Mehmet Erbulan

mehmet erbulan (d. 1934, ö. 15 haziran 2006, ankara), türk şair ve güfte yazarı. 1959’da trt’de teknisyen olarak işe başladı. 1999’da emekli oldu. 1975 yılında yayınlanan ‘bak yeşil yeşil’ isimli bir şiir kitabı vardır. şiirleri pek çok besteci tarafından bestelendi ve çeşitli ödüller aldı. ‘beni bırakıp burada gitme güzeller güzeli’ şiirini hastanede komada yatan oğlu için yazmış ve ali şenozan tarafından bestelenmiştir.

bestelenmiş şiirleri
açık tuttum kapımı çalmadan girsin diye  
adım adım ümit verdiğim yollar  
al artık ele aşkımı dile  
al yanağın alına yanam kimse duymaya  
ankara seninle cennet gibiydi
anneciğim gönlümün gözlerimin nurusun  
artık bana bu kalbin hiç lüzumu kalmadı  
artık senin adını zehir saçan aşkını unutmak istiyorum  
aşkımız bir ömür bitmesin diye  
aşkımla oynama kumar değildir  
aşkın denizinde boş sandal gibi  
aşkın gönüllerde adın dillerde  
aşkın ile sevgilim yine doldum bu akşam  
aşkın kanununu yazsam yeniden  
aşkın mevsimi olmaz bunu herkes bilmeli  
aşkın yaşı olmazmış yazı kışı olmazmış  
aşkınla yana yana kül olsa da ocağım  
avcumdan bahtımı okuyan falcı üzülme sevdiğin gelecek dedi  
ay batarsa batsın bakışın yeter  
ay geçer yıl geçer uzarsa ara  
aylar değil yıllarca bekletmiştim ben seni  
ayrılık vakti geldi sevgilim güle güle   
bağrıma bassam da elimle taşlar  
bahar çiçek çiçek gelince güzel  
bahar mevsimi bir akşam vakti  
bahar olur benim kışım mutluluktan döner başım  
balam sen ne güzelsin  
bayram geldi bak yine
belki bensiz bu yollardan geçeceksin bir akşam  
belki şimdi gidiyorsun  
ben artık o eski beni yitirdim  
ben aşkına muhtacım eller cennet dilesin  
ben bir çılgın âşık gibi  
ben böyle çok dertlere katlandım uzun yıllar  
ben gönül kapında kula dönmezdim  
ben sana desem ki seni çok sevdim  
ben seni sevdim aşk nedir bildim  
ben senin kapında kula dönmezdim  
ben yıllardır hasretim beni seven birine  
ben yolun sonuna gelmişim artık  
beni bırakıp burada gitme güzeller güzeli  
beni böyle sevdalara düşüren  
benim şu yollardan üzgün geçtiğim  
bırak her şey öyle kalsın  
bilmeden üzdümse kırdımsa seni  
bilsen öyle güzel ki senin gülen gözlerin  
bin dereden sular getirme gayrı  
binbir cefa etsen binbir naz etsen  
bir bakışla doldurdun kalbimdeki boşluğu  
bir ben sevdim gönülden bir de *mecnun ben kadar  
bir değil bin şarkı yapardım sana  
bir eski şarkıda hayale daldım  
bir garip âşık oldum gözlerine bakınca 
bir günün aşkı geçti senin yanında sensiz  
bir kere baktın kalbimi yaktın yalnız bıraktın kalpsiz  
bir kez yüzün görmeyi değişmem bin sevgiye  
bir nedeni yoktu ki bana küsüp gitmenin  
böyle çatık kaşlı taşlı söz ile geleceksen bana gelme 
böyle kaç yıl geçecek göz yaşlı gönül kırık  
bu dünyanın sonu boş kalırsa viran kalır  
bu leyla başka leyladır  
bu vatanı bu bayrağı sevmezsen
bunca insandan ne benim farkım  
bütün insanları sevdim gönülden  
canım demiştim gönül vermiştim  
cevap vermiş olsaydın sen de bir gün aşkıma  
çalma sakın kapımı dönme günün birinde  
daha kaç yıl gözlerim yollarına bakacak  
demek gideceksin gurbet ellere  
derdimi bile bile daha dert ekliyorsun  
dindir artık ne olur kalbimdeki acıyı  
dinmiyor hiç bu akşam ne gözyaşım ne acım  
dön artık bana geç olmadan  
dur böyle el gibi çekilip gitme  
dünya fani ömür çok kısa dostlar  
dünya fani ömür kısa doldur güzelim içelim  
eski bir şarkıyla hayale daldım  
ey sevgilim sana hep bu içli yalvarışlar  
geçip bitti yıllarım her arzum kaldı yarım  
geçip gitme yanımdan ne olur eller gibi  
geçmiyor günler sensiz sana nasıl anlatsam  
gel yine ceylan gözlüm
gelirim demiştin giderken hani  
gidiyorum araza ela gözler yaşlıdır  
gönül âşık oldu sana  
gönül denen bu handan kaç yolcu geldi geçti  
gönül sevdiyse seni söyle bundan ne çıkar   
gözlerim yollarda geçti kaç bahar  
gözlerim yollarda kulağım sesde  
gözlerimden senelerce yaş geldi  
gözlerime bakma hiç kendini göremezsin  
gözlerine meftun oldum  
gözyaşım kurumuyor kimse halim sormuyor  
gülünce güzel yüzün terkeder beni hüzün   
gündüzlerim olur gece  
günler aylar derken geçti seneler  
günüm kara gecem zindan
hangi kalbe düşmüş de aşk ateşi yakmamış  
hani yollar kapansa kalbden kalbe yol vardı  
