moaminsharifi/fa-wiki-spell-checker huggingface dataset:
فرایند استانداردگذاری آیفک از راه "هیئت‌های استانداردگذار بین‌المللی" آن در چهار زمینه (۱) حسابرسی و اطمینان‌دهی، (۲) آموزش، (۳) اخلاق، و (۴) بخش عمومی انجام می‌شود. جزئیات اهداف و استاندارهای وضع‌شده از سوی این چهار هیئت در بخش مربوط به هر یک از آن‌ها بر روی وبگاه رسمی آیفک در دسترس همگان است.وبگاه رسمی آیفک، "هیئت‌های استانداردگذار بین‌المللی" (پیوند).
نمایه (۱)- چهار هیئت استانداردگذار بین‌المللی آیفک
در ۲۸ فوریهٔ ۲۰۰۵، پس از رسوایی‌های مالی آغاز هزارهٔ سوم، هیئت نظارت منافع عمومی (PIOB) -که یک نهاد بین‌المللی است- با هدف نظارت بر فعالیت‌های آیفک بنیان‌گذاری شد. این هیئت اطمینان می‌دهد استانداردهای تدوین‌شده از سوی آیفک در راستای منافع عمومی قرار دارند.وبگاه رسمی "هیئت نظارت منافع عمومی (PIOB)" (پیوند ).
آیفک با هم‌کاری انجمنهای عضو خود در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۶، موتور جستجوی آیفک نت (www.ifacnet.com) را راه‌اندازی کرد. آیفک نت برای همهٔ حسابداران حرفه‌ای سراسر جهان یک شبکهٔ دانش جهانی، و دسترسی بی‌وقفهٔ و بی‌درنگ به دامنهٔ گسترده‌ای از منابع فایده‌مند شامل به روش‌ها، مقالات، ابزارها، و فنون فراهم می‌کند.وبگاه رسمی "آیفک نت" (پیوند).
از ایران، دو تشکل حرفه‌ای زیر عضو پیوسته آیفک هستند:
یک سطر واقعیت عنوان سومین فیلم بلند سینمایی علی وزیریان است که در سی امین جشنواره فیلم فجر در بخش مسابقهٔ سودای سیمرغ حضور داشت. این فیلم با بازی حسین یاری و مهراوه شریفی‌نیا در نقش‌های اصلی روایتی از زندگی زوجی مطبوعاتی است که به واسطه مواجهه با پیشنهادی و مشکلاتی که در مسیر کاری خود دارند به فکر مهاجرت می‌افتند. «یک سطر واقعیت» در بخش مسابقه سینمای ایران جشنواره فیلم فجر با ۳۱ فیلم سینمایی دیگر رقابت داشت و حسین یاری برای بازی در آن یکی از نامزدهای دریافت سیمرغ بلورین از جشنواره بود.
برخی از منتقدین اعتقاد داشتند که فیلم «یک سطر واقعیت» به فرضیه‌ای پرداخته که نسبت به عالم روشنفکران و قشر فرهنگی در کشور وجود دارد و آن حمایت‌های مالی پنهان و آشکار عوامل بیگانه تحت عناوین بشردوستانه است. همین موضوع موجب شد تا بسیاری از منتقدین علیه این فیلم موضع گیری کنند . انتشار مطلبی با عنوان روشنفکر نمایان رسانه ای در روزنامه ایران نمونه ای از این نوع نگرش بود.
همچنین برخی از منتقدان معتقد بودند که این فیلم می‌توانست ابعاد گسترده‌تری نسبت به مشکلات اجتماعی و حتی سیاسی داشته باشد. این فیلم حواشی زیادی داشت که مهمترین آنها افشاگری کارگردان دربارهٔ پشت پرده فیلم بود.
برنامه تلویزیونی «هفت» در جمعه چهارم اسفند ماه ۱۳۹۰ قرار بود به نقد و بررسی فیلم «یک سطر واقعیت» بپردازد، اما وزیریان مطالبی در خصوص پشت پرده ساخت فیلمش در حوزه هنری بیان کرد. او با حضور در این برنامه تلویزیونی فاش کرد که حوزه هنری بعد از خواندن فیلمنامه «یک سطر واقعیت» گفته اگر موضوع فیلم را به فتنه ۸۸ بچسباند از او و فیلم اش حمایت می‌کنند.
فیلم‌های دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
ویروس سرماخوردگی انسانی یا راینو ویروس از شایع‌ترین عوامل عفونی در انسان‌ها و عامل اصلی بیماری سرماخوردگی است.
این عفونت در دمای بین ۳۳ تا ۳۵ درجه سانتی‌گراد تکثیر می‌شود و احتمالاً همین موضوع دلیل این است که بیماری عمدتاً در بینی اتفاق می‌افتد. راینو ویروس‌ها در سرده ویروسی آنتروویروس و خانواده ویروسی پیکورناویریده طبقه‌بندی شده‌اند.
سه گونهٔ A و B و C از این ویروس عامل بیماری در انسان هستند و بیش از ۱۶۰ سویهٔ مختلف از این سه گونهٔ ویروس وجود دارد که تفاوت میان آن‌ها در پروتئین‌های سطحی آن‌ها (سروتیپ‌ها) است و به صورت چرخه لیتیک در طبیعت وجود دارند. این ویروس‌ها با قطری حدود ۳۰ نانومتر، جزء کوچک‌ترین ویروس‌های شناخته شده هستند..
سایر ویروس‌ها از جمله ویروس آبله یا آبله گاوی در حدود ۱۰ مرتبه بزرگ‌تر، یعنی تقریباً ۳۰۰ نانومتر هستند.
در انگلستان، واحد تحقیقاتی سرماخوردگی (CCU) توسط شورای تحقیقات پزشکی در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد و راینوویروس در همان زمان در سال ۱۹۵۶ کشف شد.Eccles Pg.20
سرماخوردگی عفونت دستگاه تنفسی فوقانی است که به راحتی منتقل می‌شود. راینو ویروس معمول‌ ترین عامل سرماخوردگی است و در ۳۰ تا ۸۰ درصد موارد، علت بیماری شناخته می‌شود. راینو ویروس ویروسی از خانواده پیکورناویروس‌ها و شامل ۹۹ نوع مختلف شناخته‌شده‌است.Eccles Pg.77 ویروس‌های دیگری نیز ممکن است علت سرماخوردگی باشند که عبارتند از: کروناویروس‌ها (۱۰–۱۵٪)، ویروس پاراآنفلوآنزا انسانی، ویروس سین‌سیشیال تنفسی، آدنوویروس، آنتروویروس، و ویروس متاپنومو. به‌طور معمول، از این ویروس بیش از یک نوع وجود داردEccles Pg.107 و در کل، بیش از دویست ویروس مختلف به سرماخوردگی‌ها مربوط می‌شوند.
راینو ویروس نوع C در سال ۲۰۰۷ کشف شد و در سرتاسر دنیا قابل مشاهده می‌شود.
تأثیر نوع C نسبت به نوع A و B شدیدتر است. راینو ویروس دارای یک ژنوم RNA معمولی با پروتئین و پلی‌نوکلئوتید است که مشابه DNA انسان عمل می‌کند. این پروتئین‌ ها عامل اصلی واکنش آنتی‌بادی‌های بدن انسان هستند. راینو ویروس‌ها در دمای ۹۱ درجه فارنهایت (معادل ۳۲٫۷ درجه سلسیوس) بهترین شرایط را برای رشد و نمو دارند و این دمایی است که در نوک بینی انسان مشاهده می‌شود. داروی ضدویروس پلکوناریل می‌تواند میزان مقاومت راینو ویروس را کاهش دهد،
متداول‌ترین علائم سرماخوردگی شامل سرفه، آبریزش بینی، گرفتگی بینی و گلودرد است و علائم دیگر شامل درد عضلات، خستگی، سردرد، و بی‌اشتهایی.Eccles Pg. 24 گلودرد تقریباً در ۴۰٪ افراد و سرفه تقریباً در ۵۰٪ افراد بروز می‌کند، در حال که در نیمی از موارد درد عضلانی رخ می‌دهد. تب در بزرگسالان غیرمعمول، اما در نوزادان و کودکان رایج است. سرفه ناشی از سرماخوردگی در مقایسه با سرفه ناشی از آنفلوآنزا ملایم‌ تر است. اگرچه وجود تب و سرفه در بزرگسالان احتمال بیشتری از آنفلوآنزا را نشان می‌دهد، با این حال شباهت بسیار زیادی میان علائم این دو وجود دارد.Eccles Pg.26 بعضی از ویروس‌ هایی که موجب سرماخوردگی می‌شوند، ممکن است بدون علامت باشند.Eccles Pg. 129Eccles Pg.50 رنگ خلط سینه یا ترشحات بینی ممکن است بی‌رنگ یا زرد یا سبز باشد و اینکه آیا عفونت ناشی از باکتری بوده‌است یا ویروس را مشخص نمی‌کند.Eccles Pg.30
حلزون آکاوس سرده‌ای از حلزون‌های شش‌دار محسوب می‌گردند. این سرده بومی سری لانکا هستند.
