Dubo

dubo (tuvaca: дубо / dubo ) — orta asya'da eski zamanlarda yaşamış olan bir türk boyu.

adı-sanı 
kendilerine yüksek ihtimalle tuha demekteydiler.
eski çin tarihçileri bu türk boyunun adını çinceye uyarlayıp dubo yazmışlardır. dubo demekle eski türkçe bir sözün çinceye transkriptisidir. eski çin dili eski türkçe sözleri birebir vermeyip hem alfabesi hem de dil özellikleri yönünden yetersizdir. xiii. yüzyılda moğollar bu türk toplumuna tuhas diye hitap etmişlerdir.

dili 
eski devirde kögmen (günümüzdeki sayan) dağlarında fin-ugor kavimleri ile komşu olarak yaşayan bu türk toplumunun dili de türk dili içine girer. kaşgarlı mahmud'un divanı lügati türk adlı eserinde geçen tuhs (tuksa) topluluğunun dil ve toplum olarak ilgili olduğu düşünülmektedir. bu türk boyunun öztürkçe olarak yalnız bir dilinin olduğu yazılıdır. türk dilleri arasında en doğrusunun bu türk topluluğuna ait olduğunu kaşgarlı mahmud yazar.
günümüzde köpsü göl dolayında yaşayan ve geçimlerini geyik beslemekle sağlayan türk topluluğunun kökü dubo toplumu ile doğrudan ilişkilidir.

yurtları
köpsü gölünün kuzey ve batı tarafı, şimkit akarsuyu dolayı.

yüzyıl 
vii. yüzyıldan günümüze kadar.
dubo adlı türk topluluğu vii. yüzyılda  çin tarihçileri tarafından adları anılmıştır.

mirasçıları 
tuha kiji.
köpsü göl yanında yaşayan avcılık ve geyik besleyiciliği ile uğraşan türk ulusunun bir toplumu.

rus etnograflara göre 

 l. p. pоtаpоv, l. r. kızlаsоv, i̇. gеоrgi, а. kаstrеn, g. prоkоfеv .  çince kaynakları değerlendirmeden kaynak belirtmeden ve dayanak sahibi olmadan fin-ugor kavimlerine yakınlıktan dolayı fin-ugor kavimlerinden samoyedler olarak belirtirler. dil, kültür ve etnik olarak fin-ugor kavimleri ile ortaklığı yoktur.
 bаrtоld – “başlangıçta samoyed iken sonradan türk olduklarını belirtir ” .
 g. ksеnоfоntоv, n. kоzmin, s. i̇. vаynştеyn . türk dili konuşan bir toplum olarak belirtir.
rus etnograf araştırmacıların eserlerinden araştıran  n. а. sеrdоbоv kendi düşüncesine göre “tıvа halkının ortaya çıkışı üzerine tarih” adlı eserinde yazmıştır.

kaynakça 

бичурин н. я. (иакинф) собрание сведений о народах, обитавших в средней азии в древние времена. часть первая. отделение vii. повествование о доме хойху (уйгуры). дополнительные прибавления о гаогюйских поколениях. 
 л. п. потапов. этнический состав и происхождение алтайцев. историко-этнографический очерк. издательство "наука", ленинградское отделение, ленинград, 1969 г. часть 3. древние элементы в этническом составе алтайцев.
cокровенное сказание монголов (монгольский обыденный сборник). перевод с.а.козина. x. гвардия чингисхана. похвала гвардии. покорение уйгуров и лесных народов. распределение уделов. расправа с волхвом теб-тенгрием.
 очерки сѣверо-западной монголии. результаты путешествія исполненнаго вѣ 1879 году по порученію императорскаго русскаго географическаго общества членомѣ сотрудникомѣ онаго г. н. потанинымѣ. выпускѣ iv. матеріалы этнографическіе сѣ 26-ѣю таблицами рисунковѣ. с. петербургѣ. типографія киршбаума, вѣ д. м-ва финансовѣ, на дворцовой площади. 1883.
 н. а. сердобов. история формирования тувинской нации. // тниияли. тувинское книжное издательство, кызыл — 1971 год.

dış bağlantılar 
 dubo adı ile ilgili bilgiler 

tarihteki türk halkları
tuva tarihi
sıbırlar