Sarıyer

sarıyer, i̇stanbul'un avrupa yakası'nda yer alan ilçedir. güneyden beşiktaş ve kâğıthane, batıdan eyüpsultan ilçeleri ile doğudan i̇stanbul boğazı ve kuzeyden karadeniz ile çevrilidir. sarıyer i̇lçesi toplam 38 mahalleden oluşmaktadır. bahçeköy belediyesi'nin  2009 yılında  feshedilerek sarıyer ilçesinin bir mahallesi olması, 2012 yılında da şişli sınırları içinde yer alan ayazağa, maslak ve huzur mahallelerinin bu ilçeye dahil edilmesiyle son halini alan ilçe i̇stanbul'un en kuzeydeki ilçelerinden biridir.

etimoloji 
i̇lçenin ilk adı simas'tır. sarıyer adının kökeni konusunda, kimisi yakıştırma olduğu hemen belli olan farklı anlatımlar vardır. fatih sultan mehmed'in iki sarışın askerinin burada merkez camii yanında gömülü oldukları, bu yüzden “fatih'in sarı erleri”nden bozularak yöreye sarıyer dendiği veya öteden beri mesire yeri olan yörede mısırlı zenginlerin harcadıkları altınları yüzünden bölgenin adının “sarı lira yer”den sarıyer'e dönüştüğü gibi rivayetler yanında tutarlı görülen varsayım, sarıyer'in kuzeybatısında maden mahallesi'ne doğru sırtların altın madeni ve kil yüzünden sarı renkte olmaları ve buradaki yerleşmeye bu sarı topraklar nedeniyle önce sarıyar adı verilmiş olmasıdır. osmanlı kaynaklarında xix. yüzyıla kadar sarıyar kullanımı sürmüştür. yar sözü uçurum anlamının yanı sıra dağ yamacı, dağ sırtı anlamını da taşır. bir başka rivayet de bölgede doğal yayılım gösteren katırtırnağı bitkisinin çiçeklendiği zaman tüm bölgenin belirgin bir şekilde sarı olmasından aldığı yönündedir.

tarih 

sarıyer i̇lçesi sınırları içindeki bazı yerleşme alanlarının bizans döneminden beri meskun olduğu bilinir. bunlar özellikle kıyılardaki koylarda bulunan bazı ayazma, kilise, eski liman, sarnıç ve eski kaleler çevresindeki birkaç hanelik küçük kırsal yerleşmelerden oluşuyordu. buralarda yaşayanlar geçimlerini genellikle balıkçılıktan sağladıklarından bu yerleşimler bir balıkçı köyü niteliği taşıyordu.

türklerin ilk kez bu köylerden baltalimanı'na yerleştiği söylenir. i̇stanbul boğazı'na dökülen bütün akarsular gibi baltalimanı deresi'nin de ağız bölümü eskiden bir haliçti. bu küçük haliç, boğazda seyreden tekneler için önemli bir doğal barınaktı. buradaki büyük sarnıcın, yanaşan gemilerin su ihtiyacını karşılamak amacıyla yaptırıldığı sanılır. i̇stanbul'un fethinden önce kaptan-ı derya baltaoğlu süleyman bey'in donanmasını burada korumaya aldığı ileri sürülür. eski kaynaklarda rastlanmamasına karşın baltalimanı adının bu olay nedeniyle baltaoğlu süleyman bey'den geldiği söylenir.

boğaz kıyısındaki küçük köylerin gelişmeye başlaması 16. ve 17. yy'lara rastlar. bu dönemde sarıyer, yeniköy ve rumeli hisarı gelişmiş birer köy haline geldi. 18. yy'a gelindiğinde saraya yakın bazı kişilere ait yalılar bu kıyıda belirmeye başladı. padişah izniyle bazı gayrimüslim ailelerin bu köylere yerleşmeleri de aynı yüzyıla rastlar. 19. yy'ın başlarında şayak ve fes boyama sanatını öğretmeleri için trakya'dan bazı köylüler i̇stanbul'a getirildi ve baltalimanı ile emirgan arasına yerleştirildi. bu köylülerin yerleştirildiği baltalimanı ile emirgan arasındaki alan boyacıköy olarak adlandırıldı. i̇stanbul'daki elçilikler bu yüzyılda yazlık olarak kullanmak üzere kıyı boyunca uzanan geniş arazileri elde ettiler. bütün bu gelişmelere karşın i̇stanbul boğazı kıyısındaki köyler balıkçılıkla uğraşma geleneğini yakın zamana kadar sürdürdü. bu köylerin iskelelerine bağlı çok sayıda balıkçı teknesinin yanı sıra boğaz'ın çeşitli yerlerinde dalyanlar vardı.

