De orchidee is een van de meest unieke en onmiddellijk herkenbare bloemen ter wereld. Het heeft een zogenaamde lip ontwikkeld - een groot en onregelmatig gemodificeerd bloemblaadje, om insecten aan te trekken - maar de drijvende kracht achter deze ongewone vorm was niet bekend, tot nu toe. Onderzoekers hebben ontdekt dat de vorm wordt bepaald door twee concurrerende groepen van eiwitten en door ze te tweaken, kunnen ze deze lip omzetten in een standaard bloemblaadje. De orchidee (een voorbeeld daarvan is afgebeeld) heeft een zogenaamde lip ontwikkeld - een groot en onregelmatig gemodificeerd bloemblaadje, om insecten aan te trekken - maar de drijvende kracht achter deze ongewone vorm was tot nu toe niet bekend. De studie, gepubliceerd in het tijdschrift Natuur Planten, breidt het begrip van wetenschappers uit van de mechanismen die leiden tot de diverse schoonheid van orchideeën bloemen. Er zijn tussen 21.950 en 26.049 geaccepteerde soorten Orchidee, waarvan de meeste een grote en onregelmatige gemodificeerde bloemblaadje, genaamd de lip, in aanvulling op drie 'normale' bloemblaadjes. De structuur van orchideeën is uniek onder bloemen planten. Ze hebben ook drie sefalen, die soms lijken op andere bloemblaadjes, en een enkele kolom in het centrum die wordt gebruikt tijdens de voortplanting. Onderzoekers hebben gevonden dat de vorm ervan wordt bepaald door twee concurrerende groepen van eiwitten. Ze omgezet lippen in bloemblaadjes in twee orchideeën soorten door het verminderen van de activiteit van het L complex met behulp van gen geluiddemping (geïllustrateerd) Conversie van lippen in sefal/petal-achtige structuren in Oncidium en Phalaenopsis orchideeën wordt getoond . Orchideeën hebben drie sefalen, die soms lijken op andere bloemblaadjes, en een enkele kolom in het centrum. Lippen trekken insecten bestuivers aan en dienen als een landingsplatform voor hen, die wordt verondersteld orchideeën een evolutionair voordeel te hebben gegeven ten opzichte van andere bloemen, door voortplanting te bevorderen. Om te ontdekken waarom de bloemen hun onderscheidende lippen ontwikkelden, bestudeerden onderzoekers van de National Chung Hsing University in Taiwan de expressie van een klasse van genen bekend om te worden geassocieerd met de ontwikkeling van bloemblaadjes. Ze vonden dat in volwassen orchideeën, het expressiepatroon suggereert twee eiwitcomplexen, genaamd het 'L' complex en het 'SP' complex, concurreren om de vorming van de lip en standaard bloemblaadjes te bevorderen. De hebben genoemd dit mechanisme de Perianth code en ontdekte dat orchideeën soorten uit vele subfamilies met verschillende soorten lippen en bloemblaadjes allemaal gehoorzamen. De deskundigen waren ook in staat om lippen om te zetten in bloemblaadjes in twee orchideeën soorten door het verminderen van de activiteit van de L-complex met behulp van gen geluiddemping. Lippen trekken insecten bestuivers aan en dienen als een landingsplatform voor hen, waarvan wordt aangenomen dat ze orchideeën een evolutionair voordeel hebben gegeven ten opzichte van andere bloemen, door voortplanting te bevorderen. Lippen zijn verschillend gekleurd, getraind of buidelvormig, afhankelijk van de soort, en kunnen worden versierd met hoorns, haren, wratten, tanden en staarten om specifieke bestuivers aan te trekken. Deze variëren van bijen tot vliegen, muggen, vlinders, vlinders, kolibries en zelfs vleermuizen in sommige tropische klimaten. Om te ontdekken waarom de bloemen hun onderscheidende lippen ontwikkelden, ontdekten Chang-Hsien Yang en zijn collega's van de National Chung Hsing University in Taiwan de expressie van een klasse van genen waarvan bekend is dat ze geassocieerd zijn met de ontwikkeling van de bloemblaadjes. Ze ontdekten dat in volwassen orchideeën het expressiepatroon twee eiwitcomplexen suggereert, het zogenaamde 'L' complex en het 'SP' complex, wedijveren om de vorming van de lip en standaard bloemblaadjes te bevorderen. Ze