mismayil/tr_wikipedia huggingface dataset:
Yanıkkaval, Şenkaya

yanıkkaval, erzurum ilinin şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.

tarihçe

yanıkkaval köyünün eski adı kamhisi veya kemhis'tir. nitekim 1595 tarihli osmanlı mufassal defterinde kemhis / kamhis (كمخیس) ve 1928 tarihli osmanlıca köy listesine kamhis (كامخص) olarak geçer.

yanıkkaval köyü sınırları içinde bulunan ve 10. yüzyılda, gürcü krallığı döneminde inşa edilen ve bir gürcü kilisesi olan kamhisi kilisesi, buranın eski bir yerleşme olduğunu göstermektedir. nitekim tarihsel tao bölgesinin bir yerleşmesi olan kahmisi'yi osmanlılar 16. yüzyılın ortasında gürcülerden ele geçirdi. 

1595 tarihli ve defter-i mufassal-i vilayet-i gürcistan adlı osmanlı mufassal defterinde karye-i rabat-i kamhis (قریۀ رباط كمخیس) olarak kaydedilmiş köyde 55 hane (275 kişi) yaşıyordu. bu tarihte köy penek livasının kamhis nahiyesine bağlıydı. kamhis nahiyesi ise 16 köyü kapsıyordu. köyde ispenç vergisi vermekle yükümlü hristiyan erkeklerin gürcü adları dışında başka adlara sahip olduğu görülmektedir. 1574 tarihli ve defter-i mufassal-i vilayet-i gürcistan adlı osmanlı mufassal defterine göre ise, köyün nüfusu 90 hristiyan haneden oluşuyordu. 1835 yılına gelindiğinde köyün nüfusu iyice azalmış ve 15 haneye (yaklaşık 64 kişi) düşmüştü.

kamhis köyü, 93 harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan berlin antlaşması’yla osmanlı devleti tarafından rusya'ya bırakıldı. rus idaresinin "kyamhis" (кямхисъ) adıyla  kaydettiği yerleşim, oltu sancağının oltu kazasına bağlıydı. bu kazaya bağlı türkmen nahiyesinin köylerinden biriydi ve aynı zamanda bu nahiyenin idari merkeziydi. kamhis köyünün nüfusu, 90'ı erkek ve 88'zi kadın olmak üzere 28 hanede yaşayan 178 kişiden oluluyordu. bu nüfusun tamamı türkmen olarak kaydedilmiştir. dört köyü kapsayan türkmen nahiyesindeki 59 hanede ise, 186'sı erkek ve 176'sı kadın olmak üzere 362 kişi yaşıyordu. kamhis köyünde 1896 yılında 208 kişiye, 1906 yılında da 156 kişi tespit edilmiştir. 

1928 tarihli osmanlıca köy listesinde kamhis (كامخص) biçiminde yazılmış olan köy bu tarihte erzurum vilayetinde oltu kazasının kosor nahiyesine bağlıydı. bu tarihte oltu kazasında kahmis adını taşıyan bir köy daha bulunuyordu ve bu köy pitkir nahiyesine bağlıydı. 1950 yılında kamhis köyünde 439 kişi yaşıyordu. kamhis türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında yanıkkaval olarak değiştirildi. 1965 yılında yanıkkaval köyünün nüfusu 636 kişi oluşuyordu ve bu nüfus içinde 122 kişi okuma yazma biliyordu.

coğrafya 

yanıkkaval köyü, erzurum il merkeziine 157 km, şenkaya ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 

şenkaya'nın mahalleleri
Yaymeşe, Şenkaya

yaymeşe, erzurum ilinin şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.

tarihçe 

yaymeşe köyünün eski adı tacereki veya tecirek'tir. bu yer adı gürcüceden 1595 tarihli osmanlı mufassal defterine dacerek (داجرك) biçiminde aktarılmıştır.

tacereki köyü, orta çağda gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tao'da yer alır. nitekim osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında gürcülerden ele geçirmiştir. köyün bugünkü sınırları içnde kalıntıları tespit edilmiş olan kilise o dönemden kalmış olabilir.

tacereki köyü, osmanlıların eline geçmesinden yaklaşık 45 yıl sonra, 1595 tarihli ve defter-i mufassal-i vilayet-i gürcistan adlı osmanlı tahrir defterine göre 29 hristiyan haneden oluşan bir köydü. hane reislerinden birinin giorgi adı taşıması ve rahibin oğlu olarak kaydedilmiş olması, köydeki kilisenin rahibinin gürcü olduğunu göstermektedir. bu tarihte köy, gürcistan vilayeti içinde, penek livasının penek nahiyesine bağlıydı. köyde buğday, arpa ve yonca tarımı ile arıcılık yapılıyor ve koyun besleniyordu.

tacerek, osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde çıldır eyaleti'nin penek sancağına bağlıydı ve müslim nüfus defterine göre bu tarihte köyü oluşturan 17 hanede 39 erkek yaşıyordu. erkek sayısı kadar kadın eklenince, ağnaki köyünün müslüman nüfusunun yaklaşık 78 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.

tacerek köyü, 93 harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan berlin antlaşması’yla osmanlı devleti tarafından rusya'ya bırakıldı. rus idaresinin tecerek (теджерекъ) olarak kaydettiği köy, oltu sancağının oltu kazasına bağlıydı. 1886 yılındaki nüfus tespitinde köydeki 16 hanede, 81'i erkek ve 84'ü kadın olmak üzere 165 kişi yaşıyordu. bu nüfusun tamamı türklerden oluşuyordu. tecerek köyü, aynı adı taşıyan nahiyenin de idari merkeziydi. tecerek nahiyesi (теджерекский маркяз) dokuz köyden oluşuyordu ve nahiyede toplam 1.601 kişi yaşıyordu. bu tarihte oltu kazasında tecerek adını taşıyan bir başka köy daha bulunuyordu. bundan dolayı tecerek nahiyesinin herkesi olan tecerek köyü "penek tecerek", diğer köy de "narman tecerek" adıyla kaydedilmiştir. tecerek köyünün nüfusu 1896 yılında 193 kişi, 1906 yılında ise 215 kişi olarak tespit edilmiştir.

