moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
در زمانی که هانده هفده سال داشت، پدرش به خاطر وابستگی شدید به الکل و اختلافات خانوادگی، از مادر هانده طلاق گرفت و این مسئله هانده را به شدت تحت تأثیر قرار داد. بعد از مدتی یعنی در سال ۱۹۹۰ و در دوران جوانی برای اولین بار با شخصی به نام Uğur Kulaçoğlu ازدواج کرد. در همان سال صاحب یک فرزند پسر شد. ولی به خاطر اینکه در سن پایین ازدواج کرده بود با گذشت زمان اختلافت زیادی بین او و همسرش به وجود آمد و در سال ۱۹۹۴ این ازدواج به طلاق انجامید.
او در سال ۱۹۹۲ هولیا آوشار را در مرکز خریدی که در آن مشغول به کار بود، در حال خرید ملاقات کرد. هولیا اوشار باعث شد تا او سزن آکسو را ملاقات کند. در پی این ملاقات او به مدت دو سال به عنوان وکالیست همخوان با او همکاری کرد.
او پس از ۲ سال از سزن اکسو جدا شده و پیش سیاوش گیل به مدت یک سال به آموزش موسیقی پرداخت. پس از آن مدت‌ها در کلوب‌ها و بارهای شبانه، علی‌الخصوص در آنتالیا، به اجرا مشغول شد.
او مدتی به عنوان خواننده پشتیبان اکسو کار کرد، قبل از همکاری با آلتان چتین که به او در تهیه اولین آلبوم استودیویی اش، Senden İbaret، که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد، کمک کرد. او بعداً آلبوم MÜ-YAP Sen Yoluna... Ben Yoluma را منتشر کرد. … (۲۰۰۲)، پس از آن Aşk Kadın Ruhundan Anlamıyor (2004) و Apayrı (۲۰۰۶). این آلبوم‌ها او را به یکی از هنرمندان موفق در داخل ترکیه در دهه ۲۰۰۰ تبدیل کرد. با آلبوم Nasıl Delirdim؟ (۲۰۰۷)، او سبک خود را به سمت موسیقی الکترونیک تغییر داد و برای مدتی از موسیقی پاپ فاصله گرفت. در این دوره که اولین دهه فعالیت او را تشکیل داد، بسیاری از آهنگ‌های او به موفقیت‌های بزرگ تبدیل شدند، از جمله "Yalanın Batsın", "Sen Yoluna... Ben Yoluma...", "Acele Etme", "Kırmızı"، "Kırmızı" Kelepçe, "Aşkın Ateşi", "Kibir" و "Romeo".
اگرچه آهنگ‌های الکترونیکی ینر مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، اما او در مقایسه با کارهای قبلی‌اش دچار ضرر تجاری شد، که منجر به مشکلات متعددی با شرکای تهیه‌کننده‌اش شد. از این رو، دوران موسیقی الکترونیک ینر در چند سال و با آلبوم پاپ Hande'ye Neler Oluyor به پایان رسید. (۲۰۱۰) او به بیلبرد موسیقی پاپ بازگشت. آلبوم‌های پاپ منتشر شده در این مرحله از زندگی حرفه‌ای او اغلب با آلبوم‌های اولیه‌اش مقایسه می‌شدند، و اگرچه به‌طور کلی نقدهای متفاوتی دریافت کردند، اما بسیاری از آهنگ‌های آن‌ها، به‌ویژه آهنگ‌هایی از Mükemmel (2014) و Hepsi Hit Vol. 1 و جلد. 2 (17-2016) توانست در صدر جدول موسیقی ترکیه قرار گیرد. از جمله این آهنگ‌ها می‌توان به «بدروم»، «یا یا یا یا»، «نابر»، «سباستین»، «مور»، «باکیکاز آرتیک» و «بنی سو» اشاره کرد.
ینر در طول زندگی حرفه ای خود تحت تأثیر تعدادی از هنرمندان از جمله مدونا قرار گرفته‌است که تصویر، کلیپ‌ها و اجراهای او اغلب با او مقایسه می‌شود. در دهه ۲۰۰۰، او یکی از معدود هنرمندانی بود که آلبومی داشت که با موفقیت بیش از ۱ میلیون نسخه در ترکیه فروخت. در سال ۲۰۱۳، او خواننده ترکی بود که موزیک ویدیوهایش بیشترین بازدید را در یوتیوب داشت. در اواخر دهه ۲۰۰۰، او به عنوان نماد همجنس‌گرایان در داخل ترکیه شناخته می‌شد و با بیان برخی اظهارات خواستار ارتقای حقوق دگرباشان جنسی در ترکیه شد، اما پس از سکوت در مورد مسائل دگرباشان جنسی در سال‌های بعد، هدف انتقاد قرار گرفت. در نیمه دوم دهه ۲۰۱۰، او دامنه کار خود را گسترش داد و به‌طور دوره ای به عنوان اپراتور کلوپ‌های شبانه مختلف مشغول به کار شد. ینر پنج جوایز پروانهٔ طلایی و همچنین چهار جایزه موسیقی کرال ترکیه را دریافت کرده‌است و جوایز و نامزدهای مختلف دیگری نیز دریافت کرده‌است.
دیالکتیک به معنای مباحثه و مناظره است. دیالکتیک یکی از روش‌های فلسفه و نظریه‌ای دربارهٔ سرشت منطق است. پیشینهٔ روش دیالکتیکی به یونان باستان و به‌طور مشخص به نظریات سقراط بازمی‌گردد.
به بیان ساده، هر گاه، دو دیدگاه فلسفی در تضاد با همدیگر باشند، کُنشی خرَدگرایانه که آن دو را در یک نظریه جدید، جمع کند، رخ می‌دهد که همان دیالکتیک است. از نظر هگل و مارکس این امر، اجباری و ذاتیِ خرَد است.
حدود پنج قرن پیش از میلاد، هراکلیتوس (فیلسوف یونانی)، نخستین کسی بود که این لفظ را به کار برد. او باور داشت که عالم همواره در حال تغییر و حرکت است و هیچ چیز پابرجا نیست.
دیالکتیک اول بار توسط سقراط حکیم در مقابلِ طرف گفتگوی خود در پیش گرفته‌شد. هدف وی از این روش، رفع اشتباه و رسیدن به حقیقت بود.
روش او بدین‌گونه بود که در آغاز، از مقدمات ساده شروع به پرسش می‌‌کرد و خود نیز با آنها موافقت می‌کرد و به درستی آن اقرار می‌کرد؛ سپس به تدریج به سؤالات خود ادامه می‌داد تا اینکه بحث را به جایی می‌رساند که طرف مقابلش، دو راه بیشتر نداشت:
این روش گفتگو و بحث، امروزه نیز به نام «روش دیالکتیکی» یا «روش سقراطی» معروف است.
افلاطون، کلمه دیالکتیک را به روش خاص خود معنا کرد که هدفش دستیابی به شناخت حقیقی بود. به باور او، از راه انتهاج عقلی و همراه با عشق، باید نفس انسانی را به سوی درک کلیات یا مُثُل که حقایق عالمند، راهنمایی کرد. او راه خاص خود را برای کسب این نوع روش و شناخت، دیالکتیک نامید و تمام آثارش را نیز به طریق بحث و گفتگو و یا به عبارت دیگر به روش دیالکتیکی نوشت.
هِگِل با تکیه به مفهومی که "هراکلیتوس" ساخته بود و در ادامهٔ نظریهٔ وی، منطق و روش مخصوص خود را برای کشف حقایق، دیالکتیک نام گذارد. وی، وجود تضاد و تناقص را شرط تکامل فکر و طبیعت می‌دانست و معتقد بود که پیوسته ضدی از ضد دیگری تولید می‌شود.
بالاخره در مکاتب مارکسیسم و لنینیسم، واژه دیالکتیک به معنای حرکت و تحول در تمام جنبه‌های مادی، اجتماعی، اقتصادی، اخلاقی و طبیعی به کار رفت. بدین ترتیب، فلسفه دیالکتیک در این مکاتب چیزی جز مطالعه طبیعت و جامعهٔ در حال دگرگونی نیست.
مارکس و انگلس نظرات مادی خود را براساس منطق هگل تشریح و تبیین کردند و از همین‌جا بود که ماتریالیسم دیالکتیک به وجود آمد. در حقیقت، ماتریالیسم دیالکتیک، ترکیبی است از فلسفه مادی قرن هجدهم و منطق هگل که مارکس و انگلس این دو را به یکدیگر مرتبط کردند.
لنین نیز دیالکتیک را با استفاده از قاعده جمع جبری صفر توضیح می‌دهد.
زیارتگاه امامزاده معصوم در خیابان قزوین بین گمرک و سه راه آذری در محل پل امامزاده معصوم در تهران واقع شده است. همچنین امامزاده معصوم نام محله‌ای است منطقه ۱۰ شهرداری تهران در خیابان قزوین تقاطع خیابان برادران شهید عرب ( هفت چنار). صاحب این آرامگاه از نوادگان امام پنجم شیعیان محمد باقر می‌باشد.
ساختمان این بقعه که قدمت تاریخی‌اش به دورهٔ صفویه بازمی‌گردد ساده و بی پیرایه‌است و گنبد فیروزه‌ای رنگ و کاشیکاری زیبایش که به سبک عهد صفویه‌است زینت بخش این بقعه گردیده‌است. بنای امامزاده معصوم در زمان شاه عباس به شکل بقعه درآمد. مساحت آن هم اکنون، ۱۲۰۰ متر مربع و مساحت ساختمان با حیاط بیش از ۲۰۰۰ متر مربع است.
در حال حاضر، پروژه فرهنگی، مذهبی و اجتماعی به نام قمر بنی هاشم در اطراف این امامزاده در حال ساخت است.
داخل حرم و بر روی مرقد امامزاده معصوم، ضریح کوچک و زیبایی قرار دارد. دو رواق نسبتاً کوچک نیز در ضلع شرقی و غربی داخل حرم وجود دارد.
