Rob Halford

robert john arthur halford (25 ağustos 1951,  walsall, i̇ngiltere), i̇ngiliz şarkıcı ve söz yazarı. 1969'da kurulan, en i̇yi metal performansı grammy ödülü sahibi heavy metal grubu judas priest'in vokalisti olarak tanınır.

rob halford, 1973'te hiroshima grubundan, judas priest'in vokalisti olan al atkins'in yerine gelmiştir.

hayatı i̇ngiltere'nin walsall kasabasında geçen halford'un yaşadığı yer bir sanayi kasabası diyebileceğimiz demir-çelik sanayilerinin bol olduğu bir kasabadır. okula da aynı kasabada başlar. annesi ve babası, orta gelirli bir i̇ngiliz ailesidir. rob’un babası da çelik fabrikasında çalışıyordur.

rob, yavaş yavaş müziğe doğru kaymaya başlamıştır. 18-19 yaşlarında, deep purple ve led zeppelin’in yaptığı müzik, onu çok etkiler ve kendi kendine “i̇şte bu, işte ben, istediğim, yapmak istediğim müzik bu!” şeklinde söylenir.

1968 yılında liseden mezun olduktan sonra, hiroshima adlı bir gruba katılır. bir birmingham kenti grubu olan hiroshima, yerel barlarda çalan bir müzik topluluğudur.

judas priest yılları 
aynı zamanda, judas priest grubu da, birmingham’da çalan, fakat diğer gruplardan biraz daha popüler olan bir topluluktur. ve yıllar 1973’ü gösterdiğinde priest’in orijinal vokalisti al atkins gruptan ayrılır.

priest vokalsiz kalmıştır. ve grup elemanlarından birinin sevgilisi, ağabeyi rob halford'u vokalist olarak gruba önerir.

gruba katılan rob ile tekrar doğan judas priest grubu, çalışmalarını kendi aralarında “holy joe’s” adını verdikleri, yerel bir kilisenin alt katında yapmaya başlarlar.

i̇ki gitar, bir bass o zamanlar biraz yadırganır. fakat glenn tipton, bunun daha enerjik ve daha etkileyici bir sound olacağına inanıyordu.

1974 yılının başlarında, gull adında bir kayıt şirketi ile imzalanan antlaşma, yeni çıkaracakları albüm için yardım faktörü olur. ve rocka rolla albümünün kayıtları tamamlanır. piyasaya sürülen albüm, yalnızca birkaç bin adet satar.

priest halen kendilerine inanan güvenen bir kitle aramaktadır.

çelik fabrikalarının sesleriyle karıştırdıkları müzikleri ile heavy-metal tohumlarını yeşertiyorlardı. 2 yıl sonra, yani 1976’da yine gull etiketi altında, sad wings of destiny albümlerini piyasaya sürerler. fakat, karşılarında büyük bir engel vardır. o yıllarda i̇ngiliz piyasasında bir punk dalgası ortalığı kasıp kavuruyordu. priest ise yollarına aynen devam etmek için birbirlerine söz vermişti…

1977 yılında cbs records etiketi altında sin after sin albümü yayınlanır.
" black sabbath, led zeppelin, deep purple gruplarının aksine, alışılagelmiş olmayan scream vokallere ağırlık veren, biraz daha yüksek gitar soundlu müzik insanların hoşuna gitmişti. judas priest farklıydı!" diyor metal edge dergisinin genel editörü paul gargano…
rob halford 1980'li yıllara doğru geldiğimizde sahnede kullandığı kırbaçlar, metal ile dolu ceketler ile insanların hayranlığını kazanmayı başarmıştı. hatta “i have been whipped by rob halford” (rob halford tarafından kırbaçlandım.) yazılı stickerlar satılmaya başlanmıştı.

1980'li yıllar priest’in ve halford’un altın yıllarıydı. en muhteşem albümler ve halford’un o muhteşem karizması dünyayı kasıp kavuruyordu.

halford’un, al atkins’ten sonra priest’e kazandırdığı şey açıktı: onlar artık metal gods (metal tanrıları) idi…

british steel, point of entry, screaming for vengeance, defenders of the faith ve daha niceleri… priest’in yaptığı her albüm olay oluyordu. heavy-metal tarihine ismini altın harflerle yazdırmıştı judas priest… rob halford’ın eşiz scream vokalleri, küçük bir kızın çığlığı kadar yırtıcı bir ses, aynı zamanda yeryüzündeki en duygusal ses tonu insanları büyülüyordu.

konserler, turneler… priest kainatı fethediyordu… ve 1989 yılında bir konserin ardından, polis judas priest grubunu göz altına almıştı. nedeni ise iki gencin stained class (1978) albümündeki beter by you beter than me şarkısını dinlerken intihar etmeleri… şarkıdaki “do it” (yap bunu !) kelimesinin, gençlere gizli bir mesaj verdiğini savunan aileler, judas priest’i mahkemeye vermişti.

mahkemenin ardından, priest aklanıyordu ve şarkıda intihara iten hiçbir mesajın bulunmadığı anlaşılıyordu.

