Teheran, Iran (CNN)Er is een Perzisch spreekwoord dat zegt: "Een goed jaar wordt bepaald door zijn lente." Voor veel Iraniërs is het historische besluit van Teheran en zes wereldmachten -- de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Frankrijk, Duitsland, Rusland en China -- om de nucleaire onderhandelingen voort te zetten in het kader van een "gemeenschappelijk alomvattend actieplan" een indicatie dat Norouz, het Perzisch Nieuwjaar dat dit jaar begon op 21 maart, inderdaad een prachtig jaar zal zijn. Hoewel edgy hardliners nu kunnen proberen om spelletjes te spelen en klagen over de voorlopige overeenkomst is niet wat ze hadden gehoopt, voor veel mensen toont het uitstekende vooruitgang en dat is wat ze willen. Het maakt de weg vrij voor een veel bredere deal tegen eind juni die de vreedzame aard van de nucleaire activiteiten van Teheran garandeert in ruil voor de opheffing van sancties en een terugkeer naar de internationale gemeenschap. Zoals is, de inzet is hoog en de keuze is duidelijk voor president Hassan Rouhani en zijn "moderne" administratie. Ze moeten nu over de maan zijn: Begin 2016 zullen er parlementsverkiezingen zijn, waarvan de laatste de leider van het land kiest. Deze historische overeenkomst zal ervoor zorgen dat ze beide verkiezingen winnen. Tot nu toe heeft Rouhani's team niets gedaan om de levensomstandigheden te verbeteren van gewone Iraniërs die klagen dat ze de helft van hun koopkracht hebben verloren in de afgelopen jaren. LEES MEER: Will Iran's Opperste Leider drinkt 'gif' van vrede? Tijdens zijn presidentiële campagne beloofde hij dat te doen "alleen" als hij een nucleaire deal kon sluiten met de wereldmachten. En nu heeft hij. Een volledige deal uiteindelijk vertegenwoordigt een referendum over het buitenlands beleid van de regering Rouhani. Het zal zeker versterken zijn hand, die hij moet blijven in het spel, of beter nog, win de volgende presidentiële race. Het goede nieuws is dat mensen zijn meer dan blij om de voorlopige overeenkomst te verwelkomen. Ze hadden altijd een uitweg uit de huidige impasse met de rest van de wereld en als beloning konden ze de gematigden aan de macht te houden voor de nabije toekomst. Iraniërs geven sancties en de vorige harde regering de schuld van de ellendige situatie in de economie - vooral de manier waarop ze de afgelopen nucleaire gesprekken zo slecht behandelden - met verwoestende gevolgen. Velen geloven dat er nu een gezamenlijk alomvattend actieplan is -- het hoogtepunt van een proces van 12 jaar -- er is iets om op te hopen. In veel opzichten is het een nieuw begin en dat stelt Iraniërs ook een zeer kleine mate van hoop in zichzelf. Terugkijkend, ruilde de vorige regering die verwachtingen voor internationale isolatie en economische ontberingen. Ondanks scepticisme is zelfs de leider van het land, Ayatollah Seyyed Ali Khamenei, nu van mening dat het licht aan het einde van de tunnel misschien geen trein is en dat de gesprekken goed zouden kunnen eindigen. LEES MEER: Wat is er in de Iraanse nucleaire deal? 7 kernpunten. Geen wonder dat hij de natie had aangespoord -- inclusief de goed gefinancierde hardliners -- om de regering te steunen, zeggend dat het onderhandelingsteam betrouwbaar was en goed werk had verricht. Het was een historisch gebaar dat gekwalificeerde steun voor voortdurende diplomatie vertegenwoordigt en dat zou kunnen leiden tot een historische stap voorwaarts. Het plaatst vertrouwen en hoop in het onderhandelingsteam en de P5+1 groep van wereldmachten, waardoor niemand in Iran in de weg staat van principiële diplomatieke betrokkenheid en internationale toenadering. In deze context zijn veel Iraniërs vreugdevol. Ze zouden moeten zijn. Meer dan ooit zijn ze ervan overtuigd dat het niet slaan van een allesomvattende deal een historische fout zou zijn. Ze zijn ervan overtuigd dat het binnen handbereik is en dit is zoals het zou moeten zijn: een win-win deal voor iedereen. Ze geloven nu sterk dat het opheffen van internationale sancties niet langer illusoir is. Het zou de zieke economie van het land reanimeren en hun leven verbeteren. Tenminste, dat is wat ze hopen. Het is vroege lente en mensen op straat praten over niets anders dan de huidige keuze. Het is de grootste kans op toenadering tussen Teheran en Washington sinds de Iraanse revolutie in 1979. Immers, voor veel Iraniërs is dit meer dan alleen een nucleaire overeenkomst.
Deal tussen Iran en zes wereldmachten heeft Iraniërs hoop gegeven, schrijft Ghanbar Naderi . Opheffen van internationale sancties een mogelijkheid, Iraniërs hopen op betere levensomstandigheden, voegt hij toe . Mensen zullen waarschijnlijk houden president Rouhani's "middelmatige" regering aan de macht, Naderi schrijft .