(CNN) Ik ben chef-kok geweest in een of andere vorm sinds ik 14 jaar oud was, maar ik werd pas veel later voedselactivist. Het was 2007, en een jong meisje mijn vrouw mentor werd gevonden wortelend door de prullenbak gewoon om iets te eten te vinden. Dat inspireerde me om Food Policy Actie te vinden en politiek actief te worden in een reeks van voedselkwesties, van honger tot fabrieksboerderijen. Natuurlijk ben ik niet alleen in dit werk geweest. Een van de grootste katalysatoren was "The Meatrix," een animatieparodie uit 2003 gebaseerd op "The Matrix" en geproduceerd door de GRACE Communications Foundation, die de risico's voor de volksgezondheid en milieuschade van de fabriekslandbouw kristalliseerde. Onlangs kwam "The Meatrix: Relaunched" naar buiten. Veel meer dan een komische redux, het is een belangrijke benchmark in de evolutie van de duurzame voedselbeweging en dwingt ons terug te kijken naar hoe ver we het afgelopen decennium zijn gekomen -- en hoever we nog moeten gaan. Een decennium geleden werden concepten als "duurzame landbouw," "dierwelzijn" en "biologisch voedsel" als franje beschouwd. Terwijl sommige consumenten interesse begonnen te krijgen in waar hun vlees en producten vandaan kwamen, was de publieke kennis van duurzaam voedsel beperkt. De standaard darmverzwakkende beelden van dierenmishandeling en zieke kalveren waren ineffectief en zetten mensen meestal af in plaats van hen aan te sporen betere voedselkeuzes te maken. Ondertussen bleven fabrieksbedrijven grote winsten maken terwijl zij subpar vlees, vervuilende lucht- en waterbronnen produceren en de volksgezondheid schaden. Om zeker te zijn, Amerika's voedselsysteem is complex, en sommigen kunnen beweren dat industriële landbouw is een noodzaak om te voldoen aan de voedselbehoeften van ons land. Echter, de kwaliteit van ons voedsel is geofferd aan dit veronderstelde altaar van noodzaak, omdat industriële boerderijen enorme winsten die ze rechtstreeks naar lobbyen in plaats van het verbeteren van de kwaliteit van voedsel dat ze produceren. In 2014 alleen al, de grootste vleesverpakkers en hun handelsgroepen besteed een gecombineerde $4,3 miljoen aan lobbyisten. En het heeft betaald voor hen: Fabrieksbedrijven vaak voorkomen dat sancties voor de schade die ze veroorzaken aan het milieu en de volksgezondheid; en ze krijgen belachelijke subsidies van de Amerikaanse overheid die in 2012 in totaal 58,7 miljoen dollar bedroeg, volgens de werkgroep Milieu. Deze factoren drijven de kosten van industrieel geproduceerd vlees naar beneden in een tempo dat kleinere boerderijen niet kunnen bijhouden. En aangezien de werkelijke kosten van industrieel verhoogd vlees verborgen zijn, lijkt humaan verhoogd vlees duur door vergelijking. Dat is niet eerlijk noch veilig. We verdienen allemaal te weten waar het voedsel vandaan komt en dat het gezond is, en we hebben onze gekozen ambtenaren nodig om een standpunt in te nemen tegen grote landbouwbedrijven om ze niet langer te laten profiteren van vlees en producten die de gezondheid van het milieu en het publiek in gevaar brengen. Het wordt tijd dat de vraag van de consument naar duurzaam en humaan voedsel de macht overstijgt die industriële bedrijven over onze gekozen ambtenaren hebben. De originele "Meatrix" cartoon gebruikte pop cultuur referenties en gezinsvriendelijke cartoons om consumenten te informeren over de gevaren van de fabriekslandbouw, hen te dwingen om betere voedselkeuzes te maken en een golf van online pleitbezorging voor een beter overheidstoezicht op grote landbouw- en vleesbedrijven. Als gevolg daarvan werd het een van de eerste virale video's ooit om consumenten effectief bloot te stellen aan de realiteit achter de deuren van industriële boerderijen en de schade die deze faciliteiten deden aan het milieu, onze volksgezondheid en omliggende gemeenschappen. De stijging van de consumentenkennis heeft geleid tot een toegenomen vraag naar duurzaam voedsel dat gezonder is en beter smaakt. GRACE heeft de Eat Well Guide nieuw leven ingeblazen, een online directory van 25.000 duurzame boerderijen, restaurants, food co-ops en boerenmarkten die consumenten in staat stelt betere keuzes te maken over het voedsel dat ze eten en voor hun familie zorgen. En wij van Food Policy Action hebben een wetgevingsscorekaart gemaakt. We moeten leden van het Congres vragen om duurzame landbouw te bevorderen, niet fabrieksbedrijven. We hebben hen nodig om verstandig voedselbeleid te ondersteunen dat ervoor zorgt dat iedereen toegang heeft tot voedsel en water. Het Congres zou tegen de DARK Act moeten stemmen, die elke federale of staatsactie zou blokkeren die labels vereist voor voedingsmiddelen die gemaakt zijn met genetisch gemanipuleerde ingrediënten, zelfs ten koste van het milieu, de volksgezondheid en de lokale economieën. Naarmate meer consumenten opgeleid worden, hebben ze de macht om actie te ondernemen en een beroep te doen op gekozen ambtenaren om duurzame boeren te ondersteunen, niet fabrieksbedrijven. Samen kunnen we een duurzaam voedselsysteem creëren in Amerika dat beter is voor ons milieu en onze gezondheid.
Tom Colicchio: "The Meatrix: Relaunched" is een belangrijke benchmark van de evolutie van duurzame voedselbeweging . Maar fabrieksbedrijven bleven grote winsten maken terwijl ze subpar vlees produceerden, de natuur verontreinigen en onze gezondheid schaden . Colicchio: We moeten leden van het Congres vragen om duurzame landbouw te bevorderen .