(CNN) Hillary Clinton is eindelijk aankondigen van haar kandidatuur voor de 2016 presidentsverkiezingen. Hoewel ze heeft gezien hoe ze staand in de polls sag in de afgelopen maanden, is er waarschijnlijk een boost in de dagen die volgen op de aankondiging. Voor Democraten, is er voldoende reden om opgewonden te zijn over Clinton's loop voor het voorzitterschap. Ze is zeker een van de sterkste kandidaten in vele decennia. Ze brengt aan de tafel uitgebreide politieke en beleidservaring, een combinatie van vaardigheden die vaak ontbreekt. Ze heeft meegemaakt een aantal van de ruwste partizanen oorlogen en is sterker dan ooit tevoren. Ze heeft een scherp gevoel over de aard van de moderne nieuwsmedia, hoe om het te gebruiken in haar voordeel en hoe te overleven schandaal razernij. Ze is een geharde, stoere partij die niet zal verlegen weg van Republikeinse aanval. Amerikanen hebben veel positieve herinneringen aan Clinton naam, gezien de bloeiende economie van de late jaren negentig tijdens het voorzitterschap van Bill Clinton. Als Hillary Clinton samen een effectieve campagne, ze zou kunnen worden onverslaanbaar in de Democratische primaries en in de algemene verkiezingen. Echter, tijdens de opbouw van haar definitieve beslissing, sommige van haar zwakheden zijn ook blootgesteld. Clinton wil niet eindigen als Vice President Al Gore in 2000. Hoewel hij relatief goed deed in de uiteindelijke verkiezingen (met veel Amerikanen geloven dat hij daadwerkelijk George W. Bush versloeg) hij niet veel energie te genereren zodra de campagne begon. Hoewel hij ook werd aangeprezen als een "perfecte" kandidaat die de ideale persoon voor de baan was, iets leek stijf en onauthentisch toen hij daadwerkelijk op het spoor. Hij leek te bevriezen toen de tv-camera's rolden. Gore had moeite met het verbinden met kiezers, en hij leek zijn beeld voortdurend opnieuw te maken. Zijn grootste troef was dat hij werd beschouwd als de onvermijdelijke genomineerde, in plaats van waar hij eigenlijk voor stond. Clinton moet vermijden Gore's pad te volgen. Ze leed dit lot in de voorverkiezingen van 2008 en kan het zich niet veroorloven om dat opnieuw te doen. Ze moet meer doen dan rusten op de perceptie dat haar kandidatuur onvermijdelijk is en op haar ervaringsrecord. Dat is niet genoeg. Belangrijker is voor haar om een spannende visie te geven over waar ze voor zou staan in het Witte Huis. Kiezers dorsten naar tekenen van grootsheid wanneer ze hun presidenten kiezen, zelfs als ze slim genoeg zijn om te begrijpen dat de realiteit van een gepolariseerd Washington waarschijnlijk haar vermogen om gedurfde veranderingen te bereiken zal beperken. Een recent verhaal in The Washington Post suggereert dat haar adviseurs zich bewust zijn van deze potentiële aansprakelijkheid. Na de aankondiging, ze gaan om grote bijeenkomsten en gebeurtenissen te vermijden en in plaats daarvan zich te concentreren op kleinere gebeurtenissen waar ze zal ontmoeten met kiezers direct in staten zoals Iowa en New Hampshire. Clinton zal ook te strijden met twijfels over haar authenticiteit. In zijn eerste dag op de campagne trail, Sen. Rand Paul onmiddellijk tikte op deze zorgen door vragen te stellen over de vraag of ze kon worden vertrouwd. Die vraag heeft gedrogeerd de Clintons sinds ze kwamen op de nationale politieke scène in de late jaren 1980. Hun grootste deugd, hun immense vaardigheden als politici, is vaak teruggekomen om hen te achtervolgen. Bill Clinton werd aangevallen als "slikken Willie" door leden van beide partijen voor de perceptie