Meer dan 70 jaar geleden speelden deze vijf mannen elk hun eigen vitale rol in de Normandische campagne die begon met de D-Day landingen. Twee waren gewoon tieners, een andere was een jonge sapper, een een groentje tank driver en de laatste was een veteraan van de jungle oorlogvoering. Alle gewone jonge mannen doen hun deel om Frankrijk te bevrijden. Tot nu toe hebben hun exploits zijn ontsnapt aan de aandacht van historici, maar gisteren deze veteranen van de Tweede Wereldoorlog stond trots naast elkaar na de toekenning van Frankrijk hoogste decoratie, de Legion d de Honneur. Moedige veteranen krijgen de hoogste eer van Frankrijk voor hun vitale rol op D-Day in een ceremonie in Yorkshire Air Museum, Links naar rechts: Gordon Collinson, Eric Gerald Briscoe, Thomas William Wright, Eric Gill, James Denwood en Catherine Rush die de eer aanvaardde namens haar overleden echtgenoot Bernard Rush. Tijdens de ceremonie in het Yorkshire Air Museum in Elvington, in de buurt van York, vertelde de Franse ambassadeur Sylvie Bermann aan de zwakke veteranen: "Ik ben hier ter erkenning van uw heldhaftige prestaties in de bevrijding van Frankrijk en ter ere van uw moed en toewijding." Tussen 90 en 99 jaar behoren zij tot de eerste van 2.800 levende veteranen die het Legioen van Eer zullen ontvangen in de komende maanden. De beslissing werd aangekondigd door de Franse president Francois Hollande na afgelopen zomer een 70-jarig jubileum viering en de ambassadeur zei: "Frankrijk zal zijn belofte houden." Hoewel de herinneringen nu vervagen, deze groep van nederige soldaten - samen met de weduwe van een veteraan die onlangs stierf - kon niet verbergen hun trots als ze ontvangen wat waarschijnlijk de laatste medaille van hun buitengewone leven zal zijn. Eric Gill (rechts), een veteraan van de Birma campagne die landde op een strand in Normandië, afgebeeld tijdens de bevrijding van Frankrijk. GERRY BRISCOE was een slager toen hij op zijn 18, een jaar later was hij zet zijn leven op het spel door het bestormen van een Normandische strand. Het was zijn eerste actie en een angstaanjagende ervaring voor een geharde veteraan laat staan een jongeling. Een sapper met de Royal Engineers, hij dankt zijn leven aan een slag van geluk. Op D-Day had ik de laatste in de boot moeten zijn om de eerste uit te zijn omdat ik was het dragen van een lading om een pillendoos op te blazen, hij herinnerde zich. Ik mistelde dus ik eindigde de eerste in de boot en dus de laatste uit. De jongen die uit de boot eerst verdronk direct omdat de boot ging over hem. Daar voor de genade van God, werd ik gered... De slag was woest toen de heer Briscoe bereikte kust en ontdekte dat de pillen doos al was opgeblazen door een schelp, maar er waren chaotische scènes overal. De Duitsers schoten nog steeds op ons en er schoten overal granaten en de raketten van de grote hoofdschepen gingen over naar de Duitsers.Hij zei: "Je bent echt doodsbang, ik herinner het me nog goed."De tiener hielp een brug bouwen in de dagen die volgden en bleef werken aan bruggen en wegen om geallieerde troepen te helpen als ze naar Duitsland gingen. Hij was een van de eerste troepen in Brussel en herinnerde de lokale burgers die uitkwamen met kommen warm water, omdat de soldaten waren bedekt met vuil, en vlees sandwiches. Na de oorlog keerde hij terug om te werken als slager. Hij trouwde met vrouw Jean, nu 86, en het echtpaar had twee kinderen. De heer Briscoe, 90, uit Bradford, zei van de eer: .Ik ben erg blij over. Ik ben regelmatig gegaan naar Frankrijk door de jaren heen en ontving medailles maar dit is de top van de winkel. Frankrijk's hoogste prijs, het Legioen van Honour, is gepind op James Denwood door Her Excellentie Madame Sylvie Berman. Het Legioen van Eer medailles voor de vijf veteranen tussen 90 en 99 jaar die behoren tot de eerste van 2.800 levende veteranen die het Legioen van Eer zullen ontvangen in de komende maanden. BILL WRIGHT was een fris-gezicht 19-jarige rekruut en D-Day was zijn eerste ervaring van oorlogvoering. De heer Wright zei dat hij herinnerde zich zeer zeeziek op de weg overheen als de zeeën waren choppy. Hij was op een van de Amerikaanse landingsvaartuigen en herinnerde zich dat de vent in de leiding was absoluut briljant. ...Hij was niet veel ouder dan ik en zag eruit als een jonge president Kennedy. Hij was koel als een komkommer en zette ons aan land bijna droog. ... Mr Wright was in de Staffordshire Yeomanry die aan land kwam in de tweede golf van troepen. Gelukkig voor hem was hij in een tank .. werkend als de radio-operator en lader. Zijn tank zat vast in een drukke jam op het strand omdat er weinig uitgangen waren temidden van de felle strijd. We waren te druk om bang te zijn, zei hij. Iedereen was zich er bewust van dat we geschiedenis maakten. Als een jonge jongen uit school was het een geweldig avontuur.. Mr Wright bleef twee maanden in Normandië voordat hij terugkeerde naar Engeland om opnieuw te trainen om te werken in amfibische tanks. In de winter van 1944 zag hij verdere actie in Nederland en verhuisde