moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
برای اولین بار فالون دافا در ۱۳ می ۱۹۹۲، به وسیله‌ی آقای لی ‌هنگ‌جی در شهر چانگ چون، به عموم معرفی شد. بر مبنای صحبت‌های وی، فالون دافا یک سیستم تزکیه بدن_ذهن است که در روزگاران پیشین فقط رهروان برگزیده به آن دست می‌یافتند و از آن به‌عنوان یک «متد تزکیه» سطح بالا نام برده که در گذشته نیاز به داشتن شین شینگ Xinxing (طبیعت یا سرشت ذهن، سرشت قلب، سیرت، ویژگی‌های اخلاقی) بسیار بالا و همچنین معنویت روحی بسیار والا داشت. در سال ۱۹۹۲ در نمایشگاه تندرستی شرق پکن، فالون دافا عنوان ستاره‌ی مدرسه چی گونگ را گرفت و از لی هنگ‌جی به عنوان استاد نمونه‌ی چی گونگ قدردانی گردید. پس از آن، از سوی انجمن‌های محلی چی گونگ از لی هنگجی دعوت به عمل آمد و او با شرکت در سمینارهایی در شهرهای مختلف چین در مدت سه سال به آموزش تمرینات و آموزه‌های خود پرداخت. پس از آن فالون دافا به‌طور داوطلبانه انتشار پیدا کرد و از سال ۱۹۹۶ لی هنگ‌جی و پیروان او، این روش را به سایر کشورها معرفی کردند.
بر مبنای منابع، لی هنگ‌جی بیش از ۴۰۰ تقدیرنامه دریافت کرده و البته، دو بار کاندیدای جایزه‌ی صلح نوبل نیز شده‌است.جوایز لی هنگجی
متأسفانه زندگی‌نامه‌ی دقیقی از وی در دسترس نیست. بر مبنای بیوگرافی لی هنگ‌جی «تمرین تزکیه» (Xulian) را در سنین خیلی کم از استادان بسیاری از مدارس بودا و تائو فرا گرفته‌است. این زندگی‌نامه می‌گوید که او به وسیلهٔ Quan Jue دهمین وارث راه بزرگ مدرسه بودا در سن چهار سالگی آموزش دید. سپس در سن هشت سالگی به وسیله‌ی استاد تائوئیستی تعلیم دید. وی، در سن ۱۲ سالگی از استاد خود جدا شد و سپس به وسیله‌ی استادی از مدرسه راه بزرگ به وسیله ی تائویستی موسوم به تائویست حقیقی تعلیم دید که از کوه‌های چانگ بای (changbai) آمده بود.
گرچه دولت کمونیست چین سعی دارد، وی را به عنوان یک انسان عادی جلوه دهد و حتی نقاط منفی را در زندگی‌نامه‌ی او وارد کند.
به گفته ی لی هنگ‌جی، فالون دافا نوعی چی گونگ سطح بالا است. چی گونگ به روش‌های سنتی چینی گفته می‌شود که چی یا انرژی حیاتی را تزکیه می‌کنند که تنها در اواخر انقلاب فرهنگی همگانی گردید و اصولاً فقط در سطح مسائل مربوط به شفا و حفظ سلامتی کاربرد داشتند. لی هنگ‌جی در سخنرانی‌های خود اظهار کرده که چی گونگ یک روش تزکیه است.
تعالیم فالون دافا، تعالیمی هستند که در سنت چین به نام «فا»، "Fa" نامیده می‌شود. لی ذکر کرده‌است که روش تزکیهٔ او یک تزکیه واقعی برای بدن و ذهن است و بدن انسان در طی عمل تزکیه دستخوش تغییرات عظیمی می‌شود.
در تعالیم کتاب جوان فالون به‌طور مکرر از بین رفتن وابستگی‌های انسانی، تأکید بر تقوا و عدم مقابله به مثل در زندگی اجتماعی فرد، بیان شده‌است. این که انسان‌ها باید قلبی سرشار از نیک‌خواهی داشته باشند. وی در کتاب جوان فالون در مورد مسائلی از قبیل منشأ عالم هستی و منشأ نژاد انسانی نیز صحبت کرده‌است و اصول زندگی تزکیه کنندگان این روش بر اساس سه اصل «حقیقت»، «نیکخواهی» و «بردباری» است.
در سال‌های پس از ۱۹۹۹ آموزه‌های وی بیشتر حاوی اصلاح فای کائنات که به اختصار آن را «fa rectification» با ترجمهٔ فارسی «اصلاح فا» می‌نامند و همچنین شماتت حزب کمونیست چین، بابت آزار پیروانش می‌باشد.
در عصر روز نوزدهم ژوئیه ۱۹۹۹، کنفرانسی توسط مقامات بلندپایهٔ حزب کمونیست چین به ریاست جیانگ زمین تشکیل شد. او با سوء استفاده از قدرت سیاسی‌اش، شخصاً به افکار اعضاء جهت داد و تصمیم به سرکوب و مبارزهٔ همه‌جانبه علیه فالون گونگ گرفت. او فالون گونگ را به نام دولت چین، ممنوع اعلام کرد.
در برنامه‌ریزی استراتژی سرکوب، سه سیاست به کار برده شد: ”خدشه دار کردن آبرو و اعتبار [تمرین کنندگان فالون گونگ]، سوق دادن [آنها] به سمت ورشکستگی مالی و آسیب رسانی فیزیکی [به آنها]“. متعاقب آن مبارزه‌ها، سرکوب سازی با تمام قدرت آغاز گردید.
شکنجه‌های وحشیانهٔ انجام گرفته بر روی تمرین کنندگان فالون گونگ بسیار متنوع هستند. کتک زدن، شلاق زدن، شکنجه با شوک الکتریکی، قرار دادن شخص در سرمای شدید در حد یخ زدن، بستن با طناب، دستبند و پا بند زدن برای مدت طولانی، سوزاندن با شعله آتش، آتش سیگار و آهن داغ، دستبند زدن و آویزان کردن، اجبار به ایستادن یا زانو زدن برای مدت طولانی، کتک زدن با چوب نی یا کابل، سوء استفادهٔ جنسی و تجاوز به عنف، تنها بخشی از این شکنجه‌های وحشتناک را تشکیل می‌دهد. در اکتبر ۲۰۰۰ زندان بانان زندان ماسانجییا (Masanjia) هجده زن تمرین‌کننده ی فالون گونگ را مجبور به درآوردن البسه خود به‌طور کامل کرده و آن‌ها را به درون سلول‌های زندان مردها انداختند تا به آن‌ها تجاوز کنند. تمامی این جرایم، به‌طور کامل ثبت گردیده و لیست‌های بی شماری را تشکیل داده‌اند.نه شرح و تفسیر از حزب کمونیست چین، فصل پنج
یکی از نمونه‌های این شکنجه‌ها که اخیراً نیز در برخی از رسانه‌ها بازتاب پیدا کرد، بدین صورت است که اعضای بدن تمرین کنندگانی که در اردوگاه‌های کار اجباری زندانی شده‌اند اعم از کلیه، جگر و قرنیه چشم درحالی که زندانی زنده است از بدن آن‌ها جدا گردیده به بیمارستان‌های مختلف در تایلند و بقیه نقاط جهان، فروخته می‌شوند. بقایای اجساد نیز به درون کوره‌های زباله سوز ریخته شده و سوزانده می‌شوند. از آنجا که روند کار در اردوگاه بسیار فجیع و وحشیانه است، اکثر پرسنل کادر پزشکی به‌کار گرفته شده در آن دچار ضایعات و اختلالات شدید روحی و روانی هستند. برخی از آنان دست به خودکشی زده‌اند. هیچ‌کسی نمی‌داند چند اردوگاه مرگ این چنینی در چین وجود دارد.جداسازی اعضای بدنوب گاه مستقل تحقیق در زمینه جداسازی اعضای بدن تمرین کنندگان فالون دافا در چین
طبق آمار به دست آمده، مزایای سلامتی در فالون گونگ قابل توجه بوده‌است. از جمله بررسی‌ها در داخل چین که توسط انجمن سلامت چین با حمایت دولت و به درخواست کمیسیون ملی ورزش چین بر روی مزایای سلامتی انجام شده بود، پیش از شروع آزار و شکنجه و ممنوع شدن این روش، بیش از ۹۹٫۸ درصد از افراد سلامتی و بهبودی بیماری را پس از شروع به تمرین اعلام کردند. از دیگر موارد مطرح شده، ارتقا سطح کیفیت معنوی زندگی و ایجاد هماهنگی در خانواده بوده‌است.http://en.minghui.org/html/articles/2001/6/17/11524.html
کتاب «زندگی و آرزو» تجارب صدها تمرین‌کننده فالون‌گونگ در مورد قدرت شفا دهی بیماری این روش را از سرزمین چین و سراسر دنیا ارائه کرده‌است. بخش مختصری از این کتاب، به فارسی ترجمه شده‌است. بیماری‌های درمان شده شامل انواع مختلف بیماری‌ها از جمله سرطان‌های پیشرفته و تومور مغزی تا درد مفاصل و استخوان و رماتیسم می‌شود.http://en.minghui.org/emh/download/ebooks/index_e.htm
تمرین کنندگان این روش، بیماری دیگران را درمان نمی‌کنند؛ بلکه هر شخص با انجام تمرین‌ها و پایبندی به اصول حقیقت نیکخواهی و بردباری در فالون دافا، رهایی از بیماری را تجربه می‌کند.http://fa.falundafa.org/DataWriting/Books/fg_new.pdf
شمار دقیق تمرین کنندگان فالون دافا، به‌طور دقیق مشخص نیست، زیرا هیچ گونه نام‌نویسی یا عضویتی در فالون دافا وجود ندارد. روزنامه نیویورک تایمز (New York Times) چاپ ۲۷ آوریل ۱۹۹۹ به نقل از دولت چین، تعداد تمرین کنندگان آن را هفتاد میلیون نفر اعلام کرده بود. بر مبنای وب گاه فالون دافا تعدادشان در حال حاضر رقمی بالای ۱۰۰ میلیون نفر می‌باشد. روز ۱۳ می، روز جهانی فالون گونگ است.
