title: سلطان مسعود غزنوی

text: تاریخ مسعودی معروف به تاریخ بیهقی درخشانترین تاریخ روزگار غزنوی، بلکه برجسته‌ترین تاریخ‌نگاری‌های ایران با نوشتن معروف به می‌باشد. این کتاب همانگونه که از نامش پیداست سرگذشت روزگار سلطان مسعود غزنوی است اما مناسبت به مسایل فراوان از دیگر ادوار پیش از سلطان یاد شده، به ویژه رخدادهای مرتبط با سامانیان و آل بویه و قراخانیان و سیمجوریان و خوارزمشاهیان مقتدم و… پرداخته‌است. نویسنده کتاب خود از دبیران دستگاه دیوانسالاری دوران غزنوی است. او در گزارش رویداد دقت و حوصله فراوانی به خرج می‌دهد و بسیاری از جزئیات دقیق را برای خواننده بازگو می‌کند و تا آنجا که برای یک نویسنده دولتی ممکن بود است جانب انصاف و بی‌طرفی را رعایت کرده‌است. اصل کتاب ۳۰ جلد بوده که اکنون ۵ جلد از آن در دست است که به گزارش روزگار سلطان مسعود غزنوی می‌پردازد. نیز برای بخش‌هایی از تاریخ غزنویان به ویژه شکست آنان از سلجوقیان و مناسبات بازماندگان خاندان غزنوی با دولت سلجوقی می‌تواند مفید باشد. زین الاخبار عبدالحی بن ضحاک گردیزی از جمله نخستین تاریخهای عمومی است که به شرح حال و روزگار غزنویان از آغاز تا جلوس مودودبن مسعود پرداخته‌است. این اثر نخستین تاریخ عمومی به زبان فارسی به‌شمار می‌رود.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: مجمل التواریخ و القصص از نویسنده‌ای گمنام نیز که از جمله تواریخ عمومی فارسی است و در حدود سال ۵۲۰ تألیف یافته‌است نیز اشاراتی مختصر به تاریخ غزنویان تا زمان خود و به ویژه درگیری‌های آنان با سلجوقیان می‌نماید. همچنین باید از طبقات ناصری اثر گرانقدر منهاج الدین بن سراج الدین جوزجانی یاد کرد که در اوایل قرن هفتم هجری در هندوستان نوشته شده‌است. این کتاب به ویژه از جهت استفاده از منابعی نظیر قسمت‌های گمشده تاریخ بیهقی و برخی وقایع نامه‌های مربوط به قراختائیان و غوریان که امروزه از میان رفته‌اند جایگاه برجسته‌ای دارد. طبقات ناصری هم برای بررسی دوران پیدایش دولت غزنوی و اجداد این خاندان و هم مسئله مناسبات غزنویان و غوریان از اهمیت به سزایی برخوردار است. نیز به جهت استفاده از منابع گمشده‌ای مانند تجارب ابن فندق و احتمالاً ملک نامه (کتابی دربارهٔ تاریخ اوایل کار سلجوقیان) همچون طبقات ناصری علی‌رغم اینکه سال‌ها پس از سقوط غزنویان نوشته شده‌است منبعی ارزشمند برای مطالعه تاریخ ایران در روزگار مورد بحث به‌شمار می‌رود. در کنار این منابع، برخی تاریخ‌های عمومی دیگر نیز اطلاعات مفیدی دربارهٔ غزنویان به دست می‌دهند که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: مجمع الانساب شبانکاره ای، جامع التواریخ رشید فضل‌الله همدانی، المنتظم فی تاریخ الملوک و الامم ابوالفرج بن الجوزی، مختصر الدول ابن عبری.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: در میان تاریخ‌های محلی آن بخش از تاریخ‌ها که در سرزمین‌های شرق و شمال شرق ایران از جمله خراسان، سیستان، ماورالنهر و خوارزم و مازندران نگارش یافته‌است برای بررسی تاریخ غزنویان اهمیت بیشتری دارد. در این میان نخست باید از تاریخ سیستان از نویسنده‌ای ناشناس نام برد از آنجا که زمان زندگی مؤلف اصلی کتاب مقارن با سال‌های پایانی اقتدار غزنویان و آغاز چیرگی سلجوقیان در ایران است پاره‌ای اطلاعات دربارهٔ هر دو خاندان به دست می‌دهد. اما آنچه اهمیت بیشتری در این زمینه دارد این است که به هر صورت سیستان در کنار خراسان اصلی‌ترین قلمرو غزنویان است و از این رو توصیفات مؤلف از سیستان قرن چهارم و پنجم می‌تواند در روشن شدن پاره‌ای مسایل سیاسی اجتماعی عصر غزنوی سودمند باشد. در میان تاریخهای خراسان معروف به برای بررسی اوضاع غزنوی اهمیت بیشتری دارد. نویسنده که خود در تاریخ گمشده اش، مشارب التجارب، قطعاً بخش مهمی از وقایع غزنوی را آورده بود، چه کتاب اخیر ذیلی بر تاریخ یمینی بوده‌است. در تاریخ بیهق نیز به مناسبت گزارش‌های ارزشمندی از اوضاع زمانه غزنویان به دست می‌دهد. او ضمن مناسبتهای مختلف اشاراتی به اقدامات سیاسی نظامی غزنویان به ویژه در خراسان می‌کند.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: به اعتقاد پژوهندگان و اهل فن تاریخ‌نگاری، بیهقی شیوه دقیق علمی را در نگاشتن تاریخ بکار برده و از آغاز کار در دیوان رسالت غزنوی مقدمات این کار بزرگ را فراهم آورده و به مطالعه کتب معتبر تاریخی اهتمام ورزیده‌است و سال‌ها به ثبت و ضبط وقایع روزانه و تعلیق و یادداشت کردن آن‌ها بر تقویم‌ها پرداخته، بدان گونه که هر چه از خامه توانای او تراوش کرده یا از مشهودات خود اوست که در طی روزگار با دقت تمام تعلیق می‌کرده یا اطلاعاتی است که با کنجکاوی بسیار از اشخاص مطلع بدست می‌آورده یا منقولاتی از کتاب‌ها است که غالباً نام آن‌ها را ذکر می‌کند. بیهقی معیار گردآوری اخبار را راستگویی و ثقه بودن گوینده و گواهی دادن خرد بر درستی آن می‌داند و در این باره می‌نویسد:


title: سلطان مسعود غزنوی

text: بیهقی برای پندآموزی و عبرت اندوزی هر جا مناسب دیده، داستانی تاریخی برای آراستن تاریخ و آگاه ساختن خوانندگان می‌آورد و از آن جمله است، داستان فضل ربیع و مأمون، قصه نصر احمد در علاج خشم خود، داستان مأمون و امام رضا و... تاریخ بیهقی آیینه روشن عصر غزنوی است که نویسنده آن با باریک بینی و ژرف‌نگری بیشتر جلوه‌های زندگی اجتماعی را با خامه توانای خود بر دفتر ایام نقش بسته‌است. پنج مجلد بدست آمده از تاریخ بیهقی، در بر گیرنده حوادث روزگار پادشاهی امیر مسعود فرزند سلطان محمود غزنوی است و جنگ با ترکمانان و شکست دندانقان و بر تخت نشستن طغرل سلجوقی و تعریف ولایت خوارزم و تاریخ آن، از هنگام انقراض آل مأمون و افتادن آن سرزمین بدست سلطان محمود و حکمرانی آلتونتاش حاجب، در آن سامان تا چیرگی سلجوقیان. علاوه بر این گونه مطالب که اساس کار مورخ است، آگاهی‌های سودمندی هم از سامانیان و صفاریان و طاهریان و سلجوقیان در این اثر نامدار می‌توان یافت، همچنین نام گروهی از شاعران پارسی گو و تازی گو و نزدیک به چهارصد و پنجاه بیت از اشعارشان نیز در این کتاب آمده‌است. تاریخ بیهقی، اندوخته بزرگی از امثال و حکم دارد و محقق کتاب چهارصد سخن از این دست را از سراسر کتاب استخراج کرده و در فهرستی به ترتیب الفبایی در آخر کتاب آورده‌است، برخی از این مثل‌ها به ندرت در کتاب‌های دیگر دیده می‌شود. دکتر علی اکبر فیاض که عمر خود را در تصحیح تاریخ بیهقی به پایان برده‌است، دربارهٔ ارزش کار بیهقی از نظر تاریخ‌نگاری و نویسندگی در مقدمه عالمانه خود بر تاریخ بیهقی چنین نگاشته‌اند: «این کتاب از جهت موضوع نمونه ای از تاریخ‌نویسی خوب و از حیث انشا، مثالی از بلاغت زبان ماست. بیهقی موجد فن تاریخ نیست، پیش از او به زبان فارسی تاریخ‌ها نوشته‌اند؛ ولی در همه مورخین قدیم ما شاید، هیچ‌کس به قدر بیهقی؛ معنی تاریخ را درست نفهمیده و به شرایط و آداب تاریخ‌نویسی استشعار نداشته‌است. ابداعی که بیهقی در این فن آورده، حتی در نظر خود او بی‌سابقه بوده‌است». همچنین از آنجا که بخشی از دیوانسالاران برجسته دولت غزنوی اصلاً از اهالی بیهق بوده‌اند، نویسنده اشارات مفید و مفصلی به زندگی آنان و خاندانشان نموده که برای روشن شدن بخش‌هایی از تاریخ غزنوی می‌تواند مفید باشد. بخش‌های برجای مانده تاریخ نیشابور ابوعبدالله محمد نیشابوری معروف به الحاکم نیشابوری که عمدتاً شرح حال علمای دینی نیشابور است و به ویژه ذیلهای آن نظیر ذیل ابوالحسن عبدالغفار فارسی بنام السیاق فی التاریخ نیشابور نیز برخی گزراشهای پراکنده از روزگار غزنوی به دست می‌دهد. همچنین روضات الجنات فی اوصاف مدینه هرات نوشته معین الدین زمچی اسفزاری هر چند منبعی متاخر و مربوط به اواخر قرن نهم هجری (تألیف۸۹۷) است اما به دلیل توصیف تاریخ خراسان پاره‌ای گزارش‌ها دربارهٔ غزنویان در آن به چشم می‌خورد. علاوه بر این تاریخ‌های محلی ماوراءالنهر و خوارزم به ویژه تاریخ بخارای نرشخی و اضافات آن و تاریخ‌های محلی مازندران مانند تاریخ طبرستان ابن اسفندیار گاه دارای گزارش‌های ارزنده‌ای دربارهٔ عصر غزنوی به ویژه مناسبات دولتهای محلی ولایات یاد شده با دودمان غزنوی می‌باشند.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: مسعود در زمان سلطنت پدرش سلطان محمود غزنوی فرمانده سپاه بود و فتوحاتی را به دست آورده بود. مدتی (تا ۴۰۸ قمری) حاکم هرات بود و در اواخر عمر محمود، مشغول سرکوبی مظفریان و آل کاکویه در ناحیهٔ ری و جبال بود.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: سلطان محمود در سال ۴۰۶ ه.ق فرزند خویش مسعود را به ولیعهدی گماشت. وی در آن هنگام نوزده ساله بود. اما دشمنان مسعود با سخن چینیهای خویش به مرور سلطان محمود را نسبت به ولیعهد بدگمان کردند. مسعود خود از دشمنانش بدین صورت یاد کرده‌است که: «گاه گفتندی ما بیعت می‌ستانیم لشکر را و گاه گفتندی قصد کرمان و عراق می‌داریم».


title: سلطان مسعود غزنوی

text: در هر صورت، سلطان محمود به دسیسه دشمنان، پیوسته مسعود را مورد شماتت قرار می‌داد و در بزرگداشت فرزند دیگرش محمد که با مسعود همسن و سال بود، می‌کوشید و او را به رخ مسعود می‌کشید. به احتمال بسیار، سلطان محمود مسعود را به چشم حسادت می‌نگریست. سرانجام، محمود برای تنبیه مسعود او را از هرات به مولتان فرستاد اما چندی بعد، او را از آنجا فراخواند و به هرات بازگردانید.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: سلطان محمود غزنوی در حالی چشم از جهان فروبست که امیر مسعود در اصفهان به سر می‌برد و امیر محمد در جوزجانان اقامت داشت. مسعود هنگامی که در اصفهان از واقعه مرگ پدرش آگاه شد تصمیم گرفت که هرچه زودتر به سوی غزنین حرکت کند. وی در حوالی شهر ری اردو زد و از بر تخت نشستن امیر محمد آگاه شد. مسعود همچنین نامه‌ای از طرف خلیفه عباسی القادر باالله دریافت کرد که در حقیقت پاسخ خلیفه به نامه‌ای بود که مسعود به وی نوشته و در آن خلیفه را از مرگ محمود آگاه کرده و استحقاق خویش برای جانشینی پدر را گوشزد نموده بود. نامه خلیفه القادر باالله متضمن تسلیت مرگ محمود و تهنیت حکومت مسعود و توصیه به او برای عزیمت سریع به جانب خراسان بود. همچنین پیکهایی از غزنین به نزد مسعود رسید از طرف امیر یوسف (برادر سلطان محمود)، حاجب بزرگ علی، ابوسهل حمدوی این افراد مسعود را ولیعهد واقعی محمود دانسته و این نکته را گوشزد کردند که آنان برای پیشگیری از شورش‌های احتمالی، به صورت موقت امیر محمد را بر تخت نشانده‌اند. مدتی نگذشت که بزرگان و سپاهیان از نزد امیر محمد پراکنده شدند و به مسعود پیوستند زیرا سلطان محمد را رقیب مسعود نمی‌دیدند و روند امور بیانگر این واقعیت بود که سرانجام پیروزی از آن مسعود خواهد بود. بدین ترتیب امیر مسعود با اقتداری تمام برای بدست آوردن تاج و تخت آماده می‌شد.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: حاجب علی قریب که پس از سلطان محمود ضمن حفظ امنیت پایتخت و رسیدگی به امور حکومت، امیر محمد را در رسیدن به قدرت یاری کرده بود. اما وقتی بر او آشکار شد که امیر محمد از شجاعت، تدبیر و قاطعیتی که در آن موقع حساس ضرورت داشت برخوردار نیست و به صورت پنهان برای قدرت یابی مسعود دست به کار گردید. حاجب علی بعد از آنکه امیر یوسف سپهسالار را از پشتیبانی امیر محمد بازداشت، بسیاری از بزرگان لشکری و کشوری را به پرهیز از هواداری از آن سلطان جوان فراخواند.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: حاجب علی به صورت ظاهر، امیر محمد را با بیست هزار سوار جنگی، برای مبارزه با مسعود از غزنین خارج کرد. در آنجا وی مخفیانه گروه گروه لشکریان محمد را به فرار به نزد مسعود وادار می‌کرد. با این اتفاقات سپاهیان ضد امیر محمد برخواسته و «گفتند سلطان و خداوند ما مسعود است» محمد که به خیانت اطرافیان خویش پی برده بود، تصمیم به خودکشی گرفت اما غلامان او مانع شدند و آن امیر را بازداشت کردند. بدین گونه دوران حکومت هفت‌ماهه سلطان محمد به پایان آمد.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: مسعود در اندیشه انتقام گرفتن از کسانی بود که در روزگار فرمانروایی سلطان محمود، او را آزرده بودند، اما در واقع، آنچه او را به رفتارهای نابخردانه با بعضی از بزرگان دولت سلطان محمود وادار نمود، توطئه‌های جمعی از افراد فرصت طلب بود. مسعود، حاجب بزرگ علی قریب را با وجود این که در قدرت‌گیری او نقش اساسی ای داشت دستگیر کرد، پس از غارت اموال و متعلقاتش، او را به زندان انداخت. بهانه امیر مسعود در این کار آن بود که حاجب علی «از حد خود درگذشت و سلطانی بنشاند و دیگر او را برداشت.»


title: سلطان مسعود غزنوی

text: در آن احوال بوسهل زوزنی در اداره حکومت امیر مسعود نقشی چشمگیر داشت. وی در عهد حکومت سلطان محمود، در آن هنگام که امیر مسعود امارت هرات را برعهده داشت، مورد حسادت دشمنان قرار گرفت و به تهمت بد مذهبی، به دستور سلطان محمود محبوس شد اما پس از مرگ محمود از غزنین فرار کرد و به حضور امیر مسعود رسید. وی در موقعیت جدید، امکان تسویه حساب با مخالفین سابق خویش را یافته بود.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: بیهقی در روایت این رویدادها شرحی آموزنده از اختلاف و آشوب پس از مرگ یک حاکم، تغییر موضع گروه‌های گوناگون و گردآمدن آنان در کنار برنده، و از میان رفتن مقام و مال، و معمولاً جان بازنده به دست می‌دهد. در این مورد، بلندمرتبه‌ترین مقامی که همه چیز را از دست داد حسنک وزیر بود، که وقتی مسعود غزنوی به سلطنت رسید به جرم قرمطی بودن او را بردار کرد و بیهقی شرح کامل بر دار کردن او را در تاریخ خود آورده‌است.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: محمود پسر کوچک‌تر خود، را به جانشینی خود برگزیده و حسنک، چه در دوران زندگی محمود و چه پس از مرگ او، با تمام توان کوشیده بود تا آرزوی شاه برآورده شود. مسعود، که در اصفهان حکومت می‌کرد و در واقع در تبعیدی محترمانه به سر می‌برد، برای گرفتن قدرت برخاست؛ به سادگی پیروز شد؛ برادر خود را سرنگون و کور کرد؛ و به تخت پادشاهی نشست. مسعود از بسیاری، به ویژه از حسنک، که نه تنها وزیر بود بلکه با او مخالفت کرده بود،انتقام گرفت. حسنک به تعلق به فرقهٔ اسماعیلی قرمطی متهم شد؛ اموالش را از او گرفتند؛ و دستور داده شد که نخست سنگسار و سپس به دار آویخته شود. بیهقی که شاهد ماجرا بود می‌گوید:


