moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
واکنش چی‌چی‌بابین یک واکنش شیمیایی در شیمی آلی است که برای تولید مشتقات ۲-آمینوپیریدین از سدیم آمید و پیریدین به کار می‌رود. این واکنش نخستین بار توسط شیمیدان روس الکسی چی‌چی‌بابین در سال ۱۹۱۴ کشف شد.
سازوکار پیشنهادی برای این واکنش به صورت زیر است:http://www.orgmech.co.uk/mech.php?&Num=97
لو الکساندروویچ چوگایف (؛ – ) یک شیمیدان اهل روسیه بود.
الکسی چی‌چی‌بابین (؛ – ) یک شیمیدان اهل روسیه بود.
زبان نیانورس یکی از زبان‌های هندواروپایی از شاخه ژرمنی بود که در اسکاندیناوی صحبت می‌شد. نیا-نورسی شکل قدیم‌تر زبان نروژی باستان است. نیانورسی بنابراین سلف زبان‌های امروزی نروژی، سوئدی، دانمارکی و چند زبان دیگر به‌شمار می‌آید. زبان نیانورسی حدوداً بین سال‌های ۲۰۰ تا ۶۰۰ یا ۷۰۰ پس از میلاد صحبت می‌شد.
باور بر این است که زبان نیا-نورسی طی سده‌های آغازین پس از میلاد به عنوان یکی از گویش‌های زبان نیاژرمنی شکل گرفته باشد. نیا-نورس، نخستین مرحله از تشکیل زبان‌های شاخه ژرمنی شمالی به‌شمار می‌آید.
زبان نیانورس زبانی است که سنگ‌نوشته‌های الدر فوتهارک به آن نوشته شده‌است.
Riad, Tomas, 1998: The origin of Scandinavian tone accents. I: Diachronica XV(1). S.63–98.
«امرسون لیک و پالمر» آلبومی از امرسون، لیک اند پالمر است.
«تارکوس» آلبومی از امرسون، لیک اند پالمر است که در سال ۱۹۷۱ میلادی منتشر شد.
«سه‌گانه» آلبومی از امرسون، لیک اند پالمر است که سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
«جراحی سالاد مغز» آلبومی از امرسون، لیک اند پالمر است که سال ۱۹۷۳ میلادی منتشر شد.
«کارها شماره ۱» آلبومی از امرسون، لیک اند پالمر است که سال ۱۹۷۷ منتشر شد.
«کارها شماره ۲» آلبومی از امرسون، لیک اند پالمر است که سال ۱۹۷۷ منتشر شد.
«ساحل عشق» آلبومی از امرسون، لیک اند پالمر است.
«ماه سیاه» آلبومی از امرسون، لیک اند پالمر است.
«در صندلی داغ» آلبومی از امرسون، لیک اند پالمر است که در سال ۱۹۹۴ میلادی منتشر شد.
فاکس‌کَچِر فیلم درام زندگی‌نامه‌ای محصول ۲۰۱۴ آمریکا به کارگردانی بنت میلر و با بازی چنینگ تیتوم (در نقش مارک شولتز)، مارک روفالو (در نقش دیو) و استیو کارل است. ای. مکس فرای و دَن فاترمن فیلمنامه آن را نگاشته‌اند. فاکس‌کچر در بخش اصلی برای نخل طلایی در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۴ رقابت کرد که میلِر در آن برنده جایزه بهترین کارگردانی شد. فیلم برای پنج اسکار از جمله بهترین بازیگر برای استیو کارل، بهترین بازیگر نقش مکمل برای مارک روفالو، و بهترین کارگردانی برای بنت میلر در هشتاد و هفتمین دوره آن نامزد دریافت جایزه شد. فیلم نامزد سه جایزه گلدن گلوب، شامل بهترین فیلم نیز بود.
داستان فیلم بر اساس زندگی واقعی و تراژیک دیو شولتز، قهرمان کشتی آزاد المپیک ساخته شده‌است. نام فیلم نیز از عنوان باشگاهی گرفته شده‌است که دیوید شولتز و برادرش مارک شولتز زیر نظر جان دو پان در آن کار می‌کردند.
رنگارنگ ، (به کاتاکانا: カラフル)، انیمه‌ای ژاپنی به کارگردانی که‌ایچی هارا است که در سال ۲۰۱۰ ساخته شد. این انیمه بر اساس کتابی نوشته "اتو موری" و به تهیه‌کنندگی سانرایز در استودیوی Ascension ساخته شد.
به روحی گناهکار پیش از رفتن به دنیای پس از مرگ، فرصتی دوباره داده می‌شود تا به زمین برگردد. او را به بدن پسری ۱۴ ساله با نام ماکوتو کوبایاشی که به تازگی خودکشی کرده و در اغما به سر می‌برد منتقل می‌کنند تا در فرصتی که به او داده شده بتواند گناهان پیشین خود را به یاد آورده و ابراز پشیمانی کند. در این سفر، روحی با نام پوراپورا (Purapura) به عنوان راهنما به او کمک می‌کند. او همچنین باید بفهمد چرا ماکوتو خودکشی کرده‌است.
این انیمه جایزه انیمیشن عالی ۳۴اُمین جایزه آکادمی فیلم ژاپن را از آن خود کرد و نامزد انیمیشن سال شد. همچنین برنده ۶۵اُمین جایزه فیلم انیمیشن جایزه فیلم ماینیچی شد. در عرصه بین‌المللی نیز برندهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم انیمیشنی انیسی در سال ۲۰۱۱ شد.
سنتز پیریدین چی‌چی‌بابین یکی از روش‌های سنتز حلقه پیریدین است. این فرایند در واقع واکنش تراکمی بین آلدهید، کتون و ترکیبات آلف،بتا غیر اشباع کربونیل در محیطی از آمونیاک یا مشتقات آن است. این فرایند نخستین بار توسط شیمیدان روس الکسی چی‌چی‌بابین در سال ۱۹۲۴ میلادی کشف و توصیف شد.
سازوکار پیشنهادی برای این واکنش به صورت زیر است:
اوتار (به هندی: हिन्दी - به اردو: ) یک فیلم هندی ساختهٔ ۱۹۸۳ با درخشش راجش خانا و است. نام فیلم برگرفته از نام نقش اول آن (راجش خانا) می‌باشد. کارگردانی "اوتار" با موهان کومار بود. وی ۳ سال پس از این فیلم، فیلم دیگری به نام دل‌های شکسته را باز هم با درخشش راجش خانا به روی پردهٔ سینماها برد. "اوتار" توانست چند جایزه از جوایز فیلم‌فیر را ببرد.
"اوتار" در کنار چند فیلم دیگر از راجش خانا (مانند دل‌های شکسته و گلستان که آنها هم با مضمون گرامی داشتنِ ارجِ پدر و مادر ساخته شده بودند) در ایران پس از انقلاب با اقبال بسیاری رویارو شد و توانست با پخش چندباره از تلویزیون، کمکی بزرگ در بدل شدن راجش خانا به نمادی برای فیلم‌های هندی (در ایران) بکند.
فرانکنشتاین جوان فیلمی به کارگردانی مل بروکس، نویسندگی جین وایلدر (براساس رمان "فرانکنشتاین" اثرمری شلی) و تهیه‌کنندگی مایکل گروسکوف محصول سال ۱۹۷۴ میلادی است.
برنده‌ها
واریخت‌سازیبرابرهای فرهنگستان زبان فارسی. فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان (anamorphosis) یعنی خلق تصاویر یا آثار هنری که تنها از یک زاویه خاص به شکل اصلی و معقول دیده می‌شوند و در زوایای دیگر به صورت اشکال درهم و بی‌معنا به نظر می‌آیند.
هنر واریخت یا هنر آنامورفیک در اصل نوعی از نقاشی است که از یک زاویه شکلی درست دارد و از دیگر زوایا با نمایی دارای اعوجاج دیده می‌شود. آفریدن این آثار نیازمند درکی عمیق از شیوه کار آینه‌های گوناگون و قوانین بازتابش است.
در عکاسی، عدسی واریخت نوعی عدسی است با یک یا چند سطح استوانه‌ای که بزرگ‌نمایی آن در جهت‌های افقی و قائم با هم متفاوت است. دستگاهی شامل یک عدسی استوانه‌ای یا آینه‌ای کوژ که نسبت‌های واقعی تصویر تغییرشکل‌یافته را آشکار می‌کند واریخت‌نما anamorphoscope نام دارد.
واریخت‌سازی در زمان رنسانس پدید آمد. در آن زمان هنرمندان می‌کوشیدند تصاویر را هرچه واقع‌گرایانه‌تر بنمایانند و به این خاطر در زمینه ژرفانمایی مداقه کردند و در این راه به واریخت‌سازی هم رسیدند نمونه‌ای از واریخت‌سازی که معمولاً به آن اشاره می‌شود جمجمه‌ای است کژریخت که در برخی نقاشی‌های «یادآور مرگ» کشیده شده و پیام اخلاقی آن به یاد داشتن گذرا بودن زندگی است. از هنرمندانی که به این سبک می‌پرداخت می‌توان به هانس هلباین پسر اشاره کرد.
واکنش اشمیت یک نام واکنش در شیمی آلی است که طی آن یک گروه آلکیل از یک پیوند کربن-نیتروژن در یک آزید مهاجرت می‌کند. این واکنش با آزاد شدن نیتروژن همراه است و متناسب با نوع واکنش دهنده‌ها، نوع فراورده نیز متفاوت است. به عنوان مثال یک کربوکسیلیک اسید پس از تولید ماده واسط ایزوسیانات به یک آمین تبدیل می‌شود. همچنین کتون‌ها نیز تحت این واکنش به آمین تبدیل می‌شود.Wolff, H. "Org. React." 1946, "3".
