moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
قطعنامه ۲۱۰۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت در ساحل عاج است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۵ آوریل ۲۰۱۳ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۰۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت در سومالی است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲ مه ۲۰۱۳ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۰۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت در گینه بیسائو است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۲ مه ۲۰۱۳ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۰۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ جدایی سودان و سودان جنوبی است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۹ مه ۲۰۱۳ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۰۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ تمدید مأموریت کارشناس ناظر بر تحریم‌ها علیه ایران است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۵ ژوئن ۲۰۱۳ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۰۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ تأیید دوبارهٔ ۱۴ قطعنامه است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۴ ژوئن ۲۰۱۳ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۰۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت عراق و کویت است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۱۳ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۰۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ تنش‌ها در خاورمیانه است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۱۳ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۰۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت در سودان و سودان جنوبی است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۳ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۱۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت در عراق است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۳ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۱۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت در سومالی است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۳ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۱۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت در ساحل عاج است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۳ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۱۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ گزارش‌های دبیرکل سازمان ملل دربارهٔ سودان است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۳ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
فهرست زیر، شامل قطعنامه‌های سازمان ملل متحد از قطعنامهٔ شمارهٔ ۲۱۰۱ تا ۲۲۰۰ است که در بازهٔ زمانی ۲۵ آوریل ۲۰۱۳ میلادی تا ۱۲ فوریه ۲۰۱۵ به تصویب رسیده‌است.
قطعنامه ۲۱۱۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت در قبرس، تمدید مأموریت نیروهای حافظ صلح سازمان ملل مستقر در قبرس است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۳ میلادی با ۱۳ رأی موافق، ۲ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۱۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت در خاورمیانه است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۹ اوت ۲۰۱۳ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۱۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت در لیبریا است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۳ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۱۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ معاهدهٔ تجارت اسلحه، سلاح‌های سبک و اسلحه‌های کوچک است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۳ میلادی با ۱۴ رأی موافق، ۱ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۱۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ سلاح‌های شیمیایی در سوریه است. این قطع‌نامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۳ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۳۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت در دارفور است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۱۳ فوریه ۲۰۱۴ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۳۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ دسترسی به کمک‌های انسان‌دوستانه در سوریه است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۲ فوریه ۲۰۱۴ میلادی با ۱۵ رأی موافق، صفر رأی مخالف و ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۶۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ اوکراین و پرواز شماره ۱۷ هواپیمایی مالزی است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۴ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۶۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ تأیید دوبارهٔ حمایت‌های اتحادیه آفریقا و اتحادیه اروپا از عملیات نیروهای صلح‌بان است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۴ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۸۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ وضعیت در سومالی است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۲۴ اکتبر ۲۰۱۴ میلادی با ۱۳ رأی موافق، ۲ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
قطعنامه ۲۱۹۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد سندی بین‌المللی دربارهٔ تهدیدهای مرتبط با صلح و امنیت بین‌المللی به‌واسطهٔ اقدامات تروریستی است. این قطعنامه طی نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد در تاریخ ۱۲ فوریه ۲۰۱۵ میلادی با ۱۵ رأی موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع به تصویب رسید.
فهرست شهرهای آسمان‌خراش‌ها این لیست از شهرهایی است که بیشترین تعداد آسمان‌خراش‌ها را در سراسر جهان دارند، آسمان خراش‌ها به ساختمان‌هایی گفته می‌شود که طول بیشتر از ۱۰۰ متر را دارند ولی بعد از گذشت چند سال از ساخت و ساز ساختمان‌های مرتفع تعداد آسمان‌خراش‌های بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ متر بسیار شده و این تعداد زیاد باعث شده جلوه سابق را از دست دهد و کمتر به آن آسمان‌خراش گفته شود و همچنین شمارش دقیق این سازه‌ها به راحتی میسر نیست به همین دلیل در این فهرست به آسمان خراش‌هایی اشاره می‌کند که از بلندتر است.
از آنجا که معلوم است هنگ کنگ با بیش از ۴۸۵ آسمان خراش در حال حاضر در دنیا رتبه اول را برخورد گرفته‌است.
در تعریف‌های کشورها و استانداردهای مختف هر کدام ارتفاع یا تعداد طبقات مختلفی را برای این سه کلمه مطرح کرده‌اند
(ساختمانهای بلند مرتبه) یا (مرتفع) : با توجه به گسترش استفاده از ساختمانهای با ارتفاع بلند می‌توان به این صورت دسته‌بندی کرد ارتفاع ۲۵ تا ۱۰۰ متر (بلند مرتبه) که تعداد ساختمانهای بسیار زیادی را در بر می‌گیرد و کاربری مسکونی، اداری و تجاری دارد و هتلهای ۴ و ۵ ستاره نیز در این دسته قرار دارند که هر چقدر ارتفاع بیشتر می‌شود لوکسی و مدرنی آن هم بیشتر شده مثل هتل آتلانتیس، دبی، ساختمان‌های بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ متر به دلیل تعداد زیادشان باعث شده جلوه سابق را از دست دهند و کمتر به آن آسمان‌خراش گفته شود که کاربری همانند ساختمان‌های (بلند مرتبه) را دارند و تقریباً جلوه و هم لوکسی آسمان‌خراش را دارد.
ولی تفاوت دو کلمه برج و آسمان‌خراش به دلیل گستردگی استفاده از هر دو کلمه باعث شده به اشتباه حتی آسمان‌خراش‌ها را برج بنامیم مثلاً دبی به شهر آسمان‌خراش‌ها معروف هست و این نوع سازه به سبک شهرسازی در دبی درآمده و سعی در افزایش ساختمانهای بیشتر از ۱۸۰ متر دارد و این نوع سازه‌ها را آسمان‌خراش محسوب می‌کند (مثالهایی دیگر , , و ) و شهری مانند شنزن آسمان‌خراش‌هایی با ارتفاع بیشتر از ۱۵۰ متر را در دستور کار دارد (مثالهایی دیگر , و )
(برج) : در بعضی تعریف‌ها برج‌ها سازه‌هایی هستند که شکل مخروطی یا ستونی ویا ترکیب ستون و مخروط دارند مثل برج میلاد، برج ایفل و حتی برج خلیفه که ترکیبی از ساختمان و شکل مخروطی است که این سازه‌ها کاربری خاص دولتی، حکومتی، توریستی، تفریحی دارند و مسکونی، تجاری، اداری نیستند.
(آسمان‌خراش) : نوعی (ساختمانهای بلند مرتبه) هستند که طراحی معماری مدرنتری دارند و ارتفاع بیشتر از ۱۵۰ متر (آسمان‌خراش) که کمتر کاربری مسکونی داشته (و اگر هم مسکونی باشند لوکس و گرانقیمت هستند) و ساختمان‌های تجاری و هتل‌های لوکس مثل برج العرب را در بر می‌گیرد. ساختمان‌های (بلند مرتبه) به دلیل تراکم زیاد در کنار هم و حتی چسبده به هم باعث می‌شود جریان هوا در آن صورت نگیرد و باعث افزایش آلودگی هوا گردد ولی برج‌ها و آسمان‌خراش‌ها حتی با تراکم زیاد به دلیل نوع معماری، فضایی بین آنها وجود دارد که گردش هوا همیشه در بین آنها میسر است.
فهرست شهرها بر اساس تعداد آسمان‌خراش‌ها که از بیشتر است.
آنری دوئه (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
آنری پوپو (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
ژان-کلود ویومن (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پلفورت–سوواژ–لوژان اشاره کرد.
ژان-فرانسوا رودریگز (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
ژان-ژاک فوسیان (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
ژان-میشل ریشو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
ژان-پیر پارانتو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
ژان بورلس (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۳۰ مارس ۲۰۲۱) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
ژان شاسان (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
ژان ره (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
جیمی تورژیس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به روبه–لیل متروپول و تیم دوچرخه‌سواری کوفیدیس اشاره کرد.
ژوردن لوواسور (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
ژوزف کاررا (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
ژوزه کاتیو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
ژول نمپون (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
ژرمی کورنو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
ژرمی مزون (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
کوین لالوئت (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
لوران پیون (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
لویی برگو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری پژو، تیم دوچرخه‌سواری السیون و تیم دوچرخه‌سواری سن-رافائل اشاره کرد.
