moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
حسین سیمایی صراف (زاده ۱۳۴۷ در مشهد) حقوقدان و سیاستمدار مستقل ایرانی است. وی هم‌اکنون عضو هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی است و دبیر هیئت دولت نیز بوده‌است.
سیمایی صراف تحصیلات حوزوی خود را در حوزه علمیه مشهد و قم گذراند و موفق شد بیش از هشت سال در درس خارج میرزاجواد تبریزی، حسین وحید خراسانی و سیدمحمود هاشمی شاهرودی شرکت کند. وی همچنین تحصیلات دانشگاهی خود را از دانشگاه تهران شروع کرد و موفق به اخذ لیسانس شد، سپس مقطع کارشناسی ارشد حقوق خصوصی را از دانشگاه تربیت مدرس و مقطع دکتری حقوق خصوصی را نیز در دانشگاه شهید بهشتی به پایان رساند.
سیمایی صراف تاکنون مقالات و کتب متعددی در زمینه فقه و حقوق تألیف کرده‌است.
۲۰۲۰ یک برنامه تلویزیونی زنده فوتسالی و فوتبال ساحلی است، که هر هفته چهارشنبه شب از شبکه ورزش پخش می‌شود. این برنامه که به تهیه‌کنندگی بهنام آسایش و اجرای محمدرضا علیپور پخش می‌شود، به بررسی اتفاقات و حواشی پیرامون فوتسال و فوتبال ساحلی ایران می‌پردازد.
برنامه ۲۰۲۰ شبکه ورزش تنها برنامه تخصصی فوتسال و فوتبال ساحلی تلویزیون است که با هدف به تصویر کشیدن رقابت‌ها و بررسی اخبار و حواشی آن به استقبال مخاطبان خود می‌رود.
۲۰۲۰ از ۲ اسفند ۱۳۹۵ با رویکرد بررسی فوتسال و فوتبال ساحلی ایران روی آنتن رفت.
۲۰۲۰ هر چهارشنبه حدود ساعت ۲۰:۰۰ روی آنتن می‌رود.
مجری این برنامه محمدرضا علیپور است.
در نظرسنجی سال ۱۳۹۸ در این برنامه تیم باشگاه فوتسال شهروند ساری در این نظرسنجی با اقتدار به عنوان محبوب ترین تیم سال لیگ برتر فوتسال انتخاب شد
برنامه ۲۰۲۰ یک برنامه تخصصی در حوزه فوتسال است که به مسائل روز فوتسال می‌پردازد که شامل ۱. برگزاری مسابقات فوتسال ۲. آنالیز مسابقات مهم ۳. بحث داوری ۴. حواشی مسابقات ۵. گفتگو با مربیان ۶. بحث کارشناسی ۷. بررسی مسابقات و اردوی تیم ملی ۸. بررسی مسابقات فوتسال بانوان و بخش‌های دیگر در حوزه فوتسال ازجمله، حوزه فوتسال جهان و تصاویر فان اختصاص دارد در هر برنامه یک سؤال پیامکی هم وجود دارد و در یک بخش مجزا به موضوع به شکل پرونده پرداخته خواهد شد با حضور کارشناسان در این برنامه هم به مسایل فوتبال ساحلی هم پرداخته می‌شود در حوزه مسابقات لیگ برتر و باشگاه‌ها در حوزه آقایان و بانوان در بعد داخلی و خارجی یکی از دلیل انتخاب اسم برنامه ۲۰۲۰ به دلیل این هست که فوتسال از دو وقت ۲۰ دقیقه ای می‌باشد استفاده شده و این نخستین برنامه تخصصی در حوزه فوتسال و فوتبال ساحلی در رسانه ملی می‌باشد.
استفاده مجدد از کد ، که استفاده مجدد از نرم افزار نیز نامیده می‌شود ، بر اساس بازبهره‌پذیری ، استفاده از نرم افزارِ موجود یا دانش نرم افزاری برای ساختن نرم افزار جدید است.
استفاده مجدد از کد اولیه، در اولین روزهای برنامه نویسی مورد استفاده قرار گرفته است. برنامه نویسان همیشه از بخش‌های کد، قالب‌ها، عملکردها و رویه‌ها استفاده مجدد کرده‌اند. با اینکه استفاده مجدد از نرم افزار به عنوان یک حوزۀ شناخته شده برای مطالعه مهندسی نرم افزار است اما فقط از سال 1968 میلادی شروع می‌شود که داگلاس مک لیروه از آزمایشگاه‌های بل، مبنای صنعت نرم افزار را بر روی اجزا با قابلیت استفاده مجدد پیشنهاد کرد.
استفاده مجدد از کد با هدف صرفه‌جویی در وقت و منابع و کاهش فراوانی و با بهره‌گیری از تجربه‌های با ارزشی که قبلاً به نوعی در فرایند توسعه محصول نرم افزاری بدست آمده‌اند، ایجاد شده است. ایده اصلی در استفادۀ مجدد این است که بخش‌هایی از یک برنامه کامپیوتری که به طور همزمان نوشته شده‌اند، می‌توانند در ساختار برنامه‌های دیگری که بعدا نوشته می‌شوند، استفاده شوند.
استفاده مجدد از کد ممکن است به معنی ایجاد نسخه جداگانه دارایی‌های قابل استفاده مجدد باشد. در حالی که کد، رایج‌ترین منبع انتخاب شده برای استفاده مجدد است، سایر دارایی‌های ایجاد شده در چرخه توسعه ممکن است فرصت‌هایی را برای استفاده مجدد فراهم کنند: مؤلفه‌های نرم افزار، مجموعه تست، طرح ها، مستندات و غیره.
یکی از مثال‌های خوب استفاد مجدد از کد، کتابخانه‌های نرم افزاری است. برنامه نویسان ممکن است چکیده‌های داخلی ایجاد کنند یا ممکن است کتابخانه‌های سفارشی برای استفاده خود ایجاد کنند، تا قسمت‌های خاصی از برنامه آنها مورد استفاده مجدد قرار گیرد. برخی از خصوصیاتی که باعث می‌شود قابلیت استفادۀ مجدد نرم افزارها بیشتر شود عبارتند از: پیمانه‌ای بودن، همراهی آزادانه، انسجام زیاد، پنهان کردن اطلاعات و تفکیک دغدغه‌هاست.
برای استفاده از یک قطعه کد موجود جهت استفاده در یک کد تازه نوشته شده، باید نوعی رابط یا وسیله ارتباطی تعریف شود. این موارد معمولاً شامل «تماس» یا استفاده از یک زیر روال، شی، کلاس یا نمونه اولیه است. در سازمان‌ها، چنین شیوه‌هایی توسط مهندسی دامنه، که به عنوان مهندسی خط تولید نرم افزار نیز شناخته می‌شود، رسمی و استاندارد می‌شود.
همچنین نوع دیگری از استفاده مجدد از کد، استفاده از نسخه قبلی یک برنامه موجود به عنوان نقطه شروع برای نسخه بعدی است.
بعضی از به اصطلاح «استفادۀ مجدد از کد» شامل یک کپی ساده از قسمت‌هایی یا همۀ کد یک برنامۀ موجود برای ساخت یک برنامۀ جدید است. در حالی که شرکت‌ها می‌توانند با استفاده از این قابلیت، فرصتی برای بازاریابی محصول در حال تولید پیدا کنند، در نتیجه می‌توانند با بسیاری از مشکلات تکراری همان کد که ناشی از برنامه نویسی برش و چسباندن است، تحمیل شوند.
بسیاری از محققان تلاش کرده‌اند تا استفاده مجدد را سریع‌تر، آسان‌تر، منظم‌تر و بخشی جدایی‌ناپذیر از روند عادی برنامه نویسی قرار دهند. اینها برخی از اهداف اصلی اختراع برنامه‌نویسی شیءگرا است که به یکی از رایج‌ترین شکل‌های استفاده مجدد تبدیل شده است. یکی از اختراع‌هایی که مدتی دیگر خواهیم دید، برنامه نویسی عمومی است.
وسیله جدیدتر دیگر استفاده از نرم افزار «ژنراتور» است، برنامه‌هایی که می‌توانند بر اساس مجموعه پارامترهایی که کاربران انتخاب می‌کنند، برنامه‌های جدیدی ایجاد کنند. زمینه‌های مطالعه در مورد چنین سیستم‌هایی برنامه نویسی مولد و برنامه نویسی استرالیا هستند .
در مورد انگیزه و عوامل مؤثر در استفاده مجدد از کد می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
فرصت طلبی: اعضای تیم در حین آماده شدن پروژه، متوجه اجزایی با قابلیت استفادهٔ مجدد خواهند شد.
برنامه‌ریزی شده: از لحاظ استراتژیک، تیم مولفه‌هایی را طراحی می‌کند که در پروژه‌های آینده قابل استفاده باشند.
