title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: تأسیس باشگاه یوونتوس در اولین روز ماه نوامبر بر روی نیمکتی در خیابان ره اومبرتو توسط گروهی جوان که در دبیرستان ماسیمو لسیوم تحصیل می‌کردند که رؤیای تأسیس یک تیم فوتبال داشتند آغاز شد و به این ترتیب یوونتوس در تاریخ ۱ نوامبر ۱۸۹۷ در تورین متولد شد. باشگاهی که در آینده بخش مهمی از تاریخ فوتبال را رقم می‌زند. اولین دیدار این تیم تازه تأسیس با حضور جوانان و دوستداران در تئاتر ساختمان دارما برگزار شد. انریکو کنفاری در نخستین سخنان خود از خواسته‌های بزرگ باشگاه صحبت می‌کند، وی تأکید دارد با شروع فصل پاییز خواسته و آرزویی که از مدت‌ها پیش داشته‌اند به وقوع پیوست.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: سرانجام برادران کنفاری در دفتر کوچک خود در خیابان ده اومبرتو ۴۲ تشکیل جلسه می‌دهند، جلسه‌ای که با حضور مسئولین ابتدایی و بازیکنان و جوانان عاشق فوتبال برگزار می‌شود و آخرین اندیشه این جوانان که رؤیای داشتن مقر و محلی برای باشگاه‌است مطرح می‌شود، برادران کنفاری می‌دانند که برای داشتن یک تیم بزرگ می‌بایست محلی مناسب تهیه نمایند، این دو جوان خیلی زود ساختمانی با چهار اتاق و یک حیاط پیدا می‌کنند که می‌توانست محلی مناسب برای یک تیم جوان و تازه تأسیس باشد.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: با تشکیل یک تیم جوان و مشخص شدن محل استقرار تیم، وظیفه‌ای دیگری نیز بر شانه‌های تأسیس کنندگان سنگینی می‌کرد، این باشگاه می‌بایست نامی برای خود داشته باشد، بار دیگر براداران کنفاری جلسه‌ای تشکیل دادند و با توجه به جوانی باشگاه و جوانانی که با عشق فراوان در این تیم بازی می‌کردند، گروه تصمیم گرفت نام باشگاه ورزشی یوونتوس را انتخاب نماید و به این ترتیب و با تأیید گروه، باشگاه ورزشی یوونتوس نام‌گذاری شد. گفتنی است که کلمه یوونتوس ریشه‌ای لاتین دارد و به معنای جوان یا جوانان است. اوگنیو کنفاری نخستین مدیر یوونتوس خیلی زود پست ریاست را رها کرد و برادراش انریکو از سال ۱۸۹۸ به ریاست باشگاه رسید.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: یوونتوس نزدیک به دو دهه زیر سایه تیم‌های میلانی قرار داشت و نتوانست قهرمانی نخست خود را تکرار کند. طی این سال‌ها مدیران و بازیکنان به این نتیجه رسیدن که برای نگهداری وقایع باشگاه، مجله‌ای نیاز است، بنابراین در ۱۰ ژوئن ۱۹۱۵ مجله هورا یوونتوس که امروزه ماهنامه معروف این باشگاه به حساب می‌آید متولد شد. کارادو کورادینی که در فصل ۱۹۲۰–۱۹۱۹ رئیس باشگاه بود سرود یوونتوس را تصنیف کرده‌است. روال ناکامی‌ها ادامه داشت تا سال ۱۹۲۳ که خانواده مطرح آنیلی وارد عرصه حیات باشگاه شدند. در ۲۴ ژوئیه سال ۱۹۲۳ ریاست باشگاه را ادواردو آنیلی (پدر جووانی و اومبرتو آنیلی) به عهده گرفت. او پسر مالک و بنیان‌گذار کمپانی فیات بود. همراه با مدیریت قدرتمند این مرد بزرگ افتخارات و پیروزی‌های بانوی پیر نیز آغاز شد. بیانکونری‌ها با او در سال ۱۹۲۶ دومین اسکودتوی خود را نیز فتح کردند تا ادواردو نخستین قهرمانی مدیریت خود را تجربه کند. این قهرمانی با مربیگری جینو کارولی به دست آمد و بازیکنانی نظیر جانپیرو کامبی، ویرجینیو روستا ،کارلو بیجاتو، فرنک هیرزر ،لویجی آلماندی، جوزف ویولا و جوزپه توریانی در این تیم قهرمان حضور داشتند.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: طی سال‌های ۱۹۳۵–۱۹۳۰ یوونتوس دوباره به عنوان یکی از قدرت‌های فوتبال ایتالیا خود را معرفی می‌کند. ادواردو آنیلی که تا سال ۱۹۳۵ مدیریت باشگاه یوونتوس را به عهده داشت در کنار جووانی ماتزونیس نایب رئیس باشگاه توانست در دهه ۳۰ یوونتوس را تبدیل به قدرت بلامنازع ایتالیا نماید. یوونتوس طی سال‌های ۳۱ الی ۳۵ توانستند پنج اسکودتوی دیگر را برای باشگاه به ارمغان بیاورند و با کسب پنج عنوان قهرمانی متوالی رکورد جاودانه‌ای را به نام خود به ثبت برسانند (رکوردی که در ده دوم قرن ۲۱ توسط خود یوونتوس شکسته می‌شود). بازیکنان بزرگ آن زمان یوونتوس نمایشی را ارائه کردند که هرگز فراموش شدنی نیست، فلیچ بورل مهاجم بیانکونری‌ها در فصل ۱۹۳۲ باورنکردنی ظاهر شد وی در ۲۸ بازی ۲۹ گل به ثمر رساند و رکوردی فوق‌العاده به نام خود ثبت کرد. در این دوران آنیلی در کنار همکارانش تصمیم گرفت ورزشگاهی اختصاصی برای یووه تهیه نماید و سرانجام در فوریه ۱۹۳۴ یووه در ورزشگاه جدیدش به نام کوموناله (المپیک فعلی) به میدان رفت، ورزشگاهی که بعدها خاطرات بسیار دیدنی و زیبایی از اسطوره‌هایی مانند بونیپرتی، روبرتو بتجا و میشل پلاتینی در خود زنده نگاه داشته‌است. در مسابقات جام جهانی ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ بازیکنان یوونتوس اسکلت اصلی تیم ملی ایتالیا را تشکیل می‌دادند، اتفاقی که در جام جهانی ۱۹۸۲ نیز تکرار شد. در زمان مربیگری کارلو کارکانو یوونتوس هفت بازیکن ملی پوش به نام‌های جانپیرو کامبی، ویرجینیو روستا، لویس مونتی، جیووانی فرراری، لویجی برتولینی، فلیچ بورل و رایموندو اورسی را در تیم ملی ایتالیا داشت که توانستند قهرمان جام جهانی ۱۹۳۴ شوند، در ژوئیه ۱۹۳۴ ادواردو آنیلی مدیر موفق یوونتوس در سانحه هوایی مشهور جنوا درگذشت، بعد از آن اتفاق سیاه و تلخ، یووه به مدت ۱۲ سال که یک آنیلی دیگر در رأس مدیریت باشگاه آمد به حاشیه رفت.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: تکرار افتخارات دهه سی به مدت یک دهه متوقف شد البته طی این سال‌ها قهرمانی در دو جام حذفی ایتالیا به افتخارات باشگاه اضافه شد. نخستین قهرمانی یووه در جام حذفی کشورش به تاریخ ۱۹۳۸ با مربیگری ویرجینیو روستا بازمی‌گردد. در فصل ۳۹–۳۸ یوونتوس با ایستادن در رده هشتم جدول دوران افول خود را می‌گذراند. طی سال‌های ۳۵ الی ۴۷ مدیرانی نظیر امیلیو ده لا فورست و پیرو دُزیو در راس کار قرار گرفتند و نتوانستند شکوه یووه را نمایان سازند و سرانجام پس از نتایج نه چندان موفق و درخشان؛ پیرو دُزیو جای خود را به جیانی آنیلی داد، او به باشگاه خود در تاریخ ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۷ بازگشته بود تا پیروزی‌های گذشته و خاطرات زیبای دوران رهبری پسرش را تکرار کند. با آمدن جیانی اسکودتوهای هشتم و نهم در فصل‌های ۵۲–۵۱، ۵۰–۴۹ از راه رسید. اما عمر ریاست وی کوتاه بود و خیلی زود استعفا داد. با این حال یووه با بازیکنانی نظیر بونیپرتی، کارلو پارولا و جان هانسن همچنان به افتخارات خود می‌افزود. جیانی آنیلی ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۴ پست ریاست را رها می‌کند و از باشگاه جدا می‌شود.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: با جدایی جیانی آنیلی، به مدت یک سال باشگاه تحت نظارت سه نفر هدایت شد و یک سال بعد در نوامبر ۱۹۵۶، اومبرتو آنیلی برادر جیانی آنیلی راهی باشگاه شد تا قدرت و نفوذ خانواده آنیلی همراه با قدرت باشگاه یوونتوس ادامه داشته باشد. اومبرتو تا سال ۱۹۶۲ سمت مدیریت یوونتوس را در اختیار داشت که در این سال به دلیل ادامه تحصیل و اخذ مدرک پروفسوری از سمت مدیریت یووه کناره‌گیری کرد. این تیم در این سال‌ها دو ستاره بزرگ حیات خود را به نام‌های اومار سیووری و جان چارلز خریداری کرد و توانست اسکودتوی دهم را نیز فتح نماید. لیوبیسا بروشتش دهمین قهرمانی بانوی پیر را در فصل ۵۸–۵۷ به دست آورد تا با کسب این عنوان، اولین ستاره یووه نیز از راه برسد. با این قهرمانی بانوی پیر اجازه یافت اولین ستاره طلایی را بر روی پیراهن خود حک کند و به بالای آرم باشگاه نیز اضافه شود. یوونتوس توانست با هدایت مربیانی مانند رناتو چزارینی، کارلو پارولا، پائولو آمارال و هریبرتو هررا در دهه شصت سه عنوان قهرمانی را کسب کند. دهه ۶۰ با کسب سه قهرمانی در سری آ و سه قهرمانی در جام حذفی ایتالیا به نوعی تکرار درخشش دهه ۳۰ بود. طی این سال‌ها ستارگانی برجسته همچون؛ جان هانسن، کارلو پارولا، کارل پرایست، بونیپرتی، جان چارلز و اومار سیووری با پیراهن سیاه و سفید یووه در میدان‌ها فوتبال حاضر شدند و در دنیای فوتبال شهرتی کسب کردند. اومار سیووری با درخشش بی‌نظیر و گلزنی‌های ارزشمند خود تبدیل به مهره‌ای خوش‌نام در دنیای فوتبال شد و در سال ۱۹۶۱ توانست توپ طلای اروپا را از ان خود کند. با پایان فصل ۱۹۶۹ هریبرتو هررا نیمکت یوونتوس را ترک می‌کند و لوئیس کارنیگلیا جانشین وی در پست مربیگری یووه می‌شود. گفتنی است که طی سال‌های ۱۹۶۲ الی ۱۹۷۱ مدیریت باشگاه به ویتوره کاتلا واگذار شده بود.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: سرانجام زمان خداحافظی فرا می‌رسد و بونیپرتی پس از چند سال بازی و حضوری استثنایی در سال ۱۹۷۱ از دنیای فوتبال خداحافظی می‌کند و بلافاصله به مدیریت باشگاه منصوب می‌شود. در زمان ریاست وی چهار مربی بزرگ و نامی همچون سیستمیر فیکپالیک، کارلو پارولا، جووانی تراپاتونی و دینو زوف هدایت بانوی پیر را به عهده گرفتند. بونیپرتی نزدیک به بیست سال رهبری بانوی پیر را به عهده گرفت و توانست درخشش دوران بازیگری اش را در این پست نیز تکرار کند، کسب ۹ اسکودتو و رساندن شمار اسکودتوهای یوونتوس به عدد بیست و گرفتن ستاره دوم باشگاه با قهرمانی در سال ۱۹۸۲، دو قهرمانی در جام حذفی به همراه نخستین عنوان قهرمانی بانوی پیر در اروپا و فتح جام باشگاه‌های اروپا در سال ۱۹۸۵، قهرمانی در سال ۱۹۷۷ در لیگ اروپا برای نخستین بار؛ رسیدن به قهرمانی رقابت‌های جام در جام اروپا در سال ۱۹۸۴، سوپر جام اروپا که در سال ۱۹۸۴ به دست آمد از افتخارات بسیار ارزنده و بزرگی به‌شمار می‌رود که در دوران دو دهه مدیریت موفق بونیپرتی به دست آمد. جووانی تراپاتونی که ده سال هدایت یوونتوس را به عهده گرفته بود توانست در سال ۱۹۸۲ با قهرمانی یووه در سری آ ستاره دوم را از آن باشگاه نماید تا بانوی پیر تنها تیم ایتالیایی باشد که قهرمانی‌هایش به عدد بیست می‌رسید. در دو دهه ستارگان مشهوری پیراهن سیاه و سفید یوونتوس را برتن کردند؛ ستارگانی مانند: دینو زوف، میشل پلاتینی، مارکو تاردلی، ژبیگنی بونیک، پائولو روسی، کلائودیو جنتیله، پیترو آناستاسی، رومئو بنتی، گائتانو شیره‌آ از جمله بازیکنان بسیار مهم دهه ۷۰–۸۰ این باشگاه بودند. اما این بار نیز یک اتفاق تلخ دیگر برای سیاه و سفیدپوشان یووه، باشگاه را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اتفاقی که در دهه ۸۰ برای بانوی پیر ایتالیا به وقوع می‌پیوندد، رویدادی سیاه که به مانند سال ۱۹۳۵ هم‌زمان با شکوه و بزرگی یووه‌است، این حادثه در فینال لیگ قهرمانان در ۲۸ مه سال ۱۹۸۵ در ورزشگاه هیسل بلژیک روی داد، در دیدار یوونتوس برابر لیورپول انگلیس به دلیل درگیری هواداران دو تیم ۳۹ هوادار کشته (برخی منابع شمار کشته شدگان را ۴۹ نفر اعلام کردند) و بیش از ۳۰۰ زخمی به جای می‌ماند و لقب فینال خونین را به خود می‌گیرد. در این دیدار یوونتوس با تک گل میشل پلاتینی که از روی نقطه پنالتی به ثمر رسید قهرمان این دیدار خونین می‌شود تا نخستین قهرمانی خود را در اروپا جشن بگیرد البته جشنی که همراه با تلخی و از دست دادن تعدادی هوادار بود. در ۸ دسامبر ۸۶ راهی توکیو می‌شوند تا در جام بین قاره‌ای (فوتبال) شرکت کنند و در نهایت نیز با قهرمانی در این جام به کار خود پایان می‌دهند. قدرت یووه پس از این سال چند سالی رو به افول رفت و ستارگانی مانند میشل پلاتینی و گائتانو شیره‌آ مهره‌ای که با ۵۵۲ بازی یکی از ستاره‌های استثنایی حیات یووه محسوب می‌شود از تیم خداحافظی کردند. فصل جدید در راه است و این بار پس از ده سال جووانی تراپاتونی بر روی نیمکت سیاه و سفیدپوشان مشهور ایتالیا حضور ندارد و دوره جدیدی آغاز می‌شود. در دهه ۸۰ پائولو روسی مهاجم سرشناس یووه و ایتالیا نیز در سال ۱۹۸۲ توپ طلای اروپا را به خود اختصاص می‌دهد تا دومین بازیکن یوونتوس باشد که این افتخار را کسب می‌کند. این افتخار طی سه سال متوالی ۱۹۸۳ الی ۱۹۸۵ توسط میشل پلاتینی تکرار شد تا سومین بازیکن یوونتوس در این زمینه باشد. یوونتوسی‌ها در جام جهانی ۱۹۸۲، شش نماینده در تیم ملی ایتالیا داشتند تا خاطره جام جهانی ۱۹۳۴ تکرار شود؛ دینو زوف، کلائودیو جنتیله، آنتونیو کابرینی، گائتانو شیره‌آ، مارکو تاردلی و پائولو روسی ستاره‌های بیانکونری حاضر در تیم ایتالیایی‌ها بودند که قهرمانی دیگری را به دست می‌آورند. تمام این افتخارات با مدیریت ستاره سالیان گذشته یووه بونیپرتی رقم خورد. در فصل ۹۰–۱۹۸۹ یوونتوسی‌ها تیمی رؤیایی تشکیل داده بودند، جوانانی نظیر سالواتوره سکیلاچی، پیرلویجی کاسیراگی و مدافعینی همچون داریو بونتی توانسته بودند فرم یک تیم ایدئال و دوست داشتنی را به دست بیاورند، یک قهرمانی در جام حذفی ایتالیا نتیجه تلاش این بازیکنان بود.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: سال ۱۹۹۰ ویتوریو کایزوتتی جانشین بونیپرتی شد، او تا سال ۲۰۰۳ در کنار یووه ماند و در طول ریاست خود افتخارات ارزنده‌ای را به مجموعه یوونتوس افزود. با آغاز دهه ۹۰ بار دیگر شکوه یوونتوس شروع شد؛ و ورزشگاه دل آلپی که به تازگی میزبانی رقابت‌های یوونتوس را به عهده گرفته بود شاهد افتخارات زیادی شد. در سال ۱۹۹۰ یک جام حذفی ایتالیا و قهرمانی دوم در لیگ اروپا با مربیگری دینو زوف به کارنامه ورزشی باشگاه افزوده شد و جام سوم لیگ اروپا نیز در سال ۱۹۹۳ با جووانی تراپاتونی راهی ساختمان باشگاه یووه می‌شود. بانوی پیر که از اواسط دهه ۹۰ دوباره به اوج خود رسیده بود در لیست تیم خود بازیکنان خوش‌نام و مطرحی مانند روبرتو باجو (دارنده توپ طلا در سال ۱۹۹۳)، جان لوکا ویالی، فابریزیو راوانلی، الساندرو دل پیرو (بهترین گلزن تاریخ یووه همراه با بیشترین بازی با پیراهن یوونتوس) ،آنجلو پروتزی، دیدیه دشان، آنتونیو کونته، فرارا، ادگار داویدس و زین الدین زیدان (دارنده توپ طلا در سال ۱۹۹۸) را می‌دید. جووانی تراپاتونی که از سال ۱۹۹۱ بار دیگر به تیمشش بازگشته بود پس از اتمام فصل ۱۹۹۴ از تیم جدا می‌شود و راه برای حضور مربی ای مطرح و برجسته هموار می‌شود و در نهایت مارچلو لیپی بر روی نیمکت هدایت سیاه و سفیدپوشان یووه می‌نشیند. در سطوح مدیریت نیز مهره‌هایی نظیر روبرتو بتجا، جیرائدو و لوچیانو موجی وارد عرصه فعالیت می‌شوند. مارچلو لیپی همراه خود سه قهرمانی متوالی سری آ را در فصل‌های ۹۵–۹۴، ۹۷–۹۶ و۹۸ –۹۷ به نام یوونتوس ثبت می‌کند. یک قهرمانی در جام حذفی ایتالیا در فصل ۱۹۹۵، دو سوپر جام ایتالیا در فصول ۱۹۹۵ و ۱۹۹۷ و قهرمانی دوم یوونتوس در لیگ قهرمانان اروپا که در فصل ۱۹۹۵–۹۶ به دست آمد، (در بازی که یوونتوس در فینال ۴ بر ۲ از سد آژاکس آمستردام گذشت) و جام بین قاره ای سال ۱۹۹۶ نیز از افتخارات ارزنده مارچلو لیپی به‌شمار می‌روند. یوونتوس در سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ نیز به فینال لیگ قهرمانان اروپا راه یافت اما برابر حریفان شکست خورد و در جایگاه دوم ایستاد. یووه ابتدا در فینال برابر دورتموند با نتیجه ۳ بر ۱ شکست خورد تا به دومین قهرمانی متوالی خود در لیگ قهرمانان اروپا دست نیابد و در فصل اتی نیز برابر رئال مادرید با نتیجه یک بر صفر متحمل شکست شد و دومین ناکامی متوالی خود را در فینال لیگ قهرمانان اروپا تجربه می‌کند. با پایان دهه ۹۰ فروغ بیانکونری‌ها نیز کمرنگ شد، رفتن لیپی و آمدن کارلو آنچلوتی چندان موفق آمیز نبود و کارلو تنها یک قهرمانی در جام اینترتوتو را در کارنامه دو سال مربیگری خود در یووه به جای می‌گذارد. یوونتوس با کارلو آنچلوتی به افتخار بزرگی دست نمی‌یابد و تصمیم به تغییر مربی می‌گیرد و از فصل ۲۰۰۱–۰۲ برای بار دوم مارچلو لیپی سکان مربیگری یوونتوس را در دست می‌گیرد؛ و بازیکنان جدیدی به تیم اضافه می‌شوند مانند: جانلوئیجی بوفون، مارسلو سالاس و پاول ندود هافبک چک تبار و دارنده توپ طلای اروپا در سال ۲۰۰۳، لیپی توانست باکمک این بازیکنان و ستارگانی همچون الساندرو دل پیرو و ادگار داویدس و دیوید ترزگه یک بار دیگر یوونتوس را به اوج خود بازگرداند، دو قهرمانی در سری آ در فصل‌های ۲۰۰۱–۰۲ و ۲۰۰۲–۰۳ و دو قهرمانی در سوپر جام ایتالیا با هدایت این مربی بدست آمد، همچنین مارچلو لیپی در فصل ۲۰۰۲–۰۳ دوباره توانست یوونتوس را به فینال لیگ قهرمانان اروپا برساند، که در ضربات پنالتی مغلوب آ.ث. میلان می‌شود. در این سال‌ها اتفاق مهم دیگری در حیات باشگاه روی داد و در تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۰۱ باشگاه یوونتوس وارد بورس ایتالیا شد. در نخستین ماه سال ۲۰۰۳ حادثه‌ای تلخ، بار دیگر مجموعه بیانکونری را در سوگ نشاند، در حالی که تنها ۲۴ روز از آغاز سال جدید می‌گذشت، جووانی آنیلی مدیر اسبق باشگاه که با خود افتخارات ارزشمندی را برای باشگاه به همراه آورده بود درگذشت. تنها یک سال پس از مرگ جووانی آنیلی، برادرش اومبرتو آنیلی نیز درگذشت، اومبرتو در تاریخ ۲۷ مه سال ۲۰۰۴ از دنیا رفت تا به یکباره بانوی پیر حامیان اصلی خود را از دست بدهد، با فوت این بزرگان خانواده آنیلی همچنان حمایت خود را از باشگاه دریغ نکرد و در کنار یوونتوس ماند. در پایان فصل ۲۰۰۳–۰۴ از یوونتوس جدا شد.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: با رفتن مارچلو لیپی، در تابستان ۲۰۰۴ فابیو کاپلو وارد یوونتوس شد. فابیو کاپلو مربی اسبق آ.اس. رم که پیش از این نزد هواداران یووه یک دشمن محسوب می‌شد به عنوان سرمربی یوونتوس انتخاب شد. هم‌زمان با حضور وی، بازیکنانی نظیر زلاتان ابراهیموویچ، فابیو کاناوارو و امرسون نیز یوونتوسی شدند. کاپلو با وجود موفقیت و کسب دو اسکودتویی که بعدها از یووه بازپس گرفته شد، نتوانست خود را به عنوان مربی محبوب در نزد هواداران معرفی کند. در این سال‌ها یوونتوس جز قدرت‌های فوتبال ایتالیا و اروپا محسوب می‌شد که ستارگان ارزشمند زیادی در خود می‌دید، با پایان فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۵ که به قهرمانی یوونتوس انجامید خبرهایی در خصوص تبانی مسولین یوونتوس با داوران شنیده شد؛ این مسائل همراه با رقابت‌های جام جهانی ۲۰۰۶ مطرح می‌شد و در حالی که ستارگان بیانکونری در کنار اینتر میلان برای قهرمانی در این جام مبارزه می‌کردند اتفاق تلخ دیگری برای یکی از مهره‌های اسبق یووه رخ داد، جانلوکا پسوتو از ساختمان باشگاه سقوط کرد تا حواشی اطراف یووه بیشتر از قبل شود. با این حال با تدابیر مسولین فوتبال ایتالیا موضوع کالچو پولی و محکومیت‌های باشگاه‌ها تا پایان رقابت‌های جام جهانی اعلام نشد تا تمام بازیکنان حاضر در اردوی ایتالیا با تمرکز کامل و بدون مشغله ذهنی، در رقابت‌ها حاضر شوند. این تدبیر مسولین نتیجه بخش بود و ایتالیا با مربیگری مارچلو لیپی قهرمان جام جهانی ۲۰۰۶ المان شد. پس از بازگشت ملی پوشان، مسئله معروف به کالچو پولی رسماً اعلام شد و تبانی مسولین باشگاه یوونتوس با کمیته داوران و برخی داوران از یک سو و انتشار مکالمات تلفنی لوچیانو موجی با برخی از مسولین و داوران در دادگاه‌های ورزشی ایتالیا مطرح شد و ۲ قهرمانی آخر یوونتوس در سری آ از بانوی پیر گرفته شد و به سری بی تبعید شد.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: با برگزاری جلسات مختلف، در نهایت حکم نهایی دادگاه ورزشی کشور محرومیت‌ها و مجازات‌های باشگاه‌های متخلف را صادر کرد. با حکم اعلام شده بانوی پیر به سری بی تبعید شد، دو اسکودتوهای یووه از این تیم بازپس گرفته شد و به تیم رقیب، اینتر میلان داده شد (اسکودتوهای بیست و هفتم و بیست و هشتم در دو فصل ۲۰۰۴–۰۵، ۲۰۰۵–۰۶ که با فابیو کاپلو به دست آمده بود)، لوچیانو موجی مدیر و نماینده اصلی یووه حکم محرومیت مادام العمر از فعالیت در فوتبال برایش صادر شد. در ابتدا مشخص شد بیانکونری‌ها با ۳۰ امتیاز کسر در رقابت‌های فصل ۲۰۰۶–۰۷ سری بی شرکت خواهند کرد که این رأی با اعتراض باشگاه و تجدید نظر به ۱۷ امتیاز کسر تغییر کرد و در نهایت به کسر ۹ امتیاز رسید همچنین یوونتوس با جریمه نقدی £۳۱٬۰۰۰٬۰۰۰ و محرومیت از لیگ قهرمانان اروپا ۰۷–۲۰۰۶ و سه بازی بدون تماشاگر روبرو شد. زمانی که حکم تبعید به سری بی با منفی ۳۰ امتیاز اعلام شد، برخی از بازیکنان سرشناس یوونتوس راه خروجی باشگاه را در پیش گرفتند و از باشگاه یوونتوس جدا شدند، مربی یوونتوس؛ فابیو کاپلو نیز بلافاصله راهی مادرید و تیم مطرح ان شهر، رئال مادرید شد. برخی از بازیکنانی که هواداران امید زیادی به آنان داشتند نیز به مانند مربی تیم ترجیح دادند برای ادامه دوران بازیگری خود از سیاه و سفید پوشان جدا شوند، فابیو کاناوارو، جیانلوکا زامبروتا، پاتریک ویرا، امرسون، زلاتان ابراهیموویچ و لیلیان تورام که در خود توان حضور در سری بی را نمی‌دیدند، از یوونتوس جدا شدند. فابیو کاناوارو و امرسون راهی رئال مادرید شدند، زلاتان ابراهیموویچ و پاتریک ویرا به اینتر میلان پیوستند و جیانلوکا زامبروتا و لیلیان تورام بارسلونا را برای ادامه فعالیت خود برگزیدند.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: حکم صادره در کنار ترک ستارگان و تغییر مدیریت باشگاه که همراه با ورود جووانی کوبولی جیلی به عنوان جانشین فرانتزُ گرانده استونس مدیری که سه سال ریاست یووه را به عهده داشت. لوچیانو موجی از سمت خود برکنار شد، جیرائودو نیز از مسولیت‌هایی که در باشگاه داشت کنارگذاشته شد و بازیکنانی از جمله فابیو کاناوارو، جیانلوکا زامبروتا، پاتریک ویرا، امرسون، زلاتان ابراهیموویچ و لیلیان تورام یوونتوس را ترک کردند؛ و در شرایطی دشوار جان الکان نوه جیانی آنیلی مدیریت باشگاه را بر عهده گرفت، یوونتوس بازیکنانی نظیر الساندرو دل پیرو، جانلوئیجی بوفون، مائورو کامرونزی در تیم ملی کشورش داشت که با این تیم قهرمان جهان شده بودند و بازیکنان بزرگی از جمله دیوید ترزگه و پاول ندود که نگاه داشتن این بازیکنان در شرایط کنونی کار آسانی نبود. دیدیه دشان بازیکن سالیان نه چندان دور یوونتوس که با این تیم قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا در سال ۱۹۹۵–۱۹۹۶ را تجربه کرده بود در تاریخ ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۶ مربی یوونتوس شد. یوونتوس در رقابت نزدیک با ناپولی و جنوا و با توجه به کسر ۹ امتیاز بر سکوی نخست رقابت‌ها ایستاد و عنوان قهرمانی مسابقات سری بی را در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۷ از آن خود کرد و الساندرو دل پیرو با به ثمر رساندن ۲۰ گل آقای گل رقابت‌ها شد تا ثابت نمایند که این تیم مطرح و قدرتمند بدون حمایت داوران و در شرایط سخت و متفاوت از سایر رقبا نیز برترین تیم ایتالیا است. قهرمانی یووه در هفته‌های پایانی لیگ با کسب ۸۵ امتیاز تثبیت شد (امتیاز یوونتوس در این فصل به ۹۴ رسید که با کسر ۹ امتیاز به عدد ۸۵ تغییر کرد) در دو هفته به پایان مسابقات دیدیه دشان مربی بیانکونری‌ها که نقش مؤثر و بسیار زیادی در کسب این قهرمانی داشت در چهلمین بازی فصل حاضر به شرکت در کنفرانس خبری نشد و از سمت خود کناره‌گیری کرد تا کمک مربی وی، کورادینی تیم را دو دیدار انتهایی هدایت نماید، دیدارهای که با شکست یووه به پایان رسید. گفتنی است که اختلاف دشان با مدیر ورزشی یوونتوس السیو سکو یکی از دلایل جدایی دیدیه دشان اعلام شد و در عین حال دیدیه دشان تأکید کرد که در خود توان هدایت یووه را در رقابت‌های سری آ نمی‌دید.فاجعه ورزشگاه هیسل فاجعه‌ای است که پیش از آغاز فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۸۵ که میان تیم‌های یوونتوس و لیورپول در ورزشگاه هیسل بروکسل برگزار می‌شد ۳۹ هوادار یوونتوس کشته شدند.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: لیورپول در دوره قبل جام باشگاه‌های اروپا توانسته بود با غلبه بر آ.اس. رم قهرمان اروپا شود، در سوی دیگر یوونتوس قهرمان جام در جام اروپا در سال ۱۹۸۴ بود که بیشتر بازیکنان آن را بازیکنانی تشکیل می‌دادند که در سال ۱۹۸۲ به همراه تیم ملی فوتبال ایتالیا قهرمان جام جهانی در اسپانیا شده بودند و نیز در یوونتوس آن زمان، میشل پلاتینی (دارنده توپ طلا در سال‌های ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵) بازی می‌کرد.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: پیشتر در ژانویهٔ آن سال یوونتوس و لیورپول در سوپر جام اروپا به مصاف هم رفته بودند که یوونتوس در تورین توانست بازی را با نتیجه ۲–۰ ببرد و بازی برگشت که قرار بود در آنفیلد برگزار شود به‌دلیل اینکه لیورپول در جدول زمان‌بندی برنامه‌های خود زمان مناسبی را برای انجام این بازی پیدا نکرده بود، به تعویق افتاد و پس از فاجعه ورزشگاه هیسل دیگر برگزار نگردید.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: یک ساعت پیش از آغاز مسابقه، در فینال لیگ قهرمانان اروپا سال ۱۹۸۵ در ورزشگاه هیسل، تماشاگران لیورپول با شکستن فنس‌هایی که میان آنان و طرفداران یوونتوسی‌ها برای جدایی و جلوگیری از کشمکش و درگیری قرار داده شده‌بود به طرفداران یوونتوس حمله‌ور شده و آن‌ها را مورد ضرب و شتم قرار دادند، یوونتوسی‌ها که انتظار این حرکت را از لیورپول نداشتند ناچار با آن‌ها درگیر شده و به ناگاه عقب‌نشینی کردند؛ فشار یوونتوسی‌ها به دیوارهای پیرامون ورزشگاه، منجر به ویرانی آن گشت و باعث شد که روی سر آن‌ها ویران گردد. در پی این حادثه ۳۹ نفر که اکثراً از طرفداران یوونتوس بودند، کشته شدند. این فاجعه را سیاه‌ترین ساعت در تاریخ مسابقات یوفا نام‌گذاری کردند.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: با این وجود بازی فینال برگزار شد و یوونتوسی‌ها با تک گل میشل پلاتینی قهرمان شدند. پس از این مسابقهٔ لیورپول ۶ سال و دیگر باشگاه‌های انگلیسی از حضور در رقابت‌های اروپایی به مدت ۵ سال محروم شدند.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: یوونتوس و لیورپول پس از فاجعهٔ هیسل به مدت ۲۰ سال با هم بازی نکردند تا اینکه در سال ۲۰۰۵ که در مسابقات لیگ قهرمانان اروپا دوباره با هم رو در رو شدند. در بازی رفت که در آنفیلد برگزار می‌شد قبل از شروع مسابقه هواداران لیورپول با اجرای طرح موزائیک، واژهٔ "amicizia" که در زبان ایتالیایی به معنی دوستی است؛ خطاب به هواداران یوونتوس که در سمت روبرو نشسته‌بودند به نحوی از آنان عذرخواهی کردند. هواداران یوونتوس برای اینکه نشان دهند لیورپول را بخشیده‌اند به شادی پرداختند.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۲۲ یوونتوس بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه کورسو سواستوپولی انجام داد. بعد از آن به ورزشگاه کورسو دی مارسیلیا نقل مکان کرد، که تا سال ۱۹۳۳ در آن ورزشگاه بازی‌های خود را برگزار نمود، و توانست در آن ۴ عنوان قهرمانی سری آ را بدست آورد. در پایان سال ۱۹۳۳، آن‌ها در استادیو موسولینی که برای مسابقات جام جهانی در سال ۱۹۳۴ افتتاح شده بود، شروع به بازی کردند. پس از جنگ جهانی دوم، اسم استادیوم موسولینی به ورزشگاه المپیک تورین تغییر داده شد، به مدت ۵۷ سال (در مجموع ۸۹۰ بازی) ورزشگاه المپیک تورین خانه یوونتوس بود. در ابتدای سال ۱۹۹۰ میلادی و با توجه به اینکه کشور ایتالیا میزبان جام جهانی بود، ورزشگاه دل آلپی در شهر تورین افتتاح شد. از آن زمان باشگاه یوونتوس دیدارهای خود را در این ورزشگاه برگزار نمود. در اوت سال ۲۰۰۶ یوونتوس بعد از بازسازی ورزشگاه دل آلپی برای بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۶ دوباره به ورزشگاه المپیک تورین بازگشت.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: در ابتدای دههٔ نخست قرن ۲۱، مدیران یوونتوس و در رأس آن‌ها روبرتو بتجا و لوچیانو موجی، ساخت ورزشگاه را در دستور کار خود قرار دادند. یوونتوس اولین تیم در ایتالیا است که ورزشگاه اختصاصی دارد. هیچ‌کدام از تیم‌های ایتالیایی در حال حاضر ورزشگاهی متعلق به خودشان ندارند. یکی از شعارهای ساخت ورزشگاه نیز بر همین مبنی انتخاب شد، اینکه مانند همیشه یوونتوس در ایتالیا «اولین» خواهد بود یا شعار دیگری که در هنگام ساخت در نظر گرفته شد «استادیومی که فوتبال را تغییر می‌دهد». ساخت ورزشگاه یوونتوس در ۱ مارس ۲۰۰۹ در همان محل ورزشگاه دل آلپی و به سبک ورزشگاه‌های انگلستان آغاز شد، طراحی این ورزشگاه را هرناندو سوارز انجام داده‌است. بر خلاف دیگر ورزشگاه‌های ایتالیا، فاصلهٔ نزدیک‌ترین هواداران با میدان مسابقه ۷٫۵ متر است، این فاصله در دل آلپی سابق ۵۰ متر بود. سرانجام در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۱۱ با بازی یوونتوس مقابل نوتس کانتی که با تساوی ۱–۱ خاتمه یافت ورزشگاه یوونتوس افتتاح شد، اولین بازی رسمی در این ورزشگاه نیز مابین دو تیم یوونتوس و پارما، ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱ برگزار شد.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: مرکز یوونتوس () (به‌طور خلاصه به نام "وینووو") زمین تمرین باشگاه یوونتوس است، که در وینووو واقع در ۱۴ کیلومتری جنوب غربی شهر تورین واقع شده‌است. این زمین تمرین در مساحت ۱۴۰٬۰۰۰ متر مکعب، در اوت ۲۰۰۶ افتتاح شد. در این مرکز محیط‌های آموزشی و پزشکی بسیار پیشرفته وجود دارد. این محل شامل ۹ زمین فوتبال است، دو زمین آن دارای چمن مصنوعی است. یک سالن سرپوشیده همراه با وسایل تمرینی، محل برای فیزیوتراپی، یک استخر شنا و ساختمان‌های دیگر برای مربیان و سایر موارد. در ساختمان دوم وینووو، شبکه تلویزیونی و اسپانسرهای باشگاه مستقر هستند، اتاق جلسات، فعالیت‌های تجاری، اتاق کنفرانس مطبوعاتی نیز در این ساختمان قرار دارند. انتظار می‌رود یوونتوس سنتر در آینده به خانه آکادمی باشگاه و محل استقرار تیم بانوان یوونتوس تبدیل شود. در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۵، یوونتوس رسماً آغاز پروژه دهکده یوونتوس () را اعلام کرد. این پروژه که در مجاورت ورزشگاه یوونتوس است، مراحل توسعه آن همچنان در منطقه کونتیناسا ادامه دارد. دهکده یوونتوس شامل شش بخش می‌باشد: JTC (مرکز آموزش تیم اول یوونتوس) - مرکز رسانه‌ها - بخش اداری - مدرسه بین‌المللی ISE (بخشی از J-College)- هتل - فروشگاه‌ها. در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۷، یوونتوس اعلام کرد که دفتر مدیریت باشگاه در دهکده یوونتوس افتتاح شده‌است. از فصل ۲۰۱۸–۱۹ تمام بخش‌های تمرینی تیم اصلی یوونتوس در همین دهکده مستقر است. هزینه تخمینی دهکده یوونتوس، ۱۰۰ میلیون یورو می‌باشد.یوونتوس تی‌وی () یا به شکل سرواژه جی‌تی‌وی تلویزیون پولی باشگاه فوتبال یوونتوس است که به شکل اختصاصی موضوعات پیرامون این باشگاه ورزشی را پوشش می‌دهد. کانال یوونتوس در ۱ نوامبر ۲۰۰۶ هم‌زمان با جشن ۱۰۹ سالگی تأسیس باشگاه شروع به کار کرد. این شبکه در برنامه‌های خود تمامی مسابقات انجام شده توسط یوونتوس از جمله (سری آ، جام حذفی ایتالیا و لیگ قهرمانان اروپا) نشان می‌دهد. بخش پررنگی از برنامه‌های این شبکه را، مصاحبه با بازیکنان و مربیان و تحلیل عملکرد تیم و بررسی اخبار پیرامون باشگاه تشکیل می‌دهد.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: هورا، قدیمی‌ترین نشریه از نوع خود در ایتالیا است (تاریخ تأسیس: ۱۹۱۵)، مجله ورزشی هورا به صورت ماهانه در سراسر کشور ایتالیا توزیع می‌شود. محتوای آن همان‌گونه که از نامش پیداست در باب باشگاه یوونتوس و اخبار پیرامون باشگاه، مصاحبه با طرفداران و بررسی و اطلاع‌رسانی در باب بازی‌های باشگاه یوونتوس در عرصه ملی و بین‌المللی است. دربی دلا موله () یک شهرآورد محلی (در تورین، ایتالیا) بین دو باشگاه یوونتوس و تورینو است. این دربی با نام دربی تورین هم شناخته می‌شود. این بازی به واسطه وجود بنای تاریخی موله آنتونلیانا در شهر تورین به دربی دلا موله شهرت پیدا کرده‌است. این دربی اولین و قدیمی‌ترین شهرآورد فوتبال در ایتالیا است.دربی ایتالیانو () بازی فوتبالی است میان دو تیم مطرح فوتبال ایتالیا یعنی باشگاه فوتبال یوونتوس و اینتر میلان. دربی ایتالیانو، میان یوونتوس و اینتر میلان، بی‌نیاز از قرابت جغرافیایی، بزرگترین بازی فوتبال در ایتالیا به‌شمار می‌رود. ریشه دربی ایتالیا را به جیانی بررا، با نفوذترین روزنامه‌نگار قرن گذشته ایتالیا نسبت می‌دهند، زمانی که در اواخر دهه شصت و مشخصاً در فصل ۱۹۶۷–۶۸ کلید واژه دربی دی ایتالیا (ایتالیانو) را برای نخستین بار وارد ادبیات ورزشی کشور ایتالیا می‌کند.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: ریشه‌های جدال یوونتوس و اینتر از ۱۶ آوریل ۱۹۶۱ کلید خورد. دو تیم در جریان رقابت شانه به شانه برای قهرمانی در بازی فینال گونه فصل رو در روی هم قرار می‌گیرند، امّا شورش تماشاگران بازی را نیمه کاره می‌گذارد. مسئولان لیگ در ابتدا یوونتوس را مقصر می‌دانند و اینتر را با نتیجه ۲ بر صفر پیروز بازی قلمداد می‌کنند. امّا دو ماه بعد و زمانی که فصل به مقطع حساس خود می‌رسد، رأی قبلی به واسطه اعتراض باشگاه یوونتوس باطل و دستور به تکرار بازی می‌شود. آنجلو موراتی، پدر ماسیمو موراتی که در آن زمان مالک باشگاه اینتر بود، عنوان می‌کند که نفوذ خانواده آنیلی باعث این تغییر ناگهانی در رأی شده‌است و او در واکنش و اعتراض به این موضوع، به سرمربی تیمش می‌گوید که تیم آکادمی باشگاه را به مصاف یوونتوس بفرستد. ۱۰ ژوئیه ۱۹۶۱، یووه با نتیجه ۹ بر ۱ تیم جوانان اینتر را می‌برد و ضمن رقم زدن پرگل‌ترین دربی تاریخ دو باشگاه، از عنوان قهرمانی اش دفاع می‌کند. سال‌ها بعد در آوریل ۱۹۹۸ جرقه دیگری زده می‌شود، اینتر بازی رفت را با تک گل یوری ژورکائف در خانه برده و در هفته سی و یکم، دو تیم برای بار دوم در برابر هم قرار می‌گیرند. گل دقیقه بیست و یکم آلساندرو دل‌پیرو نتیجه بازی و بعدها جام قهرمانی را برای یووه رقم می‌زند اما این بازی یک تاریخ نانوشته هم دارد. ضربه آشکار مارک یولیانو به سینه رونالدو در محوطه جریمه یووه از سوی داور دیده نمی‌شود، پنالتی واضحی که بعدها بارها دست مایه کمدین‌های خوش ذوق ایتالیایی قرار می‌گیرد. پیروزی‌های متوالی یووه در سال‌های ابتدایی قرن بیستم ادامه دارد، (دو پیروزی ۳–۱ و ۳–۰ در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳). و سرانجام آتش جنگ که در جریان رسوایی معروف فوتبال ایتالیا موسوم به کالچو پولی شعله‌ور می‌شود. یوونتوس دو قهرمانی سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ خود را از دست می‌دهد و به سری بی فوتبال ایتالیا تبعید می‌شود و اینتر با تصاحب یکی از این دو قهرمانی، برهه‌ای پر افتخار برای باشگاه رقم می‌زند.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: این باشگاه با ۲۲ بازیکن ایتالیایی قهرمان جام جهانی در ۴ دوره‌ای که ایتالیا قهرمان جام جهانی فوتبال شده تأثیر بسیار زیادی در تیم ملی ایتالیا داشته‌است. همچنین در تیم ایتالیا قهرمان جام ملت‌های اروپا ۱۹۶۸، ۳ بازیکن و تیم ایتالیا قهرمان المپیک ۱۹۳۶، ۲ بازیکن از باشگاه یوونتوس حضور داشت.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: در ابتدای تأسیس (۱۸۹۷) پیراهن‌های باشگاه صورتی روشن با کراوات مشکی بود پیراهن صورتی را پدر یکی از بازیکنان یوونتوس در همان سال‌ها برای یوونتوس ساخته بود اما شستشو مداوم لباس سبب کاهش رنگ می‌شد. در سال ۱۹۰۳ باشگاه به دنبال جایگزینی برای پیراهن صورتی بود، به همین دلیل باشگاه از یکی از اعضای خود در انگلستان به نام جان ساویچ خواست تا اگر می‌تواند پیراهن جدیدی را در رنگی که مقاومت بیشتری در برابر این عناصر داشته باشد را عرضه کند. او یک دوست داشت که در ناتینگهام زندگی می‌کرد و یکی از هواداران باشگاه فوتبال نوتس کانتی بود، جان ساویچ به این واسطه یک پیراهن باشگاه فوتبال نوتس کانتی را به تورین فرستاد و این‌گونه پیراهن راه راه سیاه و سفید تبدیل به پیراهن اصلی باشگاه یوونتوس شد. البته در اولین دیدار بانوی پیر با پیراهن جدید برابر جنوا شکست خورد و در ادامه چند شکست دیگر بداقبالی این رنگ را نشان داد با این حال مدیران تصمیم گرفتند خود را با رنگ پیراهن‌های جدید تطبیق دهند و سرانجام دو سال بعد یوونتوس با این پیراهن اولین اسکودتوی خود را در سال ۱۹۰۵ فتح کرد، این قهرمانی در زمان مدیریت الفردو دیک به دست آمد، مدیری که سال‌ها بعد به باشگاه رقیب تورینو پیوست.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: در فوتبال ایتالیا هر تیمی این امتیاز را دارد تا با بدست آوردن ۱۰ قهرمانی در رقابت‌های سری آ یک ستاره طلایی بر روی پیراهن خود حک کند. یوونتوس به‌طور غیررسمی عنوان ۳۰م سری آ خود را در سال‌های ۲۰۱۱–۱۲ به دست آورد، اما به دلیل مسائل کالچو پولی و تبانی در فوتبال ایتالیا دو قهرمانی یوونتوس در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ از یوونتوس پس گرفته شد، یوونتوس در فصل ۲۰۱۳–۱۴ توانست به ۳۰ قهرمانی در سری آ برسد اما آندرا آنیلی (مدیر وقت یوونتوس) درخواست کرد که ستاره سوم تا زمانی که تیمی دیگر از سری آ به ستاره دوم دست پیدا نکرده از حک کردن ستاره سوم بر روی پیراهن باشگاه خودداری کنند. اما بالاخره در فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۵ مدیران یوونتوس موافقت کردن که ستاره سوم بر روی پیراهن باشگاه که آدیداس برای آن‌ها طراحی کرده بود، قرار بگیرد. یکی از لقب‌های باشگاه یوونتوس، بانوی پیر [la Vecchia Signora] است. «بانو» نخستین و اصلی‌ترین لقب یوونتوس است که ریشه در نام آن دارد و در زبان منطقهُ «پیمونته» بانو را به صورت [Madama] تلفظ می‌کنند. امروزه یوونتوس را با لقب «بانوی پیر» می‌شناسند نه بانو! یوونتوس در معنیِ لغوی به معنای جوانان است، اما تضاد آن با لقب بانوی پیر به دلیل کسب افتخارات پیاپی و بیشمار یوونتوس در طی قرن گذشته و ابتدای قرن کنونی است.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: از دیگر القاب این تیم می‌توان به بیانکونری و گورخرها و دوست دختر ایتالیا اشاره کرد که بیانکونری به معنای سیاه و سفیدها و لقب گورخرها به خاطر رنگ پیراهن یوونتوس است. گاهی هم به هواداران و بازیکنان این تیم [I gobbi] یا پشت قوزدارها گفته می‌شود.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: نشانه رسمی یوونتوس از دهه ۱۹۲۰ تاکنون تغییرات گوناگونی داشته‌است. یکی از آخرین تغییرات لوگو یوونتوس در سال ۲۰۰۴ رخ داد، زمانی که نشان تیم، به یک سپر بیضی سیاه و سفید از نوعی که توسط کلیساهای ایتالیایی استفاده می‌شد، تغییر یافت. این سپر به پنج نوار عمودی تقسیم می‌شد: دو راه راه سفید و سه نوار سیاه و سفید. در بخش فوقانی آن از نماد شهر تورین که گاو نر است استفاده شده‌است و یک تاج طلایی نیز بالای سر آن قرار دارد. همچنین در بالای این سپر دو ستاره طلایی قرار دارد که نماد رسیدن یوونتوس به ۲۰ قهرمانی در سری آ است.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۷، با حضور آندرا آنیلی رئیس باشگاه و اعضای آن از لوگوی جدید یوونتوس رونمایی شد. لوگوی جدید نمادی از زندگی به روش یوونتوس است.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: باشگاه فوتبال یوونتوس راساً زیادی داشته‌است که برخی از آن‌ها مالک باشگاه هم بوده‌اند و برخی نیز فقط ریاست افتخاری باشگاه را بر عهده داشته‌اند. از سال ۱۹۲۳ مالکیت باشگاه فوتبال یوونتوس بر عهده خانواده انیلی است. جیامپیرو بونیپرتی که ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۱ بازیکن یوونتوس بود دارای بیشترین میزان دوران مدیریتی (۱۹ سال) در تاریخ باشگاه یوونتوس نیز هست.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: در زیر لیست مربیان تاریخ باشگاه فوتبال یوونتوس از سال ۱۹۲۳ که خانواده آنیلی صاحب باشگاه شدن تا امروز قرار دارد. در میان مربیانی که سکان مربیگری یوونتوس را در اختیار داشتند جووانی تراپاتونی با ۱۳ سال سرمربیگری در باشگاه رکورد دار است و بعد از او نیز مارچلو لیپی با ۸ سال سابقه سرمربیگری در یوونتوس قرار دارد. در لیست زیر اسامی تمام کاپیتانان تاریخ یوونتوس از سال ۱۹۲۳ که خانواده آنیلی مالکیت باشگاه فوتبال یوونتوس را در اختیار گرفتند قرار دارد. تمام کاپیتان‌های تاریخ یوونتوس ایتالیایی می‌باشند. الساندرو دل پیرو با ۱۱ سال کاپیتانی در باشگاه یوونتوس از ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۲ دارای بیشترین زمان کاپیتانی در تاریخ یوونتوس است.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: بروزرسانی شده مربوط به فصل ۲۲-۲۰۲۱


