moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
بلافاصله پس از آن مهاجرت آمریکائیان به مناطق خالی از سکنه تگزاس آغاز گردید. در طول ۱۲ سال، جمعیت آمریکایی‌ها در تگزاس رشد پیدا کرد و به تدریج اهرم‌های قدرت اقتصادی را در دست گرفتند. در سال ۱۸۳۰، آمریکاییان بیشترین جمعیت تگزاس را تشکیل می‌دادند"US History". E.Thotex, Lord Emsworth, Karl Wick, et al. Publisher IOSS, LLC. pp.46 به‌طوری‌که نسبت جمعیت آمریکاییان به مکزیکی‌ها ۲ به ۱ بود."The American kaleidoscope: race, ethnicity, and the civic culture". Lawrence H. Fuchs. Wesleyan University Press, 1990. pp.110
دیری نپایید که زمزمه استقلال از مکزیک در تگزاس به چرخش در آمد. نبرد آلامو (شکست) و نبرد سن جاسینتو (پیروزی) به استقلال تگزاس انجامیدند، و آنتونیو لوپز دو سانتا آنای مکزیکی در سرکوب استقلال طلبان تگزاسی ناتوان ماند.
تگزاس مدتی به عنوان یک جمهوری مستقل زندگانی نمود. در این مدت، که از ۲ مارس ۱۸۳۶ تا ۱۹ دسامبر ۱۸۴۵ ادامه پیدا کرد، ۳ رئیس‌جمهور بر جمهوری تگزاس خدمت نمودند. از کسانی که در استقلال جمهوری تگزاس نقش اساسی ایفا نمودند، می‌توان ساموئل هیوستون و لورنزو دزاوالا را نام برد.
اما سرانجام پس از ۲ جنگ و تحت فشارهای اقتصادی و بدهی‌های فراوان به آمریکا، در ۱۳ اکتبر ۱۸۴۵، تگزاسیان در یک همه پرسی رای به پیوستن به ایالات متحده آمریکا و پذیرش قانون اساسی آن دادند، و تگزاس رسماً در ۲۹ دسامبر ۱۸۴۵ به ایالات متحده آمریکا پیوست، و به عنوان بیست و هفتمین ستاره به پرچم آمریکا اضافه گردید. انسون جونز ، رئیس‌جمهور تگزاس، در ۱۹ فوریه ۱۸۴۶ رسماً به جیمز پیکنی هندرسون ، فرماندار جدید تگزاس، اختیار تگزاس را واگذار نمود.
تگزاس در زمان جنگ داخلی آمریکا به ایالات مؤتلفه آمریکا پیوست، و نزدیک به ۹۰۰۰۰ سرباز نیرو به این جنگ اعزام کرد. بندر شهر گلوستون بین سال‌های ۱۸۶۲-۱۸۶۳ صحنه لشکرکشی‌های نیروهای ارتشهای شمال و جنوب بود. نبرد پالمیتو از نبردهای مهمی بود که در خاک تگزاس رخ داد. پایگاه فورد در تگزاس نیز تبدیل به بزرگترین بازداشتگاه نیروهای اسیر در جنگ، در غرب رود میسیسیپی گشت، که در آن ۶۰۰۰ اسیر به سر می‌بردند.
دوره بازسازی پس از جنگ تا سال ۱۸۷۴ ادامه پیدا کرد.
وقایع مهم پس از جنگ داخلی و دورهٔ بازسازی عبارتند از:
پلسیوسوروس (به معنی؛ نزدیک به سوسمار) یک موجود بزرگ ( ۳ تا ۵ متر طول) دریایی و خزنده از نوع ساروپتریگان می‌باشد که در قسمت پیشین دوره ژوراسیک می‌زیسته است و از اسکلت‌های کاملی که از آن در انگلیس و آلمان بدست آمده شناخته شده‌است.این جانور از سر کوچک، گردن بلند و باریک و بدن پهن لاک‌پشت مانندش، دم کوتاه و دو جفت باله بزرگ و عریضش از بقیه شناخته می‌شود.نامش را از انواع پلسیوریا گرفته‌است و یکی از اعضای قدیمی و اولیه این نوع است.
پوزه کوتاه بوده‌است اما دهان می‌توانسته زیاد باز شود و دهان با یکسری دندان‌های مخروطی پر شده بود.مانند آنچه در خیلی از نهنگهای امروزی شاهد هستیم.گردن بلند و باریک بوده‌است، اما به نظر می‌رسد که تا اندازه‌ای سفت و غیرقابل انعطاف بوده‌است.برای اینکه مهرهای گردن تقریباً ته‌پهن هستند، و این نشان می‌دهد که گردن نمی‌توانسته مانند گردن قو خم شود .بقیه مهره‌ها نیز به همین شکل بیشتر ته‌پهن هستند و یک واحد منسجم را تشکیل می‌دهند و هیچکدام خاجی نیستند.دنده‌ها یکسری در میان بدنه هستند و در میان دو جفت باله عقبی و جلویی قرار گرفته‌اند.دم کوتاه و راست است و به سرعت باریک می‌شود.باله‌ها بزرگ و بلند هستند با پنج انگشت کامل که هرکدام از تعداد زیادی بند انگشت تشکیل شده‌اند.برخی از ردهای بجا مانده از پوست جانور نشان می‌دهد که پوست احتمالاً صاف و نرم بوده نه پولک‌دار.
پلسیوسوروس از ماهی و وشکارهای دیگر موجود در آب تغذیه می‌کرده‌است.آرواره یو-شکل و دندان‌های تیزش مانند یک دام ماهی‌گیری است.خودش را به وسیله باله‌هایش به جلو می‌رانده و دم بسیار کوتاهش نیز بسیار مورد استفاده بوده‌است.گردنش می‌توانسته در طول تعغیب شکار به مانند یک سکان هدایت کننده عمل کند.هنوز کسی نمی‌داند که پلسیوسوروس مانند لاک‌پشت‌های دریایی در ساحل تخم گذاری می‌کرده‌است یا مانند مارهای دریایی در دریا نوزادش را زنده به دنیا می‌آورده است.جوان‌ها ممکن است تا قبل از اینکه به اقیانوس آزاد بروند در مدخل رودها زندگی می‌کردند.
Wikipedia contributors, "Plesiosaurus," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Plesiosaurus&oldid=251866528 (accessed December 1, 2008).
شب‌گرد یا شب‌زی یا شب‌رو ، جانوری را گویند که در ساعت‌های روز به استراحت می‌پردازد و برای جستجوی غذا در طول شب فعالیت می‌کند. برخلاف جانوران روزگرد.
واسیلی اسمیسلوف (۲۴ مارس ۱۹۲۱ در مسکو، شوروی - ۲۷ مارس ۲۰۱۰) استادبزرگ شطرنج اهل شوروی و روسیه و قهرمان شطرنج جهان از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۵۸ بود.
او سه بار در مسابقه فینال قهرمانی شطرنج جهان با میخائیل بتوینیک رقابت کرد. نخستین بار در ۱۹۵۴ که با تساوی ۱۲–۱۲ (۷ برد برای هر کدام و ۱۰ مساوی) خاتمه یافت و قهرمانی در اختیار بتوینیک باقی ماند. بار دوم در ۱۹۵۷ که با پیروزی ۱۲٫۵–۹٫۵ او به پایان رسید و بار دیگر رویارویی انتقامی در ۱۹۵۸ که بتوینیک ۱۲٫۵–۱۰٫۵ پیروز شد.
اسمیسلوف هشت بار دیگر نیز در مسابقات انتخابی قهرمانی شطرنج جهان ظاهر شده است که آخرین آن در سن ۶۵ سالگی در سال ۱۹۸۵ بود. او با به‌دست آوردن ۱۷ مدال (۹ مدال طلای تیمی و ۸ مدال انفرادی) از ۱۹۵۲ تا ۱۹۷۲ در المپیاد شطرنج از این حیث رکورددار است. او همچنین دو بار در سالهای ۱۹۴۹ به همراه دیوید برونشتین و بار دیگر در سال ۱۹۵۵ به همراه یفیم گلر (البته اسمیسلوف در رویارویی تکمیلی از گلر شکست خورد) قهرمان شطرنج شوروی شده است. اسمیسلوف در دو مسابقه شوروی-بقیه جهان ۱۹۷۰ بلگراد و ۱۹۸۴ لندن که هر دو با برد شوروی به پایان رسید یکی از اعضای تیم شوروی بود.
نصرت‌الله معینیان (۱۳۰۰، اصفهان)، سیاستمدار ایرانی، وزیر راه، وزیر اطلاعات و رئیس دفتر مخصوص شاهنشاهی در دوران محمدرضا پهلوی بود.
نصرت‌الله معینیان فرزند محمود در سال ۱۳۰۰ خورشیدی در اصفهان دیده به جهان گشود. پدرش محمود از اعضای اداره اطلاعات سفارت انگلیس در ایران بود. نصرت‌الله معینیان دیپلم خود را در هنرستان راه‌آهن اصفهان گرفت و همزمان با تحصیل در بخش حرکت راه‌آهن تهران مشغول به کار شد. در سال ۱۳۲۴ به دعوت راه‌آهن تهران به این شهر رفت و به ریاست کارگزینی بخش حرکت برگزیده شد و پس از یک سال رئیس دایره تعلیمات اداره بهره‌برداری راه‌آهن دولتی گردید.
نصرت‌الله معینیان ورود به عرصه مطبوعات و نگارش مطالب روزنامه را از اصفهان شروع کرد و به کمک دایی خود، باقر مجلسی، که از روزنامه‌نگاران قدیمی شهر اصفهان بود، توانست خود را در روزنامه‌های آن زمان شهر اصفهان مطرح نماید. پس از عزیمت به تهران وی در روزنامه آتش (وابسته به جناح اکثریت) شروع به نگارش مقاله نمود و در سال ۱۳۲۶ به سمت سردبیری روزنامه رسید. به لحاظ تبحر وی در تنظیم مقالات در کابینه فضل‌الله زاهدی به معاونت اداره کل تبلیغات و رادیو رسید و در سال ۱۳۳۵ و دولت حسین علا به ریاست اداره کل تبلیغات و در سال ۱۳۳۷ به سرپرستی اداره انتشارات و تبلیغات و معاونت نخست‌وزیر منصوب شد.بازیگران سیاسی عصر رضاشاهی و محمدرضاشاهی. ناصر نجمی. انتشارات انیشتین. ۱۳۷۳ تهران معینیان در سال ۱۳۴۱ در کابینه اسدالله علم به وزارت راه منصوب شد.