در ایوان جنوبی دو کتیبه کوچک مرمر طرفین درب حرم نصب گردیده که یکی در تاریخ ۱۰۴۰ هجری قمری و در دیگری تاریخ ۱۲۴۰ هجری قمری به چشم می‌خورد که بر اساس آن بنای اولیهٔ این بقعه مقارن با سال‌های اول سلطنت شاه صفی توسط خواجه محب فرزند حاجی رمضان بریانکی در سال ۱۰۴۰ دستخوش تعمیر و مرمت گردیده‌است؛ ولی از کتیبهٔ دوم معلوم می‌شود که این تعمیر و مرمت هم مانع انهدام بقعه مزبور نگشته و ۲۰۰ سال پس از آن، بقعه کنونی به جای بقعهٔ ویران شده قبلی بنا گردیده‌است.
این بنا در چند دههٔ اخیر نیز چندین بار مورد مرمت قرار گرفته که از آن جمله می‌توان به بازسازی ایوان جنوبی با ستون‌ها و تیرهای فلزی اشاره نمود. آیینه کاری داخل بنا توسط محمدرضا نوید به سال ۱۳۷۳ ش انجام گرفته که بانی آن حاج علی قجر است و در قسمتی از ضریح نوشته شده: اصفهان زرگری حسن پرورش، قلمزنی اکبر سبزیان و نجاری اخوان خالق زادگان ساخته شد. این امامزاده دارای فضای سبز وسیع، زائر سرا، پارکینگ و امکانات رفاهی مناسبی جهت استفاده زائرین محترم است. بنای مزبور که از آثار دوره صفویه و قاجار است به شماره ۱۹۱۳ جزو آثار ملی ثبت شده‌است.
این بقعه هم‌اکنون نیز در حال مرمت و بازسازی است که بنا به ظاهر، مکان‌هایی جهت کتابخانه و سالن اجتماعات و حسینیه در نظر گرفته شده‌است. با توجه به فضاهای سبز اطراف امام‌زاده معصوم بزرگترین امامزاده تهران نیز هست.
سایت امامزاده معصوم
تازیانه یا شلاق ابزاری است که به صورت سنتی از سوی انسان‌ها به کار گرفته شده تا با ایجاد ترس یا درد حیوانات یا انسان‌های دیگر را به فرمان خود درآورد. تازیانه دو نوع است، یک نوع آن سخت و محکم است و دیگری کاملاً نرم و انعطاف‌پذیر است که نوع دوم معمولاً بلندتر است. برخی از تازیانه‌های ترکیبی از دو نوع اول اند یعنی دسته‌ای محکم و انتهایی انعطاف‌پذیر دارند مانند تازیانه‌های شکار.
از دیدگاه اجتماعی کاربرد تازیانه یا کاربرد بیش از حد آن بر روی حیوانات نوعی آزار و اذیت حیوانات دانسته می‌شود و ناپسند است.Curnutt, Jordan. Animals and the law: a sourcebook. Contemporary Legal Issues. ABC-CLIO. pp. 260–261. .
تک‌گویی یا مونولوگ یکی از شگردهای ادبیات داستانی و هنرهای نمایشی است که در آن شخصیت داستان یا گویندهٔ شعر خطابه یا داستان یا وصف و درددلی را به تنهایی، خطاب به خود یا بینندگان و شنوندگان، عرضه می‌کند و در برابر دیالوگ(همگویی) قرار می‌گیرد.
تک گویی ممکن است پاره‌ای از داستان و نمایشنامه را تشکیل دهد یا خود، داستان یا نمایشنامه‌ای مستقل باشد. قسمت‌های اولیهٔ شازده احتجاب نمونه‌ای از به کارگیری این شیوه در داستان است.
همچنین یکی از مشهورترین تک‌گویی‌ها در ادبیات قطعهٔ «"بودن یا نبودن"» از نمایشنامه "هملت" اثر شکسپیر است.
تک گویی انواع گوناگونی دارد: تک گویی ساده، تک گویی نمایشی، حدیث نفس، تک گویی درونی.
کونان کریستوفر اوبراین متولد ۱۹۶۳ از شخصیت‌های مشهور تلویزیونی آمریکا است. اوبراین که در بوستون متولد شده، دانش‌آموخته دانشگاه هاروارد بوستون است.
او در حال حاضر مجری برنامه کونان (تاک شو) می‌باشد که از سال ۲۰۱۰ از شبکه تی بی اس پخش می‌شود.
او قبلاً، مجری برنامه امشب با کانن اوبراین بود که از شبکه ان بی سی و از لس آنجلس پخش می‌شد.
وی قبل تر مجری شبانگاهی برنامه تلویزیونی آخر شب با کانن اوبراین از شبکه سراسری ان بی سی بود (که برنده جایزه امی نیز شد). این برنامه از شهر نیویورک به‌طور زنده پخش می‌گردید.
او پیش از این نیز در نویسندگی برنامه کارتونی سیمپسون‌ها نقش داشت و شخصاً اذعان داشته که این کارتون تلویزیونی زندگی او را متحول ساخته.
کونان اوبراین همچنین یکی از قدیمی‌ترین مجری‌های برنامه تلویزیونی در آمریکا است که همچنان در حال فعالیت است و همچنان پس از سال‌ها مجری گری (از ۱۹۹۳) کماکان در شبکه تی بی اس آمریکا مشغول به کار است و به عنوان یک نماد در صنعت برنامه‌های تلویزیونی و تاک شو در ایالات متحده شناخته می‌شود.
کونان اوبراین پس از درگیری با تلویزیون ان بی سی بر سر تداخل برنامه تلویزیونی او با جی لنو در سال ۲۰۱۰ از این شبکه شکایت کرده و طبق گفته‌ها ۴۵ میلیون دلار غرامت گرفت و این شبکه را ترک گفت.
وی از سال ۱۹۹۳ در برنامه آخر شب با کانن اوبراین در شبکه سراسری ان بی سی فعالیت داشت و برنامه‌های ویژه شبکه ان بی سی را نیز مجری گری می‌کرد. جی لنو در آن زمان مجری برنامه امشب با جی لنو بود که قبل از برنامه آخر شب با کانن اوبراین روی آنتن می‌رفت. لنو در آن زمان به عنوان مجری اصلی و قدیمی تر تلویزیون ان بی سی شناخته می‌شد.
در سال ۲۰۰۴ لنو در یکی از قسمت‌های برنامه خود قول داد که در سال ۲۰۰۹ خودرا بازنشسته و برنامه خود را به کانن اوبراین بدهد.
بدین صورت سنت برنامه امشب ان بی سی که سال‌هاست توسط نسل‌های پی در پی از مجریان این شبکه اداره می‌شود را زنده نگه داشته و آن را به مجری جوانتر بسپارد.
اما با فرارسیدن سال ۲۰۰۹ لنو با بدقولی بر حفظ خود در ان بی سی پافشاری کرد و با اینکه برنامه امشب توسط مدیران ان بی سی به کونان سپرده شد، لنو با اصرار به مسئولان شبکه، آن‌ها را مجاب کرد که شو جدیدی در شبکه ان بی سی در ساعت ۹ شب برای او در نظر بگیرند که باعث تداخل برنامه ها() شد.
نتیجه سماجت لنو این بود که آمار بیننده‌های هردو برنامه و به تبع آن آمار بیننده‌های تلویزیون ان بی سی افت کرد و همچنین برنامه‌های دیگر از جمله برنامه‌های خبری و ورزشی شبکه نیز برای پخش با مشکل روبرو شدند.
در نهایت مدیران شبکه تصمیم به تغییر ساعات شوهای هردو مجری کردند به گونه ای که زمان پخش برنامه کونان به ۱۲:۱۰ بامداد تغییر می‌کرد!
سرانجام کانن اوبراین پیشنهاد انتقال برنامه تلویزیونی اش به ساعت ۱۲:۱۰ بامداد از سوی مدیران ان بی سی را نپذیرفت و پس از ۱۶ سال فعالیت مجری گری در مراسم‌های مختلف و برنامه تلویزیونی آخر شب با کانن اوبراین مجبور به ترک این شبکه شد.
این مشکلات به علت سماجت لنو بر بازنشسته نشدن به وجود آمده بود و همه این را می‌دانستند اما وی در یک مصاحبه از مردم خواست که کونان را سرزنش نکنند! و این مشکلات تقصیر کونان نیست!
دیوید لترمن که در آن زمان مجری تاک شو شبکه سی بی اس بود در اظهار نظر به این حرف لنو گفت:" نگران نباش، کسی هرگز کونان را مقصر ندانسته بود! همه می‌دانند که کونان مقصر نیست. هنگامی که از تو (لنو) می‌خواهند از جایی بروی نباید بگویی من اینجا می‌مانم که شاید به من نیاز داشتید. لنو باید شبکه را ترک می‌کرد! "
کانن اوبراین پس از جدا شدن از NBC به شبکه TBS که شبکه ای در تلویزیون کابلی عادی است رفت و برنامه جدیدی با نام کونان اوبراین (یا به اختصار CoCo) راه اندازی کرد و که تا ژوئن سال 2021 بر روی آنتن این شبکه بود.
more information: https://en.wikipedia.org/wiki/2010_Tonight_Show_conflict
جان استوارت (زاده ۲۸ نوامبر ۱۹۶۲) از شخصیت‌های مشهور تلویزیونی آمریکا است.
او بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۵ مجری شبانگاهی برنامه تلویزیونی "دیلی شو" از شبکه سرتاسری کمدی سنترال بود. برنامه دیلی شوی آقای استوارت در هر انتخابات و در موضوعات سیاسی مورد مناقشه، با طنزی که هدفش انتقاد از جمهوریخواهان و محافظه‌کاران و گاه دموکرات‌ها بود، یکی از پربیننده‌ترین برنامه‌های نیم ساعته شب آمریکا شد. وی برنده جایزه امی می‌باشد. او همچنین نویسنده کتاب "America: A Citizen's Guide to Democracy Inaction" (آمریکا: راهنمای شهروندان برای یک دمکراسی ناتوان) می‌باشد.
