(CNN) Denken over presidentskandidaten? Blijkbaar, hormonen zijn een belangrijke factor die je moet overwegen. Volgens een vrouwelijke zakenvrouw in Texas, Hillary Clinton zou niet president moeten zijn omdat haar hormonen haar zo irrationeel zou kunnen maken dat ze een onnodige oorlog zou beginnen. Toen George W. Bush een onnodige oorlog voerde in Irak -- was zijn testosteron de schuld? Als Cheryl Rios, CEO van Go Ape Marketing, ziet het: "We zijn anders gebouwd, we hebben verschillende hormonen. In de wereld waarin we leven, begrijp ik dat er gelijke rechten en dat is een prachtig ding en ik steun dat alles. Ik steun een vrouw niet als president." "Met de hormonen die we hebben is er geen manier waarop we in staat zijn om een oorlog te beginnen," Rios schreef in een Facebook post. Als Rios is bezorgd over hormonen invloed op beslissingen in het Oval Office, zou ze beter af zijn zorgen te maken over de mannelijke kandidaten voor president. Gedurende de geschiedenis, mannelijke hormonen hebben inderdaad een aantal mannelijke leiders' besluitvorming aangetast. Studies tonen aan dat vrouwelijke leiders minder onnodige risico's nemen dan hun mannelijke tegenhangers. Als de wetenschap je niet overtuigt, gewoon Google "bedriegen politici" voor de lange en smerige lijst van mannen zoals Arnold Schwarzenegger, Mark Sanford en John Edwards, wiens hormonen het beste van hen. Rios heeft veel flak genomen voor haar "bijbelse" geïnspireerde overtuigingen, maar ze is niet de enige die beweert dat de hormonen van een vrouw zijn een legitieme leiderschapszorg. Time magazine verklaarde Hillary Clinton de "perfecte" leeftijd om president te zijn, omdat ze een postmenopauzale vrouw is die "biologisch voorbereid" is om te leiden. (Ze is ook een voormalige first lady, senator en minister van Buitenlandse Zaken.) Ik maak geen grapje. Geloof me, ik wou dat ik was. Geen wonder dat Jon Stewart verliet "The Daily Show" voordat de verkiezingscyclus in volle gang komt. Als discussies over de hormonen van een kandidaat zijn wat we hebben om naar uit te kijken, de staat van de presidentiële politiek is inderdaad deprimerend. Maar onder het debat over de biochemie zit een veel engere overweging: De vooringenomenheid tegen vrouwen op het werk is zo duidelijk dat zelfs in 2015 een vrouwelijke kandidaat moeilijk onder druk zal staan om gekozen te worden tenzij we een serieuze discussie hebben over het beëindigen van gendervooroordeel. We willen geloven dat we leven in een wereld waar onze dochters alles kunnen doen en alles kunnen zijn. En je zou denken dat ze kunnen -- ze zijn in de meerderheid van de jongens op de universiteit, de graduate school en de beroepsbevolking. Maar wat hun potentieel zal beperken is niet biochemie of bekwaamheid, maar een vooroordeel in hoe vrouwen en meisjes worden bekeken. Helaas, Cheryl Rios' visie op vrouwen is niet uniek. Sommige mensen geloven dat vrouwen hebben "onze plaats" en die plaats is niet aan de tafel. Ze zullen je dochter vertellen om "gaan voor het" maar geloven dat ze niet gekwalificeerd is om haar dromen te vervullen. In een dwingende serie over vrouwen en werk, Wharton School professor Adam Grant en Facebook COO Sheryl Sandberg lay-out van de schokkende feiten over de vooroordelen vrouwen geconfronteerd op het werk en het diepe voordeel van het uitroeien van gender stereotypen. Het bewijs van vooringenomenheid is onmiskenbaar en de voorbeelden zijn eindeloos. Het is openlijk: Er zijn meer mannen op corporate boards genaamd John, Robert, William of James dan er zijn vrouwen op boards helemaal. De vooringenomenheid is ook verborgen: Wanneer studenten beoordelen hun favoriete professoren, ze beschrijven de mannen als "genieën" en de vrouwen als "aardig." De vooringenomenheid is echt, maar zo velen van ons zijn blind voor het. Hillary Clinton misschien niet de perfecte kandidaat, maar het feit dat ze een vrouw zal haar weg naar het Witte Huis een veel steilere klim maken. Dat is niet alleen een probleem voor Democraten -- het is een probleem voor Republikeinen, Onafhankelijken, iedereen. Feit is dat gelijkheid iedereen ten goede komt. Het is beter voor de bottom line (bedrijven met meer vrouwen in leidinggevende functies verdienen meer geld). Het is geweldig voor kinderen omdat kinderen met betrokken vaders gelukkiger, gezonder en succesvoller zijn. Het is geweldig voor huwelijken omdat koppels die verantwoordelijkheden delen sterkere huwelijken hebben. En het is geweldig voor bedrijfsteams omdat diverse teams en bedrijven betere resultaten opleveren. Onze natie, onze economie en onze families zouden veel sterker zijn als de helft van onze bedrijven gerund werd door vrouwen en de helft van onze huishoudens gerund werd door mannen. Het is niet genoeg om tegen onze dochters te zeggen: "Je kunt alles zijn wat je wilt zijn." Wat we moeten zeggen is: "Je kunt alles zijn wat je wilt zijn, ondanks wat sommige mensen zouden denken -- en wat zij denken dat verkeerd is." Rios zei dat als Clinton gekozen wordt, ze "verhuist naar Canada" omdat "een vrouw niet president moet zijn." Blijkbaar weet Rios evenveel over vrouwen en leiderschap als zij over Canada weet: Kim Campbell werd in 1993 de eerste vrouwelijke premier van het land. Correctie: Een eerdere versie van dit artikel verklaarde ten onrechte dat Canadezen hun eerste vrouwelijke premier, Kim Campbell, kozen.
Een zakenvrouw maakt zich zorgen dat als Hillary Clinton president wordt, haar hormonen haar naar de oorlog zullen brengen. Mel Robbins: Wat eng is, is dat de vooroordelen tegen vrouwen op het werk nog steeds sterk gaan in 2015 .