title: در پناه بلوط

text: نور محمدی از تحقیق و پژوهش ویژه، زمان چهارساله ساخت و بیش از چهارصد روز تصویر برداری اثر خبر داد. این فیلم مستند به بررسی و شیوه زندگی سنجاب ایرانی در جنگل‌های بلوط استان ایلام و همچنین خطرهایی که از سوی انسانها از جمله شکار و از بین بردن محیط زندگی و در معرض انقراض قرار دادن سنجاب‌هاست می‌پردازد.


title: در پناه بلوط

text: این فیلم در جشنواره سینما حقیقت سال 1396 برنده بهترین جایزه بهترین صدا و بهترین فیلم مستند بلند شد.


title: در پناه بلوط

text: یک مستند واقعی ؛ معرفی در پناه بلوط


title: سرود ملی سودان

text: سرود جمهوری: ما سرباز خدا و سرباز میهنیم نام سرود ملی کشور سودان است. متن سرود نوشته احمد محمد صالح است و در سال ۱۹۵۶ رسمیت یافته است. این سرود پیش از استقلال سودان، سرود نیروهای دفاعی سودان بود.


title: سرود ملی سودان

text: ویکی‌پدیای انگلیسی.


title: آگوری سوزوکی

text: آگوری سوزوکی (؛ زاده ) اتوموبیل‌ران فرمول ۱ اهل ژاپن است.


title: آی سوگی‌یاما

text: آی سوگی‌یاما (؛ زاده ) یک تنیس‌باز اهل ژاپن است.


title: آی تاکاهاشی

text: آی تاکاهاشی (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل ژاپن است.


title: آکیکو موریگامی

text: آکیکو موریگامی (؛ زاده ) یک تنیس‌باز اهل ژاپن است.


title: آکیکو یوسانو

text: آکیکو یوسانو ؛ زاده درگذشته ) یک نویسنده، و آموزش و پرورش اهل ژاپن بود.


title: آیومی موریتا

text: آیومی موریتا (؛ زاده ) یک تنیس‌باز اهل ژاپن است.


title: چیکاماتسو مونزائمون

text: چیکاماتسو مونزائمون (؛ زاده ۱۶۵۳ درگذشته ) یک نمایش‌نامه‌نویس اهل ژاپن بود.


title: چیکاماتسو مونزائمون

text: «چهار نمایشنامه عروسکی ژاپنی» از وی، عنوان کتاب نهم از مجموعه «جامانده‌ها» است که با ترجمه مریم دادخواه منتشر شده است. این کتاب شامل چهار نمایشنامه با نام‌های «خودکشی‌های عاشقانه در سونزاکی» (1703 The Love Suicides at Sonezaki)، «نبردهای کوکزینگا» (1715 The Battles of Coxinga)، «کاج افتاده» (1718 The Uprooted Pine) و «خودکشی‌های عاشقانه در آمیجیما» (1720 The Love Suicides at Amijima) است که در شمار مهم‌ترین نمایشنامه‌های چیکاماتسو به شمار می‌روند. به‌جز نمایشنامه‌ها، مقاله‌ای هم از دانلد کین با نام «شکوفه‌های درخت گیلاس» به پیوست کتاب به چاپ رسیده است. دانلد کین در این مقاله به این مسئله اشاره می‌کند که در اواخر قرن‌نوزدهم، وقتی ژاپنی‌ها برای اولین‌بار با دستاوردهای ادبیات غرب آشنا شدند، در تکاپوی کشف یک شکسپیر ژاپنی افتادند و بعد متفق‌القول چیکاماتسو مونزائمون را انتخاب کردند. اما این همانندسازی خوانندگان غربی را ناامید کرد چرا که هیچ‌گاه شکسپیر دومی وجود نداشته است. اما با این حال، چیکاماتسو در نمایشنامه‌هایش تلاش دارد تصویری درخشان از دوران بی‌نظیر ژاپن را نشان دهد و متن‌های او از این حیث که اولین تراژدی‌های مهم در مورد مردم عادی هستند، اهمیت خاصی میان درام‌های جهان دارند. مقاله نشان می‌دهد که مقایسه میان نمایشنامه‌های چیکاماتسو با متن‌های نویسندگان غربی کاری بیهوده است و شاید مهم‌ترین دلیل آن هم، جدایی سرزمین او از دیگر نقاط دنیا بوده باشد. چیکاماتسو صرفاً یک هنرمند ماهر در تئاتر عروسکی نبوده است و او به‌ویژه در تراژدی‌های خانگی‌اش، نشان می‌دهد که در ریزه‌کاری‌ها و تخیل، هنرمند است.


title: ادوگاوا رانپو

text: ادوگاوا رانپو (؛ زاده درگذشته ) یک نویسنده اهل ژاپن بود. رانپو اداگاوا با تاثیر از (ادگار الن پو) و داستانهای او ، این اسم مستعار را برای خود در نظر گرفت و بنظر می رسد او بعلت خونریزی مغزی فوت کرد.


title: ادوگاوا رانپو

text: همچنین شخصیتی با این اسم ، در "سگ های ولگرد بونگو" وجود دارد که از ادگاوا رانپو، الهام گیری شده است.


title: ادوگاوا رانپو

text: کتاب های ادوگاوا رانپو ، در زمینه های جنایی، معمایی و همچنین تا حدودی ترسناک واقع شدند.


title: ایجی یوشیکاوا

text: ایجی یوشیکاوا (؛ زاده درگذشته ) یک رمان‌نویس اهل ژاپن بود.


title: ایجی یوشیکاوا

text: از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به «»، «» و «» اشاره نمود.


title: تیم ملی فوتبال زنان ایسلند

text: تیم ملی فوتبال زنان ایسلند نمایندهٔ فوتبال زنان کشور ایسلند در ردهٔ ملی است.


title: تیم ملی فوتبال زنان ایسلند

text: در رده بندی حال حاضر فیفا این تیم در رتبهٔ پانزدهم جهان قرار دارد (تیم مردان این کشور در رده ۹۶ جهان است).


title: تیم ملی فوتبال زنان ایسلند

text: در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۸ برای مسابقات زنان جام یوفا ۲۰۰۹ انتخاب شد.


title: تیم ملی فوتبال زنان ایسلند

text: اولین رقابت مهمی که تیم زنان ایسلند در آن شرکت داشت مسابقات زنان جام یوفا سال ۱۹۹۵ بود.


title: تیم ملی فوتبال زنان ایسلند

text: ورزشگاه خانگی این تیم ورزشگاه لاوگردالسوولر می‌باشد.


title: تیم ملی فوتبال زنان ایسلند

text: ترکیب آلگاروه ۲۰۱۵ سرمربی فرری الکسندرسون


title: اریکا ساواجیری

text: اریکا ساواجیری (؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است.


title: فوجیوارا نو تیکا

text: فوجیوارا نو تیکا (؛ زاده ۱۱۶۲ درگذشته ) یک زبان‌شناس اهل ژاپن بود.


سیمرغ بلورین بهترین فیلم جشنواره فیلم فجر جایزه‌ای است که هر ساله به بهترین فیلم جشنواره فیلم فجر اهدا می‌شود.


ابراهیم حاتمی کیا با کارگردانی ۵ فیلم که موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلم جشنواره فیلم فجر شده‌اند در این زمینه رکورد دار است.


title: سیمرغ بلورین بهترین فیلم جشنواره فیلم فجر

text: !دوره !سال !فیلم !تهیه کننده !کارگردان !۱ !۲ !۳ !۴ ! rowspan="2" |۵ !۶ !۷ !۸ !۹ !۱۰ !۱۱ !۱۲ !۱۳ !۱۴ !۱۵ !۱۶ !۱۷ !۱۸ !۱۹ ! rowspan="2" |۲۰ !۲۱ !۲۲ !۲۳ !۲۴ !۲۵ !۲۶ !۲۷ !۲۸ !۲۹ !۳۰ !۳۱ ! rowspan="2" |۳۲ !۳۳ !۳۴ !۳۵ !۳۶ !۳۷ !۳۸ !۳۹ !۴۰


title: فوکوزاوا یوکیچی

text: فوکوزاوا یوکیچی ؛(زاده ۱۰ ژانویهٔ ۱۸۳۵ - درگذشته ۳ فوریه ۱۹۰۱) یک نویسنده اهل ژاپن بود.


title: فوکوزاوا یوکیچی

text: یوکیجی از پرکارترین اندیشمندان دوران خود بود و ده‌ها کتاب نوشته‌است. کتاب «نظریه تمدن» وی توسط چنگیز پهلوان ترجمه شده‌است.


title: فوکوزاوا یوکیچی

text: فوکوتساوا مدافع حقوق زنان است و از تبعیض‌ها علیه آنان اظهار ناراحتی می‌کند ولی وی با این حال عقیده به تساوی کامل حقوق زن و مرد ندارد و فقط در نظام خانوادگی و برای زن و شوهر قائل به نظریه تساوی است.


title: فوکوزاوا یوکیچی

text: فوکوزاوا طرفدار تحصیلات برای زنان بود ولی می‌گفت بهترین غایت و هدف برای دختران جوان، یک ازدواج خوب است نه تحصیلات عالی. از این رو طبق رخی نامه‌هایی که برای بعضی دوستان نوشته از فرستادن دخترانشان به مراکز آموزشی برای تحصیلات عالی نهی می‌کند و می‌گوید این امر در امر ازدواج آنان خلل ایجاد می‌نماید. او این نظرات را با وجود این بیان کرده که اصل تحصیل زنان را تجویز می‌کرد و در سال ۱۸۹۹ کتابی با عنوان «یادگیری بهتر برای زنان» را نوشت.


title: فوتاباتی شی‌می

text: فوتاباتی شی‌می (؛ زاده درگذشته ) یک نویسنده اهل ژاپن بود.


title: سیستم قانون محور (علوم رایانه)

text: سیستم قانون محور در علوم کامپیوتر به سیستم‌هایی گفته می‌شود که به ذخیره و تغییر اطلاعات می‌پردازند و معمولاً در علم هوش مصنوعی کاربرد دارند و مثال کلاسیک آن سیستم خبره‌ای است که در تشخیص پزشکی به پزشک کمک می‌کند.


title: گو سوئدا

text: گو سوئدا (؛ زاده ) یک تنیس‌باز اهل ژاپن است.


title: گورو شیمورا

text: گورو شیمورا (؛ زاده ) یک دانشمند در زمینه نظریه اعداد اهل ژاپن است.


title: گونیچی میکاوا

text: گونیچی میکاوا (؛ زاده درگذشته ) یک فرد نظامی اهل ژاپن بود.


title: گونپی یوکوی

text: گونپی یوکوی (؛ زاده درگذشته ) یک طراحی بازی ویدئویی اهل ژاپن بود.


title: هارا تاکاشی

text: هارا تاکاشی (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: هاسه‌کورا تسونه‌ناگا

text: هاسه‌کورا تسونه‌ناگا ؛ (زاده ۱۵۷۱، درگذشته ۷ اوت ۱۶۲۲) یکی از اشراف مقیم روم، از تبار امپراتوری ژاپن از نسل امپراتور کامو و یک سامورایی و ملازم داته ماسامونه دایمیوی سندای و از اهالی ژاپن بود.


title: هایاتو ایکدا

text: هایاتو ایکدا (؛ زاده – درگذشته ) سیاست‌مدار ژاپنی و نخست‌وزیر ژاپن از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۴ بود. نقشی برجسته در رشد کلان اقتصادی ژاپن پس از جنگ جهانی دوم ایفا کرد. روابط نزدیک اقتصادی و امنیتی با ایالات متحده آمریکا را نگه داشت؛ اما همزمان به بازرگانی با دولت‌های کمونیستی به‌ویژه چین و شوروی پرداخت.


title: هیده (موسیقیدان)

text: هیده (؛ زاده درگذشته ) یک موسیقی‌دان اهل ژاپن بود. لید گیتاریست سابق گروه x japan


title: سیلم، نیوهمپشایر

text: سیلم یک شهرک در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان راکینگهام، نیوهمپشایر واقع شده‌است.


title: نوگوچی هیده‌یو

text: نوگوچی هیده‌یو (؛ زاده - درگذشته ) یک دانشمند در زمینه باکتری‌شناسی اهل ژاپن بود که در ۱۹۱۱ عامل سفلیس را به عنوان علت بیماری فلج پیشرونده کشف کرد.


title: هیرانوما کی‌ایچیرو

text: هیرانوما کی‌ایچیرو (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: هیرو ماشیما

text: هیرو ماشیما (؛ زاده ) یک مانگاکا اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.


title: هیرونوبو ساکاگوچی

text: هیرونوبو ساکاگوچی (؛ زاده ) یک طراحی بازی ویدئویی، پدیدآور، و نویسنده اهل ژاپن است.


title: ترائوچی هیساایچی

text: ترائوچی هیساایچی (؛ زاده درگذشته وزیر جنگ ژاپن اهل ژاپن بود.


title: ترائوچی هیساایچی

text: ترائوچی به شدت با جناح راه امپراتور در سیاست‌های نظامی مرتبط بود و مدت کوتاهی در مارس ۱۹۳۶ به عنوان وزیر موقت وزارت جنگ ژاپن در کابینه نخست‌وزیر ژاپن هیروتا کوکی خدمت کرد. سخنان التهابی وی باعث فروپاشی دولت هیروتا در ژانویه ۱۹۳۷ شد، هنگامی که وی در یک دعوای کلامی علیه سخنگوی مجلس، هامادا کونیماتسو را به بدنام کردن ارتش متهم کرد. سخنگوی مجلس هامادا نیز اظهار کرد که به ارتش توهین نکرده و اگر خلاف آن ثابت شود مرتکب هاراکیری می‌شود. از طرف دیگر، هامادا گفت اگر اثبات نادرست بودن اتهام ترائوچی مشخص شود، ترائوچی خود باید مرتکب سپوکو شود. این درگیری کلامی بیش از پیش درگیری بین ارتش و احزاب سیاسی غیرنظامی را در دایت ملی ژاپن تشدید کرد.


title: هیتوشی آشیدا

text: هیتوشی آشیدا (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: بازیل نیکیتین

text: بازیل نیکیتین (۱۸۸۵، سوسنوویتس، لهستان-۱۹۶۰، پاریس، فرانسه) دیپلمات و شرق‌شناس روسی بود.


title: بازیل نیکیتین

text: نیکیتین در سال ۱۸۸۵ از پدری روس و مادری لهستانی چشم به جهان گشود. او به دانشکده مطالعات شرقی سن‌پترزبورگ رفت و همچنین در دانشکده لازاروف مسکو زبان‌های عربی، فارسی، و فرانسه را فراگرفت. نیکیتین مدتی نیز به عنوان کنسول در ایران خدمت کرد.


title: هیتوشی ایمامورا

text: هیتوشی ایمامورا (؛ زاده درگذشته ) یک فرد نظامی اهل ژاپن بود.


title: هاید (موسیقی‌دان)

text: هاید (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.


title: ایچیرو هاتویاما

text: ایچیرو هاتویاما (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: ایچییو هیگوچی

text: ایچییو هیگوچی (؛ ؛ زاده درگذشته ) یک رمان‌نویس اهل ژاپن بود.


title: ایهارا سایکاکو

text: ایهارا سایکاکو ؛ زاده ۱۶۴۲ - درگذشته ) یک نویسنده اهل ژاپن بود. او مشهورترین داستان‌نویس در دوره ادو است و داستان‌های او به زندگی مردم طبقه متوسط می‌پردازد.


title: اینوکای تسویوشی

text: اینوکای تسویوشی (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: اوپی‌اس۵

text: او پی اس فایو نام زبان برنامه نویسی قانون محور است که اولین بار در سیستم‌های خبره و در پروژه آر وان/ اکس کان که سیستم‌های وکس را طراحی می‌کرد مورد استفاده قرار گرفت.


title: سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی جشنواره فیلم فجر

text: کارگردانان زیر بیش از یک بار نامزد دریافت سیمرغ بهترین کارگردانی از جشنواره فیلم فجر شده‌اند. در فهرست زیر افراد با توجه به تعداد دریافت سیمرغ قرار گرفته اند، تعداد نامزدی‌های هر یک از افراد نیز روبروی اسامی آن‌ها درج شده‌است.


title: ایسامو نوگوچی

text: ایسامو نوگوچی ؛ (زاده – درگذشته) مجسمه‌ساز اهل آمریکا بود.


title: ایسائو تاکاهاتا

text: ایسائو تاکاهاتا (ژاپنی "تاکاهاتا ایسائو"؛ متولد ۵ اکتبر ۱۹۳۵ - درگذشته ۵ آوریل ۲۰۱۸) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و انیمیشن‌ساز مطرح و برجستهٔ اهل ژاپن بود.


title: ایسائو تاکاهاتا

text: هایدی، دختر آلپ، مارکو، آن با موهای قرمز و مدفن کرم‌های شب تاب از آثار مطرح وی به عنوان کارگردان بودند. وی همچنین در سال ۲۰۱۳ نامزد دریافت جایزه اسکار شد.


title: ایسائو تاکاهاتا

text: تاکاهاتا در ۲۹ اکتبر ۱۹۳۵ در شهر ایسه استان میه ژاپن متولد شد. در خلال جنگ جهانی دوم و در ۲۵ ژوئن ۱۹۴۵ زمانی که تنها ۹ سال داشت در حمله هوایی ایالات متحده آمریکا به اوکایاما زخمی شد اما زنده ماند. او در ۱۹۵۹ در رشته ادبیات و زبان فرانسه از دانشگاه توکیو فارغ‌التحصیل شد. به دلیل علاقه به انیمیشن شاه و پرنده پس از فارغ‌التحصیلی در استودیو توئی انیمیشن به عنوان دستیار کارگردان مشغول به کار شد. تاکاهاتا اولین انیمیشن خود، هولز شاهزاده آفتاب، را پس از سفارش مربی خود یاسائو اوتساکا ساخت که یک شکست تجاری بود. در سال ۱۹۷۱ او به همراه هایائو میازاکی و یوچی کوتابا، توئی انیمیشن را به منظور تولید انیمیشن پی‌پی جوراب‌بلند ترک کردند. تاکاهاتا به استودیو شین ئی انیمیشن و سراغ مدیر سابق خود دایکیچیرو کوسابا رفت اما موفقیتی نداشت. سفر او و میازاکی به سوئد و ملاقات با آسترید لیندگرن نویسنده پی‌پی جوراب‌بلند نیز آنها را به کلی نسبت به تولید این فیلم ناامید کرد. پس از این موضوع و در همان سال درخواست آنها برای تولید قسمت ۷ به بعد مجموعه لاپین سوم _که یک مجموعه تلویزیونی بود_ به تأیید یاسائو اوتساکا رسید و آن دو به شرط ذکر نشدن نام شان ساخت آن مجموعه را بر عهده گرفتند. پس از ۱۹۷۱ نیپون انیمیشن از او، میازاکی و کوتابا برای تولید انیمه هایدی، دختر آلپ (از رمانی با نام هایدی) دعوت کرد که هر سه پذیرفتند. پس از هایدی او نیپون انیمیشن را ترک و به اوساکا رفت. در آنجا به تلکام ملحق شد و مدتی بعد سرپرست تولید سریال انیمیشنی اسپینوف شد. پس از پایان آن او برای کارگردانی نمو کوچولو انتخاب شد و با میازاکی که به تازگی به تلکام ملحق شده بود در سال ۱۹۸۲ به آمریکا رفتند. اما اختلاف نظر بر سر نحوه تولید این انیمیشن باعث استعفای او از تلکام شد با این وجود این موضوع باعث تبادل فرهنگی بین انیماتورهای ژاپنی و انیماتورهای دیزنی که مسئولیت تولید نمو کوچولو را داشتند، شد. پس از آن تاکاهاتا و میازاکی استودیو جیبلی را تأسیس کردند. اولین فیلم او در جیبلی گورستان کرم‌های شب‌تاب بود که به‌طور گسترده‌ای توسط منتقدان مورد توجه و تحسین قرار گرفت. در سال ۲۰۰۷ جایزه انیمیشن کوبه به او داده شد. همچنین افسانه شاهدخت کاگویا در سال ۲۰۱۳ نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی شد. انیمیشنی که تولید آن ۱۰ سال زمان برد و آخرین پروژه ای بود که تاکاهاتا خود آن را کارگردانی کرده بود. پس از این فیلم او به عنوان تهیه‌کننده انیمیشن لاک‌پشت قرمز به کار خود ادامه داد. تاکاهاتا در ۵ آوریل ۲۰۱۸ در بیمارستانی در شهر توکیو در اثر سرطان ریه در گذشت.