استوارت که در نیویورک متولد گردید، دانش‌آموخته دانشگاه ویلیام اند ماری است.
استوارت همچنین فیلم گلاب را کارگردانی کرده‌است که داستانش در مورد یک روزنامه‌نگار ایرانی به نام مازیار بهاری، در خلال روزهای تظاهرات جنبش سبز است. که موسیقی فیلم توسط مهدیار آقاجانی نوشته است.
آرش میراسماعیلی (زادهٔ ۱۲ اسفند ۱۳۵۹ در خرم‌آباد) جودوکار ایرانی است. او دارنده دو مدال طلای جهانی، دو مدال برنز جهانی و چند مدال آسیایی است. میراسماعیلی رئیس فدراسیون جودوی ایران در ۱۶ خرداد ۱۴۰۲ با شکایت شاکی خصوصی به طور موقت از ریاست فدراسیون تعلیق شد که با حکم تبرئه دادگاه، وی در ۸ مرداد ۱۴۰۲ دوباره به عنوان رئیس به فدراسیون جودو بازگشت.
میراسماعیلی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ سیدنی برای نخستین‌بار در المپیک حضور یافت. او در دیدار رده‌بندی مقابل جیرولامو جیووینازو ورزشکار ایتالیایی شکست‌خورد.
میراسماعیلی علاقه‌مند بود تا بتواند مدال طلای بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ آتن را نیز به دست آورد. او در مراحل نخست باید با حریفی از اسراییل مبارزه کرد، اما بنا به قانون حد وزن مجاز المپیک، از دور مسابقات حذف شد. او انتخاب اول مجله آمریکایی اسپورتس ایلستریتد برای کسب مدال طلا در رشته جودو بود.
محمد خاتمی رئیس‌جمهور وقت ایران در واکنش به حذف "آرش میراسماعیلی" گفت:
در ۸ سپتامبر، دولت ایران در مراسمی که از تلویزیون رسمی ایران پخش می‌شد، به هر یک از دو طلایی اردوی ایران در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ و هم‌چنین آرش میراسماعیلی، مبلغی معادل ۱۲۵٬۰۰۰ دلار جایزه نقدی پرداخت کرد. "میراسماعیلی" این کار خود را دفاع از مردم فلسطین و محکوم کردن اسراییل اعلام کرد. مقامات سیاسی ایران به شدت از این کار او حمایت کردند و خبرگزاری ایرنا به نقل از محمد خاتمی رئیس‌جمهور وقت ایران نوشت که این اقدام در تاریخ افتخارات ایرانیان ثبت خواهد شد و این کار "آرش میراسماعیلی" به اندازه قهرمانی در مسابقات المپیک برای ما ارزش دارد. سپس مقرر شد که جایزه ۱۲۵٬۰۰۰ دلاری کسب مدال طلا به "آرش میراسماعیلی" اهدا شود. پس از آن محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور بعدی، نیز از او تقدیر کرد و در خصوص "میراسماعیلی" این چنین گفت:
غلامعلی حداد عادل رئیس مجلس ایران هم به میراسماعیلی تبریک و از تصمیم شجاعانه‌اش قدردانی کرد و در این رابطه گفت:
در تاریخ ۱۸ اوت ۲۰۰۴ فدراسیون جهانی جودو کمیسونی تشکیل داد تا موضوع وزن کم‌کردن میراسماعیلی را مورد بررسی قراردهد. پس از تحقیقات کمیسیون، اعلام کردند که "آرش میراسماعیلی" هیچ گونه قصدی برای اجتناب از رقابت در برابر نماینده اسراییل نداشته‌است.
میراسماعیلی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ پکن با ۲ برد و ۲ باخت در برابر جودوکاران ژاپنی و ازبک از رقابت‌ها حذف‌شد. او ابتدا با پیروزی کار خود را آغاز کرد سپس با جودوکاری از کشور لهستان به مبارزه پرداخت و در حالی که در وقت عادی به تساوی دست یافته‌بود توانست در امتیاز طلایی به پیروزی دست پیدا کند. "میراسماعیلی" در دور بعد از حریف ژاپنی خود شکست خورد و در گروه بازنده‌ها مسابقه را به شاریپوف از ازبکستان واگذارکرد و از دور مسابقات المپیک حذف‌شد.
میراسماعیلی در سال ۲۰۰۱ برای نخستین‌بار موفق به کسب مدال طلای مسابقات جهانی مونیخ شد. او توانست قهرمانی جهان خود را در مسابقات جهانی ۲۰۰۳ اوزاکا تکرار کند. "میراسماعیلی" همچنین در مسابقات جهانی ۲۰۰۳ قاهره و ۲۰۰۷ ریودوژانیرو موفق به کسب مدال برنز جهانی شد.
در مسابقات جهانی کوراش که در استان لرستان برگزار شد مشکلاتی به‌وجود آمد که اتحادیه جهانی کوراش "میراسماعیلی" را ۵ سال از هر گونه فعالیت در این رشته منع نمود.
درسال ۲۰۱۹ و در زمان ریاست "میراسماعیلی"، پس از وقایع مسابقات قهرمانی جهان در ژاپن، فدراسیون جهانی جودو تصمیم گرفت که فدراسیون جودو ایران را تعلیق کند.
در دی ماه ۱۳۹۹ به حکم "آرش" میراسماعیلی، حسن کردمیهن به عنوان مشاور و رئیس کمیته فرهنگی فدراسیون منصوب‌شد. کرد میهن متهم اصلی حمله به سفارت عربستان بود که بعد از حمله به سفارت مدتی به سوریه رفت و بعد از بازگشت در فرودگاه از سوی نیروی انتظامی بازداشت شد.
ایستگاه فضایی اسکای‌لب نخستین ایستگاه پژوهشی ناسادر فضا بود که بین سال‌های ۱۹۷۳–۱۹۷۹ در مدار زمین قرار داشت.
اسکای‌لب تنها ایستگاه فضایی بود که به‌طور انحصاری توسط ایالات متحده کار می‌کرد. یک ایستگاه دائمی که از سال ۱۹۸۸ برای مدت (حداقل) ۱۰ سال برنامه‌ریزی شده بود، اما بودجه آن لغو و تصمیم به مشارکت در ساخت یک ایستگاه فضایی بین‌المللی در سال ۱۹۹۳ گرفته شد. اسکای‌لب دارای جرم ۱۹۹٬۷۵۰ پوند (۹۰٬۶۱۰ کیلوگرم) و ماژول آپولو، ۳۱٬۰۰۰ پوند (۱۴٬۰۰۰ کیلوگرم) بود. ماژول خدمات(csm)که به آپولو متصل بود و شامل یک کارگاه آموزشی، رصدخانه خورشیدی و چند صد آزمایشگاه علوم زیستی و علوم فیزیکی است. این ایستگاه توسط موشک Saturn V اصلاح شده ی: Saturn INT-21 به مدار پایینی زمین پرتاب شد، این آخرین پرواز برای موشکی بود که پیشتر برای مأموریت‌های فرود فضاپیمای آپولو ماه مشهور است. سه مأموریت بعدی خدمه سه فضانورد را در آپولو CSM پرتاب شده توسط موشک کوچکتر Saturn IB تحویل دادند. برای دو مأموریت نهایی خدمه به اسکای‌لب، ناسا در صورت نیاز به مأموریت نجات در مدار، از Apollo CSM / Saturn IB یک نسخه پشتیبان تهیه کرد، اما این وسیله نقلیه هرگز پرواز نشد. هنگام جدا شدن سپر میکرو متوروئید از کارگاه، ایستگاه آسیب دید و یکی از آرایه‌های اصلی صفحه خورشیدی را با خود برد و آرایه اصلی دیگر را گرفت. این امر بیشتر قدرت برق خود را از دست داده و همچنین محافظت در برابر گرمای شدید خورشید را از بین برد و تهدید به غیرقابل استفاده کردن آن کرد. خدمه، اول سایه حرارتی جایگزینی را به کار گرفتند و صفحات خورشیدی گیر کرده را آزاد کردند تا اسکای‌لب را نجات دهند. این اولین بار بود که تعمیراتی به این بزرگی در فضا انجام می‌شد.
مهندس موشک، ورنهر فون براون، نویسنده داستان‌های علمی، آرتور سی کلارک، و دیگر طرفداران اولیه سفر فضایی خدمه، تا دهه ۱۹۶۰ انتظار داشتند که یک ایستگاه فضایی یک گام اولیه مهم در اکتشافات فضایی باشد. فون براون از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴ در انتشار یک سری مقالات تأثیرگذار در مجله Collier با عنوان «انسان به زودی فضا را تسخیر خواهد کرد!» شرکت کرد. وی یک ایستگاه بزرگ دایره ای به قطر ۲۵۰ فوت (۷۵ متر) را در نظر گرفت که برای ایجاد جاذبه مصنوعی بچرخد و به یک ناوگان شاتل فضایی ۷۰۰۰ تنی (۶٬۴۰۰ متریک تن) برای ساخت در مدار نیاز دارد. ۸۰ مرد موجود در این ایستگاه شامل ستاره شناسانی هستند که با تلسکوپ کار می‌کنند، هواشناسان برای پیش‌بینی وضعیت هوا و سربازانی برای نظارت. فون براون انتظار داشت که سفرهای آینده به ماه و مریخ از ایستگاه خارج شوند. توسعه ترانزیستور، سلول خورشیدی و تله متری، در دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ منجر به ماهواره‌های خاموش شد که می‌توانستند از الگوهای هوا یا سلاح‌های هسته ای دشمن عکس بگیرند و آنها را به زمین بفرستند. برای چنین اهدافی دیگر ایستگاه بزرگی لازم نبود و برنامه آپولو ایالات متحده برای اعزام افراد به ماه حالت مأموریتی را انتخاب کرد که نیازی به مونتاژ در مدار نداشته باشد. یک ایستگاه کوچکتر که یک موشک می‌تواند برای اهداف علمی ارزش خود را حفظ کند.
