Ze waren de grootste van de ijstijd reuzen, zwerven op de bevroren vlaktes van het noordelijk halfrond. Maar het lijkt erop dat de laatste dagen van de wollige mammoet waren een trieste strijd om te overleven. Genetische analyse van twee wollige mammoet overblijfselen tonen aan dat hun bevolking zo klein werd dat ze chronisch inteelt waren geworden. Scroll naar beneden voor video . De laatste van de wollige mammoeten (vertoond in de reconstructie hierboven) werden geïsoleerd op een Arctisch eiland voor ongeveer 5000 jaar, dwong hen om in te zaaien als hun bevolking daalde tot het verdwijnen van 4.500 jaar geleden. Onderzoekers hebben geconcludeerd dat de wezens vastklampten in slechts een klein zakje van het Noordpoolgebied, op een eiland dat lijkt te zijn afgesneden van het vasteland. De studie heeft ook het vooruitzicht verhoogd om het gigantische zoogdier weer tot leven te brengen met behulp van klonen technieken met moderne olifanten. Wetenschappers beweren een belangrijke stap te hebben gezet naar het herscheppen van de wollige mammoet door meer dan een dozijn van de genen van het schepsel in het levende DNA van een olifant in te voegen. Onderzoekers bestudeerden de structuur van DNA van mammoeten bewaard in het Arctische gebied om exacte kopieën van 14 van de uitgestorven dier- en genen te reproduceren. Deze werden vervolgens geïntegreerd door deskundigen aan Harvard University in Massachusetts in het olifantengenoom - en functioneerden als normaal DNA. Een nieuwe methode bekend als 'Crispr' - helpen wetenschappers nauwkeurige veranderingen aan DNA - werd gebruikt door genetica professor George Church, die delen van olifant DNA vervangen door de mammoet genen. Andere onderzoekers hebben voorgesteld gebruik te maken van mammoet DNA om die van een olifant te vervangen met behulp van een soortgelijke techniek als die gebruikt om Dolly de Schapen klonen. Echter, veel wetenschappers vrezen dat deze dieren niet in staat zouden zijn om te overleven in de moderne wereld zonder hun oude habitat. Zulke technieken kunnen ook leiden tot misvorming en gezondheidsproblemen in de dieren. Maar de onderzoekers achter de genetische analyse hebben er bij andere wetenschappers op aangedrongen om dit niet te proberen uit angst voor het lijden dat het kan veroorzaken aan de dieren. In plaats daarvan, zeggen ze dat hun bevindingen hebben onthuld nieuwe inzichten in de evolutionaire geschiedenis en de ondergang van de wollige mammoeten. Ze hebben volledige DNA-sequenties van een mammoet gevonden in Oimyakon, noordoost Siberië dachten ongeveer 45.000 jaar oud te zijn en een ander van een van de laatste overlevende mammoeten gevonden op Wrangel Island, ten noorden van Rusland in de Noordelijke Oceaan. Ze ontdekten dat de mammoeten op Wrangel Island ten minste 5000 jaar geïsoleerd waren geweest en daar een mager bestaan hadden uitgevonden voordat ze 4500 jaar geleden stierven. Analyse toonde aan dat de ouders van de mammoet die op Wrangel Island gevonden werden verre familieleden waren geweest, wat suggereert dat de bevolking inteelt was geweest. Dr Love Dalén, een universitair docent Bioinformatica en Genetica aan het Zweedse Museum of Natural History die deelnam aan de studie, zei: .Wij ontdekten dat het genoom van een van de wereld laatste mammoeten vertoonde lage genetische variatie en een handtekening consistent met inteelt. Dit is waarschijnlijk te wijten aan het kleine aantal mammoeten die erin geslaagd om te overleven op Wrangel Island tijdens de laatste 5.000 jaar van de soort bestaan... De onderzoekers, waarvan het werk wordt gepubliceerd in het tijdschrift Cell Biology, vond dat het mammoet genoom alleen leek uit te stemmen met Afrikaanse olifant DNA door tussen 64 procent en 76 procent. Onderzoekers gewonnen DNA uit de overblijfselen van twee wollige mammoeten die stierven 36.000 jaar uit elkaar. Wetenschappers zijn in staat geweest om DNA te halen uit mammoethaar (boven) en slagtanden gevonden in Siberië. Mammothen zijn ongeveer 400.000 jaar geleden geëvolueerd in Oost-Azië en is een nauwe verwant aan de Aziatische olifant. De onderzoekers analyse bleek dat mammoeten blijken te hebben geleden aanzienlijke tegenslagen ongeveer 250.000 tot 300.000 jaar geleden waar hun bevolking werd gedecimeerd. Echter, ze herstelden vervolgens voordat ze ervaren een verdere hit aan hun bevolking rond 116.000 tot 130.000 jaar geleden. De bevolking blijkt dan stabiel te zijn gebleven tot 12.000 jaar geleden, toen hun aantallen drastisch werden verminderd. De onderzoekers geloven dat de mammoeten in Oimyakon en Wrangel scheidden rond 50.000 jaar. De onderzoekers bestudeerden mammoetresten gevonden in Oimyakon in Siberië en Wrangel Island (getoond boven) Deze mammoettand op Wrangel Island in Rusland behoorde tot een van de laatste mammoeten voordat ze stierven. De nieuwe resultaten suggereren dat de dieren al in verval waren tegen de tijd dat mensen 45.000 jaar geleden naar Europa begonnen te verhuizen. Professor Hendrik Poinar, directeur van het Ancient DNA Centre aan de McMaster Universiteit, die ook betrokken was bij het onderzoek, zei dat het DNA verhoogt het vooruitzicht dat mammoeten nu kunnen worden teruggebracht uit uitsterven. Organisaties zoals de Long Now Foundation hebben gezegd dat ze hopen om de mammoet te herrijzen. Professor Poinar zei: "Deze ontdekking betekent dat het opnieuw creëren van uitgestorven soorten is een veel reëlere mogelijkheid, een die we in theorie kunnen realiseren binnen decennia. Ik denk dat het in de toekomst onvermijdelijk zal zijn dat we het zullen kunnen doen, maar de grotere vraag is of we het moeten doen. Met een volledig genoom en dit soort gegevens, kunnen we nu beginnen te begrijpen wat een mammoet een mammoet maakte in vergelijking met een olifant en een aantal van de onderliggende oorzaken van hun uitsterven, wat een uitzonderlijk moeilijke en complexe puzzel is om op te lossen.
De laatste mammoeten stierven uit op een Arctisch eiland ongeveer 4.500 jaar geleden . Geïsoleerd op Wrangel Island voor ongeveer 5000 jaar werden ze inteelt . Onderzoekers vonden mammoetpopulaties geleden dalingen in het verleden . DNA sequencing verhoogt ook het vooruitzicht om mammoeten weer tot leven te brengen .