moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
پیشوند اگزا به معنای ۱۰ به توان ۱۸ بایت می‌باشد، اما در محاسبات که بایت بر حسب توانی از دو محاسبه می‌شود، یک اگزابایت معادل ۲ به توان ۶۰ بایت است.
در مکانیک سیالات جریان ثانویه جریان نسبتاً جزئی است که بر جریان اولیه قرار می گیرد، وقتی جریان اولیه با الگوهای جریانی که با تکنیک‌های ساده تحلیلی سیال غیرلزج قابل پیش‌بینی است با دقت کافی هم‌خوانی دارد.
دبلیو۳۹۵ یک مدل از گوشی‌های ساخته شده توسط کمپانی سونی اریکسون است و در سال ۲۰۰۹ میلادی عرضه شد و علیرقم اینکه در دوره اوجگیری تلفن همراه به بازار عرضه شد دارای امکانات زیادی نبود.
دبلیو۷۶۰ آی یکی از سری گوشی‌های واکمن کمپانی سونی اریکسون است که در سال ۲۰۰۸ عرضه شد و از امکانات خوبی به خصوص در عرصه موسیقی برخوردار است.
استان کوانگ‌بن، یکی از استان‌های کشور ویتنام با وسعت ۸۰۶۵٫۸ کیلومتر مربع و جمعیت ۸۵۷۸۱۸ نفر (سرشماری سال ۲۰۰۸) است.
این منطقه برای مدت زیادی به سلسله ون‌لانگ تعلق داشت و پس از آن بخشی از پادشاهی چامپا بود. پس از آن مالکیت این سرزمین محل اختلاف میان چامپا و دای‌ویت بود.
پارک ملی فونگ نها-که بانگ از میراث‌های جهانی یونسکو در این استان قرار دارد.
جی۷۰۰ از سری گوشی های هوشمند سونی اریکسون می‌باشد و در سال ۲۰۰۷ ساخته و روانه بازار شده، دارای نمایشگر لمسی با حساسیت کم و بیش خوب است که البته به دلیل ابعاد کوچکش همواره موردانتقاد بوده است، این گوشی برای افرادی که خواهان یک گوشی هوشمند بسیار ارزان با توانایی نمایش فایل‌های آفیس و ویرایششان هستند بهترین گزینه است.
بر پایه آخرین هماهنگی با بازار موبایل ایران بهای متوسط این گوشی 135000 تومان است.
منطقه حفاظت شده شالو و منگشت با مساحت ۱۲۹۹۱ (تقریبی ۱۳۰۰۰ )هکتار واقع در استان خوزستان، شهرستان ایذه در سال ۱۳۷۸ حفاظت شده اعلام شد. این منطقه در ۱۵ کیلومتری شهرستان باغملک و ۲۵ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان ایذه قرار دارد و دسترسی به منطقه تنها از ضلع شرقی و غربی آن امکان‌پذیر می‌باشد.
قسمت عمده منطقه کوهستانی برف‌گیر و ارتفاع آن بین ۷۸۰ تا ۳۶۱۸ متر از سطح دریاست. متوسط دما و بارندگی سالیانه ۱۴تا ۱۶ درجه سانتیگراد و ۸۰۰تا ۱۰۰۰ میلی‌متر بارش موجب تشکیل اقلیم نیمه‌مرطوب در ارتفاع کمتر ۱۰۰۰متر تا مرطوب معتدل و سرد در ارتفاع بالای ۲۰۰۰ متر در ناحیه شده‌اند. رودخانه پرآب کارون در شرق منطقه جریان دارد.
جلوه‌های زیبای طبیعی، وجود رودخانه کارون در نزدیکی منطقه، وجود بزرگترین سد های کشور یعنی سد کارون ۳ و سد کارون ۴ و راه‌های دسترسی مناسب، زمینه فعالیت‌های گردشگری را در منطقه فراهم نموده‌اند. کوهستان منگشت در شهرستان‌های لردگان و ایذه و باغملک، مرکب از کوه‌های شناز، تنوش، ناشلیل ,گره اسبید، مهولی، زردحلقه، نشا، گندمکار، سه‌پران، سرچاه، قوچه، بدرنگان، برآفتاب، کله، کلمه و دوزرد قرار دارد. بلندترین قله این کوهستان سه هزار و ششصد و هجده متر ارتفاع دارد که در ۵۵ کیلومتری جنوب شرقی ایذه و در پنجاه و دو کیلومتری گرمان و در سیزده کیلومتری شمال غربی روستای لیراب واقع شده‌است. جنگل ها تا ارتفاع ۲۱۰۰ متری هستند از ارتفاع بالای۲۱۰۰متری دیگر جنگلی دیده نمیشود و به مراتع ییلاقی و سرد و در ارتفاع بالای ۳۰۰۰متر به منطقه بسیار سرد و در بالای ۳۵۰۰متر ارتفاع به منطقه نیمه آلپی میرسد.
رودخانه‌های بلواس(ابوالعباس),تنگ کُرد, هلایجان، آب زردک، صیدون از دامنه‌های غربی، لیراب و سمه از دامنه جنوبی، خرسان و کارون از دامنه‌های شرقی این کوهستان سرچشمه می‌گیرند. بخش عظیمی از این کوهستان را جنگل‌های نسبتاً انبوه پوشانیده و در انتهای آن دریاچه‌ای به نام «بوندان» یا بندان ایجاد شده‌است. منطقه با پوشش جنگلی بسیار خوب و زیبا از غنای زیستی جانوری و گیاهی خوبی برخوردار است و همچنین آبشار توف اسپید و آبشار شیوند از زیبا ترین آبشار های استان خوزستان در این منطقه واقع شده است.
بلوط ایرانی گونه درختی شاخص و غالب منطقه به‌شمار می‌رود. علاوه بر آن گونه‌های بنه، کلخنگ، انجیر و کیکم در منطقه می‌رویند. در مجموع ۲۳۰ گونه گیاهی در منطقه موجود است به‌طوری‌که می‌توان از منطقه به عنوان یک باغ گیاهشناسی طبیعی دانست که عمده پوشش گیاهی منطقه را درختان بلوط تشکیل می‌دهند همچنین باغهای انار، انگور، انجیر، گردو و… در منطقه توسط باغداران روستائی ایجاد گشته‌اند دارای قدمتی دیرینه می‌باشند.
گونه‌های مهم جانوری منطقه عبارتند از: پلنگ، خرس قهوه‌ای، سنجاب ایرانی، کبک، تیهو، کمرکولی، سنگ‌چشم و دارکوب.
گونه‌های پرندگان درخت زی بیشتر در فصول بهار در سطح منطقه مشاهده می‌شوند و از پستانداران نیز شغال و روباه به وفور در منطقه وجود دارد وگونه‌های نظیر پلنگ و خرس قهوه‌ای بسیار کم در منطقه مشاهده می‌گردد.
با توجه به وجود دریاچه سد کارون ۳ که در ضلع شرقی منطقه قرار دارد، دسترسی یه این منطقه از دو راه زمینی و آبی امکان‌پذیر است که راه زمینی از راه‌های روستائی درجه ۲ می‌باشد و راه آبی نیز از دو نقطه شمالی شرق و جنوبی شرق به کمک شناورهای مخصوص که توسط مدیریت سد در اختیار همگان قرار می‌گیرد، امکان ورود رایگان به منطقه را فراهم کرده‌است.
در رابطه با راه‌های دسترسی جهت مشاهده حیات وحش و طبیعت بکر موارد ذیل را می‌توان انتخاب نمود:
مسیر دهدز – سادات حسینی با استفاده از خودرو بارج (شناور) و استفاده از جاده شنی تا روستای شیوند.
استفاده از بارج (شناور) از سد کارون ۳ تا روستای شیوند.
راه در دست احداث سد کارون ۳ به پاجول – شالو – گویله-جنگی-جوکار-سَرِواج-ده مورد-شیب زیتون-و در نهایت روستای عزیز احمد (سرپیر).
تالاب میانگران در جنوب غربی کوهپایه زاگرس و در فاصله یک و نیم کیلومتری شهرستان ایذه در شمال شرقی استان خوزستان واقع شده‌است. این تالاب که از تالاب‌های مطرح ایران می‌باشد، به‌طور میانگین ۲۵۰۰ هکتار وسعت دارد که در فصول پرآب سال خصوصاً زمستان وسعت آن به بیش از ۳۰۰۰ هکتار و در سال‌های کم باران وسعت آن به کمتر از ۲۵۰۰ هکتار نیز می‌رسد.
در پیرامون تالاب روستاه‌هایی موجود است که از جمله آن‌ها می‌توان پرچستان گوروئی، پرچستان اورک و شالو، فارم، میانگران علیا، خنگ کرمعلیوند، خنگ یارعلیوند، میانگران سفلی، خنگ اژدر، راسفند، و کول فرح، و … را نام برد.
منبع درآمد مردم حاشیه تالاب میانگران در گذشته از طریق دامداری و کشاورزی به خصوص کشت گندم، جو، ماش و برنج است.
. پرباران‌ترین ماه سال در این تالاب، دی ماه و کم باران‌ترین آن از اواخر خرداد تا اواسط مهرماه، میانگین تبخیر ماهیانه ۱۷۳میلیمتر،حداقل رطوبت نسبی ۲۵درصد است. هوای منطقه معمولاً در فصل تابستان همراه با شرجی و در زمستان‌ها سرد است به گونه‌ای که در پاره‌ای از موارد ارتفاعات اطراف آن از برف پوشیده می‌شود.
جاده آسفالته ایذه- پیون، جاده آسفالته ایذه- کول فرح و رراه عبوری میانگران علیا و سفلی و هونگ بامیروند ازمنتطقه نوروزی‌ها از جمله راه‌های دسترسی به تالاب میانگران است. این تالاب در منطقه نوروزی واقع شده‌است
پوشش گیاهی تالاب عبارت از نی از تیره لوئی و تیره، polygonacea گیاهان مرتعی از خانواده گرامینه، بقولات خارشتر و گیاهان خانواده لگومینوز مانند انواع یونجه یک ساله و شنبلیلهاست.
