Aangezien bekend werd dat Andreas Lubitz de copiloot die doelbewust Germanwings vlucht 9525 crashte, 150 mensen doodde voor psychiatrische ziekte, is er een discussie ontstaan over de vraag of privacywetten inzake medische dossiers minder streng moeten zijn als het gaat om beroepen die speciale verantwoordelijkheden dragen. Er werd alom beweerd dat de Duitse privacywetten de schuld waren van de tragedie. The Times bijvoorbeeld publiceerde een artikel met de kop: 'Duitse obsessie met privacy laat moordenaar piloot vliegen.' Een ander artikel in TIME zei ook: 'Duitse privacywetten laten piloot 'verbergen' zijn ziekte bij werkgevers.' Terwijl Dirk Fischer, de Duitse wetgever en de vervoerswoordvoerder van de Christelijke Democratische Unie (CDU), erop aandrong dat luchtvaartmaatschappijen verplicht toegang hadden tot de medische dossiers van piloten, was Frank Ulrich Montgomery, voorzitter van de Duitse Medische Vereniging (BÄK), het oneens. Medepiloot Andreas Lubitz, die doelbewust gecrasht Germanwings vlucht 9525, waarbij 150 mensen werden gedood, was het later behandeld voor een psychiatrische ziekte. De ontdekking leidde tot een debat over de vraag of luchtvaartmaatschappijen meer toegang moeten krijgen tot de medische dossiers van piloten . De heer Montgomery is van mening dat de huidige wetten passend zijn, aangezien luchtvaartartsen al van hun geheimhoudingsplicht zijn ontheven als zij denken dat een piloot het leven van andere mensen in gevaar kan brengen. Als de arts van Lubitz Germanwings niet waarschuwde, moet het zijn geweest omdat Lubitz geen bedreiging leek te zijn. Er zijn twee argumenten waarom de arts van Lubitz het juiste deed door Lubitz's depressie niet bekend te maken aan zijn werkgever. Ten eerste, functionele arts-patiënt relaties zijn afhankelijk van vertrouwen. Als de vertrouwelijkheid tussen patiënten en artsen wordt geschonden, zullen patiënten niet langer vertrouwen hun artsen. En een gebrek aan vertrouwen zal leiden (tenminste sommige) patiënten om een aantal van hun symptomen te verbergen of te onthouden van het zoeken van medische zorg helemaal uit angst voor slechte gevolgen, zoals stigmatisering en werkgerelateerde straffen. Gevaarlijker dan een piloot met een geestesziekte of een aantal andere beroepen die de verantwoordelijkheid van een groot aantal levens dragen . . is dat iemand met een geestesziekte die niet zal zoeken behandeling omdat hij vertrouwt zijn arts. Om deze redenen gaat filosoof Kenneth Kipnis nog verder. De passagiersvliegtuig crashte in Seyne-les-Alpes, Frankrijk terwijl hij onderweg was van Barcalona naar Dusseldorf. Alle 150 mensen aan boord werden gedood bij inslag. Hij stelt dat vertrouwelijkheid 'veel dichter moet zijn bij een absolute verplichting die het algemeen genomen heeft' en dat artsen vertrouwelijkheid moeten respecteren zelfs in gevallen waarin de patiënt een derde partij schade zou kunnen berokkenen. Als patiënten naar artsen komen voor hulp, hebben artsen een kans om een mogelijke catastrofe te voorkomen. Strikte Duitse privacywetten waardoor artsen die Andreas Lubitz behandelen zijn luchtvaartmaatschappij niet konden vertellen over zijn 'zelfmoordneigingen' werden ingevoerd als gevolg van de nazi's. De Germanwings piloot was gedwongen zijn training te stoppen vanwege ernstige depressie en had psychotherapie ontvangen voor enkele jaren voor de ramp van vorige week in de Alpen. Maar de Duitse wet betekende dat het volledig aan hem was om zijn geestelijke gezondheidsproblemen aan zijn werkgever op te geven, iets wat hij niet deed met verwoestende gevolgen na het verscheuren van een ziek briefje voor de dag van de crash. De bevindingen van het onderzoek hebben in Duitsland aanleiding gegeven tot een verhitte discussie over het recht van een patiënt op privacy, waarbij bondskanselier Angela Merkel een onderzoek voorstelde om de wet opnieuw te onderzoeken. Draconische wetgeving werd in eerste instantie ingevoerd na de Tweede Wereldoorlog om te voorkomen dat een herhaling van regeringspionage tijdens het nazi-tijdperk en vervolgens de Stasi geheime politie in Oost-Duitsland. Dit strekt zich echter uit tot een strikte bescherming van iemands identiteit, wat betekent dat veel Duitse publicaties alleen maar naar Lubitz verwezen als Andreas L, zelfs na zijn dood. Verdere wetten inzake gegevensbescherming die terugvloeien