De paroolcommissie bekijkt de zaak van Colin Pitchfork, die levenslang opgesloten werd in 1988 op basis van DNA-bewijs na het verkrachten en vermoorden van twee schoolmeisjes. De paroolcommissie bekijkt de zaak van een moordenaar die de eerste was die veroordeeld werd op basis van DNA-bewijs. Colin Pitchfork werd levenslang opgesloten in 1988 voor het verkrachten en vermoorden van twee schoolmeisjes. Hij wurgde de 15-jarige Lynda Mann ter dood nadat hij haar verkrachtte op een verlaten voetpad in het Leicestershire dorp Narborough in 1983. Drie jaar later verkrachtte en doodde hij Dawn Ashworth, ook 15, minder dan een mijl van waar hij Lynda vermoordde. Pitchfork werd uiteindelijk twee jaar later betrapt dankzij DNA-tests op alle mannen in de omliggende dorpen. Hij kreeg een 30-jarige minimumstraf die vervolgens werd teruggebracht tot 28 jaar in 2009, wat betekent dat hij in aanmerking zou komen voor vrijlating volgend jaar. Een woordvoerder van de paroolcommissie zei: 'We kunnen bevestigen dat de minister van Justitie de zaak van Colin Pitchfork heeft doorverwezen naar de paroolcommissie voor een beoordeling van zijn geschiktheid voor vrijlating. 'Als het bestuur zijn vrijlating niet leidt, is het gevraagd om de minister van Buitenlandse Zaken te adviseren over zijn geschiktheid voor open omstandigheden (gevangenis van categorie D).' Zodra een zaak is voorgelegd aan het bestuur, duurt het meestal ongeveer zes maanden voordat een beslissing wordt genomen, wat betekent dat de dubbele moordenaar dit jaar vrij kan zijn. Pitchfork voerde in zijn beroep in 2009 tegen zijn veroordeling aan dat de 30 jaar 'duidelijk' buitensporig waren. Hij werd in 1988 opgesloten bij het Leicester Crown Court nadat hij schuldig pleitte aan twee aanklachten van moord, twee van verkrachting, twee van onfatsoenlijke aanranding en één van samenzwering om de rechtsgang te verstoren. Het besluit om de minimumtermijn in 2009 met twee jaar te verminderen, verklaarde de toenmalige Lord Chief Justice, Lord Justice, dat het beroep werd toegestaan in een 'zeer beperkte en beperkte mate met betrekking tot uitzonderlijke vooruitgang in hechtenis'. Hij benadrukte dat de beslissing "niet van invloed is op het blijvende effect van de levenslange gevangenisstraf op rekwirante." De rechter voegde eraan toe: "Hij kan niet worden vrijgelaten tenzij en totdat de veiligheid van het publiek is verzekerd." Voormalig Lord Chief Justice Lord Rechter oordeelde in 2009 dat Pitchfork niet moet worden vrijgelaten voordat het publiek er zeker van was dat het veilig was. Na de eerste massa screening van de wereld op DNA - waar 5000 mannen in drie dorpen werden gevraagd om bloed of speekselmonsters vrijwillig te nemen - werd Pitchfork uiteindelijk gevangen. De Lord Chief Justice zei toen, nadat hij in de gevangenis zat, dat 'vanuit het oogpunt van de veiligheid van het publiek betwijfel ik of hij ooit zou moeten worden vrijgelaten'. Lord Judge zei in 2009 dat de vooruitgang van Pitchfork sinds hij voor het eerst werd opgesloten 'gaat veel verder dan algemeen goed gedrag en positieve reactie op zijn vrijheidsstraf, maar weerspiegelt zeer verdienstelijke hulp aan gehandicapten buiten het gevangenissysteem'. Hij voegde eraan toe: 'Op het bewijs dat voor ons ligt heeft hij geprobeerd om de redenen achter de commissie van deze misdrijven aan te pakken. Hij heeft een hoge graad van onderwijs bereikt. 'In 20 jaar in hechtenis is hij nooit op rapport geplaatst en hij is vertrouwd om te helpen met het welzijn van medegevangenen.' Lord Judge zei: 'Boven alles wat hij zichzelf heeft gemaakt tot specialist in de transcriptie van gedrukte muziek in Braille, dus gebruik makend van de mogelijkheden die hij heeft genomen om zichzelf te onderwijzen in de gevangenis ten voordele van anderen. 'Dit is een intens gespecialiseerde vaardigheid en zijn werk wordt gebruikt in heel dit land en internationaal met de steun van de RNIB.' Lord Judge zei dat het hof niet 'voldoende reden' kon identificeren waarom de uitzonderlijke vooruitgang die werd geboekt 'niet erkend en gegeven praktische effect in de beoordeling die nu moet worden gemaakt van de minimale term die door rekwirante moet worden gediend', en verminderd met twee jaar. Op 22 november 1983 werd het lichaam van de 15-jarige Lynda Mann gevonden verkracht en gewurgd op een verlaten voetpad tussen een begraafplaats en een psychiatrisch ziekenhuis in het Leicestershire dorp Narborough. Bijna drie jaar later, in juli 1986, werd het lichaam van een andere 15-jarige Dawn Ashworth, uit het nabijgelegen Enderby, gevonden in bijna identieke omstandigheden in een bosrijke omgeving, op minder dan een mijl van de plaats van Lynda's moord. Het dode meisje had een kortere weg van school genomen in plaats van haar gebruikelijke route, maar er kan weinig twijfel zijn dat haar aanvaller, die geloofde dat hij 'weg was gegaan met het' eens, op dezelfde manier op zoek was naar andere tieners om op dezelfde manier aan te vallen, te terroriseren en te moorden. Aanvankelijk, een lokale man bekende de tweede moord en zijn bloed bleek dezelfde groep als bloed gevonden op de plaats delict. Er kan geen twijfel dat als het niet voor vooruitgang in de wetenschap was geweest, hij zou zijn veroordeeld terwijl Colin Pitchfork vrij bleef. Echter, twee jaar later, sperma monsters gevonden op de plaats delict werden gebruikt om het DNA van Pitchfork, een bakker en veroordeelde flitser. Hij werd de eerste crimineel in de wereld die werd veroordeeld op basis van DNA vingerafdruk, na de eerste massa screening van 5000 mannen in drie naburige dorpen.
Colin Pitchfork verkrachtte en vermoordde twee 15-jarige meisjes in de jaren 1980. Hij werd levenslang opgesloten twee jaar na de tweede moord dankzij DNA-testen. Pitchfork was de eerste man die veroordeeld werd op basis van DNA-bewijs. De paroolcommissie bekijkt zijn zaak en hij kon worden bevrijd in maanden.