Een zoektocht naar een rioolpijp onder een Italiaans restaurant leverde twee eeuwen geschiedenis op. Lucian Faggiano kocht het gebouw in Lecce, Puglia in het zuiden van Italië en was van plan om het om te zetten in een trattoria - maar renovaties werden in de wacht gezet toen hij ontdekte dat een toilet op de site werd geblokkeerd. En terwijl hij probeerde het toilet te repareren dat hij groef in een Messapian tombe gebouwd 2000 jaar geleden, een Romeinse graanschuur, een Franciscan kapel, en zelfs etsen dacht te maken door de Knights Templar. Scroll naar beneden voor 3D tour . Lucian Faggiano's droom van het openen van een restaurant werd gedumpt wanneer een opgraving om een geblokkeerde riolering punt te vinden leverde ongeveer 2000 jaar verborgen geschiedenis, waaronder uitgestrekte kamers en aardewerk (verschijnt in deze afbeelding die de heer Faggiano links en zijn zoon) In een poging om de riolering back-up, de heer Faggiano, 60, en zijn twee zonen groef een loopgraaf en in plaats van het isoleren van de beledigende pijp gevonden ondergrondse gangen en kamers onder het eigendom op 56 Via Ascanio Grandi, The New York Times gemeld. De zoektocht naar de pijp begon bij het begin van het millennium. Lecce, aan de hiel van Italië .Boot . was ooit een kruispunt in de Middellandse Zee en een belangrijke handelspost voor de Romeinen. Maar de eerste lagen van de stad dateren uit de tijd van Homer, volgens de lokale historicus Mario De Marco. Acht jaar nadat het was bedoeld om te openen als een restaurant, het gebouw is omgezet in Museum Faggiano (foto) en een aantal trappen kunnen bezoekers naar beneden reizen door de tijd om de oude ondergrondse kamers ontdekt door de familie te bezoeken. Hij stelde zich voor dat het een week zou duren om te graven en het sanitair te repareren onder het gebouw, maar in plaats daarvan, de DIY missie leidde tot de ontdekking van een Messapiaanse graftombe, een Romeinse graanschuur (foto links), een Franciscaanse kapel - en zelfs etsen van de Knights Templar. Een oude kamer onder het moderne gebouw wordt rechts getoond. De zoektocht naar de pijp (verschijnt in deze afbeelding van de heer Faggiano en zijn zoon) begon bij het begin van het millennium toen niemand had kunnen voorspellen de schatten verborgen onder de vloerplanken, die onthulde een ondergrondse wereld daterend uit voor de geboorte van Jezus. Het is niet ongebruikelijk voor religieuze relikwieën op te duiken in velden of in het midden van de stad zelf, die een mengsel van oude architectuur heeft. Bijvoorbeeld, een eeuw geleden, een Romeinse amfitheater werd onlangs gevonden onder een marmeren kolom met het standbeeld van Lecceäs beschermheilige, Orontius op het centrale plein en onlangs werd een Romeinse tempel gevonden onder een parkeerplaats. Wanneer je een gat graven, eeuwen geschiedenis komen uit, zei Severo Martini, een lid van de gemeenteraad. Jaren van opgravingen hebben gezien de opkomst van Romeinse devotionele flessen, oude vazen en een ring met christelijke symbolen, evenals verborgen fresco's en middeleeuwse stukken. Hier draagt de heer Faggiano een stuk Romeins aardewerk uit een ondergrondse kamer. Het gebouw leverde tal van hoekjes en kransen met inbegrip van mysterieuze schachten (foto links en rechts) die leiden tot oudere delen van het gebouw dieper en dieper ondergrondse. Lucian Faggiano kocht het schijnbaar standaard gebouw in Lecce, Puglia in het zuiden van Italië, (gemarkeerd op deze kaart) maar zijn droom om het te veranderen in een trattoria werd in de wacht gezet dankzij een gebroken toilet. Lecce, op de hiel van Italie... was ooit een kruispunt in de Middellandse Zee en een handelspost voor de Romeinen. De oorsprong van Lecce in Zuid-Italië wordt verondersteld meer dan 2000 jaar oud te zijn. Het werd gesticht door de Messapii, die naar verluidt Kretens in Griekse verslagen zijn geweest, verklarend de Griekse cultuur van de stad. Volgens de legende, een stad genaamd Sybar bestond ten tijde van de Trojaanse Oorlog en werd opgericht door de Messapii. Het werd veroverd door de Romeinen in de 3e eeuw v.Chr., die gaf het de naam Lupiae, die later Lecce werd. Onder de keizer Hadrianus, in de tweede eeuw n.Chr., de stad verhuisde twee mijl (3km) noordoost, kreeg een theater en een amfitheater en was verbonden met de Hadrian Port. Oronotius van Lecce, die bekend staat als Sant'Oronzo wordt verondersteld te hebben gediend als de eerste christelijke bisschop van de stad en is nu Lecce's beschermheilige. Na de val van het Romeinse Rijk, werd de stad ontslagen door koning