moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
ارباب: اسطوره تاریکی () یک بازی ویدئویی در سبک تیراندازی سوم شخصبازی اکشن-ماجراجویی است که توسط کدمسترز و در سال ۲۰۰۹ و در پلت‌فرم وی منتشر شده‌است.
کادبوستانی () یک گروه دی‌جی سویسی است که از سال ۲۰۰۸ فعال است. گروه کادبوستانی در قالب پاپ و موسیقی الکترونیک به فعالیت مشغول است
«ارباب: نوکران» () یک بازی ویدئویی در سبک بازی اکشن-ماجراجویی است که توسط کدمسترز توسعه یافته و در سال ۲۰۰۹ و در پلت‌فرم نینتندو دی‌اس منتشر شده‌است.
ارباب: دوستی شیطان () یک بازی ویدئویی در سبک بازی نقش‌آفرینی اکشن است که توسط کدمسترز و در سال ۲۰۱۵ و در پلت‌فرم مایکروسافت ویندوز منتشر شده‌است.
یروی (Järvi) یک نام خانوادگی فنلاندی و استونیایی به‌معنای «دریاچه» است. یروی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
یورکی یرویتلفظ نام کوچک به فنلاندی /ˈjyrki/ (زادهٔ ۷ فوریهٔ ۱۹۶۶ در هلسینکی) قایق‌ران قایق بادبانی اهل فنلاند است.
جاگوار () یک مجموعه ریزمعماری طراحی و سفارشی‌شده توسط شرکت ای‌ام‌دی است. شالودهٔ اصلی این ریزمعماری بر پایه واحد پردازش سریع ای‌ام‌دی مشهور به بابکت می‌باشد و در نهایت با ترکیب مجموعه پوما در سال ۲۰۱۴ به اوج تکامل رسید. شهرت این ریزپردازنده در نوع سفارشی آن است که در کنسول‌های پلی‌استیشن ۴ و همین‌طور اکس‌باکس وان با گرافیک قدرتمند تری نسبت به تراشه‌های تجاری این شرکت مورد استفاده قرار گرفت
بتمن در برابر لاک‌پشت‌های نینجا () یک فیلم ابرقهرمانی است که توسط برادران وارنر و دی‌سی کامیکس با همکاری نیکلودئون در سال ۲۰۱۹ منتشر شد.این فیلم اقتباسی از کمیک شش قسمتی کراس اور بین بتمن و لاکپشت های نینجا است. داستان بر روی شخصیت های بتمن،بت‌گرل و رابین تمرکز دارد که با لاکپشت های نینجا متحد میشوند تا شهر گاتهام را از هرج و مرجی که شردر و راس الغول به وجود آورده‌اند نجات دهند.
گویندگان : حسن همایی - مهدی ثانی خانی - مهراد میراکبری - ارسلان جولایی - فرشاد بهبودی - اعظم حبیبی - محسن زرآبادی - مهیار ستاری - علیرضا مبین - شاهد تهرانی - شیدا زینی - ارشیا شریعتی - سارا جواهری - سما زاهد - امیرحسین بیگپور
مدیر دوبلاژ : مهوش افشاری
گویندگان : پرویز ربیعی - محمدعلی دیباج - منوچهر زنده دل - همت مومیوند - علیرضا باشکندی - افشین زی نوری - کسری کیانی - شیلا آژیر - شایان شامبیاتی - مهسا عرفانی - رهبر نوربخش و ...
مدیر دوبلاژ : پدرام شهرآبادی
گویندگان : بسام قیدی - حمید سربندی - ارشیا شریعتی - شیدا گودرزی - محمد آژینه - مهیار برخورداری - رضا جعفرپور - بابک عابدینی - امیرحسین بیگپور - پدرام شهرآبادی - حامد حشمتی - امین منصوری و ...
مدیر دوبلاژ : عباس زندپور
گویندگان : شهاب ایلکا - الهه پورجمشید - سورنا طاهری - مهدی پوروالی - عباس زندپور - محمد زحمتکش - منوچهر ساکی - البرز اشرفی - پانته‌آ یزدی - زهره احمدی - امیرحسین محبی - منصور قلی زاده - فرزان اسدیان
مدیر دوبلاژ : الهه پورجمشید
گویندگان : مهبد قناعت پیشه - شهاب ایلکا - داریوش بشارت - الهه پورجمشید - مسعود خواجه وند - محسن زرآبادی - وحید مرتضوی - سجاد تکلو - حمید سربندی - بهروز سمامی - شیدا زینی - محمدرضا پورعزیز - علی اصغر قره خانی و ...
«راه رفتن روی آب» تک‌آهنگی از گروه موسیقی پراگرسیو راک ترتی سکندز تو مارس است.
«کشتن» تک‌آهنگی از گروه موسیقی پراگرسیو راک ترتی سکندز تو مارس است. این تک‌آهنگ در آلبوم یک دروغ زیبا قرار داشت.
رده‌بندی استاندارد بین‌المللی تحصیلات با کوته‌نوشت ISCED یک چهارچوب اطلاعاتی برای دسته‌بندی آموزش و پرورش است که توسط سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد نگهداری می‌شود. این دسته‌بندی یکی از اعضای خانواده دسته‌بندی‌های اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل است.United Nations Statistics Division: "UN Classifications Registry", retrieved 30-03-2011.
مَنگَک (منگلان، منگوله یا منگه) با نام علمی «بینرتیای سیکلوپترا»، گیاهی شورپسند است. این گیاه در جنوب کشور ایران و در مناطق شوره زار سواحل خلیج فارس، در استان‌های خوزستان، بوشهر، هرمزگان و سیستان و بلوچستان می‌روید. فصل رویش این گیاه تابستان و مزه برگهای آن بسیار شور است. در قدیم که فعالیت بدنی افراد زیاد بوده و بخصوص در اواخر فصل بهار و فصل تابستان (زمان جمع‌آوری گندم و جو و کار در باغ‌های نخل)، که تعرق زیاد بوده و بدن نمک زیادی از دست می‌داده، با خوردن این گیاه همراه با لبنیات، نمک بدن را به‌صورت طبیعی تأمین می‌کرده. بومیان این مناطق، از آن به عنوان سبزی خوراکی استفاده می‌کنند.
یکی دو ماه قبل از رویش منگک، در مناطق مذکور گیاه دیگری بنام کاکُل و به‌صورت خودرو می‌روید که تقریباً شبیه منگگ است ولی شوری آن کمتر است.
منگک سرشار از سدیم و پتاسیم بوده که سدیم موجود در این گیاهان باعث شورمزه بودن آنان شده‌است.
شرکت ارتباطات مبین‌نت شرکت ارائه خدمات ارتباطی باندپهن بی‌سیم است که در آذر ۱۳۸۷ تاسیس شد که پوشش دهی شبکه ی 4G اینترنت در تمامی استان ها و اغلب شهرها را دارد .
مبین‌نت به همراه ارائه اینترنت خانگی طیف گسترده‌ای از خدمات ارتباطی و اینترنتی سازمانی را نیز ارائه می‌کند که اینترانت داخلی تمامی بانک ها را نیز در بر می گیرد.
این شرکت در بهمن ماه ۱۳۹۷ طرح ارتقاء مودم های طرح وایمکس را به TD-LTE به پایان رساند.
مبین‌نت از سال ۱۳۹۳ خدمات اینترنتی، ارتباطی و میزبانی را نیز به سازمان‌ها ارائه می‌دهد.پیوست، گزارش معرفی مبین نت.
این شرکت در ۱۰ بهمن ۱۳۹۵ علاوه بر پایگاه داده شبکه بی‌سیم سراسری خود را بر بستر فناوری TD-LTE راه‌اندازی کردشبکه، افتتاح مرکز داده و شبکه TD-LTE مبین‌نت تا بتواند در کنار ارائه اینترنت پرسرعت بی‌سیم ثابت (TD-LTE)، خدمات اینترنت اختصاصی، شبکه‌های گستردهٔ ارتباطی و اینترنت مدیریت شده، و خدمات پایگاه داده مانند سرورهای مجازی و اختصاصی را نیز ارائه کند.
مبین‌نت در سال ۱۳۹۷ خدمات هوشمند مبتنی بر اینترنت اشیاء را رونمایی کرد.فناوران، اینترنت اشیاء مبین نت. از دیگر خدمات این شرکت، رایانش ابری است. نام سرویس رایانش ابری مبین نت، مبیکلود است.
همچنین شرکت ارتباطات سیار ایران {همراه اول} مالک اصلی شرکت ارتباطات مبین نت می باشد
در سال ۱۳۹۷ همراه اول سهام خود در مبین‌نت را به ۸۰ درصد رساند. بیست درصد سهام باقی مانده مربوط به صنایع ارتباطی پایا میباشدایستنا، هیئت مدیره مبین‌نت.
