title: لوئی دهم

text: وی در شهر پاریس از مادر زاده شد. وی را در تاریخ به لقبهای خودسر و کله‌شق نیز خوانده‌اند.


title: لوئی دهم

text: با مرگ مادرش در ۱۳۰۵ پادشاهی ناوار بدو رسید. با مرگ پدر در ۱۳۱۴ پادشاهی فرانسه به او رسید و وی در آگوست سال پس از آن در رمس آیین تاجگذاری را برگزار نمود.


title: لوئی دهم

text: او نخست با مارگریت دوبورگونی پیمان زناشویی بست و از این پیوند دختری به نام ژان پدید آمد؛ ولی چندی پس از آن لوئی همسرش را به خیانت متهم کرد و وی را به زندان انداخت و وی سرانجام در شاتو گیار درگذشت. پس از آن او با کلمانس دانژو دختر شارل مارتل دانژو و خواهر کارولی روبرت پادشاه مجارستان پیمان زناشویی بست.


title: لوئی دهم

text: پادشاهی او دیری به درازا نینجامید و چندان توجه‌پذیر نیست و روزگار پادشاهیش زمان درگیری نجیب‌زادگان با یکدیگر بود. وی در ۱۳۱۶ در هنگام بازی ژودوپوم درگذشت و در کنار همسر دومش در سن‌دنی به خاک سپرده شد.


title: لوئی دهم

text: هنگامی که لوئی مرد همسرش باردار بود. اگر فرزند او پسر می‌بود جانشین تاج و تحت پدر می‌شد. از دیگر سو بزرگان کشور در گزینش فیلیپ پنجم برادر شاه پیشین و دختر بزرگش مانده بودند زیرا که تاج و تخت به فرزندان دختر نمی‌رسید.


title: لوئی دهم

text: سرانجام بزرگان پنجم ماه چشم به راه زاییدن همسر شاه مرده نشستند تا اینکه فرزند او پسر شد و میراث‌بر پادشاهی فرانسه. او با نام ژان یکم به پادشاهی رسید ولی تنها پنج روز زنده ماند و دیهیم شاهی به عمویش فیلیپ رسید.


title: ژان یکم، پادشاه فرانسه

text: ژان یکم دارای فرنام پس از مرگ پدر زاده شده(به فرانسوی: Jean Ier le Posthume)(زاده ۱۵ نوامبر ۱۳۱۶ - مرگ ۲۰ نوامبر ۱۳۱۶ میلادی) از هنگام زاییده شدنش پادشاه فرانسه شد و پس از پنج روز درگذشت.


title: ژان یکم، پادشاه فرانسه

text: او پسر لوئی دهم و کلمانس مجار بود. پدرش پیش از زاییده شدندش و در حالیکه فرزند پسری نداشت مرد.


title: ژان یکم، پادشاه فرانسه

text: بزرگان فرانسه پنج ماه چشم به راه زادن کلمانس آبستن نشستند تا شاید پسری برای جانشینی پدر پدید آید. سرانجام فرزند کلمانس پسر بود و از همان هنگام زاده شدن به پادشاهی رسید ولی پنج روز بیشتر زنده نماند.


title: ژان یکم، پادشاه فرانسه

text: برخی بر این باورند که عمویش فیلیپ پنجم آینده در نابودی نوزاد دست داشته‌است تا خود به پادشاهی برسد. داستانهایی در دست است که در آنها گفته شده که فیلیپ نوزاد را در گهواره ربود و پیکر بیجان نوزادی دیگر را به جای او گذاشت.


title: ژان یکم، پادشاه فرانسه

text: از آنجا که در دهه پنجاه سده چهارده (میلادی) در پرووانس مردی خود را ژان یکم و پادشاه فرانسه خواند این شایعه نیرو می‌گیرد، اگرچه فرد یادشده به زندان افتاد و در همان‌جا هم مرد.


title: ژان یکم، پادشاه فرانسه

text: پادشاه نوزاد را در سن‌دنی به خاک سپردند و عمویش فیلیپ که در آن پنج روز نماینده و نایب شاه بود نیز به جانشینی رسید.


title: ژان یکم، پادشاه فرانسه

text: داوجوی دیگر پادشاهی ژان خواهر ناتنی چهارساله پادشاه مرده بود. تا آن زمان یک دختر نمی‌توانست در فرانسه به پادشاهی برسد ولی می‌توانست برپایه قانون زمینداری ملکی را به ارث برد آنچنان که ناوار مرده‌ریگ ژان بود.


title: ژان یکم، پادشاه فرانسه

text: بزرگان کشور دربارهٔ جانشینی او یا عمویش در اندیشه بودند که فیلیپ شایعه نامشروع بودن او را طرح کرد. برپایه این شایعه او میوه خیانت مادرش بود و فرزند لوئی دهم نبود. هرچند که این شایعه ثابت نشده بود ولی بزرگان کشور که تاکنون درگیر جانشینی یک دختر بودند دیگر نمی‌خواستند خودشان را درگیر جانشینی یک حرامزاده کنند. پس فیلیپ را به شاهی برداشتند.


title: ژان یکم، پادشاه فرانسه

text: این رویدادها سوژه داستان‌های تاریخی داستاننویس فرانسوی موریس درون شده‌است.


title: فیلیپ پنجم

text: فیلیپ پنجم ملقب به بلندبالا (۱۲۹۳ میلادی - ۳ ژانویه ۱۳۲۲ میلادی) پادشاه فرانسه از سال ۱۳۱۶ میلادی تا هنگام مرگش در سال ۱۳۲۲ میلادی بود.


title: فیلیپ پنجم

text: وی پسر فیلیپ چهارم از همسرش ژان ناواری و از دودمان کاپتی بود.


title: فیلیپ پنجم

text: وی در شهر لیون چشم به جهان گشود. در پادشاهی پنج روزه ژان یکم نایب او بود. در مرگ این پادشاه نوزاد دست فیلیپ پنجم دیده می‌شود و برخی بر این باورند که وی خود ژان را از میان برد تا به پادشاهی برسد.


title: فیلیپ پنجم

text: وی در کشورداری پا بر جای پای پدرش فیلیپ چهارم گذارد و مانند او دست به یک سری اصلاحات زد.


title: فیلیپ پنجم

text: وی برخی از قانونهای پیشین به ویژه آنهایی را که در زمان برادرش لوئی دهم پایه‌ریزی شده بود را کنار نهاد و قانونهای تازه‌ای پایه‌ریزی کرد.


title: فیلیپ پنجم

text: همچنین کشور را به سوی فلاندر گسترش داد. او زیر نفوذ عمویش شارل والوا بود. او جایگاه بسیاری از کسانی را که در زمان پدرش رانده یا تبعید شده بودند بازگرداند.


title: فیلیپ پنجم

text: فیلیپ در لونشام پاریس درگذشت و وی را در کلیسای سن‌دنی به خاک سپردند. از آنجا که فرزند پسری نداشت پس از او برادر کوچکترش شارل چهارم به پادشاهی رسید.


title: پرچم افغانستان

text: پرچم افغانستان در حال حاضر یکی از موضوعات مورد مناقشه بین امارت اسلامی افغانستان و جمهوری اسلامی افغانستان است. افغانستان دارای ۲۵ پرچم از زمان تأسیس خاندان هوتک در سال ۱۷۰۹ بوده‌است. تنها در قرن بیستم، افغانستان از ۱۸ پرچم ملی عبور کرد، بیشتر از هر کشور دیگری در آن دوره، و نوین‌ترین پرچم زمینه سفید با شعارهای بنیادی اسلامی است که در پی تسلط طالبان در سال ۲۰۲۱ دوباره مورد استفاده قرار گرفت.


title: پرچم افغانستان

text: پس از سقوط کابل در ۱۵ اوت ۲۰۲۱، پرچم امارت اسلامی تحت کنترل طالبان افغانستان، با طرح یک پرچم با زمینه سپید و یک شهادتین سیاه، به عنوان پرچم دفاکتو افغانستان مورد استفاده قرار گرفت.


title: پرچم افغانستان

text: پرچم جمهوری اسلامی افغانستان که به رسمیت بین‌المللی شناخته شده، از سه رنگ سیاه، سرخ و سبز با نشان ملی سفید رنگ استفاده می‌کند. این پرچم توسط هیئت افغانستان در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ که بین ۲۵ اوت و ۵ سپتامبر ۲۰۲۱، پس از سقوط کابل برگزار شد، استفاده شد.


title: پرچم افغانستان

text: رنگ سیاه نشان‌دهندهٔ مشکلات تاریخی سدهٔ نوزدهم میلادی به عنوان یک دولت تحت‌الحمایه بریتانیا است، رنگ سرخ نشان‌دهندهٔ خون کسانی است که برای استقلال مبارزه کردند (به‌طور خاص پیمان صلح افغانستان و انگلستان در ۱۹۱۹) و رنگ سبز نشان‌دهندهٔ امید و رفاه برای آینده است. برخی به‌طور متناوب رنگ سیاه را برای نشان دادن تاریخ، سرخ را برای نشان دادن پیشرفت و سبز را برای نشان دادن رفاه کشاورزی یا اسلام تفسیر کرده‌اند.


title: پرچم افغانستان

text: این سه رنگ ظاهراً توسط پادشاه افغانستان امان‌الله شاه هنگام بازدید از اروپا با همسرش در ۱۹۲۸ الهام گرفته شده بود. سه رنگ افقی اصلی بر اساس پرچم آلمان طراحی شده‌است.


title: پرچم افغانستان

text: تقریباً تمام پرچم‌های سه رنگ افغانستان از سال ۱۹۲۸ تا به حال نشان افغانستان را در مرکز داشتند و تقریباً تمام آنها یک مسجد را نشان می‌دادند، که برای اولین بار در ۱۹۰۱ ظاهر شد؛ گندم برای اولین بار در ۱۹۲۸ ظاهر شد.


title: پرچم افغانستان

text: آخرین پرچم سه رنگ، شکل فعلی خود را در ۲۰۰۲ با تغییراتی در ۲۰۰۴ و ۲۰۱۳ حفظ کرد. برخی گونه‌های دیگر حاوی نمادهایی با رنگ متفاوت هستند.


title: پرچم افغانستان

text: پس از سقوط کابل و بازسازی امارت اسلامی افغانستان در ۲۰۲۱، تظاهراتی در جلال‌آباد و دیگر ولایت‌ها صورت گرفت که در آن معترضانی دیده می‌شد که برای اعتراض به تغییر پرچم افغانستان از سوی دولت طالبان، پرچم سه‌رنگی جمهوری اسلامی افغانستان را به اهتزاز درآوردند.


title: پرچم افغانستان

text: تقریب‌های ویدئویی این رنگ‌ها (معتبر برای پرچم‌های ۱۹۲۸–۱۹۷۸ و ۱۹۸۰–۲۰۲۱) به شرح زیر هستند:


title: پرچم افغانستان

text: افغانستان در گذشته از پرچم‌های دیگری نیز استفاده کرده‌است. در زیر پرچم‌های به‌کاررفته برای افغانستان از حدود سال ۱۸۸۰ میلادی تا کنون آورده شده‌است:


title: قطعه (شعر)

text: قِطعه مجموعهٔ ابیاتی را گویند که بر یک وزن و قافیه باشد، و از آغاز تا انجام همگی به یکدیگر مربوط بوده، پیرامون یک قصّهٔ شیرین، یک موضوع اخلاقی، یا تهنیت و تعزیت و مدح و هجو و مانند آن پدید آمده باشد. بر خلاف قصیده، بیت مَطلَع در قطعه مُصَرَّع نیست.


title: قطعه (شعر)

text: در قطعه نحوه شکل‌گیری قافیه‌ها به این شکل است که، مصراع‌های زوج باهم هم قافیه‌اند.  و شگفت آن است که قطعه فقط به علت یک قافیه کمتر داشتن از غزل،اینقدر قدرت نفوذ خود را در تاریخ ادبیات از دست داده است و این نشانگر اهمیت فوق العاده موسیقی در جذب مخاطب در هنر شعر است.


title: قطعه (شعر)

text: تعداد ابیات یک قطعه، حداقل ۲ و حداکثر آن به‌طور معمول ۱۵ است، ولی گاهی تا ۵۰ بیت و بیش از آن هم رسیده‌است.


title: قطعه (شعر)

text: در میان شُعَرای پارسی‌گوی از رودکی تاکنون، همواره، قطعه‌سرایی رواج داشته‌است. لیکن، انوری، ابن یمین و پروین اعتصامی بیش از دیگران به این قالب شعری پرداخته‌اند. قطعه را بیشتر در بیان مطالب اخلاقی و تعلیمی و مناظره و نامه‌نگاری بکار می‌برند.


title: قطعه (شعر)

text: قدیمی‌ترین قطعه‌ها مربوط به ابن یمین است و از بین شاعران معاصر، پروین اعتصامی نیز بیشتر اشعارش را در قالب قطعه سروده است. پروین اعتصامی مناظره‌های زیادی در قالب قطعه دارد از قبیل مناظره نخ و سوزن و سیر و پیاز میتوان اشاره نمود. علت نام‌گذاری قطعه این است که شعری با قالب قطعه مانند آن است که از وسط یک قصیده برداشته شده باشد و در واقع قطعه‌ای از یک قصیده است.


title: قطعه (شعر)

text: پیدایش قطعه به آغاز شعر فارسی بازمی‌گردد؛ زیرا در شعر رودکی (پدر شعر فارسی) قطعه‌های بسیار زیبایی یافت می‌شود. پس از او این نوع شعر، میدان طبع‌آزمایی بسیاری از شاعران بوده‌است.


title: قطعه (شعر)

text: قطعه در تاریخ ادبیات، قالب بیان موضوع‌هایی است که باید به نثر بیان می‌شدند؛ موضوع‌های از پیش اندیشیده مثل حسب حال، خاطره، و هجو. نثر بودن این قالب تا بدان حد است که قالب مراسلات شاعران هم در این شکل بوده است. در ادبیاتی که پیوسته نظم برتر از نثر شمرده می‌شده، بیان منظوم موضوع و اغراض غیرشاعرانه، امری طبیعی است. اما به تدریج که نثر جایگاه واقعی خود را در ادبیات بازیافت، قطعه فراموش شد و امروزه به ندرت اتفاق می‌افتد که شاعری قطعه بسازد. این قالب حتی در شعر قدیم ما نیز مقام و موقعیت درخور توجهی نیافته است. هیچ یک از شاعران بزرگ ما به قطعه سرایی شهرت ندارند و این قالب، رشته اصلی کار هیچ یک از آنان نبوده‌است.


title: قطعه (شعر)

text: در این قالب، قافیه تنها در پایان مصرع‌های زوج می‌آید.


title: قطعه (شعر)

text: از نظر محتوایی، شعر از آغاز تا پایان درباره یک موضوع خاص سخن می‌گوید (شعر وحدت موضوع دارد). تعداد بیت‌های قطعه دست کم دو بیت است و محتوای آن بیشتر اخلاقی، اجتماعی، آموزشی و تعلیمی، مدح و هجو است. و در زمینه ژانر محتوایی تاثیر مستقیم در شکل گیری سبک‌هایی چون غزل مینی مال در ادبیات معاصر داشته است.


title: قطعه (شعر)

text: نام‌گذاری قطعه به این نام به آن سبب است که گویا پاره‌ای از میان یک قصیده است.


title: قطعه (شعر)

text: قطعه به صورت پراکنده در دیوان شعر بسیاری از شاعران دیده می‌شود. اما شاعرانی که قطعه‌های معروف تری دارند، عبارتند از: انوری، ابن یمین، و پروین اعتصامی.


title: قطعه (شعر)

text: شکل قافیه‌های قطعه به‌صورت زیر است:


title: قطعه (شعر)

text: این شعر در اصل یک مسمّط است و نباید به عنوان قطعه شناخته شود حتی اگر بیت آغازین آن مقفّا نباشد.


title: قطعه (شعر)

text: غزل زیر کاملا از لحاظ محتوایی متاثر از قطعه است:


title: علیرضا نوری‌زاده

text: علیرضا نوری‌زاده (زادهٔ ۳ تیر ۱۳۲۸ در تهران) روزنامه‌نگار، شاعر، نویسنده، مجری تلویزیونی و کارشناس مسائل سیاسی ایران و خاورمیانه است. نوری‌زاده رئیس «مرکز مطالعات عربی ایرانی» در لندن، خبرنگار دویچه وله، نویسندهٔ الشرق الاوسط و مدیر شبکه تلویزیونی ایران فردا است.


title: علیرضا نوری‌زاده

text: او کار نویسندگی را از نوجوانی با شعر و قصه و ترجمه سروده‌های شاعران معاصر عرب آغاز کرد. در آغاز ورود به دانشکده حقوق دانشگاه تهران به مجله فردوسی پیوست و پس از آن به معاونت سردبیری آن مجله درآمد. وی در دوره‌ای با گاهنامه‌های ادبی و هنری مانند آرش همکاری داشت و در سال ۱۳۵۲ برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت. پس از دریافت دکترا در رشته جامعه‌شناسی سیاسی از دانشگاه لندن به ایران بازگشت و در سمت دبیر سیاسی روزنامه اطلاعات مشغول به کار شد. وی پس از بسته‌شدن روزنامه‌ها و تهدید به مرگ ناچار به ترک دوباره ایران شد و به انگلستان بازگشت. او در کنار فعالیت‌های روزنامه‌نگاری، سردبیری ماهنامه عرب‌زبان الموجز را در مرکز پژوهش‌های ایران و اعراب برعهده دارد. او همچنین مجری برنامه "پنجره‌ای رو به خانه پدری" در شبکه ایران فردا است.


title: علیرضا نوری‌زاده

text: علیرضا نوری‌زاده در هنگام انقلاب ۱۳۵۷ خورشیدی، دبیر سیاسی روزنامهٔ اطلاعات بود. وی اکنون در لندن زندگی می‌کند و با الشرق الاوسط و صدای آمریکا همکاری دارد. علیرضا نوری‌زاده هم چنین اجرای برنامه‌ای به نام «"پنجره‌ای رو به خانه پدری"» را در شبکه تلویزیونی ایران فردا در دست دارد"." وی به غیر از زبان فارسی، به انگلیسی و عربی نیز مسلط است. علیرضا نوری‌زاده هر ماهه (دوبار) با حضور در برنامه «دو روز اول» و در روزهای جمعه هر هفته، با حضور در برنامه تفسیر خبر در شبکه تلویزیونی ایران فردا به شرح رخدادهای هر ماه و هر هفته ایران می‌پردازد. وی همچنین نویسنده مجموعه کتاب‌هایی دربارهٔ قتل‌های زنجیره‌ای است. به گفته مسعود مافان، مدیر نشر باران در سوئد، کتاب‌های نوری زاده دربارهٔ قتل‌های زنجیره‌ای، از کتاب‌های پرفروش خارج کشور بوده‌است. داوود نعمتی مدیر نشر نیما در آلمان، کتاب‌های نوری‌زاده در این زمینه مانند «سونای زعفرانیه» و «فلاحیان مردی برای تمام فصول جنایت» را از کتاب‌های پرفروش دانسته‌است.


title: علیرضا نوری‌زاده

text: نوری زاده در تحلیلی پیش از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ حضور میرحسین موسوی را توطئه‌ای از سوی حاکمیت دانست و حضور او و مهدی کروبی را دلیلی برای داغ کردن انتخابات اعلام کرد. چند ماه بعد از این تحلیل و زمانی که جنبش سبز به یک حرکت اعتراضی مهم بدل شده بود موضع‌گیری پیشین خود را اشتباه دانست.در تاریخ ۲۸ نوامبر ۲۰۱۰ میلادی (۷ آذر ۱۳۸۹) وبگاه ویکی‌لیکس بخش‌هایی از اسناد و گزارش‌های طبقه‌بندی شده وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا را منتشر کرد. در یکی از این اسناد، متن گزارش محرمانهٔ ترور نافرجام علیرضا نوری‌زاده در آمریکا به وسیله مأمور اطلاعاتی ایرانی به نام «محمدرضا صادقی‌نیا» شرح داده شده‌است. پس از افشاگری ویکی‌لیکس، پلیس آمریکا، طرح ترور نافرجام از سوی «محمدرضا صادقی‌نیا» را تأیید و از وی با عنوان مأمور اطلاعاتی حکومت ایران یاد کرده‌است.


