Maurice Druon

maurice druon (23 nisan 1918 - 14 nisan 2009), fransız romancı. 1985 ile 1999 yılları arasında académie française üyesiydi.

hayatı 
fransa'nın paris kentinde doğan druon, rus yahudi  göçmeni lazare kessel'in oğluydu (1899-1920). normandiya'daki la croix-saint-leufroy'da büyüdü ve lycée michelet de vanves'de eğitim gördü. babası 1920'de intihar etti , annesi 1926'da yeniden evlendi. maurice daha sonra üvey babası avukat rené druon'un (1874-1961) soyadını aldı.

druon, 18 yaşında edebiyat dergileri için yazmaya başladı. eylül 1939'da askerlik görevine çağrılan paris-soir için “j'ai vingt ans et je pars (yirmi yaşındayım ve ben gidiyorum)” başlıklı bir makale yazdı. 1940’ta fransa’nın düşmesinin ardından, serbest bırakıldı ve fransa’nın işgal edilmemiş bölgesinde kaldı,  ve ilk oyunu mégarée'nin, şubat 1942’de monte carlo’da yapımcılığını yaptı. aynı yıl charles de gaulle güçlerine katılmak için ayrıldı. druon, general françois d'astier de la vigerie'ye kamp yardımcısı oldu.

ii . dünya savaşı'nın fransız direniş marşı olan chant des partisans'ı, anna marly'e ait orijinalden (rusça'dan) birlikte çevirdikleri yazar joseph kessel'in  de yeğeniydi.  druon, direniş'in bir üyesiydi ve 1943'te bbc'nin "honneur et patrie" programını londra'da sundu.

1948'de druon,  adlı romanı için prix goncourt'u aldı ve daha sonra iki devam kitabı yayınladı. 
druon, 8 aralık 1966'da académie française'in 30'uncu üyesi olarak seçildi ve georges duhamel'in yerini aldı . 1985 yılında "daimi sekreter" seçildi, ancak 1999'un sonlarında yaşlılık nedeniyle istifa etmeyi seçti; yerine hélène carrère d'encausse'u önerdi, bu görevi alan ilk kadın  olması için teşvik etti ve 2000'den sonra onursal perpetual sekreteri olarak seçildi. henri troyat'ın 2 mart 2007' de ölümü üzerine, duruon académie dekanı, en uzun süre görev yapan üyesi oldu.

bilimsel yazıları ona académie'de bir yer kazandırırken, druon en fazla, 1950 - 1977 arasında les rois maudits (the accursed kings) adı altında yayınlanan yedi tarihi roman dizisiyle tanınır . romanlar, 1972'de fransız televizyonuna uyarlandı, yurtdışı satışlarından daha geniş bir okuyucu kitlesi edindi ve 2005'te jeanne moreau'nun başrollerini paylaştığı dizi oldu. fantezi yazarı george rr martin, romanlarının, fantastik dizisi a ice and fire şarkısı için bir ilham kaynağı olduğunu belirtti ve druon'u "fransa'nın alexandre dumasdan beri en iyi tarihi romancısı" olarak nitelendirdi.

druon'un sadece çocuklar için çalışması - tistou les pouces verts - 1957'de yayımlandı ve 1958'de (tistou of the green thumbs) ve 2012'de (tistou: the boy with green thumbs) i̇ngilizceye çevrildi.

druon, pierre messmer'in kabinesinde kültür i̇şleri bakanı (1973-1974) ve paris’ten milletvekili (1978–1981) seçildi. 1968'de ikinci karısı madeleine marignac ile evlendi. madeleine druon, 2016 yılında 91 yaşında öldü. druon, brezilyalı yazar odorico mendes'nin soyundan gelmektedir.

les rois maudits (lanetli krallar) 
maurice druon’un, iv. philippe dönemi fransa monarşisi içerikli epik tarihi roman serisi lanetli krallar 1955 yılında yayımlanmaya başlar. kitap serisi; capet hanedanı’nın çöküşü ile yüz yıl savaşları arasındaki dönemi ve tarihi olayları aktarır.

aşağıdaki i̇ngilizce kitap isimleri, orijinal fransızca isimlerin tercümeleri yerine, amerika birleşik devletleri'nde yayınlanan scribner i̇ngilizce sürümlerindendir.