title: چمیز

text: چمیز (نام علمی:Adenostoma fasciculatum) گیاهی گلدار است که زیست‌گاه اصلی آن ایالت‌های اورگن، نوادا، کالیفرنیا در ایالات متحده و همچنین شمال باخا کالیفرنیا در مکزیک می‌باشد. این درختچه یکی از فراوان‌ترین گیاهان زیست‌بوم بیشه‌زارهای کالیفرنیا است.


title: ایشیرو هوندا

text: ایشیرو هوندا (؛ ژاپنی: 本 多 猪 四郎؛ زاده درگذشته ) کارگردان اهل ژاپن بود.ایشیرو هوندا که گاهی اوقات در اکران های بین المللی با عنوان "اینوشیرو هوندا" اشتباه شناخته می شد ، کارگردان و فیلمنامه نویس ژاپنی بود. او بیشتر بخاطر فیلمهای کایجو و توکوساتسو ، از جمله ایجاد مشترک حق رای گودزیلا و کارگردانی چندین اثر شناخته شده است ، اما در اوایل کار خود نیز در ژانرهای مستند و جنگی فعالیت گسترده ای داشت. هوندا همچنین دوست و همکار مادام العمر آکیرا کوروساوا بود و در طول دهه های 1980 و 1990 به طور گسترده با کوروساوا کار کرد.


title: ایشیرو هوندا

text: هوندا در آساهی ، یاماگاتا (که اکنون بخشی از شهر تسوروکا است) متولد شد و پنجمین فرزند هوکان و میهو هوندا بود. او سه برادر داشت: تاکاموتو ، ریوکیچی ، ریوزو و یک خواهر: تومی ، که در دوران کودکی درگذشت. پدر و پدر بزرگ هوندا هر دو راهب بودایی در Churen-je ، معبدی در کوه یودونو بودند ، جایی که هونداها در خانه ای در املاک معبد زندگی می کردند. هونداها برنج ، سیب زمینی ، تربچه دایکون و هویج کشت کردند. آنها همچنین میسو و سس سویا درست کرده و می فروختند. این خانواده همچنین از مزرعه پروانه ابریشم که توسط یکی از برادران هوندا اداره می شد ، درآمد دریافت می کردند. پدر هوندا در تابستانها با فروش عبادت در استان ایوات ، استان آکیتا و هوکایدو درآمد داشت و قبل از زمستان به خانه باز می گشت.


title: ایشیرو هوندا

text: در حالی که برادران هوندا در شانزده سالگی به تدریس دینی مشغول بودند ، هوندا در مورد علم آموخت. تاکاموتو ، که پزشک نظامی شد ، هوندا را به تحصیل تشویق کرد و مجلات علمی را برای کمک به او فرستاد ، که این امر عشق هوندا به خواندن و کنجکاوی علمی را آغاز کرد. در سال 1912 ، هونداها به توکیو نقل مکان کردند و در محله تاکایدو در بخش سوگینامی مستقر شدند و در آنجا هوکان رئیس کشیش در معبد بودایی شد. اگرچه او دانشجوی ممتاز در خانه بود ، اما نمرات هوندا در توکیو و مدرسه راهنمایی کاهش یافت. او با موضوعاتی از جمله معادلات مانند شیمی ، زیست شناسی و جبر مبارزه کرد.


title: ایشیرو هوندا

text: پس از انتقال پدرش به معبدی دیگر ، هوندا در مدرسه ابتدایی تاچیبانا در کاوازاکی و بعداً در دبیرستان کوچیوکوشا ثبت نام کرد ، جایی که هوندا در رشته های کندو ، تیر و کمان و شنای ورزشی تحصیل می کرد اما پس از پاره شدن تاندون آشیل خود را رها کرد. هوندا در سال 1937 با کیمی یاماساکی آشنا شد و در سال 1939 به او پیشنهاد ازدواج داد. والدین هوندا و مادر کیمی از او حمایت کردند ، اما پدر کیمی با نامزدی ناگهانی مخالف بود. اگرچه پدر کیمی هرگز ازدواج او را تأیید نکرد ، با این وجود با اطلاع از بارداری او ، 1000 پوند برای او ارسال کرد. این دو به جای برگزاری مراسم ازدواج سنتی ، به سادگی اوراق را در تالار شهر امضا کردند ، در معبد میجی ادای احترام کردند و به خانه رفتند. کیمی هوندا در 3 نوامبر 2018 در سن 101 سالگی درگذشت. این همچنین 64 سالگرد گودزیلا بود.


title: جین آکانیشی

text: جین آکانیشی (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل ژاپن است.


title: جیسابورو اوزاوا

text: جیسابورو اوزاوا (؛ زاده درگذشته ) یک نظامی اهل ژاپن و از بهترین فرماندهان نیروی دریایی امپراتوری ژاپن در جنگ جهانی دوم بود.


title: جون‌ایچیرو تانیزاکی

text: جون‌ایچیرو تانیزاکی (؛ زاده درگذشته ) یک نویسنده اهل ژاپن بود.


title: کاکینوموتو نو هیتومارو

text: کاکینوموتو نو هیتومارو (؛ زاده ۰۶۶۲ درگذشته ۰۷۱۰) یک نویسنده، و شاعر اهل ژاپن بود.


title: تاناکا کاکوئی

text: تاناکا کاکوئی ؛ (زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: کانتو شیندو

text: کانتو شیندو (؛ زاده درگذشته ) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان هنری و تهیه‌کننده اهل ژاپن بود.


title: سوزوکی کانتارو

text: کانتارو سوزوکی (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: کائورو ایشیکاوا

text: کائورو ایشیکاوا (؛ زاده درگذشته ) یک دانشمند اهل ژاپن بود.


title: کاتو تاکاآکی

text: کاتو تاکاآکی (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: کاتسوهیرو اوتومو

text: کاتسوهیرو اوتومو (؛ زاده ) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ژاپن است.


title: کازویوشی هوشینو

text: کازویوشی هوشینو (؛ زاده ) اتوموبیل‌ران فرمول ۱ اهل ژاپن است.


title: کیکو آبه

text: کیکو آبه (؛ زاده ) موسیقی‌دان و ماریمبانواز اهل ژاپن است.


title: کیکو کیتاگاوا

text: کیکو کیتاگاوا (؛ زاده ) یک هنرپیشه، و مانکن (فرد) اهل ژاپن است.


title: کیکو کیتاگاوا

text: از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به اشاره کرد.


title: کیزو اوبوچی

text: کیزو اوبوچی (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: کن آکاماتسو

text: کن آکاماتسو (؛ زاده ) یک مانگاکا اهل ژاپن است.


title: کنجی میازاوا

text: کنجی میازاوا (؛ زاده درگذشته ) یک نویسنده، شاعر، و آموزگار اهل ژاپن بود.


title: کنجی میزوگوچی

text: کنجی میزوگوچی (؛ زاده ۱۶ مه ۱۸۹۸- درگذشته ۲۴ اوت ۱۹۵۶) کارگردان بزرگ اهل ژاپن بود. وی عمدتا به عنوان یکی از بزرگترین و تاثیرگذارترین کارگردانان تاریخ سینمای ژاپن شناخته میشود. میزوگوچی در به تصویر کشیدن مصائب تاریخی و خلق تراژدی استاد بود و به دلیل لحن پرسوز و نیز فضای تراژیک و شاعرانهٔ آثارش، به او لقب مرثیه سرای سینما را داده اند.


title: کنجی میزوگوچی

text: از آثار برجستهٔ کنجی میزوگوچی میتوان به سانشوی مباشر، اوگتسو مونوگاتاری، زندگی اوهارو و داستان آخرین گل داوودی اشاره کرد.


title: کنجی میزوگوچی

text: کنجی میزوگوچی در ۱۶ می ۱۸۹۸ در محلهٔ متوسطی به نام هونگو، در شهر توکیو و نزدیک معبد یوشیما به دنیا آمد. پدرش، «زنتارو» به کار تعمیر سقف چوبی خانه‌ها اشتغال داشت و مادر چینی تبارش «ماسا» دختر یک تاجر ناموفق گیاهان دارویی بود. میزوگوچی هفت سال داشت که به دلیل شکست تجاری پدرش، مجبور شد همراه خانواده، به محلهٔ فقیرنشین آساکوزا نقل مکان کند. همزمان با جنگ روسیه، بنا بود پدرش، مقادیری بارانی به ارتش بفروشد، اما چنین نشد. در همان سال، برادر کوچکتر او یعنی «یوشیو» به دنیا آمد؛ در این زمان، «سوزو» خواهر چهارده سالهٔ او را به خانواده‌ای دیگر سپردند تا یک نانخور کمتر شود. آن خانواده نیز، دخترک را به خانه‌ای متعلق به گیشاها فروختند. سوزو تا سال ۱۹۲۵ در آن مکان باقی ماند تا اینکه شخصی او را از آن محل نجات داد و با وی ازدواج کرد.


title: کنجی میزوگوچی

text: این نخستین تجارب زندگی، تأثیر عمیقی بر زندگی پرتلاطم میزوگوچی باقی گذارد. به هنگام نقل مکان به آساکوزا، اولین نشانه‌های رماتیسم در او ظاهر شد؛ بیماری‌ای که در تمام عمرش او را رها نکرد. دردهای رماتیسمی به هنگام خشم شدت می‌یافتند و باعث لقوه در شانهٔ راست او می‌شدند. وی در سال ۱۹۰۷ به مدرسهٔ ابتدایی ایشیما رفت و در آنجا با ماتسوتارکائوگوچی آشنا شد. کائوگوچی بعدها رمان‌نویس موفقی شد و فیلمنامهٔ بسیاری از آثار میزوگوچی را به همراه وی نوشت.


title: کنجی میزوگوچی

text: میزوگوچی پس از شش سال تحصیل، وقتی یازده سال داشت، دیگر نتوانست به تحصیل ادامه دهد؛ دلیل این امر، فقر مالی خانواده بود؛ پدرش او را نزد اقوامشان در موریوکا فرستاد که در آنجا عموی میزوگوچی در بیمارستانی به شغل داروسازی مشغول بود. او در سال ۱۹۱۲ به خانهٔ پدری‌اش بازگشت؛ اما پدرش که مورد نفرت او نیز بود، اجازه نداد که وی بار دیگر به مدرسه برود. احساس عقب‌ماندگی به دلیل نداشتن تحصیلات رسمی، همهٔ عمر گریبان میزوگوچی را رها نکرد. در ۱۹۱۳ خواهرش شغل طراحی الگوهای کیمونو را برایش دست و پا کرد. دو سال بعد، یعنی زمانی که مادرشان درگذشت؛ سوزو-خواهر میزوگوچی-پدر را به آسایشگاه سالمندان سپرد و دو برادرش را نزد خود برد. میزوگوچی، در مؤسسهٔ آیوباشی، نقاشی رنگ و روغن و آبرنگ به شیوهٔ غربی را آموخت. در آن زمان او شیفتهٔ زندگی شهری در توکیو شد و به تماشای آثار نمایش مختلفی می‌رفت که در آساکوزا و به شیوهٔ غربی اجرا می‌شدند. وی آثار امیل زولا، گی دو موپاسان و لئو تولستوی را می‌خواند اما رمان‌نویسان ژاپنی برایش ارجح بودند؛ کسانی مانند کافوناگی، به دلیل طبیعت‌گرایی‌ای که در آثارش به چشم می‌خورد؛ کویواوزاکی به خاطر روایت‌های جامع و نمادینی که می‌نوشت؛ یا کیوکاایزومی به دلیل پرداخت زیبایی که از ملودرام‌های عصر میجی ارائه می‌کرد.


title: کنجی میزوگوچی

text: در سال ۱۹۱۸، میزوگوچی به شهر کوبه رفت تا در آنجا به عنوان طراح تبلیغاتی در روزنامه‌ای مشغول به کار شود؛ او از فضای پیشرفتهٔ شهر و دوستان تازه‌ای که در تماشاخانه‌های شهر پیدا کرده بود، خوشش آمد. وی در این زمان شعرهایی نیز سرود و در همان روزنامه چاپ کرد؛ اما غم غربت او را به توکیو بازگرداند. در آنجا، نزد یکی از دوستانش رفت که در استودیوی فیلمسازی ماکوجیما مشغول به کار بود و از طریق او، با آکایاما، یکی از کارگردانان پیشروی ژاپنی در آن سال‌ها آشنا شد. میزوگوچی علاقه‌مند شد که در زمینهٔ سینما طبع‌آزمایی کند. در ابتدا به هنرپیشگی روی آورد، اما پی برد که قادر است کارهای دیگری نیز انجام دهد؛ مثلاً می‌توانست از روی فیلمنامه‌ها نسخه‌های دیگری رونویسی کند. او می‌گوید: «اولین روزی که وارد استودیو شدم خوب یادم است؛ ابتدا خیال کردم که این هم کاری مثل بقیه شغلهاست، اما در پایان روز، حس کردم کار خوبی یافته‌ام.»


title: کنجی میزوگوچی

text: او در آن استودیو، صحنه‌هایی را که بایستی فیلمبرداری شوند، آماده می‌کرد و آنقدر این کار را خوب انجام می‌داد که ایزیوتاناکا، کارگردان ژاپنی، تشخیص داد که وی از عهدهٔ کارگردانی نیز برمی‌آید. در این زمان، اعتصاب معروف کارگردانان و بازیگران در اعتراض به خط مشی جدید استودیوهای فیلمسازی به راه افتاد. آنان به این نکته معترض بودند که چرا در سینما زنان باید در نقش زنان ظاهر شوند. در نمایش ژاپنی، این کار بر عهدهٔ مردان بود. به دلیل اعتصاب و کمبود کارگردان، برای میزوگوچی فرصتی پیش‌آمد تا اولین فیلمش را بسازد. این فیلم، رستاخیز عشق نام داشت و در سوم فوریه ۱۹۲۳ به نمایش درآمد. مقامات رسمی به دلیل طرح طبیعت‌گرایانه و ایدئولوژی پرولتاری، فیلم را به شدت سانسور کردند. او در این فیلم، از میان نویس، به مقدار زیاد ولی مناسب، استفاده کرد. این اولین اقدام او علیه بنشی‌ها بود. بنشیها، راویان فیلم‌ها در دوران سینمایی صامت ژاپنی بودند که بر روی سکوی مخصوصی می‌نشستند و تصاویر را شرح می‌دادند.


title: کنجی میزوگوچی

text: در همان سال، میزوگوچی ده فیلم دیگر نیز ساخت که زمان فیلمبرداری هیچ‌یک از آنها، از یک هفته تجاوز نمی‌کرد. یکی از این فیلم‌ها بندر مه‌آلود نام دارد که براساس نمایشنامهٔ آناکریستی اثر یوجین اونیل ساخته شد. قصهٔ این فیلم، از یک بعدازظهر آغاز می‌شود و طلوع آفتاب فردا به پایان می‌رسد. فضای مالیخولیایی فیلم را از نام آن می‌توان حدس زد. میزوگوچی، در این فیلم، با استفاده از دوربین، آن‌چنان روایت واضح و آشکاری را ارائه می‌دهد که صرفاً وجود تعداد محدودی میان‌نویس در فیلمش کفایت می‌کند. خود او، از پیشتر اعتقاد داشت که در سینمای صامت نیازی به وجود بنشی‌ها نیست. فیلم دیگر او، خون و روح نام دارد. این فیلم نمایانگر تأثیر اکسپرسیونیستی مطب دکتر کالیگاری است. تنوع آثار اولیهٔ میزوگوچی را در فیلم‌های ۸۱۳، براساس داستان بازرس آرسن لوپن اثر موریس لوبلانش و آوای کوهستان براساس نمایشی از لیدگریگوری، از پیشگامان ادبیات نمایشی ایرلند، می‌توان مشاهده کرد.


title: کنجی میزوگوچی

text: زلزلهٔ عظیم سال ۱۹۲۳ در توکیو، باعث شد تا خواهر میزوگوچی از آنجا نقل مکان کند و پدرش را نیز همراه ببرد. میزوگوچی نیز، به استودیوی نیکاتسوکیوتو منتقل شد. واو در این استودیو، بسیاری از آثارش را ساخت. وی که از بافت قدیمی شهر توکیو خوشش آمده بود، تصمیم گرفت برای همیشه ساکن آنجا شود؛ و همراه با دوستش، در آپارتمانی در این شهر زندگی می‌کرد. در تابستان ۱۹۲۵ دوستش بر اثر خشم ناشی از حسادت، با یک تیغ به میزوگوچی حلمه‌ور شد و او را زخمی‌کرد. این حادثه، باعث بدگمانی تهیه‌کنندهٔ فیلم تلالو در غروب سرخ نسبت به میزوگوچی شد و برای همین، او نتوانست این فیلم را بسازد.


title: کنجی میزوگوچی

text: جی.دی.اندرو معتقد است آثاری که میزوگوچی پس از اکتبر ۱۹۲۵ ساخت، حال و هوای متفاوتی دارند. این تفاوت، از لحظه‌ای آغاز می‌شود که کمال‌گرایی مطلق کارگردان و غمخواری او نسبت به رنج و رفتار بد با زنان، بروز می‌کند. البته قضاوت در این مورد دشوار است؛ زیرا تقریباً هیچ‌یک از آثار اولیهٔ میزوگوچی باقی نمانده‌اند. اولین فیلمی که از میزوگوچی هنوز یافت می‌شود،آواز خانه نام دارد که فیلمی است استودیویی و ناشی از تجارب شخصی خود کارگردان. در این فیلم، معیارهای سنتی، در شهر و حاشیهٔ آن بررسی می‌شوند. میزوگوچی. در این فیلم به پاره‌ای تجربیات مونتاژی دست زده‌است. فیلمنامهٔ این اثر که نوشتهٔ ایونوسوکه شی می‌زو است، برندهٔ جایزهٔ وزارت آموزش و پرورش ژاپن شد. میزوگوچی از دوست دوران مدرسه‌اش کائوگوچی خواست برایش فیلمنامه بنویسد که نتیجهٔ آن فیلمی است با عنوان رنج خانم معلم، که هم مخاطب عام را به وجد آورد و هم تهیه‌کنندهٔ فیلم را. استقبال از فیلم، چنان بود که برای نخستین بار فیلمی از میزوگوچی به اروپا راه یافت و در آنجا نیز، موفقیت‌هایی کسب کرد. علاقهٔ فرانسوی‌ها باعث شد تا میزوگوچی بپذیرد که فیلم دیگری صرفاً برای مخاطبان خارجی بسازد؛ فیلمی براساس رمان نیهون باشی اثر کیوکا ایزومی که در این رمان، تصویری از ژاپن سنتی ارائه شده‌است. دربارهٔ حضور میزوگوچی در جریان‌های چپگرا، بحث بسیار شده‌است؛کائوگوچی معتقد است که دوستش صرفاً به این دلیل با محافل چپگرا رفت‌وآمد داشت که آن روزها، مارکسیسم باب شده بود. به‌هرحال گرایش‌های چپگرایانهٔ میزوگوچی باعث درگیری او با مینوروموراتا رئیس راستگرای استودیوی فیلمسازی شد. با این حال، موقعیت میزوگوچی به عنوان سرپرست بخش فیلمنامه‌نویسی استودیو باعث شد که بتواند فیلم مارش توکیو را بسازد. این فیلم به گونه‌ای بی‌سابقه، از شیوهٔ فیلم‌های خبری بهره می‌برد.


