title: لاله کشاورز

text: لاله کشاورز (زادهٔ ۱۳۵۸  در زاهدان) کوهنورد، مربی سنگ‌نوردی و کوه‌پیمایی و دندانپزشک ایرانی است. او به همراه فرخنده صادق نخستین زنان ایرانی و نخستین زنان مسلمان جهان هستند که در نهم خرداد ماه ۱۳۸۴ موفق به فتح قله اورست شدند. او همچنین در سال ۱۳۸۲ قله نیرخا رشته‌کوه هیمالیا را فتح کرده‌است.


title: تاکرای (فیلم)

text: تاکرای فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی آبیجیت پانسه است. در این فیلم بازیگرانی همچون نوازالدین صدیقی و آمریتا رایو ایفای نقش کرده‌اند.


title: آنه والیانت برنت تندی

text: آنه والیانت برنت تندی (Anne Valliant Burnett Tandy) (زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۹۰۰ – درگذشت اول ژانویه ۱۹۸۰)، اهل فورت ورث، ایالت تگزاس، وارث، دامدار، پرورش‌دهندهٔ اسب، مجموعه‌دار آثار هنری و نوع‌دوست آمریکایی بود.


title: آنه والیانت برنت تندی

text: آنه برنت در ۱۵ اکتبر ۱۹۰۰ در شهر فورت ورث، ایالت تگزاس چشم به جهان گشود و در آنجا بزرگ شد. پدرش، توماس لوید برنت، صاحب مزرعهٔ Triangle Ranch و شرکت Tom L. Burnett Cattle و مادرش الیو (لیک) برنت بودند. والدینش در سال ۱۹۱۸، زمانی که او هجده‌ساله بود، طلاق گرفتند. پدربزرگ پدری او، ساموئل برک برنت، پس از جنگ داخلی، مزرعهٔ ۶۶۶۶ را در حوالی منطقهٔ گاتری، تگزاس دایر کرد. مادربزرگ ناتنی او، مری کوتس برنت، فردی نوع‌دوست بود که دارایی‌اش را در اختیار دانشگاه تگزاس کریستین در فورت ورث قرار داد.


title: آنه والیانت برنت تندی

text: آن که به دوشیزه آن معروف بود، در کرانهٔ شرقی تحصیل کرد. او تابستان‌ها را در مزرعهٔ پدرش می‌گذراند و در آنجا دامداری را فراگرفت.


title: آنه والیانت برنت تندی

text: در سال 1922، آن در 21 سالگی، مزرعهٔ 6666 را از پدربزرگش به میراث برد. پدربزرگش پیش از وفات، همسرش مری کوتس برنت را از ارث محروم کرده و مزرعه را برای آن برنت گذاشته بود. پدربزرگش 6 میلیون دلار پول نقد نیز برایش برجای نهاد، اما پس از اعتراض مری کوتس برنت به وصیت‌نامه، دادگاه به هر کدام 3 میلیون دلار پول نقد داد، بااین‌حال آن برنت همچنین مالک مزرعه و سهام نفتی باقی ماند. آن پس از مرگ پدرش در سال 1938، دارایی‌های او ازجمله مزرعهٔ Triangle Ranch و بیشتر سهام نفتی را به ارث برد و در نتیجه ثروتش به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافت. ارزش دارایی‌های پدرش بیش از 3 میلیون دلار بود.


title: آنه والیانت برنت تندی

text: آن برنت به پرورش‌دهندهٔ سرشناس اسب‌های نژاد کوارتر تبدیل شد. او در سال 1949، اسب معروف Grey Badger را خرید و از اسب‌های مشهوری نظیر Streakin Six, Dash For Cash و Special Effort در مزرعهٔ 6666 نگهداری می‌کرد.


title: آنه والیانت برنت تندی

text: آن برنت عضو هیئت‌مدیرهٔ اولین بانک ملی فورت ورث و عضو نمایشگاه احشام منطقهٔ جنوب‌غربی و همچنین عضو هیئت امنای دانشگاه تگزاس کریستین بود. او اولین زنی بود که به عضویت اتاق بازرگانی فورت ورث و اتاق بازرگانی تگزاس غربی درآمد.


title: آنه والیانت برنت تندی

text: برنت یکی از بنیان‌گذاران انجمن اسب نژاد کوارتر بود و در آنجا سمت افتخاری نایب‌رئیس را داشت. او همچنین موزه و مرکز میراث اسب نژاد کوارتر را بنیان نهاد. برنت عضو هیئت امنای موزهٔ آمون کارتر در فورت ورث، موزهٔ هنر مدرن در نیویورک، تالار مشاهیر کابوی‌ها در اوکلاهاما سیتی و انجمن میراث دامداری در لوبوک، تگزاس بود. او به‌عنوان نایب‌رئیس انجمن دامداران تگزاس و منطقهٔ جنوب‌غربی نیز فعالیت نمود. برنت مجموعه‌دار آثار هنری بود و آثار هنرمندانی نظیر پیکاسو، گوگن، ماتیس، کلی، مودیلیانی، نولده، مانزو، میرو و لگر را گردآوری کرد.


title: آنه والیانت برنت تندی

text: پس از مرگ چهارمین شوهرش در سال 1978، او بنیاد منصوب به آن برنت تندی و چارلز دی. تندی را بنا نهاد. این بنیاد به سازمان‌های غیرانتفاعی در منطقهٔ فورت ورث کمک‌های مالی می‌کرد.


title: آنه والیانت برنت تندی

text: آن برنت در سال ۱۹۷۵، جایزهٔ Golden Deeds را از انجمن Exchange Club فورت ورث دریافت کرد.


title: آنه والیانت برنت تندی

text: آن برنت برای اولین‌بار در سال ۱۹۲۲ با گای واگنر، وارث مزرعهٔ واگنر، پیوند زناشویی بست و در سال ۱۹۲۸ طلاق گرفت. آن‌ها در مزرعهٔ واگنر زندگی می‌کردند و زمانی که به فورت ورث می‌رفتند، در خانهٔ مادر برنت، الیو، واقع در خیابان کرست‌لاین ۴۹۱۰ اقامت می‌گزیدند. واگنر شوهری وفادار نبود؛ یک روز برنت، سوار بر ماشین، تمام دروازه‌های مزرعه را شکست و سپس ماشین را در ایستگاه قطار رها کرد. در سال ۱۹۳۲، او با جیمز گودوین هال ازدواج کرد. آن‌ها در کلیسای پروتستان واقع در خیابان پنجم شهر نیویورک عهد زناشویی بستند. دختر آن‌ها، آن برنت، زادهٔ نوامبر ۱۹۳۸ بود. آن‌ها ساکن خانه‌ای در شهر وستورهیلز بودند که جان اف. استوب آن را طراحی کرده بود. این ملک در اوایل دههٔ ۱۹۵۰ بازسازی شد؛ ویلیام هاینز و ملانی کاهان یک استخر، غرفه سرگرمی مدرن و اتاق بازی را طراحی و به ملک اضافه کردند. مجلهٔ خانه و باغ در شمارهٔ اوت ۱۹۵۶، مقاله‌ای دربارهٔ این ملک منتشر کرد.


title: آنه والیانت برنت تندی

text: پس از طلاق، آن برنت در سال ۱۹۴۲ با رابرت فریری ویندفور ازدواج کرد که رابرت در سال ۱۹۶۴ درگذشت. مادرش، الیو لیک برنت، در سال ۱۹۶۶ چشم از جهان فروبست.


title: آنه والیانت برنت تندی

text: در سال ۱۹۴۴، او حلقهٔ الماس وارگاس را به مبلغ ۴۲۰۰۰۰ دلار از هری وینستون خرید. این حلقهٔ تراش زمرد و ۴۸ قیراطی به‌حدی سنگین بود که وقتی آن را در انگشتش می‌کرد، نمی‌توانست دستش را بلند کند. در سال ۱۹۵۸، وینستون دوباره این حلقه را خرید.


title: آنه والیانت برنت تندی

text: در سال ۱۹۴۹، آن‌ها از فرانک لوید رایت خواستند تا خانه‌ای جدید به‌نام «کرونفیلد» را در محلی در وستورهیلز طراحی کند. این خانهٔ مدرن یک طبقه با ساختاری دایره‌شکل و سازه‌های گنبدی با سقفی طلایی در اتاق نشیمن بود. عدم تمایل رایت به تعبیهٔ تهویهٔ مطبوع، یکی از دلایلی بود که این طرح‌ها هیچ‌وقت اجرا نشدند.


title: آنه والیانت برنت تندی

text: در سال ۱۹۶۹، آن برنت با چارلز تندی، مؤسس شرکت تندی ازدواج کرد.


title: آنه والیانت برنت تندی

text: در اوایل دههٔ شصت، برنت از معمار چینی - آمریکایی، آی.ام. پی، خواست تا خانه‌ای جدید در محل وستورهیلز در فورت ورث، جاییکه پروژهٔ کرونفیلد رها شده بود، طراحی کند. ساختمان بتنی و مرمری ۱۹۰۰۰ فوت مربعی و چشم‌گیر آی.ام. پی - که طراحی آن دو سال و ساختش سه سال طول کشید - در سال ۱۹۶۹ تکمیل شد. این خانه استاندارد جدیدی را در طراحی مسکونی در منطقهٔ دالاس، فورت ورث شکل داد و به جاذبه‌ای توریستی تبدیل شد. برای آن‌که سنگ‌دانه‌های کوارتز و فلدسپات صورتی در معرض دید قرار بگیرند، دیوارهای بتنی خانه را چکش‌کاری کرده بودند. بامی تک‌شیب با نورگیری اُریب که بر فراز ساختمان پذیرایی با کف مرمر قرار گرفته بود، به خانه هویتی خاص می‌داد. مجلهٔ خانه و باغ در شمارهٔ نوامبر ۱۹۷۰، مقاله‌ای دربارهٔ این ملک منتشر کرد. این اولین خانه‌ای بود که آی.ام. پی طراحی کرده بود. آن برنت در سال ۱۹۷۸ بیوه شد.


title: آنه والیانت برنت تندی

text: آن برنت در اول ژانویه ۱۹۸۰ بر اثر سرطان در خانهٔ خود در فورت ورث دارفانی را وداع گفت. او در قبرستان Greenwood Memorial Park در فورت ورث به خاک سپرده شد. دخترش وارث دارایی‌های او بود. برنت پیش از مرگش، در حال مذاکره با معمار مشهور مکزیکی، لوئیس باراگان، برای طراحی خانه‌ای به سبک رنچ بود. او پس از مرگش، در سال ۱۹۹۰ به انجمن اسب‌های نژاد کوارتر و در سال ۲۰۰۲ به موزه و تالار مشاهیر ملی دختر گاوچران راه یافت. در سال ۱۹۹۴ نیز افتخار راهیابی به تالار Great Westerners در موزهٔ ملی کابوی و میراث وسترن نصیب آن برنت شده بود.


title: آرتور وینینگ دیویس

text: آرتور وینینگ دیویس (Arthur Vining Davis) (زادهٔ ۳۰ می ۱۸۶۷ – درگذشت ۱۷ نوامبر ۱۹۶۲)، صنعت‌کار و انسان دوست اهل ایالات متحده و برای سال‌های متعددی رئیس هیئت مدیره، رئیس اجرائی و بزرگ‌ترین سهمدار شرکت تولید آلومینیوم آلکوا بود.


title: آرتور وینینگ دیویس

text: آرتور وینینگ دیویس در شارن، ماساچوست زاده شد و فرزند پیریلی بی. دیویس، یک کشیش کلیسای جماعتی و ماری فرانسیس بود. پس از فراغت از مدرسه ابتدائی در هاید پارک، ماساچوست و مدرسه لاتین روگزبوری در بوستون، دیویس وارد کالج آمهرست شده و در ۱۸۸۸ میلادی از کالج فارغ‌التحصیل گردید. بنابر رابطه دوستانه پدر وی با یکی از اعضای کلیسای محلی، آلفرد ئی. هانت بنیان‌گذار شرکت تنزیل پیتسبرگ که آلومینیوم تولید می‌کرد، دیویس شغلی در این شرکت به‌دست‌آورد. هرچند، به ویژگی‌های مطلوب آلومینیوم به عنوان یک فلز صنعتی از دهه‌ها بدان‌سو پی‌برده شده بود، اما تولید آن گران‌قیمت بود؛ شرکت هانت امیدوار بود که با سرمایه‌گذاری روی تجربیات چارلز مارتین هال، بتواند این فلز را با هزینه پایین تولید کند.


title: آرتور وینینگ دیویس

text: کار پژوهشی مستلزم استخدام یک خدمتکار بود – پوشیدن لباس محافظتی و دوازده ساعت کار در روز – چون فرایند تولید یک فرایند بادوام بود. دیویس و هال در جریان مرحله تجربی به همکاران نزدیک مبدل شدند و در روز شکرگزاری ۱۸۸۸ میلادی، آن‌ها نخستین آلومینیوم تجاری را ریختند.


title: آرتور وینینگ دیویس

text: دیویس به زودی در ۱۸۹۲ میلادی مدیر کل و رئیس اجرائی این شرکت شد. او پس از این‌که نام این شرکت در ۱۹۰۷ میلادی به شرکت آلومینیوم آمریکا (آلکوا) تغییر داده شد، به عنوان مدیر کل به کار خود ادامه داد؛ او در ۱۹۱۰ میلادی رئیس اجرائی و در ۱۹۲۸ میلادی رئیس هیئت مدیره شرکت شد، سمتی که او تا ۱۹۵۸ در آن خدمت نمود. هرچند آلومینیوم در این زمان به‌طور گسترده شناخته شده بود، اما به هیچ وجه به یک واژه خانوار مبدل نشده بود. مسئولیت اصلی دیویس تولید و فروش محصولات با کیفیت آلومینیومی بود: خط تولیدی ظروف آشپزی فرسایش-ناپذیر (Wear-Ever) آلکوا توسط دانشجویان کالج که هر بهار استخدام می‌شدند به فروش می‌رسید؛ زمانی که تولیدکنندگان سیم-مسی تولید آن را به عنوان هادی برق رد کردند، آلکوا سیم‌های آلومینیومی هادی برق تولید کرد؛ و نعل اسب، دوچرخه، پوشش برای بوتل‌ها، کانتین‌ها و کشتی‌های ساخته شده از آلومینیوم و انجن هواپیمای برادران رایت، شواهدی بودند، مبنی بر استفاده متنوع از این فلز بود.


title: آرتور وینینگ دیویس

text: اما رویدادهای برجسته در این سال‌ها همچنین شامل مواجهه با دولت روی مسائل ضد انحصارگرایی بود. در ۱۹۱۲ میلادی، وزارت دادگستری ایالات متحده شرکت آلکوا را در رابطه با سه مورد نقض قوانین ضد انحصار مجرم شمرد؛ در خلال چند هفته، این شرکت یک فرمان رضایت را امضاء کرد. در ۱۹۲۲ میلادی، شرکت تحت تحقیق کمیسیون فدرال تجارت قرار گرفت، اما پرونده در ۱۹۳۰ میلادی مختومه اعلام شد. در ۱۹۳۷ میلادی، وزارت دادگستری یک پرونده ضد انحصار وسیع را بر علیه آلکوا باز کرد. این پرونده به‌خاطر مدتی که دوام داشت و عملکرد خارق‌العاده دیویس در جایگاه شهود، برای همگان مشهود است. دیویس ستاره شهود بود، برای شش هفته شهادت داد و شهادت تحریری رسمی وی بیش از ۲٬۰۰۰ ورق را دربر می‌گرفت. هنگام مختومه اعلام کردن دادخواست وزارت دادگستری، قاضی دادگاه دیویس را تحسین نموده و او همچنین توسط همکاران خود در آلکوا برای این‌که شخصاً پرونده شرکت را برنده شده بود، مورد تمجید قرار گرفت.


title: آرتور وینینگ دیویس

text: دیویس با دریافت گواهی‌نامه شایستگی ریاست جمهوری برای فراهم نمودن مقدار کافی آلومینیوم به دولت در جریان جنگ جهانی دوم، آلکوا را به یک غول صنعتی مبدل کرد. او خود نیز به عنوان بزرگ‌ترین سهامدار این شرکت، ثروت هنگفتی اندوخت و این امر باعث شد تا او همواره با واشینگتن در مقابله‌های شخصی قرار داشته باشد. هنگام بازنشسته شدن وی از آلکوا در ۱۹۵۷ میلادی، او به عنوان سومین فرد ثروت‌مند دنیا محسوب می‌گردید.


title: آرتور وینینگ دیویس

text: چون دیویس از حریم خصوصی خود بسیار حراست می‌کرد، به‌جز از موفقیت‌های شخصی وی، رسانه‌ها به سایر ابعاد زندگی تجاری و خصوصی وی دسترسی و اطلاعات نداشتند. او معمولاً با مصاحبه‌ها میانه خوب نداشت. او به یک گزارش‌گر گفت، «من تمام زندگی‌ام مجبور بودم بسیار زحمت بکشم». «من مجبور بودم برای کسب یک درآمد خوب، شانزده ساعت در روز کار کنم. آیا تو شانزده ساعت در روز کار می‌کنی؟» مجله تایمز از دیویس به عنوان یک «غول بازرگانی بسیار تندخو… که با خودکامگی و کوبیدن مشت بر میز بر [آلکوا] حکم می‌راند» نام برد، نظری که در آن زمان به‌طور گسترده در رسانه‌ها، نامرسوم نبود.


title: آرتور وینینگ دیویس

text: دیویس در ۲۳ اکتبر ۱۸۹۴ با فلورینس ایزابیل هولمس اهل ایندیانا در شهرستان الگینی، پنسیلوانیا ازدواج کرد. او در ۳ می ۱۹۰۹ در پیتسبرگ، پنسیلوانیا درگذشت. در مارس ۱۹۱۲ او با الیزابت هاوکنس ویمان ازدواج نمود، اما او نیز در ۱۹۳۳ میلادی درگذشت. دیویس هیچ فرزندی نداشت. قبل از بازنشسته شدن از آلکوا، او با سرمایه‌گذاری اساساً در باهاما و فلوریدا، حرفه ثانوی خود را آغاز کرد. سرمایه‌گذاری‌های وی مشتمل بود بر خریداری سهام گسترده املاک و مستغلات در منطقه میامی (که به اندازه هشت بر یک حصه شهرستان دید تخمین زده می‌شود؛ همچنین به ارویدا کورپ/Arvida Corpمراجعه کنید) و جزیره کاج‌ها (ایسلا د لا خوبنتود) در کوبا (گفته می‌شود قبل از این‌که حکومت فیدل کاسترو به قدرت برسد و دارایی‌های او را استملاک/ملی‌سازی نماید، او مالک ربع کل این جزیره بود) و همچنین مالکیت یا کنترل حدود سی شرکت، از فارم‌های لبنیات گرفته تا هتل‌های تفریحی، در فلوریدا. در ۱۹۵۹ میلادی، دیویس «نصف جزیره سدی لانگبوت، یک قسمت اعظم جزیره سدی لیدو و تمام جزیره‌های سدی برد، اوتر و کوون» که تمامی آن‌ها در ساحل غربی فلوریدا قرار داشتند را خریداری نمود. خریداری سریع و اندازه این سرمایه‌گذاری‌ها منتج به شهرت قابل توجه او و در عین حال مجادله‌های بیشتری با دولت شد، این بار با کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا.