فالون‌گونگ، فرد را قادر می‌سازد تا با کمک تمرین‌ها به درجهٔ بالایی از سطوح ارتقای روحی و معنوی و جسمی صعود کنند. اصول این روش شامل حقیقت، نیکخواهی و بردباری است. این اصول در کنار یکدیگر، اصول کیهان در نظر گرفته می‌شود که فرد در این روش، سعی می‌کند تا خود را با این اصول منطبق کند. با در نظر گرفتن این اصول می‌توان خوبی را از بدی و نیکی را از پلیدی تشخیص داد. ارزش نهادن به اصول اخلاقی و به اصول انسانی و تقوا، از آموزه‌های فالون دافا است.http://en.falundafa.org/
در فالون گونگ انجام تمرین‌ها و تأکید در بالا بردن ارزش اخلاقی در فرد (شین شینگ) شامل افکار و کردار فرد، آموزش داده شده‌است. بردباری، تحمل سختی‌ها با قلبی بخشنده و نیک خواه از دیگر موارد تأکید شده در رعایت شین شینگ فرد است. از دیگر موارد رها شدن از تمناها و افکار بد، شهوت، کشتن، حسادت، خودنمایی، رقابت و دیگر موارد است. فالون گونگ کمک می‌کند که فرد، پیوسته و قدم به قدم پیشرفت کند.
با تحقیقات صورت گرفته توسط محققان حقوق بشر و وکلای حقوق بشر از جمله دیوید ماتاس و دیوید کیلگور، اثبات شده‌است که تعداد زیادی از تمرین کنندگان فالون دافا به منظور برداشتن اعضای بدنشان برای فروش توسط حزب کمونیست چین، به قتل رسیده‌اند. این امر اولین بار، در سال ۲۰۰۶ به خارج از مرزهای چین نفوذ کرد. تحقیقات ماتاس و کیلگور نشان می‌دهد که در چین می‌توان در کمتر از دو هفته اعضای بدن دریافت کرد که شامل قلب، کبد، کلیه، قرنیه و شش می‌شود. این، در حالی است که در کشورهای دیگر از جمله کانادا. بیش از دو سال زمان لازم است تا عضو مورد نظر که با بدن بیمار تطابق داشته باشد، یافت‌شود.http://www.stoporganharvesting.org/
همچنین، آمار فروش اعضای بدن در چین نشان می‌دهد که از زمان ممنوعیت تمرین فالون گونگ و از زمان شروع آزار و شکنجه توسط حزب کمونیست چین در سال ۱۹۹۹ در چین، تعداد آمار فروش اعضای بدن در چین، به طرز عجیبی افزایش‌یافت.http://bloodyharvest.info/
کتاب «محصول خونین» که توسط دیوید ماتاس و دیوید کیلگور وکلای حقوق بشر کانادایی نوشته شده‌است، اطلاعات دقیقی از برداشتن اعضای بدن ارائه می‌دهد. کتاب «قلب من فروشی نیست» نیز در زمینه برداشتن اعضای بدن در سال ۱۳۹۱ در ایران منتشر شد.
تان گاتمن، متخصص در امور چین نیز در کتاب خود با نام «قتل‌عام» بیش از ۵۲ مورد از موارد شکنجه و آزار تمرین کنندگان فالون گونگ را با جزئیات ذکر کرده‌است. برخی از موارد، توسط اعضای خانواده افرادی که به قتل رسیدند در خارج از مرزهای چین بیان شده‌است و تعدادی نیز توسط خود افراد پس از آن که موفق به فرار از چین شده‌اند، بیان شده‌است. در بسیاری از موارد نیز، تمرین کنندگانی را که حاضر به دست کشیدن از عقاید خود نبودند، مجبور به کار در اردوگاه کار اجباری در چین کرده و به صورت دوره ای آزمایش‌های مختلفی روی آن‌ها انجام می‌شد تا در صورت یافتن فرد متقاضی، از اعضای بدن وی استفاده کنند.
بر اساس آمار به دست آمده، بیش از ۶۴ هزار تمرین کنندهٔ فالون‌گونگ برای فروش اعضای بدنشان در چین به قتل رسیده‌اند. تحقیقات نشان می‌دهد که برداشت اعضای بدن در سال‌های اخیر شامل مسلمانان اویغور و تبتی‌ها نیز می‌شود که حزب کمونیست همیشه قصد سرکوب آن‌ها را داشته‌است؛ اما بخش اعظم اعضای بدن را تمرین کنندگان فالون گونگ تشکیل می‌دهند.
در فالون گونگ از وجود بعدهای مختلف و زمان و مکان‌های متفاوت و وجود موجودات فضایی که قادرند در بین بعدها سفر کنند، گفته شده‌است؛ و این امر که مفهوم زمان و مکان در بعدهای مختلف متفاوت است و از آن جا که دانش آن‌ها در سطح بالاتری از نوع بشر قرار دارند، قادرند به راحتی در میان بعدها سفر کنند.Benjamin Penny, "The Religion of Falun Gong," (University of Chicago Press, 2012. لی هنگجی در کتاب خود به نام جوان فالون، درباره ی تفاوت زمان و مکان‌های مختلف و بعدهای مختلف و وجود بشقاب پرنده‌ها که از سیارات دیگر می‌آیند و می‌توانند بین بعدها سفر کنند، صحبت می‌کنند.http://fa.falundafa.org/DataWriting/Books/ZF-farsi.pdf وی در سخنرانی دوم خود در کتاب جوان فالون که به فارسی نیز ترجمه شده‌است چنین می‌گوید:
لی هنگجی در نوشته‌های اخیر خود به صورت صریح دربارهٔ این موضوع صحبت می‌کند که چگونه موجودات فضایی که از سیارات دیگر آمده‌اند، بر فناوری و فرهنگ انسان‌ها تأثیر می‌گذارند تا نقشه ی خود را برای جایگزین شدن با نژاد انسان‌ها، عملی نمایند. او در مقاله ای که در نسخه اینترنتی Time Asia در تاریخ ۱۰ می ۱۹۹۹ منتشر شده‌است چنین می‌نویسد:
هنگامی که مصاحبه‌کننده ای از نشریه تایم از او در مورد این موجودات سؤال می‌کند، لی هنگجی پاسخ می‌دهد که آن‌ها به نوعی شبیه انسان‌ها هستند، اما بینی‌هایی دارند که «از استخوان ساخته شده‌است». او برای پشتیبانی از ادعایش، به مصاحبه‌کننده می‌گوید که دانشمندان آمریکایی در حال حاضر چند موجود فضایی را شناسایی کرده‌اند.
دکتر بنجامین پنی در کتاب خود عنوان می‌کند که عقاید لی هنگجی در مورد موجودات فضایی، به‌طور واضحی بین سالهای ۱۹۹۵ (که هنوز در چین اقامت داشت) و ۱۹۹۹ (که برای دو سال در آمریکا ساکن بود) تغییر کرده‌است. در سخنرانی‌های ابتدایی، لی هنگجی موجودات فضایی را به عنوان هدایت کنندگان سفینه‌های فضایی معرفی می‌کند که قادرند در سراسر کیهان و در میان ابعاد مختلف سفر کنند. این در حالی است که پنی معتقد است که گفته‌های او پس از سال ۱۹۹۹ شامل مواردی مانند تلاش موجودات فضایی برای جایگزین کردن نژاد انسان‌ها و تبانی آنان با برخی دولت‌ها نیز، می‌شود. با توجه به همزمانی شروع این تغییرات با پخش دوبله ی چینی مجموعه تلویزیونی پرونده‌های اکس و مشابهت بیانات لی هنگجی با محتوای این مجموعه تلویزیونی، آقای بنجامین پنی این احتمال را مطرح می‌سازد که دیدگاه‌های لی هنگجی تحت تأثیر تماشای این برنامه قرار گرفته باشد. همچنین، این احتمال را بیان می‌کند که ایشان در زمان اقامت در آمریکا، با چنین مباحثی آشنا تر شده باشند.
نماد فالون‌دافا، فالون یا چرخ قانون است. این نماد مینیاتوری از جهان است. نماد وسط که سواستیکا یا سریواتسا نام دارد، در ۲۵۰۰ سال پیش در بسیاری از مکان‌های دنیا از جمله هند، ایران و یونان شناخته شد. این نماد هیچ گونه مفهوم طبقاتی را در برندارد. سواستیکا در هند، نمادی از خوشبختی در نظر گرفته می‌شود.
این نماد در آیین ایرانی مهرپرستی با قدمت بیش از سه هزار سال گردونه خورشید یا میترا نامیده می‌شد.
جشنواره یا فستیوال به روز یا دوره‌ای از جشن‌ها یا آیین‌ها، یا به تعدادی از رویدادهای فرهنگی (مانند نمایش و بررسی فیلم‌ها) که در یک مکان خاص رخ می‌دهد گفته می‌شود. جشنواره از دل جشن بیرون آمده‌است و ریشه‌های آن به دوران باستان بازمی‌گردد و بیشتر جنبه مذهبی داشته‌است و به مرور زمان جنبه‌های دیگری نیز یافته‌است و امروزه در بیشتر جشنواره‌ها جنبه‌های هنری و فرهنگی چشمگیر است.
یک. واره یعنی نوبت، مرتبه - به قول رودکی سمرقندی: گـُـل دگر ره به گلستان آمد/ واره باغ و بوستان آمد
واره وقتی به آخر اسم ملحق شود معانی مختلفی پیدا می‌کند از جمله " نوبت شادی "
دو. جـَشن یعنی مجلس شادمانی، محفل نشاط - ضیافت - سُرور و شادی.
