(CNN) In 1989 zei Ayatollah Khomeini beroemd dat hij "drinkgif" was toen hij een staakt-het-vuren accepteerde om de achtjarige oorlog met Irak te beëindigen. De oorlog had bijgedragen aan de definitie van Khomeini's regime, de Islamitische Republiek, die hij een jaar voor Saddam Hoessein Iran had opgericht. Khomeini galvaniseerde de natie, zowel zijn aanhangers als groeiende tegenstanders, om tegen de vijand te vechten. Hij sleepte de oorlog acht jaar lang uit, ondanks Saddams bereidheid om een staakt-het-vuren te accepteren, en stabiliseerde daarmee de fundamenten van de Islamitische Republiek. Tegen de tijd dat hij de oorlog beëindigde, was de economie in puin en er was geen teken van zijn die-harde vrijwilligers. Sindsdien, "drinken een kelk van gif" is onderdeel geworden van de Iraanse politieke lexicon, en veel analisten hebben gevraagd of Ayatollah Ali Khamenei, Khomeini's opvolger, zou verhogen de kelk en overgave aan eisen van het Westen om het nucleaire programma van Iran te beëindigen. Net als de oorlog, Iran's verzet om het controversiële nucleaire programma te stoppen heeft bepaald Khameni's tijdperk. Hij heeft het Westen getrotseerd in het gezicht van toenemende economische druk. Iran beweert dat zijn programma vreedzaam is, maar Khamenei's weigering om een einde te maken aan uraniumverrijkingsactiviteiten -- een proces dat kan leiden tot het maken van nucleaire brandstof en nucleaire bommen -- heeft het land onder verlammende sancties geland. De impasse met het Westen heeft zich langer uitgestrekt dan de oorlog. Het akkoord dat in Lausanne, Zwitserland, echter, markeert een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van het land. Als Iran een deal kan sluiten tegen juni met de Verenigde Staten en zijn P5+1 partners, zouden internationale investeerders, waaronder Amerikanen, voor het eerst in decennia in Iran kunnen investeren. Iran kan zijn gas- en olievelden ontwikkelen, en de economie kan vooruit springen. Wanhopig voor een deal, wie ik de afgelopen week in Iran belde werd gelijmd aan hun televisietoestellen, en tienduizenden uitgestort op de straten om het akkoord te vieren laat donderdagavond. Iran's economie krimpte na sancties werden geïntensiveerd in 2012 en de waarde van de Rial, de Iraanse munt, dook op tot een derde van de Amerikaanse dollar. Inflatie steeg en de bankrekeningen van gewone Iraniërs werden bevroren overzee als gevolg van sancties. Miljoenen Iraniërs hopen dat hun leven zal verbeteren in de post-deal tijdperk. Ondanks de propaganda van het regime die beweerde dat het programma geniet brede steun onder de mensen, critici in het land publiekelijk veroordeelde nucleaire beleid. Ahmad Shirzad, een voormalig lid van het parlement, veroordeelde het programma vorig jaar en zei dat het was "tegen nationale belangen." Een andere criticus, Sadeq Ziba, zei in december "het nucleaire programma heeft het land meer dan de oorlog gekwetst." De Iraanse politici zijn verdeeld over gematigden -- onder leiding van president Hassan Rouhani, die de economie wil ontwikkelen -- en hardliners, die de deal zien als een bedreiging voor de ideologie van het regime. De meerderheid van de mensen bracht Rouhani aan de macht in 2012, in de hoop dat hij de sancties zou verlichten. Velen zien de onderhandelingen als een diplomatieke noodzaak die ook zou helpen om hardliners aan de kant te zetten. Toch zou het Lausanne-akkoord niet mogelijk zijn geweest zonder de wil van de gematigden en Khamenei's goedkeuring. Ayatollah Khamenei is 76. Vorig jaar onderging hij een lange prostaatoperatie, wat leidde tot geruchten dat hij ernstig ziek zou kunnen zijn. Zijn voorganger beëindigde de oorlog een jaar voor zijn dood. Of Khamenei ernstig ziek is of niet, velen geloven dat vanwege zijn gevorderde leeftijd, hij moet het land op een rechte weg voor zijn dood. Tot nu toe heeft het regime de deal gepresenteerd als een overwinning voor zichzelf. Gedurende 18 maanden van onderhandelingen bleek het regime vastbesloten niet te bezwijken voor westerse eisen en verliest het zijn recht op uraniumverrijking. Het Lausanne-akkoord staat Iran toe om 5000 centrifuges te draaien en nationale vernedering te vermijden. Khamenei kan beweren dat Iran de winnaar is in de tien jaar durende confrontatie met het Westen -- een nalatenschap die hij achter wil laten. Hij heeft het gif nog niet gedronken, niet tot juni, wanneer onderhandelaars de uiteindelijke deal willen oplossen. Maar misschien heeft hij de kelk verhoogd.
Iran's eerste Opperste Leider maakte een bittere vrede met Irak's Saddam Hussein . Nazila Fathi: Is de huidige leider Ayatollah Khamanei proberen om Iran op het juiste spoor te zetten voordat hij sterft?