(CNN) Ik was een copygirl in mijn vierde maand bij de Chicago Daily News, mijn tweede toegewezen aan de stadsbalie. Het was mijn gewoonte geworden om 4 uur, toen de stadsbalie secretaresse vertrok voor de dag, om naar haar plek te verhuizen om te helpen de telefoons te beantwoorden als de beat reporters gebeld om uit te checken voor de dag. Het was zo rustig die middag - 70 jaar geleden, op donderdag 12 april 1945 - de stad redacteur en assistent-stad redacteur had zich comfortabel verlaten van hun bureaus. De tweede stad redacteur, Guy Housley, was aan mijn linkerhand. Aan mijn rechterkant, misschien 6 meter verderop, de telegraaf editor, George Dodge. Om 4:50, de ouderwetse rechtop staande "kaars" telefoon op zijn bureau ging -- de directe lijn The Associated Press gebruikte om redacteuren te waarschuwen voor grote nieuws gebeurtenissen. Hij antwoordde, verving de klok-achtige ontvanger op zijn haak en zei tegen iedereen in het algemeen en niemand in het bijzonder, "Roosevelt is dood." De stilte van schok. Totdat Dodge zo snel omhoog sprong, stortte zijn draaistoel in de glazen boekenkast achter hem -- een symfonisch orkest cymbalengeluid -- en rende naar wat de Tube Room werd genoemd, met zijn rij van Associated Press Teletype machines. Housley zei: "Weer de dekken voor actie." De woorden hadden nauwelijks zijn lippen geklaard toen City Editor Clem Lane half-ran terug naar het stadhuis kwam. Hal O'Flaherty, directeur van de Daily News Foreign Service, was slechts een stap of twee achter. De deur van het kantoor van de beherende redacteur die open in de stad kamer vloog open, en Managing Editor Everett Norlander voegde zich bij hen rond de kopieerbalie, waar Dodge was het bewerken van het bulletin. Lane wielen naar de herschrijfbalie. "Cleveland! Ga naar beneden. Haal de reactie." De hoofdingang van het Chicago Daily News gebouw diende ook als de hoofdingang van de Northwestern Railroad terminal, met zijn pendeltreinen naar de North Shore gemeenschappen. Een echte zee van lemmings zou komen dat marmer helling voor het volgende uur. Niet dat Charlie Cleveland kon blijven hangen. The Daily News, een middagkrant, was strikt beperkt in de uren die het kon publiceren. Slechts een uur of zo bleef voor EXTRA's. Ik wist dat clips nodig zouden zijn en liep naar de bibliotheek, de oude "mortuarium." Ze hadden gehoord en hadden een spel van witte enveloppen op president Franklin D. Roosevelt -- groot en uitpuilend -- verspreid. Ze hadden er een, als ik me goed herinner -- op Harry S. Truman. Ik greep het en rende terug naar de gang. Bob Lewin, die meestal arbeidsverhalen behandelde, had te horen gekregen "om iets te doen op de nieuwe president." Hij opende de Truman-envelop, verspreidde de krantenknipsels en bereikte voor een van de "boeken" in een draad mand binnen handbereik van verslaggevers en herschrijvers: vijf vellen kopieerpapier geknipt samen, met vier vellen koolstof papier tussen. Om te worden gerold in schrijfmachines en hebben de nodige kopieën: de bovenste voor de editor, een koolstofkopie voor de referentie van de verslaggever en drie andere voor distributie aan verschillende redacteurs of nieuwsbalies . Lewin's ogen bewogen over de knipsels, evalueren, verwerpen, selecteren, beslissen wat te gebruiken. Eindelijk begon hij te typen. Vanwege de tijdsdruk zou het verhaal worden gedaan in "korte takes": twee, misschien drie alinea's tegelijk. Hij schreef: . "De nieuwe president -- de 33e in de geschiedenis van de Verenigde Staten -- is Harry S. Truman. "Hij werd automatisch verheven tot het presidentschap na de dood van president Roosevelt. "Troman zal 61 zijn op 8 mei." Lewin scheurde het boek uit de schrijfmachineroller. Ik liet hem de onderste pagina voor referentie en haastte de top pagina naar Lane. Terug door Lewin, las ik over zijn schouder: . "Geboren in Lamar, Mo., Truman's politieke opkomst was spectaculair. "Hij was relatief weinig bekend buiten zijn thuisstaat toen hij werd verkozen in de Amerikaanse Senaat in 1934. Hij had de steun van de wijlen Tom "Boss" Prendergast, van de Kansas City machine. Deze keer, Lewin gaf me een knik. Ik trok het boek, de typemachine roller ratelende protest. Na twee meer