title: پروفیل ریل

text: این ریل ها توسط ریل های چدنی که فلنج شده بودند (یعنی به شکل L) و چرخ‌های واگن صاف جایگزین شدند . یکی از طرفداران اولیه این طراحی، بنجامین اوترام بود . شریک او ویلیام جسوپ در سال 1789 استفاده از "ریل های لبه " را ترجیح داد که در آن چرخ ها فلنج بودند و به مرور زمان متوجه شد که این ترکیب بهتر عمل می کند.


title: پروفیل ریل

text: قدیمی ترین این نوع ریل ها در استفاده عمومی به اصطلاح ریل های چدنی شکم ماهی نام داشتند. ریل های ساخته شده از چدن شکننده بودند و به راحتی می شکستند. آنها را فقط می توان در طول های کوتاه ساخت که به زودی ناهموار می شوند. ثبت اختراع جان بیرکینشاو در سال 1820، با بهبود تکنیک‌های نورد، آهن فرفورژه را برای ریل های طولانی‌تر معرفی کرد، جایگزین چدن شد و به رشد انفجاری راه‌آهن در دوره 40-1825 کمک زیادی کرد. سطح مقطع به طور گسترده ای از یک خط به خط دیگر متفاوت بود، اما همانطور که در نمودار نشان داده شده است از سه نوع اصلی بود. مقطع موازی که در سالهای بعد ایجاد شد به عنوان Bullhead نامیده شد.


title: پروفیل ریل

text: در همین حال، در ماه مه 1831، اولین ریل T شکل فلنج دار (که T-section نیز نامیده می شود) از بریتانیا وارد آمریکا شد و توسط Camden و Amboy Railroad در خط راه آهن پنسیلوانیا نصب شد. این نوع ریل ها توسط چارلز ویگنولز در بریتانیا نیز استفاده شده است.


title: پروفیل ریل

text: اولین ریل های فولادی در سال 1857 توسط رابرت فارستر موشت ساخته شد که در ایستگاه دربی در انگلستان نصب کرد. فولاد فلزی بسیار قوی‌تری است که به طور پیوسته جایگزین آهن برای استفاده در خط راه‌آهن می‌شود و اجازه می‌دهد تا ریل‌های طولانی‌تر نورد شود.


title: پروفیل ریل

text: انجمن مهندسی راه آهن آمریکا (AREA) و انجمن آمریکایی مواد آزمایش (ASTM) محتوای کربن، منگنز، سیلیکون و فسفر را برای ریل های فولادی مشخص کردند. استحکام کششی با محتوای کربن افزایش می یابد، در حالی که شکل پذیری کاهش می یابد. AREA و ASTM مقدار 0.55 تا 0.77 درصد کربن در ریل های ، 0.67 تا 0.80 درصد در و 0.69 تا 0.82 درصد برای ریل های سنگین تر مشخص کردند. منگنز استحکام و مقاومت در برابر سایش را افزایش می دهد. AREA و ASTM مقدار 0.6 تا 0.9 درصد منگنز را در ریل های 70 تا 90 پوند و 0.7 تا 1 درصد در ریل های سنگین تر مشخص کردند. سیلیکون ترجیحاً توسط اکسیژن اکسید می شود و برای کاهش تشکیل اکسیدهای فلزی در فرآیندهای نورد ریلی و ریخته گری به آن اضافه می شود. AREA و ASTM مقدار 0.1 تا 0.23 درصد سیلیکون را مشخص کردند. فسفر و گوگرد ناخالصی هایی هستند که باعث شکننده شدن ریل با کاهش مقاومت در برابر ضربه می شوند. AREA و ASTM حداکثر غلظت فسفر را 0.04 درصد تعیین کردند.


title: پروفیل ریل

text: استفاده از جوش به جای اتصالات در حدود دهه 1940 آغاز شد و در دهه 1960 گسترده شد.


title: پروفیل ریل

text: اولین ریل ها ب از چوب بودند. برای مقاومت در برابر سایش، یک بند آهنی نازک در بالای ریل چوبی گذاشته می شد. این باعث صرفه جویی در پول می شد زیرا چوب ارزان تر از فلز بود. این سیستم دارای این نقص بود که هر چند وقت یکبار عبور چرخ ها در قطار باعث می شد که بند از چوب جدا شود. این مشکل اولین بار توسط ریچارد ترویتیک در سال 1802 گزارش شد. استفاده از ریل های تسمه ای در ایالات متحده (به عنوان مثال در راه آهن آلبانی و شنکتادی در سال 1837) منجر به تهدید مسافران توسط "سرهای مار" در هنگام خم شدن تسمه ها و نفوذ به واگن ها شد.


title: پروفیل ریل

text: ریل صفحه ای نوع اولیه ریل بود و دارای مقطع L بود که در آن فلنج یک چرخ بدون فلنج را روی مسیر نگه می داشت. ریل فلنج دار در دهه 1950 احیای جزئی به خود دید، به عنوان میله های راهنما "، متروی" پاریس (مترو لاستیکی یا "" فرانسوی) و اخیراً به عنوان اتوبوس هدایت شده استفاده شده است اتوبوس‌ها بر روی چرخ‌های معمولی جاده با چرخ‌های راهنما نصب‌شده در کناره حرکت می‌کنند تا در برابر فلنج‌ها حرکت کنند. اتوبوس‌ها به‌طور معمول هنگام خارج شدن از ایستگاه اتوبوس هدایت می‌شوند، مشابه واگن‌های قرن هجدهم که می‌توان آن‌ها را قبل از پیوستن به مسیر برای مسافت طولانی‌تر در اطراف چاله‌ها مانور داد.


title: پروفیل ریل

text: ریل پلی ، ریلی با مشخصات U معکوس است. شکل ساده آن برای ساخت آسان است و قبل از اینکه پروفیل های پیچیده تر ارزان شوند تا به صورت تولید انبوه ساخته شوند، به طور گسترده مورد استفاده قرار می گرفت. این ریل که توسط آیزام کینگدام برونل طراحی شده است به ویژه در راه آهن بزرگ غربی در جاده بالک مورد استفاده شد .


title: پروفیل ریل

text: ریل بارلو توسط ویلیام هنری بارلو در سال 1849 اختراع شد. به گونه ای طراحی شده بود که مستقیماً روی بالاست قرار گیرد ، اما فقدان تراورس (ریل بند) نگه داشتن آن را در اندازه ریل دشوار می کرد.


title: پروفیل ریل

text: ریل ته صاف ریلی پر استفاده در سراسر جهان است.


title: پروفیل ریل

text: ریل T شکل فلنج دار (که T-section نیز نامیده می شود) نام ریلی ته صاف است که در آمریکای شمالی استفاده می شود. ریل های چوبی داری نوار آهنی تا سال 1831 در تمام خطوط راه آهن آمریکا استفاده می شد. سرهنگ رابرت ال استیونز ، رئیس راه‌آهن کامدن و آمبوی ، تصور کرد که یک ریل تمام آهنی برای ساخت راه‌آهن مناسب‌تر است. هیچ کارخانه فولادی در آمریکا وجود نداشت که بتواند نوردهای طولانی را انجام دهد، بنابراین او با کشتی به انگلستان رفت که تنها جایی بود که ریل T شکل فلنجی (که T-section نیز نامیده می شود) می توانست نورد شود. خط راه‌آهن‌ها در بریتانیا از ریل‌های نورد شده از مقاطع دیگر استفاده می‌کردند که توسط آهن‌سازان تولید شده بود.


title: پروفیل ریل

text: در می 1831، ریل های 500 مایل اول ، هر یک به طول و وزن ، در فیلادلفیا تحویل داده شدند و در مسیر قرار گرفتند که اولین استفاده از ریل T شکل فلنجی بود. پس از آن، ریل T شکل فلنج دار در تمام راه آهن های ایالات متحده به کار گرفته شد.


title: پروفیل ریل

text: سرهنگ استیونز همچنین سنبله قلاب‌دار را برای اتصال ریل به کراس‌تی (یا ریل بند ) اختراع کرد. امروزه، سنبله پیچ به طور گسترده ای به جای سنبله قلاب شده استفاده می شود.


title: پروفیل ریل

text: ریل ویگنولز نام معروف ریل ته صاف است که مهندس چارلز ویگنولز آن را به بریتانیا معرفی کرد. چارلز ویگنولز مشاهده کرد که سایش ریل های فرفورژه و صندلی های چدنی روی بلوک های سنگی که رایج ترین سیستم در آن زمان بود، رخ می دهد. در سال 1836 او راه‌آهن کف تخت را برای راه‌آهن لندن و کرویدون توصیه کرد که مهندس مشاور آن بود. ریل اصلی او دارای مقطع کوچکتری نسبت به ریل استیونز بود، با پایه عریض تر از ریل مدرن، که با پیچ از طریق پایه بسته می شد. خطوط دیگری که آن ریل را پذیرفتند عبارت بودند از هال و سلبی ، نیوکاسل و نورث شیلد ، و شرکت ناوبری و راه آهن منچستر، بولتون و بوری.


title: پروفیل ریل

text: هنگامی که امکان نگهداری ریل بند های چوبی با کلرید جیوه (فرآیندی به نام کیانیزینگ ) و کرئوزوت فراهم شد ، باعث سواری بسیار آرام تری نسبت به ریل بند های سنگی شد و امکان بستن مستقیم ریل ها با استفاده از گیره ها یا میخ های ریل وجود داشت. استفاده از آنها در سراسر جهان گسترش یافت و ویگنولز نامیده شد.


title: پروفیل ریل

text: محل اتصال انتهای دو ریل به یکدیگر ضعیف ترین قسمت یک خط ریلی است. اولین ریل های آهنی توسط یک صفحه ماهی ساده یا میله فلزی که از طریق شبکه ریل پیچ شده بود به هم متصل می شدند. روش های قوی تری برای اتصال دو ریل به یکدیگر توسعه یافته است. هنگامی که فلز کافی در اتصال ریل قرار داده شود، اتصال تقریباً به اندازه بقیه طول ریل استحکام دارد. سر و صدای تولید شده توسط قطارهایی که از روی اتصالات ریلی عبور می کنند،می تواند با جوش دادن بخش های ریلی به یکدیگر حذف شود. ریل جوش داده شده پیوسته حتی در محل اتصالات دارای مشخصات بالایی یکنواخت است.


title: پروفیل ریل

text: در اواخر دهه 1830 بریتانیا، خطوط راه آهن طیف وسیعی از الگوهای مختلف داشتند. یکی از اولین خطوطی که از ریل دو سر استفاده می‌کرد، راه‌آهن لندن و بیرمنگام بود که برای بهترین طراحی جایزه تعیین کرده بود. این ریل به وسیله صندلی ها نگه داشته می شد و سر و پای ریل نیز نیم رخ می نمود. مزیت فرضی این بود که وقتی سر ساییده شد، می‌توان ریل را برگرداند و دوباره استفاده کرد. در عمل، این شکل از بازیافت چندان موفقیت آمیز نبود، زیرا صندلی باعث ایجاد فرورفتگی در سطح پایینی می شد و ریل دو سر به ریل سر گاو تبدیل شد که در آن سر قابل توجه تر از پا بود.


title: پروفیل ریل

text: راه آهن سرگاوی استاندارد سیستم راه آهن بریتانیا از اواسط قرن نوزدهم تا اواسط قرن بیستم بود. به عنوان مثال، در سال 1954 از ریل سرگاوی برای و ریل کف مسطح برای در مسیر جدید استفاده شد. یکی از اولین استانداردهای بریتانیا ، BS 9، برای راه آهن سرگاوی بود - در ابتدا در سال 1905 منتشر شد و در سال 1924 تجدید نظر شد. ریل های تولید شده بر اساس استاندارد 1905 به عنوان "OBS" (اصلی) و ریل هایی که مطابق با استاندارد 1924 ساخته شده اند به عنوان "RBS" (تجدیدنظر شده) نامیده می شوند.


title: پروفیل ریل

text: ریل سر گاوی شبیه ریل دو سر است با این تفاوت که نیم رخ سر ریل با پا یکسان نیست. ریل سر گاوی از ریل دو سر شکل گرفت، اما به دلیل اینکه مشخصات متقارن نداشت، هرگز نمی‌توان آن را برگرداند و از پا به عنوان سر استفاده کرد. بنابراین، از آنجایی که ریل دیگر مزیت اصلی استفاده مجدد را نداشت، روش بسیار گرانی برای ریل گذاری بود. صندلی‌های چدنی سنگین برای نگه‌داشتن ریل مورد نیاز بود، که در صندلی‌ها با گوه‌های چوبی (که بعداً فولادی) یا «کلید»هایی که نیاز به توجه منظم داشت، محکم می‌شد.


title: پروفیل ریل

text: راه‌آهن سر گایو در حال حاضر تقریباً به طور کامل با راه‌آهن با کف مسطح در راه‌آهن‌های بریتانیا جایگزین شده است، اگرچه در برخی از خطوط فرعی یا انشعابات در سیستم ریلی ملی باقی مانده است. همچنین به دلیل تمایل به حفظ ظاهر تاریخی و استفاده مجدد از اجزای مسیر قدیمی از خطوط اصلی، می‌توان آن را در راه‌آهن‌های میراثی یافت. متروی لندن پس از توقف تدریجی ریل سرگاوی در سایر نقاط بریتانیا به استفاده از ادامه داد، اما در چند سال اخیر تلاش های هماهنگی برای تبدیل مسیر آن به ریل با کف مسطح صورت گرفته است. با این حال، فرآیند جایگزینی مسیر در تونل ها به دلیل عدم امکان استفاده از کارخانه و ماشین آلات سنگین، روند کندی دارد.


title: پروفیل ریل

text: در جایی که ریل در سطح جاده (روسازی) یا داخل سطوح چمن‌کاری شده قرار می‌گیرد، باید محل قرارگیری فلنج وجود داشته باشد. این توسط شکافی به نام فلنج‌وی ارائه می شود. ریل پس از آن به عنوان ریل شیاردار، ریل شیار، یا ریل شاهین ترازو شناخته شده است. فلنج دارای سر راه آهن در یک طرف و محافظ در طرف دیگر است. محافظ وزنی ندارد، اما ممکن است به عنوان یک چکمه عمل کند.


title: پروفیل ریل

text: ریل شیاردار در سال 1852 توسط آلفونس لوبات ، مخترع فرانسوی که پیشرفت هایی را در تجهیزات تراموا و راه آهن ایجاد کرد و به توسعه خطوط تراموا در شهر نیویورک و پاریس کمک کرد، اختراع شد. اختراع ریل شیاردار باعث شد تا ترامواها بدون ایجاد مزاحمت برای سایر کاربران جاده، به جز دوچرخه سواران ناآگاه که می توانند چرخ های خود را در شیار گیر بدهند، راه اندازی شوند. شیارها ممکن است پر از شن و خاک شوند (مخصوصاً اگر به ندرت استفاده شوند یا پس از مدتی بیکاری) و هر از گاهی نیاز به پاکسازی داشته باشند، این کار توسط یک تراموا "اسکرابر" انجام می شود. عدم پاک کردن شیارها می تواند منجر به سواری ناهموار برای مسافران، آسیب به چرخ یا ریل و احتمالاً خارج شدن از ریل شود.


title: پروفیل ریل

text: شکل سنتی ریل شیاردار، بخش محافظ تیر است که در سمت چپ نشان داده شده است. این ریل شکل اصلاح شده ریل فلنجی است و برای انتقال وزن و تثبیت گیج نیاز به نصب خاصی دارد. اگر وزن توسط زیرسطح جاده حمل شود، برای حفظ گیج به اتصالات فولادی در فواصل منظم نیاز است. نصب این اتصالات به این معنی است که کل سطح نیاز به حفاری و بازیابی دارد.


title: پروفیل ریل

text: بلوک ریل پروفیل پایین تر از نرده محافظ تیر است که تار آن حذف شده است. در پروفیل بیشتر شبیه به شکل جامد ریل پل است که یک فلنج و حفاظ اضافه شده است. به سادگی برداشتن تار و ترکیب قسمت سر به طور مستقیم با قسمت پا باعث ایجاد ریل ضعیف می شود، بنابراین ضخامت بیشتری در قسمت ترکیبی مورد نیاز است.


title: پروفیل ریل

text: یک ریل بلوک مدرن با کاهش بیشتر جرم، ریل LR55 است که از پلی یورتان در یک تیر بتنی پیش ساخته تزریق شده است. می توان آن را در شیارهای ترانشه برش داده شده در بستر جاده آسفالت موجود برای راه آهن سبک (تراموا) قرار داد.


title: پروفیل ریل

text: ریل ها باید تا حد امکان طولانی ساخته شوند زیرا اتصالات بین طول ریل ضعیف هستند. با بهبود فرآیندهای تولید، طول ریل افزایش یافته است. ریل های بلند منعطف هستند و هیچ مشکلی برای دور زدن منحنی ها ندارند.ریل 130 متری ، که طولانی ترین خط ریلی جهان در یک قطعه خواهد بود، در URM، کارخانه فولاد Bhilai در 29 نوامبر 2016 نورد شد. جوشکاری ریل برای طول های بلندتر برای اولین بار در سال 1893 معرفی شد. جوشکاری را می توان در محل نصب یا در محل نصب انجام داد.مدت‌هاست که تشخیص داده شده است که چرخ‌ها و ریل‌های مخروطی شکل که به یک میزان شیب دارند، از چرخ‌های استوانه‌ای و ریل‌های عمودی منحنی‌ها را بهتر طی می‌کنند. چند راه آهن مانند راه آهن کوئینزلند برای مدت طولانی چرخ های استوانه ای داشتند تا اینکه ترافیک سنگین تر باعث تغییر شد. آج‌های چرخ استوانه‌ای باید روی منحنی‌های مسیر "لغزش" داشته باشند، بنابراین کشش و سایش ریل و چرخ را افزایش دهید. در مسیر بسیار مستقیم، آج چرخ استوانه ای آزادانه تر می چرخد و "شکار" نمی کند. گیج کمی باریک شده و فیله های فلنج از ساییدگی فلنج ها روی ریل ها جلوگیری می کند. همانطور که آج فرسوده می شود، به آج استوانه ای ناهموار نزدیک می شود، در این زمان چرخ بر روی یک تراش چرخ ،چرخ می شود یا تعویض می شود.


title: پروفیل ریل

text: ریل ها از فولاد با کیفیت بالا ساخته می شوند و در مقایسه با دیگر انواع فولاد در مقادیر زیاد تولید نمی شوند و بنابراین تعداد تولید کنندگان در هر کشوری محدود است.


title: جنگ یونان و ایتالیا

text: جنگ یونان-ایتالیا () از ۲۸ اکتبر ۱۹۴۰ تا ۲۳ آوریل ۱۹۴۱ بین پادشاهی‌های ایتالیای فاشیستی (۱۹۲۲ تا ۱۹۴۳) و پادشاهی یونان رخ داد. این جنگ محلی، کمپین جنگ جهانی دوم نبرد بالکان بین قدرت‌های محور و متفقین جنگ جهانی دوم را آغاز کرد و در نهایت به نبرد یونان با مشارکت بریتانیا و آلمان نازی تبدیل شد.


title: جنگ یونان و ایتالیا

text: در اواخر دهه ۱۹۲۰، نخست‌وزیر ایتالیا بنیتو موسولینی گفت که ایتالیای فاشیستی ایتالیای فاشیستی (۱۹۲۲ تا ۱۹۴۳) به اسپازیو ویتاله (فضای حیاتی)، خروجی برای جمعیت مازاد آن و اینکه کمک به گسترش ایتالیای امپریالیستی به نفع کشورهای دیگر است. رژیم خواهان هژمونی در حوضه مدیترانه – دانوب – بالکان بود و موسولینی فتح یک امپراتوری را تصور می‌کرد که از تنگه جبل‌الطارق تا تنگه هرمز گسترش داشت.