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: تیم جوانان باشگاه یوونتوس (انگلیسی: Juventus F.C. Youth Sector / ایتالیایی: Settore Giovanile) بخشی از زیر مجموعه یوونتوس است. تمام گروه‌های سنی تیم جوانان یوونتوس در مجتمع یوونتوس سنتر که واقع در وینوو در ۱۴ کیلومتری تورین است تمرین می‌کنند.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: بهترین دوران تیم جوانان یوونتوس در بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ بوده زمانی که مربیگری آن را وینچنزو چیارنزا بر عهده داشت، آن‌ها توانستند یک مرتبه قهرمانی لیگ جوانان ایتالیا، دو قهرمانی در جام حذفی فوتبال ایتالیا، و یک قهرمانی در سوپر جام ایتالیا را بدست آورند. از بازیکنانی که در یوونتوس پرورش یافته‌اند و بعدها توانسته‌اند به تیم اصلی یوونتوس و تیم ملی فوتبال ایتالیا راه پیدا کنند، می‌توان به جانپیرو کامبی فاتح جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴، جیامپیرو بونیپرتی، روبرتو بتگا، پائولو روسی فاتح جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲، و در سال‌های اخیر کلودیو مارکیزیو و سباستین جووینکو اشاره کرد.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: تیم زیر ۲۳ سال یوونتوس (انگلیسی: Juventus F.C. Under-23)، که در محاوره به عنوان یوونتوس U23 یا یوونتوس B نیز شناخته می‌شود. یک تیم فوتبال ایتالیایی است که به عنوان تیم رزرو یوونتوس عمل می‌کند. آن‌ها بازی‌های خانگی خود را در استادیوم جوزپه موکاگاتا واقع در آلساندریا، در حدود۱۰۰ کیلومتری شهر تورین برگزار می‌کنند. یوونتوس زیر ۲۳ سال در سال ۲۰۱۸ تأسیس شده‌است که در سری سی، سومین رده از سیستم لیگ فوتبال ایتالیا، رقابت می‌کند.


