moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جنبش فیمینیست به یک سلسله کمپین‌های سیاسی برای اصلاحات موضوعاتی مثل حقوق باروری، خشونت خانگی، مرخصی زایمان، دست‌مزد یک‌سان، حق رای زنان، آزار و اذیت جنسی و خشونت جنسی اطلاق می‌شود. این اصطلاح اکثراً به مردانی گفته می‌شود که از فیمینیسم حمایت می‌کنند و تلاش می‌ورزند تا میان زنان و مردان مساوات سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، شخصی و اجتماعی به بار بی‌آورند. بیشتر مردان حامی فیمینیسم معتقدند که مردانگی بر اساس همجنس‌گرا هراسی تعریف شده و مودل غالب مردان، دگرجنس‌گرایی است. مردانی که به صورت فعال از فیمینیسم حمایت می‌کنند تلاش می‌ورزند تا عدالت و برابری جنسیتی را به ارمغان بی‌آورند. توافق نظر آن‌ها با فیمینیسم بر محور یک پذیرش ساده می‌چرخد که مردان و زنان باید با هم برابر باشند. زنان باید به شغل‌ها و ساحاتی از زندگی عامه دسترسی داشته باشند که مردان دارند. مشکل این‌جاست که دو سیستم کلی وجود دارد، یکی اساساً مبتنی بر سلسله مراتب و امتیازات و دیگر سیستمی که مردان طرف‌دار فیمینیست با آن مخالف اند و استدلال می‌کنند به عوض این‌که تفکر مردانگی و زنانگی کنار گذاشته شود، محتوای مدل‌های مردانگی تغییر یابد. ترس از همجنس‌گرایی، پسران و مردان را از زیرپرسش قرار دادن و نهایتاً ترک کردن مردانگی سنتی بازمی‌دارد؛ بنابراین بیشتر مردان طرف‌دار فیمینیست معتقدند که مردان و مردانگی تا زمانی که همجنس‌گراهراسی نهادینه است، تغییر نخواهند کرد. مردان یک نقش مهمی را در تغییر روابط جندر که توسط جنبش‌های فیمینیسم و زنان آغاز شده‌است، بازی می‌کنند. مردان طرف‌دار فیمینیست در این فرایند استقبال شده و از مشارکت‌کنندگان مهم قلم‌داد می‌شوند. «مطالعات نمایندگی مردانگی در رسانه‌ها اکثراً ساختارهای را برجسته می‌سازد که مردانگی را بر حول تفکرات خشونت، کنترل و پرخاش‌گری نشان می‌دهد».
مردان طرف‌دار فیمینیست آرمان فرهنگی مردانگی سنتی را زیرسوال قرار داده‌اند. آن‌ها اکثراً استدلال می‌کنند که توقعات و نورم‌های اجتماعی مردان را به نقش‌های انعطاف‌ناپذیر وادار کرده، توانایی مردان را برای بیان خود محدود نموده و انتخاب آن‌ها را به رفتارهای محدود ساخته‌است که از لحاظ اجتماعی برای مردان قابل قبول باشد. علاوه براین، مردان طرف‌دار فیمینیست در تلاش بهم زدن تبعیض جنسی و کاهش تبعیض علیه زنان بوده‌اند. آن‌ها کنار فیمینیست‌ها در مسایل مختلفی، از جمله اصلاح حقوق مساوی، حقوق باروری، قوانین علیه تبعیض اشتغال، مراقبت از کودکان مقرون به صرفه و پایان بردن خشونت جنسی علیه زنان، کمپین زده‌اند.
«جنبش مردان فیمینیست بر حول رد سبک‌های سنتی مردانگی در حمایت از جنبش‌های زنان فیمینیست سازمان یافته‌اند. گروه‌های مردان فیمینیست در بیشتر کشورها وجود داشته و تمرکز بیشتر آن‌ها بالای شامل سازی مردان در کارهای ضد خشونت است». NOMAS در ایالات متحده، Achilles Heel Collective در پادشاهی انگلستان و Men Against Sexual Assault در آسترالیا، برخی از جنبش‌های معروف مردان فیمینیست هستند، با این وجود مؤسسات که در سطح جهانی شناخته شده باشند بسیار اندک بوده و با داشتن میزان کم عضویت ثبات لازم را نداشته‌اند. Achilles Heel یکی از برجسته‌ترین گروه‌های مردان طرف‌دار فیمینیست است که بر حول مجله دوبار در سال می‌چرخد و هدف آن «به چالش کشیدن فورم‌های سنتی مردانگی و قدرت مردان و حمایت از ایجاد ساختارهای بدیل اجتماعی و راه‌های موجودیت شخصی» است. «کمپین‌های فیمینیستی مانند #MeToo مردان زیادی را برانگیخته است تا در مورد روابط جنسی و اجتماعی خودشان با زنان فکر کنند، هرچند در این مسیر مخالفت‌ها و واکنش‌های زیادی وجود داشته‌است». انتقادها از برخی از مردان طرف‌دار فیمینیست این است که آن‌ها بسیار کم‌کار اند، به عوض انجام اقدامات عملی مانند پرداختن به رفتار خود و رفتار هم‌قطاران شان، به سادگی فورم‌های را امضا کرده یا روبان می‌بندند. در حالی‌که فیمینیسم اخیراً در جامعه جذابیت بیشتری پیدا کرده‌است، به مردان بیشتری این امکان را می‌دهد تا به صورت نمادین از فیمینیسمی حمایت کنند که فاقد محتوای واقعی است.
در دهه‌های اخیر پس از آغاز جنبش مردان طرف‌دار فیمینیست در ایالات متحده، ابتکارهای مشابه و بهم پیوسته در سطح جهان سازمان یافته‌است. در سال ۲۰۰۴ میلادی، تعدادی از رهبران مرتبط با مشارکت مردان و پسران در عدالت جنسیتی در سطح جهان باهم گرد آمده و مؤسسه جهانی MenEngage را شکل دادند. از آن به بعد MenEngage دو کنفرانس بین‌المللی را سازمان داده‌است: یکی در ریودوژانیرو در سال ۲۰۰۹ و دیگر در دهلی نو در ۲۰۱۴.
نویسنده‌گان برجسته طرف‌دار فیمینیست عبارت اند از: دیوید تاسی و ریواین کونل، رابرت جنسن، جکسن کاتز و دان ادگار.
جنبش حقوق مردان در اواسط تا اواخر دهه ۱۹۷۰ از بدنه جنبش آزادی‌خواهی مردان جدا شد. این جنبش به‌صورت خاص روی مسایل تبعیض آشکار و نابرابری که مردان با آن مواجه اند، تمرکز دارد. جنبش حقوق مردان در مسایل مختلفی مرتبط با قانون (شامل قانون خانواده، پرورش فرزندان، باروری و خشونت خانوادگی)، خدمات دولتی (شامل تحصیل، خدمات نظامی و شبکه‌های مصونیت اجتماعی) و سلامت دخیل بوده‌است.
جنبش حقوق پدر زیرمجموعه جنبش حقوق مردان است. اعضای آن اساساً در مسایلی مرتبط با قانون خانواده، از جمله حضانت و حمایت از فرزند که بالای پدران و فرزندان شان تأثیر می‌گذارد، علاقه‌مند هستند.
فعالان برجسته حقوق مردان عبارت از: وارن فارل، هرب گولدبرگ، ریچارد دایل و آسا بابر. گلن ساکس یک فعال حقوق پدر است.
جنبش مردان اسطورهٔ بر اساس دیدگاه روحانی گرفته شده از روان‌کاوی، مخصوصاً کارهای کارل یونگ بنا شده‌است. این جنبش نسبت به طرف‌دار فیمینیست یا جنبش حقوق مردان کم‌تر سیاسی بوده و بالای کمک خودی تمرکز دارد. این جنبش از این لحاظ «اسطوره‌ای» خوانده می‌شود که بالای اسطوره‌سازی اشعار برخی از مردم بومی مثل اسطوره‌سازی و دانش مردم بومی آمریکا، تأکید دارد. رابرت بلای، یک اسطوره‌ساز ارشد، «مردان نرم مزاج» را مورد انتقاد قرار داده و استدلال می‌کند که پسران باید به مردانگی بپردازند تا صاحب «انرژی زیوس» شوند که به گفته بلای یک «اقتدار مردانه» است و «ذکاوت، صحت جسمانی، قاطعیت دل‌سوزانه، حسن نیت و رهبری سخاوت‌مند را دربر می‌گیرد». مردان اسطورهٔ بالای «احترام به بزرگان»، «بازیابی» پدران و «آزاد سازی نفس وحشی در درون» تأکید می‌کنند اما با تأکید بالای تأثیرات بی‌پدری بالای انکشاف روان مردان.
مردانگی شامل الگوها و نمونه‌های اولیه عمیق ناخودآگاه می‌شود که از طریق افسانه، داستان و آیین آشکار شده و توسط نظریه‌های برگرفته از روان‌شناسی تحلیلی یا «عمیق» پشتیبانی می‌شوند.
این جنبش با دیدگاه‌های حقوق مردان و آزادی‌خواهی مردان، مشترکاتی دارد.
فعالیت‌هایشان عبارت اند از:
رابرت بلای، جیمز هیلمن، مایکل جی میاد، سام کین، رابرت ال مور و استیفن بیدولف از نویسنده‌گان برجسته اسطوره‌ای هستند.
نمایش () فیلمی آمریکایی در ژانر درام به کارگردانی کلی رایکارد است که در سال ۲۰۲۲ به نمایش درآمد. این فیلم چهارمین همکاری میان رایکارد و بازیگر میشل ویلیامز است. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۲ به نمایش درآمد و در آن‌جا برای دریافت نخل طلا رقابت کرده‌است.
