(CNN) De zevende grootste economie van de wereld is op weg naar instorting. Een economische powerhouse conservatief gewaardeerd op $24 biljoen, een die jaarlijks karnen het equivalent van $2,5 biljoen, wordt aangevallen. Echter, ik ben niet verwijzen naar een van de G8 economieën, maar naar de "super economie" van de oceaan. Het is een die veel te lang is genegeerd en genomen voor vanzelfsprekend -- en het gaat bergafwaarts snel. De gezondheid en rijkdom van de oceaan worden beoordeeld in een WWF rapport vrijgegeven donderdag, Reviving the Ocean Economy. Het rapport is het resultaat van een harde economische analyse uitgevoerd door The Boston Consulting Group gebouwd op een basis van de nieuwste oceaan wetenschap verstrekt door de Global Change Institute van de Universiteit van Queensland. Waar, de enorme waarde van de oceaan kan elke beoordeling compliceren. Maar het is nog steeds belangrijk om te proberen om de waarde ervan te begrijpen als wereldwijde leiders gaan ooit om het te onderhouden voor toekomstige generaties. Het feit is dat de oceaan ons voedt, ons in dienst neemt, biedt bescherming en speelt een directe rol in het leven en levensonderhoud van mensen over de hele wereld. De oceaan biedt ook immateriële maar essentiële diensten aan de mensheid, zoals klimaatregulering en zuurstofproductie, die moeilijk in geld uitgedrukt kunnen worden. En hoewel we allemaal vanuit verschillende perspectieven naar de oceaan kunnen kijken, kan niemand ontsnappen aan het feit dat het een gedeelde hulpbron is die voor ieder van ons voorziet. Een cijfer dat verloren kan gaan in de krantenkoppen gegenereerd door ons verslag is misschien wel het meest te vertellen: zeventig procent van de totale economische waarde van de oceaan is afhankelijk van zijn voortdurende gezondheid. Ocean assets zoals visserij, koraalriffen, mangroven en zeegras dat goederen en diensten produceren die concurreren met de top 10 economieën van de wereld zal hun waarde verliezen als we blijven over-exploiteren en regelrecht vernietigen. Dat lijkt misschien een verre mogelijkheid voor sommigen, maar het is een toekomst voorspeld door de vele details in dit verslag. Bijvoorbeeld, 90 procent van de visbestanden van de wereld worden ofwel volledig uitgebuit of over-exploiteerd. En dat is niet alles. Tegen 2050 -- over een paar decennia -- is het mogelijk dat de oceaan zijn koraalriffen zou kunnen verliezen, die al gehalveerd zijn in de afgelopen decennia. Dit is niet alleen een zorg voor duikliefhebbers, maar voor de honderden miljoenen mensen die afhankelijk zijn van oceaanbronnen voor hun dagelijkse maaltijden en hun wekelijkse looncheques. De oceaan is echt te groot om te falen. Het verlies van de kritieke habitats en soorten van de oceaan zou een verwoestend rimpeleffect hebben op de wereldwijde voedselzekerheid en economieën die geen enkele overheid kan redden. Gelukkig worden in ons verslag acties genoemd die de oceaaneconomie nieuw leven inblazen, waarvan er drie dit jaar kritisch zijn. Ten eerste moet de internationale gemeenschap streven naar een reeks doelstellingen voor duurzame ontwikkeling die duidelijk het verband weergeven tussen het milieu -- inclusief de oceaan -- en het menselijk welzijn. Ook moeten onderhandelaars die later dit jaar in Parijs bijeenkomen, overeenstemming bereiken over een ambitieuze mondiale klimaatovereenkomst die ons op de weg zet om de ergste gevolgen van klimaatverandering af te wenden. En ten slotte moeten leiders zich ertoe verbinden om in de loop van de komende 15 jaar steeds meer kust- en mariene gebieden te behouden. De economische reden waarom de oceaan zo cruciaal is voor het levensonderhoud over de hele wereld is duidelijk, en we zullen niet in staat zijn om onwetendheid te pleiten als we gezamenlijk de ineenstorting van de oceaaneconomie voorzitten. Reviving the Ocean Economy is toegewijd om ons te helpen dat resultaat te vermijden, maar het zal politieke visie en moed onder beleidsmakers vereisen. Dit alles gezegd, en hoe angstaanjagend het ook is dat de verslechtering van de gezondheid van de oceaan in miljoenen jaren het snelst is geweest, is er eigenlijk een aantal (potentiële) goed nieuws: Als we snel en vastberaden handelen, kunnen de mariene hulpbronnen zich herstellen -- en snel herstellen. Vele lokale voorbeelden -- van de Middellandse Zee tot het Mozambiquekanaal, van de Fiji-archipel tot het Noordpoolgebied -- laten ons zien dat de instandhouding, het herstel en het duurzame gebruik van de oceaan betekenen, en de mensen die ervan afhankelijk zijn, kunnen beiden bloeien. Uiteindelijk overbrugt de oceaan continenten, verbindt culturen en biedt ze inspiratie voor gelijke kansen en daarom moeten we samenwerken om deze vitale gedeelde hulpbron te ondersteunen. Maar als we enige kans willen hebben om het punt van geen terugkeer te vermijden, moeten we manieren vinden om echte wereldwijde verbintenissen inzake duurzame ontwikkeling en klimaat te bereiken. Immers, het is veel beter om een economische ineenstorting te vermijden dan gedwongen te worden om de stukjes op te rapen.
Ocean economic powerhouse gewaardeerd op $24 biljoen: WWF rapport . Marco Lambertini: Ocean speelt directe rol in levensonderhoud over de hele wereld .