(CNN) Dit is het einde. Mooie vriend, het einde. Voor de jaren zestig kwam het einde met - afhankelijk van je idealen en je stam - ofwel het Altamont fiasco van de Rolling Stones in december 1969, de schietpartijen van de Kent State in mei 1970 of Richard Nixon's herverkiezing van 1972. Voor "Mad Men," het "einde van een tijdperk," zoals zijn slogan het heeft, begint zondag. In de afgelopen acht jaar is de show over een reclamebureau uit de jaren zestig en de botsing met veranderende tijden onderdeel geworden van de nationale stof, zo nooit een enorme rating hit. Winkels hebben modelijnen gemaakt geïnspireerd door de show; er zijn "Mad Men" cocktails en "Mad Men" museum exposeert en zelfs "Mad Men" presidentiële referenties. Don Draper, de creatieve regisseur gespeeld door Jon Hamm, is uitgegroeid tot een symbool van de tijd -- zijn en, soms, de onze. Zijn onderwerpen hebben de show ter harte genomen. In maart werd een "Mad Men" bank onthuld voor de ogen van New York's Time & Life Building, waar de fictieve firma van Sterling Cooper & Partners haar hoofdkwartier heeft. Het einde van een tv-serie brengt wat risico met zich mee. "The Sopranos," "Mad Men" schepper Matthew Weiner's voormalige werkgever, verdeelde fans met zijn beroemde cut-to-black finale. Aan de andere kant, "Mad Men's" voormalige AMC stalgenoot, "Breaking Bad," werd gegroet voor een bijna perfecte landing. Sprekend over landingen: Het laatste seizoen -- technisch gezien, eindigde de eerste helft van seizoen 7 -- met de maanlanding in juli 1969. Hoewel Weiner en zijn cast meestal strak gelipt waren -- Weiner verborg zelfs de finale in eerste instantie voor zijn cast -- is het redelijk om aan te nemen dat het nieuwe seizoen snel daarna weer opgaat. Wat gaat er gebeuren? Hier zijn een aantal geschoolde gokjes. Met de jaren '60 schreeuwend naar hun conclusie, zal "Mad Men" waarschijnlijk niet veel vooruit springen. De laatste helft van 1969 waren onder andere de Manson moorden, het Woodstock festival, een New Yorkse burgemeesterscampagne en de Vietnam War moratorium demonstraties -- veel voer voor de personages om mee te communiceren, al was het maar tangiaal. Wie weet? De show zou zelfs de Miracle Mets kunnen noemen. Het zou een leuke manier zijn om te erkennen dat het agentschap laat Lane Pryce is. Natuurlijk, Weiner zou een ander idee kunnen hebben; hij komt uit Baltimore. "Mad Men" is over het algemeen een show over desintegratie, reflectie van de jaren '60 zelf. De oude ordes vallen uiteen: witschoenbedrijven als Sterling Cooper geven plaats aan de etnische pace-setters zoals Doyle Dane Bernbach; grimmige New York vervangen door zonnige Los Angeles; de "Good War" generatie botsen hoofden met de "Make Love, Not War" cohort; vacuümbuizen en grootboeken worden verplaatst door een strakke, solid-state IBM wereld. Het is alles wat een reclamebureau kan doen om bij te blijven. Vorig seizoen zag veel interoffice onrust, dankzij de slechte fusie tussen Sterling Cooper en voormalig rivaal Cutler Gleason en Chaough. Hoewel het agentschap overleefde, is het nu zonder Bert Cooper (Robert Morse) en onder het eigendom van (echte) Madison Avenue Titan McCann Erickson. Dat is geen recept voor overleving op lange termijn, en verwacht een aantal lange tijd personages -- Ken Cosgrove (Aaron Staton), Harry Crane (Rich Sommer) en misschien zelfs Joan Harris (Christina Hendricks) -- om naar een uitgang te zoeken. Roger Sterling -- de wijze executive gespeeld door John Slattery -- zou een uitgang kunnen vinden, maar niet een die hij verwacht. Hij heeft twee hartaanvallen gehad. Hij drinkt te veel. Hij is nooit volwassen geworden. Wedden op een plotselinge en schokkende vertrek. Aan de andere kant, Peggy Olson's ster is blijven stijgen (veel als een van de modellen van het personage, reclamewonderkind Mary Wells Lawrence). Ze verliet Sterling Cooper eenmaal; inderdaad, ze zou niet zijn teruggekeerd als haar nieuwe agentschap niet was samengevoegd met haar oude. Als Olson, gespeeld door Elisabeth Moss, het bedrijf grendelt, zal het waarschijnlijk zijn om haar eigen agentschap te leiden -- en misschien te trouwen. Dat wil zeggen, als ze nog steeds geïnteresseerd is in zo'n ouderwetse traditie. In de afgelopen seizoenen, Don's ex-vrouw, Betty (januari Jones), heeft zichzelf verloren te midden van alle onrust. Ze ziet zichzelf door de ogen van haar echtgenoten, en hoewel echtgenoot Henry Francis (Christopher Stanley) is veel meer ondersteunend dan Don, hij is een drukke man. En Sally, Don's dochter (Kiernan Shipka), blijkt te zijn een handvol. Aan de ene kant is ze duidelijk slim; aan de andere kant is ze een tiener en begint ze te rebelleren. In de afgelopen seizoenen is ze weggelopen en begon ze sigaretten te smokkelen, en ze is altijd aan het vechten met haar moeder. Je kon haar zien liften naar Woodstock, of op zijn minst stoppen met school. Alles is mogelijk, maar gezien alles wat het personage heeft meegemaakt -- echtscheidingen, zaken, kantoorpolitiek, morose late-night rides met Glen Bishop -- het is een beetje op de neus, is het niet? In plaats daarvan, probeer dit: Het is 1 april 1970. Richard Nixon is het ondertekenen van wetgeving het verbieden van sigaretten advertenties op radio en televisie, herinnerend Don aan de dag 10 jaar eerder toen hij kwam met de Lucky Strike campagne die begon de serie. Geen dwaas, hij had deze dag komende jaren gezien. Hij zal een drankje maken, nadenken over het kopen van een avocado-gekleurde koelkast, zijn asbak schoonmaken en de show verlaten zoals hij aankwam: bovenop de zeitgeist, niet in staat om zijn verleden te accepteren en volkomen, ondoorgrondelijk alleen.
"Mad Men's" laatste zeven afleveringen beginnen uit te zenden 5 april. De show heeft nooit hoge ratings gehad, maar wordt beschouwd als een van de grote tv-series. Het is onbekend wat er zal gebeuren met personages, maar we kunnen altijd raden.