moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
استودیو آلکیمیا آثار خود را در سه‌سالانه میلان، موزهٔ هنر مدرن پاریس، گالری هنر مدرن، میلان و در سال ۱۹۸۰ میلادی دوسالانه ونیز به نمایش گذاشت. در سال ۲۰۱۱ آثار آن‌ها در نمایشگاه «پست مدرنیسم: سبک و براندازی ۱۹۹۰–۱۹۷۰ میلادی» در موزهٔ ویکتوریا و آلبرت لندن به نمایش درآمد.
استودیو آلکیمیا در سال ۱۹۸۱ میلادی برای تحقیقات طراحی، موفق به دریافت جایزهٔ پرگار طلا در ردهٔ استودیو طراحی شد.
مارلون پک (؛ زادهٔ بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وایکام واندررز، باشگاه فوتبال چلتنهام تاون، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال داگنم و ردبریج، و باشگاه فوتبال بریستول سیتی اشاره کرد.
سیان بولگر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بریستول راورز، باشگاه فوتبال بری، باشگاه فوتبال کولچستر یونایتد، باشگاه فوتبال ساوتند یونایتد، باشگاه فوتبال لستر سیتی، و باشگاه فوتبال بولتون واندررز اشاره کرد.
چارلی وایک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کترینگ تاون، باشگاه فوتبال میدلزبرو، باشگاه فوتبال ای‌اف‌سی ویمبلدون، باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد، و باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد اشاره کرد.
کائولان لیوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایرلند شمالی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چسترفیلد، باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال ساوتند یونایتد، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، و باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل اشاره کرد.
پدی مک کارتی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل جمهوری ایرلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به چارلتون اتلتیک، منچستر سیتی، پرستون نورث اند، شفیلد یونایتد، بوستون یونایتد، نوتس کانتی، لستر سیتی، کریستال پالاس و بولتون واندررز اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال جمهوری ایرلند، زیر ۲۱ سال جمهوری ایرلند و جمهوری ایرلند بی بازی کرده‌است.
لی اوانس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک، باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، باشگاه فوتبال نیوپورت کانتی، و باشگاه فوتبال برادفورد سیتی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Wales national semi-professional football team، زیر ۲۱ سال ولز، و ولز بازی کرده‌است.
الکساندر تتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، باشگاه فوتبال روزنبورگ، و باشگاه فوتبال رن اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Norway national under-19 football team، زیر ۲۱ سال نروژ، و نروژ بازی کرده‌است.
فیل جوونس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بری، باشگاه فوتبال یئوویل تاون، باشگاه فوتبال هال سیتی، باشگاه فوتبال هادرزفیلد تاون، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال مورکم، باشگاه فوتبال هاید، باشگاه فوتبال اورتون، باشگاه فوتبال استوک‌پورت کانتی، و باشگاه فوتبال بریستول سیتی اشاره کرد.
جانی هییس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فارست گرین راورز، باشگاه فوتبال نورث‌همپتون تاون، باشگاه فوتبال سلتیک، باشگاه فوتبال چلتنهام تاون، باشگاه فوتبال میلتون کینز دونز، باشگاه فوتبال ردینگ، باشگاه فوتبال آبردین، باشگاه فوتبال اینورنس کالدنیون تیسل، و باشگاه فوتبال لستر سیتی اشاره کرد.
تامارا شکیرووا (۲۶ نوامبر ۱۹۵۵–۲۲ فوریه ۲۰۱۲ (سن ۵۶)) بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی و ازبکستان بود. از فیلم‌هایی که وی در آنها بازی کرده‌است می‌توان به فیلم ابوریحان بیرونی اشاره نمود.
بیمبولات واتایف (۱۵ مارس ۱۹۳۹–۹ مه ۲۰۰۰) بازیگر اهل اتحاد شوروی و روسیه بود.
بزرگ‌ترین سفر تمام زمان‌ها برای آبجو یک فیلم درام جنگی به کارگردانی پیتر فارلی بر اساس کتابی به همین نام از جوآنا مولوی و جان «چیکی» دونوهیو است. در این فیلم زک افران، راسل کرو و بیل مری نقش‌آفرینی می‌کنند.
این فیلم نخستین نمایش جهانی خود را در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲ در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۲ انجام داد و سپس در ۳۰ سپتامبر در سینماهای منتخب، و به‌صورت آنلاین توسط اپل تی‌وی پلاس اکران شد. فیلم به طور کلی در زمینه‌های کارگردانی و فیلم‌نامه به چالش کشیده شد و نقدهای نامطلوبی از سوی منتقدان دریافت کرد، با این‌حال مضامین و بازیِ بازیگران (به‌ویژه اِفران) تحسین شد.
جان دونوهو (زک افران) یک کهنه‌سرباز ۲۶ ساله نیروی دریایی ایالات متحده که به عنوان یک دریانورد تجاری کار می‌کند یک شب در سال ۱۹۶۷ در یک بار در شهر نیویورک به چالش کشیده می‌شود. مردانی که جمع شده بودند، خانواده و دوستان خود را در جنگ جاری ویتنام از دست داده بودند. یکی از دوستان ایده‌ای را مطرح کرد که بسیاری ممکن است آن را مضحک بدانند: یکی از آن‌ها باید مخفیانه وارد ویتنام شود، دوستان خود را در جنگ ردیابی کند و به هر یک از آنها پیام‌های حمایت از خانه، کمی خنده و آبجو بدهد.
در ۲۶ آوریل ۲۰۱۹، به محض اینکه اسکای‌دنس مدیا حقوق اقتباس از کتاب "بزرگ‌ترین سفر تمام زمان‌ها برای آبجو" را برای فیلمبرداری دریافت کرد، پیتر فارلی برای نوشتن فیلمنامه با برایان کوری و پیت جونز و همچنین کارگردانی فیلم وارد صحنه شد. دیوید الیسون، دانا گلدبرگ و دان گرنجر به همراه اندرو مسکاتو برای اسکای‌دنس تهیه‌کنندگی خواهند کرد. ویگو مورتنسن برای این فیلم انتخاب شد و دیلن اوبرایان به زودی به او پیوست.
اپل تی‌وی پلاس در مارس ۲۰۲۱ این فیلم را اکتساب کرد و مورتنسن و اوبراین دیگر درگیر آن نبودند. زک افران و راسل کرو برای پیوستن به بازیگران وارد مذاکره شدند تا بیل مری برای نقش مکمل جایگزین اوبراین و مورتنسن شوند. پیوستن افران و کرو به بازیگران در ژوئیهٔ ۲۰۲۱ تأیید شد. انتظار می‌رفت در آن زمان فیلمبرداری در اوت ۲۰۲۱ در استرالیا یا نیوزیلند آغاز شود. جیک پیکینگ، ویل راپ، آرچی رنو و کایل آلن در سپتامبر ۲۰۲۱ به عنوان بازیگران انتخاب شدند. مری در اکتبر تأیید شد،Spending From Filmmaking Expected to Exceed $500 Million in 2021 و روبی اشبورن سرکیس، مت کوک، عمری کی. چنسلر و ویل هاچمن ماه آینده به آن ملحق شدند.
فیلمبرداری در سپتامبر ۲۰۲۱ آغاز شد؛ بین تایلند و نیوجرسی فیلمبرداری خواهد شد.The Great Beer Run Ever Production Listing
این فیلم نخستین بار در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲ در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۲ نمایش داده شد و پس از آن در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲ در سینماهای منتخب اکران شد و سپس توسط اپل تی‌وی پلاس منتشر شد.
شهرت ایرگاشف (۱۹ ژوئن ۱۹۴۵–۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱ (سن ۷۶ سالگی)) بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی و ازبکستان بود. از فیلم‌هایی که وی در آن بازی کرده می‌توان به فیلم ابوریحان بیرونی اشاره نمود.
باشگاه فوتبال آوای () یک باشگاه فوتبال برزیلی از فلوریانوپلیس در سانتا کاتارینا است که در ۱ سپتامبر ۱۹۲۳ تأسیس شد. بازی‌های خانگی آن‌ها در ورزشگاه رساکادا برگزار می‌شود که ۱۷۸۰۰ نفر ظرفیت دارد.
گروه ممفیس که با نام ممفیس میلانو نیز شناخته می‌شود، یک گروه طراحی و معماری ایتالیایی بود که توسط اتوره سوتساس تأسیس شد. این گروه از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۷ میلادی فعال بود. این گروه مبلمان، محصولات نورپردازی، پارچه، فرش، سرامیک، شیشه و اشیاء فلزی پست‌مدرنیسم را طراحی کرد.
کار گروه ممفیس اغلب شامل استفاده از موادی چون لمینت پلاستیکی و موزائیک بود و با طرح‌های زودگذر حاوی تزئینات رنگارنگ و انتزاعی و همچنین اشکال نامتقارن، مشخص می‌شد که گاهی اوقات به‌ گونه‌ای خودسرانه به سبک‌ها و طرح‌های عجیب و غریب یا پیشین اشاره می‌کرد.
ممفیس در غروب ۱۱ دسامبر ۱۹۸۰ میلادی به دنیا آمد، زمانی که سوتساس از گروهی از طراحان و معماران جوان دعوت کرد تا در مورد آیندهٔ طراحی بحث کنند. آن‌ها با هم می‌خواستند مفهوم چیزی را که طراحی روی آن متمرکز شده بود، یعنی مدرنیسم تغییر دهند، و هدفشان این بود که این کار را با ایجاد و تشکیل یک مجموعهٔ طراحی جدید انجام دهند. پس از ملاقات اولیه، گروه رفتند تا ایده‌ها و مفهوم‌های مختلف را طوفان فکری کنند، و سه ماه بعد، آمادهٔ به اشتراک گذاشتن بیش از صد طرح که در آن زمان تولید کرده بودند، گرد هم آمدند.