title: کنجی میزوگوچی

text: موفقیت آن باعث شد تا تهیه‌کننده اجازهٔ ساخت سمفونی متروپولیتن را بدهد. این فیلم، در ادارهٔ سانسور با مشکل مواجه شد؛ کارگردان را توبیخ کردند و هایاشی، نویسندهٔ فیلمنامه که مارکسیست بود، به زندان افتاد؛ اما با این حال، فیلم در فهرست نشریهٔ سینمایی سینمای ژاپن مقام دهم را کسب کرد. مسئله‌ای که بیش از سیاست بر زندگی و شاید حرفهٔ میزوگوچی تأثیر گذاشت ازدواج ناگهانی او با چی اکوساگا دختری اهل اوزاکا بود که در سال ۱۹۲۶ با میزوگوچی آشنا شد. درخواست چی‌اکو برای سر و سامان یافتن زندگی شوهرش، باعث مشاجره‌های خشونت‌آمیزی میان آن دو شد؛ ولی پس از جدایی کوتاه‌مدتی، میزوگوچی به همسرش قول داد که وضعیت موجود را اصلاح کند.


title: کنجی میزوگوچی

text: اولین فیلم ناطق میزوگوچی وطن نام دارد که در سال ۱۹۳۰ آن را ساخت. این اثر، اولین فیلم ناطق سینمای ژاپن نیز محسوب می‌شود و همانند دیگر آثار ابتدایی ناطق، تکنیک صدابرداری آن ضعیف است. او در فیلم بعدی‌اش معشوقهٔ یک خارجی که فیلم صامتی است. به گونه‌ای منطقی از نمای بلند یا نما- صحنه استفاده کرده‌است. این اولین فیلمی است که میزوگوچی در آن از نمای بلند بهره برده‌است؛ این شیوه، بعدها به عنوان جزئی مهم از سبک میزوگوچی شناخته شد. او می‌گوید: ""طی فیلمبرداری یک صحنه، اگر حسی عاطفی بر صحنه حاکم باشد، دلم نمی‌خواهد صحنه را قطع کنم. تا آنجا که ممکن است، آن را کش می‌دهم.""


title: کنجی میزوگوچی

text: او در سال ۱۹۳۳ تصمیم گرفت براساس رمان جیکتسو کیوتو فیلمی بسازد. پیش از این، براساس این رمان فیلمی ساخته شده بود؛ اما نویسندهٔ آن، کیوکو ایزومی، از فیلم راضی نبود؛ برای همین در نوشتن فیلمنامه، با میزوگوچی نیز همکاری نکرد. ایزومی، نسبت به انتخاب بازیگران فیلم میزوگوچی نیز معترض بود. فیلمبرداری این فیلم، پیش از کامل شدن فیلمنامه آغاز شد؛ تغییرات، روزبه‌روز در فیلمنامه اعمال می‌شد و فیلمبرداری، چهل روز طول کشید. نتیجهٔ این همه دقت توأم با وسواس، موفقیت فیلم نزد تماشاگران و منتقدان بود. در جدول ارزش گذاری نشریهٔ سینمای ژاپن این فیلم ردهٔ دوم را کسب کرد. داستان فیلم، روایت عشق تراژیک تاکی نوشیرایتو، نسبت به دانش‌آموز ضعیف و منفعلی به نام کینیا است. تاکی، نمونه‌ای از زنان عصیانگر در بسیاری از آثار میزوگوچی است. این زنان کار می‌کنند تا استقلال مالی داشته باشند. آنان در راه عشق نخستین گام‌ها را برمی‌دارند. تاکی، در مواجهه با مشکلات مصمم به حمایت از کینیاست تا درسش را تمام کند و به شغل وکالت مشغول شود، دلیل تاکی برای این کارش، این است که زمانی که تاکی متهم به قتل شود، کینیا می‌تواند از او حمایت کند. فیلم با خودکشی هر دو عاشق به پایان می‌رسد. در این فیلم، از نماهای درشت و تدوین روایی آزادانه استفاده شده‌است، با این حال، این فیلم تمایل روزافزون میزوگوچی به استفاده از نماهای بلند را نیز نشان می‌دهد. نکتهٔ قابل اشارهٔ دیگر، تنخواهی پنهان اما بسیار کارآمد فیلم است.


title: کنجی میزوگوچی

text: او در همان سال، فیلم جشنوارهٔ گیون را همزمان با برگزاری جشنواره‌ای به همین نام ساخت. این جشن سالیانه و باشکوه هر سال در کیوتو برگزار می‌شود. هیروشی میتسوتانی، طراح صحنهٔ این فیلم و فیلم قبلی میزوگوچی بود. او در تمامی آثار بعدی این فیلمساز نیز، با او همکاری کرد. طراحی‌های تانی نیز بخشی مهم از شیوهٔ نما-صحنه در آثار میزوگوچی محسوب می‌شوند؛ تا آنجا که منتقدی ژاپنی، معتقد است که در آثار میزوگوچی، صحنه‌پردازی عملی محوری است؛ و حتی می‌توان گفت که قهرمان اصلی فیلم او، همین طراحی صحنه است. وسواس بیمارگونهٔ او در پرداختن به نکات جزئی در صحنه‌پردازی، به گونه‌ای است که برخی آثار او همچون موزهٔ هنرهای تزیینی می‌دانند. میزوگوچی، در گفتگویی که با تعدادی از دانشجویان سینما داشت، به اهمیت فضاسازی در فیلمهایش اشاره کرد و آن را همردیف نور در نقاشی دانست. بنا به گفتهٔ ماسومورا، منتقد ژاپنی صحنه‌پردازی باعث می‌شود تا ماهیت واقع‌گرایانهٔ آثار میزوگوچی بسیار به چشم آید. توجه همیشگی او به جزئیات، باعث ایجاد فضایی می‌شد که در آن فضا، بازیگران می‌توانستند بازی‌های با اصالتی ارائه کنند.


title: کنجی میزوگوچی

text: سقوط اوسن قصهٔ سوکیچی است، مردی جوان که دلش می‌خواهد پزشک شود. اوسن زنی زیباست که برای یک گنگستر کار می‌کند. سوکیچی هم همان‌جا مشغول به کار است. هر دوی آن‌ها تحت فشار این شرایط هستند تا اینکه تصمیم می‌گیرند، باهم بگریزند و آن گنگستر را به پلیس لو دهند. اوسن، معشوقش را به مدرسهٔ پزشکی می‌فرستد و بی‌آنکه سوکیچی خبر داشته باشد، به سوی کار قبلی خویش بازمی‌گردد. در این میان، او را به جرم دزدی به زندان می‌اندازند. بدین‌گونه، او از مدار زندگی سوکیچی خارج می‌شود. سال‌ها بعد، سوکیچی که پزشک شده‌است، هنگام بازگشت، اوسن را در ایستگاه راه‌آهن می‌بیند. او درمی‌یابد که این زن بشدت بیمار است و عقلش را نیز از دست داده‌است، به‌طوری که نمی‌تواند سوکیچی را به خاطر بیاورد. این خلاصه قصه، در فیلم، روایت پیچیده‌ای به خود می‌گیرد. فیلم، با صحنهٔ ایستگاه راه‌آهن شروع می‌شود. با استفاده از فلاش‌بک گذشته این دو شخصیت را می‌بینیم. در سکانس افتتاحیه با کمک تدوینی استادانه، استفاده از نماهای درشت و حرکت دوربینی که خود را به رخ می‌کشد، گذشته و حال درهم تلفیق می‌شوند. نوئل بورچ این قصهٔ احساس‌برانگیز را «یک شعر باشکوه باروک» می‌نامد. چه بسا این قضاوت بورچ براساس صحنهٔ پایانی فیلم صورت گرفته باشد:در بیمارستان، شاهدیم که اوسن کاملاً غرق در دنیایی خیالی خویش، با تیغ به دشمنان خیالی معشوقش حمله‌ور می‌شود و سپس، با حالتی رقت‌انگیز، به سوی بستر خویش بازمی‌گردد.


title: کنجی میزوگوچی

text: مرثیهٔ اوزاکا در سال ۱۹۳۶ ساخته شد و در جدول ارزش گذاری نشریهٔ سینمای ژاپن، مقام سوم را به خود اختصاص داد. اغلب منتقدان ژاپنی اعتقاد دارند که این فیلم، اولین شاهکار میزوگوچی است. ایسوزو یامادا، در این فیلم، نقش دختری را ایفا می‌کند به نام آیاکو که نمونه‌ای مشخص از همان قهرمانان زن در آثار این کارگردان است. او منشی یک شرکت داروسازی است. آیاکو، برای نجات پدرش از زندان، به پول نیاز دارد. صاحب شرکت، در مقابل پرداخت پول، تقاضای نامشروعی دارد. ابتدا دختر یکه می‌خورد. در این میان از دست نامزدش نیز، کاری ساخته نیست. او سرانجام می‌پذیرد که با رئیس شرکت ارتباط داشته باشد؛ اما همسر رئیس به این ارتباط پی می‌برد. آیاکو مجبور می‌شود برای نجات خانواده، تن به کاری بدهد که از آن راضی نیست. اما رئیس آن خانهٔ بدنام نیز پولی را که آیاکو می‌خواهد، به او نمی‌دهد. سرانجام، آیاکو بر آن می‌شود رئیس را فریب دهد تا پول موردنظر را بدست آورد. در واپسین نمای فیلم که نمایی درشت است، آیاکو را می‌بینیم که به گونه‌ای اعتراض‌آمیز، به دوربین زل زده‌است. اغلب منتقدان، این فیلم را پیشگام واقع‌گرایی در سینمای ژاپن می‌دانند. مرثیهٔ اوزاکا نمایانگر توجه به زیبایی فرم تصاویری است که به همان نسبت نیز، شخصیت‌پردازانه‌اند. میزوگوچی در این فیلم، برای نخستین بار با یوشین کاتا یودا، به عنوان فیلمنامه‌نویس، همکاری کرد. یودا بهترین همکار میزوگوچی محسوب می‌شود. او قادر بود با فروتنی هرچه تمامتر، فیلمنامه‌ای را ده‌ها بار بازنویسی کند؛ همچنان‌که در مورد مرثیهٔ اوزاکا، چنین شد. میزوگوچی، هیچ‌گاه به فیلمنامه‌نویس خود نمی‌گفت که چه انتظاری از او دارد؛ اما از لابلای حرفهایش می‌شد فهمید که او مایل است شخصیتها آنقدر واقعی باشند که بوی بدنشان به مشام برسد. میزوگوچی به یودا می‌گفت: «آدمهای سنگدل، لذتجو، خودخواه و ستمکار را برایم تشریح کن. اینها کسانی نیستند جز همین آدمهای نفرت‌انگیزی که در دنیا زندگی می‌کنند.» یودا، احساسات پنهانی را که از لحاظ فرم، در آثار میزوگوچی بسیار بدان‌ها توجه شده‌است، چنین شرح می‌دهد: «او در مقابل چهرهٔ آدمها، اشیا و افکاری که به ذهنش حمله‌ور می‌شدند، تاب ایستادگی نداشت. وی خشم و احساس تلخی را که برایش قابل تحمل نبود، در گریه‌های هیستریکی که سر می‌داد، بیرون می‌ریخت.» برخلاف تحسین منتقدان، مرثیهٔ اوزاکا فروش خوبی نداشت. وزارت کشور، برای میزوگوچی احضاریه فرستاد. نزدیک بود ادارهٔ سانسور، فیلم را توقیف کند. پخش‌کننده‌ها نیز برای پخش و نمایش فیلم دچار سردرگمی شدند.


title: کنجی میزوگوچی

text: خواهران گیون (۱۹۳۶) قصهٔ دو خواهر را روایت می‌کند که گیشایند. خواهر بزرگتر، اومه کیچی موجودی جوانتر، از سنتهایی که حرفهٔ آن‌ها ایجاب می‌کند، بیزار است. اومه گیچی خود را مدیون بازرگانی ورشکسته می‌داند که قبلاً از او حمایت می‌کرد؛ از او می‌خواهد که به گیون بیاید و نزد او و خواهرش زندگی کند. اما اوموچا، نقشه‌های دیگری در سر دارد. او بازرگان را وادار به ترک خانه‌شان می‌کند. اوموچا کیمونوی گرانقیمتی را با فریب دادن فروشندهٔ جوان فروشگاهی، به چنگ می‌آورد. رئیس فروشگاه، فروشندهٔ فریب‌خورده را اخراج می‌کند؛ اوموچا هم به جوان وقعی نمی‌نهد. مرد جوان او را می‌دزدد و با خشونت با او رفتار می‌کند؛ سپس او را که بشدت مجروح شده‌است، از تاکسی در حال حرکت، به بیرون پرت می‌کند. در پایان فیلم، اوموچا را می‌بینیم که روی تخت بیمارستان خوابیده‌است و خواهرش و بازرگان کنار اویند. اوموچا مردها و زندگی گیشاها را به باد ناسزا می‌گیرد.


title: کنجی میزوگوچی

text: آشناترین مؤلفه‌های سبک میزوگوچی را در این فیلم می‌توان دید؛ یعنی نماهایی بلند که طی آن‌ها دوربین از موضوع فاصله دارد. در بخش عمدهٔ صحنه‌ای که اوموچا مؤدبانه بازرگان ورشکسته را از خانه بیرون می‌کند، شخصیتها در قسمت چپ پرده قرار دارند؛ آن‌ها پشت میزی نشسته‌اند و ما به عنوان تماشاگر از درامی که میان این دو در جریان است و از جزئیات جهانی که در آن دست و پا می‌زنند، باخبر می‌شویم. دانلد ریچی می‌گوید: «"این فاصلهٔ آزادانه و فارغ البالی که دوربین با موضوع دارد و اغلب، در آثار میزوگوچی به چشم می‌خورد، باعث می‌شود که نگاه ثابت و ایستای دوربین با بی‌اعتنایی و بی‌علاقگی توأم شود. "» چنین میزانسنهایی در آثار میزوگوچی، نوئل بورچ را وامی‌دارد تا از «کیفیت نهایتاً غیر مردمی سبک شاخص میزوگوچی» سخن به میان آورد. اولین نمای فیلم، نمای متحرکی است به سبک نوشته‌های ژاپنی که بر روی طومار نوشته می‌شوند. حرکت عرضی دوربین در خانهٔ بازرگان گذشتهٔ پر از نشاط او و وضعیت فعلی و درهم‌ریختهٔ او را به‌خوبی منعکس می‌کند. ابتدا تابلویی را می‌بینیم که نشان می‌دهد خانه را به حراج گذاشته‌اند؛ آنگاه اتاقی را می‌بینیم پر از وسایلی که قرار است حراج شوند. سپس دیزالو به یک نمای معرف از خود بازرگان صورت می‌گیرد که صدای حراج‌کننده‌های وسایل او را از بیرون خانه می‌شنویم. تضاد ارزش‌ها میان گذشته و حال، که در وجود این دو خواهر متجلی شده‌است، با شیوهٔ فاصله‌گذاری میزوگوچی تشدید می‌شود. در این شیوهٔ روایت، این امکان وجود دارد که تماشاگر به هر سو توجه کند.


title: کنجی میزوگوچی

text: میزوگوچی گفته‌است که جوزف فون اشترنبرگ بیشترین تأثیر را، به ویژه در استفاده از صدا، بر او گذارده‌است. در سال ۱۹۳۶، میزوگوچی بعدازظهری را با اشترنبرگ گذراند. این ملاقات با ساخت فیلم عشق و نفرت مصادف بود. طی ساخت این فیلم، همکاران میزوگوچی بارها از وسواس‌های او سخن گفته‌اند؛ از جمله اینکه او، صحنه‌ای را با حضور بازیگر فیلمش فومیکو یاماجی طی سه روز چندین بار تمرین کرده‌است. یودا، (به تصویر صفحه مراجعه شود) فیلمنامه‌نویسش، می‌گوید میزوگوچی به او گفته بود که وی تنها، ایده‌ای کلی از آنچه را که می‌خواست به بازیگرانش ارائه می‌کرد؛ سپس، آن‌ها را به حال خود رها می‌کرد تا «زندگی کنند و خود، خویشتن را بیافرینند.» میتسوتانی، طراح صحنهٔ آثار میزوگوچی، می‌گوید گاه اگر یک صحنهٔ طولانی، خوب از آب درنمی‌آمد، او از بازیگرانش می‌خواست تا براساس برداشتهای ذهنیشان از صحنهٔ مذکور، آن را تمرین کنند و وقتی آمادهٔ اجرای آن شدند، خبرش کنند.


title: کنجی میزوگوچی

text: میزوگوچی، در سال ۱۹۳۸ برخلاف خواست خود، فیلم آواز اردو را ساخت که اثری میهن‌پرستانه و سفارشی بود. در سال ۱۹۳۹ او و پنج کارگردان دیگر، به منچوری فرستاده شدند. پس از آن میزوگوچی علی‌رغم پیشنهادهای کمپانی توهو، به کمپانی شوچیکو پیوست و فیلمی ساخت که اولین فیلم از سه‌گانه‌ای است که در مورد تئاتر دوران میجی ساخت. این بازگشت به مایه‌های تاریخی، در واقع، برای او گریزی بود از فشار سانسور و فشار سرکوبگر نظامیان در دوران جنگ با چین.


title: کنجی میزوگوچی

text: داستان آخرین گل داوودی را برخی منتقدان اثری واقعیت گریز می‌دانند؛ اما نوئل بورچ آن را اثری عمیقاً فمینیستی قلمداد می‌کند. فیلم در ظاهر، قصهٔ یک هنرمند کابوکی به نام کیکونو سوکه است. او عاشق توکو، مستخدمهٔ خانه‌شان می‌شود که در واقع، فیلم قصهٔ زندگی اوست. اتوکو شهامت به خرج می‌دهد و به کیکونوسوکه می‌گوید که هنرپیشهٔ بدی است. زمانی که خانوادهٔ کیکو، به اتوکو فشار می‌آورند که آنجا را ترک کند؛ کیکو نیز همراهش می‌رود. او با عشق و حمایت روحی این دختر، بازیگری را در مدرسهٔ بازیگری فرا می‌گیرد. پنج سال بعد، او به خانواده‌اش ملحق می‌شود. اتوکو خود را از زندگی کیکو بیرون می‌کشد، چرا که حضورش را مانعی بر سر راه این هنرپیشهٔ بزرگ می‌بیند. در مراسمی که به افتخار بازیگران برجستهٔ تئاتر کابوکی برگزار شده‌است، به کیکو خبر می‌رسد که اتوکو بشدت بیمار است. او نزد دختر می‌رود؛ اما اتوکو او را به سمت زندگی درخشانی که در پیش دارد، سوق می‌دهد. در انتها می‌بینیم که جمعیت، کیکو را تحسین و قدردانی می‌کند و اتوکو نیز مرده‌است. از خودگذشتگی این زن قهرمان که قویتر و هوشمندتر از آدم‌های پیرامون خویش است؛ کنایه‌ای است به یک وضعیت متضاد؛ مثلاً می‌دانیم که تخصص کیکو، بازی در نقش زنان است. جان پیم می‌گوید: «صحنه‌های فیلم، تک‌تک جزئیات روحی بشری را در خود دارند.» ریچارد تاکر معتقد است که صحنه‌های ابتدای فیلم، تماشاگر را از «پشت صحنهٔ جهان» باخبر می‌کند. بورچ نیز تحلیل دقیقی از صحنهٔ اخراج شدن اتوکو از آن خانه ارائه می‌کند و شرح می‌دهد که چگونه دوربین همواره متحرک میزوگوچی، روند پیشرفت درام را کشف می‌کند. این فیلم، با موفقیت روبرو شد؛ در فهرست نشریهٔ سینمای ژاپن مقام دوم را به دست آورد و وزارت آموزش و پرورش نیز به کارگردان جایزه داد.


