Er is iets over een stad op een strand. Niet een stad op een rivier, maar op een echt zandstrand. Gewoon wetende dat je voor de helft van het jaar kunt een duik nemen in de Med na het werk, of sip rosé op het terras van een zeerestaurant als de zon ondergaat moet zijn als het leven in een eeuwige Mr Benn avontuur, waar je de chique jurk winkel, ruil je pak voor een zonsondergang, en lopen door de magische deur naar een strandfeest. Ik ben naar een handvol 'strand aan het einde van de straat' steden in Australië en de VS, maar de enige die ik weet waar je loopt door geplaveide lanen en langs gotische paleizen om er te komen is Barcelona. Als je niet kunt wangle er full-time wonen, dan Barcelona moet zeker een top kandidaat voor de beste stedentrip bestemming. Een overzicht van Barcelona, de stad van contrasterende kunst en architectuur met een handig strand ernaast. Het ene moment zijn bezoekers verwonderen op dergelijke bezienswaardigheden als Gaudi's onvoltooide Sagrada Familia kerk... ... De volgende lokale bevolking en toeristen zijn slenteren naar het strand voor een na zwemmen of spel van volleybal . Ten eerste, er is de kaak dropping architectuur. Geen andere stad in de wereld heeft zo veel gebouwen op de Unesco wereld erfgoed lijst als Barcelona, van Romeinse muren tot de fantastische creaties van Gaudi. Eindelijk, na een aantal valse starts, Andrea Catherwood kreeg om te verblijven in het iconische Hotel Arts . Er is genoeg kunst en cultuur om je bezig te houden voor een decennium van weekend pauzes, plus kraken voedsel, kleurrijke markten en tal van plaatsen om te feesten de hele nacht. We verbleven in het Hotel Arts, een modern meesterwerk van de stad. Het is een schitterende 44 verdiepingen hoge wolkenkrabber van glas en staal, torent over de stranden en Port Olimpic, evenals de nabijgelegen oude visserswijk van Barceloneta, waar een warren van smalle straatjes worden versterkt met wasserij van appartementen boven de kleine tapas bars. Het contrast kon pot, maar in deze eclectische stad werkt het. Aan de voet van het hotel is Frank Gehry's enorme futuristische beeldhouwwerk van een gouden vis, El Peix d'Or, geïnstalleerd om de Olympische Spelen van 1992 te markeren. Ik heb willen verblijven in het Hotel Arts sinds ik las over het in Tatler in 1997, toen het won zijn beste hotel in de wereld award, maar ik heb een paar valse starts langs de weg. Ik voor het eerst borstelde schouders met het op een kip weekend een jaar later, toen er nog steeds een sombrero-vol peseta's aan het pond. Ik overtuigde de meisjes om de L-platen weg te pakken en daar naartoe te gaan voor cocktails (het verdubbelde waarschijnlijk het budget van het hele weekend) voordat we snel terug naar de nachtclubs van Las Ramblas. In 2012 probeerde ik daar een verblijf te boeken tijdens Chelsea's botsing met Barcelona in de halve finale van de Champions League, maar er moet een 'oligarch-only' beleid zijn geweest omdat het volgeboekt was. Vorig jaar nog was ik voorzitter van een conferentie in de stad, waar we een receptie hadden op de terrassen van het hotel. 's Avonds maakte de charismatische burgemeester van Barcelona, Artur Mas, een hartstochtelijke zaak voor Catalaanse onafhankelijkheid, alvorens vragen te beantwoorden in het Engels, Frans en Italiaans. Catherwood noemt Hotel Arts als een modern meesterwerk, een glinsterende 44 verdiepingen hoge wolkenkrabber van glas en staal. Het voetpad voor wandelaars en joggers langs Barceloneta Beach met Hotel Arts en Mapfre toren achter . Eindelijk was ik hier, vrij van werk, football fans of kippenweekends, met niet meer bagage dan een weekendkoffer. Hoewel het slechts een twee uur durende sprong van Londen, helaas is dat niet waar ik begon. Ik arriveerde na middernacht, enigszins verjad na een lange-afstandsvlucht uit Azië, maar werd al snel opgewekt door de warme receptie van het personeel en de koele lobby, waar de bloemstukken eruit zien als kunst installaties. In Frank's bar (genoemd naar de maker van de vissculptuur) waar de kenmerkende cocktails heerlijk waren en het personeel zo vriendelijk