Basınçsız tren

basınçsız tren ya da basıncı alınmış tüp aksamlı tren, yüksek hızlı tren taşımacılığının hızını daha da artırma amacıyla tasarlanan bir ulaşım sistemidir. evrensel literatürde "vactrain" kısaltmasıyla da bilinmektedir. maglev olarak bilinen yuvar içi hava akımının yok edilip manyetizmadan yararlanılan asılı manyetik hatlar, basınçsızlaştırımış tüp yahut tünellerde kullanılması düşünülen bir konsepttir. basınçsız trenlerde hava direnci yok edildiği içi için bu sistem, saatte 6.400 ila 8.000 km'ye kadar hız yapılabilmesini kuramsal olarak mümkün kılacaktır. bu, aracın deniz seviyesindeki bir manyetik ağda ses hızından 6-7 kat daha fazla bir hıza ulaşabileceğini göstermektedir. basınçsız trenler, kendi ivmelerini sağlayabilmek için yer çekimi etkisini kullanabilmektedir. eğer bu trenler, kuramsal olarak tasarlanan ivmelere ulaşabilirlerse, bu basınçsız tren sistemlerinin şu anki en hızlı toplu ulaşım araçları olan uçakları geçerek, pekin ve new york arasındaki bir seyahati 2 saatten daha kısa bir süreye indirebileceği anlamına gelmektedir.

tüm bunlara rağmen, tünel ve diğer teknolojilerde muazzam bir gelişme sağlanamadığı müddetçe, basınçsız tren teknolojisi çok pahalı ve müracaat etmesi zor bir yol olarak kalacaktır.

2010'da çin'in güneybatı jiaotong üniversitesindeki araştırmacılar tarafından, saatte 1.000 km hıza ulaşabilecek bir basınçsız tren inşa edilmekte olduğuna dair birkaç makale yayımlanmıştır. ancak bu çalışmalar yakından incelendiğinde, bu çalışmaların vactrain (basıncı alınmış tüp aksamlı tren) kavramına değinmediğini bununla birlikte oster, zhang ve wang'ın çalışmalarını temel aldıkları görülmüştür.  basınçsız tren sistemi, yuvar hareket aksamına sahip olma yönüyle; abd'de yaşama geçirilen hyperloop (hız yuvarı)'na benzemekle birlikte, basınç kullanım teknikleri açısından hız yuvarı, basınçsız trenlerden ayrılmaktadır.

tarih
bu sistem, 1914'te rus profesör boris weinberg tarafından "sürtünmeden hareket (hava basıncı yok edilmiş elektrik ağı [yolu])" adlı kitapta ileri sürülmüştür. weinberg, iddia ettiği bu sistemin dünyadaki ilk örneğini 1909'da tomsk politeknik üniversitesindeki ekibiyle birlikte inşa etmiştir.

daha sonra, 1962'nin nisan ayında mack reynolds yazdığı makalesinde sisteme "mercenary" (paragöz) adını vererek, sistemi havası boşaltılmış tüplü ulaşım sistemi olarak tanımladı. 1970'li yıllarda, amerikan araştırma ve geliştirme kurumu desteğiyle robert m. salter sistemin önde gelen savunucu hâline gelmiştir. salter bu sistem hakkında birçok ayrıntılı mühendiklik alanına ait çalışma yayımlamıştır.

makaleler
 clifford, peggy, ed. "rand and the city: part one".  santa monica mirror, ekim 27, 1999 – kasım 2, 1999.  5. seri dâhil: 1; 2; 3; 4; & 5 .  15 nisan 2008'de erişildi.
 specht, r.d. "rand: a personal view of its history," operations research, c. 8, s. 6 (kas.–ar. 1960), s. 825–839. in jstor

dış bağlantılar 
 worcester polytechnic institute page discussing goddard's achievements 
 vac trains at orion's arm 
 rail journal
 popular science
 hydrogen tube vehicle
 china plans 1,000 kph super train
 cargocap

kaynakça 

gelişen teknolojiler
yüksek hızlı demiryolu
yapılması önerilen altyapı
vakum sistemleri