Judgment of the Court (Ninth Chamber) of 11 July 2019.
CS and Others v České aerolinie a.s.
Request for a preliminary ruling from the Městský soud v Praze.
Reference for a preliminary ruling — Transport — Common rules on compensation and assistance to passengers in the event of denied boarding and of cancellation or long delay of flights — Regulation (EC) No 261/2004 — Article 5(1)(c) — Article 7(1) — Right to compensation — Connecting flights — Flights consisting of two flights operated by different air carriers — Long delay in relation to the second flight with points of departure and arrival outside the European Union and operated by a carrier established in a non-Member State).
Case C-502/18. (2019)
Language: Polish

W postępowaniu odwoławczym orzeczenie to utrzymał w mocy sąd odsyłający, Městský soud v Praze (sąd miejski w Pradze, Republika Czeska). W orzeczeniu z dnia 26 kwietnia 2016 r. uznał, że nie ma potrzeby kierować do Trybunału wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym na podstawie art. 267 TFUE, ponieważ wykładnię art. 3 ust. 5 rozporządzenia nr 261/2004 można w sposób jednoznaczny wywnioskować z brzmienia tego rozporządzenia oraz z wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., Folkerts (C‑11/11, EU:C:2013:106). W tym względzie sąd odsyłający stwierdził, iż z przepisu tego wynika, że spółka České aerolinie jest bezpośrednio odpowiedzialna wobec pasażerów, których dotyczy postępowanie główne, za szkodę przez nich poniesioną wskutek opóźnienia części lotu łączonego obsługiwanego przez Etihad Airways, ponieważ istotą instytucji prawnej przedstawicielstwa jest, że działania przedstawiciela przypisywane są bezpośrednio osobie reprezentowanej. Ponadto zdaniem sądu odsyłającego taka wykładnia rzeczonego rozporządzenia rzeczywiście odpowiada okolicznościom faktycznym rozpatrywanej przez niego sprawy i jest słuszna, ponieważ odpowiedzialność przewoźnika umownego wynika z umowy i przewoźnik nie może uwolnić się od niej, powołując się na wzgląd, że część lotu, w ramach której doszło do opóźnienia, obsługiwał ktoś inny, a sytuacja ta jest analogiczna do tej występującej w przypadku jakiegokolwiek innego podwykonawstwa.
Orzeczenie to zostało jednak uchylone przez Ústavní soud (trybunał konstytucyjny, Republika Czeska) wyrokiem z dnia 31 października 2017 r. W wyroku tym Ústavní soud (trybunał konstytucyjny) nakazał sądowi odsyłającemu zbadanie argumentów spółki České aerolinie, w których powołuje się na orzeczenie Bundesgerichtshof (federalnego trybunału sprawiedliwości, Niemcy), w którym sąd ten uznał w podobnym kontekście, że nie można pociągnąć do odpowiedzialności przewoźnika umownego, gdy nie jest on obsługującym przewoźnikiem lotniczym.

Legal relationship diagram (Graphviz):
digraph {
    rankdir=LR;
    node [shape=box];
    
  "Městský soud v Praze (sąd miejski w Pradze, Republika Czeska)"[shape=doubleoctagon];
  "České aerolinie"[shape=doubleoctagon];
  "art. 3 ust. 5 rozporządzenia nr 261/2004 oraz z wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., Folkerts"[shape=trapezium];
  "Ústavní soud (trybunał konstytucyjny, Republika Czeska)"[shape=doubleoctagon];
    
  "Městský soud v Praze (sąd miejski w Pradze, Republika Czeska)"->"Orzeczenie 26/04/2016";
  "Orzeczenie 26/04/2016"->"České aerolinie";
  "Orzeczenie 26/04/2016"->"Orzeczenie to utrzymał w mocy"[dir=none];
  "Orzeczenie to utrzymał w mocy"->"art. 3 ust. 5 rozporządzenia nr 261/2004 oraz z wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., Folkerts"[dir=none];
  "Ústavní soud (trybunał konstytucyjny, Republika Czeska)"->"Orzeczenie 31/10/2017";
  "Orzeczenie 31/10/2017"->"Městský soud v Praze (sąd miejski w Pradze, Republika Czeska)";
  "Orzeczenie 31/10/2017"->"Ústavní soud (trybunał konstytucyjny) nakazał sądowi odsyłającemu zbadanie argumentów spółki České aerolinie, w których powołuje się na orzeczenie Bundesgerichtshof (federalnego trybunału sprawiedliwości, Niemcy)"[dir=none];
}