title: ساکی علیا

text: ساکی علیا (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: ساکی علیا

text: این روستا در دهستان شمس‌آباد (اراک) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.


title: علیم‌آباد

text: علیم‌آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: علیم‌آباد

text: این روستا در منطقه قره کهریز (اراک) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۱ نفر (۱۰۱خانوار) بوده‌است.


title: گل‌تپه (اراک)

text: گل‌تپه ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: گل‌تپه (اراک)

text: این روستا در دهستان شمس‌آباد (اراک) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۰ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.


title: ارکوین (اراک)

text: ارکوین (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: ارکوین (اراک)

text: این روستا در دهستان شمس‌آباد (اراک) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۹ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.


title: جمال‌آباد (اراک)

text: جمال‌آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: جمال‌آباد (اراک)

text: این روستا در دهستان شمس‌آباد (اراک) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۹ نفر (۷۵خانوار) بوده‌است.


title: چنگزین

text: چنگزین (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: چنگزین

text: این روستا در دهستان شمس‌آباد (اراک) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۹ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.


title: دینه کبود

text: دینه کبود (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: دینه کبود

text: این روستا در دهستان شمس‌آباد (اراک) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۴ نفر (۱۲۵خانوار) بوده‌است.


title: دینه کبود

text: از مهمترین بافت جمعیتی این روستا میتوان به خاندان سجادی که از بااصالت ترین ساکنان روستا هستند اشاره کرد. اصل نام روستا:


title: دینه کبود

text: این نام به علت دین دار بودن اهالی روستا باب شده بوده که در اصل دینی که بود میباشد ولی پس از گذر زمان و تغییر گویش ها به اشتباه نام دینه کبود ثبت شده است. زبان:


title: دینه کبود

text: اکثر اهالی روستای دینه کبود ترک زبان هایی هستند که گفتارشان با زبان فارسی آمیخته می باشد.


title: نورعین

text: نورعین (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: نورعین

text: این روستا در دهستان شمس‌آباد (اراک) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۷ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.


title: نیستان (اراک)

text: نیستان (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: نیستان (اراک)

text: این روستا در دهستان شمس‌آباد (اراک) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۳ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.


title: بان (اراک)

text: بان (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: بان (اراک)

text: این روستا در دهستان شمس‌آباد (اراک) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹۴ نفر (۱۸۸خانوار) بوده‌است.


title: قاسم‌آباد (اراک)

text: قاسم‌آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: قاسم‌آباد (اراک)

text: این روستا در دهستان شمس‌آباد (اراک) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷۹ نفر (۲۶۰خانوار) بوده‌است.


title: گلشن‌آباد (اراک)

text: گلشن‌آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: گلشن‌آباد (اراک)

text: این روستا در دهستان شمس‌آباد (اراک) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۲ نفر (۴۶خانوار) بوده‌است.


title: چشمه پهن (اراک)

text: چشمه پهن (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: چشمه پهن (اراک)

text: این روستا در دهستان شمس‌آباد (اراک) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶۷ نفر (۲۰۹خانوار) بوده‌است.


title: سیرکند

text: سیرکند (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: سیرکند

text: این روستا در دهستان شمس‌آباد (اراک) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۱ نفر (۵۴خانوار) بوده‌است.


title: علی‌آباد (اراک)

text: علی‌آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: علی‌آباد (اراک)

text: این روستا در دهستان شمس‌آباد (اراک) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۳ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.


title: گوشه (اراک)

text: گوشه (خنداب)، روستایی از توابع بخش قره چای شهر جاورسیان در استان مرکزی ایران است.


title: گوشه (اراک)

text: این روستا در دهستان شمس‌آباد (اراک) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹۵ نفر (۷۶خانوار) بوده‌است.


title: شانق (اراک)

text: شانق (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: شانق (اراک)

text: این روستا در دهستان مشک‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۲ نفر (۶۰خانوار) بوده‌است.


title: میرآباد (اراک)

text: میرآباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: میرآباد (اراک)

text: این روستا در دهستان مشک‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳ نفر (۸خانوار) بوده‌است.


title: علی‌آباد (مشک‌آباد)

text: علی‌آباد (مشک‌آباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: علی‌آباد (مشک‌آباد)

text: این روستا در دهستان مشک‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۸ نفر(۴۵خانوار) بوده‌است.


title: شهسواران (اراک)

text: شهسواران (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: شهسواران (اراک)

text: این روستا در دهستان مشک‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۶۴ نفر (۲۵۴خانوار) بوده‌است . هرساله مراسم تاریخی و مذهبی مفصلی در تاسوعا در این روستا برگزار میشود


title: امرآباد (اراک)

text: امرآباد یا عمرآباد روستایی در دهستان مشک‌آباد بخش معصومیه شهرستان اراک استان مرکزی ایران است.


title: امرآباد (اراک)

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۸۶ نفر (۲۶۰خانوار) بوده‌است.


title: ابراهیم‌آباد (معصومیه)

text: ابراهیم‌آباد روستایی در دهستان مشک‌آباد بخش معصومیه شهرستان اراک استان مرکزی ایران است.


title: ابراهیم‌آباد (معصومیه)

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۵۹۳ نفر (۵۱۸خانوار) بوده‌است.


title: چشمه خورزن

text: چشمه خورزن (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: چشمه خورزن

text: این روستا در دهستان مشک‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۱ نفر (۱۲۴خانوار) بوده‌است.


title: سهل‌آباد (اراک)

text: سهل‌آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: سهل‌آباد (اراک)

text: این روستا در دهستان مشک‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹۳ نفر (۱۶۵خانوار) بوده‌است.


title: راهزان

text: راهزان (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: راهزان

text: این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۰ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.


title: راهزان

text: دروازه راهزان یکی از دروازه‌های چهارگانه قلعه سلطان‌آباد بوده که همزمان با ساخت بنای شهر، این دروازه نیز ساخته شده‌است. این دروازه، گذرگاه شمالی قلعه محسوب می‌شده و از آنجا که به سمت روستای راهزان باز می‌شد، دروازه راهزان لقب گرفت. ساخت دروازه در دوران ایجاد شهر در سال ۱۲۲۷ قمری و احتمالاً همزمان با ساخت بازار آغاز شد. دروازه راهزان یکی از دروازه‌های ورودی بازار شهر قدیم سلطان آباد بود که در دوران قاجار ساخته شد این دروازه امروزه تبدیل به میدان ارک شده‌است.


title: طرمزد

text: طرمزد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: طرمزد

text: این روستا در دهستان مشک‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۵ نفر (۱۲۹خانوار) بوده‌است. این روستا در ۸ کیلومتری شمال اراک قرار دارد. برای دسترسی به این روستا در کنارگذر شمالی اراک بعد از میدان تره بار جاده ایست که تابلو شرکت املاح ایران در ورودی ان قرار دارد. مسیر کویر-تالاب میقان که یکی از زیباترین جاذبه‌های طبیعی استان مرکزی است هم از این روستا می‌گذرد. درآمد اکثر اهالی این روستا از کشاورزی و تا حدودی دامداری است. محصولات گندم، جو و یونجه عمده محصولات کشاورزی این منطقه است. باغهای سیب و تاکستانهای انگور هم در این روستا به مقدار محدود وجود دارد. در قدیم چهار رشته قنات در این روستا جاری بوده‌است که متأسفانه به علت کم‌آبی و چاه‌های غیرمجاز همه آن‌ها خشک شده‌است و کشاورزی در این روستا از رونق افتاده‌است. مراسم تعزیه در این روستا بسیار پر رونق است و تقریباً در ماه‌های محرم و صفر هر شب در مسجد جامع این روستا برگزار می‌شود. در این روستا حمامی با قدمت قاجاریه وجود دارد که توسط سازمان میراث فرهنگی در حال مرمت و بازسازی است. در صورت سرمایه‌گذاری در این روستا خصوصاً معرفی جاذبه‌های کویر-تالاب میقان طرمزد می‌تواند به عنوان روستای هدف گردشگری معرفی شود.


title: گاوخانه

text: گاوخانه (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: گاوخانه

text: این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰۶ نفر (۱۲۴خانوار) بوده‌است.


title: مبارک‌آباد (اراک)

text: مبارک‌آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: مبارک‌آباد (اراک)

text: این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.


title: مرکز میوه و تره‌بار (اراک)

text: مرکز میوه وتره بار (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: مرکز میوه و تره‌بار (اراک)

text: این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.


title: ازادمرزآباد

text: ازادمرزآباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: ازادمرزآباد

text: این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۳ نفر (۶۳خانوار) بوده‌است.


title: مرادآباد (اراک)

text: مرادآباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. این روستا در ۱۴ کیلومتری جنوب شرقی اراک واقع است.


title: مرادآباد (اراک)

text: این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۵ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است.


title: مرادآباد (اراک)

text: این بنا در حال حاضر به شماره ثبت ۳/۱۵۶۸ در تاریخ؟ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. در خصوص پیشینه ساخت این اثر، نقل قولی در میان اهالی منطقه وجود دارد که بدین شرح است: «هنگامیکه شاپور ذوالاکتاف به منظور جنگی از این منطقه عبور می‌کرده، در سر راه به شیخی (پیر مرادآباد) برخورد می‌نماید و از شیخ درخواست می‌کند که پیش‌بینی نماید در این مصاف پیروز خواهد شد؟ پیش‌بینی شیخ بر پیروزی پادشاه است. شاپور دوم پس از پیروزی در نبرد، در راه بازگشت، از این ناحیه عبور می‌کند و سراغ شیخ را می‌گیرد که به وی اطلاع می‌دهند که شیخ درگذشته است. شاپور دستور می‌دهد که بقعه‌ای رفیع بر روی قبر وی احداث شود تا یادش زنده بماند.»


title: مرادآباد (اراک)

text: بنای اصلی بقعه در طول سال‌های بعد از بین رفت ولی در دوره سلجوقیان، مقبره‌ای جدید در همان محل احداث می‌شود که تا امروز باقی‌مانده‌است.


title: مشهد میقان

text: مشهدمیقان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران استکه در ۸ کیلومتری اراک قرار دارد.


title: مشهد میقان

text: به سبب اینکه مدفن آرامگاه شاهزاده محمد عابد در نزدیکی این روستا است، نام روستا را «مشهد» نامگذاری کردند.


title: مشهد میقان

text: این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۳۰۸ نفر (۹۵خانوار) بوده‌است.


title: میقان (اراک)

text: میقان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.روستای میقان واقع در بیست کیلومتری شمال اراک است.گفته می شود کلمه میقان از دو ریشه 1- میغ: مه غلیظ و2- آن: پسوند مکان گرفته شده است.میغان (جایی که ابر و مه غلیظ موجود است) در مورد کلمه میغ لازم به ذکر است که روستای میقان در مجاورت کویری واقع شده که به همین نام یعنی کویر میقان شناخته می شود و در نقشه های بین المللی هم به همین اسم دیده می شود واین کویر عامل ایجاد مه غلیظ در فصل زمستان بر روی این روستا وشهر اراک میگردد. غلظت این مه باعث تشبیه آن به میغ یا همان ابر است. شغل مردم روستا بیشتر کشاورزی بوده است اما در سال های اخیر مشاغلی مانند نجاری، منبت کاری، تولید مبل، قالب سازی، قطعه سازی ومشاغل صنعتی دیگر مورد توجه جوانان ساکن روستا واقع شده ودر حال حاضر چندین کارگاه کوچک وبزرگ صنعتی در این روستا فعالیت دارند. جمعیت این روستا 100 خانوار می باشد. زبان ونژاد مردم این روستا فارسی است.. شهرهای نزدیک:


title: میقان (اراک)

text: این روستا در بخش فراهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۶ نفر (۱۲۷خانوار) بوده‌است.


title: ایبک‌آباد

text: ایبک‌آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: ایبک‌آباد

text: این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲۸ نفر (۲۰۷خانوار) بوده‌است.


title: سوسن‌آباد (اراک)

text: سوسن‌آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: سوسن‌آباد (اراک)

text: این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۴ نفر (۱۱۷خانوار) بوده‌است.


title: محمدیه (اراک)

text: محمدیه (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.مردم این روستا ترک زبان هستند.


title: محمدیه (اراک)

text: این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۵ نفر (۱۸۳خانوار) بوده‌است.


title: حرآباد (اراک)

text: حرآباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. روستای حرآباد فراهان از شمال به فاصله ۲۵ کیلومتری شهرستان اراک سمت راست جاده اراک فرمهین در جنوب شرقی فراهان و حاشیه شمالی کویر میقان قرار دارد. پیش‌شماره تلفنی این ده ۰۸۶۲۳۲۶ می‌باشد.


title: حرآباد (اراک)

text: دامنه و سردسیر است. آب آن از قنات و محصول آن غلات،'گندم، جو، یونجه و شادانه می‌باشد. بنشن، ارزن و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی قالیچه، گلیم و جاجیم بافی است


title: حرآباد (اراک)

text: حرآباد دارای یازده قنات بوده که به اسامی ذیل شهرت داشتن:


title: حرآباد (اراک)

text: کشاورزی حرآباد به دلیل وجود زمین‌های وسیع و آب کافی، از رونق زیادی برخوردار بوده‌است.


title: حرآباد (اراک)

text: گندم و سیب زمینی حرآباد در تمام کشور نمونه می‌باشد.


title: حرآباد (اراک)

text: گندم حرآباد بهترین گونه گندم ایرانی می‌باشد که از نظر کیفیت قابل مقایسه با هیچ نوع رقم گندم ایرانی نیست.


title: حرآباد (اراک)

text: همچنین سیب زمینی حرآباد از کیفیت بالایی برخوردار است که علاوه بر مصارف خوراکی بیشتر جهت کاشت به شهرهای اطراف صادر می‌شود.


