(CNN) Bernie Sanders, mijn Vermont senator en, inderdaad, een vriend van vele jaren, is nu kandidaat voor president. Hij merkte op bij zijn aankondiging (met een bekende noot van wijze ironie): "Mensen moeten me niet onderschatten." Voor de meeste Amerikanen, natuurlijk, Sen. Bernie Sanders is slechts een naam, als dat. Hij is nauwelijks bekend bij het grote publiek, waardoor hij een zeer lange kans inderdaad om te winnen verkiezing tot de hoogste kantoor in de natie. Degenen die de politiek een beetje meer volgen zullen hem wellicht zien als een linkse gek die alleen de meest liberale staat in de unie ooit zou dromen om te kiezen voor de Senaat, zoals we dat in 2006 deden. Laat me dit toevoegen, als iemand die hem voor een lange tijd heeft gevolgd (en met bewondering): Als mensen stoppen om naar Bernie te luisteren, realiseren ze zich dat -- of ze het nu wel of niet eens zijn met zijn ideeën -- hij een authentieke stem is die zonder angst spreekt. En niemand mag hem onderschatten. Ik herinner me toen Bernie burgemeester van Burlington was; het is de grootste stad van Vermont (wat niet veel zegt). Ik ontmoette hem toen, en zijn stem sloeg me als iets wat nog niet helemaal gehoord werd. Hij sprak met een keelachtig Brooklyn accent, en hij was Joods - niet uw typische Vermonter. Hij was jarenlang burgemeester van deze progressieve stad aan de oevers van het Champlainmeer, met opmerkelijke energie, luisterend naar wat mensen te zeggen hadden, lerend over politiek op lokaal niveau, een echt verschil makend in het dagelijks leven van hardwerkende mensen. Hij was nooit een Democraat -- en is nog niet. Hij is een progressieve, die zijn zetel in de Amerikaanse Senaat als onafhankelijke, hoewel hij stemt met de Democraten over belangrijke kwesties. Toen Bernie besloot om in 1988 voor Jim Jeffords' zetel in het Huis van Afgevaardigden te rennen, vonden velen hem een gok. Ik herinner me dat ik een fondsenwervingsevenement organiseerde op mijn boerderij, waar Bernie bijna twee uur lang het woord hield, en vragen beantwoordde met een openhartigheid die degenen die nooit persoonlijk zijn felle, grappige, vermakelijke, hartstochtelijke stem hadden ontmoet, verbaasde. Bernie won die zetel, keer op keer. Vermont is niet alleen een regenboog-gekleurde staat vol ex-hippies en linkse barets. Het is een agrarische economie, en Bernie heeft dit goed begrepen. Hij heeft de zuivelgemeenschap van Vermont al vele jaren doordacht gesteund. Hij is ook een sterke supporter geweest van de jachtcultuur van Vermont - tot veel ergernis van velen aan de linkerkant, die zich afvragen waarom de NRI hem niet aanvalt. Ik was nooit trotser op Bernie dan tijdens de aanloop naar de invasie van Irak. Hij was een enkele en enigszins eenzame stem in het Huis, sterk gekant tegen de invasie van 2003. Hij zag levendig dat dit was de ergste buitenlandse beleid beweging in de Amerikaanse geschiedenis, een met eindeloze gevolgen. Hij was vooral verontwaardigd door de uittocht van voormalige CIA spion Valerie Plame in 2006 door een ambtenaar van het Pentagon, en hij suggereerde in een aantal vurige toespraken dat was tijd voor een serieus onderzoek van hoe we in de Irak-oorlog in de eerste plaats. Dit was typisch voor Bernie: De heldere stem in het midden van de menigte, de man die nee zegt als iemand het luid moet zeggen. Dus hoe zou het eruit zien als Bernie bij een bizarre toeval in brand zou staan en president zou worden? Hij zou zeker hard werken voor universele gezondheidszorg, wat een passie voor hem is geweest. Ik heb hem horen zeggen dat hij tegen de inspanningen van verzekerings- en drugsbedrijven is om een systeem te ondermijnen -- het singlepayer-systeem -- dat al decennia goed heeft gewerkt in heel Europa, de kosten van de gezondheidszorg te verlagen en het eigenlijk ook te verbeteren. Hij zou niet Wall Street's beste vriend. Inderdaad, hij steunde president George W. Bush niet in zijn pogingen om de bankiers te redden, en schreef een open brief aan Henry Paulson, de Amerikaanse minister van Financiën, protesterend tegen die reddingsoperatie. Beroemd, op 10 december 2010, gaf hij een acht en een half uur speech op de vloer van de Amerikaanse Senaat tegen de herintroductie van Bush-era belastingverlagingen, een levendig stuk retoriek de moeite waard te bekijken door iedereen die Bernie's opvattingen wil begrijpen. Hij is een socialist, natuurlijk. Hoeveel Amerikaanse politici hebben dit ooit hardop gezegd? En wat bedoelt hij echt met die term? Bernie weet wat hij doet. Door zichzelf een socialist te verkondigen, vestigt hij de aandacht op het feit dat grote bedrijven en banken, velen met internationale bases, de Amerikaanse overheid gedurende zeer lange tijd hebben gecontroleerd, meestal ten nadele van werkende mensen. En het zijn werkende mensen die meestal Bernie Sanders interesseren. Hij is een van de weinige stemmen in de Senaat in de afgelopen tien jaar die er consequent op gewezen heeft dat extreem-rechtse facties gefinancierd door "miljonairs en miljardairs" (een van Bernie's favoriete mantra's) zo lang als iedereen zich kan herinneren de Amerikaanse politiek hebben beïnvloed. En deze sway heeft meestal gewerkt ten nadele van mensen die daadwerkelijk wegen repareren, maaltijden serveren, de post bezorgen, vrachtwagens rijden en lesgeven op scholen. Als president zou Bernie ook opstaan tegen degenen die klimaatverandering willen ontkennen. Inderdaad, Bernie co-sponsorde met Barbara Boxer de Global Warming Pollution Reduction Act van 2007. Hij is al jaren een onvermoeibare pleitbezorger voor het milieu, zich bewust van hoe de degradatie heeft diep gekwetst werkende mensen in binnen-en buitenland. Maar heeft hij eigenlijk de geringste kans op het winnen van de Democratische nominatie? En als hij won, kan hij verslaan een Republikeinse kandidaat met miljardairs tot zijn of haar beschikking? Hij is niet gek. In feite, hij is waarschijnlijk de meest gezonde persoon in de presidentiële scewstakes. Maar hij kan niet winnen, en hij weet dat. Wat hij zal doen, echter, is Hillary Clinton verplaatsen op zaken die van belang zijn voor progressieven: Het inperken van Wall Street en grote bedrijven, het schandaal van hoe Amerika zijn politieke campagnes laat financieren en het welzijn van arbeidersklasse Amerikanen, die zielig makkelijk te overtuigen -- steeds opnieuw -- om tegen hun eigen economische belangen te stemmen. Een steile klim voor hem. Maar ik juich Bernie Sanders toe. Ik hoop dat hij zweeft en dat zijn dappere en commonsensische stem wordt gehoord.
Jay Parini: Bernie Sanders, die kandidaat is voor president, is een liberale gok, maar hij is ook een populistische waarheidsspreker die spreekt zonder angst. Hij zegt dat de Vermont senator kan helpen om Hillary Clinton te verhuizen naar progressieve kwesties.