Een moeder wiens tienerdochter werd gemarteld door haar sadistische minnaar heeft gesproken voor de eerste keer van haar hartzeer. Margaret Bates, uit Mottram, Tameside, zei dat ze nog steeds niet in staat is om het autopsierapport te lezen over de 150 verwondingen die haar 17-jarige dochter Kelly-Anne leed door de handen van haar gewelddadige minnaar James Smith. Te getraumatiseerd om te spreken over de dood van haar enige dochter tot nu toe, mevrouw Bates, 60, zei dat ze wordt verteerd door een gedachte - dat ze wenste dat ze Smith had vermoord toen ze hem voor het eerst ontmoet. Margaret en Tommy Bates praten over hun dochter Kelly-Anne's brutale moord voor de eerste keer . Kelly-Anne Bates geniet tijd met haar vrienden . Mevrouw Bates, die twee zonen heeft, Andrew, 39, en Paul, 33, zei: 'Ik weet dat ik dit niet moet zeggen, maar ik wou dat ik hem gedood had de eerste keer dat ik hem zag. Op die manier zou Kelly nog leven.' Gedurende drie barbaarse weken, Smith verbrandde Kelly-Anne met een ijzer, verbrandde haar met kokend water en zelfs uit haar ogen. Smith bond haar ook aan een radiator bij haar haar, brak haar arm en knieën en stak haar over haar hele lichaam met messen, vorken en scharen, waardoor 150 afzonderlijke verwondingen voordat ze sloeg met een douchekop en verdrinkte haar in het bad. Gedurende de verschrikkelijke aanval, de doodsbang tiener leefde, smekend om genade. Smith, die toen 49, kreeg levenslang en moet een minimum van 25 jaar dienen voor zijn gruwelijke misdaden. Volgend jaar is de 20ste verjaardag van Kelly-Anne's dood, maar mevrouw Bates zei zelfs met het verstrijken van de tijd, zij en haar man Tommy, 66, zijn niet in staat om het post-mortem rapport waarin de verwondingen van hun dochter beschreven. Flashback: Kelly-Anne en haar moeder Margaret op vakantie in Barry Island, Wales lezen. 'Elke keer weer, Ik bel de lijkschouwer om te vragen voor het post-mortem rapport, maar elke keer dat ik terug uit. Ik kan het niet onder ogen - ik zal het nooit,' zei ze. Mevrouw Bates zei als een klein meisje, Kelly-Anne was een tomboy die graag voetballen met haar vrienden. Ze was ook dol op kinderen, en vaak babysat voor buren. Ze zei: 'Kelly hield van kinderen en wilde een leraar te worden. Ze was zachthartig en zeer moederlijk.' Sadistische moordenaar James Smith. Op 14, terwijl babysitten voor een vriend, Kelly-Anne ontmoette James Smith. Hij begon een bruidegom proces dat was zo geheimzinnig dat haar ouders wist niets over hem voor twee jaar. Toen Kelly-Anne 15 was, bleef ze 's nachts weg en haar ouders belden de politie. Toen ze eindelijk thuiskwam, de volgende ochtend, beweerde ze dat ze bij een schoolvriendin genaamd Rachel was gebleven. Mevrouw Bates zei: 'Ik wist dat ze loog. Het was niet zoals zij, maar ik had geen idee wat er aan de hand was. 'Kelly was een brave meid. Naast babysitten had ze in het weekend een baan op een marktkraampje. Ze speelde hockey en ze was slim op school. Ze was hardwerkend en verstandig en ik kon nooit hebben gedroomd dat ze werd verzorgd door een monster.' Ze zei dat Kelly-Anne eenmaal met een blauw oog thuiskwam en vertelde haar ouders dat ze was aangevallen door een bende meisjes in de straat. Kort daarna kondigde Kelly-Anne aan dat ze een nieuwe vriend had, James Smith, die ze zei dat ze 32 jaar oud was. 'De eerste keer dat ik hem ontmoette, hij swaggerde de trap af en het liet de haren op de achterkant van mijn nek staan,' zei mevrouw Bates. 'Hij was veel ouder dan ik had verwacht en dit was niet de man die ik voor mijn dochter wilde. Ik herinner me levendig dat ik ons broodmes in de keuken zag en het wilde oppakken en hem in de rug steken. 'Het was een bizarre gedachte - ik zou normaal gesproken nooit denken aan iets zo gewelddadigs en nu vraag ik me af of het een soort zesde zintuig was. 