title: حرآباد (اراک)

text: در زمانهای گذشته بهترین پذیرایی و مهمانداری را داشته که از میهمانان با چند نوع غذا نظیر برنج و خورش، آبگوشت خاگینه، شیر برنج، جگر سرخ شده، ترحلوا، کره خودمانی، ماست، چغندر دوغ، کدو سرخ شده، آش جو، آش ماستابه، گل کباب و غیره … پذیرایی می‌کردند.


title: حرآباد (اراک)

text: روستاها و شهرهای همجوار حرآباد فراهان


title: حرآباد (اراک)

text: بر گرفته از وب سایت حرآباد نگین فراهان


title: حرآباد (اراک)

text: این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۳ نفر (۹۱خانوار) بوده‌است.


title: حرآباد (اراک)

text: حرآباد نگین فراهان


title: کمال‌آباد بالا

text: کمال‌آباد بالا (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.


title: کمال‌آباد بالا

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.


title: کمال‌آباد پائین

text: کمال‌آباد پائین (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.


title: کمال‌آباد پائین

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۲۴۰ نفر (۷۷خانوار) بوده‌است.


title: مصلح‌آباد

text: مصلح‌آباد (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی در استان مرکزی ایران است.


title: مصلح‌آباد

text: این روستا در استان مرکزی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۷۶۳ نفر (۲۴۶خانوار) بوده‌است.


title: مصلح‌آباد

text: اقتصاد روستا بیشتر از وسیله دامداری و کشاورزی تامین میگردد.


title: مصلح‌آباد

text: آیت الله اراکی از افراد شاخص روستای مصلح آباد میباشد


title: ابراهیم‌آباد (مشهدمیقان)

text: ابراهیم‌آباد (مشهدمیقان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: ابراهیم‌آباد (مشهدمیقان)

text: این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۴ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.


title: اسروان

text: اسروان یا آثروان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. این روستای مخروبه در حدود ۲۰ کیلومتری جاده اراک به فراهان قرار دارد و از روستاهای دوره ساسانیان محسوب می‌شود که در سده‌های بعد، خالی از سکنه شده‌است.


title: اسروان

text: نام این روستا در ابتدا «آثربان» بوده‌است. این نام از دو بخش آثر (آذر) به معنی آتش و بان به معنی نگهبان می‌باشد که مفهوم کلی «نگهبان آتش» را منتقل می‌کند. این روستا یکی از روستاهای منطقه اراک بوده که در آن آتشکده‌هایی وجود داشته‌است.


title: اسروان

text: این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.


title: دهلق (اراک)

text: دهلق (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: دهلق (اراک)

text: این روستا در منطقه فراهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۷ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.


title: فتح‌آباد (اراک)

text: فتح‌آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: فتح‌آباد (اراک)


title: مسن‌آباد

text: مسن‌آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: مسن‌آباد

text: این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.


title: میچان

text: میچان (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: میچان

text: این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲۴ نفر (۲۶۹خانوار) بوده‌است.


title: نوازن

text: نوازن (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. این روستا در ۲۸ کیلومتری شمال غربی شهر اراک قرار دارد. این روستا در دهستان مشهدالکوبه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۵ نفر (۷۰خانوار) بوده‌است.


title: وزیرآباد (اراک)

text: وزیرآباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: وزیرآباد (اراک)

text: این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۴ نفر (۶۷خانوار) بوده‌است.


title: مشکان (اراک)

text: مشکان (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: مشکان (اراک)

text: این روستا در دهستان مشهد میقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۷ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.


title: مشهدالکوبه

text: مشهدالکوبه (اراک)، روستایی از توابع بخش ساروق شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: مشهدالکوبه

text: این روستا در دهستان مشهد الکوبه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۶۵۸ نفر (۴۳۵ خانوار) بوده‌است.


title: قلعه‌نو (اراک)

text: قلعه نو (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: قلعه‌نو (اراک)

text: این روستا در دهستان معصومیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸۷ نفر (۲۳۱خانوار) بوده‌است.


title: حاجی‌آباد (اراک)

text: حاجی‌آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: حاجی‌آباد (اراک)

text: این روستا در دهستان معصومیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴۸ نفر (۲۴۰خانوار) بوده‌است.


title: ملک‌آباد (اراک)

text: مُلک‌آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: ملک‌آباد (اراک)

text: این روستا در دهستان معصومیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۶۴۰ نفر (۶۷۳خانوار) بوده‌است.


title: ملک‌آباد (اراک)

text: اهالی این منطقه به زمین بزرگ مُلک می گویند و چون این آبادی در گذشته آباد بوده به آن مُلکِ آباد می گفتند تا این که به مرور زمان این آبادی مُلک‌آباد نام گرفته است.


title: موت‌آباد

text: موت‌آباد (اراک) با املای صحیح موتاباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: موت‌آباد

text: این روستا در دهستان معصومیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵۵ نفر (۱۷۵خانوار) بوده‌است.


title: موت‌آباد

text: موت‌آباد در ابتدا موتاب‌ها بوده است. در گذشته در ۲ کیلومتری شمال موت‌آباد فعلی، دهی به‌نام جعفرآباد وجود داشته که دهانه‌ی قناتش در محل موت‌آباد فعلی بوده است. چون کولی های موتاب تابستان‌ها در محل دهانه قنات جعفرآباد چادر می‌زدند و با تابیدن موی بز طناب و تور درست می‌کردند و به اهالی جعفرآباد میفروختند به اینجا محل موتاب‌ها گفته شد که بعدا به موتابا و در نهایت به موت‌آباد تبدیل شد و چون جعفرآباد تدریجا رو به ویرانی رفت اهالی آن به محل موت‌آباد فعلی مهاجرت کردند.


title: موت‌آباد

text: پس املای درست نام این روستا در اصل موتاباد است و معنی مرگ‌آباد نمی‌دهد.


title: احمدآباد (معصومیه)

text: احمدآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. این روستا در دو کیلومتری اتوبان اراک-تهران قرار دارد. اغلب بومیان این روستا به شهر اراک کوچ کرده‌اند و بیشتر غیربومیان با خرید زمین آن‌ها را تبدیل به کارگاه انبار باغ رستوران و… کرده‌اند. این روستا دارای آب لوله‌کشی نیست و از طرفی فاقد خیابان‌بندی یا جدول‌بندی و… است! شاید نبود ساکنین بومی و نداشتن شورای روستایی دلیل آن باشد یا شاید هم غفلت مسولین مربوطه! در سال های نه چندان دور با تشویق حکومت و دولت به کشاورزی وکاشت گندم و جو ویونجه چاه های زیادی در این روستا همانند روستاهای دیگر کنده شد . که گاهی فاصله دو چاه مجاور به چند متر میرسید.درنتیجه ی آن آب های زیرزمینی که طی هزاران ویا حتی میرزا لیون ها سال جمع شده بود درعرض 10 تا 15 سال تخلیه شد! ودرنهایت تمام شد.وکشاورزی در این روستا همانند روستاهای مجاور تقریبا تعطیل شد.وزمین های آن بایر وبی استفاده شدند. لازم به ذکر است که قبلا در این روستا قنات وجود داشته است.


title: احمدآباد (معصومیه)

text: این روستا براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۸ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است. البته این خانوارها بومی روستا هستند. به دلیل نزدیک بودن روستا به شهر اراک جمعیت مهاجر روزانه روستا به مراتب بیش از این تعداد است.


title: بغدادی (اراک)

text: بغدادی (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: بغدادی (اراک)

text: این روستا در دهستان معصومیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۲ نفر (۴۸خانوار) بوده‌است.


title: چقا (اراک)

text: چقا (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: چقا (اراک)

text: چقا روستایی که الان چسبیده به شهر اراک است . و با این شرایط در زمانی نه چندان دور منطقه ای از اراک خواهد شد . نام روستا یا کلا نام منطقه به این نام در ایران بسیار است . اما تقریباً همه آن‌ها دارای پس وند و پیش وند هستند. تقریباً تنها اسم مکانی به این نام که فاقد پیش وند و پسوند است "چقا "نام روستایی در ضلع جنوب و همجوار اراک و جنب اداره برق باختر است. اصل اسم این روستا "چاه آقا "بوده است. دلیل آن این است که روحانی بوده که با حفر قناتی موجب سکنی تعدادی جمعیت در این نقطه می شود که مشهور به چاه آقا می شود و بعدها بنام " چقا" تلفظ می‌شود. این روستا در گذشته‌ها دارای اراضی بسیاری که از شمال غربی به اراک، از جنوب به روستای حسین آباد و بغدادی که الان کارخانجات و مراکز تجاری و تولیدات بسیاری مابین آن‌ها قرار گرفته. و از غرب به اراک و روستاهای قنات که اکنون منطقه ای از اراک است و مابین آن تا چقا سازمان تره بار اراک، مرکز تولید بذر چقا، و حوزه علمیه خاتم الانباء و دانشگاه پیام نور و برق باختر در همجوار چقا قرار گرفته. در مشرق به روستاهای احمدآباد، شهرجرد و رسول آباد که از اراضی شنتیایی ( از مالکان قبل از انقلاب )بوده ختم می‌شود . اطراف روستای چقا کارخانه‌های هپکو،شهرک خودرو، ستاد مرکزی نیروی انتظامی استان مرکزی، پایانه‌های اراک، آلومینیوم ایران، نمایشگاه بین‌الملل اراک، سازمان اتوبوسرانی اراک و حومه قرار دارد. از چند سال پیش شهرداری اراک با تصرف زمین‌های این روستا که تا اراک ادامه داشت اقدام به ایجاد پارک جنگلی چقا با آبیاری تحت فشار نموده که اکنون با حکم مراجع قضایی به کشاورزان روستا بعودت شد ه. به عبارتی شهرداری باید زمین را به حالت اولیه برگرداند ( یعنی کندن درختان) . چقا در گذشته دارای باغات انگور بسیاری بود . و محصولات کشاورزی آن گندم، جو، یونجه، هندوانه، پنبه و دام پروری بوده ،اما امروزه در گندم و جو و یونجه و هندوانه محدود است، البته صنایع ایجاد شده در اراک آسیب بسیار جدی به کشاورزی این روستا وارد کرده بطوری که باغات آن از بین رفته‌است . به همین دلیل کشاورزان این روستا از دیر باز همزمان در کارخانجات اطرف اشتغال داشته و دارند.


title: چقا (اراک)

text: آب کشاورزی این روستا از ابتدا با قناتی که شرح آن رفت تأمین شده و همچنان به همان میزان دارای آب است و چاهی که به وسیله موتور استخراج و پس از سال‌های طولانی و بازسازی در سال‌های اخیر مجددا مورد بهره‌برداری قرار گرفته‌است ا.ما به خاطر وجود شهرنشینی و کارخانجات در اطرف چاههای آب قنات آبب این قنات دیگر غیر قبل شرب می‌باشد . و پس از انقلاب دارای آب شرب لوله‌کشی، برق، گاز و تلفن است .


title: چقا (اراک)

text: این روستا در عین نزدیمکی به شهر اراک و برخوردار از امکانات، ولی توسعه نیافته‌است . تقریباً همه کشاورزان این روستا در شهر اراک سکونت دارند. و در سال‌های اخیر مردمانی از دیگر نقاط به صورت بسیار محدود در آنجا سکونت یافته‌اند و همچنین محل انبارهای توزیع کالا و بعضاً مراکز تجاری و خدماتی مربوط به اراک در روستا دایر شده‌است. این روستا شهیدان، پزشکان، مدیر استانی و ملی، مهندسین و دکتر در رشته‌های متفاوت و عالمان دانشگاهی و حوزوی و نویسندگانی به جامعه تقدیم کرده‌است.


title: چقا (اراک)

text: این روستا در دهستان معصومیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.


title: حسین‌آباد (اراک)

text: حسین‌آباد مرکزی (بافت)، روستایی از توابع بخش خبر شهرستان بافت در استان کرمان ایران است.


title: حسین‌آباد (اراک)

text: این روستا در دهستان دشتاب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن 284نفر (۸۴خانوار) بوده‌است.


title: رسول‌آباد (اراک)

text: رسول‌آباد (اراک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است.


title: رسول‌آباد (اراک)

text: این روستا در دهستان معصومیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۵خانوار) بوده‌است.


title: نورآباد (آشتیان)

text: نورآباد (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: نورآباد (آشتیان)

text: این روستا در گذشته «تاج‌آباد» نام داشته و طبق مصوبۀ هیئت وزیران مورخ ۱۸ مرداد ۱۳۶۶ به «نورآباد» تغییر نام پیدا می‌کند.


title: نورآباد (آشتیان)

text: این روستا در دهستان سیاوشان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۱۰ نفر (۳۹ خانوار) بوده‌است.


title: نوده (آشتیان)

text: نوده (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: نوده (آشتیان)

text: این روستا در دهستان سیاوشان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۸ نفر (۸۸خانوار) بوده‌است.


title: جعفرآباد (آشتیان)

text: جعفرآباد (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: جعفرآباد (آشتیان)

text: این روستا در دهستان سیاوشان قرار دارد جعفرآباد از سمت غرب با روستای صفرآباد (خالی از سکنه)، از سمت شمال شرقی با روستای دستجرده، از سمت جنوب با شهر داودآباد و از سمت شمال و شمال غربی با روستای فیض آباد همجوار است. این روستا دارای آب و هوای نسبتاً سرد و خشک و زمینهای نسبتاً مسطح و هموار است. با توجه به نزدیکی روستا به کویر میقان اراک، در ایام زمستان بیشتر اوقات هوا مه آلود که این مه آلودگی گاهی اوقات تا اواسط روز طول می‌کشد. این مه آلودگی هوا باعث تشکیل ذره‌های ریز یخ روی درختان و ایجاد منظره‌های بسیار جالبی می‌گردد. شغل اکثر مردم روستا کشاورزی و دامداری است و از این راه امرار معاش می‌کنند.


