Anaksagoras

anaksagoras (, "meclisin efendisi ()", mö 500 - 428), klazomenai'lı olup, sokrates öncesi düşünürlerden bir tanesidir. ana madde ve ilk hareket ettirici neden öğretisi vardır. küçük asya'nın pers i̇mparatorluğu'nun kontrolünde olduğu bir dönemde klazomenai'de doğan anaksagoras, atina'ya geldi. diogenes laërtius ve plutarch'a göre, daha sonraki yaşamında dinsizlikle suçlandı ve lampsacus'a sürgüne gitti; daha sonraki antik biyografi yazarları tarafından uydurulmadıysa, suçlamalar perikles'le olan ilişkisi nedeniyle siyasi olabilir.

parmenides'in değişimin imkansızlığına ilişkin iddialarına anaksagoras yanıt olarak dünyayı, malzeme varyasyonuna hiçbir zaman belirli bir bileşenin mutlak varlığı neden olmadı, bunun yerine diğer bileşenlere göre göreceli üstünlüğü neden oldu; kendi sözleriyle, "her biri ... en açık biçimde içinde en çok olan şeylerdir" şeklinde tanımladı. nous (kozmik akıl, cosmic mind) kavramını, homojen veya hemen hemen homojen olan orijinal karışımı hareket ettiren ve ayıran bir düzenleyici güç olarak tanıttı.

ayrıca doğa olayları hakkında bir dizi yeni bilimsel açıklama yaptı. tutulmalar için doğru bir açıklama yaptı. güneş'i mora yarımadası'ndan daha büyük ateşli bir kütle olarak tanımladı ve gökkuşakları ve göktaşlarını açıklamaya çalıştı.

hayatı 
doğum yeri olarak bugün urla yakınında bulunan eski adıyla klazomenai şehri gösterilir. bu şehrin soylu ailelerinden birine mensuptur. anaxagoras'ın, memleketi klazomenai'de bir miktar zenginlik ve siyasi etkiye sahip olduğuna inanılmaktadır. ancak sözde, bilgi arayışını engelleyeceği korkusuyla bundan feragat etti. romalı yazar valerius maximus farklı bir geleneği koruyarak;  dediğini rivayet eder - valerius tarafından "aranan bilgeliğe sahip!" olarak tanımlanan bir cümle. bütün servetini, hayatını adadığı bilimsel araştırmalar uğruna tüketmiş olduğu da rivayet edilir.

anaxagoras, pers i̇mparatorluğu'nun bir yunan vatandaşıydı ve pers ordusunda görev yapmıştı; greko-pers savaşları sırasında yunanistan ana karasına giren pers alaylarının bir üyesi olabilir. bu belirsiz kalsa da, "atina'ya neden mö 480/79 yılında salamis'te geldiğini kesinlikle açıklayacaktır." anaksagoras atina'ya yerleşmek için gelen ilk düşünürdür. böylece atina felsefe dünyasına girmiştir. anaksagoras'ın otuz yıl boyunca atina'da kaldığı söylenir. burada iyi karşılanmış, dönemin en güçlü kişisi olan perikles'in dostu olmuştur. devrin başka bir önemli siması olan tragedya yazarı evripides'le de dostluk kurmuştur. şair euripides ondan bilim ve insanlık için ilham almış, bir heyecan duymuştur.