مبین‌نت در سال ۱۳۹۵ در نوزدهمین همایش معرفی شرکت‌های برتر ایران (IMI100)، رتبه ۲۰۷ را کسب کرد و در بین ۲۰۰ شرکت برتر ایرانی قرار گرفت.فارنت ، مبین‌نت در بین ۲۰۰ شرکت برتر ایرانی.
متوکسی‌آمین یک ترکیب آلی با فرمول CHONH است. همچنین "O"-methylhydroxylamine
نامیده می‌شود، که یک مایع فرار بی‌رنگ است که محلول در آب و حلال‌های آلی قطبی است. متوکسی‌آمین یک مشتق از هیدروکسیلینین با هیدروکسیل هیدروژن جایگزین شده توسط متیل گروه است. همچنین می‌توان آن را به عنوان یک مشتق از متانول که یک هیدروژن آن با گروه آمین جایگزین شده معرفی کرد.
متوکسی‌آمین یک ایزومر N-متیل‌هیدروکسیل‌آمین و متانول‌آمین است که در واکنش گرماده (-56 kJ / mol) به متان و نیتروکسیل تجزیه می‌شود مگر اینکه به عنوان نمک هیدروکلراید ذخیره شود.
سر بر روی آب ششمین آلبوم استودیویی از هنرمند اهل کانادا آوریل لوین است. این آلبوم در ۱۵ فوریه ۲۰۱۹ توسط BMG منتشر شد. آلبوم توسط لوین، چد کروگر، کارولینا لایر، لورن کریستی، رایان کابررا از گروه ماتریکس بونی مک‌کی ساخته شده. آلبوم تأثیر گرفته از بیماری لایم که آوریل به آن مبتلا می‌باشد است.
"N"-متیل‌هیدروکسیل‌آمین یا به‌طور ساده متیل‌هیدروکسیل‌آمین یک ترکیب آلی با فرمول
CHNO است.
N-متیل‌هیدروکسیل‌آمین یک ایزومر متوکسی آمین و متانول‌آمین است که در واکنش گرماده (-63 kJ / mol) به متان و نیتروکسیل تجزیه می‌شود مگر اینکه به عنوان نمک هیدروکلراید ذخیره شود.
«شماره ۶ پروژه همکاری» آلبومی از هنرمند اهل بریتانیا اد شیرن است. این آلبوم در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۹ توسط آتلانتیک رکوردز منتشر شد. در این آلبوم اد شیرن همکاری با جاستین بیبر, کامیلا کابیو, امینم, فیفتی سنت, کاردی بی, الا مای و برونو مارس داشته است.
تئودور فورستر (زاده ۱۵ مه ۱۹۱۰– مرگ ۲۰ مه ۱۹۷۴) شیمی‌فیزیک‌دان آلمانی بود.
تئودور فورستر دکترای خود را تحت نظارت پروفسور اروین مادلونگ در دانشگاه گوته فرانکفورت در سال ۱۹۳۳ کسب کرد. در همان سال، او به حزب نازی و اس آ پیوست.Ernst Klee: "Das Personenlexikon zum Dritten Reich. Wer war was vor und nach 1945". Fischer Taschenbuch Verlag, Zweite aktualisierte Auflage, Frankfurt am Main 2005, p. 158. پس از دوره پسا-دکترا در سال ۱۹۴۰ او به عنوان مدرس در لایپزیگ مشغول به کار شد. در لایپزیگ او با پیتر دبای، ورنر هایزنبرگ، هانس کائوتزکی و کارل فریدریش بونوفر همکاری نزدیکی داشت. به دنبال فعالیت‌های پژوهشی و تدریس در لایپزیگ، او در دانشگاه ایالتی پوزنان در لهستان به کرسی پروفسوری رسید.
از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۱ و پیش از استادی در دانشگاه دانشگاه اشتوتگارت، وی در موسسه فیزیک ماکس پلانک در گوتینگن کار می‌کرد.
از بزرگ‌ترین دستاوردهای او، کمک به درک پدیدهٔ FRET (انتقال انرژی رزونانسی فورستر) در سال ۱۹۴۶ است. اصطلاح شعاع فورستر که به پدیده FRET مربوط است، به نام Theodor Forster نامگذاری شده‌است.
او همچنین چرخهٔ فورستر را برای پیش‌بینی ثابت تفکیک اسیدی فتواسیدها پیشنهاد داد و فرمول تشکیل برانیگخته‌پارها در محلول‌های پیرن را کشف کرد.
ناوگان بالتیک () ناوگان نیروی دریایی روسیه در دریای بالتیک می‌باشد. ناوگان بالتیک قدیمی‌ترین ناوگان نیروی دریایی روسیه است که در ۱۸ مه ۱۷۰۳ تحت سلطه تزار پتر کبیر به عنوان بخشی از نیروی دریایی سلطنتی روسیه تأسیس شد.
دایرکت‌تری‌دی () یک رابط برنامه‌نویسی کاربردی و گرافیکی است که توسط شرکت مایکروسافت، ساخته و تاکنون تحت ویرایش‌های مختلف گسترش داده شده‌است. به عنوان بخشی از دایرکت‌اکس، از دایرکت‌تری‌دی نیز برای رندر نمودن گرافیک سه‌بعدی رایانه‌ای در برنامه‌های کاربردی و از جمله بازی‌ها گرافیکی مورد استفاده قرار می‌گیرد
فلوگپیت () یک عضو زرد، سبز و یا قهوه ای قهوه ای از خانواده میکا از فیلیسلیکات است. همچنین به عنوان میکا منیزیم شناخته شده است.
خرمن سرخ () یک رمان از دشیل هامت است که برداشت و تجربیات شخصی خود را درباره قتل عام کشتار جاده ای بوته های آناکوندا به نگارش درآورده است
آلفرد بلالک (; – ) جراح، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه پژوهش پزشکی بالینی لسکر-دی‌بیکی شده‌است.
خاطرات آدرال () یک فیلم در ژانر مهیج، جنایی، و درام است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
و به زودی تاریکی () یک فیلم در ژانر ترسناک است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به امبر هرد، اودت انابل، کارل اربن، آدریانا بارازا، و گیا مانتگنا اشاره کرد.
یک بار دیگر () یک فیلم در ژانر درام به کارگردانی رابرت ادواردز است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
این فیلم داستان دختری جوان به نام جود (امبر هرد) که یکی از مطرح‌ترین ترانه‌سراهای مطرح شهرش می‌باشد، برای اینکه بتواند پدرش پُل (کریستوفر واکن) را ببیند به شهر همپتونز آمده‌است. او تمام سعی و تلاش خود را می‌کند که به دوران اوج خود در موسیقی برسد تا بتواند مطرح‌ترین و مشهورترین ترانه‌سرای آمریکا شود.
کودکان عاشق () یک فیلم در ژانر داستان بلوغ است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ویل پولتر، کارا دلوین، جیمی بلاکلی، جرالدین سامرویل، و پیپ تورنس اشاره کرد.
بوی او () فیلمی مستقل در ژانر درام به کارگردانی الکس راس پری است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد.
وزارت نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا () یکی از سه بخش نظامی در وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا است که در ۱۸ سپتامبر سال ۱۹۴۷ در قانون امنیت ملی تشکیل شد و شامل تمام عناصر و واحدهای نیروی هوایی ایالات متحده می‌شود.
ریاست این وزارت با وزیر نیروی هوایی میباشد که هم اکنون فرانک کندال سوم است.
برکلی ماتر نام مستعار جان اوان وستن-دیویس (زادهٔ ۲۵ فوریهٔ ۱۹۰۹- مرگ ۷ مارس ۱۹۹۶ میلادی) فیلم‌نامه‌نویس و نویسندهٔ بریتانیایی است. او به جز پانزده کتاب و داستان کوتاهی که نوشت برای تلویزیون و رادیو هم مطلب می‌نوشت. نمایشنامهٔ "چنگیز خان" را او در ۱۹۶۵ نوشت و در همان سال هم فیلم چنگیزخان از روی آن ساخته شد. این نمایشنامه را فتانه آل‌داود به فارسی ترجمه کرده‌است.
Wikipedia contributors, "Berkely Mather," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Berkely_Mather&oldid=885407148 (accessed May 28, 2019).
وزیر نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا () رئیس وزارت نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا، یک سازمان زیرمجموعه وزارت دفاع ایالات متحده، است. وزیر نیروی هوایی توسط رئیس‌جمهور، با مشاوره و رضایت سنا، از جانب غیرنظامیان تعیین می‌شود. وزیر کنونی نیروی هوایی آقای فرانک کندال سوم می‌باشد.
