(CNN) De Verenigde Staten en haar onderhandelingspartners hebben op donderdag in Lausanne, Zwitserland, een zeer sterke kaderovereenkomst gesloten met Iran, waardoor het nucleaire programma van Iran zo beperkt is dat het effectief kan worden tegengehouden om een nucleair wapen te bouwen. Verwacht toch een terugslag, als het recente verleden een voorbode is. Vorige maand, in een poging om zo'n overeenkomst af te leiden, nodigde Huisvoorzitter John Boehner de Israëlische premier Benjamin Netanyahu uit om het voorafgaand aan het Congres te ontploffen, en 47 senatoren stuurden een brief naar de Iraanse leiding om hen te waarschuwen voor een deal. Het debat dat al is begonnen sinds de aankondiging van het nieuwe kader zal waarschijnlijk leiden tot meer warmte dan licht. Het zal niet worden geholpen door het verzamelen van dubieuze veronderstellingen en twijfelachtige beweringen. Laten we een aantal van deze: . De meest misleidende bewering, ondanks de algemene afwijzing door deskundigen, is dat de onderhandelingen 'doel bij het begin was de totale eliminatie van elk nucleair programma in Iran. Dat is de positie van Netanyahu en zijn acolieten in het Amerikaanse Congres. Maar dat is niet en nooit was het doel. Als dat zo was, zou er geen Iraans team aan de onderhandelingstafel zijn geweest. In plaats daarvan was het altijd de bedoeling geweest om een overeenkomst of een reeks overeenkomsten te structureren zodat Iran niet heimelijk een nucleair arsenaal kon ontwikkelen voordat de Verenigde Staten en zijn bondgenoten konden reageren. Het nieuwe kader heeft de verwachtingen overtroffen bij het bereiken van dat doel. Het zou de laagverrijkte uraniumvoorraad van Iran verminderen, het aantal geïnstalleerde centrifuges met tweederde verminderen en een rigoureuze inspectieregeling invoeren. Een andere twijfelachtige veronderstelling van tegenstanders is dat het Iraanse nucleaire programma een geheim wapenprogramma is. Ondanks scherpe beschuldigingen van sommigen in de Verenigde Staten en zijn bondgenoten, ontkent Iran een dergelijk programma, en de Amerikaanse inlichtingendienst beweert dat Iran nog niet heeft besloten om een nucleair wapen te bouwen. Iran's voortdurende samenwerking met inspecties van de Internationale Atomic Energy Agency is op dit punt verder bewijs, en we zullen nog meer weten over Iran's programma in de komende maanden en jaren vanwege de deal. In feite, de inspecties bepalingen die deel uitmaken van deze overeenkomst zijn ontworpen om te beschermen tegen elke geheime actie van de Iraniërs. Bovendien heeft de retoriek van sommige leden van het Congres gesuggereerd dat de onderhandelingen alleen tussen de Verenigde Staten en Iran zijn geweest (d.w.z. de brief van de 47 senatoren die waarschuwden dat een deal door het Congres of een toekomstige president zou kunnen worden gedood). Dit is natuurlijk niet het geval. De gesprekken waren tussen Iran en de vijf permanente leden van de VN-Veiligheidsraad (Verenigde Staten, Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, China en Rusland) plus Duitsland, noemden de P5+1. Terwijl de Verenigde Staten een leidende rol hebben gespeeld in de inspanningen, onderhandelde het de voorwaarden samen met haar partners. Als het akkoord van de P5+1 door het Congres wordt verworpen, zou het kunnen leiden tot een ontrafelen van de sancties tegen Iran en een bedreiging vormen voor de samenhang van de NAVO op andere gebieden. Een andere twijfelachtige bewering is dat deze overeenkomst een zonsondergangsclausule bevat, waarna Iran vrij zal zijn om te doen wat het wil. Nogmaals, dit is niet het geval. Sommige beperkingen op de nucleaire activiteiten van Iran, zoals uraniumverrijking, zullen mettertijd worden versoepeld of geëlimineerd, zo lang als 15 jaar. Maar het belangrijkste is dat de kaderovereenkomst de ratificatie door Iran van het Aanvullend Protocol omvat, waardoor IAEA-inspecteurs de toegang tot zowel aangegeven als niet-verklaarde nucleaire locaties kunnen uitbreiden. Deze bepaling zal permanent zijn. Het gaat niet zonsondergang. Dus, als Iran besluit uranium te verrijken tot niveaus van wapenkwaliteit, zullen monitoren in staat zijn om een dergelijke beweging in een kwestie van dagen op te sporen en de VN-Veiligheidsraad te waarschuwen. Velen in het Congres hebben gezegd dat de overeenkomst een formeel verdrag moet zijn dat de Senaat "advies en toestemming" vereist. Maar de kwestie is niet geschikt voor een verdrag. Verdragen leggen gelijkwaardige verplichtingen op aan alle ondertekenaars. Bijvoorbeeld, het Nieuwe START verdrag beperkt Rusland en de Verenigde Staten tot 1.550 ingezet strategische kernkoppen. Maar elke overeenkomst met Iran zal niet zo evenwichtig zijn. De beperkingen en verplichtingen in de definitieve kaderovereenkomst zullen vrijwel uitsluitend worden opgelegd aan Iran. De P5+1 zijn alleen verplicht om te verlichten en uiteindelijk verwijderen van de meeste maar niet alle economische sancties, die werden opgelegd als hefboom om deze uiteindelijke deal te krijgen. Tenslotte sommigen staan erop dat elke overeenkomst moet aanpakken Iraanse raketprogramma's, mensenrechtenschendingen of steun voor Hamas of Hezbollah. Hoe belangrijk deze kwesties ook zijn, en ze moeten inderdaad worden aangepakt, ze staan los van het belangrijkste doel van een nucleaire deal: het voorkomen van een nucleair Iran. Het opnemen ervan in de onderhandelingen zou een gifpil zijn. Dit akkoord moet worden beoordeeld op zijn merites en op de manier waarop het de veiligheid van onze onderhandelingspartners en bondgenoten, waaronder Israël, beïnvloedt. Deze oordelen moeten gebaseerd zijn op feiten, niet op twijfelachtige beweringen of dubieuze veronderstellingen.
Richard Klass: Iran raamovereenkomst over kernwapens is sterk, maar tegenstanders zullen twijfels over deze en proberen te verduisteren haar feiten. Hij zegt dat de deal zou snijden uraniumvoorraad, centrifuges, uitvoeren van strenge inspecties; het moet worden beoordeeld op merites, niet desinformatie .