title: جنگ یونان و ایتالیا

text: طرح‌هایی برای الحاق دالماسی و کنترل اقتصادی و نظامی پادشاهی یوگسلاوی و پادشاهی یونان وجود داشت. رژیم فاشیستی همچنین به دنبال ایجاد حامی بر جمهوری اول اتریش، پادشاهی مجارستان (۱۹۲۰–۱۹۴۶)، پادشاهی رومانی و پادشاهی بلغارستان که در حاشیه منطقه نفوذ ایتالیایی اروپا قرار داشت بود.


title: جنگ یونان و ایتالیا

text: در سال ۱۹۳۵، ایتالیا حمله ایتالیا به اتیوپی را برای گسترش امپراتوری آغاز کرد. سیاست خارجی تهاجمی‌تر ایتالیا که «آسیب‌پذیری‌های» بریتانیایی‌ها و فرانسوی‌ها را آشکار می‌کرد و فرصتی را برای رژیم فاشیست برای تحقق اهداف امپریالیستی خود ایجاد می‌کرد.[ در سال ۱۹۳۶، جنگ داخلی اسپانیا جنگ داخلی اسپانیا آغاز شد و ایتالیا به قدری کمک نظامی کرد که نقش تعیین‌کننده ای در پیروزی نیروهای شورشی فرانسیسکو فرانکو داشت. «یک جنگ تمام عیار خارجی» برای اطاعت اسپانیا از امپراتوری ایتالیا، قرار دادن ایتالیا در بستر جنگ و ایجاد «فرهنگ جنگجویی» انجام شد.


title: جنگ یونان و ایتالیا

text: در سپتامبر ۱۹۳۸، ارتش ایتالیا برنامه‌هایی برای حمله ایتالیا به آلبانی ترتیب داده بود، که در ۷ آوریل ۱۹۳۹ آغاز شد و در عرض سه روز بیشتر کشور را اشغال کرده بود. آلبانی سرزمینی بود که ایتالیا می‌توانست برای «فضای زندگی برای کاهش جمعیت بیش از حد خود» و همچنین پایگاهی برای توسعه در بالکان به دست آورد. ایتالیا در ژوئن ۱۹۴۰ به فرانسه حمله کرد، به دنبال آن یورش ایتالیا به مصر در سپتامبر انجام شد. طرحی برای حمله به یوگسلاوی نیز طراحی شد، اما به دلیل مخالفت آلمان نازی و فقدان حمل و نقل ارتش ایتالیا به تعویق افتاد.


title: رادیو گفتگو (فیلم)

text: رادیو گفتگو فیلمی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی الیور استون است. در این فیلم بازیگرانی همچون اریک بوگوسیان، الک بالدوین، الن گرین، لزلی هوپ، جان کریستوفر مک‌گینلی، جان پنکاو، مایکل وینکات، زک گرینیر، آنا تامسون و آلن کوردانر ایفای نقش کرده‌اند.


title: سای تامانکار

text: سای تامانکار (زاده ۲۵ ژوئن ۱۹۸۶) بازیگر هندی است.


title: سای تامانکار

text: از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلمی با نام عشق سونیا و میمی اشاره کرد.


title: گروه ارتش آ

text: گروه ارتش آ () نام چندین گروه ارتش آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم بود. در طول نبرد فرانسه، گروه ارتش به نام ارتش گروه A از ۴۵ و نیم لشکر شامل ۷ لشکر زرهی پانزر تشکیل شده بود. گروه ارتش آ مسئول نفوذ مظفرنانه و پیشرفت در منطقه جنگلی انبوه آردن بود. این عملیات که بخشی از مورد زرد بود، برای آلمانی‌ها بسیار موفقیت‌آمیز بود، زیرا این گروه ارتش از بهترین نیروهای فرانسه و متحدانش دور شد و در نهایت منجر به تسلیم فرانسه شد.


title: گروه ارتش ب

text: گروه ارتش ب () عنوان سه گروه ارتش آلمان بود که در طول جنگ جهانی دوم در عملیات شرکت داشتند.


title: دهستان امامزاده عبدالله (سرخه)

text: دهستان امامزاده عبدالله، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان سرخه در استان سمنان ایران است. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان امامزاده عبدالله برابر با ۴،۵۰۵ نفر بوده‌است.


title: دومین زمان خوش

text: دومین زمان خوش () همچنین در میان فرماندهان زیردریایی آلمانی به عنوان "فصل تیراندازی آمریکایی" شناخته می‌شود، نام غیررسمی ("عملیات کوبیدن بر طبل")، مرحله ای در نبرد اقیانوس اطلس بود که در طی آن زیردریایی‌های نیروهای محور به کشتی‌های تجاری و نیروی دریایی متفقین در امتداد ساحل شرقی آمریکای شمالی حمله کردند. نخستین زمان خوش در سال‌های ۱۹۴۰–۱۹۴۱ در اقیانوس اطلس شمالی و دریای شمال بود. آدولف هیتلر و بنیتو موسولینی در ۱۱ دسامبر ۱۹۴۱ به ایالات متحده اعلام جنگ کردند و در نتیجه نیروی دریایی آنها توانست "دومین زمان خوش" را آغاز کند.


title: نیروی هوایی هشتم

text: نیروی هوایی هشتم () یک نیروی هوایی شماره گذاری شده (NAF) از نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا (AFGSC) است که مقر آن در پایگاه نیروی هوایی بارکسدال، لوئیزیانا قرار دارد.


title: امامزاده عبدالله (سرخه)

text: امامزاده عبدالله، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سرخه در استان سمنان ایران است. این روستا در دهستان امامزاده عبدالله قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۵۳ نفر بوده‌است.


title: دیپ راید

text: دیپ راید () حمله فاجعه‌آمیز متفقین جنگ جهانی دوم به بندر دیئپ، سنه مریتیم تحت اشغال آلمان در ساحل دریای مانش، در ۳۰۵ کیلومتری شمال غرب پاریس، در اوت ۱۹۴۲، طی جنگ جهانی دوم بود.


title: افغانستان در ۲۰۱۷

text: حوادث ذیل به ترتیب ماه‌ها در سال ۲۰۱۷ در افغانستان به‌وقوع پیوست.


title: عملیات پایه

text: عملیات پایه () عملیات بریتانیا برای حمل تدارکات به جزیره مالت، در اوت ۱۹۴۲ در طول جنگ جهانی دوم بود.


title: افغانستان در ۲۰۱۸

text: حوادث ذیل به ترتیب ماه‌ها در سال ۲۰۱۸ در افغانستان به‌وقوع پیوست.جنگ افغانستان (از ۲۰۰۱ الی اکنون) ادامه دارد.


title: افغانستان در ۲۰۱۹

text: حوادث ذیل به ترتیب ماه‌ها در سال ۲۰۱۹ در افغانستان به‌وقوع پیوست.جنگ افغانستان (از ۲۰۰۱ الی اکنون) ادامه دارد.


title: افغانستان در ۲۰۱۹

text: هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) ارقام بلندی ۱۰٫۹۹۳ تلفات غیرنظامیان (۳۸۰۴ کشته و ۷۱۸۹ مجروح) را در سال ۲۰۱۸ گزارش داد که نشان دهنده ۵ در صد افزایش در تلفات کلی غیرنظامیان و ۱۱ در صد افزایش در کشته شدگان غیر نظامیان در مقایسه با سال ۲۰۱۷ بود. یوناما دلایل رقم بلند تلفات را افزایش در حملات انتحاری از سوی مخالفان حکومت و حملات هوایی از طرف نیروهای طرف‌دار حکومت شناسایی کرده‌است (چنان‌چه جان باختن بیش از ۵۰۰ غیرنظامی برای نخستین بار در اثر حملات هوایی به ثبت رسید).


title: افغانستان در ۲۰۱۹

text: نیروهای ایالات متحده آمریکا در سه ماه اخیر ۲۰۱۸ عملیات موسوم به «نبرد آهنین» را خاموشانه پایان دادند؛ سلسلهای از حملات هوایی و شلیک توپ که در اواخر ۲۰۱۷ به هدف جلوگیری از عواید غیرقانونی مواد مخدر برای طالبان آغاز شده بود. طبق گزارش سرمفتش ویژه برای بازسازی افغانستان (سیگار)، جنگی که دربرگیرنده پیچیده‌ترین قابلیت‌های حمله هوایی بود، تأثیر اندکی روی تجارت غیرقانونی مواد مخدر داشته‌است. افغانستان بلندترین تولید تریاک را همچنین ادامه می‌دهد؛ آنچه که بیش از دو برابر در زمان مداخله نظامی ایالات متحده در سال ۲۰۰۱ است.به گفته دولت و سازمان‌های مدد رسان، محصولات گندم تیرماهی در ماه ژوئن و ژوئیه به دلیل خشک‌سای شدید سال قبل همراه با وقوع سیلاب‌های سنگین در حال حاضر با مشکلات جدی مواجه خواهد شد. ذخایر حبوبات یا غله‌جات قبلاً مورد استفاده قرار گرفتند و برخی دهاقین از محصولات شان برای تهیه نان استفاده نمودند. زیرساخت‌های کشاورزی از قبیل؛ کانال‌ها، چاه‌ها و مخزن‌ها تخریب گردیده‌اند و آب شدن بی‌درنگ برف بر می‌تواند محصولات رسیده را از بین ببرد.بر اساس شاخص جهانی صلح از سوی مؤسسه اقتصاد و صلح مستقر در استرالیا، افغانستان با پیشی گرفتن از سوریه به عنوان ناآرام‌ترین کشور جهان شد. در سال گذشته، افغانستان همچنین با ۳۲ درصد کاهش، بیشترین کاهش اعتماد به پلیس محلی را در میان تمامی کشورها داشت.


title: افغانستان در ۲۰۲۰

text: حوادث ذیل به ترتیب ماه‌ها در سال ۲۰۲۰ در افغانستان به‌وقوع پیوست.حمله اردیبهشت ۱۳۹۹ کابل


title: افغانستان در ۲۰۲۰

text: حملات ماه ژوئن ۲۰۲۰ در افغانستان حملات ماه سپتامبر ۲۰۲۰ در افغانستان


title: کریستین گراهام

text: کریستین گراهام (Christine Grahame) (قبلاً، کریک؛ زادهٔ ۹ سپتامبر ۱۹۴۴)، یک سیاست‌مدار اهل اسکاتلند است که از ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ میلادی به عنوان نائب‌رئیس پارلمان اسکاتلند خدمت نمود. وی عضویت حزب ملی اسکاتلند (SNP) را داشته و از سال ۲۰۱۱ میلادی به بعد از حوزه انتخابیه میدلوتیان جنوبی، تویدیل و لاودردیل در پارلمان اسکاتلند نمایندگی نموده و قبلاً آز ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۱ میلادی از منطقه جنوب اسکاتلند نمایندگی می‌کرد.


title: کریستین گراهام

text: کریستین در استافوردشر در انگلستان متولد شده و در ادینبرا در اسکاتلند بزرگ شد، وی آموزش خود را در دانشگاه ادینبرا و کالج آموزشی مورای هَوز به اتمام رساند. پس از اتمام دانشگاه، گراهام به عنوان معلم زبان انگلیسی در مدارس متوسطه کار کرد. در ۱۹۸۴ میلادی وی دوباره از دانشگاه ادینبرا فارغ‌التحصیل شد، اما این بار با مدرک لیسانس در رشته حقوق. وی پس از این‌که فوق لیسانس خود را در رشته تخصصی حقوق به‌دست‌آورد، به عنوان سلیسیتر کار نمود. گراهام در انتخابات سراسری ۱۹۹۲ انگلستان، نام‌زد حزب ملی اسکاتلند از حوزه انتخابیه تویدیل، اتریک و لاودردیل بود، اما نتوانست برنده کرسی نمایندگی مجلس شود. در ۱۹۹۹ میلادی، وی از همان حوزه انتخابیه، خود را در پارلمان جدید اسکاتلند نام‌زد کرد. هرچند نتوانست موفق شود، اما وی به عنوان عضو اضافی از منطقه جنوبی اسکاتلند انتخاب گردید.


title: کریستین گراهام

text: گراهام در انتخابات ۲۰۰۴ رهبری حزب ملی اسکاتلند، برای به‌دست آوردن پست معاون رهبر وارد مبارزات انتخاباتی شد، اما توسط نیکولا استورجن مغلوب گردید. در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۱ اسکاتلند، وی به عنوان نماینده حوزه انتخابیه میدلوتیان جنوبی، تویدیل و لاودردیل در پارلمان اسکاتلند انتخاب گردید. پس از انتخابات پارلمانی ۲۰۱۶، گراهام در پنجمین دوره پارلمان اسکاتلند به عنوان معاون رئیس پارلمان اسکاتلند انتخاب گردید. وی از ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ همراه با لیندا فابیانی این سمت را پیش می‌بردند. وی از ماه می ۲۰۲۱ در کمیته تنظیم امور پارلمانی اسکاتلند خدمت کرده‌است.


title: کریستین گراهام

text: کریستین گراهام در ۹ سپتامبر ۱۹۴۴ در منطقه بورتون-آن-ترنت، استافوردشر در انگلستان از یک پدر اسکاتلندی و مادر انگلیسی زاده شد. پدربزرگ مادری وی اهل ویلز بود. گراهام در ادینبرا بزرگ شده و در دبیرستان بوروگمویر درس خواند.


title: کریستین گراهام

text: وی فوق لیسانس هنرهای اسکاتلندی (MA) خود را در ۱۹۶۵ میلادی از دانشگاه ادینبرا کسب نموده و دیپلم آموزش خود را در ۱۹۶۶ میلادی از کالج آموزشی مورای هَوز به‌دست‌آورد. پس از به‌دست آوردن دیپلم آموزش، وی به عنوان معلم زبان انگلیسی در چندین مدرسه متوسطه در فایف و دامفریس و گالووی کار کرد.


title: کریستین گراهام

text: پس از گذراندن یک دوره به عنوان خانم خانه‌دار، وی دوباره به عنوان یک دانش آموز بزرگ‌سال به دانشگاه ادینبرا برگشت، لیسانس خود در رشته حقوق را در ۱۹۸۴ میلادی و فوق لیسانس خود در رشته حقوق تخصصی را در ۱۹۸۵ میلادی به‌دست‌آورد و متعاقب آن در یک تعداد بنگاه‌های حقوقی به عنوان سلیسیتر تا قبل از این‌که در ۱۹۹۹ میلادی به عنوان عضو پارلمان اسکاتلند انتخاب گردد، مشغول کار شد.


title: کریستین گراهام

text: گراهام در ۱۹۷۰ میلادی به حزب ملی اسکاتلند پیوست. وی با استفاده از نام خانوادگی شوهرش کریک، در انتخابات سراسری ۱۹۹۲ به نمایندگی از حوزه انتخابیه تویدیل، اتریک و لاودردیل از طرف حزب ملی اسکاتلند خود را نام‌زد کرد. در ۱۹۹۴ میلادی، وی در انتخابات پارلمانی اروپا نیز نام‌زد شد، اما این بار هم ناموفق بود. وی در انتخابات پارلمانی ۱۹۹۹ اسکاتلند از حوزه انتخابیه تویدیل، اتریک و لاودردیل شرکت نمود.


title: کریستین گراهام

text: هرچند وی در این مبارزات انتخاباتی در رده دوم قرار گرفت، اما موقعیت وی در فهرست منقطه‌ای حزب ملی اسکاتلند او را به هالی‌رود برد، پس از آن وی از شوهرش طلاق گرفته و مجدداً با نام خانوادگی خودش شناخته شد. وی در انتخابات سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۷ میلادی از حوزه انتخابیه تویدیل، اتریک و لاودردیل به رقابت پرداخت و با دریافت ۱٬۰۰۰ رأی هر دو بار موفق گردید، متعاقب آن از حوزه انتخابیه منطقه‌ای جنوب اسکاتلند انتخاب گردید. وی از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ میلادی به عنوان رئیس کمیته عدالت کار کرد.


title: کریستین گراهام

text: در ۲۰۰۴ میلادی، پس از این‌که معاون رهبری حزب ملی اسکاتلند، روسیانا کنینگهام برای به‌دست آوردن کرسی رهبری این حزب به‌جای جان سوینی به رقابت پرداخت، گراهام برای پست معاون رهبری حزب ملی اسکاتلند خود را نام‌زد کرد. وی توسط نیکولا استورجین مغلوب گردید. پس از انتخابات، وی از ریاست کمیته پارلمانی بهداشت برکنار شده و به عنوان وزیر سایه عدالت اجتماعی گماشته شد که به‌طور عموم توسط مفسرین رسانه‌ای به عنوان یک ترفیع گزارش گردید. در ژوئن ۲۰۰۵، وی به عنوان رئیس افتخاری فدراسیون دانشجویان ملی‌گرا انتخاب گردید.


title: کریستین گراهام

text: در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۱ اسکاتلند، گراهام توانست با شکستن دادن نام‌زد لیبرال دموکرات و سخن‌گوی پیشین این حزب در امور مالی به‌نام جرمی پورویس، از حوزه دوباره ترسیم شده میدلوتیان جنوبی، تویدیل و لاودردیل برنده این انتخابات شود. پس از انتخاب به عنوان نماینده پارلمان اسکاتلند، وی دوباره به عنوان رئیس کمیته عدالت مجلس انتخاب گردید.


title: کریستین گراهام

text: در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۶ اسکاتلند، گراهام کرسی خود را حفظ نموده و سهم آرای خود را به ۴۵٫۱ درصد افزایش داد. متعاقب انتخابات ۲۰۱۶، وی به عنوان نائب‌رئیس پارلمان اسکاتلند انتخاب گردیده و همراه با عضو پارلمان اسکاتلند، لیندا فابیانی این سمت را پیش برد. گراهام همچنین یک بار دیگر به عنوان رئیس کمیته میان-حزبی پارلمانی رفاه حیوانات انتخاب گردید. در جریان همه‌گیری کووید-۱۹، وی به عنوان کسی که بیش از ۷۰ سال عمر دارد و از این‌رو می‌تواند علائم بسیار شدید کووید-۱۹ را از خود بروز دهد، خود را به تجرید سوق داد. در آوریل ۲۰۲۰، عضو مجلس لیویس مک‌دونالد از حزب کارگر، در جریان غیبت وی به عنوان سرپرست نائب‌رئیس پارلمان انتخاب گردید.


title: کریستین گراهام

text: گراهام در انتخابات پارلمانی ۲۰۲۱ میلادی مجدداً به عنوان عضو مجلس انتخاب گردید. وی از ماه می ۲۰۲۱، در کمیته تنظیم امور پارلمانی اسکاتلند خدمت می‌کند.


title: کریستین گراهام

text: پس از ورود به پارلمان اسکاتلند در ۱۹۹۹ میلادی، گراهام برخی آرمان‌ها را انتخاب کرده‌است که برجسته‌ترین آن‌ها:


title: کریستین گراهام

text: یکی از نخستین اقدامات گراهام پس از انتخاب شدن به عنوان نماینده مجلس اسکاتلند در ۱۹۹۹ میلادی، ایجاد یک گروه میان-حزبی برای حمایت از دادخواست‌های عمومی برای بازگشایی راه‌آهن مرزی بود که در ۱۹۶۹ میلادی در جریان برنامه بحث برانگیز قطع درختان راش (بلیچینگ کتس) بسته شده بود. او چندین سال به مبارزه برای این آرمان ادامه داد و در نهایت این خطوط آهن میان ادینبرا و تویدبانک در ۲۰۱۵ میلادی بازگشایی شد.


title: کریستین گراهام

text: گراهام این حمایت مستمر خود از راه‌آهن را به عنوان بزرگ‌ترین دستاورد خود عنوان نموده و هنگام گشایش آن گفت، «به عنوان کسی که از ۱۹۹۹ میلادی تا کنون برای بازگشایی خطوط ویورلی مبارزه کرده‌است، در نهایت سفر کردن این راه از طریق ریل و نگاه کردن به دشت و صحرای کشور از یک بعد دیگر، برای من واقعاً جای افتخار بود. تا این دم، این پروژه بیش از اندازه موفق بوده‌است… اگر قرار باشد بنا بر تجربه خودم صحبت کنم، این پروژه بدون شک تعداد بسیاری از بازدیدکنندگان را به میدلوتیان و مناطق مرزی خواهد آورد و همچنین مردم را تشویق خواهد کرد تا در این مناطق بمانند و زندگی کنند».


