Bal du moulin de la Galette

bal du moulin de la galette (yaygın olarak le moulin de la galette'de dans olarak bilinir ), fransız sanatçı pierre-auguste renoir'in 1876 tarihli bir tablosudur. paris'teki musée d'orsay'de yer alıp i̇zlenimciliğin en ünlü şaheserlerinden biridir. resim, paris'in montmartre semtindeki orijinal moulin de la galette'de tipik bir pazar öğleden sonrasını tasvir ediyor. 19. yüzyılın sonlarında, işçi sınıfı parisliler giyinir ve akşama kadar orada dans ederek, içki içerek ve galet yiyerek vakit geçirirlerdi.

renoir'ın erken olgunluğunun diğer eserleri gibi, bal du moulin de la galette de gerçek hayatın tipik bir empresyonist enstantanesidir. bir form zenginliği, bir fırça darbesinin akıcılığı ve titreyen, güneş lekeli bir ışık gösterir.

1879'dan 1894'e kadar tablo fransız ressam gustave caillebotte'nin koleksiyonundaydı ; öldüğünde, ölüm vergileri için ödeme olarak fransız cumhuriyeti'nin malı oldu . 1896'dan 1929'a kadar tablo paris'teki lüksemburg müzesi'nde asılıydı. 1929'dan 1986'da orsay müzesi'ne transfer edilene kadar musée du louvre'da asılı kaldı.

küçük versiyonu 
renoir, resmin daha küçük bir versiyonunu (78 × 114 cm) aynı başlıkla boyadı. resmin şimdi i̇sviçre'de özel bir koleksiyonda olduğuna inanılıyor. boyutlarının yanı sıra, iki tablo neredeyse aynı, ancak daha küçük olanı d'orsay versiyonundan daha akıcı bir şekilde boyanmış. biri muhtemelen orijinalinin bir kopyası, ancak hangisinin orijinal olduğu bilinmiyor. 1877 salon'unda ilk sergilenen tablonun hangisi olduğu bile bilinmiyor, çünkü tablo kataloglanmış ve eleştirmenler tarafından olumlu ilgi görse de, girişinde tablonun boyutunu, onu tanımlamaya hizmet edecek bilgileri belirtmiyordu.

uzun yıllar john hay whitney'e aitti . 17 mayıs 1990'da dul eşi, tabloyu new york city'deki sotheby's'de 78 milyon abd dolarına japonya'daki daishowa kağıt i̇malat şirketi'nin onursal başkanı ryoei saito'ya ( saitō ryōei) sattı.

satış anında, yine saito tarafından satın alınan van gogh'un dr. gachet portresi ile birlikte şimdiye kadar satılan en pahalı iki sanat eserinden biriydi . saito, 1991'de öldüğünde her iki tabloyu da kendisiyle birlikte yakmayı planladığını öne sürdüğünde uluslararası öfkeye neden oldu. bununla birlikte, saito ve şirketleri ciddi mali zorluklarla karşılaştığında, tabloyu krediler için teminat olarak tutan bankacılar, sotheby's aracılığıyla açıklanmayan bir alıcıya gizli bir satış ayarladı. kesin olarak bilinmemekle birlikte tablonun i̇sviçreli bir koleksiyonerin elinde olduğuna inanılıyor.

yaratılışı 
renoir, mayıs 1876'da le moulin de la galette'deki dansı resmetme projesini tasarladı ve uygulama, memur arkadaşı georges rivière tarafından ‘renoir et ses amis’ adlı anı kitabında tam olarak anlatılıyor. her şeyden önce, renoir'in fabrikanın yakınında bir stüdyo kurması gerekiyordu. rivière tarafından "terk edilmiş güzel bir park" olarak tanımlanan bir bahçeye sahip, rue cortot'ta terk edilmiş bir kulübede uygun bir stüdyo bulundu. : 130&hairsp; renoir'ın la balançoire (swing) dahil olmak üzere birçok önemli eseri bu bahçede boyanmıştı . bahçeler ve binaları musée de montmartre olarak korunmuştur.

rivière, resimdeki birkaç kişiliği tanımladı. renoir'ın, modelleri arasında zamanın aranan moda bir şapkasını dağıtma kaynağına rağmen (sağ üstte geniş kırmızı kurdeleli hasır bone, timbale adı verilen bu şapkanın bir örneğidir), en sevdiği on altı yaşındaki- la balançoire'da görünen eski model jeanne samary, tablonun müdürü olarak poz veriyor (aslında o sırada yerel bir çocukla bir ilişki yürütüyordu). mavi ve pembe çizgili bir elbise giyen kız kılığına giren kız kardeşi estelle'dir. bu iki kız her pazar ailesiyle le moulin'e geldi; masalardan biraz daha uzun olan iki küçük kız kardeş ve anneleri tarafından uygun şekilde refakat edilen anneleri ve babaları ( le moulin'e giriş kızlar için ücretsizdi ve hepsi erdem modeli değildi). yanında pierre-franc lamy ve norbert goeneutte'den ( la balançoire'da da yer alıyor ), diğer ressamlardan ve rivière'den oluşan bir grup var. arkasında, dansçılar arasında henri gervex, eugène pierre lestringuez ve paul lhote ( dance in the country'de görünen) bulunur.). orta mesafede, dans salonunun ortasında kübalı ressam don pedro vidal de solares y cardenas, çizgili pantolonlar içinde margot (marguerite legrand) adlı modelle dans ederken tasvir edilmiştir. görünüşe göre coşkulu margot, solares'i fazla içine kapanık bulmuş ve onunla polka dansı yaparak ve yerel argoda şüpheli şarkılar öğreterek onu gevşetmeye çalışıyordu. sadece iki yıl sonra tifodan ölecekti, renoir hem tedavisini hem de cenazesini ödeyerek sonuna kadar ona baktı.  : 136–7&hairsp;

rivière, tablonun yerinde yapıldığını ve rüzgarın sürekli olarak tuvali uçurmakla tehdit ettiği için bunu zorluk çekmeden tanımlıyor. bu, bazı eleştirmenlerin, daha küçük olanın kontrol edilmesi daha kolay olacağından, burada boyanmış olanın daha büyük d'orsay tablosu olduğu yönünde spekülasyon yapmasına yol açtı. öte yandan, tam hava çalışmasının özelliği olan, ikisi arasında ne kadar küçükse o kadar kendiliğinden ve özgürce çalışılır.

popüler kültürde 
bu tabloya bir saygı duruşu, şarkıcı-söz yazarı rod stewart'ın 1976 tarihli albümü a night on the town'ın kapak resminde, ortada hasır şapka giyen adamın yerine stewart'ın geçtiği görülüyor.

kaynakça 

1876 tabloları
dans tabloları
yiyecek ve içecek ile ilgili tablolar
pierre-auguste renoir tabloları