(CNN) "Het hangt er echt van af wat je wilt. Jongen? Meisje? Jonge? Oud?" De man aan de telefoon bood ons jonge kinderen met de ongedwongenheid van een handelaar. Na een week van heen en weer telefoongesprekken, zijn aanvankelijke caginess had plaats gegeven aan hebzucht. Hij had gehoord mijn buitenlandse accent en duidelijk besloten dat ik zou betalen meer dan de binnenlandse tarief. "We kunnen krijgen," zei hij. We waren in contact gebracht met de man via een contact op de grond. Er werd ons verteld dat hij een van de mannen was die dit "onofficiële" ontheemde kamp runt -- een van de velen die in de stad Yola op pad is gegaan als de toestroom van mensen die op de vlucht zijn voor Boko Haram is uitgegroeid tot buiten de capaciteit van de officiële kampen. Het was allemaal hartverscheurend eenvoudig. We hadden gevraagd wie er kinderen beschikbaar had om "op te sporen" -- een catch-all codewoord ontworpen om de ware intentie van degenen die de weeskinderen aanbieden te verbergen. De man aan de telefoon was het eindresultaat van die onderzoeken. Toen onze collega ze wilde zien, werd hij aan een groep kinderen getoond en vroeg welke hij wilde nemen. Eén, twee misschien? Hij ontsnapte door te zeggen dat hij zijn "mevrouw" moest controleren -- ik belde. De man nam op en begon me te verwijzen als "zus." Ik zei hem dat we wilden weten wat we moesten doen, als we besloten dat we de kinderen wilden "aanjagen." Hij zei me: "Zuster, Jezus zal me belonen," dus het "aanjagen" was vrij, zei hij. Geen behoefte aan vervelend papierwerk -- gewoon een geruststelling van mij dat de kinderen, als ik ervoor koos om ze mee te nemen, "in mijn hart zouden leven." Als ik het dan ook "in mijn hart" kon vinden om te doneren aan degenen die nog in het kamp zijn, dan zou dat "Gods werk" zijn. Ondanks de harde maatregelen die de Nigeriaanse regering heeft genomen om mensenhandelaars te straffen, door de eigen toelating van de regering, zijn er momenteel 8 miljoen kinderen bezig met dwangarbeid. De Global Slavernij Index zegt dat Nigeria het hoogste aantal mensen in de moderne slavernij van elk sub-Sahara land heeft. Paradoxaal genoeg is de groep ook het anti-handelsagentschap van Nigeria, Naptip, als een van de sterkste regeringsantwoorden op het continent -- maar het is duidelijk overweldigd door de realiteit van het werken in wat nu een gebied is van militaire operaties, Nigeria's noorden. Naarmate de onzekerheid in de regio is toegenomen, is de zorg dat steeds meer kinderen door de scheuren vallen. En terwijl Boko Haram steeds meer afhankelijk wordt van kinderdodende bommenwerpers, groeit de bezorgdheid dat weeskinderen in de handen van de terreurgroep terecht zouden kunnen komen. In het kamp waar we eindelijk de man van aangezicht tot aangezicht ontmoetten, was er geen poging tot uitvluchten. We spraken in normale tonen in het volle zicht van de spelende kinderen. Ik had er eentje kunnen hebben, werd mij verteld, maar omdat ik een jonger kind had gespecificeerd, hadden ze er maar één geïdentificeerd tot nu toe -- een 3-jarige. Wilde ik overwegen een ouder meisje? Een 12-jarige misschien? Ze kon zorgen voor de 3-jarige, en koken en schoon te maken. Hoe dan ook, twee meisjes zou klaar zijn morgen, zei hij. Ik kon ze dan zien. Ons laatste telefoongesprek draaide zich om wat een geschikte "donatie" zou zijn in ruil voor de kinderen. Hij kon, zei hij, niet onderhandelen voor het. Hij ging dan om dat te doen, lachen in de telefoon bij mijn eerste voorlopige gok van $ 200. We hebben eindelijk een cijfer gevonden dat hij niet grappig vond -- $500. Ik legde de telefoon neer en we reisden die dag terug naar de hoofdstad om Naptip te laten zien wat we gevonden hadden.
CNN team vindt een man in "onofficieel" ontheemd kamp bereid om kinderen te voorzien om "gefosterd" te worden Hij zegt dat hij geen geld voor hen kan aannemen, maar uiteindelijk eist $ 500 voor twee meisjes.