title: کریستین گراهام

text: گراهام در اواخر ۲۰۱۵ میلادی در بحث عمومی پیرامون مکانِ گذاشتن فرشینه بزرگ اسکاتلند در یک حوزه انتخابیه با شورای مرزهای اسکاتلند وارد بحث شد. اعضای این شورا مبلغ ۶ میلیون پوند را برای ساختن یک مرکز بازدیدکنندگان در ایستگاه راه‌آهن تویدبانک تأیید کرده بودند، اما گراهام استدلال کرد که این برنامه تجارتی دارای نقص است و وزیران حکومت اسکاتلند را بازنشسته نمود تا قبل از آزاد سازی وجه مورد نیاز برای ساختن این ساختمان، مسئله را بیشتر تحقیق نمایند. گراهام طرف‌دار گذاشتن فرشینه در یک ساختمان خالی در گلشیلز بود و استدلال می‌کرد که این گزینه برای رونق مجدد این شهر و تشویق سیاحان تا از خطوط حمل و نقل گلشیلز برای رفتن به منطقه بزرگ‌تر این کشور استفاده کنند، پتانسیل بیشتر داشت.


title: کریستین گراهام

text: در ژوئن ۲۰۱۶، یکی از اعضای شورای مرزی بنابر مداخله گراهام، از حزب ملی اسکاتلند استعفا داده و ادعا نمود که این حزب نمایان‌گر «عدم حمایت» از اعضای منتسب به حزب ملی اسکاتلند بوده و این‌که وی در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۶ اسکاتلند، به گراهام رأی نداده بود.


title: کریستین گراهام

text: با این همه، موضع گراهام در نهایت مورد تأیید قرار گرفت و شورا در دسامبر ۲۰۱۶ میلادی، گلشیلز را به عنوان مکان ترجیح داده شده توصیه نموده و اظهار داشت که «گلشیلز بزرگ‌ترین امکان بالقوه برای جذب توجه جهانی را پیشکش نموده و این امر کمک مهمی به اقتصاد مناطق مرزی می‌نماید».


title: کریستین گراهام

text: گراهام با صراحت نظر خود را بیان نمود که محکومیت عبدالباسط المقرحی در رابطه به بمب‌گذاری ۱۹۸۸، غیرمصئون بوده و نارسایی عدالت است. در ماه می ۲۰۰۹، گراهام از مقرحی در زندان گریناک دیدن نمود. پس از دیدارش، او به رسانه‌ها گفت: «من این کار را بسیار ناراحت‌کننده یافتم. این مرد به‌طور آشکار بسیار بیمار است و شدیداً تمایل دارد تا خانواده خود را ببینید – کاملاً بی‌تاب دیدار خانواده خود است – از این‌رو، به هر قیمتی که باشد، این کار در اولویت قرار دارد. او برای من چیزهای گفت که من نمی‌توانم با شما شریک سازم. اما، من بیش از هر وقت دیگر مطمئن هستم که عدالت نارسایی داشته‌است». گراهام یک ماه بعد، ملاقات دومی را با زندانی، مقرحی تنظیم کرد.


title: کریستوفر «کریپ» مک‌ویلیامز

text: کریستوفر «کریپ» مک‌ویلیامز (Christopher Crip McWilliams) (15 دسامبر ۱۹۶۳ – ۲۸ ژوئن ۲۰۰۸)، در جریان تنش‌های ایرلند شمالی، عضوی سازمان آزادی‌بخش مردم ایرلند (IPLO) و ارتش آزادی‌بخش ملی ایرلند (INLA) بود. او به اتهام قتل بیلی رایت، رهبر نیروی داوطلب وفادار (LVF) که توسط واحد ارتش آزادی‌بخش ملی ایرلند به رهبری مک‌ویلیامز در زندان مازه به ضرب گلوله کشته شد، محکوم گردید.


title: کریستوفر «کریپ» مک‌ویلیامز

text: مک‌ویلیامز در ۱۵ دسامبر ۱۹۶۳ میلادی چشم به جهان گشود و در شهر بلفاست غربی که شدیداً جمهوری‌خواه بود، بزرگ شد. برادر بزرگ و ۱۶ ساله (نا فیانا) از سوی سربازان ارتش بریتانیا در سال ۱۹۷۷ به اتهام این‌که او در جریان اعتراضات بالی‌مورفی بمب دستی پطرولی را به سمت پوسته نظارتی پرتاب کرد، به رگبار بسته شد. یک هفته بعد از مرگ برادرش، مک‌ویلیامز مطلبی را دربارهٔ مرگ برادرش در روزنامه «آیرش نیوز» (روزنامه ایرلندی) منتشر کرد که در آن گفته بود: «او توسط یک بزدل، از پشت هدف گلوله قرار گرفت و به عنوان یک قهرمان جان باخت».


title: کریستوفر «کریپ» مک‌ویلیامز

text: مک‌ویلیامز در سال ۱۹۸۴ به دلیل دست داشتن در تیراندازی در یک آپارتمان در ناحیه لینادون در غرب بلفاست که در اثر آن پاول مک‌کان، یکی از چهره‌های تأثیرگذار ارتش آزادی‌بخش ملی ایرلند و یک پلیس سلطنتی اولستر کشته شدند، زندانی گردید، ولی مدت حبس‌اش را تکمیل نکرد. هفت سال بعد که مک‌ولیامز هنوز عضوی سازمان آزادی‌بخش مردم ایرلند بود به دلیل قتل کام ماهون، مدیر یک می‌خانه در ۱۵ دسامبر ۱۹۹۱ به حبس ابد محکوم شد. ماهون در آن هنگام از مک‌ویلیامز و دوستانش خواسته بود تا کلب سنوکر فریمز واقع در جاده کوچک دونیگال، بلفاست را که روز تولد مک‌ویلیامز بود، ترک کند. متعاقباً مک‌ویلیامز اظهار داشت که او ماهون را به قتل نرسانیده‌است و تصریح کرد که او فرد مسلح متهم و عضوی سازمان آزادی‌بخش مردم ایرلند را که در واقع به ماهون شلیک کرده و او را به قتل رسانیده‌است، نام خواهد برد.


title: کریستوفر «کریپ» مک‌ویلیامز

text: در مورد زندانیان ارتش آزادی‌بخش ملی ایرلند در زندان نزدیک مگهابری تخطی‌های امنیتی وجود داشت و مک‌ویلیامز نیز یکی از جمله زندانیان ارتش آزادی‌بخش ملی ایرلند بود که از زندان مگهابری به زندان مازه انتقال داده شد. در زمانی‌که مک‌ویلیامز در زندان مگهابری بود، به ارتش آزادی‌بخش ملی ایرلند پیوست.


title: کریستوفر «کریپ» مک‌ویلیامز

text: مک‌ویلیامز در ۲۷ دسامبر ۱۹۹۷، بیلی رایت، رهبر جنبش نیروی داوطلب وفادار، معروف به «شاه موش» را به ضرب گلوله از پا درآورد. در اوایل سال ۱۹۹۷، زندانیان آزادی‌بخش ملی ایرلند در زندان مازه به مأموران زندان اطلاع داده بودند که «آن‌ها قصد دارند در فرصت به‌دست آمده نیروی داوطلب وفادار را خارج سازند». سازمان مأموران زندان گفت که اقدامات احتیاطی اتخاذ شده‌است تا اطمینان حاصل شود که زندانیان این دو سازمان باهم ارتباط نداشته باشند، چون طرف‌ها در آن زمان تن به آتش‌بس نمی‌دادند و به صورت خشونت‌آمیز علیه یکدیگر قرار می‌گرفتند. هرچند، زندانیان آن‌ها در همان بلاک زندان – بلاک –H شماره ۶ مستقر شدند و علی‌رغم هر نوع اقدمات احتیاطی که در دست گرفته شده بود، یک گروه از ارتش آزادی‌بخش ملی ایرلند با تفنگچه قاچاق شده به داخل زندان به رهبری مک‌ویلیامز و دو تن دیگر؛ جان کنوی و جان «سونی» گیلینون به سقف وینگ الف زندان بالا شدند و خود را به محوطه بیرونی بلاک – H شماره ۶ خود را انداختند.


title: کریستوفر «کریپ» مک‌ویلیامز

text: این سه نفر بی‌درنگ در مقابل ماشین زندان کمین گرفتند که او را برای ملاقات با دوست دخترش و پسرش انتقال می‌داد. کنوی در حالی‌که راننده ماشین را مهار کرده بود و گیلینون از او حمایت می‌کرد، دروازه عقب ماشین را باز کرد که رایت همراه با دو تن دیگر؛ نورمان گرین، یکی از اعضای جنبش نیروی داوطلب وفادار و یک مأمور زندان در آن نشسته بودند. مک‌ویلیامز در حالی‌که به سوی رایت لبخند می‌زد، این کلمات را فریاد زد: «داوطلبان مسلح جنبش آزادی‌بخش ملی ایرلند»! و سپس تفنگچه (مجارستی PA-63 نیمه اتوماتیک) را به سمت رایت گرفت و رایت عاجل از جایش برخاست و مک‌ویلیامز را به بیرون از ماشین انداخت.


title: کریستوفر «کریپ» مک‌ویلیامز

text: در همین لحظه گرین و مأمور زندان به‌خاطر حفظ جان شان خود را به زمین انداختند و مک‌ویلیامز به سوی رایت شلیک کرد. رایت باوجود این‌که زخمی شده بود همچنین به لگدزدن و تهدید کردن مک‌ویلیامز ادامه می‌داد. سپس مک‌ویلیامز داخل ماشین زندان شد و هفت گلوله به سمت رایت شلیک کرد. رایت پس از شلیک مرمی آخری که بر شریان بزرگ‌اش اصابت کرد، جان باخت. این سه مرد سپس به وینگ زندان برگشتند و خود را تسلیم مأموران زندان کردند. در ۲۰ اکتبر ۱۹۹۸، این سه تن به اتهام قتل و داشتن اسلحه گرم و مهمات به قصد به‌خطر انداختن زندگی دیگران، محکوم شدند؛ به خاطر دست داشتن در قتل به حبس ابد و به دلیل داشتن سلاح گرم به ۲۰ سال زندان محکوم شدند. سپس به دلیل شرایط آزاد سازی زندانیان پیمان جمعه نیک (Good Friday Agreement) تنها ۲ سال را در زندان سپری کردند و آزاد شدند.


title: کریستوفر «کریپ» مک‌ویلیامز

text: ماهیت قتل رایت در یک زندان شدیداً تحت امنیت، این گمان را برجسته کرد که مقامات کشور با اعضای جنبش آزادی‌بخش ملی ایرلند همکاری کرده‌اند تا رایت کشته شود، چون او در برابر پروسه تازه به‌وجود آمده صلح ایرلند شمالی، خطر ایجاد می‌کرد. پدر رایت برای دادگاه تحقیق در مورد قتل پسرش کارزاری را به راه انداخت و از مقامات ایرلند شمالی، بریتانیا و ایرلند برای رسیدگی به این معضل خواستار کمک شد. این قتل طبق تحقیق همکاری کوری مورد بررسی قرار گرفت و سفارش شد که حکومت بریتانیا تحقیق و بازجویی دربارهٔ شرایط مرگ رایت را آغاز نماید.


title: کریستوفر «کریپ» مک‌ویلیامز

text: در ماه ژوئن ۲۰۰۵، تحقیق و بازجویی دربارهٔ قتل رایت به ریاست لرد مک‌لین، آغاز شد. در این تحقیق، برخی دانشمندان و افراد برجسته از قبیل؛ اندریو کویل از دانشگاه لندن و اسقف سابق هریفورد، کشیش جان الیور حاضر بودند.


title: کریستوفر «کریپ» مک‌ویلیامز

text: پس از قتل بیلی رایت، مارتین اوهاگان روزنامه‌نگار با مک‌ویلیامز مصاحبه کرد و اعضای جنبش نیروی داوطلب وفادار را خشمگین ساخت. اندکی بعد، اوهاگان مقاله‌ای دیگری را منتشر کرد که در آن مک‌ویلیامز را به تعقیب کردن یک دختر مدرسه متهم کرد.


title: کریستوفر «کریپ» مک‌ویلیامز

text: مک‌ویلیامز به‌خاطر قتل رایت تنها دو سال را در زندان سپری نمود و در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۰ پس از شرایط پیمان جمعه نیک از زندان مگیلیگان آزاد شد. او پس از آزاد شدن، پیشنهاد برگشت به زندان مازه را برای طرح قتل ارائه کرد، اما از جزئیات حمله چیزی نگفت. او همچنین می‌دانست که کامره‌های امنیتی کار نمی‌کنند و در آن روز در برج مراقبت کسی نمی‌باشد. مک‌ویلیامز همچنین اظهار داشت که «تصمیم اتخاذ شده بود تا بیلی رایت کشته شود، چون او مردی بود که تصمیم گرفته بود کارزار کشتار ظالمانه‌ای کاتولیک‌های بی‌گناه را از داخل زندان رهبری کند». در سال ۲۰۰۶، ویلی فریزر، مبارز قربانیان آرماگ جنوبی، پس از این اتهامات که مک‌ویلیامز یک‌بار دیگر با جمهوری‌خواهان مخالف در ساوت داون درگیر شده‌است، خواستار زندانی شدن او گردید.


title: کریستوفر «کریپ» مک‌ویلیامز

text: میک‌ویلیامز در ۲۸ ژوئن سال ۲۰۰۸ میلادی در بیمارستان دیسی هیل در شهر نیوری، از اثر ابتلاء به سرطان به عمر ۴۴ سالگی درگذشت.


title: ابشر

text: اَبشِر یک اپ موبایل است که به شهروندان و ساکنان عربستان سعودی امکان استفاده از خدمات دولتی متنوعی را بدون مراجعهٔ حضوری به ادارات دولتی به صورت رایگان می‌دهد. با این اپ می‌توان به ۲۷۹ خدمت دسترسی یافت، از جمله تقاضای شغل، دریافت جواز حج، به‌روزرسانی اطلاعات گذرنامه، اوراق هویتی، پرداخت قبوض و جریمه‌ها به صورت الکترونیکی و غیره. یکی از خدمات آن که مناقشه به پا کرده ردیابی زنان خانواده توسط مردان تحت عنوان نظام ولایت است.


title: ابشر

text: اپ ابشر را می‌توان از گوگل پلی و اپ استور اپل دریافت کرد و ناشر آن وزارت داخله عربستان است. بنا بر آمار وزارت داخله، ابشر بیش از ۲۰ میلیون کاربر دارد. تا فوریهٔ ۲۰۱۹ این اپلیکیشن ۴٫۲ میلیون بار از اپ استور دانلود شده‌است.


title: ابشر

text: Wikipedia contributors, "Absher (application)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Absher_(application)&oldid=1045014363 (accessed January 9, 2022).


title: کلم بکت

text: کلم بکت (۱۹۰۶–۱۹۳۷ میلادی) یک کمونیست، رهبر اتحادیه صنفی، قهرمان مسابقات موتورسیکلت سواری در جاده خاکی و یکی از پیشگامان در ورزش مسابقه موتورسیکلت در جاده خاکی اهل انگلستان بود. وی برنده جایزه کلاه طلایی در ورزشگاه اولیرتون بوده و برای هنرنمایی‌های که در مسابقات موتورسیکلت سواری خود انجام می‌داد، در سراسر اروپا مشهور بود. در واکنش به مرگ تعداد بیشماری از مسابقه دهندگان جوان در مسابقات موتورسیکلت سواری در جاده خاکی، بکت انجمن رانندگان جاده خاکی که یک اتحادیه صنفی بود را تأسیس نمود تا به مسابقه دهندگان غذا و نوشیدنی فراهم کند. در ۱۹۳۶ میلادی، وی یکی از نخستین داوطلبان انگلیسی بود که در جریان جنگ داخلی اسپانیا، به تیپ‌های بین‌المللی پیوست. وی به عمر ۳۱ سالگی، زمانی که سلاح مسلسل را نگه می‌داشت کشته شد، او زندگی خود را در جنگ جارما قربانی نموده و سایر داوطلبان بریتانیایی را پوشش داد تا آن‌ها بتوانند عقب‌نشینی کنند.


title: کلم بکت

text: کلم بکت در سال ۱۹۰۶ میلادی در اولدهام، انگلستان متولد شد، وی در یک خانواده متوسط کارگر بزرگ شده و پس از ترک مدرسه، آهن‌گر شد. زمانی که او حدوداً ۲۰ سال داشت، به لیگ جوانان کمونیست (YCL) که شاخه جوانان حزب کمونیست بریتانیای کبیر (CPGB) بود ملحق شد، او به یک عضو همیشگی هر دو سازمان مبدل گردیده و زندگی خود را در اوقات فارغ از ورزش به فعالیت‌های حزب کمونیست وقف کرد.


title: کلم بکت

text: حرفه موتورسیکلت سواری وی در ۱۹۲۸ میلادی در اودنشاو، زمانی که مسابقه موتورسیکلت سواری در مراحل اولیه خود قرار داشت، آغاز شد. وی به دلیل مهارت‌های منحصر به فردی که به عنوان راننده موتورسیکلت در نمایش‌های دیوار مرگ داشت، از بی‌کاری نجات یافت. وی به زودی به‌نام «بکت، شیطانِ با جرأت» مشهور گردیده و به عنوان مسابقه دهنده موتورسیکلت سواری برای تیم وایت سیتی مقیم لندن کار می‌کرد. پس از این‌که یک سال از پذیرفته شدن وی در مسابقه موتورسیکلت سواری سپری شده بود، وی به یکی از مسابقه دهندگان پیشتاز بریتانیا مبدل گردید. شهرت وی به سرعت در سراسر اروپا پخش شد و تنها در سال ۱۹۲۹، وی در رویدادهای مسابقاتی نمایشی در کشورهای آلمان، یوگسلاوی، ترکیه، دنمارک و فرانسه اجراء کرد. در ۳۰ مارس ۱۹۲۹، بکت و دو ستاره دیگر، جیمی هندل و اسپینسر «اسموکی» استراتون، نخستین مسیر مسابقه موتورسیکلت سواری شفیلد را باز کردند. این سه ستاره، پس اندازه‌های خود را در خریداری زمینِ علف‌زار در اولیرتون هزینه نموده و تحت نام پرونشیل درت-تراک لمتد (Provincial Dirt-Tracks Ltd) فعالیت می‌کردند که امروزه به نام ورزشگاه اولیرتون معروف است.


title: کلم بکت

text: بکت که از استثمار کارگران ورزش‌های مسابقاتی و مرگ‌های بیشمار رانندگان بی‌تجربه جوان خشمگین شده بود، از این‌رو وی یک اتحادیه صنفی را تحت نام انجمن رانندگان جاده خاکی برای مسابقه دهندگان موتورسیکلت سواری بنیان گذاشت. برای اعتراض بیشتر نسبت به مرگ رانندگان ورزشی، او مقاله‌ای برای روزنامه کمونیست بریتانیایی، دیلی ورکر تحت عنوان «ریختن خون مردانی که جان‌های خود را در جاده خاکی به خطر می‌اندازند»، نوشت. این مقاله باعث شد تا او از جانب اتحادیه اوتو-سایکلنگ (Auto-Cycling Union)که از طرف‌داران این ورزش نمایندگی می‌کرد، در فهرست‌سیاه این ورزش قرار داده شود. او که از گذاشته شدن در فهرست سیاهِ بسیاری از وظایف ورزش موتورسیکلت سواری هراسی نداشت، دیوار مرگ شفیلد راه اندازی نموده و به عنوان یک راننده نمایشی کار کرد.


