Een man uit de steentijd at paddenstoelen als onderdeel van hun dieet, een studie op oude tandplak heeft aangetoond. Antropologen bestuderen de overblijfselen van een prehistorische vrouw bijgenaamd De Rode Vrouw van El Mirón hebben sporen gevonden van verschillende paddenstoelsoorten ingebed in haar tanden. Ontdekt in een uitgebreid graf in de grot El Mirón in Cantabrië, Spanje, wordt aangenomen dat de overblijfselen behoren tot een 35 tot 40-jarige vrouw die rond 18700 jaar geleden werd begraven. De afbeeldingen hierboven tonen enkele van de microscopische schimmelsporen van gegrilde schimmels (links) en bole schimmels (rechts) die de onderzoekers gevonden gevangen in de geharde tandplak op de Red Lady van El Mirón tanden. De studie biedt nu het oudste bewijs dat paddestoelen werden gegeten door vroege mensen en helpt om nieuw licht te werpen op de mysterieuze Rode Vrouw. Haar lichaam werd gevonden in 2010 in de grot bevlekt in sprankelende rode verf en versierd met gele bloemen met een gegraveerde steen in de buurt. De overblijfselen van de Rode Vrouw werden ontdekt in 2010 tijdens opgravingen van de El Mirón grot in Cantabrië. Na het ontdekken van een reeks individuele botten, hebben onderzoekers een onderkaak en scheenbeen opgegraven dat suggereert dat er een volledig skelet naar de achterkant van de grot werd geplaatst. Radiocarbon datering suggereert dat deze begrafenis 18.700 jaar geleden plaatsvond en dat het vrouwtje tussen 35 en 40 jaar oud was toen ze werd entombed. Ze was 'robuust, relatief lang, [en] blijkbaar gezond', legde de onderzoekers uit, en zou hebben geleefd in de 'koude, open omgeving van de Oudste Dryas.' Haarzelf en haar collega's zouden stenen gereedschap, naalden gemaakt van botten en projectiele tips gemaakt van de geweien van het hert en de grot zou zijn gebruikt voor onderdak en woonruimte. Ze zouden hebben gejaagd op ibex en rood herten, gevist op zalm en aten planten, waaronder sommige zaden en paddestoelen. Toen de resten voor het eerst werden ontdekt werden ze bevlekt met een vonkende rode stof, later bleek rood oker uit een hematiet kristal. Dit is sindsdien vervaagd. Een gegraveerde grafsteen werd gevonden in de buurt. Het pigment en grafsteen heeft onderzoekers geleid om te speculeren dat ze een persoon van status of autoriteit was en werd ritueel begraven op een manier om haar onderdanen te controleren. Haar robuust skelet, die weinig tekenen van ziekte, en haar uitgebreide begrafenis suggereert dat ze van hoge status of zelfs begraven in een offerritueel. Nu heeft het onderzoek naar de tandheelkundige calculus - geharde plaque - geholpen om licht te werpen op haar dieet. Onderzoekers aan het Max Planck Institute for Evolutionary Antropology in Leipzig, Duitsland, ontdekten dat haar tanden de overblijfselen droegen van plantpollen, schimmels en dieren. Ze vonden microscopisch bewijs dat de vrouw sponsgedopt had gegeten, champignons en gekieuwde paddestoelen uit de Agarische groep. De onderzoekers vonden ook dat haar tanden weinig tekenen van verval vertoonden, wat suggereert dat ze weinig koolhydraten at. Robert Power, die het onderzoek leidde, zei: 'Deze soorten microresten tonen aan dat de individuen in El Mirón een verscheidenheid aan planten uit verschillende omgevingen, evenals andere voedingsmiddelen, waaronder mogelijk bolete paddestoelen. 'Deze vondst in El Mirón Cave zou de vroegste indicatie van menselijk paddenstoelgebruik of consumptie kunnen zijn, die tot dit punt niet is geïdentificeerd in het palaeolithicum.' Agarische veelruimtes omvatten de onderscheidende rode en witte gevlekte vlieg agarisch, die giftig is maar ook heeft halucinogene kwaliteiten. De groep bevat echter veel voorkomende vormen van paddenstoel die onschadelijk zijn. Bolete paddenstoelen omvatten Boletus edulis, die ook wel porchini wordt genoemd. Er zijn enkele aanwijzingen van neolithische en bronstijd sites in Piemonte in de Italiaanse Alpen die wijzen op psychotrope paddestoelen werden gebruikt in rituelen. De resten van de Rode Vrouw werden voor het eerst ontdekt in 2010 tijdens opgravingen van El Mirón Cave, die tussen Santander en Bilbao ligt. Dit plantenfragment werd ontdekt in de geharde plaque op de tanden van de Rode Vrouw van El Mirón. De Rode Vrouwe werd ontdekt in de El Mirón grot in 2000 op een site die is opgegraven sinds 1996. Hematiet komt uit het Grieks voor 'bloed' en rode oker (afbeelding) wordt vaak gebruikt als een pigment, met name in grot schilderijen, maar de Rode Vrouwe werd gevonden bedekt met de stof toen haar overblijfselen werden ontdekt. Na het ontdekken van een scala van individuele botten, onderzoekers van de Universiteit van New Mexico onder leiding van Lawrence Straus, opgegraven een onderkaak en scheenbeen