moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
تعداد اختراعات ایران در زمینه نانو در سال ۲۰۱۹، ۱۹ درصد از کل اختراعات ایران را شکل داده است که نشانه اولیت بالا نانو برای این کشور است. ایران در زمینه اختراعات نانو، در جمع بیست کشور اول دنیا قرار ندارد. در تیر ۱۴۰۱، خبرگزاری های ایرانی اعلام کردند که ۸۰۰ قلم محصول نانو در ایران تولید می شوند. داروی ضد سرطان سنادوکسوزوم یکی از محصولات ساخته شده در ایران بر مبنای علم نانو است. کورکومین هم داروی نانویی ساخت ایران است. این دارو خاصیت ضدالتهابی دارد. داروی پاکلینب که ضد سرطان پستان است، داروی دیگر بر مبنای فناوری نانو است. دستگاه تشخیص سریع کرونا، مواد ضدعفونی‌کننده، ماسک‌های تنفسی و دستگاه تصویه هوا، از دیگر اقلام پزشکی در حوزه نانو است که در ایران ساخته شده است. سهم تولید محصولات پزشکی در ایران بر پایه نانو، ۱۵ درصد از مجموع سهم تولیدات نانویی است. نانو کلوئید نقره، نانو امولاسیون، پودر سیلیس، آلومینا به عنوان کاتالیست، ایروژل با کاربرد عایق صوت و حرارت و گرانول از محصولات نانویی ساخت ایران است. نانو پوشش و نانو مواد بیشترین حجم صادرات و فروش محصولات نانویی ایران را شکل داده‌اند. تولیدات صنعتی، ۱۳ درصد از سهم محصولات نانویی در ایران را شامل می شود. ۱۵ درصد هم مربوط به رنگ، پوشش، مواد و فراورده ها است.
جنوب آفریقا بخش جنوبی قاره آفریقا است. مرزهای دقیقی برای این ناحیه تعریف نشده‌است.
در تقسیم‌بندی سازمان ملل متحد، کشورهای زیر در جنوب آفریقا قرار دارند:
این منطقه دارای جغرافیای متنوعی، از جنگل و چمنزار تا صحراست و شامل مناطق پایینتر از سطح دریا و نیز کوهستان است.
این منطقه دارای بزرگ‌ترین ذخایر پلاتین و عناصر گروه پلاتین شامل کروم، وانادیوم و کوبالت و نیز اورانیوم، طلا، تیتانیوم و الماس در دنیاست.
این ناحیه از منظر مواد صادراتی یادشده، با سایر مناطق قاره متفاوت است؛ اما در خصوص مشکلات آن، اشتراکات زیادی دارد. علاوه بر استعماری که آثار تاریخی خود را بر توسعه این قاره به جای گذاشته‌است، امروزه، فقر، فساد و ایدز، تبدیل به مهم‌ترین موانع رشد اقتصادی شده‌اند. همانگونه که از جانب SADC بیان شده‌است، پایداری اقتصادی و سیاسی از مهم‌ترین اهداف در این منطقه است. کشور آفریقای جنوبی از نظر رشد اقتصادی، با اختلاف بسیار، قدرت بلامنازع منطقه است و تولید ناخالص داخلی آن به تنهایی از مجموع تولید ناخالص داخلی سایر کشورهای منطقه خود به مراتب بیشتر است.
اکثر کشورهای آفریقایی که دارای نظامی برپایه دموکراسی هستند، واقع در ناحیه جنوب آفریقا هستند. مانند: آفریقای جنوبی، لسوتو، نامبیا و بوتسوانا
جنوب آفریقا از نظر نواحی بوم شناختی گستردگی فراوانی دارد: چمن زارها، بوشولدها(Bushvelds)، کاروها (Karoos)، گرمدشتها (Savannas) و رودکناری‌ها (Riparian zones). هرچند به دلیل از دست دادن زیستگاه (ناشی از تراکم جمعیت انسانی یا توسعه صادرات محور)، اختلال قابل توجهی در برخی مناطق به وجود آمده‌است، هنوز گونه‌های وحشی متنوعی به جای مانده‌اند: کرگدن سفید، شیر، پلنگ، ایمپالا (Impala)، کودو (Kudu)، کل یالدار آبی‌رنگ (Blue wildebeest)، میمون وروت (Vervet monkey) و فیل. این فلات پیچیده باعث شده‌است ساختار کوهستانی عظیمی در مرزهای جنوب آفریقا به وجود آید.
در جنوب آفریقا معضلاتی زیست‌محیطی از جمله آلودگی هوا و بیابان زایی به وجود آمده‌است.
در برخی از فرهنگ‌ها برهنگی بخشی از عادات و سنن جامعه است. اکثراً در میان کشورهای جنوب آفریقا برهنگی پستان زنان مانند مردان، تابو محسوب نمی‌شود. عموماً در اسواتینی، جیمنوفوبیا کمتر دیده می‌شود.
اَلِف، اولین حرف در همه زبان ها از جمله الفبای فارسی، الفبای عربی، الفبای عبری، الفبای شغنانی و سایر ابجدهای استفاده‌شده توسط زبان‌های سامی است. این حرف در زبان فارسی، آغازگر بسیاری از اسم هاست.
این شکل الفبایی هم در نقش یکی از حروف واکهٔ بلند (مصوت بلند) است که گاه به صورت (ا) در کلماتی چون: آب، باد و دریا است. و هم در نقش تلفظ همزه به کمک حرف‌های واکه به کار می‌رود، مانند: اَبر، اِنسان و اُستاد (با حروف واکه کوتاه فتحه - کسره و ضمّه) و مانند: آب (الف اول در اصل=ااب)، او، این (با حروف واکه بلند) است.
در لغتنامه‌ها «ا.» مخفف اسم است.
آ یا الف مَددار است که آن را با همزه یا الف یکی می‌شناسند، اما در حقیقت حرفِ جداگانه‌ای است. این حرف تغییر شکل‌یافتهٔ حرف عبری א است.
این نشانه با نام‌های مختلفی معرفی شده‌است، از جمله:
در "فرهنگ معین" در آغاز فصل «آ، ا» نوشته شده‌است: « «آ» و «ا» را در الفبای فارسی یک حرف به‌حساب آورند، اما درحقیقت دو حرف جداگانه‌اند،...»محمد معین، جلد ۱، ص۱ در "لغت‌نامهٔ دهخدا" نیز آمده‌است: «آ. (حرف) الف لیّنه، مقابل همزه یا الف متحرکه، حرف اول است از حروف هجا، و در حساب جُمَّل آن را به «یک» دارند.».علی‌اکبر دهخدا، جلد ۱، ص۱ اما این نشانه درحقیقت ترکیبی از دو حرف از الفبای فارسی است: «ا» به‌عنوان صامت که شکلی از اَشکال همزه است، و «ا» که مصوت بدون نامی است از مصوت‌های شش‌گانهٔ خط فارسی.ایرج کابلی، "وزن‌شناسی و عروض"، ص۱۶
اما به‌اشتباه در "دستور خطّ فارسی مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی"، در «جدول ۱. نشانه‌های خطّ فارسی، نشانه‌های اصلی»، سی‌وسه نشانه معرفی شده‌است و این نشان «آ» جزو نشانه‌های سی‌وسه‌گانه‌ای که الفبای فارسی را تشکیل می‌دهند آورده شده‌است.
تمام مطالب این بخش از "لغت‌نامهٔ دهخدا"، مادهٔ «آ»، نقل شده‌است؛ مگر آن‌که از منبع دیگری نام برده شده باشد.
اَنسولین یکی از هورمون‌هایی است که تأثیرات مختلفی در متابولیسم و دیگر اعمال بدن می‌گذارد.
انسولین با اثر به سلول‌های کبد باعث می‌شود این سلول‌ها با گرفتن قند از خون و ذخیرهٔ آن به صورت گلیکوژن، قند خون را کاهش دهند و با تجمع گلیکوژن در سلول‌های ماهیچه ای -به عنوان یک منبع سوخت- انرژی را افزایش دهد. همچنین با اثر به بافت‌های چربی، استفاده از چربی به عنوان منبع سوخت را متوقف می‌کند. در صورت نبود یا کمبود انسولین در خون، بدن از چربی به عنوان منبع سوخت استفاده می‌کند. انسولین به عنوان مرکز کنترل متابولیسم بدن عمل می‌کند.
اثر هورمون گلوکاگون عکس عمل انسولین می‌باشد.
انسولین در پزشکی برای درمان نوعی دیابت شیرین استفاده می‌شود.
در دیابت شیرین نوع یک (دیابت وابسته به انسولین) توانایی تولید انسولین در بدن کاهش می‌یابد یا قطع می‌شود از این رو با تزریق روزانهٔ انسولین (اغلب به صورت زیر پوستی) علایم بیماری از بین می‌رود.
افراد مبتلا به دیابت شیرین نوع دو (یا دیابت غیروابسته به انسولین)، با این که مقدار انسولین در خون از مقدار طبیعی بیش‌تر است، ولی تعداد گیرنده‌های انسولین کم است.
در مواردی نادر اگر داروهای دیگر اثرگذار نبودند، از انسولین برای کنترل مقدار گلوکز خون استفاده می‌شود.
انسولین بر اعمال سایر نقاط بدن نیز اثر می‌گذارد، برای مثال اگر انسولین وارد مغز شود باعث افزایش توانایی یادگیری و حافظه می‌شود.
انسولین یک هورمون پپتیدی با ترکیب ۵۱ اسیدآمینه می‌باشد. این هورمون از سلول‌های بتا جزایر لانگرهانس، واقع در بخش درون‌ریز پانکراس، به خون ترشح می‌شود، نام انسولین نیز از واژهٔ لاتین «اینسولا» به معنی جزیره گرفته شده است.
وزن مولکولی انسولین ۵۸۰۸ دالتون اندازه‌گیری شده‌است.
