(CNN) Anthony Sideri raakte rotsbodem terwijl gewikkeld in een vuile deken op de vloer van een gevangenis ziekenboeg badkamer in Middleton, Massachusetts. Hij was 25, rillend, zweten, overgeven en gaan door de volledige opnames van heroïne. Hij had net beroofd een bank na het schieten van heroïne de hele dag. Dat was 22 juli 2007, de dag dat zijn leven veranderde voor altijd. Het was de laatste keer dat hij gebruikte drugs, de eerste en enige keer dat hij werd gearresteerd, en de eerste en enige keer om volledig uit heroïne te trekken. "Ik wist dat mijn hele wereld voorbij was, en ik dacht dat ik zou sterven omdat ik nog nooit zo ziek was geweest," zei Sideri. "Ik had niets op mijn naam, en ik wist niet of iemand anders in de wereld zelfs wist dat ik er was." Bijna acht jaar later kijkt Sideri terug op zijn drugsgebruik dagen alsof het was een ander persoon leven. Sideri was uw gemiddelde student op de middelbare school spelen in het hockey team, af en toe drinken en roken wiet totdat hij begon met het gebruik van drugs op een dagelijkse basis. Hij kan niet precies vaststellen wanneer het begon of hoe of waarom, maar het kwam tot het punt waar hij was marihuana roken voor, tijdens en na school, en experimenteren met paddestoelen en zuur. "Iets anders dat ik zag, zou ik hebben geprobeerd," zegt hij nu. Zijn cijfers zakte, hij verloor zijn geschiktheid om te sporten, maar toen hij dronken of high was, niets van dat maakte uit. "Ik hoefde me geen zorgen te maken over wat iemand dacht, ik kon gewoon naar een fantasie land gaan en geen zorgen te maken," zei Sideri. Na het afstuderen van de middelbare school in 2000, Sideri begon misbruik te maken van Percocet en OxyContin, opium bevattende pijnstillers. Als zijn tolerantie voor de pillen opgebouwd, begon hij snuiven van de drugs om de effecten sneller te voelen. Toen ging hij verder met het snuiven van heroïne. "Ik was niet het krijgen van de sterke effecten van OxyContin meer, en ik was al aan het snuiven iets anders, dus het leek niet op een sprong," zei hij. "Het leek niet dat de heroïne die ik opgroeide weten over." In 2005 had hij dagelijks heroïne gesnuffeld voor twee jaar. Zelfs toen hij meer en meer drugs gebruikte, was hij in ontkenning over zijn verslaving omdat hij een baan had met de groothandel snacks van zijn familie en een tweede baan als nachtclub uitsmijter, werkte bij de sportschool en had zijn eigen auto en een plek om te wonen. "Aan de buitenkant, ik had het allemaal," Sideri zei. Dat alles veranderde de dag dat hij stak zijn arm en iemand in een naald. Zodra Sideri begon te schieten op heroïne, zijn leven spiraalde naar beneden in slechts vier maanden. Hij verborg zich voor zijn geliefden en zijn drugsprobleem was duidelijk voor iedereen om hem heen. Hij dacht nog steeds dat hij zijn drugsgebruik kon beheersen en op eigen houtje kon stoppen. "Ik dacht echt dat ik de volgende dag kon stoppen, maar ik had altijd een excuus," zei Sideri. "Ik was afgesloten van de rest van de wereld... Ik was er niet eens meer een deel van." In juli 2007 had hij geen geld meer om zijn verslaving te voeden. Uit "pure wanhoop" beroofde hij een bank in Danvers, Massachusetts, met een andere verslaafde. "Een bank beroven leek me een manier om snel veel geld te krijgen, wat een hoop heroïne betekende," zei Sideri. "Dat zou me een lange tijd vasthouden... Ik dacht." Zoals Sideri het beschrijft, ging zijn partner de bank binnen en gaf de kassier een mobieltje. Sideri was aan de andere kant, bewerend dat ze een gijzelaar hadden. De mannen vertrokken met het geld en werden gepakt na een korte achtervolging. "Getting never thousand my mind," zei hij. "Ik was in plaats daarvan van plan wat ik ging doen na: Get drugs." Dat was de laatste dag die hij ooit gebruikte. Sideri bracht de komende weken opgekruld op de vloer van een