(CNN)Rebekah Gregory knipperde terug tranen als ze dacht aan het vonnis. Het was bijna twee jaar geleden dat Dzhokhar Tsarnaev en zijn broer plantte bommen op de Boston Marathon, waardoor dodelijke explosies die haar en honderden anderen verwondden. In de rechtbank vorige maand, getuigde ze dat een van de ontploffingen op die dag in 2013 liet haar liggen op de straat, starend naar haar eigen botten. Nu, juryleden hebben hem schuldig bevonden op alle 30 aanklachten die hij geconfronteerd voor de dodelijke bombardementen en hun nasleep. Maar geen uitspraak kan de pijn ooit volledig goedmaken, zei ze. "Ik geloof niet dat er ooit gerechtigheid zal worden gebracht aan dit, geen mater als hij de doodstraf krijgt of hij blijft in de gevangenis voor de rest van zijn leven," zei ze, huilen als ze sprak met journalisten buiten haar Texas huis. "Ik geloof echter dat hij moet worden verantwoordelijk gehouden voor zijn daden. En ik ben erg dankbaar voor elk van de juryleden die hem dat doen." Gregory, die een breed verspreide brief aan Tsarnaev schreef na te getuigen, zei dat het proces haar en andere slachtoffers heeft verlaten uit een vloed van emoties terwijl ze weer gruwelijke herinneringen herbeleven, maar het is een belangrijke stap. "Alles wordt weer vol kracht opgevoed. Ons leven zal nooit meer hetzelfde zijn, maar ik hoop dat we hiermee verder kunnen gaan en onthouden dat we hier nog steeds zijn voor een reden, dat er een groter plan is," zei ze. "Ik kan staan op een nep been, maar ik sta hier, sterker dan ooit, omdat iemand probeerde om me te vernietigen, en hij faalde." Voor Gregory en anderen die leefde door de 2013 aanval, Woensdag vonnis bracht een mix van emoties, van triomfantelijke geloften om vooruit te gaan, tot uitdrukkingen van dankbaarheid, om te debatteren over de vraag of Tsarnaev moet worden veroordeeld tot de dood. Er waren geen uitbarstingen in de federale rechtbank in Boston. In feite was er nauwelijks een perifere geluid als mensen zaten op de randen van hun zetels. Terwijl Tsarnaev de achterkant van zijn hoofd friemelde en krabde, lieten sommige overlevenden en familieleden van slachtoffers hun hoofden zakken en sloegen tranen. Zoals CNN's Alexandra Field aangaf vanuit de rechtszaal, "Ze hebben hier lang op gewacht." De familie van Sean Collier, een 26-jarige politieagent doodgeschoten in zijn patrouillewagen op de campus van het Massachusetts Institute of Technology, zei Tsarnaev en zijn broer, Tamerlan, waren terroristen die " monumentaal gefaald" in opvallende angst in mensen. "Terwijl het vonnis van vandaag kan nooit Sean terug te brengen, we zijn dankbaar dat Dzjokhar Tsarnaev zal worden verantwoordelijk gehouden voor het kwaad dat hij bracht aan zoveel gezinnen," de familie Collier zei in een schriftelijke verklaring. Aan Richard "Dic" Donohue, een MBTA politieagent achtergelaten in een plas bloed na gewond te zijn geraakt in een schietpartij met de Tsarnaevs in Watertown, de uitspraken tonen aan dat "als een samenleving, ... terrorisme niet zal zegevieren, en wij zullen degenen verantwoordelijk houden voor hun daden tegen onze natie." "Justitie is vandaag gediend," Donahue tweette. Survivor Karen Brassard zei dat ze nodig had om het proces bij te wonen om haar te helpen genezen. Ze gelooft niet dat Dzhokhar Tsarnaev's broer Tamerlan, nu dood, hem overtuigde om deel te nemen aan het complot, zoals de verdediging beweerde. Dzhokhar, in haar ogen, was "alles in." "Natuurlijk zijn we dankbaar voor de uitkomst vandaag," Brassard tolder reporters. "Het is niet een gelukkige gelegenheid, maar het is iets dat we kunnen zetten een stap achter ons." Dat gevoel van het draaien van de pagina werd echo door Bruce Mendelsohn, die is onder degenen die gehaast om levens te redden bij de marathon finish. De vonnissen betekenen dat Dzhokhar Tsarnaev is niet langer een bomaanslag verdachte - hij is nu officieel een "veroordeelde moordenaar." Je kunt het vieren niet noemen. Maar er is een nieuw gevonden gemoedsrust, tenminste, in en rond Boston. Dit was een gemeenschap die zwaar leed na de bombardementen en daaropvolgende klopjacht. En ze kwamen er doorheen door zich om elkaar heen te verzamelen, een diepe band weerspiegeld in de mantra "Boston Strong." Dat gevoel werd bevestigd door het vonnis van woensdag. En het is duidelijk bij mensen als Heather Abbott, die haar linkerbeen onder de knie verloor. Sindsdien is ze een levend voorbeeld geworden van iemand die niet werd tegengehouden door de terreur -- leren niet alleen om weer te lopen, maar om weer te rennen. "Niets kan ooit de levens vervangen die verloren of voor altijd veranderd zijn," zei Abbott woensdag op Facebook. "Maar in ieder geval is er enige opluchting in het weten dat gerechtigheid wordt gediend en de verantwoordelijkheid zal worden genomen." Dat standpunt werd algemeen gedeeld. Voor degenen die lichamelijk, mentaal, emotioneel - door de verschrikkingen van 2013, woensdag was de sleutel tot hun vooruitgang. Maar het is niet het einde van de weg. Vraag het Jeff Bauman. De foto van hem, bebloed, worden gehaast door de straten van Boston door goede Samaritan Carlos Arredondo, werd een symbool van het bloedbad en heldhaftigheid van deze aanval. Zelfs na het verlies van zijn beide benen is Bauman sindsdien een symbool geworden van veerkracht -- verdergaan met zijn leven, door te trouwen en een kind te verwekken. Op woensdag zei Bauman het vonnis "zal nooit de verloren levens vervangen en zo dramatisch veranderd." "Maar het is een opluchting," voegde hij eraan toe, "en een stap dichter bij sluiting." CNN's Ann O'Neill en Steve Almasy droegen bij aan dit rapport.
Overlevende Jeff Bauman benadrukt "we zullen nooit de levens die verloren zijn gegaan vervangen" Een man die aan de finish was is blij Dzhokhar Tsarnaev is nu een "veroordeelde moordenaar" "Justice is vandaag geserveerd," zegt een eens gewonde politieagent .