In het oude Inca koninkrijk, het wiel moest nog worden uitgevonden, ijzer was vreemd en staal was ongehoord. Dus toen de Inca's moesten reizen over de Andes, ze deden dit op handgeweven touw bruggen, uitgestrekt over kloven en rivieren. Vijfhonderd jaar later, slechts een van de Inca touw bruggen blijft: de Keshwa Chaca, die over de rivier Apurimac bij Huinchiri, Peru, in de provincie Canas. Gevaarlijk werk: Lokale dorpelingen werken aan het vernieuwen van de Keshwa Chaca - de laatste Inca touw brug - in de Andes in de buurt van Huinchiri, Peru. Ongelooflijke vaardigheid: De 90ft lange Keshwa Chaca blijft dankzij lokale dorpelingen die de brug elk jaar te herbouwen met behulp van dezelfde technieken als hun Inca voorouders. Naarmate ze hun imperium uitbreidden, bouwden de Inca's een heel netwerk van bruggen om legers, mensen en goederen snel en efficiënt over de bergen te verplaatsen. Hoewel het nog eens 300 jaar zou duren voordat hangbruggen naar Europa kwamen, wordt geschat dat het Inca koninkrijk verbonden was door ongeveer 200, allemaal met de hand gemaakt. De bruggen waren een integraal onderdeel van het ongelooflijke Inca-wegsysteem dat zich uitstrekt over 25.000 mijl, van het moderne Ecuador tot Argentinië. De laatste Inca's verdwenen in het begin van de 17e eeuw, en door de jaren heen hun bruggen volgden. De Keshwa Chaca blijft dankzij lokale dorpelingen die de brug elk jaar weer opbouwen met dezelfde technieken als hun Inca-voorouders. Ambacht: De touwen voor de brug zijn gemaakt van de 'ichu' gras, die wordt gevlochten door de lokale dorpelingen. Veilige wandeling: Hoewel de Keshwa Chaca brug kan zien fragiel, het is bewezen om het gewicht van 56 mensen te ondersteunen over de loopbrug. Klaar om te gaan: Als de laatste Inca brug, Keshwa Chaca is uitgegroeid tot een toeristische attractie, met bezoekers betalen een kleine vergoeding om te lopen over de kloof. Oude traditie: Het duurt drie dagen om de Keshwa Chaca, die wordt gedaan in juni elk jaar opnieuw. Het overspant 90ft over de rivier de Apurimac ongeveer 100ft lager, en dorpelingen beweren dat het er al 500 jaar. In de Inca dagen, lokale dorpelingen zou herbouwen de Keshwa Chaca elk jaar als een manier om belasting te betalen, maar in de moderne tijd inwoners van de regio houden de oude traditie en vaardigheden levend door vernieuwing van de brug elke juni. Nadat de brug is gebouwd, wordt het verlaten om te desintegreren voordat opnieuw te worden gebouwd het volgende jaar. De grondstof is 'ichu', een soort gras dat gebruikelijk is op de schaarse berghellingen van de Andes, die in touw wordt gevlochten voor de brug. Elk huishouden in de vier nabijgelegen dorpen is verantwoordelijk voor het brengen van 90 voet gevlochten gras touw, Slate rapporten. De brug bestaat uit vijf parallelle 'ichu' touwen, die zijn gevlochten om ongeveer vier centimeter dik, bevestigd op stenen platformen aan elke kant van de kloof. De vloer of loopbrug is van kleine stokken en stokken, dwars bevestigd met ruwe verstuiking snaren, en twee dikke touwen zijn tussen de platformen als armrails gebonden. Het duurt drie dagen om de Keshwa Chaca te vernieuwen, en hoewel het er broos uitziet, het is bewezen om het gewicht van 56 mensen die over de loopbrug staan te ondersteunen.
Inca koninkrijk in de Andes werd verbonden via handgeweven touw bruggen . Vandaag de dag blijft er slechts één brug - de Keshwa Chaca in de buurt van Huinchiri , Peru . De 90ft-lange brug wordt herbouwd door dorpelingen over drie dagen elke juni , voordat geleidelijk desintegreren elke keer . Lokaal gebruik van dezelfde technieken om het touw te maken als hun Inca voorouders .