title: کنجی میزوگوچی

text: در سال ۱۹۴۰ میزوگوچی به ایده‌ای قدیمی در مورد یک استاد عروسک‌ساز پرداخت. خانم کینویو تاناکا، همان بازیگری بود که میزوگوچی برای بازی در این فیلم در نظر داشت. اولین روزی که تاناکا سر صحنهٔ فیلم حاضر شد، کارگردان نوشته‌ای در مورد تئاتر باتراکو به او داد و گفت که خودش را با جهان درون این نوشته عجین کند. براساس نظر میزوگوچی، هنرپیشه‌ها موظف بودند که پس‌زمینهٔ نقش خویش را مطالعه کنند. اما بایستی گفتگوهایشان را خیلی سریع حفظ می‌کردند؛ به همین خاطر میزوگوچی گفتگوهای هر روز را روی تخته سیاهی می‌نوشت. هیسا کاتسوتسوجی، برنامه‌ریز و دستیار میزوگوچی در فیلم‌های آخرش، می‌گوید متنی که روی تخته سیاه نوشته می‌شد، تنها بخش‌های خاصی از فیلمنامه بود؛ بخش‌هایی که کارگردان بازنویسی کرده بود. هیچ‌کدام از این نوشته‌ها متن نهایی محسوب نمی‌شد. میزوگوچی سر صحنه، آخرین تغییرات فیلمنامه را روی تخته سیاه می‌نوشت.


title: کنجی میزوگوچی

text: برخلاف آنچه در مورد ماهیت طاقت‌فرسای سبک میزوگوچی گفته می‌شود، خانم تاناکا چنین پیامدهایی را در سبک میزوگوچی موجه می‌داند. او می‌گوید چنین شیوه‌ای، در بازیگر تنش ایجاد می‌کرد، بهتر می‌توانست بازی‌اش را ارئه دهد. سر صحنه، دستور العمل میزوگوچی به بازیگر، کلی بود: «در مقابل شخصیتی که در فیلمنامه وجود دارد مثل یک آینه عمل کن؛ آن را منعکس کن و طبیعی باش!» او جز این چیزی نمی‌گفت. کمپانی شوچیکو، به دلیل فضای نامتعارف آثار میزوگوچی، که با زمانه همخوانی نداشت؛ کمتر به او امکان ساخت فیلم می‌داد؛ اما فیلم بعدی وی این فرصت را فراهم آورد تا میزوگوچی، اثری بسازد که با شرایط روز و حکومت کشور همسو بود. این فیلم، که در کارنامهٔ میزوگوچی اثر مهمی محسوب می‌شود، ۴۷ رونین یا The loyal forty seven Ronin of Genroku نام دارد که داستانش در اوایل قرن هجدهم می‌گذرد و براساس یکی از افسانه‌های بزرگ حماسی ژاپن ساخته شده‌است. فیلمنامهٔ این فیلم، ار مشترک یودا و کن‌چیروهارا، و بر اساس نمایشنامه‌ای تاریخی بود.


title: کنجی میزوگوچی

text: آسانو، یکی از دو دایمیو [ارباب‌های ایالتی]، مأمور است برای دیداری سلطنتی از شوگان، مقدمه جشن‌هایی را فراهم کند. او از توهین و فریبکاری همکار دیرین خود، یعنی کرا، خشمگین می‌شود و طی یک درگیری، او را با شمشیر زخمی می‌کند. آسانو، به دلیل شمشیرکشی در قصر شوگان، مجبور می‌شود که هاراکیری کند. دارایی او ضبط می‌شود و افرادش به Ronin، یعنی سامورایی بی‌استاد، بدل می‌شوند. اما گروهی از آنها، به رهبری اوی‌شی، قسم یاد می‌کنند که انتقام بگیرند. با این حال، ماه‌ها از ترس کینه‌جویی کرا، پنهان می‌شوند. پس از گذشت یک سال، این گروه وفادار، به خانه کرا حمله می‌کنند؛ او را می‌کشند و به معبدی پناه می‌برند. زمانی که دلیری و وفاداری آن‌ها به اثبات می‌رسد، اجازه می‌یابند با افتخار، هاراکیری کنند.


title: کنجی میزوگوچی

text: حکومت ژاپن برای بزرگداشت خاطرهٔ باشیدو، قهرمان بزرگ ژاپنی، تصمیم گرفت بودجهٔ زیادی در اختیار میزوگوچی قرار دهد تا فیلمی دربارهٔ این قهرمان بسازد. فیلم، در دو قسمت و میان ژوئن ۱۹۴۱ تا فوریه ۱۹۴۲ به نمایش درآمد. قسمت اول فیلم ۵۳۰ هزار ین هزینه داشت؛ درحالی‌که در آن دوران هزینهٔ ساخت هر فیلم ۱۰۰ هزار ین بود. اگرچه فیلم از لحاظ مالی با شکست روبرو شد، اما ظاهراً دولت از فیلم رضایت داشت.


title: کنجی میزوگوچی

text: تمامی توجه میزوگوچی در این فیلم، صرف جزییاتی شد که در خدمت روایتی قدرتمند قرار می‌گیرند؛ روایتی که هر نوع کنش چشمگیر و خارق‌العاده را پس می‌زند (مثلاً حمله به مقر کرا و خودکشی دسته جمعی افراد در فیلم، نمایش داده نمی‌شوند) تمرکز فیلم بر آیینهاست و محوریت آن را ابهام و جستجو تشکیل می‌دهد. نوئل بورچ این فیلم را مهم‌ترین اثر هنری اقتباسی از یک دورهٔ مشهور تاریخ ژاپن می‌داند.


title: کنجی میزوگوچی

text: حرکت دوربین در این فیلم، دستاورد مهمی نیز دربرداشت؛ میزوگوچی برای نخستین‌بار، در این فیلم از حرکت کرین استفاده کرد. در صحنهٔ بازجویی و مرگ آسانو، دوربین‌سوار بر کرین است و گویی می‌خواهد به درون این فضاهای کوچک آیینی راه یابد. در مورد اینکه آیا فیلم بر ارزش‌های سنتی صحه می‌گذارد یا آن‌ها را زیر سؤال می‌برد، بحث‌های زیادی به راه افتاد. برخی از منتقدان ژاپنی مانند کیکومک دانلد، اعتقاد دارند که میزوگوچی، اصولاً خلقیات و روحیات سامورایی‌ها را نمی‌شناخت. برخی دیگر لایهٔ پیچیده‌تری در فیلم مشاهده کردند و آن را از کی اثر صرفاً تبلیغی به دور دانستند.


title: کنجی میزوگوچی

text: در زمان فیلمبرداری قسمت دوم این فیلم، همسر میزوگوچی دچار جنون شد که تا پایان عمرش در بیمارستان روانی ماند. میزوگوچی نیز نزد خواهرش رفت که شوهرش را در جنگ از دست داده بود و با دو فرزندش زندگی می‌کرد. پس از تسلیم ژاپن در برابر نیروهای آمریکایی، میزوگوچی به عنوان رئیس اتحادیهٔ کارگری در کمپانی شوچیکو انتخاب شد. پس از گذشت سه ماه، به سبب اعتصاب اعضای این کمپانی، فیلمی در آنجا ساخته نشد و به همین دلیل میزوگوچی آنجا را ترک کرد. اولین اقدام توأم با تردید میزوگوچی برای همکاری با امریکاییان مستقر در ژاپن، پرداختن به موضوع‌های آزادیخواهانه مانند پیروزی زنان (۱۹۴۶) بود. کیکومک دانلد، این فیلم را تحسین کرد و آن را «تجلیل بی‌پرده از حقوق زنان» دانست. فیلمنامهٔ این فیلم را کوگونودا و اکانتوشیدو نوشته‌اند. فیلم، دربارهٔ یک زن وکیل است به نام هیروکو با بازی کینویو تاناکا که معشوق او، یامائوکو، در بیمارستان بستری است. یامائوکو، به لحاظ روحی و فیزیکی، درهم شکسته‌است. او طی دوران جنگ، به دلیل عقاید خطرناک آزادیخواهانه‌اش، زندانی بود. در این میان، هیروکو، دفاع از یک دوست قدیمی دوران مدرسه‌اش را بر عهده می‌گیرد. این زن که بسیار فقیر است، شوهرش را از دست داده و فرزند خود را خفه کرده‌است. دادستان محافظه کار دادگاه، کسی نیست جز شوهر خواهر هیروکو که خود او در سال‌های جنگ یامائوکو را نیز به زندان انداخته‌است. رأی دادگاه را در فیلم نمی‌بینیم. طی جریان دادگاه، یامائوکو می‌میرد. هیروکو سعی دارد بیش از گذشته برای به چنگ آوردن عدالت اجتماعی دست به مبارزه بزند. خواهرش، تصمیم می‌گیرد از شوهرش جدا شود و در پی کسب استقلال خویش باشد. کیکومک دانلد، به یک نقص عمدهٔ فیلم اشاره می‌کند و می‌گوید: «یکی از بزرگترین عیبهای فیلم این است که هیروکو و یامائوکو، شخصیتهایی بشدت کلیشه‌ای دارند و بیشتر به درد تندروهای سیاسی و کتابهای مصور می‌خورند.»


title: کنجی میزوگوچی

text: در این دوران، علی‌رغم تورم و عدم امکان مالی در جامعه، صنعت سینما توانست تا حد زیادی برای خود مشتری دست‌وپا کند. فیلم بعدی میزوگوچی، در واقع پاسخی است به وضع موجود؛ اما بنا به گفتهٔ تونی رینز، فیلم اوتامورا و پنج زنش شرحی پیچیده از زندگی و عشقهای این نقاش ژاپنی است؛ به این دلیل، فیلم را باید بیشتر اثری شخصی و دشوار دانست. یودا، فیلمنامه‌نویس این فیلم، اذعان دارد که به گونه‌ای ناخودآگاه می‌توان تصویر میزوگوچی را در شخصیت اوتامارو مشاهده کرد. فضای قرن هجدهمی فیلم، برای نیروهای اشغالگر قابل هضم نبود، زیرا آن‌ها این دوران را فئودالی می‌دانستند. میزوگوچی اصرار داشت که سوژهٔ فیلمش ربطی به سامورایی‌ها ندارد، بلکه قهرمان او هنرمندی آزاداندیش و مردمی است. او همچنین به مقامات رسمی قول داد که نگاه فیلمش به حقوق زنان، نگاه تازه‌ای باشد. سرانجام، با ساخت این فیلم موافقت شد؛ با این حال، در طول ساخت فیلم، بیش از حد به او مشاوره می‌دادند. این فیلم، قصهٔ دراماتیک زندگی هنرمندی نقاش، مدلها، معشوقه و دوستان اوست. یکی از نقاشی‌های او خشم مقامات را برمی‌انگیزد، برای همین پنجاه روز محرومیت از نقاشی محکومش می‌کنند. اگرچه این فیلم، اثر کوچکی است اما نمی‌توان آن را نادیده گرفت. جااتان رزنباوم، فیلم را نمایانگر هنر پیچیدهٔ کارگردان آن می‌داند و فیلم را با مونپارناس ۱۹ و سلطانی در نیویورک مقایسه می‌کند. به نظر او، دشواری‌های فیلم را باید ناشی از عظمت آن دانست. دوربین میزوگوچی، در اینجا نیز، همواره از موضوع فاصله دارد و نمی‌گذارد کرانه‌های متفاوت طرح داستانی فیلم، در جان بیننده رسوخ کنند. مضمون واقعی این فیلم بیش از آنکه در مورد خود هنر باشد، دربارهٔ وضعیت و پیامدهای جایگاه هنر در جامعه است.


title: کنجی میزوگوچی

text: میزوگوچی در ۱۹۵۱ دوشیزه اویو را ساخت. این فیلم که اقتباسی از رمان آشی‌کاری بود، نه به لحاظ تجاری توانست موفقیتی کسب کند و نه نظر منتقدان را به خود جلب کرد. فیلمبردار این فیلم، کائوزو میاگاوا که این اولین همکاری او با میزوگوچی بود، در مورد وی می‌گوید: «هرگز در همکاری با او مشکلی نداشتم؛ آنچه درباره‌اش گفته می‌شود، ساختهٔ ذهن آنهایی است که او را نمی‌شناسند… البته رفتار او نیز، کمتر جایی برای تحسین دیگران باقی می‌گذارد.»


title: کنجی میزوگوچی

text: میزوگوچی همواره با خلق یک فضا، فیلمش را آغاز می‌کرد و سپس هنرپیشه‌ها و خود صحنه‌های آن فیلم را در این فضا جای می‌داد. او به این دلیل بیشتر صحنه‌های فیلمش را با لنز واید فیلمبرداری می‌کرد که نمی‌خواست هیچ ذره‌ای خارج از میدان وضوح دوربین قرار گیرد؛ و حتی می‌گفت پس‌زمینهٔ تصویر نیز باید وضوح داشته باشد. او می‌خواست، حتی الامکان همه چیز واضح باشد؛ حتی اشیایی که کمتر در معرض دید قرار دارند یا اشیایی که کاملاً در تاریکی فرورفته‌اند و دیده نمی‌شوند. او از لنز تله نفرت داشت، چون با استفاده از این لنز، بخشی از کادر ناواضح می‌شود. استفن بار، معتقد است که درونمایه‌های مصیبت، ایثار و تعالی در فیلم دوشیزه اویو، ریشه در مسائل عدالت اجتماعی دارند. در واپسین آثار میزوگوچی، تمایل او برای پرداختن به چنین درونمایه‌هایی بیشتر است. فیلم دوشیزه اویو، حدیث مبارزه علیه تابوهاست. شینوسکه، قرار است با اوشیزو ازدواج کند؛ اما عاشق خواهر بزرگتر او، یعنی اویو، می‌شود. پس از ازدواج شینوسکه با اوشیزو، رابطهٔ سه نفرهٔ آن‌ها از هم می‌پاشد. اویو با تاجر ثروتمندی ازدواج می‌کند و اوشیزو، به هنگام وضع حمل می‌میرد. در آخرین صحنهٔ فیلم، شینوسکه را در حال خواندن آوازی از یک نمایش نو (noh) می‌بینیم. این آواز خاطرهٔ لحظات شیرین او با اویوست. او در حال آواز خواندن، خود را به رودخانه می‌افکند و ناپدید می‌شود. میزوگوچی در این فیلم، لایه‌های مختلف روایت در رمان اصلی را کنار گذاشته‌است و برای اینکه سه شخصیت اصلی فیلم خود را به لحاظ روایی تشریح کند، از دوربین متحرک یاری گرفته‌است. فیلم بعدی میزوگوچی یعنی زنی از موزاشینو نیز، در همان سال ساخته شد و مانند فیلم قبلی، با موفقیت روبرو نشد. بسیاری از منتقدان، این فیلم را از آثار برجستهٔ سینمایی می‌دانند. ریچارد تاکر، حرکت دوربین در این فیلم را با صحنهٔ افتتاحیهٔ قصهٔ آخرین گل‌های داوودی مقایسه می‌کند، در اینجا نیز، دوربین که سوار بر کرین است در نمایی بلند شخصیتهای فیلم و همسایه‌های آن‌ها را که عناصر برقراری تضاد در داستان فیلم‌اند، به تصویر می‌کشند.


title: کنجی میزوگوچی

text: قهرمان زن در این فیلم، میچیکو نام دارد. او زنی حساس، با افکاری سنتی است که نمی‌تواند خود را با دنیای پس از جنگ، سازگار کند. او سعی دارد میراث گذشتهٔ خویش را از گزند این جامعهٔ پول‌پرست دور نگاه دارد. پسرعموی میچیکو و همسرش که شوهر وی را سرکیسه می‌کنند، نماد روحیهٔ پول‌پرستی در دوران پس از جنگ‌اند. تسوتومو، دوست میچیکو، برخلاف بقیه، نه از دنیای قدیم دل خوشی دارد و نه از دنیای جدید راضی است؛ با این حال، او، همنوا با دیگران به میچیکو خیانت می‌کند. میچیکو در اقدامی افتخارآمیز خود را می‌کشد و ماترک خویش را برای تسوتومو باقی می‌گذارد.


title: کنجی میزوگوچی

text: میزوگوچی بنا به گفتهٔ یودا، فیلمنامه‌نویسش، به موفقیت فیلم راشومون در جشنوارهٔ ونیز غبطه می‌خورد؛ بر همین اساس، تصمیم گرفت فیلم بعدی‌اش، یعنی زندگی اوهارو (۱۹۵۲) را بسازد. این فیلم که در هر صورت اثری جاه‌طلبانه است، در میان آثار او نقطهٔ عطفی محسوب می‌شود و مرحلهٔ جدیدی را در کارش بنیان می‌گذارد. فیلمبرداری این فیلم، در نزدیکی شهر کیوتو، در پارکی انجام شد که در زمان جنگ بمباران شده بود. هر پانزده دقیقه یک‌بار، قطاری از این محل می‌گذشت و به همین دلیل جدول زمانی فیلمبرداری، براساس حرکت قطارها تنظیم می‌شد؛ با این حال، هیچ‌چیز نمی‌توانست تمرکز ذهنی مثال زدنی کارگردان را برهم زند. تا زمانی که دستگاه کرین، از کیوتو نرسید و وسایل صحنه را که متعلق به موزه‌ای بود، نیاوردند؛ میزوگوچی، فیلمبرداری این فیلم را آغاز نکرد. طبق معمول، هر صحنه، بارها و بارها فیلمبرداری می‌شد. بودجهٔ فیلم از حد تعیین شده، بالاتر رفت. کمال‌گرایی وسواس‌گونه، چنین بهایی را نیز می‌طلبد. اگرچه زندگی اوهارو در ژاپن به توفیق مالی دست نیافت و شمار اندکی از منتقدان آن را پسندیدند، اما برای نمایش در جشنوارهٔ ونیز انتخاب شد و در آنجا به نمایش درآمد. این فیلم شیر نقره‌ای بهترین کارگردانی را به‌طور مشترک با فیلم مرد آرام ساختهٔ جان فورد، به دست آورد. موفقیت این فیلم را باید شروعی دیر هنگام برای معرفی میزوگوچی به جهان سینما تلقی کرد، چون او چهار سال بعد درگذشت.


title: کنجی میزوگوچی

text: بخش اعظم داستان فیلم که در قرن هفدهم می‌گذرد، از طریق فلاش‌بک و توسط اوهارو که اکنون ۵۰ ساله است، روایت می‌شود. او در معبدی بودایی روبروی مجسمه‌ای نشسته‌است و گذشته‌اش را به یاد می‌آورد. اوهاروی جوان و زیبا، عاشق جوانی (توشیرو میفونه) می‌شود که جزو طبقهٔ فرودست اجتماع است. این رابطه عاشقانه کشف می‌شود؛ به دلیل اینکه اوهارو دختر یک سامورایی قصر سلطنتی است، مرد جوان را به اعدام محکوم می‌کنند و اوهارو به همراه والدینش از قصر اخراج می‌شوند. ازدواج اوهارو با مردی، باعث می‌شود مدت کوتاهی خوشبختی به سراغش بیاید؛ اما در حادثه‌ای شوهر او کشته می‌شود و خوشبختی از اوهارو روی می‌گرداند و وی غرق در بدبختی می‌شود. فلاش‌بک فیلم با از حال رفتن اوهارو پایان می‌پذیرد. اوهارو، از طریق مادرش پی می‌برد که فرزندش جانشین لرد ماتسوتورا شده‌است. اما او به دلیل گذشته‌اش، اجازه ندارد خود را به فرزندش معرفی کند. اوهارو، بار دیگر، زندگی خانه بدوشی را از سر می‌گیرد.


