(CNN) In 1944, 16-jarige Yong Soo Lee van Taegu, Korea, werd gelokt door een vriend van haar om een oudere Japanse man te ontmoeten. De man nam de twee van hen, en drie andere tienermeisjes, met de trein, dan schip, naar Taiwan. Daar, werden de meisjes gedwongen tot seksuele slavernij, die vier tot vijf Japanse soldaten per dag voor een jaar. Lee leed klappen en marteling, werd besmet met een geslachtsziekte, werd gevoed armzalige hoeveelheden voedsel, geconfronteerd met temperaturen zo koud dat ijs gevormd op haar lichaam, en werd nooit toegestaan buiten. Alleen het einde van de Tweede Wereldoorlog bracht haar verlichting. Lee is slechts een voorbeeld van de meer dan 200.000 vrouwen uit Korea, China, de Filippijnen, Indonesië, en andere Aziatische landen, die werden ontvoerd en seksueel tot slaaf gemaakt door het Japanse keizerlijke leger tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze zogenaamde "comfort vrouwen" leed onvoorstelbare fysieke, emotionele en psychologische trauma. Wanneer de Japanse premier Shinzo Abe woensdag een gezamenlijke bijeenkomst van het Congres toespreekt, heeft hij de gelegenheid om recht te doen aan deze vrouwen, en een ondubbelzinnige en onweerlegbare verontschuldiging te geven -- iets dat het gewicht van zijn regering draagt. In 2007 zal de premier in dezelfde kamer zijn toespraak uitbrengen, het Huis van Afgevaardigden stuurde een diepe boodschap aan de Japanse regering door unaniem Resolutie 121 van het Huis door te geven, die ik schreef. De resolutie riep de Japanse regering op om formeel te erkennen, zich te verontschuldigen en historische verantwoordelijkheid te aanvaarden op een duidelijke en ondubbelzinnige manier voor de dwang van de keizerlijke strijdkrachten van jonge vrouwen tot seksuele slavernij; openlijk elke bewering te weerleggen dat de seksuele slavernij en de handel in de "comfort vrouwen" nooit heeft plaatsgevonden; en de huidige en toekomstige generaties te informeren over deze verschrikkelijke misdaad. We wachten nog steeds op hun regering om te voldoen. In 2006 ontketende premier Abe tijdens zijn eerste termijn een internationale vuurstorm van kritiek toen hij verklaarde dat er geen bewijs was van Japanse dwang en medeplichtigheid bij het opzetten en beheren van het "comfort women"-systeem. En tijdens zijn tweede termijn bleven Abe en zijn rechtse bondgenoten de geschiedenis in twijfel trekken -- zelfs proberen het te verdunnen en te herschrijven. Vorig jaar heb ik samen met 17 collega's van mijn Huis de Japanse ambassadeur bij de Verenigde Staten een brief geschreven waarin ik de timing en inhoud van het verslag van de Japanse regering over de verklaring van 1993 Kono aanhaalde: betreurenswaardig, ongelukkig, onacceptabel en destabiliserend. Vorig jaar probeerde de regering van Abe de Verenigde Naties ertoe te bewegen hun gezaghebbende verslag uit 1996 gedeeltelijk in te trekken, waarin Japan werd opgeroepen zich te verontschuldigen voor de slachtoffers en herstelbetalingen te doen aan overlevenden die tot seksslavernij waren gedwongen. In het bijzonder, eerder dit jaar, de Japanse regering probeerde zonder succes om passages in de Amerikaanse geschiedenis boeken over de "comfort vrouwen." Sommigen zeggen dat Japan heeft al verontschuldigd genoeg en het is tijd om verder te gaan. Tegen die mensen zeg ik, in het licht van deze voortdurende pogingen om geschiedenis te herschrijven, voor elke stap vooruit de Japanse regering neemt naar vrede en verzoening, het neemt twee stappen terug. Als iemand die in een interneringskamp als een kind, ik weet uit eerste hand dat regeringen niet onwetend van hun verleden. In 1942, tijdens de Tweede Wereldoorlog, zette mijn regering de constitutionele rechten van de Japanse Amerikanen opzij en werd systematisch 120.000 van ons opgesloten. We waren Amerikaanse burgers, maar alleen maar vanwege onze voorouders, behandelde de regering ons als de vijand. Decades later, wij, de Japanse Amerikaanse gemeenschap, vochten voor een verontschuldiging van onze regering. In 1988, Congres geslaagd, en president Ronald Reagan ondertekend in de wet, de Wet burgerlijke vrijheden, dat was een formele verontschuldiging aan Amerikaanse burgers van Japanse voorouders die ten onrechte werden geplaatst in interneringskampen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Onze regering maakte een fout, maar ze verontschuldigden zich ervoor, en genas vele wonden als gevolg daarvan. Japan moet nu hetzelfde doen. Het moet tonen de volwassenheid van een democratisch land, verontschuldigen voor zijn fout, en daardoor het vertrouwen van haar zuster Aziatische naties te winnen. De Duitse bondskanselier Angela Merkel heeft aangedrongen op premier Abe om de geschiedenis van Japan onder ogen te zien. Duitsland weet hier iets over. Na de Tweede Wereldoorlog, Duitsland betrokken in een pijnlijke nationale "coming to terms with the past" die open oude wonden zodat ze goed konden genezen. Tijd is van essentieel belang. Vandaag zijn er minder dan 100 overlevende "comfort vrouwen" over de hele Azië-Pacific. Elk jaar, dit aantal daalt. Ms. Lee is een van de 53 overgebleven Koreaanse overlevenden. De overlevenden sterven per dag. Ze verdienen de gerechtigheid en excuses die aan hen is verschuldigd voor de afgelopen 70 jaar. De kans om te spreken met een gezamenlijke vergadering van het Congres is een eer die is gereserveerd voor staatshoofden van onze naaste bondgenoten. Ik zal in het Huis kamer wanneer premier Abe levert zijn adres. Mevrouw Lee zal als mijn gast aanwezig zijn... we hopen allebei dat de premier deze kans zal aangrijpen... en uiteindelijk, en met kracht, excuses zal aanbieden... en zich zal inzetten om de toekomstige generatie eerlijk en nederig te onderwijzen... en Ms Lee en haar zussen niet minder verdienen.
Japanse premier Shinzo Abe zal het Congres toespreken op woensdag . Mike Honda: Abe moet zich ertoe verbinden om toekomstige generatie eerlijk, nederig op te leiden .