پس از خروج معینیان از اداره انتشارات و رادیو، جهانگیر تفضلی جایگزین وی در آن اداره گردید که وی در کمتر از سه ماه از این پست کنار گذاشته شد و معینیان با حفظ سمت وزارت، به این نهاد بازگشت. معینیان از اعضای هیئت اجرائیه حزب ایران نوین که توسط حسنعلی منصور در ۶ بهمن ۱۳۴۲ تأسیس شد بود؛ که بیشتر اعضای شورای مرکزی این حزب، از کارمندان دولت بودند. پس از نخست‌وزیر شدن حسنعلی منصور در اواخر سال ۱۳۴۲، نام سازمان انتشارات و رادیو تغییر کرد و تبدیل به وزارتخانه اطلاعات شد؛ حسنعلی منصور معینیان را که رئیس سازمان انتشارات و رادیو بود، به سمت وزارت اطلاعات منصوب نمود.
در سال ۱۳۴۲ اسدالله علم به وزارت دربار منصوب شد؛ و در آذرماه ۱۳۴۵ طی حکمی از طرف شاه، نصرت‌الله معینیان به سمت ریاست دفتر مخصوص شاهنشاهی انتخاب شد؛ و حدود دوازده سال در این سمت باقی ماند.نصرت‌الله معینیانمعینیان نخستین وزیر اطلاعات وی در ۲۶ دیماه ۱۳۵۷ به همراه محمدرضا پهلوی، ایران را ترک کرد.
وَرزا در فارسی به معنی گاو نر است.https://farsi123.com/?word=bull‎
زمین را بدان شیار می‌کند و ورزا بیشتر گاوِ کشاورزی است. ورزا در زبان تاتی ، تالشی، مازندرانی، گیلکی و لری (لری بختیاری، بوراحمد و لری خرم‌آبادی) هم به معنای گاو نر است.در گویش همدان به گاو نر ورزو می گویند. همچنین اصفهانی ها به آن ورزاب می‌گویند.
در آیین میترایی ورزا قربانی می‌شده‌است. همچنین تالشان نیز در آیینهای مختلف ورزا یا گاو نر را قربانی می‌کنند.
ورزا جنگ، جنگی است که در شمال ایران بین گاوهای نر سازمان داده می‌شود. این مراسم هم‌اکنون تنها در استان‌های گیلان و مازندران اجرا می‌شود. اما درگذشته، این مراسم در همه ایران معمول بود و بخشی از سرگرمی جشن‌های محلی را تشکیل می‌داد.
مهرپرستان در هنگامی که در مهرابه جمع می‌شدند ورزا را قربانی می‌کردند. گوشت این حیوان را کباب می‌کردند و خون آن را در جامی در زیر مهرابه می‌ریختند. این خون را با شیره هوم و شراب مخلوط می‌کردند و به آن آب حیات می‌گفتند. این آب مقدس را در جام‌های مخصوص به نام دوست‌کامی می‌ریختند و حاضران آن را به همراه کباب و نان می‌خوردند. سپس سرودهایی در سپاس از مهر می‌خواندند. در مهرابه‌ها شمع و آتش روشن می‌کردند که نماد مهر بود.
این گاو هارا میپرستند و به آن احترام میگذارند گاهی برای شفا و براورده شدن حاجات به آن طلا میبندند.
حُفره‌زایی (نام‌های دیگر: حباب‌زایی، خوردگی، کاویتاسیون، حفره‌سازی، خلاءزایی) پدیده‌ای است که در آن کاهش فشار باعث تبخیر موضعی مایع و ایجاد حباب‌هایی شود. این پدیده در پروانهٔ کشتی‌ها، اژدرها و پمپ‌های سانتریفیوژ و سرریز سدها رخ می‌دهد. در این پدیده که معمولاً در مایعات با حرکت متلاطم به دلیل اختلاف فشار در مایع رخ می‌دهد، فشار موضعی کم‌تر از فشار بخار مایع می‌شود. این امر باعث می‌شود تا مثلاً آب که در شرایط متعارف در ۱۰۰ درجه سانتیگراد شکل گازی پیدا می‌کند در دماهایی پایین‌تر زودتر به صورت گاز درآید. حباب‌های گازی ایجاد شده زمانی که دوباره به منطقه پرفشارتر وارد می‌شوند معمولاً منفجر می‌شوند. این ترکیدن حباب‌ها شوکی موج‌مانند ایجاد می‌کند که صدادار است و می‌تواند از طریق خوردگی حبابی به پروانه‌های کشتی آسیب برساند.
هر نوع کشتی و هر نوع پروانه صدای حفره‌زایی ویژهٔ خود را تولید می‌کند و این باعث می‌شود تا خدمه زیردریایی‌ها بتوانند نوع کشتی‌های پیرامون خود را شناسایی کنند.
در پدیده کَویتاسیون یا حفره‌زایی امواج فشاری باعث جریان در مایع شده و تحت شرایط مناسب موجب تشکیل سریع میکرو حباب می‌گردد که رشد و یکی شدن این حباب‌ها تا رسیدن به اندازه بیشینه و در نهایت ترکیدن آنها حرارت شدیدی ایجاد می‌نماید. انفجار حباب‌ها تولید موج ضربه‌ای با انرژی کافی برای شکستن پیوند کووالانسی می‌کند. نیروی برشی حاصل از انفجار حباب و همچنین از جریان‌های اغتشاشی ناشی از ارتعاش صوتی برای همگن سازی و تخریب سلول استفاده می‌شود. این فرایند می‌تواند به پاشش مایع با سرعتی در حدود ۴۲۰ کیلومتر در ساعت، ایجاد فشاری معادل ۲۰۰ بار یا دمای بالای نقطه‌ای ۴۵۰۰ درجه سانتیگرادی در آن شود.
هرگاه در سیستم هیدرودینامیکی (مانند پمپ‌ها، پروانه کشتی) افت فشار ایجاد شود به‌طوری که فشار سیال به فشار بخار نزدیک گردد، سیال در همان دما شروع به جوشش می‌کند که منجر به ایجاد حباب‌های بخار در سیال می‌شود. پدیده جوشش سیال در اثر افت فشار (نه افزایش دما) را کاویتاسیون می‌نامند. در تمامی سیستم‌های هیدرودینامیکی که سیال به سرعت بالا می‌رسد نظیر سرریز سد، می‌بایست پدیده کاویتاسون را مطالعه و بررسی کرد.
عدد کاویتاسیون کمیت بدون بعدی است که بیانگر جوشش ناشی از جریان مایع باشد عدد کاویتاسیون می‌نامند:
CA = (Pa - Pb) / (1/2 ρ V^2)
حفره‌زایی انواع گوناگونی دارد:
حفره‌زایی همچنین یکی از دلایل اولیه لرزش در پمپ‌های سانتریفوژ است.
تولید حباب در پروانه پمپ وقتی رخ می‌دهد که طول مکش خالص مثبت مجاز (NPSHa) کمتر از عمق مکش درخواستی (NPSHr) پمپ شود. به این ترتیب به دلیل مکش موجود در محفظه پمپ، فشار مایع درون محفظه کاهش می‌یابد.
طول مکش خالص مثبت (NPSH) عبارتی است که دربارهٔ شرایط مرتبط با پدیده حباب زایی پمپ توضیح می‌دهد.
چنانچه فشار محفظه پمپ از فشار بخار مایع در دمای عملیاتی کمتر شود، مایع درون محفظه پمپ تبخیر شده و به صورت حباب درمی‌آید. این حباب‌ها در برخورد با پروانه‌های پمپ ترکیده و نه تنها باعث لرزش پمپ می‌شوند بلکه آسیب‌های جدی از جمله خوردگی زیاد در لبه پروانه‌ها و بدنه ایجاد می‌کنند که به مرور زمان باعث کاهش راندمان پمپ می‌گردد. وجود مانع در مسیر مکش، وجود زانویی در فاصله نزدیک ورودی پمپ یا شرایط غیرعادی بهره‌برداری از عوامل این مسئله هستند.پایگاه علوم و تحقیقات صنعت تأسیسات ، بازدید: نوامبر ۲۰۰۸.
عمدتاً پدیده کاویتاسیون در سرریز سدها در سرعت‌های بالا رخ می‌دهد گاهی در یک سیستم هیدرولیکی به علت بالا رفتن سرعت فشار منطقه‌ای کاسته شده و به حدی برسد که با فشار سیال در آن شرایط برابر شود، یا در طول سرریز به دلیل ناصافی‌ها خطوط جریان از بستر خود جدا شده و در اثر این جداشدگی فشار موضعی در محل جداشدگی کاسته شود، و به فشار بخار سیال برسد، که در اثر این عوامل مایعی که در آن قسمت وجود دارد بلافاصله به جوشش درآمده و حباب‌هایی به وجود می‌آید که سرریز یا کانال در اثر ترکیدن این حباب‌ها دچار صدمه و آسیب می‌شود، به‌طور معمول در سرعت‌های تقریباً ۲۰ متر بر ثانیه و بیشتر احتمال ایجاد پدیده کاویتاسیون وجود دارد، ولی کنترل این پدیده در سرعت ۱۵ متر بر ثانیه انجام می‌شود.
