Algoritmaların tarihsel sıralaması

aşağıdaki tarihsel sıralama genel olarak algoritmaların ilk kökenlerinden başlayarak gelişimlerini ana hatlarıyla gösterir.

1940 öncesi 
 yaklaşık mö 1600 - babilliler bilinen ilk çarpanlara ayırma ve kök bulma algoritmasını geliştirdiler.
 yaklaşık mö 300 - öklid algoritması
 yaklaşık mö 200 - eratosthenes elemesi
 263 - gaussal eleme, liu hui tarafından tanımlandı.
 813 ve 833 yılları arasında harezmi doğrusal ve ikinci dereceden denklemleri çözmek için bir algoritma geliştirdi. algoritma ismi bu kişinin adından türetilmiştir
 1614 - john napier logaritmayi kullanan hesaplamaları yapmak için bir metot geliştirdi
 1671 - newton-raphson metodu, isaac newton tarafından geliştirildi.
 1690 - newton-raphson methodu bağımsız olarak joseph raphson tarafından da bulundu
 1805 - cooley-tukey algoritması carl friedrich gauss tarafından biliniyordu
 1926 - boruvka algoritması
 1934 - delaunay üçgen bölümlemesi boris delaunay tarafından geliştirildi

1940'lar 
 1945 - birleştirmeli sıralama john von neumann tarafından geliştirildi
 1947 - (simplex algoritması) basit/tekyönlü algoritma george dantzig tarafından geliştirildi

1950'ler 
 1952 - huffman kodlaması david a. huffman tarafından geliştirildi
 1954 - radix sıralaması bilgisayar algoritması harold h. seward tarafından geliştirildi
 1956 - kruskal algoritması joseph kruskal tarafından geliştirildi
 1957 - prim algoritması robert prim tarafından geliştirildi
 1957 - bellman-ford algoritması r. bellman ve l. r. ford tarafından geliştirildi
 1959 - dijkstra algoritması edsger dijkstra tarafından geliştirildi
 1959 - shell sıralaması d. l. shell tarafından geliştirildi
 1959 - de casteljau algoritması paul de casteljau tarafından geliştirildi

1960'lar 
 1960 - hızlı sıralama c. a. r. hoare tarafından geliştirildi
 1962 - ford-fulkerson algoritması l. r. ford ve d. r. fulkerson tarafından geliştirildi
 1962 - bresenham doğru algoritması jack e. bresenham tarafından geliştirildi
 1964 - öbek-sıralama j. w. j. williams tarafından geliştirildi
 1965 - cooley-tukey algoritması james cooley ve john tukey tarafından yeniden bulundu
 1965 - levenshtein aralığı ) vladimir levenshtein tarafından geliştirildi
 1965 - cocke-younger-kasami (cyk) algoritması bağımsız olarak t. kasami tarafından geliştirildi
 1967 - viterbi algoritması andrew viterbi tarafından önerildi
 1967 - cocke-younger-kasami (cyk) algoritması bağımsız olarak d. h. younger tarafından geliştirildi
 1968 - a* grafik arama algoritması peter hart, nils nilsson ve bertram raphael tarafından geliştirildi.

1970'ler 
 1970 - knuth-bendix completion algoritması donald knuth ve p. b. bendix tarafından geliştirildi
 1972 - graham taraması ronald graham tarafından geliştirildi
 1973 - rsa şifreleme algoritması clifford cocks tarafından geliştirildi
 1973 - jarvis march algoritması r. a. jarvis tarafından geliştirildi
 1974 - pollard'ın p-1 algoritması john pollard tarafından geliştirildi
 1975 - genetik algoritma john holland tarafından popülerleştirildi
 1975 - pollard'ın ro algoritması john pollard tarafından geliştirildi
 1975 - aho-corasick algoritması alfred v. aho ve margaret j. corasick tarafından geliştirildi
 1976 - salamin-brent algoritması bağımsız olarak eugene salamin ve richard brent tarafından geliştirildi
 1976 - knuth-morris-pratt algoritması donald knuth ve vaughan pratt ve bağımsız olarak j. h. morris tarafından geliştirildi
 1977 - boyer-moore string (karakter öbeği) arama algoritması bir harf öbeğinin başka bir harf öbeği içerisinde bulunup bulunmadığını arayan algoritma geliştirildi
 1977 - rsa şifreleme algoritması ron rivest, adi shamir ve len adleman tarafından yeniden bulundu
 1977 - lz77 algoritması abraham lempel ve jacob ziv tarafından geliştirildi
 1978 - lz78 algoritması lz77 algoritmasından abraham lempel ve jacob ziv tarafından geliştirildi
 1978 - bruun'un algoritması ikinin katları için g. bruun tarafından önerildi
 1979 - khachiyan'ın ellipsoit metodu leonid khachiyan tarafından geliştirildi

1980'ler 
 1981 - i̇kinci dereceden eleme metodu carl pomerance tarafından geliştirildi
 1983 - simule edilmiş tavlama metodu (simulated annealing) s. kirkpatrick, c. d. gelatt ve m. p. vecchi tarafından geliştirildi
 1984 - lzw algoritması lz78'den terry welch tarafından geliştirildi
 1984 - karmarkar'ın iç nokta algoritması narendra karmarkar tarafından geliştirildi
 1985 - simule edilmiş tavlama metodu (simulated annealing) bağımsız olarak v. cerny tarafından geliştirildi
 1986 - blum blum shub l. blum, m. blum, ve m. shub önerildi
 1988 - özel sayı alanı elemesi john pollard tarafından geliştirildi

1990'lar 
 1990 - genel sayı alanı elesi özel sayı alanı elesi yönteminden carl pomerance, joe buhler, hendrik lenstra, ve leonard adleman tarafından geliştirildi
 1991 - beklemesiz senkronizasyon maurice herlihy tarafından geliştirildi
 1992 - deutsch-jozsa algoritması d. deutsch ve r. jozsa tarafından önerildi
 1994 - shor'un algoritması peter shor tarafından geliştirildi
 1994 - burrows-wheeler dönüşümü michael burrows ve david wheeler tarafından geliştirildi
 1996 - grover'ın algoritması lov k. grover tarafından geliştirildi
 1996 - ripemd-160 hans dobbertin, antoon bosselaers, ve bart preneel tarafından geliştirildi
 1998 - rsync algoritması andrew tridgell tarafından geliştirildi
 1999 - yarrow algoritması bruce schneier, john kelsey, ve niels ferguson tarafından tasarlandı

2000'ler 
 2001 - lzma sıkıştırma algoritması
 2001 - viola ve jones nesne bulma yapısı eş zamanlı yüz tanıma amacıyla paul viola ve michael jones tarafından geliştirildi
 2002 - aks öncelik testi primality test manindra agrawal, neeraj kayal ve nitin saxena tarafından geliştirildi

algoritmalar
kronoloji