(CNN) Op donderdag, NPR - met het hoofdkantoor in Washington, op slechts 40 mijl afstand van Baltimore - runde zijn laatste update over de stedelijke onrust die is uitgebarsten na de dood van de 25-jarige Freddie Gray vanwege nog onverklaarbare rugletsels die zich voordeden toen hij onder politietoezicht stond. Helaas, terwijl het een vers geproduceerd segment was, was het nauwelijks een nieuw verhaal. De titel "Baltimore Unrest Reveals Tensions Between Afro-Amerikanen And Aziaten," het vijf minuten durende stuk wordt dringend geïntroduceerd met de belofte dat het zal onthullen "wat er echt gebeurt in de meer onrustige buurten van deze meerderheid zwarte stad," gaande op dat een belangrijk ingrediënt van de onrust was Afro-Amerikanen "gericht op Aziatische bedrijven voor vernietiging." Een soortgelijke claim werd gemaakt na Ferguson's opstand in augustus vorig jaar. Het is inderdaad een giftig kenmerk van de dekking van vele episodes van massaal metropolitaan geweld sinds het einde van de jaren tachtig, het tijdperk waarin de trope van wijdverspreide vijandigheid tussen Aziatische en zwarte gemeenschappen voor het eerst wortel nam in het mediabewustzijn. Ja, interetnische spanningen blijven bestaan, hoewel ze nauwelijks beperkt zijn tot Aziaten en zwarten. En ja, dit heeft geleid tot verontrustende incidenten en tragedies aan beide kanten. Maar terwijl de berichten zeggen dat tijdens de chaotische sociale storingen van het afgelopen jaar, zwart-owned bedrijven werden meestal beschermd tijdens aanvallen van geweld, is er weinig bewijs om een patroon te suggereren waarin Aziatische bedrijven actief zijn gericht uit raciale animus. In plaats daarvan, het lijkt alsof Aziatische winkels schade hebben ervaren, deels omdat ze bestaan uit een deel van de bedrijven die actief zijn in de economisch meest kwetsbare en sociaal vluchtige buurten. Met andere woorden, ze waren bijkomende schade, samen met andere winkels in de buurt van rellen. Dus het is tijd om deze hardnekkige meme te noemen wat het is: Een misleidende, hyperbolische en gevaarlijke afleiding, een die de schuld verschuift van de echte problemen. Zoals Jennifer Lee, sociologie professor aan de Universiteit van Californië, Irvine, en auteur van het boek 2002 "Civility in the City: Blacks, Joods and Koreaans in Urban America," merkt op, "de mainstream media blijft de minderheidsgroepen tegen elkaar pitten om de aandacht te trekken uit grotere structurele problemen die arme, achtergestelde gemeenschappen pesten. Door onze aandacht te richten op conflict tussen minderheden, leidt het de schuld weg van de structuren die grote ongelijkheid bestendigen en naar individuele problemen." Laten we eerlijk zijn. Er waren toen - en zijn nog steeds - legitieme kwesties die bestaan tussen immigranten winkeleigenaren en de grotendeels Afrikaanse Amerikaanse klanten die ze dienen die geworteld zijn in uitgebreide culturele verschillen. Er is geen ontkenning dat er wrijving bestaat in de dagelijkse transactie tussen embattled gemeenschappen die hard proberen samen te leven onder economische en sociale druk. Bijvoorbeeld, in 1993, de overval en de schietpartij van Joel Lee, een 21-jarige Koreaanse Amerikaan aan de Towson State University, en de daaropvolgende vrijspraak van zijn moordenaar, was een punt van twist tussen de Koreaanse en Afrikaanse Amerikaanse gemeenschappen. Maar dingen zijn nu anders. Decennia na de hoogte van de media-ontvlamde spanning tussen Aziatische en Afrikaanse Amerikanen, patronen van immigratie zijn verschoven. Winkels ooit beheerd door recente Koreaanse immigranten zijn nu eigendom van voorstanders uit Zuid-Azië, het Midden-Oosten en Afrika. De bevolking van Baltimore is gekrompen en de economie is gecontracteerd. Onder handelaren, is er steeds meer erkenning dat zij en hun klanten zijn gebonden door een rode draad, overleven of falen samen. Al decennia lang, zwart en Aziatisch advocatengroepen proberen om verschillen tussen de gemeenschappen te overbruggen. Zo heeft de in Baltimore gevestigde Korean-American Grocers & Licensed Beverage Association of Maryland, opgericht in 1995, gewerkt aan het ondersteunen van haar ondernemers in hun eigen pogingen om langdurige problemen van verwaarlozing en misbruik door de politie van Baltimore aan te pakken, terwijl ze ook aangemoedigd om diepere banden met hun kiezers op te bouwen. Een door KAGRO gesponsorde jaarlijkse beursprogramma heeft honderdduizenden dollars aan studiebeurzen gegeven aan kinderen die opgroeien in de buurten van Baltimore, hun ledendetailhandelaren. Dit zijn niet het soort verhalen die je hoort in de media. Het is makkelijker om je te concentreren op aandacht grijpende anekdotes in plaats van het lange, harde werk van aanpassing en accommodatie gaande binnen en rond gemeenschappen. Terug in 1995, de Baltimore Sun geprofileerd Soon Jae en Eun Ja Lee, eigenaren van Lee's Food Market in de West Baltimore Sandtown buurt - hetzelfde deel van de stad dat NPR riep als een locus van Aziatisch-zwart spanning. Het verhaal benadrukte de openheid van Lees voor de gemeenschap, hun beleefdheid en zorg voor hun klanten en hun uitstekende vrijgevigheid, die zowel gratis snacks voor schoolkinderen en de distributie van tienduizenden gratis voedselmanden elk jaar aan behoeftige lokale gezinnen omvat. Ik sprak met Eun Ja Lee, haar bellen zonder waarschuwing om te controleren op de status van de viercade-oude Lees' na het geweld van maandag en dinsdag. Waren ze geopend? Waren ze veilig? "Oh, natuurlijk zijn we open, we zijn altijd open!" "Deze week kwamen veel klanten binnen en zeiden tegen me: 'Mevrouw Lee, maak je geen zorgen dat je deel uitmaakt van onze gemeenschap, je bent onze familie. We zullen ervoor zorgen dat je in orde bent -- blijf gewoon open!' We houden ervan. We houden ervan." En toch is er niemand gekomen om haar te interviewen op hun onaangetaste en volledig operationele familiemarkt, noch hebben ze met haar klanten gesproken, zeer loyaal na 37 jaar mecenaat. Het versterken van het vermoeide verhaal van zwart-Aziatische interraciale spanning zorgt voor warmte, maar niet voor licht. Er is een veel complexere en genuanceerdere relatie tussen deze twee stedelijke populaties, een die zich in een voortdurende staat van evolutie bevindt -- en het verdient te worden verteld, niet begraven onder clichés en clickbait.
Jeff Yang: De media heeft een misvatting over stedelijke onrust in het licht van de onrust van Baltimore. Hij zegt dat er geen patroon van Afrikaanse Amerikanen "targeting Aziatische bedrijven voor vernietiging"