این واکنش توسط یک کاتالیزور از جنس پروتیک اسید-سولفوریک اسید یا یک اسید لوییس- انجام پذیر است. واکنش اشمیت نخستین بار توسط کارل فردریش اشمیت و در سال ۱۹۲۴ کشف گردید.
مانون لسکو اپرایی در چهار پرده می‌باشد که توسط جاکومو پوچینی ساخته شده و داستان آن بر اساس رمان " مانون لسکو " اثر آنتوان فرانسوا پره وو شکل گرفته‌است. اپرانامه این اثر به زبان ایتالیایی بوده و با همکاری پنج تن از نویسندگان به نام‌های: روجرو لئونکاوالو، مارکو پراگا، جوزپه جاکوزا، دومینکو الیوا، لویجی ایلیکا و نظارت خود پوچینی نوشته شده‌است.Weaver, William; Puccini, Simonetta (2000). The Puccini Companion: Essays on Puccini's Life and Music. W. W. Norton & Company. p. 291. .
در ابتدا، ناشر این اثر - جولیو ریکوردی - با ساخت هر پروژه دیگری اقتباس گرفته از این رمان، مخالفت می‌کرد؛ چرا که پیش از این ژول ماسنه، اپرایی بر اساس همین حکایت ساخته بود (۱۸۸۴ میلادی)، که محبوبیت و مقبولیت کافی را بدست آورده بود. از طرف دیگر، دنیل ابه - آهنگساز فرانسوی - نیز اپرایی با همین نام ساخته بود (۱۸۵۶ میلادی)؛ بنابراین، از نظر ریکوردی، کار بر روی اثر پوچینی به نوعی اتلاف وقت محسوب می‌شد. با این وجود، پوچینی بر ساخت این اپرا پافشاری کردو باور داشت که " مانون " - شخصیت اصلی داستان - قهرمانیست که می‌تواند بارها و بارها قلب تماشاچیان را به تصرف درآورده و مورد توجه قرار بگیرد.Osborne, Charles (2004). The Opera Lover's Companion. Yale University Press. p. 323. .
اولین اجرای مانون لسکو (پوچینی)، به تاریخ ۱ فوریه ۱۸۹۳ در Teatro Regio - تورین، به روی صحنه رفت. این سومین و در واقع موفق‌ترین اثر پوچینی تا آن زمان بود که مورد تشویق و تحسین عموم قرار گرفت. از جمله دیگر آثار پوچینی می‌توان بوهمه، توسکا (اپرا) و مادام باترفلای را نام برد که پس از مانون لسکو ساخته شده و به اجرا درآمدند.Colin Kendell, The Complete Puccini. Amberley Publishing 2012
"زمان: نیمه دوم قرن هجدهم"
"مکان‌ها: امیان، پاریس، لو آور، نیواورلئان"
"میدانگاهی عمومی نزدیک دروازه پاریس"
غروب هنگام است و عده ایی از پسران دانشجو و دختران در میدانی که معروف به محل نوشیدن و سرگرمیست، در حال قدم زدن هستند. ادموندو در وصف لذت جوانی آوازی سر می‌دهد (Edmondo, chorus: Ave, sera gentile). گریو وارد می‌شود؛ اما غمگین است و از بقیه کناره‌گیری می‌کند (Des Grieux, Edmondo, chorus: L’amor! L’amor). دیگر جوانان هم شروع به شوخی و سر به سر گذاشتن با او می‌کنند (Des Grieux, Edmondo, chorus: Tra voi, belle, brune e bionde) ; (Edmondo, chorus: Ma, bravo).
کالسکه ایی از آراس می‌رسد و مانون، لسکو و جرونته از آن پیاده می‌شوند. در نگاه اول، گریو عاشق مانون می‌شود (Chorus, Edmondo, Lescaut, Des Grieux, Geronte: Discendono, vediam); (Des Grieux, Manon, Lescaut: Cortese damigella). گریو از گفتگوی بین آن سه، اینطور متوجه می‌شود که مانون قرار است - به خواسته پدرش - به یک صومعه سپرده شود؛ بنابراین در موقعیتی مناسب، به سوی مانون رفته وِ التماس می‌کند که با او ملاقاتی داشته باشد؛ مانون هم با بی میلی قبول می‌کند. دانشجویان با اشاره به این دو، شروع به خندیدن و مزاح می‌کنند. مانون صحنه را ترک می‌کند و گریو احساساتش را نسبت به این دختر زیبا بیان می‌دارد (Des Grieux: Donna non vidi mai).
لسکو به همراه جرونته وارد می‌شوند؛ جرونته - که خود نیز عاشق مانون است - باور دارد که مانون نباید به صومعه فرستاده شود و آنجا تلف خواهد شد؛ او هنگامی که لسکو مشغول کارت بازی با گروه دانشجویان است، ترتیب دزدیدن مانون و بردنش به پاریس را می‌دهد (Edmondo, chorus, Geronte, Lescaut: La tua ventura ci rassicura); (Edmondo, Des Grieux: Cavaliere, te la fanno). ادمونتو متوجه این دسیسه شده و گریو را با خبر می‌سازد و به او توصیه می‌کند که مراقب اوضاع باشد (Des Grieux, Manon: Vedete? Io son fedele alla parola mia). گریو نزد مانون رفته و عشقش را ابراز می‌دارد و از او می‌خواهد که با هم به پاریس بروند؛ مانون هم قبول می‌کند و این دو راهی پاریس می‌شوند. سپس جرونته و لسکو سر می‌رسند و کالسکه آن‌ها را که از نظر دور می‌شده، می‌بینند؛ بنابراین - به پیشنهاد لسکو - تصمیم می‌گیرند که تعقیبشان کنند (Geronte, Edmondo, Lescaut, chorus: Di sedur la sorellina e il momento).
"اتاقی در خانه جرونته - پاریس"
«پوچینی، آن قسمت از رمان که مانون و گریو مدتی با هم زندگی کرده و سپس مانون به دلیل بی‌پولی گریو، از وی جدا می‌شود را، حذف می‌کند»
مانون به عنوان معشوقه جرونته در خانه او به سر می‌برد؛ آرایشگر مشغول آرایش مو و صورت اوست است که لسکو وارد می‌شود (Manon, Lescaut: Dispettosetto questo riccio!); (Lescaut: Sei splendida e lucente). مانون به برادرش می‌گوید که جرونته سالخورده و بداخلاق است و زندگی با او برایش بسیار کسالت بار و غم‌انگیز شده‌است؛ مانون ادامه می‌دهد که هنوز عاشق گریو است و نمی‌تواند از بودن در کنار جرونته لذت ببرد (Manon: In quelle trine morbide); (Lescaut, Manon: Poiché tu vuoi saper).
به درخواست جرونته، خوانندگان و نوازندگان به همراه یک استاد رقص، برای شادی و سرگرمی مانون به آنجا میایند (Madrigal: Sulla vetta tu del monte); (Manon, Lescaut: Paga costor). مانون با استاد رقص سرگرم رقصیدن مینوئت و خواندن آواز محلی می‌شود (Dancing master, Geronte, Manon, chorus: Vi prego, signorina [minuet]); (Manon, Geronte, chorus: L’ora, o Tirsi, è vaga e bella). پس از این رقص، جرونته و دیگر موزیسین‌ها خانه را ترک می‌کنند.
اندوه درونی خواهر، لسکو را به شدت تحت تأثیر قرار داده و می‌رود تا هر چه زودتر گریو را پیدا کند و ماجرا را به او بگوید. وقتی گریو متوجه می‌شود که مانون هنوز به او فکر می‌کند؛ به سوی خانه جرونته می‌رود. با دیدن دوباره یکدیگر، مانون و گریو بسیار خوشحال می‌شوند (Manon, Des Grieux: Oh, sarò la più bella! – This love's own magic spell). ناگهان، همچنان که این دو عشقشان را به یکدیگر ابراز می‌داشتند، جرونته وارد می‌شود؛ او با احترامی طعنه‌آمیز، با هر دوی آن‌ها روبرو شده و محبت‌هایش را به مانون یادآوری می‌کند. مانون هم پاسخ می‌دهد که دیگر هیچ علاقه ایی به ادامه زندگی با او ندارد (Geronte, Des Grieux, Manon: Affè, madamigella).
جرونته با ادای یک تعظیم، مانون و گریو را تنها می‌گذارد و آن دو با احساس آزادی بیشتر، به شادی و ابراز عشق ادامه می‌دهند (Manon, Des Grieux: Ah! Ah! Liberi!). لسکو با اصرار آن‌ها را وادار می‌سازد که هر چه زودتر از خانه خارج شوند؛ اما دست کشیدن از آنهمه جواهرات و لباسهای گرانقیمت برای مانون مشکل بوده و کمی تعلل می‌کند. دوباره لسکو نفس نفس زنان وارد می‌شود و به آن‌ها هشدار می‌دهد که باید هر چه زودتر آنجا را ترک کنند. مانون چند مشت از طلا و جواهراتش را برداشته و به طرف در می‌رود تا آن را باز کرده و به همراه گریو فرار کنند؛ اما در قبلاً به دستور جرونته قفل شده بوده‌است.
