(CNN) Jarenlang, toen ik nieuwe vrienden vertelde dat ik half-Armeens was, zou een verbaasde blik hun gezichten kruisen, voordat ze iets zouden vragen als: "Heb je een land?" Of, als er een vonk van herkenning was, zouden ze graven: "Ah, jullie zijn de mensen met de laatste namen die allemaal eindigen in 'ian'!" In feite was een van onze beroemdste Armeniërs, Cher, beter bekend om haar Oscar-winnende portretten van Italianen, en had haar eigen identificerende achternaam laten vallen. De decimatie van ons volk werd ook teruggebracht tot een voetnoot -- als we geluk hadden -- in tomes over de Eerste Wereldoorlog, toen meer dan een miljoen Armeniërs werden gedood tijdens de laatste dagen van het Ottomaanse Rijk. Het grootste deel van de tijd, echter, was de berichtgeving over hoe Armeniërs en Turken elkaar haten als katten en honden, dat de Turken blijven ontkennen dat etnische zuiveringen plaatsvonden, zeggende dat de Armeniërs een opstand hadden uitgebroed, en dat de leiders geen andere keuze hadden dan ze uit hun huizen te deporteren en ze op de weg te zetten die tot hun dood leidde. Zelfs Adolf Hitler had ons aan de kant geveegd, sprekend, net voordat Polen in september 1939 binnenviel: "Wie spreekt er vandaag tenslotte over de vernietiging van de Armeniërs?" Volgens het voormalige bureauchef van The Associated Press in Berlijn, Louis Lochner. Blijkbaar had hij de Kardashian juggernaut niet verwacht. Zoals Kim Kardashian, zus Khloe en hun twee neven en nichten onlangs Armenië bezochten -- aan de vooravond van het 100-jarig bestaan van de massamoorden, die op 24 april werd gemarkeerd -- zetten ze een humanitaire misdaad in de schijnwerpers die Paus Franciscus onlangs "de eerste genocide van de 20e eeuw" noemde. Plotseling was het arme land Armenië aan het trenden. Voor het statuut van "Moeder Armenië," leek Kim het label zelf te grijpen, en de aanbidders leken het ermee eens te zijn. Op een andere stop van haar tour, kleedde ze zich in een rode jumpsuit, en plaatste tulpen op de lei grijs Armeense genocide herdenking complex, brengen nieuwe kleur aan een onderwerp en aan een mensen die meestal eerbetoon aan hun dode familieleden elk jaar in hun beste grappige zwart. Na de Kardashian reis naar Armenië, mijn oudere moeder Anahid noemde me bijna ademloos met trots: "Heb je gezien? De genocide is overal op het nieuws! Die beroemde dame, Kim Kardashian, heeft het gedaan!" Mijn moeder's eigen vader, Stepan Miskjian, met zijn eigen "ian" achternaam, had smal overleefd de moorden. Hij vertelde over hoe een hele karavaan van duizenden werd gedood in wat nu Oost-Syrië, en dat hij alleen ontsnapt door te wachten tot nacht en kruipen uit op zijn handen en knieën langs de ring van bewakers, en vervolgens door de woestijn voor zes dagen met slechts genoeg water om twee kopjes te vullen. Toen de Kardashians voor het eerst opstonden tot roem, kraaiden veel Armeniërs over hun potboileer verhaallijn, hun miljoen dollar bruiloften aan basketbalspelers en rappers, meerdere scheidingen en een kledinglijn bij Sears. Door hun faam begonnen mensen echter te leren over Armeniërs -- zelfs mensen buiten Los Angeles, waar de Armeense bevolking zo dik is als het Kardashian haar. Dat Amerikanen misschien ook de oude cultuur evenaren met de nieuwste "Keeping Up with the Kardashian" plotline was een bron van ongemak voor de gemeenschap. Maar af en toe, Kim Kardashian zou iets tweeten over de kwestie - en langzaam begon de gemeenschap te warmen voor haar. Ondertussen, veel Armeniërs bleven brainstormen over hoe om Turkije te overtuigen om de waarheid te erkennen over wat er gebeurd is, en hoe om de president Barack Obama te overtuigen om de moorden "genocide" labelen, zoals hij beloofde bij de eerste campagne voor het hoogste kantoor. We juichten en stuurden e-mails elke keer dat er een gerucht kwam dat Steven Spielberg een van onze familieverhalen naar het grote scherm zou brengen, ons onze eigen Schindler's List zou geven, en hoopten dat nu misschien de wereld gedwongen zou worden om te luisteren. En we zouden ontspannen wanneer het niet tot bloei zou komen. En elke 24 april, de dag in 1915, toen Ottomaanse Turken begonnen de intellectuele leiders van de gemeenschap bijeen te roepen, mobiliseerden we. En dat zullen we dit jaar weer doen, met kaarslichtwakes, concerten en protestmarsen, terwijl we met de Armeense vlag zwaaien, ook al zijn velen van ons zelf nooit naar het land geweest. We drukken ook op het academische front door, conferenties te houden over het laatste onderzoek over de hele wereld, verheugd over de ontdekking van nog een stukje informatie dat zeker de wereld zou laten rekenen, dat de aanhoudende druk van Turkije op de Verenigde Staten zou tegengaan om de wreedheden niet te erkennen. En toch, teleurstellend genoeg, kwam er nog eens vroege berichten naar boven, zoals in jaren daarvoor, dat Obama opnieuw heeft besloten op de verjaardag van dit jaar om het g-woord niet te gebruiken. Ondanks alle tegenslagen, zullen de Armeniërs blijven spreken, en hopelijk vinden een heilige grond, ook, om te staan met Turken te genezen. Immers, we hebben geleerd een verhoogde dialoog kan komen van de meest verrassende plaatsen. Dit jaar kostte het een reality ster, beroemd om het balanceren van een cocktail op haar romp, om het opnieuw naar de top van het nieuws te katapulteren, zoals het was op 15 december 1915, toen krantenkoppen als "Million Armenians Killed or in Exile," over de New York Times en andere internationale media spetterden. Na een eeuw van bewustzijn proberen te vergroten, hadden we al die tijd een televisie en internetpersonage nodig om zich bij ons te voegen -- vooral iemand die alles op elk platform deelt -- om licht te werpen op een misdaad die zich voordeed toen telegrammen de snelle vorm van communicatie waren, en fotografische platen van de moorden moesten in een riem naar buiten worden gesmokkeld, in plaats van onmiddellijk met een tweet te blazen. De koningin van de selfies heeft eindelijk haar aandacht voorgoed gebruikt, en hopelijk zal het niet zo kortlevend zijn als sommige van haar andere memen. Dat is een kruistocht die ik in elk medium kan volgen.
Dawn MacKeen: 2015 markeert 100ste verjaardag van de slachting van Armeniërs door Ottomaanse Rijk. Kim Kardashian heeft gebruikt roem om dit in de schijnwerpers. Ze zegt Armeense gemeenschap heeft lang gezocht naar wereldwijde erkenning van de wreedheid, maar het duurde een Kardashian om katapult het in het nieuws.