نوعی گیاه محلی به نام شتی و پاوکده نیز وجود داردکه روستائیان از آن برای پوشش منازل خود استفاده می‌کنند.
از مهم‌ترین گونه‌های جانوری در تالاب میانگران می‌توان تنجه، آنقوت، اردک نوک‌پهن، سرسبز، خوتکا، فلامینگو، گاو چرانک، لک لک سفید، لک لک سیاه، باکلان و حواصیل خاکستری نام برد.
اردک مرمری، اردک سرسفید و غازپیشانی سفید کوچک نیز از جمله پرندگان کمیاب موجود در این تالاب هستند.
این تالاب همه ساله در فصل مهاجرت پرندگان پذیرای گونه‌های مختلفی از پرندگان مهاجر آبزی و کنار آبزی است.
قورباغه قورباغه کسکیدز و]]، Bufo virifdis مار آبی]] Natrix tesesellate و ماهی گامبوزیا نیز از جمله آبزیان این تالاب هستند.
تالاب میانگران علاوه بر جاذبه‌های طبیعی و مهاجرت پرندگان ب و انواع آبزیان و به علت زیستگاه مرغان مهاجر جذبه زیادی برای گردشگران دارد این منطقه دارای آثار باستانی نیز می‌باشد که از جمله آنها، نقوش برجسته کول فرح در شرق شهرستان ایذه، قلعه گژدم واقع در هونگ بامیروند یا تنگ نوروزی روستای خنگ اژدر، نقش برجسته خنگ اژدر، واقع در هونگ بامیروند گوردخمه‌های باستانی در ابتدای هونگ بامیروند معروف به دره گوری نقش برجسته خنگ یارعلیوند و نقش برجسته کمالوند می‌باشد؛ و طبیعت بکر و درختان بلوط و کوهای سر به فلک کشیده این منطقه که بازدید کردن از موارد ذکر شده خالی از لطف نیست
از جمله مشکلات تالاب می‌توان به نبود وجود مراکز اقامتی در مجاورت تالاب و همچنین کم شدن سطح آب تالاب در فصل گرم سال و ورود پسابهای کشاورزی درون تالاب است.
از دیگر مخاطراتی که حیات این تالاب را به خطر می‌اندازد خشک شدن پی در پی تالاب و افزودن آن به اراضی کشاورزی، ورود فاضلاب و پساب‌های اراضی کشاورزی و از همه مهم‌تر تصمیم به برداشت آب در طرحی به نام آبیاری اراضی اطراف تالاب میانگران است که مصرف بی‌رویه آب از این تالاب در سال ۱۳۷۶ منجر به خشک شدن طبیعت باستانی این تالاب و حمله میلیون‌ها قورباغه به شهر ایذه شد.
بر خلاف مدارکی چون CCNA Wireless که بر روی محصولات سیسکو و MTCWE که بر روی محصولات میکروتیک تمرکز دارند، مدارک CWNP بر روی محصول خاصی تمرکز نداشته و به محصولات گوناگون می‌پردازد، همین مسئله موجب شده‌است که علاقه‌مندان به Wireless شرکت در دوره‌ها و امتحانات CWNP را نسبت به سایر مدارک Wireless در اولویت قرار دهند!
CWTS مخفف Certified Wireless Technology Specialist و نام مدرک سطح Entry شبکه‌های بی سیم است؛ که می‌توان آن را بهترین آغاز برای تحصیل در شبکه‌های بی سیم تلقی کرد!
در دروه‌های CWTS شما با مفاهیم اولیه فرکانس‌های رادیویی(RF)، استاندارهای شبکه‌های بی سیم، امنیت شبکه بی سیم و ... آشنا شده و برای ادامه تحصیل در سطوح بالاتر آماده می‌شوید، CWTS معادل مدرکی چون +Network در شبکه‌های سیمی است!
CWNA مخفف Certified Wireless Network Administrator و نام مدرک سطح administrator شبکه‌های بی سیم است، در دوره‌های CWNA فهم شما در شبکه‌های بی سیم افزایش یافته، Site Surveys را به‌طور عمیق تر آموخته و برای راه اندازی و مدیریت شبکه‌های بی سیم محلی آماده می‌شوید، در حال حاضر این دوره در ایران بیش از سایر دوره‌های CWNP برگزار می‌شود!
‍CWSP مخفف Certified Wireless Security Professional و نام مدرک سطح Professional شبکه‌های بی سیم در تخصص امنیت است، با توجه به آنکه خطرپذیری شبکه بی سیم نسبت به شبکه‌های سیمی بیشتر است، امنیت در شبکه‌های بی سیم اهمیت بیشتری پیدا کرده‌است، مباحث امنیتی در دوره‌های CWTS و CWNA نیز مطرح می‌شود اما لازمهٔ تخصص و کسب مهارت کافی برای تأمین امنیت شبکه‌های بی سیم، روی آوردن به CWSP است!
CWDP مخفف Certified Wireless Design Professional و نام مدرک سطح Professional شبکه‌های بی سیم در تخصص طراحی است، در دوره‌های CWDP به‌طور تخصصی Site Surveying را فرا آموخته و برای طراحی تخصصی شبکه‌های بی سیم و طراحی امنیتی آماده می‌شوید، CWDP جدیدترین مدرک CWNP محسوب می‌شود!
CWAP مخفف Certified Wireless Analysis Professional و نام مدرک سطح Professional شبکه‌های بی سیم در تخصص تجزیه و تحلیل است، در دورهٔ CWAP پس از مطالعه عمیق بر روی فرمت‌های Frame لایه فیزیکی و زیرلایه MAC، تجزیه تحلیل طیف و پروتکل‌ها را به‌طور حرفه‌ای آموخته و نهایتاً برای تجزیه و تحلیل، عیب یابی و از همه مهمتر، بهبود شبکه‌های بی سیم آماده می‌شوید!
‍CWNE مخفف Certified Wireless Network Expert و نام مدرک سطح Expert شبکه‌های بی سیم، آخرین مرحله برای حرفه‌ای شدن در شبکه‌های بی سیم و یادآور مدرک شگفت‌آور CCIE در شبکه‌های سیمی است، برای کسب این مدرک ابتدا می‌بایست هر سه مدرک سطح Professional یعنی CWSP, CWDP و CWAP را کسب نمایید و همچنین مدارکی دال بر این موضوع که سابقه جند سال کار در محیط سازمانی و همچنین ارائه مدارک سطوح پیشرفته شبکه از شرکت های معروفی مثل سیسکو نیز پیش نیاز CWNE میباشد.
گواهینامه‌های شغلی سیسکو
گواهینامه مؤسسه تخصصی لینوکس
مرکز مطالعات مهندسی شبکه‌های بی سیم
مسابقات هندبال بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ از ۱۳ نوامبر تا ۲۶ نوامبر سال ۲۰۱۰ در شهر گوانگ‌ژو، چین برگزار می‌شود.
۱۱ تیم در مسابقات مردان و ۸ تیم در مسابقات زنان حضور دارندویکی‌پدیای انگلیسی
سانسور در جمهوری خلق چین توسط حزب کمونیست که گردانندۀ رژیم چین است به‌کارگرفته و اجرا می‌شود. البته مکان‌های مخصوص تحت نظر چین همانند هنگ کنگ و ماکائو نظام‌های قانونی خود را دارند و این سیاست‌های سانسور در آن‌جا به‌کارگرفته نمی‌شود.
سانسور فرهنگی در چین به شدت زیاد است از جمله آن که حق انتشار به کتاب‌هایی که در آن ضد منافع دولت سخن پیش آمده داده نمی‌شود همچنین در این کشور هر فیلم یا مجموعه تلویزیونی (چه داخلی و چه خارجی) که در آن برضد حکومت سخنی آمده باشد توقیف می‌شود.
در این کشور رهبران گروه‌های مختلف مذهبی نمی‌توانند آزادانه عمل کنند و باید برای گرفتن مجوز و اجازه‌نامه باید مراحل گوناگونی را بگذرانند.
پارک اوگونوهارا یکی از پارک‌های توکیو پایتخت ژاپن است.
پارک کینوتا یکی از پارک‌های توکیو پایتخت ژاپن است.
پارک کیبا یکی از پارک‌های توکیو پایتخت ژاپن است. در کنار پارک موزه هنرهای معاصر توکیو (Museum of Contemporary Art Tokyo) قرار دارد.
فیلم ابرقهرمانی یکی از ژانرهای فیلم‌های سینمایی است که با تکیه بر اعمال یک ابرقهرمان یا گروهی از ابرقهرمان‌ها یا یک ابرشرور یا گروهی از ابرشرورها ساخته می‌شود. این‌گونه فیلم‌ها می‌توانند در ژانرهای دیگری همچون اکشن، فانتزی و علمی-تخیلی رده‌بندی شوند. بیشتر این فیلم‌ها از کتاب‌های کامیک الهام گرفته شده‌اند.
پارک کومازاوا-المپیک یکی از پارک‌های توکیو پایتخت ژاپن است.
هالینا پوشْویاتُوسْکا شاعر و نویسندهٔ نامدار زن لهستانی و یکی از مهمترین چهره‌های ادبیات مدرن لهستان است. بسیاری هالینا پوشویاتوسکا را جزو بهترین شاعران زن لهستان و هم‌ردیف برندهٔ جایزه نوبل، ویسلاوا شیمبورسکا می‌دانند.
هالینا پوشویاتوسکا در ۹ مهٔ ۱۹۳۵ در شهر چستوهووا و با نام «هالینا میگا» زاده شد. در زمستان ۱۹۴۵ وقتی که جبههٔ جنگ دوم جهانی از شهر چستوهووا می‌گذشت، هالینا دچار سرماخوردگی و آنژین شد که به دلیل شرایط جنگی و نبود دارو، این آنژین به قلب هالینا منتقل شد و به طوری که از آن پس او دچار مشکلات شدید قلبی درمان‌ناپذیری شد به طوری که اکثر زندگی‌اش در بیمارستان و استراحتگاه می‌گذشت.
