moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
این روستا در دهستان لاکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۳۹ نفر (۵۶۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
نارنج‌کل، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان لاکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۹ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گوراب‌ورزل، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان لاکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹۹ نفر (۱۲۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
تخسم، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان لاکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۰ نفر (۹۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
رواجیر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان لاکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۰ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
لاکان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان لاکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳۱۴ نفر (۱۴۶۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
طالشان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان لاکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۵۲۱ نفر (۲۲۱۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سلیمان‌داراب بالا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان لاکان قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۲ نفر (۶۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
فلکده، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان ایران است.
این روستا در دهستان لاکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۲۹ نفر (۳۵۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
در ایران در سال ۱۸۸۶ میلادی بنا بود، با احداث خط راه‌آهن آمل تا تهران، احداث و بهره‌برداری موفق از اولین راه‌آهن در ایران رخ دهد، ولی با کارشکنی‌های پیمانکارهای بلژیکی این امر انجام نگردید. اما قدیمی‌ترین و اولین راه‌آهن ایران مسیر بندر انزلی به پیربازار و رشت بوده‌است. این مسیرِ راه‌آهن از بندر انزلی و پیربازار به رشت وجود داشته که بعدها قسمت‌هایی از آن جمع‌آوری شده‌است ولی تنها بازماندهٔ این مسیر یک «لوکوموتیو بخار» است که، بر روی آخرین قطعه چندمتری این ریل، هنوز هم در داخل محوطهٔ سازمان بنادر انزلی خودنمایی می‌کند و تاریخ ۱۸۴۸ میلادی را بر روی خود به یادگار دارد، ۱۲ کیلومتر از این‌مسیر حتی تا اواسط دورهٔ رضاشاه هنوز نیز همچنان مورد استفاده بوده‌است. با این اوصاف اولین و قدیمی‌ترین راه‌آهن ایران همین مسیرِ بندر انزلی به پیربازار و رشت بوده‌است.
خطی که از رشت تا انزلی ساخته می‌شود در واقع بندر انزلی، شهر انزلی و منطقه آزاد انزلی را در قالب یک خط آنتنی، به شبکه ریلی ایران وصل می‌کند و بدین ترتیب بندر و شهر انزلی به شبکه ریلی متصل خواهد شد. پروژه در مسیر رشت به سمت انزلی به دوشاخه تبدیل می‌شود که یک شاخه به بندر انزلی و دیگری به بندر کاسپین در منطقه آزاد می‌رود.
ضرورت احداث پایانه‌های مشترک راهداری و راه‌آهن برای جابجایی بار از مسیرهای جاده ای به ریلی و… وجود دارد و لازم است برای افتتاح خطوط ریلیِ رشت این نوع مقدمات فراهم شود.
کیسارورزل، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان لاکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۹ نفر (۹۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ویشکاماتیر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان لاکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۴ نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ویشکاورزل، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان لاکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۴ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بلسکله امام‌جمعه، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان حاجی‌بکنده خشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۱ نفر (۹۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سیاه‌اسطلخ سقطالملک، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان حاجی‌بکنده خشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۲ نفر (۱۲۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سرخشکی، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان حاجی‌بکنده خشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۷ نفر (۲۳۳خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
پیرعلیده، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان حاجی‌بکنده خشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰۴ نفر (۱۶۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چپرپرد، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲۵ نفر (۲۶۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
امیربکنده، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان حاجی‌بکنده خشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۴ نفر (۱۱۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
باغ امیربکنده، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1390، جمعیت آن 785 نفر (196خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
چپرپردزمان، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان حاجی‌بکنده خشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۹ نفر (۲۳۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
حاجی‌بکنده، به معنای حاجی که کنده بود از توابع بخش خشکبیجار و شهرستان رشت و استان گیلان می باشد . وی این روستا در بخش خشکبیجار منطقه دهستانی محسوب می شود.
این روستا در دهستان حاجی‌بکنده خشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳۸ نفر (۲۴۹خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
روستای حاجی بکنده از شمال به دریای خزر, از غرب به روستای امین آباد , از شرق به روستای تالش محله و از جنوب به روستای گیلوا محله منتهی می‌شود. فاصله روستای حاجی بکنده تا مرکز بخش (خشکبیجار) نه کیلومتر می‌باشد.
امین‌آباد، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران. روستای امین آباد از شمال به دریای خزر، از غرب به روستای خشک اسطلخ، از جنوب به روستای شهرستان و از شرق به روستای حاجی بکنده منتهی می‌شود. فاصله روستای امین آباد تا مرکز بخش (خشکبیجار) نه کیلومتر می‌باشد. دارای سواحل زیبا و مناسب شنا و آب‌تنی می‌باشد.
این روستا در دهستان حاجی‌بکنده خشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۸۱ نفر (۱۹۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
تازه‌آباد روستایی در دهستان حاجی‌بکنده خشکبیجار بخش خشکبیجار شهرستان رشت استان گیلان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۹۰ نفر (۱۱۱خانوار) بوده‌است.
چوکده، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان حاجی‌بکنده خشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۷ نفر (۹۸خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شهرستان (به گیلکی: شَهرِسˇتَان) یکی از روستا های بزرگ از توابع بخش خشکبیجار و شهرستان رشت استان گیلان می باشد ، واژه شهرستان در لغت‌نامه دهخدا به شهرِ بزرگان معنا میشود این روستا در سال ۱۳۹۵ برترین روستا در استان گیلان انتخاب شد همچنین جمعیت روستا در سال ۱۴۰۲ بر بالغ ۱۱۰۰ نفر و ۷۰۰ خانوار می باشد که بعنوان روستای پرجمعیت محسوب میشود . لازم به ذکر است جمعیت آن در ۵۰ سال اخیر بسیار انبوه بوده ولی به دلیل مهاجرت پیش از حد اهالی روستا جمعیت کاهش یافته اما با توجه به شرایط فعلی در حال حاضر همچنان جمعیت آن فراخ و پابرجا می باشد . اکثر مردم این روستا به زبان گیلکی و عده ای بسیار معدود از زبان ترکی سخن می گویند . روستای شهرستان ۱۰ شهید در راه آزادی خرمشهر و دفاع از خاک ایران تقدیم کرده است که آرامگاه اغلب آنها در گلزار شهدای شهرستان واقعه در مسجد امیرالمونین به خاک سپرده شده است.
نام این روستا در دوران پهلوی (شهرستانک) بود اما پس از این دوره و در زمان انقلاب اسلامی نام آن به (شهرستان) انتقال یافت ، این روستا را از داستان های تاریخی انبوهی یاد می کنند .
طبق آمار سرشماری عمومی نفوس و مسکن ایران سال ۱۳۹۰ جمعیت روستا ۹۵۰ نفر و ۳۰۰ خانوار می‌باشد که ۴۹۰ نفر را مردان و ۴۶۰ نفر را زنان تشکیل می‌دهند. همچنین در سال ۱۴۰۲ جمعیت روستا ۱۱۰۰ نفر می باشد. ۸۵٪ جمعیت روستا با سواد هستند .درگاه ملی آمار ایران
از سمت شمال به روستای امین اباد ، از جهت شرق به روستای شهمیرسرا، از سمت جنوب به روستای نوده (رشت) و از جهت غرب به روستای گیلوامحله محدود می گردد. فاصله نسبت به مرکز دهستان حاجی بکنده 1/5 کیلومتر ، نسبت به مرکز بخش شهر خشکبیجار 7 کیلومتر و به شهر لشت نشا 7 کیلومتر و نسبت به مرکز شهرستان شهر رشت 30 کیلومتر - نسبت به ساحل 2 کیلومتر تا منطقه کاسپین منطقه آزاد انزلی 15 کیلومتر منتهی میشود.
از نظر جغرافیایی این روستا در مابین جاده امین آباد _ خشکبیجار تشکیل میشود
مردم روستا برای خرید مواد غذایی و تجهیزات لازم بیشتر به شهر خشکبیجار و لشت نشا و رشت وقت خود را می گذرانند . شغل اصلی مردم روستای شهرستان کشاورزی می باشد که شغل های نجاری ، بنایی ، نقاشی سرانجام شغل دیگر مردم این روستا می باشد. همچنین تمام اهالی این روستا پیرو دین اسلام و اکثر آنها از خواندن نماز و مطالعه قران غافل نبوده و هر ساله در محرم (ماه) مجلس سوگواری امام حسین (ع) همراه با مردم باشکوه منطقه برگزار می گردد
این روستا به سه‌ قسمت شمالی قلعه ور و وسط میان محله و‌ جنوب کل بازو‌ تقسیم می‌شود .
