلام کرد.
در سال ۱۷۹۵ و در پی نبردهای اسپانیا با جمهوری تازه تأسیس فرانسه اسپانیا اداره سانتو دومینگو را طبق قرار داد باسل به فرانسویان واگذار کرد.
در سال ۱۸۰۸ مقارن با حمله ناپلئون به اسپانیا، سفید پوستان سانتو دومینگو علیه حاکمیت فرانسه در جزیره هیسپانیولا قیام کردند و با کمک بریتانیا که در آن زمان از متحدان اسپانیا بود و هاییتی، مجدداً اداره سانتو دومینگو را به اسپانیایی‌ها بازگرداندند.
در سال ۱۸۲۰ یکی از فرمانداران سابق اسپانیا در دومینیکناستقلال این کشور از استعمار اسپانیا را اعلام کرد. اما عمر استقلال دومینیکن چندان طولانی نبود و ۹ ماه بعد نیروهای هاییتی به دومینیکن حمله کردند و این منطقه را تحت تصرف خود درآوردند.
در سال ۱۸۳۸ تلاش‌ها مجدداً برای استقلال دومینیکن بالا گرفت و در نهایت با تشکیل انجمنهای مخفی و پیگیری مبارزات برای کسب استقلال، دومینیکن در سال ۱۸۴۴ از هاییتی استقلال یافت و در نوامبر همین سال نیز اولین قانون اساسی دومینیکن تدوین شد.
شهرداریها در جمهوری دومینیکن تحت ریاست یک شورای مدیریتی که شامل مؤسسات اساسی سیاسی در کشور هستند، اداره می‌شوند. این شورا شخصیت حقوقی مستقلی دارد و دارای دو هیئت حکومتی است، شورای شهرداری‌ها متشکل از شهردار و یک مجمع عمومی است که شامل مشاوران (قوه مقننه محلی) و دفتر شهردار معروف به آلکالدیا است که تحت ریاست شهردار قرار دارد. شهرداری‌ها غالباً به ولسوالی‌های شهرداری تقسیم می‌شوند که تحت نظارت ارگان‌های غیرمتمرکز وابسته به شهرداری‌ها قرار دارند. معروف به شوراهای ولسوالی‌ها (که هیئت مدیره به‌شمار می‌روند) متشکل از یک مدیر منطقه و مجموعه ای از مشاوران منطقه (آواز) قرار دارند.
شهر سانتو دومینگو دو گوزمن در استان دیستریتو ناسیونال قرار دارد، و مقر دولت کنونی در آنجا مستقر است، این مکان همچنان که در ملل فدرال معمول است، از وضعیت ویژه ای برخوردار است.
استرالیاز گات تلنت به انگلیسی:(Australia's got talent) یک نمایش استعداد یابی بر پایه برنامه‌های واقعگرا است که از سری مجموعه‌های گات تلنت می‌باشد که از مجوز ان از سوی سایمون کاول و نسخه بریتانیایی ان یعنی بریتینز گات تلنت گرفته شده‌است.
ویرجینیا رافائله یک کمدین، هنرپیشه و مجری اهل ایتالیا است.
او مجری ۶۶مین و ۶۹مین دوره جشنواره موسیقی سانرمو بود.
آدله گراوالیا یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.Cardullo p.149
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "عروسی خون"، "ده فرمان"، "شام دلقک"، "فرشته سپید"، "اودسا در میان شعله‌ها" و "صدای بی رخ" اشاره نمود.
آدریانا آمبزی یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود که در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی فعالیت بیشتری داشت.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "ده‌هزار دلار برای یک قتل‌عام" و "عشق به سبک ایتالیایی" اشاره نمود.
ده‌هزار دلار برای یک قتل‌عام () یک فیلم ایتالیایی در ژانر وسترن اسپاگتی است که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جانی گارکو، لوردانا نوشاک، فرناندو سانچو، آدریانا آمبزی، کلاودیو کاماسو، کلاودیو کاماسو و دادا گالوتی اشاره کرد.
زهیر بن بِشر خَثعَمی، یکی از یاران حسین بن علی بود که در واقعه عاشورا سال ۶۱ ه‍.ق همراه اصحاب حسین بن علی کشته شد.
بسیاری از منابع از وی با نام زهیر بن بشر یاد کرده و برخی نیز او را زهیر بن بشیر گزارش نموده‌اند. محمدمهدی شمس‌الدین معتقد است وی، همان زهیر بن سلیم ازدی است. وی از قبیله خثعم، منسوب به خثعم بن انمار بن اراش بود که قبیله‌ای در یمن بوده‌است. منابع او را از مؤسسان شهر کوفه دانسته‌اند که سابقه شرکت در جنگ‌هایی چون قادسیه را داشته‌است. وی در اولین حمله لشکریان عمر سعد به حسین بن علی در سرزمین کربلا کشته شد.
از وی در زیارت ناحیه مقدسه با عبارت «السَّلامُ عَلی زُهیّرِ بْنِ بِشْرِ الخَثْعَمیّ» یاد شده‌است. همچنین در زیارت رجبیه با عبارت: «السلام علی زهیر بن البشر» مورد اشاره قرار گرفته‌است.
رومولو گوئریری یک کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "طلاق"، "کروسان با خامه"، "مربی در ساحل"، "چشم، چشم بد، جعفری و رازیانه" و "ده‌هزار دلار برای یک قتل‌عام" اشاره نمود.
شاخه کف‌دستی عصب میانی یا شاخه پالمار کوتانئوس (پوستی) عصب مدین، یک شاخه کف دستی کوچک از عصب میانی است که در پایین ساعد کمی بالاتر از نگهدار خم‌کننده دست (فلکسور رتیناکولوم) از عصب میانی جدا می‌شود، نیام سطحی را سوراخ کرده و در زیر پوست قرار گرفته و به‌طور سطحی وارد دست شده و به دو دسته شاخه‌های داخلی و خارجی تقسیم می‌شود.
شاخه‌های داخلی، پوست قسمت مرکزی کف دست را عصب داده و با شاخه کف‌دستی عصب زند زیرین (شاخه پالمار کوتانئوس عصب اولنار) پیوند می‌شود. شاخه‌های خارجی، پوست برآمدگی تنار را عصب داده وبا عصب جلدی ساعدی خارجی ارتباط حاصل می‌کند. این شاخه کف‌دستی چون از سطح نگهدار خم‌کننده دست عبور می‌کند، در نشانگان دالان مچ دست (سندرم تونل کارپال) درگیر نمی‌شود.
تجاوز (به اسپانیایی: "¡Dispara") یک فیلم سینمایی اسپانیایی محصول ۱۹۹۳ به کارگردانی کارلوس سائورا می‌باشد. بازیگران اصلی این فیلم فرانچسکا نری و آنتونیو باندراس هستند. فیلم داستان یک تراژدی انتقام جویانه است.
