Terwijl de wereld in de schijnwerpers staat op een Duitse rechtszaal in het proces van de 'Auschwitz boekhouder' Oskar Groening, verborgen in de schaduwen, zijn de vergeten vrouwen die dienden als bewakers in Hitler's doodskampen. Nu, zeven decennia na en in de schemering van hun leven, zullen deze voormalige SS-wachters die het menselijke slachthuis Auschwitz regeerden met een ijzeren vuist naar hun graven gaan als ze aan de gerechtigheid zijn ontsnapt. Van de 3.700 vrouwen die in Nazi-doodkampen dienden, werden er slechts drie onderzocht door aanklagers in Duitsland voor hun rol als medeplichtigen aan massamoord. Scroll naar beneden voor video . Geen gerechtigheid: Charlotte S, links, nu 94, was een SS-bewaker in de nazi-doodkampen Ravensbrück en Auschwitz, volgens Stasi records, terwijl Gisela S, is afgebeeld recht in haar kaart index van concentratie kamp bewakers . Culpable: Er waren 3.700 vrouwen die diende in de nazi-doodkampen tijdens de Tweede Wereldoorlog - maar slechts drie zijn onderzocht door aanklagers in Duitsland voor hun rol als medeplichtigen aan massamoord . En, in een verpletterende klap op de miljoenen Joden vermoord in de nazi-doodkampen in heel Europa, worden ze allemaal beschouwd als te ziek of te zwak om ooit te worden gestraft. Die ' genadeloze' vrouwen die vrouwelijkheid, moederschap en huwelijk ruilden om zichzelf te huwen aan de donkere kant van Hitler's Derde Rijk omvatten Charlotte S. Een bewaker in het berucht brutale vrouwenconcentratiekamp Ravensbrueck, in Noord-Duitsland, werd ze herinnerd door overlevenden als een gevreesde vrouw die gevangenen sloeg en op hen losliet haar Elzas hond. Een fanatieke nazi, de hondenverzorger patrouilleerde het kamp met haar Elzas die ze had getraind om te bijten in de genitaliën van de gevangenen. Ze werd overgebracht naar Auschwitz waar zij en haar tandenbalkhond werden gevreesd door de gevangenen die als slaven werden gehouden en werkten in de sweatshop fabrieken rond het kamp. Een vrouwelijke gevangene na de oorlog getuigde: 'Er was een vrouw met een vriendelijk glimlach die een afschuwelijke natuur maskerde. Ze was ramrod recht en had een snarling hond die werd geïndoctrineerd om de gevangenen te haten. 'We zouden urenlang moeten blijven staan en als iemand in de kou of de hitte bewoog, werd de hond losgelaten. Veel mensen overleefden de verschepingen niet.' Brutal: De vrouwen die patrouilleerden in de vernietigingskampen waren net zo slecht als hun mannelijke tegenhangers. Foto: Vrouwelijke opzichters in Bergen-Belsen, die in april 1945 door de Britten gevangen werden genomen. Gemarteld: Gevangenen kijken uit van achter een prikkeldraadomtrek in het concentratiekamp Dachau - waar 41.500 stierven - in Duitsland in 1945. Zij en hun familieleden zien er waarschijnlijk nooit de gerechtigheid die ze verdienen te krijgen. Overlevenden: Franse gevangenen afgebeeld toen de nazi-concentratiekamp Dachau, in de buurt van München, werd bevrijd door geallieerde troepen eind april 1945. Veel van de nazi-bewakers ontsnapten met hun misdaden door te beweren dat ze alleen maar bevelen volgden. Ze begon een affaire met een SS man tijdens het dienen in het kamp en werd ontslagen uit de dienst in 1943 toen ze zwanger werd. Na de oorlog, in Saksen-Anhalt, die achter het ijzeren gordijn lag, probeerden de communistische autoriteiten haar voor haar oorlogsrol en werd ze veroordeeld tot 15 maanden gevangenisstraf voor 'mishandeling van en diefstallen van gevangenen in haar verantwoordelijkheid'. Nu 94, ze woont nog steeds in de staat en weigert te spreken over haar verschrikkelijke verleden. Toch, in tegenstelling tot 93-jarige Groening, een voormalige SS sergeant die wordt berecht op 300.000 aanklachten van medeplichtigheid aan moord, Charlotte S is er geen zaak voor haar om te antwoorden. Een andere om vrijuit te gaan is Gisela S, een 'harde' vrouw die werkte in de gevreesde SS onder haar meisjesnaam Demming. Ze was een harde disciplineur die gevangenen sloeg als straf voor kleine regelovertredingen. Gisela was ook verantwoordelijk voor de staande cellen - kleine, donkere kamers waar tot 15 mensen per keer in zaten. Het was niet ongewoon voor haar om gevangenen dagenlang in deze kamers achter te laten, waardoor de dood van een aantal of alle opgeslotenen werd veroorzaakt. Demming vormde een romantische relatie met SS Dr. Franz Bernhard Lucas, maar ze eindigde er abrupt mee toen hij kritiek had op de afschuwelijke experimenten op gevangenen die werden uitgevoerd door beruchte 'Engel des Doods' Dr. Josef Mengele op gevangenen. Ze was een ware gelovige in het nazi-raciale beleid dat Joden, zigeuners en Slaven 'minder rassen' deelden die niets anders verdienden. Ze verscheen in de Auschwitz Trial van voormalige bewakers en opzichters in Frankfurt in de jaren 1960 - maar ontsnapte uit de gevangenis. En nu zeggen aanklagers dat ze ook te oud en zwak