روستای شهرستان دارای دو مسجد است که یکی از آنها در قسمت وسط روستا (میان محله) به نام مسجد امیرالمونین واقع است ، مسجد مذکور به دلیل بزرگتر بودن به عنوان مسجد اصلی روستا تلقی میگردد ، از محوطه حیاط مسجد به عنوان قبرستان روستا استفاده می‌شود که در این قبرستان بقعه ای متعلق به آقا سید حسن حسینی می باشد .
مسجد کوچکتر که نام آن مسجد حضرت ابوالفضل است در پایین محله (قلعه ور) واقع شده است و به دلایل نامعلومی اهالی روستا از دفن در گذشته گانشان در این مسجد امتناع می ورزند .
(دبستان علویه) که از نظر جغرافیایی به پشت مسجد منتهی میشود هم یکی از مدرسه دبستانی این روستا به شمار می آید که این مدرسه هم برای دانش اموزان پسر و دختر نیز کاربرد دارد .
همچنین در روستای شهرستان در قسمت قلعه ور زمین ورزشی بزرگی را برای بزرگ سالان و جوانان و نوجوانان در میان گذاشته که در کنار این زمین ورزشی مکان تفریحی (مجتمع گردشگری) که بعنوان (جزیره) نیز شناخته میشود هم برای انها به وجود آورده است
سرانجام این روستا داری ۴۷ کوچه و بن بست می باشد
دهیار > حسین زحمتکش
شواری اول > سعید نیکخو
شورای دوم > عبدالله صارم
شورای سوم> حامی بابازاده
روستای مذکور در زمان دولت دوازدهم از نظر ، سیاسی ، فرهنگی ، اقتصادی ، نیز بدون مشکل و یا با مشکلات اندک بود . اما پس از این دوره و در زمان دولت سیزدهم از نظر اقتصادی و فرهنگی و سیاهی به مشکلات انبوهی برخوردار شده است.
دریادار یکم دکتر علی ریحانی شهرستانی
ناخدا یکم حسین ریحانی شهرستانی
ناوسروان محمدرضا رسولی شهرستانی
کامران پراینده شهرستانی ریاست اسبق دادگاه سومه سرا
دکتر سینا رزاقی شهرستانی روان پزشک
استاد سیروس یزدانی شهرستانی داور بین الملی سبک شیتریو کارته و غیره
طالش محله، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان حاجی‌بکنده خشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۵ نفر (۱۰۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سادات محله روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران می باشد. این منطقه به دو قسمت سادات محله و گیلوا محله تخمین می شود همچین جمعیت آن در سال ۱۴۰۲ بر بالغ ۴۷۳ نفر بوده است
این روستا در دهستان حاجی‌بکنده خشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۲۰۰ نفر (۱۰۲خانوار) بوده‌است همچنین جمعیت آن در سال ۱۴۰۲ بر بالغ ۴۷۳ نفر و ۱۹۷ خانوار بوده است .درگاه ملی آمار ایران
تمل، یکی از روستا های بزرگ از توابع بخش خشکبیجار و شهرستان رشت استان گیلان می باشد ، درحال حاضر تمل در رتبه اول در‌ بخش خشکبیجار پر جمعیت ترین روستا با جمعیت ۲۰۰۰ نفر در سال ۱۴۰۲ محسوب می‌شود.
این روستا در خشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۲۰ نفر (۴۵۶خانوار) بوده‌است. همچین جمعیت آن در سال ۱۴۰۲ بر بالغ ۲۰۰۰ نفر می باشد
المان، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان نوشرخشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۲ نفر (۷۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بسته‌دیم، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در اطراف خشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۷ نفر (۱۱۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
سیاه‌اسطلخ میرزاربیع، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان نوشرخشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۰ نفر (۱۳۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
یوسف‌آباد، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان نوشرخشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۶ نفر (۹۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
جیرسرویشکا، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
روستای جیرسر ، روستایی با پتانسیل های فراوان برای پیشرفت و تبدیل به قطب فناوری ها و طرح های نوین کشاورزی و زندگی روستایی روستای جیرسر ویشکا بیش از 161 خانوار و 566 نفر جمعیت تشکیل شده است ومیزان سطح زیر کشت برنج آن 175 (هکتار) می باشد .
همچنین در این روستا به غیر برنج افراد ساکن در این روستا به کارهای کشاورزی دیگر نیز مشغولند از قبیل :
1- گاوداری (گوشتی و شیری )
2- مرغداری (بیشتر تخمگذار )
3- پرورش اردک
4- پرورش غاز
5- پرورش بوقلمون
6- پرورش کبوترو پرندگان زینتی
7- پرورش بلدرچین
8- پرورش ماهی
9- پرورش صیفیجات
10- پرورش توت فرنگی
11- پرورش کیوی
12- پرورش درختان میوه (مثمر)
13- پرورش درختان چوبی (غیرمثمر)
14- پرورش و تولید کرم ورمی و کمپوست آن
15-و در جدید ترین همت و تلاش مردمان این روستا پرورش انواع قارچ افزوده شده است
16- و بسیاری از محصولات دیگر ...
این روستا در دهستان نوشرخشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶۶ نفر (۱۶۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ویشکا روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا به سه بخش بالا محله- میان محله و جیرسر تقسیم شده‌است.
. این روستا در رتبه سوم پر جمعیت ترین روستا در بخش خشکبیجار با جمعیت ۲۰۰۰ نفر در سال ۱۴۰۲ محسوب میشود و شغل اصلی مردم آن کشاورزی است که بخش اعظم مردم آن به کشت برنج مشغول می‌باشند؛ و در کنار آن به دامداری نیز مشغولند.
این روستا در دهستان نوشرخشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۵۷ نفر (۳۲۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
بلسکله سیدابوالقاسم، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان نوشرخشکبیجار قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۰ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
رفوه‌چاه، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان نوشرخشکبیجار قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۰ نفر (۹۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
یوسف‌محله، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان نوشرخشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۳ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
کوریجان، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان نوشرخشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۴ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
فرشم، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان نوشرخشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۹ نفر (۲۰۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
باغچه‌بنه، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان نوشرخشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۷ نفر (۱۰۶خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
جورکویه، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان نوشرخشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴۴ نفر (۲۲۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
رودپشت، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان نوشرخشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲۲ نفر (۲۴۵خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
شیشه‌گوراب، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان نوشرخشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۹ نفر (۱۴۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
گلبازو، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان نوشرخشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۹ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
ماشال‌اعلم، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان نوشرخشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۲ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
نیساچاه، روستایی است از توابع بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
این روستا در دهستان نوشرخشکبیجار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۶ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.درگاه ملی آمار ایران
اوسونیوس با نام کامل دسیمیوس ماگنوس اوسونیوس (زادهٔ پیرامون ۳۰۹ یا ۳۱۰ - درگذشتهٔ پیرامون ۳۹۲ یا ۳۹۵) شاعر لاتین‌زبان، آموزگار گراتیان، فرماندار آفریقا، ایتالیا، گل و کنسول روم بود.
اوسونیوس در حدود ۳۱۰ در بوردیگالای گل (بوردوی امروزی در فرانسه) زاده شد. او در ابتدا به‌عنوان متخصص دستور زبان و سپس به عنوان عالم علم بدیع در مدارس معروف بوردیگالا به تدریس مشغول شد. آوازهٔ او چنان بود که والنتینیان یکم، امپراتور وقت روم او را به تیبر فرا خواند تا آموزش پسرش گراتیان را برعهده بگیرد. با بر تخت نشستن گراتیان او نیز اوسونیوس را ارتقای مقام داده به فرمانداری آفریقای روم، ایتالیا و گل منصوب نمود و در ۳۷۹ او را به مقام کنسولی رساند.
اما گراتیان در ۳۸۳ به قتل رسید و اوسونیوس به املاکش در حاشیهٔ رود گارون بازگشت. او با افراد برجستهٔ بسیاری دوستی داشت و از طریق نامه‌هایی غالباً منظوم با آنان در ارتباط بود. اوسونیوس فردی مسیحی بود اما بنا بر سنت مرسوم کافران می‌نوشت، با این حال با مطالعهٔ کارهای او که بخش زیادیشان تا به امروز باقی مانده‌است می‌توان او را یکی از پیشروهای ادبیات لاتین مسیحی و ادبیات کشور خود به‌شمار آورد.