title: آرتور وینینگ دیویس

text: دیویس در میامی درگذشت و ثروتی به ارزش ۴۰۰ میلیون دلار به‌جا گذاشت. تنها یک قسمت کوچک این ثروت به افراد تعلق گرفت. بیشتر آن به یک تراست (سازمان خیریه) که وی در ۱۹۵۲ میلادی تأسیس کرده بود و شهرک آروایدا (برگرفته شده از آرتور وینینگ دیویس)، شهرکی که او به مدل شهر کبک شمالی در ۱۹۲۷ میلادی برای خانواده‌های کارگر ساخته بود، تعلق گرفت. بنیادهای آرتور وینینگ دیویس به مؤسسات آموزشی، مذهبی، فرهنگی و علمی حمایت مالی فراهم نموده و از اهداکنندگان منظم در شبکه پی‌بی‌اس هستند.


title: شش (فیلم ۲۰۰۵)

text: شش فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی هاری است. در این فیلم بازیگرانی همچون سوریا، تریشا، وادیولو، اشیش ویدیارتی، تامبی رامایاش، کالاباوان مانی و چامس ایفای نقش کرده‌اند.


title: چستر دیل

text: چستر دیل (Chester Dale) (زادهٔ ۳ می ۱۸۸۳ – درگذشت ۱۶ دسامبر ۱۹۶۲)، بانکدار آمریکایی و حامی هنر بود. دیل با کار کردن در بورس نیویورک ثروت هنگفتی اندوخت و توانست نقاشی‌های فرانسوی قرن نوزدهم و بیستم را گردآوری کند. هرچند او تصمیم داشت تا یک موزه شخصی بسازد، اما او بخشی از کلکسیون خود را در ۱۹۴۱ میلادی به نگارخانه ملی هنر در واشینگتن DC اهدا کرد. بقیه کلکسیون او نیز پس از مرگش به گالری ملی به ارث گذاشته شد.


title: چستر دیل

text: دیل در ۱۸۸۳ میلادی متولد شده و حرفه مالی خود را در پانزده سالگی، به عنوان پادو در بورس نیویورک، آغاز کرد.


title: چستر دیل

text: با گذشت زمان، او دارایی‌های را به‌دست‌آورد که شامل اوراق قرضه از شرکت‌های خدمات شهری، خط آهن و شهرداری در ایالات متحده و کانادا می‌شد. زمانی که نگارخانه ملی هنر باز می‌شد، دیل ۲۲ تصویر آمریکایی به این نگارخانه به عاریت داد و در عرض چند ماه دو اتاق از نقاشی‌های امپرسیونیسم فرانسوی، ایجاد شد. بنابر درخواست نقاش جرج بلوز، دیل در ۱۹۲۲ میلادی پذیرفت تا برای یک نقاشی رنگ روغنی روی پارچه مخصوص آماده شود، این نقاشی دیل را نشان می‌داد که یک چوگان گلف بازی در دست داشت. هم دیل و هم بلوز در ایام جوانی خود ورزشکاران نیمه-حرفه‌ای بودند.


title: چستر دیل

text: در ۱۹۶۲ میلادی، امانت‌های درازمدت هنرمندان برجسته که از اواسط قرن نوزدهم تا اواسط قرن بیستم در پاریس روی آن‌ها کار کرده بودند، با وصیت نامه دیل به نگارخانه داده شد. کارهای که دیل به نگارخانه به ارث گذاشت شامل کارهای از هنرمندان ژان-بتیست-کامی کورو، کلود مونه، پل سزان، سالوادور دالی، آمادئو مودیلیانی، آنری ماتیس و پابلو پیکاسو بود.


title: چستر دیل

text: او در سن ۲۷ سالگی با ماود موری ازدواج کرد، نقاش و منتقد هنری که او را با ایده گردآوری هنر مدرن آشنا ساخت.


title: چستر دیل

text: پس از مرگ دیل، نگارخانه ملی ۸۸ نقاشی را از محل اقامت شخصی وی که آپارتمانی در هتل پلازا در نیویورک بود، دریافت کرد. این نقاشی‌ها به ۱۵۲ آثار هنری دیگر که او قبلاً به نگارخانه ملی به عاریت داده بود، اضافه شد. ۶ نگارخانه جدید در طبقه اصلی ساخته شد تا این آثار هنری جدید در آن‌ها گنجانده شود. این ارثیه شامل ۲۴۰ نقاشی، ۷ تندیس، ۲۲ آثار گرافیک، بیش از ۱۲۰۰ کاتالوگ فروشات و بیش از ۱۵۰۰ کتاب بود. افزون بر آن، سه فلوشیپ با یک هدیه ۵۰۰٬۰۰۰ دلار نیز به عنوان بخشی از ارثیه، ارایه گردید.


title: لیگ برتر فوتسال ایران

text: لیگ برتر فوتسال ایران ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره کند:


title: این یک دوره رویایی بود

text: این یک دوره رویایی بود فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی بالو ماهندرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنوش، پریامانی و کاروناس ایفای نقش کرده‌اند.


title: طلوع و غروب توراسان

text: طلوع و غروب توراسان یک فیلم کمدی به کارگردانی یوجی یامادا است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کیوشی آتسومی و کیواکو تایچی اشاره کرد. "طلوع و غروب توراسان" هفدهمین فیلم از مجموعه محبوب "توراسان" است.


title: لیگ برتر فوتبال ساحلی ایران

text: لیگ برتر فوتبال ساحلی ایران ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره کند:


title: لیگ برتر بسکتبال ایران

text: لیگ برتر بسکتبال ایران ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره کند:


title: کلارنس آوانت

text: کلارنس الکساندر آوانت (Clarence Alexander Avant) (متولد ۲۵ فوریه ۱۹۳۱)، مسئول استودیوی ضبط موسیقی، کارآفرین و فیلمساز آمریکایی است، که او را به «پدرخواندهٔ سیاه» نیز می‌شناسند.


title: کلارنس آوانت

text: مجلهٔ "بیل‌بورد" به مناسبت تولد ۷۵ سالگی آوانت، در شمارهٔ فوریه ۲۰۰۶ خود از او تجلیل کرد.


title: کلارنس آوانت

text: کلارنس الکساندر آوانت در گرینزبورو در کارولینای شمالی چشم به جهان گشود. او بزرگ‌ترین فرزند در میان هشت خواهر و برادر بود. کلارنس تا کلاس نهم، در مدرسه‌ای تک کلاسه در گرینزبورو درس خواند. او سال‌های اول و دوم متوسطه را در دبیرستان دودلی در گرینزبورو سپری کرد و سپس در سال ۱۹۴۷، در ایام نوجوانی به نیوجرسی رفت. آوانت در نیوجرسی ابتدا انباردار مکیز بود و بعد در یک بانک اطلاعات حقوقی مشغول به فعالیت شد. او در دههٔ ۱۹۵۰ مدیر تدی پیز لانژ در نیوآرک، نیوجرسی بود که مالکیت آن در اختیار تدی پاول تبلیغات‌چی بود.


title: کلارنس آوانت

text: ژوزف جی. «جو» گلیسر (زادهٔ ۱۷ دسامبر ۱۸۹۶- درگذشته ۶ ژوئن ۱۹۶۹) مدیر موسیقی لوئیس آرمسترانگ از سال ۱۹۳۵ تا زمان مرگش در سال ۱۹۶۹ و مالک اصلی "سانست گاردنز" در سمت جنوبی شیکاگو، مربی آوانت بود. در ۲۶ نوامبر ۱۹۴۳، گلیسر شرکت رزرو یک‌پارچه (consolidated booking) و شرکت "اسوشیتد بوکینگ" را پایه‌گذاری کرد.


title: کلارنس آوانت

text: آوانت بعدها مدیریت برنامه‌های لیتل ویلی جان، خوانندهٔ R&B، سارا وان، کیم وستون، لوئیز بونفا، وینتون کلی، فردی هابارد، کورتیس فولر، پت توماس، تام ویلسون، پیشگام راک اند رول که آوانت در سازمان ویلسون با او همکار بود، کرید تیلور، تولیدکنندهٔ جاز، جیمی اسمیت، موسیقی‌دان جاز، لالو شیفرین، پیانیست و آهنگ‌ساز آرژانتینی را برعهده گرفت. در ۷ نوامبر ۱۹۶۲، آوانت شرکت آوانت گارد را در نیویورک بنیان نهاد. در همان ماه، اسمیت مشتری شرکت آسوشیتد بوکینگ شد و در شروع فعالیت، دفاتری در خیابان هفتم ۸۵۰ داشت. شیفرین و اسمیت برای ساخت The Cat باهم همکاری کردند که ورو ریکوردز آن را در ۲۷ آوریل ۱۹۶۴ منتشر کرد. در سپتامبر ۱۹۶۴، آوانت دفتری در ساحل غربی افتتاح کرد تا پروژه‌های روزافزون موسیقی متن تصاویر متحرک را که به مشتریانش پیشنهاد می‌شد، آماده کند. آوانت در مدت حضورش در نیویورک به‌عنوان مشاور، عضو هیئت‌مدیره و مدیر اجرایی انجمن گویندگان رادیو (NARA) که بعدها به انجمن ملی گویندگان رادیو و تلویزیون (NATRA) تغییر نام داد و نیز به‌عنوان مشاور در Playtape که یک سیستم کارتریج نواری دو مسیره بود که فرانک سانتون آن را طراحی کرده و نخستین‌بار ام‌جی‌ام ریکوردز آن را عرضه کرده بود، فعالیت کرد. در ۲۷ سپتامبر ۱۹۶۶، آوانت شرکت تولیدی ساسکس را در نیویورک پایه‌گذاری کرد که شرکت مستقل تولید ریکورد با جانی ناش، تری برایانت، بیلی وودز، هنرمندان The four hi’s و داور و هیئت داوران بود.


title: کلارنس آوانت

text: شرکت ونچر در ۲ اکتبر ۱۹۶۷ در کالیفرنیا تأسیس شد. آوانت توانست اولین سرمایه‌گذاری مشترک میان یک هنرمند آفریقایی ـ آمریکایی و یک شرکت عظیم ضبط صدا را با موفقیت ترتیب دهد. ویلیام میکی استیونسون رئیس دپارتمان ای‌اندآر، تولیدکنندهٔ ریکورد و ترانه‌سرای موتون، ریاست شرکت ونچر ریکوردز را که به‌عنوان مجرایی برای آثار نو ام‌جی‌ام ریکوردز پایه‌گذاری شد، برعهده داشت. این برند که آبراهام سامر وکیل اهل لس‌آنجلس آن را به استیونسون واگذار کرد، شعبی در بلوار ویلشایر در بورلی‌هیلز داشت.


title: کلارنس آوانت

text: در پاییز ۱۹۶۷، آوانت برای فعالیت در شرکت ونچر ریکوردز از منهتن به بورلی‌هیلز رفت و این همکاری را تا سال ۱۹۶۹ ادامه داد. در این سال، ام‌جی‌ام ریکوردز به این برند و سرمایه‌گذاری مشترک پایان داد. در این مدت، آل بل، تولیدکنندهٔ ریکورد، ترانه‌سرا و مدیر اجرایی، برای فروش استاس ریکوردز به گلف پلاس وسترن، از آوانت تقاضای کمک کرد. او آوانت را در انجمن ملی گویندگان رادیو و تلویزیون (NATRA) دیده بود. این معامله در ۲۹ مه ۱۹۶۸ به ارزش ¾ میلیون دلار نهایی شد و آوانت ۱۰ درصد از سهام را دریافت نمود.


title: کلارنس آوانت

text: در اوت ۱۹۶۹، آوانت به‌همراه آل بل دستیار تهیه‌کنندهٔ The Reckoning (یک افسانهٔ سورئال جنوبی)، ساختهٔ داگلاس ترنر قدم به صحنه گذاشت که با همکاری شرکت نگرو اینسمبل در سالن نمایش سنت مارکز در نیویورک به نمایش درآمد. این برنامه خارج از فصل تئاترهای خیابان برادوی، با شرکت جینت دوبویس آغاز شد که بعدها به جانت دووبیس بندهٔ خدا یا یادش به‌خیر معروف شد.


title: کلارنس آوانت

text: پس از ورشکستگی ونچر ریکوردز، آوانت در لس‌آنجلس ماند و در ۱۸ دسامبر ۱۹۶۹، ساسکس ریکوردز را تأسیس کرد. این شرکت در ژوئن ۱۹۷۵با توقیف و مزایدهٔ دارایی‌هایش از سوی IRS به دلیل بدهی مالیات فدرال به مبلغ ۴۸۰۰۰ دلار از عرصهٔ کسب‌وکار کنار رفت.


title: کلارنس آوانت

text: باقی‌ماندهٔ اثاثیه، تجهیزات اداری و نوارهای مادر (که سی‌بی‌اس ریکوردز به ارزش ۵۰۵۰۰ دلار خریده بود) در ژوئیه ۱۹۷۵ در دفاتر ساسکس (به نشانی بلوار سانست غربی ۶۲۵۵، هالیوود) به مزایده گذاشته شد. آوانت بیل ویترز، خواننده، ترانه‌سرا و تولیدکنندهٔ موسیقی، دنیس کافی، گیتاریست و گروه سافت راک گالری را به ساسکس ریکوردز آورد که از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۴ توزیع شد.


title: کلارنس آوانت

text: مستند «در جست‌وجوی ساقی» به معرفی ساسکس ریکوردز پرداخت. مصاحبه‌شوندگان در این مستند گفتند که از فروش سیکستو رودریگز، ریکوردز به ساسکس ریکوردز حق امتیاز پرداخت کرده‌اند. در این مستند تلویحاً نشان داده می‌شود که سیکستو رودریگز از این حق امتیاز سرقت می‌کرده‌است.


title: کلارنس آوانت

text: آوانت، زیر چتر شرکت پخش آوانت گارد که در ۶ اوت ۱۹۷۱ پایه‌گذاری شد، اولین ایستگاه رادیویی موج کوتاه در کلان‌شهر لس‌آنجلس را که مالکیتی آفریقایی ـ آمریکایی داشت در ۳ مارس ۱۹۷۳ از شرکت پخش ترنس آمریکا خرید و پروانهٔ KTYM-FM را در اینگلوود کالیفرنیا به ارزش ۳۲۱۰۰۰ دلار، شامل تجهیزات سخت‌افزاری در بلوار غربی ۶۸۰۳ در اینگلوود و هزینه‌های دریافت پروانه خریداری کرد و آن را KAGB-FM نامید.


title: کلارنس آوانت

text: آوانت با ارائهٔ سفتهٔ ۱۹۹۹۰۰ دلاری و ضمانت‌نامه‌های خرید سهام از شرکت ملی شهری بوستون ماساچوست (یک شرکت سرمایه‌گذاری مخاطره‌آمیز که در ژوئیه ۱۹۷۱ پایه‌گذاری شد)، با دو بانک‌دار سرمایه‌گذاری مشارکت کرد.


title: کلارنس آوانت

text: دل شیلدز از انجمن ملی گویندگان رادیو و تلویزیون (NARTA) به‌عنوان قائم‌مقام اجرایی فعالیت کرد.


title: کلارنس آوانت

text: مدیریت با وجود این‌که هرگز سودی کسب نکرد، از پذیرش مشاوره‌ها یا توصیه‌ها دربارهٔ نحوهٔ ادارهٔ مقر امتناع ورزید. سرانجام، در ۲۰ نوامبر ۱۹۷۵، ای‌وی‌جی توسط Urban National ورشکسته شد و در این زمان از توانایی پرداخت سفته‌ها و ضمانت‌نامه‌ها به ارزش ۴۰۰۰۰۰ دلار نکول کرد. آوانت حدود ۶۱۱۱۶۸٫۶۷ دلار در ورشکستگی، ۷۱۵۰۰ دلار از پیش‌پرداخت‌های شرکت موسیقی اینتریور میان اوت ۱۹۷۳ و سپتامبر ۱۹۷۴ و ۱۳۸۸۷ دلار از وام‌های ساسکس ریکوردز از دست داد. بیل کاسبی سرمایه‌گذاری اضافه در شرکت پخش آوانت گارد بود که تقریباً ۲۰۰۰۰۰ دلار از طریق شرکتش به‌نام اس‌ای‌اچ سرمایه‌گذاری کرد.


title: کلارنس آوانت

text: پارامونت پیکچرز در سال ۱۹۷۳ «Save the Chikdren» را منتشر کرد که آوانت در آن به‌عنوان مدیر اجرایی فعالیت داشت. این محصول که در اکسپوی Operation PUSH Black در شیکاگو تصویربرداری شد، اجراهای هنرمندان برجستهٔ سیاه‌پوست را با نمایش بریده‌های فیلم‌هایی از سیاهان، به‌خصوص کودکان، در شرایط مختلف از جمله در پناهگاه‌های مناطق جنگ‌زده و درگیر سوءتغذیه به تصویر می‌کشید.


title: کلارنس آوانت

text: انجمن ملی علوم و هنر ضبط صدا در ۱۰ فوریه ۲۰۰۸ جایزهٔ امنا را به او اعطا کرد.


title: کلارنس آوانت

text: در ۷ اکتبر ۲۰۱۶، آوانت به‌خاطر نقش برجسته‌اش در صنعت ضبط صدا، یک ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دریافت کرد که در شمارهٔ ۶۳۶۳ بلوار هالیوود در کنار ستارهٔ جیمی جم و تری لوئیس است.


title: کلارنس آوانت

text: در فوریه ۲۰۱۸، آوانت جایزهٔ مریت را به‌عنوان یک چهرهٔ گرمی (جوایزی که هرساله به بهترین خوانندگان و آهنگ‌سازان و سازندگان صفحه و نوار صوتی و غیره داده می‌شود) در کلیو دیویس پری گرمی گالا در لس‌آنجلس دریافت کرد.


title: کلارنس آوانت

text: تالار مشاهیر راک اند رول در ۱۲ مه ۲۰۲۱ اعلام کرد که آوانت جایزهٔ احمد ارتگون را دریافت کرده و طی تشریفاتی رسمی به درجهٔ ۲۰۲۱ برگزیده خواهد شد. بیل ویترز، برگزیدهٔ قبلی و نیز کاملاً هریس، معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده و همچنین باراک اوباما، رئیس‌جمهور پیشین، در یک بستهٔ ویدئویی دربارهٔ نقش برجستهٔ آوانت صحبت کردند.


title: کلارنس آوانت

text: آوانت در سال ۱۹۶۷ با جاکلین «جکی» آلبرتا گری (متولد ۶ مارس ۱۹۴۰، در جامائیکا، کوئینز، نیویورک) ازدواج کرد. این زوج دو فرزند داشتند. دختر آن‌ها نیکول آوانت (متولد ۶ مارس ۱۹۶۸) سفیر پیشین ایالات متحده در باهاماس و همسر تد ساراندوس (مدیر اجرایی در نت فلیکس) است. پسر آن‌ها، الکساندر دو بویس آوانت، در ۳ اوت ۱۹۷۱ به دنیا آمد.


title: کلارنس آوانت

text: در سال ۱۹۷۵، جکی آوانت به‌عنوان رئیس همسایگان واتز که گروه پشتیبان مرکز نگهداری کودکان جامعهٔ مرکزی جنوبی بود، رئیس تیم پذیرایی رقص و شام و حراج انتفاعی NOW و در سال ۱۹۷۴ در جایگاه رئیس اعضای NOW فعالیت کرد. او همچنین عضو هیئت‌مدیرهٔ مرکز دانشجویان بین‌المللی UCLA بود. جکی در اول دسامبر ۲۰۲۱ در ۸۱ سالگی در جریان حمله به محل اقامت این زوج در بورلی‌هیلز کالیفرنیا به ضرب گلوله کشته شد.


title: لیگ برتر هندبال ایران

text: لیگ برتر هندبال ایران ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره کند:


title: لیگ برتر والیبال ایران

text: لیگ برتر والیبال ایران ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره کند:


title: اگر آنجا نبودی (فیلم)

text: اگر آنجا نبودی فیلمی محصول سال ۱۹۸۳ و به کارگردانی لک تاندون است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجش خانا، ریکا، راج بابار، مادان پوری، آسرانی، کالاباوان مانی و چامس ایفای نقش کرده‌اند.