 le roi de fer (demir kral) 
 la reine rangutée (the strangled queen) 
 les poisons de la couronne (the poisoned crown) 
 la loi des mâles (the royal succession) 
 la louve de france (the she-wolf of france) 
 le lys et le lion (the lily and the lion) 
 quand un roi perd la france (the king without a kingdom)

bibliografya 

 mégarée, pièce en trois actes, créée au grand théâtre de monte-carlo (1942)
 le sonneur de bien aller (1943 — novella)
 préface d'un chameau en pyjame (1943)
 le chant des partisans (joseph kessel ile, 1943)
 lettres d’un européen, essai (1944)
 la dernière brigade, roman (1946)
 ithaque délivrée, poème dramatique traduit de l’anglais ; d’après the rescue d’edward sackville-west (1947)
 les grandes familles (1948)
 la chute des corps (les grandes familles, ii, 1950)
 rendez-vous aux enfers (les grandes familles, iii, 1951)
 remarques (1952)
 un voyageur, comédie en un acte, au répertoire de la comédie française (1953)
 le coup de grâce, mélodrame en trois actes (joseph kessel ile, 1953)
 la volupté d’être, roman (1954)
 la reine étranglée (les rois maudits, ii, 1955)
 le roi de fer (les rois maudits, i, 1955)
 les poisons de la couronne (les rois maudits, iii, 1956)
 l'hôtel de mondez, nouvelle (1956)
 la loi des mâles (les rois maudits, iv, 1957)
 tistou les pouces verts (1957)
 alexandre le grand (1958)
 la louve de france (les rois maudits, v, 1959)
 le lis et le lion (les rois maudits, vi, 1960)
 des seigneurs de la plaine à l’hôtel de mondez (1962 — kısa hikâye koleksiyonu)
 théâtre — mégarée, un voyageur, la contessa (1962)
 les mémoires de zeus (1963)
 bernard buffet, essai (1964 — essay)
 paris, de césar à saint louis (1964 — tarihsel deneme)

 le pouvoir, notes et maximes (1965)
 les tambours de la mémoire (1965)
 les rois maudits, roman historique (6 volumes, 1966)
 les mémoires de zeus, ii, roman historique (1967)
 le bonheur des uns, nouvelles (1967)
 vézelay, colline éternelle (1968)
 l'avenir en désarroi, essai (1968)
 grandeur et signification de leningrad (1968)
 lettres d’un européen et nouvelles lettres d’un européen, 1943–1970 (1970 — deneme)
 splendeur provençale (1970)
 une église qui se trompe de siècle (1972)
 la parole et le pouvoir  (1974)
 œuvres complètes (yayımlanmamış içerik ile 25 cilt, 1977)
 quand un roi perd la france (les rois maudits, vii, 1977)
 attention la france ! (1981)
 réformer la démocratie (1982)
 la culture et l’état (1985)
 vézelay, colline éternelle, nouvelle édition (1987)
 lettre aux français sur leur langue et leur âme (1994)
 circonstances (1997)
 circonstances politiques, 1954–1974 (1998)
 le bon français (1999)
 circonstances politiques ii, 1974–1998 (1999)
 la france aux ordres d’un cadavre (2000)
 ordonnances pour un état malade (2002)
 le franc-parler (2003)
 mémoires. l'aurore vient du fond du ciel (2006)
 les mémoires de zeus (2007)

 başarılar 

 légion d'honneur  
 sanat ve edebiyat nişanı 
 médaille de la france libre 
 britanya i̇mparatorluğu nişanı (kbe) 
 malta'nın egemen askeri düzeni'nin haklı büyük memuru 
 yunanistan order of phoenix 
 i̇talya cumhuriyeti’nın liyakat nişanı 
 aztek kartalı   
 senegal aslan nişanı büyük memur 
 portekiz order of christ  
 arjantin order of may nişanı

 ödüller 

 york üniversitesi'nden (toronto), boston üniversitesi'nden (abd) ve tiran üniversitesi'nden (arnavutluk) fahri doktora 
 prix goncourt (simon lachaume'in yükselişi, 1948) 
 prens pierre de monaco vakfı'nın edebi ödülü (yaşam boyu başarı için, 1966) 
 prix saint-simon (circumstances, 1998) 
 ödül agrippa d'aubigné (i̇the good french'', 2000) 
 dostluk nişanı, 1993 (rusya)

galeri

kaynakça

dış bağlantılar 

 l'académie française  
 

20. yüzyıl fransız roman yazarları
dostluk nişanı sahipleri
légion d'honneur büyük haç nişanı sahipleri
goncourt akademisi edebiyat ödülü sahipleri
rusya yahudisi asıllı fransızlar
fransa yahudileri
rusya bilimler akademisi'nin yabancı üyeleri
fransız akademisi üyeleri
lycée louis-le-grand'da öğrenim görenler
fransa kültür bakanları
paris doğumlu yazarlar
2009 yılında ölenler
1918 doğumlular
fransa beşinci cumhuriyet 6. dönem milletvekilleri
cumhuriyet için birlik mensubu siyasetçiler