جشنواره یا فستیوال برگزاری مراسمی است که برگزارکنندگانش می‌خواهند اتفاق خوشایندی که مثلاً سال پیش در عرصه‌های مختلف علمی، هنری، فرهنگی، صنعتی و نظایر آن رخ‌داده‌است، امسال مورد معرفی و تجلیل و تمجید قرار دهند. سخنرانان جشنواره می‌توانند در باب موضوع جشنواره صحبت کنند با این تفاوت که مطالب باید به‌سوی معرفی و تجلیل و تمجید میل داشته باشد. در برخی دیگر از جشنواره‌ها به بزرگداشت یا تجلیل از محصولی خاص پرداخته می‌شود یا با معرفی جوایزی فصلی برای تشویق عموم در شرکت و مشارکت در رویداد خاصی تلاش می‌شود.
در سال ۱۹۳۲ در دوران حکومت موسولینی در ایتالیا برای اولین بار نمایشگاهی به نام «نمایشگاه بین‌المللی هنر سینما» در شهر ونیز تشکیل گردید بعد از جنگ جهانگیر اخیر یعنی در سال ۱۹۴۶ فستیوال سالیانه‌ای در شهر کان فرانسه ایجاد گردید، که امروزه یکی از مشهورترین فستیوالهای سینمایی جهان محسوب می‌گردد. امروزه فستیوالهای سینمایی زیادی در دنیا تشکیل می‌گردد و دارای اهمیت بین‌المللی می‌باشند و برخی از آن‌ها عبارت‌اند از:
جشنواره تئاتر فجر: در ایران
کاردانی یا فوق دیپلم به دوره‌ای از آموزش عالی گفته می‌شود که پیش‌نیاز آن، دیپلم متوسطه یا مدرک پیش‌دانشگاهیدورهٔ پیش‌دانشگاهی بر اساس رای تاریخ ۱۳۸۸/۱۱/۲۷ و در راستای سند تحویل بنیادین آموزش و پرورش حذف شد.کتاب انتخاب رشته انتخاب آینده، ۱۳۹۱، پانویس ص ۴۰ است. به کسی که این دوره را با موفقیت به پایان برساند، مدرک کاردانی اعطا می‌شود. تعداد واحدهای درسی دوره کاردانی بر حسب رشته، حداقل ۷۲ و حداکثر ۹۵ واحد و طول دوره دو الی سه سال است. بر اساس مقررات آموزشی، سقف مجاز تحصیل این دوره سه سال و نیم تعیین شده است.
فارغ التحصیلان هنرستان‌های «فنی و حرفه‌ای» یا «کار و دانش» برای شروع به تحصیل در دوره کاردانی، ملزم به ارائه مدرک دیپلم و شرکت در آزمون کاردانی پیوسته در رشته تحصیلی مربوط به دیپلم هستند و فقط می‌توانند در رشته تحصیلی که دیپلم گرفتند در رشته کاردانی ادامه تحصیل دهند. دانشکده‌های فنی و حرفه‌ای، دانشگاه فنی و حرفه‌ای و همچنین سازمان سما (دانشگاه آزاد اسلامی) که بدون کنکور سراسری دانشجو می‌پذیرد یکی از برگزارکنندگان اصلی این دوره‌های می‌باشند.
فارغ‌التحصیلان پیش‌دانشگاهی برای شروع به تحصیل در دوره کاردانی، ملزم به شرکت در آزمون سراسری و کسب مدرک پیش دانشگاهی هستند. تعداد واحدهای درسی دوره کاردانی ناپیوسته به‌طور متوسط ۸۲ تا ۹۵ واحد درسی می‌باشد. طول دوره کاردانی ناپیوسته دو و نیم الی سه سال می باشد و در مقایسه با کاردانی پیوسته، یک یا دو ترم تحصیلی بیشتر دارد.
استالین‌زدایی عبارتست از مجموعه اقداماتی که پس از مرگ ژوزف استالین در ۱۹۵۳، اجزای تشکیل دهنده نظام حکومتی شوروی را در معرض برخی تعدیل‌ها و اصلاحات قرار داد، آغاز رسمی این روند به سخنرانی نیکیتا خروشچف در کنگره بیستم حزب کمونیست باز می‌گردد، خروشچف در سخنرانی معروف خود (سخنرانی سری) در این کنگره با حمله به کیش شخصیت پرستی استالین آن را به دور از خردمندی و خیرخواهی خواند و از استالین با عناوینی چون جباری خون آشام و جنایتکاری یاد کرد که اصول لنینیسم را زیر پا گذارده و ضوابط مشروعیت سوسیالیستی را سلب کرده و هزاران نفر از رفقای حزب را نابود کرد است.
سخنرانی خروشچف و آغاز استالین زدایی نقطه عطف بزرگی در تاریخ شوروی به‌شمار می‌آید و در نتیجه آن سیاست‌های آزادسازی و اصلاحات شدید آغاز شد، اهمیت بیشتری به تولید کالاهای مصرفی داده شد، مزارع اشتراکی امتیازات تازه‌ای به دست آوردند و یک برنامه وسیع خانه‌سازی آغاز شد، نشانه‌هایی از یک فضای باز فرهنگی مشاهده شد و همه اردوگاه‌های کار اجباری از سراسر اتحاد جماهیر شوروی برچیده شد.
شخص استالین در معرض شخصیت زدایی قرار گرفت، نام وی از کتب درسی حذف شد، استالینگراد دوباره ولگاگراد نامیده شد و جسد استالین در سال ۱۹۶۱ از کنار مقبره ولادیمیر لنین برداشته شد و در زیر دیوار کرملین بدون هیچ مراسم و تشریفاتی دفن شد، خروشچف حتی پیشنهاد کرد کمیسیونی برای تحقیق درباره جنایات استالین تشکیل شود و بنای یادبودی برای قربانیان آن ساخته شود.
پس از مرگ استالین و در دوران استالین زدایی اصل لنینیستی همزیستی مسالمت‌آمیز احیا شد و هیئت حاکمه شوروی به یک رشته بازدیدها از کشورهای کاپیتالیستی مبادرت ورزیدند، کاری که استالین هرگز انجام نداده بود.
کتوپروفن
رده درمانی: داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID)
اشکال دارویی: قرص، کپسول و ژل و قطره چشمی
یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی رایج است. از این دارو برای تسکین التهاب آرتریت روماتوئید و استئوآرتریت (آرتروز) در بالغین استفاده می‌شود
موارد دیگر مصرف این دارو عبارت‌اند از:
این دارو جز فارماکوپه ایران نمی‌باشد و در ایران فقط کاربرد دامپزشکی دارد.
ضد التهاب‌های غیر استروئیدی با مهار تولید آنزیم سیکلواکسیژناز ۱ و ۲ (COX1-2) سبب جلوگیری از تبدیل آراشیدونیک اسید(AA) به پروستاگلندین‌های (PG) ایجادکننده درد و التهاب می‌شوند.
دهستان حسن‌آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
برده‌داری در بندگی بودن اختیاری یا غیر اختیاری یک شخص در دست شخص دیگر است. نظام برده‌داری در مرحله متلاشی شدن کمون اولیه و بر شالودهٔ ازدیاد عدم تساوی اقتصادی که خود ثمرهٔ پیدایش مالکیت فردی بود، شکل گرفت. دولت برای نخستین بار در دوران بردگی پدیدار می‌شود.
بردگی نخست در مصر باستان، بابل، آشور، چین و هندوستان پدیدار گشت؛ ولی در یونان و روم باستان به شکل کلاسیک خود تکامل حاصل کرد. در شرق و از آن جمله در ایران باستان، بردگی بیشتر خصلت پدر شاهی و خانوادگی داشت. دو طبقهٔ اصلی این صورت‌بندی اجتماعی - اقتصادی، بردگان و برده‌داران بودند. طبقات میانه نظیر خرده‌مالکان و پیشه‌وران و بدون طبقه که از مالکان کوچک ورشکسته ولی غیر برده تشکیل می‌شدند نیز وجود داشتند.
شالوده مناسبات تولیدی در این دوران عبارت است از مالکیت برده‌دار بر وسائل تولید و بر برده. برده به عنوان شیء قابل خرید و فروش بود و برده‌دار صاحب جان برده نیز بود. برده‌داران قشرهای مختلف نظیر مالکان بزرگ زمین، صاحبان کارگاه‌ها و سوداگران بودند. در شرایط کار عده عظیم بردگان و ارزانی بی‌نهایت آن‌ها، علی‌رغم وسائل بسیار ابتدایی، اضافه محصولی به دست می‌آمد که خود امکان نسبتاً بیشتری (نسبت به کمون اولیه) برای رشد وسائل تولید و پیدایش علوم و هنر فراهم می‌ساخت؛ ولی پس از رشد معین که خود قرن‌ها به طول انجامید نیروهای تولیدی دیگر در چارچوب روابط تولیدی بردگی نمی‌توانست تکامل یابد. بر اثر تشدید تضادهای طبقاتی که قیام‌های بزرگ بردگان نمونه آن است، شالوده برده‌داری متزلزل شد. به جای دوران برده‌داری صورت بندی اجتماعی اقتصادی دیگر که آن هم بر شالوده استثمار و استعمار بود دوران فئودالیسم - مستقر شد که به نوبه خود و به نسبت دوران قبل مترقی‌تر بود و میدان وسیع تری برای رشد نیروهای تولیدی پدیدار شد. اگر چه صورت بندی اجتماعی - اقتصادی بردگی به مثابه یک مرحله تاریخی تکامل اجتماعی از بین رفت ولی وجود برده به شکل‌های مختلف در دوران فئودالیسم حتی تا زمان ما نیز باقی ماند؛ مثلاً تا یکصد سال پیش در ایالات متحده آمریکا یا در برخی سرزمین‌های مستعمره تا قرن بیستم.
