Petro Simonenko

petro mikolayoviç simonenko (; d. 1 ağustos 1952, stalino ukrayna ssc. sscb), ukraynalı siyasetçi. ukrayna komünist partisi birinci sekreteri (1993'ten beri). ukrayna cumhurbaşkanı adayı (1999 , 2004 , 2010 , 2014 seçimleri).

biyografi
1 ağustos 1952'de o dönemki adıyla stalino olan donetsk şehrinde doğan simonenko,  1969 yılında girdiği donetsk politeknik enstitüsü elektromekanik mühendisliği bölümünden 1974 yılında mezun oldu. mezuniyetinin ardından dongiprouglemash enstitüsünde tasarımcı olarak çalıştı.

1975-1980 yılları arasında komsomol'un ukrayna yapılanması olan donetsk leninist komünist gençlik birliği ikinci sekreteri olarak görev yaptı..1978'de ukrayna komünist partisi üyesi oldu. 1980-1982 arasında donetsk komsomol bölge sekreteri, 1982-1988 arasında ise ukrayna komsomol genel sekreteri olarak görev yaptı. ocak 1988-eylül 1989 arasında ukrayna komünist partisi mariupol şehir komitesi sekreteri oldu. 1989'da komünist parti'nin donetsk bölgesi i̇kinci sekreteri seçildi. 1991'de kiev enstitüsü siyasal ve sosyal yönetim analisti bölümünden mezun oldu. komünist parti'nin yasaklanmasından sonra aralık 1991'den aralık 1993'e dek "ukrugleprom" şirketinin genel müdür yardımcılığı görevini yaptı.

ekim 1992'de ukrayna komünist partisi'nin yeniden kurulması için girişimlerde bulundu. sovyetler birliği dönemindeki bölge sekreterlerinin ve rada'daki bazı milletvekillerinin desteğini aldı. ukrayna'daki önde gelen komünistlerden stanislav hurenko ve kırım özerk sovyet sosyalist cumhuriyeti komünist partisi eski birinci sekreteri leonid grach tarafından desteklendi. 19 haziran 1993'te donetsk'te toplanan ukrayna komünist partisi ilk genel kongresinde birinci sekreter seçildi.

simenonko, avrupa konseyi parlamenterler meclisi ukrayna temsilcisi oldu. 1994-96 arasında ukrayna parlamentosu avrupa konseyi üyesi seçildi.

1998 yılında genel başkanlığını yaptığı komünist parti girdiği parlamento seçimlerinde % 25 oyla açık ara birinci geldi ve 450 üyeli parlamentoda 122 sandalye kazandı. ona en yakın milliyetçi eğilimdeki ukrayna halk hareketi ise % 9 oy alabildi. 1999 başkanlık seçimlerini % 57 oy alan leonid kuçma karşısında % 38.8 oyla kaybetti.

2002 yılındaki genel seçimlerde ukrayna komünist partisi % 20 oy oranıyla ikinci oldu ve ana muhalefet partisi konumuna düştü. ancak % 23 oy alan ve 10 partiden oluşan viktor yuşçenko bloğu karşısında seçime tek olarak giren partiler arasında yine galip gelmiş oldu.
2004 turuncu darbe olaylarından sonra komünist parti'nin ve simonenko'nun oyları % 5'e düştü.

2012 parlamento seçimlerinde komünist parti'nin oyları tekrar yükselişe geçti ve % 13.18 oy aldı. ancak rusya yanlısı partilerin tekrar güç kazanması ve devlet başkanı viktor yanukoviç'in avrupa birliği ile müzakereleri askıya alması ülkede yeni bir isyan hareketinin başlamasına sebep oldu. bu koşullarda 2014 yılında yapılan ve % 51 oranında çok düşük katılımın olduğu seçimlerde simonenko'ya destek yine düştü. doğu ukrayna'dan neredeyse hiç destek almayan kiev'deki hükûmet sovyet sembollerinin kullanılmasını yasakladı ve komünist parti'yi kapattı. hükûmetin talebiyle genel başkan simonenko hakkında da dava açıldı.

simonenko'nun arabasına 16 mayıs 2014'te bir televizyon röportajından ayrılırken neo-naziler tarafından molotofkokteyli ve beyzbol sopalarıyla saldırı düzenlendi.

kaynakça

1952 doğumlular
yaşayan insanlar
ukraynalı siyasetçiler
ukraynalı sosyalistler
ukraynalı komünistler