Jeruzalem is een stad die een gevoel oproept van het heilige, het historische en het hemelse. De bijbelse stad is een magneet geweest voor pelgrims die gewijd zijn aan verschillende geloofsovertuigingen en religies van de wereld, met name joden, christenen en moslims. Miljoenen komen elk jaar naar de oude, religieuze stad. Maar voor een klein percentage, hun opwinding veroorzaakt door hun nabijheid van heilige bezienswaardigheden roept een zeldzame aandoening bekend als Jeruzalem syndroom. Voor het eerst geïdentificeerd in 2000, psychologen opgemerkt religieuze pelgrims overwonnen met opwinding in de nabijheid van de heilige plaatsen van de stad geloofden dat ze waren Bijbelse karakters. Het wordt gekenmerkt door angst, agitatie en nervositeit. En patiënten worden vaak geconsumeerd door een behoefte om schoon te zijn, voordat het doneren van een toga-achtige jurk vaak gemaakt van hotel beddengoed. Jeruzalem syndroom beïnvloedt mensen het bezoeken van de heilige stad. Het wordt gekenmerkt door zeven stadia, waaronder angst, de noodzaak om schoon te zijn en het uitvoeren van preken. In de volgende fase worden patiënten overweldigd door de noodzaak om luide psalmen, verzen uit de Bijbel, religieuze hymnen of spirituelen te schreeuwen of te zingen. Een processie of mars naar een van de heilige plaatsen van de stad, wordt dan uiteindelijk gevolgd door de levering van een 'semmon'. De aandoening, die voor het eerst werd gemeld in 2000, heeft vaak invloed op mensen zonder geschiedenis van geestelijke gezondheidsproblemen, LiveScience rapporten. Echter, in veel andere gevallen, deskundigen geloven dat de aandoening is waarschijnlijk deel van een bredere psychose, die niet uniek is voor Jeruzalem. Simon Rego, directeur psychologietraining aan het Albert Einstein College of Medicine/Montefiore Medical Centre in New York, vertelde LiveScience: 'Je ziet dit soort dingen regelmatig in de literatuur opduiken, waar mensen denken dat ze een uniek syndroom hebben gevonden.' Maar, zei hij, het kan gewoon het gevolg zijn van een onderliggende geestesziekte. Een studie, gepubliceerd in het British Journal of Psychiatrie, merkte op dat de psychiaters van Jeruzalem sinds 1980 een steeds groter aantal toeristen tegenkwamen die, bij aankomst in de stad 'suffer psychotische decompensatie'. Een studie gepubliceerd in het British Journal of Psychology identificeerde zeven opeenvolgende stadia van het syndroom van Jeruzalem: 1. Angst, agitatie, nervositeit en spanning, en andere niet nader gespecificeerde reacties. 2. Verklaring van de wens om zich te splitsen van de groep of de familie en om Jeruzalem alleen te bezoeken. Toeristen gidsen bewust van het Jeruzalem syndroom en van de betekenis van dergelijke verklaringen kunnen op dit punt verwijzen naar onze instelling voor psychiatrische evaluatie in een poging om te voorkomen dat de volgende stadia van het syndroom. 3. Een behoefte om schoon en zuiver te zijn, een obsessie voor het nemen van baden en douches en dwangmatige vingernagel en teennagel snijden. 4. Voorbereiding, vaak met behulp van hotel bedlinnen, van een lange, enkel-lengte, togaachtige jurk, die altijd wit is. 5. De noodzaak om te schreeuwen, schreeuwen, of zingen luide psalmen, verzen uit de Bijbel, religieuze hymnen of spiritualen. Manifestaties van dit type dienen als een waarschuwing voor hotelpersoneel en toeristische gidsen, die dan zouden moeten proberen om de toerist genomen voor professionele behandeling. Als dit niet gebeurt, zullen de twee laatste stadia zich ontwikkelen. 6. Een processie of mars naar een van de heilige plaatsen van Jeruzalem. 