moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
گاوین ادواردز در کتابش با عنوان شب گذشته در وایپر روم: ریور فینیکس و هالیوودی که او پشت سر گذاشت که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد، فروشانته را مقصر مرگ فینیکس می‌داند زیرا او کسی بود که مواد مخدر را آن شب برای فینیکس تأمین کرد. در مصاحبه ای که کارگردان، ویلیام ریچرت با ادواردز در مورد مرگ فینیکس می‌کند، ادواردز اظهار می‌کند که سامانتا ماتیس نیز فروشانته را متهم کرده‌است. به گفتهٔ وی "ریور نمی‌خواست آن شب به آنجا برود. او (ماتیس) پیشنهاد کرد که خودش واکین و رین را به جای وی به کلوپ ببرد زیرا واکین هنوز زیر سن قانونی بود. ریور در آخرین لحظه تصمیم خود را تغییر می‌دهد و در آسانسور به استقبال آنها می‌دود؛ بنابراین ریور با سامانتا، واکین و رین به کلوپ رسیدند و روی یک میز در پشت کلوپ را نشستند. وی در آنجا منتظر به دعوت شدن برای اجرایش بود. او هوشیار بود زیرا قصد داشت با فلی روی صحنه برود. وی بعد از آنکه فهمید فضای کافی برای او بر روی صحنه نیست، قصد داشت گیتار خود را به میز خود برگرداند و آنجا گیتار بنوازد. "طبق گفته ریچرت، پس از رسیدن به کلوپ، ماتیس اظهار کرد که جان فروشانته به میز آنها نزدیک شده و لیوان پلاستیکی آبی رنگی را به ریور داده‌است و گفته‌است، "این را بنوش، ریو، احساس شگفت انگیزی به تو می‌دهد." ریور آن را می‌نوشد و بلافاصله واکنش نشان می‌دهد. گردن او برمی آید، کمر او فشرده می‌شود و می‌گوید، "مشکلی وجود دارد" سپس او پشت میز استفراغ می‌کند."
ریچرت اظهار کرد که ماتیس بعداً داستان خود را تغییر داده و دیگر نامی از فروشانته نبرده‌است. ریچرت همچنین اشاره کرد که به دنبال مرگ فینیکس، فروشانته دچار حمله پارانویا شده و تهدید می‌کرد که خود را خواهد کشت زیرا از دستگیر شدن می‌ترسید. وی ادعا کرد که فروشانته برای چند روز در عمارتی که رد هات چیلی پپرز آلبومشان را در آنجا در سال ۱۹۹۱ ضبط کرده بودند، خودش را حبس کرده بود. ریچرت اظهار کرد که جانی دپ مجبور به معاشرت با فروشانته شده و به او اطمینان داد که هیچ‌کس به زندان نمی‌افتد. در آن زمان، پدر فینیکس نیز به خاطر مرگ پسرش از فروشانته خشمگین بود و در مصاحبه ای گفت: «به او بگویید که اگر او را پیدا کنم او را خواهم کشت. او بسیار ثروتمند و بسیار جوان است، ۲۳ ساله مانند ریور، اما او معتاد وحشتناکی است که به یک اغفال کننده تبدیل شده‌است…» این خانواده هرگز از کسی برای مرگ فرزندشان شکایت نکردند.
در سال ۲۰۱۸، سامانتا ماتیس در مورد مرگ فینیکس صحبت کرد. ماتیس گفت که او و فینیکس در ابتدا فقط قصد داشتند خواهر و برادر فینیکس را به وایپر روم برسانند، اما فینیکس تصمیم گرفت برای مدتی در آنجا بماند تا از او بخواهند با گروه اجرا کند. او اصرار داشت که در طول دوستی آنها، فینیکس را هوشیار می‌دانسته‌است، اما "چند روز قبل از مرگ او، من می‌دانستم که چیزی در جریان است… من کسی را ندیدم که [آن شب] مواد مخدر مصرف کند اما به گونه ای به نظر می‌رسید که او مواد مخدر مصرف کرده‌است و این موضوع من را ناراحت کرده بود." وی افزود که "هروئینی را که باعث مرگ او شد تا زمانی که وارد وایپر روم شد مصرف نکرده نبود. من تردیدهای خودم را دربارهٔ اتفاقی که افتاد دارم ولی چیز خاصی ندیدم." ماتیس آن شب به دستشویی رفت و در بازگشت به میز دید که ظاهراً فینیکس با یک نفر دیگر درگیر شده‌است. مسئولین کلوپ هر دو نفر را از کلوپ خارج کردند. ماتیس به طرف مقابل فریاد زد: "چه کاری انجام داده‌ای؟ روی چه چیزی [مواد مخدر] هستی؟"، اما شخص دیگری به او گفت "او را تنها بگذار، اوج لذت او را داری خراب می‌کنی." طبق آن روایت، در همان لحظه، فینیکس روی زمین افتاده و شروع به تشنج کرده‌است.
طبق گفته گیبی هینز، گروه در حال اجرای آهنگ خود "Michael Stipe" بود در حالی که فینیکس در خارج از محل برگزاری تشنج کرده بود. وقتی خبر تشنج وی در این کلوپ پخش شد، فلی صحنه را ترک کرد و با عجله بیرون رفت. در همان زمان، امدادگران به محل حادثه رسیده بودند و فینیکس را در حین حمله سیانوتیک دیده بودند، در حالت کامل ایست قلبی و بیهوشی. آنها برای شروع مجدد قلب وی دارو تجویز کردند.
روز بعد، این کلوپ به یک زیارتگاه موقت تبدیل شد و طرفداران و عزاداران گل، عکس و شمع در پیاده‌رو و همچنین پیام‌های گرافیتی خود را روی دیوارهای کلوپ به جای گذاشتند. بر روی پنجره، تابلویی نصب شده بود که روی آن نوشته شده بود: «با احترام زیاد و عشق به ریور و خانواده‌اش، وایپز روم به‌طور موقت تعطیل است. صمیمانه به همه خانواده، دوستان و عزیزان وی تسلیت می‌گوییم. دلمان برای او تنگ خواهد شد.» این کلوپ به مدت یک هفته بسته بود. جانی دپ که از صاحبان وایپر روم بود، تا سال ۲۰۰۴ که سهم خود را فروخت، هر سال در روز ۳۱ اکتبر، آن‌جا را به احترام ریور تعطیل می‌کرد که این رسم بعد از کنار کشیدن‌اش از آن‌جا، ادامه پیدا نکرد. با این‌حال طرفداران ریور، هر سال در این روز، بیرون رستوران جمع می‌شوند و به او ادای احترام می‌کنند.
فینیکس در مصاحبه‌ای گفته بود که «آرزو داشتم که این‌قدر هشیار نبودم». Retrieved on 2008-01-29. او با آگاهی‌اش نسبت به وضعیت افسردگی در حال تشدیدش، در مصاحبه‌ها گفته بود که در کودکی توسط اعضای فرزندان خدا با او بدرفتاری می‌شده. او هیچ‌وقت به‌طور واضح توضیح نداد که این بدرفتاری چه معنی‌ای می‌دهد ولی بسیاری، تجربه‌های او در کودکی را از عوامل نوع پایان یافتن زندگی‌اش می‌دانند.
مرگ او، به دلیل شکل زندگی‌اش و دغدغه‌های انسان‌دوستانه و اجتماعی و سیاسی‌اش، از پر سر و صداترین اتفاقات هالیوود بود و از آن به عنوان یکی از فجیع‌ترین و تکان‌دهنده‌ترین‌ها نام برده شد. خانواده و دوستان او تا چندین سال بعد در مورد این اتفاق صحبتی نکردند و بعضی از آن‌ها هنوز هم نمی‌کنند. یکی از نویسندگان فینیکس را «جیمز دین گیاهخوار» توصیف کرد و مقایسه‌هایی در مورد جوانی و مرگ ناگهانی هر دو بازیگر انجام شد.
در کالبد شکافی وی در ۱۵ نوامبر ۱۹۹۳، مطالعات سم‌شناسی نشان داد که غلظت‌های بالایی از مورفین و کوکائین در خون و همچنین سایر مواد با غلظت کمتری وجود دارد. علت مرگ «مسمومیت حاد چند دارویی»، از جمله کوکائین و مرفین بود.
در ۲۴ نوامبر ۱۹۹۳، آرلین فینیکس (بعداً نام خود را به "هارت" تغییر داد) نامه ای سرگشاده در مورد زندگی و مرگ پسرش در لس آنجلس تایمز منتشر کرد. بخشی از آن خوانده شده‌است: "دوستان، همکاران وی و بقیه اعضای خانواده ما می‌دانند که ریور مصرف کننده همیشگی مواد مخدر نبود. او در فلوریدا با ما در خانه زندگی می‌کرد و تقریباً هرگز بخشی از "صحنه شبانه" در لس آنجلس نبود. او تازه از زیبایی و سکوت بکر یوتا که شش هفته در آن فیلمبرداری بود به لس آنجلس رسیده بود. احساس می‌کنیم هیجان و انرژی کلوپ شبانه و صحنه مهمانی هالووین فراتر از تجربه و کنترل همیشگی او بود. چند روح جوان زیبا دیگر، که برای ما ناشناخته مانده‌اند، با استفاده سرگرم کننده از مواد مخدر مرده‌اند؟ دعای من این است که از دنیا رفتن ریور به این شکل توجه جهانیان را به روح نسل او که اینگونه درد می‌کشند جلب کند. ریور در طول زندگی خود بر روی زمین چنین تأثیر بزرگی ایجاد کرد. او صدای خود را پیدا کرد و جای خود را پیدا کرد. و حتی ریور که همه دنیا را برای گوش دادن به او در اختیار داشت، ناامیدی عمیقی را احساس کرد که هیچ کس نشنید. قراره چی اتفاق بیفته؟ چرنوبیل کافی نبود. اکسون والدز کافی نبود. جنگ خونین بر سر نفت کافی نبود. اگر مرگ ریور قلب جهانی ما را باز می‌کند، پس می‌گویم، متشکرم پسر عزیزم، برای یک هدیه دیگر به همه ما."
