mismayil/tr_wikipedia huggingface dataset:
Şehitkamil

şehitkamil, gaziantep ilinin bir ilçesidir. şahinbey ile birlikte şehrin 2 merkez ilçesinden biri ve kuzeyde olanıdır. şahinbey'den sonra şehrin en büyük 2. merkez ilçesidir. akdeniz ve güneydoğu anadolu bölgesinin kesişmesinde yer alan ilçede akdeniz i̇klimi hüküm sürer.

etimoloji 

i̇lçe, adını; 21 ocak 1920'de, antep savunması sırasında, 14 yaşındayken annesinin yüzündeki peçeyi indirmek isteyen sarhoş fransız askerlerine karşı çıkan ve bu yüzden süngü darbesi ile öldürülen mehmet kâmil'den almaktadır. antep savunması'nın ilk kaybı olarak nitelendirilen mehmet kâmil, olaydan sonra şehit kâmil ismini almıştır.

nüfus

i̇klim 
akdeniz ile güneydoğu anadolu bölgelerinin geçişinde bulunan ve orta fırat bölümünde yer alan ilçede akdeniz iklimi hüküm sürmektedir. zeytin ve antep fıstığı yetiştiriciliği yaygındır.

kaynakça

dış bağlantılar 

 şehitkâmil kaymakamlığı 
 şehitkâmil belediyesi

şehitkamil'in mahalleleri
Yavuzeli

yavuzeli, gaziantep ilinin bir ilçesidir. eski adı ise cingife'dir. i̇l merkezine 30 km uzaktadır.

tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte bir rivayete göre burada bir ceneviz şehri olduğu ve cingife adının buradan kaynaklandığı söylenmektedir. yakın tarihte ise osmanlı sultanlarından yavuz sultan selim 1517 yılında mercidabık seferine giderken burada konaklar. yerli halkın kendisine gösterdiği yakın ilgiden dolayı buraya "yavuzun ili" adının verilmesini ister. cingife adı 1958 yılında i̇lçe kurulması hakkında kanunla da yavuzeli olarak değiştirilmiştir. i̇lçe kuzeyde araban, doğuda şanlıurfa  i̇li, kuzeybatıda kahramanmaraş ili, güneydoğuda  nizip, güneyinde ise merkez şehitkamil i̇lçesi ile çevrili alanda yer alır. i̇lçemizin doğusunda şanlıurfa i̇li ile sınırlı fırat nehri ile belirlenmiştir. i̇lçemizin denizden yüksekliği 850 metre, i̇l merkezine uzaklığı 38 km. yüzölçümü ise 483 km²’dir. nüfusun %31 ilçe merkezinde %69’u ise köylerde yaşamaktadır. i̇lçedeki nüfus yoğunluğu 51’dir.i̇lçenin temel geçim kaynağının tarım ve hayvancılık olması, sanayinin olmaması nedeniyle, işsizlik sorunu yaşayan aileler gaziantep il merkezine göç etmişlerdir. başka şehirlerden ilçe merkezine yerleşmiş ailelerde az da olsa vardır. rum kalesi, dolmen mezarları ile tarihi yerler barıdırır. karapınar göl gazinosu gibi bir doğa harikası yine bu ilçededir.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 yavuzeli kaymakamlığı
Çanakçı

çanakçı, giresun ilinin nüfus bakımından en küçük ilçesi. giresun'un iç kesimlerinde yer alıp denize kıyısı bulunmamaktadır. görele ilçesine bağlı bir bucakken daha sonra ilçe olmuştur. genel yapısı ormanlıktır. tüm karadeniz bölgesi gibi dağınık yerleşim görülür.

kültür 
i̇lçede yerel halk tarafından kullanılan ve "kuşdili" olarak bilinen ıslık dili unesco tarafından türkçe kuş dili olarak 2017 yılında unesco somut olmayan kültürel miras listesi'ne alınmıştır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 çanakçı resmi haber sitesi 
 çanakçı belediyesi 
 çanakçı kaymakamlığı
Doğankent

doğankent, giresun ilinin bir ilçesidir.

i̇lçenin bilinen en eski ismi manastırbükü ve harşıt idi. i̇lçeye yörede yaşayan türkmenlerin eskiden yoğun olarak doğan besleme alışkanlığından dolayı verilmiştir.

nüfus

eğitim öğretim 
i̇lçe tarihinde eğitim ve öğretim açısından okuma/yazma oranı yukse olan ilçede, hıristiyanlar döneminde çok sayıda manastır faaliyet göstermiştir. türk hakimiyeti döneminde bir medrese açılmış, bu da rüştiye mektebine dönüştürülmüş ve önemli bilim adamları bu medreseden yetişmiştir. ömer nasuhi bi̇lmen, elmalı muhammet, i̇smail hakkı erzurumlu ilk akla gelenler.

i̇lçede 1 adet lise (bu lise 2010 eylül ayından itibaren çok programlı lise'ye çevrilmiştir), 1 adet i̇mam-hatip lisesi, 1 adet anaokulu, 3 adete müstakil 8 sınıflı ilköğretim okulu ile 6 tane birleştirilmiş sınıflı i̇lköğretim okulu olmak üzere toplam 11 adet okul bulunmaktadır.1990 yılından itibaren öğrenci azlığı ve okul binasının kullanılamaz halde bulunmasından dolayı 7 tane bsi̇o. kapatılmıştır. aktif olarak çalışan, 1 adet müstakil 3 adet ilköğretim okulu içi anaokulu mevcuttur. 3 adet ilköğretim okulu, 1 adet birleştirilmiş sınıflı ilköğretim okulu, 1 adet çok programlı lise , 1 adet imam hatip lisesi bulunmaktadır.

kaynakça

dış bağlantılar 
 doğankent kaymakamlığı 
 doğankent belediyesi
Güce

güce, giresun ilinin bir ilçesidir.

coğrafya ve tarih 
güce giresun merkeze 55, sahile 14 km mesafede 4 mahalleden oluşan giresun iline bağlı bir ilçedir. i̇lçeye 15 köy bağlı bulunmaktadır. ağaçbaşı yaylası bulunmaktadır. i̇lçeye bağlı boynuyoğun köyü, türk boylarının anadolu'ya dağıldığı oba yerleşimi oluşu nedeni ile türk tarihi açısından önemli bir yer teşkil eder. ayrıca osmanlı - rus savaşlarının yaşandığı son cephe oluşu, savaş sırasında kullanılan istihkamların bugün dahi bozulmadan durması, h.hamdi paşa komutasındaki karadeniz gönüllü müfrezesinin kahramanlıklarının açık kanıtı gibidir. i̇lçede taş döşeli ipek yolları, çeşmeler, 7 değirmenler, kilise kalıntıları, hanlar, şaban kalesi tarihi karadeniz evleri ve serenderler bulunmaktadır.

coğrafî yapılar 
coğrafî yapılar arasında ise kılıç kaya, kumluca i̇n, kurt resmi, puslu çağlayan, i̇noyrak çağlayanı, danacı kaya, akılbaba tepesi, ağaçbaşı yaylası ve şantiye (böğürtlenbükü) yer almaktadır. öte yandan mesire alanları arasında boz, şaban kalesi, gelevera deresi ve pehlivan tepesi gösterilebilir. el sanatlarına örnek olarak el yapımı demircilik, sepet yapımı, tevekli beşiği gösterilebilir.

nüfus

tarımsal faaliyetleri 
i̇lçede yetiştirilen tarım ürünleri ise fındık, çay, mısır, kivi, kiraz. yöreyle özdeş taflan (karayemiş), elma, armut, ahududu, dut, kestane, mayıs çileği, çalı çileği ve başta fasulyenin yer aldığı her türlü sebze yetiştirilebilmektedir. arıcılık, büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık da başlıca geçim kaynaklarındandır. kestane balı çok ünlüdür. i̇lçede çay işleme fabrikası, tavuk yumurtası üretim çiftliği bulunmaktadır.

i̇dari yapısı 
i̇lçede adliye dışında bütün kamu kuruluşları yerleşiktir. siyasi ilçe teşkilatları, başta add olmak üzere çiftçi ve esnaf kooperatifleri, çeşitli dernekler, i̇lçe jandarma ve birde kamu banka şubesi yer almaktadır. eğitimin yüksek olduğu ilçede, 1 çpl, 1 yi̇bo, 6 ilköğretim okulu ve 7 adet birleştirilmiş sınıflı okul bulunmaktadır.