در مهره داران توالی آمینو اسیدی بسیار مستحکم است، انسولین بووین (گاو نر، بوفالو) تنها در سه آمینو اسید باقی‌مانده با هم تفاوت دارند، یا تنها یک آمینواسید تفاوت پوکرین (خوکی، وابسته به گراز) با توالی آمینواسیدی انسان می‌باشد، حتی انسولین گونه‌هایی از ماهی‌ها هم به اندازهٔ کافی به انسان نزدیک هستند که بتوان از آن‌ها به‌طور مؤثر در درمان بالینی استفاده کرد.
انسولین در بعضی بی مهرگان نیز به انسان نزدیک است و اثرات فیزیولوژیک همانند دارد. این شباهت زیاد ساختار انسولین در میان گونه‌های مختلف، محفوظ ماندن توالی آن را در طول تاریخ تکامل جانوران، بیان می‌کند.
C-پپتید در پرو-انسولین، گستردگی بیشتری در میان جانداران دارد، انسولین پلی‌پپتیدی است که از دو زنجیره پپتیدی A و B تشکیل یافته‌است. تعداد اسیدهای آمینه در زنجیره‌ها که در زنجیره A برابر ۲۱ و در زنجیره B برابر ۳۰ می‌باشد، در انسولینهای جدا شده از اغلب گونه‌های حیوانی ثابت است. این دو زنجیره به کمک دو پل دی‌سولفور، یکی بین اسیدهای آمینه شماره ۷ از دو زنجیره و دیگری میان اسیدهای آمینه شماره ۲۰ از زنجیره A و شماره ۱۹ از زنجیره B با یکدیگر اتصال دارند. علاوه بر این، ریشه‌های اسید آمینه ردیف ۶ و ۱۱ در داخل زنجیره A به وسیلهٔ پیوند دی‌سولفور به یکدیگر متصل هستند. مکان این پیوندها در گونه‌های مختلف، ثابت است.
انسولین به صورت هگزامر (شش جزئی)، غیرفعال است که پایداری بلند مدتی دارد، این ساختار شش جزئی به عنوان محافظت از انسولین بیش فعال عمل می‌کند.
تبدیل ساختار شش جزئی به مونومر از جنبه‌های اصلی فرمول بندی انسولین برای تزریق است، انسولین شش جزئی بسیار پایدارتر است در حالی که انسولین مونومر بسیار سریعتر واکنش می‌دهد از آنجایی که آهنگ نفوذ با اندازهٔ مولکول، رابطهٔ عکس دارد. انسولینی که سریعتر واکنش می‌دهد به معنای این است که دیگر زمان وعدهٔ غذایی، مقدم بر زمان عادی روزانه نیست که این به خودی خود، انعطاف‌پذیری و راحتی بیشتری را برای بیماران دیابتی فراهم می‌کند. انسولین می‌تواند چندین صفحه بتا دارای ریشه‌های ریز و متصل به هم ایجاد کند که این امر منجر به آمیلوئیدوز (ذخیرهٔ توده‌های آمیلوید در اندام ها/بافت‌ها) می‌شود و از تجمع انسولین برای مدت زمان طولانی جلوگیری می‌کند.
انسولین در پانکراس تولید می‌شود و هرگاه که محرکی شناسایی شد، ترشح می‌شود. محرک می‌تواند پروتئین مصرف شده باشد یا گلوکز در خون که از غذای گوارش شده تولید می‌شود. اگر کربوهیدرات مصرف شده دارای گلوکز باشد، گلوکز وارد جریان خون می‌شود و گلوگز خون افزایش می‌یابد. در سلول‌های هدف، انسولین نوعی پیام را تولید می‌کند که باعث افزایش جذب و ذخیرهٔ گلوکز می‌شود. در نهایت، مقدار انسولین کاهش می‌یابد و منجر به پایان پاسخ می‌شود.
در پستان داران، انسولین در سلول‌های بتا جزایر لانگر هانس تولید می‌شود. بالغ بر یک تا سه میلیون سلول‌های جزایر لانگر هانس بخش درون ریز پانکراس که خود یک غدهٔ برون ریز است، را تشکیل می‌دهند. بخش درون ریز پانکراس ۲ درصد جرم کلی پانکراس را تشکیل می‌دهد، از سوی دیگر، درون جزایر لانگر هانس، ۶۰ تا ۸۰ درصد این سلول‌ها را سلول‌های بتا تشکیل می‌دهند.
تولید داخلی انسولین طی مراحل مختلفی (مراحل سنتز) تنظیم می‌شود
۱- در مرحلهٔ رونویسی از ژن انسولین
۲-در پایداری mRNA
۳-در ترجمهٔ mRNA
۴-در اصلاحات پس از ترجمه
باور بر این است که انسولین و پروتئین‌های مربوط به آن، در درون مغز نیز تولید می‌شوند و کاهش مقدار این پروتئین‌ها با بیماری آلزایمر رابطه دارد.
سلول‌های بتا، انسولین را در دو فاز آزاد می‌کنند. در فاز اول، انسولین در پاسخ به افزایش مقدار گلوکز خون به تندی آزاد می‌شود، فاز دوم، رهاسازی پایدار و کند وزیکولهای تازه تشکیل شده‌است که خود مختار از مقدار گلوکز خون رها می‌شوند.
شرح فاز نخست، بدین گونه می‌باشد:
مراحل بالا، روند کلی رهاسازی انسولین را بیان می‌کند.
علاوه بر این، مقداری انسولین نیز بر اثر مصرف غذا آزاد می‌شود. سلول‌های بتا، همچنین تحت تأثیر دستگاه عصبی خود مختار می‌باشند. ساز و کارهای پیام‌رسانی این ارتباطات هنوز به‌طور کامل قابل بحث نیستند.
سایر موادی که رها شدن انسولین را تحریک می‌کنند، آمینو اسیدها که از جذب پروتئین‌ها به دست می‌آیند، استیل کولین، که از پایانه‌های عصبی ترشح می‌شوند (دستگاه عصبی پاراسمپاتیک) هستند. سه آمینواسید مانند گلوکز عمل می‌کنند (آلانین، گلیسین و آرژینین)، بدین ترتیب که پتانسیل غشای سلول‌های بتا را تغییر می‌دهند. استیل کولین به وسیلهٔ فسفولیپاز C رهاسازی انسولین را برمی‌انگیزد.
دستگاه عصبی سمپاتیک، از آزاد شدن انسولین جلوگیری می‌کند، اما باید به این موضوع توجه کرد که آدرنالین موجود در خون، موجب می‌شود که گیرنده‌های بتا۲ روی سلول‌های بتا فعال شوند و موجب ترشح انسولین می‌شود.
هنگامی که میزان گلوکز به حالت عادی فیزیولوژیک بازمی‌گردد، ترشح انسولین از سلول‌های بتا قطع می‌شود یا کاهش می‌یابد. اگر سطح گلوکز از این هم پایینتر بیاید، ترشح هورمون‌های هایپرگلیسمیک (اغلب گلوکاگون از سلول‌های آلفای جزایر لانگرهانس) شروع می‌شود و باعث آزاد شدن گلوکز به خون از ذخایر سلولی می‌شود که اولویت اول، گلیکوژن ذخیره شده در کبد است.
با افزایش میزان گلوکز خون هورمون‌های هایپرگلیسمیک از هاپوگلیسمیا جلوگیری می‌کند. ترشح انسولین، شدیداً توسط هورمون نوراپینفرین (نورآدرنالین) جلوگیری می‌شود که خود موجب افزایش میزان گلوکز خون در وضعیت تنش و فشار روانی می‌باشد.
حتی در هنگام هضم غذا، به‌طور کلی ۱ یا ۲ ساعت بعد از وعده نیز ترشح انسولین از پانکراس، به‌طور یکنواخت و پیوسته نمی‌باشد بلکه در یک تناوب ۳ تا ۶ دقیقه‌ای نوسان می‌کند. این نوسان غلظت انسولین را از بیش از ۸۰۰ پیکومول/لیتر به زیر ۱۰۰ پیکومول/لیتر برساند.
به نظر می رسد این تناوب، جهت اجتناب از مهار گیرنده های انسولین در سلولهای هدف و کمک به کبد درگرفتن انسولین از خون و در نتیجه کاهش انسولین خون می شود. این نوسان برای درمان‌هایی که در آن از انسولین استفاده می‌شود بسیار مهم است، در واقع غلظت ایده‌آل همان غلظت نوسانی انسولین است نه یک غلظت زیاد و ثابت.
در روش‌های جایگزینی انسولین، سازوکار نوسان انسولین همیشه به صورت دقیق انجام نمی‌شود. این سازوکار می‌تواند به صورت انتقال ریتمیک انسولین به سیاهرگ باب کبد یا انتقال سلول‌های جزایر لانگرهانس به کبد انجام گیرد. در آینده، پمپ‌های انسولین خواهند توانست این سازوکار مهم را بهبود ببخشند.
در غشای سلول‌ها پروتئین‌های انتقال دهنده‌ای وجود دارند که موجب انتقال گلوکز از خون به داخل سلول می‌شود. این پروتئین‌های انتقال دهنده تحت کنترل میزان انسولین خون در سلول‌های مختلف (برای نمونه سلول‌های ماهیچه‌ای) هستند. میزان پایین انسولین خون یا نبود آن موجب جلوگیری از ورود گلوکز به سلول می‌شود (دیابت نوع ۱)، با این حال، نوع متداول تر، کاهش حساسیت سلول‌ها به میزان انسولین است (مانند دیابت نوع ۲) که موجب کاهش جذب گلوکز به سلول می‌شود. در هر دو حالت گرسنگی سلول (Cell Starvation)، کاهش وزن (در بعضی موارد کاهش وزن شدید) روی می دهد.
در بعضی مواقع در ترشح انسولین از پانکراس عیب و اشکال است که در هرحالتی نتیجه سطح بالای گلوکز خون است.
فعال شدن گیرنده‌های انسولین به ساز و کارهای درون سلولی می‌انجامد که نتیجهٔ آن گرفتن گلوکز از خون است. این ساز و کارها بر کانال‌های پروتئینی موجود در غشای سلول اثرگذار هستند. ژن‌هایی که دستور ساخت پروتئین‌های گیرنده‌های را می‌سازند شناسایی شده‌اند.