title: سلطان مسعود غزنوی

text: حسنک را سوی دار بردند و به جایگاه رسانیدند، بر مرکبی که هرگز ننشسته بود؛ و جلادش استوار ببست، و رسن‌ها فرود آورد؛ و آواز دادند که: «سنگ دهید.» هیچ‌کس دست به سنگ نمی‌کرد، و همه زارزار می‌گریستند خاصه نیشابوریان. پس مشتی رند را سیم دادند که سنگ زنند؛ و مرد خود مرده بود، که جلادش رسن به گلو افکنده بود و خپه کرده.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: بعد از درگذشت «معدان» که از جانب غزنویان بر ولایت مکران حکومت داشت، پسرانش عیسی و بوالعسکر بر سر جانشینی وی با یکدیگر درافتادند. عیسی بر برادرش پیروز شد ولی وی سر از اطاعت غزنویان پیچید. در واکنش به این اقدام، سلطان محمود به برادر او بوالعسکر وعده داد که بعد از بازگشت به غزنین، لشکری همراه او فرستد تا عیسی را از حکومت مکران برکنار ساخته، خود زمام امور آنجا را به دست گیرد.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: اما مرگ محمود مانع از انجام وعده فرمانروای غزنوی گردید. در زمان حکومت کوتاه مدت امیر محمد غزنوی نیز علی‌رغم تمایل امیر غزنوی برای یاری بوالعسکر، فرصتی برای این کار فراهم نشد. اما امیر مسعود غزنوی تصمیم گرفت بوالعسکر را برای رویارویی با برادرش عیسی، یاری کند. در نبردی خونین که میان سپاهیان طرفین روی داد، سرانجام سپاه غزنوی پیروز گردید و غزنویان موفق گردیدند بوالعسکر را از جانب خویش به حکومت مکران بگمارند.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: سلطان مسعود در حالی که از یک سو با حمله ترکمانان به خراسان رو به رو بود و از دیگر سو با مشکلات گسترده‌ای در خوارزم، دست به گریبان بود، در کرمان رفتار نامطلوب سپاه غزنوی موجب گردید که غزنویان سلطه خویش بر کرمان را از دست بدهند؛ و اهالی آن ولایت از جور و ستم سپاهیان غزنوی به ستوه آمده بودند، بزرگان کرمان به ابی کالیجار شکایت نامه فرستادند.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: آنان تقاضا کردند که سپاهی با سرداری توانمند از سوی ال بویه به کرمان روی آورد تا مردم ولایت با سپاه یاد شده همدست شوند و سپاه غزنوی را از کرمان بیرون برانند. در جنگی سخت که در نرماشیر روی داد، سپاه غزنوی از سپاه اعزامی از سوی آل بویه شکست خورد.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: بعد از مرگ محمود و اختلاف بر سر جانشینی او، امیر مسعود برای رویارویی با برادر خویش محمد، از علی تگین قراخانی کمک خواست. وی متعهد شد که پس از به دست آوردن پیروزی، ختلان قلمرو خویش را به یکی از فرزندان علی تگین واگذار نماید. اما چون سلطان مسعود بدون جنگ موفق شد برادر خود محمد را از حکومت برکنار سازد، نیازی به کمک نظامی علی تگین پیدا نکرد بنابراین پس از قدرت یابی، از واگذاری ختلان به علی تگین خودداری نمود. از سوی دیگر سلطان مسعود درصدد جلب دوستی قدرخان فرمانروای بزرگ قراخانی برآمد.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: سلطان مسعود همچنین دو تن از دختران خاندان قراخانی را یکی برای خود و دیگری برای فرزندش امیر مودود خواستگاری نمود. در اینجا لازم است به این نکته اشاره شود که براساس معاهده‌ای که در گذشته میان سلطان محمود غزنوی و قدرخان قراخانی بسته شده بود، حره زینب (دختر سلطان محمود) به عقد یغان تگین (فرزند دیگر قدرخان) درآمد. اما به دلایلی ازدواج آن دو به تأخیر افتاد. یغان تگین که بعد از مرگ قدرخان از سوی برادر خویش ارسلان خان به بغراخان ملقب شده بود سفرایی برای آوردن حره زینب به دربار مسعود غزنوی فرستاد. سلطان مسعود مصمم بود زینب را به نزد یغان تگین (بغراخان) اعزام کند اما بعد از آنکه از چشمداشت وی به ارثیه زینب به ترکستان خودداری نمود. مسعود بعد از این قضیه، ارسلان خان برادر خویش را از ان جهت مورد سرزنش قرارداد. این موضوع باعث شد که بغراخان هم از برادر خویش و هم از سلطان مسعود به سختی رنجیده خاطر شود. سلطان مسعود پس از آگاهی بر اندیشه تجاوزکارانه علی تگین، به فکر افتاد که بغراخان را که با علی تگین دشمنی داشت، به جنگ با او برانگیزد.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: سلطان مسعود برای دلگرمی بغراخان تصمیم گرفت خواهر خود، زینب را به ترکستان اعزام دارد اما به توصیه وزیر احمد حسن میمندی، مقرر گردید که آلتونتاش خوارزمشاه با علی تگین به جنگ بپردازد؛ بنابراین آن موضوع منتفی گردید و بغراخان به تلافی این کار با مخالفان مسعود متحد شد.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: سلطان مسعود کمی بعد از ورود به غزنین و استقرار بر اورنگ سلطنت، برای حفظ سلطه دولت غزنوی بر قسمت‌هایی از سرزمین هند که به تصرف غزنویان درآمده بود، احمد ینالتگین را سپهسالار غزنویان در هند انتخاب کرد. خواجه احمد بن حسن میمندی وزیر سلطان مسعود که از احمد ینالتگین آزرده خاطر بود، اما از فرمان سلطان مسعود نمی‌توانست سرپیچی کند. خواجه احمد حسن اما از قاضی شیراز (ابوالحسن علی) که از سوی غزنویان امور مالی هند را به عهده داشت نیز به سختی دشمنی می‌ورزید. خواجه احمد حسن به همین علت سعی کرد با هواداری از نظر سلطان، احمد ینالتگین را نیز خشنود ساخته و از طرفی احمد ینالتگین را به استقلال در امور خویش در برابر قاضی شیراز فراخواند.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: وزیر احمد حسن که هم یا احمد ینالتگین سابقه کدورت داشت و هم نسبت به قاضی شیراز به شدت دشمنی می‌ورزید، بذر نفاق و دشمنی را میان آن دو پراکند؛ بنابراین از همان ابتدای ورود احمد ینالتگین به هندوستان، میان وی و قاضی شیراز کشمکش روی داد.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: احمد ینالتگین کمی بعد در راس لشکریان غزنوی، به بنارس رفت و دست به تاراج شهر نمود. این پیروزی احمد ینالتگین خشم شدید قاضی شیراز را در پی داشت. وی برای ضربه بر اعتبار و قدرت احمد ینالتگین، دست به کار توطئه شد و با ارسال نامه‌ای برای سلطان مسعود غزنوی، از خیانت احمد ینالتگین سخن به میان آورد. از آنجا که در ماه محرم سال ۴۲۴ه. ق، وزیر احمد حسن میمندی درگذشته و احمد ینالتگین از پشتیبانی او بهره‌مند نبود، سخن چینیهای مخالفان ضد او تأثیر فراوان داشت و سلطان مسعود برای سرکوب احمد ینالتگین دست به کار شد؛ و تلک هندو را که با اوضاع جغرافیایی سرزمین هند آشنایی داشت برای رویارویی با احمد ینالتگین رهسپار کرد. با ورود تلک هندو و سپاهیانش به سرزمین هند، احمد ینالتگین مجبور به فرار از لاهور گردید. سرانجام تلک هندو با کمک فرمانروای جتان احمد ینالتگین را از میان بردارند.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: به سفارش وزیر احمد حسن میمندی مقرر گردید که آلتونتاش خوارزمشاه به نبرد با علی تگین فراخوانده شد. در نبردهای متعددی که میان سپاهیان آلتونتاش و علی تگین درگرفت، هربار پیروزی از آن یکی از طرفین بود. سرانجام با استقامت خوارزمشاه آلتونتاش و تدبیر وزیر خردمند او، احمد بن عبدالصمد شیرازی، چند روز بعد از نبرد دبوسی میان خوارزمشاه و علی تگین قرار صلح گذاشته شد و طرفین از مواضع خود عقب‌نشینی کردند. در همان گیر و دار، خوارزمشاه آلتونتاش در نتیجه زخمی که در نبرد دبوسی برداشته بود، از دنیا رفت و علی تگین نیز توانست از پیروزیهای خویش بهره‌برداری نماید. بعد از درگذشت آلتونتاش در سال ۴۲۳ ه.ق سلطان مسعود، فرزند او هارون را به حکومت خوارزم منصوب کرد. در آن هنگام سلطان مسعود با هدف کاهش قدرت خاندان آلتونتاش در خوارزم، از واگذاری عنوان خوارزمشاه به هارون خودداری کرد. همچنین خلعت و هدایایی که سلطان مسعود برای هارون فرستاد، به اندازه نیمی از عطایای سلطان محمود غزنوی به آلتونتاش بود. این اقدامات نابخردانه سلطان مسعود موجب آزردگی شدید هارون گردید.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: کدورت هارون از مسعود زمانی بیشتر شد که به اطلاع او رسید که برادرش «ستی» که در دربار غزنویان به سر می‌برد، به صورت عمد، از بام کاخ به زیر افکنده شده‌است. کشمکش قدرت میان هارون و عبدالجبار سرانجام موجب گردید که هارون ناراضی از غزنویان با علی تگین قراخانی پیمان اتحاد ببندد. هارون برای رویارویی با سلطان مسعود غزنوی تصمیم گرفت او را در یک زمان در دو جبهه گرفتار سازد. بر اساس همین برنامه، مقرر شد که هارون از خوارزم به سوی مرو لشکر کشی نماید و علی تگین، ترمذ و بلخ را مورد هجوم قرار دهد. اما غزنویان پس از مذاکره با علی تگین قراخانی قرارداد صلحی با وی بستند و به همین دلیل، علی تگین از همکاری ضد غزنویان خودداری ورزید.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: هارون که با ترکمانان سلجوقی روابط دوستانه‌ای داشت بعد از مرگ علی تگین، ترکمانان سلجوقی را که از پسران علی تگین آزرده بودند، به خوارزم فراخواند. چندی بعد، هارون با تجهیز ترکمانان سلجوقی، آنان را به عنوان مقدمه لشکر خویش به سوی مرو فرستاد. اما به وسیله چند تن از غلامانش از پای درآمد. پس از این واقعه، سپاهیان هارون به سوی خوارزم بازگشتند و نقشه او برای تصرف مرو ناکام ماند.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: هرچند حرکت هارون به جایی نرسید اما سلطان مسعود با برخورد نابخردانه خویش با هارون بن آلتونتاش، در یکی از مهم‌ترین قسمت‌های قلمرو غزنوی، یعنی خوارزم، که به ویژه از لحاظ موقعیت نظامی در آن برهه زمانی، اهمیتی سرنوشت ساز برای غزنویان داشت، فرصتی طلایی برای ترکمانان سلجوقی فراهم کرد تا با آسودگی خیال برای رویارویی با سلطان مسعود غزنوی آماده شوند.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: در آن هنگام که سلطان مسعود از یک سو سرگرم فرونشاندن طغیان احمد ینالتگین در هندوستان بود و از سوی دیگر با ترکمانان سلجوقی درگیری داشت، ابوکالیجار ضمن عدم پرداخت خراج به غزنویان با علا،الدوله کاکویه، فرمانروای اصفهان، ضد سلطان مسعود پیمان همکاری بست.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: سلطان مسعود پس از اقامت در آمل برای رویارویی با ابوکالیجار به سوی ناتل روی آورد. در آنجا سپاهیان غزنوی و نیروهای طرفدار ابوکالیجار رویاروی شدند و پس از جنگی خونین، غزنویان پیروز گردیدند. اما مسعود از آنجا فراتر نرفت و به سوی آمل بازگشت.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: سلطان مسعود با توجه اوضاع نابسمان خراسان، اندکی بعد به سوی نیشابور حرکت کرد و بعد از بازگشت مسعود و سپاه وی به جانب خراسان، بار دیگر ابوکالیجار به طبرستان مسلط شد. بدین ترتیب سلطان مسعود در حالی به این سفر نظامی پایان داد که اهداف او برآورده نشده و سپاهیانش نیز دچار فرسودگی گردید.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: در آن هنگام که سلطان مسعود سرگرم لشکرکشی به طبرستان بود، ترکمانان سلجوقی گرفتار دشواریهای فراوان بودند. سواران سلجوقی از رود جیحون گذشته و به خراسان وارد شدند. پس از این نیز تعداد بسیاری از ترکمانان به آنان پیوسته و در حوالی مرو و نسا مستقر گردیدند. ابوالفضل سوری (صاحب دیوان خراسان) مسعود را آگاه ساخت که: «سلجوقیان و ینالیان سواری ده هزار از جانب مرو به نسا آمدند». صاحب دیوان خراسان همچنین نامه‌ای را که از جانب سران سلجوقی یعنی، یبغو، طغرل بیک و داود دریافت کرده بود، برای وزیر ارسال نمود. در آن نامه، سران سلجوقی ضمن اشاره به مرگ علی تگین و اجبار آنان به ترک بخارا و نیز کشته شدن هارون و اوضاع نابسامان خوارزم، از ناچاری خویش برای ورود به خراسان سخن گفته بودند. آنان همچنین متعهد گشتند که جلوی تاخت و تاز ترکمانان عراقی و خوارزمی را گرفته و از سر برآوردن شورشیان در بلخان کوه، دهستان و اطراف خوارزم و جیحون جلوگیری نمایند. سلطان مسعود از دردسرهایی که از طرف ترکمانانی که با اجازه پدرش محمود به خراسان آمده بودند، برای حکومت غزنوی ایجاد شد، از تصمیم به رویارویی با ترکمانان گرفت. سلطان مسعود لشکری قوی به سرداری حاجب بگتغدی به سوی نسا فرستاد. با وجود پیروزیهای اولیه، اما به علت سرپیچی سران سپاه از فرمان سالار بگتغدی و عدم حفظ سازمان جنگی، ترکمانان با استفاده از این بی‌نظمی‌ها موفق شدند شکستی فاحش بر سپاه غزنوی وارد سازند. هر چند سلجوقیان در نبرد با سپاه بگتغدی پیروزی‌های چشمگیر به دست آورده بودند اما تصمیم گرفتند که با فرستادن نماینده‌ای به دربار غزنوی، درصدد مصالحه با غزنویان برآیند. بدین ترتیب بونصر صینی را مأمور کردند تا به مذاکره با سلجوقیان برود. حاصل مذاکرات نمایندگان سران سلجوقی و بزرگان دربار غزنوی آن بود که مقرر گردید، دهستان به داود، نسا به طغرل بیک و فراوه به یبغو داده شود. همچنین سران سلجوقی مطیع سلطان مسعود باشند و به ولایتی دیگر چشم نداشته باشند.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: سلطان مسعود اراده کرده بود که به سوی هندوستان لشکرکشی و قلعه هانسی را فتح نماید. با وجود مخالفت وزیر خواجه احمد عبدالصمد شیرازی با توجه به اوضاع و احوال خراسان، حضور سلطان مسعود در آن ولایت و سرکوب ترکمانات را در اولویت دانست. اما سلطان مسعود بی‌توجه از احوال ناگوار خراسان خواهان حرکت به سوی هندوستان حرکت کرد. سلطان مسعود با موفقیت قلعه هانسی و سونی پت را فتح کرد؛ و فرزند خویش امیر مجدود را به عنوان حاکم لاهور برگزید.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: تنها یک ماه از بازگشت سلطان مسعود از هندوستان به غزنه گذشته بود که نامه‌هایی از خراسان به دربار وی رسید که از غارت بعضی از نواحی آن سرزمین به وسیله ترکمانان حکایت می‌کرد. سلطان مسعود، حاجب بزرگ سباشی را برای جنگ با ترکمانان فرستاد؛ و در منطقه طلخاب سرخس نبردی سهمگین میان سپاه سباشی و ترکمانان درگرفت، که با شکست سپاه غزنوی همراه بود. تنها چند روز پس از این واقعه ابراهیم ینال به نزدیکی نیشابور رسید و به سوی اهالی نیشابور نامه فرستاد و خواهان تسلیم آنان شد. با موافقت قاضی صاعد و دیگر بزرگان نیشابور به علت اوضاع نابسمان دفاعی شهر و عدم توانایی مقابله رعیت بی دفاع مقابل لشکر مجهز سلجوقی، مردم نیشابور را به اظهار اطاعت نسبت به سلجوقیان فراخواند. سرانجام طغرل بیک در حالی که از سوی بزرگان نیشابور مورد استقبال قرار گرفت، به شهر وارد شد.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: سلطان مسعود که از به تخت نشستن طغرل در نیشابور، به سختی آزرده بود، سپاهی مجهز شامل بیش از پنجاه هزار سوار و پیاده آماده حرکت به جانب خراسان کرد. همچنین بوری تگین یکی از سواران قراخانی به دردسری عمده برای غزنویان تبدیل شده بود، سلطان سپاهی با ده هزار سوار برای سرکوب بوری تگین فرستاد. پس از فرار بوری تگین سلطان مسعود تصمیم گرفت شخصاً به دنبال بوری تگین برود و او را از میان بردارد. با وجود مخالفت وزیر خواجه احمد عبدالصمد که لشکر کشی در زمستان کار نادرستی است و می‌توان به جای آن والی چغانیان و پسران علی تگین را با بوری تگین درگیر ساخت. اما سلطان در تصمیم خود برای از میان بردن بوری تگین مصمم بود. در حالی که این سفر جنگی به دلیل سردی هوا آسیبی سخت بر سپاه غزنوی وارد آورد، به سلطان خبر رسید که داود سلجوقی در حال حرکت به سوی گوزگانان حرکت کند. سلطان مسعود از ترس آن که به دام داود افتد، بدون دستیابی به بوری تگین بازگشت. در مسیر بازگشت، سپاه سلطان مسعود مورد حمله نیروهای بوری تگین قرار گرفت و بعضی از اموال و چارپایان سپاه غزنوی به دست او افتاد.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: دراوایل رجب سال ۴۳۰ ه. ق، سلطان مسعود برای رویارویی با ترکمانانی که به رهبری داود سلجوقی در علیاباد مستقر شده بودند حرکت کرد. نیروهای نظامی غزنوی که مسعود نیز شخصاً فرماندهی می‌کرد موفق به شکست نیروهای سلجوقی شدند. سلطان مسعود پس از فتح نیشابور به سوی سرخس، حرکت کرد. کمبود علوفه و آذوقه، باعث شد تا سپاه غزنوی به وضعی اسفناک دچار گردد.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: بزرگان دولت غزنوی به سلطان توصیه می‌کردند که برای دستیابی به آذوقه لازم است که به جانب هرات و بادغیس حرکت کنند و پس از چند روز توقف در آنجا، با آمادگی به سوی ترکمانان لشکر بکشد. اما سلطان با بی‌خردی خواهان حرکت به سمت مرو بود؛ و توصیه‌های نزدیکان سلطان دربارهٔ یادآوری خشکسالی و نبود آب و علف در مسیر سپاه تغییری در تصمیم سلطان ایجاد نکرد. در پنجمین روز حرکت از سرخس در حدود هزار تن از ترکمانان وابسته به ابراهیم ینال و پانصد تک از سپاهیان غزنوی که به سلجوقیان پناه برده بودند، به رهبری بوری تگین قراخانی، به سپاه سلطان مسعود حمله کردند و شتران بسیار به غنیمت گرفتند. سپاه غزنوی در حالی که از جانب ترکمانان مورد حملاتی سخت قرار داشت، خود را به حصار «دندانقان» رساندند و اهالی آنجا لشکریان تشنه را سیراب کرد. در حالی که اهالی حصار دندانقان سلطان را برای ورود به قلعه فرا می‌خواندند و از پنج چاه آب موجود در آنجا خبر می‌دادند، مسعود با کافی ندانستن آن مقدار آب، برای رسیدن به حوضچه آبی که در فاصله پنج فرسنگی دندانقان بود، شتاب می‌ورزید. هنوز چندان زمانی از حرکت لشکریان غزنوی نگذشته بود که جمعی از غلامان سرایی به ترکمانان پیوستند. آنان با همکاری غلامانی که سابقاً فرار کرده بودند، به سوی لشکر مسعود یورش آوردند. فرار فضاحت بار سپاه غزنوی چنان بود که سلطان با امیر مودود فرزندش با تنی چند در معرکه تنها ماند. بدین ترتیب برای سلطان و همراهان معدود راهی جز فرار باقی نماند.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: سلطان مسعود پس از استقرار در غزنین، نامه‌ای از امیرک بیهق دریافت کرد که از حضار داود ترکمان و سپاه او در اطراف بلخ خبر داده و تقاضای اعزام سپاه به رهبری سرداری توانا کرده بود. وی حفظ بلخ را بسیار مهم دانسته. سلطان مسعود که در انتظار کمک از سوی ارسلان خان قراخانی بود سپاهی هزار نفره موقتاً فرستاد. اما مدتی بعد از شکست سپاه غزنوی باخبر شد. سلطان بعد از این احوال، خواهان عزیمت به سوی هندوستان شد.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: سلطان مسعود در مسیر خویش به جانب هند، نزدیکی رباط ماریگله رسید. اما در حالی که اموال گرانبها پیشاپیش سلطان حمل می‌گردید، تنی چند از غلامان و سپاهیان به اموال یادشده، دستبرد زدند. غارتگران اموال که از سرنوشت خویش در هراس بودند، برای رهایی از آنچه در انتظارشان بود، در پی برکنار کردن مسعود از مقام سلطنت برآمدند. لشکریان شورشگر مسعود را دستگیر و امیر محمد که چشمانش به درستی نمی‌دید، زمام امور حکومت را به فرزند خود، احمد، واگذار کرد و بدین ترتیب سلطان مسعود با وضعی اسفناک به قتل رسید و سر او نزد امیر محمد فرستادند.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: مسعود غزنوی سیاست‌های مذهبی پدرش محمود را در حمایت از مذهب اهل سنت و مبارزه با قرمطیان و هم چنین جلب پشتیبانی خلیفهٔ عباسی برای بقای حکومت خود قرار داد؛ و «در پادشاهی مسعود وفاداری به دودمان غزنوی با وفاداری به مذهب اهل سنت یکی بود». وی از خلیفه عباسی القادر بالله لقب‌های زیادی گرفت القاب وی عبارتند بودند از: «امیر ناصرالدین الله، حافظه عبادالله، ظهیر خلیفه الله امیرالمؤمنین» وی پس از رسیدن به سلطنت مانند پدرش به هندوستان حمله کرد. از اشاره‌های تاریخ نویسان آشکارا می‌توان دریافت که انگیزه بسیاری از لشکرکشی‌های غزنویان بیشتر از آن که جهاد در راه دین باشد، هدفی جز گرد کردن ثروت هنگفت نداشته‌است و رافضی کشی و قرمطی ستیزی او که با اهداف پنهان و آشکار دستگاه خلافت همراه بود، جز حجابی بر چهره مال دوستی آن‌ها نبود. یکی از فتوحات سلطان مسعود تصرف قلعهٔ هانسی بود که ظاهراً این قلعه را به دلیل ادای نذری که کرده بود، فتح کرد.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: سلطان مسعود هم چنین اقدامات پدرش را در مبارزه و قلع و قمع قرمطیان و زنادقه ادامه داد و آن را وظیفهٔ خود می‌دانست. از جمله «وقتی رسول خلیفه نو[القائم با مرالله و پسر و جانشین القادر بالله] در سال ۴۲۴ق/۱۰۳۳م با منشور حکومتی به خدمت سلطان آمد مسعود در یک اعلان عمومی سیاسی نقش خود را به عنوان مدافع ایمان و کوبندهٔ زنادقه تأکید کرد». مسعود غزنوی همچون پدرش از تهمت قرمطی و بدمذهب و ملحد و زندیق بودن در راه اهداف سیاسی و حکومتی خود بهره کامل برد و مخالفان خود را با این حربه خلع سلاح کرده و آنان را از بین برد. از جمله در جریان جانشینی محمود و درگیری پدریان (طرفداران سلطان محمد) و پسریان (طرفداران سلطان مسعود)، مسعود غزنوی برای تحکیم قدرت و موقعیت خود و مبارزه با محمودیان که طرفدار سلطنت برادر وی محمد بودند از تهمت قرمطی بودن مخالفان خود سود جست و آن‌ها را نابود کرد. چنان‌که این عمل را دربارهٔ حسنک وزیر که طرفدار سلطنت برادر مسعود یعنی محمد بود، برای نابودی وی و مصادره اموال و دارایی اش، او را به اتهام قرمطی بودن و ارتباط با خلیفه فاطمی مصر بردار کشید.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: صرف نظر از چشم داشت‌ها و پیامدهای سیاسی و اجتماعی، نه گرفتاری‌های ملک‌داری و نه اشتغال به مجالس «نشاط» و «عیش و طرب»، هیچ‌کدام مانع از توجه به تکالیف دینی به ویژه نمازهای یومیه در نزد سلاطین غزنوی نمی‌شد. حتی اقامه نمازهای فوت شده یا قضا که امتداد یافتن مجالس نشاط مانعی برای انجام آن بود، از خاطر دور نمی‌ماند. بیهقی گزارش جالبی ارائه می‌دهد که چگونه مسعود بعد از پایان یک مجلس باده گساری مفصل و طولانی «آب و طشت خواست و مصلای نماز، و دهان بشست و نماز پیشین بکرد و نماز دیگر بکرد».