tacereki köyü, 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde "tecerek" (تجرك) adıyla erzurum vilayetinin oltu kazasının kosor nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında aynı kazanın kömürlü nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 360 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında şenkaya kazası kurulunca, kömürlü nahiyesi ve tecerek köyü bu ilçeye bağlandı. tacerek veya tecerek türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla yaymeşe olarak değiştirilmiştir. yaymeşe köyünde 1965 yılında 586 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 164 kişi okuma yazma biliyordu.

yaymeşe köyünün 2 kilometre güneyinde eski bir kilise ile eski bir yerleşimin kalıntı ve izleri tespit edilmiştir. burası eski tacireki köyünün yerleşim alanı olabileceği gibi adı günümüze ulaşmamış başka bir köy de olabilir.

coğrafya 

erzurum il merkezine 142 km, şenkaya ilçe merkezine 45 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 

şenkaya'nın mahalleleri
Yazılı, Şenkaya

yazılı, erzurum ilinin şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.

tarihçe

yazılı köyünün eski adı lazarvansi (ლაზარვანსი) veya lazarvans'tır. nitekim 1595 tarihli osmanlı tahrir defterinde lazarvans (لازروانس) olarak geçer. bu yer adı geç dönemde nazarvans veya nazirvans'a dönüşmüştür.

lazarvans köyü orta çağda gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tao'da yer alır. nitekim osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında gürcülerden ele geçirmiştir. 1595 tarihli ve defter-i mufassal-i vilayet-i gürcistan adlı osmanlı tahrir defterine göre bu yerleşim gürcistan vilayeti içinde penek livasının penek nahiyesine bağlıydı. lazarvans'ın nüfusu 14 hristiyan haneden oluşuyordu. köyde buğday, arpa ve darı tarımı ile arıcılık yapılıyor ve koyun besleniyordu.

osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde nazirvans adıyla kaydedilmiş olan köy, çıldır eyaleti'nin penek sancağına bağlıydı ve bu tarihte köyü oluşturan 12 hanede 35 erkek kaydedilmişti. erkek sayısı kadar kadın eklenince, nazirvans köyünün nüfusunun yaklaşık 70 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.

lazarvans köyü, 93 harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan berlin antlaşması’yla osmanlı devleti tarafından rusya'ya bırakıldı. rus idaresince nazirvan (назырванъ) olarak kaydettiği köy, oltu sancağının oltu kazasına bağlıydı. 1886 yılındaki nüfus tespitinde köydeki 20 hanede, 60'ı erkek ve 74'ü kadın olmak üzere 134 kişi yaşıyordu. bu nüfusun tamamı türkmen olarak kaydedilmiştir. nazirvan köyünün nüfusu 1896 yılında 129 kişi, 1906 yılında ise 221 kişi olarak tespit edilmiştir.

nazarvans köyü, 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde nazarvans / nazirvans (ناظروانس) adıyla erzurum vilayetinin oltu kazasının kosor nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "nazirvans" olarak kaydedilmiş olan yerleşim aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 264 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında şenkaya kazası kurulunca, kosor nahiyesi ve nazirvans köyü bu kazaya bağlandı. lazarvans veya nazirvans türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla ildır olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında ildır köyünde 343 kişi tespit edilmişti ve bu nüfus içinde sadece 43 kişi okuma yazma biliyordu. köyün adı daha sonra yazılı olarak değiştirilmiştir.

coğrafya 

erzurum il merkezine 151 km, şenkaya ilçe merkezine 36 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

şenkaya'nın mahalleleri
Yelkıran, Şenkaya

yelkıran, erzurum ilinin şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.

tarihçe 

yelkıran köyünün eski adı mohrili'dir. 1574 tarihli osmanlı mufassal defterinde mohril veya mohrel, 1595 tarihli osmanlı mufassal defterinde muhrul (موخرول) olarak geçer. bu yer adı zaman içinde merhil ve mirhel'e dönüşmüştür.

mohrili köyü, orta çağda gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tao'da yer alır. nitekim osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında gürcülerden ele geçirmiştir. 1574 tarihli ve defter-i mufassal-i vilayet-i gürcistan osmanlı tahrir defterine göre mohrel köyü ardahan-i büzürg livasının penek (bana) nahiyesine bağlıydı ve köyde 51 hristiyan hane yaşıyordu.

yaklaşık yirmi beş yıl sonra muhrul olarak kaydedilmiş olan köy, gürcistan vilayeti içinde penek livasına bağlı penek nahiyesinin köylerinden biriydi. bu tarihte köyün nüfusu 25 hristiyan haneden oluşuyordu. köyde buğday, arpa, çavdar ve darı tarımı ile şarapçılık ve arıcılık yapılıyor, koyun besleniyordu.

mohrili, osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde çıldır eyaleti'nin penek sancağına bağlıydı ve bu tarihte köyde 7 hanede 19 erkek yaşıyordu. erkek sayısı kadar kadın eklenince, mohrili köyünün nüfusunun yaklaşık 38 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.

mohrili köyü, 93 harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan berlin antlaşması’yla osmanlı devleti tarafından rusya'ya bırakıldı. rus idaresinin muhrel (мухрель) adıyla kaydettiği köy, oltu sancağının oltu kazasına bağlıydı. 1886 yılındaki nüfus tespitinde köydeki 3 hanede, 9'u erkek ve 7'si kadın olmak üzere 16 kişi yaşıyordu. nüfusun tamamını kaskanlı aşiretinden kürtler oluşturuyordu. muhrel köyü, 13 köyden oluşan kaşkanlı 
idari biriminin (касканлинское общество курдов) yönetsel merkeziydi. bu idari birimdeki 94 hanede, 292'si erkek ve 294'ü kadın olmak üzere 586 kişi yaşıyordu. eznos köyünün nüfusu 1896 yılında 23 kişi, 1906 yılında ise 42 kişi olarak tespit edilmiştir.

muhrel köyü, 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde "merhil" (مرخیل) adıyla erzurum vilayetinin oltu kazasının kosor nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "mirhil" olarak kaydedilmiş olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 73 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında şenkaya kazası kurulunca, kosor nahiyesi ve mirhil köyü bu kazaya bağlandı. mohrili veya mirhil türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla yelkıran olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında yelkıran köyünde 62 kişi tespit edilmişti ve bu nüfus içinde 11 kişi okuma yazma biliyordu.

coğrafya 

yelkıran köyü erzurum il merkezine 174 km, şenkaya ilçe merkezine 19 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 

