Tien jaar geleden tekende ik een brief ter ondersteuning van Labour in de verkiezingen van 2005. Eerder deze maand tekende ik een brief ter ondersteuning van de Conservatieven voor deze. Waarom de conversie? Ik ben niet een tribaal politiek dier. Ik ben iemand die runt en start bedrijven, maar het belangrijkste wil zien ons land slagen. Ik terug wat werkt. Vijf jaar geleden de wereld werd geconfronteerd met catastrofale economische problemen. We hadden staren in de afgrond van een volledige mislukking van het internationale financiële systeem, en managed .. via enorme staatsingrijpen . . Het herstel van het Verenigd Koninkrijk sindsdien is buitengewoon geweest. We hebben elke andere grote economie overtroffen. Voormalig Blair bondgenoot Charles Dunstone (afbeelding) is nu het ondersteunen van de Conservatieve Partij in de verkiezingen. Wanneer ik spreek met investeerders en zakelijke mensen over de hele wereld, ze zien het recente Britse verhaal als iets van een wonder. De banen cijfers alleen al zijn verbazingwekkend: 2 miljoen meer mensen zijn aan het werk: een figuur die vele, vele persoonlijke triomfen vertegenwoordigt. Bedrijven beginnen in recordcijfers. Ik geloof echt David Cameron en George Osborne verdienen veel van de krediet voor deze ongelooflijke omslag. Maar terug naar tien jaar geleden. In 2005 steunde ik New Labour omdat ze de tirannie van 'of' hadden beëindigd. Het idee dat je alleen maar een sterke en groeiende economie 'of' een eerlijke en meelevende samenleving kon hebben. New Labour erkende dat de ene hielp betalen voor de ander; gezonde belastinginkomsten van het bedrijfsleven betekende meer geld voor scholen, ziekenhuizen en het helpen van de armsten in ons land. Simpel gezegd, Tony Blair begreep dat om geld uit te geven, je eerst geld moet verdienen. Ik ben echt bezorgd dat deze mening niet wordt gedeeld door de huidige Labour Party en dat het bedrijfsleven wordt beschouwd als het probleem, in plaats van de essentiële motor die politici de mogelijkheid geeft om die eerlijke en meelevende samenleving te bieden. Wat meer is, ze lijken niet te begrijpen hoe bedrijven werken. Neem hun energie-vriesbeleid. Dit verraadt een fundamenteel misverstand over hoe markten werken. Bedrijven zouden verhoogde prijzen in afwachting van een bevriezing en hield hen hoog ondanks de recente daling van de prijs van olie. Dit is slechts een klunsige interventie die zou uiteindelijk kosten mensen geld. De huidige regering heeft heel duidelijk gemaakt dat het Verenigd Koninkrijk open staat voor zaken en probeert hier zaken te doen. Het is van vitaal belang, omdat fundamenteel, de zakenwereld wordt gedreven door vertrouwen en positief sentiment. De voormalige Carphone Warehouse baas zei dat de heer Cameron verdiende krediet voor het draaien rond de economie . Echter, het is zeer kwetsbaar en moeilijk te voeden, en de mobiliteit van de moderne zakelijke wereld betekent dat een tech bedrijf kan starten zo gemakkelijk in Berlijn of Silicon Valley als ze kunnen in Londen, dus ze zijn niet van plan om een plaats te kiezen die ze waarnemen zal het moeilijk maken voor hen om te gedijen. We hebben een regering die bedrijven steunt, niet een die ons ziet als cartoon kapitalisten; een noodzakelijk kwaad om geld te brengen op zijn best; de belichamingen van hebzucht op het slechtste. Want de waarheid is dat de overgrote meerderheid van de mensen die in het bedrijfsleven werken proberen iets goeds te bouwen en meer mensen in dienst te nemen. Er is zoiets als het draaien van een eerlijke winst. De man die een lokale bakkerij runt en tien mensen in dienst heeft is een kapitalist. De vrouw die een tech firma op haar zolder opstart is een kapitalist. Deze mensen doen onze economie en onze samenleving een dienst. Ze moeten niet gestigmatiseerd worden maar gesteund worden. Ik steun de Conservatieven voor deze verkiezing omdat ze een vastberadenheid hebben getoond om zich aan de koers te houden, zelfs toen de getijden van mening tegen hen keerden. Een paar jaar geleden, een koor van stemmen waren aandringen George Osborne om van richting te veranderen. Hij negeerde hen, het plan betaalde, en nu diezelfde mensen zijn patting hem op de rug voor zijn besluit. Ik hou van wat ze hebben gedaan voor kleine bedrijven ook. Iedereen moet ergens beginnen. Ik begon te verkopen mobiele telefoons vanuit mijn flat. En in de leeftijd van de start-up, de overheid moet het leven gemakkelijker maken voor mensen om te gaan. Hij zei dat de huidige Labour Party, onder Ed Miliband, beschouwd zaken als het probleem, in plaats van de essentiële motor die politici de mogelijkheid geeft om die eerlijke en meelevende samenleving te bieden. Ik sprak met een Italiaans contact onlangs die vertelde me dat iedereen het starten van een klein bedrijf in Italië wordt gezogen in een quagmire van bureaucratie, behandeld als een enorme onderneming met hun eigen boekhoudafdeling. Hij kon niet geloven dat in Groot-Brittannië je online kon krijgen en registreren van uw bedrijf in een paar korte stappen en dat is aan de conservatieven' krediet. Het meest van alles ik hou van het vertrouwen dat groeit in onze economie. Wat de econoom Keynes noemde 'diergeesten'; wat vroeger de feel-good factor werd genoemd; hoe je het ook noemt, dat can-do gevoel is teruggekeerd. Economisch succes wordt niet op hoog besloten, het is het collectieve resultaat van miljoenen mensen het gevoel dat we in de goede richting gaan; bereid om risico's te nemen en hard te werken om te slagen. Dit vertrouwen is teruggekeerd, zonder twijfel maar we moeten geen fout maken, het is een zeer fragiele ding. Inderdaad, het is nog steeds niet teruggekeerd naar veel van onze naaste buren. Ik ben geen partijloyaal en ik heb nooit geld gedoneerd aan een partij. Maar bij deze gelegenheid voelde ik echt dat ik moest spreken als ons economisch herstel echt hangt in het evenwicht. Voor mij is de keuze duidelijk. En het is niet een keuze tussen het steunen van zaken aan de ene kant en het bevorderen van eerlijkheid aan de andere kant. Er is niets progressiefs aan het aanvallen van zaken en ondermijnen van onze economie. Als de economie faalt, eerlijk gezegd is het niet de rijkste die lijden, het is de armste. Het zou een enorme en tragische ironie zijn als goed bedoelende mensen uiteindelijk de meest behoeftigen in ons land zouden kwetsen. Maar dat is wat ik vrees zou gebeuren met een Labour-SNP regering die anti-business is, anti-aspiratie en pro-uitgaven geld dat we nog niet eens verdiend. Het komt erop neer: we zijn een lange weg gekomen in de afgelopen vijf jaar. Klauteren onze weg uit de recessie heeft veel hard werk en opoffering betekend. We zijn om de hoek en echt ergens als een land te krijgen en we zouden gek zijn om het allemaal weg te gooien nu.
Charles Dunstone steunde Labour in 2005 verkiezingen, maar steunt nu Tories . Said Conservatieven verdiende krediet voor opmerkelijke economische ommekeer . Bewonderde Tories voor het vasthouden aan plan zelfs wanneer de mening was tegen hen . Said Labour Party onder Miliband zag het bedrijfsleven ten onrechte als 'het probleem'