title: ایرباس

text: شرکت ایرباس به‌صورت کنسرسیومی از ادغام تولیدکنندگان هوافضای اروپا شامل آئروسپاسیال-ماترا فرانسه، دایملرکرایسلر ایروسپیس آلمان و کاسا اسپانیا بنیان گذاشته شد. در سال ۲۰۰۱ میلادی، این مؤسسه تبدیل به شرکتی با سهام مشترک گردید، که در آن ۸۰٪ درصد سهام متعلق به شرکت ای‌ای‌دی‌اس و ۲۰٪ درصد سهام آن نیز متعلق به شرکت بی‌ای‌ئی سیستمز در بریتانیا بود. در ماه اکتبر سال ۲۰۰۶ بی‌ای‌ئی سیستمز، همه سهام خود را به ای‌ای‌دی‌اس واگذار کرد. در پی تجدید ساختار شرکت ای‌ای‌دی‌اس، ابتدای سال ۲۰۱۴ به گروه ایرباس تغییر نام داد. هم‌اکنون ایرباس دیفنس اند اسپیس و ایرباس هلیکوپترز، به‌عنوان شرکت‌های تابعه شرکت ایرباس فعالیت می‌کنند.


title: ایرباس

text: ایرباس نخست به صورت کنسرسیومی از شرکت‌های هوافضای اروپایی، شامل آئروسپاسیال-ماترا فرانسه، دایملرکرایسلر ایروسپیس آلمان و کاسا اسپانیا با هدف رقابت با شرکت‌های آمریکایی چون بوئینگ، مک‌دانل داگلاس و لاکهید کورپوریشن، بنیان گذاشته شد. جنگ جهانی دوم بسیاری از زیرساخت‌های صنعتی اروپا، از جمله صنعت هوایی را از بین برده بود، اما هم‌زمان باعث رشد و شکوفایی صنعت هوایی بسیار موفقی در ایالات متحده آمریکا شده بود.


title: ایرباس

text: در سال ۱۹۶۵ در نمایشگاه هوایی پاریس، خطوط هوایی عمده اروپا مسئله نیاز به هواپیمای مسافربری کوتاه‌بُرد و میان‌بُرد را به بحث و تبادل نظر گذاشتند. در همین سال، به درخواست دولت بریتانیا، شرکت هاوکر سایدلی با دو شرکت هوایی فرانسوی به نام‌های برُگِه و نورد برای آغاز طراحی نخستین هواپیمای ایرباس وارد مذاکره شد. این سه شرکت طراحی هواپیمایی با کُد HBN 100 را آغاز کردند.


title: ایرباس

text: در سال ۱۹۶۶ میلادی، شرکت سود اوییشن فرانسوی، شرکت آربایتشگماینشافت ایرباس (سپس دویچه ایرباس) آلمانی و هاوکر سیدلی بریتانیایی شرکای اصلی پروژه ایرباس بودند و درخواست تأمین بودجه پروژه به هر سه دولت ارسال شده بود.


title: ایرباس

text: کُد ای۳۰۰ از اوایل سال ۱۹۶۷ میلادی برای نامیدن هواپیمای در دست طراحی ایرباس انتخاب شد. این هواپیما قرار بود ظرفیت حمل ۳۲۰ مسافر را داشته باشد و از دو موتور جت برای تولید نیروی پیشرانه استفاده کند.


title: ایرباس

text: در ۲۵ ژوئیه ۱۹۶۷، سه دولت اروپایی شریک در پروژه بیانیه‌ای با متن زیر منتشر کردند:


title: ایرباس

text: پس از توافق نهایی برای همکاری در پروژه ایرباس، رُژه بِتی، به سمت مدیر فنی پروژه "ای۳۰۰" منصوب شد. وی فرایند ساخت و تولید هواپیما را بین شرکت‌های گوناگون تقسیم کرد و این تقسیم‌بندی از آن دوره تاکنون در ساخت تقریباً همه هواپیماهای ایرباس رعایت می‌شود. بر اساس این تقسیم‌بندی قرار شد که اتاق خلبان، ابزار و ادوات کنترل پرواز و بخش میانی زیر بدنه هواپیما در فرانسه تولید شود. رژه بیتی که از طرفداران هواپیمای جت ۳-موتوره بریتانیایی ترایدنت بود، ساخت بال‌های هواپیما را به هاوکر سیدلی در بریتانیا واگذار کرد. همچنین مقرر شد که ساخت قسمت‌های جلو و عقب و بخش میانی فوقانی بدنه اصلی هواپیما در آلمان، شهپرها و اجزاء بال‌ها در هلند و بالک‌های افقی عقب در اسپانیا ساخته شوند.


title: ایرباس

text: در ۲۶ سپتامبر ۱۹۶۷ طی توافقی مقرر شد که شرکت سود اوییشن رهبری پروژه را در دست داشته باشد، فرانسه و بریتانیا هر یک ۳۷٬۵٪ درصد و آلمان ۲۵٪ درصد کار را در دست داشته باشند. همچنین شرکت رولز-رویس هولدینگز برای ساخت موتور جت هواپیمای نخست ایرباس انتخاب شد.


title: ایرباس

text: در تاریخ ۱۰ آوریل ۱۹۶۹، دولت بریتانیا رسماً از پروژه ایرباس کناره‌گیری کرد و دولت آلمان با استفاده از این موقعیت سهام خود را به ۵۰٪ درصد افزایش داد. پس از خروج دولت بریتانیا از مجموعه سهامداران ایرباس، شرکت هاوکر سایدلی به‌طور مستقل ساخت بال‌های ایرباس را در بریتانیا ادامه داد.


title: ایرباس

text: صنایع ایرباس به عنوان یک گروه اقتصادی در ۱۸ دسامبر ۱۹۷۰ تأسیس شد. در این گروه شرکت‌های آئروسپاسیال فرانسوی و دویچه ایرباس آلمانی هر یک ۳۶٫۵ درصد، هاوکر سیدلی بریتانیایی ۲۰ درصد و فوکر هلندی ۷ درصد سهم کاری داشتند. در سال ۱۹۷۱، آئرواسپاسیال و دویچه ایرباس جمعاً سهام خود را به ۴۷٫۹ درصد کاهش دادند، تا شرکت اسپانیایی کاسا بتواند ۴٫۲ سهام را دریافت کند. در ژانویه ۱۹۷۹ شرکت هوافضایی بریتانیا که مالک جدید هاوکر سایدلی بود، ۲۰٪ درصد سهم را از آن خود کرد.


title: ایرباس

text: نخستین مدل ایرباس ای۳۰۰ پرواز اولیه خود را در سال ۱۹۷۲ انجام داد و نخستین مدل تجاری آن در سال ۱۹۷۴ وارد خدمت شد. نخست موفقیت ایرباس پیشرفت کندی داشت و به دلیل هم‌زمان شدن پروژه "ای۳۰۰" با رونمایی هواپیمای فراصوت کنکورد، کنسرسیوم ایرباس کاملاً زیر سایه تبلیغات کنکورد قرار گرفت، به‌طوری‌که شرکت ایرباس پیش از نخستین پرواز ای۳۰۰ تا ۱۹۷۲ تنها ۱۵ سفارش قطعی برای این مدل دریافت کرده بود و تا سال ۱۹۷۹ تنها ۸۱ فروند هواپیمای ای۳۰۰ در شرکت‌های مختلف خدمت می‌کردند. اما با معرفی مدل ایرباس ای۳۲۰ ناگهان ورق برگشت و ایرباس به عنوان یک بازیگر مهم در بازار هواپیمایی مسافری مطرح شد. ایرباس موفق شد پیش از پرواز ای۳۲۰ تعداد ۴۰۰ سفارش قطعی برای این مدل دریافت کند.


title: ایرباس

text: نخستین هواپیمای ایرباس مدل ایرباس ای۳۰۰ بود که در سال ۱۹۷۲ پرواز کرد و نخستین پرواز تجاری‌اش را در ۱۹۷۴ انجام داد. هواپیمای ایرباس ای۳۰۰ نخستین هواپیمای پهن‌پیکر دنیا است که در چیدمان کابین مسافران دو راهروی موازی دارد و در عین حال تنها از ۲ موتور جت نیرو می‌گیرد. آخرین فروند هواپیمای ایرباس ای۳۰۰ در ژوئیه ۲۰۰۷ به فدکس اکسپرس تحویل داده شد و سپس تولید آن برای همیشه متوقف شده‌است.


title: ایرباس

text: هواپیمای ایرباس ای۳۱۰ پس از ایرباس ای۳۰۰ معرفی شد و در آن طول هواپیما کاهش پیدا کرده بود و بال‌ها و موتورها تغییراتی کرده بودند.


title: ایرباس

text: هواپیمای ایرباس ای۳۲۰ یکی از بزرگترین موفقیت‌های تجاری شرکت ایرباس می‌باشد، که در آن برای نخستین بار، سامانه ناوبری موسوم Fly-by-wire بکار برده شده بود. مدل‌های ایرباس ای۳۱۹ و ایرباس ای۳۱۸ در حقیقت مدل‌های کوچکتر ایرباس ای۳۲۰ هستند، که برای بازارهای کوچکتر و همچنین بازار جت‌های خصوصی تجاری، جذاب هستند. مدل ایرباس ای۳۲۱ اندکی از ایرباس ای۳۲۰ بزرگتر است و رقیب مستقیم مدل‌های جدید بوئینگ ۷۳۷ محسوب می‌شود. هم‌اکنون ایرباس در حال مطالعه برای طراحی هواپیمایی جایگزین برای ایرباس ای۳۲۰ است. هواپیمای جدید ایرباس ای ۳۲۰ نئو نام دارد.


title: ایرباس

text: هواپیماهای مدرن ایرباس ای۳۳۰ و ایرباس ای۳۴۰ به ترتیب با ۲ و ۴ موتور هواپیمای مسافربری پهن‌پیکر دورپرواز ایرباس هستند. هواپیمای ایرباس ای۳۴۰ دارای بُردی معادل ۱۶٬۷۰۰ کیلومتر است. کاربرد اصلی این هواپیماها در جابجایی تعداد زیادی مسافر در مسافت‌های طولانی است. طراحی و ساخت ایرباس ای۳۳۰ و ایرباس ای۳۴۰ از سال ۱۹۸۷ و به‌طور هم‌زمان آغاز شد.


title: ایرباس

text: تانکر سوخت‌رسان ایرباس موسوم به ام‌آرتی‌تی، هواپیمایی نظامی بر اساس طراحی ایرباس ای۳۳۰ است که برای سوخت‌گیری هوایی ساخته شده‌است.


title: ایرباس

text: در تاریخ ۲۹ فوریه ۲۰۰۸، شرکت دفاعی هوافضایی اروپا، مالک اسبق ایرباس، برنده مناقصه ساخت ۱۷۹ فروند هواپیمای ام‌آرتی‌تی برای جایگزینی ناوگان قدیمی سوخت‌رسان نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا شد. ارزش این معامله ۴۰ میلیارد دلار برآورد شده‌است. بیشتر قسمت‌های این هواپیما در کارخانه‌های ایرباس در اروپا ساخته می‌شوند و نهایتاً در مرکز جدیدی که ایرباس در ایالات متحده آمریکا دایر کرده، مونتاژ می‌شوند. این هواپیما در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا با نام کی‌سی-۳۰ شناخته می‌شود.


title: ایرباس

text: به عقیده ژنرال آرتور لیکت، فرمانده یگان حمل و نقل هوایی در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا، هواپیمای سوخت‌رسان ایرباس در زمینه‌های زیادی از جمله ظرفیت حمل سوخت، نفر و بار از طرح جدید شرکت بوئینگ بسیار برتر است. این هواپیما از انعطاف‌پذیری بیشتری نسبت به هواپیمای سوخت‌رسان بوئینگ برخوردار است و می‌توان آن را سریع‌تر برای انجام مأموریت آماده کرد.


title: ایرباس

text: جدیدترین هواپیمای ایرباس مدل ایرباس ای۳۸۰ است که با ۲ طبقهٔ کامل، ۴ موتور و ظرفیت بیش از ۸۵۰ مسافر، بزرگترین هواپیمای مسافربری در جهان می‌باشد. هواپیمای ای۳۸۰ از اکتبر ۲۰۰۷ رسماً سرویس تجاری خود را با پرواز در شرکت هواپیمایی سنگاپور آغاز کرده‌است. مدل «باری» این هواپیما یعنی ای۳۸۰–۸۰۰اف دومین هواپیمای بزرگ باری جهان، پس از هواپیمای آنتونوف-۲۲۵ می‌باشد. تولید آن متوقف شد.


title: ایرباس

text: هواپیمای مافوق صوت کنکورد، با کاربری مسافربری یا ترابری، در کنار توپولف-۱۴۴، یکی از دو هواپیمای مافوق صوت است که در پروازهای تجاری برای حمل مسافر مورد استفاده قرار می‌گرفت. این هواپیما که محصول مشترک دو کشور فرانسه و بریتانیا است، قادر بود با سرعتی حدود دو برابر سرعت صوت یا عدد ماخ ۲ پرواز کند. هواپیمای کنکورد با بهره‌گیری از چهار موتور توربوجت با پس سوز، قادر به پرواز در سرعت‌های مافوق صوت بود. این موتورهای بسیار قدرتمند مصرف سوخت بالایی داشتند.


title: ایرباس

text: کنکورد برای نخستین بار در دوم مارس ۱۹۶۹ به پرواز درآمد و در ۲۱ ژانویه ۱۹۷۶ رسماً آغاز به کار کرد و پس از حادثه سقوطی که در ۲۵ ژوئیه سال ۲۰۰۰ در پاریس رخ داد، طراحان آن متوجه نقص در طراحی موتور این هواپیما شدند، که رفع عیب آن از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نبود و در نتیجه در بیست و ششم نوامبر ۲۰۰۳ آخرین پرواز این هواپیما انجام شد.


title: ایرباس

text: تا پیش از بازنشسته شدن هواپیمای کنکورد در سال ۲۰۰۳، شرکت ایرباس قطعات یدکی و خدمات موردنیاز کنکوردها را تأمین می‌کرد.


title: ایرباس

text: در سال‌های دهه ۱۹۷۰ و در آغاز کار ایرباس، این شرکت توسعه و به‌کارگیری فناوری‌های نوین و برتر در هواپیمای مسافربری و باری را به ابزار اصلی رقابت با بوئینگ تبدیل کرد. به عنوان مثال، در نخستین مدل ایرباس ای۳۰۰ که در سال ۱۹۷۲ پرواز کرد، از بیشترین مواد کامپوزیت در ساخت بدنه هواپیما استفاده شده بود. در همان دهه، ایرباس با رایانه‌ای کردن بخش عمده‌ای از سامانه کنترل پرواز، برای نخستین بار هواپیماهایی به بازار ارائه کرد که تنها به حضور دو نفر (خلبان و کمک خلبان) در کابین خلبان نیاز داشت.


title: ایرباس

text: در دهه ۱۹۸۰، ایرباس برای نخستین بار سامانه کنترل هواپیما را دیجیتالی کرد که با عنوان "Fly-by-Wire" شناخته می‌شود و هم‌اکنون در همه هواپیماهای بزرگ به صورت استاندار درآمده‌است.


title: ایرباس

text: آمار فروش هواپیماهای شرکت ایرباس و مقایسه آن با شرکت بوئینگ در جدول زیر آمده‌است:


title: ایرباس

text: ایرباس از ساخت خودرویی پرنده خبر داد، که می‌تواند در شهرهای شلوغ و پرترافیک بسیار کارآمد باشد. این خودرو اکنون در مرحله آزمایشی قرار دارد.


title: نقطه جی

text: نقطه جی ، که به آن نقطه گرافنبرگ نیز می‌گویند (به دلیل متخصص زنان آلمانی، ارنست گرافنبرگ)، به عنوان یک ناحیه اروژنی در واژن شناخته می‌شود که وقتی تحریک شود، ممکن است به تحریک جنسی قوی، ارگاسم‌های قوی و انزال منجر شود. معمولاً گزارش شده‌است که در دیواره جلویی (قدامی) واژن بین دهانه واژن و پیشاب‌راه و ناحیه حساسی است که ممکن است بخشی از پروستات زنانه باشد.


title: نقطه جی

text: وجود نقطه جی و اینکه منبع انزال زنانه است ثابت نشده‌است. اگرچه نقطه جی از دهه ۱۹۴۰ مورد مطالعه قرار گرفته‌است، اختلاف نظر در مورد وجود آن به عنوان یک ساختار، تعریف و مکان متمایز ادامه دارد. نقطه جی ممکن است امتداد کلیتوریس باشد که در مجموع ممکن است علت ارگاسم‌های واژینال باشد. سکس‌شناس‌ها و سایر محققان نگران این هستند که اگر زنان تحریک نقطه جی را تجربه نکنند ممکن است خود را ناکارآمد بدانند و تأکید دارند که تجربه نکردن آن طبیعی است.


title: نقطه جی

text: دو روش اصلی برای تعریف و تعیین محل نقطه جی به عنوان یک ناحیه حساس در واژن استفاده شده‌است: سطوح برانگیختگی خود گزارش شده در طول تحریک و تحریک نقطه جی که منجر به انزال زنانه می‌شود. فناوری اولتراسوند همچنین برای شناسایی تفاوت‌های فیزیولوژیکی بین زنان و تغییرات ناحیه نقطه جی در طول فعالیت جنسی استفاده شده‌است.


title: نقطه جی

text: زنان معمولاً برای رسیدن به ارگاسم به تحریک مستقیم کلیتورال دارند ممکن است با استفاده از تحریک دستی و نفوذ واژن به بهترین وجه انجام شود. ماساژ یونی () همچنین شامل تحریک دستی نقطه جی است.


title: نقطه جی

text: در سال ۲۰۰۱، کمیته فدرال اصطلاحات تشریحی "پروستات زنانه را به" عنوان دومین واژه برای غده اسکنه پذیرفت، که اعتقاد بر این است که در ناحیه نقطه جی در امتداد دیواره‌های مجرای ادرار یافت می‌شود. پروستات مردانه از نظر بیولوژیکی همولوگ با غده اسکنه است. به‌طور غیررسمی به آن نقطه جی مردانه گفته می‌شود زیرا می‌تواند به عنوان یک منطقه اروژن نیز استفاده شود.


title: نقطه جی

text: تقویت نقطه جی (که همچنین تقویت نقطه جی یا جی-شات نیز نامیده می‌شود) روشی است که به منظور افزایش موقت لذت در زنان فعال جنسی با عملکرد جنسی طبیعی که با تمرکز بر افزایش اندازه و حساسیت نقطه جی انجام می‌شود. تقویت نقطه جی با تلاش برای مکان‌یابی نقطه جی و یادداشت اندازه‌گیری برای مراجع بعدی انجام می‌شود. پس از بی‌حس کردن ناحیه با یک بی‌حس کننده موضعی، کلاژن مهندسی شده توسط انسان مستقیماً در زیر غشاء مخاطی ناحیه ای که نقطه جی در آن قرار دارد تزریق می‌شود.


