Dit is een schokkende collectie van aangrijpende foto's van de dood en vernietiging bezocht op Armeniërs door Ottomaanse Turken een eeuw geleden die werden genomen door een Amerikaan en een collega die riskeerde gevangen te smokkelen hen naar buiten en tonen de wereld de volledige verschrikking van wat er gebeurd is. John Elder en Armin T. Wegner beide documenteerden het onvoorstelbare lijden ze getuige in beelden die hielpen bouwen een zaak tegen een Turkse regering die nog steeds de slachting van maximaal 1,5 miljoen Armeniërs vormen genocide. Als Armeniërs markeren 100 jaar sinds de wreedheden, veel Westerse landen nog steeds niet gebruik van dat woord, en de Amerikaanse president Barack Obama is opnieuw onwaarschijnlijk om dit te doen in zijn komende verklaring ter markering van de verjaardag ondanks de belofte dat hij zou tijdens zijn verkiezingscampagne. Scroll naar beneden voor video . Een beeld van een hongerige Armeense wees genomen door John Elder . Meer dan 150.000 Armeense kinderen werden ouderloos achtergelaten tegen het einde van 1918 . Armeense gedeporteerden reizen te voet in 1915 zoals genomen door Armin Wegner , waaronder vrouwen en kinderen op een onverharde weg in de woestijn zon . Een menigte kijkt toe als Armeniërs worden opgehangen in de straat in Constantinopel voordat hun gedwongen verwijdering naar de woestijn was begonnen na april 1915 . Deze afbeelding was getiteld 'Verlaten en vermoord kleine kinderen van de (Armeense) gedeporteerden' door Wegner en werd genomen in 1915-1916 . Wegner, een vrijwillige militaire verpleegkundige, zette clandestiene postroutes met buitenlandse consulaten en ambassades om vele honderden notities, aantekeningen, documenten, brieven en foto's van de Armeense deportatiekampen naar Duitsland en de Verenigde Staten te krijgen. Hij deed dit in strijd met strikte bevelen van de Turkse en Duitse autoriteiten om te voorkomen dat de verschrikkingen van de 'genocide' de buitenwereld bereiken. Maar zijn list werd ontdekt en hij werd gearresteerd door de Duitse autoriteiten en op verzoek van het Turkse bevel in Bagdad in choleraafdelingen te dienen. Daar werd hij ernstig ziek, en de Duits-geboren Wegner vertrok naar Constantinopel (modern-day Istanbul) in november 1916. Verborgen in zijn riem waren zijn fotografische platen, en die van andere Duitse officieren, met beelden van het Armeense bloedbad waaraan hij een getuige was geweest. Zijn beelden, die samen met die van de Ouderen werden verstrekt aan MailOnline door het in Washington DC gevestigde Armeense Nationaal Instituut, behouden nog steeds de macht om te shockeren als de wereld markeert de 100ste verjaardag van de 'genocide' vandaag. In een, twee Armeniërs worden afgebeeld hangen in de straat op klaarlichte dag in de hoofdstad Constantinopel, terwijl een menigte, met inbegrip van vrouwen en kinderen, kijkt. Het beeld werd genomen in 1915 vlak voordat de massale deportatie van Armeniërs naar de woestijn was begonnen. Honderdduizenden werden uit hun huizen in Anatolië gedwongen en gedreven naar Syrië. Een skelet dat op een vluchtelingenkerkhof lag terwijl een zwart gekleed figuur wegliep van de camera in Igdir, nu in Oost-Anatolië in Turkije. Armeense gedeporteerden slapen in de straat in 1915 in de Syrische regio van het Ottomaanse rijk. Ze zijn meestal vrouwen zonder families. Weeshuizen van het bloedbad nemen rust. Honderdduizenden Armeniërs werden uit hun huizen in Anatolië gedwongen en naar Syrië gedreven. Drie generaties van dezelfde vluchtelingenfamilie zoeken hun toevlucht bij de zoon in een geïmproviseerde tent. Velen van hen die werden uitgehongerd, werden doodgeschoten of gebajoneerd door Ottomaanse Turkse soldaten. Genocide wordt gedefinieerd als de 'bewuste en systematische uitroeiing van een nationale, raciale, politieke of culturele groep.' Het werd blijkbaar bedacht door de in Polen geboren Amerikaanse jurist Raphael Lemkin in zijn werk 'Axis Rule in Bezet Europa' in verband met de nazi-uitroeiing van de Joden. Het woord betekent letterlijk 'een stam doden' uit het Griekse 'genos' wat 'ras' of 'soort' betekent Lemkin schreef: 'Het is de