moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
که در آن n تعداد مولها، R ثابت گازها و xi بیانگر کسر مولی است. مطابق رابطهٔ بالا، آنتروپی ترکیب زمانی بیشینه است که تعداد مول‌ها برابر باشد. همچنین آنتروپی با اضافه شدن عناصر هم افزایش می‌یابد. متعاقباً، محلول‌های جامد این نوع آلیاژها، آنتروپی تشکیل بشدت بالایی دارند. زمانی که دما به قدر کافی بالا باشد و تعداد مول‌ها هم برابر باشد، در معادلهٔ انرژی گیبس حاصل ضرب دما در آنتروپی بر آنتالپی غلبه می‌کند و در نهایت تغییرات انرژی منفی خواهد بود. از طرفی برای ترکیبات بین‌فلزی و سایر ترکیبات معلوم از آنجایی که تنها یک حالت ممکن برای چیدمان اتمی وجود دارد ، آنتروپی تشکیل تقریباً برابر با صفر است. سیستم در این حالت بگونه‌ای تشکیل می‌شود که تغییرات انرژی گیبس بیشتر منفی شود.Otto, F. , Yang, Y. , Bei, H. , & George, E. P. (2013). Relative effects of enthalpy and entropy on the phase stability of equiatomic high-entropy alloys. http://doi.org/10.1016/j.actamat.2013.01.042
نتایج آزمایشگاهی نشان می‌دهد که به‌طور کلی نفوذ در آلیاژهای آنتروپی بالا به‌طور مشخصی آهسته و کندتر از آلیاژهای معمولی است. این آلیاژها از عناصر جایگزینی تشکیل شده‌اند و می‌دانیم که نفوذ از طریق فضاهای خالی یا به عبارتی حفرات بین اتمی صورت می‌گیرد؛ در واقع تمرکز و حرکت حفره‌ها بر سرعت نفوذ تأثیر می‌گذارند:
رابطه بالا بیان می‌دارد که نفوذ به انرژی فعالسازی و دما بر حسب کلوین بستگی دارد و همان‌طور که در معادله مشخص است، افزایش کم انرژی فعالسازی نفوذ را به مقدار قابل توجهی کاهش می‌دهد و در توقف فرایند نفوذ بسیار مؤثر است. با توجه به رابطهٔ بالا، انرژی فعالسازی به آنتالپی تشکیل حفره ها(formula_8) و آنتالپی حرکت این فضاهای خالی وابسته است. در اتم‌های بین‌نشینی، عبارت مربوط به آنتالپی تشکیل حفره‌ها در حدود صفر است چراکه برای نفوذ نیاز به ایجاد حفره نیست؛ بنابراین سد انرژی برای این نفوذ کمتر است و در نتیجه نفوذ به‌طور قابل توجهی بالاتر است.High-entropy alloys: a critical assessment of their founding principles and future prospects | Published online: 11 May 2016 https://doi.org/10.1080/09506608.2016.1180020
مطابق آزمایش‌های گسترده، این آلیاژها سختی و استحکام فشاری بالایی در دمای اتاق و حتی در دماهای بالا دارند و شکل‌پذیری خوبی از خودشان نشان می‌دهند. به‌طور کل آلیاژهای با ساختار FCC استحکام پایین و پلاستیسیتهٔ بالا دارند، ساختارهای BCC اما در مقابل استحکام بالا و پلاستیسیتهٔ پایینی دارند؛ بنابراین ساختار آلیاژ عامل مهمی در خواص آن است.Microstructures and properties of high-entropy alloys
Author links open overlay panelYongZhangaTing TingZuoaZhiTangbMichael C.GaocdKarin A.DahmenePeter K.LiawbZhao PingLua https://doi.org/10.1016/j.pmatsci.2013.10.001Database on the mechanical properties of high entropy alloys and complex concentrated alloys | December 2018 https://doi.org/10.1016/j.dib.2018.11.111Microstructures and properties of high-entropy alloys
Author links open overlay panelYongZhangaTing TingZuoaZhiTangbMichael C.GaocdKarin A.DahmenePeter K.LiawbZhao PingLua https://doi.org/10.1016/j.pmatsci.2013.10.001
کوه‌های مقدس در برخی از ادیان معین از ارکان اصلی دین هستند و در بسیاری از ادیان دیگر جنبهٔ افسانه‌ای دارند. برای بسیاری، نمادین‌ترین جنبه کوه قله است زیرا اعتقاد بر این است که نزدیک‌ترین مکان به بهشت یا دیگر جهان‌های مذهبی است. بسیاری از آیین‌ها دارای سنت‌هایی هستند که محور آن بر کوه‌های مقدس قرار گرفته یا کوه‌هایی را مقدس می‌پندارند (مانند کوه المپ در اساطیر یونان یا مربوط به وقایع معروف هستند (مانند کوه سینا در یهودیت. در بعضی موارد، کوه مقدس کاملاً افسانه‌ای است، مانند هره برزیتی در مزدیسنا. اعتقاد بر این است که کوه کایلاش محل زندگی خدایان هندو شیوا و پارواتی است و در چهار دین هندوئیسم، آیین بودایی، بون (دین) و جین (دین) مقدس قلمداد می‌شود. آتشفشان‌ها، مانند کوه اتنا در ایتالیا نیز مقدس شناخته می‌شدند، در اساطیر روم اعتقاد بر این بود که کوه اتنا خانه وولکان خدای آتش و جنگ رومی بوده‌است.
کوه‌پرستی یکی از قدیمی‌ترین انواع شینتو (دین ملی ژاپن) است. در عهد باستان بسیاری از کوه‌های مهم ژاپن مقدس دانسته می‌شدند. اما امروزه غالب آنان دیگر موضوع خاص پرستش نیستند. هر کوهی که منزلگاه یک کامی باشد به نام ری‌زان یا «کوه روح» یا به نام شین‌تای-سان «کوه بدن» یا «جسم‌الهی» خوانده می‌شود. مشهورترین کوه مقدس ژاپن کوه فوجی است که وقف پرستش همسرِ نینیگی-نو-میکوتو، ایزدبانو کونوهاناساکویا-هیمه، جد اعلای اولین امپراتور ژاپن است.
داروهای ضد بارداری هورمونی () به روش‌های پیشگیری از بارداری اشاره دارد که بر روی دستگاه درون‌ریز عمل می‌کنند.
روش هورمونی اصلی - قرص ضدبارداری - اولین بار به عنوان وسیله‌ای برای جلوگیری از بارداری در سال ۱۹۶۰ به بازار عرضه شد. در دهه‌های پس از آن، بسیاری از روش‌های دیگر نیز توسعه‌یافته‌اند.
پیش‌گیری از بارداری بسیار مؤثر است: زمانی که در برنامه پیش از پیش تعیین‌شده مصرف می‌شود، مصرف‌کنندگان هورمون استروئیدی، میزان بارداری کم‌تر از ۱ درصد در سال را تجربه می‌کنند. استفاده از نرخ بارداری برای اغلب ضد بارداری‌های هورمونی، معمولاً حدود ۰٫۳ درصد یا کم‌تر است. در حال حاضر، روش‌های موجود تنها می‌توانند توسط زنان مورد استفاده قرار گیرند.
دیوولور دیجیتال () یک شرکت ناشر بازی ویدئویی آمریکایی میباشد که در سال 2009 در آستین، تگزاس افتتاح شد. از معروف ترین بازی های این شرکت می توان به سریوس سم، گریس و فال گایز اشاره کرد.
دیکسیون عروق گردنی () یک بیماری عروق گردن و اطراف آن است. این بیماری در سال‌های اخیر بیشتر شناخته شده‌است.
در بسیاری از موارد، سکته مغزی علت تنگی یا انسداد در عروقی است که در گردن وجود دارد و به مغز خون می‌رسانند. در اکثریت موارد نیز علت این تنگی و انسداد اترواسکلروز یا وجود لخته‌هایی است که در «داخل» این عروق تشکیل می‌شود. همان بیماری که در عروق قلب هم اتفاق می‌افتد و همه با آن آشنایی دارند؛ همان بیماری که سیگار، افزایش چربی خون و دیابت در پیدایش آن موثرند. اما دیکسیون عروق گردن بیماری است که از اساس با این مکانیسم تفاوت دارد. در این بیماری تنگی و انسداد در داخل رگ نیست، بلکه علت اصلی نشت خون به میان دو لایه‌ای است که جدار رگ را تشکیل می‌دهند.
عروق بزرگ عموماً از دو لایه تشکیل شده‌اند، مثل لوله دوجداره یی که دوجداره بودن آن مقاومت آن را در برابر صدمات محیطی افزایش می‌دهد. فاصله بین این دو جدار معمولاً یک فاصله مجازی است و در اکثریت افراد این دو جداره را به راحتی نمی‌توان از هم جدا کرد. اما در برخی از افراد چسبندگی بین این دولایه خیلی محکم نیست و اگر سوراخی در لایه داخلی پدید آید خون بین دو جدار نفوذ کرده و آن را «دیسکت» می‌کند. اصطلاح دیسکت زمانی به کار می‌رود که چیزی نسوج بدن را از هم باز کند.
در سالن تشریح دانشکده پزشکی دانشجویان هنگام بررسی جسد قیچی مخصوص خود را به صورت بسته داخل نسج می‌برند و آنجا را باز می‌کنند. این کار باعث شکافته شدن نسج می‌شود. این معنای دقیق «دیسکسیون» است و اصلاً سالن تشریح را به همین خاطر سالن «دیسکسیون» می‌نامند. وقتی خون جدار رگ را دیسکت کرد، یک لخته خون در جدار رگ تشکیل می‌شود که رفته رفته رگ را بسته و باعث سکته مغزی می‌شود.