کالین پتر نتسر () فیلمساز اهل رومانی در یکم ماه می سال ۱۹۷۵ در پتروسانی، شهری در رومانی به دنیا آمد. او اولین فیلم بلند خود را در سال ۲۰۰۳ با نام ماریا ساخت که در جشنوارهٔ لوکارنو توانست، جایزهٔ ویژهٔ هیأت داوران را از آن خود کند. شش سال بعد یعنی در سال ۲۰۰۹ او فیلم مدال افتخار را ساخت که داستان پیرمرد ۷۵ ساله‌ای بود که تصادفاً مدال افتخار جنگ جهانی دوم را می‌گیرد. این فیلم هم در جشنواره‌های مختلفی همچون تسالونیکی و میامی مورد تقدیر قرار می‌گیرد.
اما می‌توان گفت، تا اینجا بزرگترین موفقیت کالین با فیلم مسئله بچه در سال ۲۰۱۳ اتفاق افتاده است. فیلمی خوش ساخت که داوران شصت و سومین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم برلین، همچون وونگ کار وای و سوزان بایر و تیم رابینز را مجبور به دادن جایزهٔ خرس طلا به او کردند. فیلم داستان پسری به نام باربو را به تصویر می‌کشد که در یک شب سرد زمستانی، پسر بچه‌ای را با ماشینش زیر می‌کند و حال با مخمصه‌ای پر پیچ و خم روبه رو می‌شود.
حلزون همستوما یکی از گونه‌های سرده حلزون آکاوس می‌باشد.
اندازه پوسته این نرم‌تن از ۳۶ تا ۴۲ میلی‌متر می‌باشد.
حلزون همستوما از میوه‌های گندیده و پوسیده تغذیه می‌کند.
این‌گونه شب هنگام فعالیت حرکتی دارد.
دستگاه تنفسی فوقانی یا مجاری تنفسی فوقانی به قسمت‌هایی از دستگاه تنفسی گفته می‌شود که در خارج از قفسه سینه قرار دارند.
عفونت دستگاه تنفسی فوقانی جزء شایع‌ترین عفونت‌های دنیا می‌باشد.
جلیل‌آباد شهری در شهرستان جلیل‌آباد کشور جمهوری آذربایجان است که پیش از این نامش در میان تالشان Hamoşaro بوده و همچنین جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۲۵٫۸۴۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۳۷٫۴۰۰ بوده‌است.
این شهر در ۲۱۰ کیلومتری باکو پایتخت جمهوری آذربایجان قرار دارد. در ورودی شهر جلیل‌آباد تپه‌های کم‌ارتفاع که در نواحی پایانی کوه‌های تالش هستند چشم‌انداز زیبایی ایجاد می‌کند.
نام این ناحیه در آغاز خصیل‌لی (Xəsillı) بود این شهر در دوران اتحاد جماهیر شوروی آستراخانکا (Astraxanka) و آستراخان بازاری (Astraxanbazarı) نام داشت و پس از فروپاشی نام آن به افتخار جلیل محمدقلی‌زاده به جلیل‌آباد تغییر یافت.Azərbaycan toponimlərinin ensiklopedik lüğəti. İki cilddə. I cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2007. مردم تالش به این شهر Hamoşaro می‌گویند.
در دسامبر ۱۹۹۰ میلادی و در دوره تنش‌های فروپاشی شوروی فعالان جبهه مردمی ساختمان کمیته حزب کمونیست شهر را اشغال کردند و ده‌ها تن زخمی شدند.
بر اساس سرشماری انجام‌شده در سال ۱۸۸۶ میلادی، ۳۶ خانواده و ۲۳۶ باشنده وجود داشت و تقریباً همه آن‌ها تاتارهای شیعه (امروزه آذری-آذربایجانی) بودند.
بر اساس نتایج سرشماری کشوری آذربایجان شوروی در سال ۱۹۲۱ میلادی، آستراخان بازاری دارای ۱۹۰۸ نفر (۴۵۵ خانوار) بوده‌است. و جمعیت غالب را ترک‌های آذربایجانی تشکیل می‌دادند؛ اگرچه بر اساس منابع محلی شمار گسترده‌ای از تالش‌ها هم در این شهرک و نواحی پیرامون زندگی می‌کردند.
بر اساس سرشماری سال ۱۹۵۹ میلادی، ۶۰۷۶ نفر در آستراخان بازاری زندگی می‌کردند. بر اساس سرشماری سال ۱۹۷۹ شهرستان جلیل‌آباد ۱۹۹۶۲ نفر جمعیت داشت. که در سال ۱۹۹۹ جمعیت به ۲۵۸۴۶ نفر افزایش یافت.
مردم این شهر و حومه به فعالیت‌های کشاورزی، دامداری و دامپروری مشغول هستند.
این شهر دارای کارخانه‌های تولید کره و پنیر و شراب‌سازی است.
این شهر یک باشگاه فوتبال به نام باشگاه فوتبال امید داشت که در سال ۱۹۹۰ میلادی تأسیس شد اما چند سال بعد منحل شد.
شمکُر (شامخور)بختیاری، سعید. "اطلس جهان امروز". تهران: انتشارات گیتاشناسی نوین، شهریور ۱۳۹۸. شهری در شهرستان شمکر کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۲۷٬۹۱۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۳۶٬۳۰۰ بوده‌است.
ریشه نام شمکیر مشخص نیست اما برخی آن را به معنی کناره رود کورا دانسته‌اند.نام آن به صورت شمخور هم نگاشته می‌شده است. شهر شمکیر تا سده پنجم میلادی از مراکز بازرگانی و صنایع دستی ایران بود.Kotlyakov, entry on "Shamkir"
در لغتنامه دهخدا درباره این شهر آمده است:
شمکور نام شهری است نزدیک گنجه از اران. (ناظم الاطباء) (از برهان). شهری است به اقلیم پنجم در ارانات و به آن منسوب است صحرای شمکور و آن را شمکوره نیز گفته‌اند. (انجمن آرا) (آنندراج). قلعه‌ای است در نواحی اران از آن تا گنجه یک روز راه است و از آنجا است ابوالقاسم المجمع… شمکوری. (از انساب سمعانی). نام شهری به ارمینیه و آن را متوکلیه نیز نامند. (دمشقی). شهری است [ به اران ] با کشت و برز بسیار آبادان و بانعمت و از وی جامه‌های پشمین خیزد از هرگونه. (حدود العالم). از گنجه تا شمکور که اکنون خراب است دو فرسنگ ازاو تا یورت شاداق بان سه فرسنگ. (نزهةالقلوب ج ۳ ص ۱۸۱). رجوع به نزهةالقلوب ص ۲۱۸ و تاریخ سیستان ص ۷۸شود.
سالیان شهری در شهرستان سالیان کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۳۰٫۳۹۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۳۶٫۲۰۰ بوده‌است.
واژه «سالیان» برگرفته از واژه‌های عربی-فارسی سیل و سیلان (سرریز) گرفته شده است. این شهر در طول سال‌های ۱۶۸۰ تا ۱۷۸۲ بخشی از خانات قبه بود و توسط خان‌های مختلف اداره می‌شد. سالیان مرکز اداری اویزد جواد در فرمانداری باکو بود.
سالیان در گذشته به دلیل نزدیکی به رودخانه و ارتفاع نسبتاً کم بارها از سیل آسیب دیده است.
این شهر یکی از قطب‌های تولید خاویار در جمهوری آذربایجان است.
آغجابدیعبختیاری، سعید. "اطلس جهان امروز". تهران: انتشارات گیتاشناسی نوین، شهریور ۱۳۹۸. شهری در شهرستان آغجابدیع کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۲۵٫۱۶۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۳۶٫۰۰۰ بوده‌است.
شَماخی () شهری در شهرستان شماخی کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۲۴٫۶۸۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۳۰٫۱۰۰ بوده‌است.
شماخی در بالادست یکی از آبگیرهای غربی رود پیرسقت و تقریباً در چهل کیلومتری شرق آق‌سو قرار دارد. در ۱۱۴۷/ ۱۷۳۴، نادرشاه مردم شماخی را به ناحیه‌ای جدید (تقریباً سه کیلومتری جنوب شرقی روستای کنونی آق‌سو) کوچاند، امّا بعد از مرگ او به شهر قدیم خود بازگشتند.مینورسکی، و: تاریخ شروان و دربند. ترجمه محسن خادم، تهران: ۱۳۷۵. متن، ص: ۱۴۴.
در قرن چهارم مقدسی در وصف آن گوید شماخیه در پای کوهی واقع است و از سنگ و گچ ساخته شده، دارای آب جاری و باغستانست و فرمانروایانش که خاقان‌های آن ولایتند ملقب به شیروانشاه‌اند و گندم در آنجا فراوان به عمل می‌آید. حمدالله مستوفی گوید که صخرهٔ موسی که در قرآن، سورهٔ ۱۸ آیهٔ ۶۲ به آن اشاره شده‌است و چشمه حیوان در آن بوده.
این شهر به خاطر رقص سنتی آن، رقص شماخی، و همچنین برای فرش سوماک معروف است.
در طول تاریخ یازده زمین‌لرزه بزرگ شماخی را لرزانده‌است اما با بازسازی‌های متعدد، این شهر نقش خود را به عنوان مرکز اقتصادی و اداری شیروان و یکی از شهرهای کلیدی جاده ابریشم حفظ کرده بود. تنها ساختمانی که از هشت زلزله از یازده زلزله سالم بدر آمده‌است، مسجد جامع شماخی است که در سده هشتم ساخته شده‌است.