دو نوع بافت به شدت تحت تأثیر انسولین هستند ۱-بافت عضلانی ۲-بافت چربی (البته تا جایی که به بحث تحریک جذب گلوکز مربوط باشد)
اثرات کلی بر فیزیولوژی انسان
اثرات بر سلول‌ها
هانیبال الخاص (۲۶ خرداد ۱۳۰۹ کرمانشاه – ۲۳ شهریور ۱۳۸۹ کالیفرنیا)، نقاش، منتقد و مدرس هنری، مترجم و نویسنده آشوری‌تبار اهل ایران بود.
الخاص از نقاشان نوگرای معاصر ایران بود که بیش از سی و پنج سال از زندگیش را در آموزش سپری کرد اما همواره نقاشی بر کارهای دیگرش سایه افکنده بود. وی که آغازگر طراحی فیگوراتیو در نقاشی نوگراست و یکی از تأثیرگذارترین نقاشان و مدرسان هنری بر جریان هنر معاصر نقاشی ایران بود.
وی برادر ماردوک الخاص، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس است.
وی در ۱۳۰۹ در یک خانواده آشوری در کرمانشاه به دنیا آمد ولی چون پدرش کارمند گمرک بود، هر چند وقت یکبار از شهری به شهری دیگر می‌رفت.
تحصیلات متوسطه خود را در دبیرستان فیروزبهرام گذراند.
در چهارده سالگی برای اولین بار توسط جوانی به نام آلکسی گیورگیز که نقاشی را در روسیه فرا گرفته بود، با رنگ و روغن آشنا شد. هانیبال با اشتیاق به نزد او می‌رفت و پالت (تخته‌رنگ) او را پاک می‌کرد. رنگ‌ها را برایش می‌چید و به نقاشی‌هایش نگاه می‌کرد؛ و به گفتهٔ خودش «گاهی هم کاغذ و رنگ به من می‌داد و می‌گفت نقاشی کن.»
بعدها او نقاشی را به صورت جدی نزد استاد جعفر پتگر دنبال کرد. وی دو سال و نیم در کلاس پتگر آموزش کلاسیک نقاشی دید و سپس به آمریکا رفت. او در آنجا مشغول تحصیل در رشتهٔ طب شد، اما این رشته رها کرد و ابتدا فلسفه و سپس نقاشی خواند و در رشته ایلستراسیون (تصویرسازی) لیسانس و فوق لیسانس گرفت. در سال ۱۹۵۶ میلادی لیسانس هنرهای تجسمی و در سال ۱۹۵۸ فوق لیسانس همین رشته را از مؤسسه هنر شیکاگو (ایلینوی) گرفت.
از همان آغاز کار، هانیبال احساس کرد که انسان برای او از هر موضوع دیگری جالب‌تر است: «خیلی دوست داشتم به قیافه و نگاه آدم‌ها فکر کنم و عمق عواطف، اندوه، تکبر، خودخواهی، مهربانی آن‌ها را دریابم.» و همچنین او گفته بود: «در دانشگاه، از کلاس کشیدن اندام انسان‌ها لذت می‌بردم. بیشتر دوست داشتم بروم در کلاس‌های مدل زنده، نقاشی کنم. در همان کلاس بود که برای اولین بار کارهای ذهنی کردم. آن کار ذهنی پر از صورت‌های آدم بود. تخیلات بیشتر روی کارهایی بود که در آن اندام انسان و چهرهٔ انسان بود، ولی اولین باری که در کارهایم موضوعی را نگه داشتم و تکرارش کردم و بعدها به صورت امضاء کارهای من شد، وفور آدم بود.» به گفتهٔ خودش، او در آغاز کار خیلی بی‌برنامه بود: «یک صورت اینجا و یک صورت آنجا می‌گذاشتم؛ یک اندام را اینجا و یک اندام را آنجا. بعد کم‌کم پرداختم به پیوند آنها، اولین رابطه‌ای که در ایران زیاد به آن برخوردم، صف بود. آدم‌های پشت سر هم ایستاده، صف دراز آدم‌ها. از اینجا تا ابتدا و تا بی‌نهایت، تا قیامت دارند می‌روند و حتی یک زمانی تابلوهایی داشتم که چیزی نبود جز صف‌های مختلف آدم. چپ و راست می‌رفتند تا ناپدید می‌شدند.»
نقاشی‌های فیگوراتیو هانیبال الخاص بخش مهمی از تجربیات هنر مدرن ایران را شکل می‌دهد. این هنرمند آشوری‌تبار، در طول زندگی هنری خود به خوبی توانست روایتگری هنر ایرانی را با تمثیل‌های اسطوره‌ای درآمیزد و با بهره‌گیری از فضاسازی‌های مذهبی ال‌گرکو و اکسپرسیونیسم مارک شاگال، سبکی را شکل دهد که کاملاً شخصی و در عین حال ایرانی و مدرن است.
برای نقاشی‌های الخاص می‌توان چند محور گوناگون در نظر گرفت؛ نخست وفور فیگور انسانی بر بستر تابلوست. فضا در آثار او با پیکره‌هایی در ابعاد و حالات مختلف لبریز می‌شود و ارتباط میان این چهره‌ها و اندام‌ها ذهن را به سیالیتی روایتگر فرا می‌خواند. دومین شاخصه نقاشی‌های الخاص رنگ‌های درخشان است؛ رنگ‌هایی که کاملاً بازتاب مایه‌های هنر شرقی است. آثاری که مانند فرش‌ها و پارچه‌های شرقی از کنتراست رنگ‌های گرم و سرد با بالاترین خلوص بهره گرفته‌اند و روح اندیشه شرقی را در خود دارند. دیگر ویژگی هنر الخاص، بهره‌گیری از مفاهیم اسطوره‌ای و کهن‌الگوها به عنوان موضوع نقاشی است. با آن‌که هنرمند سال‌های زیادی را در غرب به سر برد، اما هیچ‌گاه دستاوردهای سرزمین مادری خود را رها نکرد و با پشتکاری چشمگیر تلاش کرد سنت‌های ایرانی در روایتگری، اسطوره، تمثیل‌سازی و قصه‌سرایی را در بستری کاملاً مدرن بازآفرینی کند. با وجود رواج سبک‌های تجریدی در دوران حیات هنرمند در غرب، نقاشی‌های الخاص را می‌توان طراحی‌های رنگی‌ای دانست که در فضایی غریب، روایتی نو از قصه‌نگاری را تجسم می‌بخشند.
الخاص در هنرستان پسران، دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، دانشکدهٔ مانتیسلو ایالت ایلینوی آمریکا و دانشگاه آزاد درس داد. هانیبال الخاص چهار کتاب در زمینهٔ آموزش هنر تألیف کرد و برای ده‌ها کتاب طرح روی جلد کشید. او عضو دوره‌های مختلف دوسالانه نقاشی معاصر ایران در دهه ۳۰ و ۴۰ بود و مدت دو سال گالری گیل گمش را که از اولین گالری‌های معاصر ایران بود، اداره کرد. در دهه پنجاه نیز چهار سال در روزنامه کیهان نقدی هنری نوشت.
بعد از انقلاب به عضویت شورای هنرمندان و نویسندگان ایران درآمد و در سال ۱۳۵۸ عضو هیئت اجرائی آن شد. او به همراه عده‌ای از هنرمندانی که به حزب توده گرایش داشتند، دیوارهای سفارت آمریکا در تهران را که توسط دانشجویان پیرو خط امام اشغال شده بود با طرح‌ها و نگاره‌های ضدامپریالیستی نقاشی کرد. در سال ۱۳۶۴ به‌دنبال مشکلاتی که در دهه ۶۰ برای روشنفکران و هنرمندان به‌وجود آمده بود از ایران خارج شد و در آمریکا به زندگی خود ادامه داد. سوای هنر نقاشی که دلمشغولی اصلی او بود، هانیبال الخاص به شعر هم عشق می‌ورزید.
از نام آورترین شاگردان او می‌شود به احمد وکیلی، مسعود سعدالدین، نصرت‌الله مسلمیان، نیلوفر قادری نژاد، ناصر پلنگی، بهرام دبیری، هادی ضیاالدینی و محمدعلی بنی اسدی اشاره کرد.
وی ۳۵ سال به تدریس مشغول بود از جمله:
افزون بر تدریس نقاشی او:
الخاص تاکنون به جز هزاران تابلوی کوچک و بزرگ، ۳۰۰ متر مربع نقاشی دیواری و نیز ۳ پردهٔ ۱۵ قطعه‌ای و ۴ پردهٔ ۸ قطعه‌ای آفریده‌است. یکی از مهم‌ترین آثار هانیبال تابلوی ۱۵ قطعه‌ای آفرینش می‌باشد. وی در سال ۱۳۸۱ در موزهٔ آزادی ۵۰ سال نقاشی خود را (۳ سال دیرتر) جشن گرفت.
وی که تاکنون برای ده‌ها کتاب روی جلد کشیده و شعر مصور کرده، خود نیز ۴ کتاب در آموزش هنری تألیف کرده‌است.
الخاص علاوه بر نقاشی به ادبیات نیز توجه داشته، چون پدر و عمویش هم هر دو از شعرای به نام زبان آشوری‌اند. به همین علت، پس از مراجعت به ایران و از اوایل دهه چهل شمسی از طریق جلال آل احمد به جامعه ادبی کشور معرفی شد و به جمع روشنفکران فعال کشور پیوست و این روابط را تا پایان عمر نیز حفظ کرد.دوبرادر، خاطرات محمد حسین دانایی، انتشارات اطلاعات، چاپ دوم، 1393، تهران او هزاران بیت، دوبیتی، هایکو، قصیده، منظومه و غزل سروده و ۱۵۰ غزل حافظ را به زبان آشوری، (همراه با بیش از ۵۰ تصویر از آثار خودش) با حفظ وزن و قافیه و معنا و طنز، ترجمه کرده‌است که حاصل سی سال تلاش پیگیر اوست. از نیما یوشیج، ایرج میرزا، میرزاده عشقی و پروین اعتصامی نیز آثاری را به آشوری برگردانده‌است. از غربت با عشق، نامه‌های هانیبال الخاص به م. آزاد (محمود مشرف آزاد تهرانی)، به کوشش و با مقدمهٔ محمد مفتاحی، انتشارات نگاه، چاپ سوم خرداد۱۳۹۸
۱۰ داستان کوتاه(منتشرشده در روزنامه‌ها و مجلات)
تا کنون بیش از ۱۰۰ نمایشگاه اختصاصی و بیش از ۲۰۰ نمایشگاه گروهی در ایران، اروپا، کانادا، آمریکا و استرالیا داشته‌است.