bedoeling om een gecoördineerd plan van verschillende acties op te stellen gericht op de vernietiging van essentiële grondslagen van het leven van nationale groepen, met als doel de groepen zelf te vernietigen.' Dankzij het campagnewerk van Lemkin heeft de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 9 december 1948 de Conventie inzake de preventie en bestraffing van genocide aangenomen. De toenmalige twee miljoen sterke Armeense minderheid werd vervolgd door een regering die verdacht werd dat ze als christenen loyaaler waren aan de christelijke regeringen zoals die van Rusland dan aan het Ottomaanse kalief. Hoewel ze gedijden onder Ottomaanse heerschappij, ondanks dat ze werden beschouwd als 'ongelovigen' door hun moslimleiders, werden de Armeniërs verontwaardigd voor hun relatieve welvaart en succes in vergelijking met vele Ottomaanse Turken. De Ottomaanse regering begon hun campagne serieus nadat Armeniërs vrijwilligersbataljon organiseerden om het Russische leger te helpen tegen de Turken in de Kaukasus. De Ottomaanse regering gebruikte dit als een rechtvaardiging om te beginnen met hun gedwongen 'verwijdering' van Armeniërs de oorlogsgebieden langs het oostfront in een poging om 'Turkify' wat er overbleef van een lijdend rijk. De deportatie begon na de afronding van 235 Armeense leiders en intellectuelen in de hoofdstad op 24 april 1915 - waarvan de verjaardag wordt gemarkeerd vandaag. Velen van hen die toen gericht waren op uitzetting uitgehongerd, werden doodgeschoten of gebajoneerd door Ottomaanse Turkse soldaten. Een andere foto toont de lichamen van drie vermoorde jonge jongens liggend in een goot, een van hen naakt gekleed, terwijl twee anderen kijken naar. Meer dan 150.000 Armeense kinderen werden ouderloos achtergelaten aan het einde van de Eerste Wereldoorlog. En in een derde van Wegner's ongelooflijke beelden genomen in 1915, een groep Armeense gedeporteerden, waaronder een vrouw dragend een baby, kinderen en oudere mannen, wankelen door de woestijn langs een onverharde weg in de brandende zon richting hun helse nieuwe leven als vluchtelingen. Elder, uit Pennsylvania, was een hulpverlener in de Armeense hoofdstad van Jerevan van 1917 tot 1919. Vluchtelingen worstelen om hun weg te maken langs de Igdir weg. De stad werd bezet in 1920 en maakt nu deel uit van een gebied van Oost-Turkije. 'Een 15-jarig kind dat stierf van de honger', aldus Wegner, die het beeld nam van de twee lichamen van jonge jongens in 1915-1916. Armeens gedeporteerden die in de open woestijn wonen met beddengoed als hun enige schuilplaats, hoewel gelukkiger families op de achtergrond tenten hebben. Hij schilderde ook een hartverscheurend beeld van de nachtmerrie die hij met zijn camera zag. De goddelijke student trotseerde instructies gegeven aan hulpverleners en andere buitenlandse personeel om de Kaukasus te evacueren, vrezend dat tienduizenden Armeniërs zouden sterven van de honger als de hulpprogramma's werden stopgezet. Hij en collega YMCA James Arroll bleef op hun posten channeling hulpfonds naar weeshuizen en soepkeukens. Het paar waren instrumentaal in het verzorgen van duizenden Armeense weeskinderen en het regelen van de opleiding en tewerkstelling van 11.000 volwassenen. Ouderen foto's van wezen zijn bijzonder harrowing, sommige van hen duidelijk hongeren met hoekige botten porren door de uitgestrekte huid van hun gekrompen lichamen. In een griezel schoot een menselijk skelet is afgebeeld rustend op een vluchtelingenkerkhof, terwijl een zwart geklede figuur loopt weg van de camera op de achtergrond. In een andere vluchtelingen wanhopig foerageren voor voedsel door een spoor. In het licht van dit bewijs Obama's terughoudendheid om het woord 'genocide' te gebruiken, in een poging om de Turkse bondgenoten van Amerika te troosten, heeft velen teleurgesteld. Verscheidene Amerikaanse ambtenaren zeiden dat er een scherpe interne discussie was geweest over de vraag of de 100-jarige verjaardag te gebruiken om de moorden 'genocide' te noemen en het goed te maken aan de campagne belofte van de president, vooral nadat paus Francis de term eerder deze maand