title: سلطان مسعود غزنوی

text: حتی در بحبوحه جنگ‌ها، تقید و الزام خاصی به اقامه نماز جماعت در لشکر وجود داشت. در جنگ طلخاب که طی آن مسعود با قبایل سلجوقی دست و پنجه نرم کرد، بیهقی این واقعیت را گزارش می‌دهد: «چون ماه رمضان به آخر آمد امیر عید کرد و خصمان آمده بودند قریب چهار و پنج هزار، و بسیار تیر انداختند بدان وقت که ما به نماز مشغول بودیم.» اما سپاه سلطان فقط «پس از نماز ایشان را مالشی قوی دادند…».


title: سلطان مسعود غزنوی

text: باور و ایمان به نذر و دعا، مانند آحاد مردم روزگار در نزد سلاطین غزنوی با سوز و گداز و اعتقادی مومنانه، از ارج و منزلت خاصی برخوردار بود. غزنویان علاوه بر چشمداشت‌های تردید ناپذیر مادی که ازفتوح هند تلقی می‌گردید مبادرت به آن از دریچه ادای نذر نیز در نزد آنان بسیار مهم جلوه می‌نمود. به سال ۴۲۸ه.ق به رغم تاخت و تازهای مخاطره آمیز قبایل سلجوقی و با وجود مخالفت‌های باطنی رجال برجسته با غزای هند در چنین هنگامه ای، به شکرانه نجات خود در واقعه واژگون شدن کشتی اش در هیرمند، فتح قلعه هانسی را که پیشتر در تسخیر آن ناکام مانده بود نیت می‌کند.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: در اوایل سلسلهٔ غزنوی که بیانگر آغاز سلطهٔ ترکان است، زندگی فرهنگی و سنت ادبی سامانیان ادامه پیدا کرد. نخستین شاهان غزنوی، که با عنوان غلام یا سربازان برده در دستگاه نظامی سامانی پرورش یافته بودند، بخشی از شکل‌گیری شخصیت و منش خود را در محیط غنی فرهنگی دربار سامانی گذراندند.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: در این فضا بود که فضلا و اهل قلم ایرانی برای پیوند دادن غزنویان به ساسانیان به شجره نامه و تبارسازی برای آنان پرداختند. براساس تبارنامه‌ای که جوزجانی به آن اشاره کرده‌است، سبکتگین از شش نسل پدری، به دختر یزدگرد سوم، آخرین پادشاه ساسانی، می‌رسد. این تبار سازی، به تلاش‌های ایرانیان برای نسبت دادن چهارمین امام شیعیان به نوهٔ دختری یزدگرد سوم، آخرین پادشاه ساسانی، شباهت دارد.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: شاعران بزرگ این دوران از جمله فرخی سیستانی، عنصری و منوچهری نیز از ایران و ایران زمین با عنوان واقعیتی معاصر یاد می‌کنند و سلطان محمود و فرزندانش را «خسرو ایران و شاه ایران» می‌خوانند و از ایران زمین و ایرانشهر سخن می‌گویند. از این رو، دوران نخستین غزنوی نه تنها شاهد تداوم ذکر «ایران» در ادبیات منظوم و تاریخ‌نگاری از عهد سامانی است، بلکه شاهد کاربرد فراوان نام «ایران» و واژه‌های مرکب مربوط به آن برای تعیین هویت قلمرو سلاطین غزنوی است. این نکته از لحاظ تاریخ تحول هویت ایرانی اهمیت خاص دارد.


title: سلطان مسعود غزنوی

text: برای مثال فرخی دربارهٔ سلطان مسعود هنگام حرکت از اصفهان برای احراز مقام سلطنت می‌گوید:


title: سلطان مسعود غزنوی

text: و در پایان قصیده می‌گوید:


title: سلطان مسعود غزنوی

text: رشد فزایندهٔ زبان فارسی به بالابردن مقام میراث فرهنگی ایران و تجلی آن در ادبیات فارسی این دوره کمک کرد. برای نمونه، تاریخ بیهقی ذخیرهٔ پرارزشی از خاطرات فرهنگ ایرانی، توصیف جشن‌های نوروز و مهرگان، شکوه عظمت و رسوم دربار، و نیز شیوه‌های روابط اجتماعی و سیاسی ایران دربردارد. در عبارت گویایی از مراسم برتخت نشستن سلطان طغرل بیک سلجوقی، بیهقی می‌گوید بارگاه سلطان از هر شکوه و جلال خالی بود: «نداشت نوری بارگاه و مشتی اوباش درهم شده بودند». آن گاه قاضی صاعد که با کوکبه‌ای بزرگ به بار آمده بود خطاب به سلطان می‌گوید: زندگانی خداوند دراز باد! این تخت سلطان مسعود است که برآن نشسته‌ای، و در غیب چنین چیزهاست و نتوان دانست که دیگر چه باشد. هشیار باش و از ایزد عزه و ذکره بترس و داد ده و سخن ستم رسیدگان و درماندگان بشنو و یله مکن که این لشکر ستم کنند، که بیداری شوم باشد. و… طغرل گفت: «ما مردمان نو و غریبیم و رسم‌های تازیکان ندانیم». این عبارت نشان می‌دهد که چگونه غزنویان به آشنایی با رسوم ایرانی شهرت داشته‌اند و چگونه سلاطین در حال ظهور سلجوقی نسبت به میراث فرهنگی ایران ناآگاه و بیگانه بوده‌اند. این عبارت همچنین نشانگر این نکته است که چگونه عضوی از سلسله مراتب مذهبی، به مراسم دربار ایرانی اهمیت می‌داد و بر وظایف سلطان که در سنن پادشاهان ایران مرسوم بود تأکید می‌ورزید. اما با آمدن سلاجقه که به‌غایت تعصب اهل سنت داشتند، هم عرصه بر شیعیان، که آن‌ها را رافضی می‌نامیدند، تنگ شد و هم گرایش‌های قومی و شبه ملی به حاشیه رانده شد.


title: آل عراق

text: آل عراق خاندان حاکمی بودند که با کمک امیران سامانی در منطقهٔ کاث حکومتی را پایه‌گذاری کردند. آن‌ها تابع امیران سامانی بودند. عراق بن منصور که در دربار سامانی خدمت می‌کرد، به عنوان نمایندهٔ امیر اسماعیل سامانی، به منطقهٔ کاث در خوارزم فرستاده شد، تا اوضاع آن منطقه را سامان دهد و همین باعث شکل‌گیری حاکمیت آل عراق در منطقهٔ کاث شد. عراق بن منصور در این منطقه به عنوان خوارزمشاه خوانده می‌شد. امیران سامانی از او انتظار ارسال باج و خراج نداشتند و او فقط به ارسال هدایا بسنده کرده‌بود. سرانجام حاکمیت آل عراق با کشته شدن آخرین زمامدارش از بین رفت و بعد ایشان خاندان آل مأمون بر مسند قدرت تکیه زدند.


title: آل عراق

text: پیرامون موجودیت حکومت آل عراق، نظرات متفاوتی بیان شده‌است، که به شرح زیر می‌باشند.


title: آل عراق

text: در زمان حکمرانی طاهریان، منطقهٔ خوارزم خراجگزار نیشابور بوده‌است و شخصی به نام منصور بن طلحه بن طاهر بن حسین در زمان حاکمیت عبدالله بن طاهر و محمد بن طاهر، زمامدار این منطقه بود. ظاهراً بعضی از منابع وی را با منصور بن عبدالله، آخرین فرمانروای افریغی، اشتباه گرفته‌اند و به خاطر همین قضیه میان تمامی اتفاقات این دوره به اتصالی تازه دست یازیده‌اند و این شخص را از یک طرف آخرین بازماندهٔ خاندان افریغی و از یک طرف پدر بنیان‌گذار آل عراق، یعنی منصور بن عبدالله دانسته‌اند. اما از قضا این دو شخص یعنی منصور بن طلحه و منصور بن عبدالله که بر خوارزم حاکمیت داشته‌اند، کاملاً متفاوت از هم هستند. این قضایا باعث شده‌است که خوارزم در دورهٔ حاکمیت طاهریان در هاله‌ای از ابهام فرورود که این امر باعث آشفتگی و ارائهٔ نظرات و تحلیل‌های مختلف از سوی پژوهشگران معاصر شده‌است.


title: آل عراق

text: بعد از آن که طاهریان به سال ۲۵۹ هجری/ ۸۷۳ میلادی، سقوط کردند، در منطقهٔ خراسان مدعیان سیاسی و نظامی جدیدی علم حاکمیت بلند کردند. یکی از این مدعیان صفاریان بودند که بعد از طاهریان خود را زمامدار کل خراسان می‌دانستند. ایشان بر سر تسلط بر نواحی مختلف از جمله خوارزم، با دیگر مدعیان به درگیری برخاستند. همزمان در این دوره یک سری اتفاقات سیاسی در خوارزم به وقوع پیوست که باعث سردرگمی مورخان و آشفتگی اوضاع شده‌است. شخصی به نام حسین بن طاهر طایی، حاکم خوارزم، بر بخارا چیره شد و قتل و غارت زیادی به بار آورد و موجب ناامنی شهر شد. در این هنگام امیر اسماعیل سامانی ازسوی برادرش، نصر سامانی، به سمت بخارا لشکر کشید و توانست حسین بن طاهر طایی را شکست دهد و اولین پیروزی سامانیان را در خراسان رقم بزند. در این زمان به ظاهر، حاکمان خوارزم همچنان تلاش می‌کردند تا وفاداری خود نسبت به طاهریان را نشان دهند. در سال ۲۶۳ هجری/ ۸۷۷ میلادی، فردی به نام احمد بن محمد بن طاهر، والی خوارزم شد. صفاریان نیز در این زمان به سمت خراسان لشکر کشیدند. عمرولیث، فردی به نام محمد بن عمر خوارزمی را برای تصرف خوارزم گسیل داشت، اما در سال ۲۷۲ هجری / ۸۸۵ میلادی، رافع بن هرثمه که از جانب محمد بن طاهر نیابت خراسان را بر عهده داشت، توانست با کمک سپاهیان سامانی بر خوارزم چیره شود. اما در سال ۲۸۴ هجری/ ۸۹۷ میلادی، محمد بن عمر خوارزمی با قتل رافع بن هرثمه، دوباره بر خوارزم چیره شد و سر رافع را برای خلیفه فرستاد. در این زمان، امیران خوارزم خود را خوارزمشاه می‌خواندند و نسبت به خلیفه اظهار اطاعت می‌کردند.


title: آل عراق

text: امیر اسماعیل سامانی در سال ۲۸۴ هجری/ ۸۹۷ میلادی، عراق بن منصور را به عنوان نمایندهٔ خود به خوارزم فرستاد. او درشهر کاث مستقر گردید و به این شکل خاندان آل عراق شکل گرفت. از طرفی، عمرولیث صفاری از این اقدام امیر اسماعیل ناخشنود شد و به همین علت، برای سرکوب عراق بن منصور راهی ماوراءالنهر شد، اما موفقیتی به دست نیاورد و بعدها همین قضیه یکی از دلایل ستیز و مبارزه میان صفاریان و سامانیان در پیکار بلخ بود، که منجر به پیروزی سامانیان و تأیید حکومت ایشان از جانب خلیفهٔ عباسی شد؛ بنابراین واضح است که نمی‌توانیم آل عراق را ادامه سلسلهٔ افریغیان بدانیم.


title: آل عراق

text: عراق بن منصور که لقب خوارزمشاه یافت، پس از وقایع یاد شده، قدرت و نفوذ زیادی در خوارزم به دست آورد و در عمل به استقلال رسید، اما همچنان سیادت سامانیان را پذیرفته‌بود. اگرچه امرای سامانی از او انتظار ارسال خراج نداشتند و به همان هدایایی چند بسنده می‌کردند.


title: آل عراق

text: بعد از عراق بن منصور، پسرش، محمد بن عراق، به حکومت رسید. اطلاع دقیقی از سال بر تخت نشستن محمد در دسترس نیست، اما زمامداری او تا حدود سال ۳۴۰ هجری/ ۹۵۱ میلادی، به طول انجامید. در مورد انتقال قدرت از عراق به محمد نیز سندی موجود نمی‌باشد. اطلاعات مرتبط با حکومت محمدبن عراق، فقط محدود به دو گزارش است.


title: آل عراق

text: این شخص را جزو منجمان و ریاضیدانان بزرگ به‌شمار می‌آورند. از جمله کارهای مهمی که او انجام داد، این بود، که دست به اصلاح تقویمی جدید در خوارزم زد و دانشمندان زیادی من جمله پسر عمویش ابونصر منصور بن علی بن عراق، که به بطلمیوس ثانی نیز معروف است، را به خدمت گرفت، که ابوریحان بیرونی از او به عنوان استاد من یاد کرده‌است. اسحاق بن ابراهیم فارابی، کتاب معروف خود، دیوان الادب، را به نام ابوسعید خوارزمشاه تألیف کرد.


