Hayley Grimes, 42 (gefotografeerd met kleindochter Roxanne) vond Baby Peter's lichaam in Norfolk in 1988 en werd beschuldigd van zijn moeder te zijn. Het meisje dat een baby's lichaam vond drijvend in een dorpsvijver in 1988 zegt dat ze niet langer 'verwijt' kan worden voor het dumpen van de jongen, nadat zijn moeder 27 jaar later werd gearresteerd vanwege de dood van het kind. Hayley Grimes, 42, was slechts een tiener toen ze vond het lichaam van Baby Peter verpakt in een deken en Sainsbury's tas in Weasenham St Peter, Norfolk. Gisteren, bleek dat de moeder van de jongen was gearresteerd bijna drie decennia op, nadat de politie gebruikte DNA profiling technieken om terug te leiden naar zijn familie. De moeder, die niet is genoemd, vertelde officieren dat ze het lichaam in het meer, bekend als Windmill Pit, na het gaan door het trauma van een doodgeboorte. Maar mevrouw Grimes vertelde vandaag hoe ze littekens had achtergelaten door de ontdekking nadat ze door de lokale bevolking beschuldigd was van het zijn van de moeder van het kind. Ze zei ook dat het 'ondenkbaar' was dat de baby geen fatsoenlijke begrafenis had gekregen. Mevrouw Grimes, een moeder van twee, zei: 'Op dat moment dachten veel mensen dat ik het had kunnen zijn die de baby had verlaten en toen deed alsof ik het vond. 'Ik denk dat het was omdat ik zo wanhopig was om het een goed graf te krijgen. 'Het beeld van die baby is zeker mijn hele leven bij me gebleven en ik voel me nog steeds heel boos over het hele ding. 'Ik denk dat wat ze heeft gedaan is verschrikkelijk als de baby was dood of levend. 'Maar ik ben blij dat de eindelijk hebben gevonden zijn moeder. Het minste dat het betekent dat niemand kan mij de schuld meer.' Mevrouw Grimes vond de baby terwijl ze speelde in de put, een gemeenschappelijke plek voor lokale kinderen om te spelen, met vrienden. Spreken over wat er gebeurde, zei ze: 'We waren er gewoon als kinderen. Vroeger gingen we daar vissen en af en toe ging ik erheen om een boek te lezen. 'Ik dacht dat het een dier was of zoiets. Mijn partner hielp het toen uit het water te krijgen en we sneden het open. 'Voor mij leek het alsof het een normale baby in een deken gewikkeld was maar ik wilde er niet naar kijken. Mijn partner zei toen dat het niet veel gezicht had vanwege de ontbinding.' Onopgeloste zaak: Een politieagent doorzoekt Windmill Pit, de Norfolk vijver waar het lichaam van de babyjongen werd gevonden in 1988 . Tijdens het oorspronkelijke onderzoek was de politie niet in staat geweest om de moeder te identificeren. Villagers verrichtten vervolgens een collectie om geld in te zamelen voor de begrafenis van de baby in St Peter's Church in het dorp. Maar nadat de zaak kwam voor een periodieke beoordeling, de politie opgegraven het lichaam van de jongen uit zijn graf. DNA genomen uit zijn been bot werd vervolgens door de nationale politie database die vond een match voor een mogelijk familielid van een van de ouders. Rechercheurs onderzochten die persoon's stamboom en identificeerde de vrouw die toegaf dat de jongen moeder was. Ze werd toen gearresteerd op verdenking van kindermoord. Maar de aanklacht werd ingetrokken nadat ze de politie vertelde dat ze de zwangerschap had verborgen voor haar familie en vrienden en later had een doodgeboorte. De jongen lichaam werd opgegraven door officieren als onderdeel van een zaak beoordeling, met DNA monsters leidend politie naar de jongen moeder. Hij is nu opnieuw begraven in Weasenham St Peter kerk, Norfolk . De politie heeft nu uitgesloten elke overtreding. De vrouw blijft op borgtocht terwijl de CPS beslissen of ze haar aan te klagen voor het niet registreren van een geboorte en het voorkomen van een wettige begrafenis. Mevrouw Grimes moeder Jackie Elson, 60, herinnert zich ook hoe haar dochter werd beïnvloed door de ontdekking. Ze zei: 'Veel mensen wees de vinger naar Hayley. Ze gaf zelfs mijn man de schuld als hij daar was het vissen veel van de tijd. 