دنی‌یل کوهن ، (متولد ۱۹۶۳) یک فیلم‌بردار انگلیسی است. او عضو انجمن فیلم‌برداران بریتانیا است. در بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی کار کرده و بیشتر به خاطر همکاری‌هایش با تام هوپر، استیون فریرز، شین مدوز و لنی آبراهامسون معروف است. او نامزدجایزه اسکار بهترین فیلم‌برداری برای فیلم سخنرانی پادشاه، جایزه بفتای بهترین فیلم‌برداری برای فیلم بینوایان شد.
لئو دوبوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه نانت و باشگاه المپیک لیون اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه بازی کرده‌است. او هم اکنون در تیم ملی فرانسه بازی می کند.
کلینتون انجیه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک لیون و باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر اشاره کرد.
یوهان پله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تولوز، باشگاه فوتبال لو مان، باشگاه فوتبال سوشو، و باشگاه فوتبال المپیک مارسی اشاره کرد.
بونا سار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بایرن مونیخ، المپیک مارسی و متس اشاره کرد.
زبان لامپونگی یا لامپونگ زبانی از خانوادهٔ زبان‌های آسترونزیایی است که زبان مادری پیرامون یک نیم میلیون تن در سوماترای اندونزی است که عمدتاً از مردمان لامپونگ می‌باشند.
Wikipedia contributors, "Lampung language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Lampung_language&oldid=899021070 (accessed May 28, 2019).
اشغال کشورهای حوزه دریای بالتیک توسط شوروی به اشغال نظامی سه کشور حوزه دریای بالتیک (استونی، لتونی و لیتوانی) توسط اتحاد جماهیر شوروی اشاره دارد.
گوا گیل موسیقی‌دان، دی‌جی، برگزارکننده جشن و بازیگر اهل آمریکا است. او یکی از بنیان‌گذاران گوا ترنس و جنبش سایکدلیک ترنس در موسیقی الکترونیک می‌باشد.
گوا گیل در سال ۱۹۵۱ متولد و در شهر سن رافائل، کالیفرنیا بزرگ شده است. او شاهد تولد جنبش هیپی و اسید راک بوده است و توسط گروه‌های اشتراکی ساختارشکن سگ خانواده و فرزندان چامپلین با این جنبش آشنا شد. زمانی که احساس کرد چشم‌انداز موسیقی سان‌فرانسیسکو دیگر برایش روشن نیست، در سال ۱۹۶۹ آمریکا را ترک کرد، ابتدا به آمستردام هلند رفت و سپس راهی هند شد و در گوا ساکن شد.
کولین در سال ۱۹۴۱ در استانبول به دنیا آمد. پدر او، موهیتین کولین، اصالت بوسنیایی داشت و یکی از اولین مهندسان عمران در استانبول بود که شرکت تأسیسات هیدرولیک دولتی (DSİ) را تأسیس کرد. مادرش سیتاره هانیم، چرکس و نوه یکی از وزرای اقتصاد عثمانی بود.
کولین از کالج آمریکایی دختران در آرناوتوکوی، استانبول فارغ‌التحصیل شد. او مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه با عنوان "Güneşe Dön Yüzünü را" در سال ۱۹۸۴ منتشر کرد. داستان کوتاهی از این اثر به نام "گلیزار" در سال ۱۹۸۶ به فیلم تبدیل شد و برای او جایزه فیلمنامه از وزارت فرهنگ و گردشگری به ارمغان آورد. کولین به عنوان فیلمنامه‌نویس، فیلمبردار و تولیدکننده برای بسیاری از فیلم‌ها، سریال‌های تلویزیونی و تبلیغاتی کار کرده‌است. در سال ۱۹۸۶، او جایزه بهترین فیلمبرداری از انجمن سینمای تئاتر را برای کار خود در سریال تلویزیونی "Ayaşlı ve Kiracıları به دست آورد".
در سال ۱۹۹۶، او زندگی‌نامه‌ی منیر نورالدین سلچوک با عنوان " "Bir Tatlı Huzur" " را نوشت. در همان سال داستان کوتاه او به نام ""Foto Sabah Resimleri"" جایزه داستان کوتاه "هالدون تانر" را به دست آورد و سال بعد نیز جایزهٔ داستان کوتاه سایت فایک را برد.
در سال ۲۰۰۲، کولین رمان «نفس نفس» را در مورد دیپلمات‌های ترکیه که زندگی یهودیان را در طول هولوکاست در جنگ جهانی دوم نجات می‌دادند، نوشت.
سعد تجار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل، باشگاه فوتبال المپیک شلف، باشگاه فوتبال بارادو، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر و باشگاه فوتبال نیم المپیک اشاره کرد.
مارگارت وستاگر (، ، زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل دانمارک و از سال ۲۰۱۴ کمیسر رقابت اتحادیهٔ اروپا است. پیش از این، او از ۲۰ نوامبر ۲۰۰۱ تا ۲ سپتامبر ۲۰۱۴ نمایندهٔ حزب سوسیال لیبرال دانمارک در فلکتین بود. وستاگر از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۴ رهبر سیاسی این حزب و از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ وزیر امور اقتصاد و امور داخلی دانمارک بود.
حمله با چاقو ۲۰۱۹ کاواساکی () در صبح روز ۲۸ مه در شهر کاواساکی، استان کاناگاوا، ژاپن، چهار بلوک غرب ایستگاه نوبوریتو رخ داد.
۱۹ نفر، از جمله ۱۶ کودک دانش‌آموز، توسط یک مرد ۵۰ ساله در یک ایستگاه اتوبوس شهر مورد حمله با چاقو قرار گرفتند. دو نفر، یک دختر ۱۲ ساله و یک مرد ۳۹ ساله کشته شدند. این مظنون پس از حمله با ضربه چاقو خود را کشته شد.
در ساعت ۷:۴۴ صبح روز ۲۸ مه ۲۰۱۹ یک مرد ۵۰ ساله در حالی که دو چاقو در دو دستش داشت در یک ایستگاه اتوبوس در نزدیکی ایستگاه توبوریتو شهر کاواساکی، کاناگاوا، ژاپن به مردمی که در انتظار اتوبوس بودند حمله کرد و ۱۵ دانش‌آموز ابتدایی یک مدرسه خصوصی کاتولیک و ۲ فرد بزرگسال را مجروح و یک دختر دانش‌آموز و یک مرد ۳۹ ساله را کشت. مرد ۵۱ ساله از اهالی آسائو-کو، کاواساکی در حالی که با چاقو بر روی زمین افتاده بود و از گردن خونریزی داشت، پیدا کردند. در کنار او دو چاقوی آشپزخانه خونین پیدا شد. این فرد در مسیر انتقال به بیمارستان درگذشت.
گلوستروپ () یک ناحیهٔ شهری و شهرداری در دانمارک است که در استان هوودستادن واقع شده‌است. گلوستروپ ۱۳٫۳۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲٬۱۵۱ نفر جمعیت دارد.
شهرهای کوتکا و بخش لاندسکرونا خواهرخوانده‌های گلوستروپ هستند.
سلیم عریبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوراس باتنه، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، و باشگاه فوتبال اوراس باتنه اشاره کرد.
سلیمان رحو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل، باشگاه فوتبال مولودیه وهران، و باشگاه فوتبال وفاق سطیف اشاره کرد.
یوسف بلایلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه وهران، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد.
عبدالقادر فریحه (؛ ۲۸ اکتبر ۱۹۴۲ – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
ایمن دمعی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر-تونس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس، باشگاه فوتبال آلمانیا آخن، باشگاه فوتبال زاربروکن و باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال الجزایر و تونس بازی کرده‌است.
بلال دزیری (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سدان، باشگاه فوتبال نصر حسین دای، باشگاه ورزشی السد، باشگاه فوتبال ستاره ساحلی و باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر اشاره کرد.
ابراهیم زافور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی السیلیه، و باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد.
فرید غازی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلسینکی، باشگاه فوتبال القبائل، و باشگاه فوتبال تروا، باشگاه ورزشی بنی یاس و باشگاه فوتبال تروا اشاره کرد.
فارس فلاحی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وفاق سطیف، باشگاه فوتبال نصر حسین دای، و باشگاه فوتبال اوراس باتنه، باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر و باشگاه فوتبال مولودیه قسنطینه اشاره کرد.
فضیل حجاج (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نانت، باشگاه فوتبال قسنطینه، باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال شباب بلوزداد و باشگاه فوتبال المپیک شلف اشاره کرد.
