title: نبرد استالینگراد

text: هیلتر با صدور فرمان شماه ۴۱ پیشوا روز ۵ آوریل سال ۱۹۴۲ خواهان تمرکز تمامی قوای در دسترس برای عملیات‌های اصلی در اراضی جنوبی جهت انهدام نیروهای دشمن پیش از رود دن به منظور گذر از کوه‌های قفقاز و دستیابی به میدان‌های نفتی آن شد. طرح پایه شامل تصرف ناحیه دونتس و تمامی اراضی غرب رود دن بود. نیروهای شوروی در این نواحی محاصره و منهدم می‌گشتند و یک خط دفاعی در طول رود دن بر قرار می‌گردید. پس از تحقق این موضوع، نیروهای آلمانی در جنوب روستوف از رود گذر می‌کردند و به سمت کوبان و قفقاز پیش می‌رفتند. تصرف استالینگراد در ابتدا جزو اهداف اصلی عملیات به حساب نمی‌آمد. به هر صورت فرمان شماره ۴۱ پیشوا بر عمل به هر اقدامی جهت دستیابی به این شهر یا دست کم قرار دادن آن زیر آتش توپخانه سنگین جهت جلوگیری از کاربرد آن به عنوان یک مرکز صنعتی و ارتباطی تصریح نموده بود.


title: نبرد استالینگراد

text: استالینگراد با واقع شدن در ناحیه خمیدگی رود ولگا، با شرقی‌ترین نقطه خمیدگی رود دن ۸۰ کیلومتر فاصله داشت. بدین ترتیب از منظر دفاع از خط دن، سلطه بر نقاط کلیدی ساحل غربی ولگا در مجاورت استالینگراد منطقی به نظر می‌رسید و امکان ایجاد یک پل خشکی دفاعی بین دو رود را فراهم می‌آورد. زیر آتش گرفتن این شهر همچنین می‌توانست جریان انتقال نفت از طریق ولگا به مرکز و شمال روسیه را متوقف سازد. روز ۲۳ ژوئیه اهداف تهاجم اصلاح و با گسترش فوق‌العاده آن تصرف استالینگراد نیز به آن افزود شد.


title: نبرد استالینگراد

text: شوروی که متوجه محدودیت زمان و منابع خود بود، هر کسی را که می‌توانست سلاحی حمل کند راهی نبرد در استالینگراد کرد.


title: نبرد استالینگراد

text: گروه ارتش جنوب، به فرماندهی فیلدمارشال فدر فن بک مسئول اجرای این عملیات با اسم رمز «"مورد آبی"» بود. مدتی پس از آغاز عملیات گروه ارتش جنوب به دو قسمت تقسیم شد. گروه ارتش آ متشکل از ارتش یکم زرهی و ارتش هفدهم و گروه ارتش ب شامل ارتش چهارم زرهی و ارتش ششم می‌شدند. همچنین ارتش یازدهم در کریمه استقرار داشت. تعداد زیادی لشکرهای ایتالیایی، مجارستانی و رومانیایی نیز از آلمانی‌ها پشتیبانی می‌کردند.


title: نبرد استالینگراد

text: "مورد آبی" روز ۲۸ ژوئن سال ۱۹۴۲ آغاز شد. در ابتدا لشکرهای زرهی و پیاده‌نظام موتوریزه آلمان پیشروی سریعی داشتند اما تلاش آن‌ها برای به محاصره درآوردن دشمن اغلب موفقیت‌آمیز نبود؛ چرا که نیروهای ارتش سرخ در مواجهه با خطر محاصره به سرعت عقب‌نشینی می‌کردند. ارتش ششم به عنوان سرنیزه زرهی گروه ارتش ب موظف به تصرف استالینگراد در کرانه رود ولگا شد.


title: نبرد استالینگراد

text: چندین اقدام ارتش سرخ برای ایجاد خط دفاعی مقابل مهاجمان با حمله آلمانی‌ها به جناحین آن‌ها با شکست مواجه گردید. در جریان عملیات، دو منطقه بزرگ به محاصره آلمانی‌ها درآمده و منهدم گشت. نخستین منطقه روز ۲ ژوئیه در شمال شرقی خارکوف و دومی یک هفته بعد در منطقه روستوف ایجاد و پاکسازی گردید. با سرخوردگی حاصل از سقوط روستوف با کمترین مقاومت، استالین با صدور فرمان شماره ۲۲۷ حتی یک قدم عقب‌نشینی بدون مجوز را ممنوع و خاطیان را به عنوان خائنان به وطن به محاکمه نظامی تهدید نمود. همزمان ارتش دوم مجارستان به همراه ارتش چهارم زرهی ورماخت به وورونژ یورش برده و ۵ ژوئیه بر آن مسلط شدند. پیشروی اولیه ارتش ششم به اندازه‌ای موفقیت‌آمیز بود که هیتلر شخصاً دستور به پیوستن ارتش چهارم زرهی به گروه ارتش آ داد. در پی این مسئله تراکم ترافیکی بسیار بالایی در راه‌های محدودی که این ارتش‌ها در رسیدن به مقصد از آن استفاده می‌کردند، ایجاد شد. هر دو ارتش هنگامی که خواستند این بهم ریختگی و شلوغی را حل کنند، در محل استقرار خود گیر افتادند. این توقف طولانی پیشروی را دست کم یک هفته به تعویق انداخت. با مشاهده این کندی، هیتلر از عقیده پیشین خود دست کشیده و دستور به بازگشت ارتش چهارم زرهی برای تهاجم به استالینگراد داد.