خرداد ۱۳۸۴ گالری هما در تهران هفتاد و پنجمین سال تولد این هنرمند را همراه با مروری بر آثار او برگزار کرد. شهروز نظری منتقد هنری در زمان این نمایش در گفتگو با ایسنا می‌گوید :حضور الخاص را باید بسیار فراتر از نقش نقاشانه در مقام یک مصلح اجتماعی تحلیل کرد، همین جایگاه سبب شده تا همهٔ هنرمندان انقلابی چه با گرایش مذهبی و چه لاییک از جریان آموزشی او بیرون آمده باشند.
هانیبال الخاص روز سه شنبه، ۲۳ شهریور سال ۱۳۸۹، در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
او خرداد ماه ۱۳۸۹ به دلیل بزرگداشتی که شاگردانش در خانه هنرمندان ایران برای وی برگزار کرده بودند، به ایران سفر کرد و تمایل داشت در صورت تأمین هزینه‌های بیماری و بیمه شدن در کشور خود بماند اما به دلیل محقق نشدن این امر، مرداد ماه به آمریکا بازگشت و ۲۳ شهریور به دلیل حاد شدن بیماری سرطانش و کهولت سن در ایالت کالیفرنیای آمریکا در گذشت. درگذشت هانیبال الخاص از قضا با برپایی نمایشگاه «هنر معاصر ایران» در گالری ماه مهر تهران مصادف شد که آثار او را نیز دربرداشت.
وی در مصاحبه‌ای زندگی در هشتمین دهه زندگی خود را معجزه دانسته بود: «معجزه‌ای است چون تعداد بیماریهای من بسیار زیاد است ولی تا این سن رسیده‌ام. تا به حال سه بار قلبم را جراحی کرده‌ام. در کودکی مالاریا گرفتم. کلاً از کودکی خیلی آدم سالمی نبودم. میانگین عمر افراد خانواده‌ام ۶۵ سال بوده و من فعلاً ۱۵ سال بیشتر عمر کرده‌ام. خوب این خیلی خوب است.»
اردشیر کشاورز (۱۳۲۳ در کرمانشاه)، مورخ، پژوهشگر و منتقد در زمینهٔ تاریخ و فرهنگ مردمان کُرد و منطقهٔ کرمانشاهان است.
پدران وی از کردهای مهاجری بودند که از دیار بکر در کردستان ترکیه که در آن زمان در امپراتوری عثمانی قرار داشت، به منطقهٔ کرمانشاه مهاجرت نمودند. سپس در هلیلان و سر فیروز آباد (سرونو) و شهر کرمانشاه اسکان یافتند. جد خاندان کشاورز (کشاورزی یا شیخوند) رجبعلی خان شیخوند کرمانشاهانی به اتفاق طایفه‌اش (شیخوند) و طایفهٔ نامیوند زنگنه در روستای سرتپه کرمانشاه (محله‌های سرتپه، چنانی، و جوانشیر کنونی) در شهر کرمانشاه به امر زراعت اشتغال داشتند. در زمان فتحعلی شاه فرزند ارشدش شاهزاده محمدعلی میرزا دولتشاه به حکومت کرمانشاهان، لرستان و خوزستان و سرحدداری عراقین منصوب و نسبت به انتصاب رجبعلی خان شیخوند به عنوان کلانتر بلده و بلوکات کرمانشاه در سال ۱۲۲۳ هجری قمری اقدام و بنا به خواهش شاهزاده، طایفه شیخوند به اراضی روستای خالصه برزه‌دماغ کوچ کردند. در سال ۱۲۳۷ هجری قمری از جانب فتحعلی شاه، رجبعلی خان شیخوند به عنوان وزیرالدوله کرمانشاه منصوب و در محله برزه‌دماغ نسبت به ایجاد راسته بازار، کاروانسرا و حمام اقدام نمود. خاندان کشاورز از زمان دولتشاه تا عصر کنونی در کرمانشاه سکونت دارند.
اردشیر کشاورز در سال ۱۳۲۳ در شهر کرمانشاه به دنیا آمد. بعد از پایان تحصیلات متوسطه در سال ۱۳۴۴ در کرمانشاه خدمت وظیفه را به عنوان سپاهی دانش (آموزگار روستا) در کردستان به اتمام رسانید. در سال ۱۳۴۶ به خدمت وزارت پست و تلگراف و تلفن درآمدند. سال ۱۳۴۹ با داشتن لیسانس مهندسی ارتباطات به ایلام منتقل و به عنوان مأمور در وزارت کشور به سمت شهردار یکی از شهرستان‌های استان ایلام گزینش گردید. از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۵۶ توانست مدارج تحصیلی کارشناسی و کارشناسی ارشد ادبیات را تکمیل و به عنوان معاونت و سرپرستی مدیریت کل پست و تلگراف استان ایلام منصوب شود. از ۱ فروردین ۱۳۶۳ به عنوان مدیر ارتباط منطقهٔ جنگی شامل شهرستان‌های اسلام‌آباد غرب، سرپل ذهاب، قصر شیرین و گیلانغرب تا سال ۱۳۶۵ مشغول و از سال ۱۳۶۵ تا سال ۱۳۷۳ به عنوان رئیس تشکیلات اداری و پستی شهرستان کرمانشاه به کار خود ادامه داد. از سال ۱۳۷۶ به عنوان کارشناس صدا و سیمای مرکز کرمانشاه تاکنون به خدمت اشتغال داشته و بالغ بر پنج هزار ساعت مباحث علمی، فرهنگی و هنری را به سامان رسانیده‌است.
نخستین اثر تألیفی وی دربارهٔ یکی از سرداران مشروطه به نام یارمحمدخان کرمانشاهی، ابتدا به صورت سلسله مقالاتی در ۹۰ قسمت در هفته‌نامه باختر، چاپ کرمانشاه به چاپ درآمد و سپس به صورت کتابی با نام «گُرد کُرد» منتشر شد. او همچنین با صدا و سیمای مرکز کرمانشاه همکاری می‌کند.تبیان: گفت‌وگو با اردشیر کشاورز، پژوهشگر نام آشنای کرمانشاهی ۲۴ آذر ۱۳۸۴
کتاب تاریخ تحولات سیاسی کرمانشاهان نوشته وی شامل چهار مقطع زمانی است:
مرکز آفریقا بخش مرکزی قارهٔ آفریقا است. مرزهای دقیقی برای این ناحیه تعریف نشده‌است.
کشورهای مرکز آفریقایی عبارت‌اند از:
برخی این کشورها را نیز شامل مرکز آفریقا می‌دانند:
نبکا عارضه‌ای از حاصل تعامل فرسایش بادی، خیسی منطقه وپوشش گیاهی است بدینصورت که وجودگیاه درمسیرحمل وترانزیت فرسایشی بادی مانع ایجاد می‌کند باعث میگردد درپای گیاه ماسه‌ها تجمع گردد و به مرورزمان تله‌ای ازماسه با تاجی ازپوشش گیاه ایجاد می گردد به آن نبکا یا تلهٔ گیاهی گفته می‌شود
نبکاها عموما در سطح همواری می‌رویند که میزان ماسه آن متوسط و سطح آب زیر زمینی آن بالا یا رطوبت کافی برای رشد گیاه در آن فراهم باشد. عناصر تشکیل دهنده نبکا شامل ماسه لای، رس و سیلت است.
Nebkha development and its significance to wind erosion and land degradation in semi-arid northern China,
Journal of Arid Environments,Volume 65, Issue 1, April 2006, Pages 129-141
مردم‌سالاری دینی به معنی این است که اداره و کنترل جامعه، در حوزه‌ی سیاسی توسط نمایندگان مردم، مطابق با ارزش‌های دینی و مذهبی صورت میگیرد. هدف مردم‌سالاری دینی حفظ و ارتقاء ارزش‌های دینی با توجه به قوانین مدون شده به شکل امروزی است. بر همین اساس، انعطاف در برابر استدلال برتر، از هر شخص خارج از جایگاه اجتماعی و اعتقادی، ملاک اداره یا کنترل جامعه قرار می‌گیرد.
در جامعه‌ای که اکثر مردم دین اسلام را به‌عنوان سیستم اخلاقی برتر بپذیرند، مردم‌سالاری اسلامی متصور است. مردم‌سالاری با سیستم اخلاقی مورد قبول اکثریت جامعه رابطه مهمی دارد و حفظ ارزش اجتماعی که معمولاً جزء لاینفک مردم‌سالاری دینی شمرده شده تنها یکی از تعاریف اخلاقی(ادیان الهی یا بشری) مطرح در جامعه است.
از طرف دیگر، دو نظریه اصلی برای عدم وجود امکان چنین حکومتی مطرح شده‌است:
در دیدگاه دیگر، مردم‌سالاری ممکن است در جوامع مسیحی که فاقد شریعت می‌باشند مورد قبول باشد، ولی در یک جامعه اسلامی هرگز نمی‌تواند مورد پذیرش عمومی و کلی قرار بگیرد. چرا که شریعت بیانگر یک نظام جامع زندگی است که التزام به آن وجوب همگانی دارد. در این دیدگاه، هر آنچه خارج از چارچوب احکام ثابت ولی فراگیر شریعت قرار گیرد مردود بوده و حاکمیت مطلق خداوند آن چنان غالب و شایع است که نقشی برای حاکمیت مردم باقی نمی‌گذارد. به تعبیر دیگر، این دیدگاه می‌گوید هر چه جامعه از آزادی کم‌تری برخوردار باشد دین قوی‌تر خواهد بود.