حسان لالماس (; – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد و باشگاه فوتبال نصر حسین دای اشاره کرد.
هشام مزایر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه وهران، باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، باشگاه فوتبال وفاق سطیف و باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر اشاره کرد.
الیاس حسانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوردو و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد.
کریم کرکار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الوحده امارات، باشگاه فوتبال لو آور، و باشگاه فوتبال منچستر سیتی، باشگاه فوتبال داندی یونایتد، باشگاه ورزشی السیلیه، باشگاه فوتبال عجمان امارات، باشگاه فوتبال الامارات امارات و باشگاه فرهنگی ورزشی دبی اشاره کرد.
محمد بنحمو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه وهران، باشگاه فوتبال کن، باشگاه فوتبال وفاق سطیف، باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، و باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن اشاره کرد.
منیر زغدود (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قسنطینه و باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر اشاره کرد.
طارق العزازی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که او در آن بازی کرده‌، می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال المعب تونس و باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی اشاره کرد.
العزازی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
یاسین سلطانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال شباب بلوزداد و باشگاه فوتبال نصر حسین دای اشاره کرد.
او همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
الکساندر اوکیدجا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیل، باشگاه فوتبال استراسبورگ، و باشگاه فوتبال متس اشاره کرد.
علی بن حلیمه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
عمار عمور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر و باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد.
عمار رویعی (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنژه اشاره کرد.
جمال عمانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر و باشگاه فوتبال شباب بلوزداد اشاره کرد.
فیصل باجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، باشگاه فوتبال قسنطینه و باشگاه فوتبال اتحاد الحراش اشاره کرد.
حمید مراکشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال مولودیه وهران، باشگاه فوتبال اتحاد الحراش و باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی اشاره کرد.
میدان اتاریم میدانگاهی تفریحی در شهر تل‌آویو اسرائیل در امتداد خیابان الیعذار پغه و ساحل تفریحی تل‌آویو قرار دارد. این میدان در ابتدا میدان به نام مردخای نامیر نام‌گذاری شده بود ولی بعدها به درخواست بیوه او نام میدان نامیر به اتاریم تغییر کرد.
قبل از استقلال اسرائیل این مکان محلی برای پناهجویان یهودی در شورش یافا ۱۹۲۱ بود. در دهه ۵۰ میلادی این منطقه توسط شهرداری تل‌آویو تخلیه شد و تبدیل به مکانی برای ساخت هتل‌های بلندمرتبه در اسرائیل تبدیل شد. تصمیم گرفته شد یک مجموعه تفریحی میان ساحل و هتل‌ها بر روی خیابان العذار پغه ساخته شود. طراحی مرکز به دکتر یاکوو ریجده سپرده شد. این میدان در ژوئن ۱۹۷۵ به بهره‌برداری رسید همان‌طور برنامه‌ریزی شده بود بزرگراه مسقف شد و بر روی بناهای مانند آمفی‌تئاتر، مرکز خرید، باشگاه برهنگی کولوسئوم (بعدها پوسی‌کت نامیده شد ) ساخته شد.
شاروالی کابل یا شهرداری کابل مدیریت شهری کابل را بر عهده دارد.
شاروال کنونی (جوزا ۱۳۹۸) کابل، احمد ذکی سرفراز است.شاروال کابل می‌گوید در سال گذشته ۴ میلیارد افغانی عواید گردآوری کرده‌است رادیو آزادی
در سال ۱۲۹۸ شمسی، در زمان حکومت امان‌الله‌خان، ادارهٔ بلدیهٔ کابل تأسیس شد، و در سال ۱۳۲۰ به «شاروالی کابل» تغییر نام داد. اولین انتخابات شاروالی کابل در سال ۱۳۲۷ برگزار شد. غلام‌محمد فرهاد اولین شاروال انتخابی کابل نام گرفت.هادی میران، شهرداری کابل و دشواری‌های توسعه شهری، بی‌بی‌سی فارسی
کارمینه "مینو "رایولا ( ; زادهٔ ۴ نوامبر ۱۹۶۷ – درگذشتهٔ ۳۰ آوریل ۲۰۲۲) یک مدیربرنامه ورزشی ایتالیایی-هلندی بود که نماینده شماری از بازیکنان برجسته فوتبال از جمله زلاتان ایبراهیموویچ، پل پوگبا، هنریخ مخیتاریان، مارکو وراتی، جانلوئیجی دوناروما، ماتییس دی لیخت، ارلینگ هالند و ماریو بالوتلی بود. او همچنین سال‌ها نماینده پاول ندود، هافبک پیشین چک نیز بود.
رایولا در سال ۱۹۶۷ در نوچرا اینفریوره، سالرنو، در جنوب ایتالیا زاده شد. او یک سال بعد به همراه پدر و مادرش به شهر هارلم هلند نقل مکان کرد. پدرش یک کسب و کار رستوران موفق داشت که رایولا سال‌های جوانی خود را به عنوان پیشخدمت در آن گذراند. در همان زمان، دیپلم دبیرستان را گرفت و به مدت دو سال در دانشگاه حضور یافت و در دانشکده حقوق ثبت نام کرد. او به هفت زبان ایتالیایی، انگلیسی، آلمانی، اسپانیایی، فرانسوی، پرتغالی و هلندی صحبت می‌کرد.
او فوتبال را برای تیم جوانان هارلم شروع کرد، اما در سن ۱۸ سالگی در سال ۱۹۸۷ فوتبال را کنار گذاشت تا سرپرست تیم جوانان شود. پس از مدت کوتاهی به عنوان بازیکن و مدیر، رایولا این بار به عنوان مدیر برنامه همچنان در دنیای فوتبال حضور پیدا کرد، او سپس در اسپورت پروموشن، که یک شرکت مدیریتی ورزشی بود، آغاز به کار کرد و در انتقال چندین بازیکن هلندی برجسته به باشگاه‌های ایتالیایی از جمله برایان روی بازیکن آژاکس (در سال ۱۹۹۲ به فوجا)، مارسیانو وینک (در سال ۱۹۹۳ به جنوا)، ویم جونک و دنیس برگکمپ (هر دو در سال ۱۹۹۳ به اینترناسیونال) و میشل کریک (در سال ۱۹۹۴ به پادوآ) دست داشت. او پس از مدتی تصمیم گرفت شرکت را ترک کند و تجارت خود را راه اندازی کند. نخستین انتقال بزرگ مستقل او، خرید پاول ندود از اسپارتا پراگ برای لاتزیو، پس از عملکرد چشمگیر او در یورو ۱۹۹۶ یوفا، جایی که جمهوری چک با ندود به فینال رسید، بود.
بیش از ۲۰ بازیکنی که در لیگ‌های اروپایی بازی می‌کنند توسط رایولا نمایندگی می‌شوند. در سال ۲۰۰۸، او در دو جلسه دادرسی انضباطی توسط فدراسیون فوتبال ایتالیا (FIGC) به دلیل بی نظمی در نقل و انتقالات، که بخشی از تحقیقات گسترده‌تر در مورد فوتبال حرفه ای توسط مقامات ایتالیایی بود، احضار شد.
در اوت ۲۰۱۶، پس از شکستن رکورد انتقال پل پوگبا به منچستر یونایتد، سهم رایولا مبلغ ۲۵ یورو گزارش شد. او سپس خانه پیشین یکی از مشهورترین رؤسای مافیای آمریکایی، آل کاپون، را در میامی به قیمت ۹ میلیون یورو خرید.
در ۸ مه ۲۰۱۹، فدراسیون فوتبال ایتالیا رایولا را به دلایل نامشخصی به مدت سه ماه از فعالیت به عنوان مدیر محروم کرد، و پسر عموی وی وینچنزو رایولا نیز به مدت دو ماه محروم شد. در ۱۰ می، پس از اینکه کمیته انضباطی فیفا تصمیمات فدراسیون ایتالیا را تأیید کرد، این محرومیت‌ها در سراسر جهان اعمال شدند. در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۹، پس از اینکه رایولا و پسر عمویش از محرومیت اصلی در دادگاه استیناف فدرال ایتالیا درخواست تجدید نظر کردند، برنده شدند و در نتیجه محرومیت سه‌ماهه لغو شد.
در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۰، رایولا در میان شماری از مدیران برجسته فوتبال از جمله خورخه مندز و جاناتان بارنت بود که فیفا را به تحریم قانونی پس از سقف برنامه‌ریزی شده برای پرداخت‌های نقل و انتقالات تهدید کردند.
او در حالی در ۳۰ آوریل ۲۰۲۲ بر اثر بیماری درگذشت،که ۲ روز قبل شایعه‌ی فوت او خبرساز شده بود.
