Lampedusa, Italië (CNN)De krapke kombuis van het schip is gevuld met de geur van verse knoflook frituren in olijfolie. Gaetano Cortese, een lang, dun, zonverbrand 27-jarige veteraan van Italy's Guardia di Finanza (Finance Police) waxt welsprekend over zijn favoriete onderwerp: voedsel. "We pikte het vanmorgen uit de heuvels van Lampedusa," verklaart hij met een bloeiende, zwaaiende dunne takjes wilde asperges onder mijn neus. Hij demonstreert hoe je het moet breken met je vingers, beetje bij beetje, totdat je bij het harde deel, die je opzij houdt om te koken in water voor de pasta saus die hij bereidt met zijn scheepsmaat, Enzo Idone. Koken, echter, kan een positieve afleiding van donkere herinneringen. Hoe ik werd gesmokkeld in Europa -- en waarom het de moeite waard was. We aan boord van de Finance Police's schip, de Calabrese, in Lampedusa haven eerder in de avond. De Calabrese patrouilleert regelmatig langs de Middellandse Zee bij Lampedusa, het zuidelijkste gebied van Italië en op slechts 70 mijl, of iets meer dan 110 kilometer van de Tunesische kust. In de afgelopen jaren was het het eerste punt van binnenkomst in Europa voor tienduizenden migranten uit Afrika en het Midden-Oosten. Een paar jaar geleden was de Calabrese op zoek naar "contrabandisti," smokkelaars handel in sigaretten en drugs. Maar in de afgelopen jaren, de 12-man bemanning heeft zich aangesloten bij Italië's poging om migranten uit Afrika en het Midden-Oosten te redden. We spenderen zeven uur aan boord van het schip, maar er gebeurt niet veel. We zien enkele Italiaanse vissersboten die de bemanning bij zicht kende. Kort na zonsondergang, begint de kapitein van de Calabrese, Gianluca Busonera, zijn mannen snel te roepen terwijl we een kleine boot naderen. De makkelijke bemanning lijkt gespannen. De ene man zet een heldere schijnwerper aan en richt de balk op de boot, terwijl een andere met een krachtige verrekijker de naam op de rug voorleest. Busonera kijkt met opzet naar de boot, die een vissersschip lijkt te zijn, en haalt zich dan op. "Het is prima," vertelt hij. "Als het laag in het water was, zouden we weten dat het vol mensen was, maar deze boot is hoog aan het rijden." Hij zwaait naar de Tunesische boot, waar een oudere man in een jasje golven terug. Busonera geeft hem een duim omhoog, en stuurt het schip naar rechts. Het is een routine avond voor de Calabrese, en dat is prima met de bemanning. Ze hebben genoeg problemen gezien in hun tijd om een saaie dag werk te waarderen. Terug in de kombuis, vraag ik Cortese naar zijn ergste ervaring tijdens het dienen op zee met de Guardia di Finanza. Hij en de meeste van zijn scheepsmaten nam deel aan de reddingspoging op 3 oktober 2013, nadat een schip met honderden migranten was neergestort van Lampedusa. Meer dan 350 mensen stierven in die ramp. De bemanning van de Calabrese was in staat om vier overlevenden te redden. Cortese's vrolijkheid wordt plotseling ernstig. "Ik herinner me nog dat ik uit het water trok, met onze handen, een jonge, zwangere vrouw die net gestorven was," herinnert hij zich. "Er waren kinderen," voegt zijn crewmate, Idone, zijn hoofd schudden. "We vonden de lichamen van kinderen. Het was een slechte situatie. Ik herinner me het lichaam van een jongen die we vonden. We stopten hem in een lijkzak. Zijn hoofd was in deze hand," zei hij zwaaiend met zijn hand alsof hij net het levenloze lichaam had opgepikt. Waarom migranten riskeren hun leven om Italië te bereiken. Cortese en Idone benadrukken dat er als vaders niets ergers is dan de lichamen van dode kinderen te moeten zien. "Op dit moment," herinnert Cortese, "we waren te druk om er over na te denken, maar als we naar huis gaan, voordat we gaan slapen, komt het terug naar ons." Hij benadrukt dat hij en zijn scheepsgenoten gewoon hun plicht als professionele militairen doen. In de Middellandse Zee, zonder land in zicht, je beseft precies hoe groot het is. En hoewel het warm is geweest op het land in Sicilië onlangs, 's nachts op het water, het is koud en winderig. Aan boord van de Calabrese, we zijn warm, goed gevoed en in goed gezelschap. Het schip is goed onderhouden en uitgerust met state-of-the-art apparatuur, waardoor Busonera om zelfverzekerd door de golven in het donker te ploegen zonder angst te lopen in iets. Het contrasteert met de omstandigheden migranten hebben verteld aan ons van de kronkelende boten en onzeewaardige rubber dinghies die ze gebruiken om te proberen om de Middellandse Zee over te steken. Vaak zijn ze zonder voedsel, water of onderdak, de bemanning van hun boot onervaren en ongetraind. Dat is als ze een bemanning helemaal. Veel migranten zijn geslagen en beroofd van al hun bezittingen voordat ze aan boord. En tenzij een schip als de Calabrese te hulp komt, de dood op zee is een duidelijke mogelijkheid.
Ben Wedeman sluit zich aan bij de Calabrese, een Italiaanse patrouilleboot die de Middellandse Zee doorkruist op zoek naar migranten. Vaak heeft de bemanning weinig te melden, alleen komen over vissersboten of andere commerciële schepen. De Calabrese was betrokken bij een redding in oktober 2013, waarbij meer dan 350 mensen stierven.