Afgelopen weekend, na een zonnige dag in de Grenzen, plaatste ik deze foto van mezelf op Twitter met de bijschrift .Just ontmoet Nicola Sturgeon lookalike out canvassing!Ik geef toe, het was niet een bijzonder grappige grap, maar ik had geen idee van de verontwaardiging mijn lichthartige commentaar zou uitlokken van de toegewijde volgelingen van Schotland Eerste Minister en de leider van de SNP. Ik werd genoemd lelijk, verachtelijk, iemand die verdient om te sterven. En eentje zelfs hoopte dat ik malaria zou vangen. In alle, Ik heb waarschijnlijk ontvangen meer dan 600 beledigingen, en twee dagen later ze nog steeds komen. Gelukkig, Ik heb een dikke huid, maar wat er gebeurd met vrije meningsuiting? In de knappe sfeer van een verkiezing campagne, alles is ter discussie. Scroll naar beneden voor video . Janet Street-Porter plaatste deze foto op Twitter met het bijschrift "Just ontmoet Nicola Sturgeon lookalike out canvasing!" Zowel de pers en het publiek praten routinematig over politici in minder-dan-flatterende termen, spotten met hun trendy (of spartan) keukens, hun domme casual kleding en hun vreemde kapsels, om nog maar te zwijgen van hun pogingen om een spek sandwich te eten, knuffel baby's, koken een casual lunch of gooien een bowlingbal .. allemaal in de naam van een foto kans. Het Verenigd Koninkrijk is de thuisbasis van een rijke en ruwe traditie van politieke satire, van 19e eeuwse karikaturisten zoals George Cruikshank en James Gillray, meer recente cartoonisten Gerald Scarfe, Ralph Steadman en die in Private Eye magazine, evenals TV-series zoals Spitting Image, Mock The Week en Heb ik Heb Nieuws Voor U. De meeste van onze meest succesvolle komieken sneer naar de partijleiders. Dus je zou kunnen voorstellen dat de Schotten zou kunnen omgaan met een paar onschuldige jibes over hun eigen Eerste Minister. Fout, fout, fout. Alle stemmers zijn het erover eens dat de SNP voorbestemd is om de overgrote meerderheid van de zetels (tot 50) ten noorden van de grens bij de algemene verkiezingen te winnen, de Tories te verpletteren en de Labour-aanhanger te zijn. Ze controleren al de meerderheid van de stemmen in de Schotse Assembly. Kan deze golf van nationalisme betekenen dat Schotland in gevaar is om een andere Noord-Korea te worden, een land waar de beste leider heilig is, een figuur op een voetstuk, om te worden aanbeden en bewonderd, maar nooit bekritiseerd? Tijdens het weekend kondigde een commentator aan dat Scotland verliefd is geworden op Nicola. Ze is aanbeden. Inderdaad gisterenavond was mevrouw Sturgeon zo pittig als altijd in de leidersdebat. Mijn hemel, je kon zeker niet zeggen dat over een partijleider ten zuiden van de grens, of in Wales. Ondanks alle foto-oproepen bij fabrieken, in scholen en cafés en dorpen zal, poll na poll laat zien dat het publiek vindt de meeste Britse politici uit aanraking. Ed Miliband en Nick Clegg hebben geen persoonlijke ratings, terwijl zelfs Ukip... Nigel Farage, ooit de posterjongen voor de displussers, in gevaar kon zijn om zijn bod te verliezen om een MP te worden in South Thanet. Janet Street-Porter zei dat ze geen idee had van de verontwaardiging die haar 'lichthartige reactie' zou uitlokken van Nicola Sturgeon's (gefotografeerde) supporters. Dus hoe is Nicola Sturgeon geworden Teflon Vrouw, een persoon zo perfect dat een louter grap over haar uiterlijk betekent (volgens haar fans) Ik kan niet langer worden beschouwd als een feministe? Volgens haar volgelingen, Ik ben een verrader van mijn seks, een vrouw minder aantrekkelijk dan Red Rum, een sub-mens die moet worden gecastreerd. Het klinkt allemaal als een repressieve communistische staat. Helaas, sommige SNP supporters combineren lovenswaardig patriottisme met een diepgeworteld wantrouwen van de Engelsen en niet alleen de chique mensen van hier beneden, maar iedereen geboren in het land van de verkeerde. Ik kwam dit voor het eerst tegen toen ik maakte een uur lang documentaire voor BBC Schotland vorig jaar, kijkend naar stem intenties in de onafhankelijkheid referendum. Ik hou van Schotland en heb vele gelukkige weken lopen, werken en vissen daar, dus het maken van deze film was een echt genoegen. Ik sprak met mensen van alle overtuigingen in de Grenzen, de Centrale Belt tussen Glasgow en Edinburgh, en in het noordoosten. We gingen naar buitensporige lengtes om een scrupulair uitgebalanceerde film te presenteren, maar toen het werd uitgezonden, omdat ik werd geboren in Engeland (en ben eigenlijk half-Welsh) Ik werd aangevallen in de Schotse pers, op Twitter en andere sociale media voor het hebben van de durf om een programma over te voeren. Utter waanzin. Sommige SNP leden zijn zo verteerd met zichzelf dat alles wat ze willen is mensen om het met hen eens te zijn, en sod alle anderen. Ze zijn blinkende fanaten niet in staat tot een gemotiveerd debat. Tijdens hun agressieve campagne voor onafhankelijkheid die kreeg de knockback met een aanzienlijke marge, met 55 pc in het voordeel van het blijven in het Verenigd Koninkrijk . De Nationalisten verdiende een reputatie voor meedogenloos aanvallen