Je zou vergeven worden te denken dat de zon eruit zag als een reusachtige dooier nadat een amateur-astronoom wat lijkt op een chick zittend op het oppervlak. De vreemde formatie werd gefotografeerd door amateur-astronoom Gordon Ewen, en is een zonnevlek. Het fenomeen is vrij gebruikelijk en het aantal vlekken op het zonneoppervlak weerspiegelt met hoe actief de zon is. Ze optreden wanneer een concentratie van magnetische velden veroorzaakt dat de oppervlaktetemperatuur te verminderen, waardoor een specifiek deel van de zon opvalt van zijn omgeving. De zon heeft een dooier! Zonvlekken variëren enorm in grootte, van slechts 10 mijl (16km) tot 100.000 mijl (160.000km) breed - groot genoeg om te worden gezien vanaf de Aarde zonder telescoop. Elk kan meer dan tien keer de grootte van onze planeet zijn. Gordon Ewen nam de feestelijke foto met behulp van een telescoop aan de onderkant van zijn tuin. Mr Ewen, 57, richtte de observatorium schuur op aan de onderkant van de tuin in Letchworth, Hertfordshire, nadat hij zijn baan vijf jaar geleden verliet. 'Ik ben al geïnteresseerd in astronomie sinds ik een kind was. Ik herinner me dat ik vroeger graag boeken leende over ruimte uit de bibliotheek en ik had telescoop toen ik 10 was,' zei hij. 'Maar het duurde allemaal een achterbank toen ik naar de universiteit ging om scheikunde te studeren.' De foto van de meidenachtige zonnevlek werd genomen op 10 maart 's middags. De grote telescoop richt zich op een specifieke golflengte van licht en stelt hem in staat om de details te zien die op het oppervlak van de zon zijn gemaakt als waterstofgasoppervlakken en wervelingen. Zonvlekken variëren in grootte, van slechts 10 mijl (16km) tot 100.000 mijl (160.000km) breed - groot genoeg om gezien te worden van de Aarde zonder telescoop, en meer dan tien keer de grootte van onze planeet. Zonvlekken hebben een temperatuur van overal van 2.700 tot 4.200°C (4.890 tot 7.590°F), in vergelijking met 5.500°C (9.930°F) voor het omringende zonnemateriaal, daarom zijn ze zo zichtbaar. Zonvlekken zijn soms ook de bron van uitbarstingen op de zon, namelijk zonnevlammen. Nee, de foto links is geen zonnevlek...: De foto van de chick-achtige zonnevlek werd genomen met Gordon Ewen's telescoop die zich richt op een specifieke golflengte van licht. Dit stelt hem in staat om de details te zien die op het oppervlak van de zon zijn gemaakt (een ander voorbeeld van zijn werk afgebeeld, rechts) Mr Ewen, 57, zette het observatorium (afbeelding) schuurtje op de bodem van de tuin in Letchworth, Hertfordshire, nadat hij zijn baan vijf jaar geleden verliet. 'Ik ben al geïnteresseerd in astronomie sinds ik een kind was. Ik herinner me dat ik vroeger graag boeken leende over ruimte uit de bibliotheek,' zei hij. Ze kunnen een temperatuur hebben van overal van 2.700 tot 4.200°C (4.890 tot 7.590°F), vergeleken met 5.500°C (9.930°F) voor het omringende zonnemateriaal, daarom zijn ze zo zichtbaar. De hotspots zijn ook de bron van uitbarstingen op de zon, voornamelijk zonnevlammen en coronale massa-uitwerpingen (CME's), die allemaal zijn gekoppeld aan magnetische velden. De zon gaat door een periodieke verandering in activiteit bekend als een zonnecyclus, die een gemiddelde duur van 11 jaar heeft. Dit heeft ook invloed op de frequentie van zonnevlekken. Zonvlekken mogen niet worden verward met coronale gaten, gebieden van de corona - een aura van plasma rond de zon - waar het magnetische veld reikt in de ruimte in plaats van terug te lopen naar het oppervlak. Zonvlekken zijn ook de bron van uitbarstingen op de zon, voornamelijk zonnevlammen en coronale massa-uitwerpselen (CME's), die allemaal zijn gekoppeld aan magnetische velden (een foto van een coronale massa-uitwerpselen genomen door de heer Ewen, afgebeeld)
Vreemde vorming is een zonnevlek en vrij algemeen.Het aantal op het oppervlak correleert met hoe actief de zon is. Vlekken optreden wanneer magnetische velden de oppervlaktetemperatuur te verminderen, waardoor een sectie opvallen. Hebben temperatuur tot 4.200°C (7.590°F), ten opzichte van 5.500°C (9.930°F) van het omringende zonnemateriaal. Gordon Ewen nam de unieke foto met behulp van een grote telescoop op de bodem van zijn tuin in Hertfordshire .