title: باشگاه فوتبال یوونتوس

text: باشگاه فوتبال زنان یوونتوس در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۱۷ در شهر تورین تأسیس شد. این تیم اولین بازی تاریخ خود را در کوپا ایتالیا بانوان ۱۸–۲۰۱۷ در مقابل تورینو انجام داد و توانست با نتیجه ۱۳–۰ پیروز شود و تا به امروز این برد، بهترین برد این تیم است.


title: ژوزه ساراماگو

text: ژوزه دی سوزا ساراماگو ()


title: ژوزه ساراماگو

text: او گرچه از سال ۱۹۶۹ به حزب کمونیست پرتغال پیوست و همچنان به آرمان‌های آن وفادار بوده‌است اما هیچگاه ادبیات را به خدمت ایدئولوژی در نیاورده‌است.


title: ژوزه ساراماگو

text: ساراماگو در دهکده‌ای کوچک در شمال لیسبون در خانواده‌ای کشاورز به دنیا آمد، او دو سال بعد به همراه خانواده به لیسبون رفت و تحصیلات دبیرستانی خود را برای امرار معاش نیمه تمام گذاشت و به شغل‌های مختلفی نظیر آهنگری، مکانیکی و کارگری روزمزدی پرداخت. پس از مدتی نیز به مترجمی و نویسندگی در روزنامه ارگان حزب کمونیست پرتغال مشغول شد. اولین کتاب او روشنایی است. رمانی به نام کشور گناه در ۱۹۴۷ به چاپ رسید ولی ناکامی او برای کسب رضایت ناشر برای چاپ کتاب دومش موجب شد رمان‌نویسی را کنار بگذارد، تا این که با انتشار کتاب بالتازار و بلموندا در سال ۱۹۸۲ و ترجمه آن به انگلیسی در ۱۹۸۸ شهرت به سراغ او آمد، رمانی تاریخی که به انحطاط دربار پرتغال در قرن شانزدهم می‌پردازد.


title: ژوزه ساراماگو

text: منحصربه‌فردترین ویژگی آثار ساراماگو عدم کاربرد نشانگان سجاوندی به صورت متداول و استفاده از جملات بسیار طولانی است، که گاه در درون آن زمان نیز تغییر می‌کند. او از میان علائم نگارشی تنها از نقطه و ویرگول استفاده می‌کند و از سایر علامات که مثلاً جمله سئوالی را مشخص می‌کند یا آن را در گیومه می‌گذارد و… مطلقاً می‌پرهیزد. گفتگوهای شخصیت‌های داستان را پشت سرهم می‌نویسد و مشخص نمی‌کند که کدام جمله را چه کسی گفته و به ندرت یک پاراگراف را تمام می‌کند.


title: ژوزه ساراماگو

text: اگرچه بسیاری از منتقدان ادبی ساراماگو را در ردیف نویسندگان پیرو سبک رئالیسم جادویی قرار داده و آثار او را با نویسندگان اسپانیایی زبان آمریکای لاتین مقایسه می‌کنند اما او خود را ادامه دهنده ادبیات اروپا و تأثیرپذیری خود را بیشتر از گوگول و سروانتس می‌داند.


title: ژوزه ساراماگو

text: ساراماگو گاه در دل داستان‌های خود از جملات طعنه آمیزی استفاده می‌کند که ذهن خواننده را از حوادث تخیلی و غالباً تاریخی داستان خود به واقعیت‌های جامعه امروز معطوف می‌کند. نوک پیکان کنایه‌های ساراماگو معمولاً مقدسات مذهبی، حکومت‌های خودکامه و نابرابری‌های اجتماعی است. رویکرد ساراماگو علیه مذهب آنچنان در رمان‌ها و مقالات او آشکار است که وزیر کشور پرتغال در سال ۱۹۹۲ در پی انتشار کتاب انجیل به روایت عیسی مسیح نام او را از لیست نامزدهای جایزه ادبی اروپا حذف کرد و این کتاب را توهینی به جامعه کاتولیک پرتغال خواند، ساراماگو پس از آن به همراه همسر اسپانیایی‌اش به تبعیدی خودخواسته به لانزاروته جزیره‌ای آتشفشانی در جزایر قناری در اقیانوس اطلس رفت و تا آخر عمر در آنجا اقامت گزید.


title: ژوزه ساراماگو

text: ساراماگو به همراه ژان مورو عضو هیئت داوران پنجاه و چهارمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم سن سباستین بود. فیلم دشمن به کارگردانی دنیس ویلنیو اقتباس ادبی از رمان همزاد (۲۰۰۴) است. فیلم سینمایی کوری به بازیگری مارک رافلو اقتباس ادبی از رمان کوری است.


title: ژوزه ساراماگو

text: ساراماگو از لوسمی رنج می‌برد. او در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۰، در سن ۸۷ سالگی، درگذشت. خانواده اش گفتند که او صبحانه و صبح جمعه با همسرش و مترجم پیلار دل ریو صحبت می‌کرد و پس از آن شروع به خندیدن کرد و درگذشت. گاردین او را «بهترین نوازنده پرتغالی نسلش» توصیف کرد، در حالی که فرناندا ابردشتات از نیویورک تایمز می‌گوید او «تقریباً به همان اندازه برای کمونیسم بی رحمانه اش شناخته شده‌است». ساراماگو نوشته‌های خود را تا زمان مرگ خود ادامه داد. اخیراً انتشار او، Claraboia، در سال ۲۰۱۱ پس از مرگ او منتشر شد. ساراماگو یک سال قبل از مرگش از پنومونی رنج می‌برد. به نظر می‌رسید که او به‌طور کامل بهبود پیدا کرده بود، او در اوت سال ۲۰۱۰ قصد داشت در جشنواره بین‌المللی کتاب ادینبورگ شرکت کرد.


title: استان چلیابینسک

text: استان چلیابینسک (به روسی: Челя́бинская о́бласть، تلفظ: چِلیابینسکایا اُبلاست) یکی از واحدهای فدرالی کشور روسیه است.


title: استان چلیابینسک

text: مرکز آن شهر چلیابینسک است.