طبقه‌بندی‌های بیشتری برای استفادهٔ مجدد وجود دارد:
استفاده مجدد از نرم افزار سیستمی یک استراتژی برای افزایش بهره وری و بهبود کیفیت صنعت نرم افزار است. اگرچه بیان ساده ای دارد ولی اجرای مجدد موفقیت آمیز نرم افزار کاری دشوار است دلیل این امر وابستگی استفاده ی مجدد به زمینه ای است که در آن پیاده سازی شده است.برخی از موضوعات مشکل ساز که باید در رابطه با استفاده مجدد از نرم افزارهای منظم برطرف شوند عبارتند از:
کتابخانه های نرم افزار
نمونه بسیار متداول استفاده مجدد از کد، روش استفاده از کتابخانه نرم افزاری است.بسیاری از عملیاتهای رایج ، از جمله تبدیل اطلاعات در بین قالبهای مختلف شناخته شده ، دسترسی به فضای ذخیره سازی خارجی ، رابط با برنامه های خارجی یا دستکاری اطلاعات (اعداد ، کلمات ، نام ها ، مکان ها ، تاریخ ها و غیره) به روش های معمول ، مورد نیاز بسیاری از افراد مختلف است.نویسندگان برنامه های جدید می توانند به جای "دوباره اختراع چرخ" ، مثل نوشتن کد کاملاً جدید به طور مستقیم در یک برنامه برای انجام یک عملیات ، از کد در یک کتابخانه نرم افزاری استفاده کنند.پیاده سازی کتابخانه ها غالباً از مزیت هایی مثل تست شده و پوشش دادن موارد غیرمعمول و محرمانه برخوردار هستند.معایب آن عبارتند از عدم امکان نشان دادن جزئیات که ممکن است بر عملکرد یا خروجی مورد نظر ، و زمان و هزینه دستیابی ، یادگیری و پیکربندی کتابخانه تأثیر بگذارد.
الگو های طراحی
الگوی طراحی یک راه حل کلی برای مشکلاتی است که مدام تکرار می شوند. الگوهای طراحی مفهومی تر و ملموس تر هستند و می توانند دقیقا متناسب با نیاز طراحی شوند. این حال ، کلاسها و رابطهای انتزاعی برای پیاده سازی الگوهای خاص قابل استفاده هستند.
چارچوب ها
توسعه دهندگان معمولاً از طریق برنامه های شخص ثالث و چارچوب ها، از نرم افزارهای بزرگ استفاده مجدد می کنند.اگرچه چارچوب ها معمولاً مخصوص دامنه هستند و فقط برای گروه هایی از برنامه ها کاربرد دارند.
عملکرد مرتبه بالاتر
در برنامه نویسی کاربردی در بسیاری از موارد که همچون چارچوب ها و الگو های طراحی، می توان از توابع مرتبه بالاتر استفاده کرد.
از آنجا که برنامه های یکپارچه سازی سیستم عامل ها روی رایانه های قدیمی تر یا شبیه ساز آنها اجرا می شود، تقابل نیز یک نوع استفاده مجدد از کد است.
امنیت کامپیوتر
استفاده مجدد از کد در امنیت رایانه به عنوان یک روش بهره برداری از نرم افزار استفاده می شود. مثلا زمانی که یک مهاجم قادر به وارد کردن مستقیم یک کد برای تغییر کنترل جریان نیست، می تواند جریان کنترل را به دنباله های موجود در حافظه هدایت کند.نمونه ای از حملات استفاده مجدد از کد برنامه نویسی پرش گرا است.
یک مؤلفه ، در یک حوزه ی شی گرا ، مجموعه ای از کلاس های مشارکتی (یا فقط یک کلاس) و رابط های آن را نشان می دهد. اجزای قابل استفاده مجدد همچنین با استفاده از فن آوری های مدیریت کد منبع اجزا (CSCM) می توانند ایزوله و هماهنگ شوند
هوبرت مینیس (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل باهاما که از ۱۱ مه ۲۰۱۷ تا ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱ سمت نخست‌وزیری باهاما را برعهده داشت.
«عاشقش باش متنفرش نباش» ترانه‌ای از هنرمند هلندی دانکن لورنس است که در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۹ منتشر شد. این دومین ترانه وی بعد از آرکاد (ترانه) است. آرکاد برنده مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۹ شد.
در نظریه آماری تخمین، مسئله تانک آلمانی به تخمین حداکثر در یک توزیع یکنواخت گسسته از نمونه برداری بدون جایگزینی گفته می‌شود. به عبارت ساده، فرض کنید تعداد نامعینی از اشیا داریم که به ترتیب از ۱ تا "N" شماره گذاری می‌شوند. نمونه‌ای تصادفی از این موارد را می‌گیریم و عدد آنها را مشاهده می‌کنیم. مساله در اینجا تخمین "N" بر اساس این اعداد مشاهده شده‌است.
این مساله پس از اعمال آن توسط نیروهای متفقین در جنگ جهانی دوم و تخمین میزان ماهانه تولید تانک آلمانی بر اساس داده‌های اندک نامگذاری شده‌است. در این کار آنها از روش ساخت و اختصاص اعداد صعودی برای شماره سریال بخش‌های یک تانک (شاسی، گیربکس، موتور، چرخ) استفاده کردند، از آنجایی که تعدادی تانک آلمانی در جنگ جهانی دوم بدستان متفقین افتاد، آنها تعداد کل تانک‌های آلمان را با تقریب خوبی تخمین زدند.
این مساله را می‌توان با استفاده از استنتاج فراوانی‌گرایانه یا استنتاج بیزی، حل کرد که نتایج متفاوتی می‌دهند. برآورد حداکثر جمعیت بر اساس "یک" نمونه، نتایج واگرای متفاوتی را می‌دهد، در حالی که تخمین بر اساس چند نمونه، یک سؤال خوب است که پاسخ آن ساده است (به خصوص در استنتاج فراوانی‌گرایانه) اما بدیهی نیست (به خصوص در استنتاج بیزی).
فرض کنید چهار تانک بدستمان افتاده‌است، و شماره سریال آنها این است: "۱۹"، "۴۰"، "۴۲" و "۶۰".
روش فراوانی‌گرایانه این تعداد تانک را به ما می‌دهد:
استنتاج "بیزی"، اگر از "میانه" استفاده کنید، به تخمین فراوانی‌گرایانه نزدیک است:
در حالی که استنتاج بیزی مبتنی بر میانگین کاملاً دور است:
اگر k = ۴ (تعداد تانک) و m = ۶۰ (بزرگترین شماره سریال) در نظر بگیریم حداکثر تعداد تانک مشاهده شده از این تخمین بدست می‌آید:
تخمین ۷۴٫۵ (میانه) و ۸۹ (میانگین) بدین صورت در استنناج بیزی محاسبه می‌شود:
در حقیقت، در هر دو استنتاج بیزی مبتنی بر تابع جرم احتمال زیر است:
این توزیع دارای چولگی مثبت است و مربوط به این واقعیت است که حداقل ۶۰ تانک وجود دارد. به دلیل همین چولگی، ممکن است میانگین معنی دارترین تخمین نباشد. میانه در این مثال ۷۴٫۵، شباهت بیشتری به استنتاج فراوانی‌گرایانه دارد. با استفاده از تقریب استرلینگ، تابع احتمال بیزی به این تقریب زده می‌شود:
که تقریب زیر برای میانه را می‌دهد:
سرانجام، تخمین متوسط توسط بیزی و انحراف آن به شرح زیر محاسبه می‌شود:
بوئن ینگ (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی به بازیگران پخش زنده شنبه شب در فصل ۴۵م اضافه شد که وی را اولین چینی آمریکایی، سومین مرد علناً همجنس‌گرا و چهارمین آسیایی آمریکایی تبدیل می‌کند که در این برنامه بازیگری می‌کند.
ویدئوهای لب‌زنی وی در توییتر‌ باعث شهرتش شدند.
ایستگاه دوسترلیتس () یا گار دوسترلیتس یکی از شش ایستگاه راه‌آهن اصلی شهر پاریس، فرانسه است.
ایستگاه که در سال ۱۸۴۰ تاسیس شده به خط راه‌آهن پاریس-بوردو متصل است.
ایستگاه سن-لازار () یا گار سو-لازا یکی از شش ایستگاه راه‌آهن بزرگ در شهر پاریس، فرانسه است.
این ایستگاه که در سال ۱۸۳۷ تاسیس شده به خط راه‌آهن پاریس-لو آور متصل است.
آجرهای خاکستر بادی از مصالح ساختمانی به خصوصِ بنایی هستند که از آب و خاکسترهای بادی کلاس c و کلاس f تشکیل می‌شوند؛ تحت فشار ۲۸ مگا پاسکال یا ۲۷۲ اتمسفر فشرده شده و در مدت ۲۴ ساعت در حمام بخار ۶۶ درجهٔ سلسیوس نگه داری و توسط یک عامل ورودی هوا سفت می‌شوند؛ سپس آجرها تحت بیش از ۱۰۰ چرخهٔ ذوب_انجماد قرار می‌گیرند. این آجرها به دلیل داشتن غلظت بالای کلسیم اکسید، به آجرهای «خود سیمانی» معروف شده‌اند.
این روش ساخت باعث صرفه جویی انرژی و کاهش آلودگی جیوه شده و هزینه آن ۲۰٪ کمتر از تولید آجر رسی سنتی است.
گرد زغال از لحاظ تاریخی همواره به عنوان ضایعات از خانه‌ها و صنعت جمع‌آوری می‌شده‌است. در قرن نوزدهم، خاکستر زغال سنگ توسط «لاشخور ها» جمع‌آوری می‌شد و به آجر پزی‌های محلی که خاکستر را با خاک رس مخلوط می‌کردند تحویل داده می‌شد. درآمد حاصل از فروش خاکستر معمولاً صرف جمع‌آوری زباله می‌شد.
معمولاً در هنگام تشکیل زغال سنگ خاک رس به دست می‌آید. وقتی زغال سوزانده می‌شود، ذرات رس نسوز به عنوان خاکستر باقی می‌ماند. در بویلر‌های بزرگ، خاکسترهای نسوز برای مدت طولانی فشرده می‌شوند. این روزها فن آوری زغال سنگ پودر شده به دلیل بهبود بهره‌وری در انرژی ترجیح داده می‌شود. در این شرایط خاک رس از طریق دودکش خارج می‌شود و در فیلترهای کیسه ای یا رسوب دهنده‌های الکترواستاتیکی (ESPs) قرار می‌گیرد و این باعث می‌شود تا نام «خاکستر بادی» به وجود آید.Fly ash for Sustainable Development authored by Dr N Bhanumathidas and N Kalidas; Ark Communications 2002
مواد اولیهٔ آجرهای خاکستر بادی عبارتند از:
استحکام آجرهای خاکستر بادی با ترکیب فوق، در محدوده ای بین ۷٫۵ تا ۱۰ MPa است. در واقع آجرهای خاکستر بادی سبک‌تر و مستحکم تر از آجرهای رسی هستند.