از آثار اوسونیوس می‌توان به مجموعه شعری با عنوان "Technopaegnion" (بازی هنر) که هر بیت آن با یک هجا به پایان می‌رسد، طولانی‌ترین شعر او با نام "Mosella" دربارهٔ رودخانه‌ای به همین نام، خودزندگی‌نامه‌ای با عنوان "Praefatiunculae" (دیباچه‌ها)، مجموعه شعرهایی با نام "Parentalia" در بارهٔ آشنایان درگذشته و "Professores Burdigalenses" در بارهٔ استادان بوردیگالا اشاره کرد. این آثار منابع ارزشمندی برای آشنایی ما با زندگی گل‌ها در دوران باستان به‌شمار می‌روند.
اوسونیوس در ۳۹۲ یا ۳۹۵ در زادگاهش بوردیگالا درگذشت.
تحکیم خاک یکی از تکنیک‌های تسلیح خاک است که در پروژه‌های ژئوتکنیکی به کار می‌رود و اغلب به منظور رسیدن به اهداف زیر مورد استفاده قرار می‌گیرد:
توضیح: دیوارهای MSE- Mechanically stabilized earth دیوارهای خاکی مسلحی هستند که تکنیک اجرایی آن با Soil Nailingها متفاوت است و کاربردهای اجرایی دیگری دارد.
در سیستم Soil nailing جهت تسلیح خاک از میلگردهای مخصوص در کنار سیستم حفاظت در برابر خوردگی در خاک استفاده می‌شود. دوغاب مخصوصی نیز جهت ایجاد یک پوشش محیط کننده مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین در این تکنیک نیاز به مصالح خاصی جهت زهکشی آب داریم. در نهایت برای پوشش سیستم از بتن‌پاشی (شاتکریت) استفاده می‌شود.
شایان ذکر است که جهت ایجاد یک اتصال و به هم پیوستگی قابل قبول میان میلگرد فولادی و پوشش بتنی نیاز به نوعی کلاهک اتصالی داریم.
اُرفیسم یا حجم‌گرایی اُرفیک (Cubisme orphique) یک سبک نقاشی انتزاعی فرانسوی در سال‌های ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۳ هم‌زمان و مشابه با جنبش حجم‌گرایی است، با این تفاوت که بیشتر بر اِنتزاع محض و رنگ‌های درخشان تحت تاثیر فوویسم و شیمی‌دانِ رنگ‌شناس اِگون شِورول تکیه داشت. برجستگی مهم این سبک هارمونی‌های رنگی است. اصطلاح ارفیسم، از نام ارفه شاعر و موسیقیدان اسطوره‌ای یونان است که نخستین بار توسط شاعر فرانسوی، گیوم آپولینر در سال ۱۹۱۲ برای توصیف آثار انتزاعی و رنگارنگ روبر دولونه و همسرش سونیا دولونه و تمایز آن‌ها از حجم‌گرایی استفاده شد. هرچند خود روبر دولونه آثارش را سیمولنتیسم می‌خواند.ارفیسم ، واژه‌نامهٔ وب‌گاه موزهٔ تِیت. بازدید در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۰.
این سبک از نقاشی در پی آن بود که با بهره‌گیری از تعامل رنگ و نور در یک فرم انتزاعی، همتایی بصری برای موسیقی پدید آورد. فرانک کوپکا و فرنان لژه دو نقاش برجسته دیگر ارفیست به شمار می‌آیند. هنر مدرن٬ نوربرت لینتن. ترجمهٔ علی رامین. ۱۳۸۸.
حرکت‌شناسی یا کینِزیولوژی عبارت است از علم شناخت و بررسی حرکات و همچنین علل آن در موجودات زنده (به ویژه انسان). ازنظر تاریخچه، این علم را به یونان باستان نسبت می‌دهند. ارسطو به عنوان پدر علم کینزیولوژی شناخته می‌شود. ازجمله کاربردهای این علم در فیزیوتراپی، علوم ورزشی، کاردرمانی، مهندسی پزشکی و ارتوپدی فنی است.
کینزیولوژیست ها مسائل فیزیکی را ارزیابی می کنند و راه حل هایی را برای کمک به بیماران در رسیدن به اهداف مورد نظر شان در بدست آوردن سلامتی بیشتر پیشنهاد می دهند.
کینزیولوژی یا حرکت شناسی شامل علوم زیر است:
گارد ویژه فیلمی به کارگردانی پرویز صبری، نویسندگی پرویز صبری، محمدعلی حسین‌نژاد و حسن مقصودی و تهیه‌کنندگی داریوش بابائیان محصول سال ۱۳۷۴ استاین فیلم در شرق شهر اصفهان تصویر برداری شده است.بانک جامع اطلاعات سینمای ایران
رژیم بعث عراق در جریان جنگ با ایران درصدد است اثر یک نوع گاز شیمیایی جدید را که به منظور دفع آفات گیاهی ساخته شده بر روی تعدادی از عراقی‌ها امتحان کند. نتیجهٔ این آزمایش مرگ تمامی افراد در مدت کوتاهی است. رژیم بعث با وارد کردن فشار به دکتر عراقی کاشف این گاز و تهدید جان دختر و نوهٔ دکتر او را وادار به انجام تحقیقات بیشتر می‌کنند اما دکتر توسط یکی از شاگردان دخترش، دولت ایران را در جریان واقعه می‌گذارد. با اعزام گروهی از نظامیان ایرانی و به کمک یک راهنمای کُرد، آن‌ها موفق به نجات دکتر و دخترش می‌شوند. و با راهنمایی دکتر و پس از درگیری‌های زیاد با نظامیان عراقی و از جمله داماد دکتر که یکی از نظامیان عراقی است، گروه اعزامی ایرانی موفق به انهدام انبار نگهداری گاز شیمیایی می‌گردند اما داماد دکتر و راهنمای کُرد در این درگیری‌ها کشته می‌شوند و دکتر به همراه دختر و نوه اش با نظامیان ایرانی وارد خاک ایران می‌گردند.
فیلم گارد ویژه در چهاردهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر (۱۳۷۴) در بخش مسابقه سینمای ایران حضور داشته‌است.جشنواره‌های فیلم گارد ویژه
پوست‌گُستر نوعی جانور پستاندار جفت‌دار است که در جنوب خاوری آسیا زندگی می‌کند.
پوست‌گستران ظاهری شبیه به سنجاب‌های پرنده دارند. دارای دم پوشیده از خز هستند و اغلب درخت‌زی و شبگردند و از برگ و میوه درختان تغذیه می‌کنند.
پوست‌گسترها پروازهای کوتاه انجام می‌دهند، اندازه دست و پایشان یکسان است و دم آن‌ها به عنوان چتر نجات عمل می‌کند. اندازه بدن آن‌ها کمتر از نیم متر می‌باشد. در فواصل میان گردن، پاها، انگشتان و دم خود پردهای پوستی دارند که به آن‌ها در پریدن و پرواز کمک می‌کند و شکلی به صورت یک چتر نجات پهن به آن‌ها می‌دهد.
پوست‌گستران ماهرترین پستانداران هواسُر هستند و می‌توانند با استفاده از پرده‌هایی که از پوست اضافه میان پاها و دیگر اندام‌های خود دارند از مکان‌های بالاتر به مکان‌های پایین‌تر سُر خورده و پرواز کنند.
دو گونه از پوست‌گسترها وجود دارد که این دو گونه با هم تشکیل خانواده سگ‌سران (Cynocephalidae) و راسته پوست‌گسترسانان (Dermoptera) را می‌دهند.
به پوست‌گستر، سمور پرنده، لمور پرنده، کولوگو و کوبگو هم گفته می‌شود که البته این جانور از نوع لمور نیست.
Wikipedia contributors, "Colugo," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Colugo&oldid=390880551 (accessed December 24, 2010).
مکتب بغداد یا مکتب عباسی یا مکتب بین المللی (جهانی) با روی کار آمدن عباسیان در بازه‌ی زمانی (۶۵۶–۱۳۳ه. ق) و با پایتخت قرار دادن بغداد ایجاد شد.بغداد که در میان دو تمدن بزرگ واقع شده بود(ایران در شرق و امپراتوری بیزانس در غرب)در ابتدا از یک سو تحت تأثیر هنر بیزانس و کلاسیک و ساساني(مانوی) و سپس از سویی دیگر دارای خلاقیت خود مسلمانان است.
و چون نقاشان عرب،ايراني و سرياني در شكل گيري اين مكتب سهم داشتند آن را مكتب بين المللي عباسي نیز مي گويند.