title: نقطه جی

text: علاوه بر شک و تردید عمومی در میان متخصصان زنان، متخصصان جنسی و سایر محققان مبنی بر وجود نقطه جی, تیمی در کینگز کالج لندن در اواخر سال ۲۰۰۹ پیشنهاد کردند که وجود آن ذهنی است. آنها بزرگترین حجم نمونه از زنان تا به امروز - ۱۸۰۰ نفر - که دوقلو هستند را به دست آوردند و دریافتند که دوقلوها نقطه جی مشابهی را در پرسشنامه‌های خود گزارش نکرده‌اند. این تحقیق به سرپرستی تیم اسپکتور، یک مطالعه ۱۵ ساله روی دوقلوهای همسان و غیر همسان را مستند می‌کند. به گفته محققان، اگر یکی از دوقلوهای یکسان گزارش دهد که نقطه جی دارد، احتمال بیشتری وجود داشت که دیگری نیز چنین کند، اما این الگو محقق نشد. آندره بوری، یکی از نویسندگان این مطالعه، معتقد است: «ادعای وجود موجودی که هرگز اثبات نشده‌است و به خاطر ان زنان و مردان را نیز تحت فشار قرار دهیم، نسبتاً غیرمسئولانه است». او گفت که یکی از دلایل این تحقیق حذف احساس «ناتوانی یا عدم موفقیت» برای زنانی بود که می‌ترسیدند نقطه جی نداشته باشند. بورلی ویپل، محقق، این یافته‌ها را رد کرد و بیان کرد که دوقلوها شرکای جنسی و تکنیک‌های متفاوتی دارند و این مطالعه به درستی زنان همجنس‌گرا یا دوجنس‌گرا را در نظر نمی‌گیرد.


title: نقطه جی

text: طرفداران نقطه جی به دلیل اعتبار بیش از حد به شواهد حکایتی و روش‌های تحقیقی مشکوک مورد انتقاد قرار می‌گیرند. به عنوان مثال، مطالعاتی که شواهد مثبتی برای یک نقطه جی دقیقاً واقع شده به دست آورده‌است، شامل نمونه‌های شرکت‌کننده کوچک است. در حالی که وجود تراکم بیشتری از پایانه‌های عصبی در یک سوم پایینی (نزدیک ورودی) واژن معمولاً ذکر می‌شود، برخی از بررسی‌های علمی عصب دهی دیواره واژن هیچ ناحیه ای را با تراکم بیشتر انتهای عصبی نشان نداده‌اند.


title: نقطه جی

text: نقطه جی که رابطه آناتومیکی با کلیتوریس دارد توسط وینچنزو پوپو به چالش کشیده شده‌است، وی در عین اینکه موافق است که کلیتوریس مرکز لذت جنسی زنانه است، با هلن اوکانل و توصیفات اصطلاحی و تشریحی دیگر محققان از کلیتوریس مخالف است. وی تصریح کرد: پیاز کلیتورال از نظر جنین‌شناسی و تشریحی واژه نادرستی است، در واقع پیازها از فالوس رشد نمی‌کنند و متعلق به کلیتوریس نیستند. وی با بیان اینکه "پیاز کلیتورال" «اصطلاحی در آناتومی انسان نیست» و "پیاز دهلیزی" واژه درستی است، می‌گوید: متخصصان زنان و زایمان باید به‌جای فرضیه یا نظرات شخصی، مردم را با واقعیت‌ها آگاه کنند. او گفت: «ارگاسم لیتورال/واژینال/رحم، ارگاسم نقطه‌ای G/A/C/U و انزال زنانه عباراتی هستند که نباید توسط متخصصین جنسی، زنان و رسانه‌های جمعی استفاده شود.» دیواره قدامی واژن توسط سپتوم مجرای ادرار از دیواره خلفی مجرای ادرار جدا می‌شود (ضخامت آن ۱۰ تا ۱۲ میلی‌متر است)" و "کلیتوریس داخلی" وجود ندارد. پوپو بیان کرد: مجرای ادرار پرینه زن، که در جلوی دیواره قدامی واژن قرار دارد، حدود یک سانتی متر طول دارد و نقطه جی در دیواره لگنی مجرای ادرار، ۲ تا ۳ سانتی متر داخل واژن قرار دارد. او معتقد است که آلت تناسلی تا زمانی که زاویه کلیتوریس که توسط گئورگ لودویگ کوبلت توضیح داده شده‌است، یا با ریشه‌های کلیتوریس که گیرنده‌های حسی ندارند، نمی‌تواند با تجمع اعصاب/وریدهای متعدد واقع در تماس باشد. با این حال، او تعریف ارگاسمیک نقطه جی را که پس از ارنست گرافنبرگ پدیدار شد، رد کرد و گفت که "هیچ مدرک تشریحی دال بر ارگاسم واژینال که توسط فروید در سال ۱۹۰۵ ابداع شد، بدون هیچ مبنای علمی وجود ندارد."


title: نقطه جی

text: یک بررسی در سال ۲۰۱۴ از "Nature Reviews Urology" گزارش داد که «هیچ ساختار واحد منطبق با یک نقطه جی مشخص شناسایی نشده‌است.»


title: نقطه جی

text: انتشار مایعات توسط پزشکان برای سلامتی مفید دیده شده بود. در این زمینه، روش‌های مختلفی در طول قرن‌ها برای خیس شدن واژنبه عنوان درمانی برای "خفگی ex semine retento" (خفگی رحم)، هیستری زنانه () یا بیماری سبز () استفاده شد ه است. روش‌ها شامل مالیدن دیواره‌های واژن توسط ماما یا وارد کردن آلت تناسلی یا اجسام به شکل آلت تناسلی در داخل واژن بود. در کتاب "History of V"، کاترین بلک لج اصطلاحات قدیمی را برای آنچه که معتقد است به پروستات زنانه اشاره دارد، از جمله "نهر کوچک"، "مروارید سیاه" و "قصر یین" در چین، "پوست کرم خاکی" در ژاپن، و "ساسپندا نادی" در کتابچه راهنمای جنسی هند، "Ananga Ranga" فهرست می‌کند.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: جنگ داخلی الجزایر یک درگیری مسلحانه بین دولت الجزایر و گروه‌های گوناگون شورشی اسلامگرا بود که در سال ۱۹۹۱ آغاز شد. برآوردها بیانگر آن است که این جنگ بین ۱۵۰٬۰۰۰ تا ۲۰۰٬۰۰۰ نفر را به کام مرگ فرستاده‌است. این درگیری عملاً با پیروزی دولت، به دنبال تسلیم شدن جبهه نجات اسلامی و شکست جماعت مسلح اسلامی در سال ۲۰۰۲ به پایان رسید. با این وجود در برخی مناطق هنوز هم درگیری‌های اندکی ادامه دارد.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: درگیری مزبور در دسامبر ۱۹۹۱ شروع شد، یعنی زمانی که دولت پس از مشخص شدن نتایج دور اول انتخابات که حکایت از برنده شدن حزب جبهه رستگاری اسلامی (FIS) داشت، ضمن ابراز ترس و نگرانی در خصوص برچیده شدن دموکراسی توسط FIS، انتخابات را لغو کرد. بعد از تحریم FIS و دستگیری هزاران تن از اعضای آن، چریکهای اسلامگرا به سرعت ظهور کردند و مبارزات مسلحانه‌ای را ضد دولت و هواداران آن به راه انداختند. آن‌ها در قالب گروه‌های مختلفی تشکیل شدند نیروهای مسلح، که اصلی‌ترین آن‌ها جنبش مسلح اسلامی (MIA)، مستقر در کوهستان‌ها و جماعت مسلح اسلامی (GIA) بودند که محل استقرار آن‌ها در شهرها بود. مبارزان چریک در ابتدا ارتش و پلیس را هدف حملات خود قرار دادند، اما به تدریج برخی از گروه‌ها حمله به غیرنظامی‌ها را آغاز کردند. در سال ۱۹۹۴، هم‌زمان با آنکه مذاکرات فی‌مابین دولت و رهبران به زندان افتاده FIS به اوج خود رسید، GIA ضد FIS و هواداران آن اعلام جنگ کرد. در آن زمان MIA و گروه‌های کوچک دیگر تجدید سازمان کردند و به ارتش نجات اسلامی (AIS) تبدیل شدند که وفادار به FIS بود.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: اندکی پس از آن، مذاکرات به هم خورد و انتخابات دوباره برگزار شد. در این انتخابات نماینده ارتش، ژنرال الیاماین زروآل پیروز شد. در چند سال بعد درگیری بین GIA و AIS شدت گرفت. GIA به انجام یک سری قتل‌عام مبادرت ورزید و تمامی نواحی و روستاهای اطراف را هدف حملات خود قرار داد؛ حتی شواهد و مدارکی وجود دارد که حکایت از مداخله نیروهای دولتی در ارتکاب این قتل‌عام‌ها دارد. این کشتار دسته جمعی در آستانه انتخابات پارلمانی در سال ۱۹۹۷ به اوج خود رسید؛ در این انتخابات یک حزب نوپای هوادار جبهه نجات به نام انجمن دموکراتیک ملی (RND) به پیروزی رسید. AIS که از هر دو طرف تحت هجوم و حمله قرار داشت، در سال ۱۹۹۷ آتش‌بس دوجانبه با دولت را پذیرفت. در حالی که GIA خود به فرقه‌ها و جناح‌های کوچکتری تقسیم شده بود که به سیاست قتل‌عام GIA اعتراض داشتند، و در نتیجه به سبب تفرقه و چنددستگی از هم پاشید. پس از انتخاب رئیس‌جمهور جدید عبدالعزیز بوتفلیقه در سال ۱۹۹۹، قانون جدیدی وضع شد که به موجب آن اغلب چریک‌ها مورد عفو قرار گرفتند و شمار زیادی تشویق شدند تا (آن طور که اصطلاح بود) «توبه» کنند و به زندگی معمولی و طبیعی خود بازگردند. خشونت تا حد بسیار زیادی فروکش کرد و پیروزی خیره کننده‌ای برای دولت رقم خورد. بازمانده‌های GIA در دو سال بعد تحت تعقیب بودند و تا سال ۲۰۰۲ عملاً از بین رفتند.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: با وجود این، یک گروه انشعابی از GIA، به نام گروه سلفی وعظ و مبارزه(GSPC) در سال ۱۹۹۸ شکل گرفت. این گروه انشعابی که در ابتدا در حوالی کبیلیه استقرار داشت، خود را از قتل‌عام‌ها کنار کشید و در آن مداخله نکرد.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: اما این گروه همچنین غیرنظامیان را نیز هدف حملات خود قرار می‌داد.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: گروه مزبور عفو را نپذیرفت و به جنگ و مبارزه ادامه داد، و این در حالی بود که بسیاری از اعضای این گروه تسلیم شده بودند. از سال ۲۰۰۳ به بعد، این گروه به شبکه القاعده نزدیک تر شد،


title: جنگ داخلی الجزایر

text: با این حال در سال ۲۰۰۶ فعالیت‌های نسبتاً پراکنده این گروه – عمدتاً در بخش‌های کوهستانی شرق- تنها موارد مبارزه به جای مانده این گروه در الجزایر می‌باشد، هر چند که پایان کامل درگیری و خشونت هنوز محتمل و قابل تحقق نیست.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: تا پایان سال ۱۹۸۷، دیکتاتوری سوسیالیست تک حزبی که در زمان آن الجزایر تا حدودی موفقیت را در دهه هفتاد تجربه کرده بود، دیگر کارآمدی خود را از دست داده بود. دولت به شدت به قیمت بالای نفت تکیه کرده بود و وقتی که در سال ۱۹۸۶ قیمت نفت از ۳۰ دلار در بشکه به ۱۰ دلار در بشکه رسید اقتصاد مورد نظر دولت تحت فشار شدیدی قرار گرفت و کمبود و بیکاری رایج شد. در اکتبر سال ۱۹۸۸، موسوم به اکتبر سیاه، تظاهرات عظیم و گسترده‌ای در سراسر شهرهای الجزایر ضد شاذلی بن جدید رئیس‌جمهور این کشور به پا شد که یک عنصر اسلامگرای برجسته نیز در میان تظاهرات کنندگان وجود داشت. ارتش به سمت تظاهرات کنندگان شلیک کرد و با این کار خود برخی از مردم را به کام مرگ فرستاد و شمار زیادی از آن‌ها را به وحشت انداخت.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: پاسخ رئیس‌جمهور این بود که اقداماتی می‌بایست در راستای اصلاح صورت می‌گرفت. در سال ۱۹۸۹، رئیس‌جمهور قانون اساسی جدیدی را مطرح کرد و مناسبات خود را با حزب حاکم یعنی جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) قطع کرد و با دادن وعده ‹‹ آزادی بیان، انجمن و مجمع››، هیچ حرفی از سوسیالیسم به میان نیاورد. تا پایان آن سال، احزاب سیاسی گوناگونی شکل گرفتند و توسط دولت به رسمیت شناخته شدند- که از میان آنها می‌توان به جبهه نجات اسلامی (FIS) اشاره کرد.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: متن پایین ‹‹جبهه نجات اسلامی›› را نشان می‌دهد و در متنی که در بالا آمده‌است نقل قولی را از سوره ال عمران با این مضمون ملاحظه می‌کنید:‹‹ باری شما در آستانه آتش دوزخ قرار داشتید و او شما را از این مهلکه نجات داد. ››


title: جنگ داخلی الجزایر

text: FIS طیف وسیعی از عقاید اسلام گرایانه را در بر می‌گرفت که دو رهبر این گروه نمونه‌هایی از این تفکر بودند. اولی رئیس‌جمهور آن عباسی مدنی، پروفسور و مبارز استقلال طلب سابق که نماینده محافظه کاری نسبتاً اعتدالی مذهبی بود و به‌طور سمبلیک حزب متبوع خود را به جریان جنگ استقلال الجزایر ارتباط داد. این جنگ منبع قدیمی مورد تأکید حزب حاکم (الجزایر) جبهه آزادی‌بخش ملی بود که به آن حزب مشروعیت می‌بخشید. مدنی حمایت نیم‌بندی از مفهوم دموکراسی از خود نشان داد و این ایده را که او می‌تواند به شریعت بی اعتنا باشد را رد کرد. (منبع: بیانیه‌هایی که او در مورد این موضوع ارائه کرد شامل این عقاید ‹‹ پلورالیسم ضامن و نگهدارنده غنای فرهنگی است و تنوع لازمه توسعه و پیشرفت است. ما مسلمان هستیم، اما خود اسلام نیستیم… ما مذهب را انحصاری نمی‌کنیم. استنباط ما این است که دموکراسی یعنی پلورالیسم، انتخاب و آزادی. ›› بود.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: اما نفر دوم علی بلهادی معاون رئیس‌جمهور الجزایر بود. او یک مبلغ جوانتر و کم سوادتر الجزایری بود که در گذشته نقش قابل توجهی در تظاهرات اکتبر ایفا کرده بود. بلهادی سخنرانی‌های رادیکال واپس گرایانه‌ای را ایراد کرد که باعث تقویت روحیه و متحد شدن جوانان ناراضی طبقات پایین اجتماعی شد. او همچنین با رد قاطعانه و کامل دموکراسی و عقاید محافظه کاران در مورد زنان زنگ هشدار را برای اسلام- ستیزها به صدا درآورد. من‌باب مثال، بلهادی در فوریه سال ۱۹۸۹ طی یک سخنرانی چنین گفت:


title: جنگ داخلی الجزایر

text: ‹‹ چیزی به نام دموکراسی وجود ندارد؛ مردم منبع قدرت نیستند، بلکه تنها منبع قدرت‌الله‌است که از طریق قرآن قدرت خود را به ما می‌نمایاند. اگر مردم بر ضد قوانین خداوند رای بدهند، مرتکب کفر و توهین به مقدسات شده‌اند. در این صورت، لازم و ضروری است که بی دینان و لایومنون را با استناد به این دلیل متقن که آنها می‌خواهند سلطه و قدرت خود را جانشین سطله و قدرت خداوند بکنند، به هلاکت رساند. ››