مهمترین اجزاء آن شامل: خاکستر بادی، آب، آهک خام یا لجن آهک، سیمان، پودر آلومینیوم و گچ می‌باشد. اتوکلاو کردن با ارتقای کیفیت سیمان باعث افزایش سختی بلوک‌ها می‌شود. گچ به عنوان عامل استحکام بلند مدت عمل می‌کند. در واکنش شیمیایی به دلیل وجود خمیر آلومینیوم، ساختار متخلخل متمایز (بتن اسفنجی اتوکلاوی)، سبکی و خاصیت عایق بودن را فراهم می‌کند. خواص یادشده آن را از سایر مواد سبک‌ وزن بتنی جدا می‌کند. محصول نهایی یک بلوک سبک‌تر با وزن کمتر از ۴۰٪ آجرهای معمولی است، در حالی که نقاط قوت مشابهی را نیز ارائه می‌دهد. وزن مخصوص در حدود ۰٫۶ تا ۰٫۶۵ می‌باشد. استفاده از این بلوک‌ها در ساختمان‌ها باعث کاهش بار مرده (ایستا بار یا بار ساکن) می‌شود و به این ترتیب ۳۰ تا ۳۵ درصد در مصرف فولاد سازه و بتن صرفه جویی می‌شود.
فرایندهای تجاری در دو دسته قرار می‌گیرند. مسیر آهک و مسیر سیمان (سیمان پورتلند معمولی) که از آن (دومی) به عنوان منبع آهک استفاده می‌شود. در مسیر آهک، ترکیب شامل: خاکستر بادی (۵۰٪)، آهک خرد شده (۳۰٪) و گچ بدون آب (۲۰٪) است که به آنها ۳ تا ۴ برابر خاک سنگ، شن و ماسه یا هر ماده پرکننده بی اثر اضافه می‌شود. در مسیر سیمان، ترکیب شامل: خاکستر بادی (۷۶٪)، سیمان پورتلند معمولی (۲۰٪) و آنیدریت (۴٪) است که به آنها ۳ تا ۴ برابر مواد پرکننده اضافه می‌شود.
این خواص خاکسترهای بادی که در زیر آمده‌است بر استحکام و ظاهر آجرهای خاکستر بادی تأثیر می‌گذارد:
علاوه بر این، براساس عملیات دیگ بخار، خاکستر بادی را می‌توان به دو دستهٔ دما پایین(LT) و دما بالا(HT) طبقه‌بندی کرد. خاکستر بادی دما پایین که دارای فازهای آمورف است وقتی تولید می‌شود که دمای دیگ بخار بیش از ۸۰۰ درجه سانتیگراد نشود، در حالی که خاکستر بادی دما بالا حاوی فازهای واکنش شیشه ای، در دستگاه‌های فوق حرارتی با بیش از ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد تولید می‌شود. خاکستر بادی دما پایین با آهک واکنش خوبی نشان می‌دهد در حالی که خاکستر بادی دما بالا به خوبی با سیمان پورتلند معمولی واکنش نشان می‌دهد.Fly ash for Sustainable Development authored by Dr N Bhanumathidas and N Kalidas; published by Ark Communication 2002
۱. به دلیل وزن کم باعث کاهش بار مرده در سازه‌ها می‌شود (۲٫۶ کیلوگرم، ابعاد: ۲۳۰ میلی‌متر در ۱۱۰ میلی‌متر در ۷۰ میلی‌متر)
۵. با توجه به اندازه یکنواخت، گچ و ملات آجر مورد نیاز اتصالات تقریباً ۵۰٪ کاهش می‌یابد.
۸. این آجرها به مدت ۲۴ ساعت نیازی به خیس کردن در آب ندارند و پاشیدن آب قبل از استفاده کفایت می‌کند.
هیرودیوم (لاتین)، هیرودیون ()، که در اسرائیل به عنوان هرودیون معروف است () و در زبان عربی به عنوان جبل الفریدیس (، "کوه بهشت کوچک")؛ همچنین هار هوردوس یک تپه مخروطی شکل کوتاه، در جنوب اورشلیم و جنوب شرق بیت لحم، در بیابان یهودیه، کرانه باختری رود اردن قرار دارد. هیرود بزرگ یک قلعه کاخ و یک شهر کوچک در هرودیوم، بین سال‌های ۲۳ تا ۱۵ قبل از میلاد بنا کرد و گمان می‌رود که در آنجا دفن شده باشد. هرودیوم ۷۵۸ متر (۲٬۴۸۷ متر) ft) بالاتر از سطح دریا، و بلندترین قله در صحرای یهودیه می‌باشد. امروزه، این مکان توسطJonathan Cook, 'Herod exhibit digs up controversy,' الجزیره (شبکه خبری) 1 Mar 2013: 'Both the archeological sites at Herodium and Jericho are regulated by the Civil Administration, a body of military officials who oversee Israel's occupation of the Palestinian territories. Israel has justified its control of the sites on the grounds that they are located in Area C, the nearly two-thirds of the West Bank over which Israel was given control by the Oslo Accords until a peace deal with the Palestinians was agreed.Benny Ziffer, 'Herodium Turns Into a Cultural Settlement,' هاآرتص 22 February 2013:' Amid the general enthusiasm, one small technical detail was almost forgotten: that the excavation was conducted on Palestinian territory. Under international conventions, an occupying power may not conduct excavations in territories under its military control, with the exception of "rescue" digs carried out to preserve an archaelogical site unintentionally brought to the surface. In the case of Herodium, where the excavations have gone on for years, there was no way of considering them rescue digs. In a report aired on Israel's Channel 2 at the time, it could be clearly seen how the excavations had disrupted the lives of residents of the Palestinian village surrounding Herodium, turning the mound into a kind of settlement - a cultural settlement - maintained by military force. The sight was shocking, because here brutality was ostensibly used for the purpose of promoting high culture, and for scientific and artistic reasons. ’ توسط سازمان باغات و مناطق طبیعی اسرائیل کنترل و اداره می‌شود و یک پارک ملی در اسرائیل است. اسرائیل ادعا می‌کند که حق دارد در منطقه طبق پیمان‌های اسلو کار کند، اما مقامات فلسطین می‌گویند اسرائیل حق ندارد حفاری‌ها را در آنجا انجام دهد یا مصنوعات اسرائیلی را که در کاوش‌های آنجا کشف شده‌است حذف کند.
هیرودون تنها محلی است که به نام پادشاه هرود بزرگ نامگذاری شده‌است. این مکان توسط صلیبیون به عنوان "کوه فرانک هاً شناخته می‌شد. مردم محلی عرب آن را "جبل ال فردوس" (جبل الفردوس) ("کوه بهشت") می‌نامند.Guérin, Victor. ""Description de la Palestine" (Description of Palestine)". L'imprimerie Impériale: Paris 1869, pp. 125–132. نام مدرن عبری، "هرودیون" ()، در واقع ترجمه ای از املای یونانی است. با این حال، باستان شناسان مدرن اسرائیلی تأیید کرده‌اند که نام اصلی عبری این سایت "هیرودیس" ()، دقیقاً همان‌طور که این نام در یکی از نامه‌های شورش بارکوخبا "کشف شده از غارهای مورابات" در صحرای یهودا ثبت شده‌است.Roland de Vaux, "Discoveries in the Judaean Desert", vol. 2, Oxford 1961, pp. 126, 130-131
۴۰ سال پیش از میلاد، پس از فتح سوریه توسط اشکانیان، هیرود به ماسادا گریخت. در راه، در محل هرودیون، هیرود با اشکانیان درگیری پیدا کرد و پیروز ظاهر شد. به گفته یوسف فلاوی، مورخ یهودی رومی، "او به یادبود پیروزی خود، شهری را در آن نقطه بنا کرد و آن را با کاخهای شگفت انگیز تقویت کرد … و او پس از خودش آن راً هیردیون "نامید.(The Wars of the Jews I, Chapter 13)
باستان شناسان بر این باورند که این کاخ توسط بردگان، کارگران پولی و معماران ساخته شده‌است. هرود یکی از بزرگترین سازندگان زمان خود محسوب می‌شد و از جغرافیای آن وحشت نمی‌کرد. کاخ وی در حاشیه کویر ساخته شده بود و در بالای تپه مصنوعی قرار داشت. بزرگترین برج از چهار برج قلعه در یک پایه سنگی به قطر ۱۸ متر ساخته شده‌است که این مکان به احتمال زیاد جایی بوده‌است که هیرود زندگی می‌کرد. او اتاق‌های خود را با کف موزائیک و نقاشی‌های دیواری پیچیده تزئین کرده بود. سه برج دیگر که از فضاهای نشیمن و انبارها تشکیل شده بودند به قطر ۱۶ متر بودند. در بیرون، چندین مخزن برای جمع‌آوری آب به داخل کاخ ساخته شده‌است.
کاوش باستان‌شناسی هرودیوم در سال ۱۹۶۲ توسط ویرجیلیو کانیو کوربو و استانیسلاو لوفردا، از اورشلیم آغاز شد و تا سال ۱۹۶۷ ادامه یافت: آنها ارگ فوقانی، در بالای تپه را کشف کردند.Virginio Canio Corbo, "Herodion. I: Gli edifici della reggia-fortezza", Jerusalem 1989
از سال ۱۹۷۲، حفاری انجام شده توسط ایهود نتصر، به نمایندگی از دانشگاه عبری اورشلیم آغاز شد، و آنها تا زمان مرگ ایهود نتصر در سال ۲۰۱۰ ادامه داشت. نتصر عمدتاً کاخ پایین، در پایه تپه را حفاری کرده‌است.