در ایران، در دو دانشگاه تونل حفره‌زایی وجود دارد:
یکی از روش‌هایی که به‌طور گسترده برای تخریب سلول و همگن‌سازی استفاده می‌شود، استفاده از فراصوت است. هموژنایزر اولتراسونیک با ایجاد امواج شدید فشاری در یک محیط مایع، کار می‌کند. امواج فشاری باعث جریان در مایع شده و تحت شرایط مناسب موجب تشکیل سریع میکرو حباب می‌گردد که رشد و یکی شدن این حباب‌ها تا رسیدن به اندازه بیشینه و در نهایت ترکیدن آن‌ها حرارت شدیدی ایجاد می‌نماید. به این پدیده کاویتاسیون گفته می‌شود. انفجار حباب‌ها تولید موج ضربه‌ای با انرژی کافی برای شکستن پیوند کووالانسی می‌کند. نیروی برشی حاصل از انفجار حباب و همچنین از جریان‌های اغتشاشی ناشی از ارتعاش صوتی برای همگن‌سازی و تخریب سلول استفاده می‌شود. این فرایند می‌تواند به پاشش مایع با سرعتی در حدود ۴۲۰ کیلومتر در ساعت، ایجاد فشاری معادل ۲۰۰ بار یا دمای بالای نقطه‌ای ۴۵۰۰ درجه سانتیگرادی در آن شود.
بهرام شاه‌محمدلو (زاده ۲۵ آذر ۱۳۲۹ در تهران) کارگردان، تهیه‌کننده و بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون ایران است.
شاه‌محمدلو در ۲۵ آذر ۱۳۲۹ در تهران به دنیا آمد. شاه‌محمدلو که یکی از تشکیل‌دهندگان اولین گروه مرکز حرفه‌ای تئاتر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در سال ۱۳۵۰ بود، در سال ۱۳۵۲ تحصیلاتش را در رشته هنرهای نمایشی دانشکده هنرهای زیبا از دانشگاه تهران به پایان برده‌است.
از آثار تلویزیونی وی می‌توان به مجموعه آقای حکایتی (کودک و نوجوان) و سریال گرگ‌ها در نقش هامون اشاره کرد. از فعالیت‌های وی در تئاتر، می‌توان ایفای نقش در نمایش افرا در سال ۱۳۸۶ و شرکت در نمایش دو لیتر در دو لیتر صلح در سال ۱۳۹۱ و نمایش «چه کسی سهراب را کشت؟» در سال ۱۳۹۶ را نام برد.
شاه‌محمدلو همسر راضیه برومند نویسنده و بازیگر تلویزیون و تئاتر است.
• مهمونی؛ کارگردان ایرج طهماسب نمایش خانگی ۱۴۰۲
سلمان فارسی(در حال ساخت)
والتر بروس ویلیس (؛ زادهٔ ۱۹ مارس ۱۹۵۵) بازیگر سابق آمریکایی است. او با نقش اصلی مجموعهٔ کمدی-درام "مون‌لایتینگ" (۱۹۸۵–۱۹۸۹) به شهرت رسید و در بیش از صد فیلم ظاهر شد که در این میان با بازی در نقش جان مک‌کلین در فرنچایز "جان‌سخت" (۱۹۸۸–۲۰۱۳) به‌عنوان قهرمان سینمای اکشن مورد توجه قرار گرفت.
در مارس ۲۰۲۲، خانواده ویلیس اعلام کردند که وی پس از ابتلا به زبان‌پریشی بازنشسته می‌شود. در فوریهٔ ۲۰۲۳ اعلام شد که او به زوال عقل پیشانی گیجگاهی مبتلاست.
بروس ویلیس در سال ۱۹۵۵ در شهر ایدار-اوبراشتاین آلمان غربی زاده شد. پدر وی؛ دیوید ویلیس، یک سرباز آمریکایی و مادرش مارلین کی؛ آلمانی و زاده شهر کاسل بود.
بروس آخرین و چهارمین فرزند خانواده بود. خانواده ویلیس پس از نقل مکان به ایالات متحده، در شهر کرنیس پوینت، نیوجرسی مستقر شدند. بروس دوران کودکی و نوجوانی را در این شهر سپری کرد. وی تحصیلاتش را در دانشگاه ایالتی مونت‌کلر به‌پایان رساند.
بروس ویلیس در اواخر دهه ۱۹۸۰ با بازی در چند مجموعه تلویزیونی، فعالیت هنری خود را آغاز نمود و به ویژه به خاطر بازی در نقش جان مک‌کلین در سری فیلم‌های جان سخت به شهرت رسید.
ویلیس همچنین در چندین مجموعه تلویزیونی نیز حضوری موفق داشته و چند آلبوم موسیقی نیز منتشر نموده است. وی در مجموع در بیش از ۶۰ فیلم سینمایی حضور داشته که از این بین می‌توان به داستان عامه‌پسند، شهر گناه، جان‌سخت، آرماگدون، لوپر، و حس ششم اشاره نمود.
آثار ویلیس در مجموع و به‌طور خالص بین ۲٫۵۵ تا ۳٫۰۴ میلیارد دلار آمریکا در گیشه‌های آمریکای شمالی فروش داشته که از لحاظ پر کردن گیشه هفتمین هنرپیشه نقش اول و هشتمین هنرپیشه نقش مکمل است.Box Office Mojo - People Indexhttp://www.the-numbers.com/people/records/
ویلیس همچنین دو بار برنده جایزه امی، یک بار برنده جایزه گلدن گلوب و چهار بار نامزد دریافت جایزه ساترن شده‌است.
بروس ویلیس در سال ۲۰۱۳ تصمیم گرفت که از دنیای سینمای اکشن کناره‌گیری کند. او دلیل این تصمیم را خسته شدن از بازی در این نوع فیلم‌ها اعلام کرد.
بروس ویلیس در سال ۱۹۸۷ با هنرپیشه معروف هالیوود یعنی دمی مور ازدواج کرد که حاصل این ازدواج سه دختر است. ازدواج مور و ویلیس بیشتر از ۱۳ سال دوام نیافت و این دو در سال ۲۰۰۰ از یکدیگر جدا شدند.
در فوریه ۲۰۲۳ خانواده بروس ویلیس از ابتلای او به نوع خاصی از زوال عقل به نام زوال عقل پیشانی گیجگاهی خبر دادند.
بروس ویلیس برای مدت کوتاهی یک لوتریانیسم بود. https://web.archive.org/web/20100619052058/http://hope-elca.com/famous/ اما اکنون آن را قبول ندارد. در مصاحبه ژوئیه ۱۹۹۸ با مجله آمریکایی جورج، ویلیس گفت: «به نظر من ادیان سازمان یافته امروزه درحال نابودی هستند. همه آن ادیان زمانی برای ما مهم بودند که نمی‌دانستیم چرا خورشید حرکت می کند، چرا هوا تغییر کرده است، چرا طوفان رخ داده، و یا آتشفشان اتفاق افتاده است. من آنها را باور ندارم. این چیزی است که باعث سرد شدن آمریکا می‌شود». https://archive.today/20180930202722/http://www.tomdunkel.com/_bruce_willis_kicks_asteroid__122728.htm
لورنسو د ساوالا یا لورنزو د زاوالا متولد ۱۷۸۸–۱۸۳۶، سیاست‌مدار نابغه مکزیکی بود که علیه حکومت ژنرال سانتا آنا به استقلال طلبان تگزاسی پیوست و در تشکیل جمهوری تگزاس نقش ایفا کرد.
او سابقاً مدتی بعنوان فرستاده دیپلماتیک کشور مکزیک در فرانسه خدمت نمود. او دو مرتبه توسط مکزیک به زندان انداخته شد، و در زندان به طبابت روی آورد.Texas Treasures - Lorenzo de Zavala - Texas State Library
دزاوالا در نوشتن متن استقلال جمهوری تگزاس شرکت نمود، و آن را امضا نموده، و به اسپانیایی ترجمه کرد.
کتابخانه و آرشیو ایالتی لورنزو دی زاوالا در آستین تگزاس به افتخار او نامگذاری شده است.
الکساندر والریویچ خالیفمن (زاده ۱۸ ژانویه ۱۹۶۶ در لنینگراد، شوروی) استاد بزرگ شطرنج یهودی‌تبار اهل روسیه است که عنوان قهرمان شطرنج جهان فیده را در سال ۱۹۹۹ به دست آورد.
عنوان قهرمانی خالیفمن در شرایطی به دست آمد که او رتبه ۴۴م شطرنج دنیا از نظر ریتینگ را در اختیار داشت.
او به همراه مربیش گنادی نسیس یک آکادمی شطرنج در سن پترزبورگ به نام "«مدرسه شطرنج استادبزرگان»" را اداره می‌کند.
ساموئل هیسوتون ، سیاستمدار تگزاسی، دو دوره رئیس جمهور جمهوری تگزاس و ژنرال قوای آمریکایی در تگزاس بود.
شهرت هیوستون بیشتر به‌خاطر پیروزی بر ژنرال سانتا آنا مکزیکی در سال ۱۸۳۶ در نبرد سان جاسینتو بود که منجر به استقلال تگزاس از مکزیک شد.
او دوران جوانی خود را در تنسی و در نزد سرخ‌پوستان گذراند چنانچه بعدها همواره از سرخ‌پوستان به عنوان دوستان خود یاد می‌کرد.Sam Houston a Texas Hero
شهر هیوستون به افتخار وی نامگذاری گردیده است.
هیوستون عضو قبیله چروکی بود و همسرش تیانا راجرز نیز سرخ‌پوست بود.The Texas CherokeeTiana Rogers: Cherokee Wife of Sam Houston (article) by JC Pinkerton on AuthorsDen
از مخالفان سرسخت هیوستون می‌توان به میرابو لامار اشاره کرد.
نبرد سن جاسینتو نبردی بود بین قوای تگزاسی و ژنرال سانتا آنای مکزیکی که در ۲۱ آوریل ۱۸۳۶ رخ داد و منجر به شکست مکزیک و استقلال تگزاس از مکزیک و تشکیل جمهوری تگزاس گردید.
این نبرد که در نزدیکی شهر هیوستون امروزی رخ داد، به رهبری ژنرال ساموئل هیوستون ۱۸ دقیقه بیش نپایید و قوای آمریکایی نیروی برتر ارتش مکزیک به فرماندهی آنتونیو لوپز دو سانتا آنا را از پای در آوردند.The Battle of San Jacinto, April 21, 1836
یادبود سن جاسینتو را برای بزرگداشت این واقعه بنا کردند.