جرونته با چند سرباز، برای دستگیری مانون و مجازاتش سر می‌رسند؛ مانون تمام جواهرات را به پای جرونته می‌ریزد و اجازه می‌خواهد که برود، اما به دستور وی، زن جوان کشان کشان از اتاق بیرون برده شده و به گریو هم اجازه داده نمی‌شود که او را همراهی کند (Des Grieux, Manon, Lescaut, sergeant, Geronte: Lescaut! – Tu qui?). (Intermezzo: The journey to Le Havre.) تلاشهای گریو برای رهائی مانون از زندان به جای نمی‌رسد و او بناچار به لوآور می‌رود.
"میدانی در بندرگاه لوآور"
سحرگاه است؛ مانون در زندان زنان بدکاره به سر می‌برد (Des Grieux, Lescaut, Manon: Ansia eterna, crudel). لسکو به یکی از زندانبانان رشوه می‌دهد تا اجازه دهد گریو از پشت میله‌ها با مانون دیدار و صحبت کند؛ آن‌ها متوجه می‌شوند که مانون قرار است به لوئیزیانا تبعید شود. مسئول روشنایی از آنجا ردّ می‌شود و در حال خاموش کردن چراغ‌ها، آواز می‌خواند (Lamplighter, Des Grieux, Manon: E Kate ripose al re); (Des Grieux, Manon: Manon, disperato è il mio prego).
تلاش‌های لسکو و گریو برای نجات مانون بی‌نتیجه می‌ماند. مانون با چهره ایی اندوهگین و رنگ پریده، در بین دیگر زنان زندانی و با همراهی یک نگهبان به داخل کشتی برده می‌شود. جمعیت حاضر در آنجا با بی‌رحمی شروع به گفتگو در مورد این زنان کرده و آن‌ها را کالاهایی می‌نامند که توسط مردان مورد استفاده قرار گرفته و حالا به دور ریخته می‌شوند (Chorus, Lescaut, Des Grieux, Manon: All'armi! All'armi). لسکو به شدت نگران مانون است و دلش برای او می‌سوزد (Sergeant, chorus, Lescaut, Manon, Des Grieux: Rosetta! – Eh, che aria!). گریو نیز در اندوه از دست دادن مانون برای همیشه، آخرین تلاش‌هایش را برای آزادی مانون می‌کند؛ ولی توسط مأمورین با خشونت به کنار رانده می‌شود؛ اما ناخدای کشتی با دیدن این صحنه دلش به رحم می‌آید (Des Grieux: Pazzo son) و اجازه می‌دهد که گریو سوار کشتی شود.
"یک دشت وسیع در نزدیکی حاشیه نیو اورلئان"
صحنه از جایی آغاز می‌شود که مانون و گریو به امید پناه گرفتن در محل استقرار بریتانیایی‌ها، راه صحرا را پیش گرفته‌اند. مانون از فرط تشنگی به زمین می‌افتد (Des Grieux, Manon: Tutta su me ti posa) ; (Des Grieux: Vedi, son io che piango) ; (Manon, Des Grieux: Sei tu che piangi). گریو احساس می‌کند که جان مانون در خطر است و به جستجوی آب می‌رود؛ پس از رفتن او، مانون گذشته‌اش را به یاد آورده و برای زیبایی اغواکننده و سرنوشت تلخش آواز می‌خواند (Manon: Sola, perduta, abbandonata). جستجوی گریو برای یافتن آب بی‌حاصل است و او دست خالی بازمی‌گردد؛ مانون در آغوش گریو شروع به شرمساری می‌کند و به خاطر سختی‌هایی که گریو به خاطرش متحمل شده، از او طلب بخشش می‌کند؛ گریو به مانون اطمینان می‌دهد که او را بخشیده و بی شک آینده ایی خوش و درخشان در انتظارشان خواهد بود. همچنان که دو دلداده به یکدیگر ابراز عشق و وفاداری می‌کنند، تشنگی مانون را از پای درآورده و در میان بازوان گریو جان می‌سپارد؛ گریو نیز از شدت اندوه، کنار پیکر بی جان مانون، از حال می‌رود (Manon, Des Grieux: Fra le tue braccia, amore).Synopsis is based on The Opera Goer's Complete Guide by Leo Melitz, 1921 version.
واکنش حالت جامد که با نام‌های واکنش خشک و واکنش بدون حلال نیز شناخته می‌شود، به دسته‌ای از واکنش‌های شیمیایی گفته می‌شود که بدون حضور حلال (محصولات غذایی) در محیط واکنش انجام می‌گیرد. این عمل می‌تواند به دلایلی از جمله دلایل اقتصادی(قیمت بالای حلال)، دلایل زیست محیطی (خطر حلال برای محیط زیست)، جداسازی سریع محصولات بدون نیاز به حلال یا دستیابی به سرعت واکنش بالاتر به سبب غلیظ تر شدن واکنش دهنده‌ها در غیاب حلال، باشد.
«گرافیتی فیزیکی» آلبومی از لد زپلین است که در منتشر شد.
«از طریق درب خروجی» آلبومی از لد زپلین است که در منتشر شد.
«کودا» آلبومی از لد زپلین است که در منتشر شد.
«ترانه یک‌سان باقی می‌ماند» آلبومی از لد زپلین است که در (original) منتشر شد.
«جلسات بی‌بی‌سی» آلبومی از لد زپلین است که در منتشر شد.
«چگونه غرب تسخیر شد» آلبوم زنده سه‌تایی از لد زپلین است که در منتشر شد.
در شیمی آلی به کلیه ترکیبات هیدروکربنی غیر آروماتیک، ترکیبات آلیفاتیک گویند به عبارتی ترکیباتی که شامل کربن و هیدروژن بوده و در آن حلقه‌ای وجود نداشته باشد یا اگر حلقه ای وجود دارد آن حلقه آروماتیک نباشد، در این دسته جای می‌گیرند.
در جدول زیر برخی ترکیبات آلیفاتیک مشهور آورده شده است
واکنش تورپ یک نام واکنش از نوع خود تراکمی در شیمی آلی است که طی آن یک نیتریل آلیفاتیک در حضور یک باز به یک انامین تبدیل می‌شود. این واکنش توسط شیمیدان انگلیسی ژوسلین فیلد تورپ کشف شد.
موسیقی مجلسی فرمی در موسیقی کلاسیک است که برای تعداد کمی ساز (معمولاً دو تا هشت ساز) تصنیف می‌شود. موسیقی مجلسی از گذشته برای اجرا در محیط کوچکی مانند یک خانه یا یک اتاق ساخته می‌شده‌است؛ برخلاف گونه‌های دیگرِ موسیقی که برای اجرا در تالار یا کلیسا ساخته می‌شوند.
آهنگسازان بسیاری، از دورهٔ باروک تا سدهٔ بیستم میلادی، آثاری در این فرم از خود برجای گذارده‌اند. کوارتت‌های زهی بتهوون از نمونه‌های برجستهٔ موسیقی مجلسی هستند.
فهرست مدیران باشگاه فوتبال استقلال تهران مدیرانی هستند که در پیشینه باشگاه استقلال بر این تیم مدیریت کرده‌اند. باشگاه استقلال تهران یک باشگاه فرهنگی و ورزشی ایرانی است که در ۴ مهر ۱۳۲۴ با نام نخستین دوچرخه‌سواران در شهر تهران بنیان نهاده شده‌است. با گسترش فعالیت‌های باشگاه در رشته‌های دیگر ورزشی نام باشگاه به "تاج" تغییر پیدا کرد. در سال‌های بعد با تغییر اساسنامهٔ باشگاه و حضور وزیر دربار در رأس هیئت مدیرهٔ تاج زمینه و بودجهٔ مناسب برای توسعهٔ باشگاه فراهم آمد و تاج کم‌کم رشته‌های ورزشی دیگر نیز اقدام به تیم داری کرد و رشد چشمگیر این باشگاه تا هنگام وقوع انقلاب ۱۳۵۷ ادامه یافت . با وقوع انقلاب در ایران باشگاه تاج و تمامی اقدامات آن مصادره شد. باشگاه با تغییر نام به استقلال و تحت مالکیت سازمان تربیت بدنی توانست به فعالیت خود ادامه دهد، اما با توجه به از دست دادن ورزشگاه‌ها و امکانات دیگر نتوانست در رشته‌های مختلف ورزشی صاحب تیم باشد. عمدهٔ فعالیت باشگاه استقلال در دوران پس از انقلاب در رشتهٔ فوتبال مردان خلاصه می‌شود و تنها در دوره‌هایی کوتاه در رشته‌های دیگر همچون فوتبال و فوتسال زنان و مردان، والیبال، دو و میدانی و کشتی مردان نیز تیم‌داری نموده‌است.
