Wetenschappers kunnen hebben gevangen het lied van een nieuwe soort walvis levend in Antarctica. Het lied kan worden geïdentificeerd en past niet in het patroon van lawaai gegenereerd door de weinige bekende soorten van snavel walvis, het verhogen van de hoop dat het zou kunnen komen van een volledig nieuwe soort. Terwijl snavel walvissen vormen de tweede grootste familie van walvissen, relatief weinig bekend over hen, vooral omdat ze besteden zeer weinig tijd aan het water oppervlak. Experts zijn er zeker van dat het geluid niet wordt gemaakt door Arnoux snavel walvissen of Cuvier's snavel walvissen (stock afbeelding), omdat het signaal niet overeenkomt. Er zijn 22 soorten snavel walvissen en ze zijn allemaal ongrijpbare diepe duikers, wat betekent dat ze het vaakst worden geïdentificeerd door hun liedjes, die ze gebruiken om te navigeren. Het mysterieuze signaal van de Antarctica BW29 werd opgenomen in de buurt van de Orkney Eilanden, Zuid Shetland Eilanden, en Antarctica schiereiland door wetenschappers onder leiding van Jennifer Trickey van de Scripps Instelling van Oceanografie, aan de Universiteit van Californië, in La Jolla, Californië. Ze hebben het geluid meer dan 1000 keer opgenomen om te concluderen dat het uniek is in de samenstelling van geluiden maken van het signaal en in timing, BBC Earth gemeld. Gegeven dat nieuwe soorten snavels nog steeds worden ontdekt, kan de bron van deze Antarctische signalen een soort zijn die nog niet geïdentificeerd moet worden, zegt de studie. Maar het lied behoort tot een getande walvis, een zuidelijke bottelende walvis of een grijze snavel walvis (afbeelding), volgens de studie, ondanks het geluid is de verkeerde frequentie voor een grijze getande walvis. Walvisgeluiden worden gebruikt door walvissen voor verschillende soorten communicatie. Het woord 'song' wordt gebruikt om het patroon van regelmatige en voorspelbare geluiden van sommige soorten walvissen te beschrijven. Alleen mannetjes 'zingen'. Terwijl de complexe geluiden van de bultrug walvis en sommige blauwe walvissen worden verondersteld te worden voornamelijk gebruikt in seksuele selectie, alle walvissen gebruiken eenvoudiger geluiden het hele jaar door om te communiceren. Walvissen bezetten dezelfde geografische gebieden, die kunnen groot zijn, de neiging om soortgelijke liedjes te zingen met slechts kleine variaties. Mannelijke bultrug walvissen zijn beschreven als 'ongewaardeerde componisten' van liederen en experts hebben gezegd dat hun liedjes op vele manieren vergelijkbaar zijn met menselijke muziek. Experts zijn er zeker van dat het geluid is gemaakt door Arnoux's snavel walvissen of Cuvier's snavel walvissen, omdat het signaal niet overeenkomt met hun liedjes. Maar het kan behoren tot een strap-toothed walvis, een southern bottelnosed walvis of een Grays snavel walvis, volgens de studie, gepubliceerd in de Journal of Marine Mammal Science. Het is zeer zeldzaam voor riem-tanden wakes te worden gezien zo ver het zuiden als de geluiden zijn gehoord, terwijl het geluid is de verkeerde frequentie voor een Gray... snavel, waardoor de zuidelijke bottelende walvis als de meest waarschijnlijke match. Maar weer is er een probleem, omdat de walvis relatief, de noordelijke pinneus walvis, maakt zeer verschillende oproepen, waaruit experts denken dat de zuidelijke soort waarschijnlijk vocaliseert op een soortgelijke manier .In tegenstelling tot het Antarctica BW29 signaal. Experts hebben ook opgenomen een Antarctische BW37 een signaal op zes keer, dat is van een hogere frequentie. Het blijft onbekend of dit behoort tot een andere snavel soorten dan de een producerende Antarctische BW29, schrijven ze. Omdat de frequentie meestal is gekoppeld aan een walvis grootte, is er een theorie dat het Antarctische BW29 lied kan worden gemaakt door een zuidelijke tuimelende walvis, terwijl het hogere Antarctische BW37 lied zou kunnen worden gemaakt door een kleinere Gray. Er is ook een kans dat nieuwe soorten walvis kon zingen op verschillende frequenties, maar dit vermogen zou uniek zijn onder snavel soorten. Vorig jaar bleek uit een onderzoek dat de verlegen Cuvier's snavelvis de diepste duiken uitvoert die door een zoogdier op de planeet gemaakt zijn op 9,816ft (2.992meter) onder de golven - het equivalent van iets minder dan zeven Empire State Buildings - en hier beneden blijft voor 138 minuten. Een studie gepubliceerd in april heeft aangetoond dat de verlegen Cuviers snavel de diepste duiken uitvoert die door een zoogdier op de planeet gemaakt worden. Wetenschappers waren verrast om een van de duiken van het zoogdier op te nemen, dat was 9,816ft (2.992 meter) onder de golven. En de walvis bleef tot twee mijl onder - rond de diepte van iets minder dan zeven Empire State Buildings op de top van elkaar - voor 138 minuten. De New Yorkse oriëntatiepunt meet 1.250ft (381 meter) in hoogte, exclusief de punt. Het is de eerste keer dat het duikgedrag van de soort zorgvuldig is onderzocht en wetenschappers zijn bijzonder geïnteresseerd in hen vanwege de vermoedelijke effecten van sonar - een systeem met behulp van uitgezonden en gereflecteerde geluidsgolven onder water om ondergedompelde objecten op te sporen en te lokaliseren. Marine zoogdierbiologen bij de Scripps Institution of Oceanografie in La Jolla, Californië, tagged acht van de walvissen bij San Nicholas Island in Zuid-Californië en gevolgd hen voor enkele maanden als ze duiken naar voedsel.
Antarctica lied past niet in het patroon van lawaai gemaakt door snavel walvissen . Beaked walvissen zijn ongrijpbare diepe duikers waarover weinig bekend is . Song kan hint op een nieuwe soort of kan worden gemaakt door een zuidelijke bottelende walvis , hoewel deskundigen hun bedenkingen .