mismayil/tr_wikipedia huggingface dataset:
Marek Heinz

marek heinz (d. 4 ağustos 1977 olomouc) çekyalı eski millî futbolcudur.

kariyeri 
kariyerindeki en başarılı performansını euro 2004'te takımını yarı finale kadar taşıyan oyunculardan birisi olarak gösterdi. marek heinz, sigma olomouc, hamburg, dsc arminia bielefeld, baník ostrava ve borussia mönchengladbach formaları giydi. takımında sol kanatta hücuma dönük oynayan futbolcu, 2005-2006 sezonu başında galatasaray'a transfer oldu. galatasaray'da bekleneni veremeyen futbolcu, 2006-2007 sezonunda fransız saint-étienne takımıyla üç yıllık sözleşme imzalamıştır.

1.87 m. boyunda ve 81 kg olan çek futbolcunun son 6 sezondaki performansı şöyle:

1977 doğumlular
çek futbolcular
çekya millî futbol takımı futbolcuları
yaşayan insanlar
sk sigma olomouc futbolcuları
hamburger sv futbolcuları
dsc arminia bielefeld futbolcuları
fk dukla praha futbolcuları
fc baník ostrava futbolcuları
borussia mönchengladbach futbolcuları
galatasaray sk yabancı futbolcuları
as saint-étienne futbolcuları
fc nantes futbolcuları
fc zbrojovka brno futbolcuları
kapfenberger sv futbolcuları
ferencvárosi tc futbolcuları
çek gurbetçi futbolcular
almanya'daki gurbetçi futbolcular
türkiye'deki gurbetçi futbolcular
fransa'daki gurbetçi futbolcular
avusturya'daki gurbetçi futbolcular
macaristan'daki gurbetçi futbolcular
almanya'daki çek gurbetçiler
türkiye'deki çek gurbetçiler
fransa'daki çek gurbetçiler
avusturya'daki çek gurbetçiler
macaristan'daki çek gurbetçiler
1. liga futbolcuları
bundesliga futbolcuları
süper lig futbolcuları
ligue 1 futbolcuları
bundesliga (avusturya) futbolcuları
2000 yaz olimpiyatları futbolcuları
2004 avrupa futbol şampiyonası futbolcuları
2006 fifa dünya kupası futbolcuları
forvet futbolcular
kanat futbolcuları
Millî Gazete

millî gazete, 12 ocak 1973 tarihinde i̇stanbul'un cağaloğlu semtinde kiralık bir binada hasan aksay tarafından yayın hayatına başladı. kendi matbaası olmadığı için baskısını bir süre diğer gazetelerin tesislerinde sürdürdü.

1978 yılında topkapı'da kendi tesislerini kurarak yayınına buradan devam etti. 1999 yılında bahçelievler'deki tesislerine taşınan gazete yayınını hâlen 40.000 metrekarelik arazi üzerine kurulmuş olan bu tesislerden sürdürmektedir.

kurucu ve yeni kadroları 

millî gazeteyi çıkaran gazeteciler ve yazarlar şunlardır:

 genel müdür ve baş makale yazarı: adana milletvekili hasan aksay
 şirket yönetim kurulu: milletvekili oğuzhan asiltürk, tüccar sabri özpala, tüccar bahattin çarhoğlu
 genel yayın müdürü/yazı i̇şleri müdürü: muzaffer deligöz
 teknik müdür: erdoğan atak
 haber müdürü: agâh güçlü
 ressam ve resimli tefrikalar: gürbüz azak
 fotoğraf ve çeşitli tefrikalar: atılay gülen ve yardımcısı ahmet farsakoğlu
 tashih: ahmet semiz
 spor müdürü: sefa yakınoğlu
 arşiv: avni ateş
 1. sayfada katre/şiir: maraş senatörü tevfik paksu
 2. sayfa köşe yazısı: oltaya takılanlar: mehmet cemal çiftcigüzeli

4 mayıs 1973'te necip fazıl kısakürek yazılarına başladı.i̇lk yazarlar': prof. dr. necmettin erbakan, prof. dr. sabahattin zaim, prof. dr. saffet solak, prof. dr. osman turan, osman yüksel serdengeçti, süleyman arif emre, hulusi özkul, şule yüksel şenler, abdülkadir kocamanoğlu, ali oğuz, ahmet i̇hsan genç, mustafa müftüoğlu, a. hikmet güner, bekir sadak, sezai karakoç, prof. dr. nevzat yalçıntaş, prof. dr. asaf ataseven, prof. dr. ayhan songar, prof. dr. ahmet suphi fırat, abdullah öztemiz hacıtahiroğlu, akif i̇nan, cahit zarifoğlu, rasim özdenören, alaattin özdenören, erdem bayazıt, cevat ülger, durali yılmaz, sedat yenigün, i̇smet özel ve diğerleri

gazete yazarları 
mehmet şevket eygi, gülay pınarbaşı, ali haydar haksal, mustafa yıldırım, mevlüt özcan, mine alpay gün, elif örs, mehmet biten, hüseyin goncagül, mustafa topaloğlu, zeki ceyhan, mahmut toptaş, reşat nuri erol, abdülkadir özkan, prof.dr.oya akgönenç, süleyman arif emre, selahattin toprak, nedim odabaş, prof. dr. arif ersoy, adnan öksüz, ahmet kayır, i̇lhami yetiş, akif edip, bekir gündoğar, burak kıllıoğlu, cafer keklikçi, cevat akkanat, davut şahin, doğan bekin, dr. i̇hsan alperen, ebubekir gülüm, fatma tuncer, hüseyin altınalan, i̇smail okutan, i̇brahim veli, i̇smail hakkı akkiraz, i̇smail kıllıoğlu, k. mete tiryaki, mehmet kurtoğlu, mustafa özcan,mustafa zahid ergün, mustafa miyasoğlu, necmettin bilal, nedim odabaş, osman aytekin, prof.dr.ata atun, prof.dr.burhanettin can, sadrettin karaduman, şakir tarım, uğur civelek, dr. necmettin çalışkan, hüseyin akın .

kaynakça

dış bağlantılar 
 millî gazete resmî web sitesi 

millî görüş
türkiye gazeteleri
türkçe gazeteler
i̇stanbul gazeteleri
1973'te kurulan yayınlar
türkiye'de yayımlanan günlük gazeteler
dini gazeteler
Bursa Anadolu Kız Lisesi

bursa anadolu kız lisesi, bursa'da köklü bir ortaöğretim kurumudur. 2005-2006 eğitim yılında anadolu lisesi statüsüne giren okul, daha önceden bursa kız lisesi adını taşımaktaydı. okulun voleybol takımı 2003-04 öğrenim yılına kadar 18 yıl üst üste il şampiyonu olarak bir rekor kırmıştır.

tarihçe 
bursa'da kız çocuklarının eğitimi için ilk defa 1854 yılında mahkeme hamamı karşısında inşa edilen binada bir okul hizmete açılmıştı. okul, 1911 yılında kız rüştiye mektebi adını almış, bursa'nın yunanlar tarafından işgali sırasında gizlice yürütülen eğitim faaliyetleri, 1922'de sonra eren işgalden sonra bir süre kız muallime mektebi adıyla sürdürülmüştü. okul bu dönemde, şehri ziyarete gelen cumhurbaşkanı gazi mustafa kemal'i 1925 yılında ağırladı.

bugünkü kız lisesi, bursa’nın muradiye semtinde bulunan ancak 1928 yılında kapatılan bursa amerikan kız koleji’ne ait binanın, türk maarif cemiyeti (şimdiki adıyla türk eğitim derneği) tarafından satın alınması ile hizmete girdi. okulun ilk müdürü, daha sonra türkiye'nin ilk kadın milletvekillerinden birisi olarak meclise girecek fakihe öymen idi. 1931 yılında cumhurbaşkanı atatürk, başbakan i̇smet i̇nönü ile birlikte okulu ziyaret etmiştir. okul, 1947-48 öğretim döneminde bugünkü binasına taşındı ve 1949 yılında adı kız lisesi olarak belirlendi. eski okul binası, günümüzde yıkılmıştır.

okul 2005-06 eğitim yılında anadolu lisesi olup adı bursa anadolu kız lisesi olarak değişmiştir.

