(CNN) C-SPAN's live telecast van de Witte Huiscorrespondenten Vereniging diner op zaterdagavond, georganiseerd door Cecily Strong van "Saturday Night Live," was niet Strong's beste uur, hoewel de hele affaire leek als vijf van C-SPAN's langste uren. Zelfs zo, er waren een aantal echt grappige momenten, hoewel de verhouding was laag, en je moest geduldig zijn om bij hen te komen. Maar als je een stap terug doet en kijkt naar het evenement als geheel, en waardeert wat er echt gebeurt -- in termen van persvrijheid en zelfs een Amerikaanse president die bereid is en in staat is om plezier aan zichzelf en anderen te porren -- het is moeilijk om niet te denken aan deze specifieke Beltway-meets-showbiz gebeurtenis als een prachtige Amerikaanse oefening in tolerantie en goede humor. Dat gezegd zijnde, het is een zeer moeilijke kamer -- en niet alleen omdat de Washington Hilton balzaal zo hol is. Meer dan 2.000 journalisten uit het Witte Huis en hun meest beroemde gasten kwamen bijeen voor de gelegenheid. En kwamen bijeen, en kwamen bijeen, en kwamen bijeen, naarmate de tijd voortsleepte en het diner laat werd geserveerd. President Barack Obama, als Strong's warming-up act, kwam pas om 22:20 uur op het podium (Strong kreeg haar beurt om 10:45.) Obama, zoals in de afgelopen jaren, kwam sterk uit -- een moeilijke daad om te volgen voor elke komiek. Hij had sterke comedy lines en leverde ze met timing dat veel stand-up strips zou jaloers. Opmerkelijk zijn lamme-eenden status, Obama zei zijn adviseurs vroeg hem of hij had een bucket list. "Ik heb iets dat rijmt met bucket list," beweerde hij te hebben geantwoord. Obama, nota nemend de gastspreker, zei, "Op 'Saturday Night Live,' Cecily imiteert CNN anker Brooke Baldwin." Na een korte maar goed getimede pauze voegde hij eraan toe: "Wat verrassend is, want meestal zijn de enige mensen die zich voordoen als journalisten op CNN journalisten op CNN." Obama nagelde zijn eigen punchlijnen vaak en perfect. Toen, om de ante op zijn tijd op het podium, verwelkomde hij zijn "anger vertaler" -- een terugkerend personage gespeeld door Keegan-Michael Key op Comedy Central's "Key & Peele." Het was een slimme verrassing, en de menigte reageerde met verrassend enthousiasme (ik zou niet hebben aangenomen dat de meeste van hen wist van Key's karakter of zijn serie), hoewel Key's grappen verloor iets in de vertaling, en niet inpakte de punch van Obama's. Maar het stuk eindigde met een grote twist: Obama zelf zo opgewonden over een sneeuwbal die naar het Congres werd gebracht om de opwarming van de aarde aan te klagen dat de President "gevarenvertaler" moest kalmeren Obama in plaats daarvan. En toen kwam Cecily Strong, met een sluwe openingszin die niet alleen verwijst naar haar verschijning als een van de weinige vrouwelijke gastsprekers bij het diner van de correspondenten, maar naar de komende presidentsverkiezingen van 2016. "Voelt goed," zei ze, "om een vrouw te hebben die president Obama volgt." Van daaruit leek het publiek zo hard als geadverteerd, met "ooohs" vaak zo luid als gelach, als Strong ging van het ene doel naar het andere. Ze kreeg zelfs "oohs" toen haar doelwitten buiten de kamer waren, zoals toen ze zei, opmerkend hoe Obama zichtbaar is gerijpt in het kantoor, "Uw haar is nu zo wit, het kan praten terug naar de politie." Maar de schijnbaar lauw reactie op Strong's routine kan deels te wijten zijn aan het late uur. Ze kwam op na niet alleen de dinerservice en Obama, maar na de beursprijzen, correspondent prijzen en eerbetoon en andere stukjes van officiële zaken. En haar routine was pas om 23:08 uur afgelopen -- waardoor het een langere tv-show was dan zelfs de Emmy's. Voordat het hoofdevenement eindelijk begon, vulde C-SPAN de tijd om de kamer te scannen met zijn camera's, maar zorgde alleen voor ambient geluid met zeer weinig identificerende voice-overs of vooraf opgenomen functies. Af en toe kon je iemand herkennen in de grote, vreemd eclectische menigte: Tea Leoni, Ivanka Trump, Larry Wilmore, Jane Pauley. Voor het grootste deel was het echter alsof je een frustrerend moeilijk Beltway spel speelde van spot-the-face-in-the-crowd -- een soort "Wie is Waldo?" En na een paar uur kijken naar een gaggel van mensen praten en eten, wilde ik alleen maar naar huis gaan. En ik was al thuis. Maar ik bleef kijken, zodat ik kon kijken, en beoordelen, de resultaten. Laatste telling: Obama krijgt een A-, Keegan-Michael Key a C, Cecily Strong a B-, en de hele telecast en gebeurtenis een A+ voor democratie -- maar een D als televisie.
David Bianculli: Het diner van de correspondenten, en Cecily Strong als gastheer, waren meestal zwak, maar Obama had een aantal grappige zangers. Hij zegt dat "anger vertaler" beetje was grappig, maar menigte was hard op Strong als evenement ging en op .