moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
صنعت گردشگری یک کشور، یک قسمت از انواع فعالیت‌ها در بخش اقتصادی می‌باشد؛ بنابراین، توسعه صنعت گردشگری باعث توسعه صنایع دیگر در بخش‌های دیگر می‌گردد. برای مثال، بخش کشاورزی با افزایش تقاضا برای مصرف، بخش صنایع دستی با افزایش تقاضای این نوع محصولات، بخش ساختمان‌سازی با افزایش بودجه برای تسهیل حمل و نقل و ساختن جاده‌ها، فرودگاه و همچنین افزایش تقاضا برای استفاده از خدمات حمل و نقل و ارتباطات، خدمات مالی، خدمات فرهنگی و آموزشی به ارتقاء این بخش کمک می‌کند (متیسون، ۱۹۸۲: ۴).
نتایج مثبت صنعتگردشگری باتوسعه و ایجاد زیرساخت‌های مقتضی برای ارتقاء این صنعت، به صورت غیرمستقیم بر حکومت تأثیر می‌گذارد. ایجاد زیرساخت‌های بهتر مثل جادهها، برق، تلفن و شبکه حمل و نقل عمومی از جمله این نتایج مثبت می‌باشند. به علاوه، ارتقاء گردشگری منجر به ارتقاء شرایط اقتصادی مثل کاهش میزان بیکاری و افزایش کیفیت زندگی افراد محلی در بسیاری از کشورها می‌شود. به عبارت دیگر، شکوفایی صنعت گردشگری منجر به غنی شدن فرهنگها، حفظ و مراقبت از آثار باستانی و ارتقاء ارزش اطلاعات و آگاهی‌های اجتماعی می‌گردد (فرانس، ۱۹۹۷: ۷).
گردشگری باعث ارتقاء سطح بهداشت و ایجاد شغل در جهان می‌شود. گردشگری یک موتور اقتصادی برای اقتصاد کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه می‌باشد. بر اساس گزارش آماری انجمن مسافرت و گردشگری جهانی در سال ۲۰۱۰، صنعت گردشگری ۷/۱۰ درصد تولید ناخالص جهانی را شامل می‌شود؛ این صنعت همچنین ۲۰۰ میلیون شغل در سراسر جهان ایجاد کرده‌است و حدود ۸ درصد شاغلین در جهان در این صنعت مشغول به کار می‌باشند. در سه سال اخیر حدود ۵/۸ میلیون شغل جدید به خاطره رونق گردشگری ایجاد شد. تا سال ۲۰۲۰، تخمینزده می‌شود که صنعت گردشگری ۱۲ درصد تولید ناخالص جهانی را شامل شود؛ همچنین ۲۵۰ میلیون شغل در سراسر جهان ایجاد کند و حدود ۹ درصد شاغلین در جهان در این صنعت مشغول به کار گردند (انجمن مسافرت و گردشگری جهانی، ۲۰۱۰: ۱۰۵).
برخی از عوامل منجر به توسعه و ارتقاء صنعت گردشگری در یک منطقه می‌گردند. حکومت‌ها باید شرایط مطلوب را برای توسعه صنعت گردشگری فراهم کنند. به طورکلی دوگروه عوامل بر صنعت گردشگری تأثیر می‌گذارد. گروه اول، عوامل بیرونی مثل عوامل اجتماعی، اقتصادی، تکنولوژی و … هستندکه بر بازار گردشگری موثرند. گروه دیگر عوامل درونی هستندکه مرتبط با بازارگردشگری می‌باشند (آلزیاک، ۱۹۹۹). در
زیر به برخی از مهمترین عوامل مؤثر بر صنعت گردشگری اشاره می‌گردد:
اطلاع‌رسانی و تبلیغات در سطوح ملی و بین‌المللی از کارکردهای مهم رسانه در صنعت گردشگری می‌باشد. همچنین استفاده از رسانه‌هایی مثل تلویزیون، رادیو، تلفن، پست الکترونیکی و شناساندن جشنواره‌های فرهنگی و هنری در داخل و خارج کشور، باعث ایجاد یک تصویر خوب در ذهن گردشگر و تقاضای بیشتر برای بازدید از مناطق مختلف گردشگری می‌گردد (الیوت، ۱۹۹۷: ۴۲). استفاده از روشها و تکنیک‌های مدرن در تبلیغات برای جذب گردشگر و در نتیجه افزایش تعداد گردشگر جذب شده منجر به ارتقاء صنعت گردشگری در هر کشوری می‌گردد (غفاری و دیگری، ۲۰۰۹: ۱۸۴).
حمل و نقل به فعالیت فرودگاه‌ها، بنادر، راه‌آهن، بزرگراه‌ها و سایر سیستم‌های حمل و نقل اشاره دارد. نقش حمل و نقل به صورتی هم در تعریف گردشگر نمایان می‌باشد، به این صورت که گردشکری، حمل و نقل افراد از طریق هوا، جاده، ریل و دریا می‌باشد. همچنین ورود آسان به یک کشور یا منطقه و تنوع روش‌های حمل و نقل آن کشور یا منطقه در صنعت گردشگری حائز اهمیت است. توسعه و ساختن جاده‌ها، بزرگراه‌ها و جاده‌های جدید برای کم شدن فاصله مناطق و سرعت بخشیده به مسافرت‌ها با ماشین می‌باشد (لیمر و دیگری، ۲۰۰۹: ۲۶).
مدیران باید امنیت را برای مردم و گردشگران در یک کشور بهبود ببخشند. مدیریت محیطی همه حوزه‌ها مثل امنیت اجتماعی، مدیریت بحران، مدیریت سبز محیط، جلوگیری از حمله‌های تروریستی و … را شامل میشود. یکی از مهمترین عواملیکه منجر به کاهش گردشگر دریک کشور می‌گردد، نبود امنیت درآن کشور می‌باشد. به عبارت دیگر، گسترش ناامنی در زندگی و ابعاد مالی و درخطر بودن منافع گردشگران، منجر به کاهش پتانسیل گردشگری و صنعت آن می‌گردد (هریسون، ۱۹۹۵: ۳۲).
سازمان‌های همکاری کننده در زمینه گردشگری باعث افزایش سرمایه‌گذاری عمومی و خصوصی برای گسترش صنعت گردشگری می‌گردند. حکومت‌ها باید با قوانین و آیین‌نامه‌هایی مثل ویزای آنلاین و سیاست‌های ورود خارجی‌ها و غیره شرایط را برای ورود گردشگر به منطقه یا کشور مورد نظر فراهم کنند. همکاری حکومت‌ها با سازمان‌های فعال در زمینه گردشگری منجر به ایجاد انگیزه این سازمان‌ها برای سرمایه‌گذاری و فعالیت بیشتر در این زمینه می‌گردد و منجر به ایجاد اشتغال در زمینه خدمات و گردشگری می‌شود (فاطمی و همکاران، ۲۰۱۲: ۲۲).
ایجاد و توسعهی ابزارهایی برای مهمان‌نوازی مخصوص از طریق فراهم کردن امکاناتی مثل هتل‌ها، رستوران‌ها و نمایشگاه‌ها و غیره یک مسافرت منحصر به فرد را برای گردشگران رقم می‌زند. تربیت افرادی که در مناطق گردشگری و خدمات آنجا مشغول به کار هستند و همچنین توسعه روش‌های آموزشی، ارتقاء ذهنیت مهماننوازی خوب از گردشگران و توسعه روش‌هایی در بخش خدمات باعث جذب گردشگر بیشتر و ارتقاء صنعت گردشگری می‌شود (فاطمی و همکاران، ۲۰۱۲: ۲۳).
برای توسعه صنعت گردشگری ارتباط و همکاری سازمان‌های مرتبط با گردشگری مهم و ضروری می‌باشد. مشارکت در زمینه مدیریت، برنامه‌ریزی، بازاریابی و تبادل پول بین شرکت‌هاییکه در زمینه گردشگری کار می‌کنند، راهی را برای همکاری یا شراکت بین بخش‌های خصوصی و دولتی باز می‌کند. اصطلاح سازمان‌های همکاری کننده درزمینه گردشگری شامل فراهم کنندگان خدمات، حکومت‌ها و اجتماعات فعال در زمینه جذب گردشگر می‌شود؛ بنابراین، آنها ترکیبی از فعالیت‌ها، خدمات، سیاست‌ها، آییننامهها و استانداردها را برای تأمین نیاز گردشگران فراهم می‌کنند (کریمی، ۲۰۰۹: ۱۶۸).
پژوهش حاضر به روش فراتحلیل به مثابه بازنگری پیشینه پژوهشی انجام میپذیردکه درآن بازنگری در پیشینه پژوهش در حوزه گردشگری صورت میگیرد. اصل اساسی و عملی در فراتحلیل عبارت است از: ترکیب نتایج تحقیقات مختلف و متعدد، استخراج نتیجههای جدید و منسجم و حذف آنچه که موجب سوگیری در نتایج نهایی میشود (دلاور، ۱۳۷۴: ۱۱۵). بنابراین واحد تحلیل در فراتحلیل مطالعات انفرادی پژوهشگران مختلف در حوزه مورد بررسی است. جامعه آماری تحقیق حاضر، همه تحقیقات داخلی و خارجی که تا زمستان ۱۳۹۲ به بررسی فرصت‌ها و چالش‌های صنعت گردشگری در ایران پرداختند، را شامل میشود. بر این اساس، چند تحقیق در این زمینه به عنوان نمونه انتخاب شدند، که در جدول شماره (۱)، خلاصه‌ای از آنها ذکر می‌گردد.
