Gorkha, Nepal (CNN)De rit van Kathmandu naar het epicentrum van Nepal's verwoestende aardbeving is niet voor diegenen die gemakkelijk wagenziek worden. Steile hellingen en kleine kronkelende wegen door diepe rivierdalen begroeten ons als we onze weg naar een stadje maken waar Nepalese en internationale medische teams de gewonden behandelen, in veel minder dan ideale omstandigheden. Het uitzicht op de zes uur durende reis van de hoofdstad is misleidend. Hoewel ik vele aardverschuivingen zie, ben ik verbaasd dat de dorpen waar we doorheen rijden relatief onaangetast zijn. Tijdens de hele reis, merk ik slechts ongeveer 10 ingestorte of ernstig beschadigde huizen. Een van de grootste uitdagingen reddingswerkers worden geconfronteerd in Nepal is het bereiken van getroffen mensen in afgelegen bergachtige gebieden. Een van hen is Gorkha, een district ten noordwesten van Kathmandu. De stad die we bezochten ziet er intact. Sommige huizen hebben scheuren, en ik zie een paar ingestorte stenen muren. De meeste van de winkels en bedrijven zijn open. Maar onze eerste stop bij het district ziekenhuis brengt ons in de volledige realiteit van de menselijke catastrofe. De inrichting is simpelweg niet groot genoeg om dergelijke calamiteiten aan te pakken. De gewonden komen niet uit de stad Gorkha, die aan de top van een van de vele bergketens ligt. Ze komen uit het noordelijke deel van de wijk, waar ongeveer 200.000 mensen wonen. Om alle slachtoffers te herbergen, bouwde het ziekenhuis een dekzeil boven de parkeerplaats. Op een tijd van onze aankomst liggen er ongeveer 20 patiënten op matrassen op een stoffige betonnen vloer. De jongste is 10, de oudste in zijn jaren 70. De meesten van hen hebben zichtbare wonden: diepe snijwonden, gekneusde gezichten, gebroken armen en benen of rugletsels. Al hun gezichten met lege blikken zijn nog steeds de terreur die ze doormaakten en de pijn die ze lijden. Mita Gurung, 10, aanhoudende verwondingen aan haar gezicht en been wanneer haar huis in het dorp van Sinjung gedeeltelijk ingestort. Haar moeder raakt gewond in de tremor. Mita wordt zachtjes verzorgd door vrijwillige kindertherapeut Tara May Bishakarma. "Ik vond gewoon wat ze leuk vindt en blijft het herhalen. Haar verwondingen zijn vrij oppervlakkig, maar ze is getraumatiseerd. Het zal enige tijd duren, maar ze zal herstellen," zegt Bishakarma. Kinderen worden meestal opgewonden wanneer ze worden gefilmd. Mita lijkt bijna niet op de hoogte van mijn camera. Klein eten, minder optimisme in Kathmandu tent stad. De situatie in het ziekenhuis eerste hulp kamer is vergelijkbaar. Elk bed wordt genomen. Alle gewonden worden verzorgd door attente artsen en verpleegkundigen. Sommige hebben familieleden bij hen. Ondanks de ernst van de situatie, de sfeer hier is kalm. Gorkha's ziekenhuis is slecht uitgerust om meer ernstige verwondingen te behandelen en dient meestal als doorvoerpunt. Hier, de gewonden krijgen noodzakelijke eerste hulp en zo snel mogelijk worden overgebracht naar grotere ziekenhuizen in andere districten of in Kathmandu. Er zijn niet genoeg ambulances, en de meeste gewonden moeten reizen op oude bussen. Mensen die niet kunnen lopen worden vervoerd op geïmproviseerde houten brancards. Ik kan me zelfs niet voorstellen reizen op de weg die we net kwamen met een gebroken been of een rugletsel. De kraaienhopen boven Gorkha worden vaak onderbroken door geluiden van helikopters. We verlaten het ziekenhuis en gaan de landingszones controleren. Eén is een sportveld, en de tweede een vlakke weide op de bergkam. Veel van de beschadigde dorpen zijn niet bereikbaar via wegen. Om naar de meeste afgelegen plaatsen van Gorkha te vliegen duurt ongeveer 30 minuten, vijf dagen te voet. De helikopters die door Nepalese militairen worden bediend brengen tenten, zeilen, dekens, voedsel en babybenodigdheden naar de meest beschadigde gebieden. Ze brengen de gewonden terug. Een helikopter brengt twee gestrande Deense toeristen uit Chumchet, een dorp in de Tsum Valley. Ze zijn in een groep van 11 wandelaars uit Slowakije, Polen en Tsjechië die in de vallei blijven. De meeste helikopters zijn klein en kunnen slechts twee tot drie passagiers ophalen. We gaan terug naar het ziekenhuis, waar we Olivier Hagon ontmoeten. Hij is het hoofd van een missie van de Zwitserse Humanitaire Hulp Eenheid, een Zwitserse overheidsinstelling. Het agentschap "Moeder en Kind" team helpt de behoeftigen tijdens rampen over de hele wereld. "Voor ons is het van het grootste belang om zich te concentreren op de meest kwetsbaren: moeders en kinderen. Vrouwen in arbeid die geen bed hebben, vrouwen die behoefte hebben aan een keizersnede (sectie) zonder toegang tot de operatiefaciliteiten," zegt Hagon. De rest van de 10-leden-eenheid komt 's avonds uit Kathmandu. Het team bestaat uit een kinderarts, een kinderchirurg, een orthopedische chirurg, een verloskundige, een anesthesist en een gynaecoloog. Binnen twee uur zetten ze twee moderne, volledig functionerende operatietheaters in het ziekenhuis op. De filosofie van de groep is "steun, niet om binnen te vallen." Ze werken nauw samen met het personeel van Gorkha's ziekenhuis. De Zwitserse Humanitaire Hulp Eenheid wordt gevolgd door 26 leden van het International Search and Rescue Germany. Ze brengen zeven zoekhonden mee. Leader Thomas Laackmann legt uit: "Op dit moment richten we ons op het vinden van overlevenden. De kansen nemen elk uur af. Leden van ons team zijn opgeleide medici. We zullen ook helpen bij de behandeling van de gewonden." Alle hulpverleners slapen in tenten op het terrein van het ziekenhuis. Op donderdag worden we wakker tot een motregenachtige ochtend. Zware mistdekens rondom hellingen en bergen. Alle helikoptervluchten worden opgeschort. Mensen in afgelegen gebieden wanhopig wachten hulp zal geen vandaag krijgen. Maar hier in Gorkha, humanitaire teams zijn op volle snelheid. Zwitserse artsen samen met hun Nepalese collega's uitvoeren operaties. Het Duitse team vertrekt in een bus naar dorpen bereikbaar over de weg. Wij wensen onze gastheren in Gorkha het beste van geluk en vertrekken naar Kathmandu midden in de namiddag. Ik was gekomen om te zien hoe ernstig de situatie is en hoe lokale en overheidsinstanties omgaan. Ik ben te overweldigd en te uitgeput om conclusies te trekken. Maar ik heb veel geleerd over veerkracht van de Nepalezen en over goede mensen van over de hele wereld die zich inzetten om hen te helpen. Er zal veel hulp nodig zijn.
Een reis naar de stad Gorkha toont de menselijke tol van de aardbeving . Internationale teams helpen Nepalese medische staf, ambtenaren .