Een 63-jarige oud-luchtgastvrouw heeft een £14,5m Londense herenhuis gewonnen van haar 'onmetelijk rijke' 90-jarige Saoedi-Arabische ex-man na een juridische strijd gebaseerd op een Victoriaanse wet. Het pand, in het noordwesten van Londen, dat 'uitstekend uitzicht' heeft op een park in Londen, was een van de vijf panden die de succesvolle vastgoedontwikkelaar kocht tijdens het 14-jarig huwelijk van het echtpaar. Het belangrijkste huwelijkshuis van het echtpaar was een 'palatial residentie' van 26 miljoen pond in Jeddah, Saudi-Arabië, waarvoor 40 medewerkers in dienst waren om het overeind te houden. Een 63-jarige voormalige air hostess heeft een £14,5m Londense herenhuis gewonnen van haar 'onmetelijk rijke' 90-jarige Saoedi-Arabische ex-man na een juridische strijd bij de High Court (foto) Maar na hun scheiding, de vrouw - die geen financiële inbreng in de eigendommen - verhuisde naar het herenhuis, beweren haar recht om daar te wonen als een van hun huwelijkswoningen. Ondanks de pogingen van haar man om haar uit huis te zetten en de verkoop van de zwaarbejaarde eigendommen te forceren, is de vrouw nu toegestaan om het te houden als onderdeel van een complexe juridische schikking. De 'opulente' maisonette - die oorspronkelijk drie appartementen was omgezet in een groot huis - was op een punt ter waarde van £22m, maar is nu de moeite waard een 'af te wijzen' £14,5m, hoorde het hof. De echtgenoot, die naar verluidt £600 miljoen waard is en tot £10 miljoen per jaar blaast, werd ook gemaakt om zijn vrouw hun 'vakantie' eigendom te geven in Cannes, dat 17 miljoen euro waard is. Het vonnis, gemaakt aan het hooggerechtshof, was gebaseerd op het recht van de vrouw op een recht op huwelijkseigendom onder de 1882 Getrouwde Womens Property Act. De rechter oordeelde dat ze zou worden toegekend rond £10m op een 'needs light' basis. Dat was gebaseerd op £ 3,5 miljoen voor Londense huisvesting, £ 2,25 miljoen voor een vervangende vakantiewoning en een extra £ 500.000 om de uitgaven op beide woningen te dekken. De rechtbank hoorde dat beide huizen hadden aanzienlijke hypotheken, wat betekent dat ze zouden hebben respectieve aandelen van £ 3,5 miljoen en £ 5,2 miljoen als ze worden verkocht. Maar de rechter weigerde om de vrouw de £ 205,014 die ze zocht jaarlijks uit te geven aan sieraden, handtassen en auto's. De vrouw had beweerd dat ze £ 566,045 per jaar nodig had voor haar £ 75.000 garderobe, evenals £ 25.000 te besteden aan juwelen. Ze had ook £ 25.000 nodig voor schoenen en nog eens £ 25.000 voor handtassen en accessoires, beweerde ze. Het echtpaar trouwde in de Central London Moskee (foto) in 1979 toen de man, een vastgoedontwikkelaar, was in zijn midden-50s en de vrouw was in haar eind 20s. Ze scheidde twee keer, een keer in 2002 en een keer in 2013 . De rechter erkende dat de levensstandaard van de vrouw was 'lavish en uitzonderlijk' tijdens het huwelijk, maar zei dat het 'niet redelijk' om te verwachten dat dat te blijven. Hij voegde eraan toe: 'Als de vrouw dit cijfer overschrijdt, zal zij alleen zichzelf de schuld hebben.' De rechter wees er ook op dat, als het een volledig Engels geval was geweest, de vrouw recht zou hebben gehad op 44 miljoen pond - het cijfer dat ze oorspronkelijk zocht - van totaal 287,5 miljoen pond aan activa. Hij zei dat zij, hoewel ze 'duidelijk geen zakenvrouw' was, de huisvrouw en moeder was, die haar bijdrage aan het huwelijk