'Ik heb daar vaak aan gedacht.' Kelly-Anne en haar broers Andrew en Paul hebben wat plezier op het strand. Margaret Bates zei dat Kelly-Anne was zeer moederlijk en hier de tiener voedt een baby . Margaret Bates en haar enige dochter Kelly-Anne als baby . Mevrouw Bates belde politie en sociale diensten maar omdat Kelly-Anne was 16 konden ze niet helpen. Ze zei: 'Ik wist niet wat te doen. Ze was erg sterk-minded en ze zou niet luisteren naar mij. En ik was bang dat, als ik viel met haar, het zou gewoon duwen ze dichter bij elkaar. 'Op een avond kwam ze thuis en haar gezicht was zwart en blauw. Een andere keer was haar hand gekneusd. Ik vermoedde dat Smith haar sloeg, maar Kelly-Anne ontkende het. 'Ik belde de politie maar ze zeiden dat er niets was wat ze konden doen zonder een verklaring van Kelly.' In november 1995 trok de 17-jarige Kelly-Anne bij Smith in die in Gorton, Manchester woonde. Kelly-Anne krijgt te maken met krukken nadat ze zichzelf als tiener had verwond. Ze sprak met haar ouders de meeste weken aan de telefoon, toen Smith aanwezig was, maar zag ze nooit meer. Mevrouw Bates zei: 'Naast zorgen over Kelly-Anne, onze jongste zoon, Paul, was in het ziekenhuis voor weken en ik had een hernia operatie ook, dus onze levens werden gegooid in chaos. 'We gingen zelfs rond naar Smith's adres om te proberen haar te overtuigen om thuis te komen, maar hij was er de hele tijd. De jonge Kelly-Anne glimlacht voor de camera. 'Op een bezoek toonde hij me een gat in zijn vloerplanken waar hij zei dat hij een gaslek had. 'Een paar weken later hield hij Kelly gevangen in het gat terwijl hij haar martelde.' Mevrouw Bates zei dat ze toen ontdekte dat Smith 48 jaar was - 21 jaar ouder dan Kelly-Anne. Ze zei dat ze smeekte bij Kelly-Anne om hem te verlaten, maar inmiddels, Smith controleerde al hun contact. In de weken voor haar dood onderging Kelly-Anne een onvoorstelbare marteling terwijl haar familie - doodsbang om haar nog verder in Smiths klauwen te duwen - bij de telefoon wachtte. 'In april kreeg ik een moederdagkaart van Kelly in Smith's handschrift en ik had er genoeg van,' zei ze. 'Maar ik was gescheurd; ik wilde daar niet blijven rondlopen omdat ik dacht dat het de dingen erger maakte. 'Het achtervolgt me te denken dat als we daar heen waren gegaan ze vandaag nog zou leven.' Mevrouw Bates zei dat ze contact opnemen met de politie huiselijk geweld eenheid en werd aangemoedigd om haar dochter haar folders te geven. Tragisch genoeg, mevrouw Bates was nooit meer om Kelly-Anne te zien en zei dat ze nog steeds de folders tot op de dag van vandaag. Op 16 april 1996 zei mevrouw Bates dat de politie hen kwam vertellen dat Kelly-Anne dood was. Kelly-Anne was uitgehongerd en had meer dan drie stenen in gewicht verloren. Liefdevol eerbetoon: Een bloemig eerbetoon met Kelly-Anne's naam op haar begrafenis, die plaatsvond de dag voor haar 18e verjaardag. Haar lichaam was zo zwaar verminkt dat de politie en pathologen zeiden dat het het ergste geval van misbruik was dat ze ooit hadden gezien. De jury bij Smith's proces werd advies aangeboden vanwege de gruwelijke details van de zaak. Kelly-Anne werd begraven de dag voor haar 18e verjaardag. Smith werd levenslang in de gevangenis in november 1997 en tijdens het proces bleek dat hij een verschrikkelijke geschiedenis van geweld tegen vrouwen had. Mr en Mrs Bates hebben nu een lokale afdeling van de nationale steungroep Support After Murder of Manslaughter (SAMM) opgericht voor andere ouders en hebben wat troost gevonden in het helpen van andere families. 'Ik wou dat ik Smith zelf had gedood,' voegde mevrouw Bates toe. 'Ik wil dat hij sterft net als Kelly deed. Geen dag gaat voorbij wanneer ik niet denk dat. 'Maar hij had haar in zijn klauwen en ik kon haar niet redden.' Bloemen, kaarten en berichten worden opgestapeld op Kelly-Anne's graf.
Margaret Bates wordt achtervolgd door gruwelijke moord op de 17-jarige Kelly-Anne . Mum-of-three zegt dat ze niet kan lezen autopsie rapport die 150 verwondingen details . Spreekt voor de eerste keer na verlaten getraumatiseerd door de dood . Tiener vriend, James Smith, 49, werd levenslang na 1996 vermoord . Jury aangeboden begeleiding na het horen van de jeugd onvoorstelbare beproeving .