kaynakça

dış bağlantılar 
 giresun valiliği
Çukurca

çukurca (kürtçe: çelê), hakkâri ilinin en az nüfuslu ilçesi.

tarihçe 
çukurca, urartu uygarlığı'nın ilk yerleşim yerlerinden biri olarak bilinmektedir. abbasiler bu küçük yerleşim yerini "mir" adı verilen dini, siyasi askeri şeflikle yönetmişlerdir. selçuklu hanedanı döneminde ilçe i̇madiye beyliği'ne bağlanmıştır. selçuklular'dan sonra osmanlı döneminde hakkâri beyliği'ne tabi olmuştur. i. dünya savaş'ında ruslar ve nasturi'ler çukurca'yı tahrip etmişlerdir. musul sorunu ile önem kazanan çukurca, 1926 yılında ankara antlaşması ile türkiye toprakları içine alınmıştır. 6068 sayılı kanunla 1953 yılında ilçe yapılmıştır.
çukurca, türkiye-irak sınırına yakın mesafede olması sebebiyle sık sık saldırılara ve çatışmalara sahne olmaktadır.

coğrafya 
çukurca rakımı az olduğu için kışları görece ılıman geçer kar örtüsü çok incedir ve genellikle mart ayı ile beraber tamamen erimektedir. baharın erken geldiği ilçede sıcak hava meyveleri incir ve nar yetiştirilir. yazları yağışsız geçer kuru ve sıcak bir havası vardır.

nüfus

eğitim
çukurca ilçe merkezinde 3 ilköğretim okulu (1 tanesi yatılı), 1 anaokulu, 1 lise ve 1 halk eğitim merkezi vardır. çevre köylerinde de birisi yatılı olmak üzere toplam 10 ilköğretim okulu vardır.

genel seçimler

kaynakça

dış bağlantılar 
 i̇lçe hakkında daha detaylı bilgi
 i̇lçe milli eğitim müdürlüğü resmi web sayfası
Şemdinli

şemdinli hakkâri ilinin 5 ilçesinden birisi ve bu ilçenin merkezi olan şehir.

yüksekova'dan 2.110 metre yükseklikteki haruna geçiti ile ayrılan ilçe, zap suyu'nun bir kolu olan pesan çayı, şemdinli deresi ve kolları tarafından sulanan bir alandan oluşur. i̇ran ve kuzey irak ile sınırdaş olan ilçe, doğal güzellikleri ve tarihi yapılarıyla dikkat çekmektedir.

geçmiş 
asurice (doğu aramicesi) 'şamizdin' adına tarihi kaynaklarda 9. yüzyıldan itibaren rastlanmaktadır.

musul'da nakşibendi tarikatını ihya eden mevlana halid-i bağdadi'in müridi olan seyyit taha 19. yüzyıl başında şemdinan bölgesindeki nehri köyüne gelerek önemli bir medrese kurmuş, aşiretleri barıştırmış ve osmanlı tabiiyeti altında urmiye'den van'a kadar uzanan alanda etkisi hissedilen bir egemenlik tesis etmiştir. 1854-58 rus harbinde hakkâri aşiretlerini osmanlı devleti lehine seferber etmekte önemli bir rol oynayan seyyit taha halen hakkâri ve irak arasında büyük saygı ile anılır.

i. dünya savaşı'nda şemdinli dört kez rus işgaline uğramıştır. i̇lk işgal 5 kasım 1914'ten aralık 1914'e, ikinci işgal 13 mayıs 1915'ten itibaren kısa bir süre, üçüncü işgal 1915 sonbaharından 31 temmuz 1916'e, dördüncü işgal 10 ağustos 1916'dan 24 kasım 1917'ye kadar sürmüştür. savaşı izleyen dönemde şikak aşireti reisi i̇smail ağa (simko) 20.nci kolordu komutanı kâzım karabekir paşa ile işbirliği yaparak hakkâri'den i̇ran'ın urmiye bölgesine çekilen nasturilerin bölgeye dönmelerine engel olmuştur.

nüfus

önemli yerler 
 taş köprü, şemdinli ilçe merkezine 12 kilometre ve bağlar nehri köyüne 4 kilometre mesafede bulunan köprünün yüksekliği 11 metre, uzunluğu ise 21 metredir.
 kelat sarayı, şemdinli ilçe merkezine 17 kilometre uzaklıkta ve bağlar köyünün güney batısında dere kenarında bulunmaktadır.
 kayme sarayı, bağlar köyünün kuzeyinde bulunmaktadır.
 kara kilise, şemdinli ilçe merkezine yaklaşık olarak üç km uzaklığında beşevler mahallesinin kuzeyinde bulunmaktadır. çok eski bir yapıt olduğundan çoğunluğu harabeye dönüşmüştür.

genel seçimler

kaynakça

dış bağlantılar 
  şemdinli kaymakamlığı
 şemdinli
Hassa

hassa, hatay ilinin bir ilçesidir. nüfusu 57.361 kişidir. amanos dağlarının doğuya bakan eteklerinde, hatay-gaziantep il sınırında yer almaktadır.

tarihçe 
hassa ilçesi, 1864-1865 yıllarında amanos dağlarında yaşamakta olan “ulaşlı” boyunun isyanı üzerine bölgeye gönderilen osmanlı fırka-i islahiye birlikleri komutanı olan i̇brahim derviş paşa’nın isyanı bastırarak bölgede konaklaması ile kurulmuştur. birinci dünya savaşı sırasında fransızlarca işgal edilen ilçe 20 ekim 1921 ankara antlaşması ile 5 ocak 1922 tarihinde fransız birliklerince boşaltıldı. hassa, hatay’ın türkiye’ye katılışına kadar gaziantep ili islahiye ilçesine bağlı bir bucak iken, hatay’ın 1939 yılında türkiye cumhuriyeti topraklarına katılımı ile ona bağlı ilçe konumuna erişmiştir.

coğrafya 
hassa ilçesinin yüzölçümü 520 km²'dir. hatay ilinin kuzeyinde hatay’a 80 km uzaklıkta, amanos dağlarının eteğinde kurulmuştur. suriye ile 24 km sınırı bulunmaktadır. hassa ilçesi, coğrafi konum ve yüzölçümü bakımından hatay'ın 3.büyük ilçesidir. i̇lçe merkezi yeni mahalle, çay mahallesi, 15 kasım mahallesi, tepebaşı mahallesi, dervişpaşa mahallesi ve girne mahallesi olmak üzere 6 mahalleden oluşmaktadır. i̇lçe, 39 belde ve köyleri içeren mahalleden oluşmaktadır.

i̇lçe merkezinin içme suyu ihtiyacı ödek, pınarbaşı, uyuzpınarı ve i̇ncesu kaynak sularından sağlanmaktadır. ayrıca çardak yaylasından getirilen ve sadece içme suyu olarak kullanılan su, ilçenin belirli yerlerinde halkın ihtiyacını karşılamaktadır.

ekonomi 
hassa ilçesinin ekonomisinde tarım ve hayvancılık önemli geçim kaynağını oluşturmaktadır. tarımsal üretimde yaş sebze ve meyve (üzüm, nar vb.) önemli yer tutmaktadır. hayvancılık faaliyetleri olarak koyun ve keçi yetiştiriciliği ön planladır. i̇lçede kamu iktisadi kuruluşlarına ait çukobirlik, tarım kredi kooperatifi, toprak mahsulleri ofisi bulunmaktadır. ayrıca ilçede 2 adet çırçır ve prese fabrikası, 1 adet mısır kurutma tesisi, 1 adet zeytinyağı fabrikası, 5 adet plastik doğrama atölyesi, 2 adet briket, parke ve beton direk atölyesi bulunmaktadır

eğitim 
i̇lçede 2018 – 2019 eğitim öğretim yılında, 4 anaokulu, 45 i̇lkokul, 22 ortaokul, 3 meslek ve teknik anadolu lisesi, 3 anadolu lisesi ve 2 anadolu i̇mam hatip lisesi olmak üzere toplam 79 okul bulunmaktadır. ayrıca ilçede mustafa kemal üniversitesine bağlı hassa meslek yüksekokulu bulunmaktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 t.c. hassa kaymakamlığı 
 t.c. hassa belediyesi
Kırıkhan

kırıkhan, hatay ilinin ilçelerinden biridir. nüfusu 119.028 kişidir. hatay'ın en kalabalık 6. ilçesidir.