جدول شماره (۱): چکیده تحقیقات مورد استفاده در پژوهش حاضر
محدودیت‌های گردشگری در ایران
بر اساس آمارهای موجود ۲۴۱۱۹۸ گردشگر در سال ۱۹۶۹ از ایران دیدن کردند. در سال ۱۹۷۵ این تعداد به دو برابر، یعنی حدود ۵۸۸۷۶۸ نفر افزایش یافت. هرچند بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و جنگ ایران و عراق گردشگر ورودی به ایران به کمترین حد خود رسید. ایران در سال ۱۹۸۲، فقط از ۶۸۵۹۵ گردشگر پذیرایی کرد. از سال ۱۹۸۹ به بعد علاقه گردشگران به گردشگری در ایران افزایش یافت. در سال ۱۹۹۷ و همزمان با سیاست‌های جدیدگردشگری، ایران حدود ۷۶۴۰۹۲ گردشگر را جذب کرد (ذوالفقاری، ۲۰۰۷: ۵). بعد از آن و همچنین بعد از تشکیل سازمان میراث فرهنگی و گردشگری تعداد گردشگری ورودی به ایران افزایش یافت. در سال ۲۰۰۰، ۱۳۴۱۷۶۲ گردشگر از ایران بازدید کردند. ایران در سال ۲۰۰۶ نتوانست بیش از ۷۰۰ هزار گردشگر جذب کند و نسبت به سال‌های قبل دارای افت شدیدی بود. این در حالی است که ایران دارای ظرفیتهای بالایی در جذب گردشگر می‌باشد. بر اساس آمار سازمان گردشگری جهانی، ایران در سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ به ترتیب از ۹۳۸/۲ و ۳۵۴/۳ میلیون گردشگر خارجی پذیرایی کرد (سازمان گردشگری جهانی، ۲۰۱۲: ۱۵۵). علی‌رغم افزایش قابل توجه گردشگر خارجی در سال‌های اخیر در ایران، کارشناسان معتقدند که صنعت گردشگری در ایران دارای ظرفیت به مراتب بیشتری از این میزان می‌باشد و به دلیل برخی محدودیت‌ها که در زیر به تعدادی از آنها اشاره می‌گردد، ایران نمی‌تواند از همه ظرفیت‌های خود برای جذب گردشگر استفاده کند.
محدودیت‌های زیرساختی
نظام حکومت مرکزی در ایران باعث توسعه زیرساختی نامتوازن می‌شود. از یک سو، شهرهای بزرگ مثل تهران، اصفهان، مشهد، تبریز توسعه یافته و مدرن هستند، از سوی دیگر، شهرها و مناطق دیگر محروم و در حاشیه قرار گرفتند. راه‌ها و خط آهن بر اساس نیازهای توسعه‌ای ساخته نشد، بلکه بر اساس نیازها و مستلزمات شهرهای بزرگ به وجودآمد. گردشگری بهعنوان یکی از اولویت‌های توسعه دربرنامه- ریزی توسعه ملی دیده نمی‌شود و هیچ‌کدام از بخش‌های خصوصی و دولتی سرمایه‌گذاری قابل توجهی در زمینه توسعه گردشگری انجام ندادند. از این رو، امکانات محل اقامت مناسب کافی نمی‌باشد. علاوه بر این، باوجود فاصله طولانی بین مقاصدگردشگری، خدماتگردشگری محدودی مانند: رستوران‌ها، خدمات بهداشتی و غیره وجود دارد. همچنین سیستم مالی و بانکی ایران با توجه به گردشگری، به خصوص مورد نیاز گردشگری بین‌المللی، توسعه‌یافته نمی‌باشد. تعداد کمی مراکز ارز وجود دارد و تقریباً هیچ خدماتی برای امکانات بین‌المللی پول از جمله کارت اعتباری، دستگاه خودپرداز ارز و بانکداری الکترونیکی وجود ندارد (حامدی، ۲۰۱۰: ۴۰).
محدودیت‌های سیاسی و برنامه‌ریزی
کشف نفت دراوایل قرن بیستم از مهم‌ترین خصوصیات دولت ایران بود. بعد ازکشف نفت، منابع درآمدی دولت ایران به خاطر معاوضه نفت با ارزهای خارجی به شدت افزایش یافت. درآمدهای نفتی قرار بود به عنوان موتور رشد در ایران باشد، ولی دسترسی آسان به این درآمدها مانع از توسعه بخش کشاورزی، صنعت و فعالیتهای تولیدی دیگر شد و افزایش واردات، خدمات و فعالیت‌های سوداگرانه را جایگزین برنامههای بلندمدت کرد (کارل، ۱۹۹۷: ۵۳). اساس اقتصاد ایران مبتنی بر صادرات نفت می‌باشد که حدود ۸۵ درصد از بودجه سالانه این کشور را تشکیل می‌دهد. در نتیجه، حکومت به علت انحصار مالکیت منابع و درآمدهای نفتی، کمترین توجه را به منابع درآمدی دیگر که نیازمند برنامه‌های بلندمدت و طرح‌های توسعه‌اند، می‌کند. به علاوه، سیاست‌ها و برنامه‌های حکومتی درایران باعث کاهش سرمایه‌گذاری‌های خارجی در زمینه توسعه صنعت گردشگری می‌شود، که این مورد موانعی را در جهت ارتقاء بازار گردشگری بین‌المللی در ایران ایجاد میکند. همچنین قوانین و مقررات دست و پاگیر گمرکی، صدور ویزا، روادید و غیره را می‌توان در زمره مشکلات همیشگی ذکر کرد (حامدی، ۲۰۱۰: ۴۰).
ایران دارای مجموعه‌ای از فرصت‌های گردشگری است. این امر نه تنها در آثار تاریخی و جاذبه‌های طبیعی بلکه حتی در هنجارهای فرهنگی و ارزش‌های دینی آن نهفته‌است که در پی می‌آید. در ادامه به برخی از فرصت‌های گردشگری در ایران پرداخته می‌شود.
ایران با بیش از ۷۰۰۰ سال تمدن و زمینه و میراث فرهنگی جز اولین کشورهای با قدمت و تمدن تاریخی می‌باشد. در ایران حدود ۲۰۰ هزار بنای تاریخی در کشور وجود دارد که در مقایسه با دیگر کشورهای جهان بیانگر ظرفیت بسیار بالا و قابل توجهی است (حامدی، ۲۰۱۰: ۴۱).
ایران کشوری چهار فصل و دارای مناظر طبیعی، پدیده‌های جغرافیایی، آب گرم‌های طبیعی، دریاها، سواحل دریا، دریاچه‌ها، شرایط مختلف آب و هوایی، پیست اسکی، جنگل‌های بوم‌شناختی مختلف، کوه‌ها، بناهای تاریخی و هنری و موزه‌های طبیعی می‌باشد که همه این‌ها نشان دهنده اکولوژی منحصر به فرد ایران برای گردشگران است (هوشمند، ۲۰۰۶: ۳).
تنزل ارزش پول ایران نسبت به سایر ارزهای قابل معاوضه در جهان، باعث کاهش هزینه مسافرت و زندگی در ایران شده‌است؛ بنابراین، یک شانس بزرگ ایران برای جذب گردشگر این است که هزینه‌های گردشگری در کشورهای دیگر گران است و گردشگران با هزینه‌های کمتری می‌توانند به ایران مسافرت کنند و به گردشگری بپردازند (فاطمی و همکاران، ۲۰۱۲: ۲۲).
هنر و فرهنگ کشورها، بیشترین اهمیت را در جذب گردشگر خارجی و ارتقاء صنعت گردشگری آن کشور دارد. تاریخ هنر ایرانی به هزاران سال قبل میلاد مسیح برمی‌گردد. زیبایی‌شناسی منحصر به فرد ایرانیان در آثار به جا مانده از دوران هخامنشیان نمایان است. همچنین زبان‌های مختلف در قسمت‌های مختلف ایران وجود دارد. ادبیات ایرانی هم به هزاران سال قبل برمی‌گردد و به دلیل ارزشمند و غنی بودن این زبان، تناسب زیادی برای شعر سرایی داشت. موسیقی سنتی و قدیمی ایرانیان به ۱۷۰۰ سال قبل برمی‌گردد. این‌ها همگی فرصت‌های مناسبی برای جذب گردشگر فرهنگی به وسیله کنسرت‌ها، جشنواره‌های موسیقی و فرهنگی و غیره می‌باشد (آندریو و همکاران، ۲۰۱۰: ۱۰). جشن‌ها، جشنواره‌ها و روزهای سنتی ایرانیان می‌تواند جذب کننده گردشگران خارجی باشد. روزهای معروف و سنتی ایرانیان بیشتر شامل: جشن آتش، عید نوروز، روز طبیعت، جشنواره آب، جشنواره پاییز و زمستان می‌باشد.