جسد فینیکس در گینزویل، فلوریدا در محل تشییع جنازه میلام سوزانده شد و خاکستر او در رودخانه ای که خانواده اش در مونتزوما، کاستاریکا مالک آن بودند، پراکنده شد.
مرگ ناگهانی فینیکس باعث شد که او نتواند نقش‌های مختلفی را که قبلاً برای آنها انتخاب شده بود را نقش آفرینی کند:
هر ساله در تاریخ ۳۱ اکتبر، طرفداران وی ادای احترام به زندگی این بازیگر می‌کنند. جمله معروف وی «بازیگری مانند ماسکی از هالووین است که آن را روی صورت می‌گذاری» به صورت مکرر توسط طرفداران وی در شبکه‌های اجتماعی تکرار می‌شود. دیگر بازیگران مردی که فینیکس را به عنوان یک نفوذ عمده و همچنین زمینه‌ساز برای آنها معرفی کرده‌اند، شامل لئوناردو دی کاپریو، جارد لتو، جیمز فرانکو، و بسیاری دیگر، هستند.
برادر وی، واکین فینیکس، در سخنرانی پذیرش بهترین بازیگر مرد در نود و دومین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۱۹، با بیان "هنگامی که ۱۷ ساله بود، برادرم [ریور] این غزل را نوشت، 'با عشق از خود گذشتگی کن و آرامش به دنبالش خواهد آمد.'" به وی ادای احترام کرد. وی در سپتامبر سال ۲۰۲۰، صاحب پسری با رونی مارا شد و نام فرزندش را ریور انتخاب کرد.
به دلیل مرگ نابهنگام‌اش، وی همیشه موضوع تعداد زیادی از آثار هنری بوده‌است. اولین کسی که در موسیقی از فینیکس اسم برد، خواننده‌ای برزیلی به نام میلتون ناسیمنتو بود که آهنگی به نام "ریور فینیکس: نامه‌ای به یک بازیگر جوان"، بعد از دیدن فیلم ساحل پشه نوشت. بعد از او هم گروه رد هات چیلی پپرز که از دوستان فینیکس بودند، آهنگی به نام «ببخشش» از آلبوم سال ۱۹۹۱، به یاد او نوشتند. در متن این آهنگ: «رودخانه ای (ریور) وجود دارد که برای بخشش متولد شده‌است، گرم نگهت می‌دارد و نمی‌گذارد بلرزید، قلب او هرگز پژمرده نمی‌شود…». فینیکس همچنان در موزیک ویدئوی آهنگ «شکستن دختر» نیز حضور دارد. این گروه همچنین پس از مرگ وی، آهنگ «ورا رفتن» (با عنوان اصلی ریور) از آلبوم یک دقیقه داغ را به وی تقدیم کردند. گیتاریست این گروه، جان فروشانته، آهنگ «از خیابان‌هایی که دربرداری لبخند بزن» را به وی تقدیم کرد. فروشانته اولین قسمت این آهنگ را که دربارهٔ دوستی آنها با یکدیگر بود، زمانی که فینیکس در قید حیات بود نوشت. بعد از مرگ فینیکس، فروشانته قسمت دوم این آهنگ را برای یادبود وی نوشت.
فینیکس موضوع تعداد دیگری از آثار نیز بود. گروه آر ای ام، آلبوم "هیولا"یشان را به او تقدیم کرده‌اند (زیرا مایکل استایپ و وی دوستان نزدیکی بودند) و گفته می‌شود آهنگ "نامه ای-باو" از آنها که از آلبوم "ماجراهای جدید در های-فای (۱۹۹۶)" بود برگرفته از نامه ای بود که مایکل استایپ برای وی نوشته بود که هرگز آن را به علت مرگ فینیکس ارسال نکرد. در آهنگ "زندگی مقدس" از آلبوم معروف گروه بریتانیایی به نام کالت نیز به وی اشاره شده‌است: "ریور فینیکس خیلی جوان بود، آیا نمی‌دانید شاهزاده شما رفته‌است؟".
خواننده سابق گروه ۱۰۰۰۰ منیاکس، ناتالی مرچنت، آهنگ جنجالی را به نام "ریور" نوشت و ضبط کرد که در سال ۱۹۹۵ در آلبوم انفرادی زنبق ببر (الکترا) منتشر کرد. در حالی که او از مرگ یک "پسر جوان و قوی هالیوودی" که "یکی از ماً بود ابراز تأسف می‌کند، او به شدت از افراط و تفریط مردم و توجه حریصانه رسانه‌ها به این واقعه انتقاد می‌کند و می‌افزاید: "چرا شما اجازه نمی‌دهید که او برود … / به پدرش و مادرش آرامش دهید"، و همچنین:"این فقط یک فاجعه است"، و در پایان این سؤال اصلی را می‌پرسد:" چگونه می‌توانستیم او را از خودش نجات دهیم؟"
سام فیلیپس هم آهنگ برای ریور از آلبوم "مارتینی‌ها و بیکینی‌ها"یش را به وی تقدیم کرده‌است. از دیگر آهنگ‌های الهام گرفته از فینیکس می‌توان به "ترانه ای برای ریور فینیکس (اگر می‌دانستم)" از دانا لیونز، "هالووین" ساخته گرنت لی بوفالو، "ریور" آهنگی از الیس پائول، تهیه شده در سال ۱۹۹۴ برای آلبوم "داستان ها"، "معبود مزرعه" از روفس وین‌رایت،"ریور فینیکس" از نادا سرف، "کریس چمبرز" از استریوفونیکس، "ریور فینیکس" از جاکس کانتی و "ریور فینیکس" و"ریور فینیکس (قسمت دوم)" از گروه سانتا کروز اشاره کرد.
بلیندا کارلایل در آلبوم زن و مرد در سال ۱۹۹۶، در آهنگ «کالیفرنیا» به وی اشاره کرد. این آهنگ با خط «یادم می‌آید که در یک سالن برنزه بودم، وقتی شنیدم ریور فینیکس از بین ما رفته‌است» آغاز و پایان میابد. در آهنگ هالیوود در آلبوم پادشاهی آمده از جی-زی، از او به عنوان یکی از بسیاری از مرگ‌هایی که با فشارهای هالیوود اتفاق افتاده‌است یاد شده‌است. گروه موسیقی نیویورکی ژاپنتر آهنگی را در آلبوم اسکافد آپ مای هافی (۲۰۰۸) با عنوان «ریور فینیکس» منتشر کردند که در مورد برخی از وقایع زندگی او است سراییده شده و در کروس آهنگ «ریور فینیکس نمی‌خواست» را نوشتند. در ترانه «وایپر روم»، ویسلی ویلیس به مرگ ناگهانی فینیکس در کلاب وایپر روم، با بیان اینکه او «... مانند یک دوبرمن فروپاشید و مرد» اشاره کرد. مت فیشل، هنرمند بریتانیایی در آلبوم خود درست فکر نکردن در سال ۲۰۱۳ به فینیکس در آهنگ «وقتی پسر پسر را می‌بیند» اشاره کرد. متن شعر آن، اتاق خوابی را نشان می‌دهد که در آن دیوارها «پوشیده از پوسترهای بتها و ستاره‌های راکی است که خیلی جوان مرده‌اند» و بیت سوم این ترانه حاوی خط «من با چشمکی کوچک به ریور فینیکس که به دیوار آویخته‌است ادیح کردم». در موزیک ویدیوی همراه آهنگ، یک پوستر متحرک از فینیکس روی دیواری در کنار جیمی هندریکس، فردی مرکوری و کورت کوبین آویزان است.
گاس ون سنت که از دوستان نزدیک فینیکس بود و در فیلم آیداهوی اختصاصی خودم با وی همکاری کرده بود، فیلم حتی دخترهای گاوچران هم افسرده می‌شوند (۱۹۹۴) را به ریور تقدیم کرده و رمانی به نام "صورتی" (۱۹۹۷) در مورد او نوشته‌است. مستندساز تجربی، کم آرچر نیز مستندی با نام "غرق کردن ریور فینیکس" به عنوان بخشی از مجموعه مشاهیر آمریکا ساخته‌است. در طی اجراهای ۱۳ نوامبر و ۱۵ نوامبر ۱۹۹۳، و ۱۲ فوریه ۱۹۹۴، و یکی از آخرین نمایش‌های نیروانا در ایالات متحده در سیاتل در ۷ ژانویه ۱۹۹۴، کرت کوبین، خوانندهٔ گروه نیروانا، در چهار تا از کنسرت‌های گروه‌اش در ۱۹۹۴،LIVE NIRVANA TOUR HISTORY: 11/13/93 - Bender Arena, American Univerity, Washington, DC, USLIVE NIRVANA TOUR HISTORY: 11/15/93 - Roseland Ballroom, New York, NY, USLIVE NIRVANA TOUR HISTORY: 02/12/94 - Zénith Omega, Toulon, FRLIVE NIRVANA TOUR HISTORY: 01/07/94 - Seattle Center Arena, Seattle, WA, US آهنگ «عیسی من را برای اشعه آفتاب نمی‌خواهد» به فینیکس (در میان افراد مشهور دیگری که جوان فوت کردند)، فقط چند ماه قبل از مرگ کوبین، اختصاص داد. خود کرت چند ماه بعد در ۲۷ سالگی خودکشی کرد. تام پتی نیز آهنگی را در یکی از کنسرت‌هایش در گینزویل، فلوریدا (شهر خود پتی و فینیکس) به او تقدیم کرد.