title: نبرد استالینگراد

text: تا آخر ماه ژوئیه آلمانی‌ها مدافعان را تا پشت رود دن عقب راندند. در این نقطه رودهای دن و ولگا تنها ۶۵ کیلومتر با یک دیگر فاصله داشتند. آلمانی‌ها منابع اصلی تدارکاتی خود را در غرب رود دن قرار دادند. در این زمان آلمانی‌ها شروع به استفاده از نیروهای متحدان ایتالیایی، مجارستانی و رومانیایی خود برای محافظت از جناح چپ خود در شمال کردند. با وجود برخورد به مقاومت شدید ارتش شصت و دوم شوروی، آلمانی‌ها با در هم شکستن دشمن و به اسارت گرفتن ۵۷ هزار نفر، روز ۲۱ اوت از رود دن گذر گردند.


title: نبرد استالینگراد

text: روز ۲۳ اوت هواگردهای لوفت‌وافه، مقادیر زیادی بمب‌های آتش‌زا بر شهر فرو ریختند که بیشتر بناهای چوبی آن را به خاکستر بدل نمود. نخستین یگان‌های زرهی ورماخت روز ۲۳ اوت خود را در ۶۵ کیلومتری استالینگراد به رود ولگا رساندند تا دسترسی ارتش سرخ از شمال به به این شهر مسدود شود. سه روز بعد استالین ژنرال گئورگی ژوکوف را به نیابت فرماندهی عالی ارتش سرخ منصوب و مسئول دفاع از استالینگراد کرد. مسئولان شهری خواهان تخلیه کارخانه‌ها و جمعیت غیرنظامی آن بودند اما به جایی نرسیدند. به نقل از لازار برونتمن، روزنامه‌نگار روس، استالین ملولانه و غصب‌ناک با این پرسش که "به کجا باید تخلیه شوند؟" با این اقدام مخالفت می‌کرد. در نهایت با تخریب شهر توسط بمباران‌های لوفت‌وافه، پذیرفته شد زنان و کودکان استالینگراد را ترک کنند.


title: نبرد استالینگراد

text: پس از دو هفته بمباران، نیروهای آلمانی تهاجم به شهر را آغاز کردند. یک هنگ ورماخت پس شکسته شدن حلقه دفاعی درونی، روز ۱۴ سپتامبر به ولگا رسید. در جریان مبارزات سنگین خیابانی هفته‌های آتی نیروهای آلمانی موفق شدند ارتش شصت و دوم شوروی را تا کرانه رود ولگا عقب برانند. نیروهای شوروی که تنها چند گذرگاه در سلطه آن‌ها باقی مانده بود، با استفاده از قایق از سوی دیگر رود تدارکات، نیروی کمکی و تسلیحات دریافت می‌کردند و تحت پوشش توپخانه آن سوی رود بودند. تلاش مکرر نیروهای جبهه جنوب شرقی شوروی در ماه سپتامبر برای باز کردن راهی از شمال به شهر با شکست مواجه گشت. نبرد استالینگراد به دلیل پافشاری طرفین برای پیروزی مبدل به پیکار خونینی شد که در آن هیچ‌یک اجازه عقب‌نشینی نداشتند. با وجود تعدادی اقدام دیگر در ماه اکتبر، ارتش ششم نتوانست استالینگراد را کاملاً تصرف کند.


title: نبرد استالینگراد

text: از میانه ماه سپتامبر به پیشنهاد ژوکوف و الکساندر واسیلوسکی، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح شوروی، طرحی به استالین ارائه گشت که بر مبنای آن، مشابه تاکتیک "بلیتس‌کریگ" (حمله برق‌آسا) آلمان، با ترکیبی از نیروی فراوان، سرعت و غافلگیری، نیروهای دشمن به محاصره درآمده و منهدم می‌شدند. دو ماه آینده صرف آماده‌سازی این تهاجم شد. بدین منظور جبهه جنوب غربی به شکل مخفیانه به ناحیه دن علیا منتقل گشت. اواخر ماه سپتامبر ارتش‌های حاضر در استالینگراد با دریافت تجهیزات و نیروی کمکی دو جبهه دن و استالینگراد را پدیدآوردند. آلمانی‌ها از این آماده‌سازی مطلع شدند اما به تصور این که ذخایر شوروی مستهلک شده، اهمیت چندانی به آن نمی‌دادند.


title: نبرد استالینگراد

text: روز ۱۹ نوامبر ارتش سرخ نهایتاً ضد حمله خود را تحت عنوان "عملیات اورانوس" با بیش از یک میلیون سرباز آغاز کرد. لشکرهای موتوریزه از طریق اراضی تحت سلطه قوای رومانیایی در ارتفاعات دن در ۱۵۰ کیلومتری غرب استالینگراد پیشروی نمودند. پنج روز بعد در ۲۴ نوامبر این نیروها به لشکرهای تانکی که از جنوب استالینگراد به سمت غرب حرکت کرده بودند، متصل گشتند تا ۳۰۰ هزار نفر از نیروهای آلمانی و متحدانشان به محاصره بیفتند.