لویی گوتیه (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
لودویک مارتن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
لیلیان لوبروتون (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
مارسل دوشومن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
مارسل تیناتزی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری فلاندریا و تیم دوچرخه‌سواری پژو اشاره کرد.
موریس ایزیه (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
ماکسیم رنو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
میشل پرن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
نیکولا اینودی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
اولیویه آزماکر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
اولیویه پرودو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
پاتریک بونه (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
پاتریک کلر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
پاتریک پره (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری مرسیه و تیم دوچرخه‌سواری پژو اشاره کرد.
پل لو دروگو (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
پل اورسلن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری دیرکت انرژی، اشاره کرد.
فیلیپ تنیر (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
پیر بورکنو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل سوئیس است.
پیر گالیان (; ۱۹ نوامبر ۱۹۱۱ – ۲۸ مهٔ ۲۰۰۹) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
پیر کلوآرک (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
پیر ژامینه (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
رایان بوآنی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
رمون گوسو (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
رمون ریوت (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری بیک، تیم دوچرخه‌سواری مرسیه، ژیتان–کامپانیولو، و تیم دوچرخه‌سواری پژو اشاره کرد.
رنه آبادی (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
رنه بروسی (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
رنه دوبن (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
رنه روفتو (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
روبر رولو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
روبر فورست (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
روبر ژاکینو (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
روبر مینتکیویکز (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
روژه لوک (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
رومن گیموآ (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
استانیسلاس بوبر (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
استفان برژس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
تیری گوونو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
اوربن کافی (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
ونسان بارتو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
ونسان ویتتا (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
أدوار دلبرگ (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به پلفورت–سوواژ–لوژان اشاره کرد.
أدوار مولر (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
الی ژسبر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
اریک لوول (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
آدولف کرون (؛ ۲۸ سپتامبر ۱۸۷۸ – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
آلن بلویی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
آلن دو کاروالو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
آلن وینیرون (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
آلبر شارتیه (؛ زادهٔ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
آلدو برتوکو (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
آلکسی گرن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
آرمان اودر (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
آمده رولان (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
آندره اومرل (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
آندره گودینا (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
آندره لژه (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
آندره ترانتول (؛ ۱۳ آوریل ۱۹۰۸ – ۲۷ فوریه ۱۹۸۶) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
نتونی مورن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
آنتوآن گومز (؛ زادهٔ - درگذشته ) دوچرخه‌سوار اهل پرتغال بود.
آرمان لو موآل (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
برنار بکاس (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
برنار دوکونینک (؛ زادهٔ ۲۶ آوریل ۱۹۳۶ – درگذشته ۱۵ آوریل ۲۰۲۰)https://fataldeaths.com/2020/Bernard-Deconinck دوچرخه‌سوار پیست اهل فرانسه بود.
برنار کنئن (; – ژانویه ۲۰۱۶) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
برنار ریشار (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
برونو اوژه (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
برونو تیبو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
برایان آلافیلیپ (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
کامی لو من (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
شارل پلانت (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
کریستیان کوش (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
کلود کارلن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
کلود کولت (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
کلود لو بر (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
کلود مورو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
کلود تولت (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
کلویس لاکروآ (؛ زادهٔ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
کلمان روسو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به آژ۲آر لا موندیال و تیم دوچرخه‌سواری فورتونئو–اسکارو اشاره کرد.
کنستان کوله (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
کورنتا شرآل (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
سزار مارسلاک (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
دانت جانلو (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
دونی پلیتزاری (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
دیدیه گارسیا (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
دومینیک گارد (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
ادمون پولشلوپک (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
الوآ تاسن (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
ارنست نوآر (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
فابیان دوبه (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
فردینان ژولیان (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
فرنان بنیه (; – ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه بود.
فلوریان متر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
فرانسیس کامپانه (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
فرانک پنکوله (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
فرانسوآ آمون (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
فردریک برن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به آژ۲آر لا موندیال، سن میشل–اوبر۹۳، و تیم دوچرخه‌سواری فورتونئو–اسکارو اشاره کرد.
گاستون روسو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
ژرژ کوئندر (؛ زادهٔ) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
ژیلبر دوکورنو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل ونزوئلا است.
۹۵ دقیقه‌ای بر پایه زندگی اودا نوبوناگا است که توسط کونو توشی‌کازو کارگردانی شده و در سال ۱۹۵۹ میلادی در ژاپن نمایش داده شده‌است. در این فیلم یوروزویا کینوسوکه نقش اودا نوبوناگا را ایفا می‌کنند. این فیلم وقایع را از مرگ پدر نوبوناگا تا پایان نبرد اوکه‌هازاما به تصویر کشیده‌است.
امبرتو بوسی (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل ایتالیا است. وی رهبر پیشین لگا نورد است که حزب سیاسی فدرالیست و ناحیه‌گرای ایتالیایی است که حامی خودمختاری و استقلال بیشتر منطقه‌ای، خصوصاً برای نواحی شمال ایتالیا یا پادانیا است.
بوسیو به خاطر اختلاس صدها هزار یورو از بودجه عمومی کشور، در ماه ژوئیه ۲۰۱۷ به دو سال و شش ماه حبس محکوم شد.https://www.thelocal.it/20170711/founder-former-leader-italys-northern-league-political-party-umberto-bossi-convicted-fraud-embezzlement
او با مانوئلا ماررون ازدواج کردهMotherJones.com و دارای چهار پسر است.
آتیا بالبا کایسونیا (به لاتین: Atia Balba Caesonia؛ ۸۵ تا ۴۳ پیش از میلاد) خواهرزادهٔ ژولیوس سزار و مادر امپراتور آگوستوس بود.
در شرح سوئتونیوس از آگوستوس، نشانه‌های الهی که پیش و پس از تولد آگوستوس برای آتیا رخ داد ذکر شده‌است:
آتیا که نیمه‌شب به خدمت آپولو مشرف شده بود، در همان معبد و بر تخت روانش به خواب رفت. همراهانش نیز خفتند. ناگهان یک افعی بر بدنش سُرید و سریع دور شد. آتیا که برخاست، غسل کرد، همان‌طور که پس از همخوابگی با شوهرش غسل می‌کرد. سپس در یک آن، لکه‌هایی رنگین به شکل یک افعی بر بدنش ظاهر شد که هرگز نتوانست آن‌ها را پاک کند. پس دیگر به گرمابهٔ عمومی نرفت. ده ماه بعد، آگوستوس به دنیا آمد، و به همین سبب او [آگوستوس] را پسر آپولو خواندند. آتیا نیز پیش از زایمان خواب دید که اندام‌های حیاتی‌اش را تا ستارگان برکشیده‌اند و بر سرتاسر زمین و دریا گسترانده‌اند. اوکتاویوس خواب دید که خورشید از رحم آتیا طلوع کرده‌است.Suetonius. "The Twelve Caesars". Retrieved at UChicago.edu
دانشگاه پالرمو () یک دانشگاه واقع در پالرمو ایتالیا است و در سال ۱۸۰۶ تأسیس شده‌است. این دانشگاه دارای ۱۲ دانشکده است و ۴۸٫۳۳۸ دانشجو دارد.
نائومچی اوئدا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
مونته پلگرینو () یک کوه است که در خلیج پالرمو، سیسیل در جنوب ایتالیا واقع شده‌است.
شهر پالرمو در دامنه این کوه واقع شده و در ساحل شمالی جزیره سیسیل قرار دارد.
مارسلو مندز (؛ زادهٔ ) مربی والیبال اهل آرژانتین است.
وی از سال ۲۰۰۹ تا 2018 سرمربی باشگاه سادا کروزیرو بوده‌است و در سال‌های ۲۰۱۳، ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ موفق به کسب مدال طلای باشگاه‌های جهان شده‌است.وی هم اکنون سرمربی تیم ملی والیبال آرژانتین است.
جان اسپرو نیکولاس پنتو جانینی ریبیرو (؛ زادهٔ ) مربی والیبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
اسپراو از سال ۲۰۱۳ سرمربی تیم ملی آمریکا شد. وی پیش از آن دستیار مک کاچن و آلن نایپ سرمربیان قبلی آمریکا بود و در این سمت طلای المپیک ۲۰۰۸ پکن و نقره لیگ جهانی ۲۰۱۲ را نیز به دست آورد.