در استراحتگاه هم بود که با عکاس جوانی به نام آدولف پوشویاتوسکی آشنا شد و در سال ۱۹۵۴ با او ازدواج کرد. آدولف زیباترین عکس‌ها را از هالینا گرفت و تابلوی نقاشی همسر شاعرش را نیز کشید. اما با گذشت دو سال زندگی زناشویی، آدولف در اثر بیماری قلبی درگذشت و هالینای ۲۱ ساله بیوه شد. او از آن پس دیگر هرگز ازدواج نکرد.
هالینا خود نیز مشکلات قلبی داشت و چندان امیدی به ادامهٔ حیاتش وجود نداشت؛ ولی امکانی فراهم شد تا او برای جراحی به آمریکا برود. عمل در سال ۱۹۵۸ با موفقیت صورت گرفت. هالینا می‌خواست تا حد امکان از آیندهٔ به‌دست‌آوردهٔ خویش استفاده کند سعی کرد هر چه زودتر انگلیسی بیاموزد. او برای ادامهٔ تحصیل در اسمیس کالج در نورتهامپتون ماساچوست پذیرفته شد و به مدت سه سال در آن‌جا درس خواند. پس از بازگشت به لهستان به در قدیمی‌ترین دانشگاه لهستان، دانشگاه یاگیه‌لونیان شهر کراکو برگشت تا در مقطع دکترا فلسفه بخواند. او به‌عنوان دانشجوی دکترا تدریس هم می‌کرد.
پس از پنج–شش سال وضع قلبش دوباره عود کرد. هالینا برای عمل به ورشو رفت و چند روز بعد از دومین جراحی قلبی، در ۱۱ اکتبر سال ۱۹۶۷ درگذشت. او در همان بیمارستانی درگذشت که بعدها در سال ۱۹۹۶ کریشتوف کیشلووسکی نیز در آن درگذشت.
هالینا نخستین شعر خود را در ۲۱ سالگی در مطبوعات به چاپ رساند. یک سال بعد، نخستین مجموعه شعرش را با نام «سرود بت‌پرستانه» منتشر کرد. این مجموعه با اقبال شاعران و منتقدان لهستانی روبرو شد. این عضو انجمن نویسندگان و شاعران لهستان طی زندگانی‌اش دو دفتر شعر دیگر نیز منتشر کرد: مجموعه شعر «امروز» (۱۹۶۳) و «چامه‌ای برای دستان» (۱۹۶۶) به‌اضافهٔ رمان کوتاه خودزندگی‌نامه‌ای «داستانی برای دوستی» (۱۹۶۷).
پس از درگذشت هالینا، اشعار چاپ‌نشدهٔ بسیاری از او پیدا شد، به‌اضافهٔ قصه‌ای برای کودکان، نمایش‌نامه‌ها و نامه‌هایش. دو مجموعه شعر دیگر پس از مرگ زودرس شاعر منتشر شد: «خاطره‌ای دیگر» (۱۹۶۸) و «اشعار بازیافته» (۱۹۹۷). «اشعار بازیافته» شامل اشعار چاپ‌شده و چاپ‌نشده و قصه‌های کودکان و نمایش‌نامه‌ها و نامه‌های هالینا بود.
در مجموع، هالینا طی زندگی ۳۲سالهٔ خود بیش از ۵۰۰ شعر سروده‌است. در سال ۱۹۹۷ مجموعه آثار او در کراکو چاپ شد.
هالینا جزو نسل شاعرانی بود که به نام نسل «زمان معاصر» در لهستان شناخته می‌شوند. هالینا شعر سپید می‌سرود و قالب‌شکنی می‌کرد؛ شعرش به شکل آزاد بود و وزن هجایی به کار نمی‌برد؛ از حروف بزرگ (که طبق روش سنتی می‌بایست بر سر هر سطر بیاید) پرهیز می‌کرد و حتی نقطه‌گذاری هم نمی‌کرد. اکثر اشعارش هیچ نام و عنوانی ندارد. هالینا شاعری بود که راجع به زنانگی خود می‌گفت؛ زنی بود شجاع که سعی بر این داشت تا دربارهٔ شور و آرزو و دلتنگی‌هایش به‌عنوان یک زن صحبت کند. موضوع اصلی شعر هالینا مرگ و عشق است. با وجود این‌که مرگ همچنان در آستانهٔ زندگی‌اش در کمین بود، هالینا به افسردگی تن نمی‌داد و شوق زندگی و انرژی مثبت در درونش می‌جوشید. این برداشت عاشقانه از زندگی در شعرش انعکاسی می‌یابد. علاقهٔ او به تفکر فلسفی نیز در اشعارش مشهود است.
چهل سال پس از درگذشت شاعر، در سال ۲۰۰۷ در خانهٔ پدری‌اش موزهٔ «هالینا پوشویاتووسکا» تأسیس شد. از آن زمان مسؤولیت این موزه بر عهدهٔ برادر کوچک هالینا، زبیگنیو میگا است. در لهستان به نام هالینا پوشویاتووسکا چند مسابقهٔ شعر و دکلمهٔ شعر برای نوجوانان وجود دارد. غیر از موزه‌ای به نام این بانوی شاعر لهستانی، در شهر زادگاهش نیمکتی وجود دارد به‌نام «هالینا» که تندیسی از شاعر بر آن نشسته‌است با گربه‌ای کنار پایش.
هالینا پوشویاتوسکا برای اوّلین بار در سال ۱۳۸۵ به ترجمهٔ علیرضا دولتشاهی و ایونا نویسکا به خوانندگان فارسی زبان معرفی شده است. هر چند آن دو، کار ترجمه اشعار هالینا را به ابتکار ایونا نویسکا در سال ۱۳۷۵ تما کرده بودند،پوشویاتوسکا هالینا، «ای زندگی ترکم کنی می‌میرم، تهران ۱۳۸۹، ص. ۷. امّا ترجمه یشان با تأخیر ده دوازده ساله به چاپ رسید.
همه ترجمه های این تیم مترجمین از اصل یعنی از زبان لهستانی است.
اوّلین ترجمه دولتشاهی و نویسکا از هالینا که معرفی شد، شعر «*** فریاد می زنم» بود که در اسفندماه سال ۱۳۸۵ در اینترنت، در سایت خزه آمد.
به زودی بعد از آن، در خردادماه سال ۱۳۸۶، پنج تا شعر دیگر به ترجمه همین دو نفر در سایت خزه معرفی شد. سایت خزه، بازدید ۲۲ تیر ۱۳۹۷ – لینک قابل دسترس نیست. این اشعار عبارت بود از: «*** اگر می خواهی ترکم کنی»، «*** و این پروانه که عادت داشت»، «*** ازلی اند این وِاژه ها»، «*** از روزی که آشنا شدیم»، «*** شعله» و «*** سقراط که زهر می نوشید».
اوّلین چاپ کتبی اشعار هالینا که ترجمه دولتشاهی و نویسکا بوده است، در مقاله ای «تناببازی روز خط مرگ و زندگی. ۹ شعر از هالینا پشویاتوسکا» به قلم نویسکا در شماره نوروزی مجله گیلوا سال ۱۳۸۷ منتشر شد.نویسکا ایونا، «تناببازی روز خط مرگ و زندگی. ۹ شعر از هالینا پشویاتوسکا»، برگردان از لهستانی علیرضا دولتشاهی و ایونا نویسکا، "گیلوا. ویزه فرهنگ، هنر و ادبیات"، نوروز ۱۳۸۷ خرشیدی، ضمیمه شماره ۹۷، ص. ۴۵-۴۳. بر خلاف عنوان، تعداد اشعار هالینا که در این مقاله آمد، نه تا نیست بلکه هشت تا. اشتباه از آن رو پیش آمد که ویراستار، یک شعر را (*** از زمانی که پرنده ها از واژهایم پریدند) به دو تا شعر تقسیم کرد یعنی بند سوّم و چهارم را جدا و یک شعر مستقل محسوب کرد.
اشعاری که در این مقاله آمده، عبارت است از: «*** می پرسی - شتران کاروان»، «*** سقراط که زهر می نوشید»، «*** ژولیتم»، «*** دلارام»، «*** شاخه های عشق را کندم»، «*** اگر می خواهی ترکم کنی»، «*** از زمانی که پرنده ها از واژهایم پریدند» (به اشتباه عنوان آن، «بمان» گذاشته شد) و «*** از گاه رفتنش کورم».
در سال ۱۳۸۹ سرانجام مجموعه ترجمه های قدیم علیرضا دولتشاهی و ایونا نویسکا به شکل کتاب بعنی دفتر شعر هالینا به نام «ای زندگی، ترکم کنی می میرم» در آمد. این دفتر شعر شامل ترجمه ۵۵ تا شعر از اصل لهستانی به اضافه مقدمه دولتشاهی و پیشگفتار به قلم این مترجمین می باشد.
در سال ۱۳۹۱ دفتر «ای زندگی، ترکم کنی می میرم» توسط شهرنوش پارسیپور در سایت رادیو زمانه معرفی شد.[ http://archive.radiozamaneh.com/culture/revayat/2012/11/19/21723 ] رادیو زمانه – روایت زمانه، بازدید ۲۲ تیر ۱۳۹۷ .
فریاد می‌زنم
هرگاه که می‌خواهم زنده باشم
آن‌گاه که زندگی ترک می‌گویدم
به آن می‌چسبم
می‌گویم زندگی
زود است رفتن
دست گرمش در دستم
لبم کنار گوشش
نجوا می‌کنم
ای زندگی
— زندگی گویی معشوقی‌ست
که می‌رود —
از گردنش می‌آویزم
ترکم کنی می‌میرم
مایکل کلارک دانکن (زاده ۱۰ دسامبر ۱۹۵۷ در شیکاگو – درگذشته ۳ سپتامبر ۲۰۱۲ در لس آنجلس) بازیگر آمریکایی بود.
وی بیشتر به خاطر حضور در فیلم بی‌باک و بازی در نقش "جان کافی"، در فیلم مسیر سبز شناخته می‌شود.
