Ze kunnen eruit zien als uitvindingen rechtstreeks uit een sci-fi film, maar deze collectie van ontwerpen waren zeer echt en ontwikkeld in een top-geheim Brits oorlogslab meer dan 70 jaar geleden. Ministry of Defence 1, ook bekend als Churchills Toyshop, was een wapenlaboratorium opgericht in 1939 door Winston Churchill - een vaste gelovige in het belang van wetenschap en technologie in oorlogvoering. Hij moedigde zijn wetenschappers aan om zelfs de meest absurde uitvindingen te berechten - waarvan velen nooit voorbij de tekentafel kwamen - maar sommigen waren zo succesvol dat ze een vitale rol speelden in het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog. Scroll naar beneden voor video . Winston Churcill wordt afgebeeld geeft zijn 'overwinning' teken als, met zijn beroemde Curchiliaanse hoed, hij maakte een polling dag tour door zijn kiesdistrict tijdens de verkiezingen in 1945. Churchill was de conservatieve kandidaat voor Woodford, Essex, maar verloren bij de verkiezingen . 1. DE PANJANDRUM: EEN GILT WHEEL GEHEUGD IN ROCKETS . De Atlantische Muur was een reeks robuuste vestingwerken gebouwd na 1942 door de nazi's om te verdedigen tegen een verwachte geallieerde invasie. Churchill werd geboren in Blenheim Palace in de blauwbloedige dynastie van de hertogen van Marlborough. Hij was een enthousiaste soldaat, vechtend in verschillende oorlogen voordat hij de politiek inging. Churchill werd in mei 1940 premier van Groot-Brittannië. Hij overleefde verschillende slagen in het latere leven, en op zijn dood, had hij een van de grootste staats begrafenissen in de geschiedenis. Het vormde een belangrijk obstakel voor geallieerden, en dus een mogelijke oplossing om een breuk groot genoeg om een voertuig door te laten werd gedroomd door een van Churchills militaire denktanks. De panjandrum was een onwaarschijnlijk uitziende wapen, bestaande uit twee grote houten wielen met een ton explosieven tussen hen in de as. Cordite raketten moesten het met voorspelde snelheden van maximaal 60 mijl (97 km) per uur, die zelfs zonder de dodelijke kracht van de explosieven die het vervoerde, was behoorlijk angstaanjagend gezien het woog ongeveer 4.000lbs (1.800 kg). Na uitgebreide proeven, het prototype had een rampzalige laatste test waarin het gevaarlijk uit koers en uit elkaar in de zee. Het werd onmiddellijk ingeblikt. De panjandrum, afgebeeld, was een onwaarschijnlijk uitziende wapen, bestaande uit twee grote houten cartwheels met een ton van explosieven tussen hen in de as. 2. DE TIJD PERCIL: EEN HINDEN DETONATOR MET ZICHT OP DE Führer. Anders bekend als de pencil . Oftewel officieel als "Switch, Nummer 10, delay," dit waren potloodvormige zekeringen met een injectieflacon van corrosieve koperchloride aan een uiteinde. Ze werden ingebracht in explosieven en gebruikt als een 'tijd vertraging' om een bom te laten ontploffen. Om het te activeren, werd de injectieflacon verpletterd zodat het koperchloride een metalen draad begon op te lossen. Zodra de draad knapte, liet het een veer los die een striker naar beneden stuwde de holle buis naar de percussiedop, om de explosieven waarin het was ingebracht tot ontploffing te brengen. Deze werden uitgebreid gebruikt tijdens geheime operaties door de SAS in Afrika. Een van deze ontstekers werd gebruikt in het 20 juli perceel van 1944, in de koffer-bom poging om Hitler te doden. Deze verborgen ontsteker gebruikte een injectieflacon van corrosief koper om een metalen draad op te lossen, een 'striper' door een holle buis te drijven en explosieven te laten ontploffen waar het potlood aan was bevestigd. 3. DE LIMPET MIJN: ALS EEN ZEEMIJN, MET EEN MAN AANGEVOEGD. Het idee van het gebruik van een menselijke torpedo om explosieven aan te sluiten was er al sinds het einde van de Eerste Wereldoorlog. Churchills versie werd bevestigd door kikkermannen die op dat moment de machtigste magneet ter wereld gebruikten om ongeveer 4,5lbs (twee kilogram) explosieven aan een vijandelijk schip te bevestigen, in staat om een groot gat in de romp te slaan. Divers droegen de limpetmijnen onder water en bevestigden ze aan schepen, wat verwoestende schade veroorzaakte toen ze ontploften. Ze werden gebruikt in de oorlog om verwoestende gevolgen te hebben. Zeven Japanse schepen werden alleen door geallieerde commando's gezonken of uitgeschakeld, met behulp van limpetmijnen in Singapore Harbour, 1943. Churchills 'human torpedo' gebruikte op dat moment de krachtigste magneet ter wereld om ongeveer 4,5lbs (twee kilogram) explosieven aan een vijandelijk schip te bevestigen, in staat om een groot gat in de romp te slaan. U kunt meer lezen over Winston Churchill's 'gekke wetenschap' in nummer 22 van All About History . 