title: నదీతీరం దాసర్లపల్లి

text:
ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది.
గ్రామంలో కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.


title: నదీతీరం దాసర్లపల్లి

text:
గ్రామంలో పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉంది. స్వయం సహాయక బృందం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది.
ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.


title: నదీతీరం దాసర్లపల్లి

text: గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు ఉన్నాయి. ఆశా కార్యకర్త గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూంవార్తాపత్రిక గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.


title: నదీతీరం దాసర్లపల్లి

text:
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 18 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
నదీతీరం దాసర్లపల్లెలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:


title: నదీతీరం దాసర్లపల్లి

text: నదీతీరం దాసర్లపల్లెలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.


title: నదీతీరం దాసర్లపల్లి

text:
నదీతీరం దాసర్లపల్లెలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
వేరుశనగ


title: పెద్దనపల్లె

text: పెద్దనపల్లె చిత్తూరు జిల్లా, వెంకటగిరికోట మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన వెంకటగిరికోట నుండి 5 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన పలమనేరు నుండి 35 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 596772.== విద్యా సౌకర్యాలు ==


title: పెద్దనపల్లె

text: తాగునీటి కోసం చేతిపంపులు, బోరుబావులు, కాలువలు, చెరువులు వంటి సౌకర్యాలేమీ లేవు.


title: పెద్దనపల్లె

text: పెద్దనపల్లెలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:


title: పెద్దనపల్లె

text: పెద్దనపల్లెలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.


title: విజయరాఘవపురం

text:
విజయరాఘవపురం చిత్తూరు జిల్లా, విజయపురం మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన విజయపురం నుండి 8 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన నగరి నుండి 20 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 596373.
విజయరాఘవపురంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:విజయరాఘవపురంలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.


title: ద్విభాష్యం రాజేశ్వరరావు

text:
ద్విభాష్యం రాజేశ్వరరావు ప్రముఖ కథా, నవలా రచయిత.
ఇతడు విశాఖపట్నం జిల్లా యలమంచిలిలో 1945లో జన్మించాడు.


title: ద్విభాష్యం రాజేశ్వరరావు

text: ఇతడు హైస్కూలు చదువు వరకు యలమంచిలిలోను, ప్రి యూనివర్సిటి అనకాపల్లిలోను చదివాడు. విశాఖపట్నంలో మెకానికల్ ఇంజనీరింగులో డిప్లొమా చేశాడు. ఆంధ్ర విశ్వవిద్యాలయం నుండి తెలుగులో బి.ఎ. పట్టా పొందాడు. ఎన్విరాల్‌మెంటల్ స్టడీస్‌లో పి.జి.డిప్లొమా చదివాడు.


title: ద్విభాష్యం రాజేశ్వరరావు

text: ఇతడు మొదట హైదరాబాద్ లోని ఆల్విన్ మెటల్ వర్క్స్‌లో అప్రెంటీస్‌గా చేరాడు. తర్వాత నాగార్జునసాగర్ కెనాల్స్‌లో ఓవర్‌సీర్‌గా పనిచేశాడు. కొంతకాలం విజయవాడలో ఆంధ్రప్రభ విలేఖరిగా ఉన్నాడు. 1967లో కోరమాండల్ ఫర్టిలైజర్స్‌లో ట్రైనీగా చేరి అదే సంస్థలో 2003లో డెప్యుటీ మేనేజర్‌గా పదవీ విరమణ చేశాడు.


title: ద్విభాష్యం రాజేశ్వరరావు

text: ఇతడు 400కు పైగా కథలు, 14 నవలలు, కొన్ని నాటికలు, నాటకాలు రచించాడు. ఆకాశవాణి ద్వారా 125కు పైగా ప్రసంగాలు, రూపకాలు, నాటికలు, నాటకాలు, కథలు ప్రసారం చేశాడు. ఇతని రచనలు బాల, కథాంజలి, రూపవాణి, చిత్రగుప్త, జాగృతి, ప్రజామత, ఆంధ్రజనత, కృష్ణాపత్రిక, కానుక, ఆంధ్రప్రభ, ఆంధ్రపత్రిక, ఆంధ్రభూమి, ఆంధ్రజ్యోతి, పల్లకి, స్వాతి, విజయ, చిత్ర, నవ్య, నీలిమ తదితర పత్రికలలో ప్రచురింపబడ్డాయి. ఇతని రచనలు కన్నడ, తమిళ, మరాఠీ, హిందీ, ఇంగ్లీషు భాషలలోకి అనువదించబడ్డాయి. ఇతని రచనలపై ఆంధ్రవిశ్వవిద్యాలయంలో మూడు పరిశోధనలు జరిగాయి.ఇతడు వ్రాసిన కథలలో కొన్ని:ఇతని కథలు వివిధ పోటీలలో ఎనిమిదిసార్లు బహుమతిని గెలుచుకున్నాయి. ఇతడు వ్రాసిన కథ "నీలిమంట"కు 1969 దీపావళి కథలపోటీలో ప్రథమ బహుమతి వచ్చింది. ఇతని నవల "ఏ వెలుగులకీ ప్రస్థానం"కు యువ పత్రిక నిర్వహించిన చక్రపాణి నవలల పోటీలో బహుమతి వచ్చింది. ఇంకా ఇతడు వ్రాసిన నాటకాలు, నాటికలు అనేక బహుమతులను గెలుచుకున్నాయి.


title: ద్విభాష్యం రాజేశ్వరరావు

text: ఇతనికి లభించిన పురస్కారాలలో కొన్ని:


title: మహమ్మద్ సిరాజ్

text:
మహమ్మద్ సిరాజ్ 1994 లో జన్మించిన భారత క్రికెట్ ఆటగాడు. 2017 అక్టోబరులో భారత క్రికెట్ జట్టుకు ఎంపికయ్యాడు.
మంచి పేస్, స్వింగ్ కలిగిన సిరాజ్ హెచ్.సి.ఎ ఎ-డివిజన్ లీగ్‌లో సత్తాచాటాడు. ఎ-డివిజన్ ప్రదర్శనతో హైదరాబాద్ అండర్-23 జట్టుకు ఎంపికైన సిరాజ్ అక్కడ్నుంచి వెనుదిరిగి చూడలేదు.
అండర్-23 జట్టు తరఫున సత్తాచాటి హైదరాబాద్ రంజీ ట్రోఫీ జట్టుకు ఎంపికైన సిరాజ్.. కోచ్ భరత్ అరుణ్ దృష్టిలో పడ్డాడు. టీమ్‌ఇండియా బౌలింగ్ కోచ్‌గా ఉన్న భరత్.. 2016 హైదరాబాద్ రంజీ జట్టుకు శిక్షకుడిగా వ్యవహరించాడు. ఒకరకంగా టీమ్‌ఇండియాకు సిరాజ్ ఎంపికలో భరత్‌దే కీలకపాత్ర! తొలి టీ20 తర్వాత ఆశిష్ నెహ్రా రిటైరవనున్న నేపథ్యంలో చివరి 2 మ్యాచ్‌లకు జయదేవ్ ఉనద్కత్ లేదా బాసిల్ థంపిలలో ఒకరికి అవకాశం లభిస్తుందని భావించారు. ఐతే వూహించని విధంగా సిరాజ్‌కు జట్టులో చోటు దక్కడం వెనుక భరత్ ఉండొచ్చన్నది క్రికెట్ వర్గాల అభిప్రాయం! ఇక 2016రంజీ ట్రోఫీలో సిరాజ్, రవికిరణ్, సీవీ మిలింద్‌లతో భరత్ సంచలనాలు నమోదు చేశాడు. గ్రూప్-సిలో ఉన్న హైదరాబాద్‌ను ఏకంగా క్వార్టర్‌ఫైనల్‌కు తీసుకెళ్ళాడు. గత రంజీ సీజన్‌లో ముగ్గురు పేసర్లు కలిసి 110 వికెట్లు తీయడం విశేషం. అందులో సిరాజ్ 18.92 సగటుతో 41 వికెట్లు పడగొట్టాడు. ఈ ప్రదర్శనతో ఇరానీ ట్రోఫీలో పాల్గొనే రెస్టాఫ్ ఇండియాకు సిరాజ్ ఎంపికయ్యాడు.
రంజీ ప్రదర్శనతో అందరి దృష్టిలో పడిన సిరాజ్‌కు ఐపీఎల్ రూపంలో జాక్‌పాట్ తగిలింది. 2017 లో జరిగిన వేలం పాటలో 23 ఏళ్ళ సిరాజ్‌ను సన్‌రైజర్స్ హైదరాబాద్ రూ.2.6 కోట్లకు కొనుక్కోవడం అతిపెద్ద సంచలనమైంది. కోచ్ టామ్ మూడీ, కెప్టెన్ డేవిడ్ వార్నర్, వీవీఎస్ లక్ష్మణ్‌ల మార్గనిర్దేశనంలో ఐపీఎల్‌లో ఆడిన సిరాజ్ జట్టుపై తనదైన ముద్ర వేశాడు. 6 మ్యాచ్‌ల్లో 10 వికెట్లు పడగొట్టాడు. గుజరాత్ లయన్స్‌తో 4 వికెట్లు తీసి మ్యాచ్‌ను గెలిపించాడు. ఐపీఎల్ అనంతరం నేరుగా ఇండియా-ఎ జట్టుకు ఎంపికైన సిరాజ్‌ను కోచ్ రాహుల్ ద్రవిడ్ మరింత సానబెట్టాడు. సఫారీ పర్యటనలో దక్షిణాఫ్రికా-ఎతో జరిగిన ఏకైక అనధికారిక టెస్టులో ఐదు వికెట్లు (5/103) తీశాడు. వరుసగా దక్షిణాఫ్రికా-ఎ, అఫ్గానిస్థాన్-ఎ, న్యూజిలాండ్-ఎ జట్లతో జరిగిన మ్యాచ్‌ల్లో ఇండియా-ఎ తరఫున సిరాజ్ బరిలో దిగి ఆకట్టుకున్నాడు. కుడిచేతి వాటం సిరాజ్ బౌలింగ్‌లో మంచి పేస్ ఉంటుంది. సహజసిద్ధమైన స్వింగ్ అతని సొంతం.


title: ఎరగుడిపాటి హనుమంతరావు

text: ఎరగుడిపాటి హనుమంతరావు (సెప్టెంబర్ 24, 1898 - మార్చి 20, 1959) ప్రముఖ రంగస్థల నటుడు, న్యాయవాది మరియు ఉపాధ్యాయుడు.


title: ఎరగుడిపాటి హనుమంతరావు

text:
హనుమంతరావు 1898, సెప్టెంబర్ 24న గోపాలకృష్ణయ్య, భూదేవమ్మ దంపతులకు నెల్లూరు జిల్లా గూడురు లో జన్మించాడు. నెల్లూరు సి.ఏ.ఎమ్. హైస్కూల్ లో ఎస్.ఎస్.ఎల్.సి. చదివి ఆంగ్లంలో బంగారు పతకం సాధించాడు.
మద్రాసు లోని క్రిస్టియన్ కళాశాలో ఇంటర్, పచ్చయప్ప కళాశాలో బి.ఏ. చదివాడు.


title: ఎరగుడిపాటి హనుమంతరావు

text: కొలంబో మరియు సిమ్లా సచివాలయంలో కొంతకాలం పనిచేశాడు. 1925లో గూడూరు హైస్కూల్ లో ఉపాధ్యాయుడిగా పనిచేసి, ఆ తరువాత మద్రాసు లా కళాశాలలో ప్లీడర్ పరీక్షలో ఉత్తీర్ణుడై, గూడూరులో న్యాయవాదిగా పనిచేశాడు. ఆంగ్లంలో న్యాయశాస్త్రంపై పుస్తకాలు రాశాడు.


title: ఎరగుడిపాటి హనుమంతరావు

text: వేదం వెంకటరాయశాస్త్రికి శిష్యుడైన హనుమంతరావు ఆంధ్రసభ ప్రదర్శించిన నాటకాలలో నటించడం ప్రారంభించాడు. దువ్వూరి రామిరెడ్డి రచించిన కుంభరాణా నాటకంలో కుంభరాణా పాత్ర ధరించి నటుడిగా పేరు గడించాడు. పఠాన్ రుస్తుం, హిరణ్యకశిపుడు, యుగంధరుడు, కుంభరాణా మొదలైన పాత్రలలో నటించాడు.


title: ఎరగుడిపాటి హనుమంతరావు

text: హనుమంతరావు 1959, మార్చి 20న మరణించాడు.


title: శ్రీనివాసపురం(నగరి)

text:
శ్రీనివాసపురం చిత్తూరు జిల్లా, నగరి మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన నగరి నుండి 6 కి. మీ. దూరంలో ఉంది. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 596397.
తాగునీటి కోసం చేతిపంపులు, బోరుబావులు, కాలువలు, చెరువులు వంటి సౌకర్యాలేమీ లేవు.
శ్రీనివాసపురంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
శ్రీనివాసపురంలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.


title: రాయికల్ జలపాతం

text:
రాయికల్ జలపాతం కరీంనగర్ జిల్లా సైదాపురం మండలంలోని రాయికల్ అనే గ్రామానికి సుమారు 3 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న జలపాతం. వరంగల్ జిల్లా కేంద్రానికి 43 కిలోమీటర్ల దూరంలో వరంగల్ అర్బన్ కరీంనగర్ జిల్లా ల సరిహద్దుల్లో సైదాపురం దట్టమైన పచ్చని అటవీ ప్రాంతంలోని కొండకోనల నుంచి హోరెత్తే నీటి హొయల నిండైన జలపాతం ఇది. 170 అడుగుల ఎత్తులో నుండి కిందికి దూకుతున్న ఈ జలపాతం చుట్టుప్రక్కల ప్రాంతంలోని ఈ సుందర ప్రదేశం
పర్యాటకులకు, ప్రకృతి ప్రేమికులకు కనులవిందును కలిగిస్తుంది.


title: రాయికల్ జలపాతం

text: ఎత్తైన పర్వతశ్రేణిలో ఉండే ఈ జలపాతాన్ని చేరాలంటే కాలినడకన కొంత దూరం గుట్టలమీదుగా వెళ్లాల్సి ఉంటుంది. చుట్టూ అల్లుకున్న పచ్చటి అడవి, పైన జలపాతం నుంచి పారే సెలయేటి గలగల సవ్వడులు, పక్షుల కిలకిలా రావాలు, పట్టణ కాలుష్యానికి దూరంగా ప్రశాంతమైన ప్రకృతిమాత ఒడిలో హాయిగా సేద తీరేందుకు చక్కటి ప్రదేశం ఇది.