مایکل کلارک دانکن در ۱۰ دسامبر ۱۹۵۷ در شیکاگو در ایالت ایلینوی ایالات متحده به دنیا آمد. دانکن با بروس ویلیس در فیلم‌های آرماگدون، سیاره میمونها و شهر گناه ، همبازی بود. دانکن که ۱۹۶ سانتیمتر قد داشت به دلیل جثه درشت و خصوصیات ویژه فیزیکی ایفاگر نقش‌های مختلفی در هالیوود بود.
فرانک دارابانت کارگردان فیلم «مسیر سبز» دربارهٔ دانکن گفت: «او یکی از بهترین انسانهایی بود که من با آنها کار کرده بودم.» او پیش از بازیگری، محافظ بازیگرانی چون ویل اسمیت و جیمی فاکس بود. وی در ژوئیه ۲۰۱۲ دچار حمله قلبی شد و سرانجام در ۳ سپتامبر ۲۰۱۲ در ۵۴ سالگی به علت عوارض ناشی از حمله قلبی در بیمارستانی در لس آنجلس درگذشت.
«مسیر سبز» فیلمی به کارگردانی فرانک دارابانت بر اساس نوشته‌ای از استیون کینگ بود. تام هنکس با بیان اینکه از شنیدن خبر مرگ این بازیگر به شدت غمگین شده‌است گفت: «او گنجی بود که در فیلم مسیر سبز کشف کردیم.» بروس ویلیس با معرفی آقای دانکن برای بازی در فیلم «مسیر سبز»، به موفقیت او کمک زیادی کرده بود. دارابانت با انتشار بیانیه‌ای گفت: «مایکل الگوی نجابت، صداقت و محبت بود و از خبر شنیدن مرگ او دچار غم و اندوهی شده‌ام که غیرقابل بیان است.» دانکن در سال ۱۹۹۹ برای بازی در نقش «جان کافی» در کنار تام هنکس در فیلم "مسیر سبز" نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده بود.
در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۲، بعد از یک حمله قلبی، دانکن در بیمارستان بستری شد. رسانه‌ها اعلام کردند که دوست دختر او، اوماروسا قبلاً سعی کرده بود تا جان او را با استفاده از روش احیای قلبی ریوی نجات دهد. در ۶ اوت، سخنگوی دانکن، جوی فهیلی، بیانیه ای منتشر کرد که در آن نوشته بود، او به بخش مراقبت‌های ویژه منتقل شده ولی هنوز باید در بیمارستان بستری بماند. در ۳ سپتامبر، دانکن در لس آنجلس درگذشت. مراسم یادبود او برای مدتی دیرتر برنامه‌ریزی شد. بیانیه منتشر شده، همچنین برای نخستین بار، نامزد بودن دانکن با اوماروسا را اعلام کرد.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که مایکل کلارک دانکن در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
رباط خاجی‌تهیگاهی پیشین یا لیگامان ساکروایلیاک قُدامی یک رباط کپسولی است که باعث ضخیم شدگی کپسول لیفی در قسمت‌های تحتانی و جلویی مفصل خاجی خاصره‌ای می‌گردد. این رباط از نظر ساختاری یک رباط ضعیف خاجی (ساکروم) محسوب می‌شود. رباط خاجی خاصره‌ای جلویی به خصوص نزدیک خط قوسی Arcuate line و خار تهیگاهی پشتی پایینی گسترش یافته، جایی که این رباط سومین قطعه خاجی را به کنار طرفی شیار جلوی گوشی Preauricular sulcus متصل می‌کند. شیار جلوی گوشی، زیر و جلوی سطح گوشی استخوان تهیگاهی است. رباط رباط خاجی‌تهیگاهی در جای دیگر نازک است.
موری‌آرتی یک گروه موسیقی فرانسوی/آمریکایی است که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد. آثاری موری‌آرتی آمیزه‌ای از فولک ایرلندی، کانتری و بلوز را در خود دارد.آل‌میوزیک آن‌ها در تنظیم قطعه‌های‌شان از سازهای مختلفی مانند کنترباس، هارمونیکا و کازو استفاده‌می‌کنند که بعضی اوقات با صداهای افکت در زمینه همراه می‌شود. خاستگاه اعضای گروه کشورهای مختلفی مانند فرانسه، آمریکا، سوئیس و ویتنام است.آل‌میوزیک آن‌ها نام «موری‌آرتی» را از شخصیت اصلی رمان در جاده نوشتهٔ جک کرواک به عاریه گرفته‌اند.
اعضای فعلی گروه چارلز کارمیناک (گیتار و پرکاشن)، آرتور ژیلت (گیتار و پیانو)، توماس Puéchavy (هارمونیکا)، رزماری استنلی (آواز) و استیون زیمرلی (دابل باس و گیتار) هستند. در سال‌های پایانی دههٔ ۱۹۹۰ میلادی و زمانی که ۳ عضو اولیهٔ موری‌آرتی از آن جدا شدند، باقی‌ماندهٔ اعضا با تغییر سبک از بلوز سنتی و بهره‌گرفتن از تنظیم‌های آکوستیک در ساخت قطعه‌ها، به موسیقی موری‌آرتی سمت و سوی جدیدی دادند. تغییرات عمده در ترکیب نفرات این امکان را برای اعضای باقی‌مانده فراهم کرد تا علاوه بر آزمایش صداهای جدید در زمینهٔ اجرا نیز تجربه‌های تازه‌ای کسب کنند. آن‌ها اجراهایی را در یک زندان در نرماندی، یک قلعهٔ مخروبه در توسکانی و خیابان‌های پاریس و دوبلین برگزار کردند.
پس از یکی از اجراهای‌شان در سال ۲۰۰۵ با دو کارگردان تئاتر به‌نام‌های جروم دشامپز و ماشا ماکیف آشنا شدند که این آشنایی منجر به ضبط اولین آلبوم موری‌آرتی تحت برچسب یک شرکت نشر محلی شد. آن‌ها در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ در جشنوارهٔ موسیقی "Printemps de Bourges" بلژیک شرکت کردند و پس از انتشار اولین تک‌آهنگ‌شان به‌نام «جیمی»، اولین آلبوم استودیویی‌شان با نام "Gee Whiz But This Is a Lonesome Town" را در اکتبر ۲۰۰۷ منتشر کردند. آلبوم در چند ماه اول انتشارش بیش از ۵۰۰۰۰ نسخه فروش داشت و ۱ سال بعد گواهینامهٔ طلا دریافت کرد.
در ماه‌های آغازین سال ۲۰۰۸ موری‌آرتی یک تور طولانی‌مدت را در کشور فرانسه آغاز کردند که با اجراهایی در سوئیس، کانادا، اسپانیا، آلمان و انگلستان ادامه پیدا کرد. در همان سال قطعهٔ «از سکوت لذت ببر» دپش مد را که قبلاً در یکی از کنسرت‌های‌شان بازخوانی کرده بودند، در استودیو ضبط کردند. اجرای آن‌ها از این قطعه در سال ۲۰۰۸ در آلبوم گردآوری شدهٔ "La Musique de Paris Dernière" منتشر شد.
در آوریل ۲۰۱۱ موری‌آرتی دومین آلبوم استودیویی‌شان با عنوان "The Missing Room" را منتشر کردند. این آلبوم ساختاری الکترونیک‌تر از اولین آلبوم گروه داشت که قطعه‌های آن عمدتاً آکوستیک بودند.
قُطُب منار مناره‌ای است در دهلی پایتخت هندوستان که ۷۲/۵ متر ارتفاع دارد و بلندترین بنای آجری دنیاست. این مناره بزرگ از مرمر و سنگ‌های سرخ ساخته شده و به دستور سلطان معزالدین محمد غوری از سلسله غوریان و توسط غلام تُرک‌تبار و سپهسالار او قطب‌الدین ایبک، که بعدها به پادشاهی رسید، در ۱۱۹۹ میلادی بنیان‌گذارده شده و بعد توسط داماد او شمس‌الدین التتمش در ۱۲۳۰ م کامل شد و سپس به‌وسیله فیروزشاه تغلق در سال ۱۳۱۶ م به پایان رسید. در سال ۱۳۶۸ م این بنا به‌وسیله رعد و برق صدمه دید که توسط فیروزشاه و اسکندر لودی دوباره مرمت شد.غوث‌الدین مستمند غوریDolly Ellen Sequeira
قُطُب منار به تقلید از «منار جام» افغانستان، ساخته شد و به پنج طبقه تقسیم شده‌است که در فاصلهٔ هر دو طبقه، ایوان مدوری به‌صورت کمربند آن را دربر گرفته‌است. هر طبقه کتیبه‌هائی دارد که متونی از آیات قرآن و اسامی قطب‌الدین ایبک، محمد بن سام و دیگر پادشاهان و امرا را شامل می‌شود.
قُطُب منار یکی از اولین و برجسته‌ترین نمونه‌های معماری هندو-اسلامی است که همراه با چندین سازه باستانی و قرون‌وسطایی و خرابهٔ دیگر «مجموعهٔ قُطُب» را در دهلی تشکیل می‌دهد. این بنا در نزدیکی ایستگاه مترو در دهلی نو است.
این بنای عظیم در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده و هر ساله گردشگران بسیاری را جذب و چشم هر بیننده‌ای را به خود خیره می‌کند. در سال ۱۹۸۱ بعد از کشته شدن ۴۵ نفر در راهروی باریک منار زیردست و پا ورود به داخل منار و بالارفتن از آن برای عموم ممنوع شده‌است.
قُطُب منار جزو اولین بناهای عظیم هند و از نمونه‌های بارز معماری هندو-اسلامی است. قطب منار، پیوسته و محلق به مسجد قوة الاسلام و موَذن خانهٔ آن است. ابن بطوطه می‌گوید: مسجد قوة الاسلام و قطب منار دهلی از نخستین عمارت‌های اسلامی در سرزمین هند می‌باشند، قبل از آن هیچ عبادت‌گاه اسلامی در آن دیار وجود نداشت.غوث‌الدین مستمند غوری قُطُب منار در کنار مسجد قوة الاسلام در سال ۱۱۹۹ م توسط قطب‌الدین ایبک در جنوب شهر دهلی و بر روی خرابه‌های تعداد زیادی از معابد مربوط به آئین جینیسم ساخته شده‌است. هنوز ستون‌ها و بقایای معابد جین همراه با نقش‌برجسته‌های انسانی، گیاهی و انتزاعی آن به شکل آشکار درون بخش‌های مختلف مسجد به‌چشم می‌خورند. هرچند در مواردی به صورت یا بدن نقوش انسانی صدمه زده‌اند.