مارکوس یک خبرنگار و آنا بازیگر تئاتر است که عاشق یک دیگر شده‌اند. ناگهان به دختر توسط سه مکانیک به‌طور وحشیانه‌ای مورد تجاوز قرار می‌گیرد و دوست پسر او مارکوس (آنتونیو باندراس) برای گرفتن انتقام با اسلحه به محل کار این سه نفر می‌رود…
تمدن مجلیش یا مجلس تمدن () یک سازمان فرهنگی اسلامی در بنگلادش بود که در سال ۱۹۴۷ توسط ابوالکاشم در استان پاکستان شرقی بنا نهاده شد. مجلس تمدن آغازگر جنبش زبان بنگالی شد.
مادران و دختران رمانی چهارجلدی از مهشید امیرشاهی است. داستان در روزگار پهلوی می‌گذرد و زندگی چند نسل از خانواده ای ایرانی را روایت می‌کند.
چهارپارهٔ مادران و دختران شرح حیات خانواده‌ای اشرافی است از فردای انقلاب مشروطیت تا فردای انقلاب اسلامی. بین ماجراهای هر کتاب با کتاب بعدی حدود ۲۰ تا ۲۵ سال فاصله زمانی وجود دارد.
کتاب نخست، عروسی عباس خان، به تهیه مقدمات عروسی پسر منزه السلطنه می‌گذرد که از خانواده‌های مرفه اواخر دوره قاجاریه به حساب می‌آید. منزه السلطنه زن حریصی است که نه به شوهر در گذشته اش که معتقد است مال و منالی برای او باقی نگذاشته دلبستگی دارد و نه به برادرش که تصور می‌کند ارث پدریش را بالا کشیده محبتی نشان می‌دهد. مشغله فکریش پیدا کردن شوهری با اسم و رسم و نان و آب دار برای دخترش، شمس السلطنه است. اما وقتی برای مشورت در این زمینه به منزل دوست متشخص دوران کودکیش خانم منورالدوله می‌رود، در اثنای صحبت حرف سکینه خانم، جاری منزه السلطنه پیش می‌آید که در قزوین زندگی می‌کند و ثروتمند است و دختری دارد. منزه السلطنه با شنیدن این حرف شوهر یابی برای شمس السلطنه را فراموش می‌کند و تمام فکر و ذکرش متوجه این می‌شود که دختر سکینه خانم را برای پسر بزرگش عباس خان بگیرد. از اینجا ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کار می‌شوند که عروس تازه را با جاه و جلال به خانه بیاورند.سیروس علی‌نژاد، سایت بی‌بی‌سی
کتاب دوم، دده قدم خیر، به زندگی دختران شاهزاده امیرزاده خانم می‌پردازد که از میان آن‌ها مهر اولیاء همسر امیرخان – پسر کوچک منزه السلطنه – شده‌است. دده قدم خیر – از کنیزان امیرزاده خانم – که زنی است محکم و استوار شخصیت محوری داستان را تشکیل می‌دهد ولی ماجراهایی که بر دیگر شخصیت‌ها هم می‌گذرد هر کدام داستان جذاب و کاملی است: عشق ماه‌طلعت دختر اول امیرزاده به شوهرش مؤیدالاسلام - ناسازگاری دختر دیگر، مهربانو، با همسرش، ابوالحسن - زناشویی ماه منیر با هاشم – زاده شدن فرزند دوم مهراولیا و امیرخان – خود کشی پدر سرور – غم‌های سردار مفخم و… و… داستان به سال‌هایی بازمی‌گردد که دادگستری نوین توسط علی‌اکبر داور پایه‌ریزی شده‌است و به بعد از ماجراهای شهریور بیست پایان می‌گیرد.
کتاب سوم ماه عسل شهربانو، به سرگذشت نسلی می‌پردازد که در سال‌های پایانی حکومت رضاشاه به دنیا آمده و نوجوانی خود را در ماجراهای حزب توده و دوران مصدق سپری کرده‌است. این کتاب شرح ازدواج ناموفقی است که نظایر آن را در دو کتاب نخست هم دیده‌ایم. اما اکنون با نسلی [از زنان] سر و کار داریم با تحصیلات عالی در داخل و خارج که روی پای خود ایستاده‌است و برای حل و فصل چنین مسایلی به شورای خانوادگی نیازی ندارد. شهربانو دختر امیر خان، دانشجوی ریاضیات در انگلستان است. تابستان‌ها به خانواده سر می‌زند و در یکی از این سفرها او را به عقد ازدواج ابراهیم درمی‌آورند که دست اندرکار فیلم و سینما و نیم نسلی از شهربانو بزرگتر است. در لا به لای داستان تعدادی از شخصیت‌های دو کتاب قبل را که حالا پا به سن گذاشته‌اند می‌بینیم، به علاوه با نسل جدید خانواده آشنا می‌شویم و خویشان سببی تازه خانواده را هم می‌شناسیم – مثل مادر و پدر و برادر و عمه زاده‌های ابراهیم – که هر کدام عقاید و سوداهای خود را دارند. ماجراهای کتاب سوم بیشتر روشنفکرانه و به اقتضای دوره اش آغشته به ماجراهای سیاسی روز است ولی مهم‌تر و برجسته تر از آن تفاوت‌های نسل نو را با نسل‌های پیشین و رها شدنش را از قید و بندهای گذشته نشان می‌دهد.
حدیث نفس مهراولیا کتاب نهایی چهار پارهٔ مادران و دختران است و چنان‌که از عنوانش بر می‌آید شرح احوال مهراولیاست که نزدیکان اُلی می خوانندش. الی زنی است در سراشیب زندگی که جرقه‌هایی از هوش و سر پرشور دوران جوانیش در پیری هم هویداست – همان هوش و شوری که امکان زندگی را در وطنش از او سلب کرده‌است. در این رمان از خلال خاطرات الی می‌بینیم که چه خواب و خیال‌ها داشته‌است و چه فکر و اندیشه ها! به علاوه با خانوادهٔ غایب و حاضر، با دوستان گذشته و حال، با غم و شادی، با عشق و محرومیت، با شهری که سال‌ها در آن زیسته‌است و زادگاهی که از دیرباز از آن دور افتاده ولی همچنان با چشمان دوران طفولیت می‌بیندش، آشنا می‌شویم.