title: రాయికల్ జలపాతం

text:
హుస్నాబాద్ - సిద్దిపేట రోడ్డులో ములకనూరు వద్ద కుడివైపు వెళ్లాలి. మాజీ ప్రధానమంత్రి పీవీనరసింహారావు స్వగ్రామమైన వంగర మీదుగా రాయికల్ గ్రామానికి వెళ్ళాలి.
గ్రామం నుండి దక్షిణ దిశలో 3 కిలోమీటర్లు ప్రయాణం చేస్తే గ్రామ చెరువు వస్తుంది. అక్కడ వాహనాలను నిలిపి, జలపాతాల వైపు సుమారు 1 1/2 కిలోమీటర్ల దూరం ట్రెక్కింగ్ చేస్తూ జలపాతాలను చేరుకోవాలి.


title: రాయికల్ జలపాతం

text: రాయికల్ జలపాతాన్ని కరీంనగర్ పాలనాధికారి సర్ఫరాజ్ అహ్మద్, కరీంనగర్ పోలీసు కమిషనర్ వి.బి కమలాసన్‌రెడ్డి, జిల్లా పర్యాటక శాఖ అధికారి వెంకటేశ్వర్‌రావు సందర్శించి, ఇక్కడి జలపాతం, గుట్టలు, చెరువు పరిసరాలను పరిశీలించారు. ఈ ప్రాంతాన్ని పర్యటకంగా అభివృద్ధి చేసేలా ప్రభుత్వానికి ప్రతిపాదనలు పంపుతామని, రాయికల్ నుంచి జలపాతం వరకు 3 కి.మీ మేర రహదారి నిర్మాణానికి నిధుల మంజూరుకు చర్యలు తీసుకుంటామన్నారు.


title: పంచవటి వృక్షములు

text: పంచవటి అంటే 5 రకములైన దివ్య వృక్షముల సముదాయము. సాధారణముగా ఋషులు, మునులు తమ ఆశ్రమములలో, పర్ణశాలల చుట్టూ ఈ దేవత వృక్షములను నాటి పెంచేవారు. రామాయణము ఆధారముగా మనకు తెలియవచ్చే చారిత్రక విషయం ఏమిటంటే శ్రీ రామచంద్రుడు, సీతా, లక్ష్మణ సమేతముగా అరణ్యవాసము చేస్తున్నప్పుడు, తమ పర్ణశాలను పంచవటి యందు ఏర్పరచుకున్నట్లు తెలుస్తుంది. వారి వనవాస కాలములో, వారు దర్శించిన భరద్వాజ మహర్షి మరియు అగస్త్య మహర్షి ఆశ్రమములు పంచవటి పర్ణశాలలుగా ఉన్నట్లు రామాయణ ఇతిహాసమును బట్టి తెలుస్తుంది. ఈ పంచవటి వృక్షములు, 1 .వట ( మఱ్ఱి - Banyan - Ficus bengalensis) 2 .అశ్వర్ధ ( రావి - Peepal - Ficus religiosa ) 3 .ఔధుంబర (మేడి - Cluster Fig - Ficus racemosa ) 4. ఆమ్ల (ఉసిరిగ - Phyllanthus Emblica) 5 .భిల్వ (మారేడు - Aegle marmelos ). కొందరు అశోక వృక్షమును కూడా పంచవటి వృక్షముగానే భావిస్తారు.


title: పంచవటి వృక్షములు

text: ఈ దివ్య దేవత వృక్షములు కర్బన వాయువులను స్వీకరించి, ప్రాణవాయువును విడుదల చేస్తాయనడములో అతిశయోక్తి లేదు. పర్యావరణము లోని కాలుష్య నివారణకు ఏంతో ఉపయుక్తమైన వృక్ష సంపద ఈ పంచవటి వృక్షములు. ఆయుర్వేద మరియు పురాణ గ్రంథములలో ఈ వృక్షముల మహత్యమును ఎంతగానో ప్రశంసించబడినవి.


title: కొండూరు (జి.కొండూరు మండలం)

text:
కొండూరు కృష్ణా జిల్లా, జి.కొండూరు మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన జి.కొండూరు నుండి 0 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన విజయవాడ నుండి 28 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 2072 ఇళ్లతో, 8158 జనాభాతో 863 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 4110, ఆడవారి సంఖ్య 4048. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 1698 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 327. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 589132.పిన్ కోడ్: 521229.
గ్రామంలో ఒక ప్రైవేటు బాలబడి ఉంది. ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు మూడు, ప్రైవేటు ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి, ప్రైవేటు ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి, ప్రైవేటు మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల మైలవరంలో ఉన్నాయి. సమీప మేనేజిమెంటు కళాశాల చెవుటూరులోను, వైద్య కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు విజయవాడలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల విజయవాడలో ఉన్నాయి.


title: కొండూరు (జి.కొండూరు మండలం)

text: కొండూరులో ఉన్న ఒకప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రంలో ఇద్దరు డాక్టర్లు, ఏడుగురు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఇద్దరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. ఒక పశు వైద్యశాలలో ఒక డాక్టరు, ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ఒక కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రంలో ఇద్దరు డాక్టర్లు, ఆరుగురు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.


title: కొండూరు (జి.కొండూరు మండలం)

text: గ్రామంలో7 ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి. ఎమ్బీబీయెస్ డాక్టర్లు ఇద్దరు, ఎమ్బీబీయెస్ కాకుండా ఇతర డిగ్రీలు చదివిన డాక్టర్లు ముగ్గురు, డిగ్రీ లేని డాక్టరు ఒకరు, ఇద్దరు నాటు వైద్యులు ఉన్నారు. రెండు మందుల దుకాణాలు ఉన్నాయి.


title: కొండూరు (జి.కొండూరు మండలం)

text:
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. తాగునీటి కోసం చేతిపంపులు, బోరుబావులు, కాలువలు, చెరువులు వంటి సౌకర్యాలేమీ లేవు.
గ్రామంలో భూగర్భ మురుగునీటి వ్యవస్థ ఉంది. మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.


title: కొండూరు (జి.కొండూరు మండలం)

text: కొండూరులో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్, ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.


title: కొండూరు (జి.కొండూరు మండలం)

text: గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులుప్రైవేటు బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. ట్రాక్టరు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. రాష్ట్ర రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. జాతీయ రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు, మట్టిరోడ్లూ ఉన్నాయి.


title: కొండూరు (జి.కొండూరు మండలం)

text:
గ్రామంలో వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం ఉన్నాయి. గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం, వారం వారం సంత ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.


title: కొండూరు (జి.కొండూరు మండలం)

text:
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 15 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
కొండూరులో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
కొండూరులో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.


title: కొండూరు (జి.కొండూరు మండలం)

text:
కొండూరులో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
వరి, ప్రత్తి, మిరప
బియ్యం


title: రాయగిరి కోట

text: రాయగిరి కోట యాదాద్రి భువనగిరి జిల్లా, రాయగిరి గ్రామసమీపాన ఉన్న మల్లన్న గుట్టపై రెండువేల ఏండ్ల క్రితం ఎంతో వైభవాన్ని చవిచూసిన కోట. మాల్యాల కమ్మ ప్రభువులు కాకతీయ కమ్మ ప్రభువుల కాలంలో ఈ కోటని ఆధునీకరించి వారి పతనం తరువాత కొంత కాలం స్వతంత్రంగా పాలించారు.


title: రాయగిరి కోట

text: రాయగిరి కోట శాతవాహనుల కాలంలోనే నిర్మాణం జరిగి ఉంటుందని, అనంతరకాలంలో విష్ణు కుండినులు కొంతకాలం ఈ కోట కేంద్రంగా ఈ ప్రాంతాన్ని పాలించి ఉంటారని, వారి తర్వాత రాష్ట్రకూట రాజులు ఈ కోటను ప్రధాన కేంద్రంగా చేసుకుని ఈ ప్రాంతాన్ని ఏలి ఉంటారని చరిత్రకారుల అంచనా.


title: రాయగిరి కోట

text: మల్లన్నగుట్ట తూర్పు దిశ మధ్యలోనే చిన్నచిన్న రాళ్ళతో నిర్మించిన మూడు ప్రాకారాల కోటగోడ (2 అడుగుల వెడల్పుతో 18 అడుగుల ఎత్తులో రాతి గోడలు) ఉంటుంది. ఒకటి మట్టిగోడ, రెండవది చెక్కిన పెద్ద రాతిబండలతో రెండవ వరుస కోటగోడకాగా మూడవది చక్కగా గోడలకోసం చెక్కిన రాతిబిళ్ళలతో కట్టిన గోడ. సరిగ్గా కోట మధ్యలో మల్లన్నగుడి ఉంటుంది. మల్లన్నగుడి రాతిద్వారం రెండు శేరలమీద కలశాలు (జైనబసది లేదా గుడికి వుండే గుర్తులు) ఉన్నాయి. దీనినిబట్టి మొదట జైనదేవాలయంగా వున్న ఈ గుడి తర్వాత శివాలయంగా మార్చబడిందని తెలుస్తుంది. గుడి ముందు వినాయకుడు, తలలేని నంది, ఆంజనేయుడు ఉన్నారు. గుడికి దగ్గరలో రెండు సహజసిద్ధమైన నీటికుండాలున్నాయి. 28 కిలోమీటర్ల మేర విస్తరించి ఉన్న ఈ కోటను పూర్తిగా తిరిగి చూడాలంటే కనీసం 3 రోజులు పడుతుంది. 8 కి.మీ. పొడవు, 5 కి.మీ.ల వెడల్పుండే గుట్టపై 40 కి.మీ.ల వైశాల్యంతో మైదానప్రాంతం ఉంటుంది. నాలుగు కొలనులు, ఎన్నో నివాస గృహాల ఆనవాళ్ళు, పెద్ద పరిమాణంలో ఉన్న ప్రాచీన ఇటుకలు ఉన్నాయి. స్తూపనిర్మాణం వుండవచ్చనిపించే ఇటుకలతో కట్టిన తొట్లు, ఇతర నిర్మాణాలు అక్కడక్కడ కనిపిస్తాయి. భువనగిరి కోట కన్నా ముందే ఈ కోట నిర్మాణం జరిగివుండవచ్చు. ఇక్కడి కోట నిర్మాణం, భవనాల కట్టుకం, కుండాల నిర్వహణ, దేవాలయాలు, స్తూపాలవంటి నిర్మాణాలు... ఇవన్నీ ఈ రాయగిరి కోట విష్ణుకుండినుల కాలం, అంతకన్నా ముందే ఇక్కడ కట్టివుంటారని భావించవచ్చు.


title: రాయగిరి కోట

text: కోటలోని చిన్నచిన్న రాళ్ల గుట్టలో (రాళ్ల చెరికలో) స్వయంభూగా వెలిసిన లక్ష్మీనారసింహస్వామిని ఇప్పటికి చుట్టు ప్రక్కల ప్రాంతాల నుండి వచ్చే భక్తులు కొలుచుకోవడం ఆనవాయితీగా వస్తోంది. రాజ భవనాల తాలూకు పునాదులు, సైనికులు, మంత్రులు, ఇతర రాజ పరివారపు నివాస కట్టడాల తాలూకు ఆనవాళ్లు మనకు కోటలోపల అక్కడక్కడా కనిపిస్తాయి. కొన్ని రాతిశిల్పాలపై గజిబిజిగా చెక్కబడిన కొన్ని అక్షరాలు ఉన్నాయి.


title: యు.ఎన్.ధేబర్

text: ఉచ్ఛరంగ్‌రాయ్ నవాల్‌శంకర్ ధేబర్ (1905–1977) భారత స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు. 1948 నుండి 1954 వరకు సౌరాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్నాడు. 1955 నుండి 1959 వరకు భారత జాతీయ కాంగ్రేసు అధ్యక్షుడిగా పనిచేశాడు. 1962లో రాజ్‌కోట్ నుండి మూడవ లోక్‌సభ కు ఎన్నికయ్యాడు.


title: యు.ఎన్.ధేబర్

text: ధేబర్, 1905, సెప్టెంబరు 21న గుజరాత్ రాష్ట్రంలోని జాంనగర్ కు పదకొండు మైళ్ళ దూరంలోని గంగాజాల అనే కుగ్రామంలో జన్మించాడు. ఈయన తండ్రి నవాల్‌శంకర్. విశ్వవిద్యాలయంలో విద్య పూర్తిచేసుకొని, న్యాయవాదవృత్తి ప్రారంభించి, ప్రముఖ న్యాయవాదిగా పేరుతెచ్చుకున్నాడు. మహాత్మా గాంధీ ప్రభావంతో 1936లో న్యాయవాదవృత్తిని వదిలి స్వాతంత్ర్య ఉద్యమంలో పాల్గొన్నాడు.


title: యు.ఎన్.ధేబర్

text: 1936లో రాజ్‌కోట్ మిల్లు కామ్‌దార్ మండలం అనే కార్మిక సంఘానికి అధ్యక్షుడిగా పనిచేశాడు. 1937-38లో కథియావర్ రాజకీయమండలికి కార్యదర్శిగా ఉన్నాడు.1938-39లో రాజ్‌కోట్ ప్రజామండలికి అధ్యక్షుడిగా కూడా ఉన్నాడు.1941లో మహాత్మాగాంధీ విరమ్‌గామ్ వద్ద వ్యక్తిగత సత్యాగ్రహాన్ని చేపట్టడానికి ధేబర్ ను ఎంపిక చేశాడు. దీనివళ్ళ ధేబర్ ఆరునెలలు జైలుశిక్ష అనుభవించాడు.


title: యు.ఎన్.ధేబర్

text: 1942లో మరలా క్విట్ ఇండియా ఉద్యమకాలంలో జైలుకు వెళ్ళాడు. స్వాతంత్ర్యానంతరం ధేబర్, కథియావర్ సంస్థానాలు, భారతదేశంలో విలీనం కావటానికి, సంయుక్త కథియావర్ రాష్ట్రం ఏర్పాటుకు విశేషకృషి చేశాడు. ఆ తర్వాత ఈ రాష్ట్రానికే సౌరాష్ట్ర అని పేరుమార్చారు. 1948లో సౌరాష్ట్ర రాష్ట్రానికి ముఖ్యమంత్రిగా నియమితుడై 1954వరకు ఆ పదవిలో ఉన్నాడు. ఈయన పాలనలో గ్రామోద్దరణకు సౌరాష్ట్రలో అనేక సంస్కరణలు చేపట్టాడు.


title: యు.ఎన్.ధేబర్

text: 1955లో దేభర్ భారత జాతీయ కాంగ్రేసు అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికై 1959 వరకు పనిచేశాడు. పార్టీ అధ్యక్షుడిగా ఎన్నిక కాగానే తొలి చర్యగా, దేశానికి పార్టీ ఏ విధంగా సహాయపడగలదనే విషయంపై నిర్ణయించడానికి, పార్టీ యొక్కప్రముఖనేతలనందరినీ సమావేశపరచాడు. 1960-61లో షెడ్యూల్డ్ ప్రాంతాలు మరియు షెడ్యూల్డ్ తెగల కమిషన్‌కు అధ్యక్షుడిగా ఉన్నాడు. 1962లో రాజ్‌కోట్ నుండి మూడవ లోక్‌సభకు ఎన్నికయ్యాడు. అనేక సామాజిక మరియు సాంఘీక సేవా సంస్థలతో ధేబర్‌కు అనుబంధం ఉంది. 1973లో భారత ప్రభుత్వం ఈయన్ను పద్మవిభూషణ్ సత్కారంతో గౌరవించింది. రాజ్‌కోట్ విమానాశ్రయానికి దేభర్ పేరే పెట్టారు.