title: استان چلیابینسک

text: مساحت این شهر ۸۷٬۹۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن برپایهٔ سرشماری سال ۲۰۰۲ میلادی برابر با ۳٬۶۰۳٬۳۳۹ نفر بوده‌است.


title: استان چلیابینسک

text: استان چلیابینسک در منطقهٔ زمانی یکاترینبورگ قرار دارد.ویکی‌پدیای انگلیسی.


title: لوییس لوری

text: لوییس لوری با نام اصلی لوییس آن همرسبرگ (زاده ۱۹۳۷) بانوی نویسندهٔ آمریکایی است که تا به حال دو بار مدال نیوبری را به خود اختصاص داده است.


title: لوییس لوری

text: او بیش از سیزده کتاب برای خوانندگان جوان نوشته است که همگی مورد استقبال واقع شده‌اند.


title: لوییس لوری

text: از معروفترین آثار او می‌توان به بخشنده (۱۹۹۳)، "خیابان پاییزی" (۱۹۸۰) و "شمارش ستارگان" (۱۹۸۹) اشاره کرد.


title: اسپنسر تریسی

text: اسپنسر بوناونچر تریسی (زاده ۵ آوریل ۱۹۰۰ – درگذشته ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷) هنرپیشه سینما و تئاتر اهل ایالات متحده آمریکا بود.


title: اسپنسر تریسی

text: تریسی یکی از ستاره‌های اصلی سینمای کلاسیک هالیوود بود و طی سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۶۷ در ۷۵ فیلم ایفای نقش کرد. مؤسسه فیلم آمریکا در سال ۱۹۹۹ او را در رده نهم برترین هنرپیشگان مرد تاریخ سینما قرار داد.


title: اسپنسر تریسی

text: اسپنسر بوناونچر تریسی در ۵ آوریل ۱۹۰۰ در میلواکی، ویسکانسین به دنیا آمد. به هنگام تحصیل در «کالج ریپون»، تریسی تصمیم گرفت تا هنرپیشگی را به عنوان حرفه خود انتخاب کند. او بازیگری را در نیویورک فرا گرفت و در تعدادی نمایش در تئاتر برادوی ظاهر شد و سرانجام با نمایش موفق «آخرین مایل» به موفقیت دست یافت. «جان فورد» از بازی او تحت تأثیر قرار گرفت و از او در فلیم «برفراز رودخانه» به همراه «همفری بوگارت» استفاده کرد. شرکت فیلم فاکس (فاکس قرن بیستم) با او یک قرارداد بلند مدت امضا کرد اما بعد از ۵ سال بازی در فیلم‌های غیر برجسته به معتبرترین استودیوی فیلم‌سازی آن زمان یعنی «مترو گلدوین مایر» ملحق شد، جایی که سبب شد تا طلوع بازیگری او آغاز شود. او دو اسکار پی در پی برای بازی در فیلم‌های «ناخداهای دلیر» و «شهرک پسرها» به دست آورد.


title: اسپنسر تریسی

text: او برای دهه‌ها با «کاترین هپبورن» همبازی بود و سرانجام با او زندگی مشترکی آغاز کرد این دو یکی از بهترین زوج‌های بازیگری تاریخ سینما را خلق کردند و بیش از ۸ فیلم با یکدیگر بازی کردند که پایان آن فیلم «حدس بزن چه کسی برای شام می‌آید» بود، به فاصله‌ای کوتاه قبل از مرگ تریسی.


title: اسپنسر تریسی

text: اسپنسر تریسی دو فرزند داشت.


title: اسپنسر تریسی

text: در طول فعالیت هنری اش ۹ بار نامزد دریافت جایزه اسکار و ۲ بار برنده این جایزه شد که از این حیث رکورددار است.


title: اسپنسر تریسی

text: از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.


title: فردریک مارچ

text: ارنست فردریک مک‌اینتایر بیکل با نام هنری فردریک مارچ (زاده ۳۱ اوت ۱۸۹۷ – درگذشته ۱۴ آوریل ۱۹۷۵) هنرپیشه سینما و صداپیشه رادیو آمریکایی و برنده دو جایزه اسکار بود. او یکی از مطرح‌ترین ستارگان هالیوود بوده‌است.


title: گری کوپر

text: فرانک جیمز «گری» کوپر (زاده ۷ مه ۱۹۰۱ - درگذشته ۱۳ مه ۱۹۶۱) معروف به‌گری کوپر، هنرپیشه سرشناس آمریکایی صاحب دو جایزه اسکار در بخش رقابتی و یک جایزه اسکار افتخاری بود. وی اکثراً در فیلم‌های سبک وسترن به ایفای نقش می‌پرداخت.


title: گری کوپر

text: پدرش یک مزرعه دار متمول بود بنابراین تحصیلات ابتداییش را در یک مدرسه مشهور در انگلستان به اتمام رساند. سپس در یک کالج در مونتانا به تحصیلاتش ادامه داد.


title: گری کوپر

text: پس از اتمام درسش در یک روزنامه به عنوان کاریکاتوریست مشغول کار شد. در آنجا به تشویق یکی از دوستانش پا به عرصه سینما گذاشت. بین سال‌های ۱۹۲۵ و ۱۹۲۶ در چندین نقش کوتاه بازی کرد تا اینکه در پایان دهه ۲۰ جایگاه واقعی خود را در سینما به دست آورد.


title: گری کوپر

text: مرگ تدریجی سینمای صامت، تولد گری کوپر در سینما بود. او در فیلم اسکار گرفته "بال‌ها" محصول ۱۹۲۷ و به کارگردانی ویلیام ولمن نقش کوتاهی بازی کرد که از اولین نقش‌های پراهمیت تر وی می‌باشد.


title: گری کوپر

text: قد بلند ۱۹۱ سانتیمتری او بسیار برای ایفای نقش‌های کابوی در فیلم‌های وسترن مناسب بود و این نکته را اولین بار سران کمپانی پارامونت پیکچرز متوجه شدند و از او در فیلم وسترن ویرجینیایی ساخته ویکتور فلمینگ بهره جستند. بعد از آن، او آماده بازی در فیلم‌های متفاوتی شد. در فیلم "مراکش" ساخته جوزف فون اشترنبرگ نقش لژیونی را بازی کرد که در مراکش در دام عشق زنی رقاصه با بازی مارلین دیتریش می‌افتد. هم‌زمان کاراکتر امی جولی با بازی مارلین دیتریش به خاطر پول به سمت توریستی متمول می‌رود که موجب رنجش خاطر لژیون می‌شود؛ ولی در آخرین لحظات امی جولی در صحنه‌ای به یاد ماندنی به رسم زنان عرب پابرهنه به دنبال لژیون که به مأموریت اعزام شده در بیابان قدم در راهی سخت می‌گذارد.


title: گری کوپر

text: بازی در این فیلم به‌گری کمک کرد تا در آثار فاخری حضور یابد. او در نسخه سینمایی "وداع با اسلحه" نوشته دوست صمیمی اش ارنست همینگوی بازی کرد. تراژدی فیلم بسیار تأثیرگذار بود وگری به خوبی در کنار بازیگر باتجربه هلن هیز پرستاری که کاراکتر گری در جنگ جهانی اول عاشق او می‌شود و جنگ را رها می‌کند، نقش خود را ایفا می‌کند. فیلم به کارگردانی فرانک بورزیگی فیلمسازی که ۲ جایزه اسکار را در خانه خود می‌دید ساخته شد و حساسیت‌ها روی آن بسیار زیاد بود.


title: گری کوپر

text: در سال ۱۹۳۳ در فیلمی ساخته هاوارد هاکس با نام امروز زندگی می‌کنیم برای اولین و آخرین بار با ستاره هالیوود جوآن کراوفورد همبازی شد. کرافورد زنی است که عاشق خلبانی با بازی کوپر می‌شود. با شعله‌ور شدن جنگ، خلبان به جنگ می‌رود و خبر کشته شدن او به زن می‌رسد. این نخستین فیلمی بود که براساس داستان‌های نویسنده نامدار ویلیام فالکنر ساخته می‌شد. حال دیگر کوپر بازیگری بود که در اقتباس‌های برجسته‌ترین رمان‌های جهان بازی می‌کرد.


title: گری کوپر

text: ویژگی بارزگری کوپر این بود که بر خلاف سایرین در فیلم‌هایی حاضر می‌شد که در فضای باز مثلاً در کوهستان یا در بیابان یا در جنگل‌های جنوب شرق آسیا فیلمبرداری می‌شدند. در فیلم زندگی یک نیزه دار بنگالی ساخته هنری هاتاوی نقش یک نیزه دار را ایفا می‌کند که از دستورهای افسر مافوقش سرپیچی می‌کند و در این حین باید از حمله احتمالی هندی‌ها جلوگیری شود. فرانک کاپرا هم در سال ۱۹۳۶ از کوپر در فیلمش بهره جست. فیلم "آقای دیدز به شهر می‌رود" اولین فیلم از سه‌گانه‌های کاپراست که در آن کوپر مردی دهاتی است که میلیون‌ها دلار ارث می‌برد و سعی دارد علی‌رغم مخالفت اطرافیان سودجویش، پولش را به نیازمندان بدهد. با این فیلم کوپر برای اولین بار نامزد اسکار شد. کوپر نقش یک انسان ساده را عالی بازی کرد.


title: گری کوپر

text: کوپر از اولین وسترنرهای تاریخ سینما هم هست. قبل از اینکه جان فورد بازیگر مورد علاقه‌اش جان وین را رو کند سیسیل ب دمیل، بازیگری خوش چهره و بلند بالای هالیوود، کوپر را در دل بیابان‌های مرکز آمریکا به بازی گرفت و خیلی هم خوب جواب داد. "دشت نشین" اولین همکاری از ۳ همکاری دمیل با کوپر است. کوپر در این فیلم برای دومین سال پیاپی بعد از آقای دیدز به شهر می‌رود با جین آرتور ستارهٔ زن خوش چهره هالیوود همبازی شد. ضمناً این اولین فیلم آنتونی کوئین بازیگر مکزیکی الاصل هالیوود بود که بعد از فیلم با دختر سیسیل ب دمیل ازدواج کرد.


title: گری کوپر

text: "هشتمین زن ریش آبی" کمدی ای به سبک کمدی‌های ارنست لوبیچ بود که کوپر با بازیگر فرانسوی هالیوود کلودت کولبرت همبازی شد. اولین همکاری کوپر با کارگردان سرشناس هالیوود ویلیام وایلر فیلم اهل غرب آمریکا بود که در ژانر وسترن بود. کوپر در این فیلم در نقش «کول هاردین» به ناحق به اتهام اسب دزدی توسط قاضی شهر با بازی والتر برنان به اعدام محکوم می‌شود. قاضی به نمایشگری مشهور علاقه دارد و کول با دانستن این موضوع با نمایشگر زن دوست می‌شود و به شرط اینکه مقداری از موهای نمایشگر را برای قاضی ببرد از حکم اعدام تبرعه می‌شود.


title: گری کوپر

text: خیلی‌ها سال ۱۹۴۱ را بهترین سال در کارنامه‌گری کوپر می‌دانند چون در ۳ فیلم به‌غایت عالی ظاهر شد. اولی فیلمی که اولین جایزه اسکارش را به او تقدیم کرد یعنی گروهبان یورک. فیلم به دو قسمت تقسیم می‌شد که منتقدان قسمت اول را که گروهبان یورک در آمریکا به نگهداری از خانواده‌اش می‌پرداخت بیشتر پسندیدند. در قسمت دوم فیلم با شعله‌ور شدن آتش جنگ یورک به جبهه می‌رود و هاوارد هاکس دلاوری‌های او را در جنگ که به گرفتن نشان لیاقت منجر می‌شود نشان می‌دهد. کوپر واقعاً یکی از بهترین کاراکترهای تاریخ سینما را خلق می‌کند.


title: گری کوپر

text: دومین فیلم این سال او، باز هم ساخته هاوارد هاکس است ولی اینبار کمدی. یک کمدی عالی نوشتهٔ بیلی وایلدر که بیننده را از خنده روده‌برمی‌کند. عده‌ای فیلسوف مشغول تهیهٔ یک دائرةالمعارف هستند، ولی همهٔ آن‌ها انسان‌های اتوکشیده‌ای هستند که در سال‌ها پیش سیر می‌کنند. آن‌ها برای اینکه با کلمات عامیانه آشنا شوند با یک رقاصه با بازی باربارا استانویک ارتباط برقرار می‌کنند که این باعث عشقی عمیق بین برترام پاتز، یکی از پروفسورها، با بازی کوپر و رقاصه می‌شود.


title: گری کوپر

text: سومین فیلم، آخرین و سومین قسمت از سه‌گانه‌های کاپرا است و این بار "جان دو را ملاقات کن". فیلم به قدرت دو فیلم قبلیست ولی طنز تلخی دارد. روزنامه‌ای برای جلوگیری از ورشکستگی با فکر یکی از کارمندانش با بازی باربارا استانویک تصمیم می‌گیرد فردی خیالی با نام جان دو را خلق کند که قرار است در شب کریسمس خود را از بالای ساختمان شهرداری به پایین پرت کند. طنز تلخی که کاپرا در این فیلم به کار بست از بهترین‌های این ژانر بود. کوپر از نیمه‌های فیلم می‌آید و جدا ما را با بازی خوب و متفاوتش غافلگیر می‌کند. غرور یانکی‌ها در سال ۱۹۴۲گری کوپر را برای سومین بار نامزد اسکار می‌کند. به راستی سام وود فیلمساز کهنه‌کار هالیوود توانایی‌های کوپر را می‌دانست و از او یک قهرمان واقعی ساخت. فیلم در مورد بیسبالیست‌ها بود.


title: گری کوپر

text: در سال ۱۹۴۳ برای دومین بارگری کوپر در فیلم‌هایی که اقتباسی از رمان‌های ارنست همینگوی بود حضور پیدا کرد. این بار در شاهکار ارنست همینگوی در مورد جنگ‌های داخلی اسپانیا در سال ۱۹۳۷ به نام زنگ‌ها برای که به صدا در می‌آیند؟. کارگردان فیلم سام وود بود که داستان منفجر کردن یک پل را توسط مخالفان دیکتاتور اسپانیا فرانسیسکو فرانکو با مایه‌های عاشقانه به تصویر می‌کشید. یکی از بهترین و عاشقانه‌ترین سکانس‌های تاریخ سینما در این فیلم است. آنجایی که اینگرید برگمن مجبور است از گری کوپر علی‌رغم میل باطنی جدا شود و این دو به بهترین شکل اینکار را می‌کنند.


title: گری کوپر

text: بعد از این فیلم کوپر در فیلم‌های زیادی بازی کرد اما این فیلم‌ها معروف نشدند. حتی سرگذشت دکتر واسل ساخته سیسیل ب دومیل محصول ۱۹۴۴ هم نتوانست آنقدرها بزرگ شود. دمیل وصف فداکاری‌های دکتر واسل را از یک نطق رادیویی به زبان فرانکلین روزولت شنیده بود و به فکر این اقتباس سینمایی افتاده بود.


title: گری کوپر

text: کوپر در سال‌های بعد در فیلم‌های "ماجرای مرموز و پرالتهاب" ساخته فریتس لانگ، "فتح نشده" ساخته سیسیل ب دمیل، "سام خوب" ساخته لئو مک‌کری، "سرچشمه" ساخته کینگ ویدور، "برگ روشن" ساخته مایکل کورتیز (۱۹۴۲) و "اکنون در نیروی دریایی هستی" ساختههنری هاتاوی ظاهر شد.


title: گری کوپر

text: فتح نشده فیلمی حماسی دربارهٔ سرخ‌پوستان و شکل‌گیری آمریکا است و همانند سایر آثار دومیل با هزینه‌های گزاف (۵ میلیون دلار) ساخته شد و علی‌رغم این بودجه و حضور ستاره‌هایی همچون‌گری کوپر و پائولت گدارد در گیشه شکست خورد. این آخرین همکاری کوپر با دومیل بود.


title: گری کوپر

text: سرچشمه یکی از آثار خوب‌گری کوپر است که توسط کینگ ویدور ساخته شد و کوپر در این فیلم در نقش یک آرشیتکت بود.


title: گری کوپر

text: اما تولد دوباره‌گری کوپر در سال ۱۹۵۲ و با بازی در شاهکار فرد زینه‌مان به نام "نیمروز" بود. کوپر با این فیلم دوباره همه توجهات را به سوی خود خلق کرد و دومین اسکار را برای خود به ارمغان آورد. به راستی بازی او در این فیلم از درخشانترین بازی‌های تاریخ سینماست مخصوصاً در سکانسی که تک و تنها در خیابان‌ها راه می‌رود تا به پیکار با تبهکاران بپردازد. او نقش کلانتری را بازی می‌کند که در آخرین روز کاریش در حالی که می‌تواند شانه خالی کند و با نوعروسش با بازی گریس کلی به ماه عسل برود و شهر را ترک کند تا تبهکاران آن را برهم بزنند، در شهر می‌ماند و تک و تنها با تبهکاران روبه رو می‌شود.


title: گری کوپر

text: او در "وزش وحشی" محصول سال ۱۹۵۳ ساخته هوگو فرگونزه برای سومین بار با باربارا استانویک و برای دومین بار با آنتونی کوئین همبازی می‌شود. این فیلم چندان موفق نمی‌شود. سال ۱۹۵۴ کوپر در فیلم وراکروز ساخته کارگردان خشن سینما رابرت آلدریچ در کنار برت لنکستر حضور می‌یابد که فیلمی تقریباً ضعیف راجع به سرخ‌پوستان مکزیک است. در هنگامه جنگ‌های مکزیکی‌ها کوپر و لنکستر در فکر به دست آوردن طلا هستند.


title: گری کوپر

text: آخرین و هفتمین همکاری‌گری کوپر با هنری هاتاوی فیلم "باغ شیطان" است که در آن سوزان هیوارد و ریچارد ویدمارک هم بازی می‌کنند. فیلم داستان زنی است که برای نجات شوهرش چند مرد را اجیر می‌کند تا برای نجات شوهرش راه زیادی را بپیمایند. مونولوگ استثنایی‌گری کوپر در انتهای فیلم به یاد ماندنیست:


title: گری کوپر

text: کوپر در سال ۱۹۵۶ در فیلمی خوب به کارگردانی ویلیام وایلر ظاهر شد. فیلم "ترغیب دوستانه" نام داشت که وایلر برای این فیلم توانست جایزه نخل طلای جشنواره کن را در سال ۱۹۵۷ نصیب خود کند. او در کنار دوروتی مک گوایر بازی کرد که مگ گوایر جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام را ازآن خود کرد.


title: گری کوپر

text: بالاخره بیلی وایلدر از گری کوپر در فیلم‌های کمدی اش استفاده کرد. "عشق در بعد از ظهر" کمدی عاشقانه‌ای بود که وایلدر آن را با حضور دو نسل متفاوت بازیگری‌گری کوپر و آدری هپبورن ساخت. فیلم ماجرای مردی زنباره‌است. بر اثر کنجکاوی‌های دخترکی که پدرش عکاسی است که از معاشقهٔ کوپر با زنان عکس گرفته با بازی آدری هپبورن رابطه‌ای عاشقانه بین این دو شکل می‌گیرد. این کمدی به اندازه کمدی‌های شاهکار وایلدر مانند "آپارتمان" مورد استقبال قرار نگرفت.


title: گری کوپر

text: در سال ۱۹۵۸ کوپر در فیلم "مردی از غرب" ساخته استاد ساخت وسترن‌های فلسفی یعنی آنتونی مان در کنار جولی لاندن و لی جی. کاب ظاهر می‌شود. در همین سال در فیلم "درخت اعدام"، دلمر دیوس بازی می‌کند. در این فیلم نقش دکتری را بازی می‌کند که پیشینهٔ درخشانی ندارد. دکتر با رفتن در شهری کوچک به زنی نابینا با بازی ماریا شل کمک می‌کند و سرپرستی او را بر عهده می‌گیرد. وقتی مردی قصد آزار زن نابینا را دارد دکتر او را می‌کشد و به خاطر همین به اعدام محکوم می‌شود ولی اینبار دخترک نابینا جان او را نجات می‌دهد.