م سحر این چهارپاره را «چهار مروارید درخشان دریای ادب پارسی» می‌خواند و اضافه می‌کند: «تا آنجا که به من مربوط می‌شود، بیرون از تعارفات معمولاً رایج میان ما ایرانیان ـ که هرگز اهل آن نبوده‌ام ـ می‌توانم و می‌باید بگویم که با نویسنده‌ای روبرو شده‌ام هنرمند که زبان فارسی و نثر او بسیار شیوا و اعلاست، از طنز قوی برخوردار است و به واژگان و اصطلاحاتی احاطه و دسترسی دارد که خیلی از ما مردمان امروزی، آن‌ها را به فراموشی سپرده‌ایم یا در ناخود آگاه فردی و جمعی خود انبار کرده‌ایم و او آن‌ها را بسیار به جا و درست و با هنرمندی تمام در قصه‌هایش به کار می‌برد… قدرت او در توصیف فضاها و روابط و زندگی‌هایی که از زیر غبار خاطرات بیرون آورده شده و جلا داده شده‌اند، آنچنان است که او را در میان نویسندگان معاصر ایران از جایگاه منحصر به فردی برخوردار می‌سازد. افزون برهمهٔ این‌ها اندیشه و فکر او و عشق کم‌نظیر او به آن سرزمین و به آن آب و خاک و به فرهنگ ایران و زبان فارسی و به آزادی ست که در سطر سطر نوشته‌های او موج می‌زنند و این خود ویژگی بسیار مهم و ارزنده‌ای ست که به ویژه در این ایام مثل سیمرغ و کیمیا نادر و کمیاب است.»سخنرانی در دانشگاه سوربن - ۱۶ فوریهٔ ۲۰۱۳
شجاع الدین شفا این چهارپاره را چنین توصیف می‌کند: «رمان هزار و چند صد صفحه‌ای مادران و دختران را می‌باید بهترین رمانی دانست که تاکنون در زمینهٔ ارزیابی جامعهٔ ایرانی عصر حاضر و فراز و نشیبهای یک صد سالهٔ آن نوشته شده.»ماهنامهٔ تلاش آبان - آذر ۱۳۸۲، نوامبر ۲۰۰۳
داریوش همایون در مقاله‌ای با عنوان «نویسنده‌ای در بهترین سنت رمان کلاسیک» می‌گوید: «خانم مهشید امیرشاهی با نخستین کتاب از یک سلسلهٔ چهار جلدی یکی از کامیاب‌ترین رمان‌های روزگاری فارسی را نوشته‌است … مادران و دختران پیش از همه به خواننده احساسی از نیرومندی می‌دهد… رمانی با نثر قوی، ساخت محکم و کشش بسیار. رمانی با چهار ستون استوار، پیراسته از مدعاها و رسالتهای ایدئولوژیک… داستان زنان و مردانی از اجتماع ایران بی هیچ اغراق و تصنع در تابلوهایی ناتورالیستی… واژه‌های فراوان و زیبا چه ادیبانه و چه عوامانه… زبان پخته و لطیف روایت و توصیف… گفتگوها در روانی و غنای خود خنگی راهوار…»
سید حامد صلحی‌پور اونجی (زاده اول خرداد ۱۳۶۸ در تهران) وزنه‌بردار دسته ۹۷ کیلوگرم است. او دارنده ۲ مدال طلا و یک نقرهبازی‌های پاراآسیایی است. وی از سال ۱۳۸۷ عضو تیم ملی وزنه‌برداری معلولین ایران است. او همچنین در مسابقات پارالمپیک ۲۰۲۰ توکیو توانست با مهار وزنه ۲۲۲ کیلو گرمی به مدال نقره دست یابد.
حامد صلحی‌پور ورزش را از ۱۵ سالگی و با پرورش اندام آغاز کرد. از سال ۸۶ وارد رشتهٔ وزنه‌برداری شد و در سال ۸۷ اولین رقابت بین‌المللی خود را در آمریکا در مسابقات قهرمانی جوانان جهان تجربه کرد و موفق به کسب مدال نقره شد.
در المپیک ۲۰۱۶ ریو برزیل برای رقابت با وزنه‌بردار چینی برای کسب مدال طلا، وزنهٔ ۲۲۵ کیلوگرم برای وی انتخاب شد. اما حامد صلحی‌پور و وزنه‌بردار چینی با از دست دادن هر سه حرکت از دور مسابقات کنار رفتند و وزنه‌بردار اماراتی با ۲۲۱ کیلوگرم قهرمان مسابقات شد.
خانه اشباح (به انگلیسی: House of the Spirits) (عنوان اصلی: خانه‌ای خالی از سکنه) یک فیلم سینمایی در ژانر درام تاریخی محصول مشترک آلمان - دانمارک و پرتغال ۱۹۹۳ میلادی به کارگردانی بیله آگوست و با بازیگری جرمی آیرونز، مریل استریپ، گلن کلوز، وینونا رایدر، آنتونیو باندراس و ونسا ردگریو است. بازیگران حامی شامل ماریا کونچیتا آلونسو، آرمین مولر-اشتال و یان نیکلاس هستند.
شیلی، نیمه دوم قرن بیستم. «اسبان» فقیر با «کلارا» ازدواج کرده و صاحب دختری به نام «بلانکا» می‌شوند. «استبان» به سختی کار کرده و در نهایت تبدیل به مردی ثروتمند می‌شود. وقتی «بلانکا» بزرگ می‌شود، عاشق یک انقلابی جوان می‌شود و…
آکادمی بنگلا (، ) یک مؤسسه خودگردان است که توسط دولت بنگلادش حمایت می‌شود تا به ترویج زبان، ادبیات و فرهنگ بنگالی و توسعه و گسترش این زبان بپردازد. این سازمان در سال ۱۹۵۵ تأسیس شد و مقر آن در رامنا، داکا و در محوطهٔ دانشگاه داکا است. این آکادمی میزبان نمایشگاه سالانهٔ کتاب اکوشی نیز می‌باشد.
مولوی عبدالحق () (۲۰ آوریل ۱۸۷۰ – ۱۶ اوت ۱۹۶۱) روحانی، زبانشناس و معروف به "بابای اردو" () است. عبدالحق تلاش بی وقفه‌ای داشت تا زبان اردو را به عنوان زبان میانجی مسلمانان، در پاکستان گسترش دهد.http://www.pakpost.gov.pk/philately/stamps2004/maulvi_abdul_haq.html , Profile and commemorative postage stamp of Baba-e-Urdu: Maulvi Abdul Haq, Retrieved 2 February 2017
هیتزاند یک منطقه ساحلی به طول ۱۲ کیلومتری در غرب زانکت پتر-اوردینگ واقع شده است . هیتزاند در شمال منطقه پارک مردابی شلسویگ و هولشتاین قرار دارد . هیتزاند به خاطر وجود سنگ گرانبها کهربا ، به ساحل کهربا معروف است . هیتزاند یک ساحل برهنگی آزاد است .
بهروز محبی نجم‌آبادی (زادهٔ ۱۳۵۱) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار در دورهٔ یازدهم مجلس شورای اسلامی است.
او مدرک دکترای آنالیز ریاضی از دانشگاه حکیم سبزواری دارد. مدرک کارشناسی‌اش را در دبیری ریاضی از دانشگاه شهید باهنر کرمان و مدرک کارشناسی ارشدش را در ریاضی از دانشگاه فردوسی مشهد اخذ کرد.