الهام‌بخش نامگذاری خود به نام «ممفیس» در اولین ملاقات آن‌ها زمانی به وجود آمد که ترانهٔ باب دیلن به نام «دوباره درونِ موبیل با بلوزِ ممفیس گیر افتادم»ترانهٔ "Stuck Inside of Mobile with the Memphis Blues Again" به معنی: «"دوباره درونِ موبیل با بلوزِ ممفیس گیر افتادم"»، اما دربارهٔ مفهوم آن بایستی متذکر شد که "موبیل" نام یک شهر ساحلی در آلابامای ایالت متحدهٔ آمریکا است. آنچه دربارهٔ آن مهم است این است که "موبیل"، مکان چهارراه رودخانه‌ای است [تقاطعی برای گزیدن و راهی شدن]؛ و از سوی دیگر ممفیسِ آلاباما با نام هنرمند نیمه‌اسطوره‌ای "راک اِن رول" (Rock n Roll)، الویس پریسلی (Elvis Presley) پیوند خورده‌ است. همین‌طور این شهر زادگاه سبک موسیقی بلوزِ ممفیس (Memphis Blues) نیز هست. به عبارتی باب دیلن در آن مقطع زمانی در تقاطع زندگی خود بود، لذا در دومین آلبوم کامل الکتریکی خود، هنرمند سابقِ فولکلور به عشق اول خود بازگشته بود: "راک اِن رول". شاید این همذات‌پنداری فلسفی سوتساس با این ترانه، در انتخاب نام ممفیس برای گروه مؤثر بوده‌ است. به‌ طور مکرر در پس‌زمینه پخش می‌شد. برای سوتساس، نام «ممفیس» نشان‌دهندهٔ دو چیز است: شهری در تنسی و پایتخت مصر باستان (یکی به عنوان زادگاه موسیقی جَز و دیگری پایتخت تمدن و هنر فاخر گذشته). سپس گروه طراحان پیش رفتند و از ابهام پشت نام «ممفیس» برای بازنمایی و نمادی از فلسفه‌های طراحی مبهم خود در مبلمان، اشیاء و منسوجات استفاده کردند. به‌طور خاص دربارهٔ شخص سوتساس، او علاقهٔ زیادی به ذائقهٔ طبقهٔ متوسط، سنت‌های جهان سوم و شرق، و طبیعت بکر نشان می‌داد.
سوتساس در سال ۱۹۸۵ میلادی گروه را ترک کرد تا بر شرکت طراحی و معماری خود، "سوتساس آسوچاتی (انجمن سوتساس)" تمرکز کند.
این گروه در سال ۱۹۸۷ میلادی منحل شد زیرا اعضای آن پس از محو شدن هیاهوی جنبش جدیدشان، حفظ موفقیت تجاری خود را دشوار می‌دیدند.
مبلمان رنگارنگ ممفیس به عنوان «عجیب»، «سوءتفاهم»، «منفور» و «عروسی تفنگ ساچمه‌زنی میان باوهاوس و فیشر-پرایس» توصیف شده‌ است.
در طول سال‌های فعالیت خود، این گروه مجموعه ای از مبلمان ناسازگار را طراحی کرد. یکی از محبوب‌ترین و شناخته‌شده‌ترین طرح‌های آن‌ها، "تقسیم‌کنندهٔ اتاق «کارلتون»" است، یک دیرک توتمیک که دارای انواع رنگ‌های روشن، اشکال جامد و فضای خالی است. خود ساختار با استفاده از ورقه‌های پلاستیکی ارزان ساخته شده‌ است، اگر چه برای فروش توسط یک بازار لوکس طراحی شده‌ است، و شامل یک سری مثلث متساوی الاضلاع، واقعی و ضمنی است.
طراحی مبلمان، معماری، وسایل خانگی و لباس در سال ۱۹۸۰ میلادی به شدت تحت تأثیر طراحی ممفیس قرار گرفت. شرکت‌های موج‌سواری، اسکیت‌برد، اسکی و بی‌ام‌اکس به سرعت زیبایی‌شناسی را در طراحی‌های خود به کار گرفتند. برنامه‌های تلویزیونی مانند میامی وایس نمونه‌های معماری بسیاری را به نمایش گذاشت. طرح‌های ممفیس به عنوان الهام‌بخش برای نمایش مُد پاییز/زمستان ۲۰۱۲–۲۰۱۱ میلادی مجموعهٔ اوت کوتور کریستیان دیور، و برای زمستان ۲۰۱۵ میلادی مجموعهٔ میسونی،
کلکسیونرهای برجستهٔ طراحی ممفیس شامل کارل لاگرفلدِ طراح مد و دیوید بوییِ موسیقیدان بودند. پس از مرگ بویی در سال ۲۰۱۶ میلادی، مجموعهٔ او در حراجی ساتبیز به مبلغ ۱٬۳۸۷٬۰۰۰ پوند به حراج گذاشته شد.
سبک تصویرسازی «مسطح، هندسی، فیگوراتیو» «معمولاً از رنگ‌های یکدست ساخته می‌شود»، که در اواخر دههٔ ۲۰۱۰ میلادی به ویژه در شرکت‌های نوپا محبوبیت داشت، به دلیل شباهت آن به طرح‌های ممفیس توسط "مجلهٔ وایرد" «ممفیس شرکتی» لقب گرفت.
اتوره سوتساس به عنوان بنیانگذار گروه، رهبر گروه ممفیس شد و اکنون یکی از شناخته‌شده‌ترین طراحان ایتالیایی پس از جنگ است.
مارتین بدین، طراح فرانسوی، نیز یکی از اعضای ممفیس بود. او برای اولین بار زمانی که در دههٔ بیست زندگی خود بود به این گروه ملحق شد و مسئول نظارت بر تمامی چراغ‌های تولیدی ممفیس بود. پدرش مهندس بود و او نیز پیوسته «با چیزهای ممنوعه بازی می‌کرد» که همهٔ این موارد به تعیین موقعیت او کمک کردند. بدین ترتیب در طی مدت فعالیت خود در ممفیس، ایده‌های متعددی را طراحی و ارائه کرد. طرح او از سوپر چراغ قرار داده شده روی چرخ‌ها، که برای اولین بار در سال ۱۹۷۸ طراحی شد، ظاهراً همراه با گروهی از اشیاء دیگر، اقلام «دوست-مانند» را بازنمایی می‌کردند. چراغ بدین بعداً در یک کارگاه صنایع دستی تولید شد، جایی که تمام محصولات ممفیس در آنجا تولید می‌شدند، و اولین نمونهٔ اولیه او اکنون در موزهٔ ویکتوریا و آلبرت، در لندن، انگلستان نمایش داده می‌شود.
پیتر شایر، مجسمه‌ساز، طراح و سفالگر اصالتاً اهل کالیفرنیا، یکی دیگر از چهره‌هایی بود که گروه ممفیس را تشکیل داد. او اولین بار به لطف "مرطوب: مجله حمام‌کردن لذیذ"، یک نشریهٔ سبک زندگی در سواحل غربی که شریک سوتاساس در مواردی در آن مشارکت می‌کرد، کشف شد. در یکی از مقاله‌های مربوط به قوری‌های شایر در سال ۱۹۷۷ میلادی، او بیان می‌کند: «من زیاد اهل چای خوردن نیستم [...] در واقع اولین انگیزهٔ من این است که کوکاکولا را در قوری‌ها بریزم. من یک مصرف‌کنندهٔ بزرگ کوکاکولا هستم و دوست دارم کوکاکولا را ببینم که از قوری‌ها بیرون می‌ریزد و روی زمین کف می‌کند.» رویکرد و نگرش منحصر به فرد او بعداً جایگاهی را برای او به عنوان عضوی از ممفیس فراهم کرد.
پس از انحلال ممفیس در سال ۱۹۸۷ میلادی، اعضاء راه خود را ادامه دادند. برخی مانند ناتالی دو پاسکیه متولد فرانسه، یکی از اعضای سابق گروه؛ در سال‌های اخیر با برندها و شرکت‌های مختلف همکاری کردند. در سال ۲۰۱۳ میلادی، او و شرکت دانمارکی هِی با هم همکاری کردند و کیف‌های طرح‌دار ممفیس‌وار را طراحی و ساخت. او بعداً همچنین با آمریکن اپارل، یک شرکت مُد کانادایی که به کالیفرنیا نقل مکان کرد، همکاری کرد، جایی که او یکی از مجموعه‌های آن‌ها را طراحی کرد.
طرح‌های گروه ممفیس به عنوان الهام‌بخش بسیاری از شرکت‌های مُد دیگر مانند دیور و میسونی عمل کرده‌ است، که هر دو برای طراحی مجموعه‌های مُد بر اساس آثار اصلی ممفیس الهام گرفتند.
ممفیس شامل همکاران بسیاری از معماران و طراحان بین‌المللی بود.
اعضای قابل توجه عبارتند از:
فرانتس لودویگ فیک (۱۸ می ۱۸۱۳–۳۱ دسامبر ۱۸۵۸) استاد کالبدشناسی در دانشگاه ماربورگ بود.