گردشگری یکی از پویاترین فعالیت‌های اقتصادی عصر حاضر است که در توسعه پایدار محلی نقش مهمی دارد. این صنعت از طریق ترکیب و به‌کارگیری همزمان منابع داخلی و خارجی، منافع اجتماعی، اقتصادی، زیست‌محیطی و فرهنگی زیادی را به همراه دارد. در بسیاری از کشورها امروزه گردشگری نیروی اصلی پیشبرد و رشد اقتصادی کشور به‌شمار می‌رود و به اندازهای در توسعه اقتصادی- اجتماعی کشورها اهمیت دارد که اقتصادانان آن را صادرات نامرئی نامیدهاند. از این رو بیشتر برنامهریزان در پی ارائه برنامههای مناسب برای توسعه گردشگری هستند و بهرهگیری مناسب از ظرفیت‌های گردشگری نیازمند مطالعه، بررسی و برنامه‌ریزی دقیق است (امین بیدختی و همکاران، ۱۳۸۹: ۵۵). ایران با تأکید بر چشمانداز ۲۰ ساله کشور و سرمایهگذاری ۳۰ میلیارد دلاری برآن است سهم خود را از بازار جهانی گردشگری در سال ۱۴۰۴ با جذب حداقل یک و نیم درصد تعداد گردشگر بینالمللی (۲۰ میلیون نفر) به ۲ درصد از درآمد صنعت گردشگری جهان برساند که مسلماً رسیدن به این مهم با سیاستگذاری‌های مناسب برای جذب گردشگران در این زمینه محقق خواهد شد (رسول‌زاده و دیگری، ۱۳۹۱: ۳۰).
در زیر به برخی از مهمترین سیاست‌های توسعه صنعت گردشگری در ایران اشاره می‌گردد:
بر اساس گزارش انجمن جهانی مسافرت و گردشگری(۲۰۱۳) کیفیت زیرساخت‌های هوایی، جاده‌ای، راه‌آهنی و دریایی ایران در بین کشورهای جهان به ترتیب در رتبه ۱۲۹، ۶۸، ۴۵ و ۸۰ قرار دارد (گزارش انجمن جهانی مسافرت و گردشگری، ۲۰۱۳: ۱۴). ظرفیت و کارایی پایین و بنگاههای اقتصادی مرتبط با بخش گردشگری کشورمان، از جمله شبکه حمل و نقل شهری، زمینی، دریایی، هوایی و راه‌آهن و مشکلات ناشی از تأخیر پرواز، بلیت هواپیما، نبود امکانات مناسب در مبادی ورودی گردشگران، کمبود تجهیزات ارتباطی و غیره از جمله موانع و مشکلات بزرگ در راه توسعه گردشگری به‌شمار می‌روند. تشویق بخش خصوصی به سرمایه‌گذاری، ایجاد زمینه‌های لازم جهت ورود سرمایه‌های خارجی، اخذ وام از سازمان‌های جهانی جهت تکمیل پروژههای موجود و انجام مطالعات وتحقیقات توجیهی فنی و اقتصادی جهت احداث زیرساخت‌هایی نظیر پایانه‌های حمل و نقل مسافرتی، جادهها، فرودگاه‌ها، از جمله راهکارهای پیشنهادی جهت توسعه حمل و نقل می‌باشند. جدا از امکانات سخت‌افزاری، تدوین قوانین و مقررات دقیق و ساده گمرکی و جلوگیری ازتشریفات زاید و دست و پاگیر در مورد ورود و خروجکالا و مسافر، ایجاد یا تقویت مراکز اطلاع‌رسانی و عرضه کتب راهنمای گردشگری، نقشه استان‌ها، آدرس هتل‌ها و رستوران‌ها، مسیر و برنامه وسایل نقلیه عمومی و همچنین افزایش کارایی مأموران گذرنامه در مرزهای ورودی، نتایج مطلوبی در راستای توسعه صنعت گردشگری خواهد داشت (صمدیان و همکاران، ۱۳۸۸: ۱۱۱).
یکی از مهمترین عواملی که باعث افول صنعت گردشگری در هر کشور می‌شود، فقدان امنیت در آن کشور است. ناگفته پیداست که با افزایش ضریب امنیت در کشور در هر دو بعد مرزی و داخلی بر میزان تمایل گردشگران افزوده می‌شود. به عبارت دیگر، با گسترش ناامنی در ابعاد جانی و مالی، میزان تمایل و رغبت گردشگران به صورت تصاعدی کاهش مییابد (غفاری و دیگری، ۱۳۸۸: ۲۲۱). بر اساس گزارش انجمن جهانی مسافرت و گردشگری(۲۰۱۳)، ایران در متغیر میزان آرامش و امنیت؛ با ابعادی مثل میزان جرم و خشونت، میزان تصادف در جاده‌ها، میزان اعمال تروریستی و قابلیت اعتماد به نیروی پلیس؛ با نمره ۴ (از ۷) دربین کشورهای جهان درجایگاه نازل ۱۰۶ قرار دارد (انجمن جهانی مسافرت و گردشگری، ۲۰۱۳: ۳۶). گام اول در ارتقاء صنعت گردشگری در ایران، برقراری و تضمین امنیت فراگیر هم در بعد خارجی و هم در بعد داخلی می‌باشد. برای تحقق این هدف باید ابتدا اقداماتی مثل افزایش امنیت مرزی و داخلی، جلوگیری از وقوع حوادث و رخدادهای داخلی علیه گردشگران بین‌المللی، تربیت پلیس راهنمای گردشگری، تأمین امنیت برای گردشگران در ساعت‌های خلوت و کم تردد دربافت‌های تاریخی و استفاده از تجربیات دیگر کشورها به ویژه کشورهای موفق درحوزه گردشگری انجام داد و سپس با ایجاد شبکه-های ماهواره‌ای و انجام تبلیغات در سطح بین‌المللی، به صورت گسترده چهره واقعی ایران نشان داده شود (صیدایی و دیگری، ۱۳۸۹: ۱۰۸).
حکومت‌ها درکشورهای درحال توسعه شاخص‌هایی مانند تمرکز شدید قدرت و اقتدار سیاسی، سیطره مالکیت دولتی، سرکوب آزادی سیاسی و ساختارهای بوروکراتیک دارند. از جمله محتمل‌ترین نتایج چنین شرایطی، به حاشیه رانده شدن بخش خصوصی در داخل و کاهش میزان سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های صنعت گردشگری می‌باشد (توسون، ۲۰۰۱: ۱۵). تعدد مراکز تصمیم‌گیری و عدم تفکیک کارکردهای اقتصادی، سیاسی و فرهنگی - اجتماعی در ایران منجر به شکل‌گیری موانع جدی در برابر صنعت گردشگری ایران شده‌است. اما در ورای این مشکلات ظاهری و در سطحی عمیق‌تر، موانع بسیار بنیادین در ساختار اقتصاد ایران وجود دارد که اغلب آنها ریشه در نگرش‌های مربوط به اقتصاد سیاسی خاص ایران دارد که در این زمینه روند ناقص خصوصی‌سازی و تسلط اقتصاد دولتی نفت محور در ایران، منجر به کاهش اهمیت سایر بخش‌های مختلف اقتصادی از جمله گردشگری شده‌است. در این شرایط گردشگری با حضوری بسیار کمرنگ، همواره در حاشیه سیاست‌ها و برنامه‌های کلان توسعه دولت قرار گرفته‌است (حیدری چیانه، ۱۳۹۲: ۲۷). به منظور دستیابی به اهداف توسعه صنعت گردشگری، باید تسهیلاتلازم برای بخش خصوصی چون تضمین امنیت سرمایه و سرمایه‌گذاری توسط دولت، پرداخت وام‌های بلندمدت با بهره کم، واگذاری زمین مناسب با بهای دولتی، حذف تشریفات زائد و دست و پاگیر اداری برای ایجاد هتل، متل، رستوران، تفرجگاه و دیگر تأسیسات مورد نیاز و تخفیفات گمرکی و مالیاتی ایجاد شود (بنادرویش، ۱۳۸۲: ۲۷). همچنین حکومت‌ها باید با قوانین و آیین‌نامه‌هایی مثل ویزای آنلاین و سیاست‌های ورود خارجی‌ها و غیره شرایط را برای ورود گردشگر به منطقه یا کشور مورد نظر فراهم کنند.
برای توسعه گردشگری در ایران، اتخاذ یک چشم‌انداز جامع با توجه به هر دو سطح خرد و کلان پیشنهاد می‌شود. درسطح کلان، باید به بالا بردن اولویت توسعه گردشگری در درازمدت، سیاست‌های توسعه ملی، توجه بیشتر به برنامه‌ریزی، هماهنگی و نظارت و بهبود زیرساخت‌های مورد نیاز برای توسعه گردشگری، توانمندسازی مسئولان محلی به منظور اجتناب از بوروکراسی و سرمایه‌گذاری، توجه بیشتری شود. همچنین در سطح خرد، جوامع محلی باید در تصمیم‌گیری برای منطقه خود مشارکت بیشتری داشته باشند، آگاهی آنها از اثرات مثبت و منفی گردشگری (از طریق رسانه‌های جمعی، آموزش و پرورش، کارگاه‌ها و غیره) افزایش یابد. همچنین مردم فرصت بالا بردن صدای خود را، در صورت نیاز، از طریق تقویت نهادهای مدنی داشته باشند.
