Kuzey Makedonya'da tarihyazımı

kuzey makedonya'da tarih yazımı, o ülkenin tarihçileri tarafından kullanılan tarihsel çalışmaların metodolojisidir. sr makedonya'nın yugoslavya'nın bir parçası olduğu 1945'ten beri geliştirilmiştir. stefan troebst'e göre , yugoslavya sosyalist federal cumhuriyeti dönemindeki marksist tarih yazımı ile neredeyse aynı gündemi korudu. yugoslav dönemiyle yakından ilişkili olan ve o dönemin gerçek ulusal mitleri üzerinde çalışan makedon tarihçilerin nesli hala kurumlardan sorumlu. aslında, tarih yazımı alanında yugoslav komünizmi ve makedon milliyetçiliği yakından ilişkilidir. ulf brunnbauer'e göre, modern makedon tarih yazımı son derece siyasallaşmış, çünkü makedon ulus inşa süreci hala gelişme aşamasında. farklı yaklaşımlar önerilmez ve alternatif görüşleri ifade eden insanlar ekonomik sınırlamaları, akademik kariyerbaşarısızlığını ve "ulusal hainler" olarak damgalanmayı göze almaktadırlar. troebst 1983 yılında, sr makedonya'daki tarihi araştırmaların hümanist ve uygar bir son olmadığını, doğrudan siyasi eylemle ilgili olduğunu yazmıştı. modern avrupa'da historiyografi ve siyasetin karşılıklı bağımlılığı böyle bir olgu gözlenmemiştir. etnik makedonlar 20. yüzyıl öncesi birincil kaynaklarda nadiren yer alsalar da, son zamanlarda makedon ulusunun balkanlar'daki en eski millet olduğu şeklindeki aldatıcı fikri, antik çağlardan modern zamanlara kesintisiz bir şekilde dayatmak için bir ulus inşa projesi tanıtıldı. bazı yerli ve yabancı bilim adamları, amacı tarih boyunca ayrı bir makedon ulusunun sürekli varlığını onaylamak olan inkarcı bir tarih yazımının bu gündemini eleştirdiler. bu tartışmalı dünya görüşü, modern etnik ayrımları geçmişe yansıttığı için tarih dışıdır. tarihin böylesine güçlendirilmiş, etnosantrik bir okuması, makedon ulusal kimliğinin çarpıtılmasına katkıda bulunur ve tarihi bir akademik disiplin olarak alçaltır. bu tür tarihyazımları altında nesiller boyu öğrenci sahte tarih eğitimi aldı.

çağdaş makedon tarihi anlatısı, iki savaş arası dönemde, özellikle de komintern'in destekleri için özel bir karar çıkardığı 1930'larda aktif olan komünist gruplara dayanmaktadır . onlara göre, makedon ulusu önceki bulgar ulusundan farklı bir şekilde dövülerek kuruldu. 19. yüzyılda makedon uyanışı, bulgar ulusal uyanışının bir parçası olarak gerçekleşti, ancak 20. yüzyılın başlarında ayrı ayrı gelişmeyi başardı. ancak bu çevreler, ayrı makedon tarihi yorumları geliştiren ilk çevreler değildi. 1892'de ilk makedon millî aktivisti olan georgi pulevski, "makedon slavlarının genel tarihi" ni tamamladı. komünist yugoslavya'nın kurulmasından önce ayrı bir makedon ulusunun varlığı henüz tanınmadığı için, bu yazılar ancak i̇kinci dünya savaşı'ndan sonra geniş bir şekilde takdir edildi.

yugoslav partizan hareketinin yüceltilmesi, savaş sonrası yugoslav siyasi propagandasının ana bileşenlerinden biri haline geldi. sonuç olarak, yeni makedonya sosyalist cumhuriyeti'nin lideri lazar koliševski, başlangıçta tarihinin i̇kinci dünya savaşı sırasında komünist mücadelenin başlamasıyla başladığını ilan ederken, 20. yüzyılın başlarında ilinden ayaklanması ve imro yalnızca bulgar komplolarıydı. belgrad'dan gelen doğrudan siyasi talimatların ardından, bu tarihsel çalışmalar genişletildi. yeni makedon tarih yazımı, ana ilke olarak, makedon tarihinin bulgaristan'dakinden belirgin bir şekilde farklı olduğunu kabul etti. birincil amacı, "bulgar karşıtı" veya "bulgarcılığın kaldırılması" eğilimiyle ayrı bir makedon ulusal bilinci oluşturmak ve bulgaristan ile tüm bağları koparmaktı. bu farklı slav bilinci, yugoslavya ile özdeşleşmeye ilham verecektir.

