Als een foto duizend woorden waard is, dan denkt Jonathon Keats dat een foto ook duizend jaar kan duren. Keats, een schrijver uit San Francisco en zelfbeschreven experimentele filosoof en conceptuele kunstenaar, heeft een 'millenniumcamera' ontworpen die hij wil monteren in een kerkloze toren op een universiteitscampus. Hij hoopt dat de resulterende foto de klimaatverandering zal kronieken door het nemen van een 1000-jarige blootstelling van een westelijke Massachusetts bergketen. Jonathan Keats, een experimentele filosoof, hoopt 1000 jaar van veranderingen in een bergketen in Massachusetts vast te leggen met zijn 'millenniumcamera' De camera, die gemaakt is van Cooper en licht toelaat om door een klein gat binnen te komen en verf te veranderen, zal één beeld creëren dat volgens Keats eeuwenlange veranderingen in de omgeving zal vertonen. Als het ver gezocht lijkt, denk dan dat sommige van Keats' vorige inspanningen onder meer het verkopen van stukken onroerend goed in de theoretische extra dimensies van ruimte-tijd en het openen van een fotosynthetisch restaurant dat gastronomisch zonlicht aan planten serveert. Hij is ook betrokken geweest bij het choreograferen van honingbijen; copyright zijn eigen geest om zijn 'intellectuele eigendom' een 70-jarige verlenging na het leven te geven; en, controversieel, deelnemen aan een poging om genetisch ingenieur God. Zelfs op zijn eigenzinnigste, Keats merkt hij altijd een serieuze boodschap te leveren. In het geval van de Millennium camera . . een cilindrisch apparaat klein en licht genoeg om vast te houden in één hand, maar hopelijk duurzaam genoeg om de eeuwen te overleven . . Het is het aanmoedigen van mensen om na te denken over hun eigen menselijke levensduur aan wat geologen noemen diepe tijd, de lange periodes waarin de wereld verandert op grote schaal. "We moeten een manier vinden om te denken in diepe tijd als we op verantwoorde wijze gebruik te maken van de technologieën die we hebben," zegt hij. 'Dus de camera is bedoeld, in zekere zin, als een mentale prothese, als een manier om een soort feedback lus in diepe tijd te creëren, waar het opzetten van de camera nu, kijkend naar de verre toekomst, voor mensen die leven in de verre toekomst om de beslissingen te zien die we hebben genomen door het effect dat ze hadden.' Maar zal het werken? De camera zal worden geplaatst op de Stearns Steeple, en het Mead Art Museum in Amherst plannen om een tentoonstelling te houden om de resulterende foto in de 3015 te tonen. Keats hoopt dat de lange termijn foto mensen langer zal laten denken aan tijdsframes dan hun leven, zoals de eeuwen die nodig zijn voor de natuur zoals de Holyoke bergketen (afbeelding) om te transformeren. Zelfs Keats kan het niet met zekerheid zeggen. Noch is hij zeker mensen zal rond in 3015. Noch, ervan uitgaande dat ze zijn, dat iemand zal weten om de camera te halen en te openen. Duizend jaar is tenslotte een lange tijd. In 1015, de Norman verovering van Engeland was nog meer dan 50 jaar weg, de eerste kruistocht was meer dan 80 jaar weg, en Columbus zou de Nieuwe Wereld niet bereiken voor nog eens 477 jaar. De camera, Keats verklaart, is zeer eenvoudig, zo eenvoudig dat niets mechanisch zou moeten falen. 'Wat natuurlijk het verkeerde ding is om te zeggen, want dan zal het,' voegt hij snel. Het begint als de oude wetenschap fair standby, de pinhole camera, die licht door een kleine opening laat binnengaan. Maar omdat pinhole camera's niet zijn ontworpen om een duizend jaar te duren, Keats maakte zijn van koper vanwege zijn weerstand tegen corrosie. Het pinhole hij pierced door een robuuste 24-karaats gouden plaat. Om de blootstelling vast te leggen, Keats aangepast een Renaissance kunst techniek met behulp van rose madder, een stevige, organische olieverf, direct toegepast op het koper in de achterkant van de camera. Digitale fotografie was onpraktisch, en hij sloot het gebruik van film uit omdat het te snel zou verslechteren en bovendien is er altijd de kans tegen 3015 dat de samenleving zal terugkeren naar een andere donkere leeftijd, zonder fotochemische verwerkingsvaardigheden. 