(CNN) Op 31 oktober 2014 kondigde de Italiaanse regering het einde aan van "Mare Nostrum" -- een marinemissie die potentiële migranten redde in gevaar toen ze probeerden de Middellandse Zee over te steken om veiligheid en een nieuw leven in Europa te zoeken. In het jaar dat de operatie duurde, hadden de Italiaanse marine en kustwacht naar schatting 100.000 mensen gered. Maar het bleek duur en politiek omstreden te zijn, en Europa was niet bereid Italië te helpen de last van de crisis op zich te nemen. Zonder Europese steun had de Italiaanse regering de marineactiva die bestemd waren voor het redden van migranten verminderd. Mare Nostrum, die was gelanceerd nadat ongeveer 600 mensen stierven toen twee migrantenschepen in 2013 zonken, werd vervangen door de meer bescheiden "Operation Triton," onder auspiciën van het grensagentschap van de Europese Unie, Frontex. Triton heeft ongeveer een derde van de financiering van Mare Nostrum, met slechts zes schepen en patrouilleboten, twee vliegtuigen en een helikopter. Het werd ontworpen als een politie in plaats van een humanitaire missie. Bij de oprichting, Klaus Rosler, operationeel directeur van Frontex, zei "Triton is niet een vervanging voor Mare Nostrum." Noch was Frontex "een coördinerende instantie voor opsporings- en reddingsoperaties." Zes maanden later, het argument over hoe om te gaan met ongekende aantallen wanhopige mensen op weg naar Europa blijft onverminderd. Medewerkers aan Triton omvatten Portugal, Nederland, Finland en IJsland. Groot-Brittannië -- bijvoorbeeld -- is niet. Het stelt dat zoek- en reddingsoperaties in internationale wateren "een onbedoelde 'pullfactor' zijn,' meer migranten aanmoedigen om de gevaarlijke zeeovergang te proberen en daarmee tot meer tragische en onnodige doden te leiden." Het is misschien geen toeval dat immigratie is een hot-button probleem in Groot-Brittannië, met de UK Independence Party aanvallen van de conservatieve-geleide coalitie regering voor het zijn zacht op het toestaan van buitenlanders in het land. Evenzo, de oppositie Northern League in Italië verzet Mare Nostrum, beschuldigend van het verleiden van migranten. Als de eerste paar maanden van dit jaar zijn een gids, de vraag is niet afgenomen, zelfs als het vooruitzicht van gered te worden heeft. Mensen uit Syrië, Mali en Eritrea behoren tot de tienduizenden proberen te ontsnappen repressie, geweld en vernederende armoede. Ondanks het gevaar, gaat de grote meerderheid eerst naar Libië, waar de ineenstorting van de autoriteit smokkeloperaties ongehinderd laat verlopen. Italië -- de Europese staat waarvan het grondgebied het dichtst bij Libië ligt -- heeft de taak op zich genomen om de illegale migranten op te pikken, onderdak te bieden en voedsel en medische hulp te bieden. In 2014 arriveerden 170.000 migranten in Italië over zee. Alleen al in de afgelopen week hebben Italiaanse schepen ongeveer 11.000 migranten opgehaald. De eilanden Sicilië en Lampedusa (die dichter bij Tunesië liggen dan op het vasteland van Italië) zien een bijna dagelijkse toevloed van menselijke ellende. En in deze tijd van het jaar, is er een stijging van de illegale handel als het weer en de zee omstandigheden verbeteren. Italiaanse premier Matteo Renzi heeft gezegd dat de Middellandse Zee is een zee, niet een begraafplaats. Op zondag, na de laatste ramp, klaagde hij dat Italië had omgegaan met de crisis in "bijna eenzaamheid, soms bijgestaan door een andere internationale aanwezigheid." Italië heeft ook aangedrongen op een internationale vredeshandhavingskwestie om de stabiliteit in Libië te helpen herstellen, niet in de laatste plaats in een poging de migrantenstroom aan te pakken, waarvan velen uit Misrata en andere