moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
کینگدم هولدینگ کمپانی شرکت هلدینگ خدمات مالی عربستانی است، که دارای سرمایه‌گذاری در حوزه‌های املاک و مستغلات، هتل‌داری، بانکداری و خدمات مالی، فناوری اطلاعات، خدمات اینترنتی و رسانه‌های گروهی می‌باشد. مالک این شرکت ولید بن طلال (ثروتمندترین عرب جهان) است.
شرکت کینگدم هولدینگ در سال ۱۹۸۰ راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای سهام در شرکت‌های آمازون.کام، تایم وارنر، ای‌اوال، اپل، سیتی‌گروپ، کوکاکولا، هتل‌های چهار فصل، هتل‌های فئرمونت، فورد، اچ‌پی، نیوز کورپوریشن، گروه روتانا، بوئینگ، ایستمن کداک، باشگاه فوتبال الهلال عربستان ،توییتر و ای‌بی می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در برج المملکه، ریاض، عربستان سعودی قرار دارد.
سمندرهای سالاماندرا سرده‌ای از سمندرها با ۶ گونه هستند. سمندرهای سالاماندرا در مرکز و جنوب اروپا، شمال آفریقا و غرب آسیا زندگی می‌کنند.
سوسکچه‌های دماغ‌دراز خانواده‌ای از سوسکچه‌ها هستند که چوب‌خوار می‌باشند.
اس اس تی ای آر که مخفف کلمات است یک نوع رآکتور هسته‌ای است که نخستین بار در ایالات متحده آمریکا و در آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور طراحی گردید. این رآکتور یک رآکتور تولیدکننده است که با سوخت اورانیوم-۲۳۵ حاوی اورانیوم-۲۳۸ سوخت گیری می‌شود.
مسلسل سبک آر‌پی‌دی دگتریف RPD نوعی مسلسل سبک است که به مدت بیش از ۶ دهه در یگان‌های مختلف ارتش دنیا استفاده شده‌است.
نمونه‌هایی از این سلاح پس از جنگ ایران و عراق به شکل غنیمتی به دست ایران افتاد، که پس از تعمیر و نوسازی با نام ثعبان رونمایی شد.
در سال ۱۹۴۴ میلادی در اواخر جنگ جهانی دوم گروه از مهندسان روسی به سرپرستی «دگتریف. آ. ای» مسلسل سبکی طراحی و ساختند که مورد تأیید فرماندهان ارتش سرخ قرار گرفت با توجه به مشکلات کارخانه جات اسلحه سازی و کمبود مواد اولیه تعداد کمی از مسلسل دگتریف تولید و در اختیار نیروهای ارتش سرخ درگیر در جنگ جهانی دوم قرار گرفت سرانجام پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳ میلادی به تعداد زیادی مسلسل دگتریف ساخته و در اختیار نیروهای ارتش سرخ قرار گرفت.
شوروی مسلسل سبک دگتریف را با کمی تغییرات و با نام RPDM تولید و در اختیار نیروهای ارتش مصر، چین، آلمان، فنلاند، لهستان، اندونزی، کره شمالی، ویتنام، رومانی و مجارستان قرار داد. همچنین این سلاح در کشورهای چین، لهستان و کره شمالی توسط کارشناسان صنایع اسلحه سازی برای نیروهای نظامی تولید و مونتاژ شده است.
سیستم مسلح کردن اسلحه بر اساس فشار غیر مستقیم گازهای خروجی می‌باشد در این اسلحه رگلاتور گازی وجود دارد که می‌توان مقدار گازهای خروجی از لوله اسلحه را را تنظیم کرد و برای دقت در نشانه روی اسلحه دگتریف مجهز به دوپایه می‌باشد.
نوع فشنگهای مصرفی این اسلحه از نوع پوکه کوتاه با مرمی‌های مختلف می‌باشد، مرمی با هسته فولادی و رسام و نوع دیگری از مرمی است که علیه ادوات نظامی با زره سبک استفاده می‌گردد.تغذیه مسلسل دگتریف از دورن جعبه‌ای صورت می‌گیرد که در آن دو عدد نوار با تعداد ۵۰ فشنگ وجود دارد که می‌توان این دو نوار فشنگ رابهم می‌توان متصل کرد، قدرت مانور این مسلسل بسیار زیاد می‌باشد این سلاح با وزن سبک از دقت بالای در نشانه روی و حجم آتش زیادی در میادین جنگ برخوردار می‌باشد، از این سلاح می‌توان مانند سلاح ضد هوایی علیه هدفهای تا ارتفاع و فاصله ۵۰۰ متری استفاده کرد، در این اسلحه از سیستم نشانه روی مکانیکی و سیستم نشانه روی اپتیکی و الکترونی می‌توان استفاده کرد حمل سلاح توسط نیروی‌های پیاده با استفاده از تسمه صورت می‌گیرد.
جرم بحرانی می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جرم بحرانی در فناوری هسته‌ای کمترین مقدار مواد شکاف پذیر مورد نیاز برای رخ دادن یک واکنش زنجیره‌ای هسته‌ای پایدار است. جرم بحرانی یک ماده شکافت پذیر بستگی به خواص هسته‌ای آن ماده از جمله چگالی، شکل، غنای ماده و درجه حرارت دارد. این مفهوم در طراحی و ساخت تسلیحات هسته‌ای از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در جدول زیر جرم بحرانی چند ایزوتوپ پرتوزا عنوان شده است:
"'امریسیم" عنصری مصنوعی و بدون ایزوتوپ طبیعی پایدار است و مانند دیگر عناصر مصنوعی جرم اتمی استاندارد برای آن تعریف نمی‌شود. نخستین ایزوتوپ شناخته شده این عنصر ۲۴۱Am می‌باشد که در سال ۱۹۴۴ میلادی کشف گردید.
امریسیم-۲۴۱ یکی از ایزوتوپ‌های امریسیم است. مانند تمام ایزوتوپ‌های امریسیم، رادیواکتیو بوده و نیمه عمر آن ۴۳۲٫۲ سال است. ۲۴۱AM رایج‌ترین ایزوتوپ امریسیم و همچنین شایع‌ترین ایزوتوپ آن در زباله‌های هسته‌ای است. این ایزوتوپ معمولاً در آشکارساز دود نوع یونیزاسیون یافت می‌شود و یک سوخت احتمالی برای مولدهای گرما-الکتریکی ایزوتوپی(RTGs) با طول عمر بالا است. هسته‌های اصلی والد این ایزوتوپ، پلوتونیم-۲۴۱ طی واپاشی بتا، کوریوم-۲۴۱ طی گیراندازی الکترون و برکلیم-۲۴۵ طی واپاشی آلفا است. ۲۴۱Am شکاف پذیر است و جرم بحرانی کره خالص از آن، ۵۷٫۶ تا ۷۵٫۶ کیلوگرم و قطر کره ۱۹ تا ۲۱ سانتی‌متر است.
ایزوتوپ‌های امریسیم
هانس کخ حقوقدان آلمانی و عضو کلیسای اعتراف‌کنندگان پروتستان و همچنین از افراد حاضر در کودتای ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ بر علیه حزب نازی و آدولف هیتلر بود.
او در برتن اشتاین در پروس شرقی به دنیا آمد. و در دانشگاه کونیگزبرگ ( کالینینگراد فعلی ) در پروس شرقی تحصیل کرد در ۱۹۲۳ به عنوان کمیسر دوم بازار بورس در وزارت بازرگانی در برلین مشغول کار شد. در ۱۹۲۷ دفتر وکالت خودش را باز کرد.
در جریان جنگ جهانی دوم او با کلاوس فون اشتاوفنبرگ و اعضای ترتیب دهندهٔ کودتای ضد نازی ارتباط برقرار کرد چنانچه شورش ضد نازی موفق می شد او قرار بود رئیس دادگاه عالی رایش بالاترین دادگاه المان در ان زمان شود.
با این حال کودتا شکست خورد و کخ به یکی از دسیسه گران پناه داد ولی خبرچینی او را لو داد و کخ به همراه خانواده اش دستگیر شدند. اس اس او را بدون محاکمه به قتل رساند.
بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ که همچنین با عناوین یازدهمین دوره بازی‌های آسیایی و آسیاد XI شناخته می‌شود، از ۲۲ سپتامبر تا ۷ اکتبر ۱۹۹۰ در پکن، چین برگزار شد. این نخستین باری بود که بازی‌های آسیایی در کشور چین برگزار می‌شد.
این مسابقات با حضور ۶٬۱۲۲ ورزشکار از ۳۶ کشور آسیا در ۲۷ رشته ورزشی انجام شد.
این بازی‌ها باعث توسعه بیشتر چین در عرصه ورزش بود، چرا که بعد از آن، این کشور در سال ۱۹۹۳ برای میزبانی المپیک تابستانی ۲۰۰۰ تلاش کرد (که رقابت برای میزبانی را به سیدنی باخت) و در نهایت در سال ۲۰۰۱ میلادی برنده رقابت برای میزبانی المپیک تابستانی ۲۰۰۸ شد. در این بازی‌ها، چین حاکم بلامنازع بود و توانست ۶۰ درصد از مدال‌های طلا و ۳۴ درصد از کل مدال‌ها را به‌دست‌آورد.
این نخستین مشارکت تایوانی‌ها در بازی‌های آسیایی با عنوان چین تایپه بود.
در سال ۱۹۸۳، دو شهر آسیا علاقه خود را برای میزبانی بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ نشان دادند، یکی پکن، چین و دیگری هیروشیما، ژاپن. جلسه شورای المپیک آسیا در سال ۱۹۸۳ برگزار شد. در آن نشست نام این دو شهر به عنوان نامزدهای کسب میزبانی بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ مطرح شد. این جلسه سال بعد در سئول، برای ارزیابی میزان آمادگی این شهر برای میزبانی بازی‌های آسیایی آینده و همچنین میزبانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ تکرار شد. در این نشست، در طی یک رای‌گیری، پکن مجوز میزبانی بازی‌های ۱۹۹۰ را به دست آورد، این در حالی بود که هیروشیما با ارائه یک برنامه عالی و از نظر فنی در سطح بالا، به عنوان میزبان بازی‌های آسیایی ۱۹۹۴ انتخاب شد.