title: کلمبا بوش

text: کلمبا بوش (Columba Bush) (نام هنگام تولد: گارنیکا گالو) (Garnica Gallo) (زادهٔ ۱۷ اوت ۱۹۵۳)، نوع‌دوست مکزیکی-آمریکایی است. او به‌عنوان همسر جب بوش، فرماندار سابق فلوریدا، از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۷، بانوی اول فلوریدا بود.


title: کلمبا بوش

text: کلمبا گارنیکا گالو در منطقهٔ آرپروس، در شهر لئون، ایالت گواناخواتو، مکزیک متولد شد. پدرش خوزه ماریا گارنیکا رودریگز (زادهٔ ۱۹۲۵- درگذشت ۲۰۱۳)، پیشخدمت و کارگری مهاجر، اهل آرپروس، گواناخواتو و مادرش جوزفینا گالو اسکیول (زادهٔ ۱۹۲۰)، اهل شهر لئون بودند که در فوریه ۱۹۴۹ ازدواج کردند. پدر کلمبا در سال ۱۹۵۶، زمانی که او سه سال داشت، به ایالات متحده مهاجرت کرد. در سال ۱۹۶۳، والدینش طلاق گرفتند. کلمبا و مادرش پس از عزیمت پدرش، در شهر لئون ماندند.


title: کلمبا بوش

text: گارنیکا به مدرسه‌ای کاتولیک و خصوصی به‌نام Instituto Antonia Mayllen، در مرکز تاریخی شهر لئون می‌رفت.


title: کلمبا بوش

text: گارنیکا در سال ۱۹۷۰، زمانی که ۱۶ ساله بود، جب بوش ۱۷ ساله را در شهر لئون ملاقات کرد. بوش به تدریس زبان انگلیسی مشغول بود و به‌عنوان بخشی از تکالیفش در آکادمی Andover به‌نام انسان و جامعه، به ساخت مدرسه‌ای در نزدیکی روستای ایباریلا کمک می‌کرد.


title: کلمبا بوش

text: در ۲۳ فوریه ۱۹۷۴، گارنیکا و بوش در شهر آستین، ایالت تگزاس و در کلیسای واقع در مرکز دانشجویان کاتولیک در محوطهٔ دانشگاه تگزاس ازدواج کردند. در آن زمان، گارنیکا به زبان انگلیسی صحبت نمی‌کرد و بخشی از مراسم عروسی به زبان اسپانیایی برگزار شد.


title: کلمبا بوش

text: در سال ۱۹۸۸، گارنیکا در کمپینی تبلیغاتی به زبان اسپانیایی برای کارزار انتخاباتی پدرشوهرش، جورج اچ. دبلیو. بوش، حضور داشت. او همچنین در کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان در شهر نیواورلئان برای کارزار انتخاباتی بوش، به زبان اسپانیایی سخنرانی کرد. بااین‌حال، گارنیکا تمایل چندانی به حضور در فعالیت‌های سیاسی نداشت.


title: کلمبا بوش

text: بوش به‌عنوان بانوی اول فلوریدا، از ائتلاف فلوریدا علیه خشونت خانگی، سازمان مرکز اعتیاد و سوءمصرف مواد و بنیاد هنر برای زندگی، گروهی که به هنرمندان جوان بورسیهٔ تحصیلی اعطا می‌کند، حمایت نمود.


title: کلمبا بوش

text: کلمبا بوش در برنامه‌های رشد و ترویج هنر حضوری فعال داشته‌است. در سال ۱۹۹۹، او با برنامهٔ اتحاد فلوریدا برای آموزش هنر با هدف خلق هنر برای زندگی همکاری کرد؛ برنامه‌ای که مختص افزایش اهمیت هنر در سیستم آموزشی بود.


title: کلمبا بوش

text: به‌عنوان بانوی اول، او نمایشگاه‌های هنری مختلفی را با محوریت نقاشی‌های سالوادور دالی، دیگو ریورا، فریدا کالو و هنرمندان فلوریدایی برپا کرده‌است.


title: کلمبا بوش

text: بوش در برنامه‌هایی که به جوانان دربارهٔ خطرهای سوءمصرف مواد هشدار می‌دهد، شرکت کرده و در برنامه‌های درمان و پیش‌گیری ازجمله مؤسسهٔ ملی سوءمصرف الکل و الکلیسم (NIAAA) فعالیت کرده‌است. او مدیر اجرایی در بنیاد NIAAA، نهضت محافظت از کودکان در مقابل الکل و عضو هیئت‌مدیرهٔ مرکز اعتیاد و سوءمصرف مواد در دانشگاه کلمبیا بوده‌است.


title: کلمبا بوش

text: او به‌عنوان بانوی اول از پناهگاه‌ها بازدید می‌کرد، گزارش‌های مربوط به اعتیاد در نوجوانان را می‌خواند، نمایشگاه‌های مختلف برگزار و با خیریه‌ها همکاری می‌کرد.


title: کلمبا بوش

text: در سال ۲۰۰۳، بوش به‌عنوان بانوی اول فلوریدا، به‌همراه گروهی از نمایندگان به رم سفر کرد تا در مراسم بیست‌وپنجمین سالگرد ژان پل دوم به‌عنوان پاپ در کلیسای سنت پیتر شرکت کند.


title: کلمبا بوش

text: بوش با بهره‌مندی از موقعیت و جایگاه خود، توانست در مسائلی نظیر خشونت خانگی، سوءمصرف مواد و موضوعات هنری نقش بارزی ایفا کند. او همچنین با سازمان‌های حامی درمان و پیش‌گیری از سوءمصرف مواد، همکاری می‌کرد.


title: کلمبا بوش

text: بوش در طول کارزار انتخاباتی ریاست‌جمهوری (۲۰۱۶) همسرش، از پناهگاه‌های زنان در ایالت‌های آیووا و نیوهمپشایر بازدید نمود.


title: کلمبا بوش

text: کلمبا به فردی ساکت و محتاط معروف است و پیش از ازدواج با جب بوش، خواهان زندگی آرامی بود.


title: کلمبا بوش

text: بوش و شوهرش در کورال گیبلز، ایالت فلوریدا زندگی می‌کنند. در کتاب Mamá: Latina Daughters Celebrate Their Mothers نوشتهٔ ماریا پرز-براون، اشاره‌ای کوتاه به رابطهٔ کلمبا با مادرش شده‌است. خواهرش، لوسیلا دل کارمن اشمیتز (زادهٔ اکتبر ۱۹۵۱) و مادرش در نزدیکی او در منطقهٔ میامی زندگی می‌کنند.


title: کلمبا بوش

text: کلمبا و بوش صاحب سه فرزند هستند: جورج پرسکات بوش (زادهٔ ۲۴ آوریل ۱۹۷۶، در تگزاس)، نوئل لوسیلا بوش (زادهٔ ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۷، در تگزاس) و جان الیس «جب» بوش جونیور (زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۸۳، در میامی).


title: کلمبا بوش

text: پسر بزرگ آن‌ها، جورج، به مدرسهٔ پیش‌دانشگاهی گالیور رفت، در دانشگاه رایس تحصیل کرد و از دانشکدهٔ حقوق دانشگاه تگزاس، مدرک دکترای تخصصی حقوق گرفت. او وکیل، افسر ذخیرهٔ نیروی دریایی ایالات متحده، سرمایه‌گذار املاک و مستغلات و سیاست‌مدار است و به‌عنوان مأمور عالی‌رتبهٔ دولت در ادارهٔ ثبت املاک تگزاس خدمت می‌کند.1:03 PM ۲/۵/۲۰۲۲


title: کلمبا بوش

text: کلمبا بوش همچنین چهار نوه دارد: دو نوه از جورج و دو نوه از جب جونیور.


title: کلمبا بوش

text: کلمبا بوش دو برادر بزرگ‌تر و یک خواهر به‌نام لوسیلا دل کارمن گارنیکا گالو (زادهٔ ۱۹۵۱) دارد. یکی از برادرهایش، فرانسیسکو خوزه گارنیکا (زادهٔ دسامبر ۱۹۴۹) در حال حاضر در پورتو وایارتای مکزیک زندگی می‌کند.


title: کلمبا بوش

text: او وابسته به کلیسای کاتولیک روم و عضو اتحادیهٔ Regnum Christi است. در سال ۲۰۰۷، او به‌همراه همسرش جب، در گردهمایی Regnum Christi Family در آتلانتا شرکت کرد.


title: کانستنس بامگارنر گی

text: کانستنس بامگارنر گی (Constance Bumgarner Gee)، پژوهشگر و شرح حال نویس آمریکایی و حامی استفاده از ماری‌جوآنا برای مصارف پزشکی است. او بنیان‌گذار و سرپرست برنامهٔ سیاست‌گذاری و مدیریت هنری در دانشگاه ایالتی اوهایو و بعدها استادیار دانشگاه براون و دانشیار دانشگاه وندربیلت بود. او نویسندهٔ کتاب Higher Education: Marijuana at the Mansion است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. این کتاب، شرح خاطرات او به‌عنوان «بانوی اول» چندین دانشگاه پژوهشی آمریکا است، ازجمله دانشگاه وندربیلت که او مدعی است، اعضای هیئت امنای آن احتمالاً فاسد بوده‌اند.


title: کانستنس بامگارنر گی

text: کانستنس بامگارنر در شهر رالی، ایالت کارولینای شمالی چشم به جهان گشود. او از دانشگاه کارولینای شرقی در شهر گرینویل، ایالت کارولینای شمالی، با مدرک کارشناسی هنر در رشتهٔ هنرهای زیبا فارغ‌التحصیل شد. سپس مدرک کارشناسی ارشد خود در هنرهای زیبا را از مؤسسهٔ پرت در نیویورک دریافت کرد و در سال ۱۹۹۳، موفق به اخذ دکترای سیاست آموزش هنر از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا شد.


title: کانستنس بامگارنر گی

text: از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷، بامگارنر بنیان‌گذار و سرپرست برنامهٔ سیاست‌گذاری و مدیریت هنری در دانشگاه ایالتی اوهایو در شهر کلمبوس، ایالت اوهایو و از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰، استادیار رشتهٔ سیاست عمومی در دانشگاه براون در شهر پراویدنس، ایالت رودآیلند بود. او بعدها به‌عنوان دانشیار سیاست عمومی و آموزش در دانشکدهٔ مدیریت در دانشگاه وندربیلت در شهر نشویل، ایالت تنسی مشغول به فعالیت شد. بامگارنر در سال ۲۰۱۰ استعفا داد.


title: کانستنس بامگارنر گی

text: از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۰، بامگارنر سردبیر ارشد مجلهٔ آکادمیک Arts Education Policy Review بود. او همچنین مقاله‌هایی دربارهٔ سیاست آموزش هنر در مجله‌های علمی منتشر کرد. بنا بر اظهار استاد دانشگاه، جودیت اسمیت کوروسیک، یکی از دستاوردهای علمی بامگارنر این است که «نپرسید چرا مردم درکی از هنر ندارند، بلکه پرسش این است که مردم از هنر چه می‌دانند».


title: کانستنس بامگارنر گی

text: در سال ۲۰۱۲، بامگارنر گی کتابی با نام Higher Education: Marijuana at the Mansion منتشر کرد. کتاب حاوی خاطراتش به‌عنوان همسر رئیس دانشگاه، گوردون گی، در دانشگاه‌های ایالتی اوهایو، براون و همچنین دانشگاه وندربیلت است. بامگارنر مدعی است که اعضای هیئت امنای دانشگاه وندربیلت احتمالاً به‌خاطر عدم رعایت قانون ساربنز-آکسلی و تضاد منافع شخصی با افشای اطلاعات او دربارهٔ مصرف ماری‌جوآنا به مجلهٔ وال استریت، به تلافی علیه‌اش برآمده‌اند. بامگارنر گی همچنین بیان می‌کند که دانشگاه وندربیلت به دلایل «یهودستیزی» شروع به جذب دانشجویان یهودی کرده‌است.


title: کانستنس بامگارنر گی

text: بامگارنر عضو هیئت‌مدیرهٔ موزهٔ Frist Center for the Visual Arts، سازمان هنریThrough the Flower و شرکت تئاتر Actor's Bridge بود که همگی در شهر نشویل مستقر بودند. او همچنین عضو هیئت مشاوران مرکز کنترل هنر، سرمایه‌گذاری و سیاست عمومی در دانشگاه وندربیلت بود.


title: کانستنس بامگارنر گی

text: بامگارنر حامی استفاده از ماری‌جوآنا برای مصارف پزشکی است. در سال ۲۰۱۲، او دلایل خود برای قانونی‌کردن ماری‌جوآنا در مصارف پزشکی را به روزنامهٔ The Tennessean و همچنین شبکهٔ تلویزیونی WKRN-TV بیان کرد. در آوریل ۲۰۱۲، بامگارنر به طرفداری از قانون دسترسی به ماری‌جوآنا برای مصارف پزشکی در کمیتهٔ بهداشت مجلس نمایندگان تنسی شهادت داد. نمایندهٔ ایالتی، جین ریچاردسون و سناتورهای ایالتی، بورلی ماررو و گلن کاسادا، این لایحه را طرح کردند، اما در مجلس سنای تنسی رد شد.


title: کانستنس بامگارنر گی

text: در سال ۱۹۹۴، بامگارنر با گوردون گی پیوند زناشویی بست. در سال ۲۰۰۶، مقاله‌ای در مجلهٔ وال استریت منتشر شد و از این قضیه پرده برداشت که بامگارنر برای درمان بیماری منییر (نوعی اختلال در گوش) خود، در ساختمان رئیس دانشکده‌ی، دانشگاه وندربیلت، واقع در خیابان دیر پارک ۲۱۱، شهر بل مید، ایالت تنسی، ماری‌جوآنا کشیده‌است. به همین دلیل، این زوج در سال ۲۰۰۷ از هم جدا شدند. بامگارنر در حال حاضر ساکن وستپورت، ماساچوست است.


title: کانستنس بامگارنر گی

text: در سال ۲۰۰۴، بامگارنر با نیمه افراشته‌کردن پرچم در ساختمان دانشکده به‌خاطر انتخاب مجدد جورج دبلیو. بوش به‌عنوان رئیس‌جمهور آمریکا، آماج انتقادها قرار گرفت.


title: آبی بیزانسی

text: آبی بیزانسی رنگی از آبی آسمانی روشن یا لازولی تا آبی مصری تیره است.


title: آبی بیزانسی

text: این رنگ بر روی نقاشی‌های دیواری بیزانسی ایاصوفیه، نِرزی (آبی نِرزی)، در مقدونیه یافت می‌شود.


title: زفره

text: زفره (همچنین زافر نوشته می‌شود)، یک ماده پیش‌علمی یا کیمیاگری، با رنگدانه آبی تیره‌ای است که از برشته کردن سنگ کبالت به دست می‌آید و از نوع ناخالص اکسید کبالت یا آرسنات کبالت ناخالص ساخته می‌شود. در دوران ویکتوریا از زافر برای تهیه شیشه کبالت و رنگ‌آمیزی شیشه به رنگ آبی استفاده می‌شد.


title: زفره

text: نخستین استفاده ثبت‌شده از "zaffer" به عنوان یک نام رنگ در انگلیسی در دهه ۱۵۵۰ بود (سال دقیق نامشخص).


title: یوشیماسا هایاشی

text: یوشیماسا هایاشی (زادهٔ ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۶۱) سیاستمدار ژاپنی است که در حال حاضر از نوامبر ۲۰۲۱ به عنوان وزیر امور خارجه ژاپن فعالیت می‌کند. وی عضو حزب لیبرال دموکرات ژاپن است. او همچنین در مجلس نمایندگان برای منطقهٔ ۳ یاماگوچی از سال ۲۰۲۱ خدمت می‌کند.


title: سایروس اچ. کی. کورتیس

text: سایروس هرمان کوتزسکمار کرتیس (Cyrus Hermann Kotzschmar Curtis) (زاده ۱۸ ژوئن ۱۸۵۰ – درگذشت ۷ ژوئن ۱۹۳۳)، ناشر مجلات و روزنامه‌ها، از جمله "لیدیز هوم ژورنال" و "ستوردی ایونینگ پست"، اهل ایالات متحده بود.


title: سایروس اچ. کی. کورتیس

text: کرتیس که در پورتلند، مین متولد شده بود، مجبور شد تا یک سال پس از شروع دبیرستان، مدرسه را ترک نموده و آغاز به کار کند، چون خانواده وی در ۱۸۶۶ میلادی خانه خود را در آتش‌سوزی بزرگ پورتلند از دست داده بودند. قبل از اینکه وی نخستین نشریه خود، هفته نامه‌ای به‌نام "پیپلز لجر"، را در ۱۸۷۲ میلادی در بوستون آغاز نماید، به انواع مختلف شغل‌های تبلیغاتی و روزنامه‌ای در پورتلند و بوستون مشغول بود. در ۱۸۷۶ میلادی، او به فیلادلفیا که در آن زمان مرکز بزرگ چاپخانه بود، نقل مکان نمود تا هزینه‌های چاپ خود را کاهش دهد.


title: سایروس اچ. کی. کورتیس

text: همسر اول کرتیس، لویزا کناپ بود. در ۱۸۸۳ میلادی، کناپ یک جزوه تک-صفحه‌ای در "تریبیون اند فارمر"، مجله‌ای که توسط کرتیس بنشر می‌رسید، نوشت. سال بعد، این جزوه به یک نشریه مستقل گسترش یافته و لویزا دبیر آن شد. نام اصلی این نشریه "لیدیز هوم ژورنال اند پراکتیکل هوس کیپر" بود، اما کناپ در ۱۸۸۶ میلادی سه واژه آخری آن را حذف کرد. لیدیز هوم ژورنال در نوع خود به مجله پیشتاز مبدل شده و تیراژ چاپ آن در ده سال به یک میلیون اشتراک رسید. این مجله، نخستین مجله آمریکایی بود که به این موفقیت رسیده بود.


title: سایروس اچ. کی. کورتیس

text: لویزا کناپ تا ۱۸۸۹ میلادی به عنوان دبیر این مجله به کار خود ادامه داده و بعداً ادوارد ویلیام باک جانشین او شد. باک چندین سال بعد با ماری لویزا کرتیس ازدواج نمود و داماد خانواده کرتیس شد. باک در ۱۹۱۹ میلادی از این مجله بازنشسته شد، اما تغییراتی که او آورده بود، جریان این مجله را به‌طور گسترده افزایش داد. باک روش‌های تجاری ذیل را معرفی کرد: نرخ‌های پایین اشتراک، بکارگیری تبلیغات برای کاهش هزینه‌ها و اتکا به محتویات فرهنگ عام‌پسند. این ساختار مدیریت تقریباً یک دهه بعد و پس از این‌که این نوع مدیریت به یک روش معیاری در مجله‌های مرتبط با زنان آمریکایی مبدل شده بود، توسط سایر مجله‌های مردان مانند مک‌کلور و مونسیز نیز اعمال گردید. دانشمندان استدلال می‌کنند که مجله‌های زنان، مانند لیدیز هوم ژورنال، پیشگامان این استراتژی‌ها در «انقلاب مجله» بودند.


title: سایروس اچ. کی. کورتیس

text: کرتیس شرکت انتشارات کرتیس را در ۱۸۹۱ میلادی بنیان‌گذاری کرد؛ شرکتی که در نهایت مجله‌های لیدیز هوم ژورنال، ستوردی ایونینگ، هالیدی و سایر مجلات را به نشر می‌رساند. شرکتی دیگری که توسط کرتیس پایه‌گذاری شد، روزنامه‌های کرتیس-مارتین بود که زمانی چندین روزنامه از جمله فیلادلفیا پابلیک لیجر، فیلادلفیا اینکوایرر و نیویورک ایونینگ پُست را کنترل می‌کرد. اشتباهات مدیریتی در روزنامه‌ها منتهی به بازده مالی ضعیف شده و در نهایت منتج به فروش آن‌ها شد.


