De opwarming van de aarde is niet zo snel gegaan als verwacht, volgens een nieuwe studie gebaseerd op 1.000 jaar temperatuurgegevens. Het onderzoek beweert dat natuurlijke variabiliteit in oppervlaktetemperaturen in de loop van een decennium kan leiden tot toenames en dips in de opwarmingsgraad. Maar het voegt eraan toe dat deze zogenaamde 'klimaatwiggles' ook in de toekomst onze planeet veel sneller kan laten opwarmen dan verwacht. Scroll naar beneden voor video. De studie vergeleek haar resultaten met de meest ernstige emissiescenario's van het Intergouvernementele Panel inzake Klimaatverandering (IPCC). Geprojecteerde temperatuurverandering van 2081-2100 door de IPCC zijn hier afgebeeld. De laatste studie, echter, zegt dat dit klimaatmodel kan verkeerd zijn. De studie vergeleek de resultaten ervan met de meest ernstige emissiescenario's geschetst door de Intergouvernementele Panel on Climate Change (IPCC). 'Op basis van onze analyse, is een opwarmingsscenario midden-van-de-weg is meer waarschijnlijk, althans voor nu," zei Patrick Brown, een doctoraal student in de klimatologie aan de Duke Universiteit. 'Maar dit zou kunnen veranderen.' De Duke-led studie zegt dat variabiliteit wordt veroorzaakt door interacties tussen de oceaan en de atmosfeer, en andere natuurlijke factoren. Ze beweren dat deze 'wiggles' kan vertragen of versnellen van de opwarming van tien jaar tot tien jaar, en overdrijven of compenseren van de effecten van de toename van de concentraties van broeikasgassen. Als niet goed uitgelegd en verantwoord, kunnen ze de betrouwbaarheid van klimaatmodellen scheeftrekken en leiden tot een overinterpretatie van korte termijn temperatuurtrends. Samenvatting van de verwachte veranderingen in gewasopbrengsten in een vorig IPCC rapport. Omdat er geen rekening werd gehouden met 'klimaatwiggles', zeggen de onderzoekers van de Duke University dat het rapport misschien een overinterpretatie was van korte-termijn temperatuurtrends. Het onderzoek, gebruikt waargenomen gegevens, in plaats van de meer algemeen gebruikte klimaatmodellen, om de decade-tot-decade variabiliteit te schatten. 'Op een gegeven moment kunnen we met een sneller tempo beginnen opwarmen als de concentraties van broeikasgassen in de atmosfeer toenemen zonder enige compensatie van veranderingen in aerosolconcentraties of natuurlijke variabiliteit', zei Wenhong Li, assistant-professor klimaat bij Duke, die de studie met Brown uitvoerde. Infectieziekten, zoals ebola en het West-Nijlvirus, zullen zich snel verspreiden naar nieuwe gebieden als gevolg van de opwarming van de aarde. Dit is volgens de zoöloog professor Daniel Brooks, die de mens waarschuwt nieuwe ziekten te kunnen verwachten als klimaatverandering gewassen, vee en mensen in contact brengt met pathogenen. Professor Brooks zegt dat het 'de dood van duizend snijwonden' zal zijn met de samenleving die niet in staat is om de snelheid van ziekte bij te houden terwijl het zich verspreidt over de hele wereld. 'Het is niet zo dat er één "Andromeda Strain" zal zijn die iedereen op de planeet zal uitroeien', zei professor Brooks, verwijzend naar de sciencefictionfilm uit 1971 over een dodelijk ziekteverwekker. 'Er zullen veel lokale uitbraken zijn die veel druk uitoefenen op onze medische en veterinaire gezondheidssystemen.' In zijn onderzoek heeft professor Brooks zich vooral gericht op parasieten in de tropen, terwijl zijn collega, professor Eric Hoberg, in de Arctische regio's heeft gewerkt. Elk heeft de komst waargenomen van soorten die nog niet eerder in dat gebied woonden en het vertrek van anderen, zei professor Brooks, die is aangesloten bij de Universiteit van Nebraska-Lincoln. Het team onderzocht of klimaatmodellen, zoals die gebruikt door de IPCC, nauwkeurig rekening houden met natuurlijke chaotische variabiliteit die kan optreden in het tempo van de opwarming van de aarde. Om deze te testen, creëerde een nieuw statistisch model gebaseerd op gereconstrueerde empirische records van oppervlaktetemperaturen in de afgelopen 1000 jaar. 'Door ons model te vergelijken met het hunne, kwamen we tot de conclusie dat klimaatmodellen grotendeels het 'grote beeld' hebben, maar de omvang van de natuurlijke decennium-tot-decade klimaatwiggles lijken te onderschatten', aldus Brown. 'Ons model laat zien dat deze wiggles groot genoeg kunnen zijn dat ze een redelijk deel van de versnelde opwarming van 1975 tot 2000 hadden kunnen verantwoorden, evenals het verlaagde opwarmingspercentage dat tussen 2002 en 2013 plaatsvond.' 'Statistisch gezien is het vrij onwaarschijnlijk dat een 11 jaar durende pauze in de opwarming, zoals we aan het begin van deze eeuw zagen, zou optreden als de onderliggende menselijke veroorzaakte opwarming in een tempo zo snel zou verlopen als de meest ernstige IPCC projecties,' zei Brown. 'Hiatus perioden van 11 jaar of langer zijn meer kans op optreden onder een midden-van-de-weg scenario.' In het IPCC's middle-of-the-road scenario was er een kans van 70% dat er tussen 1993 en 2050 minstens één pauze van 11 jaar of langer zou plaatsvinden, zei Brown. 'Dat komt goed overeen met wat we zien.' Er is echter geen garantie dat deze opwarming in de komende jaren stabiel zal blijven, benadrukt Li. 'Onze analyse toont duidelijk aan dat we niet mogen verwachten dat de waargenomen opwarming constant is. Ze kunnen en veranderen.' Het IPCC heeft eerder warm gemaakt dat de opwarming van de aarde invloed heeft op 'alle continenten en over de oceanen'. Deze kaart geeft een aantal van de voorspelde effecten van klimaatverandering op verschillende continenten. De laatste studie beweert echter dat het slechtste scenario waarschijnlijk niet zal plaatsvinden.
Duke University studie keek naar 1000 jaar temperatuur records . Het vergeleek het met de meest ernstige emissie scenario's door de IPCC . Gevonden dat natuurlijke variabiliteit kan vertragen of snelheid van de snelheid van de opwarming . Deze 'klimaatwiggles' waren niet goed verantwoord in IPCC rapport .