او با کسب ۶۷٬۵۸۲ رأی از مجموع ۱۸۳٬۱۱۱ رأی مأخوذه به عنوان نمایندهٔ دوم حوزه به مجلس راه یافت. نام محبی در فهرست شورای ائتلاف نیروهای انقلاب اسلامی قرار داشت.
ابوالبرکت () (۱۶ ژوئن ۱۹۲۷ – ۲۱ فوریه ۱۹۵۲) یکی از دانشجویان کشته شده در جریان اعتراضات جنبش زبان بنگالی در سال ۱۹۵۲ بود. او به‌طور گسترده‌ای در بنگلادش به عنوان شهید شناخته می‌شود.
شفیع الرحمن () (۲۴ ژانویه ۱۹۱۸ – ۲۲ فوریه ۱۹۵۲) فعال دانشجویی اهل بنگلادش بود که در جریان تظاهرات جنبش زبان بنگالی، توسط نیروهای نظامی پاکستان کشته شد.
هلن اوبیری (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه‌استقامت اهل کنیا است.
کلیسای جامع مالاگا () یک کلیسای کاتولیک در شهر مالاگا، اسپانیا است.
این کلیسا در سال ۱۵۲۸ شروع به ساخت و در سال ۱۷۸۲ ساخت آن به پایان رسیده است.
اکوشی پاداک (; lit: "جایزه بیست و پنجم") دومین درجهٔ مدال شهروندی کشور بنگلادش است، که به یاد شهدای جنبش زبان بنگالی ۱۹۵۲ نامگذاری شده‌است. این مدال به افراد مختلفی در زمینه‌هایی همچون فرهنگ، آموزش، و اقتصاد اهدا شده‌است. وزیر فرهنگ اهداکنندهٔ این نشان است.
مدال از طلای ۱۸ عیار به وزن 3 تولا ساخته شده. و طراحی روی آن را هنرمندی به نام نیتون کوندو انجام داده‌است. همچنین مبلغ ৳ 100,000 as از فوریهٔ ۲۰۱۵ همراه با مدال تقدیم برنده می‌شود.
نورا اورلاندی یک موسیقی‌دان، نوازنده پیانو، نوازندهٔ ویولن، خواننده سوپرانو، آهنگساز و هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ده‌هزار دلار برای یک قتل‌عام"، "ضعف اخلاقی عجیب خانم وارْدْ" و "دورو" اشاره نمود.
آدریانا جوفره (؛ ۹ مارس ۱۹۳۹ - ۱۴ اوت ۲۰۲۳) هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سکس و لذت"، "جنگو، آماده مرگ باش"، "سکوت بزرگ" و "برای عشق… برای افسون…" اشاره کرد.
آلیس پاگانی (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه و مدل اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "رز سمی" اشاره نمود.
گمفا (به آلمانی: GEMFA) یک سیستم اطلاعاتی آلمانی است که پردازش و طبقه بندی داده های مالیاتی را امکان پذیر می سازد. این ساختار مبتنی بر داده های مربوط به مدیریت مالی، دویچه پست AG و دفتر آماری فدرال است. اداره امور مالیاتی مرکزی فدرال (BZSt) داده ها را حفظ کرده و آن را برای تحقیق و بارگیری در دسترس قرار می دهد. مرکز پردازش اطلاعات و فناوری اطلاعات (ZIVIT) از این ساختار به عنوان ارائه دهنده خدمات فناوری اطلاعات خارجی پشتیبانی می کند.
آملیا کلینی (؛ – ) یک هنرپیشه اهل پادشاهی ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "مادالنا، نمره اخلاق صفر" و "شاهزاده سیندرلا" اشاره کرد.
سید غنی نظری خانقاه منتخب یازدهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه خلخال و کوثر است. وی با کسب ۲۲۴۸۹ رای از مجموع ۴۸۹۶۹ رای کل آرای ماخوذه به مجلس یازدهم راه یافت.
دکتر غنی نظری خانقاه
دکتر غنی نظری دارای مدرک دکترای حقوق جزا و جرم شناسی از دانشگاه دولتی ارومیه است.
ایشان به لحاظ نطق و تذکر و پیشنهادات مختلف در طرح ها و لوایح از جمله نمایندگان فعال مجلس هستند. همچنین از نخستین نمایندگانی بودند که داوطلبانه به شفافیت آرا پیوستند
اعتراض ایشان به مسمومیت دانش آموزان در صحن علنی مجلس باعًث مشاجره وی با کریمی قدوسی  نماینده مشهد شد.
هستهٔ اصلی حامیان او جوانان و دانشگاهیان بوده که با کسب نزدیک به پنجاه درصد آرا پیروز رقابت شد.
در معماری کُرنیس، (برگرفته از واژهٔ ایتالیایی (cornice) به معنی «تاقچه»Compare )
یک "کُرنیس" با لبهٔ برآمده بر روی یک ساختمان که می‌تواند در مواردی شیروانی و ایوان هم خوانده شود کارایی کنار زدن آب باران را از دیوارهای ساختمان دارد. این مزیت در ساخت و سازهای مسکونی، با به بیرون زدن انتهای شیروانی‌ها، رواق بام و ناودان‌ها انجام می‌شود. با این وجود، اگر این کار با قالب‌ریزی‌های تزئینی همراه شود، تاج‌ها و قالب‌ریزی‌ها نیز می‌توانند «تاقچه» خوانده شوند. به این معنا که؛ در حالی که بیشتر "کُرنیس"ها ایوان نیز هستند (با توجه به اینکه بالای ضلع‌های ساختمان را بیش از حد می‌گذرانند)، ولی هر ایوانی معمولاً به عنوان یک"کُرنیس" در نظر گرفته نمی‌شود - ایوان‌ها و پیش پرده‌ها در درجهٔ اول کاربردی هستند و لزوماً تزئینی نیستند، و یک "کُرنیس" جنبه تزئینی دارد.
"کُرنیس‌های" کاربردی یک ساختمان؛ به‌ویژه در ساختمان‌های تجاری، ممکن است سنگین به نظر برسند و از این رو، بتوانند در معرض خطر ریزش باشند، اما اغلب می‌توانند از فلز فشرده ساخته شده و بسیار سبک باشند.
ریتا مورگان (در ابتدا برندون و پیش‌تر بِنِت ) یک شخصیت خیالی خلق شده توسط جف لیندسی در سری کتاب‌های "دکستر" و مجموعه تلویزیونی با همین نام می‌باشد. در مجموعه تلویزیونی، جولی بنز نقش ریتا را ایفا می‌کند. در ابتدای سریال، ریتا به عنوان دوست دختر دکستر مورگان معرفی می‌شود که دکستر بیش‌تر برای عادی نشان دادن رفتار اجتماعی خود با او در ارتباط است؛ اما با گذشت زمان رابطه بین ریتا و دکستر عمیق‌تر می‌گردد و منجر به ازواج آن‌ها می‌شود.
