Julius Caesar stortte beroemd in bij de slag van Thapsus in 46BC en moest in veiligheid worden gebracht. Historici hebben lang geloofd dat dit het gevolg was van een epileptische aanval, waarbij andere symptomen zoals vertigo, duizeligheid en zwakte in zijn ledematen werden benadrukt. Maar nieuw onderzoek suggereert dat de Romeinse generaal in feite had kunnen lijden aan een reeks mini-takten die zowel zijn mentale als fysieke toestand beïnvloedden. Julius Caesar stortte beroemd in bij de slag van Thapsus in 46BC en moest in veiligheid worden gebracht.Historici hebben lang geloofd dat dit het gevolg was van een epileptische aanval, maar nieuw onderzoek suggereert iets anders.Foto is Ciaran Hinds Julius Caesar in de dramaserie 'Rome' Doctors at Imperial College London kwam tot de conclusie na het nemen van een nieuwe blik op Caesar's symptomen beschreven in Griekse en Romeinse documenten, volgens een rapport van Ian Sample in the Guardian. 'Mogelijke cardiovasculaire verklaringen zijn altijd uitgesloten op grond van het feit dat hij tot zijn dood vermoedelijk anders fysiek goed was tijdens zowel privé- als stately zaken', schreven de onderzoekers in hun studie. Francesco Galassi, een arts bij Imperial die de analyse uitvoerde met Hutan Ashrafian, een chirurg aan de universiteit, zeggen dat er een aantal symptomen zijn die mini-takten beter kunnen verklaren dan epilepsie. Nieuw onderzoek suggereert dat de Romeinse generaal in feite heeft kunnen lijden aan een reeks mini-takten die zowel zijn mentale als fysieke toestand hebben beïnvloed. Artsen aan het Imperial College Londen kwam tot de conclusie na het nemen van een nieuwe blik op Caesar's symptomen beschreven in Griekse en Romeinse documenten. Bijvoorbeeld, Caesar was bekend te lijden aan depressie tegen het einde van zijn leven, die het gevolg kan zijn geweest van schade aan zijn hersenen door de beroertes. Er kunnen sociale redenen zijn geweest waarom de militaire leider, en zijn gekozen erfgenaam, Octavianus, geloofden dat ze aan epilepsie. In de oudheid epilepsie werd aangeduid als de 'heilige ziekte' onder de Grieken. Het werd over het algemeen waargenomen door degenen die onopgeleid in de geneeskunde of als het resultaat van bezit door een godheid. In de literatuur van die tijd, epileptica waren vaak de bezitters van machten en de onderdanen van goddelijke gunsten. De Grieken en de Romeinen lijken te hebben gekend de oorzaken en symptomen van epilepsie vrij goed. De Hippocratische verhandeling Op de Heilige Ziekte, die pogingen bewijzen dat de aandoening niet veroorzaakt door bovennatuurlijke oorzaken, beschreven ze in detail. In zijn biografie van Caesar beschrijft de Griekse historicus Plutarch hoe de leider vermoedelijk een zeer publieke aanval van zijn ziekte had gehad. Dit vond plaats op de vloer van de senaat, waar hij huilde dat iedereen die hem wilde doden dat kon. Plutarch zegt dat Caesar later beweerde dat het te wijten was aan epilepsie, waardoor hij draaierig werd in het bijzijn van grote menigte. 'Bij het opnieuw evalueren van zijn symptomen, kan worden opgemerkt dat Caesar leed valt tijdens zijn campagnes in Spanje en Afrika in Cordoba en Thapsus,' schrijven de onderzoekers. 'Hij rapporteerde symptomen van hoofdpijn, vertigo en later genoemde gierigheid en ongevoeligheid, toen hij niet kon opstaan als senatoren hem geëerd.' Er kunnen sociale redenen zijn geweest waarom de militaire leider, en zijn gekozen erfgenaam, Octavianus, geloofden dat ze aan epilepsie leden. In de oudheid werd epilepsie aangeduid als de 'heilige ziekte' onder de Grieken. Het werd over het algemeen waargenomen door degenen die niet opgeleid zijn in de geneeskunde of het resultaat zijn van bezit door een godheid. In de literatuur waren epilepsieën vaak de bezitter van machten en de onderwerpen van goddelijke gunsten. Maar de onderzoekers merken op dat zowel Caesar's vader als een andere voorvader stierven zonder een duidelijke oorzaak. Dit kan wijzen op het feit dat ze ook leden aan mini-takten, een aandoening die kan ontstaan als gevolg van genetische aanleg.
Romeinse generaal leed aan vertigo, duizeligheid en zwakte in ledematen . Historici hebben lang geloofd dat dit werd veroorzaakt door het late begin van epilepsie . Epilepsie werd vaak aangeduid als de 'heilige ziekte' in het oude Rome . Nieuwe blik op symptomen onthullen dat ze meer gemeen hebben met beroertes .