Wetenschappers geloven dat het eerste complexe gesprek tussen mensen plaatsvond rond 50.000 tot 100.000 jaar geleden. Veel ervan, zeggen ze, betrokken holbewoners grommen, of jager-verzamelaars mompelen en wijzen, voordat het leren om te spreken op een gedetailleerde manier. Maar in een nieuwe studie, een taalkundige beweert dat menselijke taal snel ontwikkeld met mensen snel gebruik maken van complexe zinnen die klinken als onze eigen. Wetenschappers geloven dat het eerste complexe gesprek tussen mensen geleidelijk vond plaats rond 50.000 tot 100.000 jaar geleden. Veel ervan, geloven ze, nog steeds betrokken holbewoners grommen, of jager-verzamelaars mompelen en wijzen, voordat het leren om te spreken in een gedetailleerde manier. 'De hiërarchische complexiteit gevonden in de huidige taal is waarschijnlijk aanwezig geweest in de menselijke taal sinds de opkomst ervan,' zegt Shigeru Miyagawa, Professor van de taalkunde aan het Massachusetts Institute of Technology. De meeste geleerden geloven dat de mens begon met het gebruik van een 'proto-taal', dat was een primitieve soort communicatie met slechts een geleidelijke ontwikkeling van woorden en syntaxis. Maar volgens Professor Miyagawa dragen enkele woorden sporen van syntaxis die laten zien dat ze moeten worden afgeleid van een ouder, syntaxis-beladen systeem, in plaats van uit eenvoudige, oeruitdrukkingen. 'Sinds we syntax in woorden kunnen vinden, is er geen reden om ze te beschouwen als 'linguïstische fossielen' van een voorafgaande, presyntax fase,' voegt hij eraan toe. In een nieuwe studie stelt een taalkundige dat menselijke taal waarschijnlijk snel ontwikkeld met mensen snel gebruik maken van complexe zinnen die klinken als onze eigen. Gefotografeerd is een reconstructie van Rhodesische Mannen. Overblijfselen van deze soort zijn gedateerd tussen 300.000 en 125.000 jaar geleden. Professor Miyagawa heeft een andere theorie over wat de menselijke taal creëerde. Hij zegt dat mensen een 'expressieve' taallaag combineerden, zoals gezien in vogelliederen, met een 'lexicale' laag, zoals gezien bij apen die geïsoleerde geluiden, zoals alarmoproepen, uitdragen. De 'integratiehypothese' suggereert dat wat ze eerst veroorzaakte, deze lagen van taal snel vermengd. In zijn paper schrijft Professor Miyagawa dat een enkel woord vandaag 'intern complex kan zijn, vaak zo complex als een hele zin,' waardoor het minder waarschijnlijk is dat woorden die we vandaag gebruiken, afkomstig zijn van een presyntaxische wijze van spreken. 'Nationalisering' begint bijvoorbeeld met 'natie,' een zelfstandig naamwoord; voegt '-al' toe om een bijvoeglijk naamwoord te creëren; voegt '-is(a)' toe om een werkwoord te vormen; en eindigt met '-tion' om een ander zelfstandig naamwoord te vormen, zij het met een nieuwe betekenis. 'Hierarchische structuur is niet alleen in enkele woorden aanwezig, maar ook in verbindingen, die, in tegenstelling tot de beweringen van sommigen, niet de structuurloze gefossiliseerde vorm van een voorstadium zijn', zegt hij.De onderzoekers kwamen tot hun conclusies door een reeks experimenten uit te voeren in het onderwijzen van studenten de kunst van 'Oldowan stone-knapping' De allereerste rudimentaire gemeenschap tussen onze voorouders vond veel eerder plaats, zeg een groep wetenschappers. Eerder dit jaar voerden onderzoekers aan dat holbewoners in eerste instantie 2,5 tot 1,8 miljoen jaar geleden begonnen te communiceren - en ze hadden het over DIY. De internationale studie vond dat het maken van stenen gereedschap de evolutie van de taal onder onze menselijke voorouders in de Afrikaanse savanne gedreven heeft. Het suggereert dat communicatie onder onze vroegste voorouders misschien complexer was dan eerder gedacht, en dat het maken van gereedschap de evolutie hielp stimuleren. De onderzoekers, onder wie wetenschappers aan de Universiteit van Liverpool en St Andrews, kwamen tot hun conclusies door een reeks experimenten uit te voeren in het onderwijzen van studenten de kunst van 'Oldowan stone-knapping'. Dit is wanneer het slachten van 'vlokken' ontstaan door het hameren van een harde rots tegen bepaalde vulkanische of glazige rotsen, zoals basalt of vuursteen. Oldowan stone-knapping dateert uit de Lower Paleolithic periode in Oost-Afrika, en bleef grotendeels onveranderd voor 700.000 jaar totdat meer verfijnde Acheulean hand-axen en clears werden ontwikkeld. Bij het testen van vijf verschillende manieren om Oudowan stone-knapping vaardigheden over te brengen aan meer dan 180 studenten, de onderzoekers ontdekten dat de demonstratie die gesproken communicatie gebruikt . . . . . . . . non-verbale presentaties of gebaren . . de hoogste volume en kwaliteit van vlokken. Dezelfde analyse geldt voor woorden in Romaanse talen die elders zijn beschreven als overblijfselen van vormloze proto-talen. In het Italiaans is 'porta asciuga-mani' - letterlijk 'carry dry-hands,' maar vandaag de dag in het algemeen betekent 'handdoekhouder' - zo'n geval, waar een samenstelling afgeleid van oude woorden een duidelijke interne structuur heeft. Onderzoekers denken dat de integratiehypothese een productieve set onderzoeksvragen zou kunnen genereren. Andrea Moro, hoogleraar taalkunde aan het Institute for Advanced Study in Pavia, Italië, die het document bewerkt, noemt het een 'zeer interessante' kritiek op het idee dat de menselijke taal zich geleidelijk ontwikkelde. Professor Moro suggereert echter dat er een 'intuïtief verschil' is tussen gevallen waarin woorden samenkomen om ofwel een samengesteld woord ofwel een zin te vormen. Hij gelooft dat het mogelijk is dat studies over het begrip 'symmetrisch breken', een potentieel onderscheidend deel van zinsvorming, 'nieuwe empirische gegevens kunnen bieden om de hypothese te testen en licht te werpen op de geboorte van de menselijke taal.'
Complexe menselijke conversatie begon ongeveer 50.000 tot 100.000 jaar geleden. Professor Shigeru Miyagawa merkt enkele woorden dragen sporen van syntaxis. Hij zegt dat dit toont dat de woorden afkomstig zijn van een ouder, syntaxis-beladen systeem. Hij gelooft dat mensen gecombineerd een 'expressieve' laag van taal, zoals gezien in vogelliedjes, met een 'lexicale' laag, zoals gezien bij apen.