Wat ben ik aan het doen, vraag ik mezelf, als ik sta te rillen op de rand. Het is April en mijn eerste goede zwem van het jaar. De Noordzee strekt zich uit voor mij. Ik duik een teen in. Het is absoluut ijskoud . . . Natuurlijk. Ik wiebel over de scherpe gordel, in de golven, totdat ik taille-diep. Happing voor adem, Ik neem de duik. En, binnen enkele seconden, het maken van frantic slagen, Ik zweep omhoog en ik ben zwemmen. En het is glorieus. Scroll naar beneden voor video . Sarah Foot zegt dat haar affaire met open water begon op Hampstead Heath na een lokaal zwembad gesloten, en heeft haar meegenomen om te zwemmen in de Noordzee voor de kust van Suffolk (afbeelding) Ik ben niet een van die atletische mensen die glijden door het water met een strakke, racen kruip - Ik ben die vrouw met de wit-hatte hoofd bobbing op en neer offshore in een nogal staid borst beroerte . Je hoeft niet te kijken Poldark voor een duik in de zee te zetten uw hart te racen. Ik hou van zwemmen. Miserabele winters, examens, liefde zaken. . . Ik heb door hen allemaal gezwommen, waar ik het water kan vinden. Meestal betekent dit gemeentelijke zwembaden waaruit ik ontluiken stinken van chloor en bidden Ik heb vermeden verrucas. Dus het beste van alles heeft om buiten te zwemmen, en hier aan de oostkust in Suffolk is het nu warm genoeg voor de zee. En ondanks de grijsheid, de verschrikkelijke kou, en de ronduit somberheid van de Noordzee hier, Ik ben in de hemel. De dichter Byron  Ik hoef niet te zwemmen de vier-mijl-lange Hellspont tussen Azië en Europa zoals hij deed om te weten wat hij bedoelde. Ik, ook, ben opgezwommen op elke manier. Toch ben ik niet een van die atletische mensen die glijdt door het water met een strakke, racing kruip. Noch ben ik die harde kerel die ik lees over onlangs, bekend als de menselijke poolbeer, die zwemt rond ijsbergen in de Noordpool. Een 30-minuten dip laat me uitgeput. Ik kan zelfs duiken. Je moet niet verder kijken dan Aidan Turner in Poldark om te zien hoe een duik in de oceaan kan zetten pulsen racen. Ik ben die vrouw met de witte-hated hoofd op en neer bobbelen offshore in een nogal taaie borststreek. Maar in het water ik niet schelen. En, voor mij, dat is de magie van het zwemmen. Ik ben volledig vrij. Voor een paar kostbare momenten, al mijn problemen wegspoelen. Niets stoort mij en mijn hele wereld stroomt zwevend. Natuurlijk zou het makkelijker zijn om binnen te komen als het niet zo verdomd koud zou zijn om een steely 8C (47F) te naaien. Maar hoe verleidelijk het ook is om in krankzinnige, tropische wateren samen met kleurrijke vissen te koesteren, en rond te lazen in de Middellandse Zee en Caribische zeeën, geef me de Atlantische oceaan elke dag. Want voor mij is de meest perfecte zwem van alles in Schotland, van de Hebriden. Waar ik van hou is de leegte, de menthol koel van het water. Op het eiland Islay heb ik verlaten baaien gevonden en zwemmen helemaal alleen of gewoon met degenen die ik liefheb, de zee kristalhelder en alleen het geluid van de krullen en het water dat over de rotsen zwemt. Het is niet warm, natuurlijk, maar ondergedompeld in die wilde zee is het dichtst bij schoonheid die ik ooit geweest. Waarom heeft het invloed op mij zo? Freud, niet verrassend, had een uitzicht op een liefde van zwemmen. Hij geloofde dat het vermomd een verlangen om terug te keren naar de vruchtwaters van de baarmoeder. Maar dat is het soort Freudiaanse ding dat hij zou zeggen. Ik verkies de gedachten van romanschrijver Jane Austen, zo veel meer ingetogen, die gewoon verklaarde zwemmen . Ze vond de combinatie van zeelucht en zeewater ..bijna onfeilbaar en een match voor elke wanorde . Voor de Romeinen, zwemmen was een zeer mannelijke, heldhaftige bezetting, zo veel dat ze gedefinieerd een onwetende man als iemand die weet hoe te lezen of zwemmen. Caligula, de wrede en brutale Romeinse keizer, beschouwde zichzelf als een god, maar zijn tijdgenoten fluisterden dat hij een watje achter zijn rug was, vermoedelijk omdat hij niet een voorste kruip of zelfs een hondje-paddle kon managen. Ik kwam een soortgelijke houding tegen toen ik in Londen woonde en uiteindelijk de moed kreeg om te zwemmen in de beroemde, natuurlijke, lente gevoede vijvers op Hampstead Heath. De exclusieve damesvijver is in een beeld-perfecte omgeving, omgeven door bomen en wilde bloemen. Maar ik was bang om naar binnen te gaan. Het probleem was dat ik de bodem niet kon zien. Het water was zo zwart en diep, mijn gedachten zou zwart en onheilspellend ook worden, verdronken en zich af te vragen hoeveel ratten waren op de loer in de donkere schaduwen. Maar op een dag, de lokale overdekte zwembad die ik gebruikte was onverwacht gesloten. Dus ik moedigde de vijver. En het was een openbaring. Ik voelde dat ik zwemde door zijde. Ik wist nooit water kon zo zacht zijn en ik vergat over de ratten en de onbekende diepten. En met alle passie van een bekeerling werd ik zo enthousiast over het frisse water en spetterend met eenden was ik vastbesloten om daar het hele