title: آل عراق

text: ظاهراً پایان زمامداری محمد بن عراق، در فضایی ابهام آلود و همراه با غرض‌های سیاسی و مذهبی بود. در واقع هیچ گزارشی از انتقال قدرت از محمد به ابوسعید وجود ندارد و عده ای از پژوهشگران تاریخ آغاز امارت او را در میانهٔ سال‌های ۳۳۱ الی ۳۶۵ هجری/ ۹۴۲ میلادی، دانسته‌اند. یکی از کارهایی که در دوران زمامداری ابوسعید به وقوع پیوست، این بود، که اسلام در میان اقوام خزر گسترش یافت. یکی از مهم‌ترین اتفاقاتی که دراین دوره رخ داد و حتی از سوی پژوهشگران و محققان به درستی تحلیل و تبیین نشد، شورش شخصی به نام عبدالله بن اشکام در خوارزم علیه نوح بن نصر سامانی بود. به ظاهر حوادث خوارزم و رفتار ابوسعید، موجب خشم و نگرانی امیران سامانی شده بود و همین قضیه باعث شد تا امیر سامانی او را دستگیر کرده و به زندان بیافکند. تنها منبع تاریخی که از این قضیه یاد کرده، آثار الباقیه بیرونی است. ابوسعید بعد از آن که از زندان رهایی یافت، به پایتخت خود بازگشت و زمام امور را در دست گرفت، اما با این تفاسیر، دلیل اصلی زندانی شدن و رهایی او روشن نیست، اما در خلال همین دستگیری وی، عبدالله بن اشکام در خوارزم از سوی سامانیان به امیری منصوب شد، اما بعدها به دلیل این که اشکام علم سرکشی برافراشت و به ناسازگاری با امیر نوح برخاست، سپاهیان سامانی برای سرکوب شورش وی اعزام شدند، که اشکام از پادشاه ترکستان طلب کمک کرد. پادشاه ترکستان نیز به مانند ابوسعید، فرزندش در بند سامانیان بود. امیر نوح نامه‌ای به پادشاه ترکستان نوشت و به او گفت که اگر عبدالله بن اشکام را دستگیر کند، او فرزندش را آزاد خواهد کرد و پادشاه ترکستان نیز پذیرفت، لیکن اشکام از این اوضاع باخبر گشت و سر به اطاعت سامانیان آورد و نوح سامانی نیز او را بخشید، اما این مسئله که آیا امیر سامانی دوباره ابوسعید را به خوارزمشاهی نشانید یا اشکام را به حکومت خوارزم برگرداند، به درستی مشخص نیست. این ابهام باعث می‌شود، تا نتوان تحلیل درست و منطقی از اوضاع خوارزم در دوران زمامداری ابوسعید به دست داد. از ابوسعید سکه‌هایی در دست است که یکی در سال ۳۴۸ هجری و دیگری در سال ۳۶۶ هجری ضرب شده‌است. سکهٔ اولی در زمان اصلاح تقویم خوارزمی و سکهٔ دومی در ردیف آخرین سکه‌های زمامداری وی می‌باشد. در این دو سکه بر خلاف سایر مسکوکات، نامی از امیران سامانی آورده نشده‌است و دلیل این کار می‌تواند این باشد، که دگرگونی‌های به وجود آمده در بخارا و ظهور مدعیان جدید و تضعیف موقعیت امیر سامانی، زمامداران هر منطقه از جمله خوارزم را به عصیان و خودمختاری تحریض می‌کرد و دلیل دیگرش می‌تواند کینهٔ ابوسعید از زندانی شدنش در دربار سامانی باشد و چون فرصت یافت نام امیران سامانی را یاد نکرد.


title: آل عراق

text: حکومت و دوران زمامداری وی از حدود سال ۳۶۶ هجری، آغاز و تا سال ۳۸۵ هجری، که مقارن بود با سقوط آل عراق و به قدرت رسیدن نوح سوم سامانی، ادامه پیدا کرد. در تاریخ از ابوعبدالله به عنوان شهید یاد می‌شود. تا این دوره لقب خوارزمشاه را فقط برای حاکم شرقی جیحون که در منطقه کاث استقرار داشت، به کار می‌بردند و حاکمیت غرب جیحون به مرکزیت گرگانج را به مؤسس آل مأمون، محمد بن مأمون، نسبت می‌دادند. آل عراق در حقیقت ولایت و خوارزمشاهی داشتند. در این دوره به خاطر اتفاقات خراسان و قدرت‌یابی عده‌ای از سرداران سامانی، دشمنان داخلی و بیرونی خاندان آل عراق تقویت شدند. این مشکلات از زمانی شروع شد، که نوح بن منصور بر جای پدر تکیه زد و همین امر باعث شد، تا هر امیری تلاش می‌کرد با حمایت یا مخالفت خود با امیر سامانی قدرت کسب نماید. در این میان، تلاش مدعیان خارجی نیز بر مشکلات می‌افزود، من جمله ابوعلی سیمجوری و فائق که سعی می‌کردند با تحریک بغراخان قراخانی، زمینه را برای حمله او به بخارا فراهم کنند، که همین اتفاق نیز رخ می‌دهد و بغراخان به بخارا حمله می‌کند و امیر نوح به خاطر این که از این حمله در امان بماند، به سمت دشت‌های جنوبی خوارزم روانه می‌شود. نوح بارها از ابوعلی سیمجوری و فائق درخواست کمک و یاری کرد، اما آن‌ها نه تنها وی را یاری نکردند، بلکه جانب دشمن وی را گرفتند. با این حال، ابوعبدالله خوارزمشاه و محمد بن مأمون به یاری وی برخاستند و شاید به خاطر همین قضیه بوده که امیر نوح به سمت آنان رفت. به دلیل بیماری بغراخان، سپاهیان وی بخارا را ترک کردند و امیر نوح دوباره به پایتخت خود برگشت و قدرتش را تثبیت کرد. امیر نوح به خاطر زحماتی که ابوعبدالله و محمد بن مأمون برایش کشیدند، مناطق ابیورد و نسا را به آنان اعطا کرد. در این بین، ابوعلی سیمجوری که بعد از شکست‌های پیاپی در مقابل امیر نوح، دوباره به قدرت رسید، مسئول واگذاری این دو منطقه به ابوعبدالله و محمد بن مأمون شد. ابوعلی به خاطر اینکه از یاری به امیر سامانی اجتناب ورزیده بود، نسبت به این اقدام امیر نوح معترض بود و تلاش می‌کرد تا از ابوعبدالله و محمد بن مأمون انتقام گیرد. وی به سبب دوستی و رفاقتی که با محمد بن مأمون داشت، نسا را به او واگذار کرد، اما از واگذاری ابیورد به ابوعبدالله خوارزمشاه خودداری کرد. او نه تنها ابیورد را به وی نداد، بلکه دستور داد تا سپاهیان و کسان وی را با خفت و خواری از آن منطقه بیرون کنند و به این شکل، کینهٔ خود از همراهی ابوعبدالله با امیر نوح سامانی را نشان داد. یه این شکل کینه‌توزی میان سرداران نظامی و والیان، علی‌الخصوص در خوارزم و ولایات اطراف آن افزایش یافت. در این بحبوحه ابوعلی سیمجوری که از هر فرصتی برای بدست آوردن قدرت بهره می‌برد به دسیسه‌ها و توطئه‌های خود ادامه داد، اما موفقیتی به دست نیاورد. با ورود سبکتگین ترک به عرصهٔ معادلات سیاسی و نظامی، جایگاه ابوعلی تضعیف شد و در نهایت در طی جنگی به سال ۳۸۵ هجری که میان او و قوای یکدست نوح و سبکتکین روی داد، شکست خورد. دربارهٔ شکست ابوعلی سیمجوری در این جنگ دو گزارش موجود می‌باشد.


title: آل عراق

text: در هر حال، ابوعلی سیمجوری به نیت خوارزم حرکت کرد. ابوعبدالله خوارزمشاه که به دنبال بهانه‌ای بود تا از او انتقام گیرد، وقتی ابوعلی به منطقهٔ هزار اسب رسید، با دو هزار سوار و پیاده، بر او حملهٔ ناگهانی برد و ابوعلی را دستگیر کرد و به سپاهیان و یاران او گفت که هر کس در خوارزم بماند خونش را می‌ریزیم که در نتیجه، همهٔ یاران ابوعلی پراکنده شدند و عده‌ای نیز به سمت گرگانج رفتند و خبر دستگیری ابوعلی را به محمد بن مأمون رساندند. مأمون به خاطر دوستی‌ای که با ابوعلی داشت، یا به خاطر چیزهای دیگر، لشکری عظیم آماده کرد و به شهر کاث هجوم برد. او بعد از کشتار فراوان، ابوعبدالله را دستگیر و ابوعلی را آزاد کرد و او را با کمال احترام و ابوعبدالله را با ذلت تمام به خوارزم بردند و در آن جا دستور دادند تا سر از تن او جدا کنند. به این شکل، بعد از به قتل رسیدن ابوعبدالله، آخرین خوارزمشاه آل عراق، قلمرو آنان به سرزمین آل مأمون منضم شد و آل مأمون از این پس عنوان خوارزمشاهی را یدک کشیدند. علت آنکه در تاریخ از ابوعبدالله به عنوان شهید یاد می‌شود، به خاطر یاری رساندن و خدمت او به دربار سامانی می‌باشد.


title: حبیب الزیودی

text: حبیب الزیودی (؛ زاده: ۱۹۶۳ – درگذشته: ۲۷ اکتبر ۲۰۱۲) شاعر و اندیشمند اردنی است که قصاید و شعرهای ملی و آوازهای زیادی نوشته و شعرهایی دربارهٔ خانواده‌اش در چادرنشینی سروده‌است. وی از دانشگاه اردن لیسانس ادبیات عربی گرفته‌است. وی در رادیو اردن در بخش فرهنگی آن در سال‌های ۸۷ تا ۱۹۸۷ فعالیت داشته‌است و سپس به وزارت فرهنگ منتقل می‌شود و تا سال ۱۹۹۰در آنجا فعالیت می‌کند و سپس به تلویزیون اردن منتقل می‌شود.


title: حبیب الزیودی

text: حبیب الزیودی در سال ۱۹۶۳در لوا، هاشمی در استان الزرقا، به دنیا آمد و در روستای العالوک بزرگ شد و در سال ۱۹۸۷ از دانشگاه اردن لیسانس و سپس فوق لیسانس گرفت، وی در ۴۹ سالگی در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۲ در اثر یک ایست قلبی ناگهانی درگذشت.


title: گاگا: پنج فوت دو اینچ

text: گاگا: پنج فوت دو اینچ یک فیلم مستند انتشار یافته سال ۲۰۱۷ دربارهٔ لیدی گاگا خواننده و ترانه‌سرای اهل ایالات متحده آمریکا است. مستند رویدادهای تولید و انتشار پنجمین آلبوم استودیویی "جوآن" (۲۰۱۶) و اجرای بین دو نیمه در مسابقه سوپربول ۲۰۱۷ لیدی گاگا را به تصویر می‌کشد. فیلم توسط هنرمند هنرهای تجسمی و مستندساز کارگردانی شده‌است. مستند نخستین‌بار ۸ سپتامبر ۲۰۱۷ در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۷ به نمایش درآمد، سپس به صورت جهانی در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۷ از طریق نت‌فلیکس منتشر شد.


title: اما گاد

text: اما گاد (; – ) نویسنده اهل دانمارک بود. کتاب و نمایش‌های او اغلب به سبک طنز نوشته شده ولی با این حال او یک نویسنده پرکاربردی بود.


title: اما گاد

text: اما گاد در یک خانواده مرفه به دنیا آمد و به نسبت دوره خودش به عنوان یک زن توانست از امکانات تحصیلی خوبی بهرمند شود. سال ۱۸۷۲ با یک دریادار ازدواج کرد. او عضو اتحادیه‌های کارگری و جوامع زنان در کپنهاگ بود و خانه اش مکان مهمی برای روشنفکران دانمارک در اوایل قرن به حساب می‌آمد.


title: اما گاد

text: در سال ۱۸۶۶ او به عنوان نمایشنامه نویس در تئاتر سلطنتی معرفی شد. در سال ۱۸۹۸ او انجمن تجاری زنان را تشکیل داد که اولین مؤسسه حرفه‌ای برای زنانی بود که کار دفتری می‌کردند.


title: اما گاد

text: بسیاری از آثار اما گاد بعد از مرگش گمنام باقی مانده بود. یکی از کتاب‌های محبوب او Takt og Tone بود که به معنی کتابی از برچسب می‌باشد. در سال ۱۹۰۵ او مدال طلا دریافت کرد.


title: اما گاد

text: امروز نمایشنامه‌های او در کتابخانه سلطنتی دانمارک حفظ و نگهداری می‌شود.


title: سامی‌ستیزی و یهود

text: سامی‌ستیزی و یهود ( تحت‌اللفظاً «ملاحظاتی در بار مسئله یهود») رساله‌ای دربارهٔ یهودستیزی است که ژان-پل سارتر آن را بلافاصله بعد از آزادسازی پاریس از اشغال آلمان نازی در دسامبر ۱۹۴۵ نوشت. این اثر در سال ۱۹۴۶ در مجلهٔ «زمانهٔ مدرن» چاپ شد. سامی‌ستیزی و یهود سعی در توصیف سبب‌شناسی نفرت ضدیهودی و واکنش یهودیان به آن است. به نوشتهٔ سارتر، یهودستیزی (و نفرت به‌طور کل) روشی است که طبقهٔ متوسط به وسیلهٔ آن بر ملتی که در آن می‌زید. ادعای تملک پیدا می‌کند و یک درک کوته‌بینانه از جهانی است که در آن یهودستیزان «نه یک برخورد منافع که خطر نیروی شیطانی بر جامعه» را می‌بینند.


title: گلابی ایبری

text: گلابی ایبری نام یک گونه از سرده گلابی است.


title: گلابی ایبری

text: گلابی ایبری از خویشاوندان نزدیک گلابی اروپایی است. گلابی اروپایی حدود ۲۵۰۰ سال پیش اهلی شد. گل‌های گلابی ایبری سفید و گاه کمی صورتی هستند. قطر گل‌ها ۲ تا ۳ سانتی‌متر است و ۵ گلبرگ دارد.


title: جزایر مسکلی

text: جزایر مَسکَلی (به عربی: جزیرة مسکلی) چند جزیره هستند روبه‌روی ساحل جیبوتی، در خلیج تاجوره واقع شده‌است. جزایر مسکلی ۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌اند. این جزیار از نظر تقسیمات کشوری جزء استان جیبوتی به شمار می‌آیند.


title: فانی لوه هامر

text: فانی لوه هامر (; – ) سیاست‌مدار، فعال حقوق زنان و حق رأی اهل ایالات متحده آمریکا بود.


title: پهلو به پهلو (فیلم ۲۰۱۲)

text: پهلو به پهلو () فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی کریستوفر کنیلی است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد.


title: پهلو به پهلو (فیلم ۲۰۱۲)

text: از زمان اختراع سینما تا به اکنون شیوه و فرمت فیلمبرداری تصاویر تغییرات بسیاری کرده‌است. در طول دو دهه اخیر، شکل جدید از فیلمسازی دیجیتال پدید آمده‌است و همین آغاز یک تحول بزرگ در صنعت فیلم‌سازی بود. در این مستند با کیانو ریوز همراه خواهیم شد و با بزرگترین اساتید سینمای حال حاضر دنیا من جمله جیمز کامرون، دیوید فینچر، دیوید لینچ، کریستوفر نولان، مارتین اسکورسیزی، جرج لوکاس، استیون سودربرگ و بسیاری دیگر به بررسی توسعه سینما و تأثیر فیلمسازی دیجیتال بر روی آن بیشتر بحث خواهیم کرد.


title: علاءالدین حسین غوری

text: علاءالدین حسین، معروف به جهانسوز، پسر ملک عزالدین حسین ملقب به ابوالسلاطین، از سال ۵۴۴ تا ۵۵۶ هجری، فرمانروای سلسلهٔ غوریان بود. وی دولت غوریان را به اوج قدرت رسانید. علاءالدین غوری برای انتقام قتل دو برادرش، قطب‌الدین محمد و سیف الدین سوری، با بهرامشاه غزنوی جنگ کرده و او را شکست داد. او پس از تصرف غزنین، به مدت هفت شبانه‌روز، شهر را به آتش کشید و از آنجا روی به بت نمود و بتکده شهر را که در نوع خود بی‌نظیر بود، نیز تخریب کرد که بدین جهت او را جهانسوز لقب داده‌اند. او متصرفات ولایت کاسی غور را مطیع کرده و به فیروزکوه (غور) آمد و چون مردم در غیاب وی ملک ناصرالدین حسین بن محمد را از مادین آورده و بر تخت نشانیده بودند، با اطلاع از قدرت علاءالدین، ناصرالدین را بکشتند و به علاءالدین تسلیم شدند. وی بامیان، تخارستان، بلاد جروم، گرمسیر، تولک، جبال هرات و غرجستان مرغاب را نیز تحت سلطهٔ غوریان درآورد و داعیان اسماعیلی را نیز به غور راه داد. علاءالدین حسین جهانسوز سرانجام در سال ۵۵۶ هجری / ۱۱۶۱ میلادی در سنگهٔ غور از جهان رفت و پس از او فرزندش، سیف‌الدین محمد، به امارت رسید.


title: علاءالدین حسین غوری

text: پس از مرگ بهاءالدین سام که در راه غزنه اتفاق افتاد؛ علاءالدین حسین به سلطنت غور رسید. تاریخ‌نویسان از تاریخ تولد و آغاز زندگی وی اطلاعی به یادگار نگذاشته‌اند و تنها مطلبی که از دوران جوانی او به دست آمده آن است که او در رشته ادبیات و الهیات و فنون نظامی که در آن زمان هر شاهزاده می‌بایست نسبت به این علوم آگاهی داشته باشند. علاءالدین حسین هنگامی که خبر مرگ بهاءالدین را شنید در اواسط سال ۵۴۴ هجری / ۱۷۰۸ میلادی به تخت سلطنت غور نشست و سپس بدون فوت وقت به بهانه گرفتن انتقام سپاهیان خود را آماده کرده و با ارتش پنجاه‌هزار نفری به سوی غزنه به راه افتاد. بهرامشاه غزنوی از حرکت ارتش غور آگاه گشت و با اطمینان به ارتش تازه‌نفس هندی و سپاهیان غزنه، پایتخت خود را ترک کرد و از راه رخج و تگیناباد رهسپار زمین داور شد تا راه بر دشمن ببندد. هنگامی که سپاهیان دو رقیب در دشت زمین داور در برابر یکدیگر قرار گرفتند؛ بهرامشاه سفرائی نزد علاءالدین فرستاد تا او را ضمن تهدید از جنگ بازدارد ولی علاءالدین پاسخ فرستاد که وی برای گرفتن انتقام قتل غیرعادلانه دو برادرش آماده جنگ است و به تصمیم خود پایبند است. پس از آن که این گفتگوها نتیجه‌ای دربر نداشت هر دو سپاه خود را برای نبرد آماده کردند. دولتشاه (غوری) پسر بهرامشاه که فرمانده سواره نظام فیل‌های جنگی بود به سپاه غور حمله کرد. سربازان پیاده غوری به دستور علاءالدین حسین دست به حیله نظامی زده صف خود را شکافته راه را برای آن‌ها باز کردند ولی بلافاصله اطراف سواره‌نظام دولتشاه را گرفته، او و سربازانش را قتل‌عام کردند. این شکست اثری بد بر سر سربازان بهرامشاه نهاد پس ناچار عقب‌نشینی کردند. بهرامشاه در حال عقب‌نشینی هنگامی که به محلی به‌نام جوش آب‌گرم، نزدیک تگیناباد رسید درصدد جنگ دوباره برآمد اما این‌بار نیز شکست خورده و با عجله به غزنه بازگشت. در آنجا مجدداً سپاهیان تار و مار شده را جمع کرده و درصدد دفاع برآمد ولی بار سوم نیز دچار شکست گردید. علاءالدین بدون از دست دادن وقت شهر غزنه را با حمله‌ای برق‌آسا اشغال کرد و فرمان داد تا مدت هفت شبانه روز شهر را به آتش کشیدند و بناهای سلاطین غزنوی، به استثنای چند ساختمان همه را خراب کردند. در این میان غارت و کشتار طرفداران بهرامشاه با شدت هرچه تمامتر ادامه داشت و حتی گروهی از زنان غزنه را که شایع بود در هنگام اسارت سیف‌الدین سوری به دنبال او به راه افتاده و با دف و آواز اشعار توهین‌آمیزی خوانده بودند در حمامی زندانی و با بستن منفذهای آن همه را خفه کردند. علاءالدین حسین فرمانی نیز صادر کرد تا مکانی را که در آن سیف‌الدین سوری و وزیرش سید مجدالدین موسوی را به دار زده بودند با خاک یکسان کنند سپس چند سید اهل غزنه را وادار کرد تا توبره‌هایی از خاک غزنه را به گردن آویخته به فیروزکوه حمل کنند. در آنجا به دستور وی آن خاک را با خون چند سید آمیخته در بنای چند قلعه به کار بردند. چنانچه در این واقعه بیش از شصت هزار تا هفتاد هزار نفر کشته شده‌اند. تاریخ‌نویسان همه از رفتار خشن علاءالدین انتقاد کرده‌اند و جوزجانی اولین کسی است که به او لقب جهانسوز داده‌است. علاءالدین حسین بعد از آن که انتقام خود را گرفت و مردم شهر را مطیع خود ساخت، برای ارضای بیشتر خاطر خود ابیاتی با مضمون‌های عالی و مملو از تحسین و تمجید خویش ساخت و سپس لباس سوگواری پوشیده، هفت شبانه روز بر سر قبر برادرانش مراسم عزاداری بجا آورد؛ آنگاه دستور داد تا جسد آن‌ها را در صندوق‌هایی بگذارند و همراه خود به غور برده و در آنجا آن‌ها را در جوار آرامگاه اسلاف خویش دفن کرد.