نخستین مدیر این باشگاه پرویز خسروانی افسر جوان ژاندارمری و از قهرمانان دوچرخه‌سواری ایران و یکی از بنیان‌گذاران این باشگاه بود. در ۱۳۲۸ خسروانی امتیاز باشگاه را با هزینهٔ شخصی در اختیار گرفت و پرویز شیخان را به عنوان مدیر عامل انتخاب کرد. شیخان تا زمان انقلاب ۱۳۵۷ در سمت خود باقی ماند. پس از انقلاب به حکم نخست‌وزیر مهدی بازرگان باشگاه تاج و کلیهٔ اماکن و تأسیسات متعلق به آن مصادره شد و تیم فوتبال مردان باشگاه با تغییر نام به استقلال به حیات خود ادامه داد. بدین ترتیب نحوهٔ ادارهٔ باشگاه از حالت نیمه خصوصی در سال‌های پیش از انقلاب به مالکیت دولتی در سال‌های پس از انقلاب تغییر نمود. مالکیت باشگاه استقلال در دوران پس از انقلاب — به غیر از دوره‌ای کوتاه در دههٔ ۱۳۸۰ — در اختیار سازمان تربیت بدنی سابق و وزارت ورزش و جوانان ایران کنونی بوده‌است و اعضای هیئت مدیرهٔ باشگاه توسط رئیس این نهاد گزینش می‌شوند. ریاست مجمع باشگاه استقلال به عهدهٔ وزیر ورزش است و او می‌تواند این عنوان را به فرد دیگری تفویض نماید. مدیر عامل باشگاه توسط اعضای هیئت مدیره تعیین می‌شود.
در مجموع استقلال از ابتدای فعالیتش در ۱۳۲۴ تا به کنون ۱۹ مدیر داشته که این مدیران در ۲۴ نوبت به مدیریت استقلال پرداخته‌اند. ۶ مدیر نیز تنها به عنوان سرپرست موقت برگزیده شده‌اند و هیچ‌گاه به عنوان مدیریت نرسیده‌اند. از میان مدیران استقلال پرویز شیخان با ۲۹ سال مدیریت رکورددار دوران مدیریت است. علی فتح‌الله‌زاده نیز در ۴ دوره متفاوت به عنوان مدیرعامل استقلال انتخاب شد تا رکورددار مدیریت در استقلال باشد. استقلال در سال‌هایی همچون میانه دهه‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۹۰ از عدم ثبات و ضعف مدیریت بسیار ضربه خورده و در نتیجه‌گیری ناموفق نشان داده‌است.
باشگاه استقلال در سال ۱۳۲۴ با نام «دوچرخه‌سواران» و توسط گروهی از قهرمانان دوچرخه‌سواری ایران تأسیس گردید و ابتدا در اتاقی محقر در طبقهٔ دوم ساختمانی در خیابان سوم اسفند روبه‌روی باشگاه افسران اعلام موجودیت کرد. پرویز خسروانی یکی از این قهرمانان بود که در سال‌های نخست مدیریت باشگاه را نیز بر عهده داشت و توسعهٔ فعالیت‌های باشگاه در رشته‌های دیگر ورزشی را در دستور کار قرار داد. یکی از نخستین اقدامات خسروانی جلب رضایت علی دانایی‌فرد بازیکن و مربی موفق فوتبال تهران برای پیوستن به دوچرخه‌سواران بود که باعث شکوفایی تیم فوتبال باشگاه گردید. خسروانی تیم خوب نادر را نیز که از سال ۱۳۱۷ در فوتبال تهران فعالیت داشت با تیم خود ادغام کرد و دوچرخه‌سواران را به یکی از قطب‌های فوتبال تهران تبدیل نمود. او سپس با سرمایه‌ای خانوادگی زمینی ده هزار متری را در خیابان ایرانشهر از فردی به نام ارباب مهربان برای مدت ۱۰ سال اجاره کرد که در آن دفتر اداری، سالن‌های بزرگ برای بدن‌سازی، کشتی، بسکتبال و والیبال، رینگ بوکس و یک زمین مینی‌فوتبال برای تمرین فوتبالیست‌ها مهیا شد. خسروانی برای تبلیغ ورزش در میان جوانان و ارتباط با هواداران، تاج ورزشی، مجلهٔ اختصاصی باشگاه را از فروردین ۱۳۲۸ راه‌اندازی نمود که انتشار آن تا سال ۱۳۵۷ ادامه داشت و درآمد حاصل از آن نیز برای باشگاه سودآور بود. جذب بازیکنان تیم سرباز در سال ۱۳۲۸ بر قدرت تیم فوتبال باشگاه افزود و در اواخر همان سال با گسترش فعالیت‌های باشگاه در رشته‌های دیگر ورزشی نام باشگاه به «تاج» تغییر پیدا کرد.
از اواخر ۱۳۲۸ پرویز شیخان به سمت مدیر باشگاه منصوب شد و تا هنگام انقلاب ۱۳۵۷ عهده‌دار این مسئولیت بود. افزون بر پرویز خسروانی (مالک و یکی از بنیان‌گذاران باشگاه) و پرویز شیخان (مدیر باشگاه)، از پرویز عمواوغلی به عنوان قائم مقام سازمان تاج و منوچهر اسعدی به عنوان مدیر عامل باشگاه‌های برون‌مرزی تاج نام برده می‌شود. در ۱۳۴۷ با تغییر اساسنامهٔ باشگاه سازمان ورزشی و فرهنگی تاج شد. در این زمان حضور وزیر دربار در رأس هیئت مدیرهٔ باشگاه از یک‌سو، و ارتقاء و ترفیع پرویز خسروانی در مناصب مهم نظامی و ورزشی کشور از سوی دیگر در رشد و توسعهٔ باشگاه تاج اثرگذار بود. گسترش فعالیت‌های باشگاه به گونه‌ای بود که باشگاه تاج تهران در بسیاری از رشته‌های ورزشی صاحب تیم و ورزشگاه بود و بسیاری از قهرمانان ملی رشته‌های مختلف عضو تیم‌های تاج بودند. تاج در چهار منطقهٔ تهران، تمامی مراکز استان‌ها و شهرهای مهم شعبه داشت و چند پایگاه برون‌مرزی نیز در ترکیه و بحرین ایجاد کرده بود. در ۱۳۴۹ تاج برای نخستین بار در مسابقات نسبتاً تازه تأسیس قاره‌ای حاضر شد و توانست در همان گام نخست عنوان قهرمانی را نیز به دست آورد. در دهه بعد نیز موفقیت‌های تاج ادامه یافت و این تیم قهرمانی‌هایی در لیگ و جام حذفی فوتبال ایران به دست آورد.
تنها چند روز پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ در ۲۸ بهمن ساختمان مرکزی سازمان ورزشی و فرهنگی تاج توسط نیروهای انقلابی اشغال شد و از ورود پرویز شیخان به آن جلوگیری شد. مدتی بعد خسروانی و شیخان و تعداد دیگری از مدیران و مالکان تاج ایران را ترک کردند. در فروردین ۱۳۵۸ حسین فکری سرپرست سازمان تربیت بدنی در ابتدای انقلاب، عنایت‌الله آتشی که سابقهٔ حضور در بسکتبال تاج را داشت، مسئول رسیدگی به امور باشگاه نمود. دوران سرپرستی موقت آتشی در تاج بسیار کوتاه اما مهم در پیشینه این باشگاه بود. در نخستین گام آتشی و تعدادی از بازیکنان پیشین تیم پیشنهاد تغییر نام تیم را از تاج به استقلال دادند و به این ترتیب تاج از این پس با نام استقلال در مسابقات حضور پیدا کرد. در همان ۱۳۵۸ آتشی که بازیکن و مربی بسکتبال بود به فدراسیون این رشته رفت و عباس کردنوری، بازیکن پیشین تاج به عنوان مدیر باشگاه برگزیده شد. کردنوری تا ۱۳۶۴ تیم را مدیریت کرد. از ۱۳۶۴ سیاست‌های سازمان تربیت بدنی برای مدیریت استقلال دستخوش دگرگونی‌های فراوان شد و مدیریت باشگاه استقلال به شکل کارمندی درآمد. به این ترتیب که سازمان تربیت بدنی کارمندان رسمی خود را به عنوان مدیر استقلال منصوب می‌کرد. این مدیران به دلیل نحوهٔ غیراصولی گزینش از قدرت و تجربهٔ لازم برای ادارهٔ باشگاه استقلال برخوردار نبودند. نادر فریادشیران بر اساس همین طرح در سال ۱۳۶۴ مدیر باشگاه استقلال شد. او در هنگام مدیریت در استقلال، در فوتبال باشگاهی تهران دروازه‌بان ذخیره بود و حقوق خود را از عباس کردنوری سرپرست استقلال دریافت می‌کرد. در ۱۳۶۵ فریادشیران جای خود را به عباس نکویی دیگر کارمند تربیت بدنی داد. نکویی تا ۱۳۶۸ مدیریت باشگاه را بر عهده داشت. دوران مدیریت نکویی برای استقلال دوران موفقیت‌آمیزی نبود و این تیم در مسابقات لیگ تهران و جام حذفی ایران هیچگاه نتایج شایان توجهی کسب نکرد.
در سال ۱۳۶۸ با پایان جنگ و روی کار آمدن حسن غفوری‌فرد در سازمان تربیت بدنی دولت جدید، ترکیب هیئت مدیرهٔ استقلال دستخوش دگرگونی شد. بر این اساس مدیران استقلال از میان افراد سیاسی و غیر ورزشی انتخاب شدند و ابتدا علی آقامحمدی یکی از اعضای هیئت مدیره به سمت مدیر عاملی باشگاه استقلال منصوب شد، اما به دلیل مسئولیت‌های دیگر کاظم اولیایی را به عنوان مدیر ورزشی باشگاه منصوب نمود. کاظم اولیایی نخستین مدیر در سال‌های پس از انقلاب بود که دوران مدیریت باثبات و طولانی را در استقلال تجربه کرد. او تا پاییز ۱۳۷۵ به مدت حدود ۷ سال زمام امور باشگاه را در دست داشت و استقلال در این دوره به مقام قهرمانی و نایب قهرمانی آسیا رسید. نقطهٔ تاریک دورهٔ مدیریت اولیایی در استقلال انتقال این تیم از سطح اول فوتبال کشور به مسابقات انتخابی جام آزادگان موسوم به دستهٔ ۳ بود که در فصل ۱۳۷۱ و بر اساس طرح فدراسیون مبنی بر سهمیه‌بندی تعداد تیم‌های استان تهران رقم خورد.