تا همین اواخر دیسکسیون عروق گردن را تنها به شکل تروماتیک یعنی به دنبال ضربه می‌شناختند، اما در سال‌های اخیر معلوم شده‌است این بیماری بدون ضربه و به طریق اولی بعد از ضربات بسیار خفیف هم ممکن است رخ دهد و نه تنها این بلکه معلوم شده این بیماری بسیار شایع تر از آن چیزی است که تابه حال تصور می‌شد و اگرچه در همه سنین امکان‌پذیر است، اما تا ۲۰ درصد کسانی که در سنین پایین‌تر دچار سکته مغزی می‌شوند مبتلا به این بیماری هستند که آمار بسیار بالا و شگفت‌انگیزی است، چرا که اکثریت کسانی که در سنین پایین‌تر دچار سکته مغزی می‌شوند به دلیل بیماری‌های دریچه یی قلبی است یعنی اینکه اگر کسی در سنین پایین‌تر دچار سکته مغزی شده و هیچ بیماری دریچه یی قلبی هم ندارد احتمال دیسکسیون در او بسیار بالاست. اما این بیماری از جهات چندی واجد اهمیت است؛ اولاً باید گفت تشخیص این بیماری از این رو اهمیت دارد که در مرحله حاد هم درمان‌های ضدانعقادی در این بیماران مؤثر است.
زا از انواع اولیه اصناف تجاری در نظام ارباب‌رعیتی در ژاپن بود.
زاها در اثر همکاری محافظتی بین بازرگانان و پرستشگاه‌ها و و عبادتگاه‌ها رشد کردند. بازرگانان برای محافظت در برابر راهزنی و هوی و هوس‌های سامورایی و دایمیو‌ها (اربابان فئودال) به صورت گروهی سفر و حمل و نقل کالا انجام می‌دادند. آنها همچنین با معابد و زیارتگاه‌ها هماهنگی می‌کردند تا کالاهای خود را در زمین یا سکو در محوطه معبد (یا حرم) بفروشند و خود را تحت حمایت و حفاظت معبد یا حرم قرار دهند؛ بنابراین کلمه «زا»، به معنای صندلی، زمین یا سکو، برای اصناف استفاده می‌شد. این نام ممکن است به عبارت ساده‌تر، از ایده بازرگانان یک صنف یا انجمن که یک صندلی یا سکوی مشترک در بازار دارند به وجود آمده باشد.
شکل اولیه «زا» در قرن یازدهم به وجود آمد که نه تنها از اصناف تجاری، بلکه از اصناف مجریان و سرگرمی‌ها نیز تشکیل شده بود. در اوایل سال ۱۰۹۲ در یاسه نزدیک کیوتو از یک زای هیزم‌شکن نام برده شده‌است که دارای امتیاز هیزم در کیوتو بود. حتی امروزه، مجریان کابوکی و نو (تئاتر) در انجمن‌هایی به نام «زا» حضور دارند (به کابوکی‌زا مراجعه کنید). اصناف بازرگانی زا به عنوان یک نیروی اصلی در قرن ۱۴ ظاهر شدند و در اوایل قرن شانزدهم، هنگامی که سایر اصناف و سازمان‌های تجاری ظهور کردند «زا» را زیر سلطه خود را گرفتند.
توجه به این نکته ضروری است که «زا»، حداقل در اشکال اصلی خود، هرگز به اندازه اصناف قرون وسطی اروپا رسمی و سازمان یافته نبوده‌است.
فقط در دوره موروماچی (۱۳۳۶–۱۴۶۷) بود که «زا» واقعاً در دنیای اقتصادی ژاپن حضور چشمگیری یافت. در این زمان، بسیاری از «زا» ها ظهور کرده بودند، و بزرگتر، سازمان یافته تر، ارتباط بیشتری با معابد و اشراف داشتند. در حالی که بسیاری خود را با معابد و عبادتگاه‌ها مرتبط می‌کردند، بسیاری از اصناف دیگر با خاندان‌های اصیل متحد می‌شدند و در ازای تقسیم سود از آنها محافظت می‌کردند. به عنوان مثال، تولیدکنندگان مخمر کیوتو با زیارتگاه کیتانو تنمانگو مرتبط بودند و کارگزاران نفت صومعه تندای در معبد انریاکو را به عنوان حامی خود داشتند. سازندگان ورق طلا کیوتو خود را تحت حمایت خاندان کونوئه، و ماهی فروشان زیر سایه خاندان سایئونج، یک خاندان قدرتمند و ثروتمند، قرار دادند.
شورش اونین در سال ۱۴۶۷ کشور را در یک دوره هرج و مرج و جنگ قرار داد که دوره سنگوکو نامیده می‌شود، که بیش از ۱۳۰ سال طول می‌کشد. با این حال، «زا» به کار خود ادامه داد و شاید قدرت بیشتری پیدا کرد زیرا توانایی سفر ایمن و حمل و نقل کالا در سراسر کشور به‌طور فزاینده ای محدود شده بود.
در اواخر قرن شانزدهم، صد سال پس از دوره سنگوکو، اودا نوبوناگا فرماندهی کشور را بر عهده گرفت و بازارها و اصناف «آزاد» را ایجاد کرد که به ترتیب با نام‌های راکویچی (楽 市) و راکوزا (楽 座) شناخته می‌شوند. اینها ضربه شدیدی به قدرت و نفوذ «زا» قدیمی و انحصار آن وارد کردند، اما جای آنها را نگرفتند. در این زمان نیز چندین نوع انجمن تجاری دیگر به وجود آمد. اگرچه می‌توان ادعا کرد که آنها جایگزین «زا» شده‌اند، اما به نظر می‌رسد که این تغییر کمی تدریجی و ارگانیک بوده و می‌توان گفت که «زا» به وجود خود ادامه داد، فقط در اشکال جدید و با نام‌های جدید. یکی از انواع جدید این سازمان، ناکاما (仲 間) یا کابوناکاما (株 仲 間) بود که توسط شوگون مجاز شناخته می‌شد.
در پایان دوره ادو، اصناف با اشکال مختلف، درجه قابل توجهی از مشروعیت و قدرت را بدست آورده بودند. در ازای مجوزهای انحصاری و حمایت‌های دولتی، اصناف بخشی از سود را با دولت تقسیم کردند. «زا» با به‌کارگیری یک سیستم کاملاً متمرکز، تا دهه ۱۷۲۰، ۹۰٪ فرآوری ابریشم کشور را به کیوتو می‌آورد. این تمرکز انحصار صنعت را بسیار آسانتر کرد و ثروت قابل توجهی را برای دولت کیوتو و اعضای بازرگان سازمان‌های مختلف تجاری به ارمغان آورد.
کابوناکاما ، در دوره ادو در ژاپن اصناف بازرگان بودند که از انجمن‌های بازرگانان اصلی موسوم به ناکاما توسعه پیدا کرده بودند. شوگون مدیریت تجارت مربوط به خود را به کابوناکاما سپرده بود و به آنها اجازه داده شد که از انحصار در زمینه‌های خاص خود برخوردار شوند. کابوناکاما و زا (اصناف) از انواع اولیه اصناف تجارت در فئودالی ژاپن بودند.
برخی از کابوناکاماها، معروف به گومن-کابو، حتی مجاز به تعیین قیمت و مدیریت عملیات سایر ناکاما‌ها بودند. گرچه شوگون در ابتدا با انحصارها مخالف بود، اما سرانجام تسلیم تعداد روزافزون و تشکل‌های صنفی بازرگانان شد و تصمیم گرفتند با صدور مجوز رسمی آنها را کنترل کنند.
در سال ۱۷۲۱، دولت شروع به اجازه دادن به ناکاما کرد که به کابوناکاما بدل شود («کابو» به سهام اشاره دارد، اگرچه اینها خود قابل تجارت نبودند) و دولت نظارت بر سازمان و تجارت را در زمینه‌های معینی انجام داد. هدف تشویق همکاری بود، نه رقابت و همیشه تلاش برای دستیابی به هدف پیشرفت اقتصاد مد نظر بود. در بازه زمانی اواسط تا اواخر قرن ۱۸، شوگون اصناف را دوباره سازماندهی کرد و حق انحصار رسمی بیشتری به کابوناکاما اعطا کرد.
این سازه در اصل برای جایگزینی اصناف قدیمی معروف به زا (اصناف) ساخته شده بود و تا سال ۱۷۸۵، بیش از یکصد کابوناکاما در اوساکا وجود داشت، از جمله تعدادی که امتیازات ویژه ای از طرف شوگون به آنها داده شده بود، اما در عوض مالیات زیادی نیز دریافت می‌شد بعضی از اینها گروه‌هایی بودند که به آنها اختیار داده شده بود و تجارت فلزات گرانبها، آهن و مس را در اختیار داشتند.
در دهه ۱۸۴۰، روجو میزونو تاداکونی برای مقابله با انحصارها سعی در از بین بردن کابوناکاما داشت، اما بازرگانان اوساکا (و دیگران) به شدت در برابر این اصلاحات و بسیاری از اصلاحات دیگر مقاومت کردند) به حدی که او مجبور شد تلاش خود را کنار بگذارد. کابوناکاما در سال ۱۸۷۰ با مدرنیزه شدن اقتصاد و ظهور اشکال جدیدی از انجمن‌های تجاری منحل شد.
لوران بینه (زاده ۱۱ ژوئیه ۱۹۷۲) نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
لوران بینه در سال ١٩٧٢ در شهر پاریس به دنیا آمد. پدرش مورخی فرانسوی و مادرش معلم بود. او در رشته ادبیات فارغ‌التحصیل شده است و علاوه بر نویسندگی، در دانشگاه‌های مختلف زبان فرانسوی تدریس می‌کند.
اویاماتسومی در اساطیر ژاپن خدای کوه و برادر بزرگتر آماتراسو و سوسانو (خدا) است. دیگر نام‌های او عبارتند از: واتاشی نو اوکامی (= 和多志大神) و ساکاتوکه (= 酒解神).