نتایج تحقیق نشان می‌دهدکه قدمت و تمدن ایرانی، اکوتوریسم مناسب و منحصر به فرد، وجود فرقه‌ها و مذاهب مختلف و هزینه‌های کم گردشگری در ایران از مهمترین فرصت‌ها و پتانسیل‌های گردشگری در این کشور می‌باشد. همچنین وجود محدودیت‌های سیاسی و برنامه‌ریزی، اتکای بیش از حد به درآمدهای نفتی، محدودیت‌های زیربنایی و متمرکز شدن صنایع و خدمات در چند شهر بزرگ، محدودیت‌های فرهنگی و مذهبی، محدودیت‌های مرتبط با تبلیغات و رسانه و محدودیت در زمینه آموزش از جمله مهمترین چالش‌ها و محدودیت‌های صنعت گردشگری در ایران می‌باشد. ایران مانند بسیاری از کشورهای درحال توسعه دیگر، با معضلات شدید اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی مثل نرخ بالای بیکاری، رشد سریع در سن کار جمعیت، تورم و غیره مواجه است. توسعه صنعت گردشگری باتوجه به مزیت‌های مناسبی که در زمینههای اقتصادی، رونق کسب و کار، ایجاد اشتغال، بهبود وضعیت زندگی، ارتقاء انسجاماجتماعی و اشتراک فرهنگی دارد، می‌تواند بهکاهش معضلات شدید اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی کمک کند. با توجه به اهمیت نقش صنعت گردشگری در کاهش معضلات و مشکلات مختلف درکشورها، برنامه‌ریزی و توسعه برای ارتقاء صنعت گردشگری در ایران عموماً به دلیل اتکای بیش از حد و بی دردسر به درآمدهای نفتی در حاشیه قرار گرفته‌است. همچنین طرح‌های توسعه گردشگری در ایران، بیشتر بر روی تعداد گردشگری خارجی به ایران تمرکز می‌کنند و کمتر به عوامل مؤثر بر ورود این نوع گردشگر مثل توسعه زیرساختی، سیاست‌های کلی حکومت‌ها، رسانه و تبلیغات و شرابط سیاسی- اجتماعی حاکم بر جامعه توجه میکنند. به طورکلی توسعه پایدار گردشگری در ایران دارای نواقص مثل: الف) فقدان جامعیت و یکپارچه‌سازی، ب) عدم هماهنگی بین و در میان نهادهای مرتبط، ج) عدم تمرکززدایی همراه با تمایل به استفاده از منافع حکومت مرکزی و د) فقدان چشم‌انداز محلی میباشد.
- استعلاجی، ع، ر؛ و دیگری. (۱۳۹۱). شناخت توانمندیهای گردشگری و ارائه الگوهای بهینه توسعه گردشگری از دیدگاه جغرافیای کاربردی. فصلنامه علمی پژوهشی انجمن جغرافیای ایران. دوره جدید، سال دهم، شماره ۳۴، صص ۲۷۵–۲۵۱.
- حیدری چیانه، ر؛ و همکاران. (۱۳۹۲). تحلیلی بر سیاست‌گذاری گردشگری در ایران. مجله برنامهریزی و توسعه گردشگری. سال دوم، شماره ۵، صص ۳۲–۱.
- بنادرویش، ف. (۱۳۹۲). نقش دولت و مدیریت بخش عمومی در پیشبرد و ارتقاء برنامه‌های جهانگردی. فصلنامه مطالعات گردشگری. شماره ۲۳، صص ۳۸–۱.
- تقوی، م؛ و دیگری. (۱۳۹۴). عوامل مؤثر بر رشد صنعت گردشگری ایران. پژوهشنامه اقتصادی. سال نهم، شماره ۳، صص ۱۷۲–۱۵۷.
- سعیدی، ع، ا؛ و همکاران. (۱۳۹۶). موانع اساسی سیاست‌گذاری گردشگری از نظر نخبگان. مجله برنامه‌ریزی و توسعه گردشگری. سال اول، شماره ۲، صص ۵۶–۳۳.
- محسنی، ر، ع. (۱۳۸۸). گردشگری پایدار در ایران: کارکردها، چالش‌ها و راهکارها. فضای جغرافیایی. سال نهم، شماره ۲۸، صص ۱۷۱–۱۴۹.
مرجع صدور گواهی ریشه آفلاین یک مرجع صدور گواهی است (همانطور که در استاندارد X.509 و RFC 5280 تعریف شده است ) که از دسترسی به شبکه جدا شده است و غالباً در حالت خاموش نگه داشته می شود.
در یک زیرساخت کلید عمومی ، زنجیره ای از مراجع معتبر از مرجع صدور گواهی ریشه (root CA) شروع می شود. پس از نصب CA ریشه ای و ایجاد گواهی ریشه آن ، اقدام بعدی که توسط مدیر CA ریشه انجام می شود ، صدور گواهی هایی است که اجازه می دهد CA های میانی (یا فرعی) مجاز باشند. این امکان صدور ، امکان توزیع و ابطال گواهی های دیجیتالی را بدون دخالت مستقیم CA ریشه فراهم می کند.
از آنجا که لو رفتن یک CA ریشه منجر به عواقب بسیار بزرگی می شود (حتی ممکن است نیاز به صدور مجدد تمام گواهی های صادر شده در زیرساخت کلید عمومی ( PKI ) بشود) ، همه CA های ریشه باید از دسترسی غیرمجاز در امان بمانند. یک روش معمول برای اطمینان از امنیت و یکپارچگی یک CA ریشه ، نگه داشتن آن در حالت آفلاین است. فقط در صورت نیاز به کارهای خاص و نادر ، بصورت آنلاین وارد عمل می شود ، که معمولاً محدود به صدور اولیه یا صدور مجدد مجوزهای فعالیت CA های میانی است.
یک اشکال در عملیات آفلاین این است که میزبانی از لیست ابطال مجوز توسط CA ریشه امکان پذیر نیست (زیرا قادر به پاسخگویی به درخواستهای ابطال مجوز(CRL) از طریق پروتکل هایی مانند HTTP ، LDAP یا OCSP نیست ). با این وجود ، می توان عملکرد اعتبار سنجی گواهینامه را به یک مرجع اعتبار سنجی اختصاصی مجاز توسط CA ریشه آفلاین منتقل کرد.
برای درک بهتر اینکه چگونه CA ریشه آفلاین می تواند امنیت و یکپارچگی یک یرساخت کلید عمومی ( PKI )را تا حد زیادی بهبود بخشد ، مهم است که بدانیم یک لیست ابطال مجوز (CRL ) مختص به همان CA است که گواهی نامه های موجود در لیست را صادر می کند. بنابراین ، هر CA (ریشه یا میانی) فقط مسئول پیگیری ابطال گواهی هایی است که خودش به تنهایی صادر کرده است.
سناریویی را در نظر بگیرید که CA ریشه به سه CA میانی گواهی می دهد: A ، B و C.
CA های میانی تازه ایجاد شده سپس گواهینامه های خود را صادر می کنند:
اگر هر CA میانی ای همه صدور گواهینامه های مربوط به خودش را لغو کند ، حداکثر اندازه لیست ابطال مجوز ( CRL )برای هر CA میانی به صورت زیر می باشد:
با این حال ، از آنجا که CA ریشه تنها سه گواهی (به هر یک از CA های میانی) صادر کرده است ، حداکثر اندازه CRL آن به صورت زیر است:
بنابراین ، بار کلی نگهداری و میزبانی از لیست ابطال مجوز (CRL ) اختصاصی برای ریشه CA و همچنین بار نگه داشتن یک مرجع اعتبار سنجی مرتبط ، با استفاده از CA های میانی حداقل می شود.
باواگ () شرکت خدمات مالی و بانکداری اتریشی است، که در سال ۱۹۲۲ تأسیس شد.
ای‌وی‌ال () شرکت خودروسازی اتریشی است، که در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد.
بیمارستان ماونت ساینای () یا به اختصار MSH، یک بیمارستان در شهر تورنتو کانادا و بیمارستان اصلی شبکه سلامت ساینای است. این بیمارستان با استفاده از چند تونل و پل، به بیمارستان‌های مجاور خود همچون مؤسسه توانبخشی تورنتو و مرکز سرطان شاهدخت مارگارت متصل است. سرمایهٔ این بیمارستان در سال ۲۰۰۵ در حدود ۵۲۰ میلیون دلار برآورد شده بود.
این بیمارستان از سال ۱۹۲۳ با نام‌های دیگری در تورنتو وجود داشت و در سال ۱۹۵۳ به محلِ فعلی‌اش نقل مکان کرده‌است. در سالِ مالیِ ۲۰۱۳–۲۰۱۲ میلادی، این بیمارستان ۱۲۸٬۷۱۴ بیمار بستری داشت و ۷۰۰۰ نوزاد در آن به‌دنیا آمد و در حدود ۲۰٬۰۰۰ جراحی در آن انجام شد. در این بیمارستان بیش از ۶۰۰ نفر کار می‌کنند و در سال ۲۰۱۰ یکی از ۱۰۰ کارفرمای برتر کانادا نام گرفت.
فیرفون () شرکت تجهیزات مخابراتی هلندی است، که در سال ۲۰۱۳ تأسیس شد.
اسکتچ () شرکت نرم‌افزار اتریشی است.
ندرلندس اسپوروگن () شرکت ترابری ریلی هلندی است، که در سال ۱۹۳۸ تأسیس شد.
تامویل () شرکت نفت هلندی است، که در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد.
باتاووس () شرکت موتورسیکلت‌سازی هلندی است، که در سال ۱۹۰۴ تأسیس شد.
یونیت۴ () شرکت نرم‌افزار هلندی است، که در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد.
لیلای () شرکت کشاورزی هلندی است، که در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد.
آرئی‌تی () شرکت ترابری هلندی است، که در سال ۱۹۲۷ تأسیس شد.
اسپایکر () شرکت خودروسازی هلندی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
رُزا بونور ؛ با نام اصلی ماری-روزالی بونور ؛ ۱۶ مارس ۱۸۲۲ – ۲۵ مه ۱۸۹۹ نقاش و تندیس‌ساز واقع‌گرای فرانسوی بود که آثار برجسته‌ای در ژانر هنر حیوانات از وی باقی‌مانده‌است. بونور مشهورترین نقاش زن در سدهٔ ۱۹ میلادی بود.Janson, H. W. , Janson, Anthony F. "History of Art". Harry N. Abrams, Inc. , Publishers. 6th edition. , page 674.