برای پیروزی در این رقابت، باید حداقل ۳۴ رای کسب می‌شد.
برای بزرگداشت یازدهمین دوره بازی‌های آسیایی سه مجموعه تمبر در سال‌های ۱۹۸۸، ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ طراحی و منتشر شد.
عروسک رسمی بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰، با عنوان پان‌پان، یک پاندا بود.
کشور عراق به دلیل وقوع جنگ خلیج فارس و کشته شدن فهد الأحمد الجابر الصباح، رئیس کویتی شورای المپیک آسیا در جریان این جنگ، از سوی شورای المپیک آسیا تحریم و از حضور در این بازی‌ها محروم شد. این عدم حضور تا سال ۲۰۰۶ ادامه داشت و عراق در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ دوحه پس چهار دوره غیبت در بازی‌ها حاضر شد.
پوست منجوقی مارمولکی بزرگ و سمی است که در مکزیک و جنوب گواتمالا زندگی می‌کند. با وجود این که نرها کمی بزرگتر هستند ولی در کل این گونه فاقد دودیسی جنسی است.
لیزیک که معمولاً عمل جراحی لیزر چشم یا تصحیح بینایی با لیزر گفته می‌شود نوعی از جراحی انکساری است که برای اصلاح نزدیک‌بینی، دوربینی و آستیگماتیسم استفاده می‌شود. جراحی لیزیک توسط چشم‌پزشک انجام می‌شود؛ او با استفاده از لیزر یا میکروکراتوم قرنیه چشم را تغییر شکل می‌دهد تا حدت بینایی را بهبود بخشد. برای بیشتر مردم، جایگزین بلندمدتی برای عینک و لنزهای تماسی به‌شمار می‌آید.
لیزیک شباهت زیادی به سایر جراحی‌های اصلاحی مانند پی‌آرکی و لازک دارد. لیزیک عملکرد بهتری را در سایر روش های جراحی انکساری مانند آر‌کی نشان داده‌است. برای بیمارانی با نزدیک‌بینی متوسط به بالا یا قرنیه نازک که نمی‌توانند با لیزیک و پی‌آرکی درمان شوند، روش کاشت لنز جایگزین است. در سال ۲۰۱۸ حدود ۸ میلیون آمریکایی عمل لیزیک داشته‌اند. در سال ۲۰۱۶ حدود ۴۰ میلیون عمل از سال ۱۹۹۱ به روش‌های مختلف انجام‌شده است. با این حال به نظر می‌رسد که این روش در آمریکا ۵۰ درصد افت‌کرده است. بر اساس آمارها از ۱.۵ میلیون در سال ۲۰۰۷ به ۶۰۴۰۰۰ در سال ۲۰۱۵ کاهش یافته‌است. مطالعاتی در جورنیال کورنیا تعداد دفعات جستجوی کلمه 'لیزیک' در گوگل از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ را نشان می‌دهد. در این بازه زمانی در آمریکا ۴۰ درصد کاهش یافته‌است. کشورهایی مانند بریتانیا و هند به ترتیب ۲۲ درصد و ۲۴ درصد کاهش را نشان می‌دهد. با این حال کانادا ۸ درصد افزایش داشته است. در سال ۲۰۱۵ دوباره ۵۰ درصد در آمریکا کاهش یافته‌است. این کاهش علاقه‌مندی به لیزیک را می‌تواند به چند دلیل باشد: عوارض جراحی، رکود اقتصادی در سال ۲۰۰۸ و پوشش نامطلوب رسانه‌ای.
غلامعلی پیمان، دانشمند ایرانی مقیم آمریکا و از اعضای «تالار مشاهیر چشم‌پزشکی جهان»، مخترع این روش جراحی است. وزیر بهداشت دولت‌های یازدهم و مدتی دولت دوازدهم، قاضی‌زاده هاشمی، رکورددار عمل جراحی لیزیک در ایران است. این شیوه اکنون گسترش زیادی یافته‌است و در سال ۲۰۱۱ بیش از ۱۱ میلیون جراحی لیزیک در آمریکا انجام شده‌است.
این نوع عمل جراحی تأثیرگذار بوده ولی درد کمی به همراه دارد و معمولاً یک یا سه روز پس از عمل بهبود می‌یابد و نیازی به بانداژ و بخیه ندارد.
ناهنجاری‌های شدید مشکلات بینایی هستند که برای تشخیص نیاز به آزمایش ویژه دارند و با عینک‌های عادی اصلاح نمی‌شوند. این ناهنجاری‌ها شامل پخش شدن نور، تاری دید، دیدن هاله و غیره می‌شود. برخی از بیماران بعد از عمل این علائم را توصیف می‌کنند و آنها را با تکنیک لیزیک از جمله تشکیل فلپ و فرسایش بافت در ارتباط می گذارند.
یک ارتباطی بین اندازه مردمک و این ناهنجاری‌ها وجود دارد. این ناهنجاری‌ها ممکن است نتیجه بی نظمی در بافت قرنیه بین قسمت سالم قرنیه و قسمت تغییر شکل‌یافته باشد. دید بعد از لیزیک در روز مطلوب است، زیرا اندازه مردمک از فلپ لیزیک کوچکتر است. بعضی‌ها می‌گویند که این ناهنجاری‌ها ممکن است از قبل وجود داشته باشند.
۹۵ درصد از بیماران علائم خشکی چشم را بعد از لیزیک گزارش می‌کنند. اگرچه این بیماری معمولاً موقتی است اما می تواند به سندرم خشکی چشم مزمن و شدید مبتلا شود. کیفیت زندگی فرد می تواند به شدت تحت تأثیر سندرم خشکی چشم باشد. سندرم شوگرن می‌توانند مانع عمل لیزیک شود. درمان خشکی چشم با استفاده از اشک‌های مصنوعی و اشک‌های تجویزی و پلاگین مجرای اشک انجام می‌شود. پلاگین مجرای اشک با قرار دادن پلاگین کلاژنی یا سیلیکونی در مجرای اشک، که به طور عادی مایعات را از چشم تخلیه می‌کند، انجام می‌شود. برخی از بیماران از وجود علائم خشکی چشم شکایت می‌کنند علیرغم اینکه چنین درمان‌ها و علائم ممکن است دائمی باشد.
بعضی از بیماران هاله‌ها و پخش شدن نور را در اطراف روشنایی چراغ‌ها در شب مشاهده می‌کنند. در شب مردمک ممکن است گشادشود و بزرگ تر از فلپ شود و نور به صورت شکسته درآید اما وقتی چون مردمک در طول روز کوچک تر می‌شود این علائم وجود ندارد. مردمک را می‌توان قبل از عمل بررسی کرد و خطرات این علایم را ارزیابی کرد. این علایم میتواند قبل از عمل، حین عمل، بعد از عمل، بلافاصله بعد از عمل و مدتی بعد از عمل آشکار شود: بر اساس سرویس سلامت همگانی تنها در کم تر از ۵ درصد موارد این علایم ظاهر می‌شود.
نسل جدید جراحی لیزیک است که برداشتن لایه سطحی قرنیه بجای میکروکراتوم و به شیوه مکانیکی از فمتوسکند لیزر استفاده میشود. در این روش عوارض کمتری نسبت به لیزیک کلاسیک وجود دارد.
http://eyewiki.aao.org/Femtosecond_lasers_and_laser_assisted_in_situ_keratomileusis_(LASIK)
برپایهٔ پیوست ۱۳ معاهده هواپیمایی کشوری بین‌المللی هر حادثه‌ای که در هنگام استفاده از هواگرد در بین بازه زمانی سوار شدن سرنشینان در مبدأ تا پیاده شدنشان در مقصد بیفتد حادثه هوایی نام دارد. اگر هواگرد خراب شود یا آسیب جدی ببیند، بیمه آن خط می‌خورد و به عنوان اتلاف بدنه هواپیما گفته می‌شود. پیوست ۱۳ همچنین یک حادثه هوایی را رخدادی تعریف می‌کند که اگرچه سانحه نیست اما به عملیات هواگرد مربوط است و می‌تواند عملیات را دچار اختلال کند.
نخستین سانحهٔ هوایی جهان در ۱۷ سپتامبر ۱۹۰۸ در آمریکا روی داد. بدترین سانحه هوایی تاریخ هم،حادثه ۱۱سپتامبر با ۲۹۹۶ کشته در آمریکا روی داد.
بازی‌های آسیایی ۱۹۹۴ ، که با عناوین آسیاد XII و دوازدهمین دوره بازی‌های آسیایی هم شناخته می‌شود، از ۲ تا ۱۶ اکتبر ۱۹۹۴ در شهر هیروشیما، ژاپن برگزار شد. شعار اصلی این دوره از بازی‌های آسیایی گسترش صلح و یگانگی بین ملل آسیایی بود و این شعار توسط کشور میزبان انتخاب و مورد تأکید قرار گرفت، زیرا این مسابقات در محل وقوع نخستین بمباران اتمی جهان در ۴۹ سال پیش برگزار می‌شد. در این دوره عراق به علت درگیری در جنگ خلیج فارس از حضور در رقابت‌ها منع شد. در این دوره، کشورهای قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان که کشورهای تازه استقلال یافتهٔ از اتحاد جماهیر شوروی بودند، نخستین حضور خود را تجربه کردند.
این مسابقات با حضور ۶٬۸۲۸ ورزشکار از ۴۲ کشور آسیا در ۳۴ رشته ورزشی انجام شده‌است.