şenkaya'nın mahalleleri
Yeşildemet, Şenkaya

yeşildemet, erzurum ilinin şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.

tarihçe

yeşildemet köyünün eski adı ağnaki veya i̇ğnaki'dir. nitekim bu yerleşimin adının 1595 tarihli osmanlı mufassal defterindeki yazılış biçimi ağnaki / i̇ğnaki (اغناكی) biçiminde okunmaya uygundur.

ağnaki köyü, orta çağda gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tao'da yer alır. nitekim osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında gürcülerden ele geçirmiştir. osmanlıların eline geçmesinden yaklaşık 45 yıl sonra, 1595 tarihli ve defter-i mufassal-i vilayet-i gürcistan adlı osmanlı tahrir defterine göre ağnaki büyükçe bir yerleşimdi ve nüfusu 40 hristiyan haneden oluşuyordu. hane reislerinin önemli bir kısmı pavle, elia, maksime, bagrat, tabuk, i̇ordane gibi gürcü adları taşıyordu. bu sırada köy, gürcistan vilayeti içinde penek livasının penek nahiyesine bağlıydı. köyde buğday, arpa, darı tarımı ile şarapçılık ve arıcılık yapılıyor, koyun ve domuz besleniyordu.

i̇ğnaki veya ağnaki, osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde çıldır eyaleti'nin penek sancağına bağlıydı ve müslim nüfus defterine göre bu tarihte köyü oluşturan 6 hanede 18 erkek yaşıyordu. erkek sayısı kadar kadın eklenince, ağnaki köyünün müslüman nüfusunun yaklaşık 36 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.

ağnaki köyü, 93 harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan berlin antlaşması’yla osmanlı devleti tarafından rusya'ya bırakıldı. rus idaresinin egnaki (эгнаки) olarak kaydettiği köy, oltu sancağının oltu kazasına bağlıydı. 1886 yılındaki nüfus tespitinde köydeki 8 hanede, 33'ü erkek ve 30'u kadın olmak üzere 63 kişi yaşıyordu. bu nüfusun tamamı türkmenlerden oluşuyordu. egnaki köyünün nüfusu 1896 yılında 92 kişi, 1906 yılında ise 135 kişi olarak tespit edilmiştir.

egnaki köyü, 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde "i̇ğnaki" (ایغناكی) adıyla erzurum vilayetinin oltu kazasının kosor nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahip olan köyün nüfusu 278 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında şenkaya kazası kurulunca, kosor nahiyesi ve i̇ğnaki köyü bu ilçeye bağlandı. ağnaki veya i̇ğnaki türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla yeşildemet olarak değiştirilmiştir. yeşildemet köyünde 1965 yılında 455 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 164 kişi okuma yazma biliyordu.

coğrafya 

erzurum il merkezine 153 km, şenkaya ilçe merkezine 34 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

şenkaya'nın mahalleleri
Yoğurtçular, Şenkaya

yoğurtçular, erzurum ilinin şenkaya ilçesine bağlı bir mahallesidir.

tarihçe

yoğurtçular köyünün eski adı zvarti'dir. gürcüce "zvari" (ზვარი) kelimesinden türemiş olup "bağlar" anlamına gelir. bu yer adı türkçe kaynaklarda zuvart (زووارت) olarak geçer. 

eski bir yerleşim olan tetrikoşi, günümüzde yoğurtçular köyünün sınırları içinde bulunmakta ve köyün mezrasını oluşturmaktadır. gürcüce bir yer adı olan tetrikoşi (თეთრიკოში), beyaz anlamına gelen "tetri" (თეთრი)ile balık tutma sepeti olan "koşi" (კოში) kelimelerinden oluşur. türkçe tetrikoş denilen tetrikoşi'de megalit bir yapı ile iki kilise kalıntısı bulunmaktadır. mezranın 2 kilometre güneybatısında bulunan kilisenin etrafında eski bir yerleşimin izleri tespit edilmiştir.

zvarti köyü, 93 harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan berlin antlaşması’yla osmanlı devleti tarafından rusya'ya bırakıldı. rus idaresinin zuvart (зувартъ) adıyla kaydettiği köy, oltu sancağının oltu kazasına bağlıydı. 1886 yılındaki nüfus tespitinde köydeki 25 hanede, 114'ü erkek ve 108'i kadın olmak üzere 222 kişi yaşıyordu. nüfusun tamamını türkmenler oluşturuyordu. zuvart köyünün nüfusu 1896 yılında 289 kişi, 1906 yılında ise 375 kişi olarak tespit edilmiştir.

zvarti köyü, 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde erzurum vilayetinin oltu kazasının kosor nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında aynı kazaya bağlı kömürlü nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 631 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında şenkaya kazası kurulunca, kömürlü nahiyesi ve zuvart köyü bu ilçeye bağlandı. zvarti veya zuvart türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla yoğurtçular olarak değiştirilmiştir. yoğurtçular köyünde 1965 yılında 961 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 226 kişi okuma yazma biliyordu.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 

şenkaya'nın mahalleleri
Yukarıbakraçlı, Şenkaya

yukarıbakraçlı, erzurum ilinin şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir. 2014'ten önce idari açıdan köy statüsüne sahipti.

tarihçe 

yukarıbakraçlı köyünün eski adı merenisi'dir. bu yer adı türkçe kayıtlarda mernis, merenes, merinis gibi değişik biçimlerde yazılmıştır. nitekim 1835 tarihli osmanlı nüfus defterinde "merisinis" ve erkan-i harbiye-i umumiye'nin 1914 tarihli haritasında merenes (مەرەنەس) olarak geçer. gürcüce bir yer adı olan merenisi (მერენისი), "mere" (მერე) kelimesinden gelir. gürcüce "mere" kelimesi, akarsu kıyısındaki düzlüğe, meydana verilen addır.  

merenisi, tarihsel olarak tek bir yerleşim olmakla birlikte, zaman zaman iki ayrı köy olarak kaydedilmiştir. bundan dolayı yukarıbakraçlı köyü yukarı merenisi, aşağıbakraçlı köyü de aşağı merenisi olarak adlandırılmıştır.