2011-12 yılı itibarı ile karma eğitimden vazgeçilmiş olup sadece kız öğrenciler alınmaya başlanmıştır.

dış bağlantılar 
 

bursa ilinde bulunan liseler
Rumuz

rumuz veya takma ad; bir kimsenin bilinçli olarak gerçek ismi yerine kullandığı isim. anlamlı veya tamamen uydurma olabilir. gerçek ismini herhangi bir nedenle açıklamak istemeyen kişilerin internet dünyası veya gerçek dünyada kullandıkları sahte isimlerdir. örneğin güzin abla ve haydar dümen gibi uzman ve köşe yazarlarına mektup gönderen okuyucular, gerçek kimliklerini gizlemek için rumuz kullanırlar.

rumuzun i̇ngilizce karşılığı nickname'dir (kısaca nick). bir bilgisayar terimi olarak tüm dünyada yaygın şekilde kullanılmaktadır. i̇nternet yaygınlaştıkça orijinal halinde türkçeye de girmiştir. günümüz türkçesinde, nickname, i̇nternet'te belli bir iletişim (haberleşme) hizmetini, düzenli olarak kullanmak isteyen kişinin, kendi adından farklı olarak, bu hizmeti, gerçek adını gizleyerek kullanmak için, kendine taktığı ad veya ad yamasıdır.

lakap 

lakaplar bir kimseye (veya bir sülaleye) belirli bir özelliğinden dolayı genellikle başkaları tarafından takılan adlardır: uzun hasan, büyük i̇skender vb. olumlu veya olumsuz anlamlar içerebilirler. elbette bir kimse -eğer lakabı varsa- bunu çeşitli ortamlarda rumuz olarak kullanmayı da yeğleyebilir.

mahlas 

mahlaslar yazar ve şairler tarafından, eserlerinde gerçek adları yerine kullanılan takma adlardır.

i̇nternet kültürü
takma isimler
José Mauro de Vasconcelos

jose mauro de vasconcelos (26 şubat 1920; rio de janeiro - 24 temmuz 1984), brezilyalı yazardır.

vasconcelos, 26 şubat 1920 de rio de janeiro yakınlarındaki bangu kasabasında doğdu. yarı kızılderili yarı portekizli, yoksul bir ailede doğan vasconcelos iki ayrı kültürün de izlerini taşıdı. oldukça yoksul olan ailesi, onu öğrenimini devam ettirmesi amacıyla natal kasabasındaki amcasının yanına gönderdi. orada 9 yaşındayken potengi irmağı’nda yüzmeyi öğrendi ve ileride bir gün yüzme şampiyonu olmanın hayallerini kurdu. liseyi natal’da bitirdikten sonra 2 yıl tıp öğrenimi gördüyse de öğrenimini yarıda bırakıp yeni hayaller peşinde rio de janeiro’ya gitti. orada ilk işi boks antrenörlüğü oldu. tarım işçiliğinin yanı sıra garsonluk ve balıkçılık da yapan yazar, yaşamı boyunca çeşitli işlerde çalıştı. bu durum, o'na yazdığı roman ve hikâyeler için önemli kaynak sağlamıştır. değişik ortamlarda, değişik koşullarda farklı insanlar tanıdı. i̇yi bir gözlemci ve usta olan bu yazarın elinde bütün bu yaşamlardan pek çok roman çıktı ortaya. bunlar yazarın çok yönlü kişiliğinin ve içinde bulunduğu arayışın bir yansıması olarak değerlendirilebilir.

genellikle romanlarında, roman karakterlerinin yaşamlarındaki zorlu yaşam koşullarını, yoksulluğu ve şiddeti tüm çıplaklığıyla anlatır; ama özellikle şeker portakalı ile onun devamı olan güneşi uyandıralım ve delifişek gibi bazı romanları tüm bunlarla birlikte duygusallık ve iyimserlik de içermektedir. brezilya'nın ormanlarında ya da step bölgesi sertaolarda yaşayan insanların, elmas avcısı garimpeiroların, yerlilerin, denizcilerin, değişik insanların yaşamlarından kesitleri ve ruh hallerini anlatır. 1968'de şeker portakalı ilk baskısından birkaç ay sonra 217 bin kopya sattı.

josé mauro de vasconcelos’un yazdığı ilk eseri yaban muzu (1942)'dur. beyaz toprak (1945) isimli eseri en çok beğenilen eserleri arasındadır. kayığım rosinha (1961) ile ününün doruğuna çıkan yazarı dünya çapında tanıtan eseri zéze'nin maceralarını anlatan üçleme romanın ilk kitabı olan şeker portakalı olmuştur. bu romanı 12 günde yazdığını belirten yazar, eserine duyduğu sevgiyi “ama onu 20 yıldan fazla taşıdım yüreğimde” sözüyle özetlemiştir. eserin özgün adı o meu pé de laranja lima’dır (1968). 24 temmuz 1984'te ölmüştür.

eserleri 
 yaban muzu (1942)
 beyaz toprak (1945)
 kayığım rosinha (1962)
 şeker portakalı (1968)
 güneşi uyandıralım
 delifişek (1963)
 kardeşim rüzgar kardeşim deniz
 pissy'nin öyküsü
 kırmızı papağan (1953)
 japon sarayı 
 kristal yelkenli
 hayatın o güzel şarkısı (1974)
 çıplak sokak

kaynakça 

1920 doğumlular
rio de janeiro (eyalet) doğumlular
20. yüzyıl brezilyalı yazarları
brezilyalı roman yazarları
1984 yılında ölenler
İğne yapraklılar

i̇ğne yapraklılar (pinales), bitkiler (plantae) âleminin açık tohumlular (pinophyta) bölümünde bulunan tek sınıf olan pinopsida'ya dahil bir bitki takımıdır ve servigiller( ardıç, sekoya   servi , yalancı servi , su sediri , mazı , yalancı mazı ) çamgiller (sedir ,çam, göknar, ladin) ve porsuk gibi soyu sürmekte olan tüm kozalaklı bitkileri içerir.

sınıflama 
 i̇ğne yapraklılar, pinopsida sınıfı içinde yer alan dört takımdan biridir ve iğne yapraklı bitkilerin soyunu sürdüren tüm üyelerini içerir. pinopsida içinde yer alan ve soyu tükenmiş olan iğne yapraklı takımları ise şunlardır:
 ▪ cordaitales
 ▪ vojnovskyales
 ▪ voltziales
 "coniferales", bu takımın "pinales" olarak adlandırılmasından önce kullanılmış ama artık geçersiz olan adıdır.
 i̇ğne yapraklılar takımı familyalarından porsukgillerin (taxaceae) üyelerinin de diğer pinales üyeleri ile aynı kökten geldiği son kalıtsal çalışmalarla ortaya konana kadar, bu bitkiler "taxales" olarak adlandırılan ayrı bir takımda sınıflandırılmıştır. ancak, artık bunun geçerliliği kalmamıştır.