در کامیئومی (داستان تولد خدایان) بر اساس کوجیکی، اویاماتسومی فرزند ایزاناگی و ایزانامی بود. پس از آن او با خواهرش کایا-نو-هیمه (鹿 屋 野 比 売 神)، همچنین به عنوان «نو-زوچی» (野 椎 神) شناخته می‌شود، ازدواج کرد، از به هم پیوستن آنان، هشت خدای زیر متولد شدند:
کونوهاناساکویا-هیمه، ساکویا-هیمه، سِنگِن ، در اساطیر ژاپن شاهدخت شکوفه گیلاس و نماد زندگی لطیف روی زمین و دختر خدای کوه اویاماتسومی است. او را اغلب تجسم زندگی ژاپنی می‌دانند، خصوصاً که نماد او، ساکورا) (شکوفه گیلاس) است. کونوهاناساکویا-هیمه همچنین الهه (ایزدبانو) کوه فوجی و همه آتشفشان‌هاست. ساکویا-هیمه همسر خدای نینیگی-نو-میکوتو است. همسرش او را در ساحل دریا ملاقات کرد و آنها عاشق یکدیگر شدند. نینیگی او را از اویاماتسومی، پدر ساکویا-هیمه خواستگاری کرد. پدرش در عوض دختر بزرگتر خود، ایوا-ناگا-هیمه را برای ازدواج به او پیشنهاد کرد، اما نینیگی قلب خود را به ساکویا-هیمه بسته بود و قبول نکرد. سرانجام پدر ساکویا هیمه با اکراه با ازدواج دختر کوچکترش موافقت کرد و نینیگی-نو-میکوتو با ساکویا هیمه ازدواج کردند. از آنجا که نینیگی از ازدواج با ایوا-ناگا، شاهزاده خانم صخره‌ها امتناع ورزیده بود، گفته می‌شود که زندگی انسان‌ها مانند شکوفه‌های ساکورا، کوتاه و زودگذر است، به جای اینکه مانند سنگ ماندگار باشند.
ساکویا-هیمه فقط در یک شب باردار شد و باعث سوءظن در نینیگی-نو-میکوتو شد. او فکر کرد که شاید این فرزند کامی دیگری باشد. ساکویا هیمه از اتهام شوهرش عصبانی شد و وارد کلبه ای بدون در شد و سپس آن را آتش زد و اعلام کرد که اگر این بچه واقعاً از فرزندان نینیگی باشد، بچه صدمه ای نخواهد دید. در داخل کلبه، ساکویا-هیمه دارای سه پسر به نام‌های هودری، هوسوسری و هوری (کامی) شد.
زیارتگاه‌های شینتو در کوه فوجی برای ساکویا-هیمه ساخته شده‌است. اعتقاد بر این است که او کوه فوجی را از فوران بازمی‌دارد، اما مکان‌های مقدس او در کیریشیما بارها توسط فوران آتشفشان تخریب شده‌است. او همچنین به دلیل قظع کردن کوه یاتسوداتاکه مشهور است، زیرا این کوه از کوه فوجی بالاتر بود.
همسر ساکویا-هیمه، نینیگی-نو-میکوتو همچنین جد اعلای امپراتور ژاپن نیز دانسته می‌شود.
کوه یاتسوداتاکه یک رشته کوه آتشفشانی در مرز بین استان ناگانو و استان یاماناشی در جزیره هونشو در ژاپن است.
ه ه ح ه ، یا هایدریش، هوش و حواس هیملر رمانی است از لوران بینه نویسنده فرانسوی که در سال ۲۰۱۰ در انتشارات گراسه منتشر شد. این اثر که نخستین رمان نویسنده است، در همان سال برنده جایزه گنکور رمان اول شد.
این رمان تاریخی روایتی است از عملیات انتروپوید که طی آن دو چترباز چک و اسلواک راینهارد هایدریش را در پراگ ترور کردند. هایدریش ژنرالی آلمانی و از فرماندهان ارشد اس اس، گردان حفاظتی آلمان نازی به شمار می‌آمد. او که معمار اصلی هولوکاست بود، بلندپایه ترین مقام حکومت نازی است که در جنگ جهانی دوم ترور شده است.
این رمان از زمان انتشار تاکنون چندین جایزه ادبی فرانسوی، انگلیسی و هلندی را برای نویسنده به ارمغان آورده است و نیز به بیش از چهل زبان از جمله فارسی ترجمه شده است.
ماریو بارگاس یوسا‌، برنده جایزه نوبل ادبیات، در مطلبی که در روزنامه ال پائیس منتشر کرد رمان "ه ه ح ه" را ستود و به خوانندگان توصیه کرد تا آن را بخوانند. او درباره این اثر گفته است که پس از سه دهه، «یک رمان فرانسوی بسیار عالی» خوانده استhttp://www.ibna.ir/fa/book/295877/رمان-ه-ح-برنده-جایزه-اول-گنکور-2010-ایران-رسید.
نویسندگانی چون مارتین آمیسhttps://www.theguardian.com/books/2012/apr/27/laurent-binet-hhhh-interview و برت ایستون الیسhttps://www.cnews.fr/culture/2019-09-23/bret-easton-ellis-lepoque-est-la-police-de-la-morale-882050?amp نیز از این کتاب ستایش کرده‌اند.
فلج تاد در برخی از افراد مبتلا به صرع اتفاق می‌افتد. این وضعیت پس از حملهٔ تشنجی باعث می‌شود فرد دچار مشکلاتی همانند بی‌حسی در کل یا قسمتی از بدن، ناتوانی در گفتار، ناتوانی در دید و عدم حرکت کل یا بخشی از بدن فرد بیمار به ویژه دست و پا شود .صرع نوعی بیماری است که باعث ایجاد فعالیت الکتریکی در مغز شده و می‌تواند برای مدت کوتاهی عملکرد آن را متوقف سازد. هیچ دلیل مشخصی برای فلج تاد وجود ندارد و علائم آن با توجه به بخشی از مغز که تحت تأثیر قرار می‌گیرد، متفاوت خواهد بود.
فلج تاد اکثراً در افراد مبتلا به صرع و پس از تشنج و حملات عصبی ناشی از صرع رخ می‌دهد. اما گاهی در افرادی که به بیماری صرع مبتلا نیستند هم رخ می‌دهد که در این صورت یا به دلیل ضربات وارد شده به مغز است یا دلایل نا مشخصی دارد.
هنوز علت مشخصی برای فلج تاد یافت نشده اما گفته می‌شود فلج تاد نوعی بهبودی پس از تشنج و حملات عصبی است که باعث می‌شود بدن خود را به حالت اولیه بازگرداند. به همین دلیل به آن فلج بهبود دهنده هم گفته می‌شود.
این حمله معمولاً فرد را دچار مشکلاتی مانند: بی‌حسی در کل یا قسمتی از بدن، ناتوانی در گفتار، ناتوانی در دید و عدم حرکت کل یا بخشی از بدن فرد بیمار به ویژه دست و پا شود. فلج تاد به‌طور معمول در یک طرف بدن تأثیر گذاشته و موجب ضعف و از دست دادن حس می‌شود، همچنین ممکن است گفتار فرد را نیز با مشکل مواجه سازد. سکته مغزی هم تمام این علائم را دارا می‌باشد، از این رو می‌توانند با هم اشتباه گرفته شوند اما درمان آن‌ها کاملاً متفاوت می‌باشد. سکته مغزی یک وضعیت پزشکی بوده که نیاز به مراقبت اورژانسی دارد. این وضعیت برای بهبودی به زمان نیاز داشته و بسیاری از افراد مبتلا به آن نیاز به توانبخشی دارند. توانبخشی ممکن است به آن‌ها کمک کند تا به زندگی عادی خود برگردند. در مقابل، فلج تاد پس از مدت زمان نسبتاً کوتاهی از بین رفته و معمولاً اثر ماندگاری ندارد. این بیماری به صرع مرتبط است، وضعیتی که در بیشتر موارد قابل مدیریت است.
فلج تاد معمولاً بین نیم تا ۳۶ ساعت طول می‌کشد. میانگین زمان آن ۱۵ ساعت است. بعد از گذشت زمان آن فردی که دچار این مشکل شده به‌طور کامل به حالت اولیه خود بازمی‌گردد.
در حال حاضر هیچ درمانی برای فلج تاد وجود ندارد، با این حال ، کنترل تشنج‌های فرد، تعداد دفعات ایجاد فلج تاد را کاهش خواهد داد. درمان صرع به از بین بردن یا کاهش تشنج بستگی دارد. داروهایی که میزان مواد شیمیایی موجود در مغز را تغییر می‌دهند، در حدود ۷۰ درصد به افرادی که در معرض تشنج قرار دارند، کمک خواهند کرد. برخی از افراد مبتلا به صرع می‌توانند پیش از بروز تشنج با علائمی مانند بی خوابی متوجه آن شوند و بدین صورت از تشنج جلوگیری نمایند. برخی از افراد نیز ممکن است قادر به تشخیص زمان تشنج نباشند. از علائم این اخطار می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
اگر فرد مبتلا به صرع احساس کند که زمان تشنج نزدیک است، باید سعی کند موقعیت خود را به جایی برساند که در معرض آسیب نباشد. در صورت ابتلا به این بیماری، افراد باید به دنبال درمان پزشکی باشند.