havens in het westen van het land. Volgens sommige mensenrechtengroepen is het gevaar voor migranten op volle zee versterkt door koopvaardijschepen die een oogje dichtknijpen bij schepen in nood -- ondanks een maritieme verplichting om schepen in gevaar te helpen. Na het laatste zinken riep de Europese Commissie een dringende bijeenkomst van ministers van Buitenlandse Zaken en Binnenlandse Zaken op, waarin zij zei: "De realiteit is grimmig en onze acties moeten daarom dapper zijn. Dit zijn mensenlevens die op het spel staan en de Europese Unie als geheel heeft een morele en humanitaire verplichting om op te treden." Maar gedurfde actie is zelden een kenmerk van de EU. Het onlangs geïnstalleerde hoofd van de Europese Commissie, Jean-Claude Junker, heeft zijn prioriteiten aangegeven -- maar ze moeten nog worden aangepakt. Junker zei dat de huidige begroting van Frontex - zo'n 90 miljoen euro (97 miljoen dollar) - "een goede start was maar nog niet gelijkstaat aan de taak om de gemeenschappelijke grenzen van Europa te beschermen." Dat geld moet alle Frontex-functies dekken -- en het is niet alleen de Italiaanse kust die door migranten wordt aangepakt. Verder naar het oosten proberen duizenden migranten Griekenland over land en zee te bereiken. Volgens het VN-vluchtelingenagentschap zijn er vorig jaar 219.000 vluchtelingen en migranten de Middellandse Zee overgestoken. Junker heeft ook gepleit voor meer steun aan het Europees Ondersteuningsbureau voor asielzaken, dat in Malta is gevestigd, en pleit voor "een grondigere risicobeoordeling om probleemgebieden op te sporen voordat ze overbelast raken." Het meest controversieel stelt Junker voor dat Europa een gemeenschappelijk asielstelsel aanneemt en zegt dat "een en dezelfde asielzoeker in een ander land een kans van 70-75% kan hebben om asiel te krijgen in het ene land van de Europese Unie en minder dan 1%, met dezelfde redenen." Maar de vooruitgang in de richting van een Europabrede aanpak van migratie is pijnlijk traag.De Europese Commissie is van plan volgende maand een beleidsdocument te publiceren, maar de lidstaten hebben geen haast met zo'n politiek explosief en kostbaar onderwerp. In de tussentijd zal het argument in de Europese bijeenkomsten waarschijnlijk gericht zijn op prioriteiten, waarbij sommige (het Verenigd Koninkrijk en Duitsland) waarschijnlijk zullen beweren dat er meer middelen moeten worden besteed aan het afdwalen van het lucratieve mensensmokkelaarsracket. "We moeten de handelaren aanpakken die verantwoordelijk zijn voor zoveel mensen die op zee sterven en voorkomen dat hun onschuldige slachtoffers worden bedrogen of gedwongen om deze gevaarlijke reizen te maken," aldus de Britse minister van Buitenlandse Zaken Philip Hammond Sunday. Anderen, waaronder Italië, Griekenland, Spanje en Frankrijk, zullen naar verwachting meer gezamenlijke actie zoeken bij de behandeling en financiering van de toestroom. Maar de honderden migranten die op nauwelijks zeewaardige boten van Libische stranden worden gedreven, zullen zich niet bewust zijn van het debat.Lees meer: Migrantendoden op zee - wat gaat Europa doen?Meer lezen: Waarom migranten hun leven riskeren om Italië te bereiken?Meer lezen: 'Ik ga Europa binnen of sterf' - wanhopige migranten redden MEER: Hoe komen illegale immigranten in Europa?
De missie van de Italiaanse marine "Mare Nostrum" om potentiële migranten in gevaar te redden redde naar schatting 100.000 mensen . Operatie eindigde in oktober 2014, maar het getij van mensen die de Middellandse Zee proberen over te steken is niet afgenomen . Italië heeft een zware taak op zich genomen van het ophalen , onderdak en het verstrekken van voedsel en medische hulp aan illegale migranten .