آزمایش دوپینگ ۱۱ ورزشکار چینی در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۴ به دلیل مصرف ماده ممنوعه استروئید آنابولیک، مثبت اعلام شد. کمتر از یک ماه پیش از بازی‌های آسیایی، مسابقات جهانی ورزش‌های آبی در رم برگزار شده بود که در آن‌جا شناگران زن چین توانسته بودند ۱۲ عنوان قهرمانی از ۱۶ ماده برگزار شده را به‌دست بیاورند، اما در بازی‌های آسیایی دوازدهم آزمایش دوپینگ ۲ شناگر چینی از ۹ قهرمان این کشور در مسابقات جهانی رم، مثبت اعلام شد.
نماد بازی‌ها تصویری مفهومی از کبوتر، که نمادی از صلح است شبیه حرف "H" است همان‌طور که در نام شهر میزبان هیروشیما وجود دارد و نشان دهنده میل هیروشیما برای صلح است. در این نماد کلمهٔ OCA، به عنوان نشان بازی‌های آسیایی به صورت یک ورزشکار در حال حرکت به نمایش درآمده است.
عروسک رسمی آسیاد XII یک جفت کبوتر سفید بود. پوپو و کوکو که به ترتیب کبوتر نر و ماده بودند، نشانگر صلح و یگانگی بودند - شعار اصلی این دوره از بازی‌های آسیایی. این عروسک‌ها توسط هنرمند مشهور مانگا و طراح شخصیت ژاپنی به نام ساموسو ماتسوشیتا طراحی شده‌اند.
کمیته‌های ملی المپیک حاضر در این دوره به ترتیب حروف الفبا و کد رسمی آن‌ها در IOC در سال ۱۹۹۴ میلادی مشخص شده‌است.
بتن مسلح با الیاف فولادی به منظور بهبود بخشیدن به خواص بتن، کاربرد وسیعی را در سازه‌های بتنی و بتن مسلح پیدا کرده‌است. دلیل این کاربرد گسترده مزایای بیشمار فنی و اقتصادی در استفاده از الیاف فولادی در جسم بتن می‌باشد. با توجه به این مزایای مهم در خواص بتن، تولید و کاربرد الیاف فولادی در کشورهای صنعتی جهان از طیف وسیعی برخوردار شده‌است، به‌طوری‌که در حال حاضر انواع الیاف فولادی با مشخصات فنی و کاربری‌های گوناگون به‌طور صنعتی تولید انبوه می‌گردد. بتن مسلح با الیاف فولادی شامل یک کالبد بتنی مرکب از سیمان، مصالح سنگی، آب و همچنین درصدی از الیاف فولادی کوتاه می‌باشد که به‌طور درهم و کاملاً اتفاقی و در جهات مختلف در مخلوط پراکنده شده که وجود الیاف فولادی مشخصات بتن را نسبت به حالت خالص بهبود می‌بخشد.کیوانی، عبداله، «و کاربرد آن در سازه‌های بتنی»، کارگاههای تخصصی بتن: بتن‌های ویژه، مهرماه 1384
به‌طور کلی وجود الیاف فولادی در جسم بتن باعث افزایش مقاومت بتن می‌شود.
خاصیت مهم آن مقاومت خمشی زیاد و مقاومت در مقابل ترک خوردگی است که این خاصیت راه حل مناسبی برای کاهش خاصیت تردی و شکنندگی بتن خالص است.کیوانی، عبداله، «بتن الیافی و کاربرد آن در سازه‌های بتنی»، کارگاههای تخصصی بتن: بتن‌های ویژه، مهرماه 1384
الیاف فولادی علاوه بر اینکه مقاومت برشی بتن را افزایش می‌دهد، تیرهای بتن آرمه را در مقابل گسیختگی ناگهانی در ناحیه کششی تقویت می‌کند. این مزیت عمده الیاف فولادی در افزایش مقاومت برشی بتن است که باعث می‌شود از کاربرد خاموت به عنوان آرماتور برشی صرفنظر گردد. در نتیجه در اجرای این‌گونه تیرها بعلت افزایش مقاومت برشی، تیرهای بتن مسلح را طراحی کنیم. .
در رابطه با مقاومت پیچشی آن تحقیقات خاصی صورت نگرفته‌است. در یک مورد خاص بررسی‌هایی که توسط شرکت Bekaert در بلژیک انجام یافته، مقاومت پیچشی آن را ۱٫۵ تا ۲ برابر بتن خالص ذکر کرده‌است. .
در آزمایش‌های خمشی، کششی و ... به‌طور استاتیکی ملاحظه می‌شود که الیاف نه تنها بر روی مقاومت بتن خالص تأثیر بسیار مثبتی دارد بلکه به عنوان یک عامل بازدارنده ترک نیز عمل می‌کند. بدین معنی که با شروع ترک خوردگی، الیاف نقش خود را در دوختن ترک و محدود کردن اندازه ترک بازی کرده و از ادامه ترک خوردگی حتی با ادامه بارگذاری جلوگیری به عمل می‌آورد. این درحالیست که در تیرهای بتن خالص با حداکثر ۱٫۰ میلی‌متر تغییر شکل در وسط دهنه، نه تنها تیر دو تکه نمی‌شود، بلکه ترک از نصف ارتفاع تیر به بالا حرکت نکرده و با باز شدن ترک، الیاف این فاصله را به طرفین محل گسیختگی ارتباط داده و از فروریختن تیر جلوگیری می‌کند. مقاومت الیاف در قبال ترک در نمونه‌های کششی نیز شایان توجه است. بدین معنی که در کشش نیز بعد از ترک نخستین در کل مقطع که مربوط به بتن است، الیافها، دو طرف محل ترک را یکدیگر ارتباط داده و از گسترش و زیادشدن عرض ترک ممانعت به عمل می‌آورند. کیفیت ترک خوردگی در آزمایش شکافتگی نمونه استوانه‌ای آن نیز جالب است. بعد از بار نهایی، نمونه بتن خالص از وسط و در امتداد قطر کاملاً گسیخته و دو تکه می‌شود در حالی که در نمونه بتن الیافی بدون آنکه نمونه از همدیگر جدا شود، آنقدر تغییر شکل می‌دهد که سطح مقطع دایره‌ای نمونه به سطح مقطع بیضوی تبدیل می‌شود.
در مورد خزش، نتایج حاصل از یکسری از آزمایش‌های مشخص کرده‌است که الیاف فولادی نوع سیمی تأثیر چندانی در میزان خزش ملات با سیمان پرتلند وجود ندارد.
اثر خورندگی و پوسیدگی آب شور روی ملات سیمانی (سیمان پرتلند) مسلح به ۲ درصد حجمی الیاف فولادی ناچیز بوده‌است، به‌طوری‌که بعد از ۹۰ روز قرار گرفتن در داخل و خارج آب نمک اشباع شده، هیچ تغییری در مقاومت خمشی بتن الیافی مشاهده نگردید. آزمایش‌های درازمدت در مورد دوام و پایداری بتن الیافی در آزمایشگاه‌های Battele، کلمباس ایالت لوهایو آمریکا، خورندگی خیلی کمی را در الیاف نشان می‌دهد، به‌طوری‌که بعد از ۷ سال تماس بتن الیافی با نمک‌های ضد یخ هیچ اثر منفی در مقاومت خمشی وجود نداشته‌است. اما درصد زیاد کلراید محلول، باعث خوردگی الیاف در داخل یا نزدیک سطوح تماس شده بود. نتایج حاصل از یکسری از تحقیقات نشان می‌دهد، که قرار گرفتن ملات الیا فدار درمعرض فرسایش جوی و در یک محیط صنعتی به مدت ۱۰ سال در مقاومت ملات هیچ اثر منفی نداشته‌است. با توجه به این نتایج چنین استنباط می‌شود که خوردگی و پوسیدگی الیاف فقط به آن قسمت از الیاف محدود می‌شود که در سطوح خارجی قرار دارند و الیاف بتن هیچ نوع پوسیدگی را نشان نمی‌دهد. در تحقیقات دیگری که بر روی بتن الیافی در مورد تأثیر پوسیدگی الیاف انجام یافته‌است، نشان می‌دهد که بعد از ۵ سال تماس بتن الیافی با نمک‌های ضد یخ، تغییر ناچیزی در مقاومت خمشی بتن الیافی نسبت به مقاومت قبل از تماس با نمک‌های ضد یخ (مقاومت ۲۸ روزه) وجود داشته‌است. بررسی سطوح گسیختگی تیرهای بتن الیافی بلافاصله بعد از تعیین مقاومت خمشی نشان داده است که خوردگی الیاف فولادی فقط به ۴ میلی‌متر عمق بتن در سطح خارجی (ناحیه پوشش) محدود می‌شود و در بخش داخلی مقطع نیز هیچگونه خوردگی و زنگ زدگی در رشته‌های الیاف قابل مشاهده نیست. .
آزمایش‌ها نشان می‌دهد که قابلیت هدایت حرارتی ملات با الیاف فولادی با ۴۰ تا ۱۲۰ کیلوگرم در متر مکعب در فشار اتمسفر، با افزایش مقدار الیاف، افزایش کمی را نشان می‌دهد. الیاف فولادی در بتن، علاوه بر افزایش قابلیت هدایت گرمایی، بهبود قابل توجهی را در مقاومت بتن در تغییرات ناگهانی و زیاد درجه حرارت به وجود می‌آورد.
