moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
جیمز اس. فیشکین، استاد علوم سیاسی دانشگاه ییل، در بررسی "کتاب اقتصاد سیاسی حقوق بشر" چامسکی و هرمان معتقد است که پرونده نویسندگان برای متهم کردن ایالات متحده به تروریسم دولتی «به طرز تکان دهنده ای اغراق آمیز است». فیشکین در مورد چامسکی و هرمان می‌نویسد:آنها میزان کنترل و هماهنگی آمریکا را با نقش شوروی در اروپای شرقی مقایسه می‌کنند. با این حال، حتی اگر همه شواهد [نویسندگان] پذیرفته می‌شد چیزی بیش از پشتیبانی سیستماتیک و نه کنترلی نخواهد بود؛ بنابراین مقایسه با اروپای شرقی به شدت اغراق‌آمیز به نظر می‌رسد. و از این واقعیت که ما به کشورهایی که ترور می‌کنند کمک می‌کنیم،نتیجه‌گیری اینکه «واشنگتن به پایتخت شکنجه و قتل‌های سیاسی جهان تبدیل شده‌است.» بنابراین اتهام‌های چامسکی و هرمان در مورد سیاست خارجی ایالات متحده، تصویر آینه ای از لفاظی "پکس امریکانا است" که آنها مورد انتقاد قرار می‌دهند: این ادعا بر توهم قدرت مطلق آمریکا در سراسر جهان استوار است. و از آنجایی که آنها از نسبت دادن هر گونه استقلال اساسی به کشورهایی که به نوعی در حوزه نفوذ آمریکا هستند، امتناع می‌ورزند، کل بار تمام جنایت‌های سیاسی جهان غیرکمونیستی را می‌توان به واشینگتن برد.فیشکین چامسکی و هرمان را به دلیل مستندسازی نقض حقوق بشر تحسین می‌کند، اما استدلال می‌کند که این شواهدی است «برای اتهام اخلاقی بسیار کمتر»، یعنی اینکه ایالات متحده می‌توانست از نفوذ خود برای جلوگیری از ارتکاب اعمال شکنجه یا قتل توسط دولت‌های خاص استفاده کند، اما این کار را انتخاب کرد.
ویلیام بنت، وزیر سابق آموزش و پرورش ایالات متحده، در مورد "۹–۱۱" چامسکی گفت: "چامسکی در کتاب می‌گوید که ایالات متحده یک کشور تروریستی پیشرو است. این یک ادعای مضحک و مضحک است. کاری که ما انجام دادیم این است که کویت را آزاد کردیم و در بوسنی و بالکان کمک کردیم. ما پناهگاهی برای مردم از همه مذاهب، از جمله اسلام، در ایالات متحده فراهم کرده‌ایم. ما سعی کردیم در سومالی کمک کنیم… آیا ما عیب و نقص داریم؟ البته. این تصور که ما یک دولت تروریستی پیشرو هستیم، مضحک است.»
استفن موریس نیز تز چامسکی را مورد انتقاد قرارداد:تنها یک رژیم وجود دارد که از ایالات متحده تسلیحات و کمک دریافت کرده‌است، و دارای سابقه وحشیگری است که حتی کسری قابل توجه از وحشیگری پل پوت، ایدی امین، مائو، یا دفتر سیاسی هانوی است. این دولت سوهارتو در اندونزی است. اما … زمانی که ژنرال‌ها قدرت را به دست گرفتند، ایالات متحده تأمین کننده خارجی اصلی اندونزی نبود (و هیچ مدرک معتبری مبنی بر دخالت آمریکا در کودتا وجود ندارد). در دوره کمک‌های آمریکا به اندونزی و به ویژه در دوره دولت کارتر، تعداد زندانیان سیاسی "کاهش یافته" است. سرانجام، وحشیگری کنونی رژیم سوهارتو علیه مردم تیمور شرقی، مستعمره سابق پرتغال، که اندونزی در تلاش است با زور آن را تصرف کند… نه به عنوان بخشی از روند عادی حاکمیت داخلی خود، انجام می‌شود.Morris, Stephen, Chomsky on U.S. foreign policy, "Harvard International Review," December–January 1981, pg. 26.در سال۲۰۱۷، اسناد از طبقه‌بندی خارج شده از سفارت ایالات متحده در جاکارتا تأیید کرد که دولت ایالات متحده، از همان ابتدا، عمیقاً در کارزار کشتار جمعی که پس از تصرف قدرت توسط سوهارتو انجام شد، درگیر بود.بدون حمایت آمریکا و متحدان غربی اش، قتل‌عام اتفاق نمی‌افتاد. در سال۲۰۱۶، یک دادگاه بین‌المللی در لاهه حکم داد که این قتل‌ها جنایت علیه بشریت است و همچنین حکم داد که ایالات متحده و سایر دولت‌های غربی در این جنایت‌های شریک هستند. ویجی پراشاد مورخ هندی می‌گوید که همدستی ایالات متحده و متحدان غربی آن در قتل‌عام "بی تردید" است، زیرا آنها "لیست کمونیست‌هایی را در اختیار نیروهای مسلح اندونزی قرار دادند که قرار بود به قتل برسند" و "به ارتش حمله کنند. این قتل‌عام را انجام دهند.» او می‌افزاید که آنها این "وحشیگری مطلق" را سرپوش گذاشتند و به ویژه ایالات متحده حاضر نیست به‌طور کامل سوابق خود را برای این دوره از حالت طبقه‌بندی خارج کند. بگفته وینسنت بیوینز، کشتار جمعی اندونزی یک انحراف نبود، بلکه اوج یک شبکه سست کمپین‌های کشتار جمعی ضد کمونیستی تحت حمایت ایالات متحده در جنوب جهانی در طول جنگ سرد بود. بگفته مورخ براد سیمپسون:واشینگتن تمام تلاش خود را برای تشویق و تسهیل کشتار اعضای ادعایی حزب کمونیست به رهبری ارتش انجام داد و مقام‌های ایالات متحده فقط نگران بودند که کشتار حامیان غیرمسلح این حزب به اندازه کافی پیش نرود و به سوکارنو اجازه بازگشت به قدرت و ناکام کردن [جانسون] را داد.] برنامه‌های نوظهور دولت برای اندونزی پس از سوکارنو. این ترور مؤثر بود، یک عنصر اساسی برای سیاست‌های نئولیبرالی که غرب پس از سرنگونی سوکارنو سعی در تحمیل آن بر اندونزی داشت.
اکین‌لیک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در باشماکچی واقع شده‌است. اکین‌لیک ۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
اصغر آبگون (زادهٔ ۱۳۳۸ در تهران) صدابردار، صداگذار و میکس‌کنندهٔ صدا در سینمای ایران است. وی دارای مدرک درجه یک هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است
اصغر آبگون فارغ‌التحصیل کارگردانی و صدابرداری از دانشکده صدا و سیما است و فعالیت خود را در تلویزیون به عنوان کارگردان و صدابردار آغاز کرد، از جمله آثار شاخص وی در تلویزیون میتوان به نویسندگی و کارگردانی سریال یحیی و گلابتون اشاره کرد که از اولین سریال های سیتکام موفق در ایران بود، و همچنین فعالیت سینمایی خود را با صدابرداری فیلم ارتفاع پست به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا آغاز کرد.
معاونت فنی و عمرانی یکی از معاونت‌های هشت‌گانه شهرداری تهران است؛ از سال ۱۳۶۹ رسماً شروع به فعالیت کرده‌است. فعالیت‌های عمده این معاونت، انجام پروژه‌های عمرانی در شهر تهران است.اغلب پروژه‌ها در قالب ساخت پل، بزرگراه، تونل و ابنیه تعریف می‌شوند. به این مجموعه عملکردی باید ساماندهی شبکه جمع‌آوری و مدیریت آب‌های سطحی و همچنین تعمیر، مرمت، مقاوم‌سازی و به‌سازی لرزه‌ای پل‌های شهر تهران را نیز افزود.اقدامات عمرانی در سطح مناطق نیز به نوعی با هماهنگی معاونت یاد شده انجام می‌شود. همچنین تحقق هماهنگی میان معاونت‌های فنی و عمرانی مناطق بیست و دوگانه شهرداری تهران از دیگر ماموریت‌های این معاونت است. معاونت فنی و عمرانی برای تحقق ماموریت‌هایش واحدهای تابعه‌ای متعددی دارد. این معاونت از سه اداره کل «برنامه‌ریزی و توسعه شهرداری»، «هماهنگی فنی و عمرانی سازمان‌ها و مناطق»، «مالی و اداری» همچنین سازمان‌های «مشاور فنی و مهندسی»، «مهندسی و عمران»، «عمران مناطق شهرداری تهران» و شرکت‌های «خاکریز آب» و «یادمان سازه» تشکیل شده‌است. همچنین ریاست و دبیری شورای فنی شهرداری تهران نیز با معاون فنی و عمرانی شهرداری است؛ دبیرخانه شورای فنی مدیریت شهری هم در این معاونت مستقر است.
معاونت فنی و عمرانی از سال ۱۳۶۹ رسماً شروع به فعالیت کرده‌است. در این بخش مروری بر ساختار و ماموریت‌های معاونت فنی و عمرانی انجام می‌شود. از زمان تأسیس تا کنون هجده نفر سکان مدیریت این بخش از شهرداری را به عهده داشتند.