title: گری کوپر

text: فیلم بعدی‌گری کوپر، "آنها به کوردوبا می‌آیند" وسترنی ساخته رابرت راسن است که در آن با ریتا هیورث همبازی می‌شود؛ و در نهایت وداع‌گری کوپر با سینما تریلر "تیغ برهنه" ساخته مایکل آندرسون است که در آن با دبورا کری بازیگر بریتانیایی سینما همبازی می‌شود.


title: گری کوپر

text: او در سن ۶۰ سالگی به دلیل ابتلاء به بیماری ذات‌الریه در لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت.


title: گری کوپر

text: برنده ۲ جایزه اسکار در سال‌های ۱۹۴۲ برای گروهبان یورک ساخته هوارد هاکس و در سال ۱۹۵۳ برای نیمروز ساخته فرد زینه‌مان. او همچنین ۳ بار دیگر در سال‌های ۱۹۳۷ برای آقای دیدز به شهر می‌رود ساخته فرانک کاپرا و ۱۹۴۳ برای غرور یانکی‌ها ساختهٔ سام وود و سال ۱۹۴۴ برای زنگ‌ها برای که به صدا در می‌آیند ساختهٔ سام وود نامزد اسکار شد. در سال ۱۹۶۱ به او اسکاری افتخاری اهدا گردید؛ که‌گری نتوانست در مراسم حاضر شود و جیمز استوارت جایزه او را تحویل گرفت و به او داد.


title: گری کوپر

text: برنده ۱ جایزه گلدن گلوب در سال ۱۹۵۳ برای نیمروز. او یکبار دیگر در سال ۱۹۵۷ در فیلم ترغیب دوستانه ساخته ویلیام وایلر نامزد این جایزه شد.


title: گری کوپر

text: او در سال ۱۹۴۱ برای بازی در فیلم گروهبان یورک توانست جایزه بهترین بازیگر مرد منتقدان فیلم نیویورک را تصاحب کند.


title: استیو مک‌کوئین

text: ترنس استیون "استیو" مک‌کوئین (تولد ۲۴ مارس ۱۹۳۰ - مرگ ۷ نوامبر ۱۹۸۰) بازیگر آمریکایی بود. وی ملقب به «سلطان خونسردی» و یکی از مظاهر فرهنگ ملی است. شخصیت، جنایتکار، ضد قهرمان، خشن، خلافکار و دشمن‌گونه وی در فیلم‌ها باعث شد نامش در اکثر فیلم‌های پرفروش دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ ظاهر شود. استیو مک کوئین به‌دلیل بازی در فیلم دانه‌های شن (۱۹۶۶) نامزد دریافت جایزه اسکار شد. از دیگر فیلم‌های مشهور وی می‌توان به پاپیون، گریز، فرار بزرگ، بچه سینسیناتی، نوادا اسمیت، سرقت بزرگ بانک سنت لوئیس و هفت دلاور اشاره نمود. در سال ۱۹۷۴ استیو مک کویین به عنوان گران‌ترین بازیگر جهان معرفی شد، و مبلغی حدود سه میلیون دلار دستمزد دریافت می‌کرد؛ ولی تا ۴ سال بعد از کسب این عنوان در هیچ فیلمی بازی نکرد.استیو در بیچ گروو، ایندیانا به دنیا آمد. پدرش ویلیام، خلبان هواپیماهای نمایشی بود و ۶ ماه بعد از آشنایی با مادر استیو، او را ترک کرد. مادر استیو، جولیا، معتاد الکلی بود.


title: استیو مک‌کوئین

text: از آنجا که مادرش توانایی مراقبت کردن از کودک را نداشت، استیو را در سال ۱۹۳۳ نزد والدین خود گذاشت و رفت. کمی بعد استیو به همراه پدربزرگ و مادربزرگش به اسلاتر، جایی که دایی بزرگش مزرعه‌ای داشت رفته و در آنجا بزرگ شد. استیو مک‌کوئین مسیحی کاتولیک بود.


title: استیو مک‌کوئین

text: در ۳ سالگی دایی بزرگش برای وی یک سه‌چرخه خرید که بعدها مک‌کوئین اظهار داشت که علاقه‌اش به موتورسواری در آنجا در وی پدیدار شد. در ۸ سالگی مادرش مجدداً او را تحویل گرفت و به ایندیاناپولیس برد تا در آنجا در کنار شوهر جدیدش با هم زندگی کنند. استیو روزی را که در حال ترک مزرعه بود به خوبی به یادداشت. او در این مورد می‌گوید: موقع ترک مزرعه، دایی‌ام هدیه‌ای به من داد… یک ساعت جیبی طلایی که درونش جمله‌ای نوشته شده بود: برای استیو… که برایم همچون پسرم بود.


title: استیو مک‌کوئین

text: استیو مک‌کوئین دچار دسلکسیا بوده و به‌دلیل التهاب گوشش در کودکی، از قدرت شنوایی وی نیز کاسته شده بود. در خانه جدید و زندگی به همراه ناپدری‌اش برای وی خوشایند نبود. ناپدری‌اش استیو را به شدت کتک می‌زد به‌طوری‌که در ۹ سالگی استیو از خانه فرار می‌کند تا در خیابان زندگی کند. در عرض چند سال و معاشرت وی با باندهای خلاف‌کار باعث شد وی رو به بزهکاری آورد. از آنجا که دیگر مادرش قادر به کنترل او نبود، استیو را مجدداً به اسلاتر فرستاد. اما در ۱۲ سالگی مادرش مجدداً طی نامه‌ای خواستار برگشت پسرش نزد خود شد تا با هم در خانه جدیدشان در لس‌آنجلس زندگی کنند. ازدواج دوم مادر استیو به طلاق انجامیده بود و وی برای بار سوم ازدواج کرده بود.


title: استیو مک‌کوئین

text: در خانه جدید نیز ناپدری با او رفتار خوبی نداشته و استیو مجدداً شروع به پرخاشگری کرد و در نتیجه مجدداً وی را به اسلاتر نزد پدربزرگ و مادر بزرگش فرستادند. این آخرین باری بود که وی به آنجا رفت. استیو در ۱۴ سالگی بدون حتی خداحافظی کردن مزرعه را ترک کرده و به یک سیرک پیوست و دوباره ولی این‌بار خودش مجدداً به نزد مادر و ناپدری‌اش برگشت و زندگی خلافکارانه‌اش را مجدداً دنبال کرد. استیو را یک‌بار در حین سرقت قالپاق اتومبیل دستگیر کردند و او را تحویل ناپدری‌اش دادند که باعث شد کتک شدیدی از او بخورد و درگیری به وجود آمده باعث شد تا استیو را از بالای پله‌ها به پایین پرت کند؛ در پایین پله‌ها استیو بلند شده و رو به ناپدری‌اش گفت: "اگه دست کثیفت رو یک‌بار دیگه به من بزنی، قسم می‌خورم که می‌کشمت."


title: استیو مک‌کوئین

text: در طی حادثه‌ای، ناپدری استیو مادرش را متقاعد کرد که با امضای برگه‌ای در دادگاه اعلام کند که استیو اصلاح‌ناپذیر است. به موجب این حکم، وی را به مرکزی پسرانه در چینو، کالیفرنیا منتقل کردند. در آنجا بود که استیو شروع به تغییر کرد. وی در آنجا شخصیت محبوبی میان پسران دیگر محسوب نمی‌شد.


title: استیو مک‌کوئین

text: شانزده ساله بود که مرکز را ترک کرده و نزد مادرش بازمی‌گردد که این‌بار در روستای گرینویچ ساکن بود ولی مجدداً فرار کرد. در این دوره بود که او با دو ملوان آشنا شده و تصمیم می‌گیرد داوطلبانه در یک کشتی متعلق به جمهوری دومینیکن کار کند. در آنجا یک‌بار از محل کارش فرار کرده ولی در نهایت، جایی دیگر کاری پیدا می‌کند. سپس به ایالت تگزاس رفته در آنجا نیز مدام شغل‌هایش را تغییر می‌داد.


title: استیو مک‌کوئین

text: در سال ۱۹۴۷ به خدمت سپاه تفنگداران دریایی آمریکا درآمده و درجه‌اش به سرباز یکم ارتقاء می‌یابد. در دوران خدمت مجدداً رفتار پرخاشگرانه خود را انجام می‌دهد که به‌دلیل این رفتار درجه وی ۷ بار مختلف، کاهش پیدا کرد. وی هم‌چنین به‌دلیل فرار از خدمت و اینکه نتوانست خود را به موقع معرفی کند، در هنگام گشت‌وگذار با نامزدش توسط پلیس ساحلی دستگیر می‌شود و ۴۱ روز را در زندان نظامی سپری می‌کند. سپس تصمیم می‌گیرد که خودش را اصلاح کند و نظم نیروی دریایی را بپذیرد. وی در طول یک مانور نظامی، جان ۵ ملوان نظامی همکارش را نجات داد. وی را به درجه نگهبان افتخاری نائل کرده و کارش نگهبانی از قایق رئیس‌جمهور وقت آمریکا، هری ترومن شد. خدمت وی در سال ۱۹۵۰ به پایان رسید. استیو مک‌کوئین بعدها اظهار داشت که خدمت در نیروی دریایی برایش لذت بخش بود.


title: استیو مک‌کوئین

text: به موجب یک قانون در آمریکا، استیو شامل افرادی می‌شد که می‌توانستند کمک هزینه تحصیلی دریافت کنند. استیو مک‌کوئین با کمک این هزینه شروع به تحصیل در رشته بازیگری کرد. سلطان خونسردی، اولین نقش خود را در سال ۱۹۵۰ و در یک نمایش اجرا کرد و شخصیت وی فقط یک جملهٔ ساده را گفت! در این حین بود که استیو برای کسب درآمد شروع به مسابقه دادن با موتور کرد و با پول‌هایی که برنده می‌شد موفق شد اولین موتور هارلی دیویدسن خود را بخرد. وی که در عرصه موتورسواری در حال حرفه‌ای شدن بود، در تمام مسابقات آخر هفته‌ها حدود ۱۰۰ دلار برنده می‌شد (۱۰۰ دلار آن موقع تقریباً معادل ۸۰۰ دلار در سال ۲۰۰۹ است). استیو در این دوره در سریالی که محصول شبکه ای‌بی‌سی بود و در میان سال‌های ۱۹۵۴–۱۹۵۳ پخش می‌شد حضور یافت.


title: استیو مک‌کوئین

text: در سال ۱۹۵۵ و زمانی که ۲۵ ساله بود تصمیم به ترک نیویورک گرفت و به سمت کالیفرنیا رفت. در آنجا وی به دنبال کار می‌گشت. بعد از حضور استیو در برنامه‌ای به نام "مدافعان" که برنامه‌ای تلویزیونی بود، هیلارد الکینز که از کارگردانان ان موقع بود، استیو جوان را مناسب فیلم‌های درجه ب دید. اولین نقش استیو نیز در فیلم "کسی آن بالا ما را دوست داد" بود که به کارگردانی "رابرت وایز" ساخته شده بود. استیو در این فیلم با پل نیومن هم‌بازی بود. سپس در فیلم‌های دیگری همچون "هیچوقت یک غریبه را دوست نداشته باش"، حباب (اولین نقش اصلی استیو) و "سرقت بزرگ خیابان سنت لویس" بازی کرد.


title: استیو مک‌کوئین

text: اولین نقشی که استیو را به شهرت نزدیک‌تر کرد، نقش پی در فیلم وسترنی به نام "سرنوشت ولز فارگو" بود. بازی وی در این فیلم باعث شد مدیر برنامه‌های وی با متقاعد کردن کارگردان دیگری، باعث شود استیو در سریالی وسترن نیز ظاهر شود.


title: استیو مک‌کوئین

text: در ۲۹ سالگی بود که نقشی را در فیلم "هیچ‌وقت کم نرو" به او دادند. فرانک سیناترا که در آن فیلم حضور داشت، در استیو جوان موفقیت‌های آینده‌اش را دیده بود. نقش استیو در این فیلم بسیار مورد تحسین قرار گرفت. جان استرجز که کارگردانی این فیلم را بر عهده داشت تصمیم گرفت در فیلم دیگرش نیز از استیو استفاده کند و «کلاً دوربین را به او بدهد». این فیلم با نام هفت دلاور تولید شد. این فیلم یکی از اولین فیلم‌های بزرگ استیو مک‌کوئین است که در آن با بازیگران مشهوری همچون یول برینر، چارلز برانسون و جیمز کابرن هم‌بازی بود.


title: استیو مک‌کوئین

text: استیو سپس در فیلم بزرگ دیگرش که باز هم به کارگردانی جان استرجز بود بازی کرد. نام این فیلم، فرار بزرگ بود که داستان واقعی فرار از زندان آلمانی‌ها در جنگ دوم جهانی را روایت می‌کرد. به‌دلیل مسائل بیمه‌ای، استیو خود قادر به اجرای صحنه‌های موتورسواری این فیلم نبود و این صحنه‌ها توسط دوستش اجرا شد. فروش بالای این فیلم استیو را به یک ستاره در دنیای بازیگری بدل کرد.


title: استیو مک‌کوئین

text: در سال ۱۹۶۳ استیو به همراه ناتالی وود در فیلم عشق با غریبه مطلوب ایفای نقش کرد. سپس در فیلم "نوادا اسمیث" نقش‌آفرینی کرد. سپس فیلم دانه‌های شن را بازی کرد و برای بازی در این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار شد.


title: استیو مک‌کوئین

text: نامزدی وی برای اسکار با بازی در فیلم "بولیت" ادامه می‌یابد. صحنه‌های ماشین سواری این فیلم فقط حدود ۱۰٪ آن توسط خود استیو انجام شد و مابقی آن را بدلکاران انجام دادند. از آنجا که هزینه‌های این فیلم به شدت بالا رفت، برادران وارنر ادامه قراردادهای خود را با این فیلم قطع کردند. البته بعد از فروش بالای این فیلم، برادران وارنر مجدداً به سمت استیو رفتند ولی او کار مجدد با آن‌ها را دیگر نپذیرفت و فیلم بعدیش را با کمپانی یونایتد آرتیستز قبول کرد. در فیلم جدید که "رابطه توماس کراون" نام داشت، استیو با فی داناوی هم‌بازی بود. در همان سال بود که فیلم "رودخانه‌ها" را نیز بازی کرد.


title: استیو مک‌کوئین

text: در سال ۱۹۷۱ بود که استیو مک‌کوئین در فیلم "لو مان" و سپس در فیلم "گریز" به ایفای نقش پرداخت. در فیلم "گریز" بود که وی همسر آینده‌اش، آلی مک‌گرا را می‌بیند و با او آشنا می‌شود. سپس فیلم "بانر کوچک" را بازی می‌کند و سپس مجدداً یک نقش زندانی را به او پیشنهاد می‌کنند. نقش این زندانی در فیلم "پاپیون" بسیار عالی توسط استیو اجرا می‌شود. در این فیلم داستین هافمن نیز در کنار استیو به ایفای نقش پرداخته‌است.


title: استیو مک‌کوئین

text: وی از زمان ایفای نقش در فیلم "گریز" تبدیل به گران‌ترین بازیگر جهان شد اما بعد از بازی در فیلم "آسمان‌خراش جهنمی" در سال ۱۹۷۴، ناگهان از حضور در فیلم‌ها خودداری کرد تا فقط به شکل کامل روی موتورسواری‌اش تمرکز کند و شروع به مسافرت به تمام نقاط آمریکا کرد. استیو با بازی در فیلم دشمن مردم در سال ۱۹۷۸ مجدداً به دنیای بازیگری برگشت. این فیلم به شکل مختصر در سینما عرضه شد.


title: استیو مک‌کوئین

text: دو فیلم آخر استیو مک‌کوئین بر اساس داستان واقعی ساخته شده بودند. نام آن‌ها "تام هورن" (فیلمی وسترن) و شکارچی (محصول ۱۹۸۰) می‌باشد.


title: استیو مک‌کوئین

text: نقش اصلی فیلم صبحانه در تیفانی به استیو پیشنهاد شده بود که وی به‌دلیل بازی کردن در فیلم دیگر قادر به پذیرفتن آن نبود. فیلم‌های دیگری نیز که به وی پیشنهاد شدند ولی استیو در آن‌ها ظاهر نشد عبارتند از: ۱۱ یار آوشن، بوچ کسیدی و ساندنس کید، راننده، اینک آخرالزمان، هری خبیث، پلی در دوردست و ارتباط فرانسوی.


title: استیو مک‌کوئین

text: استیو مک‌کوئین به شدت شیفته موتورسواری و ماشین سواری بود. شاید آثاری از این علاقه را بتوان در فیلم‌های او نیز دید. به عنوان مثال صحنه‌های ماشین‌رانی در فیلم "بولیت" یا صحنه‌های هرچند کم موتورسواری وی در فیلم "فرار بزرگ".


title: استیو مک‌کوئین

text: استیو و کارگردان چند فیلمش، جان استرجز قرار بود فیلمی با عنوان "روز یک قهرمان" را که در مورد مسابقات فورمول یک بود بسازند که استیو به‌دلیل مشغله زیاد در هنگام فیلم‌برداری فیلم "دانه‌های شن" قادر به بازی در این فیلم نشد و در نهایت پروژه متوقف شد.


title: استیو مک‌کوئین

text: وی همچنین سابقه شرکت در مسابقات اتومبیل‌رانی و موتورسواری خارج از جاده را نیز دارد. اولین مسابقه استیو در مسابقات موتورسواری خارج از جاده با موتوری به نام Triumph ۵۰۰ سی‌سی انجام شد.


title: استیو مک‌کوئین

text: مک‌کوئین کلکسیونی از موتور نیز داشت. در زمان مرگش، بیش از ۱۰۰ موتور در کلکسیونش بود که میلیون‌ها دلار ارزش داشتند.


title: استیو مک‌کوئین

text: استیو همچنین چندین ماشین مسابقه‌ای حرفه‌ای نیز دارد که شامل:


title: استیو مک‌کوئین

text: استیو مک‌کوئین در دوران حیاتش ۳ بار ازدواج کرده‌است. یک‌بار با "نیل آدامز" که از وی دو فرزند به نام‌های تری و چاد دارد. ازدواج آن‌ها در تاریخ ۱۹۷۲ به طلاق انجامید. سپس وی با همبازی‌اش در فیلم گریز، الی مک‌گرا در سال ۱۹۷۳ ازدواج می‌کند و این ازدواج نیز در سال ۱۹۷۸ به طلاق منتهی می‌شود. الی مک‌گراه در زمانی که با استیو ازدواج کرده بود یکبار سقط جنین انجام داد؛ و در نهایت و زمانی که فقط یک‌سال به مرگش باقی بود، با "باربارا مینتی" که یک مدل بود ازدواج می‌کند. یکی از نوه‌های استیو مک‌کوئین به نام استیون آر. مک‌کوئین نیز بازیگر است.


title: استیو مک‌کوئین

text: بعد از طلاق از آدامز و در زمان آشنایی با مک‌گرا، استیو رابطه‌ای با باربارا لای دارد که منجر به باردار شدنش می‌شود و در نهایت سقط جنین غیرقانونی می‌کند. مارشال تریل که تخصصش در نوشتن زندگی‌نامه افراد است نیز ادعا می‌کند استیو رابطه‌ای با "جاکلین بیسیت" داشته که البته خود بیسیت هیچوقت این ادعا را تأیید نکرده‌است.