bu alandaki ilk ulusal bilim kurumu - federe cumhuriyetin ulusal tarih enstitüsü 1948'de kuruldu. daha sonraki ilk yirmi yıldaki tarih yazımı anlatımı, 19. yüzyılın başlarına kadar genişletildi ve o zamanlar sanıldığı gibi, makedon halkının tarihinin başlangıcıydı. bununla birlikte, yeni anlatıma dahil olan bölgeden şahsiyetler de bulgar ulusal uyanışında önemli bir rol oynadılar. bu sorun komünist sistem tarafından sansür, tarihi bilgiler üzerinde denetim ve manipülasyonlarla çözüldü. 19. ve 20. yüzyılın başlarından bulgar yanlısı duyguları olan çok sayıda önde gelen aktivist (etnik) makedon olarak tanımlandı. o döneme ait birçok belgede yerel slav nüfusunun "makedon" değil "bulgar" olarak anılması nedeniyle, makedon tarihçiler kayıtlarda ne yazılırsa yazılsın makedon olduğunu savunuyorlar. ayrıca o dönemde "bulgarca" nın herhangi bir etnik kökenle ilişkili olmayan bir terim olduğunu, ancak "slav", "hristiyan" veya "köylü" ile eşanlamlı olarak kullanıldığını iddia ettiler.

anlatıyı orta çağ'a doğru genişletmek için 1960'ların sonlarından itibaren çaba gösterildi. sonuç olarak, 1969'da ilk akademik "makedon ulusunun tarihi" yayınlandı ve burada son bin yılda bulgar samuel olarak yaşamış bölgeden birçok tarihi şahsiyet "makedon (slav) kimliğine sahip kişiler olarak tanımlandı ". üsküp üniversitesinden tarihçiler 1985 yılında makedon halkının mücadelesine ilişkin belge koleksiyonlarını yayınladıklarında, ortaçağ kroniklerinin alıntılarına bulgar teriminin her kullanımı için bir dipnot eklediler. yeni tarihsel gündemin neredeyse tamamı geleneksel olarak bulgar ulusal tarih yazımı tarafından iddia edildi ve bugüne kadar makedon tarihi okumalarına itiraz ediyor.

bağımsızlık sonrası 

makedonya cumhuriyeti 20. yüzyılın sonlarında bağımsızlığını kazandıktan sonra, durum önemli ölçüde değişmedi. makedon tarih yazımı, yugoslav geçmişinin çoğunu gözden geçirmedi, çünkü neredeyse tüm tarihi mitleri komünist dönemde inşa edildi. yugoslav komünist historiyografisinin kapsamlı bir şekilde yeniden değerlendirilmesinde isteksizlik, daha çok makedon ulusunun, devletinin ve dilinin, bu historiyografinin önemli bir rol oynadığı yugoslav komünist politikalarının bir sonucu olmasından kaynaklanıyordu. ana akım yerel düzen için, komünist yugoslavya'ya karşı bir tutum, makedonizm karşıtı olarak görülüyor.

makedon historiyografyası, yugoslav geçmişinin kesin bir şekilde yeniden değerlendirilmesi ve yeni bir antikomünist anlatının huzursuz bir şekilde eklemlenmesi karşısında 21. antik makedonya'nın mitolojik sembolizminin ardında yeni bir ufuk arıyordu. bu amaçla antik devletin sınırları, gerçek tarihsel boyutundan çok daha uzak, kuzeye doğru genişletildi. bu yeni anlatıya göre, eski makedonların kültürel başarılarının çoğu aslında (etnik) makedondu ve bu nedenle helenizmin gerçek adı makedonculuk olacaktı. eskitme adı verilen bu yeni tarihsel eğilim, makedon vatandaşlığını bin yıl daha yaşlı hale getirdi. bu görüşe göre antik makedonlar, antik yunan halkı değildi ve erken orta çağ'da antik makedonların ayrı bir varlığı, krallıklarının çöküşünden 800 yıl sonra ve aynı zamanda bizans i̇mparatorluğu'na gelen erken slav yerleşimcilerle karışımları devam ediyor. 6. yüzyılın sonları.

2009 yılında ilk makedonya ansiklopedisi makedonya bilim ve sanat akademisi tarafından yayınlandı. ansiklopedinin çıkarılması, içeriği nedeniyle uluslararası ve iç protestolara neden olmuş ve yazarları ağır eleştirilere maruz kalmıştır. hatta bazı makedon akademisyenler kitabı aceleyle hazırlanmış ve siyasi amaçlı olduğu için eleştirdi. kısa süre sonra skandal ansiklopedi kitapçılardan çekildi. makedon kanadalı tarihçi andrew rossos, 2008 yılında makedonya tarihine ilişkin ilk profesyonel i̇ngilizce dil incelemesini yayınladı, ancak stefan troebst anlatısının r. makedonya'daki görüşlerden yeterince etkilendiğini ve bu nedenle makedon tarihyazımındaki son gelişmeleri temsil ettiğini öne sürüyor. üsküp'te görüldüğü gibi.