jaar door te zwemmen. Dichter Lord Byron (links) was een wonderbaarlijke zwemmer, ooit het oversteken van de vier mijl Hellspent van Azië naar Europa, terwijl Jane Austen de zee lucht en water prees als 'een match voor elke wanorde' kocht ik neopreen handschoenen en schoenen en toen de herfst kwam en de temperatuur daalde, investeerde ik in een natpak. Want hoewel er iets te zeggen is voor de manier waarop je tevoorschijn komt uit koud water stekend en tintelend alsof verwarmd door een koortsachtige drug, ben ik niet winterhard genoeg om te zwemmen door vloeibaar ijs. Maar, helaas, ik was niet toegestaan om mijn nieuwe wetsuit te dragen . .Niet in de geest van de vijvers ., Ik werd verteld door de strenge Hampstead matriarchen die het controleren . En mijn passie daalde en ik moest weer wachten op warmer weer . De kou van ons klimaat betekende dat, eeuwenlang in Groot-Brittannië, zwemmen in het wild voor plezier werd beschouwd als dicht bij waanzin. De zee en rivieren werden beschouwd als bronnen van ziekte in plaats van plezier. En de kerk zag zwemmen als een nogal zondige achtervolging, mogelijk omdat Romeinen behandeld als de mogelijkheid voor meer erotische activiteiten dan een paar hale en hartelijke lengtes. Maar toen, aan het einde van de 18e eeuw, gaf George III zwemmen de koninklijke stempel van goedkeuring door het nemen van duikjes in de zee bij Weymouth, vergezeld blijkbaar door een band die God Save The King sloeg elke keer dat hij zijn hoofd uit het water stak. In 1824 Groot-Brittanniës eerste zwem samenleving werd gevormd door een groep van Oude Etonianen. De David Camerons en Boris Johnsons van hun dag initieerden niet-zwemmers door ze uit te nemen op de rivier de Theems en gooien ze in. De Victorianen hadden meer zachte manieren om te leren zwemmen. Een Boys Own Paper van 1879 stelde voor om van kikkers te leren door er een te vangen, het in een kom water te stoppen en vervolgens je lichaam over een tafel te leggen en de manier waarop het zich bewoog na te bootsen. George III bracht zwemmen naar de mode in Engeland na jaren van scepsis van preutse leden van de kerk. Welke methoden mensen ook geleerd hebben om te zwemmen ze waren effectief en, als meer mensen naar het water gingen, moest er iets gedaan worden, in naam van bescheidenheid, over de gewoonte om naakt te zwemmen. Een dekmantelcampagne begon, tot de ergernis van Francis Kilvert, een West Country curator die, in 1872, klaagde over de verschrikkelijke gewoonte van het baden in laden. Hij hield van het heerlijke gevoel van vrijheid in het strippen in de open lucht en rennend naakt naar de zee. Gedwongen om ondergoed aan te trekken (rood en wit gestreept) om zichzelf te verbergen, klaagde hij dat: Als dames niet graag mannen naakt zien, waarom houden ze niet weg van het zicht?Inderdaad gezien de hysterie gegenereerd door Poldark acteur Aidan Turner een snelle Cornish dip, kijken naar mannen zwemmen lijkt een plezier dat nooit is gedimd. Persoonlijk, Ik haat het om te worden gezien zwemmen, hoewel anderen duidelijk niet. Op het dichtstbijzijnde strand van mij, de vastberaden ouderwetse Aldeburgh aan de kust van Suffolk, kijk ik doughty lokale bewoners dwalen door de stad in grote gewaden voor een ochtend dip, trots pronken lichamen lederen en gebruind door jaren van onderdompeling in de zee. Ze volgen in de voetsporen van de componist Benjamin Britten, de stad meest beroemde inwoner, die de deugden van koud water . Gewoon om je wakker te maken. Op een goede dag, hij zou beheren zo veel als vijf baden, zoals hij noemde hen, passen ze tussen de repetities en de lunch, evenals laat in de nacht in het maanlicht. Zijn liefde affaire met water duurde zijn hele leven. Hij componeerde het pianostuk Early Morning Bathe, die alle aanvankelijke pijn en het ultieme plezier van een zwemmen voor de Engelse kust vangt dat het heerlijk is als je in het gevoel. Maar het probleem, voor mij, is de vernedering van daadwerkelijk in en uit de zee te komen. Het is erg genoeg proberen om je voeten te houden als je wankelt in. Maar, tenzij het ongewoon rustig is, is er geen hoop op het ontstaan van de surf met de kalmte van bikini-geklede Ursula Andress in de Bond film Dr. No. Als ik uit, de golven kunnen zo kiezel-vol-zwaar ik vaak gehurkt plat op mijn gezicht en moeten scrabble over de stenen op mijn maag. Maar de vernedering van kijken als een zeehond heaving zichzelf op het droge land is het waard voor de vreugde van die zwem. Dus ik zal blijven om de Noordzee te confronteren, genieten wanneer de temperatuur klimt een paar graden als we gaan in de zomer in de weken vooruit en dan grijnzen mijn tanden weer als het zakt terug in de winter. Omdat ik weet uit ervaring dat, ongeacht het seizoen, zodra ik zwemmen, ik herinnerde, hoe kort, hoe prachtig het is om te leven.
Sarah Foot begon buiten te zwemmen na een duik op Hampstead Heath . Nu gaat voor regelmatige duik in de bracing 8C wateren van de Noordzee . Zegt niets beter dan het 'zilk glad' gevoel van zwemmen in koud water .