iedereen die niet eens met hen. De auteur J.K. Rowling werd aangeklaagd als onpatriot voor het durven om te spreken in het voordeel van Schotland resterende deel van het Verenigd Koninkrijk. Nagesynchroniseerde de Tartan Taliban en de Cyber Nats, fanatieke SNP volgelingen gebruiken sociale media om tegenstanders, en iedereen durven te bekritiseren hun leider. Toen de BBC politieke redacteur Nick Robinson rapporteerde uit Schotland over het referendum vorig jaar, de Nationalisten nam zo'n overtreding aan wat zij beschouwden als zijn bevooroordeelde uitzendingen die honderden marsmannen nam naar de straten met een enorme banner met de woorden .Sack Nick . The Liar . Robinson, een volledig corrupte journalist'. Maar ze stoppen niet bij professionele aanvallen. Toen Robinson een paar weken geleden aankondigde dat hij een kankertumor op zijn long had, ging de Cyber Nats rechtstreeks op Twitter met opmerkingen zoals een beetje chemotherapie zou de bevooroordeelde Beeb man goed doen. In een vergelijkbare geest, nadat een Daily Mail schrijver publiceerde een profiel van Nicola Sturgeon in deze pagina's onlangs, werd hij meedogenloos online aangevallen, en noemde een nazi, racistisch tuig, een verachtelijke bigot, een misogynist, en vertelde om f*** terug naar Engeland. Velen van hen die hem mishandelden hadden een blauw nationalistisch logo op hun Twitter-feed, om het percentage te vertegenwoordigen dat vorig jaar voor onafhankelijkheid stemde. Dus wat van de vrouw die deze mensen verafgoden als een grote politieke redder in tegenstelling tot een andere figuur in Groot-Brittannië vandaag? Janet Street-Porter (rechts) vraagt hoe Nicola Sturgeon (links) is geworden 'een persoon zo perfect dat een louter grap over haar verschijning betekent (volgens haar fans) Ik kan niet langer worden beschouwd als feminist?' Bekijk de feiten: Ms Sturgeon, net als Ed Miliband, heeft haar hele leven (naast een korte periode als advocaat) volledig verdiept in de politiek. Haar man en haar voormalige vriendjes en de meeste van haar vrienden werken allemaal voor de SNP. Toch is het Ed Miliband, niet Sturgeon, die wordt bespot om gek te zijn en de echte wereld niet te ervaren. Vanaf 1992 stond ze zonder succes voor zetel na zetel bij lokale en nationale verkiezingen, voordat ze uiteindelijk via een quotasysteem een plaats in het Schotse parlement kreeg in 1999. Ze had een totale image make-over in 2004 en huurde een styliste in, veranderde haar kapsel in Krankies-stijl, verloor gewicht en verzachtte haar aanpak. Maar vergis je niet, ze is net zo meedogenloos een operator als elke andere partijleider. Haar verklaarde doel is Schotse onafhankelijkheid, ongeacht welk effect dat zou kunnen hebben op de rest van het Verenigd Koninkrijk, hoewel haar partij verloor wat werd verondersteld te zijn een "once-in-a-generation" stemming over deze kwestie vorig jaar. Toen ondervraagd op televisie deze week, weigerde ze uit te sluiten een tweede referendum in de zeer nabije toekomst. Als het gaat om het omgaan met het tekort en het opstellen van een economische strategie, Cameron, Miliband en Clegg hebben hun plannen meedogenloos ontleed. Sturgeon, echter, gebaseerd op haar sommen op een olie boom die heeft gefaald om te materialiseren, die de Schotse economie heeft beroofd van miljarden ponden aan verwachte inkomsten. Ze wil Schotland verantwoordelijk zijn voor het verhogen van haar eigen belastingen, maar toen een onafhankelijke denktank, het Instituut voor Fiscale Studies, keek naar haar plannen voor belasting en uitgaven en zei dat ze zou resulteren in een maar liefst £ 7,6 miljard tekort, beschreef ze hun bevindingen als hun relevant. Ja, ik bewonder Nicola Sturgeon onkosten, en ik juich elke vrouw die stijgt naar de top in haar gekozen beroep. Ik weet uit ervaring gewoon hoe moeilijk dat kan zijn. Niettemin, we bevinden ons in de onoverwinnelijke positie van het geconfronteerd met een verkiezing waar een partij die 60 miljoen Britten niet kunnen stemmen voor de SNP kon de balans van de macht in Westminster houden. Het is een self-proclaimed ..progressive.. partij die hypocrisie accepteerde £ 2,5 miljoen donaties van Brian Souter, de Stagecoach baas die niet gelooft in gelijke rechten voor homo's. Maakt dat haar anders dan Ed Miliband, met zijn veel bekritiseerde relaties met de vakbonden, of David Cameron met zijn collega's in Big Business? Kiezers in Engeland kunnen niets doen om de Sturgeon bandwagon steeds meer vaart te zetten in het SNP-lidmaatschap is het afgelopen jaar verdrievoudigd, en het is nu de derde grootste politieke partij in het Verenigd Koninkrijk. Maar verontrustende vragen blijven over enkele van haar volgelingen. Door te proberen het debat te verstikken en alle grappen (hoe zwak ook) over hun leider stil te leggen, beginnen ze meer op fanatici te lijken dan politieke supporters.
Janet Street-Porter maakte grapjes over SNP-leider Nicola Sturgeon op Twitter. De journalist werd lelijk genoemd, verachtelijk en 'iemand die het verdient om te sterven' Zegt verontrustende vragen over enkele volgelingen van de SNP-leider.