title: علاءالدین حسین غوری

text: قطعه‌ای که علاءالدین در مدح خود سروده‌است چنین آغاز می‌گردد:


title: علاءالدین حسین غوری

text: علاءالدین حسین پیش از بازگشت به سوی غور، وضع هرج و مرج غزنه را آرام کرده و در برگرداندن آن منطقه به حالت اولیه‌اش بسیار کوشید آنگاه از راه بست و زمین داور به پایتخت خود بازگشت. بست در آن زمان شهری مشهور و مرکز بازرگانی بود و برخلاف گفته بعضی تاریخ‌نویسان، علاءالدین این شهر را ویران نکرده‌است چون مدارک باستان‌شناسی نشان می‌دهد که این شهر فقط اندکی خسارت دیده، سپس دوباره مرمت یافته‌است.


title: علاءالدین حسین غوری

text: این شهر که از دوران پارت‌ها سابقه تاریخی دارد، در قرن اول اسلامی نیز یکی از مراکز مهم بازرگانی بوده و در حمله مغول مانند سایر شهرهای این ناحیه خراب و نابود شده‌است. یکی از آثار هنری و زیبایی این شهر که خوشبختانه تاکنون نیز برجای مانده‌است دروازه قوسی شکل مسجد قلعه بست می‌باشد؛ که به عقیده باستان‌شناسان به سبک معماری دوران غوریان یا خوارزمشاهیان بنا گردیده و احتمالاً قبل از حمله مغول یعنی در زمان علاءالدین حسین خرابی یافته‌است. یکی دیگر از نقاطی که مورد این حمله قرار گرفته و آسیب دیده‌است قصر معروف غزنویان به نام لشکری بازار است که در محل پیوستن رود ارغنداب و هیلمند واقع بوده و به عقیده چند نفر از باستان‌شناسان خرابی اول آن به دستور علاءالدین حسین صورت گرفته‌است. تاریخ‌نویسان دربارهٔ این جنگ و سرنوشت بهرامشاه عقاید ضد و نقیضی دارند. عده‌ای از آن‌ها از جمله بیهقی، فخر مدبر، خواندمیر و بناکتی عقیده دارند که بهرامشاه قبل از حمله علاءالدین حسین در غزنه مرده‌است؛ ولی مسلم است که بهرامشاه در آن جنگ رهبری سپاهیانش را برعهده داشته‌است. حتی خواندمیر که در یک جا مرگ بهرامشاه را قبل از حمله علاءالدین به غزنه ذکر کرده‌است در جای دیگر می‌نویسد: «... و قول اصح آن که بین‌الجانبین چند کرت مقاتله روی نموده.» یا به گفته جوزجانی و دیگران «سه کرت از پیش علاءالدین غوری منهزم گشت.» در هر حال با توجه به عقاید بیشتر این مورخان٬بهرامشاه پس از سه بار شکست به هند فرار کرده‌است. علاءالدین حسین قبل از بازگشت به غور یکی از سران لشکری به نام امیرخان را با پنج هزار سپاهی در غزنه مستقر و او را مأمور حفاظت آن ناحیه کرد. امیرخان مردی خشن و ستمگر بوده‌است. مبارکشاه فخر مدبر دربارهٔ دوران حکومت وی داستانی نقل کرده و می‌نویسد: «غزنه به‌طور معجزه‌آسایی به وسیله شخصی روحانی به نام خواجه ابوالموید که از جور و ستم امیرخان نجات یافته‌است؛ نتیجه این معجزه آن بود که ناگهان لشکری بزرگ در نزدیکی غزنه ظاهر شده و امیرخان از ترس آن با همه لشکریانش غزنه را ترک و فرار کرده‌است.» در واقع ظهور معجزه‌آسا این لشکر عظیم چیزی جز بازگشت بهرامشاه همراه سپاهیان تازه‌اش از هند نبوده‌است. حقیقت تاریخی این افسانه توسط یک سند تاریخ‌دار تأیید شده‌است که برطبق آن بهرامشاه قبل از ربیع‌الاول سال ۵۴۵ هجری (۱۷۰۹ شاهنشاهی) به غزنه بازگشته‌است یعنی زمانی که علاءالدین حسین در غور سرگرم اعزام قشون به هرات و مشغول زد و خورد با سلطان سنجر بوده‌است. در هر صورت بهرامشاه پس از اخراج امیرخان مدت‌ها در غزنه بوده و در سال ۵۵۲ هجری (۱۷۱۶ شاهنشاهی) در آن شهر در گذشته‌است. علاءالدین حسین اندکی بعد نسبت به برادر زادگان خود غیاث‌الدین، شهاب‌الدین غوری و (معزالدین) بدگمان شد و پس از مقرر کردن مبلغی وجه نقد به عنوان مخارج روزمره آن‌ها را در قلعه نظامی وجیرستان زندانی کرد. سبب بدگمانی او فقط توسط ابن اثیر ذکر گردیده‌است که طبق آن علاءالدین حسین نواحی سنگه، تیول قبلی بهاءالدین سام و گرمسیر و تگیناباد را به آن دو برادر تفویض کرده بوده‌است و این دو برادر در آن نواحی سیاست بسیار ملایمی در پیش گرفتند و با بخشش‌های خود باعث جلب توجه مردم نسبت به خود شده‌بودند تا در موقع مناسب از حمایت آن‌ها در مقاصد سیاسی خود استفاده کنند. این موضوع و رفتار جاه‌طلبانه آن‌ها به گوش علاءالدین حسین رسید و باعث بدگمانی شده‌بود و به همین دلیل تا پایان زندگی خود آن دو برادر در زندان قلعه وجیرستان تحت نظر نگهداشته شدند.


title: علاءالدین حسین غوری

text: هنگامی که علاءالدین حسین در غور سرگرم تجهیز سپاه بود؛ خسرو شاه پسر بهرامشاه غزنوی سپاه بزرگی در لاهور فراهم کرد و به سوی غزنه هجوم آورد. علاءالدین که درصدد حمله به هرات بود میل داشت که با او از در صلح وارد شود به این طریق که خسرو شاه شهر و قلعه تگیناباد را به او واگذار کند و به غزنه قناعت کند؛ ولی خسروشاه که به کمک و پشتیبانی سنجر اطمینان داشت حاضر به صلح نشد. در این موقع برحسب اتفاق گرفتاری‌های سلطان سنجر بعد اعلای خود رسیده‌بود و نمی‌توانست به او کمک کند. خسروشاه که به این دلیل ناامید شده‌بود ناچار غزنه را ترک و به اهواز فرار کرد. وی در همان‌جا ماند تا آن که در سال ۵۵۵ هجری (اوایل سال ۱۷۱۹ شاهنشاهی) درگذشت. پیروزی غزنه علاءالدین را ترغیب کرد تا به تلافی پشتیبانی‌های سلطان سنجر از بهرامشاه که منجر به قتل سیف‌الدین سوری شده‌بود با وی بجنگد به ویژه آن که در آن زمان سلطان سنجر دوران سقوط خود را طی می‌کرد و دشمنانش از هر طرف آماده نابودی وی بودند. علاءالدین در آغاز برای نشان دادن خود مختاری خویش از پرداخت باج و خراج مقرر به سنجر امتناع ورزید. در این لحظات وضع نابسامان و درهم سیاسی هرات در اوایل سال ۵۴۵ هجری (۱۷۰۹ شاهنشاهی) بهترین موقع برای حمله علاءالدین حسین و اجرای نقشه انتقام جویانه وی بود. علی چتری تیولدار هرات، که به گفته طعن‌آمیز راوندی و خواندمیر «سلطان سنجر او را از مرتبه مسخرگی به درجه امارت رسانیده بود» نیز با پشتیبانی مردم ستمدیده آن شهر که آرزوی آزادی خود را داشتند برضد سنجر قیام کرده‌بود.


title: علاءالدین حسین غوری

text: علاءالدین حسین و علی چتری برای تحکیم وضع خود در برابر سلطان سنجر با هم متحد شدند و علاءالدین در اوایل ربیع الاول سال ۵۴۵ هجری(۱۷۰۹ شاهنشاهی) از دعوت علی چتری استقبال کرد و وارد هرات شد اما تلاش کرد تا در امور سیاسی هرات دخالتی نکند و وضع مردم را به حال خود باقی بگذارد. علاءالدین در آن‌جا برای فریب سنجر، دستور داد تا خطبه را طبق معمول به نام او بخوانند ولی سنجر که از ماجرا با خبر شده‌بود از مرو به سوی هرات حرکت کرد و پیام‌هایی برای متحدانش از جمله تاج‌الدین سیستانی و بهرامشاه فرستاد و لزوم تشکیل نیروی واحدی را تأکید کرد. در آن موقع بهرامشاه هنوز از ضربه خرد کننده‌ای که علاءالدین حسین به او وارد کرده بود رنج می‌برد و تاج‌الدین سیستانی بهترین تیول‌دار وفادار سنجر هم این سیاست را که با کمک به سنجر دشمن جدیدی برای خود فراهم سازد؛ ابلهانه دانسته و به بهانه‌ای از همکاری سرباز زد. در چنین موقعیتی سنجر دریافت که عقب‌نشینی و انتظار برای فرصتی مناسب‌تر عاقلانه‌تر است.


title: علاءالدین حسین غوری

text: علاءالدین از مدت‌ها پیش به تخارستان نظر داشت و به همین دلیل به منظور پیشبرد خواسته خود نظر غزها را به سوی خود جلب کرد و شروع به توسعه متصرفات خود در مرز شمالی بامیان کرد ولی امیر قماج سر راه او قرار گرفت. در اینجا غزها چون منافع بیشتری نصیبشان می‌شد به پشتیبانی علاءالدین برخاسته و باعث شکست قماج شدند. علاءالدین بلافاصله پس از این پیروزی بامیان و تخارستان را تصاحب کرد. سنجر از پیشرفت‌های علاءالدین نگران شده‌بود رهسپار مرز بلخ گردید و از اردوی سلطنتی خود در اطراف بلخ نامه‌ای به بهرامشاه نوشته و از او تقاضای کمک کرد. علاءالدین که شهر بلخ را در تصرف داشت با حمله سنجر مجبور شد آن منطقه را ترک کند. سنجر فهمید که از طرف بهرامشاه کمکی حاصل نمی‌شود چون از نیروی غزها اطلاع داشت با اعطای امتیازاتی توانست آن‌ها را به کمک خود بطلبد و درصدد سرکوبی علاءالدین و علی چتری درآید. علاءالدین حسین نیز به همراه متحد خود، علی چتری برای جلوگیری از نفوذ سنجر به سوی وی حرکت کرد. دو سپاه در دره هریرود، برای جنگی حتمی رودرروی هم قرار گرفتند. دربارهٔ تاریخ وقوع این جنگ اغلب تاریخ نویسان یا سکوت کرده‌اند یا سال ۵۴۵ هجری (۱۷۰۹شاهنشاهی) را ذکر کرده‌اند. نظامی عروضی که منسوب به دودمان غوری بود، گفته‌است: «... من بنده در هرات چون متواری گونه همی‌گشتم…» وی تاریخ این جنگ را سال ۵۴۷هجری (۱۷۱۱شاهنشاهی) ذکر کرده‌است. علاءالدین چون از وفاداری سربازان ترک و غز لشکر خود اطمینان کامل نداشت دستور داد تا به منظور استقامت و پایداری آن‌ها یک روز قبل از شروع جنگ، آب هریرود را به زمین‌های پشت جبهه جاری سازند. در آغاز جنگ شش هزار سرباز غز و ترک، لشکر علاءالدین حسین و علی چتری را ترک کرده و به اردوی سلطان سنجر پیوستند. این عمل ضربه شدیدی به روح جنگاوری سپاه غوریان وارد ساخت و باعث شد دست به فرار بزنند. در این کشمکش عدهٔ زیادی در گل‌ولای فرورفته به دست دشمن کشته شدند. علاءالدین و علی چتری نیز دستگیر شدند و به محضر سلطان سنجر برده شدند. وی دستور داد تا فوراً علی چتری را بکشند و علاءالدین حسین را به زندان بیاندازند. سلطان سنجر با توجه به اوضاع سیاسی و موقعیت خطرناک خود با علاءالدین حسین به مهربانی رفتار کرد و پس از چند روز او را از زندان بیرون آورده و مورد لطف و بخشش خویش قرار داد و به گفته جوزجانی «ندیم خاص سلطان سنجر گشت». علاءالدین حسین از آن پس پیوسته در دربار سنجر حضور داشت و نظر به لطف و محبت سلطان نسبت به خود اشعاری در ستایش او می‌سرود. البته این اظهار محبت و دوستی زیرکانه سنجر نسبت به علاءالدین نقشه سیاسی بود چون سلطان سلجوقی با توجه به اوضاع خطرناک امپراتوری خود از جمله خوارزمشاه، قراختائیان و غزهای صلاح در آن دید که نظر علاءالدین حسین را به سوی خود جلب کند تا از نیروی نظامی وی به عنوان یک متفق بانفوذ و وفادار استفاده نماید. در این هنگام غزها که از ضعف دولت سنجر آگاه بودند در اطراف بلخ شروع به ایجاد مزاحمت و شورش کرده‌بودند و به همین دلیل هم سلطان سنجر پیش از آن که به سرکوبی غزها اقدام کند، علاءالدین را با بدرقه‌ای شایان به غور فرستاد. از طرفی چون سلطان سنجر نسبت به پیروزی خود بر غزها اطمینان کامل نداشت، تمامی اسب و گلهٔ شتران و خزانه خود را به امانت تحویل علاءالدین داد تا آن‌ها را به غور برده و در موقع مناسبی دوباره به دربار سنجر برگرداند.


title: علاءالدین حسین غوری

text: پیروزی علاءالدین در به دست آوردن کمک، او را تشویق کرد که از وضع وخیم سیاسی سنجر استفاده کند و به اصطلاح از آب گل‌آلود ماهی بگیرد. در این میان در تخارستان سرحد شمالی غز هم دو دستگی‌هایی به وجود آمده‌بود. امیر زنگی بن خلیفه (حاکم تخارستان) با امیرقماج حکمران دست نشانده سنجر در بلخ، اختلاف پیدا کرده‌بود لذا غزهای ساکن در منطقه حکومتی را به کمک طلبیده آن‌ها را برضد قماج تجهیز کرده‌بود ولی امیر قماج توانست با دادن وعده‌های فریبنده، غزها را به سوی خود بکشاند و بالاخره در جنگی که میان آن دو رقیب رخ داد امیر قماج پیروز شد و توانست امیر زنگی و پسرش را اسیر کرده و به قتل برساند.


title: علاءالدین حسین غوری

text: دوران اسارت علاءالدین حسین در دربار سلطان سنجر برخلاف نظر چند نفر از مورخان از جمله کارل بروکلمن که دو سال ذکر کرده‌است، نمی‌تواند بیش از چند ماه بوده‌باشد. جنگ میان علاءالدین حسین و سلطان سنجر طبق نظر چند تن از مورخان از جمله نظامی عروضی سمرقندی که خود شاهد جریانات بوده در سال ۵۴۷ هجری (۱۷۱۱ شاهنشاهی) رخ داده‌است. از طرف دیگر جنگ سنجر بر ضد غزها و شکست و اسارت او در محرم سال ۵۴۸ هجری (۱۷۱۲شاهنشاهی) صورت گرفته‌است پس در این صورت اسارت علاءالدین حسین فقط چند ماه یا به گفته خواندمیر «چندگاهی» بیشتر نبوده‌است.


title: علاءالدین حسین غوری

text: در چند ماهی که علاءالدین حسین از کشور خود دور افتاده‌بود، عده‌ای از امیران و بزرگان غور برادرزاده او ناصرالدین حسین مادینی را به سلطنت نشانده‌بودند. این سلطان دست نشانده چندان موفقیتی در کارهای کشوری نداشت چون بلافاصله پس از جلوس وی برتخت سلطنت عده‌ای در ولایت‌کشی به بهانهٔ مختلف از جمله گرفتن انعام دست به غارت اموال دولتی زدند. غیبت چند ماهه رهبری قدرتمند مانند علاءالدین نشان داد که اوضاع داخلی سرزمین کوهستانی غور به زودی دستخوش شورش‌های متعددی قرار خواهدگرفت اما بلافاصله پس از آن که خبر آزادی و بازگشت وی در غور منتشر شد چند نفر از زنان حرمسرا به تحریک سران کشوری طرفدار علاءالدین شبانه ناصرالدین حسین را با بالش خفه کردند.