title: جنگ داخلی الجزایر

text: ارتش نتایج انتخابات را قبول نداشت. FIS تهدیدات آشکاری را بر ضد ‹‹ قدرت›› حاکم مطرح می‌کرد و مسئولان آن را وطن فروشان هوادار فرانسه و مفسد اقتصادی قلمداد می‌کرد و به محکوم کردن علنی آنها می‌پرداخت. علاوه بر آن، رهبری FIS نیز به گونه‌ای تقسیم‌بندی شده بود که در بهترین حالت تنها لزومات دموکراسی را رعایت می‌کرد و بنابراین عده‌ای از این مسئله ابراز واهمه و ترس کردند که دولتFIS، به قول ادوارد دجرجین، معاون وزیر امور خارجه آمریکا، طرح ‹‹ یک نفر، یک رای، یک زمان›› را پیاده کند.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: در ۱۱ ژانویه سال ۱۹۹۲، ارتش فرایند انتخاباتی را لغو کرد و رئیس‌جمهور چادلی نبجدید را وادار به استعفا کرد و مبارز استقلال طلب تبعیدی محمد بودیاف را به کرسی ریاست جمهوری نشاند تا به عنوان رئیس‌جمهور جدید کار را پیش ببرد. تعداد اعضای FIS که دستگیرشده بودند به حدی زیاد بود که زندان‌ها جا و فضای کافی برای نگهداری آن‌ها نداشت و در بیابان صحرا برای آن‌ها اردوگاه‌هایی ساخته شد (گزارش ارتش نشان می‌دهد که تعداد دستگیرشدگان۵۰۰۰ نفر بوده‌است، اما FIS اعلام کرد که این تعداد ۳۰۰۰۰ نفر و شامل عبدالقادر هچانی بوده‌است. افراد ریشو جرات نمی‌کردند از خانه‌هایشان بیرون بیایند؛ که مبادا به عنوان حامیان FIS دستگیر شوند. وضعیت فوق‌العاده در کشور اعلام شد و بسیاری از حقوق عادی قانونی به حالت تعویق درآمد. هر گونه تظاهراتی که برپا می‌شد سرکوب می‌شد و سازمان‌های حقوق بشر، از قبیل سازمان عفو بین‌الملل گزارش می‌داد که دولت در چندین مورد مبادرت به استفاده از شکنجه و دستگیری مظنونین بدون اتهام یا دادگاهی نموده‌است. دولت به‌طور رسمی در ۴ مارس را منحل کرد.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: معدود فعالان FIS که دستگیر نشده بودند و آزاد بودند این اقدام دولت را به منزله اعلام جنگ قلمداد کردند. فعالان FIS باقی‌مانده به همراه اسلامگرایانی که به حد افراط ازFIS حمایت می‌کردند در اغلب نقاط کشوربا به دست گرفتن هر نوع سلاح موجود به تپه‌ها ریختند و لباس جنگجویان چریک را به تن کردند. اولین حمله آن‌ها ضد نیروهای امنیتی (بدون لحاظ کردن حادثه گومار) تقریباً یک هفته بعد از کودتا رخ داد و طولی نکشید که سربازان و نیروهای پلیس هدف حملات آن‌ها قرار گرفتند. همانند جنگ‌های قبلی، مبارزان چریک باز هم اغلب درمناطق کوهستانی شمال الجزایر مستقر شده بودند؛ که جنگل و بوته زارها آنجا را می‌پوشاند و این به نفع چریک‌ها بود. علاوه بر مناطق کوهستانی چریک‌ها در برخی نقاط ویژه شهری نیز فعالیت می‌کردند. اما صحرای نفت خیز که تقریباً خالی از سکنه بود عمدتاً در اغلب زمانی که بین طرفین درگیری وجود داشت، آرام و ساکت بود و این حکایت از آن داشت که منبع مالی اصلی دولت، صادرات نفت، تا حد زیادی مصون و ایمن باقی‌مانده‌است.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: وضعیت بغرنجی که بر منطقه حاکم بود به خاطر افت اقتصادی در آن سال بغرنج تر و پیچیده‌تر شد و تقریباً تمامی یارانه‌هایی که از مدت‌ها پیش به غذا تخصیص داده شده بود، حذف شد. چیزی طول نکشید که امیدی هم که بسیاری به شخصیت لکه دار نشده بودیاف بسته بوند به باد رفت؛ چرا که او در اواخر ژوئن قربانی گلوله یکی از محافظان امنیتی خود شد. مت کوتاهی پس از آن، عباسی مدنی و علی بلهادی نیز به ۱۲ سال حبس در زندان محکوم شدند.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: تا ۲۶ اوت، مشخص و واضح شده بود که بعضی از چریک‌ها به تدریج داشتند غیرنظامیان و شخصیتهای دولتی را هدف حملات خود قرار می‌دادند. بمباران فرودگاه الجزایر ۹ کشته و ۱۲۸ زخمی بر جای گذاشت. FIS نیز همچون دیگر احزاب اصلی فعال در کشور این بمباران را محکوم کرد، اما نفوذ و تأثیر FIS بر چریک‌ها کمتر و محدودتر از گذشته شده بود.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: علی الظاهر نبرد اولیه توسط گروه کوچک افراطی تکفیر و الهجرة با کمک مبارزان تبعیدی افغان هدایت و رهبری شد. با وجود این، اولین جنبش مسلحانه اصلی ای که بلافاصله پس از کودتا پدیدارشد، جنبش مسلحانه اسلامی (MIA) بود. این جنبش توسط یک سرباز سابق به نام عبدالقادر چبوتی هدایت و رهبری می‌شد که یکی از اسلامگرایان قدیمی بود که در جریان انتخابات خود را از FIS دور نگه داشته بود. در فوریه ۱۹۹۲، سرباز یادشده، مبارز افغان و رئیس امنیتی سابق FIS سعید مخلوفی نهضت تشکیل دولت اسلامی (MIS) را تأسیس کردند. گروه‌های مختلفی نیز ضمن پذیرش نظری رهبری چبوتی جلسات زیادی را ترتیب دادند تا بتوانند قوای خود را متحد سازند. در آخرین جلسه‌ای که در ۱ سپتامبر در تامسگایدا برگزار شد، چبوتی نگرانی خود را از بی نظمی و فقدان اصول نهضت ابراز کرد و نگران آن بود که حمله به فرودگاه الجزایر که مورد حمایت او نبود، می‌توانست هواداران نهضت را روی گردان کند. تکفیر و الهجرة و افغان‌ها (که تحت رهبری نورالدین صدیقی) قرار داشتند، با پذیرفتن الحاق به MIA به ابراز نگرانی‌های او پاسخ دادند. با وجود این، جلسه با حمله یکی از نیروهای امنیتی به هم خورد و شک‌هایی را برانگیخت که مانع از برگزاری جلسات بعدی شد.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: FIS خود با انتشار روزنامه‌های مخفیانه و تأسیس یک ایستگاه رادیویی که با MIA در ارتباط بود، شبکه زیرزمینی تشکیل داد و از اواخر سال ۱۹۹۲ صدور بیانیه‌های رسمی را آغاز کرد. اما، در این مرحله نهضتهای نهضتهای چریکی در مورد FIS نظرات و عقاید مختلفی پیدا کرده بودند؛ در حالی که بسیاری از آن‌ها از FIS حمایت می‌کردند، یک جناح مهم و تأثیرگذار به رهبری ‹‹ افغانها››، فعالیت سیاسی حزب را ذاتاً غیراسلامی برشمردند و از این رو به رد بیانیه‌های آن پرداختند.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: در ژانویه ۱۹۹۳، عبدالهاک لیادا استقلال گروه خود را از گروه چبوتی رسماً اعلام کرد. جناح جدید گروه مسلح اسلامی (GIA)یا به فرانسوی "Groupe Islamique Armé" نام داشت. این جناح در محیط‌های شهری، بویژه در اطراف الجیرز و حومه آن مطرح و شناخته شد. GIA موضع سرسختانه و سازش‌ناپذیری را اتخاذ کرد و هم با دولت مخاف بود و هم با FIS و بر این عقیده تأکید می‌کرد که ‹‹پلورالیسم سیاسی مساوی است با آشوب و فتنه گری››.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: و بدین ترتیب این جناح بسیاری از رهبران FIS و MIA را تهدید به مرگ کرد. GIA در مقایسه با MIA بر آموزش ایدئولوژیکی تأکید و اصرار داشت، به مراتب سهل گیر تر بود و در نتیجه نیروهای امنیتی در آن نفوذ کردند. بدین ترتیب با کشته شدن پی در پی چند تن از سران این جناح رهبری آن نیز عوض شد.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: در سال ۱۹۹۳تشت و افتراقات یین نهضتهای چریک آشکارتر شد. MIA و MEI که فکر خود را متمرکز ‹‹نهضت مقاومت فرانسه›› کرده بودند، سعی کردند تا یک راهبرد نظامی بر ضد دولت تدوین کنند و بویژه مراکز امنیتی را هدف حملات خود قرار دادند و به تخریب یا بمباران موسسات دولتی پرداختند. اما GIA از همان بدو پیدایش توان خود را متمرکز مناطق شهری کرد و از مردم خواست هر کسی را که از مقامات دولتی حمایت می‌کنند، از قبیل کارکنان دولتی مثل معلمان و کارمندان دولت را به قتل برسانند. GIA خود نیز اقدام به قتل حامیان دولت کرد. این گروه با اعلام اینکه ‹‹ ژورنالیست‌هایی که با قلم به مبارزه با اسلام‌گرایی می‌پردازند با شمشیر از بین خواهند رفت›› مبادرت به ترور ژورنالیستها و روشنفکران ورزید.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: طولی نکشید که GIA با هدف قرار دادن غیرنظامیانی که حاضر نبودند احکام ممنوعه گروه را بپذیرند، حملات خود را گسترش داد و بعدها در سال ۱۹۹۳ نسبت به کشتن خارجی‌ها اقدام کرده و بیانیه‌ای با این مضمون صادر کرد: ‹‹ هر کسی که پس از اتمام این دوره [ضرب الاجل یک‌ماهه] در این کشور بماند خودش مسئول مرگ ناگهانی خود خواهد بود].."


title: جنگ داخلی الجزایر

text: پس از وقوع چند قتل آشکار تقریباً تمامی افراد خارجی کشور را ترک کردند؛ در واقع مهاجرت‌های شهروندان الجزایری به دیگر کشورها (که اغلب به صورت غیرقانونی صورت می‌گرفت) نیز افزایش چشمگیری پیدا کرد؛ چرا که مردم در صدد یافتن راهی برای گریز از این وضعیت نامناسب حاکم بر کشورشان بودند. در عین حال، تعداد روادیدهایی که دیگر کشورها به شهروندان الجزایری می‌دادند به شدت روبه کاهش نهاد.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: هر چند الجزایر در سال ۱۹۹۴ به تدریج رشد و توسعه یافت، با این حال خشونت در تمام آن سال ادامه داشت. دولت نیز پس از انجام مذاکراتی با IMF، موفق شد مهلت پرداخت دیون خود را تجدید کند واین امر موجب آن شد که دولت به ثروت غیر مترقبه هنگفتی دست یابد، و متعاقب آن ۴۰ میلیارد فرانک از جامعه بین‌الملل گرفت تا از آزادسازی اقتصادی در الجزایر پشتیبانی کند. از آنجا که واضح و مبرهن بود که درگیری برای مدتی در کشور ادامه خواهد داشت، ژنرال لیامین زروآل به عنوان رئیس جدید شورای عالی کشور انتخاب شد. ژنرال زروآل متعلق به جناح ‹‹مذاکره گر›› (طرفدار مذاکره) ارتش بود تا جناح ‹‹قلع و قمع کن›› (طرفدار سرکوب). زروآل در مدت کوتاهی پس از آنکه به قدرت رسید به منظور حمایت از FIS برخی از زندانیان وابسته به این حزب را آزاد کرد و مذاکره با رهبران محبوس آن را آغاز کرد. این مذاکرات باعث ایجاد شکاف و جدایی در پیوستار سیاسی کشور شد؛ بزرگ‌ترین گروه‌های سیاسی، بویژه حزب FLN و کابیلا که هر دو سوسیالیست بودند کماکان خواستار مصالحه و سازش بودند، و این در حالی بود که اغلب سایر نیروها- بویژه اتحادیه سراسری کارگران الجزایری (UGTA) و گروه‌های کوچکتر چپ‌گرا و فمینیست، مثل CDR که سکولار افراطی بود از ‹‹قلع و قمع کاران›› جانبداری کردند. تعداد اندکی از شبه نظامیان نامشخص هوادار دولت، مثل سازمان جوانان آزاد الجزایر (OJAL) ظهور کردند و حمله به شهروندان هوادار اسلام‌گرایی را آغاز کردند. در ۱۰ مارس ۱۹۹۴ بیش از ۱۰۰۰ زندانی (که اغلب اسلامگرا بودند) از زندان تازولت فرار از زندان تازولت فرار کردند. این فرار نشان از آن داشت که چریکها دست به کودتای بزرگی زده‌اند. بعدها، نظریه پردازانی که قائل به نظریه توطئه بودند گفتند که این اقدام به منظور مهیا ساختن شرایط برای نفوذ نیروهای امنیتی در GIA صورت گرفته‌است.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: در همین حین، GIA تحت رهبری و هدایت شریف قسمی (که از ماه مارس رهبری آن را به عهده گرفته بود) در سال ۱۹۹۴ به پرنیروترین ارتش چریک تبدیل شد. در ماه می‌شمار زیادی از رهبران FIS که به زندان نیفتاده بودند، به همراه رهبر MEI سعید مخلوفی به GIA ملحق شدند و بدین ترتیب FIS متحمل ضربه آشکاری شد. از آنجا که GIA از ماه نوامبر سال ۱۹۹۳ آنها را تهدید به مرگ کرده بود، پیوستن این افراد به این گروه برای بسیاری تعجب‌انگیز بود. ناظران چنین تحلیل و تفسیر کردند که این اقدام یا یک رقابت داخلی FIS یا تلاشی برای تغییر دادن روش و خط سیر GIA از درون بوده‌است. در ۲۶ اوت همان سال، GIA حتی اعلام خلافت یا حکومت اسلامی برای الجزایر کرد و گوسمی را به عنوان ‹‹امیر مؤمنان›› انتخاب کرد. مع‌هذا، فردای همان روز سعید مخلوفی کناره‌گیری خود را از GIA اعلام کرد و مدعی شد که GIA از اسلام منحرف شده و تشکیل خلافت نیز اقدامی از جانب رهبرFIS بوده‌است تا بتواند از این طریق GIA را زیر سلطه خود آورد. GIA حملات خود را بر ضد اهداف همیشگی خود ادامه داد، بویژه هنرمندانی از قبیل چب حسنی را ترور کرد و د ر اواخر ماه اوت رسم جدیدی را به فعالیتهای خود افزود: که آن، تهدید به آتش زنی مدارس اسلامی ناکارآمد بود.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: چریکهای وفادار به FIS، که در حاشیه قرار گرفتن آنها را تهدید می‌کرد، تلاش کردند تا نیروهای خود را متحد کنند. در ژوئیه ۱۹۹۴، MIA به همراه بازماندگان MEI و تعداد زیادی از گروه‌های کوچکتر تحت عنوان سپاه رستگاری اسلامی (این اصطلاح اصطلاحی بود که در گذشته نیز گاهی اوقات به عنوان نشان کلی چریکهای هوادار FIS به کار می‌رفت) با یکدیگر متحد شدند و وفاداری خود را بهFIS اعلام کردند و بدین ترتیب توان FIS را در مذاکرات مضاعف کردند. تا پایان سال ۱۹۹۴، آنها نیمی از چریکهای شرق و غرب را تحت کنترل خود درآوردند، اما در مرکز؛ یعنی نزدیک پایتخت که محل استقرار GIA بود، کمتر از ۲۰٪ چریکها را تحت کنترل خود داشتند. آنها با صدور اعلامیه‌هایی حمله کورکورانه GIA را بر ضد زنان، ژورنالیستها، و دیگر غیر نظامیانی که ‹‹در سرکوب شرکت نداشتند›› را محکوم کردند و تلاش GIA را د ر خصوص به آتش کشیدن مدارس به شدت مورد انتقاد قرار دادند.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: در پایان اکتبر، دولت اعلام کرد که مذاکراتش با FIS شکست خورده‌است. در عوض، زروآل طرح جدیدی را به کار بست: او با توسعه و گسترش ‹‹قلع و قمع کارها››، از قبیل لاماری در درون ارتش و سازماندهی کردن ‹‹ نیروهای شبه نظامی دفاع شخصی›› در روستاها به منظور مبارزه با چریکها، برنامه انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۹۵ را تهیه کرد. در خلال سال ۱۹۹۴ انزوای الجزایر شدیدتر شد؛ بسیاری از آژانس‌های خبری خارجی؛ از قبیل رویتر در آن سال الجزایر را ترک کردند؛ و این در حالی بود که مرز این کشور با مراکش بسته شد و شرکت‌های هواپیمایی خارجی بزرگ خطوط هوایی خود را به الجزایر لغو کردند. شکافی که در پوشش اخبار ایجاد شده بود با حکمی که دولت در ماه ژوئن صادر کرد بدتر و وخیم تر شد؛ به موجب این حکم رسانه‌های الجزایری حق نداشتند اخبار مرتبط با تروریسم که تحت پوشش انتشارات رسمی مطبوعات قرار نداشتند، پخش کنند.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: تعداد اندکی از رهبرانFIS، از جمله رباح کبیر جلای وطن کردند. به دنبال دعوت انجمن سینت ادیگو که در شهر روم مستقر بود در نوامبر ۱۹۹۴، رهبران فراری در رم مذاکراتی را با دیگر احزاب مخالف، اعم از اسلامگرا و سکولار (FLN,FFS,FIS,MDA,PT,JMC) آغاز کردند. سرانجام آنها در ۱۴ ژانویه در مورد برنامه سیاسی سینت ادیگو توافق کردند. این برنامه شامل یک سری اصولی از قبیل: احترام به حقوق بشر و دموکراسی چند- حزبی، نفی حاکمیت ارتش و دیکتاتوریسم، به رسمیت شناختن اسلام، اعراب و هویت قومی بربر به عنوان مولفه‌های اصلی و ضروری هویت ملی الجزایر، تقاضای آزادی رهبران FIS و پایان بخشیدن به کشتار غیرقانونی و اعمال شکنجه بر ضد همگان می‌شد. در کمال شگفتی بسیاری، حتی علی بلهادی نیز تفاهم نامه را تأیید کرد و این بدین معنا بود که FIS نیز همانند سایر گروه‌های مخالف به چهارچوب قانونی برگشته‌است. مع‌هذا، یک امضا کننده و موید اصلی، یعنی دولت مانده بود. در نتیجه، تأثیر برنامه مزبور در بهترین حالت محدود شد- هر چند عده‌ای گفته آندرا ریچادی که واسطه مذاکرات انجمن سینت ادیگو بود، را قبول داشتند که می‌گفت: ‹‹ برنامه سینت ادیگو باعث شد که ارتش الجزایر از قفس مواجهه نظامی صرف رها شود و کاری کرد که مسئولان ارتش الجزایر به جای آن با اقدام سیاسی در مورد انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۹۹۵ از خود واکنش سیاسی نشان دهند››. در چند ماه بعد تعداد ۱۰۰ تن از اسلامگرایان زندانی در جریان شورش زندان سرکادجی کشته شدند و یک پیروزی بزرگ برای نیروهای امنیتی دراین دفلا رقم خورد که نتیجه آن کشته شدن صدها مبارز چریکی بود.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: سرانجام جمال زیتونی جانشین شریف گوسمی شد و به سمت رهبری GIA دست یافت. زیتونی حمله بر ضد غیر نظامیان را تا خاک فرانسه گسترش داد و در ابتدای امر هواپیمای مسافربری ۸۹۶۹ فرانسه را در پایان دسامبر ۱۹۹۴ ربود و حملات خود را در سراسر ۱۹۹۵ ادامه داد و چندین بمب‌گذاری موفقیت‌آمیز و چند مورد اقدام نافرجام به بمب‌گذاری را رقم زد. او در داخل الجزایر نیز همین رویه را در پیش گرفت و به خودروهای بمب‌گذاری شده، ترور موسیقیدانها، ورزشکاران و زنان بی‌حجاب و قربانیان همیشگی اش روی آورد. حتی در این مرحله، ماهیت غیر سودمند حملات آن باعث نضج این شک و گمان شد که سرویسهای جاسوسی الجزایر در گروه نفوذ کرده‌اند (این شک و گمان را اعضای FIS که خارج از کشور به سر می‌بردند ترویج دادند). منطقه بویژه جنوب الجیرز تحت سلطه GIA درآمد و GIA به این منطقه نام ‹‹منطقه آزاد شده›› را داد. مدنی بعد، این منطقه به عنوان مثلث مرگ شناخته شد.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: گزارش‌های مربوط به درگیری بین AIS و GIA افزایش یافت و GIA با ترور یکی از مؤسسان FIS به نام عبدالباقی صحراوی در پاریس تهدید به مرگ رهبرانFIS و AIS را تکرار کرد. در این مقطع، منابع خارجی تخمین می‌زدند که تعداد کل چریکها به ۲۷۰۰۰ رسیده باشد.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: به دنبال شکست مذاکرات دولت با FIS، دولت تصمیم گرفت انتخابات ریاست جمهوری را برگزار کند. در ۱۶ نوامبر ۱۹۹۵ لیامین زروآل با به دست آوردن ۶۰٪ آرای ماخوذه به سمت ریاست جمهوری دست یافت. تعداد شرکت کنندگان انتخابات که در آن نامزدهای زیادی به رقابت پرداختند، بالا بود (به تأیید اکثر ناظران به‌طور رسمی ۷۵٪ مردم در انتخابات شرکت کردند)، که از این میان نمایندگان اسلام‌گرا؛ یعنیمهفود نهنا (۲۵٪) و نورالدین بوخرو (۴٪) و سعید سعدی سکولار (۱۰٪) آرای ماخوذه را به خود اختصاص دادند. در این انتخابات FIS شرکت نداشت. تعداد بالای شرکت کنندگان در حالی به دست آمد که FIS,FFS و FLN انتخابات را تحریم کرده بودند و GIA (با مطرح کردن شعار ‹‹یک رای، یک گلوله››) تهدید کرده بود که هر کسی را که در انتخابات شرکت کند به قتل خواهد رساند. با تجهیز نیروهای فراوان در روزهای قبل از انتخابات اقدامات امنیتی بسیار شدیدی اتخاذ شده بود. ناظران خارجی از اتحادیه کشورهای عرب، سازمان ملل، و سازمان اتحاد آفریقا در مورد انتخابات ابراز شک و ملاحظات خاص جدی ای را نکردند. در حالی که برخی انتخابات را نامساعد قلمداد می‌کردند، خارجی‌ها انتخابات را کاملاً آزاد می‌دیدند و نتایج انتخابات با توجه به محدودیت منابع موجود، به‌طور معقولی مناسب تلقی شد. .