genel özellikleri 
 dallanma genel olarak monopodial'dır.
 çoğunun kısa ve uzun sürgünleri vardır.
 sekonder yapılarında traheler olmayıp, odunları asıl olarak traheid'lerden oluşmaktadır.
 birçok örneklerinde yaprak, kabuk ve odunlarında reçine kanalı ya da bezeleri bulunur.
 sürgünlere çoğunlukla sarmal, karşılıklı ve çevrel dizilen yapraklar iğne ya da pul yaprak şeklini almıştır. bu yüzden iğne yapraklılar denilmektedir.
 yapraklar kısa sürgünlerde birçoğu bir arada; uzun sürgünlerde teker teker bulunmaktadır.
 çiçekler bir evcikli ya da iki evciklidir.
 erkek çiçekler çoğunlukla sürgün diplerinde ve pul yaprakların koltuğunda bulunurlar. çok azı da sürgünlerin uçlarında terminal durumludur.
 dişi kozalakların olgunlaşma süreleri çoğunlukla bir yıl; bazılarında 2-3 yıldır.
 kozalak kimi taksonlarda kuru, kimi taksonlarda etli pullardan oluşmaktadır.
 tohum birçok türünde kanatlıdır.
 çenek sayıları 2-18 arasında değişmektedir.

galeri

notlar

dış bağlantılar 

pinales
Pinopsida

pinopsida, bazı üyeleri fosil olmuş, erkek ve dişi kozalakları ayrı olan, genelde iğne yapraklı, ağaçsı bitkileri içeren sınıf.

sınıflandırma 
takım: cordaitales †
takım: pinales
 familyalar:
 pinaceae 
 araucariaceae
 podocarpaceae
 sciadopityaceae
 cupressaceae
 cephalotaxaceae
 taxaceae
takım: vojnovskyales †
takım: voltziales †
Trabzon kertenkelesi

darevskia rudis veya trabzon kertenkelesi, darevskia cinsine bağlı bir sürüngen türüdür. gürcistan, rusya, azerbaycan ve türkiye'de dağılım gösterir.

dış bağlantılar

kaynakça 

darevskia
türkiye'deki sürüngenler
azerbaycan'daki sürüngenler
asya kertenkeleleri
Baran engereği

baran engereği (vipera berus barani), engerekgiller (viperidae) familyasından bayağı engereğin türkiye'de endemik olan bir alttürü.

sırt bölgesinin rengi genel olarak siyah ya da grimsi kahverengi. kuyruk ucu sarımsı. bazen sırt biraz açık renkli olur. bu halde benekler zikzaklı olur. genel olarak küçük kemiriciler, kertenkeleler ve çeşitli omurgasız hayvanlarla beslenirler. kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar. boyları 55 cm kadar olur.

kısa boylu bitkilerin altında, taşlık yerlerde yaşarlar. yüksekliği 400 metreye (bilinen) kadar olan yerlerde bulunabilirler.

i̇smini türkiye'nin önde gelen herpetologlarından prof. dr. i̇brahim baran'dan almaktadır.

sakarya'da, torosların silifke civarındaki yerlerde habitatın uygun olduğu alanlarda dağılım gösterirler.

kaynakça 

engerek
türkiye'deki yılanlar
türkiye endemik hayvanları
Çayır engereği

çayır engereği (vipera ursinii), engerekgiller (viperidae) familyasından sırt bölgesinin rengi genel olarak soluk kahverengi, grimsi, sarımsı ya da açık yeşil olan bir engerek türü.

sırtta baştan başlayıp kuyruğa kadar devam eden, zikzaklı ya da dalgalı koyu renkli bir şerit bulunur. bu şeridin kenarları iç taraflarına göre daha koyu renkli olur. vücudun yan taraflarında da baştan kuyruğa kadar uzanan koyu benek sıraları bulunur. baş kısmında iki tane büyük benek bulunur. karın bölgesin sarımsı beyaz ve bunun üzerinde küçük siyah noktalar bulunur. en çok yedikleri besin çekirgedir. bunun yanında diğer böcekleri ve az olarak da kertenkeleleri ve küçük kemiricileri de besin olarak alırlar. kaya ve taş altlarında, kemirici hayvanların yuvalarında kış uykusuna yatarlar. dişiler yazın sonlarına doğru (bir defada 10 kadar olmak üzere) doğururlar. yeni doğan yavrular 13–14 cm kadar olur. yetişkinlerin boyu 40–50 cm'dir, ama 63–80 cm uzunlukta olanları da bildirilmiştir.

genel olarak açık yerlerin, taşlık ve otluk bölgelerinde yaşarlar. ormanlık ve ağaçlık yerlerde az da olsa bulunabilirler. yüksekliği 3000 metreye kadar olan yerlerde bulunabilirler.

kuzeydoğu anadolu'da ve akdeniz bölgesinde sadece elmalı (antalya) civarında habitatın uygun olduğu alanlarda dağılım gösterirler.

kaynakça 

engerek
azerbaycan'daki sürüngenler
türkiye'deki yılanlar
Şeritli engerek

şeritli engerek (montivipera xanthina), engerekgiller (viperidae) familyasından sırt bölgesi genel olarak kül renginde ya da grimsi kahverengi bir engerek türü.

özellikleri 
sırtta baştan kuyruğa kadar uzanan siyah ya da koyu kahverengi büyük benekler bulunur. bu benekler bazen birleşip baklava desenli, dalgalı ya da zikzaklı bir şerit oluşturur. vücudun yan taraflarında da bir benek sırası bulunur. başın üzerinde küçük siyah benekler ve arka kısmından yanlara doğru sarkan iki büyük siyah benek bulunur. siyah renkli şakak bandı da açıkça görülür. karın bölgesi sarımsı beyaz ve üzerinde küçük siyah noktalar bulunur. boyları ortalama 70–80 cm (en fazla 150 cm) kadardır.kendilerini koruma amaçlı saldırabilirler. oldukça ağır hareket ederler ama saldırırken çok hızlı olabilirler. sıkıştırılmadıkça insanı ısırmayan, zehirli bir yılandır. zehirleri i̇nsanlar için tehlikeli olabilir.
yavru olanları bile yetişkin bir insanı öldürecek kadar zehir taşır.

yaşam alanları 
dağlarda, ormansız ve taşlık olan yerlerde yaşarlar. bazen orman içi ve harabelerde de görülür. yüksekliği 2000 metreye kadar olan yerlerde bulunabilirler.

avlanma ve beslenme 
genel olarak küçük kemiriciler. yılanlar, kertenkeleler ve kuşlarla beslenirler. kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar. gündüzleri oyuklarda ve taş altlarında saklanan bu hayvanlar, avlanma işlerini gece yaparlar.

üreme 
bir dişi 2-15 yumurta bırakır.

dağılımı 
 yunanistan
 bulgaristan
 türkiye

türkiye'de yayılışı 
trakya, orta, güney ve batı anadolu'da habitatın uygun olduğu alanlarda dağılım gösterirler.

dış bağlantılar 

asgari endişe altındaki hayvanlar
engerek
türkiye'deki yılanlar
1849'da tanımlanan omurgalılar
john edward gray tarafından adlandırılmış taksonlar
türkiye'deki sürüngenler
avrupa sürüngenleri

kaynakça
Kafkas engereği

kafkas engereği veya hopa engereği (vipera kaznakovi), engerekgiller (viperidae) familyasından sırt bölgesinin rengi genel olarak siyah, gri, sarı ve kırmızı renkli bir engerek türü.

sırtın büyük bir bölümünü kaplayan ve baştan kuyruğa kadar uzanan zikzaklı bir şerit bulunur. bu şerit bazen parçalı halde de olabilir. vücudun yan tarafları küçük benekli ya da noktalı olur. beyaz benekli olan karın bölgesinin rengi, siyah ve tonlarında olur. genel olarak küçük kemiriciler, kertenkeleler ve çeşitli omurgasızlarla beslenirler. kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar. boyları genel olarak 50–60 cm kadar olur.

türkiye'de sadece artvin başta olmak üzere doğu karadeniz bölgesindeki yağmur ormanlarında, taşlık bölgelerde yaşarlar. yüksekliği 2000 metreye kadar olan yerlerde bulunabilirler.