dat hij alles zou zeggen om te winnen en Hillary Clinton heeft geconfronteerd met soortgelijke kritiek. Toen ze probeerde afstand te nemen van haar stem voor het gebruik van geweld in Irak, kocht veel Democraten niet haar kritiek op president George W. Bush's buitenlandse beleid en ging voor Barack Obama in plaats daarvan. Toen ze voerde haar "luistertocht" van New York voordat rennen voor de Senaat, veel kiezers zagen het als een gefabriceerde poging om het feit te verbergen dat ze liep voor een kantoor als een buitenstaander. Toen ze uitlegde dat er niets was aan de recente verhalen over haar gebruik van een privé e-mail server in plaats van haar State Department e-mail, sommigen voelden dat zelfs als het verhaal was relatief klein het gaf aan dat ze niet altijd vertelde ons waar ze echt over was. Zelfs als ze is niet verbergt iets, ze geeft vaak dat uiterlijk. In de komende maanden zal Clinton ook moeten verbinden met haar partij basis. De voortdurende speculatie over Sen. Elizabeth Warren van Massachusetts heeft gesuggereerd dat het meest actieve deel van de Democratische Partij is niet zo enthousiast met Clinton's kandidatuur. Hoewel ze waarschijnlijk zullen stemmen op haar, ze zijn niet erg gemotiveerd en niet vertrouwen dat ze zal staan voor democratische waarden. Ze zal moeten ingaan op deze zorgen, niet via haar stijl maar via haar agenda. Kiezers zullen haar willen horen praten over kwesties zoals strengere financiële regelgeving en beleid om economische ongelijkheid en haar posities op het gebied van ras en politie te verminderen. Ze zal ook duidelijk moeten maken dat ze kiezers te havikachtig heeft gehoord over het voeren van oorlog en duidelijke aanwijzingen geven over hoe ze een nucleaire overeenkomst met Iran zou behandelen. Clinton zal ook moeten vechten tegen de gendervooroordeel die nog steeds bestaat in de kiezers in het algemeen. Zonder enige twijfel zal ze onderhevig zijn aan vragen en opmerkingen -- over haar verschijning, bijvoorbeeld -- die niet gericht zullen zijn op mannelijke kandidaten. Een deel van haar kandidatuur is zelf een poging om deze resterende overblijfselen van politiek seksisme te doorbreken. Maar de strijd zal zwaar zijn. Tot slot, en dit heeft te maken met de laatste uitdaging, Clinton zal te maken hebben met haar man. Om er zeker van te zijn dat hij een immense kracht op de campagne trail kan zijn, een van de meest dwingende Democraten van onze generatie. Maar hij kan ook aansprakelijkheid zijn. Zoals ze geleerd in 2008, Bill Clinton is niet altijd gemakkelijk te controleren. Als hij spreekt zijn gedachten, zoals hij deed in de afwijzende opmerkingen over Obama's kandidatuur, kan het vaak werken tegen haar. De fondsenwervingsrecords van de Clinton Foundation zullen ook vragen oproepen over belangenverstrengeling, en lopende verhalen over zijn persoonlijke leven, zoals het geval was toen Monica Lewinsky een paar maanden geleden terugkeerde naar de media, kon opnieuw opduiken op het campagnepad. Of dat eerlijk is of niet is naast het punt: Alles is eerlijk spel op het moderne campagnepad. Hillary Clinton heeft het potentieel om een enorm succesvolle presidentskandidaat te zijn. Maar zij en haar campagneteam zullen de vele vragen en zwakheden moeten aanpakken die de afgelopen maanden duidelijk zijn geworden.
Julian Zelizer: Hillary Clinton heeft immense politieke en overheidservaring. Hij zegt dat ze een sterkere verbinding moet maken met de basis van haar partij. Clinton moet ook kiezers overtuigen van haar authenticiteit, zegt Zelizer.