آنترانیل (۱٬۲-بنزایزوکسازول) یک ترکیب آلی با فرمول مولکولی CHNO است که دارای ساختار دوحلقه‌ای حاصل از جوش خوردن بنزن-ایزوکسازول است. این ترکیب، ایزومری از ترکیبات متداول‌تر بنزوکسازول و بنزیسوکسازول است، که تفاوت آن‌ها در محل قرارگیری اتم‌های اکسیژن و نیتروژن در حلقه است. محل قرارگیری هترواتم‌ها در آنترانیل منجر به اختلال در آروماتیک بودن آن شده و موجب ناپایدارتر شدن آن نسبت به دو ایزومر دیگر می‌شود.
بین‌المللی‌گرایی لیبرال، که همچنین به‌نام‌های لیبرالیزم بین‌الملل و پان- لیبرالیزم نیز معروف است، دکترین سیاست خارجی است که دو نکته اساسی را مورد بحث قرار می‌دهد. اول این‌که سازمان‌های بین‌المللی باید به توافق‌نامه‌های چندجانبه میان دولت‌هایی دست یابند که لیبرال دموکراسی را ترویج می‌کنند. و دوم این‌که دولت‌های لیبرال باید به‌منظور پی‌گیری اهداف لیبرالی در سایر کشورها مداخله کنند؛ چنین مداخله‌ای می‌تواند شامل تهاجم نظامی و کمک‌های بشردوستانه باشد. این دیدگاه در تقابل با دکترین انزواطلبی، واقع‌گرایی یا غیر مداخله‌گرایی سیاست خارجی است. این منتقدان آن را مداخله‌گرایی لیبرال توصیف می‌کنند.
بین‌المللی‌گرایی لیبرال در طول قرن نوزدهم، به‌ویژه تحت نظارت لرد پالمرستون وزیر امور خارجه و نخست‌وزیر بریتانیا، ظهور کرد و در دهه دوم قرن بیستم تحت ریاست رئیس‌جمهور ایالات متحده و ودرو ویلسون توسعه یافت و این‌گونه به ویلسونیزم معروف شد."Stanley Hoffmann, "The Crisis of Liberal Internationalism, "Foreign Policy", No. 98 (Spring, 1995), pp. 159–177. جان ایکنبری و دانیل دیدنی هم‌چنین بین‌المللی‌گرایی لیبرال را با ایده‌های سیاست خارجی که فرانکلین دی رزولت توسعه بخشید، یک‌جا ساختند.
هدف بین‌المللی‌گرایی لیبرال دست‌یابی به ساختارهای جهانی در درون نظام بین‌الملل است که به ترویج نظم جهانی لیبرال تمایل دارند و تغییر تدریجی سیاست جهانی از انارشی به نهادهای مشترک و حاکمیت قانون را پیش‌بینی می‌کند. تجارت آزاد جهانی، اقتصاد لیبرال و نظام‌های سیاسی لیبرال همه تا این اندازه تشویق می‌شوند. علاوه بر این، انترنشنلیست‌های لیبرال با تشویق دموکراسی همواره می‌کوشند در سطح جهانی عمل کنند. پس از آن‌که این امر تحقق یافت، باعث «سود صلح» می‌شود، زیرا دولت‌های لیبرال دارای روابطی هستند که فاقد خشونت توصیف می‌شوند، روابط بین دموکراسی‌ها با تیوری صلح دموکراتیک مشخص می‌شود.
بین‌المللی‌گرایی لیبرال تصریح می‌دارد که از طریق سازمان‌های چندجانبه مانند سازمان ملل می‌توان از بدترین افراط «سیاست‌های قدرت» در روابط میان ملت‌ها جلوگیری کرد. علاوه بر این، انترنشنلیست‌های لیبرال معتقدند که بهترین راه برای گسترش دموکراسی این است که با همه دولت‌ها به‌طور مساوی و با همکاری رفتار شود، خواه این دولت‌ها در ابتدا دموکراتیک باشند یا نباشند.
براساس نظر آبراهامسن، بین‌المللی‌گرایی فرصت‌های بیشتری برای قدرت‌های میانه ارائه می‌کند تا منافع اقتصادی، امنیتی و سیاسی خویش را به پیش برند.
مثال‌هایی از بین‌المللی‌گرایان لیبرال عبارت اند از تونی بلر نخست‌وزیر سابق بریتانیا، باراک اوباما رئیس‌جمهور ایالات متحده و سپس هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه. این ایده در ایالات متحده، اغلب با حزب دموکرات آمریکا مدغم شده‌است. در دهه ۲۰۱۰ برخی از نو-محافظه کاران با گرایش لیبرال به سوی بین‌المللی‌گرایی لیبرال روی آوردند.
مداخله ناتو در بوسنی و هرزگوین، بمباران یوگسلاوی ناتو در سال ۱۹۹۹، مداخله نظامی بریتانیا در جنگ داخلی سیرالئون و مداخله نظامی ۲۰۱۱ در لیبیا مثال‌های رایج و معمول مداخله‌گرایی لیبرال اند. به گفته تیموتی گارتون‌اش مؤرخ، موارد متذکره به دلیل انگیزه‌های لیبرال و اهداف محدود، از دیگر مداخلات نظامی در مقیاس بزرگ‌تر متمایز و متفاوت هستند.
نهادهای چندجانبه مانند برنامه انکشافی سازمان ملل متحد، یونیسف، سازمان صحی جهان و مجمع عمومی سازمان ملل(UN General Assembly) نیز نمونه‌های از بین‌المللی‌گرایی لیبرال در نظر گرفته شده‌اند.
پنجاه و هفتمین دورهٔ جوایز هنری بکسانگ (کره‌ای: 제۵۷회 백상예술대상) مراسم در تاریخ ۱ مه ۲۰۱۹ در مرکز نمایشگاه‌های بین‌المللی کره، ایلسانسئو-گو، استان گیونگ‌گی و در ساعت ۲۱:۰۰ کی‌اس‌تی برگزار شد. این مراسم به میزبانی به سوزی و شین دونگ یوپ برگزار شد. این برنامه به صورت زنده در کره جنوبی از جی‌تی‌بی‌سی و بین‌المللی از تیک‌تاک پخش شد. این مراسم به دلیل بیماری دنیاگیری کووید-۱۹ در کره جنوبی بدون مخاطب برگزار شد. این مراسم که توسط Ilgan Sports و جی‌تی‌بی‌سی پلاس برگزار شده‌است، تنها مراسم اهدای جوایز کره جنوبی است که از برترین‌های فیلم و تلویزیون قدردانی می‌کند.
نامزدهای پنجاه و هفتمین دورهٔ جوایز هنری بکسانگ در ۱۲ آوریل ۲۰۲۱ از طریق وب سایت رسمی آن معرفی شدند. همهٔ آثار منتشر شده بین ۱ مه ۲۰۲۰ و ۱۱ آوریل ۲۰۲۱، واجد شرایط نامزدی بودند. نامزدهای نهایی جایزه بزرگ – تلویزیون مجری ورتی یو جه سوک و سریال درام "فراتر از شیطان" بودند.
بالاترین افتخارات شب، جایزه بزرگ (دسانگ) در بخش فیلم به لی جون ایک کارگردان فیلم "کتاب ماهی" و در بخش تلویزیون به مجری ورتی یو جه سوک اهدا شد. سریال "فراتر از شیطان" با سه برد، بیشترین جوایز از جمله بهترین درام را در این مراسم به دست آورد، در حالی که، "" مشکلی نیست که خوب نباشی"" برنده دو جایزه شد. در بخش فیلم "ندای سکوت" و "حرکت به جلو" هر کدام دو جایزه بردند، فیلم "کلاس انگلیسی شرکت سامجین" به عنوان بهترین فیلم برنده شد.
افراد زیر که به ترتیب فهرست شده‌اند، جوایزی را اهدا کردند یا شماره‌های موسیقی را اجرا کردند.
در ریاضیات ، تقسیم بر دو یا دو نیم کردن، میانجی گری یا کاهش نیز نامیده می‌شود. Steele, Robert (1922), The Earliest arithmetics in English, Early English Text Society, 118, Oxford University Press, p. 82. سابقه برخورد با آن به عنوان یک عملیات مجزا از ضرب و تقسیم معمولی بر سایر اعداد به مصر باستان برمی‌گردد که الگوریتم ضرب آنها از تقسیم بر دو به عنوان یکی از مراحل اصلی استفاده می کرد. Chabert, Jean-Luc; Barbin, Évelyne (1999), A history of algorithms: from the pebble to the microchip, Springer-Verlag, p. 16, ISBN 978-3-540-63369-3. برخی ریاضیدانان تا اواخر قرن شانزدهم همچنان نیم‌کردن را به عنوان یک عملیات ریاضی جداگانه به حساب می‌آوردند، Jackson, Lambert Lincoln (1906), The educational significance of sixteenth century arithmetic from the point of view of the present time, Contributions to education, 8, Columbia University, p. 76. . همچنین در برنامه‌نویسی کامپیوتری مدرن نیز اغلب به صورت جدا مورد تحلیل و بررسی قرار می گیرد. Wadleigh, Kevin R.; Crawford, Isom L. (2000), Software optimization for high-performance computing, Prentice Hall, p. 92, ISBN 978-0-13-017008-8. انجام این عملیات در محاسبات ده‌دهی، سیستم اعداد دودویی که در برنامه‌نویسی کامپیوتری کاربرد دارد و نیز در سایر سیستم‌های اعداد با مبنای زوج آسان است.