شماخی در دوران‌های باستان همواره بخشی از ایران باستان بود و نخستین بار توسط جغرافیدان مصری یونانی-رومی باستان کلودیوس بطلمیوس در قرن اول تا دوم پس از میلاد "به عنوان کاماچیا ذکر شد." شماخی شهر مهمی در قرون وسطی بوده و از قرن هشتم تا پانزدهم میلادی پایتخت قلمرو شروان‌شاهان بود.
شماخی در سده دوازدهم با هند و چین روابط اقتصادی و فرهنگی داشت و کاوش ظروف سفالی ثابت می‌کند که این شهر در همان زمان با شهرهای آسیای مرکزی نیز ارتباط داشته‌است. سکه‌های مسی کشف شده در شماخی در کاوش‌های باستان‌شناسی، ظروف چینی تولید شده در چین، کاروانسراهایی که در خدمت بازرگانی بین ملل بودند، نقش شماخی باستانی را در جاده ابریشم ثابت می‌کند.
راهب کاتولیک، مبلغ و کاشف ویلیام روبروک در سفر بازگشت خود از دربار خان بزرگ مغول از این شهر عبور کرد. در سال ۱۴۷۶، گیوسافات باربارو، دیپلمات ونیزی، در توصیف این شهر اظهار داشت: «این (ساماچی) شهر خوبی است؛ چهار تا پنج هزار خانه دارد، ابریشم، پنبه و چیزهای دیگر را طبق سنت خود تولید می‌کند».Barbaro Iosaphat, Viaggi fatti da Vinetia, alla Tana, in Persia, in India, et in Costantinopoli. ALDUS. – IN VINEGIA. M. D. XLIII. (1543) p. 55
شماخی در ۱۵۰۰–۱۵۰۱ توسط ایران صفوی تصرف شد. پس از فتح این منطقه توسط اولین فرمانروای صفوی، شاه اسماعیل یکم، او به نوادگان فرخ یسار اجازه داد تا بر شماخی و بقیه شیروان تحت فرمانروایی صفویه حکومت کنند. این امر تا سال ۱۵۳۸ ادامه یافت، تا زمانی که پسر و جانشین او، شاه تهماسب یکم (۱۵۲۴–۱۵۷۶)، این قلمرو را به یک استان کامل ایران تبدیل کرد و اولین فرماندار صفوی را برای آن گمارد. از آن پس، شماخی به عنوان مرکز ولایت شیروان ایران عمل می‌کرد. در سال ۱۵۶۲، آنتونی جنکینسون انگلیسی، شهر را با عبارات زیر توصیف کرد: «این شهر با شتر از دریا پنج روز راه است، اکنون بسیار افت کرده‌است؛ این شهر پیش از آنکه در اثر زلزله ویران شود، یکی از بهترین و پرجمعیت‌ترین شهرهای ایران بوده‌است. اکثر ساکنان آن ارمنی‌اند.»Извѣстiя Англичанъ о Россiи во второй половинѣ XVI вѣка. Переводъ съ Англiйскаго, съ предисловiемъ С. М. Середонина, p. 63
به گفته راهبان کارملی که در سال ۱۶۰۷ از شهر دیدن کردند، جمعیت آن را ایرانی‌ها و ارمنی‌ها تشکیل می‌دادند. ارامنه شهر فعالانه به تجارت مشغول بودند. علاوه بر مالیات معمولی، مردم ارمنی به سایر ادیان نیز خراج می‌دادند. اولیا چلبی، جهانگرد عثمانی، در سال ۱۶۴۷ از این شهر دیدن کرد و آن را به عنوان شهری برخوردار توصیف کرد. در دهه ۱۶۷۰، مسافر اسپانیایی پدرو کوبرو سبستیان نوشت که ساکنان شماخی از ایرانیان، ارمنی‌ها و گرجی‌ها تشکیل می‌شد.Willem Floor and Hasan Javadi, The Role of Azerbaijani Turkish in Safavid Iran. به گفته جان بل، جهانگرد انگلیسی، در سال ۱۷۱۵ زبان رایج مردم شهر ترکی بود، اما نخبگان شهر به زبان فارسی صحبت می‌کردند و گرجی‌ها و ارمنی‌های زیادی در شهر بودند.Willem Floor and Hasan Javadi, The Role of Azerbaijani Turkish in Safavid Iran, p. 572. مردم محلی عمدتاً به شراب‌سازی، دامداری و قالی‌بافی اشتغال داشتند.
در سال ۱۷۲۱، لزگی‌های ولایت‌های شیروان و داغستان ایران صفوی، با کمک (بقیه) ساکنان سنی منطقه، شهر شماخی را غارت کردند. آنها هزاران نفر از ساکنان شیعه آن را قتل‌عام کردند، و علاوه بر آن به غارت شهر و غارت اموال ساکنان مسیحی و اتباع خارجی آن که اکثراً بازرگانان روس شهر بودند دست زدند.
نیروهای روس برای اولین بار در سال ۱۷۲۳ وارد شیروان شدند. این امر در جریان جنگ روسیه و ایران (۱۷۲۲–۱۷۲۳) و حمله روس‌ها سرزمین‌های ایران در قفقاز شمالی و قفقاز جنوبی صورت گرفت. روس‌ها برای این حمله، تهاجم لزگی‌های شورشی به اتباع خود در شماخی را بهانه قرار دادند. آن‌ها با این حال به زودی از این منطقه واپس نشسته و آن را به عثمانی‌ها واگذاشتند. عثمانی‌ها تا ۱۷۲۳–۱۷۳۵ میلادی یعنی تا زمانی که نادرشاه به قدرت رسید شهر را در اختیار داشتند. در سال ۱۷۴۲ شماخی توسط نادرشاه، شاه ایران، تصرف و ویران شد و او این شهر را مجدداً به ایران الحاق کرد و برای تنبیه اهالی به خاطر عقیده سنی‌شان، شهر جدیدی به همین نام در حدود در غرب، در پای زنجیره اصلی کوه‌های قفقاز بنا کرد. شماخی جدید در زمان‌های مختلف محل سکونت خانات شیروان بود که توسط خان‌های نیمه‌مستقل اداره می‌شد، اما سرانجام متروک شد و شهر قدیمی بازسازی شد. در اواسط دهه ۱۷۰۰، جمعیت شماخی حدود ۶۰۰۰۰ نفر بود که بیشتر آنها ارمنی بودند.An Universal History: From the Earliest Accounts to the Present Time, by George Sale, George Psalmanazar, Archibald Bower, George Shelvocke, John Campbell, John Swinton, vol. 43, London, 1765, p. 138) خانات شیروان سرانجام در سال ۱۸۰۵ در جریان جنگ روسیه و ایران (۱۸۰۴–۱۸۱۳) به روسیه ضمیمه شد و ایران قاجاری مجبور شد بر اساس عهدنامه گلستان ۱۸۱۳، حاکمیت این شهر را به‌طور غیرقابل برگشتی به روسیه واگذار کند.
دایرةالمعارف بریتانیایی پنی در سال ۱۸۳۳ بیان کرد که «بخش عمده‌ای از جمعیت شیروان را تبار تاتار یا به‌طور صحیح‌تر، تبار ترک، با ترکیبی از اعراب و فارس‌ها تشکیل می‌دهند. . . . علاوه بر مسلمانان که انبوه جمعیت را تشکیل می‌دهند، تعداد زیادی ارمنی، تعدادی یهودی و تعدادی کولی نیز وجود دارند. بر اساس گزارش‌های رسمی سال ۱۸۳۱، تعداد مردان متعلق به جمعیت مسلمان ۶۲۹۳۴ نفر بود. ارامنه ۶۳۷۵؛ یهودیان، ۳۳۲؛ و تعداد کل مردان ۶۹۶۴۱. زبان رایج شیروان چیزی است که ترکی نامیده می‌شود که در آذربایجان نیز به کار می‌رود. همین منبع همچنین می‌گوید که بر اساس برآوردهای رسمی سال ۱۸۳۲، در شهر شماخی تنها ۲۲۳۳ خانوار سکونت داشته‌است، در نتیجه ویرانی ناشی از غارت شهر «به وحشیانه‌ترین شیوه توسط کوه‌نشینان داغستان» در سال ۱۷۱۷ میلادی.The Penny Cyclopædia of the Society for the Diffusion of Useful Knowledge, vol. XI, London, 1833, pp. 174–175. دایرةالمعارف بریتانیکا بیان کرد که در سال ۱۸۷۳ این شهر دارای ۲۵۰۸۷ سکنه بود که «از این تعداد ۱۸۶۸۰ نفر تاتار و شاهسون، ۵۱۷۷ نفر ارمنی و ۱۲۳۰ نفر روس بودند». تولید ابریشم همچنان با ۱۳۰ دستگاه ابریشم‌بافی که اکثراً متعلق به ارامنه بود، تولید اصلی بود، اگرچه صنعت از سال ۱۸۶۴ به میزان قابل توجهی کاهش یافته بود.The Encyclopædia Britannica, vol. 21, Philadelphia, 1894, p. 831, article "Shirvan".