anaksagoras, i̇yonya'dan atina'ya felsefe ve bilimsel araştırma ruhunu getirdi. gök cisimleri ve gök taşlarının düşüşü hakkındaki gözlemleri, onu evrensel düzenin yeni teorileri oluşturmaya ve göktaşlarının etkisini tahmin etmeye yönlendirdi. plutarch, "anaksagoras'ın, gök cisimlerinin bir kayma veya sarsıntı ile gevşetilmesi gerekirse, birinin parçalanabileceğini ve dalıp yeryüzüne düşebileceğini öngördüğü söylenir" diyor. pliny'ye göre, 467'de göktaşının düşeceğini tahmin etmekle anıldı. mö 468 yılında düşen bir gök taşını incelemiş ve onun kızgın bir taş kitlesi olduğu kanaatine varmıştır. mora yarımadası (peloponnese)'ndan daha geniş, yanan bir metal kütlesi olarak tanımladığı gök taşları, tutulmalar, gök kuşakları ve güneş hakkında bilimsel bir açıklama yapmaya çalıştı; tutulmalar, güneş ve ay hakkındaki teorileri, yunanistan'dan görülebilen mö 463 tutulmasının gözlemlerine dayanmış olabilir. ayrıca ay'ın dağları olduğunu ve orada yaşandığına inandığını söyledi. gök cisimlerinin dünya'dan koparılmış ve hızlı dönüşle tutuşmuş taş yığınları olduğunu ileri sürdü. tutulmalar hakkında doğru bir açıklama yapan ilk kişiydi ve güneş'in kırmızı-sıcak bir metal kütlesi olduğu, ay'ın dünyevi olduğu ve yıldızların ateşli taşlar olduğu iddiaları da dahil olmak üzere bilimsel teorileriyle hem ünlü hem de dile düşmüş biriydi. dünyanın düz olduğunu ve altındaki 'güçlü' hava tarafından desteklenerek yüzdüğünü ve bu havadaki bozuklukların bazen depremlere neden olduğunu düşünüyordu. bununla birlikte bu kuramları halkın inançlarına ters düşmüştür. zira o dönemde güneş yunanlar için bir tanrıdır ve onu bir taş olarak nitelendirmek büyük saygısızlıktır. bu spekülasyonlar onu atina'da asebeia (dinsizlik) suçlamasına karşı savunmasız bırakmıştır. bu nedenle mö 450'de anaksagoras, perikles'in siyasi karşıtları tarafından, yerleşik inanca karşı geldiği gerekçesiyle mahkemeye verilmiştir. diogenes laërtius, cleon tarafından dinsizlik nedeniyle yargılandığını anlatır, ancak plutarch perikles'in, atinalılar onu peloponnesos savaşından sorumlu tutmaya başladıktan sonra kendi güvenliği için eski öğretmeni anaksagoras'ı i̇yonya'da bulunan lampsakos'a (şimdiki çanakkale-lampsakos) gönderdiğini söyler.

anaksagoras'a yöneltilen suçlamalar, bir güneş veya ay tanrısının varlığını inkâr etmesinden kaynaklanmış olabilir. laërtius'a göre perikles, yaklaşık 450'de duruşmasında anaksagoras'ı savunmak için konuştu öyle bile olsa anaksagoras, atina'dan troad'daki lampsacus'a emekli olmak zorunda kaldı (yaklaşık 434 - 433). orada yaklaşık 428 yılında öldü. lampsacus vatandaşları lampsakos agorasına onun anısına akıl ve gerçeğe bir sunak dikti ve öğrencilerin onun ölüm yıl dönümlerinde anma törenleri düzenledikleri söylenir. mezarının üzerine şu yazıyı koydular: burada, hakikat arayışında cennetin kendisini ölçeklendiren anaksagoras dinlenmeye yatırıldı.

anaksagoras bir felsefe kitabı yazdı, ancak ms 6. yüzyılda kilikyalı simplicius'unun çalışmalarında koruma yoluyla bunun sadece ilk bölümünün parçaları günümüze ulaştı.

eseri 
anaksagoras'tan sadece bazı kırıntılar günümüze ulaşmıştır. bunların sayısı 22'dir. bu kırıntılar doğa üzerine (on nature) adlı yapıtından kalmıştır. bu eser, parmenides ve empedokles'in esrelerinden farklı olarak düz yazıyla kaleme alınmıştır.

varlık kuramı 

anaksagoras'a göre her şey başlangıçtan beri bir şekilde var olmuşlardır, ancak başlangıçta kendilerinin sonsuz küçük parçalarında, sayıca sonsuz ve evrende ayrılmaz bir şekilde birleşmiş halde var olmuşlardır. her şey bu kütlede mevcuttu, ama karışık ve ayırt edilemez bir biçimde. there was an infinite number of homogeneous parts () as well as heterogeneous ones.

