moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
سیگن در جستجوی راهی برای اندازه‌گیری کمی هوش موجودات است. او ادعا می‌کند که نسبت جرم مغز به کل بدن معیار خوبی برای سنجیدن و مقایسه هوش جانداران مختلف است. همان‌طور که انسان بیشترین نسبت و بعد از او دلفین در جایگاه بعدی قرار دارد. از دیگر مسائلی که در کتاب به آن‌ها اشاره شده‌است می‌توان به فرگشت مغز (با تاًکید بر عملکرد نئوکورتکس در مغز انسان) دلیل فرگشتی خوابیدن و دیدن رؤیا، اثبات توانایی شامپانزه‌ها در استفاده از زبان اشاره، و دلیل ترس‌های درونی انسان و ساختن افسانه و داستان‌های خیالی. عنوان "اژدهاهای بهشت عدن" از این اندیشه وام گرفته شده که مجادله انسان‌های بدوی با موجودات درنده و به خصوص خزندگان مانند مار و تمساح منجر به ایجاد باورها و افسانه‌هایی در مورد اژدها شده‌است.
کتاب یک بسط و گسترش کلی از یک سخنرانی در بزرگداشت ژاکوب برونوفسکی در مورد فلسفه طبیعی بود که "سیگن" آن را در دانشگاه تورنتو ارائه داد. در قسمت دیباچه سیگن تز خود را ارائه می‌دهد که: "ذهن پیامدی از آناتومی و فیزیولوژی‌اش است نه چیزی بیشتر." با ارجاع به آثار چارلز داروین و آلفرد راسل والاس.
در فصل دو او خلاصه‌ای از فرگشت گونه‌ها را از شروع مه‌بانگ تا شروع تمدن انسانی با کمک روزنگار کیهانی ارائه می‌دهد؛ که هر یک میلیارد سال با بیست چهار ساعت در روزنگار کیهانی تطابق دارد.
شهرستان لیکا-سنی (به لاتین: Lika-Senj County) یک شهرستان در کرواسی است که بخش بزرگی از منطقه لیکا و بخشی از ساحل شمالی دریای آدریاتیک را دربر می‌گیرد. شهرستان لیکا-سنی ۵٬۳۵۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰٬۹۲۷ نفر جمعیت دارد.
مرکز این شهرستان شهر گسپیچ است.
دونده صخره نام یک گونه از زیرراسته پرنده آوازخوان است.
خرگوش یون‌نان نام یک گونه از سرده خرگوش صحرایی است. این گونه بوم‌زاد جمهوری خلق چین است اما یک گزارش مشکوک مبنی بر دیده شدن آن در سال ۲۰۰۰ میلادی در کشور میانمار در دست است.
گوش‌قرمز شکم زرد نام یک زیرگونه از گونه لاک‌پشت لغزنده برکه‌ای است. این زیر گونه در جنوب شرقی ایالات متحده آمریکا، در ایالات فلوریدا تا جنوب شرقی ویرجینیا یافت می‌شود. زیستگاهش نیز شامل، دشت‌های سیلابی، باتلاق‌ها، مرداب‌ها و تالاب‌های فصلی می‌باشد. این حیوان گاهی به عنوان حیوان خانگی در فروشگاه‌ها خرید و فروش می‌شود.
مصطفی یغشا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سروت ۱۸۹۰ اشاره کرد.
وی به‌همراه تیم ملی فوتبال مراکش در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده است.
سمندر زبان‌قارچی نائوتا نام یک گونه از سرده سمندرهای زبان‌قارچی است. این گونه در سرزمین‌های پست و کم ارتفاع واقع در رشته‌کوه آند از ونزوئلا و کلمبیا تا اکوادور و پرو تا بولیوی و شرقی برزیل یافت می‌شود. بالغ این سمندرها دارای بدنی است به طول ۳۱–۴۸ میلی‌متر با احتساب دم.
کاخ پیتی (به ) یک کاخ وسیع متعلق به دوره رنسانس در فلورانس ایتالیا است. این کاخ در سمت جنوبی رود آرنو و به فاصله کمی از پونته وچیو واقع شده است. مرکز این کاخ محل اقامت یک بانک‌دار جاه‌طلب فلورانسی به نام لوکا پیتی بوده‌است.
کاخ پیتی در سال ۱۵۴۹ توسط خاندان مدیچی خریداری شد و تبدیل به محل اصلی اقامت خانواده‌های حاکم در دوک‌نشین بزرگ توسکانی شد. در سال‌های بعد از این کاخ به‌عنوان یک خزانه استفاده شد و لوازم لوکس، نقاشی‌ها و جواهرات بسیاری در این کاخ نگه داشته می‌شد.
در اواخر قرن هجدهم، از این کاخ به‌عنوان پایگاه اصلی ناپلئون بناپارت و پس از آن به‌عنوان یکی از کاخ‌های سلطنتی مورد استفاده قرار گرفت. این کاخ در سال ۱۹۱۹ توسط ویکتور امانوئل سوم به مردم هدیه شد.
کاخ پیتی هم‌اکنون بزرگ‌ترین مجموعه موزه در فلورانس است.
برخی آثار در موزه:
بوزید محیوز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد.
وی به همراه تیم ملی فوتبال الجزایر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده است. محیوز در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
دومینه (ماهی) نام یک گونه از تیره چرب‌گوشتان است.
مجید جعفری (متولد ۳ خرداد ۱۳۳۴ در تهران) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون ایرانی است.
مجید جعفری در ۳ خرداد ۱۳۳۴ در تهران متولد شد. او در دههٔ پنجاه، پس از گذراندن دورهٔ دبیرستان مدتی را در آتلیه دیزاین زیرنظر فرح اصولی به فراگیری طراحی پرداخت، سپس به عکاسی روی آورد و دورهٔ آموزش فیلمسازی را در مدرسهٔ سینمایی باغ فردوس زیرنظر بزرگمهر رفیعا گذراند. در سال ۱۳۶۱ فیلم کوتاه قرقاولان را ساخت.سپس یک دورهٔ فیلمنامه‌نویسی را در کلاس محسن مخلباف در حوزه هنری گذراند.جعفری در دهه ۶۰ با سریال مرغ حق به کارگردانی حسین مختاری و مسعود فروتن و نمایش قصهٔ ملکزاد به کارگردانی احمد ناطقی، وارد عرصهٔ بازیگری شد و در بیش از ۳۰ نمایش صحنه‌ای نظیر المیرا در آتش، کوری، آمادئوس، روسمرسهلم، رویاهای رام نشده و حادثه در ویشی به ایفای نقش پرداخته‌است. وی همچنین در سریالهای نیمه پنهان ماه، ضلع ششم، شمارش معکوس و ماه و پلنگشبکه سه سیما ، ماه و پلنگ. و فیلمهای سینمایی پرواز پنجم ژوئن، ساحره و بی‌خداحافظیسینما خبر، بی خداحافظی تا 15 روز دیگر برای جشنواره آماده می‌شود. حضور داشته‌است.
محمد خدیس (; – ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نصر حسین دای اشاره کرد.
وی همچنین به همراه تیم ملی فوتبال الجزایر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده است.
رقص شافل یا شافل ملبورن () گونه‌ای رقص باشگاهی و رِیو (rave) است که اواخر دهه ۱۹۸۰ در حلقه‌های موسیقی ریو زیرزمینی ملبورن استرالیا شکل گرفت.
شافل دنس یا رقص شافل رقص مخصوص پا می باشد که
بیشترا با اهنگ های شاد اسپانیایی رقصیده میشود
محمد عمر غریب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال جیل هندسه الجزایر اشاره کرد.
وی به همراه تیم ملی فوتبال الجزایر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده است.
سازمان آموزش و پرورش استثنایی، یک سازمان دولتی زیرمجموعهٔ وزارت آموزش و پرورش می‌باشد. رئیس این سازمان معاونت وزیر آموزش و پرورش را برعهده دارد.
آموزش و پرورش دانش‌آموزان استثنایی در ایران از حدود ۹۰ سال پیش و توسط افراد علاقه‌مند، به‌صورت داوطلبانه و در بخش غیردولتی آغاز شد.
سپس در سال ۱۳۴۷ دفتری به نام آموزش کودکان و دانش‌آموزان استثنایی در وزارت آموزش و پرورش تشکیل و فعالیت‌ها در قالب مدارس استثنایی و کلاس‌های خاص شکل دولتی و رسمی به خود گرفت. پس از انقلاب ۱۳۵۷، به‌منظور توجه بیشتر به آموزش و پرورش و توان‌بخشی کودکان استثنایی، قانون تشکیل «سازمان آموزش و پرورش استثنایی» در آذر ۱۳۶۹ توسط مجلس شورای اسلامی تصویب شد و اساسنامهٔ آن در مردادماه ۱۳۷۰ به تصویب مجلس رسید. به این ترتیب سازمان آموزش و پرورش استثنایی به‌صورت مؤسسه دولتی وابسته به وزارت آموزش و پرورش در سال ۱۳۷۰ آغاز به کار کرد.
این سازمان بیش از ۱۰۰ هزار دانش‌آموز استثنایی را در چند گروه تحت پوشش قرار داده‌است:
این سازمان به‌طورکلی از سه معاونت به شرح زیر تشکیل شده‌است:
اسامی رئیسان سازمان از بدو تشکیل در سال ۱۳۷۰ عبارتند از:
جوزپه سارونی (زاده ۲۲ سپتامبر ۱۹۵۷) رکابزن حرفه‌ای سابق ایتالیایی است که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. او توانست در سال‌های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۳ برندهٔ جیرو دیتالیا شود. همچنین در سال ۱۹۸۲ مدال طلای مسابقات قهرمانی جهان را به دست آورد.