شماخی تا زمان زلزله ویرانگر سال ۱۸۵۹ که مرکز استان به باکو منتقل شد، مرکز استان شماخی در امپراتوری روسیه بود. پس از آن، اهمیت شهر به شدت کاهش یافت. به نوشته دانشنامه افرون و بروک‌هاوس (جلد ۷۷، ص. ۴۶۰، منتشر شده در ۱۹۰۳)، شماخی ۲۰۰۰۸ تن (۱۰۴۵۰ مرد و ۹۵۵۸ زن) سکنه داشت که از این تعداد ۳ درصد روس، ۱۸ درصد ارمنی و ۷۹ درصد «تاتارهای آذربایجان» بودند. از نظر مذهب، ۷۹ درصد مردم مسلمان بودند که ۲۲ درصد آن سنی و بقیه شیعه بودند. ۲۱ درصد باقیمانده «آرمنی گرگوریان» (اعضای کلیسای حواری ارمنی) و «پراووسلاو» (ارتدوکس) بودند.Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary. Shemakha
این شهر در لرزه خیزترین منطقه قفقاز واقع شده‌است و در سال‌های ۱۱۹۱ و ۱۸۵۹ توسط زمین لرزه‌های شدیدی لرزید که به قدری ویرانگر بود که پایتخت شیروان دو بار به باکو منتقل شد. در سال ۱۸۷۲، زلزله باعث مهاجرت به باکو شد، جایی که تولید نفت در ابعاد صنعتی آغاز شده بود.
بر اساس گزارش بازرگانان ایرانی ، زمین‌لرزه سال ۱۶۶۷ با تلفات ۸۰۰۰۰ نفر بدترین زمین لرزه بوده و یک سوم شهر فروریخت. آخرین زلزله فاجعه بار در سال ۱۹۰۲ ثبت شد که مسجد جمعه قرن دهم را ویران کرد. شماخی نزدیک مرز سه صفحه زمین‌ساختی است.
شماخی در بخش مرکزی شیروان و در ارتفاع حدود بالاتر از سطح دریا، در موقعیت جغرافیایی مطلوب جای گرفته‌است. در جنوب شماخی رود زونگالاوای و در شرق پیرساعت‌چای جریان دارد. این شهر از شمال با بیناسلی، گوش‌خان، از شمال غربی توسط پیردیرکی و برج دختر و گرجستان و از غرب با کوه‌های می‌سری احاطه شده‌است. این کوه‌ها را می‌توان استحکامات دفاعی طبیعی شهر دانست. چشمه‌های زیادی وجود دارد که به دلیل قرار گرفتن در دامنه کوه‌های قفقاز، آب آشامیدنی مردم شهرنشین و روستاهای اطراف را تأمین می‌کند.
اکثریت جمعیت آذربایجانی هستند، در حالی که روس‌ها، لزگی‌ها و تات‌ها اقلیت‌های دیگر را تشکیل می‌دهند. آنها به ترتیب به زبان ترکی آذربایجانی، روسی، لزگی و تاتی صحبت می‌کنند.
مسجد جمعه شماخی بزرگ‌ترین بنای مذهبی شهر است. در طول تاریخ این مسجد چند بار تخریب یا ویران شده‌است، اما هر بار بازسازی شده‌است، آخرین بار در سال 2009. این مسجد قدیمی‌ترین مسجد در قلمرو آذربایجان است که در سال‌های ۷۴۳–۷۴۴ ساخته شده‌است. این مسجد بعد از مسجد جمعه دربند (ساخته شده در سال ۷۳۴) از نظر قدمت در قفقاز جنوبی دومین است. این مسجد توسط وزارت فرهنگ و گردشگری جمهوری آذربایجان به عنوان یکی از آثار تاریخی و فرهنگی این کشور به ثبت رسیده‌است.
این مسجد در قرون وسطی در جریان زلزله شماخی در سال ۱۸۵۶ چندین بار مرمت شد و در سال ۱۹۰۲ ویران شد. اولین بار توسط قاسم حاجی بابابایوف و بعداً توسط یوسف پلوشکو بازسازی شد. آخرین کار مرمت مسجد در سال ۲۰۱۰–۲۰۱۳ انجام شد.
پس از فرمان «در مورد اقدامات برای تسریع توسعه اقتصادی - اجتماعی در جمهوری آذربایجان»، با امضای الهام علی اف در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۳ و «برنامه دولتی توسعه اجتماعی و اقتصادی مناطق جمهوری آذربایجان» با تصویب رئیس‌جمهور ایالت، استانداردهای زندگی در شماخی همراه با سایر مناطق بهبود پیدا کرد.
در قالی‌فروشی‌های شماخی که ۴۰ قطعه ماشین‌ابزار متعلق به شرکت «استار» نصب شده بود، قالی‌هایی مانند «گوبا شیروان»، «نخجوان»، «قره‌باغ» و «تبریز» می‌بافند. در سال ۱۳۸۴ در کارخانه تولید تلویزیون شماخی ساخته شده توسط شرکت "استار"، برندهای ۳۷، ۵۴، ۷۲، 74 "LCD", "Plasma", "CV" و "رسیور" دیجیتال بر اساس قطعات یدکی تولید شد.
ساختمان موزه تاریخی-قوم‌نگاری به نام س. شیروانی مرمت شد و مجسمه ۱۲ تن از بزرگان منطقه شماخی در حیاط موزه گذاشته شد.
از نظر تاریخی، شماخی به خاطر قالی‌هایش معروف بوده که مانند سایر فرش‌های شیروان در تزئینات آن نقوش گل و بوته غالب است. فرش‌های شیروان در برخی از موزه‌های معروف جهان به نمایش گذاشته شده‌است. نمونه ای از آنها در موزه ترکی و اسلامی استانبول و موزه هنر برلین و موزه پنسیلوانیا آمریکا نگهداری می‌شود.
از دیگر محصولات هنری می‌توان به صنایع دستی مس، سفالگری، خیاطی، جواهرات، نجاری، مجسمه‌سازی و آهنگری اشاره کرد (آهنگران در الصحاب بسیار رواج داشتند) و همچنین در شماخی توسعه یافته‌است.
در قرن نوزدهم این شهر به دلیل رقصندگان شماخی، رقصندگان اصلی گروه‌های سرگرمی، مشابه طوائف، شهرت یافت.Ими восхищался Дюма by Emil Karimov and Mehpara Aliyeva. "Azeri.ru" این شهر محل گنبدهای شیروان، مقبره و گورستان قرن پانزدهمی است که در پای قلعه گلستان واقع شده‌است.Advantour Shamakhi, AzerbaijanTourism.az SHAMAKHI TOURISM INFOPRMATION CENTER
می‌توان صحنه موسیقی در شاماخی را به دوران باستان و روستاهای باکو که عموماً به عنوان سرچشمه موسیقی مقامی آذربایجانی مورد احترام بوده‌اند، دنبال کرد.
ساکنان قابل توجه این شهرستان عبارتند از: فیلسوف سید یحیی باکویی، شاعران سید عظیم شیروانی، خاقانی و میرزا علیاکبر صابر، خوانندگان مقام به عالیم قاسمف و فرغانه قاسمفا، بازیگران Aghasadyg Garaybeyli و عباس میرزا شریف‌زاده، معمار قاسم‌بیگ حاجی‌بابابیگف، نمایشنامه نویس ارمنی و رمان‌نویس آلکساندر شیروانزاده و دیگران.
صابرآباد (به لاتین Sabirabad) شهری در شهرستان صابرآباد کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۸٫۶۱۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۲۸٫۴۰۰ بوده‌است.
حاجی‌قبول شهری در شهرستان حاجی‌قبول کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۲۱٫۵۰۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۲۴٫۰۰۰ بوده‌است.
آغ‌داشبختیاری، سعید. "اطلس جهان امروز". تهران: انتشارات گیتاشناسی نوین، شهریور ۱۳۹۸. (به معنی سنگ سفید) ( تا ۱۹۱۹ ارش Ərəş) شهری در شهرستان آغ‌داش کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۹٫۷۵۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۲۳٫۷۰۰ بوده‌است.
سیزن شهری در شهرستان سیزن کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۸٫۶۵۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۲۳٫۵۰۰ بوده‌است.
دوه‌چی شهری در شهرستان شابران کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۸٫۶۴۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۲۲٫۰۰۰ بوده‌است.
قزاقبختیاری، سعید. "اطلس جهان امروز". تهران: انتشارات گیتاشناسی نوین، شهریور ۱۳۹۸. شهری در شهرستان قزاق کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۹٫۰۴۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۱۹٫۵۰۰ بوده‌است.
نفت‌چالا شهری در شهرستان نفت‌چالا کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۴٫۲۴۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۱۹٫۱۰۰ بوده‌است.
زاقاتالا شهری در شهرستان زاقاتالا کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۸٬۱۹۸ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۱۸٬۴۰۰ بوده‌است.
آق‌سوبختیاری، سعید. "اطلس جهان امروز". تهران: انتشارات گیتاشناسی نوین، شهریور ۱۳۹۸. شهری در شهرستان آق‌سو کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۴٫۲۰۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۱۷٫۴۰۰ بوده‌است.
بیلَقان شهری در شهرستان بیلقان کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۲٫۲۶۳ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۱۴٫۴۰۰ بوده‌است.
این شهر مرکز اداری شهرستان بیلقان است و در دوران اتحاد جماهیر شوروی، به افتخار سیاستمدار طرفدار ایده‌های استالین، آندری ژدانف نام آن به ژدانف تغییر یافت. این نام در سال ۱۹۹۱ میلادی و پس از فروپاشی شوروی کنار رفت. بیلقان یکی از قدیمی‌ترین شهرهای جمهوری آذربایجان است که در میان رودخانه‌های کورا و ارس و در دشت میل جای گرفته است.
