(CNN) Ik heb Nepal minstens een half dozijn keer bezocht in het afgelopen decennium, en van de meer dan 100 landen die de kinderen redden, is het ongetwijfeld een van mijn favorieten. Er zijn de gebruikelijke dingen die er over worden gezegd -- het prachtige landschap, waaronder Mount Everest, en het geweldige eten. Maar Nepal heeft ook enkele van de meest opmerkelijke vooruitgang geboekt op het gebied van de gezondheid van moeders en kinderen in de afgelopen jaren. In feite herinner ik me een tijd net afgelopen mei toen ik zat met een groep van moeders en hun kleine baby's zoals ze vertelde me hoe trots ze waren dat ze nu begrepen hoe belangrijk het was om ervoor te zorgen dat ze prioriteit geven aan borstvoeding en voedzaam voedsel. Ze spraken over de prachtige toekomst die ze nu verwachtten voor hun kinderen, en ze deelden met mij de grote dromen die ze hadden. Dus je kunt je de onbeschrijfelijke verdriet die ik ervoer wakker vanmorgen en het zien van de nieuwsberichten dat Nepal was getroffen door de ergste aardbeving sinds 1934, toen meer dan 10.000 mensen werden gedood. Terwijl de ongevallenrekeningen na de magnitude-7.8 aardbeving zaterdag nog moeilijk te bevestigen zijn -- nauwelijks verrassend gezien het feit dat de communicatielijnen ernstig zijn verstoord -- schattingen die we van de grond horen plaatsen al het verloren aantal in de duizenden, met de officiële tol nu op ongeveer 1.500 verwacht te blijven groeien als de uren en dagen voorbij gaan. Het feit dat het epicentrum van deze aardbeving was zo dicht bij de hoofdstad van Kathmandu, waar de meerderheid van Nepalese burgers wonen, maakt de situatie nog erger. Veel van deze mensen leven in krappe omstandigheden en hebben nog nooit buiten de stad gewoond. Als gevolg daarvan is het onwaarschijnlijk dat ze zelfs een thuisdorp hebben om tijdelijk naar onderdak te gaan. Het huisvesten van de scores van nieuwe daklozen zal een grote orde zijn. Het is nog steeds vrij koud 's nachts in Nepal, dus het snel krijgen van deze mensen in schuilplaatsen zal van het grootste belang zijn. Het samenstellen van dit zeer ernstige probleem zal de moeilijkheid zijn om ervoor te zorgen dat de getroffenen toegang hebben tot schoon water in de komende dagen; Nepal had al een van de laagste normen van sanitaire voorzieningen in de wereld voor de aardbeving. Zelfs het krijgen van voedsel aan mensen zal een logistieke nachtmerrie zijn, gezien het feit dat het hele land -- ongeveer zo groot als Tennessee -- wordt bediend door slechts twee hoofdwegen, die waarschijnlijk zwaar zijn beschadigd, zo niet vernietigd. We hebben eerder in dergelijke situaties gezeten en weten wat we moeten doen. Maar de tijd is niet aan onze kant -- we hebben slechts een paar weken voordat het regenseizoen begint, wat een al moeilijke baan bijna onmogelijk maakt. Met dat in het achterhoofd hebben we een fonds opgezet om te helpen tegemoet te komen aan de onmiddellijke behoeften van kinderen, die altijd het meest kwetsbaar zijn in een noodsituatie. Wij en andere hulporganisaties zullen er alles aan doen om Nepal weer op de been te krijgen zonder te hoeven wachten tot meer mensen zullen sterven aan ziekten die onvermijdelijk zullen komen van besmet water en dergelijke. Alleen de oudste Nepalezen zullen zich de laatste grote aardbeving herinneren, zodat de psychologische tol voor de meerderheid van het land een belangrijke en voortdurende bezorgdheid voor ons zal zijn als wij en andere instanties onze reactie lanceren. En terwijl we Nepal na deze tragedie kunnen herbouwen, zal het tijd en hulp vergen. Ik hoop dat we allemaal een rol kunnen spelen om ervoor te zorgen dat de enorme winsten die zijn gemaakt in dit land waar ik zo veel van hou, niet tevergeefs zijn geweest.
Een magnitude-7.8 aardbeving in de buurt van Kathmandu, Nepal. Carolyn Miles: Veel overlevenden zullen nergens heen kunnen.