(CNN) Vorige maand werd Wu Rongrong in hechtenis genomen omdat hij van plan was te protesteren op de Internationale Vrouwendag tegen seksuele intimidatie in China. Sindsdien hebben de Chinese autoriteiten haar en vier andere activisten formeel aangehouden voor het "creëren van verstoringen." Ze hielden ook kort enkele supporters van de activisten vast, vielen een prominente niet-gouvernementele organisatie binnen die om hun vrijlating vroeg en hebben een aantal vrouwen de toegang tot medische behandeling, advocaten en voldoende rust ontzegd. Het lot van de vijf zal worden onthuld tegen 13 april, als hun zaak de wettelijke termijn bereikt wanneer ze ofwel moeten worden vrijgelaten of "formeel gearresteerd," wat bijna altijd leidt tot veroordeling in China's rechtssysteem. De timing van de detenties van China's meest inventieve vrouwenrechtenactivisten is ironisch: niet alleen vonden ze plaats op de dag dat vrouwen de prestaties en hun strijd voor gelijkheid markeren, maar ze komen ook in een jaar waarin Peking zou hebben geprezen voor haar rol in het bevorderen van vrouwenrechten. Het lijkt erop dat het klaar is om zijn eerste en langverwachte anti-huiselijk geweld wet, die naar verwachting een lezing voor het Nationaal Volkscongres Permanente Comité deze zomer. Dit jaar is ook de 20e verjaardag van de invloedrijke Vierde Wereldvrouwenconferentie die in Beijing, waarin Hillary Clinton beroemd verklaarde dat "vrouwenrechten mensenrechten zijn." Ik ontmoette Wu op een conferentie enkele jaren geleden, op een moment dat er zeer weinig vrouwen in China's weiquan of "rights defense" beweging. Het was toen gebruikelijk voor mannelijke collega's om ze publiekelijk aan te spreken als "baby's" of "kleine zusters," zelfs in professionele en ogenschijnlijk progressieve settings. Als vrouwenrechtenactivisten vechten Wu en anderen op twee fronten: tegen openlijke rechtenschendingen door de Chinese regering en tegen de bredere gendernormen die vrouwen degraderen naar tweederangs burgers. Tegen de tijd dat we elkaar twee jaar later weer ontmoetten, waren Wu en haar jonge "direct-action" feministische collega's duidelijk aan het werk. Ze deden kleine, publieke "performance art" protesten die mediakoppen aantrok, energiek de meer mainstream en academisch geneigd vrouwenrechten beweging, en duwde de rechten van vrouwen in het nationale bewustzijn en op de agenda van de overheid. Wu had een opvoeding typische van haar tijden. Ze komt van het platteland, die voor velen is veranderd onherkenbaar in hun leven. In de afgelopen decennia de economie is gestegen, maar haar generatie is geconfronteerd met de ongelukkige gevolgen van ongecontroleerde groei: vervuiling, onveilig voedsel en groeiende ongelijkheid tussen rijk en arm. Zoals veel ouders maakt ze zich zorgen over hoe ze onvergetelijk melkpoeder kan vinden voor haar babyjongen, en of ze haar kind in de stad bij haar moet houden of hem naar zijn grootouders op het platteland moet sturen voor een stillere, veiliger opvoeding. Veel mensen in Wu en haar collega's hebben een helder oog over de problemen van China's ontwikkelingsmodel, en sommigen willen daar iets aan doen. Wu sloot zich aan bij Yirenping, een non-profitorganisatie die sociale gelijkheid bevordert, of het nu tussen seksen is of tussen mensen met en zonder handicap, en later de vrouwenrechtenorganisatie Hangzhou Women Center oprichtte. En het is in Yirenping dat ze bijzonder afgestemd werd op de uitdagingen waarmee jonge vrouwen in het moderne China worden geconfronteerd. Wu en haar collega's hebben gebruik gemaakt van innovatieve tactieken met een bepaalde shock factor "bezig" openbare toiletten om de behoefte aan meer van dergelijke gemakken voor vrouwen te tonen, het doneren van bloed gespat bruidsjurken om huiselijk geweld te protesteren, scheren hun hoofden om te protesteren tegen barrières voor het hoger onderwijs voor vrouwen . . dat verhoogt het bewustzijn van gender ongelijkheid op manieren die resoneren, vooral met jonge vrouwen in het land. Misschien is dit wat de regering vindt bedreigend: dat deze activisten belichaming van de geest van de tijd. Ze zijn jong, zelfverzekerd, klaar om gevestigde normen uit te dagen, en het belangrijkste, ze voelen zich verantwoordelijk voor hun samenleving en ze willen het verbeteren. Naarmate China zich voorbereidt op de verjaardag van de Vierde Wereldvrouwenconferentie in september, zal het moeilijker zijn voor de autoriteiten om het vasthouden van deze activisten te rechtvaardigen. Maar zelfs als ze worden vrijgelaten, zal hun werk ter bevordering van de rechten van vrouwen exponentieel moeilijker zijn geworden. De vrouwen zullen nu worden bestempeld als "gevoelige" individuen in een tijd waarin de autoriteiten steeds meer paranoïde zijn over onafhankelijke groepen, hun rol in het bevorderen van geweldloze protesten en de omverwerping van onderdrukkende regeringen (bekend als "kleurrevoluties"), en buitenlandse financiering van maatschappelijke organisaties. Wat Wu en haar collega's nu volharden is in overeenstemming met een bredere regeringsinspanning om onafhankelijk activisme te wurgen. De autoriteiten hebben een steeds groeiende lijst van activisten lastiggevallen en vastgehouden en anderen gevangen gezet, maar ze hebben ook geprobeerd om sommige groepen te co-opteren door hen toe te staan diensten te verlenen die de overheid aanvaardbaar vindt, zolang ze hun activisme opgeven. Dit soort "onvoldoende management" van niet-gouvernementele organisaties die sommige, maar co-optende anderen straffen, kan werken om sommige van de meer uitgesproken groepen te neutraliseren. Maar uiteindelijk de verlangens voor verandering onder gewone mensen die Wu en haar vrienden campagnes zo populair maken zijn onwaarschijnlijk te worden beantwoord door "authoritaire activisme" alleen. De Chinese Communistische Partij wordt nu geconfronteerd met een duizelingwekkende reeks uitdagingen, niet in de laatste plaats dat jongere generaties zich niet identificeren met de partij of haar waarden zoals de vorige generaties. In plaats van de lijst van uitdagingen te verlengen, kan de partij een aantal problemen oplossen en de zorgen over haar legitimiteit verminderen door activisten als Wu en haar collega's vrij te laten en aan te vallen, in plaats van hen als criminelen te behandelen.
Maya Wang: 5 vrouwen gehouden door de Chinese autoriteiten na het plannen van Internationale Vrouwendag protesten over seksuele intimidatie blijven aangehouden . Ze zegt dat in een jaar waarin land klaar om anti-huiselijk geweld wet, Beijing ook het sturen van chilling boodschap over vrouwen activisme .