بونور آشکارا لزبین بود. او بیش از ۴۰ سال با شریک زندگی خود ناتالی میکاس زندگی کرد و پی از مرگ او با نقاش آمریکایی آنا الیزابت کلمپک رابطه برقرار کرد.
رزا بونور در ۱۶ مارس سال ۱۸۲۲ در بوردو فرانسه به دنیا آمد. تحصیلات اولیه هنری او توسط پدرش که یک نقاش منظره گمنام بود، تسهیل شد. باوجود اینکه آرزوهای بونور برای کار حرفه‌ای در هنر برای زنان آن زمان نامتعارف بود، او طی سال‌ها، با مطالعه دقیق و تهیه طرح‌ها، پیش از جاودانه کردن آن‌ها روی بوم از نزدیک توسعه سنت‌های هنری را دنبال می‌کرد.
بونور به عنوان یک نقاش و مجسمه‌ساز حیوانات، تا دهه ۱۸۴۰ شهرت قابل توجهی یافت و بسیاری از آثار او در سالن معتبر پاریس از ۱۸۴۱ تا ۱۸۵۳ به نمایش گذاشته شد. محققان معتقدند نمایشگاهی از «"شخم‌زدن زمین زراعی با گاوآهن در نی‌ورنه"» در سال ۱۸۴۹، او را به عنوان یک هنرمند حرفه ای معرفی کرد.
در سال ۱۸۵۳، بونور با نقاشی خود «"نمایشگاه اسب"»، که بازار اسب برگزار شده در پاریس را به تصویر می‌کشید، تحسین بین‌المللی را به دست آورد. این نقاشی به عنوان شناخته‌شده‌ترین اثر او، در موزه متروپولیتن نیویورک در معرض نمایش است. برای گرامیداشت این نقاشی مشهور، امپراتور فرانسوی اوژنی در سال ۱۸۶۵ به بونور نشان لژیون افتخار - یکی از معتبرترین جوایز کشور را اعطا کرد.
بیمارستان ماونت ساینای (به انگلیسی: Mount Sinai Hospital) یک بیمارستان واقع در نیویورک است که در سال ۱۸۵۲ تأسیس شد. ماونت ساینای در هارلم شرقی در شهر نیویورک و بخش منهتن، در مرز شرقی سنترال پارک بین خیابان مدیسون و خیابان پنجم قرار گرفته‌است.https://www.mountsinai.org/locations/mount-sinai/your-visit/locations این بیمارستان قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین بیمارستان آموزشی در آمریکا محسوب می‌شود.https://www.mountsinai.org/locations/mount-sinai/about
ماونت ساینای، ۷۴۰۰ پزشک و ۳۸۱۵ تخت دارد و سالانه ۱۶۰۰۰ نوزاد در آن متولد می‌شوند. در سال ۲۰۱۹–۲۰ بین ۵۰۰۰ بیمارستان در آمریکا رتبه چهاردهم را به خود اختصاص داد.
بیمارستان مایکل گارون () یا به اختصار MGH که با نام بیمارستان عمومی شرق تورنتو () هم شناخته می‌شود، یک بیمارستان آموزشی در منطقهٔ یورک شرقی در تورنتو کاناداست.
همه‌ساله به‌طور میانگین، بیش از ۲۰٬۰۰۰ بستری، ۶۰٬۰۰۰ مراجعه به اورژانس، ۲۱۵٬۰۰۰ مراجعه سرپایی و ۳٬۵۰۰ زایمان در این بیمارستان ثبت می‌شود. این بیمارستان ۳۳۹ تخت‌خواب در بخش مراقبت‌های حاد، ۱۳ تخت توان‌بخشی، ۴۰ تخت روان‌پزشکی، ۷۵ تخت در بخش مراقبت‌های مداوم پیچیده و ۶ تخت اختصاصی روان‌پزشکی کودکان و نوجوانان دارد. تعداد کارکنان این بیمارستان ۲٬۶۰۰ و تعداد پزشک و ماماهای آن ۴۰۰ نفر است.
این بیمارستان مرکز اختصاصی پزشکی کودکان و نوزادان در جنوب شرقی تورنتو است و بخش اورژانس آن از سال ۲۰۰۴ میلادی وابسته به بیمارستان کودکان ناخوش (سیک‌کیدز) است. بخش اورژانس کودکان این بیمارستان که در سال ۲۰۱۰ افتتاح شد، از سایر قسمت‌های اورژانس مجزاست و مکانی آرام است که درب‌های اتاق معاینه و بستری آن شیشه‌ای و دارای تلویزیون و اسباب‌بازی است. همهٔ کارکنان این بخش، آموزش‌های مخصوص کودکان داشته‌اند. هر سال ۳٬۵۰۰ نوزاد در این بیمارستان متولد می‌شوند و سطح ۲ مراقبت‌های پرستاری نوزاد و مادر را ارائه می‌دهد.
این بیمارستان در سال ۱۹۲۹ میلادی برپا شد و نامش در آن هنگام بیمارستان عمومی شرق تورنتو بود. نام فعلی بیمارستان از ۲ دسامبر ۲۰۱۵ بر آن نهاده شده که با افتخار مایرون و برنا گارون است که ۵۰ میلیون دلار به بیمارستان هدیه کرده بودند.
از سال ۲۰۱۸ میلادی یک بازسازی و توسعهٔ مجدد دراین بیمارستان در حال انجام است که پیش‌بینی می شود در سال ۲۰۲۳ به‌اتمام برسد. کار هزینهٔ این بازسازی ۵۰۰ میلیون دلار برآورد شده است.
در این بیمارستان در ماه اوت ۲۰۱۹ یک عرق‌خانه مخصوصِ بومیان (سرخ‌پوستان) کانادا افتتاح راه‌اندازی شد.
بیمارستان کِرِدیت وَلی () یک بیمارستان همگانی در منطقهٔ میسیساگا در کلان‌شهر تورنتو در استان انتاریو است که در ۵ نوامبر ۱۹۸۵ میلادی افتتاح شد و جزئی از همیاران سلامت تریلیوم است. مؤسسه اطلاعات سلامت کانادا در سال ۲۰۱۲، این مرکز درمانی را به‌عنوان بهترین بیمارستان کلان‌شهر تورنتو انتخاب کرد.
این بیمارستان خدماتی ارائه می‌دهد و زمینه‌های پزشکی شامل موارد زیر را پوشش می‌دهد:
این بیمارستان مجهز به یک بالگردنشین هم‌سطح در شمال بیمارستان در نزدیکی تقاطع خیابان اِگلینتون غربی و خیابان کِرِدیت وَلی است.
اسکار مینگزا گارسیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که برای باشگاه سلتاویگو بازی می کند.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسپانیا، زیر ۲۳ سال اسپانیا و تیم ملی اسپانیا بازی کرده‌است.
رده:سلتاویگو
بیمارستان میسیساگا () یک بیمارستان آموزشی در منطقهٔ میسیساگا در کلان‌شهر تورنتو در استان انتاریو است. این بیمارستان در سال ۱۹۵۸ میلادی با نام بیمارستان پیل جنوبی افتتاح شد و در سال ۱۹۸۰ به عنوانِ فعلی‌اش تغییر نام داد. این بیمارستان به‌همراه بیمارستان کِـرِدیت وَلی و مرکز سلامت کوئینزوِی، شبکهٔ همیاران سلامت تریلیوم را تشکیل می‌دهند.
بیمارستان سنت مایکل () یک بیمارستان آموزشی و مرکز پزشکی در تورنتوی کاناداست که در سال ۱۸۹۲ میلادی با هدف خدمت‌رسانی به افراد فقیر و بیمار برپا شد. این بیمارستان مراقبت‌های سلامت تخصصی و فوق‌تخصصی در زمینهٔ جراحی‌های قلب و مغز و اعصاب و همچنین آندوسکوپی‌های درمانی ارائه می‌کند. بیمارستان سنت مایکل، مرکز درجهٔ اول تروما در کلان‌شهر تورنتو است و دارای بالگردنشین است. این بیمارستان وابسته به دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه تورنتو است.
بیمارستان سنت مایکل در تقاطع خیابان یانگ و خیابان کوئین در هسته شهر تورنتو واقع است ۴۶۳ تخت بستری و تعداد فراوانی کلینیک سرپایی دارد. این بیمارستان در سال ۲۰۰۸ جزء ۱۰۰ کارفرمای برتر کانادا بود و به‌مدتِ ۶ سال متوالی از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳ میلادی، بهترین کارفرمای کانادایی‌های جدید (مهاجران و تازه‌واردان) نام گرفت.St. Michael's Hospital named one of 40 Best Employers for New CanadiansSt. Michael's Working Here page
از ۱ اوت ۲۰۱۷ میلادی، بیمارستان سنت مایکل در کنار مرکز سلامت سنت جوزف و خدمات درمانی پراویندس، شبکهٔ بیمارستانی یونیتی هلث تورنتو را به‌وجود آوردند.
«مؤسسهٔ دانش لی کا-شینگ» در ساختمانی مجهز و مدرن در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۱ افتتاح شد و متعلق به این بیمارستان است که در زمینهٔ پژوهش و آموزش فعالیت دارد. «گروه زیست‌ایمنی پلاکت تورنتو» نیز که در زمینهٔ اختلالات خونی و پلاکتی فعالیت دارند، در اینجا قرار دارد.
