De rode planeet kan nog vloeibaar water hebben, suggereert informatie verzameld door Nasa's nieuwsgierigheid rover. Onderzoekers hebben lang geweten dat er water in de vorm van ijs op Mars. Nu, nieuwe informatie van de Mars Rover Curiosity, gepubliceerd in het tijdschrift Nature, toont aan dat het mogelijk is dat er vloeibaar water dicht bij het oppervlak van de rode planeet. Zeer fijnkorrelige sedimenten, die langzaam door het water vielen, werden afgezet recht op de bodem van de krater meer. De sediment platen op de bodem zijn niveau, dus alles wijst erop dat de hele Gale krater kan een groot meer geweest zijn. Nieuwe informatie van Nasa's Mars Rover Curiosity, gepubliceerd in het tijdschrift Nature, toont aan dat het mogelijk is dat er vloeibaar water dicht bij het oppervlak van de rode planeet. De verklaring is dat de stof perchloraat is gevonden in de bodem, die het vriespunt verlaagt zodat het water niet in ijs bevriest, maar vloeibaar is en aanwezig is in zeer zout water. Nieuwsgierigheid gedetecteerde zouten genaamd perchloraten, die water uit de atmosfeer kunnen absorberen en het kunnen veranderen in zilte vloeistof. Als de nacht valt, condenseert een deel van de waterdamp in de atmosfeer op de planeet als vorst, maar calciumperchloraat is zeer absorberend en het vormt een pekel met het water, zodat het vriespunt wordt verlaagd en de vorst kan veranderen in een vloeistof. Nieuwsgierigheid landde op Mars in 2012 in de grote krater Gale, net ten zuiden van de evenaar. De reuzenkrater heeft een diameter van 154 kilometer en de rand van de krater is bijna vijf kilometer hoog. Midden in de krater ligt de berg Mount Sharp. Nieuwsgierigheid heeft meer dan 10 km van de landingsplaats naar Mount Sharp gereisd en heeft onderweg veel studies uitgevoerd. Dokter Morten Bo Madsen, associate professor en hoofd van de Marsgroep aan het Niels Bohr Instituut aan de Universiteit van Kopenhagen in Denemarken, zei: 'We hebben ontdekt dat de stof calcium perchloraat in de bodem en, onder de juiste omstandigheden, het absorbeert waterdamp uit de atmosfeer. 'Onze metingen van de Curiosity Rover's weerbewaking station laten zien dat deze omstandigheden bestaan 's nachts en net na zonsopgang in de winter. 'Gebaseerd op metingen van de vochtigheid en de temperatuur op een hoogte van 1,6 meter en op het oppervlak van de planeet, kunnen we de hoeveelheid water die wordt geabsorbeerd schatten. 'Als de nacht valt, condenseert een deel van de waterdamp in de atmosfeer op de planeet als vorst, maar calciumperchloraat is zeer absorberend en het vormt een pekel met het water, zodat het vriespunt wordt verlaagd en de vorst kan veranderen in een vloeistof. Onderzoekers zeggen dat Gale Crater ooit een reusachtig meer op de rode planeet was. 'De bodem is poreus, dus wat we zien is dat het water door de grond sijpelt. 'In de loop der tijd kunnen ook andere zouten in de bodem oplossen en nu dat ze vloeibaar zijn, kunnen ze zich elders onder het oppervlak bewegen en neerslaan.' Observaties van de stereocamera van de Mars sonde hebben eerder gebieden getoond die kenmerkend zijn voor oude rivierbedding met ronde pepples die duidelijk aantonen dat er lang geleden stromend, stromend water was met een diepte tot een meter. Nu tonen de nieuwe close-up beelden genomen door de rover helemaal op weg naar Mount Sharp dat er uitgestrekte sedimentaire afzettingen, liggen als 'plates' een boven de andere en leunen een beetje naar Mount Sharp. Bewijs van water op Mars dateert uit de Mariner 9 missie, die aankwam in 1971. Het onthulde aanwijzingen van watererosie in rivierbedden en canyons, evenals weerfronten en misten. Viking orbiters die volgden veroorzaakte een revolutie in onze ideeën over water op Mars door te laten zien hoe overstromingen door dammen braken en diepe valleien kerven. Mars is momenteel in het midden van een ijstijd, en voor deze studie, wetenschappers geloofde vloeibaar water niet kon bestaan op zijn oppervlak. In juni 2013 vond de nieuwsgierigheid krachtig bewijs dat water goed genoeg om te drinken eens stroomde op Mars. In september van hetzelfde jaar, de eerste primeur van bodem geanalyseerd door Curiosity onthulde dat fijne materialen op het oppervlak van de planeet bevatten twee procent water per gewicht. Vorige maand gaven wetenschappers de beste schattingen voor water op Mars, die beweerden dat het ooit meer vloeibare H2 had dan de Arctische Oceaan - en de planeet hield deze oceanen voor meer dan 1,5 miljard jaar. De bevindingen suggereren dat er voldoende tijd en water was voor het leven op Mars om te gedijen, maar de afgelopen 3,7 miljard jaar heeft de rode planeet 87 procent van zijn water verloren - waardoor het onvruchtbaar en droog was. Dr Madsen zei: 'Dit soort afzettingen worden gevormd wanneer grote hoeveelheden water over de hellingen van de krater stromen en deze stromen van water voldoen aan het stilstaande water in de vorm van een meer.' Hij voegde er echter aan toe dat het niet waarschijnlijk is dat er leven zal worden gevonden op Mars omdat het te droog is, te koud en de kosmische straling zo krachtig is dat het minstens een meter in het oppervlak doordringt en al het leven doodt - in ieder geval het leven zoals we het op Aarde kennen. De ontdekking zou het echter gemakkelijker kunnen maken voor mensen om in de toekomst op Mars te leven. Hij legt uit dat ongeveer 4,5 miljard jaar geleden, Mars had 6,5 keer zoveel water als nu en een dikkere atmosfeer. Maar het grootste deel van dit water is verdwenen in de ruimte en de reden is dat Mars heeft niet meer globale magnetische velden, die we op Aarde. Observaties door de Mars sonde stereo camera hebben eerder getoond gebieden die kenmerkend zijn voor oude rivierbedding met ronde pepples die duidelijk tonen dat een lange tijd geleden was er stromend, stromend water met een diepte tot een meter. De stroom van vloeibaar ijzer in het binnenste van de Aarde genereert de magnetische velden en ze fungeren als een schild dat ons beschermt tegen kosmische straling. Het magnetische veld beschermt de atmosfeer van de Aarde tegen degradatie van energierijke deeltjes van de zon. Maar Mars heeft niet langer een wereldwijd magnetisch veld en dit betekent dat de atmosfeer niet wordt beschermd tegen straling van de zon, zodat de zonnedeeltjes (protonen) gewoon de atmosfeer de ruimte in schieten beetje bij beetje.
Mogelijk is er vloeibaar water dicht bij het oppervlak van de rode planeet. Substantie perchloraat is gevonden in de bodem, die het vriespunt verlaagt zodat het water niet invriest in ijs, maar vloeibaar is. Leven zoals we weten is 'niet waarschijnlijk' te bestaan als gevolg van de harde omstandigheden van de planeet. Het vinden zou het gemakkelijker kunnen maken voor mensen om te leven op Mars in de toekomst.