هرود بزرگ کاخی را در درون قلعه هرودیوم بنا کرد. خود هرود مأمور ساختن کاخ بین ۲۳ تا ۱۵ قبل از میلاد در بالای هرودیوم شد تا همه بتوانند آن را ببینند. این کاخ شامل چهار برج هفت طبقه بود، یک حمام، حیاط، یک تئاتر رومی، اتاق‌های مهمانی، یک پیاده‌رو بزرگ ("سرسرا")، و همچنین یک محوطه زندگی عجیب و غریب برای خودش و مهمانان را شامل می‌شد. هنگامی که هیرود درگذشت و شورش بزرگ آغاز شد، هیرودیوم کنار گذاشته شد. سرانجام یهودیان پایگاهی در هیرودیوم داشتند و در آنجا کنیسه ای بنا کردند که برخلاف کاخ‌های هرود، امروزه هنوز هم دیده می‌شود.
حمام رومی شامل سه منطقه، کالداریوم، تپیداریوم و فریجیداریوم بود. همچنین دارای گنبدی بسیار چشمگیر بود که علی‌رغم هزاران سال زلزله و جنگ هنوز در وضعیت خوبی قرار دارد. کالداریوم برای اجرای گرما سقفهای طاق، کفهای بلند و کانالهایی در دیوارها قرار داده شده بود. تپیداریوم درست مانند محوطه‌های زندگی کاخ دارای کف و معرق بود. فریجیداریوم، آخرین مکان حضور در حمام، جایی بود که میهمانان در یک استخر بزرگ خنک می‌شدند.
کنیسه در این مکان وجود دارد که دارای نیمکت‌های سنگی است که در امتداد دیوارها و راهروها توسط ستونهایی که پشت بام را تشکیل می‌دهند، ساخته شده‌است؛ که یکی از قدیمی‌ترین کنیسه‌های شام است.
استاد دانشگاه عبری ایهود نتصر در ۸ مه ۲۰۰۷ گزارش داد که مقبره هرود، بالاتر از تونل‌ها و استخرهای آب را در یک مکان مسطح در نیمه راه بالای تپه به هرودیوم، جنوب بیت‌المقدس قرار دارد. کاوش‌های بعدی این ایده را تقویت کرد که این مکان مقبره هرود است. اکنون پایه مقبره کشف نشده و برای بازدید کنندگان سایت قابل مشاهده است.
کاوش‌های ۲۰۰۹–۲۰۱۰ در نزدیکی پایه مقبره یک تئاتر کوچک با ظرفیت ۴۵۰ صندلی با یک جعبه تئاتر سلطنتی به‌طور دقیق و زیبا تزئین شده‌است.
نتصر در اکتبر ۲۰۱۰ در اثر جراحات وارده از سقوط در محل درگذشت، و دسترسی به مقبره متعاقباً در معرض بررسی عموم امنیت سایت قرار گرفت.
ایستگاه پاریس-برسی-بورگوین-پی دوورنی () یکی از شش ایستگاه راه‌آهن بزرگ در شهر پاریس، فرانسه است.
این ایستگاه که در سال ۱۹۷۷ تاسیس شده به خط راه‌آهن پاریس-مارسی متصل است.
شاهدخت آلیس باتنبرگ (؛ ۲۵ فوریهٔ ۱۸۸۵ – ۵ دسامبر ۱۹۶۹) یک شاهدخت نیکوکار آلمانی، نتیجهٔ ملکه ویکتوریا، و عضو خاندان پادشاهی یونان و دانمارک بود. او مادر شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرو همسر الیزابت دوم، ملکه حاکم امپراتوری بریتانیا، بود.
وی در قلعهٔ وینزر به دنیا آمد و کودکی‌اش در بریتانیا، امپراتوری آلمان و حوضهٔ مدیترانه گذشت. او در هنگام تولد یک شاهدخت هسن محسوب می‌شد و عضوی از خاندان باتنبرگ بود که شاخه‌ای از خاندان سلطنتی هسن است. وی به‌طور مادرزادی ناشنوا بود و از طریق لب‌خوانی با دیگران ارتباط برقرار می‌کرد. آلیس بعد از ازدواج با شاهزاده اندروی یونان و دانمارک به عنوان شاهدخت اندروی یونان و دانمارک شناخته می‌شد. وی بعد از ازدواج با اندرو تا زمان تبعید اغلب اعضای خانوادهٔ سلطنتی یونان در سال ۱۹۱۷، در یونان زندگی می‌کرد. خانوادهٔ آلیس بعد از مدتی به یونان بازگشت، اما چون همسر او در شکست یونان در جنگ یونان و ترکیه (۱۹۲۲–۱۹۱۹) مقصر قلمداد می‌شد، مجدداً مجبور به ترک یونان شدند. اندرو بخش عمدهٔ باقی عمر خود را خارج از یونان سپری کرد، اما آلیس در سال ۱۹۳۸ به یونان بازگشت.
در سال ۱۹۳۰ تشخیص داده شد که آلیس به بیماری اسکیزوفرنی مبتلاست. او به یک آسایشگاه روانی در سوئیس اعزام شد و از آن به بعد جدا از همسرش زندگی کرد. وی بعد از بهبود و ترخیص از آسایشگاه، باقی عمر خود را بیشتر صرف امور خیریه در یونان کرد. وی به علت پناه دادن یک خانوادهٔ یهودی در جریان جنگ جهانی دوم، از سوی بنیاد یادبود هولوکاست، عنوان درستکار در میان ملل را دریافت کرد. وی بعد از جنگ جهانی، فرقه‌ای از راهبههای پرستار ارتدکس شرقی تأسیس کرد که به علت نبود داوطلب کافی بعد از مدتی منحل شد.
بعد از سقوط کنستانتین دوم در سال ۱۹۶۷ و ایجاد حکومت نظامیان در یونان، آلیس به دعوت پسرش، شاهزاده فیلیپ و ملکه الیزابت برای زندگی به کاخ باکینگهام در لندن رفت و دو سال بعد در همین کاخ درگذشت. جسد او که ابتدا در قلعهٔ محل تولدش دفن شده بود، طبق وصیت خودش در سال ۱۹۸۸ به کلیسای مریم مجدلیه، بر فراز کوه زیتون در اورشلیم منتقل شد.
در طول زندگی آلیس، صحنهٔ سیاسی اروپا و وضعیت خانواده‌های سلطنتی این قاره با تغییرات بزرگی روبه‌رو شد. آلیس در اواخر دورهٔ ویکتوریا متولد شد. این دوران که به نام ملکه ویکتوریا نام‌گذاری شده، دورهٔ اوج انقلاب صنعتی در بریتانیا و قدرت امپراتوری بریتانیا بود که به هژمونی بریتانیا در روابط بین‌الملل انجامید. در سال ۱۸۷۱ با پایان جنگ فرانسه و پروس و تاسیس جمهوری سوم فرانسه، اروپا وارد دورانی از صلح و ثبات نسبی شده بود که به نام دوران زیبا نیز شناخته می‌شود. از طرفی با تکمیل فرایندهای وحدت آلمان و وحدت ایتالیا در ابتدای دهه ۱۸۷۰، حکومت‌های فئودالی کوچک‌تر اروپا با یکدیگر متحد شده و حکومت‌های قوی‌تری تشکیل داده بودند. در این دوران اکثر کشورهای اروپا دارای حکومت‌های سلطنتی بودند و خانواده‌های سلطنتی اروپا از طریق ازدواج‌های متعدد با یکدیگر نسبت خانوادگی داشتند. این روابط خانوادگی تا حدی بود که ملکه ویکتوریا، امپراتریس بریتانیا، به نام مادربزرگ اروپا هم شناخته می‌شد.
شرایط حاکم بر اروپا در پایان سده نوزدهم و آغاز سده بیستم میلادی باعث تقویت ملی‌گرایی و نظامی‌گری در کشورهای مختلف شد که از عوامل آغاز جنگ جهانی اول بود. در این دوران تعادل بین دولت‌های اروپایی شکننده بود و تنش بین این کشورها نهایتاً به جنگ جهانی اول انجامید. در اثر این جنگ، که چهار سال به طول انجامید، صحنه سیاسی اروپا به کلی تغییر کرد. امپراتوری روسیه، آلمان، اتریش مجارستان و عثمانی منحل شدند و کشورهای استونی، لتونی، لیتوانی، فنلاند و چکسلواکی اعلام استقلال کردند. در عین حال صحنه داخلی کشورهای اروپایی نیز دستخوش ناآرامی بود. برای مثال در یونان دو بار با فاصله‌ای کوتاه قدرت به دست مخالفان سلطنت افتاد و پادشاه و خانواده سلطنتی از آن کشور تبعید شدند. هم‌زمان در آلمان، طی جمهوری وایمار، ضعف کشور ناشی از شکست در جنگ باعث درگیری‌های داخلی احزاب شده بود که در نهایت به ظهور و قدرت‌گیری حزب نازی انجامید. با وقوع جنگ جهانی دوم در سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵، صحنهٔ سیاسی اروپا بار دیگر دگرگون شد. حکومت‌های سلطنتی متعددی همچون پادشاهی ایتالیا، آلبانی، رومانی و یوگسلاوی برچیده و اکثر کشورهای اروپا صاحب حکومت جمهوری شدند. همچنین در پی جنگ جهانی دوم، امپراتوری بریتانیا به شدت تضعیف شده و مستعمرات آن به تدریج به استقلال رسیدند.