تمل یک روستا در ایران است که در شهرستان رامسر استان مازندران واقع شده‌است. تمل ۲۴۵ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان اشکور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۵ نفر (۷۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ترک‌محله یک روستا در ایران است که در بخش کرگان‌رود شهرستان تالش استان گیلان واقع شده‌است. ترک‌محله ۳۸۰ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان خطبه‌سرا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۰ نفر (۹۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ترک‌آباد، روستایی در دهستان پشت‌رود بخش مرکزی شهرستان نرماشیر در استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۴۰ نفر (۱۹۷ خانوار) بوده‌است.
ترشکوه یک روستا در ایران است که در شهرستان شهربابک استان کرمان واقع شده‌است. ترشکوه ۴۲ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان جوزم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲ نفر (۱۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ترشکوه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
ارکستر سمفونیک ملی اوکراین یکی از ارکسترهای دولتی کشور اوکراین است.
ارکستر سمفونی ملی اوکراین در سال ۱۹۱۸ به دستور وزارت هنر اکراین تأسیس شد. این ارکستر برای اولین بار به رهبری الکساندر هوریلیج به روی صحنه رفت. ناتان راچلین سالهای ۱۹۳۷ تا ۱۹۶۲ مدیریت هنری این ارکستر را عهده‌دار بود. استفان کوژوچار، فدیر هلوچنکو، ایگور بلاژکوف و تئودر کوچر از رهبران اصلی این ارکستر بودند. لئوپولد استوکویسکی، ایگور مارکتویچ، کورت سندرلینگ، ایوگنی مراوینسکی، کیریل کندراشین، ایوگینی سوتلانو و گنادی روژدستونسکی رهبران مدعو هستند که با این ارکستر همکاری کرده‌اند. سولیست‌هایی که با این ارکستر به اجرای برنامه پرداخته‌اند عبارتند از: آرتور روبنشتاین، یهودی منوهین، داوید اویستراخ، سویاتوسلاو ریختر، مستیسلاف روستروپوویچ، امیل گیللز، لئونید کوگان، گیدون کرمر، اولگ کریسا، مونسرات کاباله، خوزه کارراس و خوان دیگو. از آوریل ۱۹۹۹ تا کنون ولادیمیر سیرنکو مدیر هنری و رهبر اصلی این ارکستر بوده‌است. مدیر این ارکستر از سال ۲۰۰۶ تا کنون الکساندر هورنستای می‌باشد.
این ارکستر در ضبط‌های متعددی با هنرمندان ایرانی از جمله: بهزاد عبدی، احمد پژمان، محمد سریر و محمدرضا درویشی همکاری داشته‌است.
طومار دره‌سی سفلی یک روستا در ایران است که در شهرستان مشگین‌شهر استان اردبیل واقع شده‌است. طومار دره‌سی سفلی ۵۴ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان ارشق غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴ نفر (۱۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کاوالیه خندان یا اسب سوار خندان (۱۶۲۴) پرتره ای از نقاش عصر طلایی نقاشی هلند فرانس هالس در مجموعه والاس در لندن است که به عنوان «یکی از درخشان‌ترین پرتره‌های باروک» توصیف شده‌است.Slive, p.38 عنوان تابلو اختراعی از عموم مردم و مطبوعات دوره ویکتوریا است که از نمایش آن در نمایشگاه افتتاحیه در موزه سبز بتنال در سالهای ۱۸۷۲–۱۸۷۵، درست پس از ورود به انگلستان آغاز شد و پس از آن به‌طور منظم از شناخته شده‌ترین نقاشی‌های استادان قدیم نقاشی در بریتانیا نمایش داده می‌شود. سوژه ناشناخته در حقیقت نمی‌خندد، اما می‌توان گفت که لبخندی معمایی دارد که با سبیل‌های برافراشته او بسیار تقویت می‌شود.
ابعاد این پرتره ۸۳ × ۶۷٫۳ سانتی‌متر (۳۲٫۷ × ۲۶٫۵ اینچ) است. هویت این فرد ناشناخته است و اگرچه عناوین ثبت شده قرن نوزدهم به هلندی، انگلیسی و فرانسوی عمدتاً یک فرد نظامی یا حداقل یک افسر در یکی از شرکت‌های شبه‌نظامی نیمه وقت را نشان می‌دهد که اغلب سوژه پرتره‌های گروه بودند، از جمله برخی از آنها توسط هالس و بعداً رامبرانت گشت شبانه (۱۶۴۲)، در واقع به احتمال زیاد او یک غیرنظامی ثروتمند بود. پیتر بیسبور، مورخ هنر، این نقاشی را تئوریزه کرده‌است که احتمالاً تجار پارچه ای هلندی، تیلمان روسترمن را به تصویر می‌کشد که موضوع یکی دیگر از پرتره‌های هالس است.
این ترکیب پر جنب و جوش و خودجوش است و علی‌رغم کار آشکار در لباس ابریشمی زیبا و بسیار گران‌قیمت، بازرسی دقیق از آن حرکت‌های سریع برس را نشان می‌دهد. ژست چرخشی و دیدگاه کم در دیگر پرتره‌های هالس یافت می‌شود و در اینجا اجازه می‌دهد تا بر آستین دوزی شده و دکمه سر بند تأکید شود. نشانه‌های زیادی در گلدوزی وجود دارد: دلالت بر «لذت‌ها و دردهای عشق» عبارتند از «زنبورها، تیرها، شاخ نعمت شعله‌ور، گره و منگوله‌های عاشقان و زبانه‌های آتش»، در حالی که ابلیسک یا هرم به معنای قدرت و کلاه مرکوری و ثروت کادوس است.Ingamells, p.135–136; Slive p.38
به‌طور کلی، پرتره‌های سفارش داده شده از این دست به ندرت بزرگسالان را نشان می‌دهد که تا اواخر قرن هجدهم لبخند می‌زنند، اگرچه لبخند زدن اغلب در تابلوها و چهره‌ها در نقاشی ژانر دیده می‌شود. اما هالس از قاعده کلی مستثنی است و غالباً نشستن‌هایی با لبخندهای وسیع تر از اینجا و در ژست‌های غیررسمی را نشان می‌دهد که برداشتی از حرکت و خودانگیختگی را در کار او ایجاد می‌کند.Middelkoop and Van Grevenstein-Kruse, 76; Ekkart and Buvelot, 106; Slive, 38
تأثیر چشمان به نظر می‌رسد از هر زاویه ای که بیننده را دنبال می‌کند نتیجه این است که سوژه به‌طور مستقیم به جلو، به سمت دیدگاه هنرمند نگاه می‌کند، همراه با یک نمایش ایستایی دو بعدی که از هر زاویه ای در خود نقاشی مشاهده شده‌است."How the Laughing Cavalier keeps an eye on everybody", "The Guardian", by Ian Sample, 22 September 2004
وکیل‌آباد، روستایی در دهستان پشت‌رود بخش مرکزی شهرستان نرماشیر در استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲۹ نفر (۷۳ خانوار) بوده‌است.
وکیل‌آباد یک روستا در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان ریگان استان کرمان واقع شده‌است. وکیل‌آباد ۷۷۶ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان ریگان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷۶ نفر (۱۷۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ولادمیر سیرنکو (به اوکراینی: Володи́мир Сіре́нко) رهبر ارکستر اکراینی و مدیر ارکستر سمفونیک ملی اوکراین است.
ولادمیر سیرنکو در اول نوامبر ۱۹۶۰ در شهر مرزی پولتاوا در اکراین متولد شد. شروع کار حرفه ای وی در سال ۱۹۸۳ با اجرای آثاری از آهنگسازانی چون: ایگور استراوینسکی، آرنولد شوئنبرگ و پیر بولز در سالن فیلارمونیک کیف بود. سیرنکو در سال ۱۹۸۹ از کنسوارتور ملی اکراین جایی که رهبری ارکستر را زیر نظر پرفسور آلین ولاسنکو تعلیم دیده بود فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۹۰ یکی از فینالیست‌های مسابقه جهانی رهبری ارکستر پراگ گردید. یک سال بعد به سمت رهبری و مدیر هنری ارکستر رادیو اکراین نائل گردید و تا سال ۱۹۹۹ به فعالیت و همکاری خود با رادیو ادامه داد.
از سال ۱۹۹۹ تا کنون رهبر و مدیر هنری ارکستر سمفونیک ملی اکراین می‌باشد. کارنامه کاری وی با بیش از اجرای صد برنامه با این ارکستر و همین‌طور با اجرای آثار کامل مالر، باخ و لیاتوشینسکی، درخشان و تحسین‌برانگیز است. سیرنکو در مطبوعات و جراید موسیقی، با رهبران بزرگی چون: ایسا-پکا سالونن (Esa-Pekka Salonen) و سیمون رتل (Sir Simon Denis Rattle) مقایسه شده‌است.
سیرنکو آثار بسیاری را ضبط کرده‌است که تا کنون چند اثر او با انتشارات معتبر ناکسوس به انتشار رسیده‌است.
هنرمندان ایرانی از جمله: بهزاد عبدی، احمد پژمان، محمد سریر و محمدرضا درویشی با او همکاری داشته‌اند. محمدرضا درویشی او را یکی از بهترین رهبران شرق اروپا دانسته‌است.
سیرنکو از چهره‌های مطرح و هنری و هنرمند ملی اکراین به‌شمار می‌رود و برنده جایزه تاراس شفچنکو که یکی از مهمترین جوایز هنری اکراین محسوب می‌شود است. «عزا برای لاریسا» (Requiem for Larissa by Valentin Silvestrov) در سال ۲۰۰۴ نامزد دریافت جایزه بین‌المللی گرمی گردید.