سِکِی‌ها () یک زیرگروهSherrill Stroschein, [ Ethnic Struggle, Coexistence, and Democratization in Eastern Europe], Cambridge University Press, 2012, p. 210 Cited: "Székely, a Hungarian sub-group that is concentrated in the mountainous Hungarian enclave" مجارها هستند که در بخش‌هایی از رومانی زندگی می‌کنند. گروه‌های کوچکتری از این زیرگروه در تولنا و بارانیا در مجارستان و بخش‌هایی از صربستان هستند.
مطالعاتی ژنتیکی توسط تیم تحقیقاتی از مجارستان و آلمان به سرپرستی در دهه ۱۹۸۰، فاصله ژنتیکی و خویشاوندی مناطق جغرافیایی با جمعیت یاسی، کومان، ، و را مشخص کرد. سِکِی‌ها از جمعیت ساکن در ، جمعیت مختلط بوادپستی، یاسی‌ها و همچنین نژاد ایرانی با فاصله ژنتیکی کم و از چانگوها، پالوتس‌ها و ماتیوها با فاصله ژنتیکی متوسط در این تحقیق قرار می‌گرفتند؛ درحالیکه فاصله ژنتیکی سِکِی‌ها از جمعیت ساکن در فاصله ژنتیکی طولانی دارد. تسِیزِل در کتابی که در دهه ۱۹۹۰ منتشر شد، با استفاده از همان روش پیشین خود نشان داد که جمعیت فنلاندی‌ها، آلمانی‌ها و ترک‌ها در فاصله متوسطی با سِکِی‌ها قرار دارد. نتیجهٔ شگفت‌انگیز دیگر او نشان داد که منطقه‌ای در مرز غربی مجارستان به‌نام اورشِگ که از قدیم محل سکونت سکی‌ها است، در فاصلۀ ژنتیکی‌ای طولانی از جمعیت سکی‌های دیگر نقاط قرار دارد.
قتل میترا استاد (۱۳۶۲ – ۷ خرداد ۱۳۹۸) به حادثهٔ کشته شدن او به دست همسرش محمدعلی نجفی، سیاستمدار و شهردار پیشین تهران اشاره دارد که با شلیک گلوله از سلاح گرم انجام شد. او در ۷ خرداد ۱۳۹۸ به ضرب گلوله در خانه‌اش به‌قتل رسید. جسد او در حمام منزلش در طبقهٔ هفتم برج آرمیتا در منطقهٔ سعادت آباد تهران یافت شد. دقایقی پس از اعلام خبر قتل میترا استاد، برخی همسرش را به‌عنوان مظنون اصلی معرفی کردند که از سوی مقامات قضائی رد شد. اما محمدعلی نجفی، ساعاتی بعد با مراجعه به پلیس آگاهی خیابان وحدت اسلامی تهران به قتل همسر دومش با اسلحه اعتراف کرد و بازداشت شد. او انگیزهٔ اصلی از ارتکاب قتل را فشار روانی و مشکلات خانوادگی اعلام کرد. نجفی در دادگاه بدوی، به قصاص نفس محکوم و با توجه به کسب رضایت از خانواده مقتول به شش سال و نیم زندان قطعی محکوم شد. او در اواخر سال ۱۴۰۱ بعد از نزدیک به چهار سال حبس مشمول عفو رهبر جمهوری اسلامی شده و از زندان آزاد شده‌است.
میترا استاد متولد ۱۳۶۲ در اسلام‌آباد غرب فرزند کاکابرار که با نام میترا نجفی نیز شناخته می‌شود، دومین همسر محمدعلی نجفی سیاستمدار و شهردار پیشین تهران بود.وی در اردیبهشت سال ۱۳۹۶ به عنوان نامزد پنجمین دوره انتخابات شورای شهر به عنوان کاندیدای مستقل ثبت‌نام می‌کند اما گفته می‌شود که وی از حمایت ضمنی محمد نوروزی، امام جمعه اسلامشهر برخوردار بوده‌است.میترا استاد؛ از حسابداری تا بازیگری، از شورای شهر تا ازدواج نافرجام!وی قبل از کاندیداتوری در انتخابات شورای شهر اسلامشهر به عنوان بازیگر در سریال‌های تلویزیونی نیز نقش آفرینی کرده بود.میترا استاد بازیگر فیلم هم بود! / این زن جنجالی کاندیدای شورای شهر هم شده بود!
به گفته حمیدرضا گودرزی وکیل پایه یک دادگستری در گفت و گو با روزنامه اعتماد اعلام کرد که، میترا استاد وارد زندگی نجفی شده و آغازگر این رابطه بوده‌است.قتل میترا استاد، پس زمینه سیاسی - امنیتی داشت
ازدواج محمدعلی نجفی و میترا استاد در سال ۱۳۹۷ خبرساز شد و حواشی زیادی در پی داشت. بسیاری این ازدواج را دلیل استعفای نجفی از شهرداری تهران می‌دانستند.
محمدعلی نجفی در روزهای اول پس از قتل مدعی شد همسر دومش با نهادهای امنیتی ارتباط داشته‌است. پیشتر نیز، دربارهٔ استعفای نجفی و انتشار عکس‌های خصوصی او با همسر دومش این گمان از سوی برخی افراد مطرح شده بود. برخی از چهره‌های اصلاح طلب از جمله جواد امام اعلام کرده‌اند که میترا استاد با سازمان اطلاعات سپاه پاسداران «ارتباط داشته» و نزدیک شدن او به صورت نجفی «هدفمند» بوده‌است. نجفی در دادسرا ادعا کرد صحبت‌های وی شنود می‌شد و در اختیار همسر دومش قرار می‌گرفت. او در این باره گفت: «خودم در واتس‌اپ صحبت‌هایی را که برای ایشان ارسال کرده بودند، شنیدم [...] خودم نخواستم این موضوع را پیگیری کنم چون با شماره‌ای ارسال می‌کردند که معلوم نیست از کجاست؟»
دختر نجفی مدعی شد همسر دوم پدرش «با ارگان‌های خاصی رابطه داشت و از همین طریق به پدرم تسلط پیدا کرده بود و او را تحت فشار قرار می‌داد».اما محمد علی نجفی تأکید کرد که از نهادی نام نمی‌برد و ممکن است «شخصی در نهادی باشد که با ایشان ارتباط داشتند.»
وزارت اطلاعات واکنش رسمی نشان داد و هر گونه ارتباطی را با میترا استاد رد کرد. سازمان اطلاعات سپاه پاسداران به این اتهام واکنشی نشان نداد.
محسن آرمین چهره سیاسی، در همان نخستین روزها در یادداشتی به حادثه قتل میترا استاد پرداخت و بدون اینکه نامی از واژه «پرستو» ببرد، بر وجود پروژه ای مدیریت شده در زندگی نجفی اشاره کرد و نوشت:
میترا استاد فرزند کاکابرار استاد از استادان تنبور بود و در خانواده‌ای از پیروان دین یارسان به دنیا آمد. یارسان به اقلیت دینی غیرمسلمانی گفته می‌شود که بیشتر پیروانش در مناطق کردنشین ساکنند. با این حال میترا استاد بنا بر گفتهٔ محمدعلی نجفی در دادگاه پس از آشنایی با یک دیپلمات به اسلام روی آورده و مسلمان شیعه شده‌است. این مسئله در حواشی رسیدگی به پروندهٔ قتل او بسیار اثرگذار بود و از جمله شایعات و حواشی مطرح‌شده مهدورالدم بودن میترا استاد به سبب باور به دیانت یارسانبی‌بی‌سی فارسی: "محمدعلی نجفی: میترا استاد نه 'مهدورالدم' بود، نه 'پرستو"'، نوشته‌شده در ۱۷ ژوئیۀ ۲۰۱۹؛ بازدید در ۲۱ اوت ۲۰۱۹. و نیز مسئلهٔ مراجعه به سید نصرالدین حیدری گوران از رهبران جامعهٔ یارسان برای کسب رضایت از خانوادهٔ استاد و عدم قصاص بود که توسط فرزند وی تکذیب شد.
خبر قتل میترا استاد را ظهر سه‌شنبه ۷ خرداد ۱۳۹۸ رسانه‌های رسمی ایران منتشر کردند. بررسی‌های اولیه نشان داد که این قتل در طبقهٔ هفتم برجی در بلوار خوردین منطقهٔ سعادت‌آباد تهران به‌وقوع پیوسته‌است. جسد مقتول در وان حمام و در حالی که به ضرب گلوله به قتل رسیده‌بود کشف شد. ساعاتی پس از این واقعه، نجفی با مراجعه به پلیس آگاهی تهران، به قتل همسرش اعتراف کرد.
