(CNN) Hoe kunnen meer dan 200 Nigeriaanse schoolmeisjes gewoon verdwijnen? En hoe kan de Nigeriaanse regering en de rest van de wereld dit hebben laten gebeuren? Precies 365 dagen zijn verstreken sinds de meisjes in het holst van de nacht in Chibok, ten noordoosten van Nigeria uit hun kostschool werden ontvoerd. Ze zijn nog steeds vermist. Hiervoor moeten we ons allemaal schamen: schaamte dat we leven in een wereld waar het leven van jonge meisjes ongestraft kan worden verbrijzeld door fanatieke schurken. Jammer dat wanneer zulke gruwelijke daden plaatsvinden, onze collectieve aandachtsspanne zo vluchtig is. Een jaar geleden had ik me nooit kunnen voorstellen dat we hier vandaag zouden zijn, het markeren van de grimmige 12 maanden mijlpaal van deze meisjes vermist. In de vroege dagen van hun ontvoering veel van de wereld stond als een, rally rond de hashtag #BringBackOurGirls. Op de grond in Nigeria als onderdeel van CNN's team over het verhaal, werd ik versterkt door deze wereldwijde solidariteit. Een jaar later, ontmoet de man nog steeds vechten om #BringBackOurGirls . Gevangen in de verblindende schittering van de wereldwijde aandacht, en geconfronteerd met een getij van vragen over hun verwarde reactie op de ontvoeringen, de Nigeriaanse regering voelde het gewicht van de verantwoording en werd aangespoord om meer actie te nemen; aanbiedingen van hulp van de VS, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en China werden aanvaard. Beloof me dat nadat de Nigeriaanse regering had beloofd dat de meisjes thuis zouden komen -- waar zijn ze, en waar is de wereldwijde verontwaardiging over deze gebroken beloftes en gebroken dromen? Mijn hart gaat uit naar de verdrietige geliefden van deze vermiste meisjes op deze pijnlijke verjaardag. Arme en sociaal gemarginaliseerde, alle velen van hen hebben hun hoop dat hun meisjes op een dag terugkeren. Meisjes die ontsnapten riskeren levens om naar school te gaan. De taak om die hoop levend te houden is grotendeels overgenomen door de handvol #BringBackOurGirls campagnevoerders in Nigeria. Deze mannen en vrouwen hebben onvermoeibaar gewerkt om het verhaal in leven te houden het afgelopen jaar; hun strijd is een pijnlijke en steeds eenzame geweest. Maar naarmate de blik van de wereld is verschoven zijn ze blijven voldoen aan de stilte van de Nigeriaanse regering met kreten van: "Bring Back Our Girls, now and live!" Op dit punt zal het vinden van de meisjes niet gemakkelijk zijn. Maar het kan worden gedaan. Het moet worden gedaan. Malala biedt 'solidariteit, liefde, hoop' aan ontvoerde schoolmeisjes. Deze meisjes zijn niet anders dan uw dochters, zusters, nichtjes: elk heeft hoop en dromen van hun eigen. Maar ik geloof ook dat er een andere reden is dat deze meisjes moeten worden herenigd met hun familie - in de woorden van Martin Luther King: "Injustice overal is een bedreiging voor de gerechtigheid overal. We zitten gevangen in een onontkoombaar netwerk van wederzijdsheid, gebonden in één enkel kledingstuk van het lot. Wat er ook direct mee te maken heeft, beïnvloedt ons allemaal indirect." Onze gemeenschappelijke mensheid dwingt ons om ons deel te doen, om dit schandelijke onrecht recht te zetten. Hoe de wereld is veranderd sinds de ontvoeringen.
Zo'n 276 meisjes werden een jaar geleden door Boko Haram van hun school in het noordoosten van Nigeria ontvoerd. Ondanks een wereldwijde schreeuw, een jaar later, zijn er maar een handvol ontsnapt en naar huis teruggekeerd. Isha Sesay: We moeten ons allemaal schamen dat onze collectieve aandachtsspanne zo vluchtig is.