Aan het roer van de NYPD van 1934-45 was Lewis Valentine (afgebeeld), een stalkwart van de macht voor meer dan 30 jaar die een reputatie voor brutaliteit had. Vandaag zijn ze alledaagse helden, New York's beste, maar de New York Police Department heeft een meer gechequed verleden dan de meeste zouden denken. Bernard Whalen's nieuwe boek 'The NYPD's First Fifty Years' is een verhaal van kickbacks, maffia geweld en geheime KKK leden. Whalen schetst de vroege opkomst van de wereldberoemde politieafdeling vanaf het begin in 1898 toen de 18 onafhankelijke politiemachten van New York samensmolten in één. Een verscheidenheid van mannen leidde de kracht door haar vormingsjaren, 21 in totaal. Sommige waren vooruitkijkend, sommige waren praktisch maar meer dan een eerlijk aandeel waren schurken, diefstallen of op zijn minst schuldig aan plichtsverzuim. De eerste politiechef van het departement, William Devery, die de functie vanaf 1898-1901 bekleedde, stond bekend als de koning van kickbacks. Een voormalige bar tender, Devery moest een backhander alleen maar om in de kracht, en was nooit verlegen over het verhandelen van dollars voor rangen, de New York Post gemeld. Politieagenten van de tijd moest betalen exorbitante vergoedingen, meer dan jaar startsalaris om een kapitein te worden, maar voor Devery de onder de tafel betalingen kon gemakkelijk worden hersteld met andere middelen. In zijn vroege carrière, toen hij de leiding nam over een lagere politieafdeling van de East Side, werd Devery opgenomen als zeggen dat er veel 'grafting' gaande was tussen zijn ondergeschikten en dat hij er een einde aan zou maken zodat hij zijn eigen zakken kon vullen. Op de rug van steekpenningen betaald aan hem Devery was in staat om een honkbalteam te kopen, de New York Highlanders, een voorloper van de New York Yankees, die hij uiteindelijk verkocht voor $ 300.000 in 1915. Theodore Bingham, die Devery's voormalige post van 1906 tot 1909 hield, had zijn eigen unieke karaktertrekken en wordt in 'The NYPD's First Fifty Years' beschreven als pathologisch bot. Een voormalig brigadegeneraal, Bingham verloor zijn been bij een ongeluk in Buffalo in het leger. Hij werkte gedurende zijn hele carrière aan het verwijderen van speciale ambtenarenbeschermingen op politie-inspecteurs die hij niet kon promoten of degraderen. Toen hij zijn strijd won om de mensen te ontslaan die hij wilde, richtte hij zijn aandacht op NYPD-captains die dezelfde status hadden. Binghams neiging tot indiscretie belandde hem weer in heet water toen hij de verblijfplaats van een van zijn topluitenants die beroemd was geworden om de maffia op te sporen liet vallen. De politiechef besloot verslaggevers te vertellen dat zijn ster-luitenant op een geheime missie was in Italië om de criminele achtergronden van Maffioso, Black Hand leden op te sporen. De agent werd later gevonden, doodgeschoten buiten een Palermo café. Devery (links) was de koning van de kickbacks terwijl Theodore Bingham (rechts) 'pathologisch bot' Richard Entright die van 1918 tot 1925 voorzitter was van de NYPD is berucht geworden voor zijn beslissing om Klu Klux Klan leden niet in zijn eigen macht uit te roeien. Hij kreeg orders van de toenmalige burgemeester van New York om te kijken naar beschuldigingen dat een van de baptistische ministers van de stad toestond dat de blanke supremacistische groep uit zijn parochianen rekruteerde. De omvang van de invloed van KKK in de stad was veel groter dan of entright of burgemeester John Francis Hylan wist en een verbazingwekkende 800 vermoede Klansmen werden gevonden om te leven in New York. 30 van hen waren politieagenten. Richard Entright (afbeelding) niet eens te proberen en te verwijderen van de KKK binnen zijn eigen politiemacht. Gepresenteerd met de omvang van het probleem en informatie dat voor zover bekend geen van de individuen had gebroken de wet, Entright besloten om niets te doen. Joseph Warren, hoofd van de politie voor slechts een jaar van 1927 tot 28 werd beroemd om incompetentie in plaats van enige bijzonder snode handelingen. Na de dood van Arnold Rothstein, eens New York's meest beruchte gangsters en de echte inspiratie voor F. Scott Fitzgerald's karakter, Meyer Wolfsheim, in 'The Great Gatsby', Warren vertelde zijn top detective om een vakantie te nemen. Warren, die het is gebleken kan hebben geleden aan mentale problemen, verknoeide de open en gesloten zaak en, als Warren werd geduwd van zijn post, de hoofdverdachte liep vrij. Aan het roer van de NYPD van 1934-45 was Lewis Valentine, een stalkwart van de macht voor meer dan 30 jaar. Valentine, wiens autobiografie was passend getiteld, 'Nightstick' en die later gastheer van een radioshow, 'Gang Busters,' was de belichaming van een stoere agent. Onder zijn ambtstermijn werden NYPD-agenten aangemoedigd om genadeloos hun verdachten te slaan en promoties werden aangeboden aan degenen die in Valentine's woorden 'de gorilla's rondgooien'. Na de langzame dood van een officier die een week eerder was gedood, beval Valentine zijn mannen om 'wijsaards' op zicht neer te schieten en hen te vertellen dat ze 'snel zouden trekken en nauwkeurig schieten'.
NYPD's geheime geschiedenis van de eerste 50 jaar onthuld in het boek over de politie . Kijkend naar mannen die de politie leidde, boek beschrijft kickbacks en brutaliteit . Een hoofd van de politie leidde de maffia naar de verblijfplaats van zijn ster detective . Een ander faalde om KKK infiltratie in de gelederen van zijn afdeling te onderzoeken .