ماسای‌های آفریقای شرقی به اسیران خود امان نمی‌دهند. علت آنچنان که راتزل می‌گوید این است که این قوم گله‌دار هیچ امکان فنی استفاده از کار برده‌وار را ندارند. اما در همسایگی شان واکامباها که کشاورز هستند قادر به استفاده از کار برده‌وارند و بنابراین از کشتن اسرای شان چشم می‌پوشند و آن‌ها را به بردگی می‌گمارند. پس ظهور برده‌داری مستلزم رسیدن به درجهٔ معینی از تکامل نیروهای اجتماعی است و درجه‌ای که به بهره‌کشی از کار برده اجازه می‌دهد. برده‌داری یک رابطهٔ تولیدی است که ظهور آن بیانگر آغاز تقسیم جامعه به طبقات است، جامعه‌ای که تا آن هنگام تقسیمات دیگری را به جز تقسیم جنسیتی و سن نشناخته‌است.مسائل اساسی مارکسیسم- اثر گ.و. پلخانوف - ترجمه عباس غفاری- نشر پیشرو
در ادیان ابراهیمی و به‌ویژه در سه دین آخر یعنی (یهودیت، مسیحیت و اسلام) برده‌داری وجود داشته‌است؛ و عالمان دینی با آیاتی از کتاب مقدس و قرآن نفس وجودی آن را توجیه کرده‌اند. یکی از اسامی خداوند رب است که در مقابل عبد یا بنده قرار دارد، دو نوع بندگی وجود دارد یکی بندگی برده‌ای برای صاحب خود و دیگری بندگی برای پروردگاری که در جایگاه ارباب آسمانی قرار داشته و به اعتقاد این ادیان سزاوار اطاعت مطلق است و این کیفیت با اندک تغییراتی در ادیان مذکور وجود داشته‌است، در زبان فارسی به بردهٔ زن کنیز و به برده مرد غلام گفته می‌شود، برده به مثابه کالایی که حقوق انسانی ندارد قابل خرید و فروش است. مسلمانان به استناد آیه ۲۴ سوره نساء قرآن در جنگ با کفار حق و اجازه آن را از الله دارند که زنان کفار را به اسارت (کنیزی) برگیرند. محمد نیز با عمل به این آیه قرآنی در جنگ‌ها و غزوات (جنگ‌هایی که در آن‌ها شرکت داشت) زنانی را به کنیزی و همسری در اختیار گرفت.
ریحانه، دختر عمرو بن جنانه از طایفه بنی عمرو بن قریظه یکی از آن زنان محمد بود که در جنگ با بنی قریظه شوهر، برادر و پدر او را مسلمانان کشته بودند و پیامبر اسلام او رابرای همسری در اختیار گرفت.تاریخ طبری، صفحه ۱۰۹۱–۱۰۹۲ صفیه دختر حیی بن اخطب زن کنان ابن ربیع نیز از دیگر زنان محمد بود که در غزوه خیبر به غنیمت مسلمانان درآمده بود. شوهر او به دلیل اینکه جایگاه گنج پنهان قبیله ر ا بازگو نمی‌کرد از سوی علی بن ابوطالب مورد بازجویی قرار گرفت و سپس با نشان‌دادن محل نگهداری گنج توسط محمد بن سلمه سر بریده شد.منتهی الآمال قمی جلد ۱، صفحهٔ ۸۳تاریخ طبری، صفحه ۱۸۲۵–۱۸۳۴
با توجه به شاخص برده‌داری جهانی که توسط بنیاد آزادانه راه بروید (Walk Free) در ۱۶۲ کشور مورد بررسی قرار گرفته‌است، گزارش شده که حدود ۳۰ میلیون نفر در سراسر جهان به عنوان برده زندگی می‌کنند.
دُیْماج یا دوْیمَج هم گفته می‌شود، نوعی عصرانهٔ سنتی قزوین مخصوص فصول گرم است. این خوراکی از مخلوط نمودن تکه‌های نان، پنیر، سبزی، پیاز داغ، و گردو و زرد چوبه درست می‌شود.
نوع اصلی دیماج که متداول‌تر است از مخلوط تکه‌های خرد شده نان لواش و سبزی خردشده، پنیر سنتی، پیاز داغ و گردو تهیه می‌شود.
نان لواش قزوینی ماده اصلی این خوراکی می‌باشد را خرد کرده و سپس اگر که نان خشک است، کمی به آن آب می‌پاشیم. سبزی مورد استفاده در این خوراکی همان سبزی خوردن می‌باشد که بعد از خورد کردن آن را به همراه پیاز داغ و گردو و پنیر سنتی به نان اضافه می‌کنیم و تمام مواد را با هم مخلوط می‌کنیم. برای خوردن نیز می‌توان از دو راه استفاده کرد:https://tourism.qazvin.ir/doymaj
۱: لقمه کردن بادست
۲: لقمه کردن با استکان کمر باریک (مثل لقمه کردن پشمک یزدی)
قیمه نثار خوراکی اصالتاً قزوینی است. این خوراک با برنج، گوشت، خلال بادام، خلال پسته، خلال نارنج، پیازداغ و زرشک درست می‌شود.
در قزوین ادویه‌ای به نام ادویه مخصوص قیمه نثار وجود دارد که اگر بتوان نوع مرغوب آن را پیدا کرد، خوراک بی‌نهایت خوش عطر می‌شود. این خوراک درگذشته جزو خوراک‌های تشریفاتی محسوب می‌شد و در عروسی‌ها هم به عنوان شام عروسی همراه با سبزی خوردن سرو می‌شده‌است.
برنج: ۴ پیمانه (۶۰۰ گرم)، گوشت گوسفند: ۲۵۰ گرم قیمه شده، پیاز: یک عدد، زعفران حل شده: یک دوم پیمانه، زرشک: نصف پیمانه، خلال پسته و خلال بادام: هر کدام یک و نیم پیمانه، روغن مایع و نمک و فلفل: به مقدار لازم.شیرکوهی، اعظم السادات، آشپزی در یک روز کاملاً تعطیل: قیمه نثار بپزیم، در: روزنامهٔ جوان، سه‌شنبه ۶ تیر ۵۳۸۶، ۲۶ ژوئن ۶۰۰۷ - سال هشتم - شماره ۲۳۴۱
ابتدا برنج را خیسانده و پس از آن درون آب جوش ریخته می‌شود. پس از آبکش کردن (کمی سفت برداشته می‌شود) با اضافه کردن زعفران حل شده بر روی برنج، به وسیلهٔ دم کنی، روی حرارت پلوپز اجاق گاز گذاشته می‌شود تا دم بکشد. خلال کردن پیاز نازک شده و پس از تفت دادن در روغن مایع به گوشت ریز شده افزوده می‌شود.
تفت دادن پیاز همراه با گوشت آن قدر ادامه می‌یابد تا رنگ گوشت برگردد. سپس رب گوجه فرنگی را اضافه کرده و ضمن بستن در قابلمه، گوشت با حرارت ملایم پخته می‌شود. در صورت تمایل گاهی کمی زعفران به گوشت اضافه می‌گردد. ۵ دقیقه مانده به پخت کامل گوشت، نمک و فلفل و خلال بادام به آن افزوده می‌شود. با تمام شدن آب گوشت نوبت به آماده‌سازی زرشک به همراه شکر می‌رسد. زرشک با آب سرد شسته شده، یک قاشق روغن در قابلمه کوچکی ریخته و قبل از داغ شدن یک قاشق شکر در آن ریخته می‌شود. مخلوط مرتب به هم خورده تا شکر آب شود.
اضافه کردن یک قاشق غذاخوری زعفران حل شده به این قابلمه کار بعدی است. اکنون حرارت زیر قابلمه خاموش شده و زرشک به آن افزوده می‌شود و به هم زده می‌شود. (در این صورت زرشک رنگش را حفظ خواهد نمود)
نیمی از پلو در دیسی کشیده شده و نیمی از مایه لای پلو قرار داده می‌شود. اکنون پلو زعفرانی را روی قیمه ریخته و بقیه قیمه با خلال پسته روی پلوی زعفرانی ریخته می‌شود. ممکن است کمی پودر دارچین روی قیمه پاشیده شود.
جرج ونکور (۲۲ ژوئن ۱۷۵۷–۱۰ مه ۱۷۹۸) ناخدایی در نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا بود. او به خاطر سفرهای اکتشافی به ساحل اقیانوس آرام در آمریکای شمالی شناخته شده‌است.
شهر ونکور در بریتیش کلمبیای کانادا به افتخار او که در ۱۷۹۲ به شاخاب بورارد در این شهر وارد شد، نامگذاری شده‌است.
کاپیتان جرج ونکوور (۲۲ ژوئن ۱۷۵۷–۱۰ مهٔ ۱۷۹۸) یکی از بزرگ‌ترین افسران نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا بود که شهرت وی بیشتر به دلیل انجام سفرهای اکتشافی در بین سال‌های ۱۷۹۱ تا ۱۷۹۵ است، سفرهایی که در آن منطقهٔ کرانهٔ شمال غربی اقیانوس آرام را کشف کرد؛ بخش‌هایی که امروز با نام‌های آلاسکا، بریتیش کلمبیا، واشینگتن و اورگن شناخته می‌شوند. او همچنین جزایر هاوایی را کشف کرد.
دستاوردهای بسیار او برای امپراتوری بریتانیا باعث شد محل‌های مختلفی را به‌افتخار او نام‌گذاری کنند، جزیره و شهر ونکوور در کانادا، شهر ونکوور در ایالت واشینگتن در ایالات متحده آمریکا، کوهستان ونکوور در مرز یوکان و آلاسکا و ششمین قلهٔ مرتفع نیوزیلند از جملهٔ این مناطق هستند.
جرج ونکوور در تابستان ۱۷۵۷ در شهر کینگز لین بریتانیا متولد شد. وقتی نوجوانی سیزده ساله بود وارد نیروی دریایی شد تا در آینده به‌عنوان افسر دون‌پایه خدمت کند. او در دومین سفر کاپیتان جیمز کوک در جستجوی «سرزمین ناشناختهٔ جنوبی» در کشتی «اچ‌ام‌اس رزولوشن» از سال ۱۷۷۲ تا ۱۷۷۵ او را همراهی کرد.
