Caledonie, Michigan (CNN)Ben en Shelby Offrink ontmoetten elkaar op de universiteit. Het was niet de meest romantische setting -- een studiegroep voor calculus-gebaseerde natuurkunde -- maar Ben slaagde erin om het om te zetten in een verhaal dat de moeite waard was om te vertellen door vals te spelen. "Ik richtte een studiegroep op en eindigde te vertellen dat de andere mensen niet moesten komen zodat het alleen wij tweeën zouden zijn," zei Ben met een glimlach. "Hij was stiekem," zegt Shelby. "Ja, ik wilde haar ontmoeten," zegt Ben, "en dat was de beste manier om erachter te komen." Fast-forward acht jaar tot 2014. Ben, nu 34, en Shelby, een pas geslagen 30-jarige, waren getrouwd en het opvoeden van kleine Maeve, 3 en baby Hazel, 3 maanden, in Caledonië, Michigan, wanneer het leven plotseling ondersteboven draait. "Ik dacht dat het ischias was," zegt Shelby van de rugpijn en het "onheil" gevoel dat haar ertoe bracht om naar het ziekenhuis te gaan. "Maar ik kon de dokters op de ER niet op de hoogte brengen. Dus ging ik de volgende dag terug en vertelde hen dat ik incontinent was, en ze deden een MRI en daar was het." "Het" bleek een intramedullair glioblastoom, een zeer agressieve vorm van hersenkanker. Shelby's versie was zeer zeldzaam omdat het in haar ruggengraat in plaats van in haar hersenen. "Dus het is eigenlijk verstrikt in het ruggenmerg zelf," Ben legt uit. "Als je je een gehaktbal in een bos spaghetti zou voorstellen, dan kun je het er niet zomaar uithalen zonder een bos van het ruggenmerg zelf te beschadigen." Chirurgie verwijderd 75%. De rest werd behandeld met een combinatie van orale chemo en straling. Maar plotseling werd een tweede plek boven de eerste erger en het gebied van straling moest worden uitgebreid. Na een week behandeling, Shelby plotseling verloren gevoel in haar benen. Helaas, de gevoelloosheid werd permanent. Voorlang, Shelby was verlamd van de navel naar beneden. Maar dat stopte haar vechtlust of haar gevoel voor humor niet. Shelby bijnaamde haar tumoren en besloot om ze "uit te roeien." "Je spreekt het uit als 'tumah tumah-nator,'," Ben zegt. "Zoals Arnold Schwarzenegger zou zeggen als hij een tumor had." Terwijl Shelby bleef vechten en verbeteren, in augustus 2014, Ben kreeg een aantal verschrikkelijk nieuws. Het Hodgkins lymfoom dat hij had gevochten en vocht in remissie toen hij 20 was weer verschenen. En het was waarschijnlijk al een paar jaar verborgen in zijn lichaam, waardoor het extreem moeilijk te overwinnen. "Ik dacht dat het nooit meer een zorg," Ben zegt. "De procedures die ik ging door, het hebben van een beenmergtransplantatie, Ik dacht dat er geen problemen zou zijn. Het is meer dan 15 jaar. Het trok iedereen volledig uit de wacht." Ben was gepland voor een klinisch onderzoek met een experimentele drug, maar zijn alkalische fosfaat niveaus waren te hoog om aan de eisen te voldoen. Met geen andere opties in de Grand Rapids, Ann Arbor of Detroit gebieden, hij is nu op algemene chemotherapie, in de hoop dat het zal dwingen de kanker in remissie, zodat hij een beenmergtransplantatie kan ondergaan. Twee donoren zijn gevonden die een perfecte match zijn, als de kanker zal reageren. "Als het verder gaat, ze zeggen dat het wordt steeds moeilijker en moeilijker te behandelen," zegt hij. "Het is net als een auto picking-up snelheid. Uiteindelijk ga je 5 miljoen cellen, het gaat gewoon blijven groeien en groeien." Plotseling werden beide