در محاسبات دودویی، تقسیم بر دو را می توان با یک عملیات شیفت بیتی انجام داد که مکان شماره را یک واحد به سمت راست منتقل می کند. این عمل شکلی از بهینه سازی کاهش قدرت است. به عنوان مثال، 1101001 به صورت دودویی (عدد مبنای ده: 105)، پس از یک واحد انتقال به سمت راست، برابر با 110100 می‌شود (عدد مبنای ده: 52)؛ توجه شود که کم‌ارزش‌ترین بیت، یعنی 1، حذف می‌شود. به طور مشابه، تقسیم بر هر توان دو 2"k" را می توان با جابجایی (شیفت) به تعداد "k واحد به سمت" راست انجام داد. از آنجا که تغییر بیت اغلب عملیاتی بسیار سریعتر از عملیات تقسیم است، جایگزینی یک تقسیم با یک شیفت به این روش می تواند گام مفیدی در بهینه سازی برنامه باشد. با این حال، به خاطر قابل حمل بودن نرم‌افزار و خوانایی آن، در بیشتر موارد بهتر است برنامه ها با استفاده از عملیات تقسیم نوشته شود و اعتماد به کامپایلر برای انجام این جایگزینی صورت گیرد. Hook, Brian (2005), Write portable code: an introduction to developing software for multiple platforms, No Starch Press, p. 133, ISBN 978-1-59327-056-8. مثالی از لیسپ:
با این حال، دستورات بالا لزوما در مورد تقسیم اعداد دودویی علامت‌دار درست نیستند. در شیفت دادن یک واحدی به سمت راست که باعث تقسیم بر دو می شود، عدد همواره به سمت پایین گرد می‌شود. با این حال، در برخی از زبان‌های برنامه‌نویسی، تقسیم اعداد دودویی علامت‌دار به سمت 0 گرد می شود (که اگر حاصل عملیات منفی باشد، به این معنی است که به سمت بالا گرد شده است). به عنوان مثال، جاوا یکی از این زبان‌ها است: در جاوا، formula_1 معادل با formula_2 ارزیابی می‌شود، در حالی که formula_3 معادل formula_4 می‌شود. بنابراین زمانی که مقسوم منفی باشد، احتمالاً کامپایلر "نمی‌تواند" با جایگزین کردن تقسیم بر دو با شیفت بیتی آن را بهینه کند.
در محاسبات ممیز شناور دودویی، تقسیم بر دو را می توان با یک واحد کاهش توان انجام داد (تا زمانی که نتیجه یک عدد غیرعادی نباشد). بسیاری از زبان های برنامه نویسی دارای توابعی هستند که می توان از آنها برای تقسیم یک عدد ممیز شناور بر توانی از دو استفاده کرد. برای مثال زبان برنامه‌نویسی جاوا مِتُد codice_1 را برای مقیاس‌بندی با توان دو ارائه می‌کند،"Math.scalb". Java Platform Standard Ed. 6. Retrieved 2009-10-11. و در زبان برنامه نویسی C تابع codice_2 به همین منظور وجود دارد. Programming languages — C, International Standard ISO/IEC 9899:1999, Section 7.12.6.6.
الگوریتم زیر برای اعداد ده‌دهی می‌باشد. اما می توان آن را به عنوان یک مدل برای ساخت الگوریتمی برای به دست آوردن نیمی از هر عدد "N" در هر مبنای زوجی به کار برد.
مثال: formula_5
01738 را می‌نویسیم و برای پیدا کردن پاسخ به صورت زیر عمل می‌کنیم.
حاصل: 0869.
از مثال می‌توان فهمید که 0 زوج است.
اگر رقم آخر عدد "N" فرد باشد باید 0.5 به حاصل اضافه کنیم.
عازم جهنم (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی فانتری تاریک کره جنوبی به کارگردانی یون سانگ-هو بر پایهٔ وب‌تون خودش با همین نام است. این مجموعهٔ اصلی نتفلیکس با نقش آفرینی یو آه-این، کیم هیون جو، پارک جونگ-مین، وون جین آه و یانگ ایک-جون، دربارهٔ موجودات ماورای طبیعی است که از ناکجاآباد ظاهر می‌شوند تا مردم را به جهنم محکوم کنند.
قسمت آزمایشی این مجموعه نخستین بار در جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۱ در بخش مجموعه‌های تلویزیونی ساعات پربیننده در ۹ سپتامبر ۲۰۲۱ به نمایش درآمد و نخستین درام کره‌ای است که در این جشنواره حضور پیدا می‌کند. این مجموعه در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۱ از نتفلیکس منتشر شد و روز بعد، تبدیل به پر بازدیدترین مجموعهٔ نتفلیکس در جهان شد و از "بازی مرکب" پیشی گرفت که دو ماه قبل منتشر شده بود.
"عازم جهنم" در یک نسخهٔ فانتزی از زمین رخ می‌دهد، که در آن ناگهان موجودات فراطبیعی از ناکجاآباد می‌آیند تا انسان‌ها را به جهنم بفرستند.
واقع‌گرایی علمی دیدگاهی است که می‌گوید جهانی که توسط علم توصیف می‌گردد، صرف نظر از نحوه تفسیر آن، واقعی است.
در فلسفه علم این نظریه اغلب پاسخی است به این پرسش که «موفقیت علم چگونه باید تبیین گردد؟» مبحث موفقیت علم در این نظریه اساساً روی وضعیت جوانب مشاهده ناپذیر، که ظاهراً نظریات علمی در مورد آن حرف می‌زنند، متمرکز شده‌است. به‌طور کلی، آن‌های که خود را واقع‌گرای علمی می‌دانند برین باورند که برخلاف ابزارگرایی، یک فرد می‌تواند همانند جنبه‌های مشاهده پذیر در مورد جنبه‌های مشاهده ناپذیر نیز ادعاهای معتبر نماید (مثلاً، این‌که آن‌ها دارای همان وضعیت هستی‌شناختی هستند).
واقع‌گرایی علمی دارای دو موضع اساسی است. اول، واقع‌گرایی علمی مجموعهٔ از ادعاها در مورد ویژگی‌های یک نظریه علمی ایده‌آل است؛ نظریه ایده‌آل نوعی از نظریهٔ است که علم می‌خواهد تولید نماید. دوم، واقع‌گرایی علمی الزامیت دارد که علم در نهایت نظریه‌های تولید خواهد کرد که بسیار شبیه نظریه ایده‌آل است و این‌که علم تا این‌جا در برخی حوزه‌ها بسیار عمل‌کرد خوب داشته‌است. مهم است تا تذکر داده شود که فردی می‌تواند در برخی حوزه‌های علم یک واقع‌گرای علمی باشد اما نسبت به برخی حوزه‌های دیگر یک واقع‌گرا نباشد.
بر اساس واقع‌گرایی علمی، یک نظریه علمی ایده‌آل دارای ویژگی‌های زیر است:
ترکیب ادعای اولی و دومی این نتیجه منطقی را در پی دارد که نظریه علمی چیزهای مشخصی در مورد اشیای که وجود واقعی دارند، می‌گوید. ادعای سومی می‌گوید که ما دلایلی برای باور کردن بیشتر ادعاهای علمی در مورد اشیای که حقیقت هستند داریم، اما نه برای همه.
واقع‌گرایی علمی معمولاً استدلال می‌نماید که علم در حال پیشرفت است، یعنی نظریه‌های علمی به تدریج بهتر می‌شوند یا به پرسش‌های بیشتر و بیشتر پاسخ می‌دهند. از این رو، واقع‌گراهای علمی می‌گویند که واقع‌گرایی باید پیشرفت‌های علم را مدنظر بگیرند تا نظریه‌های علمی که در آینده ایجاد می‌شوند بیشتر شبیه نظریه ایده‌آلی باشند که واقع‌گراهای علمی توصیف می‌کنند.
ادعاهای ذیل در میان واقع‌گراهای علمی معمول است. به علت اختلاف نظرهای گسترده در مورد ماهیت موفقیت علم و نقش واقع‌گرایی در این موفقیت، یک واقع‌گرای علمی ممکن است با برخی از موضع‌های ذیل موافقت نماید، نه همه:
واقع‌گرایی علمی مرتبط به موضع‌های فلسفی بسیار قدیمی‌تر، شامل خِردگرایی و واقع‌گرایی میتافیزیکی است. با این وجود که، واقع‌گرایی علمی تزی در مورد علمی است که در قرن بیستم انکشاف داده شده‌است. به تصویر کشیدن واقع‌گرایی علمی بر مبنای نظریه‌های باستانی، قرون وسطایی و عصر مدرن اولیه در بهترین حالت گم‌راه کننده است.
واقع‌گرایی علمی به‌طور کلی واکنشی است به اثبات‌گرایی منطقی. اثبات‌گرایی منطقی اولین فلسفه علم در قرن بیستم و مقدم بر واقع‌گرایی علمی بوده و استدلال می‌نمود که تمایز اندک میان اصطلاحات نظری و اصطلاحات مشاهداتی وجود دارد و اصطلاحات مشاهداتی این قابلیت را دارند تا از لحاظ مشاهداتی و منطقی مورد تحلیل و تجزیه معنایی قرار گیرند.
اثبات‌گرایی منطقی با مشکلات ذیل مواجه گردید:
وجود این مشکلات در اثبات‌گرایی منطقی باعث پیشنهاد، اما نه در پی‌داشتن، واقع‌گرایی علمی شد و منتهی به توسعه واقع‌گرایی به‌عنوان فلسفه علم گردید.
واقع‌گرایی پس از اثبات‌گرایی به فلسفه غالب علم مبدل گردید.Garrett, B. , "Empirical Nursing: The Art of Evidence-Based Care" (Bingley: Emerald Publishing, 2018), p. 70. بس ون فراسن در کتاب خود تصویر علمی (۱۹۸۰) نظریهٔ تجربه‌گرایی ساختاری را به‌عنوان جای‌گزینی برای واقع‌گرایی مطرح نمود. او بر علیه واقع‌گرایی علمی این استدلال را مطرح می‌نماید. نظریه‌های علمی به دنبال یافتن حقیقت برای اصطلاحات غیرمشاهداتی نیستند. پاسخ‌ها به ون فراسن باعث قاطع شدن موقف‌های واقع‌گرایی گردیده و منتهی به برخی بازنگری‌ها در واقع‌گرایی علمی شده‌است.