ونکوور در سومین سفر کاپیتان کوک در کشتی دیسکاوری برای کشف جزایر هاوایی بین سال‌های ۱۷۷۶ تا ۱۷۷۸ نیز او را همراهی کرد. پس از بازگشت به بریتانیا در سال ۱۷۷۹ به درجهٔ ستوان ترفیع یافت و بر عرشه کشتی اسلوپ مارتین مأمور گشت‌زنی در خطوط ساحلی شد.
او در طی مناقشه بین امپراتوری‌های بریتانیا و اسپانیا بر سر تملک جزایر شمال غربی اقیانوس آرام در جزیره ونکوور فعلی، بر عرشه کشتی‌های رزمی لیاقت خود را به اثبات رساند و موفق شد با تملک این جزیره در سال ۱۷۹۰ و هموار کردن مسیر برای امضاء اولین کنوانسیون بین بریتانیا و اسپانیا مناقشه را پایان دهد.
ونکوور در آوریل سال ۱۷۹۱ فرماندهی دو کشتی را بر عهده گرفت و باهدف کشف مناطق مختلف اقیانوس آرام، انگلستان را ترک کرد. او در اولین سال اکتشافش به کیپ‌تاون، استرالیا، نیوزیلند، تاهیتی و چین رفت و نمونه‌های گیاهی این مناطق را جمع‌آوری کر دو سپس از طریق ساحلی که امروزه اورگن و واشینگتن نامیده می‌شود به سمت قسمت‌های شمالی آمریکا رفت. در آوریل ۱۷۹۲ درست پیش از عزیمت کاپیتان رابرت گری آمریکایی به سمت رود کلمبیا در سواحل اورگن با او روبرو شد.
در ۲۹ آوریل ۱۷۹۲ درحالی‌که دستور داشت تمام ورودی‌ها و خروجی‌های آبی سواحل غربی را بازرسی کند وارد تنگه خوآن دِ فوکا، بین جزیرهٔ ونکوور و ایالت واشینگتن شد. او بیشتر این بازرسی‌ها را به‌وسیله یک قایق کوچک انجام داد که با پارو و بادبان حرکت می‌کرد، به این دلیل که در بیشتر این مکان‌ها عمق آب مشخص نبود و حرکت کشتی‌های بادبانی غیرممکن یا بسیار خطرناک بود. ونکوور بسیاری از مکان‌هایی که کشف کرد را به‌افتخار دوستان و همکارانش نام‌گذاری نمود.
در سال ۱۷۹۲ونکوور دومین اروپایی‌ای بود که وارد آبراه ورودی بورارد شد و آن را به‌افتخار دوستش سِر هری بورارد نام‌گذاری کرد. در سی و پنجمین روز تولدش در ۲۲ ژوئن ۱۷۹۲ به پوینت گِری، جایی که اکنون دانشگاه بریتیش کلمبیا در آن قرار دارد، بازگشت. در این مکان به‌صورت تصادفی با یک گروه اکتشاف اسپانیایی به رهبری آلکالا گالیانو و کایتنانو والدز روبروی شد. با مشاهدهٔ این مسئله که اسپانیایی‌های به دلیل اکتشافات قبلی خود نقشهٔ جامعی از تنگه جرجیا دارند به گفتهٔ خودش «بسیار اندوهگین» شد. به مدت سه هفته با اسپانیایی‌ها در تنگه جرجیا و جزایر دیسکاوری به‌صورت مشترک به اکتشاف پرداخت و پس از آن از آن‌ها جدا شد.
پس از اتمام فصل گشت‌زنی در نوامبر ۱۷۹۲ به نوتکا، در جزیرهٔ ونکوور فعلی، رفت. در آنجا مسئولیت داشت تمام ساختمان‌ها و زمین‌هایی که توسط اسپانیایی‌ها از تملک تاج‌وتخت اسپانیا خارج می‌شوند را دریافت نماید. فرماندهٔ اسپانیایی، بودِگا ای کوادرا، فردی بسیار خوش‌مشرب و صمیمی بود و تمام نقشه‌هایی که آماده کرده بود را با نقشه‌های ونکوور معاوضه کرد، اما در نهایت توافقی حاصل نشد و دو فرمانده تصمیم گرفتند در انتظار دستورها بمانند. در این فاصله تصمیم بر آن شد که جزیرهٔ نوتکا را ازآن‌پس جزیره کوادرا و ونکوور بنامند. پس از گذشت سال‌ها و با کاهش نفوذ اسپانیایی‌ها در منطقه، نام جزیره کوتاه شد و به جزیرهٔ ونکوور تغییر پیدا کرد.
ونکوور پس از آن به سمت جنوب و در سواحل اسپانیایی آلتا کالیفرنیا حرکت کرد. او زمستان را صرف اکتشاف در جزایر ساندویچ کرد که امروزه با نام هاوایی شناخته می‌شوند.
او سال بعد، یعنی ۱۷۹۳، به بریتیش کلمبیا بازگشت و یک سال را صرف اکتشاف دقیق و آماده‌سازی نقشه‌ای جامع از آن منطقه کرد. در سال ۱۷۹۴ به ورودی آبراه کوک در شمالی‌ترین نقطه رفت و از آنجا در راستای خط ساحلی به سمت جنوب حرکت کرد و نقشه‌ای دقیق از تمام خط ساحلی آماده کرد و پس از آن در سال ۱۷۹۵ با عبور از دماغه هورن درحالی‌که تمام آمریکای جنوبی را دور زده بود به بریتانیا بازگشت.
ونکوور که مجذوب چشم‌انداز زیبای ریچموندهیل شده بود خود را در پیترشام لندن بازنشسته کرد. او پس از بازگشت به انگلستان با دشواری‌های زیادی مواجه شد. افراد بانفوذی که از او کدورت بر دل داشتند، آشکارا و نهان او را مورد آزار و اذیت قرار می‌دادند. مهم‌ترین آنان توماس پیت دومین بارون کیملفورد بود که به دلیل تخلقات متعدد توسط ونکوور تنبیه شده بود و نهایتاً با رسوایی به خانه فرستاده شده بود. او و متحدانش از جمله پسر عمویش «ویلیام پیت جوان‌تر» که نخست‌وزیر بود، در مطبوعات به ونکوور تاختند. نهایتاً توماس پیت در ۲۹ اوت ۱۷۹۶نامه‌ای مملو از توهین به کاپیتان سابقش فرستاد و او را به دوئل دعوت کرد. ونکوور پاسخ شدیداللحنی به او داد و پیشنهاد کرد مراتب توسط مراجع نظامی رسیدگی شود ولی پیت به‌جای این کار در یکی از خیابان‌های لندن به او حمله‌ور شد. هرچند نتیجهٔ دعوای حقوقی بین آنان، طرفین را به سازش فراخوانده بود، برادر غیرنظامی ونکوور، چارلز، به پیت حمله‌ور شد و تا زمانی که رهگذران او را متوقف نکرده بودند، پیت را زیر رگبار مشت خود گرفت. این درگیری‌ها به مطبوعات کشیده شد، جایی که دارودستهٔ متمول کیملفورد قدرت بیشتری داشتند و بحث و جدل‌ها تا زمان مرگ ونکوورِ رنجور از بیماری‌های ناشی از دوران خدمت دریایی‌اش، ادامه یافت.
ونکوور اولین مردی بود که ثابت کرد گذرگاه شمال غربی در عرض‌های جغرافیایی که پیش از آن تصور می‌شد وجود نداشته‌است. نقشه‌ای که او از ساحل شمال غربی آمریکای شمالی آماده کرد به‌قدری دقیق بود که تا چندین نسل به‌عنوان اصلی‌ترین مرجع مورد استفاده قرار می‌گرفت.
ونکوور به‌طور کلی رابطهٔ بسیار دوستانه‌ای با سرخپوستان و بومیان منطقه برقرار می‌کرد. البته به دلیل انجام اکتشافات و بازکردن مسیر استعمار به دنیای جدید، ونکوور در درگیری‌های بعدی میان بومیان و مهاجرین که در نهایت منجر به مرگ بسیاری شد نقشی انکارنشدنی داشت. اما با این وجود مستندات تاریخی نشان می‌دهند که ونکوور با رهبران هاوایی و شمال غرب کالیفرنیا رابطهٔ دوستانه و بسیار خوبی داشته‌است، تا جایی که پادشاه کامِهامِهای اول در سال ۱۷۹۴ هاوایی را به ونکوور واگذار کرد. رابین فیشر یادآوری می‌کند که «رابطه ونکوور با مردم بومی بسیار صلح‌آمیز بوده‌است؛ در حقیقت اگر فردی جنگ‌طلب بود نمی‌توانست تا به این اندازه با دقت بررسی‌های خود را به انجام برساند.»
ونکوور در ۱۰ مه ۱۷۹۸، در اوج شهرت به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین کاشفان و دریانوردان بریتانیا در سن ۴۰ سالگی و کمتر از سه سال پس از اتمام سفرهای اکتشافی‌اش به شکلی اسرارآمیزی در لندن درگذشت و میراث بزرگی در دریانوردی، نحوه رفتار با بومیان و کشف مکان‌های ناشناخته از خود به‌جا گذاشت.
مکان‌های بسیاری به افتخار جرج ونکوور نامگذاری شده‌اند، در کشور استرالیا یک شبه جزیره، یک دماغه و یک اسکله در غرب استرالیا ونکوور نامگذاری شده‌اند.