گروه بریتانیایی منیک استریت پریچرز از فینیکس در ترانه "اگر آمریکای سفید برای یک روز حقیقت را بگوید دنیایش از بین می‌رود" (از آلبوم انجیل مقدس، ۱۹۹۴) در این خط نام می‌برد: "... من الان به فاجعه هالیوود فکر می‌کنم؛ بیگ مک؛ اسمک؛ فینیکس، ر؛ لطفاً همه لبخند بزنید …". فینیکس موضوع آهنگ جنجالی گروه استرالیایی تیسم با عنوان "(هیچوقت نمی‌شود) مرد پیر ریور" بود که در ابتدا یک ماکت از سنگ قبر فینیکس به عنوان آرت وورک این آهنگ بود. این آهنگ شامل این جمله است: "من در حال مصرف مواد مخدر هستم که باعث مرگ ریور فینیکس شد." در آهنگ "دوستم داشته باش، ازم نفرت داشته باش" از خواننده رپ، جا رول، او روشهای مختلف مرگ خودش به عنوان یک مشهور را محاسبه می‌کند، و در یکی از شعرها می‌گوید: "من ممکن است مثل ریور فینیکس در کلابی بر اثر مواد مخدر بمیرم". در موزیکال رفع در سال ۱۹۹۷، به فینیکس در آهنگ "معشوقه فریب" در سطرها اشاره شده‌است: "بازیگر جوان جذاب شب گذشته در یک کلاب در لس آنجلس درگذشت / وجد و مشروبات الکلی / و بیش از حد داروی سرماخوردگی / شیرین‌ترین چهره بود / گرم و خجالتی و بی گناه / جذاب به صورت بی احتیاطی مهربانانه / خبرگزار گفت که قلبش همین طور ایستاده‌است …". در آهنگ "باران روی رودخانه" از هیو کورنول از آلبوم هووردام (۲۰۰۹)، که مستقیماً در مورد مرگ فینیکس است، خواهر او رین فینیکس را که بر روی جسم برادر در حال مرگ خود در پیاده‌رو بیرون وایپر روم نشسته‌است، به نمایش می‌کشد.
از اشاره کمتر شناخته شده به ریور فینیکس، در فاینال فانتزی ۸ به عنوان قهرمان اصلی، اسکووال لاینهارت می‌توان نام برد. تتسویا نومورا، که طراح شخصیت اصلی بازی است، اظهار داشت که وی اکسووال را در هنگام ساخت از چهرهٔ فینیکس الگوبرداری کرده و حتی همان تاریخ تولد را به اکسووال داده‌است. صحنه مرگ فینیکس نیز در کتاب کشور ترسناک از ویلیام گیبسون چندین مورد ذکر شده‌است.
آهنگ «ریور، بدو» توسط گروه ناگهان، تامی! از آلبوم «می‌رسیم به آنجا هروقت رسیدیم» در مورد او نوشته شده‌است.
رپر تایلر، د کریتور، در آلبوم پسر گل خود در سال ۲۰۱۷، که توسط برخی منتقدان به عنوان نوعی آلبوم آشکارسازی بود، از فینیکس به عنوان یک نماد جذابیت یاد می‌کند. در آهنگ «من زمانی ندارم»، او در اولین بیت‌ها می‌نویسد «پسر، من به کلینکس احتیاج دارم. چگونه به این حد رسیدم؟ پسر، باورم نمی‌شود. اینکه این ماشین را گرفتم، بنابراین مسافر یک پسر سفیدپوست، شبیه ریور فینیکس است».
در ژوئیه سال ۲۰۲۰ گزارش شد که فینیکس به شدت تحت تأثیر رمان پیش رو رمان‌نویس انگلیسی گای مانکوفسکی، با نام «ستارگان راک مرده» بود که در آن شخصیتی به نام وی نامگذاری شده‌است.
فینیکس چندین بار در تعدادی از لیست‌ها برای تقدیر استعداد و حرفه وی قرار گرفته‌است. وی در لیست "بازیگر جدید امیدوار کننده ۱۹۸۶" در "دنیای صفحه نمایش جان ویلیس" (۲۰۰۴)، به عنوان یکی از دوازده نفر در لیست قرار گرفت. فینیکس در نظرسنجی "بزرگترین ستارگان فیلم در همه زمان هاً توسط تلویزیون کانال ۴ انگلیس در شماره رده ۶۴ قرار گرفت. این نظرسنجی به طور کامل آرای چهره‌های برجسته جوامع بازیگری و کارگردانی بود. وی در سال ۱۹۹۷ در فهرست "ستاره برتر فیلم همه زمان هاً در مجله امپایر در رده ۸۶ قرار گرفت.
مرگ و زندگی او موضوع "ای! داستان واقعی هالیوود"، از بیوگرافی (برنامه تلویزیونی) و یک قسمت از "آخرین ۲۴ ساعت بود"، که شامل بازسازی چشمگیری از ساعات آخر و مرگ او است. او همچنین در قسمت ۱۰ ("می کازا، سو کازا لوما") از فصل اول سریال "اریکا بودن" به عنوان "جیمز دین این قرن" نامیده می‌شد. مرگ وی به عنوان شماره ۱۶ در "۱۰۱ رویداد برتر تلویزیون ای!" از برنامه "۱۰۱ لحظه تکان دهنده در سرگرمی" ثبت شد. در سال ۲۰۱۰، فینیکس توسط مجله جی‌کیو به عنوان یکی از "۵۰ شیک‌ترین مردان نیم قرن گذشته" انتخاب شد. فینیکس در رای‌گیری کانال ۴ تلویزیون بریتانیا، عنوان ۶۹امین بازیگر ماندگار تمام دوران را دریافت کرد.
فضاپیمای ترابری خودکار یا به‌طور خلاصه اِی‌تی‌وی (ATV) فضاپیمای بدون سرنشینی است که توسط سازمان فضایی اروپا برای رساندن خدمات و پشتیبانی به ایستگاه فضایی بین‌المللی، و اصلاح مدار آن دور زمین ساخته شده‌است. Retrieved on 2008-03-06. اِی‌تی‌وی بزرگ‌ترین و سنگین‌ترین فضاپیمای ساخت اروپا است. Retrieved on 2008-03-09.
فضاپیمای ترابری خودکار با استفاده از گونه‌ای تغییریافته از موشک پرقدرت آریان-۵ به نام آریان-۵ ای‌اس اِی‌تی‌وی از پایگاه فضایی اروپا، که در شهر کورو در گویان فرانسه واقع شده، به مدار زمین فرستاده می‌شوند. ای‌تی‌وی سنگین‌ترین محموله‌ای است که موشک آریان-۵ تاکنون به مدار زمین حمل کرده‌است. پس از دو روز پرواز مداری، ای‌تی‌وی به‌طور خودکار به بخش سرویس‌دهی روسی ایستگاه که ازوزدا نام دارد متصل می‌شود.
عملکرد ایستگاه فضایی بین‌المللی به پشتیبانی دائمی و دریافت مواد مصرفی، ابزارآلات پژوهشی و قطعات یدکی از زمین وابسته است. علاوه بر این، برای باقی ماندن ایستگاه فضایی بین‌المللی در مدار زمین، مدار پرواز آن باید در بازه‌های زمانی مشخص اصلاح گردد. فضاپیمای ترابری خودکار از ماه مارس سال ۲۰۰۸ این وظایف را به عهده گرفته‌است.
وظایف مهم فضاپیمای اِی‌تی‌وی عبارتند از: Retrieved on 2008-03-09.
اِی‌تی‌وی به عنوان دستیاری برای فضاپیمای ترابری پروگرس ساخته شده، و دارای ظرفیت باری معادل سه برابر پروگرس است. این فضاپیما می‌تواند مانند پروگرس مقادیر زیادی مایعات و قطعات ظریف و حساس با خود به ایستگاه فضایی حمل کند، و تا ۶ ماه به ایستگاه متصل باقی بماند. پس از تخلیه بار و محموله‌های ای‌تی‌وی، می‌توان از آن به عنوان انبار مواد مصرف‌شده و پس‌ماندهای ایستگاه فضایی بین‌المللی استفاده کرد.
حجم فضای داخل ای‌تی‌وی ۴۸ متر مکعب و سه برابر بزرگتر از فضاپیماهای ترابری پیشین است. فشار هوایی این فضا معادل فشار هوای داخل ایستگاه فضایی است، بطوریکه پس از اتصال آن به ایستگاه، فضانوردان می‌توانند بدون نیاز به پوشیدن لباس فضایی به درون ای‌تی‌وی رفته و اقدام به تخلیه محموله‌های آن کنند. طراحی کابین ای‌تی‌وی بر اساس طراحی بخش پشتیبانی چندمنظوره (MPLM) ساخت سازمان فضایی ایتالیا است.
هر فضاپیمای ای‌تی‌وی ۲۰٫۷ تُن وزن دارد، ظرفیت بار آن ۹ تُن است و می‌تواند اقلام زیر را به ایستگاه فضایی حمل کند:
پس از بارگیری پس‌ماندهای ایستگاه، ای‌تی‌وی در مسیر معینی هدایت می‌شود تا پس از ورود به جو زمین سوخته شود و از بین برود.
بدنه خارجی فضاپیمای ترابری خودکار به صورت استوانه‌ای با قطر ۴٫۵ متر و طول ۱۰٫۳ متر است. سازه خارجی این فضاپیما با لایه‌هایی پوشانده شده که آن را در برابر برخورد شهاب سنگ‌های کوچک مقاوم می‌کند. Retrieved on 2008-03-09.
چهار صفحه خورشیدی فضاپیمای ای‌تی‌وی ۱۱۰ دقیقه پس از پرواز باز شده و شکلی "ضربدر" مانند به خود می‌گیرند. فاصله دو انتهای هر جفت از صفحات ۲۲٫۳ متر است. این صفحه‌ها کاملاً مستقل از هم حرکت می‌کنند و می‌توانند موقعیت خود را برای گرفتن حداکثر نور از خورشید تنظیم کنند.
فضای داخلی فضاپیمای ای‌تی‌وی از دو بخش اصلی تشکیل شده‌است:
این بخش با حجم ۴۸ متر مکعب برای جاسازی محموله‌های ارسالی از زمین به ایستگاه فضایی استفاده می‌شود. فشار هوای این بخش معادل فشار هوای داخل ایستگاه فضایی و مناسب برای کار و زندگی فضانوردان است.