یکی از استدلال‌های اصلی واقع‌گرایی علمی متمرکز بر این مفهوم است که دانش علمی دارای ماهیت پیش‌رونده است و این‌که دانش علمی می‌تواند پدیدارها را به‌طور موفقیت‌آمیز پیشبینی نماید.Cappelen, H., Gendler, T. S., & Hawthorne, J., eds. , "The Oxford Handbook of Philosophical Methodology" (Oxford: Oxford University Press, 2016), pp. 401–402. بسیاری از واقع‌گرایان علمی (مانند ارنان مک مولن، ریچارت بوید) فکر می‌کنند که موفقیت عملیاتی یک نظریه باعث ایجاد باور نسبت به این ایده می‌شود که ابعاد بیشتر غیرقابل مشاهده آن وجود دارد، چون یک نظریه بر مبنای آن‌ها پیش‌بینی‌های خود را استدلال نموده‌است. به‌عنوان مثال، یک واقع‌گرای علمی استدلال می‌نماید که علم باید یک اندازه حمایت هستی‌شناختی برای اتم از موفقیت‌های پدیدارشناختی که تمامی نظریه‌ها از آن استفاده می‌نمایند، مشتق شود.
استدلال‌های واقع‌گرایی علمی اغلب شامل استدلال ربایشی یا «استنتاج بهترین تبیین» است (لپتون، ۲۰۰۴). به‌طور نمونه، یکی از استدلال‌های که طبق معمول به‌کار می‌رود «استدلال معجزه» یا «استدلال هیچ معجزهی در کار نیست» با بیان این امر شروع می‌شود که نظریه‌های علمی در پیش‌بینی و تبیین/توضیح انواع مختلف پدیدارها موفق هستند، اغلب با میزان درستی بسیار بالا. از این‌رو، استدلال می‌شود که بهترین تبیین و از نظر هیلاری پاتنم تنها تبیینی که علم را تبدیل به یک معجزه نمی‌کند این نظر است که نظریه‌های علمی ما (یا حد اقل بهترین‌های آن) توصیف‌های حقیقی از دنیا ارایه می‌نمایند، یا تقریباً حقیقی.
خاویر پرز-کاپدویلا (Javier Perez-Capdevila) (متولد ۷ فوریه ۱۹۶۳) دانشمند، ریاضی‌دان و پروفسور اهل کوبا است. وی با معرفی عملیات ترکیبی مجموعه‌های فازی، در میان سایر دست‌آوردهای نظری در ریاضیات فازی و هم‌چنین معرفی مفهوم «توان‌مندی‌های کارگری» با کمک روشی برای سنجش این توان‌مندی‌ها، شناخته شده‌است.
از زمانی‌که «جاومه گیل آلوجا» در سال ۱۹۹۶ مفهوم شاخص یا ضریب کفایت را ارائه کرد، برداشت‌های زیادی از کفایت در نظر گرفته شد. پرز-کاپدویلا برای حل آن، مفاهیم «اضافه‌وزن در انطباق»، «ضریب فازی» برای «ضرایب کفایت مساوی» و «ضریب گره‌شکن تعدیل‌شده» برای ضرایب کفایت مساوی را معرفی کرد. او با دقت به معرفی این موارد می‌پردازد تا بتواند به تعداد نامحدودی از مواردی با ضرایب کفایت مساوی برسد؛ لذا یک نظریه در مورد مناسب بودن گزینه‌ها برای یک پروفایل از پیش تعیین شده ارائه کند.
عملیات ترکیبی از مجموعه‌های فازی ساخته شده‌است که در آن عناصر جدید با درجه‌های خاصی از تعلق، از عناصرِ با طبیعت متفاوت به دست می‌آیند.
او در زمینه ریاضیات کاربردی به پیشرفت‌های مهمی در زمینه ارزیابی اثرهای اقتصادی و کنترل گونه‌های بیگانه مهاجم و ناشناخته دست یافته و موفق به کسب دست‌آوردهای نظری مهمی شده‌است. او به توسعه مفاهیم منفعت فردی از یک گونه بیگانه مهاجم، منفعت جمعی از گونه‌های بیگانه مهاجم و ناشناخته، تجزیه و تحلیل هزینه-منفعت پیشینی گونه‌های بی‌گانه مهاجم و ناشناخته و تحلیل هزینه و فایده پسینی گونه‌های بی‌گانه مهاجم کمک کرده‌است و هم‌چنین روشی برای انجام آن تحلیل‌های را ارائه کرده‌است.
پرز-کاپدویلا در حوزه سازمانی با استفاده از ترکیب مجموعه‌های فازی، روش نظری تجزیه و تحلیل و ترکیب، تعاریف توانایی‌ها را بر اساس ترتیب زمانی مورد مطالعه قرار داده و تعریف جدیدی از آن‌ها (توانش (سازمان)) ارائه می‌کند که اندازه‌گیری‌شان را آسان می‌سازد. پرز-کاپدویلا بر اساس این واقعیت علمی، یک الگوریتم کاری برای اندازه‌گیری توانایی‌ها بر اساس برداشت انسان می‌سازد. نقشه‌هایی (برای تعریف آن‌ها) ارائه می‌کند. وی هم‌چنین افراد را بر اساس عناصر توانایی‌شان طبقه‌بندی می‌کند، روشی برای ایجاد ارتباط بین توانایی‌ها و معاش ارائه می‌دهد و یک شبیه‌ساز تهیه می‌کند که توانایی‌ها را با میزان بهره‌وری و کیفیت کار مرتبط می‌سازد.
وی با ایجاد یک روش، بین توانایی‌های کاری و دستمزدها ارتباط ایجاد کرد. این روش زیان‌های ناشی از عدم توان‌مندی‌ها (کاری و حرفه‌ای) را ارزیابی می‌کند. به همین‌ترتیب پرز-کاپدویلا یک دستگاه شبیه‌سازی ساخت تا به کمک آن توان‌مندی‌ها را با بهره‌وری کار و کیفیت کار مرتبط کند.
وی منتقد روش انجام تحلیل SWOT (نقاط قوت، فرصت‌ها، نقاط ضعف و تهدیدها) است. به عقیده پرز-کاپدویلا، استفاده از گزینه‌های محدود برای ارزیابی تأثیرات و هم‌چنین برابر دانستن تمام نقاط قوت، فرصت‌ها، نقاط ضعف یا تهدیدها مدلی است که با واقعیت مطابقت ندارد. در عوض او یک روش جایگزین برای انجام این تحلیل پیشنهاد کرد و ذریعه آن، به مسئله عدم هماهنگی میان کارشناسان پرداخت.
او با در نظر گرفتن استان گوانتانامو که محل سکونت‌اش است، اولین مطالعه ادراک علم و فن‌آوری انجام شده در کوبا را هدایت کرد و با همکاری چندین پوهنتون کوبایی و هسپانوی، به عنوان یک محقق در اولین مطالعه ارزیابی پای‌داری در کوبا شناخته شد.
او به توسعه دو مفهوم جدید کمک کرد: پتانسیل بازگشت و پتانسیل مهاجرت. این دو مفهوم برای روند تجدید جمعیت کوه‌های کوبا در نظر گرفته شده‌است.
وی چندین کتاب و مقاله علمی نوشته که معروف‌ترین آن‌ها «عصر دانش»، «تعریف، سنجش و نقشه‌های توانایی‌های کارگری» و «علم و فن‌آوری از دیدگاه عامیانه» است.
[[رده:اقتصاددانان کوبایی]]
[[رده:دانشمندان اهل کوبا]]
[[رده:ریاضیدانان کوبایی]]
[[رده:ریاضی‌دانان سده ۲۰ (میلادی)]]
[[رده:ریاضی‌دانان سده ۲۱ (میلادی)]]
[[رده:زادگان ۱۹۶۳ (میلادی)]]
[[رده:نظریه‌پردازان کسب و کار]]
اشترجان شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان فلاورجان در استان اصفهان ایران است.
https://moi.ir/fa/%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1/146036
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۱۵۷ نفر (۲۰۵۶ خانوار) بوده‌است.
در محاسبات، یک وقفه غیرقابل پوشش (NMI ) یک وقفه سخت‌افزاری است که تکنیک‌های پوشاندن وقفه استاندارد در سیستم نمی‌توانند آن را نادیده بگیرند. این معمولاً برای علامت دادن به خطاهای سخت‌افزاری غیرقابل بازیابی رخ می‌دهد. برخی از NMIها ممکن است پوشانده شوند، اما فقط با استفاده از روش‌های اختصاصی مخصوص NMI خاص.
یک NMI اغلب زمانی استفاده می‌شود که زمان پاسخ بحرانی است یا زمانی که یک وقفه هرگز نباید در طول عملکرد عادی سیستم غیرفعال شود. چنین کاربردهایی شامل گزارش خطاهای سخت‌افزاری غیرقابل بازیابی، اشکال زدایی و نمایه سازی سیستم، و رسیدگی به موارد خاص مانند بازنشانی سیستم است.
معماری‌های رایانه‌ای مدرن معمولاً از NMI برای رسیدگی به خطاهای غیرقابل بازیابی استفاده می‌کنند که نیاز به توجه فوری دارند؛ بنابراین، چنین وقفه‌هایی نباید در عملکرد عادی سیستم پوشانده شوند. این خطاها شامل خطاهای چیپست سیستم داخلی غیرقابل بازیابی، خرابی حافظه سیستم مانند خطاهای برابری و ECC و خرابی داده‌های شناسایی شده در گذرگاه‌های سیستم و جانبی است.
در برخی از سیستم‌ها، کاربر کامپیوتر می‌تواند از طریق رابط‌های اشکال‌زدایی سخت‌افزاری و نرم‌افزاری و دکمه‌های بازنشانی سیستم، NMI را راه‌اندازی کند.