شکست ۰−۱ استقلال در برابر پرسپولیس در ۲۷ مهر ۱۳۷۵ که با گلی دیرهنگام در دقیقهٔ ۸۷ رقم خورد، به هفت سال شکست‌ناپذیری استقلال در شهرآوردها پایان می‌داد. پس‌لرزه‌های این رویداد در اردوی آبی‌ها در نهایت به روی کار آمدن علی فتح‌الله‌زاده در ۷ آبان ۱۳۷۵ انجامید. فتح‌الله‌زاده سردبیر مجلهٔ جوانان در مؤسسه اطلاعات بود که از ابتدای دههٔ ۱۳۷۰ و با راه‌اندازی رسانهٔ نوشتاری باشگاه استقلال (روزنامه استقلال جوان) سردبیری این روزنامه را بر عهده گرفته بود. او در نخستین اقدام خود ناصر حجازی را به عنوان سرمربی استقلال معرفی کرد. استقلال با همکاری فتح‌الله‌زاده و حجازی لیگ آزادگان ۷۷−۱۳۷۶ را فتح کرد و در جام باشگاه‌های آسیا نیز تا فینال بازی‌ها پیش رفت، اما جام را در تهران به جوبیلو ایواتا از ژاپن واگذار کرد. فتح‌الله‌زاده حجازی را برکنار کرد و مدت کوتاهی با یوگنی سکوموروخوف و سپس با منصور پورحیدری همکاری کرد. او در سال آخر حضورش در استقلال رولند کخ دستیار کریستف دام مربی موفق باشگاه بایر لورکوزن را به استقلال آورد اما در نتیجه‌گیری ناموفق بود و به رغم اخراج کخ و جایگزینی زرینچه و پورحیدری، فصل ۸۲−۱۳۸۱ را با رتبهٔ نازل نهمی به پایان رساند. فتح‌الله‌زاده در روز ۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۲ و پیش از پایان فصل جای خود را به محمدحسین قریب داد. دورهٔ اول مدیریت فتح‌الله‌زاده در استقلال با صعود تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه همزمان بود. ایجاد ارتباط باشگاه استقلال با باشگاه‌های اروپایی و انتقال شماری از ملی‌پوشان استقلال به اروپا در این دوره موجب بهبود اوضاع مالی باشگاه گردید.
محمدحسین قریب در اواخر دههٔ ۱۳۶۰ مدتی در هیئت مدیرهٔ استقلال حضور داشت و مدت کوتاهی از فروردین تا آبان ۱۳۷۵ به‌طور موقت سرپرستی باشگاه را بر عهده داشت. او در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۲ در حالی به عنوان مدیر استقلال منصوب شد که هیئت مدیرهٔ باشگاه ترکیب کادر فنی استقلال برای فصل آینده را با سرمربیگری امیر قلعه‌نویی مشخص و قطعی کرده بود. قریب پس از دو فصل حضور در استقلال در تیر ۱۳۸۴ از مدیریت باشگاه استعفا داد. به دنبال استعفای قریب کاظم اولیایی برای چند ماه از تیر تا بهمن ۱۳۸۴ سرپرستی استقلال را بر عهده گرفت اما در بهمن ۱۳۸۴ با نظر وزارت رفاه و تأمین اجتماعی که مجمع باشگاه استقلال را در اختیار داشت، قریب بار دیگر به عنوان مدیر استقلال انتخاب گردید. قلعه‌نویی در دوران مدیریت قریب برنامهٔ سه ساله‌ای را برای جوان‌گرایی در باشگاه استقلال ارائه داد که در سال سوم (فصل ۸۵–۱۳۸۴) به قهرمانی استقلال در لیگ برتر انجامید.
در مهر ماه ۱۳۸۵ با تغییر وزیر رفاه (رئیس وقت مجمع باشگاه استقلال)، کرسی مدیریت باشگاه استقلال نیز دستخوش دگرگونی شد. قریب از سمت خود استعفا کرد و سرپرست وزارت رفاه مقداد نجف‌نژاد را با حکمی دو ساله به عنوان مدیر جدید باشگاه منصوب نمود، اگر چه مدیریت او در استقلال بیشتر از ۵ ماه نپایید. روز ۲۷ بهمن ۱۳۸۵ کنفدراسیون فوتبال آسیا استقلال را به دلیل ارسال دیرهنگام فهرست بازیکنان در لیگ قهرمانان آسیا از حضور در بازی‌ها کنار گذاشت. شوک ناشی از حذف غیرمنتظرهٔ استقلال و فشار افکار عمومی استعفای دسته‌جمعی هیئت مدیره و مدیر عامل باشگاه را در پی داشت، اگر چه نجف‌نژاد و تعدادی از اعضای هیئت مدیره بعدها در سمت‌های مختلف به استقلال بازگشتند. اردیبهشت ۱۳۸۶ فتح‌الله‌زاده پس از شش سال با عنوان سرپرست موقت به استقلال بازگشت. تیرماه همان سال باشگاه استقلال از وزارت رفاه به سازمان تربیت بدنی برگردانده شد و مدیریت فتح‌الله‌زاده تثبیت گردید. فتح‌الله‌زاده با حجازی شروع کرد و در ادامه فیروز کریمی را به استقلال آورد اما حاشیه‌های فراوان درون باشگاه و هیئت مدیره مانع نتیجه‌گیری شد. استقلال در این فصل با قرار گرفتن در ردهٔ سیزدهم بدترین عنوان خود را در تاریخ لیگ کشور به دست آورد. با استعفای کریمی در انتهای فصل، سکان هدایت استقلال از مرحلهٔ نیمه‌نهایی جام حذفی به قلعه‌نویی سپرده شد که به قهرمانی منتهی گردید. فصل بعد با شروع متزلزل استقلال، فتح‌الله‌زاده در پایان هفتهٔ ششم لیگ به‌طور ناگهانی برکنار و امیررضا واعظی آشتیانی از سوی هیئت مدیره به عنوان مدیر عامل منصوب شد. آشتیانی با قلعه‌نویی لیگ هشتم خلیج فارس را فتح کرد، اما بروز حواشی و درگیری‌های لفظی در پایان فصل منجر به جدایی قلعه‌نویی شد. پس از آن آشتیانی صمد مرفاوی را به عنوان سرمربی منصوب کرد و فصل را بدون کسب جام سپری کرد.
استعفای آشتیانی در خرداد ۱۳۸۹ زمینه را برای حضور سوم فتح‌الله‌زاده در استقلال مهیا کرد. فتح‌الله‌زاده در دورهٔ سوم مدیریت خود در استقلال که چهار سال به طول انجامید و دوران مدیریتش را با مربی‌گری پرویز مظلومی آغاز کرد و بعد از دو فصل در ابتدای فصل ۹۲–۱۳۹۱ امیر قلعه‌نویی را جانشین وی کرد. استقلال با فتح‌الله‌زاده در این دوران یک عنوان قهرمانی لیگ (فصل ۹۲–۱۳۹۱) و یک قهرمانی حذفی (فصل ۹۱–۱۳۹۰) را به ارمغان آورد. در سومین سال حضور او استقلال تا نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان آسیا صعود کرد که بهترین دست‌آورد قاره‌ای استقلال از هنگام آغاز لیگ قهرمانان بود. او ساخت و بهره‌برداری کمپ تمرین باشگاه را نیز با جدیت دنبال نمود و آن را با نام کمپ ناصر حجازی در زمستان ۱۳۸۹ افتتاح نمود. با این وجود فصل آخر مدیریت فتح‌الله‌زاده در استقلال موفقیت‌آمیز نبود و استقلال در لیگ به رتبه نازل پنجمی رسید. عدم موفقیت در جام حذفی نیز باعث شد تا استقلال حتی نتواند سهمیه حضور در لیگ قهرمانان آسیا را کسب کند. با این شرایط فتح‌الله‌زاده در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۳ از سمت خود کنار رفت. فتح‌الله‌زاده در مصاحبه‌ای کمبود بودجه را عامل اصلی مشکلات استقلال برشمرد.
