(CNN) Dus nu is het echte proces is aan de gang: Wat doet de overlevende Boston Marathon bommenlegger, Dzhokhar Tsarnaev, verdienen en waarom? Wat is hij waarschijnlijk te krijgen en waarom? Laten we beginnen waar de straffase begint, met de zaak van de aanklager. De aanklagers hebben vermeld, zoals ze moeten, de verzwarende omstandigheden die maken deze afschuwelijke massamoordenaar verdient de zwaarste straf. De moord was "heilig, wreed en verdorven." Hij plaatste een bom in een menigte, zette hem om kinderen en volwassenen zonder onderscheid te doden en te verminken -- als dat niet gruwelijk, wreed en verdorven is, wat dan wel? Wreedheid bestaat klassiek uit een verlangen om pijn en lijden te veroorzaken bij onschuldige slachtoffers, of, in het tegenovergestelde uiterste, het weerspiegelt een koude, harteloze onverschilligheid. Tsarnaev toonde beide. Wreedheid geeft ons echt een lens in het ergste van het ergste. Het aantal doden van de bomaanslag (drie) en gewonden (260), waaronder tientallen verminkte, verhogen ook deze moorden. De slachtoffers waren kwetsbaar -- niemand meer dan 8-jarige Martin Richard. Gedurende 2.500 jaar hebben we verkondigd dat alle mensen even waardevol zijn, maar we identificeren bepaalde slachtoffers als bijzonder waardig, en degenen die hen als bijzonder schuldig beschouwen. De nadruk van de aanklager: De moorden omvatten "belangrijke planning en voorbedachte rade" en een verraad van de Verenigde Staten -- het land dat Tsarnaev onderdak en burgerschap gaf. En dan is er de selectie van de site, de Boston Marathon, een "iconische" gebeurtenis. En dan is er Tsarnaev's gebrek aan wroeging -- openingsdag, de laatste opname van de aanklager van Tsarnaev opgesloten, en gaf de beveiligingscamera de vinger. Van zijn door bloed geschuwde rechtvaardiging in de boot na de bombardementen tot op de dag van vandaag, was de boodschap: Krijg de klere, de maatschappij. Tsarnaev kan de stand nemen om genade te smeken, maar alleen als hij nu voelt of op zijn minst kan nep wroeging. En verwar geen spijt met wroeging. Tsarnaev betreurt ongetwijfeld zijn huidige hachelijke situatie, betreurt de negatieve publiciteit die hij zijn vrienden en familie heeft gebracht en betreurt het zeer dat hij zijn oudere broer doodde terwijl hij probeerde te ontsnappen. Maar dat is een verre van echte wroeging voor de slachtoffers die hij heeft gedood en verminkt. Dzhokhar Tsarnaev was de mindere van twee kwaden, de verdediging zal blijven aandringen over en over. Tamerlan was de bron van de kwaadaardige bedoeling van zijn jongere broer. Als de gevangenen in Washington D.C.'s nu verlaten Lorton Central Prison eenmaal beschreef de straatcode voor mij: Geen verraad, maar als iemand sterft, dan "de dode man deed alles." Dus de verdediging zal beweren dat Dzhokhar was niet volledig verantwoordelijk omdat hij niet kon zijn. Immers, hij was slechts 19. Biologen leren ons onze hersenen niet volledig ontwikkelen totdat we 25. Dus, hun argument gaat, een 19-jarige gewoon niet de ergste van de slechtste kan zijn. In 2005 sloeg de U.S. Supreme Court de doodstraf voor degenen jonger dan 18 toen ze gedood, herhaaldelijk citerend een artikel door psychologen Laurence Steinberg en Elizabeth Scott. Maar in hetzelfde artikel, deze toonaangevende ontwikkelingspsychologen zelf gekarakteriseerde het als een "open vraag of onder reële omstandigheden de besluitvorming van midden-adolescenten is echt vergelijkbaar met die van volwassenen." En ze hadden het over 17-jarigen. Voor het beste van mijn kennis, de wetenschap heeft niet en kan niet een definitieve verbinding tussen organische hersenontwikkeling en morele verantwoordelijkheid te vestigen. Denk er eens over: Als een 19-jarige dapper in een brandend gebouw, riskeren zijn leven om kinderen binnenin te redden, vieren we dit heldendom. We moeten deze moed niet verwerpen als het product van een impulsieve niet-nog-volmaakte persoonlijkheid. Als we goed karakter en heldhaftige daden van onze beste jonge volwassenen volledig kunnen vieren, waarom kunnen we dan niet volledig de laffe wreedheid van onze ergste veroordelen? Welke uitkomst zou ik in de zaak-Tsarnaev voorspellen? Geconfronteerd met overlevende slachtoffers en beelden van hun overleden dierbaren, het horen van compensatie pleidooien om "door te gaan," balanceren het echte lijden in de rechtszaal tegen de veronderstelde straf van het leven dat Tsarnaev wacht, Ik verwacht dat de jury zal stemmen 10-2 (of 9-3) voor de dood. Maar ze moeten unaniem voor de dood; een eenzijdige maar verdeelde jury zou resulteren in een levenslange straf. Erger nog, het historische verslag en de krantenkoppen in de anti-doodstraf nieuwsorganisaties van de volgende dag zullen waarschijnlijk verkondigen: "Jury Kiest Leven voor de Marathon Bomber" -- zelfs al zouden de vertegenwoordigers van het volk overweldigend voor de dood stemmen als de meest geschikte straf. Een unaniem oordeel voor de dood geeft de verdediging een enorm voordeel -- een van de velen. Waarom? Want uiteindelijk zouden we veel liever hebben dat 1 of 10 of 20 veroordeelde moordenaars die het verdienen om te sterven in plaats daarvan hun leven leiden in de relatief niet-strafbare staat van gevangenis dan één persoon die het verdient om ten onrechte te leven gedood te worden door de handen van het volk. En toch, als we ons echt verbinden om de straf te laten passen in de misdaad, als we de doodstraf juist reserveren voor de meest gruwelijke misdaden en criminelen, dan is de Boston Marathon bommenwerper zeker een van de ergste van het ergste.
Robert Blecker: In de veroordeling fase, de vervolging legt rijkdom van bewijs dat Dzhokhar Tsarnaev verdient straf gereserveerd voor het ergste van het ergste. Hij voorspelt dat het grootste deel van de jury zal stemmen voor een doodvonnis, maar het moet unaniem zijn; daarom, Tsarnaev zal waarschijnlijk levenslang krijgen in de gevangenis.