gelijk aan haar man maakte. "De autoriteiten maken duidelijk dat zij niet gediscrimineerd moet worden voor de manier waarop de partijen hun respectieve rollen hebben georganiseerd," zei hij. De vrouw uit Libanon nam de juridische stappen tegen de zakenman bij het High Court in Londen. Had dezelfde zaak in Saoedi-Arabië gehoord, dan zou de vrouw recht hebben gehad op alles behalve niets. Het echtpaar trouwde in de Central London Moskee in 1979 toen de man midden 50 was en de vrouw eind 20 was. Ze scheidde in 1999, voordat ze hertrouwde in 2002. Daarna scheidden ze in 2013, voordat ze scheidden in Saoedi-Arabië. Het hof hoorde dat het belangrijkste huwelijkshuis in Saoedi-Arabië was geweest, waar haar rechten heel anders zouden zijn geweest. Maar ze mocht de zaak in Londen brengen omdat het gezin de meeste zomers in hun huwelijk in de hoofdstad had doorgebracht om te ontsnappen aan de 'ondraagbare' Saoedi-Arabische hitte, waardoor het een van hun huwelijkswoningen was. Hun kinderen waren hier ook naar de kinderkamer gegaan tijdens de feestdagen en de vrouw had hier minstens een jaar gewoond toen de zaak werd gebracht. De rechtbank hoorde dat de echtgenoot eigendommen in Parijs bezat, die verkochten voor 15 miljoen euro in 2013, en Beiroet, die verkocht voor $15,5 miljoen. Zijn vrouw had de winst van de Parijse flat gehouden, zei hij. Details van de zaak kwam naar voren in een uitspraak van de heer Justice Moor na een hoorzitting in de Family Division van de High Court in november. De rij brak uit toen het paar werd herenigd in 2002, met de vrouw die beweerde dat haar man had beloofd om haar een deel van zijn eigendommen over te dragen. Het hof hoorde dat de echtgenoot, die zei lid te zijn van verschillende Londense clubs, inderdaad verschillende eigendommen had overgedragen aan andere leden van zijn familie, waaronder zijn vrouw. Maar de rechter verwierp de bewering dat hij zou hebben beloofd om zijn vrouw alle eigendommen over te dragen om enige andere reden dan belasting, volhoudend dat hij nog steeds de 'begunstigde eigenaar' van het eigendom. Hij zei: 'Het is inherent onwaarschijnlijk. Hij is een Saudische zakenman met een grote status. Ik kan niet aannemen dat hij vrijwillig deel zou nemen aan al zijn woongoederen. Waarom zou hij? Hij had niet de bedoeling om de controle over zijn verschillende woningen te verliezen.' De rechter vond ook dat de vrouw haar herinnering had 'versterkt en aangepast om haar zaak te passen'. De Married Women's Property Act 1882 was een handeling die de Engelse wet met betrekking tot de eigendomsrechten van getrouwde vrouwen aanzienlijk had gewijzigd. Onder de wetten die het introduceerde, het toegestaan getrouwde vrouwen om eigendom te bezitten en te controleren op hun eigen recht. Het kwam na een 1836 Caroline Norton rechtszaak die het onrecht van de Engelse eigendom wetten benadrukte, en genereerde voldoende steun die uiteindelijk resulteerde in de Married Womens Property Act. Veel van de elementen zijn sindsdien vervangen door latere statuten van het familierecht.
Huis in Londen was een van de vijf eigendommen de man - ter waarde van £ 600m - eigendom . Hun belangrijkste woning was £ 26m 'palatial' herenhuis in Jeddah , die 40 personeel had . Vrouw nu gegeven huizen in Londen en Cannes als onderdeel van juridische schikking . Maar rechter weigerde vrouw de £ 205.000 die ze wilde besteden aan juwelen , handtassen en auto's .