استنباط مفاهیمی مانند مردم‌سالاری دینی از اسلام به سادگی با شاهد قرار دادن تعدادی آیات و روایات صورت نمی‌پذیرد و نیز فقیه با استفاده از منابع فقهی استنباط احکام می‌کند، نه اینکه سعی او انطباق و تحمیل مفاهیم خارجی به فقه باشد. لذا در اینجا به ذکر برخی مستندات و بخشی از سیره پیشگامان و مبتکران این نظریه که ذهن را به مبانی فقهی مردم‌سالاری دینی نزدیک می‌کند بسنده می‌شود.
- معرفی نقش زمان و مکان در فقه پویا توسط سید روح‌الله خمینی در استنباط احکام و اینکه فقه مصطلح کفایت استنباط مسائل روز را نمی‌نماید ضمن تأکید بر اینکه فقه صاحب جواهر همان فقه پویا است.
- تقسیم‌بندی احکام شرع از یک دیدگاه به حکم اولیه، حکم ثانویه و حکم حکومتی که قسم سوم مجمل مشروعیت احکامی است که در حوزه عمومی قرار گرفته و از امور جامع قرآن کریم-سوره نور-آیه 62 است.
- کلیه استانداردها و ضوابط جوامع مدنی از قبیل قانون اساسی، تامین اجتماعی، بانک، قانون کار، مالیات، انتخابات، مصوبات مجلس شورای اسلامی و غیره در چارچوب دانش و دستاورد و نیاز بشر امروزی به مقتضیات زمان و مکان در حکم حکومتی قابل مشروعیت یافتن می‌باشند. در واقع نقش حکم حکومتی مشروعیت بخشیدن به نتایج اجتهاد و اجماع نظرات دانشمندان علوم دینی در سطح جامعه اسلامی است. موضوع استبدادی بودن یا نبودن یک حکومت در دکترین اجرایی آن قابل بحث است. (در قوانین مربوط به وظایف شورای نگهبان بخشی از موارد تناقض قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با اصول مردم‌سالاری ملاحظه می‌شود.)
- بنا بر نظر سید روح‌الله خمینی حکم حکومتی می‌تواند حتی احکام اولیه و ثانویه را نقض نماید. یعنی مصالح جامعه اسلامی شرعاً مقدم بر احکام اولیه و ثانویه خواهد بود. به‌عنوان مثال حکومت اسلامی می‌تواند شرعاً بیمه اجباری کارگران را به تمام کارفرمایان مسلمان و غیر مسلمان تحت حکومت خود قانوناً اجبار کند ولو اینکه این موضوع با حکم اولیه ترازی کارفرما با کارگر در تناقض باشد. در این مثال بیمه جزء هیچ یک از احکام اولیه یا ثانویه شرع نبوده بلکه دستاورد جوامع مدنی است.
نظریه مردم‌سالاری دینی مورد قبول برخی دانشمندان و روشنفکران ایرانی از جمله سید محمد بهشتی، سید علی خامنه‌ای و سید محمد خاتمی بودهAbdolKarim Soroush :: عبدالکریم سروش و در میان روشنفکران مذهبی در سطح جهان نیز طرفدارانی دارد. برخی از اندیشمندان مخالف مردم سالاری هستند و از نظر آنها نقش مردم در حکومت اسلامی ثانوی است.انوار الفقاهه- کتاب البیع - ج 1 ص 516
از سوی دیگر عده‌ایحسن یوسفی اشکوری نیز معتقدند وجود واجبات دینی در حوزه عمومی لزوماً دال بر حکومت اسلامی نبوده بلکه می‌توان آن‌ها را به نحوی غیر از حکومت اسلامی _مثلاً اعمال آن‌ها با بهره‌گیری از وجدان مذهبی مسلمانان_ و از طریق نهادهای مدنی تفسیر نمود. این نظر به طور کلی هر نوع حکومت اسلامی _خواه مردم‌سالار یا غیر آن‌_ را رد کرده و معتقد به هیچ قسم همسویی بین اسلام و مردم‌سالاری نیست و درباره اینکه چطور می‌توان جامعه‌ای را مبتنی بر تنها وجدان اداره کرد یا چگونه می‌توان قوانین کیفری را از طریق نهادهای مدنی اجرا نمود توضیحی ارائه نمی‌دهد.
مردم‌سالاری وقتی با مفاهیم خاصی مقارن گردد، می‌تواند دینی یا سکولار باشد. بنابراین آنچه رنگ و بوی مردم‌سالاری را تغییر می‌دهد همان مشخصات و اجزای خاصه یک جامعه است. مردم‌سالاری دینی نمونه‌ای است که نشان می‌دهد چگونه ارزش‌های مردم‌سالارانه می‌تواند در پهنای فرهنگی متفاوتی از آنچه تاکنون شناخته شده‌ است، وجود داشته باشد. اما در یک جامعه سکولار مشخصات و ارزش‌های دیگری مهم تلقی شده و بر آن تمرکز ایجاد شده و مبنای مردم‌سالاری قرار می‌گیرد.
باید توجه داشت لیبرالیسم نسبی‌گرا و مردم‌سالاری، یکسان نمی‌باشند؛ چرا که مردم‌سالاری وقتی ایمان را دربرداشته باشد، نقض نمی‌شود بلکه هنگامی نقض می‌شود که عقیده خاصی تحمیل شده باشد یا بی‌ایمانی مجازات شود.
۱۱. http://www.ethicaldemocracy.org
مسلم بهادری (۱ بهمن ۱۳۰۵ – ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱) از استادان نامدار و پیشکسوتان پزشکی ‌نوین در ایران بود.
بهادری پزشکی را در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران آموخت و سپس در همان دانشگاه تخصص آسیب شناسی گرفت. سپس به انگلستان رفت و دوره دانش افزایی را در «رشته آسیب شناسی بیماری‌های قلب و ریه» گذراند. آنگاه به تهران بازگشت و در جوانی به جایگاه استادی کامل دانشگاه تهران رسید. وی مدتی را نیز در دانشگاه کالیفرنیا به تدریس گذراند. کتابخانه دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران به افتخار او کتابخانه بهادری نامگذاری شده است.
مسلم بهادری استاد ممتاز دانشگاه تهران بود و ریاست فرهنگستان علوم پزشکی در بخش دانش‌های بنیادین (علوم پایه) را بر عهده داشت.
وی در سال ۱۳۹۷ زمینی به مساحت تقریبی ۱۷۰۰۰ متر مربع برای احداث مرکز درمانی و خدماتی در منطقه افشره تنکابن وقف کرد. او همچنین عموی بنیامین بهادری، خواننده و آهنگساز ایرانی بود
جاده چالوس، با نام رسمی جاده ۵۹، یکی از مهم‌ترین جاده‌های دسترسی به شمال ایران برای مردم کرج و تهران است که از استان البرز آغاز می‌شود و شهر کرج و تهران را به چالوس در نزدیکی سواحل دریای خزر متصل می‌کند.
جاده چالوس برای بسیاری از مردم تهران بزرگ برای رفتن به سمت جاذبه های گردشگری شمال در تعطیلات آخر هفته نقش اساسی ایفا می‌کند.محور چالوس – کرج از بی نظیرترین مناظر و چشم‌اندازهای بکر و طبیعی و از محبوب‌ترین مسیرهای منتهی به شمال کشور می‌باشد که همین امر گاهی سبب ترافیک‌های سنگین در تعطیلات می‌شود. جاده چالوس یکی از پر رفت و آمدترین جاده‌های ایران است.
برخی این جاده را یکی از زیباترین جاده‌های جهان می‌دانند.
تا اواخر دوره قاجار، جاده‌ای بین کرج – چالوس وجود نداشته و تنها یک مسیر خاکی و مالرو، راه دسترسی به روستاهای این منطقه را تشکیل می‌داده اما به گونه‌ای نبود که ارتباط دهنده شمال و جنوب کشور باشد. این جاده در دوران پادشاهی رضاشاه در اردیبهشت ۱۳۱۰ آغاز و در سال ۱۳۱۲ مورد بهره‌برداری قرار گرفت. مراسم افتتاح روز جمعه دهم آذر ۱۳۱۲ با حضور رضاشاه برگزار و جاده چالوس افتتاح و به نام «راه مخصوص» نامیده شد. طول این جاده ۱۶۸ کیلومتر و عرض آن ۸ متر و در برخی قسمت‌ها به ده الی دوازده متر هم می‌رسید.
از این زمان به بعد، انواع رستوران‌ها و واحدهای اقامتی و پذیرایی در کنار این جاده شکل گرفت و با ساخت سد امیر کبیر (سد کرج) در سال ۱۳۴۰ به جاذبه‌ها و زیبایی‌های این جاده افزوده شد و در اندک زمانی این جاده به یکی از تفریحگاه‌های مهم گردشگری ایران تبدیل شد. به نقل از گفته‌های شفاهی از مردم قدیم، کارگران را برای کندن این تونل در دل کوه (چون کندن تونل کندوان آنهم بدون تجهیزات کار بسیار سخت و دشواری بود) با یک سکه پنج ریالی که در آن زمان ارزشمند بود تشویق می‌کردند و گفته می‌شود به ازای هر کلنگ پول داده می‌شده‌است. ساخت تونل کندوان از اردیبهشت ماه سال ۱۳۱۴ آغاز شد و ساخت در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۱۷ به پایان رسید، طول تونل به مسافت یک هزار و ۸۸۶ متر و عرض پنج الی هفت و ارتفاع شش متر است، باین تونل ۱۳ کیلومتر از مسیر مرکز کرج به چالوس کاسته شد، چون پیش از این برای طی این مسیر باید کوه دور زده می‌شد. این جاده در دامنه سلسله کوه‌های البرز مرکزی از دوره گذشته ساخته شده‌است و امکانات و تأسیسات و اماکن گردشگری تفریحی و ورزشی که در حاشیه آن ساخته شده پس از این دوره بوده‌است که بعدها نیز عنوان چهارمین جاده زیبای جهان را کسب کرد.جاده چالوس، تابلویی از همه زیباییها
این جاده قطر رشته‌کوه‌های البرز را می‌پیماید. برای ساخت این جاده تونل‌ها و پل‌های طولانی بسیاری ساخته شده که با توجه به زمان ساخت آن‌ها در دوره رضاشاه پهلوی کار و رنج زیادی لازم داشته‌است. بیشتر سفرهای گردشگری مردم تهران و کرج به کرانه‌های دریای خزر به‌ویژه در تابستان از طریق همین جاده و جاده هراز صورت می‌گیرد. اما به علت اینکه طراحی آن در گذشته انجام گرفته‌است، برای سرعت‌های بالا مناسب نیست.
