Jerusalem (CNN)De vlam van herinnering brandt in Jeruzalem, en een lied van herinnering achtervolgt Valerie Braham zoals het nog nooit eerder is geweest. Dit jaar, Israel's Memorial Day herdenking is voor getroffen familieleden zoals Braham. "Nu begrijp ik echt iedereen die een geliefde heeft verloren," Braham zei. Haar man, Philippe Braham, was een van de 17 mensen gedood in de terreuraanslagen in januari in Parijs. Hij was in een koosjere supermarkt toen een schutter binnenstormde, vier mensen doodde, allemaal Joods. De terrorist, Amedy Coulibaly, nam de aanval op voor de camera. Philippe Braham werd gelegd om te rusten op de Givat Shaul begraafplaats van Jeruzalem na de aanslagen, niet ver van waar het Joodse Agentschap hield een herdenkingsceremonie om slachtoffers van terreur te rouwen. "Vandaag delen we allemaal dezelfde pijn," Valerie Braham zei tegen de verzamelde menigte. "Ik weet dat ze ons van bovenaf beschermen." Terwijl Israël rouwt op de herdenkingsdag van het land, kondigde de Franse premier Manuel Valls na zijn wekelijkse kabinetsvergadering aan dat de Franse autoriteiten een terreurcomplot hadden verijdeld. Valls zei dat Frankrijk volledig gemobiliseerd is na de aanval van januari, waardoor autoriteiten de geplande aanval konden identificeren en stoppen. Het laatste nieuws is een pijnlijke herinnering aan Braham's recente verlies. Braham leeft nu voor haar jonge kinderen. Ze heeft twee dochters en één zoon. Braham vertelt hen verhalen over hun vader om zijn geheugen in leven te houden en om zichzelf sterk te houden. Ze pauzeert terwijl ze spreekt, het vinden van de juiste woorden om de liefde van haar leven te beschrijven die van haar werd afgenomen. "We hadden 10 jaar huwelijk samen, en we waren een perfect koppel. We hadden geen problemen. We vochten niet. Het was als de dag dat we getrouwd waren," zei ze, terwijl we tranen achterhielden. Ze heeft dit verhaal eerder verteld, maar het lijkt niet gemakkelijker te worden. Een maand na de terreuraanslagen in Parijs, viel een schutter een synagoge aan in Kopenhagen, Denemarken, waarbij Dan Uzan werd vermoord, die werkte als bewaker voor een bat mitswa partij. Uzan, 37, werd gelegd om te rusten in Kopenhagen. Net als Valerie Braham, woonden de ouders van Uzan de herdenkingsdienst in Jeruzalem bij. De recente aanvallen waren op de collectieve geest van het land als rouwenden verzameld in groepen om gevallen soldaten en slachtoffers van terreur te herdenken. De aanval van Kopenhagen dwong Braham om haar angst te herbeleven. "Ik heb geen idee," zei ze, aarzelend. "Het lijkt erop dat ze een manier gevonden om aan te vallen buiten de oorlog. Het lijkt gemakkelijk voor hen om aan te vallen, en het is beangstigend." Wanneer gevraagd waar ze zich thuis voelt, Braham aarzelt niet. Het is haar meest zelfverzekerde antwoord. "In Israël. Uiteraard, in Israël. In Gods naam, zullen we verhuizen naar Israël." Braham zei dat ze haar familie van Parijs naar Israël zal verplaatsen wanneer ze klaar is, maar ze wil niet het gevoel hebben dat ze wegloopt.
"We delen allemaal dezelfde pijn," vertelt Valerie Braham Memorial Day menigte in Israël. Haar man, Philippe Braham, was een van de 17 doden in de terreuraanslagen van januari in Parijs. De Franse autoriteiten verijdelen een nieuw terreurcomplot -- een pijnlijke herinnering aan het recente verlies van de weduwe.