(CNN) Het ministerie van Justitie van de Verenigde Staten heeft een nieuwe verdachte benoemd in de oorlog tegen drugs, en de aanklachten zijn inderdaad ernstig. Een 15-tal aanklacht ingediend in de federale rechtbank in Californië haren met beschuldigingen van samenzweringen, het vervoer van receptgeneesmiddelen verboden met illegale recepten, schendingen van de Wet gecontroleerde Stoffen, misbranding aanklachten, en witwaspraktijken. Wie is deze bedreiging voor de samenleving? FedEx. Ja, de koerier bezorgdienst. Wacht, kunnen bedrijven zelfs worden aangeklaagd voor misdaden? Waar zou een FedEx worden opgesloten? Is er een bedrijf Shawshank gevangenis? Hoe past een bedrijf voor een gevangenis jumpsuit? Het blijkt dat een bedrijf inderdaad kan worden vervolgd als een persoon. Het is een praktijk die het Hooggerechtshof heeft goedgekeurd voor meer dan een eeuw. In feite, in veel opzichten zijn ze makkelijker te vervolgen dan mensen. Corporations hebben niet allemaal dezelfde lastige constitutionele rechten als burgers beschuldigd van misdaden. Privatiseren veroordeelde burgers is duur, maar corporate overtuigingen, aan de andere kant, draaien nette winsten voor de Amerikaanse overheid, met nul gevangenis overhead. Zelfs als bedrijven crimineel aansprakelijk kunnen worden gesteld, moet een koeriersdienst als FedEx aansprakelijk worden gesteld voor het "bezit" van wat slechteriken via de dienst kunnen sturen? Het antwoord, volgens FedEx, is niet alleen "nee," maar een "nee" zo overtuigend dat deze zaak nooit een rechtszaal mag zien. Het bedrijf beweert dat het onschuldig is. Het heeft een punt. "Bezit" is een ongrijpbaar concept. Als het gaat om drugs, de wet erkent twee soorten bezit: reëel en constructief. Eigenlijk bezit is wanneer je fysieke controle over de smokkelwaar hebt. Wanneer je een pistool in je hand of drugs in je zak hebt, bezit je "echt" die dingen. Het enigszins hazier concept van "constructief bezit" betekent dat je iets kunt "bezit" zonder het zelfs op je persoon te hebben, zolang je eigendom, heerschappij of controle hebt over de smokkelwaar of het eigendom waar het wordt gevonden. Bijvoorbeeld, de overheid zou beweren dat, terwijl je misschien niet daadwerkelijk bezit van de 5.000 OxyContin pillen in de kofferbak van uw auto geparkeerd op uw oprit, je "construtief" bezeten hen. Omgekeerd, soms kunt u iets in uw hand of hebben in uw voertuig, maar niet "bezit" het of eigenlijk of constructief, in de ogen van de wet. Dit is het geval met koeriers die regelmatig rijden naar uw huis, lopen naar uw deur en geef je een pakket, volledig onwetend over wat er in zit. Het is moeilijk om te argumenteren dat de UPS-man opzettelijk uw abonnement op porno magazijnen heeft "bezet" in hun niet-descript bruine verpakking. Dat is het idee achter de "gemeenschappelijke vervoerder" uitzondering op bezit, en een groot deel van FedEx's dwingende juridische argument. Een "gemeenschappelijke vervoerder" is iemand die zijn diensten aanbiedt aan leden van het publiek -- zonder veel discretie -- en zich bezighoudt met het vervoer van personen of eigendommen voor vergoeding. De publieke beleidsredenen achter "common carrier"-vrijstellingen zijn zinvol; de industrie kan eenvoudigweg niet functioneren als elke bestuurder, koerier en handler die een geldige zending OxyContin aanraakt, een recept moet krijgen voor opiaten om legaal te mogen leveren aan uw voordeur. Dat zou tot een absurd resultaat leiden. Daarom staat de Controlled Substances Act en de Food, Drug en Cosmetic Act toe dat gemeenschappelijke vervoerders legaal gereguleerde stoffen bezitten, zolang het in de gebruikelijke loop van hun bedrijf is. Natuurlijk is dit geen toestemmingskaartje voor drugslopers om aansprakelijkheid te vermijden door zichzelf "gemeenschappelijke luchtvaartmaatschappijen" te noemen. Dat is waarom de "gebruikelijke cursus van zakelijke" taal fungeert als een extra veiligheidsmaatregel. In rechtbankpapieren, bieden FedEx's advocaten het voorbeeld van een luchtvaartmaatschappij wiens enige activiteit was het vliegen van gecontroleerde stoffen van Jamaica naar Miami. Dit zou niet handelen in de gebruikelijke gang van zaken van een gemeenschappelijke luchtvaartmaatschappij, aangezien deze denkbeeldige luchtvaartmaatschappij is niet het aanbieden van haar diensten aan