آلیس عضوی از خاندان آلمانی باتنبرگ بود که شاخه‌ای ناهم‌تراز از خاندان هسن است. خاندان هسن از قرن سیزدهم میلادی، حکمرانی ناحیه هسن را در اختیار داشت و خود شامل چند شاخه از جمله هسن-کاسل و هسن-دارمشتات بود. او فرزند شاهزاده لوییس باتنبرگ و همسرش شاهدخت ویکتوریای هسن و راین بود. پدر او، لوییس باتنبرگ که پسر بزرگ شاهزاده الکساندر هسن و راین از ازدواج ناهم‌تراز با کنتس جولیا هاوکه بود، در سال ۱۸۵۴ در گراتس اتریش متولد شده بود.شاهزاده الکساندر فرزند لودویگ دوم هسن بود. خواهر الکساندر همسر ولیعهد روسیه بود. الکساندر در هنگام ازدواج خواهرش به همراه او به روسیه رفته، به ارتش روسیه پیوسته بود و در دربار تزار حضور داشت. از طرف دیگر، جولیا هاوکه فرزند یک افسر ارتش لهستان به نام یوهان موریتس هاوکه و همسرش سوفی لافونتن بود. موریتس هاوکه از افسران وفادار به نیکلای یکم بود که در جریان شورش لهستانی‌ها علیه امپراتوری روسیه به قتل رسید و با درگذشت همسرش فرزندان کوچک او تحت حمایت تزار روسیه درآمدند. به این ترتیب جولیا به عنوان ندیمهٔ عروس تزار (خواهر الکساندر) انتخاب شد. در این‌جا بود که الکساندر و جولیا با یکدیگر آشنا شده و بدون کسب اجازه از تزار با یکدیگر ازدواج کردند. این ازدواج به اخراج آن دو از دربار روسیه انجامید. کمی بعد الکساندر به ارتش اتریش پیوست و به همراه جولیا به آن کشور نقل مکان کرد و فرزندشان لوییس در آنجا متولد شد. با توجه به ناهم‌تراز بودن ازدواج الکساندر و جولیا، فرزندان آنان اجازهٔ استفاده از عنوان‌ها و القاب خاندان هسن را نداشتند. به جای آن جولیا عنوان شاهدخت باتنبرگ را از لودویگ سوم هسن دریافت کرد و به این ترتیب خاندان باتنبرگ از خاندان هسن منشعب شد. وی شاهزاده‌ای آلمانی بود که در نوجوانی به شهروندی بریتانیا درآمده و به نیروی دریایی بریتانیا پیوسته بود. او در سال ۱۹۱۲ به فرماندهی این نیرو رسید اما در سال ۱۹۱۴ و کمی بعد از شروع جنگ جهانی اول با توجه به ریشهٔ آلمانی او و آلمان‌هراسی جامعهٔ بریتانیا، ناچار به استعفا از این مقام شد. جولیا بعد از ازدواج با الکساندر، عنوان شاهدخت باتنبرگ را از لودویگ سوم هسن دریافت کرد.
ویکتوریای هسن و راین، مادر آلیس فرزند اول لودویگ چهارم هسن و شاهدخت آلیس پادشاهی متحده بود. لودویگ چهارم در سال ۱۸۶۲ با دختر دوم ملکه ویکتوریا ازدواج کرد و از این ازدواج صاحب هفت فرزند شد. در سال ۱۸۷۸، آلیس پادشاهی متحده و دختر چهارساله‌اش بر اثر ابتلا به دیفتری درگذشتند و بعد از آن نقش شاهدخت ویکتوریا، مادر آلیس، به عنوان فرزند بزرگ در تربیت برادر و خواهرانش پررنگ‌تر شد. این واقعه همچنین باعث شد ملکه ویکتوریا، امپراتریس بریتانیا، سعی کند رابطهٔ نزدیک‌تری با شاهدخت ویکتوریا برقرار و به نوعی نقش مادر او را ایفا کند. این نزدیکی تا زمان بزرگسالی ویکتوریا و مرگ ملکه نیز ادامه داشت.
لوییس پسرعموی پدر ویکتوریا بود و این دو از کودکی با یکدیگر آشنایی داشتند. آن‌ها در سال ۱۸۸۳ با یکدیگر نامزد شدند، اما ازدواج آن‌ها به خواست ملکه ویکتوریا تا سال ۱۸۸۴ به تعویق افتاد. با توجه به شغل لوییس به عنوان افسر نیروی دریایی بریتانیا و اعزام متناوب او به حوضهٔ مدیترانه، زندگی این زوج بعد از ازدواج بین بریتانیا، آلمان و مالت سپری می‌شد. شاهدخت آلیس باتنبرگ نخستین فرزند لوییس و ویکتوریا بود که در سال ۱۸۸۵ در بریتانیا متولد شد.
پدر و مادر آلیس بعد از او صاحب سه فرزند دیگر به نام‌های لوئیز (۱۸۸۹– ۱۹۶۵)، جورج (۱۸۹۲– ۱۹۳۸) و لوییس (۱۹۰۰– ۱۹۷۹) شدند. لوئیز بعد از ازدواج با گوستاو آدولف ششم سوئد ملکهٔ سوئد شد. جورج و لوییس هر دو به نیروی دریایی بریتانیا پیوستند. جورج در اثر ابتلا به سرطان در جوانی درگذشت. لوییس آخرین نایب‌السلطنهٔ هند و نخستین فرماندار آن کشور بعد از استقلال بود و همچون پدرش به مقام لرد اول دریا رسید. وی در سال ۱۹۷۹ بر اثر بمب‌گذاری ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند در قایق شخصی‌اش کشته شد.
آلیس در ۲۵ فوریهٔ ۱۸۸۵ در اتاق پرده‌های نگارین قلعهٔ وینزر در بارکشر، در حضور مادر مادربزرگش ملکه ویکتوریا به دنیا آمد. او در ۲۵ آوریل ۱۸۸۵ با نام کامل آلیس الیزابت جولیا ماری، در شهر دارمشتات غسل تعمید داده شد. وی شش نفر والد تعمیدی داشت که عبارت بودند از دو پدربزرگ و یک مادربزرگ در قید حیاتش، خاله، عمه و مادر مادربزرگ او: لودویگ چهارم هسن، شاهزاده الکساندر هسن و راین، شاهدخت جولیای باتنبرگ، الیزابت هسن و راین، شاهدخت ماری باتنبرگ و ملکه ویکتوریا.
کودکی آلیس بین دارمشتات، لندن، زهایم-یوگنهایم و مالت، که پدرش متناوباً به عنوان افسر نیروی دریایی به آنجا اعزام می‌شد، گذشت. مادر او متوجه شد که آلیس دیرتر از سایر کودکان شروع به صحبت کرده و کلمات را به صورت نامفهوم ادا می‌کند. بالاخره مادربزرگش شاهدخت جولیا حدس زد که او مشکل شنوایی دارد و پس از مراجعه به پزشک مشخص شد که او به‌طور مادرزادی ناشنوا است. آلیس درنهایت با تشویق و حمایت مادرش لب‌خوانی و صحبت به زبان‌های انگلیسی و آلمانی را آموخت. بعدها او زبان فرانسوی و همچنین بعد از ازدواج زبان یونانی را نیز فرا گرفت.
شاهزاده الکساندر باتنبرگ در سال ۱۸۸۸ بر اثر ابتلا به سرطان، لودویگ چهارم در سال ۱۸۹۲ بر اثر سکته و شاهدخت جولیا در ۱۸۹۵ درگذشتند. با توجه به رابطهٔ نزدیک ملکه ویکتوریا و مادر آلیس، ملکه در دوران کودکی آلیس حضوری پررنگ داشت. مخصوصاً در زمان‌هایی که خانوادهٔ آلیس در انگلستان زندگی می‌کرد، تعطیلات را به همراه ملکه ویکتوریا می‌گذراندند و آلیس و مادرش زمان زیادی را نزد او صرف می‌کردند. آلیس در مراسم ازدواج جرج پنجم، امپراتور آتی بریتانیا، و ماری تک در سال ۱۸۹۳ یکی از ده ساقدوش عروس بود. در سال ۱۸۹۷ آلیس و خانواده باتنبرگ از شرکت‌کنندگان مراسم جوبیلی الماس (شصتمین سالگرد سلطنت) ملکه ویکتوریا بودند. ملکه ویکتوریا در ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۰۱، چند هفته قبل از تولد شانزده سالگی آلیس درگذشت. آلیس در مراسم تشییع او که در ۲ فوریه در نمازخانه سنت جرج برگزار شد، حاضر بود. او کمی بعد در ۹ آوریل همان سال در کلیسایی در زهایم-یوگنهایم در مذهب پروتستان تایید شد. در طول این سال‌ها تا حدی نیز بهبود در شنوایی آلیس گزارش شده بود.
آلیس در سال ۱۹۰۲ هنگامی که برای شرکت در مراسم تاج‌گذاری ادوارد هفتم، امپراتور بریتانیا، در لندن به سرمی‌برد، با شاهزاده اندروی یونان، پسر چهارم جرج اول، پادشاه یونان، و همسرش اولگا کنستانتینوا، آشنا شد. آن‌ها در ۶ اکتبر ۱۹۰۳ به صورت رسمی در دارمشتات ازدواج کردند. روز بعد، دو مراسم ازدواج مذهبی لوتران و ارتدکس برای آلیس و اندرو برگزار شد. آلیس بعد از ازدواج با توجه به عنوان همسرش، شاهدخت اندرو خوانده می‌شد. با توجه به نسبت خانوادگی این زوج با خانواده‌های سلطنتی بریتانیا، آلمان، روسیه، دانمارک و یونان، مراسم ازدواج آن‌ها یکی از آخرین گردهم‌آیی‌های بزرگ خانواده‌های سلطنتی اروپا و نوادگان ملکه ویکتوریا و همچنین کریستیان نهم دانمارک پیش از جنگ جهانی اول بود. نتیجهٔ این ازدواج چهار فرزند دختر و یک پسر بود که همگی به دوران بزرگسالی رسیدند و فرزندانی از خود باقی گذاشتند.