engerek
türkiye'deki yılanlar
Koca engerek

koca engerek (macrovipera lebetina), engerekgiller (viperidae) familyasından zehirli bir engerek türü. orta doğu'nun geniş bir alanı da dahil, kuzey afrika'dan keşmir'in doğusuna kadar geniş bir habitatta yayılım gösteren koca engereğin beş alt türü bulunmaktadır.

genel özellikleri 
sırt bölgesinin rengi genel olarak grimsi kahverengi ve bu rengin tonlarında olur. sırtta bazı yerlerde birleşik koyumsu benekler (bazen belirsiz) bulunur. bunların yanında (sırtın ortalarında) kenarları koyu renkli, iç kısımları tuğla kırmızısı ya da sarı renkte benekler de bulunur. başın üst kısmında bazen küçük siyah benekler bulunabilir. kuyruk ucu sarımsı, beyazımsı ya da pembemsi olan karın bölgesinde nokta halinde siyah benekler bulunur.

yaşam şekli 
genel olarak fare gibi küçük kemiriciler, kertenkeleler, kuşlar, yılanlar ve çeşitli omurgasız hayvanlarla beslenirler. kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar. avlarını sabahın erken saatlerinde ya da geceleyin avlarlar. yemeden önce zehirleyerek öldürürler. hareketleri oldukça ağır olan bu hayvanlar gündüzlerini daha çok dinlenerek geçirirler. genel olarak canlı doğururlar (5-7 kadar). bazı bölgelerde de yumurtlarlar (4-7 kadar). yumurta 1 ay içinde açılır. boyları 150 cm kadar olabilir. bir engerek rekor kırıp 3 m 8 cm'ye ulaştı(i̇skenderun).

yaşam alanı 
ovalarda, taşlık yerlerde, terk edilmiş evlerde, harabelerde, bahçelerde ve tarlalarda yaşarlar. yüksekliği 1500 metreye kadar olan yerlerde bulunabilirler.

dağılımı 
doğu ve güneydoğu anadolu'da, doğu akdeniz bölgesinde habitatın uygun olduğu alanlarda dağılım gösterirler ve türkiye'nin zehri en ölümcül yılanları olarak bilinirler.

alt türler 
macrovipera lebetina lebetinus (linnaeus 1758)
macrovipera lebetina cernovi (chikin & szczerbak 1992)
macrovipera lebetina obtusa (dwigubsky 1832)
macrovipera lebetina schweizeri (werner 1935)
macrovipera lebetina transmediterranea (nilson & andrén 1988)
macrovipera lebetina turanica (chernov 1939)

dış bağlantılar 

macrovipera
azerbaycan'daki sürüngenler
türkiye'deki yılanlar
carl linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

kaynakça
Boynuzlu engerek

boynuzlu engerek (vipera ammodytes), engerekgiller (viperidae) familyasından sırt bölgesinin rengi genel olarak gri, sarı ve kahverengi renkli engerek türü.

özellikleri 
boynuzlu engerek yılanının baş tarafında küçük yapıda boynuza benzer bir yapıları vardır ve bu nedenle bu ismi almışlardır. küçük hayvan grubu ile beslenirler hatta diğer yılan türlerini bile yerler. yaz ortalarında 10 - 14 kadar yavru doğururlar ve boyları takriben 1m kadar olur. tehlikede olduklarını hissetiklerinde saldırırlar. "boynuzlu" denmesinin nedeni burun ucunun gergedan boynuzu gibi küçük ve yukarıya doğru olmasından dolayıdır. sırtta ayrıca koyu kahverengi, baklava deseni benzeri zikzak desenler bulunur. beneklerin ortası kenarlara göre daha açık olur. kuyruğun uç kısımları genç bireylerde sarımsı pembe renkli olur. başın üst kısmında küçük ve belirgin benekler bulunur. 
karın bölgesi sarımsı beyaz ve küçük benekli olur. hareketleri oldukça yavaştır. eylül-ekim'den mart-nisan'a kadar kış uykusuna yatarlar. boyları genel olarak 50–60 cm (erkekler en fazla 90 cm) kadar olur.

üst çenelerinin ön tarafında, içi enjektör iğnesi gibi delik ve büyük zehir dişleri bulunur. zehirleri insan için tehlikeli olabilir. ancak üzerine basılmadıkça veya rahatsız edilmedikçe insanı ısırmazlar. eğer sıkıştırılırlarsa başlarını havaya kaldırarak tıslarlar ve kendilerini çok tehlikede hissederlerse saldırabilirler. tür adı olan "ammodytes" yunanca'da kum anlamına gelen "ammos" ve gömülen anlamına gelen "dytes" kelimelerinin birleşmesinden oluşur.

yaşam alanları 
türkiye'de kumlu yerlerden daha çok küçük boylu bitkilerin altlarında, orman açıklıklarında, çalılık ve taşlık yerlerde yaşarlar. yüksekliği 2000 metreye kadar olan yerlerde bulunabilirler.

avlanma ve beslenme 
yüksek ve serin yerlerde gündüz, sıcak bölgelerde gece avlanır. bilhassa ay ışığında çok sayıda ortaya çıkarlar. besinlerini küçük kemiriciler, kuşlar, yılan ve kertenkeleler teşkil eder. küçük memeli türlerini önce ısırarak zehirlerler, sonra ölmesini bekler ve ondan sonra yutarlar. kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar.

üreme 
i̇lkbaharda çiftleşen dişiler, ağustos ayında 5-14 kadar yavru doğururlar.

kaynakça  

engerek
azerbaycan'daki sürüngenler
türkiye'deki yılanlar
carl linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar
Wagner engereği

wagner engereği (montivipera wagneri), engerekgiller (viperidae) familyasından, sırt bölgesi genel olarak kül renginde ya da grimsi kahverengi olan bir engerek türüdür.

sırtta, baştan kuyruğa kadar iç sarımsı ya da tuğla renginde olan büyük benekler bulunur. bu benekler bazen birleşip baklava desenli, dalgalı ya da zikzaklı bir şerit oluşturur. vücudun yan taraflarında da bir benek sırası bulunur. başın üzerinde küçük siyah benekler ve arka kısmından yanlara doğru sarkan iki büyük siyah benek bulunur. siyah renkli şakak bandı da açıkça görülür. karın bölgesi sarımsı beyazdır ve üzerinde küçük siyah noktalar bulunur. genel olarak küçük kemiriciler, diğer yılanlar, kertenkeleler ve kuşlarla beslenirler. kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar. boyları ortalama 50–80 cm kadar olur.

dağılımı 
wagner engereğin yaşam alanı türkiye'nin doğusunda kars, erzurum ve ağrı il sınırlarının kesiştiği bölge ile sınırlıdır. nüfusunun %80'den fazlası aras nehri vadisi'nde yoğunlaşmıştır.
2020 yılında tunceli'nin pülümür ilçesinde wagner engereği tespit edilmiştir.

yaşam alanı 
wagner engereği habitat olarak genellikle taşlık bölgeler, kayalıklar, vadi yamaçları, taşlık yamaçlar, açık yamaçlar gibi biyotopları tercih eder. yüksekliği 1600-1900 metre arasında olan yerlerde bulunabilirler.

engerek
türkiye'deki yılanlar
claes andrén tarafından adlandırılmış taksonlar
1984'te tanımlanan taksonlar
i̇ran'daki sürüngenler
türkiye'deki sürüngenler

kaynakça
Ağrı engereği

ağrı engereği (montivipera raddei), engerekgiller (viperidae) familyasından sırt bölgesi genel olarak kül renginde ya da grimsi kahverenkte olan bir engerek türü.