cumhuriyet dönemine gelindiğinde, bugünkü sarıyer ilçe sınırları içindeki yerleşimler, gelişimi donmuş köyler biçimindeydi. kırsal alandaki köyler kilyos nahiyesi'nin sınırları içindeydi ve bu nahiye de çataca vilayeti'ne bağlıydı. i̇lçenin i̇stanbul boğazı kıyısındaki kesimi ise beyoğlu kazası'nın sınırlarına dahildi. 1926'da çatalca'nın kaza yapılarak i̇stanbul vilayeti'ne bağlanmasından sonra da bu yönetsel durumda herhangi bir değişiklik olmadı. 1930'da yapılan bir yönetsel düzenleme sonucunda bugünkü sarıyer i̇lçesi kuruldu. i̇lçe merkezinde sarıyer belediyesi'nin kuruluşu da aynı tarihe rastlar. 1936'da kemerburgaz nahiyesinin o yıl kurulan eyüpsultan ilçesine, 1954'te maslak ve ayazağa köylerinin de o yıl kurulan şişli ilçesine verilmesiyle ilçe sınırları daralmıştır.

1960'lara değin ilçenin boğaz kıyısındaki semtleri, daha çok yazın kalabalıklaşan sayfiye yeri niteliği taşıyordu. her semtte bir iskele vardı ve ulaşımda daha çok 19. yy'dan beri yararlanılan su yolu kullanılıyordu. zaman içinde vapur seferlerinin sıklaşması kıyı semtlerinin gelişmesinde önemli bir etkendi. bu semtlerin bazılarında kıyı boyunca gazinolar ve yazın büyük ilgi gören plajlar inşa edildi. ayrıca belgrad ormanı'ndaki su başları ve bentler yıl boyunca i̇stanbulluların ilgisini çeken mesire yerleriydi. daha sonra hem maslak üzerinden gelen büyükdere caddesi'nin yapılması, hem kıyıyı izleyen sahil yolunun genişletilmesi sonucunda karayolu ulaşımı gelişti.

böylece semtlerinin doğrudan birbirine bağlanması sonucunda bu ulaşım eksenleri boyunca mevcut semtlerin gelişmesi ve bu semtler arasındaki boş alanların yerleşime açılması süreci başladı. kıyı kesiminde daha çok üst gelir gruplarına ait konutlar ve köşkler, sırt biçiminde uzanan yüksek alanın yamaçlarında da gecekondu mahalleleri ortaya çıktı.  i̇stanbul boğazı'na bakan yamaçlarda oluşan bu yapılaşmalar bir yandan ilçenin doğal yapısını tahrip ederken öbür yandan da yörenin görünümünü önemli ölçüde çirkinleştirdi. 1980'lerin sonundan itibaren köylerin, hem i̇stanbul şehir merkezine yakın olmak isteyen hem de doğaya yakın olmak isteyen üst gelir grubunun yerleşmeye başlaması sonunda çehresi önemli ölçüde değişmiştir.

coğrafya 

i̇lçe toprakları, çatalca yarımadası'nın en doğu kesiminde yer alan sırtın, bir yandan i̇stanbul boğazı'na, öbür yandan da kuzeyde karadeniz'e doğru alçalan bölümlerden oluşur. kuzey-güney doğrultusunda uzanan bu sırtın batı yamaçlarından çıkan sular (göksu deresi, şeytandere ve ayazağa suyu) kâğıthane deresi aracılığıyla haliç'e, kuzey kesiminden doğan sular karadeniz'e, doğu yamaçlarından kaynaklanan sular da i̇stanbul boğazı'na ulaşır. günümüzde bunlardan en önemlileri i̇stanbul boğazı'na doğru akan sarıyer, bakla ve baltalimanı dereleridir.

sarıyer i̇lçesi'nin karadeniz kıyısı yer yer düz ve kumsal, bazı kesimlerde de falezlidir. batıda, kısırkaya'dan kilyos'a (kumköy) kadar uzanan kıyıdaki kumsal, doğuda kilyos ile rumelifeneri arasında, yerini kayalık falezlere bırakır. i̇stanbul boğazı girişindeki rumelifeneri açıklarında yer alan kayalıklara öreke adaları denir. i̇lçenin i̇stanbul boğazı kıyıları oldukça girintili çıkıntılıdır. bu kıyıdaki en önemli girinti çayırbaşı'na doğru bir körfez gibi sokulan büyükdere koyu, başlıca çıkıntı ise doğuya doğru bir burun oluşturan yeniköy'dür. boğaz kıyısında yer alan başlıca küçük ve dar girintiler ise tarabya ve i̇stinye koylarıdır.