title: کنجی میزوگوچی

text: فیلمنامهٔ زندگی اوهارو را یودا براساس رمان مشهوری اثر سای کاکوایهارا نویسندهٔ قرن هفدهم ژاپن نوشت. جاناتان رزنباوم فیلم را تلفیقی از واقع‌گرایی تاریخی وفادار به رمان اصلی، و به نوعی انتقاد میزوگوچی از گیشاهای امروزین می‌داند. با این حال، یان الیزاوا، به دلیل روحیهٔ اوهارو در مواجهه با بدبختی‌های بی‌پایان زندگی، این فیلم را بیشتر اثری رمانتیک می‌داند تا واقع‌گرا. اندرو ساریس معتقد است: «از نظر میزوگوچی، پرداختن به مسئله حقوق زنان، بیشتر گسترش منطقی اعادهٔ حقوق بشر است.» او در مورد پایان فیلم نیز می‌نویسد: «بدبختی پشت بدبختی. هنز اوهارو تاب تحمل دارد. او پسرش را ملاقات می‌کند و سپس به عنوان آوازه‌خوانی دوره‌گرد رهسپار مقصدی نامعلوم می‌شود. در آخرین فریمهای فیلم، اوهارو مکثی می‌کند؛ به دیوارهٔ معبد در دوردست نگاه می‌کند؛ از مقابل تصویر کنار می‌رود و لبهٔ کلاه شیبداری که بر سر نهاده‌است، در کادر باقی می‌ماند.» رزنباوم این تصویر را یک پایان‌بندی می‌داند که چیزی به ما نمی‌گوید، اما در عین حال، همه چیز را شرح می‌دهد. با موفقیت زندگی اوهارو در جشنواره فیلم ونیز، فیلمسازان و منتقدان موج نوی فرانسه، میزوگوچی را مانند یک قهرمان پذیرا شدند. ژاک ریوت در مقاله‌ای که در سال ۱۹۵۸ در کایه دو سینما به چاپ رسید، خاطرنشان کرد که چگونه آثار میزوگوچی توانسته‌اند با زبانی مشترک، از موانع فرهنگی عبور کنند. او می‌نویسد: «تنها زبانی که یک فیلمساز می‌تواند با آن سخن بگوید زبان میزانسن است.» در مشاجره‌های قلمی که در مورد کوروساوا و میزوگوچی برپا می‌شد؛ به نظر فرانسویها، میزوگوچی برتری و رجحان داشت.


title: کنجی میزوگوچی

text: به دنبال موفقیت زندگی اوهارو ماسیاچی ناگاتا دوست قدیمی میزوگوچی به او پیشنهاد کرد با اختیار تام فیلم اوگتسو مونوگاتاری (۱۹۵۳) را بسازد. فیلمنامهٔ این فیلم را یودا و کائوگوچی باهم نوشتند. منبع اقتباس آنها، مجموعه قصه‌ای به همین نام است که آن را اکنیاری یوئدا در قرن هجدهم نوشته بود و دیگری داستان دکور نوشتهٔ گی دوموپاسان است. داستان فیلم در دوران جنگ‌های داخلی در قرن شانزدهم می‌گذرد. گنجوروی کوزه‌گر، به قصد فروش کوزه‌هایش، خانه را ترک می‌کند؛ اما در زیبایی گمراه‌کنندهٔ جهانی رؤیایی گم می‌شود. روح شاهزاده‌ای که سال‌ها پیش مرده‌است، او را اغوا می‌کند. وقتی که این رؤیا درهم شکسته می‌شود و گنجورو به روستایش بازمی‌گردد؛ پی می‌برد که همسرش را سربازان کشته‌اند. گنجورو، برای بزرگ کردن فرزندش، تن به هر حقارتی می‌دهد. در روایتی موازی توبی، برادر گنجورو را دنبال می‌کنیم. او مشتاق است سرباز بزرگی شود، در این راه، به دوز و کلک نیز متوسل می‌شود. وی در خانه‌ای بدنام، با همسرش روبرو می‌شود و نادم و پشیمان همراه همسرش به روستا بازمی‌گردد تا به برادرش، گنجورو ملحق شود.


title: کنجی میزوگوچی

text: در یکی از نامه‌های فراوانی که میزوگوچی برای یودا نوشت؛ درونمایهٔ اصلی فیلم را چنین شرح داده‌است: «آیا جنگ از انگیزه‌های شخصی حکمرانان نشأت می‌گیرد یا منشأ آن علاقهٔ مردم است؟ چگونه خشونت که به قالب جنگ درمی‌آید، باعث سرکوب دیگران می‌شود و هم از نظر روحی و هم از نظر جسمی، مایهٔ عذاب آنها می‌شود؟» میزوگوچی، این درونمایه را نه با واقع‌گرایی مستندگونه، بلکه با دیدگاهی هیجان‌انگیز، شرح می‌دهد؛ دیدگاهی که در آن واقع‌گرایی و سوررئالیسم، واقعیت خشک، عبوس و ملموس و رؤیایی آشفته، به گونه‌ای فریبنده، در کنار یکدیگر دیده می‌شوند. دانلد ریچی اعتقاد دارد که زیبایی ظاهری فیلم و پیام اخلاقی و محافظه‌کارانهٔ اوگتسو… در نماهای ابتدایی و انتهایی فیلم متجلی شده‌اند. «اوگتسو… با یک نمای سراسرنما، حول دریاچه‌ای آغاز می‌شود؛ نمایی که از حاشیهٔ انتهایی دریاچه آغاز می‌شود و سپس، با حرکت رو به پایین دوربین، سرانجام به دهکده می‌رسد. فیلم، با تصویر پدر و پسری تمام می‌شود که ظرفی برنج بر سر قبر همسر/مادر آورده‌اند…، دوربین توقف می‌کند؛ سپس، با چرخشی افقی و سپس حرکتی عمودی، همان شکل حرکت در نمای ابتدایی را پیدا می‌کند. این نماهای شبیه به هم اما متفاوت، مانند دو قلاب؛ یعنی، فیلم را دربرگرفته‌اند. این دو نما به دو مارپیچی شبیه‌اند که داستان دو زن را روایت می‌کنند که یکی، از زندگی به سمت مرگ رفته‌است و دیگری شبحی است که از مرگ به سوی زندگی می‌آید.» میزوگوچی به میاگاوا-فیلمبردارش-، گفته بود که دلش می‌خواهد فیلمش مانند نقاشی‌های ژاپنی که بر روی طومار رسم می‌شوند؛ به نظر بیاید؛ یعنی انتقال فضا و اتمسفر، با حرکات سیال دوربین دنبال شود.


title: کنجی میزوگوچی

text: برخی منتقدان غربی مانند ماکس تسیر، در مورد فریبندگی فیلم در نظر تماشاگر غربی، اظهار تردید می‌کنند. اما کسانی مانند اندرسن و ریچی، بر آن‌اند که فیلم یکی از کاملترین آثار تاریخ سینمای ژاپن است. اوگتسو…، در ژاپن با موفقیت روبرو شد و در فهرست نشریهٔ سینمایی سینمای ژاپن، ردهٔ سوم را به خود اختصاص داد. اما، موفقیت فیلم، در خارج ژاپن خیره‌کننده بود. میزوگوچی، برای اولین بار از ژاپن خارج شد و به همراه یودا و خانم تاناکا، در جشنوارهٔ ونیز شرکت کرد. فیلم تعطیلات رمی ساختهٔ ویلیام وایلر و اوگتسو مونوگاتاری برای دریافت شیر نقره‌ای رقیب یکدیگر بودند. اما، فیلم میزوگوچی، برندهٔ این جایزه و جایزهٔ منتقدان ایتالیایی شد.


title: کنجی میزوگوچی

text: میزوگوچی در سال ۱۹۵۴ سه فیلم ساخت که یکی از آن‌ها یعنی سانشوی مباشر جزو بهترین آثار اوست. جان جیلت، این فیلم را نه تنها یک اثر بزرگ سینمایی کلاسیک، بلکه محققانه‌ترین و دشوارترین اثر میزوگوچی و شایستهٔ صفت حیرت‌آور، می‌داند. این صفتی است که مخالفان میزوگوچی، از آن به عنوان دشنام علیه او استفاده می‌کنند. داستان فیلم در ژاپن قرن یازدهم می‌گذرد. یکی والی ایالتی به فرزندان خود آموزش می‌دهد که «انسان بی‌وجود ترحم؛ انسان نمی‌ماند.» حساسیت این والی در برابر حقوق رعایا، باعث تبعید او می‌شود. همسرش، تاماکایی (کینویو تاناکا)، دلش می‌خواهد به شوهرش ملحق شود، اما راهزنان او را می‌ربایند و یک مرکز فحشا، در جزیرهٔ سادو، می‌فروشند. زوشیو، پسر او و آنجو، دخترش، به عنوان برده، به خدمت سانشو در می‌آیند که آدم سنگدلی است چند سال بعد، نخست‌وزیر، زوشیو را به عنوان والی ایالتی انتخاب می‌کند. یعنی وی به همان شغلی می‌رسد که پدرش داشت. او همهٔ برده‌های سانشو را آزاد می‌سازد و خود او را نیز تبعید می‌کند. سپس، او به جستجوی مادرش برمی‌آید و پی می‌برد که مادرش کور و ناتوان، ساکن جزیرهٔ سادوست. آن‌ها همدیگر را می‌یابند.


title: کنجی میزوگوچی

text: اگرچه داستان این فیلم، از روی رمانی اثر اوگایی موری اقتباس شده‌است؛ اما در ژاپن، همه، به‌خوبی این اثر اسطوره‌ای را می‌شناسند. بنابر نظر تونی رینز، میزوگوچی با استفاده از این داستان آشنا، گزارشی کاملاً تصویری از چرخش گردونهٔ تاریخ ارائه می‌کند. فیلم، با تصاویری از بقایای سنگی و باستانی ژاپن آغاز می‌شود که در طول فیلم باز هم این تصاویر را می‌بینیم. این تصاویر بدین منظور به کار رفته‌اند تا دوران وقوع داستان را از چشم امروزی‌ها روایت کند. شیوهٔ روایت فیلم؛ به گونه‌ای حساب‌شده، دوپهلوست. با استفاده از دیزالوهای طولانی و فلاش‌بک، زمان تشریح می‌شود و فاصله‌ای که میان اعضای این خانواده به وجود آمده‌است، به تصویر درمی‌آید. میزوگوچی، در این فیلم، تنها به یک موضوع بسنده نمی‌کند؛ فیلم او، همانقدر که دربارهٔ نقش و قدرت مذکر/مؤنث در خانواده است؛ به همان نسبت دربارهٔ مبارزهٔ تاریخی میان خودکامگی و آزادی‌خواهی نیز است. در واپسین نمای فیلم، دوربین پس از آنکه در آغوش گرفتن مادر و فرزند را نشان می‌دهد، حرکتی رو به بالا دارد و به سمت جلبک‌های دریایی پن می‌کند که بر ساحل دریا افتاده‌اند. این نما، ما را به یاد اندیشه بودایی میزوگوچی می‌اندازد. از سانشوی مباشر در خارج از ژاپن استقبال بیشتری شد. در جشنوارهٔ ونیز، این فیلم به همراه هفت سامورایی، جایزهٔ شیر نقره‌ای جشنواره را دریافت کرد.


title: کنجی میزوگوچی

text: سومین فیلمی که میزوگوچی در ۱۹۵۳ ساخت، افسانهٔ چیکاماتسو نام دارد. شاید به دلیل وفاداری میزوگوچی به قصهٔ اصلی است که این فیلم نزد منتقدان ژاپنی و همقطاران خود او، یکی از دوست‌داشتنی‌ترین آثارش به‌شمار می‌آید.


title: کنجی میزوگوچی

text: فیلم، سرگذشت چیکاماتسو، استاد خیمه‌شب‌بازی قرن هفدهم را روایت می‌کند. قصه، در کیوتو روی می‌دهد. موهی، طراح است و درفروشگاه فردی به نام اشون، کار می‌کند. اشون درخواست همسر زیبایش اوسان را برای ادای قرض برادر او رد می‌کند. موهی به کمک این زن می‌شتابد و پس از آن به جرم جعل اسناد زندانی می‌شود. پیشخدمت اوسان، به او می‌گوید که اشون قصد فریب او را داشته‌است. آن دو، برای به دام انداختن اشون، جای خواب خود را با یکدیگر عوض می‌کنند؛ اما، نقشهٔ آن‌ها به هم می‌ریزد، موهی و اشون در کنار هم قرار می‌گیرند؛ بدین شکل آن دو گرفتار می‌شوند. آنان بیگناه‌اند ولی در مظان اتهام قرار دارند. اوسان، خواستهٔ شوهرش را نمی‌پذیرد و خودکشی نمی‌کند. او به موهی که گریخته‌است، ملحق می‌شود. فردای آن شب، هر دو دستگیر می‌شوند. اشون، به دلیل تلاش برای اختفای جرم همسرش تبعید می‌شود و در پایان موهی و اوسان را در کنار یکدیگر، به صلیب می‌کشند. یکی از مستخدمان اوسان، هنگام مشاهدهٔ این صحنه می‌گوید تا به حال ندیده‌است که خانمش اینقدر شاد باشد.


title: کنجی میزوگوچی

text: نوئل بورچ، درونمایهٔ فیلم را نمونه‌ای از «فردگرایی بدبینانه» ی آثار پس از جنگ میزوگوچی می‌داند. بلتن این فیلم را چنین ارزیابی می‌کند که عشق باعث می‌شود انسان از زندان و انزوایی بگریزد که جامعه برایش ایجاد کرده‌است. او اعتقاد دارد که چنین درونمایه‌ای، در واقع، اشاره به خود کارگردان به عنوان یک هنرمند دارد. سبک بصری فیلم، نمونه‌ای است از تلاش میزوگوچی برای رسیدن به شیوهٔ صحنه-نما… که یان کریستی آن را ساختار تصویری پیچیده‌ای می‌داند. این فیلم برخلاف خواهران گیون یا اوگتسو…، با نمای بلند آغاز نمی‌شود؛ بلکه شروع آن چندنماست که مک دانلد آن‌ها را این‌گونه تحلیل می‌کند: «در کنار هم قرار گرفتن این نماها نشان‌دهندهٔ ناهمگونی اجتماعی این دو قهرمان مرد و زن فیلم است.»


title: کنجی میزوگوچی

text: دو فیلم بعدی میزوگوچی به طریقهٔ رنگی فیلمبرداری شده‌اند؛ اما هیچ‌کدام نقطهٔ مثبتی در کارنامهٔ سینمایی او محسوب نمی‌شوند. او که مایل بود از تکنیک سینماسکوپ نیز بهره گیرد؛ از فیلمبردارش میاگاوا خواست که در مورد دوربین ویستاویژن و سینماسکوپ تحقیق کند. او نیز برای آشنایی و مطالعهٔ این شیوه‌های فیلمبرداری به هالیوود سفر کرد. با همهٔ اینها، فیلم پرنسس یانگ کوی فی، که در سال ۱۹۵۵ به روی پرده آمد، به فیلمی تبدیل شد کاملاً مخالف آنچه کارگردانش می‌خواست. به دلیل گوشهٔ چشمی که تهیه‌کننده‌های فیلم، به بازارهای غرب داشتند؛ این فیلم به اثری بسیار تجاری بدل شد. میزوگوچی که در این دوران عوارض سرطان خون (بیماری لوکمی) را در خود احساس می‌کرد، با همکاری فیلمنامه‌نویسانش، سعی کرد تا تغییرات عمده‌ای در این فیلم اعمال کند. این فیلم، براساس یک شعر غنایی چینی ساخته شده‌است و قصهٔ امپراتور چین را روایت می‌کند که عاشق مستخدمه‌ای می‌شود. در یک دوران خوش و کوتاه؛ مستخدمه به امپراتور، لذت بردن از زندگی را می‌آموزاند. این دختر طی توطئه‌ای، محکوم به اعدام می‌شود و او با از خودگذشتگی، به این حکم تن در می‌دهد. فیلم، در فلاش‌بکی طولانی، قصه‌اش را بازگو می‌کند؛ امپراتور که حالا پیر شده‌است، داستان زندگی‌اش را به خاطر می‌آورد و سرانجام، به هنگام مرگ تجدید دیداری با دلبند خویش می‌کند. برخی از منتقدان این فیلم را بی‌مزه و بی‌محتوا ارزیابی کردند و برخی مانند ریچی و اندرسن، فیلم را اثر ضعیفی دانستند که دستکم به لحاظ تصویری، زیباست. این فیلم به جشنوارهٔ ونیز ارسال شد اما جایزه‌ای کسب نکرد و تنها فیلمبرداری رنگی آن، مورد توجه قرار گرفت.


title: کنجی میزوگوچی

text: قصه‌های جدید تایراکلان فیلم بعدی میزوگوچی است. یودا می‌گوید که احساس می‌کرد که کارگردان علاقهٔ زیادی به این فیلم ندارد. قصهٔ فیلم در قرن دوازدهم می‌گذرد و به قدرت رسیدن کیوموری را روایت می‌کند که یک سامورایی یاغی است. او از چند راهب معبدنشین در برابر اشراف پوسیدهٔ آن دوران، حمایت می‌کند. برخی از منتقدان، استفاده از رنگ و بازی رازیو ایچیکاوا در نقش اصلی این فیلم را تحسین کردند و برخی آن را تمرینی در ژانر جذاب فیلم‌های تاریخی دانستند. جان جیلت، فیلم را روایتی مهیج از یک توطئه سیاسی ارزیابی می‌کند. ریچارد تاکر معتقد است که با تماشای این فیلم باید پذیرفت که میزوگوچی، بهترین کارگردان سینمای ژاپن در آن دوران است. تسوجی، در این فیلم، تأثیر دختری با روبان زرد اثر جان فورد را مشاهده می‌کند.


title: کنجی میزوگوچی

text: آخرین اثر میزوگوچی، موضوعی امروزی دارد و به طریقهٔ سیاه و سفید فیلمبرداری شده‌است. نام فیلم، خیابان شرم است و قصهٔ پنج زن را با پس‌زمینه‌های متفاوت اجتماعی و شخصی بازگو می‌کند که در خانهٔ رؤیاها، که مکان بدنامی است، گرد هم آمده‌اند. میزوگوچی می‌خواست تا فضای فیلمش شبه مستند باشد؛ اما صاحبان این‌گونه مکان‌ها اجازه فیلمبرداری به او ندادند. برخلاف اینکه فیلم فضای سردی دارد، اما به پرفروشترین ساختهٔ میزوگوچی بدل شد. این فیلم نخستین اثر دربارهٔ زندگی معاصر ژاپن است که تحسین بسیاری از تماشاگران آمریکایی را برانگیخت. فیلیپ دمون سابلن، میزوگوچی را به آهنگسازی تشبیه می‌کند که با ریتم و تنالیته سروکار دارد. او اعتقاد دارد که میزوگوچی همانند ماکس افولس و اتو پره مینجر، تمامی ابتکار و خلاقیت خویش را به کار می‌گیرد تا هنرپیشه‌اش بتواند کنه وجود خویش را بر پرده آشکار کند.


title: کنجی میزوگوچی

text: در ماه مه ۱۹۵۶ میزوگوچی بر روی تخت بیمارستان، در حالی که بر روی فیلمنامهٔ افسانهٔ اوزاکا کار می‌کرد، درگذشت.


title: کنجی میزوگوچی

text: او آدمی کمال‌گرا بود و همان‌طور که کیکومک دانلد می‌گوید: در همه چیز کمال‌گرا بود و گاه حتی به شکل اسف‌بار.