title: سایروس اچ. کی. کورتیس

text: هنگامی که کرتیس در قید حیات بود، تجارت‌های وی، به استثنای روزنامه‌ها، معمولاً فوق‌العاده موفق بودند. لیدیز هوم ژورنال برای دهه‌ها پر جریان‌ترین مجله زنان در ایالات متحده بود و ستوردی ایونینگ پُست، به عنوان یک هفته‌نامه از بلندترین جریان در سراسر دنیا لذت می‌برد. در ۱۹۲۹ میلادی، پست و ژورنال، باهم چهل درصد کل تبلیغات مجله‌ای ایالات متحده را در دست داشتند. یکی از منابع کرتیس را با داشتن ۴۳٫۲ میلیارد دلار ثروت با در نظر داشت تورم (به دلار ۲۰۰۸)، به عنوان ۵۱ مین فرد ثروتمند تاریخ فهرست می‌کند که طبق این منبع او ثروت‌مند در از جی.پی. مورگان می‌شود.


title: سایروس اچ. کی. کورتیس

text: کریس خانه لیندون که یک معماری به سبک احیای رنسانس بود را در وینکوت، پنسیلوانیا ساخت که منظره آن توسط فردریک لا اولمستد طراحی شده بود. دو کشتی تفریحی کرتیس که در سال ۱۹۰۷ و ۱۹۲۰ ساخته شده بود، لیندونیا نام‌گذاری شده بودند.


title: سایروس اچ. کی. کورتیس

text: کرتیس بیش از یک دریانورد گهگاهی بوده و در مصاحبهٔ ۱۹۲۲ با نیویورک تایمز اظهار داشت که «دریانوردی برای من یک سرگرمی نیست. یک نیاز است. من نصف زمان خود را در کشتی می‌گذرانم»، وی همچنین اضافه نمود که بیشتر جلسات وی با کارکنان و اعضای هیئت مدیره وی در اتاق نهارخوری لیندونیای دومی انجام می‌شود. کرتیس سه کشتی تفریحی (یات) بزرگ داشت که توسط شرکت چارلز ال. سیبوری کو. ساخته شده بود: ماشیگون ۱۱۵ فوتی در ۱۹۰۴ میلاید؛ لیندونیای ۱۶۳ فوتی در ۱۹۰۷ میلادی؛ و لیندونیای ۲۲۸ فوتی در ۱۹۲۰ میلادی. کرتیس یکی از بنیان‌گذاران و عضو باشگاه کامدین یات در کامدین، مین بوده و از ۱۹۰۹ تا ۱۹۳۳ میلادی ریاست این باشگاه را بر عهده داشت و بعدها تسهیلات این باشگاه را به شهر هدیه داد.


title: سایروس اچ. کی. کورتیس

text: در تابستان ۱۹۳۲ میلادی، کرتیس زمانی که در کشتی خود لیندونیای دومی بود، دچار ایست قلبی شد. در خلال مدتی که او در بیمارستان جفرسون در فیلادلفیا در حال بازیابی بود، خانم دوم وی کیت استانوود کتر پیلسبوری کرتیس ناگهان درگذشت. بعد از آن کرتیس تا زمان مرگش در ۷ ژوئن ۱۹۳۳ وضع سلامتی شکننده داشت و کمتر از دو هفته قبل از زادروز هشتاد و سه سالگی خود درگذشت، او در قبرستان ویست لاوریل هیل در بالا کاینوید، پنسیلوانیا به خاک سپرده شد.


title: سایروس اچ. کی. کورتیس

text: چندی پس از مرگ وی، بیشتر ساختمان‌های کرتیس تخریب گردیده و دختر وی در محل آن درختستان کرتیس را بنیان‌گذاری نمود. پس از این‌که شرکت انتشارات کرتیس در ۱۹۸۲ میلادی به ایندیاناپلیس در ایندیانا منتقل گردید، اداره مرکزی این شرکت در چهارراه استقلال در مرکز شهر فیلادلفیا به مرکز کرتیس مبدل شده و مکانی برای مرکز کنفرانس، دفاتر، یک باشگاه سلامتی، مغازه‌های خرده‌فروشی و رستوران‌ها مبدل شد.


title: سایروس اچ. کی. کورتیس

text: سایروس کرتیس از جمله نخستین ۱۰ فردی بود که به تالار شهرت تبلیغات مربوط به فدراسیون تبلیغات آمریکا (۱۹۹۹ میلادی) فراخوانده شد.


title: سایروس اچ. کی. کورتیس

text: سایروس کرتیس هنوز هم در فهرست ثروت‌مندترین افراد تاریخ آمریکا در رده بیستم قرار دارد. او در انسان‌دوستی نسبت به بیمارستان‌ها، موزه‌ها، دانشگاه‌ها و مدارس شهره بود. او ۲ میلیون دلار به مؤسسه فرانکلین اهدا کرد، به عنوان مثال؛ ۱٫۲۵ میلیون دلار به مؤسسه فناوری درکسل برای ساختن تالار کرتیس؛ و ۱ میلیون دلار به دانشگاه پنسیلوانیا. وی همچنین یک ارگ بادی که توسط شرکت آستین اورگان شرکت تولید شده و در نمایشگاه یک صد و پنجاهمین سالگرد استقلال آمریکا در ۱۹۲۶ میلادی در فیلادلفیا به نمایش گذاشته شده بود را خریداری و به دانشگاه پنسیلوانیا اهدا کرد. این ارگ پس از اتمام تالار شنوندگان ارواین به آن اضافه شده و تا امروزه به‌نام ارگ کرتیس یاد گردیده و یکی از بزرگ‌ترین ارگ‌های بادی در جهان است (گفته می‌شود که بزرگترین ارگ بادی در ساختمان جان وانامیکر که تنها بیست بلاک در شرق تالار شنودگاه ارواین واقع شده‌است، قرار دارد). کرتیس ارگ‌های بادی فراوانی به مؤسسات مختلف در فیلادلفیا اهدا نموده بود و تمامی این ارگ‌ها در روز مراسم خاکسپاری وی به افتخار او نواخته شدند.


title: سایروس اچ. کی. کورتیس

text: برای گرامی داشت از خاطره استاد موسیقی دوران کودکی خود، هرمان کوتزسکمار، کسی که نام او را پذیرفته بود، کرتیس ارگ گرامی‌داشت کوتزسکمار را در ۱۹۱۲ میلادی به تالار شنودگاه شهری پورتلند در مین اهدا کرد. او از بازسازی ۱۹۲۷ – ۱۹۲۹ میلادی مانتپیلیر در شهر تامستون، مین که خانه مجلل ۱۷۹۵ جنرال انقلابی جنگ هنری ناکس بود، حمایت مالی نمود.


title: سایروس اچ. کی. کورتیس

text: کرتیس حامی و برگزارکننده اصلی ارکستر فیلادلفیا بود، ارکستری که در ۱۹۰۰ میلادی بنیان‌گذاری شده بود. در سال‌های اولیه، او دیون این ارکستر را بدون ذکر نام خود پرداخت. دختر کرتیس، ماری لویزا کرتیس باک، مؤسسه موسیقی کرتیس را در ۱۹۲۴ میلادی بنیان‌گذاری نموده و آن را به پدر خود تقدیم کرد.


title: بهترین دوست من آنه فرانک

text: بهترین دوست من آن فرانک () یک فیلم درام هلندی محصول ۲۰۲۱ به کارگردانی بن سومبوگارت است. این فیلم داستان دوستی هانلی گوسلار و آنه فرانک را روایت می‌کند و داستان از دیدگاه گوسلار روایت می‌شود. این فیلم بر اساس خاطرات آنه فرانک: بازتاب یک دوست دوران کودکی نوشته نویسنده آمریکایی آلیسون لزلی گلد ساخته شده‌است. این اولین فیلم سینمایی هلندی دربارهٔ زندگی آنه فرانک است. آیکو بیمستربور در نقش آن فرانک و ژوزفین آرندسن نقش هانلی گوسلار را بازی می‌کنند.


title: روابط افغانستان و ویتنام

text: روابط افغانستان و ویتنام () به روابط دیپلماتیک میان افغانستان و ویتنام اشاره دارد.


title: روابط افغانستان و ویتنام

text: هم‌اکنون روابطی میان دو کشور آسیایی افغانستان و ویتنام وجود ندارد، اما پیش‌تر آن‌ها روابط داشتند. در ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴، بین جمهوری افغانستان به رهبری محمد داوود خان و ویتنام در طول جنگ ویتنام روابط دیپلماتیک تشکیل داده شد.


title: روابط افغانستان و ویتنام

text: سفارت ویتنام در کابل در سال ۱۹۷۸ در زمان حکومت افغانستان پس از انقلاب ثور افتتاح شد. هر دو جمهوری ویتنام و افغانستان کشورهای کمونیستی و متحدان اتحاد جماهیر شوروی بودند.


title: روابط افغانستان و ویتنام

text: در مناظره سازمان ملل متحد در ژانویه ۱۹۸۰، ویتنام یکی از چهار کشوری بود که از دخالت شوروی در افغانستان پشتیبانی کرد.


title: روابط افغانستان و ویتنام

text: دو کشور در سال ۱۹۸۷، یک موافقت‌نامه معافیت روادید دیپلماتیک امضا کردند.


title: روابط افغانستان و ویتنام

text: پس از سال ۱۹۹۲ و فروپاشی دولت سوسیالیست در افغانستان، ویتنام سفارت خود در کابل را تعطیل کرد. سفارت افغانستان در ویتنام نیز در ژوئن ۱۹۹۳ تعطیل شد. امور سفارت کابل، به سفارت ویتنام در پاکستان تغییر یافت و همچنین امور سفارت افغانستان در ویتنام، به سفارت افغان در چین تغییر یافت.


title: روابط افغانستان و ویتنام

text: ویتنام دولت افغانستان حامد کرزی را در دسامبر ۲۰۰۱ به رسمیت شناخت و پس از آن کمک‌های بشردوستانه را در قالب کالا ارائه کرد.


title: روابط افغانستان و ویتنام

text: در سال ۲۰۲۰، اشرف حیدری سفیر افغانستان در سریلانکا با همتای ویتنامی خود فام نگوک ملاقات کرد. حیدری اظهار داشت:


title: هانلی گوسلار

text: هانلی گوسلار (; –) پرستار اهل آلمان بود.


title: هانلی گوسلار

text: هانا الیزابت گوسلار در برلین، آلمان، در ۱۲ نوامبر ۱۹۲۸، بزرگترین فرزند هانس گوسلار و روث جودیت کلی به دنیا آمد. پدرش تا سال ۱۹۳۳ معاون وزیر امور داخلی آلمان بود و مادرش معلم بود. هر دو والدین او یهودیان متعصب بودند. مادرش با به دنیا آوردن فرزند سومش درگذشت. بچه مرده به دنیا آمد در سال ۱۹۳۳، پس از انتخاب آدولف هیتلر و حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان به رایشستاگ و انتصاب هیتلر به عنوان صدراعظم، هانس گوسلار مجبور شد از شغل دولتی خود استعفا دهد. پس از یک تلاش نافرجام برای نقل مکان به انگلستان، جایی که هانس گوسلار نتوانست کاری پیدا کند که به او اجازه دهد در شبات در خانه بماند، گوسلارها به آمستردام، هلند نقل مکان کردند. هانا به مدرسه ششم عمومی روش مونته‌سوری در آمستردام رفت و در آنجا با آنه فرانک بهترین دوست شد. آن و هانا همچنین بهترین و صمیمی‌ترین دوستان سوزان «سان» لدرمن بودند که در همان منطقه زندگی می‌کرد اما در مدرسه ای متفاوت درس می‌خواند و بعداً با ایلزه واگنر و ژاکلین ون مارسن.


title: هانلی گوسلار

text: در ژوئن ۱۹۴۳، هانا، پدرش، پدربزرگ و مادربزرگ مادری اش، همراه با خواهر کوچکتر هانا، گابریل ("گابی")، دستگیر و به اردوگاه انتقالی وستربورک و سپس به اردوگاه کار اجباری برگن-بلزن در فوریه ۱۹۴۴ فرستاده شدند. هانا در بخش ممتاز اردوگاه بود، زیرا خانواده‌اش گذرنامه‌های فلسطینی به همراه داشتند. زمانی بین ژانویه و فوریه ۱۹۴۵، هانا برای مدت کوتاهی با آنه فرانک، که یک زندانی کمتر ممتاز بود که در آن سوی اردوگاه زندانی بود، ملاقات کرد. هانا بسته‌ای را با مقداری نان و جوراب در آن روی حصار سیم خاردار پر از یونجه که دو قسمت را تقسیم می‌کرد، پرتاب کرد.


title: هانلی گوسلار

text: هانا و گابی ۱۴ ماه در برگن بلسن زنده ماندند. پدر و مادربزرگ و مادربزرگ مادری او قبل از آزادی بر اثر بیماری درگذشتند. او به همراه سایر بازماندگان قطار گمشده نجات یافت. هانا و گابی تنها اعضای خانواده خود بودند که از جنگ جان سالم به در بردند و در سال ۱۹۴۷ به اورشلیم مهاجرت کردند.


title: جنگ دوم دیادوخوی

text: جنگ دوم دیادوخوی یک درگیری بین ائتلاف پلی‌پرخون (به عنوان نایب السلطنه)، المپیاس و ائومنس و ائتلاف کاساندر، آنتیگون یکم، بطلمیوس یکم و لوسیماخوس پس از مرگ پدر کاساندر، آنتیپاتر (نایب السلطنه پیشین) بود.


title: جنگ دوم دیادوخوی

text: مرگ غیرمنتظره اسکندر مقدونی امپراتوری وسیع و تازه ایجاد شده او را بدون جانشین مشخصی رها کرد. این فقدان یک ترتیب مشخص برای جانشینی در نهایت منجر به جنگ بین ژنرال‌های ارشد او، معروف به دیادوخوی‌ها شد. در طی یک سری از اتحادهای ناپایدار، آنها اقدام به جدا کردن پادشاهی‌ها و امپراتوری‌های مستقل از فتوحات اسکندر کردند. پس از اولین درگیری، آنتی‌پاتر در عمل فرمانروای سرزمین‌های اروپایی اسکندر شد، در حالی که آنتیگون موقعیت مشابه‌ای را در آسیا به دست آورد، موقعیتی که آنتیگون باید از طریق لشکرکشی سخت و نبردهای متعدد به دست می‌آورد. در سال ۳۱۹ پیش از میلاد، هنگامی که آنتی‌پاتر درگذشت، او بر خلاف پسرش کاساندر، قلمرو خود را به دست فرمانده سپاهش، پلی‌پرخون، واگذار کرد. با این حال، کاساندر از حمایت آنتیگون و بطلمیوس یکم برخوردار بود، در حالی که پلی‌پرخون توسط ائومنس که فرماندهی ارتش کوچکی در کاپادوکیه را بر عهده داشت، حمایت می‌شد.


title: جنگ دوم دیادوخوی

text: در آغاز سال ۳۱۸ پیش از میلاد، آریدایوس، فرماندار فریگیه هلسپونت، سعی کرد شهر سیزیک را تصرف کند. آنتیگون، به عنوان استراتیگوس آسیا، این را به عنوان چالشی برای قدرت خود در نظر گرفت و ارتش خود را از مناطق زمستانی فراخواند. او ارتشی را علیه آریدایوس فرستاد، در حالی که خود با لشکر اصلی به لیدیه علیه فرماندار آن کلیتوس لشکرکشی می‌کرد تا او را از لیدیه بیرون کرد.


title: جنگ دوم دیادوخوی

text: کلیتوس به مقدونیه گریخت و به پلی‌پرخون، نایب السلطنه جدید امپراتوری پیوست و تصمیم گرفت ارتش خود را به سمت جنوب حرکت دهد تا شهرهای یونانی را مجبور کند که در مقابل کاساندر و آنتیگون قرار گیرند. کاساندر که با نیروها و ناوگانی توسط آنتیگون تقویت شده بود، به سمت آتن رفت و تلاش‌های پلی‌پرخون برای تصرف شهر را ناکام گذاشت. پلی‌پرخون از آتن به سمت مگالوپولیس حرکت کرد که با کاساندر روبرو شده و شهر را محاصره کرد. در نهایت محاصره شکست خورد و او مجبور به عقب‌نشینی شد و بیشتر شهرهای یونان را از دست داد. سرانجام پلی‌پرخون با نوزاد اسکندر تا اپیروس عقب‌نشینی کرد. در آنجا او با المپیاس مادر اسکندر متحد شد و دوباره به مقدونیه حمله کرد. پادشاه فیلیپ سوم، برادر ناتنی اسکندر، که به درخواست همسرش اوریدیک به طرف کاساندر پناهنده شده و مجبور به فرار شد، اما در آمفیپولیس دستگیر شد و اعدام شد و همسرش هم به اجبار دست به خودکشی زد. کاساندر یک بار دیگر مقدونیه را تصرف کرد. المپیاس به قتل رسید و کاساندر کنترل نوزاد و مادرش را به دست آورد. سرانجام کاساندر به قدرت مطلق بخش اروپایی امپراتوری تبدیل شد و بر مقدونیه و بخش‌های بزرگی از یونان حکومت کرد.


title: جنگ دوم دیادوخوی

text: در همین حال، ائومنس که لشکری اندک در کاپادوکیه گرد آورده بود، وارد ائتلاف پلی‌پرخون و المپیاس شد. او ارتش خود را به خزانه سلطنتی در کیندای کیلیکیه برد و از بودجه آن برای استخدام مزدوران استفاده کرد. او همچنین وفاداری ۶۰۰۰ نفر از کهنه سربازان اسکندر، آگیراسپیدها (سپرهای نقره ای) و هیپاسپیست‌ها را که در کیلیکیه مستقر بودند، بدست آورد. در بهار ۳۱۷ پیش از میلاد، او ارتش خود را به فنیقه رساند و نیروی دریایی را نیز پلی‌پرخون تشکیل داد. آنتیگون بقیه سال ۳۱۸ را صرف تحکیم موقعیت خود و جمع‌آوری ناوگان کرده بود. او اکنون از این ناوگان (تحت فرماندهی نیکانور که از آتن بازگشته بود) علیه علیه ناوگان پلی‌پرخون در هلسپونت استفاده کرد. در یک نبرد دو روزه در نزدیکی بیزانس، نیکانور و آنتیگون ناوگان پلی‌پرخون را نابود کردند. سپس، پس از حل و فصل امور خود در غرب آناتولی ، آنتیگون در راس لشکری بزرگ علیه ائومنس لشکرکشی کرد. ائومنس با عجله از فنیقیه خارج شد و ارتش خود را به سمت شرق پیش برد تا در استان‌های شرقی نیرو جمع کند. او در این امر موفق بود. بیشتر ساتراپ‌های شرقی (هنگامی که او به شوش رسید) بیش از دو برابر ارتش او به او پیوستند. آنها در سراسر بین‌النهرین، بابل، شوش و ماد به جنگ و مقابله باهم رفتند تا اینکه در دشتی در کشور پارتاکن در جنوب ماد با یکدیگر روبرو شدند. در آنجا آنها نبرد بزرگی (نبرد پارتاکن) کردند که بدون نتیجه پایان یافت. سال بعد (۳۱۵) آنها نبرد بزرگ اما بی‌نتیجه دیگری (نبرد گابین) را انجام دادند که طی آن برخی از سربازان آنتیگون اردوگاه دشمن را غارت کردند. آنتیگون با استفاده از این غارت به عنوان یک ابزار چانه زنی، به آگیراسپیدها رشوه داد تا این‌که آن‌ها ائومنس را دستگیر و تحویل دادند. آنتیگون ائومنس و چند افسرش را اعدام کرد. با مرگ ائومنس، جنگ در بخش شرقی امپراتوری پایان یافت.