آرتاک آشوتی گریگوریان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۹ تا تاریخ ۲۰۰۳ سمت نمایندگی دوره دوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
در ۳۰ اکتبر ۱۹۶۷ در مارتونی به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
گئورگ هراندی داوتیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۲۰۰۳ سمت نمایندگی دوره‌های اول و دوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
در ۲۴ آوریل ۱۹۴۶ در ایروان به دنیا آمد.
آبراهام گوتلف کستنر (۲۷ سپتامبر ۱۷۱۹–۲۰ ژوئن ۱۸۰۰) یک ریاضی‌دان آلمانی بود.
او در زندگی حرفه‌ای‌اش بیشتر به‌خاطر نوشتن کتب درسی و دانشنامه‌ها شناخته‌شده بود تا انجام تحقیقات اولی. گئورگ کریستوف لیختنبرگ یکی از شاگردان او بود و او را به‌شدت می‌ستایید. او بیش از همه‌چیز، برای اشعار هجوآمیزش شناخته و مشهور شد. حفرهٔ کستنر روی کره ماه به افتخار او نام‌گذاری شده‌است.
کستنر پسر پروفسور آبراهام کستنر بود. او پس از ۱۲ سال نامزدی در سال ۱۷۵۷ با آنا روزینا باومن ازدواج کرد. او در ۴ مارس ۱۷۵۸، کمتر از یک سال بعد، بر اثر یک بیماری ریوی درگذشت. بعداً کستنر با خانم نظافتچی خود صاحب یک دختر کاترینا شد.
کستنر از سال ۱۷۳۱ در لایپزیگ در رشته حقوق، فلسفه، فیزیک، ریاضیات و متافیزیک تحصیل کرد و در سال ۱۷۳۳به عنوان سردفتر منصوب شد. او در سال ۱۷۳۹ از دانشگاه لایپزیگ مدرک تحصیلی خود را دریافت کرد و در آنجا در ریاضیات، فلسفه، منطق و حقوق تدریس کرد. در سال ۱۷۴۶ دانشیار شد. در سال ۱۷۵۱او به عضویت "آکادمی سلطنتی علوم سوئد" انتخاب شد. در سال ۱۷۵۶ به عنوان "استادتمام" فلسفه طبیعی و هندسه در دانشگاه گوتینگن مشغول به کار شد. در سال ۱۷۶۳، جانشین توبیاس مایر، مدیر رصدخانه نیز شد. یکی از دانشجویان دکترای او فیزیکدان و واعظ گئورگ کریستف لیختنبرگ بود که همکار او در گوتینگن شد. دیگر دانشجویان برجسته دکترا یوهان کریستین پولیکارپ ارکسلبن، یوهان پفاف (مشاور دکتری کارل فردریش گاوس)، یوهان توبیاس مایر، هاینریش ویلهلم براندس، فارکاس بولیای (پدر یانوس بولیای) و گئورگ کلوگل بودند. کستنر در سال ۱۸۰۰ در گوتینگن درگذشت.
کستنر بیشتر به خاطر شعرهایش شناخته شد، شعرهایی که برای اولین بار بدون رضایت او در سال ۱۷۸۱ به چاپ رسید و به دلیل طنز گزنده و کنایه های تندشان بر شخصیت های مختلف معاصر قابل توجه بود. آنها در "فونت‌های متفرقه ۱ و ۲" (آلتنبورگ ۱۷۸۳، ۲ جلد) و اشعار بیشتر در "مجموعه آثار علمی زیبای شاعرانه و عروضی" (برلین ۱۸۴۱، ۴ جلد) و بعداً در "ادبیات ملی آلمان"، جلد ۷۳ (ویرایش) اثر جوزف کورشنر (اشتوتگارت ۱۸۸۳) منتشر شد.
نوشته های ریاضی متعدد او عبارتند از Anfangsgründe der Mathematik ("مبانی ریاضیات") (گوتینگن ۶۹-۱۷۵۸، ۴ جلد؛ ویرایش ششم ۱۸۰۰) و Geschichte der Mathematik ("تاریخ ریاضیات") (گوتینگن ۱۷۹۶ تا ۱۸۰۰ ۴ جلد).
"تاریخ ریاضیات" یک کار دقیق در نظر گرفته می شود، اما فاقد یک دید کلی جامع از تمام زیربخش های ریاضیات است.
او همچنین بسیاری از مجلدات مجموعه مقالات آکادمی سلطنتی علوم سوئد را به آلمانی ترجمه کرد، از جمله تمام مجلدات مجموعه مقالات (هندلینگار) بین سال های ۱۷۴۹و ۱۷۸۱و برخی از مجلدات مجموعه مقالات جدید (Nya handlingar) از ۱۷۸۴تا ۱۷۹۲.
او در آوریل ۱۷۸۹ به عضویت انجمن سلطنتی انتخاب شد.
درباره رابطه ریاضیات و فیزیک با دین (به لاتین). لایپزیگ: یوهان کریستین لانگنهایم، ۱۷۵۲.
دوک آکیتن (: "Duc d'Aquitània" , : "Duc d'Aquitaine" , ) فرمانروای منطقه قرون وسطایی آکیتن (نباید با آکیتن امروزی اشتباه شود) تحت سلطه پادشاهان فرانک، انگلیسی و بعداً فرانسوی بود.
پایتخت پادشاهان مروونژی و دوک‌های آکیتن در تولوز بود. پادشاهان کارولنژی از پایتخت‌های متفاوتی استفاده می‌کردند که در نواحی دورتر در شمال قلمرو قرار داشتند. در سال ۷۶۵، پپین کهتر پرچم طلایی دوک آکیتن، وایفر، را در صومعه سنت مارسیال در لیموژ اعطا کرد. پپین یکم آکیتن در پواتیه به خاک سپرده شد. شارل چهارم در لیموژ تاج گذاری کرد و در بورژ به خاک سپرده شد. هنگامی که آکیتن پس از مرگ شارل سوم برای مدت کوتاهی استقلال خود را اعلام کرد، این رانولف دوم از پوآتو بود که عنوان سلطنتی را به خود اختصاص داد. در اواخر قرن دهم، لوئی پنجم در بریود تاجگذاری کرد.
روش تاجگذاری دوک آکیتن در یک اردو (فرمول) اواخر قرن دوازدهم از سنت اتین در لیموژ، بر اساس اردو رومی-آلمانی قبلی حفظ شده‌است. در اوایل قرن سیزدهم تفسیری به این دستور اضافه شد که بر "لیموژ" به عنوان پایتخت آکیتن تأکید می‌کرد. "اوردو" نشان داد که دوک یک ردای ابریشمی، تاج، پرچم، شمشیر، خار و حلقه سنت_والری دریافت کرده‌است.
پادشاهان مروونژی به صورت پررنگ هستند.
دوک‌نشین خودمختار و دردسرساز آکیتن در سال ۷۶۹ توسط فرانک‌ها پس از یک سری شورش‌ها علیه حاکمیت آنها فتح شد. شارلمانی برای جلوگیری از نمایش جدید خاصگرایی آکیتن، تصمیم گرفت سرزمین را در قلمرو پادشاهی خود ادغام کند.
هنگامی که لوئی در سال ۸۱۴ جانشین شارلمانی به عنوان امپراتور شد، آکیتن را به پسرش پپن یکم اعطا کرد، پس از مرگ او در سال ۸۳۸، اشراف آکیتن پسر پپن را پپن دوم آکیتن به عنوان پادشاه انتخاب کردند. (مرگ. ۸۶۵). اما امپراتور لوئی یکم با این ترتیب مخالفت کرد و پادشاهی را به کوچکترین پسرش شارل که بعدها با عنوان شارل دوم امپراتور شد، داد. این امر به سردرگمی و درگیری منجر شد و در نهایت به نفع شارل افتاد. اگرچه از سال ۸۴۵ تا ۸۵۲ پپن دوم پادشاهی را در اختیار داشت، در ایستارتید ۸۴۸ در لیموژ، بزرگان و رؤسای آکیتن رسماً شارل را به عنوان پادشاه خود انتخاب کردند. بعداً در اورلئان توسط ونیلو، اسقف اعظم سنس غسل تعمید شد و تاجگذاری کرد.Against this background of conflicted loyalties must be seen the career of Wenilo.در سال ۸۵۲، پپین دوم توسط شارل دوم زندانی شد، که اندکی بعد شارل پسر خود را به عنوان فرمانروای آکیتن معرفی کرد. پس از مرگ شارل کوچکتر در سال ۸۶۶، برادرش لوئی جانشین او شد و هنگامی که در سال ۸۷۷، لوئی پادشاه فرانک‌ها شد، آکیتن به‌طور کامل جذب پادشاهی فرانک شد.
دوک‌های پی در پی منصوب شدند تا یکی از آنها به نام ویلیام چهارم، با هوگو کاپه، پادشاه فرانسه جنگید و دیگری، ویلیام پنجم، ملقب به بزرگ، توانست قدرت خود را به میزان قابل توجهی تقویت و گسترش دهد، او در مبارزه با کنراد دوم، پادشاهی لومبارد را به دست آورد. دوک‌نشین ویلیام تقریباً به محدوده Gallia Aquitania در روم باستان رسید، اما در جنوب گارون، ناحیه‌ای که در اختیار گاسکون‌ها بود، امتداد نیافت. ویلیام در ۱۰۳۰ درگذشت. در دوران اودو یا اودس (متوفی ۱۰۳۹) گاسکونی به آکیتن پیوست.