نبرد آلامو نبردی بود بین قوای تگزاسی و ژنرال سانتا آنای مکزیکی که در ۱۸۳۶ رخ داد و منجر به شکست قوای تگزاس گردید.
این نبرد که در ایستگاه مبلغان آلامو در شهر سن آنتونیو در تگزاس رخ داد، به محاصره قوای تگزاسی انجامید، و نهایتاً تمامی ۲۵۰ تگزاسی، از جمله دیوی کراکت مشهور، در این نبرد جان خود را از دست دادند.
امروزه سالی دو و نیم میلیون نفر از قلعه آلامو، محل نبرد آلامو، بازدید بعمل می‌آورند، و شعار زیر را به یاد می‌آورند که پس از واقعه آلامو در جنگ استقلال تگزاس ونبرد سن جاسینتو شهرت یافت:
ایجاد انگیزه و پیروزی در جنگ استقلال تگزاس از مکزیک
آموزش در مالزی تحت نظارت وزارت آموزش دولت فدرال می‌باشد. در حال حاضر ۳۷ دانشگاه خصوصی، ۲۰ کالج دانشگاه خصوصی، ۷ دانشگاه شاخهٔ خارجی و ۴۱۴ کالج خصوصی در مالزی وجود دارد.
بیشتر بچه‌ها در مالزی آموزش را بین سنین ۶–۳ سالگی از مهد کودک آغاز می‌کنند. علاوه بر بعضی مهد کودکهای دولتی، بیشتر مهد کودکها در مالزی به‌طور خصوصی اداره می‌شوند.
بچه‌ها تحصیل را از سن ۷ سالگی به مدت شش سال در مدراس ابتدایی شروع می‌کنند. دو نوع مدرسه ابتدایی (کاملاً) دولتی یا با مساعدت دولت وجود دارد: مدارس ملی
(«kebangsaan sekolah») از زبان مالایایی به عنوان واسطه آموزشی استفاده می‌نمایند، و مدارس نمونه ملی («kebangsaan jenis sekolah») از زبان چینی یا تامیلی به عنوان واسطه آموزشی بهره می‌برند. دانش آموزان پیش از ورود به سطح دوم، در پایان دوره ۶ ساله، یو پی اس آر"(UPSR)" Ujian Pencapaian Sekolah Rendah یا امتحان ارزشیابی مدرسه ابتدائی را می‌گذرانند.
یک آزمون تحت عنوان پی تی اس،"(PTS)" Penilaian Tahap Satu ارزشیابی سطح اول (ممتاز) به عمل می‌آید تا به سنجش دانش آموزان زرنگ بپردازد و به آنها اجازه می‌دهد به‌طور جهشی سال چهارم را گذرانده و از کلاس ۳ به ۵ بروند. این امتحان در سال ۲۰۰۱ برداشته شد.
آموزش ثانویه در مدارس ثانویه دولتی ۵ سال به طول می‌انجامد. مدارس ثانویه دولتی از زبان مالایایی بدون توجه به زبان، ریاضیات و موضوعات علوم به عنوان واسطه آموزشی استفاده می‌نمایند.
در پایان سال سوم یا کلاس ۳، دانش آموزان برای امتحان ارزشیابی سطح پایینتر PMR،"(PMR)" Penilaian Menengah Rendah آماده می‌شوند. ترکیب موضوعات درسی برای دانش آموزان کلاس ۴ از مدرسه تا مدرسه دیگر تفاوت دارد. در سال آخر (کلاس ۵)، دانش آموزان امتحان اخذ گواهی تحصیلی مالزی SPM، SPM"(SPM)" Sijil Pelajaran Malaysia را می‌گذرانند که معادل با سطوح o یا معمولی بریتانیا بوده و هم اکنون تحت عنوانGSCE به آن اشاره می‌شود.
دروس ریاضیات و علوم در مدارس دولتی ابتدائی و ثانویه (دبیرستان) که عبارتتند از زیست‌شناسی، فیزیک، شیمی است که در مالزی به زبان انگلیسی تدریس می‌شود. علت آن بوده که دانش آموزان دیگر به خاطر مانع زبانی طی دوره تحصیلات رده سوم خود در رشته‌هایی چون پزشکی و مهندسی با مشکل مواجه نشوند.
۶۰ دبیرستان مستقل چینی در مالزی وجود دارد که دروس در آن به زبان چینی تدریس می‌شود. این مدارس تحت نظارت و استاندرهای انجمن مالزیایی کمیته‌های مدارس چین متحد است (UCSCAM، بیشتر معمول است که به آن نام چینی دونگ زونگ  گفته می‌شود)، اما برخلاف مدارس دولتی، هر مدرسه مستقلی آزاد است که راجع به امور خود تصمیم‌گیری نمایند.
تکمیل تحصیلات در مدارس مستقل، ۶ سال به طول می‌انجامد، که به دو بخش (۳ ساله) متوسطه پایینی و متوسطه بالایی تقسیم می‌شود. دانش آموزان برای یک آزمون استاندارد شده که از سوی دونگ زونگ تحت عنوان گواهی آزمون یکپارچه (UEC) در پایان دوره سه ساله متوسطه پایینی (معادل با PMR) و دوره ۳ ساله متوسط بالایی (معادل با سطح AO) مهیا می‌شوند. تعدادی از مدارس مستقل کلاسهایی را برای آموزش زبان مالایایی و انگلیسی علاوه بر زبان چینی تدارک دیده‌اند که دانش آموزان را قادر می‌سازد برای امتحانات PMR و SPM نیز آماده شوند.
دانش آموزانی که خواهان ورود به دانشگاه هستند باید ۲/۱۱ کامل بیشتر از مدرسه ثانویه در کلاس ۶ بمانند و برای امتحان،"(STPM)" Sijil Tinggi Pelajaran Malaysia گواهی تکمیلی آموزشی مالزی را که معادل با سطح پیشرفته یا A در بریتانیا بوده، بگذرانند.
برای تحصیلات مرحله سوم، دانشگاه‌های عمومی همچون دانشگاه مالایا و دانشگاه کبانگسان مالزی وجود دارد. علاوه بر این، ۵ دانشگاه معتبر بین‌المللی از سال ۱۹۹۸ در مالزی، شعب کمپ خود را تأسیس نموده‌اند. کمپ هر شعبه دانشگاهی را می‌توان همچون یک شعبه دور از دانشگاه اصلی فرض کرد، که همان رشته‌ها و مدارک را که مراکز اصلی می‌دهند، ارائه می‌کند. دانشجویان بومی و بین‌المللی هردو می‌توانند این شرایط نمونه خارجی را با پایینترین هزینه تحصیل در مالزی احراز نمایند. کمپهای شعبه خارجی دانشگاه عبارتند از: دانشگاه موناش، کمپ سانوی، دانشگاه فناوری کرتین، کمپ سارواراک، کمپ ساواراک از دانشگاه فناوری سوئین برن، کمپ مالزیایی دانشگاه ناتینگهام و کمپ مالزیایی دانشگاه FTMS-De Monfort در کوآلالامپور.
دانش آموزان همچنین اختیار دارند پس از تحصیلات متوسطه به کالجهای خصوصی بروند. بیشتر کالجها با دانشگاه‌های خارجی ارتباطات تحصیلی دارند به خصوص ایالات متحده، بریتانیای کبیر و استرالیا. بسیاری از دانشجویان مالزی در کشورهای خارجی از جمله در بریتانیای کبیر، ایالات متحده، استرالیا، سنگاپور، کانادا و زلاندنو تحصیل می‌کنند.
علاوه بر برنامه درسی ملی، مالزی دارای مدارس متعدد بین‌المللی است. مدارس بین‌المللی به دانش آموزان این فرصت را می‌دهد تا برنامه درسی کشور دیگری را مطالعه کنند. عمدتاً این مدارس جمعیت در حال افزایش دور از وطن را در کشور تحت پوشش قرار می‌دهد. از جمله عبارتند از:
دانشگاه‌های مالزی
دانشگاه پوترای مالزی
الهی اردبیلی(زاده اردبیل - درگذشته ۹۵۰ (قمری) (۱۵۴۳م)) ریاضیدان
جلال‌الدین حسین بن شرف الدین عبدالحق اردبیلی متخلص به الهی، شاعر، متصوف، متکلم، فقیه و ریاضی‌دان بزرگ اسلامی در دهه هشتم و نهم قمری در اردبیل متولد گردید. دوران کودکی و نوجوانی را در زادگاهش اردبیل سپری نمود. در دوران جوانی علوم شرعی را آموخت. در روضه شیخ صفی الدین اردبیلی به سلوک اهتمام ورزید. برای تحصیل علوم به هرات مسافرت نمود. در آنجا به آموختن تفسیر و حدیث پرداخت.
الهی پس ازسال ۸۹۹ (قمری) شرح اشکال التأسیس و تلخیص تحریر اقلیدس راآموخت. الهی در سال ۹۰۲ (قمری) هرات را به مقصد اردبیل ترک نمود. در اردبیل، به عنوان خادم روضه شیخ صفی الدین اردبیلی منصوب، و در آنجا به تدریس پرداخت.الهی در این دوران به عنوان استاد علوم عقلی و نقلی شهره عام و خاص گردید. او اولین کسی است که معارف جعفری را به فارسی ترجمه نموده‌است.
الهی تا آخر عمر در اردبیل زندگی نمود و در آنجا درگذشت. جسدش در روضه شیخ صفی الدین اردبیلی دفن گردید. او به زبانهای ترکی، فارسی و عربی تسلط کافی داشت.
جنگ آزادی‌بخش بنگلادش نام یک رویارویی مسلحانه میان پاکستان غربی (پاکستان امروزی) و پاکستان شرقی (بنگلادش امروزی) بود. این جنگ به تأسیس کشور بنگلادش انجامید.