yukarıbakraçlı'da 10. yüzyılda inşa edilmiş olan gürcüce yazıtlı kilise ile aşağıbakraçlı'da bugüne izi kalmamış olan kilise, bu iki köyün eski yerleşmeler olduğunu göstermektedir. merenisi kilisesi'nin inşa edildiği yüzyılda merenisi, gürcü krallığı sınırları içinde kalıyordu. bu kilisenin asomtavruli harfleriyle yazılmış olan gürcüce yazıtında, gürcü kralı ii. aşot kurapalati'nin 25 ocak 954'te öldüğü belirtilmiştir. merenisi, 1080 yılından itibaren bir süre büyük selçuklu hakimiyetinde kaldı. 1121 tarihindeki didgori savaşı'nın ardından birleşik gürcistan krallığı'na katıldı. osmanlılar köyü, 16. yüzyılın ortasında, tao bölgesinde birleşik gürcistan krallığı'nın yerini almış samtshe atabeyliği'nden ele geçirdi.

osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde tek köy olarak kaydedilmiş olan merenisi, çıldır eyaleti'nin penek sancağına bağlıydı ve müslim nüfus defterine göre köydeki 25 hanede 82 erkek yaşıyordu. erkek sayısı kadar kadın eklenince, merenisi köyünün nüfusunun yaklaşık 164 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.

merenisi köyü, 93 harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan berlin antlaşması’yla osmanlı devleti tarafından rusya'ya bırakıldı. rus idaresinin "merines" (меринесъ) adıyla tek köy olarak kaydettiği yerleşim, oltu sancağının oltu kazasına bağlıydı. bu kazaya bağlı penyak nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu,  151'i erkek ve  131'i kadın olmak üzere 41 hanede yaşayan 282 kişiden oluşuyordu. nüfusun tamamı rum olarak kaydedilmiştir. rus idaresi sırasında merenisi'nin nüfusu artmış, 1896 yılında 339 kişiye, 1906 yılında da 427 kişiye ulaşmıştır.

merenisi türkiye'ye kaldıktan sona iki ayrı köy sayıldı. 1935 genel nüfus sayımında "yukarımernis" adıyla erzurum vilayetinin oltu kazasının kömürlü nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 140 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında şenkaya kazası kurulunca, kömürlü nahiyesi ile yukarımernis köyü bu kazaya bağlandı. yukarı merinis adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla yukarı bakraçlı olarak değiştirilmiştir. yukarıbakraçlı köyünün nüfusu 1965 yılında 235 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 21 kişi okuma yazma biliyordu.

coğrafya 

yukarıbakraçlı köyü, erzurum kentine 151 km, şenkaya kasabasına 36 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 

şenkaya'nın mahalleleri
Aşağıbakraçlı, Şenkaya

aşağıbakraçlı, erzurum ilinin şenkaya ilçesine bağlı mahalledir. 2014'ten önce idari açıdan köy statüsüne sahipti.

tarihçe 

aşağıbakraçlı köyünün eski adı merenisi'dir. gürcüce bir yer adı olan merenisi (მერენისი), "mere" (მერე) kelimesinden gelir. gürcüce "mere" kelimesi, akarsu kıyısındaki düzlüğe, meydana verilen addır. bu yer adı türkçeye mernis, merinis olarak girmiştir. merenisi, tarihsel olarak tek bir yerleşme olmakla birlikte, zaman zaman iki ayrı köy olarak kaydedilmiştir. bundan dolayı aşağıbakraçlı köyü aşağı merenisi, yukarıbakraçlı köyü de yukarı merenisi olarak adlandırılmıştır. tarihsel merenisi'nin bir parçası olan yukarıbakraçlı'da 10. yüzyılda inşa edilmiş olan gürcüce yazıtlı kilise ile aşağıbakraçlı'da bugüne izi kalmamış olan kilise, bu iki köyün eski yerleşmeler olduğunu göstermektedir.

merenisi kilisesi'nin inşa edildiği yüzyılda merenisi, gürcü krallığı sınırları içinde kalıyordu. bu kilisenin asomtavruli harfleriyle yazılmış olan gürcüce yazıtında, gürcü kralı ii. aşot kurapalati'nin 25 ocak 954'te öldüğü belirtilmiştir. merenisi, 1080 yılından itibaren bir süre büyük selçuklu hakimiyetinde kaldı. daha sonra birleşik gürcistan krallığı'na katıldı. osmanlılar köyü, 16. yüzyılın ortasında, tao bölgesinde birleşik gürcistan krallığı'nın yerini almış olan samtshe atabeyliği'nden ele geçirdi.

uzun süre osmanlı egemenliğinde kalan aşağı merenisi, 93 harbi'nin (1877-1878) ardından rusların eline geçti. aşağı merenisi ve yukarı merenisi köyleri, merines (меринес) adlı altında tek köy olarak kaydedilmiştir. rus idaresinde köy, oltu sancağının (okrug) oltu kazasına (uçastok) bağlıydı.  bu kazaya bağlı penyak nahiyesinin köylerinden biri olan merenisi'nin nüfusu 282 kişiden oluşuyordu. nüfusun tamamı "rum" olarak kaydedilmiştir. merenisi kilisesi'nden hareketle eskiden gürcü nüfusa sahip olduğu anlaşılan köyün demografik yapısı zaman içinde değişmiş olmalıdır. rus idaresi sırasında merenisi'nin nüfusu artmış, 1896 yılında 339 kişiye, 1906 yılında da 427 kişiye ulaşmıştır.

birinci dünya savaşı'nın sonlarında, rus ordusunun bölgeden çekilmesinin ardından merenisi'nin de içinde yer aldığı bölge bağımsız gürcistan tarafından kendi sınırları içinde sayıldı. bununla birlikte bölge gürcistan'ın kontrolünde değildi. sovyet rusya'nın gürcistan'ı işgali sırasında, 16 mart 1921'de imzalanan moskova antlaşması'yla köy türkiye sınırları içinde kaldı.

merenis türkiye'ye kaldıktan sona iki ayrı köy sayıldı. aşağı merenisi 1935 genel nüfus sayımında "aşağı mernis" adıyla erzurum vilayetinin oltu kazasının kömürlü nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 85 kişiden oluşuyordu. "aşağı merinis" adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla aşağı bakraçlı olarak değiştirilmiştir. bununla köyün eski adı resmî kaynaklarda bir süre daha "aşağıbakraçlı
(aşağımerinis)" biçiminde kullanılmıştır.

coğrafya 
aşağıbakraçlı köyü, erzurum kentine 142 km, şenkaya kasabasına 45 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça 

