Het skelet van een nieuwe soort reuzenroofvogel die 3,5 miljoen jaar geleden de Aarde terroriseerde is ontdekt en helpt om te onthullen hoe deze wezens zouden hebben geklonken. Palaeontologen zeggen dat de vier voeten (1.2 meter) lange vogel de meest complete skeletten is van een 'terreurvogel' - een groep vluchtloze prehistorische vleesetende vogels - om ontdekt te worden. De Zuid-Amerikaanse vogel is genoemd Llallawavis scagliai - wat betekent Scaglia's Magnificent Bird na een van de beroemde Argentijnse naturalisten Galileo Juan Scaglia. Scroll naar beneden voor video . Llallawavis scagliai (verschijnt in de reconstructie hierboven) zou krachtige kaken maar beperkte gehoor . Het was zo goed bewaard gebleven dat wetenschappers in staat zijn geweest om een deel van de vogel auditieve systeem en zijn trachee te bestuderen. Ze zeggen dat terwijl het had een angstaanjagende verschijning, de hoorzitting was waarschijnlijk onder het gemiddelde vergeleken met de vogels die vandaag de dag. Een reusachtige prehistorische vogel - ooit gedacht een meedogenloze roofdier dat de nek van zoogdieren met zijn enorme snavel gebroken - was eigenlijk een vegetariër, volgens een studie. De twee-meter gastornis was een flightless schepsel dat leefde in Europa tussen 40 en 55 miljoen jaar geleden. Vanwege zijn grootte en onheilspellende verschijning, werd gedacht dat het een top carnivoor. Maar een team van Duitse onderzoekers, die fossiele resten bestudeerden van de beesten gevonden in een voormalige open gegoten kolenmijn, zeggen dat ze geloven dat het eigenlijk niet een vleeseter was. Palaeontologen in de VS hebben ook voetafdrukken gevonden waarvan wordt aangenomen dat ze behoren tot de Amerikaanse neef van gastornis, en deze tonen niet de afdrukken van scherpe klauwen, gebruikt om prooi te grijpen, die zou kunnen worden verwacht van een raptor. Ook, de vogel heeft pure grootte en onvermogen om snel te bewegen maakte sommigen geloven dat het niet kon hebben geprobeerd op vroege zoogdieren - hoewel anderen beweren dat het misschien hebben overvallen hen. Ze beweren dat het dier waarschijnlijk ook had een beperkte vocale bereik dat was vrij lage frequentie. Het heeft ook verhoogd het vooruitzicht dat de vogel kan zelfs lage frequentie geluiden om te helpen detecteren zijn prooi. Dr Federico Degrange, een paleontoloog aan het Centrum voor Onderzoek in de Aardwetenschappen en de Universiteit van Córdoba in Argentinië, zei: 'Het gemiddelde gehoor voor deze terreurvogel was lager dan het gemiddelde voor levende vogels. 'Dit lijkt erop te wijzen dat Llallawavis een smalle, lage vocalisatiefrequentie had, vermoedelijk gebruikt voor intraspecifieke akoestische communicatie of prooidetectie.' Terreurvogels, of phorusracids zoals ze ook bekend zijn, waren een groep vleesetende vogels die tot 10 voet hoog groeiden en grote verhaakte snavels hadden. Ze waren de dominante roofdieren in Zuid-Amerika tijdens de Cenozoïsche leeftijd die begon met het uitsterven van de dinosaurussen 65 miljoen jaar geleden. Hoewel kleiner dan sommige van de soorten ontdekt, Llallawavis scagliai, was een van de laatste terreur vogels om de aarde te ontwijken voordat ze stierven ongeveer 2,5 miljoen jaar geleden. Het werd ontdekt door Fernando Scaglia, uit het Lorenzo Scaglia Municipal Museum of Natural Sciences, samen met Matias Taglioretti en Alejandro Dondas aan het strand van La Estafeta ten zuiden van Mar del Plata stad in de provincie Buenos Aires van Argentinië in 2010. Wetenschappers gebruikten 3D scanning van de lange schedel van Llallawavis scagliai (boven) om haar