coğrafya 

kırıkhan ilçesinin yüzölçümü 715 km²'dir. kırıkhan, coğrafi konum ve yüzölçümü bakımından hatay'ın en büyük ilçesidir. i̇lçe topraklarının batısında amanos dağları, doğusunda suriye, güneyinde ise amik ovası bulunur.

mehmet kaya 
türkiye’de yaşayan iki ceylan türünden biri olan hatay dağ ceylanı (gazella gazella),  ilçenin suriye sınırı yakınlarında yaşar. türü tehlikede bir tür olan dağ ceylanının türkiye'de  neslinin devam ettiği 2008 yılında tespit edilmiş; 150 adet olduğu tespit edilen ceylanların sayısı 2020 itibarıyla yaklaşık 900'e çıkmıştır. 2013 yılında 13 hektarlık bir alanda dağ ceylanı üretim i̇stasyonu kurulmuştur ve kırkhan'da  13.288 hektarlık alan, 25 aralık 2019'da tür için “hatay dağ ceylanı yaban hayatı geliştirme sahası” ilan edilmiştir.

ekonomi 
i̇lçe geçimini %50'si tarım, %28'i sanayi, geri kalanları ise diğer meslek alanlarıyla sağlamaktadır. son 15-20 yıl içerisinde kırıkhan'da tarıma dayalı ekonomide önemli gelişme gözlenmektedir. 29 çırçır ve prese fabrikası, 2 tekstil fabrikası, 6 yağ fabrikası, 2 mısır kurutmayla birlikte sayı 40 civarındadır.

eğitim

okullardan 12 tanesinde bilişim teknolojileri (bt) sınıfı; 90 tanesinin internet bağlantısı ve 26 okulda da 554 tane etkileşimli tahta  bulunmaktadır, ayrıca ilçede bir meslek yüksekokulu da bulunmaktadır.

nuriye ulviye civelek i̇lçe halk kütüphanesi
kırıkhan'ın ilk kütüphanesi 1965 yılında, halkın katkısıyla belediye parkı içerisinde fransız yapımı bir bina restore edilerek açıldı ancak beklenen hizmet verilmeyince 1970 yılında ilçe belediyesine devredildi. 1972 yılına dek hizmet veren kütüphane.1972 yılından itibaren o dönem milli eğitim bakanlığına bağlı olan kütüphaneler ve yayımlar genel müdürlüğüne devredildi. i̇lçede uzun yıllar hekimlik yapan dr. ali muharrem civelek, ermeni ortodoks kilisesi gayrimenkulü olan (1931 fransız yapımı); bugün kullanılan bina eşi nuriye ulviye civelek'in adı olması ve değiştirilmemesi kaydı ile kütüphane olarak kullanılması için bağışlanmıştır.

10 ayrı sınıflama altında yaklaşık 22 bin kitabı olan n. ulviye civelek halk kütüphanesi’nin 3 bin 860 aktif üyesi bulunmakta.

kültür 
meşhur i̇slam alimi ve mutasavvıf bayezid-i bistami' nin kabri bu ilçede bulunmakta olup, kabri birçok kişi tarafından ziyaret edilmektedir. kırıkhan ilçesi bütün türkiye'de yaklaşık iki yüz yıldır diş teknisyenleri ile tanınmaktadır.

tarihçe 
bazı kaynaklarda, "kırıkhan'ın isminin son yüzyılda duyulmaya başlandığı" ifade edilmekteyse de, bu ismin eskiden beri var olduğu 17. yüzyılda yaşamış olan karacaoğlan'ın bir şiirinde açıkça görülmektedir. hatta kırıkhanlı şair sefil molla'nın da kurtuluş yıllarında kırıkhan'la ilgili şiirleri bulunmaktadır.

spor 
i̇lçenin takımı kırıkhanspor 3. lig'de mücadele etmektedir. kırıkhanspor tarihinde ilk defa 2010-2011 sezonunda ziraat türkiye kupası'nda gruplara kalarak önemli bir başarıya imza atmıştır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 t.c. kırıkhan kaymakamlığı 
 t.c. kırıkhan belediyesi
Kumlu

kumlu, hatay ilinin ilçesidir. amik ovası'nda yer almaktadır.

tarihçe 
kumlu ilçesi, antakya (merkez ilçe), reyhanlı ve kırıkhan ilçeleriyle komşudur. amik ovasının merkezinde bulunan ilçe amik gölünün istilası altında çeşitli sazlıklarla kaplı bataklık bir yer iken, 1945 yılında iskân yeri olarak tahsis edilmiştir. 1956 yılında hamam köyü’nde bulunan nahiye ve jandarma teşkilatı killik köyüne nakledilmiştir. 1965 yılında nüfusu 2000’in üzerine çıkmasıyla kasaba olan killik köyünde 1968 yılında belediye teşkilatı kurulmuştur. 1945 yılından bu yana halk arasında kumul olarak anılan yerleşim yerinin adı ise belediye teşkilatının kurulmasıyla kumlu olarak değiştirilmiştir. kumlu, 9 mayıs 1990'da 3644 sayılı kanun ile reyhanlı'ya bağlı bucak iken ilçe oldu.

nüfus 
kumlu, 2021 yılı nüfus sayımına göre nüfus bakımından hatay ilinin en küçük ilçesidir.

coğrafya 
kumlu ilçesinin yüzölçümü 193 km²'dir. kumlu, hatay il merkezine 96 kilometre uzaklıktadır. i̇lçe topraklarının kuzeyinde kırıkhan, kuzeybatısında belen, doğusunda suriye, güneyinde reyhanlı ve batısında antakya bulunur. ayrıca kumlu 193 km²'lik yüzölçümüyle hatay yüzölçümünün %3,3'ünü oluşturur. i̇lçe toprakları genelde düz alanlarla kaplıdır. amik ovası'nda platolar mevcuttur. i̇lçenin rakımı 97 metredir. kumlu ilçe merkezi amik ovasında düz bir alanda kurulmuştur.

yeryüzü şekilleri 
kumlu i̇lçe topraklarının %94.6'sını ovalar %6'4'ünü ise platolar oluşturur. amik ovası'da yer alan kumlu ilçesinin rakımı 97 metredir.

jeolojik yapı 
kumlu ilçe topraklarının ana çatısını amik ovası oluşturur. bu ovanın jeolojik yapısını serpantin, plantum ve gabro gibi sarı kütleler oluşturmaktadır.

i̇klim 
kumlu ilçesinde akdeniz iklimi görülmektedir. yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlı geçmektedir. temmuz 2 mm yağışla yılın en kurak ayıdır. ocak 125 mm yağışla yılın en fazla yağış alan ayıdır. ağustos 28,2 °c ile yılın en sıcak ayıdır. ocak 8,5 °c ile yılın en soğuk ayıdır. yılın en kurak ve en yağışlı ayı arasındaki yağış miktarı 123 mm'dir. yıl boyunca ortalama sıcaklık 19,7 °c civarında seyretmektedir.

asayiş ve güvenlik 
kumlu ilçesinin asayiş ve güvenliği, kumlu i̇lçe emniyet amirliği ve kumlu i̇lçe jandarma komutanlığı birimleri tarafından sağlanmaktadır.

kaynakça

dış bağlantılar 
 t.c. kumlu kaymakamlığı 
 t.c. kumlu belediyesi 

kumlu
Aralık, Iğdır

aralık: iğdır ilinin bir ilçesidir.

i̇l merkezine uzaklığı 45 km’dir. iğdır'ın ve aynı zamanda türkiye’nin en uç noktasını teşkil eder. aralık, 14 kasım 1920'de rus işgalinden kurtarılmış olup, 1 nisan 1960 tarihine kadar iğdır ilçesinin "başköy" adı ile bucak merkezlerinden birini oluşturmakta iken, bu tarihte "ilçe" yönetim birimi durumuna getirilerek kars iline bağlanmıştır. 22 köyü bulunmaktadır.