'Het hoofd van de CID zou altijd hier zijn om te zien of hij Hayley nog een vraag kon stellen om te zien of ze zich iets kon herinneren.' Ze voegde eraan toe: 'Het is een opluchting dat de zaak wordt gesloten maar ik weet nog steeds niet of er gerechtigheid is gedaan. 'Ik heb medelijden met de vrouw omdat ze in een staat moet zijn geweest.' Mevrouw Grimes's neef Emma Enifer, 39, voegde eraan toe: 'Het was waar alle kinderen visten en het is verschrikkelijk om te denken dat dat daar gebeurde. De jongen werd oorspronkelijk zonder naam begraven, maar een steungroep voor ouders van doodgeboren kinderen haalde het geld op voor een nieuwe grafsteen die zijn naam gaf als Petrus naar de naam van de kerk. 'Ik ben verbaasd dat het zo lang duurde en dat ze de DNA-tests niet eerder uitvoerden dan ze deden. 'De politie interviewde alle jonge meisjes en vrouwen in het gebied. De kuil is nogal afgelegen en ik denk dat je hier in de buurt zou moeten zijn om het te vinden.' Na zijn opgraving werd de babyjongen opnieuw begraven in de kerkhof van St Peter. Het vond plaats op 5 juni vorig jaar - de 26ste verjaardag van zijn ontdekking. Een rapport in de Eastern Daily Press uit 1988 vertelt hoe het lichaam werd gevonden drijvend op de vijver. Het graf van de baby werd oorspronkelijk gekenmerkt door een eenvoudige houten kruis, die lezen: 'In liefdevolle herinnering aan onbekende baby jongen. Geboren en overleden 1988.' Maar een steungroep genaamd Hana's Gift, die werkt met gezinnen die een doodgeboorte hebben geleden, later betaalde voor een nieuwe grafsteen gevend zijn naam als Peter, naar de naam van de kerk. De inscriptie luidt nu: 'In liefdevolle herinnering aan baby Peter, juni 1988. Een lief klein kind, verloren maar toen gevonden, om te bloeien en te groeien in de speeltuin van de Hemel. Er is geen voet zo klein dat het niet kan laten een afdruk op de wereld.' Ondertussen, andere dorpelingen herinnerde hoe het mysterie de gemeenschap had beïnvloed. Hildergard Michalak, 87, die heeft gewoond in het gebied voor meer dan 60 jaar, zei: 'Ik herinner me dat de politie ging rond elk huis in het gebied, maar natuurlijk niemand kon helpen. Niemand wist wie het was. 'Het was een schok omdat je niet dacht dat zoiets zo dicht bij je kon gebeuren. 'Ik denk dat er een gevoel van opluchting is dat het tot een einde is gekomen en dat het niet meer sinister was.' Haar zoon Mick, 64, zei dat niemand wist wie de moeder van het kind was, maar hij dacht dat de ouders op de nabijgelegen RAF-basis in Raynham konden wonen. Hij zei: 'Het is een beetje een schok maar ik ben blij dat de moeder is gevonden. Ik had geen idee wie ze was. 'Het kamp in Raynham was toen open, maar dat is nu gesloten. Ik dacht altijd dat het iemand was die het kamp daar had kunnen besluipen. 