(CNN) Ze zaten in de rug van een sleepboot. Sommigen waren zonder schoenen. Hun jassen en jasjes, nog nat, werden opgestapeld in een enorme container achter hen. De 117 migranten, voornamelijk uit sub-Sahara Afrika, arriveerden in de haven van Augusta, Sicilië, rond 13:00 uur dinsdag, nadat ze werden opgepikt door de sleepboot voor de kust van Libië. De twee boten waar ze waren geweest waren nauwelijks zeewaardig, de sleepboot Montenegrin kapitein vertelde me. De afgedankte jassen, zei hij, zouden worden weggegooid. We waren gevlogen naar Sicilië van Rome na nieuws dat maar liefst 400 migranten verloren waren gegaan op zee. De tragedie voegt toe aan de stijgende doden tol onder degenen die vluchtten oorlog en armoede in Afrika en het Midden-Oosten. Tot nu toe dit jaar maar liefst 900 hebben hun leven verloren. Vorig jaar ten minste 3.200 stierven tijdens de reis. Sinds 2000, volgens de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM), bijna 22.000 mensen zijn gestorven op de vlucht over de Middellandse Zee. Duizenden zijn misschien gestorven, maar nog meer zijn erin geslaagd om de verraderlijke reis te maken. Deze kleine groep in Augusta behoorde tot de bijna 10.000 migranten die sinds het weekend op Italiaanse kusten zijn aangekomen, volgens de Italiaanse kustwacht. Met het begin van de lente en kalmere zeeën, lijkt het erop dat de stroom migranten niet meedogenloos is. De groep, waaronder 31 vrouwen, bestond voornamelijk uit Nigerianen en Gambianen. Toen ze van de boot werden gevijld, deden vertegenwoordigers van het Italiaanse Rode Kruis een snelle visuele inspectie, controle op koorts, scabies, elk teken van ziekte. Een vrouw, ontdekten ze, was twee maanden zwanger. Timothy, midden twintig uit Nigeria, vertelde me dat hij zijn huis negen maanden geleden verliet. Hij betaalde mensenhandelaren in Tripoli 1000 Libische dinars, meer dan $700, voor de reis. Voor hem, het is een fortuin. Ik vroeg 28-jarige Jibril, uit Gambia, waarom hij zijn huis had verlaten. "Het is niet zoals in Europa," vertelde hij me. "Na 20, 25 jaar, moet je een toekomst voor jezelf maken. Maar in Gambia kon ik het niet. Mijn familie, ze hebben niets. Het zijn arme mensen." Genade, uit Kano in Noord Nigeria, leek shell-shocked. In een zwakke stem vertelde ze me dat ze Kano had verlaten omdat haar familie vreesde dat ze zou worden meegenomen door Boko Haram. "Ik was bang," 25-jarige Al-Haji uit Gambia vertelde me over de reis vanuit Libië. "Ik nam een groot risico. Of ik ga Europa binnen of ik sterf." Een andere man, uit Liberia, vertelde me dat hij 15 jaar in Libië had gewoond en gewerkt, maar was doodsbang voor het vooruitzicht dat ISIS nog meer grondgebied zou krijgen. Een Egyptische vertaler die werkte voor de Italiaanse politie vertelde me dat ze informatie hadden dat een grote groep Syriërs verzameld waren in een Tripoli-pakhuis, en naar verwachting de reis naar Italië zouden maken in de komende dagen. Het lijkt erop dat alle slachtoffers van de vele tragedies en ellende van Afrika en het Midden-Oosten -- armoede vermalen, oorlog en de opkomst van ISIS -- zich aanspoelden op de kusten van Italië. De oorlogen, onrust, onrust, ellende en onrecht die ik de afgelopen 20 jaar heb behandeld, in Syrië, in Libië, in West-Afrika en elders, lijken samen te komen om degenen die hebben genoten van de relatieve vrede en welvaart van Europa eraan te herinneren dat geen mens een eiland is. De kleine groep migranten in Augusta is opgenomen door de Italiaanse autoriteiten. Ze zijn gevoed, gekleed, kreeg medische behandeling, en zal worden meegenomen naar migrantenkamp in Noord-Italië. De meesten zullen dan proberen verder naar het noorden te gaan, naar landen als Frankrijk, België, Nederland en het Verenigd Koninkrijk, waar economische kansen beter zijn dan in door bezuinigingen getroffen Italië. Anderen zullen in Italië blijven, proberen een leven te stichten in de schemereconomie als straatverkopers en bedelaars. En als ze zich vestigen in, op een of andere manier, zullen meer en meer naar de kusten van Italië komen.
Migranten gered in Augusta, Italië vertellen CNN waarom ze vluchtten. Ze waren verpakt op twee nauwelijks zeewaardige boten, sleepboot kapitein zei.