بخش سرویس‌دهی ای‌تی‌وی شامل موتورها و جلوبرنده، واحد نیرو دهنده، کامپیوترها و ابزارآلات مخابراتی و ناوبری است. این بخش فضاپیما دارای هوای قابل تنفس برای انسان نیست.
فضاپیمای ای‌تی‌وی دارای چهار موتور اصلی و ۲۸ موتور کوچکتر برای مانور و کنترل ارتفاع مداری است. تمامی این واحدهای پیشرانه توسط سیستم‌های ناوبری فضاپیما کنترل می‌شوند تا پروازی کاملاً خودکار را میسر سازند. همچنین، پس از اتصال ای‌تی‌وی به ایستگاه فضایی بین‌المللی، می‌توان از این موتورها برای رانش و اصلاح مدار ایستگاه استفاده کرد.
پیمانکار اصلی ساخت فضاپیمای ترابری خودکار، شرکت ترابری فضایی ای‌اِی‌دی‌اس آستریوم (EADS Astrium) است. دفتر اصلی برای مدیریت این پروژه در شهر مورو در کشور فرانسه واقع شده‌است. در نهایت، فضاپیماهای ای‌تی‌وی در شهر برمن در آلمان مونتاژ و آماده‌سازی می‌شوند.
پیمانکارهای دیگر فضاپیمای ای‌تی‌وی از این قرارند:
سازمان فضایی اروپا بیش از ۱٫۳ میلیارد یورو برای طراحی و ساخت ای‌تی‌وی هزینه کرده‌است. Retrieved on 2008-03-09.
در حال حاضر قرارداد ساخت ۵ فروند فضاپیمای ای‌تی‌وی منعقد شده‌است، که بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵ به فاصلهٔ تقریباً هر ۱۷ ماه، یک فروند از آن‌ها ساخته و به فضا پرتاب می‌شوند. Retrieved on 2008-03-06.
اهمیت ای‌تی‌وی پس از بازنشسته شدن شاتل‌های فضایی ناسا در سال ۲۰۱۰ دوچندان خواهد شد.
نخستین مدل فضاپیمای ترابری خودکار، موسوم به ای‌تی‌وی-۱، به افتخار نویسنده داستان‌های علمی تخیلی، ژول ورن نامگذاری شده‌است. فضاپیمای ژول ورن در بندر روتردام در هلند بارگیری شد و پس از سفر دریایی دو هفته‌ای، سرانجام روز ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۷ به پایگاه فضایی اروپا در گویان فرانسه در قاره آمریکای جنوبی رسید. Retrieved on 2008-03-06.
جدول زیر مأموریت‌های انجام شده و برنامه‌ریزی شده را برای فضاپیمای ای‌تی‌وی نشان می‌دهد:
مرکز کنترل فضاپیمای ای‌تی‌وی در شهر تولوز در جنوب فرانسه واقع شده‌است. بیش از ۳۰ متخصص مأموریت‌های فضایی در این مرکز به پرواز و عملکرد ای‌تی‌وی در مدار زمین نظارت می‌کنند. این مرکز به وسیلهٔ ارتباطات ماهواره‌ای با مراکز دیگر سازمان فضایی اروپا در نقاط دیگر جهان در تماس است. Retrieved on 2008-03-09.
سرآغازِ بنیادِ کهکشانی کتابی علمی-تخیلی نوشتهٔ آیزاک آسیموف است.
این کتاب، ششمین کتابِ مجموعه بنیاد از نظرِ زمانِ چاپ و از نظرِ خطِ زمانی، نخستین کتاب و سرآغازِ داستان به‌شمار می‌آید. سرآغازِ بنیادِ کهکشانی به سال ۱۹۸۸ توسط دابل دی منتشر شده‌است.
در ابتدا پایتخت امپراطوری رو به زوال ترانتور است. دنیایی که سطح آن تماماً پوشیده از فلز بوده و توسط انسان‌ها به تمامی اشغال شده‌است. دانشمند ریاضی‌دانی به نام هری سلدون، دانشی جدید را توسعه می‌دهد که بر اساس آن می‌توان رفتار گروهإهای عظیم اجتماعات بشری را به صورت آماری پیش‌بینی کرد. روباتی به نام آر دانیل اولیوا در این زمان در قالب صدراعظم امپراطوری کهکشانی، برای محافظت از نسل بشر فعالیت می‌کند. وی بر این عقیده‌است که امپراطوری در شرف انقراض است و اگر این اتفاق رخ دهد، سالیان سال تباهی در انتظار بشر خواهد بود و بنابراین با گماشتن یک روبات مؤنث دیگر به همراهی و محافظت از سلدون، هری را ترغیب می‌کند تا دانش نوین خود را توسعه داده و با استفاده از آن راهی بیابد که این زمان تباهی و نابودی به حداقل زمان ممکن (۱۰۰۰ سال) کاهش یابد.
این کتاب توسط چاپ و نشر بنیاد به طبع رسیده‌است.
اراف‌سی در رابطه با پیوندهای گوناگون بین دو ای‌ام‌پی بوده و عملیات و نحوه عملکرد و کاربردهای آن‌ها را شرح می‌دهد. چگونگی بررسی و بازبینی پیوندهای میان دو دستگاه و میان کاربران و آی‌ام‌پی مورد بررسی قرار گرفته‌است. امکانات در اختیار میزبان برای قطع یا وصل کردن یک کاربر نیز ذکر شده‌است تا مشکلی از بابت ناهماهنگی‌های میان میزبان‌ها به وجود نیاید.
متن اراف‌سی ۰۰۰۲
سرویس اطلاعات سازمان نیافته یک روش ارسال پیام در شبکۀ جی‌اس‌ام می‌باشد. این قابلیت جزء قابلیت‌های ذاتی این شبکه نیست، در نتیجه این سرویس جزء خدمات ارزش افزودۀ شبکۀ جی‌اس‌ام محسوب می‌شود که بدون هزینۀ خاصی قابل افزودن به تمام شبکه است. از طرف دیگر تقریباً تمام گوشی‌های موجود از ارسال و دریافت این‌گونه پیام‌ها پشتیبانی می‌نمایند.
به طور خلاصه USSD کدی مخابراتی است تشکیل شده از یک کد که در ابتدای آن یک * و در انتهای آن یک # است ، (البته این کد را می توان با * ها بخش بخش کرد) و عملیات های زیادی را برای ما انجام می دهند.
در "یو‌اس‌اس‌دی" جهت ارسال پیام از کانال سیگنالینگ کنترلی SDCCH در شبکۀ "جی‌اس‌ام" استفاده می‌شود.
ارتباط پیام از طریق "یو‌اس‌اس‌دی" شباهت بسیار زیادی به انتقال پیام از طریق پیامک دارد اما با وجود کلیۀ این شباهت‌ها یک اختلاف بزرگ میان این دو موجود است و آن در نحوۀ انتقال اطلاعات می‌باشد. پیامک از مکانیزم ذخیره و فرستادن مجدد (Store And Forward) استفاده می‌نماید در حالی که "یو‌اس‌اس‌دی" نشست‌گراست (Session Oriented). این بدین معنی است که پیامک پس از دریافت شدن در شبکه ذخیره می‌گردد و در زمانی دیگر برای مقصد فرستاده می‌شود اما در "یو‌اس‌اس‌دی" پیغام در همان زمان ارسال دریافت خواهد گردید. تفاوت عمدۀ دیگر این است که "یو‌اس‌اس‌دی" یک روش برقراری ارتباط میان گوشی با شبکه و برعکس است اما پیامک برای ارتباط گوشی با گوشی به کار می‌رود.
پیغام‌های "یو‌اس‌اس‌دی" همواره میان یک * و # محصور می‌گردند و بدین ترتیب از شماره‌های تلفن تمیز داده می‌شوند.
قابلیت های یواس‌اس‌دی
پلتفرم "یواس‌اس‌دی" بسته به نوع طراحی سرویس متفاوت است، از رایج‌ترین قابلیت‌های "یو‌اس‌اس‌دی" می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.
۱. خرید شارژ و بستۀ اینترنتی
۲. پرداخت قبوض
۳. پرداخت جرایم رانندگی
۴. نظرسنجی و قرعه‌کشی
۵. احراز هویت
۶. مسیریابی
۷. آمارگیری و استعلام
۸. رزرویشن و ثبت درخواست
سامانه‌های نو به لطف توسعه‌دهنده‌ها قابلیت.های نویی نیز پیدا کرده‌اند که مورد استقبال استارت‌آپ‌ها قرار گرفته است؛ زیرا امکان پیاده‌سازی ایده‌های نوین در این بستر بدین وسیله مهیا، و قابل اتکاتر از پیش می‌باشد.
موزه هنرهای معاصر فلسطین به عنوان یک مؤسسه وابسته به فرهنگستان هنر، در سال ۱۳۸۴ افتتاح شده‌ است.
این ساختمان ۶۹۲ متر مربع مساحت دارد و مخصوص برگزاری نمایشگاه‌های جهان اسلام است. این ساختمان در ضلع شمال غربی تقاطع خیابان مظفر و بزرگمهر واقع شده‌است.
نام این موزه «موزه هنرهاي معاصر فلسطين»؛ يادآور هنر مقاومت و حماسه و وطن دوستی می باشد.
تاریخچه تاسیس موزه هنرهای معاصر فلسطین در تهران
برای آنهایی كه هنرهای تجسمی را دوست دارند، یك خیابان با خاطره هایی از عكس، مجسمه و نقاشی است، بعد از مؤسسه فرهنگی هنری صبا كه با چندین گالری به یك مركز بزرگ هنری تبدیل شده است، ساختمان موزه هنرهای معاصر فلسطین در آن طرف خیابان خودنمایی می كند. عمارتی كه با معماری ایرانی، زیبایی به آن خیابان بخشیده است. موزه هنرهای معاصر فلسطین در نخستین روزهای سال ۱۳۸۵ به همت فرهنگستان هنر و با مشارکت هنرمندان ایرانی و فلسطینی راه‌اندازی شد و از مرداد ماه همان سال فعالیت خود را به‌طور رسمی آغاز کرد.