title: جعفرآباد (آشتیان)

text: زبان مردم روستا فارسی است. در قدیم گویش آنها زبان قدیم آشتیانی که با زبان مردم دلیجان و گلپایگان شباهت زیادی داشته بوده که کم‌کم به فراموشی سپرده شده‌است. بناهای قدیمی روستا از خشت و گل بوده که دو قلعهٔ قدیمی دربافت قدیم روستا وجود دارد که در زمان قدیم یکی از آنها مخصوص ارباب روستا و دیگری محل سکونت رعیت‌ها بوده‌است.


title: جعفرآباد (آشتیان)

text: در قلعهٔ پایین چهار برج دیده‌بانی و یک ساختمان در طبقه فوقانی درب ورودی قلعه به چشم می‌خورد، که جلوه خاصی را به روستا بخشیده‌است. در قلعه بالا نیز دو برج دیده‌بانی وجود دارد که برای مراقبت از قلعه استفاده می‌شده‌است. مسجد روستا که بنای آن در سال۱۳۴۸ تجدید ساخت گردیده، در میدان اصلی روستا واقع شده و با نهر آبی که از جلوی آن می‌گذرد جلوه‌گری نموده و آراستگی خاصی را به روستا بخشیده‌است.


title: جعفرآباد (آشتیان)

text: و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن۱۱۸ نفر (۴۹ خانوار) بوده‌است.


title: چشمه الله‌وردی

text: چشمه الله‌وردی (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: چشمه الله‌وردی

text: این روستا در دهستان سیاوشان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۲۶ خانوار) بوده‌است.


title: چشمه الله‌وردی

text: دهستان چشمه دارای سد خاکی مربوط به دوره ساسانیان می‌باشد


title: سیاوشان (آشتیان)

text: سیاوشان (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. در مسیر جادۀ قم به آشتیان و در پنج کیلومتری جنوب این شهر، روستای تاریخی سیاوشان قرار دارد. نام «سیاوشان» برگرفته از پهلوان اسطوره‌ای ایران زمین «سیاوش» است و قدمتی چندین هزار ساله دارد. این روستا یکی از ۱۶ نقطۀ ایران بزرگ بوده که در آن برای سیاوش مراسم سوگواری برگزار می‌کردند.


title: سیاوشان (آشتیان)

text: سیاوشان از زمان‌های دور در مسیر راه عتبات عالیات قرار داشته و یکی از جاده‌های پرتردد در ناحیۀ مرکزی به شمار می‌آمده است. این راه از قم به خلجستان، آشتیان و سیاوشان امتداد داشته و از آنجا به همدان و سپس کرمانشاهان و عراق می‌رسید.امامزاده فاطمه صغری (س) یکی از جاذبه‌های مذهبی روستای سیاوشان است، حضرت فاطمه صغری (س) دختر امام موسی کاظم (ع) است. براساس شواهد تاریخی ذکر شده و طبق کتیبۀ سنگی و صندوق ضریح متبرکه که هر دوی آن‌ها حکم شناسنامه این اثر را دارند عملیات ساخت این امامزاده در سال 950 ه.ق آغاز به سال 952 ه.ق پایان یافته‌است.بنای پل تاریخی حاج محمد باقر، در حاشیۀ غربی روستای سیاوشان حد فاصل دو بنای تاریخی حمام و حسینیۀ روستا، با استفاده از مصالح آجر و گل آهک بر روی رودخانه فصلی آشتیان بسته شده‌است. پنج دهانه با طرح رومی، عبور آب از زیر پل را در زمان سیلاب و فصل بهار میسر می‌سازند، در شمال اثر، درست در بالای چشمه میانی کتیبه ای سنگی در کادری از کاشی‌های خشتی آبی رنگ جای گرفته که بانی و سال ساخت پل را مشخص می‌کند. این پل حدود یکصد سال قدمت دارد. این پل در دوران پهلوی اول بر روی رودخانۀ سیاوشان ساخته شده که به پل حاج محمد باقر معروف است، این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.این روستا در دهستان سیاوشان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۸۶ نفر (۲۶۱ خانوار) بوده‌است. اقوام واقع در سياوشان، جعفری، زینلی، هاشمی، صالحى، شاكرى، اميرى، عبدى، بهرامي، ذاكرى و شاه پسندی مى باشند.


title: فیض‌آباد (آشتیان)

text: فیض‌آباد (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: فیض‌آباد (آشتیان)

text: این روستا دارای قنات هایی همچون خوش آب ، خلدر ، حسین گل ،قورچی،شوراب، شورک آباد و ... است .لازم بذکر است این قنات ها در خارج روستا واقع است.


title: فیض‌آباد (آشتیان)

text: مردمان این روستا اکثرا به مشاغلی چون کشاورزی و دامداری مشغول می باشند و کشاورزی به صورت دیم انجام می شود.


title: فیض‌آباد (آشتیان)

text: کشت اغلب مزرعه ها گندم می باشد و گونه های دیگری مانند هندوانه،عدس،نخود،جو،یونجه، بادام نیز جزو محصولات اراضی این روستا می باشد.


title: فیض‌آباد (آشتیان)

text: این روستا در دهستان سیاوشان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹۷ نفر (۱۵۵خانوار) بوده‌است.


title: خورچه

text: خورچه (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: خورچه

text: این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۳ نفر (۶۲خانوار) بوده‌است.


title: زرنوشه

text: زرنوشه (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: زرنوشه

text: این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۸۷ نفر (۱۶۳خانوار) بوده‌است.


title: محسن‌آباد (آشتیان)

text: محسن‌آباد (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: محسن‌آباد (آشتیان)

text: این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴۵ نفر (۱۲۱خانوار) بوده‌است.


title: سعدآباد (آشتیان)

text: سعدآباد (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: سعدآباد (آشتیان)

text: این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.


title: سقرجوق

text: سقرجوق (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: سقرجوق

text: این روستا از: شرق با نادر آباد و شوره بالا، غرب با زرنوشه، جنوب شرقی با شوره پایین و فیض آباد، جنوب غربی با خورچه و محسن آباد، شمال با سعد آباد و شمال شرقی با موسی‌آباد هم‌مرز است.


title: سقرجوق

text: این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۰ نفر (۹۲خانوار) بوده‌است.


title: شوره بالا

text: شوره بالا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: شوره بالا

text: این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.


title: شوره پایین

text: شوره پایین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: شوره پایین

text: این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۵خانوار) بوده‌است.


title: موسی‌آباد (آشتیان)

text: موسی‌آباد (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: موسی‌آباد (آشتیان)

text: این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۶ نفر (۸۲خانوار) بوده‌است.


title: نادرآباد (آشتیان)

text: نادرآباد (آشتیان) یا نَدْرآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: نادرآباد (آشتیان)

text: این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۹۴ نفر (۸۵ خانوار)، شامل ۹۲ مرد و ۱۰۲ زن، بوده‌است. از جمعیت ا(۸۵ خانوار) ین روستا، مانند خیلی از روستاهای اطراف آشتیان، کاسته شده‌است. زبان مردم روستا خلجی است. این ده سال‌هاست آب لوله‌کشی و برق، و چند سالی است گاز دارد.


title: نادرآباد (آشتیان)

text: به گفتهٔ سالمندان محلی، نام قدیم ده عزیزآباد بوده‌است. نادر شاه افشار در ابتدای امر شکست می‌خورَد. شبی اطراف این ده بود. دختری روستایی به او گفت: برای آنکه پیروز شوی در جلوی سپاه خود قرار بگیر. نادر به دختر گفت: من این کار را می‌کنم. اگر پیروز شدم این ده را آباد می‌کنم، و اگر شکست خوردم این ده را ویران خواهم کرد. نادر پیروز می‌شود و ده را آباد می‌کند و نام ده به نادرآباد یا در زبان محلی‌ها نَدْرآباد تغییر می‌یابد. هرچند این گفته‌ها اثبات نشده‌است، اما در ده یک مسجد چند صد ساله هست که نمایانگر قدمت آن است.


title: بن چنار

text: بنچنار روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: بن چنار

text: این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۸۶ نفر (۷۱ خانوار) بوده‌است. مردم روستای بنچنار به زبان خلجی صحبت می‌کنند.


title: امیرآباد (آشتیان)

text: امیرآباد (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: امیرآباد (آشتیان)

text: این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۲ نفر (۵ خانوار) بوده‌است.


title: انانجرد

text: نونگرد (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی و دهستان مزرعه نو شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: انانجرد

text: این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۸۶ نفر (۲۰۰خانوار) بوده‌است. لازم به ذکر است با توجه به آب و هوای مساعد روستا هر ساله در فصل تابستان بسیاری از اهالی از شهر به روستا مهاجرت کرده و به زراعت و دامداری مشغول می شوند.


title: انانجرد

text: از دیرباز سنتهای زیبایی در روستای انانجرد نسل به نسل از پدران به فرزندان منتقل می شده است که می توان از این سنت ها به سرکو زدن، بازیهای میدانی و... نام برد.


title: انانجرد

text: در مراسمهای عزاداری به شیوه ی سنتی مراسم تعزیه خوانی که هر ساله به مناسبت ایام محرم در روستا برگزار می گردد می توان اشاره نمود. همچنین مراسم نخل گردانی که حمل تابوتی عظیم به جهت اعلام سوگواری می باشد که قربانی کردن گوسفند، دود کردن اسفند، سینه‌زنی، نوحه‌خوانی و... از آیین های جانبی این مراسم بزرگ و سنتی است.


title: انانجرد

text: همچنین از سال 1390 شمسی با حضور جوانان روستا گروه تعزیه خوانی حرفه ای تشکیل شد که همه ساله در ایام مختلف بالاخص دهه اول محرم اقدام به مراسم تعزیه خوانی بصورت حرفه ای می نمایند. هیئت قاسم ابن الحسن(ع) روستای انانجرد با حضور بیش از 1500 نفر از اهالی روستا در دهه اول محرم مراسم تعزیه خوانی با حضور اساتید تعزیه کشور و جوانان مشتاق روستا برگزار کرده که این مراسم با حضور مدیران و مسئولان کشوری و همچنین اهالی روستاهای مجاور از زیبایی های مراسمات عزاداری این روستا میباشد.


title: دوگوش (آشتیان)

text: دوگوش (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: دوگوش (آشتیان)

text: این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸ نفر (۴خانوار) بوده‌است.


title: سعیدآباد (آشتیان)

text: سعیدآباد (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: سعیدآباد (آشتیان)

text: این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۵خانوار) بوده‌است.


title: صالح‌آباد (آشتیان)

text: صالح‌آباد (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: صالح‌آباد (آشتیان)

text: این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۹ نفر (۱۰۴خانوار) بوده‌است.


title: کوشکک (آشتیان)

text: کوشکک (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: کوشکک (آشتیان)

text: یک روستای بسیار قدیمی که به دلیل نبودن شغل و امکانات جمعیت آن رو به نزول است.


title: کوشکک (آشتیان)

text: این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.


title: بهارستان (آشتیان)

text: بهارستان (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: بهارستان (آشتیان)

text: این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۷۵ نفر (۷۳ خانوار) بوده‌است.


title: مزرعه نو (آشتیان)

text: مزرعه نو (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: مزرعه نو (آشتیان)

text: این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷۹ نفر (۲۲۵خانوار) بوده‌است.


title: خوراک‌آباد

text: خوراک‌آباد (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: خوراک‌آباد

text: این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.


title: سرهرود

text: سرهرود (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: سرهرود

text: این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۶نفر (۷۳خانوار) بوده‌است.


title: کردیجان

text: کردیجان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. نام قدیمی کردیجان، گرد جهان بوده که به دلایلی نامعلوم به کردیجان تغییر میکند. البته مردم به کردیجان، کاردیان هم میگویند که اسمی غیررسمی محسوب میشود. کردیجان بزرگترین روستای شهرستان آشتیان و یکی از بزرگترین روستاهای منطقه تفرش، آشتیان و فراهان می‌باشد.


title: کردیجان

text: کردیجان در منطقه ای نسبتاً سردسیر و بادخیز قرار دارد. در زمستانها هوای سرد و کوهستانی و در تابستانها هوای خنک و مطبوعی دارد. فاصله روستای کردیجان تا مرکزشهرستان (شهرآشتیان) ۱۲کیلومتر، مرکزاستان (شهراراک) ۸۶کیلومتر، تا شهر قم ۹۵ کیلومتر و تا پایتخت کشور ۲۲۰ کیلومتر میباشد. ارتفاع روستای کردیجان از سطح دریا 1940 متر میباشد. همسایگان منطقه ای کردیجان روستاهای خوراک آباد، سیاوشان، هزارآباد، مزرعه نو و سرهرود میباشند. روستای کردیجان به دو محلهٔ اصلی بالا و پایین تقسیم می‌شود. محلهٔ بالا در ارتفاعات کوه (به زبان محلی کوه عباس دره سی) و دامنهٔ همین کوه قرار دارد، و محلهٔ پایین در زمینی هموار؛ این دو محله در دو طرف یک رودخانه واقع شده اند، که توسط دو پل، پل مرکزی و پل امید (یادگار زنده یاد امید قنبری) بهم متصل می‌شوند. از مکانهای دیدنی روستا میشود به باغ درهٔ گله مران (به لهجهٔ محلی گلمران)، قنات باش کهریز و ینگجه اشاره کرد. باغ دره ی گلمران در قسمت شرقی روستا به فاصله ی حدود 1.5 کیلومتر قرار دارد. درابتدای ورود به این منطقه تفریحی زیبا، باغهای مردم کردیجان قرار دارند. بعد از عبور از این باغهای سرسبز، وارد دره ی زیبایی نسبتا طویل بین دو کوه صخره ای میشویم، از میان دره رودخانه ای به سمت باغهای ذکر شده جاریست. این رود از چشمه های متعدد موجود درکوه های بالاتر از دره سرچشمه میگیرد، که از تلاقی چشمه ها و تشکیل رود اصلی بین تخته های سنگی منظره زیبایی شکل گرفته، که به آبشاری حدودا چهارمتری ختم میشود. نزدیک این آبشار سد خاکی برای بهره وری بهتر از آب ساخته شده است. وجود درختان متعدد زیبایی بیشتری به این باغ دره داده است. مردم در اواخر هفته، به خصوص ایام عید و سیزده به در برای تفریح به این مکانها می‌روند.