مدیریت ناسا نگران از دست دادن ۴۰۰۰۰۰ کارگر درگیر در آپولو پس از فرود روی ماه در سال ۱۹۶۹ بود. دلیلی که فون براون، رئیس مرکز پرواز فضایی مارشال ناسا طی دهه ۱۹۶۰، از ایجاد ایستگاه کوچکتر پس از احداث ایستگاه بزرگ خود حمایت کرد این بود که او می‌خواست کارهایی فراتر از ساخت موشک‌های زحل را برای کارمندان خود فراهم کند، که نسبتاً زود به پایان می‌رسید. در طول پروژه آپولو. ناسا دفتر سیستم پشتیبانی لجستیکی آپولو را راه اندازی کرد که در ابتدا قصد داشت روش‌های مختلف اصلاح سخت‌افزار آپولو را برای مأموریت‌های علمی مطالعه کند. این دفتر در ابتدا تعدادی پروژه برای مطالعه علمی مستقیم پیشنهاد کرد، از جمله مأموریت طولانی مدت اقماری که به دو پرتابگر Saturn V نیاز داشت، یک «کامیون ماه» بر اساس ماژول ماه (LM)، یک تلسکوپ خورشیدی خدمه بزرگ با استفاده از LM به عنوان محل‌های خدمه آن و ایستگاه‌های فضایی کوچک با استفاده از انواع سخت‌افزارهای مبتنی بر LM یا CSM. اگرچه ایستگاه فضایی را به‌طور خاص بررسی نمی‌کرد، اما طی دو سال آینده دفتر به‌طور فزاینده ای به این نقش اختصاص می‌یابد. در اوت ۱۹۶۵، دفتر تغییر نام داد و به برنامه‌های کاربردی آپولو (AAP) تبدیل شد.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Skylab»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۱ فوریه ۲۰۰۸).
نبردناو گونه‌ای کشتی جنگی بزرگ با زره ضخیم است که تسلیحاتی با بزرگ‌ترین کالیبر توپ‌ها دارد.فرهنگستان زبان و ادب فارسی. "فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان"، دفتر هفتم. بخش اوّل: فارسی. تهران: ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۵.
نبردناوها از سال ۱۸۷۵ تا پایان جنگ جهانی دوم قدرتمندترین کشتی‌های جنگی به‌شمار رفته و با قدرت آتش و زره بهتری نسبت به رزم‌ناوها، ناوها و ناوشکن‌ها، اهمیت راهبردی فوق‌العاده‌ای داشته و نمادی از قدرت ناوگان دریایی یک کشور به‌شمار می‌رفتند اما پیشرفت هواگردهای جنگی و افزایش برد آن‌ها و همین‌طور ساخت بمب‌ها و موشک‌های هدایت‌شونده موجب شد تا اهمیت توپ‌های بزرگ و دوربرد رو به کاهش بگذارد. زره نبردناوها قدرت حفاظت از آن‌ها در مقابل برخورد موشک‌های دارای کلاهک هسته‌ای را نداشت و مشخص شد که احتمال درگیری بین نبردناوها بسیار پایین است؛ در نتیجه تمامی کشورها نبردناوهای خود را که هزینه تولید و نگهداری بسیار سنگینی داشتند از نیروی دریایی خارج کردند. هرچند آمریکایی‌ها در دهه ۱۹۸۰ مجدداً چهار نبردناو کلاس آیووا ساخت جنگ جهانی دوم خود را به خدمت فراخواندند اما آن‌ها نیز در اوایل دهه ۱۹۹۰ از فعالیت خارج شده و آخرین آن‌ها در سال ۲۰۰۶ به‌طور قطعی از فهرست تجهیزات نیروی دریایی خارج شد.
طراحی نبردناوها به مرور در طول زمان با فناوری دگرگون شده‌است. در سال ۱۹۰۶، نبردناو بریتانیایی "دریدنوت" انقلابی در طراحی نبردناوها بود و برای سالیان دراز نبردناوهای نوین با نام «دریدنوت» مورد خطاب قرار می‌گرفتند.
نبردناوها برای دهه‌ها نماد افتخار و قدرت نیروهای دریایی و شکوه و توان ملی بودند. نبردناوها یک عامل مهم در نیروهای نظامی و سیاست بودند به طوری که رقابت تسلیحاتی آغاز سدهٔ بیستم بر سر ساختن نبردناوها یکی از دلایل اصلی آغاز جنگ جهانی اول بود.
پیمان‌های دریایی دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ تعداد نبردناوها را محدود کرد ولی باعث پایان تحول در طراحی آن‌ها نشد.
در جریان جنگ جهانی دوم هر دو طرف از نبردناوهای جدید و قدیمی استفاده می‌کردند. غیر از نبرد یوتلند، برخورد بین نبردناوها بسیار اندک بوده‌است. با افزایش برد نبردها در طول جنگ جهانی دوم، نبردناوها جای خود را به عنوان رکن اصلی ناوگان‌های دریایی به ناوهای هواپیمابر دادند.
نبردناوها در نیروی دریایی ایالات متحده در دوران جنگ سرد تنها برای مقاصد پشتیبانی توپخانه به کار رفتند. سرانجام آخرین نبردناو دنیا در مارس سال ۲۰۰۶ از فهرست کشتی‌های ایالات متحده خارج شد.
کشتی‌های موسوم به گالی با نیرو محرکه پارو و دماغه دراز زیر آب، نخستین نبردناوهای تاریخ دانسته می‌شوند. این شناورها با کوبیدن خود به شناورهای دشمن و پیاده کردن افراد مسلح در آن‌ها دشمنان را مورد حمله قرار می‌دادند. عصر گالی‌ها با ابداع احتمالی آن توسط مینوسی‌ها در جزیره کرت، از حدود ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد تا اواخر سده شانزدهم، طولانی‌ترین دوره هر نوع کشتی جنگی بود.
در نهایت توپ‌های سنگین به عنوان تسلیحات اصلی در نبردهای دریایی مورد استفاده قرار گرفتند. کشتی‌های پارویی که ساختاری سبک‌تر از آن داشتند که بتوانند تعداد زیادی توپ سنگین حمل کنند و برای اقیانوس‌پیمایی نامناسب بودند، شروع به کنار گذاشته شدن از ناوگان‌های قدرت‌های دریایی کردند. از هنگام پدیداری آرمادای اسپانیا در سال ۱۵۸۸، کشتی‌های بزرگ جنگی از پیش‌ران بادبان استفاده می‌کردند و با استقرار توپ‌های سنگین در طول کشتی، نبردهای دریایی را به سلطه خود درآوردند.
کشتی‌های اصلی بزرگ جنگی سده شانزدهم گالئون‌ها با سه دکل و بادبان‌بندی کامل بودند که تسلیحات خود را به جای عرشه بالایی در سطح کشتی، در عرشه‌های توپ درون بدنه کشتی قرار می‌دادند.
تاریخ کشتی‌های جنگی بزرگ‌توپ با ساخت اچ‌ام‌اس "ساورن آو ده سیز" در سال ۱۶۳۷ توسط انگلیسی‌ها آغاز شد. این کشتی با وزن ناخالص ۱۴۶۶ تن، حدود ۱۰۰ توپ داشت. تسلیحات اصلی این کشتی جنگی در طول کشتی در سه عرشه توپ قرار داشت. با این حال پیاده شدن در کشتی دشمن همچنان روش اصلی رزم دریایی بود. نبرد گالارد در سال ۱۶۵۳ شاهد پدیداری رزم کنار به کنار کشتی‌ها گشت. حداقل توپ‌ها در یک طرف کشتی برای مناسب بودن آن جهت مشارکت در چنین نبردهایی از ۳۰ توپ در سال ۱۶۵۰ به ۵۰ تا ۷۴ توپ در سال ۱۸۰۰ و ۸۰ توپ در سال ۱۸۴۰ رسید. پس از نبرد ترافالگار در سال ۱۶۹۷ کشتی‌های جنگی با ۱۲۰ توپ به استاندارد کشتی‌های درجه یک تبدیل شدند. آتش این توپ‌ها با پدیداری چخماق، لوله انفجاری و پیچ بالابر به شدت ارتقا یافت. علاوه بر این روش‌های جدید ساخت بدنه‌های چوبی امکان افزایش ابعاد این «نبردناوها» را با یک چهارم فراهم ساخت.
تا اواخر سده هفدهم کشورهای اروپایی انحصار چنین تسلیحات دریایی را در اختیار داشتند. تا هنگام پا نهادن امپراتوری ژاپن در عرصه، هیچ قدرت غیر اروپایی صاحب چنین کشتی‌های جنگی بزرگ و گران‌قیمتی نبود. نیروی دریایی بریتانیا حداکثر دوازده کشتی بزرگ در یک زمان داشت. پس از "ساورن آو ده سیز" کشتی‌های بزرگ‌تری موسوم به کشتی خط از جمله اچ‌ام‌اس "بریتانیا" ساخته شدند. این کشتی‌ها حداقل ۶۰ توپ داشتند و ضخامت صفحه چوبی بیرونی آن‌ها تا ۷۵ سانتی‌متر می‌رسید. بدین شکل کشتی‌های بزرگ جنگی به پیچیده‌ترین و گران‌ترین سازه‌های زمان بدل شدند.
با توجه به برد کوتاه حدود ۱۰۰ متری توپ‌ها، درگیری بین این کشتی‌های بزرگ در فاصله‌های بسیار کم اتفاق می‌افتاد و در نتیجه اقدام برای پیاده شدن در کشتی دشمن و به غنیمت گرفتن آن هنوز مرسوم بود. جز در صورت آتش‌گرفتن و انفجار در انبار مهمات، این کشتی‌ها جنگی چوبی معمولاً حتی از شدیدترین نبردها نجات می‌افتند. تعداد بسیار اندکی در اثر گلوله‌باران دشمن از بین رفتند.