جنگ آزادی‌بخش بنگلادش در ۲۶ مارس ۱۹۷۱ آغاز شد. در آن تاریخ، نیروهای پاکستان باختری به شهروندان بنگالی که خواستار استقلال بودند حمله‌ور شدند. اعضاء هنگ بنگال خاوری، تفنگ‌داران پاکستان خاوری، شهربانی پاکستان خاوری و دیگر نیروهای نظامی و شبه نظامی بنگالی به همراه شهروندان مسلح دست به شورش زدند و گروهی چریکی برای مبارزه با پاکستان باختری تشکیل دادند. این گروه، ارتش آزادی‌بخش بنگلادش ("موکتی باهینی") نام گرفت.
طی ماه‌های متعاقب، هندوستان از نظر اقتصادی، نظامی و دیپلماتیک به یاری ارتش آزادی‌بخش بنگلادش شتافت.
پاکستان در ۳ دسامبر ۱۹۷۱ به یک حمله پیشگیرانه به مرزهای غربی هند دست زد و این آغاز جنگ ۱۹۷۱ پاکستان و هند بود. سرانجام در ۱۶ دسامبر ۱۹۷۱ نیروهای پاکستان (غربی) مستقر در شرق، از ارتش هند و ارتش آزادی‌بخش بنگلادش شکست خوردند و بعد از این شکست، بزرگ‌ترین تسلیم اسرا پس از جنگ جهانی دوم رخ داد.
در جریان جنگ استقلال بنگلادش، بیش از سه میلیون نفر کشته شدند. در جریان این جنگ، اموال بسیاری از هندوهای بنگلادش و طرفداران کسب استقلال از پاکستان مورد غارت و مصادره قرار گرفت. گزارش‌های زیادی از تجاوز جنسی، کشتار غیرنظامیان و ارتکاب جرایم جنگی در این زمینه وجود دارد.دادگاه جرایم جنگی بنگلادش سیاستمدار اسلام‌گرا را به اعدام محکوم کرد، بی‌بی‌سی فارسی
Wikipedia contributors, "Bangladesh Liberation War," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed December 1, 2008).
میرابو بناپارت لامار متولد ۱۷۹۸ در جورجیا، سیاست‌مدار تگزاسی و دومین رئیس جمهور در جمهوری تگزاس بود.
از مخالفین سرسخت میرابو لامار می‌توان سام هیوستون را نام برد. او بر خلاف هیوستون، با سرخ‌پوستان میانه خوبی نداشت،President Mirabeau B. Lamar - Mister President - Texas State Library و معتقد بود جمهوری تگزاس نبایستی به آمریکا می‌پیوست، بلکه می‌باید تا اقیانوس آرام مرزگشایی می‌کرد.
آنتونیو لوپس د سانتا آنا (متولد ۲۱ فوریه ۱۷۹۴ – مرگ ۲۱ ژوئن ۱۸۷۶) سیاست‌مدار و ژنرال مکزیکی و ۵ دوره رئیس جمهور مکزیک بود. شهرت او بیشتر بخاطر فعالیتهای او در استقلال مکزیک از اسپانیا، و نیز حکومت بر مکزیک بود.Handbook of Texas Online - SANTA ANNA, ANTONIO LOPEZ DE
ژنرال سانتا آنا در سال ۱۸۳۶ در نبرد سان یاسینتو از سام هیوستون تگزاسی شکست سختی خورد که منجر به استقلال تگزاس از مکزیک و تشکیل جمهوری تگزاس شد.
امتیاز خوشتاریا امتیازنامهٔ ملغی‌شده‌ای است که در سال ۱۹۱۷ دربارهٔ حق استفاده از منابع ایران میان دولت ایران با آکاکی خوشتاریا یکی از اتباع روسیه منعقد گردید.
خوشتاریا با کمک سفارت روسیه در تهران موفق شد در سال ۱۹۱۷ امتیازنامه‌ای از وثوق‌الدوله در خصوص بهره‌برداری از کلیهٔ معادن و اشجار ازجمله نفت در پنج ایالت شمالی ایران برای مدت هفتاد سال بگیرد. بر اساس مفاد این قرارداد، ۱۲٪ از سود حاصل از این امتیازنامه به دولت ایران می‌رسید. خوشتاریا به منظور تسریع در امضای موافقت‌نامه مبلغی رشوه به دولت پرداخت نمود که وزیر فرهنگ وقت، مبلغ رشوه را که به او رسیده بود به‌عنوان «کمک به فرهنگ» به وزارتخانهٔ متبوعش هدیه نمود. همین کار باعث شد که راز امتیاز، آشکار شد و از آنجا که مطابق اصل ۲۴ قانون اساسی مشروطه کلیهٔ امتیازنامه‌ها باید به تصویب مجلس شورای ملی می‌رسید و از آنجا که مجلس در دورهٔ فترت قرار داشت، وزارت فواید عامه بطلان امتیازنامهٔ مزبور را در ۱ خرداد ۱۲۹۷ به اطلاع عموم رساند. این امتیاز بعدها توسط خوشتاریا به کمپانی نفت جنوب فروخته شد و موجب بروز چالش‌هایی در روابط ایران با شوروی نیز گردید.تاریخ بیست‌سالهٔ ایران. حسین مکی. نشر ناشر. ۱۳۶۳، تهران
شبه جزیره مالایی مدت زیادی است که از یک جایگاه مهم (مرکزی) در مسیرهای تجاری بین چین و خاورمیانه برخوردار بوده‌است که نشان دهنده نقشه اولیه آن عنوانی آن به صورت ""شبه جزیره طلائی ""، تنگه‌های ملاکا به عنوان «خلیج ساباریکوس» ترجمه شده‌است.
اولین پادشاهی مالزی که بر بنادر شهرهای ساحلی حکومت می‌کرد در قرن ۱۰ میلادی تشکیل شد. این پادشاهی شامل لنگ کاسوکا، لمبابوجانگ، کداه، برآس، گانگانگارا در پراک و پان پان در کلانتن می‌باشند. تصور بر این است که آن‌ها در گذشته کشورهای هندی یا بودائی بوده‌اند.
اولین مدرک مبنی بر وجود اسلام در شبه جزیره مالایی به قرن ۱۴ میلادی در ترنگانو برمی گردد، اما طبق گاهنامه،Hikayat Merong Mahawangsa|Kedah Annals سلاطین کداه، مهاراجا دربار راجا (۱۱۷۹- ۱۱۳۶ میلادی) در قرن ۹ به اسلام روی آورد و نام خود را به مظفرشاه تغییر داد و از آن تاریخ به بعد ۲۷ سلطان بر کداه حکومت نمودند.
حکومت‌های متعدد مالایی در قرون دوم و سوم میلادی وجود داشته‌اند که براساس منابع چینی بالغ بر ۳۰ عدد هستند. کداه که به عنوان کدارام یا کاتاها در زبان قدیمی پالاوا یا سانسکریت شناخته شده‌است به‌طور مستقیم بر سر راه حملات به تجار و پادشاهان هندی قرار داشته‌است. راجندرا کولا که تصور می‌شود کوتا گلانگی را از حکومت کنار زده، کداه را در سال ۱۰۲۵ آرام نمود اما جانشین وی، ویر راجندرا کولا، مجبور شد تا شورش کداه را برای غلبه بر مهاجمان سرکوب کند. پادشاه بودائی لیگور پس از مدت کوتاهی کنترل کداه را به دست گرفت و شاه چاندرابهانو از این موضوع به عنوان مبنایی برای حمله به سریلانکا در قرن ۱۱م استفاده نمود، واقعه‌ای که بر روی سنگ نوشته‌های موجود در ناگاپاتینوم در تامیل نادو و حماسه سریلانکایی ماهاواسما ثبت شده‌است. طی هزاره اول، مردم شبه جزیره مالایی، به هندوئیسم و بودائیسم روی آورند و از زبان سانسکریت استفاده کردند تا این که به اسلام ایمان آوردند.
آثاری از تأثیرات آن‌ها در اعتقادات سیاسی، ساختار فرهنگی، آداب و رسوم، زبان، هنر و فعالیت‌های فرهنگی آن هنوز قابل مشاهده‌است. گزارش‌هایی در مورد نواحی قدیمی تر از کداه موجود است مثلاً پادشاهی باستانی گانگانگارا، در حوالی بروآس در پراک- که حتی تاریخچه مالزی را از این هم قدیمی تر می‌سازد وجود داشته‌است. پاتیناپیلای، یک شاعر تامیلی در قرن دوم میلادی، راجع به کالاهایی شرح می‌دهد که از کادارام بر روی جاده‌های پهن پایتخت کولا حمل می‌شده‌است؛ و یک درام سانسکریت متعلق به قرن هفتم میلادی، به نامKaumudhimahotsva بوده‌است که به کداه به عنوان کاتاها- نگاری اشاره کرده‌است. آگنیپورانا همچنین به یک منطقه تحت عنوان آندا-کاتاها با مرزهاییش که به قله کوه ختم شده اشاره دارد، که دانشمندان معتقدند گانونگ جرای می‌باشد.داستانهای
Katasaritasagaram راجع به زیبایی زندگی در کاتاها شرح می‌دهد.
در اوایل قرن ۱۵، سلطان‌نشین ملاکا تحت حکومت سلسله پارامسوارا، شاهزاده پالمبانگ بنیان‌گذاری شد که از جزایر تاناسک (سنگاپور فعلی) گریخت. پارامسوارا تصمیم گرفت حکومت خود را پس از مشاهده واقعه تکان دهنده که در آن یک گوزن سفید (ماوس) یکی از سگهای شکاری او را زخمی‌کرد، تأسیس نماید. او آن را به عنوان یک نشان خوش یمن فرض کرد و پادشاهی خود را «ملاکا» نامید پس از آنکه در زیر درختی در آن ناحیه به استراحت پرداخت. از آن نقطه مرتفع، سلاطین این نواحی را که هم‌اکنون شبه جزیره مالزی، (پتانی) در تایلند جنوبی و ساحل شرقی سوماترا شناخته شده‌اند، کنترل می‌کردند. این قلمرو تا بیش از یک قرن وجود داشت، و طی این دوره زمانی، اسلام در بیشتر نقاط مجمع الجزایر مالایی گسترش یافت. ملاکا مهم‌ترین بندر تجاری در آن زمان در جنوب شرقی آسیا بود.
