Washington (CNN) Chief Justice John Roberts staat weer in de schijnwerpers. Roberts -- die bijna drie jaar geleden conservatieven schokte door een centrale stem te geven om Obamacare te verdedigen -- wordt opnieuw geconfronteerd met een gerechtelijk kruispunt in een historische zaak. Het Amerikaanse Hooggerechtshof zal dinsdag mondelinge argumenten horen in een zaak die zou kunnen beslissen of homoseksuele en lesbische paren landelijk het constitutionele recht hebben om te trouwen. De vraag in de kern van Obergefell v. Hodges is een van de meest daaruit voortvloeiende debatten van het begin van de 21e eeuw, en een die al helpt om de 2016 presidentiële race vorm te geven. Beroepshoven landelijk zijn vastbesloten in de richting van ondersteuning van het homohuwelijk, maar een splitsing op het niveau van appellate hielp om de kwestie aan het hoogste hof van het land, geleid door Roberts. Benoemd naar de bank door president George W. Bush, Roberts heeft een solide conservatieve staat van dienst en lijkt een onwaarschijnlijke stem om een grondwettelijk recht op homohuwelijk te steunen. Hij verschilde van mening in de Verenigde Staten tegen Windsor, een mijlpaal zaak waarin een nauw verdeelde rechtbank een belangrijke bepaling van de Defense of Marriage Act sloeg, die federale voordelen ontkende aan legaal getrouwde paren van hetzelfde geslacht. En hij sprak sympathie uit met juridische argumenten die huwelijksverboden van hetzelfde geslacht mogelijk zouden maken. Toch zien beide partijen de zaak als een legacy-making moment voor de 60-jarige opperrechter, en pleit voor paren van hetzelfde geslacht die hopen dat hij zal verschijnen als hun bondgenoot. Ze zullen dinsdag zijn woorden en daden onderzoeken voor aanwijzingen over hoe hij zal stemmen -- en of hij weer enkele conservatieven van streek zal maken. "Als de Windsor meerderheid stemt voor huwelijksgelijkheid, zal de uitspraak een van de meest gedenkwaardige beslissingen van het Roberts hof zijn," zei Judith E. Schaeffer van het Constitutional Accountability Center, dat pleit voor een huwelijk met hetzelfde geslacht. "Wil John Roberts herinnerd worden als dat hij van een dergelijke historische beslissing afgeweken is?" Voor sommige conservatieven zou een stem voor het homohuwelijk in de zaak een enorme teleurstelling zijn. Het zou verwant zijn aan het soort verraad dat zij voelden toen Justice David Souter, die genomineerd werd voor de bank door George H.W. Bush en die in 2009 met pensioen ging, consequent stemde met de liberalen of toen Justice Anthony Kennedy, een Ronald Reagan benoemde, hen teleurstelde over eerdere homorechtenzaken, evenals abortus en de doodstraf. Of wanneer Roberts conservatieve bondgenoten woedend maakte door de cruciale vijfde stem te geven om Obamacare te handhaven op grond van het feit dat de wet een grondwettelijk gebruik is van het belastende gezag van de overheid. De hoop in conservatieve kringen is dat Roberts zijn nalatenschap zal zien als ervoor zorgen dat het vraagstuk van het huwelijk van hetzelfde geslacht wordt beslist door het volk, niet door de rechtbanken. "De chef weet zeker dat zijn taak is om aan de juiste kant van de Grondwet te staan," zegt Edward Whelan, voorzitter van het Ethisch en Openbaar Beleidscentrum. "Bladeren over de 'verkeerde kant van de geschiedenis' zijn een beroep op intellectuele lafheid." Degenen die hopen dat hij zal stemmen om de staatsverboden te handhaven zien een sterk signaal in de Windsor zaak. In zijn meerderheid van mening, Kennedy zei dat het "hoofddoel" van de Defense of Marriage Act was om "ongelijkheid onmogelijk te maken." Roberts was het oneens. Hij schreef afzonderlijk om te zeggen dat hij dacht dat het Congres grondwettelijk handelde toen het de wet in 1996 aannam in een poging om "uniformiteit en stabiliteit" te bieden op een moment dat elke staat het huwelijk definieert als tussen een man en een vrouw. Roberts pikte de taal van Kennedy op die de macht van de staten benadrukte om de huwelijksrelatie te definiëren en zei dat macht op een dag "in het spel zal komen aan de andere kant van het bestuur in toekomstige gevallen over de grondwettigheid van staatshuwelijk definities." David Cruz van de Universiteit van Zuid-Californië Gould School of Law zei dat Roberts die redenering kon gebruiken om te stemmen voor een staatsverbod in de zaak Obergefell. "Roberts suggereert dat bezorgdheid over de bevoegdheden van staten de staatswetten zal steunen waarbij homoseksuele paren uit het huwelijk worden uitgesloten," Cruz zei. Inderdaad, de lagere rechtbank die de huwelijksverboden in