در اواخر سدهٔ دوازدهم میلادی معزالدین برادر غیاث‌الدین غوری در غزنه حکمرانی داشت و حکومت غوریها را پس از شکست راج شاه چوهان در ۱۱۹۲ م در تراواری () تا هند توسعه داد. قطب‌الدین ایبک غلام ترکِ تورانی‌نژاد وی و سپهسالار او بود. معزالدین غوری، قطب‌الدین را به‌عنوان «نایب‌السلطنه» در سرزمین‌های فتح شده گذاشت و خود به مقر حکومتیش در افغانستان امروزی بازگشت. قطب‌الدین وظیفه سپرده شده را تکمیل کرده و حکمرانی غوری‌ها را در منطقه وسعت بخشید.آر. سنگوپتا: قطب منار، آیا در ساختمان قطب منار تأثیر افغانی موجود بود؟ (The times of India Sunday, July, ۳۰٬۱۹۸۷) قطب‌الدین ایبک بعدها به سلطنت رسید و مؤسس سلسله ممالیک هند یا سلسله غلامان شد. این سلسله در انتشار اسلام در شمال هند مؤثر بودند و سلطنت دهلی را پایه‌ریزی کردند.
قطب‌الدین پس از تحکیم سلطه غوریان در منطقه و مقام خویش، اقدام به ساخت مسجد قوة الاسلام (قبته الاسلام) در ۱۱۹۷ م کرد و پس از دو سال، مطابق روش خاص و رسم غوری‌ها، دست به‌کار ساختن منار افتخار پیروزی شد که قُطُب منار نام گرفت. این بنا در جنوب غربی مسجد ساخته شد. همواره یکی از اولین کارهایی که در تمام کشورهای فتح شده، توسط مسلمان‌های فاتح صورت می‌گرفت ساخت مساجد همراه با مناره‌ها بوده‌است. این کار خود نمایانگر پیروزی آن‌ها و سببی برای پایدار ماندن نام امرا و حکمرانان بود. با این وجود این منار نیز همانند همه منارهای مساجد دیگر جنبه دینی هم داشته‌است. این منار بدون شک از ملحقات مسجد قوة الاسلام بوده تا جهت برگزاری اذان از آن استفاده شود اما به سبب ارتفاع زیاد آن، اذان را بر بالای بام مسجد می‌خواندند.شاه محمود محمود، یادداشتِ بر مقاله قطب منار
مسجد قوة الاسلام اولین مسجد ساخته شده توسط سلاطین دهلی است. که یک حیاط مستطیل شکل است که توسط شبستان‌ها احاطه شده‌است و همان‌طور که در کتیبه سردر ورودی اصلی شرقی ثبت شده‌است شامل، بناها و ستون‌های حک شده و باقی‌مانده اجزاء معماری ۲۷ معبد هندو و جین است، که توسط قطب‌الدین ایبک تخریب شد. این مسجد توسط شمس‌الدین التتمش (۱۲۱۰- م) و علاءالدین خلجی تکمیل شد و توسعه یافت.
از مسجد اصلی قوة الاسلام تنها برخی آثار آن بر جای مانده‌است. در دیوارهای این مسجد نقوش، تزئینات اسلامی و آیات قرآن به چشم می‌خورد و سبک معماری آن نیز هندو-اسلامی است.
برخی معتقدند بنای قُطُب منار توسط بوعلی شاه قلندر برای اختصاص به (۱۱۸۷-۱۲۳۶ م) از عرفاً و صوفیان بزرگ هند ساخته شده‌است.Dolly Ellen Sequeira خواجه قطب‌الدین اشعار روانی به زبان فارسی داشتهفراتر از مرزها و از صوفیان سلسله چشتیه و از مریدان خواجه معین‌الدین چشتی و فرید الدین مسعود گنج شکر بوده‌است. وی از بغداد به هند آمد و در آنجا زندگی کرد. قطب‌الدین آیبک ضمن استقبال گرم از قطب‌الدین بختیار کاکی به او مقام «شیخ‌الاسلامی» داد اما او نپذیرفت.فراتر از مرزها آرامگاه او در نزدیکی قطب منار واقع است.
قطب‌الدین ایبک فقط توانست قسمتی از طبقه اول منار را بسازد. که سطح خارجی آن توسط شش کتیبه زینتی تزیین شده‌است. هیچگونه اطلاعی در دست نیست که قطب‌الدین نقشه ساخت چند قسمت یا طبقه منار را در دست داشت. یا می‌خواست آن را به کدام ارتفاع برساند؛ شمس‌الدین التتمش داماد قطب‌الدین در ۱۲۳۰ م سه قسمت یا طبقه دیگر را به قطب منار ناتمام اضافه کرد. تا به چهار قسمت یا طبقه برسد.
آخرین قمست منار، در سال ۱۳۱۶ م توسط فیروزه شاه تغلق ساخته شده‌است.غوث‌الدین مستمند غوری به‌طوری‌که در کتیبه‌ها آمده این منار سه مرتبه مورد آتش‌سوزی توسط رعد و برق قرار گرفته و باز ترمیم شده‌است.آر. سنگوپتا: قطب منار، آیا در ساختمان قطب منار تأثیر افغانی موجود بود؟ (The times of India Sunday, July, ۳۰٬۱۹۸۷) فیروز شاه تغلق اکثر طبقه چهارم منار را که در اثر رعد و برق آسیب جدی دیده بود در سال ۱۳۶۹ م دوباره مرمت کردDolly Ellen Sequeira و منار را از اندازه قبلی آن بلندتر ساخت. به‌طور مشخص قسمت یا طبقه چهارم به دو قسمت یا طبقه تبدیل شد. بنا برکتیبه‌های موجود اسکندر لودی نیز مرمت‌هایی در این بنا انجام داده‌است.
ارتفاع این منار عظیم ۷۲/۵ متر است که بلندترین بنای آجری دنیا و بلندترین برج در هند است.قطب منار؛ بلندترین بنای تاریخی ـ اسلامی در هند قطر آن در پایه ۱۳/۸ متر و در بالا ۳ متر است.Dolly Ellen Sequeira منار تا آخرین طبقه از داخل خود دسترسی دارد. طبقهٔ اول آن دارای ۱۵۶ پله، طبقهٔ دوم ۷۸ پله، طبقهٔ سوم ۶۲ پله و طبقهٔ چهارم و پنجم هریک دارای پنجاه پله می‌باشند.غوث‌الدین مستمند غوری
ورودی بنا از طریق دری است که در سمت شمال واقع است. این منار به پنج طبقه تقسیم می‌شود که در فاصلهٔ هر دو طبقه، ایوان مدوری است که چون کمربندی منار را دربر گرفته‌است. این ایوان‌ها در نگهداری وزن طبقات فوقانی نقش مؤثری دارند که در بناهای دیگر آن دوران چنین چیزی مشاهده نمی‌شود.Dolly Ellen Sequeira
این بنا از سنگ ماسه‌ای قرمز و قهوه‌ای روشن و سنگ کوارتزی خاکستری ساخته شده و دو ردیف آن نیز با مرمر سفید ساخته شده‌است و تزئینات روی این منار بی‌نظیر است.Dolly Ellen Sequeira
تزئینات و نقوش هر پنج طبقه متفاوت هستند. پایین‌ترین طبقه لبه‌های گوه مانندی دارد که یک درمیان نیم‌ستون‌های مدوری در میان آن‌ها قرار گرفته‌است. گرداگرد طبقه دوم را برآمدگی‌های مدوری پوشیده‌است و طبقه سوم ستاره‌ای شکل است. طبقه چهارم و پنجم به صورت ساده‌ای گرد و استوانه‌ای هستند.Dolly Ellen Sequeira
در هر طبقهٔ منار دو کتیبه منقوش موجود است. در کتیبه‌ها اسامی سلطان شهاب‌الدین محمد بن سام غوری مولای قطب‌الدین ایبک، خود قطب‌الدین ایبک، التتمش، اسکندر شاه و فیروز شاه دیده می‌شود.غوث‌الدین مستمند غوری
سطح خارجی طبقه اولِ منار، توسط شش کتیبهٔ زینتی تزیین شده‌است از جمله این شش کتیبه در بند سوم، پنجم و ششم چند آیه قرآن نقل شده‌است. در کتیبه اول علاوه‌بر آیات قرآن کریم، این واژگان نیز نوشته شده‌است. "میر سپهسالار برزگ و عالی شأن" که به‌طور مشخص این القاب به قطب‌الدین ایبک منسوب است. نوشته‌های دیگر آن در اثر کار غیرمحتاطانه ساخت مجدد صدمه دیده و در قسمت‌های ناتمام موجود، تنها القابی در توصیف قطب‌الدین سالم باقی‌مانده‌اند. احتمالاً اسم وی نیز در کتیبه‌های ذکر شده آمده بوده چنانچه در سر طاق داخلی دروازه مسجد نیز دیده می‌شود. در این کتیبه‌ها قطب‌الدین خود را سپهسالار ذکر کرده چرا که او در سال ۱۲۰۶ م و پس از مرگ معزالدین غوری، لقب «سلطان» را یافت. او خود را سپهسالار مدافع از صاحبش، یعنی معزالدین کسیکه امر ساخت مسجد را داد خطاب می‌کند. این مطلب در داخل گنبد دروازه شمالی ذکر شده‌است. در کتیبه دوم روی منار، او مکرر صاحب خود یعنی معزالدین را اسکندر ثانی نامیده‌است.
