(CNN) Er is een dorp voor nodig om een triatleet op te voeden. Sinds we thuis zijn van ons kickoff weekend waar we het leven als een full-time triatleet hebben ervaren, heb ik het trainingsleven jongleren met een full-time baan, hectische pendel en tijd met vrienden en familie. Met mijn Fit Nation teamgenoten verspreid ver en breed, was dit een solo inspanning. Gooi in een beruchte Chicago winter die weigerde om voorzichtig te gaan in die goede nacht, en ik geef het toe: Ik was niet erg ijverig in het krijgen van al mijn training gedaan. "Partner up," de Facebook status gelezen. Jae Rockwell, de oprichter van mijn lokale vrouwen fitness groepen, Women RUN the World, postte deze mantra om ons te helpen onszelf verantwoordelijk te houden. En dus dat is wat ik deed. Ik heb geluk om een handvol van zowel ervaren en aspirant triatleten onder mijn vrienden tellen. Dus, Ik benaderde hen om te vragen wat ze van plan waren. Annastasia W., die deze zomer traint voor haar eerste Ironman half-triatlon, stelde een groep baksteen workout in onze lokale sportschool voor. Ze nodigde verschillende andere vrouwen uit, waaronder complete nieuwelingen, via de SoleTri Sisters Facebook groep en 10 van ons ontmoetten elkaar op een koude Chicago ochtend om te zwemmen voor 15 minuten, fietsen voor 30 minuten en lopen voor 15 minuten. Dat was een geweldige motivatie om bij te blijven met mijn trainingen voor de volgende week. Een paar weken later reisde ik naar Little Rock, Arkansas, om een marathon te lopen. Ik reisde naar Little Rock met drie fenomenale "fitspirations": Samantha Goga, Natali Villarruel en Umber Rahman -- die lid zijn van een hindernisbaan racegroep genaamd de Midwest Vikingen. Gezien hoe leuk ze hebben deelgenomen aan een aantal echt ontmoedigende fysieke uitdagingen hielp me door een aantal van de moeilijkere momenten van het runnen van mijn eerste marathon! Zwemmen blijft mijn zwakste schakel. Ik heb net geleerd om te zwemmen afgelopen zomer. Soms vergeet ik dat en don't snijden mezelf geen speling of te herkennen hoe ver ik ben gekomen. Zodra mijn formele zwemles eindigde in februari vond ik mezelf ernstig verslapen op mijn zwemtraining. Voer mijn zwem-engelen, Lovie Twine en Eanista Bailey. Ze nam me uit Lake Michigan vorig jaar nadat mijn eerste zwemles was voltooid voor een feestelijke "zwom" (die was echt gewoon waden). Het was geweldig om ze bij me te hebben voor een zwemtraining. Ik waardeerde hun perspectief en zachte coaching. En weet je wat er gebeurde terwijl ik aan het samenwerken was? De lente was onderweg! En dat betekende dat ik eindelijk kon breken los van mijn Computrainer fietssessies en op de weg. Ik had het geluk om verbinding te maken met de Major Taylor Cycling Club van Chicago (MTC3) voor een reeks beginnende ritten die ze hebben gehost op lokale paden rond Chicagoland. Met twee vallen achter me (hey, die clips nemen wat wennen aan), we kregen in bijna 23 mijl en een nieuwe verslaving werd geboren. Rijden buiten met de wind zweep je gezicht, jagen op je vrienden en ademen frisse lucht is opwindend en ik kijk uit naar veel meer ritten buiten. Ik wil zeggen dank u aan de fellowship van fitness die ik heb geluk genoeg om te vinden. Er zijn zoveel anderen die we houden me geïnspireerd, verantwoordelijk en gemotiveerd. Ik ben zo dankbaar dat ze me in de goede richting laten gaan en ik hoop dat ik anderen kan helpen hetzelfde te doen. Dus als de tijden worden hard, partner up!
Working out in a group of friends inspirated Fit Nation participant Erica Moore .