Dawn brak toen we ons uit Calvi station trokken, en de middeleeuwse citadel van de stad, die op een hoogvlakte lag, werd gebaad in de rooskleurige gloed van de eerste stralen van zonlicht. Trommelend langs de kust op de smalle spoorbaan, ging ik diep de bergen van centraal Corsica in voor een zelfgeleide wandeltocht. 'Bent u de GR20?' was de vraag op ieders lippen zodra ze mijn wandelschoenen zagen. Ik reageerde met een nadrukkelijk 'non'. Het pad, dat over de bergachtige rug van het eiland loopt, is toevallig de zwaarste trektocht van Europa. De Corsicaanse Mouflon, of bergschapen, maken gemakkelijk werk van de stoere GR20 wandelweg. De GR20 pad loopt langs de bergachtige rug van Corsica en toevallig de zwaarste trek in Europa. Ik had gekozen voor een veel zachtere route, of zo dacht ik. Ik volgde de oude Sentiers de Transhumance, voetpaden gebruikt voor meer dan 1000 jaar door herders leiden hun dieren naar zomerweiden. Het begon in de afgelegen Golo Vallei, een wilde en desolate canyon geflankeerd door dorre kliffen. Na het opborrelen van een stenige richel hoog boven de vallei vloer de eerste ochtend, begon ik me af te vragen wat ik had genomen op. In de volgende dagen vond ik mezelf klauteren over droge rivierbedden, schalen rotsgeulen en vastklampen aan kabel leuningen als ik geduwd over wiebelende hangbruggen. Overal keek ik de uitzichten waren kaken droppen. Gelukkig reisde ik in comfort met mijn bagage vervoerd van het ene hotel naar het volgende, dus alles wat ik nodig had was een dagpak en waterflessen gevuld tot de rand. De Golo Valley, waar de oude Sentiers de Transhumance gebruikt voor meer dan 1000 jaar begint. De meeste van de paden waren duidelijk gemarkeerd met oranje daubs verf en ik was uitgerust met kaarten en gedetailleerde instructies. Toch waren er tijden dat ik hopeloos verloren. Accommodatie varieerde van kleine auberges tot familie-gerunde hotels. De eerste nacht stopte ik bij de Casa Balduina, een eenvoudige B&B in Calacuccia, waar ik werd verwelkomd door eigenaar Jeanne met Earl Grey thee en zelfgemaakte fruitcake in haar schaduwrijke tuin. Elke ochtend zou ik vroeg vertrekken om de blaarvorming middagzon te vermijden. De gemiddelde wandeling was vijf tot zeven uur en soms liep ik eeuwenlang zonder een andere ziel te ontmoeten. Het water onder een van de voetbruggen van het wandelpad bewijst te verleidelijk om er niet in te springen voor een duik. Soms pauzeerde ik naast kleine roedelpaardbruggen om mijn voeten te bungelen in water dat zo helder was als gin. Bij de Piscine Naturelle, een smaragd rotsbad in het midden van de pijnbomen, nam ik een diepe adem en stortte ik in mijn nek voor een verfrissende duik. Het was koud als ijs. Ik verbleef in het Hotel Aitone verderop op de heuvel die stevige Corsicaanse gerechten serveerde in zijn panoramisch restaurant. Verscholen in Civet de Sanglier, een wild zwijn stoofschotel, keek ik een karmozijn zon onder de zee glijden. De volgende dag besloot ik te bedriegen en kort de route. Na het trekken door de prachtige Spelunca Gorge, Ik nam een taxi naar de badplaats Porto waar een 16e eeuwse Genoese toren staat bewaakt over de haven. Na een wandeling door de prachtige Spelunca kloof (foto), nam Wendy een taxi naar Porto (onder) Een 16e eeuwse Genoese toren staat bewaker over de haven in de badplaats Porto . Een packhorse brug op Wendy's route, die kan worden gelopen voor eeuwen zonder het zien van een ander persoon . Corsican Places (0845 330 2113) biedt een zeven-nacht Corsican Island Mystery zelfgeleide wandeltocht vanaf £ 1.049pp inclusief retourvluchten van Stansted of Manchester, vijf nachten halfpension en twee nachten B&B, transfers en bagage transfers, kaarten en gids notities. Vakantie Extra's (0800 1313 777) biedt een keuze aan Britse luchthaven hotels. Bij de Mare Norstrum II voor een boottocht, keek ik naar de overblijfselen van vestingwerken gebouwd op onmogelijk steile afgronden. We zeilden langs de Calanques, een reeks van rotsachtige inhammen, grotten en zeekliffen die zijn gebeeldhouwd in exotische vormen door constante erosie. Het was alsof Gaudi kantelen, torens en orgelpijpen had gemaakt. Ik was om ze te zien close-up op mijn laatste wandeling langs de kliffen naar Les Roches Rouges Hotel in het dorp Piana. Flinging open de luiken de laatste ochtend, werd ik begroet door een onvergetelijke aanblik. De hele Golf van Porto lag onder me. Ik beloofde mezelf dat ik terug zou zijn om een kustwandeling te maken of - wie weet - misschien zal ik proberen de GR20. De prachtige kustlijn van Corsica die is gebeeldhouwd door constante erosie. Een laatste wandeling langs de kliffen leidde Wendy naar Les Roches Rouges Hotel in het dorp Piana. Het opmerkelijke uitzicht op de Golf van Porto dat kan worden gezien vanaf het balkon van Les Roches Rouges .
Sentiers de Transhumance track's wordt gebruikt door herder eeuwenlang . Bewegwijzerde route is een makkelijker equivalent aan de beroemde GR20 wandelpad . Accommodatie varieerde van kleine auberges tot familie-gerunde hotels . In de badplaats Porto een 16e eeuwse Genoese toren staat wacht .