Een populatie wilde hout bizons werden met succes opnieuw in de Verenigde Staten om vrij rond te zwerven de vlaktes van Alaska voor de eerste keer in meer dan een eeuw. Het moment werd vastgelegd op video en toont Alaska Department of Fish and Game Biologist Tom Seaton leiden 100 hout bison naar vrijheid op een sneeuwscooter. De land zoogdieren werden bevrijd van een tijdelijke pen, waar ze waren gehouden voor iets meer dan een week tijdens de overgang, en volgde de heer Seaton naar hun nieuwe thuis. Ze reisden voor een afstand van ongeveer een mijl en stak de Innoko rivier voordat het bereiken van de grasweiden van Lower Innoko, die is omringd door de Yukon rivier. Hout bison zijn Noord-Amerika's grootste land zoogdier, maar de inheemse Alaska soorten verdwenen uit de staat meer dan 100 jaar geleden. In de video zijn de dieren te zien jagen na de sneeuwmobiel in een kudde van binnen een omheind spoor. Hout bison werden ingevoerd uit Canada naar het Alaska Wildlife Conservation Center in 2008 maar herstel van de bedreigde soorten werd vertraagd. De bevolking van wilde hout bison werden met succes opnieuw in de Verenigde Staten voor het eerst in meer dan een eeuw . Alaska Department of Fish and Game Biologist Tom Seaton leiden 100 hout bison naar vrijheid op een sneeuwscooter . Landeigenaren niet willen hun eigendom vermeld als kritische habitat met extra federale toezicht . De staat en federale regeringen overeengekomen om de Alaska hout bison als 'experimenteel' zonder de gebruikelijke Endangered Species Act eisen . Met behulp van bedrijfs- en non-profitsponsors verplaatste het departement 50 koeien en 50 jongeren van twee of minder jaar naar het dorp. Maar de taak was niet zonder risico omdat de grote zoogdieren kwetsbaar waren voor gebroken ledematen, of als ze vielen, vertrapten. Twee houten bison stieren gefotografeerd grazen in het Alaska Wildlife Conservation Center in Portage, Alaska . Hout bizon koeien rusten en grazen in het Alaska Wildlife Conservation Center in Portage, Alaska . Alaska Department of Fish and Game biologist Cathie Harms, zei: "Wanneer u een zeer groot, niet volledig gedomesticeerd dier vervoert, moet u zich altijd zorgen maken over verwondingen."Om het jostelen in het vrachtvliegtuig te minimaliseren werden de jongeren vervoerd in kleine groepen binnen speciale bizon dozen. Koeien hadden individuele pennen, die hen voldoende ruimte boden om te staan voor de een uur rijden van het behoudscentrum naar Anchorage en een vlucht van een uur naar het dorp. Eenmaal aangekomen, verhuisde de bizon op hun eigen van de dozen naar de besneeuwde velden in een omheind gebied buiten Shageluk. De landzoogdieren joeg na de sneeuwscooter, die alfalfa blokjes liet vallen, in een kudde van binnen een omheind spoor. Het hout bison reisde voor een afstand van ongeveer een mijl en stak de Innoko rivier alvorens het gras weiden van Lower Innoko te bereiken. Mevrouw Harms zei: "Sommige van hen trok uit, sommige van hen galoppen uit. Sommigen van hen maakten het helemaal naar het tegenovergestelde einde van de pen, zo ver weg van mensen als ze konden krijgen. . .Sommige van hen stopte 15 voet van de doos en begon hooi te eten. .In de volgende zeven tot 14 dagen werd de bizon verplaatst op een dagelijkse basis van de ene pen naar de andere om te voorkomen dat ze zich te vestigen in een plaats. Voordat de sneeuwmobiel hen coaxed met alfalfa blokjes en leidde hen naar hun nieuwe permanente locatie, die zou moeten beginnen met het produceren van een overvloed van sedge . . een van de bisons natuurlijke voedsel . . zodra de sneeuw smelt. Alsof we nooit vertrokken! De bizon arriveren bij hun nieuwe huis, die zal hebben gesed voor hen om zich te voeden zodra de sneeuw smelt.
Alaska Department of Fish and Game biologist leverde de dieren. De landzoogdieren volgden zijn sneeuwscooter dropping alfalfa kubussen. Ze reisden een mijl en over de Innoko rivier naar Lower Innoko. Nieuwe locatie moet beginnen met het produceren van sedge voor de bizon om zich te voeden op.