noemden dit mechanisme de Perianth code en ontdekten dat orchideeën soorten uit vele subfamilies met verschillende soorten lippen en bloemblaadjes allemaal gehoorzamen. De experts waren ook in staat om lippen om te zetten in bloemblaadjes in twee orchideeën soorten door het verminderen van de activiteit van het L complex met behulp van gen geluiddemping. De wetenschappers bestudeerden de expressie van een klasse van genen bekend als geassocieerd met bloemblaadjes ontwikkeling. Ze vonden dat in volwassen orchideeën, twee eiwitcomplexen, genaamd het 'L' complex (rood) en de 'SP' complex (blauw), concurreren om de lip en bloemblaadjes vormen. Deze competitie en balancering handeling wordt hierboven geïllustreerd. De pastel-gekleurde orchidee bidsprinkhaan heeft gefascineerd naturalisten voor meer dan een eeuw. Men dacht dat het insect, wiens benen zijn afgeplat en hartvormig om te lijken op bloemblaadjes, gewoon nabootst een orchidee, waardoor het 'verbergen' en vangen prooi. Maar eerder dit jaar, wetenschappers suggereerden dat de bidsprinkhaan niet simpelweg in bloemen, maar is aantrekkelijk voor insecten op zijn eigen recht, soms de voorkeur om gemakkelijker zichtbaar te blijven op bladeren. Het was populair gedacht dat de orchidee bidsprinkhaan (afbeelding), wiens benen zijn afgeplat en hartvormig lijken op bloemblaadjes, gewoon nabootst een orchidee, waardoor het te 'verbergen' en vangen prooi. Dr James O'Hanlon van Macquarie University, Australië, stelde zich voor om systematisch de ideeën te testen binnen de traditionele visie van de orchidee bidsprinkhaan's modus operandi. Ten eerste, zijn team testte of bidsprinkhaan daadwerkelijk camouflage tussen bloemen, of, als alternatief, het aantrekken van insecten op hun eigen. Voor een bloemzoekende insect, zoals voorspeld, is de kleurpatroon van de bidsprinkhaan niet te onderscheiden van de meeste voorkomende bloemen. Echter, wanneer ze samen met de meest voorkomende bloem in hun habitat, insecten benaderde bidsprinkhaan vaker dan bloemen, waaruit blijkt dat bidsprinkhaantjes zijn aantrekkelijk voor insecten alleen, in plaats van gewoon camoufleren tussen de flora. 'We kunnen duidelijk zien insecten, zoals bijen, divergerend van hun vliegpaden en vliegen recht naar dit misleidende roofdier,' zei Dr O'Hanlon. Wanneer gekoppeld naast de meest voorkomende bloem in hun habitat, insecten benaderde bidsprinkhaan vaker dan bloemen, waaruit blijkt dat bidsprinkhaan zijn aantrekkelijk voor insecten door zichzelf, in plaats van gewoon camoufleren onder de flora. Hier, een orchidee bidhaan eet een Tiger heliconische vlinder in Maleisië. Ze vonden ook dat bidhaan niet koos om zich te verbergen tussen de bloemen, maar geselecteerde bladeren om op te zitten, net zo vaak. Zitten in de buurt van bloemen bracht voordelen, hoewel, omdat insecten werden aangetrokken tot de algemene omgeving. Wanneer ze de vorm en kleur van de bidsprinkhaan vergeleken met bloemen vanuit het perspectief van een insect, leek het roofdier niet op een orchidee of inderdaad op een bepaalde soort bloem, maar eerder op een 'gegeneraliseerde' bloem. Ze kunnen een maas uitbuiten die wordt gecreëerd door evolutionaire efficiëntiebesparing in de insectenhersenen. De compacte hersenen van insecten gebruiken een vuistregel - alles wat bijpassende kleur X is een nectarhoudende bloem en het roofdier gebruikt 'sensorische uitbuiting' om zijn slachtoffers te vangen. Sensorische uitbuiting is een geconcentreerde massa van de juiste kleur. Het insect classificeert de bidsprinkhaan als een reuzennectar-gevulde bloem en nadert om de ondergang te onderzoeken.
Orchidee heeft een 'lip' - onregelmatig gemodificeerd bloemblaadje - ontwikkeld om insecten aan te trekken. Onderzoekers in Taiwan ontdekten dat de vorm ervan wordt bepaald door twee concurrerende groepen eiwitten - het 'L' complex en het 'SP' complex. Door ze te tweaken, kunnen ze de lip weer omzetten in standaard bloemblaadjes.