title: علیرضا نوری‌زاده

text: علیرضا نوری‌زاده، ماجرای ترور را تأیید کرده‌است. در تاریخ ۳۰ نوامبر ۲۰۱۰ میلادی، علیرضا نوری‌زاده به العربیه گفت: «پلیس بریتانیا پس از آن برای حمایت من و اعضای خانواده‌ام تدابیر ویژه‌ای به‌کار گرفته‌است».


title: علیرضا نوری‌زاده

text: نوری‌زاده پدر نیما نوری‌زاده، کارگردان فیلم ساخته شده در سال ۲۰۱۲ پروژه ایکس و فیلم ساخته شده در سال ۲۰۱۵ افراط آمریکایی، و تهیه‌کننده‌های موسیقی الکترونیک امید ۱۶بی و نوید است.


title: ریدیوهد

text: رِیدیوهِد نام یک گروه راک انگلیسی است که در سال ۱۹۸۵، در ابینگدن، آکسفوردشر پایه‌گذاری شد. اعضای بنیان‌گذار گروه تام یورک (خواننده، گیتار، پیانو و کیبورد)، جانی گرینوود (لید گیتار، کیبورد و دیگر سازها)، اد اوبراین (گیتار و خوانندهٔ پس‌زمینه)، کالین گرینوود (بیس) و فیل سلوی (درام، سازهای کوبه‌ای و خوانندهٔ پس‌زمینه) هستند.


title: ریدیوهد

text: پس از امضاء قرارداد با لیبل ئی‌ام‌آی در سال ۱۹۹۱، ریدیوهد اولین تک‌آهنگ خود به نام «خزش» را در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد. این آهنگ در نخستین ماه‌های عرضهٔ خود به موفقیت چندانی نرسید اما تنها پس از گذشت چند ماه و انتشار آلبوم نخست گروه، "پابلو هانی"، در سال ۱۹۹۳ تبدیل به یک تک‌آهنگ پرفروش در سطح جهان شد. محبوبیت ریدیوهد نزد هواداران و منتقدان بریتانیایی با انتشار دومین آلبومشان به نام "بیماری تراکم زدائی" در سال ۱۹۹۵، رو به فزونی گذاشت و گروه با انتشار سومین آلبومشان، "اوکی کامپیوتر،"(۱۹۹۷) به شهرت فراگیر جهانی رسیدند؛ اثری که با فرایند تولید پیچیده و تم غالب برگرفته از مفاهیم ازخودبیگانگی مدرن شناخته شده و عموماً با عناوینی مانند نقطهٔ عطفی در موسیقی دههٔ ۹۰ میلادی و یکی از برترین آلبوم‌های موسیقی عامه پسند تاریخ، تحسین می‌شود. آلبوم‌های بعدی گروه، کید ای(۲۰۰۰) و فراموشکار(۲۰۰۱)، که در یک زمان ضبط شدند، نمایشی از تکامل و تغییری بزرگ در بعد موسیقایی ریدیوهد بودند. موسیقی گروه در این زمان، سرشار از الهاماتی از سبک‌های تجربی موسیقی مانند موسیقی الکترونیک، موسیقی کلاسیک قرن بیستم، کراوت‌راک و جز بود. کید ای در زمان عرضه بازخوردهای متفاوتی از سوی هواداران دریافت کرد اما در پایان دههٔ، توسط "رولینگ استون"، پیچفورک و "تایمز" به عنوان برترین آلبوم دهه انتخاب شد.


title: ریدیوهد

text: آلبوم ششم گروه، زنده باد دزدها (۲۰۰۳)، ترکیبی موسیقایی از المان‌های موسیقی راک و الکترونیک همراه با اشعاری متأثر از مسئلهٔ جنگ با تروریسم بود؛ این آلبوم همچنین، آخرین اثر گروه تحت پوشش لیبل ئی‌ام‌آی است. ریدیوهد در سال ۲۰۰۷ آلبوم بعدی خود به نام در رنگین‌کمان‌ها را به صورت مستقل منتشر کرد. این آلبوم در اصل به صورت اینترنتی منتشر شد و خریداران می‌توانستند به هراندازه که اراده می‌کردند، برای خرید آن پول پرداخت کنند. این رویهٔ گروه در انتشار آثار، در ترویج استفاده از پلتفرم‌های جدید و جایگزین برای انتشار موسیقی، مانند هر قدر می‌خواهی پرداخت کن و بیت‌تورنت، مؤثر بود. هشتمین آلبوم گروه، پادشاه درختان صحنهٔ تلاش از سوی ریدیوهد برای اکتشاف و تجربه ریتم‌های جدید به‌شمار می‌رفت و تماماً با استفاده از تکنیک‌های لوپینگ و سمپلینگ خلق شده بود. در آلبوم نهم‌شان، "یک استخر ماه شکل" (۲۰۱۶) جانی گرینوود به خلق تنظیم‌های ارکسترال دست زد و کوشید تا عناصر موسیقی کلاسیک را در موسیقی گروه ترکیب کند.


title: ریدیوهد

text: ریدیوهد تاکنون بیش از سی میلیون نسخه از آلبوم‌های خود فروخته‌است و تأثیر زیادی چه بر روی شنوندگان عادی و چه بر روی منتقدین داشته‌است. در سال ۲۰۰۵ ریدیوهد توسط مجله رولینگ استونز به عنوان هفتاد و سومین هنرمند تأثیرگذار تمام دوران انتخاب شد. همچنین در سال ۲۰۱۱ گروه از دید مخاطبان بی‌بی‌سی در یک نظرسنجی گسترده به عنوان یکی از ۱۰ گروه برتر همه دوران‌ها انتخاب شد. این درحالی بود که آلبوم‌های قبلی گروه نفوذ بسیاری در موسیقی راک بریتانیا داشتند و آهنگسازان بسیار زیادی در سبک‌های مختلف از ریدیوهد تأثیر گرفته بودند.


title: ریدیوهد

text: اعضای بنیان‌گذار ریدیوهد تام یورک، کالین گرینوود، جانی گرینوود، اد اوبراین و فیل سلوی بودند. آن‌ها در مدرسهٔ محل تحصیل‌شان، اُبینگدون با هم آشنا شدند. تام یورک و کالین گرینوود هم‌کلاسی بودند و برادر کالین، جانی، در مقطع دو سال پایین‌تر از آن‌ها درس می‌خواند. در سال ۱۹۸۵ آن‌ها گروه "آن اِ فرایدِی" را تشکیل دادند. اعضای گروه به‌دلیل این‌که در روزهای جمعه تمرین می‌کردند، این نام را انتخاب کردند. آن‌ها اولین اجرای‌شان را در سال ۱۹۸۶ برگزار کردند.


title: ریدیوهد

text: در سال ۱۹۸۷ همهٔ اعضای گروه به جز جانی گرینوود، برای ادامهٔ تحصیل در دانشگاه، ابینگدون را ترک کردند. آن‌ها همچنان در روزهای تعطیل گردهم می‌آمدند و به تمرین‌های‌شان ادامه می‌دادند. در سال ۱۹۹۱ و زمانی‌که همگی-به‌جز جانی-از دانشگاه فارغ‌التحصیل شدند، آن اِ فرایدی دوباره شکل گرفت. آن‌ها یک آلبوم دمو به نام "Manic Hedgehog" ضبط کردند و اجراهایی را در آکسفورد برگزار کردند.


title: ریدیوهد

text: به‌مرور زمان و با افزایش تعداد اجراهای آن اِ فرایدی نظر شرکت‌های پخش و دست‌اندرکاران صنعت موسیقی به آن‌ها جلب شد. کریس هافورد، مالک پیشین استودیو کورت‌یارد آکسفورد که سابقهٔ تهیه‌کنندگی آلبوم‌های گروه پاپ اسلودایو را هم داشت، پس از حضور در یکی از اجراهای زندهٔ آن اِ فرایدی، تحت تأثیر موسیقی آن‌ها قرار گرفت و به آن‌ها پیشنهاد همکاری داد. هافورد به‌همراه شریکش بریس اِج، تهیهٔ دموی بعدی گروه را بر عهده گرفتند و مدیریت آن اِ فرایدی را عهده‌دار شدند. همکاری‌ای که تا به‌امروز ادامه یافته‌است.


title: ریدیوهد

text: در پی ملاقات و رایزنی کالین گرینوود با کیث رازن‌کرافت-مسئول استعدادیابی ای‌اِم‌آی-در یک فروشگاه آثار موسیقی-که کالینوود آن‌زمان در آن‌جا کار می‌کرد-گروه موفق شدند قراردادی برای ضبط ۶ آلبوم با کمپانی معظم ای‌اِم‌آی امضا کنند. در همان زمان بود که ای‌اِم‌آی به اعضای گروه پیشنهاد داد نام‌شان را به «ریدیوهد» تغییر دهند، عنوانی که برگرفته از نام یکی از قطعه‌های آلبوم "ماجراهای واقعی" گروه موج نو آمریکایی تاکینگ هدز بود.


title: ریدیوهد

text: ریدیوهد اولین انتشار خود را که آلبومی چند آهنگه بود به نام دریل با همکاری کریس هافورد و برایس اج در استودیو کورت‌یارد ضبط کرد. دریل در سال ۱۹۹۲ منتشر شد و در چارت‌های فروش عملکرد ناامیدکننده‌ای داشت. سپس گروه پل کولدری و شین اسلید__که با گروه‌های ایندی راک آمریکایی مانند پیکسیز نیز فعالیت کرده بودند، برای تهیه‌کنندگی آلبوم استخدام کردند. آلبوم جدید خیلی سریع و در استودیویی در شهر آکسفورد در سال ۱۹۹۲ ضبط شد. در اواخر سال آهنگ «خزش» نیز از آلبوم منتشر شد. با انتشار این آهنگ ریدیوهد توجه رسانه‌های موسیقی را به خود جلب کرد که عموماً نقدهای مثبتی نسبت به گروه نداشتند. ان‌ام‌ای ریدیوهد را «گروه راک بی دل و جرئت» خواند و "خزش" به دلیل «ناامیدی بیش از حد» در لیست سیاه رادیو بی‌بی‌سی ۱ قرار گرفت. اولین آلبوم گروه به نام «پابلو هانی» در فوریه ۱۹۹۳ منتشر شد. آلبوم در چارت انگستان به رتبه ۲۲ رسید اما هیچ‌کدام از تک‌آهنگ‌های آن، خزش، هر کس می‌تواند گیتار بنوازد و نجوا نکن نتوانستند وارد چارت‌های آهنگ یا ویدیو تکی شوند. دیگر تک‌آهنگ گروه به نام «پاپ مرده‌است» نیز که در آلبوم نبود در فروش تکی به شکست خورد. بعضی منتقدان سبک اولیه ریدیوهد را با موج نوی موسیقی گرانژ در اوایل دهه نود مقایسه می‌کنند در حالی که پابلو هانی در عرضه اولیه هم در فروش هم در نقد شکست خورد و با وجود صدای گیتار پاپیولار آن زمان و صدای فالستوی تام یورک، ریدیوهد تنها در دانشگاه‌ها و کلوپ‌های بریتانیا به اجرا پرداخت. در چند ماه اول سال ۱۹۹۳ ریدیوهد مخاطبانی را در نقاط دیگر جهان از جمله آمریکا و اسرائیل بدست‌آورد. خزش به‌طور مداوم در ایستگاه رادیویی اسرائیل و توسط دی یواف کوتنر که نفوذ زیادی در رادیو داشت پخش شد و تبدیل به یکی از پرطرفدارترین آهنگ‌های اسرائیل شد. در نهایت در مارس سال بعد ریدیوهد برای اجرای زنده آهنگ راهی تل آویو شد و این اولین اجرای آن‌ها خارج از بریتانیا بود. در همان زمان‌ها ایستگاه رادیویی در سان فرانسیسکو «خزش» را در لیست پخش خود قرارداد. به زودی دیگر ایستگاه‌های رادیویی در آمریکا این کار را انجام دادند. هنگامی که ریدیوهد اولین تور آمریکایی خود در آمریکایی شمالی را در سال ۱۹۹۳ برگزار کرد نماهنگ «خزش» به‌طور مداوم در ام‌تی‌وی پخش می‌شد. این آهنگ توانست به رتبه دوم در چارت مدرن راک آمریکا برسد همچنین در چارت آهنگ‌های پاپ به رتبه خوبی رسید و در نهایت در انتشار دوباره‌ای که ای‌ام‌آی از آهنگ داشت «خزش» رتبه هفتم را در بریتانیا بدست آورد.


title: ریدیوهد

text: توجه بی‌سابقه به تک‌آهنگ ریدیوهد در آمریکا باعث شد ریدیوهد بیشتر بتواند ایده‌های خود را دنبال کند و در در سال ۱۹۹۳ بیش از ۱۵۰ کنسرت به اجرا بگذارد. ریدیوهد به دلیل فشاری بالایی که پابلو هانی با موفقیت خود به دست آورد و اینکه تور کنسرت‌های گروه به دومین سال خود رسیده بود تا آستانه نابودی پیش رفت. اعضا تورهای متوالی ریدیوهد را این‌گونه توصیف می‌کنند که «همچنان ترانه‌هایی را می‌نواختیم که دو سال پیش ضبظ شده بودند… مثل این بود که در زمان گیر افتاده بودیم» و این درحالی بود که همگی برای ضبط آهنگ‌های جدید مشتاق بودند.


title: ریدیوهد

text: گروه کار ساخت آلبوم بعدی خود را در سال ۱۹۹۴ و با استخدام کردن جان لکی تهیه‌کننده استودیو ابی رودز شروع کردند. فشارها بر روی گروه برای اثری به قدرت آلبوم قبلی و خصوصاً ترانه «خزش» بسیار بالا بود.


title: ریدیوهد

text: «شش آهنی من» ای‌پی بود که در اواخر سال منتشر شد. شش آهنی من شروع حرکتی بود برای آلبوم دوم گروه که هدف اصلی آن‌ها تلقی می‌شد. براساس گزارش ایستگاه‌های رادیویی فروش ای‌پی بیش از حد انتظار بود و گفته شد که ریدیوهد هوادارن وفاداری دارد که ارزش گروه را بیشتر از تک‌آهنگ موفق آن‌ها (خزش) می‌دانند. با معرفی کردن آهنگ‌های جدید توسط ریدیوهد در طی تورهایی که داشتند سرانجام گروه موفق شد کار ضبط آلبوم را به پایان ببرد و آلبوم «بیماری تراکم زدائی» در مارس ۱۹۹۵ منتشر شد. آلبوم پر بود از ریف‌های پر حجم و فضایی روحانی که توسط سه گیتاریست گروه بدست آمده بود در ضمن استفاده از کیبورد در این آلبوم بیشتر از آلبوم اول گروه به چشم می‌آمد. ریدیوهد با این آلبوم نقدهای مثبتی، هم برای ترانه‌نویسی و هم اجرا دریافت کرد.


title: ریدیوهد

text: در حالی که بیشتر تمرکز در بریتانیا بر روی موسیقی بریت پاپ بود و رسانه‌ها توجه چندانی به ریدیوهد نمی‌کردند اما در نهایت گروه توانست به موفقیت‌های فراوانی در کشور خود برسد. وجود تک‌آهنگ‌هایی مانند «درخت‌های پلاستیکی دروغین»،«بدون کمک»،«فقط» و «روح خیابان (محو شدن)» راه آن‌ها را برای رسیدن به چارت انگلستان هموار کردو برای اولین بار ریدیوهد در بین پنج هنرمند برتر چارت قرار گرفت. در سال ۱۹۹۵ ریدیوهد به همراه گروه آر. ای. ام. یکی از برگترین گروه‌های راک آن دوره و یکی از گروه‌های تأثیرگذار بر روی ریدیوهد به اجرای کنسرت پرداخت. وجود هواداران تأثیرگذاری مانند مایکل استایپ و موزیک ویدیوهای موفق گروه که برای آهنگ‌های «فقط» و «روح خیابان» ساخته شد باعث ایجاد موج جدیدی از هواداری ریدیوهد این بار خارج از بریتانیا گردید.


title: ریدیوهد

text: با این وجود این تعداد هوادار همچنان برای شکستن رکورد موفقیت اقتصادی «خزش» ناکافی می‌آمد. «بدون کمک» به فروش متعادلی در آمریکا رسید اما با آلبوم در چارت آمریکا هشتاد و هشتم شد که کمترین رکورد ریدیوهد تا به امروز در آمریکا است. با این وجود ریدیوهد نسبت به برخوردی که با آلبوم شد راضی است. جانی گرینوود می‌گوید: «من فکر می‌کنم که نقطه اوج ما نه یا دوازده ماه بعد از انتشار آلبوم بود که بدست آمد که مردم برای بهترین آلبوم سال رای دادند. این دقیقاً زمانی بود که فهمیدیم بودن ما با هم به عنوان یک گروه موسیقی کار درستی است.»


title: ریدیوهد

text: در اواخر سال ۱۹۹۵ ریدیوهد یک آهنگ دیگر نیز ضبط کرده بود که می‌توانست بهترین آهنگ آلبوم بعدی آن‌ها باشد. «خوش شانس» به عنوان تک‌آهنگ منتشر شد و نایجل گادرک، مهندس صدای جوان که در انتشار آلبوم "بیماری تراکم زدائی" نیز به گروه کمک کرده‌بود در این آهنگ نیز با گروه همکاری کرد. گروه تصمیم گرفت که کار بعدی خود را به کمک گادرک ضبط کند و آن‌ها کار ضبط آلبوم را در اوایل سال ۱۹۹۶ شروع کردند. تا ماه ژوئیه ریدیوهد شش آهنگ از آلبوم جدید خود را در استودیوی تمرینی خود که بیرون آکسفوردشر واقع شده بود ضبط کرده بودند.


title: ریدیوهد

text: در اوت ۱۹۹۶ ریدیوهد به همراه آلانیس موریست به اجرای کنسرت پرداختند. آن‌ها می‌خواستند قبل از تمام کردن ضبط آهنگ‌هایشان کارهایشان را کامل‌تر کنند و بازخورد مخاطبان را ببینند. بعد از آن آن‌ها دوباره به ضبط کارهایشان برگشتند و باز هم این کار را خارج یک استودیو موسیقی معمول که در یک خانه انجام دادند. دوره ضبط آهنگ‌ها برای ریدیوهد بسیار آسان بود. آن‌ها تمام مدت در حال نواختن بودند و این کار را در اتاق‌های مختلف انجام می‌دادند و در عین حال برای الهام گرفتن بیتلز، دی‌جی شادو، انیو موریکونه و مایلز دیویس گوش می‌دادند. ریدیوهد در اواخر سال ۱۹۹۶ آهنگ‌های «مصاحبه میزبان» و «آهنگ پایان (برای فیلم)» را به عنوان همکاری برای فیلم رومئو+ژولیت به کارگردانی باز لورمن ساختند و در مارس ۱۹۹۷ کار ضبط به کلی تمام شد.


title: ریدیوهد

text: ریدیوهد سومین آلبوم خود، اوکی کامپیوتر، را در ژوئن ۱۹۹۷ منتشر کرد. آهنگ‌ها نسبت به آلبوم قبلی ملودیک‌تر شده بودند و گروه دست به تجربه‌های جدیدی در ساختار موسیقی خود زده بود. تأثیر سبک‌های امبینت، آوان گارد، الکترونیک و ترکیب آن‌ها بیشتر به چشم می‌آمد و آلبوم تلفیقی از آلترنیتیو راک و دیگر سبک‌های موسیقی بود. ترانه‌ها ملموس‌تر از قبل شده بودند و نسبت به «بیماری تراکم زدائی» کمتر از موضوعات شخصی حرف زده می‌شد. اوکی کامپیوتر همچنین با نقدهای بسیار مثبت منتقدان نیز مواجه شد. یورک دراینباره گفت " از بازخورد آلبوم شگفت‌زده شدم. هیچ‌کدام از ما ایده‌ای دربارهٔ خوب یا بد بودن آلبوم نداشتیم. اما چیزی که واقعاً ما را تحت تأثیر قرار داد این حقیقت بود که مردم همه چیز را، همهٔ ترانه‌ها و آهنگ‌ها و اتمسفری را که ما قصد ساختنش را داشتیم فهمیده بودند.


