Beroemde Italiaanse ontwerpers als Fendi, Gucci en Prada kunnen door beroemdheden als Rihanna, Kate Moss en Katy Perry worden aangeraakt, maar weinigen zijn zich waarschijnlijk bewust van de geschiedenis achter de merken die ze dragen. Een nieuw boek heeft nu het veranderende gezicht van Italiaanse mode gearchiveerd, van de naoorlogse jaren tot de 21ste eeuw. Italiaanse Glamour: De Essentie van Italiaanse mode, Van de naoorlogse jaren tot de huidige dag, legt de evolutie van mediterrane stijl vast door middel van 300 iconische jurken en gearchiveerde afbeeldingen. Model Joan Olsen (links) toont gedurfde lineaire prints in een outfit van haute couture designer/kunstenaar Livio de Simone in 1954. Co-auteur Enrico zegt dat Italiaanse glamour niet 'gesofisticeerd of kunstmatig' is Het boek is samengesteld door Enrico Quinto en Paolo Tinarelli - de twee mannen die als eerste het concept van vintage stijl in Italië introduceerden. Het boek is samengesteld door Enrico Quinto, 51, en Paolo Tinarelli, 49. De twee mannen vestigden de eerste vlooienmarkt in Rome en waren de eerste die het concept van vintage in Italië introduceerden. Enrico onthulde dat ze de Italiaanse ontwerpers wilden eren die hebben geholpen om van het land een modekrachtcentrale te maken. Hij zei: 'De pioniers die Italië echt op de kaart van de internationale mode hebben gezet zijn Emilio Pucci in de jaren vijftig, Missoni en Krizia in de jaren zestig, Giorgio Armani en Gianni Versace in de jaren zeventig en tachtig, en Dolce & Gabbana, Prada en Gucci in de jaren negentig.' Fifty cover girl Ivy Nicholson draagt Emilio Pucci in Capri, 1953. Het boek vertelt over hoe de start van vele Italiaanse mode powerhouses begon met een echte focus op vakmanschap . Het boek richt zich op het bescheiden begin van een aantal van 's werelds grootste Italiaanse merken en hoe ze steeg tot culturele betekenis . Het kijkt naar hoe ontwerpers zoals Miuccia Prada , Giorgio Armani en Adele Casagrande , oprichter van Fendi , hebben gemaakt een erfenis binnen hun labels . Veel Italiaanse powerhouses begon met een focus op vakmanschap , met behulp van werkmethoden en decoratieve tradities die werden doorgegeven door generaties . De naoorlogse economische ontwikkeling in de jaren vijftig zag de expansie van de reclame-industrie in high fashion. Ontwerpers zoals Alma Maria Lami bouwden kleding die versierd was met een patchwork van ideeën en activiteiten. Het boek verkent ook gedenkwaardige periodes die echt Italiaanse mode kenmerkten. Zo zag de naoorlogse economische ontwikkeling in de jaren vijftig de expansie van de reclame-industrie in de mode. Ontwerpers zoals Alma Maria Lami bouwden kleding die versierd waren met patchworks van cartoon-achtige ideeën en activiteiten, die onder andere kopers beïnvloedden. Een vrouw draagt een structureel pak van Fernandi, op een moment dat de Italiaanse mode begon af te breken van Parijse stijl. In het midden van de jaren vijftig, Emilio Frederico Schuberth creëerde een outfit die een verwijderbare over-rok had zodat de drager kon kiezen voor een rechte of opgevlamde silhouet. Een ander aangrijpend moment kwam in het midden van de jaren vijftig, waar Italiaanse mode begon te breken van wat Parijse stijl dicteerde. Creatieve regisseurs zoals Emilio Frederico Schuberth begon structureel innovatieve creaties te creëren. Italiaanse Glamour kijkt ook naar doorbraakmomenten voor Italiaanse mode, zoals een van de eerste start-en landingsbanen in Florence, die zag dat de artistieke stad Parijs als de wereldwijde modehoofdstad inhaalde. Vanaf dat moment gingen de stijlen snel vooruit. Tegen het midden van de veertiger jaren begonnen Italiaanse ontwerpers hun inspiratie te putten uit Hollywood femme fatales in plaats van Parijse mode. Religie was ook een inspiratie, wat de hoge nekken en donkere tonen verklaart die vaak in die periode werden gezien. Het moment dat de Italiaanse mode haar doorbraak maakte, in de grote zaal in Florence's Palazzo Pitti in 1951 . Een model is afgebeeld in Italië in 1953 . In het midden van de veertiger jaren begonnen Italiaanse ontwerpers hun inspiratie te halen uit Hollywood femme fatales in plaats van Parijse mode . Religie was ook een inspiratie , dat verklaart de high-necks en donkere tonen . Model Liliana Mongini draagt Germana Marucelli in januari 1950 . Marucelli was de eerste Italiaanse na-oorlogse ontwerper - haar ontwerpen werden meerdere malen geïnterpreteerd door Christian Dior . In feite, Parijse mode begon al snel te volgen de leiding van Italiaanse innovatoren. Germana Marucelli was de eerste Italiaanse na-oorlogse ontwerper, en haar ontwerpen werden, bij