فعالیت‌های عمده این معاونت، انجام پروژه‌های عمرانی در شهر تهران است.اغلب پروژه‌ها در قالب ساخت پل، بزرگراه، تونل و ابنیه تعریف می‌شوند. به این مجموعه عملکردی باید ساماندهی شبکه جمع‌آوری و مدیریت آب‌های سطحی و همچنین تعمیر، مرمت، مقاوم‌سازی و به‌سازی لرزه‌ای پل‌های شهر تهران را نیز افزود.اقدامات عمرانی در سطح مناطق نیز به نوعی با هماهنگی معاونت یاد شده انجام می‌شود. معاونت فنی و عمرانی برای تحقق ماموریت‌هایش واحدهای تابعه‌ای متعددی دارد. این معاونت از سه اداره کل «برنامه‌ریزی و توسعه شهرداری»، «هماهنگی فنی و عمرانی سازمان‌ها و مناطق»، «مالی و اداری» همچنین سازمان‌های «مشاور فنی و مهندسی»، «مهندسی و عمران»، «عمران مناطق شهرداری تهران» و شرکت‌های «خاکریز آب» و «یادمان سازه» تشکیل شده‌است.
علاوه بر نهادهای یاد شده اداره‌های «املاک و سرمایه‌گذاری»، «قراردادها و امور حقوقی» و «آمار و مستندسازی» نیز از دیگر بخش‌های این معاونت است. در ساختار اداری این نهاد نیز جایگاهی برای مشاوران تعریف شده‌است. همچنین ریاست و دبیری شورای فنی شهرداری تهران نیز با معاون فنی و عمرانی شهرداری است؛ دبیرخانه شورای فنی مدیریت شهری هم در این معاونت مستقر است. همچنین به استناد مصوبه شورای اسلامی شهر تهران در سال ۱۳۸۲، نهاد مدیریت شهری مکلف به تشکیل شورای فنی شهرداری تهران شد.
به استناد مصوبه شورای اسلامی شهر تهران در سال ۱۳۸۲، نهاد مدیریت شهری مکلف به تشکیل شورای فنی شهرداری تهران شد. مهر ماه همان سال با پیشنهاد شهردار وقت و تصویب شورای اسلامی شهر تهران، احکام سه نفر اعضای آن صادر و فعالیت شورا برای مدتی قریب به یک سال ادامه یافت. در آبان ماه ۱۳۸۳، وظایف شورای فنی شهرداری تهران توسط شورای اسلامی شهر به تصویب رسید. از آن زمان بنا به دلایل مختلف، برگزاری جلسه‌های شورای فنی متوقف شد. در دی ماه ۱۳۸۹، اعضای جدید شورای فنی توسط شهردار به شورای اسلامی شهر معرفی شد و نهایتاً پس از تأیید اعضاء در فروردین ماه ۱۳۹۰ توسط شورای اسلامی شهر، این شورا به صورت رسمی مجدداً آغاز به کار کرد. همچنین اعضای شورای فنی شهرداری تهران بر اساس مصوبه مورخ ۱۲ مهر ۱۳۹۷ از سه به پنج نفر افزایش یافت و وظایف دبیرخانه شورای فنی به دفتر نظام فنی و اجرایی مستقر در معاونت فنی و عمرانی محول شد.
مستند به مصوبه قانونی برخی از وظایف شورای فنی به این شرح است.‏
در این بخش مروری بر برخی از وظایف و ماموریت‌های معاونت فنی و عمرانی خواهیم داشت.
این معاونت از سه اداره کل «برنامه‌ریزی و توسعه شهرداری»، «هماهنگی فنی و عمرانی سازمان‌ها و مناطق»، «مالی و اداری» تشکیل شده‌است؛ در این بخش نگاهی به فعالیت آن‌ها داریم.
اداره کل برنامه‌ریزی و توسعه شهری در بدو تشکیل معاونت فنی و عمرانی شهرداری تهران از سال ۱۳۶۹ با عنوان اداره کل هماهنگی، برنامه و اعتبارات فنی و عمرانی شروع به کار نمود، بعدها نام آن به اداره کل برنامه‌ریزی و توسعه شهری معاونت فنی و عمرانی تغییر پیدا کرد. اداره کل یاد شده از بخش‌های و اداره‌های «ارزیابی عملکرد»، «برنامه، بودجه و امور شورا»، «تشکیلات و بهبود روش‌ها»، «فناوری اطلاعات و ارتباطات»، «بررسی‌های فنی»، «توسعه شهری و زیر ساخت‌ها» همچنین یک معاونت تشکیل شده‌است. برخی از وظایف این اداره کل به شرح زیر است.
از اداره کل هماهنگی فنی و عمرانی سازمان‌ها و مناطق به عنوان بازوی اجرایی، معاونت فنی و عمرانی یاد می‌شود. این نهاد سال ۱۳۶۹ برای هماهنگی بین مناطق بیست و دوگانه شهر تهران با تکیه بر اصالت مناطق آغاز به فعالیت کرد. به دلیل تنوع پروژه‌های عمرانی در کلانشهر تهران همچنین به منظور به‌کارگیری تخصص‌های متعدد در عمران شهری متناسب با پروژه‌های مختلفی زیرساختی و عمرانی و تحقق حداکثری تناسب میان کمیت و کیفیت پروژه‌های عمرانی این نهاد تأسیس شد.
به‌طور کلی فعالیت‌های اداره کل یاد شده به دو بخش فنی - اسنادی و نظارت بر امور اجرایی تقسیم می‌شود. بخش فنی و اسنادی با سه اداره «امور پیدایش طرح‌ها»، «امور ارجاع کار» و «امور تحویل تضمین و بهره‌برداری» برنامه‌هایش را پیش می‌برد. وظیفه پایش عملکرد و ایجاد وحدت رویه در پیدایش طرح‌ها، ایجاد اسناد پیمان در حین اجرا و در نهایت تکمیل اسناد پایانی را بر عهده دارند. همچنین در بخش نظارت بر امور اجرایی نیز با چهار اداره «ارزیابی عملکرد، ابلاغ معیارها و تدوین ضوابط»، «نظارت فنی و تخصصی شرکت‌ها و سازمان‌ها»، «نظارت فنی و تخصصی میدانی و امور عاملین همکار» ماموریت‌ها و وظایفش را محقق می‌کند و عملاً با بازدیدهای میدانی مستمر نسبت به رصد پروژه‌های عمرانی و ایجاد هماهنگی در فعالیت‌ها با موارد در نظر گرفته شده در نظام فنی و اجرایی اقدام می‌نماید.
همچنین این اداره کل دو کمیته تخصصی ارزیابی و ارزشیابی تولیدکنندگان آسفالت و نیز هیئت رسیدگی به عملکرد عاملین همکار را داراست که به ترتیب درخصوص تشخیص صلاحیت (ارزیابی) تولیدکنندگان آسفالت همکار شهرداری تهران و دیگری نیز وظیفه تأیید فرایند و نتایج ارزیابی صلاحیت و ارزشیابی عملکرد تولیدکنندگان را بر اساس آیین‌نامه تشخیص صلاحیت تولیدکنندگان آسفالت را برعهده دارد. برخی از وظایف اداره کل هماهنگی فنی و عمرانی سازمان‌ها و مناطق به شرح زیر است.
اداره کل مالی و اداری یکی دیگر از ادارات کل معاونت فنی و عمرانی شهر تهران است که در دو بعد درون سازمانی و اداره کل دفتر مالی و اداری فنی و عمرانی وظایفی را به عهده دارد. اداره‌های «حسابداری»، «اعتبارات»، «اداری» و «پشتیبانی» از بخش‌های چهارگانه این اداره کل است. مهمترین خدمات این بخش تنظیم اسناد مالی عنوان شده‌است. برخی از اهداف و ماموریت‌های این اداره کل به شرح زیر است.
سازمان‌های «مشاور فنی و مهندسی»، «مهندسی و عمران»، «عمران مناطق شهرداری تهران» از نهادهای وابسته به معاونت فنی و عمرانی است.‏
سازمان مشاور فنی و مهندسی شهر تهران مأموریت ارائه خدمات به معاونت فنی و عمرانی و همچنین نهادها و دستگاه‌های مرتبط با شهرداری تهران مکلف است. همچنین در صورت لزوم به حوزه‌های متقاضی خارج از شهرداری در امور فنی و مهندسی و شهرسازی خدماتش را ارائه می‌دهد. سال ۱۳۷۰ آغاز رسمی فعالیت‌های سازمان مشاور فنی و مهندسی عنوان شده‌است.
سازمان یاد شده برای پاسخگویی به نیازهای توسعه شهر تهران، برنامه‌ریزی، مطالعات و طراحی پروژه‌های متعددی را به انجام رسانده‌است. کار ویژه سازمان مدیریت، هدایت و راهبری پروژه‌های زیرساختی و عمرانی است. این سازمان طرف قرارداد با بیش از ۲۵۰ شرکت مهندسین مشاور بوده‌است؛ طی سه دهه فعالیت قریب به ۱۵۰۰ قرارداد فنی با شرکت‌های مهندسین مشاور عقد کرده‌است.این سازمان در جهت پیشبرد ماموریت‌هایش دارای معاونت‌های «مالی و اداری»، «فنی و مهندسی» و «مرکز مطالعات ژئوتکنیک و مقاومت مصالح» است. معاونت مالی و اداری وظیفه پشتیبانی از واحدهای امور حقوقی و قراردادها، امور مالی، امور اداری، رفاهی، آموزش و خدمات پشتیبانی را عهده‌دار است. برخی از وظایف عمده سازمان مشاور فنی و مهندسی شهر تهران به شرح زیر است.