title: جنگ داخلی الجزایر

text: نتایج انتخابات نظرات مختلف مردم را منعکس می‌کرد که صرف نظر از مسائل سیاسی، شامل حمایت از سکولاریسم و مخالفت با اسلام و آرزوی پایان خشونت می‌شد. این امید در میان عموم زنده شده بود که سیاست الجزایر سرانجام سیر طبیعی به خود خواهد گرفت. زروآل نیز با به تصویب رساندن قانون اساسی جدید در سال ۱۹۹۶، افزایش کم سابقه اختیارات رئیس‌جمهور و ایجاد یک مجلس جدید که تعدادی از اعضای آن را رئیس‌جمهور منصوب می‌کرد و تعدادی دیگر از طریق انتخابات انتخاب می‌شدند، رویه ایجاد شده در کشور را دنبال کرد. در نوامبر ۱۹۹۶، متن قانون اساسی از طریق همه‌پرسی عمومی به تصویب رسید. بنا به اعلام رسمی ۸۰٪ مردم در همه‌پرسی شرکت داشتند، اما از آنجا که نظارتی بر این رای‌گیری وجود نداشت، برای بسیاری از مردم آمار اعلام شده شرکت کنندگان در همه‌پرسی غیرقابل پذیرش بود.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: اقدامات سیاسی دولت با رشد بسیار زیاد شبه نظامیان هوادار دولت همراه بود. ‹‹شبه نظامیان دفاع شخصی›› که ‹‹میهن پرستان›› نامیده می‌شدند و متشکل از شهروندان داخلی مورد اعتمادی بودند که توسط ارتش تربیت شده بودند و دولت سلاح در اختیارشان قرار داده بود، در شهرهای نزدیک فعالیت چریکها تشکیل شدند و در تلویزیون ملی از آنها تبلیغ می‌شد. ‹ تحت عنوان چه چیزی تبلیغ می‌شدند؟!. برنامه در برخی بخش‌های کشور با استقبال خوبی مواجه شد، اما در دیگر نقاط کشور استقبال چندانی از آن به عمل نیامد. در سال‌های پس از آن، به ویژه به دنبال قتل‌عام در سال ۱۹۹۷ این برنامه گسترش زیادی پیدا کرد.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: نتایج انتخابات در حکم ضربه‌ای بود که به گروه‌های مسلح وارد آمد؛ چرا که به دنبال انتخابات تعداد زیادی از هواداران گروه‌های مسلح از آن‌ها رویگردان شدند. رباح کبیر که به FIS تعلق داشت با اتخاذ موضع مسالمت آمیزتری تغییر عقیده داده و خود را با فضای عمومی تطبیق داد، اما برخی از اعضای گروه خودی و AIS او را محکوم کردند. اختلافات داخلی باعث متزلزل شدن GIA شد؛ مدت کوتاهی پس از انتخابات، رهبر آن رهبران FIS را که به GIA ملحق شده بودند به کوتای نظامی متهم کرد و اقدام به کشتن آن‌ها کرد. این تصفیه کاری حزبی باعث تسریع فروپاشی GIA شد: جناح‌های مصطفی کرتالی، علی بن هاجر و حسن حصاب از حدود سال ۱۹۹۵ از به رسمیت شناختن رهبری زیتونی سر باز زدند؛ هر چند آن‌ها تا مدتی بعد نمی‌توانستند میدان را خالی کنند. GIA در ماه دسامبرعزالدین باع رهبر AIS در مرکز را به قتل رساند و در ماه ژانویه قول داد با AIS که آن را برای خود دشمن می‌پنداشت، به مبارزه خواهد پرداخت. درگیری‌های تمام عیاری بین آن دو، به‌ویژه در غرب شکل گرفت.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: جامل زیتونی رهبر GIA در ژوئیه سال ۱۹۹۶ توسط یکی از جناح‌های جدایی طلب سابق GIA به قتل رسید و انتار زوآبری جانشین او شد که البته رهبر بی رحمتری از آب درآمد.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: انتخابات پارلمانی در ۵ ژوئن ۱۹۹۷ برگزار شد. انجمن دموکراتیک ملی(NDR)، حزب تازه تأسیسی بود که در اوائل ۱۹۷۷ برای هواداران زروآل به وجود آمده بود، با اختصاص دادن ۱۵۶ کرسی از ۳۸۰ کرسی کل پیروز اصلی انتخابات بود و پس از آن به ترتیب MSP (از حماس خواسته شد نام خود را تغییر دهد) و FLN قرار گرفتند که هر یک ۶۰ کرسی به دست آوردند. نظرات در مورد این انتخابات مختلف بود؛ اکثر احزاب مخالف به اعتراض پرداختند و در کل پیروزی RND تازه شکل گرفته تعجب همگان را برانگیخت. RND,FLN و MSP دولت ائتلافی تشکیل دادند و احمد اویوحیا از RND را به عنوان نخست‌وزیر انتخاب کردند. شواهدی وجود داشت که نشان می‌داد موضع‌ها نسبت به FIS تعدیل شده‌است: عبدالقادر هچانی آزاد شد، عباسی مدنی نیز از زندان آزاد و در منزل خود تحت نظارت و مراقبت نیروهای دولتی قرار گرفت. در این مقطع، یک مشکل جدید و اساسی بروز کرد. الجزایر به واسطه قتل‌عامی که با بی رحمی تمام و در مقیاس کم سابقه انجام می‌شد، روزگارش سختی را تجربه کرد. این قتل‌عام؛ یعنی قتل‌عام تالیت در حوالی ماه آوریل شروع شده بود. البته قبلاً هم در جریان درگیری‌ها در الجزایر قتل‌عام رخ داده بود، اما مقیاس آن‌ها به مراتب کوچکتر و محدود تر از این یکی بود. چریک‌های GIA کل روستاها و نواحی اطراف را عمدتاً هدف حملات خود قرار دادند و بدون ملاحظه جنس و سن قربانیان، ده‌ها و در برخی موارد صدها غیرنظامی را در یک حمله به مرگ فرستادند. این قتل‌عام‌ها تا پایان سال ۱۹۹۸ ادامه یافت و ماهیت وضعیت سیاسی کشور را تا حد زیادی تغییر داد. مناطق جنوب و شرق الجیرز که در سال ۱۹۹۱ کاملاً به FIS رأی داده بودند، به‌طور خاص و به شدت هدف حملات چریک‌ها قرار گرفتند: قتل‌عام‌ها، به ویژه ریاض و قتل علم بنت الله ناظران سراسر جهان را شوکه کرده بود. زنان حامله قطعه قطعه می‌شدند، کودکان تکه‌تکه می‌شدند یا توسط چریک‌ها به دیوار کوبیده می‌شدند، دست و پای مردان یکی یکی تکه‌تکه می‌شد و مهاجمان هر گاه آهنگ بازگشت می‌کردند، زنان جوان را می‌ربودند تا آن‌ها را قربانی سکس خود کنند. اگرچه این نقل قولنصرالله یوس، یکی از بازماندگان بنتلا، اندکی اغراق‌آمیز به نظر می‌رسد، با این حال خلق و خوی آشکار و مشخص حمله وران در آن به‌وضوح آمده‌است: «ما حق مطلق داریم به زنان و کودکان شما تجاوز کنیم و خون شما را بنوشیم. حتی اگر امروز فرار کنید، فردا سراغتان می‌آییم تا شما را بکشیم. ما اینجاییم تا شما را به سوی خدایتان بفرستیم.»


title: جنگ داخلی الجزایر

text: دخالت GIA در این قتل‌عام‌ها مسلم و قطعی است، این حزب به خاطر کشتار مردم در ریاض و بنت‌الله احساس غرور می‌کرد (و در یک روزنامه منتشره از این کشتار به عنوان «قربانی برای خدا» از قربانیان به عنوان حامیان «بی‌دین» حاکمان یاد کرد) و گروه سالافیست ترویج و مبارزه اعلام کرد که سیاست قتل‌عام غیر نظامیان یکی از دلایل اصلی جدایی آنها از GIA بود. در این مرحله، این گروه در ظاهر ایدئولوژی «تکفیریون» را اتخاذ کرده بود و معتقد بود هر کسی که فعالانه به مبارزه بر ضد دولت نمی‌پردازد تا حد ‹‹تکفیر›› دچار فساد شده‌است و حقش است که بدون مجازات کشته شود. زوباری اعلامیه تأییدنشده‌ای صادر کرده بود که می‌گفت ‹‹ به استثنای آنهایی که با ما هستند، بقیه مرتدینی هستند که مستوجب مرگ می‌باشند››.." در برخی موارد، گفته می‌شد که پیوستن روستاها به برنامه میهن پرستان موجب تحریکGIA و اقدام به همه کشی از جانب اعضای آن شده بود؛ چرا که آن‌ها پیوستن روستاها به برنامه میهن پرستان را دلیل بی وفایی آن‌ها می‌دانستند؛ در موارد دیگر، رقابت با دیگر گروه‌ها (مثل جناح جدایی طلب مصطفی کرتالی در اقدام GIA به ارتکاب قتل‌عام‌ها نقش داشته‌است.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: به هر حال، هم در ریاض و هم در بنت الله، بازماندگان می‌گفتند که ارتش در هنگام وقوع قتل‌عام سر صحنه حاضر بوده، اما خود را درگیر نمی‌کردند و حتی در برخی موارد خاص گفته شده‌است که ارتش، مانع از فرار روستائیان از دست حمله‌وران می‌شده‌است.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: در موارد زیادی مانند ریاض، بنت الله، سی زروک، و بنی موسی، پادگان‌های ارتش در چند صد متری روستاها قرار داست، اما با این حال، ارتش اقدامی برای جلوگیری ار قتل‌عام از خود نشان نمی‌داد. به عنوان منبع، به مقالات انفرادی که در خصوص قتل‌عام نوشته شده‌است، مراجعه کنید و همچنین با یوسف بوآندل مقایسه کنید:بنا به گزارش‌ها برخی از شاهدان در ریاض چنین تشخیص داده‌اند که حمله‌وران، چریک‌های محلی و هواداران آن‌ها بوده‌اند.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: (در یک مورد، بنا به گفته زای صدوح، حتی کی از اعضای منتخب FIS در میان حمله وران بوده‌است.) هر چند که در بنت الله چنین گزارش شده‌است که شاهدان گفته‌اند به تشخیص آن‌ها هیچ‌یک از حمله وران جزء چریک‌های محلی نبوده‌اند.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: در برخی موارد چنین کفته شده‌است که پیوستن روستاها به برنامه میهن‌پرستی که به نظر GIA به منزله عدم تعهد و وفاداری بوده‌است، باعث تحریک این حزب برای ارتکاب قتل‌عام‌ها شده‌است. ؛ در موارد دیگر، رقابت با دیگر گروه‌ها (مثل جناح جدایی طلب مصطفی کرتالی) در اقدام GIA به ارتکاب قتل‌عام‌ها نقش داشته‌است. در برخی موارد- قتل‌عام گو الب الکبیر و قتل‌عام صیدی حامد—روزنامه‌های الجزایری AIS را متهم به انجام قتل‌عام‌ها کردند، هرچند که AIS خود منکر دست داشتن در قتل‌عام‌ها بود.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: تقریباً در همان زمان شماری از مردمی که می‌گفتند از نیروهای امنیتی الجزایر روی گردان شده‌اند (مثل حبیب سوآدیا) و به کشورهای غربی گریخته بودند، ادعا کردند که نیروهای امنیتی خودشان چندین مورد از قتل‌عام‌ها را مرتکب شده‌اند.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: نقل قول: وقتی که من در سال ۱۹۸۹ در ارتش نام‌نویسی کردم، اصلاً به ذهنم خطور نمی‌کرد که یک روز شاهد حادثه غمباری باشم که کشورم دچار آن می‌شود. من به چشمان خودم دیدم که همکارانم بچه ۱۵ ساله را زنده به گور می‌کردند. خودم شاهد بودم که سربازان خود را به شکل و هیئت تروریستها درمی‌آوردند و اقدام به قتل‌عام شهروندان غیرنظامی می‌کردند››. این موارد و جزئیاتی از این دست این شک را برانگیخت که دولت نیز به طریقی با GIA (بویژه از طریق نفوذ نیروهای جاسوسی) همکاری داشته یا آنها را کنترل می‌کرده‌است؛ این نظریه خاصه توسط نصرالله یوس که یکی از بازماندگان قتل‌عام بنت الله بود، رواج داده شد که با واکنش تند و کوبنده قسمت‌هایی از الجزایر مواجه شد و توسط بسیاری از اساتید دانشگاه رد شد.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: ‹‹ اما هنوز مدارک بسیاری وجود دارد که دلالت بر این دارد که بسیاری از قتل‌عام‌ها به دست چریک‌های اسلامگرا انجام شده‌است. مهم‌ترین مدرک شهادت نامه‌های شاهدانی است که در قتل‌عام‌ها جان سالم به در برده‌اند و شناسایی و تشخیص آن‌ها حاکی از آن است که اسلامگراها در میان مهاجمان بوده‌اند. (به قسمت زیر مراجعه شود). در واقع، بازماندگانی که آشکارا ارتش را به سبب قصور در مداخله برای جلوگیری از قتل‌عام‌ها متهم می‌کنند، دربارهٔ هویت قاتلان با اطمینان و قاطعیت سخن به زبان می‌رانند و به چریک‌های اسلامگرا اشاره می‌کنند (مثل توقویی ۱۹۹۷). علاوه بر آن، بعضی جنبه‌های مشکل آفرین این ماجرای تلخ را حتی می‌توان بدون ارجاع و اشاره به تبانی و توطئه ارتش روشن و بازنمود کرد. من‌باب مثال، در جنگ‌های داخلی این روند حاکم است که زندانی‌ها در جا کشته می‌شوند تا اینکه به زندان افکنده شوند (لاکر ۱۹۹۸). ۱۱ شبه نظامی، که به احتمال زیاد چریک‌ها را دستگیر کرده‌اند، آشکارا اعلام کرده‌اند که هیچ زندانی ای نگرفته‌اند (AI 1997:b, 10). ژورنالیستهایی که در این حوزه فعالیت می‌کنند شهادت نامه‌های قابل قبول زیادی را در حمایت از این نظربه که اغلب قتل‌عام‌ها توسط شورشیان سازماندهی شده بودند، به دست آورده‌اند (که از میان آن‌ها می‌توان به Leclère 1997; Tuquoi ۱۹۹۷ اشاره کرد). وزرای خارجه کشورهای اروپایی معتقدند که چریک‌های اسلامگرا عامل و باعث قتل‌عام‌های (آبزرور ۹ فوریه ۱۹۹۸) بوده‌اند. اگرچه، در این مقطع زمانی غیرممکن است که بتوان به کل حقیقت پی برد (مراجعه شود به چارف ۱۹۹۸)، این فرضیه که بسیاری از قتل‌عام‌ها به دست چریک‌های اسلامگرا رخ داد قابل قبول به نظر می‌رسد و به تأیید بسیاری از کارشناسان این حوزه از قبیل (عدی: ۱۹۹۸، ص ۴۴) و دیگر نویسندگان (اسمیت ۱۹۸۸، ص ۲۷) رسیده‌است. همچنین، در اکراه و عدم علاقه ارتش به مداخله و جلوگیری از این قتل‌عام‌ها نیز جای هیچ گونه شکی نیست. هر چند که عده‌ای آن را ممکن و شدنی قلمداد می‌کنند.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: در زمان حکومت زوباری، افراط‌گری و خشونت GIA کاملاً کورکورانه شده بود و منجر به وقوع قتل‌عام‌های دهشتناک ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ شد- اگرچه، یک بار دیگر، احتیاط زیادی باید در مورد این‌گونه وقایع به عمل آید؛ چرا که بزرگ‌ترین کسی که از آن نفع می‌برد دولت الجزایر است. مدارک غیر مستقیم و مستقیم بسیار زیادی در مورد دخالت دولت در این قتل‌عام‌ها وجود دارد که در قسمت زیر مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته‌است››. همچنین به مارتینز، ۱۹۹۸، ص ۲۱۷ مراجعه شود: ‹‹بنابراین شاید GIA چهره پنهان رژیم نظامی اشد که مجبور شده‌است منابع اقتصادی خود را از نو تعریف و تبیین کند.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: AIS، که در این زمان با دولت و GIA وارد جنگ تمام عیاری شده بود، خود را در موقعیت غیرقابل دفاعی می‌دید. GIA دشمنی بود که موقعیت AIS را بسیار اضطراری کرده بود و دشمنی آن با AIS مستقیم بود. اعضای AIS ابراز ترس و نگرانی می‌کردند که قتل‌عامها- که در چندین نوبت آنها را محکوم کرده بود- می‌توانست به گردن آنها انداخته شود. در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۷، رهبر AIS؛ یعنی مدنی مرزاق دستور آتش‌بس یک جانبه و بدون قید و شرطی را صادر کرد. این آتش‌بس از ۱ اکتبر شروع می‌شد و هدف مرزاق آن بود که ‹‹ دشمنی را که پشت این قتل‌عامهای شنیع و مشمئز کننده پنهان شده بود شناسایی کند››. بنابراین AIS تا حد زیادی تعادل سیاسی خود را به هم زد و جنگ را به درگیری دولت، GIA و گروه‌های انشعابی گوناگونی که به‌طور فزاینده‌ای از GIA جدا می‌شدند، تبدیل کرد. انجمن اسلامی دعا و جهاد (LIDD) تحت هدایت علی بن هاجر در فوریه ۱۹۹۷ تشکیل شد و با AIS متحد شد و همان آتش‌بس را برگزار کرد. در سه سال بعد، AIS به تدریج به انجام مذاکراتی برای عفو و بخشش اعضای خود پرداخت.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: پس از آنکه EU با فشار مضاعف بین‌المللی برای اقدام برداشتن در مورد قتل‌عام‌های رخ داده در الجزایر مواجه شد، دو هیئت جهت بازدید و بررسی قتل‌عام‌ها در نیمه اول ۱۹۹۸ به الجزایر فرستاد، یکی از این دو هیئت اعزامی تحت نظارت و رهبری ماریو سوآرز قرار داشت؛ گزارش‌های هیاتهای اعزامی گروه‌های مسلح اسلامگرا را محکوم می‌کرد. به سرعت امنیت بیشتری در شهرها حاکم شد، هر چند که قتل‌عام‌ها هنوز هم در مناطق روستایی ادامه داشت. سیاست قتل‌عام غیرنظامیان که GIA آن را اتخاذ کرده بود، از قبل باعث به وجود آمدن چند دستگی و اختلاف در میان فرماندهان آن شد و برخی از آن‌ها در مقام نفی این سیاست برآمدند. در ۱۴ سپتامبر۱۹۹۸، این اختلاف نظرها با تشکیل گروه سالافیست ترویج و مبارزه (GSPC) که در کوهستان‌های غرب کبیلیه مستقر و تحت رهبری حسن حصاب قرار داشت، شکل رسمی به خود گرفت. در ۱۱ سپتامبر، زروآل با اعلام استعفای خود ناظران را شگفت زده کرد. انتخابات جدید سازمان دهی شد، و در ۱۵ آوریل۱۹۹۹، مبارز استقلال طلب سابق عبدالعزیز بوطفلیکا که از حمایت ارتش برخوردار بود، بنا به اعلام مقامات با کسب ۷۴٪ آرای ماخوذه در به سمت ریاست جمهوری انتخاب شد. اندکی قبل از شروع انتخابات دیگر نامزدهای انتخاباتی، ضمن ابراز نگرانی از تقلب در انتخابات، از انتخابات کناره‌گیری کرده بودند. بوطفلیکا مذاکره با AIS را ادامه داد و در ۵ ژوئن AIS کلاً موافقت کرد که منحل شود. بوطفلیکا با بخشودن و عفو شماری از زندانیان اسلامگرا که به ارتکاب جرم و خلاف‌های کوچک متهم بودند، و نیز با به تصویب رساندن قانون نظم اجتماعی در مجلس که مبارزان اسلامگرایی را که مرتکب قتل و زنا نشده بودند در صورت معرفی از تعقیب قانونی عفو می‌کرد، باعث تداوم پیروزی و موفقیت دولت شد. این قانون سرانجام در ۱۶ سپتامبر۱۹۹۹ از طریق همه‌پرسی به تصویب نهایی رسید و شماری از مبارزان، من‌جمله مصطفی کرتالی، از این فرصت قانونی استفاده کردند و با تسلیم خود زندگی طبیعی ای را از سر گرفتند- که البته گاهی موارد این کار کسانی را که به دست چریک‌ها آزار و اذیت شده بودند خشمگین می‌کرد. رهبری FIS از نتایج به دست آمده ابراز نارضایتی می‌کرد و احساس می‌کرد که AIS بدون آنکه مسئله‌ای را حل کند، جنگ را متوقف ساخته‌است، اما مهره اصلی آن‌ها عبدالقادر هچانی که در آن زمان در زندان نبود در ۲۲ نوامبر ترور شد. خشونت خوابید، هر چند کاملاً متوقف نشد و به تدریج الجزایر در وضعیت طبیعی قرار می‌گرفت.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: AIS پس از ۱۱ ژانویه ۲۰۰۱ و پس از برخورداری ار عفو و بخشودگی ویژه دولت به‌طور کامل منحل شد. GIA که به سبب چند دستگی و رویگردانی اعضای خود از آن از هم پاشیده بود و از همه جهات، حتی توسط نهضت اسلامگرایان محکوم و تقبیح شده بود، در چند سال به تدریج از طریق عملیات ارتش از بین رفت؛ تا زمان مرگ انتار زوباری دراوائل سال ۲۰۰۲، این حزب عملاً فرومانده و از کار افتاده شده بود. بعد از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ تلاش‌های دولت مضاعف شد؛ احساس هم دردی ایالات متحده آمریکا با دولت الجزایر فزونی یافت و در قالب اقداماتی از قبیل مسدود کردن حساب‌های GIA و GSPC و تأمین عینک ایمنی مادون قرمز ارتش نمایان و آشکار شد.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: با تضعیف GIA, GSPC فعال‌ترین گروه شورشی محسوب می‌شد که تقریباً ۳۰۰ مبارز در سال ۲۰۰۳ داشت.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: GSPC در منطقه‌ای که فعالیت داشت به ترور پرسنل ارتش و پلیس ادامه داد و همچنین موفق شد تا صحرا پیشروی کند که در آنجا شاخه جنوبی آن، به رهبری عماری صیفی (با نام مستعار ‹‹عبدالرزاق الپارا›› ‹‹چتر باز››)، شماری از گردشگران آلمانی را در سال ۲۰۳ ربودند. این اتفاق قبل از زمانی رخ داد که عماری صیغی ناچار شد به مناطق کم جمعیت مالی و بعدها نیجر و چاد که در آن دستگیر شد، فرار کند. در اواخر سال ۲۰۰۳، فرد دیگری جای بنیان‌گذار گروه را گرفت که از او افراطی تر بود. فرد جانشین نبیل شاروتی نام داشت که حمایت آشکار خود را از القاعده اعلام کرد و بدین ترتیب رابطه دولت الجزایر با آمریکا قوی تر شد. گزارش‌ها می‌گویند که شاروتی مدت کوتاهی پس از آن کشته شد و در سال ۲۰۰۴ ابو مصعب عبدالعدود جانشین او شد.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: آزادی رهبران FIS؛ یعنی مدنی و بلهادی در سال ۲۰۰۳ تأثیر بسیار چشمگیری بر اوضاع داشت، من‌باب مثال می‌توان به اعتماد به نفس تازه یافته دولت اشاره کرد که با انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۴ تقویت یافت، در انتخابات مزبور بوطفلیکا در حالی که از حمایت دو حزب اصلی و یکی از جناح‌های حزب اصلی سوم برخوردار بود، برای بار دوم و این بار با ۸۵٪ آرا به ریاست جمهوری انتخاب شد. آرای به دست آمده به منزله تأیید حمایت قاطع مردم از سیاستهای بوطفلیکا در قبال چریکها و پایان خشونت تمام عیار در منطقه بود. در سپتامبر سال ۲۰۰۵، پیشنهاد عفو دولت بوطفلیکا، همانند قانون ۱۹۹۹ به همه‌پرسی سراسری گذاشته شد تا به اقامه دعوی قانونی بر ضد افرادی که دیگر دست از جنگ کشیده بودند، پایان داده شود و برای خانواده‌های کسانی که به دست نیروهای دولتی کشته شده بودند، غرامت در نظر گرفته شود. پیشنهاد با کسب ۹۷٪ آرا مورد تأیید قرار گرفت (مراجعه شود به منشور صلح و آشتی ملی). پیشنهاد با حکم ریاست جمهوری در فوریه ۲۰۰۶ به اجرا درآمد؛ اما مسئله تأمین مصونیت از تعقیب برای چریکهای سابق (برای همه غیر از کسانی که جرمهای سنگین مرتکب شده بودند) و پرسنل ارتش (برای هر اقدامی که برای تأمین امنیت ملت انجام می‌دادند) آ فوق‌العاده بحث‌برانگیز شد.


