Een westerse grijze walvis heeft de langst bekende migratie gemaakt door een zoogdier. Het vrouwtje, genaamd Varvara, zwom 14.000 mijl (22.500 km) van de oostkust van Rusland naar broedplaatsen voor de kust van Mexico, en terug, zonder zelfs te stoppen voor een snack toen ze negen jaar oud was. Haar terugkeer reis over de Noord-Pacific roept vragen op over de kritisch bedreigde schepsel. Een westerse grijze walvis (afbeelding) heeft de langst bekende migratie door een zoogdier gemaakt. Het vrouwtje, Varvara genaamd, zwom 14.000 mijl (22.500) van de oostkust van Rusland tot broedplaatsen voor de kust van Mexico, en terug, naar verluidt zonder te stoppen voor een snack. Tot nu toe, wetenschappers geloofden dat er twee verschillende groepen van grijze walvis - de oostelijke grijze walvis, die reist langs de westkust van de VS, en de veel zeldzamere Westelijke grijze walvis, die reist langs de kust van Oost-Azië. De onderzoekers gebruikten satellietbewakingstags om drie grijze walvissen uit het westelijke noorden van de Stille Oceaan op te sporen vanaf hun primaire voederplaats bij Rusland. De Sakhalin-eiland over de Stille Oceaan en langs de westkust van de VS naar Baja, Mexico. De experts houden de soorten die voor de kust van Rusland leven al jaren in de gaten en volgen de recordbrekende reis tussen 2011 en 2012.Grijze walvissen voeden zich meestal niet tijdens migratie, wat onderzoekers ertoe heeft gebracht te geloven dat Varvara ook niet at tijdens de lange reis. Ze ontdekten dat Varvara, die Russisch is voor Barbara, de drie grote kweekgebieden voor Oost-Grijze walvissen bezocht, die worden gevonden voor Noord-Amerika, volgens de studie gepubliceerd door de Royal Society in het tijdschrift Biology Letters. Haar terugkeer reis over de Noord-Pacific roept vragen op over de kritisch bedreigde schepsel. Experts houden de soorten die leven voor de kust van Rusland al jaren in de gaten en volgen de recordbrekende reis tussen 2011 en 2012. Een westerse grijze walvis wordt getoond. Het is zeer indrukwekkend, . . Professor Bruce Mate, van Oregon State University, vertelde MailOnline. • Deze walvissen hebben dezelfde lichaamstemperatuur als jij en ik, dus ze zijn verplicht om deze grote reizen naar warmer of koeler water te maken. Maar dit is een record. • Tot nu toe dachten we dat ze waren niet erg goede navigators, ging hij verder. Varvarva is een 13-jarige westerse grijze walvis. Ze is nu beroemd om het maken van de langste migratie van een zoogdier toen ze negen jaar oud was. De walvis werd in september 2011 van het Russische Sakhalin-eiland getagd. Experts verwachtten dat ze langs de Pacifische kustlijn van Azië naar de Zuid-Chinese Zee zou zwemmen. Maar in plaats daarvan dook ze op van het Mexicaanse schiereiland Baja en mengde zich met Oosterse grijze walvissen in de buurt van hun kwekerij lagune in Mexico. Experts spoorden Varvara op om te ontdekken dat ze 14.000 mijl (22.500) van de oostkust van Rusland zwom naar broedplaatsen voor de kust van Mexico, en terug. Haar reis helpt wetenschappers een verrassende nieuwe ontdekking te doen over migratiepatronen. We dachten dat ze gewoon vast aan de kust, houden het geluid van de branding aan een kant, gaan omhoog en langs de kust tot ze hun bestemming te bereiken.' Op de weg van Rusland ze wordt verondersteld dat ze het noordelijke uiteinde van de Beringzee hebben overgestoken, voordat het raken van Alaska en naar het zuiden totdat ze de warme zeeën van het schiereiland Baja bereiken om te broeden. Maar op haar weg terug naar Rusland, ze maakte een meer directe route, snijden over diep water. We weten niet hoe ze het deed, maar het feit dat ze verschillende routes nam elke manier betekent dat we moeten accepteren dat deze walvissen zijn zeer geslaagd navigators, .. Professor Mate vervolgd. De studie zei: Haar 22.511 km rondreis is de langste gedocumenteerde zoogdier migratie en sterk suggereert dat sommige veronderstelde westerse grijze walvissen zijn eigenlijk Oosterse grijze walvissen foerageren in gebieden historisch toegeschreven aan Wester grijze walvissen...De