مطالعات ژئوتکنیک و مقاومت مصالح
مرکز مطالعات ژئوتکنیک و مقاومت مصالح با هدف انجام مطالعات ژئوتکنیک و ارائه خدامت آزمایشگاهی به عنوان یکی از بازوهای سازمان مشاور فنی و مهندسی شهر تهران شکل گرفته‌است. سابقه فعالیت این مرکز تخصصی به سال‌های دهه پنجاه خورشیدی بازمی‌گردد در مروری اجمالی تطور آن به شرح زیر است.
این مرکز مسئولیت اقدامات پشتیبانی پروژه‌ها از امکان‌سنجی تا اجرا را در قالب انجام آزمایش‌ها مختلف، ژئوتکنیک، مکانیک خاک، بتن، آسفالت را بر عهده دارد. در پنج گروه تخصصی «مطالعات ژئوفیزیک و زیرسطحی»، «مقاومت مصالح»، «آزمایشگاه‌های مقیم»، «ژئوتکنیک» و «پشتیبانی» فعالیت می‌کند.
این معاونت، مدیریت عموم فعالیت‌های فنی سازمان را بر عهده دارد. در قالب گروه‌های «برنامه‌ریزی و توسعه»، «معماری و شهرسازی»، «آب و محیط زیست»، «نقشه‌برداری»، «پل و بزرگراه‌ها»، «مقاوم‌سازی سازه‌ها»، «تونل و پایش گودها»، «تدوین ضوابط»، «پایش سلامت سازه‌ها» کارشناسی و نظارت بر طراحی و مطالعات پروژه‌های مناطق متعدد شهرداری و سایر سازمان‌های شهری را انجام می‌دهد. هسته‌های کارشناسی و تصمیم‌گیری تحت پوشش معاونت فنی و مهندسی سازمان شامل هیئت‌های بررسی آب‌های سطحی، برآورد، تونل، سازه، سیویل، ژئوتکنیک، بررسی معماری و شهرسازی، بررسی مقاوم‌سازی، کمیته فنی و کمیته رسیدگی به تأخیرات پروژه می‌باشد. دفتر فناوری اطلاعات و مرکز اسناد فنی و کتابخانه تخصصی نیز توسط این واحد هدایت می‌شوند.
سازمان مهندسی و عمران شهر تهران در اسفندماه سال ۱۳۶۸ به مقصود ایجاد بزرگراه‌ها، تقاطع‌های غیر همسطح، معابر استاندارد و… تأسیس شد. کار ویژه سازمان ارتقای کمی و کیفی طرح‌های عمرانی، تسریع در اجرای آن‌ها و رفع نیازهای اساسی شهرداری تهران در زمینه مهندسی و عمران است. برخی از فعالیت‌ها مستند به اساسنامه عبارتند از «مطالعات کاربردی، برنامه‌ریزی و مدیریت اجرایی و ساخت پروژه‌های عمرانی از قبیل احداث ساختمان‌ها، بزرگراه‌ها، پل‌ها، ابنیه فنی، تونل‌ها و سایر تأسیسات و زیرساخت‌های مورد نیاز شهر تهران همچنین تأمین مصالح و تجهیزات مورد نیاز پروژه‌های عمرانی مذکور با اولویت استفاده از ظرفیت‌های فنی و تخصصی بخش خصوصی»، «برنامه‌ریزی و مدیریت جهت خرید و فروش، اجاره، رهن و استیجاره املاک واقع در طرح‌های توسعه شهری»، «سرمایه‌گذاری و مشارکت با اشخاص حقیقی و حقوقی ذیصلاح در اجرای پروژه‌های عمرانی»
مدیریت سازمان مهندسی و عمران مبتنی بر روند «شورایی» اداره می‌شود. اعضاء شورای عبارتند از شهردار تهران رئیس شورا، معاون فنی و عمرانی، نماینده وزارت کشور، دو نفر کارشناس متخصص در رشته‌های مرتبط به پیشنهاد شهردار و تأیید شورای سازمان) این نهاد دارا یک هیئت مدیره است. دیگر بخش‌های سازمان هم عبارتند از «مجری نگهداشت و مقاوم‌سازی پل و ابنیه»، «مجری طرح‌های تونلی»، «معاونت مهندسی و برنامه‌ریزی (مدیر کنترل پروژه و برنامه‌ریزی)»، «معاونت اجرایی (مدیر پروژه پل‌ها و علائم ایمنی و ترافیک، مدیر تولید و اجرای عملیات آسفالتی)».
برخی از استراتژی‌های کلان سازمان به این شرح است.
این سازمان مسئولیت‌های متعدی در توسعه شبکه بزرگراهی تهران و نگهداریاز آن‌ها به عهده دارد که برخی از آن‌ها عبارتند از
سازمان عمرانی مناطق شهرداری تهران اواخر دهه هشتاد فعالیتش را آغاز کرد. از سال ۱۳۶۵ در شهرداری تهران شرکت‌های کارگزاری با هدف تسهیل و تسریع عملیات عمرانی مناطق تأسیس شدند و با ماموریت‌هایی نظیر خرید مصالح، توسعه ابنیه، بهره‌برداری از فضاهای عمومی نظیر پارکینگ و ورزشگاه به فعالیت‌های خود ادامه دادند. عملکرد این کارگزاری‌ها در طی سال‌های ارائه خدمات به شهرداری تهران با چالش‌هایی روبرو شد، در همین راستا مدیران شهری برای تحقق حداکثری قابلیت‌های اجرایی و هماهنگی و انسجام در نحوه مدیریت بر سازمان‌ها و شرکت‌های وابسته اقدام به انحلال این شرکت‌ها در جهت ادغام آنها در قالب سازمان عمرانی مناطق، کردند. بر این اساس و همچنین مصوبه اسفند ماه ۱۳۸۷ شورای شهر تهران، سازمان عمرانی مناطق از خرداد ۱۳۸۸ آغاز به کار کرد. این سازمان از سه معانت «فنی»، «مالی و برنامه‌ریزی» و «اجرایی» تشکیل شده‌است. برخی از بخش‌های این سازمان برای تحقق ماموریت‌هایش عبارتند از «اداره املاک» و «اداره حقوقی». برخی از وظایف این سازمان عبارتند از
شرکت‌های خاکریز آب و یادمان سازه دو نهاد و شرکت وابسته به معاونت فنی و عمرانی شهرداری تهران هستند.
شرکت خاکریز آب سال ۱۳۷۲ به منظور جمع‌آوری و هدایت آب‌های سطحی پایتخت تأسیس شد.
عمده فعالیت این شرکت در زمینه اجرای زیرساخت‌های مربوط به کنترل سیلاب، مدیریت هدایت آب‌های سطحی از قبیل احداث حوضچه‌های رسوب‌گیر تونل‌ها و کانال‌های روباز و سرپوشیده است. این شرکت تاکنون فعالیت‌های احداثی متعددی در زمینه جمع‌آوری و هدایت آب‌های سطحی مناطق مختلف تهران انجام داده‌است.‏‏ نخستین تلاش‌ها برای «جمع‌آوری، انتقال و تصفیه فاضلاب شهری» و «جمع‌آوری و هدایت آب‌های سطحی تهران» به دهه پنجاه خورشیدی بازمی‌گردد. از آن زمان مسئولیت جمع‌آوری و هدایت آب‌های سطحی بر عهده شهرداری قرار گرفته‌است. مسئولیت انجام این مأموریت از دهه پنجاه تا اواخر دهه شصت برعهده «اداره کل عمران مسیل‌ها و قنوات» قرار گرفته بود. سرانجام سال ۱۳۶۹ با تشکیل سازمان مهندسی و عمران شهر تهران اداره کل یاد شده منحل و وظایف آن به سازمان مذکور واگذار شد. در سال ۱۳۷۲ بنا به درخواست و موافقت بانک جهانی مبنی بر پرداخت وام به شهرداری تهران با شرط تشکیل شرکت مستقل، معاونت فنی و عمرانی شهرداری تهران به منظور تحقیقات، مطالعات و تهیه طرح‌ها و اجرای کلیه عملیات مربوط به آب‌های سطحی «شرکت خاکریز آب» را تأسیس کرد.
این شرکت از سه معاونت «فنی و مهندسی»، «اجرایی و نظارت» و «مالی و اداری» تشکیل شده‌است. معاونت فنی و مهندسی کار طراحی و تأیید طرح‌ها و پروژه‌ها را بر عهده دارد و هچنین تعیین ضوابط فنی جهت انجام فعالیت‌های شرکت و مشاوران و پیمانکاران و نیز بررسی توان فنی و اجرایی آنها از دیگر ماموریت‌های این معاونت است. در نهایت کنترل پروژه‌ها از حیث تطبیق با برنامه‌ها و بودجه و زمان‌بندی و تأیید نهایی صورت وضعیت‌ها عهده‌دار است. همچنین سازمان اجرایی و نظارت بر فعالیت پیمانکاران و مشاوران جهت انجام پروژها طبق ضوابط اعلام شده و تأیید اولیه پیمانکاران و صورت حساب‌ها را عهده‌دار است. اداره‌های احیا و ساماندهی رودخانه‌ها، نگهداشت هم از زیرمجموعه‌های این معاونت است.
برخی از مهمترین ضوابط این شرکت به شرح زیر است.
شرکت یادمان سازه مسئولیت مدیریت و ساخت طرح‌ها و پروژه‌های بزرگ عمرانی شهرداری تهران را به عهده دارد که از سال ۱۳۷۳ تأسیس شده‌است. برخی از فعالیت‌های شرکت عبارتند از ساخت مرکز ارتباطات بین‌المللی تهران شامل پروژه‌های برج میلاد، مرکز همایش‌های بین‌المللی و مجموعه‌های جنبی و همچنین مجموعه نمایشگاهی شهر آفتاب و ساخت و تکمیل پایگاه‌های پشتیبانی مدیریت بحران. این شرکت هم‌اکنون مسئولیت تعمیرات تخصصی و مقاوم‌سازی پل‌های سواره‌رو شهر تهران را بر عهده دارد. این شرکت از دو معاونت «فنی و اجرایی» و «مالی و اداری» تشکیل شده‌است. برخی از راهبردها و ماموریتهای شرکت به شرح زیر است.