title: علاءالدین حسین غوری

text: علاءالدین حسین پس از ترک دربار سنجر پیش از آن که به فیروزکوه، پایتخت خود برود به سوی ولایت کشی رفته، متمردان و سرکشان آن ناحیه را سرکوبی و دژهای آن‌ها را خراب کرد و سپس به سوی فیروزکوه که مردم آن با اشتیاق در انتظارش بودند، رهسپار گردید. وی پس از استقرار و تنظیم امور داخلی غور به فکر مناطقی افتاد که قبل از جنگ با سلطان سنجر به دست آورده‌بود. در این زمان سنجر در اسارت غزها بود و دیگر مانعی برای پیشرفت‌های سیاسی وی وجود نداشت لذا به زودی به نواحی بلخ و تخارستان دست‌اندازی کرده و آن نواحی را به تصرف درآورد. در چنین موقعیتی ناپایدار و مشوش یعنی زمانی که غزها مشغول غارت مرو و نیشابور و دیگر شهرهای خراسان بودند. علاءالدین روی به فتوحات دیگر آورد و شهرهای جروم، داور، بست و قلعه تولک را که در کوهستان‌های هرات بود را ضمیمه متصرفات خود کرد و آنگاه متوجه غرستان (غرچستان) گردید. حاکم آن ناحیه، ابراهیم شاه رابطه دوستانه‌ای با او به وجود آورد و علاءالدین را به خاطر تحکیم آن رابطه دوستانه، دختر وی به نام حره‌نور ملک را به زنی گرفت و سپس دره حاصلخیز مرغاب را پس از درهم شکستن مقاومت ساکنان آن اشغال نمود. این پیروزی برای علاءالدین کار آسانی نبود چون برای تصرف یکی از دژهای معروف آن‌جا به نام سبکجی مدت‌ها وقت صرف کرد تا به نتیجه رسید. علاءالدین از آن پس تا پایان زندگی قلمروی حکومتش را با به دست آوردن مناطق مهم سوق‌الجیشی و حساس مرزی استحکام بخشید. در طی جریانات گذشته یعنی به هنگام درگیری علاءالدین با سطان سنجر، شهر غزنه مجدداً به دست خسروشاه افتاده‌بود ولی به زودی گرفتار حمله غزها شد و چون توان برابری با آن‌ها را نداشت به سوی لاهور فرار کرد. بعضی تاریخ‌نویسان در این مورد دچار اشتباه شده‌اند و عقیده دارند که پس از استیلا و ورود خسروشاه در غزنه، علاءالدین به آن شهر حمله برده و باعث فرار خسروشاه گردیده‌است.


title: علاءالدین حسین غوری

text: خواندمیر در این مورد نظر دیگری دارد و می‌نویسد که علاءالدین پس از فتح غزنه حکومت آن‌جا را به غیاث‌الدین و شهاب‌الدین برادرزادگان خود تفویض کرد و آن دو برادر خسروشاه را با لطائف‌الحیل به دست آورده و در قلعه‌ای محبوس کردند و او در سال ۵۵۵ هجری درگذشت. این تاریخ‌نویس، خسروشاه را با خسروملک اشتباه گرفته‌است چون این خسروملک بوده که بعدها به فرمان غیاث‌الدین در قلعه بلروان غرجستان زندانی شده و بالاخره به قتل رسیده‌است.


title: علاءالدین حسین غوری

text: یکی از اتفاقات مهم که در آخرین سال‌های زندگی علاءالدین حسین رخ داده‌است؛ آمدن مبلغین اسماعیلیه به سرزمین غور می‌باشد. در این زمان فرقه اسماعیلیه می‌خواستند قلمروی خود را از جهت خراسان توسعه دهند با ارسال داعی به منظور تبلیغ بین مردم غور و به ویژه سلطان قدرتمند آن سرزمین دست به کار شده‌بودند. عقیده علاءالدین نسبت به این فرقه درست مشخص نیست و تنها از گفته جوزجانی در می‌یابیم که او به آن‌ها اجازه داده‌بود تا در قلمرو غور به کار دعوت و تبلیغ مشغول باشند و حتی به گفته همین تاریخ‌نویس «سلطان علاءالدین… ایشان را اعزاز کرد و به هرجا از مواضع غور در سر دعوت کردند و ملاحده‌الموت طمع به ضبط و انقیاد اهل غور در بستند.» اتفاقاً این موضوع یکی از مواردی است که مورد بدگویی تاریخ‌نویسان قرار گرفته‌است و آن را «غبار بدنامی بر ذیل دولت او» دانسته‌اند.


title: علاءالدین حسین غوری

text: علاءالدین حسین که یکی از سلاطین نیرومند غور بود در ربیع‌الثانی سال ۵۵۶ هجری (اواخر ۱۷۱۹ شاهنشاهی) درگذشت. جسد او را در آرامگاه خانوادگی و در جوار برادرانش در سنگه به خاک سپردند.


title: زندگی شخصی پیپا لی

text: زندگی شخصی پیپا لی () فیلمی در ژانر رمانتیک و درام به کارگردانی ربکا میلر است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد.


title: ابن الصفار

text: ابن الصفار (؛ درگذشته: ۱۰۳۵) یک ریاضیدان بود که با علوم ستاره‌شناسی کار می‌کرد، وی در کوردوبا (اسپانیا) به‌دنیا آمد و نزد ابی قاسم المجریطی درس خوانده بود. وی آثاری در زمینه علوم ستاره‌شناسی از خود به‌جای گذاشته‌است و هنگامیکه اندلس در زمان فتنه ناآرام شد به دنیا (آلیکانته) رفت و نزد دوستش مجاهد العامری زیست تا اینکه در سال ۴۲۶ هجری مصادف با ۱۰۳۵ میلادی در دنیا (آلیکانته) درگذشت.


title: آریادنا اسکریابینا

text: آریادنا اسکریابینا (؛ ۲۶ اکتبر ۱۹۰۵ – ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۴ (سن ۳۸)) با نام کامل آریادنا آلکساندرونا اسکریابینا (همچنین بعنوان سارا نوت و رجینا شناخته می‌شود) موسیقی‌دان، شاعر، و نویسنده اهل امپراتوری روسیه فعال مقاومت فرانسه بود که در ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۴ توسط یک مأمور شبه نظامی فرانسه به قتل رسید.


title: آریادنا اسکریابینا

text: پس از مرگش او مدال صلیب جنگ و همچنین مدال مقاومت را دریافت کرد. آریادنا بزرگترین دختر آهنگساز روسی، الکساندر اسکریابین، و تاتیانا اشلتزر بود. پس از مرگ پدرش، آدریانا نام خانوادگی او را برگزید و پس از مرگ مادرش به فرانسه رفت. او که شاعر بود، شعرهایش را منتشر می‌کرد و بخشی از دایره ادبی جماعت روس در فرانسه بود. او سه بار ازدواج کرد، آخرین ازدواج وی با یک شاعر به نام دیوید کنوت بود. او و همسرش از ایده‌های تجدیدنظرطلبی صهیونیستی حمایت می‌کردند. او که بعنوان یک مسیحی ارتدکس غسل تعمید شده بود، پس از ازدواج با دوید، یهودی شده و نامش را به سارا تغییر داد.


title: آریادنا اسکریابینا

text: در اشغال فرانسه توسط آلمان، او سازمانده و همچنین عضو فعال مقاومت یهودی فرانسه در جنوب این کشور بود. او در شهر تولوز توسط یک مأمور شبه نظامی فرانسه کمی قبل تر از سقوط رژیم ویشی کشته شد.


title: آریادنا اسکریابینا

text: آریادنا، بزرگترین دختر اسکریابین و اشلتزر، در شهر ایتالیایی بوگلیاسکو به دنیا آمد. در آوریل ۱۹۱۵، پدر آریادنا به دلیل سپتیسمی درگذشت و خانواده آریادنا بدون سرپناه مالی ماندند. اما به دلیل تلاش‌های دوستان خانوادگی، همسر قانونی اسکریابین موقعیت آریادنا و خواهرانش مارینا و جولیان را بعنوان فرزندان اسکریابین را به رسمیت شناخت و در نتیجه، آنها اجازه یافتند که نام او را بر خود بگذارند. در سال ۱۹۱۸، قحطی سراسر مسکو را فراگرفت و اشلتزر فرزندان خود را به اوکراین، کیو، برد که تحت تأثیر قحطی نبود.


title: آریادنا اسکریابینا

text: در ژانویه ۱۹۲۲، دانشگاه آریادنا بسته شد و مادرش نیز در مارس فوت کرد و در گورستان نووودویچی به خاک سپرده شد. سپس آریادنا به پاریس فرستاده شد تا با عمویش زندگی کند.


title: آریادنا اسکریابینا

text: در پاریس با همسر آینده اش دوید نوت، یک شاعر روسی یهودی، آشنا شد. آنها با اضطراب شاهد رشد احساسات ضد صهیونیستی در اروپا بخصوص در آلمان بودند.


title: آریادنا اسکریابینا

text: در اوایل ۱۹۳۹، دوید و آریادنا توانستند نشریه ای را تحت عنوان «تصدیق» تأسیس کنند که هدف آن بیداری وجدان ملی یهودیان بود. دوید نه تنها سردبیر بلکه بعنوان روزنامه‌نگار نیز در آن فعالیت می‌کرد. این روزنامه برای یهودیان در پاریس یک رویداد مهم محسوب می‌شد و در اوت ۱۹۳۹، نوت‌ها به بیست و یکمین کنگره جهانی صهیونیسم دعوت شدند.


title: آریادنا اسکریابینا

text: یک هفته پس از کنگره، جنگ جهانی دوم شروع شد و در روز اول جنگ، در یک سپتامبر ۱۹۳۹، نوت به ارتش فرانسه پیوست و روزنامه بسته شد. او در پاریس خدمت می‌کرد و در ۳۰ مارس ۱۹۴۰، او و آریادنا بالاخره ازدواج خود را به صورت رسمی ثبت کردند. چند روز بعد آدریانا به یهودیت تغییر دین داد و نام خود را نیز به سارا تغییر داد. او اصرار داشت که دوستانش او را با نام جدیدش صدا کنند.


title: آریادنا اسکریابینا

text: با نزدیک شدن نیروهای آلمانی به پایتخت، واحد نظامی نوت به سمت جنوب منتقل شد، در حالی که آریادنا با فرزندانش در پاریس اقامت داشتند. او شروع به کار در یک کارخانه کرد، اما تنها سه روز بعد از شروع کار، کارخانه به دلیل فرار بسیاری از افراد از پاریس، بسته شد. کمی قبل از اینکه آلمانی‌ها وارد پاریس شدند، او به شوهرش در تولوز پیوست.


title: آریادنا اسکریابینا

text: تولوز به اصطلاح «منطقه آزاد» بود، که تا نوامبر ۱۹۴۲ شاهد جنگ و نیروهای اشغالگر نبود، اما یک نیروی شبه نظامی محلی که توسط رژیم ویشی تعیین شده بود، در اختیار داشت. نگرش آنها نسبت به یهودیان آنقدر شدید بود که نوت‌ها دیگر به زبان روسی صحبت نمی‌کردند و تنها از فرانسوی حتی در صحبت با فرزندانشان استفاده می‌کردند. اکثر یهودیان سعی کردند از طریق مارسی به آمریکای جنوبی فرار کنند؛ نوت‌ها هم تلاش خود را کردند اما شکست خوردند. زندگی آنها بسیار فقیرانه و سخت بود و هر شغل در دسترس را می‌پذیرفتند.


title: آریادنا اسکریابینا

text: در اوایل سال ۱۹۴۲، دوید و آریادنا جزوه ای با عنوان «چه باید کرد؟» در مورد تضاد یهودیان در جنگ جهانی دوم منتشر کردند که در آن نیاز به یک سازمان زیرزمینی یهودی را مورد بحث قرار دادند. دوید این جزوه را برای چندین صهیونیست در تولوز خواند، اما تنها ابراهام پولونسکی با او موافقت کرد، در حالی که دیگران ایده مبارزه زیرزمینی را خودکشی دانستند. علی‌رغم مخالفت صهیونیست‌ها، نوت‌ها، پولونسکی و همسرش یک سازمان تشکیل دادند که ابتدا به نام بنی داوود و بعد از آن "ارتش یهودی“ آغاز به کار کرد. به دلایل نگرانی از توطئه، سارا-آریادنا نام مستعار رجینا را برای خود گذاشت. او برای اعضای جدید یک سوگند و مراسم ابداع کرد و در طول سال‌ها تقریباً ۲۰۰۰ نفر از این طریق وارد ارتش یهودی شدند.


title: آریادنا اسکریابینا

text: اعضای «ارتش یهودی» در میان کارگران کارخانه، دانشجویان دانشگاه تولوز و کنیسه‌ها استخدام شدند. اولین وظیفه آنها نسبتاً ساده بود، برای مثال غذا دادن به پناهندگان یهودی از آلمان، که در کمپ دو رسیبدو در نزدیکی تولوز در شرایط سختی نگهداری می‌شدند. بعدها، آنها شروع به جمع‌آوری سلاح و اطلاعات حساس، پنهان کردن یهودیان با ریسک بالا در مزارع و صومعه‌های دور افتاده و انتقال آنها به سوئیس و اسپانیا کردند. آنها همچنین اقدام به خرابکاری علیه نازی‌ها و مزدورانش کردند. آریادنا در یکی از دشوارترین و خطرناکترین ماموریت‌ها دخیل بود. یعنی منتقل کردن فرزندان یهودیانی که به اردوگاه‌ها برده شده بودند. به بچه‌ها آموزش داده شد بود تا هیچ گونه سوء ظن ایجاد نکنند و به رویدادهای پیش‌بینی نشده در طی سفر واکنش درست نشان دهند.


title: آریادنا اسکریابینا

text: اقدامات نظامی «ارتش یهودی» عمدتاً محدود به کشتن عوامل شبه نظامیانی که در شناسایی یهودیان در خیابان‌ها شرکت داشتند، بود. اسلحه برای این کار عمدتاً از طریق هواپیماهای بریتانیا که اسلحه برای پارتیزان‌های فرانسوی به زمین می‌انداختند، تأمین می‌شد.


title: آریادنا اسکریابینا

text: در نوامبر ۱۹۴۲ پلیس، آرنولد مندل، عضو ارتش یهودی که همچنین دوست کنوت در پاریس بود را دستگیر کردند. ماندل نام و آدرس کنوت را به مأمورین تحویل داد، اما جنبش زیرزمینی از طریق خبرچینان خود از این موضوع اطلاع پیدا کرد. هنگامی که پلیس به خانه کنوت حمله کردند، هیچ مدرکی دال بر فعالیت آنها پیدا نکردند. با این وجود کنوت تحت سوء ظن قرار گرفت و به سوئیس فرستاده شد. آریادنا که جذب فعالیت‌های زیرزمینی شده بود، اگرچه حامله بود، نپذیرفت که با او برود.


title: آریادنا اسکریابینا

text: در می ۲۲ سال ۱۹۴۳، آریادنا، جوزف را به دنیا آورد و در نوامبر-دسامبر، پسرش الی، تاتیانا-میریام و جوزف را به سوئیس فرستاد.


title: آریادنا اسکریابینا

text: در ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۴، آریادنا برای ارتقاء یک عضو جدید از «ارتش یهودی» اقدام کرد. او و رائول لئون توسط دو مأمور شبه نظامی دستگیر شدند. یکی از آنها برای خبر کردن و فرستادن نیروی تقویتی صحنه را ترک کرد در حالیکه مأمور باقیمانده، بر روی آریادنا و رائول سلاح کشیده بود. در حالی که منتظر بودند، لئون یک بطری خالی را به سمت مأمور انداخت و در واکنش مأمور آتش باز کرد که منجر به کشته شدن آریادنا شد. با وجود اینکه هر دو پایش مجروح شد، لئون موفق شد فرار کند، و بعداً گزارش مفصلی از این رویداد را ارائه کرد.


title: سمیره سیطایل

text: سمیره سیطایل (؛ زاده: ۱۶ مه ۱۹۶۴) روزنامه‌نگار فرانسوی - مراکشی، مدیر خبر و معاون مدیر کانال دوم مراکش است که به نام دوزیم شناخته می‌شود.


title: سمیره سیطایل

text: پدرش پس از استقلال در سال ۱۹۵۸ مراکش را ترک کرد و در جستجوی شرایط بهتر زندگی بود. او در مارسی با ایده اقامت پنج ساله، با خانواده‌اش مستقر شد که عملاً ۳۰ سال در آنجا ماند. سمیره در فرانسه متولد شد و در حومه پاریس بزرگ شد. محصول تلاش‌های آموزشی وی تحصیل در رشته زبان انگلیسی و دوره‌های آموزشی کوچک عمومی و نیز کار در کانال تلویزیونی پلاس بود در نهایت و قبل از بازگشت به مراکش به عنوان یک کارآموز در رادیو و تلویزیون مراکش کار کرد، پس از آن او و دیگر سهامداران خصوصی در سال ۱۹۸۷ یک شرکت ناشناخته بنام صوریاد ام ۲ را تأسیس کرد. وی جهت‌گیری سیاسی خودش را، به ویژه در مخالفت با اسلامگرایان، پنهان نمی‌کرد و در مصاحبه با یک کانال فرانسوی، مسئولیت وقایع از ۱۶ ماه مه را متوجه حزب عدالت و توسعه دانست. همسر او سمیر ابدیت بود که از مقام کنسول در شهرستان بوردو به سفیر مراکش در بلژیک ارتقاء پیدا کرده بود، ولی سمیره به همسر خود ملحق نشد و ترجیح می‌داد که در مراکش بماند.


title: سمیره سیطایل

text: در جریان بهار عربی حزب عدالت و توسعه به قدرت رسید و بنکیران دولت را تشکیل داد، و وزارت ارتباطات با مصطفی الخلفی شد، که بدنبال اصلاحاتی در کانال دوم تلویزیون بود ولی قیام سمیره سیطایل و تعدادی از نخبگان در کانال دوم باعث شد که موضوع ابعاد سیاسی به خود گرفت، سمیره ا اصلاحات را به عنوان یک قتل برنامه‌ریزی شده علیه کانال دوزیم توصیف کرد و به‌دنبال دیدار سمیره با ملک محمد ششم پادشاه مراکش وی توجیهات و استدلال خودش را در مورد اقدام مصطفی الخلفی توضیح داد اما پادشاه گفت که بگذارید به این جدل‌ها پایان داده شود و اسلام‌گراها بتوانند کارشان را انجام دهند.


title: سمیره سیطایل

text: وی نظریه خود را در مورد هویت مراکش در برنامه «صبح بخیر رشید» در یک برنامه رادیویی مطرح کرد که باعث بحث و جدل زیادی شد، وی طی آن گفت: «ما کشور مغاربی هستیم و باید به همین هم افتخار کنیم. ما از لحاظ تاریخی یک کشور ریشه‌دار هستیم». منتقدان این اظهارات را یک مفهوم بسیار ساده از یک هویت پیچیده می‌دانند، زیرا آنچه که در تاریخ تأیید شده‌است، وجود تمدنی است به نام مغرب عرب که بر اساس نامگذاری جدید است و در تاریخ به مغارب عرب اشاره‌ای نشده‌است لذا به همین دلیل نمی‌توان به آنچه گفته شده استناد نمود، خدیجه بن قنه نیز که یک روزنامه‌نگار است به سخنان سیطایل پاسخ داد و گفت: مراکش یک کشور عرب مسلمان است و به مخالفت با این نظریه پرداخت.


title: گلوریا فلت

text: گلوریا فلت (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار، فمنیست و تفسیرگر اهل ایالات متحده آمریکا است.او رئیس و مدیر سابق فدراسیون فرزندپروری تنظیم‌شده آمریکا بوده و از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۵ در آنجا مشغول به کار بود.


title: گلوریا فلت

text: او در سن ۱۵ سالگی با هم‌کلاسی خود ازدواج کرده و تا ۲۰ سالگی صاحب ۳ فرزند می‌شود.


