Asia Siddiqui zag zichzelf niet alleen als een soldaat voor Allah, maar ook als een dichter. De 31-jarige vrouw die donderdag in New York werd gearresteerd voor het uitbroeden van een terroristische samenzwering met haar voormalige huisgenoot, de 28-jarige Noelle Velentzas, was ook bevriend met de eenmalige redacteur van Al Qaeda tijdschrift Inspire. Samir Khan, een Amerikaanse burger, werd gedood in een drone staking in 2011 in Jemen. Maar daarvoor publiceerde hij verschillende artikelen in Inspire, waaronder een doe-het-zelf bom-making gids die de Boston bommenwerpers naar verluidt gebruikt om hun dubbele druk-cooker explosieven te maken. Kahn was blijkbaar zo gezellig met Siddiqui dat hij publiceerde een van haar gedichten in de voorloper van Inspire, een publicatie genaamd Jihad Recollections. Scroll naar beneden voor volledige gedicht . Een soldaat en een dichter: Asia Siddiqui (rechts), een van de twee vrouw gearresteerd in Queens, NY op donderdag voor het plannen van een terroristische aanslag had eerder gepubliceerd een gedicht in een Al Qaeda tijdschrift, het werd onthuld. Siddiqui en haar beschuldigde co-samenzweerder Noelle Velentzas (links) afgebeeld in een hof schets van donderdag . Extremistische vrienden: Siddiqui bevriendde Samir Khan (links) in 2006, drie jaar voordat hij de VS verliet naar Jemen en startte Al Qaeda tijdschrift Inspire (rechts). Khan publiceerde Siddiqui's gedicht in een publicatie die de voorloper was voor Inspire. Khan werd gedood in een dronestaking van 2011. Het gedicht, getiteld 'Take Me to the Lands Where the Eyes are Cooled' details Siddiqui's aspiratie om 'bommen te laten vallen' en 'proeve de Waarheid door vuisten en doorgesneden kelen'. De informant zegt dat Siddiqui pochte over het gedicht in een conversatie van augustus 2014 en zei dat ze het liet publiceren onder de naam 'Murdiyyah'. Diezelfde naam was verbonden met een Facebook-account in verband met Siddiqui's computer IP-adres. Volgens de lange strafklacht tegen Siddiqui en Velentzas ontmoette Siddiqui Khan ergens in 2006, terwijl hij nog steeds in de VS woonde en ze bleven communiceren nadat hij in 2009 naar Jemen verhuisde. Siddiqui en Velentzas werden beschuldigd van een plan om een terroristische aanslag uit te voeren in New York City, en noemden zichzelf 'echt slechte b****es' in gesprekken met een federale informant. De informant zegt dat de twee overwegen het richten van een militaire basis of politie begrafenis met een zelfgemaakte bom - maar dat er geen specifieke terroristische complot op het moment van hun arrestatie donderdag. Siddiqui's vriend Kahn werd geboren aan Pakistaanse ouders in Riyad, Saudi-Arabië op 25 december 1989, maar bracht het grootste deel van zijn leven opgroeien in Queens - dezelfde NYC-borough waar Siddiqui en Velentzas woonden. Gevangen: Boven, het huis in Queens waar Asia Siddiqui werd gearresteerd voor het beramen van een bomaanslag op de Verenigde Staten. Ze ontmoette Queens native Samir Khan in 2006 en liet hem later een van haar gedichten publiceren in een tijdschrift Al Qaeda dat hij in die tijd uit Jemen editte. DIY: Khan ging verder met het vinden van Inspire, een Al Qaeda magazine. Een van de artikelen die hij schreef voor het tijdschrift een bom-making how-to-guide blijkbaar gebruikt door Boston bommenwerpers Tamerlan Tsarnaev (links) en Dzjokhar Tsarnaev (rechts) Anders dan het weigeren om de Pledge van trouw te reciteren en de schuld te geven 9/11 op Amerika, Khan bleek een goed aangepaste jonge man toen hij W Tresper Clarke High School bezocht. Op de school, Khan schreef voor de student krant, en nam deel aan cheerleading en de Glee club. Echter, op een gegeven moment, terwijl nog steeds in de VS, Kahn begon te schrijven over Jihad vanuit de kelder van zijn ouders met een blog genaamd 'InshallahShaheed,' of 'Martyr, God wil'. In 2004 verhuisde zijn familie naar Charlotte, North Carolina waar hij naar Central Piemonte Community College. Vijf jaar later, Khan knipte banden met zijn familie en verhuisde naar Jemen. Khan werd gedood in een 30 September 2011 drone staking in Jemen - dezelfde die claimde het leven van beruchte Amerikaanse geboren islamitische militante Anwar al-Awlaki. Breng me naar de landen waar de ogen worden afgekoeld... Er zijn dromen zal ik alles achterlaten voor. Alles wat betekenis heeft in mijn leven. Kwam tot leven met de introductie tot mijn Heer. Tot de Eenheid van mijn Heer. Tot de Mercies van Zijn steeds meer. Dan ik kan smeken... Ik heb herinneringen aan soldaten van Allah, herinneringen aan soldaten van Shaytan . Herinneringen van de slagvelden die ik nog niet heb gestapt op . Herinneringen van de slagvelden Ik heb nooit gestapt op ... . Yaa Allah, neem me . . Aslamtu lirabbilalameen . Breng me ... naar het land waar