düzenleme işi, benzerlerin farklılardan ayrılması ve bütünün aynı adı taşıyan toplamlar halinde toplanması, zihin veya akıl'ın () işiydi. zihin, kaotik kütleden daha az sınırsız değildir, ama saf ve bağımsız duruyordu, tüm tezahürlerinde olduğu gibi ve her yerde aynı şekilde daha ince bir dokuya sahipti. tüm bilgi ve güce sahip olan bu kurnaz ajan, özellikle yaşamın her türüne hükmeden görülür. i̇lk görünüşü ve anaxagoras'ın tarif ettiği tek tezahürü hareket'tir. benzer parçaların kümelerine farklılık ve gerçeklik kazandırdı.

azalma ve büyüme, yeni bir kümelenmeyi () ve bozulmayı () temsil eder. bununla birlikte, şeylerin orijinal karışımın üstesinden asla tamamen gelinmez. her şey, kendi içinde başka şeylerin parçalarını veya heterojen unsurları içerir ve yalnızca karakterini oluşturan belirli homojen parçaların üstünlüğü nedeniyle, öyledir. bu süreçten bu dünyada gördüğümüz şeyler ortaya çıkar.

varlığın temel köklerini tohum olarak adlandırmıştır. ona göre doğada nitelik bakımından ne kadar çeşit varsa o kadar da tohum vardır. duyularımızla algıladığımız nesnelerde tüm tohumların bulunduğunu ve bu nesnelerin kendilerinde ağır basan tohumun karakterini aldığını, onun adıyla anıldığını söyler. kendi kendine hareket eden tohumlardan ayrı bir hareket ettirici neden bulunması gerektiğini düşünmüştür. bu nedenin de nous (ruh, akıl) olduğunu ileri sürmüştür. nous tohumların birbirleriyle karışması ve birbirlerinden ayrılmasına neden olan hareket ettirici kuvvettir.

anaksagoras hiçten hiçbir şeyin meydana gelmeyeceğini ve hiçbir şeyin hiçliğe gitmeyeceğini düşünür. dolayısıyla mutlak anlamda bir oluş ve yok oluş yoktur:

"yunanlar doğuş ve yok oluştan söz ederken doğru olmayan bir dil kullanmaktadırlar; çünkü hiçbir şey doğmaz ve yok olmaz. sadece var olan şeylerin karışması ve ayrılması vardır. o halde onlar doğmayı karışma, yok olmayı ise ayrılma olarak adlandırsalar iyi ederler." (b17)

varlıkların en son parçaları yoktur, sonsuza kadar bölünebilirler. hem sayı bakımından sonsuzdurlar hem de küçüklük bakımından. evrende hiçbir şey saf halde bulunmaz:

"her şeyde her şeyden bir parça vardır."
"bütün şeyler belli ölçüde her şeyde bulunurlar." (b11,12)

anaksagoras'a göre sonsuz küçük ve sonsuz büyük mevcuttur:

"küçük olan şeyler içinde bir en son küçüklük derecesi yoktur, tersine daima bir daha küçük vardır. var olanın bölme yoluyla varlıktan kesilmesi imkânsızdır. aynı şekilde her zaman, büyük olandan daha büyük olan bir şey vardır ve o nicelik bakımından küçük olana eşittir. her şey aynı zamanda hem küçüktür hem büyük." (b3)

evren bilimi 
evren her şeyin her şeyle tam bir karışım durumunda olduğu bir başlangıç noktasından hareketle meydana gelmiştir. anaksagoras evrenin bu başlangıç durumuna i̇lk karışım adını verir. bu i̇lk karışıma evreni meydana getirecek olan hareketi verdiren noustur. nous akıllı, düzenleyici, düzen verici bir ilkedir. bundan dolayı o, her şeyin her şeyle bir arada bulunduğu bu karışıklık durumunu bir düzene sokmuştur:

"nous şeyleri hareket ettirmeye başladığında harekete geçen her şeyde bir ayrılma ortaya çıkmış ve nousun kendilerini harekete geçirmesinden ötürü her şey ayrılmıştır."
"ayrılan bu şeylerden toprak katılaşmıştır; çünkü buluttan su, sudan toprak ayrılmıştır. topraktan ayrılan taşlar ise soğuğun etkisiyle katılaşmışlar ve sudan daha öteye atılmışlardır. (b13,16)

bilgi kuramı 
anaksagoras'a göre benzer benzeri algılayamaz. algı, karşıtların meydana getirdiği uyarımın sonucudur.