title: جنگ داخلی الجزایر

text: درگیری و جنگ به تدریج در سال ۲۰۰۶ فروکش کرد و عناصر داخلی FLN پیشنهاد تغییر قانون اساسی را داد تا بوطفلیکا بتواند برای بار سوم در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کند.


title: اسب‌نامه‌های آریایی

text: قدیمی‌ترین سندی دربارهٔ حیوانات باقی‌مانده، لوحه‌ای است که از هیتی‌ها در کشور میتانی در ناحیه Boḡazköy، آناتولی بدست آمده‌است. کشور میتانی از اواسط هزاره دوم ق. م در بخش شمالی میان‌رودان و قسمت جنوبی فلات ارمنستان و قسمتی از سوریه تأسیس شد. سند بالا را جرج سارتن از هیتی و دیاکونوف، از میتانیها دانسته‌اند. لوحه بغازکوی در سال ۱۳۶۰ (پیش از میلاد) به وسیله شخصی به نام به خط میخی دربارهٔ تربیت اسبان نگاشته شده‌است. در این سند دوره تربیت شش‌ماهه اسب مرحله به مرحله شرح داده شده‌است. انتخاب اولیه پوشش اسب، کاستن وزن، ورزش تدریجی، انواع چهار نعل و یورتمه، عادت به چریدن، طرز خوراک دادن و مخلوط کردن کاه با غذا شرح داده شده‌است. «بهترین اسب‌ها پس از یک اسب دوانی آزمایشی انتخاب می‌شوند. پس از آن اسبان را در زیر روپوش پشمی می‌تازانند تا عرق کنند و از وزن آنها کاسته شود. پیوسته آنها را در مسافاتی که به تدریج زیادتر می‌شود به حال چهارنعل یا یورتمه می‌دوانند تا به راه رفتن و دویدن عادت کنند. برای خوراک دادن دستورها خاص داده شده که در مواقع معین و به اندازه آب و خوراک به آنها بدهند، همراه خوراک آنها باید کاه خرد شده باشد تا بهتر بتوانند خوراک خود را بجوند».


title: سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–پاسفیک

text: سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا-پاسفیک (APEC) یک گروه اقتصادی از کشورهای حاشیه اقیانوس آرام هستند که به منظور بهبود مناسبات اقتصادی و سیاسی با یکدیگر دیدار می‌نمایند. این گروه دارای کمیته‌های اجرائی در زمینه های گسترده‌ای از مسائل، از ارتباطات تا شیلات است. سران کشورهای تمام اعضای اپک (به استثنای چین تایپه)، طی یک همایش سالانه تحت عنوان «اجلاس سران اقتصادی اپک» با یکدیگر ملاقات می‌کنند که مکان برگزاری آن درمیان اعضای اقتصادی اپک در حال گردش است. اپک به خاطر این سنت (آداب) خود مشهور است که رهبران حاضر در آن مطابق با رسوم ملی کشور میزبان خود لباس می‌پوشند.


title: سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–پاسفیک

text: بیشتر کشورهای نوار ساحلی اقیانوس آرام، جزو اعضای این سازمان هستند، به جز:


title: سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–پاسفیک

text: جمهوری خلق چین تنها علاقه‌مند به حضور سرزمین اصلی چین در این اجلاس بوده‌است، زیرا هنگ کنگ، و ماکائو به عنوان کشورهایی با اقتصادهای مجزا فرض می‌شوند. هنگ کنگ در سال ۱۹۹۱ به اپک پیوست در حالی که مستعمره بریتانیا بود. در سال ۱۹۹۷، هنگ کنگ به یک منطقه ویژه اداری جمهوری خلق چین تبدیل شده و «هنگ کنگ چین» نام گرفت.


title: سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–پاسفیک

text: در اثر فشار از سوی جمهوری خلق چین، جمهوری تایوان، اجازه ندارد هیچ‌یک از نام‌های جمهوری چین یا تایوان را به خود بدهد بلکه در این سازمان باید با نام چین تایپه به آن اشاره نمود. رئیس جمهور چین مجاز نیست در «اجلاس سالانه سران اقتصادی اپک» شرکت نماید و باید مقام سطح وزارتخانه در امور اقتصادی را به عنوان نماینده این کشور به این اجلاس اعزام نماید.


title: سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–پاسفیک

text: هندوستان برای ورود به اپک درخواست نموده‌است. پیشتر این کشور با این موضوع به شدت مخالف بود، اما با وجود نفوذ و پشتیبانی جدید این کشور از سوی آمریکا، احتمال می‌رود هند با حضور خود در این اجلاس در جایگاه یک ناظر موافقت نماید.


title: سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–پاسفیک

text: گوآم نیز با بیان مثال هنگ کنگ، به‌طور فعال خواستار عضویت جداگانه خود در این اجلاس شده‌است، اما این درخواست از طرف آمریکا با مخالفت روبرو شد، که هم‌اکنون در گوآم حضور دارد.


title: سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–پاسفیک

text: در ژانویه ۱۹۸۹، بای هاوک، نخست وزیر استرالیا خواستار همکاری مؤثرتر اقتصادی در منطقه آسیا پاسیفیک شد. این امر موجب برگزاری اولین اجلاس اپک در کانبرا، استرالیا به ریاست وزیر خارجه آن کشور، گرت ایوانز در ماه نوامبر شد. این اجلاس، با حضور وزیر سیاسی|وزرای ۱۲ کشور، راجع به اقدامات آن جهت اجلاس آتی سالانه در سنگاپور و کره جنوبی تصمیم‌گیری نمودند.


title: سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–پاسفیک

text: در ابتدا مالزی با عضویت آسه آن در اپک مخالف بود، در عوض (تشکیل) یک گروه اقتصادی آسیای شرقی (EAEC) را در اپک پیشنهاد نمود، که 'کشورهای غربی ' همچون ایالات متحده| آمریکا، استرالیا یا زلاند نو جزو اعضای آن نمی‌شدند. این طرح نیز خود از سوی آمریکا و ژاپن مورد مخالفت واقع شد.


title: سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–پاسفیک

text: اولین اجلاس سران اپک در سال ۱۹۹۳ زمانی برگزار شد که بیل کلینتون، رئیس‌جمهور (وقت) آمریکا، این اجلاس را وسیله‌ای حساس برای بازگردان دور مذاکرات خود با اروگوئه به مسیر اصلی خود می‌دید، (به همین منظور) سران اقتصادی کشورهای عضو آن را به بلیک آیلند، واشینگتن دعوت نمود. در بلیک آیلند، سران آن خواستار ادامه کاهش موانع تجاری و سرمایه‌گذاری با این پیش‌بینی شدند که «جامعه آسیا پاسیفیک» موجب ارتقاء پیشرفت از طریق همکاری خواهد شد. مقرهای اپک در سنگاپور واقع شده‌است. اپک در سال ۱۹۹۴ در اجلاس بوگور «اهداف بوگور» را که در آن بررسی شده بود، ذکر نمود که عبارت بودند از تجارت و سرمایه‌گذاری باز و آزاد از طریق کاهش سد تعرفه تا این که به سطحی بین صفر تا پنج درصد در ناحیه آسیا- پاسیفیک برای اقتصادهای صنعتی تا سال۲۰۱۰ و برای اقتصادهای در حال توسعه تا سال ۲۰۲۰ برسد.


title: سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–پاسفیک

text: در سال ۱۹۹۵، اپک یک مرجع مشاوره‌ای تجاری به نام مجمع مشاوره تجاری اپک تأسیس نمود که شامل سه مقام اجرائی تجاری از هریک از (انواع) اقتصاد عضو بود. در سال۱۹۹۷، اجلاس اپک در وانکوور، ایالت بریتیش کلمبیا (کانادا) برگزار شد. اعتراض عظیمی به راه افتاد زمانی که دولتمردان به افسران سواره نظام پلیس سلطنتی کانادا| RCMP دستور دادند تا برای فرونشاندن آن از قوه قهریه و افشانه فلفل (اشک آور) علیه اعتراض کنندگان غیر خشن استفاده نمایند. معترضان با حضور دیکتاتورهایی همچون سوهارتو، رئیس‌جمهور اندونزی، مخالف بودند.


title: سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–پاسفیک

text: فشار اپک برای یک دورجدید مذاکرات تجاری و حمایت از برنامه کمک به ظرفیت سازی تجاری در اجلاس شانگهای در سال ۲۰۰۱، به اجرای موفق دستورکار توسعه دوحه چند هفته پس از آن منجر شد. سران همچنین 'توافق نامه شانگهای '، پیشنهاد شده از سوی آمریکا، را امضاء نمودند که بر اجرای اقدامات اپک در جهت ایجاد بازارهای باز، اصلاح ساختاری، و ظرفیت‌سازی تأکید نمودند. رهبران به عنوان بخشی از این توافق نامه، متعهد شدند تا استانداردهای شفاف‌سازی اپک را توسعه داده و پیاده سازند، هزینه‌های معاملات تجاری را در منطقه آسیا- پاسیفیک تا ۵٪ طی ۵ سال کاهش داده و از سیاست‌های آزادسازی تجاری مرتبط با فناوری اطلاعاتی کالاها و خدمات پیروی کنند.


title: سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–پاسفیک

text: در سال۲۰۰۳، رضوان حسام الدین رئیس جماعت اسلامیه، نیز که به عنوان پیرو (مذهب) حنبلی شناخته می‌شود، حمله‌ای را علیه اجلاس اکتبر ۲۰۰۳ اپک در بانکوک طراحی نمود. او در آیوتایا، تایلند نزدیک بانکوک در تاریخ ۱۱ اوت، ۲۰۰۳ توسط پلیس تایلند دستگیر شد، پیش از آن که بتواند نقشه حمله به اجلاس اپک را عملی سازد. در سال۲۰۰۴، شیلی اولین کشور آمریکای جنوبی بود که میزبان اجلاس گردید. دستور کار اجلاس سال ۲۰۰۴ اپک بر روی مسائلی چون تروریسم و بازرگانی، تلاش برای توسعه در سطوح پایین و متوسط و بررسی دقیق توافق نامه‌های آزاد تجاری و بازرگانی منطقه‌ای متمرکز می‌شد. اجلاس ۲۰۰۵ در ماه نوامبر در شهر بوسان، کره جنوبی برگزار شد. این اجلاس بر روی موضوع دوره (گفتگوهای) دوحه| دور مذاکرات تجاری دوحه تأکید داشت که در سازمان تجارت جهانی، اجلاس وزیران که در دسامبر همان سال در هنگ کنگ برگزار شد، بیشتر مورد بحث قرار گرفت. چند هفته زودتر، مذاکرات تجاری در پاریس بین اعضای مختلف WTO از جمله آمریکا و اتحادیه اروپا برگزار شد. این مذاکرات با تمرکز بر کاهش موانع تجاری کشاورزی صورت گرفت. اتحادیه اروپا در برابر کاهش‌های عمده در تعرفه‌های کشاورزی مقاومت می‌نمود که نوعی فروپاشی در فرایند آن را به مخاطره می‌انداخت. در پاسخ (به آن)، اپک اتحادیه اروپا را وادار می‌ساخت تا کاهش یارانه کشاورزی را بپذیرد. گذشته از این اجلاس، معترضان صلح جو علیه اپک در شهر بوسان تظاهرات کردند، اما این امر هیچ گونه مداخله‌ای در (نتیجه) برنامه اپک نداشت. در۱۹ نوامبر۲۰۰۶، سران حاشیه پاسیفیک (اقیانوس آرام) تقاضا نمودند یک بار دیگر به مسائل مذاکرات راکد تجارت آزاد جهانی پرداخته شود و تروریسم و تهدیدات دیگر برای امنیت محکوم گردد. همچنین اپک از کره شمالی به خاطر آزمایش اخیر اتمی اش انتقاد نمود، و این رژیم منزوی را وادار نمود تا گام‌های «منسجم و کارآمدی» به سوی خلع سلاح هسته‌ای بردارد. ویتنام به عنوان میزبان از رشد فراوانی در معاملات چند میلیون دلاری خود برخوردار بوده‌است، در حالی که ایالات متحده و روسیه پیمانی را امضا نمودند که به مسکو اجازه می‌دهد در آینده وارد سازمان تجارت جهانی شود. اولویت اولیه اقتصادی برای این اجلاس، احیای مجدد مذاکرات راکد دوحه دربارهٔ گفتگوهای تجارت جهانی است که در ژولای ۲۰۰۶ به دلیل خصومت آمریکا- اروپا پیرامون یارانه‌های کشاورزی برهم خورد. سران (اپک) مانند جرج دابلیو بوش و رئیس‌جمهور چین هو جینتائو، یک بیانیه مشترک در هشدار به پیامدهای ”وخیم “ آن صادر نمودند، در صورتی که این مذاکرات با هدف برداشتن موانع تجاری جهت افزایش رشد جهانی و ریشه کنی فقر انجام گیرد، ناکام خواهد ماند.موسسات اقتصادی جهانی


title: توری‌ئی

text: توری‌ئی (ژاپنی: کانجی 鳥居 هیراگانا とりい کاتاکانا トリイ) دروازهٔ سنتی ژاپنی است که معمولاً در ورودی پرستش‌گاه‌های شینتو (و همچنین برخی از پرستشگاه‌های بودائی) دیده می‌شود. توری‌ئی از دو ستون پایه و دو تیرک افقی در قسمت بالایش تشکیل می‌شود و بیشتر آن را به رنگ قرمز شنگرف رنگ آمیزی می کنند. در برخی توری‌ئی‌ها کتیبه‌ای میان دو تیرک منصوب است. توری‌ئی سنتی از چوب و سنگ ساخته می‌شد. اخیراً فولاد و فولاد ضد زنگ در ساختن توری‌ئی به کار می‌رود. توری‌ئی برزخ میان معبد مقدس و جهان مدنس است.


title: توری‌ئی

text: معبدهای ایناری (ایزدبانوی باروری، برنج، کشاورزی، روباه، صنعت، و کامیابی) به طور نمونه توری‌ئی‌های بسیاری دارد. معمولاً کسی که در تجارت کامیاب می‌گردد، یک توری‌ئی را به معبد ایناری هدیه می‌کند.