در مکتب بغداد، فضا فراخ، چهره‌ها سامی نژاد، لباس‌ها پرپیچ و تاب، دورگیری در پیکره، سایه مختصر چهره، بینی ها کلاغی، تعداد پیکره ها محدود، ریش‌ها سیاه و بلند و تعداد رنگ‌ها کم است.
عنوان کلی مکتب عباسی، برای شیوه‌های مختلف مصورسازی کتاب در شهرهای بغداد، موصل، کوفه و واسط به کار برده می‌شود. د. بیش از همه این مکتب تحت تأثیر هنر بیزانس (روم شرقی) بود. نقاشی‌های این مکتب بسیار ساده‌اند.از خصوصیات نگاره‌های این دوره آن است، که نقش‌ها و شکل جانوران واشخاص قدر درشت تر ترسیم شده، و اندام‌ها مشخص و صریح، طرح شده‌اند.در مجالس رنگ زمینه یا اصلاً نیست یا بسیار اجمالی است.رنگهایی که در نگاره‌ها به کار رفته‌است معدود اما تناسب آن‌ها با یکدیگر، بسیار دقیق و لطیف صورت گرفته‌است.چهرهٔ افراد به نژاد سامی(عربی)تعلق دارد، اما نفوذ هنرمندان بیزانسی وروم شرقی را نیز، در این تصاویر می‌توان مشاهده کرد.جامه‌ها ولباس‌های مسیحی را با همان چین‌های متعدد و سنگین به شیوهٔ نقاشی‌های بیزانسی و گاهی نیز ترکیب بندی پیکره‌ها را می‌توان در آثار مسیحی باز شناخت. معمولاً تعداد محدود پیکره انسانی و شاخ و گل در این آثار وجود دارد. کتاب‌های نگارگری شده در این دوره معمولاً کتاب‌های علمی و کتاب‌های شعر و حکایت هستند.
صاحبنظران عبدالله بن فضل را مشهورترین نقاش شیوه عباسی می دانند که در (619 ه ق)کتاب می نوشته و آن را نقاشی می‌کرده و نسخهٔ خطی کتاب ((خواص عقاقیر))گیاهان را از آثار او به‌شمار می‌آورند.ذکرگو، صص۱۹-۲۱
نگاره‌های این مکتب ساده و زیباست. البسه از پرداخت قابل توجهی به خصوص در چین و شکن جامه‌ها برخوردار است و همچنین استفاده از نقوش اناری، بال‌های فرشته گون و شیوه‌های بازنمایی حیوانات وام گرفته شده از هنر ساسانی است و در بیشینه این نگاره‌ها شاخه و برگی به نشانه طبیعت به چشم می‌خورد.
از خصوصیات دیگر این نگاره‌ها می‌توان به پس‌زمینه‌های ساده و اصطلاحا تربتی رنگ که یا بدون رنگ رها شده یا به‌طور اجمالی رنگ آمیزی شده‌اند گویی که نگاره‌ها در فضا رهایند، رنگ‌ها در نگاره اصلی اندک هستند ولی با هماهنگی‌ای چشم‌نواز به کار رفته‌اند.
طاووسی, ابوالفضل.کارگاه نگارگری.تهران.ناشر شرکت چاپ ونشر کتاب‌های درسی ایران, 1390. صفحه 7
مکتب سلجوقی به دوره‌ای از جریان هنر تصویری ایران که سلجوقیان بر ایران قدرت داشتند اطلاق می‌شود. از قرن چهارم هجری و در دوران سلجوقیان سبکی در نگارگری ایرانی ظهور می‌یابد که به این سبک شهرت می‌یابد. این سبک اولین مکتب در زمینه نگارگری ایرانی است. در این دوره دوباره تصویرسازی کتاب ارژنگ مانی رونق می‌یابد و سفالگری و نقاشی روی سفال به اوج می‌رسد.
سلجوقیان طایفه‌ای از ترکمانان بودند که در دوران شکوه و عظمت شاهان سامانی و در قرن دوم و سوم هجری قمری در دشت‌های خوارزم، حاشیه دریای خزر و در آن سوی رود جیحون در ماوراءالنهر زندگی می‌کردند. آنان بعدها در قرن پنجم (ه.ق) بر نیشابور و کل خراسان اعمال قدرت و نفوذ نمودند و رفته رفته متصرفات خود را تا بغداد گسترش دادند و بدین ترتیب سلجوقیان توانستند در طول دوران حکومت خود بر ایران، عراق، آسیای صغیر و شام حکومت نمایند. پیشینه هنر تصویری سلجوقی به قبل از اسلام و به طور خاص به هنر ساسانیان و آسیای میانه بر می‌گردد. نحوه نمایش پیکره‌ها در تصاویر٬ نوع رنگ گذاری و نقوش همه یادآور حجاریهای ساسانیان و نقاشیهای کتاب مانوی در آسیای میانه است.
در این دوران هنرمندان از جمله نقاشان و خوشنویسان آسوده بودند ودر رفاه کامل زندگی می کردند. شاهان سلجوقی برای علما و هنرمندان ارزش واحترام بسیاری قائل بوده و غالبا آنها را تحت حمایت خود داشتند. مکتب سلجوقی دارای خصایلی شبیه مکتب بغداد است یعنی سادگی. استفاده از پیکره‌های انسانی و گل و گیاه در این مکتب رواج دارد. اما تفاوت‌هایی هم وجود دارد؛ اولین تفاوت این است که در نگارگری این مکتب پس‌زمینه را رنگ می‌کردند و معمولاً رنگ‌ها هم سرخ بودند. تفاوت دوم این است که در این مکتب معمولاً لباس پیکره‌ها چین‌وچروک ندارد و تفاوت سوم استفادهٔ زیاد از نقوش اسلیمی است. از کتاب‌های این مکتب می‌توانیم به "ورقه و گلشاه"، "الاغانی" ابوالفرج اصفهانی، "مفید الخاص" زکریای رازی، "التریاق"، "اندرزنامه"، "شاهنامهٔ کاما"، "طب جالینوس" و "سمک عیار" اشاره کرد.
از منظر دیداری (بصری) در این مکتب همچنان ترکیب‌بندی‌های ساده همچون مکتب عباسی حفظ شده ولی تأثیراتی که از نقاشی عهد ساسانی (و پیش از اسلام) و سلایق شرق دور (چین) بر این مکتب حاکم شده وجه عمدهٔ تمایز آن با مکتب عباسی است. در بسیاری از پیکره‌ها هاله‌ای دور سر وجود دارد که به‌دلیل جدا کردن پیکره از پس‌زمینهٔ استفاده شده، سرها بزرگ‌تر از بدن هستند و بر بازوها عموماً بازوبندی به چشم می‌خورد.
از هنرمندان شاخص این دوره می‌توان مؤمن محمد خویی که احتمالا کتاب ورقه و گلشاه را تصویرسازی کرده نام برد.
مکتب تبریز اول یا مکتب مغول (ایلخانی) (قرون ۷ و ۸ ه. ق.) اولین مکتب نگارگری ایرانی است که در تبریز پایه‌ریزی شده و به همین دلیل آن را مکتب تبریز نامیده‌اند. این مکتب مصادف با حکومت ایلخانان مغول در ایران است که مرکز خود را تبریز قرار دادند. این مکتب، دوره آغاز ورود عناصر چینی به حوزهٔ نگارگری ایرانی به حساب می‌آید. در این دوره تأثیر نقاشی چینی بر روی نگارگران ایرانی واضح است.مکتب تبریز اول در دوره ایلخانان، بیشتر با عنوان سبک مغولی و گاه سبک رشیدیه معرفی شده‌است.
از آثار این مکتب می‌توانیم به منافع الحیوان ابن بختیشوع (۶۹۵ ه.ق)، جامع التواریخ رشیدی (۷۱۴ ه.ق) ، یک نسخه کلیله و دمنهکه در آن عناصر منظره طبیعی تنوع قابل ملاحظه‌ای یافته‌اند، معراج نامه ، تاریخ چنگیزی و از محصولات دیگر کارگاه‌های تبریز، شاهنامه دموت است که نگاره‌های آن توسط چند نقاش اجرا شده‌است و هم‌اکنون تنها چند تصویر پراکنده از آن باقی است. در نگاره‌های شاهنامهٔ دموت سنت‌های ایرانی و بین‌النهرینی پیش از مغول با سنت‌های خاور دور آمیخته شده‌اند. شاهنامهٔ دموت را می‌توان نقطهٔ اوج پیشرفت نقاشی عهد ایلخانی دانست.نقاشی ایران از دیرباز تا امروز،رویین پاکباز، ص64 بیشتر این کتاب‌ها در ربع رشیدی تهیه شدند.ذکرگو، صص۲۱-۲۸
چهره‌ها، نحوه نمایش طبیعت مثلاً ترسیم تنه پیچیده و گره‌دار درختان و صخره‌های تیز و چین وچروک لباسها متاثر از سنت بیزانسی ودشت‌های بریده و ابرهای مواج، مراعات نسبت‌ها، دقت در رسم گیاهان و اعضای بدن حیوانات، و تحرک و جنبش بیشتر در نمایش صحنه‌ها به جای آرامش و سکون موجود در نقاشی سنّتی ایرانی در این مکتب دیده می‌شوند.