title: کنجی میزوگوچی

text: یودا فیلمنامه‌نویس او می‌گوید:"«به محض اینکه فیلمنامه تمام می‌شد، مجبور می‌شدم به ایرادهایی که میزوگوچی از فیلمنامه می‌گرفت، فکر کنم؛ او به من می‌گفت «فیلمنامه باید قویتر و عمیقتر شود. آدم باید سریع‌الانتقال باشد، نه تنها در ظاهر بلکه در تمامیت انسانی خود. ما باید بدانیم که ژاپنی هستیم و نه نسبت به زندگی خود و نه هستی، هیچ دیدگاه ایدئولوژیکی نداریم.» حرف‌های او، آنقدر در من اثر می‌کرد که می‌فهمیدم عقل ضعیفی دارم؛ برای همین سعی می‌کردم بارها فیلمنامه را بازنویسی کنم تا آنچه که او می‌خواست؛ به دست بیاید.»"


title: کنجی میزوگوچی

text: کائوگوچی، دوست قدیمی میزوگوچی، همواره از کار کردن بر روی فیلمنامه فیلمهای او استقبال می‌کرد؛ اگرچه این حس را نیز داشت که میزوگوچی، به دلیل حساسیتهای زیادی که دارد، روزگار او را سیاه خواهد کرد. او میزوگوچی را فرصت‌طلبی می‌داند که در کارش یک کیفیت خاص و مستمر وجود داشت. به نوعی، یک میزوگوچی‌گرایی خاص، که (به تصویر صفحه مراجعه شود) می‌شود آن را «جستجو به دنبال زیباییها و درهمه جا»، تعریف کرد. برای همین، کائوگوچی به او علاقه داشت و می‌گفت: «میزوگوچی و من آدمهایی بدون آرمانیم.»


title: کنجی میزوگوچی

text: دیدگاه التقاطی میزوگوچی، یا آنچه که نوئل بورچ آن را «سیال بودن ایدئولوژی او» می‌نامد مورد توجه بسیاری از منتقدان غربی است. اما ژاپنی‌ها بر این باورند که دیدگاه میزوگوچی، با ارزشهایی مرسوم در ژاپن، نمی‌خواند. تادائو ساتو، معتقد است که در ژاپن، میزوگوچی را به عنوان یک واقع‌گرا، و کسی که به دنبال ماهیت انسانی است و به عنوان هنرمندی زیباگرا، مورد تحسین قرار می‌دادند. در بسیاری از نقدهایی که در مورد آثار او نوشته‌اند، این نکته به چشم می‌خورد که هجوم تمام عیار میزوگوچی علیه ارزش‌های کهن، به نوعی، گریز از این ارزش‌ها محسوب می‌شود. نماهای طولانی آثارش و بی‌توجهی به ضرباهنگ نماهای کوتاه را می‌توان محافظه‌کاری او در عرصهٔ روش‌شناسی سینمایی دانست.


title: کنجی میزوگوچی

text: واکنش غربی‌ها در مورد تأثیر میزوگوچی بر سینما، به‌طور کلی بر واپسین آثار او استوار است. نوئل بورچ، حتی پا را فراتر می‌گذارد و آثار میزوگوچی پس از ۱۹۴۷ را رد می‌کند و آن‌ها را «گزینش فرصت‌طلبانهٔ تکنیکهای فیلمسازی غربی» قلمداد می‌کند. خود میزوگوچی، اشاره کرده‌است که اشترنبرگ، ویلیام وایلر، مارسل لربیه و جان فورد، بر او تأثیر گذاشته‌اند؛ اما دیگران به تأثیر فریدریش ویلهلم مورنائو، مکس افولس و جرج کیوکر بر آثار او اشاره کرده‌اند. پس از درگذشت میزوگوچی، آکیرا کوروساوا که او را نقطهٔ مقابل میزوگوچی می‌دانند؛ چنین گفت: «اکنون که میزوگوچی رفته‌است، دیگر کارگردانان اندکی باقی مانده‌اند که بتوانند گذشته را این‌چنین واضح و واقعی ببینند،» و مانند همیشه، دلم می‌خواهد نشان دهم که تعدادی آدم استثنایی چگونه زندگی را می‌گذرانند؛ و از آنجا که مایل نیستم تماشاگر آثارم با نگاه کردن به این منظرهٔ تماشایی به نومیدی کشیده شود، دلم می‌خواهد که احساس و مفهوم جدیدی برایش خلق کنم، تا اینکه احساس یأس و نومیدی نداشته باشد؛ و هنوز هم در مجموع نمی‌توانم گذشته و حس آن را نادیده بگیرم. من دلبستهٔ گذشته‌ام و البته امید اندکی نیز به آینده دارم.»


title: کنجی میزوگوچی

text: ژان دوشه منتقد فرانسوی: «کِنجی میزوگوچی، همچون باخ، تیشن و شکسپیر، او هم در هنرش برترین است.»


title: کنجی میزوگوچی

text: ژان لوک گدار کارگردان بزرگ فرانسوی: «بزرگترینِ فیلمسازان ژاپنی، یا به‌سادگی یکی از بزرگترینِ همهٔ فیلمسازان.»


title: کنجی میزوگوچی

text: وینسنت کَنبی منتقد نیویورک تایمز: «یکی از کارگردان‌های بزرگ عصر ناطق.»


title: کی نو تسورایوکی

text: کی نو تسورایوکی (؛ زاده ۰۸۷۲ درگذشته ۰۹۴۵) یک نویسنده اهل ژاپن بود.


title: کی‌ایچی میازاوا

text: کی‌ایچی میازاوا (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود. کی‌ایچی میازاوا در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۷، در سن ۸۷ سالگی در توکیو درگذشت.


title: کیجورو شیده‌هارا

text: کیجورو شیده‌هارا (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: لیگ والیبال مردان ایتالیا

text: والیبال برای اولین بار در ایتالیا پس از پایان جنگ جهانی اول آغاز شد و در سال ۱۹۲۹ فدراسیون والیبال ایتالیا (اف ای پی وی) تأسیس شد. در طول سال ۱۹۳۰ چند مسابقات از سوی جوانان و جنبش کارگران در انجمن‌های فاشیستی مانند GIL و OND برگزار شد. پس از پایان جنگ جهانی دوم و سرنگونی رژیم فاشیستی، سازمان جدیدی به نام فدراسیون والیبال ایتالیا در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد. والیبال به سرعت در مناطق شمالی مانند پیمونت، لمباردی، امیلیا-رومانیا و توسکانی محبوب شد و باشگاه‌های راونا، مودنا، پارما، بولونیا و فلورانس به‌طور منظم برنده تمام مسابقات می شدند. در سال ۱۹۷۰ باشگاه‌های دیگر از شهرستانهای مرکزی و جنوب ایتالیا (رم و کاتانیا) اضافه شدند و با تیم‌های دیگر به رقابت پرداختند. در سال ۱۹۸۰ رشد تیم ملی والیبال ایتالیا منجر به محبوبیت زیاد والیبال در ایتالیا شد. پس از یک دوره که در آن تیم‌های تورین، سانتال و پارما که تحت حمایت شرکت‌های بزرگ بودند، شرکت‌های بزرگ دیگری مانند فینینوست در میلان ، توماس ادیسون در راونا و بنتون در ترویزو تصمیم به حمایت و سرمایه گذاری در والیبال کردند و تیم‌های جدیدی را تجهیز برای حمایت از والیبال ایتالیا در اروپا کردند. امروزه والیبال در سراسر کشور ایتالیا انتشار یافته‌است و دارای محبوبیت بیشتری نسبت به رشته‌های دیگر حتی از فوتبال است.


title: درمنه آمریکایی

text: درمنهٔ آمریکایی (نام علمی:Artemisia californica) درختچه‌ای است از خانوادهٔ کاسنیان که در درمنه‌زارهای سواحل کالیفرنیا و شمال غربی سواحل باخا کالیفرنیا رشد می‌کند.


title: کیکونائه آکدا

text: کیکونائه آکدا (؛ زاده درگذشته ) یک شیمی‌دان اهل ژاپن بود. او در سال ۱۹۰۸ موفق به شناسایی یک مزه جدید به نام اومامی شد که در کنار چهار مزه اصلی (شیرینی، شوری، ترشی و تلخی) قرار می‌گیرد.


title: کیمیکو داته-کروم

text: کیمیکو داته-کروم (؛ زاده ) یک تنیس‌باز اهل ژاپن است.


title: کیتاساتو شیباسابورو

text: کیتاساتو شیباسابورو (؛ زاده - درگذشته ) یک دانشمند در زمینه باکتری‌شناسی اهل ژاپن بود. کیتاساتو شیباسابور از اواخر قرن ١٩ تا اواسط قرن ٢٠ در زمینه پزشکی فعال بود به عنوان «پدر باکتری‌شناسی ژاپن» شناخته می شود.


title: کیوشی ایتو

text: کیوشی ایتو (؛ زاده – درگذشته ) ریاضی‌دان اهل ژاپن در زمینه نظریه احتمالات بود.


title: کیوشی ایتو

text: وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه ولف در ریاضی شده است.


title: کیوئورا کیگو

text: کیوئورا کیگو (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: ماتسوشیتا کونوسوکه

text: ماتسوشیتا کونوسوکه (؛ زاده درگذشته ) کارآفرین و بازرگان اهل ژاپن بود، که در سال ۱۹۱۸ شرکت صنایع الکترونیکی ماتسوشیتا را بنیان نهاد. وی مانند بسیاری از کارآفرینان مطرح جهان فاقد تحصیلات عالی بود و در سال چهارم ابتدایی به علت کسب نتایج ضعیف تحصیلات را رها کرد. وی ابتدا کار خود را در یک کارگاه کوچک دوچرخه‌سازی آغاز کرد. از مهم‌ترین شعارهای او «ما تولید می‌کنیم نه برای اینکه فقرا را فقیرتر و اغنیا را غنی‌تر بلکه هدف از تولید زدودن فقر از جامعه است» این شرکت بعدها به پاناسونیک تغییر نام داد. ماتسوشیتا شرکت پاناسونیک را از یک کارگاه کوچک که تنها تولیدش نوعی لامپ دوچرخه بود، به یکی از بزرگترین شرکت‌های تجهیزات الکترونیکی، الکتریکی و صنعتی جهان تبدیل نمود. از ماتسوشیتا به عنوان نجات‌بخش اقتصاد ژاپن از خاکسترهای جنگ جهانی دوم یاد می‌شود. ماتسوشیتا دردهه شصت میلادی پس از سفر به آمریکا و بازگشتش به ژاپن در پی پیاده کردن الگوی کاری آمریکا در سازمانش بود و جهت بهره‌وری کارکنان روزهای کاری کارکنان را در هفته از شش روز به پنج روز کاهش داد و دستمزدها را به اندازه همان شش روز پرداخت کرد این شرکت در سال ۲۰۱۳ درآمدی بالغ بر ۷۵ میلیارد دلار داشته‌است.


title: کونیهیکو کودایرا

text: کونیهیکو کودائیرا ( به ژاپُنی 小平 邦彦 ؛ زاده درگذشته ) هندسه‌جبری‌دان ِ ژاپنی بود. از دستاوردهای او در ریاضیات، می توان طبقه‌بندی ِانریکِس-کودائیرا برای رویه‌های جبری را نام برد.


title: کونیهیکو کودایرا

text: وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال فیلدز شده است.


title: کیاری پامیو پامیو

text: کیاری پامیو پامیو (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.


title: لیشا هایلی

text: لیشا هایلی (؛ زاده ) یک خواننده، و هنرپیشه آمریکایی است. وی از والدینی آمریکایی در جزایر ریوکیو ژاپن به دنیا آمد و در بلویو، نبراسکا آمریکا بزرگ شد.


title: لیشا هایلی

text: سایت تفریحی لیشا| بزرگترین سایت تفریحی ایران


title: رین اوکاموتو

text: رین اوکاموتو (؛ زاده ) یک مانگاکا اهل ژاپن و یکی از کارکنان سابق شرکت ژاپنی عروسک‌سازی باندای است. از معروف‌ترین آثار او می‌توان به مجموعه مانگای الفن لید اشاره کرد، که بر اساس آن یک سری انیمهٔ ۱۳ قسمتی نیز ساخته شده‌است.


title: ژیلا اشکان

text: ژیلا اشکان (زادۀ ۱۳۳۹ تهران) از دوبلورهای ایرانی است. او از ۲۴ سالگی کار حرفه‌ای خود را در دوبله آغاز کرد و معمولاً به جای تیپ‌های گوناگون بچه و جوان صداپیشگی نموده‌است مانند دوبلۀ سنین خردسالی تا بزرگ‌سالی نقش «هاتسکو» (دخترخواندهٔ اوشین) در سریال اوشین.


title: ژیلا اشکان

text: وی پیشینۀ ۲ بار بازیگری در سینما را نیز در کارنامۀ هنری خود داراست؛ نخست بچه‌های طلاق (۱۳۶۸) به کارگردانی تهمینه میلانی و دوم سیمای زنی در دوردست (۱۳۸۲) به کارگردانی علی مصفا.


title: ماچیکو کیو

text: ماچیکو کیو (؛ زاده - درگذشته ۱۲ مه ۲۰۱۹) هنرپیشه اهل ژاپن بود. او بیشتر با بازی در دو فیلم "راشومون" و "اوگتسو مونوگاتاری" شناخته می‌شود.


title: ماچیکو کیو

text: ماچیکو کیو ستاره زن فیلم های کارگردانان افسانه ای سینمای ژاپن مانند آکیرا کوروساوا، تینوسوکه کینوگاسا، کنجی میزوگوچی، کن ایچیکاوا و یاسوجیرو اوزو روز یکشنبه ۱۲ مه ۲۰۱۹ در بیمارستانی در توکیو در سن ۹۵ سالگی از دنیا رفت.


title: ماکی هوریکیتا

text: ماکی هوریکیتا (؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است.


title: ماکو ایواماتسو

text: ماکو ایواماتسو (؛ زاده – درگذشته ) معروف به ماکو هنرپیشه و صداپیشه اهل ژاپن بود. بی شک بازی ماندگار و تاثیرگذار ماکو در فیلم "دانه های شن" در نقش پو-هان، ساخته رابرت وایز و نقش آفرینی استیو مک کوئین که منجر به کاندیداتوری جایزه اسکار نقش مکمل مرد شد، یکی از بیادماندنی ترین نقشهای سینماست. از دیگر فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "طلوع خورشید"، "هفت سال در تبت"، "خاطرات یک گیشا"، "پرل هاربر"، "تی‌ام‌ان‌تی"، "پلیس آهنی ۳" و "ارتفاعات آرام" اشاره کرد. ماکو با شیزوکو هوشی بازیگر ازدواج کرد که حاصل این ازدواج دو دختر به نامهای "میموزا" و "سالا" که هر دو بازیگر هستند میباشد. همچنین او دارای دو نوه است.


title: ماکو ایواماتسو

text: ماکو در ۲۱ ژوئیه ۲۰۰۶ در سن ۷۲ سالگی در اثر بیماری سرطان مری در شهر سامیس، کالیفرنیا درگذشت. یک روز قبل از مرگ وی، ماکو تأیید کرده بود که در فیلم تی‌ام‌ان‌تی به عنوان صدای اسپلینتر بازی کرده است. این خبر را کوین مونرو، کارگردان فیلم تأیید کرد که ماکو ضبط خود را تمام کرده است. تهیه کنندگان فیلم تیتراژ یادبود انتهای فیلم را به ماکو اختصاص داده اند.


title: ماکو ایواماتسو

text: ماکو یک ستاره در پیاده روی مشاهیر هالیوود دارد.


title: مامیکو نوتو

text: مامیکو نوتو (؛ زاده ) یک صدا پیشه اهل ژاپن است.


title: مامورو اوشی

text: مامورو اوشی (؛ زاده ) یک کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، و مانگاکا اهل ژاپن است.


title: ماساهیکو کیمورا

text: ماساهیکو کیمورا (؛ زاده درگذشته ) یک جودوکار اهل ژاپن بود که بیشتر به خاطر شکست هلیو گراسی (بنیانگذار جوجیتسوی برزیلی) معروف می باشد فنی که او برای شکست دادن گراسی استفاده کرد (یاکو یودی گارامی) در بیشتر هنرهای رزمی به نام او کیمورا شناخته می شود. وی در طول دوران حرفه ای ورزشی اش فقط 4 با شکست خورد.او درسال 1993 به دلیل ابتلا به سرطان ریه درگذشت.


title: ماسامونه شیرو

text: ماسامونه شیرو (؛ زاده ) نام هنری مانگاکای اهل ژاپن، با نام اصلی ماسانوری اوتا است. شیرو بیشتر برای خلق مانگای "شبح درون پوسته" شناخته شده‌است، که از زمان خلق آن تا کنون سه فیلم سینمایی انیمه، دو مجموعه تلویزیونی انیمه، یک سری اووی‌ای، فیلمی لایو اکشن، دو مجموعه اوان‌ای و چندین بازی ویدئویی اقتباس شده‌است.


title: واش سرخ

text: واش سرخ (نام علمی:Themeda triandra) علفی پایا است که در آفریقا، استرالیا، آسیا و مناطق ساحلی اقیانوس آرام فراوان می‌روید. در استرالیا به آن "علف کانگورور" می‌گویند. در شرق آفریقا و در آفریقای جنوبی به آن "علف سرخ" می‌گویند.


title: ماسانوبو فوکواوکا

text: ماسانوبو فوکواوکا (؛ زاده درگذشته ) یک پدیدآور اهل ژاپن بود.


title: ماسایوشی اوهیرا

text: ماسایوشی اوهیرا (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: ماسای اوکا

text: ماسای اوکا (؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است که بیشتر بخاطر ایفای نقش ارباب زمان، هیرو ناکامورا در سریال قهرمان‌ها شهرت دارد.


title: ماسای اوکا

text: از مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته می‌توان به قهرمان‌ها، ریبا، هنوز وایسادیم، چشم عزیزم، دارما و گرگ، هاوایی فایو-زیرو و اشاره کرد. همچنین از فیلم‌های او می‌توان جابز ،، ، دوستی با مزایا، و سپس پولی آمد، اسمارت را بگیر، در جستجوی سانی را نام برد.


title: مگومی هایاشی‌بارا

text: مگومی هایاشی‌بارا (؛ زاده ) یک خواننده، صداپیشه، مجری رادیو اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.


title: مگومی هایاشی‌بارا

text: از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "رانما ۱/۲"، "لاو هینا"، "نئون جنسیس اونگلیون"، "پاپریکا"، "کابوی بیباپ"، "کارآگاه کونان"، "پوکمون"، "مارداک اسکرمبل"، "" اشاره کرد.


title: سری آ والیبال

text: سری آ ۱ والیبال مردان ایتالیا بالاترین سطح مسابقات والیبال مردان در ایتالیا است. برنده این مسابقات قهرمان ایتالیا است.


title: میکو کاجی

text: میکو کاجی (؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است.


title: میکائو اوسویی

text: میکائو اوسویی (؛ زاده درگذشته ) یک ریکی اهل ژاپن بود.


title: میناموتو نو سانه‌تومو

text: میناموتو نو سانه‌تومو (؛ زاده ۱۷ سپتامبر ۱۱۹۲ - درگذشته ۱۳ فوریه ۱۲۱۹) سومین شوگون از شوگون‌سالاری کاماکورا (۱۲۱۹–۱۲۰۳) بود. فرزند نخستین شوگون میناموتو نو یوری‌تومو و همسر اصلی وی هوجو ماساکو و برادر کوچکتر میناموتو نو یوری‌ایه شوگون دوم بود.


title: مینورو گندا

text: مینورو گندا (؛ زاده درگذشته ) یک خلبان اهل ژاپن بود.


title: میتسوئو فوچیدا

text: میتسوئو فوچیدا (؛ زاده درگذشته ) یک فرد نظامی اهل ژاپن بود.