در کانادا کوهستان ونکوور، مرزهای شمالی این کشور با آلاسکا را مشخص می‌کند؛ شهر ونکوور در بریتیش کلمبیا، یکی از مهم‌ترین شهرهای غربی آمریکای شمالی و بزرگ‌ترین شهر استان است که موزهٔ دریانوردی ونکوور نیز در آن قرار دارد. خلیج ونکوور در بریتیش کلمبیا در دهانهٔ جرویس در رودخانه پاول واقع شده‌است که در زمان گشت‌زنی کاپیتان جورج ریجاردز در آن ناحیه در سال ۱۸۶۰ به افتخار کاپیتان جورج ونکوور نامگذاری شد. یک جزیره بسیار مهم در ناحیه بریتیش کلمبیا در ساحل جنوب غربی آمریکای شمالی نیز ونکوور نام دارد؛ جزیره ونکوور بزرگ‌ترین جزیره آمریکای شمالی در اقیانوس آرام نیز محسوب می‌شود.
در نیوزیلند چهارمین کوه مرتفع ونکوور نام دارد و شاخه‌ای از آبراه بریکسی در جنوب این جزیره نیز به همین نام است.
در ایالات متحده یک شهر کوچک در جنوب غرب ایالت واشینگتن در سوی دیگر رودخانه کلمبیا در مقابل شهر پورتلند ایالت اورگن، ونکوور نامیده می‌شود. همچنین شرکت تجاری فورت، به عنوان یکی از بخش‌های شرکت خلیج هادسون، که در ۱۸۲۵ در اورگن تأسیس شد به افتخار او، فورت ونکوور نامگذاری شد.
مجسمه‌های ونکوور در مقابل شهرداری شهر ونکوور، در کینگز لین و در بالای گنبد ساختمان پارلمان بریتیش کلمبیا در ویکتوریا قرار گرفته‌است.
کهنه لاهیجان، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان پیران قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹۵۷ نفر (۱۷۰ خانوار)
رؤیای همسر مرد ماهی‌گیر اوکی‌یوئه اروتیکی است که در ۱۸۲۰ (میلادی) توسط هوکوسای طراحی شده‌است. این اثر زنی را در حین اوج لذت جنسی و در هنگام فرج‌لیسی و آمیزش دهانی نشان می‌دهد که با دو اختاپوس در حال کامگیری است.
برده‌داری یک شکل افراطی نابرابری اجتماعی است که در آن بعضی افراد، در واقع به عنوان دارایی، در تملک دیگران‌اند. برده داری یکی از فرماسیون‌های است که در جریان تکامل تاریخ، جای کمون اولیه را گرفته‌است. این نخستین صورت بندی کلاسیک اجتماعی- اقتصادی بر شالوده استثمار فرد از فرد است که در آن طبقات وجود دارد و به جای تساوی بین افراد، مناسبات فرماندهی و فرمانبرداری پدید می‌شود. برده داری، در مرحله تلاشی کمون اولیه و بر شالوده افزایش نابرابری اقتصادی که خود ثمره پیدایش مالکیت فردی بود، شکل گرفت.
تجارت برده تا قرن نوزدهم توسط کشورهای اروپایی و ایالات متحده آمریکا انجام می‌گرفت. در حدود یک قرن پیش در آمریکای شمالی و جنوبی به بردگان آزادی داده شد. بعضی از کشورهای اسلامی از جمله موریتانی جز کشورهایی هستند که برده داری هنوز در آنها رواج دارد. اگرچه قوانینی هم بر ضد برده داری وضع کرده باشند.
برده‌داری در ادیان مختلف و در سالهای گوناگون تاریخ بشر، از برخوردهای متفاوتی در بین شارعان و بنیانگزاران ادیان برخوردار بوده‌است. بدین روی این عمل را در ادیان مختلف مروری می‌کنیم:
در دین یهود برده‌داری جایز شمرده شده‌است و بردگانی که در تملک بنی‌اسرائیل بودند، به میراث می‌رسیدند.لاویان ۲۵:۴۶ عبرانیان می‌توانستند دختر یا پسر خود را به بردگی بفروشند.خروج ۲۱:۸ مجازات کشتن یک برده در نزد یهود کمتر از مجازات قتل یک مردم آزاد بود.خروج ۲۱:۱۳؛۲۱:۲۲ اگر مرد یهودی چشم بنده عبرانی‌اش را نابینا می‌کرد، یا دندان بنده‌اش را می‌شکست، می‌بایست او را آزاد می‌نمود.خروج ۲۱:۲۷ اگر گاوی بنده یا کنیزی را به شاخ می‌زد، سی مثقال نقره به صاحب برده داده می‌شد و گاو را هم سنگسار می‌کردند، در حالی که اگر گاو مرد یا زن آزادی را به شاخ می‌زد، گاو سنگسار شده و صاحب گاو نیز کشته می‌شد.خروج ۲۲:۳۰ نزد یهود مردی که با کنیز خویش می‌آمیخت، عملش زنا محسوب می‌شد و زن او حق داشت آن کنیز را بفروشد و از خانه خویش دور کند. در بین شخصیت‌های تورات؛ ابراهیم، بوعز، شائول، اسحاق، سلیمان و داوود برده داشتند.
دین مسیح شریعت یهود را تأیید کرده و برده‌داری را نیز جایز شمرده‌است. این دین بردگان را به تسلیم و اطاعت صاحبانشان دستور داده‌است، و در این حکم فرقی بین صاحبان ملایم و پرخاشگر نیست.اول پطرس ۱۸:۲ در این دین به بردگان دستور داده شده‌است که در نزد صاحبانشان کمال امانت را به جای آورند، آنان را شاد سازند و از حاضرجوابی بپرهیزند.تیتوس ۹:۲ همچنین دین مسیح بردگان را به خدمت با اخلاص و فداکاری تشویق کرده و آنان را از ریاکاری بازداشته‌است.کولسیان ۲۳:۳ در نامه پولس به قلسیان، به مردم توصیه شده که با بردگانشان رفتار عادلانه داشته باشند.کولسیان ۱:۴ نزد مسیحیان فرزندی که از یک کنیز برای مرد به دنیا می‌آمد، برده بود.
برده‌داری از موضوعات چالش‌برانگیز و مورد اختلاف دین اسلام است. اگرچه امروزه برده‌داری در دید عرف امری مذموم و ناپسند بوده و از ضوابط حتمی حقوق بشر به‌شمار می‌رود، ولی همچنان اکثریت روحانیون مسلمان معاصر نسبت به این پدیده سکوت اختیار نموده و حتی گروهی از ایشان، به صراحت از برده‌داری دفاع می‌کنند. برای مثال محمدتقی مصباح یزدی می‌گوید: «مسئله بردگی فی‌الجمله در اسلام پذیرفته شده‌است و ما از آن دفاع می‌کنیم»
متقابلاً گروهی دیگر از روحانیون معاصر مانند سیدمحمدحسین طباطبائی و سیدمحمود طالقانی، تنها طریق معتبر بردگی را اسارت کفار حربی در جهاد می‌دانند و چنین بردگی‌ای را به لحاظ غیبت فعلی امام زمان، عملاً منتفی می‌دانند. میرزا ابوالحسن شعرانی می‌گوید: «بندگی در شریعت اسلام مجاز است. اما منحصر به آنکه در جهاد شرعی از کفار اسیر بگیرند و در این زمان که امام علیه‌السلام غایب است، موضوع بندگی فعلاً منتفی است»
در دین بهائی آئین برده‌داری و برده‌فروشی به هر نحو منع شده و حرام است. پیوند به کتاب
برده داری در هندوئیسم شدیداً ممنوع گردیده است. وداها آشکارا آزادی را به عنوان هدف نهایی زندگی انسان‌ها بیان کرده‌اند دین بودا باید مورد بررسی قرار بگیرد http://en.wikipedia.org/wiki/Religion_and_slavery
قوانین، افلاطون، ترجمه محمد حسن لطیفی، نشر کاویان، تهران: نشر صفیعلی‌شاه کاویان، چاپ سوم، ۱۳۵۴
رؤیای خرد یا تاریخ فلسفه غرب از یونان باستان تا عصر رنسانس، آنتونی گاتلیب، ترجمه لیلا سازگار؛ تهران: ققنوس، ۱۳۸۴
جنبش سرخ جامگان یا جنبش خرمدینان از جنبش‌های مهم اجتماعی مذهبی پیش و پس از اسلام در ایران بود. پیش از ظهور اسلام و در اواخر عمر شاهنشاهی ساسانی این جنبش با قیام مزدک آغاز شد و پس از اسلام نیز با جنبش جاویدان پور شهرک اواخر قرن دوم هجری قمری (۱۹۲–۲۰۱) بود که بعدها بابک پور مرداس معروف به خرمدین رهبری آن را بدست گرفت به اوج رسید و بیش از ۲۲ سال ۲۰۱–۲۲۳ هجری قمری برابر با ۸۱۶–۸۳۸ میلادی در ناحیه آذربایجان و مناطق مرکزی ایران علیه نیروهای عرب و خلفای عباسی (علیه ستم عباسیان) جنگید، ولی عاقبت توسط معتصم خلیفه عباسی با نیرنگ به دام افتاد و کشته شد.
جنبش خرمدینان با فعالیت های اصلاح طلبانه مزدک در عصر شاهنشاهی ساسانی آغاز گردید و جنبشی بود با اعتقادات برابری خواهانه با تاکید بر جدایی دین از سیاست که علیه نفوذ موبدان زرتشتی در اداره کشور و نیز علیه ساختار سنتی طبقاتی جامعه ساسانی مبارزات گسترده ای را انجام داد. این جنبش در زمان پادشاهی قباد یکم مورد حمایت شخص شاه که قصد کاستن از نفوذ روحانیون را داشت همراه شد و در میان مردمان ایرانشهر نیز پیروان فراوانی یافت. بنا بر روایت فردوسی در شاهنامه پس از گرویدن قباد به آیین مزدک بر تعداد مزدکیان هر روز افزوده شد. با مرگ قباد یکم ، خسرو انوشیروان که شاهزاده ای ضد مزدک بود به پادشاهی رسید و اینچنین بخت مزدکیان در ایرانشهر ساسانی غروب کرد . انوشیروان تعقیب و مجازات ایشان را دستور داد ، مزدک نیز بنا بر روایت سیاست نامه جهت مذاکره صلح به همراه عده ای از پیروانش به دیدار با انوشیروان دعوت شد و در ضیافت شام به تمامی ایشان سم خورانده شده و این گونه خرمدینان در زمان ساسانی تقریبا سرکوب شدند گرچه پیروان مردمی آنان در جای جای ایرانشهر میزیسته اند.
