Frankrijk heeft zich aangesloten bij Italië en Israël in het aannemen van wetten die de bevordering van extreme dunheid in de mode-industrie verbieden. De hervormingen van de gezondheid, waaronder Fining Agentschappen met modellen met een BMI onder de 18 jaar en het criminaliseren van pro-anorexia web-inhoud, zijn nu doorgegeven door het bovenste huis van het parlement. Een analyse van de hervormingen door Sarah Jackson, een onderzoekspsycholoog aan het University College London, suggereerde dat het censureren van beelden van ultra-dunne modellen hun negatieve effecten op jonge vrouwen kan verlichten, zoals zorgen over lichaamsbeeld en gedrag zoals ongezond eten. Maar terwijl sommigen de wetgeving als een 'crackdown op anorexia' aanroepen, is het waarschijnlijk onwaarschijnlijk dat de wetten een dergelijk effect hebben. De opvatting dat anorexia wordt veroorzaakt door het vergelijken van jezelf met catwalk modellen blijft populair. Maar Rachel Cole-Fletcher, van Durham University zegt dat het niet een levensstijl keuze en persoonlijkheidskenmerken zijn de schuld (bestand foto) Niet een levensstijl keuze . In West-Europa, ongeveer 0,5 procent van de volwassenen worden verondersteld te worden beïnvloed door anorexia nervosa. In ongeveer 10 procent van deze gevallen, de patiënten zijn mannen. Deze cijfers, echter, zijn waarschijnlijk een onderschatting. Anorexia heeft het hoogste sterftecijfer van een psychiatrische ziekte, meestal te wijten aan orgaanfalen en zelfmoord. Toch, de ziekte wordt vaak verward door velen als een levensstijl keuze met een externe oorzaak. Ondanks de stoornis dateert van de mode-industrie, de mening dat anorexia wordt veroorzaakt door het vergelijken van jezelf met een catwalk model blijft populair. Ook, terwijl pro-ana websites aandringen op anorexia is een verbintenis, niet een ziekte, ze zijn zeer exclusieve online gemeenschappen, gemaakt door en voor degenen die al tekenen van de ziekte tonen. De louter nieuwsgierige zijn niet welkom. Hoge niveaus van perfectionisme, een behoefte aan organisatie en een focus op details worden vaak waargenomen in degenen met anorexia, studies hebben aangetoond. In plaats daarvan, de link tussen media goedkeuring van extreme dunheid en de ontwikkeling van anorexia is niet eenvoudig noch duidelijk. Onderzoek genoemd door mevrouw Jackson vond dat vrouwen hun lichaam meer negatief beoordeeld na het bekijken van afbeeldingen van dunne modellen. Echter, dit effect was klein en meestal bepaald door de reeds bestaande meningen van vrouwen van hun figuren . Vrouwen die al ontevreden waren met hun lichaam werden het meest beïnvloed. Aangezien dit effect slechts op een bepaald moment werd gemeten, zijn de effecten van langdurige blootstelling niet bekend, maar wanneer er meer beelden werden gebruikt was er een neiging om het effect kleiner te zijn. Misschien, zoals de auteurs suggereerden, deze beelden geactiveerd, in plaats van gecultiveerd, schoonheid idealen. Of de effecten van blootstelling van de media op ontevredenheid van het lichaam leidt tot veranderingen in het eetgedrag is ook onduidelijk. Een andere studie, ook aangehaald door Jackson, zocht naar een link tussen een persoon's echte media blootstelling en eetstoornissen symptomen. De resultaten waren vrij inconsistent, met een aantal factoren, zoals lichaam ongenoegen alleen die overeenkomen met sommige soorten media, en anderen, zoals self-worth tonen geen relatie. Belangrijker, het onderzoek toonde correlatie, niet . . . . Het is net zo aannemelijk dat vrouwen al ontevreden met hun lichaam zoeken uit dunheid-bevorderende media vaker. Immers, als er zo'n eenvoudige causale relatie bestond, de alomtegenwoordigheid van deze beelden in onze