şenkaya'nın mahalleleri
Paşalı, Şenkaya

paşalı, erzurum ilinin şenkaya ilçesine bağlı bir mahalledir.

tarihçe 

paşalı köyünün eski adı berdik'tir. nitekim 1886 rus nüfus tespitinde berdik (бердык), 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde ise perdik (پردیك) olarak geçer.

berdik, orta çağda gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tao'da yer alır. nitekim osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında gürcülerden ele geçirmiştir. 93 harbi'nin ardından 1878'de imzalanan berlin antlaşması'yla osmanlı devleti bölgenin büyük bölümünü rusya'ya bırakmak zorunda kaldı.

rus idaresinde berdik, oltu sancağına bağlı oltu kazasının köylerinden biriydi. 1886 nüfus sayımında köydeki 31 hanede, 80'i erkek ve 98'i kadın olmak üzere 178 kişi yaşıyordu. köyün nüfusu beritan aşiretine bağlı kürtlerden oluşuyordu. berdik köyünün nüfusu 1896 yılında 230 kişi, 1906 yılında ise 302 kişi olarak tespit edilmiştir.

berdik, 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde "perdik" adıyla erzurum vilayetinin oltu kazasının kosor nahiyesine bağlıydı. bu yerleşim 1940 genel nüfus sayımında kömürlü nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 595 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında şenkaya kazası kurulunca, kömürlü nahiyesi ve berdik köyü bu ilçeye bağlandı. berdik türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla paşalı olarak değiştirilmiştir. paşalı köyünde 1965 yılında 994 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 237 kişi okuma yazma biliyordu.

19 haziran 1999 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 kasım 2012'de tbmm'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.

coğrafya 
erzurum iline 145 km, şenkaya ilçesine 20 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça 

şenkaya'nın mahalleleri
Altınçanak, Uzundere

altınçanak, erzurum ilinin uzundere ilçesine bağlı bir mahalledir.

tarihçe 

altınçanak köyünün eski adı i̇si'dir. gürcüce kaynaklarda i̇si (ისი) olarak bilinen bu yer adı, türkçe kaynaklarda i̇s (ایس) olarak geçer.  

i̇si köyü, orta çağda gürcistan'ın bir parçası olan tao bölgesinde yer alıyordu. nitekim osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarına doğru gürcülerden ele geçirdi. 1574 tarihli ve defter-i mufassal-i vilayet-i gürcistan adlı osmanlı mufassal defterine göre köy, oltu sancağının haho (hahuli) nayihesine bağlıydı. köyün nüfusu 58 hristiyan haneden oluşuyordu. osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde ise köyde 25 hanede 80 erkek yaşıyordu. erkek sayısı kadar kadın eklenince, i̇si köyünün nüfusunun yaklaşık 160 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.

i̇si köyü, 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde "i̇s" adıyla erzurum vilayetinin tortum kazasının azort nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında köy aynı idari konuma sahip olup nüfusu 118 kişiden oluşuyordu. i̇si veya i̇s "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla altınçanak olarak değiştirildi. 1965 genel nüfus sayımında altınçanak köyünün nüfusu 228 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 18 kişi okuma yazma biliyordu.

altınçanak köyünde, köyün hristiyan nüfusundan kalma bir köy kilisesi bulunmaktadır. i̇si kilisesi'nden kalan duvarlar da kullanılarak yerinde bir ev inşa edilmiştir.

coğrafya 

erzurum il merkezine 98 km, uzundere ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

uzundere'nin mahalleleri
Balıklı, Uzundere

balıklı, erzurum ilinin uzundere ilçesine bağlı bir mahalledir.

tarihçe 

tortum gölü kıyısında yer alan balıklı köyünün eski adı zihek'tir. nitekim gürcüce kaynaklarda ziheki (ზიხექი), türkçe kaynaklarda zihik (ذیخیك)olarak geçer.

zihek köyü, orta çağda gürcistan'ın bir parçası olan tao bölgesinde yer alıyordu. nitekim osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarına doğru gürcülerden ele geçirdi. 1574 tarihli ve defter-i mufassal-i vilayet-i gürcistan adlı osmanlı mufassal defterine göre köy, oltu sancağının haho (hahuli) nayihesine bağlıydı. köyün nüfusu 218 haneden oluşuyordu. bu hane içinde 211 hane hristiyan, 7 hane müslüman olarak kaydedilmişti. bu nüfus zihek köyünün hayli büyük bir yerleşme olduğunu göstermektedir. osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde köyde 48 hanede 160 erkek yaşıyordu. erkek sayısı kadar kadın eklenince, zihek köyünün nüfusunun yaklaşık 320 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.

zihek, 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde "zihik" adıyla erzurum vilayetinin tortum kazasına bağlı azort nahiyesinde yer alıyordu. 1935  genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahip olan köyün nüfusu 350 kişiden oluşuyordu. zihek veya zihik türkçe olmadığı için köyün adı 1950'lerin ilk yarısında balıklı olarak değiştirildi. nitekim köyü adı 1955 genel nüfus sayımında "balıklı (zihik)" biçimde yazılmıştır.  1965 genel nüfus sayımında balıklı köyünün nüfusu 567 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 129 kişi okuma yazma biliyordu. bu tarihte köy tortum kazasının uzundere bucağına bağlıydı. uzundere 1987 yılında ilçe olunca, balıklı da bu ilçenin merkez nahiyesinin köyü haline geldi.

balıklı köyünde iki adet kilise bulunmaktadır. aşağı mahalledeki tek nefli kilise, çatı örtüsü dışında, nerdeyse tamamen ayakta kalmıştır. değirmentepe mahallesindeki kilise ise, büyük ölçüde yıkılmış ve geriye kuzey duvarı ile doğu ve batı duvarlarının birer parçası kalmıştır.

coğrafya 
erzurum iline 105, uzundere ilçesine 19 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 yerelnet

uzundere'nin mahalleleri
erzurum uzndere oğuz boyu balıklı tek  dadaşlardır
Cevizli, Uzundere

cevizli, erzurum ilinin uzundere ilçesine bağlı bir mahalledir. eski adı ğathga'dır.

coğrafya 
erzurum il merkezine 116 km, uzundere ilçesine 30 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 yerelnet 

uzundere'nin mahalleleri
Çağlayan, Uzundere

çağlayan, erzurum ilinin uzundere ilçesine bağlı bir mahalledir. erzurum ili büyükşehir belediyesi olmadan önce köy statüsüne sahipti.