جوزپه سارونی در نووارا در پیمونت زاده شد و در سال ۱۹۷۷ حرفه‌ای شد. او تا سال ۱۹۸۹ مسابقه داد و در ۱۹۳ مسابقه پیروز شد. در ایتالیا رقابت مشهوری با فرانچسکو موزر داشت که مشابه رقابت آلفردو بیندا و لئارکو گوئرا در اواخر دهه ۱۹۲۰ و نیز رقابت فائوستو کوپی و جینو بارتالی در سال‌های نزدیک جنگ جهانی دوم بود. در دوران آماتور خود، در مسابقه تعقیبی تیمی المپیک تابستانی ۱۹۷۶ شرکت کرد.
در سال ۱۹۷۸ سارونی برنده سه مرحله جیرو دیتالیا شد. در مجموع ۲۴ مرحله جیرو را فتح کرد و دو بار در سال‌های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۳ قهرمان آن شد.
در سال ۱۹۸۲ با شکست گرگ لوموند آمریکایی برنده مسابقات قهرمانی جهان در گودوود انگلستان شد. در سال پیش از آن نیز پس از فردی مرتنس بلژیکی مدال نقره را به گردن آویخته بود. سارونی در سال ۱۹۸۲ فاتح تور لمباردی نیز شد.
در آغاز سال ۱۹۸۳ پس از سه دومی پیاپی، در مسابقه میلان–سانرمو برنده شد و دوباره توانایی خود در مسابقات سرعتی را نشان داد. این پیروزی آخرین پیروزی سارونی در کلاسیک‌های بزرگ بود.
در حال حاضر سارونی سرمربی تیم دوچرخه سواری لامپره است.
مولانگ () نام یک شخصیت کارتونی است که در سال ۲۰۱۰ میلادی توسط «های-جی یون» خلق شد.
این شخصیت یک خرگوش کوچولوی گِرد و کنجکاو است که سرشار از زندگی و شادی است و در آغاز به صورت استیکر و ایموتیکان اینترنتی پا به حیات گذاشت، اما بدنبال موفقیت و محبوبیتی که کسب کرد، شرکت فرانسوی «میلیماژ» آن را خریداری کرد و در سال ۲۰۱۵ میلادی، به صورت یک مجموعه انیمه دنباله‌دار تولید و به بازار عرضه کرد. محور اصلی داستانی این مجموعه، دربارهٔ خوشبختی و خوش‌بینی است.
در این مجموعه، یک شخصیت اصلی دیگر به نام «پیو پیو» وجود دارد که یک جوجهٔ زرد کوچولوست که خجول، محافظه‌کار و حساس است و تلاش می‌کند با زحمت فراوان، هر کاری را به بهترین شکل به‌انجام رساند و خرابکاری‌های مولانگ را جمع‌وجور کند.
عبدالرحمن درواز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است.
کلت ارتشی مدل ۱۸۶۰ () این اسلحه یک سلاح سرپر است که در هفت‌تیرها جای می‌گیرد. از این اسلحه در جنگ داخلی آمریکا استفاده می‌شده است. این اسلحه ساخت شرکت تولیدی کلت می‌باشد. یک سلاح کمری است که اغلب مورد استفاده سواره‌نظام، پیاده‌نظام، توپخانه و نیروی دریایی بوده است.
میشل استروگف () یک فیلم تاریخی مکزیکی به کارگردانی میگل م. دلگادو است که در سال ۱۹۴۴ منتشر شد.
این فیلم بر پایهٔ رمان میشل استروگف اثرِ ژول ورن ساخته شده است.
عامر منظور (؛ زادهٔ ) بازیکن کریکت است.
دلیو رودریگز باروس (۱۹ آوریل ۱۹۱۶–۱۴ ژانویه ۱۹۹۴) رکابزن حرفه‌ای اسپانیایی بود که در رشته دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد و متخصص مسابقات سرعتی بود. او توانست در سال ۱۹۴۵ برنده ووئلتا اسپانیا شود.
رودریگز رکورددار تعداد پیروزی مرحله‌ای در ووئلتا اسپانیا است. او توانست در ۳۸ مرحله این مسابقه پیروز شود. رودریگز دو برادر کوچکتر به نامهای امیلیو و مانولو داشت. در ووئلتای ۱۹۵۰ امیلیو قهرمان شد و مانولو بر سکوی دوم ایستاد.
دلیو رودریگز در پنتئارئاس زاده‌شد و نخستین پیروزی خود را در مسابقات قهرمانی گالیسیا در سال ۱۹۳۴ به دست آورد. در سال بعد نیز توانست این عنوان را تکرار کند و در سال ۱۹۳۶ حرفه‌ای شد. البته تا سال ۱۹۴۰ به صورت انفرادی در مسابقات شرکت می‌کرد.
نخستین پیروزی حرفه‌ای رودریگز در سال ۱۹۴۰ در مسابقهٔ مادرید–سالامانکا–مادرید به دست آمد. در همان سال، برندهٔ تور آلابا و جایزه بزرگ آگوستین شد. در سال ۱۹۴۱ پس از کسب چند پیروزی، در ووئلتا اسپانیا شرکت کرد و در ۱۲ مرحله پیروز شد. هرچند در پایان مسابقه، رتبه‌ای بهتر از چهارم کسب نکرد. در سال بعد نیز برندهٔ هشت مرحلهٔ ووئلتا شد؛ ولی نتوانست نتیجهٔ قابل توجهی به دست آورد. در دو سال بعد که ووئلتا برگزار نمی‌شد، رودریگز در چند مسابقهٔ دیگر به پیروزی رسید.
در ووئلتای ۱۹۴۵ که پس از دو سال تعطیلی به دلیل جنگ جهانی دوم، برگزار می‌شد، رودریگز در مرحله دوم فرار کرد و با فاصله ۱۵ دقیقه پیروز شد. در پایان مسابقه نیز قهرمانی را با برتری بیش از ۳۰ دقیقه‌ای نسبت به نفر دوم به دست آورد. در همان دوره در شش مرحله پیروز شد و قهرمانی رده‌بندی امتیازی را نیز به دست آورد. در سال ۱۹۴۵ او توانست تور گالیسیا را نیز فتح کند.
در سال ۱۹۴۶ در ۵ مرحلهٔ ووئلتا پیروز شد. در ووئلتای ۱۹۴۷ نیز بر سکوی سوم قرار گرفت و برنده هشت مرحله شد. رودریگز در سال ۱۹۴۸ آخرین پیروزی‌های خود را در تور پرتغال و تور لوانته به دست آورد و در سال ۱۹۴۹ بازنشسته شد.
الحراش یک شهرک و منطقه مسکونی در الجزایر است که در ناحیه الحراش واقع شده‌است. الحراش ۴۸٬۸۶۹ نفر جمعیت دارد.
الحراش از مناطق حومه‌ای شهر الجزیره محسوب میشود.
آبلسونیت () نام یک نوع کانی است که از جنس پورفیرین که بانام شیمیایی C31H32N4Ni مشخص می‌گردد. این کانی برای نخستین بار در سال ۱۹۶۹ در ایالات متحد آمریکا واقع در منطقه یوتا کشف شده است. این کانی توسط یک زمین‌شناسی به نام فیلیپ آبلسون کشف گردیده است. طول آن حدود ۱ سانتی‌متر می‌باشد. این ماده معدنی برای اولین در سال ۱۹۶۹ میلادی در غرب مرکز روغن‌گیری شهرستان یینتا، یوتا دیده شده است، و کشف آن به صورت رسمی در سال ۱۹۷۵ میلادی شکل گرفت.
امیلیو رودریگز باروس (۲۸ نوامبر ۱۹۲۳، پنتئارئاس - ۲۱ فوریه ۱۹۸۴، پنتئارئاس) رکابزن حرفه‌ای اسپانیایی بود که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. او توانست در سال ۱۹۵۰ برندهٔ ووئلتا اسپانیا شود. همچنین سه بار سلطان کوهستان ووئلتا شد. دو برادر رودریگز نیز دوچرخه‌سوار حرفه‌ای بودند. برادر بزرگتر او دلیو برنده ووئلتای ۱۹۴۵ شد و ۳۹ پیروزی مرحله‌ای در ووئلتا به دست آورد. برادر کوچکترش مانولو نیز در همان دوره‌ای که امیلیو قهرمان ووئلتا شد، بر سکوی دوم ایستاد.
امیلیو رودریگز در پنتئارئاس زاده شد و فعالیت حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۴۵ آغاز کرد. در همان سال، در چند مرحلهٔ تور گالیسیا پیروز شد و بر سکوی دوم تور ایستاد. در سال ۱۹۴۶، قهرمان تور گالیسیا شد. همچنین در ووئلتا اسپانیا در رتبهٔ هشتم ایستاد و برندهٔ رده‌بندی کوهستان شد. در سال ۱۹۴۷ قهرمانی تور گالیسیا و رده‌بندی کوهستان ووئلتا را تکرار کرد. همچنین نخستین قهرمانی خود در تور کاتالونیا و تور آستوریاس را کسب کرد. در سال ۱۹۴۸ نایب قهرمان ووئلتا اسپانیا شد و از عنوان قهرمانی خود در تور کاتالونیا دفاع کرد. در سال ۱۹۴۹ برای نخستین بار در تور دو فرانس شرکت کرد؛ ولی نتوانست آن را به پایان برساند.