کوپا دل ری ۲۳–۲۰۲۲، صد و بیست و یکمین دوره مسابقات کوپا دل ری (شامل دو فصلی که دو دوره رقیب برگزار شد)، قدیمی‌ترین رقابت رسمی فوتبال در اسپانیا بود. برندگان این رقابت‌ها به‌طور خودکار به مرحله گروهی لیگ اروپا ۲۴–۲۰۲۳ واجد شرایط می‌شدند. با این حال، از آنجایی که رئال مادرید قبلاً از طریق جدول رده‌بندی لیگ به مسابقات اروپایی راه یافته بود، جایگاه آنها به تیم هفتم لا لیگا منتقل شد. هر دو برنده و نایب قهرمان به سوپر جام اسپانیا ۲۴–۲۰۲۳ راه یافتند.
رئال بتیس مدافع عنوان قهرمانی بود و در فینال دوره پیشین والنسیا را در ضربات پنالتی شکست داد. آنها در مرحله یک‌هشتم نهایی توسط اوساسونا حذف شدند. رئال مادرید با شکست دادن ۲–۱ اوساسونا در فینال، قهرمان مسابقات برای بیستمین کوپا دل ری خود شد و برای نخستین بار از سال ۲۰۱۴.
مانند سراسر اسپانیا، زمان بازی تا ۳۰ اکتبر ۲۰۲۲ و از ۲۶ مارس ۲۰۲۳ CEST () است. زمان روزهای موقت ("زمستان") CET () است. در مسابقاتی که در جزایر قناری برگزار می‌شود، از WET استفاده می‌شود ().
تیم‌های زیر به مسابقات راه یافتند. تیم‌های ذخیره کنار گذاشته شدند.
بکریک استودیوز () یک آتلیه عکاسی آمریکایی است که بنظر می‌سد یکی از قدیمی‌ترین آتیله‌های عکاسی در جهان است.
بکریک استودیوز در بالتیمور در سال ۱۸۶۸ توسط دیوید باکراخ، جونیور تأسیس شد.
بنیانگذار آتلیه، دیوید بکریک، تنها عکاسی که از نطق گتیسبورگ آبراهام لینکلن عکس گرفت. این آتلیه از آن زمان تا کنون از تمامی سران دولت ایالات متحده عکس گرفته‌است. بنیانگذار آن هدف خود را گرفتن عکس از همه افراد مهمی که می‌توانست، قرار داده‌است. او به دنبال عکاسی از افراد برجسته ای مانند چارلز لیندبرگ و کالوین کولیج بود که توانست اجازه گرفته و عکس آنها را بگیرد. این آتلیه در ادامه پرتره‌هایی از آلبرت انیشتین، توماس ادیسون، هنری فورد، النور روزولت، داگلاس دابسون و محمد علی را گرفت و منتشر کرد.
در سال ۱۹۱۹، شرکت پل گیتینگز آتلیه بکریک را در تگزاس افتتاح و مدیریت کرد. آتلیه بکریک در چهل و هشت شهر و مکان در سراسر ایالات متحده در اوج خود شعبه داشت. در طی رکود بزرگ در آمریکا، بکریک شعبه‌ها را کم و کوچک‌ کرد و آتلیه‌های تگزاس را به آتلیه گیتینگ فروخت.
آتلیه بکریک از سال ۲۰۱۰ یک تجارت خانوادگی باقی مانده است.
خا-۲۹ (Kh-29) یک موشک هوابه‌سطح ساخت شوروی با برد ۱۰ تا ۳۰ کیلومتر و دارای کلاهکی ۳۲۰ کیلوگرمی است. این موشک بر پایهٔ مدل، دارای هدایت لیزری، فروسرخ، راداری فعال یا تلویزیونی است و معمولاً توسط هواپیماهای تاکتیکی مانند سوخو-۲۴، سوخو ۳۰، میگ-۲۹کی و همچنین سوخو-۲۵ حمل می‌شود.
خا-۲۹ برای استفاده علیه اهداف و زیرساخت‌های بزرگ‌تر میدان نبرد مانند ساختمان‌های صنعتی، انبارها و پل‌ها، در نظر گرفته شده‌است، اما می‌تواند علیه کشتی‌های تا ۱۰٬۰۰۰ تُن، پناهگاه‌های مستحکم‌شدهٔ هواپیما و باندهای بتنی نیز استفاده شود.
نخستین شلیک خا-۲۹ در سال ۱۹۷۶ انجام شد و پس از آزمایش‌های گسترده، این موشک، در سال ۱۹۸۰ مورد استفاده قرار گرفت.
این موشک با موشک ای‌جی‌ام-۶۵ ماوریک ایالات متحده مقایسه می‌شود اما ماوریک، یک موشک بسیار کوچک‌تر است و وزن آن، کمتر از نیمی از وزن خا-۲۹ است. Written by Polish former Su-22 pilot
خا-۲۹ در سال ۱۹۸۰ در نیروی هوایی شوروی وارد خدمت شد و از آن زمان تاکنون به‌طور گسترده‌ای صادر شده‌است.
خا-۲۹اِل توسط هواپیماهای سوخو-۳۴ و سوخو-۲۴ در مداخله روسیه در جنگ داخلی سوریه در سال ۲۰۱۵ مورد استفاده قرار گرفت.
موشک‌های خا-۲۹ در دههٔ ۱۹۸۰ برای استفاده توسط سوخو۲۴های نیروی هوایی لیبی به لیبی عرضه شد. این هواپیماها همگی در جریان مداخله ناتو در سال ۲۰۱۱ منهدم شده‌اند و هیچ هواپیمای دیگری در زرادخانهٔ لیبی نمی‌تواند از این موشک‌ها استفاده کند. از این رو، آن‌ها به راکت‌های سطح‌به‌سطح هدایت‌نشده تبدیل شده‌اند که از کامیون‌هایی اصلاح‌شده پرتاب می‌شوند و باله‌های آن‌ها در جلو و عقب برداشته شده‌اند که مسیر پروازی تا حدودی پایدارتری داشته باشند. آن‌ها توسط نیروهای دولت نجات ملی در اطراف طرابلس در سال ۲۰۱۴، در طول جنگ داخلی دوم لیبی مورد استفاده قرار گرفتند (از انبارهای پایگاه هوایی قرضابیه ضبط شدند).
موشک خا-۲۹ احتمالاً در حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین استفادهٔ محدودی داشته که از هواپیماهای سوخو-۳۴ شلیک شده‌اند.https://twitter.com/RALee85/status/1518719872133472257
ویلیام منسفیلد بوفوم (William Mansfield Buffum) (۱۰ مه ۱۸۳۲ – ۱۸۳۲ ژوئن ۱۹۰۵)، بازرگان، سرمایه‌گذار و سیاستمدار کالیفرنیا و آریزونا بود.
بوفوم پسر جیمز رایس و سوسن (منسفیلد) بوفوم در ۱۰ مه ۱۸۳۲ در شهر سیلم ایالت ماساچوست متولد شد. بوفوم آموزش ابتدائی را در مدارس دولتی سیلم فرا گرفت. او تا پانزده سالگی در شهر سیلم ماند. پدر بوفوم در شهر سیلم به کسب و کار نشر و انتشارات مصروف بود. ناتانیل هاوثورن، دوست شخصی و همکار بوفوم بود.
جورج برادر بوفوم در سال ۱۸۵۰ توسط رئیس‌جمهور زکری تیلور، مدیر اداره پست استوکتون ایالت کالیفرنیا منصوب شد. استاکون در آن‌زمان یکی از مراکز منبع درآمد سرشار کشور بود. جورج بی‌درنگ پس از انتصابش در این سمت، از برادرش خواست تا در ادارهٔ پُست وی را کمک نماید و بوفوم در ماه مه سال ۱۸۵۰ از مسیر باریکهٔ پاناما، از نیویورک سیتی به سان فرانسیسکو رفت. بوفوم پس از ورود به کالیفرنیا فوراً به استاکتون رفت و در آنجا به برادرش در معرفی سیستم پُستی کمک کرد. با هجوم هزاران نفر در نواحی زرخیز و شیوه‌های نقل و انتقالات پُستی که کاملاً متکی به شرکت پونی اکسپرس و مسیر طولانی از شرق از طریق دریاها بود، مشکلاتی که گریبان‌گیر برادران بوفوم بود را چند برابر ساخت چنان‌چه که فکر هردو را از جستجوی طلا که همه مردم به دنبال آن بودند، منحرف ساخت. با این وجود، در کوتاه مدت بالاخره حرص زرجویی وارد رگ‌های بوفوم جوان شد و در یک سفر کاوشی به کالاورا با یک گروه همراه شد. در آنجا به یک مدتی به معدن‌کاری پرداخت اما موفق به دریافت طلا نشد.