gebruikt. Vluchtelingen foerageren voor voedsel op een spoor in Alexandropol. De stad heet nu Gyumri, de tweede grootste in Armenië. Armin Wegner (links) documenteerde onverschrokken de horror met zijn camera, net als Elder, die dit beeld van een Armeense vluchteling (rechts) Een begrafenisdienst wordt gehouden in een deportatiekamp. Wegner beschrijft de scène als 'Armeense gedeporteerden die in de open woestijn wonen onder geïmproviseerde tenten. Kleding van sommige gedeporteerden wordt al gedragen naar vodden' Een pijnlijk dun weeskind van de slachting (links) genomen door Elder in Yerevan, nu de hoofdstad van Armenië, in 1918. Wegner onderschreef rechts het beeld: 'Vliegen uit de dood. Een Armeense moeder op de hoogte van het Taurusgebergte wiens echtgenoot is gedood' Dat commentaar van de paus leidde tot een boze reactie van Turkije, die zijn ambassadeur in het Vaticaan herinnerde. Verschillende Europese regeringen en parlementen worden ook verwacht om het woord te gebruiken in discussies over de gebeurtenissen 100 jaar geleden. Het aantal Armeniërs dat in deze periode stierf, is volgens Turkije slechts ongeveer 300.000, wat nog steeds de schuld geeft van 'oorlog en ziekte' in plaats van een doelgericht programma van uitroeiing door de Ottomaanse regering. Recep Tayyip Erdogan, de Turkse president, zei tijdens een persconferentie op woensdag dat hij 'niet zou willen dat Obama het woord "genocide" zou gebruiken en zoiets niet zou verwachten.' De premier van het land Ahmet Davutoglu beschuldigde het Europees Parlement van 'vijandigheid' tegen Turkije over zijn stem om de term te gebruiken om de moorden te beschrijven. In zijn formele verklaring op de verjaardag drong hij er ook op aan dat Armeense verliezen een van de vele waren in de Eerste Wereldoorlog en dat het een vorm van 'discriminatie' was om zich te concentreren op Armeniërs en niet op 'Turkse en Moslim Ottomanen' die tegelijkertijd stierven. Zijn woorden hielden niet tegen dat tientallen Armeniërs zich op woensdag verzamelden voor een jaarlijkse herdenkingsceremonie bij een kloof op een plaats genaamd Dudan, vlakbij de stad Diyarbakir in Zuidoost-Turkije, waar men gelooft dat er een massagraf is voor slachtoffers van de genocide. Er worden ongeveer 10.000 mensen verondersteld hier in 1915 door de Turkse militaire politie te zijn geleid voordat ze brutaal werden vermoord en in de kloof in de rots werden gegooid. Tijdens het Tsitsernakaberd Memorial in Yerevan kwamen vandaag de Russische president Vladimir Poetin en de Franse president Francois Hollande bij de Armeense apostolische kerkleider Catholicos Garegin II en de Servische president Tomislav Nikolic bij de honderdste verjaardagsceremonie ter nagedachtenis aan de 'genocide'. Een vrouw leunt te gluren in een kloof als Armeense mensen verzamelen tijdens een jubileumceremonie op een site genaamd Dudan bij Diyarbakir, verondersteld als een massagraf van de 'Armeense Genocide' Soldaten stand guard voor de Tsitsernakaberd Memorial in Yerevan tijdens een herdenkingsceremonie ter gelegenheid van de 100ste verjaardag van de Armeense 'genocide' vandaag. Links naar rechts: Armeense apostolische kerkleider Catholicos Garegin II, Servische president Tomislav Nikolic, Russische president Vladimir Poetin, Rita, de vrouw van de president van Armenië Serge Sarkisian en de Franse president Francois Hollande tijdens de ceremonie. Vladimir Poetin vandaag (links) in het Armenian Genocide memorial complex. Amerikaanse president Barack Obama (rechts) blijft het woord 'genocide' in verband met wat er gebeurd is met de Armeniërs door de handen van de Ottomaanse Turken vermijden.
John Elder en Armin Wegner documenteerden beiden het onvoorstelbare lijden dat ze zagen door middel van horrorfoto's. Wegner gebruikte geheime postroutes om foto's uit te sluipen, maar werd gevangen door de Duitse politie en naar cholera afdeling gestuurd. Helpt bouwen zaak tegen Turkse regering die nog steeds ontkent doden van maximaal 1,5 miljoen Armeniërs was genocide . Als wereld markeert 100 jaar geleden de wreedheden veel Westerse regeringen, waaronder de VS nog steeds niet het woord gebruiken .