(CNN) Gedurende 12 jaar voelde Adelma Cifuentes zich waardeloos, bang en alleen, nooit wetend wanneer haar mishandelde echtgenoot zou toeslaan. Maar als een jonge moeder in het platteland Guatemala met drie kinderen en nauwelijks een derde klas onderwijs, dacht ze dat er geen uitweg was. Wat begon als psychologische kwelling, naamschelden en vernedering veranderde in klappen zo ernstig Cifuentes vreesde voor haar leven. Op een dag, twee mannen gestuurd door haar man kwam in haar huis gewapend met een geweer en orders om haar te doden. Ze zouden er waarschijnlijk in geslaagd zijn, maar nadat de eerste kogel was afgevuurd, sleepten de twee zonen van Cifuentes haar naar binnen. Toch, in haar zeer conservatieve gemeenschap, duurde het twee uur voordat buren om hulp vroegen en verloor Cifuentes haar arm. Maar het misbruik stopte daar niet. Toen ze thuis kwam, vervolgde Cifuentes' man zijn aanvallen en dreigde hun kleine meisje te verkrachten tenzij ze vertrok. Dat is wanneer de nachtmerrie uiteindelijk eindigde en haar zoektocht naar gerechtigheid begon. Cifuentes' geval is dramatisch, maar in Guatemala, waar bijna 10 van de 100.000 vrouwen worden gedood, is het nauwelijks ongebruikelijk. Een 2012 Small Arms Survey zegt gendergerelateerd geweld is op epidemische niveaus in Guatemala en het land staat op de derde plaats in de moord op vrouwen wereldwijd. Volgens de Verenigde Naties, twee vrouwen worden er elke dag gedood. Er zijn vele redenen waarom, te beginnen met de erfenis van geweld achtergelaten na de 36-jarige burgeroorlog van het land. Tijdens het conflict werden wreedheden gepleegd tegen vrouwen, die werden gebruikt als oorlogswapen. In 1996 werd een staakt-het-vuren gesloten tussen opstandelingen en de regering. Maar wat volgde en wat overblijft is een klimaat van terreur, als gevolg van een diepgewortelde cultuur van straffeloosheid en discriminatie. Militaire en paramilitaire groepen die barbaarse daden tijdens de oorlog pleegden werden weer geïntegreerd in de samenleving zonder enige gevolgen. Velen blijven aan de macht, en ze hebben de manier waarop ze vrouwen zien niet veranderd. Zo'n 200.000 mensen werden gedood of verdwenen tijdens het decennialange conflict, de meeste van hen uit inheemse Maya-populaties. Bijna 20 jaar later, volgens het Security Sector Reform Resource Centre, zijn de niveaus van gewelddadige criminaliteit hoger in Guatemala dan tijdens de oorlog. Maar ondanks het hoge aantal moorden schat de Verenigde Naties dat 98% van de gevallen het nooit voor de rechter brengen. Vrouwen zijn bijzonder kwetsbaar vanwege een diepgewortelde gendervooroordeel en een cultuur van misogynie. In veel gevallen wordt femicide -- het doden van een vrouw gewoon vanwege haar geslacht -- uitgevoerd met schokkende brutaliteit met een aantal van dezelfde strategieën die tijdens de oorlog werden gebruikt, waaronder verkrachting, marteling en verminking. Mexicaanse drugskartels, georganiseerde criminele groepen en lokale bendes dragen bij aan de vicieuze cirkel van geweld en wetteloosheid. Autoriteiten die drugsgerelateerde moorden onderzoeken zijn dun, waardoor minder middelen om femicides te onderzoeken. In veel gevallen, misdaad wordt niet gemeld vanwege angst voor vergelding. Velen beschouwen de Guatamalen National Civil Police, of PNC, corrupt, ondergesource en ineffectief. Zelfs als een zaak wordt vervolgd, volgens Human Rights Watch, het zwakke rechtssysteem van het land is niet in staat gebleken om de explosie van geweld aan te pakken. Misschien een van de grootste uitdagingen voor vrouwen in Guatemala is de diepgewortelde patriarchale samenleving van het land. Volgens María Machicado Terán, de vertegenwoordiger van de VN-vrouwen in Guatemala, " 80% van de mannen gelooft dat vrouwen toestemming nodig hebben om het huis te verlaten, en 70% van de ondervraagde vrouwen overeengekomen." Deze heersende cultuur van machismo en een geïnstitutionaliseerde aanvaarding van wreedheid tegen vrouwen leidt tot een hoog percentage van geweld. Rechtengroepen zeggen machismo niet alleen het geweld, het geeft de schuld aan het slachtoffer. De politieke wil om geweld tegen vrouwen aan te pakken komt langzaam tot uiting. "Politici vinden vrouwen niet belangrijk," zegt voormalig secretaris-generaal van het secretariaat-generaal van de president voor vrouwen Elizabeth Quiroa. "De politieke partijen gebruiken vrouwen voor verkiezingen. Ze geven ze een zak voedsel en mensen verkopen hun waardigheid hiervoor omdat ze arm zijn." Gebrek aan onderwijs is een belangrijke bijdrage aan deze armoede. Veel meisjes, vooral in inheemse gemeenschappen gaan niet naar school omdat de afstand van hun huis tot het klaslokaal te ver is. Quiroa zegt "Ze zijn