در سال ۱۹۵۰ رودریگز توانست در ۵ مرحلهٔ ووئلتا به پیروزی برسد و عنوان قهرمانی را با برتری ۱۵ دقیقه‌ای نسبت به برادرش مانولو به دست آورد. همچنین برای سومین بار، برندهٔ رده‌بندی کوهستان شد. پس از این دوره، ووئلتا به دلیل انزوای اسپانیا در دوران حکومت ژنرال فرانکو تا سال ۱۹۵۵ برگزار نشد. رودریگز در چند مسابقه در پرتغال و فرانسه شرکت کرد و در سال‌های ۱۹۵۱ و ۱۹۵۲ به ترتیب بر سکوی سوم و دوم تور پرتغال ایستاد. در سال ۱۹۵۴ برای نخستین بار تور دو فرانس را به پایان رساند و در رتبهٔ ۴۳ ایستاد.
آخرین پیروزی رودریگز در سال ۱۹۵۵ به دست آمد. او توانست سومین قهرمانی در تور گالیسیا را کسب کند. همچنین در تور کاتالونیا بر سکوی سوم ایستاد. رودریگز در سال ۱۹۵۸ بازنشسته شد.
آریرفلد (به هلندی: Arriërveld) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اومن واقع شده‌است. آریرفلد ۳۰ نفر جمعیت دارد.
آرخم (به هلندی: Archem) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اومن واقع شده‌است. آرخم ۹۰ نفر جمعیت دارد.
آنه‌فلده (به هلندی: Anevelde) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در Hardenberg واقع شده‌است.
آنرفین (به هلندی: Anerveen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در Hardenberg واقع شده‌است. آنرفین ۱۶۰ نفر جمعیت دارد.
بالک‌بروخ (به هلندی: Balkbrug) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در Hardenberg واقع شده‌است. بالک‌بروخ ۳٬۷۸۹ نفر جمعیت دارد.
هیزینگن (به هلندی: Hezingen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در توبرخن واقع شده‌است. هیزینگن ۲۰۷ نفر جمعیت دارد.
بلوک‌زیل (به هلندی: Blokzijl) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استین‌ویکرلاند واقع شده‌است. بلوک‌زیل ۱٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
تیلیخته (به هلندی: Tilligte) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در دینکل‌لاند واقع شده‌است. تیلیخته ۷۴۲ نفر جمعیت دارد.
فولن‌هوفه (به هلندی: Vollenhove) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استین‌ویکرلاند واقع شده‌است. فولن‌هوفه ۴٬۱۲۱ نفر جمعیت دارد.
فینکن‌بورت (به هلندی: Vinkenbuurt) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اومن واقع شده‌است. فینکن‌بورت ۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
دئورنینگن (به هلندی: Deurningen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در دینکل‌لاند واقع شده‌است. دئورنینگن ۱٬۹۴۸ نفر جمعیت دارد.
دینه‌کامپ (به هلندی: Denekamp) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در دینکل‌لاند واقع شده‌است. دینه‌کامپ ۸٬۶۹۰ نفر جمعیت دارد.
فیلسترن (به هلندی: Vilsteren) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اومن واقع شده‌است. فیلسترن ۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
ماندرفین (به هلندی: Manderveen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در توبرخن واقع شده‌است. ماندرفین ۶۴۰ نفر جمعیت دارد.
مارین‌برخ (به هلندی: Mariënberg) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در Hardenberg واقع شده‌است. مارین‌برخ ۸۴۰ نفر جمعیت دارد.
مارین‌کامپن (به هلندی: Marijenkampen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استین‌ویکرلاند واقع شده‌است. مارین‌کامپن c٫۲۵۰ نفر جمعیت دارد.
مارکلو (به هلندی: Markelo) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در هوف فان‌تونته واقع شده‌است. مارکلو حدود هفت هزار نفر جمعیت دارد.
دیپن‌فین (به هلندی: Diepenveen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در دیفنتر واقع شده‌است. دیپن‌فین ۱۰٫۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
وانپرفین (به هلندی: Wanneperveen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استین‌ویکرلاند واقع شده‌است. وانپرفین ۱٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
زوارت‌اسلایس (به هلندی: Zwartsluis) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در زوارته‌واترلاند واقع شده‌است. زوارت‌اسلایس ۴٬۷۳۵ نفر جمعیت دارد.
زندرن (به هلندی: Zenderen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در بورنه، افریسل واقع شده‌است. زندرن ۱٬۳۲۰ نفر جمعیت دارد.
نیوولانده (به هلندی: Nieuwlande) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در Hardenberg واقع شده‌است. نیوولانده ۱٬۲۵۰ نفر جمعیت دارد.
الده‌مارکت (به هلندی: Oldemarkt) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استین‌ویکرلاند واقع شده‌است.
خلانربروخ (به هلندی: Glanerbrug) یک روستا در هلند است که در انسخده واقع شده‌است. خلانربروخ ۱۶٬۷۴۰ نفر جمعیت دارد.
اوت‌مارسوم (به هلندی: Ootmarsum) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در دینکل‌لاند واقع شده‌است. اوت‌مارسوم ۴٬۴۵۰ نفر جمعیت دارد.
استیخرفلد (به هلندی: Stegerveld) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اومن واقع شده‌است. استیخرفلد ۳۲۰ نفر جمعیت دارد.
استیخرن (به هلندی: Stegeren) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اومن واقع شده‌است. استیخرن ۱۷۰ نفر جمعیت دارد.
استین‌ویکرولد (به هلندی: Steenwijkerwold) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استین‌ویکرلاند واقع شده‌است. استین‌ویکرولد ۱٬۸۹۹ نفر جمعیت دارد.
‌استین‌ویک (به هلندی: Steenwijk) منطقه‌ای مسکونی در هلند است که در استین‌ویکرلاند واقع شده‌ است. استین‌ویک ۱۸٫۶۵۵ نفر جمعیت دارد.
ساس‌فلد (به هلندی: Saasveld) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در دینکل‌لاند واقع شده‌است. ساس‌فلد ۱٬۶۸۷ نفر جمعیت دارد.
لونکر (به هلندی: Lonneker) یک روستا در هلند است که در انسخده واقع شده‌است. لونکر ۱٬۷۷۰ نفر جمعیت دارد.
لات‌تروپ (به هلندی: Lattrop) یک روستا در هلند است که در دینکل‌لاند واقع شده‌است. لات‌تروپ ۸۹۰ نفر جمعیت دارد.
ویت‌هارن (به هلندی: Witharen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اومن واقع شده‌است. ویت‌هارن ۵۴۰ نفر جمعیت دارد.
خروت آخلو (به هلندی: Groot Agelo) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در دینکل‌لاند واقع شده‌است. خروت آخلو ۳۸۰ نفر جمعیت دارد.
خاملکه (به هلندی: Gammelke) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در دینکل‌لاند واقع شده‌است. خاملکه ۲۵۰ نفر جمعیت دارد.
زیسه (به هلندی: Zeesse) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اومن واقع شده‌است. زیسه ۱۰۰ نفر جمعیت دارد.
سنتینل-۳ () نام یک مجموعه ماهواره دیدبانی زمین است که توسط آژانس فضایی اروپا به عنوان بخشی از برنامه کوپرنیک توسعه یافته است.
برنامه کوپرنیک پروژه‌ای اروپایی با هدف تثبیت توانایی اروپا در دیدبانی زمین است و به منظور دسترسی مقامات اروپا و دیگر کشورهای به اطلاعات دقیق جهت مدیریت محیط، فهم و کاهش اثرات تغییر اقلیم طراحی شده است.
هدف اصلی مأموریت سنتینل-۳ اندازه‌گیری توپوگرافی سطح اقیانوس، دمای سطح زمین و دریا، اندازه‌گیری رنگ سطح زمین و اقیانوس با دقت مورد نیاز جهت سامانه‌های پیش‌بینی وضعیت اقیانوس‌ها و پایش‌های زیست‌محیطی و اقلیمی است.
سنتینل-۳ به عنوان جایگزین ماهواره‌های پیشرو سنجش از دور اروپا و انویست ساخته شده است. داده‌های تقریباً آنی این ماهواره در پیش‌بینی وضعیت اقیانوس، پایش وضعیت یخ‌های دریا و سامانه‌های ایمنی دریایی در سطح اقیانوس شامل پایش دمای سطحی، اکوسیستم‌های دریایی، کیفیت آب و آلودگی دریایی به‌کار خواهد رفت.
زنگ یونجه نام یک گونه از راسته زنگار است.
سفیدک سطحی یونجه نام یک گونه از راسته سفیدک سطحی است.
لکه قهوه‌ای برگ یونجه نام یک گونه از subdivision قارچ‌های فنجانی است.
لوکاس آمان (; – ) بازیگر اهل سوئیس بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به شیطان در شب آمد اشاره کرد.
کربن-۱۴ () یا رادیوکربن یک ایزوتوپ پرتوزای کربن است که هسته اتم آن دارای ۶ پروتون و ۸ نوترون است. وجود کربن-۱۴ در مواد ارگانیک پایه و اساس روش تاریخ‌گذاری رادیوکربن است که توسط ویلارد لیبای و همکارانش در سال ۱۹۴۹ جهت تعیین سن نمونه‌های باستان‌شناسی، زمین‌شناسی و آب‌زمین‌شناسی معرفی شد. کربن-۱۴ در ۲۷ فوریه ۱۹۴۰ توسط مارتین کامن و سم روبن در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی در برکلی، کالیفرنیا کشف شد. وجود کربن-۱۴ در سال ۱۹۳۴ توسط فرانز کوری پیش‌بینی شده بود.
لکه آجری برگ نام یک گونه از رده دوثیدئومیستس است.
لکه سیاه شبدر نام یک گونه از رده دوثیدئومیستس است.
