Er is bewijs gevonden van een oorlogsblunder die resulteerde in miljoenen ponden Russische bullion, zogenaamd gebonden aan Amerika, verloren gaand in de rivier de Clyde. De gouden en zilveren tralies waren geladen in Murmansk op een voormalige Ierse Zee veerboot, omgezet in een strijdcruiser met haar bovenbouw gestript om deel te nemen aan een gevaarlijke Arctische konvooi. De bullion was om de Amerikanen te betalen voor wapens verzonden naar Rusland tijdens een van de meest cruciale stadia van de Tweede Wereldoorlog. Scroll naar beneden voor video . De bullion werd geladen op de HMS Ulster Queen (afgebeeld) in 1942 en werd overgebracht naar de VS als betaling voor wapens wanneer het geval van edele metalen verloren ging overboord. De voormalige veerboot, HMS Ulster Queen, arriveerde in november 1942 in Greenock, na 13 dagen op zee en twee schepen gezonken door Duitse U-boten. Maar als een delicate operatie begon om de kisten van schatten over te dragen op een wachtende boot, een gleed uit en viel in het modderige water. Zo'n sluier van geheimhouding bestond over de hele operatie het is niet bekend of het ooit werd hersteld. In feite, het incident is alleen aan het licht gekomen dankzij een geheim dagboek gehouden door een van de ingenieurs van de Ulster Queen's, en nu onthuld door zijn dochter voor de eerste keer in een nieuw boek. Edinburgh man Leonard H. Thomas diende op de Ulster Queen op vier konvooien van en naar Murmansk en Aartsengel in het uiterste noordwesten van Rusland. Tijdens zijn vooroorlogse rol als crewman op het onderzoeksschip RRS Discovery II in de Zuidelijke Oceaan had Thomas zich als 17-jarige aangesloten bij de Discovery in zijn geboortehaven Portsmouth. Hij vervolgde zijn geschriften op de Convoys - maar besefte dat als een van zijn dagboeken ontdekt zou worden dat hij in ernstige problemen zou komen, hij schreef in code en verborg ze goed. Voordat hij overleed in 2000, 88 jaar oud, heeft hij een aantal van hen overgeschreven in vier A4-tijdschriften, die zijn dochter Leona Thomas nu heeft bewerkt in een boek. Edinburgh man Leonard H. Thomas diende op de Ulster Queen op vier konvooien van en naar het uiterste noordwesten van Rusland. Leona, 61, een gepensioneerde schoolleraar, zei gisteren: 'Het verhaal over de Russische bullion is fascinerend. Het moet ergens worden gedocumenteerd, maar ik heb nooit kunnen ontdekken wat er daarna gebeurde.' Volgens de notities van haar vader was er 'een eigenaardige stilte door het hele schip' als ze werd geladen in Rusland. Niemand was toegestaan op het dek, niemand werd toegestaan langs de steegjes voor de machinekamer, en niemand van de mess decks, tenzij ze waren op wacht. De heer Thomas nam op: 'Er mochten geen kronkelen worden geopend, maar iemand kreeg een gleek uit en zag machtige grote stoomlocomotieven gesmoord in soldaten, op en neer het vrijgemaakte gebied van het spoor, honderden van hen, allemaal met geweren en velen met Tommy geweren. 'Onze bewakers bekleedden het dek, we hoorden later, aan beide kanten van een kleine derrick die de paravanen behandelde [mijndetectoren]. Er werd een enorme, donkere wagen neergeknoopt, aangeduwd en gejogd tot de val van de derrick verticaal hing en er werd een touwnet op de grond gelegd. 'Offors benaderden de wagen en onderzochten sloten en bouten [met] gewapende troepen letterlijk eromheen. Toen begon de moeizame handmatige oefening van [het lossen] wat leek op munitiedozen, die twee mannen nodig hadden om op te tillen. 'Dit was zeker geen kleine wapenmunitie! Niet met onze eigen bewakers en honderden troepen die het in ons zagen geladen. Het was bullion! 