پادشاهان کارولنژی بار دیگر دوک‌های آکیتن را ابتدا در سال ۸۵۲ و دوباره از سال ۸۶۶ منصوب کردند. بعدها این دوک‌نشین را "گوین" نیز نامیدند.
در سال ۱۳۳۷، فیلیپ ششم، پادشاه فرانسه، در پی بروز اختلاف با ادوارد سوم، پادشاه انگلستان، تیول آکیتن را از وی پس گرفت. ادوارد به نوبه خود لقب پادشاه فرانسه را به دلیل اصل و نسب خود از پدربزرگ مادری‌اش فیلیپ چهارم، پادشاه سابق فرانسه، ادعا کرد. این اختلاف، باعث آغاز دوره اول جنگ صدساله شد که در آن هر دو دودمان پلانتاژنه و والوآ ادعای برتری بر آکیتن داشتند.
در سال ۱۳۶۰، هر دو طرف عهدنامه بریتانی را امضا کردند، که در آن ادوارد از تاج و تخت فرانسه چشم پوشی کرد اما در مقابل دوک و ارباب آکیتن باقی ماند. با این حال، زمانی که این عهدنامه در سال ۱۳۶۹ شکسته شد، هم ادعاهای انگلیسی‌ها و هم جنگ از سر گرفته شد.
در سال ۱۳۶۲، شاه ادوارد سوم به عنوان لرد آکیتن، پسر بزرگ خود ادوارد، شاهزاده ولز را به عنوان شاهزاده آکیتن منصوب کرد.
در سال ۱۳۹۰، پادشاه ریچارد دوم ، پسر ادوارد شاهزاده سیاه، عموی خود جان گانت را دوک آکیتن کرد. این انتصاب پس از مرگ دوک منقضی شد و دوک‌نشین به اختیارات سلطنت بازگشت. صرف نظر از این، به دلیل در اختیار گرفتن پادشاهی توسط هنری چهارم، او همچنان دوک‌نشین را در اختیار گرفت.
هنری پنجم به عنوان پادشاه انگلستان و لرد آکیتن به سلطنت آکیتن ادامه داد. او به فرانسه حمله کرد و در محاصره هارفلور و نبرد آزینکورت در سال ۱۴۱۵ پیروز شد. او با معاهده تروا در سال ۱۴۲۰ موفق شد تاج سلطنتی فرانسه را برای خانواده خود به دست آورد. هنری پنجم در سال ۱۴۲۲ درگذشت، زمانی که پسرش هنری ششم در سن کمتر از یک سال تاج و تخت فرانسه را نیز به ارث برد. سلطنت او شاهد از دست دادن تدریجی کنترل انگلیس بر فرانسه بود.
پادشاهان والوآ فرانسه که ادعای برتری بر آکیتن داشتند، عنوان دوک را به وارثان خود، یعنی دوفین‌ها اعطا کردند.
با پایان جنگ صد ساله، آکیتن تحت فرمان مستقیم پادشاه فرانسه بازگشت و در اختیار پادشاه باقی ماند. فقط گاهی دوک‌نشین یا عنوان دوک به یکی دیگر از اعضای سلسله اعطا می‌شد.
اینفانت جیمی، دوک سگویا ، پسر آلفونسو سیزدهم اسپانیا ، یکی از مدعیان برای تاج و تخت فرانسه بود. او پسرش را گونزالو (۱۹۷۲-۲۰۰۰) را دوک آکیتن نامید. گونزالو هیچ فرزند مشروعی نداشت.
روبرت نرسسی ینگویان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک مهندس مکانیک، کارآفرین و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۲۰۰۳ سمت نمایندگی دوره‌های اول و دوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
در ۱۵ ژوئن ۱۹۳۲ در لنیناکان به دنیا آمد . وی همچنین برنده نشان آنانیا شیراکاتسی، جایزه دولتی ارمنستان شوروی و نشان دوستی خلق شده‌است. وی در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۷ در سن ۸۵ سالگی در ایروان درگذشت.
ساموئل سارگسی تومانیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۹ تا تاریخ ۲۰۰۷ سمت نمایندگی دوره دوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
در ۲۵ فوریه ۱۹۴۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برنده نشان دوستی خلق شده‌است.
اِنولا هولمز ۲ فیلمی معمایی به کارگردانی است که بر پایهٔ مجموعه داستانی به همین نام از ساخته شده‌است. این فیلم دنباله‌ای بر "انولا هولمز" (۲۰۲۰) با بازی میلی بابی براون در نقش اصلی است و هنری کویل، هلنا بونهام کارتر و لوئیس پارتریج نقش‌های خود را به عنوان شرلوک، یودوریا و توکسبری از فیلم قبلی تکرار می‌کنند؛ علاوه بر آن عدیل اختر، سوزان ووکوما، شارون دانکن-بروستر و دیوید تیولیس در نقش‌های مکمل ظاهر می‌شوند.
"اِنولا هولمز ۲" در ۴ نوامبر ۲۰۲۲ توسط نتفلیکس منتشر شد، و نقدهای مطلوبی را از سوی منتقدان دریافت کرد.
جدیدترین ماجراجوییِ اِنولا پس از آن آغاز می‌شود که دختر جوانی که در یک کارخانهٔ کبریت‌سازی کار می‌کند، او را برای یافتن خواهر گم‌شده‌اش استخدام می‌کند. طولی نمی‌کشد که اِنولا خود را در یک تعقیب‌وگریز پرمخاطره در سراسر لندن می‌یابد، و از زیر شکم صنعتیِ این شهر به جشن‌های پر زرق‌وبرق محافل سطح بالا سفر می‌کند.
میلی بابی براون تهیه‌کننده و ستارهٔ فیلم و کارگردان در سپتامبر ۲۰۲۰ قصد خود را برای ساخت دنباله‌ای برای "انولا هولمز" تأیید کردند. براون گفت تا زمانی که سر صحنه فیلمبرداری بود تنها به ساختن نخستین فیلم فکر می‌کرد، سپس عاشق بازی در این شخصیت شد و گفت که انجام دوبارهٔ آن یک رؤیا خواهد بود.
در آوریل ۲۰۲۱، ساخت دنباله‌ای تأیید شد که براون و کویل دوباره نقش‌های خود را تکرار می‌کنند. در ماه مه ۲۰۲۱ این پروژه به‌طور رسمی توسط نتفلیکس تأیید شد.
تولید و فیلمبرداری در پاییز ۲۰۲۱ آغاز شد. صحنه‌ها در اکتبر ۲۰۲۱ در کینگستون آپون هال فیلمبرداری شدند.
ادموند هامبارتسومی تساتوریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۹۹ تا تاریخ ۲۰۰۷ سمت نمایندگی دوره‌های دوم و سوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
در ۱۸ مارس ۱۹۳۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. وی در ۱۴ مهٔ ۲۰۱۰ در ۷۳ سالگی در ایروان درگذشت.
فیوریوسا یک فیلم اکشن ماجراجویی پسا-آخرالزمانی استرالیایی در حال تولید به کارگردانی و نویسندگی مشترک جرج میلر است. این فیلم هم به عنوان یک اسپین‌آف و هم به عنوان پیش‌درآمد از "" (۲۰۱۵) عمل می‌کند و آنیا تیلور-جوی در آن نقش شخصیت اصلی امپراتور فیوریوسا را ایفا می‌کند. فیلمنامه‌نویس نیکو لاتوریس، تدوین‌گر فیلم مارگارت سیکسل، طراح صحنه و لباس جنی بیون و آهنگساز جانکی ایکس‌ال نیز از "جاده خشم" بازگشته‌اند. این پنجمین فیلم در فرانچایز "مکس دیوانه" خواهد بود و گفته می‌شود که بر ریشه‌های شخصیت فیوریوسا تمرکز دارد.
"فیوریوسا" برای انتشار در ۲۴ مه ۲۰۲۴ برنامه‌ریزی شده‌است.
پس از سقوط جهان و فروپاشی اجتماعی، فیوریوسای جوان از «مکان سبز» ربوده می‌شود و به دست یک هورد بزرگ موتورسواران یاغی به رهبری «وارلرد دمنتوس» می‌افتد. با راهی شدن در سرزمین بیابانی، آن‌ها با قلعه‌ای روبرو می‌شوند که توسط «ایمورتان جو» اداره می‌شود. در حالی که دو ستمگر برای تسلط می‌جنگند، فیوریوسا باید مصیبت‌های زیادی را پشت سر بگذارد تا راهی برای بازگشت به خانهٔ خود بیابد.
در مارس ۲۰۲۰، گزارش شد که میلر در حال انجام تست بازیگری برای نقش اصلی از طریق اسکایپ بود و تیلور-جوی در ترکیب آن حضور داشت. در ماه اکتبر، فیلم با تأیید تیلور-جوی در حال توسعه پیشرفته اعلام شد که نقش اصلی را بازی می‌کند و کریس همسورث و یحیی عبدالمتین دوم برای بازی مشترک انتخاب شدند. همچنین اعلام شد که چندین نفر از خدمه "جاده خشم" از جمله تدوین‌گر فیلم مارگارت سیکسل، طراح تولید کالین گیبسون، میکسر صدا، بن اسمو، و طراح گریم لسلی واندروالت برای فیلم باز خواهند گشت. در فوریه ۲۰۲۱، آهنگساز جانکی ایکس‌ال، که قبلاً آهنگ "جاده خشم" را نوشته بود، تأیید کرد که برای "فیوریوسا" بازخواهد گشت. جنی بیون نیز به کار بر روی طراحی صحنه و لباس بازمی‌گردد.
