Van diepe kraters tot basaltische vlakten, het gevarieerde oppervlak van de maan is onthuld in verbluffende detail door de US Geological Survey. De twee sets van kaarten, samengesteld door cartograaf Trent Hare, omvatten beeldmozaïeken en topografische uitzichten van het maanlandschap genomen over een periode van vier jaar. De grijze en witte gebieden onthullen hogere pieken, terwijl donkere blues tonen diepe kraters. Links van deze kraters, is Oceanus Procellarum, dat is Latijn voor 'Ocean of Storms'. De twee sets van kaarten omvatten beeldmozaïeken (rechts) en topografische uitzichten (rechts) van het maanlandschap. Darker blauw tonen diepe kraters, terwijl de grijze en witte gebieden onthullen gebieden van hoogte . Vroege theorieën beweerde dit mysterieuze gebied, ongeveer 1.600 mijl (2.600 km) over, werd gecreëerd door een asteroïde impact. Vorig jaar echter, Nasa wetenschappers stelde voor dat de Oceaan van Stormen was in feite het resultaat van de vorming van oude scheurvalleien. De functie is gelegen op het oppervlak van de maan nabij kant die wordt gekenmerkt door lage verhogingen en tal van oude vulkanische vlaktes. Wetenschappers geloven dat de scheuren zijn begraven onder donkere vulkanische vlaktes in dit gebied, en tot nu toe, ze zijn alleen gedetecteerd in de zwaartekracht gegevens verstrekt door de Graal sondes. De kaart toont ook Mare Orientale, een impact krater die gedeeltelijk overstroomd door basalts. Gevormd als een doel ring bull's-eye, de Mare Orientale is een van de meest opvallende grote schaal maan functies. Gevonden op de extreme westelijke rand van de maan, is het moeilijk om te zien vanuit een aardgebonden perspectief. Gevonden aan de linkerkant is de zuidpool van de maan, en aan de rechterkant, de noordpool. Om de kaarten te maken, werden meer dan 6,5 miljard metingen verzameld tussen 2009 en 2013 door de Maan Reconnaissance Orbiter Wide Angle Camera (Wac) en de Maan Reconnaissance Orbiter. Nasa's ultieme doel op dit moment is om mensen te landen op Mars tegen de 2030s. Precies hoe er te komen is ter discussie, met het agentschap voorkeur voor een missie naar een asteroïde in de komende tien jaar, gevolgd door een enorme sprong naar de rode planeet het decennium daarna. Maar een expert heeft beweerd dat Nasa is eigenlijk van plan om terug te gaan naar de maan eerst, als een waypoint om het uiteindelijke doel te bereiken. Schrijven voor Mijn San Antonio, wetenschap verslaggever Eric Berger uitgelegd hoe President Obama had, in 2010, schetste Nasa's doelen voor de komende decennia. 'Ik moet zeggen vrij bot hier, we zijn er eerder geweest,' zei de president in een toespraak in het Kennedy Space Center in Florida op het moment. Het doel was in plaats daarvan om een asteroïde te bezoeken in de 2020s, en dan een bemanning naar Mars te sturen in de 2030s - zonder missie naar een andere bestemming ertussenin. Onlangs, Nasa onthulde hoe ze van plan zijn om de asteroïde missie te doen - door het ophalen van een kei van een grotere asteroïde, het plaatsen van het in de maanbaan, en het hebben van astronauten gaan en bezoeken. Maar de heer Berger zegt dat Nasa 'rustig' is geweest om terug te gaan naar de maan voordat hij naar Mars ging. Hij zei dat Nasa, 'in interne studies, de maan, inclusief het maanoppervlak, heroverweegt voor menselijke activiteiten als een significante opstap naar Mars.' De lava-overstroomde kloofdalen zijn anders dan iets anders gevonden op de maan en kunnen ooit lijken op scheurzones op Aarde, Mars en Venus. De kaart toont ook Mare Orientale, een impactkrater die gedeeltelijk overstroomd werd door basalts. Gevormd als een doelring bull's-eye, de Mare Orientale is een van de meest opvallende grootschalige maan kenmerken. Gevonden op de extreme westelijke rand van de maan, is het moeilijk om te zien vanuit een aardgebonden perspectief. Het is ongeveer 600 mijl (950 km) over en werd gevormd door de impact van een asteroïde grootte object dat rimpelingen in de maankorst veroorzaakt resulterend in de concentrische cirkelvormige kenmerken. Om de kaarten te maken gebruikte de heer Hare meer dan 6,5 miljard metingen die tussen 2009 en 2013 werden verzameld door de Lunar Reconnaissance Orbiter Wide Angle Camera (Wac) en de Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO). De beelden zijn ook vrijgegeven in zwart-wit beeldmozaïek gebaseerd op dezelfde gegevens met behulp van breedhoekcamera's. Om een meer gedetailleerde weergave van de kaart te zien, klik hier. Links van de kraters, is Oceanus Procellarum, dat Latijn voor 'Ocean of Storms'. Vroege theorieën beweerden dat deze mysterieuze regio, die ongeveer 1.600 mijl (2600 km) doorkruist, werd gecreëerd door een asteroïde impact. Vorig jaar, echter, Nasa wetenschappers voorgesteld dat de Oceaan van Storms was in feite het resultaat van de vorming van oude scheurvalleien. De zuidpool kan worden gezien aan de linkerkant, en de noordpool aan de rechterkant. De beelden zijn ook vrijgegeven in zwart-wit beeldmozaïek gebaseerd op dezelfde gegevens met behulp van breedhoek camera's. Om de kaarten te maken gebruikte de heer Hare meer dan 6,5 miljard metingen die tussen 2009 en 2013 werden verzameld door de Lunar Reconnaissance Orbiter Wide Angle Camera (Wac) en de Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO)
De kaarten, samengesteld door US Geological Survey, omvatten beeldmozaïeken en topografische weergaven van de maan . Ze tonen functies zoals 'Ocean of Storms' en Mare Orientale gevangen door Maan Reconnaissance Orbiter . Om de kaarten te maken, onderzoekers gebruikt meer dan 6,5 miljard metingen verzameld tussen 2009 en 2013 .