Michigan, Tennessee, Ohio en Kentucky in de zaak Obergefell bevestigd sterk gebaseerd op het argument dat staten hebben een recht om het huwelijk te definiëren. Een andere aanwijzing voor Roberts' mening in de Windsor onenigheid is dat hij een bijzondere kwestie aannam met elk idee dat de Defense of Huwelijkswet werd doorgegeven uit een verlangen om schade te berokkenen -- dat het de steun had van meerderheden in zowel het Huis van Afgevaardigden als de Senaat, evenals President Bill Clinton, die het in de wet ondertekende. "Ik zou de politieke takken niet teisteren met de borstel van onverdraagzaamheid," schreef Roberts. De opmerkingen suggereren dat hij een argument in de zaak Obergefell zou verwerpen dat berustte op het idee dat het huwelijksverbod van hetzelfde geslacht animus weerspiegelde tegen homoseksuele mensen. Maar supporters van het huwelijk van hetzelfde geslacht lezen een aantal theebladeren van hun eigen. Schaeffer wijst erop dat Roberts niet deel uitmaakte van de onderdelen van de onenigheid die door Justices Antonin Scalia, Clarence Thomas en Samuel Alito, die duidelijk verklaarden een geloof dat staatsverbod op het huwelijk van hetzelfde geslacht niet in strijd met de grondwet. "Roberts sloot zich niet bij hen aan bij het uiten van die opvattingen," zei Schaeffer. Roberts schreef toen simpelweg dat het hof er niet voor had, en de logica van zijn mening beslist niet" of staten huwelijken van hetzelfde geslacht kunnen verbieden. Schaeffer zei dat de opperrechter er gewoon voor had kunnen kiezen om te zwijgen over een kwestie die niet voor het hof was. "Maar ik denk dat een redelijke verklaring is dat Roberts een schone lei voor zichzelf bewaarde over het uiteindelijke vraagstuk van huwelijksgelijkheid," zei ze. De beslissing van de Defense of Marriage Act overschaduwde een andere zaak van 2013 -- Hollingsworth vs. Perry -- dat had kunnen bepalen of staten huwelijken van hetzelfde geslacht konden verbieden. De zaak betrof een uitdaging aan Californië's Proposition 8, een staatsgrondwettelijk amendement dat homoseksuele paren uit het huwelijk verbood. Maar Roberts, schrijvend voor de meerderheid, wees de zaak af, omdat de uitdagers niet de wettelijke status hadden om het voor het hof te brengen. De uitspraak liet een beslissing van het lagere gerechtshof achter die Proposition 8 ongeldig had verklaard en zo de weg vrijmaakte voor het homohuwelijk in Californië. Roberts' lesbische neef, die in Californië woont, zat in de rechtszaal tijdens argumenten in de Prop 8 zaak. Weinig mensen voorspelden dat de kwestie zo snel zou terugkeren naar het Hooggerechtshof, maar golven van lagere rechters -- soms Windsor citerend -- sloegen de staatsverboden neer. Op de eerste dag van de termijn van de laatste herfst werd het hof met zeven verschillende petities over de kwestie gepresenteerd. Conventionele wijsheid was dat de rechters de vier noodzakelijke stemmen zouden krijgen en een van de zaken zouden toekennen. Maar conventionele wijsheid was volledig verkeerd. Zonder commentaar, weigerde het hof om een van de zaken op te nemen, de weg vrij te maken voor duizenden aanvullende huwelijken van hetzelfde geslacht. De stemmen tellen in dergelijke beslissingen wordt geheim gehouden en mag nooit bekend zijn. Maar sommige speculeren over een mogelijk scenario: Roberts koos ervoor om de vierde stem niet te geven aan de conservatieven die in Windsor tegen waren. Aan de andere kant, zelfs als de speculatie waar was, onthult het niet veel over Roberts' denken. Er is een groot verschil tussen stemmen om een zaak niet aan te nemen, die geen mening over de verdiensten uitdrukt, en een mening geeft over de verdiensten. En zelfs wanneer Roberts' acties -- zoals het effectief toestaan van homohuwelijken in Californië -- lijken te suggereren een bereidheid om dergelijke vakbonden nationaal te overwegen, zijn opmerkingen onderweg maken het veel moeilijker om inzicht te krijgen in zijn uiteindelijke denken. "Toen het instituut van het huwelijk historisch ontwikkelde, kwamen mensen er niet om heen en zeiden: "Laten we dit instituut hebben, maar laten we homoseksuelen buitensluiten," Roberts zei tijdens de mondelinge argumenten van Proposition 8. "De instelling ontwikkelde zich om doelen te dienen die, door hun aard, homoseksuele koppels niet omvatten."
John Roberts is op het rechte kruispunt als hooggerechtshof te horen belangrijke homohuwelijk zaak. Case zou kunnen beslissen of homoseksuele paren landelijk recht om te trouwen hebben. Chief justitie teleurgesteld conservatieven eerder toen hij hielp handhaven Obamacare .