زنگ شبدر نام یک جوره از راسته زنگار است.
ویروس موزائیک یونجه نام یک گونه از فرمانرو ویروس است.
جرب جالیز نام یک گونه از سرده کپک سبز سیاه است که بر خیار تاثیر می گذارد.
سفیدک سطحی جالیز نام یک گونه از راسته سفیدک سطحی است.
لکه زاویه‌ای برگ‌کدوئیان نام یک گونه از سرده سودومونا است.
کرم لوله‌ای غده‌ساز ریشه نام یک گونه از سرده کرم لوله‌ای ریشه‌گرهی است.
زغالک کدوئیان نام یک گونه از subdivision قارچ‌های فنجانی است.
زغالک مرکبات نام یک گونه از رده گاماپروتئوباکتریا است.
زغالک تاک () بیماری انگور است که در اثر پوسیدگی چوبی عمیق بازوها یا تنه انگور ایجاد می شود.
زغالک کاج نام یک گونه از سرده فیوزاریم است.
پژمردگی باکتریایی نام یک گونه از تیره انتروباکتریاسیا است.
زگیل سیب‌زمینی نام یک گونه از راسته دیگچه‌ای‌سانان است.
سوختگی یا بادزدگی سیب‌زمینی مولد بیماریی است که پایه و ساقه گیاه سیب‌زمینی را به لعابی سیاه و چسبناک مبدل می‌کند. این بیماری موجب قحطی ویرانگر ایرلند شد که طی آن میلیون‌ها نفر دچار سوءتغذیه شدند و تعداد بسیار زیادی جان باختند.
امید معماریان (متولد ۱۳۵۳~) روزنامه‌نگار و وبلاگ‌نویس ایرانی‌تبار است. معماریان مدت‌ها برای موسسه سرویس خبری «اینترپرس» نوشت.
پس از مدتی معماریان به سطح عمومی‌تر رسانه‌های غربی راه پیدا کرد. وی به عنوان نویسنده‌ی مستقل مقالاتی برای نیویورک تایمز؛ لس انجلس تایمز؛ وال استریت جورنال؛ سن فرانسیسکو کرانیکل؛ و تارنمای تایم ادامه کار داد.
در مدت کوتاهی شأنیت معماریان ارتقاء پیدا کرد. معماریان در آن هنگام که مشغول به تحصیل در رشته روزنامه‌نگاری دانشگاه کالیفرنیا در برکلی بود با جیسون رضاییان رابطه‌ای صمیمی برقرار کرد. مدتی بعد معماریان موفق به دریافت بالاترین جایزه موسسه نظارت بر حقوق بشر بنام جایزه مدافع حقوق بشر در سال ۲۰۰۵ شد.
معماریان با نوشتن مقاله در سایت روزآنلاین پس از مدتی سردبیری تارنمای روزآنلاین را بر عهده گرفت. وی پژوهشگر و فارغ‌التحصیل دانشکده روزنامه‌نگاری در ۱۳۸۴–۱۳۸۵ در دانشگاه برکلی بوده است.
معماریان از سال ۱۳۸۶ در دوره‌های آموزشی برای روزنامه نگاران در مرکز بین‌المللی روزنامه نگاران (ICFJ) و مؤسسه گزارش جنگ و صلح (<URL>) و دیگر سازمان‌های رسانه‌محور تدریس کرده‌است.
معماریان در ۱۹ مهر سال ۱۳۸۳ دستگیر شد و به دستور دادستانی نهم تهران بازداشت شد. جیسون رضائیان و امید معماریان دو متهمی بودند که به اتهام جاسوسی و اقدام علیه امنیت ملی توسط دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی دستگیر شدند. علت دستگیری معماریان یادداشت‌هایش در روزنامه‌های اصلاح‌طلب، وبلاگ وی، و همین‌طور یادداشت‌های آنلاین او برشمرده شده‌اند و نهایتاً وی متهم به سیاه‌نمایی علیه وضع کشور و به طور خاص وضعیت زنان شد.
معماریان تا آذرماه ۱۳۸۳ در زندان بود. دیدبان حقوق بشر می‌گوید معماریان در دوران زندان خود متحمل زندان انفرادی و شکنجه شده‌است. اما پیش از آزادی وادار به امضای اعترافاتی شده است که در آن شرایط نگهداری خود در زندان را خوب توصیف کرده است. او در مصاحبه‌ای با ان‌پی‌آر به توصیف شرایط زندان و پروسه‌ی اعتراف‌گیری از خود پرداخته است.
ویسنده مستقل برای IPS (اینتر پرس سرویس) به آژانس خبری روز آنلاین و بی‌بی‌سی فارسی. او تا به حال op-ed قطعات منتشر شده در "نیویورک تایمز"باMore than one of codice_1 and codice_2 specified ()
در سال ۲۰۰۴ او موفق به دریافت قلم طلایی جایزه از ایران در Festiva و در سال ۲۰۰۵ او با دریافت این مدافع حقوق بشر جایزه سازمان دیده بان حقوق بشر را بالاترین افتخار برای خود شجاع کار به عنوان یک روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر است.
سیاه‌خال سیب‌زمینی نام یک گونه از subdivision قارچ‌های فنجانی است.
مرگ گیاهچه سیب زمینی نام یک گونه از سرده پیتیوم است.
لکه موجی نام یک گونه از سرده کپک سیاه است.
جرب معمولی نام یک گونه از سرده پیچیده‌قارچ است.
پیش‌درآمد فُرمی ضربی در موسیقی ایرانی است که قبل از درآمد یک دستگاه یا آواز اجرا می‌شود و به همین دلیل پیش‌درآمد خوانده می‌شود. پیش‌درآمد معمولاً در ابتدای یک برنامهٔ موسیقی به عنوان اولین بخش اجرا می‌شود. پیش‌درآمد قطعه‌ای است سازی (بدون آواز) که به صورت گروهی اجرا می‌شود، تندای آهسته‌ای دارد و در آن به مدهای مهم دستگاه یا آوازی که قرار است اجرا شود اشاره می‌کنند.
اگرچه واژهٔ پیش‌درآمد از پیش از دورهٔ میرزا عبدالله و آقا حسینقلی به کار گرفته می‌شده و فرم‌های مشابه آن در رساله‌های موسیقی قدیمی نظیر آثار فارابی و ابن زیله نیز یافت می‌شود، اما تا اواخر دورهٔ قاجار این فرم رواج نداشت، و اجرای موسیقی با تکنوازی‌های مختلف شروع می‌شد. ابداع پیش‌درآمد به معنای امروزی‌اش را به رکن‌الدین مختاری و درویش‌خان نسبت می‌دهند. رکن‌الدین خان پس از شکل‌گیری انجمن اخوت و رواج یافتن کنسرت‌های موسیقی سنتی، قطعه‌ای گروهی برای اجرا در ابتدای کنسرت معرفی کرد که پیش‌درآمد نام گرفت. درویش‌خان نیز پیش‌درآمدها مختلفی ساخت که در رواج آن بین ردیف‌نوازان نقش بسزایی داشت. در دورهٔ مشروطه، فرم پیش‌درآمد گسترش فراوان یافت و آهنگسازان دیگری نیز به ساختن پیش‌درآمدها پرداختند. پس از آن به تدریج اقبال عمومی از پیش‌درآمد کاهش یافت چنان‌که ساختن و نواختن آن در دورهٔ معاصر چندان مرسوم نیست.
اهمیت دیگر پیش‌درآمد از آن جهت است که برخلاف دیگر فرم‌های رایج موسیقی سنتی ایرانی که در آن‌ها موسیقی نقش همراهی خواننده یا رقاصان را بر عهده دارد، پیش‌درآمد مشخصاً روی نوازندگان متمرکز است. پیش‌درآمد گاه با فرم‌های موسیقی غربی از جمله روندو و اورتور، و با پیش‌پرده در تئاتر مقایسه شده‌است. پیش‌درآمدها معمولاً تندای آهسته‌ای دارند، و ضرب‌آهنگ آن‌ها دارای دورهای تکرارشونده است. ضرب‌آهنگ‌های رایج در پیش‌درآمد عبارتند از شش‌چهار و شش و هشت آهسته، اگرچه رکن‌الدین مختاری پیش‌درآمدهایی سریع‌تر در ضرب‌آهنگ‌های دوضربی نیز ساخت که تدریجاً رواج یافتند. با این که تمرکز پیش‌درآمد بر مد اصلی دستگاهی است که بعداً قرار است نواخته شود، اما پرده‌گردانی به دیگر دستگاه‌ها و آوازها نیز در پیش‌درآمد مرسوم است. پیش‌درآمد همیشه قبل از اجرای درآمد دستگاه یا آواز اجرا نمی‌شود و گاهی پیش از اجرای گوشه‌های دیگر نیز پیش‌درآمدی مخصوص آن گوشه اجرا می‌شود. علاوه بر پیش‌درآمدهای متعددی که توسط درویش‌خان و رکن‌الدین خان ساخته شدند، از دیگر آثار معروف در این فرم می‌توان به پیش‌درآمد اصفهان از مرتضی نی‌داوود و پیش‌درآمد اصفهان از رضا محجوبی اشاره کرد که به ترتیب الهام‌بخش موسیقی عنوان‌بندی مجموعه‌های تلویزیونی "هزاردستان" و "کیف انگلیسی" بوده‌اند.