title: نبرد استالینگراد

text: ارتش ششم قصد اقدام به شکستن محاصره را داشت اما هیتلر فرمان به حفظ استالینگراد به هر قیمت داد. پائولوس در ابتدا با اطاعت از فرمان پیشوا، اقدام به دفاع از مواضع خود در استالینگراد نمود و تلاشی برای خروج از محاصره صورت نداد. به هر حال وسایل نقلیه موتوری و حتی اسب کافی به منظور انجام چنین کاری نیز در اختیار او نبود و با توجه به اتمام سوخت تانک‌ها، این عمل می‌بایست با یورش گسترده پیاده‌نظام در یک پهنه‌ای جغرافیایی مسطح در مقابل دشمنانی به خوبی تامین‌شده انجام می‌گرفت که به احتمال قریب به یقین به سلاخی نیروهایش منجر می‌گردید. از ماه دسامبر غذا، دارو و آب آلمانی‌های درون محاصره رو به پایان بود و ماه بعد، ژانویه سال ۱۹۴۳، بیشتر نیروهای پائولوس در وضعیت بیماری قرار داشتند. فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان سعی کرد از طریق هوایی به محاصره‌شدگان تدارکات برساند اما منطقه تحت محاصره به اندازه‌ای بزرگ و مقادیر تدارکات ارسالی به اندازه‌ای ناچیز بود که حتی به میزان مورد نیاز آن‌ها نزدیک هم نشد.


title: نبرد استالینگراد

text: فیلدمارشال اریش فن مانشتاین، فرمانده گروه ارتش دن سعی کرد با عملیات «طوفان زمستان» با قوای زرهی خود از جنوب شرقی حلقه محاصره را بشکند اما در مقابل مقاومت شدید دشمن در میانه راه متوقف شد. در همین حال شوروی تهاجمی را با عنوان «عملیات ساترن کوچک» از دن به سمت غرب با هدف رخنه در مواضع آلمانی‌ها در روستوف آغاز نمود تا تلاش آن‌ها برای شکستن محاصره را ناکام سازد و کل گروه ارتش را همراه ۴۰۰ هزار نفر دیگر از نیروهای ورماخت در قفقاز به دام بیندازد. این عملیات به برخی اهداف خود دست یافت و فن مانشتاین را وادار به رها کردن عملیات طوفان زمستان نمود اما نتوانست یگان‌های آلمانی در جنوب را به محاصره درآورد.


title: نبرد استالینگراد

text: شوروی از اواخر ماه نوامبر تبلیغات گسترده‌ای برای ترغیب نیروهای در محاصره به تسلیم به پا کرده بود. هواگردهای شوروی صدها هزار برگه به زبان‌های آلمانی، رومانیایی و ایتالیایی با مضمون بی‌نتیجه بودن مقاومت، بر سر آن‌ها فرو ریختند و کمونیست‌های آلمانی در همکاری یا شوروی با بلندگو هم میهنان خود را به تسلیم تشویق نمودند. هیچ‌یک از این اقدامات در بردارنده تأثیر بر روی محاصره‌شدگان نبود. روز ۶ ژانویه سال ۱۹۴۳، دو هفته پس از شکست عملیات فن مانشتاین، ژنرال روکوسوفسکی به پائولوس پیشنهاد یک تسلیم شرافتمندانه را داد که تحت فشار شدید از سوی هیتلر، به آن بی‌اعتنایی شد.


title: نبرد استالینگراد

text: تهاجم نهایی ارتش سرخ با اسم رمز "عملیات حلقه" جهت انهدام نیروهای در محاصره از روز ۱۰ ژانویه آغاز شد. فشار مهاجمان از جانب غربی نیروهای پائولوس را به تدریج به داخل شهر عقب راند. همزمان ارتش شصت و دوم شوروی حملات خود از آن سوی رود را تشدید ساخته بود. نیروهای این ارتش روز ۲۶ ژانویه در ناحیه "مامایف کورگان"، ارتفاعی راهبردی در جنوب شهرک صنعتی به جبهه دن ملحق گشتند تا آلمانی‌ها را در شمال و جنوب شهر دو نیم کنند. با پیشروی قوای ارتش سرخ، پائولوس وادار می‌شد مکرراً قرارگاه‌های خود را رها و عقب‌نشینی نماید. در نهایت قرارگاه نیروهای آلمانی در زیرزمین یک فروشگاه در میدان ""قهرمانان به خاک افتاده"" مستقر گردید. روز ۳۱ ژانویه پائولوس پیامی از قرارگاه هیتلر دریافت کرد که او به او اطلاع می‌داد به درجه فیلدمارشالی ترفیع یافته‌است. پیام کاملاً روشن بود: تا کنون هیچ فیلدمارشال آلمانی به اسارت درنیامده است و پائولوس می‌بایست جهت اجتناب از خواری خودکشی کند.