title: మారుతిపాలెం

text: మూరుతి పాలెం చిత్తూరు జిల్లా, శ్రీకాళహస్తి మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన శ్రీకాళహస్తి నుండి 25 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన  నుండి కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 595827.== విద్యా సౌకర్యాలు ==


title: మారుతిపాలెం

text: తాగునీటి కోసం చేతిపంపులు, బోరుబావులు, కాలువలు, చెరువులు వంటి సౌకర్యాలేమీ లేవు.


title: మారుతిపాలెం

text: మూరుతి పాలెంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:మూరుతి పాలెంలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.


title: సహస్రలింగేశ్వర పురం

text: సహస్రలింగేశ్వర పురం చిత్తూరు జిల్లా, శ్రీకాళహస్తి మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన శ్రీకాళహస్తి నుండి 16 కి. మీ. దూరంలో ఉంది. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 595872.


title: సహస్రలింగేశ్వర పురం


title: సహస్రలింగేశ్వర పురం

text:
సహస్రలింగేశ్వర పురంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
సహస్రలింగేశ్వర పురంలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.


title: మదనపాలెం

text: మదనపాలెం చిత్తూరు జిల్లా, సత్యవీడు మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన సత్యవీడు నుండి 12 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన ఉత్తుకోటై (తమిళనాడు) నుండి 26 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 596311.


title: మదనపాలెం


title: మదనపాలెం

text: మదనపాలెంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:


title: శివరాత్రి మహత్యం

text: శివరాత్రి మహత్యం 1965, డిసెంబర్ 17న విడుదలైన డబ్బింగ్ సినిమా. ఈ సినిమాకు "ಶಿವರಾತ್ರಿ ಮಹಾತ್ಮೆ" అనే కన్నడ సినిమా మూలం. వీరాంజనేయ పిక్చర్స్ బ్యానర్‌పై వెలువడిన ఈ సినిమాకు పి.ఆర్.కౌండిన్య దర్శకుడు. సంతానం కోసం తపస్సు చేసిన సింహపురి రాజు వీరసింహునికి శివుడు పుత్ర వరమిస్తాడు. కానీ తపస్సు మధ్యలో రాజుకు కామవికారం కలిగిన కారణంగా పుట్టబోయే కొడుకు దుర్మార్గుడూ, నాస్తికుడూ, దుర్మదాంధుడూ అవుతాడనే శాపమూ ఇస్తాడు. రాజకుమారుడు విజయుడు అలానే అవుతాడు. శివాపచారం చేస్తాడు. తల్లినీ, తండ్రినీ, భార్యనూ చెరసాలలో పెడతాడు. వెలయాలిని అంతఃపురంలో పెడతాడు. చివరికి రంజనికి స్వర్ణ తులాభారం కూడా చేయబోతాడు. బంగారం తక్కువ పడగా తాను అదివరకు మూసివేసిన శివాలయంలోని బంగారు నాగాభరణాన్ని తీసుకోబోతాడు. అందువల్ల అతని కన్ను, కాలు పోతాయి. కానీ కన్నూ కాలూ పోయాక, మిత్రులు శత్రువులు, ముక్తి రక్తి ఇవన్నీ వేర్వేరుగా గ్రహించగలిగిన వాడవుతాడు. శివుడు బిల్వపత్ర పూజకు, శివరాత్రి వ్రతానికి కనికరిస్తాడు.


title: భీంసేన్ సచార్

text: భీంసేన్ సచార్ (1894 డిసెంబరు 1 – 1978 జనవరి 18) భారతీయ రాజకీయనాయకుడు. ఈయన పంజాబ్ రాష్ట్రానికి రెండుసార్లు ముఖ్యమంత్రిగా పనిచేశాడు.


title: భీంసేన్ సచార్

text: సచార్ 1894, డిసెంబరు 1 న జన్మించాడు. లాహోర్లో బి.ఏ మరియు ఎల్.ఎల్.బి చదివి గుజ్రన్‌వాలాలో న్యాయవాద వృత్తి ప్రారంభించాడు. ఇది ప్రస్తుతం పాకిస్తాన్లో ఉంది. చిన్న వయసులోనే స్వాతంత్ర్యోద్యమం పట్ల ఆకర్షితుడై, భారత జాతీయ కాంగ్రేసు పార్టీలో చేరాడు. 1921లో పంజాబ్ ప్రదేశ్ కాంగ్రేసు కమిటీ కార్యదర్శిగా ఎన్నికయ్యాడు. 1947లో భారత స్వాతంత్ర్యం వచ్చేనాటికి, పార్టీలో ప్రముఖసభ్యుడిగా ఎదిగాడు.


title: భీంసేన్ సచార్

text: 1949 లో కాంగ్రేసు పార్టీ ఈయన్ను పంజాబ్ ముఖ్యమంత్రి పదవికి ఎంపిక చేసింది. 1949 ఏప్రిల్ 12న ముఖ్యమంత్రిగా ప్రమాణస్వీకారం చేసి, ఆ పదవిలో 1949, అక్టోబరు 18 దాకా కొనసాగాడు. 1952లో స్వతంత్ర భారతంలో తొలి సార్వత్రిక ఎన్నికలు జరిగి, తొలిసారి పంజాబ్ శాసనసభ ఏర్పడింది. ప్రాంతీయ ఎన్నికలలో కాంగ్రేసు పార్టీ విజయం సాధించింది. ఎన్నికల తర్వాత సచార్ తిరిగి ముఖమంత్రై 1952 ఏప్రిల్ 17 నుండి 1956, జనవరి 23 వరకు పదవిలో కొనసాగాడు.పార్టీలో అంతర్గత రాజకీయాల వల్ల పదవి నుండి తొలగించబడిన తర్వాత, కేంద్రప్రభుత్వం సచార్ను ఒడిశా గవర్నరుగా ప్రకటించింది. 1956 నుండి 1957 వరకు ఒడిశా గవర్నరుగా పనిచేశాడు. ఆ తరువాత 1957 నుండి 1962 వరకు ఆంధ్ర ప్రదేశ్ గవర్నరుగా పనిచేశాడు.


title: భీంసేన్ సచార్

text: ఎమర్జెన్సీ కాలంలో, ఇందిరా గాంధీ మరియు ఆమె కుమారుడు సంజయ్ గాంధీల నిరంకుశ పాలనకు వ్యతిరేకంగా గళం విప్పిన ఇతర కాంగ్రేసు పాత తరం అసమ్మతి వర్గ నాయకులతో సహా, సచార్ అరెస్టయ్యి జైలుకు పంపించబడ్డాడు.


title: భీంసేన్ సచార్

text: సచార్ చిన్నతనంలోనే తమ సమాజానికి చెందిన అమ్మాయిని పెద్దలు కుదిర్చిన పెళ్ళి చేసుకున్నాడు. ఈయన కొడుకు రాజీందర్ సచార్ (జ.1923) ప్రముఖ న్యాయవాది, ఢిల్లీ హైకోర్టుకు ప్రధాన న్యాయమూర్తిగా పనిచేశాడు. భారతదేశ మతపరమైన అల్పసంఖ్యాకుల స్థితిగతులపై వివిధాస్పదమైన నివేదిక సచార్ కమిటీ అధ్యుక్షుడు రాజీందర్ సచారే. ప్రముఖ పాత్రికేయుడు, వామపక్ష కార్యకర్త మరియు శాంతికాముకుడైన కులదీప్ నయ్యర్, సచార్ అల్లుడు.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్ () (1883 మే 28 – 1966 ఫిబ్రవరి 26), "వీరసావర్కర్")గా ప్రసిద్ధి చెందిన ఒక స్వాతంత్ర్య విప్లవవీరుడు, న్యాయవాది, రాజకీయవేత్త, రచయిత, కవి మరియు నాటకకర్త. ఇతడు హిందుత్వ అనే భావజాలాన్ని తొలి సారిగా ప్రవేశపెట్టాడు. His political philosophy had the elements of utilitarianism, rationalism and positivism, humanism and universalism, pragmatism and realism. . Savarkar was also an atheist and a staunch rationalist who disapproved of orthodox beliefs in all religions.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Savarkar's revolutionary activities began while studying in India and England, where he was associated with the India House and founded student societies including Abhinav Bharat Society and the Free India Society, as well as publications espousing the cause of complete Indian independence by revolutionary means. Savarkar published "The Indian War of Independence" about the Indian rebellion of 1857 that was banned by British authorities. He was arrested in 1910 for his connections with the revolutionary group India House. Following a failed attempt to escape while being transported from Marseilles, Savarkar was sentenced to two life terms of imprisonment totaling fifty years and was moved to the Cellular Jail in the Andaman and Nicobar Islands, but released in 1921.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: While in jail, Savarkar wrote the work describing "Hindutva", espousing what it means to be a Hindu, and Hindu pride, in which he defined as all the people descended of Hindu culture as being part of Hindutva, including Buddhists, Jains and Sikhs. In 1921, under restrictions after signing a plea for clemency, he was released on the condition that he renounce revolutionary activities. Traveling widely, Savarkar became a forceful orator and writer, advocating Hindu political and social unity. Serving as the president of the Hindu Mahasabha, Savarkar endorsed the ideal of India as a "Hindu Rashtra" and opposed the "Quit India" struggle in 1942, calling it a "Quit India but keep your army" movement. He became a fierce critic of the Indian National Congress and its acceptance of India's partition. He was accused of the assassination of Mahatma Gandhi but acquitted by the court.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: The airport at Port Blair, Andaman and Nicobar's capital, has been named Veer Savarkar International Airport. The commemorative blue plaque on India House fixed by the Historic Building and Monuments Commission for England reads "Vinayak Damodar Savarkar 1883-1966 Indian patriot and philosopher lived here". In the recent past, the Shiv Sena party has demanded that the Indian Government posthumously confer upon him India's highest civilian award, the Bharat Ratna.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Vinayak Damodar Savarkar was born in the Marathi Chitpavan Brahmin Hindu family of Damodar and Radhabai Savarkar in the village of Bhagur, near the city of Nashik, Maharashtra. He had three other siblings namely Ganesh, Narayan, and a sister named Maina. He earned the nickname "Veer" (Sanskrit:braveheart)when at the age of 12, he led fellow students against a rampaging horde of Muslims that attacked his village. Highly outnumbered, he inspired the boys to fight-on until the last Muslim was driven off. Later, he is known to have stated: "Do not fear them. The Almighty is your strength, so fight, even when facing an enemy stronger than yourself"


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: After the death of his parents, the eldest sibling Ganesh, known as Babarao, took responsibility of the family. Babarao played a supportive and influential role in Vinayak's teenage life. During this period, Vinayak organised a youth group called "Mitra Mela" ("Band of Friends") and encouraged revolutionary and nationalist views of passion using this group. In 1901, Vinayak Savarkar married Yamunabai, daughter of Ramchandra Triambak Chiplunkar, who supported his university education. Subsequently, in 1902, he enrolled in Fergusson College, in Pune . As a young man, he was inspired by the new generation of radical political leaders namely Bal Gangadhar Tilak, Bipin Chandra Pal and Lala Lajpat Rai along with the political struggle against the partition of Bengal and the rising Swadeshi campaign. After completing his degree, nationalist activist Shyamji Krishna Varma helped Vinayak to go to England to study law, on a scholarship. It was during this period that the Garam Dal, literally "Army of the angry," was formed under the leadership of Tilak as a result of a split between the moderate, "constitutionalist" wing on the one part, and of Tilak's extremist or radical wing in the Indian National Congress. The members of the Garam Dal, did not acknowledge the agenda of the majority moderate Indian National Congress leadership which advocated dialogue with the British rulers and incremental steps towards Independence by gaining confidence of the British. Tilak was soon imprisoned for his support of revolutionary activities.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: After joining Gray's Inn law college in London Vinayak took accommodation at India House. Organized by expatriate social and political activist Pandit Shyamji, India House was a thriving centre for student political activities. Savarkar soon founded the Free India Society to help organize fellow Indian students with the goal of fighting for complete independence through a revolution, declaring,


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Savarkar envisioned a guerrilla war for independence along the lines of the famous war for Indian independence of 1857. Studying the history of the revolt, from English as well as Indian sources, Savarkar wrote the book, "The History of the War of Indian Independence". He analysed the circumstances of 1857 uprising and assailed British rule in India as unjust and oppressive. It was via this book that Savarkar became one of the first writers to allude the uprising as India's "First War for Independence."