title: کلم بکت

text: در ۱۹۳۱ میلادی او به سفر اروپا و از جمله آلمان رفت، جای که وی شاهد ظهور جنبش فاشیست آلمان بود. در ۱۹۳۲ میلادی، وی به عنوان بخشی از نماینده فدراسیون ورزشی کارگران بریتانیایی از اتحاد جماهیر شوروی دیدن کرد. با این حال، علی‌رغم تلاش‌های بکت برای ترویج ورزش موتورسیکلت سواری به شوروی‌ها، این ورزش در اتحاد جماهیر شوروی تا پس از جنگ جهانی دوم، پیشرفت چندانی نداشت.


title: کلم بکت

text: پس از بازگشت از اتحاد جماهیر شوروی، بکت به‌خاطر این‌که در فهرست‌سیاه قرار داده شده بود، در یافتن شغل به مشکلاتی مواجه شده و برای کار در کارخانه فورد در دگنهام درخواست داد، به این امید که بتواند مهارت‌های خود به عنوان یک تعمیر کار را به کار گیرد. با وجود این‌که وی یک تعمیرکار ماهر بود، اما تنها دو هفته در این کار خانه دوام آورد، چون وی یکی از نخستین کارگرانی بود که تلاش نمود تا کارگران این کارخانه را تحت یک اتحادیه صنفی متحد نموده و شرایط کاری خطیر در این کارخانه را همگانی نماید.


title: کلم بکت

text: در ۱۹۳۲ میلادی، بکت در تعدی جمعی کیندر اسکاوت شرکت کرد، آنچه که امروزه به‌نام پارک ملی پیک دیستریکت یاد می‌شود.


title: کلم بکت

text: در تلاشی دیگر برای استفاده حرفه‌ای از مهارت خود به عنوان تعمیر کار، وی مغازه تعمیر و فروش موتورسیکلت خود را در جاده اورهام، منچستر باز کرد.


title: کلم بکت

text: به عنوان کسی که در طول عمر خود به عنوان یک فعال کمونیست عمل کرده، طرف‌دار اتحادیه صنفی بوده و قبلاً با ظهور نازی‌گرایی در آلمان، فاشیسم را تجربه نموده بود، کلم بکت در جریان جنگ داخلی اسپانیا با جمهوری دوم اسپانیا در مقابل ملی‌گراهای تحت حمایت فاشیست‌ها، هم‌سو شد. از میان تقریباً ۲٬۵۰۰ داوطلب انگلیسی که در جریان جنگ داخلی اسپانیا جهت جنگیدن برای جمهوری دوم اسپانیا رفته بودند، بیشتر آن‌ها توسط حزب کمونیست بریتانیای کبیر استخدام شدند، همان حزبی که بکت در تمام زندگی جوانی خود از آن حمایت می‌کرد. کلم بکت یکی از داوطلبان بریتانیایی بود که در جریان جنگ داخلی اسپانیا برای تیپ‌های بین‌المللی مبارزه می‌کرد، وی بریتانیا را ترک کرد تا در نوامبر ۱۹۳۶ به تیپ‌های بین‌المللی بپیوندد. پس از رسیدن وی به اسپانیا، نخست به عنوان تعمیرکار، سپس به عنوان راننده آمبولانس و در نهایت تفنگ‌دار مسلسل گماشته شد. کلم بکت که به خانم خود در انگلستان نامه می‌نوشت، انگیزه‌های خود مبنی بر رزمیدن برای تیپ‌های بین‌المللی را بیان کرد:


title: کلم بکت

text: «من مطمئنم، تو درک خواهی کرد که اگر من در این‌جا کمک نمی‌کردم، هرگز راضی نمی‌شدم. تنها نفرت من از فاشیسم، من را به این‌جا کشاند».


title: کلم بکت

text: کلم بکت در ۱۲ فوریه ۱۹۳۷، هنگامی که در جریان جنگ جارما سایر داوطلبان بریتانیایی را در نزدیکی تیپ آرگاندا پوشش می‌داد تا عقب‌نشینی نمایند، کشته شد. وی یکی از ۱۵۰ عضو گردان بریتانیایی تیپ بین‌المللی بود که در جریان این جنگ در نزدیکی دریای جارما، جنوب شرق مادرید، کشته شدند. در جریان این جنگ، بکت و دوست نزدیک و کمونیست وی به‌نام کریستوفر کادویل، کنترل یک مسلسل سبک ارابه‌دار را در دست گرفته و در مکانی موقعیت گرفتند که بعدها مشهور به «تپه خودکشی» شد. مسلسل بکت بند آورد و در نتیجه نیروهای ملی‌گرا به موقعیت وی یورش برده و وی و بیشتر هم قطارانش کشته شدند.


title: موزه پیسانکا

text: ساختمان فعلی موزه پیسانکا در سال ۲۰۰۰ در شهر کولومیا در غرب اوکراین در استان ایوانو-فرانکیفسک ساخته شده‌است، پیش از این مجموعه پیسانکا در کلیسای بشارت کلومیا نگهداری می‌شد. این موزه بخشی از موزه ملی هوتسولشچینا و موزه هنرهای مردمی پوکوتیا است.


title: موزه پیسانکا

text: بخش مرکزی موزه به شکل پیسانکا (تخم‌مرغ عید پاک اوکراینی) است. این تنها موزه در جهان است که به پیسانکا اختصاص یافته‌است و به کارت پستال شهر تبدیل شده‌است. این موزه در اوت ۲۰۰۷ به عنوان یک نقطه تحول عظیم اوکراین مدرن شناخته شد.


title: موزه پیسانکا

text: این موزه در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۰، در جریان دهمین جشنواره بین‌المللی هاتسول افتتاح گردید. کارگردان یاروسلاوا تکاچوک برای اولین بار ایده موزه‌ای به شکل تخم مرغ را مطرح کرد، هنرمندان محلی واسیل آندروشکو و میروسلاو یاسینسکی این ایده را زنده کردند. این موزه نه تنها شکلی شبیه تخم مرغ دارد (ارتفاع ۱۴ متر و قطر ۱۰ متر)، بلکه قسمت‌های بیرون و داخل گنبد نیز به شکل تخم مرغ نقاشی شده‌است.


title: موزه پیسانکا

text: در حال حاضر، موزه دارای مجموعه‌ای از بیش از ۱۰۰۰۰ پیسانکی است. مجموعه دائمی شامل پیسانکی از اکثر استان‌های اوکراین است. بسیاری از آن‌ها از طرح‌های سنتی بصورت مدرن بازسازی‌شده‌اند، از جمله بازآفرینی‌های اوکسانا بیلوس و زویا استاشوک از مجموعه اسکارژینسکی (همان‌طور که کولژینسکی به تصویر کشیده‌است)، اما مجموعه‌ای زیبا از پیسانکی‌های قدیمی‌تر از منطقه ایوانو-فرانکیفسک نیز وجود دارد که قدمت آن به قرن نوزدهم و بیستم می‌رسد.


title: موزه پیسانکا

text: نمونه‌های زیادی از تخم مرغ‌های پیسانکی و سایر اشکال تزئین‌شده از سایر کشورهای اسلاوی (بلاروس، جمهوری چک، لهستان) و سرزمین‌های دورتر (رومانی، سوئد، ایالات متحده، کانادا، فرانسه، پاکستان، سریلانکا و هند) وجود دارد.


title: کولم مورفی

text: کولم مورفی (Colm Murphy) (متولد ۱۸ اوت ۱۹۵۲) جمهوری‌خواه اهل ایرلند است. او نخستین کسی بود که در ارتباط به انفجار شهر اوماگ محکوم شد اما محکومیت او در دادگاه استیناف لغو گردید. مورفی هنگامی‌که در انتظار محکمه مجدد مرتبط با جرائم جنایی بود، همراه با مایکل مک‌کویت، لیام کمپبل و سیموس دالی در محکمه مدنی مسؤل انفجار شناخته شد. او سپس در فوریه ۲۰۱۰ از اتهامات جنایی برائت حاصل کرد.


title: کولم مورفی

text: مورفی در روستای بلیکز، شهر آرماگ به دنیا آمد. او از آوان نوجوانی یک فعال شبه‌نظامی جمهوری‌خواه ایرلند بود. در مارس ۱۹۷۲ پس از این‌که پلیس در ماشین او تفنگچه مرمی‌دار را پیدا کرد، او را به دلیل دست داشتن در حمله دستگیر کردند و به دو سال زندان محکومش نمودند. مورفی در زندان نظامی کوراگ زندانی شد ولی در ماه اکتبر ۱۹۷۲ از زندان فرار کرد و تا ماه می ۱۹۷۳ از سوی پلیس دستگیر نشد. او سپس در ماه ژوئن ۱۹۷۶ دوباره زندانی شد و به دلیل داشتن اسلحه گرم به سه سال حبس و به‌خاطر عضویت در ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند به یک سال زندان محکوم شد که هر دو حکم وی هم‌زمان اجراء شد. در ژوئیه ۱۹۸۳، مورفی پس از تلاش برای خریداری محموله مسلسل‌های ام ۶۰ جهت انتفال به ایرلند برای استفاده ارتش آزادی‌بخش ملی ایرلند در ایالات متحده آمریکا دستگیر گردید. او در این کشور به ۵ سال زندان محکوم شد ولی پس از آزاد شدن زود هنگام در دسامبر ۱۹۸۵ به ایرلند بازگشت.


title: کولم مورفی

text: مورفی در اوخر دهه ۱۹۸۰، در بخش املاک سرمایه‌گذاری کرد و در سال ۱۹۹۰ شرکتی را به‌نام " Emerald Enterprises تأسیس کرد. او می‌خانه امیرالد بار در شهر دنداک را به قیمت ۱۰۰ هزار پوند خرید که متعاقباَ به محل نشست و برخاست جمهوری‌خواهان مخالف مبدل شد. بخش دیگری سرمایه‌گذاری‌های او در برگیرنده ۳۰ جریب (۱۲۰ هزار متر مربع) زمین در دراهیدا بود که در سال ۱۹۹۵ به قیمت ۵۲ هزار پوند ایرلندی خریداری کرد و شرکت او قراردهای ۱۱ میلیون پوند ایرلندی برای توسعه دانشگاه شهر دوبلین و چندین میلیون پوند را برای مرکز خدمات مالی بین‌المللی در داکلندز دوبلین به دست آورد.


title: کولم مورفی

text: مورفی در ۲۱ فوریه ۱۹۹۹ طبق قوانین ضد تروریستی برای تحقیق و بازجویی از سوی پلیس این کشور دستگیر شد. او در ۲۴ فوریه هنگامی که در محکمه جنایی ویژه/دادگاه کیفری اختصاصی حاضر شد، طبق احکام قانون جرایم علیه دولت ایرلند میان ۱۳ و ۱۶ اوت به اتهام تلاش برای انفجار نخستین فرد متهم در رابطه به انفجار شهر اوماگ شناخته شد. مورفی همچنین به دلیل عضویت در سازمان غیرقانونی ارتش واقعی جمهوری‌خواه ایرلند متهم شد.


title: کولم مورفی

text: در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۰، برنامه تلویزیونی سراسرنما (پانورما) بی‌بی‌سی، مورفی را در کنار سیموس دالی و لیام کمپبیل به عنوان یکی از چهار نفری معرفی کرد که در انفجار اوماگ دست داشتند. مورفی در ۲۰۰۱، علیه تلویزیون بی‌بی‌سی و شرکت ناشر روزنامه بریتانیایی دیلی میل(Daily Mail) به دلیل اهانت به دادگاه اقدام قانونی را در دست گرفت. شکایت مورفی علیه شرکت ناشر روزنامه‌ها در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۱ حل شد و این روزنامه مطلبی را منتشر کرد که در آن گفته بود مورفی باید از اتهامات وارده بی‌گناه دانسته می‌شد تا این‌که مجرم بودنش ثابت شود.


title: کولم مورفی

text: محاکمه مورفی در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۱ در دادگاه ویژه دوبلین آغاز شد. دادگاه در این جریان دریافت که مورفی دو تیلیفونِ را که در جریان انفجار استفاده شده بودند، فراهم کرده‌است. یکی از شاهدان که پسر برادر دومی مورفی بود، شواهد و مدارک خود را پس گرفت و قاضی عمل‌کرد دو کارآگاه را بی‌خردانه خواند و گفت که آن‌ها در جریان استیضاح و بازجویی شاهد مکرراً دروغ گفته‌اند. علی‌رغم این، مورفی در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۲، در توطئه دست داشتن در انفجار اوماگ متهم شد و در ۲۵ ژانویه به ۱۴ سال زندان محکوم گردید که قاضی نیز او را به عنوان یک افراطی کهنه‌کار جمهوری‌خواه توصیف کرد.


title: کولم مورفی

text: در ۲۱ ژانویه ۲۰۰۵، محکومیت مورفی لغو شد و به دلیل تعرض علیه فرضیه بی‌گناهی مورفی و تغییر یادداشت‌های اظهارات پلیس و شواهد و مدارک ارائه شده از سوی دو افسر، حکم محاکمه تازه‌ای علیه او صادر گردید. یک هفته بعد، پرونده حقوقی مورفی علیه بی‌بی‌سی حل گردید و این رسانه اعلامیه‌ای را منتشر کرد که مورفی «کاملاً این حق را داشت تا بی‌گناهی از اتهامات علیه خودش را حفظ نماید و شواهد و مدارک در برابر خود را در محاکمه‌اش ارزیابی و بررسی نماید».


title: کولم مورفی

text: در ۲۳ اکتبر ۲۰۰۶، دو افسر پلیس به دلیل شهادت دروغ در جریان محاکمه مورفی، بی‌گناه شناخته نشدند. در ۲۳ می ۲۰۰۷، اعلام شد که مورفی به دلیل حادثه ترافیکی در سال ۱۹۸۸ حافظه کوتاه مدت‌اش را از دست داده‌است. وکلای مدافع او سعی کردند بر این دلیل که وضعیت او می‌تواند روی حقوق او برای دادرسی منصفانه تأثیر بگذارد، از محاکمه مجدداش جلوگیری کنند. محکمه استنیاف جرایم قرار گذاشت تا به پرونده او دوباره در ماه اکتبر ۲۰۰۸ رسیدگی کنند. پس از محاکمه مجدد در ماه ژانویه ۲۰۱۰، مورفی در ۲۴ فوریه ۲۰۱۰ از دادگاه برائت حاصل کرد.


title: کولم مورفی

text: در سال ۲۰۰۹، مورفی یکی از چهار نفری بود که از سوی دادگاه مدنی در پرونده مرتبط با انفجار اوماگ که از سوی بازماندگان قربانیان ارائه گرفته شده بود، متهم شناخته شد. در ۷ ژوئیه ۲۰۱۱، مالاچی هایگنز، قاضی ارشد در دادگاه عالی بلفاست محاکمه مجدد پیرامون ادعاهای مدنی علیه مورفی را فرمان داد. او درحالی‌که حکم اتهام علیه مورفی را برطرف می‌کرد، شواهد مربوط به ایمیل‌های دیوید رپرت، مأمور مخفی ایالات متحده آمریکا را زیر سؤال برد. او گفت که قلت شواهد و مدارک ایمیل، عدم تسلسل در ایمیل‌ها یا حداقل مبهم بودن آن، احتمال ارتباط داشتن حروف اول به شخص دیگری غیر از مورفی و این حقیقت که آن‌ها به موضوعاتی بیشتر مرتبط با شایعه اشاره دارند، ماهیت ایمیل‌ها را به عنوان شواهد و مدارک در دادگاه تضعیف می‌کند. پس از محاکمه مجدد مدنی، مورفی و سیموس دالی در ۲۰ مارس ۲۰۱۳ مسؤل انفجار شناخته شدند.


title: کانر مورفی

text: کانر ترنس مورفی (Conor Terence Murphy) (ایرلندی: Conchúr Ó Murchú) (متولد ۱۰ ژوئیه ۱۹۶۳)، سیاست‌مدار حزب جمهوری‌خواه شین فین ایرلند است که عضویت مجلس قوه مقننه ایرلند شمالی از نیوری و آرماگ را دارد. او از سال ۲۰۰۵ الی ۲۰۱۵ به عنوان نماینده نیوری و آرماگ در پارلمان کشور ایفای وظیفه نموده‌است.


title: کانر مورفی

text: مورفی در روستای کملوگ در شهر آرماگ به دنیا آمد و در جریان اعتصاب غذایی سال ۱۹۸۱ با ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند پیوست. او در سال ۱۹۸۲ به دلیل عضویت در این سازمان و داشتن مواد منفجره به ۵ سال زندان محکوم شد.


title: کانر مورفی

text: مورفی میان سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۷ مشاور شین فین در شورای محلی نیوری و مورنی در منطقه فیوز، در آرماگ جنوبی و سوت داون بود و به عنوان رهبر گروه حزب‌اش در آن سطح خدمت کرد.


title: کانر مورفی

text: مورفی در سال ۱۹۹۸ به عنوان یکی از دو عضو حزب‌اش برای راه‌یابی به مجلس نمایندگان ایرلند شمالی از شهر نیوری و آرماگ انتخاب شد. او در سال ۲۰۰۳ دوباره با دو همکار حزب‌اش عضویت مجلس کشور را کسب کرد. مورفی در کنار همسرش کاترین، دخترش آیینه و پسرش اویسین در روستای کملوگ در شهر آرماگ زندگی می‌کند. او نخست وارد کالج سنت کولمن، نیوری شد و سپس در دانشگاه کوئینز بلفاست و متعاقباً در دانشگاه اولستر به تحصیل پرداخت.


title: کانر مورفی

text: مورفی در سال ۲۰۰۱، برای احراز کرسی نیوری و آرماگ ویست‌منستر وارد کارزار انتخاباتی شد و پس از سیموس مالون، رئیس حزب سوسیال دموکرات و کارگر (SDLP) قرار گرفت و دومین رأی را به‌دست آرود. زمانی‌که مالون تصمیم گرفت که دوباره بر سر این کرسی رقابت نکند، مورفی به عنوان برنده آشکار این رقابت شناخته و در ۵ می ۲۰۰۵ به این سمت انتخاب گردید.


title: کانر مورفی

text: مورفی با متابعت از سیاست امتناع‌گرایی شین فین از احراز کرسی در مجلس عوام بریتانیا خودداری کرد. او در مجلس ایرلند شمالی، از ۸ می ۲۰۰۷ الی ۱۶ می ۲۰۱۱ به عنوان وزیر توسعه منطقه‌ای در هیئت اجرایی ایرلند شمالی ایفای وظیفه نمود و در جریان تور کنفرانس‌های انگلستان در پاییز ۲۰۰۵، نخستین جمهوری‌خواه ایرلندی بود که در میان اعضای حزب محافظه‌کار سخنرانی نمود و با رد کردن انفجار هوتل برایتون به منظور اظهار تأسف در مورد آن، جنجال خلق کرد.


title: کانر مورفی

text: مورفی هنگامی‌که در سال ۲۰۱۱ به عنوان وزیر توسعه منطقه‌ای خدمت می‌کرد، سین هوگان کاتولیک را به عنوان رئیس آب ایرلند شمالی تعیین کرد و درخواست‌های چهار پروتستانت را در فهرست نهایی نپذیرفت. دادگاه سپس ۱۵۰ هزار پوند را به دلیل تبعیض برای یکی از متقاضیان، آلن لینون به عنوان غرامت پرداخت کرد، چون دادگاه قضاوت کرد که هوگان به این دلیل تعیین گردیده بود که «او یک پروتستانت نبود، چون او برای وزیر و همکاران حزبی‌اش (شین فین)؛ میشل گیلدرنیو و گیتریونا راون که مورفی دربارهٔ تعیینات با آن‌ها مشورت کرده بود، معروف بود. دادگاه پی‌برد که شواهد و مدارک مورفی «غیرقابل قبول و فاقد اعتبار است» و در مدتی که مورفی متصدی وزارت توسعه منطقه‌ای بود، تعصب و جانب‌داری مهمی علیه تعیینات نامزدان با پیشینه پروتستانت وجود داشت». مورفی با این یافته دادگاه که او را برچسپ «فرقه‌گرا» زده بودند، مخالفت کرد. مارتین مک‌گینس، معاون نخست‌وزیر ایرلند شمالی از او دفاع کرد و استدلال نمود که مورفی «استخوان فرقه‌گرایی در بدن خویش ندارد».