'Twee dozen waren genoeg om de sling te laden en omhoog gingen ze, afgezet op ons dek, van waar elk werd gesleurd en neergedaald in het 'B Gun' tijdschrift, nooit uit het zicht van ten minste één officier. 'Dit was de regeling zodat de miljoenen konden worden uitgegeven in de VS om de Russen te bewapenen.' 'Dan in de Wardroom [wenstten de] lastiggevallen ambtenaren, die, hoorden we, in de whisky "alsof het vrij was." Waarschijnlijk, met al dat van hun handen, konden ze het zich veroorloven.' Eenmaal terug in de Clyde, na 'een snelle afdaling van de Minches', kwam er echter calamiteit. De heer Thomas schreef: 'Het was erg laat toen we de gastvrije maar schaduwrijke lichten van de Boom Control schepen zagen, links en rechts om ons door de verbreding maar gereguleerde diafragma, en plotseling de sereniteit van het naderen van een geheiligde ankerplaats en worden ontmoet door een kleine maar belangrijke armada en een aansteker. 'Het volgende uur was het weer camouflage-en-dagger spul, niemand toegestaan op het bovenste dek voor de Wardroom of op de werkende steegjes. We hoorden dat troepen en allerlei soorten werden georganiseerd om de bullion te ontvangen van waar het was man-gehandled op het bovenste dek. 'De paravane derrick werd gereeveerd [draad] en een draad werd genomen met snatch blokken naar een lier. De eerste twee dozen werden geslingerd met een hennep touw-sling. De heer Thomas, die stierf in 2000, 88 jaar oud, afgebeeld met zijn overleden vrouw Louie in 1996. 'In de schaduw lichten waren veel ambtenaren, officieren, mannen in goede pakken, bajonetten, fakkels, klemborden, dekzeilen, sluierige rokers, maar nauwelijks een toeschouwer. 'Onze kapitein keek angstig over de havenvleugel van de brug, zijn neus nauwelijks over de canvas dodger, om de laatste riten van de Russische bullion te observeren. 'En toen gebeurde het. De eerste dozen, twee in aantal, werden naar de aansteker getrokken, en wie weet wat er gebeurd is, maar een gleed uit en viel met een weerklinkende klap en een splash in de Clyde. 'Ik werd op goede gezag verteld dat het niet zozeer leek op een H. M. Bateman cartoon. Onnodig te zeggen, allemaal waren de schuld volgens wat werd verstrekt als gevolg van deze schokkende affaire. 'De rest werd capabel overgebracht naar een aansteker, verschillende stukjes papier getekend, uitgewisseld en gezakt, en een sleepboot omhoog geknipt om de aansteker duidelijk te maken.' Geschreven in de dagboeken links voor zijn dochter, zei de heer Thomas: 'Ik was dankbaar om al deze jaren, de werkelijke dagelijkse rol van een aantal van de pijnlijke tijden waarin ik bevond me in, vooral de runs in de arctische wateren zo vol van gevaar, zowel door de mens gemaakt en die van de natuur.' Leona zei over het goud: 'Wie weet, het kan er nog steeds zijn.' De heer Thomas schreef in zijn dagboek hoe de bemanning van de Ulster Queen had gehoopt dat hun schip zou worden gekozen om rechtstreeks naar Amerika te stoommen, zodat ze 'het kunnen 'leven' voor een paar dagen voordat terug te keren naar oorlog-verscheurd Europa. Uiteindelijk werd de beslissing genomen om de lading af te laden in de Clyde, voor uiteindelijke overdracht naar een ander schip voor de Atlantische oversteek. De HMS Ulster Queen beeldde zich in haar vooroorlogse dagen als een Ierse zeeveer. Ze werd later omgebouwd tot een slagkruiser met haar bovenbouw gestript.
Edinburgh ingenieur gedetailleerd hoe bullion werd verloren tijdens geheime missie . Leonard H. Thomas diende op HMS Ulster Queen tijdens Arctic Convoys . Zijn geheime dagboeken onthullen dat een krat van bullion verloren ging tijdens de overdracht . Mr Thomas schreef dat het viel in de rivier Clyde tijdens het verplaatsen naar een ander schip . De missie was zo geheimzinnig het is niet bekend of bullion ooit werd teruggevonden .