آلفرد ژان باتیست لومر (۲۵ دی ۱۲۲۰، ایری-سو-لا-لیس - ۴ اسفند ۱۲۸۵، تهران) موسیقی‌دان نظامی فرانسوی بود که در سال ۱۲۴۷ خورشیدی در زمان پادشاهی ناصرالدین‌شاه قاجار (۱۲۲۶–۱۲۷۵ ه‍.خ) به ایران آمد تا به دانشجویان بخش موسیقی دارالفنون آموزش دهد.خالقی، روح‌الله. سرگذشت موسیقی ایران. تهران: بنیاد فرهنگ و هنر ماهور، ۱۳۸۱. .
او هارمونی را به موسیقی ایرانی معرفی کرد، قطعات زیادی با الهام از موسیقی ایرانی ساخت و موسیقی‌دانان برجسته‌ای از جمله ابراهیم آژنگ تربیت کرد.
او نخستین کسی است که خط نت را در ایران تدریس کرد و کوشش‌هایی برای ثبت موسیقی سنتی ایران کرده‌است.
نخستین کتاب تئوری موسیقی غربی در ایران به نام "نام نامه"، توسط "موسیو لومر فرانسوی" به نگارش درآمد. لومر دو کتاب تئوری نوشت که در جلد دوم به بحث هارمونی می‌پردازد. دو کتاب او توسط "مزین الدوله" به فارسی ترجمه و با چاپ سنگی در ۱۳۰۱ هـ.ق. در چاپخانه دارالفنون چاپ گردید.
همچنین او قطعه‌ای بی کلام به نام سلام شاه (نام جاوید وطن) به دستور ناصرالدین شاه ساخت. شاه پیش از نخستین سفرش به اروپا در سال ۱۸۷۳ م. (برابر ۱۲۵۲ ه‍. خ و ۱۲۹۰ ه‍.ق) دستور ساخت مارشی را به او داده بود که در دیدارهای رسمی شاه در کنار سرودهای ملی دیگر کشورها نواخته شود. این مارش بی‌کلام «سلام شاه» نامیده شد و در مراسم‌های رسمی به جای سرود ملی ایران به کار رفت. به همین دلیل، اروپاییان از آن به عنوان سرود ملی ایران یاد کرده‌اند.
این آهنگ برای پیانو نوشته شد و در دورهٔ مظفرالدین‌شاه بر روی صفحه هم ضبط شد. بر روی برچسب صفحهٔ این سرود عنوان سلام شاه با سلامتی، ارکس شاهی به فرمان مسیو لومر ژنرال حک شده‌است که نت این سرود در آرشیو ملی فرانسه موجود است.سپنتا، ساسان، تاریخ ضبط موسیقی در ایران، فصل ضبط صفحه‌های ایران، انتشارات ماهور، تهران، ۱۳۷۷خالقی، روح‌الله، سرگذشت موسیقی ایران، انتشارات صفی‌علی‌شاه، ۱۳۸۰موسیو لومر در ۲۵ دی ۱۲۲۰ در ایری-سو-لا-لیس شمال فرانسه متولد گردید و در ۴ اسفند ۱۲۸۵ در تهران دیده از جهان فروبست. آرامگاه او در گورستان دولاب قرار دارد.
سپنتا، ساسان، تاریخ ضبط موسیقی در ایران، فصل ضبط صفحه‌های ایران، انتشارات ماهور، تهران، ۱۳۷۷
خالقی، روح‌الله، سرگذشت موسیقی ایران، انتشارات صفی‌علی‌شاه، ۱۳۸۰
مناطق خشک الکلی به بخش، شهر، یا منطقه‌ای در آمریکا گویند که دارای قوانین منع فروش یا مصرف عمومی مشروبات الکلی به‌طور کامل یا جزئی است.
در مناطق «خشک»، فروش مشروبات الکلی ممنوع است، در صورتیکه در مناطق «نیمه خشک» قوانین به‌طور جزئی موجودند. به‌طور مثال در مناطق نیمه خشک نمی‌توان با محفظهٔ حاوی مشروب الکلی به‌طور روباز در خیابان و اماکن عمومی به صرف مشروب پرداخت، اما فروش آن آزاد است.
در مناطق خشک با اینکه فروش مشروبات الکلی ممنوع است، مصرف آن در داخل محیط خانه آزاد است.
تقریباً ۱۰ درصد خاک ایالات متحده منطقه خشک محسوب می‌شود و ۱۸ میلیون نفر از جمعیت ایالات متحده در منطقه خشک زندگی می‌کنند.
در سال ۱۹۳۳ اصلاحیه‌ای به کنگره ایالات متحده ارائه گردید که به موجب آن قوانین منع فروش الکل در سرتاسر کشور لغو گردید. اما این قانون فدرال که به "اصلاحیه بیست و یکم" مشهور شد، با این حال بایستی توسط دستگاه‌های قانون‌گذاری ایالتی و شهرها نیز به تصویب می‌رسید.
بسیاری از ایالات همگام با اصلاحیه بیست و یکم اقدام به لغو قوانین منع فروش مشروبات الکلی نمودند. اما معدودی از این نواحی این قوانین را لغو نکرده و کماکان «خشک» باقی ماندند.
سیروز یا تشمع کبدی به التهاب شدید کبد گویند. سیروز از نظر پاتولوژی خصوصیّات معینی دارد که با طیفی از تظاهرات بالینی مشخّص همراه است. پارانشیم کبد یک ضایعهٔ مزمن غیرقابل برگشت را نشان می‌دهد. این ضایعات ناشی از نکروز سلولهای کبدی، کلاپس شبکه حمایتی رتیکولی ومتعاقباً رسوب بافت همبند، تغییر شکل بستر عروقی و بازسازی ندولی پارانشیم باقی‌مانده کبد هستند. این روند پاتولوژیک یک مسیر نهایی شایع در انواع بسیاری از آسیبهای کبدی مزمن می‌باشد.
از دلایل عمده سیروز الکلیسم، بیماری هپاتیت C و سیروز صفراوی است. بیماران سیروتیک همواره با خطر تخریب کامل کبد خود مواجه هستند.
سیروز ممکن است با نارسایی کبدی، واریس عروق مری، انسفالوپاتی کبدی، هایپرتانسیون ورید پورت، آسیت و پریتونیت باکتریال همراه باشد. درمان در موارد پیشرفته با پیوند کبد است. بعد از پیوند کبد موفق هم امکان سیروز وجود دارد درحالیکه مشاهده شده است به دلیل نداشتن علم و عدم آگاهی ، این اتفاق را به ناموفق بودن پیوند مربوط میدانند.
سیروز کبدی
رَزَم‌ناو پوتمکین (به روسی: Броненосец Потёмкин، تلفظ:" بـِرُنِنُسِـتْس پوتمکین") نام فیلمی به کارگردانی سرگئی آیزنشتاین و ساخته شده به سال ۱۹۲۵ است.
نام این رزم ناو به افتخار گریگوری الکساندروویچ پوتمکین، یک چهرهٔ نظامی قرن ۱۸ روسیه گذارده شده بود.
موضوع فیلم شورش ملوانان رزم‌ناو پوتمکین در سال ۱۹۰۵ علیه افسران تزار مافوق خود در جریان انقلاب ۱۹۰۵ روسیه و همراهی مردمان با آن‌ها می‌باشد. فیلم از پنج فصل (اپیزود) تشکیل شده‌است: «مردان و حشره‌ها» که مقاومت ملوانان به علت این‌که به آن‌ها گوشت فاسد داده می‌شود را نشان می‌دهد. «نمایش در بندر» شورش ملوانان و کشته شدن رهبرشان واکولینچوک را به نمایش می‌گذارد. «مردی مرده برای عدالت فریاد می‌زند.» جنازهٔ واکولینچوک توسط مردم ادسا تشییع می‌شود. «پلکان اودسا» که سربازان تزاری مردم اودسا را قتل‌عام می‌کنند. «تسلیم سربازان» سربازان به شورشیان می‌پیوندند.
این فیلم فصلی معروف به نام «پلکان ادسا» دارد. این فصل مورد تقدیر یکی از معدود فصل‌هایی است که به صورت مجزا مورد تکریم منتقدان و دوستداران سینما قرار گرفته‌است. در این فصل که به پله‌های پریمورسکی یا پلکان پوتیومکین نیز مشهور است، سربازان کازاک روسی با تونیک‌های تابستانی خود صفی ماشین‌وار و هماهنگ تشکیل می‌دهند و به مردم عادی اودسا شلیک می‌کنند که در میان آن‌ها یک پسر جوان نیز دیده می‌شود. در انتهای این فصل یک مادر که بچه‌ای را در یک کالسکه حمل می‌کند نیز مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرد و وی کالسکهٔ بچه را به میان جمعیت فراری که از پله‌ها پایین می‌روند هل می‌دهد. فیلم‌های زیادی به این فیلم و فصل پلکان ادسا ادای دین کرده‌اند. از این جمله‌اند: تسخیرناپذیران اثر برایان دی پالما، اثر جرج لوکاس.
نکتهٔ آخر اینکه تمام وقایعی که روی پلکان‌های اودسا اتفاق می‌افتند، به احتمال زیاد زاییدهٔ تخیل قوی آیزنشتاین می‌باشند.
