Binge drinken lijkt misschien een uniek modern fenomeen - maar in feite is het een tijd-eervolle traditie, volgens gezondheidsdeskundigen. Oude beschavingen zoals de Romeinen, Grieken en Egyptenaren hebben te maken gehad met ruige, dronken gedrag in het openbaar voor duizenden jaren. Nu een academicus suggereert dat moderne autoriteiten een voorsprong moeten nemen uit hun voorouders als ze proberen om de impact van onze drankcultuur te verminderen. Feest: Deze opluchting van Herculaneum toont Bacchus, de god van de wijn, met volgelingen op een razernij bijeenkomst. Contrast: Gezondheidsdeskundigen hebben oude nachten uit vergeleken met moderne drinkplekken zoals Magaluf . Mark Bellis, die eredoctor van de volksgezondheid aan de Bangor University, is het geven van een lezing op een conferentie in Las Vegas deze week over de geschiedenis van de binge drinken. In zijn lezing, getiteld 'Lessons from the history of nightlife - 10.000 years from Mesopotamië to Vegas', zal hij onderzoeken hoe onze verre voorouders de vrijheid met verantwoordelijkheid in het reguleren van het nachtleven in balans hebben gebracht. Hij zei tegen de Independent: 'We denken dat we de problemen van het nachtleven voor het eerst ontdekken, maar deze zijn al heel lang bij ons. 'Er is altijd een spanning in de geschiedenis geweest: mensen willen een veilige nacht uit, maar ze eisen ook vrijheid en een element van anonimiteit.' Vessel: Een Griekse amfora die gebruikt kon worden voor het houden van de wijn die in grote hoeveelheden gedronken was op feesten. Veel van de zorgen van de oude autoriteiten waren opvallend vergelijkbaar met de onze, volgens Dr. Bellis. In Pompeii - waar een van de best bewaarde gebouwen na de uitbarsting van de Vesuvius is een taverne - stad ambtenaren geïnstalleerd straatverlichting, alleen om te worden geconfronteerd met oppositie van drinkers die bezorgd over het opofferen van hun privacy. De Grieken lanceerden grootschalige campagnes om dronkenschap te ontmoedigen, met toneelschrijvers die goden in hun producties gebruikten om te waarschuwen tegen alcoholmisbruik. En in Egypte was een van de belangrijkste zorgen het mengen van drank en drugs, zoals veel lokale bevolking een narcotische bloem zou consumeren genaamd 'blauwe lotus' tijdens het achterover kloppen bier, zegt Dr Bellis. Hij zei tegen de Onafhankelijken: 'Mensen zoeken een ontsnapping uit de sociale en gedragsbeperkingen van de dag. Dat is waar de nacht altijd over ging.' De officiële preview van zijn lezing, die morgen zal plaatsvinden, luidt: 'De fundamenten van het moderne nachtleven gaan duizenden jaren terug naar het moment waarop mensen voor het eerst nomadische levens achterlieten om in steden te bouwen en te leven. 'Sindsdien hebben talloze culturen hun eigen innovaties en regelgeving toegevoegd in pogingen om veiligheid en veiligheid in evenwicht te brengen met opwinding en anonimiteit.'Terugkijkend op hoe het nachtleven zich de afgelopen 10.000 jaar heeft ontwikkeld, kunnen we leren van de successen en mislukkingen van de geschiedenis en meer inzicht krijgen in de uitdagingen die het nachtleven vandaag de dag stelt.' Het gebruik van alcohol gaat terug naar het Stenen Tijdperk, en bijna alle samenlevingen over de hele wereld hebben een soort van drank gemaakt - ondanks de problemen die komen met een drankcultuur. Sommige van de vroegste geschreven teksten, uit Mesopotamië, verwijzen naar alcohol - de wet code van Hammurabi, uit 1750 v.Chr., bevat voorschriften waardoor taverne verhuurders van het beroven van hun klanten. De Epic van Gilgamesh toont de gelijknamige koning die belooft bier en wijn te verdelen aan zijn volgelingen 'zoals de nieuwjaarsfeesten'. Veel aspecten van de Griekse cultuur waren gericht op het drinken - een van Plato's bekendste teksten is het Symposium, ingesteld op een groot drinkfeest, terwijl wijn zelfs zijn eigen godheid in de vorm van Dionysus had. Echter, om te voorkomen dat overtollige drinkers werden geadviseerd om hun wijn met water te drenken, en om meer water te drinken tussen elk kopje alcohol. Waarschuwing: Gin Lane, door William Hogarth, grafisch afgebeeld de donkere kant van de drankcultuur. De Romeinse liefde van het drinken wordt getoond door de bewaard gebleven stad Pompeii, waar een van de gebouwen begraven door vulkanische as in de uitbarsting van Vesuvius lijkt te zijn geweest een herberg. Rowdy feesten waren ook onderdeel van Anglo-Saksische samenleving, zoals gezien in het epische gedicht Beowulf, die een waarschuwend verhaal zou kunnen zijn aangezien het het monster Grendel draagt krijgers die waren moe uit een nacht van carousing. De islamitische wereld probeerde het probleem van de dronkenschap met een religieus verbod op alcohol te elimineren, maar er zijn tekenen dat dit niet altijd werkte. Het 900-jarige Perzische gedicht bekend als de Rubaiyat van Omar Khayyam opent met een oproep voor 'een kruik wijn, een broodje' om een idyllisch en romantisch landschap te begeleiden. Een tactiek om alcoholmisbruik aan te pakken was het vervangen van minder sterke dranken in plaats van sterke drank - bijvoorbeeld in het Georgische tijdperk publiceerde William Hogarth twee prenten die contrasteerden met het helse 'Gin Lane' met het ontspannen en rustige 'Beer Street'.
Gezondheidsdeskundige Mark Bellis zegt alcoholmisbruik gaat terug tot oude beschavingen zoals de Grieken en Mesopotamiërs . De Egyptenaren gebruikt om te waarschuwen tegen het mengen van alcoholische dranken met drugs . Autoriteiten aangepakt openbare dronkenschap met straatverlichting en reclame .