این مربی که متولد کالیفرنیاست، یک سال پس از انتخاب به عنوان سرمربی تیم ملی آمریکا، این تیم را به مدال طلای لیگ جهانی رساند. علاوه بر قهرمانی در لیگ جهانی ۲۰۱۴، برنز لیگ جهانی ۲۰۱۵ و طلای جام جهانی ۲۰۱۵ دیگر افتخارات مهمی است که اسپرا توانسته به عنوان سرمربی تیم ملی آمریکا به دست بیاورد.
وی فارغ‌التحصیل رشته میکروبیولوژی و ژنتیک مولکولی از دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس است.
ریبولوز-۱٬۵-بیس‌فسفات کربوکسیلاز/اکسیژناز () که با نام‌های اختصاری دیگری همچون RuBisCO (روبیسکو) یا RuBPCase یا RuBPco هم شناخته می‌شود، یک آنزیم است که در مرحله اصلی اول از فرایند تثبیت کربن نقش دارد که طی آن، دی‌اکسید کربن جو زمین، توسط گیاهان و سایر موجوداتِ فتوسنتزکننده، به مولکول‌های سرشار از انرژی نظیر گلوکز تبدیل می‌شود.
به زبان شیمیایی، این آنزیم، واکنشِ کربوکسیل‌دار کردن «ریبولوز-۱٬۵-بیس‌فسفات» (RuBP) را کاتالیز می‌کند. این آنزیم احتمالاً، فراوان‌ترین آنزیم کرهٔ زمین است.
جعفرقلی‌خان قاجار ملقب به جلال‌الملک، حاجب‌الدوله و معین‌السلطان پسر عیسی‌خان والی و پسردایی ناصرالدین‌شاه بود.
جعفرقلی‌خان از کودکی وارد دربار ناصرالدین‌شاه شد. در ابتدا از پیشخدمتان شاه بود، سپس پس از برادرش مهدی‌قلی‌خان مجدالدوله به سمت غلام‌بچه‌باشی (رئیس غلام‌بچه‌های اندرون شاهی) رسید. در اولین سفر ناصرالدین شاه به اروپا با منصب پیشخدمت در شمار همراهان شاه بود. او در سفر دوم ناصرالدین‌شاه به اروپا نیز شاه را همراهی می‌کرد و در این سفر سمت غلام‌بچه‌باشی داشت. در سال ۱۳۰۱ قمری، لقب جلال‌الملک به او داده شد و در سال ۱۳۱۰ قمری، در سن سی سالگی پس از آن که حسینعلی‌خان معین‌الدوله، فراشباشی ناصرالدین‌شاه، از سمت خود استعفا داد، ناصرالدین شاه این شغل را به جعفرقلی‌خان داده و او را ملقب به حاجب‌الدوله کرد. پس از قتل ناصرالدین‌شاه و تاجگذاری مظفرالدین‌شاه، اغلب درباریان دوره ناصرالدین‌شاه برکنار و با اطرافیان مظفرالدین‌شاه که با او از تبریز به تهران آمده بودند، جایگزین شدند. از این میان جعفرقلی‌خان نیز معزول شد و سمت او به مصطفی‌قلی‌خان قاجار دولو تعلق گرفت. لقب "حاجب‌الدوله" نیز به مصطفی‌قلی‌خان داده شد و جعفرقلی‌خان لقب "معین‌السلطان" گرفت.گودینی، رسول. از دارالخلافه به دارالسرور؛ سفرنامه جعفرقلی‌خان به بروجرد. "پیام بهارستان"، شماره ۲۶ (پاییز و زمستان ۱۳۹۴): صص۴۸۰-۴۹۳خاطرات احتشام‌السلطنه، به کوشش سید محمدمهدی موسوی، انتشارات زوار، ۱۳۹۲، ص۱۸۲
جعفرقلی‌خان با کوکب‌السلطنه، دختر ظل‌السلطان (پسر ارشد ناصرالدین‌شاه) و همدم الملوک، ازدواج کرد. کوکب‌السلطنه از جانب مادرش نوه میرزا تقی‌خان امیرکبیر و عزت‌الدوله بود. از این ازدواج چهار پسر و یک دختر متولد شد:Eskandari Qajar, Manouchehr M. "Children and Descendants of Mass'oud Mirza Zell-e Soltan". Qajar Pages (visited: June 2, 2018)
جواد آتش‌افروز (متولد ۱۳۳۸ در مشهد)، مجری، طراح و تهیه‌کننده برنامه‌های صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است.
شاخص‌ترین فعالیت وی، اجرا و طراحی برنامه صبحگاهی سلام صبح بخیر بوده که از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۸ از رادیو ایران پخش می‌شد و در آن سال‌ها مخاطبان زیادی داشت و شامل شیوه جدیدی از اجرا و ارائه برنامه‌های رادیویی را تا آنزمان می‌شد.
پس از پیروزی انقلاب در بهمن ماه سال ۱۳۵۷، بالطبع فضای رسانه ای ایران نیز نسبت به دوره حکومت پهلوی تغییر کرد. از جمله تغییرات آن سال‌ها، رفتن تعدادی از مجریان سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران و استفاده از افراد جدید در سازمان نو به نام صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران بود که این افراد جدید، هم جوان بودند و از طرفی تجربه کمی در کار رسانه ای داشتند. با این وصف، افرادی مانند فریدون فرح اندوز، حمید عاملی، مولود عاطفی، مرتضی لطفی، گلی یحیوی، ژاله کاظمی، پرویز کاردان، دلارام کشمیری، احترام برومند، حبیب روشن زاده، نوذر آزادی، فیروزه امیر معز، روشنک و … جای خود را به چهره‌های بسیار جوان و جدیدی مانند جواد آتش‌افروز، محمود شهریاری، بهرام شفیع، مهران دوستی، فریورز کیان، گیتی خامنه، الهه رضایی، حسین پاکدل، رضا رهگذر و… دادند که نسبت به گروه نخست، از تجربه بسیار کمی برخوردار بودند.
با توضیحات فوق، جواد آتش‌افروز متعلق به نسل اول مجریان و برنامه‌سازان ایرانی پس از وقوع انقلاب سال ۱۳۵۷ می‌باشد. مهم‌ترین اثر وی، طراحی و اجرای برنامه رادیویی سلام صبح بخیر در فاصله زمانی ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۸ از رادیو ایران بود. این برنامه رادیویی که در بحبوحه موشک‌باران و بمباران تهران و بسیاری از شهرهای ایران که ناشی از شدّت جنگ ایران و عراق(جنگ شهرها) بود، به صورت زنده پخش می‌شد و آتش‌افروز به عنوان مجری برنامه، با لحنی خاص و ریتمی تند، مردم را به زندگی و امید و آرامش دعوت می‌نمود که در نوع خود، برنامه جدید و خاصّی در فضای رسانه‌ای آن سال‌های ایران بود.
در دهه ۱۳۷۰ آتش‌افروز به اجراهای تلویزیونی نیز روی آورد که از آن جمله می‌توان به برنامه طنز و اجتماعی «بعد از خبر» (این برنامه را به همراه محمود شهریاری اجرا می‌نمود) و «مردم ایران سلام» اشاره کرد.
آتش‌افروز در سال‌های اخیر کم‌کار است و تنها برخی هفته‌ها اجرای برنامه بخش صبحگاهی شنبه‌های رادیو پیام را بر عهده دارد.
محسن محبی (زاده ۱۳۳۰ - تهران) استاد دانشگاه، وکیل پایه یک دادگستری، حقوقدان و رییس سابق مرکز امور حقوقی بین المللی است.
در نوجوانی مدتی علوم دینی را در حوزهٔ علمیهٔ تهران تحصیل نمود. دوران متوسطه را در دبیرستان علوی و سپس در دبیرستان دارالفنون (رشته ادبی) سپری نمود. مدتی را در رشته اقتصاد در دانشگاه شیراز به مطالعه مشغول گردید و سپس به توصیه پدر و دوستانش مسیر خود را به رشته حقوق دانشگاه تهران که در آن رشته هم قبول شده بود، تغییر داد؛ پس به سال ۱۳۵۲ در رشته حقوق قضائی دانشکده حقوق دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد.