was geweest dat het knus zou zijn om er geen meer te hebben. Eén gebouw waar onze schrijver altijd naartoe getrokken wordt, onder de prachtige gebouwen van Barcelona, is Gaudi's Casa Batllo. Dus het was pas de volgende ochtend dat we het uitzicht vanaf onze kamer konden waarderen - vanuit het ene raam konden we Port Olimpic en de glanzende Middellandse Zee zien, vanaf het andere konden we Gaudi's onvoltooide kerk, de Sagrada Familia. De oude stad was een 15-minuten wandeling langs het strand die zoemde zelfs op een winterweekend, met volleybal wedstrijden, zeilen en peddel-boarden plaatsvinden. De smalle straatjes en middeleeuwse steegjes van de Gotische wijk gingen onverwacht open op grote pleinen, dus we vonden ons plotseling voor een kathedraal of een juweel van een Renaissance paleis. Van alle prachtige gebouwen, degene die ik ben aangetrokken tot elke keer is Gaudi's Casa Batllo, een gebouw van bochten en vloeiende lijnen bedekt met kleine mozaïek en smeedijzeren balkons. Het is als niets anders. Tegen zonsondergang hadden we het gemaakt tot het Nationaal Museum van de Kunst. Het gebouw is adembenemend - het is gemodelleerd op de basiliek in Rome - en binnen heeft een aantal van de meest verbazingwekkende oude fresco's verwijderd van kerken in de Pyreneeën. Toeristen poseren voor het Nationaal Museum van de Kunst, een adembenemend gebouw gemodelleerd op de basiliek van Rome. Natuurlijk, in Barcelona bent u nooit ver van een bar en het kenmerk van elke goede stedentrip is grote hoeveelheid eten en drinken te hebben tussen al dat marcheren en cultuur. In feite leken we te dineren op een obsceen groot aantal plaatsen gegeven dat we waren alleen in de stad voor een weekend. Bella Rosa is een strand favoriet - het eten is uitstekend en er is een South Beach Miami gevoel, ook al is het aan de rand van Barceloneta. In de buurt van de Sagrada Familia, het Café Sel is een bezoek waard alleen voor de gebakjes. De twee Michelin-sterren Enoteca is het vlaggenschip restaurant van Hotel Arts - het is prachtig maar niet stoffig . Mijn uit en uit favoriet was Mont Bar. Het is niet veel om naar te kijken van buitenaf, maar de sfeer is ontspannen en bohemien, de chef-kok werkt creatieve magie met wat er die dag van de markt is gekomen, en de resultaten zijn echt geweldig. Het eten in het Hotel Arts wordt beschouwd als een van de beste in Barcelona. De twee Michelin-sterren Enoteca is het vlaggenschip restaurant - het is prachtig maar niet stoffig, en je verwacht volledig Penelope Cruz om te dineren met Pedro Almodovar aan de volgende tafel (Hotel Arts is waar zij en vele Hollywood A-listers verblijven). Misschien passend, gezien Enoteca's superster status, werden we geserveerd Miraval Rosé van Brad Pitt en Angelina Jolie's landgoed in de Provence. Hotel Arts Barcelona biedt kamers vanaf €245 (£180) per nacht, inclusief ontbijt. British Airways (0844 493 0787) biedt vluchten naar Barcelona vanaf Heathrow en Gatwick. Retourtarieven beginnen vanaf £74. In Barcelona, de kunst is niet alleen in musea. Terwijl we dwaalden in een zijstraat langs een kleine, open-front parkeerplaats, een van de belangrijkste plaatsen werd ingenomen door een enorme avant-garde sculptuur van een stier. Het is een geweldige stad om te verdwalen en sommige van de beste bezienswaardigheden zijn niet in de toeristische gidsen. Er zijn niet zo veel 'must sees' die je nodig hebt om een precieze agenda. Hoe dan ook, ik zou liever missen op een andere kunst tentoonstelling en blijven hangen tijdens de lunch, de hele tijd hopend dat, in tegenstelling tot Mr Benn, de winkelier niet plotseling verschijnt en nodigt me uit om naar huis te gaan.
Andrea Catherwood verbleef in het moderne meesterwerk Hotel Arts . Gedineerd in het hotel twee Michelin-sterren vlaggenschip restaurant, Enoteca . Drank Miraval Rosé van Brad Pitt en Angelina Jolie's landgoed in de Provence . Van alle prachtige gebouwen, die ik ben aangetrokken tot is Gaudi's Casa Batllo . Een geweldige stad om te verdwalen in met een aantal van de beste bezienswaardigheden niet in toeristische gidsen .