بعد از ازدواج، شاهزاده اندرو که افسر ارتش یونان بود، به شغل خود در ارتش ادامه داد و شاهدخت اندرو به فعالیت‌های خیریه مشغول شد. آلیس در سال ۱۹۰۸ به مناسبت ازدواج دوشس ماری روسیه و شاهزاده ویلهلم سوئد به روسیه تزاری سفر کرد. در این سفر با خاله‌اش، الیزابت، که در حال برنامه‌ریزی برای تأسیس یک فرقهٔ مذهبی پرستاران بود، ملاقات کرد و در مراسم بنیان‌گذاری کلیسای جدید او حضور داشت. کمی بعد در همان سال، الیزابت بخشی از اموال خود را به صورت هدایایی گران‌قیمت به سایر اعضای خانواده داد و با فروش مابقی و بخشیدن آن به کلیسا، زندگی خود به دور از مادیات را آغاز کرد.
در بازگشت به یونان، آلیس و اندرو با شرایط وخیم سیاسی کشور مواجه شدند. جزیره کرت در آن زمان هنوز بخشی از امپراتوری عثمانی بود و دولت یونان درخواست اتحاد دولت کرت با سرزمین اصلی یونان را رد کرده بود. در نتیجهٔ این شرایط، اتحادیه‌ای ملی‌گرا توسط گروهی از افسران ناراضی ارتش تأسیس شد که فعالیت آن در نهایت به استعفای شاهزاده اندرو از ارتش و به قدرت رسیدن الفتریوس ونیزلوس انجامید.
با شروع جنگ‌های بالکان، شاهزاده اندرو به شغل نظامی خود برگشت و آلیس در نقش پرستار، مشغول کمک در عمل‌های جراحی و برپا کردن بیمارستان‌های صحرایی شد. او در سال ۱۹۱۳ به خاطر این فعالیت‌ها از جرج پنجم، امپراتور بریتانیا، نشان صلیب سرخ سلطنتی را دریافت کرد. سپس، در جریان جنگ جهانی اول و با وجود حمایت دولت منتخب ونیزلوس از متفقین، کنستانتین اول یونان، شاه یونان و برادر اندرو، سیاست بی‌طرفی را در پیش گرفت. در ۱ دسامبر ۱۹۱۶، آتن توسط فرانسه بمباران شد. در این زمان شاهدخت آلیس و فرزندانش در زیرزمین کاخ سلطنتی پناه گرفته بودند. در ژوئن ۱۹۱۷، سیاست بی‌طرفی کنستانتین دیگر قابل ادامه نبود و او ناچار به استعفای از سلطنت شد. آلیس به همراه سایر اعضای خانوادهٔ سلطنتی مجبور به خروج از یونان شدند. تا چند سال بعد از آن اغلب اعضای خانوادهٔ سلطنتی یونان در سوئیس در تبعید زندگی می‌کردند.
جنگ جهانی اول در عمل بخش بزرگی از قدرت سیاسی خاندان‌های اشرافی اروپا را از بین برد. شاهزاده لوییس باتنبرگ پدر آلیس ناچار شد با توجه به آلمان‌هراسی جامعهٔ بریتانیا از مقام خود به عنوان لرد اول دریا، فرمانده نیروی دریایی امپراتوری بریتانیا، کناره‌گیری کند. او در ۱۴ ژوئیه ۱۹۱۷ به درخواست جرج پنجم از مقام آلمانی شاهزادهٔ باتنبرگ و عنوان عالیجاه چشم‌پوشی کرد و نام خانوادگی خود را به نام انگلیسی‌شده "مونتباتن" تغییر داد. در مقابل، جرج پنجم روز بعد عنوان مارکی میلفورد هیون را به او اعطا کرد. با توجه به این که آلیس در سال ۱۹۰۳ عضوی از خانوادهٔ سلطنتی یونان شده بود، هیچ‌گاه از نام خانوادگی مونتباتن یا القاب احترام‌آمیز ناشی از عنوان مارکی پدرش استفاده نکرد. در سال ۱۹۱۸ در پی انقلاب روسیه، دو خالهٔ آلیس یعنی آلیکس ملکهٔ روسیه و الیزابت، همسر عموی تزار نیکلای دوم، توسط بلشویکها به قتل رسیدند. تا پایان جنگ امپراتوری‌های روسیه، آلمان و اتریش-مجارستان از میان رفته و عموی آلیس ارنست لودویگ، دوک بزرگ هسن، از مقام خود به خلع شده بود.
با بازگشت کنستانتین به سلطنت در سال ۱۹۲۰، آلیس و خانواده برای دورهٔ کوتاهی به یونان بازگشتند و در ویلای مون ریپوس در کورفو، که بعد از ترور جرج اول، پادشاه پیشین یونان در ۱۹۱۳، به اندرو به ارث رسیده بود، مستقر شدند. شاهزاده فیلیپ در ۱۹۲۱ در همین ویلا متولد شد. بعد از شکست ارتش یونان در جنگ یونان و ترکیه، کمیته‌ای انقلابی به رهبری نیکولائوس پلاستیراس و ستیلیانوس گوناتاس قدرت را در دست گرفت و کنستانتین اول را مجدداً از یونان تبعید کرد. شاهزاده اندرو که فرماندهی بخشی از ارتش یونان را در جنگ به عهده داشت، دستگیر شد. تعدادی از وزیران سابق و فرماندهان ارتش که در همان زمان دستگیر شده بودند، بعد از محاکمه‌ای کوتاه تیرباران شده بودند و تصور می‌شد که خطر مرگ اندرو را هم تهدید می‌کند. اما بعد از محاکمه‌ای نمایشی، اندرو به تبعید از یونان محکوم شد. در پی این حکم، اندرو، آلیس و فرزندانشان یونان را به مقصد بریندیزی ترک کردند. سفر آن‌ها به بریندیزی بر روی عرشه یک ناو بریتانیایی و تحت حمایت جرالد تالبوت، وابستهٔ نیروی دریایی بریتانیا انجام شد.
بعد از تبعید، آلیس و خانواده در خانه‌ای کوچک در سن-کلو در حومهٔ پاریس که از طرف شاهدخت جرج یونان در اختیارشان گذاشته شده بود مستقر شدند. در این دوران آلیس در خیریه‌ای برای پناهندگان یونانی همکاری می‌کرد. باورهای مذهبی او به مرور تقویت شدند و در اکتبر ۱۹۲۸ مذهب خود را به ارتدکس شرقی تغییر داد. در زمستان همان سال، کتابی که اندرو برای دفاع از عملکرد خود در جنگ یونان و ترکیه نوشته بود، توسط آلیس به زبان انگلیسی ترجمه شد. کمی بعد آلیس ادعا کرد که پیام‌هایی الهی دریافت می‌کند و دارای توانایی شفای بیماران است.
در سال ۱۹۳۰ آلیس به فروپاشی عصبی دچار و بیماری او اسکیزوفرنی هذیانی تشخیص داده شد. این تشخیص ابتدا توسط توماس راس، روان‌پزشک متخصص اختلال استرسی پس از آسیب روانی و سپس توسط سر موریس کریگ پزشک جرج ششم، ولیعهد بریتانیا، انجام شد. بعد از تأیید تشخیص پزشکان در کلینیک روانی ارنست سیمل در تگل برلین، آلیس برخلاف میل خود از خانواده جدا و به آسایشگاه لودویگ بینزوانگر در کروزلنژان سوئیس فرستاده شد. آسایشگاه بینزوانگر کلینیک شناخته‌شده‌ای بود که بیماران معروفی از جمله واتسلاف نیژینسکی بالرین نیز در همان زمان در آن بستری بودند. هزینهٔ درمان و اقامت آلیس در آسایشگاه با کمک همسر برادرش، ادوینا مونتباتن، پرداخت می‌شد. در فرایند تشخیص و درمان بیماری آلیس، هم بینزوانگر و هم سیمل با زیگموند فروید نیز مشورت کردند. او معتقد بود که توهمات آلیس بر اثر سرخوردگی جنسی به وجود آمده و برای درمان، تابش پرتو ایکس به تخمدان‌ها را تجویز کرد تا میل جنسی او را کاهش دهد. آلیس که خود را سالم می‌دانست، به این معالجات اعتراض و به دفعات قصد ترک آسایشگاه را داشت و حتی اقدام به فرار از آنجا کرد.
در زمان طولانی بستری بودن آلیس، به تدریج رابطهٔ او و اندرو به سردی گرایید. دخترانش همگی در سال‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۳۱ با شاهزادگان آلمانی ازدواج کردند؛ درحالی‌که آلیس در مراسم ازدواج هیچ‌یک حضور نداشت. شاهزاده فیلیپ نیز به انگلستان و نزد دایی‌هایش لوئیس مونتباتن و جرج مونتباتن و مادربزرگش شاهدخت ویکتوریا رفت.
آلیس به مدت دو سال در کروزلنژان ماند. سپس به خواست خود و مادرش، به کلینیکی در مرانو منتقل شد. اما پس از اقامتی کوتاه در کلینیک جدید، بدون تکمیل دورهٔ درمان از آن مرخص شد. بعد از این او مدتی در مرانو ماند و سپس بدون هدفی مشخص، همراهی اعضای خانواده و یا حتی ارتباط با آن‌ها، اقدام به سفر و اقامت در شهرهای مختلف اروپای مرکزی کرد. او بعد از مرانو به شهرهای نروی، بازل، آیفل و کلن سفر کرد و در هر کدام برای مدتی ساکن شد. در این مدت به جز مادرش، با هیچ‌یک از سایر اعضای خانواده دیداری نداشت و این وضع تا پایان سال ۱۹۳۶ ادامه پیدا کرد.