پیش‌درآمد یک فرم (یا به عقیدهٔ برخی یک گونهٔ) سازی (بدون آواز)، متریک (اغلب در میزان‌بندی شش‌چهار)، و از پیش ساخته شده‌است و معمولاً تُندای آن از پایین‌ترین تنداها در موسیقی سنتی ایرانی است؛ پیش‌درآمد به مُدهای مهم دستگاه اشاره می‌کند و در آغاز یک برنامهٔ موسیقی نواخته می‌شود. پیش‌درآمد قبل از درآمد هر دستگاه یا آوازی اجرا می‌شود و هدف از اجرای آن آماده‌کردن ذهن شنونده با آن دستگاه یا آواز است. قسمت‌های تشکیل‌دهندهٔ پیش‌درآمد از همان دستگاه یا آواز گرفته می‌شوند و پیش‌درآمد خلاصه‌ای از درآمد و گوشه‌های مهم یک دستگاه یا آواز را در قالبی موزون ارائه می‌کند.
اگرچه پیش‌درآمد جزئی اصلی از موسیقی ایرانی در زمان قاجار و پیش از آن نبوده‌است، فرم پیش‌درآمد مورد بحث موسیقی‌دانان گذشته مانند میرزاعبدالله و میرزا حسینقلی بوده‌است. عبدالله دوامی از میرزا حسینقلی نقل می‌کند که: «پیش‌درآمد نوعی ضربی‌نوازی است که از سابقه‌ای طولانی برخوردار است و اگر نوازنده آوازها را به صورت ضربی بنوازد، یک پیش‌درآمد است.» همچنین در رساله‌های موسیقایی قدیمی، از جمله آثار فارابی و ابن زیله، به فرم‌های موزون بدون آوازی اشاره شده که از نظر ساختاری به پیش‌درآمد شبیه هستند. صفی‌الدین ارموی نیز از قطعه‌هایی با نام «طریقه» اسم برده که به عنوان مقدمه‌ای برای قطعات آوازی به کار می‌رفتند، چنان‌که با گذاشتن کلام روی طریقه می‌توانستند آن را به صوت تبدیل کنند؛ لذا ارتباط بین تصنیف و پیش‌درآمد در موسیقی ردیفی را می‌توان مانند ارتباط بین صوت (آواز) و طریقه در موسیقی قدیم ایران دانست.
فرم مشابهی در موسیقی ترکی نیز به کار می‌رود که به آن "پیشرو" گفته می‌شود که احتمالاً مخفف عبارت فارسی «پیش از رفتن» است. در رساله‌های عبدالقادر مراغه‌ای نیز به «پیشرو» به عنوان قطعه‌ای که به عنوان مقدمه‌ای برای فرم آواز اجرا می‌شود اشاره شده‌است. اما ساختار پیشرو در موسیقی ترکی و پیش‌درآمد در موسیقی ردیفی چندان قابل قیاس با یکدیگر نیست چنان‌که گونه‌هایی از پیشرو آوازی نیز وجود داشته‌است. به عقیدهٔ محمدرضا لطفی اگرچه شکل‌گیری پیش‌درآمد در ایران به صورت مستقل و خودجوش صورت گرفته، اما با توجه به ارتباطات فرهنگی بین ایران و ترکیه این احتمال دارد که فرم پیش‌درآمد از پیشرو تأثیر گرفته باشد. اما ژان دورینگ پا را از این فراتر گذاشته و پیش‌درآمد را حاصل رونق دوبارهٔ پیشرو دانسته‌است، چنان‌که می‌گوید: «به مرور زمان تکنوازان اغلب اجرای خود را با یک درآمد ریتمیک آغاز کردند. همزمان با ظهور کنسرت‌های عمومی، قطعهٔ "پیش‌درآمد" نیز ابداع شد (یا بهتر بگوییم دوباره رونق گرفت، زیرا در گذشته قطعهٔ "پیشرو" همین نقش را داشت.»
قدیمی‌ترین قطعه‌ها با ساختار کنونیِ پیش‌درآمد را احتمالاً نوازندگان دوران ناصرالدین شاه ساختند، از جمله محمدصادق‌خان و آقاحسینقلی. این قطعات ساختاری ساده داشتند و به صورت گروهی اجرا نمی‌شدند و در آن زمان به نام پیش‌درآمد شناخته نمی‌شدند. اما بعدها مهدی صلحی برخی از آن‌ها را به عنوان نمونه‌ای از پیش‌درآمد در ردیف خود آورده‌است. از روایات موجود چنین بر می‌آید که تا اواخر دورهٔ قاجار رسم بر این بود که وقتی گروهی از نوازندگان و خوانندگان دور هم جمع می‌شدند، همه با هم شروع به اجرای موسیقی نمی‌کردند بلکه ابتدا آن که از همه استادتر بود شروع به نواختن می‌کرد و بعد بقیهٔ نوازندگان به ترتیب به نوبهٔ خود می‌نواختند و تنها در انتهای اجرا بود که در قالب قطعاتی در فرمِ رِنگ یا چهارمضراب، اجرای گروهی صورت می‌گرفت. اما ابداع پیش‌درآمد به شکل امروزی‌اش، پس از استبداد صغیر رخ داده‌است.
پس از استبداد صغیر با شکل‌گیری انجمن اخوت، گروه‌های موسیقی که برای اجرای کنسرت در این انجمن گرد هم می‌آمدند کنسرت‌ها را با اجرای یک قطعهٔ ضربی سازی به‌طور همزمان شروع کردند. اولین بار این کار به پیشنهاد رکن‌الدین مختاری انجام شد و قطعه‌ای که ساختهٔ خود او بود را ارکستر به‌طور دسته‌جمعی نواخت؛ این قطعه را مشیر همایون شهردار «پیش‌درآمد» نامید چرا که پیش از آن اجرای موسیقی با درآمد آغاز می‌شد و این قطعه پیش از درآمد اجرا می‌شد. علی‌رغم وجود مستندات برای این ماجرا، برخی (از جمله ساسان سپنتا و مجید کیانی) شکل‌گرفتن پیش‌درآمد را به درویش‌خان نسبت می‌دهند. روح‌الله خالقی هم در کتاب "سرگذشت موسیقی ایران" می‌نویسد که «مسلم است مبتکر پیش‌درآمد به سبک امروز درویش‌خان است». او البته به وجود قطعه‌ای به نام «پیش‌درآمد محمدصادق‌خانی» در ردیف مهدی‌قلی هدایت اشاره می‌کند و به این که آقا حسینقلی هم بعد از محمدصادق‌خان پیش‌درآمدی به وزن در دستگاه ماهور ساخته نیز می‌پردازد، اما این پیش‌درآمدها را قطعاتی مستقل نمی‌داند و آن‌ها را جزئی از ردیف تلقی می‌کند.
پس از مختاری، درویش‌خان نیز در قالب پیش‌درآمد قطعاتی ساخت که اولین آن‌ها یک پیش‌درآمد ابوعطا بود. درویش‌خان همچنین در کلاس موسیقی خودش به‌طور شفاهی پیش‌درآمد را به هنرآموزان آموزش می‌داد و در ترویج آن نقش داشت؛ از همین رو از او در کنار رکن‌الدین‌خان به عنوان پایه‌گذاران پیش‌درآمد یادشده‌است. برخی نیز ساخت پیش‌درآمد را فقط به درویش‌خان نسبت می‌دهند، و ریشهٔ آن را قطعه‌های ضربی کوتاهی می‌دانند که آقاحسینقلی و سماع حضور در ابتدای درآمد آواز اجرا می‌کردند و از درویش‌خان (که آموزش موسیقی غربی هم دیده بود) به عنوان کسی که به این قطعه‌ها استقلال بخشید و نام پیش‌درآمد را رویشان گذاشت یاد می‌کنند. ارشد تهماسبی نیز در مصاحبه‌ای با سیدعلیرضا میرعلینقی این گمان را مطرح می‌کند که میرزاعبدالله خود این فرم پیش‌درآمد را از درویش‌خان که شاگردش بود فرا گرفته و در مکتب موسیقی خود به شاگردان دیگرش آموزش داده‌است. پس از این دوره ساختن پیش‌درآمد در دستگاه‌های مختلف رواج یافت، چنان‌که مهدیقلی هدایت در "مجمع الادوار" (چاپ ۱۳۱۷ ه‍.خ) نوشته که «اخیراً پیش‌درآمدی برای هر دستگاه یا آواز ساخته‌اند.» در این دوره مرسوم بود که برای هر پیش‌درآمد یک رنگ هم می‌ساختند که از نظر مد و ملودی به آن شبیه بود.
به عقیدهٔ هرمز فرهت، در دورهٔ قاجار با افزایش مواجههٔ موسیقی‌دانان ایرانی به موسیقی اروپا، علاقه به گروه‌نوازی بیشتر شد اما قطعات موسیقی سنتی ایرانی که معمولاً به بداهه‌نوازی یک نوازنده یا خواننده استوار بودند برای این منظور مناسب نبودند و ابداع فرم پیش‌درآمد پاسخی به بود به نیاز موسیقی‌دانان قاجار به قطعات آهنگسازی شده که مناسب اجرای گروهی باشند. از همین رو در اجراهای انفرادی دستگاه، اجرای پیش‌درآمد متداول نیست و در اجراهای گروهی است که پیش‌درآمد قبل از هر چیز نواخته می‌شود.