title: توری‌ئی

text: اساس کلمهٔ «توری‌ئی» معلوم نیست . یک نظریه ادعا می‌کند که توری‌ئی‌ها محلی برای استراحت پرندگان است. این نظریه بر اساس تحلیل کانجی توری‌ئی است : 鳥 = پرنده ، 居 = جایگاه. تفسیر آن این است که در شینتو پرندگان پیامبران خدایان به شمار می‌آیند. نظریهٔ دیگر می‌گوید که اصل کلمه tori-iru است (通り入る: گذر کردن و داخل شدن).


title: توری‌ئی

text: معلوم نیست که آیا توری‌ئی از اصل ژاپنی است یا اینکه از جایی دیگر مانند کره وارد فرهنگ ژاپنی شده‌است. هر آینه، در افسانه‌های کهن، آماتراسو ایزدبانوی خورشید از برادر شوخ طبعش بسیار رنجور گشت، پس خود را در غاری پنهان کرد و مدخل آن را با سنگ بست و بدینسان سبب کسوف خورشید شد. مردم ترسیدند که اگر خورشید دیگر هیچوقت ظاهر نشود، همه خواهند مرد. مردم پند پیرمرد خردمندی را شنیدند و لانهٔ چوبی بزرگی ساختند و همه جوجه خروس‌های شهر رادر آن گذاشتند. جوجه‌ها شروع به سر و صدا کردند و سبب کنجکاوی ایزدبانو آماتراسو شدند. هنگامی که آماتراسو از غار سرک می‌کشد تا ببیند چه خبر است، کشتی‌گیر سومو عظیم‌الجثه‌ای به سرعت دویده و سنگ بند کنندهٔ غار را به کناری هل می‌دهد. به این ترتیب آفتاب دوباره جهان را روشن می‌کند. آن لانه اولین دروازهٔ توری‌ئی بود. از آن هنگام توری‌ئی نشان کامیابی و خوشبختی شد و در همهٔ ژاپن منتشر شد.


title: توری‌ئی

text: توری‌ئی نشان ورودی به جایگاه مقدس در ژاپن است. برای رد شدن از یک توری‌ئی، باید دست و دهان را با آب شست، و این برای تمیز و پاک شدن پیش از ورود به پیشگاه خدایان و آغاز نماز و راز و نیاز است. آدمهای آلوده و ناپاک اجازهٔ ورود به معابد شینتو را ندارند تا حیاط معبد را نیالایند. برای مثال، زنان در حال قاعدگی یا هر کسی که در آن سال فردی از اعضای خانواده‌اش را از دست داده باشد، از مصداق‌های این آلودگی به شمار می‌روند. وقتی یک ژاپنی فردی از خانواده‌اش را از دست می‌دهد، به مدت یک سال به جای رفتن به معبدهای شینتویی، آداب عبادی خود را در معبدهای بودائی بجا می‌آورد.


title: توری‌ئی

text: ( Accessed on May 31, 2007)


title: برنار کوشنر

text: برنار کوشنر (زادهٔ ۱ نوامبر ۱۹۳۹ در آوینیون)، سیاست‌مدار، دیپلمات و پزشک فرانسوی و یکی از مؤسسان سازمان خیریه پزشکان بدون مرز و پزشکان دنیا می‌باشد. وی وزیر امور خارجه و اروپای فرانسه در دولت فرانسوا فیون بود.


title: برنار کوشنر

text: پدر وی یهودی و مادر وی پروتستان است. وی با یک روزنامه‌نگار به نام کریستین اوکرانت، یکی از مصاحبه گران امیرعباس هویدا در زندان قصر ازدواج کرده‌است. کوشنر پیشرفت سیاسی خود را با عضویت در حزب کمونیست فرانسه آغاز کرد؛ ولی در سال ۱۹۶۶ میلادی از آن حزب اخراج شد. در سال ۱۹۶۸ به عنوان یک پزشک عضو صلیب سرخ شد و به بیافرا در نیجریه رفت (در جریان جنگهای داخلی نیجریه) در سال ۱۹۷۱ میلادی وی سازمان پزشکان بدون مرز را بنیان نهاد و بر اثر اختلاف با رئیس آن وی سازمان دیگری به نام پزشکان دنیا را راه اندازی کرد. در سال ۲۰۰۳ از حامیان براندازی صدام حسین بود. در سال ۲۰۰۵ نامزد احراز پست ریاست کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل بود ولی انتخاب نشد. در سال ۲۰۰۶ وی کاندیدای مدیر کل سازمان بهداشت جهانی شد که باز هم رأی نیاورد. وی در جریان انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در سال ۲۰۰۷ از خانم سگولن رویال طرفداری کرده بود. کوشنر از حزب سوسیالیست اخراج شده‌است. او یک پزشک متخصص است و در زمینه بیماری‌های داخلی دانشنامه تحصیلات ویژه دارد. او از ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳، و از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲ وزیر بهداشت و فعالیت‌های بشردوستانه فرانسه بوده‌است.


title: شهرستان بجنورد

text: شهرستان بجنورد یکی از شهرستانهای استان خراسان شمالی است. مرکز این شهرستان شهر بجنورد است. ساکنانش مردم کرد ترک، ترکمن و تات هستند.


title: شهرستان بجنورد

text: در سال ۱۳۹۲ بخش راز و جرگلان از شهرستان بجنورد جدا شد و به شهرستان راز و جرگلان ارتقا یافت.


title: شهرستان بجنورد

text: شهرها: بجنورد شهرها: حصار گرم‌خان


title: شهرستان بجنورد

text: از مناطق دیدنی و تفریحی بجنورد می‌توان به گردشگاه باباامان مجموعه بش قارداش و روستای توریستی اسفیدان همچنین آبشار دیدنی روستای حمید و روستای روئین اشاره کرد.


title: شهرستان قم

text: شهرستان قم یکی از شهرستان‌های استان قم در مرکز ایران است؛ مرکز این شهرستان شهر قم است.


title: شهرستان قم

text: جمعیت شهرستان قم بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰، برابر با ۱٬۱۲۵٬۶۷۲ نفر بوده‌است و جمعیت این شهرستان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۵۸'۲۰۱'۱ نفر بوده است که برآورد کل جمعیت استان قم سال ۱۳۹۹ برابر با ۰۰۰'۳۹۸'۱ نفر می باشد.


title: شهرستان قم

text: مسجد مقدس جمکران و فاطمه معصومه هر دو در قم واقع شده اند و اینها باعث شده است که برخی تاریخچه قم را به دوران ظهور اسلام نسبت دهند، اما طبق اسناد تاریخی موجود قدمت قم به دوران ساسانیان باز می‌گردد.


title: شهرستان قم

text: نکته قابل توجه و جالب این است که برخی باستان شناسان مانند رومن گیرشمن قم را به همراه کاشان و ساوه تاریخچه این شهرها را به هزاران سال پیش یعنی نخستین میزبانان انسان‌های اولیه می داند.


title: شهرستان قم

text: قم علاوه بر جاذبه های زیارتی مانند مسجد جمکران و حرم حضرت معصومه برخی جاهای دیدنی و سیاحتی دیگری هم دارد.از لحاظ جغرافیای قم همسایه جنوبی استان تهران است. دریاچه حوض سلطان در استان قم و چهل کیلومتری شهر قم واقع شده‌است.


title: شهرستان سنندج

text: شهرستان سنندج یکی از شهرستان‌های استان کردستان در غرب ایران است. مرکز این شهرستان شهر سنندج است. این شهرستان در مرکز استان قرار دارد.


title: شهرستان سنندج

text: جمعیت این شهرستان بر پایه سرشماری سال ۱۳۹۵، برابر با ۵۰۱٬۴۰۲ نفر بوده‌است.


title: شهرستان سنندج

text: شهر: سنندج شهر: شویشه


title: شهرستان قزوین

text: شهرستان قزوین یکی از شهرستان‌های استان قزوین ایران است. مرکز این شهرستان، شهر قزوین است. سیردان، رازمیان، معلم‌کلایه، اقبالیه، کوهین و محمودآباد نمونه هایی دیگر مناطق شهری آن هستند.


title: شهرستان قزوین

text: زبان رایج در بین مردم شهر قزوین فارسی با لهجه قزوینی است. به گونه‌ای که ساکنان محله‌های شرقی، جنوبی و مرکزی قزوین که کمتر با صفویان در ارتباط بودند، به زبان فارسی سخن می‌گویند. پس از زبان فارسی، زبان‌های ترکی آذربایجانیو تاتی نیز در بین مردم این شهر رواج دارد. به طوری که ساکنان محله‌هایی که با صفویان در ارتباط بوده‌اند به زبان ترکی آذربایجانی سخن میگویند.


title: شهرستان قزوین

text: برخلاف شهر قزوین که زبان اکثریت ساکنان آن فارسی است، ساکنان بیشتر روستاهای شهرستان قزوین به زبان ترکی آذربایجانیو زبان تاتی سخن می‌گویند.


title: شهرستان قزوین

text: جمعیت این شهرستان براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، برابر با ۵۶۶٬۷۷۳ نفر بوده‌است.


title: شهرستان قزوین

text: در تقسیمات کشوری جدید ایران که در سال ۱۳۱۶ شکل گرفت، قزوین یکی از شهرستان‌های تابع استان یکم (به مرکزیت تهران) شد. در بیستم مهر ۱۳۲۶ هجری خورشیدی به تصویب هیئت‌وزیران، استان زنجان تشکیل شد و شهرستان قزوین از استان یکم جدا و به استان زنجان ملحق شد. در سال ۱۳۷۳ هجری خورشیدی شهرستان قزوین از استان زنجان جدا شد و به استان تهران پیوست. سپس در سال ۱۳۷۵ هجری خورشیدی استان قزوین تشکیل شد و شهرستان قزوین به استان قزوین پیوست. این شهرستان اکنون مرکز استان قزوین است و از بخش‌ها، شهرها و دهستان‌های زیر تشکیل شده است:


title: شهرستان قزوین

text: شهرها: قزوین، اقبالیه و محمودآباد نمونه. شهرها: سیردان شهرها: معلم کلایه شهرها: رازمیان


title: شهرستان قزوین

text: شهرها: کوهین


title: بافت

text: بافت می‌تواند اشاره به مفهوم‌های زیر باشد:


title: بافت (زیست‌شناسی)

text: بافت مجموعه‌ای از سلول‌های مشابه است که بر روی هم کار مشخصی را انجام می‌دهند. بافت‌شناسی دانش مطالعه بافت‌ها است.


title: بافت (زیست‌شناسی)

text: به عبارتی دیگر،بافت:گروهی از سلول ها هستند که هماهنگ با یک دیگر وظیفه ای را انجام می دهند


title: بافت (زیست‌شناسی)

text: نکته:تک سلولی ها فاقد بافت اند


title: بافت (زیست‌شناسی)

text: مجموعه یاخته‌های هم شکل و همانندی که عهده‌دار عمل ویژه‌ای می‌باشند بافت نامیده می‌شوند. هر اندامی مانند ریشه، ساقه، برگ، گل، میوه و دانه شامل چندین بافت می‌باشد. هر بافت خود با توجه به ساختار سلولی و آرایشی و عملکردی‌ای که دارد، دارای تنوع نیز می‌باشد. اقسام بافت‌های گیاهی به شرح زیر معرفی می‌شوند:


title: بافت (زیست‌شناسی)

text: در بدن انسان چهار بافت سلولی وجود دارد که عبارتند از:


title: بافت (زیست‌شناسی)

text: ۱. کتاب تشریح و مورفولوژی گیاهی - نویسنده:دکتر جواد قریشی الحسینی - انتشارات به نشر


title: پایه (جبر خطی)

text: در ریاضیات، مجموعه از بردارها در یک فضای برداری موقعی پایه نامیده می‌شود که هر عنصر از را بتوان «به صورت یکتا» به صورت ترکیب خطی عناصر نوشت. ضرایب این ترکیب خطی مولفه‌ها یا مختصات آن بردار از دیدگاه نامیده می‌شوند. به عناصر پایه بردارهای پایه گفته می‌شود.


title: پایه (جبر خطی)

text: به بیان دیگر، یک مجموعه موقعی پایه است که اگر عناصرش به صورت خطی مستقل باشد و نیز هر عنصر یک ترکیب خطی از عناصر باشد. به زبان دیگر، یک پایه یک مجموعه پوششی به صورت خطی مستقل است.


title: پایه (جبر خطی)

text: یک فضای برداری می‌تواند چندین پایه داشته باشد؛ با این حال، همه پایه‌ها تعداد عناصرشان یکسان است، که به آن بعد فضای برداری گفته می‌شود.


title: پایه (جبر خطی)

text: این مقاله در اصل با فضاهای برداری متناهی-بعد سروکار دارد. با این حال، بیشتر این اصول برای فضاهای برداری با ابعاد نامتناهی هم درست اند.


title: پایه (جبر خطی)

text: در جبر خطی منظور از یک پایه (Basis) برای یک فضای برداری مجموعه از بردارهای موجود در آن فضا است که دو خاصیت زیر را دارا باشد:


title: پایه (جبر خطی)

text: مقالهٔ اصلی: پایه‌های متعامد


title: پایه (جبر خطی)

text: در مورد این پایه‌ها هر بردار موجود در مجموعه بر تمامی بردارهای دیگر آن عمود است.


title: پایه (جبر خطی)

text: پایه‌های متعامدی هستند که طول تک تک بردارهای آن با هم برابر و برابر ۱ است. برای به دست آوردن یک پایهٔ متعامد (و همچنین یک پایهٔ یکا متعامد) از یک پایهٔ مرتب از الگوریتم گرام-اشمیت استفاده می‌شود.


title: پلدختر

text: نام این شهر از نام پل بزرگ و محکمی که از روزگار ساسانیان به جا مانده گرفته شده‌است. قبلاً به این شهر جایدر و پاپیل (پای پُل) گفته می‌شد که از سال ۱۳۰۸ به پلدختر تغییر نام یافت. هم‌اکنون ستون‌های تخریب شده از پل تاریخی که بر روی رودخانه زده شده قابل رویت بوده و کنگره آن که جاده سراسری از زیر آن رد می‌شود همچنان پا بر جاست.


title: پلدختر

text: شهر پلدختر در دامنهٔ کوه مَله، از رشته کوه زاگرس واقع شده‌است. شهر پلدختر از نظر جغرافیایی در ۴۷ درجه و ۴۲ دقیقه درازای خاوری و ۳۳ درجه و ۹ دقیقه پهنای شمالی و دارای ارتفاعی بین ۶۵۰ متر تا ۷۱۰ متر از سطح دریا قرار دارد.


title: پلدختر

text: پلدختر در تابستان دارای آب و هوایی گرم و در زمستان معتدل و نسبتاً سرد می‌باشد؛ ولی هر چند سال یک بار پلدختر شاهد بارش برف آن هم به صورت جزئی و کلی می‌باشد. پلدختر از شهرهای پر باران لرستان می‌باشد.


title: پلدختر

text: مردم پلدختر لر هستند و به زبان لری با گویش بالاگِریوِه‌ای سخن می‌گویند.


title: پلدختر

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲۶٬۳۵۲ نفر (۷٬۵۶۳ خانوار) بوده‌است.


title: پلدختر

text: پلدختر دارای ۵ محلهٔ اصلی می‌باشد. این محله‌ها عبارتند از: زیر جده (ساحلی) که حدوداً مرکز شهر است. کاوکالی، پشت بهداری، ولاب و دردیا.هم چنین ۵ کوی: کوی پاسداران، کوی بسیجیان (تنگ علی)، کوی فرهنگیان، کوی شهرداری، کوی سازمانیها.قدیمی‌ترین این محله‌ها محلهٔ پشت بهداری و قدیمی‌ترین کوی، کوی سازمانیها می‌باشد.


title: پلدختر

text: سرانه فضای سبز در شهر پلدختر برای هر نفر ۵٫۶ متر مربع است. از مهمترین پارک‌های این شهر می‌توان به پارک شهرداری، پارک صخره‌ایی و پارک فدک اشاره کرد.پل دختر سازه‌ای متعلق به دوره ساسانیان است که بر بقایای پلی قدیمیتر که متعلق به دوره هخامنشیان است ساخته شده. این پل تاریخی در ورودی شمالی شهر است. هم‌اکنون تنها یک دهانه از طاق‌های آن برجا مانده و جاده شماره ۳۷ از زیر آن عبور می‌کند. این پل بی تردید در مسیر ارتباطی بین شهرهای شاپورخواست و جندی شاپور قرار داشته و از اهمیت راهبردی برخوردار بوده‌است.پل گاومیشان مربوط به دورهٔ ساسانیان می‌باشد. این پل در ۳۰ کیلومتری جنوب شهر پلدختر و بر فراز رودخانهٔ سیمره و در نزدیکی مرز استان ایلام قرار دارد. طول این پل که از بناهای دوره ساسانی است حدود ۱۷۵ متر و عرض گذرسطح پل نزدیک به ۸ متر و۲۰ سانتیمتر است و در حال حاضر دارای ۶ چشمه طاق می‌باشد.غار کلماکره، در سال ۱۳۶۸ گنجینه‌ای بی نظیری در غار کلماکره شهرستان پلدختر کشف شد که به گفته خبرگزاری مهر می‌توان آن را ششمین گنجینه باستانی بزرگ جهان به حساب آورد. تاریخ این گنجینه به ۲۷۰۰ سال قبل بازمی‌گردد.غار کوگان در شرق شهر پلدختر واقع شده‌است. این غار یکی از غارهای تاریخی ایران است که در دورهٔ اشکانیان به وسیلهٔ انسان‌ها ساخته شده‌است.کاروانسرای چمشک، این کاروانسرا در منطقهٔ چمشک از توابع پلدختر و در مسیر راه باستانی شاپورخواست به خوزستان قرار گرفته‌است. این بنا مربوط به دورهٔ صفویه و دورهٔ حکومت شاه عباس اول می‌باشد. این بنا در فهرست آثار ملّی ایران ثبت شده‌است.


title: پلدختر

text: تالاب‌های پلدختر که در گویش محلی به آن ها  (گریا) می گویند در ۱۵ کیلومتری این شهر و در روستای ولیعصر (میر آباد) قرار دارند. این تالاب‌ها زیستگاه بسیاری از گونه‌های جانوری مانند پرندگان مهاجر و انواع آبزیان می‌باشد. از این تالاب‌ها می‌توان به تالاب گوی شیر اشاره کرد. همچنین از دیگر تالاب‌های این شهرستان می‌توان به تالاب‌های تنگ فنی اشاره کرد که آنان هم زیستگاه انواع جانوران، هستند. تالاب‌های پلدختر شهرت ملی دارند.جنگل‌های بلوط در اکثر نقاط استان لرستان پراکنده‌اند. شهرستان پلدختر نیز از این پوشش دارا بوده. عمدهٔ این جنگل‌ها در پلدختر، در منطقهٔ بادامک پلدختر است.رودخانه کشکان از مرکز شهرستان پلدختر می‌گذرد. رودخانه کشکان از بلندای گرین، هرو و دو آب سرچشمه می‌گیرد. شاخهٔ اصلی آن از به هم پیوستن دو رود هرو و دو آب تشکیل می‌شود و در فاصلهٔ ۳۰ کیلومتری شهر خرم‌آباد در جایی به نام دو آب به رود خرم‌آباد برخورد می‌کند و پس از آن در روستای افرینه در ۳۰ کیلومتری پلدختر با رود چولهول برخورد کرده و به سمت پلدختر حرکت می‌کند. این رود از وسط پلدختر می‌گذرد و پس از آن به رودخانهٔ سیمره ریخته و بعد هم به رود کرخه می‌ریزد. این رودخانه آب تمام زمین‌های کشاورزی روستاهای حاشیه خود را تأمین می‌کند.آبشار آبتاف پلدختر آبشاری فصلی است که در ۲ کیلومتری شمال این شهر و بر سر راه پلدختر - خرم‌آباد قرار دارد.