title: زینب سلبی

text: زینب سلبی (؛ زادهٔ ) فعال بشردوست، نویسنده و بنیانگذار و مدیر عامل سابق سازمان زنان برای زنان بین‌المللی اهل عراق است. سالبی در سال ۱۹۶۹ در بغداد عراق متولد شد. پدرش به عنوان خلبان شخصی صدام حسین رئیس جمهور پیشین و معدوم شده عراق مشغول به کار بود.


title: شلوب

text: شلوب (Shelob) نام یک عنکبوت غول پیکر در سرزمین میانی در داستان‌های جی. آر. آر. تالکین است که در پایان کتاب چهارم، جلد دوم در داستان ارباب حلقه‌ها، دربارهٔ او سخن به میان می‌آید. راهروی عبوری از لانهٔ شلوب مستقیم به موردور راه دارد. گالوم از قصد فرودو را از مسیر لانهٔ او می‌برد تا شلوب فرودو را شکار کند و حلقه دوباره از آن او شود. اما سم‌وایز گمجی به شدت شلوب را با استینگ، خنجر ویژهٔ فرودو و جام نورانی که گالادریل داده بود، زخمی می‌کند.


title: شلوب

text: شلوب یک موجود پلید (مؤنث) در قالب عنکبوت است. او آخرین فرزند آنگولیانت است تا سرزمین غمگین را دچار مشکل کند. شلوب با اینکه موجودی پلید است و در محدودهٔ موردور زندگی می‌کند اما از سائورون و نقشه‌هایش جدا است. شلوب در خدمت هیچ‌کس جز خودش نیست؛ خون انسان‌ها و الف‌ها را می‌نوشد و از این راه فربه می‌شود، او بر سر قربانیانش می‌نشیند، برای تمام موجودات زنده ای که می‌توانند خوراکش شوند تارهای تاریکی می‌بافد و تاریکی بالا می‌آورد. از جمله نوادگان او می‌توان به عنکبوتی اشاره کرد که بیلبو در رمان هابیت شکست داد.


title: شلوب

text: شلوب از سوی گالوم مورد پرستش بود. اورک‌ها به او «شالوب بزرگ» و «بانوی من» می‌گفتند و در مقابل گالوم را «خبرچین او» نامیده بودند. سائورون از وجود شالوب در آن منقطه استفاده می‌کرد و او را به عنوان نگهبان مسیر می‌دانست همچنین گاهی زندانیانش را به شلوب می‌داد تا بخورد.


title: شلوب

text: گالوم تلاش کرد تا فرودو و سم را به چنگ شلوب اندازد تا آنها را بخورد و بعد حلقه یگانه را از آن خود کند.


title: شلوب

text: عبارت شلوب shelob به صورت she + lob تجزیه می‌شود که lob از "loppe" در زبان انگلیسی باستان به معنی عنکبوت گرفته شده‌است.


title: امیرابراهیم‌خان مظفرالدوله

text: امیرابراهیم‌خان مظفرالدوله از فرماندهان نظامی دوران قاجار و از سرداران سپاه ایران در جنگ هرات بود. پس از فتح هرات به دستور ناصرالدین‌شاه به مظفرالدوله ملقب شد و به رتبه «امیرتومانی» ارتقاء یافت. او در اواخر عمر به حکومت سیستان منصوب شد و قلعه ناصری را بنیان‌گذاشت که اکنون به شهر زابل تبدیل شده است.


title: امیرابراهیم‌خان مظفرالدوله

text: ابراهیم‌خان با شمس‌الملوک دختر عبدالله میرزا (پسر یازدهم فتحعلی‌شاه) ازدواج کرد و صاحب پنج فرزند شد:


title: امیرابراهیم‌خان مظفرالدوله

text: از ازدواج دوم خود نیز پسری به نام رضاقلی‌خان داشت که با جمیله‌خانم دختر ذوالفقارخان اسعدالدوله ازدواج کرد. تنها دختر رضاقلی‌خان قمرتاج‌خانم احتجاب‌السلطنه بود که به ازدواج پسردائی‌اش حسینقلی‌خان اسعدالدوله ذوالفقاری درآمد.


title: پرویز عدل

text: پرویز عدل (۲۱ مرداد ۱۳۰۲– ۸ بهمن ۱۳۹۵ بوستون امریکا) دیپلمات ایرانی و نخستین سفیر ایران در کانادا بود.


title: پرویز عدل

text: پدر او فضل‌الله عدل، صاحب منصب عالی‌رتبه دولت، پدربزرگش سید حسن عدل‌الملک از بزرگان تبریز در دوره قاجار و مادرش ماری‌لوئیس از خوانندگان سرشناس اپرا در انگلستان بود. دوران کودکی و نوجوانی را در خوی و تبریز گذراند و در سال ۱۳۲۵ در رشته حقوق از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. مدرک دکترای خود را در سال ۱۳۳۱ از دانشگاه کاتولیک لوون در بلژیک دریافت کرد.


title: پرویز عدل

text: عدل پس از بازگشت به ایران ابتدا در اداره اطلاعات و دیپلماسی وابسته به سازمان ملل متحد در تهران سرگرم کار شد و در همان ایام با هما اتحادیه ازدواج کرد و باجناق دکتر مصطفی مصباح‌زاده بنیان‌گذار موسسه کیهان شد. در سال ۱۳۳۳ در دولت سپهبد زاهدی نخست وزیر وقت، به سرپرستی اداره انتشارات و تبلیغات و سخنگویی دولت رسید و همین سمت را در دولت حسین علاء نیز حفظ کرد.


title: پرویز عدل

text: در سال‌های بعد به عنوان وابسته فرهنگی و مطبوعاتی برخی از سفارتخانه‌های ایران در اروپا فعالیت کرد تا آنکه به عنوان سرکنسول ایران در سان فرانسیسکو و سپس سفیر ایران در کانادا منصوب شد. او نخستین سفیر ایران در کانادا بود. شش ماه پیش از انقلاب در مقام سفیر فوق‌العاده ایران در برزیل به آن کشور رفت. پس از انقلاب با همسرش که مایل به بازگشت به ایران بود متارکه کرد و به ترکیه رفت. پس از دو سال به بوستون رفت و به علت بیماری پارکینسون در روز ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶ در همان شهر درگذشت.


title: کاترین هانتر (شاعر)

text: کاترین هانتر (متولد ۱۹۵۷ در وینیپگ، منیتوبا) شاعر، رمان‌نویس، سردبیر، استاد و منتقد کانادایی است.


title: کاترین هانتر (شاعر)

text: کاترین هانتر از دانشگاه وینیپگ و مدرک کارشناسی ارشد و دکترای دانشگاه ویکتوریا را دریافت کرد. او عضو هیئت علمی دانشگاه وینیپگ است که در آن دوره‌های نوشتن زبان انگلیسی و انگلیسی را آموزش می‌دهد.


title: کاترین هانتر (شاعر)

text: اشعار اول خود منتشر شده در بازبینی ملاهة در سال ۱۹۷۸ ظاهر شده‌است. از آن زمان نوشته هانتر در پری ایری، مقالاتی در مورد نوشتن کانادا، ادبیات کانادایی و تعدادی دیگر از دوره‌های ادبی منتشر شده‌است.


title: کاترین هانتر (شاعر)

text: هانتر کتاب «جایزه سالانه مانی نای رابینسون» را برای گرامیداشت حرارت (۱۹۹۷)، مجموعه ای از شعر دریافت کرد.


title: کاترین هانتر (شاعر)

text: او همچنین کتابهای شعر را برای مطبوعات شرکت موز ویرایش کرده‌است.


title: کاترین هانتر (شاعر)

text: جدیدترین اثر هنری هانتر از داستان، قهرمان رمان ملکه الماس است. منتشر شده توسط تیونینگ، ملکه الماس یک هیولای رمز و راز در مورد روانشناسان جعلی و مشتریان ثروتمند آنها است که در وینیپگ، منیتوبا قرار دارد. این برنامه در ماه نوامبر سال ۲۰۰۶ راه اندازی شد و در دسترس عموم قرار گرفت.


title: رون تانر

text: رون تانر (متولد ۵ دسامبر ۱۹۵۳، سن دیگو، کالیفرنیا) نویسنده داستانی و غیرانتفاعی است و از سال ۱۹۹۱ تاکنون در دانشگاه لویولا مریلند استاد بوده‌است.


title: رون تانر

text: تانر در کارولینای شمالی بزرگ شد اما همچنین در نیوجرسی و جزایر مارشال زندگی کرد. در بیست سالگی او یک موسیقیدان حرفه‌ای بود که در کالیفرنیا بازی می‌کرد. او در سال ۱۹۸۶ کارشناسی ارشد هنرهای زیبا را از کارگاه نویسندگان آیووا به دست آورد، جایی که او برای شرکت در تألیف مجموعه "۲۰ زیر ۳۰"، که شامل آن پتچت، لوری مور و دیوید لیویت بود، استخدام شد. تانر یک جوایز جیمز میچنر پس از فارغ‌التحصیلی را از انجمن کوپرنیک به دست آورد، سپس به تحصیل در رشته دکتری رفت. در ادبیات آمریکایی از دانشگاه ویسکانسین-میلواکی در سال ۱۹۸۹، جایی که او یکی از چهار دانشجوی دانشگاه بود.


title: رون تانر

text: تانر در سال ۱۹۹۱ به دانشکده نوشتن دانشگاه لویولا مریلند پیوست و در سه دوره هیئت رئیسه هیئت رئیسه هیئت رئیسه هیئت رئیسه بود از سال ۲۰۰۵ تا کنون، تانر به عنوان عضو هیئت مدیره و رئیس دو ساله انجمن نویسندگان و برنامه‌های نوشت خدمت کرده‌است. در حال حاضر او با همسرش در بالتیمور، مریلند زندگی می‌کند.


title: رون تانر

text: کتاب تاندر «موشک بهشت» (۲۰۱۶) است. خاطراتی از خانه حیوانات تا خانه ما: داستان عشق (۲۰۱۲)؛ یک رمان بوسه من غریبه (۲۰۱۱)؛ یک کتابچه راهنمای، چرخ (۲۰۰۹)؛ و یک کتاب داستان کوتاه، تخت ناخن (۲۰۰۳). داستان و مقالات او در «نقد آویا»، «نقد و بررسی ادبیات ماساچوست»، «فصلنامه داستان»، «بخش غرب» و بسیاری دیگر، ظاهر شده‌است. تنر در حال حاضر به عنوان ویراستار کمک به مجله فراموش شده، شعبه غرب و مطبوعات پانچ را فشار دهید کار می‌کند.


title: رون تانر

text: موشک بهشت، یک رمان در جزایر مارشال، از جمله پایگاه موشکی آمریکا در کوجیالین، داستان چهار شخصیت اصلی آمریکا و مارشال را شرح می‌دهد. از مارس ۲۰۱۶، این رمان، مطبوعات و بررسی‌های بسیار مثبت را به دست آورده‌است. کرکوس این کتاب را ستایش کرد و اظهار داشت: "تم‌ها در اینجا گرمایش جهانی بزرگ، امپریالیسم، نقش آمریکا در جهان است (این داستان به زودی پس از رسوایی زندان ابوغریب تنظیم می‌شود). اما تانر یک لمس نور را نشان می‌دهد، که به گفتگوهای شفاف در مورد آموزش عالی کمک می‌کند. نتیجه برنده است.


title: رون تانر

text: جوایز تانر شامل جایزه (GS Chandra) و جایزه (Towson) در ادبیات برای یک تخت ناخن، جایزه (Pushcart)برای داستانی، جایزه چتربازی گرترود پرس برای داستانی، جایزه اول در داستانی از نامه‌های جدید، جایزه چارلز (Angoff) برای داستان، جوایز جک دایر برای داستانی، مدال طلای انجمن کویت فالکنر دزدان دریایی برای داستان کوتاه، بهترین جایزه وب، جایزه نوبل ادبیات جنوبی، بهترین جایزه غرب، کمک مالی هنر مریلند (دو بار)، و کمک‌های فراوانی از جمله جیمز میچنر کوپرنیک فدراسیون جامعه و یک فستیوال والتر داکین (کنفرانس نویسندگان سوانزی)، و نیز بسیاری از کمک‌های اقامت (مانند لدیگ خانه، یادو، مایکل کلنی و دیگران).


title: رون تانر

text: در سال ۲۰۱۴، تانر جایزه (Nachbahr) برای موفقیت برجسته در علوم انسانی در دانشگاه لویولا اهدا شد.


title: رون تانر

text: در سال ۲۰۰۸، تانر از خدمات پارک ملی برای تهیه، ترجمه و حفظ داستان‌های شفاهی بزرگان مارشال در جزایر مارشال اهدا شد. این پروژه یک استاندارد در منطقه اقیانوس آرام برای آموزش مهارت‌های ارتباطی و مهارت‌های ارتباطی دانشجویان را تنظیم می‌کند. ترجمه داستان‌های شفاهی در سال ۲۰۱۴ تکمیل شد و در دسترس هستند. www.mistories.org


title: رون تانر

text: محبوبیت خانه حیوانات از خانه ما با تانر همراه با جوامع تاریخی و گروه‌های حفاظت از معماری در مقیاس ملی و در سال ۲۰۱۳ منجر به کارگردانی او در پروژه حفاظت از آمریکا شد (http://preservationamerica.org)، آرشیو آنلاین ویدئو مستندسازی حفظ ساختمان‌های تاریخی و خانه‌ها در ایالات متحده این پروژه در حال انجام است، در نتیجه یک کتاب در مورد آمریکایی‌هایی که خانه‌ها و ساختمان‌های تاریخی را حفظ و بازگردانده اند، هدف قرار دادن "آگاهی بیشتر مردم از حفظ محلی، منطقه ای و ملی ابتکارات.


title: رادیونیکا

text: رادیونیکا یک شبکه رادیویی موسیقی متعلق به دولتی کلمبیا است که قبلاً به نام (فرکانس جوان) شناخته شده‌است. متعلق به سیستم رسانه‌های عمومی، پخش‌کننده ملی کلمبیا است.


title: رادیونیکا

text: این شبکه عمدتاً «مستقل» موسیقی را پوشش می‌دهد بسیاری از ژانرها، عمدتاً سنگ، الکترونی، و فلز، با برخی از هیپ هاپ و رگی. همچنین بسیاری از هنرمندان کلمبیایی را تبلیغ و پخش می‌کند.


title: سارا لی ویتسون

text: سارا لی ویتسون وکیل و مدیر بخش خاورمیانه و شمال آفریقا دیدبان حقوق بشر ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است.


title: سارا لی ویتسون

text: ویتسون توسط مادر ارمنی آمریکایی پرورش یافت، اشی ویتسون مادر وی در بخش ارمنی‌های شهر قدیم اورشلیم زاده شد، و در سال ۱۹۶۰ (میلادی) به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد. پدر وی اهل تگزاس، ایالات متحده بود. ویتسون به مدت ۱۲ سال دانش‌آموز در لس آنجلس بود و تابستان‌های دوران کودکی را به همراه خانواده در لبنان، سوریه و اردن سپری کرد.


title: سارا لی ویتسون

text: ویتسون در سال ۱۹۸۸ فارغ‌التحصیل لیسانس هنر از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی واقع در برکلی، کالیفرنیا شد. وی در سال ۱۹۹۱ فارغ‌التحصیل دکترای حقوق از مدرسه حقوق هاروارد شد، جایی که وی هم‌کلاسی باراک اوباما بود.


title: سارا لی ویتسون

text: ویتسون با جاش زینر عضو هیئت مدیره پروژه حمایت از توسعه اقتصادی محله در نیویورک، ازدواج کرده‌است. آن‌ها صاحب دو فرزند به‌نام‌های لنیا و توبی هستند.


title: سارا لی ویتسون

text: ویتسون پس از اتمام مدرسه حقوق، برای شرکت گلدمن ساکس، شرکت سرمایه‌گذاری بانکی و بخش حقوقی شرکت کلی‌یری، گوتیب استین و همیلتون کار می‌کرد. در همان زمان، با توجه به جمهوری جدید، فعالانه به‌طور داوطلبانه در میان گروه‌های دیگر کمیته مبارزه با تبعیض نژادی آمریکایی-عربی شرکت کرد.


title: میدان نفتی بقیق

text: میدان نفتی بقیق از میادین نفتی عربستان سعودی است، که در استان شرقی این کشور قرار دارد. میدان بقیق در سال ۱۹۴۰ کشف شد. میزان ذخیره درجای نفت خام این میدان بالغ بر ٢٢ میلیارد بشکه برآورد می‌شود. ظرفیت تولید میدان نفتی بقیق به‌طور میانگین ۴۰۰ هزار بشکه در روز است. میدان بقیق همچون سایر میادین مستقر در کشور عربستان سعودی، متعلق به شرکت سعودی آرامکو می‌باشد.


title: محمدصادق خاتون‌آبادی

text: علاّ‌مه میر محمّدصادق خاتون‌آبادی فرزند میرزا حسین نایب الصدر (زادهٔ ۱۲۸۵ قمری، اصفهان - ۱۳۴۸ قمری)، عالم زاهد، فقیه محقّق، از مراجع تقلید شیعه و مدرّس نامدار حوزه علمیه اصفهان و از استادان روح‌الله خمینی بوده‌است.  علاّ‌مه خاتون‌آبادی از شاگردان مبرّز آخوند خراسانی بوده و در تألیف کتاب «کفایة الاصول» آخوند که از مهم‌ترین و دقیق‌ترین کتاب‌های علم اصول فقه شیعه است، یار و مُعین او بود. وی پس از کسب اجتهاد در سال ۱۳۲۴ قمری به اصفهان بازگشت و به تدریس فقه و اصول پرداخت.سید محمد حسینی بهشتی نوه ی دختری اوست.


title: محمدصادق خاتون‌آبادی

text: استادان وی در نجف: ملاّ حسن درّی، میرزا محمدحسن نجفی، آخوند ملاّ محمّدکاظم خراسانی و سید محمدکاظم طباطبایی یزدی


title: محمدصادق خاتون‌آبادی

text: سید احمد خوانساری، سید احمد زنجانی، سید حسین بروجردی، محمدتقی فشارکی، جلال‌الدین همایی، سید مرتضی پسندیده و سید روح‌الله خمینی ومجدالدین نجفی اصفهانی


title: محمدصادق خاتون‌آبادی

text: خاتون‌آبادی به همراه آقا نورالله نجفی،محمدرضا نجفی سفری تاریخی به قم در اعتراض به حکومت پهلوی داشتند، خاتون آبادی در ایّام چند ماهه اقامت در قم به تدریس پرداخت که جمعی از شاگردان عبدالکریم حائری از جمله روح‌الله خمینی در درس او و محمّدرضا نجفی شرکت نمودند. گفته شده خمینی به قدری شیفته بیان و مقام علمی خاتون آبادی بود که هنگام بازگشت استاد به اصفهان و تعطیلی درسش، گریه می‌کرد و با دیده اشک بار استادش را بدرقه نمود.


title: محمدصادق خاتون‌آبادی

text: «اصول الفوائد الغرویة» مجموعه آرای فقهی وی و علاّ‌مه محمّدرضا نجفی است که توسط محمدباقر کمره‌ای گردآوری شده‌است.