به گفتهٔ روح‌الله خالقی پیش‌درآمد پس از ابداعش به سرعت گسترش یافت و حتی در شهرستان‌ها هم پیش‌درآمدهای رکن‌الدین خان و درویش‌خان را می‌نواختند. این پیش‌درآمدهای اولیه عبارت بودند از پیش‌درآمد ابوعطا، افشاری، ماهور و سه‌گاه از درویش‌خان، و پیش‌درآمد شور، بیات ترک، دشتی، چهارگاه، ماهور، همایون و اصفهان از رکن‌الدین خان. بیشتر این پیش‌درآمدها شش ضربی بودند، اما پیش‌درآمد سه‌گاه درویش‌خان دوضربی و پیش‌درآمد ماهور رکن‌الدین خان دارای ضرب‌های مختلف بود (اول چهار ضرب، بعد دو ضرب، و بعد سه ضرب، و در انتها دو ضربیِ تند). سپس‌تر در دورهٔ مشروطه، عارف قزوینی در تالاری در منطقهٔ لاله‌زار تهران (به نام سالن گراند هتل) شروع به اجرای کنسرت‌هایی کرد که شامل تصنیف‌های خودش بود و مضامین سیاسی و اجتماعی داشتند. پیش از هر قسمت کنسرت، یک پیش‌درآمد از ساخته‌های درویش‌خان یا رکن‌الدین خان اجرا می‌شد. از دیگر پیش‌درآمدسازان این دوره می‌توان به علی‌اکبر شهنازی (که بیشتر پیش‌درآمدهایش دو ضرب بود) و رضا محجوبی (که پیش‌درآمدهایش به تقلید از رکن‌الدین خان شش‌ضربی بود) اشاره کرد.
یکی از دلایلی اهمیت پیش‌درآمد در موسیقی سنتی ایرانی آن است که برخلاف دیگر فرم‌های موسیقی سنتی ایرانی همچون آواز و تصنیف که همراه با شعر اجرا می‌شوند و رنگ که برای رقص ساخته شده‌است، پیش‌درآمد اولین فرم موسیقایی بود که فقط مختص موسیقی است و به رقص و آواز ربطی ندارد. از این رو، جا افتادن فرم پیش‌درآمد و گسترش اجرای موسیقی سنتی به صورت «کنسرت» هر دو به عنوان مصداقی از نوگرایی در موسیقی سنتی ایرانی دانسته می‌شوند چون به اهمیت موسیقی به عنوان «اتفاق اصلی» می‌افزایند و از نقش آواز و رقص در این راستا می‌کاهند. با این حال، به تدریج ساختن و نواختن پیش‌درآمد از رسم افتاد و بین آهنگسازان جدید چندان مرسوم نیست.
ضرب پیش‌درآمد معمولاً آهسته است، اگرچه برخی از پیش‌درآمدهای علی‌اکبر شهنازی و رکن‌الدین مختاری ضرب‌آهنگ تندتری نسبت به دیگر پیش‌درآمدها دارند. پیش‌درآمد در ضرب‌های گوناگون ساخته می‌شود؛ ضرب‌های ساده شامل دو ضربی، چهار ضربی، سه ضربی، و ضرب‌های ترکیبی شامل دو ضربی، سه ضربی و حتی ترکیبی از ضرب‌های ساده و ترکیبی که در میان آن ضرب‌های غیرمتقارن لَنگ، خودنمایی می‌کند. هر پیش‌درآمد دور ریتمیکی دارد که به آن پایه می‌گویند و پایه، همان ادوار ریتمیک است که صفی‌الدین ارموی و عبدالقادر مراغه‌ای به آن اشاره کرده‌اند. به گفتهٔ هومان اسعدی، ضرب‌آهنگ‌های رایج در پیش‌درآمد عبارتند از شش‌هشت آهسته ()، یا شش‌چهار (). اما فرهاد فخرالدینی وزن‌های و را هم رایج می‌داند و وزن را دارای بیشترین عمومیت می‌نامد. به گفتهٔ فرامرز پایور، اولین بار رکن‌الدین مختاری (که خود پیشینهٔ آشنایی با موسیقی نظامی داشت) بود که وزن دو ضربی () را با ساختن پیش‌درآمدی در دستگاه چهارگاه معمول و متداول کرد. از آنجا که این ضرب‌آهنگ نشاط‌آور بود و تند بودن آن باعث نمایان شدن قدرت و تکنیک نوازنده نیز می‌شد، اجرای پیش‌درآمدهایی از این دست معمول شد. اما چه در این شکل تازه و چه در شکل پیشین، پیش‌درآمد اگرچه وزن ثابت دارد ولی برخلاف سایر بخش‌های موزون موسیقی ردیفی، از وزن‌های عروضی پیروزی نمی‌کند. از سوی دیگر، برخی از پیش‌درآمدهای درویش‌خان و رکن‌الدین خان به دلیل ضرب‌آهنگ پیچیده و غیر متقارنی که دارند مورد ستایش قرار گرفته‌اند و اجرای آن‌ها برای نوازندگان تازه‌کار دشوار توصیف شده‌است.
خالقی ساختار پیش‌درآمد را (با یک ضرب‌آهنگ پایه که شش‌ضربی است) به این شکل توضیح داده‌است: شروع با یک قطعهٔ پایه که یک میزان (شش ضرب) است، و تقلید آن توسط تنبک در میزان بعدی، سپس اجرای یک ملودی که چهار میزان است، بعد اجرای جواب این ملودی با نت‌های بمتر و پرورش آن با تغییرات مختصر و رفتن به گوشه‌های دیگر ولی با ملودی مشابه. رفتن به گوشه‌های اصلی، خروج به موقع و درهم آمیختن ریتم از مهم‌ترین مشخصات پیش‌درآمد است. پرده‌گردانی به گوشه‌های مهم ردیف، نکته‌ای بسیار مهم در پیش‌درآمد است. این پرده‌گردانی بایستی با ظرافت انجام شود تا با منطق پرده‌گردانی ردیف در تضاد نباشد و نیز گوش شنونده را آزار ندهد. همچنین، اگرچه پیش‌درآمد معمولاً در ابتدای اجرای یک دستگاه یا آواز اجرا می‌شود اما این یک ضرورت نیست و می‌توان پیش‌درآمدهایی ساخت که پیش از گوشه‌ای به جز درآمد دستگاه یا آواز قرار بگیرند (مثلاً پیش از مخالف سه‌گاه یا پیش از گوشهٔ دلکش دستگاه ماهور).
برونو نتل ساختار پیش‌درآمد و چهارمضراب در موسیقی ایرانی را با ساختار روندو در موسیقی غربی مقایسه می‌کند که در آن یک تم اصلی تکرار می‌شود و ملودی‌های کوتاه و مرتبطی بین این تکرارها نواخته می‌شوند. تم اصلی معمولاً بر اساس درآمد دستگاهی که پیش‌درآمد (یا چهارمضراب) در آن نواخته می‌شوند شکل می‌گیرد، در حالی که ملودی‌های لابه‌لا، معمولاً بر اساس دیگر گوشه‌های آن دستگاه هستند. در مقابل، برخی پیش‌درآمد را با اورتور در موسیقی غربی شبیه می‌دانند. پیش‌درآمد همچنین با فرم پیش‌پرده در تئاتر نیز مشابه دانسته شده‌است.
جمله‌های تشکیل‌دهندهٔ پیش‌درآمد معمولاً ساده هستند و اغلب از فرازهایی تشکیل می‌شوند که هر کدامشان چهار میزان هستند. جمله‌های اول معمولاً در مایهٔ درآمد دستگاه یا آواز هستند، اما جمله‌های بعد به گوشه‌های دیگر آن دستگاه یا آواز ورود می‌کنند. ترتیب گوشه‌هایی که در پیش‌درآمد اجرا می‌شوند، در گذشته با ترتیب گوشه‌های ردیف آن دستگاه یا آواز مطابقت داشت؛ این ویژگی به‌خصوص در پیش‌درآمدهایی که رکن‌الدین‌خان و درویش‌خان ساخته بودند برقرار بود و پیش‌درآمدهای آن‌ها در واقع خلاصه‌ای ردیف دستگاه یا آواز مربوط را شامل می‌شد. اما در پیش‌درآمدهای جدیدتر، این نکته لزوماً رعایت نمی‌شود.
برخی از پیش‌درآمدهای معروف عبارتند از پیش‌درآمد اصفهان اثر مرتضی نی‌داوود (که مرتضی حنانه آن را در ر مینور تنظیم کرد تا برای موسیقی عنوان‌بندی مجموعهٔ تلویزیونی "هزاردستان" به کار گرفته شود)، پیش‌درآمد اصفهان اثر رضا محجوبی (که بعداً فرهاد فخرالدینی موسیقی عنوان‌بندی مجموعهٔ "کیف انگلیسی" را بر اساس آن درست کرد) و پیش‌درآمد سه‌گاه ساختهٔ درویش‌خان. همچنین علی‌اکبر شهنازی در اواخر دههٔ ۱۳۱۰ یا اوایل دههٔ ۱۳۲۰ ه‍.خ یک پیش‌درآمد در دستگاه شور ساخت که حسین تهرانی در آن وی را با تنبک همراهی می‌کرد؛ این اثر یکی از پیش‌درآمدهای بدیع و ماندگار دانسته می‌شود و در آن توجه زیادی به ضربی‌نوازی شده و بزرگی و بلندی ضربات مضراب (در مقایسه با شیوهٔ تارنوازی پیش از شهنازی) در این اثر مشهود است. اجراهای فراوانی از این اثر صورت گرفته که از آن جمله می‌توان به اجرای محمدرضا لطفی به همراه گروه شیدا در برنامهٔ گلچین هفته شمارهٔ ۶۸ اشاره کرد.
جرب پودری نام یک گونه از فرمانرو آغازیان است.
جف راولی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به هری پاتر و جام آتش اشاره کرد.
جو دینیکول (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کانادا است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به خاطرات مردگان و کماندار اشاره کرد.
مت کیزلار (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به جیغ ۳، محرمانه مدرسه هنر، آخرین روزهای دیسکو، گذرگاه امن، رنجرهای تگزاس و مهمانی ساحل روانی اشاره کرد.