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: The book was banned throughout the British Empire. Madame Bhikaji Cama, an expatriate Indian revolutionary obtained its publication in the Netherlands, France and Germany. Widely smuggled and circulated, the book attained great popularity and influenced rising young Indians. Savarkar was studying revolutionary methods and he came into contact with a veteran of the Russian Revolution of 1905 who imparted him the knowledge of bomb-making. Savarkar had printed and circulated a manual amongst his friends on bomb-making and other methods of guerrilla warfare.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: In 1909, Madan Lal Dhingra, a keen follower and friend of Savarkar, assassinated Sir William Hutt Curzon Wyllie in a public meeting. Dhingra's action provoked controversy across Britain and India, evoking enthusiastic admiration as well as condemnation. Savarkar published an article in which he all but endorsed the murder and worked to organize support, both political and for Dhingra's legal defence.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: At a meeting of Indians called for a condemnation of Dhingra's deed, Savarkar protested the intention to condemn and was drawn into a hot debate and angry scuffle with other participants. A secretive and restricted trial and a sentence awarding the death penalty to Dhingra provoked an outcry and protest across the Indian student and political community. Strongly protesting the verdict, Savarkar struggled with British authorities in laying claim to Dhingra's remains following his execution. Savarkar hailed Dhingra as a hero and martyr, and began encouraging revolution with greater intensity.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: In India, Ganesh Savarkar had organised an armed revolt against the Morley-Minto reforms of 1909. The British police implicated Savarkar in the investigation for allegedly plotting the crime. Hoping to evade arrest, Savarkar moved to Madame Cama's home in Paris. He was nevertheless arrested by police on 13 March 1910. In the final days of freedom, Savarkar wrote letters to a close friend planning his escape. Knowing that he would most likely be shipped to India, Savarkar asked his friend to keep track of which ship and route he would be taken through. When the ship SS "Morea" reached the port of Marseille on 8 July 1910, Savarkar escaped from his cell through a porthole and dived into the water, swimming to the shore in the hope that his friend would be there to receive him in a car. But his friend was late in arriving, and the alarm having been raised, Savarkar was re-arrested.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Savarkar's arrest at Marseilles caused the French government to protest to the British, arguing that the British could not recover Savarkar unless they took appropriate legal proceedings for his rendition. The dispute came before the Permanent Court of International Arbitration in 1910, and it gave its decision in 1911. The case excited much controversy as was reported by the "New York Times", and it considered it involved an interesting international question of the right of asylum.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: The Court held, firstly, that since there was a pattern of collaboration between the two countries regarding the possibility of Savarkar's escape in Marseilles and there was neither force nor fraud in inducing the French authorities to return Savarkar to them, the British authorities did not have to hand him back to the French in order for the latter to hold rendition proceedings. On the other hand, the tribunal also observed that there had been an "irregularity" in Savarkar's arrest and delivery over to the Indian Army Military Police guard.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Arriving in Bombay, Savarkar was taken to the Yervada Central Jail in Pune. Following a trial, Savarkar, aged 28, was convicted and sentenced to 50-year imprisonment and transported on 4 July 1911 to the infamous Cellular Jail in the Andaman and Nicobar Islands.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: His fellow captives included many political prisoners, who were forced to perform hard labour for many years. Reunited with his brother Ganesh, the Savarkars nevertheless struggled in the harsh environment: Forced to arise at 5 am, tasks including cutting trees and chopping wood, and working at the oil mill under regimental strictness, with talking amidst prisoners strictly prohibited during mealtime. Prisoners were subject to frequent mistreatment and torture. Contact with the outside world and home was restricted to the writing and mailing of one letter a year. In these years, Savarkar withdrew within himself and performed his routine tasks mechanically. Obtaining permission to start a rudimentary jail library, Savarkar would also teach some fellow convicts to read and write.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Savarkar applied to the Bombay Government for certain concessions in connection with his sentences. However, by Government letter No. 2022, dated 4 April 1911, his Application was rejected and he was informed that the question of remitting the second sentence of transportation for life would be considered in due course on the expiry of the first sentence of transportation for life.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Merely a month after arriving in the Cellular Jail, Andaman and Nicobar Islands, Savarkar submitted his first mercy petition on 30 August 1911. This petition was rejected on 3 September 1911


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Savarkar submitted his next mercy petition on November 14, 1913, and presented it personally to the Home Member of the Governor General’s council, Sir Reginald Craddock. In his letter, asking for forgiveness, he described himself as a ""prodigal son"" longing to return to the ""parental doors of the government"". He wrote that his release from the jail will recast the faith of many Indians in the British rule. Also he said ""Moreover, my conversion to the constitutional line would bring back all those misled young men in India and abroad who were once looking up to me as their guide. I am ready to serve the government in any capacity they like, for as my conversion is conscientious so I hope my future conduct would be. By keeping me in jail, nothing can be got in comparison to what would be otherwise.""


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: In 1917, Savarkar submitted another mercy petition, this time for a general amnesty of all political prisoners. Savarkar was informed on February 1, 1918 that the mercy petition was placed before the British Indian Government


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: On 30 March 1920, Savarkar submitted his fourth mercy petition to the British Government, in which he stated that ""So far from believing in the militant school of the Bukanin type, I do not contribute even to the peaceful and philosophical anarchism of a Kuropatkin [sic.] or a Tolstoy. And as to my revolutionary tendencies in the past:- it is not only now for the object of sharing the clemency but years before this have I informed of and written to the Government in my petitions (1918, 1914) about my firm intention to abide by the constitution and stand by it as soon as a beginning was made to frame it by Mr. Montagu. Since that the Reforms and then the Proclamation have only confirmed me in my views and recently I have publicly avowed my faith in and readiness to stand by the side of orderly and constitutional development.""


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: In 1920, the Indian National Congress and leaders such as Mahatma Gandhi, Vithalbhai Patel and Bal Gangadhar Tilak demanded his unconditional release. Savarkar signed a statement endorsing his trial, verdict and British law, and renouncing violence, a bargain for freedom.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Jaywant Joglekar, who authored a book euologising Savarkar as 'Father of Hindu Nationalism', considers Savarkar's appeal for clemency a tactical ploy, like Shivaji's letter to Aurangzeb, during his arrest at Agra etc.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: However, such claims are disputed by others. The Indian historian Bipan Chandra claimed that post Savarkar's release from jail, he was not an anti-imperialist any longer, and that he accepted the humiliating conditions of his release set forth by the British government, including his non-participation in politics


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: A portrait of Savarkar was unveiled in the Indian Parliament in 2003.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: On 2 May 1921, the Savarkar brothers were moved to a jail in Ratnagiri, and later to the Yerwada Central Jail. He was finally released on 6 January 1924 under stringent restrictions – he was not to leave Ratnagiri District and was to refrain from political activities for the next five years. As a political internee in Ratnagiri he demanded an amount of Rs 100 per month. The British Government agreed on a stipend of Rs 60 per month in lieu of his compulsory unemployment. However, police restrictions on his activities would not be dropped until provincial autonomy was granted in 1937.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: During his incarceration, Savarkar's views began turning increasingly towards Hindu cultural and political nationalism, and the next phase of his life remained dedicated to this cause. In the brief period he spent at the Ratnagiri jail, Savarkar wrote his ideological treatise – "". Smuggled out of the prison, it was published by Savarkar's supporters under his alias "Maharatta." In this work, Savarkar promotes a radical new vision of Hindu social and political consciousness. Savarkar began describing a "Hindu" as a patriotic inhabitant of Bharatavarsha, venturing beyond a religious identity. While emphasising the need for patriotic and social unity of all Hindu communities, he described Hinduism, Jainism, Sikhism and Buddhism as one and the same. He outlined his vision of a "Hindu Rashtra" ("Hindu Nation") as "Akhand Bharat" ("United India"), purportedly stretching across the entire Indian subcontinent. He defined Hindus as being neither Aryan nor Dravidian but as "People who live as children of a common motherland, adoring a common holyland."


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Scholars, historians and Indian politicians have been divided in their interpretation of Savarkar's ideas. A self-described atheist, Savarkar regards being Hindu as a cultural and political identity. He often stressed social and community unity between Hindus, Sikhs, Buddhists and Jains, to the exclusion of Muslims and Christians. Savarkar saw Muslims and Christians as "misfits" in the Indian civilization who could not truly be a part of the nation. He argued that the holiest sites of Islam and Christianity are in the Middle East and not India, hence the loyalty of Muslims and Christians to India is divided.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: After his release from jail on 6 January 1924. Savarkar helped found the Ratnagiri Hindu Sabha, aiming to work for the social and cultural preservation of Hindu heritage and civilisation. Becoming a frequent and forceful orator, Sarvakar agitated for the use of Hindi as a common national language and against caste discrimination and untouchability.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Another activity he started was to reconvert to Hinduism those who had converted to other faiths. This included the eight members of a Brahmin family named Dhakras who had converted to Christianity. Savarkar re-converted the family at a public function and also bore the marriage expenses of the two daughters in the family.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Focusing his energies on writing, Savarkar authored the "Hindu Pad-pada-shahi" – a book documenting the Maratha empire – and "My Transportation for Life" – an account of his early revolutionary days, arrest, trial and incarceration. He also wrote and published a collection of poems, plays and novels. He also wrote a book named "Majhi Janmathep" ("My Life-term") about his experience in Andaman prison.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text:
In many of Savarkar's speeches and writings, he praises Nazi ideology. Savarkar criticized Nehru for opposing Nazism, arguing "Surely Hitler knows better than Pandit Nehru does what suits Germany best". Savarkar's Akhil Bharatiya Hindu Mahasabha has been called a "pro-Nazi" party.
In his 1949 book, "Hindu Rashtra Darshan", Savakar wrote "Nazism proved undeniably the savior of Germany". Savarkar often compared Germany's German majority and Jewish minority as analogous to India's Hindu majority and Muslim minority, though Savarkar never mentions the persecution of Jews in Germany. Gandhi himself praised the Nazis until the end of the War, when the Genocide came to light to the world, and condemnation followed. Savarkar never said that he was a proponent of murder and genocide against minorities, and instead desired peaceful assimilation. Savarkar condemned both German Jews and the Indian Muslims for their supposed inability to assimilate. In 1938, he wrote, "if we Hindus in India grow stronger in time, these Moslem friends of the league type will have to play the part of German Jews." He further added that India "must be a Hindu land, reserved for Hindus".


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text:
Rachel McDermott, Leonard A. Gordon, Ainslie Embree, Frances Pritchett and Dennis Dalton state that Savarkar promoted an anti-Muslim form of Hindu nationalism. Scholar Vinayak Chaturvedi states that Savarkar was known for his anti-Muslim writings.
Savarkar saw Muslims in the Indian police and military to be "potential traitors". He advocated that India reduce the number of Muslims in the military, police and public service and ban Muslims from owning or working in munitions factories.
Savarkar criticized Gandhi for being concerned about Indian Muslims. Chaturvedi notes that there was a "shift" in Savakar's views: in his earlier writings he argued for "Indian independence from British rule", whereas in later writings he focused on "Hindu independence from Christians and Muslims". In his 1907 "Indian War of Independence", Savarkar includes Muslims as heroes. This was omitted in his later writings; his 1925 "Hindu-pad-paatshahi" included Hindu heroes but not Muslim ones. In his 1963 "Six Glorious Epochs", Savarkar says Muslims and Christians wanted to "destroy" Hinduism.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: In the wake of the rising popularity of the Muslim League led by Muhammad Ali Jinnah, Savarkar and his party began gaining attraction in the national political environment. Savarkar moved to Bombay and was elected president of the Hindu Mahasabha in 1937, and would serve until 1943. The Congress swept the polls in 1937 but conflicts between the Congress and Jinnah would exacerbate Hindu-Muslim political divisions. Jinnah derided Congress rule as a "Hindu Raj", and hailed 22 December 1939 as a "Day of Deliverance" for Muslims when the Congress resigned en masse in protest when the British India Governor-General declared India's inclusion into World War II for the United Kingdom and its allies against Germany and its allies. Savarkar's message of Hindu unity and empowerment gained increasing popularity amidst the worsening communal climate.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Savarkar as president of the Hindu Mahasabha, during the Second World War, advanced the slogan "Hinduize all Politics and Militarize Hindudom", he decided to support the British war effort in India seeking military training for the Hindus. When the Congress launched the "Quit India" movement in 1942, Savarkar criticised it and asked Hindus to stay active in the war effort and not disobey the government, he urged the Hindus to enlist in the armed forces to learn the "arts of war". Hindu Mahasabha activists protested Gandhi's initiative to hold talks with Jinnah in 1944, which Savarkar denounced as "appeasement." He assailed the British proposals for transfer of power, attacking both the Congress and the British for making concessions to Muslim separatists. Soon after Independence, Dr Shyama Prasad Mookerjee resigned as Vice-President of the Hindu Mahasabha dissociating himself from its "Akhand Hindustan" plank, which implied undoing partition.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Under Savarkar, the Hindu Mahasabha openly opposed the call for the Quit India Movement and boycotted it officially. Savarkar even went to the extent of writing a letter titled "Stick to your Posts", in which he instructed Hindu Sabhaites who happened to be "members of municipalities, local bodies, legislatures or those serving in the army...to stick to their posts" across the country, and not to join the Quit India Movement at any cost.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: The Indian National Congress won a massive victory in the Indian provincial elections, 1937, decimating the Muslim League and the Hindu Mahasabha. However, in 1939, the Congress ministries resigned in protest against Viceroy Lord Linlithgow's action of declaring India to be a belligerent in the Second World War without consulting the Indian people. This led to the Hindu Mahasabha, under Savarkar's presidency, joining hands with the Muslim League and other parties to form governments, in certain provinces. Such coalition governments were formed in Sindh, NWFP, and Bengal.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: In Sindh, Hindu Mahasabha members joined Ghulam Hussain Hidayatullah's Muslim League government. In Savarkar's own words,"Witness the fact that only recently in Sind, the Sind-Hindu-Sabha on invitation had taken the responsibility of joining hands with the League itself in running coalition government In March 1943, Sindh Government became the first Provincial Assembly of the sub-continent to pass an official resolution in favour of the creation of Pakistan. In spite of the Hindu Mahasabha's avowed public opposition to any political division of India, the Mahasabha Ministers of the Sindh government did not resign, rather they simply "contented themselves with a protest"


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: In the North West Frontier Province, Hindu Mahasabha members joined hands with Sardar Aurangzeb Khan of the Muslim League to form a government in 1943. The Mahasabha member of the cabinet was Finance Minister Mehar Chand Khanna.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: In Bengal, Hindu Mahasabha joined the Krishak Praja Party led Progressive Coalition ministry of Fazlul Haq in December, 1941. Savarkar appreciated the successful functioning of the coalition government.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Hindu Mahasabha under the leadership of Savarkar started a civil resistance movement in March 1939. The objective of the Satyagraha was to secure religious and cultural liberty for the Hindus who at that time constituted 86% of total population of Hyderabad State. Many notable people like Senapati Bapat, V. G. Deshpande, Prabhakar Balwant Dani, Madhavrao Mule, took part in it. The Arya Samaj also sent around 10000 civil resisters. At last, on July 19, 1939, the Nizam government announced some political reforms. In the new dispensation, 50% seats were left for non-Muslims. Although Hindus were the majority in the state and Muslims were in minority, Hindu Mahasabha accepted this proposal. They withdrew the movement despite the fact that these reforms for partial reforms. Indian National Congress did not support this movement and called it 'communal' and 'anti-national'.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Savarkar was an outspoken critic of Mahatma Gandhi. He criticized Gandhi ji for being a hypocrite as he supported use of violence by the British against Germany during World War II. He also criticized his appeasement of Muslims at the time of Khilafat Movement.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: In articles from the 1920s to the 1940s Savarkar considered Gandhi as a naive leader who "happens to babble...[about] compassion, forgiveness", yet "notwithstanding his sublime and broad heart, the Mahatma has a very narrow and immature head".