آتوشی آتوشی بالاپوش سنتی مردم بومی آینو است که در شمال ژاپن زندگی می‌کنند. در موزهٔ ملی توکیو مجموعه ای از بالاپوش‌های آتوشی وجود دارد که در قرن نوزدهم میلادی گردآوری شده‌اند. قوم آینو در گذشته در یک محدودهٔ جغرافیایی گسترده از هوکایدو تا مناطق شرق دور روسیه به داد و ستد مشغول بودند و فرهنگ منحصر بفرد و متفاوتی را بنیان‌گذاری کرده‌اند. بالاپوش آتوشی که هم بعنوان پوشاک روزمره و هم برای مناسبتهای خاص پوشیده می‌شد تا به امروز نیز نشانه‌های فرهنگ قوم آینو را با خود به همراه دارد. پارچهٔ این بالاپوش از الیاف درخت تهیه می‌شود. شکل بالاپوش به کیمونوی ژاپنی شباهت دارد اما گلدوزی‌های روان با طرح‌های آینو بر روی حاشیه‌های آبی تیره رنگ این بالاپوش، منظرهٔ چشم‌گیری را ایجاد می‌کند. کار نخ‌ریسی، بافت پارچه و گلدوزی این بالاپوش‌ها را بیشتر زنان انجام می‌دادند. امروزه احساس تعهد نسبت به حفظ فرهنگ آینو بار دیگر در حال قدرت گرفتن است و زنان، هنوز بالاپوش آتوشی را به شیوهٔ سنتی درست می‌کنند.
بلانکا پادیلا زادهٔ ۷ ژانویهٔ ۱۹۹۵ مُدل اهل اسپانیا است. او پیش‌تر چهرهٔ برند دولچه گابانا بوده از سال ۲۰۱۷ چهرهٔ محصولات ژیوانشی است.
پادیلا در سال ۲۰۱۳ و زمانی که در حال تردد در یکی از ایستگاه‌های متروی مادرید بود توسط یک استعدادیاب مدلینگ به‌نام ایگناسیو آیزا کشف شد. او در سال ۲۰۱۴ یکی از فرشتگان ویکتوریا سیکرت بود و همان سال برندهٔ جایزهٔ لورئال در هفتهٔ مُد مادرید شد.
در سال ۲۰۱۵ برای اولین‌بار تصویر پادیلا روی جلد مجلهٔ وُگ اسپانیا چاپ شد. این اتفاق از این جنبه حائز اهمیت بود که در آن زمان از آخرین مرتبه که تصویر یک مدل اسپانیایی روی جلد وُگ چاپ شده‌بود ۹ سال می‌گذشت.
پادیلا معتقد است تأثیر شبکه‌های اجتماعی بر صنعت مدلینگ از کنترل خارج شده‌است. به عقیدهٔ او مدل‌هایی هستند که فقط به دلیل تعداد فالوور زیاد، توسط آژانس‌ها استخدام می‌شوند حال‌آنکه مُدل‌های معتبرتر (که ممکن است از برخی از چهره‌های مطرح این صنعت هم برتر باشند) به دلیل غایب بودن در شبکه‌های اجتماعی بسیاری فرصت‌های شغلی را از دست می‌دهند.
f2c برنامه ای برای تبدیل Fortran 77 به کد C است که در آزمایشگاه های بل توسعه یافته است. برنامه مستقل f2c بر اساس هسته اولین کامپایلر Fortran 77 کامل اجرا شد، برنامه "f77" توسط فلدمن و وینبرگر. از آنجا که کامپایلر f77 برای تکمیل مرحله نهایی کامپایلر خود به زبان C نوشته شده بود و به انتهای کامپایلر C متکی بود، آن و مشتقات آن مانند f2c بسیار قابل حمل تر از کامپایلرهایی هستند که مستقیماً کد ماشین تولید می کنند.
برنامه f2c به عنوان یک نرم‌افزار رایگان منتشر شد و متعاقباً به یکی از رایج ترین ابزارها برای گردآوری کد Fortran در بسیاری از سیستم هایی که کامپایلرهای بومی Fortran در دسترس نبوده یا گران بودند تبدیل شد. چندین کتابخانه بزرگ Fortran، مانند LAPACK، از طریق تبدیل با f2c به عنوان کتابخانه C در دسترس قرار گرفت. برنامه f2c همچنین در توسعه کامپایلر GNU g77 که از نسخه اصلاح شده کتابخانه های زمان اجرا f2c استفاده می کند، تأثیرگذار بود.
نانوک یک کامپایلر وب سایت مبتنی بر روبی است که اچ‌تی‌ام‌ال ثابت ایجاد می‌کند. این برنامه از کامپایل کردن از زبانهای مختلف نشانه گذاری، از جمله مارک‌داون، تسکتایل و اچ‌ای‌ام‌ال پشتیبانی می‌کند. این می‌تواند صفحاتی را با ظاهر و احساس سازگار تولید و تنظیم کند. نانوک یک سیستم مدیریت محتوا نیست، اما تا حدودی مانند یک سیستم عمل می‌کند.
در مقایسه با سایر ژنراتورهای سایت استاتیک، نانوک دارای معماری مدولار است.
اگرچه نانوک گاهی به عنوان یک سیستم مدیریت محتوا (CMS) عمل می‌کند، تفاوت‌های بسیاری وجود دارد.
تاریخ فلسطین مطالعه گذشته در منطقه فلسطین است که به عنوان منطقه‌ای جغرافیایی بین دریای مدیترانه و رود اردن (جایی که امروز اسرائیل و فلسطین در آن هستند) و سرزمین‌های مختلف مجاور واقع در یک نقطه استراتژیک بین اروپا، آسیا و آفریقا و زادگاه یهودیت و مسیحیت تعریف شده‌است.van Seters, John (1997), "Abraham in History and Tradition" (Yale University Press) منطقه دارای سابقه پر آشوب به عنوان یک چهار راه برای ادیان، فرهنگ، تجارت، و سیاست است. فلسطین توسط چندین پادشاهی مستقل و قدرت‌های بزرگ، از جمله مصر باستان، ایران، اسکندر مقدونی و جانشینان وی، امپراتوری روم، چندین سلسله از حکومت مسلمان و صلیبی‌ها کنترل شده‌است.
در دوران مدرن، منطقه تحت سلطه امپراتوری عثمانی، سپس پادشاهی متحده بود. از سال ۱۹۴۸، فلسطین کرانه باختری و نوار غزه تقسیم شده‌است. اصطلاحات دیگر تقریباً برای همان منطقه جغرافیایی شامل کنعان، سرزمین اسرائیل و سرزمین مقدس است.
اولین بقایای انسان در فلسطین در عبیدیه حدود ۳ کیلومتری جنوب دریای جلیل (دریاچه طبریه)، در دره ریفت اردن یافت شد. قدمت بقایای این اثر مربوط به سال‌های پلیستوسن است. ۱٫۵ میلیون سال پیش آثاری از مهاجرت اولیه انسان راست‌قامت به آفریقا بوده‌است که در این سایت تیشه مشتی از نوع آشولی را به همراه داشت.Galilee, Sea of. (2007). In Encyclopædia Britannica. Retrieved August 12, 2007, from Encyclopædia Britannica Online
پادشاهی نوین مصر دوره‌ای تاریخی از مصر باستان میان سده‌های ۱۶ تا ۱۱ پیش از میلاد مسیح است که دودمان‌های پادشاهی هجدهم، نوزدهم، و بیستم این کشور را پوشش می‌دهد. پادشاهی نوین پس از دوره موسوم به «دوره میانی دوم» مستقر شد و نابودیش نیز همراه با آمدن دوره سوم میانی بود. این هنگام از تاریخ مصر شاهد بیشترین ثروت و اوج قدرت شاهنشاهی باستانی مصر بود.
فلسطینی‌های باستان قومی بودند که در زمان ورود قوم اسرائیلی باستان به منطقه در کرانهٔ جنوبی کنعان می‌زیستند. به زیستگاه این قوم فلسطین یا فلسطینیه گفته می‌شود. ریشه، اصلی این قوم مورد مناقشه است ولی شواهد تازهٔ باستان‌شناسی گویای تماس فرهنگی اولیهٔ ایشان با تمدن میسنی یونان است. با اینکه فلسطینی‌ها زبان و فرهنگ کنعانی‌ها را پذیرفتند ولی برای برخی از واژه‌های فلسطینی ریشه هندواروپایی پیشنهاد شده‌است.
کنعان منطقه‌ای باستانی در جنوب سوریه است که حدوداً از دویست سال پیش از میلاد به منطقهٔ فلسطین تعمیم داده‌است و امروزه فلسطین، اسرائیل، لبنان، اردن و سوریه بخشی از آن را در خاک خود دارند. این منطقه در دورهٔ عمارنه در پایان عصر برنز اهمیت ویژه‌ای داشته چرا که محل پیوند روابط امپراتوری‌های باستانی مصر، هیتی و آشور بوده‌است. نام این منطقه در نوشته‌های مربوط به هزارهٔ چهارم پیش از میلاد آمده‌است و بعدها در نامه‌های عمارنه به صورت "کیناحو" (Kinaḫḫu) ذکر می‌شود. این در حالی است که منابع پادشاهی نوین مصر به عملیات نظامی متعدد در "کا-نا-نا" (Ka-na-na) اشاره می‌کنند.
به دنبال فتح بابل توسط کوروش بزرگ در سال ۵۳۹ قبل از میلاد فلسطین تحت حاکمیت پارسیان قرار گرفت. کوروش و جانشینان وی حدود ۸۰ سال سیاست بازگشت به کشور را حفظ کردند و به افرادی که قبلاً اخراج شده بودند اجازه بازگشت به فلسطین را می‌دادند.
یکی از استان‌ها در امپراتوری روم، بین سال‌های ۱۳۵ و ۳۹۰ بود. این استان از ادغام سوریهٔ روم و یهودیهٔ روم و درپی شکست شورش بارکوخبا در ۱۳۵ میلادی توسط هادریانوس تشکیل شد. مدتی کوتاه پس از ۱۹۳ مناطق شمالی منقسم شدند به طوری که سوریه کوئله (Syria Coele) در شمال و فونیسه (Phoenice) در جنوب تأسیس شدند و استان سوریه فلسطین به یهودیه تقلیل یافت.