title: ریدیوهد

text: اوکی کامپیوتر اولین آلبوم ریدیوهد بود که توانست به رتبه اول در چارت بریتانیا برسد که باعث موفقیت بالای تجاری ریدیوهد در سراسر جهان نیز شد. با وجود اینکه آلبوم در چارت آمریکا به رتبه‌ای بهتر از بیست‌ویک نرسید اما خیلی سریع به شهرت رسید و اولین جایزه گرمی گروه برای بهترین آلبوم آلترناتیو به ارمغان آورد. ریدیوهد همچنین نامزد دریافت بهترین آلبوم سال نیز شد.""پارانوید اندروید""،""کارما پلیس"" و ""تعجبی نداره"" نیز به عنوان تک‌آهنگ منتشر شدند که کارما پلیس بیشترین موفقیت جهانی را داشت. همچنین پارانوید اندروید در لیست صد آهنگ برتر تمام دوران از سوی Rock Planet رتبه ۳۴ را داراست.


title: ریدیوهد

text: انتشار اوکی کامپیوتر همراه با تور «علیه اهریمن» گروه بود. گرانت جی، کارگردان موزیک ویدیوی «تعجبی نداره»، فیلم این تور را در سال ۱۹۹۹ تحت عنوان مستندی به نام ملاقات با مردم آسان است منتشر کرد. فیلم نشان می‌دهد که چطور گروه نسبت به کمپانی‌های موسیقی و مطبوعات بی‌علاقه می‌شوند. این فیلم همچنین به این دلیل که نسخه‌های اولیه‌ای از بعضی آهنگ‌های ریدیوهد که هیچ‍گاه منتشر نشدند یا بعدها منتشر شدند مانند «زندگی در خانه شیشه‌ای»،«لخت»،«چطور به‌طور کامل ناپدید شد» را دارد فیلم مهمی محسوب می‌شود.


title: ریدیوهد

text: ریدیوهد بعد از تور ۱۹۹۷–۱۹۹۸ برای مدتی دست از کار کشید. تنها اجرای عمومی آن‌ها در سال ۱۹۹۸ در کنسرت پاریس برای سازمان عفو بین‌الملل بود. یورک می‌گوید که گروه در این دوره در آستانه فروپاشی قرار گرفته بود. در اوایل سال ۱۹۹۹ ریدیوهد کار خود را دوباره شروع کرد. با وجود اینکه هیچ فشار یا ضرب‌العجلی از طرف کمپانی ضبط بر روی گروه نبود اما آن‌ها تنش زیادی را احساس می‌کردند. اعضا آینده‌های متفاوتی برای گروه پیش‌بینی می‌کردند و یورک دچار بن‌بست فکری شده بود که باعث می‌شد بیشتر به سمت کارهای آبستره و خرده‌آهنگ‌نویسی گرایش پیدا کند. ریدیوهد برای مدتی طولانی به همراه نایجل گادرک، تهیه‌کننده گروه، خود را در استودیوهایی در پاریس، کپنهاگن، گلاستر و استودیو تازه تأسیس خود در اکسفورد منزوی کرد تا آلبوم جدید خود را بسازند. در همین زمان تمامی اعضا برای جهت‌گیریی جدید در کار موسیقی خود و تقسیم مسئولیت‌های جدید به توافق رسیدند. بعد از حدود ۱۸ ماه در آوریل سال ۲۰۰۰ کار ضبط به پایان رسید.


title: ریدیوهد

text: در اکتبر ۲۰۰۰ ریدیوهد چهارمین آلبوم خود به نام کید ای، که اولین آلبوم از دوره ضبط گروه بود، را منتشر کرد. بر خلاف اوکی کامپیوتر، کید ای ترانه‌هایی مینیمالیستی داشت و قسمت‌های گیتار سولوی آلبوم کمتر شده بود و به جای آن صدای الکترونیک بیشتر از گذشته به گوش می‌آمد ریدیوهد همچنین از سازهای جدیدی مثل «اونده مارتینو»، شیپورهای موسیقی جز و سازهای زهی ناشناخته‌تری استفاده کرد. آلبوم موفق شد در بسیاری از کشورها به رتبه اول پرفروش‌ها برسد و برای اولین بار رتبه اول بیلبورد در آمریکا را بدست آورد که برای گروهی بریتانیایی در آمریکا کمتر اتفاق می‌افتد. هرچند که ریدیوهد هیچ تک‌آهنگی را از آلبوم منتشر نکرد اما نمونه‌های قبل از انتشار آلبوم مانند «خوش‌بینانه» و «ایدیوتک» بارها در رادیو پخش شدند و ویدیوهای کوتاه ساخته شده از آلبوم در شبکه‌های تلویزیونی پخش شدند که بعدها به صورت رایگان در اینترنت منتشر شد.


title: ریدیوهد

text: کید ای موفق شد جایزه بهترین آلبوم آلترنیتیو گرمی را بدست آورد و برای بهترین آلبوم سال نیز نامزد شد. در حالی که ریدیوهد هم نقدهای مثبت و هم اقبال جهانی را با در موسیقی مستقل بدست آورد اما برخی از نشریه‌های بزرگ موسیقی بریتانیا کید ای را به عنوان اثری که در آینده باعث شکست اقتصادی گروه می‌شود و "عامدانه سخت" معرفی کردند و آلبوم را بازگشتی به دوره‌های اولیه گروه خواندند. هوادارن ریدیوهد نیز مانند منتقدها به دو دسته تقسیم شدند:گروهی که از استایل جدید ریدیوهد دچار سردرگمی شدند و گروهی که کید ای را بهترین آلبوم ریدیوهد تا آن زمان می‌دانستند. با این وجود یورک این فرضیه را که گروه می‌خواهد از موفقیت تجاری صرف‌نظر کند رد کرد:"من واقعاً واقعاً تعجب کردم که چقدر بد (کید ای) نقد شد… چون فهمیدن موسیقی کید ای آنقدر هم گفته می‌شود کار سختی نیست. ما سعی نمی‌کنیم که سخت فهمیده شویم… در واقع تمام تلاش ما برای ارتباط برقرار کردن است و تنها به نظر می‌رسد که ما عده زیادی از مردم را ترک کرده‌ایم… کاری که ما می‌کنیم انقدر ساختارشکنانه نیست."


title: ریدیوهد

text: "فراموشکار" در ژوئن ۲۰۰۱ منتشر شد و شامل آهنگ‌هایی بود که در دوره ضبط کید ای ضبط شده بودند. سبک ریدیوهد در فراموشکار نیز مانند آلبوم قبلی تلفیقی از موسیقی راک، الکترونیک و تأثیرات جز بود با این وجود صدای گیتار بیشتر از گذشته به گوش می‌آمد. فراموشکار هم به موفقیت تجاری و هنری بالایی در سطح جهان رسید و در بریتانیا رتبه اول و در آمریکا رتبه دوم پرفروش‌ها را برای خود کرد. آلبوم همچنین برای جایزه گرمی و جایزه مرکوری نیز کاندید شد. بعد از انتشار فراموشکار، ریدیوهد به اجرای تور در آمریکای شمالی، اروپا و ژاپن پرداخت. در همین زمان تک‌آهنگ‌های آلبوم، یعنی «ترانه هرم» و «چاقوها بیرون» با اقبال بالای مخاطب‌ها همراه شد. در نوامبر ۲۰۰۱ منتشر شد که حاوی اجراهایی از هفت آهنگ آلبوم‌های کید ای و فراموشکار بود.


title: ریدیوهد

text: طی ژوئیه و اوت ۲۰۰۲ ریدیوهد به اجرای تور در پرتغال و اسپانیا پرداخت و تعدادی از آهنگ‌های جدیدی را که ضبط کرده بود، اجرا کرد. بعد از آن آن‌ها شروع به ضبط کارهای جدید در لس آنجلس به همراه نایجل گادرک کردند که دو هفته طول کشید. بعدها گروه تعدادی آهنگ دیگر را در استودیوی خودشان در آکسفورد ضبط کردند. اعضای ریدیوهد این دوره ضبط آلبوم را آسان‌تر از دوره ضبط کید ای و فراموشکاری توصیف کرده‌اند. آلبوم ششم گروه به نام زنده باد دزدها در ژوئن ۲۰۰۳ منتشر شد. آلبوم تلفیقی بود از تجربه‌های گذشته ریدیوهد به همراه گیتار راک و موسیقی الکترونیک که با ترانه‌های معمول یورک همراه شده بود. با وجود اینکه آلبوم تحسین منتقدان را برانگیخت اما برخی از منتقدان معتقد بودند که ریدیوهد به جای ادامه دادن جریان پیشرویی که با اوکی کامپیوتر شروع کرده بود در حال درجا زدن و کارهای تکراری است. با این وجود زنده باد دزدها به موفقیت تجاری خوبی هم رسید و در بریتانیا به رتبه اول و در آمریکا به رتبه سوم پرفروش‌ها دست پیدا کرد. تک‌آهنگ‌های آلبوم،"آنجا آنجا"،«خواب رفتن» و"۲+۲=۵" به دفعات در رادیو راک مدرن پخش شدند. در سال ۲۰۰۳ ریدیوهد باز هم برای بهترین آلبوم آلترنیتیو گرمی کاندید شد و این در حالی بود که نایجل گادرک موفق شد جایزه گرمی را برای بهترین آلبوم مهندسی شده دریافت کند.


title: ریدیوهد

text: یورک این فرضیه را که نام آلبوم ستیزی برای انتخابات سال ۲۰۰۰ آمریکا، که جرج دابلیو بوش برنده انتخابات شد، را رد کرد و توضیح داد که این اشتباه را اولین بار از رادیو بی‌بی‌سی و در برنامه‌ای که دربارهٔ سیاستمداران قرن نوزدهم آمریکا بوده، شنیده‌است. یورک گفت که ترانه‌هایش تحت تأثیر جنگ‌هایی که در سال ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ رخ داده، گفته شده‌اند:"این احساس که ما به اثر تعصب و ترس پا می‌گذاریم باعث شد که خودمان را براساس دموکراسی بیان کنیم."اما اون همچنین اضافه کرد که "ریدیوهد یک کار سیاسی یا اعتراضی ضبط نکرده‌است. ما آلبومی سیاسی نساخته‌ایم."بعد از انتشار زنده باد دزدها ریدیوهد به اجرای تور پرداخت و همچنین در جشنواره گلاستونبری کنسرت اجرا کرد. در هنگام تور، گروه ای‌پی ""کام لگ"" را ضبط کرد که بیشتر شامل بی‌سایدهای آلبوم‌های قبلی بود. بعد از تور ریدیوهد شروع به نوشتن آثار جدید در استودیو خود در آکسفورد کرد ولی خیلی زود این کار را رها کرد. قرارداد ریدیوهد با شرکت‌های ضبط و پخش موسیقی به پایان رسیده بود و ریدیوهد سال ۲۰۰۴ را به استراحت با خانواده‌هایشان و کار بر روی پروژه‌های تکی خود پرداختند.


title: ریدیوهد

text: ریدیوهد کار بر روی آلبوم هفتم خود را در فوریه ۲۰۰۵ شروع کرد. در سپتامبر همان سال گروه آهنگ «من هیچ‌کدام از اینها را نمی‌خواهم» را برای خیریه کودکان جنگ و آلبوم خیریه "کمک:یک روز از زندگی" ضبط کرد که به صورت اینترنتی فروش رفت و با.ج. د اینکه آهنگ «من هیچ‌کدام از اینها را نمی‌خواهم» بیشترین تعداد دانلود را نسبت به بقیه آهنگ‌های آلبوم داشت اما هیچ‌گاه به صورت تک منتشر نشد. بعد از آن ریدیوهد کار ضبط آلبوم جدید خود را با تهیه‌کنندگی مارک استنت آغاز کردند. با این وجود در اواخر سال ۲۰۰۶ بعد از تورهای آمریکا و اروپا و اجرای ۱۳ آهنگ جدید گروه کار خود با نایجل گادرک تهیه‌کننده سابق خود در لندن، آکسفورد و دیگر مکان‌های روستایی در سامرست انگلستان را از سر گرفتند. کار در ژوئن ۲۰۰۷ به پایان رسید و کار ضبط و چینش آهنگ‌ها یک ماه بعد انجام شد.


title: ریدیوهد

text: آلبوم هفتم ریدیوهد در رنگین‌کمان‌ها در سایت رسمی گروه و در اکتبر ۲۰۰۷ برای دانلود دیجیتال منتشر شد. هر خریداری می‌توانست به هر اندازه که می‌خواست برای آلبوم بپردازد و امکان دانلود رایگان نیز وجود داشت. تنها تبلیغی که در سایت وجود داشت می‌گفت «به خود شما بستگی دارد.»


title: ریدیوهد

text: در می ۲۰۰۹ گروه دوره ضبط جدیدی به همراه نایجل گادرک را شروع کرد. در اوت همان سال گروه دو تک‌آهنگ که در این دوره ضبط شده بودند را در وب سایت خود منتشر کردند. اولی «(یادبود) هری پچ» که در بزرگداشت هری پچ، آخرین سرباز بریتانیایی که در جنگ جهانی اول جنگیده بود و به تازگی مرده بود، ساخته شده بود. آهنگ بیش از یک میلیون یورو فروش رفت که سود آن به ارتش بریتانیا اهدا شد. «(یادبود) هری پچ» شامل ترانه‌هایی از تام یورک و براساس تجربه‌های جنگ خود هری پچ بود که با ارکستر سازهای زهی که توسط جانی گرینوود رهبری می‌شد، همراه بود. یک ماه بعد آهنگ «این‌ها حرف‌های پیچاننده من است» برای دانلود رایگان در اینترنت قرار گرفت. گرینوود توضیح می‌دهد که این آهنگ یکی از ضبط‌های اولیه گروه در این دوره جدید کار بوده‌است.


title: ریدیوهد

text: آلبوم هشتم ریدیوهد پادشاه شاخه‌ها در فوریه ۲۰۱۱ به صورت دیجیتالی برای دانلود منتشر شد. این آلبوم همچنین در مارس ۲۰۱۱ به صورت سی‌دی و وینیل نیز منتشر شد. چند وقت بعد در ماه مه روزنامه‌ای همراه آلبوم منتشر شد که شامل بسیاری چیزهای اضافی دیگر بود.


title: ریدیوهد

text: اعضای ریدیوهد در ابتدا از هنرمندانی مانند کوئین، پینک فلوید و الویس کاستلو و گروه‌های پست-پانکی مانند جوی دیویژن، سوزی اند د بنشیز و مگزین و گروه‌های آلترنیتیو راک دهه هشتاد مانند آر. ای. ام.، پیکسیز، اسمیتز و سانیک یوث تأثیر می‌گرفتند. از اواسط دهه نود ریدیوهد به موسیقی الکترونیک و هیپ هاپ گرایش بیشتری پیدا کرد و آن طور که گروه ذکر کرده‌است، دی‌جی شدو بر روی قسمتی از آلبوم "اوکی کامپیوتر" تأثیر مستقیم داشته‌است. مایلز دیویس و انیو موریکونه در کنار گروه‌های راک دهه شصت مانند بیتلز، بیچ بویز و «دیوار صدا» یی که فیل اسپکتور برای گروه‌های دخترانه تولید می‌کرد نیز بر روی موسیقی گروه تأثیرگذار بوده‌اند. همچنین جانی گرینوود از کریستف پندرسکی به عنوان منبع الهامی برای "اوکی کامپیوتر" نام برده‌است.


title: ریدیوهد

text: استایل الکترونیک "کید ای" و "امنسیا" حاصل توجه تام یورک به سبک‌های گلیچ، امبینت تکنو و هنرمندان سبک آی‌دی‌ام تحت حمایت لیبل ورپ رکوردز مانند افکس توئین و آوتشر بوده‌است. در این آلبوم‌ها از سمپل‌هایی برگرفته از موسیقی رایانه‌ای اولیه نیز استفاده شده‌است. موسیقی جز چارلز مینگس، آلیس کولترین و مایلز دیویس و کراوت‌راک گروه‌هایی مانند کن و نئو! از اصلی‌ترین منابع الهام در این دوره بودند. علاقه جانی گرینوود به موسیقی کلاسیک قرن بیستم و آهنگسازانی مانند الیویه مسیان و تأثیر آن بر روی موسیقی گروه آشکار بود؛ جانی گرینوود از "آوند مارتینو" یکی از سازهای الکترونیکی که مسیان آن را به شهرت رساند، نیز استفاده کرده‌است.


title: ریدیوهد

text: هنگام کار بر روی "زنده باد دزدها"، ریدیوهد مجدداً بر روی راک گیتارمحور تمرکز کرد. اعضای ریدیوهد در این برهه، از هنرمندان سبک‌های مختلف راک، هیپ هاپ، الکترونیک و تجربی متفاوتی مانند بیورک، ام. آی. ای.، مدسلکتور و اسپنک راک با عنوان الهام‌بخش نام برده‌اند. در سال ۲۰۱۱ یورک این موضوع را که موسیقی ریدیوهد عمداً به سمت «موسیقی تجربی» متمایل شده بود را رد کرد و اذعان کرد سبک موسیقی گروه جذب «هنرمندان مختلفی می‌شود» و موسیقیدان‌های مختلفی به صورت مداوم در حال تأثیرگذاری بر روی آن‌ها هستند.


title: ریدیوهد

text: از زمان تشکیل گروه، یورک رهبری نوشتن اشعار و ساختن موسیقی را بر عهده داشت. اگرچه تقریباً تمام اشعار گروه را یورک می‌نویسد، اعضای گروه در مصاحبه‌ها به این امر اشاره کرده‌اند که تمام اعضا در ترانه‌نویسی نقشی را ایفا می‌کنند. به همین دلیل، نویسنده تمام ترانه‌های گروه رسماً «ریدیوهد» ذکر می‌شود. در جلسات «کید ای/فراموشکار» تغییری آشکار در موسیقی و تغییری حتی رادیکال‌تر در روش کاری گروه به وجود آمد. زمانی که رویه کاری از کار بر روی ابزارها و نوازندگی معمول راک به سمت اهمیت دادن بیشتر به موسیقی الکترونیکی تغییر کرد، اعضا انعطاف‌پذیری بیشتری پیدا کردند و به نسبت نیاز هر ترانه، سازهای مختلفی را می‌نواختند. در جلسات کار بر روی "کید ای" و "فراموشکار"، یورک کیبورد و باس را می‌نواخت در حالی که جانی گرینوود به جای نواختن گیتار بیشتر بر روی ساز «اونده مارتینو» تمرکز کرده بود، بیسیست گروه، کالین گرینوود، بر روی سمپل‌ها کار می‌کرد و اوبراین و سلوی در زمینه درام ماشین و ابزارهای دیجیتالی و همچنین اینکه چگونه صدای جدید از سازهای اصلی خودشان، به ترتیب گیتار و پرکاشن، بگیرند کار می‌کردند. ساخت "زنده باد دزدها" در سال ۲۰۰۳، پس از مراحل ساخت دشوار "کید ای" و "فراموشکار"، به نوعی تمدد اعصاب برای اعضا تبدیل شده بود. تام یورک در یک مصاحبه‌ها اعتراف می‌کند «تقسیم قدرت در گروه بسیار نامتعادل بود و می‌توانستم بر قدرت بقیه غلبه کنم. اما… اکنون این بسیار سالم‌تر است، خرد جمعی، به جای آنچه رایج بود.»