aralık ilçesi, iğdır'ın ve türkiye'nin en doğu uç noktasını teşkil eder. türkiye'nin üç ülkeyle komşu ve müşterek sınırlarının bulunduğu tek kavşak noktası durumundadır. i̇lçenin doğusunda 49 km lik sınırı ile i̇ran yer almaktadır. kuzeyinde 10 km.lik sınırı ile azerbaycan'a bağlı nahçıvan özerk cumhuriyeti ile 56 km.'lik sınırı ile ermenistan bulunmaktadır. batısında iğdır ili, güneyinde de büyük ve küçük ağrı dağları ile doğubayazıt ilçesi yer almaktadır.

birkaç mezrasının dışında, elektriksiz ve telefonsuz köyün bulunmadığı ilçede, merkezde yeterli içme suyu mevcuttur. i̇lçede, her yıl düzenlenen nevruz kutlamaları dışında tiyatro, sinema, fuar, panayır gibi kültürel etkinlikler bulunmamaktadır.

nüfus ve idari yapı 
yüzölçümü 611 km² ve rakımı 825 metre'dir. merkez ilçe; aras, karşıyaka, karasu, köprüler ve ortaköy mahallesi olmak üzere 5 mahalleden oluşmaktadır. merkez ilçe belediyesi haricinde belediye teşkilatı bulunmayan ilçenin 21 köyü bulunmakta olup, ilçe merkezi ve köylerde yerleşim genel olarak topludur. konutlar, genellikle kerpiç ve toprak damlı yapılardan oluşmaktadır. köylerin bir kısmı nisan ve mayıs aylarında yaylalara çıkmakta ve eylül ayının sonlarına doğru dönmektedirler.

yönetim

belediye başkanlığı

genel seçimler

dilucu sınır kapısı 
dilucu sınır kapısı'nın tamamen açık olduğu 1992-2004 yılları arasında nahçıvan'la yapılan düzenli depo kapsamındaki mazot ticareti dolayısıyla ilçenin sosyo-ekonomik gelişmesinde önemli bir canlanma sağlanmıştır.

kaynakça

dış bağlantılar 
 aralık belediyesi 
 iğdır valiliği 
 i̇lçenin koordinatları
Atabey, Isparta

atabey, isparta iline bağlı bir ilçedir.

türkiye'nin güneyinde akdeniz kıyıları boyunca uzanan batı ve orta torosları içerisine alan akdeniz bölgesinin batı yarısını kaplayan antalya bölümünün iç kesimi olan göller yöresinin iki büyük yerleşme merkezinden biri olan isparta ilinin ilçe merkezlerinden birisidir.

i̇l merkezine 23 km uzaklıkta bulunan atabey'in kuzeyinde senirkent, doğusunda eğirdir, batısında gönen, ilçeleri ile güneyinde isparta merkez ilçeye bağlı olan i̇slamköy, kuleönü ve büyükgökçeli kasabaları ile çevrilmiştir. atabey 202 km² yüzölçümüne sahiptir.

trt 1'de yayımlanmış olan sakarya fırat dizisi bu ilçede çekilmiştir. 9. cumhurbaşkanı süleyman demirel'in memleketidir.

nüfus 
i̇lçe 5 köyden oluşmaktadır.

kaynakça

dış bağlantılar 
 atabey kaymakamlığı resmî sitesi
Gelendost

gelendost, isparta ilinin bir ilçesidir.

coğrafya 
isparta'ya 80 km uzaklıkta, eğirdir gölü'nün doğusunda, akdeniz torosları'nın kuzeyinde yer alır. eğirdir ilçesine 40, yalvaç ilçesine 25 km uzaklıktadır. isparta ilinin konya istikametinde 80. km'dedir.

tarihçe 
17 eylül 1176 yılında miryokefalon muharebesi bu ilçede meydana gelmiştir. bu savaşın türk tarihi açısından önemi büyüktür. 1930 yılında nahiye olan gelendost'ta 16 haziran 1950'de belde belediyesi kurulmuştur. daha sonraysa, 6 mart 1954 tarih ve 6324 sayılı kanun ile ilçe olmuştur.

nüfus 
i̇lçe 13 köyden oluşmaktadır.

geçim kaynakları 
i̇lçenin başlıca geçim kaynağı tarımdır. elmacılık başta olmak üzere meyvecilik yaygındır. i̇lçede meyve bahçeleri eğirdir gölü'nden veyahut yer altı su kaynaklarından sulanmaktadır. daha öncesinde eğirdir gölü'ndenbalık ve kerevit ile sağlanan geçim kaynakları vardı. şimdilerde balıkçılık geçim kaynağı olarak değil, hobi olarak devam etmektedir. bazı köyleri ve ilçe merkezinde de çok büyük ölçekli olmamakla birlikte, hayvancılık da gelendost'un geçim kaynakları arasında yer almaktadır.

belediye başkanları 
 süleyman i̇shakoğlu (1951-1954)
 mustafa kayış (1954-1957)
 abdullah kıyak (1957-1960)
 celal üyetürk (1960-1962)
 orhan tütüncü (1962-1964)
 ali duman (1964-1968)
 yaşar satılmış (1968-1973)
 süleyman coşar (1973-1977)
 mahmut yıldırım (1977-1980)
 mehmet özcan (1980-1982)
 mehmet sezgin (1982-1984)
 altunay tunay (1984-1989)
 halim kıyak (1989-1999)
 mustan sarıhafızoğlu (1999-2004)
 mehmet sezgin (2004-2009)
 halim kıyak (2009-2014)
 mehmet sezgin (2014-   )

milletvekilleri 
 milletvekili mustafa zorlu, xxi. dönem
 milletvekili mevlüt coşkuner, xxii. dönem

kaynakça

dış bağlantılar 

 gelendost kaymakamlığı
 resmi belediye sitesi
 yerelnet: gelendost
Gönen, Isparta

gönen, isparta ilinin bir ilçesidir.

coğrafya

belediye 
1948 yılında belediye teşkilatı kurulmuştur.

nüfus 
i̇lçe; 1 belde ve 5 köyden oluşmaktadır.

kaynakça

dış bağlantılar 
 yerelnet: gönen
Çağlayancerit

çağlayancerit, kahramanmaraş ilinin akdeniz bölgesi'nde kalan bir ilçesidir.

çağlayancerit cevizi, türk patent enstitüsü'ne coğrafi işaret başvurusu yapılarak koruma altına alınmıştır.

çağlayancerit'in rakımı 1150 metre, yüzölçümü 642 km²'dir.

tarihçe 
daha önceleri köy olan çağlayancerit, 24 nisan 1985'te belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.

coğrafi yapı 
çağlayancerit ilçesi coğrafi olarak akdeniz bölgesi sınırları içindedir. kuzeyinde nurhak, doğusunda adıyaman ili gölbaşı ilçesi, güneyinde pazarcık, batısında ise kahramanmaraş ili merkez ilçesi bulunmaktadır. i̇lçenin merkez rakımı 1150 metredir. i̇lçede akdeniz iklimiyle karasal iklim arasında geçiş özelliği taşıyan iklim tipi hakimdir. yaz mevsimi sıcak ve kurak kış ve mevsimi soğuk ve kar yağışlı, baharlar ise ılık ve yağışlıdır.

i̇lçe merkezi kuzeyde engizek dağları, güneyinde ise öksüz dağı ile çevrili bir vadide kurulmuştur. köyler genelde dağlık arazide kurulmuş olup, düzbağ ve bozlar beldeleri çevresi genelde düzlüktür. i̇lçede ekilebilir arazi sınırlı olup, dağlık alanların yüksek kesimlerinde orman alanları mevcuttur.

çağlayancerit'in cevizi meşhurdur. "çağlayancerit cevizi" türk patent enstitüsü'ne coğrafi i̇şaret başvurusu yapılarak koruma altına alındı. çağlayancerit cevizi' coğrafi i̇şaret başvuruları ilanı 13 kasım 2012 salı tarihli 28466 sayılı resmi gazete'de yayınlandı.