برنامه نویسان معمولاً از NMIهای اشکال زدایی برای تشخیص و رفع کدهای معیوب استفاده می‌کنند. در چنین مواردی، یک NMI می‌تواند یک کنترل‌کننده وقفه را اجرا کند که کنترل را به یک برنامه مانیتور ویژه منتقل می‌کند. از این برنامه، یک توسعه دهنده می‌تواند حافظه دستگاه را بررسی کرده و وضعیت داخلی برنامه را در لحظه قطع شدن آن بررسی کند. این همچنین امکان اشکال زدایی یا عیب‌یابی رایانه‌هایی را که آویزان به نظر می‌رسند را می‌دهد.
در معماری‌های قدیمی‌تر، NMI برای وقفه‌هایی استفاده می‌شد که معمولاً به دلیل زمان پاسخ‌دهی مورد نیاز هرگز غیرفعال نمی‌شدند. آنها سیگنال‌های پنهانی بودند. به عنوان مثال می‌توان به کنترل‌کننده فلاپی دیسک در Amstrad PCW، پردازنده کمکی ۸۰۸۷ در x86 در رایانه شخصی IBM یا دستگاه‌های سازگار با آن (حتی اگر اینتل اتصال آن را به یک وقفه معمولی)، و سیگنال Low Battery در HP. 95LX.
در رایانه شخصی IBM اصلی، اگر یک خطای برابری در حافظه سیستم شناسایی شود یا توسط یک دستگاه خارجی گزارش شود، یک NMI راه اندازی می‌شود. در هر صورت، کامپیوتر پیغام خطا نمایش داده و متوقف می‌شود. برخی از شبیه‌سازی‌های رایانه‌های شخصی بعدی از NMI برای پنهان کردن تفاوت‌های سخت‌افزاری رایانه‌های شخصی استاندارد استفاده کردند. در چنین رایانه‌هایی، زمانی که برنامه ای سعی می‌کند به سخت‌افزار ناسازگار دسترسی پیدا کند، یک NMI ایجاد می‌شود. سپس یک کنترل‌کننده وقفه بایوس درخواست برنامه را برای مطابقت با سخت‌افزاری که واقعاً وجود داشت ترجمه می‌کند. SMM در 386SL راه بهتری برای انجام این کار است.
برخی از رایانه‌های خانگی ۸ بیتی از خط NMI استفاده می‌کردند تا در صورت قفل بودن سیستم، «شروع گرم» را مجاز کنند. به‌طور معمول، این کار رجیسترهای کنترل را به مقادیر خوب شناخته شده ذخیره شده در ROM بازیابی می‌کند، بدون اینکه هر داده‌ای را که کاربر در حال حاضر بارگذاری کرده باشد، از بین ببرد. در ماشین‌های ۸ بیتی Commodore, به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم به خط NMI در CPU سری ۶۵۰۲ وصل شده‌است، اما بازنشانی تنها در صورتی انجام می‌شود که روتین NMI handler در ROM تشخیص دهد که نیز متوقف می‌شد زده شد (این ترکیب نسخه Commodore یک سلام سه انگشتی است). Commodore همچنین MOS Technology 6526 CIA #2 در C64 و C128 را به خط NMI پردازنده متصل کرد، که بخشی از ابزاری بود که توسط آن شبیه‌سازی نرم‌افزار 6551 ACIA انجام شد. خط ۸ بیتی آتاری از a برای همین منظور.
NMIs اشکال زدایی در تعدادی از اشکال، از جمله به نظر می‌رسد اپل مکینتاش، «را فشار دهید بازدید کنندگان برنامه نویسان»، و بعضی از کلیدهای ترکیبی در یکشنبه ایستگاه‌های کاری. با معرفی ویندوز ۲۰۰۰، مایکروسافت به استفاده از NMI اجازه داد تا سیستم را به یک دیباگر شکسته یا محتویات حافظه را روی دیسک ریخته و مجدداً راه اندازی کند.
NMIهای اشکال زدایی نیز توسط دستگاه‌هایی استفاده شده‌است که به کاربران اوقات فراغت و گیمرها اجازه می‌دهد برنامه‌های در حال اجرا را دستکاری کنند. دستگاه‌هایی که دکمه‌ای برای تولید NMI اضافه می‌کردند، مانند روبات رومانتیک چند وجهی، لوازم جانبی محبوبی برای رایانه‌های خانگی ۸ بیتی و ۱۶ بیتی دهه ۱۹۸۰ بود. این تجهیزات جانبی دارای مقدار کمی رام و یک دکمه NMI بودند. با فشار دادن دکمه، کنترل به نرم‌افزار موجود در رام دستگاه جانبی منتقل می‌شود و به برنامه تعلیق‌شده اجازه می‌دهد تا روی دیسک ذخیره شود (بسیار مفید برای بازی‌های نواری بدون پشتیبانی از دیسک، اما همچنین برای ذخیره بازی‌های در حال انجام)، اسکرین شات‌ها ذخیره یا چاپ شوند. یا مقادیری در حافظه که باید دستکاری شوند - برای مثال، یک تکنیک تقلب برای به دست آوردن زندگی اضافی.
همه رایانه‌ها مکانیزمی برای راه اندازی NMIها ارائه نمی‌دهند. با این حال، بسیاری از ماشین‌ها (معمولاً سرورهای rackmount) یک دکمه فیزیکی به‌طور خاص برای این منظور ارائه می‌کنند. ماشین‌های دیگر ممکن است این عملکرد را از طریق کارت توسعه نمایش دهند.
محصولات DISCIPLE و +D شرکت Miles Gordon Technology برای ZX Spectrum دارای یک «دکمه جادویی» تولیدکننده NMI بودند.
آرنه نس جونیور (زاده آرنه رودولف لودویگ راب؛ ۸ دسامبر ۱۹۳۷ – ۱۳ ژانویه ۲۰۰۴، در ۶۶ سالگی) یک تاجر نروژی، کوهنورد، و همسر دوم دایانا راس است.
نس در سال ۱۹۳۷ در آلمان از ازدواج پزشک آلمانی، آگوست اسکار ژرمن راب (۱۹۰۱-۱۹۹۳) و کرستن "کیکی" دکه نس (۱۹۰۷-۲۰۰۱)، یک شهروند نروژی که برادرش فیلسوف و کوهنوردی به نام آرنه نس بود، به دنیا آمد. خانواده نس در طول جنگ جهانی دوم در آلمان زندگی می‌کردند. والدین او پس از جنگ از هم جدا شدند و نس به همراه مادرش به نروژ نقل مکان کردند و هر دو نام دخترانه او را «نس» گرفتند.
در سال ۱۹۶۴، نس به نیویورک نقل مکان کرد تا برای عمویش ارلینگ دکه نس، یک تاجر کشتیرانی، کار کند. او در سال ۱۹۶۸ کسب و کار خود را در لندن آغاز کرد و در کشتیرانی و نفت و املاک موفق بود. او در دهه ۱۹۹۰ چند سرمایه‌گذاری بد در طرح هرمی بازی‌های جهانی پول انجام داد. بزرگترین موفقیت او سرمایه‌گذاری در یک تجارت فناوری اطلاعات، شرکت تاندبرگ دیتا و سرمایه‌گذاری‌های مختلف جهانی در املاک و مستغلات بود. در زمان مرگ او در سال ۲۰۰۴، ارزش امپراتوری کشتیرانی نس حدود ۶۰۰ میلیون بود. او سال‌های پایانی عمر خود را در سوئیس گذراند.
در سال ۱۹۶۶، نس با فیلیپا کوملین دوری از سوئد ازدواج کرد و با هم صاحب پسری به نام کریستوفر و دو دختر به نام‌های کاتینکا و لئونا نس خواننده موسیقی پاپ/فولک شد. پس از طلاق، او با ماری مورستاد بازیگر نروژی رابطه داشت. در سال ۱۹۸۵، نس در سفری به باهاما، خواننده آمریکایی، دایانا راس را ملاقات کرد. او و راس در سال ۱۹۸۵ ازدواج کردند و صاحب دو پسر به نام های راس آرنه نس (متولد ۷ اکتبر ۱۹۸۷) و ایوان راس (متولد ۲۶ اوت ۱۹۸۸) شدند. او از طریق ازدواج خود سه دختر ناتنی به نام‌های روندا راس کندریک (دختر راس با بری گوردی موسس موتاون)، چادنی راس و تریسی الیس راس به دست آورد. دو مورد آخر دختران راس از ازدواج اول او با مدیر اجرایی موسیقی، رابرت الیس سیلبرستاین هستند. این زوج در سال ۲۰۰۰ پس از اینکه فاش شد که نس از کامیلا آستروپ صاحب فرزندی شده است، جدا شدند. نس ۵ سال باقیمانده عمر خود را با کامیلا آستروپ متولد نروژ گذراند. آنها دو پسر به نام های نیکلاس و لوئی داشتند.
نس در ۱۹ سالگی بیست و یکمین صعود از کوه‌های نروژ را انجام داده بود. در دهه ۱۹۶۰، او عمدتاً بر روی حرفه خود تمرکز کرد. در دهه ۱۹۷۰ به کوهنوردی بازگشت. او در سال ۱۹۸۵ اولین سفر نروژی به قله اورست را رهبری کرد. همچنین کریس بونینگتون، کوهنورد بریتانیایی نیز در آن شرکت داشت. هنگامی که در طی یک مصاحبه تلویزیونی در اواخر دهه ۱۹۹۰ در مورد خطرات کوهنوردی پرسیده شد، نس پاسخ داد: "اگر خطرات را دوست نداشتم، ترجیح می‌دادم تنیس یا گلف بازی کنم."
نس در ۱۳ ژانویه ۲۰۰۴ در کنار دوستش یوهان روپرت اقامت داشت که هنگام پایین‌آمدن از قله‌ای به سمت ملک روپرت در کوهستان دراکنشتاین در نزدیکی شهر فرانشهوک در خارج از کیپ تاون، آفریقای جنوبی، در یک سانحه کوهنوردی جان باخت. بر اساس گزارشات پلیس، تجهیزات محکم‌کاری نس از دامنه کوه متخلخل، شل شده و منجر به سقوط ۱۰۳ متری شده است. او در زمان مرگ ۶۶ سال داشت.