از سوی دیگر، استفاده از نقوش تزیینی هنر ایرانی مانند نقوش هندسی کاشی‌کاری، و اعتبار بخشیدن به معماری ایرانی به عنوان اصلی‌ترین جانمایه کار و بازنمایی روح ملی، تقلید صرف از هنر چینی را نفی می‌کند.
هنرمندان ایرانی در عین پذیرش عناصر تازه که به آثار آنان جلوه‌ای نو و تحرکی بیشتر می‌بخشید، این عوامل را با شیوه سنتی نگارگری ایرانی چنان آمیختند که به سختی می‌توان این عناصر تازه را در میان تاروپود هنر سنّتی تمیز داد. در واقع، آمیختن این عناصر جدید به شیوه‌ای کاملاً ایرانی انجام پذیرفت؛ به‌طوری‌که لطمه‌ای به تداوم هنر نگارگری ایرانی وارد نکرد.
در این دوران دو اتفاق مهم در نگارگری رخ داد:
اول : آغاز ورود عناصر چینی به حوزه نگارگری ایرانی بود.
دوم : ایجاد سنت کارگاهی،هنر به صورت تخصصی درآمد و هر یک از هنرمندان بخشی از کار را برعهده گرفتند. این اتفاق با تأسیس ربع رشیدی که به دستور خواجه رشید الدین فضل الله ساخته شده بود شروع شد.
از نگارگران این دوره می‌توان از احمد موسی، امیر دولتیار، مولانا ولی‌الله و محمدعلی توسی کاتب نام برد.آشنایی با مکتب تبریز، همشهری‌آنلاین، کد مطلب: ۱۴۰۱۴۰، زمان انتشار: سه‌شنبه ۲۱ تیر ۱۳۹۰ - ۰۸:۵۹:۰۷
مکتب جلایری یا مکتب تبریز-بغداد مکتب نگارگری ایرانی سده هشتم است که پس از فروپاشی حکومت ایلخانان مغول توسط تیمور در ایران شکل گرفت. این مکتب تأثیرات بسیار زیادی از مکتب‌های بغداد، شیراز و تبریز دریافت کرد و مجموعه‌ای از ویژگی‌های این مکتب‌ها را در مکتب جلایری می‌بینیم. معروف‌ترین نگارگر این دوره جنید بغدادی (سلطانی) و معروف‌ترین خطاط این دوره میرعلی تبریزی است. اثر بسیار مهم این دو نفر دیوان خواجوی کرمانی (۷۹۹ ه.ق) است. در این دوره نقاشی ایرانی از نفوذ هنری چینی رهایی یافت و رنگ‌ها درخشان‌تر شد. منظره‌ها و باغ‌های بسیاری وارد آثار نگارگری شد.ذکرگو، صص۲۸-۲۹
مکتب شیراز دوم به مجموعه‌ای هنری که از اواخر سده هشتم هجری در شیراز و خصوصا دوره تیموری تولید شده‌اند گفته می‌شود. پس از فروپاشی حکومت مغولان در سال ۷۷۱ ه.ق توسط تیمور، مکتب شیراز ادامه یافت و تأثیراتی را از مکتب تازه‌ تاسیس جلایری هم دریافت کرد. از آثار این دوره گلچین اسکندر سلطان (۸۱۴ ه.ق)، شاهنامهٔ ابراهیم سلطان (۸۲۳ ه.ق) و خاوران نامهٔ ابن حسام با نگارگری فرهاد (۸۸۱ ه.ق) است.
در دوران تیموریان (سده۹ ه.ق) و حضور اسکندر سلطان و ابراهیم سلطان در شیراز زمینه برای بروز دوباره ویژگی‌های دیداری مکتب شیراز اول (سده۸) فراهم شد.
قرینه‌سازی در نگاره‌های این مکتب به طور قابل ملاحظه‌ای دیده می‌شود و همچنین تضاد رنگی عناصر نگاره و پس زمینه آن، استفاده از ابرهای پیچان و سادگی در ترکیب‌بندی‌ها از مهم‌ترین ویژگی‌های دیداری این مکتب است.
مکتب بخارا به دوره‌ای از سبک نگارگری ایرانی در حکومت شیبانیان از اواخر سدهٔ نهم تا اواخر سدهٔ دهم هجری که در شهر بخارا رواج داشت، اطلاق می‌شود.
شیبک خان مرکز حکومتی‌اش را از هرات به بخارا منتقل کرد زمانی که قوم ازبک دوباره بر هرات تسلط یافتند برخی از نگارگران هراتی به بخارا منتقل شدند؛ در نتیجه مکتب بخارا تحت تأثیر نگارگری اولیهٔ بخارا و مکتب هرات شکل گرفت. مهم‌ترین هنرمند مکتب بخارا محمود مذهب است.
وی در نقاشی از آثار کمال الدین بهزاد تأثیر پذیرفته بود. تداوم نقاشی‌های بهزاد همراه با خصوصیات نقاشی محلی بخارا، مجموعاً خصوصیات نقاشی بخارا را به‌وجود آوردند. خصوصیاتی از قبیل غنی بودن و خلوص رنگ‌ها که بیشتر به‌کارگیری جزئیات و استفاده از شکل‌های ساده، پیکره‌های کوتاه‌قد و ساختمان‌ها از روبه‌رو را شامل می‌شد. معمولاً زمینهٔ حاشیه‌های این تصاویر را با تشعیر پر می‌کردند. "تحفة الابرار "اثر جامی، "مخزن الاسرار "اثر نظامی (۹۵۲ ه‍.ق) و "بوستان سعدی"(۹۵۶ ه‍.ق) از مهم‌ترین کارهای محمود مذهب است.طاووسی، ابوالفضل، کارگاه نگارگری. تهران. ناشر شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران، ۱۳۹۰. صفحهٔ ۷
در اواخر سدهٔ دهم هجری مکتب بخارا کم‌کم از رونق افتاد و هنرمندان آن به سرزمین‌های مختلف رفتند.
مکتب قزوین (سدهٔ ۱۰) در سال ۹۵۵ ه‍.ق و پس از آنکه شاه طهماسب به قدرت رسید و مرکز حکومت صفویان را از تبریز به قزوین منتقل ساخت؛ شکل گرفت.
در مورد چگونگی به وجود آمدن مکتب نگارگری در قزوین و راه یافتن این هنر به شهر قزوین باید به زمان سلطنت شاه اسماعیل رفت. شاه اسماعیل در سال ۹۰۶ ه‍.ق پس از شکست دادن آق‌قویونلوها تبریز را به پایتختی برگزید. کتابخانهٔ سلطنتی آق‌قویونلوها در اختیار او قرار گرفت و هنرمندانی که در کتابخانهٔ آق‌قویونلوها کار می‌کردند به خدمت او در آمدند.
شاه اسماعیل آن‌ها را به ادامهٔ کارهای هنری که در دست داشتند، واداشت. یکی از هنرمندان برجستهٔ مکتب تبریز، سلطان محمد تبریزی بود که به خدمت شاه اسماعیل درآمد و از این زمان به بعد یکی از پایه‌های محکم مکتب تازه‌بنیاد تبریز دورهٔ صفوی شد.
شاه اسماعیل در سال ۹۱۶ ه‍.ق به هرات حمله برد و آنجا را به تصرف خود درآورد و سنت و دستاوردهای غنی و شکوهمند مکتب هرات دورهٔ تیموری را به ارث برد. او از قرار معلوم برخی از آثار نفیس و کتاب‌های ارزشمند مکتب هرات را به تبریز منتقل کرد.
شاه اسماعیل سپس فرزند دو سالهٔ خود تهماسب میرزا را همراه یکی از امیران قزلباش، حاکم هرات کرد. تهماسب میرزا در هرات زیر نظر استادان برجسته به فراگیری نقاشی و خطاطی پرداخت. او پس از گذراندن هشت سال در هرات به تبریز بازگشت و در سال ۹۳۰ ه‍.ق به سلطنت رسید. ظاهراً او همراه خود شماری از هنرمندان مکتب هرات از جمله کمال‌الدین بهزاد را به تبریز آورد. شاه اسماعیل در سال ۹۲۸ ه‍.ق فرمان کلانتری کتابخانه را به نام بهزاد صادر و او را سرپرست کتابخانهٔ سلطنتی کرد.