title: نبرد استالینگراد

text: سربازان ارتش شصت و چهارم شوروی صبح روز ۳۱ ژانویه میدان ""قهرمانان به خاک افتاده"" را به محاصره درآورند. با عدم موفقیت تلاش برای شکستن محاصره، دیگر گزینه چندانی برای پائولوس باقی نمانده بود. یک افسر آلمانی با یک پرچم سفید به طرف دشمن رفت و شرایط تسلیم را به آن‌ها اعلام نمود. گروهی از سربازان ارتش سرخ تحت حفاظت وارد زیرزمین فروشگاهی که ستاد ارتش ششم ورماخت در آن قرار داشت، شدند. چند ساعت بعد، سربازان آلمانی در قسمت جنوبی شهر سلاح‌های خود را بر زمین نهادند. در قسمت شمالی نبرد شدید برای دو روز دیگر ادامه پیدا کرد. با پخش شدن تصاویر تسلیم پائولوس درگیری‌ها در آن نقطه نیز به پایان رسید. قریب به ۱۱۳ هزار نفر از نیروهای آلمانی و رومانیایی که پس از ضد حمله شوروی همچان زنده بودند، به اسارت درآمدند.


title: نبرد استالینگراد

text: در جریان نبرد استالینگراد حدود ۱۹۰ هزار نفر در میدان نبرد و ۱۰۵ هزار نفر در اسارت متعاقب آن یعنی مجموعاً ۲۹۵ هزار نفر از نیروهای آلمانی جان خود را از دست دادند. برآوردهای محافظه‌کار تلفات شوروی را ۴۷۹ هزار نفر دانسته‌اند؛ با این حال این میزان تا بیش از یک میلیون نفر نیز ذکر شده‌است.


title: نبرد استالینگراد

text: پاول وینترتون، خبرنگار بی‌بی‌سی که اجازه یافت روز ۴ فوریه سال ۱۹۴۳ از استالینگراد دیدن کند، در شرح خرابی‌های حاصل جنگ در این شهر گزارش می‌کند: «خیابان‌های استالینگراد، اگر بتوانید فضای باز بین خرابه‌ها را چنین بنامید، همچنان تمامی آثار جنگ را در خود دارند … استالینگراد هیچگاه تعمیر نخواهد شد؛ این شهر می‌بایست از ابتدا دوباره ساخته شود. اما با این حال که تمامی ساختمان‌های آن تخریب شده‌است، زندگی همچنان در آن وجود دارد … آن‌ها مغرورترین مردان و زنانی هستند که تا کنون دیده‌ام. آن‌ها می‌دادند که کار فوق‌العاده‌ای انجام داده‌اند؛ آن را به خوبی انجام داده‌اند. شهر آن‌ها تخریب شده‌است اما آن‌ها با سرسختی مهاجمان را شکست داده‌اند.»


title: نبرد استالینگراد

text: در نوامبر سال ۱۹۴۳ در کنفرانس تهران، وینستون چرچیل نخست‌وزیر بریتانیا، شمشیری ساخته شده در کشورش با نام «شمشیر استالینگراد» را به استالین اهدا نمود که بر تیغه آن این کلمات حک شده بود: «به شهروندان استالینگراد با قلبهای پولادینشان، هدیه‌ای از شاه جورج ششم، به‌عنوان نشان تکریم مردم بریتانیا.»


title: نبرد استالینگراد

text: ارتش سرخ با پیروزی در این نبرد، راه رسیدن به قدرت جهانی را برای شوروی هموار ساخت. موقعیت برتر شوروی، به مثابه طرف تعیین‌کننده در مذاکرات، در کنفرانس یالتا در فوریه ۱۹۴۵، ناشی از موقعیت آن در تناسب قوای نظامی جنگ جهانی بود.


title: جیمز ناکس پولک

text: جیمز ناکس پولک (زاده ۲ نوامبر ۱۷۹۵ – درگذشته ۱۵ ژوئن ۱۸۴۹) یازدهمین رئیس جمهور آمریکا بود. او که از حزب دموکرات بود مابین سال‌های ۱۸۴۵ تا ۱۸۴۹ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت.


title: جیمز ناکس پولک

text: جیمز ناکس پولک آخرین نفر از طرفداران جکسون بود که به کاخ سفید راه یافت. جیمز پولک نوامبر سال ۱۷۹۵ در کارولینای شمالی به دنیا آمد. پولک در تحصیلات کوشا وجدی بود و سال ۱۸۱۸ با درجه ممتاز از دانشگاه کارولینای شمالی فارغ‌التحصیل شد. به عنوان وکیلی جوان، پس از ورود به دنیای سیاست، از دوستان اندرو جکسون شد. در مجلس نمایندگان بین سال‌های ۱۸۳۵ تا ۱۸۳۹ رئیس بود و پس از آن فرماندار تنسی شد. در انتخابات سال ۱۸۴۴ دموکراتها، پولک را برای نامزدی مقام معاونت ریاست جمهوری و مارتین ون بورن را به عنوان نامزد احراز مقام ریاست جمهوری در نظر داشتند. هنری کلی نیز نامزد حزب ویگ بود. ون بورن و کلی هر دو ترجیح می‌دادند در تبلیغات انتخاباتی دربارهٔ توسعه‌طلبی سکوت کنند. در نتیجه اعلام کردند که مخالف الحاق تگزاس به خاک آمریکا هستند. در این میان پولک صریحاً و به‌طور علنی گفت که تگزاس باید دوباره به خاک آمریکا ضمیمه شود و اورگان نیز مجدداً تصرف شود. جکسون سالخورده به‌درستی دریافت که مردم موافق توسعه خاک آمریکا هستند و از حزب خواست گزینش نامزدی را که به سرنوشت آشکار ملت متعهد باشد، در نظر گیرند. در کنوانسیون حزب دموکرات این دیدگاه غالب شد و به همین دلیل جیمز پولک را به عنوان نامزد دموکراتها معرفی کردند. ویگها با تمسخر می‌پرسیدند که جیمز پولک کیست؟ و دموکراتها پاسخ می‌دادند او نامزدی است که موافق توسعه خاک آمریکا است. جیمز پولک، هنری کلی نامزد ویگها را شکست داد و یازدهمین رئیس‌جمهوری آمریکا شد، در آن زمان جمعیت آمریکا ۲۳ میلیون و ۱۹۱ هزار و ۸۷۶ نفر بود. مسئله تگزاس مورد توجه جنوبی‌ها بود و مردم شمال به سرنوشت اورگان علاقه‌مند بودند اما جیمز پولک کالیفرنیا را نیز می‌خواست. پیش از آنکه جیمز پولک کار خود را به عنوان رئیس‌جمهوری آغاز کند، کنگره طی مصوبه‌ای پیشنهاد الحاق تگزاس را تصویب کرد و در حقیقت جیمز پولک وارث احتمال جنگ با مکزیک شد.