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: The Muslim League adopted the Lahore Resolution in 1940, calling for a separate Muslim state based on the "Two-Nation Theory", Bhimrao Ramji Ambedkar summaries Savarkar's position, in his "Pakistan or The Partition of India" as follows,


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Savarkar in a statement issued on 19 December 1947, expressed joy at the recognition of the claim of Jewish people to establish an independent Jewish state, and likened the event to the glorious day on which Moses led them out of Egyptian bondage. He considered that justice demanded restoration of entire Palestine to the Jews, their historical holy land and Fatherland. He regretted India's vote at the United Nations Organisation against the creation of the Jewish state terming the vote a policy of appeasement of Muslims.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Savarkar wrote more than 10,000 pages in the Marathi language. His literary works in Marathi include ""Kamala"", ""Mazi Janmathep"" (My Life Sentence), and most famously "1857 - The First War of Independence", in which Savarkar popularised the term "First War of Independence" for what the British referred to as the "Sepoy Mutiny". Another book was "Kale Pani" ("Black Water" which means "life sentence" on the island prison on the Andaman islands), which reflected the treatment of Indian Independence activists by the British. To counter the then British propagated view that India's history was a saga of continuous defeat, he wrote an inspirational historical work, "Saha Soneri Pane" (Six Golden Pages), recounting some of the "Golden periods" of Indian history. At the same time, religious divisions in India were beginning to be exacerbated. He described what he saw as the atrocities of British and Muslims on Hindu residents in Kerala in the book, "Mopalyanche Band" (Muslims' Strike) and also "Gandhi Gondhal" (Gandhi's Confusion), a political critique of Gandhi's politics. Savarkar, by now, had become a committed and persuasive critic of the Gandhian vision of India's future.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: He is also the author of the poems "Sagara pran talmalala" ("O Great Sea, My Heart Aches for the Motherland"), and "Jayostute" (written in praise of freedom). When in the Cellular jail, Savarkar was denied pen and paper. He composed and wrote his poems on the prison walls with thorns and pebbles, memorised thousands lines of his poetry for years till other prisoners returning home brought them to mainland India. Savarkar is credited with several neologisms in Marathi and Hindi, including "Hutatma" (Martyr), "Mahapaur" ( Mayor), "Digdarshak" (leader or director, one who points in the right direction), "Shatkar" (a score of six runs in cricket), "Saptahik" (weekly), "Sansad" ("Parliament"), "doordhwani" ("telephone"), "tanklekhan" ("typewriting") among others.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: He chaired Marathi Sahitya Sammelan in 1938.Following the assassination of Gandhi ji on 30 January 1948, police arrested the assassin Nathuram Godse and his alleged accomplices and conspirators. He was a member of the Hindu Mahasabha and of the Rashtriya Swayamsevak Sangh. Godse was the editor of "Agrani - Hindu Rashtra", a Marathi daily from Pune which was run by the company "The Hindu Rashtra Prakashan Ltd" (The Hindu Nation Publications). This company had contributions from such eminent persons as Gulabchand Hirachand, Bhalji Pendharkar and Jugalkishore Birla. Savarkar had invested 15000 in the company. Savarkar, a former president of the Hindu Mahasabha, was arrested on 5 February 1948, from his house in Shivaji Park, and kept under detention in the Arthur Road Prison, Mumbai. He was charged with murder, conspiracy to murder and abetment to murder. A day before his arrest, Savarkar in a public written statement, as reported in The Times of India", Mumbai dated 7 February 1948, termed Gandhi's assassination a fratricidal crime, endangering India's existence as a nascent nation.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Godse claimed full responsibility for planning and carrying out the assassination. However, according to the Approver Badge, on 17 January 1948, Nathuram Godse went to have a last "darshan" (audience / interview) with Savarkar in Bombay before the assassination. While Badge and Shankar waited outside, Nathuram and Apte went in. On coming out Apte told Badge that Savarkar blessed them ""Yashasvi houn ya"" (""यशस्वी होऊन या"", be successful and return). Apte also said that Savarkar predicted that Gandhi's 100 years were over and there was no doubt that the task would be successfully finished. However Badge's testimony was not accepted as the approver's evidence lacked independent corroboration and hence Savarkar was acquitted.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: On 12 November 1964, at a religious programme organised in Pune to celebrate the release of Gopal Godse, Madanlal Pahwa and Vishnu Karkare from jail after the expiry of their sentences, Dr. G. V. Ketkar, grandson of Bal Gangadhar Tilak, former editor of Kesari and then editor of ""Tarun Bharat"", who presided over the function, gave information of a conspiracy to kill Gandhi, about which he professed knowledge six months before the act. Ketkar was arrested. A public furore ensued both outside and inside the Maharashtra Legislative Assembly and both houses of the Indian parliament. Under pressure of 29 members of parliament and public opinion the then Union home minister Gulzarilal Nanda appointed Gopal Swarup Pathak, M. P. and a senior advocate of the Supreme Court of India as a Commission of Inquiry to re-investigate the conspiracy to murder Gandhi. The central government intended on conducting a thorough inquiry with the help of old records in consultation with the government of Maharashtra. Pathak was given three months to conduct his inquiry, subsequently Jevanlal Kapur a retired judge of the Supreme Court of India was appointed chairman of the Commission.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: The Kapur Commission was provided with evidence not produced in the court; especially the testimony of two of Savarkar's close aides - Appa Ramachandra Kasar, his bodyguard, and Gajanan Vishnu Damle, his secretary,


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Kasar told the Kapur Commission that Godse and Apte visited Savarkar on or about 23 or 24 January, which was when they returned from Delhi after the bomb incident. Damle deposed that Godse and Apte saw Savarkar in the middle of January and sat with him (Savarkar) in his garden.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: Justice Kapur concluded: "All these facts taken together were destructive of any theory other than the conspiracy to murder by Savarkar and his group."


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text: After Gandhi's assassination Savarkar's home in Dadar, Mumbai was stoned by angry mobs. After he was acquitted of the allegations related to Gandhi's assassination and released from jail, Savarkar was arrested by the government, for making "militant Hindu nationalist speeches", he was released after agreeing to give up political activities. He continued addressing social and cultural elements of Hindutva. He resumed political activism after the ban on it was lifted, it was however limited until his death in 1966 because of ill health. His followers bestowed upon him honours and financial awards when he was alive. Two thousand RSS workers gave his funeral procession a guard of honour. According to McKean, there was public antipathy between Savarkar and the Congress for most of his political career, yet after independence Congress ministers,Vallabhbhai Patel and C. D. Deshmukh unsuccessfully sought partnership with the Hindu Mahasabha and Savarkar. It was forbidden for Congress party members to participate in public functions honouring Savarkar. Nehru refused to share the stage during the centenary celebrations of the India's First War of Independence held in Delhi. After the independence of India, Jawaharlal Nehru had put forward a proposal to demolish the Cellular Jail in the Andaman and build a hospital in its place.After the death of Nehru, the Congress government, under Prime Minister Shastri, started to pay him a monthly pension.


title: వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్

text:
On 8 November 1963, Savarkar's wife, Yamuna, died. On 1 February 1966, Savarkar renounced medicines, food and water which he termed as "atmaarpan" (fast until death). Before his death he had written an article titled "Atmahatya Nahi Atmaarpan" in which he argued that when one's life mission is over and ability to serve the society is left no more, it is better to end the life at will rather than waiting for death. He died on 26 February 1966 at the age of 83. He was mourned by large crowds that attended his cremation. He left behind a son Vishwas and a daughter Prabha Chiplunkar. His first son, Prabhakar, had died in infancy. His home, possessions and other personal relics have been preserved for public display.There was no official mourning by the then Congress party government of Maharashtra or at the centre
.The indifference to Savarkar continued long after his death
Although Savarkar is regarded as a Hindu Nationalist, he professed atheism (nastika) and therefore did not belong to any orthodox school of Hindu faith. It should however, be noted that atheism within Hinduism is different from it's Western counterpart. Many Hindus do not profess belief in deities or a God, as it is not a single religion, but a collection of many diverse philosophies and faiths. Savarkar still had spirituality, and a mystical view of life, and gave great importance to mythology and symbolism.


title: టి.ఎస్. ఎలియట్

text: థోమస్ స్టెరన్స్ ఎలియట్ అమెరికాలోని మిస్సోరి ప్రాంతంలో సెంట్‌లూయి గ్రామంలో 1888 సెప్టెంబరు 26వ తేదీన జన్మించాడు.ఆయన్ పూర్వీకులు 17వ శతాబ్దంలో ఇంగ్లాండు నుండి వలసపోయి బోస్టన్ లో స్థిరపడినవారే. తండ్రి వ్యాపారస్తుడు.


title: టి.ఎస్. ఎలియట్

text: హార్వార్ద్ విశ్వవిద్యాలయంలో నాలుగేళ్ళు విద్యాభ్యాసం చేసి, 1909లో పట్టాపుచ్చుకున్నాడు, ఎలియట్. తత్వశాస్త్రం పట్ల శ్రద్ధచూపాడు. 1910లో సార్‌బాన్‌లో తత్వము, సాహిత్యము చదివి తిరిగి హార్వార్డ్ లో మరికొంతకాలం చదువుసాగించాడు. 1913లో విశ్వవిద్యాలయ శాఖలో పనిచేసి జర్మనీలో తర్వాత ఆక్స్‌ఫర్డ్ లో ఉన్నతవిద్యనభ్యసించాడు.


title: టి.ఎస్. ఎలియట్

text: 1915లో వివాహానంతరం ఇంగ్లాండులో నివాసం ఏర్పరచుకొని ఉండిపోయాడు. కొంతకాలం ఉపాధ్యాయుడిగా, తరువాత బ్యాంకులోనూ పనిచేశాక, 1917లో ఇగోయిస్ట్  అనే పత్రిక సహాయసంపాదకుడుగా, పిమ్మట క్రైటీరియన్ పత్రికా సంపాదకుడుగా పదేళ్ళు పనిచేశాడు.1917-1920 మధ్యలో రచన మొదలెట్టి ఖండకావ్యాలు ప్రచురించాడు. 1922లో బీడునేల (The Waste Land) అనే గద్యకావ్యం వెలువడింది. దీనితో ఆధునిక కవితా ఉద్యమానికి మార్గదర్శకుడిగా ఆయన కీర్తి, ప్రభావమూ పెరుగుతూ వచ్చి ఈనాడు ప్రపంచసాహిత్యంలో అగ్రశ్రేణి కవిగా ఆయన స్థావరం స్థిరపడింది. .1927లో బ్రిటిషు పౌరుడిగా, పౌరసత్వపు హక్కులు పొందాడు.1925నుండి ఫేబర్ ప్రచురణ కర్తల సలహాదారుడిగా ఉన్నాడు. 1930 నుండి ఆయన గేయనాటకాలు రచించడం మొదలెట్టాడు. మర్డర్ ఇన్ ద కెథడ్రల్ ను 1935లో ప్రదర్సించాడు. ఈ నాటకం ప్రేక్షకుల్ని ఆకర్షించింది. మరి నాలుగు గేయ నాటకాలు వ్రాశాడు. 1944 లో ఫోర్ క్వార్టెట్స్ (Four Quarterts) అనేగేయ సంపుటి వెలువడింది. గతంతో సమంన్వయం కుదుర్చుకోవడానికి సాగించిన నాలుగు యాత్రల కథనం ఇందలి వస్తువు. ఆధునిక విశ్వకవితారంగంలో ప్రముఖ విమర్శకులు ఈ కావ్యాన్ని మాహాకావ్యంగా ఎన్నిక చేశారు.


title: టి.ఎస్. ఎలియట్

text: 1920 నుండి సాహిత్య విమర్శ సాగిస్తూ ఎన్నెన్నో వ్యాసాలు వ్రాశాడు. సాహిత్యమే కాక, ఇతర సాంఘిక సమస్యలను పరిశీలిస్తూ గ్రంథాలు వ్రాశాడు. 1948లో ఆర్డర్ ఆఫ్ మెరిట్ - బిరుదు, నోబెల్ బహుమానం పొందాడు. ఎన్నో విశ్వవిద్యాలయాలు, డాక్టరేట్ బిరుదు నిచ్చి ఎలియట్ ని గౌరవించాయి. మొదటి భార్య చనిపోయిన కొన్ని సంవత్సరాలకి 1957లో వాలెరీ ఫ్లెచర్ను వివాహమాడాడు. 1965 జనవై 4 వ తేదీన కీర్తిశేషుడైనాడు. సాహిత్యం పట్ల ప్రేమానురాగాలున్న వ్యక్తులెందరో కంట తడిబెట్టుకున్నారు.


title: టి.ఎస్. ఎలియట్

text: 1949లో ఎడినబరోలో అంతర్జాతీయ ఉత్సవాల సందర్భంలో ఎలియట్ వ్రాసిన నాటకాన్ని ప్రదర్సించినప్పుడు ప్రతివళ్ళూ చెప్పుకుంటున్న ఈ ఎలియట్ ఎవర్ండీ? అన్నారుట. ప్రేక్షకులలో ఒకరు. 1930 నుండి వెలువడుతున్న గ్రంథాలలో ఎలియట్ ప్రస్తావన ఉండితీరింది. సాహొత్యం గురుంచి ఏది వ్రాసినా, ఎలియట్ నిర్వచనాన్ని ఉదహరించకుండా ఉండలేరు. ఆయనతో సమాధానం కుదుర్చుకోకుండా ఏ పాశ్చాత్య రచయితకి జరగడం లేదంట.


title: తప్పుచేసి పప్పుకూడు

text: తప్పుచేసి పప్పుకూడు 2002, మే 22న విడుదలైన తెలుగు చలన చిత్రం. కోదండరామిరెడ్డి దర్శకత్వం వహించిన ఈ చిత్రంలో మోహన్ బాబు, శ్రీకాంత్, గ్రేసీ సింగ్, బ్రహ్మానందం, తనికెళ్ళ భరణి, కోట శ్రీనివాసరావు, ఎల్. బి. శ్రీరామ్ తదితరులు ముఖ్యపాత్రలలో నటించగా, ఎమ్.ఎమ్. కీరవాణి సంగీతం అందించారు.


title: రామచంద్ర భండారే

text: ఆర్.డీ.భండారే లేదా రామచంద్ర ధోండీబా భండారే (జ. 1916 ఏప్రిల్ 11, మ. 1988 సెప్టెంబరు 5) భారత జాతీయ కాంగ్రేసు పార్టీకి చెందిన రాజకీయ నాయకుడు. నాలుగవ మరియు ఐదవ లోక్‌సభ సభ్యుడు. మహారాష్ట్ర లోని ముంబై నార్త్ సెంట్రల్ నియోజకవర్గం నుండి లోక్‌సభకు ఎన్నికయ్యాడు.


title: రామచంద్ర భండారే

text: రామచంద్ర భండారే, 1916, ఏప్రిల్ 11న, బొంబాయి రాష్ట్రంలోని సతారా జిల్లా, విటాలో (ప్రస్తుతం సాంగ్లీ జిల్లాలో ఉన్నది) జన్మించాడు. దళిత మహర్ల కుటుంబంలో జన్మించిన భండారే తండ్రి ధోండీబా హరీబా భండారే. ఈయన చిన్నతనంలోనే కుటుంబం బొంబాయి తరలివచ్చి అక్కడ స్థిరపడింది. భండారే ఉత్తర వరాలీ ప్రాథమిక పాఠశాలలో ప్రాధమిక విద్యను, కొలాబావాడీలో మాధ్యమిక విద్య పూర్తి చేసుకొని, బొంబాయిలోని మహారాష్ట్ర ఉన్నత పాఠశాలలో చదివాడు. ముంబైలోని ఎల్ఫిన్‌స్టోన్ కళాశాలలో బి.ఏ పట్టభద్రుడై, బొంబాయి ప్రభుత్వ న్యాయ కళాశాలలో మరియు ఖాల్సా కళాశాలలో ఎల్.ఎల్.బి మరియు ఎం.ఏ పూర్తిచేశాడు. చదువు పూర్తిచేసిన తర్వాత బొంబాయిలో న్యాయవాదవృత్తి ప్రారంభించాడు. అదే సమయంలో న్యాయశాస్త్ర ఆచార్యుడిగా కూడా పనిచేశాడు.