شاه تهماسب که شیفتهٔ نقاشی و خطاطی بود پس از رسیدن به سلطنت به حمایت از این هنرها پرداخت و هنرمندان زیادی از مکتب هرات و ترکمان را در پروژه‌های شکوهمند کتاب آرایی به کار گرفت و بدین ترتیب آثار مکتب تبریز دورهٔ صفوی پدیدار شد و مکتب تبریز که یکی از مکاتب درخشان هنر نگارگری ایران است شکل نهایی خود را پیدا کرد و آثار شکوهمندی چون شاهنامهٔ شاه تهماسبی و خمسهٔ نظامی شاهی را تولید کرد.
در سال ۹۵۵ ه‍.ق شاه تهماسب به قدرت رسید. او مرکز حکومت صفویان را از تبریز به قزوین منتقل ساخت.
با انتقال پايتخت به شهر قزوين كه در سال 962 هـ.ق به طور قطع صورت گرفت، دوران تازه‌اي در حيات سياسي اين شهر آغاز گشت، هر چند به نظر مي‌رسد بحث انتقال پايتخت به قزوين اندكي پيش از آن تاريخ 955 هـ.ق مورد توجه بوده است. به اين دليل شاه دستور ساختن دولتخانه‌ي جديد را در اين شهر داده بود. سرانجام در 14 صفر 984 هـ.ق / مه 1576 م شاه طهماسب در گذشت در حالي كه نظرش را در مورد جانشين‌اش به كسي نگفته بود.. اما 9 روز پس از وفات پدر خواهان پسر ديگر “اسماعيل ميرزا” كه به امر پدرش طهماسب در قراباغ در قلعه قهقهه محبوس بود، در قزوين جمع شدند و در مسجد آن شهر به نام وي خطبه خواندند.شاه اسماعيل دوم جانشين شاه تهماسب تصميم گرفت كه اعتبار گذشته را تجديد كند، از اين رو به گردآوري كاركنان لايق و هنرمندان گوناگون براي كتابخانه همت گماشت.با اين همه از شاه اسماعيل دوم يكي دو كار پسنديده نيز سرزده كه يكي از آنها احياي كارگاه هنري دربار و حمايت از شاعران و موسيقدانان دربار صفوي بود. (كن باي، 1386، 83) حكومت كوتاه مدت شاه اسماعيل دوم اجازه حمايت بيشتر از هنرها را به او نداد و در اين جريان هنرمندان متفرق شده در تلاش دو چندان ساختار مصور شاهنامه‌اي را به نام شاهنامه شاه اسماعيل دوم را شروع كردند كه بامرگ او به اتمام نرسيد.سلطان محمد خدابنده، جانشين اسماعيل دوم، از جمله افرادي بود كه از جانب وي احساس خطري نمي كرد. هر چند كه او پسر بزرگ شاه طهماسب بود. ولي به لحاظ كوري چشمانش (به نظر مي‌رسد آب مرواريد داشته) ، فردي شايسته به سلطنت نبود.در سال 994 ه.ق بخشهايي از خراسان كه از نفوذ ازبكها مصون مانده بودند، از والي مشهد، مرشد علي قلي خان اوستاجلو و پسر جوان شاه، شاهزاده عباس، حمايت كردند.با جلوس شاه عباس در سن شانزده سالگي در 14 ذيقعده 995 هـ.ق / اكتبر 1587م)  در قزوين حكومتي جديد پا گرفت.با اين وصف دوره پايتختي قزوين و تمام پستي و بلنديهاي تاريخ ، سياسي و هنري با تغيير پايتخت به اصفهان به اعتبار بالايي رسيد و دوره 52 ساله پايتختي قزوين در سال 1006 هجري كلاً تمام گرفت و بعد از اين ما شاهد تاريخ و فرهنگ و هنري تكامل يافته در حوزه معماري، كتاب آرايي و نقاشي ديواري و ديگر هنرها در اين زمان هستيم.حكومت شاه عباس در ايران با شكوفايي فرهنگي آن مقارن بود. در اين زمان در مدت كوتاه خود در قزوين حمايت خود را از هنرمندان دريغ نكرد و احياي دوباره مكتب‌خانه شاهي به طور مسنجم همچون زمان شاه طهماسب از سر گرفته شد و شكل‌گيري نسخ خطي همچون شاهنامه شاه عباس در اين مكتب بود كه بايد به آن اشاره كرد.
مکتب نگارگری قزوین جدا از مکتب هرات، مکتب تبریز و دیگر مکاتب دارای ویژگی‌هایی است که آن را از سبک‌های دیگر متمایز می‌کند.تاريخ و فرهنگ به جاي مانده قزوين از عصر صفويه به خوبي بيانگر اين معناست كه نقاشي قزوين داراي مكتب مستقلي است.با آمدن هنرمندان آثار هنري و از جمله نقاشي ديواري نيز شكل گرفت كه در همان سالهاي اوليه پايتختي قزوين شاه عمارت سلطنتي خود را كه كاخ چهلستون ناميده شده ساخت و به منظور آرايش و زيبايي اين بنا از هنرمندان خواست تا نقاشي هايي بر ديواره‌هاي كاخ رسم كنندنقاشي ها و تزئينات ديواري در توضيح مكتب نقاشي قزوين جايگاه خاصي دارد به گونه‌اي كه اين تصاوير ديواره‌ها در واقع همان بزرگ نمايي نقش‌ها و تصاوير كوچك كتاب آرايي ها و نسخه‌هاي خطي بوده كه بر ديوارها نقش بسته و در بين مراحل تدوين و تكامل خود را سپري كرده و به عنوان يك شيوه جديد از نقاشي يعني نقاشي تصاوير كوچك در مقياس بزرگ شكل مي‌گيرد. در اين شيوه جديد پرداخت، قلم گيري ها و بكارگيري رنگهاي ناب و يكدست و طراحي شخصيت‌ها و تناسبات درست تصاوير همراه با موضعي حماسي و رزمي و بزمي همانند تصاوير كتابها اجرا شده است كه در واقع اين حركت، آغازي براي سير تكاملي مكتب قزوين به شمار مي رود.
در این مکتب، برای نگارگران علاوه بر تصویر حیوانات، پرندگان، گل‌ها و درختان، آنچه بیش از همه جلب توجه می‌کرد، اندام ظریف جوانان، درویشان و کشاورزان است که در تابلوهای آنان، چهره‌ها غالباً به گونه‌ای سه رخ تصویر شده و چهره‌های تمام رخ ابداً در کار نقاشان سبک قزوین دیده نمی‌شود و هیچ انسانی از پشت سر نیز تصویر نشده است. سوژه‌ها بیشتر از میان افراد عادی برگزیده شده و لباس‌های فاخر در نگارگری‌ها دیده نمی‌شود و جامه زنان و مردان چندان تفاوتی در نگاره‌ها ندارد.در اين بين تك پيكره كه در اواسط دورة پايتختي تبريز اجرا مي شد در قزوين نيز رواج يافت. نگاريه‌هاي تك برگي در مكتب تبريز صفوي جهان بيني شاهزادگان صفوي بود كه در زمينه نگارگري شكلهاي متعدد پذيرفت و در پاره‌اي از آن بيانش را در مجموعه‌اي از نگاره‌هاي تك برگي، يا به تعبير اسكندربيك منشي، مورخ دربار شاه عباس اول، «يكه صورت» يافت. اين «يك صورت‌ها» در فضايي از احساس گرايي رمانتيك‌وار، معنايي تازه به خود گرفت و پيكره انسان را به گونه‌اي ديگر فرا نمود.
