Arapça isim

eski arapça isimler uzun bir adlandırma sistemine dayanır; çoğu kökleşik arapça adlar genellikle birkaç bölümden oluşur ve bu düzen, bütün arap dünyasında kullanılmaktadır. basit bir arapça isim, verilmiş - orta - aile isiminden oluşur.

arapça isim yapısı 
arapça isimler genellikle (laqab -) kunya - ism - nasab - nisba (- laqab) düzeni ile oluşur. tarihsel kişilikler, kısmen kendi nisba'sıyla, diğerleri abū bakr gibi kendi kunya'sıyla veya ibn khaldūn gibi kendi nasab'ıyla tanınmaktadır. kökleşik arapça adlar genellikle aşağıdaki bölümlerden oluşmaktadır:

i̇sm (arapça: اسم) 
bir arap kişinin asıl adı arapça ism olarak adlandırılır, onun veya kendi kişisel adı ("karīm" veya "fatimah") gibi. çoğu arapça isimler aslında anlamlı, genellikle kişinin iyi niteliğini içeren bir arapça kelimelerdir. karīm "cömert, yüce", maħmūd "övgüye değer" demektir ve ve her iki kelime sıfat ve isim gibi düzenli dilde kullanılmaktadır.

i̇slam dönemi 
pek çok fazla yaygın olan müslüman arap adları, ʿabd (عبد) ile başka bir kelime birleştirilir. ʿabd (çoğul, ʿabid) kul veya köle demektir ve , , , , , , , , , , , , ,  ve  gibi başka adla birleştirilerek kullanılır. ʿabd dişisel uyarlaması ʿamah olup, bu nedenle ʿabd-allāh (allah’ın kulu) adının dişisel uyarlaması da 'dır.

kunya كنية 
çoğu zaman, bir kunya (künye) kişinin ilk doğan oğluna atıfta, bir yedek ism (ad) olarak kullanılır. örneğin أبو كريم "abū karīm" için "kerim'in babası" ve أم كريم "umm karīm", "kerim'in annesi" demektir. bu kişinin ilk doğan oğluna değinmektir. arap dünyası ve orta çağ i̇slam dünyasında, yaygın olarak ön adı yerine kullanılan, onursal bir unvandır.

nasab نسب 
nasab bir aile adı (soyadı) veya bir dizi aile adlarıdır. ابن ibn (bazen bin) "oğul" ve بِنت bint "kız" anlamına gelen bu kelimeler kişinin kalıtını gösterir. böylece ابن خلدون i̇bn haldun "haldun'un oğlu" demektir (haldun babasının adı veya kendi adı- ya da, bu özel durumda, uzak bir atasının önemli adıdır).

laqab لقب 
arapçadan türkçeye geçen bu laqab (lakap), bir kimseye, bir aileye kendi adından ayrı olarak sonradan takılan, o kimsenin veya o ailenin bir özelliğinden kaynaklanan ad. olarak tanımlanır. laqab kişinin bir açıklaması niteliğindedir. örneğin, abbasi halifesi hārūn al-rashīd adı "hārūn" ve "al-rashīd" "ergin, büluğa ermiş" veya "doğru yolda giden" anlamına gelen kendisine verilmiş bir lakabıdır. lakap verme, çok eskiden beri var olan bir gelenektir.

nisba نسبة 
nisba, bir kişinin mesleğini, coğrafi yaşam alanını veya (kabile, aşiret, boy, oymak ve aile gibi) ırksal kökenini açıklamak için kullanılır. al-miṣrī "mısır'lı" örneğinden, bir ailenin birkaç kuşak gerisi takip edilebilinir. nisba, arapça isim bileşenleri arasında, belki de batı'nın soyadına en yakın olan benzeridir. tam adı  olan al-fārābī'nin doğum yeri bir orta çağ yerleşim yeri olan fārāb'dır veya at-tabarī olarak bilinen 'nin coğrafi yaşam alanı taberistan'dır.  örneğinden bu kişinin mesleğinin "al-māwardī" yani gül suyu satıcısı olduğu sonucu çıkarılır.

çağdaş ve bölgesel farklılıklar

arap aile adlandırma düzeni

arapça isimler ve onların karşılıkları 
arapça, i̇branice ve türkçe arasında yazışmalar.

notlar

kaynakça 
 wolfdietrich fischer; ernst eichler, gerold hilty, heinrich löffler, hugo steger, ladislav zgusta (yayınlayan): namenforschung. ein internationales handbuch zur onomastik / an international handbook of onomastics / manuel international d'onomastique. teilband 1, walter de gruyter, berlin/new york 1995, basım isbn 978-3-11-011426-3, 128. arabische personennamen, s. 873–875 ebook isbn 978-3-11-020342-4.

dış bağlantılar 
 müslüman isimleri ve onların kökeni  

arapça kelime ve deyimler