خلافت ابوبکر با دو بحران سرپیچی گروهی از مسلمانان از پرداخت زکات و پیامبران نو ظهور همراه بود که ابوبکر با این دو گروه وارد جنگ‌هایی به نام جنگ‌های ارتداد گشت. پس از تسلط بر شبه جزیره عربستان، مسلمانان وارد جنگ با ساسانیان و بیزانس شدند و توانستند در جبههٔ عراق بر سرزمین‌های غربی فرات از جمله حیره، الانبار دومه جندل در جبههٔ شام بر بخش جنوبی سوریه و فلسطین چیره شوند.
خلافت فاطمی در سال ۹۰۹م در شمال آفریقا بنیان نهاده شد و به زودی به سیسیل، مصر، فلسطین و سوریه گسترش یافت و در دوران حکومت هشتمین خلیفهٔ فاطمی، المستنصربالله (وفات ۱۰۹۴م) به اوج قدرت خود رسید. در طول این دورهٔ حدوداً دو قرنی، فاطمیان یک حکومت مرفّه همراه با شادابی عقلانی، اقتصادی و فرهنگی قابل ملاحظه‌ای را پدیدآوردند.
مردی خوب در آفریقا فیلمی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی بروس برسفورد است. در این فیلم بازیگرانی همچون کالین فریلز، جوآن ولی، شان کانری، جان لیسگو، لوئیس گوست، جونیور، دایانا ریگ و مینارد ازیاشی ایفای نقش کرده‌اند.
کامیئومی در اساطیر ژاپن داستان تولد خدایان است که پس از ایجاد ژاپن (کونیئومی) اتفاق می‌افتد؛ و به تولد فرزندان کامی (الهی) ایزاناگی و ایزانامی ارتباط دارد. طبق کوجیکی، خدایان مختلفی از رابطه بین ایزاناگی و ایزانامی متولد شدند تا اینکه خدای آتشین، کاگوتسوچی، هنگام تولد، دستگاه تناسلی ایزانامی را سوزاند و او را به شدت زخمی کرد. ایزاناگی که شاهد مرگ همسر محبوبش بود شمشیری ده- تکه‌ای را برداشت و فرزندش کاگوتسوچی را کشت. تعدادی از خدایان از خون و بقایای کاگوتسوچی متولد شدند. پس از آن، ایزاناگی به سرزمین یومی (دنیای مردگان) رفت تا ایزانامی را پیدا کند، اما وقتی او را پیدا کرد، او به یک جسد پوسیده تبدیل شده بود و از قسمت‌های بدن او خدایان دیگر برخاسته بودند، و باعث پرواز ایزاناگی به دنیای زندگان شد. سپس ایزاناگی پاکسازی آیینی میوزوگی را انجام داد که از طریق آن خدایان بیشتری متولد شدند. آخرین آنها سه خدای مهم شینتو هستند: آماتراسو، الهه خورشید، تسوکویومی، خدای ماه؛ و سوسانو (خدا)، خدای دریا بودند.
ایزاناگی و ایزانامی پس از ایجاد هشت جزیره بزرگ (اویاشیما) و سایر جزایر در زمان ایجاد ژاپن ، تصمیم گرفتند خدایان دیگری به دنیا آورند ، از جمله خدایان خانگی ، [خدایان باد] ، درختان و مراتع ، همه خود به خود متولد شدند.
بعد از درد و رنج، ایزانامی مادر کاگوتسوچی می‌میرد. در آن زمان ایزاناگی برای مرگ او عزادار شد و ناله سر داد. از اشک‌های او، خدای زن (泣 沢 女神 ناکیساوامه) متولد شد. متعاقباً ایزاناگی، ایزانامی را در کوه هیبا (شیمانه) به خاک سپرد. غم و اندوه او به خشم تبدیل شد و تصمیم گرفت با یک شمشیر ده تکه‌ای به نام آمه-نو-اوهاباری / آمه-نو-وهاباری (天 之 尾羽 張، همچنین معروف به ایتسو-نو-وهاباری) کاگوتسوچی را بکشد. از خون کاگوتسوچی خدایان دیگری ظهور کردند.
ایزاناگی سپس تصمیم گرفت که ایزانامی را بازگرداند و به یومی نو-کونی، جهان زیرین رفت. با عبور از دروازه‌های آن جهان، او با ایزانامی روبرو شد و به او گفت:
کشورهایی که من و شما ایجاد کرده‌ایم هنوز تکمیل نشده‌اند. بگذارید برگردیم!
ایزانامی پاسخ داد:
حیف که شما قبلاً نیامده‌اید، زیرا من در کشور یومی غذا خورده‌ام! (با خوردن غذا در سرزمین یومی، ساکن یومی در آن سرزمین گیر می‌کند. این مفهوم "یوموتسو هه گوی (黄泉 戸 喫)" نامیده می‌شود) با این حال، من با خدایان یومی مشورت خواهم کرد. تو تحت هیچ شرایطی نمی‌توانی به من نگاه کنی!
با گفتن این حرف، ایزانامی وارد کاخ خدایان سرزمین یومی شد. با این حال، زمان گذشت و او دیگر برنگشت و ایزاناگی ناامید شد. ایزانامی شانه‌اش را (که موی بلندش را بدان می‌بست) برداشت و چون مشعل به کار برد؛ و تصمیم گرفت وارد دنیای مردگان شود. او موفق به یافتن ایزانامی شد اما از دیدن اینکه او زیبایی خود را از دست داده و به یک جسد پوسیده و پوشیده از طلسم تبدیل شده بود متعجب شد. دیده شدن به این حالت، باعث شرمندگی و خشم ایزانامی شد. ایزانامی در پی ایزاناگی افتاد تا او را بکشد، ولی موفق نشد. آنگاه قول داد که روزانه هزار نفر از مردم ایزاناگی را بکشد. ایزاناگی نیز در جواب پیمان بست که روزانه هزار و پانصد نفر را به دنیا خواهد آورد.
تاریخ دولت فلسطین توصیف ایجاد و تکامل دولت فلسطین در کرانه باختری و نوار غزه است.
در قیمومت بریتانیا بر فلسطین، برنامه‌های زیادی برای تقسیم فلسطین بدون توافق همه طرفها ارائه شد. در سال ۱۹۴۷، طرح تقسیم سازمان ملل برای فلسطین به رای گذاشته شد که جنگ عرب‌ها و اسرائیل را به راه انداخت و در سال ۱۹۴۸، با پایان یافتن این حکم، منجر به تأسیس کشور اسرائیل در بخشی از فلسطین شد. قبل از اینکه هر دو سرزمین در جنگ شش‌روزه ۱۹۶۷ توسط اسرائیل اشغال شود، نوار غزه تحت اشغال مصر و کرانه باختری توسط اردن اداره می‌شد. از آن زمان پیشنهادهایی برای تأسیس کشور فلسطین ارائه شده‌است. برای مثال، در سال ۱۹۶۹، سازمان آزادیبخش فلسطین پیشنهاد ایجاد یک کشور دو ملیتی را در کل قلمرو ارائه داد. این پیشنهاد توسط اسرائیل رد شد، زیرا این امر به منزله انحلال دولت اسرائیل بود. اساس پیشنهادهای فعلی دستیابی به راه حل دو کشور در بخشی از کل فلسطین یا نوار غزه و کرانه باختری از جمله بیت‌المقدس شرقی است که از سال ۱۹۶۷ توسط اسرائیل اشغال شده‌است.
در انحلال امپراتوری عثمانی به دنبال جنگ جهانی اول، کشورهای پیروز اروپا طبق معاملات انجام شده با سایر طرف‌های ذی‌نفع، بسیاری از مناطق تشکیل دهنده آن را به موجب اتحادیه ملل به کشورهای تازه ایجاد شده تقسیم کردند.Boundaries Delimitation: Palestine and Trans-Jordan, Yitzhak Gil-Har, Middle Eastern Studies, Vol. 36, No. 1 (Jan. , 2000), pp. 68-81: "Palestine and Transjordan emerged as states; This was in consequence of British War commitments to its allies during the First World War. در خاورمیانه، سوریه (از جمله لبنان مسیحی خودمختار عثمانی و مناطق اطراف آن که به جمهوری لبنان تبدیل شد) تحت کنترل فرانسه درآمد، در حالی که بین‌النهرین و فلسطین به انگلیس‌ها اختصاص یافتند.
اکثر این کشورها در طی سه دهه بعد بدون مشکل زیادی به استقلال دست یافتند، اگرچه در برخی رژیم‌ها، میراث استعمار با اعطای حقوق انحصاری بازار / تولید نفت و نگهداری نیروها برای دفاع از آن ادامه یافت. با این حال، پرونده فلسطین همچنان مشکل ساز بود.
ناسیونالیسم عربی پس از جنگ جهانی دوم احتمالاً با الگو گرفتن از ناسیونالیسم اروپایی در حال افزایش بود. اعتقادات پان عربیستی خواستار ایجاد یک کشور سکولار واحد برای همه اعراب بود.
فلسطین تحت سرپرستی بریتانیا یک نهاد ژئوپلیتیک بود که در سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۸ در منطقه فلسطین و به عنوان بخشی از تقسیم‌بندی امپراتوری عثمانی پس از جنگ جهانی اول و به سرپرستی امپراتوری بریتانیا تشکیل شد.