ولیدر یک روستا در ایران است که در شهرستان طارم استان زنجان واقع شده‌است. ولیدر ۶۹۲ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان چورزق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹۲ نفر (۱۴۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ولیس یک روستا در ایران است که در شهرستان طارم استان زنجان واقع شده‌است. ولیس ۴۹۷ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان چورزق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹۷ نفر (۱۰۲ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ورکش یک روستا در ایران است که در شهرستان شبستر استان آذربایجان شرقی واقع شده‌است. ورکش ۴۹۱ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان رودقات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹۱ نفر (۱۰۹ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ورنا یک روستا در ایران است که در شهرستان فریدون‌شهر استان اصفهان واقع شده‌است. ورنا ۲۸ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان پشتکوه موگوئی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
خط ناخنی از انواع خوشنویسی‌های تفننی در دوره صفوی محسوب می‌شود. در این نوع خط که با استفاده از ناخن دو انگشت نوشته می‌شود، نوشتار به صورت برجسته بر کاغذ نقش می‌بندد و در زوایای خاصی از تابش نور قابل روئیت است. این برجسته نگاری که به کمک فشار مابین انگشت شصت و انگشتر به وجود می‌آید اغلب دارای ابعادی کوچک است.خط ناخنی از هنر های تفننی خوشنویسان قدیم بوده که قدمت آثار به جا مانده به قبل از دوره ی صفویه می رسد،مرحوم زنده یاد کیمیا قلم احیا گر این هنر فاخر در دوره ی معاصر بوده که جواهر پور از جمله شاگردان برجسته ی ایشان و در روزگار ما احیا گر این هنر فراموش شده می باشد.خوشبختانه علیرغم تعداد اندک متولیان این هنر آثار جدید و فاخری بر دیوار نگار خانه ها نقش میبندد که موجب امید واری به بسط و گسترش این هنر می شود.از جمله هنر مندانی که به خلق آثار در این زمینه پرداخته اند می توان به جعفر کیمیا قلم چهره ماندگار و فرزند کیمیاقلم، جواهرپور، علی علی، علیرضا آستانه، مهدی مهدی بیگ و رضا روحی که متولد 1355 در تهران،برگزاری 3 نمایشگاه انفرادی خط ناخنی و نمایشگاه خوشنویسی،مدرس فرهنگ سرا های تهران اشاره نمود.
ویزدره یک روستا در ایران است که در شهرستان مشگین‌شهر استان اردبیل واقع شده‌است. ویزدره ۱۹ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان یافت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ویلاشهر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سدریک دیگوری یک شخصیت‌ در کتاب‌های هری پاتر نوشته
جی. کی. رولینگ است. او یکی از اعضای گروه هافلپاف در مدرسهٔ هاگوارتز است. پیتر پتیگرو به دستور لرد ولدمورت او را در سال چهارم مدرسهٔ هری پاتر در و سال آخر سدریک جلوی چشمان هری می‌کشد. تا مدتی طولانی هری به علت عذاب وجدان کابوس مرگ سدریک را در خواب می‌بیند. نحوهٔ مرگ او به این گونه است که وقتی او جام قهرمانی سه جادوگر را همراه هری لمس می‌کند جام که در اصل یک رمز تاز بود او را به گورستان می‌برد. در آن جا ولدمورت با گفتن جملهٔ «اون اضافیه بکشش!» دستور قتل سدریک را می‌دهد و باعث مرگ او می‌شود.
یامچی یک روستا در ایران است که در دهستان زنجان‌رود بالا در شهرستان زنجان واقع شده‌است. یامچی ۱٬۱۱۷ نفر جمعیت دارد.
یامچی روستایی مذهبی
این روستا در بخش مرکزی شهرستان زنجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۱۷ نفر (۲۳۳ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
یامچی یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی در ایران است.
یامچی ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
، که به عنوان MEXT , Monka-shō نیز شناخته می‌شود، یکی از یازده وزارت خانه ژاپن است که بخشی از قوه مجریه دولت ژاپن را تشکیل می‌دهد. هدف آنها بهبود توسعه ژاپن در ارتباط با جامعه جهانی است. آنها مسئول تأمین بودجه تحقیقات تحت صلاحیت خود هستند، برخی از این موارد عبارتند از: بهداشت کودکان در رابطه با محیط خانه، آمارگیری برابری جنسیتی در علوم، و سایر تحقیقات کلی برای آینده.
دولت میجی اولین وزارت آموزش و پرورش را در سال ۱۸۷۱ ایجاد کرد.Reischauer, Edwin O. "et al." (2005), "The Japanese Today", p.187. در ژانویه ۲۰۰۱، وزارت آموزش، علوم، ورزش و فرهنگ و آژانس علوم و فناوری با هم ادغام شدند و تبدیل به MEXT فعلی شدند.
در حال حاضر وزارت توسط وزیر آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری هدایت می‌شود. در این سمت، دو وزیر امور خارجه، دو معاون وزیر پارلمانی، و معاون اداری و دو معاون وزیر قرار دارند. فراتر از آن، سازمان به شرح زیر تقسیم شده‌است.
دبیرخانه وزیر بخشی است که سیاست‌های کلی را تعیین می‌کند و بر وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری به‌طور کلی تأثیر می‌گذارد. وظیفه دبیرخانه شامل سیاست‌های حسابرسی، روابط جامعه و مدیریت کلی منابع انسانی برای روابط داخلی و بین‌المللی است.
طبق سایت وزارت، مدیر کل امور بین‌الملل نقطه اصلی تماس کمیسیون ملی ژاپن با سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) است. هدف جمعی این دو سازمان ایجاد توسعه متقابل و پایدار از طریق آموزش، علم و فرهنگ است.
گروه برنامه‌ریزی تأسیسات و پیشگیری از فجایع متمرکز بر توانایی امکانات مدارس در کاهش خسارات ناشی از بلایایی مانند زمین لرزه است.. علاوه بر این، گروه تلاش دارد تا دانشگاه‌ها در فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی ارتفا دهد
این بخش‌های وزارتخانه بر بخش‌های آموزشی تمرکز می‌کند.
دفتر سیاستگذاری آموزش بر اساس قانون اساسی، آموزش اجباری را حفظ می‌کند. این بخش طراحی سیاست‌های آموزشی مبتنی بر شواهد جامع و عینی را برعهده دارد.
دفتر آموزش ابتدایی و متوسطه وظیفه افزایش رشد آموزشی دانش آموزانی را دارد که از دوره پیش دبستانی به دبیرستان متوسطه یا هر معادل دیگری پیشرفت می‌کنند.
دفتر آموزش عالی بر ارتقا آموزش مدارس عالی برای کارشناسی و کارشناسی ارشد تمرکز دارد. وظایف دفتر شامل نظارت بر اجازه بورس، کیفیت معلم و همچنین انتخاب و پذیرش دانشجویان داخلی و خارجی است.
این بخش‌های وزارتخانه بر بخش‌های ورزش و فرهنگ تمرکز می‌کند.
آژانس ورزشی ژاپن وظیفه ارتقا تربیت بدنی و بهداشت و همچنین حفظ توانایی کشور جهت رقابت در دو و میدانی بین‌المللی را بر عهده دارد.
آژانس امور فرهنگی ژاپن تلاش می‌کند تا مشارکت در فعالیت‌های فرهنگی و هنری را تشویق کند. هدف آنها دستیابی به «ملتی مبتنی بر فرهنگ و هنر است».
این بخش‌های وزارتخانه بر بخش‌های علوم و فناوری تمرکز می‌کند.
دفتر سیاست علوم و فناوری مسئول ارتقا علم و فناوری در کشور را برعهده دارد. دامنه این گروه شامل دانشجویان و افراد متخصص است.
دفتر ارتقا پژوهش بخشی است که بر توسعه تحقیقات علمی و تحقیقات در زمینه‌هایی از جمله فناوری و فیزیک تمرکز دارد.
دفتر تحقیق و توسعه کمی متفاوت از دفتر ارتقا پژوهش است زیرا این بخش بر روی مشکلات اجتماعی از جمله انرژی و محیط زیست تمرکز دارد. در نتیجه، این بخش بر اکتشاف در فضا و دریا عمیق تمرکز خواهد کرد.
در حالی که این وزارت در حال حاضر شامل چندین سازمان، در درجه اول آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری است، در واقع این وزارتخانه به عنوان وزارت آموزش و پرورش آغاز به کار کرد. طی سال‌های گذشته، ژاپن به‌طور جداگانه هر یک از موضوع‌ها، یک آژاپنس ایجاد کرد که در نهایت در سازمان فعلی ترکیب شدند. با این وجود، هر بخش وزارت یک بخش تحقیقات دارد.
وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری مسئولیت مستقیم، هرچند نه کاملاً، تأمین بودجه تحقیقات مربوط به آمارگیری را عهده‌دار بوده‌است.
وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری طی سال‌ها افزایش بودجه داشته‌است. سازمان بودجه را در پروژه‌هایی مانند علوم رایانه، سنتز شیمیایی بر پایه مهندسی شیمی، زیست‌فناوری، پژوهش‌های ژنوم انسان، پیام‌رسانی سلولی، بیوانفورماتیک، پژوهش مغز، زیست‌شناسی ساختاری، زیست‌شناسی تکوینی و مهندسی پزشکی و غیره صرف می‌کند.