tarihçe 

çağlayan köyünün eski adı tevi'dir. gürcüce bir yer adı olan tevi (თევი), gürcü dilinin güney diyalektlerinde "ta" (თა) olarak geçen ve dağ / tepe anlamına gelen "mta" (მთა) kelimesinden gelen mtevi'den (მთევი) değişime uğramıştır. mtevi / tevi'nin "dağlar" anlamındaki "mtebi" (მთები) kelimesiyle eşanlamlı kullanıldığı anlaşılmaktadır. bu yer adı türkçeye tiv / tev olarak girmiştir. 

tevi köyü, orta çağda gürcistan'ın bir parçası olan tao bölgesinde yer alıyordu. nitekim osmanlılar bu böleyi 16. yüzyılın ortalarına doğru gürcülerden ele geçirdi. osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde köyde 27 hanede 75 erkek yaşıyordu. erkek sayısı kadar kadın eklenince, tevi köyünün nüfusunun yaklaşık 150 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.

tevi köyü, 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde "tiv" (تیو) biçiminde kaydedilmiştir. bu tarihte köy erzurum vilayetinin tortum kazasının azort nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında köy aynı idari konuma sahip olup nüfusu 180 kişiden oluşuyordu. tevi veya tev "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1950'lerin ilk yarısında çağlayan olarak değiştirildi. nitekim 1950 genel nüfus sayımında tev olarak geçen köy, 1955 genel nüfus sayımında çağlayan olarak kaydedilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında çağlayan köyünün nüfusu 498 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 159 kişi okuma yazma biliyordu.

tevi tarihsel yapılar açısından dikkat çekicidir. köyde iki kilise, bir kale ve bir kule kalıntısı mevcuttur. i̇lk kilise köyün merkezinin 2 km doğusunda yer alır. bu kiliseden geriye sunağın bir bölümü kalmıştır. i̇kinci kilise köyde meyve bahçesinde bulunmaktadır. kaba taş ve harç kullanılarak inşa edilmiş olan yapının kuzeydoğu bölümü günümüze ulaşmıştır. köydeki kale, köyün merkezinin 500 m kuzeydoğusunda bulunmaktadır. büyük bir kale olan tevi kalesi, kabaca yontulmuş taşlarla harç kullanılarak inşa edilmiştir. kaleden geriye su kuyusu ve duvarlar kalmıştır. yaklaşık iki metre kalınlığından olan duvarların günümüze kalan kısımlarının yüksekliği 7 metreyi bulmaktadır. köyün merkezinin 300 metre güneydoğusunda yer alan kalıntılar köylülerin verdiği bilgiye göre bir kuleye aittir.

coğrafya 

erzurum iline 111 km, uzundere ilçesine 25 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça 

uzundere'nin mahalleleri
Çamlıyamaç, Uzundere

çamlıyamaç, erzurum ilinin uzundere ilçesine bağlı bir mahallesidir.

tarihçe 

çamlıyamaç'ın türkçe kaynaklarda eski adı öşkvank'tır. nitekim 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde oşkvank / öşkvank (اوشكوانك) olarak geçer. bu yer adı, eski oşki köyünden gelir. oşki köyü osmanlı döneminde iki ayrı köy olarak adlandırılmıştır. nitekim 1917 yılında bölgeyi gezen gürcü tarihçi ekvtime takaişvili’nin verdiği bilgiye göre, oşki’nin kuzey kısmı öşkvank, güney kısmı ise öşk olarak adlandırıyordu. oşki'nin güney kısmı da 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde oşk / öşk (اوشك) olarak kaydedilmişti.

günümüzde iki köye ayrılmış olan oşki köyü, 9. yüzyıldan itibaren gürcü bagrationi hanedanı egemenliğinde bulunuyordu. oşki kilisesi bu hanedanlık döneminde 958-966 yılları arasında tamamlanmıştır. manastır kompleksinin içerisinde yer alan kilise, buradaki oşki adındaki yerleşime istinaden bu adı almıştır.

öşkvank köyü, 1935 nüfus sayımı sırasında erzurum vilayetinin tortum kazasının azort nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 593 kişiden oluşuyordu. oşki / öşkvank "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanun uyarınca çamlıyamaç olarak değiştirilmiştir.

önceden köy olan bu yerleşim birimi, 6360 sayılı kanun ile mahalleye dönüştürülmüştür.

coğrafya 
erzurum iline 104 km, uzundere ilçesine 18 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 

uzundere'nin mahalleleri
Dikyar, Uzundere

dikyar, erzurum ilinin uzundere ilçesine bağlı bir mahallesidir.

tarihçe 

dikyar köyünün eski adı unguzek'tir. 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde de unguzek (اونكوزك) olarak geçer. bu yer adı üngüzek olarak da yazılır.

unguzek köyü, orta çağda gürcistan'ın bir parçası olan tao bölgesinde yer alıyordu. nitekim osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarına doğru gürcülerden ele geçirdi. 1574 tarihli ve defter-i mufassal-i vilayet-i gürcistan adlı osmanlı mufassal defterine göre köy, oltu sancağının haho (hahuli) nayihesine bağlıydı. köyün nüfusu 142 haneden oluşuyordu. 139 hane hristiyan, 3 hane müslüman olarak kaydedilmişti. osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde köyde 56 hanede 185 erkek yaşıyordu. erkek sayısı kadar kadın eklenince, unguzek köyünün nüfusunun yaklaşık 370 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.

unguzek, 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde erzurum vilayetinin tortum kazasına bağlı azort nahiyesinde yer alıyordu. 1935 yılında "öngöcek" adıyla kaydedilmiş olan köy, 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 1.096 kişiden oluşuyordu. üngüzek, engüzek, öngöcek gibi değişik biçimlerde yazılan unguzek türkçe olmadığı için köyün adı 1950'lerin ilk yarısında "dikkale" olarak değiştirildi. nitekim köyü adı 1955 genel nüfus sayımında "dikkale (üngüzek)" biçimde yazılmıştır. 1960 genel nüfus sayımında adının "dikyar (üngüzek)" olarak kaydedilmesi, köyün adının 1959 yılında bir kez daha değiştirildiğini göstermektedir. 1965 genel nüfus sayımında dikyar köyünün nüfusu 1.338 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 288 kişi okuma yazma biliyordu. bu tarihte köy tortum kazasının uzundere bucağına bağlıydı. uzundere 1987 yılında ilçe olunca, dikyar da bu ilçenin merkez nahiyesinin köyü haline geldi.