پخت و فروش انواع آش همانند آش رشته، آش دوغ، آش هیزمی و عدسی در حاشیه جاده چالوس - کرج مخصوصاً در نزدیکی تونل کندوان توسط دستفروش‌ها و رستوران‌ها رواج دارد و یکی از جاذبه‌های گردشگری این جاده محسوب می‌شود.آش فروشهای حاشیه جاده کرج - چالوس ساماندهی می‌شوند ایرنابارش برف رانندگان را در جاده چالوس غافلگیر کرد خبرگزاری مهر
مَمَقان شهری در بخش ممقان شهرستان آذرشهر استان آذربایجان شرقی است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن بالغ بر ۱۷ هزار نفر بوده‌است.«تعداد جمعیت و خانوار به تفکیک تقسیمات کشوری بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1400». درگاه ملی آمار. بازبینی‌شده در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۷. که از این جهت بیست و یکمین شهر پرجمعیت استان محسوب می‌گردد. تاریخ بنیاد ممقان دقیقاً معلوم نیست؛ ولی قدمت زاویهٔ «باباجابر» که قدیمی‌ترین اثر تاریخی این شهر محسوب می‌گردد به سدهٔ هفتم هجری می‌رسد. از آثار تاریخی ممقان می‌توان به «آرامگاه پیرحیران»، «مسجد حاجی‌یعقوب» و «بیجووور» اشاره کرد. «مزیدلو»، «امشج»، «یوخاری محله» و «آشاقا کوچه» از مهم‌ترین محله‌های این شهر به‌شمار می‌روند.
قدمت ممقان(با نام های مامقان، ماماقان، ماماغان، ماماگان) بر طبق برآورد ها بین حداقل ۲۵۰ تا ۳۰۰، و حداکثر ۵۰۰ تا ۶۰۰ سال است که تقریبا برابر است با به قدرت رسیدن ایلخانان که هلاکوخان مغول پایه گزارش بوده است. هلاکوخان مراغه را پایتخت این سلسله قرار داد. لازم به ذکر است وجه تسمیه اسامی این مناطق مثل توفارقان و گوقان و ممقان برگرفته از اسامی مغولی باشد. قان در زبان مغول به معنی خان یا پادشاه بوده و برادر هلاکوخان به نام منگوقاآن احتمالا بر این مناطق حکمرانی می‌کرده البته بر طبق نام این شهر _ شهرستان در واقع مامان خان بود که در طول تاریخ نامش عوض شده است. نقل‌قول‌های مختلفی دربارهٔ وجه تسمیهٔ ممقان ذکر شده‌است؛ از جمله این‌که نام واقعی این شهر «مامقان» و به‌معنای «شهر مادر غازان‌خان» بوده و بعدها به ممقان تغییر یافته‌است. عده‌ای نیز بر این عقیده‌اند که نام واقعی ممقان «مامغان» و به معنای «شهر مغان» بوده‌است.
هم‌اکنون بیشترِ مردم ممقان به پخت و فراوری نخود مشغول هستند و جو، خربزه، زردآلو، گندم، نخودچی و هندوانه، گردو بادام و سایر محصولات کشاورزی از عمده‌ترین محصولات کشاورزی این شهر محسوب می‌شوند.همچنین «سوزن‌دوزی»، «جارو بافی»، «ممقان دوزی» و «قالی‌بافی» نیز از مهم‌ترین صنایع دستی این شهر به‌شمار می‌روند.
اکثر مردم این شهر به شغل نخودپزی که قدمتی ۵۰ ساله دارد مشغولند این صنعت در کل دنیا مختص شهر ممقان می‌باشد. با توجه به آمار بدست آمده در سال‌های پیش ۱٬۳۰۰ کارگاه نخودپزی در ممقان مشغول فعالیتند
مردم شهر ممقان از مسلمانان شیعه ۱۲ امامی است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۴۰۰ جمعیت این مکان ۲۵,۶۰۰ نفر (۵۸۱۸ خانوار) بوده‌است.
از اماکن دیدنی ممقان می‌توان به این‌جاها اشاره کرد:
این شهر به عنوان نگین صنعت آذربایجان شناخته می‌شود و نزدیکی به صنایع بزرگی همچون ایران خودرو تبریز، ایران خودرو آذربایجان، شرکت بزرگ شیرین عسل، شرکت مهراصل، مادخودرو، گسترش فولاد (فولاد گستر کوثر تبریز)، معدن دیاتومیت و نزدیکی شهرک صنعتی شهید سلیمی در حریم این شهر قرار دارد و همچنین ممقان سالانه چهل درصد نخود خام ایران را تبدیل به نخودچی کرده و با صادرات آن به کشورهای اروپایی، آمریکایی، خاورمیانه و حوزه خلیج فارس سالانه ۵۰۰ میلیون دلار ارز وارد ایران میکند‌‌.
سال ۱۹۸۰ (هزار و نهصد و هشتاد) میلادی، نخستین سال از دهه ۱۹۸۰ در سده ۲۰ میلادی بود. بر اساس تقویم گریگوری سال مذکور یک سال کبیسه با ۳۶۶ روز بود. در تقویم هجری شمسی سال ۱۹۸۰ از دی ۱۳۵۸ شروع شد و در دی ماه ۱۳۵۹ خاتمه یافت.
در تقویم چینی این سال سال میمون نام گرفته‌است.
۱۱ ژانویه - تبریز - طرفداران آیت‌الله شریعتمداری وآیت‌الله خمینی با هم درگیر شدند.
تانیا ساویچوا (۱۹۳۰–۱۹۴۴) کودک روسی خاطره‌نگاری بود که هنگام محاصره لنینگراد در جنگ جهانی دوم جان سپرد. دفترچه خاطرات به جای مانده از او کوتاه، اما بسیار تکان‌دهنده‌است.
متولد ۲۵ ژانویه ۱۹۳۰، کوچک‌ترین فرزند خانوادهٔ نانوایی به نام نیکولای رودیونویچ ساویچف و خیاطی به نام ماریا ایگناتیونا ساویچوا بود. پدرش هنگامی که تانیا تنها شش سال داشت درگذشت، و ماریا ساویچوا را با پنج فرزند تنها گذاشت- سه دختر، تانیا، ژنیا و نینا و دو پسر، میخائیل و لکا. خانواده تصمیم گرفتند تابستان ۱۹۴۱ را در ییلاقات بگذرانند، ولی تهاجم آلمان به اتحاد شوروی در ۲۲ ژوئن نقشه آنان را نقش بر آب کرد. تمام آن‌ها، به جز میخائیل، که پیش از این رفته بود، تصمیم گرفتند که در لنینگراد بمانند. همگی کار می‌کردند تا از ارتش حمایت کنند. ماریا ایگناتیونا یونیفرم می‌دوخت، لکا به عنوان رنده‌کش در اداره نیروی دریایی، ژنیا در کارخانه تسلیحات و نینا در ساخت حصارهای شهر کار می‌کردند. دایی واسیا و دایی لشا در دفاع ضدهوایی خدمت می‌کردند. تانیا، که آن هنگام تنها یازده سال سن داشت، سنگر می‌ساخت و بمب‌های آتش‌زا را خاموش می‌کرد.
روزی نینا سر کار رفت و هرگز بازنگشت. او به دریاچه لادوگا فرستاده شد و سپس به صورت فوری نقل مکان داده شد. خانواده از این موضوع اطلاع نداشتند و گمان بردند که او مرده‌است. پس از چند روز به یاد نینا، ماریا ایگناتیونا دفترچه کوچک نینا را به تانیا داد که بعدتر به دفترچهٔ خاطرات تانیا تبدیل شد. تانیا زمان‌ای دفترچهٔ خاطرات‌ای واقعی داشت، دفترچه‌ای کلفت که تمام اتفاقات مهم زندگی‌اش را در آن می‌نوشت. او آن را زمان‌ای که چیزی برای گرم کردن بخاری باقی نمانده بود سوزاند، ولی دفترچهٔ خواهرش را نگاه داشت.
اولین نوشتهٔ این دفترچه به ۲۸ دسامبر بازمی‌گردد. هر روز ژنیا هنگام‌ای که هنوز هوا تاریک بود بلند می‌شد. هفت کیلومتر را تا کارخانه پیاده می‌رفت، و آن جا هر روز دو شیفت کار می‌کرد تا پوشش مین درست کند. پس از کار، خوناش را تقدیم می‌کرد. بدن رنجور او نتوانست طاقت بیاورد. در کارخانه‌ای که کار می‌کرد مرد. سپس مادربزرگ اودکیا گریگریونا مرد. بعد برادر تانیا، لکا. سپس، یکی پس از دیگری، دایی واسیا و دایی لشا مردند. مادرش آخرین نفر بود. آن هنگام احتمالاً تانیا صفحات را مرور می‌کرد و آخرین یادداشت را می‌نوشته‌است.
در اوت ۱۹۴۲، صد و چهل کودک از لنین‌گراد نجات داده شدند و به دهکدهٔ کراسنی بر برده شدند. همهٔ آن‌ها نجات یافتند… جز تانیا. آناستازیا کارپووا، معلم‌ای در یتیم‌خانهی کراسنی بر، به میخائیل، برادر تانیا -که خوش‌شانس بود و در ۱۹۴۱ خارج از لنین‌گراد به سر برد- نوشت: «تانیا هنوز زنده‌است، ولی سالم به نظر نمی‌رسد. دکتری که به تازگی معاینه‌اش کرده، گفت او بسیار بیمار است. به استراحت نیاز دارد، به مراقبت‌های ویژه، تغذیه، آب و هوای به‌تر، و مهم‌تر از همه مراقبت مادرانه». در می۱۹۴۴ تانیا به بیمارستان شاتکووسکی فرستاده شد، جایی که یک ماه بعد، اول ژوئیه ۱۹۴۴ در گذشت.
