(CNN) Een jury van Rolling Stone's media peers heeft het rampzalige, in diskrediet gebrachte verhaal van het tijdschrift ontleed over verkrachting op de campus van de Universiteit van Virginia, en de opkomende consensus is dat Rolling Stone's fouten en slordige blunders neerkomen op journalistieke wanpraktijken -- des te erger gemaakt door het hoofd-in-de-zand reactie van het tijdschrift op het grondige, verwoestende rapport uitgebracht door een panel van onderzoekers van de Columbia University Graduate School of Journalism. Rolling Stone's grove fouten van rapportage en editing zijn betreurenswaardig maar begrijpelijk. De beslissing van het tijdschrift om niemand te ontslaan of zijn redactie te reorganiseren is dat niet. Voordat het oorspronkelijke verhaal, "Een verkrachting op de campus," van de Rolling Stone website werd gehaald, registreerde het 2,7 miljoen hits na de publicatie in november -- meer dan enig non-celebrity verhaal in de geschiedenis van het tijdschrift. Een anonieme undergraduate, gezien de naam "Jackie," vertelde Rolling Stone schrijver Sabrina Rubin Erdely dat ze was uitgenodigd voor een feestje van Phi Kappa Psi broederschap in 2012 -- alleen om geslagen en bendeverkracht door zeven jongens, die naar verluidt werden begeleid in de aanval door dezelfde student, een casual kennis, die Jackie had uitgenodigd voor het feest. De gruwelijke beschuldigingen veroorzaakten protesten tegen de broederschap, een politieonderzoek, de tijdelijke opschorting van alle broederschappen op de school en een landelijk debat over de prevalentie van seksueel geweld op college campussen. Maar het verhaal begon bijna onmiddellijk te ontrafelen toen Washington Post verslaggever T. Rees Shapiro een kijkje nam, waardoor Rolling Stone weg van het verhaal en verzoeken om een beoordeling door de Columbia University Graduate School of Journalism. Die beoordeling, die aanzienlijk langer is dan het oorspronkelijke artikel, onthult schokkende vervallen in de basis journalistieke praktijk. Rolling Stone schrijver Erdely heeft nooit de identiteit van de aanvaller geverifieerd en heeft hem daarom nooit geconfronteerd met de beschuldigingen; ze sprak nooit met drie van Jackie's vrienden die naar verluidt direct na de aanval met Jackie spraken, en ze gaf de broederschap nooit een eerlijke kans om te reageren, weigeren om specifieke informatie te verstrekken over wat er gebeurde en wanneer. En bij elke stap van de weg, toen Jackie begon zich vaag te gedragen -- weigerde om basisinformatie te verstrekken die nodig was om haar verhaal te verifiëren of wekenlang te verdwijnen zonder terug te bellen van de verslaggever -- noch Erdely, noch haar redacteuren of de feitencheckers van het tijdschrift maakten de moeilijke maar noodzakelijke beslissing om op de pauzeknop te drukken en het verhaal niet te laten draaien. Na een decennium als journalistiekprofessor gewerkt te hebben (inclusief een semester op Columbia), zou ik het eens zijn met collega's die Rolling Stone's fouten noemen, het soort dat onaanvaardbaar zou zijn in een klaslokaal voor eerstejaarsgenoten. Ik heb studenten al jaren verteld: Je moet nooit beschuldigingen afdrukken zonder mensen een eerlijke kans te geven om te reageren. En je moet nooit een bron's woord over belangrijke feiten geloven zonder de waarheid te verifiëren. (Er is een reden dat we het rapporteren en niet dicteren noemen.) Vooral, ik vertel studenten, onthoud dat je schrijft over mensen, die ingewikkelde wezens zijn: De goeden zijn nooit zo goed, en de slechteriken zijn meestal niet helemaal slecht. Mensen kunnen zich vergissen of bedriegen, vertel ik jonge reporters, ze vergeten en vaak liegen tegen zichzelf. Dat maakt een bron niet nutteloos, maar het moet je extra voorzichtig maken. Helaas, het vroege woord van Rolling Stone is dat ze geen van deze lessen hebben opgenomen. Uitgever Jann Wenner heeft blijkbaar besloten om niet te schieten, degraderen of discipline niemand bij Rolling Stone, uitlokkend uitingen van ongeloof onder ervaren journalisten. "Niemand ontslagen op Rolling Stone. Echt?" schreef CNN mediacriticus Brian Stelter. "Wat zou Rolling Stone in zijn hoogtijdagen schrijven over een instelling die het ongelooflijk verknalde, het leven van mensen beschadigde, maar niemand strafte?" twitterde John Bresnahan, het hoofd van het Capitol bureau van Politico. "Rolling Stone outsources zijn onderzoek naar Columbia en gaat niets doen in termen van individuele verantwoording achteraf? OK..." Tweeted pridit Joe Concha. Erger nog, de redacteuren die de blunder pleegden lijken niet voorbereid om hun operatie te vernieuwen om een herhaling van het debacle te voorkomen, waardoor de fout als een serieuze maar misplaatste poging om het woord van een seksuele aanranding slachtoffer te geloven. "Rolling Stone's senior redacteuren zijn unaniem in de overtuiging dat het falen van het verhaal niet vereist dat ze hun redactionele systemen te veranderen," het Columbia rapport zegt. En bekijk deze verbazingwekkende conclusie van Will Dana, de managing editor die leiding gaf over de ramp. Dana vertelde het Columbia team: "Het is niet alsof ik denk dat we ons proces moeten herzien, en ik denk niet dat we noodzakelijkerwijs een heleboel nieuwe manieren van doen moeten instellen. We hoeven alleen maar te doen wat we altijd al gedaan hebben en ervoor te zorgen dat we deze fout niet opnieuw maken." Die zelfvoldane houding zorgt er vrijwel voor dat Rolling Stone's newsroom managers in de toekomst nog een idioot zullen begaan. Op zijn minst moeten ze luisteren naar de wijze raad van mijn vriend Bill Grueskin, een uitvoerend redacteur bij Bloomberg die vroeger decaan was van academische zaken op de Columbia J-school. "Bij het doen van grote, onderzoeksverhalen, staan reporters voor vele uitdagingen: recalcitrant bronnen, complexe getallen, begraven verslagen. Editors, waarvan de arbeid meestal gecamoufleerd in anonimiteit, worden gespaard de meeste van die hindernissen. Maar ze staan voor hun eigen interne nieuwskamer uitdagingen, vooral bij het omgaan met een potentiële blockbuster verhaal," Grueskin schrijft. "Ze moeten hun sterreporters gelukkig houden, het verhaal dat het verhaal onderbreekt en omgaan met de verwachtingen van bazen die honger hebben naar prijzen en verkeer." Het probleem kan zijn, zegt Grueskin, dat Rolling Stone te veel chefs in de keuken had, in plaats van "een enkele, getalenteerde redacteur met een intacte set wervels." Totdat Wenner en zijn team die basisles leren -- en hun wervings-, bewerkings- en feitencontroleproces dienovereenkomstig vernieuwen -- zal het Rolling Stone fiasco uiteindelijk gevolgd worden door een ander, eentje die minder vergeefbaar is omdat we het allemaal zagen aankomen.
Columbia journalistiek schoolteam vindt grote fouten in Rolling Stone's University of Virginia verkrachting verhaal . Errol Louis: Ongelooflijk, het magazine houdt zijn personeel niet verantwoordelijk of veranderen procedures .