بوفوم در سال ۱۸۵۹ دوباره به لس آنجلس رفت و در آنجا نمایندهٔ مهم‌ترین کارخانهٔ تقطیر در غرب شد. در سال ۱۸۷۱ پس از این‌که قلمروی آریزونا برای نخستین بار افتتاح شد، بوفوم از نخستین کسانی بود که به عنوان بازرگان به کسب و کار در آن آغاز کرد. بوفوم با وجود آن‌که پس از آن چندین سال در لس آنجلس ماند اما شرکتی را تحت نام کمبل و بوفوم با جان جی. کمبل ایجاد کرد. این شرکت به مهم‌ترین شرکت بازاریابی در قلمرو تبدیل شد و هر دو عضو آن نقش مهمی در تاریخ تکوینی قلمرو بازی نمودند.
در موقعی که بوفوم به آریزونا رفت، ارتشبد جورج کروک رئیس پُست نظامی پرسکات بود و شرکت کمبل و بوفوم در این‌جا فروشگاه خود را باز کرد. بوفوم در سال ۱۸۷۳ به پرسکات رفت تا با شریک خود در بازرگانی که تا آن موقع ابعاد گستردهٔ به خود گرفته بود، بپیوندد. بوفوم در پرسکات به یکی از مهم‌ترین افراد منطقه تبدیل شد و به‌خاطر ثبات و غیرت شهرت کسب نمود. بوفوم به‌عنوان یک شهروند دارای روحیهٔ اجتماعی، در امور شهر و قلمرو به شکل برجسته سهم می‌گرفت. بوفوم با ال پی. کلارک و ارتشبد موز شرمن سازندگان سیستم حمل و نقل پاسادینا و لس آنجلس، در ارتباط بود. بوفوم عضو نخستین مجلس قانون‌گذاری سرزمینی آریزونا بود. همکار بوفوم در آنجا توماس فیچ بود. بوفوم در بعدها هیئت امنای مدرسهٔ پرسکات شد و زمانی‌که شرمن برای افتتاح سیستم مدرسه به آنجا دعوت شده بود، رئیس آن مدرسه بود. در سال ۱۸۷۷ توسط ارتشبد فریمونت، عضو کمیسیون زندان ایالتی منصوب شد و در این سمت همکاری ارزندهٔ در بررسی اختلاسی که به سیاست دولت راه یافته بود، انجام داد. بوفوم تا اوایل دههٔ ۱۸۸۰ در پرسکارت مشغول بازرگانی بود. در جریان حرفه‌اش در آنجا به معادن آریزونا ویردی علاقه‌مند شد، این معدن بعدها به یکی از مشهورترین دارایی مس در جهان تبدیل شد. بوفوم برای چندین سال همراه با فردریک آگوستوس تریتل مالک این معدن بود.
بوفوم در سال ۱۸۸۹ بازرگانی خود در آریزونا را ترک کرد و به لس آنجلس برگشت و در آنجا با شرمن و کلارک که در آن‌زمان عهده‌دار تأمین مالی و پیشبرد سیستم‌های خط آهن خیابانی در پاسادانا و لس آنجلس بودند، همراه شد. وی خزانه‌دار شرکت خط آهن اقیانوس آرام، لس آنجلس شد و در وظایف دشواری که این پروژه‌ها در وضعیت سازمانی با آن مواجه بودند، سهم گرفت. بوفوم به‌عنوان خزانه‌دار و تحصیل‌دار مبالغ، مبالغ زیادی پول را مدیریت کرد. برای مدت بیست سال با شرمن و کلارک بود و در همان زمان به کسب و کار املاک و مستغلات و در کل سرمایه‌گذاری روی حساب شخصی خود ادامه داد. در مواقع مختلف مالک بزرگترین و مهم‌ترین قطعات املاک و مستغلات در منطقهٔ لاس آنجلس بود. پس از جداسازای اموال معبد قدیمی، وی یکی از بزرگترین خریدارانی بود که سرمایه‌گذاری هنگفتی در املاک نمود که بعدها قیمت آن بالا رفت و سودهای گزافی را نصیب خریداران بعدی ساخت. بوفوم یکی از خوشبین‌ترین افرادی بود که به آیندهٔ لس آنجلس باور داشت. ساختمان چهار ضلعی که اکنون فروشگاه کالاهای خشک کولتر (در بلوار ویلشریک ۵۶۰۰) در آن قرار دارد، زمانی از بوفوم بود. بوفوم همچنین در زمان‌های مختلف مالک حواشی خیابان‌های فرانکلین و نیوهای، حواشی برادوی و اسپرینگ و ساختمان چهار ضلعی بالای خیابان تویلفت میان جاده‌های هیل و اولف لس آنجلس بود. در خیابان‌های جفرسون و مِین ۴۰ جریب زمین داشت.
بوفوم در سال ۱۸۶۴ در لس آنجلس کالیفرنیا با ربکا اوانس اهل اسمیتفیلد شهرستان فایت ایالت پنسیلوانیا ازدواج نمود. آنها دو پسر داشتند، یکی آن‌ها اسا منسفیلد نام داشت و پسر دیگر آن‌ها در طفولیت فوت نموده بود. ربکا از نوادگان برون‌فیلدهای پنسیلوانیا بود که پادشاه جورج سوم اراضی وسیعی را در ایالت برای شان اعطا نمود که پس از آن به‌نام شهرک جورج‌تاون مشهور شد. بوفوم در زندگیش عضو برجستهٔ طاق سلطنتی فراماسونری و عضو انجمن کالیفرنیا بود. بوفوم در ۱۲ ژوئن سال ۱۹۰۵ فوت نمود و توسط فرمان فراماسونری به خاک سپرده شد. از بوفوم بیوه‌اش به‌نام ربکا ایوانس بوفوم به یادگار ماند.
جایزه جنسیس یا جایزه پیدایش () یک جایزه سالانه یک میلیون دلاری است که به یهودیانی که به موفقیت‌های حرفه ای قابل توجهی دست یافته‌اند، برای قدردانی از دستاوردها، کمک به بشریت و تعهد به ارزش‌های یهودی اعطا می‌شود.
این جایزه در سال ۲۰۱۲ با کمک ۱۰۰ میلیون دلاری پنج انسان نیکوکار روسی: میخائیل فریدمن، پیوتر آون، گرمان خان، استن پولوتس و الکساندر کنستر تأسیس شد. این جایزه تحت مدیریت بنیاد جایزه جنسیس، با مشارکت آژانس یهود برای اسرائیل است. از آن به عنوان «جایزه نوبل یهودی» یاد می‌شود که باعث شد برخی از مفسران در مورد نیاز به جایزه نوبل «یهودی» تردید کنند.
در سال ۲۰۱۸، ناتالی پورتمن، برنده جایزه، از شرکت در مراسم جایزه خودداری کرد، زیرا نخست‌وزیر اسرائیل، بنیامین نتانیاهو، قرار بود در این مراسم سخنرانی کند. در سال ۲۰۱۹ جایزه رابرت کرافت نیز به دلیل مشکلات حقوقی زیر سؤال رفت.
در سال ۲۰۲۱، حاخام لرد جاناتان ساکس، پس از مرگ، جایزه یک عمر دستاورد جنسیس را دریافت کرد که توسط رئیس‌جمهور اسرائیل، آیزاک هرتزوگ، به همسرش اعطا شد.
تا کنون، همه برندگان جایزه یک میلیون دلاری را به اهداف بشردوستانه انتخابی خود اختصاص داده‌اند.
اعضای کمیته ای که برندگان جایزه پیدایش را انتخاب می‌کند بر اساس رهبری و حمایت آنها از اهداف یهودی انتخاب می‌شوند. اعضای فعلی و سابق کمیته عبارتند از الی ویزل، مایر شامگر، لارنس سامرز، یولی ادلشتاین، جاناتان ساکس، آیزاک هرتزوگ و ناتان شارانسکی.
در سال ۲۰۲۰، بنیاد فرایند انتخاب را برای رای‌گیری آنلاین باز کرد و از عموم مردم دعوت کرد تا نامزد و رای برنده جایزه جنسیس ۲۰۲۱ شوند. نزدیک به دویست هزار یهودی در شش قاره در این رای‌گیری شرکت کردند. انتخاب نهایی برنده در اختیار دو کمیته است.
در ۷ نوامبر ۲۰۱۷، بنیاد جایزه جنسیس اعلام کرد که ناتالی پورتمن بازیگر برنده جایزه جنسیس ۲۰۱۸ است و جایزه ۱ میلیون دلاری جنسیس را به برنامه‌های بشردوستانه متمرکز بر برابری زنان، آموزش، پیشرفت اقتصادی، سلامت و سیاسی اهدا خواهد کرد یک ماه بعد، موریس کان، بشردوست اسرائیلی، یک میلیون دلار دیگر به افتخار پورتمن متعهد شد و مجموع این هدیه را به دو میلیون دلار رساند. مراسم اهدای جوایز در آوریل ۲۰۱۸ پس از اینکه نمایندگان پورتمن به مطبوعات گفتند که «رویدادهای اخیر در اسرائیل برای او بسیار ناراحت‌کننده بوده و او از شرکت در هیچ رویداد عمومی در اسرائیل احساس راحتی نمی‌کند، لغو شد.» پورتمن بعداً ادعا کرد که اسرائیل را تحریم نمی‌کند، اما نمی‌خواهد به عنوان حامی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، که قرار بود در مراسم سخنرانی کند، ظاهر شود.
در ژانویه ۲۰۲۰، تا حدی در نتیجه جنجال پورتمن، بنیاد جایزه جنسیس و دفتر نخست‌وزیر اسرائیل با فسخ قرارداد خود که نخست‌وزیر را ملزم می‌کرد که جایزه را در مراسمی در اورشلیم به برنده جایزه پیدایش اهدا کند موافقت کردند.