جنبش سرخ جامگان تقریباً شبیه جنبش سپیدجامگان بود، منتها با یک تفاوت که بابک رهبر این جنبش بر عکس المقنع، هیچ وقت خودش ادعای پیامبری یا خدایی نکرد و برای جلب توجه پیروانش، نه ماه نخشب از چاه بیرون آورد و نه وسیلهٔ انعکاس نور خورشید به‌عنوان تجلی نور خدا داشت و نه فرصت یافت که خود را به تنور آتش بیفکند که پیروانش بیشتر به بازگشت او اعتقاد پیدا کنند، آن گونه که حکیم هاشم مقنع انجام داد، بلکه اکثریت مردم زحمتکش او را به خاطر مقاومتش در مبارزه، بی‌باکی و دلیری و توانایی معجزه‌آسا و مردم‌داریش، به حد پرستش ستایش می‌کردند و به فرمانش گوش فرا می‌دادند. مطهر بن طاهر مقدسی گر چه یکی از دشمنان سر سخت خرمدینان بود، اما در وصف مرام و مردانگی و نیکو کاری بابکیان چنین نگاشته‌است:
«از ریختن خون جز به هنگامی که علم طغیان برافرازند، خودداری می‌کنند، به پاکیزگی بسیار مقیدند. میل دارند با نرمی و نکوکاری با مردم دیگر آمیزش کنند و اشتراک زنان را با رضایت خود آنان جایز می‌دانند». قابل ذکر است، این نیش زهرآگین آخر جمله مقدسی، منحصر به این تاریخ‌نویس اسلامی نبوده، بلکه آن گونه که انصاف‌پور در نهضت‌های ملی و مذهبی آورده‌است، این سلاح همهٔ تاریخ‌نگاران علیه مخالفان عقیدتی بوده‌است. او می‌گوید:
«در آن روزگاران چون حکام، ولی‌نعمت اهل قلم و روشنفکران بودند و بر زندگانی و روزی دبیران و خبرنویسان و تاریخ نگاران و شاعران غیر آزاد خداوندگاری داشتند؛ هر آنچه از امور مصالح خویش را بر مراد می‌دیدند به آن تقریر می‌کردند چنان‌که دبیران از بیم جان و خانمان نه فقط نمی‌توانستند سخنان شورشگران و مخالفان را منعکس سازند بلکه برای تحکیم موقعیت خود و گاه برای خوشایند خداوندان دولت و ولی‌نعمت خود به توده‌های قیام‌کننده ناسزا هم می‌گفتند و برای‌شان اتهام‌های ناروا و دور از حقیقت وارد می‌کردند و درباره‌شان سخنان خلاف واقع می‌نوشتند».
به هر صورت پس از مرگ جاویدان که در جنگی زخمی شده بود و پیش از فوت به همسرش وصیت نموده بود که روح او در بابک حلول خواهد کرد و او باید بابک را به عنوان جانشینش به مردم معرفی نماید؛ لذا بنا به این وصیت بابک پرچم مبارزه جاویدان را به دست گرفت و همان گونه که گفته شد، بیش از ۲۲ سال علیه خلفای عباسی جنگید.
معتصم، خلیفهٔ اسلام، موفق شد با اهدای پول زیاد و مقام به افشین، شاهزاده اشروسنه (منطقه‌ای در تاجیکستان کنونی)، بابک را با نیرنگ به دام بیندازد و او را در بغداد به قتل برساند. خواجه نظام الملک وزیر سلجوقیان در کتاب سیاستنامه خود آورده‌است: «چون چشم معتصم بر بابک افتاد، گفت: «ای سگ، چرا فتنه در جهان انگیختی و چرا چندین هزار مسلمان بکشتی؟» هیچ جواب نداد. فرمود تا هر چهار دست و پایش ببرند. چون یک دست ببریدند، دست دیگر در خون زد و در روی مالید و همه روی را از خون سرخ کرد. معتصم گفت: «ای سگ، باز این چه علم است؟» گفت: «در این حکمتی است.» گفتند: «آخر بگوی، چه حکمتی است؟» گفت: «شما هر دو دست و پای من بخواهید بریدن، و گونهٔ مردم از خون سرخ باشد، و چون خون از تن برود، روی زرد شود. … من روی خویش به خون سرخ کردم تا چون خون از تنم بیرون شود، نگویند که از بیم و ترس رویش زرد شد». خواجه نظام الملک در ادامه می‌گوید: معتصم را سه فتح برآمد که هر سه قوت اسلام بود؛ یکی فتح روم، دوم فتح بابک و سوم فتح مازیار در طبرستان، که اگر از این سه فتح یکی بر نیامده بودی اسلام شده (رفته) بود.
قابل ذکر است که جنبش سرخ عَلَمان به رهبری مازیار بن قارن در یک برهه از زمان در شرق و غرب ایران با بابکیان هم عصر بوده‌اند. دو سال پس از شکست بابک، مازیار بن قارن نیز گرفتار آمد و او را در زیر تازیانه کشتند، زیرا انکار کرد که با افشین مکاتبه داشته‌است. خلیفه جسد مازیار را هم در کنار پیکر خشکیدهٔ هم‌رزمش بابک به دار آویخت. دیری نپایید که جسد افشین نیز به آنان پیوست. خرمدینان نیز همانند پیشینیان خود به تناسخ روح قائل بودند و گویا مرام مزدکی داشتند. شهرستانی در این باره می‌گوید:(۱۵) «پیروان ابومسلم و مبیضه (سپیدجامگان) نیز از خرمدینان بودند. خود عنوان خرمدینی نشان می‌دهد که باید حتی در دوران ساسانی مانند تراکیب «بهدینی» (کیش زرتشتی) و «درست دینی» (کیش مزدکی) ایجاد شده باشد». در هر حال ابن الندیم در الفهرست نیز مزدکی بودن خرمدینان را تأیید می‌کند و می‌نویسد: «خرمدینان که به سرخ جامگان شهرت دارند از پیروان مزدک هستند و در آذربایجان، ری، ارمنستان، دیلم، همدان و دینور (مرکز ولایت شرقی کردستان آن روزی) پراکنده‌اند».
مسعودی تاریخ‌نویس قرون وسطا در رابطه با پیروان خرمدینی در زمان خود می‌نویسد: «اکنون به سال ۳۳۲ هجری بیشتر خرمیان از فرق کردکیه و لودشاهیه هستند و این دو فرقه از همهٔ خرمیان معتبر ترند».
از شکست بابک خرمدین تا سال ۲۵۴ هجری قمری جنبش‌های دیگر در برابر خلفا فراگیر نبودند. از این سال بود که انقلاب سازمان یافتهٔ بردگان به رهبری علی بن محمدرازی زنگی یار (صاحب الزنج) که به زنگی یاران شهرت یافت و تا سال ۲۷۰ هجری قمری دوام آورد و یک دولت نیز در جنوب غربی ایران تشکیل داد، زمینه را برای ضعف خلفا و پایان حاکمیت اعراب در ایران آماده نمود.
افزون بر این در کتب تاریخی و از جمله تاریخ طبری گاه می‌بینیم که: «علی بن آبان» سپهدار نامدار و بزرگ زنگی یاران، از بحرین و یمامه به سوی ری سپاه می‌برد، به دولت بردگان زنگی یار خراج می‌دادند یا علی بن محمد زنگی یار پیشوای بردگان از آنان می‌خواست که در منبرها به نام او خطبه بخوانند. (۱۷) این نکات که در لابلای تاریخ دیده می‌شود، ن. خواجه نظام الملک زنگی یاران را نیز به مزدکی و بابکی بودن متهم می‌کند. (۱۸) زنگی یاران در مدت ۱۵ سال صدو پنجاه و شش بار با سپاهیان خلیفه نبرد کردند که در نبردهای آخرین در سال ۲۷۰ هجری قمری شکست بدی خوردند و با تسخیر مختاریه، پایتخت زنگی یاران توسط سپاهیان خلیفه، حکومت آنان برچیده شد. اگرچه زنگی یاران و همهٔ بردگان و مردم ستم دیدهٔ دیگر، از ظهور قریب‌الوقوع قرمطیان به سال ۲۸۷ هجری آگاهی نداشتند؛ ولی باز همچنان به ظهور نهضتی دیگر امیدوار مانده و چشم به آینده دوختند.
یکی از دلایل شکست این جنبش‌ها نداشتن اتحاد بوده‌است. طبری تاریخ‌نگار قرون وسطا خبری دارد حاکی از این که حمدان قرمط بنیان‌گذار قرمطیان که در سال‌های ۲۵۰–۲۷۰ هجری سالار صدهزار شمشیردار بوده و از علی بن محمد زنگی یار دعوت می‌کند که برای مبارزه با دشمن واحد خود در یک جبهه متحد شوند جواب موافق نمی‌گیرد.
مدرسه حقّانی یا مدرسه منتظریه، از مدارس حوزه علمیه قم است که با هدف ایجاد تغییراتی در نظام آموزشی در سال‌های پایانی دهه ۱۳۳۰ش تأسیس شد. مدرسه حقانی یکی از مشهورترین مدارس علمیه در بین حوزه‌های علمیه شیعی است و بسیاری از افراد موثر در انقلاب ایران و مسئولان سیاسی پس از انقلاب ایران، دانش‌آموختگان این مدرسه‌اند. این مدرسه علمیه تاثیر بسزایی در تاریخ تحولات سیاسی و اجتماعی ایران خصوصاً در انقلاب ۱۳۵۷ داشته است.