در اردیبهشت ۱۳۹۳ با جدی شدن زمزمه‌هایی مبنی بر خصوصی‌سازی استقلال، وزارت ورزش هیئت مدیرهٔ جدیدی را روی کار آورد و بهرام افشارزاده مدیر کهنه‌کار ورزش ایران به عنوان مدیر عامل استقلال منصوب شد. افشارزاده بررسی میزان بدهی‌ها و سامان دادن به اوضاع مالی باشگاه را اولویت‌های کاری خود در استقلال اعلام کرد. با آغاز مدیریت افشارزاده عدم نتیجه‌گیری استقلال در لیگ همچنان ادامه داشت و استقلال در فصل ۹۴–۱۳۹۳ به رتبه نازل ششمی رسید و برای دومین فصل پیاپی نتوانست سهمیه حضور در آسیا را کسب کند. در پایان این فصل افشارزاده مظلومی را مجدداً به عنوان سرمربی استقلال برگزید. دوران مدیریت افشارزاده در مجموع برای استقلال موفقیت‌آمیز نبود؛ در زمستان ۱۳۹۴ ورزشگاه شهید کاظمی بر اساس مصوبه شورای شهر تهران به باشگاه استقلال واگذار شده بود اما با درخواست مدیران باشگاه پرسپولیس از شهرداری تهران و با دستور مستقیم محمدباقر قالیباف شهردار وقت تهران این ورزشگاه از اختیار مدیران استقلال خارج شد و به پرسپولیس واگذار شد. استقلال در دومین فصل حضور افشارزاده و با مربی‌گری مظلومی در هفته‌های آخر صدر جدول لیگ برتر را از دست داد و در فینال جام حذفی نیز در ضربات پنالتی جام را به ذوب آهن اصفهان واگذار کرد. به دنبال این ناکامی‌ها افشارزاده مظلومی را بر کنار و علیرضا منصوریان را جانشینش کرد. در تابستان ۱۳۹۵ و بعد از چند خرید پر سر و صدا در فصل نقل و انتقالات تابستانی با دستور مستقیم محمود گودرزی وزیر ورش وقت استقلال از جذب بازیکنان بیشتر محروم شد. افشارزاده دلیل این امر را علاقه وزیر ورزش به تیم پرسپولیس خواند. در همین زمان و در ۱۲ مرداد ۱۳۹۵ طی حکمی توسط وزارت ورزش افشارزاده از سمت خود برکنار شد. این دخالت‌های وزارت ورزش در امور تیم استقلال و عدم ثبات مدیریتی باعث اعتراض‌های هواداران استقلال در مقابل ساختمان مجلس نیز شد. هواداران استقلال خواهان استیضاح وزیر ورزش از سوی مجلس بودند.
در ۱۷ مرداد ۱۳۹۵ و پنج روز بعد از برکناری افشارزاده رضا افتخاری به عنوان سرپرست باشگاه استقلال انتخاب شد و در ۱۰ شهریور ۱۳۹۵ رسماً به عنوان مدیرعامل این باشگاه منصوب شد. افتخاری مدیری بود که سابقه مدیریت در فوتبال نداشت و حتی پیشینه تیم استقلال را نیز به درستی نمی‌شناخت و در مصاحبه‌ای در مورد تعداد قهرمانی‌های استقلال در آسیا به اشتباه عدد ۳ را ذکر کرد و اعلام کرد به دنبال کسب چهارمین قهرمانی در آسیاست. دوران مدیریت افتخاری در استقلال همچون مدیر پیشینش کوتاه و پر از حاشیه بود؛ استقلال فصل ۹۶–۱۳۹۵ را با نتایج بسیار ضعیفی آغاز کرد و در زمستان ۱۳۹۵ از سوی فیفا از یک پنجره نقل و انتقالات محروم شد. دلیل این امر بدهی ۴۷ هزار دلاری استقلال به عادل شیحی، بازیکن پیشین این تیم بود. فدراسیون فوتبال ایران در این زمینه نامه‌ای تحریف شده از سوی فیفا به باشگاه استقلال ارسال کرد و اعلام کرد که استقلال هنوز محروم نشده‌است این در حالی بود که در نامه ارسالی فیفا به فدراسیون فوتبال بر محرومیت استقلال تأکید شده بود. در ادامه همان فصل بازیکنان استقلال به دلیل عدم پرداخت حقوق‌شان دو مرتبه اعتصاب و از حضور در تمرینات خودداری کردند. مدیران استقلال در این زمان بسته‌های شامل شامپو، صابون و سایر مواد بهداشتی و شوینده به بازیکنان استقلال داده بودند. فصل بعد و به دنبال نتایج ضعیف ابتدای فصل استقلال افتخاری منصوریان را از سمتش برکنار کرد و وینفرد شفر آلمانی را جانشینش کرد. شفر در ابتدا نتایج خوبی با استقلال کسب نکرد اما در نیمه دوم فصل بسیار موفق ظاهر شد و توانست تیم را به عنوان قهرمانی جام حذفی ۹۷–۱۳۹۶ برساند. این نخستین عنوان قهرمانی استقلال بعد از ۵ سال بود. استقلال در مسابقات لیگ قهرمانان آسیا نیز موفق عمل کرد و توانست از گروه موسوم به مرگ صعود کند و به مرحله یک چهارم نهایی برسد. در فصل نقل و انتقالات تابستانی ۹۸–۱۳۹۷ مدیران استقلال بسیار ضعیف عمل کردند؛ تعدادی از بهترین بازیکنان این تیم استقلال را ترک کردند و مدیران استقلال نتوانستند قرارداد تعداد دیگری از بازیکنان را تمدید کنند. اردوی پیش فصل استقلال نیز با تعداد اندکی بازیکن آغاز شد. مجموع این اتفاقات اعتراض گسترده هواداران استقلال را در پی داشت. افتخاری در همین زمان و در ۲۷ تیر ۱۳۹۷ به دلیل آنچه بیماری عنوان کرد از سمت خود استعفا داد.
علی واعظ مدیر پروژه ایران و مشاور ارشد رییس گروه بین‌المللی بحران است.
واعظ دارای دکترای بیوتکنولوژی از دانشگاه ژنو و کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل از دانشگاه جانز هاپکینز است. او همچنین عضو و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ پژوهشگر فوق دکترا در دانشگاه هاروارد بوده‌است. او پیشتر خبرنگار رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی در سوئیس بوده‌است و با بی‌بی‌سی، سی‌ان‌ان، رادیوی عمومی ملی و خبرگزاری رویترز پیوسته همکاری داشته‌است. واعظ استاد وابسته مدرسه خدمات خارجی ادموند والش دانشگاه جرج‌تاون و مؤسسه سیاست خارجی مدرسه مطالعات بین‌المللی جانز هاپکینز است.
علی واعظ در سال ۲۰۱۲ توسط راب مالی در گروه بحران به کار گرفته شد. او تبدیل به تحلیل‌گر ارشد امور ایران در گروه شد. او به فارسی، انگلیسی و فرانسه مسلط است. در سال ۲۰۱۳ به صورت تحلیل گر دنبال کننده مذاکرات در محل مذاکرات بود و آن را تحت نظر داشت. اکثر کشورهای طرف مذاکره با او تبادل نظر می‌کردند و او به یک منبع ایده برای حل چالش‌های ایجاد شده در مذاکرات تبدیل شد. تفسیرهای رسانه ای او که به دنبال ایجاد حمایت از قراداد در افکار عمومی بود، مورد توجه بسیاری قرار گرفت. او در اواخر سال ۱۳۹۲ به همراه لوییز آربور سفری به ایران داشت و با اکبر هاشمی رفسنجانی و مقامات دیگری دیدار کرد. گروه بحران در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۵، حدود دوماه بعد از امضای برجام در گزارشی رسماً از نقش این گروه و علی واعظ در پیشبرد پروژه برجام سخن می‌گویند. مالی سعی کرد پس از شروع به کار در وزارت امور خارجه بایدن واعظ را استخدام کند ولی دغدغه های امنیتی مانع شد.
در سال ۲۰۲۳ سمافور و ایران اینترنشنال بر اساس هزاران ایمیل مقامات ایرانی گزارش کردند حکومت ایران در سال ۲۰۱۴ شبکه ای از کارشناسان ایرانی‌تبار اندیشکده‌ها در اروپا و آمریکا، که یکی از آنها واعظ بود، را برای ترویج دیدگاه‌های ایران در ازای «حمایت سیاسی» به خدمت گرفت. واعظ این گزارش را تکذیب کرد و آن را افتراآمیز خواند. او این شبکه را شکل گرفته با حمایت اندیشکده‌های اروپایی و یک دولت بزرگ اروپایی خواند، این که این شبکه زیر نظر وزارت امور خارجه ایران بوده را زیر سوال برد و ایمیل‌های مقامات ایران درباره آن را یکطرفه و تعریف از خود خواند. بنا بر این گزارش واعظ با مصطفی زهرانی رییس مرکز مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه ایران در مکاتبه بوده و جویای نظر او راجع به مقاله اش شده. واعظ گفت «پس از آن‌که مقامات جمهوری اسلامی ادعا کردند که در نوشته‌هایم نسبت به موضع آنها بسیار تند بوده‌ام، پیش‌نویس مقاله را به‌عنوان احترام به اشتراک گذاشتم.» گروه بین المللی بحران در بیانیه‌ای ضمن دفاع از درستی فعالیت های واعظ این گزارش را حاوی وارونه جلوه دادن کارهای واعظ خواند.
کلی لبروک (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، و مانکن اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به زن سرخ‌پوش، جان‌سخت و به اشتباه متهم شد اشاره کرد.
گیلدا رادنر (; – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به زن سرخ‌پوش، آخرین مأموریت اشاره کرد.
چارلز گرودین (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از سال ۱۹۵۴ تا ۲۰۱۷ میلادی مشغول فعالیت بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "بچه رزماری"، "زن سرخ‌پوش"، "بهشت می‌تواند صبر کند"، "گریز نیمه‌شب"، "اکس"، "نوبت من است"، "مرد تنها"، "تو نمی‌تونی در عشق عجله کنی"، "مثل روزهای قدیم" و "کمدین" اشاره کرد.
جوزف بولونیا (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک هنرپیشه، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از سال ۱۹۷۰ تا ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به زن سرخ‌پوش، سال محبوب من اشاره کرد.
جودیت آیوی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "وکیل‌مدافع شیطان"، "زن سرخ‌پوش"، "در کشور"، "معما، آلاسکا"، "مایل‌ها دور از خانه"، "میدان واشنگتن"، "مواضع سازشکارانه" و "مرد تنها" اشاره کرد.