sarıyer, doğal bitki örtüsü açısından i̇stanbul'nin zengin ilçelerinden biridir. belgrad ormanı'nın doğu ucu ilçe sınırları içine sokulur. ayrıca rumelikavağı-rumelifeneri-kilyos üçgeni içinde kalan alan, büyük ölçüde ormanlarla kaplıdır. eskiden bu alanda çok daha sık olan ormanlar, varlıklı i̇stanbullular için ikinci konut yapımına girişen kooperatifler tarafından yer yer tahrip edilmiştir.

i̇klim 
sarıyer'de akdeniz iklimi (köppen: csb) görülmektedir.

yönetim 
bugünkü ilçe toprakları 1930'a kadar beyoğlu kazasıyla çatalca vilayeti sınırları dahilindeydi. 1930'da yapılan bir yönetsel düzenleme sonucunda bugünkü sarıyer ilçesi kuruldu. i̇lçe merkezinde sarıyer belediyesi'nin kuruluşu da aynı tarihte olmuştur. 1990'larda belediye olan bahçeköy beldesi 2008 yılında fesh olarak sarıyer ilçesinin mahallesi oldu. 2012 yılında da şişli sınırları içinde yer alan ayazağa, maslak ve huzur mahalleleri bu ilçeye dahil edildi. yine aynı düzenlemeyle 8 köyün mahalle statüsüne geçmesiyle ilçenin mahalle sayısı 38'e yükselmiştir.

turizm 

sarıyer, doğal ve tarihsel değerler açısından zengin bir ilçedir. orman varlığının yanı sıra su kaynakları da eskiden beri i̇stanbul için önem taşımıştır. bu su kaynaklarından en ünlüleri çırçır, hünkar, kocataş ve sultan sularıdır. i̇lçe arazisindeki akarsular küçük olmalarına bakılmadan çok eskiden beri i̇stanbul'un su ihtiyacını karşılamak için değerlendirilmiştir. bu amaçla dereler üzerinde bazı bentler ve bentlerin ardında biriken suları kente akıtmak için sukemerleri inşa edilmiştir. bunlardan ii. mahmut, topuzlu, kirazlı ve valide bentleri ile bahçeköy ve ii. mahmud sukemerleri ilçe sınırları içindedir. i̇stanbul'un akciğerlerini oluşturan alanlardan biri olan belgrad ormanı'nda yer alan gezi yolları ve piknik alanları özellikle hafta sonlarında halkın ilgisini çeker. belgrad ormanı içindeki i̇stanbul üniversitesi orman fakültesi'ne bağlı atatürk arboretumu bilimsel araştırmalara her yönü ile açık bir canlı laboratuvar olarak hizmet vermektir.

i̇lçe, eskiden kıyılarındaki plajlarıyla da ünlüydü. ancak deniz kirliliğinin yoğunlaşması nedeniyle, dalyanlar gibi ilçenin i̇stanbul boğazı kıyısındaki plajları da kapanmıştır, günümüzde boğaz kıyısında yalnızca altınkum plajı faaliyet halindedir. sarıyer'ın, özellikle karadeniz kıyısındaki plajları, yaz aylarında bir turistik cazibe merkezi halini alır. i̇lçenin en gözde plajı kilyos'tadır. özellikle kıyı kesimindeki eğlence ve konaklama tesisleri yıl boyunca ilgi çeker.

rumeli hisarı müzesi deniz kıyısındadır, günün belli saatlerinde ziyaretçilere açıktır. şair tevfik fikret'in 1906-1915 arasında yaşadığı ve 1945 yılından bu yana müze olarak hizmet veren aşiyan müzesi rumelihisarında kayalar mevkiindedir.

sadberk hanım müzesi büyükdere piyasa caddesindedir. bu müzede eski türk eserleri sergilenmektedir. rumeli hisarüstü'nde, duatepe parkı'nda idari yönetimi i̇stanbul büyükşehir belediyesi'ne ait serpuş müzesi bulunmaktadır. emirgan'da sabancı üniversitesine bağlı sakıp sabancı müzesi bulunmaktadır.

i̇lçede mimari değer açısından önem taşıyan birçok yapı vardır. bunlar arasında konsolosluk binaları, kasırlar, köşkler, yalılar, iskeleler, kiliseler dikkati çeker. ayrıca rumelifeneri'ndeki ceneviz kalesi de görülmeye değer yerlerindendir.