در سال ۱۵۱۱ میلادی، ملاکا توسط پرتغال تصرف شد و در آنجا یک مستعمره ایجاد نمود. پسران آخرین سلطان ملاکا، دو سلطان‌نشین را در آن شبه جزیره تأسیس کردند- سلطان‌نشین پراک در شمال، و سلطان‌نشین جوهور در جنوب. پس از سقوط ملاکا، سه کشور برسر کنترل تنگه ملاکا با یکدیگر به جدال پرداختند: پرتغالی‌ها (در ملاکا)، سلطان‌نشین جوهور، و سلطان‌نشین آچه. این درگیری‌ها تا زمانی که هلند کنترل ملاکا را به دست گرفت در سال ۱۶۴۱ ادامه داشت.
انگلستان اولین مستعمره در شبه جزیره مالایا را در سال ۱۷۸۶، با اجاره جزیره پنانگ، بنیان‌گذاری نمود.
در سال ۱۸۲۴، بریتانیا در پی پیمان ۱۸۲۴ انگلیس - هلند که مجمع الجزایر مالایا را به دو بخش بریتانیایی و هلندی تقسیم کرده بود و مالایا در حوزه انگلیس قرار داشت، ملاکا را تحت کنترل خود درآورد. در سال ۱۸۲۶، بریتانیا مستعمره سلطنتی مربوط به مستعمرات تنگه‌ها را با یکی نمودن سه ملک خود پنانگ، ملاکا و سنگاپور، بنیان‌گذاری نمود. مستعمرات این تنگه‌ها تا سال ۱۸۶۷، هنگامی که آن‌ها دفتر این مستعمره را به لندن منقل کردند تحت نظارت شرکت هند شرقی در کلکته اداره می‌شد.
طی اواخر قرن ۱۹، تعدادی از ایالات مالایی تصمیم گرفت به انگلستان در فرونشاندن درگیری‌های داخلی کمک کنند. اهمیت اواخر قرن ۱۹، تعدادی از سران ایالات مالایی تصمیم گرفتند به بریتانیا در فرونشاندن درگیری‌های داخلی کمک کنند. اهمیت بازرگانی استخراج معادن قلع در ایالات مالایی برای تجار در مستعمرات تنگه‌ها سبب دخالت دولت بریتانیا در تولید قلع در ایالات شبه جزیره مالایی گشت. سیاست زور بریتانیا موجب حل مسالمت آمیز تنش‌های داخلی به وجود آمده توسط خرابکاران چینی شد و پیمان پانگکور در سال ۱۸۲۴ راه را برای توسعه نفوذ بریتانیا در مالایا هموار ساخت. در پایان قرن ۲۰، ایالات پاهنگ، سلانگور، پراک و نگری سمبیلان، با یکدیگر ایالات فدراتیو مالایی را تشکیل دادند (نباید با فدراسیون مالایا اشتباه شود) که تحت کنترل «رسمی» ساکنان بریتانیایی قرار داشت که برای مشاوره با حاکمان مالایی منصوب شده بودند. انگلیسی‌ها به ظاهر «مستشار» بودند اما در واقع آن‌ها اربابان صحنه گردان در پس حاکمان مالایایی محسوب می‌شدند.
پنج ایالات باقی‌مانده در شبه جزیره نیز، که تحت عنوان ایالات غیر فدراتیو مالایی شناخته می‌شدند، به‌طور مستقیم تحت نظارت بریتانیا نبودند. مالایی‌ها حضور مستشاران انگلیسی را در پایان قرن قرن بیستم پذیرفتند. از میان اینها، چهار ایالت شمالی پرلیس، کداه، کلانتان و ترنگانو از قبل تحت کنترل سیامی قرار داشتند.
ساباه در جزیره برنئو به عنوان مستعمره پادشاهی برنئوی شمالی حکومت می‌کرد، اما ساراواک به عنوان قلمرو شخصی خانواده بروک که به صورت راجاهای سفید حکومت می‌کردند، از برونئی گرفته شد. بر اساس بخشی از تاریخ، منطقه سلطان‌نشین سولو به عنوان هدیه جهت کمک به سلطان برونئی علیه دشمنانش اعطا گردید، و از آن پس بخشی از بورنئو به عنوان قسمتی از قلمرو سلطان سولو شناخته شد.
در سال ۱۸۷۸، بارون فون اووربک که یک شریک اتریشی بود در شرکت برونئوی شمالی بریتانیا حضور داشت و شریک بریتانیایی وی آلفرد دنت، منطقه معروف به «ساباه» – که ترجمه عادی آن «سرزمین تحت بادها» می‌شود- را اجاره نمودند. در عوض شرکت برای سلطان اسلحه تهیه می‌نمود تا علیه اسپانیایی‌ها مقاومت کند و کرایه سالانه آن ۵۰۰۰ رینگیت مالزی بر اساس ارزش دلار مکزیک یا معادل طلا در آن زمان بود. این اجاره تا زمان استقلال و تشکیل فدراسیون مالزی با فدراسیون مالایایی، ساراواک و سنگاپور در ۱۹۶۳ ادامه یافت. تا این روزها، اهالی مالزی به پرداخت اجاره‌ای ۵۳۰۰ رینگیت مالزی- که ۳۰۰ رینگیت از اجاره اولیه بیشتر بود، ادامه داده‌اند.
در پی تصرف مالزی از سوی ژاپنیها در (۱۹۴۵-۱۹۴۲) طی جنگ جهانی دوم، حمایت عمومی از استقلال افزایش یافت. برنامه‌های پس از جنگ انگلیسی‌ها برای یکپارچگی اداره مالایا تحت یک مستعمره پادشاهی واحد که اتحادیه مالایی نامیده شد با مخالفت شدید از سوی مالایایی‌ها موجه شد که مخالف تضعیف حاکمان مالایایی و اعطای شهروندی به نژاد چینی بودند. اتحادیه مالایایی در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد و شامل تمامی املاک بریتانیادر مالایا به استثنای سنگاپور می‌شد، در سال ۱۹۴۸ منحل گردید و با فدراسیون مالایا جایگزین شد که باعث حفظ خودمختاری حاکمان مالایایی ایالات تحت‌الحمایه بریتانیا در آن می‌شد.
طی این زمان، شورشیان تحت رهبری حزب کمونیست مالایا عملیات چریکی خود را برای مجبور ساختن بریتانیا به خروج از مالایا انجام دادند. دوره شناخته شده اضطراری مالایا از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۰ طول کشید، و شامل مبارزه ضدشورش طولانی از سوی نیروهای کشورهای مشترک‌المنافع در مالایا بود. در برابر این دورنما، استقلال برای فدراسیون در داخل مشترک‌المنافع در ۳۱ اوت ۱۹۵۷ اعطا گردید.
در سال ۱۹۶۳، این فدراسیون با پذیرش مستعمرات سلطنتی جدید بریتانیا در سنگاپور، ساباه (بورنئوی شمالی بریتانیا) و ساراواک، تغییر نام داد. سلطان‌نشین برونئی در ابتدا نسبت به پیوستن به این فدراسیون ابراز تمایل نمود، ولی در اثر مخالفت از سوی فرقه‌های مشخصی از مردم و نیز مشاجرات بر سر پرداخت حق‌الامتیاز نفتی و جایگاه سلطان در این اتحادیه ادغامی از آن خارج شد.
سالهای اولیه استقلال، مالزی با مشکلاتی در اثر درگیری با اندونزی"konfrontasi" همراه بود و سرانجام در سال ۱۹۶۵ سنگاپور از مالزی جدا شد و اعلام استقلال نمود.
درگیری قومیتی به شکل واقعه ۱۳ مه شورش‌های نژادی در سال ۱۹۶۹ رخ داد. در سال ۱۷۰۴، فیلیپین بر اساس واگذاری مناطق شمال شرقی از سوی سلطان‌نشین برونئی به سلطان‌نشین سولو، نیز یک مدعی فعال برای ساباه در آن دوره بود که این ادعا هنوز هم پابرجا است.
پس از و اقعه ۱۳می|شورشهای نژادی ۱۳ مه در سال ۱۹۶۹، سیاست جدید اقتصادی – افزایش سهم سود اقتصادی مورد تملک اهالی بومیپوترا«مردم بومی» را که اکثریت مالایایی‌ها را تشکیل می‌دهند، اما همیشه جمعیت بومی باقی نمی‌مانند در برابر دیگر گروه‌های نژادی در نظر گرفت- که از سوی نخست‌وزیر تون عبدالرازک پیاده شد. از این پس مالزی توازن نژادی – سیاسی مطلوب خود را با یک نظام حکومتی حفظ کرده که می‌کوشد تا توسعه فراگیر اقتصادی را با سیاست‌های اقتصادی که مورد علاقه بومیپوتراها می‌باشد، ترکیب کند.
بین دهه ۱۹۸۰ و دهه ۱۹۹۰، مالزی رشد چشمگیر اقتصادی را تحت رهبری دکتر مهاتیر محمد تون، تجربه کرد. این دوره به عنوان انتقال از اقتصاد مبتنی بر کشاورزی به اقتصاد سازندگی و صنعت محور در حوزه‌هایی چون کامپیوتر و وسایل الکترونیک برای عرضه به مشتری، محسوب می‌شود. در طی این دوران نیز بود که منظره فیزیکی مالزی با ایجاد پروژه‌های کلان و متعدد تغییر یافته‌است. شمارعمده‌ای از این پروژه‌ها عبارتند از برجهای دوقلوی پتروناس (تا این زمان بلندترین ساختمان جهان است)، فرودگاه بین‌المللی،KL KLIA ساختمان گردان سپانگ ۱ F، ابرتونل چند رسانه‌ای (MSC)، سد برقابی باکن و پوتراجاوا، یک مرکز جدید اداری فدرال.