title: میتسورو آداچی

text: میتسورو آداچی (؛ زاده ) یک مانگاکا اهل ژاپن است. وی در سال 1969 از مدرسه عالی بازرگانی Gunma Prefectural Maebashi فارغ التحصیل شد و به عنوان دستیار Isami Ishii کار خود را شروع کرد. آداچی اولین کار مانگای خود را در سال 1970 با Kieta Bakuon بر پایه یک مانگا ایجاد کرد که توسط Satoru Ozawa خلق شده بود.


title: میوشی اومه‌کی

text: میوشی اومه‌کی (؛ زاده ۸ مهٔ ۱۹۲۹ درگذشته ۲۸ اوت ۲۰۰۷) یک بازیگر و خواننده اهل ژاپن بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۲ میلادی فعالیت می‌کرد.


title: موری اوگای

text: موری اوگای ؛ زاده درگذشته ) پزشک، مترجم، نویسنده و شاعر مشهور ژاپنی و در یک دوره عضو ارتش امپراتوری ژاپن بود.


title: موری اوگای

text: مشهورترین اثرش غاز وحشی.


title: نانا کیتاده

text: نانا کیتاده (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل ژاپن است.


title: نوبورو تاکه‌شیتا

text: نوبورو تاکه‌شیتا (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: نوبوسوکه کیشی

text: نوبوسوکه کیشی (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: آبه نوبویوکی

text: نوبویوکی آبه (؛ زاده – درگذشته ) یک ارتشبد و سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: نوگی ماره‌سوکه

text: نوگی ماره‌سوکه ؛ زاده درگذشته ) ژنرال نیروی زمینی امپراتوری ژاپن و فرماندار تایوان بود.


title: اوساچی هاماگوچی

text: اوساچی هاماگوچی (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: اوسامو دازای

text: اوسامو دازای (؛ زاده درگذشته «به علت خودکشی») یک نویسنده اهل ژاپن بود.


title: اوسامو دازای

text: اوسامو دازای، از سرشناس‌ترین و اثرگذارترین نویسندگان ژاپنی است. بسیاری از نویسندگانی که اکنون بدل به نماد ادبیات و فرهنگ ژاپن شده‌اند، وامدار او هستند. دازای سال ۱۹۴۸ و در سن ۳۸ سالگی از دنیا رفت و علیرغم اهمیتی که در ادبیات معاصر ژاپن داشت، اما پیش از انتشار رمان «شایو» صرفاً یکی دو داستان کوتاه از او به فارسی منتشر شده بود.


title: اوسامو دازای

text: خودکشی وی


title: اوسامو دازای

text: آخرین مرحله خودکشی دازای «جوشی» نام داشت که در واقع یک خودکشی دونفره است که زوج‌ها انجام می‌دهند. در این روش زوجین همدیگر را به طنابی که سر آن به یک تیر چوبی اتصال دارد، بسته و هم‌زمان خود را داخل یک رودخانه خروشان می‌اندازند. دازای در سن جوانی این خودکشی را انجام می‌دهد، اما صرفاً خانم همراه او می‌میرد و دازای تا سال‌ها با عذاب وجدان حاصل از زنده ماندن خود، زندگی می‌کند، تا اینکه در نهایت در سن ۳۹ سالگی دوباره به همین روش خود را در رودخانه تاما می‌اندازد و اینبار او و خانم همراهش هر دو می‌میرند.


title: اوسامو دازای

text: دازای از جمله نویسندگان جهان وطنی است و نگاهی مدرن‌تر نسبت به بقیه نویسندگان معاصر ژاپن دارد معدنی پور گفت: البته موضع دازای نسبت به مارکسیسم انتقادی است اما به هر حال همانقدر که دغدغه خیام را دارد، به مارکس هم فکر می‌کند و نگاهش به هیچ عوان ژاپنی صرف نیست. در فرهنگ ژاپن درخت گیلاس و شکوفه‌های گیلاس اهمیتی بسیاری دارد و ژاپنی‌ها آن را به نام ساکورا می‌خوانند و آثار زیادی حول آن خلق شده است. دازای در «نه آدمی» هم به شکوفه‌های گیلاس می‌پردازد اما نگاهش به این مفهوم اصلاً نوستالژیک و شاعرانه نیست.


title: اوتومو نو یاکاموچی

text: اوتومو نو یاکاموچی (؛ زاده ۷۱۸ - درگذشته ) یک نویسنده اهل ژاپن در دوره نارا بود.


title: اویاما ایوائو

text: اویاما ایوائو (؛ زاده – درگذشته ) یک فرد نظامی اهل ژاپن بود.


title: ریوکو هیروسوئه

text: ریوکو هیروسوئه (؛ زاده ) یک هنرپیشه اهل ژاپن است.


title: ریوکو تانی

text: ریوکو تانی (؛ زاده ) جودکار اهل ژاپن است.


title: ریوئه نیشی‌زاوا

text: ریوئه نیشی‌زاوا (؛ زاده ) یک معمار اهل ژاپن است.


title: ریوئه نیشی‌زاوا

text: وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه معماری پریتزکر شده است.


title: ریوئیچی ساکاموتو

text: ریوئیچی ساکاموتو (؛ زاده ) موسیقی‌دان و هنرپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.


title: ریوئیچی ساکاموتو

text: از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آخرین امپراتور" و "کریسمس مبارک، آقای لارنس" اشاره کرد.


title: سابورو ساکای

text: سابورو ساکای (؛ زاده درگذشته ) خلبان نیروی دریایی امپراتوری ژاپن بود. کتاب رزم هوایی به خاطرات این خلبان آس ژاپنی در جنگ دوم جهانی پرداخته و از زاویه دیگری به وقایع جنگ ژاپن و آمریکا در منطقه اقیانوس آرام می‌پردازد.


title: سابورو ساکای

text: سابورو ساکای در یک خانواده بسیار فقیر و پر جمعیت ژاپنی با پیشینه سامورائی چشم به جهان گشود. او تنها افسر ژاپنی در طول تاریخ ژاپن بود که مدارج نظامی را از پایین‌ترین دره طی کرده و به دلیل رشادت و لیاقت به درجه افسری دائم در ارتش سلطنتی ژاپن نائل آمد. او با سرنگونی تأیید شده ۶۴ فروند هواپیما رهبر خلبان‌های آس ژاپن در طول جنگ جهانی دوم بود. ساکایی در ماه‌های آخر جنگ و قبل از تسلیم ژاپن، با توجه به تجارب بینظیرش جنگیش در اقیانوس آرام به ژاپن منتقل و به عنوان معلم خلبان خدمت نمود.


title: ساداکو اوگاتا

text: ساداکو اوگاتا (؛ زاده – درگذشته ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود. ساداکو اوگاتا در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹، در سن ۹۲ سالگی درگذشت.


title: آراکی سادائو

text: آراکی سادائو (؛ زاده درگذشته ) ارتشبد در نیروی زمینی امپراتوری ژاپن قبل و در طول جنگ جهانی دوم بود. وی به عنوان یکی از اصلی‌ترین نظریه‌پردازان سیاسی راست‌گرای ملی در امپراتوری ژاپن، به عنوان رهبر جناح رادیکال جناح راه امپراتور در درون ارتش ژاپن قلمداد می‌شد. به عنوان وزیر جنگ تحت نخست‌وزیری اینوکای تسویوشی خدمت کرد. وی بعداً به عنوان وزیر در وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری در دوره دولت‌های کونوئه فومیمارو و هیرانوما کی‌ایچیرو خدمت کرد.


title: آراکی سادائو

text: در سال 1931، ژنرال آراکی به عنوان وزیر جنگ ژاپن منصوب شد. او عقاید تندی داشت. او همچون بسیاری دیگر از مقامات بلندپایۀ ارتش ژاپن باور داشت که ژاپن یا باید به کشوری امپریالیستی بدل شود و یا منتظر نابود شدن ملتش بنشیند. او به مبلغ علنی تمامیت‌خواهی، نظامی‌گری، توسعه‌طلبی و کوکوتای بدل شد.


title: آراکی سادائو

text: پس از جنگ جهانی دوم، وی به جرم جنایات جنگی ژاپن محکوم شد و به حبس ابد محکوم شد اما در سال ۱۹۵۵ آزاد شد.


title: سای‌اونجی کینموچی

text: سای‌اونجی کینموچی ؛( زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: سایتو ماکوتو

text: سایتو ماکوتو (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: ساکاموتو ریوما

text: ساکاموتو ریوما ؛ زاده درگذشته یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود. وی در یک خانواده سامورایی دون پایه متولد شد. یکی از فعالان سیاسی بود که با شوگون‌سالاری توکوگاوا مخالف بود وی سعی در اتحاد بین قلمروی ساتسوما و قلمروی چوشو که با هم درگیر بودند، داشت. وی با سایگو تاکاموری از اهالی قلمروی ساتسوما ملاقات داشت و با افکارش در مورد نابودی نظام شوگونی آشنا گردید. وی اولین شرکت تجارت بین‌المللی را با کمک سایگو راه اندازی کرد. عواید این شرکت برای تقویت و آماده‌سازی نیروهای مخالف سیستم شوگون‌سالاری می‌رسید. در سال ۱۸۶۶ ساکاموتو در یک درگیری با تپانچه‌ای که در دست داشت یکی از کاپیتان‌های پلیس شوگون را به قتل رساند و به زندان افتاد. وی که قبلاً هم به زندان افتاده بود برای بار دوم آزاد شد. وی یک برنامهٔ ۸ ماده‌ای را برای تغییر سیستم و کنار گذاری دولت شوگون و ایجاد دولت جدید طراحی کرد.


title: ساکاموتو ریوما

text: در سال ۱۸۶۷ تایسی هوکان (بازگشت قدرت به امپراتور) توسط یامائوچی تویوشیگه فرماندار ولایت توسا به توکوگاوا یوشینوبو پیشنهاد شد و به‌طور غیرمنتظره شوگون این برنامه را پذیرفت و برای اجرای این برنامه آماده شد. در تاریخ ۹ نوامبر وی از مقام شوگونی استعفا داد. برنامه‌های ساکاموتو شامل تغییرات سیاسی و اقتصادی زیادی در ژاپن می‌شد که در اثر اجرای این تغییرات ساکاموتو ریوما به عنوان پدر مدرنیزه شدن ژاپن یاد می‌شود.


title: ساکاموتو ریوما

text: در تاریخ ۱۰ دسامبر ۱۸۶۷ ساکاموتو ریوما به قتل رسید. به نظر می‌رسید که این ترور توسط شینسنگومی و یا گروهی دیگر از نیروهای تحت امر شوگون باشند انجام شده باشد اما قاتل واقعی هیچگاه پیدا نشد.


title: ساکاموتو ریوما

text: در اواخر قرن نوزدهم ژاپن از نظر اقتصادی کشوری کم‌توسعه‌یافته بود که از سال ۱۶۰۰ توسط خاندان توکوگاوا اداره می‌شد که در سال ۱۶۰۳، لقب شوگون را برای خود انتخاب کرده بودند.


title: ساکاموتو ریوما

text: در طول این دوره امپراتوری ژاپن در کناری ایستاده بود و تنها یک نقش تشریفاتی محض داشت. شوگون‌های توکوگاوا از اعضای بسیار بانفوذ طبقه فئودال‌ها بودند که از قلمروهای خود مالیات می‌گرفتند.


title: ساکاموتو ریوما

text: این شوگون‌ها همراه با ملازمان ارتشی خود، سامورایی‌ها، جامعه‌ای را به وجود آورده بودند که شبیه اروپای قرون وسطی بود که در آن طبقات شغلی و تجارت محدود بود و بالاترین نرخ‌های مالیاتی را باید کشاورزان پرداخت می‌کردند. در کشور سیاست ساکوکو به معنای سیاست درهای بسته اعمال می‌شد، و هدف آن محدود و ممنوع کردن ارتباط و تجارت مردمان کشور ژاپن با اتباع خارجی بود. در دوره ادو ورود خارجی‌ها و خروج ژاپنی‌ها می‌توانست مجازات مرگ را در پی داشته باشد. شوگون در ادو مستقر بود و تمام تجارت خارجی را کنترل و در انحصار خود درآورده بود. نهادهای اقتصادی و سیاسی، محدود بودند و ژاپن در فقر به سر می‌برد.


title: ساکاموتو ریوما

text: مخالفان برعکس این را می‌خواستند. آنان به دنبال آن بودند تا با آسیا و اروپا تجارت کنند، نهادهای فئودالی قدیم را منسوخ کنند و یک دولت مدرن در ژاپن تشکیل دهند. آنان برای آنکه حامیان خود را افزایش دهند، انگیزه خود را قدرت گرفتن امپراتور ژاپن در امور کشور عنوان می‌کردند. اوکوبو توشیمیچی (۱۸۳۰–۱۸۷۸ میلادی)، از سیاستمداران مشهور این دوره ادعا می‌کرد «یک کشور نمی‌تواند دو سلطنت داشته باشد، یک خانه نمی‌تواند دو ارباب داشته باشد، دولت باید تنها به یک حاکم واگذار شود.» اما قصد اصلی آنان تنها حفظ امپراتور بر سریر قدرت نبود بلکه آنان به دنبال تغییر کامل نهادهای اقتصادی و سیاسی بودند.


title: ساکاموتو ریوما

text: در اواخر دوره سنگوکو، چوسوکابه موریچیکا فرماندار ولایت توسا بود. وی در نبرد سکیگاهارا (۱۶۰۰ میلادی) در جبهه خاندان تویوتومی علیه خاندان توکوگاوا جنگید. پس از شکست در این جنگ املاک وی توسط خاندان توکوگاوا ضبط شد. وی دوباره ۱۵ سال بعد در محاصره اوساکا (۱۶۱۵ میلادی) به نفع خاندان تویوتومی جنگ کرد و کشته شد. پس از آن فرمانداری ولایت توسا به یامائوچی کاتسوتویو یکی از ملازمان خاندان توکوگاوا واگذار شد. از این پس در این ولایت سامورایی‌های وابسته خاندان یامائوچی به عنوان سامورایی‌های طبقه بالا یا جوشی و سامورایی‌های خاندان چُوسُوکابه به عنوان سامورایی‌های طبقه پایین یا گوشی (سامورایی) درآمدند. برخلاف سامورایی‌های جوشی که فقط به کار اختصاصی خود اشتغال داشتند، سامورایی‌های گوشی به غیر از انجام کارهای سپاهی، کشاورزی یا تجارت هم می‌کردند. ولایت توسا از ولایت‌هایی بود که اختلاف طبقاتی در آن شدید بود. خانواده ریوما ساکاموتو هر چند از طبقهٔ سامورایی‌های گوشی بودند ولی از سه نسل قبل به تجارت مشغول بودند و از نظر ثروت در موقعیت بسیار خوبی قرار داشتند.


title: ساکاموتو ریوما

text: ۳ ژانویه، ۱۸۳۶ به عنوان دومین پسر ساکاموتو هاچیهی و ساکاموتو کو در قلمروی توسا (نام امروزی استان کوچی) متولد شد. وی یک برادر و سه خواهر بزرگتر از خود داشت. پدر وی یک سامورایی گوشی (طبقه پایین سامورایی‌ها) بود و به ساخت و تجارت ساکی و همچنین سمساری اشتغال داشت. ریوما کوچکترین فرزند خانواده و مورد عشق و علاقه تمامی اعضای خانواده بود. در کودکی شخصیت نازپرورده و ضعیفی داشت و چون به آسانی گریه می‌کرد و شب‌ادراری داشت، هم سالانش وی را اذیت و آزار می‌کردند. ریوما در سن ۱۰ سالگی مادر خود را بر اثر بیماری از دست داد و از این پس خواهر بزرگترش ساکاموتو اوتومه مواظبت از وی را برعهده گرفت. ریوما در ۱۱ سالگی به مدرسه فرستاده شد اما پس از دعوا با یکی از همکلاسی‌هایش که از طبقه جوشی بود، با کارد زخمی شد. هر چند همکلاس وی مقصر تشخیص داده شد و از مدرسه اخراج شد اما پدر ریوما نیز وی را از ادامه رفتن به مدرسه بازداشت. به این ترتیب وی بیش از چند ماه تحصیل نکرد. خواهر بزرگتر وی، اوتومه که احساس می‌کرد مادرش ریوما را لوس بار آورده، بخاطر نگرانی از آینده تصمیم گرفت برادرش را قوی سازد. اوتومه در ورزش شنا، کنجوتسو (شمشیرزنی)، سوارکاری، تیراندازی با کمان ماهر بود و این مهارت‌ها را به ریوما یاد داد. همچنین مراقب بود که ریوما در طول روز تمرین نوشتن و مطالعه کتاب را انجام دهد. در سن ۱۳ سالگی ریوما وارد مدرسه شمشیرزنی شد و به علت مهارتی که کسب کرده بود، در میان دوستانش اعتباری به دست آورد.


title: ساکاموتو ریوما

text: قلمروی ساتسوما و قلمروی چوشو هر دو جزو قلمروهای پرقدرت (یوهان) در دوره باکوماتسو بودند. در سال ۱۸۶۳ قلمروی ساتسوما با کمک قلمروی آیزو قلمروی چوشو را از دنیای سیاست در پایتخت بیرون رانده بود (تغییر سیاسی روز هیجدهم ماه هشت) و در سال بعد ۱۸۶۴ با اسلحه گرم (حادثه کینمون) توانسته بود سربازان قلمروی چوشو را که به کیوتو آمده بودند را شکست دهد و از پایتخت براند. بدین ترتیب رابطه مابین دو قلمرو به دشمنی گرایید.


title: ساکاموتو ریوما

text: در سال‌های دهه ۱۸۶۰، ساتسوما تمایل داشت موقعیت ممتاز خود را در راستای حفظ وضعیت موجود حفظ کند، در حالی که هدف چوشو به قیام با هدف سرنگونی حکومت تبدیل شده بود. ساکاموتو ریوما از طریق میانجیگری توانست، رهبران نظامی ساتسوما سایگو تاکاموری و اوکوبو توشیمیچی و از طرف دیگر کیدو تاکایوشی (کاتسورا کوگورو) از قلمروی چوشو را گرد هم بیاورد. اگر چه این دو قلمرو به‌طور سنتی دشمنان شدید یکدیگر بودند، رهبران آنها موافقت کردند که زمان مناسب برای تغییر رسیده‌است و موافقت کردند که در صورت حمله از طرف دیگران به یکدیگر کمک کنند.


title: ساکاموتو ریوما

text: همچنین قلمروی چوشو به شدت به سلاح‌های مدرن نیاز داشت، اما ارتباطات بسیار محدودی با قدرت‌های غربی داشت. از طرف دیگر، قلمروی ساتسوما، یک تجارت اساسی قابل توجه با بریتانیای کبیر از طریق توماس بلیک گلاور، یک اسکاتلندی، وابسته به شرکت جاردین ماتسون برقرار کرده بود. با پیشنهاد ساکاموتو ریوما، سایگو توافق کرد که سلاح مورد نیاز قلمروی چوشو برای مبارزه با شوگون‌سالاری توکوگاوا را تأمین کند.


title: ساکاموتو ریوما

text: این اتحاد برای حمایت از چوشو جهت مقاومت در برابر عملیات تنبیهی دومین اردوکشی چوشو که در تابستان سال ۱۸۶۶ توسط شوگون‌سالاری انجام شد، بسیار مؤثر بود، و منجر به شکست کامل شوگون‌سالاری در برابر قلمروی چوشو شد.


title: ساکاموتو ریوما

text: در سال ۱۸۶۷ میلادی ساکاموتو ریوما، یک برنامه هشت‌بندی را به پانزدهمین شوگون و آخرین حکمران شوگون‌سالاری توکوگاوا، توکوگاوا یوشینوبو ارائه داد و از او خواست تا استعفا دهد تا جنگ داخلی صورت نگیرد.