cel terugtrekken, koude kalkoen, uit zijn jaren van heroïne misbruik. Hij beschrijft de opnames als "het hebben van voedselvergiftiging voor drie dagen achter elkaar," gecombineerd met een brandende, tintelend gevoel in zijn botten. "Ik zou flex en slaan de vloer om te proberen om het weg te laten gaan. Ik kon het niet stoppen, en ik kon niet stil zitten," zei hij. "Kook warme douches waren het enige dat beter voelde. Branden, branden, branden." Hij werd veroordeeld voor diefstal, samenzwering en dreigde om te stelen uit een bewaarplaats voor zijn deel in de overval. Hij bracht een jaar in de rechtbank-bevolen afkickkliniek en nog eens 22 maanden in de gevangenis. "De gevangenis was de katapult voor mij," Sideri zei. "Het liet me eindelijk zeggen, 'Het is voorbij.' "Eenmaal vrijgegeven in 2010, Sideri beloofde nooit meer drugs zijn leven te laten beïnvloeden. Hij zal vieren acht jaar nuchter deze juli en heeft enorme stappen gezet om zijn leven te herstellen. Hij werkt fulltime als verkoper voor zijn familiebedrijf en gaat naar school om een drugstherapeut te worden. Hij is getrouwd met een 1-jarige dochter. En hij heeft vorige maand zijn proeftijd afgerond. "Ik leef een leven van eerlijkheid en integriteit, zelfs als niemand kijkt," zei Sideri. "Ik heb een dochter die mij aanbidt en denkt dat ik held ben. En ik kan nu zijn." Het is een lange reis geweest. Hij bracht bijna acht jaar door met het opbouwen van zijn relaties met zijn familie, het afbetalen van schulden, het herstellen van zijn slechte krediet en het herbouwen van zijn reputatie in zijn kleine stadje Noord Andover. Hij wil dat anderen hem kennen als de hardwerkende familieman die hij nu is en hem niet beoordelen op zijn verleden. Hij erkent dat het altijd een bergopwaarts gevecht zal zijn voor anderen om geen vooropgezet beeld van hem te hebben. "Veel mensen weten alleen over mijn overval, verslaving en gevangenistijd," zei hij. "Ze hebben geen idee over wie of wat ik nu ben." Sideri zegt dat hij hoopt dat "de rimpeleffecten van trouw zijn aan mezelf uiteindelijk het slechte zal verdrinken." Hij ziet al dat gebeuren wanneer hij zijn naam Googelt en de overval is niet langer het eerste verhaal dat opkomt. Hij bezoekt middelbare school groepen om studenten te helpen om niet te vallen op het pad dat hij nam en om anderen aan te moedigen om hulp te krijgen. "Anthony was een geweldig kind opgroeien, maar hij verloor zijn weg, " zei Rick Gorman, uitvoerend directeur van North Andover Youth and Recreatie Services. Gorman heeft Sideri gekend sinds hij op de middelbare school was, en probeerde hem te helpen op de middelbare school. "Hij is een perfect voorbeeld dat verslaving niet het einde van de wereld betekent." Aan degenen die proberen te herstellen van drugs, Sideri biedt twee stukken van advies: . 1. Vertel iedereen. "Veel gezinnen en individuen de neiging om te denken of te zeggen, 'Vertel het niemand,' of 'Niemand hoeft te weten.' De eerste stap in het herstel is eerlijkheid. Wanneer je een deel van je fouten of indiscreties te verbergen, je blokkeert jezelf ervan vrij te zijn." 2. Omring jezelf met mensen die je wilt een beter persoon te zijn. "Als je rondhangen in een kapper winkel lang genoeg, je gaat een kapsel te krijgen. Je moet eerlijk opnieuw evalueren met wie je tijd doorbrengen met en verwijderen mensen die nog steeds gebruiken en het maken van andere slechte keuzes." Sideri heeft veel nieuwe doelen in het leven. Men is om een voorbeeld van hoe herstel eruit ziet en hoe een verslaafde echt kan veranderen. De bottom line, hij zegt: Herstel en lange termijn soberheid is mogelijk.
Gewurgd op heroïne, Anthony Sideri beroofde een bank. Hij moest gaan door middel van terugtrekking in een gevangenis cel. Overkomen verslaving is mogelijk, zegt hij, omdat hij bouwt een nieuw leven als een familieman.