title: రామచంద్ర భండారే

text: రామచంద్ర భండారే కార్మిక సంఘాలలో క్రియాశీలకంగా పనిచేస్తూ, 1942 నుండి 1945 బొంబాయి నగరపాలిక కామ్‌గర్ సంఘానికి కార్యదర్శిగా ఉన్నాడు. 1949 నుండి 1952 వరకు బాబాసాహెబ్ అంబేద్కర్ నేతృత్వంలో నెలకొల్పబడిన దిగువస్థాయి గ్రామీణ సేవకుల సంఘానికి అధ్యక్షత వహించాడు. 1952-54 వరకు బొంబాయి వస్త్రపరిశ్రమ కార్మికుల సంఘానికి ఉపాధ్యక్షుడుగా పనిచేశాడు. 1963 నుండి 1966 వరకు నవభారత్ మజ్దూర్ మహాసభ అధ్యక్షుడిగా ఉన్నాడు.


title: రామచంద్ర భండారే

text: భండారే, సంస్థ ప్రారంభం నుండే, షెడ్యూల్డ్ కాస్ట్స్ ఫెడరేషన్ లో సభ్యుడుగా ఉన్నాడు. పార్టీ యొక్క విభాగమైన, బొంబాయి ప్రదేశ్ షెడ్యూల్డ్ కాస్ట్స్ ఫెడరేషన్ యొక్క అధ్యక్షుడయ్యాడు. మహాత్మా గాంధీ, బొంబాయి సందర్శించడానికి వచ్చినప్పుడు, దళితులపట్ల తన సౌభ్రాతృత్వాన్ని చాటడానికి వరాలీలోని ఒక మెహతర్ల ఇంట విడిదిచేశాడు. మహాత్మాగాంధీ యొక్క ఈ "ప్రదర్శన"ను నిరసిస్తూ, భండారే మరియు ఆయన అనుచరులు నల్లజండాలు ఎగురవేసి నిరసన వ్యక్తంచేశారు. పర్యవసానంగా, వర్ణ హిందువులకు, దళితులకు మధ్య పెద్ద తగాదా ప్రారంభమైంది. ఈ గొడవల్లో, భండారే గట్టిగా నిలబడి, బొంబాయి షెడ్యూల్డ్ కులాల ప్రముఖ నాయకుడిగా ఎదిగాడు. 1946లో వరాలీలో ఒక గ్రంథాలయాన్ని స్థాపించాడు. బొంబాయిలో ప్రతి ప్రాంతంలో తమిళ సంఘాన్ని నెలకొల్పాడు. భండారే చొరవతో, అంబేద్కర్ జన్మదినాన్ని పెద్ద ఎత్తున సంబరంగా జరపటం ప్రారంభమైంది. 1950 ఏప్రిల్ 14 నిర్ధర్ అనే వారపత్రికను ప్రారంభించాడు. అది రెండేళ్ళపాటు కొనసాగింది.


title: రామచంద్ర భండారే

text: భండారే 1948 నుండి 1957 వరకు బొంబాయి మహానగరపాలికలో సభ్యుడిగా పనిచేశాడు. 1960 నుండి 1962 వరకు బొంబాయి శాసనసభ సభ్యుడిగా ఉంటూ, ఆ సభలో ప్రతిపక్ష నాయకుడిగా వ్యవహరించాడు. భండారే భారతీయ రిపబ్లికన్ పార్టీ యొక్క వ్యవస్థాపక సభ్యుడు. 1964 నుండి 1966 వరకు ఆ పార్టీ అధ్యక్షుడిగా కూడా ఉన్నాడు.ఆ తరువాత 1973 నుండి 1976 వరకు బీహారు గవర్నరుగానూ, 1976 నుండి 1977 వరకు ఆంధ్రప్రదేశ్ గవర్నరుగానూ పనిచేశాడు.


title: రామచంద్ర భండారే

text: భండారే 1988, సెప్టెంబరు 5న బొంబాయిలోని తన స్వగృహంలో మరణించాడు. ఈయన భార్య శకుంతలాబాయి. ఈయనకు ముగ్గురు కొడుకులు, ఒక కూతురు. ఈయన నివాసం ముంబైలోని వడాలా ప్రాంతంలో ఉండేది.


title: ఏడుపాయల దుర్గమ్మ దేవాలయం

text:
ఏడుపాయల దుర్గమ్మ మెదక్ జిల్లా పాపన్నపేట మండలం నాగసానిపల్లిలో గ్రామంలో ఏడు పాయల నదీ ఒడ్డున వెలిసి, వందల ఏళ్ల చరిత్ర కలిగిన పుణ్యక్షేత్రం. తెలంగాణ రాష్ట్రంలో ప్రసిద్ధ పుణ్యక్షేత్రంగా, పర్యాటక కేంద్రంగా పేరుపొందింది.
ద్వాపర యుగాంతంలో పరీక్షిత్తు మహారాజు సర్పరాజు కాటుకు గురై ప్రాణాలు కోల్పోతాడు. రాజు కొడుకు జనమేజయుడు తండ్రి మరణానికి కారణమైన సర్ప సంతతిని సమూలంగా అంతమొందించాలని సర్పయాగం తలపెట్టాడు. యజ్ఞ గుండాలు నిర్మింపజేసి జమదగ్ని, అత్రి, కశ్యపి, విశ్వామిత్ర, వశిష్ట గౌతమి, భరద్వాజ వంటి సప్త రుషులతో ఈ యాగం నిర్వహిస్తాడు. యజ్ఞ ఫలితంగా సర్పాలన్నీ వచ్చి అగ్నికి ఆహుతవుతుండటంతో సర్పజాతి అంతమవుతుందనే ఆందోళనతో నాగులతల్లి దేవుళ్లకు వేడుకొనన్నదట. నాగులకు పుణ్యలోక గతులు ప్రాప్తించేందుకు గరుత్మంతుడు పాతాళంలోని భోగవతీ నదిని తీసుకుని వస్తాడు. యజ్ఞస్థలికి రాగానే భోగవతీ నది ఏడుపాయలుగా చీలి ప్రవహించిందట. సర్పయజ్ఞ గుండాలను ముంచుతూ ఓ పాయ రాతిగుహలో వెలిసిన దుర్గామాత పాదాలను తాకుతూ గోదావరిలో కలిసిందట. ఏడుగురు రుషులతో యజ్ఞం చేయడం.. గంగాదేవి ఏడుపాయలుగా చీలి ప్రవహించడం వల్ల ఏడు పాయలు అనీ ఈ చరిత్రతో అమ్మవారికి ఏడుపాయల దుర్గామాత అని పేరు వచ్చింది.
నల్లసరపు రాతితో చెక్కి కొట్టొచ్చినట్టుండే దుర్గామాత రూపంతో అమ్మవారుంటారు. సర్పయాగ స్థల ప్రాశస్త్యాన్ని కలిగి ఉంది.


title: ఏడుపాయల దుర్గమ్మ దేవాలయం

text: ప్రతీ సంవత్సరం మహాశివరాత్రి నాడు ఏడుపాయల జాతర జరుగుతుంది. తెలంగాణ, ఆంధ్రప్రదేశ్, కర్నాటక, మహారాష్ట్రల నుంచి భక్తులు వస్తారు. మంజీరా నదిలో పుణ్యస్నానాలు చేసి అమ్మను దర్శించకుంటారు. దశాబ్దాల తరబడిగా ఇక్కడ జాతర జరుగుతుండం వల్ల ఆలయ ప్రాశస్త్యాన్ని, భక్తుల నమ్మకాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని ఏడుపాయల జాతరను రాష్ట్ర ప్రభుత్వం అధికారిక ఉత్సవంగా నిర్వహిస్తుంది.


title: ధౌళిగిరి

text: ధౌళిగిరి ఒరిస్సా లోని భువనేశ్వర్కు 8 కిలోమీటర్ల దూరంలోని దయానది ఒడ్డునున్న పర్వతంపై నిర్మించబడిన ఒక బౌద్ధక్షేత్రం. చరిత్రలో ఈ ధౌళి ప్రదేశానికి ఎంతో ప్రాముఖ్యత ఉంది. ఈ ప్రదేశంలోనే అశోక చక్రవర్తికి యుద్ధం అంటే విరక్తి కలిగి జ్ఞానోదయం కలిగి బౌద్ధమతాన్ని ఆశ్రయించాడు. శాంతికి చిహ్నమైన శాంతిస్థూపం ఇక్కడే ఉంది.


title: ధౌళిగిరి

text: అశోక చక్రవర్తి కాలంనాటి రాళ్లకు గుర్తుగా నిర్మించబడింది. 260 బి.సి. నాటి రాళ్లు ఈ ప్రాంతంలో ఉన్నాయి. బౌద్ధ గురువుల సలహాతో 19వ శతాబ్దంలో ఇక్కడ శాంతి స్థూపం నిర్మించబడింది. ఆ శాంతి స్తూపం వలయాకారంలో ఉంటుంది. ఈ స్థూపానికి నాలుగువైపులా నాలుగు బుద్ధ విగ్రహాలు ఉన్నాయి.


title: ధౌళిగిరి

text: ఈ శాంతి స్థూపం వెనుకవైపు ఒక శివుని దేవాలయం ఉంది. ఈ దేవాలయంలో పెద్ద శివలింగం, దేవాలయ గోడలో ఒకవైపు అమ్మవారు ఇంకోవైపు గణపతి వెనుకవైపున లక్ష్మీనారాయణ దుర్గాదేవి ఉన్నారు.


title: పోలి (శ్రీకాళహస్తి)

text:
పోలి ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, చిత్తూరు జిల్లా, శ్రీకాళహస్తి మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన శ్రీకాళహస్తి నుండి 32 కి. మీ. దూరంలో ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 139 ఇళ్లతో, 591 జనాభాతో 2901 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 297, ఆడవారి సంఖ్య 294. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 407 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 0. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 595813.పిన్ కోడ్: 517620.
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల ఒకటి ఉంది.
సమీప బాలబడి, ప్రాథమిక పాఠశాల వెంకటగిరి లోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల వేంపల్లె లోను, మాధ్యమిక పాఠశాలలోనూ ఉన్నాయి.
సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల వెంకటగిరి లోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల శ్రీకాళహస్తిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప మేనేజిమెంటు కళాశాల కాపు గున్నేరి లోను, వైద్య కళాశాల, పాలీటెక్నిక్‌లు తిరుపతిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల వెంకటగిరి లోను, అనియత విద్యా కేంద్రం శ్రీకాళహస్తిలోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల తిరుపతి లోనూ ఉన్నాయి.


title: పోలి (శ్రీకాళహస్తి)

text:
ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉంది.
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు సరఫరా అవుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది.


title: పోలి (శ్రీకాళహస్తి)

text: మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.


title: పోలి (శ్రీకాళహస్తి)

text:
సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి.


title: పోలి (శ్రీకాళహస్తి)

text:
గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండిప్రైవేటు బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.


title: పోలి (శ్రీకాళహస్తి)

text:
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
గ్రామంలో అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.


title: పోలి (శ్రీకాళహస్తి)

text:
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 18 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
పొలిలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
పొలిలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.


title: పోలి (శ్రీకాళహస్తి)

text:
పొలిలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
వరి, వేరుశనగ


title: హెచ్.హొస్సహళ్ళి

text: హెచ్.హొస్సహళ్ళి ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, అనంతపురం జిల్లా, డి.హీరేహాళ్ మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన డి.హీరేహాళ్ నుండి 0 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన బళ్ళారి (కర్నాటక) నుండి 18 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 594645.


title: హెచ్.హొస్సహళ్ళి

text:
తాగునీటి కోసం చేతిపంపులు, బోరుబావులు, కాలువలు, చెరువులు వంటి సౌకర్యాలేమీ లేవు.
హెచ్.హొస్సహళ్ళిలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
హెచ్.హొస్సహళ్ళిలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.


title: తెలుగు రక్షణ వేదిక

text: తెలుగు రక్షణ వేదిక తెలుగు కనపడాలి - తెలుగు వినపడాలి, తెలుగు రచించాలి - తెలుగు రుచించాలి అన్న నినాదంతో ఏర్పాటైన సంస్థ. తెలుగు భాష ఉన్నతి కోసం, తెలుగు సాహిత్య పరిరక్షణ కోసం 2008, సెప్టెంబరు 25న సంపాదకులు, కవి మరియు రచయితైన పొట్లూరి హరికృష్ణ దీనిని ప్రారంభించారు.తెలుగు భాష, తెలుగు సాహిత్యం, సంస్కృతి సంప్రదాయాల రక్షణలో భాగంగా వచన, రచన, పద్య, గద్య వివిధ భాష-సాహిత్య ప్రకియలో సేవలందిస్తున్న కవులు-కళాకారులను, తెలుగు జాతి తెలుగు ఖ్యాతి సామాజిక నిర్మాణంలో భాగంగా వివిధ రంగాలలో విశిష్టసేవలను అందిస్తున్న సృజనలను-చైతన్యుల సేవలను ప్రశంసిస్తూ సన్మానిస్తూ తెలుగు రక్షణ వేదిక అభినందిస్తుంది.అనంతపురం జిల్లా కేంద్రంలోని జిల్లా పరిషత్ సమావేశ మందిరంలో 2017, అక్టోబరు 14,15వ తేదీల్లో తెలుగు రక్షణ వేదిక ప్రపంచ కవిసమ్మేళనాన్ని నిర్వహించింది. ప్రపంచ సాహితీ చరిత్రలో తొలిసారిగా 33 గంటలా 44 నిముషాలా 55 సెకన్లపాటు ఈ కవి సమ్మేళనాన్ని ఏర్పాటు చేశారు. దేశంలోని 12 రాష్ట్రాలతో పాటు విదేశాల నుంచి కూడా కవులు, రచయితలు హాజరై వచన కవిత్వం, పద్యకవిత్వం, నానీనాలు, శతకాలు, వివిధ సాహిత్య పక్రియలపై కవులు తమ కవితలను వినిపించారు. నిర్విరామంగా 33 గంటలా 44 నిముషాలా 55 సెకన్లపాటు జరిగే ఈ కవిసమ్మేళనం ప్రపంచసాహితీ చరిత్రలో రికార్డు కవిసమ్మేళనంగా నమోదు అయింది.


title: కుముద్‌బెన్ జోషీ

text: కుముద్‌బెన్ మణిశంకర్ జోషీ (1985, నవంబరు 26 - 1990 ఫిబ్రవరి 7) వరకు ఆంధ్రప్రదేశ్ గవర్నరుగా ఉంది. శారదా ముఖర్జీ తర్వాత ఈమె రాష్ట్రానికి రెండవ మహిళా గవర్నరు. ఈమె కేంద్ర ప్రభుత్వంలో 1980 అక్టోబరు నుండి 1982 జనవరి వరకు సమాచార మరియు ప్రసరణ సహాయమంత్రిగానూ, 1982 జనవరి నుండి 1984 డిసెంబరు వరకు ఆరోగ్య మరియు కుటుంబ సంక్షేమశాఖ సహాయమంత్రిగాను పనిచేసింది.


