'Mijn, mijn! Op Waterloo Napoleon wel overgave, zong Zweden fab vier in hun beroemde Eurovisie Songfestival winnaar. Nu kan dit komen als een verrassing, maar je zou er goed aan doen niet te vertrouwen op Abba om te helpen met uw geschiedenis huiswerk. Als Benny en Bjorn daadwerkelijk onder deze overgave misvattingen bezig waren geweest toen ze hun lied schreven (songwriters zijn niet enthousiast over feiten en zijn blij om iets te zeggen zolang het rijmt), zouden ze de waarheid hebben ontdekt toen ze vervolgens een bezoek brachten aan het Wellington Museum in Waterloo, net ten zuiden van Brussel in België. Gezicht op boerderij Hougoumont vanaf de Mound van The Lion of Butte du Lion op het slagveld van Waterloo, België. Aan de hand van de foto van het bezoek van Abbaüs, prominent te zien in het museum, lijkt de groep te zijn getrakteerd op een raptureuze limousine processie door de stad. Mijn, mijn: de mensen van Waterloo moet zijn verheugd geweest. Napoleon zeker niet gaf zich over bij Waterloo. Er was een lange dag gevochten op die juni dag in 1815 en een zeer wankele start voor het Britse team, maar dankzij een aantal laat aangekomen Pruisische bijstand, de jongen Wellington uiteindelijk goed gedaan. Toen Napoleon zag dat het slecht ging, ging hij naar Parijs, waar hij later afscheid nam. Kort daarna werd Boney door de Britten meegenomen naar het afgelegen Atlantische eiland St Helena, waar hij zes jaar later stierf in omstandigheden die de forensische aandacht van een Miss Marple verdienden. .Waterloo ging al snel de Engelse taal in als een synoniem voor een beslissende nederlaag. Maar terwijl de Britten weten wat er gebeurde toen Napoleon zijn Waterloo ontmoette, is de Franstalige wereld minder overtuigd. Slag bij Waterloo reenactors staan in historisch kostuum, met geweren en vlaggen . België is verdeeld in twee helften: Vlaams-sprekende en Frans-sprekende. Het is jammer voor verjaardag-vierende doeleinden dat Waterloo ligt in de Franse helft waar de lokale bevolking zich voorbereiden om de tweehonderdste van de Slag bij Waterloo markeren met Napoleon als de onbetwiste ster van de show. De lokale Anglo-Belgische ondernemer Anthony Martin heeft een aanzienlijk financieel belang in plannen voor het markeren van het jubileum door een Templar hospice aan de rand van het slagveld in een prachtig restaurant-cum-brouwerij (waar hij brouwt Waterloo bier, natuurlijk) en een museum kijkend naar de chirurgische kant van de strijd (niet voor de piepende). Het zou eerlijk zijn om te zeggen dat de heer Martin is niet het beste blij met de uitbraak van Napoleon-aanbidding. Hij wijst op de poster reclame voor de re-enactment evenement die zal plaatsvinden deze zomer meer dan vier dagen van 18 juni tot 21; de foto toont een reusachtige, heldhaftige Napoleon torent over de kleinere, minder indrukwekkende figuren van Wellington en Pruisische leider Blucher. .Het is belachelijk, zegt de heer Martin. .De Franstalige wereld weigert te geloven Napoleon verloor de strijd. Een schilderij van de Slag bij Waterloo; 2015 markeert de 200ste verjaardag van de strijd . Wat hen betreft, scoorde hij een soort morele overwinning. Hij verloor. Maar ze zullen het niet accepteren. Echter, de Franstalige wereld en in het bijzonder de Fransen niet figuur zeer significant in het aantal toeristen die het beroemde slagveld bezoeken elk jaar. De Britten en de Engels sprekende naties van de wereld blijven gefascineerd door de overwinning en de bloedige manier waarop het werd bereikt. Eigenlijk, horror-zoekende toeristen bezochten het slagveld bijna voordat ze klaar waren met het begraven van de lichamen. Dichter Lord Byron, iets van een Bonaparte fan, plotseling vond hij tijd om het slagveld te bezoeken toen zijn overdadige coach, gemodelleerd op Napoleon gevechtswagen, brak op zijn reis van het Kanaal naar het zuiden. 'Mijn! In Waterloo Napoleon gaf zich over!' Abba afgebeeld in de stad Waterloo, België in 1974. In een Top Gear moment, Byron behandeld zichzelf op een lading over het slagveld op een grote Kozak paard dat hij had gehuurd, waardoor hij zich misschien de eerste slagveld toerist. Hard op zijn hielen kwam Poet Laureate Robert Southey; Sir Walter Scott; de kunstenaar Turner; en, een paar jaar later, William Wordsworth. Het is de moeite waard om te herinneren dat Wordsworth, als een jonge man, had verwelkomd de Franse Revolutie (.Bliss was het in die dageraad om te leven....) maar snel verplaatste zijn politieke houding naar ergens ver naar rechts van Attila de Hun. Soon Waterloo werd gevestigd als een van de grote continentale bezienswaardigheden. Het waren Britse toeristen die Waterloo bezochten die de verwaarloosde stad Brugge ontdekten, grotendeels verlaten nadat de toegang tot de zee verzandde en hielpen om het herstel te financieren. Er was een onmiskenbaar gevoel dat Waterloo een bepalend moment in de geschiedenis was geweest: Europa was veranderd en, het vreemde Frans-Duitse conflict uit elkaar, vrede heerste voor een eeuw. Het genoegen van het gebied rond Waterloo is dat het op vele manieren nauwelijks veranderd is. Een standbeeld