در سال ۲۰۱۹، برنده جایزه رابرت کرافت به عنوان یکی از بیش از ۲۰۰ نفری که در یک عملیات مبارزه با روسپی گری در فلوریدا متهم بودند، معرفی شد. استن پولوتس، رئیس بنیاد جایزه جنسیس، گفت که جایزه کرافت لغو نخواهد شد، و خاطرنشان کرد که در کشورهای دموکراتیک «هر کس حق دارد از فرض بی گناهی برخوردار شود.» تمام اتهامات علیه کرافت بعداً لغو شد.
ویلیام وُرث بلناپ (William Worth Belknap) (۱۹ سپتامبر ۱۸۲۹–۱۲ اکتبر ۱۸۹۰)، وکیل، سرباز ارتش اتحادیه، مدیر دولتی در ایالت آیووا و سیمین وزیر جنگ ایالات متحده در دوران ریاست جمهوری یولیسِز اس. گرانت بود. وی دوم مارس ۱۸۷۶ به اتهام دست داشتن در رسوایی «مرکز دادوستد» استیضاح شد.
بلناپ که اهل نیویورک بود در سال ۱۸۴۸ از دانشگاه پرینستون در رشته حقوق فارغ‌التحصیل شد و سپس در سال ۱۸۵۱ با مدرک وکالتی که از دانشگاه جورج‌تاون اخذ کرده بود به عضویت کانون وکلا درآمد. سپس به آیووا نقل مکان کرد و در آنجا به همراه رالف پی. لو به انجام امور حقوقی مشغول شد. بلناپ که خود دموکرات بود وارد عرصه سیاست شد و یک دوره نیز در مجلس نمایندگان آیووا خدمت کرد. با آغاز جنگ داخلی آمریکا در سال ۱۸۶۱، بلناپ به ارتش اتحادیه پیوست. او با آن قد بلند و اندام ورزیده‌اش در ارتش اتحادیه ذاتاً نقش یک رهبر را ایفا می‌کرد و در جذب نیروها موفق بود. بلناپ که از کارآزموده‌ترین اعضای شبه‌نظامی آیووا به‌شمار می‌رفت، توانست به درجه کاپیتانی نائل شود و فرماندهی هنگ پانزدهم نیروهای داوطلب پیاده‌نظام آیووا را بر عهده بگیرد. او در درگیری‌های متعددی از جمله نبرد شایلو و جنگ کرینت در مقام فرمانده هنگ، تیپ، لشکر و سپاه حضور داشت و در رده‌های بالای ستادی خدمت کرد. با پایان یافتن جنگ، بلناپ به درجه سرتیپی نیروهای داوطلب ارتقا یافت و درجه سرلشکری نیز به صورت افتخاری به وی اعطا شد.
او که پیشنهاد شغل دائم در ارتش آمریکا را نپذیرفته بود از سوی رئیس‌جمهور اندرو جانسون مسئول جمع‌آوری درآمدهای مالیاتی ایالت آیووا شد و به مدت چهار سال با افتخار در این سمت خدمت کرد. در سال ۱۸۶۹، رئیس‌جمهور یولیسز اس. گرانت او را به عنوان وزیر جنگ منصوب کرد. بلناپ در دوران تصدی این وزارتخانه دستور داد تا به مناسبت برگزاری نمایشگاه سده استقلال آمریکا تصویری از چهره تمام وزرای پیشین تهیه شود. علی‌رغم آنکه ایالات متحده آمریکا در جنگ فرانسه و پروس ظاهراً اعلام بی‌طرفی کرده بود ولی بلناپ به‌طور مستقیم در فروش تسلیحات و مهمات به فرانسه دخالت داشت، از این رو در سال ۱۸۷۱ از سوی کنگره مورد تحقیق و تفحص قرار گرفت. طی همان سال او اقدام به جمع‌آوری کمک برای قربانیان آتش‌سوزی فجیع شیکاگو نمود. در دوران بازسازی، وزرات جنگ تحت سرپرستی بلناپ به همراه ارتش آمریکا و با نظارت رئیس‌جمهور یولیسز اس. گرانت و دفتر دادستانی کل، اقدام به اشغال ایالات مؤتلفه نمودند و تلاش کردند تا در اقتصاد و دولت تغییراتی اعمال کنند و در همان حال در برابر شورش‌هایی که روز به روز شدت می‌گرفت، محافظ آزادی باشند. در واقع با اینکه اغلب دموکرات‌ها مخالف سیاست‌های بازسازی گرانت بودند، بلناپ از آن حمایت می‌کرد.
در سال ۱۸۷۵ و پس از کشف طلا، گرانت، بلناپ و سایر اعضای دولت طی توافقی مخفیانه تصمیم گرفتند تا نیروها را از بلک هیلز خارج کنند. ایالات متحده در راستای اجرای بخشی از توافقنامه‌ای که با بومیان لاکوتا داشت، وظیفه حفاظت از آن منطقه را در برابر مهاجران سفیدپوست عهده‌دار شد. با خروج نیروهای نظامی، تب طلا مهاجران سفیدپوست را به آنجا کشاند. از آنجاییکه بومیان حاضر به فروش زمین‌های مقدس خود نشدند، دولت به‌طور غیررسمی کنترل آن مناطق را در دست گرفت. در سال ۱۸۷۶، رسوایی مرکز داد و ستد در فورت‌سیل منجر به برکناری ناگهانی بلناپ، استیضاحش توسط مجلس نمایندگان (که در کنترل دموکرات‌ها بود) و محاکمه او از سوی سنا شد. در حالی که اکثریت نمایندگان به محکومیت وی رأی دادند ولی به علت عدم حصول حدنصاب دو سوم آراء، بلناپ تبرئه شد. پرونده او در دادگاه فدرال واشینگتن دی. سی نیز با دستور قاضی آرتور مک‌آرتور، پدربزرگ ژنرال داگلاس مک‌آرتور، مختومه شد.
بدین‌ترتیب بلناپ در واشینگتن انجام امور حقوقی و وکالت را از سرگرفت؛ او همچنین یکی از محبوب‌ترین کهنه‌سربازان جنگ داخلی بود و تا زمانی که در اثر حمله قلبی در سال ۱۸۹۰ درگذشت، به فعالیت‌هایش ادامه داد. یکی از تاریخ‌نویسان بلناپ را مردی توصیف می‌کند که توأمان دارای فضیلت و رذیلت بوده‌است؛ یک وکیل، دولتمرد و افسر نظامی شایسته و مستعد که فساد شخصیش بر ویژگی‌های مثبت او سایه افکند. تا جاییکه بسیاری از مورخان دلاوری‌های او را در جنگ داخلی به دست فراموشی سپرده‌اند.
ویلیام ورث‌بلناپ در ۲۲ سپتامبر ۱۸۲۹ در شهر نیوبرگ از توابع نیویورک متولد شد. او فرزند ویلیام جی. بلناپ و آنه کلارک بلناپ بود.Dictionary of American Biography (1936), "William Worth Belknap" پدرش نظامی بود و در جنگ ۱۸۱۲، نبرد فلوریدا و جنگ آمریکا و مکزیک حضور مقتدرانه‌ای داشت."Belknap's Sudden Death", "New York Times" (October 14, 1890) بلناپ در مدارس محلی نیوبرگ تحصیل کرد و در سال ۱۸۴۸ از دانشگاه پرینستون فارغ‌التحصیل شد. او در پرینستون با هیستر کلایمر، از نمایندگان دموکرات کنگره که بعدها پیگیری ماجرای فساد در وزارت جنگ را در زمان تصدی بلناپ بر عهده داشت و همچنین وزیر نیروی دریایی کابینه گرانت یعنی جورج ام. رابسون هم دوره بود. البته جورج یک سال بعد از کلایمر و بلناپ وارد پرینستون شد. بلناپ پس از فارغ‌التحصیلی از این دانشگاه، در جورج‌تاون و نزد حقوقدانی به نام هیو ای. کاپرتون به تحصیل حقوق پرداخت. پس از موفقیت در آزمونی که در سال ۱۸۵۱ توسط قاضی ویلیام کرانچ برگزار شد به عضویت کانون وکلای واشینگتن دی. سی درآمد و سپس به دنبال یافتن جایی برای زندگی و کار رفت.
او عازم غرب و شهر کیکوک در ایالت آیووا شد و به همراه رالف پی. لو کار مشترکی را آغاز کرد. از آنجاییکه تصمیم داشت برای همیشه در آیووا بماند، در سال ۱۸۵۱ خانه‌ای در کیکوک بنا کرد. وی به حزب دموکرات ملحق شد و از ۱۸۵۷ تا ۱۸۵۸ برای یک دوره در مجلس نمایندگان ایالت آیووا حضور داشت. از بلناپ به عنوان یکی از رهبران دموکرات‌ها در آیووا یاد می‌شود که در مسیر پیشرفت و ترقی قرار داشت. او همچنین به گروهی از شبه‌نظامیان به نام «تفنگداران شهر» پیوست و در آنجا به درجه سروانی نائل شد.
بلناپ در سال ۱۸۵۴ با کورا لیروی ازدواج کرد که در ۱۸۶۲ از دنیا رفت. آنها یک فرزند مشترک به نام هیو آر. بلناپ داشتند که بعدها نمایندگی ایالت ایلینوی را در مجلس ایالات متحده آمریکا بر عهده گرفت.Koster (2010), pp. 59–60. بلناپ در ژانویه ۱۸۶۹ با کاریتا اس. تاملینسون که اهل کنتاکی بود، وصلت کرد. این زن اندکی پس از زایمان در دسامبر ۱۸۷۰ بر اثر بیماری سل درگذشت.