title: پلدختر

text: از غذاها و خوراک‌های محلی پلدختر میتوان به ، دِنو رو، نانِ گِرده، نانِ ساجی، نانِ بلوط و چِزِنَک رُغِه اشاره کرد. و از جمله صنایع دستی پلدختر جاجیم، گلیم و فرش لُری است.


title: پلدختر

text: فاصله پلدختر تا تهران ۶۰۵ کیلومتر و تا اهواز ۲۶۸ کیلومتر است. پلدختر بر سر شاهراه تهران-خوزستان قرار گرفته و دارای اهمیت ارتباطی و راهبردی است. جاده شماره ۳۷ که مناطق شمال و غرب ایران را به جنوب و استان خوزستان متصل می‌کنند از پلدختر می‌گذرد.


title: پلدختر

text: فاصلهٔ شهر پلدختر با برخی از مناطق پر رفت‌وآمد:


title: شهرستان پلدختر

text: شهرستان پُلدُختَر یکی از شهرستان‌های استان لرستان ایران است که در جنوب این استان قرار گرفته‌است. پلدختر یک شهرستان کوهستانی و در میان کوه‌های سر به فلک کشیده زاگرس واقع شده‌است. شهرت جهانی این شهرستان به خاطر کشف یکی از بزرگترین گنج های تاریخ از غار کلماکره پلدختر است.


title: شهرستان پلدختر

text: شهرستان پلدختر از شمال و شرق به شهرستان خرم‌آباد، از غرب و شمال غربی به شهرستان رومشکان و کوهدشت، از جنوب به استان خوزستان و ایلام محدود می‌باشد. شهرستان پلدختر در حدود ۱۱۰ کیلومتری جنوب غربی خرم‌آباد واقع شده و شهرستان مرزی بین استان‌های لرستان و ایلام و خوزستان است. پلدختر حدود ۲۵ کیلومتر با شهرستان رومشکان فاصله دارد؛ و همچنین حدود ۴۵ کیلومتر با شهرستان دره‌شهر از استان ایلام و حدود ۱۰۰ کیلومتر با اندیمشک خوزستان فاصله دارد.


title: شهرستان پلدختر

text: شهرستان پل‌دختر دارای آب و هوایی متفاوت است. مرکز این شهرستان یعنی شهر پلدختر آب و هوای گرمی در تابستان و معتدل و نسبتاً سرد در زمستان دارد. اما در شرق و شمال شهرستان پل‌دختر آب و هوای سردی در زمستان وجود دارد. از جمله دهستان های میانکوه همچون روستاهای قلعه نصیر، آبسرد، چمشک و بخش معمولان زمستان‌های سردی دارند. میانگین بارش سالانه در شهرستان پل‌دختر ۳۷۲/۶ میلی‌متر می‌باشد که به همین علت از شهرستان‌های پُر باران استان لرستان است. در ارتفاعات این شهرستان، برف زیادی می‌بارد و حتی دوام این برف‌ها پس از بارندگی به ۷ روز تا۲۰ روز می‌رسد.


title: شهرستان پلدختر

text: صنایع کارخانه‌ای پلدختر، بیش‌تر صنایع ساختمانی است که مصالح ساختمانی تولید شده آن نیز به دیگر شهرستان‌ها صادر می‌شود از این کارخانه‌ها می‌توان به کارخانهٔ شن و ماسه، سیمان و گچ اشاره کرد.


title: شهرستان پلدختر

text: کشاورزی در این منطقه رواج نسبتاً خوبی دارد و آب مورد نیاز برای آن از رودخانه‌ها و چاه‌ها تأمین می‌شود. محصولات کشاورزی و باغی و صیفی این منطقه عبارتند از: خیار، انجیر سیاه، گندم، جو، بنشن، تره‌بار، برنج، باقلا، ذرت، گوجه و انواع سبزیجات.


title: شهرستان پلدختر

text: پلدختر مقام نخست تولید انجیر در کشور را داراست. هم‌چنین در پاییز و زمستان به دلیل آب و هوای مناسب آن نیز مقام نخست تولید سبزی را در کشور به خود اختصاص داده‌است. این در حالی است که فرآورده‌های کشاورزی این شهرستان همراه با فراورده‌های دامی و لبنی جزو صادرات آن است.


title: شهرستان پلدختر

text: حمل و نقل


title: شهرستان پلدختر

text: عبور جاده های ترانزیتی همچون آزادراه خرم زال،جاده قدیم خرم آباد-پلدختر-اندیمشک و جاده کرمانشاه-اسلام آباد غرب-پلدختر-خوزستان و جاده پلدختر-دره شهر(ایلام) باعث ایجاد مشاغل خدماتی حمل و نقل بسیار در این شهرستان شده است .


title: شهرستان پلدختر

text: پلدختر از نفت خیزترین شهرستان‌های کشور و نفت خیزترین شهر لرستان است. در پلدختر تاکنون ۳۴ تاقدیس نفت کشف گردیده‌است. نفت پلدختر استخراج و به استان‌های دیگر صادر می‌شود.


title: شهرستان پلدختر

text: شهرستان پلدختر دارای چاه‌ها و پالایشگاه‌های پمپاژ نفت و گاز زیادی می‌باشد. از مهم‌ترین چاه‌های نفت و گاز می‌توان به چاه نفت و گاز روستای مورانی واقع در ۲۰ کیلومتری پلدختر اشاره کرد که به پالایشگاه کرمانشاه پمپاژ می‌شوند. هم چنین می‌توان از پالایشگاه‌های پمپاژ پلدختر به پالایشگاه تنگ فنی و پالایشگاه نفت آسار و پالایشگاه افرینه(مرکز آموزشی شرکت ملی نفت) نام برد.


title: شهرستان پلدختر

text: مردم پلدختر به زبان لری با گویش بالاگِریوِه‌ای سخن می‌گویند.


title: شهرستان پلدختر

text: جمعیت این شهرستان طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ با بخش‌ها و روستاهای آن ۷۳٬۷۴۴ نفر برآورد شده‌است. شهرها : پلدختر ، سراب حمام شهر : معمولان


title: نورآباد (دلفان)

text: نورآباد شهری است در شمال غرب استان لرستان. این شهر مرکز شهرستان دلفان است و آب و هوایی سرد و کوهستانی و طبیعتی زیبا برای گردشگری دارد. این شهر یکی از شهرهای مرتفع ایران با ارتفاع بیش از ۲۰۰۰ متر از سطح دریا است که در سال ۱۳۶۴ از بخشداری به فرمانداری ارتقاء یافت. همچنین نام قدیمی این شهر (دُم آیزه) بوده‌است. از مناطق دیدنی و زیارتی آن می‌توان به مهراب کوه افسانه‌ای، آرامگاه امامزاده ابراهیم (ملقب به بابابزرگ)، امامزاده پیرمحمد اشاره کرد. نورباد به شهر مفرغ باستانی معروف است.


title: نورآباد (دلفان)

text: مردم دلفان به زبان لکی سخن می‌گویند. زبان لَکی زبان طوایف لک ایران و از زبان‌های ایرانی شاخه شمال غربی رایج در مناطق غرب ایران است. حدود یک و نیم تا دو میلیون نفر در ایران با زبان مادری (۲۰۱۴) به این زبان سخن می‌گویند.


title: نورآباد (دلفان)

text: بنا بر سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ مرکز آمار ایران، جمعیت شهر نورآباد لرستان ۱۷۰،۴۵۶ نفر بوده‌است.


title: نورآباد (دلفان)

text: شهر نوراباد در شمال غربی استان لرستان قرار گرفته و فاصله‌اش تا مرکز استان یعنی شهر خرم‌آباد ۸۵ کیلومتر، تا کرمانشاه ۹۵ کیلومتر، تا تهران ۴۹۰ کیلومتر، تا نهاوند ۶۰ کیلومتر، تا هرسین ۵۰ کیلومتر و تا الشتر ۴۰ کیلومتر است.


title: نورآباد (دلفان)

text: همچنین اولین مرکز رشد دانشگاه‌های پیام نور کل کشور بعد از کوهدشت لرستان در شهر نورآباد تأسیس شد. تنها بیمارستان نورآباد، بیمارستان ابن سینای نورآباد است. همچنین یک موزه مردم‌شناسی دارد. این شهر دارای یک زمین فوتبال، یک سالن استخر و سالن تیراندازی ست.


title: آرمینیوس

text: آرمینیوس یا هِرمان (زاده ۱۸/۱۷ (پیش از میلاد) – مرگ: ۲۱ (میلادی)) سرکرده چروسک‌ها بود که در نبرد جنگل توتبورگ یک لشکر روم را شکست‌داد. او پیوندی میان قبیله‌های ژرمن خاور راین پدید آورد که کوشش‌های ژرمانیکوس خواهرزاده امپراتور تیبریوس را برای بازچیرگی بر آن سرزمین‌ها را نافرجام گذارد. اگرچه سرانجام آرمینیوس در همپیمان نگاه داشتن قبیله‌های ژرمن ناکام ماند، ولی پیروزی باورنکردنی او در آینده بر تاریخ ژرمن‌های باستان و امپراتوری روم و سرانجام اروپا اثرگذار بود.


title: آرمینیوس

text: آرمینیوس گویا لاتینی‌شده نام آلمانی ایرمین Irmin به معنای بزرگ می‌باشد. در زمان خودباوری و نبرد آلمان‌ها با رومیان آرمینیوس به مانند نمادی برای نبرد با روم درآمد. در این دوره نام آلمانی هرمان Hermann به معنای جنگجو و رزمنده برابر آرمینیوس دانسته‌شد. پنداشته می‌شود که مارتین لوتر اصلاح‌گر دینی نخستین کسی بوده‌باشد که این دو نام را برابر دانسته‌است.


title: آرمینیوس

text: آرمینیوس در ۱۷ یا ۱۸ پیش از میلاد زاده‌شد. او پسر سگیمروس یک فرمانده جنگی شروسک بود. او در آغاز در جایگاه یک فرمانده جنگی رومی پرورش یافت و توانست به شهروندی روم دست‌یابد. او تا پیش از بازگشت به آلمان و نبرد با روم پله‌های پیشرفت را در میان رومیان پیمود.


title: آرمینیوس

text: او میان سال‌های ۷ یا ۸ (میلادی) به شمال آلمان بازگشت و در آنجا نقشه همبسته کردن قبیله‌های آلمانی را کشید.


title: آرمینیوس

text: در پایان سال ۹ میلادی در نبرد جنگل توتبورگ در ۲۰ کیلومتری شهر کنونی اوزنابروک در آلمان؛ قبیله‌های همپیمان ژرمن چروسک، شات، بروکتر و مارس‌ها در جنگل کمین کردن و یک لشکر رومی به رهبری واروس را از میان بردند. این لشکر در برگیرنده سه لژیون، سه دسته سواره‌نظام شش گروه یاری‌رسان بر روی هم ۲۰ هزار مرد بود. واروس فرمانده رومی که شکست را قطعی دید با افکندن خود بر روی شمشیرش دست به خودکشی زد.


title: آرمینیوس

text: پس از این پیروزی آرمینیوس کوشید پیمانی بزرگ‌تر از قبیله‌های ژرمن در شمال آلمان پدید آورد. با این پیروزی آلمان‌ها آشکارا دشمنی خود را با روم نشان می‌دادند ولی شاه ماربود پادشاه بزرگ مارکومان‌ها که بر بوهم فرمان می‌راند بی‌طرف ماند، اگرچه آرمینیوس سر واروس را به نشان پیروزی خود برای او فرستاده بود.


title: آرمینیوس

text: با اینکه برخی آلمان‌ها با روم کنار آمده بودند ولی آرمینیوس همچنان سنگر پادرومی‌ای را در باختر میانه آلمان کنونی و خاور هلند کنونی نگاه‌داشته‌بود. در ۱۴ (میلادی) تیبریوس امپراتور شد و خواهرزاده‌اش ژرمانیکوس را برای کوباندن آرمینیوس فرستاد. بزرگ‌ترین پیروزی ژرمانیکوس به بند کشیدن همسر باردار آرمینیوس توزلندا بود که ژرمانیکوس او را در رژه پیروزی خود به نمایش عام گذارد. پسری را که از او زاده‌شد نیز برای گلادیاتوری به راونا فرستادند. از پسر و همسر او دیگر از تاریخ یادی نشده‌است.


title: آرمینیوس

text: پس از آن دو تازش گازانبری دیگر از سوی ارتش انبوه صدهزارتنی روم نیروهای آرمنیوس را تارومارنمود. با این همه آرمینیوس با سخنانی شورانگیز مردان قبیله‌ها را برای بازسازی و آماده‌شدن برای جنگ با رومیان انگیزاند. در جنگ‌های پس از آن هر دو سوی نبرد تلفات بسیاری دادند.


title: آرمینیوس

text: سرانجام در یکی از جنگ‌ها آرمینیوس زخمی شد ولی رومی‌ها باز هم نتوانستند به پیروزی مهمی دست یابند، پس به سوی مرکز زیست قبیله شروسک در نزدیک دتمولد پیشروی‌نمودند. آرمینیوس با آغشتن رخسارش به خون به گونه‌ای ناشناس از دست رومیان گریخت.


title: آرمینیوس

text: آرمینیوس چندی با ماربود پادشاه بوهم درگیر شد، اگرچه نیروی ماربود پس‌نشستند، ولی سنگربندی سترگ آن سامان جلوی پیروزی آرمینیوس را نیز گرفت. از دیگرسو آرمینیوس در خانه نیز با گرفتاری‌هایی رودررو بود، برای نمونه با خویشان همسر به بندافتاده‌اش و نیز سرکرده‌های هواخواه روم.


title: آرمینیوس

text: در ۱۹ (میلادی) زرمانیکوس هماورد سرسخت آرمینیوس در رم به دست دشمنانش ترور شد و همین بلا دو سال پس از آن بر سر آرمینیوس نیز آمد. دشمنانش از قبیله خود او و قبیله شات‌ها که از نفوذ و نیروی بسیار او در هراس بودند وی را کشتند. اینکه رومیان در مرگ او دست داشتند یا نه آشکار نیست.


title: ارلن

text: اِرلِن یا بالنِ اِرلِن‌مایر (به آلمانی: Erlenmeyer، به انگلیسی: Erlenmeyer flask) نوعی ظرف مخروطی‌شکل است که عموماً برای جوشاندن به کار می رود اما برای سنجش حجمی و نگه داری محلول ها نیز استفاده می شود


title: ارلن

text: نام این وسیله از نام مخترع آن امیل ارلنمایر، شیمی‌دان آلمانی، گرفته شده‌است.ارلن مایر در ویکی‌پدیا انگلیسی .


title: گیلاس مدرج

text: گیلاس مدرج یکی از ابزارهای آزمایشگاهی شیشه ایست که برای برداشتن یا تعیین حجم مایعات استفاده می شود(البته دقت آن از ابزارهایی چون استوانه مدرج و پیپت کمتر است). امروزه استفاده از این ابزار در آزمایشگاه های شیمی منسوخ شده است. این وسیله عمدتاً از شیشه بورو سیلیکاتی ساخته می‌شود اما نمونه های پلاستیکی آن نیز یافت می شود. این ابزار ساختاری مخروطی شکل دارد که قاعده مخروط آن در بالا و از پایین نیز به وسیله یک پایه روی زمین قرار می گیرد.درجه بندی این وسیله بسیار دقیق نمی باشد و وسیله ای نمادین است. این وسیله آزمایشگاهی توسط ابوریحان بیرونی اختراع شد.


title: دارجلینگ

text: دارجلینگ () یکی از شهرهای کشور هندوستان و در ایالت بنگال غربی است.


title: دارجلینگ

text: این شهر مرکز فرماندهی منطقه دارجلینگ، در تپه‌های شیوالیک در قسمت‌های کم‌ارتفاع‌تر رشته کوه‌های هیمالیا است که در ارتفاع تقریبی ۲۱۳۴ مربع (۶۹۸۲ پا قرار گرفته‌است. نام «دارجلینگ» ترکیبی از واژگان تبتی «Dorje» (به معنی «تندر») و «Ling» (به معنی «مکان») می‌باشد که به «سرزمین تندر» ترجمه شده‌است.


title: دارجلینگ

text: در طول حکومت بریتانیا در هند دمای هوای دارجیلینگ باعث شد این منطقه به ایستگاه تپه‌ای (شهر تپه‌ای) برای انگلیسی‌ها تبدیل شود تا با سکنی گزیدن در آنجا از گرمای دشت‌های سوزان در طول تابستان‌ها رهایی یابند.


title: دارجلینگ

text: دارجلینگ در عرصهٔ بین‌المللی به خاطر صنعت چای و راه آهن دارجلینگ هیمالیا که یکی از بناهای میراث فرهنگی جهانی یونسکو است، شهرت دارد. قدمت مزارع چای متعلق به نیمه‌های قرن نوزدهم میلادی می‌رسد که آن هم در نتیجهٔ توسعه صنعت چای توسط انگلستان پدید آمد. پرورش‌دهندگان چای منطقه، گونه‌های پیوندی خاصی برای چای سیاه و نیز روش‌های خاصی برای عمل آوردن آن ایجاد کردند و ترکیبات گوناگونی به دست آوردند که در میان مطلوبترین ترکیب‌های چای جهان قرار داشت.


title: دارجلینگ

text: راه‌آهن دارجیلینگ هیمالیا که این شهر را به دشت‌های متصل می‌سازد، در سال ۱۹۹۹ به عنوان یکی از بناهای میراث فرهنگی جهان ثبت شد و این راه‌آهن یکی از معدود مراکز لوکوموتیوهای بخار است که کماکان در هندوستان مورد استفاده قرار می‌گیرد.


title: دارجلینگ

text: در دارجیلینگ چندین مدرسهٔ خصوصی به سبک مدارس انگلیسی وجود دارد که دانش آموزان را از نقاط مختلف هندوستان و کشورهای همجوار جذب خود می‌کند. این شهر، در کنار شهر همجوار آن کالیمپونگ مرکز اصلی استقلال طلبی و تشکیل ایالت خود مختار گورخالند در دههٔ هشتاد قرن بیستم بود. هر چند جنبش تجزیه طلب به تدریج طی سال‌های دههٔ اخیر به سبب تشکیل شورای تپه‌ای خودمختار فروکش کرده‌است. در سال‌های اخیر، بوم‌شناسی شکننده و ضعیف شهر توسط تقاضای روزافزون برای منابع طبیعی، که خود از آمد و شد فزایندهٔ گردشگران و شهرسازی با برنامه‌ریزی ضعیف نشأت گرفته‌است، مورد تهدید قرار گرفته‌است.


title: دارجلینگ

text: تاریخ دارجلینگ با تاریخ نپال، بوتان، سیکیم و بنگال عجین شده‌است. تا اوائل قرن نوزدهم میلادی منطقهٔ دور دارجلینگ به‌طور ادواری توسط شاهان نپال و سیکیم حکومت و اداره می‌شد.


title: دارجلینگ

text: با آبادی‌ای که متشکل از چند روستای لپچای جنگل‌نشین می‌باشد.


title: دارجلینگ

text: در سال ۱۸۲۸ هیأتی از نمایندگان و مقامات شرکت شرق هند و بریتانیا در مسیر خود به طرف سیکیم توقف کردند و به این نتیجه رسیدند که این منطقه محل مناسبی برای احداث آسایشگاه سربازان بریتانیایی است.