title: کردیجان

text: حمام عمومی گردجهان تاسیس سال 1327، نامیست که برسر در آن برروی کتیبه ای ازجنس کاشی به رنگ آبی نصب شده است. ورودی ازطریق دالانی به سربینه میرسد. سربینه فضایی چهارگوش با چهارستون سنگی میباشد. دور تا دور آن سکو قرار دارد. دیوارها، دالان، گرمخانه و سربینه با کاشی های سفید جدید پوشیده شده، گرمخانه هم مانند سربینه است. خزینه ی آب گرم و سرد در ضلع شمالی آن ساخته شده که با دو پله میتوان وارد آن شد، و هر یک دارای نورگیر است. این حمام که به گفته ی اهالی ازسوی بانویی نیکوکار بنا شده، یکی ازحمام های قابل توجه ازنظر معماری سنتی قلمداد میشود. به همین جهت، برای حفاظت و مرمت آن باید چاره ای اندیشید. بنای حمام از آجر و سنگ و دیوارهای خارجی از لاشه های بزرگ باملات ساروج و آهک است، بام آن از نمای بیرون به شکل سه گنبد تخم مرغ آجری است. این حمام که در آخرین روزهای پادشاهی محمدعلی شاه بناشده امروزه روبه ویرانی و نابودی نهاده است.


title: کردیجان

text: پل: در جنوب حمام قدیمی قرار گرفته است، رودخانه ی کردیجان از زیر آن جاریست. پل به طور تقریبی چهارمتر و عرض پنج متر با آجر بنا شده است. بر پیشانی آن کتیبه ی سنگی بنا شده با این عبارت: بنای ساختمان این پل به همت والای قربانعلی عبدالحمیدی، فرزند شیر علی به تاریخ 10/8/1348خ، به اتمام رسید. (البته به دلیل تردد بیشتر وسایل نقلیه نسبت به گذشته، پل حدود سه متر تعریض گردیده).


title: کردیجان

text: لازم به ذکر است وجود نامهای کهن و پر رمز و راز و پراکندگی سفالهای متعدد در بعضی نقاط روستا و نیز کشف بیست سکه ی مربوط به دوره ی ایلخانی، حکایت از قدمت و تاریخ فراموش شده ی کردیجان دارد.


title: کردیجان

text: براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۶۶۷ نفر (۴۰۹خانوار) بوده است. و بر اساس سرشماری سال ۹۵ جمعیت روستای کردیجان ۱۶۳۵نفر میباشد. شغل اکثریت مردم کردیجان شامل کشاورزی، دامداری، مشاغل حوزهٔ ساختمان سازی، کارکنان شرکتهای آوا پزشک، مدرن، ایجرود، کارمندان مرکزشهرستان، خیاطی و… می‌شود. محصولات عمدهٔ کشاورزی روستا گندم و نخود میباشند. همچنین لبنیات کردیجان (ماست، کره، خامه، کشک و…) همواره مورد توجه مسافران بوده است. شامل درمانگاه امام باقر (ع)، خانه بهداشت، مدارس ابتدایی و راهنمایی، سالن ورزشی شهدای کردیجان، کانون فرهنگی کودکان و نوجوانان، پایگاه بسیج برادران و خواهران، پایگاه آتش‌نشانی و پست بانک کردیجان می‌شود. مردم روستا به زبان ترکی خلجی (یکی از قدیمی‌ترین شاخه‌های زبان ترکی) صحبت می‌کنند؛ ولی متأسفانه این زبان به دلایل مختلف درنسل جدید جای خود را به زبان فارسی داده است. همواره در ایام محرم و صفر، تعداد زیادی ازکردیجانیهای مقیم شهرهای دیگر برای برگزاری هرچه باشکوهتر مراسم‌های مذهبی به وطن خود باز می‌گردند. هیاتهای مذهبی کردیجان به ترتیب قدمت شامل هیئت مسجد جامع کردیجان، حسینیه سیدالشهدا و هیئت تکیه علی اصغر میشوند.


title: کردیجان

text: __بافهرست__


title: هزارآباد

text: هزارآباد (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: هزارآباد

text: این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۹ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.


title: ورسان (آشتیان)

text: ورسان (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.


title: ورسان (آشتیان)

text: این روستا در دهستان مزرعه نو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.


title: جلال‌آباد (فراهان)

text: جلال‌آباد (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.


title: جلال‌آباد (فراهان)

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۷ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.


title: حسین‌آباد (فراهان)

text: حسین‌آباد روستایی در دهستان فرمهین بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است.


title: حسین‌آباد (فراهان)

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۸۵ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.


title: مجدآباد کهنه

text: مجدآباد کهنه (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.درواقع مجداباد کهنه جدا شده از ذلف اباد است که به علت قدیمی بودن ان را مجد اباد کهن می نامند


title: مجدآباد کهنه

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۶۷ نفر (۱۸۴خانوار) بوده‌است.


title: نوده حاجی نبی

text: نوده حاجی نبی (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.


title: نوده حاجی نبی

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.


title: علی‌آباد (فراهان)

text: علی‌آباد روستایی در دهستان فرمهین بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است.


title: علی‌آباد (فراهان)

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۴ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.


title: اهنگران (فراهان)

text: اهنگران (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.


title: اهنگران (فراهان)

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۸ نفر (۱۲۷خانوار) بوده‌است.


title: حاتم‌آباد (فراهان)

text: حاتم‌آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.


title: حاتم‌آباد (فراهان)

text: این روستا در بخش فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۴۱ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.


title: عزیزآباد (فراهان)

text: عزیزآباد (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.


title: عزیزآباد (فراهان)

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۴۷۶ نفر (۱۵۵خانوار) بوده‌است.


title: مجدآباد نو

text: مجدآباد نو (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.


title: مجدآباد نو

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و جمعیت آن 196نفر (40خانوار) بوده‌است.


title: مجدآباد نو

text: حسینیه مجد آباد نو


title: مجدآباد نو

text: حمام مجدآباد نو (قدمت تاریخی حدود ۳۲۰ سال)


title: مجدآباد نو

text: حسینیه مجدآباد نو


title: مجدآباد نو

text: گلحصار مجد آباد نو ( ۱ کیلومتری مجدآباد نو)


title: مجدآباد نو

text: قنات گلحصار


title: مجدآباد نو

text: تپه خاکی گلحصار


title: مجدآباد نو

text: کوچه باغ سنجد کوچه باغ گردو


title: مجدآباد نو

text: استل آب مجدآباد.


title: ولاشجرد (فراهان)

text: ولاشجرد (فراهان)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. نام این روستا معرب‌شده نام «ولاشگرد» بوده‌است که این نام نیز در اصل ترکیبی از «بلاش» (نام شخص) و «گرد» به معنای شهر و آبادی بوده‌است، زیرا در زبان فارسی، تبدیل «ب» موحده به «و» زیاد انجام می‌شود.


title: ولاشجرد (فراهان)

text: ولخشگرد (ولاشجرد): ولخش ،والاش و بلاش » نام چند تن از شاهان اشکانی است و ولخشکرت یا ولخش گرد بمعنای ساخته ولخش که در زبان تازی ولاشجرد گردیده است. این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۷۶ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.


title: غیاث‌آباد (فراهان)

text: غیاث‌آباد (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.


title: غیاث‌آباد (فراهان)

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۳٬۳۴۳ نفر (۹۵۷ خانوار) بوده‌است.


title: دولت‌آباد (فراهان)

text: دولت‌آباد روستایی در دهستان فرمهین بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است.


title: دولت‌آباد (فراهان)

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۸۳ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.


title: جونوش

text: جونوش (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.


title: جونوش

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۴۷ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.


title: عراقیه

text: عراقیه (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است. روستای عراقیه که از املاک شاهزاده ناصر الدوله بود در ابتدای قرن حاضر توسط مرحوم میرزا آقا خان خانقاهی از نخستین کارمندان مالیه اراک و نوادگان میزا عیسی قائم مقام فراهانی خریداری شد . ایشان در آبادانی عراقیه بسیار کوشید و روستای کم رونق عراقیه را رونق بسیار بخشید.


title: عراقیه

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۵۸ خانوار) بوده‌است.


title: مخلص‌آباد

text: مخلص‌آباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: مخلص‌آباد

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۴ نفر (۱۰۵خانوار) بوده‌است.


title: مشهدزلف‌آباد

text: مشهدزلف‌آباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: مشهدزلف‌آباد

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۳ نفر (۵۶خانوار) بوده‌است.


title: اشقل

text: جعبه اطلاعات روستای ایران |نام‌محلی= اشقل |نام‌های‌دیگر=در زبان قوم ماد ،اشقل به معنی اسب یال قرمز یا مادیان سفید با یال قرمزست.  |نام‌های‌قدیمی= در زبان قوم ماد ،اشقل به معنی اسب یال قرمز یا مادیان سفید بایال قرمزست |سال‌بنیاد = قوم ماد|جمعیت= 100 نفر |رشدجمعیت=0 |تراکم‌جمعیت= |زبان=فارسی  |مساحت= |ارتفاع= |میانگین‌دما= |میانگین‌بارش‌سالانه= |شمارروزهای‌یخبندان= |کد آماری =۰۰۱۱۰۵ |ره‌آورد= |پیش‌شماره=0863 |وب‌گاه= |جمله‌خوشامد= |پانویس= اشقل (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: اشقل

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.


title: تبرته

text: تبرته (فراهان)، روستایی در دهستان فرمهین، از توابع شهرستان فراهان در استان مرکزی، ایران است. این روستا در ۱۳ کیلومتری غرب فرمهین واقع است. این روستا بسیار کهن و وجه تسمیه آن نامشخص است. این روستا در گویش محلی «تبرتو» گفته می‌شود احتمالاً این روستا از بقایای شهر قدیمی [طبرتو] باشد. گویش مردم این روستا، به فارسی میانه شبیه است و بسیاری از واژگان کهن فارسی هنوز در گویش تبرته رایج است. از ویژگی‌های این گویش، استفاده از پیشوندهای رایج افعال در فارسی میانه مانند [ها]و [ب]است مانند:[هاگرتن=ها گرفتن][هادادن][بگرتن=بگرفتن]. قدیمی‌ترین سندی که از تبرته نام برده شده، کتاب تاریخ قم است. تپه‌های باستانی چون خدر، غروق، مشا و سنگ‌نگاره‌های کوه یال، لره و بقایای شاجعده=جاده شاهی و بنای امامزاده شاهزاده عبدالله و کلبه‌خرابه‌ها نشان از قدمت این روستا دارد.


title: تبرته

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۶۴ نفر (۲۵۱خانوار) بوده‌است.


title: کودزر (فراهان)

text: کودزر روستایی در دهستان فرمهین بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است.مردم روستا به ترکی تکلم میکنند  این روستا از شمال با روستای دستجان و از جنوب با روستای تبرته همسایه است.


title: کودزر (فراهان)

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶۱۲ نفر (۲۱۵خانوار) بوده‌است.


title: وروان

text: وروان (فراهان ) ، روستایی از توابع شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.


title: وروان

text: این روستا در بخش مرکزی فراهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن ۱۲۱ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.


title: زنگارک

text: زنگارک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.زبان مردم زنگارک ترکی محلی میباشد


title: زنگارک

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۷ نفر (۱۰۶خانوار) بوده‌است.


title: سقرجوقک

text: سقرجوقک (تفرش)، روستایی از توابع شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.


title: سقرجوقک

text: این روستا در شهرستان فراهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۱ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.


title: اسفین

text: اسفین (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: اسفین

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۸ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.


title: شتریه

text: شتریه (فراهان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.


title: شتریه

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲۰ نفر (۱۶۷خانوار) بوده‌است.


title: شیرین‌آباد (فراهان)

text: شیرین‌آباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: شیرین‌آباد (فراهان)

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴۳ نفر (۲۴۹خانوار) بوده‌است.


title: کمرک

text: کمرک روستایی در دهستان فرمهین بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است.


title: کمرک

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۸ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.


title: گازران (فراهان)

text: گازران روستایی در دهستان فرمهین بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است.


title: گازران (فراهان)

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۴۳ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است.


title: اقازیارت

text: اقازیارت (فراهان)، روستایی از توابع شهرستان فراهان در استان مرکزی ایران است.


title: اقازیارت

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۲ نفر (۹۹خانوار) بوده‌است.


title: امیرآباد (فراهان)

text: امیرآباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: امیرآباد (فراهان)

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵۴ نفر (۲۲۲خانوار) بوده‌است.


title: عباس‌آباد (فراهان)

text: عباس‌آباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: عباس‌آباد (فراهان)

text: این روستا در دهستان فرمهین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۰ نفر (۶۲خانوار) بوده‌است.


