Konstantinopolis Kuşatması (717-718)

diğer kuşatmalar için konstantinopolis kuşatmaları'na bakınız

konstantinopolis'in i̇kinci arap kuşatması (717-718), arapların bizans i̇mparatorluğu'nun başşehri olan konstantinopolis'u almak için karadan ve denizden girişimde bulundukları bir kuşatmaydı. arap kara kuvvetleri mesleme bin abdülmelik tarafından yönetiliyordu, konstantinopolis'in dayanıklı ve görünen surları ve bulgar atakları karşısında yenildiler. deniz filoları rum ateşi tarafından tahrip edildi ve arta kalanları daha sonra yurtlarına geri dönüşlerinde fırtınada battı. kuşatma sık sık geniş çaplı çalışılmış bir savaş olan puvatya muharebesi ile kıyaslansa da o savaş müslümanların doğudan avrupa içinde genişlemelerini yaklaşık 700 yıl durdurmuştur.

başlangıç sahneleri 
konstantinopolis kuşatması (674-678)' den sonra araplar şehir üzerinde kararlı ataklı bir ikinci deneme girişiminde bulundular. 80.000 kişilik bir ordu emevi halifesi süleyman bin abdülmelik'in kardeşi mesleme tarafından yönetiliyordu. ordu konstantinopolis'i karadan kuşatmak için anadolu tarafından i̇stanbul boğazı' nı karşıdan karşıya geçti. bu sırada başlangıçta 1.800 gemilik  kuvvetli deniz filosu şehrin güneyinde marmara denizi' nde seyrediyordu. i̇mparator iii. leon () avantaj olarak meşhur i̇stanbul surları'na sahipti ve arap ordusu surlarda gedik açacak donanıma sahip değildi. ayni zamanda arap donanması boğazın yukarılarında seyir yapamazdı, çünkü bizans donanmasının aralıksız saldırıları vardı ve onlar çok büyük etkisi olan rum ateşini kullanıyordu.

kış ve ilkbahar 
norwich, 717/718 kışını "bir insanın hatırlayabildiği en dayanılmaz kış" olarak tanımlar. karadaki arap kuşatmacıların aksine, konstantinopolis'in gereksinimleri karadeniz yolu ile sağlanıyordu ve kuşatmayı yapan araplar kış dolayısıyla, açlıktan ölümler ve kıtlıktan dolayı çok büyük zorluklara katlanıyordu. çünkü onlar yeterli malzeme tedarikini yapmaya sahip değillerdi ve develerini, atlarını, eşeklerini ve yunan kaynaklarına göre küçük kayaları yemeye zorlanıyorlardı. toprak donmuştu ve araplar deniz kumandanları amiral süleyman dahil yüzlerce ölülerini marmara denizine atmaya zorlanmıştı. 400 gemilik bir mısır filosu ve 360 gemilik bir afrika deniz filosu taze takviyelerle ilkbaharda konstantinopolis'e ulaştı, fakat birbirini izleyen saldırılar şehir üzerinde onu savunanlarda gedik açmaya sebep olmuyordu. arap deniz filolarına bindirilmiş yakın zamanda köle edilmiş insanlar veya hristiyan zımmiler ayrıca çok miktarda askerlikten kaçmışlardı.

sonuç 
araplar, şimdi bizans topraklarında kolay elde edebilecekleri yerlere hücum etmeye döndüler. amorium, selanik'in yağmalanması ve sicilya ve güney i̇talya'nın istilası araplara inisiyatifi yavaş da olsa tehlikesizce sürdürme şansı veriyordu ve ellerinde tuttukları ön asya tozunu atacakları yerdi. dört halife birkaç yıl içinde i̇spanya'da ve daha sonra girit adası'nda zayıflatılacaktı. bizanslılar sonuçta güçlerini tekrar elde edeceklerdi ve 10ncu yüzyılda ön asya'da arap varlığını yok edeceklerdi. 11. yüzyılda ise suriye ve mezopotamya'nın çoğu fethedilecekti. selçuklu türkleri, 11. yüzyıl ortalarında ele geçirdiğinde, güç dengesi bizanslılar lehine değişmişti.

ayrıca bakınız 
 arap-bizans savaşları
 konstantinopolis

kaynakça 
özel

genel

konuyla ilgili yayınlar 

717
718
710'larda çatışmalar
710'larda bizans
bizans i̇mparatorluğu deniz muharebeleri
emevilerin deniz muharebeleri
arap-bizans savaşlarındaki kuşatmalar
bizans i̇mparatorluğu'nun kuşatmaları

konstantinopolis kuşatmaları
amfibik harekâtlar
iii. leon