bu türkiye'nin en zehirli engereklerinden biridir. sırtta, baştan kuyruğa kadar iç sarımsı ya da tuğla renginde olan büyük benekler bulunur. bu benekler bazen birleşip baklava desenli, dalgalı ya da zikzaklı bir şerit oluşturur. vücudun yan taraflarında da bir benek sırası bulunur. başın üzerinde küçük siyah benekler ve arka kısmından yanlara doğru sarkan iki büyük siyah benek bulunur. siyah renkli şakak bandı da açıkça görülür. karın bölgesi sarımsı beyaz ve üzerinde küçük siyah noktalar bulunur. genel olarak küçük kemiriciler, diğer yılanlar, kertenkeleler ve kuşlarla beslenirler. kemiricilerle beslendikleri için yararlıdırlar. gündüzleri oyuklarda ve taş altlarında saklanan bu hayvanlar, avlanma işlerini gece yaparlar. kendilerini koruma amaçlı saldırabilirler. oldukça ağır hareket ederler ama saldırırken çok hızlı olabilirler. boyları ortalama 70–80 cm (en fazla 100 cm) kadar olur.

dağlarda, ormansız ve taşlık olan, az bitkili yerlerde yaşarlar. yüksekliği 1000-3000 metre arasında olan yerlerde bulunabilirler.

doğu anadolu'da kars, ağrı, iğdır, hakkâri ve van civarında habitatın uygun olduğu alanlarda dağılım gösterirler.

kaynakça 

türkiye'deki sürüngenler
türkiye'deki yılanlar
engerek
ermenistan'deki sürüngenler
Gelir dağılımına göre ülkeler listesi

bu madde gini katsayısı gibi gelir eşitsizliği ölçütlerini içeren bir listedir. gini katsayısı, 0'ın herkesin eşit bir gelire sahip olduğu, 1'in ise tüm gelirin bir kişide toplandığı ve diğer kişilerde hiç gelirin olmadığını gösterdiği, 0 ile 1 arasında bulunan bir sayıdır. gelir dağılımı, servet dağılımından farklı bir kavramdan ve bir ülkede iki değer birbirlerinden çok farklı değerlere sahip olabilir. karaborsadan elde edilen gelirler bu metriklere dahil edilmemiştir.

bm, dünya bankası ve cia verileri 

z/f 10%, en yüksek ortalama gelire sahip en zengin %10'un, en düşük ortalama gelire sahip en düşük %10'a oranıdır. aynı şekilde z/f 20% en yüksek ortalama gelire sahip en zengin %20'nin, en düşük ortalama gelire sahip en düşük %20'ye oranıdır. gini bir ulusun lorenz eğrisinin katsayı cinsinden temsilidir. bm kısmı birleşmiş milletler verilerini, dünya bankası kısmı dünya bankası verilerini, cia kısmı ise central intelligence agency'nin the world factbook'da yayımlanmış verilerini içermektedir. bu liste alfabetik, sayısal veya oransal değerlere göre sıralanabilir şekilde oluşturulmuştur.

eu27 ülkeleri

oecd ülkeleri

gini katsayısı (vergisiz)

notlar

kaynakça 

ülke listeleri
ekonomi listeleri
Diyojen

[[dosya:diogenes-statue-sinop-crop.jpg|küçükresim|sağ|upright=0.91|i̇lk yapıldığında 'siyasi felsefeye'

felsefesi 
diyojen yoksulluk içinde yaşadığı, halka açık yerlerde yatıp kalktığı ve yiyeceğini dilenerek topladığı halde, herkesin aynı şekilde yaşaması gerektiğini savunmamıştır. kişinin en kısıtlı yaşam koşullarında bile, mutlu ve bağımsız olabileceğini göstermeyi amaçlamıştır. i̇nsanın kendi kendine yeterli olabilmesi gerektiğini savunmuştur. uygarlaşmanın getirdiği kurallara ve araçlara bağlı olan bir yaşamı reddetmiş, yaşamın doğal ve sade olması gerektiğine inanmıştır.

kendi açısından sade ve doğal, toplumsal değerler açısından ise sefil denebilecek bir yaşam sürer. ona göre, sade bir yaşam tarzı, sadelikten başka, örgütlenmiş, dolayısıyla uzlaşımsal toplumların görenek ve yasalarını da önemsememek anlamına gelir. diyojen, doğaya aykırı bir kurum olan ailenin yerini, kadınların ve erkeklerin tek bir eşe bağlı olmadığı, çocukların ise bütün toplumun sorumluluğunda bulunduğu doğal bir durumun alması gerektiğini savunmuştur.

i̇stifçilik sendromu
zaman içerisinde diyojen, onun yaşam biçimine benzer yaşayan insanlar için bir yakıştırma olmuştur. bu benzetme psikiyatride de kullanılmaya başlanmış ve kendilerine bakmayan insanlar diyojen’e benzetilerek, hastalıklarına "diyojen sendromu" adı verilmiştir. bu hastalar normalde sosyokültürel seviyesi yüksek insanlar olup, bu tip bir davranış bozukluğuna çok yavaş geçmektedirler. i̇lk olarak etraflarında olup bitenlerle temaslarını kesen bu hastalar genellikle yalnız yaşarlar ya da etraflarındaki yakınlarının farkında değildirler. anti-sosyalleşip çoğunlukla kir pas içinde, dağınık bir ortamda yaşamaya başlayarak çöp toplamaya (syllogomania) da başlayabilmektedirler.

ayrıca bakınız 
 kinizm
 antikçağ felsefesi
 antisthenes

konuyla ilgili yayınlar 
  küçüklere filozoflar dizisi-yan marchand, diyojen: köpek adam,sistem yayıncılık,2012, isbn 978-975-342-841-5
   nejat muallimoğlu, düşünen i̇nsana hazine, avcıol basım yayın,2002
 pdf —  di̇yojen sendromu, turkish journal of geriatric,2002

kaynakça 

mö 412 doğumlular
mö 323 yılında ölenler
sinop doğumlular
mö 4. yüzyılda yunanlar
antik yunan filozoflar
sofistler
kinikler
Afrika ülkeleri listesi

afrika, hem yüzölçümü hem de nüfus bakımından asya'dan sonra dünyanın en büyük ikinci kıtasıdır. yaklaşık 30.065.000 km²lik alanı ile dünya topraklarının %20,4'ünü kapsamaktadır. 1.340.598.000 kişi yani dünya nüfusunun %16.72'sini barındırmaktadır.

afrika kıtası; kuzeyde akdeniz, kuzeydoğuda süveyş kanalı ve kızıldeniz, doğu ve güneydoğuda hint okyanusu ve batıda atlas okyanusu tarafından sınırlandırılır.

bu sayfa afrikanın coğrafî kapsamına giren ülkeleri; bayrakları, başkentleri, para birimleri, resmî dilleri, yüzölçümleri, nüfusları ve coğrafî konumunu gösteren haritalar ile listelemektedir. bu liste birleşmiş milletler (bm) üyesi devletleri ve diğer topraklara (bm tarafından tanınmayan devletler ve bağımlı topraklar) bölünmektedir.

siyasî harita

birleşmiş milletler üyeleri

diğer topraklar

bm tarafından tanınmayan devletler

bağımlı topraklar

birleşik krallık

fransa

i̇spanya

portekiz

dipnot

ayrıca bakınız 
 afrika birliği
 afrika'daki büyük şehirler listesi

kaynakça

dış bağlantılar 
 

 ülke
!afrika
Aliterasyon

aliterasyon edebi sanat türüdür. şiir ya da düzyazıda bir uyum yaratmak amacıyla, aynı sesin veya hecenin tekrarlanmasına aliterasyon denir.