این مدرسه از نظر شیوه گزینش طلبه با مدارس حوزه علمیه قم تفاوت داشت. اصلاح نظام آموزشی حوزه با برنامه مدون و منظم، با تأسیس مدرسه حقانی آغاز شد و شکل عملی به خود گرفت. پایه‌گذاران این مدرسه، نظام آموزشی سنّتی حوزه را با نظام جدید تلفیق کردند و سبک جدیدی در نظام آموزشی حوزه بنیان نهادند.
نام رسمی مدرسه طبق وقف‌نامه، «مدرسه منتظریه» و به گفته سید محمد بهشتی «منتظریة الشمس» بود اما به‌ نام سازنده آن، به «مدرسه حقانی» معروف شد.
بنیان‌گذاران مدرسه حقانی عبارت بودند از: سید محمد حسینی‌ بهشتی، علی قدوسی، عبدالرحیم ربّانی‌ شیرازی و حسین حقانی (فرزند علی حقانی)جامعه مدرسین حوزه علمیه قم؛ پنجاه سالگی نهاد فقیهان سیاسی، بی‌بی‌سی فارسی
در چهار دههٔ گذشته انبوهی از مدیران ارشد امنیتی و قضایی نظام مانند مصطفی پورمحمدی، علی فلاحیان، ابراهیم رئیسی، روح‌الله حسینیان و غلامحسین محسنی اژه‌ای از مدرسان یا شاگردان مدرسه حقانی بوده‌اند. بسیاری از دانش‌آموختگان آن پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران به مدیریت ارشد دستگاه‌های قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی درآمدند.وزارت دادگستری: مصطفی پورمحمدی، بی‌بی‌سی فارسی
سید محمد بهشتی هدف از تأسیس مدرسه را تربیت انسان‌هایی معرفی کرده بود که «محققانه و نه مقلدانه» انسان و جهان را بشناسند و طلبه «آگاه شده آگاه‌کننده» باشند. دیگر دلایل تأسیس این مدرسه عبارت بوده است از:
پیش از انقلاب ایران، احمد جنتی و محمدتقی مصباح یزدی در مدرسه حقانی تدریس می‌کردند. همچنین ۱۸ سال یوسف صانعی نیز در آن تدریس می‌کرده‌است.
در سال‌های دهه‌ی ۵۰ شمسی طيف وسيعی از طلاب مدرسه حقانی، تحت تأثير دو استاد مدرسه یعنی مصباح و قدوسی، با شريعتی مخالف بودند. اقليتی هم تحت تأثير بهشتی، در مجموع شریعتی را قبول داشتند و از او حمايت می‌کردند.
این مدرسه در اوایل انقلاب ۱۳۵۷، به علت حضور اساتید و شاگرادانش در موقعیت‌های سیاسی و حکومتی، مدتی به صورت نیمه تعطیل درآمده بود که بعدها فعالیت علمی و آموزشی از سر گرفته شد. هم اکنون در این مدرسه، طلاب در مقدمات و سطح عالی (رشته‌ی تخصصی فقه و اصول) مشغول به تحصیل هستند.
وب سایت مدرسه حقانی قم
کلیسای کانتور معروف به «برج ناقوس» همچنین با نام کلیسای روس در اواخر دوره ناصرالدین شاه قاجار توسط شرکتی روسی در قزوین احداث شد. این کلیسا ارتدوکس است.
پس از سفرهای ناصرالدین شاه به فرنگ؛ راهسازی در ایران مورد توجه قرار گرفت و برای ارتباط پایتخت به اروپا، اقدام به احداث راه‌های شوسه بین شهرهای ایران گردید. راه شوسه تهران به قزوین توسط آقا باقر اصفهانی (محمدباقر سعدالسلطنه، حاکم بعدی قزوین) ساخته شده بود؛ اما راه انزلی به قزوین، با تحمیل قراردادی از سوی روسیه تزاری به حکومت قاجاری، به یک شرکت راه سازی روسی به نام شرکت بیمه و حمل و نقل که مدیریت آن با شخصی به نام «آناتولی نکالایویچ بستلما» بود؛ واگذار شد.
شرکت بیمه و حمل و نقل روسیه در آغاز فعالیت رسمی خود در ایران، اقدام به احداث مجموعه تأسیساتی در شمال محله پنبه ریسه شهر قزوین (محدوده کنونی خیابان‌های طالقانی، بوعلی، بلوار مدرس و خیام) کرد که به «کانتور» که در زبان روسی به معنای دفتر کار و اداره است؛ مشهور شد. از جمله این بناها، کلیسای کوچکی است که با توجه به اعتقادات مذهبی کارکنان روس، برای انجام عبادات مذهبی در جنوب مجموعه احداث گردید که در حال حاضر به بنایی برای بازدید گردشگران تبدیل شده‌است.
این کلیسای کوچک مانند سایر کلیساها دارای طرحی چلیپایی است و محراب آن رو به خاور است. ورودی کلیسا در ضلع باختری آن قرار دارد و شامل فضای ورودی با سقف شیب‌دار و در ورودی است. پس از ورودی، پیش فضای هال قرار دارد که بالای آن برج ناقوس کلیسا با ارتفاع حدود یازده متر به چشم می‌خورد. هال شامل نمازخانه و محراب است و در دو طرف آن، دو فضای مستطیل شکل قرار دارد. فضای محراب به شکل نیم دایره است و بر فراز آن گنبدی قرار گرفته‌است. فضای نمازخانه دارای گنبد و فضاهای جانبی آن دارای پوشش تخت است. در نمای خارجی این کلیسا، ستون‌های تزیینی دیده می‌شود.
نقشه معماری کلیسا چند ضلعی نامنظم است که با آجر قرمز لعابدار پوشیده شده و نمای جالبی پیدا کرده‌است. در نمای خارجی کلیسا هم ستون‌های تزیینی زیبایی به چشم می‌خورد و به دلیل همین شکل و شمایل خاص کلیسای کانتور در میان بناهای تاریخی قزوین جایگاهی متفاوت پیدا کرده‌است. دو گوشه طبقه اول برج ناقوس همچون نمازخانه دارای ستون نماهای بزرگی است ولی در طبقه دوم برج چهار ستون در چهار گوشه آن با فاصله‌ای از دیوارها قرار داده شده‌است. به غیر از نورگیرهای نمازخانه برج ناقوس نیز دارای نورگیرهایی می‌باشد.
حیاط کلیسا دارای آجرفرش است و در محوطه آن سنگ قبرهایی به چشم می‌خورد. یکی از این قبرها که با سنگ سیاه مشخص شده متعلق به مهندسی روس به نام «نیکلای الکساندروویچ» است که در سن ۳۹ سالگی در سال ۱۲۸۵ شمسی فوت می‌کند. علاوه بر سنگ قبر فوق، سنگ دیگری نیز در محوطه کلیسا وجود دارد که متعلق به یک خلبان روس است که گفته می‌شود در جریان جنگ جهانی اول هواپیمای او در اطراف شهر سقوط کرده و جسد این خلبان هم در داخل محوطه کلیسا دفن شده‌است.
حسین بَشیریه (زاده ۱۳۳۲ در همدان) جامعه‌شناس و پژوهشگر علوم سیاسی است.صفحه شخصی در وبسایت دانشگاه سیراکیوزبشیریه: فروپاشی اسطوره‌های جمهوری اسلامی پس از انتخابات پرشتاب تر شده‌است پژوهش‌های او بیشتر در حوزه تئوریهای انقلاب، جامعه‌شناسی سیاسی، جامعه‌شناسی سیاسی ایران، توسعه سیاسی و اندیشه سیاسی در غرب است.منصورنژاد، محمد، ۱۳۸۹، مقالهٔ نقد و نظری بر کتاب دولت و جامعه مدنی (اثر حسین بشیریه)، در کتاب: نقدی بر استادان به بهانهٔ تجلیل، تهران، نشر جوان پویا
حسین بشیریه در سال ۱۳۳۲ در همدان متولد شد. وی لیسانس خود را در رشته علوم سیاسی از دانشگاه تهران گرفت و سپس برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت. در سال ۱۹۷۹ در رشته رفتارشناسی سیاسی از دانشگاه اسکس انگلستان فوق لیسانس دریافت کرد و در سال ۱۹۸۲ موفق به اخذ درجه دکترا در رشته تئوری سیاسی از دانشگاه لیورپول شد.
حسین بشیریه با نوشته‌های متعدد خود و نیز تدریس علوم سیاسی در دانشگاه تهران به مدت ۲۴ سال (۱۹۸۳–۲۰۰۷) بر دانش و عمل سیاسی در ایران تأثیر شایانی گذاشته‌است. بشیریه به ویژه در توسعه جامعه شناسی سیاسی در ایران نقش اصلی را داشته است. او در سال ۱۳۸۷ به دلیل آنچه «غیبت غیرمجاز» خوانده شد از دانشگاه تهران اخراج شد و به آمریکا رفت و در دانشکده علم سیاست دانشگاه سیراکیوز نیویورک مشغول به تدریس شد.
از حسین بشیریه تالیف ها و ترجمه های متعددی به زبان‌های فارسی و انگلیسی منتشر شده است. از جمله:
تمدن ۴ یا تمدن چهار سید مایر نام یک بازی ویدئویی راهبردی مرحله‌ای است که در سال ۲۰۰۵ به دست سورن جانسن طراحی و به کارگردانی سید مایر در استودیوی فرکسیس گیمز انجام‌گرفته‌است.این بازی میان ۲۵ اکتبر تا ۴ نوامبر ۲۰۰۵ در آمریکای شمالی، اروپا و استرالیا پخش‌شد. همچنین نسخه گسترده‌شده این بازی به نام سروران جهان در ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۶ در آمریکای شمالی و در ۲۸ ژوئیه همان سال در اتحادیه اروپا پخش شد. نسخه گسترش‌یافته دوم نیز به نام برتر از شمشیر میان ۱۸ تا ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۷ در سراسر جهان پخش‌شد.