cultuur roept de vraag op waarom de meerderheid van onze bevolking overgewicht is, in plaats van ondergewicht. In West-Europa, ongeveer 0,5 procent van de volwassenen worden verondersteld te worden beïnvloed door anorexia nervosa, maar deze cijfers hebben de neiging om te worden onderschat, deskundigen zei (bestand foto) Modelverbod maar geen ondersteuning. De meeste onderzoekers zien de culturele waarde geplaatst op dunheid als een 'achtergrondrisicofactor'. Ondertussen zijn verschillende psychologische en biologische factoren betrokken. Hoge niveaus van perfectionisme, een behoefte aan organisatie en een focus op details worden vaak waargenomen in degenen met anorexia. Recent onderzoek suggereert dat er een lagere beloning respons op voedsel in de hersenen, zelfs na herstel. Sommige van deze factoren lijken te worden beïnvloed door genetische erfenis. Stressvolle ervaringen kunnen dan invloed hebben of deze bestaande factoren leiden tot de ontwikkeling van de aandoening. Meer dan een risicofactor zal nodig zijn. Dus de wetgeving is waarschijnlijk weinig effect op de prevalentie van anorexia in de algemene bevolking, maar het biedt ook geen ondersteuning aan de modellen zelf. De wet vereist een medisch certificaat waaruit blijkt dat een model een BMI van ten minste 18 heeft. Dit is nog steeds ondergewicht, volgens de Wereldgezondheidsorganisatie. Regelmatige wegingen zijn slechts vaag voorgesteld en er is geen melding gemaakt van de verplichting om steun te bieden aan een model dat een weging niet haalt. Hoewel er enige discussie is over de vraag of modellen een hoger risico lopen om eetstoornissen te ontwikkelen, stimuleert deze carrière zeker ongezond gedrag. Thinness van deze graad heeft enorm schadelijke effecten op de interne organen, botten en hersenen. Het kan leiden tot obsessiefheid en sociale ontwenningsverschijnselen, zelfs bij psychologisch gezonde mensen. Frankrijk heeft al verloren een high-profile model aan anorexia, maar de nieuwe wetten bijna aanmoedigen agentschappen om hun handen te wassen van modellen die ziek worden. Wetgeving het verbieden van modellen met een BMI onder de 18 is waarschijnlijk weinig effect op de prevalentie van anorexia in de algemene bevolking, maar het biedt ook geen steun aan de modellen zelf, deskundigen hebben aangevoerd. Op dezelfde manier, terwijl pro-ana inhoud is ongetwijfeld schadelijk, de nieuwe wetten straffen degenen die behoefte hebben aan hulp. Deze uitsluitend strafbare aanpak is waarschijnlijk om deze sites verder ondergaan. Als de maatregelen worden uitgevoerd . . als de controles ter plaatse blijven, wegen worden niet bedrogen en andere landen ondersteunen . . Ze kunnen een positieve beweging. Ze kunnen een eerste stap in de richting van een cultuur die voorrang geeft aan gezondheid boven esthetiek . . of dat betekent een gevaarlijk klein of ongezond groot lichaam. Niettemin, dit zal vooral ten goede komen aan de bezorgde mensen die, helaas, zijn ongelukkig met hun lichaam, maar zijn anders onwaarschijnlijk om anorexia nervosa te ontwikkelen. Het claimen dat deze wetten een van de meest behandelingsresistente geestesziekten aanpakken is veel te optimistisch. Dit artikel werd mede geschreven door Lexie Thorpe, een MSc in Developmental Cognitive Neuroscience aan de Durham University .
Rachel Cole-Fletcher is een onderwijsman aan de universiteit van Durham - en werkt met studenten kijken naar cognitieve eigenschappen geassocieerd met anorexia risico. Argues dat in plaats van magere modellen de schuld, andere factoren zijn. Staten dat mensen met anorexia de neiging om een bepaalde persoonlijkheid type hebben. En dat beelden van dunne vrouwen zijn onwaarschijnlijk veel van een effect hebben.