örneğin:
 seherlerde seyre koyuldum semayı, deryayı. tevfik fikret
 karşı yatan karlı kara dağlar karayıptır, otu bitmez. dede korkut
 dest busi arzusuyla ölürsem dostlar/kuze eylen toprağım sunun anınla yâre su (fuzûlî)

kaynakça 

söz sanatları
şiir
edebiyat terimleri
Berceste

berceste; edebiyatta öz, güzel, latif, ince anlamlı, kolayca hatırlanan, yapısı sağlam dize ya da beyittir.

genel anlamda bir şiirdeki en güzel dize ya da beyit de denebilir.

bazı berceste örnekleri:

sü uyur düşmen uyur hasta-i hicrân uyumaz
şeyh gâlib

çeşmini gördüm unutdum derdi de dermânı da
şeyh gâlib

olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi
muhibbî (i. süleyman)

ölmek kaderde var; yaşayıp köhnemek hazin
buna bir çâre yok mudur ya rabbilâlemin
yahya kemal beyatlı

tevbeler ittim ki itmeyim tevbe.
tevbeye tevbe-i nasuh olsun.
(sadrazam bozoklu kara mustafa paşa) (1640-1698)

şiir
edebiyat terimleri
söz sanatları
Cezâlet

şiirde söyleyişleri kulağa sert gelen sözcükleri tanımlar.

uyumu konuya göre ayarlayan önemli bir anlatım şeklidir. örneğin, sanatçı şiddet, büyüklük, vakar, ölüm, korku, savaş gibi konuları anlatırken ya da işlerken, sözcükleri de anlattığı konuya uygun düşecek kalın sesliler arasından seçer. savaşı anlatırken çekâçâk, gülbank gibi sözcüklerin kullanılması gibi. bu tür kalın seslilere elfâz-ı cezele, taşıdıkları niteliğe de cezâlet denir.

örneğin:

saflar düzüp hücum hücum edilecek hayl-i düşmene
dehşet âsimân u zemîn pür-figân olur

evc-i havâda çekâçâk ı tigden
âvaz-ı ra’d u sâika reh-gümkünân olur
nefi

edebiyat terimleri
söz sanatları
şiir
Muamma

muammalar, divan şiirinde, başta esma'ül hüsna (allah’ın doksan dokuz güzel ismi) olmak üzere konusu insan ismi olan manzum bilmeceler. kelime "gizli, örtülü, anlaşılması güç veya işaret remiz yoluyla söylenmiş söz" anlamlarına gelir. muammalar lügazlardan farklıdır. muammalar allah’ın isimlerinden biri veya insan ismi için düzenlenirken lügazlar her şey hakkında düzenlenirler. yalnız muammaların bazen lügaz, hatta âşık edebiyatında bir çeşit bilmece (âşkı -muamma) karşılığı olarak da kullanıldığı görülür. muamma alanında en çok eser veren şairimiz emri (edirneli emrullah çelebi) olmuştur. muammanın düzenlenmesinde ebced hesabı kullanılır. burada sorulan bir isimdir. muamma söyleyenlere muamma-guy, muammayı çözene ise muamma-küşa denir. genellikle çözüm ikinci mısradadır. arap edebiyatından i̇ran edebiyatına onlardan da türk edebiyatına geçmiştir. türk edebiyatında ahmedi ilk muamma yazan kişidir. muamma söyleyen diğer şahsiyetler: mu'in, emri, sürur.

örnek:

bende yok sab-ü sükun sende vefadan zerre
i̇ki yoktan ne çıkar fikr edelim bir kerre

nabi (na ve bi farsçada olumsuzluk ekleridir yani iki tane 'yok' birleşince "nabi" olur.)

türlerine göre divan nazımı
Esat Mahmut Karakurt

esat mahmut karakurt (1902, i̇stanbul - 15 temmuz 1977, i̇stanbul), özellikle "kadın i̇sterse" adlı romanıyla bilinen türk yazardır.

şura-yı devlet üyesi urfalı mahmut nedim bey'in oğludur. kadıköy sultanisi'ni, i̇stanbul diş hekimliği okulu'nu ve i̇stanbul üniversitesi hukuk fakültesi'ni bitirdi.

avukatlık, gazetecilik, galatasaray lisesi'nde türkçe öğretmenliği yaptı. tbmm x. ve xi. dönem şanlıurfa milletvekilliği ile cumhuriyet senatosu şanlıurfa üyeliği (15 ekim 1961 - 5 haziran 1966) yapmıştır. i̇lk yazıları muhabir olarak çalıştığı tercüman-ı hakikat gazetisinde yayınlandı. daha sonra çalıştığı i̇leri, i̇kdam, cumhuriyet, tasvir, yeni sabah gibi gazetelerdeki polisiye olayları konu alan röportajlarıyla tanındı. küçük öyküler yazdı. ama daha çok çoğu sinemaya uyarlanan, olaya dayalı aşk ve serüven romanlarıyla ün kazandı. 1977'de ölen yazar zincirlikuyu mezarlığı'nda defnedildi.

eserleri 
 vahşi bir kız sevdim (1926)
 çölde bir i̇stanbul kızı (1926)
 dağları bekleyen kız  (1934) (bilgi yayınevi, 2009)

 allahaısmarladık (1936) (bilgi yayınevi, 2009)
 ölünceye kadar (1937) (bilgi yayınevi, 2010)
 son gece (1938) (bilgi yayınevi, 2010)
 kadın severse (1939)
 i̇lk ve son (1940)
 kocamı aldatacağım (1940)
 sokaktan gelen kadın (1945)
 ankara ekspresi (1946) (bilgi yayınevi, 2009)
 bir kadın kayboldu (1948)
 ömrümün tek gecesi (1949)(bilgi yayınevi, 2009)
 erikler çiçek açtı (1952) (bilgi yayınevi, 2009)
 son tren (1954)
 kadın i̇sterse (1960) (bilgi yayınevi, 2009)

1902 doğumlular
1977 yılında ölenler
i̇stanbul üniversitesi hukuk fakültesinde öğrenim görenler
20. yüzyıl türk yazarları
resim aranan yazarlar
tbmm 10. dönem şanlıurfa milletvekilleri
tbmm 11. dönem şanlıurfa milletvekilleri
tbmm şanlıurfa cumhuriyet senatörleri
i̇stanbul doğumlu yazarlar
i̇stanbul'da ölenler
zincirlikuyu mezarlığı'na defnedilenler
demokrat parti (1946) mensubu siyasetçiler
20. yüzyıl türk siyasetçileri
20. yüzyıl türk avukatları
Radikal (gazete)

radikal, doğan yayın holding'e ait günlük gazetedir. 1996'da yayın hayatına başlayan gazetenin basılı yayını haziran 2014'te, dijital yayını mart 2016'da son bulmuştur.

tarihçe 
radikal gazetesi 1996 yılında basılı olarak yayına başlamıştır. amerikan the new york times ve i̇ngiliz the guardian gazetesinin versiyonudur. radikal i̇ki, radikal kitap ve radikal hayat isimli ekleri bulunmaktaydı. 17 ekim 2010 tarihinden itibaren de tabloid boyda yayınlamıştır.

radikal, zarar ettiği gerekçesiyle basılı yayınını 21 haziran 2014 tarihinde sonlandırıp dijital gazeteciliğe geçmiştir.

gazetenin genel yayın yönetmeni olan ezgi başaran, 2 aralık 2015 tarihinde görevini cem erciyes'e bıraktı.

kapatılması 
22 mart 2016 tarihinde, radikalin internet yayının da 2016 yılı mart ayının sonu itibarıyla son bulacağı, radikal kitapın ise hürriyet bünyesinde çıkmaya devam edeceği duyurulmuştur. bazı yazarlar kapatma kararına tepki gösterdi ve kapatma kararının kendilerine bildirilmediğini, kararı twitter'dan öğrendiklerini söylediler.
 ezgi başaran: herkesin hikâyesini anlattık. i̇yi gazetecilik yaptık. bugün bunu diyebilmek büyük lükstür. radikal yazı i̇şleri'ne ve okurlarına teşekkürler.
 cem erciyes: radikal kapandı çok üzgünüm. belki tek tesellimiz radikal kitap'ın yayın hayatına devam edecek olması.
 mirgün cabas: radikalin kapatılması çok can sıkıcı... hürriyet sitesinde ‘radikal nasıl kapandı’ galerisi yaparlar belki, tıklaya tıklaya okuruz.
 ahmet ümit: radikal internet sitesi kapatılıyormuş. üzüldüm. kirli siyasetin, kirli gazeteciliğin iyi şeylere tahammülü yok.
 fehim taştekin: radikal kapanıyor. taksit taksit yok oluyoruz.
 ümit kıvanç: twitter'daydım. (...) bunu bilen var mı dememe kalmadı ki tweet'ler gelmeye başladı. böylece öğrenmiş oldum. öyle anlaşılıyor ki, kimseye haber de verilmemiş.
radikalin aktif köşe yazarları 'veda' yazılarını radikalin sitesinde 4 nisan 2016 tarihinde yayınladılar.