title: کانر مورفی

text: مورفی در دسامبر ۲۰۱۲ به عنوان شاهد در دادگاه عالی بلفاست در پرونده دکلان گورملی که مورفی او را در سال ۲۰۱۰ از سمت‌اش به عنوان مدیر غیراجرایی آب ایرلند شمالی برکنار کرده بود، حاضر شد. گورملی دربارهٔ دو اعلامیه مطبوعاتی شین فین که به گفته او افتراءآمیز بود، شکایت کرد. سپس مبلغ ۸۰ هزار پوند به عنوان غرامت برای گورملی پیشنهاد گردید.


title: کانر مورفی

text: کانر مورفی در سال ۲۰۰۷ اندکی بعد از قتل پاول کوین، در مصاحبه‌ای با اسپات لایت (Spotlight) اظهار داشت که «پاول کوین در قاچاق و جنایت دست داشت و من فکر می‌کنم هر کسی با این موافق است».


title: کانر مورفی

text: در جریان انتخابات عمومی سال ۲۰۲۰ ایرلند، دیدگاه کانر مورفی به یک موضوع بحث‌برانگیز مبدل شده بود. بریج کوین گفت که پسرش قطعاً در جنایت دست نداشت و از مورفی خواست تا اظهارات خود را پس بگیرد و از خانواده کوین به‌صورت علنی معذرت بخواهد. در ۶ فوریه ۲۰۲۰، کانر مورفی در مصاحبه‌ای با رادیو تلویزیون ایرلند گفت او اظهاراتی را که در سال ۲۰۰۷ مطرح کرده بود پس گرفته‌است و از خانواده کوین عذرخواهی کرد. بریج کوین درخواست خود را برای استعفای مورفی از وزارت مالیه در استورمونت تکرار کرد. بریج گفت که او «باید کارش را تمام کند و عدالت در برابر خانواده کوین تأمین گردد. او گفت که مورفی باید «برود و به خدمات پلیس ایرلند شمالی و پلیس این کشور بگوید که او» در ارتش جمهوری‌خواه ایرلند بعد از قتل، دقیقاً دربارهٔ چه کسی صحبت کرد. بریج همچنین گفت، کانر مورفی تا زمانی‌که به‌صورت علنی ظاهر نشود و اظهار نکند که او آماده است تا نزد خدمات پلیس ایرلند شمالی می‌رود و نام‌های ارتش جمهوری‌خواه ایرلند را که با آن‌ها در کولای‌هانا صحبت کرده، ندهد، ملاقات نخواهد کرد.


title: دانیل مک‌کان

text: دانیل مک‌کان (Daniel McCann) (زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۵۷ – درگذشتهٔ ۶ مارس ۱۹۸۸)، یک عضو ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند (IRA) بود که در ۶ مارس ۱۹۸۸، هنگامی که تلاش می‌کرد یک ماشین انفجاری را در جبل الطارق جاسازی نماید، توسط ارتش بریتانیا تیرباران گردیده و کشته شد.


title: دانیل مک‌کان

text: مک‌کان در یک خانواده جمهوری‌خواه ایرلندی که از منطقه کلونارد در بلفاست غربی بودند، متولد شد. وی آموزش‌های ابتدایی خود را در مدرسه ابتدایی سنت گال و مدرسه دستور زبان سنت مری در بلفاست، دریافت کرد. مک‌کان نتوانست تحصیلات خود را به پایان برساند، چون پس از این‌که در اغتشاشات دخیل شد، دستگیر گردید. وی متهم به «رفتار اغتشاش‌گرایانه» شده و محکوم به شش ماه حبس گردید. اواخر همان سال، مک‌کان به ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند پیوست. چندی بعد، وی به دلیل مالکیت مواد منفجره مجرم شناخته شده و محکوم به دو سال حبس شد.


title: دانیل مک‌کان

text: در ۱۹۸۷ میلادی، مک‌کان همراه با یک عضو دیگر ارتش جمهوری‌خواه ایرلند، سین ساویج، دو افسر نیروهای انتظامی سلطنتی اولستر را در لنگرگاه‌های بلفاست به قتل رساندند.


title: دانیل مک‌کان

text: در ۱۹۸۸ میلادی، مک‌کان و ساویج همراه با یک عضو دیگر ارتش جمهوری‌خواه ایرلند به‌نام مایرید فاریل به سرزمین فرادریایی بریتانیا در جبل طارق فرستاده شدند تا بمبی را در منطقه شهری جاسازی نموده و یک گروه نوازنده نظامی بریتانیا که هر هفته هنگام تغییر محافظین جلوی اقامت‌گاه حاکم آن منطقه رژه می‌رفتند، را هدف قرار دهند.


title: دانیل مک‌کان

text: حکومت بریتانیا از پیش در مورد این عملیات آگاهی داشت، از این‌رو یک واحد ویژه ارتش بریتانیا را جهت مهار سازی تیم ارتش جمهوری‌خواه ایرلند به جبل طارق فرستاد. زمانی که مک‌کان، ساویج و فاریل در ۶ مارس ۱۹۸۸ قبل از رانندگی ماشین انفجاری، مشغول یک عملیات شناسایی در جبل طارق بودند، سربازان سرویس هوایی ویژه با لباس‌های غیرنظامی، در جاده‌های شهر با آن‌ها مقابله کردند. پنج گلوله از یک فاصله نزدیک به بدن مک‌کان اصابت کرد و سربازان سرویس هوایی ویژه بعداً ادعا نمودند که آن‌ها هنگام نزدیک شدن به آن‌ها، به یک «حرکت تهاجمی» دست زده بودند. فاریل که همراه مک‌کان بود، نیز تیر خورده و کشته شد. ساویج که به تنهایی در عقب مک‌کان و فاریل در یک فاصله که به چشم قابل دید بود قدم می‌زد، با دیدن تیراندازی به سمت همکارانش، پا به فرار گذاشت و چندین یارد به سمت شهر جبل طارق فرار کرد، اما یکی از سربازان سرویس هوای ویژه او را با پای پیاده دنبال نمود، این سرباز ساویچ را نیز دستگیر نموده و سپس به قتل رساند. پس از این رویداد، دریافته شد که هر سه عضو ارتش جمهوری‌خواه ایرلند غیر مسلح بودند.


title: دانیل مک‌کان

text: یک ماشین انفجاری که آماده راندن به سمت جبل طارق بوده و توسط مک‌کان، ساویج و فاریل ساخته شده بود، دو روز پس از مرگ آن‌ها توسط پلیس اسپانیا در فاصله ۳۶ مایل اسپانیا یافت شد که حاوی ۱۴۰ پوند (۶۴ کیلو گرام) سمتکس و یک وسیله منفجر کننده بود که زمان آن با زمان تغییر محافظین در جبل طارق تنظیم شده بود.


title: دانیل مک‌کان

text: مستندی تحت عنوان مرگ بر صخره در مورد عملیات ناکام ارتش جمهوری‌خواه ایرلند چندی پس از این‌که به‌وقوع پیوست، تولید گردیده و در تلویزیون بریتانیای پخش گردید، این مستند حاوی جزئیاتی در مورد اقدامات حکومت بریتانیا، اسپانیا و تیم ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در عملیاتی بود که حکومت بریتانیا نام رمزی عملیات فلایوس به آن داده بود. در این مستند همچنین با شاهدان عینی که تیرباران اعضای ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند را به چشم دیده بودند، مصاحبه صورت گرفته و سوالاتی از آن‌ها برای محک‌زدن صداقت حکومت بریتانیا و گزارش‌های سربازان بریتانیایی مطرح گردید و تمرکز بر این بود تا دانسته شود که آیا قبل از این‌که به سه عضو ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند شلیک صورت گیرد، فرصتی برای تسلیمی از طرف سربازانی که در مقابل آن‌ها قرار داشتند، برای آن‌ها داده شد یا خیر. بر مبنای شایعاتی که در رسانه‌های بریتانیایی دست به دست می‌شد و طبق آن حکومت بریتانیا در آن زمان در جریان درگیری‌های ایرلند از سیاست «شلیک مستقیم» بر علیه ارتش جمهوری‌خواه ایرلند پیروی می‌کرد، این سؤال نیز در این مستند مطرح گردید که آیا تبادل آتش و خشونت متناسب بوده‌است یا خیر.


title: دانیل مک‌کان

text: در جریان خاک‌سپاری دسته جمعی جسد مک‌کان همراه با جسد ساویج و فاریل در زمین ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در قبرستان میلتاون در بلفاست غربی، به تاریخ ۱۶ مارس ۱۹۸۸ که توسط ارتش جمهوری‌خواه ایرلند حمایت مالی گردید، هنگامی که اجساد را داشتند به زمین پایین می‌کردند، مراسم خاک‌سپاری تحت حمله نارنجک دستی از طرف یک نفر از شبه نظامیان منتسب به وفاداران قرار گرفت. مراسم خاک‌سپاری بلافاصله به یک صحنه آشفته مبدل گردیده و جنگ در حال فرار میان مرد مسلح که با سلاح دستی شلیک می‌کرد و نارنجک می‌انداخت و گروهی از عزا داران که وی را در زمین قبرستان دنبال می‌کردند آغاز شد. طی این رویداد سه عزادار کشته شده و تعدادی هم مجروح گردید.


title: دومینیک مک‌گلینچی

text: دومینیک «سگ دیوانه» مک‌گلینچی (Dominic "Mad Dog" McGlinchey) (1954 – 10 فوریه ۱۹۹۴)، رهبر شبه‌نظامی جمهوری‌خواه ایرلندی بود که در اوایل دهه ۱۹۸۰ از عضویت در ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند به رهبر گروه شبه‌نظامی آزادی‌بخش ملی ایرلند رسید.


title: دومینیک مک‌گلینچی

text: مک‌گلینچی یکی از ۱۱ خواهر و برادری بود که در یک خانواده‌ای به شدت جمهوری‌خواه اهل بلاگی، شهرستان لوندندری به دنیا آمد. او در سال ۱۹۷۱ بدون هیچ اتهامی مدت ۱۰ ماه در زندان لانگ کیش ایرلند توقیف شد. اندکی پس از آزادی در سال بعد، دوباره به جرم تسلیحات به زندان افتاد. مک‌گلینچی در جریان حبس‌اش، در سال ۱۹۷۵ با مریم ازدواج کرد و صاحب سه فرزند شد.


title: دومینیک مک‌گلینچی

text: مک‌گلینچی پس از این‌که از زندان آزاد شد، با ایان میلن و اعتصاب غذایی آینده فرانسس هوگز و توماس مک‌الوی پیوست و کارزار تیراندازی و بمباران شهر و فراتر از آن را ادامه داد. آن‌ها سپس در کنارهم به ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند پیوستند. این گروه در اواخر دهه ۱۹۷۰ متواری بودند، عملیات‌ها را انجام می‌دادند و از چنگ ارتش بریتانیا و پلیس این کشور نیز فرار می‌کردند ولی سرانجام نیروی امنیتی، مک‌گلینچی را در سال ۱۹۷۷ در جمهوری ایرلند دستگیر کرد. او به جرم سرقت ماشین یک افسر پلیس و تهدید افسرهای پلیس با اسلحه محکوم به مجازات شد. مک‌گلینچی هنگامی‌که در سال ۱۹۸۲ مدت حبس‌اش را در زندان پورت لاویز سپری می‌کرد، با رهبری ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند زندان درگیر شد و به دلیل رفتار خلاف اصول یا اختلافات استراتژیک تبعید گردید.


title: دومینیک مک‌گلینچی

text: دومینیک مک‌گلینچی در سال ۱۹۵۴ در خانواده‌ای در جاده بالیسکیولیون، شهر بلاگی در روستای لاندندری به دنیا آمد. او سومین فرزند از ۱۱ فرزند خانواده‌ای به شدت جمهوری‌خواه بود. پدرش یک گراژ داشت و برخی مشتریان پلیس پدرش به دست مک‌گلینچی کشته شدند. مادرش مونیکا، یک کاتولیک مذهب بود و او ۷ خواهر و ۴ برادر داشت. مک‌گلینچی در مدرسه محلی درس خواند و به گفته هم‌کلاسی‌هایش که بعد دربارهٔ او اظهار داشتند، کودک نه چندان باهوشی بوده‌است. در سن ۱۶ سالگی در گراژ پدرش به کارآموزی پرداخت. او در این زمان در تظاهرات‌های متعدد مدنی که در کشورش برگزار می‌شد، شرکت می‌کرد. دلیل صریح این کار او هرچند معلوم نیست ولی دیلون حدس می‌زند که «او دربارهٔ واقعات و رویدادهای ماحول خود واکنش نشان می‌داد و ایده شرکت در تظاهرات‌ها در او علاقه و هویت نزدیک با جامعه خود را ایجاد کرد.


title: دومینیک مک‌گلینچی

text: مولونی در بهار ۱۹۹۴ در ایرلند شمالی می‌نویسد «خشونت با کشتار هر دو طرف اعم از جمهوری‌خواهان و وفادارماندگان به‌صورت آزادانه ادامه داشت». عداوت و دشمنی ۱۹۸۶ – ۱۹۸۷ارتش آزادی‌بخش ملی ایرلند دوباره شعله‌ور شد. از سوی دیگر، حزب شین فین به‌صورت فعالانه استراتژی صلح را برای ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند و جریان جنبش جمهوری‌خواه ترویج می‌کرد. یکی از اعضای ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند برای دیلون توضیح داد که چرا مک‌گلینجی در آن زمان بیش از آنچه که او خود درک کرده بود، شخصاَ آسیب‌پذیر بود. این داوطلب گفت که پاره‌ای از چالش مک‌گلینچی این بود که او پس از آزادی‌اش «هیچ گروه تروریستی نداشت تا از وی حفاظت کند». این منبع همچنین گفت که او بدون خانه‌ها امن، گزارش‌های استخباراتی، شبکه حمایوی و اقدامات احتیاطی غریزوی که زندگی‌اش را در حالت متواری بودن رهنمایی می‌کرد، مانند برخی افرادی آسیب‌پذیر شده بود که [او] زمانی آن‌ها را مورد هدف قرار می‌داد. این‌ها مواردی از مشکلات و چالش‌های مک‌گلینچی بودند. او نتوانست درک کند که مانند یک مرغابی نشانده شده‌است. فرگال کین روزنامه‌نگار استدلال می‌کند که در زمان مرگ مکگلینچی «کسی در سازمان نبود تا از وی محافظت کند».


title: دومینیک مک‌گلینچی

text: حوالی ساعت ۰۹:۳۰ شام پنج‌شنبه، ۱۰ فوریه ۱۹۹۴، مک‌گلینچی به دیدار دوستانش در خیابان دولیک، نزدیک خانه‌اش رفت و در آنجا با آن‌ها نان شب را خورد. او تقریباً ۴۰ دقیقه بعد از آنجا برآمد و می‌خواست ویدیویی را به دکانی در بروکویل به سمت شمال شهر ببرد. مک‌گلینچی متعاقباً رفتار و وضعیت پدرش را در آن شب «آشفته و از نظر عاطفی ناراحت» توصیف کرد. او اظهار داشت که از پدرش پرسید آیا او فکر می‌کند خطری از سوی ارتش جمهوری‌خواه ایرلند متوجه اوست، مک‌گلینچی در جوابش گفت: «از این ناراحت هستم که نامم توسط افرادی سیاه می‌شود که هرگز فیر نکرده‌اند… نه، ارتش جمهوری‌خواه ایرلند هرگز مرا نمی‌کشد، پسرم». حدود ۱۱ شب، مک‌گلینچی و دومینیک ۱۶ ساله می‌خواستند به خانه برگردند، دیلون – «به دلایلی که هرگز واضح نبود –» گفت – مک‌گلینچی در جاده باغ‌های هاردمن نزدیک بیمارستان لوردس به سمت غرفه تلفن عمومی در کنار خیابان رفت تا زنگ بزند.


title: دومینیک مک‌گلینچی

text: تقریباً بلافاصله – باوجود این‌که ۴ نفر در آن محل وجود داشتند – یک ماشین از نوع مزدای سرخ رنگ در کنارش ایستاد. درحالی‌که پسرش از ماشین بر او نگاه می‌کرد، سه مرد بر او حمله کردند و او را مورد ضرب و شتم قرار دادند. وقتی او به زمین افتاده بود، مردان مسلح – که سه تفنگ دست‌کش و یک تفنچگه در دست داشتند – ۱۴ مرمی به سمت مک‌گلینچی شلیک کردند. حمله بر او با شلیک مرمی نهایی بر سرش برخورد کرد، هرچند او قبلاً مرده بود. آخرین سخنی که بر زبان آورد این بود «عیسی، مریم مرا کمک کن». پسرش برای آمبولانس فریاد زد. به گفته اولین افسر پلیس که در صحنه قتل حاضر شد، دومینیک جونیور به او گفت که «این پدر من است، این پدر من است، بر او شلیک کردند. عجله کن، به ایست‌های بازرسی بروید». تأثیر وحشتناک و دیدن چنین بی‌رحمی سرد روی پسر مک‌گلینچی را تنها می‌توان در «مشاهده هولاند و مک‌دونالد» تصور کرد.


title: ائوین مک‌نامی

text: ائوین مک‌نامی (Eoin McNamee) (متولد ۱۹۱۴ – ۹ اوت ۱۹۸۶)، جمهوری‌خواه ایرلندی و رئیس ستاد پیشین ارتش جمهوری‌خواه ایرلند بود.


title: ائوین مک‌نامی

text: مک‌نامی به عنوان فردی که در «کوه‌های سپرین» شهر تایرون و لاندندری بزرگ شده‌است، توصیف می‌شود. او تعلیم و تربیت رسمی را به‌صورت کم‌تر فرا گرفت. او «یک مرد دانشمند، زیرک، عاقل و با درک درستی بود و باور داشت که تلاش با موفقیت انقلابی، جنگیدن در تمامی سطوح از جمله سیاسی و تحریک‌برانگیز است. ولی کاملاً معتقد به این دیدگاه بود که مبارزه مسلحانه لبه‌ای تیز یا نیزه تلاش و کلید موفقیت است». مک‌نامی یک فرد خجالت‌رو و غالباً خاموش بود که از بودن در محضر عام دوری می‌جست و همیشه در عقب صحنه کار می‌کرد. پیرس کیلی از مک‌نامی این‌گونه توصیف کرده‌است: «او مرد مستحکم و فناء ناپذیر به نظر می‌رسید که همانند سنگ سخت و استوار است».


title: ائوین مک‌نامی

text: مک‌نامی قبل از مهاجرت به لندن، در سال ۱۹۳۲ در گرینکسل، شهر تارون به ارتش جمهوری‌خواه ایرلند پیوست. مک‌نامی با استفاده از دوچرخه سفرهای طولانی را در جاده‌های باریک و کوهستانی تایرون و دنیگال انجام داد که منجر به جذب تعداد زیادی افراد در ارتش جمهوری‌خواه ایرلند شد. او در کنگره جمهوری‌خواه شرکت کرد و با جناح چپ تندرو در ایرلند تلاش نمود یک حزب سیاسی را تشکل دهند که روابط خوبی با ارتش جمهوری‌خواه ایرلند داشته باشد. در همین حال، کنگره جمهوری‌خواه میان این‌که اهداف میانه‌رو جمهوری داشته باشند یا دیدگاه آشکارای کمونیستی، به دو دسته تقسیم شدند.