در اواخر دهه ۱۹۹۰، مالزی در اثر بحران مالی آسیا و نیز ناآرامی سیاسی ایجاد شده به دلیل برکناری معاون نخست‌وزیر داتوسری انور ابراهیم، دچار تزلزل شد. در سال ۲۰۰۳، دکتر مهاتیر، پرسابقه‌ترین نخست‌وزیر مالزی، به نفع معاون خود عبداله احمد بداوی، که معمولاً به نام "Pak Lah" شناخته می‌شود، از حکومت کناره‌گیری کرد.
تالاسامدون یکی از انواع پلسیوسورها است.نام این جانور به یونانی مشتق شده از دو کلمه تالاسا به معنی دریا و مدون به معنی ارباب و حکفرما است و تالاسامدون به معنی "ارباب دریاها" می‌باشد.این جانور در ۹۵ میلیون سال پیش در آمریکای شمالی کنونی زیست می‌کرده و بقایای آن از سنگ‌ها دوره کرتاسه پسین بدست آمده است.و نزدیکترین خویشاوند آن الاسموسور می‌باشد و با دیگر انواع آن خانواده الاسموسوریدها را تشکیل می‌دهند.
طول این جانور ۱۲ متر بوده که گردن ۶ متری آن که شامل ۶۳ مهره می‌شده، در واقع نیمی از طول بدن او را تشکیل می‌داده است.طول جمجمه ۴۷ سانتیمتر بوده است و دندان‌ها نیز ۵ سانتیمتر بوده‌اند.باله‌ها نیز طولی مابین ۱.۵ تا ۲ متر داشته‌اند.مقداری سنگ در ناحیه شکم یافت شده است که ممکن برای حفظ تعادل در آب یا برای هضم بکار می‌رفته‌اند.وقتی که شن و ماسه با حرکات معده حرکت می‌کنند، باعث آسیاب شدن و بهتر هضم شدن غذا می‌گردند.
Wikipedia contributors, "Thalassomedon," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Thalassomedon&oldid=247577267 (accessed December 1, 2008).
کادو نام یکی از قبیله‌های سرخ‌پوست آمریکا است. این مردم پیش از ورود اروپاییان در مناطق خاور و جنوب خاوری آمریکا همانند تگزاسThe Caddo Indians, Texas Indians زندگی می‌کردند.
ماریا دو آگریدا متولد ۱۶۰۲-۱۶۶۵ در کاستیا-لئون، یک راهبه و قدیس مذهب کاتولیک در تاریخ اسپانیا است.
او شهرت به «راهبه آبی» داشت. نویسندگان بسیاری مدعی شدند که ماریا صاحب علم لدنی و دارای چشم بصیرت خدادادی بوده است.
او مدعی شد که توسط ۸ فرشته آموزش داده می‌شده است.CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Marie de Agreda
انجمن خوشنویسان نوین انجمنی است صنفی تخصصی آموزشی و غیرسیاسی که توسط حسن غلامرضاپور با هدف کاربردی کردن هنر خوشنویسی و به ویژه خط نستعلیق با استفاده از ابزار روزمره مردم مانند خودکار ایجاد شد.
در این انجمن، شیوه نوینی برای هنر خوشنویسی ابداع شده‌ که آن استفاده از ابزارهای نوین نوشتاری (مانند خودکار) بجای ابزار سنتی خوشنویسی (مانند قلم نی و دوات) با حفظ تمام اصول فنی هنر خوشنویسی نستعلیق (مانند ضعف و قوت، صعود و نزول، سواد و بیاض) است.
انجمن خوشنویسان نوین ایران در پی ابتکار و ابداع شیوه خوشنویسی با خودکار که در نتیجه سال‌ها تحقیق و بررسی که سرانجام در سال ۱۳۶۴ توسط حسن غلامرضاپور در عمل صورت پذیرفت، از سال ۱۳۶۹ با هماهنگی وزارت کشور کمیسیون مادهٔ ۱۰ احزاب، تحت نام انجمن کتابت ایران، در قالب کلاسهای آموزش خوشنویسی با خودکار، شروع به فعالیت نمود.
وسولد دیمیتریویچ استاروسلسکی (به روسی: Все́волод Дми́триевич Старосе́льский) (زادهٔ ۷ مارس ۱۸۷۵ - درگذشتهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۳۵)، فرمانده بریگاد قزاق بود که مدتی پیش از کودتای سوم اسفند، به فرمان احمدشاه و طبق نقشه وزیر مختار انگلستان از خدمت منفصل شد.تاریخ بیست ساله ایران. حسین مکی. نشر ناشر. ۱۳۶۳ تهران
او اندکی پس از انقلاب روسیه تحت فرمان دولت موقت انقلابی و زیر نظر افسر مافوقش کلرژه به ایران آمد و ابتدا معاون کلرژه بود. با برکناری کلرژه او به مقام فرماندهی (در آن زمان) دیویزیون قزاق نایل شد.سی سال با رضا شاه در قزاقخانه و قشون. صادق ادیبی. نشر البرز. ۱۳۸۵ تهران (ISBN 964-442-500-6) شابک
بزرگترین شکست او، فرار از برابر قوای میرزا کوچک جنگلی و عقب نشینی از صحنه نبرد (رشت) تا حومه قزوین (روستای آقابابا) بود. او که در اولین حمله به قوای میرزا، او را شکست سختی داده بود و از طرف احمدشاه به دریافت یک گردنبند مروارید و نشان و حمایل آبی مفتخر شده بود، بدون آنکه نبردی صورت پذیرد اقدام به عقب‌نشینی کرد. گروهی معتقدند که این شکست در نتیجه تبانی با قوای جنگل و نیروهای شوروی مستقر در رشت و انزلی، بوده‌است.
پس از این عقب نشینی، لرد کرزن او را خائن و نالایق خواند. انگلستان به دولت مشیرالدوله فشار زیادی برای انفصال وی وارد ساخت، ولی مشیرالدوله تسلیم نشد و در نهایت بدون عزل وی استعفا کرد. صدر اعظم بعدی یعنی سپهدار اعظم در اولین اقدام، او را عزل نمود. به‌جای او سردار همایون که مردی غیر فعال بود به ریاست بریگاد قزاق منصوب گردید و زمینه برای کودتای سوم اسفند فراهم شد.
استاروسلسکی در ۱۹۲۴ میلادی به آمریکا مهاجرت می کند و مزرعه‌ای را در منطقه ی ریورساید، کالیفرنیا می خرد. یازده سال بعد، در ۲۹ ژوئن ۱۹۳۵ در سن ۶۰ سالگی، بعلت سکته در می گذرد و در گورستان هالیوود بخاک سپرده می شود. استاروسلسکی صاحب سکه‌های زیادی از گرجستان و دیگر کشور‌های شرقی بود که پس از مرگش دراختیار انجمن سکه‌شناسی آمریکا قرار گرفت. ویکی پدیای انگلیسی و فرانسوی
دیوید ریکاردو (زاده ۱۸ آوریل ۱۷۷۲ در لندن - درگذشته ۱۱ سپتامبر ۱۸۲۳ در لندن) اقتصاددانی انگلیسی و یکی از نمایندگان مجلس عوام بریتانیا بود. ریکاردو در کنار توماس مالتوس، آدام اسمیت و جان استوارت میل در زمره تأثیرگذارترین اقتصاددانان کلاسیک قرار می‌گیرد. او در زمان حیاتش نظریه‌های مکتب کلاسیک را به بالاترین حد خود توسعه داد.
دیوید ریکاردو در سال ۱۷۷۲ در خانواده‌ای یهودی و اصالتاً هلندی که برای رهایی از تعقیب دادگاه‌های تفتیش عقاید به انگلستان مهاجرت کرده بودند زاده شد. او سومین فرزند از هفده فرزند این خانواده بود. ریکاردو در سن ۱۴ سالگی و پس از آموختن مقدمات کار، دلالی بورس که حرفه پدرش بود را آغاز کرد. علاوه بر این، او در سنین جوانی به‌طور نامنظم به تحصیل فیزیک و ریاضی پرداخت.
دیوید ریکاردو در سن بیست و یک سالگی با دختری غیریهود ازدواج و مذهب یهود را ترک کرد. ریکاردو و همسرش به سبب این ازدواج از طرف خانواده‌هایشان طرد شدند. اگرچه پدر ریکاردو به دلیل ترک کردن دین یهود از او رنجیده خاطر شد ولی در اواخر عمر خود او را بخشید. ریکاردو پس از جدایی از پدرش به‌طور مستقل به دلالی در بورس ادامه داد. در طول فعالیت ریکاردو در بورس، افرادی که او را می‌شناختند و به او اطمینان داشتند پول خود را به او می‌سپردند. به این ترتیب، ریکاردو ظرف چند سال ثروت خود را به بیشتر از ثروت پدرش افزایش داد.
آشنایی ریکاردو با علم اقتصاد در سال ۱۷۹۹ (۲۷ سالگی) صورت پذیرفت. این آشنایی با رفتن او و همسرش به شهر باث هم‌زمان شد. او در باث فرصتی یافت تا کتاب ثروت ملل آدام اسمیت را بخواند و به این ترتیب با عقاید او آشنا شود. دیوید ریکاردو در سن ۴۳ سالگی دست از کسب و کار خود کشید. او از سال ۱۸۱۹ و در ۴۷ سالگی به نمایندگی مجلس عوام انگلستان درآمد و تا پایان عمر خود در این مقام باقی ماند. در آن زمان، نظرات او به سبب شهرتش همچون رأی مرجعی معتبر پذیرفته می‌شدند.
همچنین، او به عنوان تنها کسی که تحلیل اقتصادی را به مجلس عوام انگلستان آموخت شهرت دارد. ریکاردو در سال ۱۸۲۱ نخستین باشگاه اقتصاد را تأسیس کرد و به دنبال این اتفاق بیشتر کشورها باشگاهی نظیر آن را بنیاد نهادند.