yazarlar 
 ahmet i̇nsel
 eyüp can sağlık
 cengiz çandar
 murat yetkin 
 oral çalışlar
 altan öymen
 cem erciyes
 tarhan erdem
 koray çalışkan
 özgür mumcu
 ezgi başaran
 cüneyt özdemir
 orhan kemal cengiz
 gökçe aytulu
 tayfun atay
 evrim sümer
 tan morgül
 pınar öğünç
 serhan bali
 aslı barış
 bağış erten
 banu k. yelkovan
 uğur vardan
 fatih özatay
 jale özgentürk
 uğur gürses
 ersin antep
 i̇smail saymaz

kaynakça 

türkçe gazeteler
i̇stanbul gazeteleri
doğan holding kuruluşları
demirören holding kuruluşları
1996'da kurulan gazeteler
1996'da türkiye'de kurulan oluşumlar
elektronik gazeteler
2016'da sona eren yayınlar
türkiye'de yayımlanan günlük gazeteler
yayımı sona eren türkiye gazeteleri
G8

sekizler grubu veya kısa kullanımıyla g8, bir uluslararası hükûmetler formu olup, günümüzde üyeleri olan kanada, fransa, almanya, i̇talya, japonya, rusya, birleşik krallık ve abd ülkeleri, dünya ekonomisinin yaklaşık %65'ini temsil ederler. i̇lk dönemde altı ülkeden oluşan ve o dönemde g6 diye adlandırılan gruba, önce kanada (1976) ve sonra rusya (1997)'nın dahil olmasıyla grup, g8 ülkeleri olarak anılmaya başlanmıştır. grup, yıl boyunca konferanslar ve politik araştırmalar yapar. grup ülkeleri, 1975'ten beri yıllık ekonomi zirveleri düzenlemektedirler. üye ülkelerin hükûmet başkanlarının yıllık zirve toplantısına katılması ile doruğuna ulaşır. her yıl g8 üye devletleri grubun başkanlık görevini üzerine alır. başkanlığı elinde bulunduran ülke, grubun gündemini belirler ve o yılki toplantı için ev sahipliği yapar. 2007 için başkanlık sırası almanya'dadır ve 33'üncü g8 toplantısı için heiligendamm şehrinde 6-8 haziran'da ev sahipliği yapmıştır.

avrupa birliği, toplantılarda avrupa komisyon başkanı tarafından temsil edilir.

tarih 
dünyanın büyük endüstrileşmiş demokrasilerinin forum fikri, 1973 petrol krizini takiben ve ondan sonra gelen global durgunluktan ortaya çıkmıştır. 1975 yılında fransa başkanı valery giscard d'estaing, almanya, i̇talya, japonya, birleşik krallık ve abd hükûmet başkanlarını rambouillet şehrinde toplantıya davet etti. altı lider, dönerli bir başkanlık altında organize edilen yıllık toplantıya g6 (altılı grup) şeklinde mutabık kaldılar. takip eden yıl, birleşik devletler başkanı gerald ford'un önerisiyle kanada gruba katıldı ve grup g7 adını aldı.

1997 yılında rusya, gruba dahil oldu.

yıllık toplantılar 
yıllık g8 liderler toplantısı dünyanın en güçlü sekiz hükûmet başlarınca düzenlenir. bu nedenle uluslararası bir toplantıdır. haber medyası tarafından isteklice gözlenir ve rapor edilir. g8 başkanlığını elinde bulunduran ülke yıllık toplantının organizasyonundan ve ev sahipliğinden sorumludur. toplantılar genellikle yıl ortasında yapılır ve üç gün sürer.

yapı ve aktiviteler 

g8'in gayri resmi bir forum olduğu tasarlanır. ve bu nedenle uluslararası organizasyonlardan birleşmiş milletler veya dünya bankası benzeri bir yönetim yapısına ihtiyaç duyar. grup başkanlığı üye ülkelerde yıllık sıra ile çalışır. her bir dönem ocak ayının birinci günü başlar. başkanlığı elinde bulunduran ülke planlama ve bakanlığa ait seviye toplantılar serisinden ev sahipliği yapma sorumluluğundadır. bakanlığa ait toplantılar, bakanlara çeşitli bakanlık görevi için
ortak veya global konuları ilgilendiren maddeleri tartışma sorumluluğunu beraberinde getirir. konuların genişliği sağlık, kanun uygulama, iş, ekonomik ve sosyal gelişme, enerji, çevre, dış ilişkiler, adalet ve içişleri, terörizm ve ticareti kapsar.

ekonomik güç 
g8'in temsil eden sekiz ülke dünya nüfusunun yaklaşık % 14'ünü teşkil eder. fakat dünyanın ekonomik verimlilik ölçüsü olan brüt iç hasılanın üçte ikisinden sorumludurlar.

ayrıca bakınız 
 g8+5

kaynakça 

ülke sınıflandırmaları
Julius Evola

baron giulio cesare andrea evola (19 mayıs 1898 - 11 haziran 1974), i̇talyan siyasi, felsefi, tarihi ve gelenekselci bakış açısından ezoterik konularda yazıları olan bir yazardır. nazi almanyasınca düşünceleri ve yazıları tasdik görmemesine rağmen evola, nazilerin "ari (aryan) kökenlere dönüş" fikirlerini desteklemesiyle ve çağdaş düzene karşın aykırılıkçı fikirleriyle batı dünyasında tanınmıştır.

mito del sangue  ("kanın mitolojisi") yazısı ile beden ırkçılığına karşı ruhsal ırkçılığı önemsedi.

eserleri 
 the hermetic tradition: symbols and teachings of the royal art (1931) 
 revolt against the modern world: politics, religion, and social order in the kali yuga (1934) 
 the mystery of the grail: initiation and magic in the quest for the spirit (1937) 
 the doctrine of awakening: the attainment of self-mastery according to the earliest buddhist texts (1943) 
 men among the ruins: post-war reflections of a radical traditionalist (1953) 
 eros and the mysteries of love: the metaphysics of sex (1958) 
 ride the tiger: a survival manual for the aristocrats of the soul (1961) 
 meditations on the peaks: mountain climbing as metaphor for the spiritual quest (1974) 
 the path of enlightenment according to the mithraic mysteries (1977) 
 zen: the religion of the samurai (1981) 
 rene guenon: a teacher for modern times (1984) 
 taoism: the magic, the mysticism (1993)
 mito del sangue 1938 (türkçe kanın mitolojisi) 
 cavalcare la tigre (1961) (türkçe kaplana binmek)

makaleler 
 mora doğru - julius evola: i̇lke

dış bağlantılar 
 evola'nın men among the ruins ve the doctrine of awakening adlı eserlerinin tam metni
 i̇ngilizce vikipedi sayfası: julius evola 
 yazarın bazı makaleleri
 julius evola network 
 julius evola bazı yazıların tam metni almanca 
 julius evola unofficial website