میلر پس از دیدن بازی آنیا تیلور-جوی در یک نسخهٔ زودهنگام از فیلم "دیشب در سوهو"، او را برای نقش اصلی انتخاب کرد.George Miller Cast Anya Taylor-Joy As Furiosa After Seeing An Early Cut Of Last Night In Soho به دلیل یک درگیری در برنامه‌ریزی، عبدالمتین دوم در ماه نوامبر از پروژه خارج شد و تام برک به عنوان جایگزین او انتخاب شد. در ژانویه ۲۰۲۲، گزارش شد که سایمون دوگان به جای جان سیل به عنوان فیلمبردار فعالیت خواهد کرد. در ژوئن ۲۰۲۲، گزارش شد که ناتان جونز و آنگوس سمپسون قرار بودند نقش‌های خود را از "" دوباره بازی کنند. در ماه اوت، کوادن بیلز، که با میلر روی فیلم "سه هزار سال حسرت" کار می‌کرد، اعلام کرد که در نقش کوچکی در "فیوریوسا" ظاهر می‌شود.
این فیلم جایزه مشوق به مبلغ ۱۷۵ میلیون دلار استرالیا را دریافت کرد. پس از اینکه چندین تاریخ مختلف برای شروع فیلمبرداری گزارش شد، "ددلاین هالیوود" در مصاحبه ای با میلر در می ۲۰۲۲ تأیید کرد که فیلمبرداری واحد دوم در حال حاضر در استرالیا قبل از تصویربرداری اصلی در حال انجام است. در ماه مه ۲۰۲۲، فیلمبرداری واحد دوم به هی، نیو ساوت ولز با برنامه‌ریزی بیشتر در سیلورتن، نیو ساوت ولز منتقل شد.Mad Max: Furiosa filming drives economic recovery in Hay after COVID-19 and drought "ABC News". 20 May 2022. تصویربرداری اصلی در ۱ ژوئن ۲۰۲۲ در استرالیا آغاز شد و انتظار می‌رفت تا سپتامبر به پایان برسد. فیلمبرداری به‌طور رسمی در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۲ به پایان رسید.
"فیوریوسا" در ابتدا قرار بود در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۳ منتشر شود، اما تاریخ انتشار آن به ۲۴ مهٔ ۲۰۲۴ موکول شد.Warner Bros. Moves ‘Mad Max’ Spinoff ‘Furiosa’ To Memorial Day Weekend 2024; ‘Salem’s Lot’ To Debut Early Fall 2022
حواست به من باشه نام دهمین آلبوم استودیویی رضا صادقی است که در ۱۸ اسفند ماه سال ۱۳۹۹ منتشر کرده است.رادیو جوان، آلبوم حواست به من باشه، رضا صادقی او در نوشته داخل جلد آلبوم گفت، «بدون عشق تمام عبادت ها تنها یک عادتند، تمام رقصیدن ها تنها یک نرمشند، و تمام موسیقی ها سر و صدایی بیش نیست.
تمام لحظه های تولید این اثر عشق بود، عاشقانه ای که با قلبم لمس کردم و تمام عوامل این آلبوم سر ریز بودن و هستن از عشقی که در هنرشان جاریست.
قطعا بی اشکال نیست اما عصاره وجودم و نتیجه بیش از دو دهه نفس کشیدن در هوای مهر مردم سرزمینم…
این آلبوم را با همه قلبم تقدیم میکنم به لبخند کهنه رفیق همیشه ماندنی علی انصاریان و همه مردم شریف ایران که سالی سخت تر از زهر را گذراندند و کماکان می جنگند برای روزهای بهتر…
سال ۱۳۹۹ سالی بود با طعم تلخ نبودن ها و فقط عشق قادر به شیرین کردن کام این مردم همیشه عاشق است.»وبگاه رسمی رضا صادقی، آلبوم حواست به من باشه این آلبوم حاوی ۱۰ قطعه جدید است که در استودیو شخصی او ساخته شد و صاحب امتیاز با رضا صادقی و لیما کنسرت می‌باشد. رضا صادقی همچون آلبوم های قبلی خود، قطعه ای بندری را نیز در آلبومش گنجانده است. خاطری موا با ترانه و ملودی رضا صادقی و تنظیم شجاعت شفایی قطعه بندری این آلبوم است.موسیقی ما، حواست به من باشه
قطعات هیچی یعنی، خاطری موا، دلخوشی و یادم رفت را رضا صادقی سروده است. بابک بابایی نیز ترانه قطعات حواست بمن باشه، یکیو دوست داشتم و شاید را نوشته است. عشق تویی از سامی شریفی، دهل از سینا پارسیان و دل و دنیا از ترانه های عطا عالمی است.
رضا صادقی، پرستو یاری، بابک بابایی، علی یاسینی، بنیامین عمران و مهدی ابراهیمی نژاد در بخش ملودی این آلبوم نقش داشته اند.
در بخش تنظیم قطعات این آلبوم نیز علاوه بر رضا صادقی نام هایی چون شجاعت شفائی، محمد عباسی، آریا آهنگران، شعیب عرب، بنیامین عمران، فرید ایمانی، مهدی ابراهیمی نژاد و آرمان منور صادق دیده می شود.
شجاعت شفائی، آرش پاکزاد، محمد فلاحی، هیربد حسینی، فرید ایمانی و مهران هوشمندیان، در بخش میکس و مستر این آلبوم حضور داشته اند.
شامل 10 قطعه است
آرتیک ژالیف (۱۹۳۳–۲۰۰۰) بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی و ترکمنستان بود. از فیلم‌هایی که او در آن بازی کرده‌است می‌توان به فیلم ابوریحان بیرونی اشاره نمود.
غنی اعظموف (۱۹۰۹–۲۰۰۱) بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی و ازبکستان بود. از فیلم‌هایی که وی در آن بازی کرده‌است می‌توان به فیلم ابوریحان بیرونی اشاره نمود.
ارگاش کریموف (؛ – ) کمدین و بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی و ازبکستان بود. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به پسر بازیگوش و ابوریحان بیرونی اشاره کرد.
گریگوری کولتونف (۱۹۰۷، اودسا- ۱۹۹۹، همان‌جا) کارگردان، فیلمنامه‌نویس و نمایشنامه نویس اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی بود. وی فیلمنامهٔ فیلم رستم و سهراب را نوشته بود.
آیدین نوربویوا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و ازبکستان است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "رستم و سهراب" اشاره کرد.
سایرام عیسایوا (متولد ۲۴ نوامبر ۱۹۴۲ -دوشنبه) بازیگر اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی و تاجیکستان می‌باشد. از فیلم‌هایی که وی در آنها بازی کرده‌است می‌توان به فیلم رستم و سهراب اشاره نمود.
مارال جیرانی طراح صحنه و لباس ایرانی است. او تاکنون توانسته ۲ بار برای فیلم‌های بی‌همه‌چیز و خائن‌کشی سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر را بدست آورد.اعلام نامزدهای سی و نهمین جشنواره فیلم فجر ایسنا
جورج نیکسون بریگز (George Nixon Briggs) (۱۲ آوریل ۱۷۹۶–۱۲ سپتامبر ۱۸۶۱)، حقوقدان و سیاستمدار آمریکائی ایالت ماساچوست بود. بریگز که از حزب ویگ بود، دوازده سال در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت نمود و از سال ۱۸۴۴ تا سال ۱۸۵۱ هفت دورهٔ یک‌ساله فرماندار ماساچوست بود.
بریگز که در مناطق روستائی بالاایالت نیویورک بزرگ شده بود، در غرب ماساچوست حقوق خواند و در آنجا فعالیت‌های مدنی و وکالت موفق وی مقدم بر فعالیت‌های سیاسی در تمامی ایالت بود. در سال ۱۸۳۰ در کنگره انتخاب شد و در این مجلس از برنامهٔ کاری محافظه‌کارانهٔ حزب ویگ حمایت کرد و در کمیتهٔ ادارهٔ پُستی و راه پُستی خدمت کرد. همچنین از حامیان منع نوشابه‌های الکلی بود و از هرگونه مصرف الکل خودداری می‌کرد.
به‌عنوان بخشی از تلاش حزب ویگ برای کسب آرای روستائی، بریگز در سال ۱۸۴۳ توسط ویگ‌ها کاندیدا شد تا در برابر مارکوس مورتان، فرماندار دموکرات، به رقابت بپردازد و الی سال ۱۸۴۹ به سادگی برنده انتخابات شد. با وجودی‌که در تلاش اجتناب از موضوع متنازع‌فیه برده‌داری بود، اما علیه سیاست کارولینای جنوبی که به زندانی سازی آمریکائی‌های آفریقایی‌تبار اجازه می‌داد، اعتراض نمود. بریگز طرفدار مجازات اعدام بود، از همه مهم‌تر این‌که با تبدیل حکم اعدام جان وایت وبستر به دلیل قتل جورج پارکمن، مخالفت نمود. بریگز در اثر یک حادثهٔ تصادفی تیراندازی در خانه‌اش در پیتزفیلد ایالت ماساچوست، در گذشت.
