Af en toe breekt een kolossale brok ijs los van Antarctica's majestueuze landschap en drijft uit in de oceaan. In maart kon Nasa deze opmerkelijke gebeurtenis vanuit de ruimte vangen tijdens een proces dat maanden in de maak was. De monsterijsberg, groter dan Manhattan, werd gezien die door het Amerikaanse National Ice Center (NIC) wegbrak van West Antarctica's Getz Ice Plank. Scroll naar beneden voor video . Vorige maand nam Nasa een 17 mijl lange ijsberg (27km) gevangen die geboren werd in het Getz Ice Plank in het westen van Antarctica. De afbeelding links toont het landschap voordat de ijsberg drie brak en rechts de monsterberg die in de oceaan zweeft. Glaciers in de Amundsenzee van West Antarctica verliezen het ijs sneller dan ergens anders op het continent en zijn de grootste bijdragen aan de stijging van de zeespiegel. Met een lengte van 17 mijl (27km) lijkt ijsberg B-34 gebroken te zijn en ergens in de Amundsenzee te zijn verhuisd, midden- tot eind februari 2015, zei Nasa. De Matige resolutie Imaging Spectroradiometer (Modis) op Nasa's Terra- en Aqua-satellieten namen beelden over het afkalvende event. B-34 is de 34e ijsberg uit het 'B' kwadrant van Antarctica die gevolgd moet worden door de NIC. De nieuwe berg is echter nog steeds kleiner dan de veel oudere B-15T- een fragment van B-15 dat aanvankelijk afbrak van het Ross Ice Plank in maart 2000. De eerste afbeelding (links) toont de ijsberg op 16 februari, toen het nog aan het ijsplankje was bevestigd. Tegen 28 februari (midden) lijkt het enigszins gescheiden te zijn. Tegen 5 maart (rechts), zweeft het vrij . B-34 is de 34e ijsberg van het 'B' kwadrant van Antarctica te volgen door de NIC. Gletsjers in deze regio verliezen sneller ijs dan elders op het continent en zijn de grootste bijdragen aan de stijging van de zeespiegel. Grote ijsbergen kunnen grootschalige effecten hebben op de Zuidelijke Oceaan. Bijvoorbeeld, als de bergen smelten, de toevoeging van koud, zoet water aan de zoutwater oceaan kan invloed hebben op de oceaanstromingen en circulatie. Onderzoekers hebben echter aangetoond dat nog meer zoet water afkomstig is van het smelten van kleinere en veel meer talrijke bergs. De Amundsen Zee is al lang beschouwd als de zwakste ijslaag in het westen van Antarctica. Een studie gepubliceerd in december suggereert dat de dorre regio is het bloeden van ijs met een snelheid triple dat van een decennium geleden. Onderzoekers geloven dat het smelten van gletsjers in West Antarctica, die genoeg water bevatten om de zeespiegel met ten minste een meter te verhogen, onomkeerbaar kan zijn. De bevindingen van de 21-jarige studie van Nasa en de Universiteit van Californië, Irvine beweren om de meest nauwkeurige schattingen nog te geven van hoe snel gletsjers smelten in de Amundsen Sea Embayment. Wetenschappers vonden het tarief door het nemen van radar, laser en satelliet metingen van de gletsjers massa tussen 1992 en 2013. Ze vonden dat ze verloren een gemiddelde 83 gigaton per jaar (91,5 miljard Amerikaanse ton), of het equivalent van het verliezen van het water gewicht van de Mount Everest om de twee jaar. Wetenschappers hopen om beelden zoals deze te combineren met geluiden opgenomen uit ijsbergen om de verschillende manieren waarop gletsjers ijs verliezen in de oceanen te detecteren. Eerder dit jaar werden de ongelofelijke geluiden van een ijskraken en neerstorten in het water als ijsberg opgenomen door onderzoekers.. De wetenschappers gebruikten onderwatermicrofoons aan boord van boeien om een verscheidenheid aan ijsberggeboortes op te nemen in de Hans Glacier in Svalbard, Noorwegen gedurende drie dagen in augustus 2013. De opnames werden vervolgens gecombineerd met time-lapse foto's van de gletsjer in dezelfde periode. Door de geluidsopnames te synchroniseren met de foto's, ontdekten de onderzoekers dat verschillende soorten ijsverlies worden geassocieerd met verschillende rommel, snaps en spetters. Ze zijn hierin geïnteresseerd omdat het ijs rond Antarctica is verdund met bijna 20 procent, volgens recent onderzoek. Dit is het afbreken van het bolwerk dat de permanente ineenstorting van gletsjers over het zuidelijke continent voorkomt. De studie, gebaseerd op satellietmetingen tussen 1994 en 2012, door het Europees Ruimteagentschap, werpt nieuw licht op hoe Antarctisch ijs reageert op klimaatverandering. IJsbarrières hebben een gemiddelde dikte van 400 tot 500 meter (1.300 tot 1.600 voet) en kunnen honderden kilometers voor de kust van Antarctica uitbreiden. Als het ijs te dun wordt zou het de permanente gletsjers in staat stellen om in de oceaan te glijden en beginnen te smelten, waardoor de stijging van het oceaanniveau sterk toeneemt. Onderzoekers ontdekten dat het totale volume van Antarctisch ijs tussen 1994 en 2003 weinig veranderde, maar daarna ging het smelten aanzienlijk sneller. IJs in het westen van Antarctica daalde gedurende de gehele studieperiode. Een lichte toename van de ijsdikte werd waargenomen in het oosten van Antarctica vóór 2003, toen het snel smelten begon, wat leidde tot een vermindering van de dikte met 18 procent ten opzichte van 1994. 'Acht procent in de loop van 18 jaar is echt een substantiële verandering,' zei Fernando Paolo, een onderzoeker aan de Universiteit van Californië, San Diego. 'Over het algemeen, tonen we niet alleen de totale ijsberg volume daalt, maar we zien een versnelling in het laatste decennium.' Als de snelheid van dunnen blijft, de ijsplanken kunnen verliezen de helft van hun volume in de komende 200 jaar, de onderzoekers berekend.
Iceberg gebroken van Getz Ice Plank en verhuisde naar de Amundsen Zee ergens midden- tot eind februari . Regio verliest ijs sneller dan waar dan ook op het continent en is de grootste bijdrage aan de stijging van de zeespiegel . Wetenschappers combineren beelden zoals dit met geluiden uit ijsbergen om te detecteren hoe gletsjers smelten .