title: جیمز ناکس پولک

text: موضع جیمز پولک در قبال قضیه اورگان این‌طور نشان می‌داد که پولک خطر جنگ احتمالی با بریتانیا را نیز پذیرفته‌است. دموکراتها مدعی تمامی منطقه اورگان بودند، که از شمال کالیفرنیا تا عرض جغرافیایی ۵۴–۴۰ درجه، یعنی مرز جنوبی آلاسکا که در آن زمان متعلق به روسیه بود را در بر می‌گرفت. افراط گرایان شعار می‌دادند که «یا ۴۰–۵۴ درجه یا جنگ»، اما پولک از واقعیتهای دیپلماتیک آگاهی داشت و می‌دانست با هیچ جنگ کوتاه مدتی نمی‌توان تمامی اورگان را بدست آورد. خوشبختانه پولک و بریتانیایی‌ها هیچ‌کدام طالب جنگ نبودند. او برای معامله با بریتانیایی‌ها پیشنهاد داد تا مرزهای کانادا در امتداد مدار جغرافیایی ۴۹ درجه از کوه‌های راکی تا اقیانوس آرام، گسترش یابد. بریتانیایی‌ها ابتدا این پیشنهاد را رد کردند و پولک تهدید کرد در این صورت آمریکا مدعی تمام منطقه می‌شود. در نهایت بریتانیایی‌ها مدار جغرافیایی ۴۹ درجه را پذیرفتند اما قرار شد دماغه جنوبی جزیره ونکوور را نیز شامل شود. این پیمان سال ۱۸۴۶ امضا شد.


title: جیمز ناکس پولک

text: الحاق کالیفرنیا به خاک آمریکا اندکی دشوارتر بود. پولک هیأتی را به مکزیک فرستاد تا به مکزیک پیشنهاد کنند در ازای دریافت ۲۰ میلیون دلار و بخشیدن بدهی‌ها و خسارتهایی که آمریکا مدعی آن بود، کالیفرنیا و نیومکزیکو به آمریکا داده شود. هیچ رهبر مکزیکی نمی‌توانست از نصف کشورش صرفنظر کند و همچنان بر سر قدرت بماند از همین رو هیئت اعزامی پولک در مکزیک پذیرفته نشدند و پولک ژنرال زاخاری تیلور را به منطقه مورد اختلاف فرستاد. نیروهای مکزیکی این اقدام را تجاوز تلقی کرده و به نیروهای ژنرال تیلور حمله کردند. کنگره اعلام جنگ کرد و با وجود مخالفت اغلب شمالی‌ها، کنگره از اقدام نظامی پشتیبانی کرد. نیروهای آمریکایی پس از پیروزی‌های مکرر، مکزیکو سیتی را اشغال کردند. در نهایت سال ۱۸۴۸، مکزیک از نیومکزیکو و کالیفرنیا صرفنظر و درعوض ۱۵ میلیون دلار دریافت کرد.


title: جیمز ناکس پولک

text: پرزیدنت پولک مناطق وسیعی را به خاک آمریکا افزود که بهای آن تسریع، جنگ شمال و جنوب بر سر مسئله توسعه برده داری بود. پولک در حالی دفترش را ترک کرد که از کار سخت و زیاد بشدت فرسوده و بیمار شده بود. جیمز پولک نزدیک به ۳ ماه بعد از اتمام دوره ریاست جمهوری‌اش در نشویل تنسی در گذشت.


title: زکری تیلور

text: زکری تیلور (زاده ۲۴ نوامبر ۱۷۸۴ – درگذشته ۹ ژوئیه ۱۸۵۰) دوازدهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب ویگ بود. زکری تیلور بین سال‌های ۱۸۴۹ تا ۱۸۵۰ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت.


title: زکری تیلور

text: شمالی‌ها و جنوبی‌ها بر سر آزاد بودن برده داری در سرزمین‌هایی که از مکزیک گرفته شده بود اختلاف نظر شدیدی داشتند، به طوری که حتی برخی از جنوبی‌ها، تهدید کردند که از ایالات متحده جدا می‌شوند. موضع زکری تیلور در این زمینه مشخص و محکم بود، تیلور مصمم بود تا اتحاد بین ایالات را حفظ کند و در راه نیل به چنین هدفی توسل به نیروی نظامی را به مصالحه ترجیح می‌داد.