çağlayancerit cevizi, kahramanmaraş i̇li’nin çağlayancerit i̇lçesi’nin yerli çeşidi olup; dolgun gövdeli, ekstra irilikte, açık sarı iç renginde, yumuşak yapılı ve kolay kırılarak içi tüm olarak çıkarılabilen, antraknoza ve iç kurduna dayanıklı cevizdir. erkek ve dişi çiçek oluşum zamanları birbirine yakın olduğundan meyve verimi yüksektir.

i̇lçenin yüzölçümü 642 km²'dir. bu yüzölçümünün 10.396 hektarı (%16) tarım alanı, 23.566 hektarı (%37) orman ve fundalık, 27.677 hektarı (%38) çayır ve mera, 5.561 hektarı (%9) ise tarım dışı arazidir.

i̇lçe sınırları içerisinde toplam orman alanı 18.961,5 hektardır. bu orman alanlarından 1.902,5 hektarı normal koru sahası, 3.676 hektarı normal baltalık sahası, 13.383 hektarı ise çok bozuk koru sahasıdır. ormanlarda bulunan ağaç türleri ise meşe, sedir, çınar, karaçam ve kızılçamdır. i̇lçenin engizek dağları kesiminde yüksek alanlarda yaylak ve otlaklar bulunmaktadır. i̇lçe sınırları içinden göksu ve aksu çayları geçmekte olup, sulanabilir araziler bakımından bu su kaynakları önem taşımaktadır.

i̇lçe, muhsin yazıcıoğlu'nun vefatından önce son olarak uğradığı yer olarak hatırlanmaktadır.

nüfus

yerel yönetim

belediye başkanlığı

kaynakça

dış bağlantılar 
 çağlayancerit kaymakamlığı
Ekinözü

ekinözü, kahramanmaraş ilinin bir ilçesidir.

tarihçe 
1800'lerde osmanlı resmî kurumları arasındaki yazışmalarda köyün ismine "celaki" olarak rastlanmakta. daha sonraları ise "cela" adını almıştır. 

cumhuriyetin kurulması ile muhtarlık olan cela köyü 1958 yılında belediye teşkilatı kurularak belde haline dönüşmüştür. 01 ocak 1983 tarihinde cela kasabasının adı "ekinözü" olarak değiştirilmiş ve 20 mayıs 1990 ve 20523 sayılı resmî gazete'de yayınlanan 3644 sayılı kanun ile ilçe haline dönüştürülmüştür. 19 eylül 1991 tarihinde fiilen ilçe statüsünü kazanmıştır.

coğrafya 
i̇klim ve tabiat şartları olarak i̇ç anadolu bölgesi ve doğu anadolu bölgelerinin tipik özelliklerini taşımaktadır. ekinözü ilçesinin doğusunda bulunan nurhak ilçesi, batısında göksun ilçesi, kuzeyinde elbistan ilçesi, güneyinde kahramanmaraş ili ve çağlayancerit ilçesi yer almaktadır.

i̇lçenin rakımı 1200 metredir. 17 köyü, 77 mezrası ile 692 kilometrekare alana yayılmıştır.

6 şubat 2023'te merkez üssü ekinözü'ne çok yakın bir yerde 7,7 büyüklüğünde bir deprem meydana geldi ve ilçe ağır hasar gördü.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 

 ekinözü kaymakamlığı
Pazarcık, Kahramanmaraş

pazarcık, kahramanmaraş ilinin bir ilçesidir.

coğrafya 
kahramanmaraş merkezine uzaklığı 47 kilometredir. pazarcık ilçesinin kuzeyinde çağlayancerit, güneyinde gaziantep yavuzeli, şehitkamil ve nurdağı, batısında türkoğlu ve dulkadiroğlu ve doğusunda adıyaman gölbaşı, besni ve araban ilçeleri bulunmaktadır.

i̇lçenin yüzölçümü 1551 kilometrekare olarak ölçülmüştür. denizden yüksekliği ise 731 metreyi bulmaktadır. kuzeyinde kandil tepesi 1704 m ve doğusunda yer alan ganidağı ise 1230 m ile en yüksek noktalardır. pazarcık, düz ve yer yer engebeli bir arazi yapısına sahiptir. merkezde bulunan kartalkaya barajının suyu ile gaziantep ilimizin içme suyunu karşılamaktadır. narlı ovasındaki tarımsal arazilerin sulanmasında yine baraj gölünün suyu kullanılır. i̇klimi akdeniz ve kara ikliminin geçiş özellikleridir. bitki örtüsü makidir, ormanlar meşe, yabani antep fıstığı ve çam gibi ağaçlardan oluşur.

2023 kahramanmaraş depremleri'nde ilçe ağır hasar görmüştür.

tarihçe 
i̇lçenin bulunduğu alanın çok eski bir yerleşim yeri olduğu tarihî bilgilerle sabittir. bu konuda 1958- 1969 yıllarında prof. dr. kılıç kökten tarafından yapılan arkeolojik çalışmalarda ilçenin sarıl ve ganidağı yamaçlarında paleolitik çağ’ın ilk devrelerine ait olduğu sanılan buluntulara rastlanmıştır. eski ilçe merkezinin 1 km kuzeydoğusunda bulunan “kırk mağaralar” yöresinin mö 3500-3000 yılları arasında önemli bir yerleşim merkezi olduğu kabul edilir.

bugünkü pazarcık'ın (aşağı pazarcık) yerleşik bulunduğu alan osmanlı döneminde tren yolunun buradan geçmesi ve hükûmet konağının buraya taşınmasından dolayı yerleşime açılmış olup şehir buraya taşınmıştır. i̇lçenin başlıca geçim kaynakları hayvancılık ve tarımdır. 1980'li yıllardan sonra özellikle yurt dışına giden iş gücünden dolayı değişime uğramıştır.

1933'te gaziantep'e bağlanan pazarcık, 1941'de yeniden kahramanmaraş'a bağlandı.

6 şubat 2023'te merkez üssü pazarcık'a çok yakın bir yerde 7,8 büyüklüğünde bir deprem meydana geldi.

nüfus

galeri

kaynakça

dış bağlantılar 
 pazarcık kaymakamlığı
Ayrancı

ayrancı, karaman ilinin bir ilçesidir.

i̇lk çağlardaki durumu bilinmeyen ayrancı'nın hitit devletinin egemenliğinde kaldığı bilinmektedir. daha sonra batıdan gelen frigler tarafından mö 1200 yıllarında hitit devletinin yıkılmasından sonra mö 323 yıllarına kadar tuvana krallığı egemenliğinde kalmıştır. tuvana krallığının yıkılması ile önce büyük i̇skenderin daha sonra da romalılar, bizanslar, selçuklu hanedanı ve osmanlıların egemenliğinde kalmıştır.halkın büyük çoğunluğu avşar türkmenlerindendir. 1903 yılında kırım türkleri ve yörüklerin yerleştirilmesi ile osmaniye adında bir köy kurulmuştur. değişik evrelerden sonra bugünkü halini alan ayrancı, şimdilerde ereğli-karaman karayolunun ortasından geçtiği ve gelişmeye çalışan bir ilçedir.

konya ereğli'ye 38 km karaman merkeze 44 km mesafededir. obruk deri peyniri, ağızboğaz köyünün koyun yoğurdu ve beyaz kirazının yanı sıra böğecik köyünde yetişen "tokaloğlu" kayısısı ile ünlüdür. türkiye'nin en kurak coğrafi alanlarındandır. geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. belli başlı köyleri: kıraman, buğdaylı, ağızboğaz, hüyükburun, üçharman (divle), sarayköy, dokuzyol, karaağaç, kaleköy, çatköyü, akpınar, melikli,  sarayköy, ambar, böğecik, berendi, kavaközü ve büyükkoraş köyleridir.

ağızboğaz köyü özellikle tuvana krallığı döneminde önemli bir mesire yeri ve av alanı olarak kullanılmıştır. bugünkü "saracık yaylası" diye bilinen mevkide o dönemde avlanmaya çıkan tuvana kralının kaldığı küçük bir saray yapılmış ve adını da "saraycık" olarak buradan almıştır. daha sonra halk arasında saracık olarak söylene gelmiştir. antik romalılar döneminde yakılıp yıkılmış olmasına rağmen az da olsa kalıntıları mevcuttur. dağlarındaki bitki örtüsünün özelliğinden kaynaklanan yaylak alanlarında otlayan koyunların sütünden yapılan koyun yoğurdu aranan bir damak tadıdır. ayrancı ilçe merkezine 16 km'dir.

nüfus

ayrıca bakınız 
bulgar bozoğlan

kaynakça
Arpaçay

arpaçay, kars ilinin bir ilçesi.

tarihçe 

1927 yılında birleştirilen şöregel (kızılçakçak) ile zarşat(arpaçay) kazalarının birleştirilerek ilçenin doğusundan geçen arpaçayı'ndan etkilenilerek verilmiş isimdir.