title: جنگ دوم دیادوخوی

text: آنتیگون و کاساندر در جنگ پیروز شده بودند. آنتیگون اکنون آسیای صغیر و استان‌های شرقی، کاساندر، مقدونیه و بخش‌های وسیعی از یونان، لوسیماخوس تراکیه و بطلمیوس، مصر، سوریه، سیرنه و قبرس را کنترل می‌کرد. دشمنان آنها یا مرده بودند یا به‌طور جدی قدرت و نفوذ خود را از دست دادند.


title: جنگ دوم دیادوخوی

text: جنگ، توازن قوا را به حدی تغییر داده بود که آنتیگون می‌توانست تهدیدی برای هر یک یا همه دیادوخوی‌های دیگر باشد. این باعث شد که کاساندر، بطلمیوس (به همراه سلوکوس) و لوسیماخوس علیه او در جنگ سوم دیادوخوی متحد شوند. مناطقی که اکنون تحت کنترل آنتیگون قرار داشتند، بعدها اساس امپراتوری سلوکی را تشکیل دادند.


title: ورم لنفاوی کارآموزان

text: ورم لنفاوی کارآموزان، یک نشانه بالینی واضح است که با ورم لنفاوی وخیم در هر دو مُچ پا و ساق پا تشخیص داده می‌شود، و معمولاً پس از ایستادن‌های طولانی مدت (ایستادن بدون حرکت) ایجاد می‌گردد؛ مانند ایستادن طولانی و بی‌حرکت سربازان یا حتی در میان کارگران کارآموز که مجبور به ایستادن‌های طولانی هستند نیز دیده می‌شود.


title: ورم لنفاوی کارآموزان

text: ورم لنفاوی کارآموزان، در بزرگسالان جوان سالمی که تحت آموزش استخدام نظامی یا افراد کارآموزی که در معرض ایستادن طولانی مدت قرار می‌گیرند، ظاهر می‌شود این وضعیت معمولاً در چند روز اول شروع تمرین یا کار سخت ایجاد می‌شود.


title: ورم لنفاوی کارآموزان

text: بیماران با شروع وخیم و حاد تورم، درد، اریتم، حساسیت شدید، گرمی و دامنه حرکتی محدود در هر دو مچ پا مواجه می‌شوند. البته در صورت بی‌توجهی ممکن است تمام پا درگیر و متورم شود، اما قسمت‌های انتهایی پا و انگشتان پا معمولاً در امان هستند. بیماران همچنین ممکن است تب شدید، ادم حفره ای و افت فشار خون را نیز تجربه کنند. نشانه‌های بالینی معمولاً شبیه سلولیت است، اما درگیری دو طرفه (در هر دو پا) یک ویژگی متمایزکننده است.


title: ورم لنفاوی کارآموزان

text: علت اصلی آن هنوز به خوبی درک نشده‌است. اما واسکولیت لکوسیتوکلاستیک به عنوان علت زمینه‌ای که منجر به ورم لنفاوی واکنشی شناخته می‌شود، فرض بر این است که ایستادن طولانی‌مدت با کشش کامل زانو و حداقل حرکت برای مدت طولانی باعث نارسایی موقت در پمپاژ سیستم‌های وریدی و لنفاوی در ناحیه ساق پا می‌شود که منجر به احتقان وریدی حاد و رسوب کمپلکس‌های ایمنی می‌شود؛ بنابراین باعث به واسکولیت التهابی پوستی عمیق می‌گردد.


title: ورم لنفاوی کارآموزان

text: استراحت کردن و بالا بردن پاها اصلی‌ترین درمان است که باعث تسکین سریع می‌شود (البته لازم به ذکر بعد از فروکش کردن ورم اگر بیمار همچنان به ایستادن‌های طولانی مدت ادامه دهد این ورم لنفاوی بازخواهد گشت) جوراب‌های فشاری نیز برای کاهش ورم و تسریع بهبودی پیشنهاد شده‌اند، اما هیچ مطالعه بالینی برای اثبات اثربخشی آن‌ها در ورم لنفاوی کارآموزان وجود ندارد. اولین موارد توصیف شده در میان کارآموزان پایه نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در اوت ۲۰۱۱ در پایگاه نیروی هوایی لاکلند، تگزاس توصیف و ثبت شده‌است.


title: بوریس برکا

text: بوریس برکا متولد ۲۶ نوامبر ۱۹۸۱ در لودویگسهافن، یک دی‌جی و تهیه‌کنندهٔ موسیقی آلمانی است. او سبک موسیقی خود را با عنوان "High-Tech Minimal" توصیف می‌کند. برکا با الهام از کارناوال ریو، در زمان‌هایی که برای اولین بار در برزیل اجرا می‌کرد، از ماسک کارناوال ونیزی به عنوان ظاهر خاص خودش استفاده می‌کند. از آن زمان، او در کلوپ‌های سراسر جهان و در برخی از بزرگترین جشنواره‌ها مانند تومارولند، Timewarp و Exit Festival به اجرا می‌پرداخته‌است. بوریس و دوستانش آن کلو و دنیز بول لیبل "Fckng Serious" را در سال ۲۰۱۵ تأسیس کردند. در اوت ۲۰۱۹، او برای اولین بار در ایبیزا در کلوپ Hï Ibiza به اجرا پرداخته‌است.


title: بوریس برکا

text: او در ۶ سالگی قربانی فاجعه نمایش هوایی رامشتاین شد. این باعث سوختگی شدید وی شد و دیدگاه کلی او به زندگی را تغییر داد. وی در مصاحبه‌ای عنوان می‌کند: «این یک اتفاق خاص در زندگی من بود. من تنها بودم، پسر کوچکی بودم و در شرایط حادی قرار داشتم».


title: بوریس برکا

text: در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۰، برکا ششمین آلبوم خود "Space Diver" را به عنوان اولین آلبوم خود برای Ultra Records منتشر کرد.


title: لندمارک مال دوحه

text: لندمارک مال یک مرکز خرید واقع در الغرافه دوحه، قطر است. شروع فعالیت این مجموعه مربوط به سال ۲۰۰۰ میلادی و طراحی آن به شکل سنتی است که حضور در آن قلعه‌های قطر را به یاد می‌آورد.


title: لندمارک مال دوحه

text: لندمارک فروشگاه‌های متنوعی را ارائه می‌دهد:


title: فستیوال سیتی دوحه

text: فستیوال سیتی دوحه یک مرکز خرید به مساحت i مستقر در قطر است که متعلق به (BASREC) با فضای اجاره‌ای است. این بزرگترین مرکز خرید در قطر از سال ۲۰۱۸ است.


title: فستیوال سیتی دوحه

text: در حال حاضر فستیوال سیتی مرکز ایکیا و مرکز بیش از ۲۰۰ برند بین‌المللی است. همچنین بزرگترین نمایندگی مونوپریکس در جهان و مرکز اولین فروشگاه اتحادیه ملی بسکتبال در خاورمیانه است.


title: هتل شرایتون گرند دوحه

text: هتل شرایتون گرند دوحه ریزورت و کونونشن یک هتل لوکس پنج ستاره است که توسط هتل‌های شرایتون ساخته شده و مشرف به خلیج فارس در منطقه خلیج غرب دوحه است. این هتل دارای ۳۷۱ اتاق، ۹ رستوران و ۲۶ اتاق کنفرانس است. این هتل میزبان کنفرانس‌های بین‌المللی متعددی، همچون کنفرانس صلح دوحه در سال ۲۰۲۰ بوده‌است.


title: ژان باپتیست کریر

text: ژان باپتیست کریر (۱۶ مارس ۱۷۵۶–۱۶ دسامبر ۱۷۹۴) یک انقلابی و سیاستمدار در دوران انقلاب فرانسه بود که بیش از همه، به‌دلیل اقدامات خود در جنگ ووندی در دوران حکومت وحشت شناخته شده‌است. او دستور اعدام ۴۰۰۰ غیرنظامی، که عمدتاً از کشیش‌ها، زنان و کودکان بودند را در نانت صادر کرد. برخی از آن اعدام‌ها، با غرق کردن افراد در رود لوآر انجام شد که کریر آن را «حمام ملی» توصیف می‌کرد. پس از سقوط دولت روبسپیر، کریر به‌دلیل ارتکاب جنایات جنگی توسط دادگاه انقلابی محاکمه شد، و در نهایت، مجرم شناخته و اعدام شد.


title: ژان باپتیست کریر

text: کریر در روستایی در نزدیکی اوریاک متولد شد. او و خانواده‌اش به‌عنوان کشاورز مستأجر طبقه متوسط، از درآمد حاصل از زراعت زمین یک نجیب‌زاده فرانسوی زندگی می‌کردند. پس از تحصیل در مدرسهٔ اوریاک، او توانست طیف گسترده‌ای از علایق شغلی خود را دنبال کند. کریر تا سال ۱۷۸۵ در یک دفتر وکالت در پاریس کار کرد تا این‌که به اوریاک بازگشت، ازدواج کرد و با وقوع انقلاب، به گارد ملی فرانسه و باشگاه ژاکوبن‌ها پیوست. در سال ۱۷۹۰ او یک وکیل (مشاور برای قلمرو پیشکاری) بود و در سال ۱۷۹۲ به عنوان معاون کنوانسیون ملی فرانسه از کانتال انتخاب شد. او پیش از آن، به‌عنوان یکی از اعضای بانفوذ باشگاه کوردلیرز و باشگاه ژاکوبن‌ها شناخته می‌شد. پس از انقیاد فلاندر، او یکی از کمیسرهایی بود که در اواخر سال ۱۷۹۲ توسط کنوانسیون، نامزد شد. او به اعدام لوئی شانزدهم پادشاه فرانسه رأی داد و یکی از نخستین افرادی بود که خواستار دستگیری دوک اورلئان شد و در سرنگونی ژیروندیست‌ها (در ۳۱ مه) نیز نقش مهمی داشت.


title: ژان باپتیست کریر

text: کریر پس از یک مأموریت به نرماندی، در اوایل اکتبر ۱۷۹۳، به‌عنوان نمایندهٔ در مأموریت و تحت دستور کنوانسیون ملی، برای سرکوب شورش ضدانقلابیون به نانت فرستاده شد. او یک دادگاه انقلابی در نانت تأسیس کرد که لژیون مارا نامیده می‌شد، تا به سرعت از توده‌های زندانیان انباشته‌شده در زندان‌ها خلاص شود. محاکمه‌ها به‌سرعت پایان یافته و قربانیان به‌وسیلهٔ گیوتین یا تیرباران کشته، یا به روشی غیرانسانی‌تر از بین برده شدند.


title: ژان باپتیست کریر

text: کریر در نامه‌ای بیست صفحه‌ای به جمهوری‌خواهان هم‌نظرخود قول داد که حتی یک ضدانقلاب یا انحصارگر (با اشاره به احتکارکنندگان و صاحبان زمین‌های اشرافی) را در نانت آزاد نگذارد. برخوردهای شدید او توسط کمیته امنیت عمومی تأیید شد و در روزهای بعد، کریر تعداد زیادی از زندانیان را سوار کشتی‌هایی کرد که درهایی در ته آن وجود داشت و آن‌ها را در رودخانه لوآر غرق کرد. این اعدام‌ها، به‌ویژه اعدام کشیش‌ها و راهبه‌ها، و همچنین زنان و کودکان، معروف به غرق‌شدگان در نانت ("نویادس") و رفتارهای او، باعث شهرت کریر به‌عنوان شخصی ظالم بی‌رحم شد. او در نوامبر ۱۷۹۳ دستور غرق کردن ۹۴ کشیش در لوآر را صادر کرد. برخی مدعی بودند که او دستور داده بود تا پیش از غرق شدن، زنان و مردان جوان زندانی را به‌شکل برهنه به هم ببندند. به این روش، «ازدواج جمهوری» می‌گفتند، اما بعداً مشخص شد که این اتهام، شایعه‌ای است که ضدانقلاب ساخته بود.


title: ژان باپتیست کریر

text: آدولف تیر او را به‌عنوان «یکی از ارواح پست و خشن توصیف کرد که در هیجان جنگ‌های داخلی، به هیولاهای ظلم و تندروی تبدیل می‌شوند».


title: ژان باپتیست کریر

text: در فوریهٔ ۱۷۹۴، پس از این‌که یکی از اعضای کمیته امنیت عمومی با اطلاعاتی در مورد جنایات در حال انجام کریر از نانت بازگشت، کریر توسط روبسپیر به پاریس فراخوانده شد، اما خود کریر در آن هنگام، محاکمه نشد.


title: ژان باپتیست کریر

text: چند ماه بعد، واکنش ترمیدوری منجر به سقوط روبسپیر و کمیته امنیت عمومی شد. موقعیت و اقدامات کریر نیز به‌طرز خطرناکی افشا شد و زندانیانی که او از نانت آورده بود تبرئه و آزاد شدند و محکومیت‌ها نسبت به اقدامات کریر افزایش یافت. کریر در در ۳ سپتامبر ۱۷۹۴ دستگیر شد. وی در محاکمهٔ خود در دادگاه انقلابی به سرعت اتهامات ضدبشری علیه خود را رد کرد و اظهار داشت: «من سهم کمی در پلیس نانت داشتم؛ من فقط به‌صورت موقت و گذرا آن‌جا بودم، ابتدا در رن و سپس در ارتش. وظیفه اصلی من مراقبت و تجهیز نیروهایمان بود و به مدت شش ماه، ۲۰۰٬۰۰۰ سرباز را بدون این‌که هزینه‌ای برای دولت داشته باشد، در آن‌جا تأمین کردم. از این رو من اطلاعات کمی برای ارائه در این مورد دارم. من از موارد اتهامی خود اطلاع کمی دارم یا اطلاعی ندارم.» پس از این بیانیه، یکی از نمایندگان، به‌نام فیلیپس، از جای خود بلند شد و کریر را با صدای بلند متهم به غرق کردن ساکنین، اعدام‌های گسترده، تخریب، دزدی، غارت، تخریب نانت، ایجاد قحطی و بی‌نظمی، و سلاخی زنان و کودکان کرد. افرادی شبه‌نظامی، از «شرکت مارات»، که کریر برای پاکسازی نانت از آن استفاده می‌کرد، در طول محاکمه حضور داشتند، همه این افراد به‌طور مستقیم و غیرمستقیم توسط کریر منصوب شده بودند و همگی آن‌ها بخشی از کمیته انقلابی نانت بودند. هیئت منصفه‌ای که به پروندهٔ کریر رسیدگی می‌کرد، با پایان یافتن محاکمه، مات و مبهوت مانده و به اتفاق آرا به اعدام کریر رای دادند.


title: ژان باپتیست کریر

text: از این رو، دادگاه انقلابی، او را در اتهام به اعدام دسته‌جمعی شهروندانی که علیه جمهوری نجنگیده بودند، از طریق غرق کردن و تیرباران که «آگاهانه، شرورانه و با نیت ضدانقلابی» انجام شده بود، گناهکار اعلام کرد. او همراه با دو هم‌دست خود در کمیته انقلابی نانت، در ۱۶ دسامبر ۱۷۹۴ توسط گیوتین در پاریس اعدام شد.


title: فرودگاه بین‌المللی حضرت سلطان

text: فرودگاه بین‌المللی حضرت سلطان () یک فرودگاه عمومی و همگانی در شهر ترکستان و در کشور قزاقستان است.


title: بایاناول

text: بایاناول () یک شهرک در قزاقستان است که در استان پاولودار، در شمال شرق قزاقستان واقع شده‌است.


title: شربختی

text: شربختی () یک شهرک در قزاقستان است که در استان پاولودار واقع شده است. شربختی ۸۹۴۵ نفر جمعیت دارد.


title: کوک‌توبه (استان پاولودار)

text: کوک‌توبه () یک شهرک در قزاقستان است که در استان پاولودار واقع شده است. کوک‌توبه ۴۳۱۵ نفر جمعیت دارد.


title: زارینا بایباتینا

text: زارینا بایباتینا (; – ) جودوکار اهل قزاقستان بود.


title: شهرستان مملوت

text: شهرستان مملوت (به لاتین: Mamlyut District) یک شهرستان در قزاقستان است که در استان قزاقستان شمالی واقع شده‌است. شهرستان مملوت ۲۰٬۲۴۱ نفر جمعیت دارد.


title: مملوت

text: مملوت (به لاتین: Mamlyutka) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان مملوت واقع شده‌است. مملوت ۷٬۳۲۰ نفر جمعیت دارد.


title: شهرستان ماجان جومابایف

text: شهرستان ماجان جومابایف (به لاتین: Magzhan Zhumabaev District) یک شهرستان در قزاقستان است که در استان قزاقستان شمالی واقع شده‌است. شهرستان ماجان جومابایف ۳۴٬۰۵۵ نفر جمعیت دارد.


title: بولایف

text: بولایف () یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان قزاقستان شمالی واقع شده‌است. بولایف ۹۶۳۸ نفر جمعیت دارد.


title: شهرستان جامبیل

text: شهرستان جامبیل (به لاتین: Zhambyl District) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان قزاقستان شمالی واقع شده‌است. شهرستان جامبیل ۲۳٬۵۵۷ نفر جمعیت دارد.


title: کیشکنکول

text: کیشکنکول () یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان قزاقستان شمالی واقع شده‌است. این شهرک ۶۰۰۰ نفر جمعیت دارد.


