İstanbul'un isimleri

i̇stanbul'a çağlar boyunca değişik adlar verilmiştir. bu kent adları, kent tarihinin farklı dönemleriyle ilişkilidir. bu adlar tarihsel sırayla, byzantion, augusta antonina, nova roma, konstantinopolis, kostantiniyye, i̇slambol ve i̇stanbuldur. bunun dışında tarihte moğollar çakduryan, polonlar kanatorya, çekler aylana, macarlar vizenduvar olarak adlandırmışlardır.

tarihi isimleri 
tarih boyunca i̇stanbul kentine verilen onlarca ad içinde, türkler tarafından yaygın biçimde benimseneni ve günümüzde kullanılanı i̇stanbul'dur. bu adın "eis tin polin" () tamlamasından geldiği sanılmaktadır. bu tamlama, o dönem yunancasında "şehirde", "şehrin içinde", "şehiriçi" gibi anlamlara gelmekteydi. ayrıca halk dilinde "n" ünsüzüne bitişen "p" sesi "b" sesine dönüşüyordu. bu bağlamda i̇stanbul adının kökeni pek çok kaynakta bu tamlamayla ilişkilendirilmektedir. ms 2. yüzyıldan kalma ermeni kaynaklarında da istanbol ya da istınbol biçiminde anılan şehir adının, türkçeye bu şekilde giriş yapmış olması olasıdır. osmanlı döneminde şehir merkezi için kullanılan adlar çeşitlilik gösterse de vilayet çapında adlandırma hemen hemen sabit kalmıştır. i̇stanbul kentine ev sahipliği yapan üst idari birimin, şehirle aynı adı taşıması osmanlı i̇mparatorluğu döneminden kalma bir uygulamadır. roma egemenliği altındayken şehrin topraklarının bulunduğu eyalet ise avrupa yakasında trakya (, ); anadolu yakası'nda bitinya (, ) eyaletiydi.

bizantion 
plinius'un aktarımına göre şehri bilinen en eski adı ligos () olmakla birlikte bu konuda detaylı bilgi yoktur. sonraları şehir bizantion (yunanca: βυζάντιον) adını almıştır. mö 667'de antik yunanistan'daki megara şehir devletinden gelen dor asıllı yunan yerleşimciler bugünkü i̇stanbul üzerinde bir koloni kurdu ve yeni koloniye kralları byzas veya byzantas’ın (yunanca: βύζας veya βύζαντας) şerefine byzantion adını verdiler.

byzantium, orijinal adı byzantion olan antik kentin adının 1. yüzyılda, kenti romalılar ele geçirince, onlar tarafından latinceleştirilmiş hâlidir.

augusta antonina 

augusta antonina, miladi 3. yüzyılın başında roma i̇mparatoru septimius severus′un, oğlu antonius (sonraki roma i̇mparatoru caracalla) şerefine kente verdiği kısa süreli addır.

nova roma 
330 yılında roma i̇mparatoru i. konstantin tarafından kent roma i̇mparatorluğu'nun başkenti ilan edilince, kente latince "yeni roma" anlamına gelen nova roma (yunanca: νέα ρώμη, nea roma) adını koydu ve bu adı teşvik etmeye çalıştıysa da bu ad hiç benimsenmedi.

konstantinopolis 
ancak 337 yılında i̇mparator i. konstantin'in ölümüyle kentin adı, onun şerefine "konstantin’in kenti" anlamına gelen konstantinopolis'e (yunanca: κωνσταντινούπολις, kōnstantinoúpolis, latinceleştirilmiş: constantinopolis) çevrildi. konstantinopolis, bizans i̇mparatorluğu boyunca kentin resmi adı olarak kaldı. ama konstantinopolis, kentin yerlileri tarafından sadece yunanca "kent" anlamına gelen (πόλις, polis) olarak anılırdı.

1453 yılında osmanlı padişahı fatih sultan mehmet önderliğinde osmanlı i̇mparatorluğu tarafından fethinden sonra bile, konstantinopolis, batı'da kullanılan en yaygın ad olarak kaldı. i̇stanbul adı, ancak 1928'de latin harflerine geçilmesi sonrası batı dillerinde konstantinopolis'in yerini almaya başladı.

kostantiniyye 

kostantiniyye (arapça: القسطنطينية, , osmanlı türkçesi: قسطنطينيه, kostantiniyye), konstantinopolis'in arapça şeklidir ve kentin i̇slam dünyasında bilinir hâle gelen ve en çok kullanılan adı oldu. yunancada "konstantin’in kenti" anlamına gelen konstantinopolis'in aksine, kostantiniyye arapçada "konstantin’in yeri" anlamına geliyordu.

