Als een golfbaan zou worden gecreëerd in de hel het zou kunnen lijken op het nu serene landschap van Gallipoli, waar het bloed van duizenden werd verspild een eeuw geleden in een van de meest spectaculaire geallieerde mislukkingen van de Eerste Wereldoorlog. Een griezelige sereniteit doordringt het glooiende landschap van dit schiereiland en, in de heldere lente zon, er nauwelijks een rustigere plek voor een zondagmiddag wandeling. Maar een kou is nooit ver van de wervelkolom, ongeacht de temperatuur. Scroll naar beneden voor video . Sulva Bay, Gallipoli Peninsula, Turkije, waar in de Eerste Wereldoorlog bijna 400,00 geallieerde slachtoffers waren. In de vroege uren van vandaag, 25 april 2015, klonk een bugle een spookachtige dageraad koor om het moment te markeren dat, om 0430, geallieerde troepen landden op een punt waar Azië ontmoet Europa, Anzac Cove, om de rampzalige Dardanelles Campagne te beginnen. Duizenden bezoekers uit het Verenigd Koninkrijk, Australië, Nieuw-Zeeland, India en Frankrijk hebben verzameld om de gevallenen te eren bij een van de grootste herdenkingen van de Grote Oorlog. Vandaag is deze prachtige Turkse istmus, met uitzicht op de Egeïsche Zee naar het westen, de Straat van Dardanelles en de Zee van Marmara naar het oosten, is een lappendeken van monumenten en gedenkstenen verbonden door landwegen, bergpaden en golvende groen. Geallieerde soldaten landen en beginnen de aanval op Gallipoli, soms bekend als de Dardanelles Campaign. Mensen hebben verzameld de graven op het Beach Cemetery op Gallipoli om de campagnes honderd jaar geleden te markeren. Geallieerde begraafplaatsen op Gallipoli worden onberispelijk gehouden door de Commonwealth War Graves Commission . Een kruising achtergelaten door een bezoeker aan een graf in Gallipoli met een persoonlijke dank aan de een van de soldaten gedood . Op een bezoek voorafgaand aan het aangrijpende jubileum, we dwaalden tussen de zee-gezicht witte grafstenen van Anzac . Voordat naar beneden te gaan naar de top van het schiereiland . Hier staat een van de meest prachtige van de begraafplaatsen , de Helles Memorial aan de Britten . Troepen worden herinnerd in rij op rij van onberispelijke Commonwealth oorlogsgraven en enorme uitgestrektheid van schitterend wit marmer, geëtst met de namen van de gevallenen, die cirkelen de begraafplaats. Vergezeld door een wilde hond en haar pups, wandelden we over de zandbaan naar V Beach begraafplaats waar de zee rondjes onder de muren en waar twee Ierse bataljons werden gelegd om te rusten. Het machtige geruïneerde fort van Seddülbahir, op zijn knieën gebracht door geallieerde marine vuurkracht in 1915, kijkt uit op het kerkhof. De ruïnes van het fort in Seddülbahir in Gallipoli - zijn naam in het Turks betekent 'barriere naar de zee' huizen aan zee stipt de platte zand en gele zandsteen blufs stijgen uit de Egeïsche. In de valleien tussen de kliffen, olijf en tamaris bomen groeien naar beneden de steile hellingen. We stopten voor een stijve koffie bij een bescheiden koffiehuis op het plein, tegenover de moskee in Sedd al Bahr, en keek naar de vissers kleine roeiboten dobberen in de slappe wateren van Cape Helles. Een verre van de noodlottige ochtend van 25 april 1915, toen een van de bloedigste en meest slecht doordachte campagnes van de Eerste Wereldoorlog begon, een campagne die bijna bracht tot een einde aan de carrière van zijn belangrijkste aanstichter, Winston Churchill, en die getuige was van bijna 400.000 slachtoffers. Het geallieerde plan was even briljant eenvoudig in conceptie als het was hopeloos in de uitvoering: de Straat beveiligen en Constantinopel innemen, toegang geven tot de Zwarte Zee om de Russen te voorzien om een nieuwe lijn van aanval op de Duitsers te bevrijden. Het zou ook trekken in de Grieken en Bulgaren, oude vijanden van de Ottomaanse Turken, en hey presto, de patstelling van het Westfront zou plotseling worden omgezet in een glorieuze overwinning uit het oosten. Churchill, die de Eerste Heer van de Admiraliteit was, had de kracht van de Turkse troepen onderschat, onder leiding van de huidige Turkse oprichter, Kemal Atatürk, en had de potentie van zijn eigen supergeannueerde vloot overschat, die gemakkelijk ten prooi viel aan de mijnen en kustgeweerbatterijen. Churchill (links) was een soldaat geweest, maar in 1916 onderschatte de Turkse troepen geleid door Atatürk (rechts) Als de marine stoot was een mislukking, zijn poging om zich te consolideren op het land was een ramp, en na negen maanden van blaren zomer hitte en vorsten winter nachten werd