وی تحصیلات عالی خود را در رشته حقوق خصوصی در دانشگاه شهید بهشتی (دانشگاه ملی آن روزگار) ادامه داد (۱۳۵۶). رساله فوق لیسانس محسن محبی جوان در ابتدا با راهنمایی سید حسن امامی بود (حق شرط) اما بعد از پیروزی انقلاب ناگزیر شد با استاد دیگری به عنوان استاد راهنما کار کند و مهدی شهیدی استاد راهنمای وی شد و این به سال ۱۳۶۳ بود. بعد از تعویض استاد راهنما، محسن محبی موضوع رساله خود را به «جنبه‌های حقوقی اعتبارات اسنادی بانکی» تغییر داد که به قول شهیدی، در آن سال‌ها بسی تازه و بدیع بود.
در همان دوران و بعد از پنج سال تلاش علمی و عملی در سال ۱۳۷۴ موفق شد در مقطع دکتری رشته حقوق بین‌الملل از دانشگاه لوآن بلژیک فارغ‌التحصیل گردد. استاد راهنمای وی در دوره دکتری، فرانسوا ریگو، استاد حقوق بین‌الملل و عضو انیستیتو حقوق بین‌الملل بود، و موضوع رساله‌اش «ماهیت حقوق بین‌الملل دیوان داوری دعاوی ایران و آمریکا» بود که با درجه ممتاز و با تحسین ژوری پذیرفته شد و در سال ۱۹۹۹ توسط انتشارات معتبر کلوئر منتشر گردید. «فالون» و «جو ورهون» مشاورت رساله ایشان را بر عهده داشتند و «یان برانلی» رساله او را خوانده و بر کار ایشان در دوره دکتری نظارت داشته‌است. در همین دوران، وی در چندین دوره تابستانی آکادمی حقوق بین‌الملل لاهه نیز شرکت کرده و بر تجربیات علمی و عملی خود افزود.
در خرداد ۱۳۵۴ به استخدام بانک ملی ایران درآمد. «در سال ۱۳۶۱، دیوان داوری دعاوی ایران و آمریکا بر اساس بیانیه‌های الجزایر (۱۳۵۹) تشکیل شد تا به دعاوی اتباع و دولتین ایران و آمریکا رسیدگی کند. از طرفی مدیریت و هماهنگی و دفاع در برابر حجم انبوه دعاوی در دادگاه‌های خارجی و مراجع داوری بین‌المللی که له و علیه دولت نو پای انقلاب مطرح شده بود، محتاج استفاده از خدمات وکلا و حقوقدانان مبرز و مطلع در امور بین‌المللی بود.»
بر همین پایه، ماده – واحده ای به تصویب مجلس رسید (۱۳۶۰/۰۹/۲۹) که به موجب آن به دولت اجازه داده شد برای دفاع مؤثر در دعاوی مطروحه علیه ایران و نیز اقامهٔ دعوی علیه خارجیان از خدمات اشخاص حقیقی یا حقوقی داخلی و خارجی، بدون رعایت مقررات استخدامی، اداری، محاسبات عمومی، بودجه ای استفاده شود. سپس برای اجرای این قانون، در فروردین ماه ۱۳۶۱ هیئت وزیران، دفتر خدمات حقوقی بین‌المللی (وابسته به نخست‌وزیری و بعداً ریاست جمهوری) را تأسیس کرد که کار اصلی آن نظارت، هماهنگی و برنامه‌ریزی در دعاوی بین‌المللی له و علیه دولت بود.
در همین راستا، در سال ۱۳۶۲ از محسن محبی که آن موقع در ادارهٔ حقوقی بانک ملی ایران خدمت می‌کرد، برای همکاری با دفتر خدمات به ویژه در دعاوی بانکی دعوت شد و وی از بانک ملی ایران مأمور خدمت در دفتر خدمات حقوقی بین‌المللی شد که قریب بیست و دو سال، یعنی تا زمان بازنشستگی‌اش، ادامه یافت. ابتدا به عنوان مشاور حقوقی و پس از اندکی، در دوران سرپرستی گودرز افتخار جهرمی در دفتر خدمات، معاون حقوقی و عملاً قائم مقام دفتر شد.
سال ۱۳۶۹ به عنوان سرپرست شعبه لاهه دفتر خدمات به هلند (لاهه) اعزام شد و از نزدیک با دیوان داوری ایران - آمریکا در لاهه کار می‌کرد. در سال ۱۳۷۵ به ایران برگشت و از کارهای اجرایی فاصله گرفت و به امور علمی و پژوهشی پرداخت؛ در عین حال، تا سال ۱۳۸۴ به عنوان مشاور ارشد سرپرست دفتر خدمات حقوقی بین‌المللی خدمت نمود. وی هم‌اکنون عضو هیات تحریریه فصلنامه علمی تخصصی دانشنامه‌های حقوقی نیز است.
محسن محبی در سال ۱۳۶۴ زمانی که معاون دفتر خدمات حقوقی بود، توانست اولین مجله حقوق بین‌الملل ایران را به اسم «مجله حقوقی» که هم‌اکنون به «مجله حقوقی بین‌المللی» تغییر نام یافته، راه‌اندازی نماید که برای مدت‌های مدید سردبیری آن را نیز بر عهده داشت و اعتبار علمی فراوانی در جامعه حقوقی کشور کسب نمود. از نوآوری‌های این مجله بخش اسناد بین‌المللی آن است که اغلب آن‌ها ترجمه خود اوست.
از سال ۱۳۷۶ (پس از بازگشت از مأموریت هلند) از امور اجرائی یکسره کناره گرفت و به فعالیت‌های علمی و آکادمیک پرداخت و در همین دوران بیش از ۵۰ عنوان مقاله فارسی و انگلیسی در حوزه حقوق بین‌الملل، داوری بین‌المللی، و حقوق بانکی و فلسفه حقوق بین‌الملل تألیف یا ترجمه کرده‌است. ذوق و علاقه‌های فرهنگی و ادبی محسن محبی موجب شد که فعالیت‌هایش در این حوزه‌ها نیز ادامه یابد و در مجلات ادبی و فرهنگی ده‌ها مقاله در حوزه ادبیات و شعر و نقد ادبی نیز از وی منتشر شده‌است.
کتب ارزشمندی از ایشان به چاپ رسیده‌است که برخی به زبان انگلیسی بوده‌اند. انتشارات حقوقی معتبر کلوئر، کتاب دیوان داوری ایران ـ آمریکا ایشان را در سال ۲۰۰۰ منتشر نمود و که بعداً توسط محمد حبیبی به فارسی ترجمه و با نام «دیوان داوری ایران و آمریکا: ماهیت، صلاحیت، ساختار» در سال ۱۳۸۳ منتشر گردید و در سال ۱۳۹۲ تمدید چاپ شد. مجموعه چند مقاله دربارهٔ بیانیه‌های الجزایر، داوری و موسسات دولتی، نظام داوری اتاق بازرگانی بین‌المللی، مباحثی از حقوق نفت و گاز و فلسفه حقوق بین‌الملل از دیگر آثار این چهره حقوقی کشور است.
ایشان در حال حاضر عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران و مدیر گروه حقوق عمومی و حقوق بین‌الملل است و در مقاطع فوق لیسانس و دکتری حقوق بین‌الملل در دانشگاه‌های مختلف تدریس می‌کند. ضمناً پیشگام در ترویج و گسترش داوری به ویژه داوری بین‌المللی در حقوق ایران است و سال هاست در این زمینه فعالیت دارد و معمار داوری نوین در ایران به‌شمار می‌رود.
علاوه بر بانک ملی ایران و دفتر خدمات حقوقی بین‌المللی، محسن محبی در سال ۱۳۸۷ مدت‌ها معاون پژوهشی مرکز گفتگوی تمدن‌ها بود. وی از سال ۱۳۸۴ به دبیرکلی مرکز داوری اتاق بازرگانی ایران منصوب شد و همچنان مشغول فعالیت است. ایشان همچنین دبیر کمیسیون حقوقی و داوری کمیتهٔ ایرانی اتاق بازرگانی بین‌المللی نیز می‌باشد. وی سال هاست داور ایرانی عضو دیوان بین‌المللی داوری (ICC) در پاریس نیز می‌باشد. ایشان همچنین از سال ۱۳۹۴ جزو گروه داوران ایرانی در دیوان دائمی داوری در لاهه (PCA) است.