alternatif görünümler 

komünizmin çöküşünden sonra, makedonya cumhuriyeti'ndeki tarihi revizyonistler, komünist yugoslavya'da kurulan anlatıyı sorguladılar. ivan mikulčić, zoran todorovski ve slavko milosavlevski gibi insanlar, makedonya cumhuriyeti'ndeki popüler tarihi mitlere açıkça karşı çıkmaya çalıştı. örneğin mikulčić, arkeolojik kanıtlarla, erken slavlar makedonya'ya vardıklarında herhangi bir antik makedon olmadığını kanıtladı. ayrıca, modern cumhuriyet topraklarında birkaç bulgar yerleşim yeri buldu ve makedonya'daki slavların 9. yüzyılda bulgarlar etnik adını benimsediğini savundu. todorovski, 20. yüzyılın başlarından itibaren tüm makedon devrimcilerin kendilerini bulgar olarak tanımladığını savundu. milosavlevski, i̇kinci dünya savaşı sırasında bulgar " faşist işgalcilere " karşı komünist partizan direniş hareketinin önemi efsanesine meydan okudu. bugün de kuzey makedonya'da revizyonist görüşler var, i̇kinci dünya savaşı sırasındaki çatışma sadece bir iç savaştı. bu tür çalışmalar, çoğu tarihçinin siyasi seçkinlere sadık kaldığı, makedon geçmişinin helenistik kısmına, ortaçağ bulgar i̇mparatorluğuna ve osmanlı döneminden bulgar ulusal dirilişine uygun yayınlar yazdığı yeni makedon tarih yazımının tek istisnası haline geldi.

antik, ortaçağ ve osmanlı dönemlerinde etnik makedon geçmişine sahip çıkma politikası, denko maleski, miroslav grčev, ljubcho georgievski ve diğerleri gibi ülkedeki diğer akademisyenler ve politikacılar tarafından eleştirilere maruz kalıyor . arkeoloji ve tarih yazımının zayıflığını ve bir tür etnik marjinalleşmeyi gösterir. makedon seçkinlerinden bu entelektüeller, farklı makedon ulusunun, i̇kinci dünya savaşı çevresindeki yıllarda gelişen yeni bir fenomen olduğunu kabul ediyorlar. bu tür görüşler, ulus inşa sürecinin bilimsel çözümünü arayan iyi eğitimli vatandaşlar arasında yayılır. önde gelen düzenin önemli kısımlarının bu tür görüşlerin ifade edilmesine şiddetle karşı çıkmasına rağmen, seçkinlerin bazı önde gelen üyeleri rasyonel görüşlerini açıklamaktadır.

yabancı tarih yazımı çalışmaları 
ana akım avrupa tarih yazımı, ayrı bir makedon ulusu fikrinin esas olarak i̇kinci dünya savaşı sırasında geliştirildiğini ve bundan hemen sonra toplu halde benimsendiğini savunuyor. carsten wieland'a göre stefan troebst, makedon ulus inşasını gellner'ın milliyetçilik teorisinin ideal bir örneği olarak görüyor. yugoslav makedonya'nın kuruluşundan bu yana hemen gerçekleşti. antropoloji profesörü loring danforth'a göre antik çağ'da antik makedonların başlangıçta bir yunan kabilesi olup olmadıkları nihayetinde gereksiz bir sorudur. john van antwerp fine, orta çağ ve osmanlı dönemi boyunca modern bulgarların ve makedonların tek bir halktan oluştuğunu belirtir. per bernard lory, aralarındaki etnik farklılık esas olarak 20. yüzyılın ilk yarısında meydana geldi. alexander maxwell, o yüzyılın ortalarında neredeyse makedonların makedon ve bulgar bağlılıklarını birbirini dışlayan olarak görmeye başladığını iddia ediyor. tarihçi eugene n. borza'ya göre, yeni ortaya çıkan ve geçmişi olmayan makedonlar geçmişlerini arıyorlar. bu arayış, balkan siyasetinin kargaşasında hayatta kalan, belirsiz durumlarını meşrulaştırmaya yardımcı olma girişimidir. antropolog ivaylo dichev, makedon tarih yazımının, mö 2. yüzyılda yıkılan antik makedon krallığı, cometopuli'nin 10-11. yüzyıl devleti ve ortada kurulan yugoslav makedonya arasındaki devasa boşlukları doldurmak gibi imkansız bir görevi olduğunu iddia ediyor. 20. yüzyılın. resmi makedon tarih yazımına hâkim olan ulusal saflık ve süreklilik mitlerine rağmen, balkan bölgesi için alışılmadık bir şey olmasa da, i̇pek yosmaoğlu, makedon ulusunun şekillendiği için bir makedon ulusal soyu arayışından elde edilecek çok şey olmadığını doğruluyor. esas olarak ii.dünya savaşı'nı izleyen on yıllarda.