نتایج بررسی مقاومت سایشی بتن الیافی توسط انجمن فولاد ایالت متحده نشان می‌دهد که عمق سائیده شده بتن الیافی با شن نخودی و الیاف در مقایسه با عمق سائیده شده دال‌های ساخته شده از بتن خالص با شن درشت دانه ۲۷۰ درصد کمتر است. آزمایش‌هایی که اخیراً توسط گروهی از مهندسین انجام یافته پیشنهاد می‌کند که مقاومت سایشی بتن الیافی در معرض سایش رسوبات آب در سازه‌های هیدرولیکی تفاوت چندانی با بتن خالص ندارد. این آزمایش‌ها همچنین نشان می‌دهد که وقتی فرسایش در نتیجه سایش تدریجی بتن به علت حرکت غلطکی ذرات و مواد ریزدانه با سرعت کم از روی سطح بتن است، میزان فرسایش به کیفیت مصالح سنگی و سختی سطح بتن بستگی خواهد داشت و در این حالت الیاف تأثیر چندانی ندارند. در واقع اگر کاربرد الیاف با یک نسبت آب به سیمان زیادتر و با حجم زیاد خمیر سیمان همراه باشد، افزایش کمی در مقدار فرسایش می‌تواند به وجود آید. اما وقتی فرسایش در نتیجه خلاء زایی یا سایش ناشی از سرعت زیاد جریان آب و ضربه اجسام و مواد شناور بزرگ جریان آب باشد، بتن الیافی مقاومت فرسایشی قابل توجهی را نشان می‌دهد.
در یکسری از نمونه‌های دالی شکل آزمایشگاهی مقاومت اصطکاکی استاتیکی، لغزشی و غلطکی بتن الیافی و بتن خالص تحت شرایط یکسانی به‌طور مقایسه‌ای تحت آزمایش لغزشی قرار گرفته که حداکثر قطر مصالح سنگی بتن الیافی در این آزمایش‌ها ۹٫۵ میلی‌متر بوده‌است. نتایج حاصل از این آزمایش‌ها نشان می‌دهد که برای سطوح بتن خشک، ضریب اصطکاک استاتیکی (سکون) قبل از سایش یا تخریب سطح، مستقل از وجود الیاف بوده، اما مقاومت لغزشی و غلطکی سطوح الیاف دار نسبت به سطوح بتن خالص در شرایط خشک، مرطوب و یخبندان با فرسایشی یکسان ۱۵ درصد بیشتر بوده‌است.
مهمترین اثر مثبتی که با افزودن الیاف فولادی در بتن به وجود می‌آید، انعطاف‌پذیری جسم بتن و قابلیت بیشتر در جذب انرژی است. این خاصیت که به عنوان طاقت بتن الیافی تعریفمی شود، بارزترین مشخصه و وجه تمایز بتن الیافی با بتن خالص است.
الیاف فولادی دارای شکل و قطرهای متفاوتی بوده و نحوه ساختمان‌ها نیز متفاوت می‌باشد. الیاف فولادی که در حال حاضر در بازارهای جهانی موجود می‌باشند، عمدتاً بر اساس چهار روش زیر تولید می‌شود:
مواردیکه می‌توان بتن الیافی را به تنهایی بکار گرفته، عبارتند از:
بتن پرتابی یا بتن پاشی با الیاف فولادی، روشی است که در این روش، خمیر بتن و الیاف فولادی توسط پمپ با سرعت و فشار زیاد به سطوح مورد نظر پاشیده می‌شود. روش کاربرد معمولاً بدین نحو است که خمیر بتن از یک مجرا و الیاف فولادی با درصد مشخصی از مجرای دیگر، با سرعت زیادی خارج وبطور هم‌زمان و لایه به لایه بر روی سطح مورد نظر پاشیده شده و در نتیجه در سطح کار پوشیده از بتن مسلح و الیاف فولادی می‌شود. البته گاهی خمیر بتن همراه با الیاف فولادی نیز می‌تواند از یک مجرا پوشیده شود. با استفاده از الیاف فولادی در روش بتن پرتابی می‌توان از آرماتورگذاری شبکه‌ای در محل‌های مشکل (نظیر شیب‌های تند، دیواره‌های سنگریزه‌ای، دیواره‌های تونل‌ها و ...) خودداری کرد چراکه آرماتورگذاری در چنین مناطقی نه تنها خطرناک است، بلکه بعلت ناهمواربودن سطوح این‌گونه محل‌ها و سختی کار، آرماتوربندی کار پرهزینه و گرانی می‌باشد. به‌طور کلی «روش بتن پرتابی با الیاف فولادی» را می‌توان در عملیات زیر بکار گرفت:
بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ که با عناوین سیزدهمین دوره بازی‌های آسیایی و آسیاد XIII هم شناخته می‌شود یک رویداد چندورزشی آسیایی می‌باشد که از ۶ تا ۲۰ دسامبر ۱۹۹۸ در شهر بانکوک، تایلند برگزار شده‌است. در این دوره ۶٬۵۵۴ ورزشکار از ۴۱ کشور آسیا در ۳۶ رشته ورزشی حضور داشتند. مسابقات رشته ورزشی فوتبال در تاریخ ۳۰ نوامبر ۱۹۹۸ و یک هفته زودتر از مراسم افتتاحیهٔ بازی‌ها آغاز شد.
بانکوک در ۲۶ سپتامبر سال ۱۹۹۰ با برتری بر شهرهای تایپه، چین تایپه و جاکارتا، اندونزی در رقابت برای کسب میزبانی بازی‌ها، مجوز میزبانی بازی‌های سال ۱۹۹۸ را به‌دست‌آورد. بدین ترتیب بانکوک به نخستین شهری تبدیل شد که چهار بار میزبان بازی‌های آسیایی شده‌است، پیش از این بازی‌های آسیایی در سال‌های ۱۹۶۶، ۱۹۷۰ و ۱۹۷۸ در بانکوک به انجام رسیده بود. این رویداد توسط بومیپول آدولیاده، پادشاه تایلند در ورزشگاه راجامانگالا افتتاح شد.
در پایان، چین در جدول رده‌بندی مدال‌ها پیشتاز شد و پس از آن کره‌جنوبی، ژاپن و تایلند میزبان قرار گرفتند. تایلند با کسب ۲۴ مدال طلا رکورد جدیدی را برای خود به ثبت رساند. علاوه بر این کوجی ایتو ورزشکار ژاپنی در رشتهٔ دو و میدانی به عنوان با ارزش‌ترین ورزشکار (MVP) بازی‌ها اعلام شد. در مجموع این دوره از بازی‌ها با توجه به افزایش سطح کمی و کیفی رقابت بین کشورهای آسیایی، موفقیت‌آمیز به نظر می‌رسید. همچنین برگزاری این نسخه از مسابقات آسیاد یک موفقیت بزرگ برای تایلند در امر توسعه ورزش در عصر مدرن محسوب می‌شد.
سه شهر تایپه (چین تایپه)، جاکارتا (اندونزی) و بانکوک (تایلند) در سال ۱۹۸۹ پیشنهاد میزبانی خود را به‌طور رسمی به شورای المپیک آسیا ابلاغ کردند.
فرایند رأی‌گیری برای انتخاب میزبان در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۱۹۹۰ در هتل پالاس چین در پکن، چین و در جریان نهمین دوره مجمع عمومی شورای المپیک آسیا (OCA) برگزار شد. هر ۳۷ عضو این شورا در این فرایند آراء مخفی خود را به صندوق انداختند. سپس با شمارش آراء اعلام شد که بانکوک توانست حق میزبانی را به‌دست بیاورد. اگرچه جزئیات نتایج رأی‌ها منتشر نشد، اما مشخص شد که بانکوک با نتیجهٔ ۲۰-۱۰-۷ پیروز شده‌است.
پس از این انتخاب، بانکوک نخستین شهری شد که میزبانی چهار بارهٔ بازی‌های آسیایی را برعهده گرفته‌است. پیش از این، پایتخت تایلند میزبانی بازی‌های آسیایی ۱۹۶۶، ۱۹۷۰ و ۱۹۷۸ را بدون رقابت و فرایند رأی‌گیری برای انتخاب میزبان به‌دست آورده بود و این برای نخستین بار بود که با دیگر نامزدها بر سر کسب میزبانی رقابت می‌کرد.
شهر میزبان برای انتخاب شدن به عنوان میزبان باید ۱۹ رأی کسب می‌کرد.
براساس گزارش خبرگزاری یونایتدپرس اینترنشنال، فرایند آماده‌سازی برای برگزاری این بازی‌ها از جمله ساخت و نوسازی سه ورزشگاه اصلی و دهکدهٔ ورزشکاران، حدود ۶ میلیارد بات تایلندی (۱۶۷ میلیون دلار) هزینه در پی داشته‌است.
هوآ مارک
موآنگ تونگ تای
دانشگاه تاماسات (مرکز رانگسیت)
بانکوک و فرا ناخون سی آیوتتایا
چیانگ‌مای
چونبوری
ناکون نایوک
ناکون راتچاسیما
ناکون ساوان
پاتوم تانی
سارابوری
سیساکت
سونگکلا
سوپان بوری
سورات تانی
ترانگ
نشان رسمی سیزدهمین دورهٔ بازی‌های آسیایی، نمایندهٔ آسیا به صورت عام و تایلند، به صورت خاص است. این نماد براساس حرف انگلیسی A طراحی شده‌است که حرف اول کلمهٔ آسیا (Asia) و کلمهٔ ورزشکار (Athele) است. در این نشان از سازهٔ ماها استوپا یا بنای پاگودا که به‌طور خاص نشان دهندهٔ تایلند می‌باشند استفاده شده‌است.
سازهٔ ماها استوپا نشانهٔ دانش، هوش و شجاعت اجداد تایلندی‌ها است که نفرات دوم هیچ‌وقت به آن‌ها دست پیدا نمی‌کنند. بالای این نشان هم از لوگوی شورای المپیک آسیا (OCA) استفاده شده‌است.
عروسک رسمی سیزدهمین دورهٔ بازی‌های آسیایی فیلی به نام چای-یو (کلمهٔ تایلندی به معنی لذت، خوشحالی، موفقیت، وحدت و خوشبختی) است. این کلمه توسط گروهی از مردم فریاد زده می‌شود تا وحدت و همبستگی خود را با فریاد آن نشان دهند. در تایلند، فیل حیوانی متمایز و دارای اهمیت است که نسل‌های زیادی از آن در کنار مردم این کشور زندگی کرده‌اند. این حیوان در جهان هم به دلیل قوت و صلابت‌اش همواره مورد تحسین و ستایش مردمان قرار گرفته‌است.