هرچند آیزنشتاین این فیلم را به عنوان یک تبلیغ (پروپاگاندا) انقلابی ساخته بود، ولی در حقیقت این فیلم وسیله‌ای شد تا وی تئوری مونتاژ خود را به بوتهٔ آزمایش بگذارد. وی یکی از چند درس خواندهٔ مکتب کولشوف بود که می‌خواست تئوری مونتاژ را امتحان کند. این تئوری به‌طور خلاصه بیان می‌کند که چگونه می‌توان با استفاده از عناصری ساده دلسوزی (سمپاتی) مخاطب را به دست آورد و بتوان کاری کرد که وی با یک گروه مشخص از طرفین فیلم (دراینجا ملوانان شورشی) همذات پنداری کند و از گروه دیگر (کازاک های تزاری) متنفر باشد. بهترین مثال‌ها برای این تئوری در فصل پلکان ادسا آورده شده‌اند.
برای مثال در صحنه‌ای که سربازان به بالای پلکان می‌رسند و صفوف منظم آن‌ها که بوسیلهٔ سایه‌هایشان قطع گردیده‌است، تداعی‌کنندهٔ شکل اریبی پلکان نیز هست.
تلفظ پوتمکین صحیح است و پرنس الکساندر پوتمکین در انگلیسی بدین صورت (Alexander Potemkin Russian nobleman)https://en.wikipedia.org/wiki/Grigory_Potemkin و به روسی ( الکساندروویچ گریگوری پوتمکین )(Потёмкин, Григорий Александрович)https://ru.wikipedia.org/wiki/Потёмкин,_Григорий_Александрович -http://www.hrono.ru/biograf/bio_p/potemkin_ga.php -http://ria.ru/history_spravki/20130730/953075597.html -http://100.histrf.ru/commanders/potemkin-grigoriy-aleksandrovich/ -
Wikipedia contributors, "The Battleship Potemkin," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Battleship_Potemkin&oldid=189383713 (accessed February 6, 2008).
کتاب درک فیلم اثر آلن کیسبی یر، ترجمهٔ بهمن طاهری، چاپ دوم؛ بهمن ۸۶
الکلیسم یا مِی‌بارگی عبارت است از هر نوع مصرف بیش از اندازهٔ الکل که منجر به آسیب شدید به سلامت جسم یا روان فرد شود. بر سر مفهوم الکلیسم اختلاف وجود دارد از این رو نشانه‌هایی که از سوی اکثریت پذیرفته شده‌است در رده‌های اختلال استفاده از الکل (دی‌اس‌ام-۵) و اعتیاد به الکل (آی‌سی‌دی-۱۱) جای می‌گیرد که هر یک در منابع مربوط به خود به‌طور کامل توضیح داده شده‌است.
استفادهٔ بیش از اندازه از الکل می‌توان به تمام اندام‌های زنده آسیب برساند اما بیش از همه بر مغز، قلب، کبد، لوزالمعده و دستگاه ایمنی اثر می‌گذارد. الکلیسم می‌تواند منجر به بیماری روانی، هذیان خمری، اِشکال در حافظهٔ نزدیک، ایراد در پاسخ دستگاه ایمنی، تپش قلب نامنظم، سیروز کبد و افزایش خطر ابتلا به سرطان شود.
نوشیدن الکل در دوران بارداری می‌تواند باعث ناهنجاری‌های جنینی ناشی از الکل شود. زنان معمولاً نسبت به مردان در برابر آثار مخرب الکل آسیب پذیرترند این می‌تواند به دلیل وزن کمتر، توان کمتر در سوخت و ساز الکل و نسبت چربی بالاتر در بدن باشد. در دستهٔ کوچکی از افراد، مصرف طولانی مدت، شدید و نادرست الکل منجر به آسیب به توانایی شناخت و درک فرد و زوال عقل می‌شود.
محیط و ارث دو عامل در ایجاد تمایل در افراد به مصرف نادرست الکل است. اما استرس و اختلالات مربوط به آن مانند دلشوره، فاکتور کلیدی در تمایل به الکلی شدن است چون مصرف الکل به صورت زودگذر می‌تواند احساس ناراحتی را کاهش دهد. عوامل محیطی از جمله فرهنگ و اجتماع، سطح استرس فرد، میزان دسترسی به الکل و ارزان بودن آن همگی می‌تواند ریسک تمایل به مصرف نادرست الکل را بالا ببرد. از دیدگاه پزشکی، الکلیسم به‌طور همزمان یک بیماری جسمی و روحی در نظر گرفته می‌شود. از این رو معمولاً برای تشخیص بیماری نخست به فرد یک پرسشنامه داده می‌شود تا به آنها پاسخ دهد و پس از آن برای تأیید داده‌ها و تشخیص نهایی، اطلاعات و آزمایش‌های بعدی صورت می‌گیرد.
برای پیشگیری از گسترش الکلیسم در جامعه‌ها تلاش شده تا سطح استرس افراد پایین آورده شود، فروش الکل متعادل تر و محدودتر شده (بخصوص به افراد جوانتر از سن قانونی)، بر روی الکل مالیات گذاشته شده تا قیمت آن بالاتر رود و آموزش در زمینهٔ مصرف درست الکل بیشتر شده‌است.
به دلیل مشکلاتی که ترک الکل می‌تواند برای فرد ایجاد کند، فرایند کنار گذاشتن این عادت باید با دقت بالا صورت گیرد؛ از این رو چندین شکل برای درمان الکلیسم پیشنهاد شده‌است. در یک روش استفاده از داروهای بنزودیازپین مانند دیازپام پیشنهاد شده‌است. البته همهٔ پزشکان چنین درمانی را نمی‌پسندند. همچنین ممکن است داروهایی مانند آکامپروسات، نالتروکسان و دی‌سولفیرام هم توصیه شوند تا فرد کمتر به نوشیدن روی بیاورد. بیماری‌های روانی و اعتیاد به دیگر مواد می‌تواند فرایند ترک الکل را بسیار پیچیده کند. از این رو روش‌های درمان گروهی و گروه‌های حمایت از بیماران الکلی تشکیل شده‌اند تا مانع از بازگشت فرد به الکل شوند. برای نمونه می‌توان به گروه الکلی‌های گمنام اشاره کرد که در این زمینه بسیار فعال اند.
بر پایهٔ برآورد سازمان جهانی بهداشت از سال ۲۰۱۶ نزدیک به ۳۸۰ میلیون الکلی در جهان شناسایی شده‌است. همچنین از سال ۲۰۱۵ نزدیک به ۱۷ میلیون الکلی در آمریکا شناسایی شده‌اند که ۷ درصد بزرگسالان را شامل می‌شود همچنین ۷۰۰ هزار تن از میان‌ها افراد ۱۲ تا ۱۷ سال اند. الکلیسم بیشتر در میان مردان و جوانان دیده می‌شود. از نظر جغرافیایی کمتر از همه در آفریقا (۱٫۱ درصد از جمعیت) و بیشتر در اروپای شرقی (۱۱ درصد از جمعیت) را تشکیل می‌دهد. الکلیسم به تنهایی باعث مرگ ۱۳۹۰۰۰ تن در سال ۲۰۱۳ شد که نسبت به سال ۱۹۹۰ با ۱۱۲۰۰۰ مرگ، تعداد مرگ و میرهای بیشتری را شامل می‌شود. برآورد می‌شود در مجموع ۳٫۳ میلیون مرگ (۵٫۹ درصد از کل آمار مرگ و میر) ناشی از الکل باشد. الکلیسم امید به زندگی افراد را نزدیک به ۱۰ سال کوتاه‌تر می‌کند. در سال ۱۹۷۹ سازمان جهانی بهداشت استفاده از واژهٔ الکلیسم را منع کرد چون به نظر معنی دقیقی را ارائه نمی‌کند و بیان داشت که استفاده از "سندرم وابستگی به الکل" مناسب تر است.
ریسک وابستگی به الکل در رده‌های پایین نوشیدن آغاز می‌شود این ریسک با حجم الکل نوشیده یا الگوی دفعات نوشیدن زیاد که منجر به مستی کامل می‌شود ارتباط مستقیم دارد هرچه تعداد "مست کردن‌های مقطعی" بیشتر باشد خطر وابستگی نیز بیشتر است.
از جمله ویژگی‌هایی که در افراد الکلی دیده می‌شود، کاهش حساسیت بدن نسبت به الکل است به عبارت دیگر فرد الکل بیشتری مصرف می‌کند اما اثر کمتری در بدنش نمود پیدا می‌کند؛ از سوی دیگر وابستگی جسمی به الکل است که کنترل مصرف برای فرد بسیار دشوار می‌شود به همین دلیل این افراد تمایل بسیار زیادی در مصرف الکل دارند. هر دوی این ویژگی‌ها در کنار هم یعنی دریافت تأثیر کمتر از الکل و وابستگی جسمی به آن باعث می‌شود که فرد الکلی در کنترل خود هنگام نوشیدن کم توان باشد. افراد الکلی در معرض ناهنجاری‌های روانی اند و احتمال خودکشی در آن‌ها بالا است. افسردگی یکی از مشکلات رایج در میان افراد الکلی است.