is om berecht te worden in de rechtbank. Court: SS Sergeant Oskar Groening, bekend als 'de boekhouder van Auschwitz', afgebeeld tijdens de oorlog en vandaag. Hij wordt beschuldigd van medeplichtigheid aan de moord op 300.000 Joden in het kamp. Groening, afgebeeld, vertelde het hof dat hij 'moreel verantwoordelijk' is voor de massaslachting, ook al nam hij niet persoonlijk deel aan enig geweld. Trial: Mensen als Auschwitz overlevende Eva Pusztai-Fahidi, vertrokken, uit Boedapest en haar 23-jarige kleindochter Luca Hartai, reisden van over de hele wereld om getuige te zijn van een van de weinige vervolgingen gehouden. Mogelijk meest angstaanjagende van alles is Gertrud Elli Senff, die zich verheugde in de macht die ze gaf om 'God' te spelen in het kiezen wie zou moeten leven en die moet worden gestuurd naar de Auschwitz gaskamers. Nu 92 was ze vroeger een SS-bewaker in Majdanek in Lublin, Polen, waar naar schatting 235.000 mensen werden vermoord tijdens de Tweede Wereldoorlog. De aanklagers hebben haar SS-identiteitskaart getraceerd. De kaart, met het nummer 312, is geauthenticeerd, wat bewijst dat ze daar was. Het draagt de inscriptie: 'De houder is bevoegd om wapens te dragen' - wat betekent dat ze een beloningsklasse boven gewone bewakers was meestal alleen toegestaan om een 'schlagstock' - een 'beating stick' te dragen. Na diensttijd in Majdanek werd ze naar Auschwitz gestuurd, waar ze was gevestigd in Birkenau - het gaskamerscomplex waar 1,1 miljoen gevangenen werden uitgeroeid. Voordat het kamp naar de Russen viel werd ze teruggestuurd naar Duitsland en ontsnapte aan het einde van de oorlog. Maar ambtenaren van het gezag van Ludwigsburg hebben, is het begrepen, getuigenis van een aantal nu overleden gevangenen dat ze een 'wreed' en ' genadeloze' bewaker was die hen sloeg met lederen zwepen en die aanwezig was op de beruchte spoorweghelling waar dagelijks 'selecties' werden gemaakt over wie moest leven - en wie moest worden vergast. Nu rolstoel gebonden, werd ze opgespoord door de Duitse dagblad Bild. Haar dochter zei: "We weten dat mijn moeder had iets te maken met Auschwitz. We hebben geprobeerd om met haar over te praten, maar haar geheugen niet echt functioneren niet meer. een recente drift om de laatste van de bewakers te vinden voordat ze sterven van ouderdom heeft posters opgehangen rond het land, en 30 arrestaties gedaan in februari van vorig jaar. En aanklagers moeten nog beslissen over zijn zaak en een handvol anderen, maar weinigen zijn ervan overtuigd dat gerechtigheid zal worden gedaan. Aan velen, vooral Joden meedogenloos vervolgd door de nazi's, dit is allemaal een geval van 'te weinig, te laat'. Volgens historicus Andreas Eichmüller, van de 6.500 leden van de SS die in Auschwitz dienden en de oorlog overleefden, werden er slechts 29 in West-Duitsland veroordeeld en herenigd Duitsland, terwijl ongeveer 20 in Oost-Duitsland werden veroordeeld. De inspanningen werden ongetwijfeld aanvankelijk belemmerd door de rechterlijke macht, de politie en de burgerlijke dienst die in de naoorlogse jaren vol zaten met voormalige nazi's. Vicious: Een ander werd beschuldigd van het maken van maar liefst 15 mensen staan voor dagen op het einde in een kleine cel, een straf die mensen dood liet - maar ze zal nooit worden gebracht voor het hof om te antwoorden op de wet. Wegkomen met het: Van de 6.500 leden van de SS die diende in Auschwitz en overleefde de oorlog, slechts 29 werden veroordeeld in West-Duitsland en herenigd Duitsland, terwijl ongeveer 20 werden veroordeeld in Oost-Duitsland. 'Helaas moesten zeer weinig mensen die de misdaden pleegden voor hen betalen', zei Efraim Zuroff, de top nazijager van het Simon Wiesenthal Centre. Hij voegde eraan toe: 'De tijd dringt de misdaden geenszins aan... Het is alleen jammer dat dit soort juridische redeneringen niet eerder werden toegepast, omdat het zou hebben geleid tot vele, vele meer gevallen van mensen die het verdienden om voor de rechter te worden gebracht.' Kurt Schrimm, het hoofd van de Duitse officier van justitie, die verantwoordelijk is voor het onderzoeken van oorlogsmisdaden uit het nazi-tijdperk, die heeft gewerkt om de resterende SS-criminelen te lokaliseren en voor de rechter te brengen 1986. 'We zijn het de slachtoffers en hun families verschuldigd', zei hij. "Ik wil mijn werk zo lang mogelijk goed doen. De doden en de families van de doden verdienen niets minder dan gerechtigheid te zien gebeuren.'
SS-bewaker Charlotte S trainde haar Elzas om te bijten in de privé-onderdelen van gevangenen. Gisela S sloot tot 15 gevangenen op in een kleine 'standing cel' voor dagen. Gertrud Elli Senff begaf zich in de kracht van het spelen van 'God' met het leven van mensen. Ze koos wie leefde en die naar de gaskamers werd gestuurd om te sterven. Maar alle drie vrouwen - nu zwak en in de jaren '90 - zullen nooit gerechtigheid onder ogen zien.