THE second I saw YOU . door Lorna C. Beckett . (British Library £16.99) Tijdens zijn paaspreek van 1915, de decaan van St Paul Voordien, Brooke was alleen bekend in literaire kringen. Maar toen de kranten herdrukt The Soldier de volgende dag, werd hij goed bekend voor de rest van zijn leven . . die, zoals het bleek, duurde iets meer dan twee weken. Brooke . Dood op 27 van bloedvergiftiging op weg naar Gallipoli naar behoren bevestigd zijn beeld als de poster-boy van heldhaftige zelfopoffering. Toch, zoals de Tweede Ik zag U rijk bevestigt, hij was een stuk interessanter dan dat. Het liefdesverhaal dat het vertelt was onbekend tot 2000, toen een British Library curator een spannende ontdekking deed: meer dan 100 brieven uitgewisseld tussen Brooke en een kunststudent genaamd Phyllis Gardner, samen met haar geheime memoires over hun relatie, geschreven in 1918. Nu heeft Lorna C. Beckett, voorzitter van de Rupert Brooke Society, ze veranderd in een chronologisch verhaal, met de achtergrondinformatie die we nodig hebben, plus haar eigen opmerkingen. Soms, weliswaar, die opmerkingen doen smack van chick- verlichte clichés (waaronder Brooke... onwilligheid te plegen en Phylliss moeten ..verhuizen op.) Maar dan weer doet het verhaal zelf. De 21-jarige Phyllis zag Brooke voor het eerst op de London to Cambridge trein in november 1911. Net als iedereen die ooit de ogen op hem, het lijkt erop dat ze overweldigd door zijn schoonheid en bracht de reis hem schetsen met haar handige krijtjes. S hij droeg toen de schets rond Cambridge, het laten zien aan iedereen die in staat zou kunnen zijn om hem te identificeren. Gelukkig, de twee bewogen in soortgelijke kringen, met Brooke studeren aan King. College en Phyllis zijn vader een archeologie professor. Uiteindelijk, na hem op te sporen, kreeg ze haar ouders om hem uit te nodigen voor de lunch waar, volgens haar memoires, het effect van zijn aankomst was ..alsof de zon plotseling was opgestaan . Niet al zijn chat-up lijnen zou werken vandaag, hoewel: Uw handpalmen zweet,... hij vertelde haar eens. .De Elizabethans zei dat was een teken van een gepassioneerd karakter.Toch, Phyllis werd geslagen, niet in het minst na, terwijl op een wandeling samen, de twee trokken hun kleren uit om waden door een rivier en ze droogde hem daarna met haar haar. Wie was ik, ze vroeg zich af, dat God me zo'n doordringende vreugde zou moeten geven?Het probleem was dat Brooke leek te hebben aanvaard zulke aanbidding als in wezen zijn verschuldigd .. en niet alleen van Phyllis. (Tijdens hun tijd samen, de enige keer dat hij niet had een andere vrouw onderweg was toen hij had twee). Noch was hij volledig tevreden door te worden gedroogd met haar. In 2000 werden liefdesbrieven tussen Rupert Brooke en Phyllis Gardner ontdekt evenals haar geheime memoires over hun relatie die in 1918 werd geschreven. Toen hij, na een paar maanden, sex voorstelde, was Phyllis blij, op de hartverscheurende gronden dat ik dacht aan mezelf als de gelukkige moeder van zijn kind... totdat hij duidelijk maakte dat ze zouden worden met behulp van anticonceptie. Hoewel hij zwaar gewond raakte, probeerde Phyllis natuurlijk het gedrag van Brooke te verontschuldigen, waardoor hij op een of andere manier kon zien als een arme, verloren engel geleid door zijn raciale vrienden. Toch bleef ze aan haar wapens. Als ik je niet beschouw als er alleen voor mijn plezier, ze schreef in een brief, dus ik verwacht dat je niet te overwegen me alleen daar voor de jouwe te voegen een beetje forlornly, Waarom wil je me genoeg om te doen zo veel als overwegen de mogelijkheid van het trouwen met mij?In vergelijking, Brooke... lijkt zichzelf-rechten zowel zwak geïrriteerd en duidelijk betuttelend, vooral gezien het feit dat hij richt een vrouw minder dan drie jaar zijn junior als kind. Toch is het moeilijk om het niet eens te zijn met zijn uiteindelijke uitspraak, hoe brutaal ook gezegd: "Je bent bedoeld voor liefde en huwelijk. Ik ben een zwerver."En dat, voor zover de relatie ging, was grotendeels dat. In mei 1913 ging Brooke naar de Zuidzee, waar de vrouwen, gelukkig, bleek meer conform. Hij bleef, hoewel, om te schrijven naar Phyllis als een vriend, terugkeren naar Groot-Brittannië net op tijd voor de oorlog. B y het ophalen van Brooke... maar volledig onherkenbare mensheid (laten we het onder ogen zien) van onder de mythe, The Second I Saw You zou zeker hebben ontmoet met de goedkeuring van Virginia Woolf. Iedereen schreef ze op het hoogtepunt van Brooke-mania in 1917, die ons helpt om te onthouden dat vluchtige, oneerbiedige en uiterst levendige geest voordat het romantische publiek het bezit nam van zijn roem heeft het recht op onze dankbaarheid.Maar het boek doet ook volledige gerechtigheid aan Phyllis zelf, die stierf, ongetrouwd, in 1939 op 48. Na zo lang verloren te zijn gegaan aan de geschiedenis, komt ze tevoorschijn als een zeer sympathieke en geestige vrouw die, voor al haar opzettelijk overgenereuze mislezen van Brooke's motieven, nooit een duwtje in de rug was.
Rupert Brooke's gedicht De soldaat maakte hem beroemd in heel Engeland. Hij stierf 27 jaar oud aan bloedvergiftiging terwijl hij onderweg was naar Gallipoli. In 2000 werden liefdesbrieven tussen Brookes en Phyllis Gardner ontdekt. Het was toen, 85 jaar na zijn dood, dat hun liefdesaffaire werd onthuld.