Didymoconidae

{{otomatik taksokutu
|taks_üst_sayısı=2
| takson = didymoconidae
|üst_sıralama= 
| sıralama = 
| en_erken =66
| en_eski_fosil = 63
| en_genç_fosil = 25
| en_son= alt miyosen
| fosil_kaynak  =
| altbölüm =

didymoconinae
archaeomangus
didymoconus (sin. tshelkaria)  
ergilictis
tshotgoria
kennatheriinae
erlikotherium
kennatherium  
khaichinula
incertae sedis
archaeoryctes  
ardynictis
mongoloryctes
hsiangolestes
hunanictis
jiajianictiswanolesteszeuctherium| altbölüm_sıra = cinsler
}}

didymoconidae, sınıflandırılması belirsiz, soyu tükenmiş bir eutherian memeli ailesidir. paleosen ve erken oligosen dönemleri arasında (60 ila 25 milyon yıl önce) yaşadılar ve fosil kalıntıları yalnızca asya'da bulundu.

 açıklama 
bu hayvanların neredeyse yalnızca çene ve diş fosilleri bilinmektedir; dişleri, düzenlemelerinde oldukça karakteristikti ve bu grubun üyelerinin yalnızca dişleri sayesinde tanınmasına izin veriyordu. en eski didymoconidler (moğolistan paleosen'inden archaeoryctes gibi) sırtta büyük bir kafatasına sahipken, daha sonraki formlar (didymoconus) geniş ve kısa bir kafatasına, belirgin elmacık kemikleri ve kayda değer bir yay kretine sahipti; çene geniş ve derindi, köpek dişleri büyüktü. i̇skelete ait birkaç fosil kalıntısı, bacakların nispeten güçlü olduğunu göstermektedir. bu hayvanların boyutları 70 santimetreyi geçmez.

 sınıflandırma 
didymoconidlerin ilişkileri belirsizdir; diş yapısı, alt tersiyer'de evrimleşmiş ilkel memeli grupları olan cimolesta ve leptictidae'ninkine benzerdir; diğer bilim insanları, kafatasının özellikleri temelinde böcekçillerle benzerlikler bulmuşlardır, ancak kemikleşmiş bir entotimpanik bülün varlığı, onları lipotipik böcekçillikten hariç tutar. en iyi bilinen türler arasında, daha önce bahsedilenlere ek olarak, ardynictis ve hunanictis bulunur. bu hayvanların başka bir esrarengiz memeli ailesi olan wyolestidae ile akraba olması mümkündür. bazen bu iki aile, belirsiz yakınlıkları olan didymoconida'da gruplandırılır.

 yaşam şekli 
didymoconus'un iskeletinin bilinen birkaç parçası, metakarpal kemikler özellikle güçlü ve kısa olduğu için bu hayvanın oyuk açma alışkanlıklarına sahip olabileceğini düşündürmektedir; dahası, aynı soydan gelen ardynictis'in humerusu da kısa ve güçlüydü, ancak yuva yapan hayvanların tipik deltopektoral tepesine sahip değildi.
kaynakça

 kitap 

 gromova, v. 1960. o novom semeystvye (tshelkariidae) primitivnykh khishchnikov (creodonta) iz oligotsena azii. [asya'nın oligosen'inden ilkel carnivora'nın (creodonta) yeni bir ailesi (tshelkariidae) hakkında]. trudy paleontologicheskogo instituta, akademiya nauk sssr 77: 41-74.
 lopatin, av 1997. moğolistan ve kazakistan'dan yeni oligosen didymoconidae (mesonychia, mammalia). paleontoloji dergisi 31: 111-120.
 meng, j. 1992. didymoconidae'nin (insectivora, mammalia) kraniyal morfolojisi ve sistematiği. doktora tezi, columbia üniversitesi, new york, 418 s.
 meng, j., sy. ting ve ja schiebout. 1994. erken bir eosen didymoconid'in (mammalia, insectivora) kafatası morfolojisi. omurgalı paleontolojisi dergisi 14: 534–551.
 wang, x., w. downs, j.-y. xie ve g.-p. xie. 2001. lanzhou havzası, çin'den didymoconus'' (mammalia: didymoconidae) ve stratigrafik ve ekolojik önemi. omurgalı paleontolojisi dergisi, 21 (3): 555-564.

didymoconidae
tarih öncesi memeliler