'Ik denk over het algemeen dat dit soort incidenten moeten worden gestraft. Als ze dat niet doen dan zou het kunnen suggereren aan iemand anders in die positie dat het in orde is.' Een moeder die het grootste deel van haar leven in het dorp heeft gewoond zei dat haar twee dochters ook werden behandeld als verdachten nadat de politie naar haar huis kwam om hen te interviewen. De 65-jarige, die niet genoemd wilde worden, zei: 'Ze moet een heel jong meisje geweest zijn dat op dat moment vrij naïef was. 'Mijn twee dochters zijn nu in de veertiger jaren, maar ze werden beiden behandeld als verdachten en het was erg schokkend voor hen en mij. Tranquil: De vijver in het dorp Weasenham St Peter, Norfolk, zoals het vandaag is. 'Ze zeiden dat het iemand lokaal moet zijn geweest als de vijver is niet gemakkelijk te vinden als je het gebied niet kent.' Ze voegde eraan toe: 'De vrouw heeft haar tijd al uitgezeten en zal moeten leven met wat ze in haar hoofd heeft gedaan. Ik denk dat het daarbij moet blijven.' Det Insp Andy Guy, van Norfolk Police die het onderzoek leidde, zei dat het DNA vergeleken werd met vijf miljoen monsters in de nationale database. Hij zei dat de politie nu tevreden was dat er niemand anders bij betrokken was. Hij zei: 'De zwangerschap was voor iedereen verborgen. Ze vertelde het niet aan haar familie, haar goede vrienden, ze beviel in het geheim. De baby was doodgeboren.' Hij voegde eraan toe dat het kleine team van agenten die betrokken waren bij de zaak 'gemengde gevoelens' had nadat het onderzoek tot een eind was gekomen. Hij zei: 'Vanuit politieoogpunt is het fantastisch. Vanuit menselijk oogpunt kun je alleen empathie hebben voor de vrouw en je voorstellen hoe verschrikkelijk het voor haar was.' Een politiewoordvoerder zei: 'In dit geval was het niet duidelijk hoe de baby stierf ondanks een postmortem onderzoek en de omstandigheden rond de dood bleef de focus van het onderzoek. 'Dankzij de vooruitgang in DNA konden we de moeder van de baby traceren en tijdens het interview onthulde de vrouw dat ze haar zwangerschap verborgen had gehouden voor familie en vrienden en de baby zelf had gebaard. 'De baby werd doodgeboren en we zijn tevreden dat er geen betrokkenheid van derden was of een vals spel.' Karen Murray-Tye die Hana's liefdadigheid opzette nadat haar dochter in 2006 doodgeboren was, heeft sindsdien een beroep gedaan op de moeder om naar voren te komen als ze behoefte heeft aan steun. Ze zei: 'Het was heel moeilijk om de juiste woorden te vinden, maar ik dacht dat de 'verloren maar gevonden' paste bij de omstandigheden. 'Ik hoop dat ze ziet dat we hebben geprobeerd om het beste te doen voor hem zoals we hebben voor Hana. Het zou heerlijk zijn als ze dacht dat ze zou kunnen krijgen wat steun als ze naar voren kwam.' Norfolk lijkschouwer kapelaan Chris Copsey zei: 'Toen de doodskist werd opgegraven alles wat er over was was een kleine plaquette die zei 'onnoembare baby jongen'. 'Het leek vreselijk om een onbekende baby jongen te begraven dus nam ik de naam van de kerk, Sint-Pieterskerk.' Helaas accepteren we momenteel geen commentaar op dit artikel.
Hayley Grimes, 42, vond Baby Peter's lichaam in Weasenham St Peter in 1988 . De lokale bevolking dacht dat ze verantwoordelijk was omdat ze wilde baby een goede graf te geven , zegt ze . Moeder-van-twee zei: 'Het was een schok . Ik voel me nog steeds boos over het hele ding' Zijn lichaam werd opgegraven vorig jaar voor herziening die officieren naar de moeder leidde . Infanticide aanklachten vervallen maar aanklachten kunnen worden gebracht voor het voorkomen van legale begrafenis .