در مه ۲۰۰۴، نس پس از مرگ جایزه لوریوس برای یک عمر دستاورد ورزشی را دریافت کرد.
رویدادهایی که در سال ۱۹۳۲ میلادی در افغانستان رخ داده‌اند در زیر فهرست می‌شوند.
دانشگاه کابل تأسیس و هنگام تأسیس تنها دانشکده طب وجود دارد.
قواعد بنیادین جدید دولت افغانستان طی یک بیانیهٔ تحت عنوان اصلاح کابل در اواخر این ماه همگانی می‌گردد. طی این بیانیه اعلام می‌گردد که افغانستان هم در امور خارجی و هم در امور داخلی به‌طور کامل مستقل بوده و کابل پایتخت آن است. اسلام دین رسمی این کشور و قوانین اسلامی (شریعت) جاری می‌باشد. اتباع افغانستان می‌توانند از آزادی شخصی و آزادی در تمامی مسائل مرتبط به تجارت، صنعت و زراعت لذت برده و برده‌داری و کار اجباری ممنوع می‌باشد. مجلس شورای ملی ایجاد می‌گردد که در آن ۱۲۰ نماینده از ولایات مختلف انتخاب و قوانینی که باید جدیداً تصویب گردد به آن‌ها گسیل می‌گردد. هم‌چنین یک مجلس عیان ایجاد گردیده و اعضای آن توسط شاه انتخاب می‌گردد. تعلیمات ابتدایی اجباری است و روزنامه‌های خارجی که با دین اسلام و سیاست‌های دولت در تعارض نیست می‌تواند وارد کشور گردد.
سردارالله غلام نبی خان پسر حیدر خان چرخی جنرال مشهور عبدالرحمن خان، که در دوره شاه امان‌الله برای چندین سال فرستاده افغانستان در مسکو بود و باری در ماه می ۱۹۲۹ میلادی به همکاری روسیه تلاش نمود تا شاهی را بستاند، از برلین که از زمان به قدرت رسیدن نادرخان در آن‌جا زندگی می‌کرد به کابل بازمی‌گردد. وی در اوایل نومبر به اتهام تلاش برای ایجاد شورش در میان قبایل شرقی، جای که خانواده وی تأثیر گذار است و ترغیب حکومت جماهیر شوروی به هدف باز پس‌گیری تخت شاه امان‌الله دست‌گیر می‌شود. وی در اوایل نومبر برای محاکمه به لویه جرگه آورده می‌شود و با مدنظر گرفتن مدارک فراهم شده حکم اعدام برای وی صادر گردیده و اعدام می‌شود. یکی از برادران وی به نام غلام جیلانی خان که به تازه‌گی از مسکو برگشته است دست‌گیر گردیده و برادر دیگر وی بنام غلام صادق خان که فرستاده افغانستان در برلین است نیز از مقام خود عزل می‌گردد. سردار شاه محمود که برادر شاه است برای مبارزه با بی‌میلی‌های که در جنوب ایجاد شده و یک یا دو مدعی پیدا شده‌است اقدامات جدی روی دست می‌گیرد.
تیپ ۳۷ زرهی شیراز از تیپ‌های مستقل زرهی نیروی زمینی ارتش ایران است، که پادگان و ستاد فرماندهی آن در دارنگون، شیراز، استان فارس مستقر می‌باشد. تیپ ۳۷ زرهی شیراز در خلال جنگ ایران و عراق، از یگان‌های عمل‌کننده ارتش جمهوری اسلامی ایران بود و در عملیات‌های توکل، ثامن‌الائمه، طریق‌القدس، فتح‌المبین و کربلای ۱ شرکت داشت. هم‌اکنون سرهنگ بهادر افشاری‌پور فرماندهی تیپ ۳۷ زرهی شیراز را برعهده دارد.
پیشینه شکل‌گیری این یگان به دوران پهلوی دوم بازمی‌گردد، که تحت عنوان "تیپ پشتیبانی آموزشی" مرکز آموزش زرهی شیراز توسط نیروی زمینی شاهنشاهی ایران تشکیل شد. با شروع بحران مرزی ایران و عراق، این تیپ در اردیبهشت‌ماه ۱۳۵۹ به منطقه فکه در استان خوزستان منتقل شد و پس از آغاز جنگ ایران و عراق، به صورت ۳ گروه زرهی در منطقه فکه، دب‌حردان و محور جاده آبادان-ماهشهر مستقر گردید و اقدام به متوقف کردن و تثبیت یگان‌های نیروی زمینی عراق نمود.
تیپ ۳۷ زرهی شیراز در طول جنگ با تقویت یگان‌های خود به صورت یکجا و مستقل در بسیاری از عملیات‌های آفندی مانند عملیات غرب دزفول، قائم، توکل، ثامن‌الائمه، طریق‌القدس، فتح‌المبین و کربلای ۱ شرکت داشت. این تیپ همچنین در عملیات‌های پدافندی مختلف از جمله: پدافند از ساحل شرقی کارون، ارتفاعات ابوقریب، ارتفاعات فکه، قصر شیرین، تنکاب، ارتفاعات میمک، دشت طلایه، جاده نفت‌شهر، جاده خسروی و گیلان‌غرب حضور داشت. تیپ ۳۷ زرهی شیراز در طول جنگ ایران و عراق ۶۰۰ کشته، ۱۶۳۷ مجروح و ۷۰۳ اسیر داشت و در مجموع شمار ۲۹۴۰ نفر تلفات داد.
ماری ماورشتاد (زاده ۱۷ مارس ۱۹۵۷) یک بازیگر نروژی است. او اولین بار در تئاتر ملی اسلو، در سال ۱۹۸۱، شروع به کار کرد و از آن زمان در آنجا کار کرده‌است. در آنجا او نقش‌هایی مانند پولی را در "اپرای سه‌پولی،" اثر برتولت برشت و خانم سوربی در نمایش‌نامه "مرغابی وحشی"، اثر هنریک ایبسن داشت. او همچنین در اجرای در فضای باز پیر گینت اثر ایبسن و در چندین نمایش بازیگر تک زن ایفای نقش کرده‌است. او در سینما و تلویزیون بیشتر به خاطر بازی در فیلم‌های قلعه رؤیایی (۱۹۸۶) و آژانس جابجایی فلش (تلویزیون، ۱۹۸۷) شناخته می‌شود. ماورشتاد در سال ۲۰۰۷ در نمایش واقع‌گرای میتونیم برقصیم (بر اساس "بیا خیلی برقص") شرکت کرد.
او در ۱۷ مارس ۱۹۵۷ در خانواده بازیگر نروژی، آلفرد ماورشتاد و همسر دومش گرو اسکات-رود (متولد ۸ ژانویه ۱۹۲۸)، دختر گونار اسکات-رود (۱۸۹۷–۱۹۵۳)، نقاش و نقشه‌بردار و ماری اندرسن مدرس خوانندگی (۱۹۰۰–۱۹۷۱) به دنیا آمد.
برای مثال در دیزنی، او بیشتر برای دوبله دیزی داک و هویی، دویی و لویی در تولیدات مختلف دیزنی نروژی، و شنزی در "شیرشاه" شناخته شده‌است.
پدر ماری ماورشتاد بازیگر نروژی، آلفرد ماورشتاد و بازیگر تورالو ماورشتاد برادر ناتنی او است. او با آگه کوالباین، نوازنده ویولنسل ازدواج کرده‌است. این زوج سه فرزند دارند.
حقوق دانشجویان حقوقی اند مانند حقوق مدنی، قانونی، قراردادی و مصرف‌کنندگان، که حقوق و آزادی‌های دانشجویان را تنظیم کرده و دانشجویان را قادر می‌سازد تا از سرمایه‌گذاری تحصیلی شان بهره ببرند. این حقوق شامل مواردی مثل حق آزادی بیان و تشکل، رعایت روند قانونی، برابری، خودمختاری، ایمنی و محرمیت و پاسخ‌گویی در قراردادها و تبلیغات می‌شوند که نحوهٔ برخورد استادان و کارمندان اداری با دانشجویان را تنظیم می‌نمایند. در سراسر جهان بورسیه‌های تحصیلی بسیار اندکی مبنی بر حقوق دانشجویان وجود دارد. بیشتر کشورها معمولاً دارای نوعی حقوق دانشجویان هستند (یا حقوقی که بر بستر تحصیلی تطبیق می‌شود) که در قوانین آن‌ها گنجانیده شده و توسط سوابق دادگاهی شان به طرزالعمل مبدل شده‌است. برخی از کشورها، مانند رومانی در اتحادیه اروپا، دارای منشور حقوقی جامع برای دانشجویان هستند، که در آن هم حقوق و هم نحوهٔ عملی شدن آن‌ها را بیان کرده‌است. از سوی دیگر، اکثر کشورها مانند ایالات متحده و کانادا، دارای منشور حقوق منسجمی نبوده و دانشجویان برای مشخص ساختن این‌که کدام احکام حقوقی در ساحه آن‌ها قابل تطبیق است باید از دادگاه استفاده کنند.
کانادا، هم‌مانند ایالات متحده، تعدادی قوانین و سوابق دادگاهی دارد که تحصیلات عالی را تنظیم کرده و حقوق شاگردان را فراهم می‌نماید. دایرة المعارف کانادایی، که جزئیات موارد زندگی و دولت‌داری کانادا را در خود دارد، بیان می‌دارد که در کانادا «اساساً دو نوع حقوق بر دانشجویان تطبیق می‌شود: حقوق قائم بذات-حقوق حقیقی که دانشجویان از آن برخوردار هستند و حقوق وابسته به طرزالعمل–روش‌هایی که بر مبنای آن دانشجویان حقوق شان را مدعی می‌شوند. این مقاله دانشجویانی که در نهادهای عمومی هستند را شامل می‌شود، اما دانشجویان مراکز خصوصی می‌توانند حقوق شان را بر اساس قانون عامه و قوانین تحصیلات استانی ادعا نمایند».