title: قرمزچشمه

text: قرمزچشمه (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: قرمزچشمه

text: این روستا در دهستان فشک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴ نفر (۴۵انوار) بوده‌است.


title: واشقان (فراهان)

text: واشقان روستایی در دهستان فشک بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است.


title: واشقان (فراهان)

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۷۶ نفر (۴۸خانوار) بوده‌است.


title: واشقان (فراهان)

text: بعد ازسربالایی ماستر (فراهان) و خسروان سفلی به مزرعه شریف‌آباد می‌رسیم که با روستای خسروان سفلیفاصله چندانی ندارد وازکنارناهارگاه معروفش با آن درخت گردوی بلند قامت واشقان را می‌بینید که در دامنه تپه‌های منتهی به کوه مرجان (که به آن مرجن هم می‌گویند) قراردارد. به همت جهاد گران جهاد سازندگی وخود یاری‌های مردمی جاده منتهی به روستا چند سال پیش آسفالت شد و از برق و پست و مخابرات و تلفن و مرکز بهداشت و شورای اسلامی و دهیاری و گاز کشی هم درآن خبری هست ولی اسراراین روستا را باید در دیگر جاهای آن جستجو کرد. درمعنی کلمه واشقان معانی متفاوتی داده شده‌است. بعضی آنرا آشیانه عقاب وبعضی مهد عاشقان معنی کرده‌اند. بررسی‌ها تا کنون به معنی دقیقی از این کلمه نرسیده‌اند. هرچه باشد طبیعت جذاب و متنوع؛ آب وهوای خنک و زمستان سرد واشقان خاصیتی فراموش نشدنی به این سرزمین داده‌است. گویش محلی مردم «خلجی» نام دارد که تا حدودی به ترکی شبیه است وبه همین خاطر خیلی ازواشقانی‌ها با اهالی روستاهای ترک‌زبان اطراف براحتی ارتباط برقرارکرده وبا درک متقابل از یکدیگر بین شان صمیمیت ومحبت وجود داشته‌است. این ارتباطات عاطفی باروستاهای مجاورهمچون «قرمزچشمه»؛ «فشک (فراهان)»؛ «خسروان سفلی»؛ «ماستر (فراهان)» و «نقوسان» و «کردآباد (فراهان)» و غیره باعث شده‌است که ازدواج‌هایی بین واشقانی‌ها واهالی این روستاها صورت گیرد وبه تبادلات فرهنگی اجتماعی واقتصادی بین روستاهای محل غنایی خاص ببخشد. به خاطرهمین ارتباطات بسیاری ازمردم قدیم واشقان با اهالی دیگر روستاها معاملات تهاتری انجام می‌داده‌اند. درآن زمانها تبادل گندم؛ جو؛ عدس؛ نخود؛ لبنیات و روغن محلی؛ احشام؛ فرش و گلیم‌های دست باف وجاجیم با روستاهای مجاورازرونق بسیار خوبی برخوردار بوده‌است. تا چند سال پیش مردم دراولین روزتابستان با گذرازدره‌ها ومناطق کوهستانی فیمابین و با کمک الاغ و قاطر به روستای «شاهواروق» می‌رفتند وضمن زیارت درزیارتگاهی که درآنجا بود؛ ازبازار محلی؛ بعضی وسایل مورد نیاز خود را تأمین می‌کردند. زندگی مردم پرازقصه‌ها واسطوره‌های کهنی است که هنوز رگه‌هایی ازآنها گرمی بخش شب‌نشینی‌های مردم این روستاست. این داستانها درشب نشینی‌ها ومعمولا بهنگام خوردن کشمش؛ نخود چی ویا هرچه که خود درسنت محل بدان «شب چره» می‌گویند با آب وتاب تمام تعریف می‌شوند. قسمت زیادی ازداستانها به درگیری‌های مردم با سارقین احشام؛ زدوخورد با باجگیران دولتی؛ مباشرین خانها وارباب‌های قدیم؛ بزرگی عروسی‌ها ویا قدرت کارکردن افراد درجوانی شان بر می‌گردد که گاهی نیزبا چاشنی مبالغه‌های پراکنده همراه می‌شود. شهررفته هاهم هرازگاه با تلنگری به خاطرات قدیم خود شیرینی این یادگارهار را در ذهن مرورمی کنند. آب وهوای واشقان درزمستان سرد وخشک است واین سرمابعضی اوقات حتی تا اوایل تابستان هم حس می‌شود. من بارها شاهد بوده‌ام که تااول تابستان هم مادر بزرگ خودم کرسی اش براه بوده وآدم ازنشستن زیر کرسی لذتی عمیق احساس می‌کند. ازاوایل پاییزهم دوباره بساط کرسی براه است. مثل خیلی از روستاهای ایران که بسیارخود کفا بودند؛ در واشقان قدیم نیز؛ بیشتر سوخت کرسی‌ها را هیزم و چیزی به اسم «یاپ مو» تشکیل می‌داد که این آخری را ازمخلوط پهن یا همان تپاله گاو و گوسفندها درست می‌کردند وامروزه باورود کرسی‌های برقی وبخاری‌های گازی و دیگروسایل گرم‌کننده به زندگی مردم؛ هنوز هم استفاده ازسوخت‌های قدیمی مرسوم است ولی به گستردگی سابق نیست چون دشوار است. اندازه «یاپ مو» ها بسته به سلیقه سازنده دارد ولی معمولاً بیضوی شکل و شبیه لاک لاک پشت ولی تو پر ساخته می‌شدند. هرچه موقع سوختن بوی ناخوشایندی دارد ولی گرمای آن فوق‌العاده است !!! و تا مدتها کرسی را گرم نگه می‌دارد. فصل بهارکه تمام می‌شد خیلی ازحیاط خانه‌ها؛ کناره‌های دیوارها یا زمین‌های خالی اطراف خانه‌ها را می‌دیدید که «یاپ مو» ها را درکنارآن ردیف زده‌اند تا خشک شوند. زیرشان هم معمولاً کاه می‌ریختند تا بعد از خشک شدن بهتر از زمین جدا شوند. در واشقان قریب به اتفاق خانه‌ها دردامنه آفتاب رو ساخته شده‌اند و همین باعث شده‌است که درایام سرد؛ آفتاب نشینی مردم درکنار دیوارهای منازل ویا مهتابی‌های رو به آفتاب بسیار دلچسب ومرسوم باشد. ازسمت غرب که به واشقان نگاه کنی درختان گردوی سترگی که در حاشیه رودخانه خشکی که در پایین‌ترین قسمت روستاقرار دارد و ازکنار مدرسه قدیمی و غسالخانه نوساز می گذردخود نمایی می‌کنند. چندین درخت رشید صنوبرنیزلابلای خانه‌ها وباغها سرک می‌کشند و نمای روستا را ازیکنواختی در میآورند. ضمن اینکه درست در پشت سر روستا دو کوه سیاه رنگ که رنگ سیاه خاکشان وجه تسمیه آنها است قامت برافراشته اند. مقصودم قره تپه (تپه سیاه) کوچک وبزرگ است که معمولاً ایام بهار و بخصوص روز سیزده بدرمحل گشت وگذارجوانهای بااحساس وپرشورهیجان روستا وواشقانی‌هایی است که از تهران واراک یا حومه این شهرها به آنجا آمده‌اند. خانه‌های واشقان به جزاینهایی که درده پانزده سال اخیرساخته شده‌اند بیشترازجنس گل رس هستند واگرچه بعضی‌هاشان دروضعیتی غمبار رو به ویرانی اند ولی هنوز خوب مانده‌اند. پایه‌های محکم این خانه‌های خشت وگلی سالها ضربات بی مهابای باد وباران و کولاک‌های زمستانی را بجان خریده وپایدارمانده اند ولی من فکر می‌کنم بی مهری آدمها بیشربرجراحت دل این دیوار هااثرکرده وآنها را تخریب کرده‌اند. آنهایی که سالهاست بی خبراز آب و ریشه شان راهی شهرهاشده اند وکمترهم وقت می‌کنند مظاهر شهری را کنار گذاشته وبی کلاسی کنند وبه روستا بیایند. شایدهم دوست ندارند دهاتی خطابشان کنند !!! شاید هم قفل وزنجیرهای شهر دیگر اجازه نمی‌دهد آد مها صفای روستا را باحقه‌ها وفریب شهرعوض کنند. هر چه هست نمی‌دانم وشاید من هم خودم ازاین آدمها باشم. !!!! باوجود آهنی شدن درب ورودی خانه‌ها دراین چند سال اخیر، هنوزخیلی ازخانه‌ها با همان کلون‌های چوبی و کوبه‌های فلزی باز وبسته می‌شوند وبه محض ورود باسکوهایی مواجه می‌شویم که دروسط آنها تنورهایی برای پخت وپزنان تعبیه شده‌اند ودربهار و تابستان مسکن اصلی ساکنین است. درقدیم بیشترکلاس‌های مکتب خانه‌ها دراین سکوها برگذار می‌شد. این سکوها محل‌هایی بوده‌اند که اکنون در تهران به اندازه ششصد خانوار تربیت شده‌اند که بیشترشان توسط یکی از میرزاهای معروف بنام مرحوم میرزا عباس واشقانی تربیت شده‌اند که به این آب وخاک و میهمن عزیزمان جمهوری اسلامی ایران خدمت می‌کنند. در حیاط خانه‌ها قسمتی هست که به آن «حصارک» می‌گویند ودرایام گرمتر سال محل نگهداری گوسفند وگاوها است و معمولاً هم کمی آن طرف تر ازآن توالت‌های روبازو یا سقف دار بدون در قرار داشت !!!. البته این اواخر به خاطر پیشرفت‌های بهداشتی استفاده از این توالت‌های روباز (اوپن !!!) کمتر شده‌است ولی هنوز در برخی خانه‌ها دیده می‌شوند. معماری روستا ازنظم خاصی تبعیت نمی‌کند وهمین عامل باعث شده‌است کوچه‌های واشقان پر ازپیچ وخم باشند که درزمستان پر ازبرف روفته ازبامها شوند وگذرازآنها دشوار شود. در سالهای اخیر خیلی از تهران واراک و کرج نشین‌ها و بطور کلی آنهایی که به شهرهای بزرگ رفته‌اند مازاد درآمدهای خود را در واشقان سرمایه‌گذاری کرده وبا نظم بخشیدن به خانه‌ها ومعماری آنها از تخریب وطن شان جلوگیری کرده‌اند که این کار بسیار قابل تحسین است. اگرچه ازنظرجغرافیایی واشقانی وسعت زیادی ندارد ولی برای تسهیل درتمایز مکانها واشقان به چند محله تقسیم شده‌است که مهمترین محله‌ها را محله بالا (ای سه)؛ محله پایین؛ محله گلان (محله گلها) و پشت قلعه (قلا هارتی) تشکیل می‌دهد. واشقان در ساختار معماری روستایی خود سه کوچه عمودی وچهار کوچه افقی بزرگ دارد که خانه‌ها درکنار آنها ردیف شده‌اند. بعضی منازل از دو طرف به دو کوچه باز می‌شوند. بخاطر تنگ و ناصاف بودن شان؛ و قرار داشتن کوچه‌ها در شیب رو به افزایش روستا؛ کوچه‌های عمودی تقریباً غیرماشین رو و کوچه‌های افقی نیزتاحدودی برای اتومبیل‌های کوچک قابل تردد هستند. آنهایی که بضاعتشان اجازه می‌داده‌است خانه‌های آجری جدید سازدرواشقان را رونق داده‌اند وبعضی هم مدرنیته رابا سنت قدیم تلفیق وقسمت‌های خراب شده را با همان بافت قدیمی وصله کرده‌اند که دیدنی است. بیشترخانه‌ها دو طبقه اند وبی اغراق می‌توان گفت که هیچ خانه ای نیست که بیشترازدوطبقه داشته باشد. به اتاق‌هایی که برای مواقع خاص (!) یا مهمان‌ها اختصاص یافته‌اند بالا خانه گفته می‌شود که معمولاً با فرش وگلیم‌های دست باف ودرشت فرش شده‌اند. بالاخانه‌ها جاهای دنجی محسوب می‌شوند. گاهی عکس‌هایی اززمان جوانی پدربزرگ‌ها بردیوارشان پیدا می‌شود. پرده‌هایی قشنگی منقش به بته جقه وگلهای سرخ یا رنگهای تند دارند و بیشترازجنس پنبه ویا چیت هستند. در طاقچه‌هایشان هم بعضاً کتابهای قرآن ونصاب الصبیان یا نسخه‌های چاپ سنگی دیوان اشعار پیدا می‌شود. دربعضی ازاین بالاخانه‌ها جاجیم ویا فرش‌های دست بافی یافت می‌شوند که درنوع خود بی نظیرند ومادربزرگها با وسواس خاصی با آنها زندگی کرده وازآنهامراقبت می‌کنند. استفاده ازورق‌های شیروانی نیزدرخانه‌هایی که صاحبانشان وقت برف روبی‌های طاقت فرسای زمستان را ندارند روبه گسترش است ولی هنوزکم نیستند خانه‌هایی که سقف‌هایشان را با تیرهای چوبی درختان صنوبر؛ بید وشاخه‌های آن پوشانده‌است. با اینکه دیوارداخلی اتاق‌های نشیمن خانه‌ها تقریباً هرسال با پودرسفیدی که همان خاک سفید محلی است و دارای معدن است. خانه‌ها از داخل بسیاردیدنی است. بعضی‌هایشان اینقدر دود خرده وسیاه هستند که حدوحساب ندارد. درفاصله یک تا یک مترونیمی دیوارداخلی بعضی ازاتاقهای درونی و خنک منازل صندوقهایی با درب. کلونهای کوچک چوبی دیده می شودکه درقدیم ازآنها به عنوان یخچال استفاده می‌شده وهنوز هم ماست وسر شیرولبنیات خانواده را درآنها نگهداری می‌کنند. سوراخ‌هایی به طرف بیرون، هوای تازه را بدرون این محفظه‌های هاکه به گویش واشقانی بدان «پکک» (pa kak) می‌گویند هدایت می‌کند وکار تهویه هوا را انجام می‌دهند. دراتاقهای اندورنی که محل نگهداری وسایل محسوب می‌شوند بسته به حرفه پدر خانواده چیزهای عجیب وغریب فراوانی یافت می‌شود !!!. ازظرفهای مسی وقابلمه‌های رویی گرفته تا سینی‌های مجمعی بزرگ وکوچک وطناب‌های متعلق به پنجاه سال پیش !!. و پی سوزهای قدیم که به عنوان چراغ استفاده می‌شده‌است و اکنون به نوع خود عتقیه محسوب می‌شوند. خورجین‌های دستباف وگونی‌های گندم وجو وچرخ‌های نخ ریسی قدیمی و دوکهای مربوطه؛ وسایل جدا نشدنی این خانه‌ها هستند. در برخی از خانه‌ها هم دستاس‌های سنگی که به عنوان آسیاب از آن استفاده می‌شده‌است هنوز موجود است. روی رفها وطاقچه‌های اتاق‌ها هم وسایل ریزودرشتی یافت می‌شوند که به امید بکارآمدن درروزی لای درزخشت‌ها چپانده شده‌اند. دارهای گرد وغبار گرفته قالی؛ انواع داس؛ شانه‌های قالی بافی؛ اره؛ الک‌های آرد؛ لاجین‌های کشک سابی وچراغ‌های لمپا از دیگروسایل موجود در قریب به اتفاق این اندرونی‌ها هستند که واقعاً دیدنی هستند ودر نوع خود عتیقه محسوب می‌شوند و ساکنان قدیمی هم قصد دل کندن از آنها را ندارند !!. هرکسی سعی کرده‌است خرمن محصولاتش رادرنزدیک‌ترین محل به خانه بسازد.