title: استیو مک‌کوئین

text: در زمینه ورزش نیز استیو مک‌کوئین فعال بوده و روزی ۵ مایل را می‌دوید. وی همچنین کمربند مشکی ورزش رزمی تانگ سودو را نیز داشت. استیو همچنین هنر رزمی جیت کان دو را نزد قهرمان افسانه‌ای، بروس لی آموزش دیده بود. بروس لی از دوستان استیو مک‌کوئین نیز بود. همچنین استیو در مراسم دفن بروس لی حضور داشت و یکی از حمل‌کننده تابوت او بود.


title: استیو مک‌کوئین

text: استیو مک‌کوئین سابقه استفاده از مواد مخدر را داشت. گفته می‌شد او ماری‌جوانا و کوکائین مصرف می‌کرد و به شدت سیگار می‌کشید. در سال ۱۹۷۲ پلیس انکوریج (در ایالت آلاسکا) وی را به‌دلیل رانندگی در حالت مستی بازداشت کرد.


title: استیو مک‌کوئین

text: بعد از اینکه چارلز منسن مرتکب قتل ۵ نفر در یک مهمانی می‌شود که در میان قربانیان نام چند دوست استیو نیز (شامل شرون تیت) دیده می‌شود، گفته می‌شود خود استیو نیز هدف مرگ بود. طبق اظهارات همسر اول استیو، بعد از این ماجرا او شروع حمل سلاح گرم با خود در مراکز عمومی‌کرده بود. دو ماه بعد از قتل‌ها نیز پلیس لیستی از افراد قربانی را پیدا می‌کند که نام استیو مک‌کوئین نیز در آن بود. در سال ۲۰۱۱ فاش شد که استیو نیز در شب قتل‌ها به همان مهمانی دعوت بود، اما چون قرار بود دوست دخترش به خانه‌اش بیاید، تصمیم گرفت به مهمانی نرود که نهایتاً جانش نجات پیدا کرد.


title: استیو مک‌کوئین

text: استیو مک‌کوئین عادت عجیبی نیز داشت. او عادت داشت در هر فیلمی که قبول به بازیگری می‌کند، چیزی را مجانی از آنجا به عنوان یادگاری بردارد؛ مثلاً یک ماشین اصلاح که در آن فیلم استفاده شده بود یا یک شلوار جین و امثال اینها. بعدها مشخص شد که استیو این لوازم را به مرکز اصلاح و تربیت پسرانه که خود در دوران نوجوانی چند سال را در آن سپری کرده بود اهدا می‌کرد.


title: استیو مک‌کوئین

text: طبق گفته‌های کتابی که همسر آخر استیو منتشر کرده و در مورد زندگی استیو مک‌کوئین است، استیو اواخر عمرش یک مسیحی انجیلی شده بود و برای دعا به کلیسا می‌رفت. بعد از مرگ استیو، بیلی گراهام که از مشاوران مذهبی چند رئیس‌جمهور آمریکا بود بر سر مزارش حاضر شد.


title: استیو مک‌کوئین

text: بیماری او در ۲۲ دسامبر ۱۹۷۹، سرطان ریه ناشی از مجاورت با ماده سرطان‌زای پنبه نسوز (آزبِست) تشخیص داده شد. با توجه به اینکه او زیاد سیگار می‌کشید، این باعث وخیم شدن بیماری او شد؛ ولی او این راز را تا یک ماه قبل از مرگش حفظ کرد. سرانجام استیو مک کوئین در ۷ نوامبر ۱۹۸۰ و در ساعت ۳:۴۵ صبح در مکزیک درگذشت. گفته می‌شود که وی پیش از مرگ، بلند شده و از پرستار درخواست یک لیوان آب خنک می‌کند و بعد می‌میرد.


title: استیو مک‌کوئین

text: جسد او را سوزاندند و خاکسترش را در اقیانوس آرام ریختند.


title: استیو مک‌کوئین

text: اسکار


title: استیو مک‌کوئین

text: گولدن گلوب


title: استیو مک‌کوئین

text: فستیوال بین‌المللی فیلم مسکو


title: استیو مک‌کوئین

text: و...


title: رابرت ردفورد

text: چارلز رابرت ردفورد جونیور (زاده ۱۸ اوت ۱۹۳۶) هنرپیشه، کارگردان، تهیه‌کننده و بازرگان آمریکایی برنده اسکار بهترین کارگردانی است.


title: رابرت ردفورد

text: او در سنتا مونیکا کالیفرنیا در آمریکا به دنیا آمد و از مدرسهٔ ون‌نویز در لس آنجلس فارغ‌التحصیل شد و از آنجا با بورس بیس‌بال وارد دانشگاه کلورادو شد که در آنجا بر اثر نوشیدن بیش از حد نوشیدنی‌های الکلی بعد از مرگ مادرش در سن ۱۸ سالگی بورس خود را از دست داد. بعد از آن وارد نقاشی شد و همچنین در کلاس‌های نمایش و طراحی آکادمی آمریکایی هنرهای نمایشی در نیویورک شرکت یافت.


title: رابرت ردفورد

text: ردفورد در سال ۱۹۵۸ با لولا ون‌واگنن ازدواج کرد که در سال ۱۹۸۵ با داشتن ۴ فرزند از همدیگر جدا شدند. (یکی از آن‌ها قبل از طلاقشان در گذشت) نام فرزندان ردفورد عبارت‌اند از: "شاونا"، "امی" (بازیگر) و "جیمز" (فیلم‌نامه‌نویس)


title: رابرت ردفورد

text: ردفورد اولین فیلم خود «مردم عادی» را در سال ۱۹۸۰ کارگردانی کرد که اسکار کارگردانی را برایش به ارمعان آورد. ردفورد در کنار وارن بیتی، کلینت ایستوود، مل گیبسون، ریچارد اتنبرا و کوین کاستنر از معدود دریافت‌کنندگان جایزه اسکار است که بیشتر بخاطر بازیگری مشهور هستند. او مؤسس جشنواره فیلم ساندنس است که فلسفهٔ وجودی‌اش حمایت از فیلم‌های مستقل و بازار فروش آن‌ها است.


title: رابرت ردفورد

text: ردفورد در طول بیش از ۶۰ سال فعالیت خود، در سال ۲۰۰۲ موفق به دریافت جوایز فیلم از جمله یک جایزه اسکار افتخاری برای یک عمر فعالیت هنری شد. در آوریل ۲۰۱۴، مجله تایم از ردفورد به عنوان یکی از ۱۰۰ نفر "تأثیرگذارترین افراد جهان" نام برد. در سال ۲۰۱۶، او موفق به دریافت مدال آزادی از رئیس جمهور آمریکا شد.


title: رابرت ردفورد

text: ردفورد بازیگری را از اواخر دهه ۱۹۵۰ در تلویزیون آغاز کرد، از جمله حضور در در سال ۱۹۶۲. او نامزد دریافت جایزه امی را به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل برای اجرای بازی در فیلم "صدای چارلی پونت" (۱۹۶۲) گردید. بزرگترین موفقیت وی در برادوی به عنوان همسر الیزابت اشلی در پابرهنه در پارک ساخته نیل سایمون (۱۹۶۳) بود. ردفورد اولین فیلم خود بنام شکار جنگ را در سال ۱۹۶۲ ساخت. نقش او در فیلم درون دیزی کلاور (۱۹۶۵) برای او جایزه گلدن گلوب بهترین ستاره نوظهور را به دست آورد. او در کنار پاول نیومن در فیلم بوچ کسیدی و ساندنس کید (۱۹۶۹) به ایفای نقش پرداخت که موفقیت بزرگی بود و او را به یک ستاره تبدیل کرد. او با فیلم جرمایا جانسون (۱۹۷۲) به موفقیت بزرگی در گیشه دست پیدا کرد. بازی در فیلم ماندگار نیش و همکاری مجددش با پل نیومن نامزدی دریافت جایزه اسکار را برایش به ارمغان آورد. همزمان در همان سال، او در نقش مقابل باربارا استرایسند در فیلم آنطور که بودیم (The Way We Were) خوش درخشید. در سال ۱۹۷۶ بازی در فیلم برجسته، محبوب و تحسین شده همه مردان رئیس جمهور، فیلمی در ژانر سیاسی با موضوع رسوایی واترگیت، در کنار داستین هافمن و جک واردن حلقه موفقیت های ردفورد را تکمیل کرد.


title: رابرت ردفورد

text: در دهه ۱۹۸۰، ردفورد فعالیت خود را به عنوان کارگردان با فیلم مردم معمولی آغاز کرد که نقدهای مثبتی از منتقدین گرفت و جزو فیلم های منتخب دهه بود و برای ردفورد چهار جایزه اسکار از جمله جایزه اسکار بهترین فیلم و جایزه اسکار بهترین کارگردانی به ارمغان آورد. وی با ایفای نقش در بروبیکر (۱۹۸۰) و خارج از آفریقا (۱۹۸۵) به بازیگری ادامه داد که یک موفقیت بزرگ در باکس آفیس بود و هفت جایزه اسکار منجمله جایزه اسکار بهترین فیلم را کسب کرد. وی در سال ۱۹۹۲ سومین فیلم خود را با عنوان "رودخانه‌ای از میان آن می‌گذرد"(A River Runs Through It) کارگردانی کرد فیلمی با بازی برد پیت که موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم‌برداری و نامزد جایزه اسکار در دو بخش بهترین موسیقی و بهترین موسیقی متن و بهترین فیلم‌نامه اقتباسی گردید.


title: رابرت ردفورد

text: ردفورد در سال ۱۹۹۵ برای فیلم مسابقه تلویزیونی نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین کارگردانی و بهترین شد. او در سال ۲۰۰۲ موفق به دریافت جایزه اسکار افتخاری برای یک عمر دستاورد هنری شد. در سال ۲۰۱۰، او نشان شوالیه لژیون دونور فرانسه را دریافت نمود. وی برنده جوایز گلدن گلوب، جایزه انجمن کارگردانان آمریکا، بفتا و جایزه انجمن بازیگران فیلم است.


title: رابرت ردفورد

text: فیلم‌های معروف او عبارت‌اند از:


title: پل نیومن

text: پُل لِئونارد نیومَن بازیگر، کارگردان و بشر دوست آمریکایی بود.


title: پل نیومن

text: او در ایالت اوهایو به دنیا آمد. پدرش آلمانی و مادرش مجارستانی بود.


title: پل نیومن

text: وی در سال ۱۹۸۶ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را برای ایفای نقش در فیلم رنگ پول به‌دست آورد.


title: پل نیومن

text: براساس گفته‌های مارلون براندو، نیومن همانند خودش دوجنسگرا بود اما هردوی آنها مجبور بودند به علت قوانین آن زمان هالیوود، روابطشان با مردها را مخفی نگه دارند. پل نیومن در ۲۶ سپتامبر سال ۲۰۰۸، بعد از مدتی مبارزه با بیماری سرطان ریه در سن ۸۳ سالگی درگذشت.


title: پل نیومن

text: پل نیومن و یکی از دوستانش در سال ۱۹۸۲ سس سالادی را به نام نیومنز اون Newman's Own معرفی کردند که در نوع خود تازگی داشت و این نام تجاری بر دو اصل استوار بود: این محصول با موفقیت آنی روبه‌رو شد و در سال اول فروش خود یک میلیون دلار در اختیار موسسه‌های خیریه گذاشت، همچنین از آن به بعد بیش از ۱۲۵ میلیون دلار به هزاران مؤسسهٔ خیریه بخشیده‌است.


title: پل نیومن

text: PAUL NEWMAN (ILLUS. HIST. OF THE MOVIES) by Michael Kerbel, Star Bks. Press, 1975


title: پل نیومن

text: Paul Newman: A Life in Pictures by Pierre-Henri Verlhac and Yann-Brice Dherbier, Chronicle Books Publishing, Inc. ، 2006


title: کرک داگلاس

text: کرک داگلاس با نام اصلی ایشور دانیلویچ (Issur Danielovitch) (زاده ۹ دسامبر ۱۹۱۶ – درگذشته ۵ فوریه ۲۰۲۰) هنرپیشه و تهیه‌کننده پر آوازه آمریکایی بود.


title: کرک داگلاس

text: کرک داگلاس با نام واقعی ایشور دانیلویچ و سپس ایسادور دمسکی در سال ۱۹۱۶ در آمستردام، نیویورک در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمد.


title: کرک داگلاس

text: در ۱۹۳۸ از دانشگاه سنت لاورنس فارغ‌التحصیل شد و پیش از جنگ جهانی دوم و پس از آن نقش‌های کوتاهی را در برادوی ایفا کرد. در ۱۹۴۶ برای اولین بار وارد سینما شد و در فیلم عشق عجیب مارتا ایورس به نقش والتر اونیل (یک الکلی ضعیف‌النفس) در کنار باربارا استانویک و به کارگردانی لوییس مایلستون حضور داشت.


title: کرک داگلاس

text: پس از این فیلم داگلاس در فیلم از درون گذشته در کنار رابرت میتچم و به کارگردانی ژاک ترنر ایفای نقش کرد. حضور داگلاس در سینما با جریان مک کارتیسم در آمریکا هم‌زمان شد. حضور داگلاس در سینما تا سال ۱۹۴۹ با چهار فیلم دیگر همراه بود که مهم‌ترین فیلم این دوره تنهایی قدم می‌زنم در کنار برت لنکستر بود. در سال ۴۹ برای داگلاس در دو فیلم نامه‌ای به سه همسر (جوزف ال منکیه ویچ) و قهرمان (مارک رابسون) ایفای نقش کرد.


title: کرک داگلاس

text: نامزدی نقش اول اسکار برای فیلم «قهرمان» به نقش میدج کلی همهٔ نگاه‌ها را به سوی داگلاس فراخواند. در سال ۱۹۵۰ کرک در دو فیلم «مرد جوان با یک شیپور» (کورتیز) و «باغ وحش شیشه‌ای» (در کنار جین وایمن) حضور یافت. اما سال ۱۹۵۱ سال همکاری کرک با سه کارگردان افسانه‌ای هالیوود بود که هر سه اثر نیز موفقیت‌هایی به همراه داشتند. یک داستان کارگاهی (ویلیام وایلر)، در امتداد مرگ و زندگی (رائول والش) و فیلم محبوب تک خال در آستین اثر بیلی وایلدر پرونده داگلاس را رنگین تر از گذشته کردند.


title: کرک داگلاس

text: شیوه هر سال سه فیلم بازی کردن داگلاس تا سال ۱۹۵۵ ادامه داشت و وی در این سال‌ها با کارگردانهای برجسته سینمای آمریکا همکاری‌های متعددی داشت. وی در سال ۱۹۵۲ در سه فیلم درختان بزرگ، آسمان بزرگ هوارد هاکس و بد و زیبا وینسنت مینلی حضور یافت. فیلم بد و زیبا بهترین دستاورد وی در این سال بود.


title: کرک داگلاس

text: در سال ۱۹۵۳ داگلاس سی و هفت ساله برای دومین بار بار با مینه لی همکاری کرد و حاصل این همکاری فیلم درخت سه عشق بود که موفقیت فیلم قبلی را تکرار نکرد دو فیلم تردست (ادوارد دیمیتریک) و کار عشق (آناتول لیتواک) دیگر کارهای داگلاس در این سال بودند.


title: کرک داگلاس

text: سال ۱۹۵۴ داگلاس برای بار دوم ازدواج کرد که بر خلاف ازدواج قبلی اش دوام بسیار بیشتری داشت و این ازدواج تا آخر عمر او برقرار بود. داگلاس از همسر اول خود دایان داگلاس صاحب دو پسر است که مایکل داگلاس هنرپیشه فیلم‌های (وال استریت، ترافیک، سندرم چینی و بازی) یکی از آن‌ها است. همسر دوم او آن بایدنس نام دارد که از وی صاحب دو فرزند است.


title: کرک داگلاس

text: اما در همین سال (۱۹۵۴) داگلاس فیلم‌های اولیس در کنار آنتونی کویین و بیست هزار فرسنگ زیر دریا (شاهکار به‌یادماندنی ژول ورن) را در کارنامه هنری خود ثبت کرد سال ۱۹۵۵ کرک در فیلم اغلب مردها خطرناکند (مسابقه دهنده‌ها) به کارگردانی هنری هاتاوی به نقش یک راننده اتوبوس ایتالیایی که آرزویش حضور در مسابقات جایزه بزرگ به عنوان یک راننده مشهور است حضور یافت.


title: کرک داگلاس

text: مبارزه گر سرخپوست (آندره دتوت) و فیلم مهم مرد بدون ستاره (کینگ ویدور) دیگر کارهای وی در سال ۱۹۵۵ می‌باشند. یک سال بعد وی تنها در یک اثر ایفای نقش کرد که فیلم ارزشمند میل برای زندگی نام داشت و او را نامزد جایزه اسکار کرد در این فیلم داگلاس برای بار سوم با مینه لی همکاری کردو توانست نقش ونسان ون گوگ نقاش نامدار سبک پست امپرسیونیست را ایفا کند آنتونی کویین برای این فیلم صاحب جایزه اسکار گردید. سال ۱۹۵۷ حضور داگلاس در دو فیلم خاطره انگیز جدال در اوکی کرال (در کنار برت لنکستر) و راه‌های افتخار (استنلی کوبریک) به نقش کلنل داکس همهٔ نگاها را به سوی وی جلب کرد. موفقیت‌های پی در پی داگلاس باعث شده بود که دستمزد این ستاره سینما از ۲۵ هزار دلار برای فیلم از درون گذشته به ۳۵۰ هزار دلار برای فیلم راه‌های افتخار برسد.


title: کرک داگلاس

text: وایکینگ‌ها (ریچارد فلیشر) ۱۹۵۸، آخرین قطار گان هیل (جان استرجز) ۱۹۵۹ دو فیلم مهم دیگر داگلاس پیش از ساخت اسپارتاکوس اند.


title: کرک داگلاس

text: اسپارتاکوس اولین تجربه داگلاس در مقام تهیه‌کنندگی بود که وی در این فیلم بزرگ و یکتا با نوشتن نام دالتون ترامبو در تیتراژ فیلم تابوی ذکر نکردن نام شخصیت‌های لیست سیاه مک‌کارتی را شکست و نام خود را به عنوان یکی از شخصیت‌های تأثیرگذار تاریخ سینمای آمریکا ثبت کرد. بازی زیبای داگلاس در این فیلم بسیار مورد توجه قرار گرفت به‌طوری‌که رای‌گیری با اعتبار AFI از او به عنوان هفدهمین ستاره سینما یاد کرد.


title: کرک داگلاس

text: مهم‌ترین کارهای وی پس از اسپارتاکوس به این شرح است: هفت روز در ماه می، راه پر خطر، دلیجان آتش، نظم، خشم.


title: کرک داگلاس

text: کرک داگلاس در سال ۱۹۹۵ برای ۵۰ سال حضور در سینما مفتخر به جایزه با اعتبار اسکار گردید. همچنین در سال ۱۹۹۹ و ۲۰۰۱ به ترتیب جوایز یک عمر دستاورد AFI و مدال ملی هنر را دریافت نمود.


title: کرک داگلاس

text: در مراسم جشن تولد کرک داگلاس که با حضور سه پسرش مایکل، پیتر و جوئل و با حضور عروسش کاترین زتا جونز برگزار شد، یک دسته گل بزرگ از رزهای قرمز و سفید و با کیکی که رویش نوشته شده بود: «امروز ۹۹» تولد او گرامی داشته شد. در این مراسم کرک داگلاس مبلغ ۱۵ میلیون دلار به استودیو وودلند هیلز هدیه کرد تا یک ساختمان دو طبقه برای بیماران آلزایمر بسازد؛ مرکزی که توانایی مراقبت از ۸۰ نفر از اعضای صنعت سینما را که به این بیماری مبتلا شده‌اند دارد. انتظار می‌رود این ساختمان در سال ۲۰۱۶ کامل شود.