آنچه مجموعه قطب منار را جذابتر می‌کند وجود یک ستون مرموز از فلزی ناشناخته‌است که در صحن اصلی مسجد قوة الاسلام قرار دارد و مربوط به قرن چهارم یا پنجم میلادی است. این ستون فلزی از آلیاژی ساخته شده که هرگز زنگ نمی‌زند و رنگ عوض نمی‌کند و فرسوده نیز نمی‌شود.
بر اساس اسناد تاریخی این ستون در زمان سلطنت پادشاهان آریایی گوپتا که با ساسانیان در ایران ارتباطات بسیار دوستانه‌ای داشتند، پیدا شد و خود آن‌ها هم از ماهیت این ستون خبر نداشتند و آن را به احترام خدای آریایی ویشنو در مقابل معبد او قرار داد و بعدها مسلمانان در جای معبد، مسجد قوة الاسلام را بنا کردند و این ستون همچنان در صحن مسجد باقی‌ماند. نویسندگانی مانند اریک فون دنیکن این ستون را ساختهٔ دست بشر نمی‌دانند. وزن ستون فلزی بیشتر از شش هزار کیلوگرم است و عامه مردم هند حلقه کردن دست از پشت، دور این ستون را خوش‌یمن می‌دانند.
بلندی این ستون فلزی ۷/۲۱ متر و وزن آن بیش از شش تن است. وزن برآورد شده بدنه اصلی ستون ۵۸۶۵ کیلوگرم و وزن زنگ‌های تزئینی این ستون ۶۴۶ کیلوگرم تخمین زده شده‌است که به این ترتیب وزن کل آن ۶۵۱۱ کیلوگرم می‌شود. ستون کتیبه‌ای در زبان سانسکریت و به خط براهمی دارد که مربوط به سده ۴ میلادی است که نشان می‌دهد که ستون به عنوان یک یادمانی از پادشاه بزرگ چاندرا در مقابل خدای ویشنو قرار در فراز تپه‌ای قرار داده شده‌است.
محفظه‌های توخالی عمیقی که در بالای این ستون فلزی موجود است نشان از سرستونی پرکار دارد که احتمالاً تصویری از گرودا را دربرداشته و این ستون عظیم فلزی به نوعی نقش میل پرچم را داشته‌است. گرودا پرنده بزرگ افسانه‌ای یا موجودی شبیه پرندگان است که در اساطیر هر دو آیین هندو و بودایی از آن نام برده شده‌است.
قطب‌الدین ایبک برای ساختن قطب منار نمونه‌ای کامل در اختیار داشت و آن عبارت بود از منار جام یا منار غیاث‌الدین در افغانستان که از نظر طرح عمومی هر دو منار باهم شباهت فراوان دارند ولی تفاوت‌هایی نیز در آن‌ها دیده می‌شودنیر، محمد انور منار قطب و منار جام هر دو نمونه‌هایی از سبک و معماری غوری هستند. قاعده‌های هر دو منار در جام و دهلی دارای قطر مشابه‌است و بلندی قُطُب منار تقریباً ۴/۵ متر از منار جام بلندتر است.
قطُب منار علاوه‌بر آنکه مطابق یاداشت‌های علاءالدین خلجی برج یادگاری پیروزی است. همچنان محلی است برای موًذن مسجد. منار جام در کنار هریرود و در دره‌ای دور از انظار، در محاصره تنگ کوه‌های بلند و بزرگ قرار دارد. آنجا هیچ بقایایی از هیچ مسجدی موجود نیست. انتخاب چنین موقعیت خاص برای ساخت برج به افتخار پیروزی به‌طور مشخص به آن سبب بود که این محل برای جمعیت یهودی یا عبری مقدس بود. بسیاری از زیارت‌گاه‌های متبرکه افغانستان و هند در مکان‌هایی ساخته شده که نزد گروه‌های مذهبی دیگر مقدس پنداشته می‌شود.
افزون بر منار جام، منار سیاه‌پوش در ولایت نیمروز افغانستان است نیز تجاربی را در اختیار سازندگان قطب منار قرار داده بود و روابط و همسانی ساختمانی بین این سه مناره یعنی سیاه‌پوش نیمروز، جام غور و قطب منار دهلی وجود دارد. منار سیاه‌پوش که مربوط به دوره سامانیان یک منار نیمه ویرانه‌است که در مقابل بعضی مخروبه‌های که گفته می‌شود بقایای ساختمان یک مسجد است قرار دارد. این بنا به اواخر قرن نهم یا اوایل قرن دهم میلادی مربوط است. پلان آن کاملاً مشابه پلان قطب منار دهلی است به‌ویژه داشتن تیغه یا لبه‌های طویل که به شکل متناوب تنظیم شده این شباهت را بیشتر نمایان می‌کند. فرق آن با قطب منار در این است که منار قطب از سنگ ساخته شده، در حالیکه منار سیاه‌پوش کلاً از خشت پخته‌است.
قاعده منار سیاه‌پوش شامل شش بند افقی است و هر بند از پنج برآمدگی خشتی ساخته شده‌است. بندهای مذکور توسط فرورفتگی‌ها و برجستگی‌ها از هم جدا شده‌اند تا نما یا منظر بدنه منار، لوله مانند و یک‌نواخت نباشد. تزئینات روی کار و نوع خشت‌کاری تزئینی منار مذکور، آن را با مقبره اسماعیل سامانی (۹۰۷-۸۹۲ میلادی) نزدیک می‌کند و بیننده را متقاعد می‌سازد که دو ساختمان در یک زمان ساخته شده‌اند.امینی، محقق محمد اکبر.
کلیسای جامع سنت پل نام کلیسای بزرگ و مشهوری در لندن، پایتخت انگلستان است که به‌عنوان یکی از بناهای مشهور این شهر شناخته می‌شود. کار ساخت این کلیسا که در اواخر سدهٔ هفدهم توسط سر کریستوفر رن طراحی گردیده‌است در اوایل سدهٔ هجدهم در ۱۷۱۰ به پایان رسید تا جایگزینی برای دیگر کلیسایی باشد که در همین مکان قرار داشت و در پی آتش‌سوزی بزرگ لندن ویران گردید. کلیسای سنت پل در عین حال سومین کلیسای ساخته شده در همین مکان است.
کلیسای جامع سنت پل دارای گنبد بزرگی است که راهرویی معروف به «تالار زمزمه» به طول ۳۲ متر در گرداگرد درونی گنبد آن کشیده شده و مشهور است که اگر کسی نزدیک به دیوار این راهرو زمزمه نماید فرد دیگری که در نزدیکی دیوار و در سوی دیگر آن قرار دارد صدای او را می‌شنود.
گور بسیاری از افراد سرشناس از جمله لرد نلسون، دوک ولینگتون و خود کریستوفر رن نیز در این کلیسا قرار دارد.
سانسور در کشور پاکستان به صورت خیلی گسترده نیست و رسانه‌ها اکثراً آزاد هستند و دولت پاکستان تنها در مواردی که در آن گروه‌های قومی مردم و جوانان را تشویق به خشونت می‌کند و به گفته دولت پاکستان آنان را شستشوی مغزی می‌دهند دست به انجام عمل سانسور در رسانه‌های قابل دسترس مردم می‌زند. قانون اساسی پاکستان آزادی بیان را ضمانت می‌دهد اما واژه «محدودیت‌های قابل‌قبول» را نیز به آن برای مصلحت حاکمیت، یکپارچگی و اتحاد پاکستان، نظم عمومی و اخلاق افزوده‌است.
در پاکستان سانسور اینترنت تا حدی وجود دارد و دولت مواردی را که فکر می‌کند با قوانین نسبتاً اسلامی این کشور مخالف است فیلتر می‌کند.
پاکستان فیلم‌هایی که به گفته دولت غیراخلاقی هستند را فیلتر کرده‌است.
این وبسایت در پاکستان به‌طور کامل در دسترس می‌باشد.
اکثر این سایت‌ها در پاکستان سانسور هستند و توسط دولت فیلتر شده‌اند.
کوه سرگردان عنوان رمانی از سیمین دانشور است که طبق گزارش مجله ادبی ـ هنری نافه دست‌نویس آن از سال ۱۳۸۶ ناپدید شد و به شکل سوال برانگیزی مفقود گشت و هیچگاه پیدا نشد.
مجله ادبی–هنری نافه در شماره آبان ۱۳۸۹ خود در گزارشی که علیرضا غلامی با عنوان «در جستجوی کوه سرگردان» نوشته بود برای نخستین بار خبر داد که رمان "کوه سرگردان" سیمین دانشور از سال ۱۳۸۶ در خانه او مفقود شده‌است.در جستجوی کوه سرگردان، علیرضا غلامی، مجله نافه، آبان ۱۳۸۹
مفقود شدن رمان کوه سرگردان به نقل از مجله نافه
در این گزارش گفته شد که سیمین دانشور نگارش این رمان را قبل از تیر ۱۳۸۶ یعنی قبل از بیماری تمام کرده‌است. اما ناشر بعد از بهبودی نسبی دانشور در پائیز همان سال پی می‌برد که رمان "کوه سرگردان" ناپدید شده‌است. انتشارات خوارزمی دو سال تلاش کرده بود خبر مفقود شدن این رمان در رسانه‌ها درز نکند.
مجله ادبی–هنری نافه در گزارش خود گفته‌است این رمان می‌توانست قبل از مرگ علیرضا حیدری، مدیر انتشارات خوارزمی منتشر شود. اما موضوع رمان و حساسیت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نسبت به آن و همچنین محافظه‌کاری مدیران انتشارات خوارزمی از علل تأخیر در انتشار آن بوده‌است.
خبرگزاری مهر سیزدهم شهریور ۱۳۸۳ در گفت‌وگوی کوتاهی با دانشور خبر داده بود رمان "کوه سرگردان" به زودی منتشر می‌شود.شهریور هر سال به خاطر جلال آشفته و متاثر می‌شوم خبرگزاری ایسنا و روزنامه شرق نیز به ترتیب در سال‌های ۱۳۸۵ و ۱۳۸۴ خبر داده بودند که این رمان آماده انتشار است.سیمین دانشور کوه سرگردان را به ناشر سپرد
عطاءالله مهاجرانی تیر ۱۳۸۶ زمانی که سیمین دانشور در بیمارستان بستری بود یادداشتی در سایت خود نوشت و به مقامات وقت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و از جمله محسن پرویز توصیه کرد به جای عیادت دانشور در بیمارستان به "کوه سرگردان" او مجوز بدهند.
