(CNN) Twintig jaar geleden, op 19 april 1995, ontplofte Timothy McVeigh een enorme vrachtwagenbom voor het Murah Federal Building in Oklahoma City. De aanval doodde 168 mannen, vrouwen en kinderen, verwondde honderden anderen, en blijft de dodelijkste daad van binnenlands terrorisme in de geschiedenis van de VS. De nasleep van de aanval zag een storm van media-aandacht met thema's als "aanval op het binnenland" en Amerika's "verloren onschuld." De bomaanslag verraste het land niet alleen. Het was niet alleen de omvang van de tragedie die de aandacht trok, maar het feit dat de bomaanslag iets nieuws aan het licht bracht: Amerikaanse burgers richtten zich op hun eigen regering met een tot nu toe ongeziene deadlines. Het publiek werd zich bewust van het ware gevaar van extreem rechts. Rapporten linkten McVeigh en zijn medeplichtige Terry Nichols aan anti-regeringsideologie bewegingen, zoals de militie beweging, evenals aan blanke suprematistische oorzaken. Het jaarlijkse rapport van het Federal Bureau of Investigation 1994 over terrorisme had een korte krimp gegeven aan extreem-rechts. De dekking van binnenlands terrorisme richtte zich op de activiteiten van Puerto Ricaanse radicalen en dierenrechten en milieu-extremisten. In het verslag daarentegen slechts een paragraaf die de dreiging van rechts-extremisten beschrijft. Het negeerde de snel groeiende militie en soevereine burgerbewegingen, en wees niet op gebeurtenissen in Idaho en Texas. Eind 1992, in Ruby Ridge, Idaho, een impasse tussen de VS. Marshals en Randy Weaver's familie resulteerde in de dood van een marshal, een jonge jongen en de ongewapende moeder van de jongen. En in 1993 lanceerden federale agenten een ondoordachte inval op eigendommen in de buurt van Waco, Texas, behorend tot de Branch Davidians sekte, wat leidde tot een bloedige schietpartij en een 51-daagse impasse, die eindigde in de dood van bijna alle Davidianen, waaronder een aantal kinderen. Deze incidenten woedend de hele extreem rechts, die zag hen als opzettelijke pogingen van de regering om Amerikaanse burgers te doden. Na Oklahoma City, alles veranderde. De FBI verschoven haar prioriteiten, het inhuren van nieuwe agenten en het opnieuw toewijzen van personeel om te werken aan binnenlandse terrorismezaken. Het aanzienlijk uitgebreid het aantal Joint Terrorisme Task Forces en ging naar het Congres met een lange "willen" lijst. De inspanning daadwerkelijk betaalde af. Meer controle van rechts-extremisten resulteerde in een stortvloed van arrestaties voor alles van terroristische samenzweringen tot haat misdaden. Hoewel het had betaald een hoge prijs om dat te doen, het leek erop dat de Verenigde Staten had erkend de gevaren die rechts-extremisten stelde. Echter, slechts zes jaar na de bomaanslag in Oklahoma City vond er een gebeurtenis plaats die naar de achtergrond duwde die lessen zo duur wonnen. De 11 september 2001, terreuraanslagen -- aanslagen van een omvang en wreedheid die zelfs die van de bomaanslag in Oklahoma City dwarrelden -- bevalen de volledige aandacht van de natie. De regering, de wetshandhaving, de nieuwsmedia en het publiek haastten zich allemaal te worstelen met de kwestie van islamitisch extremisme. Helaas, in plaats van uit te breiden nationale aandacht om de gevaren van zowel radicale islam als rechts extremisme te omvatten, verplaatsten de 9/11-aanvallen gewoon de aandacht van extreem-rechts. Zeker, de 9/11-aanvallen verdienden grote aandacht. Ze maakten scherp duidelijk de dreiging die internationale radicale islamitische groepen aan de Verenigde Staten. Bovendien, de golf van rechts-extremisme dat markeerde de jaren negentig was schijnbaar ebde. Dus het is geen echte verrassing dat bezorgdheid over rechts-geweld vervaagde in de achtergrond. Het belang van de bomaanslag in Oklahoma City, in termen van zijn dienstbaarheid als waarschuwing voor rechts geweld, werd sterk verminderd. Dit is een les die Amerikanen nu moeten terugroepen en herstellen. Radicale islam, in het buitenland of in het eigen land, vormt een ernstige bedreiging voor de veiligheid en veiligheid van de Amerikanen. Maar rechts extremisme verdween niet na 11 september. De geschiedenis sinds de bomaanslag in Oklahoma City bestaat uit een gestage stroom van samenzweringen, terroristische daden en haatmisdrijven. Het is ook een ernstige bedreiging. In feite, in de afgelopen jaren, geweld van extreem-rechts is weer gestegen en op niveaus die doen denken aan de donkere dagen van de jaren negentig. Van 1995 tot 2000, volgens statistieken van de Anti-Defamation League's Center on Extremism, rechts-extremisten waren verantwoordelijk voor ten minste 47 verschillende terroristische daden, samenzweringen of samenzweringen. Echter, in de afgelopen zes jaar, van 2009 tot 2014, rechts-extremisten in de VS waren betrokken bij ten minste 42 werkelijke of poging tot terroristische daden. Met andere woorden, rechts geweld is vandaag de dag eigenlijk op of zeer dicht bij niveaus tijdens de dagen van de bomaanslag in Oklahoma City. Deze statistieken illustreren dat "thuisgegroeid gewelddadig extremisme" niet beperkt is tot extremisme gemotiveerd door radicale islam. De woede en haat die de bomaanslag in Oklahoma City in 1995 veroorzaakte is nog steeds rond in 2015 en nog steeds gevaarlijk. De 20ste verjaardag van de bomaanslag in Oklahoma City biedt ons een nieuwe kans om ervoor te zorgen dat de betekenis ervan niet uit het publieke oog verdwijnt. Wat de tragedies van 1995 en 2001 samen leren is dat de Verenigde Staten worden geconfronteerd met bedreigingen van meerdere bronnen van extremisme, die allemaal serieus moeten worden genomen. Daarom moeten Amerikanen de wijsheid hebben om effectief en intelligent te reageren op ideologisch geweld dat uit alle bronnen afkomstig is. Dat zou de meest positieve manier zijn om eerbetoon te betuigen aan de slachtoffers van 19 april 1995.
Twintig jaar geleden, op 19 april 1995, liet Timothy McVeigh een enorme bom afgaan in Oklahoma City. Deborah Lauter en Mark Pitcavage: Rechtsextremisme moet nog steeds serieus genomen worden.