بدین‌ترتیب بلناپ بار دیگر در ۱۱ دسامبر ۱۸۷۳ با خواهر همسر دومش، آماندا (تاملینسون) باوِر ازدواج کرد که او نیز بیوه بود. آنها صاحب یک دختر به نام آلیس بلناپ شدند که در ۲۸ نوامبر ۱۸۷۴ به دنیا آمد. او به دلیل زیبایی خیره‌کننده‌اش، یکی از محبوب‌ترین دختران واشینگتن به‌شمار می‌رفت."Form: An Illustrated Weekly" Pub. Every Sat. in the Interests of American Society at Home and Abroad گفته می‌شد که در سال ۱۸۹۷ برای نامزدی با پائول می، وابسته سیاسی دولت بلژیک در واشینگتن، به یهودیت گرویده بود. البته یک سال بعد، این نامزدی برهم خورد و آلیس بلناپ در ژوئن ۱۸۹۸ با ویلیام بارکلی هنری که از اهالی فیلادلفیا بود، پیوند زناشویی بست.
هنگامی که جنگ داخلی آمریکا آغاز شد، بلناپ به عنوان یک دموکرات حامی جنگ همچنان به آرمان‌های اتحادیه وفادار ماند. وی در پاییز ۱۸۶۱ به ارتش اتحادیه ملحق شد، درجه سرگردی گرفت و در تاریخ ۷ دسامبر مأموریت یافت تا نیروهای داوطلب پانزدهم پیاده‌نظام آیووا را جمع‌آوری و تجهیز کند. بلناپ در قامت مردی تنومند، جذاب و مقبول، کاملاً با دشواری‌های حرفه نظامی خود گرفته بود. او با حدود ۲ متر قد و ۹۰ کیلوگرم وزن، چشمان آبی، موهای روشن، ریش و سبیل ذاتاً رهبر بود و «شمایل بی‌نظیری از مردانگی آمریکایی‌های ساکسون‌تبار» را به نمایش می‌گذاشت. به علاوه، سخنوری و قدرت اقناعی که بلناپ به عنوان یک وکیل از آن بهره می‌برد، از او فردی تأثیرگذار در جذب نیروهای نظامی ساخته بود. بلناپ یک سرباز حقیقی بود که از قدرت رهبری، صدای رسا و تجربه‌اش درگروه‌های شبه‌نظامی برای تربیت سربازان تازه‌نفس بهره می‌گرفت.Ingersoll (1880), pp. 566–577
تحقیق و تفحص سنا از بلناپ، اعتبار او را خدشه‌دار کرد. از این رو وی با عزیمت به فیلادلفیا به دنبال راهی برای رهایی از گزند تجسس و ناخشنودی جامعه واشینگتن بود.Cooper (2003) "William Worth Belknap: An American Disgrace", pp. 312–313 ازدواج خانم و آقای بلناپ همچنان پابرجا بود؛ آماندا و فرزندانش به کتس‌کیل و کانی‌آیلند و جاهای دیگر سفر کردند و بلناپ نیز گاهی به دیدار آنها می‌رفت. او بعدها ساکن کیکوک شد و در آنجا به امور حقوقی پرداخت که بخش عمده‌اش به راه‌آهن مربوط می‌شد. اگر چه دیگر جایی در دولت یا سیاست نداشت ولی اغلب اوقات برای ملاقات با مراجعانش به واشینگتن می‌رفت و در آنجا نیز دفتر کار و اقامتگاه داشت.
سال‌ها پس از ماجرای استیضاح، همچنان به واسطه فسادی که به او نسبت داده می‌شد اعتبار عمومیش مخدوش بود. در رقابت‌های انتخاباتی ۱۸۸۰ بلناپ از جمله کسانی بود که مجله PUCK در مخالفت با انتخاب یولیسز اس. گرانت برای سومین دوره، با درج تصویر کاریکاتوری‌شان، آنها را مورد نکوهش و استهزاء قرار داد.
البته در سال ۱۸۸۰، مورخی به نام اینگرسون به دفاع از بلناپ برخاست و گفت: «ژنرال بلناپ از آزمونی دشوار سربلند بیرون آمد با «انبوهی از دوستانی» که همچنان از او حمایت می‌کنند به ویژه رفقای قدیمیش در ارتش و تمام کسانی که با منش او در انجام امور وزارت جنگ آشنا بودند. این افراد به انضمام طیف گسترده‌ای از مقامات باور دارند که به او تهمت‌های بسیاری روا شده‌است».
بلناپ همچنان در میان سربازان قدیمی هم‌دوره‌اش در جنگ داخلی محبوب بود. در سال ۱۸۸۷، بلناپ کتاب «تاریخچه هنگ پانزدهم، کهنه‌سربازان داوطلب پیاده‌نظام آیوو» ا را تألیف کرد.
بلناپ روز یکشنبه ۱۲ اکتبر ۱۸۹۰ در اثر حمله قلبی شدید در واشینگتن دی. سی درگذشت. براساس اعلام روزنامه نیویورک تایمز مرگ وی روز یکشنبه بین ساعت ۱ تا ۹ بامداد در حالی که او در منزل شخصیش واقع در ساختمان ایوانز خیابان نیویورک تنها بوده، رخ داده‌است."The Milwaukee Journal", "Dying A Solitary Death"
بلناپ در ۱۶ اکتبر ۱۸۹۰ در بخش ۱ در گورستان ملی آرلینگتون به خاک سپرده شد. اجرای مراسم تدفین او را کلیسای اسقفی سنت‌جان بر عهده داشت.
یوسف عباس (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
ایوان کراسکو (; – ) شاعر، مترجم، و نماینده مدرنیسم اهل کشور اسلواکی بود. نام واقعی او «یان بوتو» بود.
السید عبدالحمید مبارک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
عوض عبدالنبی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
علاء عبدون (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
یوسف ابوعوف (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
شریف فؤاد ابوالخیر (؛ ۲۲ ژوئن ۱۹۴۷ – ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۱) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود. او در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در بخش مردان شرکت کرد.
عمادالدین محمود علی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
ادوارد رزق‌الله (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
عبدالمجید امیر (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
آلان عطالله (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
محمد مدحت بهجت (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
خالد محمد بخیت (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
آرماند کاتافاجو (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
جورج شلهوب (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
عبدالهادی الجزار (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
طلعت جنیدی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
محمد محمد حبیب (; حدود. ۱۹۱۴ – دسامبر ۲۰۰۷) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
محمد الجوهری حنفی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
زکی حریری (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
عثمان حسن (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
عبدالرحمان حافظ اسماعیل (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
عادل ابراهیم اسماعیل (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
محمد اسماعیل (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
فتحی محمد کامل (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
دانشگاه مرکزی لانکاشر (به اختصار UCLan ) یک دانشگاه دولتی مستقر در شهر پرستون ، لانکاشر ، انگلستان است. این دانشگاه از نظر تعداد دانشجو نوزدهمین دانشگاه بزرگ در بریتانیا است.
UCLan Cyprus یک شعبه از دانشگاه مرکزی لانکشایر واقع در پایلا ، لارناکا است. این پردیس در سال 2012 افتتاح شد و مجوز و به عنوان یک دانشگاه در قبرس ثبت شده است. این تنها دانشگاه خصوصی بریتانیا در قبرس است.
محمد خالد (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
محمد عصام خالد (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
پیتر ییلمنیتسکی (؛ – ) نویسنده، روزنامه نگار، سیاستمدار کمونیست و آموزگار اهل کشور اتریش-مجارستان بود.
هشام خلیل (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
فؤاد عبدالمجید ابوالخیر (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
اشرف الکردی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
رابرت مخزومی (؛ ۱۹۱۸ – ۱۹ مه ۲۰۰۶) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
سامی منصور (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
احمد مرعی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
اشتفان کرچمری (; – ) مورخ، نویسنده، شاعر، مترجم، منتقد ادبی، و روزنامه‌نگار اهل اسلواکی بود.
حسن سید معوض (; درگذشته دسامبر ۲۰۰۷) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
السید محمد (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
اسماعیل سلیم محمد (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
یوسف محمد (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
کمال کامل محمد (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
حسین منتصر (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
هانی موسی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
عصام ابوالعینین (؛ زادهٔ بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
جیوانی ریاض نوسیر (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
کمال ریاض نوسیر (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
محمد حمدی عثمان (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
عبدالقادر رابیه (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
محمد علی احمد الرشیدی (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
طارق الصباغ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
ریموند صابونجی (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
جمال‌الدین صبری (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
احمد عبدالحمید السحرتی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
سید توفیق السید (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
اشرف صدقی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
حمدی عدلی السعودی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
رشاد شفشق (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
محمد الشکری (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
امین شومان (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
یان کولار (; – ) نویسنده (عمدتا شاعر) ، باستان شناس ، دانشمند ، کشیش ، سیاستمدار و ایدئولوژیست اصلی پان-اسلاوی اهل اسلواکی بود.
احمد سلیمان (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
محمد سید سلیمان (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
آلبرت تادروس (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
عبدالمنعم وهبی (; – ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
مدحت محسن ورده (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل مصر بود.
صلاح‌الدین نسیم () بازیکن بسکتبال اهل مصر بود که در المپیک تابستانی ۱۹۴۸ شرکت کرده بود.
فرانیو کرای (؛ – ) شاعر ، رمان نویس و سیاستمدار اهل اسلواکی بود که نماینده پیشرو ادبیات واقع گرایانه سوسیالیستی در چکسلواکی بود.
محمدی سلیمان () بازیکن بسکتبال اهل مصر بود که در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ شرکت کرده بود.