title: ائوین مک‌نامی

text: او میان سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۳۹ در انگلستان می‌زیست و هنوز به عنوان «افسر اطلاعات» برای ارتش جمهوری‌خواه ایرلند کار می‌کرد. مک‌نامی در ماه مارس و آوریل ۱۹۳۸ در کنوانسیون‌های ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در این کشور شرکت کرد و در رأی دهی برای رئیس ستاد جدید، سخن‌گوی گروه شین راسل بود. در جریان این مدت که او در کنار سایر اعضای ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در انگلستان فعالیت می‌کرد از سوی سیموس ادونوان و پاتریک مک‌گرات (جمهوری‌خواه ایرلندی) در حمایت از کارزار بمب‌گذاری ارتش جمهوری‌خواه ایرلند میان سال‌های ۱۹۳۹ الی ۱۹۴۰ علیه بریتانیا – برنامه خراب‌کاری – نحوه ساخت مواد منفجره را اندکی فرا گرفت. برنامه خراب‌کاری (S-Plan) یک کارزار بمب‌گذاری بود که از سوی ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در جریان جنگ در برابر بریتانیای کبیر انجام شد. در جریان این کارزار، ۳۰۰ انفجار صورت گرفت که ۱۰ کشته و ۹۶ زخمی برجای گذاشت. انفجار در ایستگاه ریل میلورتون (۳ ژوئیه ۱۹۳۹) کاری از مک‌نامی بود، چون او در میدلندز غربی انگلستان فعالیت می‌کرد.


title: ائوین مک‌نامی

text: مک‌نامی در آوریل ۱۹۳۹ به ایرلند فراخوانده شد و در ۱۱ ژوئن ۱۹۳۹ و به دلیل عضویت در ارتش جمهوری‌خواه ایرلند متهم شناخته شد و به ۶ ماه حبس در زندان کرملین، بلفاست محکوم گردید. سپس در ماه می ۱۹۴۰ از زندان آزاد گردید و به تایرون؛ محل که در آن به یک چهره رهبر تبدیل شده بود، برگشت. مک‌نامی در سال ۱۹۴۱ افسر فرمانده نیروهای شمالی ارتش جمهوری‌خواه ایرلند بود. در ماه مارس ۱۹۴۲، شین مک‌کول، رئیس ستاد ارتش جمهوری‌خواه ایرلند دستگیر و زندانی شد. همین بود که مسؤلیت ارتش جمهوری‌خواه ایرلند به مک‌نامی رسید و او رئیس ستاد ارتش شد.


title: ائوین مک‌نامی

text: هرچند، او مدت زیادی را در این سمت سپری نکرد، چون دوباره در ۲۳ می ۱۹۴۲ در شهر دوبلین دستگیر شد و به ۳ سال زندان محکوم گردید تا مدت حبس‌اش را در کوراگ سپری کند؛ زندانی که صدها نفر از سراسر ایرلند به دلیل فعالیت در ارتش جمهوری‌خواه ایرلند از سوی حکومت فیانا فیل (Fianna Fáil) دستگیر و زندانی شده بودند. چون تصمیم گرفته بودند تا ارتش جمهوری‌خواه ایرلند را اجازه ندهند که بی‌طرفی ایرلند را در جریان جنگ جهانی دوم به خطر بیندازد. او در این مدت در کوراگ، زبان ایرلندی و اسپانیایی را آموخت و هنگامی‌که عیسی مسیح را به عنوان «یک انقلابی و سوسیالست» توصیف می‌کرد احساسات برخی زندانیان را برانگیخت. در این مدت بود که مک‌نامی طی گفت‌گوها با اعضای جناح چپ ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در زندان به یک تروتسکیست شاخهٔ مارکسیزم مبنی بر آراء لیون تروتسکی مبدل شد.


title: ائوین مک‌نامی

text: پس از این‌که او سال‌ها را در زندان کوراگ سپری کرد، به ایالات متحده آمریکا مهاجرت نمود. نخست او به فیلادلفیا عزیمت کرد و سپس به ایالت شیکاگو نقل مکان نمود؛ محل که گمان می‌شود او به عنوان تسهیل‌کننده میان رهبری ارتش جمهوری‌خواه ایرلند و فراهم کنندگان تسلیحات در آمریکا عمل می‌کرد. مک‌نامی یکی دیگری از ایرلندی‌های بود که به‌خاطر ازدواج از شغلش در ارتش دوری نکرد. حتی پس از این‌که او عازم ایالات متحده آمریکا شد، نخست در ایالت فیلادلفیا و سپس در شیکاگو اقامت گزید، بازهم در کنارش کودکان و بازیچه‌ها را نه، بلکه دوستان و همکاران زن و مرد ایرلندی‌اش را جمع کرد که از خود گذشتگی شان در راستای آزادی کامل ایرلند برابر بود به زندگی خود شان. او در سال ۱۹۳۲ به ارتش جمهوری‌خواه ایرلند پیوست و تا آخرین نفس سرباز متعهد و وفادار این گروه باقی ماند. هنگامی‌که ارتش جمهوری‌خواه ایرلند به دو بخش؛ ارتش رسمی جمهوری‌خواه ایرلند و ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند منقسم شد، او انتخاب کرد تا در کنار ارتش موقت باشد. گفته می‌شود که مک‌نامی دوست نزدیک جورج هریسون، همکار او در ارتش جمهوری‌خواه ایرلند بود. شعبه محلی (cumann) حزب شین فین را به افتخار از تلاش‌های او نام‌گذاری کردند: شعبه محلی ائوین مک‌نامی، کیلدریس، شهر تایرون. یادبودی به پاس خدماتش نیز در چهارراهی آرام در کوه‌های سپرین، زادگاهش شهر تایرون، قرار دارد.


title: اریک اپل

text: اریک اپل (Erich Apel) (زادهٔ ۳ اکتبر ۱۹۱۷ – درگذشتهٔ ۳ دسامبر ۱۹۶۵)، در جریان جنگ جهانی دوم، به عنوان مهندس موشک در مرکز پژوهش نظامی پنمونده در آلمان نازی کار کرد. پس از بازگشت از اتحاد جماهیر شوروی، جایی که تا ۱۹۵۲ میلادی تحت عملیات اوساویکهیم به اجبار به توسعه موشک می‌پرداخت، وی یکی از مقامات حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان شرقی شد. در جریان اواخر دهه ۱۹۵۰ میلادی، او به‌طور فزاینده در سیاست‌های اقتصادی دخیل بوده و از ۱۹۵۸ میلادی به عنوان رئیس کمیسیون اقتصادی پولیتبورو خدمت نمود. وی به عنوان یک اصطلاح‌طلب پنداشته می‌شد. با این حال، پس از اکتبر ۱۹۶۴ زمانی که نیکیتا خروشچف قدرت را در مسکو از دست داد، اصلاحات اقتصادی به سرعت از دستور کار دور شد.


title: اریک اپل

text: اپل در میان سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۵ میلادی به عنوان رئیس کمیسیون برنامه‌ریزی دولت خدمت نمود. آخرین پروژه وی، مذاکره یک معامله تجاری با اتحاد جماهیر شوروی بود. با این حال، چند ساعت قبل از این‌که به نمایندگی از حکومت آلمان شرقی موافقت‌نامه به‌دست آمده را امضاء نماید، به‌وسیله اسلحهٔ گرم دست به خودکشی زد.


title: اریک اپل

text: اریک هانس اپل در شهر کوچک یودنباخ متولد شد، این شهر کوچک در جنگل فرانکونیایی واقع بوده و زمانی به دلیل موقعیتش به عنوان ایستگاه میان راه در یک مسیر تجاری بزرگ منفعت می‌برد، اما بعداً به علت ساخت خط آهن که لایپزیگ و نورنبرگ را مستقیماً وصل می‌کرد، اهمیت تجاری خود را از دست داد. پدر اپل یک مهندس مکانیک بود و مادرش در صنعت لباس کار می‌کرد. وی در شهرهای زونه‌برگ و اشتایناخ به مدرسه می‌رفت اما در سال ۱۹۳۲ میلادی مدرسه را ترک کرد تا یک برنامه کارآموزی در ابزار سازی و مهندسی مکانیک را در کارخانه پرسلان در نویهاوس آغاز کند. حزب نازی در آن منطقه مشهور بود و وی در ۱۹۳۵ میلادی به سازمان جوانان دوچیس جنگولاک (Deutsches Jungvolk) پیوست. با این حال، دریافته شد که این جوان شانزده ساله «تمرین‌های کند هوشی خسته کننده ذهن» ("der stumpfsinnige Drill") را اخلال نموده و نه ماه بعد به دلیل «رویه منفی»، از تمرین‌های شبه‌نظامی که از پسران انتظار می‌رفت در آن شرکت کنند، دور انداخته شد. پس از اتمام دوره کار آموزی‌اش در ۱۹۳۵ میلادی وی تا ۱۹۳۷ میلادی در کارخانه نویهاوس به عنوان ابزار ساز و طراح باقی ماند. پس از آن، وی در سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۹ میلادی در آکادمی مهندسی در ایلمناو درس خواند و مدرک خود را در رشته مهندسی مکانیک از آنجا به‌دست‌آورد.


title: اریک اپل

text: بلافاصله پس از دریافت مدرک تحصیلی، اپل در ۱۹۳۹ میلادی به خدمت اجباری ارتش درآمد و عضو گردان ذخیره پیاده‌نظام ۴۵۱، مستقر در گوتا شد. در این هنگام، جنگ جهانی دوم آغاز گردید. با این وجود، اپل در ۲۰ دسامبر ۱۹۳۹ در مرکز پژوهش اداره تسلیحات در شهر پنمونده در کرانه شمالی آلمان موظف گردید. رئیس این مرکز پژوهشی، متخصص فرهمند موشک‌سازی، ورنر فون براون بود. اپل ظاهراً یکی از عناصر عملیاتی وی بود. یکی از هم عصرهای وی بعداً بیان داشت که او همانند سایر افراد از ۰۷:۳۰ الی ۱۷:۳۰ کار می‌کرد، اما بعداً در شامگاه‌ها به اتاق خواب خود در یک خواب‌گاه نزدیک می‌رفت تا روی طرح‌ها برای بهبود کار کند. تخصص وی در سیستم‌های هیدرولیک موشک بود. وی در کارهای محاسبه، اندازه‌گیری و مدل‌سازی خود به‌طور خستگی ناپذیر عمل می‌کرد. به نظر می‌رسد که وی دیگران را به‌خوبی متأثر کرده بود، چون در اوت ۱۹۴۰ وی از تمامی مکلفیت‌های خدمت بیشتر در ارتش معاف گردید. در نوامبر ۱۹۴۰، او به سمت مهندس ماشین آلات و دستیار رئیس مرکز پژوهشی گماشته شد. او به‌طور کامل به سیاست بی‌علاقه بود، هرگز عضو هیچ حزبی نشد و همکارانش وی را مهندسی می‌خواندند که روح و جسم خود را وقف مهندسی کرده‌است.


title: اریک اپل

text: ۳ اکتبر ۱۹۴۲، بیست و پنجمین زاد روز اپل بود. به‌طور اتفاقی، وی در آن روز قادر بود در هر نقطه‌ای از جهان شاهد نخستین پرتاب موشک دور-برد به‌نام (در آن مرحله) A4 باشد. پرتاب در ساعت ۱۶:۰۰ انجام شده و همه چیز عالی پیشرفت، موشک به سرعت ۴٫۵ ماخ، ارتفاع ۸۵ کیلومتر (۵۳ مایل) و فاصله افقی ۱۹۰ کیلومتر (۱۲۰ مایل) رسید. با آغاز سال ۱۹۴۳ میلادی، اپل بار دیگر ترفیع نموده و علی‌رغم سن جوان خود به عنوان رئیس یکی از چندین شعبه مرکز پژوهش نظامی پنمونده گماشته شد. چندی پس از سمت جدیدش، او در جمعی از همکاران خود بیان کرد که چه اتفاقی فلاکت باری رخ می‌دهد اگر یکی از این چیزها در وسط شهر منفجر شود. رئیس وی، والتر تیل، این حرف وی را شنید و او را دور از دیگران فراخواند و گفت، «اپل، تو باید به خدمات بهداشتی می‌پیوستی: تو برای کار در این‌جا بسیار نرم دل هستی». با این وجود، هیچ چیزی دلالت بر این نمی‌کند که این صحبت وی روی ابعاد حرفه‌ای وی تأثیر منفی نموده باشد: پژوهش‌گران در پنمونده خود را به عنوان یک تیم نخبه که مشغول کار حیاتی بودند می‌دیدند و تنها حرفه جایگزین واقعی برای وی، منتهی به پیوستن دوباره به خطوط مقدم ارتش می‌شد.


title: اریک اپل

text: در جریان ۱۹۴۳ میلادی، روشن شد که بریتانیا از موجودیت این چنین یک مرکز پژوهشی در پنمونده مطلع است. بریتانیایی‌ها با متحد آمریکایی خود یک سری بمباران‌ها را برای تخریب این مرکز انجام دادند که از اوت ۱۹۴۳ شروع شد. از جمله ۷۳۳ نفری که در نخستین تهاجم به پنمونده در ۱۷ اوت کشته شدند، بیشتر آن‌ها کارگران اجباری بودند، اما شامل رئیس اپل، والتر تیل و خانواده وی نیز می‌گردید. با این حال، اپل در آن زمان در یک موقعیت بسیار دور بود، چون در آوریل ۱۹۴۳ او و تیمش که شامل متخصصین مونتاژ و مدیران می‌شد به کارخانه لنکی-هوفمان-ویرکی (Linke-Hofmann-Werke (LHW)) در بریسلاو (که قبل از ۱۹۴۵ به‌نام وروتسواف یاد می‌گردید) منتقل شده بودند. بریسلاو از قبل مرکز تولید ریل بوده و LHW نیز قبلاً برای تولید لوکوموتیوها و واگن‌های ریل کار می‌کرد، اما در جریان جنگ از توانایی‌های چیره مهندسی این کارخانه برای تولید اجزاء و قطعات-فرعی موشک استفاده می‌شد، موشکی که طبق تبلیغات حکومت در آن وقت به‌نام موشک «سلاح کیفری ۲/ وی-۲» ("Vergeltungswaffe 2") یاد می‌گردید. چون حملات مستمر بمباران بر مرکز پژوهشی ارتش در پنمونده تا سال ۱۹۴۳ و ۱۹۴۴ دوام داشت، LHW به مکان مونتاژ موشک وی-۲ مبدل گردید. در ۱ آوریل ۱۹۴۴، بنا بر درخواست مدیریت LHW، قرارداد کاری اریک اپل با اداره تسلیحات فرمان‌دهی عالی ارتش پایان بخشیده شد. حالا او مستقیماً به عنوان سر مهندس و دستیار رئیس فنی در LHW کار می‌کرد.


title: اریک اپل

text: تا اواخر ۱۹۴۴ میلادی، گسترده جنگ داشت به آلمان می‌رسید. کارخانه LHW حالا تولید موشک وی-۲ را به یک شرکت بیرونی به‌نام «پتریبو GmbH» در کلاینبودونگن که در نزدیکی نوردهاوزن واقع شده بود، واگذار کرد. طبق قرارداد مونتاژ، آن‌ها اریک اپل را نیز به آنجا فرستادند و شغل وی در شرکت پتریبو GmbH رسماً از ژانویه ۱۹۴۵ به عنوان رئیس فنی این شرکت آغاز شد. عزم قاطع اپل مبنی بر عدم دخالت در سیاست حالا ظاهراً کم‌رنگ شده بود، چون موقعیت جدید برای مونتاژ مشک، بخشی از کارخانه زیرزمینی وسیع در اردوگاه کار اجباری میتلباو-دورا بود. وضعیت کار به حدی رعب‌آور بود که براساس حداقل یک گزارش‌گر، تعداد بردگانی که هنگام کار روی ساخت کارخانه زیر زمینی و در جریان کار روی موشک وی-۲ قربانی شدند، نسبت به شهروندان لندن بیشتر بود. جای که هدف موشک‌های تکمیل شده بود. حتی اگر اریک اپل به چگونگی تنظیم کارخانه و نحوه اداره تاسیساتِ شدیداً مرگ‌بار برای کارگران اجباری هیچ کاری نداشت، اما به عنوان مهندسی که مسئول ساخت موشک‌ها بود، طبیعتاً با این مسئله سروکار داشت. پس از فروپاشی آلمان نازی هم از نظر نظامی و هم از نظر سیاسی در جریان نیمه نخست ۱۹۴۵ میلادی، اپل موفق شد تا خود را دوباره به زادگاهش در یودنباخ برساند. همانند میلیون‌ها هم‌وطن‌اش، او نیز متعهد بود تا به‌طور قطعی ارتباط خود با گذشته را قطع کند.


title: اریک اپل

text: جنگ به‌طور رسمی در ماه می ۱۹۴۵ پایان یافت. منطقه جنوبی آلمان به‌طور کامل توسط ارتش ایالات متحده آزاد شده بود، اما قدرت‌های فاتح از قبل توافق کرده بودند تا ۲ بر ۳ قسمت غرب کشور را به چهار منطقه تحت اشغال نظامی تقسیم کنند. پس از این‌که آمریکایی‌ها به موضع مورد توافق خود عقب‌نشینی کردند، یودنباخ به قسمت میانی آلمان تعلق گرفت که حالا به‌نام منطقه تحت اشغال شوروی یاد می‌شد. در اوایل، اپل در مزرعه‌های محلی کار می‌کرد. در ۱۵ ژانویه ۱۹۴۶، او در برنامه «معلمین جدید» پذیرفته شد. چون میلیون‌ها آلمانی که در سن کار قرار داشتند، یا کشته شده بودند یا هم در اردوگاه‌های جنگی اسیر بودند، کم‌بود معلمین به شدت احساس می‌گردید و برنامه که البته با میزان اثرگذاری متفاوت در مناطق اشغالی مختلف تطبیق می‌گردید، این بود تا افراد با سواد که تصور می‌شد بیش از حد با تفکر نازی لکه‌دار نشده‌اند انتخاب گردند تا یک دوره «آموزش دوباره» فشرده را سپری نموده و کار را برای تعلیم کودکان که در سن مدرسه بودند، آغاز نمایند. وی تا ۳۱ می ۱۹۴۶، هم آموزش می‌دید و هم در آکادمی تجاری که در نزدیکی اشتایناخ بود، تدریس می‌کرد.


title: جو مک‌دونل

text: جوزف مک‌دونل (Joseph McDonnell) (زادهٔ ۱۴ دسامبر ۱۹۵۱ – درگذشتهٔ ۸ ژوئیه ۱۹۸۱)، یکی از داوطلبان در ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند بود که در جریان اعتصاب غذای ۱۹۸۱ ایرلند درگذشت.


title: جو مک‌دونل

text: مک‌دونل در جاده اسلیت در قسمت پایینتر فولز رود، شهر بلفاست به عنوان یکی از ۱۰ فرزند خانواده زاده شد. وی در یک مدرسه رومان کاتولیک هم‌جوار آموزش دید. وی در ۱۹۷۰ میلادی با گوریتی ازدواج کرد و به خانه خواهرش در لینادون نقل مکان نمود. خانه آنها چندین بار مورد حمله قرار گرفت.


title: جو مک‌دونل

text: مک‌دونل در جریان عملیات دمتریوس دستگیر گردیده و همراه با جری آدامز و چند تن دیگر در ناو زندان اچ ام اس میدستون بدون محکمه محبوس شدند. چندی بعد وی برای چند ماهی به زندان اچ ام پریزون ماز منتقل گردید. پس از رهایی از زندان، وی به تیپ بلفاست در ارتش موقت جمهوری‌خواه پیوست. در جریان آمادگی برای یک حمله بمب‌گذاری به تأسیسات شرکت اثاثیه بالمورال در دونمورای، او با بابی ساندز آشنا شد. در جریان درگیری میان ارتش جمهوری‌خواه ایرلند و نیروهای انتظامی سلطنتی اولستر (RUC) و ارتش بریتانیا، این دو مرد همراه با شیاموس فینوکان و شین لاویری دستگیر گردیدند. مک‌دونل و دیگر افراد به علت حمل سلاح گرم به ۱۴ سال حبس محکوم گردیدند. هیچ‌کدام از این افراد، قضاوت محکمه را نپذیرفتند.


