(CNN) Vijf jaar nadat het Deepwater Horizon-platform explodeerde en de grootste olieramp in de geschiedenis van het land ontketende, ervaren we nog steeds -- maar pas echt beginnen te begrijpen -- de diepgaande milieu- en economische gevolgen ervan. De directe nasleep van de olieramp is goed gedocumenteerd, met dalingen in het toerisme en de zeevruchtenindustrie, evenals de aanzienlijke vernietiging van het wild in de regio. Sindsdien is de hoeveelheid olie in het gebied verdwenen en zijn gemeenschappen tekenen van herstel gaan vertonen. In feite, rapporten geven aan dat de zeevruchtenindustrie van de Golf van Mexico, die de Verenigde Staten voorziet van ruwweg 40% van zijn zeevruchten, eindelijk begint te herstellen. Echter, diepe uitdagingen blijven bestaan, deels omdat er zoveel vragen over de gevolgen op lange termijn onbeantwoord blijven. Tot op de dag van vandaag is het nog onduidelijk waar al de olie heen is gegaan, precies hoeveel er nog over is of of het opnieuw verschijnen van wilde dieren een gevolg is van aanpassing of een signaal dat de crisis werkelijk afneemt. Een van de populaties die inzicht kan geven in deze vragen is de Golfkrab. Krabben spelen een belangrijke rol in de regio: Ongeveer 60 miljoen pond werd gevangen in de Golf in 2012, het verdienen van tientallen miljoenen aan inkomsten. Toch in de nasleep van de lekkage, veranderingen in de schaaldieren gemeenschappen in het gebied waren vrij duidelijk voor het blote oog. Onderzoekers gedocumenteerd aanzienlijke verschillen in uiterlijk, en misvormingen in krabben die werden beïnvloed door de lekkage met inbegrip van laesies zo talrijk ze aten door de gewrichten, dwingen ledematen om af te vallen. Deze eigenschappen hebben niet alleen de marktwaarde van de krabben beïnvloed, maar ook waarschijnlijk hun vermogen om te overleven. Hoewel deze veranderingen in uiterlijke verschijning op korte termijn zijn verdwenen, kan de gezondheid van deze krabben nog steeds onzeker zijn. Ik heb samengewerkt met collega's aan de Florida International University en Universiteit van Louisiana aan Lafayette om beter te begrijpen wat er biologisch in de krab gebeurt als het wordt blootgesteld aan olie en de dispergeermiddel gebruikt om te reageren op de lekkage. Met behulp van de kracht van genomica en computerbiologie analyseerden we de genen van platte rugkrabben die werden blootgesteld aan olie van het Macondo Prospect waar het Deepwater Horizon platform aan het boren was toen het explodeerde of aan een combinatie van olie en dispergeermiddel in het lab. Door het bestuderen van genexpressie, het proces dat informatie van een gen verandert in een product dat in een cel functioneert, zochten we naar indicatoren die blootstelling aan olie kunnen geven en, op basis van de soorten veranderingen die we zouden kunnen zien, aanwijzingen over hoe de krabben reageren. Hoewel we nog steeds in de vroege stadia van ons onderzoek zijn, zien we significante verschillen in genexpressie in verband met blootstelling -- wat betekent dat de krabben sommige genen aan of uit zetten in reactie op olie en dispergeermiddel. We zijn nog steeds bezig om te bepalen of deze veranderingen invloed hebben op hun vermogen om te overleven en zich voort te planten. Het is niet alleen Golfkrabben die veranderingen ondergaan. Onderzoek naar verschillende soorten en andere aspecten van het regionale milieu begint aan te tonen dat er effecten op lange termijn kunnen zijn als gevolg van het olielek en de reactie op de lekkage. Dit heeft niet alleen gevolgen voor het Golfgebied, waar olieboren doorgaat, maar ook voor gemeenschappen langs de Atlantische kust, waar de regering van Obama onlangs een plan heeft aangekondigd om ongekende olie- en aardgasverkenning te openen. (de vice-president van communicatie, Geoff Morrell, vertelde CNN dat wilde dieren in de Golf "teruggekaatst zijn en "er zijn geen gegevens die erop wijzen dat er op lange termijn impact is op de bevolking van welke soort dan ook.") Met de virtuele zekerheid van meer lekkages, hebben we veel meer informatie nodig over de gevolgen van deze rampen en hoe we ze effectief en efficiënt kunnen bestrijden. Het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Zaken en het Bureau voor Milieubescherming maken enige vooruitgang. In de komende maanden, ze het vrijgeven van wijzigingen in de regelgeving en responsplannen op basis van de vroege lessen geleerd van de Deepwater Horizon lek. Maar overheidsinstanties kunnen niet alleen vertrouwen op de korte termijn gegevens om de beste reactie voor de volgende olieramp crisis te bepalen. In plaats daarvan, de overheid en oliebedrijven moeten samenwerken om de lopende, lange termijn ecologische onderzoek te ondersteunen, zodat we een beter begrip van hoe "normaal" eruit ziet en welke factoren zijn belangrijk in het handhaven van deze omstandigheden, zelfs na een rampzalige olieramp. Pas dan zullen we echt de impact van offshore-boringen begrijpen en de beste manieren om op crises te reageren om onze belangrijkste natuurlijke hulpbronnen te beschermen.
Keith Crandall: Vijf jaar nadat het Deepwater Horizon platform explodeerde, beginnen we pas de effecten ervan op de Golf te begrijpen. Een krabsoort kan een belangrijke indicator van de impact zijn, zegt hij.