hasretin kalbimde sanki bir hançer  
her günüm kapkara zindan gibidir  
her halinle her şeyinle güzelsin  
her mevsim bahçesinden goncalar dermek için  
her ne yöne baksam da hep seni görüyorum  
her sabah karşıma yolda çıkardın  
her yerde bin hatıra her şeyde sevgi izi  
hisli bir romandır benim hayatım  
i̇çimde bir ateş durmadan yansa  
i̇çimde yıllar yılı yaşadın git demedim  
i̇çiyorsam her akşam elbet bir sebebi var  
i̇nan sevgilim inan aşkıma sevgime inan  
i̇nsafın yok mu senin  
i̇stanbul’u artık hiç sevmiyorum  
kafesin kapısın elimle açtım  
kalbin ateş kesilir bir mecnuna dönerdin  
kalmadı sabrım   
kalmadı ümidim yazda baharda  
kapat gözlerini kimse görmesin
kışa dönsün baharım  
kime derdim söyleyim halden bilmezse  
kirpiklerim ıslak başım dumanlı  
mademki gidiyorsun bırakıp burada beni  
madem sende vefa yok çık kalbimden çık da git  
mahzun kalbim günden güne aşkınla eriyor  
ne yeşil ne siyah ne toz penbedir 
melek yüzlüm ne güzelsin yeni açmış çiçek gibi  
mevlana döne döne sana geldim yine sana  
mevsimleri bile geri döndürsem  
milyonların içinde yapayalnız kalırsan  
mutluluk ne güzel şeymiş doğrusu  
nasıl geçti o günler  
nasıl kırdım seni ben nasıl üzdüm boş yere  
nasıl unutsam seni bilmem nasıl  
ne ara ne sor beni ne çağır ne de sen gel  
ne aşkıma bir cevap ne başka şey beklerim  
ne aşkıma inanır ne çağrıma uyarsın  
ne bir sevgilim var ne de bir sevenim
ne çabuk geçiyor günler yanında  
ne kadar gizlesen kendini benden...  
ne yaptımsa olmadı seni unutmak için  
ne yasemen ne ıtır gözlerimde nergis var  
neden böyle bakıyor dargın gibi aynalar  
nedir senden çektiğim senelerdir sevgilim  
nedir yıllar yılı senin yaptığın  
neler ettin sen neler senelerce sen bana  
nerde benim yazım nerde baharım  
nerden gönül verdim sana  
nerden gördü gözlerim  
ömrümce hep adım adım  
öyle bakma güzel gözlüm  
öyle güzelsin ki nasıl anlatsam  
öyle sev öyle sev ki görenler deli sansın  
özlemin çekmekle bitmiyor artık  
saçının her teline ben âşıkım  
saçların aşkımın örgüsü gibi  
sana bir çift sözüm var sakın kimse duymasın   
sana gelmek için yol yok mu sanki  
sanki rüyada bir gündü  
seher vakti esen yeller bana seni hatırlatır  
sen benim aşkımı bilinceye dek davetsiz habersiz gelinceye dek  
sen böyle istedin dediğin olsun  
sen bugün yarın derken aşkın mevsimi  
sen gittin bir kere bakmadın geri  
sen gittin peşinden daldı gözlerim  
sen şimdi gözümde bir pulsun  
sen vefasız bir peri sen zalimin birisin  
sen yıllardır kalbimi bilmeden kanatırsın  
senden gelen her derdi ben çileyi ülfet bilirim  
senden uzaklarda seni düşünsem  
senelerce gönül çek senelerce yol bekle  
senelerce gözlerim karardı yolunda gel  
senelerce yalvardım avuç açıp göklere  
seni düşünüyorum sevgilim derin derin
seni gönül tahtımdan kimseler indiremez  
seni gördükçe kanar içimde eski yaram  
seni mecnun gibi bir kerem gibi  
senin de geçer bu çağın  
sensiz geçen günlerde bir hoşluk var içimde  
sensiz geçen seneler neler çektim ben neler  
sensiz günler geçmiyor sana nasıl anlatsam  
sensiz hayat ölümden ayrılıktan zor bana  
sevenin kaderi yanmakmış meğer  
sevgilim benim yanımda olsan  
sevmedim hiç kimseyi seni sevdiğim kadar  
sürmeyi kaştan alır ufacık yaştan alır  
şarkılardan fal tuttum ikimize kaç kere  
şarkım türküm gazelim 
şu dünyada gülmeyenler hepsi gülen bir yüz bekler  
şu dünyada neler gelir yaratılan kul başına  
şu simsiyah gecenin yok mu tanrım sabahı  
tanrım bu nasıl aşk ne biçim sevda bu  
tutmaz olsun dizlerim  
tutunacak bir tek dal aranırken ellerim  
tutunacak bir tek dal aranırken ellerim  
unutmam seni geçse de yıllar  
ümitlerim hep kırık bir an dinmez hıçkırık  
var mı daha güzel şey dünyada sevmek gibi  
yağsın yağmur çisil çisil  
yaşlı gözlerime bak aşkımı göreceksin   
yeryüzünde meleksin nadide bir çiçeksin  
yetmez mi bunca çektiğim çile  
yetmiyor mu girdiğin senelerdir rüyama  
yıllar geçti dönmedin  
yıllar var kalbimin dinmez acısı  
yine gece yarı her taraf ıssız  
yüzüme bakarak gözleri nemli  
yüzüme bakma öyle bana bir şeyler söyle  
 zaman durmuş gibi geçmezken yılar

1934 doğumlular
2006 yılında ölenler
ankara'da ölenler
resim aranan yazarlar
20. yüzyıl türk şairleri
21. yüzyıl türk şairleri