Het waren jonge mannen uit stabiele families die geloofden dat ze vast zaten in doodlopende banen en keken met jaloezie naar de flitsende levensstijl van anderen die meisjes, geld en snelle auto's binnen handbereik hadden. Wat Andrew Chan, toen 21 jaar oud, en Myuran Sukumaran, 24 jaar oud, gemeen hadden was het geloof dat drugssmokkel hen zou voorzien van een korte weg naar het leven van gemak en glamour en - hun grootste fout - dat ze ermee weg konden komen. Dertien jaar sinds hun noodlottige eerste ontmoeting, nadat al hun juridische beroepen en pleidooien voor clementie zijn afgewezen, zijn de leiders van de beruchte Bali Nine, die werden betrapt op het smokkelen van meer dan acht kilo heroïne uit Indonesië, nu dood. Scroll naar beneden voor video . Andrew Chan, afgebeeld 21 jaar oud, en Myuran Sukumaran, 24, afgebeeld tijdens hun eerste proces in oktober 2005, werden beide aangetrokken tot drugssmokkel door de beloofde rijkdom, na gedesillusioneerd te zijn door hun baan. Dertien jaar sinds hun noodlottige eerste ontmoeting, na al hun juridische beroepen en pleidooien voor clementie zijn afgewezen, de leiders van de beruchte Bali Nine en hun tragische verhaal zal binnenkort tot een einde komen. Gedoopt de masterminds achter de $ 4 miljoen drug plot vanaf het allereerste begin, de doodstraf heeft nooit de tafel verlaten voor Chan en Sukumaran sinds ze werden voor het eerst veroordeeld in 2005 na een tip van de Australische federale politie aan Indonesische ambtenaren. Maar een blik op de achtergronden van hun arbeidersklasse zou nooit iemand hebben geleid tot het voorspellen van hun somber lot. Chan, de jongste van vier kinderen en de zoon van Chinese immigranten, beschreef zichzelf ooit als het zwarte schaap van zijn familie. Hij werkte als toezichthouder voor het cateringbedrijf Eurest, waar hij Renae Lawrence, Martin Stephens en Matthew Norman voor het eerst ontmoette, die hij later zou rekruteren in de drugssmokkel rollen die hen in verschillende Indonesische gevangenissen belandde. Sukumaran, een drop-out van de universiteit en de oudste van drie, woonde nog steeds bij zijn ouders tijdens het werken in een postkamer. De Bali Nine processen begonnen in oktober 2005 in Denpasar district rechtbank: Bovenste rij (van L-R) Myuran Sukumaran, Andrew Chan en Martin Eric Stephens, 2e rij (van L-R) Chen Si Yi, Tach Duc Thanh Nguyen en Matthew Norman, en 3e rij (van L-R) Scott Rush, Michael Czugaj en Renae Lawrence . Beide mannen, die elkaar voor het eerst ontmoetten op een feest in 2002 ondanks het bijwonen van dezelfde Sydney middelbare school, hadden één ding gemeen; ze waren gedesillusioneerd door hun baan en waren overgehaald door de rijkdom en levensstijl die de verkoop van drugs beloofde. 'Ik denk niet dat ik echt ergens in het leven heen ging. Ik denk niet dat, weet je, ik was het bereiken van te veel, ook al had ik een stabiele baan en alle... Ik was een drugsgebruiker,' Chan vertelde Dateline in een 2010 interview waarin Sukumaran ook toegaf: 'Ik zag mezelf niet werken in de postkamer voor de komende 50 jaar van mijn leven'. Hij vervolgde: 'Ik dacht: "Nee, ik kan dit niet," dan zie je al deze mensen zoals in nachtclubs met mooie BMW's, en leuke Mercedes en er zijn er altijd meiden, en ze kochten drankjes voor iedereen en je denkt "F***," hoe doe je dit met een postkamer salaris'. Beide mannen werden gearresteerd op 17 april 2005. Chan werd onderschept op het vliegveld van Denpasar, samen met Scott Rush, Michael Czugaj, Lawrence en Stephens die heroïne aan hun maag en benen hadden vastgebonden, terwijl Sukumaran werd gevonden in het Melasti Beach Bungalows hotel op Kuta Beach met Tan Duc Thanh Nguyen, Si Yi Chen en Norman. Deze laatste werden gevonden met 334 g heroïne samen met materialen voor smokkel, waaronder Elastoplast, schubben en plastic wrap. Beide mannen werden gearresteerd op 17 april 2005. Chan werd onderschept op het vliegveld van Denpasar samen met Scott Rush, Michael Czugaj, Lawrence en Stephens die heroïne vastgebonden aan hun maag en benen (foto) Sukumaran werd gevonden in het Melasti Beach Bungalows hotel op Kuta Beach met Tan Duc Thanh Nguyen, Si Yi Chen en Norman. Foto: Scott Rush (links en rechts) met heroïne vastgebonden aan zijn maag en benen na gearresteerd te zijn. Renae Lawrence is afgebeeld wordt gezocht door de politie. De laatste groep werd gevonden met 334g heroïne samen met materialen voor smokkel, waaronder Elastoplast, schubben en plastic wrap . Het is moeilijk voor te stellen dat de twee mannen, nu in hun 30er jaren en vloeken door hun rehabilitatie, als de gangster schurken die het leven van hun drugs muilezels bedreigde. Hoewel de Indonesische rechtbanken concludeerden dat het niet kon worden bewezen, Rush en Lawrence beiden beweerden dat Chan het leven van hun families had bedreigd als ze zijn orders niet volgden. Ondertussen beschuldigden aanklagers Sukumaran ervan niet mee te werken en geen wroeging te hebben over zijn daden, waardoor het des te makkelijker werd om de doodstraf te eisen. In oktober waren de processen voor de Bali Nine begonnen bij de rechtbank van Denpasar en binnen vijf maanden op 14 februari 2006 werden Chan en