4. PROJECT HABBAKUK: EEN GIANT ICEBERG AIRCRAFT CARRIER . Staal en aluminium waren op een premie tijdens de oorlog, dus toen uitvinder Geoffrey Pyke, die werkte op het gecombineerde hoofdkwartier van de operatie (COHQ), overwegen een manier om Atlantische konvooien buiten het bereik van het vliegtuig dekking te beschermen, realiseerde hij zich dat het antwoord was ijs. Met name, hij overwogen het creëren van enorme flotilla's gesneden uit ijsbergen die kon het huis van vliegtuigen en een baan. Het probleem was dat ijsbergen de neiging om te rollen over, dus Pykes antwoord was een combinatie van hout pulp en ijs, die hij noemde  Dit zou niet zinken, was veel sterker dan ijs en zou niet verbrijzelen, dus het kon gemakkelijk worden gesneden in vorm. Echter, het kwam nooit tot stand. Pyke ondervonden een reeks van technische problemen die uiteindelijk het gebruik van een aantal staal nodig in Habbakuk. Plus, de uitvinding van lange-afstand vliegtuig brandstof tanks en het gebruik van vliegvelden op de Azoren maakte het overbodig. Het radicale idee van Geoffrey Pyke was om enorme flotilla's te bouwen uit ijsbergen die vliegtuigen konden huisvesten en een startbaan konden bieden - hoewel ze nooit tot stand kwamen. 5. DE STICKY BOMB: EEN DOODS UITGEBREIDE JULLIE (SOMETIMES) KAN OUTRUN . Dit was een soort granaat bestaande uit een glazen bol gevuld met meer dan 1,5lbs (een halve kilogram) nitroglycerine, bedekt met een extreem kleverige kleefstof en omhuld in metaal. Het handvat bevatte een vijf-seconde zekering en een veiligheidsspeld die, bij het trekken, los de metalen behuizing en blootgesteld de lijm. De lijm werd toegevoegd om de bom te blijven bevestigd aan een vijandelijke tank voor de paar seconden van vertraging voordat de bom explodeerde. In theorie, de kleverige bom kon worden bevestigd aan een passerende tank, hoewel in de praktijk tanks vaak bleek te vuil of nat om de bommen te plakken. Ondanks dit, 2,5 miljoen werden gemaakt en gebruikt tussen 1940 en 1943. De Stick Bomb wordt getoond worden gemonteerd in 1943. Dit was een soort granaat bestaande uit een glazen bol gevuld met meer dan 1,5lbs (een halve kilogram) nitroglycerine, bedekt met een extreem kleverige lijm en omhuld in metaal. 6. ARTIFICIALE HARBOURS: Een POP-UP INVASIE AID om de Tanks ASHORE te brengen.Mulbessen, of kunstmatige havens zoals ze waren bekend, waren draagbare, tijdelijke havens speciaal ontworpen in de Tweede Wereldoorlog om de geallieerden te helpen de zware vrachten die gepaard gaan met een grootschalige invasie uit te laden. In de jaren voorafgaand aan de D-Day landingen, was het duidelijk geworden dat elke poging om massaal te landen op de Atlantische kustlijn van West-Europa het gebruik van de Franse havens zou vereisen. En om dat te doen, zouden de geallieerden afhankelijk moeten zijn van het doordringen van de Nazi-Atlantische Muur, die niet kon worden gedaan. In plaats daarvan moesten de Mulberry's worden vervoerd en gemonteerd voor de Franse kust, het verstrekken van mobiele havenfaciliteiten, waaronder kranen, wegen en pieren. De Amerikaanse Mulberry A werd vernietigd door stormen, maar de Britse Mulberry B diende zes maanden na D-Day voordat ze ontmanteld werden. Mulberry (een afgebeelde) of kunstmatige havens zoals ze ook bekend waren, waren draagbare, tijdelijke havens speciaal ontworpen in de Tweede Wereldoorlog om de geallieerden te helpen de zware vrachten in verband met een grootschalige invasie uit te laden. 7. HET PAAT: EEN EEN-MAN ARTILLERIE BARRAGE (WANNEER HET HITTE) Door het midden van de Wereldoorlog Twee vijandelijke tanks waren steeds beter gepantserd, tot het punt dat ze ondoordringbaar waren voor de verouderde infanterie granaatwerpers. De Projector, Infantry, Anti-Tank (PIAT) was een draagbaar mortier systeem dat een krachtige veer gebruikte om een bom met een gewicht van 2,5lb (1.1kg) met een gevormde lading tot 360ft (110 meter) te bewapenen en te lanceren. Ze werden voor het eerst uitgegeven aan Britse troepen in 1943 en gebruikt tijdens de oorlog door de geallieerden. Hoewel niet helemaal betrouwbaar, ze waren heel goed in staat om vijandelijke tanks uit te schakelen toen ze hun doelen raakten en ontploften. U kunt meer lezen over 'Churchill: Britain's Mad Scientist' in nummer 22 van All About History, nu te koop. De Projector, Infantry, Anti-Tank (PIAT) was een draagbaar mortier systeem ontworpen om Britse soldaten te helpen strijden met Duitse tanks - en toen ze sloegen, waren ze zeer succesvol .
'Churchill's Toyshop' opereerde uit Londen in eerste instantie in de Tweede Wereldoorlog. Uiteindelijk verhuisde het naar een herenhuis op het platteland om luchtaanvallen te voorkomen. Het topgeheime wapenlab ontwikkelde een aantal baanbrekende wapens. Deze omvatten de menselijke limpet mijn en een raket aangedreven wiel.