در اوایل سده ششم میلادی قوم سابیر به این مناطق حمله کردند و قباد ساسانی برای جلوگیری از تاخت‌وتاز آنها یک رشته اقدامات دفاعی انجام داد که از آن‌جمله مستحکم کردن شهرهای ایرانی بیلقان و پرتو (بردع) بود.دیاکونوف، م. م.: تاریخ ایران باستان. ترجمه روحی ارباب. صص ۴۴۸-۴۹.
خودات شهری در شهرستان خاچماز کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۰٫۸۹۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۱۴٫۰۰۰ بوده‌است.
اهمیت‌یافتن خودات در سده هجدهم میلادی آغاز شد؛ هنگامی که این شهر به عنوان مرکز خانات قوبا برگزیده شد. در این هنگام "حسین‌خان" یکی از افراد بومی این منطقه که در ایران زندگی می‌کرد و به اسلام شیعه گرویده بود مورد لطف شاهان و مقامات قاجار قرار گرفت و حکمفرمایی خانات قوبا و خانات سالیان به او واگذار شد. حسین‌خان به زادگاه خود برگشت و پایتخت و مرکز حکومت خود را در خودات تأسیس کرد. این حکومت تا سال ۱۷۴۷ میلادی ادامه داشت، هنگامی که حاکم ایرانی این ناحیه کشته شد. پس از آن حسینعلی، بزرگ‌ترین نوه حسین‌خان تصمیم گرفت تا خانات قوبا را به کشوری مستقل تبدیل کند. او مرکز این خانات را از خودات به قوبا منتقل کرد چرا که از نظر شرایط محیطی و طبیعی از نظر دفاعی مناسب‌تر بود. این ناحیه کم‌کم اهمیت سیاسی و نظامی خود را در ناحیه قفقاز جنوبی از دست داد و به مکانی برای ایجاد تفریحگاه و استراحت‌گاه تبدیل شد. امروزه ناحیه نابران از نواحی مهم گردشگری در جمهوری آذربایجان است.
گوی‌تپه (به لاتین: Göytəpə، پیش از ۱۹۹۲ میلادی پریشیب Prišib یا پرشیبیسکویه Prishibinskoye) شهری در شهرستان جلیل‌آباد کشور جمهوری آذربایجان است. گوی‌تپه ۱۴۴۰۰ نفر جمعیت دارد.
گوی‌تپه در زبان ترکی یعنی تپه آبی.
توووزبختیاری، سعید. "اطلس جهان امروز". تهران: انتشارات گیتاشناسی نوین، شهریور ۱۳۹۸. شهری در شهرستان توووز کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۳٫۳۷۳ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۱۲٫۸۰۰ بوده‌است.
آغستفابختیاری، سعید. "اطلس جهان امروز". تهران: انتشارات گیتاشناسی نوین، شهریور ۱۳۹۸. شهری در شهرستان آغستفا کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۹٫۹۶۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۱۲٫۰۰۰ بوده‌است.
زرداب شهری در شهرستان زرداب کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۸٫۴۵۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۱۰٫۸۰۰ نفر بوده‌است.
لیمان (به ترکی آذربایجانی: Liman، پیش از آن پورت ایلیچ Port İliç) شهری در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لنکران واقع شده است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۸٫۶۶۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۱۰٫۲۰۰ بوده‌است.
در سال ۱۹۲۱ میلادی شهرکی در شمال شهر لنکران در جایی که برای پهلو گرفتن کشتی‌ها مناسب بود ساخته شد. پیش‌تر این منطقه محل گذر کشتی‌هایی بود که در امتداد دریای کاسپین در حال گذر بودند. در سال ۱۹۲۴ میلادی این شهرک به نام پورت ایلیچ یا بندر ایلیچ به افتخار ولادیمیر لنین نامگذاری شد. در سال ۱۹۷۱ میلادی پورت ایلیچ از روستا به شهر ارتقا پیدا کرد. پورت ایلیچ در ۵ اکتبر ۱۹۹۹ میلادی به لیمان تغییر نام داد.""Azərbaycan Respublikasının bəzi rayonlarının inzibati-ərazi bölgüsündə qismən dəyişikliklər edilməsi haqqında"" Azərbaycan Respublikasının 5 oktyabr 1999-cu il tarixli, 708-IQ nömrəli Qanunu
داش‌کسن شهری در شهرستان داش‌کسن کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۰٫۴۳۸ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۹٫۵۰۰ بوده‌است.
گده‌بی شهری در شهرستان گده‌بی کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۵٫۰۴۹ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۸٫۴۰۰ بوده‌است.
اوغوز (به لاتین: Oğuz، تا ۱۹۹۱ وارتاشن Vartaşen) شهری در شهرستان اوغوز کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۵٫۱۴۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۶٫۷۰۰ بوده‌است.
این شهر پیش از سال ۱۹۹۱ میلادی "وارتاشن" نام داشت که "وارت" در ارمنی به معنی "گل سرخ" یا همان "ورد" و "شن" به معنی "شهر" یا "روستا" است و دلیل نام‌گذاری آن وجود گل‌های رز قرمز رنگ فراوان در این ناحیه است که به صورت طبیعی می‌رویند.Jost Gippert «Relative Clauses in Vartashen Udi Preliminary Remarks» «Iran and the Caucasus» Brill Publishers 2011. Стр. 208:
این شهر در سال ۱۹۹۱ پس از اخراج جمعیت ارمنی و اودی‌زبان به اوغوز تغییر نام یافت. این نام از قبیله قدیمی ترک اوغوز گرفته شده است.Wolfgang Schulze: "Towards a History of Udi." International Journal of Diachronic Linguistics 1, 2005, pp. 55–91.
این شهر تا سال ۱۹۹۱، عمدتاً یک روستای اودی‌نشین بود که به گویش وارتاشنی زبان اودی سخن می‌گفتند و در حدود ۳۰۰۰ نفر جمعیت داشتند. اودی‌های وارتاشن معتقد به کلیسای ارامنه و گریگوری بودند و دارای نام خانوادگی ارمنی بودند. در طی درگیری‌های ناگورنو قره‌باغ، اودی‌ها و همچنین ارامنه به ارمنستان اخراج شدند. هم‌اکنون تنها حدود ۵۰ نفر از مردم اودی در شهر باقی مانده‌اند.
در وارتاشن یهودیان کوهستان تات‌زبان نیز ساکن بودند که بیشتر آنها به اسرائیل مهاجرت کرده‌اند، اما حدود ۸۰ نفر همچنان در این شهر باقی مانده‌اند.Sarah Marcus: "Mountain Jews." Tablet, Tbilisi, 18. Januar 2018.Michael Zand: "Language and Literature." In: Liya Mikdash-Shamailov: "Mountain Jews: Customs and Daily Life in the Caucasus." The Israel Museum (Muzeon Yisrael), Jerusalem 2002, p. 37.
دلی‌محمدلیبختیاری، سعید. "اطلس جهان امروز". تهران: انتشارات گیتاشناسی نوین، شهریور ۱۳۹۸. شهری در شهرستان گورانبوی کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۴٫۴۸۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۵٫۰۰۰ بوده‌است.
قوبوستان شهری در شهرستان قبوستان کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۲٫۴۱۸ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۳٫۹۰۰ بوده‌است.
هورادیز () شهری در شهرستان فضولی کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۵٫۶۸۹ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۲٫۸۰۰ بوده‌است. جمعیت هورادیز در سال ۲۰۱۹ به ۷٬۶۰۰ نفر رسیده است.سازمان ملی آمار جمهوری آذربایجان
فضولی مرکز شهرستان فضولی در استان قره‌باغ جمهوری آذربایجان است. این شهر پیش‌تر واراندا نامیده می‌شد و در استان هادروت جمهوری آرتساخ قرار داشت. جمعیت فضولی بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۷٫۰۹۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۲۶٬۷۶۵ بوده‌است.
در تاریخ ۱۷ اکتبر ۲۰۲۰ با اعلام الهام علی‌اف رئیس‌جمهور آذربایجان در حساب توئیتری خود این شهر به همراه روستاهای قوچ احمدلی، چیمن، جووارلی، پیراحمدلی، موسی بیکلی، ایشیقلی و ددلی بعد از ۲۷ سال بازپس گرفته شد.
جبرئیلبختیاری، سعید. "اطلس جهان امروز". تهران: انتشارات گیتاشناسی نوین، شهریور ۱۳۹۸. (از ۲۰۲۰-۱۹۹۳: جراکان، و مخاکاوان، ) شهری در شهرستان جبرئیل جمهوری آذربایجان است و مرکز این شهرستان محسوب می‌شود. این شهر بین جنگ‌های اول و دوم قره‌باغ (۲۰۲۰-۱۹۹۳) به مدت ۲۷ سال به صورت دفاکتو جزء استان هادروت جمهوری آرتساخ بود.