"bizim kadar sıcak olan veya bizim kadar soğuk olan bir şey bizi ne ısıtır ne soğutur." (fr.92)

gece görmememizin nedeni de, gecenin siyahlığı ile göz bebeğimizin siyahlığı arasında bir fark olmamasıdır.

anaksagoras bir yandan duyularımızın zayıf olduğunu ve bize doğruyu vermekten aciz olduğunu söyler:

"duyularımız zayıf olduğundan doğruyu bilemeyiz." (b21)

öte yandan görünen şeyler sayesinde görünmeyen şeylerin bilgisine erişebileceğimizi kabul eder:

"görünen şeyler, görünmeyen şeyleri gösterirler." (b2a)

edebi referanslar 
anaksagoras'tan, sokrates tarafından platon'un apology adlı eserindeki duruşmasında bahsedilir. phaedo'da platon, sokrates'in anaksagoras'ın genç bir adam olarak "kitaplarını hevesle aldım ve elimden geldiğince çabuk okudum" sözünü tasvir eder.

nathanael west'in ilk kitabı the dream life of balso snell (1931)’den başlayan bir alıntıda, marcel proust'un karakteri bergotte şöyle diyor: "sevgili dostum, hayat, anaksagoras, bir yolculuktur" dedi.

anaksagoras, johann wolfgang von goethe'nin faust, kısım ii'sinde bir karakter olarak görünür.

anaksagoras, gary corby'nin the ionia sanction adlı filminde bir karakter olarak karşımıza çıkıyor.

anaksagoras, gore vidal tarafından yaratılış'ın kahramanı ve anlatıcısı cyrus spitama tarafından anılıyor ve takdir ediliyor. kitap, anaksagoras'ın nasıl etkili hale geldiğini açıklayan şu pasajı içeriyor:

william h. gass, the tunnel (1995) adlı romanına anaksagoras'tan bir alıntıyla başlar: "cehenneme iniş her yerden aynıdır."

ayrıca seneca'nın doğal sorularında da bahsedilmiştir (kitap 4b, orijinal kitap 3: bulutlar, dolu, kar) yazıyor: "neden kendime anaksagoras'ın izin verdiği gibi aynı özgürlüğe ben de izin vereyim?"

dante alighieri, i̇lahi komedisinde (inferno, canto iv, satır 137) anaksagoras'ı cehennemin i̇lk çemberi'ne (limbo) yerleştirir.

cusalı nicholas'ın de docta ignorantia (1440) adlı kitabının ii. kitabındaki 5. bölüm, anaxagoras'a atfettiği "her şey her şeyin içindedir" cümlesinin doğruluğuna adanmıştır.

aydaki anaksagoras krateri onun onuruna isimlendirilmiştir.

dipnotlar

notlar

kaynakça 
 arslan, a. i̇lkçağ felsefe tarihi, 2. baskı, i̇stanbul: bilgi üniversitesi yayınları, 2008 1. cilt, 287-293, 297-299, 301, 306
 kaya, y., antikçağ felsefesine genel bakış, 1. baskı, i̇stanbul, 1999, 28,29
 guthrie, w.k.c., i̇lkçağ felsefe tarihi, çev. ahmet cevizci, ankara: gündoğan, 1988, 71
 
 
 f. m. cleve, the philosophy of anaxagoras  (new york, 1949).
 t. l. heath, a history of greek mathematics 1 veya a history of greek mathematics 1 (oxford, 1931).
 j. zafiropulo, anaxagore de clazomène, the journal of hellenic studies, vol:69, nov. 1949, pp. 96–97 
 b. russell, history of western philosophy  (londra, 1961), 79-81.
 v. e. thoren, anaxagoras, eudoxus, and the regression of the lunar nodes , j. hist. astronom. 2 (1) (1971), ss. 23-28.
 v. p. vizgin, проблема множественности миров в учении анаксагора (the problem of the plurality of worlds in the doctrine of anaxagoras) (rusça), in studies in the history of physics and mechanics 1989 'nauka' (moscow, 1989), 5-25.