در جریان جنگ جهانی اول، در شرایطی که اعراب علیه عثمانی شورش کرده بودند، نیروهای اعزامی مصری تحت فرمان امپراتوری بریتانیا تحت فرمان فرمانده ادموند آلبمی، در جریان کمپین سینا و فلسطین، موفق شدند ترک‌ها را از شام بیرون کنند. بریتانیا با مکاتبات مک ماهون-حسین موافقت کرد و اعلام کرد استقلال اعراب را به شرطی که ضد عثمانی‌ها قیام کنند، ارج می‌نهد. اما دو طرف تفسیر متفاوتی از توافق داشتند و در نهایت بریتانیا و فرانسه، کل منطقه را طبق توافق‌نامه سایکس–پیکو بین خود تقسیم کردند که این برای اعراب به منزلهٔ خیانت بود. مشکل دیگری که قضیه را از این نیز پیچیده‌تر می‌کرد، بیانیه بالفور بود که به یهودی‌ها قول می‌داد که بریتانیا از آنان برای فراهم کردن خانه‌ای ملی برای خود پشتیبانی کند.
در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷ میلادی، سازمان ملل متحد، طرح تقسیم سرزمین فلسطین به دو کشور اسرائیل و فلسطین و اداره شهر بیت‌المقدس («اورشلیم» نزد اسرائیل و «قدس» نزد فلسطین)، به صورت بین‌المللی را تصویب کرد. از تاریخ ۳۰ نوامبر ۱۹۴۷ تا ۱۴ مه ۱۹۴۸ میان شبه‌نظامیان یهودی و فلسطینی، نبردهای خونینی درگرفت. نهایتاً در ۱۴ مه ۱۹۴۸ هم‌زمان با پایان قیومیت بریتانیا بر فلسطین، اسرائیل با صدور منشور استقلال، اعلام موجودیت کرد. یک روز پس از اعلام استقلال، همسایگان عرب برای دفاع از مردم فلسطین به‌طور هم‌زمان به اسرائیل حمله کردند که متحمل شکست شدند. از آن پس، مجموعه‌ای از درگیری‌های نظامی بین نیروهای اسرائیلی و کشورهای عرب رخ داده که جنگ ۱۹۴۸، جنگ ۱۹۵۶، جنگ شش‌روزه ۱۹۶۷ و جنگ یوم کیپور ۱۹۷۳ مهم‌ترین آن‌ها بوده‌اند.
این جنگ با حمله هوایی ناگهانی اسرائیل به پایگاه‌های هوایی مصر در ۵ ژوئن ۱۹۶۷ آغاز شد و اسرائیل طی ۶ روز موفق شد تا نوار غزه و صحرای سینا را از کنترل مصر، شرق اورشلیم و کرانه باختری رود اردن را از کنترل اردن و بلندی‌های جولان را از کنترل سوریه خارج کند. کشورهای عربی همچون عراق، عربستان سعودی، تونس، سودان، مراکش، الجزایر، لیبی و کویت نیز به اسرائیل اعلام جنگ داده و با اعزام نیروهای کمکی به یاری اردن، مصر و سوریه شتافتند. نتایج این جنگ در ساخت ژئوپلتیک منطقه تأثیرگذار بوده‌است.
یک اعلامیه است که شاعر فلسطینی محمود درویش آن را نوشت و یاسر عرفات در ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸ آن را اعلام کرد. قبلاً شورای ملی فلسطین (بدنه قانون‌گذاری سازمان آزادی‌بخش فلسطین) آن را با ۲۵۳ رای موافق، ۴۶ رای مخالف و ۱۰ رای ممتنع تصویب کرده بود.Dan Cohn-Sherbok,"The Palestinian State: A Jewish Justification," Impress Books, 2012 p.105. این بیانیه در پایان جلسه ۱۹ شورای ملی فلسطین همراه با تشویق خوانده شده بود.Sayigh, 1999, p. 624. در مارس ۱۹۸۹ شورای مرکزی سازمان آزادیبخش فلسطین یاسر عرفات را به عنوان اولین رئیس‌جمهور کشور فلسطین انتخاب کرد.Tom Lansford, "Political Handbook of the World 2014", p. 1628. CQ Press, March 2014.
یک سازمان اداره موقت است که حکومت بر بخش‌هایی از کرانه باختری رود اردن و تمام مناطق نوار غزه را بر عهده دارد. پس از جنگ داخلی فلسطین در سال ۲۰۰۷ که به موفقیت حماس در به دست گرفتن کنترل نوار غزه انجامید، قلمرو تحت کنترل حکومت خودگردان به کرانه باختری محدود شده‌است.
تشکیلات خودگردان فلسطینی در سال ۱۹۹۴ و متعاقب پیمان اسلو بین سازمان آزادی‌بخش فلسطین و اسرائیل و به عنوان یک حکومت انتقالی پنج ساله تأسیس گردید تا در این مدت مذاکرات نهایی دو طرف انجام پذیرد.
طبق پیمان اسلو کنترل مسائل امنیتی و کشوری مناطق شهرنشین و فقط کنترل مسائل کشوری مناطق روستایی به حکومت فلسطین تفویض گردید. بقیهٔ مناطق، و از آنجمله مناطق مسکونی اسرائیل، منطقهٔ درهٔ اردن و جاده‌های عبوری بین مناطق فلسطینی‌نشین تحت کنترل انحصاری اسرائیل باقی می‌ماند و بیت‌المقدس شرقی هم از شمول مفاد این پیمان مستثنی گردید.
تشکیلات خودگردان فلسطینی را نباید با سازمان آزادی‌بخش فلسطین (ساف) اشتباه گرفت. ساف تنها نهادی است که به عنوان نماینده مردم فلسطین در سطح بین‌المللی شناخته می‌شود و در سازمان ملل نیز عضویت دارد. اما دولت خودگردان به امور داخلی مناطق فلسطینی‌نشین می‌پردازد.
این درگیری از هنگام پیروزی حماس در انتخابات مجلس فلسطین ۲۰۰۶ آغاز شد. در نیم‌روز ۵ مه ۲۰۰۷ به شکل یک جنگ مسلحانه درآمد و اوج آن از ۷ تا ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۷ در غزه بود که طی نبرد غزه ۲۰۰۷ با موفقیت حماس و اشغال سازمان‌های امنیتی حکومت خودگردان فلسطین توسط گردان‌های عزالدین قسام به پایان رسید. از آن پس فلسطین در عمل به دو دولت مجزا در نوار غزه و کرانه باختری رود اردن تجزیه شده‌است.
در طول این نبردها که هم‌اکنون نیز ادامه دارد، آسیب‌های شدیدی به فلسطینیان به‌ویژه در نوار غزه وارد آمده و گزارش‌های متعددی از نقض فاحش حقوق انسان‌دوستانه وجود دارد. برخی از مقامات از جمله وزیر خارجه مصر احمد ابوالغیط ایران را متهم به تشویق و تجهیز حماس برای آغاز این نبرد می‌کنندمصر، ایران را متهم به تشویق حماس برای تصرف غزه کرد رادیو فردا
طرح رسمیت دولت فلسطین برای اولین بار توسط سازمان آزادی‌بخش فلسطین در ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸ در الجزایر تشکیل شد. کشورهای عضو سازمان ملل متحد در زمان حکمرانی محمود عباس به درخواست فلسطینی‌ها رای موافق دادند و از نهاد ناظر (سازمان آزادی‌بخش فلسطین) به کشور ناظر غیرعضو ارتقاء پیدا کرد. در رأی‌گیری شب ۲۹ نوامبر ۲۰۱۲ در مجمع عمومی سازمان ملل، ۱۳۸ کشور رای موافق و ۹ کشور رای مخالف، عبارت از آمریکا، کانادا، اسرائیل، جمهوری چک، پاناما و چهار کشور جزیره‌ای کوچک واقع در میکرونزی اقیانوس آرام، و ۴۱ کشور رای ممتنع دادند. به این ترتیب موقعیت فلسطین در سازمان ملل مشابه موقعیت سریر مقدس است.
سوئد در سال ۲۰۱۴ اعلام کرد که فلسطین را به‌عنوان یک کشور به رسمیت می‌شناسد.
کایا-نو-هیمه، نوزوچی نیز نامیده می‌شود. الهه ژاپنیِ گیاهان، سبزی و مزارع است. او محافظ مزارع محسوب می‌شود.
وی همچنین جد گیاهان محسوب می‌شود.
او دختر ایزانامی و ایزاناگی است. او با برادرش اویاماتسومی ازدواج کرده و هشت خدا را به دنیا آورده‌است. برخی از نسخه‌ها ادعا می‌کنند که او همچنین مادر کونوهاناساکویا-هیمه است.
تیمور شرقی کشوری در جنوب شرقی آسیا است که به‌طور رسمی با نام جمهوری دموکراتیک تیمور-لسته شناخته می‌شود. این کشور نیمه شرقی جزیره تیمور و جزایر مجاور آتاورو و ژاکو را شامل می‌شود. تصور می‌شود اولین ساکنان از فرزندان استرالوئید و ملانزیایی‌ها باشند. پرتغالی‌ها از اوایل قرن شانزدهم تجارت با تیمور را آغاز کردند و در تمام اواسط قرن آن را مستعمره کردند. درگیری با هلندی‌ها در منطقه سرانجام منجر به معاهده ای در سال ۱۸۵۹ شد که پرتغال نیمه غربی جزیره را به آن واگذار کرد. امپراتوری ژاپن در طول جنگ جهانی دوم تیمور شرقی را اشغال کرد، اما پرتغال پس از تسلیم ژاپنی‌ها قدرت استعمار را از سر گرفت.