title: شهرستان تیمیریازف

text: شهرستان تیمیریازف (به لاتین: Timiryazev District) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان قزاقستان شمالی واقع شده‌است. شهرستان تیمیریازف ۱۲٬۹۶۰ نفر جمعیت دارد.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: روابط دیپلماتیک بین عراق و ایالات متحده زمانی آغاز شد که ایالات متحده برای اولین بار عراق را در ۹ ژانویه۱۹۳۰با امضای کنوانسیون انگلیسی-آمریکایی-عراقی در لندن توسط چارلز جی داوز، سفیر ایالات متحده در بریتانیا به رسمیت شناخت. امروزه با توجه به دخالت سیاسی و نظامی آمریکا پس از تهاجم به عراق و روابط دوجانبه آنها پس از آن، ایالات متحده کمک نظامی و آموزش نظامی به نیروهای امنیتی عراق می‌دهد و همچنین از پایگاه‌های نظامی خود استفاده می‌کند.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: در سال ۲۰۲۰، مجلس عراق رای داد که از ایالات متحده و اعضای ائتلافش بخواهد همه نیروهای خود را از این کشور خارج کنند،رئیس‌جمهور ایالات متحده، ترامپ تأکید کرد که اگر نیروهای ایالات متحده مجبور به خروج از عراق شوند، تحریم‌ها علیه عراق اعمال خواهد شد. در همین حال، عراق مکانیزمی را برای خروج نیروهای ائتلاف از این کشور آماده کرده و گفتگو با اعضای ائتلاف را آغاز کرده‌است. به گفته دفتر نخست‌وزیر عراق، ایالات متحده قول داده‌است که استفاده غیرمجاز از حریم هوایی عراق و نقض حاکمیت این کشور را پیگیری کند.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: تعامل تجاری آمریکا با امپراتوری عثمانی (که شامل منطقه ای بود که بعداً به عراق مدرن تبدیل شد) در اواخر قرن۱۸آغاز شد. در سال۱۸۳۱، کاردار دیوید پورتر، اولین دیپلمات آمریکایی در امپراتوری عثمانی، در پایتخت قسطنطنیه شد. با انحلال امپراتوری عثمانی پس از جنگ جهانی اول، ایالات متحده از اداره بریتانیا بر عراق به عنوان یک دستور حمایت کرد، اما اصرار داشت که به جای اینکه مستعمره بماند، برای استقلال آماده شود.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: ایالات متحده عراق را در ۹ژانویه ۱۹۳۰به رسمیت شناخت، زمانی که چارلز جی داوز، سفیر ایالات متحده در بریتانیا، کنوانسیون انگلیسی-آمریکایی-عراقی را در لندن امضا کرد. بر اساس مقدمه این کنوانسیون، «ایالات متحده آمریکا عراق را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت می‌شناسد». در این معاهده، ایالات متحده همچنین اذعان داشت که «روابط ویژه» بین بریتانیا و عراق وجود داشت، زیرا عراق طبق معاهده ورسای تحت حمایت بریتانیا قرار داشت. در سال۱۹۳۲، عراق به وضعیت فرمانروایی خود پایان داد. روابط دیپلماتیک و نمایندگی آمریکا در عراق در ۳۰مارس ۱۹۳۱برقرار شد، زمانی که الکساندر کی اسلون (در آن زمان به عنوان کنسول در عراق خدمت می‌کرد) به عنوان کاردار نمایندگی آمریکا در بغداد منصوب شد. ایالات متحده در ۲۸دسامبر ۱۹۴۶نمایندگی دیپلماتیک خود در عراق را از یک نمایندگی به سفارت تغییر داد.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: در ۲۸می ۱۹۵۸، ایالات متحده اتحادیه عرب را که بین عراق و پادشاهی هاشمی اردن تشکیل شده بود، به رسمیت شناخت. به رسمیت شناختن دولت جدید توسط ایالات متحده در تبادل یادداشت‌هایی بین سفارت آمریکا در بغداد و وزارت امور خارجه اتحادیه عرب به رسمیت شناخته شد. در اعلام به رسمیت شناختن ایالات متحده، وزارت امور خارجه خاطرنشان کرد که قانون اساسی اتحادیه عرب تصریح می‌کند که «امور خارجی به همان صورتی که در حال حاضر هست باقی خواهد ماند» با دو پادشاهی که برای تشکیل کشور جدید به آن ملحق شده‌اند. در نتیجه روابط دیپلماتیک رسمی بین آمریکا و اتحادیه عرب برقرار نشد و روابط دیپلماتیک بین آمریکا و عراق و آمریکا و اردن بدون وقفه ادامه یافت.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: روابط بین ایالات متحده و عراق پس از سرنگونی سلطنت عراق در ۱۴ژوئیه 1958تیره شد که منجر به اعلام حکومت جمهوری به رهبری سرتیپ عبدالکریم قاسم شد. رئیس‌جمهور دوایت دی. آیزنهاور، با نگرانی از نفوذ اعضای حزب کمونیست عراق (ICP) در دولت قاسم، و با امید به جلوگیری از «استثمار بعثی‌ها یا کمونیست‌ها از وضعیت»، کمیته ویژه ای در مورد عراق (SCI) ایجاد کرده بود. در آوریل ۱۹۵۹برای نظارت بر رویدادها و پیشنهاد موارد احتمالی مختلف برای جلوگیری از تسلط کمونیستی بر کشور. قاسم در طول سال۱۹۶۰اقدامات سرکوبگرانه متعددی را علیه کمونیست‌ها انجام داد، و این - همراه با اعتقاد دولت جان اف کندی مبنی بر اینکه عراق برای جنگ سرد گسترده‌تر مهم نبود - منجر به فروپاشی کمیته ویژه در مورد عراق در چند روز پس از آن شد. مراسم تحلیف کندی به عنوان رئیس‌جمهور عراق را به توجه مقام‌های آمریکایی بازگرداند.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: در ۲۵ژوئن ۱۹۶۱، قاسم نیروهای خود را در امتداد مرز بین عراق و کویت بسیج کرد و ملت اخیر را "بخش جدا نشدنی عراق" اعلام کرد و باعث ایجاد یک " بحران کویت " کوتاه مدت شد. بریتانیا که به تازگی استقلال کویت را در۱۹ژوئن اعطا کرده بود و اقتصاد آن به شدت به نفت کویت وابسته بود در ۱ژوئیه با اعزام۵۰۰۰سرباز به این کشور برای جلوگیری از هرگونه تهاجم عراق پاسخ داد.در همان زمان، کندی برای مدت کوتاهی یک گروه ضربت نیروی دریایی ایالات متحده را به بحرین اعزام کرد و بریتانیا (به اصرار دولت کندی) اختلاف را به شورای امنیت سازمان ملل برد، جایی که قطعنامه پیشنهادی توسط اتحاد جماهیر شوروی وتو شد. این وضعیت سرانجام در اکتبر حل شد، زمانی که نیروهای بریتانیایی خارج شدند و یک نیروی۴۰۰۰نفری اتحادیه عرب جایگزین شد. پاسخ اولیه دولت کندی به این بن‌بست با انگیزه ایجاد تصویری از ایالات متحده به عنوان یک «قدرت مترقی ضد استعماری که تلاش می‌کند با ناسیونالیسم عرب به طور سازنده کار کند» و نیز ترجیح ایالات متحده دورکردن انگلیس از مسائل مربوط به خلیج فارس بود.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: پس از بازگشت مصطفی بارزانی رهبر کردها در سال۱۹۵۸به عراق از تبعید در اتحاد جماهیر شوروی، قاسم قول داده بود که اجازه حکومت خودمختار در اقلیم کردستان شمال عراق را بدهد، اما تا سال۱۹۶۱قاسم هیچ پیشرفتی در جهت دستیابی به این هدف نداشت. در ژوئیه۱۹۶۱، پس از ماه‌ها خشونت بین قبایل کرد متخاصم، بارزانی به شمال عراق بازگشت و شروع به بازپس‌گیری اراضی از رقبای کرد خود کرد. اگرچه دولت قاسم به تشدید خشونت‌ها پاسخی نداد، اما حزب دمکرات کردستان(KDP) لیستی از خواسته‌ها را در ماه اوت به قاسم ارسال کرد که شامل خروج نیروهای دولتی عراق از خاک کردستان و آزادی سیاسی بیشتر بود.برای ماه بعد، مقام‌های ایالات متحده در ایران و عراق پیش‌بینی کردند که یک جنگ قریب‌الوقوع است. قاسم در مواجهه با از دست دادن شمال عراق پس از اینکه کردهای غیر بارزانی کنترل یک جاده کلیدی منتهی به مرز ایران را در اوایل سپتامبر به دست گرفتند و در۱۰سپتامبر و۱۲سپتامبر به نیروهای عراقی کمین کردند و قتل‌عام کردند، سرانجام دستور بمباران سیستماتیک روستاهای کرد را در سپتامبر صادر کرد، که باعث شد بارزانی در۱۹سپتامبر به شورش بپیوندد.به عنوان بخشی از استراتژی ابداع شده توسط الکساندر شلپین در ژوئیه ۱۹۶۱برای منحرف کردن تمرکز ایالات متحده و متحدانش از موضع تهاجمی اتحاد جماهیر شوروی در برلین، کاگ‌ب شوروی روابط خود را احیا کرد. با بارزانی و تشویق او به شورش، اگرچه بارزانی قصد نداشت به عنوان نیابت آنها عمل کند. تا مارس۱۹۶۲، نیروهای بارزانی کنترل شدید کردستان عراق را در دست داشتند، اگرچه بارزانی به دلیل ترس از اینکه دولت عراق اقدامات تلافی جویانه علیه غیرنظامیان انجام دهد، از تصرف شهرهای بزرگ خودداری کرد. ایالات متحده درخواست کردها را برای کمک رد کرد، اما قاسم با این وجود، کردها را به عنوان «دستفروشان آمریکایی» محکوم کرد و در عین حال شوروی را از هر گونه مسئولیتی برای ناآرامی‌ها مبری کرد.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: در دسامبر ۱۹۶۱، دولت قاسم قانون عمومی ۸۰را تصویب کرد که بر اساس آن، امتیاز شرکت نفت عراق متعلق به بریتانیا و آمریکا به مناطقی که در آن نفت واقعاً تولید می‌شد، محدود می‌کرد و عملاً ۹۹٫۵درصد امتیاز شرکت نفت عراق را مصادره می‌کرد. مقام‌های ایالات متحده از مصادره مالکیت و همچنین وتوی اخیر شوروی قطعنامه سازمان ملل متحد با حمایت مصر مبنی بر درخواست پذیرش کویت به عنوان یک کشور عضو سازمان ملل متحد، که به عقیده آنها مرتبط است، نگران شدند. رابرت کومر، مشاور ارشد شورای امنیت ملی (NSC) نگران این بود که اگر شرکت نفت عراق در پاسخ به تولید نفت خود پایان دهد، قاسم ممکن است "کویت را به چنگ بیاورد" (در نتیجه تولید نفت خاورمیانه را به بن‌بست برساند) یا "خود را به اسلحه روسیه بیندازد." در همان زمان، کومر به شایعات گسترده مبنی بر قریب‌الوقوع بودن یک کودتای ملی گرایانه علیه قاسم اشاره کرد و این پتانسیل را داشت که «عراق را به یک محور بی‌طرف تر بازگرداند». به دنبال توصیه کومر، در ۳۰دسامبر، مک جورج باندی، مشاور امنیت ملی کندی، تلویحی از جان جرنگان، سفیر ایالات متحده در عراق، به رئیس‌جمهور فرستاد که در آن استدلال می‌کرد که ایالات متحده "در خطر شدید [از] کشیده شدن به [یک] است] وضعیت پرهزینه و از نظر سیاسی فاجعه بار در مورد کویت. باندی همچنین از کندی برای "فشار دولت" برای بررسی تدابیری برای حل و فصل اوضاع با عراق درخواست کرد و افزود که همکاری با انگلیس "در صورت امکان" مطلوب است، اما منافع خودمان، نفت و غیره، بسیار مستقیم در آن دخیل است.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: در آوریل ۱۹۶۲، وزارت امور خارجه دستورالعمل‌های جدیدی در مورد عراق صادر کرد که هدف آن افزایش نفوذ آمریکا در این کشور بود. تقریباً در همان زمان، کندی به آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) تحت هدایت آرچی روزولت جونیور دستور داد تا مقدمات یک کودتای نظامی علیه قاسم را آغاز کند. در ۲ژوئن، هاشم جواد، وزیر امور خارجه عراق، به جرنگان دستور داد کشور را ترک کند، و اظهار داشت که عراق نیز سفیر خود را از واشینگتن خارج می‌کند تا به انتقام از پذیرش استوارنامه سفیر جدید کویت توسط ایالات متحده در ۱ژوئن، که عراق بارها آن را دریافت کرده بود. هشدار داد که منجر به کاهش سطح روابط دیپلماتیک خواهد شد. علیرغم هشدارهای عراق، مقام‌های ارشد ایالات متحده از کاهش درجه حیرت‌زده شدند. کندی از پیامدهای احتمالی پذیرش سفیر کویت مطلع نشده بود. در پایان سال۱۹۶۲، یک سری شکست‌های بزرگ به دست شورشیان کرد به شدت به روحیه ارتش عراق و حمایت مردمی قاسم آسیب رساند. از سپتامبر ۱۹۶۲تا فوریه۱۹۶۳، قاسم بارها «فعالیت‌های جنایتکارانه» ایالات متحده را عامل موفقیت کردها در میدان نبرد می‌دانست، اما وزارت امور خارجه درخواست‌های کاردار ایالات متحده در بغداد، روی ملبورن، برای پاسخ علنی به قاسم را رد کرد. ادعاهایی از ترس اینکه انجام این کار حضور باقیمانده آمریکا در عراق را به خطر بیندازد. در ۵ فوریه۱۹۶۳، وزیر امور خارجه، دین راسک به سفارت ایالات متحده در عراق اطلاع داد که وزارت امور خارجه «به دقت در حال بررسی است که آیا در موازنه منافع ایالات متحده [در] این مقطع خاص با کنار گذاشتن سیاست [خود] مبنی بر اجتناب از واکنش عمومی به قاسم، تأمین خواهد شد یا خیر. اتهام‌های، با اکراه ناشی از تمایل به جلوگیری از به خطر انداختن «عملیات جمع‌آوری اطلاعات مهم» سیا: در ۷فوریه، ویلیام بروبک، وزیر امور خارجه، وزیر امور خارجه به باندی اطلاع داد که عراق به «یکی از نقاط مفیدتر برای دستیابی به اطلاعات فنی در مورد» تبدیل شده‌است. تجهیزات نظامی و صنعتی شوروی و روش‌های عملیات شوروی در مناطق غیرمتعهد». سیا قبلاً به یک پروژه موشکی زمین به هوای فوق سری عراق و شوروی نفوذ کرده بود که اطلاعاتی در مورد برنامه موشک بالستیک اتحاد جماهیر شوروی بدست آورد. با در دست داشتن دسترسی به اطلاعات مهم، مقام‌های ایالات متحده «اکراه زیادی در مورد تشدید قاسم» نشان دادند.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: پس از رسیدن به یک توافق مخفی با بارزانی به همکاری با یکدیگر علیه قاسم در ژانویه، ضد امپریالیستی و ضد کمونیستی حزب بعث عراق قاسم را در کودتای خشن سرنگون و اعدام کرد در ۸ فوریه۱۹۶۳. در حالی که شایعات مداوم وجود داشته‌است که سازمان سیا هماهنگ کودتا، اسناد طبقه‌بندی نشده و شهادت افسران سابق سیا نشان می‌دهد دخالت مستقیم آمریکا وجود ندارد، اگر چه سازمان سیا فعالانه به دنبال پیدا کردن یک جایگزین مناسب برای قاسم در ارتش عراق و ایالات متحده از دو طرح کودتای بعثی سقط شده در ماه جولای و دسامبر۱۹۶۲ اطلاع داده شده بود. علیرغم شواهدی که نشان می‌دهد سیا "حداقل۱۹۶۱" برنامه‌ریزی کودتای حزب بعث را از نزدیک دنبال کرده‌است "مقام سیا که با روزولت برای ایجاد کودتای نظامی علیه قاسم همکاری می‌کند و بعدا رییس عملیات سیا در عراق و سوریه شد" هرگونه دخالت در اقدامات حزب بعث را رد کرده‌است" و بیان می‌کند که تلاش‌های سیا علیه قاسم هنوز در مراحل برنامه ریزی است.براندون ولف-هونیکات اظهار داشت که "دانشمندان در تفسیرهای خود از سیاست خارجی آمریکا نسبت به کودتای فوریه۱۹۶۳در عراق اختلاف نظر دارند"اما به شواهد قانع کننده ای از نقش امریکا در کودتا اشاره می‌کند."


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: عبدالسلام عارف معاون سابق قاسم (که بعثی نبود) عنوان عمدتاً تشریفاتی رئیس‌جمهور را دریافت کرد، در حالی که ژنرال برجسته بعثی احمد حسن البکر به عنوان نخست‌وزیر معرفی شد. قدرتمندترین رهبر دولت جدید، دبیر حزب بعث عراق، علی صالح آل السعدی، که گارد ملی ستیزه‌جو را کنترل کرد و قتل‌عام صدها اگر نگوییم هزاران مظنون به کمونیست و سایر ناراضیان را در روزهای پس از کودتا ترتیب داد. دولت کندی به چشم‌انداز تغییر عراق در جنگ سرد با خوش‌بینی محتاطانه نگاه کرد. با این حال، مقام‌های ایالات متحده نگران بودند که تجدید درگیری با کردها می‌تواند بقای دولت عراق را تهدید کند. در حالی که بارزانی ۱۵۰۰اسیر جنگی عرب را به نشانه حسن نیت آزاد کرده بود، طالب الشیبیب، وزیر امور خارجه عراق در ۳مارس به ملبورن گفت که دولت حاضر نیست هیچ امتیازی فراتر از خودمختاری فرهنگی در نظر بگیرد و آماده است از کردها و ضد بارزانی‌ها استفاده کند. قبایل عرب در شمال عراق برای همدستی با روش‌های چریکی کردها. در ۴ماه مه، ملبورن پیامی را ارائه کرد که در آن به شیبیب در مورد «نگرانی جدی دولت ایالات متحده از روند حوادث» هشدار داد و از مقام‌های عراقی خواست تا «پیشنهادهای متقابل جدی» ارائه دهند. با این وجود، در ۲۲مه، البکر صراحتاً به ملبورن گفت که «نمی‌تواند اجازه دهد این چالش کردها برای حاکمیت عراق برای مدت طولانی‌تری ادامه یابد». جنگ در ۱۰ژوئن از سر گرفته شد، زمانی که دولت عراق ۴۵۰۰۰سرباز در کردستان عراق جمع کرده بود اعضای هیئت مذاکره کننده کردها را دستگیر کرد و در سراسر شمال عراق حکومت نظامی اعلام کرد. در همین حال، اتحاد جماهیر شوروی فعالانه برای تضعیف دولت بعثی، تعلیق محموله‌های نظامی به عراق در ماه مه، متقاعد کردن متحد خود مغولستان برای حمایت از اتهام‌های نسل‌کشی علیه عراق در مجمع عمومی سازمان ملل از ژوئیه تا سپتامبر، و حمایت از کودتای نافرجام کمونیستی در ۳ژوئیه. دولت کندی با ترغیب متحدان عرب ایالات متحده به مخالفت با اتهام نسل‌کشی در سازمان ملل و با تصویب قرارداد تسلیحاتی ۵۵میلیون دلاری برای عراق پاسخ داد. علاوه بر این، «ولدون سی. متیوز به دقت ثابت کرده‌است که رهبران گارد ملی که در نقض حقوق بشر شرکت داشتند، در ایالات متحده به عنوان بخشی از یک برنامه پلیسی که توسط اداره همکاری بین‌المللی و آژانس توسعه بین‌المللی اداره می‌شد، آموزش دیده‌اند.» زیرا، به قول جیمز اسپین، مقام وزارت امور خارجه، «سیاست اعراب ملی‌گرا که بر دولت بغداد تسلط دارند در واقع به نسل‌کشی نزدیک می‌شود» و همچنین میل به حذف «کارت کرد» شوروی. سفیر ایالات متحده در عراق، رابرت سی استرانگ، البکر را از پیشنهاد صلح بارزانی که در ۲۵اوت به کنسول ایالات متحده در تبریز تحویل داده شده بود (و پیشنهاد داد تا پاسخی را ارسال کند) به البکر اطلاع داد. در حالی که آتش‌بس بارزانی به دولت این امکان را می‌داد که ادعای پیروزی کند، البکر از تماس‌های آمریکا با کردها «تعجب» کرد و پرسید که چرا این پیام از طریق شوروی ابلاغ نشده‌است. ولف هانیکات استدلال می‌کند که ارائه کمک‌های نظامی دولت کندی به دولت بعث، از جمله سلاح‌های ناپالم، تندروهای عراقی را جسور کرد و نسبت به ترجیح اعلام‌شده دولت برای حل و فصل دیپلماتیک برای جنگ اول عراق و کرد،نتیجه معکوس داشت.. پیشنهاد ژنرال عراقی حسن صبری البیاتی برای واکنش متقابل به این ژست با ارسال تانک T-54شوروی در اختیار عراق برای بازرسی به سفارت آمریکا در بغداد، چیزی شبیه به «رسوایی» شد، زیرا پیشنهاد بیاتی توسط ال. بکر، شیبیب یا دیگر مقام‌های ارشد عراقی و رهبری حزب بعث پس از اطلاع از آن، از سمت خود برکنار شدند.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: دولت بعث در نوامبر ۱۹۶۳بر سر مسئله اتحاد با سوریه (جایی که شاخه دیگری از حزب بعث در ماه مارس قدرت را به دست گرفته بود) و رفتار افراطی و غیرقابل کنترل گارد ملی السعدی فروپاشید. رئیس‌جمهور عارف، با حمایت گسترده ارتش عراق، بعثی‌ها را از دولت پاکسازی کرد و به گارد ملی دستور داد که از قدرت خارج شوند. اگرچه البکر با عارف برای برکناری الساعدی توطئه کرده بود، اما در ۵ژانویه ۱۹۶۴، عارف البکر را از سمت جدید خود به عنوان معاون رئیس‌جمهور برکنار کرد، زیرا از اینکه حزب بعث بتواند جای پای خود را در دولت خود حفظ کند.. در ۲۱نوامبر ۱۹۶۳، دولت کندی تصمیم گرفت که چون عارف رئیس دولت عراق باقی بماند، روابط دیپلماتیک با عراق بدون مانع ادامه خواهد یافت.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: تحت ریاست‌جمهوری عارف و به‌ویژه برادرش عبدالرحمن عارف، ایالات متحده و عراق روابط نزدیک‌تری نسبت به هر زمان دیگری از انقلاب ۱۹۵۸ایجاد کردند. دولت لیندون بی. جانسون پیشنهاد عارف برای لغو بخشی از ملی کردن مالکیت امتیاز شرکت نفت عراق توسط قاسم در ژوئیه ۱۹۶۵را به خوبی دریافت کرد (اگرچه استعفای شش عضو کابینه و مخالفت گسترده مردم عراق او را مجبور به کنار گذاشتن این طرح کرد. و همچنین دوران تصدی عبدالرحمن البزاز وکیل طرفدار غرب به عنوان نخست‌وزیر. بزاز در پی پیروزی قاطع کردها در نبرد کوه در ماه مه ۱۹۶۶، تلاش کرد تا یک توافق صلح را با کردها اجرا کند. در عراق، با ایجاد دوستی با سفیر استرانگ قبل از تصدی ریاست جمهوری و انجام تعدادی حرکات دوستانه به ایالات متحده بین آوریل ۱۹۶۶و ژانویه 1967. به درخواست عارف، رئیس‌جمهور جانسون با پنج ژنرال عراقی ملاقات کرد. نصیر هانی، سفیر عراق در ۲۵ژانویه ۱۹۶۷در کاخ سفید، بار دیگر بر «تمایل خود به ایجاد رابطه نزدیک تر بین دو دولت» تأکید کرد. به گفته مشاور امنیت ملی جانسون، والت ویتمن روستو، شورای امنیت ملی حتی در نظر داشت از عارف در یک سفر دولتی به ایالات متحده استقبال کند، اگرچه این پیشنهاد در نهایت به دلیل نگرانی در مورد ثبات دولت او رد شد. قبل از شروع جنگ شش روزه، عدنان پاچاچی، وزیر امور خارجه عراق، با تعدادی از مقام‌های آمریکایی برای بحث در مورد بحران در حال تشدید خاورمیانه در ۱ژوئن، از جمله آرتور گلدبرگ، سفیر ایالات متحده در سازمان ملل متحد، ملاقات کرد. وزیر امور خارجه در امور سیاسی یوجین وی. روستو، وزیر امور خارجه دین راسک و شخص رئیس‌جمهور جانسون. جو سیاسی ناشی از شکست پرهزینه اعراب، عراق را بر آن داشت تا روابط خود را با ایالات متحده در ۷ژوئن قطع کند و در نهایت فروپاشی دولت نسبتاً میانه‌رو عارف را تضمین کرد. عارف، مانند برادرش، قبلاً سعی در ایجاد توازن بین عناصر رادیکال و میانه‌رو در عراق داشت، اما این اقدام موازنه با جنگ تغییر کرد زیرا عارف برای آرام کردن ملی گرایان در حال رشد عراق به ویژه با انتصاب مجدد طاهر یحیی به سمت نخست‌وزیری حرکت کرد. یحیی قصد خود را برای ایجاد یک شرکت ملی نفت در اولین نخست‌وزیری خود در اواخر سال۱۹۶۳اعلام کرده بود و زمینه را برای شرکت ملی نفت عراق (INOC) فراهم کرد. یحیی در دوره دوم نخست‌وزیری خود از ژوئیه ۱۹۶۷تا ژوئیه ۱۹۶۸برای احیای INOC حرکت کرد و به دنبال همکاری با فرانسه و اتحاد جماهیر شوروی برای توسعه ظرفیت فنی برای ملی کردن کامل شرکت نفت عراق بود و متعهد شد که از نفت عراق به عنوان سلاح در نبرد با اسرائیل ستفاده کند.».


