(CNN) De meeste piloten hebben een bovengemiddeld vermogen om persoonlijke problemen te compartimenteren. De cockpit is onze "veilige" plaats. Het vliegdek is een gestructureerde wereld van zwart en wit. Checklists. Procedures. Standaardisatie. Stress van de baan is een geaccepteerd deel van onze carrière. Echter, soms tijdens de loop van de carrière van een piloot van een luchtvaartmaatschappij, of iemands carrière voor die kwestie, stress problemen kunnen zich manifesteren als depressie. Depressie is behandelbaar. En voor luchtvaartpiloten, het is niet langer verzwakken van ons levensonderhoud. De Federal Aviation Administration keurt nu bepaalde voorgeschreven medicatie goed, zodat we kunnen blijven vliegen totdat depressie is niet langer een factor. Naarmate de wereld meer over Andreas Lubitz, de co-piloot op Germanwings Vlucht 9525, het is duidelijk dat deze jongeman had psychiatrische problemen ver buiten klinische depressie. Hij werd naar verluidt toegediend een reeks injecties om zijn problemen te verzachten, een absolute reflectie op de ernstige aard van zijn ziekte. Maar Lubitz' ziekte kwam niet alleen uit de lucht. De effecten ervan moest duidelijk zijn voor anderen. Lubitz' vriendin maakte haar zorgen publiekelijk bekend -- helaas nadat de gebeurtenissen hun koers namen. Gezien de hoepels die Lubitz moest doorspringen om zich te vestigen als een Germanwings co-piloot, is het mij nieuwsgierig hoe de rode vlaggen van zijn ziekte werden gemist. Naar wat hoepels bedoel ik? Eerst, laten we beginnen met zijn passie voor gliders. Glider vliegen is een van de zuiverste vormen van luchtvaart. Hoewel het meestal een individualistische inspanning is, gaat de sport teamwork aan. Interactie tussen collega-liefhebbers is van het grootste belang voor zowel plezier als veiligheid. Ik ben een zweefvlieger piloot. Deelname onder de leden van mijn club onthult de persoonlijkheden en idiosyncrasies van elke piloot. Gedrag niet helemaal bevorderlijk voor de activiteit zijn duidelijk. Ten tweede, Lubitz moest met succes concurreren in een selectieproces alleen maar om de mogelijkheid te hebben om te trainen via Lufthansa's vlucht programma, een vereiste van Germanwings werkgelegenheid. Het selectieproces is hoogstwaarschijnlijk zeer concurrerend, waarvoor boven-gemiddelde bekwaamheid. Is het selectieproces gebrekkig in de mate dat een ernstige mentale stoornis onopgemerkt zou blijven? Ongeacht, het proces moest een stressvolle ervaring. Opinie: Germanwings en het stigma van geestesziekte. Eenmaal geaccepteerd in het vluchtprogramma, een rigoureuze trainingsperiode begon. Voor primaire training, Lufthansa maakt gebruik van een ab initio (vanaf het begin) programma gebaseerd op een faciliteit die de luchtvaartmaatschappij bezit in Goodyear, Arizona, in de buurt van Phoenix. De training is gericht op een multi-crew pilot licentie, of MPL, erkend door de International Civil Aviation Organization. Het doel van een MPL is om luchtvaartpiloot kandidaten die weinig of geen vliegtijd in de juiste stoel als eerste officieren. Landen die niet de luxe van het selecteren van uit een grote pool van ervaren piloten gebruik maken van deze licentie. Luchtvaartmaatschappij piloten in de Verenigde Staten zijn niet gelicentieerd op deze manier, die maar liefst 1500 uur nodig hebben om zich te kwalificeren als co-piloot. Dit is een vrij recente verandering in de FAA regelgeving, geïnitieerd als gevolg van de 2009 Colgan Airlines crash in Buffalo, New York. Lubitz had nauwelijks meer dan 600 uur vliegtijd toen hij zijn daad van horror pleegde. Als 21-jarige vlieginstructeur had ik zoveel vliegtijd; het amper gekwalificeerd als veel ervaring. Zoals bij alle MPL programma's, de training omvat een intense periode van luchtvaart-specifieke instructie. En om belediging toe te voegen aan blessures, kandidaten worden niet betaald tijdens de training totdat ze een laatste check ride. Hoe dan ook, de kosten worden gedragen door de student aan de melodie van ongeveer $ 76.000. Met behulp van zowel de werkelijke vliegervaring in een enkelmotorig vliegtuig als de simulatortijd, krijgt de student ongeveer 250 uur training. Het is een periode van bijna constant toezicht. Afgezien van het observeren en controleren van prestatiecriteria, zou niet ten minste één instructeur gedragsproblemen hebben opgemerkt in zo'n intense omgeving? En zou niet een collega trainee het ook hebben gemerkt? Volgens berichten, nam Lubitz een verlof van zijn training -- een zeer atypisch gedrag. Was dat niet op zichzelf een rode vlag? Zou niet een manager in Lufthansa's vlucht afdeling acht het verstandig om een kandidaat met een indicatie van potentiële problemen te heroverwegen? Immers, het selectieproces was hoogstwaarschijnlijk zeer competitief, met andere gekwalificeerde kandidaten direct beschikbaar. Zodra de basisopleiding in Arizona was voltooid, Lubitz zou zijn teruggekeerd naar Duitsland en voltooid meer specifieke opleiding op de Airbus A320 hij was op het punt om te vliegen. Nogmaals, niemand waargenomen problemen. Maar nog nieuwsgieriger, volgens rapporten, Lubitz onthulde een diagnose van eerdere depressie aan Lufthansa. In de loop van een carrière brengt een piloot duizenden uren door met het delen van de beperkte ruimte van de cockpit met collega's. Zelfs als we nog nooit met een bepaald individu gevlogen hebben, laat ervaring ons de intuïtie weten wanneer iets niet helemaal goed is. Die vastberadenheid kan worden gemaakt door prestatiewaarneming van typische routines, of misschien door middel van een simpel gesprek. In dat opzicht vind ik het moeilijk te geloven dat geen van de collega's van Lubitz op een bepaald moment een minder dan positieve beoordeling heeft gemaakt. Als aanvullende achtergrond, Germanwings was gevestigd als de low-cost, alter ego carrier van Lufthansa. Afhankelijk van de maandelijkse vliegtijd van een piloot, salaris voor piloten kan oplopen tot 20% lager dan de belangrijkste luchtvaartmaatschappij. Bovendien, meer dagen in dienst maakten deel uit van het schema van een Germanwings bemanningslid. Blijkbaar al sinds 20 maart, Lufthansa piloten waren in staking, een van de belangrijkste geschillen is een van de vervroegde pensionering optie en minder wenselijke arbeidsvoorwaarden voor nieuwe huren. Misschien genoeg van een ongelijkheid bestond voor Germanwings piloten zodanig dat medische verlof voordelen niet zou hebben gedekt Lubitz's afwezigheid. Ongeacht, al deze factoren gecombineerd om een perfecte storm van stress toe te voegen aan een zieke 27-jarige man. De wereld kent het eindresultaat. Het lijkt me gewoon dat dit was een ongeval te wachten om te gebeuren. Zou het zijn voorkomen? Nou, dit is het primaire doel van ongeval onderzoek: Laat nooit meer dezelfde tragedie gebeuren.
Les Abend: Er waren waarschijnlijk waarschuwingssignalen tijdens de training van de copiloot. Hij zegt dat Andreas Lubitz veel uitdagingen moest doorstaan om zich als copiloot te kwalificeren.