از جمله نشانه‌های هشداردهنده دربرابر الکل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
نوشیدن الکل تا حدی که باعث شود محتوای الکل خون (BAC) بین ۰٫۰۳ تا ۰٫۱۲ درصد باشد معمولاً باعث تغییر خلق و خوی فرد و احتمالاً سرخوشی می‌شود، همچنین اعتماد به نفس فرد بالا می‌رود، روابط اجتماعی اش بهتر می‌شود و اضطرابش از بین می‌رود. احتمالاً فرد دچار برافروختگی ناشی از الکل می‌شود، قضاوتش در مورد مسائل دچار ایراد می‌شود اما ماهیچه‌ها هنوز به خوبی کار می‌کنند. اگر با نوشیدن الکل، محتوای الکل خون فرد بین ۰٫۰۹ تا ۰٫۲۵ درصد قرار گیرد فرد دچار لتارژی می‌شود، آرامش سراسری پیدا می‌کند (دردهایش کاهش می‌یابد)، تعادل خود را از دست می‌دهد و دیدش تار می‌شود. اگر غلظت الکل خون بین ۰٫۱۸ تا ۰٫۳۰ درصد باشد فرد به شدت دچار گیجی می‌شود، نمی‌تواند درست صحبت کند، نمی‌تواند درست راه برود، پیوسته زمین‌می‌خورد (تلو تلو می‌خورد)، سرگیجه دارد و بالا می‌آورد. اگر غلظت الکل خون بین ۰٫۲۵ تا ۰٫۴۰ درصد باشد فرد دچار حالت بهت می‌شود، هشیاری خود را از دست می‌دهد، حافظهٔ کوتاه مدت او دچار مشکل می‌شود. به شدت بالا می‌آورد که این بالا آوردن هنگامی که فرد هشیاری بالایی ندارد می‌تواند باعث خفگی و مرگ فرد شود. دچار افسردگی تنفسی می‌شود (که خود آن می‌تواند مرگ آور باشد). غلظت الکل بین ۰٫۳۵ تا ۰٫۸۰ درصد می‌تواند باعث شود فرد به کما برود، افسردگی تنفسی پیدا کند و احتمالاً به دلیل مسمومیت ناشی از الکل جان بدهد.A hybridizing of effects as described at and
نوشیدن بیش از یک نوشیدنی در روز برای زنان و دو نوشیدنی برای مردان می‌تواند باعث افزایش احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی، فشار خون بالا، فیبریلاسیون دهلیزی و سکته مغزی شود. احتمال ابتلا به این بیماری‌ها اگر فرد عادت به مست کردن‌های مقطعی دارد، بیشتر هم می‌شود. علاوه بر این خطر خشونت و تصادف هم برای این افراد وجود دارد. برآورد می‌شود که سالانه نزدیک به ۳٫۳ میلیون مرگ (۵٫۹ درصد از کل مرگ و میرها) ناشی از الکل است. الکلی بودن، امید به زندگی افراد را تا ۱۰ سال کاهش می‌دهد. همچنین مصرف الکل سومین عامل مرگ زودرس در آمریکا است. مصرف نادرست و بلندمدت الکل می‌تواند باعث سیروز کبد، پانکراتیت، صرع، پلی‌نورپاتی، نشانگان ورنیکه–کورساکوف، بیماری قلبی-عروقی، کمبود مواد مغذی در بدن و سوء جذب، زخم گوارشی و ناکارآمدی جنسی شود. اگر مصرف الکل همواره زیاد و بدن توقف باشد می‌تواند باعث آسیب به دستگاه عصبی مرکزی و دستگاه عصبی پیرامونی شود. دامنهٔ گسترده‌ای از ضعف‌های دستگاه ایمنی و شکنندگی در استخوان بندی بدن ممکن است اتفاق بیفتد از این رو احتمال ایجاد شکستگی در استخوان‌های فرد به دلیل هر حادثه ای خیلی معمول است.10th Special Report to the U.S. Congress on Alcohol and Health , 2000, U.S. Department of Health and Human Services, Public Health Service National Institutes of Health, National Institute on Alcohol Abuse and Alcoholism.
اثرات بلندمدت وابستگی به الکل در زنان زودتر از مردان نمود پیدا می‌کند؛ همچنین نرخ مرگ در اثر وابستگی به الکل در زنان بیشتر از مردان است. از جمله اثرات مصرف بلندمدت الکل در زنان می‌توان به آسیب مغزی، کبدی و قلبی اشاره کرد. علاوه بر این احتمال ابتلا به سرطان سینه افزایش می‌یابد. مصرف زیاد و بلندمدت الکل تأثیر منفی بر باروری زنان می‌گذارد، عدم تخمک‌گذاری، به هم ریختن چرخه قاعدگی و یائسگی زودتر از جملهٔ این اثرات است.
افرادی که تاریخچه ای از مست کردن‌های مقطعی دارند و به درستی الکل مصرف نمی‌کنند ممکن است دچار کتواسیدوز شوند.
مصرف نادرست الکل در بلندمدت می‌تواند مجموعه ای از مشکلات روانی را برای فرد ایجاد کند. مشکلاتی شناختی فراوان‌ترین مشکلات این افراد است. نزدیک به ۱۰ درصد عوامل ایجاد کنندهٔ زوال عقل، به گونه ای مرتبط با مصرف الکل است. از این رو مصرف نادرست الکل تبدیل به دومین عامل اصلی ایجاد زوال عقل در افراد شده‌است. مصرف بیش از حد الکل به مغز آسیب می‌زند و با گذر زمان کم‌کم سلامت روان فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در این گونه افراد، به دلیل آسیب الکل به مغز، بویژه قشر پیش‌پیشانی آن، مهارت‌های اجتماعی به شدت آسیب می‌بیند. برای نمونه این افراد از روی تغییر چهرهٔ انسان‌ها و نوای گفتار آن‌ها متوجه احساس آنها نمی‌شوند؛ نظریه ذهن آنها دچار مشکل می‌شود، نمی‌توانند مفهوم شوخی و طنز را درک کنند. معمول‌ترین مشکلات روانی مرتبط با مصرف نادرست الکل عبارتند از اختلال اضطراب و افسردگی عمده. مشکلات روانی فرد معتاد به الکل در هنگام ترک آن بدتر می‌شود اما با مقاومت فرد و ادامهٔ فرایند ترک، این مشکلات کم‌کم ناپدید می‌شوند. مصرف نادرست الکل می‌تواند باعث ایجاد روان‌پریشی، کنفوزیون و سندرم ارگانیک مغز هم بشود اما گاهی با اسکیزوفرنی اشتباه گرفته می‌شود. ایجاد و شدت گرفتن اختلال ترس اثر مستقیم با مصرف نادرست الکل در بلندمدت دارد.
در بسیاری منابع به همزمانی اختلال افسردگی عمده و الکلیسم اشاره شده‌است. در میان موارد چندابتلایی دو دستهٔ بزرگ وجود دارد، دسته ای که بازه‌های افسردگی با ترک مصرف الکل (به هرشکلی نه لزوماً نوشیدنی) ازبین رفته‌است و دستهٔ دیگر که با ترک الکل همچنان در افسردگی باقی مانده‌اند. استفاده از دیگر انواع مخدرها می‌تواند خطر ابتلا به افسردگی را بالاتر ببرد. بسته به جنسیت افراد مشکلات روانی ناشی از الکل می‌تواند متفاوت باشد در زنان معمولاً اختلالات روانی به صورت چند ابتلایی میان بیماری‌های اختلال افسردگی عمده، اضطراب، اختلال ترس، پرخوری عصبی، اختلال اضطراب پس از سانحه (PTSD) یا اختلال شخصیت مرزی روی می‌دهد. در مردان الکی چندابتلایی میان بیماری‌های اختلال شخصیت خودشیفته، اختلال شخصیت ضداجتماعی، اختلال دوقطبی، اسکیزوفرنی، اختلال کنترل تکانه و اختلال کمبود توجه بیش‌فعالی (ADHD) روی می‌دهد. معمولاً زنان الکلی بیش از دیگر زنان تعرض جنسی و خشونت خانگی را تجربه می‌کنند از این رو با مشکلات روحی بیشتری روبرو می‌شوند و هر بار بیشتر به الکل روی می‌آورند.
استفادهٔ نادرست، مشکل در استفاده، سوء استفاده و استفادهٔ بالا از الکل همه به گونه ای با الکلیسم ارتباط دارد و می‌تواند برای فرد استفاده کنند مشکلات جسمی، اجتماعی و حتی اخلاقی ایجاد کند. در سال ۲۰۰۵، وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا مصرف متوسط الکل را برای مردان حداکثر دو نوشیدنی الکلی استاندارد در روز و برای زنان حداکثر یک نوشیدنی الکلی در روز تعریف کرده‌است. Dietary Guidelines مؤسسهٔ ملی سوء مصرف الکل و الکلیسم آمریکا (NIAAA) اعلام کرده که مردانی که در هفته بیش از ۱۴ نوشیدنی استاندارد یا در روز بیش از ۴ نوشیدنی مصرف می‌کنند در خطر مشکلات ناشی مصرف الکل قرار می‌گیرند این مقدار برای زنان ۷ نوشیدنی در هفته یا ۳ نوشیدنی در روز است.
احمد ضیاء مسعود (زادهٔ ۱ مه ۱۹۵۶) سیاستمدار اهل افغانستان است. وی معاون اول سابق رئیس‌جمهور افغانستان، برادر احمدشاه مسعود عموی احمد مسعود و داماد برهان الدین ربانی است. وی در حال حاضر یکی از رهبران سیاسی مطرح افغانستان می‌باشد.
احمد ضیاء مسعود، در اول ماه مه سال ۱۹۵۶ در ولایت غزنی زاده شد.
او آموزش‌های ابتدایی را، در لیسه استقلال، که یک مکتب (مدرسه) فرانسوی در کابل است، به پایان رساند.
مسعود، سپس برای ادامه تحصیل، وارد مؤسسه پلی تکنیک کابل شد، اما تحصیل در این مرکز را، پس از سه سال، در سال ۱۹۷۸ (میلادی) رها کرد و به برادرش احمدشاه مسعود، در دره پنجشیر پیوست.
در فاصله سالهای ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۱ (میلادی) او فرمانده مجاهدین افغان در قرارگاه پریان پنجشیر بود.
او در آن سال، توسط برهان الدین ربانی، رئیس دولت اسلامی افغانستان، به عنوان مشاور رئیس دولت انتخاب شد.
آقای مسعود، در سال ۲۰۰۱ (میلادی) پس از سقوط طالبان و تشکیل دولت جدید افغانستان، از سوی حامد کرزی رئیس دولت انتقالی افغانستان، به عنوان سفیر این کشور در روسیه منصوب شد.
او در سال ۲۰۰۴ (میلادی) به فرمان رئیس‌جمهور، با حفظ سفارت افغانستان در روسیه، به عنوان سفیر غیرمقیم کشورش در ارمنستان، گرجستان و بلاروس نیز تعیین شد.
