(CNN) Op 20 april 2010 faalde een definitieve cementafdichting van een olieput in de Golf van Mexico, waardoor wat men noemt de ergste milieuramp in de geschiedenis van de VS en het nemen van de levens van 11 tuigarbeiders. Gedurende 87 rechte dagen, olie en methaan gas uitgespuwd uit een ongekapt goedkop, 1 mijl onder het oppervlak van de oceaan. De federale overheid geschat 4,2 miljoen vaten olie gemorst in de Golf, maar BP beweerde in de rechtbank dat het veel lager was. Een rechter oordeelde BP was verantwoordelijk voor de vrijlating van 3,1 miljoen vaten. Stel je voor dat papa: dochter van een booreilandwerker en haar dromen. Er waren verschrikkelijke voorspellingen van wat er zou volgen. Milieuactivisten en anderen geboeid voor een milieu-instorting op massale schaal. Wetenschappers blijven milieu-invloeden bestuderen, maar vijf jaar na de lekkage, de lange termijn negatieve effecten blijven onduidelijk en zijn, in veel gevallen, zeer omstreden. BP, het bedrijf dat de lekkage veroorzaakte, staat te popelen om erop te wijzen dat de Golf van Mexico is genezing zelf. BP's vice-president van communicatie, Geoff Morrell, zei dat er geen twijfel is over vogels, vissen, schildpadden, onderzeese vegetatie en zelfs sediment soorten werden allemaal beïnvloed in de onmiddellijke nasleep van de lekkage. E-mail uw verhaal ideeën en tips naar CNNtips@cnn.com. "Daar is geen twijfel over," Morrell zei. "Maar ze hebben ook, volgens de gegevens, teruggekaatst en herstellen sterk." "En er zijn geen gegevens die suggereert dat er enige lange termijn impact op de bevolking niveau van een soort." Terwijl BP's beoordeling niet is weerlegd, suggereert de regering dat het te vroeg is om langetermijnconclusies te maken over de herstel van de gezondheid van de Golf. Kort nadat BP haar eigen vijf-jaar rapport heeft uitgebracht dat de Golf grotendeels is hersteld, de beheerders van de Natural Resource Damage Assessment genaamd BP's rapport "ongepast en te vroeg." De trustees, een verzameling van overheidsinstanties belast met het bepalen van de omvang van de schade van de Macondo-lek, vrijgegeven een verklaring, zeggen, "We weten dat de milieueffecten van deze lekkage zijn waarschijnlijk voor generaties. " Een ambtenaar van de overheid die bekend is met de beoordeling van de trustee beschuldigde BP van het hebben van "cherry-picked" positieve resultaten, terwijl het negeren van anderen, iets BP ontkent. De meeste lange termijn wetenschappelijke studies over milieurampen duren langer dan de vijf jaar die voorbij zijn gegaan. Studies tot nu toe hebben aangetoond dat een verscheidenheid van negatieve effecten op de wilde dieren onmiddellijk na de lekkage, maar anderen tonen dat sommige van deze soorten stuiteren terug. Vislandingen in de Golf, de hoeveelheid vis gevangen door de visserij-industrie, zijn teruggekeerd. Oesters herstellen ook in vele gebieden. En volgens de Food and Drug Administration, testen op eetbare zeevruchten tonen geen overtollige koolwaterstoffen in de voedselvoorziening van de regio. De effecten van de lekkage op andere soorten zijn minder duidelijk. Dolfijnen sterven in een versneld tempo langs de Golfkust, en nog meer in Louisiana waar de olie raakte de hardste. Maar de dolfijn "mortality event," zoals de overheid noemt, begon maanden voor de lekkage. Studies suggereren dat de ziekten dolfijnen lijden aan op plaatsen als Barataria Bay, Louisiana, kan worden veroorzaakt door olie blootstelling, maar directe links naar de 2010 Macondo lekkage zijn niet bewezen. Zeespreeuwen in de Golf vertonen ook tekenen van spanning, en sommige studies citeren olie als een bijdrage tot vermindering van hun totale overvloed. Terwijl luchtonderzoeken genomen in 2010 suggereren tienduizenden zeeschildpadden werden blootgesteld aan olie in kustwateren, overheidsdiensten verzamelen nog steeds gegevens en hebben niet geconcludeerd of de lekkage zal hebben op lange termijn effecten op zeeschildpadpopulaties. Maar misschien wel het grootste onbekende is wat, als er iets, miljoenen liters olie op de diepe zeebodem doen aan de algemene omgeving van de Golf zelf. Oceanografen hebben gevolgd het residu van de Macondo goed zoals het is gevestigd op de bodem van de oceaan. Mandy Joye, een oceanograaf bij de Universiteit van Georgia, heeft onderwaterrobots gebruikt om bodemmonsters te vangen en tests uit te voeren om te bepalen hoe ver de olie heeft gereisd. Haar onderzoek en andere studies tonen BP's olie is verspreid in patches over meer dan 1.200 vierkante mijl van de zeebodem. Volgens Joye's studie bestaat het olieresidu in dunne lagen in sommige gebieden van de zeebodem en dikke zakken in andere. Joye probeert te bepalen hoe de olie die op de zeebodem wordt afgezet -- geschat op ongeveer 10 miljoen liter -- de microbiële gemeenschap van organismen beïnvloedt die in de diepzeezee voorkomen. "Dat spul zal niet blijven zitten. Het zal bewegen," zei Joye. Ze zei dat er op dit moment gewoon geen manier is om te zeggen of het een impact zal hebben. "Er is zoveel dat we niet weten," zei Joye. BP accepteert niet de resultaten van Joye's werk. Het bedrijf zei dat de olie is allemaal goed voor en bestaat slechts op twee plaatsen: binnen een gebied van 2 kilometer rond de bronkop en in teermatten en teerballen die nog moeten worden opgeruimd op het strand. En volgens BP's Morrell is de olie en residu die overblijft niet langer schadelijk. "Er is zoveel tijd verstreken dat het geen toxiciteit meer heeft en dus geen bedreiging is voor mens of waterleven," zei Morrell. Ocean conservationist Philippe Cousteau was getuige van een groot deel van de nasleep van de lekkage in 2010, maar toen hij vorige maand naar de Golf terugkeerde om bij een olieplatform te duiken, was hij verbaasd over de overvloed aan amberjacks, hamerhaaien en ander zeeleven dat hij zag. Tijdens dezelfde reis zag Cousteau echter een moeder dolfijn die probeerde een dood kalf te doen herleven. Het is onbekend of zijn dood iets te maken had met de olie. Cousteau prees de vooruitgang gemeenschap groepen en restauratie projecten hebben gemaakt sinds de lekkage, maar hij zei dat hij vindt dat het veel te vroeg om te zeggen dat de Golf is terug en de olie is verdwenen. "Het is nog steeds in veel gevallen in het zand, langs de kustlijn, in de moerassen," zei Cousteau, "en bestaat op een microscopische schaal die we misschien niet kunnen zien met het blote oog." CNN's David Matthews heeft bijgedragen aan dit rapport.
20 April mark 5 jaar sinds de BP olielek. Op dat moment waren er ernstige voorspellingen voor het milieu. Vandaag, is het nog te vroeg om de lange termijn impact te weten .