azerbaycan ve kafkas ellerinden azeriler ve karapapaklar (terekemeler), kars çevresinden yerliler ile daha sonra erivan (revan)'dan kürtler yerleşmiş olup; kendi örf ve adetlerine bağlı kalmakla birlikte aralarında uyum sağlamışlardır.

coğrafya 

arpaçay i̇lçesi, doğusunda ermenistan toprakları ve akyaka ilçesi, güneyinde kars i̇li bulunmakta olup; kuzeyinde çıldır i̇lçesi ve batısında da susuz ilçe toprakları ile çevrilidir. ermenistan ile olan sınır uzunluğu ise 10 km.'dir.

i̇lçenin alanı 605 km² olup, yüksekliği (rakım) 1675 metredir.

arazi az dalgalı olup, küçük çaplı tepeler vardır. i̇lçe hudutlarından geçen kars çayı'ndan başka, bir kısmı ilçe sınırlarında kalan çıldır gölünden akan carcı suyu bulunmaktadır.

i̇klim 

i̇klimi karasal karakter gösterir. yazın ortalama sıcaklık 19.7 °c, kışın ortalama -4.3 °c dir.

kar yağışında ortalama kar kalınlığı ilçe merkezinde 42 cm olmakta, yağmur ise m² ye 30–40 kg arası düşmektedir.

nüfus 
2020 yılı adrese dayalı nüfus sistemi (adnks) sonuçlarına göre toplam 16.276 kişinin yaşadığı arpaçay’da nüfusun 2.384’ü ilçe merkezinde, 13.892’si ise köylerde yaşamaktadır. nüfusun cinsiyete göre dağılımına bakıldığında toplam erkek nüfusun 8.404, toplam kadın nüfusunun ise 7.872 olduğu görülmektedir.

koç köyü, kars tarihi boyunca i̇lk belde belediyesi unvanını taşıyan tek yerleşim yeridir.

i̇dari yapı 

arpaçay'a bir belde ve 47 köy bağlıdır. merkez belediyesinden başka koçköy kasabasında da belediye teşkilatı vardır. i̇lçe belediyesinin kuruluşu 1927, koçköy belediyesi’nin kuruluşu ise 1972 yılında olmuştur. i̇lçe merkezi ve köylerin yerleşimi genellikle toplu ve düzlük olmakla beraber akmazdam, dağköy, kardeştepe, taşbaşı, taşlıağıl, melikköy, karakale, hasançavuş,
kıraç, bacıoğlu ve çıldır istikametindeki 8 köy dağlık karakter gösterir. 21 kasım 1997 tarih ve 97/48293 sayılı müşterek kararname ile çıldır ilçesine bağlı 8 köy ilçemize bağlanmış ve 40 olan köy sayısı 47'ye çıkmıştır.

i̇lçe teşkilatı bulunan genel i̇dare kuruluşları 

millî eğitim müdürlüğü, tapu sicil müdürlüğü, nüfus müdürlüğü, mal müdürlüğü, tarım i̇lçe müdürlüğü, müftülük, adliye, askerlik şubesi, sağlık grup başkanlığı, i̇lçe jandarma komutanlığı, i̇lçe emniyet amirliği, posta i̇şleme müdürlüğü, türk telekom, meteoroloji müdürlüğü, teaş müdürlüğü, tedaş başmühendisliği, özel i̇dare müdürlüğü, köy hizmetleri bakımevi ve karayolları bakımevi.

resmi kurumlardan kaymakamlık büroları, mal müdürlüğü, tapu sicil müdürlüğü, adliye ve nüfus müdürlüğü hükûmet konağı'nda diğer kuruluşlar kendi binalarında hizmet vermektedir.

dış bağlantılar 
 yerelnet

kaynakça
Sarıkamış

sarıkamış, doğu anadolu bölgesi'nde kars iline bağlı bir ilçedir.

etimoloji 
sarıkamış adının nereden geldiğine dair çeşitli rivayetler vardır. bunlardan en yaygın olanlarından üçü şunlardır: türk beylerinden biri bu toprakları bir sarık ve biraz yiyecek karşılığında aldığından bölgenin adı sarıkamış olarak söylenmiştir. i̇kinci rivayete göre ise, bölgede  bulunan bebek gölünde (kurumuş bir göl)yetişen kamışların sarı olmasından gelmiştir. üçüncü rivayete göre ise, hazar denizi ile aral gölü arasındaki sarıkamış çukuru bölgesinden bir türk boyunun bu bölgeye yerleşmesinden gelmektedir.

tarihçe 
i̇lçede rus hakimiyeti döneminden kalma çok sayıda tarihi eser bulunmaktadır.
bunlardan en dikkat çekeni yukarı sarıkamış'taki çar nikola köşkü'dür. 
i̇lçenin tarihi bizans dönemine kadar geri gitmektedir. 
bölgenin müslüman yöneticilerin hakimiyetine girişi selçuklu döneminden başlamaktadır. 
selçuklu komutanı alparslan 16 ağustos 1064 tarihinde bizans kralı ile yaptığı savaşta bu bölgeyi ele geçirmiştir .

osmanlı, sarıkamış harekâtında (aralık 1914 - ocak 1915) 90.000 asker kaybetmiştir. 9. p.tümeni 2005 yılında lağvedilerek yerine 9. mot.p.tug.kurulmuştur.

i̇lçeye bağlı kızılçubuk köyü 1990'lı yıllarda terör olayları nedeniyle boşaltılmıştır.

nüfus

coğrafya 
sarıkamış, doğu anadolu bölgesinde yer almakta olup 2634 m yüksekliğindeki kars'a 55 km. uzaklıktadır. sarıkamış doğusunda selim ve kağızman, batısında şenkaya ve horasan, güneyinde horasan ve eleşkirt, kuzeyinde ise selim ve şenkaya ilçe sınırları ile çevrili, ortalama yüksekliği 1500-2000 metre olan yüksek bir plato durumundadır.

sarıkamış ilçesinin yüzölçümü 1732 km² olup, 30 bin hektarlık alanı sarıçam ormanları ile kaplıdır. sarıkamış karasal iklime sahip olup kışları çok uzun, soğuk ve sert, yazlar ise kısa ve serin geçmektedir. sonbaharın genelde mevsimine göre kendisini erken hissettirdiği, ilkbaharın da yoğun yağışlarıyla uzun süren bir bahar havasının hakim olduğu sarıkamış'ın kendisine has bir iklimi vardır. sarıkamış'ta yıllık ortalama sıcaklık değeri 3.4 c'dir. sarıkamış'ta sıcaklık kış aylarında -35-40 c'ye kadar düşmekte, yazları ise en fazla 31 c'ye kadar çıkmaktadır.

sarıkamış'ta rakım yüksek olduğundan, türkiye'nin, basıncı en düşük yerlerinden biridir. ortalama yıllık basınç değeri 790 milibardır. hakim olan rüzgarın yönü güneybatı olup, yıllık ortalama hızı ise 2.2 m/sec.dir. bu da yaklaşık olarak 7–10 km. demektir.

kış sporları ve turizm
sarıkamış, türkiye'nin önemli kış turizmi bölgelerindendir. sarıkamış'taki kar kristal olup 1 yılın 6 ayı karla geçmektedir.

ayrıca, micingirt kalesi, kızlar kalesi, yedi kilise (yenigazi) kalesi, zivin kalesi, köroğlu kalesi, zek (sırataşlar) köyü kalesi ve özellikle çar nikola köşkü sarıkamış'ın belli başlı tarihi ve turistik yerleridir.

ayrıca bakınız 
 sarıkamış harekatı
 sarıkamış kayak merkezi

kaynakça 
 bir tabur tabibinin harp hatıraları, dr. mehmet derviş kuntman

dış bağlantılar 

 yerelnet
 sarıkamış kaymakamlığı

 
türkiye'deki kış sporları merkezleri
Ağlı

ağlı, türkiye cumhuriyeti'nin karadeniz bölgesi'nde yer alan kastamonu ilinin en az nüfuslu ilçesi.

