(CNN)De presidentiële campagne van Hillary Clinton verwachtte zeker de komende golf van onderzoeken en kritiek over belangenconflicten waarbij grote buitenlandse donoren aan goede doelen gerund door de Clinton familie -- vragen ingesteld om een grondige uitzending te krijgen in een nieuw boek genaamd "Clinton Cash: The Untold Story of How and Why Foreign Governments and Businesses Helped Make Bill and Hillary Rich" door Peter Schweizer, coming out 5 mei. Mijn gok is dat de problemen die het boek aan de orde stelt Team Clinton ertoe zullen aanzetten zijn kandidaat op de weg te zetten, waar ze losjes geplande informele ontmoetingen met gewone Amerikanen kan blijven houden -- het soort mensen dat zich meer zorgen maakt over lokale banen dan of een buitenlandse overheid of bedrijf een grote sprekende vergoeding heeft betaald aan Bill Clinton in de hoop een speciale behandeling te krijgen door minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton. Het is niet zo dat de vermeende conflicten niet potentieel ernstig zijn; zoals ik onlangs op deze pagina's heb opgemerkt, ze zijn. Volgens The Wall Street Journal, in 2014 de Clinton Foundation "ontvangen geld van de Verenigde Arabische Emiraten, Saoedi-Arabië en Oman, onder anderen. De donoren omvatten de Canadese buitenlandse zaken afdeling, die is het bevorderen van de Keystone XL pijplijn." Dat is dezelfde Keystone XL pijpleiding uit Canada die het ministerie van Buitenlandse Zaken bijna allemaal onderschreven, tot slot na een vijf-delige analyse die liep tot 17.000 pagina's dat het project milieu-impact zou minimaal zijn. President Obama veto's een wetsvoorstel dat zou hebben toegestaan de pijplijn te bouwen, maar het is legitiem om te vragen of de donatie uit Canada direct of indirect beïnvloed de analyse van het ministerie van Buitenlandse Zaken. En verschillende nieuwspunten hebben gemeld dat banken en andere bedrijven met zaken voordat de Amerikaanse overheid waren donoren van het Clinton Global Initiative, een zustergroep die werd afgesponnen van de Clinton Foundation. CNN's Alexandra Jaffe schreef vorige maand dat "lijsten voor de Clinton Global Initiative's Annual Meeting partnerschappen vonden met ten minste zes banken die werden onderzocht, betrokken waren bij geschillen of op het moment van de vergadering werden beboet door overheidsinstellingen en regelgevers. In elk geval werd de bank in kwestie vermeld als sponsor van het evenement, zelfs nadat de onderzoeken op grote schaal werden gemeld in de media." Dat zijn ernstige zaken -- maar zo zijn hardnekkige werkloosheid, onrustige scholen, hoge belastingen en andere problemen die bovenaan de lijst van kiezers zorgen. Een bank die geld geeft aan liefdadigheid in de hoop van het kopen van clementie van de overheid is een reden tot bezorgdheid, maar totdat en tenzij een rokend pistool verschijnt in de vorm van een duidelijke uitwisseling van geld voor gunsten, wordt het moeilijk om te zeggen wat, precies, is verkeerd met het doneren van geld om te helpen in een goede zaak zoals de strijd tegen de honger in de wereld of helpen om Haïti te herbouwen. Zelfs onder de banken beboet voor het onrecht dat bijgedragen heeft aan Clinton goede doelen, merkte Jaffe, "er is geen aanwijzing dat de Clintons had geen kennis van de lopende onderzoeken naar banken ondersteunen van de inspanningen van de stichting." Dat laat niet veel ruimte voor verontwaardiging. Een serieuzere kritiek op de Clinton foundations is dat ze een administratieve en financiële quagmire van hun oorsprong zijn geweest, tekorten hebben, ongecontroleerd uitdijen en deals snijden die niet alleen ethische vragen oproepen, maar de managementvaardigheid van de familie in een minder-dan-vleiend licht werpen. In een bekend geval van bedrog, een oplichter genaamd Raffaello Follieri charmeerde zijn weg in de goede graties van de stichting, het verdienen van publieke lof van Bill Clinton voor het beloven van $ 50 miljoen aan het Clinton Global Initiative -- geld dat nooit materialiseerde. Een ernstiger probleem ontwikkelde zich intern, met medewerkers vechten over de richting en het beheer van de liefdadigheidsinstellingen. In 2007 en 2008 liep de stichting een tekort van $ 40 miljoen en in 2012 had een tekort van $ 8 miljoen. Dus we wisten al dat de Clintons goede doelen leed aan slecht management en nam geld van bedrijven en regeringen die duidelijk probeerden te curry gunst. Het is onsmakelijk, maar inmiddels is het geen nieuws. Tenzij het komende boek onthult een aantal blockbuster nieuwe informatie, vragen over de Clintons' goede doelen zal waarschijnlijk eindigen op dezelfde politieke plank waarop kiezers lijken te hebben geparkeerd zorgen over Hillary Clinton's gebruik van private e-mails voor het uitvoeren van Buitenlandse Zaken zaken. Volgens een recente peiling van de rechtse Rasmussen -- genomen nadat het e-mailbericht op het nieuws was gespat -- bleek uit een enquête onder kiezers die waarschijnlijk in 2016 zullen stemmen dat 57% verwacht dat Clinton het presidentschap zal winnen. Geen wonder dat Clinton zich geen zorgen maakte over het komende boek. "We zijn terug in de politieke scène en daarom zullen we worden onderworpen aan allerlei afleidingen en ik ben er klaar voor," zei ze in New Hampshire. Het noemen van uitgebreide blootstelling van belangenconflicten "afleidingen" suggereert dat Clinton weet wat de peilingen suggereren: dat in een natie die nog steeds worstelt om uit een lange recessie te komen, kiezers waarschijnlijk haar op iets anders dan de efficiëntie en ethiek van haar goede doelen zullen beoordelen.
Errol Louis: Nieuw boek om vermeende belangenconflicten met buitenlandse donoren aan Clinton familie goede doelen te detailleren . Hij zegt zonder roken pistool , het is waarschijnlijk niet verkiezing deal-breaker voor Amerikanen bezorgd over kwesties als economie , banen , scholen . Louis: Meer opmerkelijk is wanbeheer , ethische geschiedenis van Clinton goede doelen .