title: ریدیوهد

text: ریدیوهد تا سال ۲۰۱۱ بیش از ۳۰ میلیون نسخه آلبوم در سرتاسر جهان فروخته بود. کارهای آنها از جایگاه بالایی میان مردم و منتقدان برخوردار است، طوریکه انتشارات آنها بنا به آرای مردم و فهرست‌های منتخب منتقدان، جزو بهترین‌های موسیقی در دهه‌های ۲۰۰۰ و ۱۹۹۰ بوده‌است. در سال ۲۰۰۵، آنها در رتبه ۷۳ام فهرست «بزرگترین هنرمندان تاریخ» "رولینگ استون" و جانی گرینوود و او برین نیز در فهرست برترین نوازنده‌های گیتار قرار قرار گرفتند. از طرفی نام تام یورک نیز در میان فهرست بهترین خواننده‌ها دیده می‌شد. در سال ۲۰۰۹، خوانندگان مجله "رولینگ استون" در یک نظر سنجی، گروه ریدیوهد را به عنوان دومین هنرمند برتر دههٔ ۲۰۰۰، پایین‌تر از گروه گرین دی، انتخاب کردند. پنج آلبوم از ریدیوهد تا به حال نامزد دریافت جایزهٔ مرکوری شده‌است، که این خود یک رکورد محسوب می‌شود. آنها تا به حال جزو «برترین گروه‌های تاریخ» از دید "اسپین" (۱۵ام) و واچ موجو دات کام (۱۰ام)، و همچنین «بزرگترین هنرمندان تاریخ» از دید وی‌اچ‌وان (۱۲۹ام) قرار گرفته‌اند. از طرفی آنها از نظر هری فلچر از "ایونینگ استاندارد"، رتبهٔ سوم را در میان بهترین گروه‌های موسیقی تاریخ بریتانیا کسب کردند.


title: ریدیوهد

text: در سال ۲۰۱۹ نام گروه ریدیوهد وارد تالار مشاهیر راک اند رول شد. دیوید برن از گروه تاکینگ هدز، که اعضای ریدیوهد عنوان کرده‌اند که مقطعی تحت تأثیر این گروه بوده‌اند، در سخنرانی‌اش در مراسم معرفی، موسیقی ریدیوهد را ستود و کارهای آنان را نوآورانه خواند که «تأثیر بسزایی را روی تمام صنعت موسیقی داشته‌است». آنها حقشان را به موسیقی با انتشار آلبوم "در رنگین‌کمان‌ها"، که قدمی بزرگ در جهت به هم زدن قوانین موسیقی بود، ادا کردند. "فوربز" نوشت که ریدیوهد در کنار هنرمندانی چون بیانسه و دریک «به ساختن الگویی برای انتشار آلبوم‌های غیر متعارف در عصر اینترنت کمک شایانی کرده بود». آلبوم "کید ای" در استفاده از اینترنت برای شنیدن و تبلیغ موسیقی پیشگام بود. گیوین هاینس از "ان‌ام‌ئی"، ریدیوهد را با عنوان «بیتلز نسل ما» توصیف کرد.


title: ریدیوهد

text: نایجل گادرک در ابتدا به عنوان مهندس صدا در دومین آلبوم ریدیوهد، "خمش‌ها"، با آنها همکاری کرد. او از آلبوم سوم گروه به بعد، یعنی "اوکی کامپیوتر"، تهیه کنندهٔ تمامی آلبوم‌هایشان بوده‌است. به او، به تقلید از جرج مارتین که «پنجمین بیتل» نام گرفته‌است، لقب «ششمین عضو» گروه را داده‌اند. در سال ۲۰۱۶، گادرک گفت: «من تنها می‌توانم یک گروه همانند ریدیوهد را داشته باشم که برای سال‌های زیادی با آن همکاری کنم. آن [رابطۀ میان ما] خیلی عمیق می‌باشد. بیتلز تنها می‌توانست یک جرج مارتین داشته باشد. آنها نمی‌توانستند تهیه‌کننده‌هایشان را در میانهٔ فعالیت حرفه‌ایشان عوض کنند. تمام آن فعالیت، باور و دانش هر دو طرف از پنجره به بیرون ریخته می‌شد و آنها مجبور بودند از نو شروع کنند.»


title: ریدیوهد

text: استنلی داونوود، هنرمند طراح، یورک را زمانی که هر دوی آنها دانشجوی هنر بودند، ملاقات کرد. این دو نفر با هم جلد تمامی آلبوم‌ها و آثار هنری ریدیوهد را تهیه کرده‌اند. داونوود زمانی که گروه مشغول ضبط است، در استودیو حضور دارد تا بتواند با تأثیر از موسیقی بتواند آثار هنری مورد نظر را خلق کند. او و یورک در سال ۲۰۰۲ جایزه گرمی بهترین بسته‌بندی آلبوم را برای طراحی‌های مربوط به "فراموشکار" دریافت کردند.


title: ریدیوهد

text: دیلی گنت از آلبوم "اوکی کامپیوتر" وظیفه دارد تا برای نماهنگ‌های ریدیوهد کارگردان پیدا کند. از زمان تشکیل ریدیوهد، اندی واتسون کارگردانی صحنه و نور و همچنین طراحی بصری کنسرت‌های آنهارا برعهده داشته‌است، از کارهای وی می‌توان به «جنگل ال‌ئی‌دی» در تور "در رنگین‌کمان‌ها" اشاره کرد. متخصص فنی، پیتر «پلانک» کلمنتس از پیش از "خمش‌ها" با گروه کار می‌کند. وی وظیفهٔ کنترل و نظارت بر آمادگی ابزارهای موسیقی در حین ضبط و اجرا را بر عهده دارد. جیم وارن از اولین تور گروه در سال ۱۹۹۲، مهندس صدای زندهٔ کنسرت آنها بوده، وی همچنین برخی ار نسخه‌های آزمایشی ترانه‌ها و بعضی آهنگ‌های ریدیوهد همچون «بالا و خشک» و «پاپ مرده‌است» را ضبط کرده‌است. درامر، کلایو دیمر در سال ۲۰۱۱ برای کمک به اجرای ریتم‌های پیچیدهٔ آلبوم "پادشاه شاخه‌ها" به عضویت گروه درآمد و از آن زمان به اجرا و ضبط به همراه ریدیوهد می‌پردازد. پل توماس اندرسن نماهنگ‌های متعددی را برای ریدیوهد و یورک کارگردانی کرده‌است. او همچنین در آثار مختلف سینمای و مستند "جنون"، محصول سال ۲۰۱۵، با جانی گرینوود همکاری کرده‌است.اعضای دیگر گروه در اجراهای زنده


title: نادیا انجمن

text: نادیا انجمن (زادهٔ ۶ دی ۱۳۵۹–درگذشت ۱۳۸۴ برابر با ۵ نوامبر ۲۰۰۵)، از شاعران جوان افغان بود که به سرایش غزل و شعر نو می‌پرداخت و عضو انجمن ادبی مخفی "کارگاه سوزن طلایی" در زمان طالبان بود. او در سال ۲۰۰۵ به دلیل ضرب و شتم توسط شوهرش کشته شد. نادیا در ۶ دی ماه (جدی) سال ۱۳۵۹ خورشیدی، در هرات در غرب افغانستان به دنیا آمد. او از پانزده سالگی به سرودن شعر آغاز کرد، اما آغاز شاعری او، مصادف بود با اشغال شهر هرات توسط گروه بنیادگرای طالبان. طالبان، هر گونه فعالیت اجتماعی، فرهنگی، آموزشی و سیاسی زنان و دختران افغان را ممنوع کرده بودند. نادیای نوجوان نیز، سالهای پر تب و تاب نوجوانی خود را در زیر سایه حاکمیت تندروهای طالبان گذراند.


title: نادیا انجمن

text: او در آن سالها که زنان بدون داشتن محرم، حق بیرون رفتن از خانه را نداشتند، در خانه به‌طور خصوصی درس می‌خواند و در جلسات خصوصی و مخفیانه ادبی هرات شرکت می‌کرد.


title: نادیا انجمن

text: نادیا انجمن از دست پرورده‌های کارگاه سوزن طلایی است. این کارگاه، در زمان حاکمیت طالبان، توسط شماری از فرهنگیان هرات ایجاد شده بود و در پوشش آموزش خیاطی به زنان، جلسات نقد ادبی و شعرخوانی دایر می‌کرد.


title: نادیا انجمن

text: با سقوط طالبان در سال ۲۰۰۱ میلادی، نادیا انجمن هم به ادامه تحصیل در مدرسه پرداخت و بعد وارد دانشگاه هرات شد و در دانشکده ادبیات و علوم انسانی به تحصیل پرداخت.


title: نادیا انجمن

text: نادیا انجمن با یکی از کارمندان دانشکده ادبیات دانشگاه هرات ازدواج کرد. شوهر نادیا او را از شرکت در جلسات مشاعره و نقد ادبی که در انجمن ادبی هرات برگزار می‌شد بازمی‌داشت. این شاعر جوان سرانجام در ۱۵ عقرب ۱۳۸۴ مصادف با پنجم نوامبر سال ۲۰۰۵ میلادی در هرات به قتل رسید. علت مرگش، ضرب و شتم (لت و کوب) توسط شوهرش اعلام شد. وبگاه فارسی بی‌بی‌سی به نقل از پلیس هرات گزارش داد که آثار ضرب و جرح در جسد نادیا انجمن مشهود بوده‌است. پلیس همچنین گفت که شوهر وی، در بازجویی‌های اولیه، به ضرب و شتم همسرش اعتراف کرده‌است.


title: نادیا انجمن

text: برخی از نویسندگان و شاعران افغان در هرات، معتقد بودند که نادیا انجمن، دست بالایی در شعر بخصوص غزل و شعر سپید داشت و می‌توانست بهترین شاعر زمان خود در افغانستان باشد.


title: نادیا انجمن

text: عبث


title: نادیا انجمن

text: صدای گامهای سبز باران است


title: نادیا انجمن

text: اینجا می‌رسند از راه، اینک


title: نادیا انجمن

text: تشنه جانی چند دامن از کویر آورده، گرد آلود


title: نادیا انجمن

text: نفس‌هایشان سراب آغشته، سوزان


title: نادیا انجمن

text: کامها خشک و غبار اندود


title: نادیا انجمن

text: دخترانی درد پرور، پیکر آزرده


title: نادیا انجمن

text: نشاط از چهره‌ها شان رخت بسته


title: نادیا انجمن

text: قلبها پیر و ترکخورده


title: نادیا انجمن

text: نه در قاموس لب‌هاشان تبسم نقش می‌بندد


title: نادیا انجمن

text: نه حتی قطره اشکی می‌زند از خشکرود چشمشان بیرون


title: نادیا انجمن

text: خداوندا!


title: نادیا انجمن

text: ندانم می‌رسد فریاد بی آوای شان تا ابر


title: نادیا انجمن

text: تا گردون؟


title: نادیا انجمن

text: صدای گامهای سبز باران است!


title: نادیا انجمن

text: وقتی…


title: نادیا انجمن

text: وقتی که چشمهای تو غمگین اند


title: نادیا انجمن

text: حس می‌کنم که در من


title: نادیا انجمن

text: چیزی شکستنیست


title: نادیا انجمن

text: وقتی تواز نهایت قلبت گرفته یی


title: نادیا انجمن

text: تا انجماد دلهره پرتاب می‌شوم


title: نادیا انجمن

text: و آنگاه اگر نگاه تو جریان کند بمن


title: نادیا انجمن

text: ناگه ز خویش می‌روم و آب می‌شوم…


title: دارای‌دخت

text: دارای‌دخت شاعر و دختر پادشاه تخارستان (شمال افغانستان کنونی) بود. برخی منابع ادبی ، دارای‌دخت را نخستین زن شاعر پارسی‌گوی می‌دانند.


title: دارای‌دخت

text: «دارا»، پادشاه تخارستان (در شمال افغانستان کنونی به پایتختی قندوز)، بدنبال حمله اعراب به بخش غربی ایران بزرگ، در سال ۶۵۴ میلادی (۳۳ خورشیدی) به ژاپن (جاپان) پناهنده شد. در این زمان، تمو پادشاه ژاپن بود. دخترش، دارای‌دخت، (۶۶۱ میلادی/۴۰ خورشیدی) در ژاپن به دنیا آمد و از او بعنوان نخستین زن پارسی‌گوی شاعر نام برده می‌شود.


title: دارای‌دخت

text: «گیکیو ایتو»، دو شعر (شماره‌های ۱۶۰ و ۱۶۱) از این شاعر را در مان‌یوشو یافته است. وی پس از یافتن واژ‌گانی زردشتی به همراه یک اسم خاص در این دو شعر، تعبیر دیگری از آن‌ها ارایه کرده است که منطبق بر آموزه‌های زردشتی است.


title: دارای‌دخت

text: «ایتو» به صراحت این اشعار را سوگواره نمی‌شمارد، اگرچه میرشاهی به اشتباه چنین برداشت کرده است و هم‌چنین دو شعر را به هم‌آمیخته آورده است. شاه‌حسینی ترجمه‌ای گیراتر از دو شعر به طور جدا ارایه داده است:


title: دارای‌دخت

text: شعر شماره ۱۶۰


title: دارای‌دخت

text: حتی آتش فروزان


title: دارای‌دخت

text: پیام اندیشه انگیز نیکان را (مانسرَدَهمَ)


title: دارای‌دخت

text: رباید و پنهان کند در انبان


title: دارای‌دخت

text: آیا چنین نگویند؟ شعر شماره ۱۶۱


title: دارای‌دخت

text: ابر آبی رنگ


title: دارای‌دخت

text: شاید بالاتر رود


title: دارای‌دخت

text: همان ابری که


title: دارای‌دخت

text: بر فراز کوه شمال


title: دارای‌دخت

text: گسترده است


title: دارای‌دخت

text: از ستارگان گذر کند،از ماه بگذرد


title: دارای‌دخت

text: تا بالاترین آسمان.


title: دارای‌دخت

text: قابل یادآوری است که برخی دیگر از منابع ادب فارسی، نخستین شاعر زن پارسی‌گوی را، زنی از ایران زمین می‌دانند به نام زبیده. زبیده، همسر هارون الرشید، خلیفه نامدار عباسیان بوده‌است. اما در عین حال، نخستین زن پارسی گوی که از او آثار فراوانی برجای مانده‌است، رابعه بلخی است.


title: هوشنگ سیحون

text: هوشنگ سیحون (زاده ۳۱ مرداد ۱۲۹۹ در تهران – درگذشته ۵ خرداد ۱۳۹۳ در ونکوور کانادا) معمار، طراح، نقاش و تندیس‌ساز سرشناس و نامدار اهل ایران بود. وی استاد معماری و رئیس پیشین پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود.


title: هوشنگ سیحون

text: سیحون، طراح بنای یادبودی آرامگاه بوعلی‌سینا و طراح آرامگاه‌های خیام، نادرشاه افشار، فردوسی و کمال‌الملک بوده‌است.


title: هوشنگ سیحون

text: او به «مرد بناهای ماندگار» شناخته می‌شود و برنده جایزه بیتا در سال ۲۰۱۲ بوده‌است.


title: هوشنگ سیحون

text: سیحون در خانواده‌ای آشنا با موسیقی به دنیا آمد. پدربزرگ مادری او میرزا عبدالله فراهانی از پیشگامان موسیقی سنتی و معروف به پدر موسیقی سنتی ایرانی بود. مادر وی، مولود خانم، از نوازندگان تار و سه‌تار و نیز دایی او احمد عبادی استاد بزرگ سه‌تار بود. پدر او «ضیاءالله سیحون» از شاگردان تار میرزا عبدالله فراهانی بود. عموی مادرش آقا حسینقلی از برجستگان موسیقی سنتی ایران و پدر علی اکبر شهنازی بود. با وجود علاقه پدر و مادر او به موسیقی، آن‌ها هیچگاه وی را برای آموختن موسیقی تحت فشار نگذاشتند. طراحی‌های کلاف خط وی برای ادای احترام به خانواده سیحون هستند.


title: هوشنگ سیحون

text: او پس از پایان تحصیل معماری در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در سال ۱۳۲۳، به دعوت آندره گدار (رئیس اداره باستان‌شناسی وقت ایران) برای ادامه تحصیل راهی پاریس شد و در دانشسرای عالی ملی هنرهای زیبای پاریس (بوزار) طی حدود ۳ سال زیر آموزش اوتلو زاوارونی به تکمیل دانش معماری خود پرداخت و در سال ۱۹۴۹ به درجه دکترای هنر رسید. او پس از بازگشت به ایران تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران به عنوان دانشیار دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران مشغول به کار شد و بین سال‌های ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۷ ریاست دوره‌ای این دانشکده را برعهده گرفت. از فعالیت‌های او در این دوره تأسیس سه رشته شهرسازی، هنرهای نمایشی (مانند تئاتر) و موسیقی بود. او همچنین سعی در تربیت دانشجویان به فرهنگ و تاریخ ایران با تشویق و بردن آن‌ها به نقاط مختلف ایران می‌کرد.


title: هوشنگ سیحون

text: سیحون در طول سال‌های فعالیت خود عضو شورای ملی باستان‌شناسی، شورای عالی شهرسازی، شورای مرکزی تمام دانشگاه‌های ایران و کمیته بین‌المللی ایکوموس (Icomos، وابسته به یونسکو پیش از انقلاب ۱۳۵۷) بوده و به مدت ۱۵ سال مسئولیت بازسازی بناهای تاریخی ایران را برعهده داشته‌است.


title: هوشنگ سیحون

text: وی بیش از دو دهه در ونکوور کانادا زندگی کرد. او همچنین شهروند افتخاری فرانسه نیز بود.


title: هوشنگ سیحون

text: او در اوایل دهه ۱۳۳۰ با یکی از دانشجویان خود به نام معصومه نوشین (معصومه سیحون) ازدواج کرد. معصومه نوشین نقاش و صاحب گالری سیحون در تهران بود. این زوج پس از ۲۳ سال از یکدگر جدا شدند. این زوج دارای دو فرزند به نام‌های مریم و نادر هستند.


title: هوشنگ سیحون

text: هوشنگ سیحون در سن ۲۳ سالگی نخستین اثر معماری خود بنای یادبود آرامگاه ابن سینا را طراحی کرد. از میان دیگر پروژه‌های طراحی و ساخته شده وی می‌توان به آرامگاه بزرگانی چون خیام، کمال‌الملک، ابن سینا، نادرشاه افشار و ده‌ها آرامگاه دیگر اشاره کرد.


title: هوشنگ سیحون

text: وی همچنین طراح بنای «موزه توس» در سال ۱۳۴۷ و همچنین ساختمان مرکزی بانک سپه در میدان توپخانه تهران، مجتمع آموزشی فرح، ساختمان‌های سازمان نقشه‌برداری کشور، کارخانه نخ‌ریسی کوروس اخوان، کارخانه آرد مرشدی، مجتمع آموزشی یاغچی آباد، سینما آسیا، سینما سانترال (سینما مرکزی)، کارخانه کانادا درای (زمزم کنونی) در تهران و اهواز، کارخانه یخ‌سازی کورس اخوان و حدود ۱۵۰ پروژه مسکونی خصوصی را بر عهده داشته‌است.


title: هوشنگ سیحون

text: او در سبک معماری خود بیش از هر چیز منطق را در نظر می‌گرفت. زیرا عقیده داشت هیچ‌گاه هیچ چیز نباید بی منطق در معماری به کار برود. حتی کوچکترین خط و کم‌ترین نقطه باید دلیل و معنی مخصوص به خود داشته باشند. او به تناسب اجزای طراحی و سادگی آن اهمیت زیادی می‌داد. زیرا حجم‌ها و تناسبات وقتی زیبا نباشند عوامل تزئینی، تأثیری در زیبایی آن نخواهند داشت. طراحی‌های سیحون از کاربری تبعیت می‌کردند.


title: هوشنگ سیحون

text: او از طرح‌های بی‌معنی و بی‌مغز بیزار بود و عقیده داشت که حقیقت باید بی‌پرده در معماری خودنمایی کند. حتی اگر زننده باشد. زیرا حقیقت همیشه زیبایی و لطف مخصوص به خود را خواهد داشت.


title: هوشنگ سیحون

text: سیحون معتقد است اصطلاح معماری اسلامی اصطلاحی نادرست است و در واقع آنچه به نام معماری اسلامی شناخته می‌شود، همان معماری و فنون معماری دورهٔ ساسانیان ایران است.