کوروس انترتینمنت (به انگلیسی: corus entertainment) یک شرکت چند رسانه‌ای جمعی و سرگرمی کانادایی است که در سال ۱۹۹۹ میلادی از شاو کامیونیکیشن مشتق شد و مقر آن در ایالت آنتاریو شهر تورنتو واقع شده‌است.این گروه خدمات زیادی از جمله شبکه‌های رادیو و تلویزیونی را برای مردم ارائه می‌دهد و حتی در عرصه ساهت برنامه‌های پویانمایی نیز فعالیت دارد.
ارتباط با شرکت‌های بزرگ رسانه ای ازجمله دیزنی و وه این شرکت رسانه ای برای ارائه کانال‌های مختلف تلویزیونی با کمپانی‌هایی همچون دیرنی، وارنر و نیکلودئون ارتباط برقرار می‌کند و برای مردم کانادا بوسیله خرید مجوز از سوی ان کمپانی‌ها شبکه‌هایی نظیر کانال دیزنی ،دیزنی اکس دی، دیزنی جونیور، کارتون نتورک، بومرنگ، فمیلی، نیکلودئون برای عرضه به کشور کانادا با این کمپانی‌ها ارتباط برقرار کرد.
و اینکه این شرکت خود نیز انیمیشن‌هایی را طراحی می‌کرد به صورت اشتراکی با این کمپانی‌ها انیمیشن‌ها را داد و ستد می‌کردند از جمله این انیمیشن‌ها می‌توان به جزیره ارزوها اشاره کرد که دیسک‌های با ارم‌های وارنر به فروش رسید و خود این انیمیشن از کانال‌های معروف کارتون نتورک که زیر نظر کمپانی وارنر اداره می‌شد و کانال دیزنی اکس دی که زیر نظر کمپانی دیرنی پخش گردید و حتی دیده می‌شود این انیمیشن برای مدت کوتاهی از کانال نیکلودئون هم پخش شده‌است.
و بسیاری از انیمیشن‌های دیگر از جمله جانی تست هم که زیر نظر این کمپانی ساخته شده بود از شبکه کارتون نتورک پخش گردید.
انیمیشن‌های دیگری که در این سه شبکه (کارتون نتورک، دیزنی و نیکلودئن) پخش شده‌اند:
پهر کالم (; – ) گیاه‌شناس، گردشگر، کشیش، طبیعت‌شناس، استاد دانشگاه، اقتصاددان، و پرنده‌شناس اهل سوئد بود.
سرخرگ سینه‌ای بالایی یا شریان توراسیک فوقانی () سرخرگ کوچکی است که از قدام اولین قسمت سرخرگ زیربغلی (اگزیلاری)، نزدیک کنار تحتانی ماهیچه زیرترقوه (ساب‌کلاویوس) جدا می‌شود، سپس به طرف جلو و داخل رفته و از بین دو ماهیچه سینه‌ای بزرگ (پکتورالیس ماژور) و کوچک (مینور) می‌گذرد. سرخرگ سینه‌ای بالایی به این عضلات و به جدارهای قدامی و داخلی ناحیه زیر بغل (اگزیلا) خون‌رسانی می‌کند.
این سرخرگ اولین و دومین فضای بین استخوانی و قسمت فوقانی ماهیچه دندانه‌ای پیشین (سراتوس انتریور) را نیز مشروب می‌کند. سرخرگ سینه‌ای بالایی با سرخرگ‌های پستانی داخلی و میان‌دنده (اینترکوستال) بازپیوند می‌یابد.
آمینا پیرانی ماجی (؛ ۱۵ ژانویه ۱۸۹۲ – ۱۰ نوامبر ۱۹۷۹) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ایستگاه آخر"، "میهمان یک‌شبه"، "همچون برگ‌ها"، "داستان عشق"، "ورای عشق"، "مانون لسکو" و "کاراواجو" اشاره کرد.
پادشاهان مامبو (به انگلیسی: The Mambo Kings) یک فیلم سینمایی آمریکایی-فرانسوی محصول سال ۱۹۹۲ در ژانر فیلم موزیکال و درام بر اساس رمانی به همین نام به کارگردانی آرن گلیمچر می‌باشد. بازیگران اصلی این فیلم آرماند آسانته، آنتونیو باندراس، کتی موریارتی و ماروشکا دتمرس هستند. داستان در اوایل دهه ۱۹۵۰ اتفاق می‌افتد.
سزار و نستور برادران نوازنده‌ای هستند که در سال ۱۹۵۰ کوبا را به مقصد آمریکا ترک می‌کنند. آن‌ها امیدوارند که بتوانند به جایگاه بالایی در موسیقی لاتین برسند. سزار برادر بزرگ‌تر و مرد تجارت است. نستور آهنگ‌ساز است و نمی‌تواند زنی را که قلبش را در کوبا شکسته‌است، فراموش کند…
فیلم‌برداری اصلی از ۱۸ مارس ۱۹۹۱ آغاز شد. این فیلم با بودجه ۱۵ میلیون دلار ساخته شد و در لوکیشن در لس آنجلس، کالیفرنیا، فیلم‌برداری شد.
ترا نوا (انگلیسی: Terra Nova) یک فیلم سینمایی محصول سال ۱۹۹۱ در ژانر درام به کارگردانی کالوژرو سالوو با بازی ماریسا لاوریتو، آنتونیو باندراس و میمی لاسو است.
کیهان‌شناسی (Cosmologgy) در اصطلاح:
پونچیک با نامِ اصلی پونچیکی (؛ ؛ ) نوعی دونات مغزپُر لهستانی است.
پونچیک، خمیری گرد است که درونش کِرِم شیرین یا مربا دارد و در درونِ روغن پخته می‌شود و معمولاً با شکر قنادی، یخ‌چینه، یا خلال پرتقال خشک پوشانده می‌شود. در نوع سنتی آن، گاهی مقداری اندکی عرق دوآتشه به خمیرش پیش از پختن، اضافه می‌گردد و باعث می‌شود که روغن به عمقِ خمیر نفوذ نکند. پونچیک باید قوامی نرم و شکننده داشته باشد و یک نوارِ روشن به دورش باشد که نشان‌دهندهٔ تازه‌بودنِ روغنی است که در آن پخته شده است.
خمیر پونچیک حاوی تخم‌مرغ، روغن، شکر، مخمر و گاهی شیر است. انواع مختلفی از میوه و کِرِم برای پُر کردن درون این خمیر به‌کار می‌رود و رویش با شکر قنادی تزئین می‌شود. کِرِم‌های سنتی لهستانی که برای پونچیک به‌کار می‌رود، مربای آلو و مربای برگ نسترن است؛ اما امروزه از مارمالاد توت‌فرنگی، زغال‌اخته آبی، تمشک، سیب، کرم باواروآ و کاستارد هم استفاده می‌شود.