اما مجله ادبی–هنری نافه در گزارش خود نوشته‌است «واقعیت این است که "کوه سرگردان" دانشور اصلاً به وزارت ارشاد نرفته‌است. حتی برای گرفتن فیپا به کتابخانه ملی هم نرفته‌است. در این دو جا اسمی از رمان او نیست.»
غلامرضا امامی نویسنده و مترجم مشهور ایرانی و دوستان خانوادگی سیمین در مصاحبه‌ای در فیلم مستندی با عنوان "سیمین هم منتظر بود" می‌گوید:
" بانو سیمین کتاب را از روی مهر و لطف برای من خوانده بود و محتوای آن به صورت مبهم در خاطرم هست، اما کتاب همچنان سرگردان است"، همچنین به نقل از دخترخوانده خانم دانشور، لی لی دانشور نیز اصل نگاشتن کتاب را تایید می‌کندکامل فیلم مستند سیمین هم منتظر بود
"کوه سرگردان" جلد سوم دو رمان جزیرهٔ سرگردانی و ساربانْ سرگردان است که به ترتیب شهریور ۱۳۷۲ و ۱۳۸۰ از سوی انتشارات خوارزمی منتشر شده بودند. این رمان‌ها سه‌گانه‌ای را از زندگی چند انسان سرگردان در سال‌های قبل از انقلاب ایران (۱۳۵۷) و ماه‌های آغاز آن تشکیل می‌دهند.
طبق اسناد دستیاب، این اثر دارای پیام‌های معرفتی با موضوع ظهور مهدی و موعود شیعه از طرف بانوی ادبیات ایران بوده است. یک مصاحبه، شش سال قبل از مرگ سیمین دانشور با او از محتوای این کتاب ناپیدا پرده بر می‌دارد گفتگوی اختصاصی با روزنامه شرق، در مهرماه سال ۱۳۸۴ در مورد رمان آخرینش که ضمن توضیح محتوای آن نوید انتشار آن را نیز می‌دهد وو می‌گوید:
"جالب این است که بدانید جلد سوم جور دیگرى است. من در کوه سرگردان بیشتر درباره موعود نوشته‌ام. زیبایى مذهب شیعه امام زمان و موعود آن است. حضرت مهدى و معناى ظهور او فوق‌العاده است. امیدوارم ایشان ظهور کنند و دنیاى ما را نجات دهند. من خیلى در انتظار امام زمان و ظهور ایشان هستم و تنها راه حل را در این دنیاى وانفسا ظهور ایشان مى‌دانم..."
شرق وقتی از قسمت سوم تریلوژی دانشور که همان کوه سرگردان است، می‌پرسد، دکتر دانشور با تاکید مجدد پاسخ می‌دهد:
"همان طور که گفتم من به مفهوم موعود پرداخته‌ام. در این جلد من منتظر موعود هستم... در آخر مى‌نویسم «دست غیبا سوخت جان در انتظارت ‎/ کو ظهورت دیر شد هنگام کارت». در مذاهب دیگر هم موعود دارند. بودایى، زرتشتى، مسیحى و... اما موعود ما بسیار شخصیت نابى است.
من از موعود لذت مى‌برم. مى‌دانى چرا؟ براى اینکه امید به آینده است. وقتى هیچ کارى نمى‌توانى بکنى، مجبورى به آینده بنگرى و در آینده ما موعودى متصور و محقق است. امید در تمام نوشته‌هاى من ملموس است و قهرمان‌ها و شخصیت‌هاى من چشم به آینده دوخته‌اند".https://iqna.ir/fa/news/4043884/%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%7C-%D8%B3%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D9%87%D9%85-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B8%D8%B1-%D8%A8%D9%88%D8%AF
سیسیل بلونت دمیل یا سیسیل بی دمیل کارگردان و تهیه‌کننده آمریکایی و برنده جایزه اسکار به خاطر تهیه‌کنندگی برخی فیلم‌های برجستهٔ تاریخ سینما بود. وی هم در دوران سینمای صامت و هم در دوران طلایی سینمای هالیوود فعالیت داشت و به خاطر تهیهٔ فیلم‌های باشکوه و پُر زرق و برق مشهور بود. از جملهٔ بهترین و شناخته شده‌ترین فیلم‌های او می‌توان به: ده فرمان (۱۹۵۶)، کلئوپاترا (۱۹۳۴)، و بزرگترین نمایش روی زمین (۱۹۵۲) اشاره کرد، که موفق به کسب جایزه اسکار به عنوان بهترین فیلم گردید.
در سال ۱۸۸۱ میلادی در ماساچوست آمریکا و در خانواده‌ای یهودی‌تبار به دنیا آمد. تحصیلات خود را در مدرسه نظامی پنسیلوانیا آغاز کرد و مدتی مشغول به تحصیل بود، اما به منظور شرکت در جنگ از مدرسه فرار کرد. او را به دلیل سن کم برای شرکت در جنگ نپذیرفتند و این اتفاق برای همیشه در روحیّهٔ او تأثیر نهاد. وی سپس در آکادمی هنرهای نمایشی نیویورک ثبت نام کرد و مشغول به یادگیری شد. او فعالیت هنری را با بازی در تئاتر آغاز کرد و از سال ۱۹۰۰ میلادی به عنوان هنرپیشه مشغول به کار شد.
در سن ۲۱ سالگی پدرش را از دست داد و همراه مادر و برادرش به کار تئاتر در گروه‌های سیار نمایشی پرداخت.
در فاصله سال‌های ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۳ وی به اتفاق برادرش ویلیام دومیل چند نمایشنامه نوشت. وی همچنین به عنوان خواننده، رهبر نوازنده‌ها و کارگردان به کار در اپرا پرداخت. در این زمان وی به همراه جسی لسکی چند اپرت نیز نوشت و آن‌ها را به صحنه برد.
سیسیل ب دومیل سپس در همراهی با سام گلدفیش که فروشنده دستکش بود و بعدها به ساموئل گلدوین شهرت یافت، کمپانی متروگلدوین مایر را برپا ساخت و در آن یک شرکت تولید فیلم به وجود آورد. وی اولین فیلم خود را در سال ۱۹۱۴ ساخت که عنوان آن، مرد زن صفت (در برخی منابع: مرد سرخپوست) بود. وی همچنین به عنوان نویسنده و سرپرست در چند فیلم به کارگردانی دیگران همکاری داشت.
در سال ۱۹۱۷ سیسیل ب دومیل در یکی از فیلم‌هایش به نام: ژاندارک، یک زن، استفاده از رنگ را باب نمود.
وی در همراهی با جسی لاسکی که بنیان‌گذار کمپانی پارامونت محسوب می‌شود، در ایجاد این کمپانی نیز نقش داشت و از سال ۱۹۲۰ میلادی به بعد شرکت تهیه فیلم خاص خودش را پدیدآورد.
وی مجموعاً حدود هفتاد فیلم کارگردانی کرد و آخرین فیلم او فیلم مشهور ده فرمان بود که در سال ۱۹۵۶ ساخته شد.
وی سرانجام در سال ۱۹۵۹ میلادی چشم از جهان فروبست.
او هفتاد فیلم در کارنامه خود دارد که بعضی از آن‌ها به این قرار است:
او به سال ۱۹۵۰ در فیلم سان‌ست بلوار اثر بیلی وایلدر در نقش خودش ظاهر شد.
او بنیان‌گذار شرکت پارامونت و یکی از کسانی است که در شکل‌گیری هالیوود به عنوان یک شهرک سینمایی و بعد قلب تپنده و پایتخت سینمای جهان نقش داشت تا جایی که وی را پدر هالیوود می‌نامند. او با کمک همفکرانش تولید فیلم‌های بلند سینمایی و تاریخی و پرهزینه را باب کرد و پایه‌گذار فیلم‌های مذهبی و حماسی مانند ده فرمان، علامت صلیب، کلئوپاترا، جنگ‌های صلیبی و غیره بود.
آنتونی کوئین، ستاره مشهور سینمای هالیوود، داماد وی محسوب می‌شد و در سال ۱۹۵۸ هنگامی که کوئین فیلم دزد دریایی را کارگردانی نمود، سیسیل ب دومیل با اینکه فعالیت در سینما را ترک گفته بود، اما مراحل ساخت فیلم دامادش را سرپرستی نمود.
هانیس روستایی در ۱۸ کیلومتری شرقی شهر سنندج واقع شده‌است. زبان مردم هانیس کردی می باشند.شغل اکثر مردماین روستا کشاورزی است و آب و هوای آن در تابستان خنک و دلپزیر و در زمستان بسیار سرد است
س (جمع هانیس‌ها)
(هانیس در اصل از کلمه هانی به معنی کانی کرفته شده که در زبان کردی به معنی چشمه می باشد که هانیس یعنی جمع از چشمه ها(به جای گفته می شود که چشمه زیاد دارد)
پارک ساروئه یا پارک سارونه-اونشی یکی از پارک‌های توکیو پایتخت ژاپن است.
ساموئل پیپس (زادهٔ ۲۳ فوریه ۱۶۳۳ - درگذشتهٔ ۲۶ مه ۱۷۰۳) که در فارسی بیشتر ساموئل پیپس خوانده می‌شود، وقایع‌نویس انگلیسی بود که از ۱ ژانویهٔ ۱۶۶۰ تا ۳۱ مه ۱۶۶۹ به نگارش تفصیلی وقایعی پرداخت که در طول دوره‌ای تاریخی موسوم به «استرداد سلطنت» روی داد و تصویری جالب توجه از زندگی اجتماعی، درباری و طبقات ادارای و بالای جامعهٔ لندن آن روز ارائه کرده‌است. با این حال این نوشته‌ها تا سدهٔ نوزدهم میلادی به چاپ نرسید و در ۱۸۲۵ منتشر شد.