title: కుముద్‌బెన్ జోషీ

text: కుముద్‌బెన్ మణిశంకర్ జోషీ 1934, జనవరి 31న, గుజరాత్ రాష్ట్రంలో అహ్మదాబాదు శివార్లలోని కత్వాడా గ్రామంలో జన్మించింది. ఈమె తండ్రి మణిశంకర్ జోషీ. నవ్‌సారిలోని ఎస్.బి.గర్దా కళాశాల నుండి బి.ఏ. పట్టభద్రురాలయ్యింది. ఆ తర్వాత ఆరేళ్ళపాటు విస్తరణ అధికారిగానూ, నాలుగేళ్ళ పాటు గుజరాత్ రాష్ట్రంలో మహిళా సహకార విద్యాధికారిగానూ పనిచేసింది.


title: కుముద్‌బెన్ జోషీ

text: 1971-72లో వల్సాడ్ జిల్లా కాంగ్రేసు ప్రధానకార్యదర్శిగా రాజకీయ జీవితం ప్రారంభించి, 1972 నుండి 1978 వరకు గుజరాత్ ప్రదేశ్ కాంగ్రేసు కమిటీ ప్రధాన కార్యదర్శిగా ఉంది. 1974-76 లలో గుజరాత్ రాష్ట్ర కాంగ్రేసు కన్వీనరుగా వ్యవహరించి, జిల్లా, రాష్ట్ర స్థాయి కాంగ్రేసు సమావేశాలు నిర్వహించింది. కుటుంబ నియంత్రణ, మురుగు పారుదల గూర్చి ప్రచారం చేసేందుకు అనేక శిబిరాలు నిర్వహించడమే కాక, వ్యవసాయరంగంలో అభివృద్ధి చెందిన విధానాలను రైతులకు తెలియజేసేందుకు కృషిచేసింది. గిరిజన ప్రాంతాలలో మహిళ, యువజన కార్యక్రమాలు, సహకార శిక్షణ, విద్య, విస్తరణ కార్యక్రమాల్లో ఆమె ప్రముఖ పాత్ర వహించింది.


title: కుముద్‌బెన్ జోషీ

text: జోషీ, 1973, అక్టోబరు 15 నుండి 1985, నవంబరు 25 వరకు మూడుసార్లు రాజ్యసభ సభ్యురాలిగా ఉంది.


title: కుముద్‌బెన్ జోషీ

text: గవర్నరుగా పదవి స్వీకరించిన వెంటనే, ఈమె రాష్ట్రంలోని 23 జిల్లాలు, రాష్ట్రం బయటా పర్యటించి, తనముందు వచ్చిన 13 మంది గవర్నర్ల కంటే తాను క్రియాశీలకమైన గవర్నరని చూపే ప్రయత్నం చేసింది. 1985 నవంబరు 26 నుండి 1987 సెప్టెంబరు 30 వరకు, ఈమె 108 సందర్భాల్లో జిల్లాలను, 22 సార్లు రాష్ట్రం బయటా సందర్శించింది. అప్పటి రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రి రామరావు మరియు ఆయన పార్టీ వాళ్ళు, ఇది రాష్ట్రంలో కాంగ్రేసు బలగాన్ని పరిపుష్టం చేసేందుకు చేస్తున్న ప్రయత్నంగా చూశారు.


title: కుముద్‌బెన్ జోషీ

text: కుముద్‌బెన్ మణిశంకర్ జోషీ, తను రాజ్‌భవన్లో ఉన్నకాలంలో, రాష్ట్రంలో అధికారంలో ఉన్న తెలుగుదేశం పార్టీ నుండి అనేక బెదిరింపులు ఎదుర్కొన్నది. రిపబ్లిక్ దినోత్సవ పరేడ్ ప్రసంగంలో, గవర్నరు కుముద్‌బెన్ రాష్ట్ర ప్రగతిని తక్కువచేసి మాట్లాడిన తీరును, ప్రసంగం శైలిని ఖండిస్తూ, రాష్ట్ర కేబినెట్ ఒక తీర్మానాన్ని ఆమోదించడంతో ఈమె వ్యతిరేక ప్రచారం మరింత తీవ్రతరమైంది. ఈ తీర్మానంలో మంత్రులు, ముఖ్యమంత్రి ఈ విషయమై అప్పటి రాష్ట్రపతి ఆర్.వెంకట్రామన్కు లేఖ వ్రాయవలసిందిగా కోరారు. తెలుగుదేశం మంత్రులు ఈమె "కాంగ్రేసు (ఐ) ఏజెంటు"గా వ్యవహరిస్తుందని విమర్శించారు.


title: కుముద్‌బెన్ జోషీ

text: తన ఇరవై నిమిషాల ధారాళమైన హిందీ ప్రసంగంలో, జోషీ, "ఏ రాష్ట్రమూ, కేంద్ర ప్రభుత్వ సహాయం లేకుండా అభివృద్ధి కార్యక్రమాలను సమర్ధవంతంగా అమలుచేయలేదని" చెప్పింది. ఉదాహరణలుగా, కేంద్ర ప్రభుత్వం, విశాఖ ఉక్కు కర్మాగారంపై రోజుకు నాలుగు కోట్లు ఖర్చుపెడుతుందని, ఆహారధాన్యాల పంపిణీకై, రూపాయిలో 75 పైసలు సబ్సిడీ ఇస్తుందని చూపారు. కేంద్రప్రభుత్వం కాంగ్రేసేతర పార్టీలు పాలిస్తున్న రాష్ట్రాలపై వివక్షను పాటిస్తుందన్న ఆరోపణను దృష్టిలో ఉంచుకొని ఈమె వ్యాఖ్యలు చేసింది.


title: కుముద్‌బెన్ జోషీ

text: అటవీ శాఖామంత్రి గాలి ముద్దుకృష్ణమనాయుడు, రాష్ట్రం చేపట్టిన అభివృద్ధి, సంక్షేమ కార్యక్రమాలను పక్కకునెట్టి, కేంద్రప్రభుత్వ పథకాలనే ఎత్తిచూపిందని ఆరోపించాడు. సహకారశాఖామంత్రి ఎన్.యతిరాజారావు ప్రకారం "ఈమె గవర్నరు కార్యాలయాన్ని కాంగ్రేసు (ఐ) ప్రజాసంబంధాల కార్యాలయం స్థాయికి దిగజార్చింది." జోషీ, దీనికి ప్రతిచర్యగా హైదరాబాదులో అనేక స్థానిక వార్తాపత్రికలకు ఇంటర్వ్యూలు ఇచ్చింది. తనపై చేసిన ఆరోపణలను "చెత్త" అని అభివర్ణిస్తూ, "ఇలాంటి విమర్శలకు స్పందించడం తన గౌరవమర్యాదలకు తగనిపని." అని స్పదించింది.


title: గుత్తి (గ్రామము)

text: గుత్తి (గ్రా) ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, అనంతపురం జిల్లా, గుత్తి మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన గుత్తి నుండి కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన గుంతకల్లు నుండి 31 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 40 ఇళ్లతో, 180 జనాభాతో 2278 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 89, ఆడవారి సంఖ్య 91. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 63 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 5. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 594755.పిన్ కోడ్: 515401.


title: గుత్తి (గ్రామము)

text:
గుత్తి (గ్రా)లో ఉన్న ఒక సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రంలో ఒక డాక్టరు, ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ఒక ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రిలో ఒక డాక్టరు, ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. ఒక పశు వైద్యశాలలో ఒక డాక్టరు, ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు.
ఒక కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రంలో ఒక డాక్టరు, ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బందీ ఉన్నారు. సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. అలోపతి ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.


title: గుత్తి (గ్రామము)

text: గ్రామంలో 2 ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యాలున్నాయి. డిగ్రీ లేని డాక్టరు ఒకరు, ఇద్దరు నాటు వైద్యులు ఉన్నారు. ఒక మందుల దుకాణం ఉంది.


title: గుత్తి (గ్రామము)

text: గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు కూడా సరఫరా అవుతోంది. బావుల నీరు కూడా అందుబాటులో ఉంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది. చెరువు ద్వారా గ్రామానికి తాగునీరు లభిస్తుంది.


title: గుత్తి (గ్రామము)

text: గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీటిని శుద్ధి ప్లాంట్‌లోకి పంపిస్తున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ ఉంది. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు.గ్రామంలో ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం ఉన్నాయి. గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ ఉన్నాయి.


title: గుత్తి (గ్రామము)

text: గ్రామంలో ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు ఉంది. గ్రామంలో ఆటల మైదానం, సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్ ఉంది. సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఆశా కార్యకర్త గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉంది.


title: గుత్తి (గ్రామము)

text:
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 15 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
గుత్తి (గ్రా)లో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
గుత్తి (గ్రా)లో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
గుత్తి (గ్రా)లో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
వేరుశనగ, పొద్దుతిరుగుడు, వరి


title: చిత్తూరు, పెద్దవడుగూరు

text:
చిత్తూరు ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, అనంతపురం జిల్లా, పెద్దవడుగూరు మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన పెద్దవడుగూరు నుండి 12 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన అనంతపురం నుండి 57 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 397 ఇళ్లతో, 1675 జనాభాతో 1191 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 834, ఆడవారి సంఖ్య 841. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 369 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 0. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 594781.పిన్ కోడ్: 515611.
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు ఉన్నాయి. సమీప బాలబడి, ప్రాథమిక పాఠశాల, సమీప మేనేజిమెంటు కళాశాల, వైద్య కళాశాల గుత్తిలోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల, మాధ్యమిక పాఠశాల దిమ్మగుడిలోనూ ఉన్నాయి. సమీప జూనియర్ కళాశాల, సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల పెద్దవడుగూరులోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల పామిడిలోనూ ఉన్నాయి. పాలీటెక్నిక్‌లు, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు అనంతపురంలోనూ ఉన్నాయి.


title: చిత్తూరు, పెద్దవడుగూరు

text: చిత్తూరులో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ఒకరు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.


title: చిత్తూరు, పెద్దవడుగూరు

text: గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు సరఫరా అవుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది. కాలువ/వాగు/నది ద్వారా గ్రామానికి తాగునీరు లభిస్తుంది.


title: చిత్తూరు, పెద్దవడుగూరు

text: మురుగునీరు బహిరంగ కాలువల ద్వారా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీరు బహిరంగంగా, కచ్చా కాలువల ద్వారా కూడా ప్రవహిస్తుంది. మురుగునీటిని నేరుగా జల వనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.


title: చిత్తూరు, పెద్దవడుగూరు

text: చిత్తూరులో సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం ఉంది. పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం ఉంది. ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సు సౌకర్యం, ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్, ట్రాక్టరు సౌకర్యం మొదలైనవి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.


title: చిత్తూరు, పెద్దవడుగూరు

text: గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.


title: చిత్తూరు, పెద్దవడుగూరు

text: గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. సినిమా హాలు గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.


title: చిత్తూరు, పెద్దవడుగూరు

text: గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 7 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.


title: చిత్తూరు, పెద్దవడుగూరు

text:
చిత్తూరులో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
చిత్తూరులో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
చిత్తూరులో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
వేరుశనగ, పొద్దుతిరుగుడు, జొన్న


title: గార్లదిన్నె, పెద్దపప్పూరు

text:
గార్లదిన్నె ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, అనంతపురం జిల్లా, పెద్దపప్పూరు మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన పెద్దపప్పూరు నుండి 4 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన తాడిపత్రి నుండి 22 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 294 ఇళ్లతో, 1126 జనాభాతో 622 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 592, ఆడవారి సంఖ్య 534. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 135 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 0. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 594829.పిన్ కోడ్: 515445.
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల ఒకటి, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాల ఒకటి ఉన్నాయి. సమీప బాలబడి, సమీప జూనియర్ కళాశాల, సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల పెద్దపప్పూరులోను, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల‌లు, పాలీటెక్నిక్ తాడిపత్రి లోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు అనంతపురంలోనూ ఉన్నాయి.


title: గార్లదిన్నె, పెద్దపప్పూరు

text: సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.


title: గార్లదిన్నె, పెద్దపప్పూరు

text: గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు సరఫరా అవుతోంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.


title: గార్లదిన్నె, పెద్దపప్పూరు

text:
గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి. రైల్వే స్టేషన్ గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.


title: గార్లదిన్నె, పెద్దపప్పూరు

text: గ్రామంలో వ్యవసాయ పరపతి సంఘం ఉంది. గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్ గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. వారం వారం సంత గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సహకార బ్యాంకు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.


title: గార్లదిన్నె, పెద్దపప్పూరు

text:
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. గ్రంథాలయం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉంది. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 6 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
గార్లదిన్నెలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
గార్లదిన్నెలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
గార్లదిన్నెలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
వేరుశనగ, శనగ, పొద్దుతిరుగుడు


title: బుడ్డేపల్లె

text: బుడ్డేపల్లె ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, అనంతపురం జిల్లా, సింగనమల మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన సింగనమల నుండి 18 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన అనంతపురం నుండి 43 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 595006.== విద్యా సౌకర్యాలు ==


title: బుడ్డేపల్లె

text: తాగునీటి కోసం చేతిపంపులు, బోరుబావులు, కాలువలు, చెరువులు వంటి సౌకర్యాలేమీ లేవు.


title: బుడ్డేపల్లె

text: బుడ్డేపల్లెలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:


title: బుడ్డేపల్లె

text: బుడ్డేపల్లెలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.


title: పెద్దజలాల్‌పురం


title: పెద్దజలాల్‌పురం

text:
పెద్దజలాల్‌పురంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
పెద్దజలాల్‌పురంలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.


title: కర్నాటకంపల్లె

text:
కర్నాటకంపల్లె ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, అనంతపురం జిల్లా, సింగనమల మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన సింగనమల నుండి 7 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన అనంతపురం నుండి 30 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 595012.
తాగునీటి కోసం చేతిపంపులు, బోరుబావులు, కాలువలు, చెరువులు వంటి సౌకర్యాలేమీ లేవు.
కర్నాటకంపల్లెలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
కర్నాటకంపల్లెలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.


title: కంతనహళ్ళి

text:
కంతనహళ్ళి ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, అనంతపురం జిల్లా, శెట్టూరు మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన శెట్టూరు నుండి 2 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన రాయదుర్గం నుండి 52 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 595 115.
తాగునీటి కోసం చేతిపంపులు, బోరుబావులు, కాలువలు, చెరువులు వంటి సౌకర్యాలేమీ లేవు.
కంతనహళ్ళిలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
కంతనహళ్ళిలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.


