Op het eerste gezicht lijken ze gewoon blank, bleekwitte schelpen te zijn, maar wanneer ze worden bekeken onder ultraviolet licht worden ze getransformeerd. Wetenschappers hebben een nieuwe techniek gebruikt om de kleurrijke patronen op 28 gefossiliseerde kegelslakschelpen die tot 6,6 miljoen jaar oud zijn opnieuw te bestuderen. De techniek heeft onderzoekers in staat gesteld miljoenen jaren in het verleden te kijken om te zien hoe deze eens uitgebreid versierde schelpen ooit eruit zouden hebben gezien. De gefossiliseerde kegelslakschelpen zijn in de loop der tijd gebleekt, zoals die met het label A, maar onder ultraviolet licht sporen van pigment nog in de schelpen worden onthuld, geëtiketteerd B, waardoor hun kleuren opnieuw kunnen worden geherkristalliseerd (C) In plaats van een eenvoudige witte kleur, ze waren in feite bedekt met strepen oranje, paars, blauw en zelfs grote pokadots. De wetenschappers geloven nu dat de kegelslakschelpen, die afkomstig zijn uit de noordelijke Dominicaanse Republiek, 13 volledig nieuwe soorten omvatten. Een dodelijke tropische zeeslak gebruikt een superpotente vorm van insuline om zijn visprooi te bedwingen, hebben wetenschappers ontdekt. De geografische kegelslak (Conus geographus) gebruikt de chemische stof om een duik in bloedsuiker te veroorzaken, waardoor de vis traag en niet in staat is om veilig te zwemmen. Op deze manier is de slak in staat om hele scholen kleine vissen te vangen. C. geographus is een van de meest giftige wezens op aarde, en bekend om tientallen mensen gedood te hebben in toevallige ontmoetingen. Het jaagt op twee manieren, zowel door het vrijgeven van toxines in het water als door het afvuren van een harpoenachtige gif-gepunt tand in zijn prooi.Geen tegengif bestaat voor een kegelslak steken, die een mengsel van zenuwmiddelen bevat.Het nieuwe onderzoek heeft een zeer ongebruikelijk ingrediënt in de gifcocktail van de kegelslak ontdekt - bewapende insuline. In tests, een synthetische versie van het hormoon - gemaakt van kortere eiwitketens dan normale insuline - verlaagde het bloedsuikergehalte van volwassen zebravis. Geïnjecteerd in water, verminderde het ook de bewegingen van vislarven. Er zijn ongeveer 30 geregistreerde gevallen van mensen gedood door kegelslak, waarvan sommige hebben aantrekkelijke en verzamelbare schelpen. Dr Jonathan Hendricks, een paleontoloog aan de San Jose State University die het onderzoek leidde, zei dat het gebrek aan kleuring in veel gefossiliseerde kegelslak schelpen maakte hen moeilijk te identificeren. Hij zei: 'Oorspronkelijke kleurpatronen, zo niet de werkelijke kleuren zelf worden soms zichtbaar wanneer fossiele schelpen worden verlicht met ultraviolet licht, waardoor voorheen gepigmenteerde gebieden van de schelp fluoresceren. 'Zodra een specimen is gefotografeerd onder UV-licht, is het mogelijk om fotobewerkingssoftware te gebruiken om de oorspronkelijke shell-kleuringspatroon te reconstrueren. 'Dit wordt gedaan door het creëren van een omgekeerde, negatieve afbeelding, waardoor heldere, fluorescerende markeringen donkerder worden, overeenkomend met regio's die ooit gepigmenteerd.' Dr Hendricks gebruikte de ultraviolette techniek om een reeks gefossiliseerde schelpen te onderzoeken die werden ontdekt in de Cibao Vallei van de noordelijke Dominicaanse Republiek. Hoewel het nu een rijke en vruchtbare binnenvallei is, miljoenen jaren geleden tijdens de Neogene was het bedekt met oceaan. Alle kegelslakten zijn giftig en roofzuchtig, met veel soorten nog steeds rond vandaag. Ze gebruiken een harpoen als tand die gif in hun prooi injecteert. In sommige gevallen zijn de kegelslaktoxines dodelijk voor mensen terwijl velen een pijnlijke steek hebben. Vanwege hun heldere kleuren en patronen worden ze vaak behandeld door onoplettende mensen, waardoor ze kwetsbaar zijn voor steken. Er zijn ongeveer 700 soorten kegelslak die nog steeds in tropische zeeën wereldwijd en ongeveer 1.000 soorten zijn gevonden in het fossielenrecord. Dit beeld toont drie van de fossiele schelpen bestudeerd door de wetenschappers zoals ze momenteel verschijnen zonder kleur. Wetenschappers gebruikt UV-licht om kleine sporen van het pigment links in de schelp en de patronen die ze ooit hadden te onthullen. Echter, het identificeren van deze kunnen vaak lastig zijn als na verloop van tijd de heldere pigmenten in de schelpen vervagen. Men denkt dat deze verbindingen in de schelpen na verloop van tijd oxideren en zo oplichten als er UV-licht op schijnt. Dr Hendricks, wiens werk wordt gepubliceerd in het tijdschrift Public Library of Science One, vergeleek de kegelslakschelpen die hij onderzocht met de patronen van de moderne Caribbean kegelslak. Hij ontdekte dat veel van de fossielen soortgelijke patronen vertoonden, wat erop wijst dat sommige moderne soorten behoren tot geslachten die miljoenen jaren in het Caribisch gebied overleefden. UV-licht liet wetenschappers toe om miljoenen jaren terug te kijken om shell patronen en kleuren zoals hierboven te reconstrueren . Dr Hendricks zei: 'Deze aanpak in combinatie met de uitzonderlijke Neogene fossiel record van de Dominicaanse Republiek , evenals andere regionale fossiele afzettingen heeft het potentieel om een gedetailleerd begrip van de evolutionaire en biogeografische ontwikkeling van de moderne westelijke Atlantische kegelslak fauna te bieden . 'Er moet bijna veel meer werk worden gedaan om beter te begrijpen de verbindingen verantwoordelijk voor shell kleuring . 'Dat gezegd hebbende, lijkt het erop dat oxidatie - veroorzaakt door natuurlijke blootstelling van schelpen aan zonlicht over langere tijd, of kunstmatig door weken in bleekmiddel voor meerdere dagen - een rol speelt in het veroorzaken van voorheen gepigmenteerde gebieden van fossiele schelpen fluoresceren onder UV-licht, hoewel de reden is momenteel niet begrepen.' C. geographus (boven) is een van 700 bestaande kegelslak soorten en is een van de meest giftige levende dieren.
Gefossiliseerde kegelslak schelpen gevonden in Cibao Vallei van de Dominicaanse Republiek. In zichtbaar licht lijken ze te zijn een effen witte kleur als de pigmenten vervaagde. Onder ultraviolet licht, echter, de levendige patronen en kleuren fluoresce. Wetenschappers waren in staat om te reconstrueren hoe de oude soort ooit zag eruit.