مراسم افتتاحیه بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ رأس ساعت ۱۷:۰۰ روز ششم دسامبر به وقت محلی آغاز شد. مهمانانی مانند بومیپول آدولیاده، پادشاه تایلند؛ خوان آنتونیو سامارانش، رئیس کمیته بین‌المللی المپیک؛ و شیخ أحمد فهد الأحمد الصباح، رئیس OCA؛ به عنوان مهمان در این مراسم حاضر بودند. کشورهای شرکت کننده، به ترتیب نام کشورشان که براساس حروف الفبای تایلندی بود، به ورزشگاه وارد شدند.
غیررسمی
نبرد تیگراناکرت نبردی بود که در اواخر ۶۹ (پیش از میلاد) و اوایل ۶۸ پیش از میلاد بین تیگران بزرگ پادشاه ارمنستان از دودمان آرتاشسی و لوکولوس کنسول روم در نزدیکی شهر تیگراناکرت به وقوع پیوست.The Roman History from the Foundation of Rome to the Battle of Actium,By Charles Rollin
تیگران دوم در مناقشه بزرگ بین جمهوری روم و مهرداد ششم، که به‌طور مستقیم ربطی هم به او نداشت تا به آن زمان بی‌طرف مانده بود. وقتی مهرداد به ارمنستان پناهنده شد تیگران مشغول تصرف فلسطین بود. لوکولوس که دلش می‌خواست به هر قیمتی شده بر مهرداد دست بیابد تا وی را به عنوان یکی از مظاهر پیروزی خود عرضه کند؛ سفیر خود به نام «آپیوس کلودیوس» را به نزد تیگران فرستاد و از او خواست تا مهرداد را به وی تسلیم کند. تیگران سفیران رومی را در شهر ثروتمند انطاکیه پایتخت امپراتوری سابق سلوکیان به حضور پذیرفت، تیگران حاضر نشد اصول و مقررات مهمان نوازی را زیر پا بگذارد و به سفیران رومی پاسخ داد که برایش مقدور نیست مهرداد را به آنان تسلیم کند. در عین حال علاقه‌مند است با دولت رم در صلح بسر ببرد و منافع رم با منافع ارمنستان بزرگ هیچگونه تعارضی ندارد، زیرا او هیچگونه نظر طمعی نه به آسیای کوچک دارد و نه به کشور پنتوس. دیگر از آن لحظه به بعد، جنگ بین ارمنستان و روم گریزناپذیر می‌نمود و شاید هم یکی از مقدرات تاریخ بود.The Last Age of the Roman Republic, 146–43 BC, 2nd edition
جنگ با ارمنستان که سنای روم به انگیزه آداب و سنن و نظرات آینده‌نگری خود در برافروختن آن تردید نشان می‌داد لوکولوس بشخصه در محل تصمیم به شروع آن گرفت، و با این عمل خود یکی از قوانین اساسی رم که تنها به سنای روم اختیار اخذ تصمیم در امور مهم سیاست خارجی و مسایل جنگی و سوق‌الجیشی را داده بود نقص کرد.The history of Rome,by Mommsen Theodor
لوکولوس همینکه جواب تیگران را دریافت کرد از پیش خود شروع به تدارک مقدمات حمله به ارمنستان کرد، تدارکی که به همه فعالیت در تسریع آن در تمام زمستان ۶۹ بطول انجامید. لوکولوس در آسیای صغیر به همراه خود پنج لژیونر داشت که قاعده هر لژیون از ۶۰۰۰ نفر ترکیب می‌شود، لیکن تعداد نفرات آن بر اثر جنگ پونتوس تقلیل یافته بود، به اضافه سواره نظامی در حدود ۳۰۰۰ نفر (که بیشترشان از سواران تراکیه و گالاسی بودند) با چند دسته کمکی. یک لژیون را در پونتوس برای خاتمه دادن به کار تأمین نظم و آرامش باقی گذاشت و با بقیه، در بهار سال ۶۹ پیش از میلاد به طرف شهر «ملیتن» (ملاطیه) حرکت کرد.The Greatness and Decline of Rome,by Guglielmo Ferrero (Author), Alfred Eckhard Zimmern (Author), Henry John Chaytor (Author)
رود فرات مرز ارمنستان بود، در پشت فرات رشته‌کوه توروس سد دشوارگذاری بود. لوکولوس از فرات عبور کرد و از کوه‌های توروس پیش از اینکه ارمنی‌ها در گردنه‌های آن موضع بگیرند گذشت، به منطقه «ارغانه» و سپس به دشت دجله (منطقه فعلی دیاربکر) رسید و شهر تیگراناکرت پایتخت تیگران را محاصره کرد. لوکولوس با حرکتی سریع در حدود روزانه بیست و پنج کیلومتر پیشروی کرد، و این سرعتی بود که با توجه به گسترش نقل و انتقالات در آن دوران ادامه غافلگیری را تضمین می‌کرد. تیگران ابتدا نیرویی به تعداد ۳۰۰۰ سوار به فرماندهی یکی از سرداران خود به نام «میتروبارزان» [mithrobarzane] برای مقابله با سپاهیان رومی فرستاد، لیکن لوکولوس که با پیشقراولانش پیشروی می‌کرد توانست از ضربه حریف جلوگیری کند و سواران میتروبارزان مغلوب سواران رومی به فرماندهی «سکستیلیوس» [Legatus Sextilius] شدند.به نقل ازپلوتارکRemarks on the Book of Daniel and on the Revelations,by whereby it appears
با شنیدن این خبر تیگران پایتخت خود تیگراناکرت را رها کرد و دفاع از آن را به سردارش «مانسه ئوس» [Mancaeus] سپرد تا خود از طریق دره فعلی «شوه-سو» [chuh-su] در ارمنستان به موش برود و در آنجا نیروهای کشورش را برای نجات پایتخت تجهیز کند. نیروهای عرب زبان را به کمک طلبید و آنان به فرماندهی نایب السلطنه ارمنستان در سوریه موسوم به «ماگاداتس» [magadates] به سمت ارمنستان براه افتادند. لیکن لوکولوس به وسیله معاون خود سکستیلیوس راه بر آن نیروی عربی که از سوریه می‌آمدند گرفت، و آنان در حوالی امیدا بی‌آنکه بتوانند به عمده قوای ارمنی تیگران ملحق شوند تار و مار شدند.
تیگران خزائنش را در پایتختش بجا گذاشته بود. لوکولوس شهر را محاصره کرد و محلات بیرون از محوطه اصلی شهر را به تصرف درآورد. کاخ سلطنتی در آن حومه ولی از ساکنان آن و از خزائن خالی شده بود. لوکولوس نتوانست قسمت اصلی پایتخت و قلعه آن را تسخیر کند زیرا با دیوارهای بلندی حمایت می‌شدند و مدافعان نیز شجاعانه مقاومت می‌کردند. لوکولوس فکر کرد که بهترین وسیله برای مغلوب کردن تیگران آن نیست که در فلات مرتفع ارمنستان برود بلکه در این است که به محاصره پایتخت ادامه بدهد. با این کار تیگران بی شک به مقابله اش می‌آمد تا مجبورش کند که از محاصره پایتخت دست بردارد، به این امید که شهر زیبایی را که خود بنا نهاده بود و آن همه به آن دلبستگی داشت نجات بدهد. این استدلال غلط از آب درآمد، تیگران که در دشت موش مستقر شده بود در آنجا نیروهای خودش را تجهیز می‌کرد و به سازمان دادن به لشکری مشغول بود که تصمیم داشت با آن رومیان را شکست بدهد و پایتخت را آزاد سازد. در عین حال تلاش هم کرد تا خزائنش را که در تیگراناکرت بجا گذاشته بود به جای امنی منتقل کند. این بود که ۶۰۰۰ سوار مأمور حمله به محاصره کنندگان پایتخت کرد. در گیرودار این برخورد قسمتی از سواره نظام ارمنی موفق شدند خود را به شهر برسانند، مردم و قسمتی از خزائن تیگران را به موش بازآوردند، ولی قسمت بزرگ سواران یا نابود شدند یا به اسارت رومیان درآمدند.The Armenians in History and the Armenian,by Kevork Aslan
محاصره پایتخت ادامه پیدا کرد، پادگان ارمنی شهر با سرسختی از خود دفاع کرد. مدافعان سلاح تازه‌ای برای مقابله با ماشینهای محاصره و خراب کردن آن‌ها بکار گرفتند و آن نفت سوزان بود، و رومیان که با این ماده بهیچوجه آشنایی نداشتند برای مقابله با آن با مشکلات زیادی مواجه بودند.
تیگران لشکریان خود را در شهر موش گردآوری کرد. از موش به طرف تیگراناکرت به‌راه افتاد، از کوه‌های توروس گذشت و دویست کیلومتر فاصله بین آن دو شهر را در ده روز طی کرد. به نقل از تعدادی از نویسندگان تاریخ تعداد لشکریان تیگران را به ۴۰۰۰۰ نفر برآورد کرده‌است، و لشکریان رومی ۲۰۰۰۰ نفر بودند. وقتی سپاهیان ارمنی از سوی کوه‌های توروس درآمد چند تن از سرداران رومی به لوکولوس توصیه کردند که دست از محاصره تیگراناکرت بردارد و به مقابله با دشمن بشتابد. لوکولوس این پیشنهاد را رد کرد و ۶۰۰۰ نفر از سپاهیانش را به دیدبانی برای محاصره شهر باقی گذاشت. خود با بقیه سپاه (۱۰۰۰۰ نفر از لژیونهای پیاده و ۴۰۰۰ نفر سوار) روی به سوی لشکر ارمنیان آورد.The Cambridge Ancient History,By J. A. Crook, Andrew Lintott
ارتش ارمنیان در آن سوی ساحل «باتمان سو» (رودخانه‌ای در ترکیه امروزی) اردو زده بود. مهرداد یکی از بهترین سرداران خود به نام «تاکسیلس» [taxiles] را برای تیگران فرستاده بود. تاکسیلس که به قدرت سازماندهی و انضباط رومیان در یک جنگ مرتب و حساب شده وارد بود به تیگران توصیه کرد که او وارد جنگ نشود بلکه سواره نظام سبک خود را برای بستوه آوردن رومیان و قطع ارتباط آذوقه و مهمات رسانی آنان بکار بگیرد و گرسنه‌شان کند. این شیوه بعدها تاکتیک کلاسیک و مؤثر سپاهیان اشکانی شده‌است.
