(CNN)Zijn we alleen in de kosmos? Of kunnen er elders intelligent leven zijn? Vorige week bespraken NASA-wetenschappers in zeer concrete termen de stappen om het leven elders in het universum te ontdekken gedurende het volgende decennium of twee. Dit jaar is de 20ste verjaardag van de ontdekking van een planeet rond een ster zoals onze eigen zon, 51 Pegasi. Sindsdien hebben grondonderzoek en NASA's Kepler-satelliet bijna 2000 bevestigde "exoplaneten" ontdekt, en duizenden andere kandidaten wachten op bevestiging. Veel van deze planetaire systemen zijn heel anders dan ons eigen zonnestelsel. Sommigen hebben grote planeten zoals Jupiter die veel dichter om hun sterren draaien dan Mercurius, de binnenste planeet in ons zonnestelsel. Maar kleinere rotsachtige planeten zoals de Aarde, hoewel moeilijker te vinden, lijken nog overvloediger te zijn. Leven op Aarde ontwikkelde zich in haar oceanen ongeveer een miljard jaar na de vorming van de planeet. Dat suggereert dat rotsachtige planeten met vloeibaar water op hun oppervlakken ook primitieve vormen van leven kunnen hebben ontwikkeld. Leven zoals we weten is het op koolstof gebaseerd en vereist vloeibaar water. Astronomen definiëren de "bewoonbare zone" rond een ster als de regio waarin vloeibaar water kan bestaan op het oppervlak van een planeet. Hoe dichter bij de ster, het water zal koken tot damp; elke verder en het water bevriest tot ijs. Extrapoleren van ontdekkingen tot nu toe, astronomen schatten dat er misschien 40 miljard Aarde-achtige, bewoonbare-zoneplaneten in onze Melkweg alleen al. Natuurlijk is er een verschil tussen eencellige organismen -- die 3,8 miljard jaar geleden ontwikkelden en de meest verfijnde vorm van leven bleven voor een miljard jaar of zo -- en zoogdieren, die ongeveer 200 miljoen jaar geleden verschenen. En dan de mensen, die slechts 200.000 jaar bestaan. Intelligent leven dat via radiogolven kan communiceren met andere intelligente levensvormen is minder dan 100 jaar oud hier op Aarde. Dus terwijl planeten die eenvoudige vormen van leven ontwikkelen een dubbeltje van een dozijn kunnen zijn, is het aantal bewuste wezens waarmee ze kunnen converseren -- zelfs ervan uitgaande dat ze geëvolueerd zijn zoals mensen dat deden, met oren en gesproken taal, of ogen en geschreven taal -- waarschijnlijk klein. En het leven dat radiogolven kan gebruiken bestaat op Aarde voor slechts 0,000002% van de geschiedenis van de planeet -- 100 jaar van 4,5 miljard. Als de half dozijn rotsachtige, Aarde-achtige exoplaneten die nu bekend zijn vergelijkbaar zijn, zijn de kansen op het ontdekken van menselijk leven op hen ongeveer hetzelfde als, nou ja, het winnen van jullie staatsloterij met één ticket. Natuurlijk, als er 40 miljard Aarde-achtige planeten zijn, de kansen verbeteren heel wat. Als ze allemaal geschiedenissen zoals de Aarde hebben, kunnen er 1000 planeten in de Melkweg zijn die communicatieve wezens kunnen ondersteunen. Maar voordat je begint met het componeren van je eerste brief aan een alien, denk hier eens over na: De kans dat die wezens evolueerden op precies dezelfde tijdschaal is minuscule. Een andere planeet's 100 jaar van schittering zou een miljard jaar geleden kunnen hebben plaatsgevonden, of het zou kunnen gebeuren een miljard jaar in de toekomst. Veel hangt af van hoe lang communicatiecapaciteiten duren. Beschavingen die enorme telescopen en zendstations kunnen bouwen hebben ook de technologie om hun planeet te vernietigen. Dus de duur van de communicatietijd op een planeet kan kort zijn. Niet te vergeten: De gemiddelde licht-reis-tijd naar zo'n planeet kan tienduizenden jaren zijn, dus tenzij mensen evolueren om leeftijdsloos te zijn, wisselen we niet snel IM's uit met aliens. Als geavanceerde beschavingen hun capaciteiten kunnen behouden voor miljoenen jaren of meer, zijn de kansen om met hen te communiceren niet verwaarloosbaar. Maar in dat geval zijn ze waarschijnlijk veel verfijnder dan wij (sinds ze de capaciteit veel eerder ontwikkeld hebben dan wij) -- dus als ze ons wilden laten weten dat ze bestaan, zouden ze het ons dan niet gewoon vertellen? Het SETI project luistert al meer dan 30 jaar naar dergelijke uitzendingen in de zoektocht naar buitenaardse intelligentie. Waarschijnlijk is de meest waarschijnlijke vorm van leven op exoplaneten veel primitiefer. Astronomen hebben handtekeningen gevonden van organische moleculen, de bouwstenen van het leven, in het interstellaire materiaal dat de ruimte doordringt tussen sterren in ons sterrenstelsel. Mogelijke handtekeningen van levende organismen op verre exoplaneten zijn een zuurstofrijke atmosfeer, zoals die gecreëerd door de eerste bacteriën op Aarde, of misschien methaan of kooldioxide. NASA's James Webb Space Telescope, te lanceren in 2018, zal zoeken naar bewijs van leven in de atmosfeer van rotsachtige, bewoonbare exoplaneten. NASA's rovers hebben aangetoond dat Mars was eens veel bewoonbaarder. Het had zoetwater meren en stromen van water stromen langs het oppervlak. Sommige water nog steeds blijft, en er kan nog leven ontdekt op Mars. Nieuwe missies plan om te kijken naar Europa en Ganymede, manen van Jupiter die vloeibaar water onder hun ijzige oppervlakken. Het leven elders in het universum, en zelfs elders in ons eigen Melkwegstelsel, is praktisch onvermijdelijk. Tekenen van leven op exoplaneten rond nabijgelegen sterren zullen waarschijnlijk worden ontdekt in de komende decennia met geavanceerde telescopen. Maar de kans om te praten met die kleine groene mannen zal waarschijnlijk moeten wachten voor een paar honderd miljoen jaar.
NASA wetenschappers bespreken stappen om het leven te ontdekken elders in het universum in de komende twee decennia. Meg Ury: Het leven elders in het universum, en zelfs elders in onze eigen Melkweg melkweg, is praktisch onvermijdelijk. Maar de kans dat we kunnen communiceren met dat leven is slank, schrijft ze.