7. Levering van een "sermon" in een heilige plaats. De preek is meestal zeer verward en gebaseerd op een onrealistisch pleidooi voor de mensheid om een meer gezonde, morele, eenvoudige manier van leven te nemen. Als gevolg van het feit dat dit verschijnsel steeds vaker voorkomt, werd besloten alle gevallen naar één centrale instelling te leiden - het Kfar Shaul Mental Health Centre. Daar kregen patiënten psychologische begeleiding, psychiatrische interventie en, indien nodig, opname in het ziekenhuis. Gedurende een periode van 13 jaar, van 1980 tot 1993, werden 1200 toeristen met een ernstige psychische aandoening aangeroepen door Jeruzalem, naar het ziekenhuis verwezen. Hiervan werden er 470 toegelaten tot het ziekenhuis. Gemiddeld werd het onderzoek vastgesteld dat 100 dergelijke toeristen jaarlijks door deskundigen werden gezien, waarbij 40 per jaar moesten worden opgenomen in het ziekenhuis. Door de loop van hun studie, de onderzoekers geïdentificeerd drie soorten mensen getroffen door Jeruzalem syndroom. De eerste omvatte individuen al gediagnosticeerd als met een psychische ziekte voordat ze een bezoek aan Israël. Deze patiënten werden gevonden om sterk te identificeren met karakters uit het Oude en Nieuwe Testament. De studie verwees naar een voorbeeld van een Amerikaanse toerist lijden paranoïde schizofrenie, die geloofde dat hij was het bijbelse karakter Samson. Hij bezocht Israël omdat hij werd gedwongen om een van de gigantische stenen blokken die de Westerse (Wailing) Muur die, naar zijn mening, was niet op de juiste plaats te verplaatsen. Bij aankomst op de Westelijke Muur probeerde hij een van de stenen te verplaatsen. Maar zijn acties veroorzaakte een commotie, wat resulteerde in zijn toelating tot het Kfar Shaul Mental Health Centre. De tweede groep omvat die mensen met persoonlijkheidsstoornissen en obsessies met vaste ideeën, maar die geen duidelijke geestesziekte hebben. Onderzoekers noemden het geval van een gezonde Duitse man die geobsedeerd was door het vinden van de 'ware' religie, en reisde naar Jeruzalem om het jodendom te bestuderen. Hij eindigde met een psychotische episode in de kerk van de Heilige Sepulchre, gebouwd op de plaats waar Jezus zou zijn gekruisigd en begraven. Drie soorten patiënten werden geïdentificeerd, de eerste groep zijn die al onderliggende psychische ziekte. Een voorbeeld was van een Amerikaanse toerist lijden paranoïde schizofrenie, die geloofde dat hij was het bijbelse karakter Samson. Hij bezocht Israël omdat hij werd gedwongen om een van de gigantische stenen blokken die de Westerse (Wailing) Muur, afgebeeld, die, naar zijn mening, was niet op de juiste plaats verplaatsen. En het derde type patiënt, geïdentificeerd in de studie, waren degenen zonder voorgeschiedenis van psychische ziekte, maar die een psychotische episode ervaren terwijl in de stad. Deze groep herstelde spontaan na het verlaten van Israël. van de 1.200 onderzochte patiënten, slechts 42 viel in de derde categorie. Ondanks de studie, het idee van Jeruzalem is veroordeeld door een aantal deskundigen. Dr Alan Manevitz, van New York's Lenox Hill Hospital, vertelde LiveScience dat hij gelooft dat de aandoening kan gebeuren wanneer een persoon die risico loopt op psychose ervaart de stress van het reizen naar een ander land. 'Ik denk dat kwetsbare mensen zich kunnen laten inspireren door de omstandigheden om hen heen,' zei hij. Dr. Rego, was het erover eens dat de toestand misschien niet uniek is voor Jeruzalem. 'Als het puur causaal was, zou je verwachten dat iedereen die Jeruzalem bezoekt het zou krijgen,' zei hij.
Experts voor het eerst geïdentificeerd de zeldzame aandoening in 2000, waarbij zeven symptomen. Lijders verschijnen eerst angstig en opgewonden en worden geconsumeerd door een behoefte om schoon te zijn voordat het dons van een toga-achtige jurk vaak gemaakt van beddengoed. Ze worden dan overwonnen door de noodzaak om te schreeuwen verzen uit de Bijbel. Een processie naar een van de heilige plaatsen van de stad wordt gevolgd door hen het leveren van een 'semmon' in het openbaar.