Het klinkt misschien als het spul van sciencefiction, maar dit prachtige beeld laat zien dat een witte dwergster een planeet uit elkaar scheurde terwijl hij te dichtbij kwam. Astronomen zeggen dat de unieke gebeurtenis gebeurde in een oude cluster van sterren aan de rand van het Melkwegstelsel. Een witte dwergster - de dichte kern van een ster als de Zon die zonder nucleaire brandstof is - kan een planeet verscheurd hebben terwijl het te dichtbij kwam, geloven ze. Nasa zegt dat een witte dwergster - de dichte kern van een ster als de Zon die zonder nucleaire brandstof is - een planeet aan de rand van het Melkwegstelsel uit elkaar scheurde. Wanneer een ster zijn witte dwergpodium bereikt, wordt bijna al het materiaal van de ster verpakt in een straal van honderdste die van de oorspronkelijke ster. Dit betekent dat, voor nauwe ontmoetingen, de gravitatietrek van de ster en de bijbehorende getijden, veroorzaakt door het verschil in zwaartekracht aan de nabije en verre kant van de planeet, sterk worden versterkt. Bijvoorbeeld, de zwaartekracht aan het oppervlak van een witte dwerg is meer dan tienduizend keer hoger dan de zwaartekracht aan het oppervlak van de Zon. Met behulp van verschillende telescopen, waaronder Nasa's Chandra X-ray Observatory, hebben onderzoekers bewijs gevonden dat een witte dwergster - de dichte kern van een ster als de Zon die uit nucleaire brandstof is gerukt - een planeet kan hebben verscheurd als hij te dichtbij komt. Wanneer een ster zijn witte dwerg stadium bereikt, is bijna al het materiaal van de ster verpakt in een straal honderdste die van de oorspronkelijke ster. Dit betekent dat, voor nauwe ontmoetingen, de zwaartekracht van de ster en de bijbehorende getijden, veroorzaakt door het verschil in zwaartekracht aan de nabije en verre kant van de planeet, sterk worden versterkt. Bijvoorbeeld, de zwaartekracht aan het oppervlak van een witte dwerg is meer dan tienduizend keer hoger dan de zwaartekracht aan het oppervlak van de zon. 'Een planeet wordt eerst van zijn moederster verwijderd door de zwaartekracht van de dichte concentratie van sterren in een bolvormige cluster,' schrijven de experts. 'Als zo'n planeet te dicht bij een witte dwerg komt, kan hij verscheurd worden door de intense getijdenkrachten van de witte dwerg. 'Het planetaire puin wordt dan verwarmd en gloeit in röntgenstralen als hij op de witte dwerg valt. 'De waargenomen hoeveelheid X-stralen die bij verschillende energieën wordt uitgestoten, stemt overeen met de verwachtingen voor een getijdenuitbarsting.' Onderzoekers gebruikten het INTERnational Gamma-Ray Astrophysics Laboratory (INTEGRAL) van het Europees Ruimteagentschap om een nieuwe X-ray bron te ontdekken in de buurt van het centrum van de bolvormige cluster NGC 6388. NGC 6388 in het röntgenspectrum. Chandra's uitstekende X-ray visie stelde de astronomen in staat om te bepalen dat de röntgenstralen van NGC 6388 niet uit het putatieve zwarte gat in het centrum van de cluster kwamen, maar van een locatie die iets naar één kant ging. Optische waarnemingen hadden laten zien dat een tussenmassa zwart gat met massa gelijk aan enkele honderden zonnen of meer zich bevindt in het centrum van NGC 6388. De nieuwe samengestelde afbeelding toont NGC 6388 met X-stralen gedetecteerd door Chandra in roze en zichtbaar licht van de Hubble Space Telescope in rood, groen en blauw, met veel van de sterren lijken oranje of wit. Overlappende X-ray bronnen en sterren in de buurt van het centrum van de cluster ook zorgt ervoor dat het beeld wit te verschijnen. Met het centrale zwarte gat uitgesloten als de potentiële X-ray bron, de jacht voortgezet op aanwijzingen over de werkelijke bron in NGC 6388. De bron werd gevolgd met de X-ray telescoop aan boord van NASA's Swift Gamma Ray Burst missie voor ongeveer 200 dagen na de ontdekking door INTEGRAL. Onderzoekers gebruikten het INTERnational Gamma-Ray Astrophysics Laboratory (INTEGRAL) van het Europees Ruimteagentschap om een nieuwe X-ray bron in de buurt van het centrum van de bolvormige cluster NGC 6388 te ontdekken. De bron werd dimmer tijdens de periode van Swift observaties. De snelheid waarmee de X-ray helderheid daalde stemt overeen met theoretische modellen van een verstoring van een planeet door de gravitatie getijdenkrachten van een witte dwerg. In deze modellen, een planeet wordt eerst getrokken uit zijn ouder ster door de zwaartekracht van de dichte concentratie van sterren in een bolvormige cluster. Wanneer een dergelijke planeet gaat te dicht bij een witte dwerg, kan worden verscheurd door de intense getijdenkrachten van de witte dwerg. Het planetaire puin wordt dan verwarmd en gloeit in X-stralen als het valt op de witte dwerg. De waargenomen hoeveelheid X-stralen uitgezonden op verschillende energieën stemt overeen met de verwachtingen voor een getijde verstoring gebeurtenis. De onderzoekers schatten dat de vernietigde planeet ongeveer een derde van de massa van de Aarde zou bevatten, terwijl de witte dwerg ongeveer 1,4 keer de massa van de Zon heeft. Hoewel het geval voor de getijdenverstoring van een planeet niet ijzersterk is, werd het argument voor het versterkt wanneer astronomen gegevens van de meerdere telescopen gebruikten om andere mogelijke verklaringen voor de gedetecteerde röntgenstralen te elimineren. Bijvoorbeeld, de bron toont niet een aantal van de onderscheidende kenmerken van een binaire met een neutronenster, zoals pulsaties of snelle röntgenuitbarstingen. Ook de bron is veel te zwak in radiogolven om deel uit te maken van een binair systeem met een stellaire massa zwart gat.
Geconcurreerd in oude cluster van sterren aan de rand van de Melkweg melkweg. Planeet kan zijn uit elkaar gerukt door een witte dwerg ster. Witte dwerg is de kern van een ster als de Zon die zonder nucleaire brandstof is.