جونگ مین-آه (؛ ، زادهٔ ۳ مارس ۱۹۹۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. جونگ مین-آه حرفهٔ بازیگری خود را به عنوان بازیگر کودک در درام‌های کره‌ای مانند "دامو" (۲۰۰۳)، "مد دهه هفتاد" (۲۰۰۵) و "گرگ و میش" (۲۰۰۷) آغاز کرد.
کیم جی-سوک (؛ زادهٔ کیم بو-سوک در ۲۱ آوریل ۱۹۸۱) بازیگر اهل کره جنوبی است.
کیم جی-سوک در ۲۴ مه ۲۰۱۰ برای خدمت سربازی اجباری نام‌نویسی کرد و در مرکز آموزشی استان چونگچانگ جنوبی برای پنج هفته آموزش مقدماتی را گذراند. پس از گذراندن دوران خدمت در سازمان رسانه دفاعی وزارت دفاع ملی در یونگسان-دونگ، سئول، او در مارس ۲۰۱۲ از خدمت سربازی مرخص شد.
کیم جی-سوک (؛ زادهٔ ۱۳ ژوئن ۱۹۸۹) بازیکن حرفه‌ای گو اهل کره جنوبی است. آن یونگ-گیل استایل کیم جی-سوک را بسیار تهاجمی توصیف می‌کند.
جیمز کیم جی-سوک (; ، زادهٔ ۲۷ ژوئیه ۱۹۴۰) اسقف اسقف‌نشین کلیسای کاتولیک رومی ونجو است.Catholic Hierarchy: "Bishop James Kim Ji-seok" retrieved November 5, 2015
تقسیم‌کننده‌های توان (همچنین جداکننده‌های توان و در صورت استفاده وارون، ترکیب‌کننده‌های توان) و تزویج‌گرهای جهت‌دار قطعات غیرفعال هستند که بیشتر در زمینه فناوری رادیویی استفاده می‌شوند. آنها مقدار مشخصی از توان الکترومغناطیسی یک خط انتقال را به یک درگاه که سیگنال را در مدار دیگری استفاده می‌کند، تزویج می‌کنند. یکی از ویژگی‌های اساسی تزویج‌گرهای جهت‌دار این است که آنها فقط توان جاری را در یک جهت تزویج‌می‌کنند. توان واردسازی درگاه خروجی به درگاه جداشده تزویج می‌شود اما نه به درگاه تزویج‌شده. یک تزویج‌گر جهت‌دار که برای جداکردن توان به‌طور مساوی بین دو درگاه طراحی‌شده‌است، تزویج‌گر ترکیبی نامیده می‌شود.
تزویج‌گر فاز-معکوس‌شده شوینگر طراحی دیگری است که از موجبرهای موازی استفاده می‌کند، این بار ضلع بلند یکی با دیواره جانبی کوتاه دیگری مشترک است.
تزویج‌گر متقاطع-بَر مورنو دارای دو موجبر است که مانند تزویج‌گر بته-حفره یکی روی دیگری قرار گرفته‌اند، اما به‌جای موازی، در زوایای قائم با یکدیگر قرار دارند.
برای فرکانس‌های پایین‌تر (کمتر از ) پیاده‌سازی باندپهن فشرده با استفاده از ترانسفورماتورهای RF امکان‌پذیر است.
خروجی تزویج شده از تزویج‌گر جهت‌دار را می‌توان برای نظارت بر فرکانس و سطح توان روی سیگنال بدون وقفه‌سازی در توان جاری اصلی در سامانه استفاده کرد (به جز کاهش توان - شکل ۳ را ببینید).Naval Air Warfare Center, p.6.4.1
نگهبان باغ () یا پالیزبان نخستین رمان نویسندهٔ آمریکایی، کورمک مک‌کارتی است که در سال ۱۹۶۵ منتشر شد. این رمان توانست جایزهٔ بنیاد ویلیام فاکنر را در سال ۱۹۶۶ به‌عنوان رمان نخست برجسته دریافت کند. داستان دربارۀ سه نفر است؛ پیرمردی منزوی که تا نیمه‌هایی از کتاب نامی ندارد و به‌تنهایی در یک کلبه زندگی می‌کند، مردی جوان که کارش قاچاق نوشیدنی‌های الکلی است و پسربچه‌ای کوهستانی که پس از مدتی کوتاه با پیرمرد و مرد جوان دوست می‌شود.
چیغری یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در باشماکچی واقع شده‌است. چیغری ۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
چولیک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در باشماکچی واقع شده‌است. چولیک ۹۷ نفر جمعیت دارد.
بلتارلا یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در باشماکچی واقع شده‌است. بلتارلا ۳۷۴ نفر جمعیت دارد.
کارت پِرِستُو () یک سیستم دریافت خودکار کرایه یا کارت هوشمند بدون تماس است که در سیستم‌های حمل‌ونقل عمومی شرکت‌کننده در استان انتاریو، کانادا، به‌ویژه در کلان‌شهر تورنتو و اتاوا استفاده می‌شود و کار را راحت تر کرده‌است.
ساری‌کوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در باشماکچی واقع شده‌است. ساری‌کوی ۲۴۲ نفر جمعیت دارد.
اواجیک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در باشماکچی واقع شده‌است. اواجیک ۳۴۸ نفر جمعیت دارد.
کول‌لوجه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در باشماکچی واقع شده‌است. کول‌لوجه ۱۸۴ نفر جمعیت دارد.
یاکا یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در باشماکچی واقع شده‌است. یاکا ۸۳۳ نفر جمعیت دارد.
یاسی‌اورن یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در باشماکچی واقع شده‌است. یاسی‌اورن ۳۴۷ نفر جمعیت دارد.
یوکاری بلتارلا یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در باشماکچی واقع شده‌است. یوکاری بلتارلا ۴۵۵ نفر جمعیت دارد.
هیرکاکوی یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در باشماکچی واقع شده‌است. هیرکاکوی ۲۰۳ نفر جمعیت دارد.
بیات یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان افیون قره‌حصار واقع شده‌است.
پیترو فنفانی (۲۱ آوریل ۱۸۱۵، در پیستویا، ایتالیا – ۴ مارس ۱۸۷۹، در فلورانس) فیلولوژیست، طنزنویس و رمان‌نویس ایتالیایی بود.
او در رشته پزشکی تحصیل کرد، اما توجه خود را بیشتر به لغت‌شناسی معطوف کرد و در سال ۱۸۴۷ مجله‌ای را در پیستویا تأسیس کرد که مربوط به علم لغت‌شناسی به نام "Ricordi filologici" («کارنامه فیلولوژیکی») بود. سال بعد، او در جنگ با اتریش‌ها نام‌نویسی کرد و به دست آنها افتاد. پس از آزادی، (۱۸۴۹) نظرات انتقادی را در مورد فرهنگ لغت آکادمی دلا کروسکا منتشر کرد که او را درگیر مناقشه‌ای سخت و موفق با آن مؤسسه کرد.
جوبرتی او را در وزارت آموزش تورین استخدام کرد. متعاقباً، او در فلورانس دفتری تحت حکومت توسکانی باز کرد. وی در سال ۱۸۵۹ مدیر کتابخانه معروف ماروسلیان شد که تا زمان مرگش این سمت را داشت.
او آثار زیادی از خود برجای گذاشت.
آشاغی چای‌بلن یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بیات (افیون قره‌حصار) واقع شده‌است.
چوکورکویو یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بیات (افیون قره‌حصار) واقع شده‌است.
دربند یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بیات (افیون قره‌حصار) واقع شده‌است.
یوسف قدور (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل تونس است.
مختار غیازه (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل تونس است.
مکرم بن رمضان (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل تونس است.
مهدی حفصی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل تونس است.
دِبدِبه یک دشت شنی وسیع در شمال شرقی عربستان سعودی است،Dibdiba at iTouchMap.com.Ad Dibdiba, Saudi Arabia. at Satelliteviews.net.
دشت دبدبه در شبه‌جزیره عربستان و در شمال فلات الصُّـمَّان واقع شده‌است. این دشت به صورت مثلثی امتداد می‌یابد که نوک آن از شهر قیصومه شروع می‌شود و از سمت جنوب به وادی الباطن نفوذ می‌کند و به سمت شمال شرقی می‌رود تا به خلیج فارس می‌رسد. بخش شمالی فلات دبدبه در عراق و بقیه در مرزهای کویت و عربستان سعودی قرار دارد.أحمد جارالله الجارالله، تحلیل أثر الخصائص الطبیعیة علی نشأة ونمو مدینة الزبیر، ص۵۰
این دشت در عرض جغرافیایی ۲۷٫۸۸۷۴۸۲ و طول جغرافیایی ۴۶٫۴۷۰۳۲۲، در جنوب شرقی حفر الباطن قرار دارد و حفر الباطن نزدیکترین شهر بزرگ به این دشت است. این دشت از شرق به مرز غربی منطقه بی‌طرف عربستان سعودی-کویت، از غرب به وادی الباطن و از جنوب به خط الرأس شنی الوریعه محدود می‌شود.
این دشت از عربستان سعودی به سمت شمال ۲۰ کیلومتر امتداد دارد و وارد کویت می‌شود. مساحت دشت دبدبه حدود ۳۰ هزار کیلومتر مربع است.
طایفه‌های کوچ‌نشین در فصل زمستان برای چرای حیوانات خود در آنجا زندگی می‌کنند. دبدبه نامی است که بادیه‌نشینان به این دشت داده‌اند و برگرفته از صدایی است که از نعلین‌های آنها بر زمین سخت این دشت شنیده می‌شود.Mandaville, J., "al-Dibdiba." Encyclopaedia of Islam. Brill Online, 2015.