title: هوشنگ سیحون

text: طرح نخستین آرامگاه فردوسی توسط کریم طاهرزاده بهزاد (از اعضای انجمن آثار و مفاخر فرهنگی) ارائه شده بود که در سال ۱۳۱۳ خورشیدی به بهره‌برداری رسید. اما به علت ناآشنایی سازندگان به فنون آزمایش خاک، محاسبه نکردن دقیق و بی اطلاعی از وضعیت آب‌های زیرزمینی ناحیه طوس، ساختمان از همان نخستین سال‌ها، شروع به نشست کرد. هوشنگ سیحون در سال ۱۳۴۳ با حفظ طرح نخستین و الحاقات جدید، بنایی جدید را ساخت که طرح آن ارائه شده بود.


title: هوشنگ سیحون

text: در سال ۱۳۲۴ طی برگزاری یک مسابقه معماری برای آرامگاه ابن سینا، با نظر مساعد آندره گدار و محسن فروغی، طرح هوشنگ سیحون به عنوان بهترین طرح مسابقه برگزیده شد. این طرح در سال ۱۳۲۶ به تصویب نهایی رسید. اما چون در آن زمان سیحون برای تکمیل تحصیلات خود، در پاریس به سر می‌برد در خرداد سال ۱۳۲۷ خورشیدی، طرح نهایی را (که در اصل پایان‌نامه او در پاریس بود) به انجمن آثار ملی فرستاد.


title: هوشنگ سیحون

text: در مرداد ماه سال ۱۳۳۵ انجمن آثار ملی در نامه‌ای به سیحون نوشت که وضع بنای موجود آرامگاه خیام متناسب با شخصیت علمی و هنری خیام نیست و انجمن آثار ملی در نظر دارد در این مورد اقداماتی به عمل آورد. از سیحون خواسته شد، طرح و نقشه بس جدیدی متناسب با شخصیت خیام طراحی کند. سیحون و حسین جودت (ناظر انجمن آثار ملی)، پس از بازدید از مکان، در نامه‌ای به انجمن آثار ملی پیشنهاد جابجایی محل آرامگاه را دادند.


title: هوشنگ سیحون

text: طرح پیش نهادی او در سال ۱۳۳۷ به دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران فرستاده شد. محسن فروغی رئیس دانشکده هنرهای زیبا در نامه‌ای به انجمن آثار ملی، طرح پیشنهادی سیحون را تأیید کرد.


title: هوشنگ سیحون

text: سیحون در کنار معماری، به نقاشی از مناظر و روستاهای ایران می‌پرداخت و نمایشگاه‌هایی از آثار خود را، در ایران و در خارج از ایران برپا کرده‌است. آثار وی در نمایشگاهی در مؤسسه فناوری ماساچوست در سال ۱۹۷۲ در کنار آثار هنرمندانی چون پابلو پیکاسو و سالوادور دالی به نمایش درآمد. در این نمایشگاه تابلویی از «کلاف‌های خطی» را به نمایش گذاشت که در آن از خطوط موازی و پر پیچ و تابی استفاده کرده بود که یکدیگر را قطع نمی‌کردند.


title: هوشنگ سیحون

text: دانشگاه‌هایی مثل مؤسسه فناوری ماساچوست، هاروارد، واشینگتن و برکلی مجموعه‌ای از نقاشی‌های او را گردآوری کرده و نگهداری می‌کنند. از دیگر آثار او در زمینه نقاشی می توان به کلاغ پر، کنسرت و قلم و مرکب اشاره کرد.


title: هوشنگ سیحون

text: پس از انقلاب ۱۳۵۷ همه عکس‌ها و مدارک و آثار هنری که او در خانه خود داشته به تاراج رفتند و خود او نیز به مدت یک سال ممنوع‌الخروج بود.


title: هوشنگ سیحون

text: وی در ساعت چهار و نیم صبح ۲۶ مه ۲۰۱۴ در بیمارستان ونکوور بر اثر پاره شدن رگ آئورت در سن ۹۳ سالگی درگذشت.


title: هوشنگ سیحون

text: پیکر وی در بعد از ظهر روز شنبه ۷ ژوئن ۲۰۱۴، در تابوتی پوشیده در پرچم شیر و خورشید ایران و درفش کاویانی با مشتی از خاک ایران در آرامگاه موقتی در گورستان «فارست لان مموریال پارک» لس آنجلس به خاک سپرده شد. آیین بزرگداشت او همراه با پخش صدای آواز شهرام ناظری و همایون شجریان با حضور فرزندان و نوه‌هایش، خواهر و بستگان نزدیک او، شاگردان، دوستان و دوستداران وی و ایرانیان علاقه‌مند برگزار شد.


title: هوشنگ سیحون

text: سیحون در وصیت‌نامه خویش خواسته‌است تا بنیادی به نام او توسط فرزندانش مریم و نادر سیحون برای نگهداری از کلیه آثار نقاشی و طراحی او تأسیس شود و در شرایط مناسب در نهایت همه این آثار به موزه‌ای در ایران اهدا شوند.


title: هیتی‌ها

text: هیتی‌ها قومی باستانی بودند که یک پادشاهی را در اطراف شهر خاتوشا (بغازکوی کنونی در شمال مرکزی ترکیه) تأسیس کردند. هیتی‌ها از نخستین گروه‌هایی بودند که از سرزمین اصلی هندواروپاییان هجرت کردند و به زبان هندواروپایی صحبت می‌کردند. امپراتوری هیتی‌ها در بیشتر دوره هزاره دوم قبل از میلاد دوام آورد.


title: هیتی‌ها

text: هیتی‌ها به زبان هیتی که از شاخهٔ آناتولی خانوادهٔ هندواروپایی صحبت می‌کردند و کشوری پادشاهی در آناتولی (ترکیه امروزی) و میان‌رودان شمالی و سوریه تأسیس کردند و پایتخت آن‌ها شهر خاتوشا (۱۱۸۰ تا ۱۶۰۰ پ. م) بود.


title: هیتی‌ها

text: پادشاهی هیتی‌ها که در اوج خود آناتولی مرکزی، شمال غربی سوریه تا اوگاریت و میان‌رودان تا بابل را در بر می‌گرفت، بین سال‌های ۱۷۰۰ تا ۱۲۰۰ قبل از میلاد وجود داشت و در حدود ۱۲۰۰ قبل از میلاد به پایان رسید. در آن زمان تمام شرق مدیترانه در آشفتگی شدید بود. از آنجایی که بسیاری از شهرها در آتش سوختند، به آن فاجعه آتش می‌گویند. در عصر آهن پس از آن، امپراتوری هیتی‌ها به چندین شهر- دولت مستقل تجزیه شد که برخی از آنها تا حدود ۷۰۰ سال پیش از میلاد وجود داشتند.


title: هیتی‌ها

text: پادشاهی هیتی، یا حداقل منطقه اصلی آن، در زبان هیتی به عنوان سرزمین هاتی شناخته می‌شد. با این حال، هیتی‌ها را نباید با حتیان اشتباه گرفت. حتیان ساکنان غیرهندواروپایی این منطقه بودند که پیش از ورود هیتی‌های هندواروپایی به آناتولی، از هزاره دوم قبل از میلاد، در همان‌جا سکونت داشتند. زبان حتیان، حتی نامیده می‌شود. علاوه بر این، هیتی‌هایی که در انجیل از آن‌ها نام برده شده‌است، احتمالاً مردمانی بودند که امروزه نوهیتی‌ها نامیده می‌شوند. نوهیتی‌ها گروه‌هایی بودند که پس از فروپاشی پادشاهی هیتی در آناتولی از ۱۲۰۰ قبل از میلاد کنترل سوریه را در دست گرفتند. آنها با پیشینیان خود اشتراکات کمی داشتند و به زبان لووی صحبت می‌کردند.


title: هیتی‌ها

text: اولین شواهد باستان‌شناسی مربوط به هیتی‌ها در لوح‌های گلی یافت شده ازجمله در شهر آشوری کول‌تپه (کارم کانش سابق) که حاوی توصیفات دادوستد بین بازرگانان آشوری و سرزمین "حتی" بود. برخی از اسامی در الواح نه حتی و نه آشوری، بلکه مشخصاً هند و اروپایی هستند.


title: هیتی‌ها

text: در اوایل سال ۱۸۱۲، بورکارت جهانگرد در کتاب خود "به نام «سفر به شام»" در مورد یک سنگ بازالت در گوشه ای از بازار در حمات گزارش داد که دارای چهره‌ها و شخصیت‌های عجیب و غریب، شبیه هیروگلیف، اما متفاوت از سنگ‌های مصری بودند. با این حال، تا سال ۱۸۷۲ طول کشید تا مبلغ مذهبی، ویلیام رایت، موفق شود یک رونوشت از این سنگ‌نگاره تهیه کند. ای.اچ. سایس در سال ۱۸۷۶ هجری قمری، «خِتا» را که در منابع مصری از آن‌ها یاد شده بود با حتی‌ها از منابع آشوری برابر دانست و کتیبه‌های حمات را به آن‌ها و به قومی که در انجیل هیتی‌ها نام دارد نسبت داد. در سال ۱۸۸۷، حفاری در تل عمارنه در مصر مکاتبات دیپلماتیک بین فرعون آمنهوتپ سوم و پسرش آخناتون را آشکار کرد. دو نامه مربوط به پادشاهی "ختا بود" که ظاهراً به همان منطقه‌ای اشاره دارد که در آثار میان‌رودان آن را حتی می‌نامیدند. این نامه‌ها به خط میخی استاندارد اکدی، اما به زبانی ناشناخته نوشته شده‌است. دانشمندان موفق به خواندن این نامه‌ها شدند اما ارتباط آن با تمدن هیتی آناتولی را در آن زمان درک نکردند..


title: هیتی‌ها

text: در طی کاوش‌های پراکنده در بغازکوی (خاتوشا) از سال ۱۹۰۵، باستان‌شناس هوگو وینکلر یک بایگانی سلطنتی حاوی ۱۰۰۰۰ لوح را یافت که با خط میخی اکدی و همان زبان ناشناخته حروف مصری نامه‌های "ختا" نوشته شده بود - بنابراین هویت این نام‌ها را تأیید می‌کرد. او همچنین ثابت کرد که ویرانه‌های بغازکوی بقایای یک امپراتوری قدرتمند باستانی است که در یک مقطع تمام شمال سوریه را تحت کنترل داشت.


title: هیتی‌ها

text: پادشاهی هیتی خود را در پیرامون سرزمین خاتوشا و نِشا که به عنوان سرزمین حتی ( "Ha-at-ti") شناخته می‌شود، متمرکز کرد. از زمانی که خاتوسا پایتخت شد، منطقه محصور به خم رودخانه هالیس هسته امپراتوری در نظر گرفته شد و برخی از قوانین هیتی‌ها بین این سوی رودخانه و آن سوی آن تمایز قائل می‌شدند، برای نمونه پاداش برای کسی که برده‌ای فراری را پس از گذر از رودخانه می‌گرفت بیشتر بود تا پاداشِ گرفتار کردن برده فراری قبل از رسیدن به رودخانه.


title: هیتی‌ها

text: در جنوب منطقه مرکزی هستی‌ها، قلمرو کیزوواتنا در منطقه توروس قرار داشت. در غرب ارزوا. در شمال، قبایل کوهستانی کاسکا نشیمن داشتند. کاسکاها غیرهندواروپایی بودند و احتمال می‌رود که با مردم قفقازی ازجمله چرکسی‌های امروزی همریشه بوده باشند. کاسکاها در طول دوره هیتی‌ها سرکش باقی ماندند و مانع گسترش قلمرو هیتی به سمت شمال گشتند. در سوی شرق هیتی‌ها، مردم میتانی سکونت داشتند. میتانی‌ها از تباری مرتبط با اورارتوها بودند اما تحت نفوذ فرهنگ هندو-آریایی قرار داشتند. پس از الحاق ارزوا و میتانی (در زمان سوپلولیومای اول)، حوزه نفوذ هیتی‌ها تحت رهبری مرسیلی دوم از شرق با هایاسا آزی، از غرب با آهیواوا، از جنوب با کنعان مصر و از جنوب شرقی با آشور هم‌مرز شد.


title: هیتی‌ها

text: پادشاهی قدیم هیتی‌ها، در اطراف خاتوسا در عصر برنز، در قرن ۱۶ قبل از میلاد به اوج خود رسید. ساکنان آن در برهه‌ای حتی موفق به غارت بابل شدند، اما هیچ حرکتی برای تثبیت حکومت خود در آنجا انجام ندادند. در عوض، آنها تصمیم گرفتند که قدرت را به متحدان کاسی که به مدت ۴۰۰ سال فرمانروای بابل باقی ماندند، واگذار کنند. در درازای سده ۱۵ پیش از میلاد امپراتوری هیتی دوره تاریکی را تجربه کرد اما از حدود ۱۴۰۰ قبل از میلاد دوباره تحت حکومت تودهالیای یکم. احیا شد.


title: هیتی‌ها

text: تحت سوپیلولیومای اول و مورسیلی دوم، امپراتوری هیتی تقریباً به تمام آناتولی و بخش‌هایی از سوریه و کنعان گسترش یافت به طوری‌که در حدود ۱۳۰۰ قبل از میلاد هیتی‌ها با قلمرو نفوذ مصر هم‌مرز شدند که نتیجه آن نبرد معروف کادش در سال ۱۲۷۴ قبل از میلاد بود. جنگ‌های داخلی و ادعاهای رقیب بر تاج و تخت، همراه با تهدیدهای خارجی، احتمالاً از جمله تهدید از جانب مردم دریا، هیتی‌ها را تضعیف کرد. حدود ۱۱۶۰ قبل از میلاد امپراتوری هیتی سقوط کرد. کاوش‌های باستان‌شناسی نشان داده‌است که پایتخت آن یعنی خاتوشا ویران نشده بود، بلکه در قرن سیزدهم متروکه شده‌است.


title: هیتی‌ها

text: امپراتوری قدیمی هیتی پس از آن به مجموعه‌ای از ایالت‌های کوچک فروپاشید که اصطلاحاً ممالک نوهیتی نامیده می‌شوند. این ایالت‌ها که دیگر در سیطره یک دولت مرکزی یا نیروهای خارجی نبودند به صورت مملکت‌های مستقل عمل می‌کردند. دولت-شهرهای نوهیتی در نهایت تابع حکومت آشور شدند و وجود آنها تا حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد ادامه یافت.


title: هیتی‌ها

text: گویش‌های هیتی و لووی به مروز زمان تبدیل به زبان‌های لیدیایی، لیکیایی و کاریایی شدند. بقایای این زبانها تا دوران ضمیمه شدن آناتولی به ایران هخامنشی زنده بود، اما بعدها تحت تأثیر عصر یونانی‌مآبی از بین رفت.


title: هیتی‌ها

text: خط میخی هیتی در زمان سلسله سوم اور ایجاد شد و آثار آن تنها در سوریه یافت شده‌است که نشان می‌دهد این منطقه در حوزه نفوذ هیتی‌ها قرار داشته‌است.


title: هیتی‌ها

text: پادشاهی هیتیایی به سه دوره قراردادی تقسیم شده‌است:


title: هیتی‌ها

text: پس از ۱۱۸۰ پ. م امپراتوری هیتی در چندین دولت-شهر (نوهیتیایی)، مستقل تقسیم شد.


title: هیتی‌ها

text: نوهیتیایی، کشورهایی بودند که با زبان لوویان حرف می‌زدند و در سوریه عصر آهن، پس از سرنگونی امپراتوری هیتی سر برآوردند و تا اشغال شدن به دست کیمری‌ها بر پا بودند (۱۱۸۰ تا ۷۰۰ پیش از میلاد).


title: هیتی‌ها

text: دین و اساطیر هیتی تحت تأثیر افسانه‌های میان‌رودان قرار داست و این تأثیر با گذشت زمان بیشتر می‌شد. عناصر هندواروپایی را می‌توان در زمان‌های پیشین‌تر مشاهده کرد، برای مثال تارهانت خدای رعد و درگیری او با ماری به نام ایلویانکاس.


title: هیتی‌ها

text: در متون آنها شواهدی وجود دارد که هیتی‌ها ایندرا، میترا و وارونا را می‌پرستیدند. کشف سند ازدواج به شکل سنگ نگاره در حدود ۱۳۵۰ پیش از میلاد در بغازکوی واقع در آناتولی، با ذکر نام پادشاه هیتی و حاکم میتانی که فرمانروایان سرزمین‌هایی هستند که مردم در آنجا به میترا-وارونا، ایندرا و اشوین‌ها متوسل می‌شوند و آن‌ها را می‌پرستند ظاهراً رسیدن موجی از اقوام هندو-ایرانی را به شمال غرب ایران تصدیق می‌کند. هیتی‌ها همچنین به خدایان کوه و خدایان طوفان باور داشتند. در نوشته‌های یکی از اولین پادشاهان هیتی، پادشاه آنیتا، از خدای طوفان، تارو، به عنوان خدای برتر یاد شده‌است.


title: هیتی‌ها

text: با این حال، گورنی از متون "بغازکوی استنباط می‌کند" که در آرینا خدای برتر ظاهراً ایزدبانوی خورشید، وروسما، بود که همسرش، ایزد آب و هوا، تارو، در جایگاه دوم قرار می‌گرفت. مزولا و هولا به عنوان دختر و زینتوهی به عنوان نوه آن‌ها ذکر شده‌اند. برخی از متون تشریفات مربوط به این الهه خورشید را توصیف می‌کنند و نشان می‌دهند که ملکه هم‌زمان کاهن اعظم این ایزدبانو بوده‌است. گورنی همچنین خاطرنشان می‌کند که پادشاهان هندواروپایی در ابتدا زیارتگاه‌های حتی را نگهداری می‌کردند و برای خود ادعای مقام کاهن اعظم منطقه را داشتند.


title: هیتی‌ها

text: همچنین افسانه ای در مورد کشتن اژدها وجود دارد. پادشاه مورسیلیس دوم از برگزاری جشن خدای طوفان در چندین شهر یاد می‌کند. او همچنین در نامه‌ای به برگزاری بزرگ‌ترین جشنواره، با اندازه‌های مشابه، در پایتخت هیتی‌ها یعنی خاتوشا اشاره می‌کند. این جشن‌ها در آرامگاه ایزدبانو لیلوانیس ادامه یافت. در آنجا نبردی بین خدای طوفان و اژدهایی به نام ایلویانکاس برانگیخته شد. مرد جوانی به نام هوپیسایاس با الهه اینارا خوابیده بود و بدین وسیله قدرت کافی برای کمک به خدای طوفان در کشتن اژدها به دست آورده بود. این داستان مشابه داستان تیامات است که در آن قدرت الهه ای که توسط مردوک از قدرت کنار زده شده نمادینه شده‌است.


title: هیتی‌ها

text: کلمه هیتی "تاره" ("tarh") به معنای تسخیر است. در سانسکریت که با زبان هیتی از یک ریشه است، "توره" به معنی نیرو و همچنین نیرومند است. (در هند "توره‌شاه" لقب ایندرا بود). کلمه "ثور و توروس در دیگر زبان‌های هندواروپایی نیز" به معنای گاو نر به همین‌جا مربوط است. رشته کوه مرکزی در آناتولی توروس نام دارد که بلندترین قله آن توروس است. این کلمه می‌تواند با کوه‌هایی مانند "هور"، "هور" یا "هرا" نیز مرتبط باشد.


title: هیتی‌ها

text: پادشاهان هیتی پس از مرگشان در اولین روز پس از مرگش سوزانده می‌شدند. شرح نسبتاً کاملی از مراسم مرگ سلطنتی هیتی‌ها ("شالیش واشتایش") باقی مانده‌است که نشان می‌دهد خاکستر برای مدتی در یک گلدان نقره ای «"هوپور»" روی تختی در خانه‌ای سنگی گذاشته می‌شد. دقیقاً نمی‌دانیم بعد از آنچه اتفاقی می‌افتاد زیرا سند آسیب دیده‌است. می‌دانیم که این مراسم چهارده روز به درازا می‌انجامید و سرانجام خاکستر در محلی که در آن سر اسب‌ها و گاوها را می‌سوزاندند پراکنده می‌شد. هیتی‌ها بنابراین آرامگاه‌های سلطنتی نداشتند. در روز سوم مراسم، پیرزنی ترازو را برداشته تمام طلا، نقره و سنگ‌های قیمتی شاهزاده یا ملکه را در یک تشت می‌گذاشت، اما دوغاب سفالی (بی‌ارزش) را در تشت دیگر می‌نهاد. در پایان مراسم، او ترازو را می‌شکست و قطعات را به عنوان قربانی به سمت خدای خورشید نگه می‌داشت. ترازو در زمان قبل از پیدایش سکه‌های با وزن تضمین‌شده، نقش مهمی در پرداخت‌ها داشت. معنای دقیق این آیین مشخص نیست، اما گذرا بودن ثروت زمینی به وضوح از موضوعات آن است.