önemli ve tarihi mekanlar; 

 ahmed afif paşa yalısı
 ahmet kemali efendi çeşmesi
 ali kethüda camii
 alman elçiliği yazlık rezidansı
 atatürk arboretumu
 avusturya i̇stanbul başkonsolosluğu
 bahçeköy su kemeri
 büyük tarabya oteli
 diamond of i̇stanbul
 emirgan hamid-i evvel camii
 garipçe kalesi
 huber köşkü
 maslak kasrı
 mihrişah valide sultan çeşmesi
 nef stadyumu

 neslişah sultan camii
 nurol life
 rumeli feneri
 rumeli feneri kalesi
 rumeli hisarı
 sadberk hanım müzesi
 sait halim paşa yalısı
 sakıp sabancı müzesi
 skyland i̇stanbul
 spine tower
 sultaniye sarayı
 şerifler yalısı
 telli baba türbesi

galeri

video galeri

kamu hizmetleri

eğitim 

i̇stanbul teknik üniversitesi, marmara üniversitesi, boğaziçi üniversitesi, koç üniversitesi, işık üniversitesi, beykent üniversitesi ve i̇stanbul üniversitesi orman fakültesi, türk silahlı kuvvetleri harp akademileri ile adile sadullah mermerci polis meslek yüksekokulu sarıyer i̇lçesi'nde bulunan yüksek öğretim kurumlarıdır. 2009 yılı itibarıyla sarıyer i̇lçesi sınırları içinde 47 okulöncesi, 50 ilköğretim ile 31 lise ve dengi eğitim kurumu vardır.

liseler:
ali akkanat anadolu lisesi 
behçet kemal çağlar lisesi
itu geliştirme vakfı okulları
sarıyer firuzan kemal demironaran lisesi
sarıyer vehbi koç vakfı lisesi
rotary 100. yıl anadolu lisesi
mustafa kemal anadolu  lisesi
f.m.v. özel ayazağa işık lisesi 
i̇stek özel kemal atatürk lisesi 
i̇stek özel anadolu güzel sanatlar lisesi
 özel mürüvvet evyap lisesi 
özel doğa lisesi 
özel b.j.k lisesi
özel cent lisesi
özel daruşşafaka lisesi
özel erol altaca lisesi 
özel yeni yıldız lisesi 
özel açı lisesi
özdemir sabancı emirgan anadolu lisesi 
sarıyer hüseyin kalkavan lisesi

mesleki eğitim veren liseler
cevat koçak mesleki ve tekniki anadolu lisesi 
anadolu i̇mam hatip lisesi  
mehmet rıfat evyap mesleki ve teknik anadolu lisesi
mehmet şam ticaret meslek lisesi 
mustafa kemal anadolu lisesi 
sarıyer kız meslek lisesi 
şükran ülgezen kız teknik ve meslek lisesi

devlet liseleri
sarıyer yaşar dedeman lisesi
sarıyer i̇stinye lisesi

sağlık 
i̇lçe sınırları içinde 5 hastane (metin sabancı baltalimanı kemik hastalıkları eğitim ve araştırma hastanesi, i̇stinye devlet hastanesi, i̇smail akgün devlet hastanesi, özel acıbadem maslak hastanesi, özel acıbadem zekeriyaköy hastanesi), 23 sağlık ocağı, 99 eczane ve 7 poliklinik bulunur.

ulaşım 

sarıyer i̇lçesi'nde yaşayanlar deniz ve kara yollarından yararlanarak kentin öbür kesimlerine ulaşırlar. denizyolu ulaşımı semtlerdeki iskelelerden (sarıyer, rumelikavağı, yeniköy, emirgan, i̇stinye, büyükdere) şehir hatları vapurlarıyla sağlanır. i̇lçe kıyılarında balıkçı teknelerinin sığındığı bazı iskeleler vardır. bunlardan başlıcaları rumelifeneri'ndeki balıkçı barınağı ile sarıyer'deki küçük dalgakırandır.

i̇lçedeki önemli karayolu eksenlerinden biri boğaz kıyısını izleyen ve değişik semtlerde farklı adlar taşıyan “sahil yolu”'dur. diğer bir ulaşım aksı ise zincirlikuyu'dan gelip tarabya kavşağından sonra hacı osman bayırı adıyla anılan ve kefeliköy'de sahil yoluna bağlanan büyükdere caddesi'dir. büyükdere caddesi, i̇stinye'den ve tarabya'dan da sahil yoluna bağlanmaktadır. üçüncü önemli karayolu ekseni, batı ayağı rumelihisarı'nda olan fatih sultan mehmet köprüsü'yle avrupa yakası'nı anadolu yakası'na bağlayan batı-doğu doğrultulu o-2 otoyolu'dur. yavuz sultan selim köprüsü'nün avrupa yakasındaki ayağı garipçe'dedir. bu köprüden geçen kuzey marmara otoyolu'nun avrupa'daki ilk kavşağı uskumruköy'dedir. sarıyer-çayırbaşı tüneli büyükdere caddesini doğrudan ilçe merkezine bağlar.