het ragbag leger van dysenterie-beladen mannen geëvacueerd de volgende december en januari, en Churchill werd gedwongen om ontslag te nemen zijn post. De gemakkelijkste manier om toegang te krijgen tot het schiereiland is vanuit de haven van Canakkale, dat is een snelle ferry rit over het smalste gedeelte van de Straat. Het Gallipoli War Museum (Canakkale Destani Tanitim Merkezi), is goed verborgen uit het zicht, maar zeker de moeite waard vinden. Dit 5600 vierkante meter bezoekerscentrum, op de weg naar Kabatepe, werd in opdracht van het leger en het ministerie van Defensie en werd pas onlangs voltooid. Het is een architectonische triomf die recht doet aan zijn onderwerp. Het Gallipoli War Museum heeft vele relikwieën uit de campagne van zowel de geallieerden en Turkse kanten. Naast 11 kamers, met bioscoopschermen schokkend simuleren hoe het was in de loopgraven van Gallipoli. Er zijn ook een aantal meer prozaïsche aanbiedingen die aangrijpende memento mori: kogels met kogelgaten in hen evenals Atatürk broek en jurk schoenen dragen. Er zijn ook brieven, horloges, verminkte laarzen en waterkantines die onvoldoende zouden zijn voor een zomer schoolreis naar Longleat safari park. Kleding gedragen in de strijd door Mustafa Kemal Atatürk die de Turkse troepen op bevel van Gallipoli. De slagplaatsen en 31 gedenktekens aan de 130.000 doden bedekt een verrassend klein gebied. Dit is omdat geallieerde troepen niet in staat waren om veel vooruitgang te maken tegen de woeste aanval van Atatürk mannen. Warmte, uitputting, ziekte en moeilijk terrein ook gedogd elke stap. Met een indrukwekkende bloei van nationale trots, heeft de Turkse regering het hele gebied uitgeroepen tot Historisch Park, om de futiliteit van de oorlog te tonen. Op Chunuk Bair, waar de geallieerden genoten van een kortstondige overwinning, zijn de loopgraven bewaard gebleven. U kunt beneden kijken op Suvla Bay 540m, waar Britse troepen landden, en loop een paar honderd meter langs de bewaard gebleven groeve-outs in de voetsporen van Nieuw-Zeelands Wellington Bataljon, voordat u een bezoek aan het Nieuw-Zeelandse monument. Hier viert een standbeeld van Atatürk, de geallieerden nemesis, het moment waarop een fob-horloge die zijn hart bedekte, een kogel verhinderde mogelijk de loop van de moderne geschiedenis te veranderen. Vanuit het Australische monument bij Lone Pine zijn er uitzichten over het schiereiland, van de Egeïsche Zee tot de Dardanellen. In de buurt is Kiliçbayiri, het gedenkteken van het Turkse 57e Infanterie Regiment, dat werd weggevaagd na de geallieerde landingen bij Anzac. Atatürk, de 19e divisiecommandant, vertelde zijn mannen beroemd: "Ik beveel je niet aan te vallen. Ik beveel je om te sterven. Gedurende de tijd voordat we sterven zullen andere troepen en commandanten onze plaats innemen." De grote man, natuurlijk, leefde om het verhaal te vertellen. Voordat het nemen van de 10 minuten durende veerboot terug over de Straat naar Canakkale wandelden we door het Franse Memorial in Morto Bay. Gelijnd door rozemarijnstruiken, baaien en goed geordende bloembedden, is dit misschien wel de grootste en meest atmosferische van allemaal, met 3.236 graven en vier ossuaria met de botten van 12.000 niet te identificeren soldaten. Het verrast velen te leren dat meer Franse soldaten werden gedood op Gallipoli dan Australiërs en Nieuw-Zeelanders gecombineerd. Mark Porter was een gast van de Turkse Cultuur en Toerisme Office. Voor meer informatie over Turkse vakantie, bezoek www.gototurkey.co.uk . Turkish Airlines vliegt uit het Verenigd Koninkrijk naar verschillende Turkse bestemmingen. Hotel Tusan organiseert trips naar de slagvelden. Zo jammer dat zo weinig Franse bezoek. We keerden terug naar het Hotel Tusan, in de buurt van Canakkale, achtervolgd door een helse visie van het verleden maakte des te aangrijpender door de rust die het heden doordringt. Terwijl de 100ste verjaardag zelf een beetje te druk voor de meeste, het museum en Historic Park zijn open voor alle 365-dagen per jaar. Voor degenen die niet in staat zijn om de vieringen op de dag, is er altijd een terugval positie: Russell Crowe zijn film over het, The Water Diviner, is nu uit.
25 April is de honderdste verjaardag van de slecht gefaalde Gallipoli invasie door geallieerde troepen . Geallieerden aanhoudende zware verliezen , gemaaid door een beter uitgeruste Turkse leger . Prachtige schiereiland is een magneet voor familieleden van soldaten gedood in de strijd . De Water Diviner , Russell Crowe's directorial debuut , is ingesteld in de nasleep .