title: هیتی‌ها

text: هیتی‌ها تقویمی با جشن و آیین‌های پرشمار، تا ۱۶۵ روز در سال، داشتند. برخی از این روزها به تلاش زیادی نیاز داشت، به ویژه روزهای خدای طوفان و الهه خورشید، و شامل موکب‌های سلطنتی بود که از پایتخت به زیارتگاهی در حومه شهر می‌رفتند. نقش برجسته‌های آلاجه‌هویوق یک زوج سلطنتی را نشان می‌دهد که همراه خود گروه نوازندگان، یک شمشیرخوار و دو مرد در حال انجام آکروباتیک با نردبان را دارند. صحنه‌های شکار با سگ‌هایی که شیر، ورزا، گراز و آهو را می‌کشند نیز متعلق به این نوع تصویرها است.


title: هیتی‌ها

text: همان‌طور که در بالا ذکر شد، اصطلاح هیتی‌ها یک نام مستعار است که از شخصیت عبری کتاب مقدس هِث گرفته شده‌است، که به دلیل شباهت آن به نام حتی و این واقعیت که گفته می‌شود هیتی‌های کتاب مقدس قدرت بزرگی هستند که در کوه‌ها و شمال کنعان واقع شده‌اند انتخاب شده‌است. از آنجایی که بر اساس فرضیه مستند، کتاب مقدس عبری مدت‌ها پس از سقوط امپراتوری هیتی نوشته شده‌است، برخی از محققان معتقدند که نام‌گذاری‌های کتاب مقدس به دولت‌شهرهای لوویی نوهیتی اشاره دارد. این نوهیتی‌ها که از ۱۲۰۰ ق. م در شمال سوریه می‌زیستند.، پس از سقوط امپراتوری بزرگ هیتی در آناتولی، اشتراکات چندانی با آن نداشت و حتی به جای اکدی، به زبان دیگری، لوویی صحبت می‌کردند. آنها حدود ۴۰ بار در کتاب مقدس ذکر شده‌اند.


title: هیتی‌ها

text: عیسو، نوه ابراهیم، با یک هیتی ازدواج کرد. و خود ابراهیم از افرون هیتی یک قطعه زمین با غاری بر روی آن خرید که بعداً در آنجا دفن شد.


title: هیتی‌ها

text: برای ارجاع به هیتی‌ها در کتاب مقدس، در میان دیگران، نگاه کنید به: Gen. 10:15; 15:19-21; 23:3-20; 26:34; 36:1-3; نه ۱۳:۲۹; یوشع ۱:۲–۴; ۳:۱۰; ۱ کن. ۱۱:۱; دوم پادشاهان ۷: ۶–۷؛ ۲ کرون ۱:۱۷; ازک ۱۶:۳.


title: هیتی‌ها

text: هیتی‌ها معروف به مهارتشان در ساختمان و استفاده کردن از ارابه و از پیشروان عصر آهن و ساخت مصنوعات از آهن بودند. در حدود ۱۴۰۰ پیش از میلاد، از مصنوعات آهنی در قلمرو هیتی‌ها در ارمنستان کنونی استفاده می‌شد که این به عنوان نخستین شواهد مصرف این عنصر است.


title: هیتی‌ها

text: در اوایل، آناتولی منطقه‌ای بود که در آن تبادل فلزات و مواد دیگر فعالانه صورت می‌گرفت. هیتی‌ها در متون خود به ما اطلاع دادند که این مواد چیست و اغلب منشأ آنها چیست:


title: آرامگاه فردوسی

text: آرامگاه فردوسی محل خاکسپاری حکیم ابوالقاسم فردوسی در توس است. این بنا به‌دست هوشنگ سیحون برپایهٔ طرح پیشین کریم طاهرزاده بهزاد، با اندکی تغییر در اندازه و تزئینات، طراحی و بازسازی شد. معمار مجری ساختمان حسین لرزاده، و حسین حجارباشی زنجانی و تقی درودیان مباشر ساخت این بنا بودند. آرامگاه فردوسی در سال ۱۳۱۳ ه.ش برابر با ۱۹۳۴ م گشوده شد.


title: آرامگاه فردوسی

text: آرامگاه فردوسی بارها ساخته و ویران شده‌است. در گزارش‌هایی که در دو سدهٔ اخیر ازسوی پژوهشگران ایرانی و خارجی انجام شده‌بود، بنایی محقر و پوشیده از گندمزار به‌چشم آمده‌است. سرانجام در آغاز سدهٔ چهارده خورشیدی و هم‌زمان با ملّی‌گرایی نوین ایران، تلاش‌ها برای ساخت آرامگاهی شایستهٔ فردوسی ازسر گرفته شد. مساحت کنونی مجموعهٔ آرامگاه نزدیک به شش هکتار و دربردارندهٔ باغ آرامگاه، استخر و تندیسی از فردوسی اثر ابوالحسن صدیقی در جلوی آن، بنای یادبود، ساختمان‌های اداری، کتابخانه، موزه، آرامگاه مهدی اخوان ثالث و آرامگاه محمدرضا شجریان است. معماری داخلی بنا نیز دربردارندهٔ کاشی‌کاری‌ها، نقوش سنگی برجسته از داستان‌های "شاهنامه" و کتیبه‌هایی سنگی از سروده‌های فردوسی و دیگران است.


title: آرامگاه فردوسی

text: این بنا در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.


title: آرامگاه فردوسی

text: مجموعهٔ فرهنگی باغ آرامگاه فردوسی در توس و در ۲۵ کیلومتری شمال‌غربی شهر مشهد، میان دو روستای طوس سفلی و اسلامیه در مسیری منشعب از بزرگراه مشهد–قوچان، نزدیک به شهر تاریخی تابران و بقعهٔ تاریخی هارونیه قرار دارد. روستای پاژ زادگاه فردوسی در ۲۸ کیلومتری شرق آرامگاه فردوسی است. چنان‌که مشهور است، پیکر فردوسی را به دلیل شیعه بودن فردوسی به گورستان راه ندادند و به‌ناچار او را در باغ خودش واقع در شهر تابران طوس، نزدیک به دروازهٔ شرقی رزان به خاک سپردند. آرامگاه او زیارتگاه اهل دانش و معرفت بود و باآن‌که بارها آن را با خاک یکسان کردند از نو ساخته می‌شد. گزارشی نه‌چندان درست از «پیشگفتار بایسنقری» ساختن نخستین بنا بر مدفن فردوسی را به ارسلان جاذب، سپهدار طوس در زمان فردوسی، نسبت داده که یاد او در دیباچهٔ "شاهنامه" آمده‌است. به‌خاطر ارادت به فردوسی بر آرامگاه او قبه‌ای ساخت. نزدیک به صد سال پس از مرگ فردوسی این بنا برپا بود تا این که در ۵۱۰ ه.ق نظامی عروضی از مدفن فردوسی دیدن کرد. به ظاهر در هنگام یورش غزها در سال‌های ۵۴۸، ۵۵۲ و ۵۵۳ ه.ق و سپس لشکریان چنگیز و پسرش تولی‌خان در سال‌های ۶۱۷ و ۶۱۸ ه.ق به طوس، هنوز پابرجا بود. چراکه در هنگام حکمرانی گرگوز، امیر مغول (۶۳۸–۶۴۱ ه.ق) برای بنیان قلعه‌ای در طوس، بنای آرامگاه ویران و از مصالح آن برای بنای قلعه بهره برده‌شد. سپس در روزگار فرمانروایی غازان خان، امیر ایسن قُتلُغ ساختمانی بر آن برپا کرد و خانقاهی در کنارش ساخت. پیش از پایان ساخت، امیر ایسن قتلغ درگذشت. آرامگاه فردوسی تا حدود نیمهٔ سدهٔ هشتم ه.ق آشکار بود، آن‌چنان‌که در "نزهةالقلوب" آمده که آرامگاه فردوسی در کنار قبر محمد غزالی و معشوق طوسی و بر جانب شرقی طوس بوده‌است، بااین‌که این نشانی چندان دقیق به‌چشم نمی‌آید. در "تذکرةالشعرا" گزارش شده که مدفن فردوسی در طوس و کنار بنای عباسیه است که جای او معلوم است. به گمان محیط طباطبایی، «عباس» و «عباسیه» از «آیسن» و «آیس» دگرگونی یافته و گزارش دولتشاه سمرقندی اشاره به همان خانقاهی است که امیر ایسن قتلغ ساخته‌بود و جایگاه کنونی آن، نزدیک به هشتصد متر با آرامگاه فاصله دارد و به هارونیه شناخته می‌شود. عبیدالله خان ازبک در یورش‌هایی که به خراسان و بنا به تعصبی که ضد شیعیان داشت، دستور ویرانی آرامگاه فردوسی را داد. قاضی نورالله شوشتری در دیدار خود از آرامگاه در حدود سال ۱۰۰۰ ه. ق، آن را به‌خوبی عیان گزارش کرده که مردمان از همهٔ سرزمین‌ها، به‌ویژه شیعیان امامی، به دیدار آن می‌رفتند.


title: آرامگاه فردوسی

text: ویلیام فریز مأمور کمپانی هند شرقی، در سال ۱۲۳۶ ه.ق از آن دیدن کرد و در گزارش خود آن را مدفنی محقر با گنبدی کوچک توصیف کرده‌است. پس از آن، خانیکوف، پژوهشگر و کنسول روس و رئیس هیئت اعزامی به خراسان، در دیدار خود از طوس، نشانی از آرامگاه ندید. اما با نگرش به گزارش لرد کرزن انگلیسی، آرامگاه فردوسی همان‌گونه که فریزر گزارش کرده‌بود، تا حدود سال ۱۲۵۴ ه.ش آشکار بوده‌است، اما پس از آن، گندمزار آن را پوشاند. ژوکوفسکی هم در سال ۱۸۹۰ م آن را در زیر تپه‌ای پوشیده با آجر و قطعه‌های کاشی گزارش کرده‌است. بعدها هنگامی‌که عبدالوهاب آصف‌الدوله والی خراسان بود، از سوی ناصرالدین‌شاه به جستجوی آرامگاه مأمور شد و با راهنمایی چند فرانسوی که از طوس دیدن کرده‌بودند، موفق به یافتن آرامگاه شد و با نگرش به ساخت بنایی شایسته در آینده، به‌طور موقت دو اتاق بر آن ساخت. محمدتقی بهار در ۱۳۱۸ ه.ق از آن بازدید کرده و آن را «زمینهٔ آماده‌ای برای بنا» یافته‌بود. او در سال ۱۳۰۲ ه.ش (۱۳۴۱ ه.ق) در مقاله‌ای آرامگاه را سکویی بی‌سقف و محصور توصیف کرده‌بود.


title: آرامگاه فردوسی

text: پیدایش ملّی‌گرایی در آغاز سدهٔ چهارده خورشیدی در ایران، پژوهشگران و اندیشمندان را بر آن داشت تا درخواست ساخت آرامگاهی درخور و شایسته برای سرایندهٔ ملی و نگاه‌بان هویت و تاریخ ایران، از دولت داشته‌باشند. عبدالحسین خان سردارمعظم (تیمورتاش) نخستین کسی بود که کوشش عملی برای ساخت آرامگاه را آغاز کرد. او در دوازدهم امرداد ۱۳۰۳ در زمانی که نماینده نیشابور در مجلس شورای ملی بود، خواهان تصویب بودجه‌ای برای ساخت آرامگاه فردوسی شد. در طرحی که به مجلس داد آمده بود:


title: آرامگاه فردوسی

text: «هر ملتی مکلف است که نسبت به مفاخر تاریخی خود ابراز علاقه‌مندی کرده و از بروز قدردانی خودداری نکند. قدر و رتبه حکیم ابوالقاسم فردوسی که مایه فخر ایران تنها نبوده، بلکه یکی از مفاخر بشریت محسوب است، بر کسی مستور نیست و سزاوار نخواهد بود که مدفنش در حال حالیه و تقریباً از بین رفته و محو شود و با سایر خرابه‌های شهر طوس تفاوتی نداشته باشد». ملک‌الشعرای بهار که او نیز در همان مجلس به عنوان نماینده تبریز حضور داشت، چندین نوشتار دربارهٔ نیاز به ساخت آرامگاه نوشت و از رضاخان که نخست‌وزیر بود، درخواست کرد که ملّی‌گرایی خود را با ساخت آرامگاه فردوسی نشان دهد. او نوشت: «در غیر این صورت، ما مردمان خراسان خود این کار را انجام خواهیم داد.» اما تا اواخر این دوره از مجلس، تدبیری برای تأمین هزینه ساخت آرامگاه در نظر گرفته نشد تا اینکه در اول بهمن ۱۳۰۴به پیشنهاد شیخ‌الرئیس افسر نماینده سبزوار، ماده واحده‌ای از تصویب مجلس گذشت که تمبری به یادبود هزاره فردوسی چاپ شود و درآمد آن به ساخت آرامگاه فردوسی اختصاص یابد.


title: آرامگاه فردوسی

text: ساخت آرامگاه را انجمن آثار ملی به عهده گرفت که به‌تازگی گشایش یافته‌بود و افراد بانفوذی چون حسن پیرنیا، حسن مستوفی، محمدعلی فروغی، حسین علاء، سید حسن تقی‌زاده و حسن اسفندیاری عضو آن بودند. این انجمن روند ساخت آرامگاه را از اردیبهشت ۱۳۰۵ آغاز و ارباب کیخسرو شاهرخ نماینده زرتشتیان را مأمور کرد تا جای درست مدفن فردوسی را پیدا کند. در آن هنگام مدفن فردوسی در باغی ازآنِ حاج میرزا محمدعلی قائم مقام‌التّولیه افتاده‌بود. سرانجام مدفن در تختگاهی در اندازه‌های شش متر در پنج متر و بلندی ۱/۴ متر شناسایی شد. باغ به مساحت بیست و سه هزار مترمربع ازسوی حاج میرزا محمدعلی برای ساخت آرامگاه به رضاشاه پیشکش، و ازسوی رضاشاه به انجمن اهدا شد. افزون بر این، هفت هزار متر از زمین‌های پیرامون باغ ازسوی حسین ملک به انجمن واگذار شد و مساحت مجموعه به سی هزار متر رسید. برپایهٔ لوح سمت غربی مجموعهٔ آرامگاه، در سال ۱۳۰۹، ۲۵۲۵۰ مترمربع دیگر ازسوی حاج میرزا محمدعلی، و در سال ۱۳۴۵، ۲۵۳۷۵ مترمربع ازسوی فرزندانش به مجموعه بخشیده‌شد.


title: آرامگاه فردوسی

text: هزینه ساخت آرامگاه ۲۵ هزار تومان برآورد می‌شد. انجمن آثار ملی به پیشنهاد ارباب کیخسرو برگه‌هایی چاپ کرد تا از طریق آن برای کمک مالی یا قرعه‌کشی برای ساخت آرامگاهی شایستهٔ فردوسی، فراخوانی همگانی شود اما تا ۳۰ خرداد ۱۳۰۶ انجمن آثار ملی نتوانست بیش از ۳۷۳۸ تومان جمع کند. در این تاریخ، ارباب کیخسرو که مسئول امور اداری و مالی مجلس شورای ملی بود، از مجلس درخواست کرد بیست هزار تومان از بودجه خود را به ساخت آرامگاه فردوسی اختصاص دهد. مجلس در ۲۹ تیر به این درخواست رأی موافق داد، مشروط بر اینکه ارباب کیخسرو خود ناظر بر هزینه آن باشد و بنای آرامگاه تا حداکثر دو ماه پس از دریافت بودجه آغاز شود. درآغاز ارنست امیل هرتسفلد، باستان‌شناس آلمانی، مأمور طراحی نقشهٔ آرامگاه شد که انجمن آن را رد کرد. پس از آن، طراحی نقشه را ارباب کیخسرو به کریم طاهرزادهٔ بهزاد پیشنهاد داد که آن نیز پذیرفته نشد و بنا به مسابقه برای طراحی نقشه شد. هرتسفلد، آندره گدار معمار و باستان‌شناس فرانسوی، نیکلای مارکف معمار گرجستانی‌تبار و کریم طاهرزاده بهزاد در آن شرکت کردند. سرانجام طرح طاهرزادهٔ بهزاد برگزیده و در سال ۱۳۰۷ در انجمن تصویب شد. این طرح به سبک ساختمان‌های هخامنشی با سرستون‌های بلند و در سه اشکوبه میان باغی بزرگ بود. اندکی بعد اجرای آن متوقف و طراحی نقشه‌ای دیگر ضروری به‌نظر رسید و در دستورکار قرار گرفت. طرحی تازه از گدار خواسته شد. در آن هنگام او در فرانسه بود و طرحی آماده کرد و به ایران فرستاد.


title: آرامگاه فردوسی

text: اجرای نقشه گدار، برآورد هزینه ساخت آرامگاه به شصت هزار تومان بالا رفت، حال آنکه مجموع وجوه جمع‌آوری شده بیش از ۲۷ هزار تومان نبود که تا بهار ۱۳۰۸ نوزده هزار تومان آن هزینه شده بود. ارباب کیخسرو بار دیگر دست به دامان دولت و مجلس شد. بیست هزار تومان از دولت گرفت و طرحی با امضای هفتاد نماینده به مجلس داد و ده هزار تومان نیز از مجلس گرفت.


title: آرامگاه فردوسی

text: تیمورتاش با پافشاری بر سقفی هرمی بر بنا، طرح گدار را تغییر داد و آرامگاه با سقفی هرمی ساخته‌شد. با دگرگونی روزگار تیمورتاش و نپذیرفتن سقف هرمیِ یادآورِ معماری مصر ازسوی اعضای انجمن، سقف پیشین برداشته‌شد. دیگربار با دعوت از طاهرزادهٔ بهزاد طرحی دیگر ریخته‌شد که با دگرگونی در طرح گدار، سقفی پلکانی جایگزین سقف هرمی شد. نقشهٔ جدید در بیست و هشتم مهر ۱۳۱۲ ازسوی انجمن تصویب شد. نظارت بر ساخت طرح تازه، به حسین لرزاده واگذار شد. سرانجام ساخت بنا پس از هشت سال در ۱۳۱۳ هم‌زمان با جشن هزارهٔ فردوسی به پایان رسید. بنا از استواری کافی برخوردار نبود و اندک‌اندک نشست کرد. بازسازی و تعمیر به هوشنگ سیحون واگذار شد و در سال ۱۳۴۷ به پایان رسید.


title: آرامگاه فردوسی

text: در چند سال اخیر بازسازی فضای بیرونی آرامگاه مورد توجه قرار گرفته‌است. در همین راستا بازآفرینی جلوخان با پیگیری‌های شهرداری و شورای پنجم شهر مشهد و پس از امضای تفاهم نامهٔ مشترکی از سوی شهردار سابق مشهد، رئیس شورای شهر مشهد و مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خراسان رضوی، در اردیبهشت سال ۱۳۹۷ آغاز شد. پروژهٔ جلوخان، بازپیرایی فضای حریم آرامگاه فردوسی است که مورد غفلت واقع شده بود. فاز سوم جلوخان در ۱۹ تیرماه ۱۳۹۹ توسط محمدرضا کلایی شهردار مشهد افتتاح شد.


