(CNN) Als je beroemd bent en het Amerikaanse volkslied uitvoert, wees bereid om een nationale held of een nationale schande te worden. Feiten zijn feiten. Vraag het maar aan Vince, Whitney, Roseanne, Jimi en Michael. Mötley Crüe's Vince Neil herinnerde ons deze week opnieuw aan de gevaren van het aanpakken van "The Star-Spangled Banner." Natuurlijk kan hij het versnipperen op "Girls, Girls, Girls" en "Dr. Feelgood," maar dit is een ander verhaal -- een compleet ander verhaal. Om te zeggen dat Neil het nummer afslachtte voordat de Las Vegas Outlaws Arena Football League spel zou onaardig zijn voor degenen in het beroep. Er is minder bloedbad wanneer slagers klaar zijn met hun werk. De late Whitney Houston stelde de moderne standaard voor het nationale volkslied op Super Bowl XXV. In de vroege stadia van de Golfoorlog in 1991, een patriottisch Amerika salueerde haar optreden. Slechts zes maanden eerder, komiek Roseanne Barr kan hebben vastgesteld het laagwater merk. De menigte op de San Diego Padres spel boeid haar uitlevering en president George H. W. Bush noemde het "afgrijselijk." Een van de meest controversiële en geliefde versies van "The Star-Spangled Banner" komt uit 1969. Gitaarslinger Jimi Hendrix heeft mainstream Amerika ontstoken met zijn psychedelische kijk op het volkslied tot de vreugde van de Woodstock-generatie. En dan is er Michael Bolton's versie. Overdreven liedjes zijn zijn specialiteit en hij stelt op dat gebied niet teleur als hij zingt op de American League Championship Series in 2003. Bolton schreeuwt het uit, maar er is een klein probleem -- de woorden.
Het zingen van het volkslied is een riskant voorstel. Whitney Houston nagelde het; Roseanne Barr vernietigde het.