het publiek, in het algemeen. Aan de andere kant, FedEx stelt dat het inderdaad een gemeenschappelijke vervoerder, het uitvoeren van de normale taken van een gemeenschappelijke vervoerder, omdat (a) het is bezig met het vervoer van goederen en (b) het biedt zijn diensten aan het publiek in het algemeen. Het is moeilijk voor te stellen dat de aansprakelijkheid voor het bezit van gemeenschappelijke vervoerders voor het bezit van smokkelwaar. Betekent dit dat een Greyhound buschauffeur aansprakelijk wordt voor marihuana bezeten door een passagier? De buschauffeur zou beweren dat hij geen reden heeft om te weten of een bepaalde passagier is het dragen van drugs. Maar als de man in de bus stapt met een Grateful Dead T-shirt en een set bongo's, moet de bestuurder dan niet tenminste een voorgevoel hebben? Dat lijkt gevaarlijk dicht bij profilering. Is dit weer een onlogisch stromannen argument? Misschien. Uiteraard, het ministerie van Justitie is het oneens, daarom heeft het deze strafrechtelijke vervolging gebracht. Volgens de aanklacht, van ten minste al in 2004, de Drug Enforcement Administration, de Food and Drug Administration, en leden van het Congres zette FedEx op de hoogte dat illegale internet apotheken waren met behulp van haar verzending diensten om gereguleerde stoffen en recepten drugs in strijd met de Wet op de gecontroleerde stoffen, de Food, Drug, en Cosmetic Act te distribueren, en tal van staatswetten. De aanklacht beweert dat al in 2004, FedEx wist dat het was het leveren van drugs aan dealers en verslaafden. FedEx's koeriers in Kentucky, Tennessee en Virginia uitte veiligheidsproblemen die werden verspreid naar FedEx senior management. De DOJ is het argument dat hoewel FedEx draagt en levert wat wordt overhandigd aan het door het publiek, FedEx wist of had moeten weten in specifieke gevallen dat het betrokken zichzelf in verdachte drugactiviteiten. Het roept een grotere vraag, hoewel: Waarom vervolgen we levenloze objecten die we niet eens kunnen opsluiten? Het antwoord is dezelfde reden dat de drugsdealers drugs dealen en drugssmokkelaars hen smokkelen: Geld. Macht. De overheid mag in deze gevallen haar wil en beleid opleggen aan grote bedrijven -- in dit geval zou het zijn om FedEx te dwingen de politie te helpen bij het controleren van schaduwrijk farmaceutisch transport. De overheid mag ook Gargantuan sommen geld uit bedrijven halen in "uitgestelde vervolgingsovereenkomsten." De reden dat je niet veel bedrijfsprocessen ziet is omdat de meeste bedrijven liever dergelijke overeenkomsten aangaan; voor een bedrijf, zou een openbare aanklager alleen gelijk staan aan een doodvonnis, of het al dan niet schuldig wordt bevonden. Toch zou elke verdedigingsadvocaat graag de optie aanbieden aan zijn of haar menselijke cliënten om veroordelingen en een mogelijke levenslange veroordeling te vermijden -- door ermee in te stemmen een aantal boetes te betalen. Begrijp me niet verkeerd: Ik ben helemaal over het vervolgen van de zwarte markt, vooral als dat betekent het vervolgen van de jongens die ons die spam e-mails naar onze werk accounts met "V14/2002" in de onderwerp lijn sturen, voor onze medewerkers te zien terwijl we naar de badkamer. Ik wil die jongens opgesloten voor zeker. Ik ben gewoon niet zeker dat FedEx heeft iets te maken met de kingpins van de "FR33 CYALIS" e-mail campagne. De onderliggende intenties van de DOJ zijn nobel genoeg -- dit is een aanval op de aanvoerlijn van de illegale drugsmarkt door de eigenlijke toeleveringsketen aan te vallen. Het is goed strategisch logisch. Het lijkt misschien op de korte termijn een goed financieel zintuig, met de miljoenen aan boetes die uit bedrijven worden gehaald, maar dat geld moet ergens vandaan komen. Het is gewoon een kwestie van tijd voordat dat kronkelt tot banensnoeiingen en minder beenruimte op onze vluchten. Ja, we behandelen bedrijven al eeuwenlang als fictieve "personen" -- maar het is dom om ze op alle manieren als personen te behandelen. FedEx heeft een sterk argument voor ontslag in dit geval, maar zelfs als dat niet zo is, zal het niet snel zijn logo oranje voor gevangenis oranje ruilen.
Justitie Department vervolging FedEx over ongeoorloofde verzending van drugs . Danny Cevallos: FedEx heeft een sterk argument dat het niet verantwoordelijk moet worden gehouden .