ولی تیگران بی اعتنا بود، وقتی متوجه کمی عده سربازان رومی نسبت به سپاهیان خودش شد به انگیزه خودبینی این حرف از دهانش درآمد:
چون زمین آن سوی رودخانه رو به روی اردوگاه تیگران خیلی شیب داشت لوکولوس با سپاهیانش در امتداد رودخانه پایین آمد تا درجایی قرار بگیرد که زمین آن مسطح تر باشد. تیگران وقتی این حرکت را دید فکر کرد که لوکولوس به سبب کمتر بودن عده نفراتش دارد عقب می‌نشیند، لذا روی به تاکسیلس کرد و به او گفت:
و در واقع همینکه لشکریان رومی در پایین‌تر به جای مناسبی رسیدند از رودخانه عبور کردند. لشکر ارمنیان روبروی رودخانه موضع گرفته بود. بر قلب سپاه، تیگران فرماندهی می‌کرد. جناح راست لشکر زیر فرمان پادشاه آتورپاتکان و جناح چپ زیر فرمان پادشاه آدیابن، که هر دو از دست نشاندگان تیگران بودند، قرار داشت؛ و بالاخره تیگران نیروی ضربتی خود یعنی همان سواره نظام زره پوش مشهور ارمنی را در انتهای جناح راست گذاشته بود. این کار اشتباه بسیار بزرگی بود، چون قراردادن این دسته کم‌تحرک در یکی از پهلوهای بیرونی به منزله مواجه نمودن آن با خطری بزرگ بود. لوکولوس آنان را از پهلو با سواره نظام مخصوص خود و از عقب با دو نیرو از لژیونهای پیاده اش مورد حمله قرار داد. آن سواره نظام زره پوش سنگین برای حمله خلق شده بود نه برای دفاع. به قصد اینکه باز بشود و فضایی برای تحرک پیدا کند به تنها سمتی که از دشمن آزاد بود یعنی به سمت چپ که سپاهیان تیگران بودند به تکان و حرکت درآمد و با همین حرکتش در سپاه تیگران ایجاد بی نظمی و بهم خوردگی کرد، همین نبردی بود که با شکستی فاجعه بار برای تیگران به پایان رسید.نتیجه این نبرد آن شد که در مدتی کوتاه پس از آن شهر تیگراناکرت سقوط کرد.خداوردیان، ک.س. ارمنستان از دوران ماقبل تاریخ تا سده هجدهم. تهران: آ. گرمانیک، ۱۳۶۰. جلد اول و دوم.
محتمل است که در آن هنگام هنوز تیگران می‌توانست با تسلیم مهرداد به سردار رومی و با چشم پوشی از همه متصرفاتش در جنوب رشته کوه توروس صلح را بدست بیاورد، ولی ترجیح داد به نبرد ادامه دهد. زمستان ۶۸–۶۹ را به تدارک وسایل لازم برای ادامه جنگ در همه زمینه‌ها گذرانید، و چون مهرداد در این راه بسیار به او کمک کرد در همه زمینه‌ها نتایج قابل ملاحظه‌ای بدست آورد. در زمینه سیاسی کوشید تا اشکانیان را با خود همراه سازد و اگر موفق به جلب فعال آنان نشد لااقل توانست از بی‌طرفی آنان اطمینان حاصل کند؛ و همین خود کامیابی بسیار بزرگ و مهمی بود چون ارمنستان مجبور نخواهد بود در دو جبهه بجنگد.
دسته‌های متعددی سرباز گرفتند و به آنان تعلیمات و سازمان دادند، بطوری‌که ارتش ارمنستان به استثنای عده‌ای از سربازان موظف قفقازی (تیراندازان ایبری) تبدیل به یک ارتش ملی شده بود. همچنین شروع به ساختن انواع و اقسام مصالح لازم برای جنگ (اسلحه و مهمات) کردند. مقادیر زیادی هم آذوقه و خواربار گرد آوردند و آن‌ها را در بعضی نقاط سوق‌الجیشی انبار کردند، تا در طول جنگ مجبور به حمل و نقل‌های مفصل که در سرزمینی کوهستانی مانند ارمنستان همواره به کندی و به زحمت صورت می‌گرفت، نشوند. بدین گونه ارمنیان موفق شدند لشکری به تعداد ۵۰۰۰۰ نفر جمع کنند که بر این عده باید ۲۰۰۰۰ نفر سوار نظام نیز افزود.The Mithridatic Wars,By Appian of Alexandria
اکهارت می‌نویسد:
لوکولوس زمستان را با ارتش خود در کوه توروس و در حوالی شهر تیگراناکرت گذرانید، نقشه او این بود که در سال ۶۸ کار ارمنستان را یکسره کند، بدین ترتیب که در بهار از کوه توروس بگذرد به دشت موش برود و در آنجا با تیگران بجنگد. از تیگراناکرت به دشت موش دو راه وجود داشت، راه اول از ساسون می‌رفت و راه دوم از شهرهای فعلی سیرت (سعرد) و استان بتلیس، لوکولوس تصمیم گرفت که راه اول را در پیش بگیرد به دو دلیل:یک:کوتاهتر بود دوم:کمتر از قسمت‌های بلند کوهستانی می‌گذشت، و بالاخره در منطقه ساسون راه به دو یا سه شاخه یا کوره راه دیگر تقسیم می‌شد و حال آنکه اگر راه دوم را انتخاب می‌کرد برای ارمنی‌ها بسیار آسان‌تر می‌شد که یگانه راه بتلیس را ببندند و آن را تبدیل به نوعی تنگه ترموپیل (اشاره به نبردی است که یونانیان در آنجا راه بر سپاهیان خشایارشا گرفتند و آنان را شکست دادند) بکنند.
در اواخر ماه فوریه سال ۶۸ پیش از میلاد لوکولوس با ارتش خود براه افتاد و پس از طی ۱۷۵ کیلومتر در ده روز راه‌پیمایی که سه روز آن در کوهستانهای بلند بود به حوالی موش رسید. در آغاز ماه اوت در دشت موش از نخستین اشتباهی که کرده بود درآمد. در منطقه دجله که تازه از آنجاها آمده بود گندم رسیده بود، و حال آنکه در اینجا به علت سرما و کوهستانی بودن منطقه که فصل درو را به تأخیر می‌انداخت؛ گندم هنوز سبز بود.
این مشکل تأمین خواربار با مشکل دیگری تشدید شده بود توضیح آنکه تیگران بنا به توصیه مهرداد تاکتیک تازه‌ای گرفته بود که ارتش ارمنستان به دو قسمت متمایز تقسیم می‌شد:سواره نظام به فرماندهی خود تیگران و پیاده‌نظام به فرماندهی مهرداد. هر دو قسمت جداگانه ولی در ارتباط با هم نبرد می‌کردند و لشکریان رومی را بستوه می‌آوردند. وقتی رومیان به یکی از آن دو قسمت حمله‌ور می‌شدند آن قسمت عقب می‌نشست ولی قسمت دیگر پیش می‌آمد. لوکولوس اردوگاه مهرداد را محاصره کرد ولی مهرداد از درگیر شدن با او اجتناب ورزید، در حالی که سواران تیگران به اذیت کردن سپاهیان رومی ادامه می‌دادند و آنان را ضعیف می‌کردند.
به هر حال می‌بایست به کار خاتمه داد و دشمن را به جنگ واداشت. بنابرین لوکولوس تصمیم گرفت که به سمت پایتخت سابق ارمنستان یعنی آراتاکساتا (آرتاشات) بتازد، چون تیگران اکنون مردم و گنجینه‌های خود را به آنجا منتقل کرده بود و اگر رومیان به آنجا حمله‌ور می‌شدند تیگران همان‌طور که در مورد تیگراناکرت عمل کرده بود برای نجات پایتخت با آنان درمی‌آویخت. لوکولوس دوباره در امتداد رود فرات بالا رفت و از شهر فعلی ملازگرد گذشت. لیکن در آن بین تیگران با سواران خود و با سپاهیان کمکی (ماردی و ایبرایی) راه او را در دیادین سد کرد. در آنجا نبرد فرات بود که سرنوشت جنگ را تعیین کرد.
به نقل از دیون کاسیوس:
در پایان ماه سپتامبر برف برزمین نشست لوکولوس اکنون با آرتاشات چند روز راه بیشتر فاصله نداشت ولی برای رسیدن به آن شهر هنوز می‌بایست از کوه‌های آرارات که گردنه‌های آن را سپاهیان ارمنی تصرف کرده بودند بگذرد. این کار سنگینی بود فراتر از تاب و توان سپاهیان رومی دیگر برای لوکولوس بجز اینکه میدان را خالی و عقب‌نشینی کند کاری نمانده بود.