پونچیک دست‌کم از قرون وسطی در لهستان شناخته شده بود است. بنا بر نظرِ مورخ لهستانی یندژی کیتوویچ، در دوران حکومت آگوست سوم لهستان و تحت تأثیر آشپزهای فرانسوی که به لهستان آمده بودند، کیفیت خمیر پونچیک بهبود یافت و این پیراشکی سبک‌تر، و قوامی اسفنجی اما مقاوم یافت.
در لهستان، پونچیک را در پنجشنبه چاق (Tłusty Czwartek) می‌خورند که آخرین پنجشنبه پیش از چهارشنبه خاکستر و آغاز چله روزه است. دلیل سنتی پخت پونچیک در این روز، آن بود که می‌بایست تمامی چربی، شکر، تخم‌مرغ‌ها و میوه در منزل به‌مصرف رسیده و تمام شود؛ چرا که مصرف آنها طی ایام روزه‌داری مسیحی در فصل «چله روزه» ممنوع بود.
در ایالات متحده آمریکا این سنت قدیمی توسط لهستانی‌های دور از وطن به‌خصوص در شهرهای شیکاگو، دیترویت، میلواکی، سینسیناتی، تولیدو، کلیولند، فیلادلفیا، پیتسبرگ، نیوجرسی و شیکوپی در سه شنبهٔ چاق و گاهی مجدداً در پنجشنبه چاق (در شیکاگو) اجرا می‌شود.
آنجلیکا ایپولیتو (؛ زادهٔ ۸ سپتامبر ۱۹۴۴) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "هیولا" اشاره نمود.
هیولا () یک فیلم دلهره‌آور به کارگردانی لوئیجی زامپا است که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد.
ماریو ولپیانی (؛ زادهٔ ) یک فیلم‌بردار اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در ساخت آنها نقش داشته‌است، می‌توان به "دیلینجر مرده است"، "شکم‌چرانی بزرگ"، "وقتی حرف می‌زنی دهنت رو ببند!"، "پرستار شب"، "گربه چشم‌یشمی"، "شیفتهٔ جولیا" و "هیولا" اشاره نمود.
مهدی شریفیان سیاستمدار ایرانی است. او در انتخابات مجلس یازدهم در لیست نهایی اصولگرایان قرار داشت و توانست با کسب ۷۶۰ هزار و ۱۶ رای به عنوان نفر بیستم از حوزه انتخابیه تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس از استان تهران به مجلس راه یابد.وی فرزند هرمز شریفیان از کشته شدگان نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی است.
مهدی شریفیان در تشریح نحوه پدیدآوردن نهضت خدمات اجتماعی در کشور گفت یک ظرفیت عظیم مردمی از جوانان و البته افراد با تجربه در بسیاری از نقاط کشور وجود دارد که با میدان دادن و نقش تعریف کردن برای این ظرفیت مردمی قطعاً ما خواهیم توانست یک نهضت پرشور خدمات اجتماعی ایجاد کنیم.
نورینا ماچابلی (؛ – ) هنرپیشه، ناشر و عطرساز اهل ایتالیا و از شاگردان مهربابا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "معجزه" و "گم‌گشته در تاریکی" اشاره کرد.
پائولا پتسالیا (؛ ۱۳ سپتامبر ۱۸۸۹ – ۱۷ دسامبر ۱۹۲۵) یک هنرپیشه اهل پادشاهی ایتالیا بود.
او در دورانِ سینمای صامت در ایتالیا فعالیت داشت و نامش در یکی از اشعار امبر تمبلین در کتاب «الماس تاریک» (۲۰۱۵) ذکر شده‌است.
ایلیزا سِـوِری (؛ – ) یک بازیگر اهل پادشاهی ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "رهایی" و "در لباس دلقک" اشاره نمود.
رهایی () یک فیلم صامت درام ایتالیایی به کارگردانی کارمینه گالونه است که در سال ۱۹۱۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به دیانا کارن و ایلیزا سِـوِری اشاره کرد.
آلبرتو پاسکوالی (؛ ۲۴ اوت ۱۸۸۲ – ۱۵ فوریه ۱۹۲۹) یک هنرپیشه اهل پادشاهی ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "رهایی" اشاره کرد.
میشل آنتوان کاره (؛ – ) یک هنرپیشه، کارگردان فیلم، نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، و لیبرتو اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "معجزه" اشاره نمود.
ماریا پیا دی مئو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، صداپیشه و مدیر دوبلاژ اهل ایتالیا است.
او دوبلور رسمی مریل استریپ در کشور ایتالیاست و به‌جای جین فوندا، آدری هپبورن، جولی اندروز، جولی کریستی و شرلی مک‌لین هم صحبت می‌کند.
اموتیکون یک فیلم به کارگردانی لیویا د پائولیس است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد.
اموتیکون :) یک فیلم به کارگردانی لیویا د پائولیس است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد.
لیویا د پائولیس () یک هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "اموتیکون ;)" اشاره نمود.
رام مادهاو یک سیاستمدار هندی است که در جایگاه دبیرکل امنیت ملی هندوستان مشغول به فعالیت است. مادهاو وابسته به بی.جی. پی است. او در گذشته نیز عضو گروه آر.اس. اس بوده و در رابطه با میهن‌پرستی باستانی هندوستان کتابهایی نوشته‌است. از معروفترین کتابهای او «چین و هندوستان پس از ۵۰ سال جنگ» نام دارد که در آن به مقایسه و پیشرفت چین در برابر عقب ماندن هندوستان اشاره می‌کند.
مادهاو در سن نوجوانی داوطلبانه به آر.اس. اس پیوست. در سال ۱۹۸۱ نیز داوطلبانه به کارمند تمام‌وقت این سازمان تبدیل شد و به دلیل میهن‌پرستی شدیدی که داشت، به مقام‌های بالایی در سازمان نیز دست پیدا کرد.
او به مدت ۲۰ سال برای آر.اس. اس کار کرد و تا به امروز بیش از ۱۲ کتاب نوشته‌است. او هم‌اکنون صاحب چند نشریه و مجله میهن‌پرستی در کشور هندوستان است.https://www.youtube.com/watch?v=Ec6PuYkOM8k
او از سال ۲۰۰۳ تا سال ۲۰۱۴ در جایگاه «سخنگوی دولت» فعال بود و پس از آن از سال ۲۰۱۴ تاکنون «دبیرکل امنیت ملی هندوستان» است.رام مادهاو - آر.اس.اس - وبسایت تایمز آو ایندیا
او بر این باور است که هندوستان برای مقابله با طرح راه ابریشم جدید چین باید راهکارهای جدیدی پیدا کند و به کار بگیرد. وی در مصاحبه‌ای که با مهدی حسن روزنامه‌نگار و مجری شبکه الجزیره عربی در رابطه به مسائل کشمیر داشت به او گفت:
او هرگز از مهدی حسن به دلیل این گفته‌های خود پوزش نخواست و از سوی جامعهٔ خبرنگاری نیز سرزنش شد. مهدی حسن عنوان کرد که از آن روز به بعد، ترول‌های اینترنتی او را به همکاری و حمایت از داعش متهم می‌کنند.
