IPSA chief Sir Ian Kennedy lanceerde een bod om de bonnetjes van parlementsleden privé te houden. Alle MP's onkostenbonnen zullen moeten worden gepubliceerd nadat een rechtbank gooide een bod om ze privé te houden. De Commons onkosten waakhond, de Onafhankelijke Parlementaire Standaarden Autoriteit, had een bod gelanceerd om de oorspronkelijke vorderingen van parlementsleden geheim te houden. Maar de Court of Appeal oordeelde vandaag dat het moet vrijgeven van alle kopieën van ontvangsten en facturen die zijn ingediend door politici. De juridische actie was gericht op de vraag of kopieën van originele documenten moeten worden gepubliceerd - in plaats van een samenvatting van de vordering van parlementsleden. De zaak vloeit voort uit een verzoek om vrije informatie aan Ipsa in 2010 - slechts een jaar nadat het schandaal van de uitgaven van de parlementsleden uitbrak - waarin werd gevraagd om drie specifieke ontvangsten die door politici ter ondersteuning van hun vorderingen waren ingediend. Maar in plaats van de oorspronkelijke ontvangsten te verstrekken, stuurde Ipsa een getypte samenvatting van de claims terug. Later oordeelde de informatiecommissaris dat de ontvangstbewijzen zelf hadden moeten worden gepubliceerd - maar Ipsa bleef de zaak bestrijden. De uitspraak van vandaag komt zes jaar nadat het schandaal van de uitgaven van de parlementsleden brak - waardoor de meest explosieve Britse politieke schandaal in een generatie. Kiezers reageerden met woede op de lijst van buitengewone vorderingen ingediend door parlementsleden - met kaken droppende details van fraude, nep ontvangsten en uitbetalingen voor sier eenden huizen en gracht reiniging. Toch, vandaag de laatste uitspraak van de rechtbank toont het schandaal heeft geweigerd te sterven, zes jaar en bijna twee algemene verkiezingen later. Na het verwerpen van de privacy beroep vandaag, Lord Justice Richards zei dat de ontvangstbewijzen nog steeds niet volledig kon worden gepubliceerd - om Ipsa tijd te geven om opnieuw in beroep te gaan bij het Hooggerechtshof. Een Ipsa woordvoerder zei na de uitspraak: 'We moeten het oordeel zorgvuldig bestuderen. De rechtbank heeft duidelijk gemaakt dat dit een belangrijke testcase is met implicaties, niet alleen voor Ipsa, maar voor alle andere openbare lichamen. 'We hadden gelijk om het recht te testen door middel van een beroep om te zien of beelden van ontvangstbewijzen iets toevoegen aan alle informatie over uitgaven van parlementsleden die we al vrijgeven.' De woordvoerder voegde eraan toe: 'We blijven volledig toegewijd aan openheid en transparantie en publiceren al een gedetailleerde uitsplitsing van elke claim van elk parlementslid.' Lord Justice Richards zei dat hoewel het beroep betrekking had op drie specifieke facturen of ontvangsten 'het is een testcase en heeft belangrijke gevolgen voor Ipsa en, ongetwijfeld, voor andere overheden'. Hij zei Ipsa publiceert details van claims op haar website, maar publiceert geen kopieën van de ondersteunende facturen of ontvangsten. In 2010 Ben Leapman, toen een zondag Telegraph verslaggever, deed een verzoek aan Ipsa om de informatie in drie dergelijke documenten aan hem te sturen. De uitgaven van het Parlement waakhond heeft gevochten tegen plannen om de oorspronkelijke ontvangstbewijzen van parlementsleden geheim te houden - argumenteren dat het alleen zou moeten publiceren van een samenvatting van hun claims. De parlementsleden uitgaven onthulde een reeks extravagante claims - waaronder voor de reparatie van een 'Stockholm' eendenhuis door Tory MP Sir Peter Viggers. De rechter zei Ipsa reageerde 'met een transcript van informatie in de documenten, met inbegrip van informatie die naast die gepubliceerd op haar website, maar weigerde om kopieën van de documenten zelf te verstrekken'. Ipsa werd opgericht om het vertrouwen van het publiek te herstellen na het onkostenschandaal van 2009, waardoor sommige parlementsleden werden opgesloten. In datzelfde jaar publiceerden de parlementaire autoriteiten meer dan een miljoen ontvangsten online - met gegevens zoals adressen en rekeningnummers verborgen. Echter, Ipsa besloot in 2010 om geen ontvangsten routinematig te publiceren, waardoor de reguliere releases beperkt werden tot een samenvatting van elke claim. Het zei dat er een aantal factoren waren die haar ertoe hadden geleid te besluiten dat er 'onvoldoende publieke voordelen' waren in het publiceren van ontvangsten en facturen. In een brief aan de commissaris voor informatie zei hij: "In de eerste plaats bleek uit een onderzoek naar het extraheren en redigeren van ontvangsten en facturen met het oog op publicatie dat de kosten meer dan £1 miljoen zouden bedragen voor extra personeel en IT-kosten alleen, in vergelijking met de ongeveer £250.000 kosten volgens het gekozen model." Zij zei "in evenwicht" dat het verstrekken van beelden van ontvangsten of facturen "onevenredig zou zijn in termen van kosten, onvoldoende gunstig in termen van transparantie en een hoger risico in termen van gegevensbescherming" .
Commons uitgaven waakhond gelanceerd bod om MP's vorderingen privé te houden. Hof van Beroep oordeelde dat het moet vrijgeven van alle kopieën van ontvangstbewijzen ingediend. Het betekent dat kiezers in staat zullen zijn om te controleren over de oorspronkelijke uitgaven van MP 's vorderingen.