او این عقب‌نشینی طولانی و وحشتناک پانصد کیلومتری تا جزیره ابن عمر را از راه وان و باش‌قلعه در شرایطی بسیار سخت و هراس‌انگیز رهبری کرد و به آنجا رسانید. سرزمین کم و بیش سرتاسر پوشیده از درخت بود و بجز کوره راه‌های باریک و برف گرفته راهی نبود که سربازان از آن عبور کنند، و شبها را نیز درجاهای مرطوب و پر گل و لای می‌گذراندند. در اواخر ماه اکتبر لوکولوس با بازمانده سپاهیانش به دشت دجله رسید، در ماه نوامبر توانست بر شهر نصیبین آخرین دژ ارمنستان در جنوب کوه‌های توروس دست یابد. آن دژ گرچه بیش از یک سال بود که در محاصره سپاهیان رومی بود ولی هنوز با رهبری و فرماندهی «گوراس» برادر تیگران مقاومت می‌کرد. لیکن این آخرین هنرنمایی جنگی لوکولوس تغییری در نتیجه جنگ ارمنستان نمی‌داد و در واقع نخستین شکست بزرگی که رم در خاورزمین تحمل می‌کرد.
نبوغ تیگران با کمکهای فکری مهرداد و به یاری سربازان ارمنی و نیز باید گفت به کمک وضع طبیعی سرزمین که از فلات مرتفع ارمنستان با آن زمستان وحشتناکش دژ طبیعی بزرگی ساخته‌است سپاهیان رم را به عقب‌نشینی واداشته و شکستی سنگین بریکی از بزرگترین سردارانی که رم تا به آن دم پرورده بود وارد آورده بودند.
این شکست ندایی شد برای تشکیل دادن یک نهضت ضد رومی در سرتاسر خاورزمین با استفاده از این ضعیف شدن ارتش رم بر اثر این شکست مهرداد با لشکری مرکب از ۴۰۰۰ نفر بازمانده از نیروی نظامی قدیم خود و ۴۰۰۰ نفر سپاه ارمنی تیگران به آن اضافه کرد، ارمنستان را ترک گفت و به دنبال بازپس گرفتن مملکت خویش رفت. در ارتش ارمنی –پونتی نیروهای رومی را که به مقابله اش آمده بودند تار و مار کرد و مهرداد بار دیگر پادشاه سرزمین آزاد شده خویش گردید. در این هنگام ارتش ارمنی فشار روزافزونی برجنوب اعمال می‌کرد. در بهار سال ۶۷ پیش از میلاد تیگران با سپاهیان خود از کوه‌های توروس گذشت و لوکولوس را مجبور نمود که جنوب ارمنستان را ترک کنند و به ساحل راست فرات عقب بنشیند. تیگران عملیات جنگی خود را با یک تاخت و تاز سواره نظام ارمنی به کاپادوکیه تکمیل کرد.
خوجه‌ایسم اصطلاحی غیررسمی است که برای توصیف گستره‌ای از گرایش‌های مارکسیست-لنینیستی ضد ریویزیونیستی به کار می‌رود که در دههٔ ۱۹۷۰ در نتیجهٔ شکاف در جنبش مائوییستی پس از تشکیل خطی متشکل از حزب کمونیست چین و حزب کار آلبانی در سال ۱۹۷۸ ظهور کردند.
آلبانیایی‌ها گرایش بین‌المللی جدیدی به راه انداختند. این گرایش خودش را به صورت دفاع سفت و سخت از میراث ژوزف استالین، و نیز انتقاد تند از تقریباً همهٔ دسته‌بندی‌های کمونیستی دیگر، به عنوان ریویزیونیست، نشان می‌داد.
انور خوجه در انتقاد از ایالات متحده، شوروی، چین و یوگسلاوی، سه کشور اخیرالذکر را سوسیال-امپریالیست خواند و تهاجم شوروی به چکسلواکی را با خروج از پیمان ورشو محکوم کرد.پایگاه اینترنتی حزب کمونیست ایران (م-ل-م)، مائوئیسم در ایران؛ بازدید در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۴ میلادی.
خوجه اعلام کرد، آلبانی تنها دولت قانونی است که پس از ۱۹۷۸ به مارکسیسم-لنینیسم وفادار مانده است. آلبانیایی‌ها می‌توانستند در میان مائوئیست‌ها به ویژه در آمریکای لاتین و جریان‌هایی مانند ارتش آزادیبخش خلق و حزب کمونیست مارکسیست-لنینیست اکوادور و همینطور در حزب کمونیست برزیل متحدان زیادی داشته باشند و در کل پیروی بین‌المللی عمده‌ای را متوجه خود کنند. این گرایش پس از خوجه گهگاه با نام "خوجه‌ایسم" مطرح شد.پایگاه اینترنتی حزب کمونیست ایران (م-ل-م)، مصاحبه مجله انترناسیونالیستی «جهانی برای فتح» با رفیق پراچاندا صدر حزب کمونیست نپال (مائوئیست)؛ بازدید در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۴ میلادی.
پس از فروافتادن دولت کمونیست در آلبانی، حزب‌های طرفدار آلبانی پیرامون همایش بین‌المللی و انتشارات اتحاد و مبارزه گرد آمدند.
آش دوغ اردبیل این پیش‌غذا ریشه در اعصار اردبیل دارد. به تبعیت از این آش، آش‌های دیگری همانند آش دوغ قره داغ در دیگر مناطق ایران با ذائقه متناسب با آن منطقه نیز پخته می‌گردد. آش دوغ از پیش‌غذاهایی است که در بیشتر خانواده های قره داغ و اردبیل مورد استفاده قرار می‌گیرد. تجربه در درست کردن این آش از مهم‌ترین فاکتورها می‌باشد. در بیشتر موارد آش دوغ با آش ماست اشتباه گرفته می‌شود. آش دوغ صرفا با دوغ محلی یا دوغ پاستوریزه درست می‌گردد.
گرامرهای عملگر اولویت نوعی از گرامرهای زبان رسمی است.
گرامر عملگر اولویت یک گرامر مستقل از متن استAho, Sethi & Ullman 1988, p.  203.) که در مقایسه با دیگر گرامرها ویژگی ای دارد که در هیچ تولیدی از آن دو متغیر مجاور در سمت راست کنار هم نیستند و سمت راست تهی نیست. این ویژگی سبب می‌شود تا میان ترمینال‌های گرامر روابط اولویت تعریف شود.تجزیه‌کننده‌ای که از روابط اولویت استفاده می‌کند بسیار ساده‌تر از تجزیه‌کننده‌های عام مانند LALR هستند. تجزیه‌کننده‌های عملگر اولویت می‌توانند برای کلاس بزرگی از گرامرهای مستقل از متن ساخته شوند.
گرامرهای عملگر اولویت بر سه رابطه اولویت بین ترمینال‌ها که در زیر آمده‌است تکیه دارند.
ما می‌توانیم بین ترمبنال‌های مختلف تنها یک رابط اولویت در نظر بگیریم و فرض می‌کنیم همیشه $ در پایان رشته قرار دارد. پس می‌توانیم تمامی ترمینال‌هایی که اولویتشان از $ بیشتر یا کمتر است را پیدا کنیم. اگر همه متغیرها و محل رابطه اولویتشان را حذف کنیم تنها روابط میان ترمینال ها(<•, =•, •>) باقی می‌ماند که به راحتی توسط تجزیه‌کننده‌های پایین به بالا تجزیه می‌شوند.
به عنوان مثال می‌توان روابط عملگر اولویت زیر را برای یک عبارت ساده پیدا کرد.Aho, Sethi & Ullman 1988, p.  205.
آن‌ها از واقعیت زیر پیروی می‌کنند:
رشته ورودی را id + id * id در نظر می‌گیریم:
پس ار اضافه کردن علامت پایان و قرار دادن روابط اولویت به صورت زیر خواهد شد:
$ <• id •> + <• id •> * <• id •> $
داشتن روابط اولویت این امکان را به ما می‌دهد تا handle‌ها را به شرح زیر پیدا کنیم:
به‌طور کلی لازم نیست برای اسکن همه فرم‌های جمله‌ای handle را پیدا کنیم.
Initialize: Set ip to point to the first symbol of w$
تجزیه‌کننده عملگر اولویت معمولاً جدول اولویت و روابطش را که می‌تواند آن را تا اندازه‌ای بزرگ کند ذخیره نمی‌کند و در عوض توابع اولویت f و g را تعریف می‌کند. تجزیه‌کننده عملگر اولویت سیمبل‌های ترمینال را به اعداد نگاشت می‌کند و به همین ترتیب روابط اولویت بین سیمبل‌های اجرا شده توسط مقایسه عددی پیدا می‌کند. (g(b)>f(a به معنای ان است که اولویت a از b کمتر است.
هر جدول روابط اولویت حتماً توابع اولویت ندارد اما در عمل برای بسیاری از گرامرها می‌توان چنین توابعی را طراحی کرد.Aho, Sethi & Ullman 1988, p.  209.
Aho, Sethi & Ullman 1988, p.  206.
دوباره همین جدول را در نظر می‌گیریم
یا استفاده از الگوریتم به گراف زیر می‌رسیم:
که از گراف بدون دور توابع اولویت با حداکثر ارتفاع را پیدا می‌کنیم.
کلاس زبان توسط گرامرهای عملگر اولویت شرح داده شد.
زبان‌های عملگر اولویت بسیار در کلاس زبان‌های مستقل از متن قطعی موجودند.
زبان عملگر اولویت بسیاری از خواص بسته شدن را مانند اتحاد، متمم، الحاق و ... را دارد و بزرگترین کلاس شامل همه عملیات بسته شدن است.
یکی دیگر از ویژگی‌های عجیب زبان‌های عملگر اولویت توانایی تجزیه محلی خود است و می‌تواند موازی و کارآمد تجزیه کند.
رابرت بِی‌دن پاول که به نام‌های B-P یا لرد بادن پاول، نیز شناخته می‌شد، یک ژنرال ارتش بریتانیا، نویسنده و بنیانگذار پیش‌آهنگی بود. همچنین به دلیل زحمات زیادی که برای پیش‌آهنگی کشید لقب سر پیش‌آهنگ (پدر پیش‌آهنگی) جهان را به او اختصاص دادند.