title: جو مک‌دونل

text: مک‌دونل با اهداف اعتصاب غذای ایرلندی موافقت نمود که شامل موارد زیر بود: حق نه پوشیدن لباس مخصوص زندانیان؛ حق انجام ندادن کارهای اجباری زندان؛ حق مصاحبت آزادانه با سایر زندانیان؛ حق برگزاری فعالیت‌های تعلیمی و تفریحی و حق داشتن یک بازدید کننده، یک نامه و یک بسته در هر هفته.


title: جو مک‌دونل

text: اگرچه مک‌دونل در اعتصاب غذای نخست (۱۹۸۰) شرکت نکرد، اما او در اعتصاب غذای دوم (۱۹۸۱) به بابی ساندز و دیگران ملحق شد. در جریان این اعتصاب غذا، وی همچنین از حوزه انتخابیه اسلایگو-لیتریم در انتخابات سراسری جمهوری ایرلند به مبارزه پرداخت، اما با تفاوت بسیار اندک انتخابات را واگذار کرد. قبل از این‌که در ۸ ژوئیه ۱۹۸۱ وفات کند، او ۶۱ روز را بدون غذا سپری کرد. مک‌دونل دو فرزند دارد. همسر وی گوریتی در پیکار حمایت از اعتصاب غذا کنندگان، نقش فعال داشت.


title: جو مک‌دونل

text: مک‌دونل در قبری نزدیک به بابی ساندز در گورستان میلتاون، به خاک سپرده شد. جان جوی مک‌گریل که نماینده انتخاباتی مک-دونیل در حوزه انتخابیه اسلایگو-لیتریم بود، خطابه مراسم خاک‌سپاری را ایراد کرد. با نقل قولی از پاتریک پیرس، او گفت: «مردان دانای دنیا ممکن است وی را برای فدا کردن همه چیز خود، نادان بگویند؛ اما ظاهراً این نادان‌ها بودند که مسیر تاریخ ایرلند را تغییر دادند».


title: جو مک‌دونل

text: در مارس ۲۰۰۶، زندانی پیشین به‌نام ریچارد او راو، مدعی شد که سه روز قبل از مرگ مک‌دونل، حکومت بریتانیا یک پیشکش قاطع به رهبری در داخل زندان ارایه داد که برای پایان دادن به اعتصاب کافی بود. او راو مدعی است که هرچند رهبری در داخل زندان آماده شده بودند تا این پیشنهاد را بپذیرند، به اعتصاب پایان بخشیده و جان مک‌دونل و دیگران که پس از وی وفات نمودند را نجات دهند، اما رهبری بیرون از زندان به آن‌ها گفتند تا ادامه دهند.


title: جو مک‌دونل

text: فرمانده ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در آن زمان در زندان لانگ کیش، برند مک‌فارلین (مشهور به «بیک»)، این نسخه از رویدادها را به‌طور صریح مورد تردید قرار داده‌است. تنها یک زندانی دیگر به‌نام انتونی مک‌اینتایر که در همان ساختمانی که او راو و مک‌فارلین نیز در آن بودند زندانی بود، این نسخه از رویدادهای که او راو در رابطه به اعتصاب غذای ۱۹۸۱ بازگو نموده‌است، را پشتیبانی نمود.


title: جو مک‌دونل

text: در روز یادبود از جان‌باخته گان ایرلندی در قبرستان ویویرلی در سیدنی، استرالیا از مک‌دونل گرامی‌داشت شد.


title: جو مک‌دونل

text: جو مک‌دونل همچنین در آهنگ گروه ولف تونز به‌نام «جو مک‌دونل» گرامی داشته می‌شود.


title: موتور شار محوری

text: موتور شار محوری (همچنین به عنوان موتور شکاف محوری یا موتور پنکیکی نیز شناخته می‌شود) هندسه‌ای از ساختار موتور الکتریکی است که در آن فاصله-هوایی بین روتور و استاتور، و بنابراین جهت شار مغناطیسی بین این دو، به موازات محور چرخش قرار می‌گیرد. به جای به‌طور شعاعی مانند هندسه استوانه‌ای هم‌مرکز موتور با فاصله-هوایی شعاعی رایج‌تر.


title: موتور شار محوری

text: اگرچه این هندسه از زمان توسعه اولین موتورهای الکترومغناطیسی مورد استفاده قرار گرفته‌است، اما استفاده از آن تا زمان در دسترس بودن گسترده آهنرباهای دائمی قوی و توسعه موتورهای دی‌سی بدون جاروبک که می‌توانستند بهتر از برخی از مزایای هندسه محوری استفاده کنند، نادر بود. هندسه محوری را می‌توان تقریباً برای هر اصل عملیاتی (به عنوان مثال دی‌سی با جاروبک، القایی، پله‌ای، رلوکتانسی) که می‌تواند در یک موتور شعاعی استفاده شود، و می‌تواند برخی از توپولوژی‌ها را که در هندسه شعاعی عملی نیستند، اما حتی برای همان اصل عملیاتی ملاحظاتی در کاربرد و طراحی وجود دارد که باعث می‌شود یک هندسه مناسب تر از دیگری باشد، اعمال کرد. موتورهای محوری معمولاً کوتاه‌تر و عریض‌تر از موتورهای شعاعی معادل هستند.


title: موتور شار محوری

text: موتورهای شار محوری بدون-یوک چگالی گشتاور بسیار خوبی ارائه می‌دهند. موتورهای محوری مدتی است برای موتورهای دی‌سی بدون جاروبک کم-توان و کم-قیمت استفاده می‌شوند، زیرا این موتور به راحتی می‌تواند مستقیماً بر روی یک برد مدار چاپی (PCB) ساخته شود یا حتی از مسیرهای مسی پی‌سی‌بی به عنوان سیم‌پیچ استاتور استفاده شود، اما اخیراً تلاش‌های بیشتری برای طراحی موتورهای بدون-جاروبک با قدرت بالا در هندسه محوری صورت گرفته‌است. یک موتور محوری دی‌سی با جاروبک موفق، موتور لینچ است، که در آن روتور تقریباً به‌طور کامل از نوارهای مسطح مسی با هسته‌های کوچک آهنی در داخل آن تشکیل شده‌است که امکان عملکرد بسیار متراکم-توان را فراهم می‌کند.


title: جان آر. کامانز

text: جان راجرز کامنز (John R. Commons) (زادهٔ ۱۳ اکتبر ۱۸۶۲ – درگذشتهٔ ۱۱ می ۱۹۴۵)، اقتصاددان نهادگرایی، جرجیست، ترقی‌خواه و تاریخ‌نگار کارگر در دانشگاه ویسکانسین-مدیسن، اهل ایالات متحده بود.


title: جان آر. کامانز

text: جان آر. کامنز در ۱۳ اکتبر ۱۸۶۲ در هولانسبرگ، ایالت اوهایو متولد گردید. کامنز به عنوان یک فرد مذهبی تربیت شده بود و این امر باعث شد تا وی در سنین جوانی برای عدالت اجتماعی دادخواهی نماید. کامنز یک دانشجوی فقیر تلقی می‌گردید و هنگام تحصیل از یک بیماری روانی رنج می‌برد. به‌خاطر پتانسیلی که در عزم و کنجکاوی شدید وی دیده می‌شد، به او اجازه داده شد تا بدون به پایان رساندن دوره تحصیلی، فارغ‌التحصیل گردد. در این زمان، او از نظریه اقتصادی «مالیات واحد» هنری جرج پیروی کرد. او در بقیه عمر خود از این روی‌کرد اقتصادی «جرجیست» یا «ریکاردی» با تمرکز بر اجاره‌های زمین و حق انحصاری پیروی نمود، از جمله پیشنهادی در مورد مالیات بر درآمد با نرخ بالاتر بر اجاره زمین.


title: جان آر. کامانز

text: پس از این‌که کامنز از کالج ابرلین فارغ‌التحصیل گردید، وی دو سال از دوره فوق لیسانس را در دانشگاه جانز هاپکینز تحت نظر ریچارد تی. الی تکمیل کرد، اما بدون به‌دست آوردن مدرک تحصیلی، آموزش را ترک نمود. پس از گماشته شدن در دانشگاه ابرلین و ایندیانا، وی تدریس را در دانشگاه سیراکیوس در ۱۸۹۵ میلادی آغاز کرد.


title: جان آر. کامانز

text: در بهار ۱۸۹۹، دانشگاه سیراکیوس او را به‌خاطر این‌که یک رادیکال است، اخراج کرد. کامنز در نهایت با پیوستن به دانشگاه ویسکانسین در ۱۹۰۴ میلادی دوباره وارد دنیای آکادمیک شد.


title: جان آر. کامانز

text: کارهای اولیه کامنز نشان‌دهنده اشتیاق وی مبنی بر متحدکردن نظریات مسیحی با علوم اجتماعی در حال ظهور مانند جامعه‌شناسی و اقتصاد بود. وی هم‌واره با مجله کینگدم همکاری داشت، مؤسس یک مؤسسه آمریکایی برای جامعه‌شناسی مسیحی بود و در ۱۸۹۴ میلادی کتابی را تحت عنوان ریفورم اجتماعی و کلیسا نوشت. وی یکی از مدافعین قانون اعتدال بوده و در حزب ممنوعیت (Prohibition party) در سطح ملی فعال بود. در زمانی که او در ویسکانسین به سر می‌برد، اندیشه وی کم‌تر اخلاقیات‌گرا و بیشتر تجربه‌گرا شده بود و نقطه نظرهای دینی وی در مطالعات وی از اخلاقیات و جامعه‌شناسی، دور شد.


title: جان آر. کامانز

text: مشهورترین کار کامنز، تحلیلی از اقدام جمعی توسط دولت و سایر نهادها است که از دید وی جهت درک اقتصاد حتمی می‌باشد. کامنز باور داشت که قوانینِ به دقت طراحی شده می‌تواند تغییر اجتماعی به بار بی‌آورد؛ این نظریه باعث شد تا وی به عنوان یک سوسیالیستِ رادیکال و یک فزون‌گرا شناخته شود. برخلاف آنچه در برخی نشریه‌ها آمده‌است، کامنز در واقع بر این عقیده بود که آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار می‌توانند رأی دهند. زمانی که وی برای نمایندگی تناسبی دادخواهی می‌کرد، او پیشنهاد تأسیس یک «حزب سیاه‌پوست» را ارایه کرد. او حتی پیشنهاد تطبیق تعدیل سیزدهم به قانونی اساسی را نمود که طی آن باید آمریکایی‌های اهل جنوب مجبور شوند تا به آمریکایی-آفریقایی‌ها اجازه رأی دادن بدهند. او به سنت قوی آمریکایی در اقتصاد نهادگرایی از طریق شخصیت‌های چون اقتصاددان و نظریه‌پرداز اجتماعی، تورستن وبلن، ادامه داد. تعریف وی از معامله، یکی از مهم‌ترین کار وی در اقتصاد نهادگرایی است. نظریه نهادی، به موفقیت قابل ملاحظه وی در حقیقت‌یابی و ترتیب قانون در رابطه به مسائل وسیع اجتماعی برای ایالات ویسکانسین، بسیار مرتبط بود. وی قانون و برنامه مزد کارگران ویسکانسین را ترتیب نمود که در نوع خود در ایالات متحده بی‌پیشینه بود.


title: جان آر. کامانز

text: کامنز در ۱۹۳۴ میلادی، اقتصاد نهادگرایی را منتشر نموده و نظریه خود را این‌گونه بیان کرد که نهادها متشکل از اقدامات جمعی است که همراه با تضاد منافع، اقتصاد را تعریف می‌کند. وی معتقد بود که اقتصاد نهادگرایی، کنترل جمعی بر معامله‌های انفرادی را به نظریه موجود اقتصاد افزود. کامنز، اقتصاددان اسکاتلندی به‌نام هنری دونینگ مکلیود را «بنیان‌گذار» اقتصاد نهادگرایی می‌دانست.


title: جان آر. کامانز

text: کامنز در نظرسنجی پیتسبرگ که یک تحقیق جامعه‌شناختی در ۱۹۰۷ میلادی از یک شهر ایالات متحده بود، همکاری داشت. شاگرد دوره فوق لیسانس وی به‌نام جان ای. فیج، کتاب کارگران صنعت فولاد را نوشت که تصویری کامل از یک صنعت کلیدی در آمریکای اوایل قرن بیستم ارائه می‌کرد. این یکی از شش کتاب کلیدی بود که در نتیجه نظر سنجی پدید آمد. ادوین ای. ویت که بعداً معروف به «پدر امنیت اجتماعی» شد نیز دوره دکترای تخصصی خود را در دانشگاه ویسکانسین-مدیسن تحت نظر کامنز به اتمام رسانید.


title: جان آر. کامانز

text: وی یکی از طرف‌داران پیشتاز نمایندگی تناسبی در ایالات متحده بود، کتابی در این زمینه در ۱۹۰۷ میلادی نوشت و به عنوان معاون لیگ نمایندگی تناسبی خدمت کرد.


title: جان آر. کامانز

text: کامنز دو کار بزرگ را در مورد تاریخ اتحادیه‌های کارگران در ایالات متحده انجام داد. در آغاز ۱۹۱۰ میلادی، وی ویراستاری مستندی در مورد تاریخ جامعه صنعتی آمریکا را آغاز نمود، یک کار بزرگ که بیشتر اسناد اصلی جنبش کارگر آمریکا را دست نخورده گذاشت. تقریباً بلافاصله پس از پایان کار اولی، کامنز شروع به ویراستاری تاریخ کار در ایالات متحده نمود، یک کار روایتی که بر اساس ۱۰ جلد تاریخ مستند ترتیب گردید.


title: جان آر. کامانز

text: کامنز در ۱۱ می ۱۹۴۵ درگذشت.


title: جان آر. کامانز

text: امروزه، دستاورد کامنز در مورد تاریخ کار با دستاورد وی پیرامون نظریه اقتصاد نهادگرایی، برابر پنداشته می‌شود. وی همچنین کار ارزش‌مندی در مورد تاریخ عقاید اقتصادی انجام داد، به‌ویژه در ارتباط به اقدام جمعی. دانشگاه ویسکانسین در مدیسن با نام‌گذاری اتاق‌ها و کلب‌ها به افتخار کامنز، وی را مورد تقدیر قرار داد.


title: جان آر. کامانز

text: کامنز، استاد بسیاری از اقتصاددانان برجسته بوده و همچنین وی برای ایجاد «ایدهٔ ویسکانسین» که در آن استادان دانشگاه به عنوان مشاورین حکومت خدمت می‌کنند، مورد تحسین قرار می‌گیرد.


title: جان آر. کامانز

text: خانه پیشین وی که به‌نام خانه جان آر. و نیل کامنز معروف است، در دفتر ثبت ملی امکان تاریخی فهرست شده‌است.


title: اویغورستان

text: اویغورستان (به اویغوری: ئۇیغۇریستان، تلفظ Uiguràstan)، به معنی "سرزمین اویغورها " یک نام مورد استفاده توسط ملی‌گرایان اویغور برای اشاره به منطقهترکستان شرقی در چین است و یک نام پیشنهادی برای کشور مستقل ایغورها است. همچنین به سادگی بعنوان جایگزینی برای نام‌های ترکستان شرقی و سین کیانگ (نام چینی و رسمی منطقه) که به معنای "سلطنت جدید" است، استفاده می‌شود. فی‌الواقع اویغورستان نامی بود که جغرافی‌دانان مسلمان به این منطقه داده بودند.


title: جوزف کوین مک‌نامارا

text: جوزف کوین مک‌نامارا (Joseph Kevin McNamara) (زادهٔ ۵ سپتامبر ۱۹۳۴ – درگذشتهٔ ۶ اوت ۲۰۱۷)، یک سیاست‌مدار کارگر اهل بریتانیا بود که برای حدود ۴۰ سال به عنوان عضو پارلمان بریتانیا خدمت کرد.


title: جوزف کوین مک‌نامارا

text: او تعلیمات خود را نزد اخوان مسیحی ایرلندی در کالج سنت مری در کرازبی به پایان رساند. مک‌نامارا مدرک لیسانس حقوق خود را از دانشگاه هال به‌دست‌آورد. وی از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۴ میلادی به عنوان رئیس شعبه تاریخ در مدرسه دستور زبان سنت مری (حالا معروف به کالج سنت مری) در هال کار کرده و بعداً از ۱۹۶۴–۱۹۶۶ میلادی به عنوان استاد حقوق در دانشکده تجارت دانشگاه هال خدمت نمود.


title: جوزف کوین مک‌نامارا

text: پس از این‌که مک‌نامارا از حوزه انتخابیه بریدلینگتون خود را در انتخابات ۱۹۶۴ نام‌زد نموده و ناموفق بود، وی در انتخابات میان دوره‌ای ۱۹۶۶ که متعاقب مرگ عضو پارلمان برحال از حزب کارگر، هنری سولومونز برگزار گردید، از حوزه انتخابیه کینگستون آپون هال به عنوان نماینده پارلمان به مجلس عوام بریتانیا انتخاب گردید. به‌طور گسترده تصور براین است که حزب کارگر در این حوزه انتخابیه دارای یک کرسی حاشیه‌ای با اکثریت قابل ملاحظه آرا بوده و این امر نخست‌وزیر هارولد ویلسون را بازنشسته نمود تا برای به‌دست آوردن اکثریت کرسی در پارلمان، دستور برگزاری انتخابات ۱۹۶۶ را بدهد.


title: جوزف کوین مک‌نامارا

text: مک‌نامارا کرسی خود را در انتخابات سراسری ۱۹۶۶ و انتخابات‌های بعدی حفظ نمود تا این‌که در انتخابات سراسری فوریه ۱۹۷۴ این حوزه انتخابیه لغو گردیده و وی خود را از حوزه انتخابیه کینگستون آپون هال مرکزی نام‌زد کرد. پس از این‌که این حوزه انتخابیه نیز در انتخابات ۱۹۸۳ لغو گردید، مک‌نامارا از حوزه انتخابیه جدیدالتاسیس کینگستون آپون هال شمالی مجدداً انتخاب گردید.


title: جوزف کوین مک‌نامارا

text: مک‌نامارا طی سال‌های اخیر خود در پارلمان در رابطه به مسائلی زیادی مبارزه نموده و در مقابل قانون جانشینی که طبق آن یک رومان کاتولیک ویا همسر یک رومان کاتولیک نمی‌تواند پادشاه انگلستان شود، اعتراض کرد. وی در انتخابات سراسری ۲۰۰۵ شرکت نکرده و حزب کارگر حوزه انتخابیه محلی، دیانا جانسون را به‌جای وی به عنوان نام‌زد حزب معرفی کردند.


title: جوزف کوین مک‌نامارا

text: در جریان مبارزات انتخاباتی، انتخابات سراسری ۲۰۰۵، مک‌نامارا در مورد برخی سیاست‌های مرتبط با سایت‌های سیاحتی غیرقانونی رئیس حزب محافظه‌کار، مایکل هوارد ادعا نمود که این سیاست‌ها «بوی اتاق‌های گاز» را دارد. مادربزرگ هاوارد در اردوگاه آشویتس به قتل رسیده بود.


title: جوزف کوین مک‌نامارا

text: مک‌نامارا در کل دوره حرفه پارلمانی خود به عنوان یک حامی ملی‌گرایی ایرلند شناخته می‌شد که طرف‌دار ایرلند متحد بود. پس از ورود به پارلمان، او به زودی به گزارش‌های در مورد تبعیض بر علیه اقلیت کاتولیک در ایرلند شمالی علاقه‌مند شده و از پیکار برای دموکراسی در اولستر حمایت نمود. وی به عنوان رئیس گروه پارلمانی حزب کارگر، از جمله وزیر خارجه سایه ایرلند شمالی در دولت سایه نیل کینوک از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۴ خدمت نمود، گمارشی که به‌طور گسترده از جانب اتحادگراها مورد انتقاد قرار گرفت.


