Het zijn de meest herkenbare vormen in de nachtelijke hemel, het traceren van onderscheidende patronen die astronomen in staat hebben gesteld om het sterrenbeeld boven hen te navigeren voor duizenden jaren. Toch voor iedereen starend naar de hemel 98.000 jaar vanaf nu, kunnen de sterrenbeelden er heel anders uitzien inderdaad. Martin Vargic, een grafische ontwerper uit Slowakije, heeft een grafiek gemaakt die laat zien hoe de meest beroemde van de sterrenbeelden zijn veranderd van 50.000 v.Chr. 100.000 V.C. Martin Vargic gebruikte satellietgegevens om in kaart te brengen hoe de sterren van het sterrenbeeld zijn verschoven en zal veranderen in de toekomst. Met behulp van gegevens verzameld door het Europees Ruimteagentschap over de geleidelijk verschuivende positie van sterren, heeft hij geschat hoe de sterrenbeelden zullen veranderen tussen. De resultaten suggereren dat veel van de meest onderscheidende constellaties zal bijna onherkenbaar in de toekomst en sommige moeten worden hernoemd volledig. Sterren genereren geluiden op hun oppervlak op een onverwachte manier, volgens nieuwe experimentele bewijs. Natuurlijk, als ruimte is een vacuüm is het onmogelijk om geluid te horen in de ruimte, maar de ontdekking onthult een nieuwe manier dat vloeistoffen kunnen communiceren om een geluid te produceren - een met een extreem hoge frequentie. De onderzoekers ontdekten dat, wanneer materiaal - stof of gas uit de buurt - op een ster valt, het een extreem hoog geluid in het plasma kan produceren. De onderzoekers zeiden dat het fenomeen 'meer gebruikelijk is in jongere sterren' die nog steeds materiaal uit hun omgeving verzamelen. Het zou minder gebruikelijk zijn in meer volwassen sterren, zoals onze zon. De Big Dipper, bijvoorbeeld, zal veranderen van een ploeg naar iets dat meer lijkt op een eend, terwijl de trotse vorm van Leo zal muteren in een onherkenbare vorm. Orion, vernoemd naar de jager in de Griekse mythologie, zal zijn hoofd verliezen en de Crux zal iets meer dan twee parallelle lijnen worden die vergelijkbaar zijn met een gelijkenteken. Mr. Vargic's grafiek laat ook zien hoe sommige van de meer abstracte sterrenbeelden, zoals Cassiopeia, bijna onherkenbaar waren in de menselijke geschiedenis toen onze voorouders nog in grotten leefden. Lyra zou ook volledig de verkeerde weg hebben geconfronteerd 52.000 jaar geleden. De heer Vargic zei: 'Op korte termijn lijken sterren vrijwel vaste posities te behouden ten opzichte van elkaar, lange termijn observaties tonen aan dat alle sterren inderdaad bewegen en alle sterrenbeelden geleidelijk veranderen in de tijd.' Astronomen hebben de positie van de sterren sinds de Oude Grieken geregistreerd, die geloofden dat de Aarde in het centrum van het universum was vanwege de schijnbaar onveranderlijke aard van de sterren. Deze animatie laat zien hoe het sterrenbeeld Leo veranderde van 50.000 BC naar hoe het er in 100.000 CC uit zou zien. De sterrenbeelden werden aanvankelijk vernoemd naar echte objecten en mythische figuren die ze leken te vertegenwoordigen en die traditie is voortgezet. Er zijn nu 88 officieel erkende sterrenbeelden. In sommige gevallen gebruikten oude reizigers de sterrenbeelden om hun weg te vinden in de nacht. Nu, met behulp van geavanceerde observaties van ruimtetelescopen zoals Hubble en de Hipparcos satelliet van het Europees Ruimteagentschap, hebben wetenschappers de beweging van de sterren kunnen bekijken. Dit heeft astronomen in staat gesteld om de positie van de sterren duizenden jaren in de toekomst te voorspellen. De kaart van de heer Vargic laat zien hoe sommige van de sterrenbeelden waarschijnlijk omgedoopt moeten worden. Van links naar rechts laat de afbeelding hierboven zien hoe ze veranderd zijn van 50.000BC, 2000AD, 50.000CE en 100.000CE. Deze animatie laat zien hoe Leo is veranderd sinds 50.000BC en hoe onherkenbaar het zal zijn in 100.000CE. De heer Vargic gebruikte gegevens van de vier jaar lange Hipparcos satellietmissie, die in 1989 werd gelanceerd om gegevens over de positie van de sterren te verzamelen. Terwijl er sommige hemelobjecten zijn die vrij regelmatig over de hemel bewegen - zoals de planeten en de Maan - variëren de meeste sterren weinig in verhouding tot elkaar. Uiteraard verandert hun positie in de hemel terwijl de Aarde zelf draait op zijn as en zich rond de Zon beweegt, de sterrenbeelden zijn constant gebleken door de menselijke geschiedenis. Deze animatie toont het veranderende gezicht van het sterrenbeeld Cassiopia van 50.000BC naar 100.000CE. Deze animatie laat zien hoe Orion's onderscheidende vorm zal veranderen om hoofdloos te worden in de komende 98.000 jaar. In feite bewegen veel sterren, waaronder onze eigen zon, zich met duizenden kilometers per uur door de ruimte. Echter, de enorme afstanden tussen de Aarde en de sterren laten ze statisch lijken en degenen die dichterbij zijn lijken meer te bewegen. Dr Marek Kukula, publieke astronoom bij de Koninklijke Sterrenwacht in Greenwich, zei: 'In kunst en poëzie is het idee van de sterren die gefixeerd en eeuwig zijn een sterk thema. 'Maar we weten nu dat ons zonnestelsel zich door de Melkweg beweegt en andere sterren hebben hun eigen specifieke paden. 'De sterrenbeelden vormen zien er al een bid dodgy bij het proberen om de patronen te zien in hen, maar in de toekomst kunnen we nodig hebben om een aantal verschillende namen voor hen helemaal te vinden.' De Big Dipper kon uiteindelijk beginnen om meer te lijken op de Big Duck in de komende 98.000 jaar. Deze animatie laat zien hoe de Crux zal verschuiven van een aparte crucifix naar twee parallelle lijnen door 100.000CE.
Nieuwe grafieken laten zien hoe de sterrenbeelden er in de toekomst uit zullen zien 98.000 jaar . Grafische ontwerper Martin Vargic creëerde de grafieken met behulp van observatiegegevens . De Big Dipper, Leo, Cassiopeia en Crux zullen onherkenbaar veranderen . De sterren zullen verschuiven positie als ons zonnestelsel beweegt door de melkweg .