یوسف‌آباد یک روستا در ایران است که در بخش ایرندگان شهرستان خاش واقع شده‌است. یوسف‌آباد ۵۹ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان کهنوک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹ نفر (۱۷ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
تی‌تی کاروانسرا یک روستا در ایران است که در شهرستان سیاهکل استان گیلان واقع شده‌است. تی‌تی کاروانسرا ۳۵ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان توتکی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵ نفر (۱۰ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
در روزنامه‌نگاری و وبلاگ نویسی، فهرستواره نوعی نوشتهٔ کوتاه است که از ساختاری فهرست‌مانند استفاده می‌کند، اما تفصیل کافی برای انتشار به صورت یک مقاله را دارد. عنوان یک فهرستواره به صورت معمول، شامل یک عدد یا معادل حروفی آن است که در ساختار فهرستی زیرعنوان‌های متن، نمود پیدا می‌کند.
فهرستواره‌ی رتبه‌بندی شده (مانند «۱۰۰ آلبوم برتر موسیقی معاصر) شکلی از فهرست‌واره است که به قضاوت کیفی میان موارد فهرست پرداخته و این کیفیت را با ترتیب قرارگیری موارد در متن فهرستواره معین می‌کند. این موارد اغلب به صورت شمارش معکوس ارائه می‌شوند و مورد «شماره یک» (مورد با بالاترین رتبه)، آخرین مورد از این توالی در فهرست است. همه‌ی فهرستواره‌ها مباحث را به ترتیب خاصی ارائه نمی‌دهند، گرچه ممکن است براساس موضوع گروه‌بندی شوند.
در حالی که گزارشگری، خبرنگاری و مقاله‌نویسی معمولاً مستلزم تدوین دقیق جریان روایات است، ماهیت ساختاری فهرستواره بیش‌تر بر تولید سریع‌تر استوار است. هم‌چنین می‌تواند وسیله‌ای برای «بازیافت» اطلاعات باشد، زیرا اغلب آن‌چه متن فهرست‌واره بدان اشاره می‌کند، اصالت محتوایی دارد و نه محتوای فهرستواره. به عنوان مثال، می‌توان با افزودن زیرنویس به کلیپ‌های دانلود شده از یوتیوب، محتوایی برای یک فهرستواره ساخت و به همین دلیل، این شکل از نوشتن به عنوان نوعی از «تولید ارزان و آسان محتوا» مورد انتقاد قرار گرفته‌است.
آنیل داش، وبلاگ‌نویس و کارشناس فنی، افزایش فهرست‌واره‌ها را به ویژه در بلاگستان تحقیر کرده و آن‌ها را در سال ۲۰۰۶ به عنوان نوعی از محتوای زرد توصیف کرده‌است.
با این وجود، این فرم هم‌چنان یک رویه اصلی در افزایش فروش روزنامه و تولید محتوای وب است. در سال ۲۰۰۹ ارسال مطالب در قالب «۲۵ مورد تصادفی درباره‌ی من» از فیس‌بوک شروع و سپس به میم اینترنتی تبدیل شد و پوشش رسانه‌ای قابل‌توجهی را نیز به خود جلب کرد. برخی از وب‌سایت‌ها مانند بازفید روزانه صدها فهرستواره تولید می‌کنند.
استیون پول عنوان کرده‌است که این شکل نوشتاری دارای پیش‌درآمدهای ادبی مانند «زبان تحلیلی جان ویلکینز» نوشتهٔ خورخه لوئیس بورخس است و آن را با نسخه‌های متعالی‌تر مانند «"بی‌نهایتی فهرست‌ها»" از اومبرتو اکو (کتابی که کاملاً از فهرست‌ها تشکیل شده‌است) مقایسه کرده‌است.
تذرج یک روستا در ایران است که در دهستان سربنان شهرستان زرند استان کرمان واقع شده‌است. تزرج ۴۱ نفر جمعیت دارد.
این روستا در بخش مرکزی شهرستان زرند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۱۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
طیان یک روستا در ایران است که در دهستان کشور شهرستان خرم‌آباد واقع شده‌است. طیان ۲۷ نفر جمعیت دارد.
این روستا در بخش پاپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
تیراندازی یک روستا در ایران است که در شهرستان حاجی‌آباد استان هرمزگان واقع شده‌است. تیراندازی ۱۰۴ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان درآگاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۴ نفر (۲۶ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
توافق پلازا () بین اعضای گروه ۵ (شامل فرانسه، آلمان، آمریکا، پادشاهی متحد (بریتانیا) و ژاپن) به امضا رسید، مذاکرات منجر به این توافق در نوامبر سال ۱۹۸۳ میان دولت رونالد ریگان و ژاپن آغاز شد و به مدت ۲ سال ادامه داشت، در نهایت این قرارداد در ۲۲ سپتامبر سال ۱۹۸۵ امضا شد و تبعات گسترده‌ای در اقتصاد جهان باقی گذاشت که از جمله آن می‌توان به افزایش ارزش ین ژاپن و مارک آلمان در مقابل دلار آمریکا اشاره کرد. این توافق از آنجایی که در هتل پلازا به امضا رسید، به توافق پلازا مشهور است. امضای توافق پلازا بیش از همه کشورها اثر عمیقی بر اقتصاد ژاپن گذاشت. با رشد ارزش ین، حباب دارایی‌ها در بازار ژاپن جدی شد و بعد از ترکیدن حباب دارای در ابتدای دهه ۹۰ میلادی، دهه مرگ ژاپن آغاز شد و می‌توان گفت بعد از گذشت ۳ دهه کماکان ادامه دارد. در واقع این توافق اقتصاد ژاپن را برای نزدیک به ۳ دهه در یک بحران فراگیر برده‌است.
تازه‌آباد روستایی در دهستان قوری چای بخش مرکزی شهرستان دهگلان استان کردستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۶۱ نفر (۴۶خانوار) بوده‌است.
سرخه دیزج یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان دستجرده واقع شده‌است. سرخه دیزج ۳۱۳ نفر جمعیت دارد.
حسین‌آباد یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان سنجابی واقع شده‌است. حسین‌آباد ۹۱ نفر جمعیت دارد.
تازه‌آباد یک روستا در ایران است که در بخش کلاچای شهرستان رودسر استان گیلان واقع شده‌است. تازه‌آباد ۴۲۲ نفر جمعیت دارد.
این روستا در دهستان بی‌بالان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۲ نفر (۱۱۵ خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گیلوان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تازه‌آباد روستایی از توابع بخش سلمانشهر شهرستان عباس‌آباد در استان مازندران ایران است.
این روستا در بخش سلمانشهر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۶۰ نفر (۳۷۷خانوار بوده‌است). مردم تازه آباد از قومیت طبری هستند مردم تازه آباد به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
این روستا در قسمت غربی و متصل به شهرسلمانشهر (متل قو) قراردارد تازه‌آباد ۱٬۳۶۰ نفر جمعیت دارد. درکنار جاده اصلی تنکابن به چالوس قراردارد واز شمال وصل به جاده اصلی و دریای خزر از شرق به شهر سلمانشهر واز غرب به روستا سلامت سرا و اسبچین از جنوب به روستا کراتکوتی متصل است این روستا دارای دوبخش شهری و روستای می‌باشد قسمت شمالی این روستا در محدوده شهرداری سلمانشهر است ودارای خدمات شهری است وقسمت جنوبی آن دارای دهیاری و شورای روستای است ودارای خدمات روستای می‌باشد گلزار شهدا و قبرستان شهر سلمانشهر در قسمت شرقی این روستا ودرکنار جاده اصلی تنکابن به چالوس قرار دارد و رودخانه خرک ابرود از این روستا عبور می‌کند.
انتشارات ناکسوس (Naxos) پر تیراژترین انتشارات در زمینه موسیقی کلاسیک است. ناکسوس زائیده تفکرات یک آلمانی عاشق موسیقی، بنام کلاوس هایمن (Klaus Heymann) می‌باشد که پایگاه فعالیت خود را در هنگ کنگ قرار داد.
از سال ۱۹۹۷ نام کمپانی نکسوس به عنوان یکی از بزرگترین منتشر کننده‌های کارهای موسیقی در جهان مطرح شد. رمز موفقیت نکسوس ارائه کارهای موسیقی با کیفیت خوب و ارزان قیمت می‌باشد. نکسوس بجای تکیه بر نام و شهرت نوازنده به اجرا و ضبط خوب می‌اندیشد.
از میان هنرمندان ایرانی علی رهبری پیشتاز عناوین منتشر شده سی دی با این انتشارات است و او بیشتر از ۱۱۰ اثر با این انتشارات در بازار بین‌المللی موسیقی دارد. در کنار علی رهبری، رضا والی، بهزاد رنجبران، بهزاد عبدیو چند آهنگساز ایرانی دیگر نیز با این انتشارات آثاری را ارائه کرده‌اند.
طارمسرا ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نجف‌آباد یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان نیارک واقع شده‌است. نجف‌آباد ۱۵۰ نفر جمعیت دارد.
بروج یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان چوقور واقع شده‌است. بروج ۵۳ نفر جمعیت دارد. مردم این روستا به زبان ترکی آذربایجانی با لهجه طارمی سخن می‌گویند.
ده جزء دهستان طارم سفلی بخش سیردان شهرستان زنجان.
۲۵ کیلومتری جنوب باختر سیردان - ۲ کیلومتری راه مالروی عمومی. کوهستانی، سردسیر. سکنه ۲۷۱ نفر - شیعه-تُرکی.
رودخانه چیزه چای. غلات، سیب زمینی - شغل زراعت، گلیم، جاجیم‌بافی راه مالرو.جلد یک فرهنگ جغرافیایی ایران رزم‌آرا صفحه ۵۰۵
در فرهنگ جغرافیایی ایران نام روستا بَروَچ ذکر شده است‌.