Sukumaran ter dood veroordeeld door het vuurpeloton. Stephens, Czugaj, Lawrence, Nguyen, Chen, Norman en Rush werden intussen in de gevangenis veroordeeld tijdens processen tussen 13 en 15 februari. Echter door de 17e, hadden ze allemaal in beroep hun vonnis behalve Rush, markeren het begin van een lange strijd met aanklagers als hun vonnissen wankelde tussen de dood en het leven in de gevangenis. Hoewel de Indonesische rechtbanken concludeerden dat het niet kon worden bewezen, Rush en Lawrence beiden beweerden dat Chan hun families had bedreigd als ze zijn orders niet op te volgen. Het is moeilijk voor te stellen dat de twee mannen, nu in hun 30er jaren en vloeken door hun rehabilitatie, als de gangster schurken die het leven van hun drugs muildieren bedreigde. Renae Lawrence is het enige Bali Negen lid dat een strafvermindering van 20 jaar kreeg, terwijl de andere zes (Chan en Sukumaran uitgesloten) werden veroordeeld tot levenslang in de gevangenis. Foto Nguyen (links) en Rush (rechts) Eindelijk was Rush in 2011 de laatste van de smokkelaars die samen met vijf anderen tot levenslang veroordeeld werden. Renae Lawrence is het enige Bali Negen lid dat een strafvermindering van 20 jaar kreeg. Alle zeven wachten nu hun straf uit verschillende Indonesische gevangenissen verspreid over het land. Chan en Sukumaran's doodvonnis daarentegen zouden nooit wijken. Een eerste beroep op de doodstraf werd in april 2006 door de Bali hooggerechtshof verworpen op een moment dat de Australische premier op dat moment, John Howard, weigerde zich ermee te bemoeien. Een tweede poging, deze keer verzocht om een rechterlijke toetsing in augustus 2010, werd ondersteund door gevangenisambtenaren die blijk gaven van hun rehabilitatie. Chan, bedekt met tatoeages en gouden juwelen bij zijn arrestatie, was getransformeerd in een vrome christelijke minister gewijd door de Bayside kerk in Melbourne. Alle zeven wachten nu hun veroordelingen uit verschillende Indonesische gevangenissen verspreid over het hele land. Ze vochten een lange strijd met aanklagers als hun vonnissen wankelde tussen de dood en het leven in de gevangenis. Verschillende reizen: Panel beater draaide drugsezel Renae Lawrence maakte twee succesvolle reizen voor Chan uit Bali met heroïne vastgebonden aan haar lichaam, maar werd gevangen op de derde, in april 2005, en veroordeeld tot 20 jaar. Voormalig barman Wollongong, Martin Stephens (links) en Sydney catering medewerker Matthew Norman (rechts), afgebeeld in Kerobokan Jail, Bali, in 2007, twee jaar nadat ze werden bedrogen door Chan die hen had beloofd snel rijkdom door op te treden als heroïne muilezels in Bali. Skumaran ondertussen, had een Associate Degree in Fine Art aan de Curtin University in Perth en werd bekend om zijn spookachtige schilderijen. Zowel georganiseerd en liep verschillende klassen, waaronder Engels en kunst klassen, voor hun medegevangenen en sprak in media-interviews over hun langdurige gevangenschap en hoe ze reflecteerden op hun verleden met spijt. Beide verzoeken om rechterlijke toetsing werden afgewezen in juli 2011, waardoor het duo om een beroep op presidentiële clementie van Indonesië's toen president Susilo Bambang Yudhoyono in het volgende jaar. Maar een twee jaar lang wachten was niets omdat beide mannen hun pleidooien afgewezen hadden door Joko Widodo, die in juli 2014 werd gekozen en tegen december zijn harde houding ten aanzien van drugssmokkelaars had aangekondigd. De eerste vier maanden van 2015 is een complete nachtmerrie gebleken voor Chan en Sukumaran en hun families. Geboeid en geboeid sneed Andrew Chan een somber figuur als hij werd overgebracht van Bali naar centraal Java en een gevangenis cel op 'Death Island' Utter wanhoop werd geëtst op Myuran Sukumaran's gezicht toen hij werd weggeleid om te worden overgebracht naar Nusakambangan waar hij moet worden geconfronteerd met de doodstraf. Het begon met de afwijzing van hun clementie en de aankondiging dat ze zou worden onder degenen die volgende executie. In de daaropvolgende maanden werden rechterlijke toetsingen afgewezen, juridische beroepen mislukten samen met beroepen tegen de weigering van clementie en gevangenenswaps werden geweigerd omdat de mannenadvocaten een nieuwe zaak in het constitutionele hof aansloot. De pleidooien van de Australische premier Tony Abbott, minister van Buitenlandse Zaken Julie Bishop en de Grand Mufti van Australië, Dr Ibrahim Abu Mohamed, vielen op dovemansoren toen de heer Widodo herhaaldelijk zijn standpunt over drugssmokkelaars duidelijk maakte - er zou geen genade zijn.
Andrew Chan is de jongste van vier kinderen en de zoon van Chinese immigranten die werkte als supervisor voor een cateringbedrijf. Myuran Sukumaran, een universiteit drop-out en de oudste van drie, woonde bij zijn ouders tijdens het werken in een postkamer. Beide mannen bleek dat flitsende levensstijlen hen aangetrokken tot drugssmokkel. Ze werden gearresteerd in 2005 voor het organiseren van acht kilo heroïne uit Indonesië te smokkelen, en ter dood veroordeeld vijf maanden later. In bijna tien jaar op de dodencel, Chan vond God en werd een Christelijke pastor; Sukumaran werd een kunstenaar.