جورج نیکسون بریگز در ۱۲ آوریل سال ۱۷۹۶ در شهر آدامز ایالات ماساچوست متولد شد. بریگز یازدهمین فرزند از جمله دوازده فرزند الن بریگز، نعل‌ساز ساکن اصیل کرانستون رود آیسلند و نانسی (بروان) بریگز از اقوام اوگنو یا پروتستان‌های فرانسه، بود.Richards, p. 15 زمانی‌که بریگز هفت ساله بود، والدینش خانواده را با منچستر ورمانت و دو سال بعد به وایت گریک ایالت نیویورک، انتقال داد.Richards, pp. 22–23 این خانواده مذهبی بودند: پدرش باپتیست یا تعمیددهنده و مادرش عضو فرقهٔ کویکر بود و از کتاب مقدس انجیل برای فرزندان‌شان آموزش می‌دادند.Richards, pp. 20, 26
بریگز در ۱۴ سالگی در جریان نهضت بیداری بزرگ دوم که مشخصاً در ایالت نیویورک نیرومند بود، دستخوش تجربهٔ تغییر عقیده شد و به عقیده تعمیدی گروید. به گفتهٔ هیلند هال، شخصی که در آن‌زمان با بریگز آشنائی حاصل کرد و دوست و همکار سیاسی دائمی بریگز شد، بریگز در جلسات احیای مجموعه تجربیات خود، صبحت کرد و تمجید تحسین‌آمیز جمعیت مردم را جلب نمود.Richards, pp. 27–28 عقیده وی بیانگر رفتار شخصی او است: به آرمان‌های مذهبی خود متعهد بود، به‌طور مثال، به جلسات کنگره که الی روز یک‌شبنه ادامه پیدا می‌کرد، اعتراض نمود و از مصرف الکل خودداری نمود.Richards, p. 146
بریگز هر از گاهی به مدارس دولتی در وایت گریک می‌رفت و مدت سه سال در کلاه‌دوزی کوارکر شاگردی نمود.Richards, pp. 33–34 با حمایت برادران بزرگش در سال ۱۸۲۳ در شهر پیتزفیلد و للینزبورو، به تحصیل در رشتهٔ حقوق آغاز نمود و در سال ۱۸۱۸ در کانون وکلای ایالت ماساچوست پذیرفته شد.Richards, pp. 39–63 ابتدا در آدامز وکالت را آغاز افتتاح نمود و در سال ۱۸۲۳ آن را به للینزبورو و در سال ۱۸۴۲ به پیتزفیلد، انتقال داد. با آن‌که به گفتن داستان در محیط‌های کمتر رسمی علاقه‌مند بود، اما کارهای محاکمه وی در مقایسه با کار معاصر، واضح، خلص و روشنمد شناخته شده‌است."History of Berkshire County", Volume 1, p. 346
بریگز در سال ۱۸۱۷ به ایجاد کلیسای باپتیست یا تعمیددهنده در للینزبورو کمک کرد؛ در میان جمعیت حاضر در کلیسا با هریت هال ملاقات نمود شخصی که در سال ۱۸۱۸ با او ازدواج نمود؛ هریت، جورج و هنری، فرزندان آن‌ها بودند.Richards, pp. 51, 63, 159, 200 از بریگز همچنین خواسته شد تا چهار فرزند یتیم برادرش رفوز، یکی از جمله برادرانش که در آموزش حقوق از بریگز حمایت نموده بود، را بزرگ نماید. بوفوز در سال ۱۸۱۶ فوت نمود و مدت کوتاهی پس از وی، خانمش نیز درگذشت.Richards, p. 40
مشارکت بریگز در زندگی مدنی در سطح محلی آغاز گردید. از سال ۱۸۲۴ تا سال ۱۸۳۱، مأمور ثبت اسناد ناحیه شمالی شهرستان برکشیر ایالت ماساچوست بود."History of Berkshire County", Volume 1, p. 303 در سال ۱۸۲۴ کاتب شهرداری انتخاب شد و در سال ۱۸۲۶ رئیس هیئت کمیسیون بزرگراه‌ها گماشته شد.Larson, p. 539 علاقهٔ وی به سیاست در اثر آشنایی با هنری شو که از سال ۱۸۱۷ تا سال ۱۸۲۱ در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد، ناشی شد.Whipple, p. 167
پروندهٔ کیفیری که در سال ۱۸۲۶ مورد دادرسی قرار گفت، بریگز را بیشتر مورد توجه قرار داد. یک سرخ‌پوست اوندایی ساکن استوک‌بریچ متهم به قتل شده بود. دادگاه بریگز را برای دفاع از وی تعیین نمود؛ بریگز که از طریق شواهد بر بی‌گناهی این شخص متقاعد شده بود، موضوعی را که توسط یکی از معاصرانش به‌نام «فصاحت یا شیوایی هیئت قضائی» توصیف شده بود، مطرح کرد. متأسفانه هیئت قضائی با دلایل بریگز مخالفت نمود و شخص مذکور را به اعدام محکوم کرد. در سال ۱۸۳۰ قاتل اصلی به ارتکاب جرم اعتراف نمود.Whipple, p. 171
با وجود افزایش شهرت، بریگز در اوایل واجد شرایط وظایف دولتی نبود، زیرا دارایی نداشت. در سال ۱۸۳۰ تصمیم گرفت برای عضویت در کنگره که الزامیت داشتن دارایی در آن شرط نبود، کاندیدا شود. بریگز به‌عنوان ضد جکسونی از طریق کنگره بیست و چهارم در کنگره بیست و دوم و به عنوان ویگ از طریق کنگره بیست و هفتم به کنگره بیست و پنجم انتخاب شد و از ۴ مارس سال ۱۸۳۱ تا ۳ مارس سال ۱۸۴۳ خدمت کرد. از کاندیداتوری برای انتخاب مجدد در سال ۱۸۴۲ خودداری نمود.Larson, p. 540
بریگز در سال‌های اخیر به «ویگ پنبه‌ای» مشهور شد. وی طرفدار وضع تعرفه‌های حمایت از مصنوعات داخلی و مخالف گسترش برده‌داری در قلمروهای غربی بود، اما نمی‌خواست با اتخاذ موضع شدید علیه برده‌داری اتحاد ملت را تهدید نماید. وی در کمیتهٔ مخارج دولتی و کمیتهٔ ادارهٔ پُستی و راه‌های پُستی خدمت کرد و مدت زمانی رئیس هر یک از این کمیته‌ها بود. کمیتهٔ ادارهٔ پُستی مرتباً شکایاتی را از ایالت‌های جنوبی در رابطه با ارسال نامه‌های پُستی لغو برده‌داری که در این ایالات داغ بود، دریافت می‌کرد؛ این موضوع تا یک اندازهٔ بحث‌برانگیز بود، زیرا قانون‌گذاران ایالت‌های جنوبی در تلاش ممنوعیت این نوع نامه‌های پُستی بودند. هیلند هال، دوست بریگز که نیز در این کمیته بود، در سال ۱۸۳۶ گزارشی را تهیه کرد که دلایل استفاده شده در این طرح‌های پیشنهادی قانونی را رد کرد، اما کمیته در کل و بعداً مجلس از پذیرش گزارش امتناع کردند.John (1997), p. 94 هرچند چنین به نظر می‌رسد که گزارش کاملاً توسط هال نوشته شده باشد، اما ممکن است بریگز در آن سهم گرفته باشد و یکی از امضاءکنندگان نشر گزارش هال در ژورنال عمدهٔ سیاسی نشنال اینتلیجنسر بوده باشد.John (1997), pp. 94–96 این سند در راه‌اندازی مباحث بعدی کنگره روی طرح‌های پیشنهادی قانونی در رابطه با ارسال نامه‌های پُستی در حمایت از لغو برده‌داری که هیچ‌یکی از این طرح‌ها هرگز به تصویب نرسید، تأثیرگذار بود.John (1997), pp. 104–105 بریگز و هال هر دو در پیشنویس و تصویب قانون ادارهٔ پُستی سال ۱۸۳۶ که حاوی اصلاحات اساسی حساب‌داری در پی سوءمدیریت ویلیام تایلر باری، رئیس کل پُست کشور بود، نقش اساسی داشتند.John (2009), pp. 244–248
بریگز در جریان مدت حضور در کنگره، طرفدار منع مشروبات الکلی بود. در سال ۱۸۳۳ انجمن منع مشروبات الکلی کنگره را تشکیل نمود و در کمیتهٔ اجرائی آن جلوس نمود. در کنوانسیون منع مشروبات الکلی سال ۱۸۳۶ در شهر ساراتوگا اسپرینگز ایالت نیویورک، از اخذ ضمانت کلی مبنی بر پرهیز از استعمال مشروبات الکلی به‌عنوان راهی برای دور ساختن افراد بیش از اضرار الکل دفاع کرد و به‌ویژه چنین ضمانتی را برای توماس اف. مارشال نمایندهٔ کنتاکی، در صحن مجلس نمایندگان آماده ساخت.Burns, p. 412
در تکامل طبیعی و تکامل مصنوعی (برای مثال حیات مصنوعی و محاسبات تکاملی ) سازگاری (یا عملکرد یا اندازه‌گیری عینی ) یک طرحواره برای نشان دادن سازگاری مؤثر آن که تقاطع و جهش را در نظر می‌گیرد، تغییر مقیاس داده شده است.