دیوید ریکاردو بر خلاف اسمیت در حوزهٔ اقتصاد، به جای تولید بر مسئلهٔ توزیع متمرکز بود. او در کتاب خود با عنوان "اصول اقتصاد سیاسی و مالیات‌ستانی" که در سال ۱۸۱۷ چاپ شد بر نظریه توزیع تأکید کرد. این کتاب با بررسی توزیع محصول و درآمد زمین بین سه طبقه اجتماعی شامل مالک، سرمایه‌دار و کارگر آغاز می‌شود. در حقیقت، نظریهٔ توزیع کلید اصلی مکانیزم نظام اقتصادی است. همچنین، این مهم جزو عواملی است که میزان پیشرفت و رشد اقتصادی، حد نهایی مالیات‌ها و اثرات حمایت از صنایع را کنترل می‌کند. ریکاردو که جزو علمای بدبین اقتصاد کلاسیک به‌شمار می‌رود به جای توجه به توسعه و ازدیاد تولید و درآمد بر توزیع آن تأکید می‌کند.
او اقتصاد سیاسی را قوانینی می‌داند که ثروت اقتصادی جامعه بر اساس آن بین طبقات مختلف تقسیم می‌شود. به عقیدهٔ او امکان طرح قانونی کمی در این مورد وجود ندارد ولی به احتمال زیاد می‌توان قوانینی را طرح کرد که با نسبت‌های تولید در ارتباط هستند. مازاد بر این، او صراحتاً قوانین توزیع ثروت را تنها هدف حقیقی این علم بیان می‌کند.
ریکاردو علاوه بر مطالعهٔ عمیق توزیع ثروت به بررسی ارزش مبادله و بازرگانی بین‌المللی نیز اقدام کرد. ماحصل نهایی کار او به نظریهٔ ارزش مبادله ریکاردو و نظریهٔ بازرگانی بین‌المللی ریکاردو شهرت دارند. بنا بر نظریهٔ اول برای آن که کالایی در مبادله ارزش داشته باشد باید مطلوبیت ارائه دهد و در این صورت ارزش مبادله از کمیابی و مقدار نیروی کار حاصل می‌شود. به دیگر بیان، قبل از هر چیزی یک کالا باید مطلوبیت داشته باشد تا مردم آن را خریداری کنند. با این حال، مطلوبیت تنها شرط لازم برای تعیین ارزش مبادله نیست. در حقیقت، به فرض آن که ارزش استفاده برای تعیین ارزش مبادله مهم است، ارزش مبادله از دو منبع شامل کمیابی و هزینه سرچشمه می‌گیرد. او در نظریهٔ بازرگانی بین‌المللی خود بر نظراتش در مورد ارزش مبادله و توزیع ثروت تکیه می‌کند. ریکاردو در این زمینه نظریه برتری نسبی را بیان می‌کند که در مقابل نظریه برتری مطلق آدام اسمت جای می‌گیرد.
اگرچه ریکاردو شدیداً به اصول و اعتقادات خویش پایبند بود ولی اغلب در اقتصاد سیاست‌هایی را تجویز می‌کرد که با منافع خصوصی او مغایرت داشتند. برای مثال، او از زیادی عواید یک بانک انگلیسی انتقاد می‌کرد در حالی که خود یکی از سهامداران این بانک به حساب می‌آمد.
ریکاردو سرانجام در سن ۵۱ سالگی و در حالی که ثروتی فراوان اندوخته بود بر اثر یک بیماری عفونی درگذشت.
آثار ریکاردو عبارتند از:
آثار و نوشته‌های او در
شبه جزیره مالایی و آسیای جنوب شرقی، مرکزی برای تجارت سایر کشورها شده‌است. اقلام گوناگونی همچون چینی آلات و چاشنی‌ها حتی پیش از آنکه سلطان‌نشین مالاکا و سنگاپور به این شهرت برسند، فعالانه تجارت می‌شده‌است.
در قرن هفدهم، ذخایر فراوانی از قلع در چند ایالات مالایایی کشف شد. سپس، همان‌طور که امپراطوری بریتانیا به عنوان حاکمانی بر مالایا چیره شدند، درختان کائوچو و خرمای روغنی برای مقاصد بازرگانی عرضه شدند. در طول این دوران، مالایا به بزرگترین تولیدکننده عمده قلع، کائوچو و خرمای روغنی تبدیل شد. این سه کالا در کنار مواد خام دیگر، قطعاً موجب شتاب اقتصادی مالزی در طی اواسط قرن بیستم گردید.
به جای وابسته شدن به بومیان مالایایی به عنوان منبع کار، بریتانیا از نیروهای چینی و هندی برای کار در معادن و مستعمرات استفاده نمود. اما تعدادی از آن‌ها پس از پایان دوره توافق شغلی خود به کشورهای اصلی موطن خویش بازگشتند، و برخی نیز به‌طور دائمی در مالزی ساکن شدند.
همزمان با این که مالایا به سوی کسب استقلال خود حرکت می‌نمود، دولت به اجرای برنامه‌های پنجساله مالزی خود پرداخت که با برنامه پنجساله اول آن کشور در سال ۱۹۵۵ آغاز گردید. برای تأسیس مالزی، این برنامه‌ها بازنگری و تکرار شدند، که اولین برنامه مالزی در سال ۱۹۶۵ شروع شد.
در دهه ۱۹۷۰، مالزی به تقلید از رویه چهار ببر (قدرت اقتصادی) اصلی آسیا پرداخت و خود را واداشت تا از وابستگی به استخراج معادن و کشاورزی به اقتصادی عادت دهد که بیشتر به سازندگی (صنعت) وابسته می‌باشد. با سرمایه‌گذاری ژاپن، در طول چند سال صنایع سنگین آن شکوفا شد، و صادرات مالزی به موتور اولیه رشد کشور تبدیل شدند. مالزی پیوسته به رشد بیش از %۷ در تولید ناخالص ملی در کنار تورمی پایین در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ دست یافت.
طی همان دوره، دولت کوشید تا با سیاست اقتصادی جدید (مالزی) (NEP) پس از حادثه شورش نژادی ۱۳ مه ۱۹۶۹ فقر را ریشه کن سازد. هدف اصلی آن از میان بردن این انجمن نژادی با فعالیت اقتصادی بود، و برنامه پنجساله اول برای اجرای سیاست جدید اقتصادی به عنوان برنامه دوم مالزی محسوب می‌شد. موفقیت یا شکست برنامه (NEP) منوط به بحث بیشتر می‌باشد، اما آن به‌طور رسمی در ۱۹۹۰ کنار گذاشته شد و با سیاست توسعه ملی (NDP) جایگزین شد.
اما، جهش سریع اقتصادی به مشکلات متعددی در عرضه منجر شد. کمبودهای مربوط به کار به زودی موجب سرازیر شدن میلیونها کارگر خارجی که بیشتر غیرقانونی هم بودند منجر شد. ثروتهای نقدی (PLC) و کنسرسیومهای بانکها علاقه‌مند به برخورداری از توسعه فزاینده و سریعی بودند که با پروژه‌های بزرگ زیرساختی آغاز می‌شد. این مسئله زمانی به‌طور کامل پایان یافت که بحران مالی آسیا در سال ۱۹۹۷ روند نزولی پیدا کرد، در حالی که شوک بزرگی را به اقتصاد مالزی وارد می‌ساخت.
همانند دیگر کشورهایی که تحت تأثیر این بحران قرار گرفتند، نوعی فروش اندک و انباشته از رینگیت، واحد پول مالزی وجود داشت. سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی به میزان خطرناکی افت نمود، و همزمان با آن که ارز روند خروج از کشور را پیدا کرد، ارزش رینگیت از نرخ ۵۰/۲ MYR در برابر هر دلار آمریکا به میزان ۸۰/۴ MYR در برابر هرد دلار آمریکا رسید. نرخ سهام مرکب در بازار سهام کوآلالامپور، از تقریباً ۱۳۰۰ واحد به مقدار تخمینی ۴۰۰ واحد در طول چند هفته تنزل یافت. پس از برکناری وزیر دارایی، انور ابراهیم، شورای ملی فعالیت اقتصادی برای بررسی بحران مالی تشکیل شد. بانک نگارا کنترلهای پولی و نرخ ثابت مبادله| تثبیت شده ۸۰/۳ را برای رینگیت نسبت به دلار آمریکا اعمال نمود. مالزی از پذیرش بسته‌های کمکی اقتصادی صندوق بین‌المللی پول (IMF) و بانک جهانی، با وجود تعجب برخی از تحلیلگران خودداری کرد.
در مارس ۲۰۰۵، کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل (UNCTAD) مقاله‌ای را دربارهٔ منابع و اقدام درمانی (اقتصادی) مالزی منتشر کرد، که توسط جومو کی. اس نوشته شده بود که در اداره اقتصاد دانشگاه مالایا کوآلالامپور تهیه شده بود. این گزارش بیان می‌کرد که کنترلهای اعمال شده از سوی دولت به بهبود اوضاع نه آسیب وارد می‌کند و نه به آن کمک می‌نماید. عامل اصلی آن، افزایش صادرات اقلام الکترونیک بود که به دلیل افزایش وسیع تقاضا برای آن‌ها در ایالات متحده و در پی آن ترس از آثار ورود اقلام (۲K Y) سال ۲۰۰۰برای کامپیوترهای قدیمی تر و وسایل دیگر دیجیتالی، این امر رخ داده‌است.
اما، تنزل آتی (۲ K Y) در سال ۲۰۰۱ بر مالزی به اندازه سایر کشورها تأثیر نگذاشته‌است. این می‌تواند مدرک روشنتری باشد که علل و عوامل دیگری وجود دارند که می‌توانند به‌طور مناسبتری به بهبود این اوضاع نسبت داده شوند. یک احتمال این است که دلالان ارز پس از شکست در حمله به دلار هنگ کنگ در سال ۱۹۹۸ و تنزل ارزش روبل روسیه، آن‌ها قدرت اقتصادی خود را از دست دادند.
بدون توجه به علل و عوامل مورد ادعا، احیای مجدد اقتصاد نیز با کسر هزینه و بودجه گسترده دولت در این سال‌ها همگام شده که در پی بحران پدید آمده بود. سپس، مالزی در مقایسه با همسایگانش، از ترمیم اقتصادی سریعتری برخوردار شده‌است. اما، از طرق دیگر، کشور هنوز در حال ترمیم سطوح دوره پیش از بحران بوده‌است.