حامد کرزی نخستین رئیس‌جمهور منتخب افغانستان، در انتخابات ریاست جمهوری این کشور در سال ۲۰۰۵ (میلادی) احمد ضیاء مسعود را به همراه کریم خلیلی، به عنوان معاونان خود معرفی کرد.
آقای مسعود متأهل است و چهار فرزند، (سه دختر و یک پسر) دارد. همسر وی، دختر برهان الدین ربانی، رئیس‌جمهور پیشین افغانستان و عضو سابق مجلس نمایندگان این کشور است.
احمدضیا مسعود در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۳ به عنوان معاون اول زلمی رسول حاضر شد. پس از شکست تیم زلمی رسول و رفتن عبدالله عبدالله و اشرف غنی به دور دوم، از اشرف غنی حمایت کرد.
احمد ضیا مسعود بعد از انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۴ به تکت انتخاباتی اشرف غنی احمدزی پیوست و منحیث نماینده فوق‌العاده ریس جمهور در امور اصلاحات و حکومت داری خوب منسوب گردید. اما از همان ابتدای کار احمد ضیا مسعود روابط خوب با ریس جمهور نداشت، بعد از مشورت با بزرگان حوزه مقاومت, تصمیم بر آن گرفته شد تا از این سِمت کناره‌گیری نماید. اما اشرف غنی احمدزی از این جریان آگاهی حاصل نمود و در تاریخ ۲۸ حمل ۱۳۹۵, ارگ ریاست جمهوری با پخش اعلامیه یی از برکناری 'احمد ضیا مسعود' خبر داد.
احمد ضیا مسعود به تاریخ ۱۵ آگوست جهت گفتگوهای صلح عازم کشور پاکستان شدند. در این سفر وی را یونس قانونی، کریم خلیلی، میر رحمان رحمانی، حاجی محمد محقق، لطیف پدرام و صلاح الدین ربانی همراهی می‌کردند. این سفر کدام نتیجه یی را در پی نداشت و نظام جمهوریت از هم پاشید.
خون به پا خواهد شد فیلمی آمریکایی در ژانر درام به کارگردانی، تهیه‌کنندگی و نویسندگی پل توماس اندرسن، محصول سال ۲۰۰۷ است. این فیلم اقتباسی از رمان نفت به قلم آپتون سینکلر، است که در سال ۱۹۲۷ چاپ شده‌است. از بازیگران آن می‌توان به دنیل دی-لوئیس، پل دانو، کوین جی اکونر و کیران هایندز اشاره کرد.
این فیلم واکنش بسیار خوبی از سوی منتقدین و مردم کسب کرد . خون به پا خواهد شد در اکثر لیست های بهترین فیلم های قرن بیست و یکم قرار داشته و از آن به عنوان یک شاهکار نام میبرند .
در این فیلم دنیل دی-لوئیس توانست تمامی جوایز فردی از جمله اسکار، گلدن گلوب و بفتا را از آن خود کند.
در سال ۱۸۹۸ دنیل پلین‌ویو، جستجوگر نقره است که در یک سوراخ معدن واقع در نیومکزیکو به دنبال سنگ‌های باارزش می‌گردد. وی سرانجام پس از منفجر کردن دیواره‌ی سوراخ به مقصود خود می‌رسد، ولی مجروح شده و کشان کشان خود را به همراه آن سنگ به دفتر سنجش می‌رساند و گواهی تعیین ارزش فلزات گرانبها را دریافت می‌کند. در سال ۱۹۰۲ دنیل، یک منبع نفت را در نزدیکی لس آنجلس پیدا کرده و شرکت حفاری خود را تأسیس می‌کند. موقع کار در چاه نفت طی شکستن الوار نگهدارنده، وسایل به درون چاه سقوط کرده و یک نفر جان خود را از دست می‌دهد و دنیل فرزند کوچک او را که حالا یتیم شده به فرزندی می‌گیرد. اچ دبلیو پلین‌ویو به فرزند دنیل تبدیل شده و دنیل او را به عنوان شریک تجاری خود معرفی می‌کند.
در سال ۱۹۱۱ دنیل با موفقیت یک چاه نفت دیگر را به بهره‌برداری می‌رساند و شرکت خود را گسترش می‌دهد. جوانی به نام پل ساندی به ملاقات پلین‌ویو رفته و به او اطلاع می‌دهد که یک منبع نفت در روستای کوچکی به نام لیتل بوستون در کالیفرنیا وجود دارد که مزرعه خانوادگی آنها در آنجاست و به احتمال فراوان دارای نفت زیادی است. دنیل ابتدا قبول نمی‌کند ولی وقتی می‌فهمد که شرکت استاندارد اویل زمین های آنجا را خریده کمی مطمئن شده و با دادن مقداری پول به پل به همراه اچ دبلیو به سمت مزرعه ساندی حرکت می‌کند. دنیل نزد ساندی‌ها تظاهر می‌کند که شکارچی بلدرچین است و به جستجوی نفت می‌پردازد و با دیدن تراوش نفت به سطح زمین یقین پیدا کرده و به خانواده ساندی پیشنهاد می‌دهد که حاضر است زمین‌های آنها را با قیمت ۳۷۰۰ دلار بخرد. ایبل پدر پیر ایلای ساندی (شخصی که ادعا می‌کند از طرف خداوند به او وحی می‌شود)، برادر پل بلافاصله قبول می‌کند ولی ایلای تقاضای ۱۰۰۰۰ دلار برای نفت این زمین ها را می‌کند. دنیل با این رقم مخالفت کرده و قول می‌دهد به محض اکتشاف نفت ۵۰۰۰ دلار به کلیسای وحی سوم کمک کند.
دنیل به بنگاه املاک رفته و تمامی زمین‌های آن روستا را می‌خرد به استثنای زمین ویلیام بندی و طی یک سخنرانی به تمام مردم اطمینان میدهد که پس از استخراج نفت آن روستای برهوت و دورافتاده به یک روستای زیبا و پرامکانات تبدیل خواهد شد. استخراج نفت آغاز می‌شود، ابتدا همه چیز خوب به نظر می‌رسد ولی کم کم یکسری اتفاقات ناگوار روی می‌دهد: ابتدا در اثر سقوط یک میله به درون چاه یک کارگر کشته می‌شود و بعد هم در اثر فوران گاز ضربه‌ی سختی به سر اچ دبلیو وارد شده که باعث ناشنوایی او می‌شود. دنیل بعد از این اتفاقات دچار یک نوع رفتار خشونت‌آمیز شده که هنگام درخواست ۵۰۰۰ دلار توسط ایلای فوران کرده و پلین‌ویو کتک مفصلی به ایلای می‌زند، و ایلای که از این تحقیر عصبانی است کنترل خود را از دست داده و شروع به زدن پدرش ایبل می‌کند.
دنیل با مردی به نام هنری مواجه می‌شود که ادعا می‌کند برادر ناتنی‌اش است و با دادن مدارکی به دنیل او را راضی می‌کند که بگذارد در شرکت او کار کند. اچ دبلیو که بعد از آن واقعه به شدت منزوی و پرخاشگر شده سعی می‌کند با آتش زدن خانه هنری را بکشد ولی ناموفق می‌ماند و دنیل فرزند خوانده‌اش را به معلمی در سانفرانسیسکو می‌سپارد تا به او آموزش دهد. یک نماینده از استاندارد اویل پیشنهاد خرید تمام آن زمین‌ها و دادن یک پول هنگفت به دنیل را می‌دهد ولی دنیل که از اظهارنظر آن نماینده در مورد پسرش عصبانی است پیشنهاد آنها را رد میکند و بعد متوجه می‌شود قسمت بزرگی از ساحل آنجا در اختیار شرکت یونوکال است. با این وجود مزرعه باندی درست در مسیر احداث خط لوله قرار گرفته و مانعی جدی به شمار می‌رود.
پلین‌ویو به همراه هنری درگیر نوعی احساس وابستگی می‌شود ولی دنیل با یادآوری دوران کودکی خود، به حقیقت داستان هنری مشکوک شده و یک شب با اسلحه با او روبرو میشود و در کمال ناباوری می‌فهمد هنری دروغ گفته و برادر واقعی‌اش در اثر بیماری سل مرده است. هنری تقاضای بخشش می‌کند ولی دنیل از شدت خشم هنری را کشته و او را زیرزمین دفن می‌کند.
صبح روز بعد، پلین‌ویو توسط ویلیام بندی بیدار میشود، درحالی که بندی از جنایت دنیل اطلاع دارد و میخواهد دانیل در ازای دریافت حق احداث خط لوله در زمین‌های خود، در کلیسای ایلای توبه کند. ایلای در بخشی از مراسم توبه شروع به زدن دنیل می‌کند و از او می‌خواهد فریاد بزند که پسرش را ترک کرده است و در انتها او را غسل تعمید داده و دنیل با تشکر از او می‌رود. مدتی بعد احداث خط لوله آغاز شده و ایلای برای ترویج کلیسای خود لیتل بوستون را ترک می‌کند.
در سال ۱۹۲۷، مری ساندی خواهر کوچکتر ایلای با اچ دبلیو ازدواج می‌کند. دنیل فوق‌العاده ثروتمند شده و در یک عمارت اربابی زندگی می‌کند درحالی که به الکل اعتیاد پیدا کرده و زندگی تاریکی دارد. اچ دبلیو به همراه مترجم زبان ناشنوایان به سراغ پلین‌ویو رفته و درخواست اتمام مشارکت با او را می‌دهد. اچ دبلیو مایل است به همراه مری به مکزیک رفته و شرکت نفتی خود را به صورت مستقل در آنجا راه‌اندازی کند. دنیل واکنش بی‌رحمانه‌ای نشان داده و او را "یتیم نمک نشناس" و "حرامزاده داخل سبد" عنوان کرده و اچ دبلیو به او می‌گوید که خوشحال است پلین‌ویو پدرش نیست.