dat suggereert dat een volledig skelet werd geplaatst naar de achterkant van de grot. Toen de resten voor het eerst werden ontdekt werden ze bevlekt met een vonkend rood materiaal, later bleek rood oker uit een hematiet kristal dat sindsdien is vervaagd. Hematiet komt van het Griekse woord voor 'bloed' en het wordt vaak gebruikt als een pigment, vooral in grotschilderingen. Het is niet bekend waarom de Rode Vrouwe op deze manier werd geschilderd, en de onderzoekers zijn niet zeker of haar lichaam of kleding waren bedekt met het pigment. Echter, ze hebben gespeculeerd dat het waarschijnlijk een begrafenis ritueel was. In Maya praktijken, bijvoorbeeld, lichamen werden bedekt op een soortgelijke manier met behulp van blauw pigment om te betekenen dat ze offers waren voor de goden. De ingang van de El Mirón grot (boven) is gelegen in het bergachtige gebied van Oost-Cantabrië in Spanje. De Rode Vrouw werd gevonden in een uitgebreid graf (afgebeeld) en wordt verondersteld te zijn begraven 18.700 jaar geleden. Antropologen die de resten van de Rode Vrouwe hebben bestudeerd geloven dat ze werd begraven in een strak gebundelde foetale positie aan haar linkerkant met haar borst gericht op de grot muur en haar rug naar een grote steenblok. Het feit dat ze binnen in wat lijkt te zijn woonruimte heeft gesuggereerd dat ze in plaats daarvan een persoon van status of autoriteit en werd begraven op een zodanige manier om toezicht te houden op haar onderdanen. Een primatieve grafsteen gevonden in de buurt ook hints op dit. Tijdens de opgraving een grote rots werd gevonden die naar verluidt viel uit het plafond en was gegraveerd met rechte lijnen. Onder deze gravures de onderzoekers gespot een V-vormige motief dat ze suggereren vertegenwoordigt een schaamhoek, terwijl een ander is speculatief aangeduid als een schematische hand met vingers. Er zijn enkele aanwijzingen dat de mensen die in de grot op dat moment leefden grote hoeveelheden vlees aten van rood hert en ibex, maar er zijn weinig tekenen van welke rol planten speelden in hun dieet. Mr Power en Dr Amanda Henry, wiens werk is gepubliceerd in het Journal of Archeological Science, onderzocht monsters van de plaque van de tanden van de Red Lady in een poging om meer over haar te leren. Ze vonden chemische tekens die aangeven dat ze zaden, wortels en andere planten met een laag zetmeel hebben gegeten. De Fly agaric (boven) is een van de gemakkelijkste erkende kieuwchampignons die het dieet van de Red Lady vormden. De onderzoekers vonden ook de overblijfselen van stuifmeel van pijnbomen en sporen van de schimmels. Het is mogelijk dat de schimmels waren gebruikt om voedsel te proeven of als medicijn. De Tryolean Iceman 'Otzi' - die ongeveer 3000 jaar geleden leefde - bleek verschillende soorten schimmels te dragen. Schrijven in het dagboek, Mr Power en zijn collega's zei dat hun bevindingen had een nieuw licht op prehistorische dieet van de Rode Vrouw. Ze zeiden: 'De soorten microresten tonen aan dat de individuen in El Mirón een verscheidenheid aan planten, waaronder zaden en ondergrondse opslagorganen, evenals andere voedingsmiddelen, met inbegrip van eventueel Bolete paddestoelen. 'Deze bevindingen suggereren dat plantaardige en plantaardige voedingsmiddelen waren deel van haar dieet, aanvulling nietjes afgeleid van dierlijke voedsel.' De grot van El Mirón is in de Rio Asón vallei van Cantabrië, Spanje. De opening is ongeveer 850ft (260 meter) boven de zeespiegel en de binnenkant is ongeveer 100ft (30 meter) diep, 52ft (16 meter breed). Onderzoek heeft aangetoond dat de site was bezet van het Midden Paleolithic 41.000 jaar geleden tot rond 1400AD. Tijdens de Upper Paleolithic de Magdaleniaanse cultuur bezet veel van West-Europa en overspannen van al 10.000 voor Christus. Magdaleniaanse jagers leefden in grotten, maar sites zijn gevonden die bestond uit schuilplaatsen gemaakt van botten en dieren huiden. Ze voornamelijk jaagden rendieren en bewijs suggereert dat ze leefden een enigszins nomadisch leven. Naast El Mirón zijn er ook Magdaleniaanse locaties gevonden van Portugal in het westen tot aan het oosten van Polen. De locatie El Mirón is in 1996 opgegraven als onderdeel van het Prehistorische project El Mirón, waaronder Lawrence Guy Straus en Manuel González Morales van de Universidad de Cantabria.
Antropologen bestudeerden de tanden van een prehistorische vrouw bijgenaamd de Rode Vrouw die werd gevonden in de El Mirón grot in het oosten van Cantabrië, Spanje. De plaque toonde tekenen van plantaardige pollen en verschillende paddenstoel sporen. Het is het vroegste bewijs voor mensen eten van paddestoelen nog ontdekt . Onderzoekers zeggen dat de paddestoelen kunnen hebben gearomatiseerd het dieet van de Rode Vrouw .