در آوریل ۱۹۳۷ آلیس با دو فرزندش سسیل و فیلیپ در بن ملاقات کرد که این نخستین دیدار او با فرزندانش از اوت ۱۹۳۲، به بعد بود. در نوامبر همان سال دخترش سسیل به همراه همسر و دو فرزندش در یک سانحهٔ هوایی در بلژیک کشته شدند. در مراسم تدفین کشته‌شدگان سانحهٔ هوایی، آلیس و اندرو برای اولین بار بعد از شش سال با یکدیگر دیدار کردند. شاهدخت ویکتوریا، لوئیس مونتباتن، شاهزاده فیلیپ، سه دختر باقی‌مانده آلیس و همسرانشان نیز از شرکت‌کنندگان در مراسم بودند. آدولف هیتلر، هرمان گورینگ و یوزف گوبلس نیز پیام‌های تسلیت تلگرافی ارسال کردند. بعد از آن آلیس مجدداً ارتباطش را با خانواده برقرار کرد. او در سال ۱۹۳۸ با هدف کمک به فقرا به تنهایی به آتن بازگشت و در آپارتمانی دو اتاق‌خوابه در نزدیکی موزه بناکی مستقر شد.
در هنگام جنگ جهانی دوم آلیس در موقعیت دشواری قرار گرفته بود. از طرفی دو داماد او در طرف آلمان می‌جنگیدند و از طرف دیگر پسرش در نیروی دریایی بریتانیا مشغول به خدمت بود. همچنین پسرعمه‌اش ویکتور، تا زمان اشغال آتن توسط نیروهای محور، سفیر آلمان در یونان بود. در حالی‌که سایر اعضای خانوادهٔ سلطنتی یونان در تبعید به سر می‌بردند و اغلب در آفریقای جنوبی بودند، آلیس و جاری او شاهدخت نیکلاس یونان در طول جنگ در آتن ماندند.
آلیس از آپارتمان کوچک خود به خانهٔ سه طبقهٔ برادرشوهرش جرج در مرکز آتن نقل مکان کرد. او برای صلیب سرخ کار می‌کرد و در این راستا در راه‌اندازی تعدادی نوانخانه برای گرسنگان جنگ‌زده کمک کرد. همچنین طی سفری به سوئد به بهانهٔ دیدار با خواهرش لوئیز که همسر ولیعهد سوئد بود، در انتقال تجهیزات پزشکی و دارو به یونان همکاری کرد. آلیس دو یتیم‌خانه نیز برای کودکانی که خانوادهٔ خود را در جنگ از دست داده بودند، تأسیس کرد و همچنین گروهی از پرستاران را برای کمک به مناطق فقیر شهر ترتیب داد.
نیروهای اشغال‌کنندهٔ یونان به دلیل عضویت دامادهای آلیس در حزب نازی تصور می‌کردند که او نیز طرفدار نیروهای آلمانی است. با این وجود هنگامی که یک ژنرال آلمانی در دیدار با او پرسید که آیا می‌تواند کمکی به آلیس بکند، پاسخ شنید: «می‌توانید نیروهایتان را از کشور من خارج کنید».
بعد از سقوط بنیتو موسولینی، دیکتاتور ایتالیا، در سپتامبر ۱۹۴۳، آتن به اشغال ارتش آلمان درآمد. در این زمان بخش کوچکی از یهودیان یونان در آتن پناه گرفته بودند. پیش از شروع جنگ جهانی دوم جمعیت یهودیان یونان نزدیک به ۷۵٬۰۰۰ نفر بود که در طول جنگ حدود ۶۰٬۰۰۰ نفر از آنان از یونان اخراج و به اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی اعزام شده بودند؛ به غیر از حدود ۲٬۰۰۰ نفر مابقی جان خود را در این اردوگاه‌ها از دست دادند. در پاییز ۱۹۴۳ آلیس یک زن بیوهٔ یهودی به نام راشل کوهن و دو نفر از پنج فرزندش را که از گشتاپو و اعزام به اردوگاه کار گریزان بودند، در خانهٔ خود مخفی کرده و از مرگ نجات داد. همسر راشل در سال ۱۹۱۳ در هنگام وقوع سیل به جرج اول یونان، پادشاه یونان، پناه داده بود و در مقابل جرج به او وعده داده بود که زمانی که به کمک نیاز داشته باشد، هر کاری که در توانش باشد برای او انجام دهد. سال‌ها بعد در زمان خطر آلمان نازی، پسر کوهن با یادآوری این وعده با آلیس تماس گرفته بود. در این زمان آلیس و شاهدخت نیکلاس تنها بازماندگان خانوادهٔ سلطنتی یونان در آتن بودند و آلیس با عمل به وعده جرج اول، جان خانوادهٔ کوهن را نجات داد.
بعد از آزادسازی آتن در در اکتبر ۱۹۴۴، هارولد مک‌میلان ملاقاتی با آلیس داشت و شرایط او را در کتاب خاطراتش «اگر نگوییم زندگی فقیرانه، محقرانه» توصیف کرد."Princess Andrew of Greece was living in humble, not to say somewhat squalid, conditions". خود آلیس در نامه‌ای به برادرش نوشت که در هفته‌های قبل از آزادسازی آتن غذایی به غیر از نان و کره نداشته و برای ماه‌ها به گوشت دسترسی نداشته‌است. علی‌رغم بیرون راندن آلمان ها، با فرارسیدن دسامبر هیچ بهبودی در شرایط آتن ایجاد نشده بود و چریک‌های کمونیست در حال جنگ با نیروهای بریتانیایی برای در دست گرفتن کنترل شهر بودند. در همین دوران بود که آلیس که از سال ۱۹۳۹ با شاهزاده اندرو دیداری نداشت، از مرگ او در مونت‌کارلو باخبر شد. در میان این درگیری‌ها و با وجود مخالفت نیروهای بریتانیایی و اعمال حکومت نظامی در آتن، آلیس پیاده در شهر تردد و میان نیازمندان غذا پخش می‌کرد. هنگامی که به او گفته شد که ممکن است در میان تیراندازی‌ها تیری تصادفی به او برخورد کند پاسخ داد: «شنیده‌ام که فرد صدای شلیک تیری که او را می‌کشد را نمی‌شنود، من هم که به هر حال کر هستم. پس چرا نگران باشم؟»
فیلیپ پسر آلیس که در بریتانیا زندگی می‌کرد، از سال ۱۹۳۹ به نیروی دریایی آن کشور پیوسته بود. در همان سال و درحالی که فیلیپ در حال آموزش در دانشکده نیروی دریایی بود، جرج ششم، پادشاه بریتانیا و خانواده‌اش از این دانشکده بازدید کردند. پیش از آن فیلیپ و شاهدخت الیزابت، وارث مقدر جرج ششم، با توجه به نسبت نسبت فامیلی دوری که داشتند، در سال‌های ۱۹۳۴ و ۱۹۳۷ در حاشیهٔ مراسم رسمی سلطنتی یکدیگر را دیده بودند. در جریان بازدید خانواده سلطنتی از دانشکده نیروی دریایی، لوئیس مونتباتن برادر آلیس، اسباب معرفی مستقیم فیلیپ به خانوادهٔ سلطنتی را فراهم کرد و مسئولیت پذیرایی از دو دختر شاه را برعهده او گذاشت. بعد از این دیدار فیلیپ و شاهدخت الیزابت نامه‌نگاری با یکدیگر را آغاز کردند. در نهایت در سال ۱۹۴۶ فیلیپ و الیزابت به نامزدی یکدیگر درآمدند. در طی مدت آشنایی تا نامزدی این دو، آلیس در یونان و دور از فیلیپ زندگی می‌کرد و حتی از ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۶ دیداری با فیلیپ نداشت. با توجه به این موضوع، او نقش فعالی در آشنایی این زوج یا تشویق فیلیپ به ازدواج با الیزابت نداشت. اما آن طور که از نامه‌هایش به اعضای خانواده برمی‌آید با این مساله مخالفتی نداشت و از آن استقبال می‌کرد.
شاهدخت آلیس در آوریل ۱۹۴۷ برای تدارکات و شرکت در مراسم ازدواج فیلیپ و الیزابت که قرار بود در نوامبر آن سال انجام شود، به بریتانیا بازگشت. او بخشی از جواهرات باقیمانده‌اش را به فیلیپ داد تا در ساخت حلقهٔ نامزدی از آن‌ها استفاده شود. صبح روز عروسی، جرج ششم عنوان دوک ادینبرو را به فیلیپ اعطا کرد. در مراسم عروسی، آلیس در جایگاه رئیس خانواده‌اش در سمت شمال کلیسای وست‌مینستر و روبروی شاه، ملکه و ملکهٔ مادر نشسته بود. اما با توجه به احساسات ضدآلمانی بعد از جنگ در بریتانیا، تصمیم گرفته شد که هیچ‌یک از دختران آلیس به مراسم دعوت نشوند.
