Atanasios Diakos

athanasios nikolaos massavetas (yunanca: αθανάσιος νικόλαος μασσαβέτας; 1788 – 24 nisan 1821) ayrıca athanasios diakos olarak da bilinir, yunan bağımsızlık savaşı sırasında bir yunan askeri komutanıydı ve yunanistan'da saygıdeğer bir ulusal kahraman olarak görülüyordu.

i̇lk yılları 
athanasios diakos, phocis'te, ano mousounitsa köyünde veya diğer kaynaklara göre yakınlardaki artotina'da athanasios nikolaos massavetas olarak doğdu. yerel bir kanun kaçağının veya kleft'in torunuydu. küçük yaşlardan itibaren dine çekildi ve ailesi tarafından vaftizci aziz john manastırı'na gönderildi. on yedi yaşında bir keşiş oldu ve inancına olan bağlılığı ve iyi mizacı nedeniyle çok geçmeden bir yunan ortodoks papazı olarak atandı.

popüler bir inanışa göre manastırı bir osmanlı paşası birlikleriyle ziyaret etmiş ve athanasios'un yakışıklılığından etkilenmiş. genç athanasios, türk'ün sözlerine (ve sonraki teklifine) gücendi ve ardından gelen münakaşa türk yetkilinin ölümüyle sonuçlandı. athanasios, yakındaki dağlara kaçmak ve bir kleft olmak zorunda kaldı. kısa süre sonra "diakos" veya deacon takma adını benimsedi.

bağımsızlık savaşçısı 

düşmanlıkların patlak vermesinden kısa bir süre sonra, diakos ve yerel bir haydut kaptanı ve arkadaşı vasilis bousgos, livadeia kasabasını ele geçirmek için bir savaşçı birliğine liderlik etti. 1 nisan 1821'de, üç gün boyunca şiddetli çatışmalar ve harem de dahil olmak üzere mir ağa'nın evinin yakılmasından sonra yunanlılar kasabayı kurtardı. hurşid paşa, rumeli'deki isyanı bastırmak ve ardından mora'ya ilerlemek ve trablusgarp'taki kuşatmayı kaldırmak için 8.000 kişinin başında teselya'dan en yetkin komutanlarından ömer vryonis ve köse mehmed'i gönderdi.

dimitrios panourgias ve yiannis dyovouniotis savaşçıları tarafından takviye edilen diakos ve çetesi, thermopylae yakınlarında savunma pozisyonları alarak osmanlı'nın rumeli'ye ilerlemesini durdurmaya karar verdi. 1.500 kişilik yunan kuvveti üç bölüme ayrıldı. dyovouniotis, gorgopotamos'taki köprüyü, halkomata'nın tepelerindeki panourgias'ı ve alamana'daki köprüyü diakos'u savunacaktı.

lamia yakınlarındaki lianokladi'deki kamplarından yola çıkan osmanlı türkleri kısa sürede güçlerini ikiye böldü. ana kuvvet diakos'a saldırdı. diğeri, kuvveti hızla bozguna uğratılan dyovouniotis'e ve ardından yaralandığında adamları geri çekilen panourgias'a saldırdı. yunan kuvvetlerinin çoğunluğu kaçtı. osmanlılar, saldırılarını diakos'un alamana köprüsündeki konumuna yoğunlaştırdı. diakos'un yanında savaşan bousgos, düşman tarafından istila edilmelerinin an meselesi olduğunu görünce, ondan güvenli bir yere çekilmesi için yalvardı. diakos kalmayı ve 48 adamla savaşmayı seçti; yenilmeden önce birkaç saat boyunca göğüs göğüse çaresiz bir mücadele verdiler.

ağır yaralanan diakos, hristiyanlık'tan i̇slam'a geçmesi halinde kendisini osmanlı ordusunda subay yapmayı teklif eden vryonis'in huzuruna çıkarıldı. diakos, "yunan olarak doğdum, yunan olarak öleceğim" yanıtını vererek teklifi reddetti ("εγώ γραικός γεννήθηκα, γραικός θε να πεθάνω" , ego grekos gennithika, grekos the na pethano olarak çevrilmiştir). ertesi gün kazığa oturtuldu. 

bugün, son savaşının yapıldığı yer olan alamana yakınlarındaki köprüde bir anıt duruyor. doğum yeri olduğu iddia edilen ano mousunitsa köyünün adı daha sonra onun onuruna athanasios diakos olarak değiştirildi. yunan ordusu onu general rütbesiyle onurlandırdı. ayrıca yunanistan'ın çeşitli yerlerinde ve büyük kasaba ve şehirlerin hemen her birinde sokaklar ve heykeller onun adını taşıyor.

kaynakça 

yunan işkence kurbanları
yunan generaller
i̇dam edilmiş devrimciler
i̇dam edilmiş yunanlar
1821 yılında ölenler
1788 doğumlular
hristiyan keşişler