title: جوزف کوین مک‌نامارا

text: پس از این‌که تونی بلیر رهبر حزب کارگر شد، او به‌جای مک‌نامارا، مو مولام را به عنوان سخن‌گوی ایرلند شمالی گماشت. در ۱۹۹۷ میلادی، وی حکومت جدیداً انتخاب شده کارگر را بازنشسته نمود تا ۵٬۰۰۰ پوند (برابر با اعانه‌ای که از جانب دولت ایرلند شده بود) برای ساختن یک لوح یادبود از قربانیان قحطی بزرگ ایرلند در شهر لیورپول، کمک نماید.


title: جوزف کوین مک‌نامارا

text: مک‌نامارا همچنین از جمهوری‌خواهی در پادشاهی متحد حمایت نموده و به گروه پارلمانی جمهوری‌خواه شامل تمامی احزاب ملحق شد.


title: جوزف کوین مک‌نامارا

text: مک‌نامارا یک رومان کاتولیک و شوالیه نشان پاپی سنت گریگوری کبیر بود. وی با نورا مک‌نامارا ازدواج کرده بود و پدر چهار پسر و یک دختر بود.


title: جوزف کوین مک‌نامارا

text: در ۲۰۰۶ میلادی، مک‌نامارا برای قدردانی از خدماتی طولانی که در عرصه سیاست انجام داده بود، یک دکترای افتخاری حقوق از دانشگاه هال به‌دست‌آورد. وی دکترای تخصصی (PhD) خود را در ۲۰۰۷ میلادی از دانشگاه لیورپول کسب نموده و رساله خود را در مورد اصول مک‌براید در مؤسسه مطالعات ایرلند تکمیل کرد، جای که وی سخنرانی علمی جان کنیدی ۲۰۰۸ خود در مطالعات ایرلندی را تحت عنوان شاید همه این چیزها دور شود – بررسی بر واکنش بریتانیا به جنبش حقوق مدنی در ایرلند شمالی، ارایه نمود.


title: جوزف کوین مک‌نامارا

text: در ۲۰۱۷ میلادی، هنگامی که مک‌نامارا در تعطیلات در اسپانیا به سر می‌برد، بیماری سرطان پانکراس وی تشخیص شد. در ۶ اوت، گزارش گردید که وی به عمر ۸۲ سالگی درگذشته است.


title: ارل ببی

text: ارل رابرت بابی (زاده ۸ ژانویه ۱۹۳۸) جامعه‌شناس آمریکایی است که سمت کمپبل پروفسور بازنشسته را در علوم رفتاری در دانشگاه چپمن دارد. او بیشتر بخاطر کتاب «"عمل تحقیقات اجتماعی"» شناخته شده‌است که اولین بار در سال ۱۹۷۵ منتشر شد و در حال حاضر ۱۵ بار به زبان انگلیسی و به چندین زبان غیرانگلیسی چاپ شده‌است.


title: ارل ببی

text: ارل ببی در ۱۷ مه ۱۹۶۵ در سانفرانسیسکو با شیلا تریمبل ازدواج کرد که در سال ۲۰۰۷ منجر به طلاق شد. ثمره آن پسری بنام آرون رابرت بابی) زاده ۱۸ ژوئیه ۱۹۶۹) هست. او در ۱۶ مارس ۲۰۰۸ اورنج، کالیفرنیا با سوزان رابرتز کلم ازدواج کرده‌است.


title: ارل ببی

text: ارل بابی در دیترویت، میشیگان زاده و در ورمونت و نیوهمپشایر بزرگ شد. در سال ۱۹۵۶، در ۱۸ سالگی، برای تحصیل در کالج هاروارد به هاروارد یارد مهاجرت کرد تا در سپاه آموزش افسران ذخیره نیروی دریایی بورسیه جایی که در سال ۱۹۶۰ با مدرک لیسانس هنر در روابط اجتماعی فارغ‌التحصیل شد. او در سال‌های ۱۹۶۰–۱۹۶۳ به عنوان افسر پرداخت در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده در کشورهای اوکیناوا، تایوان، ژاپن و فیلیپین خدمت کرد. در سال ۱۹۶۶ محترمانه از سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده با درجه ستوان یکم انفصال گرفت.


title: ارل ببی

text: ببی در سال ۱۹۶۶ از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی مدرک کارشناسی ارشد هنر و در سال ۱۹۶۹ از همان دانشگاه مدرک دکتری گرفت.هدف این پروژه معرفی «راه‌حل‌هایی» است برای حل «مسایلی» که وجود ندارند. به عنوان مثال می‌توان به قوانین شناسه رأی‌دهندگان، ممنوعیت ازدواج همجنس‌گرایان، تهاجم ایالات متحده به عراق در سال ۲۰۰۳، ممنوعیت ماری‌جوانا، محاکمه جادوگران سالم و بسیاری موارد دیگر اشاره کرد. هدف این طرح ایجاد آگاهی و مشارکت است تا آسیب‌هایی را کاهش دهد که این نوع سیاست‌های نادرست اجتماعی به مردم و جامعه وارد می‌کند.


title: لوئیس ریکارد

text: لوئیس پیر هیپولایت ریکارد (Louis Pierre Hippolyte Ricard) (17 مارس ۱۸۳۹ – ۲ مارس ۱۹۲۱)، یک وکیل دادگستری و سیاست‌مدار لیبرال ثروت‌مند اهل فرانسه بود. او در ۱۸۹۲ و دوباره در ۱۸۹۵–۹۶ به عنوان وزیر دادگستری خدمت کرد. مشهورترین کار وی، هدایت قانون حوادث محیط کار در ۱۸۹۸ میلادی بود.


title: لوئیس ریکارد

text: لوئیس پیر هیپولایت ریکارد در ۱۷ مارس ۱۸۳۹ در شهر کان، کالوادوس به دنیا آمد. پدر وی پاول اربان ریکارد، یک تولیدکننده جوراب بافی بود و مادرش ماری-کالورین روسیگنول نام داشت. وی در یک خانواده مرفه و کاتولیکِ محافظه کار پرورش یافت. او در رشته حقوق در شهر پاریس آموزش دید و در ۱۸۶۱ میلادی به دادگاه روآن پیوست. وی در دادگاه استیناف روآن به یک فرد مشهور مبدل شد.


title: لوئیس ریکارد

text: ریکارد در ۱۸۶۴ میلادی با انیتی گراتینی لیسویور که یک پروستان بود ازدواج کرد، وی دختر یک تولیدکننده نخ و خواهرزاده یک تولیدکننده بزرگ محصولات شیمی بود. آن‌ها یک پسر داشتند. خانم وی با خود جهیزیه فراوان آورد و همچنین او را به چیزی که در آن زمان به نام نظریات سیاسی و اجتماعی پیشرفته یاد می‌شد، معرفی کرد. او به یک جمهوری‌خواه ضد-کشیشی مبدل شده و به تدریج به سوی پروتستانیسم بسیار بنیادگرا حرکت کرد. پس از درگذشت خانم اولی وی، او مجدداً با بیرتی ریناود ازدواج کرد. در ۱۸۷۶ میلادی، او به یک خانه گران‌قیمت و زیبای شهری در روآن نقل مکان نمود.


title: لوئیس ریکارد

text: در ۱۳ نوامبر ۱۸۸۱، ریکارد از طرف چپ‌گراها به شورای شهر معرفی گردیده و سه روز بعد به عنوان شهردار گماشته شد. وی در ۱۸۸۲ میلادی به عنوان رئیس شورای دپارتمان در کانتون چهارم شهر روآن انتخاب گردید. در آوریل ۱۸۸۲، وی نخستین شهردار روآن بود که از طریق اعضای شورا انتخاب شد. او یک جمهوری‌خواه میانه‌رو بود که بعداً به‌سوی بنیادگرایی کشیده شد. در خلال مدتی که وی اداره شهرداری را بر عهده داشت، بهبودهای شگرفی در خدمات اجتماعی و بهداشتی شهر رو نما شد. مدرسه‌ای برای دختران بنیان‌گذاری شد و تئاتر هنرها که بر اساس آتش‌سوزی تخریب شده بود، بازسازی گردید.


title: لوئیس ریکارد

text: در انتخابات سراسری ۴ اکتبر ۱۸۸۵، ریکارد از طرف حزب جمهوری‌خواه به عنوان عضو پارلمان فرانسه از حوزه انتخابیه سن-انفیریور انتخاب گردید. پس از این‌که وی در ۸ ژانویه ۱۸۸۶ وارد پارلمان شد، از کرسی شهرداری خود کنار رفت. موریس لیبون پس از وی در ۱۸۸۶ به عنوان شهردار روآن انتخاب شد. ریکارد با گروه پارلمانی حزب جمهوری‌خواه و ترقی‌خواه چپ نشست. ریکارد در انتخابات سراسری ۱۸۸۹ شرکت نکرد، اما پس از این‌که نمایندهٔ بخشداری نخست روآن درگذشت، او در انتخابات میان دوره‌ای ۱ دسامبر ۱۸۸۹ شرکت کرد و در دور اول، برنده شد. وی در انتخابات‌های بعدی ۲۰ اوت ۱۸۹۳ و ۸ می ۱۸۹۸ از همان حوزه انتخابیه دوباره در دور اول انتخابات، به عنوان نماینده مجلس انتخاب شد. ریکارد در مجلس نمایندگان با گروه پارلمانی حزب جمهوری‌خواه و ترقی‌خواه چپ نشست.


title: لوئیس ریکارد

text: هنگام تشکیل کابینه امیل لوبه در ۲۹ فوریه ۱۸۹۲، ریکارد به عنوان وزیر دادگستری و امور دینی گماشته شده و تا ۶ دسامبر ۱۸۹۲ در این سمت باقی ماند. وی بار دیگر در کابیه لئون بورژوآ، از ۱ نوامبر ۱۸۹۵ تا ۲۹ آوریل ۱۸۹۶ به عنوان وزیر دادگستری کار کرد. معروف‌ترین کار وی، گزارش‌گری قانون حوادث محیط کار در ۱۸۹۸ میلادی بود. در ۱۹۰۰ میلادی، او یکی از اعضای شورای عالی کار شده و ریاست کمیته استخدام زنان و کودکان در صنایع را بر عهده داشت. او به‌طور غیرمنتظره، در انتخابات پارلمانی ۲۷ آوریل ۱۹۰۲ برنده نشد.


title: لوئیس ریکارد

text: پس از شکست در انتخابات، ریکارد از سیاست باز نشسته شده و به حرفه وکالت خود برگشت. او در ۱۹۰۳ میلادی، نشان افتخاری افسر لژیون دونور را از طرف جنرال آندره به‌دست‌آورد. در جریان جنگ جهانی اول (۱۹۱۴–۱۹۱۸ میلادی)، ریکارد در ۱۹۱۶ میلادی ریاست کمیته تنظیم امور شرکت‌های ساختمانی نظامی را بر عهده داشت. وی در ۲ مارس ۱۹۲۱ به عمر ۸۱ سالگی در روآن، سن-ماریتیم درگذشت.


title: نوئل پارفیت

text: نوئل پارفیت (Noël Parfait) (متولد ۲۸ نوامبر ۱۸۱۳ – درگذشتهٔ ۱۹ نوامبر ۱۸۹۶)، یک نویسنده، فعال سیاسی و یک عضو جمهوری‌خواه پارلمان، اهل فرانسه بود.


title: نوئل پارفیت

text: پارفیت در خانه‌ای در شهر شارتر، شهرستان اور-ا-لوآر به دنیا آمد، وی فرزند ماری کترین گائوتیر و چارلز اتین پارفیت بود، پدر وی تولیدکننده و بازرگان جوراب‌های سابق بلند زنانه در او چات کوی فیوم (Au Chat qui fume)، ۲۰ رو دی لا پای (rue de la Pie)، شارتر بود. لوئیز اتزل، مادر نویسنده و سیاست‌مدار ژول اتزل، هنگام ولادت وی قابله بود.


title: نوئل پارفیت

text: پس از اتمام آموزش در کالج شارتر، او به‌طور فعالانه در انقلاب ۱۸۳۰ فرانسه (Trois Glorieuses) شرکت کرد. او مخالف سلطنت ژوئیه فرانسه بود و سه‌بار برای دفاع از جزوه‌های خود بر علیه رژیم تحت عنوان خطابه‌ها (Les Phillipiques) (1832-1834 میلادی) در دادگاه حاضر شد. در می ۱۸۳۳ میلادی، وی L'aurore d'un beau jour: épisodes des 5 et 6 juin 1832 را منتشر نمود، فراخوانی برای شورش که دو سال حبس و ۵۰۰ فرانک فرانسه جریمه برای وی در پی‌داشت. وی در ۱۸۳۶ میلادی در روزنامه لا پریسی (La Presse) روزنامه‌نگار شد. او در ۲۲ اوت همان سال با الیزابت شارلوتی دالویاو در شارتر ازدواج کرد. آن‌ها سه فرزند داشتند: جولس آلفرید (۱۸۳۸ میلادی)، پاول لئون (۱۸۴۱ میلادی) و ماری لئونی (۱۸۵۰ میلادی). او طی پنج سالی که در لا پریسی کار می‌کرد، در همکاری با تئوپایل گاوتیر یک سریال درام نوشت و همچنین با روزنامه‌های لی سیکل و لی نشنل همکاری داشت. در ۱۸۴۴ میلادی، انوره دو بالزاک کتاب دست نوشته خود به‌نام دهقانان (Les Paysans) را برای چاپ در لی پریسی به نزد پارفیت آورد، چون وی مسئول خواندن دست نوشته‌ها قبل از چاپ بود. پارفیت نسبت به این رمان بسیار مشتاق شد و اجازه چاپ آن را از مسئول ادبی به‌نام الکساندر دوجاریر گرفت.


title: نوئل پارفیت

text: در ۱۸۴۸ میلادی، وی عالی‌رتبه حکومت موقت در شارتر شد، از ۱۸۴۹ تا ۱۸۵۱ میلادی به عنوان نماینده مجلس فرانسه از حوزه انتخابیه اور-ا-لوآر انتخاب شده و در گروه پارلمانی جمهوری‌خواه موسوم به کوهستان (La Montagne) می‌نشست. او پس از کودتای ۲ دسامبر ۱۸۵۱ تبعید گردید. الکساندر دوما او را در خانه خود، در ۷۳ لوریوارد دی واترلو در بروکسل پذیرفت و پارفیت به عنوان منشی وی کار کرد. در آنجا، او متن‌های دوماس و کتاب‌های که دوما به عاریت گرفته بود را کاپی کرد. او مکاتبه قابل توجهی با ویکتور هوگو داشت، سپس به گرنزی تبعید شده و در آنجا اثبات‌های کتاب‌های شعر خود را تصحیح کرد.


title: نوئل پارفیت

text: او در جریان عفو عمومی ۱۸۵۹ به فرانسه عودت نموده و برای چندین روزنامه، به‌طور برجسته لی سیکل، به نوشتن آغاز کرد. وی به عنوان مصحح برای ناشر مایکل لیوای کار کرد و هم‌زمان با گوستاو فلوبر در رابطه به موضوع رمان وی، تربیت احساسی (L'Education sentimentale)، مکاتبه می‌نمود و اشتباهاتی که در سبک نوشتاری وجود داشت را به وی بیان می‌کرد.


title: نوئل پارفیت

text: او در ۱۸۷۱ میلادی در انتخابات پارلمانی فرانسه از حوزه انتخابیه اور-ا-لوار به مبارزه پرداخته و برنده انتخابات شد، او سپس پنج مرتبه به عنوان نماینده انتخاب گردیده و تا ۱۸۹۳ میلادی به عنوان نمایندهٔ این حوزه باقی ماند. او بخشی از گروه پارلمانی جمهوری‌خواه چپ‌گرا بود. وی یکی از امضاء کنندگان در مانیفست ۳۶۳ عضو پارلمان بود که در ۱۶ می ۱۸۷۷، اعتماد به حکومت دی بروی را رد کردند.


title: نوئل پارفیت

text: او برای چندین سال از بیماری کم‌خونی مغزی رنج می‌برد و در ۱۹ نوامبر ۱۸۹۶ در پاریس درگذشت، همسر و دخترش قبل از او درگذشته بودند. پس از اتمام مراسم خاک‌سپاری در کلیسای کاتولیک سنت-کلوتیلد، او در گورستان پر-لاشز (منطقه ۵۵ام) در پاریس به خاک سپرده شد.


title: نوئل پارفیت

text: خیابان نوئل پارفیت به افتخار وی در شارتر نام‌گذاری شده‌است.


title: پادریگ الیور مک‌کرنی

text: پادریگ الیور مک‌کرنی (Pádraig Oliver McKearney) (متولد ۱۸ دسامبر ۱۹۵۴ – ۸ می ۱۹۸۷)، شبه‌نظامی ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند (IRA) بود. او در جریان تنش‌های این کشور در ۸ می ۱۹۸۷ در لاگ‌هال، شهر آماگ با کمین نیروهای بریتانیا مواجه شد و در سن ۳۲ سالگی کشته شد.


title: پادریگ الیور مک‌کرنی

text: پادریگ مک‌کرنی در روستای موی، شهرستان تایرون در خانواده‌ای به شدت جمهوری‌خواه ایرلند بزرگ شد. پدربزرگ و مادربزرگ او در جریان جنگ استقلال‌خواهی ایرلند در کنار ارتش جمهوری‌خواه ایرلند جنگیده بودند. پدربزرگ مادری‌اش در شهر جنوبی روسکامون و پدربزرگ پدری‌اش در شهر شرقی تایرون علیه ارتش بریتانیا مبارزه کرده بودند. مک‌کرنی در مدارس محلی کاتولیک در کالج‌لند و موی تحصیل نمود و سپس وارد آکادمی نست پاتریک در شهر دانگانون شد.


title: پادریگ الیور مک‌کرنی

text: او به ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند پیوست و نخستین‌بار در سال ۱۹۷۲ به اتهام انفجار پسته‌خانه شهر موی دستگیر شد. مک‌کرنی ۶ هفته را در توقیف سپری کرد و سپس به دلیل ناکافی بودن شواهد و مدارک آزاد گردید. او در دسامبر ۱۹۷۳ دوباره دستگیر شد و متعاقباً به دلیل داشتن سلاح به ۷ سال زندان محکوم گردید. او نخست در زندان لانگ کیش و سپس در زندان مگلیلیگان محبوس بود. در این مدت، یک برادر جوان او نیز به‌نام شین که عضو شبه‌نظامی ارتش جمهوری‌خواه ایرلند بود در ۱۳ می ۱۹۷۴ بود، کشته شد. مک‌کرنی در سال ۱۹۷۷ از زندان رها گردید، اما پس از آن‌که از سوی ارتش بریتانیا با سلاح استن (sten gun) همراه با جرارد اوکالاگان یک عضوی دیگری ارتش جمهوری‌خواه ایرلند دستگیر گردید، در ماه اوت سال ۱۹۸۰ به ۱۴ سال زندان محکوم شد. در همان سال، تامی مک‌کرنی، برادر بزرگ‌تری او به‌خاطر قتل یک سرباز خارج خدمت هنگ دفاعی اولستر که در سال ۱۹۷۷ به عنوان پوسته‌رسان کار می‌کرد، به حبس ابد محکوم شده بود، در جریان اعتصاب غذایی پس از نخوردن غذا به مدت ۵۳ روز جان باخت. برادر دیگری او به‌نام کیوین و یک برادرش نیز به‌نام جک مک‌کرنی از سوی شبه‌نظامیان وفادارماندگان (Loyalist) در حملات انتقام جویانه به خانواده آن‌ها، به قتل رسید.