جمعیت جبرئیل براساس سرشماری سال ۱۹۸۹، ۶٬۰۷۰ نفر بوده است که این رقم در سال ۲۰۲۰ به ۱۱٬۰۰۰ نفر رسیده است؛
الهام علی‌اف رئیس جمهور آذربایجان در توئیتی مورخ ۴ اکتبر ۲۰۲۰ اعلام کرد که این شهر و چند روستای دیگر توسط ارتش آذربایجان بعد از ۲۷ سال از کنترل نیروهای ارمنی درآمده است.President Ilham Aliyev: “Azerbaijani Army liberates Jabrayil city and several villages of the region”. apa.az/en شوشان استپانیان، سخنگوی وزارت دفاع ارمنستان در صفحه فیس بوک خود نوشته‌است که مقامات ترک و آذری در توییتی می‌نویسند که ارتش آذربایجان منطقه جبرییل را به دست خود گرفته‌اند. وی در این گزارش اعلام نمود که این اطلاعات دور از واقعیت است و بزودی فیلمی از فرار نیروهای آذری از ماتاقیس منتشر خواهد کرد. خبرهای منتشرشده توسط دولت آذربایجان مبنی بر باز پس‌گیری این مناطق از سوی واهرام بوقوسیان، سخنگوی رئیس جمهور آرتساخ و آرتسرون هوهانیسیان تکذیب شده‌است.
خوجاوند ( مارتونی) شهری در استان مارتونی کشور جمهوری قره باغ است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۶٫۹۹۸ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۴٫۹۷۱ بوده‌است.
عشق نام فیلمی به کارگردانی میشائل هانکه و محصول ۲۰۱۲ می‌باشد که توانست در جشنوارهٔ کن سال ۲۰۱۲ نخل طلای بهترین فیلم را از آن خود کند. این فیلم ۱۲۷ دقیقه‌ای روایتی دردناک از زوج سالخورده‌ایست که دچار زوال عقلی شده‌اند. استفادهٔ هانکه از دو بازیگر قدیمی سینما یعنی ژان-لویی ترنتینیان و امانوئل ریوا، بسیار نوستالژیک و خاطره انگیز است. افتخارات این فیلم، مرزهای اروپا را هم درنوردید و توانست جایزهٔ بهترین فیلم خارجی زبان جشنواره‌های آمریکایی اسکار و گلدن گلوب را در سال ۲۰۱۳ کسب کند.
فیلم، داستان زوج موسیقیدان کهنسالی را به تصویر می‌کشد که پس از سالها معلمی، حالا دچار بیماری، تنهایی و مشکلات زیادی شده‌اند. زن (با بازی امانوئله ریوا) پس از سکته مغزی، قدرت تکلم و تحرک خود را از دست داده‌است و حالا این همسر پیرش (با بازی ژان لویی ترینتینان) است که از او پرستاری می‌کند و در این حین، خاطرات قدیم و عاشقانهٔ این دو مرور می‌شود…
گوش میانی به وسیلهٔ لوله باریکی که شیپور یا لوله استاش (Eustachian tube) نامیده می‌شود به پشت بینی متصل شده‌است. لوله استاش همراه با گوش میانی فشار هوا را بر هر دو طرف پرده گوش متعادل می‌کنند.
این لوله تقریباً ۳۵ میلی‌متر طول دارد و pharyngotympanic نیز نامیده می‌شود. نام استاش از آناتومیست قرن شانزدهم گرفته شده‌است. این مجرا از سطح قدامی گوش میانی به سطح خارجی نازوفارنکس در ناحیه کونکای تحتانی بینی می‌رسد.
چهار عضله زیر در عملکرد شیپور استاش مؤثرند: Levator veli palatini, Salpingopharyngeus muscle, Tensor tympani muscle و Tensor veli palatini muscle
این لوله شامل دو قسمت استخوانی در یک سوم ابتدایی و غضروفی در دوم سوم انتهایی (حلقی) است. دریچه گوشی لوله تنگتر از سمت حلقی آن است. زاویه شیپور استاش با سطح افقی در بالغین ۴۵ درجه و در اطفال ۱۵ درجه بوده، این مسئله یعنی افقی تر بودن شیپور استاش در اطفال یکی از علل شیوع عفونت گوش میانی در اطفال است
لوله استاش فشار هوا را در هر دو طرف پرده گوش متعادل می‌کنند. لازم است بدانید که بهترین حالت پرده گوش وقتی است که فشار دو طرف پرده گوش با یکدیگر (یعنی با فشار محیط اطراف) برابر باشند.
لوله استاش حالت ارتجاعی دارد در حالت معمول جداره‌هایش روی یکدیگر خوابیده‌است. هنگامی که فشار داخل حلق زیاد شود مثل هنگام بلع یا زور زدن (به علت فشار هوا) یا وقتی خمیازه می‌کشید یا غذا می‌جوید (به علت عضله کشنده نرم کام) باز می‌شود. اگر با هواپیما یا در مناطق کوهستانی سفر کرده باشید احساس کرده‌اید که لوله‌های استاش در هر دو گوش شما باز شده‌است و ناگهان صدای ترق در گوش تان احساس می‌کنید. در حقیقت این صدایی است که شما را مطمئن می‌کند لوله استاش باز شده و فشار هوا در هر دو پرده گوش یکسان است.
اختلال در شیپور استاش به این معنی می‌باشد که شیپور استاش مسدود شده‌است یا به درستی کار نمی‌کند سپس هوا به گوش میانی راه پیدا نمی‌کند بنابراین هوا در بخش خارجی پرده گوش بیشتر از بخش داخلی شده‌است و پرده گوش را به سمت داخل گوش هل داده و اعصاب پرده گوش را تحت تأثیر قرار داده و در نتیجه در اثر برخورد امواج صوتی به خوبی مرتعش نمی‌شود.
علامت اصلی آن اختلال در شنوایی می‌باشد و شما همچنین ممکن است درد گوش داشته باشید زیرا پرده گوش مرتعش و کشیده شده‌است از جمله علائم دیگر:احساس پری در گوش، وزوز گوش (احساس شنیدن صدای زنگ در گوش) ,سرگیجه که یک یا هر دو گوش ممکن است مبتلا شوند.
سرماخوردگی شایع‌ترین علت مسدود شدن شیپور استاش است. عفونت سینوسها و آلرژی بینی نیز جزو علل شایع انسداد استاش هستند. به عبارت ساده‌تر می‌توان گفت که گرفتگی بینی باعث گرفتگی گوش هم می‌شود. علائم می‌تواند تا چند ساعت یا چند هفته باقی بماند که به عوامل متعددی بستگی دارد. این علائم به احتمال زیاد در عرض چند ساعت یا چند هفته رفع می‌شوند و همان‌طور که نشانه‌ها رفع می‌شود شنوایی بهتر می‌شود و این اختلال در شنوایی برای مدت زمان کوتاهی پیش می‌آید.
بنیاد استانداردهای گزارشگری مالی بین‌المللی (IFRS Foundation) مرجع تدوین استانداردهای گزارشگری مالی بین‌المللی (IFRS) است. این بنیاد ابتدا ژوئن ۱۹۷۳ با نام کمیته استانداردهای حسابداری بین‌المللی (IASC) در لندن، انگلستان راه‌اندازی شد، و سپس در ۱ آوریل ۲۰۰۱ به نام بنیاد استانداردهای گزارشگری مالی بین‌المللی تغییر نام یافت.
این بنیاد یک سازمان غیرانتفاعی عام‌المنفعه می‌باشد.https://www.ifrs.org/about-us/who-we-are/ اهداف اصلی این بنیاد عبارت‌اند از:
مهم‌ترین منابع تولیدی این بنیاد عبارت‌اند از:http://www.ifrs.org/IFRSs/Pages/IFRS.aspx
هیئت استانداردهای حسابداری بین‌المللی (IASB)–متشکل از ۱۵ عضو- که زیر نظر بنیاد استانداردهای گزارشگری مالی بین‌المللی (IFRS Foundation) فعالیت می‌کند، متولی اصلی تدوین استانداردهای گزارشگری مالی بین‌المللی (IFRSs) است. تفسیرها نیز از سوی کمیته تفسیرها تهیه و منتشر می‌شوند.
بکوچیول با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۴۶۸۵۲۲ است. که جرم مولی آن ۲۵۶٫۳۸ گرم بر مول می‌باشد.
بی‌ای‌وای ۶۰-۶۵۸۳ با فرمول شیمیایی CHNOS یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۱۷۱۷۸۳۱ است. که جرم مولی آن ۳۷۹٫۴۳۵ می‌باشد.
خردل بنزیلیل کولین با فرمول شیمیایی CHClNO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۴۵۳۴۹۵ است. که جرم مولی آن ۳۴۷٫۸۳۶ گرم بر مول می‌باشد.
کاپنزینیدین با فرمول شیمیایی CHO+ (Cl-) یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۴۴۱۶۵۸ است. که جرم مولی آن ۳۴۵٫۳۲ گرم بر مول می‌باشد.
کریسوسپلنتین با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۲۸۱۶۰۸ است. که جرم مولی آن ۳۷۴٫۳۴ گرم بر مول می‌باشد.
گادولین اسید با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۲۸۲۷۶۸ است. که جرم مولی آن ۳۱۰٫۵۱ گرم بر مول می‌باشد.
۱-هپتاکوزانول با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۷۴۸۲۲ است. که جرم مولی آن ۳۹۶٫۷۳ گرم بر مول می‌باشد.
این مقاله به فهرست فرودگاه‌های اروپا مربوط است و شامل فهرست فرودگاه‌های این قاره بر اساس هر کشور می‌شود.