title: గౌతమ్ నంద

text: గౌతమ్ నంద 2017 లో సంపత్ నంది దర్శకత్వంలో విడుదలైన చిత్రం. ఇందులో గోపిచంద్, హన్సిక, క్యాథరిన్ ముఖ్య పాత్రల్లో నటించారు.


title: గౌతమ్ నంద

text: గౌతమ్ ఘట్టమనేని తన తండ్రి విష్ణువర్ధన్ నెలకొల్పిన గౌతం గ్రూప్ కి ఏకైక వారసుడు. ధనం విచ్చలవిడిగా ఖర్చు పెడుతూ పార్టీలతో కాలం వెళ్ళదీస్తుంటాడు. ఒకానొక పార్టీలో వెయిటర్ మీద చేయి చేసుకుంటాడు. అతను అసలు తనెవరో గుర్తెరగమంటూ సవాలు విసురుతాడు.


title: సంపత్ నంది

text: సంపత్ నంది ఒక తెలుగు సినీ దర్శకుడు రచయిత, మరియు నిర్మాత.


title: సంపత్ నంది

text: సంపత్ 1980 జూన్ 20 తేదీన వరంగల్ జిల్లా, హనుమకొండలో జన్మించాడు. పదో తరగతి దాకా హనుమకొండలో చదివాడు. అక్కడే వాళ్ళ ఇంటికి సమీపంలో ఒక గ్రంథాలయం ఉండేది. అక్కడ పుస్తక పఠనం బాగా అలవాటయింది. చిరంజీవి సినిమాలు వరుసగా చూసి వాటిని రచయిత ధృక్కోణంలో విశ్లేషించే వాడు. నెల్లూరు నారాయణ కళాశాలలో ఇంటర్మీడియట్ చదివాడు. తర్వాత రాయచూరులోని వి. ఎల్. సి. పి కళాశాలలో బిఫార్మసీ పూర్తి చేశాడు. పోసాని కృష్ణమురళి సంభాషణల మీద ఆసక్తి కలిగి ఓ సినిమా డైరీ సహాయంతో ఆయన ఫోను నంబరు సంపాదించి అప్పుడప్పుడూ మాట్లాడేవాడు. ఆయన ముందుగా డిగ్రీ పూర్తి చేసి రమ్మన్నాడు. తన దగ్గర పనిచేస్తున్న త్రివిక్రమ్ శ్రీనివాస్ స్వంతంగా ప్రయత్నాలు మొదలు పెట్టడంతో ఆ స్థానంలో ఇతనికి ఆహ్వానం పంపాడు పోసాని. తరువాత మూడు సంవత్సరాల పాటు పోసాని కృష్ణమురళి దగ్గర సహాయకుడిగా పనిచేశాడు. అదే సమయంలో ముంబై, బెంగళూరు ల్లో ప్రకటనలు రూపొందించేవాడు.


title: సంపత్ నంది

text: 2010 లో ఏమైంది ఈవేళ సినిమాతో దర్శకుడిగా మారాడు. ఈ సినిమాలో వరుణ్ సందేశ్, నిషా అగర్వాల్ జంటగా నటించారు. కేవలం 3 కోట్ల బడ్జెట్ లో తీసిన ఈ చిత్రం సుమారు 80 లక్షలకు పైగా లాభాన్ని ఆర్జించి పెట్టింది. ఈ సినిమా విడుదలైన తర్వాత వారం రోజుల్లోనే ఏడు అవకాశాలు వచ్చాయి. నిర్మాత శానం నాగ అశోక్ కుమార్ ద్వారా 2012 లో రాం చరణ్ కథానాయకుడిగా వచ్చిన రచ్చ సంపత్ రెండో సినిమా. 2015 లో రవితేజ కథానాయకుడిగా బెంగాల్ టైగర్ చిత్రానికి దర్శకత్వం వహించాడు. 2017 లో గోపీచంద్ ముఖ్యపాత్రల్లో గౌతమ్ నంద సినిమాను రూపొందించాడు.


title: బుద్ధారెడ్డిపల్లె

text: బుద్ధారెడ్డిపల్లె ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, అనంతపురం జిల్లా, ధర్మవరం మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన ధర్మవరం నుండి 22 కి. మీ. దూరంలో ఉంది. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 595164.== విద్యా సౌకర్యాలు ==


title: బుద్ధారెడ్డిపల్లె


title: బుద్ధారెడ్డిపల్లె

text: బుద్ధారెడ్డిపల్లెలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:


title: బుద్ధారెడ్డిపల్లె

text: బుద్ధారెడ్డిపల్లెలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.


title: చాగపురం

text: చాగపురం ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, అనంతపురం జిల్లా, ముదిగుబ్బ మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన ముదిగుబ్బ నుండి 14 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన కదిరి నుండి 38 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 595204.


title: చాగపురం

text:
తాగునీటి కోసం చేతిపంపులు, బోరుబావులు, కాలువలు, చెరువులు వంటి సౌకర్యాలేమీ లేవు.
చాగపురంలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
చాగపురంలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.


title: నక్కలగుట్టపల్లె

text:
నక్కలగుట్టపల్లె ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, అనంతపురం జిల్లా, ముదిగుబ్బ మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన ముదిగుబ్బ నుండి 12 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన కదిరి నుండి 45 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 86 ఇళ్లతో, 311 జనాభాతో 111 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 161, ఆడవారి సంఖ్య 150. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 0 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 297. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 595206.పిన్ కోడ్: 515159.
గ్రామంలో ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు రెండు ఉన్నాయి.


title: నక్కలగుట్టపల్లె

text: సమీప బాలబడి, మాధ్యమిక పాఠశాల‌లు ముదిగుబ్బలోను, ప్రాథమికోన్నత పాఠశాల మంగలమడకలోనూ ఉన్నాయి.


title: నక్కలగుట్టపల్లె

text:
సమీప జూనియర్ కళాశాల, ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల ముదిగుబ్బలోను, ఇంజనీరింగ్ కళాశాల అనంతపురంలోనూ ఉన్నాయి. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్ అనంతపురంలో ఉన్నాయి.
సమీప వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాల ముదిగుబ్బలోను, అనియత విద్యా కేంద్రం, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల‌లు అనంతపురంలోనూ ఉన్నాయి.


title: నక్కలగుట్టపల్లె

text: ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి, ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల, కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి.


title: నక్కలగుట్టపల్లె

text:
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా రక్షిత మంచినీటి సరఫరా జరుగుతోంది. బావుల నీరు కూడా అందుబాటులో ఉంది.
గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
బోరుబావుల ద్వారా కూడా ఏడాది పొడుగునా నీరు అందుతుంది.


title: నక్కలగుట్టపల్లె

text:
గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు.
చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.


title: నక్కలగుట్టపల్లె

text:
పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది.
లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.


title: నక్కలగుట్టపల్లె

text:
గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి.
ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.


title: నక్కలగుట్టపల్లె

text:
ప్రధాన జిల్లా రహదారి, జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతున్నాయి. జాతీయ రహదారి, రాష్ట్ర రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామంలో కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.


title: నక్కలగుట్టపల్లె

text:
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం ఉంది.
ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. పౌర సరఫరాల వ్యవస్థ దుకాణం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది.
సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్, వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు, ఆశా కార్యకర్త ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. ఉన్నాయి. అంగన్ వాడీ కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉన్నాయి. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, గ్రంథాలయం, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.


title: నక్కలగుట్టపల్లె

text:
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 16 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
నక్కలగుట్టపల్లెలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:


title: నక్కలగుట్టపల్లె

text: నక్కలగుట్టపల్లెలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.


title: నక్కలగుట్టపల్లె

text:
నక్కలగుట్టపల్లెలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
వరి, వేరుశనగ, కంది


title: వేపరల (గాండ్లపెంట)

text: వేపరల ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం, అనంతపురం జిల్లా, గాండ్లపెంట మండలంలోని గ్రామం. ఇది మండల కేంద్రమైన గాండ్లపెంట నుండి 4 కి. మీ. దూరం లోను, సమీప పట్టణమైన కదిరి నుండి 15 కి. మీ. దూరంలోనూ ఉంది. 2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 408 ఇళ్లతో, 1580 జనాభాతో 732 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 765, ఆడవారి సంఖ్య 815. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 98 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 396. గ్రామం యొక్క జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 595244.పిన్ కోడ్: 515521.


title: వేపరల (గాండ్లపెంట)

text:
వేపరలలో ఉన్న ఒక ప్రాథమిక ఆరోగ్య ఉప కేంద్రంలో డాక్టర్లు లేరు. ముగ్గురు పారామెడికల్ సిబ్బంది ఉన్నారు. సమీప ప్రాథమిక ఆరోగ్య కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. ప్రత్యామ్నాయ ఔషధ ఆసుపత్రి, డిస్పెన్సరీ, పశు వైద్యశాల, సంచార వైద్య శాల గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం గ్రామం నుండి 5 నుండి 10 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సమీప సామాజిక ఆరోగ్య కేంద్రం, మాతా శిశు సంరక్షణ కేంద్రం, టి. బి వైద్యశాల గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉన్నాయి. అలోపతి ఆసుపత్రి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ. కంటే ఎక్కువ దూరంలో ఉంది.
గ్రామంలోఒక ప్రైవేటు వైద్య సౌకర్యం ఉంది. ఒక నాటు వైద్యుడు ఉన్నారు.
గ్రామంలో కుళాయిల ద్వారా శుద్ధి చేయని నీరు సరఫరా అవుతోంది. బావుల నీరు కూడా అందుబాటులో ఉంది. గ్రామంలో ఏడాది పొడుగునా చేతిపంపుల ద్వారా నీరు అందుతుంది.
గ్రామంలో మురుగునీటి పారుదల వ్యవస్థ లేదు. మురుగునీటిని నేరుగా జలవనరుల్లోకి వదులుతున్నారు. గ్రామంలో సంపూర్ణ పారిశుధ్య పథకం అమలవుతోంది. సామాజిక మరుగుదొడ్డి సౌకర్యం లేదు. ఇంటింటికీ తిరిగి వ్యర్థాలను సేకరించే వ్యవస్థ లేదు. సామాజిక బయోగ్యాస్ ఉత్పాదక వ్యవస్థ లేదు. చెత్తను వీధుల పక్కనే పారబోస్తారు.
పోస్టాఫీసు సౌకర్యం, సబ్ పోస్టాఫీసు సౌకర్యం గ్రామానికి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. పోస్ట్ అండ్ టెలిగ్రాఫ్ ఆఫీసు గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. లాండ్ లైన్ టెలిఫోన్, పబ్లిక్ ఫోన్ ఆఫీసు, మొబైల్ ఫోన్ మొదలైన సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. ఇంటర్నెట్ కెఫె / సామాన్య సేవా కేంద్రం, ప్రైవేటు కొరియర్ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. గ్రామానికి సమీప ప్రాంతాల నుండి ప్రభుత్వ రవాణా సంస్థ బస్సులు తిరుగుతున్నాయి. సమీప గ్రామాల నుండి ఆటో సౌకర్యం కూడా ఉంది. వ్యవసాయం కొరకు వాడేందుకు గ్రామంలో ట్రాక్టర్లున్నాయి.
ప్రైవేటు బస్సు సౌకర్యం, రైల్వే స్టేషన్ మొదలైనవి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. జిల్లా రహదారి గ్రామం గుండా పోతోంది. రాష్ట్ర రహదారి, ప్రధాన జిల్లా రహదారి గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉన్నాయి. జాతీయ రహదారి గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. గ్రామంలో తారు రోడ్లు, కంకర రోడ్లు ఉన్నాయి.
గ్రామంలో స్వయం సహాయక బృందం, పౌర సరఫరాల కేంద్రం ఉన్నాయి. రోజువారీ మార్కెట్ గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది.
ఏటీఎమ్, వాణిజ్య బ్యాంకు, సహకార బ్యాంకు, వ్యవసాయ పరపతి సంఘం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి. వారం వారం సంత, వ్యవసాయ మార్కెటింగ్ సొసైటీ గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామంలో సమీకృత బాలల అభివృద్ధి పథకం, అంగన్ వాడీ కేంద్రం, ఇతర పోషకాహార కేంద్రాలు ఉన్నాయి. గ్రామంలో వార్తాపత్రిక పంపిణీ జరుగుతుంది. అసెంబ్లీ పోలింగ్ స్టేషన్, జనన మరణాల నమోదు కార్యాలయం ఉన్నాయి. ఆశా కార్యకర్త గ్రామం నుండి 5 కి.మీ. లోపు దూరంలో ఉంది. గ్రంథాలయం గ్రామం నుండి 5 కి.మీ.లోపు దూరంలో ఉంది. ఆటల మైదానం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉంది. సినిమా హాలు, పబ్లిక్ రీడింగ్ రూం గ్రామం నుండి 10 కి.మీ.కి పైబడిన దూరంలో ఉన్నాయి.
గ్రామంలో గృహావసరాల నిమిత్తం విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థ ఉంది. రోజుకు 7 గంటల పాటు వ్యవసాయానికి, 18 గంటల పాటు వాణిజ్య అవసరాల కోసం కూడా విద్యుత్ సరఫరా చేస్తున్నారు.
వేపరలలో భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
వేపరలలో వ్యవసాయానికి నీటి సరఫరా కింది వనరుల ద్వారా జరుగుతోంది.
వేపరలలో ఈ కింది వస్తువులు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.
వేరుశనగ, వరి, కంది


title: హాయ్

text: హాయ్ 2002, మే 24న విడుదలైన తెలుగు చలన చిత్రం. ఇవివి సత్యనారాయణ దర్శకత్వం వహించిన ఈ చిత్రంలో ఆర్యన్ రాజేష్, నికిత, చంద్ర మోహన్, జయసుధ, ప్రకాష్ రాజ్, చలపతి రావు, మల్లికార్జున రావు, ఎల్. బి. శ్రీరామ్, బేనర్జీ తదితరులు ముఖ్యపాత్రలలో నటించగా, కోటి సంగీతం అందించారు.


title: రామేశ్వర్ ఠాకూర్

text: రామేశ్వర్ ఠాకూర్ (28 జూలై 1927 – 2015 జనవరి 15) బీహారు రాష్ట్రానికి చెందిన స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు, భారత జాతీయ కాంగ్రేసు పార్టీ అగ్ర రాజకీయనాయకుడు మరియు కేంద్ర ప్రభుత్వంలో మాజీ మంత్రి. 2004 నుండి 2011 వరకు వరుసగా, ఒడిశా, ఆంధ్రప్రదేశ్, కర్ణాటక మరియు మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రాలకు గవర్నరుగా పనిచేశాడు. వృత్తిరీత్యా ఛార్టర్డ్ అకౌంటెంట్ ఐన ఠాకూర్, 1966 నుండి 1967 వరకు ఇన్ స్టిట్యూట్ ఆఫ్ ఛార్టర్డ్ అకౌంటెంట్స్ ఆఫ్ ఇండియా అధ్యక్షుడిగాకూడా పనిచేశాడు.