جزیره تیمور بعنوان بخشی از مناطق مهاجرت‌های انسانی که به‌طور کلی استرالیا را شکل داده‌است، آباد بود. از سال ۲۰۱۹، قدیمی‌ترین آثار سکونت انسان حدود ۴۳۰۰۰ تا ۴۴۰۰۰ سال قدمت در غار Laili در شهرداری Manatuto پیدا شده‌است. این شهرک نشینان اولیه مهارت‌های دریایی سطح بالایی داشتند و با در نظر گرفتن فناوری لازم برای عبور از اقیانوس‌ها برای رسیدن به استرالیا و سایر جزایر در حال صید و مصرف تعداد زیادی ماهی بزرگ در اعماق دریا مانند ماهی تن بودند. یکی از قدیمی‌ترین قلاب‌های ماهی‌گیری در جهان با قدمت بین ۱۶۰۰۰ تا ۲۳۰۰۰ سال در غار جریمالای حفاری شد. اعتقاد بر این است که بازماندگان حاصل از سه موج مهاجرت هنوز در این کشور زندگی می‌کنند. اولین مورد توسط مردم شناسان به عنوان افرادی از نوع Veddo - Australoid توصیف می‌شود.
سرانجام واپسین از موج کوچندگان بدین جزیره مردمانی از جنوب چین و هندوچین بودند. در آینده اهالی تیمور دیگر چونان اجدادشان از توانایی دریانوردی بهره‌مند نبودند.
این سرزمین در سده ۱۶ میلادی مستعمره پرتغال شد. در سال ۱۹۷۵ سرانجام این سرزمین استقلال خود را از پرتغال به دست آورد اما در همان سال اندونزی اشغال نمود. از نظر پرتغالی‌ها، تیمور شرقی تا اواخر قرن نوزدهم چیزی بیش از یک پست تجاری فراموش شده باقی مانده بود. سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها، بهداشت و آموزش آن حداقل بود. این جزیره به عنوان راهی برای تبعید کسانی که در لیسبون آنها را «مشکل» می‌دانستند - شامل زندانیان سیاسی و همچنین مجرمان عادی بود. پرتغالی‌ها از طریق سیستم سنتی لیورایی (روسای محلی) حکومت می‌کردند. چوب صندل با صادرات قهوه در اواسط قرن نوزدهم به عنوان محصول اصلی صادراتی باقی ماند. در جاهایی که حکومت پرتغالی‌ها ادعا می‌شد، خشن و استثمارگرانه بود. در آغاز قرن بیستم، اقتصاد داخلی متزلزل باعث شد پرتغالی‌ها ثروت بیشتری از مستعمرات خود بگیرند.
ارتباط‌شناسی کتابی از مهدی محسنیان راد است که در سال ۱۳۶۹ از سوی انتشارات سروش منتشر شد و تا سال ۱۳۹۸ به چاپ نوزدهم رسید. این کتاب به انواع ارتباطات انسان با انسان، حیوان و ماشین و خصوصاً به ارتباطات انسانی اعم از کلامی و غیرکلامی می‌پردازد. حمید مولانا و کاظم معتمدنژاد بر این کتاب مقدمه نوشته‌اند.
نویسنده در این کتاب سعی می‌کند بر پایه تحقیقات میدانی خود، تعریفی از ارتباط ارائه کند و با توجه به این تعریف، مدل ویژه‌ای از ارتباط به دست دهد.
مصطفی همدانی نقد مفصلی بر این کتاب نوشت و برای این نقد، در سیزدهمین دورهٔ جشنواره نقد کتاب به‌عنوان شایسته تقدیر معرفی شد. همدانی در این نقد به ده‌ها اشکال ویرایشی و املایی، ضعف تنظیم و بخش‌بندی منطقی مطالب، اشکال روش‌شناختی در برخی آزمایش‌های تجربی و عدم رعایت شاخص‌های پیمایش صحیح، ضعف تحلیلی در فرایند تعریف ارتباط و ضعف مدل در مقوله ارتباط انسان با خود اشاره می‌کند.
تاریخ برونئی مربوط به سکونتگاه‌ها و جوامع واقع در ساحل شمالی جزیره بورنئو است که در بیشتر تاریخ خود تحت تأثیر پادشاهی‌ها و امپراتوری‌های هندوستان بوده‌است. دانشمندان محلی تصور می‌کنند که اسلامی سازی برونئی از قرن پانزدهم و با تشکیل امپراتوری برونئی، تالاسوکراسی که قسمت‌های شمالی بورنئو و جنوب فیلیپین را دربر گرفت، آغاز شد. در اواخر قرن هفدهم، برونئی پس از آن وارد دوره انحطاط ناشی از جنگ داخلی، دزدی دریایی و گسترش استعمار اروپا شد. بعداً یک جنگ کوتاه با اسپانیا درگرفت که در آن برونئی مانیل را از دست داد و برای مدت کوتاهی پایتخت خود را تخلیه کرد تا اینکه اسپانیایی‌ها عقب‌نشینی کردند. این امپراتوری با ورود قدرتهای غربی مانند اسپانیایی‌ها در فیلیپین و انگلیسی‌ها در لابوآن، ساراواک و بورنئو شمالی بیشتر سرزمین خود را از دست داد. انحطاط امپراتوری برونئی در قرن نوزدهم تسریع شد، زمانی که برونئی قسمت عمده ای از سرزمین خود را به راجهای سفید ساراواک داد، و در نتیجه سرزمین کوچک کنونی آن به دو قسمت تقسیم شد. سلطان هاشم جلیل الام آقام الدین بعداً از انگلیس درخواست کرد که در سال ۱۸۸۸ الحاق بیشتر را متوقف کند. در همان سال، انگلیس «پیمان حفاظت» را امضا کرد و تا سال ۱۹۸۴ برونئی را به عنوان یک کشور تحت حفاظت انگلیس درآورد زمانی که به دلیل کشف نفت استقلال یافت و رونق گرفت.
تاریخچه برونئی قبل از ورود کشتی‌های ماژلان در ۱۵۱۹–۱۵۲۲ م بر اساس گمانه زنی‌ها، تفسیر منابع چینی و افسانه‌های محلی است. مورخان بر این باورند که پیش از سلطنت برونئی امروزی وجود داشته‌است.
قسمت عمده ای از سوابق رسمی اوایل برونئی تا زمان ورود پیگافتا براساس افسانه‌ها و فرضیات ساخته شده‌است. گزارش تاریخی - فاقد هرگونه مدرک واقعی - به گونه ای ساخته شده‌است که در حدود سال ۱۳۷۰، ژو یوان ژانگ نمایندگانی را به برونئی و اندونزی اعزام کرد، و برونئی از چینی‌های مینگ ادای احترام کرد، که نشان دهنده نفوذ شدید سلسله مینگ در این کشور بوده‌است.
برونئی در حدود قرن پانزدهم میلادی همزمان با سقوط ملاکا به دست پرتغالی‌ها به رشد قابل توجهی دست یافت و حاکمان آن به اسلام گرویدند. این امپراتوری تا پیش از انحطاطش در قرن هفدهم، در مناطق ساحلی بورنئو و فیلیپین گسترش یافته بود.
نبرد بورنئو در سال ۱۹۴۵ بخشی از نبردهای جنگ جهانی دوم در اقیانوس آرام بود که هدف از آن، آزادسازی جزیره بورنئو از اشغال ژاپن بود. این نبرد تحت فرماندهی منطقه جنوب غربی اقیانوس آرام قرار داشت که با پیروزی متفقین همراه شد. کشور استرالیا بیشترین نقش را در این پیروزی ایفا کرد.
شمشیر شجاعت: افسانه سرگاوین شوالیه سبز فیلمی محصول سال ۱۹۸۴ و به کارگردانی استیفن ویکز است. در این فیلم بازیگرانی همچون شان کانری، مایلز اوکیف، سیرییل کلر، تروور هاوارد، پیتر کوشینگ، لی لاسون، رونالد لیسی، لیلا کدرووا، جان ریس-دیویس، داگلاس ویلمر و مینارد ازیاشی ایفای نقش کرده‌اند.
تاریخچه جزیره تایوان به ده‌ها هزار سال قبل از اولین شواهد شناخته شده مربوط به سکونت انسان برمی گردد. اعتقاد بر این است که ظهور ناگهانی فرهنگ مبتنی بر کشاورزی در حدود ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد نشان دهنده ورود اجداد اقوام بومی تایوان امروز است. این جزیره توسط هلندی‌ها در قرن هفدهم مستعمره شد و به دنبال آن هجوم مردم هوکلو از جمله مهاجران هاکا از مناطق فوجیان و گوانگدونگ در سرزمین اصلی چین، از طریق تنگه تایوان صورت گرفت. اسپانیایی‌ها برای مدت کوتاهی یک شهرک در شمال آن ساختند اما در سال ۱۶۴۲ توسط هلندی‌ها بیرون رانده شدند.
در سال ۱۹۴۵، به دنبال پایان جنگ جهانی دوم، دولت ملی‌گرای جمهوری چین (ROC)، به رهبری کوومینتانگ (KMT) ، کنترل تایوان را به دست گرفت. در سال ۱۹۴۹، پس از از دست دادن کنترل سرزمین اصلی چین در جنگ داخلی چین، دولت ROC تحت KMT به تایوان عقب‌نشینی کرد و چیانگ کای شک حکومت نظامی اعلام کرد. KMT تایوان (به همراه جزایر کینمن، ووکیو و ماتسو در طرف مقابل تنگه تایوان) را به مدت چهل سال تا زمان اصلاحات دموکراتیک در دهه ۱۹۸۰ به عنوان یک کشور تک حزب اداره کرد که منجر به اولین انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۹۹۶ شد. در دوران پس از جنگ، تایوان صنعتی شدن سریع و رشد اقتصادی را تجربه کرد که به " معجزه تایوان " معروف شد و به عنوان یکی از " چهار ببر آسیایی " شناخته شد.