نجفی پس از ارتکاب قتل به قم رفته بود، برخی دلیل سفر او به قم را دیدار با مراجع ذکر کردند اما این موضوع از سوی پلیس و متهم تکذیب شد. نجفی گفت به سر خاک پدر و پدربزرگش رفته و قصد خودکشی داشته اما بعد نظرش تغییر کرده و تصمیم گرفته خود را معرفی کند. او در دادسرای تهران تأیید کرد که پیش از این هم یک بار در هتل لاله تهران به دلیل اختلاف‌ها با همسر دومش اقدام به خودکشی ناموفق کرده بود.
به گزارش خبرگزاری مهر، «اختلافات خانوادگی» دلیل این قتل بوده‌است. روزنامه ایران به نقل از پسر ۱۳ ساله میترا استاد نوشت نجفی مادرش را کتک می‌زد و اخلاق تندی داشت. نجفی در دادسرا گفت که درگیری فیزیکی دو طرفه بوده و مدعی شد که میترا استاد هم چندبار با کارد او را مجروح کرده بود.
دادگاه محمدعلی نجفی در سه جلسه برگزار شد که آخرین جلسه آن ۳۱ تیر ۱۳۹۸ بود. در نهایت در ۸ مرداد ۱۳۹۸، سخنگوی قوه قضائیه از محکومیت محمدعلی نجفی، به قصاص نفس توسط دادگاه بدوی خبر داد. بر این اساس، شعبه نهم دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی محمدرضا محمدی کشکولی، نجفی را به قصاص محکوم کرد.
خانواده میترا استاد از قصاص گذشتند. مسعود، برادر میترا استاد، در اینستاگرام خود نوشت: «به واسطه پادرمیانی بزرگان کرمانشاه و کشور و همچنین وکلای عزیزمان آقای مسعود افرازه و محمود حاج‌لویی، پدرم، مادرم و مهیارمان، آقای محمدعلی نجفی را بخشیدیم و از خون عزیزمان گذشتیم و خرسندیم که هیچ معامله ای با خون آن بزرگوار نکردیم.» محمدعلی نجفی به رأی صادر شده اعتراض کرد. در ۳۰ شهریور ۱۳۹۸ دیوان عالی کشور حکم صادر شده در دادگاه بدوی را به دلیل نقص در تحقیقات نقض کرد و حکم داد که «باید نظر کارشناسی دربارهٔ نحوه شلیک گلوله‌ها» اخذ شود.
در گزارش جدید، کارشناسان گزارش اولیه مبنی بر شلیک مستقیم گلوله به سوی مقتول را رد کردند و ابراز داشتند «شلیک‌ها مستقیم نبوده و گلوله بعد از اصابت به دست میترا و تغییر شکل مرمی آن وارد بدن او و باعث مرگش شده‌است.»
پرونده قتل میترا استاد بار دیگر به شعبه نهم دادگاه کیفری ارجاع داده شد و در ۶ آذر ماه ۱۳۹۸ جلسه رسیدگی مجدد برگزار شد. نجفی با استناد به گزارش جدید کارشناسی، اتهام قتل عمد را رد کرد اما دادگاه بار دیگر او را به جرم قتل عمد به ۷ سال و نیم حبس محکوم کرد. شش سال آن قابل اجرا بود.
در دی ماه ۱۳۹۸، گودرزی، وکیل نجفی، اعلام کرد که نسبت به حکم صادره به دیوان عالی کشور فرجام‌خواهی کرده‌است. او گفت از یک طرف حکم ۶ سال و ۶ ماه حبس تعزیری به اتهام قتل عمد و یکسال و سه ماه حبس به اتهام حمل سلاح «مجازاتی سنگین» است و به دلیل وجود «جهات تخفیف» دادگاه می‌توانسته میزان آن را کاهش دهد، از طرف دیگر آنها قتل را شبه عمد می‌دانند و به همین دلیل به دیوان عالی کشور فرجام‌خواهی کرده‌اند.
در ۱۰ فروردین ۱۳۹۹، دیوان عالی کشور، بار دیگر حکم دادگاه را نقض کرد و پرونده را به شعبه هم‌عرض ارجاع داد. بنا شد سومین دور از رسیدگی به پرونده محمدعلی نجفی در شعبه ۱۰ دادگاه کیفری به صورت غیر علنی برگزار شود.
نجفی در دادگاهی که ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۹ به ریاست قاضی متین برگزار شد در مورد جلب رضایت خانوادهٔ مقتول گفت حدود ۱۰ میلیارد تومان پرداخت کرده‌است که حدود ۸ میلیارد آن مهریهٔ ۱۳۶۲ سکه‌ایِ میترا استاد بوده‌است.‏
در نهایت شعبه دهم دادگاه کیفری محمدعلی نجفی را به شش سال و نیم حبس محکوم کرد. حمیدرضا گودرزی، وکیل نجفی، روز جمعه، ۲۶ اردیبهشت، به ایرنا گفت: «به این حکم که مخالف رای دیوان عالی کشور است، اعتراض می‌کنیم.»
دیوان عالی کشور نیز موضوع را قتل عمد تشخیص داد و حکم صادره را تأیید نمود.
ماجرای زن‌کشی سیاست‌مداران ایرانی در سریال "آقازاده" (۱۳۹۹) به تصویر کشیده شد که به نوشتهٔ وب‌سایت‌های خبری ایمنا و انصاف‌نیوز یادآور زن‌کشی نجفی است.
گزارش لحظه به لحظه از یک قتل
جزئیات جدیدی از روابط سیاسی همسر نجفی
ام‌ایکس پلیر پخش کننده ویدئو جهانی است که توسط J2 Interactive ساخته شده و متعلق به Times Internet بخش رسانه‌های دیجیتال گروه Tim است
MX Player یک دستگاه پخش ویدئو است که توسط شرکت J2 Interactive مستقر در کره جنوبی طراحی شده‌است. این ویژگی شتاب سخت‌افزاری پیشرفته و پشتیبانی از زیرنویس‌ها، قابلیت مشاهده آنلاین آفلاین را دارد.
در هند، MX Player دارای پایه مشترک بیش از ۳۵۰ میلیون است. همچنین دارای ۶۰۰ میلیون کاربر در سطح بین‌المللی است.
آذربایجان تا کنون در ۱۲ مسابقه آواز یوروویژن شرکت کرده‌است. اولین فعالیت آذربایجان در سال ۲۰۰۸ بود و همچنین در سال ۲۰۱۱ برنده یوروویژن گردید که باعث شد سال بعدش آذربایجان میزبان مسابقات باشد.
حمزه کودری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر و باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر اشاره کرد.
کمال خرخاش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه قسنطینه اشاره کرد.
کمال العربی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوریان، باشگاه فوتبال نیس و باشگاه فوتبال مولودیه وهران اشاره کرد.
کریم بن وناس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الخریطیات، باشگاه فوتبال وفاق سطیف، باشگاه فوتبال قسنطینه، باشگاه فوتبال هانگژو گرین‌تاون و باشگاه ورزشی واشاش اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال الجزایر الجزایر بازی کرده‌است.
کریم غازی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپرانس تونس، باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر و باشگاه فوتبال شباب بلوزداد اشاره کرد.
خیرالدین مضوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، باشگاه فوتبال وفاق سطیف اشاره کرد.
الوناس بن دحمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل، باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، و باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد.
گوگول وی (روسی: Гоголь. Вий) یک فیلم در ژانر فانتزی-ترسناک به کارگردانی اِگر بارانوف و محصول سال ۲۰۱۹ روسیه است. فیلم‌نامه این فیلم توسط آلکسی چپوف و ناتالیا مرکولاوا با الهام از آثار نیکلای گوگول به رشته تحریر درآمده است. این فیلم دنباله‌ای بر "گوگول آغاز" (۲۰۱۷) محسوب می‌شود.
پس از وقایع نخستین فیلم، نیکولای گوگول پرونده‌ای را پیدا می‌کند: در میان وسایل شخصی یاکوف پتروویچ گورو یک فایل مخفی همراه با یادداشتی بر روی خود با عنوان: "رمز و راز تولد - تاریک است؟" وجود داشت. پنج برادر گوگول هنگام تولد یا بلافاصله پس از زایمان جان خود را از دست دادند؛ بعدها، در تصورات نیکولای و خاطرات یاکیم (که جرأت نداشت حقیقت را به نجیب‌زاده نشان دهد)، واسیلی گوگل-یانوفسکی از روی ناامیدی پیشنهاد غریبه‌ای با یک باند روی صورتش را پذیرفت. غریبه وعده داده‌است که کودک زنده خواهد ماند، اما پرداخت برای این توافق با نیروهای خاصی همراه خواهد بود؛ واسیلی پاسخ می‌دهد که برای هر چیزی آماده است، فقط اینکه دیگر فرزندان خود را دفن نکند. هنگامی که نیکولای متولد می‌شود، غریبه نوزاد مرده را زنده می‌کند.