verschillende gelegenheden, geïnterpreteerd door Fransman Christian Dior. Het boek onderzoekt ook hoe trends ontwikkeld door de jaren heen en iconische beroemdheid momenten die een ontwerper beroemdheid zou cementeren. Een in het bijzonder kwam in 1956, toen de Italiaanse-Franse filmster Sophia Loren een vegende jurk droeg van Emilio Schuberth op het Cannes Festival. Schuberth werd bekend als de 'oppas aan de sterren' en verzorgde ook voor Rita Hayworth en Brigitte Bardot. Zijn studenten waren onder andere Valentino Garavani - die vandaag nog steeds een Italiaanse krachtpatser is. Onmogelijk glamouristisch: In 1956 droeg de Italiaanse-Franse filmster Sophia Loren een vegende jurk van Emilio Schuberth op het Cannes Festival . Deze jurk van Emilio Schuberth heeft zijn positie als 'oppas aan de sterren' Eind jaren zestig en begin jaren zeventig creaties van Fendi bevestigd, waaronder de tas met de handtekening in elkaar grijpende Fs (rechts) Voorbeelden van bescheiden begin zijn vooral verrassend als je kijkt naar labels als Fendi - die oorspronkelijk als leer- en bontwinkel in Rome ontstond. Vanaf het midden van de jaren zestig was Karl Lagerfeld betrokken bij het ontwerp van Fendi's logo met de in elkaar grijpende F-letters. Verschillende ontwerpers in het boek, zoals Federico Forquet, zijn niet langer operationeel, maar waren belangrijk in het beïnvloeden en vormgeven van de algemene beweging en de progressie van de Italiaanse mode. Het boek benadrukt ook hoe bepaalde Italiaanse ontwerpers, zoals Roberto Carpucci, werden voortgestuwd naar roem toen kleding in advertorials - uiteindelijk verschijnen in publicaties zoals Vogue. Een stuk van de Italiaanse ontwerper Federico Forquet, in zijn herfst/winter 1965 collectie . Gerenommeerde Italiaanse ontwerper, Roberto Carpucci's structurele ontwerpen voorzien in Vogue Italia in 1982 . Een bepalend moment voor Italiaanse mode was circa 1994; Elizabeth Hurley stapte uit in een Versace veiligheidspin jurk die een van de meest iconische jurken aller tijden zou worden. Vanaf dat moment leek het erop dat de Italiaanse mode het toppunt van gedurfde stijl was. Co-auteur van het boek Enrico Quinto zegt dat Italiaanse glamour 'in het DNA van een Italiaanse levensstijl' is. Hij voegt eraan toe: 'Italiaanse glamour is niet verfijnd of kunstmatig; het houdt zich bewust van het lichaam van de vrouw, en het werkt op dezelfde manier als het idee van 'Dolce Far Niente' - de zoetheid van niets doen. Het is een toegankelijke schoonheid - eenvoudig en natuurlijk.' Elizabeth Hurley in 1994 (links), afgebeeld met toen-beau, Hugh Grant (rechts) het dragen van de Versace jurk die zou gaan naar beneden in de mode geschiedenis. Liz Hurley's jurk (afbeelding) was een creatie uit Gianni Versace's lente / zomer 1994 collectie. In feite, Italiaanse stijl heeft een enorme bijdrage geleverd aan de mode-industrie vandaag, met Milan Fashion Week nog steeds een cruciaal onderdeel van het circuit, en met jonge modellen zoals Kendall Jenner zwermend naar Milaan elk jaar. Populaire cultuur figuren zoals Rihanna, zijn ook actieve liefhebbers van de Italiaanse stijl. Rihanna onlangs aangepast een Fendi Baguette zak voor een liefdadigheidsveiling, samen met Sarah Jessica Parker. Rihanna toting niet een maar twee van haar maatwerk Baguette zakken met Fendi bij de lancering . Succesvolle modellen zoals Kendall Jenner (gefotografeerd) zwermen elk seizoen naar Milaan Fashion Week om shows zoals Dolce & Gabbana (links - herfst/winter 2015, rechts - lente/zomer 2015) binnen te lopen. Italiaanse stijl is nog steeds van cruciaal belang voor het modelandschap. In termen van de staat van Italiaanse glamour nu, stelt Enrico dat het een veranderend landschap is, maar iets dat zijn eenvoud behoudt. 'Italië is wereldwijder geworden en de smeltkroes van verschillende nationaliteiten heeft automatisch nieuwe invloeden in de Italiaanse levensstijl gebracht. 'Ik geloof dat de essentie van Italiaanse glamour is gebaseerd op een zekere 'minimalisme'. Kleding moet nog steeds praktisch zijn en aangepast aan een ingetogen levensstijl. Italiaanse Glamour: The Essence of Italian Fashion, From the Postwar Years to the Present Day (Skira Editore) is out on 30 March 2015.
Italiaanse Glamour: De Essentie van Italiaanse mode, Van de naoorlogse jaren tot de huidige dag vangt de opkomst van de land mode powerhouses . Kijkt naar ontwerpers zoals Pucci in de jaren 50 en Prada in de jaren 90 . Hoogtepunten belangrijke momenten in de mode folklore waaronder Liz Hurley dragen Versace's jurk op de Four Weddings en een Funeral premiere in 1994 . Boek geschreven door Enrico Quinto, 51, en Paolo Tinarelli, 49 .