پس از انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس‌جمهور در انتخابات ریاست جمهوری ایران، محسن محبی به سمت مشاور رئیس‌جمهور در امور حقوقی بین‌المللی و رئیس مرکز امور حقوقی بین‌المللی ریاست جمهوری منصوب گردید.
محسن محبی همچنین در مرحلۀ تقاضای دستور موقت در پرونده رسیدگی به شکایت ایران از آمریکا به دلیل بازگرداندن تحریم‌های هسته‌ای، که از روز دوشنبه پنج شهریور ۱۳۹۷ در دیوان بین‌المللی دادگستری در لاهه آغاز شد، وکالت دولت ایران را بر عهده داشت. وی همچنین در پرونده برخی اموال ایران که از شانزده تا بیست مهر ۱۳۹۷ در دیوان بین المللی دادگستری لاهه برگزار شد، مجدداً به عنوان وکیل و نمایندۀ دولت ایران ایفای نقش نمود.
جادوی تو یا جادوی تو کار کرد فیلمی است محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی ای موتو است. در این فیلم بازیگرانی همچون آبیشک باچان، کرتی ردی، سانجای سوری، قادرخان، پارش راوال، جانی لور، تیکو تالسانیا، فریده جلال، هیمانی شیوپوری و کیرتی ردی ایفای نقش کرده‌اند.
دو و نیم نامه عاشقانه فیلمی است محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی راج کانوار است. در این فیلم بازیگرانی همچون آبیشک باچان، آیشواریا رای، آمریش پوری، انوپم کهیر، شاکتی کاپور، سوشما ست، دالیپ تاهیل، تانوی عظمی، هیمانی شیوپوری، سلمان خان، سونالی بندره ایفای نقش کرده‌اند.
سه برادر فیلمی است محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی انوپم کهیر است. در این فیلم بازیگرانی همچون وحیده رحمان، آنیل کاپور، فردین خان، آبیشک باچان، ماهیما چودری، اورمیلا ماتوندکار، تارا شارما، آنو کاپور، راجو کهیر، لیلیت دوبی ایفای نقش کرده‌اند.
شرارت فیلمی است محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی گرودو بهالا است. در این فیلم بازیگرانی همچون آبیشک باچان، هیریشتا بهات، آمریش پوری، هلن، ای. کی. هانگال، دارا سینگ، دیزی ایرانی، موهنیش باهل، اشیش ویدیارتی، اوم پوری، آنجان سیرواستاو، راجندرانات زوتشی ایفای نقش کرده‌اند.
عشق نابرابر یا دوست من از بمبئی رسید فیلمی است محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی آپوروا لاکیا است. در این فیلم بازیگرانی همچون آبیشک باچان، لارا دوتا، چانکی پاندی، یاشپال شارما، آکیلندرا میشرا ایفای نقش کرده‌اند.
محمد یکی از اسپهبدان خاندان باوندیان بود که در خلال سال‌های ۱۲۴۹ تا ۱۲۷۱ میلادی در طبرستان قدرت داشت. وی فرزند و جانشین اردشیر دوم باوندی بوده‌است.
محمد با خاندان پادوسبانیان روابط نزدیکی برقرار کرد و از متحدین آنان شد و با استندار شهرآگیم پیوند خانوادگی ساخت. در زمان یورش‌های ایلخانی اباقا خان، شهرآگیم و محمد برای حضور در محاصره قلعه گردکوه فرا خوانده شدند، تا در راستای سیاست‌های متحدان مغولی خود علیه اسماعیلیه شرکت جویند اما آن‌ها پس از مدتی محاصره را رها کردند و موجب حمله نظامی اباقاخان به مازندران شدند. در نبردی که میان ایلخانان و مازندرانی‌ها شکل گرفت، محمد مجروح شد و شکست خورد. او سرانجام مقام خود را به برادرش، علی دوم باوندی، سپرد.
جین سون‌اونگسون (؛ زادهٔ ) استاد دانشگاه است.
سون‌اونگسون پی اچ دی خود را در مورد خدا از دانشگاه لوند گرفت، وی پایان‌نامه پی اج دی اش را در مورد (بازگشت خدا: مطالعهٔ مفهوم خدا در فلسفه پست مدرن) در سال ۲۰۰۴ نوشت و از ۲۰۱۵ استاد کلاس الهیات علمی در دانشگاه لوند است. سون‌اونگسون برای کمک‌های مهم در آموزش عالی در سال ۲۰۱۵ جایزه کارین گیرو را از آکادمی سوئد دریافت کرد و در سپتامبر ۲۰۱۷ برای عضویت در آکادمی سوئد انتخاب شد و در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۷ جانشین تورگنی لیندگرن، داور نوبل ادبیات شد و کرسی شماره ۹ آکادمی را به دست آورد.
ادوارد لازار (؛ زادهٔ )Nominations of Edward P. Lazear, Randall S. Kroszner, and Kevin M. Warsh, February 14, 2006, Volume 4, p. 35. سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی رئیس پیشین شورای مشاوران اقتصادی آمریکا بوده‌است.
پر وستبریْ با نام کامل پر اریک وستبری (؛ زادهٔ ) نویسنده، روزنامه‌نگار و منتقد ادبی اهل سوئد است.Ali Chair no. 12 - Per Wästberg او از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۲ سردبیر روزنامه داگنزنی‌هتر بود. وی در ۱۷ آوریل ۱۹۹۷ به عضویت آکادمی سوئد انتخاب شد و در۲۰ دسامبر همان سال فعالیتش را آغاز کرد. وستبری جانشین ورنر آسپنستروم شد و کرسی شماره ۱۲ را به دست آورد. وستبری رئیس هیئت چهار نفری اهداکننده جایزه نوبل ادبیات است.
وستبری در ۱۹۳۳ در استکهلم متولد شد. وی پسر اریک وستبری و برادر بزرگتر اولی وستبری است. او در سال ۱۹۵۲ برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت و لیسانس خود را از دانشگاه هاروارد دریافت کرد و سال بعد نیز پس از بازگشت به سوئد در رشته ادبیات و علوم انسانی در دانشگاه اوپسالا صاحب مدرک لیسانس شد. وستبری از سال ۱۹۹۷ عضو آکادمی سوئد است و کرسی شماره ۱۲ این آکادمی را در دست دارد. او از سال ۱۹۵۳ با روزنامه داگنر نی‌هتر همکاری داشته و سردبیر بزرگترین روزنامه سوئد از ۱۹۷۶–۱۹۸۲ بود. او همچنین نویسنده بخش اخبار روز این روزنامه بود.
وستبری در سال ۱۹۴۹ در سن پانزده سالگی، نویسندگی را با مجموعه داستان‌های کوتاه حباب‌های صابون آغاز کرد و جوان‌ترین نویسنده سوئد تا کنون است. او تغییر قابل توجهی در ادبیات سوئد ایجاد کرد که با به تصویر کشیدن واقعی موضوعات پراضطراب جوانان به خواننده حس زندگی می‌داد.
وستبری به تدریج همکاری با گروهی از نویسندگان در سوئد را که علاقه‌مند به کارهای جهان سوم بودند، نمایندگی کرد. آنها برای دیدگاه جهانی کوشش می‌کردند، کاری که با موفقیت‌های داگ هامرشولد در سازمان ملل متحد و انقلاب تلویزیون همزمان شد."Litteraturens historia i Sverige", s. 471 سفر وی با بورسیه به آفریقا در دهه ۱۹۶۰ نقطه عطفی در ادبیات و سیاست در وی شد، پس از آن او در رمان‌ها و به عنوان روزنامه‌نگار دربارهٔ این قاره و فروپاشی استعمار نوشت. او با گزارش‌های خود دربارهٔ آپارتاید (ازجمله در آفریقای جنوبی)، در شکل‌گیری عقاید سوئدی‌ها علیه این نظام نقش داشت. او در این عقیده با همان گروه شکل دهنده‌های افکار مانند یان میردال و سارا لیدمن همراه است.
وستبری و هانس یوران فرانک سازمان عفو بین‌الملل شعبه سوئد را در سال ۱۹۶۴ پایه‌گذاری کردند. وی در سال‌های بعد رئیس انجمن قلم سوئد شد و بین سالهای ۱۹۷۹–۱۹۸۶ رئیس سازمان مادر انجمن جهانی قلم بود.