title: کردآباد (فراهان)

text: کردآباد روستایی در دهستان فشک بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است.


title: کردآباد (فراهان)

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۹ نفر (۸خانوار) بوده‌است.


title: کلا (فراهان)

text: کلا روستایی در دهستان فشک بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است.


title: کلا (فراهان)

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۴۰ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.


title: خسروان علیا

text: خسروان علیا (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: خسروان علیا

text: این روستا در دهستان فشک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۷ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.


title: خسروان سفلی

text: خسروان سفلی (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: خسروان سفلی

text: این روستا در دهستان فشک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۷ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.


title: درمنک (فراهان)

text: درمنک ، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: درمنک (فراهان)

text: این روستا در دهستان فشک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۳ نفر (۶۳خانوار) بوده‌است.


title: کاظم‌آباد (فراهان)

text: کاظم‌آباد روستایی در دهستان فشک بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است.


title: کاظم‌آباد (فراهان)

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶۴ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.


title: گونه (فراهان)

text: گونه روستایی در دهستان فشک بخش مرکزی شهرستان فراهان استان مرکزی ایران است. گونه دارای امامزاده‌ای معروف به شاه واروق است آب وهوای کوهستانی این روستا آن را تفرج گاه مردم فراهان کرده‌است.


title: گونه (فراهان)

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۹۹ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.


title: طاد (تفرش)

text: طاد (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: طاد (تفرش)

text: روستای تا یا طاد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تفرش، بخش مرکزی، دهستان بازرجان، روستای طاد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۰۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.


title: طاد (تفرش)

text: این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۹ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.


title: کوکان

text: کوکان روستایی در دهستان بازرجان بخش مرکزی شهرستان تفرش استان مرکزی ایران است.


title: کوکان

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۲۶ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است.


title: زاغر

text: زاغَر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. روستای زاغر در شمال غرب شهر تفرش در جاده دانشگاه آزاد، بالاتر از روستای معین‌آباد قرار دارد.


title: زاغر

text: این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.


title: زاغر

text: زاغر در ۶ کیلومتری جنوب تفرش قرار دارد و بواسطه قرار گرفتن در دامنه کوه آب‌وهوایی مطبوع و منظره‌ای از تمام شهر تفرش را در پیش چشم قرار می‌دهد.


title: زاغر

text: بافت قدیمی روستا بر اثر مهاجرت وعدم توجه صاحبان آن در حال ویرانی است و بناهای جدیدی هم در حال احداث می‌باشد. جمعیت روستا در تعطیلات با مراجعه زاغری‌ها به زادگاه خود به طرز چشمگیری افزایش پیدا می‌کند. اقتصاد روستا بر پایه کشاورزی و محصولات باغی و بادام می‌باشد.


title: زاغر

text: روستای زاغر علاوه بر دارا بودن سنگ‌نگاره‌های تاریخی دارای آسیاب‌های قدیمی نیز هست که در گذر زمان تقریباً از بین رفته‌اند. همچنین براساس اطلاعات قدیمی‌های این روستا، شهر زیرزمینی النگه در این منطقه قرار دارد. هر چند که این شهر زیرزمینی در بین مردم این روستا و برخی از شهرنشینان دارای شهرت است اما هنوز کاوش‌های باستان‌شناسی برای کسب اطلاعات بیشتر از این شهر زیرزمینی انجام نشده‌است. بنابر اطلاعات ساکنان، شهر زیرزمینی النگه، قسمت‌هایی از روستاهای معین‌آباد، روستای زاغر و دینجرد را شامل می‌شود.


title: زاغر

text: محدوده زاغر یک دشت پهن و صاف است که در آن سنگ‌های گردی وجود دارد که هنرمندان در طول هزاره‌ها بر آن نقش آفریدند. سنگ‌نگاره‌های دشت زاغر تفرش نقش‌هایی باستانی از جانوران، به‌ویژه بز کوهی هستند و با شماره ۳۰۸۸۰ در سال ۹۱ به ثبت ملی رسیده‌است. این سنگ‌نگاره‌ها در پلاک موسوم به «بُن درختان» واقع شده‌است.


title: زاغر

text: منطقه این سنگ‌نگاره‌ها حدود چند هزار متر مربع مساحت دارد و در این مساحت سنگ‌ها پراکنده‌اند. برخی از این سنگ‌ها غول‌پیکر هستند و اطراف آن پر از نقش است که در دوره‌های مختلف شکل گرفته‌اند. قدمت سنگ نگاره‌ها حداقل از هزاره پنجم پیش از میلاد است و در مجموع قدمت آثار هنری این منطقه هفت هزار ساله است. ایجاد کارخانه پوشاک در این محدوده باعث آسیب به این سنگ‌نگاره‌ها شده‌است.


title: سعیدیه (تفرش)

text: سعیدیه (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: سعیدیه (تفرش)

text: این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.


title: مبارک‌آباد (تفرش)

text: مبارک‌آباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: مبارک‌آباد (تفرش)

text: این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۵خانوار) بوده‌است.


title: قزلجه (تفرش)

text: قزلجه (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. از محصولات اصلی این روستا میتوان به بادام اشاره کرد همچنین کشت گندم در این روستا خصوصا به صورت دیم رواج دارد


title: قزلجه (تفرش)

text: این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۸ نفر (۱۳۴خانوار) بوده‌است.


title: قلعه منصوریه

text: قلعه منصوریه روستایی در دهستان بازرجان بخش مرکزی شهرستان تفرش استان مرکزی ایران است.


title: قلعه منصوریه

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۴ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.


title: بهاران (تفرش)

text: Edit


title: بهاران (تفرش)

text: بهاران (کبوران)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: بهاران (تفرش)

text: نام اولیه این روستا به واسطه قلعه گبری وافع در بالای روستا در سال‌های خیلی دور «گبران» بوده‌است. پیش از انقلاب نام آن به روستای «کبوران» تغییر نام یافته‌است. بعد از انقلاب نام روستا به واسطه آب و هوای مطبوع در بیشتر اوقات سال به «بهاران» تغییر یافته‌است. پیش از اسلام دین این روستا زرتشتی بوده‌است که با ظهور اسلام، روستاییان به اسلام گرویده‌اند. بقایایی از آتشکده زرتشتیان بر کوه مجاور روستا به چشم می‌خورد. این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۷ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است. هسته اولیه روستا از حضور پنج خانواده اصلی در این روستا تشکیل گردیده‌است.  به گفته بزرگان روستا خانواده‌های شاه علی، مهری، کبورانی، برجی و گل محمدی پنج خانواده اصلی تشکیل دهنده روستا بوده‌اند. سایر خانواده‌هایی که در این روستا هستند به مرور زمان از مکان های مختلف مانند محلات، یزد، نراق، ساوه و … به این روستا مهاجرت نمودند و بومی این روستا گردیده‌اند. از سایر خانواده‌های معروف این روستا می‌توان به خانواده‌های نوروزی، حجازی، لطف الهی، فضل الهی، مهرایی، لطفی، آبایی، ابراهیم یزدی، خالویی اشاره نمود.


title: بهاران (تفرش)

text: گویش روستاییان تاتی می‌باشد که برای پارسی زبانان قابل فهم و درک می‌باشد.


title: بهاران (تفرش)

text: این روستا در ۷ کیلومتری شهر تفرش بعد از روستاهای دادمرز و کوکان در جاده تفرش - جفتان واقع شده‌است. روستای کبوران در دره‌ای خوش آب و هوا قرار دارد. راه اصلی ارتباطی این روستا از طریق جاده اصلی تفرش به جفتان امکان‌پذیر است. یک راه فرعی خاکی نیز از طریق رودخانه به روستای قلعه محی الدین و سپس به تفرش دارد. این راه دسترسی برای افراد غیربومی پیشنهاد نمی‌شود. روستا از وسط به دو قسمت تقسیم شده‌است که روستاییان از لفظ مله (محله) پایین و بالا برای اشاره به آن‌ها استفاده می‌نمایند. خط تقسیم‌کننده روستا نیز مسجد روستاست که تقریباً در وسط روستا قرار گرفته‌است.


title: بهاران (تفرش)

text: به دلیل آب و هوای مطبوع بیشتر محصولات کشاورزی در این روستا قابل کشت می‌باشد؛ ولی بیشتر اهالی به کشت گندم و جو مشغول هستند. از محصولات درختی این روستا می‌توان به بادام، گردو، سیب، سنجد، گلابی، انگور، آلبالو، گیلاس، زردآلو و آلو اشاره نمود. در کنار رودخانه درختچه‌های زرشک نیز می‌روید. مزارع کشاورزی این روستا با نام‌های متفاوتی از قبیل روزوئه، زير روزوئه يا زيروزوئه، رشنه زان، ورین، باندو، سیاه کمر، کیله، سوکا، باقاله، سارداربند و قلعه نام‌گذاری شده‌است.


title: بهاران (تفرش)

text: در روستا دو امام زاده قرار دارد. یکی از آن‌ها در کوه قرار دارد که با یک پیاده‌روی ۲۰ دقیقه‌ای به آنجا می‌رسید. این امام زاده قبل از رسیدن به روستا در جوار اراضی رشنه زان قرار دارد. نام این امام زاده شاه چنار می‌باشد. انتخاب این نام به دلیل وجود چنارهای تنومند و قدیمی در این امام زاده می‌باشد. البته محل دفن امام زاده مشخص نیست و اهالی روستا عقیده دارند که یک امام زاده با خانواده اش در کنار چنارها مدفون هستند. از جوار امام زاده در روزهای آرام، منظره بسیار قشنگ و بی بدیلی از روستاهای اطراف قابل رویت است. امام زاده دیگر کمی پس از قبرستان روستا در جاده منتهی به سوی روستای بازرجان با یک پیاده‌روی ۵ دقیقه‌ای قابل دسترسی می‌باشد.


title: بهاران (تفرش)

text: چهارطاقی


title: بهاران (تفرش)

text: در بالای روستا بنای چهارطاقی و قلعه گبری (مربوط به زمان ساسانیان) واقع شده‌است که مشخصه روستاست.


title: بهاران (تفرش)

text: در گذشته عموم مردم به این بناها آتشکده می گفتند اما طی پژوهش هایی مشخص شده این بناها به صورت پراکنده در برخی نقاط کشور هنوز وجود دارند مانند چارتاقی« نیاسر» یا در روستای « نویس »واقع در کوهپایه های شرقی کوه های تفرش ، همگی به عنوان گاهشمار (تقویم ) آفتابی کاربرد داشته و در ساخت این بناهای به ظاهر ساده ، پیچیده ترین نکات علمی و اختر شناسی به کار رفته است .


title: بهاران (تفرش)

text: در بیان سر و رمز و راز بنا آن که  اگر در نخستین صبح زمستان و هنگام طلوع خورشید در محل بنا حضور داشته باشید ، صحنه ی بی نظیری که مشابه آن در هیچ کدام از روزهای سال مشابه آن اتفاق نمی افتد را خواهید دید  . در این روز سایه ستون جنوب شرقی بنا ، دقیقاً بر روی نبش ستون شمال غربی می افتد .


title: بهاران (تفرش)

text: ابعاد این بنا به شکل مربع 5/25* 5/25وارتفاع 3/5وابعاد هر ستون تقریباً 1/4متر می باشد .


title: بهاران (تفرش)

text: گفتنی است ابعاد تمام ستون ها مساوی نیستند و این موضوع جالب به دلیل خطا نیست بلکه دقت و پیچیدگی بنا را می رساند .