1990 yılında efsanevi painkiller albümü ile bir bomba daha patlıyordu. bu albüm aynı zamanda halford’ın priest ile 90’lı yıllarda çıkardığı en son albüm oluyordu. çünkü halford artık kişisel kariyerine önem vermek istiyordu ve bunu gruba açıklamıştı. 1992 yılında grubu bırakması, gruptaki herkesi şoka çevirmişti. her şeyin sonuna gelindiğine inanıyordu kk downing…

fakat halford kararlıydı. artık “farklı” şeyler yapma zamanıydı.

1992 yılında fight grubunu kuran halford artık kendi solo kariyerine başlamıştı...

ayrılık 
1993 yılında fight grubuyla çıkardığı war of words albümü ile halford fanları heyecanlanır. çünkü bu albüm, halford’ın kendi solo kariyerinde çıkardığı en iyi 3 muhteşem albümden biridir. priest soundundan farklı bir müzik ve daha kişisel şarkı sözleri  fanları sevindirmeyi başarmıştı.

ardından gelen mutations ve a small deadly space albümleri de fight grubunun 1994-1995 yıllarında çıkardığı albümlerdir. war of words ‘e göre daha etkisiz kalan albümler, yine de fanları memnun etmeyi başarmıştı.

halford, kendi kurduğu fight grubunu da dağıtır.

two grubunu kuran halford, bu grupla çıkardığı tek albüm voyeurs ile o kadar tepki topluyordu ki, albümden sonra gelecek olan dünya turu da iptal olmuştu. albüm, hiçbir heavy ögesi taşımayan, tamamen bateri ve bilgisayar efektleri ile dolu kayıtlardan oluşuyordu. büyük tepkilerden ve baskılardan sonra, halford kurduğu two grubunu da dağıtır ve özüne dönmeye karar verir. heavy metal yapmak... heavy metal onun ruhuydu. i̇syan ve sistemin bozukluğunu çığlıklarıyla dünyaya haykıran metalin tanrısı aramıza tekrar girecek miydi?
evet...

halford, 2000 yılına geldiğimizde halford grubunu kuruyordu. milenyuma muhteşem 2 albüm ile giriş yapıyordu. resurrection (2000) ve crucible (2002)... 90’lı yılların durgunluğu ve 2000’li yıllara giriş yapılırken heavy-metal’de ki o iniş, birden tavan yapıyordu.

heavy tarihinin en büyük ismi olan halford, bu iki albümle fanlarına tekrar döndüğünü işaret ediyordu. pat lachman ve metal mike’ı gitarlara alan halford, resmen krallığını ilan ediyordu. konserlerde çalınan metal gods, electric eye, breaking the law şarkıları ise, özlediğimiz halford’lı judas priest’i biraz olsun bizlere hatırlatıyordu.

2001 yılında çıkan tek halford live albümü live insurrection da, live albümler tarihinde en üst sıralara ismini kazıttırıyordu. albümde, judas priest fanlarına jest olarak, metal gods ve breaking the law gibi şarkılar da çalınmıştır.

eve dönüş, tanrının dönüşü 
rock in rio’da verdikleri 2001 yılındaki konserde, konser sonlarında çalınan electric eye parçasında, girişte hellion bölümünde, kalbine doğru yumruklar atması ve seyirciye doğru gözleri yaşlı bir şekilde şarkıyı fısıldaması judas priest'i özlediğini gösterir gibiydi. 
ve yıllar 2004’ü gösterdiğinde, halford’ın priest’e geri dönmesi her zamanki gibi yine olay olmuştu… evet, rob halford "metal god" geri dönmüştü.

grubun birleşme hikâyesi ile ilgili lead gitarist glenn tipton şöyle anlatıyor : “bir gün halford’ın evinde toplanmıştık her zamanki gibi... i̇ngilizleri bilirsiniz, hemen karar verirler ve kafalarına koydukları şeyi hemen yapmak isterler. halford ile birleşmeyi düşünmüştük o an bütün grup olarak. rob da bize hayır dememişti... 'eee?' demiştik: ne duruyoruz o halde?”

ve yıl 2005'i gösterdiğinde muhteşem bir albüm olan angel of retrubution yayınlandı. albüm bazıları tarafından eleştirildi ama halford'la 15 yıl sonraki ilk kayıt olması bile eleştirmenleri susturdu. albümdeki hell rider, demonizer, angel ve revolution ilk göze çarpan şarkılardır.

ve ardından 2008'de nostradamus albümüyle son derece epik bir çalışma ile 57 yaşında olmasına rağmen ne sesinden ne de o ilk günkü heavy-metal ateşinden hiçbir şey kaybetmediğini göstermişti. muhteşem bir albüm, ardından gelen turnelerde 13 temmuz 2008 i̇stanbul kuruçeşme arena'da sahne almıştır.

dış bağlantılar 

1951 doğumlular
21. yüzyılda i̇ngilizler
i̇ngiliz erkek şarkıcılar
i̇ngiliz rock şarkıcıları
i̇ngiliz heavy metal müzisyenleri
i̇ngiliz lgbt müzisyenler
britanyalı heavy metal şarkıcıları
lgbt şarkıcılar
yaşayan insanlar
21. yüzyıl i̇ngiliz şarkıcıları
britanyalı lgbt şarkıcılar