علی رضایی (تولد ۱۳۰۰ شمسی) سرمایه‌دار، کارآفرین و عضو هیئت‌مدیره اتاق بازرگانی تهران است.
اعضای اصلی و سیاسی این خاندان (خانواده رضایی) شامل سه برادر بود که در بین این سه برادر، برادر بزرگتر، علی توانست یکی از سرمایه‌داران بزرگ کشور شود و لقب سلطان آهن را به خود اختصاص دهد. خاندان رضائی از جمله خاندان‌های مهم زمان پهلوی دوم بودند که توانستند در امور اقتصادی از ثروتمندان و صاحب‌اعتباران رجال شوند و از طریق ثروت خود نقش مهمی‌را در امور سیاسی ایفا نمایند.
علی رضایی تحصیلات ابتدایی را در سبزوار و نیز دبستان ادب تهران گذراند.
او در رشته بازرگانی و کالج آمریکایی/البرز تهران تحصیل کرد، و سپس با ورود به دانشسرای عالی، در رشته زبان مدرک کارشناسی گرفت.
از ۱۳۲۴ و پس از پایان خدمت سربازی، وارد بازار کار و سرمایه شد. در ۱۳۳۱ به اکتشاف معادن و سرمایه‌گذاری در این زمینه پرداخت؛ و به مرور به یکبار موفق‌ترین شخصیت‌های بازرگانی و صنعتی ایران مبدل شد. او مدیرعامل شرکت معادن فاریاب بود که از بزرگ‌ترین واحدهای صنعتی ایران به حساب می‌آمد.
شرکت‌های اکتشاف و استخراج معادن فاریاب، معادن اسفندقه، و معادن منگنز شاهرخ، که بزرگ‌ترین شرکت‌های معدنی ایران در زمینه سنگ کرومیت و منگنز بودند را به اتفاق برادرانش تأسیس کرد.
از سال ۱۳۴۴ به صنعت روی آورد و اولین کارخانه آهن ساختمانی را تأسیس کرد؛ شرکت سهامی کارخانجات پولادسازی ایران و کارخانجات نورد آریا و صنایع فلزی خوزستان قدم‌های بعدی او در راه تولید انواع آهن‌های ساختمانی بوده است. او سپس کارخانجات نورد شهریار، شرکت سهامی کارخانجات پولادسازی شهریار، کارخانجات مفتول‌سازی شهریار، صنایع فلزی شهریار، لوله سازی شاهرخ، کارخانجات نورد شاهین و نورد شهباز (630) را یکی پس از دیگری به کمک همکاران به وجود آورد. شرکت صنعتی ذوب آهن‌آلات قراضه در کوره‌های الکتریکی با مقیاس بزرگ به نام شرکت سهامی کارخانجات ذوب شهریار را با مشارکت مردم و بانک توسعه صنعتی و معدنی تأسیس کرد؛ که مجموعه این تأسیسات به نام گروه صنعتی شهریار مشغول به کار بود.
در نهایت رضایی بانک شهریار را در سال ۱۳۵۲ تأسیس کرد و اغلب اعضای مؤسس آن از صاحبان صنایع عمده ایران بودند که از جمله می‌توان به محمدتقی برخوردار، محمدرحیم متقی ایروانی، حسین قاسمیه، دکتر رکن‌الدین سادات تهرانی، سیاوش ارجمند، ناصر اولیایی، محسن آزمایش، منصور یاسینی و... اشاره کرد.
علی رضایی بنیانگذار بانک شهریار اعلام کرد که بانک اعتبارات صنعتی فروش صد میلیون تومان از سهام این بانک را به مردم به عهده خواهد گرفت. بانک اعتبارات صنعتی با توجه به گسترش مالکیت صنعتی به منظور تسریع در ثبت دادن بانک و انجام تشریفات قانونی در کوتاه‌ترین مدت ممکن مبلغ ۵۰ میلیون تومان بابت ۵۰درصد سهامی که قرار است به مردم فروخته شود به بانک مرکزی ایران خواهد پرداخت.
در سال ۱۳۵۴ این بانک سه هزار نفر سهامدار داشت.
او در انتخابات ۱۳۵۴ مجلس سنا، با کسب ۱۴۳۰۰۹ رأی از مجموع ۹۴۲۹۳۶ رأی مأخوذه در حوزه انتخابیه تهران به عنوان نفر سوم برگزیده شد.
رضایی دو دوره نماینده اتاق صنایع و معادن ایران بوده و عضویت هیئت‌رئیسه اتاق صنایع و معادن ایران را به مدت چهار سال یعنی دو دوره داشته است. از سال‌ ۱۳۴۶ به نمایندگی اتاق بازرگانی تهران انتخاب شده و در سال‌های ۱۳۴۷ و ۱۳۴۸ نیابت اتاق بازرگانی تهران را به عهده داشته است. او نماینده اتاق‌های بازرگانی و صنایع و معادن تهران و همچنین ایران نیز بوده است.
نشان سوم اسفند () یکی از نشان‌های افتخار در ایران است.
این نشان به یادبود روز سوم اسفند ماه ۱۲۹۹ که رضاشاه به منظور پایان دادن به دوره پریشانی کشور، کودتا کرد، تهیه و به فرمان شخص شاه فقط به افسران و هم‌ردیفانی که در کودتای مزبور شرکت داشتند، به پاس خدمات و فداکاری ایشان اعطاء گردید و بعد از این در مقابل هیچ نوع عملیات و خدمتی اعطاء نشد.
این نشان یک نوع و دارای یک درجه بود؛ روی این نشان به شکل فروهر: نقش تمام تنه سرباز هخامنشی با دو بال که روی بال سمت راست، ربع قرص خورشید با اشعه از جنس مس و در پایین محل اتصال بال‌ها به تنه، تاریخ مسی «حوت ۱۲۹۹» به‌طور برجسته آمده‌است.
روبان این نشان از نواری با سه خط عمودی قرمزرنگ و دو خط عمودی سیاه رنگ تشکیل شده‌است.
آکاند بِهارات یا آکاند هندوستان که در زبان سانسکریت به معنای "هندوستان یکپارچه" است یک واژهٔ بازپیوندخواهی است و در برای ضمیمه کردن برخی از کشورهای جنوب شرق آسیا و آسیای مرکزی به خاک هندوستان ساخته شده است. این واژه بر پایهٔ اندیشه پان‌هندوئیسم بنا شده‌است در تلاش برای ایجاد یک امپراتوری هندویی در مناطقی است که کشور هندوستان به آنها چشم‌داشت دارد و آن را جزئی از قلمروی فرهنگی هند بزرگ قلمداد می‌کند. هواداران این جنبش خود را از نژاد هندوآریایی می‌دانند و پیروان ادیان سامی را غیربومی و مهاجم می‌نامند.
