(CNN) Hier is een popquiz: Wat is er beter voor Amerika's status in de wereld? A) Wereldleider zijn op het gebied van innovatie, het creëren van banen, onderwijs, sociale mobiliteit, geletterdheid en gezondheid van kinderen. B) Wereldleider zijn in het gevangen zetten van het hoogste aantal mensen -- zijn eigen burgers. Het is een duidelijk antwoord. Maar de ongelukkige realiteit is dat de Verenigde Staten de wereld leiden in gevangenschap, niet in onderwijs. Ons land heeft keer op keer blijk gegeven van een bijna onbeperkte capaciteit om zichzelf opnieuw uit te vinden en dichter bij de idealen te komen waarop onze samenleving is gebaseerd. Toch zijn we de wereldleider geworden in een ras waarin geen enkele natie zelfs maar een tegenstander zou willen zijn. Terwijl ons land slechts 5% van de totale bevolking van de wereld herbergt, zijn we de thuisbasis van 25% van de wereldgevangenisbevolking. En bijna drie vierde van deze bevolking bestaat uit niet-gewelddadige overtreders. Tegelijkertijd verliezen we het steeds belangrijkere ras om onze burgers op te voeden. Waar de Verenigde Staten ooit de eerste plaats in de middelbare school afstuderen, we nu rang 23e in de high school voltooiing onder 30 van 's werelds meest ontwikkelde landen. Waar we ooit de drijvende kracht van de wereldeconomie waren, we nu vijfde in de World Economic Forum's wereldwijde concurrentievermogen index. Sleutelgegevens in deze index zijn de kwaliteit van de primaire, secundaire en hoger onderwijssystemen van een land. In plaats van het empowerment van de volgende generatie van Amerikaanse kunstenaars, wetenschappers, ingenieurs, uitvinders en ondernemers, ons land heeft gekozen om een enorme hoeveelheid middelen, tijd en energie te besteden aan het opsluiten van mensen. Door individuen gevangen te nemen, belasten we ook gezinnen, veroordelen we generaties tot cycli van armoede en kweken economische ongelijkheid. In de jaren tachtig en negentig, het Congres koos voor het aannemen van wetten die drastisch veranderd de manier waarop ons land omgaan met geweldloze drugsmisdrijven. Sindsdien, de Amerikaanse gevangenis bevolking is toegenomen met bijna 800% in de afgelopen 30 jaar. Meer dan 2,7 miljoen Amerikaanse kinderen hebben een ouder die gevangen zit, en 10 miljoen Amerikaanse kinderen in hun leven had een ouder in de gevangenis. Amerikanen van kleur zijn onevenredig belast door de mislukkingen van ons rechtssysteem. Er zijn meer zwarte mannen in de gevangenis of onder staats- of federaal toezicht vandaag dan er werden tot slaaf gemaakt in 1850. En terwijl Afrikaanse Amerikanen bestaan slechts 13,6% van de totale Amerikaanse bevolking, ze maken een maar liefst 40,2% van de Amerikaanse gevangenis bevolking. De trieste realiteit is dat in het huidige Amerika, gevangenen nooit echt vrij zijn van de lasten van ons strafrecht systeem. Een rapport van het Center for Economic and Policy Research concludeerde dat eens vrijgelaten uit de gevangenis, een ex-gevangene vooruitzichten voor het verkrijgen van werkgelegenheid statistisch verminderd. Het rapport schat dat, in 2008, ex-delinquent werkgelegenheid verliezen kosten onze economie het equivalent van 1,5 tot 1,7 miljoen werknemers, of $57 miljard tot $65 miljard per jaar. Het is daarom geen verrassing dat Amerikaanse gevangenissen zijn geworden draaiende deuren, met twee van de drie voormalige daders achtergelaten binnen drie jaar na hun vrijlating. De miljoenen vrouwen, zusters, echtgenoten, dochters, zonen, vrienden en de mensen die ze liefhebben die zijn opgesloten worden onevenredig belast door een verouderde, archaische en overdreven strafsysteem. Deze miljoenen Amerikanen hebben de mogelijkheid om ons