بیرزه‌فلد (به هلندی: Beerzerveld) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اومن واقع شده‌است. بیرزه‌فلد ۴۰۳ نفر جمعیت دارد.
برخنت‌هیم (به هلندی: Bergentheim) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در Hardenberg واقع شده‌است. برخنت‌هیم ۳٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
بلت-اسخوت‌اسلوت (به هلندی: Belt-Schutsloot) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استین‌ویکرلاند واقع شده‌است.
نیفردال (به هلندی: Nijverdal) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در هلن‌دورن واقع شده‌است. نیفردال ۳۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
دارلرفین (به هلندی: Daarlerveen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در هلن‌دورن واقع شده‌است.
خراف‌هورست (به هلندی: Grafhorst) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در Kampen واقع شده‌است. خراف‌هورست ۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ویهه (به هلندی: Wijhe) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در الست-ویهه واقع شده‌است.
فارسن (به هلندی: Varsen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در اومن واقع شده‌است. فارسن ۴۶۰ نفر جمعیت دارد.
بورنربروک (به هلندی: Bornerbroek) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آلملو واقع شده‌است. بورنربروک ۱٬۷۹۷ نفر جمعیت دارد.
نیولئوسن (به هلندی: Nieuwleusen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در دالفسن واقع شده‌است. نیولئوسن ۵٬۹۳۰ نفر جمعیت دارد.
هاربرینک‌هوک (به هلندی: Harbrinkhoek) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در توبرخن واقع شده‌است. هاربرینک‌هوک ۱٬۵۴۳ نفر جمعیت دارد.
بلیس‌ویک (به هلندی: Bleiswijk) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در لانسینگرلاند واقع شده‌است. بلیس‌ویک ۱۰٫۳۶۹ نفر جمعیت دارد.
شهر درای‌آیش خواهرخواندهٔ بلیس‌ویک هست.
برخسن‌هوک (به هلندی: Bergschenhoek) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در لانسینگرلاند واقع شده‌است. برخسن‌هوک ۱۶٫۶۳۴ نفر جمعیت دارد.
باتنورد (به هلندی: Battenoord) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در خوری-افرفلاکی واقع شده‌است.
کیزرس‌دیک (به هلندی: Keizersdijk) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در استرین واقع شده‌است.
بنت‌هایزن (به هلندی: Benthuizen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آلفن آن درین واقع شده‌است. بنت‌هایزن ۳٬۴۰۹ نفر جمعیت دارد.
بنیدن‌هئول (به هلندی: Benedenheul) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در کریمپنروارد واقع شده‌است.
کراینینگرخورس (به هلندی: Kruiningergors) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در وست‌فورنه واقع شده‌است. کراینینگرخورس ۱۷۰ نفر جمعیت دارد.
بلسکنس‌خراف (به هلندی: Bleskensgraaf) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در مولن‌وارد واقع شده‌است. بلسکنس‌خراف ۱۲٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۷۸۸ نفر جمعیت دارد.
مینس‌هیرن‌لاند (به هلندی: Mijnsheerenland) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در بینن‌ماس واقع شده‌است. مینس‌هیرن‌لاند ۴٬۴۳۵ نفر جمعیت دارد.
میدل‌اسلایس (به هلندی: Middelsluis) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در کرومسترین واقع شده‌است.
مولنارس‌خراف (به هلندی: Molenaarsgraaf) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در مولن‌وارد واقع شده‌است. مولنارس‌خراف ۱٬۰۸۶ نفر جمعیت دارد.
دری‌بروخن (به هلندی: Driebruggen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در بوده‌خرافن-ریوویک واقع شده‌است. دری‌بروخن ۱٬۷۵۶ نفر جمعیت دارد.
موردرخت (به هلندی: Moordrecht) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در زایدپلاس واقع شده‌است.
محمد دحمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
وی به همراه تیم ملی فوتبال سوریه در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده است.
مروان مدراتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوریه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به الجیش سوریه اشاره کرد. وی به همراه تیم ملی فوتبال سوریه در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده است.
خویدسخالکس‌ارد (به هلندی: Goidschalxoord) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در بینن‌ماس واقع شده‌است.
نالدویک (به هلندی: Naaldwijk) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در وستلاند واقع شده‌است. نالدویک ۱۸٬۸۵۸ نفر جمعیت دارد.
خنپ‌هوک (به هلندی: Gnephoek) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آلفن آن درین واقع شده‌است. خنپ‌هوک ۲۴۰ نفر جمعیت دارد.
خائودس‌وارد (به هلندی: Goudswaard) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در کورن‌دیک واقع شده‌است. خائودس‌وارد ۰٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۵۶ نفر جمعیت دارد.
محمد السویدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر است.
وی به همراه تیم ملی فوتبال قطر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شرکت کرده است.
نومانس‌دورپ (به هلندی: Numansdorp) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در کرومسترین واقع شده‌است. نومانس‌دورپ ۸٬۷۱۶ نفر جمعیت دارد.
التخنس‌پلات (به هلندی: Ooltgensplaat) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در خوری-افرفلاکی واقع شده‌است. التخنس‌پلات c نفر جمعیت دارد.
هاس‌ترخت (به هلندی: Haastrecht) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در کریمپنروارد واقع شده‌است. هاس‌ترخت ۴٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
هافن‌هوفد (به هلندی: Havenhoofd) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در خوری-افرفلاکی واقع شده‌است. هافن‌هوفد c نفر جمعیت دارد.
هیکلینگن (به هلندی: Hekelingen) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در Nissewaard واقع شده‌است. هیکلینگن ۱٬۶۸۰ نفر جمعیت دارد.
پارا-زایلین از پایه بنزن با دو شاخه متیل است. پارازایلن یکی از ایزومرهای زایلین است، که در آن دو شاخه متیل در عرض یکدیگر و روی اتم‌های شماره ۱ و ۴ قرار می‌گیرند. فرمول شیمیایی پارازایلن است. حرف P یا para نشان دهنده محل قرار گرفتن دو شاخه متیل در عرض یکدیگر بر روی حلقه بنزن است. پارازایلن به صورت گسترده در تولید ترفتالیک اسید برای پلی‌استر بکار برده می‌شود.
پس از بنزن، پارازایلین‌ها مهم‌ترین مواد آروماتیک محسوب می‌شود. پارازایلین به طور عمده برای تولید ماده DMT و PTA به مصرف می‌رسد. این ۲ محصول در ساخت پلی‌اتیلن ترفتالات به کار می‌رود که از آن، در ساخت و تولید پلی‌استرها، الیاف، فیلم عکاسی و بطری‌های نوشابه استفاده می‌شود. طبق الگوی مصرف جهانی ۱۹ درصد پارازایلین در ساخت PTA و ۹ درصد در ساخت DMT به کار می‌رود. طریقه تولید پارازایلین به این ترتیب است که از نفت خام ابتدا نفتا و طی مراحلی بنزین پیرولیز به دست می‌آید، که مواد آروماتیک از این محصول (بنزین پیرولیز) تولید می‌شود. پارازایلن در ماده اولیه الیاف مصنوعی، ترفتالیک اسید، صنایع داروسازی، حشره‌کش‌ها و حلال‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
کریوست () نام برنامه آژانس فضایی اروپا برای پایش تغییرات در گسترش و ضخامت یخ‌های قطبی با استفاده از ماهواره‌های موجود در مدار نزدیک زمین است. اطلاعات به‌دست آمده درباره وضعیت یخچال‌های ساحلی که یخسارها را وارد دریا می‌کنند، از راه‌های کلیدی پیش‌بینی افزایش سطح آب دریاها در آینده است. پرتاب فضاپیمای کریوست-۱ در سال ۲۰۰۵ با شکست روبرو شد، با این حال برنامه کریوست با پرتاب موفقیت‌آمیز ماهواره جایگزین کریوست-۲ در ۸ آوریل ۲۰۱۰ ادامه یافت.
پروژه کریوست از مرکز کنترل آژانس فضایی اروپا در دارمشتات آلمان هدایت و مدیریت می‌شود.
ابزار اصلی کریوست SIRAL نام دارد که سرواژه عبارت فرازیاب راداری تداخل‌سنجی رادار دهانه ترکیبی است. سیرال بسته به موقعیت پرواز کریوست در بالای سطح زمین به سه روش عمل می‌کند. کریوست بر فراز اقیانوس‌ها و یخسارهای داخلی مانند فرازیاب‌های راداری سنتی عمل می‌کند. بر فراز دریاهای یخی که پژواک به‌طور پیوسته منتقل می‌شود از رادار دهانه ترکیبی جهت کاهش اثر ناهمواری‌های سطحی استفاده می‌کند و بنابراین کریوست قادر به نقشه‌برداری از قطعات یخ شناور کوچک‌تر نیز است. پیشرفته‌ترین حالت کریوست در اطراف مرز و کناره یخسارها و نیز بر فراز یخچال‌های کوهستانی به‌کار گرفته می‌شود. در اینجا فرازیاب ماهواره با انجام پردازش دهانه ترکیبی و استفاده از آنتن دوم به عنوان تداخل‌سنج زاویه طول مسیر و بازگشت آن به آنتن اول عمل می‌کند. با این کار تعیین موقعیت دقیق سطوح پرشیب و ناهموار امکان‌پذیر می‌شود.
طرح اولیه کریوست در سال ۱۹۹۸ دونکان وینگهام از کالج دانشگاهی لندن پیشنهاد شد. مأموریت ماهواره برای پایش و نقشه‌برداری سه ساله تغییرات طبیعی و انسانی در یخ‌کره برنامه‌ریزی شده بود. هدف از طراحی این پروژه تهیه داده‌های بسیار دقیق از میزان تغییرات ارتفاعی یخسارهای قطبی و ضخامت یخ دریا بود. این ماهواره نخستین ماهواره علوم زمین آژانس فضایی اروپا با اهداف رقابت علمی به شمار می‌رفت.