مهدی منیری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس، باشگاه فوتبال الظفره، باشگاه فوتبال تروا، باشگاه ورزشی الخور، و باشگاه فوتبال نانسی و باشگاه فوتبال باستیا اشاره کرد.
مروان عبدونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر و باشگاه فوتبال اتحاد الحراش اشاره کرد.
محمد سالم (; – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سدان و باشگاه فوتبال مولودیه وهران اشاره کرد.
محمد سالم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک و باشگاه فوتبال مقاولون عرب اشاره کرد.
نبیل حیمانی (; – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل، و باشگاه فوتبال وفاق سطیف، باشگاه فوتبال قسنطینه و باشگاه فوتبال نصر حسین دای اشاره کرد.
نورالدین دهام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، و باشگاه فوتبال المپیک شلف اشاره کرد.
عمر بلعطوی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل الجزایر است.
عمر بلبای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیم المپیک و باشگاه فوتبال مون‌پلیه اشاره کرد.
صلاح سمادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود
اسماعیل دیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وفاق سطیف و باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور اشاره کرد.
سفیان یونس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال القبائل، باشگاه فوتبال شباب بلوزداد و باشگاه فوتبال اتحاد الحراش اشاره کرد.
طاهر شریف الوزانی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الرجا و باشگاه فوتبال مولودیه وهران اشاره کرد.
یاسین امعوش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوراس باتنه و باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد.
عبدالعزیز بن حملات (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال القبائل و باشگاه فوتبال نصر حسین دای اشاره کرد.
عبدالحکیم سرار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وفاق سطیف اشاره کرد.
عبدالقادر فرحاوی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کن، باشگاه فوتبال سن-اتین و باشگاه فوتبال مون‌پلیه اشاره کرد.
عبدالرحمان حشود (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وفاق سطیف و باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد.
عبدالرحمان مزیانی (; زاده – درگذشته ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
عبدالرؤوف زرابی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه وهران، باشگاه فوتبال القبائل، باشگاه فوتبال هیبرنین، باشگاه فوتبال نصر حسین دای، و باشگاه فوتبال آژاکسیو، باشگاه فوتبال قسنطینه، باشگاه فوتبال نیم المپیک و باشگاه فوتبال مولودیه قسنطینه اشاره کرد.
تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر () یا تیم ملی فوتبال المپیک الجزایر نمایندهٔ فوتبال کشور الجزایر در بازی‌های فوتبال زیر ۲۳ سال و بازی‌های المپیک تابستانی است.
اوزلم الف دمیرل (، زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۸۴) سیاستمدار ترکیه‌ای-آلمانی کردتبار است. او نامزد حزب چپ در انتخابات پارلمان اروپا در سال ۲۰۱۹ بود و در ۲۹ مه ۲۰۱۹ به پارلمان راه یافت.
زال محمد (زال ممد)، قواد معروفی در منطقهٔ شهر نو، تهران بود.
زال محمد در ابتدا مرد شهوترانی بود که در یکی از خانه‌های سکس رفته و آمد می‌کرد به تدریج خودش با در اختیار گذاشتن همسر خود و چند زن دیگر برای سکس ثروت هنگفتی به هم زد. گاراژ زال محمد واقع در ضلع غربی خیابان ۳۰ تیر و قهوه‌خانه نمونه‌ای از دارایی‌هایی است که از راه عرضه تن‌فروش‌ها به دست آورده‌است. از خصال او سفره‌داری بود به طوریکه که هر وقت پاتوقش در قهوه‌خانه می‌نشست اجازه حساب کردن میز را به کس دیگر نمی‌داد و خودش همه را حساب می‌کرد.
دمیرل یک نام خانوادگی ترکی به معنی دست آهنین است. افراد سرشناس با این نام از این قرارند:
اوزلم () یک نام کوچک زنانهٔ ترکی است. افراد سرشناس با این نام از این قرارند:
«آشغالدونی» داستان بلند نمادگرایانه‌ای است از غلامحسین ساعدی که در سال ۱۳۴۵ در مجموعه داستانی با عنوان "گور و گهواره" از سوی انتشارات نیل منتشر شده‌است. محور این داستان نیز مانند دیگر داستان‌های شهری ساعدی ترس است؛ ترس از چیزی چنان آمیخته به زندگی و روابط انسان‌ها که مبدل به امری ناشناخته شده‌است؛ چیزی ساخته دست بشر (مانند پول) که محصول روابط اجتماعی آدم‌هاست که ساعدی آن را ترسی بدیهی‌تر و علاج‌ناپذیرتر از واهمه‌های فضای روستایی می‌داند.
این داستان به‌صورت اول‌شخص و از دریچه ذهن علی، جوانی شهرستانی که با پدرش گدایی می‌کند، روایت می‌شود. راوی و پدرش حین پرسه‌زدن در اطراف شهر به یک بیمارستان می‌رسند و آنجا می‌مانند. پسر وارد محیط بیمارستان می‌شود و با کارکنان بیمارستان دوست شده و از این راه برای خودش کارهایی پیدا می‌کند. او به‌تدریج بیشتر و بیشتر آلوده می‌شود و از نوجوانی فقیر به یک تبهکار مبدل می‌شود.
«آشغالدونی» نمونهٔ نگاه روشنفکران در نظام پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران به مقولاتی چون بیکاری، انحطاط اخلاقی و سرکوب سیاسی در قالب داستان است که طی آن، ساعدی تلویحاً سوءاستفادهٔ عوامل حکومت از فرودستان و فقرا را نشان می‌دهد اما اقبال به داستان ساعدی باوجود محبوبیت خودش، کم بود و داستانی حاشیه‌ای خوانده شد؛ درحالی‌که ساعدی به سطحی عمیق‌تر نقب زده بود و تصویر درست‌تری از حاشیه‌نشینانی به‌دست می‌داد که در رخدادهای منجر به انقلاب ۱۳۵۷ ایران و پس از آن مؤثر بودند. ساعدی در این داستان، برخلاف بسیاری از نویسندگان رمانتیک، شهر را در مقابل روستا قرار نمی‌دهد؛ چراکه در پس شهر و روابط حاکم بر آن، روستا را می‌بیند و پس از گذشت پنجاه سال داستان همچنان برای خواننده باورپذیر است.
در سال ۱۳۵۳ داریوش مهرجویی با همکاری ساعدی فیلم‌نامه‌ای از روی داستان «آشغالدونی» نوشت که بر اساس آن فیلم "دایرهٔ مینا" به کارگردانی او ساخته شد. مهرجویی در "دایرهٔ مینا"، به نوعی واقع‌گرایی اجتماعی دست می‌یابد که سهم عمده‌ای از این اتفاق - هم‌چون فیلم "گاو" - از نوشتهٔ غلامحسین ساعدی است.
این داستان را در سال ۱۹۸۱ جولی اس. میثمی به انگلیسی ترجمه کرده و در مجموعه‌ای به کوشش حسن جوادی با عنوان "دندیل: داستان‌هایی از زندگی ایرانیان" به‌چاپ رسیده‌است.
به‌گفته حسین سناپور ساعدی داستان‌نویسی است که بیشتر به‌خاطر داستان‌های کوتاهش که در فضایی روستایی می‌گذرند، شهرت دارد، تا رمان‌ها و برخی داستان‌هایش که در فضاهای شهری می‌گذرند. او در داستان‌های روستایی‌اش، تا حدی به جغرافیا، فضای روستا و مشکلات رفاهی ساکنان می‌پردازد که مطمئن شود داستان فضایی سوررئال و تمثیلی پیدا نمی‌کند و تنها به پرداختن موادی از روستا بسنده می‌کند که بتواند مسائل هستی‌شناختی همه روستانشینان از جمله ترس از ناشناخته‌ها و چگونگی روبرو شدن با آن را بیان کند. در داستان‌های شهری ساعدی اما ظاهراً این ترس از عنصری طبیعی مانند دریا یا بیماری نیست. این ترس از چیزی است چنان آمیخته به زندگی و روابط انسان‌ها که مبدل به چیزی ناشناخته شده‌است؛ بنابراین آشکار نبودنش ممکن است به انکار نقش وهم‌انگیز و ترسناکش از سوی ساکنان منجر شود. سناپور معتقد است این ترس در داستان‌های شهری از جمله «آشغالدونی»، از چیزی ساخته دست بشر و محصول روابط اجتماعی آدم‌هاست (مانند پول) که ساعدی آن را ترسی بدیهی‌تر و علاج‌ناپذیرتر از واهمه‌های فضای روستایی می‌داند. به گفته حسن میرعابدینی قهرمانان داستان‌های شهری ساعدی، روشنفکران شکست‌خورده در آرمان و ولگردهایی هستند که با اضطراب زندگی در تهران مقابله می‌کنند.