title: زکری تیلور

text: زکری تیلور سال ۱۷۸۴ در ویرجینیا متولد شد خانواده اش زمانیکه زاکاری نوزاد بود به کنتاکی رفتند و او در یک مزرعه بزرگ شد. زکری تحصیلات دانشگاهی نداشت و به عنوان افسر در ارتش خدمت می‌کرد. تیلور مدافع برده داری یا تجزیه طلبی جنوبی‌ها نبود، چهل سال کار در ارتش از او ملی‌گرایی قدرتمند و مصمم ساخته بود. او بیش از ربع قرن در جبهه نبرد با سرخپوستها خدمت کرد و در جنگ با مکزیک توانست در جبهه‌های منتری و بوئنا ویستا به پیروزی‌های قابل توجهی دست یابد. تیلور خصوصیاتی داشت که در آن زمان سرمایه‌ای سیاسی به حساب می‌آمدند، سابقه خدمت طولانی در ارتش او را محبوب شمالی‌ها کرده بود، همچنین تیلور برده داری بود که ۱۰۰ برده در تملک داشت و این مسئله رای جنوبی‌ها را جذب می‌کرد. ویگ‌ها، تیلور را به عنوان نامزد حزب برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۴۸ معرفی کردند. لوییس کاس نامزد دموکراتها بود و بر این موضع بود که باید به ساکنان هر منطقه‌ای اجازه می‌داد که خود در مورد برده داری تصمیم بگیرند. تیلور در انتخابات، لوییس کاس را شکست داد و به عنوان دوازدهمین رئیس‌جمهوری آمریکا انتخاب شد. در آن زمان ایالات متحده ۲۳ میلیون و ۱۹۱ هزار و ۸۷۶ نفر جمعیت داشت.


title: زکری تیلور

text: زکری تیلور نامزد حزب ویگ بود اما تمایلی نداشت که آلت دست رهبران ویگ در کنگره قرار گیرد. او در موارد بسیاری فراحزبی تصمیم می‌گرفت. در آن زمان رسم بود وقتی قانون اساسی ایالتی یا قوانین ایالتی نوشته می‌شد، مردم می‌توانستند در مورد مسئله برده داری نیز تصمیم بگیرند. زکری تیلور برای آنکه به مناقشات بر سر برده داری در مناطق جدید پایان دهد، از ساکنان نیومکزیکو و کالیفرنیا خواست تا قانون ایالتی خود را تدوین کرده و رسماً برای تشکیل ایالت در این دو منطقه درخواست کنند.


title: زکری تیلور

text: جنوبی‌ها از این مسئله خشمگین شدند زیرا احتمال آنکه این دو ایالت در قوانین خود اجازه برده داری را بدهند بسیار کم بود. از سوی دیگر اعضای کنگره نگران بودند، زیرا احساس می‌کردند رئیس‌جمهوری امتیاز سیاست‌گذاری آنها را غصب کرده‌است. همچنین در راه حل پرزیدنت تیلور چند مسئله جانبی مهم در نظر گرفته نشده بود: نارضایتی شمالی‌ها از فعالیت بازار برده داران در پایتخت و دیگر تقاضای جنوبی‌ها برای در نظر گرفتن قوانین سختگیرانه تری در مورد برده‌های فراری.


title: زکری تیلور

text: ماه فوریه سال ۱۸۵۰، زکری تیلور گردهمایی را با حضور رهبران جنوبی‌ها که تهدید به جدا شدن گرفته بودند برگزار کرد. در این گردهمایی تیلور گفت برای اعمال قانون اگر لازم باشد رهبری ارتش را برعهده خواهد گرفت. او گفت بدون کمترین اکراهی همان‌طور که جاسوس‌ها و فراری‌های جنگ مکزیک را اعدام کرد- افرادی را که در شورش علیه تمامیت ایالات متحده شرکت کنند، به دار می‌آویزد.


title: زکری تیلور

text: پس از این بود که سیر وقایع به صورت غیرمنتظره‌ای تغییر کرد. پرزیدنت تیلور پس از شرکت در مراسم روز چهارم ژوئیه، جشن استقلال آمریکا، بیمار شد و پنج روز بعد در واشینگتن دی سی درگذشت.


title: زکری تیلور

text: پس از مرگ زکری تیلور، طرفداران مصالحه پیروز شدند و جنگی که تایلور آمادگی مواجهه با آن را داشت ۱۱ سال بعد از مرگ تیلور آغاز شد. در این جنگ ریچارد، تنها پسر تیلور به عنوان ژنرال ارتش کنفدراسیون حضور داشت.


title: میلارد فیلمور

text: میلارد فیلمور (زاده ۷ ژانویه ۱۸۰۰ – درگذشته ۸ مارس ۱۸۷۴) سیزدهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا و آخرین شخص از حزب ویگ بود که توانست به ریاست جمهوری آمریکا برسد.او تا سال های پایانی زندگی،مشغول فعالیت بود.


title: میلارد فیلمور

text: میلارد فیلمورفردی بود که نشان داد چگونه در آمریکا از زندگی در کلبه‌ای ساده می‌توان به ثروت و مقام در کاخ سفید رسید.