title: آرامگاه فردوسی

text: مساحت کنونی مجموعهٔ آرامگاه نزدیک به شش هکتار و دربردارندهٔ باغ آرامگاه، استخر، بنای یادبود، ساختمان‌های اداری، کتابخانه، موزه و آرامگاه مهدی اخوان ثالث و محمدرضا شجریان است. ورودی مجموعه ازسوی جنوب است و از دو سوی استخرِ روبه‌روی در ورودی، به آرامگاه می‌رسد. تندیسی از فردوسی اثر ابوالحسن صدیقی جلوی استخر گذارده شده‌است. سی فواره در سه دستهٔ ده‌گانه و آراسته با گلبرگ‌هایی از نیلوفر به نشانهٔ سی سال رنج سرایش "شاهنامه" درون استخر جای دارد. موزهٔ طوس یا موزهٔ فردوسی در سمت شمال غربی آرامگاه است. بنای آن اثر هوشنگ سیحون است که در سال ۱۳۴۷ ساخته شد. طراحی و اجرای ساختمان آن در یک طبقه و با الهام از برخی عناصر معماری ایرانی انجام گرفته‌است.


title: آرامگاه فردوسی

text: ساختار آرامگاه چهارگوشه است و مساحت آن ۱۰۴۳ مترمربع است. ساختمان از هر سو دارای پلکان است. ساختمان بنا به‌شکل مکعبی ساده با بلندی ۱۸ متر بر سکویی جای دارد. این مکعب از هفت مکعب کوچک‌تر و برهم نهاده ساخته شده‌است. مکعب نخست با طول ۲۸ متر و بلندی ۱/۷۰ متر سکویی است که پایهٔ بنیادین بنا را می‌سازد. این مکعب با عرض چهار متر پیرامون بنا را دور می‌زند. مکعب دوم به طول ۲۰ متر و عرضی نزدیک به دو متر پیاده‌رویی را شکل می‌دهد. در سمت غربی آن دری است که پیش از بازسازی، ورودی اتاق مدفن بود و در سمت شرقی نیز دریچه‌ای بود که پس از بازسازی و انتقال مدفن به زیرزمین، بسته شد. مکعب سوم با اندازه‌های ۱۵×۱۵ متر و مکعب چهارم با اندازه‌های ۱۳×۱۳ متر و هرکدام با بلندی نزدیک به ۱/۷۰ و با یک متر فاصله از یکدیگر و با لبه‌ها و قرنیزهای تزیینی روی‌هم گذارده شده‌اند. بر دیوارهٔ جنوبی مکعب چهارم کتیبه‌ای است که ساخت بنا و بزرگداشت فردوسی را ازسوی انجمن آثار ملی گزارش می‌کند. مکعب پنجم با بلندای نزدیک به ۱۰ متر نمای کلی آرامگاه را دربردارد. بر چهار لوح مرمرین به‌اندازهٔ ۴×۱/۵ در چهارسوی نمای مکعب، سروده‌هایی از "شاهنامه" تراشیده شده که هرکدام دوازده بیت دربردارد. بر دوسوی هر کتیبه، دو ستون و هر کنج مکعب نیز یک ستون جای دارد که درمجموع دوازده ستون را شکل می‌دهند. بلندای پایه و سرستون‌های کنج ۷/۵ متر است. پیرامون کتیبه‌ها با نقوشی به شیوهٔ هخامنشی آراسته شده‌است. سرستون‌ها به شکل دو سر گاوِ به‌هم‌چسبیده، نگاه‌دارندهٔ قرنیزها و لبه‌های تزیینی هستند. بر فراز و پیشانی مکعب در سوی جنوب، نشان فروهر تراشیده شده‌است. مکعب‌های پسین، مکعب ششم به بلندی ۱/۸۰ و طول ۶ متر و مکعب هفتم — که بام آرامگاه است — به بلندای یک متر و طول ۴ متر بر روی یکدیگر جای دارند. سازهٔ آرامگاه یادآور زیگوراتهای باستانی است که هم استواری و ایستایی دارد و هم حرکت به سمت بالا را نشان می‌دهد و از نخستین ساختمان‌هایی است که با گرایش به معماری ایران باستان ساخته شده‌است.


title: آرامگاه فردوسی

text: ورودی بخش درونی آرامگاه از سمت غربی بناست. دو پلکان از دوسوی شمالی و جنوبی به زیرزمین و اتاق مدفن می‌رسد. بر دیوار پلکان‌ها، شش قطعه نقش‌برجستهٔ سنگی جای دارد که پیش از بازسازی بر دوسوی راهرو ورودی اتاق مدفن جای داشت. این قطعه‌ها روایت‌کنندهٔ داستان‌های «پیکار رستم»، «جنگ دلاوران ایرانی و تورانی» و «نبرد رستم و سهراب» در سمت جنوبی پلکان، و «داریوش بزرگ بر تخت سلطنت»، «دو نفر از اسپهبدان در حضور شاهنشاه ساسانی» و «آمدن پادشاه هندوستان به دربار ایران» در سمت شمالی پلکان هستند. اندازه‌های زیرزمین ۳۰×۳۰ و گودی پنج متر است. پیرامون شالودهٔ ساختمان راهروهایی برای گردش هوا و پیشگیری از نم طراحی شده‌است. پیشتر مدفن در اتاقی به اندازه‌های ۵×۵ متر بود و ورودی آن از گذرگاه دوم بیرون آرامگاه باز می‌شد و پس از آن به پایین انتقال داده‌شد. دیوارهای اتاق تراشیده شده، ازاین‌رو برای استواری ساختمان، ستون‌هایی دوتایی به بلندی ۵ متر در چهارگوشهٔ اتاق در نظر گرفته شده‌است.


title: آرامگاه فردوسی

text: دیوارهای جنوبی و شرقی این بخش از بنا نیز، دربردارندهٔ نقش‌برجسته‌هایی سنگی از داستان‌های "شاهنامه" و دو سنگ‌نبشتهٔ نستعلیق است. داستان نقش‌های دیواره جنوبی، «زال در پناه سیمرغ»، «نبرد زال با شیر»، «به‌کمندگرفتن رستم رخش را»، «نبرد رستم با اژدها»، «به‌کمندافتادن زن جادوگر به‌دست رستم»، «نبرد رستم با دیو سفید»، «کتیبه‌ای از چهل بیت قصیده سرودهٔ جلال‌الدین همایی در اندازه‌های ۱/۵×۱»، «رفتن رستم به نبرد شاه مازندران»، «نبرد رستم با یکی از پیل‌تنان مازندران»، «چاره‌جویی رستم از سیمرغ برای شکست اسفندیار»، «آوردن رستم تیر دو شاخ را از جنگل» و «جنگ رستم با اسفندیار و پیروزی رستم» هستند؛ و نقش‌های دیوار شرقی عبارتند از: «ضحاک ماردوش و قیام کاوهٔ آهنگر دربرابر ضحاک»، «کتیبه‌ای دربردارندهٔ بیست بیت از فردوسی و نصب‌شده در دی‌ماه ۱۳۶۹» و «نقش‌برجسته‌ای از انوشیروان ساسانی». درمیان زیرزمین، در اندازه‌های ۶/۲۸ متر فضایی باز تا سقف آرامگاه ادامه دارد که از آن میان سقف بالایی و همین‌طور طبقهٔ دوم — که اتاق قبر پیشتر در آن بود — دیده می‌شود. میان حصارهای مشبک و سنگی و دیوار آرامگاه، راهرویی مربع شکل است که از تراش دیوارهای اتاق قبر به‌وجود آمده‌است. بر دیوارهٔ این راهرو تا بلندی ۱/۹۷ متر کاشی‌کاری‌هایی پلکانی نقش بسته‌است. پس از آن دیوارها نزدیک به یک متر از چهارسو به سمت درون قوس دارند. پس از آن دیواری به بلندی ۱/۷۶ متر با کاشی‌کاری تزیین شده و پس از آن دوباره دیوارها طاقی منحنی به‌سمت درون و نزدیک به دو متر را شکل می‌دهند و سپس دیواری به بلندی ۸ متر وجود دارد. هردو دیوار انتهایی با کاشی‌هایی منقوش به خورشید و ماه و ستاره به نشانهٔ گردش شبانه‌روز تزیین شده‌اند؛ و پس از آن طاقی منحنی نزدیک به یک متر به‌سمت درون و با اندازه‌های ۵×۵ قرار دارد و دارای یازده روزنهٔ نورگیر بر روی هر دیوار است. درپایان، سقف نهایی آرامگاه به‌اندازه‌های ۲×۲ و به بلندای یک متر جای دارد که با کاشی‌های رنگی تزیین شده‌است. بلندی این سقف تا زمین ۲۳ متر است. درراستای سقف، دو سکوی سنگی پلکانی بر روی هم قرار دارند که در میان‌شان، سنگ قبر را در اندازه‌های ۱/۵۴ متر و عرض ۹۰ سانتی‌متر و بلندی ۵۴ سانتی‌متر جای داده‌اند. بیست ستون پیرامون مدفن قرار دارند که در هر گوشه، دو ستون و سپس در ردیف بعدی، دوازده ستون دیگر جای گرفته‌اند. پهنای ستون‌ها نزدیک به ۷۰ سانتی‌متر و بلندی آن‌ها ۴/۶۰ متر است. ستون‌ها بیست‌وجهی منتظم و پوشیده از سنگ مرمر هستند. ردیف دوم ستون‌ها با حصارهایی سنگی و مشبک مانند حصارهای طبقهٔ دوم به بلندی ۱/۵ متر دوبه‌دو به یکدیگر پیوند دارند. سنگ قبر مرمر روشن با رگه‌هایی قرمزرنگ با گرتهٔ گلگون است.


title: آرامگاه کمال‌الملک

text: آرامگاه کمال‌الملک بنایی است در شهر نیشابور ایران که مدفن کمال‌الملک است. موقعیت این بنا در نزدیکی آرامگاه عطار نیشابوری در محله شادیاخ (عرفان کنونی) است.


title: آرامگاه کمال‌الملک

text: طراح این بنای یادبود هوشنگ سیحون است و در مراسمی در تاریخ ۱ آوریل۱۹۶۳ --۱۲فروردین ۱۳۴۲ خورشیدی با حضور فرح پهلوی رونمایی شد. سازندگان این آرامگاه چند کارگر نیشابوری بودند که در مراسم رونمایی از آنان توسط دولت وقت قدردانی شد.


title: آرامگاه کمال‌الملک

text: این بنا در نقشه از دو مدول (پیمون) مربعی شکل تشکیل شده‌است که مستطیلی با تناسب ۱ بر ۲ را می‌سازند. اضلاع مربع در نما با یک قوس نیم دایره خود نمایی می‌کنند؛ حجم بنا از قوس‌هایی متقاطع که بر روی اقطار مربع زده شده‌اند پدید آمده که این فوس‌های متقاطع، «تاق‌های چهاربخش» را که در معماری سنتی ایران بسیار دیده شده‌اند را تداعی می‌کنند و احتمالاً منبع الهام طراح نیز بوده‌است. طراح با بهره‌گیری خلاقانه از قوس و با پیچشی که در ایده کلی آن ایجاد کرده، به نتیجه‌ای ظاهراً متفاوت با هندسه‌ای پیچیده دست یافته‌است. این طرح نوآورانه با به‌کارگیری سازه پوسته‌ای بتنی اجرا شده‌است.


title: آرامگاه کمال‌الملک

text: در بنای یادبود کمال الملک دو نوع قوس به شرح زیر دیده می‌شود. شش قوس نیم دایره نما که نسبت دهانه به ارتفاع آن‌ها ۱ به ۲/۱ است، چهار قوس متقاطع که بر روی اقطار دیده می‌شوند. همچنین در پایین قوس‌های اصلی نما از روبرو دو قوس کوتاه‌تر نیز وجود دارند که در واقع تلاقی قوس‌های متقاطع هستند. شاید بتوان گفت حجم کلی بنا از پوسته‌ای سه بعدی در فضا حاصل آمده‌است که در یک حرکت نرم دو نوع قوس یاد شده را به هم پیوند می‌دهند. این قوس‌ها و پوشش آن‌ها در بالا، اشکال هندسی مخروطی شکلی را به وجود آورده‌اند که ابتکاری هندسی بوده، اوج خلاقیت معماری را در بهره‌گیری از عناصر معماری سنتی ایران در ترکیبی جدید و موزون نشان می‌دهد. در این بنا نیز همانند آرامگاه خیام هندسه نقشی شایان توجه دارد و پیوند عمیق این بنا را با نظام معماری ایرانی برقرار کرده‌است.


title: آرامگاه کمال‌الملک

text: تزیینات استفاده شده برای آرامگاه کمال الملک کاشی معرق است که نقوش آن‌ها بسیار هنرمندانه بر روی سطوح منحنی نما بکار گرفته شده‌اند و به سمت خط تقارن قوس‌ها این نقوش کوچک و کوچک‌تر می‌شوند. به گفته طراح، کاشی معرق، معماری کاشان یعنی محل زادگاه کمال الملک را یادآور می‌شود. نمای بنا و تزیینات و همچنین رنگ کاشی‌ها، هماهنگی فراوانی با آرامگاه عطار، که در کنار آن است، دارد؛ به گونه‌ای که شاید بازدیدکننده در نگاه نخست گمان کند که این بناها بخشی از هم هستند.


title: آرامگاه کمال‌الملک

text: سنگ قبر کمال الملک همچون سایر سنگ‌های مزاری که سیحون در آرامگاه ظهیرالدوله تهران طراحی کرده‌است، یکپارچه از سنگ گرانیت و با بافت خشن بوده، در قسمت بالای سنگ که مرتفع و زاویه دار تراشیده شده‌است، نقش برجسته‌ای از کمال الملک توسط شاگرد ایشان مرحوم استاد ابوالحسن صدیقی سنگ‌کاری گردیده‌است.


title: آرامگاه نادرشاه

text: آرامگاه نادرشاه بنایی است در مجموعه باغ موزه نادری در شهر مشهد که به یادبود نادرشاه افشار در سال ۱۳۴۲ خورشیدی به دست هوشنگ سیحون طراحی و ساخته شده‌است. ساختمان آرامگاه نادر شاه از قسمت مرکزی که محل دفن نادرشاه است و دو تالار موزه تشکیل شده که یکی از آن‌ها موزه اسلحه دوره‌های مختلف تاریخ ایران و دیگری موزه اسلحه و آثار مربوط به دوران نادرشاه را نمایش می‌دهد.


title: آرامگاه نادرشاه

text: این بنا در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.


title: آرامگاه نادرشاه

text: نادر شاه در هنگام حیات خود دستور ساخت آرامگاهی کوچک در بالاخیابان مشهد داد. این آرامگاه کوچک در سال ۱۱۴۵ هجری قمری در مجاور چهارباغ شاهی و روبروی حرم امام رضا از خشت و گل ساخته شد. زمین‌های اطراف آرامگاه نیز به عنوان موقوفه به آن اختصاص یافت اما پس از پایان حکومت جانشینان نادر بر خراسان، ورثه او این زمین‌ها را به تدریج فروختند و آرامگاه رو به ویرانی نهاد.


title: آرامگاه نادرشاه

text: کسی که برای بازسازی آرامگاه تلاش کرد، عبدالحسین تیمورتاش (سردار معظم) بود. او در سال ۱۲۹۴ خورشیدی که نماینده قوچان بود، طرح بازسازی آرامگاه را به مجلس داد. هنگام طرح این پیشنهاد، برخی نمایندگان گفتند که وضعیت بد مالی اجازه چنین خرج‌هایی نمی‌دهد اما سلیمان اسکندری از طرح دفاع کرد و گفت: «بهترین پولی که از بودجه ما خرج می‌شود، پولی است که از برای یادگار این شخص بزرگ خرج می‌شود که مملکت ما را در یک موقع خیلی خطرناکی خلاص کرده و از برای مملکت ایران متصرفات خیلی بزرگ تهیه نموده‌است و حقیقتاً تا وقتی که اسم ایران هست باعث افتخار ایران و ایرانیان است». اکثریت نمایندگان طرح قابل را توجه دانستند و رأی دادند که در دستور کار مجلس گذاشته شود


title: آرامگاه نادرشاه

text: یک هفته بعد، در دهم مهر ۱۲۹۴ این طرح در قالب قانونی شش ماده‌ای از تصویب گذشت که مقرر می‌کرد هزینه بازسازی آرامگاه نادرشاه از محل بیست درصد از مالیات تردد چارپایان باری و سواری و وسائل نقلیه در شهر مشهد تأمین شود و پس از پایان بازسازی هم ماهیانه پنجاه تومان به نگهداری آرامگاه اختصاص یابد.


title: آرامگاه نادرشاه

text: به پیشنهاد محمدعلی فرزین نماینده همدان، ماده‌ای در این قانون گنجانده شد که دولت را ملزم می‌کرد سه هزار ذرع اراضی اطراف آرامگاه را برای محوطه آن خریداری کند. در آن زمان کاروانسرایی کوچک در این اراضی قرار داشت. در مذاکراتی که برای تصویب این قانون در مجلس درگرفت، ابراهیم زنجانی نماینده زنجان در مخالفت با طرح گفت: «اگر برای احیاء اسم نادر شاه یک مدرسه به اسم نادری تأسیس شود و این وجه را برای تربیت ابناء و اولاد وطن صرف کنند بهتر است از این که در یک همچو چیزی که مشکوک است صرف کنند».


title: آرامگاه نادرشاه

text: سیدرضا فیروزآبادی نماینده شهر ری مخالف دیگر بود که گفت: «البته ما باید پاس حقوق کسانی که خدمت به این مملکت کرده‌اند داشته باشیم اما نه به این ترتیب که مالیات نواقل را در مشهد به آن ترتیب سختی از هر بیچاره که یک بار سوخت می‌آورد، پنجاه شاهی بگیرند و آن مهم به مصرف دولت برسد یا نرسد. آن وقت ده یا بیست هزار تومان آن را خرج مقبره نادر کنیم در صورتی که تمام ادارات ما کار نمی‌کنند و اگر هم کار بکنند، چون حقوق مرتب به آنها نمی‌رسد مثل این است که مسئولیت ندارند و باید مملکت به این شکل باشد و آن وقت بیست هزار تومان یا سی هزار تومان خرج مقبره نادر بکنیم. بنده به عقیده خودم این را اول خیانت به این مملکت و ملت می‌دانم».


title: آرامگاه نادرشاه

text: تیمورتاش در پاسخ او گفت: «از روی این عقیده، با کمال افتخار حاضر هستم اول خائن این مملکت باشم». علاوه بر تیمورتاش، ملک الشعرای بهار نیز در حمایت از طرح در مجلس سخن گفت. سرانجام در رأی‌گیری تنها سه نماینده به طرح رأی مخالف دادند که عبارت بودند از: ابراهیم زنجانی، سیدرضا فیروزآبادی و شیخ حبیب‌الله (نماینده کاشمر).


title: آرامگاه نادرشاه

text: دو سال بعد (سال ۱۲۹۶) بر اساس همین قانون بود که قوام‌السلطنه والی وقت خراسان در محل یکی از مقابر ویران شده نادری، آرامگاه تازه‌ای برای نادرشاه ساخت و استخوان‌های او را از تهران به مقبره مزبور حمل کردند. ساختمان جدید که در محل فعلی آرامگاه وی قرار داشت تا سال ۱۳۳۵ بر پا بود.


title: آرامگاه نادرشاه

text: انجمن آثار ملی ایران طرحی برای ساخت آرامگاه تازه‌ای برای نادر شاه تهیه کرد که سال‌ها به اجرا در نیامد. در شانزدهم اسفند ۱۳۳۳ سید علی مؤید ثابتی سناتور خراسان در نطقی در مجلس سنا نسبت به «وضع اسفناک آرامگاه نادرشاه» هشدار داد که «با حال خراب افتاده» و از دولت خواستار توجه به آرامگاه و طرح انجمن آثار ملی شد.


title: آرامگاه نادرشاه

text: انجمن آثار ملی ایران در سال ۱۳۳۵ درصدد برآمد آرامگاهی باشکوه‌تر برای نادرشاه در همان محل مقبرهٔ ساختهٔ قوام‌السلطنه ساخته شود. این کار از سال ۱۳۳۶ شروع و در سال ۱۳۴۲ به پایان رسید. ساختمان جدید آرامگاه نادرشاه افشار به همت انجمن آثار ملی ایران ساخته شد و در ۱۲ فرودین ۱۳۴۲ با حضور محمدرضا پهلوی در باغ نادری بازگشایی شد.