کانادا هنوز هم دارای یک منشور حقوقی یا اسناد مشابه ملی برای دانشجویان نیست. و زمانی که چنین چیزی در کانادا تنظیم شود احتمالاً به آن سند، منشور حقوق و آزادی‌های دانشجویان گفته خواهد شد. منشور حقوق و آزادی‌های کانادا معادل منشور ملی حقوق در ایالات متحده است. اتحادیه ملی دانشجویان کانادا یا دولت، فدراسیون دانشجویان کانادا بوده و تا کنون چنین منشوری را تصویب نکرده‌است.
قوانین و سوابق دادگاه در مورد حقوق حریم خصوصی دانشجویان
در پرونده آلباهو، یک دادگاه جنایی فرانسه، سه تن از استادان ارشد «"مؤسسه آموزش عالی شیمی و فیزیک صنعتی شهر پاریس"» (ICPSE) را به اتهام جاسوسی ایمیل، مجرم شناخت. این اولین واقعه‌ای بود که کارمندان دانشگاهی در نتیجه شکایت دانشجویان و در حالی که از حمایت کامل دانشگاه برخوردار بودند، به یک عمل جنایی مجرم شناخته شدند.
در ایالات متحده، دانشجویان دارای حقوق زیادی هستند که توسط لوایح و قوانین (مثل قانون حقوق مدنی و قانون تحصیلات عالی) و فرمان‌های اجرائی رئیس‌جمهور به آن‌ها اعطا شده‌است. این حقوق به درجه‌های مختلف توسط دادگاه به طرزالعمل مبدل شده‌اند. با این حال ایالات متحده دارای یک منشور حقوقی دانشجویان نبوده و دانشجویان متکی به نهادهای هستند که به‌صورت داوطلبانه این معلومات را برای آن‌ها فراهم می‌کند. با وجود این‌که الزامیات قانونی برای نشر لوایح دانشجویان و نشر تمام حقوق وجود ندارد، برخی از کالج‌ها این کار را می‌کنند.
دانشجویان در اروپا و آمریکای شمالی در جریان عصر جنگ ویتنام، خواستار توسعه حقوق مدنی و حقوق دانشجویان شدند. آن‌ها با ایجاد اتحادیه‌های دانشجویان و لابی‌گری برای سیاست‌های سازمانی (بدین ترتیب تغییر برخورد فرهنگی با دانشجویان)، لابی برای تغییرات تقنینی در سطوح ایالات و به سطح ملی، دوران دادن دادخواهی‌ها برای ایجاد لوایح ملی حقوقی دانشجویان، حقوق قانونی تأسیس کردند. به‌طور مثال در آمریکا، دانشجویان این حق را بدست‌آوردند که حقوق مدنی شان را در نهادهای تحصیلات عالی حفظ کنند.Dixon v. Alabama 1961 در اروپا، این جنبش شدید و غیرمنتظره بوده‌است. دانشجویان متحد شده و در هر یک از نهادها در سطح ایالتی، ملی و نهایتاً در سطح قاره‌ای، اتحادیه‌های را به عنوان اتحاد دانشجویان اروپایی تشکیل دادند.2008 Students' Rights Charter آن‌ها در لابی‌گری برای حقوق در هر یک از کشورها و در کل در اتحادیه اروپا، نقش کلیدی داشتند. به‌طور مثال، در سال ۲۰۱۱، رومانی یک لایحه ملی گسترده برای دانشجویان پیشکش کرد که به دانشجویان رومانیایی صد حق را در یک سند واضح و قابل دسترسی گنجانید. اروپا نیز قانونی را روی دست گرفته‌است که حقوق دانشجویان اتحادیه اروپا که در سایر کشورهای اتحادیه اروپا درس می‌خواندند، را تصریح کرد.
دانشجویان اروپایی از تاکتیک‌های استفاده کردند که در جریان جنبش جهانی کارگران در قرون هجده و نوزدهم برای دریافت معیارهای کار یا محل کار ایجاد شده بود. آن‌ها به اتحادیه‌ها پیوستند، تقاضاهای‌شان را هم شفاهی و هم کتبی (گاهی اوقات به شکل طرح پیشنهادی لایحه حقوق دانشجویان) بیان کردند، پیام شان را همه‌گانی ساخته و به اعتصاب‌ها پرداختند.Beverly Silver: Forces of Labor. Worker's Movements and Globalization since 1870, Cambridge University Press, 2003, در جریان جنبش کارگران، به‌عنوان مثال، کارگران ایالات متحده به حق ۴۰ ساعت کار در هفته، حداقل دست‌مزد، پرداخت برابر برای کار برابر، پرداخت به موقع، حقوق قرارداد، معیارهای ایمنی، پروسه ثبت شکایت وغیره دست یافتند.Labor and Employment laws | LII / Legal Information Institute دانشجویان نیز تقاضا کردند که این مقررها و هم‌چنین حقوق مدنی، قانونی، قراردادی و مصرف‌کنندگان، که صنایع آن‌ها را تنظیم می‌کند باید بر تحصیلات عالی تطبیق گردد.
جنبش دانشجویان اروپا و جنبش ایالات متحده از جهات متعددی متفاوت اند. این تفاوت‌ها می‌توانند یک فاکتوری باشند در تشخیص این‌که چرا دانشجویان اروپایی در امر به‌دست آوردن حقوق شناخته شده قانونی دانشجویان، از حق دسترسی به تحصیلات رایگان تا حق سفر و تحصیل رایگان از یک کشور اتحادیه اروپا به کشور دیگر، تا حق برخورداری از حقوق قانونی ملی در نهادهای تحصیلات عالی، مؤفق‌تر بوده‌اند.
اتحادیه دانشجویان اروپایی (ESU) از ESU می‌خواهد تا تقاضاهای دانشجویان را شناسایی کرده و آن‌ها را به قانون‌گذاران منتقل کند. انجمن دانشجویان ایالات متحده (USSA) نیز تکلیف دارد تا صدای دانشجویان را در تصمیم‌گیری‌های قانونی بلند کند، اما نحوهٔ تشخیص صدای دانشجویان یا تضمین این‌که خود دانشجویان نماینده خود شان باشند را تصریح نکرده‌است. ESU بر جمع‌آوری معلومات از دانشجویان در سراسر کشور تمرکز دارد، لایحه حقوق دانشجویان را ساخته و دانشجویان را اجازه می‌دهد تا آن را نقد کنند، قوانینی را برای دست‌یابی به این حقوق در سطح ایالتی و قارهٔ پیشنهاد کرده و بعداً منابع معلوماتی ایجاد می‌کند تا دانشجویان از حقوق خودشان باخبر شوند. USSA، اهداف‌اش را از طریق عضویت USSA تعیین می‌کند. USSA به نظر نمی‌رسد که در سطح کشور تحقیقی را به راه انداخته یا اهداف دانشجویان را در وب سایت خود بیان کند تا دانشجویان علاقه نشان‌داده و چیزی را به آن فهرست اضافه یا از آن حذف نمایند. اگر USSA تحقیقی را انجام دهد آن را در وب سایت خود نشان نمی‌دهد، در وب سایت عملیه جستجو نداشته و این معلومات را برای دانشجویان چاپ نمی‌نماید.
ESU به‌صورت واضح خواسته‌های دانشجویان را از طریق مردم و اتحادیه اروپا بیان می‌کند. آن‌ها این خواسته‌ها را در یک لایحه حقوق دانشجویان که بنام منشور حقوق دانشجویان ۲۰۰۸ یاد می‌شود، جمع‌آوری کرده‌اند. این سند از لحاظ قانونی الزام‌آور نیست اما تمام خواسته‌های دانشجویان را به وضوح ارائه کرده و دانشجویان، نهادها و حکومت‌ها را کمک می‌کند تا بدانند که دانشجویان چه می‌خواهند و هم‌چنین به اتحادیه‌های دانشجویان در نهادهای فردی به منظور لابی‌گری حقوقشان کمک می‌کنند. که درآوردن تغییر فرهنگ و رفتار با دانشجویان در سطح محلی کمک کند. ESU به‌صورت دیموکراتیک یک لایحه پیشنهاد شده برای دانشجویان ایجاد کرده‌است که می‌خواهد در قوانین سطح ملی و قارهٔ پذیرفته شود. این خواسته‌ها عبارت از: دسترسی به تحصیلات عالی، مشارکت دانشجویان در حاکمیت سازمانی، حمایت‌های خارج از نصاب و معیارهای نصاب با کیفیت درسی. هر یک از حقوق به خواست‌های مفصل‌تر که برای دست‌یابی به این حقوق ضروری هستند، تقسیم شده‌اند. با وجودی که انجمن‌های دانشجویان در آمریکا برای این خواسته‌ها اصرار دارند، هیچ تلاش متمرکز از طریق انجمن ملی دانشجویان صورت نگرفته‌است.
ابتکارهای قانونی USSA، بخشیدگی قروض دانشجویان، اجازه حضور به دانشجویان مهاجر غیرقانونی در کالج و تخصیص پول بیشتر دولتی به نهادها و دانشجویان را در بر می‌گیرد، اما باز هم به نظر می‌رسد این اهداف توسط اعضای USSA بدون تحقیق ملی در مورد صدای دانشجویان، ایجاد گردیده‌است. هیچ روشی برای جست‌جوی وب سایت آن‌ها وجود ندارد که مشخص گردد آیا تحقیقی را برای جمع‌آوری اطلاعات از دانشجویان در سراسر کشور انجام می‌دهند یا خیر.