de ogen zijn afgekoeld . Jannatul Firdaus ligt ongezuiverd . Ik herinner me deze heiligen zijn alleen voor U, te weinig . Honger nooit zo goed gevoeld als het handboeien . Sommigen van ons zijn geboren soldaten , strijd loopt door ons bloed . Het geluid van geweer ratel stuurt een haast , rustgevend . Ik slaap met mijn ogen open , mijn onderbewustzijn voortdurend aanroepen . Al-Baa'ith ! Al-Mu'eed ! ... mijn geest dwaalt terug naar het gouden verleden Ik heb nog niet geleefd ... . Al deze tijd bracht ik leven Wahn dromen in plaats daarvan . Omringd door muren van marmer met brede schermen, tuinen van pluche groen. Gietende regen spetterend op raamruiten, kristallen plafonds. Maar Allahi, nafsi wist alleen van lege gevoelens. Voorwaar, tijd plagen. De plaag van martelaarschap wanneer de ruh vertrekt. In graden; de graden elke ziel dromen om te grijpen. De graden de engelen verzoening over elkaar. De graden van oneindige zeeën waarmee de Heer pleit, de zeven zeeën kunnen niet omarmen. Ik verdrink in ghibtah woede voor een cavalerie van mijn eigen. Plotting tegen Shaytaan, verstikkend voor zelfbeheersing. Ik wil worden gezuiverd met elke adem, elk zweet, elke echo, elke harakah. De ontelbare Tawaafs, de talloze du'at, elke stap die ik neem, Ik ben terug bij Arafat. Ik heb werk te doen. Fouten te corrigeren, tijd om het goed te maken. Geen excuus om achterover te leunen en te wachten- op de lucht regen martelaardom. Wacht, Nee! De lucht nooit regen martelaarschap... . Martelaarschap regent de lucht! Deze wereld is een mortuarium op standstill kijken naar de verloren zielen. In een koude, stille, lege staren . De dood roert in koude, stille, wanhoop. Het vinden van geen plaats om thuis te roepen, mijn visie vervaagt. Al mijn vingers geplukt, mijn aderen uitgestrekt tot saai . Gelach in mijn slaap... in mijn dromen. Het peeling lachen . de nooit eindigende discours van het regime van Shaytaan. Sahytaan Ar Rajeem... zwijgen. Gevangenis muren die schreeuwen. De driften reïncarneren in rebellie, in fysieke honger, sociale incompetentie. Ik ben een glijdende ziel huilen om vrij te zijn. Het zweet van mijn inspanningen stikken, natte stromingen van damp uit een wolk. Voor mijn dromen om te ontstaan... op gebarsten canvas . Blijven van verf. De pigmenten van een verloren natie. Een vloek. Een natie. Een religie. Een heidense. Een verbannen. Een ellende. Een kind met snijtanden. Een smekend kind. Een tijdje zoeken naar gouden tekens... langs de Cyprus, Nijl, mijlen van. Met een trots geweten verlangend naar vergelding... . De bergen zijn mijn kastelen, het zand is mijn zee. Ik gevaar door de wildernis als het is een deel van mij. Ik hoor stemmen in het donker; voel druk op mijn gebed tapijt. Als ik zwaai op een hangmat tussen dadelpalmen, Ik drop bommen. Ik voel blaren onder mijn voeten als ik sluipen achter de vijandelijke vloot. Ik val slaap in het midden van de strijd voor sirenes en tanks eigendom van vijandelijke rangen. Hit wolk negen met de geur van terpentine, naties schoongeveegd van vuile heiligdommen. Mijn tanden malen, mijn tandvlees steken, mijn kaken deinch uit en vlam in chemische pijn. En van dit alles. Ik beken dat ik meer gezond geworden. Mijn ruggengraat verstuikt van de spanningen van onopgelost spel. Ik weiger om terug te keren naar huis! Thrust open mijn wonden waar mijn zenuwen hebben geruïneerd . Rupture mijn huid waar mijn membranen kale dunner . Scheur mijn ledematen die weerstaan in onthouding . Hier- proef de Waarheid door vuisten en doorgesneden kelen . En liever dit dan de dood van gesneden polsen , pillen , dronken en gedrogeerd . Dank me later , voor nu , doe wat je wilt . Laat het lawaai blijven bestaan ! Rennen in half opwinding, half spijt, wijsvinger naar de hemel, een kogelvrij vest. Ik draai me om. Wat kunnen mijn vijanden met mij doen als Allah me succes heeft beloofd? Ik word wakker met vochtige ogen, moe en hoog van onopgelost leven. Sommige dromen lijken echt leven; soms, lijkt het leven als een droom. Ik staal van de hebzuchtige de overblijfselen van mijn fitrah en lopen in de kerker van de dood. Jannah wacht! Bron .
Asia Siddiqui, een van de twee vrouwelijke ISIS bekers gearresteerd in New York op donderdag, had een Jihad-thema gedicht gepubliceerd in een Al Qaeda tijdschrift. Het gedicht, getiteld 'Take Me to the Land Where the Eyes are Cooled', is een glorie verslag van haar droom om een martelaar te worden. Het gedicht werd gepubliceerd door Samir Khan, een Amerikaanse burger en eenmalige redacteur van Al Qaeda tijdschrift Inspire, die Siddiqui ontmoette in 2006 . Khan schreef een hoe-to-guide voor bom-making voor Inspire, die wordt verondersteld te zijn gebruikt door de beschuldigde Boston bommenwerpers . Khan werd gedood in een 2011 drone staking in Jemen .