title: محمدصادق خاتون‌آبادی

text: وی به سال ۱۳۴۸ قمری درگذشت و در تخت فولاد اصفهان مدفون شد.


title: ند الشبا

text: ند الشبا (به عربی: ند الشبا) یک محله در امارات متحده عربی است که در شیخ‌نشین دبی واقع شده‌است.


title: تلال الامارات

text: امارات هیلز (به عربی: تلال الإمارات) یک منطقهٔ مسکونی در امارات متحده عربی است که در شیخ‌نشین دبی واقع شده‌است.


title: محمدقلی آصف‌الدوله

text: محمدقلی آصف‌الدوله از رجال دوره قاجار بود.


title: محمدقلی آصف‌الدوله

text: آصف‌الدوله در دربار فتحعلی‌شاه، ایشیک‌آقاسی (رئیس تشریفات سلطنتی) بود. پس از آنکه برادرش حسن‌خان سالار سر به شورش برداشت، آصف‌الدوله به عتبات رفت تا از مضان اتهام دور باشد. در سال ۱۲۸۳ قمری به فرمان ناصرالدین‌شاه وزیر عدلیه شد و در سال ۱۲۸۶ قمری که ناصرالدین شاه حکومت فارس را به پسرش ظل‌السلطان سپرد، آصف‌الدوله به پیشکاری ظل‌السلطان منصوب شد و به شیراز رفت. اما به دنبال آشوب‌های آن دیار پس از دو سال به تهران احضار گردید و در سال ۱۲۹۰ قمری، بار دیگر وزیر عدلیه شد و در سال ۱۲۹۲ قمری در تهران درگذشت.


title: بو کدره

text: بو کدره (به عربی: بو کدره) یک منطقهٔ مسکونی در امارات متحده عربی است که در شیخ‌نشین دبی واقع شده‌است.


title: ایندتو اینشوشینک دوم

text: ایندَتو اینشوشینَک دوم یا ایندَتو یا ایدَدو یکی از شاهان ایرانی در دورهٔ ایلام از خاندان سیماشکی بود. در فهرست رسمی شاهان سیماشکی، نام هفتمین و دهمین شاه با عنوان ایدَدو ذکر شده‌است. نویسندگان ایلامی در سده چهاردهم و سیزدهم پیش از میلاد ایندَتو را با نسبت‌های گوناگون یاد کرده‌اند. برخی او را نوه یا خواهرزاده و یا نوه خواهر هوتران تمتی و برخی دیگر نوه یا خواهرزاده کین دتو دانسته‌اند. همچنین نام پدر او را په پی نوشته‌اند. به احتمال زیاد کاتبان ایلامی دو یا سه شاه با این نام را یک تن پنداشته‌اند. ایندَتو اینشوشینَک دوم در ابتدا حاکم شوش بود. سپس حاکم ایلام شد. بعدها او را با لقب شاه سیماشکی و ایلام می‌بینیم. در کتیبه‌های زیادی در شوش نام وی یاد شده‌است که نشانگر کارهای عمرانی فراوان وی است.


title: ام رمول

text: ام رمول (به عربی: أم رمول) یک منطقهٔ مسکونی در امارات متحده عربی است که در شیخ‌نشین دبی واقع شده‌است.


title: رقه البطین

text: رقه البطین (به عربی: رقة البطین) یک محله در امارات متحده عربی است که در شیخ‌نشین دبی واقع شده‌است.


title: ند شما

text: ند شما (به عربی: ند شما) یک منطقهٔ مسکونی در امارات متحده عربی است که در شیخ‌نشین دبی واقع شده‌است.


title: هور العنز

text: هور العنز (به عربی: هور العنز) یک منطقهٔ مسکونی در امارات متحده عربی است که در شیخ‌نشین دبی واقع شده‌است.


title: زعبیل

text: زعبیل (به عربی: زعبیل) یک محله در امارات متحده عربی است که در شرق شیخ‌نشین دبی واقع شده‌است.


title: عیال ناصر

text: عیال ناصر (به عربی: عیال ناصر) یک محله در امارات متحده عربی است که در قلب دیره که در شرق شیخ‌نشین دبی است، واقع شده‌است.


title: تن روهورتیر یکم

text: تَن روهورَتیر یکم یا تن روخوراتیر یکی از شاهان ایرانی در دورهٔ ایلام از خاندان سیماشکی بود. در فهرست رسمی شاهان سیماشکی، وی هشتمین شاه است. در زمان پادشاهی پدرش حاکم شوش بود و در همین زمان با مکوبی دختر بیله لمه شاه اشنونا ازدواج کرد. سپس شاه سیماشکی شد. او همراه با پدرش کارهای عمرانی زیادی در شوش بر جای گذاشت.


title: ساتیاگراها (فیلم)

text: ساتیاگراها یا در جستجوی حقیقت و عدالت فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی پراکاش جها است. در این فیلم بازیگرانی همچون آمیتاب باچان، اجی دیوگن، کارینا کاپور، آرجون رامپال، مانوج باجپایی، آمریتا رایو، موگدا گودسه، ایندرانیل سنگوپتا، ناتاسا استانکوویچ ایفای نقش کرده‌اند.


title: دختری در عشق تو

text: دختری در عشق تو فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی پونیت مالهوترا است. در این فیلم بازیگرانی همچون کارینا کاپور، عمران خان، انوپم کهیر، شرادها کاپور، اشا گوپتا ایفای نقش کرده‌اند.


title: گوران بوگدان

text: گوران بوگدان (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل کرواسی است.


title: ایشا گوپتا

text: ایشا گوپتا (زاده ۲۸ نوامبر ۱۹۸۵) بازیگر و مدل هندی است.


title: ایشا گوپتا

text: از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به دختری در عشق تو، رستم، پادشاهان اشاره کرد.


title: ایشا گوپتا

text: وی در فیلم دختر شیطان به کارگردانی قربان محمدپور در مقابل حمید فرخ‌نژاد به ایفای نقش پرداخته‌است. بازی او در فیلم دختر شیطان با واکنش انتقادی روزنامه کیهان روبه رو شد. این انتقاد با واکنش کنایه‌آمیز حمید فرخ‌نژاد مواجه شد.


title: کیتلین مدریک

text: کیتلین مدریک (؛ زادهٔ ) یک صداپیشه، هنرپیشه و خواننده اهل کانادا است.


title: کیتلین مدریک

text: از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی وی می‌توان به آرتور، جهنم متحرک، فارگو و احیای قهرمان اشاره کرد.


title: نقاب شب

text: نقاب شب () یک سریال انیمیشنی کانادایی است، الهام گرفته از رمان‌های آرسن لوپن که از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ از شبکه تله‌تون پخش شد. این مجوعه در ایران با نام "آلن‌لیون" شناخته می‌شود و به دو زبان انگلیسی و فرانسوی تولید شده است.


title: نقاب شب

text: همراهان آلن‌لیون


title: نقاب شب

text: دستیار او به نام "گروگنارد"، یک خبرنگار کهنه‌کار به نام "کیلی‌کینکارد"، و همکارن نوجوان او "مکس لبلانس" هستند.


title: نقاب شب

text: از دیگر شخصیت‌های داستان میتوان به بارزس "گانیمار" و دستیار او "فولنفانت" که همواره در تلاشند تا ردپایی از آلن‌لیون ییدا کرده و او را دستگیر کنند، نام برد.


title: نقاب شب

text: بزرگ‌ترین دشمن او، یک سرمایه‌دار معروف و صاحب کارخانه اسلحه سازی به نام H.R Karst است.


title: نقاب شب

text: از دستیاران "کارست" میتوان به مردی درشت هیکل به نام "استیل"، زنی سیاس به نام "کانتس میهم"، و یک زوج بی‌کفایت به نام‌های "جوجیلا" و "دیزل" هستند


title: الغریفه

text: الغریفه (به عربی: الغریفة) یک محله در بحرین است که در استان عاصمه واقع شده‌است.


title: آن دختر و آن پسر

text: آن دختر و آن پسر فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی آر. بالکی است. در این فیلم بازیگرانی همچون کارینا کاپور، آرجون کاپور، راجیت کاپور، آمیتاب باچان، جایا باچان ایفای نقش کرده‌اند.


title: پنجاب مرتفع

text: پنجاب مرتفع یا اودتا پنجاب فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی آبیشک چوبی است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاهد کاپور، کارینا کاپور، آلیا بهات، دیلجیت دوسانجه، ساتیش کایشیک، سهیل نایر ایفای نقش کرده‌اند.


title: سوپرگرل (ماتریکس)

text: ماتریکس که از سال ۱۹۸۸–۲۰۰۲ تحت عنوان سوپرگرل شناخته می‌شد، یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. این شخصیت توسط جان بیرن و کارل کسل خلق شده‌است؛ که برای اولین بار در شمارهٔ ۱۶ از مجموعه کتاب کمیک "سوپرمن نسخه ۲" (آوریل ۱۹۸۸) معرفی شد. "ماتریکس" یک شکل زندگی پروتوپلاسمیک از جهان پاکت است که تواناهایی از قبیل دگرپیکری، نامرئی شدن، دورجنبی و دورآگاهی دارد. او به این جهان پا گذاشت تا نقش "سوپرگرل" را ایفا کند. سپس به تیم تایتان‌های نوجوان پیوست، به فضا رفت و در کنار شخصیت ماکسیما و دیگر جنگجویان به مبارزه علیه شخصیت بد ذات برین‌نیاک پرداخت. او بعدها جان خود را فدای نجات لیندا دنورز نمود و آن دو با یکدیگر ادغام شده و تبدیل به فرشته آتشین زمین شدند.


title: سوپرگرل (ماتریکس)

text: شخصیت تایم ترپر در واقعیت جایگزین، جهان پاکت خود با زمین مختصش را به عنوان بخشی از برنامه و هدف اداره تیم لژیون ابرقهرمانان خلق کرد. سپس سه مجرم کریپتونی (ژنرال زاد، فائورا و کوئکس-ال) از منطقه فانتوم فرار کردند و سعی در کنترل نمودن این زمین کردند. در این واقعیت هیچ سوپرمن وجود نداشت، و سوپربوی نیز برای نجات جهان به آینده سفر کرده بود. اما لکس لوتر، دانشمند نجیب‌زاده قبل از آنکه تبدیل به یک شخصیت شرور شود در آنجا حضور داشت. او با استفاده از یک شکل زندگی مصنوعی به نام ماتریکس پروتوپلاسمیک، زنی مو قرمز، بسیار شبیه به عشق واقعی‌اش، لانا لنگ خلق کرد تا به آنها برای شکست این سه مجرم کمک کند. ماتریکس تمام خاطرات متعلق به لانا را دارا بود چون از ژنوم او برای خلقش بهره گرفته شده بود.


title: منو عصبانی نکن

text: منو عصبانی نکن یا رودی راتور فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی پرابو دوا است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکشی کومار، سوناکشی سینها، گوردیپ کوهلی، یاشپال شارما، مشتاق خان، کارینا کاپور، ویجای، مریم زکریا، مومیث خان ایفای نقش کرده‌اند.


title: منو عصبانی نکن

text: یک دزد به نام شیوا(آکشی کومار) عاشق دختری به نام پارو(سوناکشی سینها) می‌شود. وقتی پارو شغلش را از او می‌پرسد شیوا حقیقت را می‌گوید اما قول می‌دهد تا به دزدی ادامه ندهد. روزی در ایستگاه قطار شیوا و همدستش یک صندقچه پیدا می‌کنند که به گفته صاحبش محتوی طلا است و آن را به سرقت می‌برند. اما وقتی در جعبه را باز می‌کنند متوجه می‌شوند درون جعبه یک کودک است که شیوا را بابا صدا می‌کند در همان لحظه یک پلیس سر می‌رسد و از آن‌ها تعهد می‌گیرد تا از بچه نگهداری کنند. پارو که بچه را می‌بیند فکر می‌کند شیوا زن داشته‌است و به او دروغ گفته‌است برای همین شیوا را ترک می‌کند.


title: منو عصبانی نکن

text: پس از مدتی شیوا می‌فهمد این بچه در حقیقت فرزند یک پلیس است که ویکرام راتور نام دارد می‌باشد ویکرام در اجرای عدالت بسیار سختگیر است او در درگیری با خلافکاران مجروح شده برای همین افرادش، به خاطر شباهت شیوا و ویکرام فرزند او را برای نگهداری پیش شیوا آورده‌اند. پس از مدتی ویکرام راتور در بیمارستان می‌میرد و شیوا برای گرفتن انتقام به همان ده می‌رود آن جا پارو شیوا را می‌بیند و متوجه حقیقت می‌شود و به دوستی با شیوا ادامه می‌دهد. درپایان شیوا موفق می‌شود تمام خلافکاران را شکست دهد و امنیت را به ده برگرداند.


title: هدف (فیلم ۲۰۰۴)

text: هدف فیلمی محصول سال ۲۰۰۴ و به کارگردانی فرهان اختر است. در این فیلم بازیگرانی همچون آمیتاب باچان، هریتک روشن، پریتی زینتا، شاراد کاپور، اوم پوری، سوشانت سینگ، راجندرانات زوتشی، بومان ایرانی، لیلیت دوبی، رانویر شوری، آمریش پوری ایفای نقش کرده‌اند.


title: عملیات کشمیر

text: عملیات کشمیر فیلمی محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی ویدهو وینود چوپرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانجی دات، هریتک روشن، پریتی زینتا، سونالی کولکارنی، جکی شروف ایفای نقش کرده‌اند.


title: تایم ترپر

text: تایم ترپر یک شخصیت خیالی شرور بزرگ در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. "تایم ترپر" یکی از قدرتمندترین و بی‌رحم‌ترین دشمنانی به‌شمار می‌رود که تیم لژیون ابرقهرمانان با آن روبرو شده‌اند. در حالی که تا کنون هویت واقعی او ناشناخته است، چندین تجسم متفاوت وی برای نسخه‌های آینده احتمالی همچون کازمیک بوی و سوپربوی-پرایم آشکار شده‌است.


title: جد علی

text: جد علی یک منطقهٔ مسکونی در بحرین است که در استان عاصمه واقع شده‌است.


title: ایندتو اینشوشینک سوم

text: ایندَتو اینشوشینَک سوم یا ایندَتو یا ایدَدو یکی از شاهان ایرانی در دورهٔ ایلام از خاندان سیماشکی بود. در فهرست رسمی شاهان سیماشکی، وی دهمین شاه است و نهمین شاه یعنی جانشین تن روهورتیر یکم، اپرتی دوم بوده‌است. اکنون می‌دانیم که اپرتی دوم شاه انشان و نخستین شاه خاندان بعدی نیز بوده‌است و نخستین شاهی است که بر خود لقب «شاه انشان و شوش» نهاد. به این ترتیب باید فرض کرد که انتقال رهبری اتحادیه ایلام از شاهان سیماشکی به شاهان انشان یعنی خاندان اپرتی به صورت تدریجی بوده و آخرین شاهان سیماشکی همزمان با نخستین شاهان خاندان اپرتی حکومت کرده بوده‌اند. ایندَتو اینشوشینَک سوم در زمان پدرش حاکم شوش بود. وی دست کم سه سال شاه ایلام بود و ظاهراً پیروزی‌های زیادی به دست آورده بود. ولی احتمالاً در پایانِ زمانِ شاهیِ او بود که گونگونوم شاه لارسا همراه با متحدش آنوم موتبل شاه دِر، در سال‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۲۸پ. م به ایلام لشکرکشی کرد و در ۱۹۲۸پ. م شوش و سیماشکی و انشان سقوط کرد. به این ترتیب احتمالاً رهبری اتحادیه ایلام به شاهان انشان منتقل شد.


title: نانسی شلی

text: نانسی شلی صاحب نشان استرالیا یک فعال صلح کوئیکرها بود که در سال ۱۹۸۲ جنبش صلح استرالیا را در سازمان ملل متحد نمایندگی کرد. او سخنران برجسته‌ای بود که در بسیاری کنفرانس‌های بین‌المللی و استرالیا در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ شرکت کرد. شلی در سال ۱۹۸۹مدال نشان استرالیا را دریافت کرد. او در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۰ درگذشت.


title: درونگن

text: درونگن (به لاتین: Drongen) یک منطقهٔ مسکونی در بلژیک است که در خنت واقع شده‌است. درونگن ۲۷٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۲۱۸ نفر جمعیت دارد.


title: آرژانتینی‌های سوری

text: آرژانتینی‌های سوری () شهروندان سوری متولد آرژانتین، مخالفین سوری یا سوری‌های ساکن در آرژانتین می‌باشند. آرژانتین دومین کشور آمریکای جنوبی با بالاترین تعداد سوری‌ها پس از برزیل است. مهاجرت از سوریه به آرژانتین یکی از مهم‌ترین جریان‌های مهاجرت عرب در کشور آرژانتین به‌شمار می‌رود که در پی امواج مهاجرت در قرن بیست و یکم به‌وجود آمد. اگرچه در سال‌های اخیر به دلیل جنگ‌های مداوم در خاورمیانه، مهاجرت از سوریه در طول زمان افزایش یافته‌است.


title: آرژانتینی‌های سوری

text: اکثر مردم سوریه که به آرژانتین مهاجرت کردند، همانند لبنانی‌ها در شمال غربی کشور در استان میسیونس ساکن شدند. سوری‌ها، به همان شکل که لبنانی‌ها زندگی می‌کردند، و اغلب به دلیل این که کشاورز نبودند فروشندگان دوره‌گرد شده بودند، نتوانستند در مناطق کشاورزی ساکن شوند، بنابراین، به نسبت سایر مهاجرین در شهرهای بزرگ اسکان یافتند. طرح‌های سارنتینو و آلبرتی که برای مناطق پر جمعیت بومی در نظر گرفته شده بود به دلیل تخلیه بومیان محقق نشد، زیرا بسیاری از تازه واردان کنونی سکونت در شهرها را انتخاب کردند. موج پناهندگان از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۷ دوباره کاهش یافت. اولین مقصد گروه‌های سوری و لبنانی، سکونت در استان بوئنوس آیرس بود و از آنجا به سایر نقاط کشور گسترش یافتند، زیرا مناظر این مناطق شبیه به بسیاری از سرزمین‌های کشور خودشان بود؛ بنابراین آن‌ها در سالتا، استان خوخوی، استان لا ریوخا، آرژانتین، سان خوآن، آرژانتین، مندوسا (آرژانتین)),، سانتیاگو دل استرو، استان میسیونس، استان چاکو و پاتاگونیا مستقر شدند. این استان‌ها در درجه اول برای کشاورزی در نظر گرفته شده بودند.


title: آرژانتینی‌های سوری

text: انجمن مشترک سوریه-لبنان در بوئنوس آیرس تلاش می‌کند به کسانی که برای فرار از بمب‌گذاری‌ها از اقیانوس عبور می‌کنند کمک کند. رسانه‌های مدرن دو امکان را برای مهاجران سوری به‌وجود آورده‌اند: کمک به حفظ روابط با خانواده‌های آن‌ها در سوریه و اطلاع‌رسانی از وحشت آن‌ها که مجبور به فرار می‌شوند.