Het is een vaardigheid die wordt gebruikt door stand-up komieken, politici en markthandelaren gelijk een moeiteloze manier met woorden die kunnen overtuigen, cajole en plagen. Nu wetenschappers geloven dat ze bewijs hebben gevonden van wat kan liggen achter 'de gave van de gab'. Hersenscans op een groep professionele komieken heeft aangetoond verschillen in de manier waarop de hersenen van deze 'super speakers' werken tijdens het praten. De ultieme wheeler dealer, Del Boy's gave van de gab kwam uit een verschil in de manier waarop zijn hersenen werkte. Vergeleken met de minder zilveren tongen onder ons, de super speakers die ook een advocaat en een radiopresentator bevatten toonde minder activiteit in een sleutelgebied van de hersenen betrokken articuleren en begrijpen speech. Dit suggereert dat deze groep minder inspanning in de fundamentele mechanica van de spraak, waardoor ze meer middelen te besteden aan wat ze gingen zeggen volgende. Sarcasme wordt vaak beschreven als de laagste vorm van humor, maar het lijkt erop dat je de juiste soort van verstand in de eerste plaats om te kunnen herkennen. Neurowetenschappers hebben het gebied van de hersenen geïdentificeerd dat de sleutel is om op te pikken wanneer iemand sarcastisch is. Ze ontdekten dat mensen met schade aan de juiste sagittale stratum - een bundel witte materie die ligt tussen de cerebrale cortex en subcorticale structuren in de hersenen - niet in staat zijn sarcasme te detecteren. Stroke overlevenden hebben vaak schade aan dit gebied van hun hersenen en worstelen om te herkennen wanneer familie en vrienden sarcastisch zijn. Dr Joe Devlin, neurowetenschapper aan het University College London, vertelde de Guardian: 'Het feit dat ze minder activiteit daar tonen weerspiegelt het feit dat ze gewoon minder moeite hebben met spreken en ik vermoed dat een deel daarvan te maken heeft met de praktijk.' De bevindingen kunnen ook helpen om uit te leggen waarom sommige mensen volledig opdrogen wanneer gevraagd wordt om te spreken. Dr Devlin en zijn collega's gebruikten magnetische resonantie beeldvormingsscans van de hersenen van 17 professionele komieken, een radiopresentator en barrister. Ze werden gevraagd om in de scanner te liggen terwijl ze 30 seconden praatten over willekeurige onderwerpen zonder aarzeling, afwijking of herhaling. Een taak gebaseerd op het BBC 4 panel show Just a Minute. Onder de komieken die deelnamen waren Robin Ince, die een show presenteert met fysicus Brian Cox, Richard Herring en Helen Keen. Ze werden vergeleken met een controlegroep van studenten, die, volgens Dr Devlin, veel minder bedreven waren in de taak. Superluiders bleken minder activiteit te hebben in Broca's regio van de hersenen, zoals in de afbeelding hierboven weergegeven. Dr Devlin zei: 'Een van de deelnemers kreeg "Schotland" en zei gewoon: "Ik ben er nooit geweest" en dat was het eigenlijk. 'We vroegen hen om te spreken over "een perfect kopje thee," onderwerpen die voor iedereen gemakkelijk hadden moeten zijn. 'We hebben veel interesse in vloeiend spreken gehad over dingen die verkeerd gaan, zoals stotteren. Er was bijna geen interesse in hoe spraak goed gaat.' Uit de studie bleek dat dezelfde gebieden van het brein geactiveerd werden toen zowel de komieken als de studenten spraken. Markthandelaren staan bekend om hun vermogen om bijna alles te verkopen aan iedereen vanwege hun talent om te spreken. Echter, de komieken en andere superluiders toonden lagere niveaus van activiteit in een gebied van de hersenen bekend als Broca's regio. Misschien verrassend, sommige studies hebben aangetoond dat Broca's regio is ook onderactief in mensen die stotteren. Op zijn blog over betrokkenheid bij het onderzoek zei komiek Richard Herring: 'Ik hoopte in het geheim dat ze zouden ontdekken dat mijn grijze materie speciaal was op een of andere manier of had een extra kleine bocht of sectie die me in staat stelde om zo grappig te zijn. 'De testers zeiden wel dat de controlegroep van niet-professionele sprekers vond het idee van praten over een verrassing onderwerp zeer moeilijk.'
Wetenschappers aan het University College London namen MRI-scans van komieken, barristers en radio gastheren terwijl ze praatten non-stop gedurende 30 seconden. Ze hadden lagere activiteit in het kerntaalcentrum van de hersenen dan studenten. Het suggereert 'super speakers' vereisen minder moeite om te praten dan andere mensen.