tot 1907, die het 'recht op uw eigen foto' insluit, betekenen ook dat beelden alleen met toestemming van de persoon gepubliceerd kunnen worden. Met betrekking tot medische gegevens betekent het strafrecht dat artsen alleen vertrouwelijkheid mogen schenden als ze reden hebben om te geloven dat het delen van hun kennis 'een bijzonder ernstige misdaad' of een bedreiging voor iemands leven kan voorkomen. Ze kunnen een jaar in de gevangenis staan als ze ten onrechte de privacy schenden, maar tot vijf jaar in de gevangenis voor het achterhouden van 'geloofwaardige informatie over de planning of commissie' van ernstige handelingen zoals moord. Ondanks de variatie in straffen, hebben artsen de neiging om de privacy van het individu te bevorderen. Velen in Duitsland zijn nu debatteren of de mogelijkheid om bedreigingen voor de openbare veiligheid te neutraliseren moet overtroeven arts-patiënt privilege. Als patiënten verliezen vertrouwen in artsen en niet om hulp te vragen, zal er niets worden gewonnen patiënten getroffen door hun ziekten en mensen die in gevaar kunnen worden gebracht door patiënten zal in gevaar blijven. In de dagen voor het ongeval, Lubitz zocht online zowel voor medische behandelingen en voor manieren om zelfmoord te plegen, wat suggereert dat hij was onbeslist over wat te doen. Dus een andere manier van denken over zijn scenario is dat misschien als hij zijn arts nog meer vertrouwde en gedeeld met hem of haar de manier waarop hij dacht zelfmoord te plegen zou hebben gedaan zijn arts had meer kunnen doen om hem te helpen en om de passagiers van het vliegtuig dat hij bestuurde te beschermen. Lubitz's arts deed ook het juiste ding door niet te onthullen zijn depressie aan Germanwings omdat zijn depressie was verre van duidelijk gerelateerd aan zijn misdaad. Simon Wessely, de voorzitter van het Royal College of Psychiaters en een adviseur van het Britse leger, zei dat 'er geen verband is tussen depressie en agressieve zelfmoord'. Jürgen Margraf, psycholoog en professor aan de Bochum Universiteit, vertelde ook NBC News dat, gezien het gewicht van de betrokken aantallen, je veel minder kans op schade door een persoon met depressie dan door een persoon zonder depressie. 'De kans op het doden van anderen zijn hoger voor niet-depressie dan voor depressieve mensen,' zei hij. Bovendien, gezien het gebrek aan relatie tussen depressie en de pilot's misdaad, was het niet duidelijk in het belang van het publiek om te weten over de depressie van Lubitz en moreel twijfelachtig dat zijn medische geschiedenis van depressie zo vrij is blootgesteld. In Duitsland, medische vertrouwelijkheid wordt verondersteld geldig te zijn na de dood. Openbaar maken van de kwaal van Lubitz schaadt het publieke vertrouwen in de arts-patiënt vertrouwelijkheid na de dood en het kan stigmatiseren mensen die lijden aan depressie, maar die nooit iemand pijn zouden doen (maar zichzelf). De vermijdbare dood van 150 mensen is een ramp en het is zinvol om een openbaar debat te voeren over hoe te voorkomen dat toekomstige soortgelijke gebeurtenissen plaatsvinden. Gelukkig is het schenden van de vertrouwelijkheid en het in gevaar brengen van relaties tussen patiënten en artsen niet het enige antwoord. Samen met de cruciaal belangrijke regel van het hebben van twee mensen in de cockpit te allen tijde (die in strijd is met niemands privacy), een medische maatregel om toekomstige catastrofes te voorkomen is om werkgevers op de hoogte te brengen van huisbezoeken van artsen voor werknemers met een hoge verantwoordelijkheid werk zonder de oorzaak van de invaliditeit. Lubitz had naar verluidt een ziekbriefje voor de dag dat hij vloog, maar heeft het de luchtvaartmaatschappij nooit verteld. Als ze op de hoogte waren geweest van de zieke brief kon het anders zijn geweest.
Andreas Lubitz crashte Germanwings Vlucht 9525 in de Franse Alpen, waarbij hij zelfmoord pleegde zowel als de andere 149 mensen aan boord van de vlucht. Sindsdien is Lubitz behandeld voor psychiatrische ziekte . Nieuws heeft een debat veroorzaakt over de vraag of luchtvaartmaatschappijen verplicht toegang moeten hebben tot alle piloten medische dossiers, om te proberen en te voorkomen dat een soortgelijke tragedie . Carissa Veliz is een filosofie afgestudeerd aan de Universiteit van Oxford en schrijft haar proefschrift over het onderwerp privacy .