dikyar köyünde iki eski kale bulunmaktadır. bunlardan biri olan üngüzek kalesi oldukça sağlam biçimde günümüze ulaşmıştır. ağca kale olarak da bilinen kale içinde kilise, sarnıç, depolar, su kaynağına ulaşan tünel ve başka yapı kalıntıları bulunmaktadır. dikyar sınırları içinde kalıp terk edilmiş bir köy olan karoti'deki karoti kalesi'nin günümüze ulaşan duvarlarının yüksekliği 2,5 metreyi bulur. kale içinde yapı izleri tespit edilmiştir. dikyar köyünde ayrıca kilise mevkiinde bir kilise bulunuyordu. bu kilise yıkılmış, taşları yukarı mahalledeki eski caminin inşasında kullanılmıştır.

coğrafya 

erzurum iline 83 km, uzundere ilçesine 5 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
https://www.facebook.com/dikyarkoyu
 dikyar gençlik club facebook  

uzundere'nin mahalleleri
Gölbaşı, Uzundere

gölbaşı, erzurum ilinin uzundere ilçesine bağlı bir mahalledir.

tarihçe 

gölbaşının eski adı öşk'tür. nitekim 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde oşk / öşk (اوشك) olarak geçer. bu ad esi oşki köyünden gelir. oşki köyü osmanlı döneminde iki ayrı köy olarak adlandırılmıştır. 1917 yılında bölgeyi gezen gürcü tarihçi ekvtime takaişvili’nin verdiği bilgiye göre, oşki’nin güney kısmı öşk, kuzey kısmı ise öşkvank olarak adlandırıyordu. oşki'nin kuzey kısmı 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde de oşkvank / öşkvank  (اوشكوانك) olarak kaydedilmiştir. öşk köyü, 1935 nüfus sayımı sırasında erzurum vilayetinin tortum kazasının azort nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 506 kişiden oluşuyordu. oşki / öşk "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanun uyarınca gölbaşı  olarak değiştirilmiştir.

coğrafya 

gölbaşı, erzurum il merkezine 99 km, uzundere ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

uzundere'nin mahalleleri
Kirazlı, Uzundere

kirazlı, erzurum ilinin uzundere ilçesine bağlı bir mahallesidir.

tarihçe 

kirazlı köyünün eski adı otha'dır. nitekim 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde otha (اوتخە)  olarak geçer.  otha köyünü osmanlılar 16. yüzyılın ortasında gürüclerden ele geçirdi. bu yer adı gürcüce dört anlamına gelen "othi" (ოთხი) kelimesinden türemiş olmalıdır. 1935 yılında otha, erzurum vilayetinde tortum ilçesinin azort nahiyesine bağlı bir köydü ve nüfusu 664 kişiden oluşuyordu. otha "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanun uyarınca kirazlı olarak değiştirilmiştir. köyün nüfusunun hristiyan olduğu döneme ait otha kilisesi'nin günümüze kalıntıları kalmıştır.

coğrafya 
erzurum iline 104 km, uzundere ilçesine 18 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 yerelnet

uzundere'nin mahalleleri
Sapaca, Uzundere

sapaca, erzurum ilinin uzundere ilçesine bağlı bir mahalledir.

tarihçe 

sapaca köyünün eski adı oşkisor'dur. nitekim 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde oşkisor (اوشكیصور) olarak geçer. osmanlılar köyü 16. yüzyılın ortasında gürcülerden ele geçirdi. bu yer adı türkçeye gürcüceden (ოშკისორი) girmiş olabilir. köyün eski camisinde kullanılmış gürcüce yazıtlı ve motifli eski kilise taşları, oşkisori'nin eski bir gürcü yeleşmesi olduğunu göstermektedir. köyün adı daha sonra türkçe kaynaklarda eskisor, eskisar gibi farklı biçimlerde yazılmıştır. burada oşkisori kalesi ile üç adet şapele ait kalıntılar bulunmaktadır.

coğrafya 

erzurum iline 95 km, uzundere ilçesine 9 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 sapaca köyü web sitesi

uzundere'nin mahalleleri
Ulubağ, Uzundere

ulubağ, erzurum ilinin uzundere ilçesine bağlı bir mahalledir.

tarihçe

ulubağ köyünün eski adı hars'tır. gürcüce kaynaklarda harsi (ხარსი), türkçe kaynaklarda hars (خارص)olarak geçer.

hars köyü, orta çağda gürcistan'ın bir parçası olan tao bölgesinde yer alıyordu. nitekim osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarına doğru gürcülerden ele geçirdi. 1574 tarihli ve defter-i mufassal-i vilayet-i gürcistan adlı osmanlı mufassal defterine göre köy, oltu sancağının haho (hahuli) nayihesine bağlıydı. köyün nüfusu 203 haneden oluşuyordu. bu nüfus içinde 182 hane hristiyan, 21 hane müslüman olarak kaydedilmişti. hane sayısı hars köyünün hayli büyük bir yerleşme olduğunu göstermektedir. osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde köyde 40 hanede 135 erkek yaşıyordu. erkek sayısı kadar kadın eklenince, hars köyünün nüfusunun yaklaşık 270 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.

hars köyü, 1928 tarihli osmanlıca köy listesinde erzurum vilayetinin tortum kazasına bağlı azort nahiyesinde yer alıyordu. 1935  genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahip olan köyün nüfusu 668 kişiden oluşuyordu. hars veya harbi türkçe olmadığı için köyün adı 1950'lerin ilk yarısında hasköy olarak değiştirildi. nitekim köyü adı 1955 genel nüfus sayımında "hasköy (hars)" biçimde yazılmıştır. 1960 genel nüfus sayımında adının "ulubağ (hars)" olarak kaydedilmesi, köyün adının 1959 yılında 7267 sayılı kanunla bir kez daha değiştirildiğini göstermektedir. 1965 genel nüfus sayımında balıklı köyünün nüfusu 989 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 190 kişi okuma yazma biliyordu. bu tarihte köy tortum kazasının uzundere bucağına bağlıydı. uzundere 1987 yılında ilçe olunca, balıklı da bu ilçenin merkez nahiyesinin köyü haline geldi.