موضوعات طبیعی و حقیقی در آثار این مکتب وجود دارد. از شدت تزئینات و ریزه‌کاری‌ها کاسته شد و تصاویر طبیعت و شاهزادگان بیشتر تصویر شد. تک‌چهره‌ها به شدت رواج یافتند.هنرمندان با راه‌اندازي كارگاههاي خصوصي، به توليد نگاره‌هاي تك برگي در جهت سليقه و ذوق خريداران پرداختند و اين امر پيكرنگاري تك برگي را رشدي درخور داد، چنان كه در مكتب قزوين پيكرنگاري، تك برگي از ژانرهاي مهم نقاشي ايران گرديد.در نگاره‌هاي اين دوره سرها به نسبت‌اندام كوچك شده و چهره‌ها كشيده شده و از حالت بيضي بيرون آمده‌اند. تا اواخر سال 967  هـ. ق. تاج حيدري و دستارهاي بلند صفوي جاي خود را به انواع ديگري از دستارها داده بود. جوانان نوجو از دستارهاي كوچكتري استفاده مي كردند و در مواردي كلاه‌هاي پوست خزشان را فقط با شالهاي كوچكي مي پيچيدند.صخره‌ها نيز از حالت بافت دار بيرون آمده و پيچ و تاب كمتري به خود گرفتند.در اين مكتب تركيب بندي صخره‌ها ساده تر،‌اندازه‌اندامها بزرگتر و چسبيده تر به چهارچوب تصوير و رنگها همچنان تابان و پر تلألوأند شدند
از نگارگران معروف قزوین، استاد ، صادقی بیگ افشار، مولانا میرمصور، مولانا شیخ محمد،محمدی مصور ، آقارضا ( رضا عباسی )،نقدی بیک ، محراب ، میرزین العابدین،مفر علی ( خواهر زاده کمالدین بهزاد)، میرزاعلی(فرزند سلطان محمد نقاش ) ، سیاوش بیک گرجستانی و...را می‌توان نام برد.
از آثار این مکتب می‌توان به فالنامه (۹57 ه. ق)، گرشاسب نامه اسدی (981 ه.ق) ، شاهنامه شاه اسماعیل دوم ( 984-985 ه.ق) ،هفت اورنگ جامی و شاهنامه قوام ابن محمد شیرازی ، شاهنامه شاه عباس (996-100ه.ق) ، انوار سهیلی (1002 ه ق) و ...اشاره کرد.
در حال حاضر نیز نگارگری در قزوین تا حدودی مرسوم و متداول است.
مکتب اصفهان عنوانی است که برای اوج‌گیری فعالیت‌های مختلف فلسفی، فقهی و هنری و معماری در طی سده ۱۷ و اوایل ۱۸ میلادی (۱۰ و ۱۱ هجری قمری) در اصفهان به کار برده می‌شود. این دوره از زمانی آغاز شد که در ۱۰۱۷ هجری قمری/ ۱۵۹۸ میلادی پایتخت صفویان را به اصفهان منتقل شد. این دوره با سقوط اصفهان به دست افغان‌ها و سرنگونی صفویان در سال ۱۱۳۶ هجری قمری/۱۷۲۲ میلادی به پایان رسید.
مکتب فلسفی اصفهان در بردارنده اندیشه‌ای می‌باشد که به روایات امامان شیعه نزدیک و هماهنگ است، و این مکتب تلاش نمود که بین فلسفه و عرفان ایجاد هماهنگی نماید.حوزه‌شناسی | جریان‌ها و ویژگی‌های مکتب فلسفی اصفهان دریافت شده در ۱۸ مهر ۱۴۰۰
مکتب فلسفی اصفهان عنوانی است که توسط هانری کربن و سید حسین نصر وضع شده‌است تا نوزایی فلسفی و عرفانی در دوره شاه عباس صفوی توضیح داده شود. با انتقال پایتخت صفویه به اصفهان توسط شاه عباس، دانشمندان به این شهر مهاجرت می‌کنند و مورد حمایت دربار قرار می‌گیرند. در این مکتب آموزه‌های فلسفه سینوی ابن سینا، فلسفه اشراقی سهروردی، عرفان نظری ابن عربی و تعلیمات امامان شیعه تلفیق گردید و یک همنوایی فکری ایجاد شد. بنیانگذار مکتب اصفهان میرداماد است که دستگاه فلسفی با عنوان حکمت یمانی را بر اساس اصلاح فلسفه اشراقی سهروردی ایجاد کرد. در حکمت یمانی بر تجارب و شهودهای ذوقی-عرفانی بیش از مباحث استدلالی تأکید می‌شود. شخصیت‌های برجسته دیگر این مکتب میرفندرسکی و شیخ بهایی هستند. سه حکیم مؤسس مکتب اصفهان، میرداماد، میرفندرسکی و شیخ بهایی، شاگردانی را پروردند که مهمترین آن‌ها ملاصدرای شیرازی است. وی طرح فلسفی جدید با عنوان حکمت متعالیه را پدیدآورد. اما برخی فقهای شیعه آموزه‌های وی را مخالف با تشیع قلمداد کردند و وی از اصفهان هجرت کرد. در دستگاه فکری وی سه رویکرد معرفتی مبتنی بر وحی، برهان عقلی و شهود عرفانی به وحدت می‌رسد. اما، مهمترین نوآوری فلسفی او آن اصالت وجود بود که دیدگاه انقلابی در فلسفه اسلامی محسوب می‌شود. در این دیدگاه آنچه واقعیت است و اصالت دارد وجود است و نه ماهیت. همچنین، معرفت‌شناسی وی مبتنی بر اتحاد عاقل و معقول است که متأثر از سهروردی می‌باشد. تحول دیگر وی در دستگاه فلسفه ارسطویی طرح ایده حرکت جوهری است. موضوع اصالت وجود و وحدت وجود که وی کوشید به صورت فلسفی آن را اثبات کند، مورد انتقاد برخی دیگر از فلاسفه مکتب اصفهان همچون رجبعلی تبریزی قرار گرفت. برخی همچون، شمسای گیلانی رویکرد فلسفی میرداماد را ادامه دادند و آرای ملاصدرا را نپذیرفتند. از دیگر اعضای مکتب اصفهان می‌توان عبدالرزاق لاهیجی، فیض کاشانی و قاضی سعید قمی را برشمرد.The Oxford Encyclopedia of Philosophy, Science, and Technology in Islam pp.405-408Islamic Philosophy from Its Origin to the Present: Philosophy in the Land of Prophecy
به نوشته سید حسین نصر در اواخر صفویه، فضای دینی ضد فلسفی موجب افول این مکتب می‌شود، به طوری که آموزش فلسفی در اصفهان متوقف می‌گردد و علمای بنام این مکتب به شهرهای دیگر مهاجرت می‌کنند.از مکتب اصفهان تا مکتب تهران – پروفسور سید حسین نصر با این حال دستاوردهای فکری مکتب اصفهان، بخصوص حکمت متعالیه تأثیر پایدار بر فلسفه در ایران بر جا می‌گذارد و منجر به تغییر پارادایم فلسفه مشایی به فلسفه صدرایی بخصوص از سده نوزدهم میلادی به بعد می‌شود.
در اصفهانِ دوران صفویه، شش جریان فلسفی شاخص وجود داشت که به شرح ذیل هستند:
مکتب فقهی اصفهان به لحاظ تاریخی بین مکتب جبل عامل و مکتب نجف قرار دارد. زمینه شکل‌گیری این مکتب، با تشکیل حکومت صفویان و در پی آن مهاجرت علمای شیعه از جبل عامل به ایران شروع می‌شود. اما به‌طور خاص با استقرار شاه عباس در اصفهان و تأسیس حوزه علمیه در این شهر به ظهور می‌رسد. ویژگی برجسته این مکتب گرایش اخباری و توجه به احادیث است که منجر به گردآوری جوامع روایی شیعه بخصوص بحار الانوار می‌شود. از دیگر ویژگی‌های این مکتب رابطه نزدیک و همکاری حوزه علمیه با دولت است که در تاریخ شیعه تا آن زمان بی‌سابقه بوده‌است، به طوری که در ساختار قضایی صفویان رسماً تحت تولی علمای منصوب شاه بوده‌است. همچنین علما در این دوره در ترویج تشیع در ایران نقشی کلیدی ایفا می‌کنند. برجسته‌ترین فقهای این مکتب محمدتقی مجلسی و محمدباقر مجلسی هستند.
در مکتب اصفهان باغ‌ها و گل‌ها بسیار زیباتر و پرشکوه تر شدند و افراد در نگارگری لباس فاخر و مجلل داشتند. در این دوره تعداد افراد در نگارگری کاهش یافت. تک چهره‌ها افزایش یافتند. لباس‌ها بسیار دقیق تر طراحی شدند. سر و ریش و موی حالت واقع نمایانه تری یافتند. تعداد رنگ‌های به کاررفته در نقاشی محدود شدند. نقاشی‌های دیواری افزایش یافتند. تأثیرات مکتب اصفهان هم پای از ایران بیرون گذاشت و هنرمندان عثمانی و هندی را تحت تأثیر خود قرار داد.