title: آرامگاه نادرشاه

text: مقبره و موزهٔ نادر هم‌اکنون تحت مدیریت سازمان میراث فرهنگی اداره می‌شود. در اواخر سال ۱۳۸۶ باغ موزه نادری که بر اساس طرح نوین بهسازی مورد بازنگری و تعمیرات در فضاهای داخلی قرار گرفته بود پس از شش ماه تعطیلی دوباره بازگشایی شد. فیلمی دربارهٔ بناهای مشهد از جمله این آرامگاه در ساله ۱۳۸۹ به کارگردانی علی حسن‌زاده ساخته شده‌است.


title: آرامگاه نادرشاه

text: آرامگاه کنونی نادرشاه واقع در ضلع شمال غربی چهارراه شهدا (نادری سابق) که پس از آرامگاه امام رضا، مهم‌ترین مکان گردشگری و تاریخی شهر مشهد تلقی می‌شود. این بنا در باغی به مساحت ۱۴۴۰۰ متر مربع ساخته شده‌است. آرامگاه شامل سکویی دوازده پله‌ای، محل گور، پوششی خیمه مانند بر روی قبر، سکویی مرتفع در مجاور قبر با مجسمه نادرشاه سوار بر اسب و سه تن دیگر در پی او، یک غرفه فروش کتاب و دو تالار برای موزه‌است.


title: آرامگاه نادرشاه

text: مجسمه نادر شاه سوار بر اسب به همراه تنی چند از سربازانش بر فراز یک حجم سنگی مرتفع توسط مجسمه‌ساز فقید ابوالحسن صدیقی ساخته شده‌است. مصالح مقبره غالباً از سنگ‌های خشن و سخت گرانیت کوهسنگی مشهد است. بعضی از قطعات سنگ بسیار بزرگ انتخاب شده تا تداعی‌کننده مقبره دوم ساخته خود نادرشاه باشد. پوشش آرامگاه کاملاً به مانند چادر عشایری است، که نادر در آن زاده و هم کشته شده‌است. پوشش دیوارهای داخلی آرامگاه نیز از سنگ‌های مرمر اُخرایی رنگ مراغه انتخاب شده تا قتل نادرشاه در داخل چادر را بهتر تداعی کند.


title: آرامگاه نادرشاه

text: "موزه نادری" در قسمت اصلی بنای یادبود آرامگاه افشار در ۲ تالار به معرفی آثار تاریخی این دوره قرار دارد:همچنین در گوشه شمالی آرامگاه نادر، آرامگاه محمد تقی خان پسیان سردار خراسان قرار دارد.


title: ناحیه سبعه وفرگ

text: در اوائل سلطنت کریم خان زند نصیرخان لاری بلوک ایسین را تصرف نمود وضمیمهٔ حکومت لارستان کرد، ولی بعداً بلوک ایسین را جدا و ضمیمهٔ حکومت بندرعباس کردند.


title: بخش گله‌دار

text: بخش گله‌دار از توابع شهرستان مهر استان فارس به مرکزیت شهر گله‌دار است. این بخش در حدود ۵۰۰ کیلومتری جنوب فارس واقع شده‌است این بخش از طرف مشرق به بخش اسیر از طرف مغرب به مرکز شهرستان مهر و از طرف شمال به علامرودشت و از طرف جنوب به منطقه عسلویه محدود می‌شود.


title: بخش گله‌دار

text: ناحیه فال و گله‌دار در اصل پال بوده، و در دوران سلاطین صفویه «ملا فریدون لر» باهزار خانواده از ایلات بویر احمدی در حدود سال ۱۰۷۰ هجری قمری به این منطقه کوچانیده می‌شوند. ۲ پسر ملا فریدون به نامهای «شکرالله خان گله دار» و «عبدالکریم خان گله دار» بر این قسمت حکومت می‌کنند. وجه تسمیه گله دار از این طایفه‌است. «آخوند ملا محمد رضائی فالی» و «میر محمد صادق فالی» از اهالی این شهر هستند.


title: زوبونتو

text: زوبونتو یک شاخهٔ رسمی از سیستم‌عامل آزاد و متن‌باز اوبونتو است که از میزکار اکس‌اف‌سی‌ای استفاده می‌کند. زوبونتو با داشتن رابط کاربری ساده خود بسیار متناسب با سیستم‌های قدیمی بوده و با کمترین منابع سخت‌افزاری قابل اجرا است.


title: زوبونتو

text: از آنجا که زوبونتو بر پایه اوبونتو است و شرکت کنونیکال مسئول آن است، معمولاً همزمان با اوبونتو نسخه‌های جدید خود را منتشر می‌کند.


title: زوبونتو

text: زوبونتو حاوی نرم‌افزارهای معمول مورد استفاده یک کاربر متوسط گنو/لینوکس است. از جمله:


title: زوبونتو

text: زوبونتو همچنین برای کنترل بسته‌های نصب شده از نرم‌افزار مدیر بسته سیناپتیک استفاده می‌کند که به کاربران اجازه دریافت بسته‌ها از مخازن زوبونتو و نصب خودکار آن‌ها را می‌دهد.


title: زوبونتو

text: زوبونتو بر روی یک سی‌دی عرضه می‌شود و نصب آن نیازمند ۱٫۵ گیگابایت فضای خالی روی دیسک سخت است. نصب نسخهٔ رومیزی به ۱۹۲ مگابایت حافظه و نصب نسخه آلترناتیو (متنی) نیازمند ۶۴ مگابایت حافظه است. استفاده نسخه متنی امکانات بیشتری برای تنظیمات به هنگام نصب در اختیار کاربر قرار می‌دهد.


title: زوبونتو

text: زوبونتو بعد از نصب به حداقل ۱۹۲ مگابایت حافظه احتیاج دارد اما داشتن حداقل ۲۵۶ مگابایت، شدیداً توصیه می‌شود.


title: عبدالله جوادی آملی

text: عبدالله جوادی آملی (زادهٔ در استان مازندران) علامه، فقیه، فیلسوف، عارف، مفسر قرآن و عضو جامعهٔ مدرسین و از مراجع تقلید شیعه و ایرانی است. او صاحب تفسیر تسنیم، بزرگ‌ترین تفسیر جهان اسلام است. که تاکنون ۶۳ جلد آن منتشر شده. اثر جدید وی، کتاب «سَلُونِی قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونِی»، تفسیر نهج البلاغه است که مورد توجه بسیاری از جمله جامعه علمی و نخبگان قرار گرفته‌است.


title: عبدالله جوادی آملی

text: وی سابقه عضویت مجلس خبرگان قانون اساسی، جامعهٔ مدرسین، مجلس خبرگان رهبری، شورای عالی قضایی را داشته و سال‌ها یکی از امامان جمعه موقت قم بوده‌است.


title: عبدالله جوادی آملی

text: او به عنوان یکی از بزرگترین منتقدان نظام بانکداری در ایران شناخته می‌شود. همچنین به گفته او بر طبق آیهٔ ۱۵ سورهٔ جن، کسی که اختلاس می‌کند، بر اثر قسطی (انحراف از حقی) که انجام می‌دهد، خود را به هیزم جهنم تبدیل می‌کند.


title: عبدالله جوادی آملی

text: وی در سال ۱۳۱۲ در شهر آمل به دنیا آمد. پدرش ابوالحسن واعظ جوادی آملی از علمای شهر آمل بود.


title: عبدالله جوادی آملی

text: جوادی آملی پس از پایان ششم ابتدایی، در سال ۱۳۲۵ وارد حوزه علمیه آمل شد. در آنجا ادبیات، شرح لمعه، قوانین، شرایع، امالی شیخ صدوق و سایر کتب سطح را از استادانی چون ابوالقاسم فرسیو، محمد غروی، عزیزالله طبرسی، آقا ضیاء آملی، احمد اعتمادی، ابوالقاسم رجایی، شعبان نوری و پدرش میرزا ابوالحسن جوادی آموخت. پس از آن مدت کوتاهی به حوزه علمیه مشهد رفت ولی در آنجا ماندگار نشد.


title: عبدالله جوادی آملی

text: در سال ۱۳۲۹ به تهران رفت و با راهنمایی محمدتقی آملی، تحصیلات خود را در مدرسه مروی ادامه داد. در آنجا رسائل و مکاسب را از اسماعیل جاپلقی، سید عباس فشارکی و محمدرضا محقق فرا گرفت و از دروس هیئت، طبیعیات، اشارات، بخش‌هایی از اسفار و شرح منظومه علامه شعرانی بهره برد. تفسیر قرآن، بخشی از شرح منظومه، بخش‌های الهیات و عرفان اشارات و مبحث نفس اسفار را از مهدی الهی قمشه‌ای استفاده کرده و شرح فصوص‌الحکم را از فاضل تونی و درس خارج فقه و اصول را از محمدتقی آملی آموخت.


title: عبدالله جوادی آملی

text: در سال ۱۳۳۴ با تشویق محمدتقی آملی، برای تکمیل تحصیلات به حوزه علمیه قم کوچ کرد. در آنجا مدتی از درس خارج فقه سید حسین طباطبایی بروجردی استفاده کرد و بیش از دوازده سال در درس خارج فقه سیدمحمدمحقّق داماد و حدود هفت سال در درس خارج اصول سید روح‌الله خمینی حضور یافت. وی همچنین حدود پنج سال در درس خارج میرزا هاشم آملی شرکت کرد. از همان ابتدای ورود به قم، رابطه علمی خود را با فیلسوف و مفسر قرآن، سید محمدحسین طباطبایی آغاز کرد که این ارتباط تا پایان عمر وی ادامه یافت. برخی از دروسی که از او آموخت، عبارت است از: بخش‌های نفس و معاد اسفار، درس خارج اسفار، الهیّات و برهان شفا، تمهیدالقواعد، علم حدیث، تفسیر قرآن کریم، شرح اشعار حافظ، تطبیق فلسفه شرق و غرب و بررسی فلسفه‌های مادی.


title: عبدالله جوادی آملی

text: پس از اتمام تحصیلات، فعالیت‌های وی بر تدریس و نشر معارف الهی متمرکز گردید و در سطوح و دوره‌های مختلف، شرح اشارات، شرح تجرید، شرح منظومه، شواهد الربوبیة، التحصیل، شفا، دوره کامل اسفار، تمهید القواعد، شرح فصوص الحکم، مصباح الأنس، درس خارج فقه، تفسیر موضوعی قرآن، تفسیر ترتیبی قرآن و… را تدریس نمود. اکنون نیز درس‌های تفسیر قرآن، خارج فقه و خارج اسفار وی ادامه دارد.


title: عبدالله جوادی آملی

text: وی مؤسسه تحقیقاتی و نشر اسراء را به منظور پژوهش در رشته‌های مختلف علوم اسلامی و پاسخ گویی به شبهات موجود در اسلام در سال ۱۳۷۲ تأسیس کرده‌است. کمیسیون ملی یونسکو در ایران با ارسال نامه و تندیس جشنواره فارابی از مقام علمی جوادی آملی تقدیر کرد. بنیاد علمی و فرهنگی بوعلی سینا نیز در جشنواره بین‌المللی حکمت سینوی، نشان حکمت را به پاس یک عمر فعالیت در فلسفه اسلامی به وی اهدا کرد. (سیدحسین نصر، میکلوس ماروت، علی‌اکبر ولایتی و سید هادی خسروشاهی از دیگر برگزیدگان این جایزه بودند).


title: عبدالله جوادی آملی

text: جوادی آملی در طی نیم سده ی اخیر که به تدریس فقه، اصول، تفسیر، فلسفه و عرفان اشتغال داشته، چندین هزار شاگرد پرورش داده‌است که برخی از آنان در حال حاضر از شخصیت‌های سیاسی و علمی ایران و برخی کشورهای اسلامی هستند. تعدادی از شاگردان وی عبارتند از:


title: عبدالله جوادی آملی

text: در سال‌های اخیر در ایران، برونو لاتور نظریه‌پرداز و فیلسوف فرانسوی، دانشجویان دانشگاه هارتفورد آمریکا، رئیس دانشگاه مونستر، عمران نزار حسین فیلسوف توباگویی، شیخ الهلالی مفتی کل استرالیا، امیل کنستانتینسکو رئیس‌جمهور سابق رومانی، مونسینیور آندره آتا رئیس سازمان زیارت و گردشگری واتیکان، استادان و اعضای مرکز اسلامی هامبورگ، عبدالعزیز ساچادینا استاد مطالعات مذهبی دانشگاه ویرجینیا، مارتی آهتیساری رئیس‌جمهور سابق فنلاند، رئیس و استادان دانشگاه ژنو، استادان و دانشجویان دانشگاه دویسبورگ و کریستین مولر معاون سابق وزارت امور خارجه آلمان به دیدار جوادی آملی رفته‌اند.


title: عبدالله جوادی آملی

text: جوادی آملی پس از پیروزی انقلاب ایران، در سال ۱۳۵۹ ه.خ (برابر ۱۹۸۰ م) به عنوان یکی از سه عضو انتخابی شورای عالی قضایی از سوی قضات کشور برگزیده شد و در آن نهادِ حکومتی تهیه پیش‌نویس لوایح قضایی را بر عهده گرفت. همچنین طی حکمی از سوی روح‌الله خمینی عهده‌دار مسئولیت دادگاه انقلاب شهر آمل شد. در انتخابات مجلس خبرگان رهبری در دور اول و دوم نیز از سوی مردم استان مازندران به نمایندگی آن مجلس برگزیده شد. وی سفرهای برون مرزی متعددی به کشورهای آمریکا، اسپانیا، ایتالیا، فرانسه، انگلستان، آلمان، سوئیس، اتریش، اتحاد جماهیر شوروی سابق و سوریه و لبنان داشته که مهم‌ترین آن‌ها سفر به مسکو در سال ۱۳۶۷ شمسی مطابق ۱۹۸۸ میلادی برای ارائه نامه سید روح‌الله خمینی رهبر ایران به میخائیل گورباچف رهبر شوروی، بود و همچنین سفر او به نیویورک در سال ۱۳۷۹ شمسی مطابق ۲۰۰۰ میلادی برای ارائه پیام سید علی خامنه‌ای رهبر ایران به نشست هزارهٔ ادیان و دیدار وی با کشیش‌ها، راهبان بودایی و مسیحیان در اروپا بود.


title: عبدالله جوادی آملی

text: صریح‌ترین موضع‌گیری سیاسی وی حمایت از نامزدی علی‌اکبر ناطق نوری در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۷۶ بود که با شکست کاندیدای مورد حمایت او همراه شد. این اتفاق در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۴ نیز تکرار شد و جوادی آملی در آن سال از نامزدی اکبر هاشمی رفسنجانی حمایت کرد که با حضور و واکنش معترضانه بعضی طلاب هواداران احمدی‌نژاد در جلسات درسی مسجد وی و شعار حامیان وی در نماز جمعه علیه جوادی آملی همراه شد. به نقل شاگردان نزدیکش او آن زمان با اشاره به احمدی‌نژاد گفته بود: «وی را چنان بالا خواهند برد که طغیان خواهد کرد».


title: عبدالله جوادی آملی

text: جوادی آملی پس از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال ۱۳۸۸ برای محمود احمدی‌نژاد پیام تبریک ارسال نکرد. موضع او در این باره واکنش برخی طلاب طرفدار احمدی‌نژاد را در پی داشت.


title: عبدالله جوادی آملی

text: او هرچند معمولاً موضع‌گیری‌های چشمگیر سیاسی نداشت، ولی در دوران ریاست‌جمهوری احمدی‌نژاد ماجرای هاله نور احمدی‌نژاد نام جوادی آملی را دوباره بر سر زبان‌ها انداخت. وی در زمینه سلاح‌های هسته‌ای در بهمن ماه ۱۳۹۲، در قالب پیامی تصویری گفت که پیام رسمی دین است که سلاح کشتار جمعی نباید تولید شود، یک و آن‌ها که تولید کردند باید محو کنند، دو. وی همچنین انتشار تصاویر کاریکاتوری از محمد پیامبر اسلام را در بیانیه‌ای محکوم کرد و از آن به عنوان جاهلیت مدرن نام برد.


title: عبدالله جوادی آملی

text: او در ۶ اردیبهشت ۱۳۹۷ در دیدار با علی ربیعی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، با اشاره به وجود مشکلات در کشور گفت «بدانیم که اگر با وجود این مشکلات ملت قیام کند همه ما را به دریا خواهد ریخت به همین جهت حواس‌تان باشد.» او همچنین «بی‌عدالتی‌ها و بی‌عرضگی‌های برخی مسئولان» را قابل تحمل ندانست. جوادی آملی در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۵ در دیدار محمدرضا عارف و جمعی از نمایندگان منتخب مجلس مطالبی دربارهٔ نقش مردم در جامعه، وظایف مسئولان و جایگاه رهبری مطرح کرد و در توضیح بحثی پیرامون غیرت دینی و جلوگیری از نفوذ بیگانه با بیان اینکه «کسانی که راه نفوذ بیگانگان را در فضای اقتصادی یا سیاسی به‌روی کشور می‌گشایند، از غیرت اقتصادی یا سیاسی برخوردار نیستند» چنین افرادی را دیوث نامید. به دنبال برداشت‌هایی که از این واژه صورت گرفت، دفتر جوادی آملی طی اطلاعیه‌ای به توضیح پیرامون کاربرد واژه «دیوث» و «دیاثت» در فقه شیعه پرداخت. در این اطلاعیه گفته شد که در فقه شیعه برای «دیوث» یعنی مرد بی‌غیرتی که مردان بیگانه را بر همسرش وارد می‌کند، احکام مختلفی بیان شده‌است. در کشور ایران نیز با وجود منابع غنی بسیار، واردات برخی کالاها که در کشور امکان تولید آن وجود دارد، سوء مدیریت و در برخی موارد بی‌غیرتی است که از آن تعبیر به «دیاثت» شده‌است.


title: عبدالله جوادی آملی

text: از دیدگاه عبدالله جوادی آملی، عقل در مقابل دین نیست؛ چراغ دین است و از سوی دیگر، میتوان از آن به منظور فهم آموزه‌های اعتقادی، اخلاقی، قوانین فقهی و حقوقی دین بهره گیری نمود.


title: عبدالله جوادی آملی

text: جوادی آملی در نماز جمعهٔ ۶ آذر ۱۳۸۸ خورشیدی، کناره‌گیری خود از امامت جمعه شهر قم را اعلام کرد و پس از جلال‌الدین طاهری و محیی‌الدین حائری شیرازی سومین امام جمعه مشهور در تاریخ جمهوری اسلامی ایران شد که از مقام خود استعفاء می‌داد. وی کناره‌گیری‌اش را با این جملات بیان کرد:


title: عبدالله جوادی آملی

text: جوادی آملی به عنوان یکی از بزرگترین منتقدان سیستم بانکداری در ایران شناخته می‌شود. و بارها به موضوع ربوی بودن برخی فعالیت‌ها در بانک‌ها تحت عنوان بانکداری اسلامی اعتراض کرده‌است. سخنرانی همراه با بغض و اشک وی در کلاس درس خارج در مورد ربا بازتاب‌های گسترده‌ای داشت.


title: عبدالله جوادی آملی

text: جوادی آملی در سال ۱۳۹۴ در دیدار با رئیس اتاق اصناف ایران با انتقاد از وضعیت نظام بانکی گفت: در این زمینه مکرر به مسئولان گوشزد شده‌است اما باید گفت که وقتی کسی وامی را با نرخ سود ۲۰ درصد یا ۲۵ درصد دریافت می‌کند، بدنبال این خواهد بود که از آن ۳۰ درصد سود عاید خود کند. وی پیش از این در سال ۱۳۹۱ در دیدار با رئیس مجلس شورای اسلامی گفت: در حال حاضر ۸۰ درصد مردم با ربا و سودهای کلانی که بانک‌ها دریافت می‌کنند سروکار دارند. وی در انتقادهای دیگر خود در ۱۴ دی ۱۳۹۵ گفت: بانک‌های ربوی خون مردم را می‌مکند.