dış bağlantılar

 
 
 
 
 
 
 
 
 laërtius, diogenes (1925). "socrates, with predecessors and followers: anaxagoras" . lives of the eminent philosophers. 1:2. hicks, robert drew tarafından çevrildi. (2 ciltlik sürüm). loeb classical library.

ayrıca bakınız 
 doğa felsefesi
 empedokles

konuyla ilgili yayınlar 
 zeller, e. (1881). a history of greek philosophy: from the earliest period to the time of socrates, vol. ii, translated by s. f. alleyne, pp. 321–394
 burnet j. (1892). early greek philosophy a. & c. black, london, , and subsequent editions, 2003 edition published by kessinger, whitefish, montana, 
 
 cornford, francis m. anaxagoras' theory of matter—i. the classical quarterly 24.1 (1930): 14-30.
 cleve, felix m. (1949). the philosophy of anaxagoras: an attempt at reconstruction king's crown press, new york ; republished in 1973 by nijhoff, the hague, as the philosophy of anaxagoras: as reconstructed 
 vlastos, gregory. the physical theory of anaxagoras. the philosophical review 59.1 (1950): 31-57.
 
 raven, john e. the basis of anaxagoras' cosmology 1. the classical quarterly 4.3-4 (1954): 123-137.
 bargrave-weaver, derek. the cosmogony of anaxagoras. phronesis 4.2 (1959): 77-91.
 
 strang, colin. the physical theory of anaxagoras. archiv für geschichte der philosophie 45.2 (1963): 101-118.
 gershenson, daniel e. & greenberg, daniel a. (1964) anaxagoras and the birth of physics, blaisdell publishing co., new york, 
 guthrie, w. k. c. (1965). "the presocratic tradition from parmenides to democritus" volume 2 of a history of greek philosophy cambridge university press, cambridge ; 1978 edition 
 barnes j. (1979). the presocratic philosophers, routledge, london, , and editions of 1982, 1996 and 2006
 mansfeld, jaap. the chronology of anaxagoras' athenian period and the date of his trial. mnemosyne 32.1-2 (1979): 39-69.
 
 
 teodorsson, sven-tage (1982). anaxagoras' theory of matter. acta universitatis gothoburgensis, göteborg, sweden, 
 graham, daniel w. the postulates of anaxagoras. apeiron 27.2 (1994): 77.
 
 
 taylor, c. c. w. (ed.) (1997). routledge history of philosophy: from the beginning to plato, vol. i, pp. 192–225, 
 graham, daniel w. (1999). "empedocles and anaxagoras: responses to parmenides" chapter 8 of long, a. a. (1999) the cambridge companion to early greek philosophy cambridge university press, cambridge, pp. 159–180, 
 bakalis nikolaos (2005). handbook of greek philosophy: from thales to the stoics analysis and fragments, trafford publishing, victoria, bc., 
 curd, patricia. anaxagoras and the theory of everything. (2008).
 anaxagoras of clazomenae: fragments and testimonia: a text and translation with notes and essays. vol. 6. university of toronto press, 2010.
  
 filonik, jakub. (2013). "athenian impiety trials: a reappraisal". dike: rivista di storia del diritto greco ed ellenistico 16. 
 torrijos-castrillejo, david (2014) anaxágoras y su recepción en aristóteles . romae: edusc,  

mö 500 doğumlular
mö 428 yılında ölenler
antik yunan filozoflar
antik yunan matematikçiler