Elegeş Yazıtları

elegeş yazıtları ya da elegest yazıtı, ms 650'li yıllarda dikilmiş ve elegest irmağı vadisinde bulunmuş olan bir göktürk yazıtıdır. orhun yazıtları’ndan yaklaşık 100-150 yıl önce yazılmışlardır.

yazıt 
i̇lk yayınlarda "elegeş yazıtı" olarak anılan bu yazıt 1888 yılında elegest irmağı vadisinde, ırmağın sol kıyısında bulunmuştur. yazıt, 1891 yılında klements tarafından incelenmiş ve kopyalanmıştır. 1892 yılında da oşurkov yazıtın estampajını çıkarıp vasili radlof’a vermiştir. elegeş yazıtı 1915'te adriyanov tarafından minusinsk müzesi'ne getirtilmiş ve 19 numara ile kaydedilmiştir.

yazıtın boyutları 
yazıt koyu gri renkte, 320 x 66 x 20 cm. ölçüsünde, üst kısmı dar, aşağıya doğru genişleyen, pürüzlü bir kum taşıdır. taş üzerinde yukarıdan aşağıya doğru yarıklar ve çatlaklar vardır. yazıtta uzunlamasına yazılmış 12 satır vardır. yazıtın alt kısmında ilk yayınlarda belli olmayan bir damga bulunmaktadır. yazıtın taşı, 10 ayak (304,8 cm) uzunluğundadır. pürüzlü olup boza çalan esmer kızılımtrak bir kum taşıdır. taşın biçimi, yukarıya doğru darlaşır. yukarıdan aşağıya doğru derin yarık ve çatlaklar vardır. taşa önce birtakım şekiller yapılmış, sonra yazıt oluşturulmuştur.

yazıttaki metinlerin konusu 
elegeş yazıtı, öteki türk yazıtları kadar tanınmaz. elegeş yazıtı, alp urungu adlı bir türk beyinin yazılı mezar taşıdır. otuz dokuz yaşında ölen alp urungu, yazıtta halkından, oğlundan, devletinden, akrabalarından, sadağından (okluğundan) ve türk kağanından ölüm nedeni ile ayrıldığı için üzüntülerini dile getirmektedir. hüseyin namık orkun, 1940 yılında elegeş yazıtı’nı türkiye’de yayınlamıştır.

“kürt-körtle” i̇fadesi 
yazıtın beşinci satırının ilk cümlesindeki söz () okuma ihtilaflarına yol açmıştır. vasili radlof, "kört äl kan" ya da "körtal-chan"; hüseyin namık orkun, “kürt el kan” yani "kürt elinin hanı"; malov, “kört äl kan al uruŋu” "krasivoye aloye znamya gosudarstva" şeklinde okumalar yapmıştır. yazıttaki "kört äl kan" ifadesini "kürt el kan" yani "kürt ilinin hanı" olarak okuması bazı araştırmacılar tarafından "kürtlerin türklüğü" tezlerinin kanıtı olarak gösterilmesine neden olmuştur. 1995’te türkolog talat tekin, aynı ibareyi ‘körtle kan’ olarak okumuştur. yorumu şöyledir: kişi adı olması gereken ve öyle de olan ilk sözcüğün son sesi yazımda gösterilmemiştir. bu nedenle hüseyin namık orkun bu söz öbeğini yanlış olarak “kürt el kan” okumuş ve yine yanlış olarak "kürt elinin hanı" diye yorumlamıştır. daha sonra türk tarihi üzerinde çalışan bazı yerli ve yabancı araştırmacılar da bu okuyuş ve yorumu kabul ederek kürtlerin bir türk boyu olduğu kanısına varmışlardır. (rasonyi, kafesoğlu vb.) orhun alfabesi'nin, imla alışkanlıkları ve uygulamaları bakımından son sesi yazımda göstermemesi, açık hecedeki bu sesin olmadığını yani bu sözün “kürt” ya da “kört” olduğunu gösterebilir.

ayrıca bakınız 
 yenisey yazıtları
 ongin yazıtı
 altun tamgan tarkan yazıtı
 bömbögör yazıtı

kaynakça 

ek okumalar:
 gerard clauson, an etymological dictionary of the pre-thirteenth-century turkish, oxford 1972 (edpt)
 inscriptions de l'ienisseï, recueillies et publiées par la société finlandaise d'archéologie, helsingfors 1889.
 s. ye. malov, yeniseyskaya pis'mennost' tyurkov, moskva-leningrad 1952
 hüseyin namık orkun, eski türk yazıtları, i-iv, i̇stanbul 1936-1941
 wilhelm radloff, atlas der alterthümer der mongolei, petersburg 1892
 wilhelm radloff, die alttürkische inschriften der mongolei, st. petersburg 1895
 talât tekin, "on a misinterpreted word in the old turkic inscriptions", uajb., c. 35ib (1964), ss. 134-144.
 talât tekin, a grammar of orkhon turkic, indiana university publications: 69, bloomington 1968
 d. d. vasil’yev, korpus tyurksikh runiçeskikh pamyatnikov basseyna yeniseya, leningrad 1983
 ali tayyar önder, türkiye'nin etnik yapısı: halkımızın kökenleri ve gerçekler, s.203-204
 fahri kırzıoğlu, her bakımdan türk olan kürtler, ankara 1964

dış bağlantılar 
 hüseyin kılıç, yenisey yazıtları  çalakalem

epigrafi
türk yazıtları