(CNN) Onlangs heeft een rechter in New York een advies uitgebracht waarin hij een scheidingspapieren op een echtgenoot volledig toestaat via Facebook. Wat is "procesdienst" precies? Het dienen van mensen met juridische documenten is een industrie en zijn eigen rechtsorgaan dat gebaseerd is op één leidend principe: als je iemand gaat aanklagen, moet je ze dat tenminste laten weten. Klinkt simpel, toch? In theorie is het. In de praktijk blijkt dat mensen niet graag aangeklaagd worden. Het blijkt ook dat, voor veel verdachten, uitstel van een rechtszaak een levensvatbare verdediging is. Net zoals u slecht nieuws in het leven kunt vermijden, verdachten de neiging om proces servers te vermijden. Zodra een verweerder is gediend, dat betekent de gerechtelijke procedure beginnen. Helaas, dat betekent dat verdachten hebben een stimulans om te gaan "uit het net." Hoewel elke staat anders is, is de wet van de dienst van proces op deze manier geëvolueerd: de ideale en eerlijkste manier om een persoon van een rechtszaak in kennis te stellen is om een andere menselijke hand de papieren aan de verweerder in eigen persoon, en hebben enig bewijs dat de persoon was de verweerder. In-persoonlijke dienst is niet altijd mogelijk, om voor de hand liggende redenen. Dus, de wet moest ontwikkelen methoden van alternatieve dienst, maar zorgvuldig balanceren van het recht van een verweerder om kennis te nemen van een rechtszaak, tegen de toegang van een ijverige eiser tot de rechter als een verweerder is het vermijden van het onvermijdelijke. Zo betrouwbaar als de Amerikaanse post is, regelmatige post is geen betrouwbare vorm van het serveren van papieren. Niet omdat de postboden niet kunnen worden vertrouwd; ze kunnen. Noch sneeuw, noch regen, noch warmte, noch somberheid van de nacht, zal voorkomen dat ze die papieren leveren. In plaats daarvan, het zijn verdachten -- geen wachten, de hele mensheid -- dat kan niet worden vertrouwd. Ieder van ons heeft post genegeerd of zelfs gedaan alsof we het niet kregen. Verdachten zijn niet anders. Een vorm van alternatieve dienst is "nail and mail" service. Dit betekent dat u een hamer en spijker, en spijker de papieren aan de voordeur van de verdachte. Het probleem daarmee is dat veel verdachten zijn nomadische van nature. Alleen omdat u een huis dat een verdachte verbleef vinden in, betekent niet dat hij zal er snel terug. Een andere, nog vreemdere vorm van "dienst" is dienst door publicatie. Dit is een bijna lachwekkende juridische fictie. Als u niet kunt vinden een verweerder, een rechter zou u kunnen laten dienen door publicatie. Dat betekent dat een eiser een advertentie in vijf komma lettertype voor een week kan nemen in een obscure publicatie, op de kans dat u de geheime advertenties van het Secaucus Law Journal leest op zoek naar rechtszaken tegen u. Hoe lachwekkend als iemand te dienen door het te tweeten klinkt, het is op zijn minst rationeler dan deze verouderde methode. In eerste instantie blush, het idee van dienst van Facebook lijkt te beledigen traditionele begrippen van het verzekeren van de kennisgeving van een verweerder van een zaak tegen hem. Als het gaat om het serveren van papieren, echter, "traditioneel" betekent niet noodzakelijkerwijs "goed." Service door publicatie of spijkeren papier aan de deur van een leeg appartement is nauwelijks betrouwbaar; het is gewoon service van laatste redmiddel. Voor die mensen die bezorgd zijn dat wordt geserveerd papieren zal een Facebook aankondiging in een nieuwsfeed, samen met de foto's van het diner of kittens, om "geliefd" door al uw gawking "vrienden," we zijn er nog niet helemaal... nog niet. Terwijl de oudere vormen van alternatieve dienst waren openbaar, de meeste elektronische dienst neemt de vorm van e-mail. Waar e-mail is niet beschikbaar, het is Facebook private messaging, die moet zo privé als e-mail. Dat is de vorm van de dienst die door de rechtbank hier is toegestaan. Dus voor nu, we niet helemaal zetten rechtszaken op Instagram ... maar ik zou het niet uitsluiten in de toekomst. Online service kan een nieuwe grens, maar het is niet onbekend. De meesten van ons bestaan nu meer online dan wij "leven" in een bepaalde appartement, of mama's kelder. Vrijwel iedereen heeft een telefoon of toegang tot het internet. Niet iedereen heeft een huurovereenkomst of een hypotheek. Plus, online service heeft het toegevoegde voordeel van tracking. Geloof me, ergens, een computer heeft al geregistreerd het feit dat je dit artikel leest, hoe lang je het leest, en zelfs hoe ver naar beneden je scrolde voordat je verveeld en gedumpt op het artikel (dankzij nog steeds hier, door de manier). Op een bepaalde manier is de online service misschien al lang te laat. Je kunt een processerver een tijdje ontlopen, maar vroeg of laat moeten we allemaal weer online gaan -- en geen mens kan een e-mail ontlopen.
Een rechtbank stond een vrouw toe om scheidingspapieren te dienen via Facebook . Danny Cevallos: Waarom niet mensen laten vinden via sociale media?