در میان آثار انتقادی او کتاب‌های گزارشی ازجمله منطقه ممنوعه (۱۹۶۰) و در فهرست سیاه (۱۹۶۰) مشخص می‌شوند. او در دهه ۱۹۶۰ همچنین گزیده‌ای با ادبیات آفریقایی، به نام «آفریقا تعریف می‌کند» ، منتشر کرد.
در میان رمان‌های استکهلم وستبری نصف سرزمین پادشاهی(۱۹۵۵) و آنچه که به اصطلاح تریلوژی "هوا " نامیده می‌شود :"قلعه آب"(۱۹۶۸)، هوا (۱۹۶۹)و ماه زمین (۱۹۷۲). در سال ۱۹۸۶–۹۳ رمان‌ها ی چهارگانه در مورد "چهره‌ها ی مختلف عشق" آمد، با دبیر کابینه یوهان فردریک ویکتور ین به عنوان شخصیت اصلی در استکهلم، کامرون، اروپا، با خانواده اش ویلهلم کنوتسون، صد سال زودتر به عنوان یک سرنوشت موازی برای کشف و استناد و بعلاوه با محیط‌های مختلف دیگر به عنوان تم شاعرانه: سایه آتش (۱۹۸۶)، منبع کوه(۱۹۸۷)، قلب نور (۱۹۹۱)، باد کم (۱۹۹۳).
او با همکاری آنیتا تورل نویسنده و هانس هامماشولد عکاس، جایزه اوت ۲۰۰۱ در رده بهترین کتاب تخصصی برای نردبان حافظه، کتابی برای گورستان‌های سوئد اهدا شد. وستبری در سال ۲۰۰۶ شروع به انتشار خاطرات خود کرد.
حافظ سعید خان( سپتامبر ۱۹۷۲_۲۶ ژوئیه ۲۰۱۶) یکی از پیکارجویان سابق طالبان بود که پس از قدرت گرفتن داعش، به عنوان رهبر حکومت اسلامی عراق و شام - استان خراسان به مبارزاتش ادامه داد. وی اولین رهبر این گروه به‌شمار می‌آید و در حمله نیروهای آمریکایی به مقر این گروه در ننگرهار افغانستان کشته شد.
او در سال ۱۹۷۲ در منطقه اوراکزی پاکستان به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی او در یکی از مکتب‌های آن منطقه، زیر نظر روحانیون سلفی انجام شد. برخی منابع معتبر تحصیلات تکمیلی وی را در دانشگاه پاکستان اعلام کرده‌اند.
با قدرت گرفتن جنبش طالبان پاکستان او به این گروه نزدیک شد و پس از گذراندن دوره‌های آموزشی، وارد یکی از شاخه‌های نظامی طالبان پاکستان شد.
حافظ سعید خان پس از حملات ۱۱ سپتامبر با هدف دفاع از پیکارجویان افغانستان، راهی این کشور شد. در طول اقامت او در افغانستان اتفاقات مختلفی سبب نزدیکی او به بیت الله محسود رهبر وقت طالبان پاکستان شد. وی پس از چند ماه رهبری طالبان در بخش اوراکزی پاکستان را به دست گرفت و سال‌ها در آنجا ماند.
پس از مرگ بیت الله محسود توسط حملات هوایی، سران قبایل محلی به دنبال جانشین جدیدی بودند. حافظ سعید خان که یکی از سه گزینه اصلی بود پس از ماه‌ها تلاش، ناکام ماند و همین علت باعث دلسردی او از طالبان افغانستان شد. درگیری‌های مقامات ارشد طالبان با او، یکی از عوامل مهم ترک این گروه توسط حافظ سعید خان بود.
وی به همراه ۵ تن از نزدیکانش در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۴، در یک پیام ویدیویی جدایی خود و نزدیکانش را از این گروه اعلام کرد و با ابوبکر البغدادی رهبر داعش بیعت کرد.
تلاش‌هایی از سوی ابوبکر البغدادی رهبر داعش برای احداث یک گروه محلی در منطقه خراسان صورت گرفت. حافظ سعید خان نخستین گزینه برای رهبری این گروه تازه تأسیس بود. این منطقه شامل بخش بزرگی از شمال شرقی ایران، شمال غربی افغانستان و قسمت‌هایی از غرب پاکستان است.
حافظ سعید خان با روابط گسترده خود موفق شد تا عده زیادی از اعضای جدا شده طالبان پاکستان و افغانستان را دور خود جمع کند. انجام عملیات‌های گوناگون از دستاوردهای نظامی وی به‌شمار می‌آید.
نخستین خبر مرگ وی از طرف مقامات افغانستانی منتشر شد. مقامات این کشور اعلام کردند که حافظ سعید خان توسط مأمور اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا کشته شده‌است اما دولت آمریکا این خبر را تأیید نکرد.
سرانجام در ۱۲ اوت ۲۰۱۶ ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که رهبر حکومت اسلامی عراق و شام - استان خراسان توسط جنگده‌های بدون سرنشین کشته شده‌است.
پول اند بیر () شرکت کالای لوکس اسپانیایی است، که در زمینه تولید و عرضه انواع پوشاک و لوازم مد فعالیت می‌نماید.
شرکت پول اند بیر در سال ۱۹۸۶ در شهر لیورپول، انگلیس تأسیس شد و هم‌اکنون مالک شبکه گسترده‌ای از ۹۸۶ شعبه بوتیک در کشورهای مختلف می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر ارتشیو، اسپانیا قرار دارد و کلیه سهام آن در اختیار گروه ایندیتکس می‌باشد.
سوخور رشید ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سوخور نامدار ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ماریو لاندولفی (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، و سیاستمدار اهل ایتالیا است.
ماریو در ۱۹۵۹ در موندراگونه در استان کسرتا متولد شد.
سیلاب‌خور ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کلاودیو اسکاجولا (؛ زادهٔ ) در ایمپریا، سیاست‌مدار اهل ایتالیا است.
پویگ () شرکت کالای لوکس اسپانیایی است، که در زمینهٔ تولید و عرضهٔ انواع پوشاک و لوازم مد، لوازم آرایشی و عطر فعالیت می‌نماید.
شرکت پویگ در سال ۱۹۱۴ توسط آنتونیو پویگ تأسیس شد و هم‌اکنون با در اختیار داشتن ۵ کارخانخ تولیدی، مالک برندهایی چون: کارولینا هررا، پاکو رابان، ژان پل گوتیه، پرادا، ولنتینو، منگو و ماسیمو دوتی می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر بارسلون، اسپانیا قرار دارد و کلیهٔ سهام آن در اختیار خانواده پویگ می‌باشد.
دارخور ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
رود چیکو () یک رود در آرژانتین-شیلی است.
نینا ریچی () شرکت کالای لوکس فرانسوی است، که در زمینه طراحی و تولید لوازم آرایشی، لوازم مد و انواع پوشاک آماده فعالیت می‌نماید.
شرکت نینا ریچی در سال ۱۹۳۲ توسط طراح مد فرانسوی؛ نینا ریچی تأسیس شد و هم‌اکنون از برندهای متعلق به گروه پویگ می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر پاریس قرار دارد.
سی‌جِی سی‌جی‌وی () یک گروه سینمایی در کشور کره جنوبی است.
این شرکت که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شده در کشورهای دیگر همچون چین، اندونزی، میانمار، ترکیه، ویتنام و ایالات متحده آمریکا دارای سینما می‌باشد. سی‌جی سی‌جی‌وی با در اختیار داشتن ۳۴۱۲ سالن در ۴۵۵ مجموعه سینمایی (۱۱۱۱ سالن در مجموعه در کره جنوبی) در هفت کشور پنجمین گروه سینمایی زنجیره‌ای بزرگ دنیا محسوب میشود.
ابن جلجل (؛ زاده: ۹۹۴ (۵۰ سال)) با نام اصلی ابو داوود سلیمان بن حسان، طبیب آندلسی و داروشناس بود و دارنده کتاب «طبقات الاطباء و الحکماء» می‌باشد.