land, onze economie en onze wereldwijde concurrentievermogen vooruit te helpen. Ze hoeven alleen maar de kans te krijgen. Amerikaanse belastingbetalers zijn ook niet vrij van de lasten van ons strafrechtsysteem. Naast de miljarden verloren banen en productiviteit, besteden Amerikanen meer dan een kwart van een biljoen dollar per jaar om miljoenen niet-gewelddadige, lage daders gevangen te houden. Het prijskaartje is echt onthutsend. Het kost gemiddeld $29.000 per jaar om een gevangene op federaal niveau te huisvesten. Ons land daarentegen geeft iets meer dan 11.000 dollar per jaar uit per basisschoolstudent. Stelt u zich eens voor wat voor goeds we zouden kunnen doen als we die tientallen miljarden dollars aan belastinggeld en economische verliezen zouden kunnen aanpassen aan de gevangenis en aan investeringen in de toekomst van onze kinderen. We moeten beginnen de perverse volgorde van onze prioriteiten te deconstrueren en een rechtvaardiger samenleving op te bouwen door noodzakelijke veranderingen te maken op federaal niveau. We moeten onderzoeken hoe ons strafrechtsysteem werkt -- of liever niet -- en de nodige maatregelen nemen om het te veranderen. Gelukkig is er al een routekaart voor het succesvol aanpakken van deze problemen. We weten dat hervormingen zullen werken omdat ze al in staten in het hele land. In zowel blauwe staten zoals New Jersey en Connecticut en rode staten zoals Texas en Georgië, de staat en lokale ambtenaren hebben ontwikkeld en hebben ingrijpende hervormingen die hun gevangenispopulaties en misdaadcijfers hebben verminderd. Ze slagen door hun inspanningen te concentreren op gebieden waar het strafrechtsysteem het meest nodig hervorming. We moeten hun voorbeeld volgen op federaal niveau. Ten eerste moeten we wetgeving aannemen die "front end" hervormingen bevordert, zoals het beëindigen van verplichte minimumstraffen voor niet-gewelddadige drugsmisdrijven. Ten tweede moeten we wetgeving aannemen die "achter de muur" hervormingen doorvoert, zoals het uitbannen van de wrede praktijk van jeugdgevangenisstraffen. En ten derde moeten we "back end" hervormingen doorvoeren met wetgeving die helpt bij het afdichten van strafregisters en het wegnemen van barrières voor werk voor niet-gewelddadige mensen die vroeger gevangen zaten. Als we ons strafrechtsysteem op nationaal niveau hervormen, zullen we de cycli van armoede en recidivisme die te veel Amerikaanse gemeenschappen teisteren en beginnen te ontwikkelen deugdzame cycli van uitmuntendheid. In plaats van middelen in te zetten voor jeugdgevangeniscentra, kunnen we middelen inzetten voor naschoolse programma's die hebben bewezen om kinderen uit het jeugdrechtsysteem en op school te houden. In plaats van waardevolle bijdragen aan onze economie te verliezen vanwege hun status als ex-overtreders, kunnen we leer- en opleidingsprogramma's ontwikkelen die de vaardigheden van werknemers verbeteren en onze economie starten. In plaats van Amerikaanse belastingbetalers te vragen om te betalen voor opslag van mensen die geweldloos, laag niveau, misdaden plegen, kunnen we ervoor zorgen dat studenten van alle leeftijden toegang hebben tot wiskunde, wetenschap en technologie onderwijs dat hen zal helpen uitblinken in de beroepsbevolking en als productieve leden van de samenleving. Laten we onze middelen besteden aan het empowerment van onze burgers, niet gevangen zetten hen. Laten we ervoor kiezen om onze verwachtingen als een land te verhogen, en laten we ze ontmoeten.
Cory Booker: De ongelukkige realiteit is dat de Verenigde Staten leidt de wereld in gevangenschap, niet onderwijs. Tegelijkertijd verliezen we de steeds belangrijkere race om onze burgers op te voeden.