سازگاری موثر در محاسبات تکاملی برای درک پویایی جمعیت استفاده می شود. در حالی که یک تابع سازگاری بیولوژیکی فقط به موفقیت در باروری نگاه می کند، یک عملکرد سازگارانه‎ مؤثر سعی می کند چیزهایی را در برگیرد که برای بقا در سطح جمعیت لازم است. در جمعیت های همگن، سازگاری تولید مثلی و سازگاری موثر برابر است. وقتی جمعیتی از همگنی دور می‌شود، شایستگی مؤثرتری برای ژنوتیپ مغلوب حاصل می‌شود. در حالی که جمعیت به سمت تعادل حرکت می کند، این مزیت کاهش می یابد. انحراف از این تعادل نشان می دهد که چقدر جمعیت در دستیابی به یک حالت ثابت نزدیک است. هنگامی که این تعادل حاصل شد، حداکثر سازگاری موثر جمعیت حاصل می شود.
حل مسئله با محاسبات تکاملی با تابع هزینه محقق می شود. اگر توابع هزینه برای بهینه سازی ازدحام اعمال شود، تابع سازگاری نامیده می شود. استراتژی هایی مانند یادگیری تقویتی و تکامل عصبی NEAT در حال ایجاد یک پهنه سازگاری هستند که موفقیت تولیدمثلی اتوماتای سلولی را توصیف می کند.
تابع سازگاری مؤثر تعداد فرزندان متناسب را مدل می کند و در محاسباتی استفاده می شود که شامل فرآیندهای تکاملی ،مانند جهش و تقاطع، مهم در سطح جمعیت است.
مدل سازگاری موثر نسبت به مدل قبلی خود یعنی مدل استاندارد سازگاری تولیدمثلی برتری دارد. این مدل درک کیفی و کمی مفاهیم تکاملی مانند نفخ، خودسازگاری و استحکام تکاملی را ارتقا میدهد در حالی که سازگاری تولید مثلی فقط به انتخاب خالص نگاه می کند، سازگاری مؤثر جریان جمعیت و انتخاب طبیعی را با در نظر گرفتن اپراتورهای ژنتیکی توصیف می کند.
یک تابع سازگاری طبیعی با یک مشکل منطبق است، در حالی که یک تابع سازگاری مؤثر اگر به هدف رسیده باشد فرضی است. این تفاوت برای طراحی توابع سازگاری با الگوریتم هایی مانند جستجوی نوظهور که در آن هدفِ عوامل ناشناخته است، مهم است. در مورد باکتری، سازگاری مؤثر می تواند شامل تولید سموم و سرعت جهش پلاسمیدهای مختلف باشد که عمدتاً به صورت تصادفی تعیین می شوند
هنگامی که معادلات تکاملی پویایی جمعیت مورد مطالعه در دسترس باشد، می توان به صورت الگوریتمی , سازگاری موثر یک جمعیت معین را محاسبه کرد. اگرچه مدل مناسب سازگاری مؤثر هنوز پیدا نشده است، اما از قبل به عنوان چارچوبی خوب برای درک بهتر حرکت نقشه ژنوتیپ- فنوتیپ، پویایی جمعیت و جریان در منظره های سازواری شناخته شده است.
ایان هیوم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بارنزلی، باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال کرالا بلاسترز، باشگاه فوتبال پرستون نورث اند، باشگاه فوتبال پومفرادینا، باشگاه فوتبال دونکستر راورز، باشگاه فوتبال لستر سیتی، و باشگاه فوتبال فلیتوود اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Canada U-20 men's national soccer team و کانادا بازی کرده‌است.
راب جونز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد، باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال گیتزهد، باشگاه فوتبال دونکستر راورز، باشگاه فوتبال هیبرنین، باشگاه فوتبال ویتبای تاون، باشگاه فوتبال استوک‌پورت کانتی، باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، و باشگاه فوتبال مکلسفیلد تاون اشاره کرد.
جیمی اسمیت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، باشگاه فوتبال استیونج، باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز، باشگاه فوتبال لیتون اورینت، باشگاه فوتبال چلسی، باشگاه فوتبال کراولی تاون، و باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی اشاره کرد.
اسکار ترلکلد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بولتون واندررز و باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل اشاره کرد.
جو اسکارز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بری، باشگاه فوتبال هادرزفیلد تاون، باشگاه فوتبال روترهام یونایتد، باشگاه فوتبال آکسفورد یونایتد، باشگاه فوتبال شروزبری تاون، و باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد اشاره کرد.
راب اسکات (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساتون یونایتد، باشگاه فوتبال فولام، باشگاه فوتبال نورث‌همپتون تاون، باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد، باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک، باشگاه فوتبال روترهام یونایتد، باشگاه فوتبال مکلسفیلد تاون، و باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد اشاره کرد.
لوک جونز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فارست گرین راورز، باشگاه فوتبال استیونج، باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، باشگاه فوتبال سرکل بروژ، باشگاه فوتبال تاموورث، باشگاه فوتبال کیدرمینستر هاریرس، باشگاه فوتبال شروزبری تاون، باشگاه فوتبال اشتون یونایتد، و باشگاه فوتبال منزفیلد تاون اشاره کرد.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بارنزلی و باشگاه فوتبال استون ویلا اشاره کرد.
جورج دبلیو. اتکینسون (George Wesley Atkinson) (زادهٔ ۲۹ ژوئن ۱۸۴۵ – درگذشتهٔ ۴ آوریل ۱۹۲۵)، سرباز سواره نظام، وکیل، سیاستمدار، قاضی و پژوهشگر بود که پس از نامزدی در انتخابات فرمانداری ویرجینیای غربی از سوی حزب جمهوری‌خواه، دهمین فرماندار این ایالت شد. وی به عنوان عضو مجلس نمایندگان ایالت ویرجینیای غربی و همچنین به عنوان نماینده ویرجینیای غربی در کنگره ایالات متحده آمریکا خدمت نموده و حرفه عمومی خود را زمانی که در سمت قاضی فدرال ایالات متحده در دادگاه مطالبات خدمت می‌کرد به پایان رسانید.
جورج در ۲۹ ژوئن ۱۸۴۵ در چارلستون، شهرستان کانوا، ویرجینیا (حالا ویرجینیای غربی) زاده شد، مادر وی مریم رادار (۱۸۱۳ – ۱۸۹۶ میلادی) اهل شهرستان نیکولاس و پدرش سرهنگ جیمز اتکینسون (۱۸۱۱ – ۱۸۶۶ میلادی) دهقان و معاون کلانتر شهرستان کانوا بود. جورج که دومین فرزند خانواده بود و پس از پدربزرگ پدریش نام‌گذاری شده بود، هفت خواهر داشت.1850 U.S. Federal census for District 29, Kanawha County, Virginia, family no. 19401860 U.S. Federal census for District 29, Kanawha County, Virginia, family no. 1551 وی در مدرسه دولتی در چارلستون آموزش دید.
در جریان جنگ داخلی آمریکا، اتکینسون در ارتش ثبت نام نموده و به عنوان سرباز در گروهان F سواره نظام یکم ویرجینیای غربی خدمت کرد.Index to Compiled Military Service Records in National Archives: Index to Federal Pension Records پس از جنگ، اتکینسون به علاوه اینکه سرپرست مدارس دولتی شهرستان کانوا شد، پدر خود را از دست داد و ازدواج کرد، (در زیر شرح داده شده‌است)، وی در دانشگاه وسلین اوهایو نیز شرکت نموده و مدرک لیسانس بی‌ای خود را در ۱۸۷۰ میلادی کسب کرد. وی به تحصیلات خود ادامه داده و کارشناسی‌ارشد علوم (ام‌ای) را در ۱۸۷۳ میلادی از همین مؤسسه به‌دست‌آورد. او در کالج ماونت یونیون، مؤسسه منتسب به کلیسای متدیست که در ۱۸۴۵ میلادی در الیانس، اوهایو تأسیس شده بود، در دوره فوق لیسانس شرکت نموده و در ۱۸۷۷ میلادی مدرک دکترای تخصصی (PhD) خود را از این مؤسسه تحصیلی کسب کرد. در ۱۸۷۱ میلادی، او یا به نشویل، تنسی یا واشینگتن دی.سی. رفت تا در رشته حقوق آموزش ببیند و در نهایت توانست مدرک لیسانس حقوق خود را در ۱۸۷۴ میلادی از مدرسه حقوق دانشگاه هاوارد به‌دست بیاورد. بعدها او در کلاس‌های حقوقی دانشگاه کلمبیا نیز شرکت کرد.
او برای بار اول با الن ایگان (۱۸۴۲ – ۱۸۹۴ میلادی) ازدواج کرد و از وی پنج فرزند داشت؛ نخستین فرزند آنها هوارد اتکینسون (۱۸۶۹ – ۱۹۳۸ میلادی) تا درجه سرگرد در ارتش ایالات متحده ترفیع نمود.findagrave no. 154541655 در ۱۸۹۷ میلادی، پس از مرگ همسرش، وی برای بار دوم با میرا هورنر داویس کامدن (۱۸۴۴ – ۱۹۲۵ میلادی)، بیوهٔ قاضی جیدیون دی. کامدن، ازدواج کرد.Howard R. Lee, The Burning Springs and other Tales of the Little Kanawha, (Morgantown: West Virginia University Press 1968) p. 52n.2 available at http://genealogy.park.lib.wv.us/wp-content/uploads/2018/01/The-Burning-Springs.pdf
اتکینسون از ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۱ میلادی در اداره آموزش چارلستون و از ۱۸۶۸ – ۱۸۷۰ میلادی به عنوان دستیار سرپرست مدارس دولتی شهرستان خدمت کرد. وی همچنین معاون دستیار مدارس دولتی شهرستان کانوا شده و از ۱۸۶۸ تا ۱۸۷۰ میلادی در این سمت خدمت کرد. همزمان، اتکینسون همچنین برای هیئت رود کانوا عوارض گردآوری می‌کرد (۱۸۶۹ تا ۱۸۷۱ میلادی). وی همچنین از ۱۸۷۱ تا ۱۸۷۷ میلادی مسئول پُستخانه مرکز شهرستان کانوا (حالا چارلستون) بود.