"روبرت (رابرت) اِسْتِفِنْسْ اِسمیتْ بیدن پاول" تنها ۳ سال داشت که پدرش بادن پاول (استاد دانشگاه آکسفورد) را از دست داد وی نزد مادرش "هِنْریتا پاول" بزرگ شد و به تحصیل دورهٔ ابتدایی پرداخت. او می‌گفت: ""پدرم، مادرم را به همراه فرزند تنها گذاشت و نمی‌دانم مادرم با چه پشتکاری ما را بزرگ کرد. همت او در ادامه‌دادن، همواره الگوی من در زندگی بوده‌است."". سپس از مدرسه Charterhouse (چارتر هووس) که در سال ۱۶۱۱ یکی از معتبرترین مدارس عمومی (خصوصی) بریتانیا بود بورسیه شد. طی آن دوران او در جنگل و محیط بزرگ مدرسه چیزهایی یادگرفت که بعدها باعث شکوفایی استعدادها و موفقیت او در زندگی‌اش شد. او یادگرفت چطور رد پای حیوانات را در میان علف‌ها پیدا کند و به دنبال آن‌ها برود. آموخت چطور به تنهایی آتش روشن کند و چه‌کند تا دود آتش مشخص نباشد. او پا را از این هم فرا گذاشته و ساختن تیر و کمان از چوب‌های جنگل و شکار حیوانات را نیز فراگرفت. به بازیگری علاقه داشت و پیانو و ویولن می‌نواخت. او بسیار ماجراجو بود و در طول تعطیلات با برادران خود به ماجراجویی و قایقرانی ی رفت و مهارت‌های زیادی می‌آموخت.
وی در ابتدا به عنوان یک سرباز جز به هند رفت. او چندی بعد دچار بیماری شد که برای درمان آن مجبور شد به کشورش انگلیس برگردد.
بعد از بهبود یافتن به آفریقا رفت. وی همان‌جا به درجهٔ فرماندهی رسید. مشاهدات او از بچه‌های آفریقا اینگونه بود «اکثر بچه‌های آفریقا نه تنها امور خودشان بلکه گاهی بعضی نیز امور خانواده‌شان را، به تنهایی انجام می‌دادند.» وی بعد از برگشتن از آفریقا به کشورش متوجه شد که کودکان بریتانیایی به تنهایی از پس امور خود بر نمی‌آیند و دلیکا از دیگران کمک می‌گیرند. مشاهدات او سبب شد به فکر راه انداختن گروهی شود تا به آن‌ها زندگی در نبود دیگران و زنده ماندن در سختی‌ها و برآمدن از عهده امور خود و برطرف کردن نیازهای حیاتی خود را آموزش دهد. او از ارتش داد و شروع به کار کرد. با آموزش‌های او بچه‌ها می‌توانستند به راحتی از پس مشکلات به‌وجود آمده در بلایای طبیعی مانند سیل، زلزله و… برآیند.
وی اولین اردوی پیشاهنگی (scouting) را با اعضای ۲۰ نفر پسر در جزیرهٔ براون سی انگلیس انجام داد.
او اولین کتاب پیشاهنگی پسران را نوشت؛ این بسیار کتاب مورد استقبال عموم قرار گرفت.
او در سن ۵۴ سالگی با اولیو یا کیلر (که فقط ۲۳ سال داشت) ازدواج کرد. وی پس از مرگش در سن ۸۴ سالگی در کنیا دفن شد.
طبق اطلاعاتی دیگر آمده که:(او در ارتش فرمانده شد و در سال ۱۳۷۶ به هند رفت. او عنوان یک افسر ارتش جوان، در بازپرسی، نقشه‌برداری و شناسایی تخصصی مهارت کسب کرد و به سربازان دیگر آموخت. پاول پس از هند به بالکان، آفریقای جنوبی و مالت یافت. اما سفر او به آفریقا توسط ارتش انگلیس در آغاز جنگ دوم بوئر بود که او در شهر مهیکنگ در محاصره مفکینگ به عنوان رهبر ارتش دفاع کرد که به او اعتبار زیادی بخشیدو همواره این پند را به یادداشت که ""در سراسر زندگی، در صلح یا جنگ به دنبال کسب تجربه برای یک زندگی بهتر باشید.""
هنگام برگشت به کشورش فهمید شد که به یک قهرمان ملی تبدیل شده‌است. او همچنین متوجه شد که کتاب راهنمای کوچک برای سربازان و کمک به ناامیدی، توسط رهبران جوانان و معلمان سراسر کشور برای تدریس و مراقبت از جنگل استفاده می‌شود. شهرت جدید او به رهبری در نشست‌ها و تظاهرات در سراسر بریتانیا منجر شد. سر ویلیام اسمیت از پاول خواست تا برنامه ای برای بهبود آموزش شهروندی برای پسران طراحی کند و این امر باعث نوشتن کتاب پیشاهنگی برای پسران "Scouting For Boys" شد)
جنبش پیشاهنگی او در سال ۱۹۰۳ میلادی پس از انتشار کتابی به نام «پیشاهنگی برای پسران» شکل گرفت. هدف بادن پاول از نوشتن این کتاب بیان عقایدش در مورد نحوه تعلیم نوجوانان بود؛ ولی به زودی مشخص شد که نظریات او باعث شکل‌گیری یک جنبش جدید شده‌است. ادن پاول در یک اردوی آزمایشی به‌طور عملی عقاید خود را به اجرا گذاشت. او معتقد بود که باید برای پسران اردوهای جدیدی تشکیل داد و در این اردوها آن‌ها را تحت تعلیمات خاصی شبیه به تعلیمات نظامی قرار داد. طبق ایده بادن پاول نوجوانان باید در گروه‌های کوچک شش یا هفت نفره به رهبری یکی از پسران سازماندهی شوند. سپس علاوه بر تعلیمات معمولی، کلیه مهارت‌هایی که موجب ورزیدگی و بالا رفتن اعتماد به نفس می‌شود، از جمله کمک‌های اولیه، نقشه‌کشی، گره زدن طناب، ارسال خبر و… به آن‌ها آموخته شود
در خلال این سال‌ها او هرگز ازدواج نکرد چراکه خود را غرق در پیش‌آهنگی می‌دید. تمام وقت او برای جوانان صرف می‌شد و دیگر فرصتی باقی نمی‌ماند. پس از این سال‌ها او در ۵۴ سالگی با اولیویا کیلر در حالی که ۲۳ سال داشت ازدواج کرد و پس از ازدواج، همسرش نیز در پیش‌آهنگی دختران به فعالیت پرداخت. در سال ۱۹۲۰ به او لقب «سَر پیش‌آهنگ» یا «پدر پیش‌آهنگی» داده شد در سال ۱۹۳۰ همسر او نیز به همین نام ملقب شد. بیدن پاول برای گسترش پیش‌آهنگی در همه جهان تلاش می‌کرد و هرگز به دنبال افکار نژادپرستانه و دسته‌بندی مردم نبود. او حتی برای این کار تا آفریقا نیز سفر کرد و به تعلیم پیش‌آهنگی پرداخت. او در کنیا خانه‌ای برای خود ساخت و تا زمان مرگش در ۸ ژانویه ۱۹۴۱ در آنجا زندگی کرد. وی در زمان مرگ ۸۴ ساله بود.
پرواز ابرپیمایشی یا سوپرکروز فلایت به پرواز هواپیما با سرعت زبرصوت بدون استفاده از پس‌سوز موتور و با حمل مقدار مؤثری سلاح، بار یا سرنشین، گفته می‌شود.
اغلب جت‌های نظامی زبرصوت (مافوق‌ صوت) برای پرواز با سرعت‌های بالاتر از صوت از پس‌سوز موتور استفاده می‌کنند. پس‌سوز هرچند نیروی رانش موتور جت را به شدت افزایش می‌دهد اما مصرف سوخت را هم به شدت بالا می‌برد و این باعث می‌شود تا هواپیما فقط برای مدت کوتاهی بتواند با سرعت مافوق صوت پرواز کند. ضمن اینکه دود خروجی از موتور هواپیما بسیار داغ‌تر شده و آشکارگی فروسرخ هواپیما را افزایش خواهد داد. در نتیجه هواپیمایی که از قابلیت پرواز سوپرکروز برخوردار باشد مداومت پروازی بیشتری خواهد داشت و قادر است مسافت‌های طولانی‌تری را با سرعت مافوق صوت پرواز کند. ضمن اینکه به پنهان‌کاری هواپیما نیز کمک شایان توجهی می‌کند. به همین دلیل توانایی پرواز ابرپیمایشی برای جنگ‌های هوایی، مأموریت‌های برتری هوایی و حملات ضربتی پرسرعت به اهداف زمینی بسیار سودمند خواهد بود.Concorde: story of a supersonic pioneer By Kenneth Owen
جنگنده رهگیر اینگلیش الکتریک لایتنینگ نخستین هواپیمایی بود که از قابلیت پرواز سوپرکروز بهره‌مند بود. یکی از پیش‌نمونه‌های این هواپیمای بریتانیایی در ۱۱ اوت سال ۱۹۵۴ برای نخستین بار بدون روشن کردن پس‌سوز موتور از سرعت صوت گذشت. کنکورد و توپولف-۱۴۴ که تنها جت‌های مسافربری زبرصوت تاریخ بوده‌اند، هر دو برای صرفه‌جویی در مصرف سوخت از این قابلیت بهره‌مند بودند. هر دو آن‌ها برای سرعت گرفتن ابتدا پس‌سوز موتور را روشن کرده و پس از رسیدن به سرعت زبرصوت آن را خاموش می‌کردند. کنکورد با توجه به دوران طولانی فعالیت خود رکورد بیشترین مدت زمان پرواز ابرپیمایشی را در مقایسه با هواپیماهای دیگر در اختیار دارد."The Development of Jet and Turbine Aero Engines" 4th edition, Bill Gunston, 2006, , p. 160