title: ساکاموتو ریوما

text: هشت اصل هشت طرح از درون کشتی:


title: ساکاموتو ریوما

text: در تاریخ ۱۰ دسامبر ۱۸۶۷ ساکاموتو ریوما به همراه ناکائوکا شینتارو که برای گفتگو به نزد وی رفته بود به قتل رسید. به نظر می‌رسید که عاملان قتل شینسنگومی و یا گروهی دیگر از نیروهای تحت امر شوگون باشند اما قاتل واقعی هیچگاه پیدا نشد.


title: ساکاموتو ریوما

text: آرامگاه ریوما ساکاموتو در معبد شینتویی، معبد کیوتو ریوزن گوکوکو در شرق کیوتو قرار دارد. گرچه وی در اوایل سنین ۳۱ سالگی ترور شد، عده زیادی از طرفداران او همچنان در پای آرامگاهش گل نثار می‌کنند. در سال ۲۰۰۶ میلادی طبق نظرسنجی‌های یک برنامه تلویزیونی از نیپون تلویژن برای تعیین ۱۰۰ شخصیت تاریخی محبوب در ژاپن، ساکاموتو ریوما بعد از اودا نوبوناگا محبوب‌ترین شخصیت تاریخی جهان از نظر مردم ژاپن است.


title: ساتورو ایواتا

text: ساتورو ایواتا (؛ زاده - درگذشته ) یک مدیر عامل اجرایی اهل ژاپن بود.


title: ساتورو ناکاجیما

text: ساتورو ناکاجیما (؛ زاده ) یک اتوموبیل‌ران فرمول ۱ اهل ژاپن است.


title: سایومی میچی‌شیگه

text: سایومی میچی‌شیگه (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.


title: سی شوناگون

text: سی شوناگون (؛ زاده ۰۹۶۶ درگذشته ۱۰۱۷) یک شاعر اهل ژاپن بود.


title: هایاشی سنجورو

text: سنجورو هایاشی (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: سسوئه هایاکاوا

text: سسوئه هایاکاوا (؛ زاده ۱۰ ژوئن ۱۸۸۹ – درگذشته ۲۳ نوامبر ۱۹۷۳) بازیگر اهل ژاپن بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۶۶ میلادی فعالیت می‌کرد.


title: ستسوکو هارا

text: ستسوکو هارا ( ؛ زاده ۱۷ ژوئن ۱۹۲۰ – درگذشته ۵ سپتامبر ۲۰۱۵) هنرپیشه اهل ژاپن بود.


title: سوگاوارا نو میچی‌زانه

text: سوگاوارا نو میچی‌زانه ؛ زاده ۰۸۴۵ درگذشته ) یک سیاستمدار، محقق، شاعر در دوره هی‌آن اهل ژاپن بود.


title: تادامیچی کوری‌بایاشی

text: تادامیچی کوری‌بایاشی (؛ زاده درگذشته ) یک فرد نظامی اهل ژاپن بود.


title: تادامیچی کوری‌بایاشی

text: دلیل شهرت کوری بایاشی نبرد ایوجیما بود که با هوشیاری این فرمانده اولین و مستحکم‌ترین تونل‌های پیچیده دفاعی برای دفاع از جزیره ساخته شد که بعدها در نبرد اوکیناوا هم توسط ژاپنی‌ها از این تجربه استفاده شد.لازم به ذکر است تا قبل از این ، استراتژی‌های دفاعی ژاپنی به اندازه کافی کار آمد نبوده و باعث تلفات زیادی می شد.


title: تای‌ایچی اونو

text: تای‌ایچی اونو (؛ زاده درگذشته ) یک بازرگان اهل ژاپن بود.


title: تاکاهاشی کوره‌کیو

text: تاکاهاشی کوره‌کیو ؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: تاکاشی شیمورا

text: تاکاشی شیمورا (زاده ۱۲ مارس ۱۹۰۵ - درگذشته ۱۱ فوریه ۱۹۸۲) هنرپیشه اهل ژاپن بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۸۱ میلادی فعالیت می‌کرد.


title: تاکاشی شیمورا

text: عمده شهرت او به خاطر حضور در ۲۱ فیلم از ۳۰ فیلم آکیرا کوروساوا است. از فیلم‌هایی که وی در آن بازی کرده می‌توان به "یوجیمبو"، "کوایدان"، "راشومون"، "زیستن"، "هفت سامورایی"، "سریر خون"، "گودزیلا" و "" اشاره کرد.


title: تاکئو فوکودا

text: تاکئو فوکودا (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: تاکئو میکی

text: تاکئو میکی (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: تاکشی اوباتا

text: تاکشی اوباتا (؛ زاده ) مانگاکای اهل ژاپن است


title: لگ‌هموگلوبین

text: لگوگلوبین یا لگ‌هموگلوبین ، گلوبینی است که از پایدارکنندگان نیتروژن به‌شمار می‌رود و در باقلاییان و حبوبات یافت می‌گردد.


title: لگ‌هموگلوبین

text: این حمل‌کنندهٔ اکسیژن و نیتروژن در حبوبات در پاسخ به ریشه‌های درگیرشده به‌وسیله یک باکتری تثبیت‌کننده نیتروژن، مشهور به ریزوبین، به‌عنوان بخشی از هم‌زیستی میان گیاه و باکتری تولید می‌گردد.


title: لگ‌هموگلوبین

text: ویکی‌پدیا آلمانی


title: تاکه‌شی اوراتا

text: تاکه‌شی اوراتا (؛ زاده ۱ ژانویه ۱۹۴۷ درگذشته ۱۵ دسامبر ۲۰۱۲) یک ستاره‌شناس اهل ژاپن بود.


title: تاکی اینوئه

text: تاکی اینوئه (؛ زاده ) اتوموبیل‌ران فرمول ۱ اهل ژاپن است.


title: اونیشی تاکیجیرو

text: تاکیجیرو اونیشی (؛ زاده درگذشته ) یک فرد نظامی اهل ژاپن بود.


title: تاکوما ساتو

text: تاکوما ساتو (؛ زاده ) یک اتوموبیل‌ران فرمول ۱ اهل ژاپن است.


title: تانزان ایشی‌باشی

text: تانزان ایشی‌باشی (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: ترااوچی ماساتاکه

text: ترااوچی ماساتاکه (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: تتسو کاتایاما

text: تتسو کاتایاما (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: تتسویا نومورا

text: تتسویا نومورا (؛ زاده ) یک طراح هنری، طراح و کارگردان بازی‌های ویدئویی ژاپنی است که برای اسکوئر انیکس (اسکوئر سابق) کار می‌کند. او شخصیت‌هایی را برای سری "فاینال فانتزی" طراحی کرد که با "فاینال فانتزی ۶" شروع به کار کرد و قسمت‌های بعدی را ادامه داد. علاوه بر این، "نومورا" توسعه مجموعه بازی‌های "کینگدم هارتس" را از زمان آغاز به کار آن در سال ۲۰۰۲ رهبری کرده، و همچنین کارگردان فیلم پویانمایی "" بود.


title: تتسویا نومورا

text: پدر نومورا در اوایل علاقه خود را به هنر و بازی تحت تأثیر قرار داد، نقاشی‌های کوچک و بازی‌های تخته‌ای منحصر به فرد سوگوروکو را برای او درست کرد. نومورا از سه سالگی شروع به نقاشی کرد و در دوران دبستان بازی‌های سوگوروکو خود را توسعه داد. از کودکی اوقات فراغت خود را به بازی بیسبال، شنا، ماهیگیری و قلعه سازی می‌گذراند. هنگامی که او در مدرسه راهنمایی بود، پدرش به او گفت که دورانی از کامپیوتر فرا می‌رسد و کامپیوتر شخصی خود را برای او خریداری می‌کند. نامورا Legends of Star Arthur: Planet Mephius را روی آن بازی کرد و با یادگیری برنامه‌نویسی شروع به ساخت بازی‌های ویدیویی خود کرد. او ابتدا محصولی از نینتندو را با نسخه تنیس و پینگ-پنگ کنسول کالر تی‌وی گیم امتحان کرد. در همان زمان "پویش اژدها" مورد علاقهٔ "نومورا" قرار گرفت و او را با بازی‌های ویدیویی با عناصر داستانی آشنا کرد. معلم هنر وی در دبیرستان او را به سمت کارهای تصویرگر یوشیتاکا آمانو از "فاینال فانتزی" راهنمایی کرد. نومورا همچنین در طول کلاس مانگای شخصی خود را ایجاد کرد و قصد داشت این کار را به عنوان یک حرفه انجام دهد، گرچه در نهایت این ایده را رها کرد. نومورا برای یادگیری مجله و تبلیغات آثار هنری به هنرستان رفت. او سپس به دنبال کار تبلیغات در یک شرکت انتشارات گشت. با این حال، او سرانجام پس از دیدن آگهی استخدام با نقاشی توسط یوشی‌تاکا آمانو، به شرکت اسکوئر مراجعه کرد.


title: تیته کوبو

text: تیته کوبو (؛ زاده ) یک مانگاکا، و نویسنده اهل ژاپن است.


title: تومیچی مورایاما

text: تومیچی مورایاما (؛ زاده ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن است.


title: توموکازو سکی

text: توموکازو سکی (؛ زاده ) یک خوانندگی اهل ژاپن است.


title: یاماشیتا تومویوکی

text: تومویوکی یاماشیتا (؛ زاده درگذشته ) یک نظامی اهل ژاپن و از فرماندهان ارتش امپراتوری ژاپن در جنگ جهانی دوم بود.وی بیشتر بدلیل فرماندهی ارتش بیست و پنجم ژاپن در نبرد مالایا و سنگاپور شناخته می‌شود.


title: تورانوسوکه تاکاگی

text: تورانوسوکه تاکاگی (؛ زاده ) اتوموبیل‌ران فرمول ۱ اهل ژاپن است.


title: تورو تاکه‌میتسو

text: تورو تاکه‌میتسو (؛ زاده درگذشته ) آهنگساز اهل ژاپن بود که موسیقی بسیاری از فیلم‌های کلاسیک سینمای ژاپن را ساخته‌است.


title: تسوگوهارو فوجیتا

text: تسوگوهارو فوجیتا (؛ زاده درگذشته ) یک هنرمند اهل ژاپن بود.


title: تسوگومی اوبا

text: تسوگومی اوبا () یک مانگاکا، و نویسنده اهل ژاپن است.


title: تسوتومو سکی

text: تسوتومو سکی (؛ زاده ) یک ستاره‌شناس اهل ژاپن است.


title: کیتاگاوا اوتامارو

text: اوتامارو کیتاگاوا (؛ زاده ح. ۱۷۵۳ - درگذشته ۳۱ اکتبر ۱۸۰۶) یک نقاش اهل ژاپن بود.


title: واکاتسوکی ریجیرو

text: واکاتسوکی ریجیرو (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: یاماموتو گونوهیوئه

text: یاماموتو گونوهیوئه (؛ زاده درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود.


title: یاسوهیرو ناکاسونه

text: یاسوهیرو ناکاسونه (؛ زاده – درگذشته ۲۹ نوامبر ۲۰۱۹) سیاست‌مدار ژاپنی بود. وی از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷ نخست‌وزیر ژاپن بود. وی از سران حزب لیبرال دموکرات ژاپن و مقام‌دار وزراتخانه‌های گوناگون بوده‌است.


title: یاسوهیرو ناکاسونه

text: یاسوهیرو ناکاسونه در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۹، در بیمارستانی در توکیو در سن ۱۰۱ سالگی درگذشت. او در زمان مرگ پیرترین رهبر پیشین جهان و پیرترین نخست‌وزیر پیشین ژاپن بود.


title: یوسا بوسون

text: یوسا بوسون (؛ زاده ۱۷۱۶ درگذشته ) یک شاعر و نقاش اهل ژاپن در دوره ادو بود. وی یکی از سه شاعر بزرگ دوره ادو محسوب می‌شود. در حدود ۲۰ سالگی، بوسون به ادو (در حال حاضر توکیو) نقل مکان کرد و تحت آموزش استاد هایکای هایانو هاجین شعر را فراگرفت. پس از درگذشت حاجین، بوسون به شیموزا نقل مکان کرد. بوسون در مسیر سفر ماتسو باشو، به هونشو در شمال رفت. این منطقه الهام بخش خاطرات سفر مشهور باشو بود که راه باریک به مناطق مرکزی نام گرفته‌است. وی یادداشت‌های خود را از این سفر در سال ۱۷۴۴ منتشر کرد. پس از سفر به نقاط مختلف ژاپن، از جمله تانگو و سانوکی، بوسون در سن ۴۲ سالگی در شهر کیوتو مستقر شد. در این زمان است که وی شروع به کار و در نوشته‌هایش از نام یوسا که برگرفته از زادگاهش بود، استفاده کرد.


title: یوسا بوسون

text: بوسون در ۴۵ سالگی ازدواج کرد و یک دختر به نام کونو داشت. از این زمان به بعد، او در کیوتو باقیماند و در سومیه به نگارش و تدریس شعر پرداخت. بوسون در سن ۶۸ سالگی درگذشت و در کنپوکو-جی در کیوتو دفن شد.


title: یوسا بوسون

text: نمونه‌هایی از هایکو‌های وی: بر دستفروش دوره‌گرد. درختان هلو غرق شکوفه اند. در شبی که در هر شالیزار ماه ابرآلوده است. به زمستان صدای مفصل پیر آرنج مرا می‌دهد! نهال بید گریان را کاشتم. وقتی که باران بند آمد.


title: باشگاه والیبال آ. اس. کن

text: باشگاه والیبال آ. اس. کن یک باشگاه والیبال مردان حرفه‌ای مستقر در کن، فرانسه است که در پرو آ فرانسه حضور دارد. این باشگاه قهرمان ۹ دوره لیگ پرو آ است.


title: یوشیدا کنکو

text: یوشیدا کنکو (؛ زاده ۱۲۸۳ درگذشته ۱۳۵۰) یک نویسنده اهل ژاپن بود.


title: یوشیدا شوئین

text: یوشیدا شوئین ؛(زاده درگذشته ) معمولاً به نام توراجیرو شناخته می‌شود، یکی از برجسته‌ترین روشنفکران ژاپن در سال‌های پایانی شوگون‌سالاری توکوگاوا یا باکوماتسو بود. او خود را وقف پرورش بسیاری از شیشی‌ها یا طرفداران شعار حرمت‌گزاری به امپراتور، اخراج اجنبی کرد که به نوبه خود سهم عمده ای در اصلاحات میجی داشتند.


title: یوشیکی

text: یوشیکی (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.


title: یوشیکو اوتاکا

text: یوشیکو اوتاکا (؛ زاده – درگذشته ۷ سپتامبر ۲۰۱۴) هنرپیشه اهل ژاپن بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۵۸ میلادی فعالیت می‌کرد.


title: پرو آ

text: قهرمانی والیبال مردان فرانسه که با نام های پرو آ و لیگ آ شناخته شده است بالاترین سطح مسابقات والیبال مردان در فرانسه است. برنده این مسابقات قهرمان فرانسه است. باشگاه های ریسینگ و کن هرکدام با ۹ قهرمانی پر افتخارترین تیم پرو آ فرانسه هستند.


title: یوشی‌تاکا آمانو

text: یوشی‌تاکه آمانو (؛ زاده ) یک هنرمند اهل ژاپن است.


title: یوئی (خواننده)

text: یوئی (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل ژاپن است.


title: یوئی هوریئه

text: یوئی هوریئه (؛ زاده ) یک موسیقی‌دان اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.


title: یوجی ایده

text: یوجی ایده (؛ زاده ) اتوموبیل‌ران فرمول ۱ اهل ژاپن است.


title: یوتاکا تانی‌یاما

text: یوتاکا تانی‌یاما (؛ زاده درگذشته ) یک ریاضی‌دان اهل ژاپن بود.


title: زآمی موتوکیو

text: زآمی موتوکیو (؛ زاده ح. ۱۳۶۳ - ح. درگذشته ۱۴۴۳) یک فیلسوف زیبایی‌شناسی، هنرپیشه و نمایش‌نامه‌نویس اهل ژاپن بود.


title: زآمی موتوکیو

text: داریوش آشوری و بهرام بیضایی کار مشهور او به نام "آتسوموری" را به فارسی درآورده‌اند.


title: زنکو سوزوکی

text: زنکو سوزوکی (؛ زاده – درگذشته ) یک سیاست‌مدار اهل ژاپن بود. وی از ۱۷ ژوئیه ۱۹۸۰ تا ۲۷ نوامبر ۱۹۸۲ نخست‌وزیر این کشور بود.


title: زنکو سوزوکی

text: زنکو سوزوکی در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۴ در سن ۹۳ سالگی درگذشت.


title: تام کونتی

text: تام کونتی (؛ زاده ) هنرپیشه اسکاتلندی است. وی از سال ۱۹۶۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "شوالیه تاریکی برمی‌خیزد"، "رقص خیابانی ۲"، "روبن، روبن"، "خرابکاری"، "دادگاه جزا" و "کریسمس مبارک، آقای لارنس" اشاره کرد.


title: دکستر گوردون

text: دکستر گوردون (؛ زاده درگذشته ) هم مانند مایلز دیویس در خانواده ای از طبقهٔ متوسط (در لس آنجلس) به دنیا آمد، جایی که او بدلیل دور بودن از مرکز موسیقی جَز در دههٔ ٣٠، آن را تقریبن مانند "زندگی در اروپا" می دانست!


title: دکستر گوردون

text: او که در ابتدا مانند دیگر نوازندگان ساکسفون تنور، کلمن هاوکینز را به عنوان الگو برای بداهه نوازی هارمونیک خود انتخاب کرد، اولین بار بعد از شنیدن صدای ساکسفونِ لستر یانگ در سال ١٩٣٩ که به همراه گروه کانت بیسی به لس آنجلس آمده بود، شیفتهٔ "شیوه ی تلخ و شیرین (bittersweet)" او شد. او دربارهٔ لستر می گوید: "لستر یک روش برای گفتن یک داستان با هرچیزی که می نواخت داشت."


title: دکستر گوردون

text: به دکستر گوردن بدلیل قد بلندش، لقب "Long Tall Dexter" داده بودند و هم چنین دارای شوخ طبعی خاص خود بود که حتی موسیقی اش نیز از این ویژگی بهره می برد.


title: دکستر گوردون

text: در دههٔ ٤٠ با ورود به نیویورک، با چارلی پارکر و بی باپ آشنا شد. او ملودی‌های موجز یانگ را با هارمونی پیشرو و ریتم‌های نامتقارن چارلی پارکر ترکیب کرد که حاصل آن، صدایی شفاف و مسحورکننده بود. دکستر هم مانند مایلز، گرفتار وجه تاریک زندگی بِرد، یعنی هروئین شد که موجب شد دههٔ بعدی برای او بدلیل محکومیت‌های مکرر، تبدیل به فاجعه شود. اما او توانست در دههٔ ٦٠ جایگاه خود را به عنوان یکی از برترین نوازندگان ساکسفون نسل خود، با آلبوم‌های شاهکار Go! و Our man in Paris (طی همکاری با کمپانی بلونت) تثبیت کند.


title: دکستر گوردون

text: دکستر بمدت ١٤ سال، در اروپا (پاریس و کوپنهاگ) ساکن شد. (همانند بسیاری از نوازندگان دیگر سیاهپوست که اروپا برای آن‌ها بدلیل تبعیض نژادی در آمریکا مثل یک "پناهگاه آسوده" بود) و در سال ١٩٧٦ با اجرا در کافهٔ ویلیج ونگارد و آلبوم "Homecoming" بازگشتی رویایی به نیویورک داشت. او که سال ١٩٩٠ از دنیا رفت، بر روی نوازنده‌های زیادی از جمله جان کولترین و سانی راولینز (به اذعان خودشان) تأثیر گذاشت. او در سال 1989 با توانست با بازی در فیلم نزدیک نیمه شب (به کارگردانی برتران تاورنیه) کاندید اسکار شود.