ایو رُبر (; – ) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، و هنرپیشه اهل فرانسه بود که بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۲۰۰۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
ژان-لوپ دابادی (؛ زادهٔ – درگذشته ۲۴ مه ۲۰۲۰)https://www.lemonde.fr/disparitions/article/2020/05/24/l-academicien-scenariste-et-parolier-jean-loup-dabadie-est-mort_6040601_3382.html یک خبرنگار، و نویسنده اهل فرانسه بود.
کنت مارس (؛ – ) یک هنرپیشه، و صدا پیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۲ تا ۲۰۰۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "نمای پارالاکس"، "شیطون‌های کوچولو"، "پری دریایی کوچولو"، "بوچ کسیدی و ساندنس کید"، "فرانکنشتاین جوان"، "سایه‌ها و مه"، "گول‌خوردگان"، "تازه چه خبر دکتر؟" و "آبجو" اشاره کرد.
جان موریس (؛ زادهٔ – ۲۵ ژانویه ۲۰۱۸) آهنگساز فیلم، تئاتر و تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ریچارد هایدن (؛ – ) هنرپیشه و کارگردان اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۸۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به اشک‌ها و لبخندها، توپ آتش، فرانکنشتاین جوان، ماجرا و هرگز رهایم مکن اشاره کرد.
لئون آسکین (؛ – ) بازیگر، و فیلم‌نامه‌نویس اهل اتریش بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "یک، دو، سه" و "پسر سندباد" اشاره کرد.
ایان آبرکرومبی (؛ – ) هنرپیشه، و پویانمایی اهل انگلستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می‌کرد.از فیلم‌های معروف او می‌توان به فیلم زاندالی و از مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به جادوگران محله ویورلی اشاره کرد. اشاره کرد.
او در ۱۱ سپتامبر ۱۹۳۴ در گریز انگلستان متولد شد. او کار هنری را با تئاتر در جنگ جهانی دوم آغاز کرد. در ۱۷ سالگی به آمریکا مهاجرت کرد و کار هنری را از سر گرفت. اولین کار او در آمریکا در سال ۱۹۵۵ بود.
از فیلم‌ها و سریال‌هایی که او در آن نقش داشته می‌توان به زاندالی و فرانکشتاین کوچک و گارفیلد ۲ و اشاره کرد
او در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۲ در سن ۷۷ سالگی به علت کهولت سن و نارسایی کلیه درگذشت.
جف وولناف یک کارگردان سینما و تلویزیون است که مسیر شغلی فعال او از اوایل ۱۹۹۰ شروع شد.
وولناف چندین جایزه برده و چندین قست از سریال های پرمخاطب را کارگردانی کرده است؛ از جمله:
واکنش پریلژااُف، که با نام اپوکسیددار کردن پریلژااُف نیز شناخته می‌شود، واکنش شیمیایی یک آلکن با یک پراکسی اسید برای تشکیل یک گروه اپوکسید است. این نام به افتخار نیکولای پریلژااُف، که اولین بار این واکنش را در سال ۱۹۰۹ گزارش کرد، نامگذاری شده‌است. پراکسی اسید پر کاربرد در این واکنش، متا-کلروپروکسی‌بنزوئیک اسید ( "m"-CPBA) می‌باشد، که از پایداری و حلالیت خوبی در اکثر حلال‌های آلی برخوردار است. یک مثال از این واکنش بین اپوکسیددا کردن بین "ترانس"-۲-بوتن با "m"-CPBA برای تولید "ترانس"-۳٬۲-اپوکسی‌بوتان است:
اکسیژن‌زدایی بارتون–مک‌کامبی یک نام واکنش در شیمی آلی است که طی آن یک هیدروژن به جای یک گروه هیدروکسیل در یک ترکیب شیمیایی قرار گرفته و یک گروه آلکیل ایجاد می‌کند. این واکنش به افتخار دو شیمیدان به نام‌های درک بارتون و استوارت مک‌کامبی نام‌گذاری شده است.
بلوسفلدیا نام یک سرده از تیره کاکتوس است.
برانزیا نام یک سرده از تیره علف‌فرشیان است.
اسنیکرنت یک اصطلاح غیررسمی است که اشاره دارد به انتقال اطلاعات الکترونیکی به خصوص پروندهها از یک رایانه به رایانهٔ دیگر بدون بهره‌گیری از شبکه‌های رایانه‌ای و از طریق وسایل ذخیره‌سازی قابل حمل مثل نوار مغناطیسی، فلاپی‌دیسک، لوح فشرده، یواس‌بی فلش درایو یا دیسک سخت.
برسرا نام یک سرده از فرمانرو گیاه است.
کالیبانوس نام یک سرده از تیره مارچوبگان است.
شاخ‌گوزنی‌ها نام یک سرده از زیرخانواده استبرق است.
کراریا نام یک سرده از راسته افراسانان است.
اسپندارهای سَرسان نام یک سرده از تیره کاکتوسان است.
عشق شهسوارانه ، رویکردی به عشق در ادبیات اروپای قرون وسطی بود که بر نجابت و شوالیه‌گری تأکید داشت. ادبیات آن دوران پر از داستان‌های شوالیه‌هایی بود که به خاطر عشق شهسوارانهٔ خود به ماجراجویی‌ها و انجام کارهای مختلفی دست می‌زدند تا به بانوی خود خدمت کنند. این گونه از عشق تنها گونه‌ای از داستان بود که برای سرگرم کردن طبقه اشراف ساخته و پرداخته می‌شد اما به مرور زمان این نگاه به عشق تغییراتی کرد و بازهٔ گسترده‌تری از مخاطبان را به خود علاقه‌مند کرد.
عشق شهسوارانه در پایان سده یازدهم میلادی در میان طبقهٔ اشراف و نجیب‌زادگان ناحیه آکیتن، پروانس، شامپانی، بورگوندی، نورمنهای جنوب ایتالیا شروع شد. عشق شهسوارانه چیزی میانهٔ احساسات شهوانی و دست‌آوردهای معنوی بود که اگرچه در ابتدا به صورت عشقی شهوانی به نظر می‌رسد اما در انتها به اعتلای معنوی و انسانی فرد می‌انجامد.
اصطلاح عشق شهسوارانه ابتدا در سال ۱۸۸۳ بدست گاستون پاریس بکار رفت و بارها با تعاریف و کاربردهای متفاوت مورد استفاده قرار گرفت تا اینکه در سدهٔ نوزدهم میلادی با پدید آمدن ادبیات رومانتیک مورد بی‌تفاوتی قرار گرفت. سرچشمهٔ آن، تفسیرها و نیز تأثیرات آن هنوز مورد بحث است.
باربارا تاکمن، مراحل عشق شهسوارانه را چنین برشمرده‌است:
چاسماتوفیلوم نام یک سرده از تیره علف‌فرشیان است.
دُم عقربی یا کارپوبروتوس نام یک سرده از تیره علف‌فرشیان است.
کایریدوپسیس نام یک سرده از تیره علف‌فرشیان است.
سروپگیا نام یک سرده از زیرخانواده استبرق است.
سینتیا نام یک گونه از تیره کاکتوس است.
بئاتریچه "بیچه" دی فولکو پورتیناری ، (زادهٔ ۱۲۶۶ - درگذشته ۱۲۹۰ میلادی)، زنی از اهالی شهر فلورانس ایتالیا بود که به باور بیشتر پژوهشگران، همان بئاتریسی است که الهام‌بخش دانته آلیگیری برای نوشتن کتاب زندگانی نو و کمدی الهی بوده و در کمدی الهی به عنوان راهنمای دانته در بهشت و چهار سرود پایانی برزخ حضور دارد. در کتاب برزخ، از آنجایی‌که ویرژیل (راهنمای دانته در دوزخ و برزخ) پیش از ظهور مسیح درگذشته بود نمی‌توانست به بهشت وارد شود و بئاتریس، به عنوان تجسم عشق سعادت‌بخش به راهنمایی دانته در بهشت می‌پردازد.
«بئاتریس» از لحاظ لغوی به معنی «کسی که صاحب سعادت ابدی است» و همچنین حامل سعادت و رستگاری جاودانی است. همچنین به معنی کسی است که مورد لطف و رحمت الهی واقع شده و می‌تواند به نوبهٔ خویش باعث بروز رحمت و برکت و فیض الهی شود.دانته آلیگیری، زندگانی نو، برگردان فریده مهدوی دامغانی، صفحهٔ ۶۷. و دانته از این معنی نیز در کتاب‌هایش استفاده کرده‌است.
سیارکی را به افتخار او، بئاتریکس ۸۳ نامگذاری کرده‌اند.
جووانی بوکاچیو اولین کسی بود که بئاتریس پورتیناری را همان بئاتریسی دانست که دانته بارها از آن صحبت کرده‌بود. او فرزند بانکدار فلورانسی، فولکو پورتیناری بود و ۵ برادر و ۶ خواهر داشت. بئاتریس در سال ۱۲۸۷ میلادی با "سیمون دی باردی" که یک جوان بانکدار بود ازدواج کرد و سه سال بعد در سال ۱۲۹۰ در سن ۲۴ سالگی درگذشت.
