Alfios (tanrı)

alfios veya alpheios (  ;    "beyazımsı" anlamına gelir), alfios, yunan mitolojisinde bir nehir  (alfeios nehri ) ve aynı zamanda da nehir tanrısıydı.

aile 

çoğu nehir tanrısı gibi, alfios da ikisi de titan olan oceanus ve kız kardeşi-karısı tethys'in oğluydu. pharis'in kızı telegone'den, oğlu kral orsilochus doğdu. bundan meydana gelen kan bağıyla alfios, diocles'in büyükbabası ve truva savaşı sırasında aeneas tarafından öldürülen askerler olan crethon ve orsilochus'un büyük büyükbabasıydı. nehir tanrısı, poseidon ile birlikte olarak eirene'nin annesi olan melantheia'nın babası olarak da anılmıştır. daha sonraki anlatılarda, alfios, zeus ile birlikte olarak endymion'un olası annesi olan phoenissa'nın babası olarak anlatılmıştır.

mitoloji 

pausanias'a göre, alpheus tutkulu bir avcıydı ve bir peri olan arethusa'ya aşık oldu. ancak arethusa ondan kaçtı, siraküza yakınlarındaki ortygia adasına gitti ve kendini bir kuyuya dönüştürdü. bunun üzerine alfios, kendini mora'dan ortygia'ya doğru akan bir nehire dönüştürdü. böylece dönüştüğü nehrin suları, denizin altında  arethusa kuyusunun kaynağı sularla birleşti. arethusa'nın kuyusu, siraküza'nın bir simgesidir. bu hikaye, romalı yazar ovid tarafından biraz daha farklı bir şekilde anlatılır: güzel bir su perisi olan arethusa, bir zamanlar arkadya'daki alfeios nehrinde yıkanırken, nehir tanrısı tarafından şaşırtıldı ve takip edildi; ama tanrıça artemis ona acıdı ve onu yerin altından ortygia adası'na akan bir kuyuya çevirdi. alfios nehre atlayarak suya dönüştü, ancak yeryüzü yarıldı ve nehir yeraltına düşerek artemis için kutsal bir yer olan ortygia adası'nın yakınındaki siraküza yakınlarındaki bir koyda ortaya çıktı.

diğer efsanelere göre artemis, alfios'un aşık olduğu varlıktı. bir keresinde, onun tarafından takip edildiğinde elis'teki letrini'ye kaçtığı ve burada alfios'un onu bulamaması veya ayırt edememesi için kendi  ve arkadaşlarının (nimflerin) yüzünü çamurla kapattığı, böylece alfios'un geri dönmek zorunda kaldığı söylenir. bu, letrini'de bir artemis alphaea tapınağının inşasına vesile oldu. hikayenin başka bir versiyonuna göre, tanrıça, aynı şekilde gerçekleşen olaylar sonucu alphaea adı altında bir tapınağa sahip olduğu ortygia'ya kaçtı. alfios'un artemis'e olan sevgisine bir işaret de olimpia'da iki tanrının ortak bir sunağı olması.

bu anlatılarda iki veya daha fazla farklı hikaye birbirine karışmış gibi görünüyor, ancak bunlar muhtemelen alfeios nehri ile arethusa kuyusu arasında doğal bir yeraltı bağlantısı olduğuna dair popüler inançtan kaynaklanıyor. alfeios'a atılan bir bardağın ortygia'daki arethusa kuyusunda yeniden ortaya çıkacağına inanılıyordu. plutarhos, yukarıda belirtilenlerle tamamen alakasız bir açıklama verir. ona göre alfios, helios'un oğluydu ve kardeşi cercaphus'u bir yarışmada öldürmüştü. umutsuzluk ve erinyeler'in peşini bırakmadığı alfios,  nyctimus nehri'ne atladı ve daha sonra bu nehir alfeios adını aldı.

alpheus aynı zamanda, herakles'in, görevlerinin beşincisinde augeas'ın ahırlarındaki pisliği tek bir günde temizlemek için yeniden yönlendirdiği nehirdi, bu imkansız olduğu varsayılan bir görevdi.

roma referansları 
alfios genellikle roma i̇mparatoru hadrian'ın sevgilisi antinous ile ilişkilendirilir. antinous, nil nehri'nde boğulmuş bir yunan genciydi. antinous tanrılaştırıldıktan sonra dönemin sikkelerinde alfios olarak veya alfios olarak hadrian ile birlikte tasvir edilmiştir.

kaynakça 
 özel

 genel
 fabius planciades fulgentius, whitbread, leslie george tarafından çevrilmiş mitolojiler . ohio state university press.1971. theio.com adresinde çevrimiçi sürüm 
 gaius julius hyginus, the myths of hyginus'tan fabulae, mary grant tarafından çevrilmiş ve düzenlenmiştir. hümanist çalışmalar kansas üniversitesi yayınları. topos metin projesi'ndeki çevrimiçi sürüm. 
 hesiod, theogony from the homeric hymns and homerica with an english translation, hugh g. evelyn-white, cambridge, ma.,harvard university press; londra, william heinemann ltd. 1914. perseus digital library'deki çevrimiçi sürüm.  yunanca metin aynı web sitesinden edinilebilir  .
 homer, the iliad with an english translation by at murray, ph.d. iki cilt halinde. cambridge, ma., harvard university press; londra, william heinemann, ltd. 1924.isbn 978-0674995796 . perseus digital library'deki çevrimiçi sürüm. 
 homer, beş ciltlik homeri operası . oxford, oxford üniversitesi yayınları. 1920.isbn 978-0198145318 . perseus digital library'de bulunan yunanca metin  .
 lucius mestrius plutarchus, morals yunancadan birkaç el tarafından çevrilmiştir. tarafından düzeltildi ve revize edildi. william w. goodwin, ph. boston. küçük, brown ve şirketi. cambridge. john wilson ve oğlunun basını. 1874. 5. perseus digital library'deki çevrimiçi sürüm  .
 pausanias, whs jones, litt tarafından i̇ngilizce çeviri ile yunanistan'ın tanımı . d., ve ha ormerod, ma, 4 ciltte. cambridge, ma, harvard university press; londra, william heinemann ltd. 1918.isbn 0-674-99328-4 . perseus digital library'deki çevrimiçi sürüm 
 pausanias, graeciae açıklama. 3 cilt leipzig, teubner. 1903. perseus digital library'de bulunan yunanca metin  .
 pindar, odes diane arnson svarlien tarafından çevrilmiştir. 1990. perseus digital library'deki çevrimiçi sürüm. 
 pindar, the odes of pindar, ana fragmanları içeren bir giriş ve sir john sandys'in i̇ngilizce çevirisi, litt. d., fb. cambridge, ma., harvard university press; londra, william heinemann ltd. 1937. perseus digital library'de bulunan yunanca metin  .
 pseudo-clement, ante-nicene library cilt 8'den kabuller , tercüme eden smith, rev. thomas. t. & t. clark, edinburg. 1867. theio.com adresinde çevrimiçi sürüm 
 strabon, strabon'un coğrafyası. hl jones'un baskısı. cambridge, mass.: harvard university press; londra: william heinemann, ltd. 1924. perseus digital library'deki çevrimiçi sürüm. 
 strabo, a. meineke tarafından düzenlenen geographica . leipzig: teubner. 1877. perseus digital library'de bulunan yunanca metin. 
 virginia m. lewis, " two sides of the same coin: the ideology of gelon's innovative syracusan tetradrachm  ", in greek, roman, and bizans studies, 59 (2019), s. 179–201.

yunan tanrıları
elis mitolojisi