title: کرک داگلاس

text: در این مراسم جفری کاتزنبرگ رئیس بنیاد MPTF از کرک داگلاس و همسرش که تاکنون بیش از ۴۰ میلیون دلار به این امر اختصاص داده‌اند، تجلیل کرد. در واقع آن‌ها در سال ۱۹۹۲ به ایجاد واحد آلزایمر در این مؤسسه کمک کردند که به نام پدر کرک داگلاس خوانده شده‌است.


title: کرک داگلاس

text: در این مهمانی دربارهٔ نحوه برگزاری جشن ۱۰۰ سالگی کرک داگلاس در سال آینده نیز حرف‌هایی زده شد. قرار است این جشن تولد هم‌زمان با جشن تولد ۱۱۱ سالگی «ترومبو» فیلمنامه‌نویس اسپارتاکوس گرفته شود که هر دو در یک روز با ۱۱ سال فاصله به دنیا آمدند. کرک داگلاس در ۹ دسامبر ۲۰۱۶، ۱۰۰ ساله شد.


title: کرک داگلاس

text: وی در روز ۹ دسامبر ۲۰۱۹، تولد ۱۰۳ سالگی خود را با عنوان " امروز ۱۰۳ " جشن گرفت.


title: کرک داگلاس

text: کرک داگلاس در روز چهارشنبه، پنجم فوریه ۲۰۲۰، در سن ۱۰۳ سالگی درگذشت.


title: جک نیکلسون

text: جان جوزف نیکلسون معروف به جک نیکلسون (زادهٔ ۲۲ آوریل ۱۹۳۷ در نیوجرسی، آمریکا) هنرپیشه سرشناس آمریکایی است که با دو جایزهٔ اسکار در نقش اول و یک جایزهٔ اسکار در نقش مکمل و شش جایزهٔ گلدن گلوب در کارنامهٔ حرفه‌ایِ خود، عموماً به آفریدن شخصیت‌های عصبی مزاج و بعضاً شرور شهرت دارد. او به خاطر بازی به یاد ماندنی‌اش در فیلم معروف درخشش شناخته می‌شود. نیکلسون، در کنار اینگرید برگمن، مریل استریپ، فرانسیس مک دورمند، والتر برنان و دانیل دی-لوئیس (هر کدام با سه جایزهٔ اسکار) و پس از کاترین هپبورن (برندهٔ چهار جایزهٔ اسکار)، جزو رکورددارانِ بردن اسکار بازیگری است.


title: جک نیکلسون

text: در سپتامبر ۲۰۱۳ شایعهٔ بازنشستگی بی سروصدای او به‌دلیل ضعف حافظه و آلزایمر به گوش رسید، اما او در یک گزارش زندهٔ تلویزیونی از شبکهٔ NBC این شایعات را رد و اعلام کرد که هنوز به بازیگری علاقه دارد و این کار را انجام خواهد داد. از او همواره به عنوان یکی از بهترین بازیگران تاریخ سینما یاد می‌شود.


title: جک نیکلسون

text: جک نیکلسون در ۲۲ آوریل ۱۹۳۷ در شهر نیویورک به‌دنیا آمد. مادرش جون فرنسس نیکلسون (جون نیکلسون) یک رقاص کاباره بود. شش ماه قبل از به‌دنیا آمدن جک، مادرش با مردی از همکاران خود به نام دونالد فورچیلو، که اصالتاً ایتالیایی بود، ازدواج کرده‌بود. مادر جون اصرار شدیدی داشت که دخترش به کار رقصندگی‌اش ادامه دهد و داشتن فرزند، وی را مجبور به کناره‌گیری از شغلش نکند؛ بنابراین، نگهداری جک را عهده‌دار شد. در مورد این‌که دونالد فورچیلو واقعاً پدر اصلی جک است یا نه، اختلاف نظر وجود دارد. خود دونالد این گفته را انکار می‌کند. جک نیکلسون نیز تابه‌حال حاضر به انجام آزمایش دی ان ای برای مشخص شدن هویتش نشده‌است. نیکلسون در گفتگو با مجلهٔ "تایم" گفته‌است، سرپرستان واقعی او در واقع مادربزرگ و پدربزرگش بودند، و مادر خود را به‌عنوان خواهرش خوانده‌است. او از طرفداران پروپاقرص تیم معروفِ بسکتبالِ لس آنجلس لیکرز است.


title: جک نیکلسون

text: با ۱۲ نامزدی اسکار (هشت تا برای بهترین بازیگر و چهار تا برای بازیگر مکمل)، نیکلسون بیشترین نامزدی را به عنوان بازیگر مرد در تاریخ آکادمی اسکار دارد. تنها نیکلسون (دهه ۱۹۵۰–دهه ۲۰۲۰)، مایکل کین (دهه ۱۹۶۰–دهه ۲۰۰۰)، مریل استریپ (دهه ۱۹۷۰–دهه ۲۰۱۰)، پل نیومن (دهه ۱۹۵۰–دهه ۱۹۶۰، دهه ۱۹۸۰–دهه ۲۰۰۰) و لارنس الیویه (دهه ۱۹۳۰–دهه ۲۰۰۰) نامزد جایزه اسکار بازیگری (نقش اول یا مکمل) در پنج دهه مختلف شده‌اند.


title: جک نیکلسون

text: در سال ۲۰۱۲، نیکلسون با همراهی بانوی اول میشل اوباما، جایزه اسکار بهترین فیلم را معرفی کردند. او تابحال در این مراسم هشت بار (۱۹۷۲٬۱۹۷۷٬۱۹۷۸٬۱۹۹۰٬۱۹۹۳٬۲۰۰۶٬۲۰۰۷٬۲۰۱۲) اسکار بهترین فیلم را معرفی کرده‌است. نیکلسون یک عضو فعال و رای‌دهنده در مراسم اسکار می‌باشد.


title: جک نیکلسون

text: Jack Nicholson: The Complete Film Guide by Don Shiach, B.T. Batsford Press, 1999


title: جک نیکلسون

text: Jack: The Biography of Jack Nicholson by John Parker, John Blake press, 2007


title: سیلوستر استالونه

text: سیلوستر گاردنز اِستالونه معروف به سیلوِستِر اِستالونه (زادهٔ ۶ ژوئیهٔ ۱۹۴۶) بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده، بدنساز، نویسندهٔ آمریکایی، تاجر و برنده جایزه گلدن گلوب است. وی را عمدتاً به‌خاطر هنرنمایی در نقش های اکشن در سری فیلم های هالیوود می‌شناسند. چهار نقش به‌یادماندنی استالونه، یعنی راکی و رمبو و بارنی راس و ری برزلین مهم‌ترین نقش‌های او هستند که در مشهور شدن وی بسیار تأثیرگذار بوده‌اند. وی علاوه بر بازیگری، نویسندگی و گاهی کارگردانی این فیلم‌ها را نیز بر عهده داشت.


title: سیلوستر استالونه

text: سیلوستر استالونه به‌خاطر بازی در فیلم راکی دو بار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار، یکی برای بهترین بازیگر و دیگری برای بهترین فیلمنامه شد. وی سومین بازیگر تاریخ بود که به‌خاطر یک فیلمش، نامزد دریافت این دو جایزه شد. پیش از او فقط چارلی چاپلین و اورسن ولز به این افتخار نائل شده بودند. همچنین او چهار بار برنده جایزه تمشک طلایی شده‌است.


title: سیلوستر استالونه

text: فیلم راکی، علاوه بر دیگر پیروزی‌هایش، توانست درفهرست ملی ثبت فیلم و موزهٔ اسمیتسونین نیز به ثبت برسد.


title: سیلوستر استالونه

text: وی پس از ایفای نقش در قسمت هفتم سری فیلم‌های راکی «کرید» موفق به دریافت جایزهٔ گلدن گلوب برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. همچنین او با کسب دو نامزدی اسکار برای نقش راکی بالبوا در حال حاضر جزء تنها شش بازیگری است که با بازی در یک نقش دو بار نامزد اسکار شده‌اند «آل پاچینو، پل نیومن، بینگ کراسبی، پیتر اوتول، کیت بلانشت و خودش»


title: سیلوستر استالونه

text: سیلوستر همچنین یک بدنساز بی نظیر است، او در سن ۷۴ سالگی فیلم و را بازی کرد و در سن ۶۸سالگی نیز نسخه ۲۰۱۴ بی‌مصرف‌ها را بازیگری کرد.


title: سیلوستر استالونه

text: در پی انتشار خبرهایی حاکی از علاقه دونالد ترامپ، در به‌کارگیری سیلوستر استالونه در کابینه‌اش، برای هدایت مؤسسه «پشتوانه ملی برای هنرها» بود، او اعلام کرد هرچند که از پیشنهاد همکاری با مؤسسه پشتوانه ملی برای هنرها به «خود می‌بالد»، اما، قصد ندارد ریاست این نهاد فرهنگی را بر عهده بگیرد.


title: سیلوستر استالونه

text: سیلوستر گاردنز استالونه در نیویورک سیتی به دنیا آمد. وی فرزند ارشد خانواده‌ای است که پدرش «فرانک استالونه» و مادرش «جکی لابوفیش» بود. پدرش آرایشگر و مادرش رقاص و منجم بود. پدر سیلوستر زاده ایتالیا بود و در دهه ۱۹۳۰ به آمریکا مهاجرت کرده‌است اما مادرش از نسب اوکراینی - فرانسوی است. برادر کوچک سیلوستر استالونه، فرانک استالونه، بازیگر و موسیقی‌دان است.


title: سیلوستر استالونه

text: به دلیل مشکلاتی که مادرش بر اثر کار از آن‌ها رنج می‌برد، در هنگام زایمان پزشک مربوطه مجبور به استفاده از فورسپس بود، ولی به‌خاطر یک اشتباه، سیلوستر دچار مشکل عصبی و نوعی معلولیت در صورتش می‌شود. قسمت پایین سمت چپ صورت، شامل قسمتی از لب، زبان و چانهٔ او فلج است. در اثر این اتفاق بود که صورت سیلوستر حالت غم‌آلود به خود گرفته و نوع حرف زدنش نیز کمی نامفهوم است. وی مسیحی کاتولیک است.


title: سیلوستر استالونه

text: در اوایل ۱۹۵۰ پدر خانواده تصمیم می‌گیرد برای ادامه زندگی به واشینگتن برود تا در آن جا خود یک آرایشگاه و همسرش یک باشگاه ورزشی تأسیس کند. این زوج زمانی که سیلوستر ۹ ساله بود از هم جدا شدند و سیلوستر در ادامه به همراه مادرش زندگی کرد. سیلوستر سابقه تحصیل در یک آکادمی نظامی، میامی «دد کالج» و دانشگاه میامی را دارد.


title: سیلوستر استالونه

text: اولین کار سینمایی او بازی در فیلم مهمانی در خانه کیتی نام داشت. سال‌ها بعد، زمانی‌که استالون به شهرت رسید، سازندگان این فیلم آن را با نام جدید مرد ایتالیایی - اشاره به نام مستعار کاراکتر راکی بالبوآ در فیلم راکی - روانه بازار کردند.


title: سیلوستر استالونه

text: نقش‌های اولیه استالونه بسیار کوتاه و کم‌اهمیت بودند که از آن‌ها می‌توان به فیلم موزها ساخته وودی آلن اشاره کرد که استالون در یک پلان در نقش یک جیب بُر ظاهر شده‌است.


title: سیلوستر استالونه

text: استالونه پس از بازی در چند فیلم ضعیف دیگر، شبی با دیدن مسابقه بوکس محمد علی کلی به فکر نوشتن فیلم‌نامه راکی افتاد. همان شب شروع به نوشتن فیلم‌نامه راکی کرد و آن را سه روزه به پایان رساند. استالونه تلاش بسیاری کرد فیلم‌نامه راکی را بفروشد ولی برای فروش آن شرطی هم داشت. شرط استالونه این بود تا خودش نقش اصلی را بازی کند، ولی جان آویلدسن (کارگردان) و تهیه‌کننده مایل بودند برای بازیگر نقش راکی از یک هنرپیشه مطرح استفاده کنند. کاندیدای این نقش "برت رینولد" و "جیمز کان" بودند اما استالونه سرانجام موفق شد آن‌ها را متقاعد کند و خودش نقش راکی بالبوآ را بازی کند.


title: سیلوستر استالونه

text: سرمایه فیلم یک میلیون دلار بود، ولی فروش خیره‌کنندهٔ ۲۱۳ میلیون دلاری آن، استالونه را یک‌شبه به شهرت رساند. راکی نه تنها از لحاظ بازرگانی بلکه از لحاظ هنری یک پیروزی بی‌نظیر بود. این فیلم در سال ۱۹۷۷ جایزه اسکار بهترین فیلم را کسب کرد.


title: سیلوستر استالونه

text: بعد از اکران فیلم راکی، راجر ایبرت منتقد سرشناس سینمای جهان، استالونه را مارلون براندو ی جدید سینما خواند. استالونه برای این فیلم نامزد جایزه اسکار شد. قسمت‌های دوم، سوم و چهارم راکی را خود استالونه کارگردانی کرد.


title: سیلوستر استالونه

text: اوج موفقیت این سری (از لحاظ فروش) قسمت چهارم بود که به فروش فوق‌العاده ۳۰۰ میلیون دلار دست یافت. اما قسمت پنجم را که جان آویلدسون (کارگردان قسمت نخست) کارگردانی کرد، در گیشه شکست سختی خورد.


title: سیلوستر استالونه

text: در سال ۲۰۰۶ استالونه قسمت ششم راکی را تحت عنوان راکی بالبوآ کارگردانی کرد که مورد توجه منتقدین قرار گرفت.


title: سیلوستر استالونه

text: در میان بهترین قهرمانان فیلم‌های هالیوود نام استالونه در نقش راکی بالبوآ پس از گریگوری پک در نقش آتیسوس فینچ، هریسون فورد در نقش ایندیانا جونز، شان کانری در نقش جیمز باند، همفری بوگارت در نقش ریک بلین، گری کوپر در نقش ویل کین و جودی فاستر، در نقش کلاریس استارلینگ، در مقام هفتم قرار دارد.


title: سیلوستر استالونه

text: سیلوستر استالونه تاکنون ۱۴ بار نامزد دریافت جایزه تمشک طلایی شده‌است و ۴ بار این جایزه به او تعلق گرفته‌است. او در هر دو زمینه تعداد نامزدی و تعداد دریافت جوایز پیشتاز است. گفتنی است که جایزه تمشک طلایی هر سال، درست شب قبل از برگزاری مراسم اسکار، به بدترین‌های سینما تعلق می‌گیرد. این جایزه از یک تمشک پلاستیکی بر روی یک پایه پلاستیکی تشکیل شده که اسپری طلایی رنگ بر روی آن زده شده‌است.


title: سیلوستر استالونه

text: او در سال ۱۹۸۰ در فیلم اولین خون نقش جان رمبو را که یک سرباز جنگ ویتنام بود بازی کرد. نقشی که قرار بود در ابتدا استیو مک کوئین آن را بازی کند که با مرگ مک کوئین، این نقش به استالونه رسید. این فیلم و دنباله‌هایش (به خصوص قسمت دوم) به موفقیت بی نظیری دست یافتند. سیصد میلیون دلار و رمبو ۳ صد و نود میلیون دلار در جهان فروش رفتند. استالونه در سال ۲۰۰۸ قسمت چهارم این سری را تحت عنوان جان رمبو کارگردانی کرد. آخرین فیلم از این سری تحت عنوان rambo last blood که قسمت پنجم این سری محسوب می‌شود در سال ۲۰۱۹ ساخته شد


title: سیلوستر استالونه

text: استالونه کارگردانی را با فیلم کوچه بهشت محصول سال ۱۹۷۸ آغاز کرد در حالی که فیلم‌نامه‌نویس و هنرپیشه آن نیز بود. پس از آن فیلم‌های زنده ماندن (دنباله‌ای بر فیلم تب شنبه شب)، راکی ۲، راکی ۳، راکی ۴، راکی بالبوآ (راکی ۶)، جان رمبو (رمبو ۴) و بی‌مصرف‌هارا کارگردانی کرد.


title: سیلوستر استالونه

text: استالونه پیشنهاد بازی در فیلم جان‌سخت را رد کرده‌است. همچنین استالونه برای بازی در فیلم نابودگر درنظرگرفته شده بود که این پیشنهاد را رد کرد.


title: سیلوستر استالونه

text: به گفته خود استالونه مهارت او در نقاشی «خیلی بهتر» از بازیگری است. او که خالق صدها نقاشی است، سال ۲۰۱۵ مجموعه‌ای از آثار خود را در موزه هنرهای مدرن شهر نیس در فرانسه به نمایش گذاشت. همچنین، سال ۲۰۱۳ موزه دولتی روسیه در سن پترزبورگ برگزارکننده نمایشگاه بزرگی از نقاشی‌های سیلوستر استالونه بود.


title: سیلوستر استالونه

text: استالون سه بار ازدواج کرده‌است. همسر اولش ساشاچاک (از ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۵) که یک عکاس بود و در نگارش فیلمنامه راکی، کمک‌های شایانی به استالونه کرد. ساشا پس از قبول شدن در تست بازیگری در نقش اول فیلم play it as it lays با مخالفت استالونه رو به رو شد. استالونه به او اجازه خروج از نیویورک را نداد! و بهانه‌اش هم این بود که برای تایپ فیلمنامه‌هایش به او نیاز دارد. حاصل این ازدواج، دو فرزند بود به نام‌های سیج و سرجو است که سیج از دنیا رفته‌است. همسر دوم استالونه بریگیته نیلسن (از ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۷) نام داشت که یک بازیگر بود. این ازدواج فقط دو سال به طول انجامید ولی به شدت مورد نظر رسانه‌ها قرار گرفت. این دو در فیلم راکی ۴ و سپس کبری بایکدیگر هم‌بازی بود.


title: سیلوستر استالونه

text: همسر سوم استالونه جنیفر فلاوین (از ۱۹۹۷ تا کنون) نام دارد که یک مدل است. فلیون در چهارده اگوست سال ۱۹۶۸ در شیکاگو به دنیا آمده و مدرک دانشگاهی وی در رشته اقیانوس‌شناسی می‌باشد. استالونه و فلیون در قصر بلنهایم واقع در آکسفورد شایر انگلستان ازدواج نمودند. حاصل این ازدواج سه فرزند دختر به نام‌های سوفیا، سیستن و اسکارلت است.


title: سیلوستر استالونه

text: خواهر ناتنی سیلوستر در سن ۴۸ سالگی بر اثر سرطان ریه از دنیا رفت. مرگ خواهرش ۶ هفته بعد از مرگ پسرش، سیج اتفاق افتاد. خواهرش پس از تصمیم به ترک بیمارستان، در خانه مادری از دنیا رفت.


title: سیلوستر استالونه

text: سیلوستر استالونه مدتی به دلیل مشغله کاری در بازیگری به کلیسا نمی‌رفت. اما زمانی که دخترش به شکل بیمار به دنیا آمد، به یاد ایمانش در دوران کودکی افتاد و اکنون وی یک مسیحی بسیار فعال کاتولیک است.


title: سیلوستر استالونه

text: طی چند سال اخیر، سیلوستر برای پوشاندن زخم‌های روی بدنش که از فیلم‌برداری فیلم‌های پیشینش روی بدنش باقی مانده، شروع به انجام تعدادی خالکوبی کرده که اولین خالکوبی خود را به‌خاطر ۳ دخترش، تصویر ۳ رز را روی بدنش کشید. وی برای اولین بار و در فیلم بی‌مصرف‌ها این خالکوبی‌ها را نشان داد.