title: بهاران (تفرش)

text: جهت بنا نیز دقیقاً در محور شمال-جنوب و شرق -غرب می باشد و همسو با شمال مغناطیسی است .


title: بهاران (تفرش)

text: مصالح به کار رفته شامل سنگ ، لاشه و گل گچ می باشد .


title: بهاران (تفرش)

text: نکته شایان ذکر آن که این چارتاقی ، یکی از رصد خانه های قدیمی ایران محسوب شده که در گذشته برای رصد ستارگان استفاده می شده و هم اکنون در اطراف این چار تاقی مردگان این روستا را به خاک می سپارند .


title: بهاران (تفرش)

text: این چارتاقی در ابتدای ورودی روستای کبوران و در روی تپه شنی واقع شده است و اخیراً با هزینه اهالی این روستا این چارتاقی تعمیر شده است


title: بهاران (تفرش)

text: رودخانه کبوران


title: بهاران (تفرش)

text: در واقع در امتداد رودخانه اصلی تفرش است که به پایین ترین نقطه روستا عبور می نماید. بعضی از قسمت های رودخانه صعب العبور است و به دلیل رویش گیاهان رودخانه ای بسیار زیبا می باشد.


title: بهاران (تفرش)

text: رودخانه کیله


title: بهاران (تفرش)

text: یک رودخانه نسبتاً فصلی است که در زمستان پرآب می گردد و نهایتاً به رودخانه تفرش می رسد. در بالادست این رودخانه درختات توت سفید و رنگی و درختان گردوی کهنسال وجود دارد که بعضی ازین درختان در حدود 5000 هزار گردو می دهند.


title: بهاران (تفرش)

text: آسیاب ها


title: بهاران (تفرش)

text: از پایین روستا رودخانه‌ای می‌گذرد که در مسیر رودخانه ۲ آسیاب قدیمی بنا شده‌است که آثار آن‌ها در کنار رودخانه دیده می‌شود. نام یکی ازین آسیاب ها، آسیاب نوروز است. البته بغیر از چهاردیواری کاه گلی، بقایای دیگری از آن باقی نماینده است.


title: بهاران (تفرش)

text: آب انبار


title: بهاران (تفرش)

text: در روستا یک آب انبار قدیمی نیز وجود دارد که قبل از راه‌اندازی آب لوله‌کشی در روستا، برای تأمین آب شرب روستا از آن استفاده می‌شد. موقعیت آن کنار مسجد می باشد و درب آن بسته شده است ولی مناره های در کنار مسجد پیداست و محل استراحت کبوترها شده است.


title: بهاران (تفرش)

text: حمام قدیمی


title: بهاران (تفرش)

text: یک حمام قدیمی نیز در روستا وجود دارد که البته به دلیل عدم رسیدگی به آن فی الحال تخریب گردیده‌است.


title: بهاران (تفرش)

text: خانه های کاهگلی


title: بهاران (تفرش)

text: وجود خانه‌های کاهگلی قدیمی و کوچه‌های باریک و پرشیب نیز از مشخصه‌های روستاست که زیبایی خاصی به روستا داده‌است.


title: بهاران (تفرش)

text: آیین باران خواهی از مراسم‌های قدیمی این روستا می‌باشد که ثبت ملی گردیده‌است و جهت ثبت جهانی منتظر یونسکو می‌باشد.


title: بهاران (تفرش)

text: در دهه عاشورا مراسم تعزیه خوانی در مسجد روستا برقرار می‌باشد و هر ساله از نقاط دور و نزدیک برای تماشای این مراسم به روستا می‌آیند.


title: مشهد بارزجان

text: مشهد بارزجان (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: مشهد بارزجان

text: این روستا در جوار دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.


title: دربر (تفرش)

text: دربر (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: دربر (تفرش)

text: این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.


title: زرجین

text: زرجین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: زرجین

text: این روستا در دهستان رودبار تفرش قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۱ نفر (۸۳خانوار) بوده‌است.


title: عزالدین (تفرش)

text: عزالدین (تفرش)، روستایی خوش آب و هوا با طبیعت زیبا از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: عزالدین (تفرش)

text: این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۲ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است.


title: کریان (تفرش)

text: کریان (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: کریان (تفرش)

text: این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۰ نفر (۸۸خانوار) بوده‌است.


title: وایمند

text: وایمَند، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: وایمند

text: وایمند از روستاهای تفرش است. برخی اهالی پیر آن به زبان فارسی تسلط ندارند.


title: وایمند

text: این روستا در دهستان بازرجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.


title: وایمند

text: وایمند در منطقه کوهستانی واقع است و دارای آب و هوای خنک و معتدل در تابستان و سرد زمستان است. این روستا دارای مناظر دیدنی است.


title: وایمند

text: زیباییهای دیدنی روستای وایمند وصف ناپذیر و بسیار دل انگیز است، در روستا درختان انار، گردو، بادام، زردآلو، به، سیب و گلابی به وفور یافت می‌شود.


title: وایمند

text: این روستا دارای مردمی صمیمی و بسیار دوست داشتنی است، مردمی ساده اندیش که شغل بیشترشان کشاورزی و دامداری است.


title: وایمند

text: روستای وایمند یکی از روستاهای محروم و دوردست است که تا نزدیک‌ترین روستای مجاورش یعنی روستای زرجین حدود نیم ساعت فاصله و یک گردنه سخت‌گذر به روستای زرجین دارد که در فصول سرما این گردنه مسدود می‌شود و تلفات جانی به وجود می آورد.


title: وایمند

text: راه روستا از مهم‌ترین مشکلات روستا است و پیشنهاد گردید، راه احداثی فرسمانه به جلایر از روستای وایمند آغاز گردد.


title: وایمند

text: به دلیل اینکه زمین‌های روستا کوچک و کم‌آب است جوانان اکثراً به شهرستان‌های هم‌جوار مثل ساوه، تفرش، قم و تهران کوچ کرده‌اند و جمعیت روستا امروزه نیروی جوان کمتری دارد.


title: احمدآباد (تفرش)

text: احمدآباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: احمدآباد (تفرش)

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۷خانوار) بوده‌است.


title: شولک

text: شولک، روستایی در ۱۵ کیلومتری شمال شرقی جفتان و از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: شولک

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.


title: کهلو علیا

text: کهلو علیا (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: کهلو علیا

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۸ نفر (۸۴خانوار) بوده‌است.


title: گزاوند

text: گزاوند روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. گزاوند از شمال به روستای کهلو علیا و بخش نوبران می رسد؛ از شرق به تفرش منتهی می شود؛ از جنوب هم با روستاهای احمد آباد و طیرزآباد راه ارتباطی دارد. گزاوند در پای کوه بنا شده‌است. در این روستا به دلیل برخورداری نسبی از امکانات عمرانی (مانند لوله‌کشی آب و گاز و همچنین خطوطِ برق و مخابرات) طی سال‌های اخیر مهاجرت به شهر کمتر شده‌است.


title: گزاوند

text: روستای گزاوند مناظر طبیعی و گردشگری فراوانی دارد.آبشار شُرشُر یکی از جاذبه‌های طبیعی گزاوند است. این آبشار در سمت شرقی و در فاصله یک کیلومتری از روستا قرار دارد. در ورودیِ روستا نیز یک آبگیرِ طبیعی وجود دارد که در بینِ اهالی به " سدّ " موسوم است، بیشترین عمقِ این سدّ یک و نیم متر می باشد و آبزیانی مانند ماهی قرمز، لاک پشت و قورباغه در آن زیست دارند. در اطرافِ این روستا چندین آبگیر کوچک و بزرگ وجود دارد که برای سیراب نمودن دام ها استفاده می شود. در سمت جنوبِ شرقی این روستا و مابینِ گزاوند و روستای احمدآباد، غار امجک قرار دارد. در داخلِ این غار حوضچه ای هست که آبِ آن از چشمه ی کوهِ سلطان امجک تامین می شود. دوری از دسترس مسافران و ناشناختگیِ مسیرِ این غار باعث شده که این اثر طبیعی، بِکر و دست نخورده باقی بماند.


title: گزاوند

text: باغستانِ گزاوند که اهالی آن را "دشت" می خوانند در جوارِ روستا قرار گرفته است و درختانِ انگور، گردو، بادام، سیب، زردآلو و ... در آن پرورش داده می شود. در اطرافِ باغات هم سبزیجات، پیاز، سیب زمینی، نخود، لوبیا و ... می کارند؛ اما در زمین های دور از روستا، معمولاً گندم و جو کشت می کنند.


title: گزاوند

text: کشاورزی و دامداری، شغل اصلی اهالی گزاوند است. بیشتر زنان روستا در کنار رسیدگی به امور خانه، قالی هم می بافند. پرورش طیور هم درسال های اخیر رو به افزایش بوده است. در این روستا موقعیت برای آبزی پروری هم فراهم است.


title: گزاوند

text: تعدادِ دانش آموزانِ این روستا نسبت به روستاهای اطرافش بیشتر است. در هر سالِ تحصیلی دو معلم در مدرسه ی ولیعصر گزاوند به دانش آموزانِ پیش دبستانی و پایه های اول تا ششم درس می دهند. انتظار می رود با افزایشِ تعدادِ دانش آموزان در سالهای پیشِ رو، مقطعِ متوسطه نیز در آنجا دایر شود.


title: گزاوند

text: زمین ها و کوهپایه های اطرافِ این روستا، محلِ رشدِ گیاهانِ خوراکی و دارویی از قبیلِ آویشن، بالامبو، ریواس، پاغازه(غازیاغی)، شنگ (یِملیک)، کَلمَکَشیر، کنگر و ... است.  با توجه به جمعیتِ کم و وسعتِ مراتع اطراف روستا، زمینه خوبی برای دامپروری وجود دارد. دامداران معمولاً در سردترین روزهای زمستان هم گوسفندان را به چراگاه می برند. آبگیرهای طبیعی و درّه ها و کوه های دارای پوشش گیاهیِ مناسب در اطراف روستا وجود دارد. از میانِ برخی از کوه ها چشمه های کوچکی می جوشد که برای سیراب کردن دام ها کافی است.


title: گزاوند

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۵ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.


title: گوجه گل

text: گوجه گل (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: گوجه گل

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۸خانوار) بوده‌است.


title: قوشه‌خانی

text: قوشی خانه (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: قوشه‌خانی

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۰ نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.


title: وسمق (تفرش)

text: وسمق (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: وسمق (تفرش)

text: این روستا در فاصله 60 کیلومتری از مرکز شهرستان تفرش قرار گرفته و از نقاط بسیار خوش آب و هوا استان مرکز میباشد.این روستا در جوار رودخانه دائمی قره چای قرار گرفته و تامین اب کشاورزی زمینهای اطراف نیز برعهده همین رودخانه همیشه جاری میباشد.


title: وسمق (تفرش)

text: شغل اکثر مردم کشاورزی و دامداری میباشد و گویش آنها ترک زبان هستند.


title: وسمق (تفرش)

text: متاسفانه در چند سال اخیر علارقم میل باتنی شیب مهاجرت اهالی روستا به شهر بیشتر شده و کمتر جوانی برای ادامه زندگی در روستا سکنا میگزیند و دلیل این امر هم چیزی جز سخت شدن زندگی ها و نبود درامد کافی میباشد.


title: وسمق (تفرش)

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن 130 نفر (38خانوار) بوده‌است.


title: وسمق (تفرش)

text: تعداد 63 نفر مرد و67 نفر زن تشکیل داده است.


title: هفتیان

text: هفتیان (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: هفتیان

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۰ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.


title: طیرزآباد

text: طریزآباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: طیرزآباد

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.


title: قره جاقیه

text: قره جاقیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: قره جاقیه

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۹ نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.


title: قزلقاش (تفرش)

text: قزلقاش (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: قزلقاش (تفرش)

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۷ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.


title: کوره (تفرش)

text: کوره (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: کوره (تفرش)

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.


title: کوک سیگرد

text: کوک سیگرد (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: کوک سیگرد

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.


title: محمدآباد (تفرش)

text: محمدآباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: محمدآباد (تفرش)

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.


title: هفتان علیا

text: هفتان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: هفتان علیا

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۶ نفر (۹۵خانوار) بوده‌است.


title: بکلیک

text: بکلیک (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: بکلیک

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۱ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.


title: ثمردشت (تفرش)

text: ثمردشت (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.نام قدیم این روستا خرک بوده است که بعدا به ثمردشت تغییر پیدا کرد


title: ثمردشت (تفرش)

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۹ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.


title: جفتان

text: جفتان (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: جفتان

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۲ نفر (۷۳خانوار) بوده‌است.


title: حشه

text: حشه (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: حشه

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.


title: دیزک

text: دیزک روستایی در دهستان رودبار بخش مرکزی شهرستان تفرش استان مرکزی ایران است.


title: دیزک

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۵ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.


title: فرک (تفرش)

text: فرک (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: فرک (تفرش)

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۲ نفر (۱۱۸خانوار) بوده‌است.


title: فسنگان

text: فسنگان (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: فسنگان

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۴ نفر (۸۰خانوار) بوده‌است.


title: فلوجرد

text: فلوجرد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: فلوجرد

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۱ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است. زبان روستا ترکی آذربایجانی است.


title: فلوجرد

text: قسمت عمده محصولات این روستا را بادام، گردو، سنجد، پسته، یونجه، خیار، گوجه، انار، انجیر و زرد آلو تشکیل می‌دهد.


title: نوبهار (تفرش)

text: نوبهار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: نوبهار (تفرش)

text: این روستا در دهستان رودبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۹۵ نفر (۳۸ خانوار) بوده‌است.