ouders de misselijkheid, vermoeidheid en ongemak van chemotherapie ondergaan terwijl ze probeerden om twee kleine kinderen op te voeden. "Soms voelt het wel als een strijd," Ben geeft toe. "De dagen dat je je absoluut verschrikkelijk voelt wil je niet eens uit bed komen, maar je weet dat je moet omdat je moet zorgen voor de meisjes of helpen Shelby. Soms is het gewoon veel moeilijker dan anderen." Vrienden en familie werden kritisch voor het succes van de familie, het overnemen van updates van het online dagboek van de familie, en het runnen van fondsenwervingen voor medische uitgaven en bouwbenodigdheden om het huis rolstoelvriendelijk te maken. "We hadden een geweldige ondersteuningsgroep," zegt Ben. "Shelby heeft vrienden van de middelbare school die alles zal laten vallen om ons te helpen op een moment. En de gemeenschap, het is gewoon geweldig voor mensen om te helpen dat veel. " "Zelfs buiten onze gemeenschap, mensen die we niet eens kennen," voegt Shelby, het afvegen van een traan uit haar oog. "We hebben zorgpakketten gestuurd uit Ierland, Zweden en Australië. Het betekent veel." Deze januari kwam het slechtste nieuws tot nu toe. Shelby's kanker, die zich had teruggetrokken uit haar ruggengraat, verscheen plotseling in haar hersenen. Drie tumoren. Onoperabel. Wat is Shelby's reactie? "Ik geef niet op," zegt ze. "Ben en ik hebben een lange weg voor ons. We weten dat het moeilijk zal zijn, maar we gaan het doen." "Voor mij is het gewoon iets dat je moet doen," Ben zegt. "Je moet er tegen vechten en je moet het verslaan omdat er geen optie is." Maeve, die nu 4 jaar oud is, en Hazel, 1, zal een huis hebben met Ben's broer als het ergste moet gebeuren, en vrienden zetten fondsenwervingen op voor het onderwijs van de meisjes. Maar dat is niet de focus van Ben en Shelby's gevecht. Ze willen beter worden. "Ja, we hebben twee kleine dames waar we voor moeten zorgen," zegt Shelby, "en veel familie en vrienden die om ons geven." "Ze doet het niet alleen voor zichzelf, ze doet het voor haar hele familie, vooral voor haar meisjes en haar man, Ben," zei Jay Tomczak, Shelby's oudere broer. "Ze gaat het nooit opgeven. Wat we echt nodig hebben is hoop." De Offrinks willen graag helpen bij het vinden van klinische proeven om de zeldzame kankers die ze bestrijden aan te pakken, evenals toegang tot kankercentra met meer geavanceerde technieken dan beschikbaar zijn in Michigan. "We gaan al onze informatie krijgen en willen graag naar Harvard of Mayo (kliniek) of plaatsen waar ze misschien meer ervaring hebben, en handelen in een korter tijdsbestek," zegt Shelby. "Als we op dit moment twee of drie proeven kunnen vinden die Shelby misschien kan doen, of een proefgeneesmiddel voor mij om te proberen in plaats van het pad dat ik nu volg, kan het ons zeker ten goede komen," voegt Ben toe. "We kunnen gewoon niet wachten," zegt Shelby. Haar prognose is ongeveer zes maanden, zegt ze, en een jaar voor haar man. "Geef nooit op, want er is geen reden om. Blijf gewoon vechten," zegt Shelby. Ze breekt in tranen: "Vooral als je een speciaal iemand hebt om voor te vechten en iedereen heeft een speciaal iemand om voor te vechten -- er is niemand die dat niet doet."
UPDATE: Shelby Offrink verloor haar strijd tegen kanker op 28 juni 2015 . Offrink werd gediagnosticeerd op 30 met zeldzame onoperabele hersenkanker . Haar man, Ben , werd gediagnosticeerd met Hodgkin's lymfoom , die in remissie was 15 jaar .