title: سیلوستر استالونه

text: به‌دلیل فعالیت‌های بدنی در فیلم‌ها و اصرار سیلوستر به انجام همهٔ بدل‌کاری‌های نقشش، وی چندین آسیب‌دیدگی مختلف دارد. به‌عنوان نمونه، در فیلم راکی ۴، سیلوستر به دولف لاندگرن می‌گوید که با تمام زورت به سینه‌ام مشت بزن، و بعد وقتی چشمانش را باز می‌کند در بیمارستان بستری شده‌است. همچنین، سرِ صحنهٔ یک مبارزه با استیو آستین در فیلم بی مصرفها، گردنش می‌شکند.


title: سیلوستر استالونه

text: در فیلم فرار به سوی پیروزی نیز انگشت‌های سیلوستر به‌خاطر دریافت یک پنالتی از پله شکست.سیلوستر استالونه تاکنون ۱۴ بار نامزد دریافت جایزه تمشک طلایی شده‌است و ۴ بار این جایزه به او تعلق گرفته‌است. او در هر دو زمینه تعداد نامزدی و تعداد دریافت جوایز پیشتاز است. گفتنی است که جایزه تمشک طلایی هر سال، درست شب قبل از برگزاری مراسم اسکار، به بدترین‌های سینما تعلق می‌گیرد. این جایزه از یک تمشک پلاستیکی بر روی یک پایه پلاستیکی تشکیل شده که اسپری طلایی رنگ بر روی آن زده شده‌است.


title: سیلوستر استالونه

text: وی به‌همراه آرنولد شوارزنگر و بروس ویلیس مالک رستوران‌های زنجیره‌ای سیارهٔ هالیوود هستند. همچنین سیلوستر استالونه سهامدار چندین برند نوشیدنی سازی و رستوران از جمله کیرین، brisk و… می‌باشد.


title: سیلوستر استالونه

text: ثروت سیلوستر استالونه در سال ۲۰۱۸ بالغ بر ۵۰۰ میلیون دلار برآورد می‌شود. درآمد استالونه از طریق دستمزدهای فیلم و سرمایه‌گذاریها می‌باشد.


title: ناحیه فدرالی اورال

text: ناحیه فدرالی اورال (به روسی: Ура́льский федера́льный о́круг، تلفظ: اورالسکیی فِدِرالنی اُکروگ) یکی از هشت ناحیه فدرالی روسیه است. جمعیت آن بر پایه سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی برابر ۱۴٬۴۰۰٬۰۰۰ نفر اعلام شد.


title: ناحیه فدرالی اورال

text: ناحیه اورال غربی‌ترین ناحیه از سه ناحیه آسیایی روسیه است. نماینده ریاست جمهوری در این ناحیه هم‌اکنون پتر لاتیشف است.


title: ناحیه فدرالی اورال

text: ناحیه فدرالی اورال دربرگیرنده واحدهای فدرالی زیر است:


title: عبدالله پشیو

text: عبدالله پَشیو (به کردی: عه‌بدوڵڵا په‌شێو Abdulla Pashew) از بلندآوازه‌ترین شاعران معاصر کرد است. وی شاعری عاصی و مبارز است. انتقادهای شدیدش به شیوهٔ حکومت مداری سران اقلیم کردستان وی را به شاعری سیاسی بدل کرده‌است. اشعار وی به زبان کُردی و سبک شعر نو می‌باشد.


title: عبدالله پشیو

text: پشیو سال ۱۹۴۶ در روستای بیرکوت (Berkot) زاده شد. تحصیلاتش را در اربیل آغاز کرد. سال ۱۹۶۳ به فعالیت‌های حزبی روی آورده و در همان سال نخستین شعرش را منتشر کرد. سال ۱۹۶۶ وارد دانشگاه تربیت معلم شد. اولین مجموعه شعرش را به نام «اشک و زخم» در سال۱۹۶۷ منتشر ساخت. سال ۱۹۶۸ دومین دفتر شعرش را منتشر می‌کند؛ «بت شکسته» و در آن سال فعالیت‌های سیاسی را رها کرده و بعدها در مقامِ منتقدی ای عصیانگر به سرانِ حکومت اقلیم کردستان عراق می‌تازد. سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۳ را در حومه اربیل به شغل معلّمی می‌پردازد. سال ۱۹۷۳ برای ادامه تحصیل راهیِ مسکو می‌شود. سال ۱۹۷۹ از آکادمی «» عالی در رشته مترجمی زبان انگلیسی ـ روسی فارغ‌التحصیل می‌شود. در همان اوان دیوان شعر «درس‌های دوازده‌گانه برای کودکان» را منتشر می‌کند، که خود از آن به عنوان نقطه عطفی در زندگی ادبی اش یاد می‌کند. سال ۱۹۸۳ از بخش خاورشناسیِ دانشگاه مسکو، دانشنامهٔ دکترای زبان و ادبیات کردی را دریافت می‌کند. از سال ۱۸۸۵ تا ۱۹۹۰ در دانشگاه الفاتح کشور لیبی به عنوان استاد ادبیات تطبیقی به تدریس می‌پردازد. وی از سال ۱۹۹۵ در کشور فنلاند، شهر هلسینکی ساکن است.


title: عبدالله پشیو

text: پشیو عشق به انسان و عشق به خاک (موطن) را در دو کفهٔ ترازو نهاده و هر دو را در اوجِ کلام و احساسِ شعرش برجسته کرده کرده‌است. وی شاعری صادق متعهّد به ملّت است و به مخاطبینش بسیار ارج می‌نهد. او همیشه در جنگ با وضعیّت موجود بوده تا آن را بهبود بخشد. پشیو نگاه‌های رُمانتیکی، تشریح روانشناسی، مشکلات روحی، عشق و مبارزه را در هم تنیده و مایهٔ اشعارش را از آن گرفته‌است.


title: عبدالله پشیو

text: "آثار عبدالله پشیو به ترتیب اولین چاپ":


title: عبدالله پشیو

text: او همچنین به ترجمه از آثار والت ویتمن نیز پرداخته‌است.


title: عبدالله پشیو

text: ۱


title: عبدالله پشیو

text: من دشمنِ رهبرانِ دیکتاتورِ زمان


title: عبدالله پشیو

text: ـ سایه‌های خدا بر زمین ـ


title: عبدالله پشیو

text: نیستم.


title: عبدالله پشیو

text: به آن شرط امّا


title: عبدالله پشیو

text: که کودکان


title: عبدالله پشیو

text: دیکتاتور باشند!


title: عبدالله پشیو

text: ۲


title: عبدالله پشیو

text: وقتی هیئتی به کشوری می‌رود


title: عبدالله پشیو

text: برای مزارِ سرباز گمنام


title: عبدالله پشیو

text: تاجِ گُلی می‌برد.


title: عبدالله پشیو

text: فردا اگر هیئتی


title: عبدالله پشیو

text: به میهنِ من آید و


title: عبدالله پشیو

text: از مزارِ سریبازِ گمنامم بپرسد…


title: عبدالله پشیو

text: می گویَمَش:


title: عبدالله پشیو

text: سرورم!


title: عبدالله پشیو

text: بر لب هر جویباری


title: عبدالله پشیو

text: بر سکوی هر مسجدی


title: عبدالله پشیو

text: بر آستانِ هر خانه ای…


title: عبدالله پشیو

text: هر کلیسا و کُنشتی


title: عبدالله پشیو

text: هر غار و هر اَشکفتی


title: عبدالله پشیو

text: بر صخرهٔ هر کوهساری


title: عبدالله پشیو

text: بر درختِ هر بیشه زاری


title: عبدالله پشیو

text: روی وجب وجبِ این خاک


title: عبدالله پشیو

text: زیرِ جای جایِ این آسمان…


title: عبدالله پشیو

text: اندیشه مدار!


title: عبدالله پشیو

text: اندی سر فرو دار و


title: عبدالله پشیو

text: تاجِ گُل را


title: عبدالله پشیو

text: فرو بگذار!وی پس از آزادسازی شهر کوبانی توسط رزمندگان کُرد از دست داعش یادداشتی تحت عنوان «مانیفست کوبانی» منتشر کرد: http://www.pashew.com/web_documents/kobane_pdf.pdf


title: عبدالله پشیو

text: ترجمه فارسی منیفست کوبانی را در این آدرس ملاحظه کنید:


title: عبدالله پشیو

text: https://web.archive.org/web/20170915204120/http://www.nnsroj.com/fa/detiles.aspx?id=7860&ID_map=28 http://www.pashew.com/%27%27%27%5Bپیوند+مرده%5D


title: اسحاق مردخای

text: اسحاق مُردخای، (در عبری: יצחק מרדכי) وزیر دفاع سابق و عضو سابق کابینه دوازده نفره اسرائیل از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ بود. وی متولد سال ۱۹۴۴ در کردستان عراق است که در زمان تشکیل کشور اسرائیل به همراه پدر و دیگر اعضای خانواده به این کشور مهاجرت کرد.


title: گاو خشمگین

text: گاو خشمگین فیلمی است در ژانر درام ورزشی به کارگردانی مارتین اسکورسیزی که بر اساس زندگی جیک لاموتا مشت‌زن معروف آمریکایی ساخته شده‌است. این فیلم محصول سال ۱۹۸۰ کمپانی آمریکایی یونایتد آرتیستس است.


title: گاو خشمگین

text: فیلمنامه فیلم را پل شریدر و مادریک مارتین بر اساس کتاب "گاو خشمگین: داستان من" که زندگی‌نامه جیک لاموتا، مشت‌زن میان وزن آمریکایی است، نوشته‌اند.


title: گاو خشمگین

text: رابرت دنیرو سفارش ساخت این فیلم را به مارتین اسکورسیزی داد که در آن زمان به دلیل عدم موفقیت فیلم قبلی‌اش "نیویورک، نیویورک" مأیوس بود.


title: گاو خشمگین

text: دنیرو برای بازی بهتر در نقش لاموتا چند جلسه با او تمرین مشت‌زنی کرد و برای بهتر نشان دادن وضعیت بدنی لاموتا پس از دوران افول و قرار گرفتن در نقش، وزن خود را حدود ۳۰ کیلوگرم زیاد کرد.


title: گاو خشمگین

text: این فیلم به نظر بیشتر صاحب نظران بهترین فیلم مارتین اسکورسیزی و یکی از بهترین فیلم‌های تاریخ سینما محسوب می‌شود.


title: گاو خشمگین

text: راجر ایبرت منتقد معروف از این فیلم بسیار تعریف و تمجید کرد و این فیلم را یکی از ۱۰ فیلم برتر عمر خود خواند و فرانسیس فورد کاپولا نیز این فیلم را یکی از ۱۰ فیلم برتر عمر خود خواند.


title: گاو خشمگین

text: بازی رابرت دِنیرو در نقش جیک لاموتا با تحسین منتقدین همراه شد و برای او اسکار و گلدن گلوب و جایزه حلقه منتقدان نیویورک و انجمن منتقدان و هچنین نامزدی بفتا را بدست آورد.


title: گاو خشمگین

text: این فیلم همچنین در رای‌گیری بنیاد فیلم آمریکار در ۱۰ فیلم برتر تاریخ در۱۰ ژانر در فهرست ۱۰ فیلم برتر ورزشی رتبه اول را کسب کرد.


title: گاو خشمگین

text: این فیلم همچنین در ۱۰۰ سال ۱۰۰ فیلم به انتخاب بفتا در رتبه ۴ و در ۱۰۰ فیلم هیجانی در رتبه ۵۱ و در ۱۰۰ فیلم محبوب سینما به انتخاب " هالیوود ریپوتر" در در رتبه ۶۵ قرار گرفته‌است.جیک لاموتا در آرزوی این است که به اوج قله‌های بوکس حرفه‌ای برسد و از این راه به آرزوهایش برسد…


title: ورزشگاه دل آلپی

text: ورزشگاه دله آلپی (به ایتالیایی: Stadio delle Alpi) ورزشگاهی در شهر تورین ایتالیا و ورزشگاه خانگی یوونتوس تیم مطرح ایتالیایی نیز بوده‌است.


title: ورزشگاه دل آلپی

text: نام:دله آلپی


title: ورزشگاه دل آلپی

text: معمار:استادیو هاتر


title: ورزشگاه دل آلپی

text: گنجایش:۶۷٬۲۲۹


title: ورزشگاه دل آلپی

text: ابعاد زمین:۱۰۵ در ۶۸


title: ورزشگاه دل آلپی

text: جنس زمین: چمن


title: ورزشگاه دل آلپی

text: سال افتتاح: ۱۹۹۰


title: ورزشگاه دل آلپی

text: ورزشگاه دله آلپی در جریان جام جهانی ۹۰ ایتالیا ساخته شد. تا قبل از آن یوونتوس باشگاه اول شهر تورین در ورزشگاه کاموناله بازی‌های خانگی خود را برگزار می‌کرد. ورزشگاه دل آلپی متعلق به شهر تورین بود که هر دو تیم یوونتوس و تورینو از آن استفاده می‌کردند. اما در سال ۲۰۰۳ یووه با پرداخت ۲۵ میلیون یورو به تورینو ورزشگاه را خریداری کرد. البرتو جیرائودو یکی از مدیران وقت یوونتوس طرح خرید و بازسازی این ورزشگاه را مطرح کرد و بعد از آماده شدن طرح پروژه در سال ۲۰۰۴ سال ۲۰۰۶ پروژه بازسازی یووه شروع شد و یوونتوس به ورزشگاه۳۰هزار نفری المپیک تورینو (این ورزشگاه متعلق به تیم تورینو است وتیفوسی‌ها تورینو این ورزشگاه را به اسم کومانوله می‌شناسند) نقل مکان کند. دل آلپی چند ایراد مهم داشت. تماشگرها از جایگاه‌های نامناسب و سکوهای بد این ورزشگاه گله داشتند. سکوهای پایین این ورزشگاه به علت پیست دو و میدانی بزرگ از زمین فاصلهٔ زیادی داشت (حدوداً ۴۰ متر) و تماشاگران دید درستی نداشتند. اکثر تماشاگرانی که در سکوهای پایین بودند از این مسئله گله داشتند که به همه جای زمین دید ندارند و قسمت‌هایی از بازی رو به درستی نمی‌بینند؛ و با توجه به شهرتی که ایتالیایی‌ها به عنوان «دیوانه» ی فوتبال دارند در فصل‌های گذشته آمار عجیبی از تماشاگران دل آلپی به عنوان خانه یکی از بزرگ‌ترین تیم‌های ایتالیی دیده شد. مثل بازی حساس یوونتوس و سامپدوریا در جام حدفی ایتالیا (کوپا ایتالیا) که فقط ۲۳۷ نفر برای این بازی در ورزشگاه حضور پیدا کردند؛ و این آمار برای تیم مثل یوونتوس بسیار عجیب است.


title: ورزشگاه دل آلپی

text: در سال‌های گذشته روزنامه‌ها و رسانه‌های ایتالیا به یوونتوس کنایه‌های زیادی می‌زدند؛ و عنوان می‌کردند یوونتوس تیم پرطرفداری که در خانه غریب است!


title: ورزشگاه دل آلپی

text: سال ۲۰۰۴ با طرحی که جیرائودو مطرح کرد قرار شد ورزشگاه دل آلپی که سال قبل خریده شده بود بازسازی شود. این طرح سال ۲۰۰۶ آغاز شد؛ و نکته جالب این بود که یووه تنها تیم بزرگ اروپایی است که در هنگام بازسازی ظرفیت ورزشگاه خود را کم کرد. در آغاز قرار بود این ورزشگاه بعد از بازسازی ۴۲ هزار نفری بشود؛ ولی پس از سقوط یووه برنامه‌ها عوض شد و گنجایش ۵۰ هزار نفری برای دل آلپی در نظر گرفته شد. قرار شد سکوها به زمین نزدیک تر شوند و حالت کروی سکوهای به مستطیل (۴ ضلع) تغییر پیدا کند. همچنین قرار شده سکوها تا ۵ متری زمین بازی جلو بیایند. این تغییر حالت حدوداً ۳۵ هزار نفر از گنجایش ورزشگاه کم خواهد کرد که مدیران یووه سعی می‌کنند با امکانات رفاهی بیشتر هواداران را مدت بیشتری در مجموعهٔ دل آلپی نگه دارند. تا ازین طریق سود بیشتری کسب کنند. در حال حاضر یووه پر طرفدارترین تیم ایتالیاست اما سود خیلی کمی از ورزشگاه نصیب این باشگاه می‌شود؛ که حدوداً ۱۵ میلیون یورو در سال است.


title: ورزشگاه دل آلپی

text: با توجه به اینکه این ورزشگاه از این پس در اختیار یوونتوس است، یووه قصد دارد، موزه و فروشگاه بزرگ یوونتوسی در این ورزشگاه احداث کند. همچنین تسهیلات رفاهی و امکانات کنفرانس هم به این ورزشگاه اضافه خواهد شد. فروشگاه‌های مختلفی هم در منظقه ورزشگاه احداث می‌شوند. دیگر امکانات عبارت‌اند از: هتل-سینما-سالن بولینگ-رستوران و ادارات مدیریتی یوونتوس. بتازگی تغیری در طراحی به وجود آمده که اول قرار شد پیست دو و میدانی برداشته شود؛ و دید تماشاگران بهبود بخشیده شود. در طراحی ورزشگاه هم تغییراتی به وجود آمده‌است. نهایتاً پیش‌بینی شده در اوت ۲۰۰۸ این پروژه تمام شود. هزینه پروژه ۱۵۰ میلیون یورو است.


title: ورزشگاه دل آلپی

text: ورزشگاه دل آلپی در سال ۲۰۰۶ تخریب شد و عملیات ساخت استادیوم جدید در مکان دل آلپی عملی شد. ورزشگاه تازه تأسیس یوونتوس ورزشگاه یوونتوس در سال ۲۰۰۹ ساخت آن آغاز شد و در سپتامبر سال ۲۰۱۱ افتتاح شد. این ورزشگاه یکی از مجهزترین ورزشگاه‌ها در فوتبال اروپا محسوب می‌شود تمامی استانداردهای روز دنیا را در اختیار دارد و بخش‌های ویژه‌ای دارد. هزینه ساخت این ورزشگاه ۱۲۰ میلیون یورو بوده که یوونتوس را به تنها تیم ایتالیایی صاحب استادیوم اختصاصی تبدیل کرده؛ و بدین ترتیب پایان کار استادیوم مه آلود دل آلپی رقم خورد.


title: دانشگاه هایدلبرگ

text: دانشگاه هایدلبرگ با نام کامل دانشگاه روپرشت-کارلز هایدلبرگ (به آلمانی: Ruprecht-Karls-Universität Heidelberg) قدیمی‌ترین و برجسته‌ترین دانشگاه آلمان و در زمرهٔ مشهورترین دانشگاه‌های دنیا بشمار می‌آید. دانشگاه هایدلبرگ در سال ۱۳۸۶ میلادی، تأسیس شد.


title: دانشگاه هایدلبرگ

text: دانشکده پزشکی هایدلبرگ از بهترین دانشکده‌های پزشکی اروپا و دنیا بحساب می‌آید و سالیانه مقالات بسیاری از این دانشگاه در مجلات معتبر دنیا به چاپ می‌رسد. در بسیاری از رشته ها این دانشگاه رتبه ای برابر و حتی بالاتر از دانشگاه آکسفورد و دیگر دانشگاه های مطرح دنیا کسب کرده است!.


title: دانشگاه هایدلبرگ

text: دانشگاه هایدلبرگ در سال ۱۳۸۶ میلادی با نام لاتین روپرتو کارولا هایدلبرگنسیس (Ruperto Carola Heidelbergensis) به فرمان کنت روپرت اول (به آلمانی: Graf Rupert I) بنیان نهاده شد. فلسفه، الهیات، حقوق و پزشکی اولین رشته‌هایی بودند که با تأسیس دانشگاه ارائه شدند.