معماری موزه هنرهای معاصر فلسطین
طراحی و معماری این ساختمان، برعهده مهندس موسوی بود که با ایجاد تغییرات اساسی و مناسب با سازه، تبدیل به مکانی با کاربری، موزه ای دائمی شد.
در سرسراهای هشت گالری موزه، طاق و قوس های معماری ایران و مؤلفه های شاخص در طراحی نگارخانه های صبا، آیینه و خیال به چشم می آید و پیوندی میان این چند موزه در معماری ایران دیده می شود.
فعالیت های موزه هنرهای معاصر فلسطین
برگزاری چهار نمایشگاه رسمی در عمر كوتاه این موزه، نشان از استقبال هنرمندان و علاقه مندان به هنرهای تجسمی از این موزه دارد. موزه هنرهای معاصر فلسطین با مشارکت موزه هنرهای معاصر تهران، آثار نقاشی هنرمندان نسل اول انقلاب و هنرمندان جبهه و جنگ را در كنار نقاشی های هنرمندان جوان به نمایش در آورده است. این نمایشگاه كه با نام هنرهای تجسمی مقاومت برگزار می شود تا ۲۶ آذرماه ۱۴۰۲ برپا خواهد بود. هشت نگارخانه تو در تو در سه طبقه، در عمارتی در جنوب خیابان فلسطین، موزه ای است برای نمایش پاسداشت مقاومت در جهان. این عمارت تا چند سال پیش متروكه بود، اما امروز اگر وارد این محل شوید، چشمتان به مجسمه هایی می افتد كه نشان از هنر مقاومت مردمی دارد كه سال هاست برای دفاع از سرزمین خود با اشغالگران جنگیده اند.
این موزه تنها موزه در جهان است كه با نام فلسطین، آثار تجسمی هنرمندان فلسطینی و دیگر كشورها را به نمایش در می آورد.
در میان فعالیت هایی كه در برنامه موزه هنرهای معاصر فلسطین دیده می شود عنوان «دبیرخانه دائمی دوسالانه های معاصر جهان اسلام» از مهمترین فعالیت های این موزه به شمار می آید.
این دبیر خانه به دنبال برگزاری موفقیت آمیز دو سالانه های نقاشی و پوستر جهان اسلام در مؤسسه فروش هنر صبا و موزه فلسطین راه اندازی شد.
عمادروشن، روزنامه ایران
اندیشه تأسیس موزه ای برای نمایش مقاومت مردم فلسطین در سال ۱۳۸۱، همزمان با برگزاری نمایشگاه هنر مقاومت در حمایت از انتفاضه مردم فلسطین در فرهنگستان هنر شکل گرفت. به همین منظور در کنار برگزاری نمایشگاه هنر مقاومت، ۶۵ اثر از آثار هنرمندان خریداری شد. این آثار متعلق به نقاشان فلسطینی رانده شده از سرزمین مادری و مقیم در کشورهای سوریه، لبنان و اردن بود.
در سال ۱۳۸۳ شهردار وقت تهران، ساختمان اندیشه، واقع‌در درخیابان بزرگمهر، در فاصله دو خیابان برادران شهید مظفر (صبا) و فلسطین، را در اختیار فرهنگستان هنر قرار داد. ساختمان اندیشه بنایی قدیمی بود که پس از مرمت، با نام سرای اندیشه و به عنوان مرکزی فرهنگی مورد استفاده قرار می‌گرفت. فرهنگستان هنر، با طراحی و نظارت رئیس وقت، تغییراتی اساسی در ساختمان ایجاد کرد تا بنا برای تغییر کاربری و تبدیل به موزه ای دائمی آماده شود.
ساختمان موزه مشتمل بر هشت گالری، با مساحتی در حدود ۷۰۰ متر مربع در سه طبقه راه اندازی و خبر افتتاح آن اعلام شد.
۲۸ فروردین ۱۳۸۵، موزه با حضور سفیران کشورهای لبنان، اردن، فلسطین و چند کشور اسلامی دیگر به‌طور موقت گشایش یافت.
چهار ماه بعد، در ۲۳ مرداد، موزه هنرهای معاصر فلسطین با هدف راه‌اندازی عرصه گفتگو، تعامل، تبادل نظر و انتقال تجارب و دستاوردهای هنرمندان ایران، فلسطین و سایر کشورها اسلامی با محور پیوندهای فرهنگی، اعتقادی و مشترکات فکری، همزمان با افتتاح نمایشگاه هولوکاست، کار خود را به‌طور رسمی آغاز کرد.‏
لارنس اولیویه ، (زادهٔ ۲۲ مهٔ ۱۹۰۷ - درگذشتهٔ ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۹) هنرپیشه، تهیه‌کننده، کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس اهل انگلستان بود. بسیاری از منتقدان او را از بزرگ‌ترین هنرپیشه‌های قرن بیستم می‌دانند. اولیویه بیش از ۱۲۰ نقش تئاتری بازی کرد و یکی از بزرگ‌ترین «بازیگران شکسپیری» به‌شمار می‌رود. او همچنین در ۶۰ فیلم سینمایی بازی کرد و ۱۱ بار نامزد اسکار شد. او که هنرمندی کلاسیک بود، با بازی در آثاری چون "بلندی‌های بادگیر" در ۱۹۳۹ و "ربکا" در ۱۹۴۰ به شهرت رسید.
در ۲۲ مهٔ ۱۹۰۷ در دورکینگ، ساری زاده شد. مادرش در جوانی درگذشت. اگرچه پسرِ پنج نسل از روحانیون انگلیکن بود، گرایش خاصی به تئاتر و نمایش‌نامه داشت. هم‌چنین، پدرش تصمیم گرفت که پسرش هنرپیشه شود. از این رو در ۱۷ سالگی به مدرسه هنرهای نمایشی رفت. او در کودکی کارش را در هنر با اجرای نمایشنامه‌های شکسپیری آغاز کرد و طی چند سال یکی از بهترین بازیگران تئاتر لندن شد. او سریع در تئاتر پیش رفت، طوری‌که بسیاری او را بهترین هنرپیشه تئاتر قرن بیستم می‌دانند. ۱۹۲۶ به «کمپانی رپرتوار بیرمنگهام» پیوست. نخستین نقش مهم سینمایی‌اش را در "بلیت زرد" بازی کرد، هرچند که خودش برای بازی در سینما چندان ارزشی قائل نبود. ۱۹۴۸ برای بازی در "هملت" برندهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد، او که کارگردان این فیلم هم بود، نامزد اسکار بهترین کارگردانی هم شد. اولیویه نقش «آرچی رایس» شخصیت برجستهٔ "مهمان‌دار" (۱۹۵۷) نوشتهٔ جان آزبرن را بازی کرد. ۱۹۷۰، به دنبال حمایت مردم، از زندگی اشرافی برخوردار شد. ۱۹۷۴ به اختلالات عضلانی و پوست دچار شد. از این رو، بیش از هشت بار در هفته، نمی‌توانست بر روی صحنه برود. در آخرین روزهای زندگی، اجرای نقش «شاه لیر» شکسپیر را برای برنامهٔ تلویزیونی پذیرفت. او سرانجام بر اثر نارسایی کلیوی در ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۹ در ۸۲ سالگی در خانه‌اش در نزدیکی استینین، ساسکس غربی درگذشت و در Poets' Corner کلیسای وست‌مینستر به خاک سپرده شد.
۱۹۴۰ پس از بازی در "انگلستان در آتش" عاشق ویوین لی شد و با او ازدواج کرد. در اواسط دهه پنجاه لی به بیماری روحی دچار شد. الیویه در ۱۹۶۰ از او جدا شد.
وی یکی از دو کارگردانی است که اسکار بازیگری گرفته‌اند، دیگری روبرتو بنینی است. وی همچنین یکی از رکوردداران بیشترین نامزدی اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد است؛ الیویه ۹ بار نامزد اسکار بهترین بازیگر مرد شد.
بئوولف فیلمی پویانمایی رایانه‌ای سه‌بعدی آمریکایی در ژانر خیال‌پردازی به کارگردانی رابرت زمکیس و نویسندگی نیل گیمن و راجر آوری است، که بوسیلهٔ فناوری ضبط حرکت ساخته شده‌است. در این فیلم هنرپیشگانی همچون آنتونی هاپکینز (به نقش هروتگار)، ری وینستون (بئوولف)، آنجلینا جولی (مادر گرندل) و کریسپین گلاور (گرندل) به عنوان مدل پویانمایی و صداپیشه بازی کرده‌اند.
فیلم‌نامه بر اساس اثر حماسی بیوولف که اولین متن حماسی آنگلوساکسون است نوشته شده‌است و با اثر اصلی تفاوت‌هایی دارد، هر چند شخصیت‌ها حفظ شده‌اند. فیلم ماجرای درگیری بئوولف با گرندل، مادر گرندل و اژدها را که در اثر اصلی آمده‌اند به تصویر می‌کشد. "بئوولف" در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۷ توسط پارامونت پیکچرز و برادران وارنر در ایالات متحده و سایر نقاط جهان به نمایش درآمد.
کاشونی (بستک) روستایی از توابع بخش کوخردهرنگ شهرستان بستک در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است.
این روستا از اهل سنت واز شاخه ی شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی رحمه الله .محمدیان، کوخردی، محمد، " (شهرستان بستک و بخش کوخرد) "، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۳ نفر (۲۶ خانوار) بوده‌است.
اتحادیه دموکرات بین‌الملل (IDU) یک گروه بین‌المللی محافظه کار، ملی‌گرا و ضد کمونیست است. گروه به وسیلهٔ رئیسان دولتی چون مارگارت تاچر و جرج ه.و. بوش بنیانگذاری شد.
تلاس (به قرقیزی: Талас шаары، تالاس شااری) شهری است در شمال باختری کشور قرقیزستان.