title: میلارد فیلمور

text: میلارد فیلمور سال ۱۸۰۰ در فینگر لیک نیویورک متولد شد. در جوانی محدودیت‌های زندگی در سرحدات را تجربه کرد. او در نوجوانی در مزرعه پدرش کار می‌کرد و در سن ۱۵ سالگی شاگرد خیاط شد. میلارد در مدرسه‌ای درس خواند که یک کلاس درس بیشتر نداشت و همان‌جا به معلم سرخ مویش، ابیگل پاورز، دل بست، آن دو بعدها با هم ازدواج کردند.


title: میلارد فیلمور

text: سال ۱۸۲۳ میلارد امتحان کسب پروانه وکالت را با موفقیت گذراند، هفت سال بعد دفتر وکالتش را به شهر بوفالو منتقل کرد. ابتدا دستیار ترلو وید، یکی از سیاستمداران عضو حزب ویگ بود، پس از آن هشت سال عضو مجلس نمایندگان بود. فیلمور ریاست جلسات سنا را زمانی عهده‌دار شد که مذاکرات فرسایشی مربوط به مصالحه سال ۱۸۵۰ در جریان بود. سال ۱۸۴۸ در حالیکه سمت حسابرس کل نیویورک را بر عهده داشت به عنوان معاون ریاست جمهوری انتخاب شد. در این زمان جمعیت ایالات متحده ۲۳ میلیون و ۱۹۱ هزار و ۸۷۶ نفر بود. ژوئیه سال ۱۸۵۰ زاکاری تایلور درگذشت و فیلمور جانشین او شد، این وقایع در آرایش قدرت سیاسی تغییر ایجاد کرد، اعضای کابینه تایلور استعفا دادند و پرزیدنت فیلمور بلافاصله دنیل وبستر را به سمت وزیر امور خارجه منصوب کرد و به این صورت تمایل خود را برای ائتلاف با اعضای میانه‌روی حزب ویگ که موافق مصالحه بودند نشان داد.


title: میلارد فیلمور

text: در زمان بررسی لایحه پذیرش کالیفرنیا به عنوان ایالت، مذاکرات خشنی میان موافقان و مخالفان توسعه مناطق برده دار در جریان بود و در زمینه حل و فصل مسایل اصلی پیشرفتی حاصل نشده بود. در چنین مقطع زمانی حساسی بود که فیلمور اعلام کرد آماده سازش است. روز ششم اوت سال ۱۸۵۰ فیلمور در پیامی به کنگره پیشنهاد کرد در ازای پرداخت مبلغی به تگزاس، این منطقه را از ادعا در مورد بخش‌هایی از نیومکزیکو منصرف کند. تعدادی از اعضای شمالی کنگره که می‌خواستند برده داری در تمامی اراضی که در پی جنگ مکزیک بدست آمده بود ممنوع شود، در نتیجه پیشنهاد فیلمور، موضع خود را نسبت به ممنوعیت برده داری تغییر دادند. در نتیجه استراتژی سناتور استفن داگلاس و تدابیر رئیس‌جمهور، در نهایت مذاکرات به تصویب چند لایحه منجر شد. کالیفرنیا ایالت آزاد اعلام شد، مرزهای تگزاس را مشخص کردند و غرامت لازم پرداخت شد. افسران فدرال مِؤظف شدند به برده دارانی که در تعقیب برده‌های فراری بودند، کمک کنند و تجارت برده در پایتخت ممنوع شود. تمامی این لوایح با اکثریت آرا تصویب شدند و روز ۲۰ سپتامبر به امضای ریاست جمهوری رسید. دنیل وبستر در یادداشتی در این رابطه نوشت: «حالا شبها می‌توانم راحت بخوابم.» برخی از ویگ‌های نظامی شمالی، که حاضر به مصالحه نبودند و آشتی ناپذیر به نظر می‌رسیدند، فیلمور را به خاطر امضای لایحه تعقیب برده‌های فراری نبخشیدند و مانع از نامزدی فیلمور در دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری شدند. ظرف مدت چند سال مشخص شد این مصالحه هر چند به منظور حل مسئله بحث‌برانگیز برده داری صورت گرفته اما در عمل آتش بستی موقت و متزلزل بوده‌است.


title: میلارد فیلمور

text: در سال‌های دهه ۱۸۵۰ و در حالیکه حزب ویگ در حال فروپاشی بود، فیلمور حاضر نشد به حزب جمهوری‌خواه بپیوندد، اما در عوض سال ۱۸۵۶ نامزدی ریاست یکی از احزاب مطرح آن زمان را پذیرفت. میلارد فیلموردر جریان جنگ‌های داخلی مخالف پرزیدنت لینکلن بود و در دوره بازسازی پس از جنگ‌های داخلی از پرزیدنت جانسون حمایت می‌کرد. اولین کتابخانه و وان حمام در زمان ریاست جمهوری فیلمور در کاخ سفید درست شد. میلارد فیلمور همچنین حاضر به پذیرش مدرک افتخاری از دانشگاه آکسفورد نشد و گفت سواد و فضایل علمی لازم برای دریافت این مدرک را در خود نمی‌بیند. میلارد فیلمور سال ۱۸۷۴ درگذشت.