مهمترین هنرمند مکتب اصفهان رضا عباسی است. معین مصور، محمد یوسف، محمد قاسم، آقا رضا هروی و آقارضا مصور کاشی از نقاشان دیگر این مکتب هستند. درویش جوان با چوبدستی، خسرو و شیرین و شاهنامهٔ هر سه از رضا عباسی. این دوره مصادف با فرنگی سازی در نقاشی نیز می‌باشد. محمد زمان (پائولو زمان) از سوی شاه عباس دوم به اروپا رفت و به علت تعلیماتی که دید آثار او تأثیرات نقاشی غربی را بیش از سایرین نشان می‌دهد. این نوع نقاشی در دورهٔ زندیه و قاجاریه نیز ادامه یافت. خمسهٔ نظامی محمد زمان یکی از مهمترین این آثار است.ذکرگو، صص۴۰–۴۲
مکتب آوازی اصفهان از اواخر دوره قاجار شکل می‌گیرد. در آن دوره نایب اسدالله به همراه سیدعبدالرحیم اصفهانی که روحانی بوده و صدای خوبی داشته، شروع به کار می‌کنند و این دو که از شاگردان ابراهیم آقاباشی بودند، پایه‌گذار مکتب آوازی اصفهان می‌شوند. پس از آن در سال ۱۳۰۴، تاج اصفهانی که از شاگردان سیدعبدالرحیم بوده‌است، نوآوری‌هایی در آواز انجام می‌دهند که ماندگار می‌شود البته برخی معتقدند سابقه این مکتب فراتر از دوره قاجار است و سیدعبدالرحیم اصفهانی حلقهٔ انتقال این فرهنگ بوده‌است و متعلق به یک نفر نیست؛ مثلاً تاج اصفهانی در مورد شیوه خواندن سیدعبدالرحیم گفته: من که ندیده بودم، ولی از خودش پرسیدم و او گفت: شیوهٔ خواندن من، شیوهٔ رحیم زری باف است.محقق ان، مکتب آواز اصفهان را بر اصولی مبتنی میدانندکه یکی از مهمترین آن اصول، "مناسب خوانی" قلمداد می‌گردد. شعر و موسیقی در مکتب اصفهان بسیار پیوسته‌است. در این مکتب نوازنده جواب آواز را کلمه به کلمه می‌دهد و تک نواز براساس یکی از اسلوب‌های شعری تکنوازی می‌کند. نورعلی برومند، این اصل را ناشی از احاطه خواننده به "آثار و ادب فارسی" می‌دانسته‌است.در مکتب آوازی اصفهان برخلاف تهران با ادوات تحریر به صدا لطافت و ملاحت بیشتری می‌بخشند و به همین نسبت نیز در نوازندگی هم تغییر ایجاد می‌شود. هم چنین در نوع بیان شعر با قدرت آن را به شنونده تحمیل و انسان را بیدار می‌کند. موسیقی مکتب اصفهان از فضای شهر اصفهان یا حتی صحبت کردنِ مردم اصفهان و شمرده و بجا صحبت کردنشان نیز اثر گرفته‌است.
حامی فیلمی به کارگردانی و نویسندگی قدرت‌الله صلح‌میرزایی و تهیه‌کنندگی محمد بانکی و اصغر بانکی محصول سال ۱۳۷۳ است.بانک جامع اطلاعات سینمای ایران این فیلم در شهریور ۱۳۷۴ بر روی پرده سینما رفت.
نوجوانی به نام رضا نگران مادر بیمارش است. او برای رساندن مادرش به بیمارستان، مردی را که در روستایشان صاحب ماشین است، وادار می‌کند تا آنها را به شهر برساند و...
کورش نیکنام (زادهٔ ۲۰ تیر ۱۳۳۳ در یزد) موبد زرتشتی، نویسنده و پژوهشگر فرهنگ ایران باستان است. او پژوهش‌ها و نوشته‌های بسیاری پیرامون تاریخ ایران و دین زرتشتی دارد و در هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی، نماینده زرتشتیان بوده‌است.از وی میتوان به عنوان یکی از چهره های بزرگ جامعه زرتشتیان یاد کرد،چراکه هم در سیاست کارهای بزرگی برای هم کیشان خود انجام داد و هم در دین به درجه ی هیربد رسید.
امیر جانسون (زاده ۱۹۸۷ در لس‌آنجلس)، بازیکن حرفه‌ای آمریکایی ان بی ای است.
او برای تیم تورنتو رپترز در کانادا توپ می‌زند.
سوپ ، مایعی خوراکی و غنی از مواد مغذی است که معمولاً به‌صورت گَرم مصرف می‌شود. مصرف آن در برنامهٔ غذایی نقشی بسیار اساسی دارد. سوپ، از مواد غذایی مختلف نظیر آب، سبزیجات، گوشت، گوشت چرخ‌کرده، روغن، ادویه، نمک خوراکی و دیگر افزودنی‌ها تهیه می‌شود. علاوه بر این، سوپ به‌عنوان پیش‌غذا برای باز شدن اشتهای افراد و معمولاً همراه یک غذای اصلی سرو می‌شود.Auguste Escoffier: Kochkunstführer, Nordhausen 1923, Seite 99 به‌طور کلی سوپ‌ها به دو نوع کلی تقسیم می‌شوند: سوپ‌های رقیق و سوپ‌های غلیظ.
در اصل سوپ‌ها در گذشته خود غذایی کامل بوده‌اند که اساس آن‌ها برپایهٔ گوشت قرمز، گوشت ماکیان، گوشت خوک یا ماهی بوده‌است. شکل فعلی سوپ و مواد تشکیل‌دهندهٔ آن قدمت چندانی ندارد و به قرن ۱۹ بازمی‌گردد.
سوپ‌ها ادویه‌های خاصی دارند که خیلی گسترده و سلیقه‌ای هست، پس بسته به ذائقه شخصی به آن‌ها ادویه می‌زنند؛ مثلاً به سوپ جو کمی پودر آویشن می‌زنند. بعضی سوپ‌ها با مزهٔ تند مطبوع‌تر هستند و از فلفل و طعم‌دهنده‌های تند مزه در آن‌ها استفاده می‌شود. بعضی از آن‌ها نیز با طعم شیرین سرو می‌شوند و در آن‌ها از شکر یا عسل استفاده می‌شود.
در تهیهٔ سوپ‌ها، از انواع سبزیجات استفاده می‌شود؛ اما سبزیجاتی که کاربرد بیشتری دارند شامل انواع کلم، هویج، ذرت، نخود فرنگی، کرفس، جعفری، سیر، پیازچه و پیاز است.
سوپ‌ها گوناگونی و تنوع بسیار زیادی دارند و به چند دسته تقسیم می‌شوند که نمونه‌هایی از آن‌ها عبارت‌اند از:
Wikipedia contributors, "Suppe," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://de.wikipedia.org/w/index.php?title=Suppe&oldid=82961726.
یاسمیلا ژبانیچ (به بوسنیایی: Jasmila Žbanić) (زاده ۱۹ دسامبر ۱۹۷۴) یک کارگردان اهل بوسنی و هرزگوین است. او دانش‌آموخته آکادمی هنرهای زیبای سارایوو در بخش کارگردانی تئاتر و فیلم است. او در هنر عروسک‌گردانی نیز دست دارد.
ژبانیچ پس از دریافت جایزه خرس طلایی برلیناله ۲۰۰۶ برای فیلم "گرباویتسا" به شهرت رسید. او در سال ۱۹۹۷ انجمن هنرمندان "دبلوکادا" را بنیان گذاشت. ژبانیچ در سال ۲۰۱۰ برای فیلم در مسیر نامزد جایزه خرس طلایی شصتمین دوره جشنواره فیلم برلین شد. این فیلم همچنین جایزه ویژه هیئت داوران پنجاه و پنجمین دوره جشنواره فیلم وایادولید اسپانیا را نصیب او کرد.
او همچنین کارگردانی فیلم کجا می‌روی آیدا؟ را بر عهده داشت که این فیلم در نود و سومین دوره جوایز اسکار به عنوان بهترین فیلم خارجی، نامزد شد.
یاسمیلا ژبانیچ دارای یک دختر به نام زو (Zoe) است. او معتقد است که نامش "یاسمیلا" تغییریافته «یاسمینا» است.
امپراتوری گوپتا امپراتوری یک سلسلهٔ هندی بود که در قرن چهارم میلادی در بیهار هند تشکیل شد و در قرن پنجم میلادی به دست هپتالیان از بین رفت. گپتائی‌ها دارای دو پایتخت بودند یکی در شمال هند به نام پاتلی‌پترا و دومی در هند مرکزی به نام اجین.