مدت کوتاهی پس از فراغت از مدرسه حقوقی هاوارد، اتکینسون مجوز فعالیت در دادگاه ویرجینیا غربی را دریافت نموده و از ۱۸۷۵ تا ۱۸۷۷ میلادی به عنوان وکیل خصوصی در چارلستون کار کرد. در سال آخری (۱۸۷۶ میلاد)، وی در مجلس نمایندگان ویرجینیای غربی انتخاب شد."George W. Atkinson" in Johnson, Rossiter, ed.. Twentieth Century Biographical Dictionary of Notable Americans. vol. 1 Boston, MA, USA: The Biographical Society (1904) available on ancestry.com اتکینسون در ۱۸۷۷ میلادی به ویلینگ رفته و از ۱۸۷۷ تا ۱۸۷۸ میلادی روزنامه ویلینگ استاندارد را ویرایش کرد. پس از آن اتکینسون شغل بعدی فدرال خود را دریافت نموده و از ۱۸۷۹ – ۱۸۸۱ میلادی به عنوان مأمور درآمد در اداره درآمد داخلی (حالا خدمات درآمد داخلی) وزارت خزانه‌داری ایالات متحده در ویلینگ کار کرد. پس از آن، او از ۱۸۸۱ تا ۱۸۸۵ میلادی مارشال ایالات متحده در ناحیه ویرجینیای غربی شد.
اتکینسون از حوزه انتخابیه کنگره‌ای یکم ویرجینیای غربی، از سوی حزب جمهوری‌خواه، در انتخابات کنگره شرکت کرد. هرچند به‌نظر می‌رسید که او در این انتخابات شکست می‌خورد، اما وی توانست با موفقیت نماینده برحال کنگره جان او پندلتون را در انتخابات مجلس نمایندگان ایالات متحده شکست داده و وارد ۵۱امین کنگره ایالات متحده شود و تنها برای یک سال از ۲۶ فوریه ۱۸۹۰ تا ۳ مارس ۱۸۹۱ خدمت نماید. اتکینسون برای بار دوم در انتخابات ۱۸۹۰ خود را نامزد نکرد.
پس از ترک کنگره، اتکینسون از ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۶ میلادی دوباره به حرفه حقوقی و همچنین به کسب‌وکار روزنامه بازگشت. وی در همین زمان، به عنوان ویراستار ویست ویرجینیا ژورنال در ویلینگ خدمت کرد.
اتکینسون با انتخاب شدن به عنوان فرماندار ویرجینیای غربی و خدمت از ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۱ موجب خشم دموکرات کورنلیوس سی. واتس شد. دموکرات‌ها برای ۲۶ سال فرمانداری این ایالت را در دست داشتند، اما ویرجینیای غربی در این دوران با مشکلات مالی مواجه بود. اتکینسون بر علیه فساد سیاسی و لابی‌گری حرفه‌ای مبارزه کرد. وی همچنین در مورد افزایش مالیات با رهبر حزب جمهوری‌خواه و سناتور ایالات متحده استیون بنتون الکینس مذاکره نموده و در نهایت قناعت وی را فراهم کرد. با این حال، دادن امتیاز موجب جدا شدن شاخه اصلاح‌طلب این حزب شد. با این همه، اتکینسون برای هشت ساعت در روز کار می‌کرد تا از استخدام کودکان زیر ۱۴ سال جلوگیری نماید، شرایط کاری را برای زنان بهبود بخشید و مقررات ایمنی در صنعت و معدنکاری وضع کرد. علاوه بر صحبت صریح علیه قوانین نژادپرستانه جیم کرو در ایالت‌های همجوار که باعث محرومیت اکثریت سیاه‌پوستان و همچنین سفیدپوستان فقیر می‌شد، اتکینسون آموزش عمومی با کیفیت، یک نظام دائمی برای جاده و مهاجرت باز و مساوی فراهم نمود. پس از اینکه دوره خدمت وی به عنوان فرماندار به پایان رسید، رئیس‌جمهوری روزولت (با تأیید مجلس سنا) وی را به عنوان دادستان ایالات متحده برای ناحیه جنوبی ویرجینیای غربی معرفی کرد، سمتی که وی از ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۵ میلادی در آن خدمت نمود.Southern District of West Virginia history page
رئیس‌جمهور تئودور روزولت در ۱۵ آوریل ۱۹۰۵ اتکینسون را، زمانی که کنگره در تعطیلات بود، به عنوان قاضی دادگاه مطالبات (که بعدتر به دادگاه مطالبات ایالات متحده تغییر نمود) گماشت، سمتی که پس از قاضی لاورنس ویلدن خالی شده بود. روزولت به‌طور رسمی اتکینسون را در ۵ دسامبر ۱۹۰۵ برای این سمت معرفی کرد. مجلس سنای ایالات متحده در ۱۶ ژانویه ۱۹۰۶ این انتصاب را تأیید نموده و اتکینسون در همان روز به کار رسمی خود آغاز کرد. وی در ۱۶ آوریل ۱۹۱۶ چندین ماه قبل از زادروز ۷۱ سالگی خود از این سمت استعفا داد.
اتکینسون به شهرستان چارلستون بازگشته و به نوشتن و همچنین فعالیت در حزب جمهوری‌خواه ادامه داد. در ۱۹۱۸ میلادی وی از نامزدی تی. گیلیس نوتر، دادستان آفریقایی-آمریکایی اهل چارلستون، در مجلس قانون‌گذاری ایالتی حمایت کرد." Men of the Month: Two Negro Legislators," "The Crisis," vol. 17, no. 3, whole no. 99 (Jan. 1919), pg. 123. نوتر برای بار دوم نیز در انتخابات برنده شده و در کل حوزه جنوب، وی تقریباً تنها سیاه‌پوستی بود که یک سمت ایالتی داشت.
اتکینسون ۱۱ کتاب شعر و ادبیات غیرداستانی نوشت که مشتمل بود بر: تاریخ شهرستان کانوا (۱۸۷۶ میلادی، روحانیون ویرجینیای غربی (۱۸۷۸ میلادی)، پس از قاچاقچیان شبانه (۱۸۸۱ میلادی)، هضم درآمد (۱۸۸۰ میلادی)؛ ای.بی.سی. تعرفه (۱۸۸۲ میلادی)؛ مکُن، یا تراشه‌های از مشکلات زندگی با حقیقیت (۱۸۸۶ میلادی)؛ روان‌شناسی ساده (۱۸۸۷ میلادی)، مردان برجسته ویرجینیای غربی (۱۸۹۰ میلادی)، اشعار (۱۸۹۹ میلادی) و کرسی و می‌خانه ویرجینیای غربی (۱۹۱۹ میلادی)."George W. Atkinson" in Johnson, Rossiter, ed.. Twentieth Century Biographical Dictionary of Notable Americans. vol. 1 Boston, MA, USA: The Biographical Society (1904) available on ancestry.com
اتکینسون در ۱۴ آوریل ۱۹۲۵ در چارلستون درگذشت. وی در گورستان تاریخی چارلستون، اسپرنگ هیل، به خاک سپرده شد.
اتکینسون چندین مدرک افتخاری به‌دست‌آورد، از جمله مدرک دکترای حقوق مدنی از دانشگاه گرانت ایالات متحده، مدرک دکترای حقوق مدنی از دانشگاه نشویل در ۱۸۹۰ میلادی و مدرک دکترای حقوق (D.C.L) از دانشگاه ویرجینیا غربی در ۱۸۹۷ میلادی.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بارنزلی، باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست، باشگاه فوتبال نورث‌همپتون تاون، باشگاه فوتبال اکستر سیتی، باشگاه فوتبال یئوویل تاون، باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون، باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، و باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون اشاره کرد.
باب هریس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد، باشگاه فوتبال بلکپول، باشگاه فوتبال فلیتوود، و باشگاه فوتبال روترهام یونایتد اشاره کرد.
کامرون مک جیهان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوتون تاون، باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد، و باشگاه فوتبال نوریچ سیتی اشاره کرد.
جاناتان روان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گینزبورو ترینیتی، باشگاه فوتبال کترینگ تاون، باشگاه فوتبال اوست تاون، باشگاه فوتبال گریمزبی تاون، باشگاه فوتبال بوستون یونایتد، باشگاه فوتبال کیدرمینستر هاریرس، و باشگاه فوتبال بوستون تاون اشاره کرد.
وین گری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد، باشگاه فوتبال هورنچورج، باشگاه فوتبال ووکینگ، باشگاه فوتبال یئوویل تاون، باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، باشگاه فوتبال گرایس اتلتیک، باشگاه فوتبال ساوتند یونایتد، باشگاه فوتبال چلمزفورد سیتی، باشگاه فوتبال لیتون اورینت، باشگاه فوتبال ویمبلدون، باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون، باشگاه فوتبال پورت ویل، و باشگاه فوتبال کارشالتون اتلتیک اشاره کرد.
جیمز وسولوسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان است.