tarihçe 
ağlı ilçesinin tarihi hakkındaki en net bilgi paflagonya bölgesi sınırları içinde olmasıdır. kastamonu ve çevresindeki arkeolojik bulgular ilçenin bu bölgedeki ilk yerleşimini m.ö.1100-700 yılları arasında olduğu sanılmaktadır. sırasıyla bizanslılar, danışmendler, çobanlar ve candaroğulları ilçede hüküm sürdürdüğü daha sonrası kastamonu ve çevresi osmanlı i̇mparatorluğu'na katılmıştır. 1918 yılında da belediye teşkilatı kurulmuş, 9 mayıs 1990 tarihinde kabul edilen ve 20 mayıs 1990 tarihinde yürürlüğe giren 3644 sayılı kanuna göre ilçe olmuştur.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 ağlı kaymakamlığı 
 ağlı belediyesi
Doğanyurt

doğanyurt, türkiye cumhuriyeti'nin karadeniz bölgesi'nde yer alan kastamonu ilinin bir ilçesidir.

cumhuriyet öncesinde 1846 tarihinde "hosalay" adı ile bucak teşkilatı kurulmuş, aynı sene denizden gelen korsanlarla savaşmak için karakol teşkilatı kurulmuştur. cumhuriyetin ilanından sonra, "hosalay" olan ismi "meset" olarak değiştirilmiş ve 1962 yılında çıkarılan bir kanunla doğanyurt olarak değiştirilmiştir. 1990 yılına kadar bucak teşkilatı devam etmiştir. bucak teşkilatının kaldırılması ile yeniden köy statüsüne geçmiştir. 9 mayıs 1990 tarihinde çıkarılan kanunla ilçe olmuş ve 1 eylül 1990 tarihinde ilçe statüsüne sahip olmuştur.

coğrafya

konum 
i̇lçe batı karadeniz bölgesi’nde sahil kesiminde kurulmuş olup, arazisi dağlık ve engebeliktir. i̇lçe merkezindeki rakım ortalama 5 metre civarındadır. doğanyurt kuzeyde karadeniz, batıda cide ilçesi, doğuda i̇nebolu ilçesi, güneyinde ise şenpazar, azdavay ve küre ilçeleri ile çevrilidir. i̇l merkezine i̇nebolu ilçesi üzerinden 121 km. mesafededir.

i̇klim 
sıcaklık kış aylarında 5 dereceye kadar düşerken yaz aylarında 30 derece civarında olur. sahilden iç kısımlara doğru yükselti artarak devam eder. i̇lçenin kış mevsiminde sahilde ılıman iklim hüküm sürerken, iç kesimlerin rakımı 1000 metre üzerinde olduğundan çok miktarda kar yağar. köyler arası ve ilçeye olan ulaşım bağlantısı güçleşir. kışları sahil kesiminde yağmur, iç kesimlerde ise kar yağışı olarak görülür. yaz ayları sıcak ve kurak geçer.

nüfus 
2020 yılı sayımına göre ilçe merkezinin nüfusu 1013'tür. köylerle birlikte ilçenin toplam nüfusu 5638 olarak tespit edilmiştir. büyük şehirlere göç vardır. her sene nüfus azalmaktadır.

yöremiz ormanlık olması nedeniyle eski evler ahşap iken yeni yapılan evler beton, ahşap ve tuğladan yapılmaktadır. çatılarda yer yer i̇nebolu tarafında da görüldüğü gibi kayrak taşlar kullanılmaktadır.

ekonomi 
çalışma hayatı tarıma ve ormancılığa dayanmaktadır. genellikle fındık, ceviz, kestane ürünleri yetiştirilmektedir. az da olsa arıcılık yapılmakta ve kestane balı meşhurdur. sahil kesiminde balıkçılık yapılmaktadır. ekonomisi ve iş imkânı kısıtlı olduğundan metropol illere göç çoktur. merkezde ve köylerde nüfus genellikle yaşlı kesimden oluşmaktadır.

kaynakça
Seydiler

seydiler, türkiye cumhuriyeti'nin karadeniz bölgesi'nde yer alan kastamonu ilinin bir ilçesidir.

seydiler, i̇nebolu-kastamonu karayolu üzerinde çok eski tarihlere dayanan bir yerleşim yeridir. kurtuluş savaşı'nda eli silah tutanların cephede olduğu sıralarda i̇nebolu'ya çıkarılan silah ve cephanelerin kastamonu üzerinden ankara'ya ulaştırılmasında yarar sağlamıştır.

cumhuriyet öncesi i̇nebolu ilçesine bağlı olan seydiler 1926 yılında küre'nin ilçe oluşu ile buraya bağlanmış, 4 ağustos 1944 tarih ve 4642 sayılı kanunla ilçe olan devrekani'ye bağlanarak uzun süre bucak statüsünde idare edilmiştir. 1967 yılında belediye teşkilatı kurulan seydiler 20 mayıs 1990 gün ve 3644 sayılı kanunla ilçe olmuş, 8 mayıs 1991 tarihinde ilçe kaymakamının fiilen göreve başlaması ile kastamonu ilinin 19. ilçesi olarak faaliyete geçmiştir.

nüfus

kaynakça
Felahiye

felahiye, kayseri ilinin bir ilçesidir.

i̇lçe tarihi hititler dönemine kadar uzanır. hititler dönemine ait çevrede birçok tarihi eser kalıntıları mevcuttur. sonrasında roma ve osmanlı yönetimine girmiştir.

tarihçe 
i̇lçe sınırları içinde bulunan eserlere göre tarihi hitit’lere kadar uzanır. hitit’lerden sonra ilçe ve çevresinde çeşitli medeniyetler hüküm sürmüş olup, bunlardan en belirgini roma ve osmanlı'dır.

i̇lçenin ilk adı rumdiğin’dir. cumhuriyetin ilk yıllarında yozgat i̇li boğazlıyan i̇lçesine bağlı bir nahiye durumunda iken, 1925 yılında yozgat i̇l daimi encümeni'nin kararı ile "kurtuluş" anlamına gelen "felâhiye" adını almıştır. i̇lçe 1926 yılında kayseri i̇li merkez bucaklarından güneşli “mancusun”a bağlanmıştır. 15.10.1930 tarihinde bucak olmuş ve daha sonra 07.10.1957 tarihinde 7033 sayılı yasa ile ilçe olmuştur.

nüfus

ayrıca bakınız 
 kayseri'nin mahalleleri

kaynakça
İncesu

i̇ncesu, kayseri'nin ilçesidir.

coğrafya 
i̇ncesu, kayseri'nin yaklaşık 30 kilometre güneybatısında yer almaktadır.

kayseri kuzeyinde, melikgazi ve hacılar doğusunda, develi güneydoğu tarafında kalır. kayseri'den ulukışla'ya giden d-805 ana yolu, şehir ve ilçenin içinden kuzey-güney istikametinde geçmektedir.

i̇lçe, hodul dağı sıradağlarının kuzey ucunda yer almaktadır. kuzeybatıda kocasinan sınırı kızılırmak nehri'ni izler. güneyde kurumuş çöl gölü, güneydoğuda sarı göl ve ilçenin batısında i̇ncesu barajı vardır. i̇lçenin içinden akan ve kuzeyde kızılırmak'a dökülen kışla deresi vardır.

tarihçe 
20. yüzyılın başında i̇ncesu'da kısmen hala rumlar yaşıyordu. bunların büyük bölümü türk-yunan nüfus mübadelesi ile gitmiştir. i̇ncesu'da 1660 yılında kara mustafa paşa tarafından yaptırılan kara mustafapaşa kervansarayı bulunmaktadır.

nüfus

ayrıca bakınız 
 kayseri'nin mahalleleri

kaynakça

dış bağlantıları 
 i̇ncesu belediyesi 
 i̇ncesu kaymakamlığı
Kocasinan

kocasinan, kayseri ilinin merkez ilçelerinden biridir. nüfus bakımından kayseri'nin en büyük 2. ilçesidir.

tarihçe 
kocasinan ilçesinin müstakil bir tarihi yapılaşması yoktur. çünkü kayseri şehrinin bünyesinden doğduğu için kayseri ilinin tarihi yapısı içindedir. bu sebeple ilçenin tarihi yapısı şehir merkezi tarihi yapısı içinde ele alınmalıdır.
kayseri şehri klasik çağlarda kapadokya adı verilen bölgede olup, m.ö. 2000-1750 tarihlerinde hitit şehir devletlerinin hakimiyeti görülür. sonraları (m.ö. 1200-700) geç hitit devri gelir. m.ö. 600-500 yıllarında med ve pers hakimiyeti başlar. daha sonra i̇skender ve diyadoklar bölgede hakimdirler. i̇skender'in ölümünden sonra anadolu toprakları diyadoklar arasında paylaşılır. kayseri, bağımsız kapadokya krallığı'nın merkezi haline geldikten sonra bu krallık, roma tarafından yönetilir hale gelmiştir. 395 yılında roma i̇mparatorluğu'nun ikiye ayrılmasından sonra doğu roma i̇mparatorluğu sınırları içerisinde kalan bölge günümüze kadar önemini koruyabilmiştir.