'Alles wat je hoeft te doen is de camera openen en je zult het beeld zien', zegt Keats. Dat beeld zal van de Holyoke Range zijn, een bescheiden maar pittoreske bergketen waarvan wetenschappers denken dat het al 200 miljoen jaar bestaat. Wat een bewoner van de 31ste eeuw zou zien is niet een voor-en-na beeld, niet wat we vandaag de dag zouden kunnen noemen time-lapse fotografie, maar eerder een beeld dat een millennium van verandering voorstelt. Bijvoorbeeld, als het nu zwaar beboste gebied geleidelijk zou veranderen naar graslanden, zullen de bomen, die Keats voorspelt, op de foto blijven hangen als spookachtige herinneringen aan een eerdere periode, tegen de stoutmoediger omlijning van het meer recente landschap. 'Dus wat je in zekere zin krijgt is... een film van de volledige periode, van de volledige duizend jaar, maar allemaal samengeperst in een enkel frame,' zegt hij. Stearns Steeple aan het bucolische Amherst College, waar Keats filosofie studeerde in de jaren negentig, zal dienen als statief van de camera van soort. Keats zegt dat zijn ambitieuze project om mensen te laten denken aan 'diepe tijd' een mislukking kan zijn. De filosoof en journalist hopen dat burgers van de 31e eeuw naar zijn beeld zullen kijken uit een camera op Stearns Steeple aan het Amherst College. Zodra een deel van Stearns Church, de Gotische Revival toren werd behouden als een vrijstaande structuur nadat de kerk werd gesloopt in 1949. Keats hoopt dat dergelijke veerkracht goed voor zijn lange termijn overleven. De camera staat momenteel op een steenworp afstand van de toren in het Mead Art Museum van de school, waar het een mix van interesse en scepticisme heeft gegenereerd van bezoekers, volgens de curator van het museum, Vanja Malloy. 'Het lijkt misschien dom, en mensen zouden kunnen zeggen: 'Wat is het nut van een camera met een blootstelling die je nooit zult zien in je leven, wat is het nut ervan?' Malloy zegt. 'Maar het feit dat het op die manier provocerend is, is wat er zo krachtig aan is.' Later dit voorjaar zal Keats een verschroeiende houten trap in de stoffige toren beklimmen, de camera plaatsen en de sluiter openen, beginnend met wat volgens hem de langste belichting van de geschiedenis zal zijn. Hij heeft geen patent gezocht voor het apparaat, dat hij schat dat het ongeveer $100 aan grondstoffen kost om te bouwen, zeggend dat hij wil dat anderen het kopiëren en hun eigen millenniumcamera's strategisch over de hele wereld plaatsen. 'Ik overdrijf goed voor deze camera's,' geeft hij toe. 'Ik realiseer me (het) lijkt misschien een opperste daad van egoïsme. Het is waarschijnlijk ook een extreme daad van naïviteit van mijn kant. Maar ik denk dat je het gewoon een poging moet doen.' Hij zegt dat het 10.000 jaar kan duren voordat de mensheid het proces van 1.000 jaar foto's perfectioneert. De filosoof zette een vergelijkbare 1.000-jarige camera op in de beeldhouwtuin van het Arizona State University Art Museum als onderdeel van een poging om vast te leggen hoe de volgende millennium verandering Tempe, Arizona. Het Amherst museum en het Arizona museum zijn beiden van plan om de foto's in 3015 tentoon te stellen. Hij gaf ook 100 jaar camera's aan een inwoner van Berlijn, Duitsland, vorig jaar vertelde hij Big Think.
Jonathon Keats, experimentele filosoof, is van plan om Holyoke Range fotograferen. Hij hoopt dat pinhole camera zal de geleidelijke veranderingen in het milieu in de bergen in de buurt van Amherst College vastleggen. Camera, die is gevuld met verf, zal beeld tonen 1000 jaar.