son gelişmeler 
tartışmalı ulus inşası projesi üsküp 2014'ün etkileri ve üsküp nüfusunun algıları üzerine yapılan araştırmalar, üsküp'ün ulusal kimliğine ilişkin yüksek derecede belirsizlik olduğunu ortaya koydu. ek bir ulusal anket, nüfusun duyarlılığı ile devletin teşvik etmeye çalıştığı anlatı arasında büyük bir tutarsızlık olduğunu gösterdi. fak yasamee'ye göre makedonlar, ulusal kimliğin değişkenliğinin çarpıcı bir örneğidir.

son zamanlarda makedon siyasi eliti, bulgaristan ve yunanistan ile ulusal tarihsel anlatı hakkında bir tartışmaya ilgi duyuyor gibi görünüyor. makedon anlatısıyla ilgili olarak, hem yunan hem de bulgar tarihyazımları, makedon tarihçiliğinin olgusal temelini sorgulamıştır, çünkü bu, eski ikisiyle çatışmak için inşa edilmiştir. michael r. palairet'e göre, makedonya hakkındaki üç yönlü tartışmada, bulgar görüşü tarihin nesnel gerçekliğine yunan ya da makedoncadan daha yakındır, ancak makedon tarihyazımı versiyonu sağduyu ve tarihi kayıtları yunanlardan çok daha fazla ihlal etmektedir. veya bulgar olanlar.

bulgaristan ve makedonya hükümetleri, ağustos 2017'de iki balkan devleti arasındaki karmaşık ilişkileri güçlendirmek için bir dostluk anlaşması imzaladılar. temelinde 2018'de tarihi ve eğitim konularında ortak bir komisyon kuruldu. bu hükümetler arası komisyon, tarihin sorunlu okumalarını çözmek için tartışmalı tarihsel konuların gündeme getirileceği ve tartışılacağı bir forumdur. haziran 2018'de yunanistan ve makedonya , uzun anlaşmazlıklarını sona erdirmek için bir anlaşma imzaladı ve bu da makedonya'nın şubat 2019'da kuzey makedonya cumhuriyeti adını almasıyla sonuçlandı. ayrıca, bulgaristan ile imzalanan antlaşmaya benzer bir komisyon kurulmasını da öngörüyor. 2019'da makedonya tarafından bulgaristan ile ortak tarihi komisyonun eş başkanı - prof. dragi karev, makedon tarafından bir sahtekarlık yapıldığını itiraz etti. böylece makedonca ders kitaplarında orijinal eserlerde olduğu gibi "bulgarca" yerine "makedonca" yazılmıştır. ona göre, kuzey makedonya'daki tarih yazımı uzun yıllardır ulus inşası sürecinin bir işlevi olmuştur.

ancak üç ülkede milliyetçiliğin yükselmesiyle birlikte, 20. yüzyılın ortalarına kadar bir makedon milletinin var olmadığını ve bu nedenle günümüzde var olamayacağını iddia eden yunan ve bulgar bilim adamları var. bu arada üsküp'te, ülkenin komşularıyla tarihi konusunda müzakerelerin makedon hükümetini tehlikeye atabileceği ve hatta şiddet ve iç çatışmalara yol açabileceği yönünde endişeler artıyor. ekim 2019'un başlarında bulgaristan, kuzey makedonya'nın ab ilerlemesi için pek çok zor şartlar belirledi. bulgar hükümeti nihai bir "çerçeve pozisyonu" nu kabul ederek, bulgaristan'ın kuzey makedonya'nın ab entegrasyonuna üsküp makamlarının sponsorluğunda bulgar karşıtı bir ideolojiyi avrupalı meşrulaştırmasına izin vermeyeceği konusunda uyardı. listede, kuzey makedonya'nın üyelik müzakereleri sürecinde 20'den fazla talep ve bunları yerine getirme takvimi yer alıyor. 1944'ten sonra bulgar halkının bir kısmının tarihinin yeniden yazılmasının, dönemin yugoslav komünizminin bulgarofobik gündeminin sütunlarından biri olduğunu belirtiyor. bulgaristan ulusal meclisi 10 ekim'de oyladı ve hükümetin kuzey makedonya'nın ab üyeliğine ilişkin ortaya koyduğu bu "çerçeve pozisyonunu" onayladı.

fotoğraf galerisi

ayrıca bakınız 

 makedon sorunu
 makedon milliyetçiliği
 kuzey makedonya tarihi
 2018 makedonya referandumu

kaynakça 

türk karşıtlığı
sözde tarih
kuzey makedonya tarihi
makedonya tarihi
etnosentrizm
kuzey makedonya'nın ikili ilişkileri
kuzey makedonya tarihyazımı