takes, Lane zei, "Oké, dat is het." Cleveland was terug. De cricket-achtige klik klik van de typemachine sleutels aan de herschrijfbalie trok me, en ik stond toe om zijn verhaal mee te nemen naar Lane: . "Word van president Roosevelt's dood sloeg Chicago laat vanmiddag met verdoofd plotseling. "Binnen een paar minuten nadat de bulletins kwamen naar The Daily News, de kantoorschakelborden werden overspoeld met oproepen voor verificatie. "Zo groot waren het aantal oproepen, dat de lijnen verstopt raakten en veel vragen niet konden worden behandeld. "Veel van de bellers spraken alsof ze het rapport niet geloofden -- alsof het een wild verspreid gerucht was. "Hetzelfde soort onzekerheid werd opgemerkt in de gezichten van de menigte dwarrelend thuis. Woord doorgegeven van de ene naar de andere: . "Heb je dat gehoord? Roosevelt is dood? Is het waar?" Cleveland's verhaal geleverd, Ik keerde terug naar de stadsbalie om te helpen met de oproepen. Velen, zoals hij al zei, van mensen die wilden weten of het waar was, maar sommigen van reporters en sloegen mannen die naar huis waren gegaan, rapporteren de reactie waar ze waren. Een copyboy haastte zich rond de kamer, het afgeven van kopieën van de eerste EXTRA -- het eenvoudige nieuws in een 76-punts-type kop: ROOSEVELT DEAD . Verklaringen begon te komen van lokale ambtenaren en maatschappelijke leiders, een paar telefoontjes in maar de meeste van de City News Bureau, die diende de Chicago kranten met lokaal nieuws zoals de draaddiensten deed met nationaal nieuws. Ik sorteerde door de meerdere kopieën, ze te scheiden in steeds groeiende stapels. De tweede EXTRA werd afgezet. ROOSEVELT DEAD Met de subhead: Dies op 63 van Hemorragie in Georgia . De laatste EXTRA had een drie-kolom foto van Roosevelt, geborduurd in het zwart, een twee-kolom van Truman en een verhaal over de dood en begrafenis van de president plannen. Zoals de redactie sprak, hoorde ik een vraag, "Wat voor president denk je dat hij zal maken?" En O'Flaherty, directeur van de Daily News Foreign Service, zei: "Als er iets in het Amerikaanse systeem, de man zal stijgen naar het kantoor." Ik heb nagedacht over dat door de jaren heen als Truman is opgestaan in de mening van presidentiële historici. De atoombom. Het Marshall Plan. De Berlin Airlift. De Truman Doctrine. Erkenning van de staat Israël. Desegregatie van de gewapende diensten. Het bevolen van Amerikaanse troepen om zich te verzetten tegen de binnenvallende troepen toen Noord-Korea de 38e Parallel overstak en Zuid-Korea binnenviel, en vervolgens een leger van de Verenigde Naties organiseerde. Het ontslaan van Douglas MacArthur. Ik bleef de verklaringen sorteren van ambtenaren. Lane vroeg me om er één naar Lloyd Lewis te brengen. De hoofdredacteur had een hoekkantoor aan het eind van de lange kantoorgang. Ik vond hem zitten in het donker, kijkend uit het raam aan de Chicago skyline. Sensing mijn aanwezigheid, zei hij, "Ik vraag me af hoe de wereld zal zijn zonder hem." "Ik weet het niet, meneer." In de schemering, de stilte, vermoed ik dat hij geen antwoord verwachtte, maar ik dacht aan Franklin Delano Roosevelt, die 12 jaar lang in het Witte Huis heeft gediend. "Hij is de enige president die ik me kan herinneren." Hij draaide zich om, zag me in de deuropening, een tiener in penny loafers, een vest en een geplaveide rok, en zei met een knik, "Natuurlijk." Ik gaf hem de verklaringen en bijgewerkt hem op het laatste nieuws. "De begrafenistrein zal zijn lichaam naar boven brengen van Georgia ... naar Washington, ik bedoel." De volgende ochtend, wendde ik me tot de redactionele pagina om te zien wat hij had geschreven. Lewis nam zijn cue van Roosevelt's adres naar een gezamenlijke sessie van het Congres na zijn reis naar Jalta. De kop: . "Het is een lange reis geweest. Ik vertrouw erop dat u zult akkoord gaan dat het is een vruchtbaar geweest." Opmerking: Een eerdere versie van dit artikel onjuist geciteerd FDR's leeftijd in de Chicago Daily News subhead. Hij was 63.
President Franklin D. Roosevelt stierf plotseling 70 jaar geleden in Warm Springs, Georgia. Lauder: Hij was de langste president in de geschiedenis; de impact werd onmiddellijk en persoonlijk gevoeld.