vervolgens naar Duitsland in de laatste maanden van de oorlog. Mijn tank was knock-out, maar gelukkig niemand van ons raakte gewond, zei hij. Hare Excellentie Madame Sylvi bekroond Frances hoogste eer het Legion dHonneur in het Yorkshire Air Museum. Na de oorlog trouwde hij zijn jeugdliefde Margaret. Ze hadden drie kinderen en hij werkte in de bosbouw. De 90-jarige weduwnaar uit York zei in zijn commentaar op de prijs van gisteren: "Het is een grote eer, maar er zijn veel meer verdienstelijke zielen die het niet snapten."Eric was een veteraan van de Birma-campagne toen hij landde op een strand in Normandië. Later, toen de actie verhuisde naar Holland, had hij een verbazingwekkende ontsnapping toen granaatscherven piercen zijn helm en hem schalde. .De Private met de King. Own Yorkshire Light Infantry leed een zes inch wond op zijn hoofd en kon niet zien voor het bloed stromen over zijn gezicht, maar hij overleefde om het verhaal te vertellen. Geboren in Doncaster en een van de negen kinderen, verliet hij school op 14 om te werken in de put. De tiener mijnwerker werkte met de pit pony's. Op zijn 19e, met de nazi dreiging groeiende, ging hij bij het leger en was in Birma toen de oorlog uitbrak. Zijn oorlogsavonturen zag hem ontsnappen aan de verschrikkingen van de Birmese jungle door 400 mijl naar India te lopen, vervolgens reizen naar Australië met 1.000 Italiaanse krijgsgevangenen en op weg naar New York voordat hij terugkeerde naar Blighty.Hij kwam in Normandië vier dagen na D-Day en ging over het vasteland van Europa op de duw naar de overwinning. Mr. Gill, 99 getrouwde vrouw Doris en had twee kinderen. Hij had verschillende banen, waaronder een gipser en begraafer werknemer, voordat met pensioen. Gordon Collinson praat met zijn Air Cadet kleinzoon Alfie Tomlinson tijdens de prijsuitreiking in het Yorkshire Air Museum . GORDON COLLASSON had in de relatieve veiligheid van een tank moeten zijn toen hij landde op Gold Beach. Helaas, zijn tank brak en kon niet uit de landingsboot. De 20-jarige tankchauffeur werd gedwongen om waden aan land met zijn geweer rond zijn hoofd als kogels vloog overal om hem heen. Een man van kleine omvang, het water was tot zijn neus op een bepaald punt, maar hij werd gepakt door zijn kameraden en slaagde erin om de angstaanjagende ervaring te overleven. Hij vond uiteindelijk een tank om aan boord te gaan zodat hij kon blijven met zijn taken. De heer Collinson eindigde te vechten zijn weg door Frankrijk en ging in het hart van Duitsland tijdens de laatste maanden van de oorlog. Hij was een van de geallieerde troepen om Berlijn te bereiken in mei 1945 nadat de Russen arriveerde als eerste en getuige van de scènes van verschrikkelijke verwoesting. Na de oorlog huwde hij en kreeg drie kinderen en bracht de rest van zijn leven door als ambtenaar. Hij is nu 91 jaar oud en woont in York. JAmes DENWOOD had het geluk om de vroege stadia van de oorlog te overleven om deel te nemen aan de invasie in Normandië. Hij was aan boord van de troepenhip en voormalige Cunard liner de Lancastrië toen het werd gezonken in juni 1940 toen het geëvacueerd uitgeput soldaten uit Noord-Frankrijk. Ongeveer 5000 stierven, maar de heer Denwood was een van de gelukkigen en overleefde. Het ging naar beneden in 20 minuten, hij herinnerde zich gisteren. Ik was als een eend en moest zwemmen... De veteranen van de Tweede Wereldoorlog stonden trots zij aan zij na de toekenning van Frankrijk de hoogste decoratie, de Legion d de Honneur . Het Legion of Honor medailles werden uitgereikt na een aankondiging door de Franse president Francois Hollande na de 70ste verjaardagsviering van afgelopen zomer en de ambassadeur zei: "Frankrijk zal zijn belofte houden' Hij was een saffier in de Koninklijke Ingenieurs tijdens de D-Day landingen en werd aangewezen om te werken aan een brandstofpijpleiding - ervoor te zorgen dat de geallieerde troepen kon blijven totale lucht suprematie.Hij trouwde vrouw Edith tijdens de oorlog en de oudste van zijn drie kinderen werd geboren in 1944. Toen de strijd eindigde keerde hij terug naar Cumbria om te werken in de steengroeven en verhuisde uiteindelijk naar South Yorkshire om te werken in een staalfabriek. Hij is nu 97 jaar oud en woont in Mexborough, South Yorkshire. BERNARD RUSH was een chef-onderofficier in de marine en werd 21 vijf dagen voor D-Day. Hij was een ingenieur wiens taak was om beschadigde voertuigen te repareren. Na de oorlog keerde hij terug naar het werk in de katoenfabrieken in Silsden, West Yorkshire, en steeg op om een manager te worden. De heer Rush stierf afgelopen september 91 jaar, maar de Franse regering nam de buitengewone beslissing om de vader-van-vier de beloofde prijs postuum te geven. Zijn weduwe Catherine, 83 verzamelde het voor hem en zei: "Hij zou geweest zijn over de maan en zo trots.
Groep zijn de eerste levende veteranen van 2.800 die het Legioen van Eer ontvangen . Nu in hun jaren negentig, twee waren gewoon tieners toen ze hielpen bevrijden Frankrijk . Medaille was in erkenning van hun 'heroïsche prestaties' en 'heroïsche'