با توجه به تعداد فرودگاه‌ها، هر کشور یا قلمرو، دارای فهرست جداگانه‌ای از فرودگاه‌هایش است:
۵ کشور از ۶ کشور موسوم به کشورک‌های اروپایی دارای فرودگاهی در مرزهای خود نیستند، البته سان مارینو دارای یک پروازگاه کوچک با باندی از چمن است. به‌جز موناکو، باقی کشورها کشور محصور در خشکی بوده و همگی دارای حداقل یک بالگردگاه هستند.
آندورا هیچ فرودگاهی ندارد. فرودگاه‌های نزدیک به آن عبارتند از: فرودگاه ال لیدا-الگوآیره، فرودگاه بارسلونا، فرودگاه تولوز-بلانیاک و فرودگاه جیرونا-کاستا براوا. بر پایهٔ مساحت و جمعیت، آندورا بزرگترین کشور بدون فرودگاه است. اما این کشور دارای سه بالگردگاه است.
لیختن‌اشتاین تنها دارای یک بالگردگاه در بالزرس است. نزدیک‌ترین فرودگاه‌ها به آن عبارتند از: فرودگاه سنت گالن-آلترنهاین در سوئیس و فرودگاه فریدریش هافن در آلمان که پروازهای محدودی دارند. نزدیک‌ترین فرودگاه بزرگ به لیختن‌اشتاین فرودگاه زوریخ در سوئیس است که سرویس قطار به بوک، سن‌گلان و سرگان نیز دارد.
موناکو تنها یک بالگردگاه به‌نام بالگردگاه موناکو دارد. نزدیک‌ترین فرودگاه به موناکو، فرودگاه نیس کوت دازور در نیس، فرانسه است.
سان مارینو تنها یک بالگردگاه و یک پروازگاه با باندی از جنس چمن و به‌طول ۶۸۰ متر دارد نزدیک‌ترین فرودگاه به سن مارینو فرودگاه فدریکو فلینی در ریمینی ایتالیا است.
واتیکان هیچگونه فرودگاهی ندارد و از نظر فیزیکی نیز امکان ساخت فرودگاهی در مساحت 0.44km۲ امکان‌پذیر نیست.Holy See (Vatican City) at the The World Factbook اما در سریر مقدس یک بالگردگاه وجود دارد که برای بازدید مقامات رسمی از دولت‌شهر مورد استفاده قرار می‌گیرد.Vatican City Tiscali retrieved November 27, 2006 نزدیک‌ترین فرودگاه به واتیکان فرودگاه چمپینو، رم است.
۱-هگزا کوزانول با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۸۱۷۱ است. که جرم مولی آن ۳۸۲٫۷۱ گرم بر مول می‌باشد.
۱-نوناکوزانول با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۴۳۶۹۶ است. که جرم مولی آن ۴۲۴٫۷۹ گرم بر مول می‌باشد.
۲-آراکیدونویل گلیسیرین با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۲۸۲۲۸۰ است. که جرم مولی آن ۳۷۸٫۳ گرم بر مول می‌باشد.
۲-اتر آراکیدونویل گلیسیرین با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۴۸۳۰۵۷ است. که جرم مولی آن ۳۶۴٫۵۶ گرم بر مول می‌باشد.
۲-متیل استواستات با فرمول شیمیایی CHNOPS یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۳ است. که جرم مولی آن ۸۶۵٫۶۳ گرم بر مول می‌باشد.
۲-اولئیک اسید گلیسیرین با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۳۱۹۸۷۹ است. که جرم مولی آن ۳۵۶٫۵۳۹۹ گرم بر مول می‌باشد.
۳،۴-دیوانیلیل‌تتراهیدروفوران با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۸۲۲۱۰ است. که جرم مولی آن ۳۴۴٫۴۰ گرم بر مول می‌باشد.
۳-شینوکلیدینول‌بنزینات با فرمول شیمیایی CHNO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۳۰۵۶ است. که جرم مولی آن ۳۳۷٫۴۱ گرم بر مول می‌باشد.
۴-پی‌پی‌بی‌پی با فرمول شیمیایی CHN یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۳۰۳۵۶۷۲ است. که جرم مولی آن ۲۹۳٫۴۴۶ گرم بر مول می‌باشد.
۵،۱۰-متنیل‌تتراهیدروفولات با فرمول شیمیایی CHNO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۴۴۳۵۰ است. که جرم مولی آن ۴۵۵٫۴۲ گرم بر مول می‌باشد.
۵،۱۰-متیلین‌تتراهیدروفولات با فرمول شیمیایی CHNO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۰۸۱۹۴ است. که جرم مولی آن ۴۵۷٫۴۴ گرم بر مول می‌باشد.
۵-اسید هیدروکسی‌ایکوساتترانوئیک با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۲۸۰۷۳۳ است. که جرم مولی آن ۳۲۰٫۴۷ گرم بر مول می‌باشد. این ترکیب یک ایکوزانوئید درونزاست که از متابولیسم سلولی آراشیدونیک اسید توسط آنزیم لیپواکسیژناز تولید میشود.
۵آلفا-دی‌هیدروپروژسترون با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۴۷۷۹۶۱۱ است؛ که جرم مولی آن ۳۱۶٫۴۸ گرم بر مول می‌باشد. ۵آلفا-دی‌هیدروپروژسترون مانند پروژسترون یکی از پروژستوژنهای بدن انسان است.
۷،۱۲-دی‌متیل‌بنزانتراسین با فرمول شیمیایی CH یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۰۰۱ است. که جرم مولی آن ۲۵۶٫۳۴۱۰۴ گرم بر مول می‌باشد.
۷-دی‌هیدرودسمترول با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۴۴۰۵۵۸ است. که جرم مولی آن ۳۸۲٫۶۲ گرم بر مول می‌باشد.
آدافنوکسات با فرمول شیمیایی CHClNO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۴۵۱۷ است. که جرم مولی آن ۳۶۳٫۸۷۸۳۴ گرم بر مول می‌باشد.
ادوسترول با فرمول شیمیایی CHIO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۴۱۴۹۱ است. که جرم مولی آن ۵۱۲٫۵۵ گرم بر مول می‌باشد.
اگلی‌پریستون با فرمول شیمیایی CHNO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۴۱۵۳۲۷۹ است. که جرم مولی آن ۴۳۱٫۶۰۹۵۸ گرم بر مول می‌باشد.
آلگستون با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۱۶۸۷ است. که جرم مولی آن ۳۴۶٫۴۶ گرم بر مول می‌باشد.
الوپرگنانولون با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۶۲۹۶۱ است. که جرم مولی آن ۳۱۸٫۴۹ گرم بر مول می‌باشد.
آلپینومیسوفلاون با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۴۹۰۱۳۹ است. که جرم مولی آن ۳۳۶٫۳۳ گرم بر مول می‌باشد.
آلترنوژست با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۰۰۴۱۰۷۰ است. که جرم مولی آن ۳۱۰٫۴۲۹۹۴ گرم بر مول می‌باشد.
الووسیدیب با فرمول شیمیایی CHClNO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۲۸۷۹۶۹ است. که جرم مولی آن ۴۰۱٫۸۴۰۲ گرم بر مول می‌باشد.
اماروژنتین با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۱۵۱۴۹ است. که جرم مولی آن ۵۸۶٫۵۴ گرم بر مول می‌باشد.
امبوتونیوم‌برمید با فرمول شیمیایی CHBrNO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۲۷۶ است. که جرم مولی آن ۳۹۱٫۳۵ گرم بر مول می‌باشد.
آمورنسین با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۳۱۸۱۵۶ است. که جرم مولی آن ۵۳۴٫۵۰ گرم بر مول می‌باشد.
اسید آناکاردیک با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۹۸۷۵۱۳۱ است. که جرم مولی آن ۳۴۲٫۴۷۱۸ گرم بر مول می‌باشد.
آناندامید (ANA) با فرمول شیمیایی CHNO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۲۸۱۹۶۹ است. که جرم مولی آن ۳۴۷٫۵۳ گرم بر مول می‌باشد.
آنانداماید در پروسه خوردن غذا و حافظه و خواب و لذت از جماع حاملگی و ورزش و تمامی مسائلی که به لذت مربوط می‌شود دخیل است. خوردن غذای چرب باعث ترشح آناداماید از کبد شده و به این دلیل شما از خوردن لذت می‌برید. تحقیقات جدید نشان می‌دهد که بر اثر دویدن و دوچرخه سواری ماده اناندامید در خون انسان افزایش می‌یابد که باعث ایجاد نشاط در انسان می‌شود همچنین این ماده باعث بازشدن عروق بدن و قلب می‌شود
آنتیرهینین با فرمول شیمیایی CHO+, Cl- یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۹۲۳۱ است. که جرم مولی آن ۶۳۰٫۹۷ گرم بر مول می‌باشد.
کمپانی واینستین یکی از شرکت‌های فیلم‌سازی آمریکایی است که توسط دو برادر به نام‌های هاروی و باب واینستین در اکتبر ۲۰۰۵ ایجاد شد. این دو ابتدا کمپانی میرامکس را در سال ۱۹۷۹ ایجاد کرده بودند.
این شرکت موفق شده در سال ۲۰۱۱ با سخنرانی پادشاه و در سال ۲۰۱۲ با آرتیست جایزهٔ اسکار بهترین فیلم را ازآن خود کند. در عین حال در سال ۲۰۱۲ واینستین کمپانی به تنهایی ۸ اسکار را در فیلم‌های مختلف خود دریافت کرد.
اپین با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۲۸۰۷۴۶ است. که جرم مولی آن ۵۶۴٫۴۹ گرم بر مول می‌باشد.
