Sinds Herman Melville zijn roman Moby Dick meer dan 150 jaar geleden pendeerde, zijn wetenschappers gefascineerd door de opmerkelijke eigenschappen van de potvis en zijn familie - de kleinere pygmeeën en dwergen walvissen. Nu, fossielen uit een uitgestorven pygmeeën sperma walvis die zeven miljoen jaar geleden stierf, hebben een nieuw licht op de evolutie van de moderne walvissen. De overblijfselen, die werden ontdekt in Panama, geven aan dat het orgaan betrokken bij geluidsgeneratie en echolocatie werd kleiner door de evolutie van de walvissen. Fossielen van een uitgestorven pygmeeënpotvis die zeven miljoen jaar geleden stierf hebben een nieuw licht gegeven op de evolutie van de moderne walvissen. Dit beeld toont de juiste zijwaartse blik op de schedel van Nanokogia isthmia. Hoewel waarom dit zo een mysterie blijft. Terwijl veel walvissen, dolfijnen en bruinvissen een lange fossiele staat van dienst hebben, waardoor wetenschappers hun evolutie kunnen begrijpen, is er beperkt bewijs van sperma walvissen en kleinere pygmeeën en dwergen walvissen, die in staat zijn om de oceaan diep onder water te bevaren. Nu heeft een internationaal team van wetenschappers, geleid door het Natural History Museum of Los Angeles County ontdekt een nieuwe soort uitgestorven pygmee sperma walvis, genaamd Nanokogia isthmia, die de belangrijkste aspecten van de evolutie van deze dieren verduidelijkt. De goed bewaarde schedels van twee individuen werden opgegraven op een zeeklif langs de Caribische kust van Panama. De vondst zal deskundigen helpen vullen gaten in de evolutie van walvisachtigen. Dit is de evolutionaire boom van sperma walvissen tonen verbanden tussen uitgestorven en levende soorten, en toen het spermaceti orgaan veranderde vorm. De overblijfselen, die werden ontdekt in Panama, geven aan dat het bot betrokken bij de geluidsgeneratie en echolocatie werd kleiner tijdens de evolutie van de sperma walvis. In tegenstelling moderne sperma walvissen (een voorraadbeeld wordt getoond) zijn veel groter dan hun uitgestorven familieleden. De sperma walvis is de grootste van de tandwalvissen en de grootste tandbaars roofdier. Het is slechts één van de drie levende soorten in de potvisfamilie, samen met de dwergpotvis en de dwergpotvis. Rijpe mannetjes bereiken een gemiddelde lengte van 52 voet (16 meter) met hun hoofd dat een derde van hun lengte uitmaakt. Ze dineren meestal op pijlinktvis en zwemmen naar dieptes van 7,380 FT (2.250 meter) om op prooi te jagen. Ze zijn het tweede diepste duik zoogdier, na alleen Cuvier's snavel. De klikkende vocalisatie van de potvis - een vorm van echolocatie en communicatie - kan zo luid zijn als 230 decibels onder water, waardoor het het luidste geluid van een dier. Het heeft de grootste hersenen van een dier op aarde, meer dan vijf keer zwaarder dan een mens en kan leven voor meer dan 60 jaar. Het onthult een onverwacht niveau van complexiteit in de evolutie van de spermaceti, dat is een orgaan gelegen in het hoofd dat een sleutelrol speelt in de generatie van geluid en in de walvissen capaciteit voor echolocatie. De studie, gepubliceerd in het tijdschrift Plos One, toont aan dat op een gegeven moment kleine potvissen met een lengte van ongeveer zeven voet (twee meter) een veel groter spermaceti-orgel hadden ten opzichte van hun omvang dan moderne verwanten. Het werd ten minste twee keer verlaagd tijdens hun evolutionaire geschiedenis, waaronder de evolutionaire gebeurtenis die de oorsprong gaf aan de levende pygmee en dwerg sperma walvissen. Lead onderzoeker Dr Jorge Velez-Juarbe zei: .De nieuwe ontdekking geeft ons een beter begrip van de oude verspreiding van deze slecht bekende familieleden van de sperma walvis. Voorheen wisten we van even oude pygmeeën en dwergen walvissen uit Baja Californië en Peru, maar dit nieuwe fossiel vult een belangrijke geografische kloof in de groep.Hij voegde eraan toe: 'Onze studie is onderdeel van een grotere wetenschappelijke inspanning gericht op het begrijpen van de veranderingen in de mariene habitats die voortvloeien uit de volledige sluiting van de Isthmus van Panama,' verwijzend naar de scheiding tussen de oostelijke Stille Oceaan en de Caribische Zee die ergens in de afgelopen 10 miljoen jaar plaatsvond. Het nieuwe fossiel is bekend van de goed bewaarde schedels van twee individuen die werden opgegraven op een zeeklif langs de Caribische kust van Panama, weergegeven op deze kaart. De fossielen laten zien dat op een gegeven moment kleine potvissen met een lengte van ongeveer zeven voet (twee meter) een veel groter spermaceti-orgel hadden ten opzichte van hun grootte. Een dorsale blik op de gefossiliseerde schedel wordt getoond.
Team van wetenschappers ontdekte nieuwe soorten van uitgestorven pygmee sperma walvis . Zeven miljoen jaar oude Nanokogia isthmia botten werden gevonden in Panama . Suggereer dat het bot betrokken bij geluidsopwekking en echolocatie werd kleiner doorheen de walvis evolutie . Vandaag de dag grotere sperma walvissen zijn in staat om te navigeren onder water met gemak .