در زمان برگزاری دادگاه نورنبرگ، یکی از مدارک‌ای که توسط نیروهای متفقین ارائه شد، دفترچهٔ کوچک‌ای بود که زمان‌ای به تانیا تعلق داشت.
نینا ساویچوا و میخائیل ساویچو پس از جنگ به لنین‌گراد بازگشتند. دفترچه خاطرات تانیا هم‌اکنون در موزه تاریخ لنین‌گراد نمایش داده می‌شود. یک نسخه از آن هم در گورستان یادبود پیسکاروسکی نگاه‌داری می‌گردد.
ژنیا ساعت دوازده و نیم شب، ۲۸ دسامبر ۱۹۴۱ مرد.
در جوامع انسانی به پیوندهای ژنتیکی (خونی) یا سببی (از راه ازدواج بستگان دیگر)، یا بر اساس تعلق به گروهی خاص و قبول پایگاه اجتماعی خاصاعزازی، ۱۳۸۵، ص۶۲) خویشاوندی می‌گویند.
رابطهٔ خویشاوندی، رابطهٔ تنها زیستی یا بیولوژیکی نیست، بلکه بر اساس روابط اجتماعی و قوانین شرعی و عرفی تعریف و تعیین می‌شود. نمی‌توان گفت خویشاوندی مجموعه‌ای با ساختار مشخص و معین برای تمام فرهنگ‌هاست. روابط دیگری نیز به جز رابطه خونی برای خویشاوندی وجود دارد مانند خویشاوندی توتمی. از سوی دیگر، نمی‌توان خویشاوندی را به یک گروه صرف تقلیل داد. خویشاوندی مجموعهٔ پیچیده‌ای از روابط زیستی و اجتماعی ست.انسان‌شناسی خانواده و خویشاوندی - تألیف منیژه مقصودی - نشر شیرازه - چاپ اول 1386 – ص 129-133
خانواده، گروهی خویشاوند است. ازدواج یا اتحاد مدنی رسمی‌ساز پیوندهای خانوادگی است.
خانواده هسته‌ای، خانواده‌ای است که در آن یک زوج متأهل با فرزندان خود یا کودکانی که به فرزندی پذیرفته‌اند زندگی می‌کنند. هر گاه خویشاوندانی غیر از یک زوج متأهل و فرزند آن‌ها در همان خانواده زندگی کرده، یا دارای روابط پیوسته و نزدیک با آن‌ها باشند، خانواده گسترده به‌وجود می‌آید.
به مادر و پدر دگرجنسگرا یا دو مادر یا دو پدر همجنسگرا و فرزندان آن‌ها نیز خانواده می‌گویند.
نظام نام‌گذاری خویشاوندان در فارسی، بر پایهٔ «نظام توصیفی»«نظام توصیفی» (خویشاوندی مدل سودانی) بر پایهٔ تعریف و تقسیم‌بندی لوئیس هنری مورگان در سال ۱۸۷۱. است، که با زبان‌های عربی، چینی، ترکی و بلغاری مشترک است. در این نظام نام‌گذاری، هم مذکر/مؤنث بودن لحاظ شده‌است، هم تفاوت بین خویشاوندان پدری و مادری، و هم تفاوت بین نسل‌ها.
در بیان رابطهٔ بین خویشاوندان، معمولاً کسرهٔ اضافهٔ بین دو کلمه حذف می‌شود؛ که آن را «فک اضافه» می‌نامند. برای نمونه به‌جای «پسرِ عمو» یا «زنِ دایی»، از «پسرْعمو» و «زنْ‌دایی» استفاده می‌شود.
خویشاوندی نسبی عبارت است از خویشاوندی که از تولد یکی از دیگری حاصل شود یا دو نفر که از یک منشأ به وجود آمده باشند. خویشاوندی نسبی شامل موارد زیر می‌شود:
خویشاوندی‌ای که ناشی از ازدواج باشد را سببی (یا همسریفرهنگ پارسیمان، سرواژهٔ «نِسبَتِ سَبَبی».) می‌گویند.
خویشاوندی‌ای که از طریق رضاع (شیر دادن با رعایت جهات شرعی) حاصل می‌شود.
پدرخوانده کسی است که فرزندی بیگانه را به سرپرستی پذیرفته‌است. برای رعایت محرمیت شرعی، این کار معمولاً با رضاع توسط یکی از خویشان نزدیک، یا متعه (صیغه محرمیت) با یکی از نزدیکان همراه می‌باشد.
یکی از شدیدترین انتقادات به حوزهٔ مطالعات خویشاوندی داشتن نگاه قوم مداری و اروپا مداری و در نهایت تکامل گرایی به پدیدهٔ خویشاوندی است. منتقدین اظهار می‌دارند که خویشاوندی در قالب چنین نگاهی تنها ملاک خویشاوندی را رابطهٔ خونی می‌دانند، از این رو کلیهٔ روابطی چون روابط نسبی و سببی و خونی و برادری و خواهری، همگی در چارچوب رابطهٔ خونی در نظر گرفته شده‌است. در حالی که روابط دیگری نیز وجود دارد. روابطی نظیر:
بنابراین رابطهٔ خویشاوندی، رابطهٔ تنها زیستی یا بیولوژیکی نیست، بلکه بر اساس روابط اجتماعی و قوانین شرعی و عرفی تعریف و تعیین می‌شود. نتیجه آن که نمی‌توان گفت، خویشاوندی مجموعه‌ای با ساختار مشخص و معین برای تمام فرهنگ‌هاست. از سوی دیگر، نمی‌توان خویشاوندی را به یک گروه اجتماعی صرف تقلیل داد. خویشاوندی مجموعهٔ پیچیده‌ای از روابط زیستی و اجتماعی ست.
علم الانساب (تبارشناسی) یعنی شناخت روابط نَسَبی و خویشاوندی بین افراد؛ و به کسی که دارای این علم بود، نسّابه می‌گفتند.
پرویز جبل عاملی اورولوژیست برجسته ایرانی و رئیس دانشکده پزشکی دانشگاه تهران بود.
جبل عاملی تحصیلات ابتدایی را در دبستان باباطاهر آغاز کرد و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان ناصرخسرو به پایان رساند. تحصیلات عالی خود را در رشته پزشکی آغاز کرد. وی موفق به اخذ درجه تخصصی در رشته ارولوژی گردید. سپس تحصیلات فلوشیپ خود را در رشته ارولوژی و انکولوژی دانشگاه کلیولند آمریکا به پایان رساند. وی دوره‌های تکمیلی پیوند کلیه و لاپاراسکوپی را در سه دانشکده لندن، سمورگو و استراسبورگ (انگلیس، آمریکا و فرانسه) گذراند. او همچنین عضو هیئت علمی گروه ارولوژی در بخش ارولوژی بیمارستان امام خمینی بود.
دانِشمَند شخصی است که در یکی از شاخه‌های دانش چیره‌دست است و از روش علمی برای انجام پژوهش بهره می‌برد. امروزه بیشتر منظور از دانشمند کسانی هستند که پایه‌های دانشگاهی و علمی را تا سطوح بسیار بالا طی کرده و پیشهٔ خود را آموزاندن، ورزیدن و تحقیق دانش و مسائل علمی قرار داده‌اند.
در کار دانشمندان می‌توان میان تحصیل علمی و کار پژوهشی تفاوت قائل شد. امروزه پژوهش‌ها بیشتر به سفارش یک دولت، نهادهای علمی یا شرکت‌ها انجام می‌شوند.
پیشه‌ای جدا به عنوان پیشه دانشمند بودن، از سدهٔ ۱۹ میلادی به‌وجود آمد؛ زیرا در این دوره فن و علم تأثیر زیادی بر یکدیگر گذاردند. شکل‌گیری حرفه دانشمندی از سال ۱۹۴۵ سرعت گرفت و عرصه آن گسترده‌تر شد.
در انگلیسی Scientist از دو بخش واژه science (دانش) و پسوند -ist (-ایست و -مند در پارسی) ساخته شده است.
دانشمند همه‌چیزدان یا همه‌فن‌حریف به دانشمندی گفته می‌شود که در همه یا اکثر علوم عصر خود دانا و صاحب‌نظر باشند. این لقب بیشتر به دانشمندان دوره‌های قدیم اطلاق می‌شود.Polymath archive.iauksh.ac.ir
ایمهوتپ، ارسطو، بوعلی سینا، لئوناردو دا وینچی، جان فون نویمان، میکل آنژ، عثمان یکم، گالیلئو گالیله، هیلدگارد بینگنی، گوتفرید لایبنیتس، بنجامین فرانکلین، پائولو سارپی، نیکلاس کوپرنیک، فرانسیس بیکن، والتر راسل، توماس براون، میکاییل سروتوس، ابن خلدون، ابن هیثم، خیام، آنری پوانکاره و آلبرت اینشتین از مشهورترین دانشمندان جامع (بسیاردان) بودند.Polymath ویکی‌پدیای انگلیسی
حالت اَبر توده‌ای از قطره‌های بسیار ریز یخ است که در طبقه‌های پایینی (تروپوسفر) و میانی اتمسفر تشکیل می‌شود. عناصر تشکیل‌دهندهٔ این تودهٔ بخارمانند همان عناصر تشکیل‌دهندهٔ مایعات سطح سیاره هستند. در سیارهٔ زمین، ابرها نه از بخار آب بلکه از قطره‌های بسیار ریز یخ تشکیل شده‌اند.
ابرشناسی دانش ابرها است که در فیزیک ابر کوت هواشناسی انجام می‌شود.
ابرها را می‌توان در سه ارتفاع اصلی طبقه‌بندی کرد که عبارتند از:
در نامگذاری ابرها از ترکیب یکسری کلمات با ریشه یونانی استفاده شده که هرکدام معنی خاص خود را دارند
البته در نامگذاری ابرها از عبارات دیگری نیز استفاده می‌شود (مانند: پیرو، فراکتوس، هومیلیس) ولی به‌طور عمده از این کلمه‌ها برای بیان نوع ابر استفاده می‌شود.