آپترین با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۵۹۴۵۰۵۸ است. که جرم مولی آن ۴۲۴٫۳۹۹ گرم بر مول می‌باشد.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های فیجی است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌ها و بالگردگاه‌های فنلاند است که بر پایهٔ مکان آن‌ها مرتب شده‌است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های فرانسه است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های گویان فرانسه است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های پلی‌نزی فرانسه است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
نقد انواع مختلفی دارد. این انواع الزاماً مرزهای روشنی ندارند و خیلی از اوقات همپوشانی دارند.
نقد منفی یعنی اعلام اعتراض به چیزی، فقط با این هدف که نشان دهیم، آن‌چیز اشتباه، نادرست، غلط، بی‌معنا، مورد اعتراض یا بدنام است. این نوع نقد عموماً غیرقابل قبول بودن چیزی را بیان می‌کند. همچنین نقد منفی اغلب ، معادل با «حمله‌ی شخصی» تفسیر می‌شود. ممکن است هدف نقد منفی حمله‌ی شخصی نباشد، ولی این‌گونه تفسیر یا دیده شود.
نقد منفی ممکن است باعث شود، افراد مورد نقد احساس مورد هجوم قرار گرفتن یا توهین شدن داشته باشند، در نتیجه نقد را جدی نگیرند یا نسبت به آن عکس‌العمل بدی نشان دهند. که اغلب بیشتر به این مربوط است که چه مقدار نقد منفی وجود دارد و چقدر نقد یک‌هو منتقل شده است. افراد می‌توانند مقداری نقد منفی را تحمل کنند، اما ممکن است نتوانند، مقدار زیادی نقد منفی را تحمل کنند، حداقل همه‌اش را نمی‌توانند یک‌جا تحمل کنند.
مشکل نقد منفی اغلب این است که به افراد می‌گوید چه کاری را نمی‌توانند یا نباید انجام دهند یا به چه چیزی نباید باور داشته باشند، به جای این‌که به آن‌ها بگوید، چه کاری را می‌توانند، یا بهتر است انجام دهند(این‌که چه امکانات و گزینه‌هایی در دسترس هستند). در نتیجه این نوع نقد می‌توانند، به جای توانمندسازی افراد، آن‌ها را ناتوان کند. آن‌ها ممکن است به نقد منفی این‌گونه پاسخ دهند: «این‌ها همه خوب است ولی من نمی‌توان بر این اساس کاری انجام دهم.» یا ممکن است بگویند: «خوب که که چی؟»
به این‌حال گاهی ممکن است نقد منفی خیلی لازم باشد، مثلاً برای جلوگیری از یک‌سری کنش که برای افراد، آسیب‌زا باشد. یا شرایطی که در آن اگر افراد از ابراز نقد منفی بترسند، مشکلات موجود خیلی بدتر شوند.
وجه مثبت نقد منفی این است که می‌تواند محدودیت‌های یک دیدگاه(کنش یا موقعیت) را برای ما روشن کند تا واقع‌گراتر باشیم. گاهی لازم است به بعضی شرایط «نه» بگوییم(و روشن کنیم، چرا «نه»، «نه» است).
در دنیای امروزی، نقد منفی، برچسب «منفی بودن» (یا منفی‌بافی) می‌خورد، و افرادی که نقد منفی می‌کنند، ممکن است مورد سوء استفاده قرار بگیرند. به همین دلیل، این‌روزها بیشتر افراد به جای ابراز نقد منفی، ترجیح می‌دهند ساکت بمانند، یا به مسائل اطراف توجهی نشان ندهند، یا از صحنه غایب شوند.
نقد سازنده می‌خواهد نشان دهد که می‌توان مقصود یا هدف یک کار را با یک رویکرد جایگزین بهتر برآورده کرد. در این حالت، نقد کردن الزاماً به معنای «اشتباه شمردن» نیست و هدف یک کار مورد احترام است، بلکه اعلام می‌شود که همان هدف را می‌توان از یک راه دیگر، به شکلی بهتر به دست آورد. نقدهای سازنده عموماً به شکل پیشنهادهایی برای بهبود هستند، مثل اینکه چطور می‌توان کارها را طوری انجام داد که بهتر و بیشتر مورد قبول باشد. این نوع نقد توجه را به این سمت جلب می‌کنند که «چطور یک مشکل مشخص را می‌توان حل کرد»، یا اینکه «چطور می‌توان آن را بهتر حل کرد».
نقد منفی و نقد سازنده، هردو استفاده‌های خاص خودشان را دارند، ولی معمولاً، برای یک نقد خوب، تلفیق این دو لازم است. همچنین گفته می‌شود که وقتی ایرادی در کاری پیدا می‌کنید، بهتر است که پیشنهادی برای بهتر شدن آن ارایه دهید. و عموماً هر قاعده‌ای برای رفتار از «بکن»ها و «نکن»ها تشکیل شده است. «کردن»ِ کاری، معمولاً به معنای «نکردن»ِ کاری دیگر است، و «نکردن»ِ کاری معادل «کردن»ِ کاری دیگر است. در نتیجه یک انتخاب آگاهانه بین «کردنِ این کار یا یک کار دیگر» وجود دارد که انجام هردو امکان پذیر نیست.
بنابراین برای جهت‌دادن رفتار، افراد نیاز دارند بدانند که چه چیزی مورد قبول است و چه چیزی مورد قبول نیست. اگر نقد تنها یک وجه آن را در نظر بگیرد و دیگری را فراموش کند، ممکن است اطلاعات ناقصی را منتقل کند، که واقعاً به درد جهت دادن رفتار یا راهنمایی نمی‌خورد. یکی از دلایل اساسی اینکه کار درستی نادیده گرفته می‌شود، یا مورد اهانت یا خرابکاری قرار می‌گیرد این است که جنبه‌های مثبت و منفی آن روشن نشده است.
هدف نقد مخرب نابود کردن طرف دیگر است (مثل: «تو باید خفه شی و کاری که بهت می‌گن رو بکنی»). نقد مخرب تلاش می‌کند، که دیدگاه مقابل را بی‌اعتبار و بی‌ارزش نشان دهد. در بعضی شرایط، نقد مخرب کاملاً غیرقابل توجیه است و از جنس اذیت و آزار یا تهدید به حساب می‌آید، به‌خصوص اگر شامل «حمله‌ی شخصی» باشد. خودِ نقد مخرب عموماً مورد نقد قرار می‌گیرد، چون به جای تاثیر مثبت تاثیر تخریبی دارد.(البته اگر هیچ دلیلی برای مخرب بودنِ نقد ارائه نشود، این می‌تواند صرفاً یک اتهام یا بهانه باشد.)
در زمینه‌های سیاسی یا نظامی، گاهی ممکن است نقد مخرب لازم بنماید، مانند شرایط حفظ منابع یا حفظ جان افراد در میان یک گروه). یک ایده به تنهایی نمی‌تواند خطرناک باشد، ولی یک ایده که در شرایط خاصی بیان شده باشد، می‌تواند خطرساز شود، بنابراین ممکن است افرادی احساس کنند، که باید آن ایده را با نقدی بی‌رحمانه، خلع سلاح کرد.
اصطلاح «نقد مخرب» را همچنین در شرایطی به کار می‌برند که سطح نقد، حوزه یا شدت آن طوری باشد که تنها باعث خرابکاری شود . در این شرایط افراد فکر می‌کنند، نقد این‌قدر بزرگ است یا مقدارش آن‌قدر زیاد است، که فقط خرابی به بار می‌آورد. برای مثال، یک مناظره یا مجادله ممکن است تا حدی از کنترل خارج شود که هرکسی در حال جنگیدن با دیگران باشد و هیچ‌کس با دیگری موافق نباشد. در این حالت نقد به حد افراط رسیده است(با خاک یکسان کردن). صحبتی که برای مشخص کردن جنبه‌های ناهمساز یک موقعیت (یا چند ایده) شروع شده بود، تبدیل به آشوبی می‌شود که دیگر هیچ‌کس نمی‌تواند هیچ توافقی (یا وجه اشتراکی)با هیچ فرد دیگری داشته باشد.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های گابن است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های گرجستان است که بر پایهٔ موقعیت قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله فهرست فرودگاه‌های غنا است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
این مقاله شامل فهرستفرودگاه‌های بزرگ شهر سیدنی در منطقهٔ نیو ساوت ولز کشور استرالیا است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های یونان است.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های گرینلند است.
حسن غزنوی (با نام کامل: "اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی" (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به "اشرف" و با تخلص "حسن"، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمت‌گزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و معاصر سنایی بود.
دیوان او ۸۳ غزل دارد و نزدیک به چهارهزار بیت است.
غزنوی در سال ۵۶۵ ه‍.ق به علت ابتلای ناگهانی به بیماری در روستای آزادوار درگذشت و آرامگاهش در همان‌جاست.
سینوس فکی (maxillary sinuses): در زیر چشم و در استخوان گونه واقع است. سینوزیت فکی باعث ایجاد درد و احساس فشار در گونه‌ها می‌شود (دندان‌درد و سردرد).
سینوس‌ها حفره‌هایی خالی هستند که درون استخوان‌های صورت قرار دارند. سطح داخلی سینوسها با غشاهای مخاطی پوشیده شده‌اند و سینوس‌های پارانازال هریک توسط مجرایی به بینی راه پیدا می‌کنند.