i̇lçe merkezinden i̇stanbul'un değişik noktalarına otobüs ve minibüs seferleri vardır.

ayrıca ilçe halkı şu an için m2 metro hattının en kuzeydeki dört istasyonu olan hacıosman, darüşşafaka, atatürk oto sanayi ve i̇tü ayazağa istasyonlarından metroya binerek levent, mecidiyeköy, taksim güzergahından yenikapı durağına kadar ulaşabilmektedirler.

spor 

1940 yılında kurulan ve adını ilçeden alan sarıyer spor kulübü, futbol, voleybol ve boks dallarında faaliyet göstermektedir. kulübün renkleri lacivert ve beyazdır; lacivertin asaleti, beyazın ise temizliği simgelediği kabul edilmiştir. "beyaz martılar" olarak bilinen kulübün futbol takımı 1982-1994 ve 1996-1997 yılları arasında süper lig'de mücadele etmiştir. 1980'lerde ve 1990'ların başlarında altın dönemini yaşayan sarıyer futbol takımı bir zamanlar boğazın en güçlü takımlarından biri ve üç büyüklerin korkulu rüyası olmuştur. i̇ç saha maçlarını yusuf ziya öniş stadı'nda oynamaktadır.

i̇lçenin diğer ünlü takımıysa 2003-2005 arasında 3. lig'de (4. kademe) oynamış olan yeniköyspor'dur. ayrıca sarıyer belediyespor,  ferahevlerspor, bahçeköyspor, pınar i̇y., pınarspor, i̇stinye, reşitpaşa, kireçburnu, madenspor, rumelikavağı, çayırbaşı, büyükdere ve çayırbaşı özkan gibi takımlar amatör futbol liglerinde mücadelelerine devam etmektedirler.

galatasaray (futbol takımı)'nın iç saha maçlarını oynadığı ali sami yen spor kompleksi tem otoyolu'nun kuzeyinde yer alır. 52.883 seyirci kapasitesi ile atatürk olimpiyat stadyumu'ndan sonra türkiye'nin ikinci en yüksek kapasiteli stadyumudur.
i̇lçedeki diğer önemli spor tesisleri; çayırbaşı stadı, i̇tü stadyumu, kilyos stadı, mersinli ahmet kamp eğitim merkezi, orhan keçeli stadı, sarıyer kapalı spor salonu, yusuf ziya öniş stadı, enka spor kulübü sadi gülçelik spor sitesi, i̇tü ayazağa spor salonu ile darüşşafaka  basketbol takımının iç saha maçlarını oynadığı ayhan şahenk spor salonu'dur. i̇stinye ve zekeriyaköy'de binicilik tesisleri bulunur.

ekonomi 

sarıyer i̇lçesi'nde iktisaden faal olan nüfusu oluşturan kesim, daha çok ilçe dışındaki işyerlerinde çalışır. i̇lçede fazla sanayi tesisi yoktur. geçmiş yıllarda kibrit, kablo ve vinç fabrikaları taşınmış, i̇stinye'deki tersane kaldırılmıştır. hizmet işkolu ilçenin en canlı ekonomik etkinlik alanını oluşturur.

özellikle kıyı kesiminde lokanta ve bar gibi işyerleri yılboyunca i̇stanbulluların ilgisini çeker. borsa i̇stanbul i̇stinye'de bulunmaktadır. ayrıca abd, avusturya, çin, irak ve özbekistan'ın i̇stanbul başkonsoloslukları sarıyer i̇lçesi sınırları içindedir.

politika

yerel seçimler

nüfus 
2020 tüi̇k verilerine göre sarıyer i̇lçesi'nin nüfusu 335.298'dir.

kaynakça 
 dünden bugüne i̇stanbul ansiklopedisi, cilt 6, t.c. kültür bakanlığı-tarih vakfı (1994)

dış bağlantılar 

 sarıyer belediyesi
 sarıyer kaymakamlığı
 t.c. i̇stanbul valiliği (harika i̇stanbul) / sarıyer i̇lçesi tanıtımı