bevindt zich op de heuvel van de Leeuw, die het slagveld bij Waterloo, België herdenkt. Als je tijd hebt, volg dan de voortgang van het conflict langs La Route Napoleon. Wat nog meer? Van Beaumont, waar hij kampeerde bij de Franse grens op 14 juni, naar de velden ten zuiden van Waterloo waar hij werd verslagen vier dagen later. Ondanks het geconfronteerd met superieure krachten met een haastig verzamelde leger, is het buitengewoon dat Napoleon zeer dicht bij de overwinning kwam. Wellington weerspiegelde: Het is een verdomd serieuze zaak. Blucher en ik hebben 30.000 mannen verloren in de dichtstbijzijnde run ding dat je ooit zag in je leven.... Ongelooflijk voor mij was het tegenkomen van de huidige hertog van Wellington in het vlees bij Waterloo. Hij was aanwezig bij de openingsceremonie voor een nieuwe tentoonstelling in het Wellington Museum op de Gedeelde Bestemmingen van Wellington en Napoleon, die elkaar vaak maar nooit ontmoet. Het loopt tot eind juli. Mijn favoriete expositie is Lord Uxbridges houten been. Aan het einde van de strijd, Uxbridge reed in de buurt van Wellington toen ze onder kanonvuur kwamen. Door God, meneer, Ik heb mijn been verloren! . aangekondigd Uxbridge, waarop Wellington antwoordde: .Bij God, meneer, dus u hebt! . . Uxbridge werd meegenomen naar de stad Waterloo, waar zijn rechterbeen werd geamputeerd boven de knie. Zijn enige opgenomen commentaar tijdens de operatie was: De messen lijken enigszins bot. . . Vermoedelijk had hij gebruik gemaakt van de pint van gin aangeboden als verdoving aan iedereen geconfronteerd met een amputatie . De afgehakte been werd begraven achter het huis en het graf werd een toeristische attractie . Helaas is het niet meer , maar je kunt zijn houten ledemaat zien in het museum . Misschien het meest interessante zicht op het slagveld is Hougoumont boerderij , wiens heldhaftige verdediging door de Britten wordt erkend als het belangrijkste moment van de strijd . Inspanningen om het pand te herstellen en er een museum van te maken waren lange tijd gefrustreerd door gebrek aan geld, maar het project werd vorig jaar gered na de interventie van kanselier George Osborne die, bleek, was een soort slagveld liefhebber. Een injectie van £ 1 miljoen heeft ervoor gezorgd dat Hougoumont voor het eerst voor het publiek open voor de viering in juni, met gasten in staat om te verblijven in een self-catering cottage binnen de boerderij en voor zover ik kon zien uit mijn bezoek vorige maand, Hougoumont is een Napoleon-vrije zone. Mei markeert de 75e verjaardag van Operatie Dynamo, de evacuatie van geallieerde troepen uit Duinkerken . Duinkerken . Terwijl juni de verjaardag van een glorieuze overwinning markeert, ziet May van 26 mei tot 4 juni 1940 het 75-jarig bestaan van wat soms als een glorieuze mislukking wordt aangeduid: Operatie Dynamo de evacuatie van geallieerde troepen van de stranden bij Duinkerken. De buitengewone redding, de grootste evacuatie in de militaire geschiedenis, zag 338.226 soldaten naar huis gebracht naar Engeland in het gezicht van woeste bombardementen van Duitse vliegtuigen. Wandel langs het brede strand van Zuydcoote, op 15 minuten rijden van het centrum van Duinkerken, en op het eerste gezicht is er weinig te vertellen over de verschrikkelijke scènes van dood en vernietiging hier 75 jaar geleden. Ik was er met Bruno Pruvost, een duiker die de wrakken op en vlakbij het strand heeft verkend een aantal van de 336 kleine schepen die varen vanuit Engeland, het beantwoorden van de noodoproep, maar die nooit terugkeerde. Bij laag water kunt u een bezoek brengen aan het wrak van de Crested Eagle, een rivierkruiser van de Thames die 600 man van het strand oppikte maar vervolgens werd gebombardeerd door een Stuka. Met zijn schip in vlammen, strandde de kapitein het schip met de hoop om zoveel mogelijk van zijn passagiers te redden, . U kunt meer te weten komen over de Crested Eagle en de andere schepen op het uitstekende Memorial du Souvenir in Duinkerken. Ook zeker een bezoek waard is het Fort des Dunes, gebouwd als onderdeel van een grootse verdedigingslinie tegen mogelijke Duitse invasie in de 19e eeuw en die zijn rol speelde in de evacuatie. Terug op het strand bij Zuydcoote, Bruno pakte een kleine zwarte pellet van het strand:  Eurostar (eurostar.com, 08432 186186) biedt negen dagelijkse diensten van Londen St Pancras International naar Brussel vanaf £72. Tickets naar andere Belgische stations beginnen vanaf £82. Hotel Pullman in Brussel (pullmanhotels.com) biedt tweepersoonskamers vanaf ongeveer £73. Bezoek belgietheplaceto.be voor meer informatie over Brussel en Wallonië, en ook waterloo2015.org voor programma en tickets voor de re-enactment. DFDS Seaways (dfdsseaways.co.uk, 0871 574 7235) vaart tot 24 keer per dag tussen Dover en Duinkerken. Prijzen beginnen vanaf £39 elke manier voor een auto en tot negen personen.
In tegenstelling tot het Abba lied gaf Napoleon zich niet over in Waterloo. Tempeliershospice wordt omgetoverd tot een restaurant-cum-brouwerij, museum. May ziet de 75ste verjaardag van 'glorieuze mislukking' van Operatie Dynamo .