Salma

salma omurga (veya kısaca salma) ya da işler omurga, yelkenli teknelerin altında bulunan, temelde denge sağlamaya yarayan ağırlıktır. yelkenlerin yarattığı kuvvete dengeleyici bir ters kuvvet üretmesi gerektiğinden genelde kurşundan yapılır. zira eğer yeteri kadar ağır olmazsa tekne sert bir rüzgârda alabora olabilir. salmanın bir diğer önemli işlevi de yandan gelen rüzgârın tekneyi rüzgâr altına sürüklemesine engel olmaktır. bu iki işlevinden ötürü salma, yelkenli teknelerin temel parçalarından biridir.

küçük teknelerde, yelkenci dengeyi kendi ağırlığıyla sağlayabildiği için, bu tür teknelerde salmanın ağır olması gerekmez. hatta çoğu zaman bu teknelerde salma sabit değildir ve yelkenci gerektiğinde salmayı teknenin içine çekebilir. örneğin geniş apaz ve pupa seyrinde tekne üzerinde oluşan yanal kuvvetler az olduğundan yelkenci salmaya ihtiyaç duymaz.

çalışma şekli 
yelkenli bir tekne gövdesi su yüzeyinde, kanatları ise dikey düzlemde ilerleyen
farazi bir uçağa benzetilebilir. gerçek bir yelkenli teknenin de bu farazi uçak gibi iki
“kanadı” vardır: salması ve yelkeni. böyle bir benzetmenin yapılması uçakta kanatların,
yelkenli teknede ise salmanın ve yelkenin temelde aynı fizik kuralına bağlı olarak
çalışmasından dolayıdır. bu ortaklığı yaratan fiziksel ilke bernoulli prensibi’dir.

bernoulli prensibi basitleştirilmiş haliyle şu kuralı ortaya koyar: akmaya direnç göstermeyen bir akışkan kümesinin hızı arttıkça yarattığı basınç düşer. su ve hava akmaya karşı az da olsa direnç gösteren akışkanlardır fakat gündelik yaşamımızdaki çoğu uygulamada su ve
hava akmaya direnç göstermeyen akışkanlar olarak kabul edilebilir. yapılan bu varsayım
bu akışkanların akış davranışlarını bernoulli prensibi ile incelemeyi mümkün hale getirir. bu sayede ise salma ve yelken etrafındaki akışı gerçekte olduğundan daha basit ama
gerçeğine çok yakın bir şekilde biçimlendirebiliriz.

bir uçak kanadı etrafında akan hava kanat üzerinde değişik
büyüklükte basınç bölgeleri yaratır. kanadın burnuna ulaşan hava molekülleri
burada kanadın iki tarafından akmaya zorlanır. kanadın üst tarafından akan moleküller kanadın
şeklinden ötürü daha uzun bir yol katetmek zorunda kalırlar. bunu sağlamak için kanadın üst tarafı dışbükey, alt tarafı ise düz olarak tasarlanmıştır. bir varsayım yapalım: burunda
ayrılan ve üst uzun taraftan akan hava eğer alt kısa taraftan akan havayla eş hızda aksaydı kuyruğun üstünde havasız bir bölge, yani boşluk (vakum) oluşurdu. gerçek hayatta hava bu boşluğun içine doğru çekilir veya başka bir ifadeyle hava boşluk oluşumunu engellemek için hızlanmak zorundadır. bernoulli prensibi bu durumda kanadın üst kanadında basıncın düşeceğini öngörür. hava yüksek basınçtan alçak basınca doğru akmak isteyeceğinden kanat üzerinde yukarı doğrultuda bir kaldırma kuvveti ortaya çıkar ve bu sayede uçağımız havalanır. bu olgu konuyla ilgili yazılmış eserlerde “uzun yol açıklaması” diye de adlandırılmaktadır.

uçak kanatlarında görülen bu olgu benzer bir şekliyle yelkenli teknenin salmasında da görülmektedir. bilindiği üzere salma etrafında hava molekülleri yerine su molekülleri akar ama salmalar ve kanatlar birçok yönden benzer şekilde tasarlanırlar. i̇kisinin de uzunlukları tasarımın üretmesi gereken kaldırma kuvvetine göre belirlenir. genelgeçer bir kural olarak daha yüksek bir kaldırma kuvveti gerektiren kanat veya salma tasarımları daha uzun olmalıdırlar. i̇kinci olarak tasarımlardan ileri götürücü kuvvetten azami derecede faydalanmaları beklenir. bu nedenle yapıları harekete karşı oluşan direnci azaltmaya yönelik tasarlanır. örnek olarak bıçak incelikleri veya yüzey pürüzleri hem uçak kanadı hem de salma için önemlidir.

tekne üzerindeki etkisi 
salma, yelkenli teknenin vazgeçilmez bir parçasıdır. teknenin ihtiyaç duyduğu
safraya ev sahipliği yapar. taşıdığı safranın yerleştirilmesi, teknenin baş ile kıçının yatay
çizgiye göre konumunu belirler. taşıdığı safranın büyüklüğü, teknenin su hattını çizer.
tekneye etkiyen yanal kuvvetlere karşı kaldırma kuvveti üreterek direnç gösterir ve aynı
zamanda teknenin bu kuvvetlere karşı gösterdiği toplam direncin merkezini belirler.
ürettiği kaldırma kuvveti ile teknenin hızına katkıda bulunur. teknenin ağırlık merkezini
derine çeker ve teknenin dengesini arttırır.

salma tasarımı 
salmanın yukarıda bahsi geçen tüm işlevlerini yerine getirmesi elbette belli başlı fiziksel kurallara bağlı olarak gerçekleşebilmektedir fakat özellikle salmanın su akışıyla ilgili tasarımında teorik çalışmalar yapmak hesaplamaların karmaşıklığından ötürü tercih edilmemektedir ve bazı zamanlar mümkün bile değildir. bu yüzden çağdaş salma üretimi ağırlıklı olarak su havuzlarında uygulanan deneysel yöntemler ile birlikte yürütülmektedir. buna karşın teorik çalışmalar tasarımcıya temel bazı görüşleri edinmesinde yardımcı olması açısından önemlidir. zira tasarımcının neyin işe yarayıp neyin yaramayacağını örnek üretimden önce kestirebilmesi ona hem zaman kazandırır hem de son ürünün maliyetini düşürür.

ayrıca bakınız
denizcilik terimleri

kaynakça

denizcilik terimleri