هندوستان در گذشته شاهد امپراتوری‌هایی از جمله پادشاهی مائوریا، امپراتوری گورکانی هند و راج بریتانیا بود که هرسه امپراتوری تأثیر بسزایی در مسائل جنوب شرق آسیا و کمرنگ شدن فرهنگ هندویی داشته‌اند.
در دوران جنبش استقلال‌طلبی هند از امپراتوری بریتانیا یک مبارز آزادی هندو به نام «مانکلال مونشی» پیشنهاد ایجاد یک کشور بزرگ با نام آکاند هیندوستان را مطرح کرد و ماهاتما گاندی با آن موافقت نمود. مونشی بر این باور بود که بریتانیا در پی آن است که با سیاست تفرقه بینداز و حکومت کن به حضور خود در هندوستان ادامه دهد. او بر این باور بود که تا زمانیکه انگلیسی‌ها در کشور هندوستان حضور داشته باشند، ایجاد یک کشور واحد هندوستان بر پایهٔ فرهنگی غیرممکن است. زیرا انگلیس با تحریک کردن مسلمانان موجب آن شده که افکار تجزیه‌طلبی در میان مسلمانان هندوستان به وجود بیاید. و بعدها با تجزیهٔ خاک پاکستان از هندوستان ثابت شد که حق با وی بوده‌است. در آن سالها مظهر علی خان از اهالی پاکستان در مقاله‌اش نوشت که خان عبدالغفار خان پشتونی و یاران میانه‌روی او در پی ایجاد یک هندوستان بزرگ هستند و تلاش می‌کند با مسلم لیگ که یک گروه اسلامگرای افراطی است مقابله کنند.
فعالان پان‌هندو و انجمن دینی «هیندو ماهاسابها» به رهبری «وینایاک دامودار ساوارکار» نیز با الگوبرداری از «ناسیونالیسم اروپایی» در قرن بیستم میلادی علیه دین‌های اسلام و یهودیت در اروپا، مدل مشابهی را در هندوستان پایه‌ریزی کردند و آن را «آکاند بهارات» نامیدند. این سرزمین رؤیایی همچنین با نام «هیندو راشترا» به معنای «ملت هندوستان» نیز شناخته شده‌است که این نام قدیمی است و کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. فعالیتهای سازمانی این گروه‌ها به دنبال اتحاد فرهنگی، دینی و سیاسی میان پیروان ادیان هندویی، بودایی، سیکی و جینی در سرتاسر شبه‌قاره هند است. در ابتدای حرکت این جنبش این محدوده از شمال به کشمیر و از جنوب به رامشوارام پایان می‌یافت. همچنین از غرب به ایالت سند و از شرق به آسام منتهی می‌شود؛ که در مجموع شامل سه کشور هند، پاکستان، بنگلادش و منطقه جامو و کشمیر بود که امروزه با نام «هند متحد» نامیده می‌شود. این جنبش با بیگانه خواندن مسلمانان و مسیحیان و یهودیان، آنها را متعلق به خاورمیانه و مناطق سامی‌نشین می‌داند و مسلمانان شبه‌قاره هند را با یهودیان مقیم آلمان در دورهٔ جنگ جهانی دوم مقایسه می‌کند که مهاجم محسوب می‌شدند. این گروه افکار ناسیونالیستی آلمان نازی را می‌ستاید.
افکار این جنبش در عصر معاصر شدت بیشتری گرفته و به قلمروی «هند متحد» محدود نمی‌شود. این جنبش به گروه‌های محافظه‌کار هندویی همانند «انجمن دینی هیندو ماهاسابها»، «هندوتوا» و «آر.اس. اس»، «انجمن انقلابی کاکبوسوندی» و بسیاری از انجمن‌های تندروی هندویی الهام بخشیده‌است.Yale H. Ferguson and R. J. Barry Jones, "Political space: frontiers of change and governance in a globalizing world", page 155, SUNY Press, 2002, Sucheta Majumder, "Right Wing Mobilization in India", "Feminist Review", issue 49, page 17, Routledge, 1995, Ulrika Mårtensson and Jennifer Bailey, "Fundamentalism in the Modern World" (Volume 1), page 97, I.B.Tauris, 2011, این گروه‌ها به دنبال بازگردانی فرهنگ و میراث خالص هندوستان به این کشور هستند که در پی حملهٔ مسلمانان به این کشور در برخی از مناطق کمرنگ شده‌است. با فازایش جمعیت مسلمانان در کشور هندوستان، این گروه‌های محافظه‌کار احساس خطر کرده و بر روی واژهٔ هندوتوا به معنای «هندویی‌گری» تأکید زیادی می‌کنند و مدام خواستار کنار گذاشتن فرهنگ سامی به ویژه دین اسلام هستند.Sucheta Majumder, "Right Wing Mobilization in India", Feminist Review, issue 49, page 17, Routledge, 1995, ISBN 978-0-415-12375-4Ulrika Mårtensson and Jennifer Bailey, Fundamentalism in the Modern World (Volume 1), page 97, I.B.Tauris, 2011, ISBN 978-1-84885-330-0
در سال ۱۹۹۳ در یک گردهمایی سالیانه آر.اس. اس نقشه‌ای از کشور هندوستان به نمایش درآمد که دربردارندهٔ کشورهای پاکستان، نپال، بوتان، بنگلادش، سری‌لانکا، تایلند و کمبوجیه تحت عنوان یک کشور جدید به نام «آکاند بهارات» بود. درحالیکه منتقدین حزب بهاراتیا جاناتا، این حزب را به‌خاطر تلاش برای رسیدن به آکاند بهارات سرزنش می‌کنند حزب بهاراتیا جاناتا به رهبری «نارندرا مودی» و «رام مادهاو» این موضع را رد کرده و علاقهٔ این حزب را صرفاً برای ایجاد «هند متحد» معرفی می‌کند. ولی گروه آر.اس. اس بسیار سختگیرانه به ایجاد یک هندوستان بزرگ و باستانی عاری از هرگونه مسلمان باور دارد و آن را «آکاند بهارات» می‌نامد. رهبر آر.اس. اس در کتابهای خود اهمیت واژهٔ آکاند بهارات را برای مردم هندوستان شرح داد و بر آن تأکید کرد.Ashish Vashi, "Anti-Sardar Patel book sold from RSS HQ in Gujarat ", "The Times of India", 27 August 2009 آر.اس. اس بر این باور است که اگر مردم هندوستان آزادی کامل را می‌خواهند تنها یک کشور بزرگ و متحد هندویی می‌تواند آن آزادی را برای مردم هندوستان به ارمغان بیاورد. مجله اُرگنایزر هندوستان متعلق به آر.اس. اس است و این جنبش اندیشه‌های خود را در مجلهٔ اُرگنایزر منتشر می‌کند.Manini Chatterjee, "Only by Akhand Bharat", "The Indian Express", 1 February 2007