دانستن معنی بخش به بخش نام ابر باعث درک راحت‌تر خصوصیات آن می‌شود؛ و اما در صورتی که نام ابر دوبخشی باشد از "عبارت (ابتدا)در جدول" برای بخش اول و از "عبارت (انتها)در جدول" برای بخش آخر استفاده می‌شود برای مثال:
می‌بینید که در کلمه اول «نیمبوس» به کار رفته ولی در کلمه دوم «نیمبو». (توجه داشته باشید برای «آلتو» نیز «آلتوس» وجود دارد اما عمدتاً در ابتدا نوشته می‌شود)
همچنین همان‌طور که متوجه شدید برخی از نمادها شبیه به هم بود مانند کومولوس و سیروس؛ در اینجا برای اینکه این دوتا باهم اشتباه گرفته نشوند ترتیب بخش‌ها تغییر پیدا می‌کند، برای مثال:
گاهی برخی ابرها بسیار شبیه یکدیگرند. در اینجا برخی ویژگی‌ها مثل ویژگی‌های کلی، رنگ، ارتفاع، شکل، آب و هوایی که در آن عموماً ظاهر می‌شود و تفاوت با ابرهای شبیه ذکر شده تا بهتر ابرها را تشخیص دهید.
شکل: پر مانند
رنگ: سفید
ارتفاع: بالا
ویژگی‌ها: ابرهای پر مانند که در اتمسفر قرار دارند ابرهای سیروس هستند. به‌طور عمده نازک و سفید هستند و در هنگام وجود آن آسمان آبی زیادی قابل مشاهده است. جالب است بدانید این ابرها باعث گرمایش جهانی می‌شوند.
آب و هوا: احتمالاً آفتابی و نشانه نزدیک شدن احتمالی یک جبهه گرم
شکل: کمی پرمانند و ضخیم‌تر از سیروس
رنگ: سفید و شفاف
ویژگی‌ها: این ابرها کمی شفافند و بخشی از آسمان را می‌پوشانند. علاوه بر خورشید، در شب هنگام، در صورت قرار گرفتن جلوی ماه نور و هاله آن همچنان مشخص می‌ماند.
آب و هوا: گوناگون (احتمالاً آفتابی)
تفاوت با سیروس: ابر سیرواستراتوس بخش قابل توجه یا گاهی همهٔ آسمان را می‌پوشاند و هالهٔ خورشید و ماه پشت آن پیدا است ولی ابر سیروس خیلی آسمان را نمی‌پوشاند. از روی شفافیت این ابر و کمتر شفاف بودن سیروس نیز می‌توان تشخیص داده شود.
شکل: ردیف‌هایی از ابرهای کوچک
رنگ: سفید خاکستری
ویژگی‌ها: این ابرها کمتر پیدا می‌شوند و نادرند؛ به صورت ردیف ردیف چیده شده‌اند.
آب و هوا: اکثراً آفتابی و سرد
شکل: در گروه‌های منظم
ارتفاع: میانی
ویژگی‌ها: این ابرها بسیار رایجند و به صورت گروه دیده می‌شوند (شکل پشم). فرق ابن با سیروکومولوس این است که بیشتر تکه‌های سیروکومولوس کوچک‌تر از تکه‌های آلتوکومولوس است.
آب و هوا: گوناگون و پیام آور باران احتمالی
تفاوت با سیروکومولوس: از پاره‌های بزرگ‌تری تشکیل شده و رایج تر است.
شکل: مسطح و ضخیم
ارتفاع: میانه
ویژگی‌ها: با حضور این ابر معمولاً آسمان را یک دست می‌پوشاند، اما خورشید از پشت ابر به صورت کم‌نور پیدا است.
آب و هوا: بارش
شکل: پنبه‌ای شکل
رنگ: از بالا سفید و از پایین کمی تیره‌تر
ارتفاع:پایین
ویژگی‌ها: این ابرها پنبه‌ای شکل هستند و متراکم؛ آنها ظاهری پف کرده دارند.
آب و هوا: آفتابی
شکل: فشرده‌تر از کومولوس (شکل پنبه فشرده شده)
رنگ: سفید و از پایین خاکستری
ارتفاع: پایین
ویژگی‌ها: شبیه کومولوس هستند ولی تا حدودی صاف‌تر، ضخیم‌تر و تاریک‌ترند. هنگام ظهور بخش زیادی از آسمان را اشغال می‌کنند.
آب و هوا: گوناگون
تفاوت با کومولوس و آلتوکومولوس: آلتوکومولوس و استراتوکومولوس از جهات بسیاری به هم شبیه هستند ولی اگر دستتان را روی آسمان قرار دهید طوری که پاره‌های ابر استراتوکومولوس هم اندازه دست باشد، متوجه می‌شوید که پاره‌های ابر آلتوکومولوس بیشتر هم اندازه انگشت است. همچنین تفاوت ابر استراتوکومولوس با کومولوس این است که کومولوس پف‌کرده‌تر وپنبه‌ای‌تر است برخلاف استراتوکومولوس که کمی فشرده‌تر است.
شکل: لایه‌ای و صاف
رنگ: خاکستری
ویژگی‌ها: این ابر تاحد زیادی پائین آمده و تقریباً شبیه مه می‌شوند. کمتر پیش‌می‌آید که کل آسمان را نپوشاند.
آب‌وهوا: بارانی و مه به احتمال زیاد
شکل: ضخیم لایه‌ای
رنگ: خاکستری تیره
ارتفاع: پایین (و میانه)
ویژگی‌ها: این ابرها بسیار ضخیم‌اند؛ به طوری که در روز می‌توانند هوا را تاریک کنند و بارش بسیاری به همراه داشته باشند همراه با صاعقه.
آب و هوا: بارش (شدید) و مداوم، شانس توفان و صاعقه و رعد و برق
تفاوت با استراتوس و آلتواستراتوس: شاید بتوان گفت که دو ابر استراتوس و آلتواستراتوس شبیه‌ترین ابرها هستند. یکی از تنها راه‌های بهینه مشاهده بدون دستگاه توجه به ارتفاع آنهاست؛ استراتوس بسیار پایین و کمی بالاتر از مه است اما آلتواستراتوس بالاتر است و شانس بارندگی‌اش نسبت به استراتوس کمتر است. ابرهای نیمبواستراتوس هم بسیار تیره‌تر و ضخیم‌ترند.
شکل: بسیار ضخیم، برجسته و برج مانند
رنگ: از پایین تیره
ارتفاع: حضور در هر سه ارتفاع
ویژگی‌ها: این ابرها بسیار بزرگ هستند و شکلی همانند برج به خود می‌گیرند. این ابر بسیار متراکم است و می‌تواند باعث آب و هوای خشنی شود مانند طوفان یا باران شدید.
آب و هوا: بارش شدید و مداوم، طوفان شدید، شانس گردباد، فلاش‌تاج، صاعقه و برخی آب‌وهواهای شدید دیگر.کتاب هواشناسی عمومی / نوشته: دکتر هوشنگ قائمی / ناشر: سمت
آرواره‌پایان (Maxillopoda) یکی از رده‌های جانوری از زیرشاخه سخت‌پوستان هستند. شناسه آنها کاهش بخش شکمی و آویزه‌های آن است. بیشترین گونه‌های آن از راسته مژه‌پایان (کشتی‌چسب) و پاروپایان (copepods) هستند.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، "Maxillopoda"، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۰۶).
انفجار ریاضیات (به فرانسه: L'explosion des mathématiques) نام کتابی است دربارهٔ کاربست‌های ریاضیات در علوم، فناوری و دیگر جنبه‌های زندگی، که توسط انجمن ریاضی فرانسه و انجمن ریاضیات کاربردی و صنعتی فرانسه تدوین و به کوشش دکتر ارسلان شادمان و انجمن ریاضی ایران به زبان فارسی ترجمه شده است. این کتاب که در در شهریور ۱۳۸۴ انتشار یافته است به صورت کتاب الکترونیکی در قالب پی‌دی‌اف از وب‌گاه انجمن ریاضی ایران قابل دریافت است.
این کتاب، چنان که در بخش بعدی اشاره خواهد شد، با هدف اشاعهٔ فرهنگ ریاضی‌ورزی در بین عامهٔ مردم علاقه‌مند به دانش در ژوئیهٔ ۲۰۰۲ (میلادی) در فرانسه به چاپ رسید. اندکی پس از چاپ این کتاب، در ماه اوت سال ۲۰۰۲ (میلادی)، در ملاقاتی که در اثنای برگزاری مجمع عمومی اتحادیه بین‌المللی ریاضی بین میشل والدشمیت و دکتر مهدی بهزاد - رئیس انجمن ریاضی ایران - رخ داد، ایدهٔ ترجمهٔ این کتاب شکل گرفت و دکتر شادمان به‌عنوان مسئول این ترجمه انتخاب گردید. در فاصلهٔ آبان تا پایان سال ۱۳۸۱ گروهی از استادان ایرانی ریاضیات به ترجمه و ویراستاری نسخهٔ اولیهٔ این کتاب یاری رساندند. بنابر گفتهٔ ارسلان شادمان در دیباچهٔ این کتاب، «کمال‌گرایی» در تولید این کتاب و پیچیدگی فرایند فنی آماده‌سازی کتاب در دبیرخانهٔ انجمن ریاضی ایران باعث شد که انتشار کتاب تا پایان تابستان ۱۳۸۴ به تعویق بیفتد
رئیس انجمن ریاضی فرانسه، میشل والدشمیت، در مقدمه‌ای که بر ترجمهٔ فارسی این کتاب نگاشته، می‌نویسد :
«هدف این کتابچه اشاعهٔ ریاضیات بین جمعیت گسترده‌ای از خوانندگان است. [...] انتشار نخستین چاپ فرانسهٔ کتاب، در ژوئیهٔ ۲۰۰۲، شاهد پیروزی شایان توجهی بودو به‌ویژه از سوی دبیران ریاضی با استقبال روبه‌رو شد.»
دکتر شادمان نیز در دیباچهٔ ترجمهٔ فارسی کتاب می‌نویسد :