ابن جلجل در سال ۹۹۴ میلادی بدنیا آمد، وی تعلیم و آموزش را از فراگیری حدیث نزد ابوبکر احمد بن الفضل الدینوری و وهب بن مسرة و احمد بن سعید الصدفی و دیگران در سال ۹۵۴ شروع کرد، از همین زمان تا سال ۹۶۸ میلادی زبان عربی را نزد محمد بن یحیی الرباحی فراگرفت و بعد از آن نزد ابابکر بن القوطیه و سلیمان بن محمد الفقیه و دیگران به تحصیل و فراگیری زبان عربی ادامه داد و لیکن عشق فراگیری علم طبابت و پزشکی که از ۱۴ سالگی فراگیری آن را شروع کرده بود بروی غالب گشت، وی تا سن ۲۴ سالگی به‌طور کامل این علم را فراگرفت، شهرت وی اینقدر فراگیر شد که وی به عنوان پزشک خصوصی خلیفه هشام الموید بالله انتخاب شد.
ابن جلجل توجه زیادی به کتاب «حشایش» (منظور داروهای گیاهی) تألیف دیوسقوریدس داشت، وی اقدام به نوشتن توضیحات و همین‌طور تفسیر و تحلیل این کتاب نمود به‌طور خاص در رابطه با اسم داروها بطوریکه توضیحات وی خیلی بیشتر از توضیحاتی بود که خود مؤلف در مورد داروها داده بود، منجمله در یک رساله در سال ۹۸۲ میلادی به نام «تفسیر و تشریح اسم داروهای یک دست و یک جنس از کتاب دیسقوریدس» و یک مقاله دیگر بنام «مقاله‌ای دربارهٔ داروهای یک جنس و یک دست دیگری که دیسقوریدس در کتابش نام نبرده‌است»، وی همچنین نوشته‌های دیگری نیز در زمینه طب و پزشکی نگارش کرد مانند «رساله تشریح آن چیزی که در نزد بعضی از پزشکان خطا می‌باشد» و «مقاله‌ای دربارهٔ خواص دارویی تریاک»، ولی لازم به یادآوری است که مشهورترین کتاب وی عبارت بود از کتاب «طبقات الاطباء و الحکماء» (دسته‌بندی پزشکان و حکیمان) که در سال ۹۸۷ میلادی آن را تکمیل و تمام کرد بطوریکه باید گفت که این کتاب یکی از قدیمی‌ترین کتاب‌های عربی برای پزشکان بعد از کتاب اسحاق بن حنین می‌باشد.
همانا البیرتوس ماغنوس یادآوری کرده‌است که من به بعضی از کتاب‌ها مانند Gilgil متکی هستم، البیرتوس ماغنوس معتقد بود که مورخوالعلوم (نگارندگان دانشها و علوم) نگارنده این کتاب‌ها همانا خود ابن جلجل بوده‌است.
یوترک () شرکت کالای لوکس اسپانیایی است، که در زمینه تولید و توزیع لوازم مد و انواع پوشاک فعالیت می‌نماید.
شرکت یوترک در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد و هم‌اکنون مالک شبکه‌ای از ۷۱ شعبه بوتیک در ۱۲ کشور می‌باشد و از برندهای متعلق به گروه ایندیتکس بشمار می‌آید. دفتر مرکزی این شرکت در شهر تردرا، بارسلون قرار دارد.
ولادو چرنوزمسکی (؛ – ) انقلابی اهل بلغارستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
او یک انقلابی بلغاری بود که مردم به او لقب شوالیه داده بودند. چرنوزمسکی را امروزه در بلغارستان و در زمان خودش، همچنین در محافل کرووات و تبعیدیان بلغاری مقدونیه، یک قهرمان می‌شناسند.Izvestia na Natsionalnia istoricheski muzeĭ, Tomove 16–19, Natsionalen istoricheski muzeĭ, Izdatelstvo Nauka i izkustvo, 2006, str. 129. علاوه بر این در محافل اقلیت مقدونیه برای چرنوزمسکی سهم به سزایی در استقلال مقدونیه قائل هستند.Crown of Thorns: The Reign of King Boris III of Bulgaria, 1918-1943, Stephane Groueff, Rowman & Littlefield, 1998, , p. 224.Виолета Ачкоска и Никола Жежов, "Предавствата и атентатите во македонската историја". Издателство Макавеј, Скопје, 2003, стр. 221.
او فعالیتهای انقلابی خود را هنگامی که به سازمان انقلابی داخلی مقدونیه (IMRO) در سال ۱۹۲۲ پیوست آغاز نمود.
بلافاصله پس از پیوستن به (IMRO) در اولین مأموریت دو سیاستمدار برجسته بلغاری، کمونیست دیمو هاجیدیموف و تاوم تومالوسکی عضو (IMRO) را ترور کرد؛ وی به خاطر این ترورها به مرگ محکوم شد. اما او از اولین زندان خود فرار کرد. سپس در دستگیری دوباره، آزاد شد. بدنبال آزادی اش در سال ۱۹۳۲ به جنبش انقلابی کرواسی (اوستاشی) پیوست؛ و به عنوان مربی این گروه به کار مشغول شد و سه نفر از اعضای این جنبش را برای به قتل رساندن الکساندر یکم یوگسلاوی آموزش داد اما در ۹ اکتبر ۱۹۳۴ خودش آلکساندر یکم را در مارسی فرانسه ترور کرد.
پس از قتل لوئی بارتو، وزیر امور خارجه فرانسه توسط چرنوزمسکی، او توسط پلیس فرانسه و تماشاگران مورد ضرب و شتم قرار گرفت و در همان روز درگذشت.
جمهوری سن مارکو () یک دولت انقلابی ایتالیا بود که به مدت ۱۷ ماه در ۱۸۴۸–۱۸۴۹ بر سر کار بود. این جمهوری پس از بنیان‌گذاری در تالاب ونتزیا، آن را به اکثر قلمرو ونتو یا جمهوری ونیز گسترش داد. این جمهوری ۵۱ سال پس از جنگ‌های انقلاب فرانسه سرکوب شد.
اویشو () شرکت کالای لوکس اسپانیایی است، که در زمینه تولید و توزیع لوازم مد، انواع پوشاک و لباس زیر فعالیت می‌نماید.
شرکت یوترک در سال ۱۹۷۷ تأسیس شد و هم‌اکنون مالک شبکه‌ای از ۶۵۰ شعبه بوتیک در ۴۴ کشور می‌باشد و از برندهای متعلق به گروه ایندیتکس بشمار می‌آید. دفتر مرکزی این شرکت در شهر تردرا، بارسلون قرار دارد.
سینما لوته () یک گروه سینمایی در کشور کره جنوبی است.
این شرکت که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شده مالک ۱۱۰ سینما در کشور کره جنوبی است. در سال ۲۰۱۴ شرکت لوته سینمایی با بزرگترین پرده جهان با ابعاد ۳۴ متر عرض و ۱۳٫۸ متر ارتفاع را افتتاح و در رکوردهای کتاب گینس ثبت کرد.
حیدر ابوبکر العطاس (؛ زاده ۵ آوریل ۱۹۳۹) سیاستمدار یمنی و آخرین رئیس برای هیئت مجلس اعلی خلق در جمهوری دموکراتیک خلق یمن بین سالهای ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۰ و اولین نخست‌وزیر یمن بعد از اعلام وحدت دو یمن بین جمهوری دموکراتیک خلق یمن و جمهوری عربی یمن در سال ۱۹۹۰ که در این منصب وی تا سال ۱۹۹۴ به کار ادامه داد. او برجسته‌ترین وزیر و سیاستمدار در یمن بود و شناخته می‌شد به اینکه شخصی است زیرک و محتاط و دور اندیش و خونسرد و صبور و پیش‌بین و خوش قلب.
در شهر «حریضه» در استان حضر موت در سال ۱۹۳۹ متولد شد.
وی دارای مدرک مهندسی در هندسه الکتریکی (برقی) از دانشگاه قاهره در مصر بود.
انتخاب وی به عنوان نخست‌وزیر اولین حکومت بعد از محقق شدن دو یمن و قیام مردم یمن در ۲۲ مه ۱۹۹۰.