ulubağ köyünde yıkık halde iki kilise bulunmaktadır. bunlardan biri aşağı mahallesinin bağlar mevkiinde, diğeri köyün yaylasındadır.

nüfus

kaynakça

uzundere'nin mahalleleri
Adalı, Kâhta

adalı, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1919 yılı kayıtlarında ermenice kökenli heniç ya da hiniç iken, 2000 yılında taşlık olarak geçmektedir. köyün bugünkü adı 1968 yılı kayıtlarında da vardır. köy için atatürk baraj gölü altında kalan eski hiniç, aşürge, sıratut ve germirik mezraları yerine taşlık mevkiinde yeni yerleşim açıldı.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 90 km, kâhta ilçe merkezine 60 km uzaklıktadır. atatürk baraj gölü kenarındadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Akkavak, Kâhta

akkavak, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında aşurge olup, kürtçede "aşûrgeh" sözcüğü "süryani yeri" anlamına gelmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 63 km, kâhta ilçe merkezine 28 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Esendere, Kâhta

esendere, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı, 1560 yılı kayıtlarında kürtçede "kilisecik" anlamına gelen kilisik, 1968 kayıtlarında ise akpınar olarak geçmektedir. köy 2006 yılından beri bugünkü adını taşımaktadır.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 53 km, kâhta ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Aktaş, Kâhta

aktaş, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1835 yılı kayıtlarında mergûs, 1928 yılı kayıtlarında ise melgusi olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 100 km, kâhta ilçe merkezine 65 km uzaklıktadır. atatürk baraj gölü kenarındadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Alidam, Kâhta

alidam, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1835 yılı kayıtlarında alidamı olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 90 km, kâhta ilçe merkezine 55 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Arılı, Kâhta

arılı, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı, 1835 ve 1928 yılı kayıtlarında kürtçede "kulecik" anlamına gelen bircik olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 20 km, kâhta ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Aydınpınar, Kâhta

aydınpınar, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında şuma ya da şume olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 70 km, kâhta ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Bağbaşı, Kâhta

bağbaşı, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı, 1835 ve 1928 yılı kayıtlarında pilliş ya da pilleş olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 60 km, kâhta ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Akdoğan, Kâhta

akdoğan, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1912 yılı kayıtlarında ermenicede "küçük kilise, şapel" anlamına gelan haçadur, 1919 yılı kayıtlarında ise hiştur ya da heştur olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 58 km, kâhta ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Ballı, Kâhta

ballı, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında hüt ya da hut olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 73 km, kâhta ilçe merkezine 40 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Belenli, Kâhta

belenli, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı, 1835 ve 1928 yılı kayıtlarında pirut olup, ermenicede "prud" sözcüğü "çömlekçi" anlamına gelmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 53 km, kâhta ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. atatürk baraj gölü kenarındadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Belören, Kâhta

belören, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında belviran olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 55 km, kâhta ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. atatürk baraj gölü kenarındadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Boğazkaya, Kâhta

boğazkaya, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı, 1560 yılı kayıtlarında habeşik olup, ermenicede "habşig" sözcüğü "habeşli, zenci" anlamına gelmektedir. köyün 1869 yılı kayıtlarındaki ismi ise hamşik olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 33 km, kâhta ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Büyükbey, Kâhta

büyükbey, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında kirbiz olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 30 km, kâhta ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Çakıreşme, Kâhta

çakıreşme, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1835 yılı kayıtlarında koslar, 1928 yılı kayıtlarında ise kürtçede "köseler" anlamına gelen kosan olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 55 km, kâhta ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır. atatürk baraj gölü kenarındadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Dut, Kâhta

dut, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1835 ve 1928 yılı kayıtlarında tut olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 45 km, kâhta ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Çaltılı, Kâhta

çaltılı, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1560 yılı kayıtlarında salah, 1928 yılı kayıtlarında ise selah olup, süryanicade  "şilûho", "dere" anlamına gelmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 50 km, kâhta ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Çukurtaş, Kâhta

çukurtaş, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı, 1560 yılı kayıtlarında kürtçede "çayırcık" anlamına gelen merkük olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 45 km, kâhta ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Çataltepe, Kâhta

çataltepe, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı, 1919 yılı kayıtlarında kürtçede "koca ağaç" anlamına gelen daragir olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 39 km, kâhta ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Çaybaşı, Kâhta

çaybaşı, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1560 ve 1919 yılı kayıtlarında pazük olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 53 km, kâhta ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Çıralık, Kâhta

çıralık, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 23 km, kâhta ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Sırakaya, Kâhta

sırakaya, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1835 ve 1928 yılı kayıtlarında kakşîr olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 58 km, kâhta ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Erikdere, Kâhta

erikdere, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1560 yılı kayıtlarında tırpal olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 43 km, kâhta ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. atatürk baraj gölü kenarındadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Koçtepe, Kâhta

koçtepe, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı, 1946 yılı kayıtlarında kürtçede "su bendi" anlamına gelen hopak olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 50 km, kâhta ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Fıstıklı, Kâhta

fıstıklı, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1919 yılı kayıtlarında utan olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 50 km, kâhta ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Ovacık, Kâhta

ovacık, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında dudin olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 63 km, kâhta ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Güzelçay, Kâhta

güzelçay, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1560 yılı kayıtlarında kaliyon ya da kılavin, 1977 yılı kayıtlarında ise kuyubaşı olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 41 km, kâhta ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. atatürk baraj gölü kenarındadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Habipler, Kâhta

habipler, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında kürtçe kökenli kökelan olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 38 km, kâhta ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Narsırtı, Kâhta

narsırtı, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1639 yılı kayıtlarında kargüni ya da kargüne olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 41 km, kâhta ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Salkımbağı, Kâhta

salkımbağı, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1835 ve 1928 yılı kayıtlarında alut olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 40 km, kâhta ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri
Hacıyusuf, Kâhta

hacıyusuf, adıyaman ilinin kâhta ilçesine bağlı bir köydür.

tarihçe 
köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında bozmiş, 1968 yılı kayıtlarında ise sarıdana olarak geçmektedir.

coğrafya 
köy, adıyaman il merkezine 48 km, kâhta ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır.

nüfus

kaynakça

dış bağlantılar 
 

kâhta belde ve köyleri