gehoorvermogen te onderzoeken. Dr Scaglia is de kleinzoon van Galileo Juan Scaglia die was directeur van het museum tussen 1940 en 1980. Vanwege de inkomende getijden die de klif beschadigen, moest het team snel werken om het hele fossiel in één dag op te graven. Het gefossiliseerde skelet (boven) werd gevonden in een klif op een strand ten zuiden van Mar del Plata stad in Argentinië . Echter, ondanks dit ze in staat waren om een skelet dat ongeveer 90 procent voltooid is op te halen. In een studie gepubliceerd in het Journal of Vertebrate Paleontology, de onderzoekers waren in staat om de structuur van het binnenoor van de vogel te reconstrueren met behulp van 3D berekende tomografie. Ze ontdekten dat Llallawavis een gemiddeld gehoorbereik had van ongeveer 3.800Hz en een gevoeligheid van ongeveer 2.300Hz. Het menselijke oor kan daarentegen geluiden detecteren met frequenties tussen 20Hz en 20.000Hz, maar is het beste op ongeveer 4.000-5.000Hz. Dit suggereert dat Llallawavis beter zou zijn geweest in het detecteren van lagere frequentiegeluiden dan mensen. Dr Degrange vertelde Mail Online dat de vogel een tracheobronchiale syrinx had - de structuur die geluid produceert bij vogels - die voornamelijk gemaakt was van kraakbeen en dus niet overleefde. Hij zei: 'Het is dan niet mogelijk om precies te weten wat voor soort geluiden terreurvogels konden produceren. 'Gebaseerd op de hoorfrequenties die we weten dat ze konden horen, is het mogelijk om te stellen dat Llallawavis geluid van lage frequentie heeft geproduceerd.' De onderzoekers zijn ook in staat geweest om beter te begrijpen van de sommige van de vogels andere kenmerken gebaseerd op het gehemelte en botten rond het oog die ook werden bewaard. Dr Degrange zei dat de vogel zou hebben krachtige spieren rond zijn kaken, maar ze waren nog steeds bezig met het uitvoeren van studies op de ogen om te ontdekken of de vogel actief was overdag, 's nachts of in de schemering uren. La Estafeta Beach (boven) in de buurt van Mar del Plata in Argentinië waar het fossiel werd gevonden heeft sterke getijden die dreigde om het skelet weg te wassen dwing palaeontologen om snel te werken om het te redden van schade. Hij zei: 'De mond is een groot gebied van kaakspier attacment bij vogels. Dus, we zijn in staat om te zeggen hoeveel ontwikkeld waren sommige van de kaakspieren in Llallawavis. 'De sclerotische ring geeft ons een idee van de vorm en grootte van het oog. Dit zal ons in staat stellen om aan te tonen of terreurvogels dag-, nachtelijke of crepusculaire vogels waren.' Hij voegde eraan toe dat het fossiel ook wetenschappers kan helpen om te ontcijferen wat de gigantische vogels uiteindelijk uitstierven. Hij zei: 'De ontdekking van deze soort onthult dat terreurvogels meer divers waren in de Plioceen dan eerder gedacht. 'Het zal ons toelaten om de hypothese over het verval en uitsterven van deze fascinerende groep vogels te herzien.' Dr Claudia Tambussi, een andere auteur van de studie aan het Argentijnse Centrum voor Onderzoek in de Aardwetenschappen, voegde hieraan toe: 'De ontdekking van deze nieuwe soort biedt nieuwe inzichten voor het bestuderen van de anatomie en fylogenie van phorusrhaciden en een beter begrip van de diversificatie van deze groep.'
De drie meter hoge soorten van terreurvogel is genoemd Llallawavis scagliai . Het werd ontdekt in een kronkelende klif op een strand dicht bij Mar del Plata stad . Palaeontologen zeggen dat het is de meest complete terreur vogel skelet ooit gevonden . Ze hebben 3D scannen gebruikt om de vogel bereik van het gehoor te reconstrueren .