جنبش دانشجویان اروپایی و جنبش ایالات متحده در سطح سازمانی محلی نیز متفاوت اند. در اروپا بیشتر مؤسسات سازمانی دانشجویان بنام اتحادیه‌های دانشجویان شناخته می‌شود که نشان می‌دهد آن‌ها مصروف لابی‌گری برای حقوق دانشجویان هستند. در آمریکا به این مؤسسات، حاکمیت‌های دانشجویان یا انجمن‌های دانشجویان می‌گویند و تمرکز آن‌ها بیشتر بر آموزش فرایند دیموکراتیک است. مشکل اما این‌جاست که بیشتر حاکمیت‌های دانشجویان تنها ۲۰ تا ۲۵ درصد نماینده‌گی در سنای علمی یا ارگان تصمیم‌گیری سازمانی داشته و نسبت به سایر نمایندگی‌های سازمانی، تجربه بسیار اندک در پروسه‌های دیموکراتیک دارند. حاکمیت‌های دانشجویان بر تدریس نحوهٔ رهبر شدن و اشتراک در دیموکراسی به دانشجویان تمرکز دارد، در حالی‌که اتحادیه‌ها بیشتر بر تشخیص صدای دانشجویان و دستیابی به حقوق دانشجویان از طریق لابی‌گری متمرکز است.
مجمع النفایس یکی از جامع ترین تذکرہ ھای شعرای زبان فارسی در شبه قارہ ھند و پاکستان محسوب می شود۔ مصنف مجمع النفایس سراج‌الدین علی خان آرزو است۔
مجمع النفایس یکی از جامع ترین تذکرہ ھای شعرای زبان فارسی، باید گفت که تذکرہ مجمع النفایس دائرۃ المعارفی از شعر فارسی است که از دورہ غزنویان تا او اوسط قرن دوازدھم ھجری سرودہ شدہ است۔ از این جھت تذکرہ حاضر ھم تاریخی جامعی است از نفوذ فرھنگ و ادبیات ایران در سراسر شبه قارہ ھند و پاکستان و ھم نمایندہ سبکھای گوناگون است که در طی این ھمه قرون در شعر و ادبیات فارسی به وجود آمدہ است۔ آرزو در تراجم شعرای متقدم ترجمه ایشان را مختصر ولی کلامشان را نسبتاً مفصلتر آوردہ است و در انتخاب اشعار نیز ذوق و سلیقه مخصوص به خرج دادہ است۔
این تذکرہ در زمان حیات مؤلف مورد توجه فضلا و ادباء بودہ است۔ مؤلفان ھم عصر وی به این اثر اھمیت و توجه می دادند، و تذکرہ نویسان بعدی نیز فوائد بسیاری از تذکرہ مجمع النفایس کسب کردہ اند مثل محمد قدرت اللہ متخلص به شوق مؤلف تکملة الشعراء جام جمشید (متوفی در سال ۱۲۲۴ق ھ ) و حسین قلی خان مؤلف تذکرہ نشتر عشق، رحم علیخان ایمان مؤلف تذکرہ منتخب اللطائف، خوشگو مؤلف سفینه خوشگو از این تذکرہ فیض ھا بردہ اند۔
در این تذکرہ نام غالب شعرای عصر غزنویان تا زمان خود آرزو نوشته شدہ است ولی اھمیت اصلی آن در این است که وی شرح حال شاعران معاصر خود را در این تذکرہ درج کردہ و دربارہ شعرایی که در دیگر تذکرہ ھا ذکر شان کمتر است بحث کردہ۔ آرزو در کتاب خود ترجمه چند تن از ریخته گویان را نیز ذکر کردہ است مثل خواجه میر درد خود آرزو نیز در زبان ریخته شعر می گفت و ھر ماہ در خانه او مجلس شعری برپا می شد و شعراء کلام خود شان را می خواندند۔ سراج‌الدین علی خان آرزو:تذکرۂ مجمع النفایس، ص ۲۴ـ ۲۵۔ اسلام آباد، ۱۳۸۳ ش۔
به علت عدم ضبط تاریخھا و سنوات از ارزش تاریخی مجمع النفایس کاسته شدہ است بعد از بررسی دقیق این تذکرہ ما فقط به نود و چھار موارد برمی خوریم که آرزو تاریخھا را ذکر کردہ است۔ اکثر این تاریخھا و سنوات به وفات شعراء تعلق دارد۔ در ۵۶ مورد فقط تاریخ وفات را ذکر کردہ است۔ در چند مورد جلوس پادشاہ یا تولد شاھزادہ یا تاریخ فتح جایی را نوشته۔ تفصیل ھر کدام جداگانه نوشته می شود۔تذکرۂ مجمع النفایس، ص۲۸۔ اسلام آباد، ۱۳۸۳ ش۔
آلفرد ینتوفت ماورشتاد (۲۶ ژوئیه ۱۸۹۶ – ۵ سپتامبر ۱۹۶۷) یک بازیگر برجسته نروژی، کارگردان سینما و مدیر تئاتر بود.
آلفرد ینتوفت ماورشتاد در بریگیا در داویک (اکنون واگسوی) در سون او فیوردانه، نروژ به دنیا آمد. او پسر برینل ماورشتاد (۱۸۵۹-۱۹۴۳) و لوویس ماری برولوس (۱۸۶۷-۱۹۴۳) بود. ماورشتاد در یک آکادمی نظامی در برگن (مدرسه درجه افسری تیپ‌های برگن) شرکت کرد. در سال‌های نوجوانی در چندین کنسرت در ناحیه نوردفورد اجرا کرد و با هاردانگر فیدل خود نواخت. او به کریستیانیا نقل مکان کرد و در سال ۱۹۲۱ در تئاتر نروژی شروع به کار کرد. او در سال ۱۹۳۰ در تئاتر ملی شروع به کار کرد. او از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۰ مدیر تئاتر در تروندلاگ تئاتر بود. ماورشتاد در چندین فیلم از جمله "فانت" (۱۹۳۷)، "مهمان باردسن" (۱۹۳۹)، "تورس اسنورتولد" (۱۹۴۰) و "تریسیل-نوت" (۱۹۴۲) ایفای نقش کرده است. او عضو انجمن نروژ برای حقوق زنان بود.
او دو بار ازدواج کرده بود. اول در سال ۱۹۲۵ با توردیس الفریدا ویتزو (آنها در سال ۱۹۴۳ جدا شدند) و دوم در سال ۱۹۵۶ با گرو اسکات-رود. دختر او ماری ماورشتاد (زاده ۱۹۵۷) و پسرش تورالو ماورشتاد (زاده ۱۹۲۶) هر دو بازیگر هستند. او همچنین پدرشوهر بازیگر زن، بئاته اریکسن، همسر سوم پسرش بود.
تکنولیبرالیسم (به )، فلسفه سیاسی است که بر اساس ایده‌های آزادی، فردیت، مسؤلیت، تمرکززدایی و خود آگاهی بنا شده‌است. این فلسفه هم‌چنین این ایده که فناوری باید با حد اقل کنترل در دسترس همه قرار بگیرد را برجسته می‌سازد.Horst, Heather and Miller, Daniel (eds.) "Digital Anthropology" 2012. Accessed 7 February 2014. اعتقادات اساسی آن تحت پنج منفعت اصلی قرار می‌گیرند که عبارتند از: ساختن حکومت، اقتصاد، آزادی‌های مدنی، تحصیل و علم و محیط زیست. تکنولیبرال‌ها از ایده‌هایی مثل توازن قدرت در حکومت، تمرکززدایی، تحصیلات ارزان، حفاظت از سیاره‌مان، هنرهای زیبا، آزادی بیان و فناوری‌های ارتباطی حمایت می‌کنند.
آدام فیش در کتاب‌اش به‌عنوان "تکنولیبرالیزم"، تکنولیبرالیزم را انیگونه توصیف می‌کند: فناوری‌های شبکه‌ای تناقضات آن‌عده جوامعی را بهبود می‌بخشند که هم بازار آزاد لیبرالیزم اقتصادی را گرامی می‌دارند و هم رفاه اجتماعی سوسیال لیبرالیزم را.Fish, Adam. 2017. Technoliberalism and the End of Participatory Culture. Palgrave Macmillan. https://www.palgrave.com/de/book/9783319312552 به این ترتیب، تکنولیبرالیزم با نئولیبرالیزم پیوندهایی داشته اما دارای اختلافات اساسی نیز می‌باشد؛ «در حالی‌که آدام اسمیت بازاری را تصور می‌کرد که به نوعی بخشی طبیعی و ریشه‌کن ناشدنی دورنما بود (بر اساس گرایش انسان به «مبادله کالا») و تفکر نیولیبرال بازار را هنوز به‌همین شکل می‌بیند، تکنولیبرالیزم بر این باور است که چنین سیستم‌های پیچیده‌ای را می‌توان ساخت».Malaby, Thomas. "Making Virtual Worlds: Linden Lab and Second Life" 2009. Accessed 7 February 2014. در محور فلسفه تکنولیبرالیزم به‌عنوان یک عقیده و جنبش «ایمان غالب به تکنولوژی، سوء ظن بر نهادهای مدرنیست سنتی (از بالا به پایین) و باور به این‌که تأثیرات کلی مشارکت فردی تکنولوژی می‌تواند خوبی‌های اجتماعی را به بار بی‌آورد» قرار دارد. تکنولیبرالیزم عبارت از ترکیب تمرکززدایی، فردیت، مسؤلیت و خود آگاهی، اعتدال، پایداری و نظم و حکومت به سبک مهندسی است. باورهای اساسی آن تحت پنج منفعت اصلی قرار می‌گیرند: ساختن حکومت، تحصیل و علم، اقتصاد، محیط زیست و آزادی‌های مدنی. آن‌ها عبارت از:
توسعه سریع فناوری شبکه‌ی، بستری را برای پخش و انتشار معلومات فراهم می‌کند که به نوبهٔ خود باعث تشویق آزادی بیان و فناوری‌های ارتباطی می‌شود.