گرچه پرتاب ماهواره کریوست-۱ در سال ۲۰۰۵ با شکست روبرو شد، ولی پروژه همچنان به نام کریوست خوانده می‌شود. در ۸ آوریل ۲۰۱۰ ماهواره کریوست-۲ که جایگزین کریوست-۱ محسوب می‌شود، با موفقیت از پایگاه فضایی بایکونور به فضا پرتاب شد.
شرکت پتروشیمی بوعلی سینا شرکت پتروشیمی ایرانی است، که در زمینه تولید پارازایلین، بنزن، نفتا و گازمایع فعالیت می‌کند. این شرکت در سال مالی ۱۳۹۴ درآمدی بالغ بر ۲ هزار میلیارد تومان کسب نمود و در فهرست یکصد شرکت ایران بر پایه میزان درآمد در رتبه ۶۱ قرار گرفت.
شرکت پتروشیمی بوعلی سینا در سال ۱۳۸۳ از مشارکت شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران و بانک ملت تأسیس شد و هم‌اکنون خوراک میعانات گازی مورد نیاز کارخانجات خود را از طریق شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب دریافت و محصولات تولیدی خود را به شرکت‌های پتروشیمی بندرامام، تندگویان، امیرکبیر، فارابی و پتروشیمی تبریز ارسال می‌کند، همچنین بخشی از محصولات خود را نیز به اروپا، آسیای جنوب شرقی و شمال آفریقا ارسال می‌کند.
شرکت پتروشیمی بوعلی سینا در سال ۱۳۸۹ توسط شرکت صنایع پتروشیمی خلیج فارس خریداری شد. دفتر مرکزی و کارخانجات این شرکت در شهر ماهشهر، استان خوزستان مستقر می‌باشد.
مبارک العالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به السد و القطر اشاره کرد.
والودیا فرانگولیان ( زاده ) یک کشتی‌گیر در رشته کشتی آزاد اهل ارمنستان است که در مسابقات قهرمانی کشتی اروپا در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
مبارک الخاطر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر است.
عیسی المحمدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قطر است.
گرامرسی پیکچرز () کمپانی تولید فیلم می‌باشد.
ریخته‌گری پیوسته، فرایندی است که در آن فلز مذاب برای کاربردهای پسین، به صورت محصولات نیمه‌ساخته ریخته‌گری (همانند شمشال، شمشه و تختال) تولید می‌شوند.
در سال ۱۹۵۰؛ برای تولید شمش، فولاد در قالب‌های ثابت ریخته می‌شد. از آن پس ریخته‌گری پیوسته در جهت افزایش کیفیت و کاهش هزینه‌های تولید پیشرفت‌های بسیاری کرد. این روش به دلیل داشتن هزینهٔ ذاتی کم و کیفیت بیشتر و همچنین داشتن کنترل در طول فرایند بسیار متداول است.
در واقع؛ شمش‌های آلومینیوم، برنج، مس، چدن و فولاد با مقطع مربعی، شش گوش و سایر مقطع تولید می‌شوند. مذاب با نیروی ثقل به داخل کریستالیزاتور هدایت می‌شود. شمش منجمد شده از مذاب، توسط سیستم کشنده به پایین کشیده می‌شود.
هنری بسمر، مشهور جهت فرایند بسمر، در سال ۱۸۵۷ حق امتیازی برای ریخته‌گری بین دو میلهٔ نورد دریافت کرد. اساس این فرایند، امروزه در ریخته‌گری نوار فولادی استفاده می‌شود.
فلز مذاب از طریق دهانه داخل کوره ریخته می‌شود. پس از انجام عملیات مربوط به دهانه؛ همچون ترکیب آلیاژی، گاز زدایی یا رساندن به دمای مناسب، تغذیه به قسمت بالایی دستگاه ریخته‌گری انتقال می‌یابد. معمولاً دهانه در محفظهٔ گردانی در بالای دستگاه ریخته‌گری قرار می‌گیرد. یکی از منابع تغذیه به صورت on-cast (درحال تغذیهٔ دستگاه ریخته‌گری) و منبع دیگر به حالت off-cast آماده می‌باشد و هنگامی که منبع تغذیه اولیه خالی شد، جایگزین آن می‌شود.
فلز داغ از منبع تغذیه توسط لولهٔ دیرگداز وارد حمام ثابتی به نام تاندیش می‌شود. تاندیش به مخزن فلز اجازه می‌دهد هنگام تغذیهٔ دستگاه ریخته‌گری، منبع‌های تغذیه جایگزین شوند. همچنین به عنوان یک حائل در برابر فلز داغ عمل کرده و به تدریج سیالیت فلز را کاهش می‌دهد. همین‌طور موجب تنظیم مقدار تغذیه لازم برای قالب‌ها و در نهایت تمیزکاری دستگاه می‌شود.
فلز توسط لولهٔ دیگری از تاندیش تخلیه شده و درون قالب باز مسی ریخته می‌شود. عمق قالب می‌تواند بین ۰٫۵ الی ۲ متر (۲۰ الی ۷۹ اینچ)، بسته به سرعت ریخته‌گری یا اندازهٔ قسمت، تغییر کند. سپس قالب آب سرد می‌شود تا فلز به‌طور مستقیم منجمد شود. این اولین مرحله از روش خنک کاری می‌باشد. همچنین به صورت عمودی (و یا در یک راه منحنی عمودی) نوسان می‌کند تا مانع چسبیدن فلز به دیواره‌های قالب شود. یک سیال روان‌کار (و یا گاهی به صورت پودری که در برخورد با فلزات یا مایعات ذوب می‌شود) اضافه می‌شود تا مانع چسبیدن و باقی ماندن ذرت در قالب شود – همچون ذرات اکسیدی- که امکان دارد روی فلز باشد و باعث شود روی مذاب جمع شود و یک لایه از ذرات و خاکستر را تشکیل دهد. لوله‌ای در قسمت پایین تعبیه شده‌است که مذاب نهفته در زیر لایهٔ ذرات را خارج می‌کند. به این لوله «نازل ورودی زیرآب» (SEN) گفته می‌شود. در برخی موارد لوله‌ها بین تاندیش و قالب استفاده نمی‌شوند. (ریخته‌گری ریزش باز)؛ در این موارد نازل‌های قابل سنجش و تنظیم، که در قسمت انتهایی تاندیش قرار دارند، موجب هدایت فلز به داخل قالب می‌شوند. در برخی از طرح‌های ریخته‌گری پیوسته چندین قالب از یک تاندیش تغذیه می‌شوند.
در قالب، یک لایهٔ نازک از فلز سریع تر از قسمت درونی منجمد می‌شوند، که استرند نامیده می‌شود، درون اتاقک اسپری برده می‌شود. حجم فلز داخل دیواره‌های استرند همچنان مذاب می‌باشد. استرند بلافاصله توسط فضای بستهٔ ریل‌های خنک‌کننده حمایت می‌شود. در واقع از فشار فروستاتیک بر دیواره‌های استرند در برابر مایع در حال انجماد، جلوگیری می‌کند. برای بالا بردن میزان انجماد، استرند در اتاقک اسپری توسط حجم زیادی از آب اسپری می‌شود. این دومین مرحله از عملیات خنک کاری است. انجماد نهایی استرند معمولاً بعد از بیرون آمدن از اتاقک اسپری صورت می‌گیرد.
در این قسمت، طراحی دستگاه ریخته‌گری پیوسته، ممکن است متفاوت باشد. این توضیحی از یک دستگاه ریخته‌گری «پوشش منحنی» است؛ حالت کلی عمودی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. در دستگاه ریخته‌گری پوشش منحنی، استرند قالب را به‌طور عمودی خارج می‌کند (و یا در مسیر مشابه عمودی) و همچنان که از اتاقک اسپری عبور می‌کند، ریل‌ها به‌تدریج استرند را به صورت افقی منحرف می‌کنند. در دستگاه ریخته‌گری عمودی، استرند در حال عبور از اتاقک اسپری حالت عمودی خود را حفظ می‌کند. قالب‌ها در این نوع دستگاه می‌توانند به صورت مستقیم یا منحنی، بسته به طراحی اصلی دستگاه قرار بگیرند.
در دستگاه‌های افقی ریخته‌گری، محور قالب افقی بوده و جریان فولاد نیز به صورت افقی از مایع به لایهٔ نازک منجمد می‌شود. (بدون خم شدن) در این روش نوسان‌های استرند یا قالب مانع چسبیدن فلز به قالب می‌شود.
پس از خروج از اتاقک اسپری، استرند از درون ریل‌های صاف‌کننده و بازگیری عبور می‌کند. امکان دارد پس از بازگیری یک مرحله نورد داغ استرند هم وجود داشته باشد تا از حالت داغ بودن فلز استفاده کرده و استرند پایانی را تحت شکل‌دهی قرار دهند. در نهایت، استرند در اندازه‌های از پیش تعیین شده بریده می‌شود. این کار توسط برش مکانیکی یا حرکت مشعل اکسی استیلن انجام می‌گیرد. سپس به انبار یا انجام دیگر عملیات شکل‌دهی برده می‌شود.
در بیشتر موارد استرند در ریل‌های بعدی با سازوکارهای متفاوت قرار می‌گیرد، همچون نورد، کشش یا حدیده کاری تا به فلز به شکل پایانی خود درآید.