(The Hollywood Reporter) Richard Dysart, de Emmy-winnende acteur die de chagrijnige senior partner Leland McKenzie in het gladde, lang lopende NBC drama "L.A. Law" speelde, is overleden. Hij was 86. Dysart, die ook coach speelde in de originele Broadway-productie van Jason Miller's Pulitzer Prize-winnende "That Championship Season," stierf zondag thuis in Santa Monica na een lange ziekte, zijn vrouw, kunstenaar Kathryn Jacobi, vertelde The Hollywood Reporter. De geprezen "L.A. Law" gemaakt door Steven Bochco (die uiteindelijk overhandigde de serie aan David E. Kelley) en Terry Louise Fisher uitgezonden voor acht seizoenen van 1986 tot 1994. Voor het spelen van de oprichter van de firma McKenzie, Brackman, Chaney en Kuzak, Dysart werd genomineerd voor de Emmy voor uitstekende ondersteunende acteur in een dramaserie voor vier rechte jaren, uiteindelijk winnen van de trofee in 1992. "Ik had hem altijd in gedachten voor die rol," Bochco zei in een 2002 interview met het Archief van American Television. "Hij is zo avunculair. Dus ik contacteerde hem. Weet je, Dick is een soort van een oude hippie. Dus hij ging in zijn kast en probeerde een advocaat outfit te vinden, en hij kwam om ons te ontmoeten met een pak en stropdas. Hij was perfect. "We kwamen samen, in kaart gebracht het verleden van het personage om ons een basis te geven van waaruit te werken, en het is allemaal soepel verlopen sindsdien," Dysart zei in een 1990 interview met The Seattle Times. "Soms maak ik me zorgen  Misschien is Dysart's meest memorabele karakter boog op de show was toen hij werd gevonden in bed met power-hongerige concurrent Rosalind Shays (gespeeld door Diana Muldaur). Hij was een van de weinige acteurs te verschijnen in elke aflevering. Dysart's scala van autoriteit -figuur delen liep recht naar de top. Hij limined Harry Truman in de CBS telefilm "Day One" en in de ABC miniserie "War and Remembrance," beide uitgezonden in 1989, en hij was Henry L. Stimson, de 33e Amerikaanse president's Secretary of War, in de 1995 HBO telefilm "Truman," met Gary Sinise. Ook speelde hij de minister van Defensie in "Meteor" (1979). Hollywood Reporter: Meest machtige mensen in N.Y. media . Dysart trad ook uitgebreid op in de medische- (film) veld, het uitvoeren van voldoende doktersrollen om, misschien, in aanmerking te komen voor de praktijk. Zijn twee meest memorabele kwam in klassieke satires: in Paddy Chayevsky's uitwerpselen "The Hospital" (1971), met George C. Scott (een goede vriend), en in "Being There" (1979), als Melvyn Douglas' arts. Hij was ook arts die een gruwelijke dood overleed in John Carpenter's "The Thing" (1982) en een arts in films als "The Terminal Man" (1974), "The Falcon and the Snowman" (1985) en "Warning Sign" (1985). Dysart speelde J. Edgar Hoover in de Amerikaanse televisiefilm "Marilyn & Bobby: Her Final Affair" (1993) en in Mario Van Peebles' "Panther" (1995). Dysart blinkde ook uit als chagrijnige koetjes en shifty soorten. Hij speelde een motel receptionist in Richard Lester's "Petulia" (1968); was de slechterik die Clint Eastwood sloeg in "Pale Rider" (1985); viel op als een power speler in Oliver Stone's "Wall Street" (1987); en verkocht barbdraad in "Back to the Future III" (1990). Dysart werd geboren 30 maart 1929, in Boston en opgegroeid in Maine. Na de middelbare school ging hij naar de Gould Academy in Bethel, Maine, voor een jaar, diende in de Amerikaanse luchtmacht en bezocht Emerson College, waar hij studeerde met een master's diploma in spraakcommunicatie. Op dat moment was hij geïnteresseerd in een carrière in radio (hij raakte gefascineerd door het medium in de eerste klas, toen hij werd bedlegerig voor een jaar vanwege reumatische koorts) maar werd al snel verleid door acteren. Hij verhuisde naar New York op een grill en was in staat om kleine rollen te landen op TV en een deel in een off-Broadway productie van "The Iceman Cometh" tegenover Jason Robards. In het midden van de jaren 1960, hij ging bij het Amerikaanse Conservatorium Theater en toerde het land spelen, vervolgens landde rollen op Broadway in "All in Good Time," "The Little Foxes" en "A Place Without Doors." Hij kreeg een Drama Desk Award voor zijn optreden in "That Championship Season." Hollywood Reporter: Q&A met Liz Smith . Dysart's credits omvatten een eclectische reeks van films, waaronder "The Crazy World of Julius Vrooder" (1974), "The Day of the Locust" (1975), "The Hindenburg" (1975), "An Enemy of the People" (1978), "Prophecy" (1979), "Mask" (1985) en "Hard Rain" (1998). Op televisie was hij de beste in de televisiefilms "The Autobiography of Miss Jane Pittman" (1974), "The People vs. Jean Harris" (1981), als Dwight D. Eisenhower in "The Last Days of Patton" (1986) en als studiochef Louis B. Mayer in "Malice in Wonderland" (1985). Overlevenden zijn ook zijn stiefzoon Arie en schoondochter Jeannine Jacobi, schoonmoeder Lenore, broer en schoonzuster Nadine en John Jacobi en kleinkinderen Abby en Levi. Er wordt een privé-monument gepland. In plaats van bloemen, de familie verzoekt donaties worden gedaan aan het Will Geer Theatricum Botanicum, een buitentheater in Topanga Canyon in de omgeving van Los Angeles. Dysart en Jacobi hadden een tweede huis in de bossen van Brits Columbia. Hij werd uit zijn pensioen gelokt voor zijn laatste op het scherm verschijnen, de "L.A. Law" reünie telefilm van 2002. "Ze blijven op het juiste moment, met zaken over rechtsvragen die nog steeds actueel zijn," zei hij van het kijken naar "L.A. Law" herhalingen in een 2002 interview met The Bangor Daily News. "[De show] was ook een van de vaders van yuppiedom. Het was heel veel van de tijd, en heel Los Angeles. Het houdt net zo goed stand als elke serie die ik ken." Mensen die we verloren hebben in 2015 . ©2015 The Hollywood Reporter. Alle rechten voorbehouden.
Richard Dysart was vooral bekend voor Leland McKenzie in "L.A. Law" Dysart had veel tv- en filmrollen, waaronder spots in "Being There" en "The Thing" Actor won Drama Desk award voor performance in theatrale "That Championship Season"