Totila in de Gotische Oorlogen. Daarna werd het weer veroverd door de Byzantijnen in 549 en bleef deel van het Oostelijk Rijk ondanks enkele kleine veroveringen. Na de Normandiërs aangekomen in de 11e eeuw, Lecce groeide in commercieel belang weer, een belangrijke handelspost in de Romeinse tijd. Het groeide rijk en werd een van de belangrijkste steden in Zuid-Italië, blijkt uit de vele indrukwekkende barokke monumenten. De pest brak uit in de 17e eeuw en de stad was kort de thuisbasis van geallieerde strijders vechten tegen de nazi's in de Tweede Wereldoorlog. De heer Faggiano vroeg zijn zonen om te helpen het probleem op te lossen met het sanitair, zodat hij kon versnellen de opening van zijn restaurant, in een gebouw dat leek alsof het werd gemoderniseerd. Maar toen ze gegraven neer raakten ze een vloer van middeleeuwse steen, waaronder was een Messapische graftombe, gebouwd door mensen die leefden in het gebied voor de geboorte van Jezus. Volgens de legende werd de stad gesticht door de Messapii, die naar verluidt Kretenzers waren in Griekse archieven, maar toen werd de nederzetting Sybar genoemd. Bij nader onderzoek ontdekte het familieteam ook een Romeinse kamer die gebruikt werd om graan op te slaan, en een kelder van een Franciscaner klooster waar nonnen werden verondersteld ooit de lichamen van de doden te hebben voorbereid. De heer Faggiano was bang voor de kosten en de vertraging bij het openen van het restaurant en hield aanvankelijk zijn amateurarcheologie geheim voor zijn vrouw, deels omdat hij zijn jongste zoon Davide, 12 hoewel kleine gaten in de vloer om zijn werk te helpen. Maar zijn vrouw, Anna Maria Sanò vermoedde dat het werk complexer was dan het leek te zijn dankzij de hoeveelheid vuile kleren die ze wast, en vanwege vuil en puin wordt weggenomen. Onderzoekers sloot de site, waarschuwde de heer Faggiano dat hij een onofficiële archeologische opgraving uitvoerde. Na een jaar, werk voortgezet maar moest worden gecontroleerd door erfgoed ambtenaren die getuige waren van de opkomst van Romeinse devotionele flessen, oude vazen en een ring met christelijke symbolen, evenals verborgen fresco's en middeleeuwse stukken. In ruste cultureel erfgoed ambtenaar, Giovanni Giangreco, die betrokken was bij de opgravingen, zei: "Het Faggiano huis heeft lagen die representatief zijn voor bijna alle van de geschiedenis van de stad, van de Messapianen tot de Romeinen, van de middeleeuwen tot de Byzantijnse tijd. .Bang voor de kosten en de vertraging bij het openen van het restaurant, de heer Faggiano aanvankelijk hield zijn amateur archeologie een geheim voor zijn vrouw. Hier, hij sorteert hoewel stukken glas en aardewerk gevonden in een van de kamers. Er zijn zelfs stukken ingebed in de muur. Bij verder onderzoek, de familie team ontdekte ook een Romeinse kamer die werd gebruikt om graan op te slaan en een kelder van een Franciscaner klooster waar nonnen werden verondersteld ooit de lichamen van de doden te hebben voorbereid. De grottenrijke eigendom is veranderd in een museum zodat bezoekers gemakkelijk de overblijfselen kunnen zien (gefotografeerd) Mr Faggiano (hier afgebeeld met zijn zoon in een oude ondergrondse kamer) geeft toe geobsedeerd te zijn met het project, maar toch wilde zijn restaurant openen. Ondanks het dragen van de financiële lading van de opgraving, raakte de familie gefascineerd door de geschiedenis onder hun gebouw en maakte einden ontmoeten door het huren van kamers in het. De heer Faggiano geeft toe dat geobsedeerd te raken door het project, maar wilde nog steeds zijn restaurant te openen. Hij zei: Op een gegeven moment, Ik kon het niet meer nemen Ik kocht asblokjes en ging om het te bedekken en te doen alsof het nooit was gebeurd.At acht jaar nadat het was bedoeld om te openen als een restaurant, het ongelooflijke gebouw is omgezet in Museum Faggiano en een aantal trappen kunnen bezoekers naar beneden reizen door de tijd om de oude ondergrondse kamers te bezoeken. Echter, de heer Faggiano heeft het niet opgegeven op zijn culinaire droom en is van plan op het openen van een restaurant op een minder complexe locatie  De heer Faggiano, hier afgebeeld, zei: 
De eigenaar van het gebouw maakte de ontdekking tijdens het zoeken naar een rioolpijp. Graaf onthulde een Messapische graf, een Romeinse graanschuur en een Franciscaner kapel. Romeinse devotionele flessen, oude vazen en een ring met christelijke symbolen evenals verborgen fresco's en middeleeuwse stukken werden ook opgegraven. De vondsten worden verondersteld dat meer dan twee eeuwen terug.