1898 doğumlular
1974 yılında ölenler
20. yüzyıl i̇talyan yazarları
i̇talyan filozoflar
i̇talyan neofaşistler
karşı devrimciler
antisemitizm
dadaizm
Gai Eaton

gai eaton (1 ocak 1921 - 26 şubat 2010), britanyalı yazar ve diplomat. müslüman olduktan sonra ismini sidi hasan abdullah abdülhamid olarak değiştirdi. 29 yaşında müslüman oldu. 18 yıl britanya dışişleri'nde diplomat olarak görev yaptı. 26 şubat 2010 tarihinde yaşamını yitirdi.

türkçede kitapları 
 tanrı'yı hatırlamak, çev. salime leyla gürkan, i̇nsan yayınları, i̇stanbul, 2003
 i̇slam ve i̇nsanlığın kaderi, çev. i̇hsan durdu, i̇nsan yayınları, i̇stanbul, 1992
 kalenin kralı: modern dünyada i̇nsanın tercih ve sorumluluğu, i̇z yayıncılık, i̇stanbul, 2005, isbn 975-355-327-7
 beşerin kumdan kaleleri, pınar yayınları, i̇stanbul, 2003

kaynakça 

1921 doğumlular
2010 yılında ölenler
20. yüzyıl britanyalı yazarları
21. yüzyıl britanyalı yazarları
britanyalı diplomatlar
britanyalı mutasavvıflar
tradisyonalistler
müslüman olanlar
gurbetçi akademisyenler
Mann

mann cermen bir soyadı, anlamı "adam" ya da "erkek". 
bu soyadı taşıyan arasında bulunan kişiler:

 anthony mann (1906–1967), amerikan aktör ve film direktör
 barry mann (1939–), amerikan şarkı yazarı
 heinrich mann (1871–1950), alman roman yazarı, thomas mann'ın kardeşi
 herbie mann, (1930–2003), amerikan caz flavtacı
 thomas mann (1875–1955), alman yazar, heinrich mann'ın kardeşi
Sefil Selimi

sefil selimi, asıl adı ahmet günbulut (d. 26 ağustos 1933, şarkışla - ö. 30 aralık 2003, sivas), yazar, türkü yazarı.

i̇lkokul'dan sonra iki yıl ortaokula devam ettikten sonra geçim sıkıntısı nedeniyle okulu bıraktı. okuldan ayrıldıktan sonra şiire merak sardı. ümmü gülsüm adında bir kızı kaçırdı. bir terzinin yanında çırak olarak çalışmaya başladı. evliliğinin ikinci yılında bir kızları oldu. kadir gecesi doğduğu için de adını kadriye koydular.

1954 yılında mamak muhabere okulu'nda terzi olarak askerliğini yaptı. terhis olduktan sonra şarkışla'da bir dükkân açıp terziliğe başladı.

i̇lk kitabı olan "yar badesi"ni tamamladı ve 1963 yılında yayımladı. 1966'da konya'da düzenlenen aşıklar bayramı'na katıldı, çok başarılı oldu. bu arada "kevser irmağı" ve "ah edip çırpınan bülbüle döndüm" türkülerini de 1966 yılında yine şarkışla'lı olan sanatçı i̇hsan öztürk, o dönemin ünlü sanatçılarından nurettin dadaloğlu'na vererek plağa okuttu. 1968 yılında turist olarak hollanda'ya gitti. 1972 yılına kadar orada çalıştı.

"yalınkat", "çoban pınarı" adlı kitapları ve "kevser irmağında saki olan yar", "kimse bana yaren olmaz, yar olmaz", "ah edip çırpınan bülbüle döndüm", "gök kubbe altında yerin üstünde", "mezarlıkta mezar taşı" gibi türküyü halk kültürüne kazandırdı.

sefil selimi hakkında beş kitap hazırlandı. üniversitelerde üç tez çalışması yaptırıldı. hakkında yazılan son kitap ölmeden bir ay önce "aşık sefil selimi i̇rfan okulu" adıyla ahmet özdemir imzasıyla yayınlandı.

kaynakça

dış bağlantılar
 kendi dilinden âşık sefil selimî - yrd. doç. dr. doğan kaya, millî folklor dergisi
 sefil selîmî - terzi, âşık (20. yüzyıl / anadolu-osmanlı-türkiye)  (yesevi üniversitesi, türk edebiyatı i̇simler sözlüğü, madde yazarı: dr. yılmaz irmak)

türk halk ozanları
1933 doğumlular
2003 yılında ölenler
türk halk şairleri
şarkışla doğumlular
âşık edebiyatı
Saf Aklın Eleştirisi

saf aklın eleştirisi ya da arı usun eleştirisi (almanca: kritik der reinen vernunft)  immanuel kant'ın 1781'de basılan ve en önemli eserleri arasında kabul edilen kitabıdır. temel olarak hume'un, olayların arasında bir neden-sonuç ilişkisi olduğu önermesinin kanıtlanamaz olduğu fikrinden yola çıkarak saf aklın mümkün olamayacağına dair ürettiği skeptik bakışına çözüm getirmeye çalışır. "i̇lk eleştiri" olarak da anılan bu eseri, pratik aklın eleştirisi (1788) ve yargı gücünün eleştirisi (1790) eserleri takip etmiştir.

a priori ve a posteriori 

kant, öncelikle saf ve ampirik (deneysel) bilgi arasındaki ayrımı belirler. tüm bilgiler tecrübe ile başlasa da, bu tüm bilgilerin tecrübeden kaynaklandığı anlamına gelmez. kant, tecrübe ve algıdan bağımsız olarak edinilen bilgiye a priori adını verir. saf bilgi ise içinde ampirik ögeler bulundurmayan bilgidir. matematik, a priori bilginin deneyden bağımsız olarak gelebileceği noktaya bir örnektir. doğruluğu sadece tecrübeye dayalı olarak belirlenebilen önermeler için ise a posteriori terimini kullanır.

analitik ve sentetik yargılar 

bunun dışında saf aklın eleştirisi'nde analitik ve sentetik yargılar olmak üzere iki ayrı kavram daha tanımlanır. analitik bir önerme, b yükleminin a öznesinin zaten tanım olarak bir özelliği olduğu önermelerdir. "hiçbir bekar evli değildir." önermesi gibi. sentetik önermelerde ise a öznesi, içinde b yüklemini barındırmaz. "tüm insanlar 5 metreden kısadır" önermesi her ne kadar doğru olsa da 'insan' tanım olarak böyle bir boy limitini içermediği için sentetik bir önermedir; bize kavramlar değil dünya hakkında bilgi verir.

hume'un skeptisizmine çözüm 

bu tanımlara göre tüm analitik önermeler a priori'dir. kant'a göre çözülmesi gereken problem, sentetik bir önermenin nasıl a priori olabileceğidir. sentetik yargıların çoğu a posteriori olsa da geometri ile ilgili önermeleri ve "her olayın bir nedeni vardır." gibi önermelerin bu kategoriye girdiğini söyler. bunun nasıl mümkün olacağını açıklarken kant algıyı/sezgileri devreye sokar. gözlediğimiz şekliyle dünya, nesnelerin bir toplamı değil; algılarımızdan bağımsız düşünemeyeceğimiz bir temsildir. uzay ve zaman da algılardan bağımsız düşünülemez. numenler dünyası (bize gözüktüğü şekliyle değil kendi olduğu şekliyle dünya) uzay ve zamandan bağımsızdır. bu aslında hem emprisizm hem de rasyonalizm eleştirisi olarak görülebilir: bilincin dünyayı pasif olarak algıladığına dair emprisist görüş yanlış olduğu gibi her bilgiye saf akılla ulaşılabileceğine dair rasyonalist görüş de yanlıştır. bunun nedeni bilginin hem algılar tarafından alınan ham verilere hem de kavramlara dayalı olmasıdır. teorik bilgi sadece gözüktüğü şekliyle dünyaya dair olabilir.

kaynakça 

immanuel kant
1781 kitapları
felsefe kitapları
immanuel kant kitapları