Een Ohio vrouw heeft in een Reddit Q&A gesproken over waarom zij en haar katholieke echtgenoot de pijnlijke beslissing maakten om een legale abortus op 23 weken te hebben. Toen het echtpaar hoorde dat hun ongeboren dochter een chromosomaal defect had 'incompatibel met het leven buiten de baarmoeder', besloten ze dat het beëindigen van de zwangerschap de beste manier was. 'Ik ben pro-choice omdat ik pro-life ben', zei de vrouw, die ervoor gekozen heeft anoniem te blijven. 'Mijn kleine meisje zou nooit een leven hebben gehad, en haar proberen te geven dat de mijne mee zou kunnen nemen in het proces.' Triest besluit: Na een vruchtwaterpunctie kwam de Ohio vrouw erachter dat haar ongeboren dochter erachter kwam dat haar dochter niet buiten de baarmoeder zou overleven, en ze koos ervoor om een abortus te krijgen. Het anonieme paar was blij om te leren dat ze afgelopen december verwachtten. In maart waren ze benieuwd naar de 20 weken durende anatomie scan. Maar de vrouw had een gevoel dat er iets niet klopte. Na ongeveer vijf maanden was ze nog niet te zien, en hoewel haar familie ervan verzekerd was dat het alleen maar was omdat ze een atletisch lichaam had, legde ze uit: 'Things just feeld wrong, feeld off.' Haar angsten bleken juist te zijn. Op 1 april gingen zij en haar man naar haar OB-GYN voor de geplande anatomie scan. Ze kwamen erachter dat ze een meisje kregen - maar tegelijkertijd ontdekten ze dat de foetus veel kleiner was dan het op dat moment had moeten zijn. Ze werd verwezen naar een ander ziekenhuis met een gespecialiseerd foetaal medisch centrum waar, twee weken later, een vruchtwaterpunctie test toonde aan dat de foetus had Triploïde, een chromosomale defect dat is 'incompatibel met het leven buiten de baarmoeder'. Ze leerden dat hun ongeboren dochter had 69 chromosomen in plaats van de normale 46, een afwijking die ook resulteerde in Dandy Walker syndroom. De foetus had ook een diafragmatische hernia en ernstig stunted groei, wegend 8oz wanneer ze had moeten wegen iets meer dan een pond. Deze belangrijke gezondheidsproblemen betekende ook dat er risico's voor de moeder. De foetus was zo klein dat het in de baarmoeder kon zijn gestorven zonder dat de vrouw het wist, wat had kunnen leiden tot een infectie. De moeder had ook een hoger risico op preeclampsie, een bloeddruk-gerelateerde zwangerschap complicatie die fataal kan zijn. Ze merkte ook op dat haar placenta had kunnen scheuren, waardoor ze 'bleed uit in mijn bad sneller dan iemand me kon helpen'. Met de wetenschap dat haar gezondheid was in gevaar en haar kind zou niet in staat zijn om te leven, de vrouw en haar man nam de beslissing om de zwangerschap te beëindigen. Het was geen gemakkelijke keuze. Het echtpaar had al een naam gekozen, Gwendolyn Renee. En de vrouw voegde eraan toe dat de beslissing was vooral moeilijk voor haar man, die opgegroeid katholiek. Toch, hij ging akkoord, het dragen van het kind op termijn was niet de moeite waard het risico voor de gezondheid van zijn vrouw. In hun staat van Ohio, abortus is legaal tot 24 weken - maar dat verplicht niet alle artsen om ze uit te voeren. Op de leeftijd van 23 weken, de gemiddelde baby is de grootte van een grote mango. De vrouw spoorde de enige arts op in haar stad die abortussen aanbood. Maar omdat hij binnen een katholieke instelling praktiseerde, moest hij speciale goedkeuring vragen van de CEO en de ethische raad, waarin hij uitlegde dat het kind van de vrouw niet zou overleven en dat er gevaren waren in het natuurlijk laten van de zwangerschap. Ze werd goedgekeurd voor de abortus, en begon al snel stappen te nemen in de richting van de procedure. 'Mijn artsen waren eerlijk en duidelijk over de situatie,' zei ze. 'Ze gebruikten expliciete termen en dansten niet rond de kwestie. Tijdens de verschillende procedures liepen ze me precies door wat ze deden, maar tegelijkertijd waren ze erg empathisch en begripvol.' Eerst moest ze drie tot vier sticks laminaria hebben, een vorm van kelp, ingebracht in haar baarmoederhals om verwijding te beginnen, wat ze beschrijft als 'heel ongemakkelijk'. Na het naar huis gaan voor de nacht, waar ze kramp had, ging de vrouw de volgende dag met haar man terug naar de kliniek om de 45 minuten durende ingreep onder algemene verdoving te ondergaan. '[Onze baby] ging pijnloos in mij voorbij en was nooit alleen,' zei de vrouw, toe te voegen dat hun dochter zal worden gecremeerd, en de as zal worden verspreid over de tuin in het ziekenhuis. Ook Triploïde syndroom genoemd, Triploïde is een chromosomale aandoening gekenmerkt door drie van elk chromosoom - dus kinderen getroffen hebben een totaal van 69 chromosomen in plaats van de standaard 46. Baby's met Tripoidy zijn vaak verloren door miskraam. Die overleven meestal sterven binnen de eerste vijf maanden van het leven. De zeldzame aandoening zorgt er ook voor dat baby's veel kleiner zijn dan gemiddeld, en resulteert vaak in geboorteafwijkingen. Bron: WebMD. De vrouw zei dat zij en haar man nog steeds rouwen en ervaring hebben met aanvallen van 'spontane snikken'. Ze vraagt zich af hoe Moederdag, dat is op 10 mei, zich zal voelen en hoe ze zal omgaan met de baby's vervaldag, maar ze weet dat zij en haar man de juiste beslissing hebben genomen. 'Ik heb er geen spijt van,' zei ze. 'Mijn andere optie was om te wachten tot ze natuurlijk voorbij zou gaan, maar de risico's waren te hoog.' Ze wenste echter dat mensen zouden stoppen met haar te vertellen dat 'de volgende baby zal gewoon prima zijn'; ze legde uit dat hoewel zij en haar man van plan zijn het opnieuw te proberen, ze nog steeds te maken hebben met het verlies van deze baby. 'Ik ben geconfronteerd met deze kop-op en vertellen mensen over het niet-vastgehouden,' ze expained, omdat ze weet dat ze is niet de enige vrouw om dit door te gaan. 'Omdat het gebeurt, veel, en we moeten niet bang zijn om erover te praten.'
De Ohio vrouw onthulde op Reddit dat de gevaarlijke toestand van haar ongeboren dochter zou hebben verlaten haar niet in staat om buiten de baarmoeder te leven. Mogelijke complicaties van de zwangerschap bracht het leven van de anonieme moeder in gevaar. Zij en haar katholieke echtgenoot moest speciale goedkeuring krijgen voor een arts in het katholieke ziekenhuis om de procedure uit te voeren. Hoewel ze nog steeds rouwt over het verlies van het kind dat ze genaamd Gwendolyn Renee, ze 'heeft geen spijt' haar beslissing.