هنگامی که حزب سوسیالیست یمن به دو جناح مخالف یکدیگر در کشوری که ما سابقاً به نام جمهوری دموکراتیک خلقی یمن می‌شناختیم رخ داد و یک جناح آن به ریاست رئیس‌جمهور علی ناصر محمد و جناح دیگر به ریاست علی احمد ناصر عنتر، حیدر ابوبکر العطاس به جناح علی احمد ناصر عنتر پیوست. وقتی اختلافات بین دو طرف بالا گرفت و شدید شد به درگیری‌های خونین و یک جنگ داخلی بین آنها منجر شد در ژانویه سال ۱۹۸۶ میلادی که بنام درگیریهای ژانویه شناخته می‌گردد، این درگیریها یک ماه کامل ادامه داشت و به کشته شدن بیشتر از ده هزار نفر منجر شد که بیشترشان از حزب سوسیالیست بودند، در این نبردهای عبدالفتاح اسماعیل و علی عنتر و علی شائع هادی و تعداد دیگری از رهبری حزب سوسیالیست یمن کشته شدند و علی ناصر محمد با ارتش خودش به شمال عقب‌نشینی کرد در همین زمان حیدر ابوبکر العطاس ریاست هیئت مجلس اعلای خلق را عهده‌دار بود و در همان سال مجدداً برای همین منصب انتخاب شد و این ادامه داشت تا زمانی که وحدت دو یمن در سال ۱۹۹۰ محقق گردید.
هنگامی که بعد از ۴ سال بحران سیاسی بعد از اعلام وحدت دو یمن بین احزاب اصلی در یمن، یعنی حزب کنگره عمومی مردمی و حزب تجمع یمنی برای اصلاح از یک طرف و حزب سوسیالیست یمن از طرف دیگر بالا گرفت و منجر به ترور تعدادی از کادرها و رهبری حزب سوسیالیست یمن گردید، بعضی از رهبران این حزب با پشتیبانی وکمک سعودی در ۱۹۹۴ اعلام جدایی‌طلبی کردند، در این زمان نقش بزرگی حیدر ابوبکر العطاس در کنترل و فرماندهی این بحران و در اعلام جدایی جنوب یمن از شمال را برعهده داشت و همچنین نقش بزرگی در جنگ تابستان ۱۹۹۴ که بین شمال و جنوب در زمان اعلام جدایی صورت گرفت داشت، در این زمان العطاس در منصب نخست‌وزیر جمهوری دموکراتیک یمن در دوره اعلام جدایی شمال و جنوب قرار داشت، این جنگ منجر به شکست جدایی‌طلبان گردید و فرار رهبران این جریان به خارج منجمله العطاس گردید، بعد از آن حکم اعدام برای وی در سال ۱۹۹۸ صادر گردید و پس از آن عفو عمومی و همین‌طور عفو تمامی فرماندهان جدایی طلبان در مه ۲۰۰۳ صادر گردید.
۱۰۰ شخصیت تاریخی محبوب در ژاپن این ۱۰۰ شخصیت طبق نظرسنجی در یک برنامه تلویزیونی پخش شده از نیپون تلویژن در ۷ مه سال ۲۰۰۶ انتخاب شده‌اند. این نظرسنجی از مردم ژاپن خواسته‌است تا شخصیت‌های تاریخی محبوب خود را نام ببرند و تاثیرگذارترین شخصیت تاریخی مورد نظر این نظرسنجی نبوده‌است. این انتخاب به افراد ژاپنی محدود نمی‌شد و فقط حدود دو سوم اسم‌ها ژاپنی بودند. در صدر این فهرست اودا نوبوناگا یکی از سه متحد کننده ژاپن در اواخر دوره سنگوکو (دوره جنگ‌های داخلی) جای دارد.
فهرست نهایی به ترتیب آرا به شرح زیر است:ニッポン人が好きな偉人ベスト１００（美女編）
سینما مگاباکس () یک گروه سینمایی در کشور کره جنوبی است.
این شرکت در سال ۲۰۰۰ توسط گروه اوریون تأسیس و در سال ۲۰۱۰ با گروه سینوس متعلق به گروه رسانه‌ای جونگ‌آنگ ایلبو ادغام شد.
بمب‌گذاری ۲۰۱۰ مترو مسکو () یک بمب‌گذاری انتحاری بود که توسط دو زن صورت گرفت.
این بمب‌گذاری در اوج ساعت ترافیک ۲۹ مارس ۲۰۱۰ در دو ایستگاه متروی مسکو (لوبیانکا و پارک کلتوری) رخ داد و تقریباً به فاصله ۴۰ دقیقه از یکدیگر این انفجارها صورت گرفت. در این حملات که دو زن عاملان بمب‌گذاری بودند دست کم ۴۰ نفر کشته و بیش از ۱۰۰ زخمی شدند.
مقامات روسیه این حادثه را «مرگبارترین و پیچیده‌ترین حملات تروریستی در پایتخت این کشور در شش سال اخیر» نامیده‌اند. این ارزیابی اشاره به بمب‌گذاری در متروی مسکو در فوریه سال ۲۰۰۴ است. این حملات در حالی انجام شد که رفت‌وآمد حدود ۵۰۰۰۰۰ نفر از شهروندان از طریق متروی مسکو صورت می‌گیرد.
روند بین‌المللی مطالعات علمی و ریاضیات () یا به مخفف تیمز یک مجموعه ارزش‌یابی بین‌المللی از دانش ریاضیاتی و علمی دانش‌آموزان در سراسر جهان است. دانش‌آموزان شرکت‌کننده از سیستم‌های آموزشی مختلف (کشورها یا قسمت‌های مختلف یک کشور) با توجه به توسعه اقتصادی، موقعیت جغرافیایی و جمعیت آورده می‌شوند. در هر سیستم آموزشی مورد بررسی، حداقل ۴۵۰۰ تا ۵۰۰۰ دانش‌آموز ارزیابی شده‌اند. داده‌های متنی در مورد اوضاع یادگیری ریاضیاتی و علمی دانش‌آموزان، از دانش‌آموزان، معلمانشان، عوامل مدرسه و اولیایشان توسط پرسشنامه گردآوری شده‌اند.
تیمز یکی از مطالعاتی است که توسط IEA انجام می‌شود تا به سیستم‌های آموزشی جهان کمک کند تا بتوانند موفقیت آموزشی دانش‌آموزانشان را با سیستم‌های آموزشی دیگر مقایسه کنند و از تجارب دیگر سیستم‌ها برای طراحی سیاست آموزشی مؤثر استفاده کنند. این ارزیابی اولین‌بار در سال ۱۹۹۵ انجام گردید و پس از آن هر چهار سال یک‌بار انجام می‌گردد. از اینرو اطلاعات نموداری مربوط از برخی از سیستم‌های آموزشی از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۵ وجود دارد.تیمز دانش‌آموزان مقطع چهارم و هشتم (در قدیم مطابق با سوم راهنمایی بود) را مورد ارزیابی قرار می‌دهد. ارزیابی پیشرفته تیمز نیز از دانش‌آموزان سال آخر دبیرستان آزمون‌های پیشرفته ریاضیات و فیزیک می‌گیرد.
برخی کشورهای دنیا مانند نروژ نسبت به نتایج این آزمون و آزمون پرلز آن‌قدر حساسند که نمره پایین‌تر از حد استاندارد دانش‌آموزان، به برکناری وزیر آموزش این کشور منتهی می‌شود.جام جم آنلاین، آزمونی برای مسوولان نظام آموزش
ایران در تمامی ارزشیابی‌های تیمز پایه هشتم و چهارم از ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۵ شرکت کرده‌است.TIMSS 2015 International Results for Science of 8th Grade Pg 19, 22, 179, نتایج ارزشیابی سیستم آموزشی ایران در آزمون‌های تیمز مطلوب نبوده‌است. تمام امتیازات کسب شده از آزمون ریاضیات و علوم در پایه‌های چهارم و هشتم پایین‌تر از امتیاز متوسط یعنی ۵۰۰ بوده‌است. در سال ۲۰۱۵، ایران در ریاضیات پایه هشتم رتبه ۲۹ از ۳۹،TIMSS 2015 International Results for Mathematics Pg 19, 21, 27, 30, 325, در علوم پایه هشتم رتبه ۲۷ از ۳۹، در ریاضیات پایه چهارم رتبه ۴۲ از ۴۹، در علوم پایه چهارم رتبه ۴۳ از ۴۷TIMSS 2015 International Results for Science of 4th Grade Pg 19, 199, را در بین کشورها به دست آورده‌است.