title: ابره‌در

text: ابره‌در روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. این روستا از مناطق بسیار کهن نواحی مرکزی ایران بوده که قدمت آن را به بیش از اسلام تخمین می‌زنند. قبرستان قدیمی روستا که در آن سنگ قبرهایی با قدمت بیش از ۸۰۰ سال وجود دارد و بقایای قلعه‌های قدیمی و حتی نام روستا و طوایف ساکن در آن همگی دلالت بر تاریخی بودن آن دارند. مردمان این روستا از طوایف متعددی می‌باشندو به دو زبان فارسی (اصلی) وترکی تکلم می‌کنند. در ماهنامهٔ فرهنگ مردم آمده‌است: نام روستا از دو کلمه (ابره) به معنی آستر و رویه و (در) به معنی مکان و جا می‌باشد و اصطلاحاً به جایی اطلاق می‌شده‌است که در آنجا جولایی و کرباس بافی رواج داشته‌است می‌گویند در گذشته بسیار دور قریه‌ای آباد و پرجمعیت بوده که پس از حمله مغول به اطراف ساوه اینجا نیز به ویرانه‌ای مبدل شده‌است. منطقه‌ای که در آن واقع شده‌است منطقه‌ای کوهستانی با آب وهوای معتدل و خاک حاصلخیز می‌باشد. شرایط مساعد آب و هوایی موجب شده انواع محصولات زراعی شامل گندم- جو- عدس- ماش- لوبیا- نخود و محصولات باغی شامل بادام- گردو- پسته- زرد آلو - و … در آنجا قابل کشت و پرورش می‌باشند همچنین عرصه‌های کوهپایه‌ای و مرتعی ابره در رویشگاه انواع رستنی‌های وحشی و حتی گیاهان دارویی مثل- والریان- سنبل الطیف- بو مادران- پنیرک- منداب- تاج الملوک- بارهنگ- خاکشیر- کاسنی- انواع شقایق وحشی شوکران شکر تیقال وحشی شوکران آتروپین قدومه و… است. منابع آبی روستا، قنات- چشمه- و تعدادی چاه نیمه عمیق می‌باشد. از اماکن مقدس و زیارتی روستا می‌توان به قدمگاه شاهزاده قاسم- شاهزاده اسماعیل- شاه زاده حسین و محمد اشاره نمود که همگی منسوب به اهل بیت بوده و هر ساله پذیرایی مشتاقانی از مناطق مختلف می‌باشند. از مکانهای مقدس قبل از اسلام هم می‌توان به قلعه گبری اشاره کرد که الان فقط ویرانه‌ای از آن باقی مانده‌است.


title: ابره‌در

text: این روستا در دهستان خرازان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۵ نفر (۱۰۱خانوار) بوده‌است. روستای ابره در در بخش مرکزی شهرستان تفرش قرار دارد این روستا پس از خرازان و در مسیر خانک قرار گرفته‌است. روستای ابره در از قدیمی‌ترین روستاهای ایران به‌شمار می‌آید برج قلعه و قبرستان و امامزاده کشف شده در روستا گواه این مسئله می‌باشد. در این روستا اقوام اصیل سالیان سال سکونت داشتند و اقوامی نیز بعدها به این روستا مهاجرت کرده‌اند. روستای ابره در از نعمت کشاورزی و دامداری بهره‌مند می‌باشد اما کم‌آبی سالهای اخیر کشاورزی این منطقه را به چالش کشیده‌است. امامزاده محمد از نوادگان امام موسی کاظم در این روستا قرار دارد. از املاک مهم این روستا می‌توان به شاه آباد، کهریزنو، گلان، ارجین کشه، سبریزی، حیدراباد اشاره کرد.


title: خرازان

text: خّرازان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: خرازان

text: در لغتنامه دهخدا آمده‌است: خرازان دهی است جزء دهستان تفرش بخش طرخوران شهرستان اراک. واقع در ۹هزارگزی شمال خاوری طرخوران و ۹هزارگزی راه مالرو عمومی. این ناحیه کوهستانی و سردسیر و دارای ۳۷۵ تن سکنهٔ فارسی‌زبان است. آب آن از قنات و محصولاتش: غلات، گردو، بادام و بنشن است. اهالی بکشاورزی و گله داری گذران می‌کنند و راه آن مالرو است. عده ای از آنجا جهت تأمین معاش برای کارگری بطهران می‌روند. مزارع مکان و روازک جزء این ده منظور شده‌است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲)


title: خرازان

text: این روستا در دهستان خرازان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.


title: دیزج (تفرش)

text: دیزج (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: دیزج (تفرش)

text: این روستا در دهستان خرازان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.


title: سرآبادان

text: سرآبادان روستایی در دهستان خرازان بخش مرکزی شهرستان تفرش استان مرکزی ایران است.


title: سرآبادان

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۲ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.


title: جلایر (تفرش)

text: جلایر (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است که در نزدیکی سد ساوه (الغدیر) واقع شده‌است.


title: جلایر (تفرش)

text: این روستا در دهستان خرازان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۰ نفر (۵۹خانوار) بوده‌است.


title: خانک (تفرش)

text: خانک (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: خانک (تفرش)

text: این روستا در دهستان خرازان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۲ نفر (۹۲خانوار) بوده‌است.


title: خانک (تفرش)

text: ماده ارزشمند خانک که ارزش غذایی داشته و تنها سوغاتی شهرک به حساب می‌آید، لواشک است.


title: فریسمانه

text: فریسمانه (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: فریسمانه

text: این روستا در دهستان خرازان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۲ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.


title: کندج

text: کندج (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.عکس روستا


title: کندج

text: این روستا در دهستان خرازان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۹ نفر (۸۸خانوار) بوده‌است.


title: سفیدشبان

text: سفیدشبان (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: سفیدشبان

text: این روستا در دهستان کوه پناه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۲ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است.


title: قاسم‌آباد (تفرش)

text: قاسم‌آباد (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: قاسم‌آباد (تفرش)

text: این روستا در دهستان کوه پناه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.


title: شهراب (تفرش)

text: شهراب ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: شهراب (تفرش)

text: مردم این روستا اکثراً مقیم تهران می‌باشند و برای تعطیلات آخر هفته، نوروز و تابستان به شهراب سفر می‌کنند. این روستا در دهستان کوه پناه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت ساکنین دائم ۴۷۱ نفر (۱۷۷خانوار) بوده‌است.


title: شهراب (تفرش)

text: شهراب در حدود ۲۰کیلومتری شمال فرمهین و ۱۵کیلومتری جنوب تفرش و ۱۵ کیلومتری غرب آشتیان قرار دارد. شهراب با مساحت حدود صد کیلومتر مربع در عرض ۳۴ درجه و ۳۵ دقیقه جغرافیایی و ۴۹ درجه ۵۵ دقیقه طول شرقی قرار دارد.


title: شهراب (تفرش)

text: شهراب مرکز دهستان کوه پناه از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش است و در حد فاصل شهرهای تفرش (شمال)، آشتیان (شرق) و فرمهین (جنوب) قرار دارد.


title: شهراب (تفرش)

text: روستای شهراب دارای ۳ محله ی بالادِه، میان دِه (یاندی)، پایین دِه (قلعه) می باشد.


title: شهراب (تفرش)

text: در زمان کریم خان زند گروهی از درباریان شیراز به خاطر بی توجهی کریم خان زند به آن ها از شیراز به روستای شهراب نقل مکان کردند و در محله پایین دِه (قلعه) سکونت گزیدند. به عبارتی مردم محله ی پایین دِه ، اصالتاً شیرازی(پارسی)هستند. و بومی روستای شهراب نیستند و تنها مردم محله های بالا دِه و میان دِه(یاندی) بومی روستای شهراب هستند.


title: دارستان (تفرش)

text: دارستان (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: دارستان (تفرش)

text: این روستا در دهستان کوه پناه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۳ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.


title: دارستان (تفرش)

text: زبان این روستا و همچنین چند روستای مجاور آن زبان خلجی می‌باشد. این زبان با زبان ترکی متفاوت است اما ارتباط بسیار اندکی بین آن‌ها مشهود است.


title: دارستان (تفرش)

text: در این منطقه دشت تاریخی اصفحانک قرار دارد که دارای قدمت تاریخی زیادی است و به گفته بعضی از افراد محلی قدمت آن به قبل از میلاد مسیح باز می‌گردد.جستجو برای گنج در این دشت بسیار اتفاق می‌افتد و دزدان آثار تاریخی هر سال در زمستان این منطقه را مورد کندوکاو قرار می‌دهند. این جستجوها باعث خراب شدن جاده‌ها و خسارت دیدن زمین‌های کشاورزی و سلب آسایش مردم شده است. در این دشت حرم امامزاده اسماعیل نیز واقع است و محوطه باستان شناختی تپه امامزاده اسماعیل در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این امامزاده از نوادگان امام ششم است و مردم به این امامزاده اعتقاد خاصی دارند و در طول سال به این امامزاده که حدود دو کیلومتر از هسته اصلی روستا فاصله دارد سر می زنند و این امامزاده را زیارت می کنند و در مراسم خاص نیز مانند تحویل سال در این مکان مقدس دور هم جمع می شوند.


title: دارستان (تفرش)

text: این روستا بین دو شهر فرمهین و تفرش واقع شده است و در 11 کیلومتری شهر فرمهین قرار دارد، اما با توجه به تقسیمات جدید کشوری، تحت نظر شهرستان تفرش قرار گرفته است. این روستا از سمت شمال به روستاهای درمنک و ماستر و نوده‌حاج‌نبی از سمت غرب به روستای مجدآباد کهنه و از سمت جنوب به روستای نوده خلج و از سمت شرق به روستاهای کشه و سفیدآب و سربند محدود است.


title: دارستان (تفرش)

text: شغل اکثر مردم این روستا دامداری و کشاورزی است و با توجه به آب و هوای این ناحیه محصول اصلی این روستا گندم است اما به مقدار کم محصولاتی دیگر مانند جو، نخود، عدس و ... نیز کاشته می شوند. شایان ذکر است که با توجه به نبود آب کافی اکثر این محصولات به صورت دیم کاشته می شوند. دلیل اصلی این که آبی برای کاشت وجود ندارد تا مزارع بیشتری زیر کشت آبی روند این است که مزارعی که در گذشته دارای قنات بوده‌اند اکنون یا در حال ویرانی قناتشان هستند و یا این که قناتشان به طور کامل از بین رفته است. علت اصلی این اتفاق این است که هر مزرعه دست چند خرده مالک است و سازماندهی کردن برای رسیدگی یکپارچه به این مزارع کاری دشوار است. با توجه به کمبود آب، سطح زیر کشت باغات نیز کاهش چشمگیری پیدا کرده است و نسبت به سالیان دور سطح بسیار کمی زیر کشت باغات قرار دارد. محصول اصلی این باغ ها انگور است. دارستان دارای سد کوچکی است که با توجه به سال پربارش یا کم بارش، این سد آب‌گیری شده و یا فاقد آب است. اگر سالی پربارش باشد ابتدا بندهای موجود بر روی رودخانه قبل از سد دارستان پر می‌شوند و سپس آب به این سد میرسد. این سد آخرین بندی است که بر روی رودخانه‌ای که از کوه های تفرش سرچشمه می گیرد قرار دارد و بعد از آن دیگر بندی وجود ندارد. این رودخانه نیز یکی از طولانی‌ترین رودخانه‌های استان مرکزی است.


title: سربند (تفرش)

text: سربند (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: سربند (تفرش)

text: این روستا در دهستان کوه پناه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۵ نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.


title: سفیدآب (تفرش)

text: سفیدآب روستایی در دهستان کوه پناه بخش مرکزی شهرستان تفرش استان مرکزی ایران است.


title: سفیدآب (تفرش)

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۸ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.


title: کنگران

text: کنگران (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: کنگران

text: این روستا در دهستان کوه پناه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۲ نفر (۷۰خانوار) بوده‌است.


title: کشه (تفرش)

text: کشه (تفرش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.


title: کشه (تفرش)

text: این روستا در دهستان کوه پناه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۷ نفر (۵۹خانوار) بوده‌است.


title: علی‌آباد (آشناخور)

text: علی‌آباد (خمین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است.


title: علی‌آباد (آشناخور)

text: این روستا در دهستان آشناخور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.


title: فرج‌آباد (خمین)

text: فرج‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است.که در سی و سه کیلومتری جاده خمین به الیگودرز واقع میباشد.


title: فرج‌آباد (خمین)

text: این روستا در دهستان آشناخور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵۶ نفر (۱۵۶خانوار) بوده‌است.


title: فرج‌آباد (خمین)

text: سنگ‌نوشته‌های مربوط به گورستان ساکنین قدیم روستای فرج‌آباد خمین می‌باشد.


title: قره کهریز (خمین)

text: قره کهریز ، روستایی


title: قره کهریز (خمین)

text: این روستا در دهستان آشناخور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۶۶ نفر (۲۱۱خانوار) بوده‌است. مردم روستای قره کهریز لر زبان و از ایل بختیاری می باشند.


title: نورآباد (خمین)

text: نورآباد (خمین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است.


title: نورآباد (خمین)

text: این روستا در دهستان آشناخور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۷ نفر (۴۴خانوار) بوده‌است. روستای نورآباد درمجاورت روستای نصرآباد ودربیست کیلومتری جنوب غربی شهرستان خمین دراستان مرکزی قراردارد


title: نورآباد (خمین)

text: این روستادرگذشته ازتوابع شهرستان ازنا دراستان لرستان بوده‌است


title: نورآباد (خمین)

text: نام قبلی این روستا خوار / خار آباد بوده‌است


title: خورزن

text: خورزن (خمین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است.


title: خورزن

text: این روستا در دهستان آشناخور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸ نفر (۹خانوار) بوده‌است.