bizanslılar'ın elindeyken 7. yüzyıldan itibaren kısa sürelerle arap komutanları tarafından zapt edilmiştir. 1071 malazgirt zaferi'nden sonra selçuklular tarafından fethedilen şehir, 1127 yılında danişmentliler'den emir gazi'nin eline geçmiştir. anadolu selçuklularından kılıçarslan 1176 yılında danişmentliler'den şehri geri almış,  alaattin keykubat zamanında önem kazanmış, konya'dan sonra selçukluların ikinci başkenti olmuştur. 1244 yılında i̇lhanlı hücumlarına maruz kalan şehir moğol-i̇lhanlı valilerince idare edilmiş, bunlardan emir eretna'nın kayseri'de büyük bir beylik kurması üzerine 1343 yılında beyliğin merkezi olmuştur. 1381 yılında kadı burhanettin beyliği'ni görüyoruz. 1398 yılında kadı burhanettin'in ölümü ile beylik önemini kaybetmiş, osmanlılar'dan yıldırım beyazıt şehri anlaşma yolu ile hakimiyetine almıştır. 2. mahmut döneminde karaman'ın livası olan kayseri, 1846 yılında yozgat'a, 1867 yılında ankara'ya bağlı idi. kayseri 2. meşrutiyetin ilanından sonra bağımsız bir sancak olmuştur. kültepe arkeolojik sit alanı bulunmaktadır.

nüfus

ayrıca bakınız 
 kayseri'nin mahalleleri

kaynakça

dış bağlantılar 
 kocasinan belediyesi
 t.c. kocasinan kaymakamlığı
Melikgazi

melikgazi, kayseri ilinin merkez ilçelerinden biridir.

600.000'e yakın nüfusu ile kayseri'nin en büyük ilçesidir. şehrin tarih boyunca önemli kültür, sanayi ve ticaret faaliyetlerinin gerçekleştiği merkezidir. modern yapılanmanın bulunduğu erciyes yamaçlarına kadar olan bölümü kapsar.

tarihçe 
osmanlı mimarbaşı mimar sinan, kayseri'nin ağırnas köyü'nde doğdu. bu köy şu anda melikgazi'nin ağırnas mahallesidir.

melikgazi'de, bizans döneminde inşa edilen ve selçuklular tarafından genişletilen kentin kalesi, 13. yüzyıldan kalma selçuklu hatun külliyesi, camiler, medrese ve hamamlar, saat kulesi ve bir yeraltı şehri bulunmaktadır.

nüfus

ayrıca bakınız 
 kayseri'nin mahalleleri

kaynakça

dış bağlantılar 
 kayseri valiliği melikgazi sayfası
 melikgazi belediyesi 
 melikgazi kaymakamlığı
Özvatan

özvatan, kayseri ilinin bir ilçesidir.

tarihçe 
i̇lçedeki en eski kalıntılar, kızılırmak kenarında bulunan ve hititlere ait olduğu tahmin edilen harsanız ve zırha kaleleridir. hititler döneminde bölgede madenci­lik ve ticaretle uğraşıldığı bilinmektedir. mö 430 yıllı civarında zırha kalesi roma topraklarına katılmıştır, dolayısıyla yörede roma uygarlığının izlerine de rastlamak mümkündür.

kayseri kültür araştırmacıları'nın 1967 yılında yapmış olduğu araştırmada, ms 300 ve 600 yılları arasına ait mezar taşlarında türk isimlerine rastlanmıştır.

1800'lerin başında yöre bozok sancağına bağlı olarak kaleköy adıyla haritalara geçmiştir. 1890-1900 yılları civarında ise çukur adıyla, muncusun'a ya da şimdiki ismiyle güneşli'ye merkez köy konumunda bulunmaktaydı.

cumhuriyetin ilanından sonra, selanikli mübadillerin bir kısmı bu bölgeye yerleştirilmişlerdir. 1956 yılında çukur bucağına belediye teşkilatı kurulmuştur. 1990 kayseri'nin felahiye ilçesine bağlı çukur bucağı, adı özvatan olarak değiştirilerek ilçe yapılmıştır. özvatan ismi, 8. cumhurbaşkanı turgut özal'ın kendisinin ve partisi anavatan'ın adlarının birleşmesi ile oluşturulmuştur.

coğrafi yapı 
özvatan i̇lçesi, kayseri merkezinin 75 kilometre kuzeydoğusunda yer alır. doğuda sarıoğlan, batıda felahiye, güneyde bünyan ve kocasinan i̇lçeleriyle, kuzeyde ise yozgat il sınırlarıyla çevrilidir. yüzölçümü 221 kilometre kare, rakımı ise 1340 metredir.

i̇lçenin coğrafi yapısı engebeli, etrafı ise dağlarla çevrilidir. i̇lçede, i̇ç anadolu bölgesi'nin iklim şartlarına uygun olarak, karasal iklim özellikleri hissedilir. yazlar kurak ve sıcak, kışlar ise soğuk ve kar yağışlı geçer. ortalama yıllık yağış miktarı 600 milimetre civarındadır. temel bitki örtüsü, bölgenin geri kalanıyla beraber bozkırdır. i̇lçede arazinin tümüne oranla geniş alanı otlaklar, en düşük alanı ise ormanlar ve fundalıklar kaplar.

i̇lçe su kaynakları açısından zengindir. kireçli ve killi toprak yapısı nedeniyle bu kaynaklar sulama suyu olarak kullanılmaktadır. i̇lçenin diğer yerleşim yerleri ile mülki sınırlarının bir kısmını kızılırmak oluşturmaktadır. ayrıca ilçenin içinden öz deresi geçmektedir.

i̇lçede bulunan en yüksek dağ orta torosların kıvrımlarından olan 2233 metre yüksekliğindeki akdağ'dır.

nüfus

ayrıca bakınız 
 kayseri'nin mahalleleri

kaynakça
Kısmi türev

kısmi türev çok değişkenli bir işlevin(fonksiyon), sadece ilgili değişkeni sabit değilken alınan türevdir. bu tarz türevleri içeren denklemlere kısmi diferansiyel denklem denir.

tanım 

biçiminde tanımlanan n tane bağımsız değişkene bağlı sürekli z fonksiyonunun diğer değişkenler sabit tutularak herhangi bir değişkendeki  değişimine karşılık
fonksiyonun değişim hızı

ifadesine  fonksiyonunun  değişkenine göre kısmi türevi denir.

şeklinde gösterilir.

 ise;

örnek:

çok değişkenli hesap
türev
Bahşılı

bahşılı, eskiden bahşili, kırıkkale'nin ilçelerinden biridir. 5 mahallesi ve 5 köyü bulunmaktadır. kırıkkale il merkezine uzaklığı 5 km olup, 243 km2 yüz ölçümüne sahiptir. 1984 yılında belde, 1990 yılında ise ilçe statüsünü almıştır.

nüfus

kaynakça 

bahşılı
Çelebi, Kırıkkale

çelebi, i̇ç anadolu bölgesi'nde kırıkkale ilinin bir ilçesidir. nüfusu 2304 kişi olup bu bakımdan 922 ilçe arasında sondan yedincidir.

tarihçe 
17 mayıs 1967'de belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. çelebi, 20.05.1990 tarih ve 20523 resmi gazete yayımlanan kanun ile ilçe statüsüne kavuştu.

coğrafya 
i̇l merkezine uzaklığı 57 km.dir.

nüfus

i̇dari yapı 
çelebi ilçesine 13 adet köy bağlıdır. belediye sınırları içinde 4 mahallesi bulunmaktadır. i̇lçeye bağlı bulunan herhangi bir belde yoktur. kırıkkale'de beldesi olmayan 2 ilçeden birisidir.

kaynakça 
çelebi kaymakamlığı web sitesi

dipnotlar