در ژانویهٔ ۱۹۴۹، با الهام از فرقه مذهبی که خاله‌اش الیزابت در ۱۹۰۹ در روسیه تأسیس کرده بود، فرقه‌ای از راهبه‌های ارتدکس یونانی به نام "انجمن خواهران مسیحی مارتا و مری" و با هدف پرستاری از بیماران تأسیس کرد. او ساختمانی در شمال آتن برای انجمن فراهم کرد و در سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۵۲ جهت جمع‌آوری کمک مالی دو سفر به ایالات متحده داشت. انجمن مارتا و مری در نهایت به دلیل نبود داوطلب کافی منحل شد. الیزابت، عروس آلیس، بعد از مرگ جرج ششم در سال ۱۹۵۲ ، ملکهٔ قلمروی مشترک‌المنافع شد. آلیس با لباس و مقنعه‌ای به سبک لباس‌های راهبگی‌اش در مراسم تاجگذاری ملکه الیزابت دوم که در سال ۱۹۵۳ برگزار شد، شرکت کرد.
در سال ۱۹۶۰، آلیس به دعوت راجکومار آمریت کاور که تحت تأثیر علاقهٔ او به مذاهب هندی قرار گرفته بود، سفری به هند داشت. اما این سفر به دلیل بیماری آلیس ناتمام ماند که باعث رنجش میزبانان هندی شد. آلیس بعداً ادعا کرد که در آن سفر دچار تجربهٔ خروج از بدن شده است. برادرزن آلیس، ادوینا مونتباتن که همان زمان در سفری مستقل در دهلی نو به سر می‌برد، برای دلجویی از میزبانان هندی ناچار به تغییر برنامه‌های خود شد. ادوینا بعد از این اتفاقات به سفر خود ادامه داد و کمتر از یک ماه بعد در صباح درگذشت.
بعد از کودتای ۲۱ آوریل ۱۹۶۷ یونان، آلیس که به دلیل کهولت دیگر از سلامت کافی برخوردار نبود، به دعوت ملکه الیزابت و دوک ادینبرو یونان را ترک کرد و در کاخ باکینگهام در لندن مستقر شد. شاه یونان، کنستانتین دوم یونان و همسرش نیز در دسامبر همان سال و بعد از شکست کودتای طرفداران سلطنت، ناچار به ترک یونان شدند.
با وجود کهولت سن و ضعف جسمانی، آلیس در سال‌های پایانی عمر از قوای ذهنی خوبی برخوردار بود. او در ۵ دسامبر ۱۹۶۹ در سن ۸۴ سالگی در کاخ باکینگهام درگذشت. آلیس تمام اموال خود را در زمان حیات بخشیده بود و بعد از مرگ چیزی از خود باقی نگذاشت. جسد او ابتدا در گورابهٔ سلطنتی در نمازخانهٔ سنت جرجِ قلعهٔ وینزر دفن شد. اما خود او قبل از مرگ گفته بود که دوست دارد در کلیسای مریم مجدلیه در کوه زیتون اورشلیم و در نزدیکی خاله‌اش الیزابت هسن و راین دفن شود. این خواستهٔ او در ۳ اوت ۱۹۸۸ با انتقال جسد به سرداب این کلیسا برآورده شد.
در ۳۱ اکتبر ۱۹۹۴، دو فرزند در قید حیات آلیس، فیلیپ و سوفی، در مراسم بزرگداشت او در موزهٔ یادبود هولوکاست ید وشم حاضر شدند. در این مراسم به دلیل پناه دادن و نجات جان خانوادهٔ کوهن، عنوان "درستکار در میان ملل" به آلیس اعطا شد. شاهزاده فیلیپ در این مراسم دربارهٔ اقدام مادرش گفت: «احتمالاً هرگز به ذهنش خطور نکرد که کار ویژه‌ای می‌کند. او فردی با اعتقادات عمیق مذهبی بود و کمک به همنوعان در معرض خطر را یک عمل طبیعی انسانی می‌دانست». در سال ۲۰۱۰ نیز دولت بریتانیا عنوان قهرمان هولوکاست را به آلیس اعطا کرد.
شاهدخت آلیس در فصل‌های اول و دوم مجموعه تلویزیونی تاج به عنوان یکی از شخصیت‌های فرعی به تصویر کشیده شده. او همچنین در فصل سوم همین مجموعه به عنوان یکی از نقش‌های اصلی حضور دارد. نقش آلیس در فصل‌های مختلف این مجموعه به ترتیب توسط روزالیند نایت، سوفی لی استون و جین لپوتی‌یر ایفا شده‌است.
بعد از مرگ
دوون شهرستانی در ناحیهٔ انگلستان است.
دوون همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اوبرون ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تالاب لیوبلیانا؛ ()، که در جنوب لیوبلیانا، پایتخت اسلوونی قرار گرفته، بزرگترین تالاب این کشور است. این منطقهٔ باتلاقی ۱۶۳ کیلومتر مربع (۶۳ مایل مربع) یا ۰٫۸٪ قلمرو کشور اسلوونی را دربر می‌گیرد. این اداره توسط شهرداری‌های Borovnica , Brezovica , Ljubljana , Ig , Log-Dragomer , ofkofljica و Vrhnika اداره می‌شود.
"تالاب لیوبلیانا" مکانی بسیار غنی از تنوع زیستی است. از سال ۲۰۰۸، بخش عمده‌ای از باتلاق‌های لیوبلیانا، با مساحت ۱۳۵ کیلومتر مربع (۵۲ میل مربع)، به عنوان یک پارک چشم‌انداز است. از بیشتر این پارک‌ها پیش از این هم به صورت یک منطقه حفاظت شده و به عنوان میراث‌های طبیعی و آثار طبیعی مراقبت و نگهداری می‌شده‌است.
"تالاب لیوبلیانا" در زمان پیش از تاریخ؛ زمانی که به صورت دریاچه‌ای کم عمق بود، زیستگاه و پذیرای حیات بوده‌است. آبسراهای پیش از تاریخ پیرامون آلپ و قدیمی‌ترین چرخ چوبی جهان از برجسته‌ترین یافته‌های باستانی در این تالاب است. از سال ۲۰۱۱، منطقهٔ مسکونی پر جمعیتی در نزدیکی ایگ به عنوان میراث جهانی یونسکو محافظت شده‌است.Prehistoric Pile dwellings around the Alps - UNESCO World Heritage Centre
بو بو (؛ زادهٔ ) با نام اصلی شَد گریگوری ماس خواننده رپ، بازیگر و مجری تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "" ، "فیلم ترسناک ۵"، "مثل مایک"، "رول بانس"، "شجره‌نامه"، "بلیت بخت‌آزمایی"، "خشمگین ۷، و "دارودسته" اشاره کرد.
دونالد دان (; – ) نوازنده گیتار بیس، ترانه‌سرا، تهیه‌کننده و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "برادران بلوز"، "برادران بلوز ۲۰۰۰" اشاره کرد.
دابلیوسی (؛ زادهٔ ) با نام اصلی ویلیام لوشاون کالهون جونیور خواننده رپ و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "جمعه" و منفجرش کن اشاره کرد.
درگ-اون (؛ زادهٔ ) با نام اصلی ملوین جیسون اسمالز خواننده و ترانه‌سرا هیپ هاپ و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "زاده برای مرگ"، "زخم‌های خروج" اشاره کرد.
ورزشگاه ماریتیمو () ورزشگاه فوتبال در فونشال، پرتغال است. این ورزشگاه محل برگزاری بازی‌های خانگی باشگاه ورزشی ماریتیمو می‌باشد. گنجایش ورزشگاه ۱۰۹۳۲ نفر می‌باشد.
ورزشگاه ملی آندورا () یک ورزشگاه فوتبال در آندورا لا ولا، آندورا می‌باشد. این ورزشگاه، ورزشگاه ملی آندورا است که برای فوتبال و راگبی ۱۵ نفره استفاده می‌شود.
گنجایش ورزشگاه ۳۳۰۶ نفر است و سطح آن از چمن مصنوعی می‌باشد.La gespa de l’Estadi Nacional supera el test independent per obtenir la validació de la FIFA
ورزشگاه ال‌اف‌اف () (استادیوم فدراسیون فوتبال لیتوانی) که در گذشته «ورزشگاه وترا» نامیده می‌شد، یک ورزشگاه فوتبال در ویلنیوس، لیتوانی می‌باشد.
توده و قدرت () نام یک کتاب غیرداستانی از الیاس کانتی که در سال ۱۹۶۰ منتشر شد. کانتی در این کتاب پدیده‌های توده و قدرت و ارتباط بین آنها را از جنبه‌های انسان‌شناختی، جامعه‌شناختی و روان‌شناختی بررسی می‌کند.
ریچارد تیلور بلوینس (زاده ۵ ژوئن، ۱۹۹۱) که با نام مستعار نینجا (Ninja) شناخته می‌شود، (پیش‌تر با نام NinjasHyper)، ستاره اینترنتی، استریمر، یوتیوبر و بازیکن حرفه‌ای آمریکایی است.
بلویس کار خود را از راه شرکت در چندین تیم ورزش الکترونیک در رشته Halo 3 آغاز کرد؛ اما محبوبیت وی در سال ۲۰۱۷ با استریم بازی "فورتنایت بتل رویال"، افزایش یافت، و هنگامی که "فورتنایت" در اوایل سال ۲۰۱۸ به شهرت بالایی رسید، محبوبیت بلویس افزایش یافت ولی بعد از بازی با یکی از پلیر های تازه کار با نام کاربری rshsey در سال 2020 که تازه به این بازی ورود پیدا کرده بود نینجا نتوانست این بازیکن ماهر ولی تازه کار را شکست دهد و هواداران او ناامید شدن و بلویس سراغ بازی ولورنت رفت و توانست در ان بازی موفق باشد و کاربر rshseyکه با نام روشا شناخته می شود اکنون یکی از بهترین بازیکنان فورتنایت است اما هنوز او مانند نینجا مشهور نشده است.
پیش از خارج شدن از وبسایت توییچ و حرکت به سمت میکسر در تاریخ اول اوت سال ۲۰۱۹، بلوینس بیش از ۱۴ میلیون دنبال کننده داشت توییچ بود.