Patronen verschijnen op zowel de zeer grote en zeer kleine schaal zijn zeldzaam in de natuur. Maar onderzoekers hebben gevonden zo'n patroon op twee schijnbaar niet verwante plaatsen - cellen in de menselijke huid, en de mysterieuze feeën cirkels in Namibië. Terwijl de verdeling van woestijn feeën cirkels kan willekeurig lijken, alsof het landschap is gemarkeerd met sproeten, het patroon nauw overeenkomt met het distributiepatroon van huidcellen. Onderzoekers hebben een vergelijkbaar patroon gevonden op twee schijnbaar niet-verbonden plaatsen - huidcellen en de mysterieuze feeën cirkels in de Namibische woestijn. De illustratie aan de linkerkant toont de verdeling van huidcellen, en degene aan de rechterkant percelen feeën cirkels, die ook zijn gerangschikt in veelhoeken. . .Het is een volledig verbazingwekkende, vreemde match, zei Professor Robert Sinclair, hoofd van de Mathematische Biologie Unit aan Okinawa Institute of Science and Technology Graduate University (OIST) in Japan. Woestijn feeën cirkels worden beschouwd als een van de grootste mysteries van de natuur, omdat niemand weet hoe ze vormen. Gevonden in Namibië, ze zijn grote dorre stukken aarde meten ergens tussen de 10ft en 65ft in diameter (drie meter tot 20 meter) die worden omringd door korte gras dotting de scrub land als kraters op de maan, of grote sproeten. Verschillende teams van wetenschappers proberen uit te leggen de bizarre markeringen, en suggesties omvatten termieten knabbelen gras, zebra's rollen in cirkels, concurrentie om hulpbronnen, koolwaterstoffen die uit de diepte van de aarde uit te voeren om te doden van vlekken van vegetatie en zelfs aliens. Desert feeën cirkels (gefotografeerd) worden beschouwd als een van de grootste mysteries van de natuur, omdat het nu bekend is hoe ze vormen. Gevonden in Namibië, ze zijn grote dorre plekken van aarde omringd door korte gras stipt de woestijn als kraters op de maan, of grote sproeten. Nu, Professor Sinclair en Haozhe Zhang geloven dat ze hebben geïdentificeerd een klein, maar vitaal, stuk van de puzzel door hun verdeling te vergelijken met huidcellen. Het duo vergeleek het aantal 'buren' naast feeëncirkels en huidcellen, volgens de studie gepubliceerd in Ecologische Complexiteit. Ze gebruikten satellietbeelden van feeëncirkels en een computer om lijnen te tekenen halverwege elk paar om ze onzichtbare grenzen te geven die lijken op celwanden. De meerderheid van de huidcellen en feeëncirkels hadden beide zes 'buren', en vergelijkbare percentages van andere buren (getoond in deze grafiek) De computer telde vervolgens hoeveel buren elke feeëncirkel omringden. Een andere groep onderzoekers had de huidcelburen berekend op een vergelijkbare manier enkele jaren geleden, die werd gebruikt als een vergelijking. De deskundigen vonden dat de resultaten waren bijna identiek, in die zin dat zowel de meerderheid van de huidcellen en feeëncirkels had zes buren. En het percentage van feeëncirkels met vier, vijf, zes, zeven, acht en negen buren was in wezen hetzelfde als de huidcellen. We hebben veel tijd besteed aan het controleren omdat het echt te dichtbij leek om te geloven. Dit suggereert dat er dergelijke soorten patronen die echt verschillende grootteschalen dekken kunnen zijn. .Enorme zwermen grasland in Namibië is bedekt met mysterieuze vegetatie-vrije patches die hebben verbijsterende wetenschappers voor decennia. Terwijl een aantal studies hebben gesuggereerd dat de feeën cirkels worden gecreëerd door ongebreidelde termieten, onderzoek afgelopen mei beweerde dat ze het resultaat zijn van de grondstoffenconcurrentie voor water onder planten. Duitse onderzoekers analyseerden de ruimtelijke verdeling van de feeën cirkels en ontdekten dat ze zijn opmerkelijk regelmatig in hun distributie, waardoor ze twijfelden aan de termietentheorie. Experts van verschillende instellingen hebben eerder beweerd dat termieten aan de basis knabbelen in bepaalde graslanden van zuidwest-Afrika, waardoor de vegetatie afsterft en een waterval ontstaat. Vorig jaar analyseerden Duitse onderzoekers de ruimtelijke verdeling van de feeëncirkels (gefotografeerd in de Marienfluss Valley) en ontdekten dat ze 'opmerkelijk regelmatig' zijn in hun verspreiding. Er is geen vegetatiegroei binnen het cirkelvormige gebied. De ontstaansgeschiedenis van een feeëncirkel is niet waargenomen. Hun voorkomen lijkt te zijn beperkt tot bijzonder droge zones aan de grens van grasland en woestijngebieden, volgens de studie gepubliceerd in het tijdschrift Ecography, waar er intense resource-competitie voor water. Dr Getzin's team werd vergezeld door deskundigen uit Göttingen in Duitsland, Italië en Israël die luchtfoto's bestudeerden van de cirkels in het noordwesten van Namibië om de locatie en verspreiding van de dorre plekken in het omringende landschap te bepalen. Met behulp van statistische methoden, ontdekten ze dat de cirkels regelmatig worden verspreid over grote gebieden. Er moet bijzonder sterke regulerende krachten aan het werk zijn, aldus Dr Getzin. Hij gelooft dat het de lokale resource-concurrentie tussen planten en vegetatie is, op een soortgelijke manier als hoe jonge bomen zich uit in bossen om ervoor te zorgen dat ze toegang hebben tot voldoende voedingsstoffen en water. Een vergelijkbaar proces van resource-competition kan dus ook de echte oorzaak zijn voor een zelf-organiserende vorming van de mysterieuze feeëncirkel patronen, zegt de studie. De wetenschappers gesimuleerd ondergrondse concurrentie voor water en de ruimtelijke vegetatie distributie patronen. Ze vonden dat soortgelijke patronen op het scherm verschenen als die geregistreerd in Namibië.
Het is niet bekend hoe feeënkringen in de Namibische woestijn worden gemaakt. Clue kan liggen in de verspreiding van de onvruchtbare cirkels van de Aarde in grasland. Onderzoekers in Japan ontdekten dat hun verspreiding vergelijkbaar is met huidcellen. Net als menselijke cellen, de mysterieuze cirkels hebben meestal zes 'buurten'