De massale stranding van 160 meloenkoppige walvissen op twee stranden in Japan heeft geleid tot angst voor komende aardbeving en tsunami. De walvissen, die in feite een soort van dolfijn, werden gevonden aangespoeld langs een 6-mijl (10 km) stuk van de Pacifische kust van Hokato, ongeveer 60 mijl (100 km) ten noorden van Tokio. Hoewel ambtenaren nog steeds onderzoeken de oorzaak van de strandingen, ze veroorzaakten geruchten op sociale media van een dreigende aardbeving. Scroll naar beneden voor video . Meer dan 160 meloenkoppige walvissen spoelden aan op twee stranden in Hokota stad, ten noordoosten van Tokio . De angsten leken te zijn gebaseerd op het uiterlijk van 50 meloenkoppige walvissen zes dagen voor de verwoestende onderzeese aardbeving in 2011 die een tsunami veroorzaakte en 19.000 mensen dood achterlieten. Echter, deskundigen hebben de claims afgewezen als zijnde 'onwetenschappelijk'. Al eeuwenlang zijn er meldingen geweest van dieren die bizar waren voor aardbevingen. Wetenschappers hebben het gedrag van wilde dieren gefilmd vóór een aardbeving en geloven dat hun studie zou kunnen helpen bij het verbeteren van korte termijn seismische voorspellingen. Ze vonden dat dieren in Peru - zoals pumas en vlijmscherpe curassow vogels - liep voor dekking dagen voor het evenement. Onderzoekers geloven dat de veranderingen in het gedrag kunnen worden gekoppeld aan luchtionen. Onder leiding van Dr Rachel Grant van Anglia Ruskin University, experts gebruikten gegevens verzameld uit een reeks van beweging-triggered camera's gevestigd in het Yanachaga National Park in Peru. Uit het onderzoek bleek dat significante veranderingen in het gedrag van dieren 23 dagen voor de magnitude 7.0 Contamana aardbeving die de regio in 2011 raakte begonnen. Op een typische dag zouden de camera's tussen de vijf en 15 waarnemingen van dieren opnemen. Echter, binnen de tweedaagse periode in de aanloop naar de aardbeving, namen ze vijf of minder waarnemingen op. In plaats daarvan geloven ze dat de meloenkoppige walvissen mogelijk een parasitaire infectie hebben gehad. Anderen geloven dat de zanderige scholen in de stad Hokato ook de sonar van het dier ineffectief hebben gemaakt. Toshiaki Kishiro, hoofd van Cetacean Resources van Japan's National Research Institute of Far Seas Fisheries, zei dat terwijl het mogelijk was dat de walvissen bang waren voor verstoringen in het elektromagnetische veld van de Aarde veroorzaakt door beweging in de tektonische platen - er was geen stevig bewijs van dit. Sprekend naar de Telegraph zei hij: 'Dit gebied van Japan heeft vele soortgelijke gevallen van stranden in het verleden, en vooral van deze soort, hebben we proberen uit te vinden waarom het gebeurt.' Hij voegde eraan toe dat de dieren, die twee tot drie meter lang zijn, zouden kunnen hebben geprobeerd om roofdieren zoals moordenaars walvissen te vermijden en te dicht bij de kust te komen. Echter, ondanks pogingen om het publiek gerust te stellen, sociale media sites zoals Twitter zijn in brand gestoken met geruchten over een dreigende aardbeving. Een Twitter-gebruiker schreef: 'Is de volgende aangekomen? Wees klaar voor een aardbeving.' De walvissen begonnen vorige week voor het eerst te verschijnen op het strand, maar ambtenaren zeiden dat ze vandaag nog acht lichamen hadden ontdekt. Lokale bewoners hadden gehaast naar de stranden met emmers en handdoeken in een poging om te helpen de zeezoogdieren in leven te houden. Wetenschappers zijn nog steeds onderzoeken wat ervoor zorgde dat de walvissen strandden op de stranden van Hokota stad. Lokale bewoners gebruikten emmers van water in een poging om de meloen-hoofdige walvissen levend te houden op de stranden. Ambtenaren hebben het weekend doorgebracht met het verwijderen en begraven van de dode meloen-hoofdige walvissen nadat ze gestrand. Echter, bijna alle