جنبش استقلال تایوان یک حرکت سیاسی است که اهدافش برای استقلال برخاسته از قانون بین‌المللی در رابطه با قرارداد ۱۹۵۲ سان فرانسیسکو است. آن‌ها معتقدند وقتی که ژاپن تمام حقوق جزیره تایوان و جزایر پنگ هو را نقض کرده‌است و جانشین دولت را مشخص نکرده‌است، در نتیجه حق حاکمیت این دو منطقه باید یک روز توسط خود مردم تایوانی (Taiwanese people) از طریق تعیین سرنوشت، مشخص شود.
جمهوری کوتاه‌مدت در جزیره تایوان در سال ۱۸۹۵ میلادی بود. این جمهوری حدفاصل واگذاری تایوان از دودمان چینگ به امپراتوری ژاپن و تهاجم و تصرف این جزیره بدست ژاپنی‌ها وجود داشت. این جمهوری در ۲۳ مه ۱۸۹۵ اعلام موجودیت کرد و در ۲۱ اکتبر همان سال رسماً منقرض گردید. نابودی این جمهوری پس از تهاجم ژاپن و تسخیر پایتخت، شهر تاینان، توسط این کشور، رخ داد. اگرچه گاهی اوقات این جمهوری را اولین جمهوری تاریخ آسیا اعلام می‌کنند اما در اصل اولین جمهوری تاریخ قاره کهن، جمهوری ازو می‌باشد که در ۱۸۶۹ میلادی تأسیس شد.
درگیری نظامی میان امپراتوری ژاپن و نیروهای نظامی جمهوری کوتاه‌مدت فرمز بود که به دنبال پایان حاکمیت دودمان چینگ بر تایوان در نخستین جنگ چین و ژاپن ایجاد شد. ژاپن قصد داشت این جزیره را به خاک خود بیفزاید؛ در حالی که، نیروهای جمهوری‌خواه می‌کوشیدند استقلال خود از ژاپن را حفظ نمایند. نیروهای ژاپنی در ۲۹ مه ۱۸۹۵ در بندر کیلونگ واقع در ساحل شمالی تایوان پیاده شدند و یک پیشروی پنج‌ماهه به سوی جنوب این جزیره را آغاز کردند. با وجود این که، عملیات نظامی آنان در اثر حملات چریکی نظامیان تایوان به کندی پیش می‌رفت، ژاپنی‌ها موفق شدند مقاومت نیروهای جمهوری فرمز را درهم شکنند. پیروزی ژاپنی‌ها در نبرد باگوآشان در ۲۷ اوت به سرعت ایستادگی دشمن را از میان برد. نبرد باگوآشان بزرگ‌ترین نبرد تاریخ جزیره تایوان به حساب می‌آید. سقوط نهایی جزیره در ۲۱ اکتبر به مقاومت ضدژاپنی خاتمه بخشید و تایوان به مدت پنج دهه تحت سلطه ژاپن قرار گرفت.
کشتار ۲۸ فوریه قیامی ضد حکومتی در تایوان بود. این واقعه که نام خود را از تاریخ وقوعش می‌گیرد، در ۲۷ فوریه ۱۹۴۷ شروع شد و از سوی دولت به رهبری کومینتانگ جمهوری چین که هزاران غیرنظامی را از ۲۸ فوریه کشت، به طرزی خشونت بار سرکوب شد. تخمین‌ها از تعداد تلفات از ۱۰٬۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ یا بیشتر است. این کشتار نشانگر آغاز دورهٔ وحشت سفید کومینتانگ در تایوان است که در آن هزاران تن از ساکنین آن ناپدید، کشته یا زندانی شدند. این واقعه یکی از مهم‌ترین وقایع در تاریخ مدرن تایوان، و از محرک‌های اساسی در جنبش استقلال تایوان است.
اعلامیه استقلال کاتالونیا (; ) مصوبه‌ای بود که در تاریخ ۲۷ اکتبر سال ۲۰۱۷ میلادی توسط پارلمان کاتالونیا به تصویب رسید، که استقلال کاتالونیا از اسپانیا و تأسیس جمهوری مستقل کاتالونیا را اعلام کرد. این اعلامیه از طرف جامعهٔ بین‌المللی به رسمیت شناخته نشد.
در ۱۰ اکتبر، پس از همه‌پرسی استقلال کاتالونیا در ۱ اکتبر ۲۰۱۷، سندی مبنی بر ایجاد کاتالونیا به عنوان جمهوری مستقل توسط اکثریت اعضای پارلمان مستقل کاتالونیا امضا شد. سند مشابهی در ۲۷ اکتبر توسط اکثریت ۷۰ از ۱۳۵ نفری نمایندگان پارلمان در نشست عمومی تصویب شد. پس از توصیه مشاوران حقوقی پارلمان کاتالونیا مبنی بر اینکه این کار به دلیل تعلیق دادگاه قانون اساسی اسپانیا امکان‌پذیر نیست، ۱۰ نماینده رای مخالف دادند و ۵۳ نماینده دیگر نیز از حضور در هنگام رای‌گیری خودداری کردند.
ساعاتی بعد ماریانو راخوی نخست‌وزیر اسپانیا برای نخستین بار در تاریخ به ماده ۱۵۵ قانون اساسی اسپانیا استناد کرد. این اقدام رئیس‌جمهور کاتالونیا، کارلس پوجدمون و کابینه وی را برکنار کرد و خواستار برگزاری یک انتخابات جدید در کاتالونیا در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۷ شد. معاون نخست‌وزیر اسپانیا، ثریا ساینز د سانتاماریا، نیز به عنوان سرپرست ریاست جمهوری کاتالونیا تا انتخابات دسامبر منصوب شد.
در تاریخ ۲ نوامبر، قاضی کارمن لاملا از دادگاه ملی اسپانیا دستور داد که هشت عضو دولت مخلوع کاتالونیا از جمله معاون رئیس‌جمهور سابق اوریول جونکراس بدون وثیقه در بازداشت قرار بگیرند. علاوه بر این، برای سانتی ویل، وزیر بازرگانی، که به دلیل اعلان یک طرفه استقلال استعفا داد، وثیقه ۵۰٬۰۰۰ یورویی تعلق گرفت. دادستانی نیز درخواست قرار بازداشت اروپایی را برای پوجدمون و چهار عضو دیگر را که اندکی پس از اعلان اعلامیه، کاتالونیا را به مقصد بروکسل ترک کرده بودند، صادر کرد.
انتخابات جدید کاتالان در ۲۱ دسامبر برگزار شد و احزاب هوادار استقلال با گرفتن کمی کمتر از نیمی از آرا، دوباره بیش از نیمی از کرسی‌ها را به دست آوردند.
در ۲۳ مارس ۲۰۱۸، قاضی اسپانیایی للارنا پنج وزیر دیگر کاتالونیا را به زندان انداخت. در ۲۵ مارس، پوجدمون در آلمان بازداشت شد اما چند روز بعد پس از آنکه دادگاه ایالتی اشلسویگ، استرداد او را به دلیل شورش رد کرد، آزاد شد.
هیچ کشوری استقلال کاتالونیا را به رسمیت نشناخته‌است. با این حال، کشورهای آبخاز و اوستیای جنوبی که دارای رسمیت محدود هستند و عضو سازمان ملل متحد نمی‌باشند، اعلام کردند که استقلال کاتالونیا را در صورت دریافت درخواست انجام این کار از دولت کاتالونیا، به رسمیت می‌شناسند.
تاریخ آبخازیا از زمان استقرار قبل از تاریخ آن توسط شکارچیان دوره پارینه‌سنگی زیرین در دوره‌های میان سنگی و نوسنگی تا وضعیت جنگ پس از ۱۹۹۲–۱۹۹۳ اشاره دارد.
اردوگاه‌های شکار پارینه سنگی پایین اولین شهرک‌های شناخته شده در قلمرو آبخازیا امروزی را تشکیل می‌دهند. اولین نمونه در سایت‌های Iashkhtva, Gumista, Kelasuri، و اوچامچیرا کشف شده‌است. فرهنگ پارینه سنگی فوقانی عمدتاً خط ساحلی را آباد کرد. دوره‌های میان سنگی و نوسنگی سکونتگاه‌های دائمی بزرگتری به ارمغان آورد و آغاز کشاورزی، دامداری و تولید سرامیک را رقم زد. کهنترین آثار فرهنگ مگالیتیک در اوایل هزاره ۳ قبل از میلاد ظاهر شد و تا عصر برنز به عنوان دولمن‌های آبخازیا ادامه یافت، به‌طور معمول از چهار سنگ جرم قائم و یک سنگ قبر تشکیل شده بود، وزن بعضی از آنها تا ۵۰ تن بود. یک دلمن از سایت باستانی اشرا بهترین بنای یادبود ماقبل تاریخ از این نوع است. اواخر عصر برنز شاهد توسعه ابزارهای پیشرفته تر برنزی بود و تا عصر آهن به عنوان بخشی از فرهنگ کلشیایی (حدود ۱۲۰۰ تا ۶۰۰ پ. م) ادامه یافت، که بیشتر مناطق غربی گرجستان و بخشی از شمال شرقی آناتولی را در بر می‌گرفت.
این منطقه، قرن‌ها و تا اوایل قرن نوزدهم گوشه‌ای از شاهنشاهی ایران بود. آبخاز در سدهٔ دوم پیش از میلاد تابع مهرداد ششم فرمانروای دولت پونتوس شد. از اواخر سدهٔ نخست میلادی رومیان به آبخاز حمله کردند. از سدهٔ چهارم تا ششم میلادی دولت روم شرقی بتدریج در آبخاز نفوذ کرد. بنا به نوشته مورخان رومی آبخاز بخشی از سرزمین لازستان بود. خصی کردن بردگان آبخازی یکی از کارهای زشت رومیان به‌شمار می‌رفت. آبخازستان همانند دیگر نواحی گرجستان مورد نزاع دولت‌های روم شرقی و ایران ساسانی بود. فشار رومیان سبب می‌شد که مردم آبخاز به شاهان ساسانی توسّل جویند.