کتاب خاطرات مفصل پیپس که از ۱۶۶۰ تا ۱۶۶۹ را نوشته بود اولین بار در قرن نوزدهم انتشار یافت و یکی از مهم‌ترین منبع دست اول برای دوره بازگردانی پادشاهی انگلستان محسوب می‌شود. این کتاب مجموعه ای از استفهام فردی وهمچنین وقایع مهمی است که او به چشم دیده و مکتوب نموده‌است. این وقایع از جمله طاعون بزرک لندن، جنگ دوم انگلیس و هلند و آتش‌سوزی بزرگ لندن می‌باشد.
ساموئل پیپس در ۱۶۳۳ در لندن زاده شد. پس از اتمام تحصیلاتش در کمبریج به خدمت نیروی دریایی درآمد و دیری نگذشت که در ۱۶۷۲ به مقام دبیری ادارهٔ نیروی دریایی رسید. با این حال او در ۱۶۷۹ به اتهام دست داشتن در «توطئهٔ پاپی» علیه چارلز دوم از سمت خود برکنار و در برج لندن زندانی شد. در ۱۶۸۴ او بار دیگر به مقام خود بازگشت و در همان سال به ریاست جامعه سلطنتی برگزیده شد. با این وجود او بار دیگر و این بار در زمان وقوع انقلاب باشکوه از کارش برکنار کردید.
کتاب خاطرات مفصل پیپس که از ۱۶۶۰ تا ۱۶۶۹ را نوشته بود اولین بار در قرن نوزدهم انتشار یافت و یکی از مهم‌ترین منابع دست اول برای دوره بازگردانی پادشاهی انگلستان محسوب می‌شود. این کتاب مجموعه ای از استفهام فردی وهمچنین وقایع مهمی است که او به چشم دیده و مکتوب نموده‌است. این وقایع از جمله طاعون بزرک لندن، جنگ دوم انگلیس و هلند و آتش‌سوزی بزرگ لندن می با شد..
مجموعه خاطرات نوشته شدهٔ ساموئل پیپس از ۱ ژانویهٔ ۱۶۶۰ تا ۳۱ مه ۱۶۶۹ که همسرش درگذشت و خودش نیز دچار ضعف بینایی شد از شهرت بسیاری برخوردار است و از آنجا که زندگی شخصی نویسنده و وقایع عصر او همچون طاعون بزرگ لندن (۱۶۶۵–۶) و آتش‌سوزی بزرگ لندن (۱۶۶۶) را با جزئیات فراوان به نمایش می‌گذارد مورد توجه قرار دارد. همچنین از نوشته‌های او چنین بر می‌آید که ساموئل پیپس با بسیاری از بزرگان عصر خود همچون سر کریستوفر رن و آیزاک نیوتن نیز آشنا بوده‌است.
پیپس معمولاً نوشته‌هایش را با این جمله به پایان می‌برد که «و اینک به رختخواب می‌شوم» و امروزه نیز مردم گاه این جمله را به‌صورت طنز به‌کار می‌برند. او همچنین نوشته‌هایی به رمز در ارتباط با ورود ناوگان هلند به انگلستان در دومین جنگ هلند و انگلستان دارد که در ۱۸۲۵ رمزگشایی شد.
ساموئل پیپس در ۲۶ مه ۱۷۰۳ درگذشت و دفتر خاطرات روزانهٔ او در ۱۸۲۵ به چاپ رسید.
در فرانسه سانسور قدمت قرون وسطایی دارد از جمله آنکه در قرون وسطی بسیاری از موارد ستم‌های کشیش‌ها یا اشخاص وابسته به کلیسا سانسور می‌شد، در تقریباً تمامی موارد مخالفان حکومت یا مسیحیت افراطی سرکوب می‌شدند.
مطبوعات در فرانسه به‌طور عمده آزاد هستند هرچند گاهی فشار غیرمستقیم دولت مطبوعات را از نوشتن برخی مقالات و گفتن برخی مسائل منع می‌کنند.
موزه تاریخ طبیعی همدان در دانشگاه کشاورزی دانشگاه بوعلی‌سینا، در انتهای چهارباغ آزادگان در شهر همدان، در زیر بنای تقریبی ۲۰۰۰ مترمربع واقع است.سیمای میراث فرهنگی همدان، ص ۱۷۸
مجموعه‌ای کم‌نظیر از نمونه انواع گونه‌های حیوانی، گیاهی و طبیعی اقلیم ایران و اقصی نقاط کره خاکی است که تماشای آن ذهن هر بیننده‌ای را به گذشته و حال اعماق آب‌ها و فراز خاک‌ها می‌کشاند. در لابه‌لای این مجموعه اعجاب‌انگیز که هم‌اینک به عنوان یکی از گران‌بهاترین سرمایه‌های ملی و بستری برای مطالعات دانش پژوهان و اهل تحقیق شناخته شده‌است، هزاران نمونهٔ زنده، سنگواره و تاکسی درمی شده از گونه‌های گیاهی پستانداران، پرندگان، خزندگان، حشرات و آبزیان به شیوه‌های مدرن و علمی نگهداری می‌شود.
بنیان موزه تاریخ طبیعی در همدان سال ۱۳۵۱به همت انسانی علاقه‌مند و سخت کوش و چند تن از دبیران دبیرستان و اساتید دانشگاه در سالن کوچک و محدود در گوشه‌ای از دبیرستان موسوم به پهلوی آن زمان گذاشته شده‌است.
این موزه هم‌اینک در چند تالار مجهز و آراسته به وسعت ۲۰۰۰ مترمربع به چند فضای مناسب برای مطالعه، سالن سخنرانی و کتابخانه تخصصی در دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی‌سینا مجهز است.
از موزه تاریخ طبیعی همدان روزانه حدود ۳۰۰نفر از دوست داران مظاهر طبیعت وحشی، اهل تحقیق و پژوهشگران از سراسر ایران دیدن می‌کنند.
این موزه، در راستای تأمین اهداف علمی، آموزشی و پژوهشی و معرفی بیش از پیش تاریخ طبیعی ایران و دیگر بلاد، به همت مرحوم دکتر «علی اقبالی» رئیس وقت مدرسه عالی کشاورزی همدان، در سال ۱۳۵۱ شمسی در بنایی ۶۰ مترمربعی تأسیس و پس از آن با مدیریت «جعفر محمد علیزاده» تا پایان دهه هشتاد شمسی توسعه فراوانی یافته‌است و اکثر نمونه‌ها با همت ایشان و دانشجویان علاقه‌مند جمع‌آوری شده‌است.؛ و در سال 1391 شمسی نیز با مدیریت های مختلف که برسر کار آمدند بخشهای عمده ای از تاسیسات، نمونه ها و امکانات جنبی آن بازسازی و راه اندازی گردید.
سالن دوم نیز به سالن حشرات اختصاص دارد و در آن زیباترین پروانه‌های دنیا و ایران و حشرات متنوع جا داده شده‌است.
سالن سوم مخصوص پستانداران و پرندگان است و مجموعه پرنده‌ها و پستانداران ایران که خود از ارزش و اعتبار ویژه‌ای برخوردارند در این سالن قرار داده شده‌است.
سالن چهارم، سالن آبزیان، خزندگان و دوزیستان است که در آن مجموعه عظیمی از آبزیان که شامل ماهی‌های استان، ماهی‌های دریای خزر، ماهیان خلیج فارس و دریای عمان، انواع خزندگان، انواع دوزیستان و آکواریوم‌هایی جلوه‌های زیباست خودنمایی می‌کند.
در سالن پنجم سنگ‌ها، کانی‌ها و فسیل‌ها قرار گرفته که این سالن نیز در نوع خود در سطح جهان از نمونه‌های ایرانی منحصر بفرد است و زیباترین و کامل‌ترین مجموعه فسیل‌ها و کانی‌ها که برای حتی هر بیننده عامی جذابیت خاص خود را دارد، قرار گرفته‌است.
در سالن صدف‌ها و مرجان‌ها ۲۲ ویترین با ۹۲۹ نمونه، سالن حشرات و پروانه‌ها ۹۵ ویترین با پنج هزار نمونه، سالن پرندگان و پستانداران ۲۸۱ ویترین با ۹۹۶ نمونه جانوری، سالن ماهیان، نهنگ و آکواریوم ۱۱۱ ویترین با ۸۰۲ نمونه، سالن خزندگان ۹۲ ویترین با ۸۳۳ نمونه و سالن زمین‌شناسی ۱۳۰ ویترین با ۳ هزار و ۶۴ نمونه و گونه به نمایش گذاشته شده‌است.
موزه تاریخ طبیعی دانشگاه بوعلی سینا از نظر تنوع گونه ای در کشور بی نظیر است.
هنری وارن بیتی (متولد ۳۰ مارس ۱۹۳۷) بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس آمریکایی است که فعالیت حرفه ای وی شش دهه طول می‌کشد. وی نامزد دریافت ۱۵ جایزه اسکار شده‌است. از جمله چهار مورد برای بهترین بازیگر مرد، چهار مورد برای بهترین فیلم، دو مورد برای بهترین کارگردانی، سه مورد برای فیلمنامه اصلی و یک مورد برای فیلمنامه اقتباسی - برنده بهترین کارگردانی برای فیلم سرخ‌ها (۱۹۸۱).
وارن بیتی در روز ۳۰ مارس ۱۹۳۷ در ریچموند ویرجینیا به دنیا آمد. شرلی مک‌لین، که از کودکی در فیلم‌های هالیوود ایفای نقش می‌کرد و بعدها او هم بازیگری نامدار شد، خواهر بزرگ او محسوب می‌شد و هر دو آن‌ها بازیگری را از کودکی و در یک اجرای آماتوری تئاتر که کارگردانی آن به عهده مادرشان بود، آغاز کردند. مادر آن‌ها "کاتلین کورینه"، مدرس تئاتر بود و پدرشان "ارا اوونز بیتی"، یک پروفسور روان‌پزشکی به‌شمار می‌آمد.