Alan Rogers, die toegaf doodslag na het slaan van de schedel van buur Fred Hatch na ten onrechte te geloven dat hij betrokken was bij hekserij. Een gekke gepensioneerde doodde zijn marine veteraan buurman met een klauw hamer zoals hij ten onrechte geloofde dat hij betrokken was bij hekserij, een rechtbank vandaag gehoord. Alan Rogers, 73, sloeg de schedel van 76-jarige grootvader Fred Hatch in de gemeenschappelijke tuin van hun beschutte wooncomplex bij Cardiff. De bezorgde vrouw van de heer Hatch ging toen op zoek naar haar man nadat hij niet terug in het huis van de tuin. Ze ontdekte Rogers over het bebloede lichaam van haar man voordat hij vluchtte om een paniekalarm in te drukken. Vandaag in Cardiff Crown Court, Rogers pleit schuldig aan doodslag en moet later vandaag worden veroordeeld. Het hof hoorde hoe na het aanvallen van zijn buur, Rogers vervolgens rustig belde de politie en vertelde hen: 'Ik heb net een van mijn buren gedood en ik heb zijn hoofd met een hamer geslagen.' Politie en ambulances renden naar het beschutte wooncomplex in Dinas Powys, maar ze konden de heer Hatch, die in het ziekenhuis stierf, niet redden. Rogers werd geboeid door politieagenten, vertelde hen: 'Ik heb lang gewacht om die man te vermoorden.' De politie ondervroeg Rogers toen hij vermoedde dat hij geestelijke gezondheidsproblemen had toen hij begon vreemde verklaringen af te leggen over waarom hij zijn buurman vermoordde. Aanklager Mike Jones zei dat Rogers de politie vertelde dat hij Fred had vermoord omdat hij betrokken was bij moderne 'hekserij'. De heer Jones legde uit: "Hij zei tegen de politie dat hij een morele plicht had om deze persoon te doden omdat deze mensen moderne technologie gebruikten, het equivalent van hekserij om weerloze wezens te schaden. "Hij zei dat Fred in heimwee was geweest met wat hij beschreef als "de man en zijn collega's." Het hof werd verteld dat de ochtend van 8 oktober vorig jaar begon met de heer Hatch die naar de gemeenschappelijke tuin liep om graszaden te verspreiden. Rogers vertelde de politie dat hij 'op een kans had gewacht om deze persoon te krijgen' en toen hij Mr Hatch terug zag lopen van de tuin opende hij zijn deur en viel aan." Rogers sloeg hem dan minstens zes keer met het klauweinde van een hamer - het spuiten van bloed op de muren en over de vloer. Mr Hatch, afgebeeld met zijn vrouw Enid, die Rogers over het bloed bevlekte lichaam van haar man in hun gemeenschappelijke tuin ontdekte. Het hof werd verteld dat het slachtoffer had zulke catastrofale verwondingen aan zijn voorhoofd zijn schedel, zijn hersenen was zichtbaar. Rogers werd later gediagnosticeerd met paranoïde schizofrenie maar had geen eerdere strafblad of episodes van geweld voor de moord. Mevrouw Hatch zei dat ze nooit eerder problemen hadden gehad met Rogers, en beschreef hem als 'gewraakt maar onbevredigd'. Ze zei dat haar man van 50 jaar 'de liefde van mijn leven' was en iemand die 'zeer gemakkelijk was en nooit problemen had met mensen.' Een politieagent staat buiten het beschutte wooncomplex in Cardiff, waar Rogers en Mr Hatch woonden. Rogers viel Mr Hatch buiten aan in de tuinen van het beschutte wooncomplex nadat hij graszaden had verspreid. Het hof hoorde dat het echtpaar elkaar ontmoette bij de Royal Navy en 'viel direct in liefde' en trouwde binnen zes maanden na de ontmoeting. Ze hadden vier kinderen bij elkaar en brachten hun pensioen door op reis naar de wereld. Ze planden hun volgende reis naar Amerika toen hij brutaal werd gedood. Vincent Coughlin, verdedigend, zei dat de moord 'een verschrikkelijke ongeprovoceerde aanval' was en Rogers was 'bewust van de pijn die hij heeft veroorzaakt.' De dood van de heer Hatch kwam vier decennia na de moord op haar zus Betty Elston op het strand van Sully in de vallei van Glamorgan in juli 1971.
Alan Rogers sloeg het hoofd van Fred Hatch in hun gemeenschappelijke tuin. Mr Hatch's vrouw Enid vond Rogers staand over het lichaam van haar man. Rogers beweerde dat hij Mr Hatch dood wilde omdat hij betrokken was bij hekserij. Hij vertelde officieren die hem arresteerden 'Ik heb lang gewacht om die man te doden'