vorige langste reis gemaakt door een zoogdier werd gehouden door een bultrug walvis, die zwom meer dan 11.706 mijl (18.839 km) in 2011. De migratie van de voederplaatsen werd ook gemaakt door twee andere walvissen die werden gecontroleerd, genaamd Flex en Agent, die allemaal zeven jaar geleden werden getagd. Westelijke grijze walvissen werden verondersteld te zijn uitgestorven door de jaren zeventig voordat een kleine bevolking werd ontdekt in Rusland bij Sakhalin Island. De groep is nu geschat 150 sterk en is gecontroleerd door wetenschappers uit Rusland en de VS sinds de jaren negentig. De migratie uit de voederplaatsen werd ook gemaakt door twee andere walvissen die werden gecontroleerd, genaamd Flex en Agent, die allemaal zeven jaar geleden werden gelabeld. Hier observeren experts de dieren breken. Net als hun westerse neven, Oosterse grijze walvissen werden gedecimeerd door walvissen en vermeld als bedreigde, maar instandhouding inspanningen leidde tot hun herstel. Er worden nu verondersteld om meer dan 18.000 van hen zwemmen de oceanen. Maar niet alle wetenschappers geloven dat de westerse grijze walvissen zijn een aparte, verschillende soort, waardoor de mogelijkheid dat alleen Oosterse grijze walvissen overleven vandaag. Wetenschappers eerder dachten dat grijze walvissen 'knuffelde' de kusten, hetzij in Azië of Noord-Amerika. Ze dachten dat ze hun pad bepaalden door te kijken of naar de kust te luisteren. De walvissen leren hun trekroute van hun moeders, die hen op hun eerste reis van het broedgebied naar meer noordelijke voederplaatsen nemen en herhalen de reis het volgende jaar. Maar Varvara reisde naar Rusland door te zwemmen over de Beringzee, met weinig oriëntatiepunten of ondiepe wateren om haar te begeleiden. Ze zwom zelfs een nieuw pad op de terugweg door de Alaska kust te volgen. Een van de routes wordt verondersteld te zijn doorgegeven door haar moeder, demonstreren eerder onbekende navigatievaardigheden. Het feit dat bedreigde westerse grijze walvissen hebben zo'n lange afstand en interactie met Oosterse grijze walvissen was een verrassing en laat veel vragen in de lucht, zei Bruce Mate, directeur van de Marine Mammal Institute aan Oregon State University en hoofd auteur over de studie. Uit vorige studies is gebleken dat de soort genetisch verschillend is, maar dit suggereert dat we misschien een kijkje moeten nemen.Elke Valentin Ilyashenko van het A.N Severtsov Institute for Ecology and Evolution, die de Russische vertegenwoordiger is van de International Whaling Commission en medeauteur van de studie, heeft sinds 2009 voorgesteld dat recente westelijke en oostelijke grijze walvispopulaties niet geïsoleerd zijn. Hij zei dat de grijze walvissen die in Russische wateren worden gevonden, deel uitmaken van een oostelijke populatie die zijn vroegere historische bereik herstelt. Het vermogen van de walvissen om over open water te navigeren over enorm lange afstanden is indrukwekkend en suggereert dat sommige westerse grijze walvissen misschien wel oostelijk grijs zijn, zei Dr Mate. Maar dat betekent niet dat er misschien geen echte westerse grijze walvissen overblijven. Als dat zo is, dan is het aantal echte westerse grijze walvissen nog kleiner dan we eerder dachten. Beschermen van de bedreigde westerse grijze walvissen is moeilijk geweest, met vijf walvissen sterven in Japanse visnetten in de afgelopen tien jaar. Hun bevoorradingsgebieden voor Japan en Rusland omvatten visserijgebieden, scheepvaartroutes, olie- en gasproductie, alsmede toekomstige oliegebieden, terwijl hun grotendeels onbekende migratieroutes extra gevaren kunnen inhouden.
De westerse grijze walvissen werden zeven jaar geleden getagd om de migratie te volgen. De toen negenjarige vrouw genaamd Varvara zwom van Rusland naar broedplaatsen in de buurt van Mexico gedurende vijf-en-een-half maanden in 2011 . Grijze walvissen meestal niet voeden tijdens de migratie , wat onderzoekers heeft geleid om te geloven dat ze niet gegeten tijdens de lange reis . Vorige record werd gehouden door een bultback die zwam 11.706 mijl in 2011 .