Esnaf

esnaf, kelime anlamı olarak sınıflar anlamına gelir. bağımsız çalışan, yaptığı iş sermayeden ziyade kol ve beden gücüne (emeğe) dayanan girişimcileri tanımlamak için kullanılır. zanaatkâr ve küçük ticarethane sahipleri esnaf olarak anılır. esnaf ile taciri ayırmada temel olarak emek-sermaye yoğunluğu dikkate alınır.

türk ticaret kanunu'na göre tanım
i̇ktisadi faaliyeti nakdi sermayeden ziyade bedeni çalışmasına dayanan ve kazancı ancak geçimini sağlayacak düzeyde bulunan işletmelerdir. ttk’na göre; “i̇ster gezici olsun, ister bir dükkânda veya bir sokağın belirli yerlerinde sabit bulunsun, ekonomik faaliyeti sermayesinden fazla bedeni çalışmasına dayanan ve geliri çıkarılacak kararnamede gösterilen sınırı aşmayan (geçimini sağlamaya yetecek derecede az olan) ve sanat veya ticaretle uğraşan kişi esnaftır.”

zanaatkar

zanaat, sermayeden çok nitelikli emeğe dayalı; öğrenimin yanı sıra kişisel el yeteneği ve ustalık gerektiren meslektir. bu tür meslekleri yapan kişilere zanaatkar adı verilir. ancak yeni türk ticaret kanunu içerisinde "zanaat" kavramı yerine sanat tabiri ve "zanaatkar" kavramı yerine de sanatkar ifadesi kullanılmıştır.

esnaf grupları 
esnafa yönelik dpt ölçütlerini temel alan bir sınıflandırma şöyledir:

1. alım-satım ve hizmet grubu
 gıda: bakkal, kasap, celep, sebzeci, meyvacı, sütçü, yoğurtçu, lokantacı, kebapçı, köfteci, uncu, kepekçi, tatlıcı, börekçi, yağcı, pastacı, muhallebici, dondurmacı, kuruyemişçi, zahireci, pazarcı
 ulaştırma: şoför, nakliyeci, taksici, motorcu, at arabacı, bisikletçi, servisçi
 dinlenme, barınma, eğlence: hancı, otelci, kahveci, kıraathaneci, gazinocu, meyhaneci, sanatçı, müzisyen
 temizlik, sağlık: berber, hamamcı, banyocu, kurutemizlemeci, ütücü, kolacı, eczacı
 giyim-kuşam: konfeksiyoncu, manifaturacı, tuhafiyeci, eskici, kavaf, trikocu

2. i̇malat ve tamirat grubu
 gıda: değirmenci, fırıncı, uncu, ağdacı, pekmezci, pestilci, yağcı, mandıracı, sucukçu, pastırmacı, konserveci, leblebici, şarküteri
 dokuma: dokumacı, halıcı, kilimci, örücü, ipçi
 giyim-kuşam: terzi, kunduracı, gözlükçü, fırfırcı, düğmeci, şapkacı, gömlekçi, iççamaşırcı
 deri: saraç, tabak, köşker, semerci, eğerci
 ağaç işleri: marangoz, mobilyacı, ambalajcı, bıçkıcı, doğramacı
 madeni eşya: demirci, bakırcı, kalaycı, tenekeci, sobacı, tornacı, frezeci, tesviyeci, dökümcü, nalbant, kesici
 metal olmayan eşya: i̇nşaat malzemecisi, toprak eşyacı, kireççi, alçıcı, beton eşya, taşçı, mermerci
 oto: oto tamirci, kaportacı, boyacı, karoserci, şasici, elektrikçi, döşemeci, radyatörcü, lastikçi, kaynakçı, camcı, motorcu, aksesuarcı
 elektrik: tesisatçı, malzemeci
 yapı: duvarcı, boyacı, badanacı, sıhhi tesisatçı, camcı, mozaikçi, sıvacı
 yayın: matbaacı, ciltçi, ambalajcı, kırtasiyeci, tercüman, çevirmen

kaynakça 
 a.süheyl ünver, i̇stanbul risaleleri 1, i̇st. b.b.kültür i̇şleri daire bşk., i̇stanbul 1995.

dış bağlantılar 
 esnafgazetesi 
 esnafgazetesi 
 türk hukukunda “tacir ve esnaf” ayrımı 
 ticari i̇şletmenin tespiti açısından esnaf i̇şletmesi kavramının değerlendirilmesi  - ertan demirkapı
 esnaf ve sanatkar ayrımı ile tacir ve sanayici ayrımı 
 sanat ve zanaat arasındaki farklar ve benzerlikler  (türk edebiyatı)

dipnotlar

ayrıca bakınız
 borçlar hukuku
 ticari işletme
 tacir