اولین باری که دانته بئاتریس را دیده هنگامی بوده که هر دو ۹ ساله بودند (در حدود سال ۱۲۷۴) و در جشن روز اول ماه مه شرکت کرده‌بودند. دانته به محض دیدن بئاتریس (بیچه) که پیراهنی به رنگ قلب (سرخی بسیار عفیفانه و محجوبانه) به تن داشت احساس کرد که روح حیات و هستی که در پنهان‌ترین قسمت قلبش سکنی داشت شروع به لرزیدن کرددانته آلیگیری، زندگانی نو، برگردان فریده مهدوی دامغانی، پیشگفتار به قلم لویی پل گیگ، صفحهٔ ۱۵. و شیفتهٔ او شد. او برای بیان این مطلب در کتاب زندگانی نو از جمله‌ای لاتین استفاده کرده بدین مضمون که روحش با دیدن بئاتریس به او گفته که «احتیاط پیشه کن! زینهار که قدرتی تواناتر از من، برای حکومت بر من، از راه رسیده‌است» که «قدرت تواناتر» کنایه از عشق است.دانته آلیگیری، زندگانی نو، برگردان فریده مهدوی دامغانی، صفحهٔ ۶۸.
دانته پس از آن بارها پنهانی بئاتریس را می‌نگرد ولی اولین باری که بئاتریس با او سخن می‌گوید، هنگامی است که ۹ سال از ملاقات اول گذشته و بئاتریس به همراه دو بانوی مسن‌تر در حال عبور از کنارهٔ رود آرنو است و به دانته درود می‌گوید. دانته چنین می‌گوید:
راهی که دانته در برابر عشق بئاتریس در پیش گرفت به عشق شهسوارانه (courtly love) شهرت دارد که در قرون وسطی مرسوم بود و با احترام بسیار زیاد به معشوق همراه بود. دانته او را منجی خود می‌دید و به نظر می‌رسد چندان به ظاهر او توجهی نشان نداده‌است. در نوشته‌هایش تنها دو بار از ظاهر او سخن گفته که یک بار به وصف رنگ چهره‌اش و بار دیگر از چشمان سبز او گفته‌است.
انجیر پشمیOn-line Guide to the positive identification of Members of the Cactus Family. (2020). Cactiguide.com. Retrieved 20 August 2020, from https://cactiguide.com/cactus/?genus=Eriosyce نام یک سرده از تیره کاکتوس است.
کلیستوکاکتوس نام یک سرده از تیره کاکتوس است.
کلیویا نام یک سرده از تیره نرگسیان است.
کاکتوس‌های توپی یا کاکتوس کپه‌ای نام یک سرده از تیره کاکتوس است.
مارگو الیز رابی (؛ زادهٔ ۲ ژوئیه ۱۹۹۰) بازیگر استرالیایی است. او برای بازی در فیلم‌های مستقل و بلاکباسترها مشهور است و افتخارات مختلفی شامل دو نامزدی در مراسم اسکار، چهار نامزدی در گلدن گلوب و پنج نامزدی در فیلم بفتا دارد. مجلهٔ "تایم" در سال ۲۰۱۷ او را یکی از ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان نامید و نام او در سال ۲۰۱۹ از سوی "فوربز" در رتبه‌بندی بازیگران زن جهان با بیشترین مقدار دستمزد قرار گرفت.
رابی در کوئینزلند زاده و بزرگ شد و حرفه‌اش را در سال ۲۰۰۸ با مجموعهٔ تلویزیونی "همسایه‌ها" آغاز کرد که تا سال ۲۰۱۱ در آن بازیگری ثابت بود. پس از نقل مکان به آمریکا، او نقش اصلی مجموعهٔ تلویزیونی "پان ام" (۲۰۱۱–۲۰۱۲) را داشت. نقش برجستهٔ او در سال ۲۰۱۳ مربوط به فیلم کمدی سیاه "گرگ وال استریت" بود. او با بازی در نقش جین پورتر در "افسانهٔ تارزان" (۲۰۱۶) و هارلی کوئین در فرنچایزهای رسانه‌ای دنیای توسعه‌یافته دی‌سی که از "جوخهٔ انتحار" (۲۰۱۶) آغاز شد، به شهرت بیشتری دست یافت.
رابی بابت به تصویر کشیدن اسکیت‌باز تونیا هاردینگ در فیلم زندگی‌نامه‌ای "من تونیا هستم" (۲۰۱۷)، نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن شد. این تحسین با بازی در نقش ملکه الیزابت یکم در درام دورانی "ماری ملکه اسکاتلند" (۲۰۱۸)، شارون تیت در کمدی-درام "روزی روزگاری در هالیوود" (۲۰۱۹) و کارمند خیالی فاکس نیوز در درام "بامب‌شل" (۲۰۱۹) تداوم یافت. او برای هر سه فیلم نامزد دریافت جایزهٔ بفتا و برای "بامب‌شل" نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. او از آن زمان نقش اصلی فیلم تاریخی "بابیلون" (۲۰۲۲) و کمدی فانتزی "باربی" (۲۰۲۳) را بازی کرده‌است.
رابی به‌همراه همسرش، فیلم‌ساز تام آکرلی مشترکاً بنیان‌گذار کمپانی تولیدی لاکی‌چاپ انترتینمنت هستند که تحت نظر این کمپانی، چندین فیلم از جمله "من تونیا هستم" و "زن جوان آتیه‌دار" (۲۰۲۰) و نیز مجموعهٔ تلویزیونی "دال‌فیس" (۲۰۱۹–۲۰۲۲) و مینی‌سریال "خدمتکار" (۲۰۲۱) را تهیه‌کنندگی کرده‌اند.
مارگو الیز رابی ۲ ژوئیه ۱۹۹۰ در دالبی، کوئینزلند به دنیا آمد؛ پدرش داگ رابی، مالک سابق مزرعه و سرمایه‌دار نیشکر، و مادرش ساری کسلر، فیزیوتراپیست است. خواهر و برادر بزرگترش آنیا و لاچلان و برادر کوچکترش کامرون نام دارند. Additional on 19 December 2016. وقتی او پنج ساله بود والدینش از هم جدا شدند. رابی و خواهران و برادرانش توسط مادر مجرد خود بزرگ شدند و ارتباطی کمی با پدرشان داشتند. این خانواده در مزرعه‌ای زندگی می‌کردند که متعلق به پدربزرگ و مادربزرگش بود. رابی در کودکی پر جنب و جوش بود و اغلب در خانه نمایش اجرا می‌کرد.
رابی به‌واسطهٔ مادرش در یک مدرسه سیرک ثبت نام کرد که در آن‌جا در بندبازی عالی بود و در هشت سالگی کارنامه دریافت کرد. او در دوران دبیرستان، درام را در کالج سامرست فرا گرفت. او در نوجوانی سه شغل را به‌طور همزمان انجام می‌داد: او در یک مشروب فروشی حضور داشت، خانه‌ها را تمیز می‌کرد و در ساب‌وی کار می‌کرد. رابی پس از فارغ‌التحصیلی با تعدادی آگهی تبلیغاتی و فیلم‌های هیجانی مستقل در رزومه کاری خود، به ملبورن نقل مکان کرد تا بازیگری را به‌صورت حرفه‌ای آغاز کند.
اولین نقش‌های بازیگری رابی در دوران دبیرستان بود؛ در آن زمان او در دو فیلم هیجان‌انگیز مستقل کم‌هزینه به نام‌های "پارتیزان" و "آی.سی.یو." بازی کرد که هر دو سال‌ها بعد اکران شدند. او تجربه حضور در صحنه فیلم را «یک رؤیا به حقیقت پیوست» توصیف کرد. او اولین حضور تلویزیونی خود را در سال ۲۰۰۸ در نقش مهمان سریال درام "دایره جنایی" تجربه کرد و به دنبال آن یک آرک دو قسمتی در سریال تلویزیونی کودکانه "پرنسس بزرگ‌اندام" ایفا کرد که در آن در کنار لیام همسورث حضور داشت.
رابی با تشویق نمایندهٔ قانونی خود در آن زمان، برای سریال تلویزیونی "همسایگان" تست داد. او در ژوئن ۲۰۰۸ بازی در نقش دونا فریدمن را آغاز کرد؛ این نقش قرار بود یک شخصیت مهمان باشد، اما رابی پس از اولین بازی خود به گروه بازیگران عادی ارتقا یافت. در دوره سه ساله خود در این مجموعه، او دوبار نامزد دریافت جایزه لوگی شد. مدت کوتاهی پس از ورود به آمریکا، رابی نقش لورا کامرون، مهماندار هواپیمای تازه آموزش دیده در سریال درام تاریخی "پان ام" (۲۰۱۱) را کسب کرد. این سریال با رتبه‌بندی بالا و نقدهای مثبت پخش شد اما پس از یک فصل به دلیل کاهش بینندگان لغو شد.
رابی اولین بار بازی در فیلم بلند را در کمدی رمانتیک "دربارهٔ زمان" (۲۰۱۳) از ریچارد کرتیس با بازی دامنل گلیسون و ریچل مک‌آدامز تجربه کرد. داستان این فیلم مرد جوانی با توانایی سفر در زمان است که سعی می‌کند گذشته خود را به امید بهبود آینده خود تغییر دهد. او برای ایفای نقش عشق دست‌نیافتنی دوران نوجوانی شخصیت گلیسون، لهجه بریتانیایی را به کار گرفت. این فیلم یک موفقیت متوسط از نظر انتقادی و تجاری بود، و منتقد در "ورایتی" بازیگران را ستایش کرد، اما شخصیت‌های ذخیره را به‌دلیل بیش از حد آشنا بودن مورد انتقاد قرار داد.