title: دارجلینگ

text: شرکت در سال ۱۸۵۳ در مورد اجاره کردن منطقه از چوگیال سیکیم به مذاکره پرداخت. کمپانی هند شرقی بریتانیا آرتور کمپبل؛ یک جراح از شرکت و قائم مقام ناپی یر (بعدها لرد ناپی یر ماگ دالا) مسئولیت یافتند تا یک ایستگاه تپه‌ای در آنجا تأسیس کنند.


title: دارجلینگ

text: نیروهای انگلیسی مزارع آزمایشی چای در دانجلینگ به سال ۱۸۴۱ ایجاد کردند. موفقیت این آزمایش‌ها منجر به شکل‌گیری شرکت‌های چای در سراسر شهر در نیمه دوم قرن نوزدهم شد.


title: دارجلینگ

text: چند سال پس از بروز تفرقه بین سیکیم و شرکت در سال ۱۸۴۹ دارجلینگ توسط امپراتوری هندی انگلیسی تسخیر شد. مبلغان مسیحی اسکاتلندی مسئولیت ساخت مدارس و مراکز رفاهی را برای انگلیسی‌های مقیم هندوستان به عهده گرفتند و بدین ترتیب سنگ بنای شهرت و اعتبار والای دارجلینگ را به عنوان یک مرکز آموزشی بنا نهادند. افتتاح شدن راه آهن دارجلنیگ هیمالیا در سال ۱۸۸۱ باعث هر چه سریع تر شدن رشد و آبادانی منطقه شد.


title: دارجلینگ

text: در سال ۱۸۹۸، زلزله مهیبی دارجلینگ را لرزاند (که به «فاجعه دارجلینگ» از آن یاد می‌شود) که خسارات زیادی به شهرو ساکنان بومب منطقه وارد آورد.


title: دارجلینگ

text: در زمان حکومت انگلیسی‌ها، دارجلینگ در ابتدا یک «منطقه غیر مقرراتی» بود (نوعی از حکومت که در مورد مناطقی که از لحاظ اقتصادی توسعه چندانی نداشته‌اند، قابل اعمال و اجراست.


title: دارجلینگ

text: اعمال و مقررات دوران حکومت بریتانیا در هند، همانند دیگر مناطق کشور، به صورت خودکار در این منطقه به کار بسته نشد. در نتیجه افراز بنگال در سال ۱۹۰۵ منطقه در حوزه اختیارات و تحت قلمروی راج شاهی درآمد.


title: دارجلینگ

text: ساکنان نخبه دارجلینگ طبقه حاکم بریتانیایی در آن زمان بودند که تابستان هر سال از دارجلینگ دیدن می‌کردند. شمار فزاینده‌ای از ساکنان هندی ثروتمند شهر کلکته، ماهاراجاهای مرفه ایالت شاه نشین و زمین داران ارباب نیز به تدریج به دیدن از دارجلینگ پرداختند.


title: دارجلینگ

text: شهر به عنوان یک قرارگاه گردشگری به رشد خود ادامه داد و در نهایت به " ملکه تپه هاً تبدیل شد.


title: دارجلینگ

text: این شهر به علت قرار گرفتن در مناطق دور و جدا افتاده و داشتن جمعیت کم و پایین در زمان مبارزات آزادی طلبانه هند هیچ نوع فعالیت سیاسی چشمگیر و مهمی به خود ندید. با این حال، تلاش نافرجامی برای ترور جنبش انقلابی استقلال هند سر جان آندرسون، فرماندار بنگال در دهه ۳۰ قرن بیستم رخ داد.


title: دارجلینگ

text: پس از استقلال هند در سال ۱۹۴۷، دارجلینگ با بنگال غربی ادغام شد. منطقه مستقل دارجلینگ هنگام تأسیس متشکل از شهرهای تپه‌ای دارجلینگ، کورسانگ، کالیمپانگ، و برخی از بخش‌های منطقه ترای بود. زمانی که جمهوری خلق چین تبت را در سال ۱۹۵۰ تسخیر کرد، هزاران نفر از پناهندگان تبت در منطقه دارجلینگ پناه گرفتند. جمعیتها از نژادهای مختلف تشکیل شده بودند و این امر باعث به وجود آمدن تنش‌هایی بین آن‌ها شد و از همین روی بود که تقاضاها برای تشکیل ایالتهای مستقل گورخالند و کامتاپور به همراه سلسله‌های نژادی در دهه هشتاد افزایش یافت. مشکلات پس از یک اعتصاب ۴۰- روزه که توسط جبهه آزادی بخش ملی گورخا به اوج خود رسید. در این زمان خشونت سراسر شهر را فرا گرفته بود و دولت ناچار شد برای برقراری دوباره نظم ارتش هند را به کمک خواند. با تأسیس شورای تپه‌ای گورخا دارجلینگ به ریاست سوباش گیشینگ تنش‌های سیاسی تا حد زیادی فروکش کرد.


title: دارجلینگ

text: به شورای تپه‌ای گورخا دارجلینگ اختیار داده شد تا به صورت نیمه مستقل و نیمه خودمختار بر منطقه حکومت کند. بعدها نام این شورا تغییر یافت شورای تپه‌ای گورخا دارجلینگ ا خود مختار تبدیل شد. اگرچه دارجلینگ در حال حاضر آرام و به دور از تنش است، اما کماکان مشکل تشکیل دولت مستقل پابر جاست.


title: دارجلینگ

text: دارجلینگ تقریباً در ارتفاع متوسط ۲٬۱۳۴ در منطقه تپه‌ای دارجلینگ هیمالیا در نزدیکی رشته کوه‌های دارجلینگ- جالافر که منشأ آن از جنوب گوم است، قرار دارد. این رشته کوه y شکل است و پایه آن در کاتاپاهر و جالاپاهر قرار دارد و دو بازوی آن در شمال تپه رصد خانه از هم فاصله گرفته‌اند. بازوی شمال شرقی شیب تندی دارد که در سکوی لیبانگ به پایان می‌رسد، در حالی که بازوی شمال غربی از نقطه شمال می‌گذرد و در دره‌ای نزدیک ترکور تا استیت تمام می‌شود.


title: دارجلینگ

text: دارجلینگ شهر اصلی زیر بخش صدر است که در عین حال مرکز فرماندهی منطقه نیز محسوب می‌شود. اغلب مناطق، از جمله شهر دارجلینگ در تپه‌های سیوالیک (یا هیمالیای پایینی) قرار دارد. خاک منطقه عمدتاً از ماسه سنگ و سازندهای به هم چسبیده‌ای تشکیل شده‌است که آوار سفت و محکم و بالا آمده رشته کوه‌های بزرگ هیمالیا محسوب می‌شوند. مع‌هذا، خاک این منطقه اغلب بسیار شل و تقویت نشده‌است (رسوبات نفوذپذیر منطقه آب را درحد فاصل دو زمان باران در خود نگه نمی‌دارد) و در نتیجه برای کشاورزی خاک مناسبی محسوب نمی‌شود. این منطقه دارای شیب‌های تند و خاک سطحی نرمی است که منجر به ریزشهای مکرر در موسم باران می‌شود. بنا بر اعلام دفتر استانداردهای هند، این شهر (به منظور افزایش آمادگی در برابر زلزله) در نقطه زلزله خیز ۱ تا ۵ قرار می‌گیرد.


title: دارجلینگ

text: نزدیک مرز همگرای فلات هندوستان و اروآسیایی فلاتهای تکتانیک قرار گرفته و در معرض زمین لرزه‌های متمادی قرار دارد. تپه‌ها در قله‌های بلند رشته کوه‌های یلند و پوشیده از برف بالای شهر در دوردست قرار گرفته‌اند. قلهکانچنجانگا سومین قله بزرگ جهان است و برجسته‌ترین قله‌ای است که در منطقه به چشم می‌خورد در روزهایی که ابری وجود ندارد، کوه اورست در نپال را می‌توان مشاهده کرد.


title: دارجلینگ

text: شهر دانجلینگ و منطقه اطراف آن کماکان با چالش‌های مربوط به تخریب جنگل مواجه است؛ تقاضای روزافزون برای سوخت چوب و الوار و نیز آلودگی هوا که ناشی از افزایش استفاده از وسائل نقلیه‌است، موجب بروز چالش‌ها و مشکلاتی شده‌اند.


title: دارجلینگ

text: گیاهان اطراف دارجلینگ شامل جنگل‌های خوش آب و هوا و خزان دار تبریزی، درخت غان، درخت بلوط، و درخت نارون و نیز درختان همیشه بهار و مخروطی کوهستان بارانی می‌شود. جنگل‌های انبوه همیشه سرسبزی دور تا دور شهر را فراگرفته‌است و طیف وسیعی از گل‌های ارکید کمیاب را می‌توان در آن سراغ گرفت. در باغ لییوید بوتانیکال انواع گیاهان معمولی و کمیاب نگهداری می‌شود؛ در حالی که باغ وحش پادماجا نایدو هیمالیا تنها باغ وحش تخصصی در کشور است که انواع رو به انقراض گیاهان و حیوانات در آن نگهداری و تغذیه می‌شوند.


title: دارجلینگ

text: آب و هوای دمایی دارجلینگ ۵ فصل متمایز و متفاوت از دیگر مناطق دارد: بهار، تابستان، پاییز، زمستان و موسم باران. تابستان‌ها (که مدت آن از ماه مه تا ژوئن است) ملایم هستند و بالاترین میزان درجه در آن ۲۵ درجه سانتی گراد یا ۷۷ درجه فارنهایت است. موسم‌های باران از ژوئن تا ماه سپتامبر می‌باشد و باران‌های شدید و سیل آسا یکی از مشخصه‌های اصلی این فصل است که موجب پیدایش ریزشهایی می‌شود که مانع از دسترسی دارجلینگ به سایر مناطق کشور می‌شود. میانگین دمای هوا در زمستان ۵ و ۷ درجه‌است. در پاره‌ای موارد، دمای هوا به زیر نقطه انجماد می‌رسد؛ و بارش برف در آن به ندرت صورت می‌گیرد. در طول فصل‌های زمستان و موسم باران، دارجلینگ اغلب پوشیده از ابر و مه است. متوسط دمای هوا در سال ۱۲ درجه سانتی گراد؛ (۵۳ درجه فارنهایت) است و دمای متوسط ماهانه از ۵ درجه سانتی گراد تا ۱۷ درجه سانتی گراد؛ (یعنی ۴۱ درجه فارنهایت تا ۶۲ درجه فارنهایت) در تغییر است.


title: دارجلینگ

text: بالاترین دمای هوا در منطقه که تاکنون ثبت شده‌است ۲۶٬۷ درجه سانتی گراد (۸۰ درجه فارنهایت) است که در ۲۳ آگوست ۱۹۵۷ ثبت شده‌است؛ و پایین‌ترین دمای هوا ۸ درجه سانتی گراد زیر صفر (۲۳ درجه فارنهایت) بوده‌است که در ۱۱ فوریه ۱۹۰۵ ثبت شده‌است.


title: دارجلینگ

text: میانگین میزان بارندگی در سال ۲۸۱٬۸ سانتی‌متر (۱۱۰ اینچ) است و بالاترین میزان بارندگی در ژوئیه (۷۵٬۵ سانتی‌متر یا ۲۹٬۶ اینچ) است.


title: دارجلینگ

text: مجموعه شهری دارجلینگ از شهرداری دارجلینگ و باغ چای پتابانگ تشکیل شده‌است.


title: دارجلینگ

text: شهرداری دارجلینگ که در سال ۱۸۵۰ تأسیس شد، اداره و حکومت شهری دارجلینگ را به عهده دارد و منطقه‌ای به مساحت ۵۷/۱۰ کیلومتر در اختیار آن است. شهرداری متشکل از یک شورای مشاوران است که از۳۲ منطقه منطقه شهر دارجلینگ و نیز تعدادی عضو که از طرف دولت معرفی می‌شوند تشکیل شده‌است. شورای مشاوران یک نفر را به عنوان رئیس از میان اعضای منتخب خود انتخاب می‌کند. رئیس منتخب مسئول ارشد اجرایی شهرداری است. در حال حاضرجبهه ملی آزادی سازی گورخا عهده‌دار سمت شهرداری در منطقه‌است. مناطق تپه‌ای سراسر دارجلینگ که توسط گورخا انتخاب شده‌است از زمان تشکیل آن در سال ۱۹۸۸ در حیطه اختیارات شورای خودمختار تپه‌ای گورخای دارجلینگ قرار داشته‌است. به اعضای منتخب این شورا این اختیار داده می‌شود که امور خاصی از تپه را مدیریت و کنترل نمایند؛ ازجمله آموزش، بهداشت و گردش گری. شهر در حیطه لاک صبحا حوزه انتخابی قرار دارد و یک عضو را برای حضور در (مجلس عوام) لاک صبحا پارلمان هند انتخاب می‌کند. این شهر همچنین یک نفر را در مجلس قانونگذاری بنگال غربی، ویدان صبحا انتخاب می‌کند. کنگره ملی انگلیس در انتخابات پارلمانی ۲۰۰۴ پیروز شد؛ در حالی که کرسی مجمع ملی را در انتخابات ۲۰۰۶ جبهه ملی آزادی سازی گورخا از آن خود کرد. کنترل دارجلینگ در حیطه اختیارات پلیس منطقه (که بخشی از پلیس ملی است قرار می‌گیرد؛ یک معاون سرپرستی پلیس مسئولیت نظارت بر امنیت شهر و امور قانونی را به عهده دارد.


title: دارجلینگ

text: در حوزه شهرداری دارجلینگ دو ایستگاه پلیس در دارجلینگ و جاربانگالو وجود دارد.


title: دارجلینگ

text: چشمه‌های طبیعی منبع اصلی تأمین آب مورد نیاز دارجلینگ است؛ آب جمع‌آوری شده به دریاچه سنشال (که در ۱۰ کیلومتری یا ۶٬۲ مایلی جنوب شرقی شهر قرار دارد) هدایت می‌شود و از آنجا از طریق لوله‌کشی به شهر فرستاده می‌شود. در خلال فصول خشک که آب تأمین شده از طریق چشمه‌ها ناچیز و ناکافی است، آب شهر از خانگ کولا که یک رود همیشه جاری در نزدیک شهراست، گرفته می‌شود. به‌طور ثابت یک نوع فاصله فزاینده بین عرضه و تقاضای آب وجود دارد؛ اندکی بیش از ۵۰٪ خانه‌های شهری به سیستم تأمین آب شهرداری متصل هستند. این شهر مجهز به سیستم فاضلاب زیرزمینی است که فاضلاب خانگی ساکنان منطقه و ۵۰ توالت عمومی را جع می‌کند. پس از آن فاضلاب جمع‌آوری شده به شش حوزه فاضلاب مرکزی منتقل می‌شود و در نهایت در کانال‌های طبیعی دفن می‌شود. مجاری فاضلابی که در کنار جاده‌ها تعبیه شده‌اند، نیز فاضلاب و آب‌ها را جمع‌آوری می‌کند. مردم دارجلینگ روزانه حدود ۵۰ (تن) زباله خشک تولید می‌کنند که در یک مرکز مخصوص دفن زباله طبیعی دفن می‌شود. برق شهراز طریق کمیته برق ملی بنگال غربی تأمین می‌شود و خدمات آتش‌نشانی بنگال غربی نیز خدمات اضطراری شهر را تأمین می‌کند. شهر اغلب دچار قطعی برق است و ولتاژ تأمین برق معمولاً ناپایدار است و این امر موجب آن شده‌است که وسیله پایداری ولتاژ در اغلب خانواده‌ها محبوبیت یابد. امروزه اکثریت قریب به اتفاق مدارس ابتدایی تحت نظارت وکنترل شورای تپه‌ای خودمختار گورخای دارجلینگ قرار دارند. طول کل انواع جاده‌ها، از جمله مسیرهای مخصوص گذر پیاده که شهرداری آماده کرده‌است حدود ۹۰ کیلومتر یا (۵۶ مایل) می‌باشد، که تحت کنترل شهرداری است.


title: دارجلینگ

text: صنعت چای و گردشگری دو تا از منابع اصلی و بسیار مهم تأمین اقتصاد دارجلینگ هستند. چای دارجلینگ بهترین چای سیاه محسوب می‌شود و محبوبیت بسیار زیادی دارد، به ویژه در بریتانیا و کشورهایی که در گذشته امپراطوری بریتانیا را تشکیل می‌دادند. در سال‌های اخیر دیگر شهرهای هندوستان و دیگر کشورها، از جمله نپال به رقیبان دارجلینگ از لحاظ تولید چای تبدیل شده‌اند. نگرانی‌های شایع و گسترده‌ای که در خصوص اختلافات کاری، اخراج کارگران و به تعطیلی کشیده شدن مؤسسات وجود دارد، بر سرمایه‌گذاری و تولید در منطقه تأثیر منفی گذاشته‌است.


title: دارجلینگ

text: شرکتهای چای زیادی وجود دارند که به صورت تعاونی کارگران اداره می‌شوند، در حالی که برخی از این شرکت‌ها قرار است که به تفریح‌گاه گردش گران تبدیل شوند. بیش از ۶۰٪ کارگران باغ‌های چای را زنان تشکیل می‌دهند. حقوق این کارگران و دیگر مزایای کارگری از قبیل حق مسکن، سهمیه یارانه و درمان رایگان به اندازه نصف حقوق و مزایای دیگر کارگران است.


title: دارجلینگ

text: رشد سریع جمعیت تأثیر نامطلوبی بر جنگل‌ها و دیگر منابع سرشار طبیعی منطقه داشته‌است. در سال‌های پس از استقلال، منطقه از لحاظ آموزش و پرورش، ارتباطات، کشاورزی و غیره رشد چشمگیری داشته‌است؛ که مورد آخر شامل تولید انواع محصول فروشی از قبیل سیب زمینی، هل، زنجبیل، پرتغال می‌شود. کشاورزی در سطوح شیب دار هم ردیف یکی از منابع اصلی امرار معاش برای جمعیت روستایی ساکن اطراف شهر است که در عین حال منبع تأمین و تغذیه میوه و سبزیجات شهر نیز محسوب می‌شود. .


title: دارجلینگ

text: فصل‌های تابستان و بهار فصل‌های مورد علاقه مردم منطقه هستند؛ چرا که در ابن دو فصل وجود گردشگران باعث می‌شود که ساکنان منطقه، مستقیم و غیر مستقیم، برای مدتی کاری و منبع درآمدی داشته باشند؛ برخی از مردم منطقه صاحب هتل و رستوران هستند و در زمان حضور گردشگران به کار مشغول هستند و عده‌ای از مردم نیز به عنوان کارگر برای مدتی مشغول کار می‌شوند. مردم زیادی نیز از طریق اداره مؤسسات گردشگری و راهنمای گردشگری کسب روزی می‌کنند. دارجلینگ مرکز فیلم برداری مطلوبی برای بالی وود و سینمای بنگال است؛ فیلمهایی از قبیل «آرادانا»، «مین هون نا» و «کانچنجانگا» در این منطقه فیلم برداری شده‌اند. دارجلینگ مرکز فرماندهی این منطقه‌است و از این رو نیروهای ادارات دولتی زیادی در آن به استخدام در می‌آیند. فروش آثار هنری سنتی و صنایع دستی متعلق سیکیم و تبت نیز کمک اندکی به اقتصاد این منطقه می‌کند.