این شهر مرکز استان تلاس است و در دره‌ای طولانی و در میان دو رشته‌کوه بزرگ واقع شده است. جمعیت شهر تلاس ۳۲۵۳۸ نفر است. (سال ۱۹۹۹). این شهر از نظر تقسیمات سیاسی، مجزا از شهرستان تلاس می باشد.
قرقیزها کوهستان آلاتاو در اطراف شهر تلاس را زادبوم قهرمان افسانه‌ای خود، مناس، می‌دانند. گنبد مناس امروزه نام بنایی مهم در نزدیکی شهر تلاس است.
شهر کنونی تلاس در سال ۱۸۷۷ توسط گروهی از مهاجران اسلاوی شرقی بنیاد شد.Kyzlasov I.L., "Runic Scripts of Eurasian Steppes", Moscow, Eastern Literature, 1994 اقتصاد این شهر وابستگی زیادی با شهر کهن تراز داشت که امروزه در قزاقستان واقع شده.
زمانی که روس‌ها تلاس را در سال ۱۸۶۴ تسخیر کردند این محل دهکده‌ای بیش نبود و در حالت منزوی به‌سر می‌برد. امروزه این شهر مرکز استان است و وضع بهتری دارد.
پس از فروپاشی شوروی و محدود شدن رفت‌وآمد از مرزها، تلاس در تنگنای اقتصادی قرار گرفته است.
تَراز یا طراز (در قزاقی: Тараз) شهری است تاریخی در آسیای میانه که امروزه در خاک کشور قزاقستان واقع شده‌است.
این شهر مرکز استان جامبیل است و ۳۳۰ هزار نفر جمعیت دارد. این شهر پس از شهر آستانه سریع‌ترین رشد را در میان شهرهای آسیای میانه دارد.
نام این شهر را در منابع اسلامی به صورت طراز می‌نویسند و در دوره‌هایی در زبان قزاقی آن را تالاس، جامبیل و اولیاء آتا (Әулие́-Ата) نیز می‌نامیدند.
این شهر ابتدا از آن سغدیان بود. پس از آن چینی‌ها و گوکترکان نیز به منطقه‌ای که طراز در آن قرار داشت وارد شدند. طراز در دوره‌های بعد جزئی از پادشاهی سامانیان شد و سامانیان دین اسلام را با خود به این شهر آوردند. زبان فارسی، زبان رسمی سامانیان نیز در آن زمان زبان رسمی منطقه تراز شد. این شهر بعدها تحت سیطره قراخانیان، سلجوقیان، ایلخانان مغول درآمد. در آغاز سده شانزدهم میلادی مصادف با روی کار آمدن حکومت صفویه در ایران، طراز که میان ازبکان و قزاق‌ها در محاصره بود ابتدا به دست ازبکان افتاد. بدنبال شکست شیبک خان از شاه اسماعیل صفوی قلمرو ازبک‌ها دچار پریشانی شد و در همین زمان طراز به اشغال نیروهای قزاق درآمد و حاکمیت قزاق‌ها بر طراز تا نیمه قرن نوزدهم دوام آورد. آن‌گاه طراز توسط ارتش روس محاصره شد و سپس به خاک قلمرو روسیه تزاری پیوست. پس از انقلاب بلشویکی اکتبر و فدراسیونی شدن روسیه شهر طراز به جمهوری شوروی سوسیالیستی قزاقستان واگذار شد. پس از استقلال این جمهوری از شوروی تا کنون طراز بخشی از خاک جمهوری قزاقستان است.
در روزگار باستان طراز در منطقه شمال سرزمین سغد قرار داشت و به تبع آن ساکنانش عمدتاً سغدیان بودند. سغدی‌ها قومی ایرانی نژاد بودند که به زبان سغدی از زبان‌های ایرانی تکلم می‌کردند. سرزمین سغد به دلیل قرار داشتن در مسیر اصلی جاده ابریشم از اهمیت بالایی برخوردار بود و به نوعی دالان اصلی ارتباط مردم چین و شمال هند با ایرانی‌ها، اروپایی‌ها و تمدن‌های خاور نزدیک بود. پس از ورود ترکان آسیای میانه مانند گوک‌ترک‌ها و نیز چینی‌های هان تغییراتی در ترکیب نژادی منطقه پیدا شد و عناصر ترک‌تبار با مردم بومی آن منطقه آمیخته شدند به گونه‌ای با ترکیب سغدی‌ها و ترکان و چینیان مهاجر و نیز ورود سامانیان به آن منطقه زبان سغدی به سرعت به نفع فارسی و ترکی عقب‌نشینی کرد. امروزه بازمانده‌های سغدیان تنها در دره رود زرافشان در شمال تاجیکستان که در فاصله‌ای نزدیک به طراز قرار دارد یافت می‌شوند. پس از اشغال طراز توسط روس‌ها عنصر روسی هم به درون شهر رخنه کرد. با این وجود تا سال ۱۸۹۷ میلادی ترکیب قومیتی طراز چنین بود:
پس از تأسیس جمهوری شوروی سوسیالیستی قزاقستان زبان قزاقی میان مردم طراز رواج بیشتری یافت و اندک اندک سایر زبان‌های رایج شهر مانند فارسی، قرقیزی، ترکمنی و ازبکی را کنار زد. امروزه اکثر ساکنان طراز را قزاقی‌زبانان تشکیل می‌دهند. اسلام دین اکثریت مردم طراز است و دین مسیحی نیز دومین دین رایج شهر محسوب می‌شود.
طراز شهری مرتفع است و زمستان‌های سخت و سوزان و تابستان‌هایی نسبتاً گرم دارد.
طراز شهری کهن است که در ادبیات فارسی نیز به آن زیاد اشاره شده‌است.
لغتنامه دهخدا به نقل از چندین منبع قدیمی این شهر را «شهری از ترکستان، نزدیک اسپیجاب» توصیف می‌کند که «منسوب است به خوبان و اهل آن به کمال شهرهٔ آفاقند». چنان‌که قطران می‌گوید:دهخدا
رودکی سمرقندی نیز نام طراز را اینچنین در شعر خود می‌آورد:
امیرخسرو دهلوی در دیوانش طراز را اینچنین می‌آورد:
قلم را داد سودای الهی
که بنوشت این سپیدی و سیاهی
بتان چین و خوبان طرازی
پدید آورد بهر عشق بازی
استوینگ (به انگلیسی Estwing) نام شرکت آمریکایی سازنده ابزارآلات است.
مشهورترین محصول این شرکت چکش‌های زمین‌شناسی آن است که زمین شناسان در تمام دنیا از آن استفاده می‌کنند.
آب‌های زیرزمینی به آب‌هایی گفته می‌شود که در لایه‌های آب‌دار و اشباع زیر زمین تجمع پیدا کرده‌است. این آب‌ها فقط حدود ۴ درصد از مجموعه آب‌هایی را که فعالانه در چرخهٔ آب‌شناختی دخالت دارند، تشکیل می‌دهد. با این وجود حدود ۵۰ درصد جمعیت دنیا از نظر آب شرب متکی به همین آب‌های زیرزمینی هستند.
آب زیرزمینی، آب موجود در زیر سطح زمین، و شکستگی‌های سازه سنگی است. هنگامی که یک واحد سنگی یا یک رسوب غیر محکم (کانسار) آورد قابل توجهی از آب ایجاد کند، آبخوان نامیده می‌شود. عمقی که در آن، منافذ خاک یا شکستگی‌ها و حفره‌های موجود در سنگ‌ها کاملاً از آب اشباع‌شده باشند، سطح ایستابی خوانده می‌شود. آب زیرزمینی از سطح تغذیه می‌شود؛ و ممکن است در سطح زمین نیز به صورت طبیعی در قالب چشمه‌ها و تخلیه شده و واحه‌ها یا تالاب‌هایی را به وجود آورد. آب‌های زیرزمینی، اغلب برای مصارف کشاورزی، شهری و صنعتی از طریق چاه برداشت می‌شوند. مطالعهٔ توزیع و حرکت آب‌های زیرزمینی، آب‌زمین‌شناسی یا هیدرولوژی آب زیرزمینی نامیده می‌شود.
معمولاً، تصور بر این است که آب زیرزمینی، آب جاری موجود در آبخوان‌های کم عمق است اما از نظر فنی، رطوبت خاک، لایه‌های منجمد آب در خاک، آب راکد در سنگ بستر با نفوذپذیری خیلی اندک و آب عمیق زمین‌گرمایی (ژئوترمال) یا سازندهای نفتی را نیز شامل می‌شود. احتمالاً قسمت اعظم زیرزمین حاوی مقداری آب است که در بعضی موارد ممکن است با مایعات دیگر مخلوط شده باشد. آب زیرزمینی فقط محدود و منحصر به زمین نیست. احتمالاً ایجاد بعضی از اشکال زمینی در مریخ متأثر از آب زیرزمینی است. شواهدی مبنی بر وجود آب مایع در سطح زیرین اروپا قمر سیارهٔ مشتری نیز وجود دارد.
اغلب، دسترسی به آب زیرزمینی نسبت به آب سطحی ارزان‌تر، راحت‌تر و مناسب تر و مستعد آلودگی کمتری است. از این رو، معمولاً برای تأمین آب از آن استفاده می‌شود؛ مثلاً، در ایالات متحده، آب زیرزمینی، بزرگ‌ترین منبع آب مصرفی را تأمین می‌کند و کالیفرنیا سالانه بیشترین میزان آب زیرزمینی نسبت به همهٔ ایالت‌های آمریکا را برداشت می‌کند. مخازن آب زیرزمینی حاوی مقدار آب بسیار بیشتری نسبت به ظرفیت همه مخازن سطحی و دریاچه‌های ایالات متحده از جمله دریاچه‌های بزرگ می‌باشد. مقدار زیادی از آب شهری صرفاً از آب زیرزمینی تأمین می‌شود.