1453 yılında fetihten sonra, kent osmanlı i̇mparatorluğu'nun dördüncü başkenti ilan edildi ve kostantiniyye osmanlı i̇mparatorluğu tarafından kentin resmî adı olarak kullanıldı ve 1923 yılında osmanlı i̇mparatorluğu’nun çöküşüne kadar, çoğu zaman bu ad kullanımda kaldı. örneğin osmanlı i̇mparatorluğu ve mahkemeleri, kostantiniyye'de yayımlanan resmî belgelerin kaynağını belirtmek için, "be-makam-ı darü's-saltanat-ı kostantiniyyetü'l-mahrusâtü'l-mahmiyye" gibi başlıklar kullanılırdı.

evliya çelebi'nin seyahatnâme adlı eserinde de şehir için kullanılan adlardan birisi de "kostantiniyye"dir.

ancak, bazı dönemlerde osmanlı yetkilileri kent için diğer adlardan yanaydı. hem kent için hem de osmanlı hükûmetini tanımlamak ve diplomatik yazışmalar için özellikle bu yüceltici adlar eş anlamlı kullanılırdı ve teşvik edilirdi:

 dersaadet (farsça: , "mutluluk kapısı")
 derâliye (farsça: , "yüce kapı")
 bâb-ı âli (arapça: , "yüce kapı")
 pâyitaht (farsça: , "tahtın ayağı" veya "başkent")
 asitane (farsça: , "devletin eşiği").

i̇slambol 
tarihte şehir için kullanılan adlar içinde i̇slambol, dar kullanım alanına sahip olsa da kayıtlarda görülen adlardandır. evliya çelebi'nin 17. yüzyıla tarihlenen seyahatnâmesinde "kostantiniyye" adıyla beraber birçok cildinde söz konusu "i̇slambol" (اسلامبول) kelimesi de kullanılmıştır. söz konusu seyahatnamede bu ad, diğer adlardan daha yoğun bir kullanıma sahiptir. i̇stanbul isminin kökeninin i̇slam ve bol ekine dayandırılması halk etimolojisi örneklerinden biridir ve etimolojik açıdan doğru değildir.

i̇stanbul 
etimolojik olarak i̇stanbul adının kökeni ( ve halk arasında bazen ) ortaçağ (bizans) yunancasında "kent'e" veya "kent'te" anlamına gelen (yunanca telaffuz:[, ) kelimelerinin türkçeleştirilmesiyle oluşmuştur.

i̇stanbul, osmanlı döneminde resmi belgelere girdi ve sıkça kullanıldı. şehrin bu isminin türkçede en eski kullanımı 1360 yılına tarihlenen dânişmendnâme eserinde görülür. osmanlı tarih yazıcılığının ilk dönemlerinde üretilmiş anonim bir gazavatnâme olan gazavât-ı sultan murad adlı eser de şehir i̇stanbul adı altında ele almıştır. ayrıca osmanlı ordusu'nda i̇stanbul'un merkez ordu komutanı için resmen i̇stanbul ağası ve i̇stanbul'un en yüksek sivil hakimi için resmen i̇stanbul efendisi sıfatları kullanılırdı. konstantiniyye de dahil olmak üzere diğer adların da kullanılmasına devam edildi, ancak i̇stanbul () zamanla şehrin türkçede en yaygın bilinen adı oldu ve diğer adlandırmalar kullanımdan kalktı. fakat batılılar tarafından konstantinopolis adı kullanılmaya devam edildi.

1918 yılında şehrin kullanımda olan iki adı mevcuttu. resmi belgelerde ve azınlıklar arasında "konstantin" temelli isimler kullanılırken, türk halkı arasında "i̇stanbul" ismi yaygındı. dönemin siyasi koşulları içerisinde şehrin isminin kullanımında halihazırda bir ayrışma mevcuttu. bu ayrışmaya ithafen i̇stanbul'un i̇şgali sırasında i̇stanbul'daki osmanlı vatandaşı olan yunan azınlıklar, o dönemki yunanistan kralı i. konstantin'in adıyla ilintili olacak şekilde işgal ordularını "i̇şte konstantin (i̇stanbul), işte konstantin!" tezahüratıyla karşıladı. bu tezahürat yayılıp bir slogana dönüştü. böylece "konstantin" ismi türkler arasında fazlasıyla olumsuz bir anlama büründü. i̇stanbul'un tekrar alınmasıyla yapılan ilk işlerden biri de olumsuz bir anlama sahip "konstantin" ismini "i̇stanbul" ismiyle resmi olarak değiştirilmesi oldu.

1928'de latin harflerine geçilmesi sonrası, kentin türkçe adının latin harfleriyle yazılmış hali istanbul uluslararası kullanıma girdi. i̇stanbul kentin uluslararası adı ilan edildikten sonra "konstantinopolis" adının mektuplarda veya diğer yazışmalarda ve uluslararası alanlarda kullanılması yasaklandı. örneğin yurt dışından i̇stanbul'a gönderilen mektuplarda adres olarak "konstantinopolis" (yanında i̇stanbul yazsa bile) yazıldıysa bu mektuplar geri gönderilmeye başlandı. zaman içinde istanbul adı ve bunun çeşitli benzer yazılışları çoğu dünya dilinde yerini aldı.

miklagård 

miklagård (eski norsça: miklagarðr, büyük anlamındaki mikla veya mykil ve kale veya duvar anlamındaki gård sözcüklerinden), vikinglerin şehre vermiş olduğu isimdir.

kaynakça 

i̇stanbul tarihi
konstantinopolis