غلامحسین ساعدی (زادهٔ ۲۴ دی ۱۳۱۴، تبریز – درگذشتهٔ ۲ آذر ۱۳۶۴، پاریس) با نام مستعارِ گوهرِ مراد، نویسنده و پزشک ایرانی بود. ساعدی نمایشنامه نیز می‌نوشت و در کنار بهرام بیضایی و اکبر رادی از نامدارترین نمایشنامه‌نویسان زبان فارسی به‌شمار می‌رفت. از ویژگی‌های آثار او می‌توان به توانایی او در فضاسازی، ایجاد کشش و تعلیق، دوری از خلق شخصیت‌های بی‌هویت و سانتی‌مانتالیسم، پرداختن به فقر، بیماری، شکست و بیهودگی و توانایی در به‌تصویر کشیدن اختلالات روانی مانند جنون اشاره کرد. عبدالعلی دستغیب معتقد است جنبه رئالیستی آثار ساعدی، بسیار مهم است و مردمی که او به‌تصویر درمی‌آورد، مردمی است که هرروزه در اطراف ما زندگی می‌کنند. به این رئالیسم باید جنبه پاتولوژیک آثار او را نیز افزود؛ ساعدی به واسطه شغلش مطالعات و پژوهش‌هایی دارد که او را برای به‌تصویر درآوردن جنبه‌های بیمارگونه زندگی امروز توانا کرده‌است. به عقیده قاسم هاشمی‌نژاد اما ساعدی بیش از آن‌که داستان‌نویس باشد، قصه‌گوست و نتایج مشاهده‌ها و مطالعاتش را می‌نویسد؛ گرچه «بینش مضطرب» و پیشه‌اش در نوشتن قصه‌هایش تأثیر مستقیم داشته اما هاشمی‌نژاد آن را غیر از خلاقیت دانسته‌است. به عقیده حسین نوش‌آذر هیچ نویسنده‌ای به اندازه ساعدی به مهاجرت روستاییان به شهر (در نتیجه اصلاحات ارضی در ایران) نپرداخته و میرعابدینی آثار او را «شگفت‌انگیزترین تصویر از زندگی ولگردان» در ادبیات فارسی دانسته‌است. به گفته مهستی شاهرخی، داستان «آشغالدونی» یکی از عوامل دستگیری ساعدی به دست ساواک در سال ۱۳۵۳ بود.
سه فیلم براساس فیلمنامه‌های ساعدی ساخته شده‌است: "گاو" و "دایرهٔ مینا" به کارگردانی داریوش مهرجویی، و "آرامش در حضور دیگران" به کارگردانی ناصر تقوایی. به گفته پرویز جاهد غنای تصویری، نگاه اجتماعی و نقّادانه، و ساختار دراماتیک قویِ فیلمنامه‌های ساعدی سبب شده آثار ساخته‌شده بر مبنای این فیلمنامه‌ها، فیلم‌های موفقی در کارنامه‌های خالقانشان باشد.
داستان «آشغالدونی» در ۱۰ صحنه روایت شده‌است و داستان پدر و پسری است که گدایی می‌کنند و در خیابان می‌خوابند. آنها اتفاقاً به فردی به نام آقاگیلانی برمی‌خورند که کارش خون گرفتن از آدم‌های فقیر در ازای پول است. نام پسر علی است و حدود ۱۷ سال دارد. آن‌ها به محل خون‌گیری می‌روند تا خونشان را بفروشند. علی خون می‌دهد اما پدرش که بیمار است، نمی‌تواند خون بدهد و به توصیه آقاگیلانی به بیمارستان می‌رود. در بیمارستان کارگری به نام زهرا دل علی را می‌برد و با سفارش و خواهش، معالجه پدرش را جلو می‌اندازد. علی که ساده و مظلوم است، کم‌کم با قواعد این نوع از زندگی آشنا می‌شود و مشغول کار می‌شود تا پول به‌دست بیاورد. زهرا و همکارانش به او کمک می‌کنند تا غذایی که از بیمارستان دزدیده‌اند را بفروشد و برای پدرش جلوی بیمارستان بساط چای‌فروشی راه می‌اندازند. علی هنگام فروختن غذا به عده‌ای فقیر برمی‌خورد و به فکر می‌افتد آن‌ها را برای خون‌گیری ببرد. هم‌زمان برای چند نفر که مأمورهای امنیتی هستند، به خبرچینی می‌پردازد تا پول بیشتری به‌دست بیاورد. پس از مدتی، قوّادی زنان و دختران بیمارستان و قاچاق‌فروشی را هم به فهرست کارهایش اضافه می‌کند. در این میان اسماعیل که راننده بیمارستان است به خبرچین بودن او پی می‌برد و او را می‌زند اما علی در حین گزارش دادن ورود یک پزشک به بیمارستان، به مأموران می‌گوید اسماعیل مزاحم کارش شده‌است و مأموران وعده می‌دهند تنبیه‌اش کنند.
مجموعه داستان "گور و گهواره" ابتدا در سال ۱۳۴۵ از سوی انتشارات نیل به چاپ رسید. چاپ بعدی آن را انتشارات آگاه و در سال ۱۳۵۶ منتشر کرده‌است. پس از انقلاب ناشران مختلفی به چاپ آن مبادرت کردند. انتشارات نگاه در سال ۱۳۸۶ امتیاز چاپ آثار ساعدی را از خانواده‌اش دریافت کرده و "گور و گهواره" را تجدید چاپ کرد. این انتشارات در سال ۱۳۹۷ داستان «آشغالدونی» را به صورت مجزا به چاپ رساند.
داستان «آشغالدونی» حدود ۲۰٬۰۰۰ کلمه است که به‌صورت اول‌شخص و از دریچه ذهن علی، جوانی شهرستانی که با پدرش گدایی می‌کند، روایت می‌شود. راوی و پدرش حین پرسه زدن در اطراف شهر به یک بیمارستان می‌رسند و آنجا می‌مانند. پسر وارد محیط بیمارستان می‌شود و با کارکنان بیمارستان دوست شده و از این راه برای خودش کارهایی پیدا می‌کند. او به‌تدریج بیشتر و بیشتر آلوده می‌شود و از نوجوانی فقیر به یک تبهکار مبدل می‌شود. راوی تا اواخر داستان نامی ندارد و تنها وقتی صاحب اسم می‌شود که دیگر آن پسر گیج‌وگنگ روستایی نیست و به لطف آشنایی با روابط مبتنی بر پول برای خود جایگاهی مانند باقی آدم‌ها پیدا کرده‌است. شخصیت علی ذاتاً شرور نیست اما شرایط و محیطی که در آن قرار می‌گیرد، خصوصیات منفی را در او رشد می‌دهد. هم‌چنان‌که «آشغالدونی» استعاره از محیط اوست، سقوط تدریجی او در این محیط درون‌مایه داستان است که با همکاری علی با مأموران ساواک برای لو دادن دکتر معترض بیمارستان، کامل می‌شود.
آقاگیلانی دلال خون‌فروش نیز مانند بسیاری از آدم‌های داستان‌های ساعدی تنهاست و از روی بدجنسی به دیگران ستم نمی‌کند؛ بلکه به عقیده عبدالعلی دستغیب ناگزیر از «بیدادگری» است. او در اتاق محقری مملو از میز و صندلی شکسته زندگی می‌کند و شب‌ها به می‌گساری می‌نشیند. حسن میرعابدینی داستان «آشغالدونی» را مانند برخی داستان‌های او، داستان اوباش دانسته‌است؛ داستانی که طی آن جوان ولگردی به خون‌فروشی روی می‌آورد و برای ساواک خبرچینی می‌کند.
پدر پیر او، بیمار است و هرچه می‌خورد بالا می‌آورد؛ در نتیجه همیشه گرسنه است. او پسرش را مسبب همه بدبختی‌های خود و اجتماع می‌داند و ناراحتی‌اش را بر سر او خالی می‌کند. شخصیت راوی از پدرش ناراضی است و پدر نفرتش را برمی‌انگیزد. به عقیده حسین سناپور، پدر گذشته راوی است که از روستا بریده و حریص به خوردن است اما سیری ندارد. راوی هم مانند او حریص است اما به پول و مجبور است برای پدر کاری جور کند تا پدر دست از سرش بردارد.