آب زیرزمینی آلوده کمتر به چشم می‌آید و نسبت به آلودگی در رودخانه‌ها و دریاچه‌ها سخت‌تر پاکسازی می‌شود. آلودگی آب زیرزمینی اغلب به دلیل دفع نادرست زباله‌ها در زمین است. مواد شیمیایی صنعتی و خانگی و محل‌های دفن زباله، استفاده بیش از حد از کودها و آفت‌کش‌ها در کشاورزی، تالاب‌های مواد زائد صنعتی (پساب‌های صنعتی)، پسماندها و فاضلاب فرآوری شده معادن، fracking صنعتی، گودال‌های آب نمکی میدان نفتی، نشت مخازن ذخیره و خطوط انتقال نفتی، شیرآبه فاضلاب شهری و سیستم‌های سپتیک منابع اصلی (آلودگی) می‌باشد.
بخشی از آب‌های سطحی در اثر نیروی جاذبه وارد محیط متخلخل خاک شده و به سمت پایین حرکت می‌کنند. لایه‌های مختلف زمین از مواد و ترکیبات مختلف خاک شکل گرفته و در زمان‌های مختلف به وجود آمده‌اند. مجموعه عواملی نظیر جنس و اندازه دانه‌ها، میزان تخلخل، میزان تراکم، میزان ترک‌خوردگی و … باعث می‌شود، بخش‌های مختلف فضای زیرزمین ظرفیت‌های متفاوتی برای جذب، ذخیره و انتقال آب داشته باشند. لایه‌هایی از زمین که به صورت نسبی ظرفیت بالاتری برای جذب، ذخیره و انتقال آب دارند، آبخوان نامیده می‌شوند. به دلیل نفوذپذیری بیشتر این لایه‌ها، بخش اعظم آب نفوذ کرده در عمق زمین، به صورت طبیعی جذب آن‌ها می‌شود. بسته به شرایط احاطه‌کننده آن، یک لایه آب‌دار می‌تواند مانند یک مخزن زیرزمینی آب را ذخیره یا مانند یک رودخانه زیرزمینی آب را به لایه‌های مجاور و عمیق‌تر منتقل نماید. ابعاد این مخازن یا رودخانه‌های زیرزمینی می‌توانند از چند ده متر تا چند صد کیلومتر متفاوت باشد. به دلیل وابستگی شدید انسان به منابع زیرزمینی آب، شناسایی، مطالعه و مدیریت لایه‌های آب‌دار دارای اهمیت بسیارزیادی است.
آبخوان لایه ای با بستر متخلخل و حاوی آب زیرزمینی است که آن را انتقال می‌دهد. هنگامی که آب مستقیماً بین سطح و ناحیه اشباع شده آبخوان جریان یابد، آبخوان آزاد است. به دلیل وجود نیروی گرانش که باعث جریان رو به پایین آب می‌شود، بخش‌های عمیق‌تر آبخوان‌های آزاد، معمولاً اشباع تر هستند. سطح بالایی این لایه اشباع شده از آبخوان آزاد، سطح ایستابی یا نامیده می‌شود. زیر سطح ایستابی، جایی که همه منافذ کاملاً از آب اشباع شده‌اند، منطقه آب اشباع است. لایه‌ای با تخلخل کم که امکان انتقال محدود آب زیرزمینی را فراهم می‌کند تحت عنوان آبخوان شناخته می‌شود. آبخوان لایه‌ای است با تخلخل بسیار کم که در واقع نسبت به آب زیرزمینی غیرقابل نفوذ است. آبخوان تحت فشار، سفره آبی است که توسط یک لایه نسبتاً غیرقابل نفوذ از سنگ یا بستری مثل آبخوان پوشیده شده‌است. اگر یک آبخوان محدود از منطقه تغذیه خود به یک لایه پایین‌تر جریان یابد، آب زیرزمینی در مسیر جریان خود تحت فشار قرار می‌گیرد. این امر به ایجاد چاه‌های آرتزین منجر می‌شود که آب در آنها آزادانه و بدون نیاز به پمپ، جریان می‌یابد و به ارتفاع بالاتری نسبت به سطح ایستابی استاتیک آبخوان آزاد واقع در بالای خود فواره خواهد زد.
ویژگی‌های آبخوان‌ها از نظر زمین‌شناسی و ساختار و توپوگرافی لایه‌ای که در آن شکل می‌گیرند، متفاوت است. به‌طور کلی، آبخوان‌های پرآب تر در سازه‌های رسوبی ایجاد می‌شوند. در مقایسه، سنگ‌های کریستالی هوازده و شکسته شده مقدار کمتری آب زیرزمینی را در خود جا می‌دهند. مواد آبرفتی که رسوبات اصلی در دره‌ها هستند و در دره‌های اصلی رودخانه جمع شده‌اند، از پربارترین منابع آب زیرزمینی هستند. ظرفیت گرمایی ویژه آب و اثر عایق بندی خاک و سنگ می‌تواند تأثیر اقلیم را بر آب کاهش داده و دمای آب زیرزمین را نسبتاً ثابت نگاه دارد. در مناطقی که دمای آب زیرزمینی با این اثر در حدود c˚۱۰ یا (F˚۵۰) حفظ می‌شود، برای کنترل دمای داخل سازه‌ها در سطح، می‌توان از آب زیرزمینی استفاده کرد؛ مثلاً، در هوای گرم، آب زیرزمینی نسبتاً خنک می‌تواند از طریق رادیاتورها در یک خانه پمپ شود و سپس در چاه دیگری به زمین برگردانده شود. در طی فصول سرد، به دلیل اینکه آب زیرزمینی نسبتاً گرم است، آب در مسیری مشابه به عنوان منبع حرارتی برای پمپ‌های گرمایی که نسبت به استفاده از هوا کارآمدتر هستند، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
حجم آب زیرزمینی یک آبخوان با اندازه‌گیری سطوح آب در چاه‌های محلی و با بررسی سوابق زمین‌شناسی ثبت شده از چاه‌های حفاری به منظور تعیین میزان، عمق و ضخامت رسوبات و سنگ‌های حامل آب، تخمین زده می‌شود. قبل از سرمایه‌گذاری در چاه‌های بهره‌برداری، چاه‌های آزمایشی حفر می‌شوند تا عمق‌هایی که در آن به آب می‌رسیم اندازه‌گیری شده و نمونه‌های خاک، سنگ و آب برای آنالیزهای آزمایشگاهی جمع‌آوری شوند. همچنین آزمایشات پمپاژ در چاه‌های آزمایشی برای تعیین ویژگی‌های جریان آبخوان انجام می‌شود.
اشکال مختلف آب در زیرزمین
آب زیرزمینی حدود ۳۰ درصد از منابع آب شیرین جهان که تقریباً ۰/۷۶ درصد از کل آب جهان که شامل اقیانوس‌ها و یخ‌های دائمی است را تشکیل می‌دهد. ذخایر آب زیرزمینی جهان تقریباً برابر با کل میزان آب شیرین ذخیره شده در بسته‌های برفی و یخی از جمله قطب‌های شمال و جنوب می‌باشد. این امر، آب زیرزمینی را به منبعی مهم تبدیل می‌کند که به عنوان یک ذخیره طبیعی عمل کرده و در کمبود آب سطحی مانند مواقع خشکسالی می‌تواند مؤثر باشد و مانند بافر عمل می‌کند. آب زیرزمینی به‌طور طبیعی توسط آب سطحی ناشی از بارش، جویبارها و رودخانه‌ها تغذیه می‌شود تا زمانی که به سطح ایستابی برسد. برخلاف مخازن کوتاه مدت مثل آب شیرین سطحی و اتمسفری (از چند دقیقه تا سال‌ها ماندگاری)، آب زیرزمینی، مخزن و ذخیره ای بلند مدت از چرخه طبیعی آب (از روزها تا هزاران سال ) را می‌تواند فراهم کند.
مطالعات اخیر نشان می‌دهد که تبخیر آب زیرزمینی می‌تواند نقش بسیار مهمی در چرخه آب محلی به ویژه در نواحی خشک ایفا کند. دانشمندان در عربستان سعودی طرح‌هایی را برای بازیابی و بازیافت این رطوبت تبخیری جهت آبیاری محصولات زراعی پیشنهاد داده‌اند. در عکس مقابل یک فرش منعکس کننده ۵۰ سانتی‌متر مربعی ساخته شده از مخروط‌های پلاستیکی کوچک کنار هم به مدت ۵ ماه در یک منطقه بیابانی خشک بدون گیاه، بدون باران و آبیاری قرار داده شد. این طرح موفق شد که به میزان کافی تبخیر زمینی را به دام بیندازد و متراکم کند تا به بذرهایی که به‌طور طبیعی در زیر آن مدفون شده‌اند، با فضای سبزی حدود ۱۰ درصد مساحت فرش، حیات بخشد. پیش‌بینی می‌شود اگر بذرها قبل از قرار دادن این فرش کاشته شوند، منطقه وسیع‌تری سبز خواهد شد.
به دلیل عدم شناخت صحیح یا عدم درک میزان آسیب‌پذیری سریع آب‌های زیرزمینی، سهل انگاری‌های زیادی صورت گرفته‌است. اجازه داده‌ایم که بنزین و سایر مایعات مضر از مجاری زیرزمینی به درون سفره‌های آب‌های زیرزمینی نفوذ کند. آلاینده‌ها، از محل‌های دفن زباله یا سیستم‌های فاضلاب که به‌طور غلطی ساخته شده‌اند، به داخل آن تراوش می‌کنند. آب‌های زیرزمینی از طریق زهاب حاصله از مزارع کشاورزی کود داده شده و مناطق صنعتی، آلوده می‌شوند. صاحبان خانه‌ها با ریختن مواد شیمیایی به داخل فاضلاب یا روی زمین، آب‌های زیرزمینی را آلوده می‌کنند. آب‌های زیر زمینی در طی روند نفوذ خود به لایه‌های آبدار بسته به نوع خاک و آلاینده‌های موجود در خاک ممکن است حاوی مواد معدنی و آلی شوند. به عنوان مثال زمین‌های آهکی چون دارای کربنات و بی کربنات هستند، آبهایی که از این نوع زمین‌ها نفوذ می‌کنند حاوی کربنات و بی کربنات بوده و سختی آب را بالا می‌برند. یا اینکه در اثر نفوذ مواد آلاینده نظیر آلاینده‌های نفتی در سطح زمین یا چاه‌های جذبی فاضلاب ممکن است در اثر نفوذ، این مواد به سطح آب‌های زیر زمینی رسیده و منبع آب را آلوده نمایند.