dieren zijn nu gestorven, hoewel een paar terug naar de oceaan. De strandingen in 2011 voor de magnitude 9 aardbeving voor de kust van Japan is niet de eerste vereniging van walvis strandingen met tektonische activiteit. Ongeveer 100 pilot walvissen stierven in een massa stranding op een afgelegen strand in Nieuw-Zeeland slechts twee dagen voordat een grote aardbeving Christchurch raakte in 2011. De 2004 Boxing Day aardbeving in de Indische Oceaan die ook leidde tot een verwoestende tsunami zag 170 walvissen stranden in Australië en Nieuw-Zeeland in de dagen daarvoor. Die walvissen die overleefden werden terug naar zee gebracht door de Japanse Kustwacht om ze terug te brengen naar de oceaan. Het personeel van de Japanse Kustwacht slaagde erin om enkele walvissen terug te brengen naar de zee. De walvissen waren gestrand op twee stranden dicht bij Hokota stad ongeveer 60 mijl ten noorden van Tokio. Volgens de Amerikaanse Geologische enquête, die tremoren over de hele wereld bewaakt, was er een kleine omvang 5,3 aardbeving 157 mijl (252km) voor de kust van Namie, Japan. Bevingen van deze grootte zijn relatief gebruikelijk langs de breuklijn. Echter, onderzoekers hebben ontdekt dat het mogelijk is kleine pulsen in het magnetische veld van de Aarde te detecteren in de gebieden rond het epicentrum van aardbevingen in de weken voordat ze optreden. Onderzoekers aan de San Jose State University hebben nieuwe technieken ontwikkeld om deze pulsen te gebruiken om aardbevingen te voorspellen met behulp van zeer gevoelige magnetometers. Echter, het is niet bekend of walvissen de mogelijkheid hebben om zulke kleine schommelingen te detecteren. Tadasu Yamada, een senior onderzoeker van het Nationaal Museum voor Natuur en Wetenschap, zei dat er nog steeds onderzoeken waren naar wat de walvissen in Hokato deed stranden. Hij vertelde publieke omroep NHK: 'We zien geen onmiddellijke tekenen van ziektes op hun lichaam, zoals kanker. 'We willen uitzoeken wat deze dieren doodde.' Residenten worstelden om de walvissen terug te brengen naar de zee nadat de zoogdieren uitgeput raakten in het ondiepe water. Eenmaal gestrand, zijn de dieren kwetsbaar voor uitdroging en zonnebrand totdat de redders het hoogwater kunnen gebruiken om hun massale gewicht terug te brengen naar dieper water. De inspanningen om de dolfijnen te redden stonden in duidelijk contrast met de globale kijk op Japan en de relatie met walvissen. Ondanks internationale opprobrium jaagt Japan op nerts en piloot walvissen voor zijn kust, en heeft vele jaren ook de zoogdieren in de Antarctische Oceaan vervolgd, waar het profiteert van een wetenschappelijke vrijstelling van een internationaal moratorium op walvisvangst. Het heeft nooit een geheim gemaakt van het feit dat vlees van de dieren wordt geconsumeerd. Een rechtbank van de Verenigde Naties oordeelde vorig jaar dat de Antarctische jacht een commerciële onderneming was die zich vermomde als onderzoek en Tokio ertoe aanzette de activiteiten op te schorten, maar hij zwoer het programma te herontwerpen om het wetenschappelijker te maken. Het panel van deskundigen van de International Whaling Commission (IWC) zei vandaag dat het zich verzette tegen het voorstel van Japan voor zijn wetenschappelijk onderzoek walvisvangstprogramma, waarin werd gezegd dat het niet nodig was walvissen te doden.
De walvissen spoelden aan langs een 6 mijl lange kust in de buurt van Hokato, Japan . Experts hebben geruchten van dreigende aardbeving afgewezen als onwetenschappelijk . De strandingen vonken vergelijkingen met het uiterlijk van 50 meloen-hoofdige walvissen zes dagen voor de aardbeving in 2011 die 19.000 doden liet . Ambtenaren in plaats daarvan geloven dat de walvissen kunnen hebben geleden een parasitaire infectie, terwijl anderen zeggen dat de dieren hebben geprobeerd om roofdieren te vermijden .