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: قبل از ترک بغداد در ۱۰جون۱۹۶۷سفیر ایالات متحده خنوخ اس دانکن کلیدهای سفارت ایالات متحده را به مارسل دوپرت سفیر بلژیک تحویل داد. بلژیک تبدیل شد حفاظت از قدرت برای ایالات متحده در بغداد جایی که دیپلمات‌های پایین رتبه آمریکایی در محوطه سفارت قدیمی به عنوان بخش منافع ایالات متحده در سفارت بلژیک باقی ماندند. هند موافقت کرد که به عنوان قدرت حفاظتی برای عراق در واشینگتن خدمت کند. پس از قطع روابط دیپلماتیک تا اوایل سال۱۹۷۲روابط بسیار کمی بین مقام‌های آمریکایی و عراقی برقرار بود.در ماه مه۱۹۶۸سیا گزارشی با عنوان "انقلاب راکد" تهیه کرد و اظهار داشت که رادیکال‌های ارتش عراق تهدیدی برای دولت عارف هستند و در حالی که "توازن نیروها به حدی است که هیچ گروهی قدرت کافی برای برداشتن گامهای قاطع را احساس نمی‌کند" بن‌بست بعدی وضعیتی ایجاد کرده بود که بسیاری از موضوعات مهم سیاسی و اقتصادی به سادگی نادیده گرفته می‌شوند." بلژیکی‌ها در ماه ژانویه پیامی را از وزارت امور خارجه ایالات متحده به مقام‌های عراقی ارسال کردند و پیشنهاد کردند که روابط عادی خود را از سر بگیرند اگر عراق موافقت کرد که خسارت وارده به سفارت و کنسولگری ایالات متحده را در جریان اعتراضات قبلی جبران کند و شرایط دیگری از جمله پایان تحریم کالاها و خدمات ایالات متحده را تحمیل کند. اگرچه مقام‌های ایالات متحده امیدوار بودند که از کودتا جلوگیری کنند اما هیچ نشانه ای از پاسخ عراق به این پیش‌بینی وجود ندارد.در جولای۱۷,حزب بعث عراق به رهبری البکر به عنوان رئیس جمهور، عبدالرحمن الدوود به عنوان وزیر دفاع، و عبدالرزاق نایف به عنوان نخست‌وزیر قدرت را در یک کودتای بدون خونریزی به دست گرفت، و عارف را در هواپیما به لندن ترور کردند. البکر به یاد فروپاشی دولت اتحاد کوتاه مدت در سال۱۹۶۳به سرعت دستور داد نایف و داود (که هیچ‌یک از بعثی‌ها نبودند) از پست‌های خود برکنار شوند و در۳۰جولای تبعید شوند و کنترل حزب بعث بر عراق را تقویت کنند حمله به رهبری ایالات متحده در مارس2003سپس البکر به عنوان نخست‌وزیر و فرمانده کل ارتش انتخاب شد.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: در ۲اوت، عبدالکریم شیخلی، وزیر امور خارجه عراق اعلام کرد که عراق به دنبال روابط نزدیک "با اردوگاه سوسیالیست، به ویژه اتحاد جماهیر شوروی و جمهوری خلق چین " خواهد بود. در اواخر نوامبر، سفارت ایالات متحده در بیروت گزارش داد که عراق بسیاری از ناراضیان چپ و کمونیست را آزاد کرده‌است، اگرچه «هیچ نشانه ای وجود نداشت». هر نقش عمده ای در رژیم به آنها داده شده بود.» از آنجایی که دولت عارف اخیراً یک قرارداد بزرگ نفتی با شوروی امضا کرده بود، تلاش‌های سریع حزب بعث برای بهبود روابط با مسکو شوک کاملی برای سیاست‌گذاران ایالات متحده نبود، اما آنها «نگاهی اجمالی به یک اتحاد استراتژیک ارائه کردند که به زودی پدیدار خواهد شد." در ماه دسامبر، نیروهای عراقی مستقر در اردن زمانی که شروع به گلوله باران شهرک نشینان اسرائیلی در دره اردن کردند،"به تیتر اخبار بین المللی تبدیل شدند" که منجر به واکنش شدید نیروی هوایی اسرائیل شد.البکر ادعا کرد که "ستون پنجم از عوامل اسرائیل و ایالات متحده از پشت ضربه می‌زدند" و در۱۴دسامبر، دولت عراق مدعی شد که "یک شبکه جاسوسی اسرائیل" را کشف کرده‌است که برای "به وجود آوردن یک حمله توطئه می‌کند". تغییر رژیم عراق، ده‌ها نفر را دستگیر کرد و در نهایت ۹یهودی عراقی را در ژانویه۱۹۶۹اعدام کرد. مقام‌های آمریکایی این اتهام‌های را غیرمحتمل می‌دانستند، زیرا یهودیان عراقی "تحت نظارت مستمر [و بنابراین] برای هر شبکه جاسوسی یا خرابکاری اسرائیل نیروهای ضعیفی را جذب می‌کردند."با کمک به فضای فزاینده بحران، حزب بعث همچنین با کمک به جناح کرد رقیب جلال طالبانی، درگیری با بارزانی را تشدید کرد.از همان ابتدا، مقام‌های دولت جانسون نگران این بودند که دولت بعث "چقدر رادیکال" خواهد بود با جان فاستر از NSC که بلافاصله پس از کودتا پیش بینی کرد که "گروه جدید دشوارتر از پیشینیان خود خواهند بود» و اگرچه ترس اولیه ایالات متحده مبنی بر حمایت فرقه «افراطی» حزب بعث که کنترل سوریه را در سال1966به دست گرفت، حمایت شده بود، اما در آن زمان به سرعت ثابت شد. پرزیدنت جانسون از سمت خود کنار رفت و این باور رو به رشد وجود داشت که "حزب بعث در حال تبدیل شدن به وسیله ای برای تجاوز شوروی به حاکمیت عراق است."


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: ریچارد نیکسون با بحران اولیه سیاست خارجی مواجه شد اعدام علنی ۹یهودی عراقی اتهام‌های جاسوسی در پایان ژانویه 1969. دولت نیکسون در ابتدا به دنبال حفظ اعدام‌ها با متقاعد کردن متحدان آمریکایی با روابط نزدیک با عراق مانند فرانسه بود، اسپانیا و هند برای اعمال فشار بر دولت، اما مقام‌های عراقی در پاسخ "در هیچ شرایط نامشخص، به ماندن بگیرید از [عراق] امور داخلی." ایالات متحده همچنین از دبیرکل سازمان ملل خواست او تانت اما او نتوانست بر تصمیم بغداد تأثیر بگذارد. وزیر امور خارجه نیکسون، ویلیام پی راجرز محکوم کردن اعدامها به عنوان "منزجر کننده وجدان جهان" در حالی که سفیر ایالات متحده در سازمان ملل متحد چارلز یوست این موضوع را به شورای امنیت سازمان ملل متحد برد و اظهار داشت که اقدامات عراق "برای برانگیختن احساسات و تشدید فضای بسیار انفجاری ظن و خصومت در خاورمیانه طراحی شده‌است." در اوایل سال۱۹۶۸انگلیس قصد خود را برای عقب‌نشینی نیروهای خود از "شرق سوز" از جمله منطقه خلیج فارس اعلام کرد بنابراین مقام‌های ایالات متحده را نگران می‌کند و دولت جانسون را وادار می‌کند تا مواردی را که به عنوان "سیاست ستون دوقلو" شناخته می‌شود تدوین کند عربستان سعودی در تلاش‌های خود برای حفظ ثبات خلیج فارس. دولت نیکسون در نهایت این سیاست را با تمرکز بر ایجاد ایران تجدید نظر می‌کند و سپس توسط دوست قدیمی نیکسون محمد رضا پهلوی اداره می‌شود، دولت بعثی در عراق بی‌اعتماد، که او در نظر گرفته یک "دسته از اراذل و اوباش و قاتلان." محمدرضا پهلوی به دنبال اقدامات تحریک کننده عراق در ژانویه ۱۹۶۹به دنبال "مجازات" عراق و احتمالاً پیروزی بخشی از حاکمیت ایران بر شط العرب وی که پیمان سال۱۹۳۷کنترل کامل عراق را به عراق داده بود از طریق یک سری اقدامات اجباری: در ابتدای ماه مارس او ترتیب حمله متحدان کرد ایران به تأسیسات حزب عدالت و توسعه در اطراف کرکوک و موصل را داد و باعث خسارت میلیون‌ها دلاری به عراق شد. او یک جانبه پیمان ۱۹۳۷را لغو کرد و در ژانویه ۱۹۷۰از کودتای ناموفق حمایت کرد تلاش علیه دولت عراق. شاه می‌دانست که بسیاری از ارتش عراق در کردستان مستقر شد. در حالی که سه تیپ عراقی اضافی در اردن مستقر بودند-بنابراین عراق در هیچ موقعیتی برای مقابله به مثل نظامی بود، اما او پیشنهاد به "قطع منابع به کردها در ازای امتیازات در شط، " یک پیشنهاد عراق را رد کرد.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: اقدامات تهاجمی محمدرضا پهلوی، عراق را متقاعد کرد که به دنبال پایان دادن به جنگ کردها باشد. در اواخر دسامبر۱۹۶۹، البکر معاون خود صدام حسین را برای مذاکره مستقیم با بارزانی و دستیار نزدیکش دکتر محمود عثمان فرستاد. محمدرضا پهلوی وقتی از این مذاکرات مطلع شد، خشمگین شد و از کودتا علیه دولت عراق حمایت کرد که قرار بود در شب ۲۰و۲۱ژانویه۱۹۷۰برگزار شود. با این حال، نیروهای امنیتی عراق "ضبط کاملی از اکثر ملاقات‌ها و مصاحبه‌های انجام شده" داشتند، طرح را خنثی کردند، سفیر ایران در عراق را اخراج کردند، و "حداقل ۳۳توطئه گر" را تا ۲۳ژانویه اعدام کردند. در۲۴ژانویه. عراق حمایت خود را از خودمختاری کردستان اعلام کرد و در ۱۱مارس، صدام و بارزانی به توافقی (موسوم به "توافق مارس") "برای به رسمیت شناختن شخصیت دو ملیتی عراق دست یافتند."...[و] اجازه ایجاد یک منطقه خودمختار کردستان را می‌دهد» که قرار بود تا مارس۱۹۷۴اجرا شود، اگرچه مقام‌های آمریکایی نسبت به الزام‌آور بودن این توافق تردید داشتند.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: ادعاهایی مبنی بر دست داشتن آمریکا در کودتای نافرجام سال۱۹۷۰وجود داشت که ائتلافی از جناح‌های عراقی از جمله مخالفان کرد حزب بعث را شامل می‌شد. ادموند غریب ادعا کرد که سیا برای کمک به کردها برای سرنگونی دولت عراق در اوت۱۹۶۹به توافقی دست یافت، اگرچه شواهد کمی برای تأیید این ادعا وجود دارد، و افسر سیا مسئول عملیات در عراق و سوریه در سال۱۹۶۹"هر گونه دخالت ایالات متحده با کردها قبل از۱۹۷۲ را رد کرد" وزارت امور خارجه در۱۵اوت توسط تاجر عراقی لوفتی عبیدی از این طرح مطلع شد، اما به شدت از ارائه هرگونه کمکی خودداری کرد. سعد جبر تبعیدی عراقی در ۸دسامبر با مقام‌های سفارت ایالات متحده در بیروت دربارهٔ برنامه‌ریزی کودتا گفتگو کرد. مقام‌های سفارت بار دیگر تأکید کردند که ایالات متحده نمی‌تواند خود را در این توطئه دخیل کند، اگرچه در۱۰دسامبر وزارت امور خارجه به سفارت اجازه داد تا به جابر بگوید «ما آماده بررسی از سرگیری سریع روابط دیپلماتیک خواهیم بود و مطمئناً آماده همکاری در چارچوب محدودیت‌های موجود خواهیم بود. قوانین موجود و سیاست کلی ما» اگر «دولت جدید ثابت کند میانه رو و دوستانه است.»


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: پس از توافق مارس، مقام‌های ایران و اسرائیل تلاش کردند تا دولت نیکسون را متقاعد کنند که این توافق بخشی از توطئه شوروی برای آزاد کردن ارتش عراق برای تجاوز به ایران و اسرائیل است، اما مقام‌های آمریکایی با اشاره به اینکه عراق این ادعاها را رد کردند. در ۲۳مارس ۱۹۷۰پاکسازی اعضای ICP را از سر گرفت و صدام در سفرش به مسکو در ۴تا ۱۲اوت با استقبال «سرد» مواجه شد و طی آن وی درخواست تعویق بدهی خارجی قابل توجه عراق را کرد. عراق و شوروی در اواخر سال۱۹۷۱در پاسخ به اتحاد رو به وخامت اتحاد جماهیر شوروی با رهبر مصر انور سادات، که پس از مرگ ناصر در ۲۸سپتامبر ۱۹۷۰جانشین جمال عبدالناصر شد، به سرعت بهبود یافت. قرارداد محرمانه تسلیحاتی با شوروی در سپتامبر ۱۹۷۱، که در جریان سفر دسامبر آندری گرچکو، وزیر دفاع شوروی به بغداد نهایی شد و «کل کمک‌های نظامی شوروی به عراق را به بیش از ۷۵۰میلیون دلار رساند»، وزارت امور خارجه عراق هر گونه تهدیدی برای ایران بود تردید داشت. در ۹آوریل ۱۹۷۲،الکسی کوسیگین، نخست‌وزیر شوروی، «پیمان دوستی و همکاری ۱۵ساله» را با البکر امضا کرد، اما مقام‌های ایالات متحده از این تحول «در ظاهر آشفته» نشدند، زیرا، طبق برای کارکنان شورای امنیت ملی، این «غافلگیرکننده یا ناگهانی» نبود، بلکه اوج روابط موجود بود.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: گفته می‌شود که نیکسون در ابتدا مشغول دنبال کردن سیاست تنش زدایی خود با اتحاد جماهیر شوروی و اجلاس سران مسکو در ماه مه ۱۹۷۲بود، اما بعداً در سفر ۳۰تا ۳۱مه خود به تهران به دنبال کاهش نگرانی‌های محمدرضا پهلوی در مورد عراق بود. نیکسون در دیدار ۳۱ماه مه با محمدرضا پهلوی، متعهد شد که ایالات متحده «دوستان [خود] را ناامید نخواهد کرد» و قول داد که برای مقابله با توافق اتحاد جماهیر شوروی، تسلیحات پیشرفته (از جمله F-14و F-15) به ایران ارائه دهد. برای فروش جت‌های Mig-23عراق. به گفته مشاور امنیت ملی نیکسون و بعدها وزیر امور خارجه، هنری کیسینجر، و بسیاری از دانشمندان، نیکسون همچنین با انجام عملیات مخفیانه برای کمک به شورشیان کرد بارزانی در تهران موافقت کرد. (بارزانی پس از سوء قصد به قتل پسرش ادریس در دسامبر ۱۹۷۰که حزب بعث را مسئول آن می‌دانست، اتحاد خود با ایران و اسرائیل را از سر گرفته بود) با این حال، هیچ گزارش رسمی مبنی بر وقوع این اتفاق وجود ندارد، با تنها سابقه ای که نیکسون این عملیات را تأیید کرد، یادداشت اول اوت کیسینجر به رئیس کمیته بود. بنابراین قابل قبول است که دو عامل دیگر در نهایت نیکسون را متقاعد کرد که علیرغم مخالفت گسترده با حمایت از کردها در وزارت امور خارجه و سیا، این عملیات را تأیید کند: ملی کردن کامل شرکت نفت عراق توسط عراق در ۱ژوئن، پس از اینکه عراق صادرات نفت از رمیلا شمالی را آغاز کرد. اتحاد جماهیر شوروی در آوریل؛ و خروج ۱۵۰۰۰پرسنل نظامی شوروی در ۱۸ژوئیه از مصر، که معاون کیسینجر، ژنرال الکساندر هیگ، جونیور، در ۲۸ژوئیه پیش‌بینی کرد «احتمالاً منجر به تلاش‌های شدید شوروی در عراق خواهد شد.»