استفاده از آب زیرزمینی در سراسر جهان با مشکلات خاصی مواجه است. درست همان‌طور که آب رودخانه در بسیاری از مناطق جهان بیش از حد مورد استفاده قرار گرفته و آلوده شدند، آبخوان‌ها نیز چنین مشکلی دارند. تفاوت عمده این است که آبخوان‌ها خارج از محدوده دید هستند. مشکل اصلی دیگر این است که آژانس‌های مدیریت آب، هنگامی که «آبدهی پایدار» آبخوان و آب رودخانه را محاسبه می‌کنند، غالباً همان آب را دو بار، یک بار در آبخوان و یک بار در رودخانه متصل شونده (به آن آبخوان) به حساب می‌آورند؛ مثلاً در استرالیا قبل از اینکه اصلاحات قانونی براساس چارچوب اصلاح آب مصوب در دهه ۱۹۹۰ آغاز شود، بسیاری از ایالات استرالیا از طریق سیاست‌های دولتی جداگانه، که دارای ارتباطات ضعیف و رقابتی بودند، آب سطحی و زیرزمینی را اداره می‌کردند.
اثرات اضافه برداشت از آب زیرزمینی اگرچه واقعاً غیرقابل انکار است دهه‌ها یا قرن‌ها زمان می‌برد تا آشکار شود. در یک مطالعه کلاسیک در سال ۱۹۸۲، Bredhoeft و همکارانش موقعیتی را طراحی کردند که استخراج آب زیرزمینی در یک حوضه بین قاره ای، برابر با کل میزان تغذیه سالانه بود و چیزی برای پوشش گیاهی که طبیعتاً وابسته به آب زیرزمینی است باقی نمی‌گذاشت. با نزدیک‌تر کردن محل برداشت آب به پوشش‌های گیاهی، ۳۰ درصد تقاضای اصلی پوشش گیاهی به دلیل تأخیر در حرکت آب زیرزمینی تا ۱۰۰ سال تأمین می‌شد و در پانصدمین سال این میزان به ۰٪ کاهش می‌یافت که نشان دهنده مرگ کامل پوشش گیاهی وابسته به آب زیرزمینی بود. علم لازم برای انجام این محاسبات ده‌ها سال در دسترس بوده‌است؛ با این حال، آژانس‌های مدیریت آب، عموماً اثراتی را که خارج از بازه‌های زمانی انتخابات سیاسی ظاهر می‌شوند (۳ تا ۵ سال) نادیده می‌گیرند. پژوهشگران قویا استدلال کرده‌اند که آژانس‌های مدیریتی باید محدوده‌های زمانی مناسب را در برنامه‌ریزی آب زیرزمینی بکار گیرند. این به معنی محاسبه مجوزهای برداشت آب زیرزمینی بر اساس دهه‌ها و گاهی اوقات قرن‌ها خواهد بود.
همان‌طور که آب در سطح زمین حرکت می‌کند، نمک‌های محلول به خصوص سدیم کلرید را جمع می‌کند. جایی که این آب از طریق تبخیر و تعرق وارد اتمسفر می‌شود، این نمک‌ها باقی می‌مانند. در مناطق آبیاری‌شده، زهکشی ضعیف خاک‌ها و آبخوان‌های کم‌عمق منجر به بالا آمدن سطح ایستابی به لایه سطحی در مناطق کم عمق می‌شود. مشکلات اصلی تخریب زمین ناشی از شوری خاک و آبگرفتگی با افزایش سطوح نمک در آب‌های سطحی همراه می‌شود. در نتیجه، آسیب اصلی به اقتصادهای محلی و محیط‌های طبیعی وارد می‌گردد.
در اینجا لازم است تا چهار اثر مهم مختصراً ذکر شوند. اول، راهکارهای کاهش سیل، که به منظور حفاظت از زیرساخت‌های ایجاد شده بر روی دشت‌های سیلابی بکار گرفته می‌شوند، پیامد ناخواسته‌ای بر کاهش تغذیه آبخوان به همراه دارند. دوم، کاهش و تخلیه طولانی مدت آب زیرزمینی در آبخوان‌های وسیع به فرونشست زمین و آسیب‌های زیرساختی منجر می‌شود. سوم، تداخل آب شور، چهارم، زهکشی خاک‌های حاوی اسید سولفات که اغلب در دشت‌های ساحلی کم عمق وجود دارند، به اسیدی شدن و آلودگی جریان‌های رودخانه ای منجر می‌شود.
یکی دیگر از دلایل نگرانی این است که افت آب زیرزمینی در آبخوان‌های بهره‌برداری شده، این پتانسیل را دارد که آسیب شدیدی به اکوسیستم‌های خاکی و آبی وارد کند – در بعضی موارد بسیار واضح و آشکار است اما در سایر موارد به دلیل طولانی بودن زمانی که خسارت و آسیب در آن رخ می‌دهد، کاملاً غیرمنتظره است.
منابع زیرزمینی آب به صورت مستقیم یا غیرمستقیم از آب‌های سطحی و بارندگی تغذیه می‌شوند؛ بنابراین استفاده پایدار از این منابع به معنای برداشت محدود از آن‌هاست. در سال‌های اخیر در بسیاری از کشورهای جهان برداشت آب از منابع زیرزمینی از میزان تغذیه سالیانه آن‌ها بیشتر است. این امر به معنای استخراج و استفاده از آبی است که در طول هزاران سال در لایه‌های آب‌دار زمین ذخیره شده‌است. با این کار سطح آب‌های زیرزمینی در منطقه روز به روز افت کرده و سرانجام به جایی خواهد رسید که آبی برای استخراج وجود نخواهد داشت. پایین افتادن سطح آب‌های زیرزمینی به معنای خشک شدن مناطق پایین دست (مناطق با ارتفاع کمتر که آب جاری در لایه‌های آب‌دار تحت اثر گرانش به سمت آن‌ها جریان می‌یابند) و از بین رفتن چاه‌ها، قنات‌ها و چشمه‌های آن است. بارزترین مشکل (تا آنجایی که به استفاده انسانی از آب زیرزمینی مربوط می‌شود) پایین آمدن سطح ایستابی فراتر از دسترسی چاه‌های موجود می‌باشد. در نتیجه، برای رسیدن به آب زیرزمینی، چاه‌ها باید عمیق‌تر شوند؛ در بعضی مناطق (مثل کالیفرنیا، تگزاس و هند) سطح ایستابی به دلیل پمپاژ گسترده چاه، صدها پا افت داشته‌است. مثلاً در منطقه پنجاب هند از سال ۱۹۷۹ سطح آب زیرزمینی ۱۰ متر افت داشته و نرخ تخلیه شتاب گرفته‌است. در سال ۲۰۰۵ (میلادی) چین، هند و ایران رتبه‌های اول تا سوم برداشت بیش از حد از منابع زیرزمینی آب را داشته‌اند. ایران به‌طور متوسط سالانه پنج میلیارد مترمکعب آب بیش از ظرفیت لایه‌های آب‌دار زمین از آن‌ها بهره‌برداری می‌کند. این مقدار آب معادل آب مورد نیاز جهت تولید یک سوم کل غله تولیدی این کشور است. سطح آب‌های زیرزمینی در منطقه چناران در شمال‌شرقی ایران، که منطقه کوچک اما بسیار پراهمیتی برای کشاورزی است، در سال‌های پایانی دهه نود میلادی به صورت میانگین ۲٫۸ متر در سال افت داشته‌است. چاه‌های حفر شده جهت تأمین آب کشاورزی و همچنین تأمین آب آشامیدنی شهر مشهد عامل این اتفاق بوده‌اند.
آب زیرزمینی از نظر اکولوژیکی نیز مهم است. اهمیت آب زیرزمینی برای اکوسیستم‌ها حتی توسط بیولوژیست‌های آب شیرین و اکولوژیست‌ها اغلب نادیده گرفته می‌شود. آب‌های زیرزمینی معمولاً موجب پایداری رودخانه‌ها، تالاب‌ها، دریاچه‌ها و همچنین اکوسیستم‌های زیرزمینی در آبخوان‌های کارست یا آبرفتی، می‌شوند.
البته همه اکوسیستم‌ها به آب زیرزمینی وابسته نیستند. برخی اکوسیستم‌های زمینی–مثلاً آنهایی که در بیابانهای باز و محیط‌های خشک مشابه هستند — در مناطقی وجود دارند که بارندگی‌های نامنظم دارند و رطوبت مورد نیاز از طریق رطوبت موجود در هوا تکمیل می‌شود. اگر چه اکوسیستم‌های خاکی دیگری در محیط‌های پذیرنده تری که آب زیرزمینی هیچ نقش مرکزی برای آنها ایفا نمی‌کند، حیات دارند، اما در حقیقت آب زیرزمینی برای بسیاری از اکوسیستم‌های اصلی جهان ضروری است. آب، بین منابع زیرزمینی و سطحی جریان می‌یابد. اکثر رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و تالاب‌ها با آب زیرزمینی تغذیه می‌شوند و (در مکان‌ها یا زمان‌های دیگر) در درجات مختلفی آب زیرزمینی را تغذیه می‌کنند. آب زیرزمینی از طریق نفوذ، رطوبت خاک را تغذیه می‌کند و بسیاری از پوشش‌های گیاهی حداقل برای بخشی از سال مستقیماً به آب زیرزمینی یا رطوبت خاک نفوذ یافته بالای آبخوان وابسته هستند. مناطق و مناطق ساحلی مثال‌هایی از اکوتون‌هایی هستند که به‌طور کامل یا به میزان بالایی به آب زیرزمینی وابسته هستند.