onderworpen aan verkrachting, geweld en gedwongen deelname aan de drugshandel." Hoewel de situatie voor meisjes en vrouwen in Guatemala alarmerend is, zijn er tekenen dat de cultuur van discriminatie langzaam verandert. Met de hulp van een organisatie bekend als CICAM, of Centro de Investigación, Cifuentes was eindelijk in staat om te ontsnappen aan haar man en de gerechtigheid die ze verdiende. Hij brengt nu 27 jaar achter de tralies door. Cifuentes gebruikt haar pijnlijke verleden om hoop en genezing te bieden aan anderen door middel van kunst. Sinds 2008, zij en vier andere misbruik overlevenden bekend als La Poderosas, of "The Powerful," zijn te zien in een toneelstuk gebaseerd op hun echte leven verhalen. De show geeft niet alleen macht aan andere vrouwen en bespreekt het probleem van geweld openlijk, maar het biedt ook suggesties voor verandering. En het heeft een impact. Vrouwen zijn begonnen met het breken van hun stilte en vragen waar ze kunnen krijgen steun. Mannen reageren, ook. Een van de belangrijkste personages, Lesbia Téllez, zegt tijdens een presentatie, een man stond op en begon te huilen toen hij zich realiseerde hoe hij had behandeld zijn vrouw en hoe zijn moeder was behandeld. Hij zei dat hij anders wilde zijn. Het taboe onderwerp van gender-gebaseerd geweld wordt ook erkend en erkend in een populair programma gericht op een van Guatemala's meest kwetsbare groepen, inheemse Maya meisjes. In 2004, met hulp van de Verenigde Naties en andere organisaties, de Bevolkingsraad lanceerde een community-based club bekend als Abriendo Oponidades, of "Opening Opportunidades." Het doel is om meisjes een veilige plek te bieden om over hun rechten te leren en hun volledige potentieel te bereiken. Senior Programmacoördinator Alejandra Colom zegt dat het probleem van geweld wordt besproken en meisjes worden geleerd zichzelf te beschermen. "Ze delen dan deze informatie met hun moeders en voor het eerst realiseren ze zich dat ze recht hebben op bepaalde rechten." Colom voegt eraan toe dat moeders vervolgens worden geïnvesteerd in het sturen van hun dochters naar de clubs en dit houdt hen meer zichtbaar en minder vatbaar voor geweld. De Guatemalteekse regering gaat ook in de juiste richting om het probleem van geweld tegen vrouwen aan te pakken. In 2008 heeft het Congres een wet aangenomen tegen femicide. Twee jaar later heeft het kantoor van de procureur-generaal een gespecialiseerde rechtbank opgericht om femiciden en andere gewelddadige misdaden tegen vrouwen te proberen. In 2012 heeft de regering een gezamenlijke task force opgericht voor misdaden tegen vrouwen, waardoor vrouwen gemakkelijker toegang krijgen tot justitie door ervoor te zorgen dat slachtoffers de hulp krijgen die ze nodig hebben. De regering heeft ook een speciale 24-uurs rechtbank opgericht om femicide zaken bij te wonen. Op het wereldwijde front werd de International Violence Against Women Act geïntroduceerd in het Amerikaanse Congres in 2007; het is sindsdien nog in behandeling. Maar vorige week werd de wet opnieuw ingevoerd in zowel het Huis als de Senaat. Als goedgekeurd, zou het verminderen van het niveau van gendergerelateerd geweld een prioriteit voor het buitenlands beleid van de VS. Pehaps de meest onmiddellijke en effectieve hulp is afkomstig van internationale niet-gouvernementele organisaties, die op de frontlijn van de strijd tegen discriminatie op basis van geslacht in Guatemala. Ben Weingrod, een senior beleid voorstander van de wereldwijde armoedebestrijding groep CARE, zegt, "We werken aan het identificeren en uitdagen van schadelijke sociale normen die geweld bestendigen. Ons werk omvat het betrekken van mannen en jongens als voorvechters van verandering en rolmodellen, en het faciliteren van debatten om schadelijke normen te veranderen en ruimte te creëren voor meer rechtvaardige relaties tussen mannen en vrouwen." Maar de baan is nog lang niet voorbij. Hoewel er getemperd optimisme en hoop op verandering is, is het probleem van gendergerelateerd geweld in Guatemala een probleem dat internationale aandacht en onmiddellijke actie nodig heeft. Cifuentes vindt kracht via het theater en de steun van andere overlevers van misbruik, waardoor ze verder kon gaan. Maar miljoenen andere vrouwen die gevangen zitten in een cyclus van geweld worden geconfronteerd met gevaarlijke en angstaanjagende toekomsten. Voor hen is het een race tegen de tijd en hulp kan niet snel genoeg komen.
Gendergerelateerd geweld is op epidemische niveaus in Guatemala. Volgens de Verenigde Naties, twee vrouwen worden gedood in Guatemala elke dag . Vijf misbruik overlevenden bekend als La Poderosas zijn verschenen in een toneelstuk gebaseerd op hun echte leven verhalen .