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: از اکتبر۱۹۷۲تا پایان ناگهانی مداخله کردها پس از مارس۱۹۷۵، سیا «نزدیک به ۲۰میلیون دلار کمک، از جمله ۱۲۵۰تن تسلیحات غیرقابل انتساب، به کردها ارائه کرد.» هدف اصلی سیاستگذاران ایالات متحده افزایش توانایی کردها برای مذاکره در مورد توافقنامه خودمختاری منطقی با دولت عراق بود.برای توجیه این عملیات، مقام‌های آمریکایی به حمایت عراق از تروریسم بین‌المللی و تهدیدهای مکرر آن علیه کشورهای همسایه، از جمله ایران (جایی که عراق از بلوچ‌ها و جدایی‌طلبان عرب علیه محمدرضا پهلوی حمایت می‌کرد) و کویت (عراق حمله غیرقانونی به مرز کویت را انجام داد) اشاره کردند. پست و ادعای جزایر کویتی وربه و بوبیان را در ماه مه ۱۹۷۳کرد)، با هیگ اظهار داشت: «شکی نیست که دیدن بعثی‌ها به نفع ما، متحدانمان و سایر دولت‌های دوست در منطقه است. رژیم در عراق تعادل خود را حفظ کرد و در صورت امکان سرنگون شد.» پس از استعفای نیکسون در آگوست۱۹۷۴، رئیس‌جمهور جرالد فورد در مورد مداخله کردها بر اساس «نیاز به دانستن» اطلاعاتی دریافت کرد. با ترک کیسینجر، رئیس سابق سیا و سفیر سیا در ایران، ریچارد هلمز، آرتور کالاهان از ایستگاه سیا در تهران) و معاون کالاهان برای اجرای واقعی سیاست ایالات متحده.برای جلوگیری از نشت، وزارت امور خارجه از این عملیات مطلع نشد.در واقع، وزارت امور خارجه آرتور لوری را برای ایجاد یک بخش منافع ایالات متحده در بغداد کمی قبل از تصمیم نیکسون برای حمایت از کردها اعزام کرده بود. بخش منافع رسماً در ۱اکتبر ۱۹۷۲افتتاح شد.لوری بارها هشدار داد که جنگ قدرت بین میانه‌روها و افراط‌گرایان در داخل حزب بعث عراق وجود دارد و موضع تهاجمی شاه نسبت به عراق، همراه با بعث. اعتقاد حزب مبنی بر اینکه ایالات متحده به دنبال سرنگونی آن است، به تندروها قدرت داد و در عین حال عراق را وادار کرد تا برای تأمین تسلیحات به سمت اتحاد جماهیر شوروی روی بیاورد.هلمز و سیا تحلیل لوری و پیشنهاد او مبنی بر تلاش ایالات متحده برای بهبود روابط با عراق را رد کردند و هلمز گفت: «[ما] صریحاً شک داریم که در عمل می‌توانیم بدون ایجاد دشمنان افراطی خود به میانه‌روها کمک کنیم.» سیا از این هم فراتر رفت و گزارشی تهیه کرد که هشدار داد «"سطح خشونت سیاسی بسیار بالاست". این یک وضعیت و نه یک دولت خوشحال‌کننده برای ایالات متحده است که بتواند با آن تجارت کند." نسبت به ایالات متحده و غرب، مانند امتناع از شرکت در تحریم نفتی به رهبری عربستان سعودی پس از جنگ یوم کیپور، اما این اقدامات تا حد زیادی در واشینگتن نادیده گرفته شد.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: در ۱۱مارس ۱۹۷۴، دولت عراق ۱۵روز به بارزانی مهلت داد تا قانون جدید خودمختاری را بپذیرد، که «بسیار کمتر از آنچه رژیم در سال۱۹۷۰به کردها وعده داده بود، از جمله مطالبات طولانی مدت مانند سهم متناسب از درآمد نفت و… گنجاندن شهر نفت خیز و از نظر فرهنگی مهم کرکوک در منطقه خودمختار» و «به رژیم بر هر قانون کردی حق وتو داد». بارزانی اجازه داد تا ضرب الاجل به پایان برسد، و باعث آغاز جنگ دوم عراق و کرد در آوریل شد. اگرچه سیا «۹۰۰۰۰۰پوند سلاح کوچک و مهمات غیرقابل انتساب» را برای آماده شدن برای این حادثه انباشته کرده بود، کردها به دلیل کمبود سلاح‌های ضدهوایی و ضد تانک در موقعیت ضعیفی قرار داشتند. علاوه بر این، مستشاران شوروی در تغییر تاکتیک‌های عراق نقش داشتند که به‌طور قاطع مسیر جنگ را تغییر داد و به ارتش عراق این امکان را داد که در نهایت در جایی که در گذشته شکست خورده بود، به دستاوردهای ثابتی در برابر کردها دست یابد. برای جلوگیری از فروپاشی مقاومت کردها، کیسینجر معامله ای با اسرائیل برای ارائه ۲۸میلیون دلار تسلیحات سنگین به کردها انجام داد، اما همه کمک‌ها بلافاصله پس از اینکه محمدرضا پهلوی و صدام یکدیگر را در یک کنفرانس مطبوعاتی در آغوش گرفتند، به‌طور ناگهانی پایان یافت. در الجزیره در ۶مارس ۱۹۷۵: صدام با امتیازی در مرز آبراه شط العرب در ازای پایان دادن به «همه نفوذ خرابکارانه از هر طرف» موافقت کرده بود. دخالت آشکار و فزاینده ایران که برای جلوگیری از شکست کردها ضروری است از جمله حضور سربازان ایرانی با لباس کردی، که هر بار به مدت ۱۰روز در نبرد شرکت می‌کردند، بنابراین این احتمال را افزایش می‌دهد که ممکن است تشدید بیشتر منجر شود. برای «جنگ باز» بین ایران و عراق همراه با تضمین رهبران عرب از جمله سادات، ملک حسین اردن و هواری بومدین الجزایر مبنی بر اینکه «صدام حسین آماده بود تا عراق را از مدار شوروی خارج کند اگر ایران بخواهد ببرد.» دور کردن [شورش کردها] که آنها را به آغوش شوروی سوق می‌داد» همچنین به شاه کمک کرد که توافق با عراق ضروری و مطلوب است. پس از آن، بیش از ۱۰۰۰۰۰کرد به ایران گریختند، در حالی که دولت عراق به طرز وحشیانه ای کنترل خود را بر کردستان عراق تثبیت کرد تا سال۱۹۷۸بیش از ۱۴۰۰روستا را ویران کرد، ۶۰۰۰۰۰کرد را در اردوگاه‌های اسکان مجدد زندانی کرد، و کارزاری را به راه انداخت. نسل‌کشی علیه کردها در سال1988.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: تحقیق‌های لو رفته کنگره به رهبری اوتیس پایک و مقاله "نیویورک تایمز" در ۴فوریه ۱۹۷۶نوشته شده توسط ویلیام سفایربه شدت بر تحقیق‌های بعدی در مورد انجام مداخله کردها تأثیر گذاشته‌است. در نتیجه، این باور عمومی وجود دارد که مقام‌های ایالات متحده بارزانی را وادار کردند که پیشنهاد اولیه دولت عراق برای خودمختاری را رد کند، بدبینانه با «فروختن» کردها به دستور محمدرضا پهلوی موافقت کرد، و از ارائه هرگونه کمک بشردوستانه به آوارگان کرد خودداری کرد. و به «نامه ای دلخراش» که بارزانی در ۱۰ مارس۱۹۷۵برای کیسینجر ارسال کرد، پاسخ نداد و در آن اعلام کرد: جنبش و مردم ما به شکلی باورنکردنی با سکوت همه نابود می‌شوند.در واقع، اسناد از طبقه‌بندی خارج شده نشان می‌دهد که مقام‌های ایالات متحده به بارزانی نسبت به پیشنهاد او برای اعلام خودمختاری به‌طور یکجانبه هشدار دادند، زیرا آنها می‌دانستند که انجام این کار باعث تحریک دولت عراق می‌شود، حتی اگر هدف از تجزیه دائم عراق و حفظ یک دولت خودمختار کردستان مستلزم اقدامات گسترده‌ای باشد. منابع ناسازگار با انکار قابل قبولبا این حال، بارزانی هرگز نمی‌توانست "قانون خودمختاری کم آب شده" عراق را بپذیرد، زیرا با مفاد توافق مارس ناسازگار بود و خواسته‌های برجسته کردها را نادیده می‌گرفت. «فروختن» محمدرضا پهلوی، مقام‌های آمریکایی و اسرائیلی و همچنین مشاوران خود را کور کرد. کیسینجر شخصاً محمدرضا پهلوی را علیه دستیابی به هرگونه توافقی با عراق لابی کرده بود و منطق "تجارت یک دارایی اجباری ارزشمند را زیر سوال برد. برای یک امتیاز متوسط مرزی.»ایالات متحده یک میلیون دلار کمک به آوارگان کرد ارائه کرد و در ۱۷مارس، کیسینجر به نامه بارزانی پاسخ داد: «ما می‌توانیم درک کنیم که تصمیمات دشواری که اکنون مردم کرد با آن روبرو هستند. باعث ناراحتی عمیق آنها می‌شود. ما از شجاعت و وقاری که آن مردم با آزمون‌های زیادی روبرو شده‌اند، تحسین می‌کنیم، و با آنهاست."ایالات متحده و اسرائیل مجبور شدند کمک‌های خود را کنار بگذارند نقل قول‌های نادرست؛ به دروغ ایالات متحده را به عدم ارائه هیچ گونه کمک بشردوستانه به کردها متهم کرد. و در نهایت، ادعا کرد که کیسینجر به درخواست غم‌انگیز بارزانی پاسخ نداده‌است، در حالی که او در واقع این «مورد کتاب درسی خیانت و دزدی» نبود که گزارش پایک بسیاری از مردم را به آن واداشته بود.»گیبسون اذعان می‌کند که دخالت ایالات متحده منفعت طلبانه بود و «منافع جنگ سرد آمریکا را پیش برد، هرچند نه به‌طور کامل. به قیمت کردها.»یوست هیلترمن تحلیلی متضاد ارائه می‌دهد: «تبرئه نباید بدون صلاحیت باشد. کیسینجر فقط در حدی به کردها اهمیت می‌داد که می‌توانستند در راستای منافع ایالات متحده از آنها استفاده کنند و مطمئناً دیر یا زود آنها را رها می‌کرد.»


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: اگرچه علاقه عراق به تخصص فنی آمریکا قوی بود، قبل از سال۱۹۸۰به نظر نمی‌رسید که دولت به‌طور جدی علاقه ای به برقراری مجدد روابط دیپلماتیک با ایالات متحده داشته باشد. حزب بعث تلاش‌های ایالات متحده برای دستیابی به توافقات موقت «گام به گام» بین اسرائیل و کشورهای عربی و روند دیپلماتیکی را که منجر به توافق کمپ دیوید شد، تلاش‌های حساب شده برای تداوم نفاق اعراب می‌دانست. در نتیجه، عراق نقش رهبری را در سازماندهی مخالفت اعراب به ابتکارات دیپلماتیک ایالات متحده بر عهده گرفت. پس از امضای معاهده صلح مصر با اسرائیل در سال۱۹۷۹، عراق موفق شد اعضای اتحادیه کشورهای عربی (اتحادیه عرب)را به اتفاق آرا به اخراج مصر از این سازمان دعوت کند.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: بررسی هزاران سند دولتی از طبقه‌بندی خارج شده و مصاحبه با سیاستگذاران سابق ایالات متحده نشان می‌دهد که ایالات متحده پشتیبانی اطلاعاتی و لجستیکی را ارائه کرده‌است که در تسلیح عراق در طول جنگ ایران و عراق نقش داشته‌است. تحت دولت‌های رونالد ریگان و جورج اچ دبلیو بوش، ایالات متحده مجوز فروش بسیاری از فناوری‌های دو منظوره (اقلام با کاربردهای نظامی و غیرنظامی) را به عراق صادر کرد، از جمله مواد شیمیایی که می‌توانند در ساخت آفت کش‌ها یا سلاح‌های شیمیایی و ویروس‌های زنده استفاده شوند. باکتری‌هایی مانند سیاه زخم و طاعون بوبونیک که در پزشکی و ساخت واکسن استفاده می‌شوند یا برای استفاده در سلاح‌های بیولوژیکی استفاده می‌شوند.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: گزارش کمیته امور بانکی، مسکن و شهرسازی سنای ایالات متحده به این نتیجه رسید که ایالات متحده در دوره ریاست جمهوری متوالی موادی از جمله سیاه زخم و بوتولیسم را تا مارس ۱۹۹۲به عراق می‌فروخت. رئیس کمیته سنا، دان ریگل، گفت: «قوه اجرایی دولت ما ۷۷۱مجوز صادرات مختلف را برای فروش فناوری دو منظوره به عراق تصویب کرد. من فکر می‌کنم این یک رکورد ویرانگر است.» به گفته چند تن از مقام‌های سابق، وزارت امور خارجه و بازرگانی تجارت در چنین اقلامی را به عنوان راهی برای تقویت صادرات ایالات متحده و به دست آوردن اهرم سیاسی بر صدام ترویج کردند.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: روابط بین آمریکا و عراق به دلیل ماجرای ایران-کنترا تیره شد.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: به گفته افسران ارشد نظامی با آگاهی مستقیم از این برنامه، ایالات متحده در زمانی که آژانس‌های اطلاعاتی ایالات متحده می‌دانستند که فرماندهان عراقی از سلاح‌های شیمیایی در جنگ استفاده خواهند کرد، کمک‌های حیاتی در برنامه‌ریزی نبرد ارائه کرد. ایالات متحده این برنامه مخفی را در زمانی انجام داد که وزیر امور خارجه جورج پی شولتز، وزیر دفاع ایالات متحده فرانک سی کارلوچی و مشاور امنیت ملی ژنرال کالین ال. پاول علناً عراق را به دلیل استفاده از گازهای سمی محکوم کردند، به ویژه پس از آن. عراق در مارس۱۹۸۸به روستاییان کرد در حلبچه حمله کرد. مقام‌های آمریکایی علناً استفاده عراق از گاز خردل، سارین، وی ایکس و سایر عوامل سمی را محکوم کردند، اما شصت افسر آژانس اطلاعات دفاعی مخفیانه اطلاعات دقیقی در مورد استقرار ایران، برنامه‌ریزی تاکتیکی برای نبردها، برنامه‌های حمله‌های هوایی و ارزیابی خسارات بمب در عراق ارائه می‌کردند. از مدت‌ها قبل مشخص بود که ایالات متحده به رژیم صدام کمک‌های اطلاعاتی مانند عکاسی ماهواره ای می‌کرد. کارلوچی گفت: "درک من این است که آنچه در اختیار عراق قرار گرفت، دستور کلی اطلاعات جنگی بود، نه اطلاعات عملیاتی." او گفت: "من مطمئناً از مشارکت ایالات متحده در تهیه بسته‌های ن ه، از طریق یک سخنگوی، گفت که توصیف افسران از این برنامه "بسیار اشتباه" بود، اما از بحث در مورد آن خودداری کرد. معاون او، ریچارد ال. آرمیتاژ، یک مقام ارشد دفاعی در آن زمان، از سخنی توهین آمیز استفاده کرد که از طریق یک سخنگوی آن را رد کرد تا نشان دهد که ایالات متحده با استفاده از سلاح‌های شیمیایی موافقت کرده‌است.


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: نگرانی در مورد انقلاب اسلامی۱۹۷۹ایران و حمله شوروی به افغانستان، عراق را بر آن داشت تا ماهیت روابط خود با ایالات متحده را به‌طور جدی مورد بررسی قرار دهد. این روند منجر به گرم شدن تدریجی روابط دو کشور شد. در سال۱۹۸۱عراق و ایالات متحده در سطوح پایین و رسمی در مورد موضوعات مورد علاقه دوجانبه مانند تجارت و امنیت منطقه ای گفتگو کردند. در مارس۱۹۸۲، ایالات متحده تصمیم گرفت عراق را از فهرست کشورهای حامی تروریسم حذف کند تا بتواند به صدام حسین برای پیروزی در جنگ عراق و ایران کمک کند. پس از آن، ایالات متحده اعتباراتی را برای خرید کالاهای کشاورزی آمریکایی به عراق اعطا کرد،که این اولین بار از سال۱۹۶۷انجام شد. مهمتر از آن، در سال۱۹۸۳، دولت بعثی میزبان فرستاده ویژه ایالات متحده در خاورمیانه بود که بالاترین مقام آمریکایی در بیش از شانزده سال گذشته از بغداد بازدید کرد. در تلاش ایالات متحده برای باز کردن روابط دیپلماتیک کامل با عراق، این کشور از فهرست دولت‌های حامی تروریسم حذف شد. ظاهراً این به دلیل بهبود کارنامه رژیم بود، اگرچه نوئل کخ، دستیار وزیر دفاع سابق ایالات متحده بعداً اظهار داشت: «هیچ‌کس در مورد ادامه دخالت [عراقی‌ها] در تروریسم تردیدی نداشت… دلیل واقعی کمک به موفقیت آنها در جنگ علیه ایران بود.» در سال۱۹۸۴، زمانی که ایالات متحده «عملیات ثابت قدم» را برای توقف ارسال تسلیحات به ایران توسط کشورهای ثالث آغاز کرد، هیچ تحریم مشابهی علیه عراق انجام نشد زیرا عراق تمایل خود را برای مذاکره برای پایان جنگ ابراز کرده بود. همه این ابتکارات زمینه را برای برقراری مجدد روابط دیپلماتیک عراق و ایالات متحده در نوامبر۱۹۸۴فراهم کرد. عراق آخرین کشور عربی بود که روابط دیپلماتیک خود را با آمریکا از سر گرفت


title: روابط ایالات متحده آمریکا و عراق

text: در اوایل سال۱۹۸۸، روابط عراق با ایالات متحده عموماً صمیمانه بود. روابط در اواخر سال۱۹۸۶تیره شده بود، زمانی که فاش شد که ایالات متحده در سال های۱۹۸۵و ۱۹۸۶مخفیانه به ایران تسلیحات فروخته‌است و بحرانی در می۱۹۸۷رخ داد که خلبان عراقی یک کشتی نیروی دریایی آمریکا را در خلیج فارس بمباران کرد. کشتی ای که او به اشتباه فکر می‌کرد در تجارت مرتبط با ایران دخیل است. با این وجود، دو کشور تا اواسط سال۱۹۸۷این مشکلات را پشت سر گذاشته بودند. اگرچه ظن و ظن در مورد ایالات متحده همچنان وجود داشت، اما عراق از فشارهای دیپلماتیک و نظامی بیشتر، حتی اگر غیرمستقیم، آمریکا در تلاش برای پایان دادن به جنگ با ایران استقبال کرد. در بیشتر موارد، دولت عراق معتقد بود که ایالات متحده از موضع خود مبنی بر اینکه جنگ تنها به دلیل ناسازگاری ایران طولانی شده‌است، حمایت می‌کند.