title: فرانکلین پیرس

text: فرانکلین پیرس (زادهٔ ۲۳ نوامبر ۱۸۰۴ – درگذشته ۸ اکتبر ۱۸۶۹) چهاردهمین رئیس‌جمهور آمریکا از حزب دموکرات از ۱۸۵۳ تا ۱۸۵۷ بود. او از سال ۱۸۳۷ تا ۱۸۴۲ ایالت نیوهمپشایر را به عنوان یکی از سناتورهای ایالات متحده آمریکا نمایندگی می‌کرده‌است. وی همچنین از سال ۱۸۳۳ تا ۱۸۳۷، عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از نیوهمپشایر حوزهٔ at-large بود.


title: فرانکلین پیرس

text: فرانکلین پیرس زمانی رئیس‌جمهوری آمریکا شد که آرامش در آمریکا حکمفرما بود و به نظر می‌رسید مصالحه سال۱۸۵۰، خطر توفان جدایی طلبی را برطرف ساخته‌است. پیرس با عمل به توصیه‌های مشاوران جنوبی اش سعی داشت مانع بروز توفان دیگری شود، اما سیاست‌های او نه تنها کمکی به برقراری آرامش نکرد بلکه سبب برهم خوردن ثبات کشور نیز شد.


title: فرانکلین پیرس

text: فرانکلین پیرس، سال ۱۸۰۴ در نیوهمپشایر به دنیا آمد، در جوانی حقوق خواند و وارد سیاست شد. بیست و چهار ساله بود که به عضویت مجلس قانون‌گذاری نیوهمپشایر درآمد و دو سال بعد رئیس آن شد. در سال‌های دهه ۱۸۳۰ به واشینگتن رفت، ابتدا به عنوان نماینده کنگره و سپس در مقام سناتوری خدمت کرد. پیرس در جنگ مکزیک حضور داشت و دوستان نیو همپشایری پیرس، پیشنهاد نامزدی او را برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۵۲ مطرح کردند. در کنوانسیون دموکرات‌ها پس از ۴۸ بار رای‌گیری و حذف تمامی چهره‌های سرشناس پیرس را به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری انتخاب کردند.


title: فرانکلین پیرس

text: فرانکلین پیرس توانست ژنرال وینفیلد اسکات، نامزد حزب ویگ را شکست دهد و به عنوان چهاردهمین رئیس‌جمهوری آمریکا انتخاب شود. در آن زمان جمعیت ایالات متحده ۲۳ میلیون و ۱۹۱ هزار و ۸۷۶ نفر بود. فرانکلین پیرس دوران ریاست جمهوری اش را با داغی بزرگ آغاز کرد، دو ماه پس از انتخابات، همسر و پسر یازده ساله پیرس در تصادف قطار کشته شدند.


title: فرانکلین پیرس

text: فرانکلین پیرس در نطق مراسم ادای سوگند ریاست جمهوری، اعلام کرد دوران صلح و شکوفایی در کشور و نمایش قدرت در روابط با دیگر کشورها فرارسیده است. پیرس همچنین می‌گفت احتمال دارد ایالات متحده برای امنیتش، درصدد تصرف مستعمراتی برآید.


title: فرانکلین پیرس

text: مسئله گسترش برده داری زمانی که فرانکلین پیرس به بریتانیا فشار آورد تا از منافع ویژه خود در بخش‌هایی از سواحل آمریکای مرکزی چشم پوشی کند و حتی زمانیکه قصد داشت اسپانیا را به فروش کوبا ترغیب کند، نگرانی ایجاد کرد.


title: فرانکلین پیرس

text: موج جدیدی از تجزیه طلبی زمان ارائه لایحه کانزاس–نبراسکا براه افتاد. با تصویب این لایحه مصالحه میسوری لغو می‌شد و بحث در مورد برده داری در غرب از سر گرفته می‌شد. این لایحه که توسط سناتور داگلاس تدوین شده بود در حقیقاز تمایل او را برای ایجاد خط آهنی نمایان می‌کرد که از شیکاگو تا کالیفرنیا امتداد یابد و از نبراسکا نیز عبور کند.


title: فرانکلین پیرس

text: پیش از آن جفرسون دیویس، وزیر جنگ، رئیس‌جمهور پیرس را متقاعد ساخته بود تا هیاتی را برای خرید زمین به منظور تأسیس خط آهن جنوب، به مکزیک به فرستد. نماینده آمریکا اراضی را که اینک حد واسط جنوب آریزونا و بخشی از جنوب نیومکزیکو است، به مبلغ ۱۰ میلیون دلار خرید.


title: فرانکلین پیرس

text: پیشنهاد داگلاس برای ساماندهی سرزمین‌های غرب، که امکان داشت یک خط آهن نیز از آن‌ها بگذرد، اشکالات فراوانی ایجاد کرد. در لایحه پیشنهادی داگلاس آمده بود که ساکنان مناطق جدید خود می‌توانند در مورد برده داری تصمیم بگیرند. نتیجه آن هجوم مردم به سوی کانزاس بود، شمالی‌ها و جنوبی‌ها در رقابت با یکدیگر و برای در دست گرفتن کنترل این منطقه، به سوی کانزاس روانه شدند؛ تیراندازی، خشونت و خونریزی‌های آن روزها در کانزاس، مقدمه‌ای برای بروز جنگ داخلی آمریکا شد. در پایان دوره ریاست جمهوری فرانکلین پیرس، آرامش به کانزاس بازگشته بود، اما دموکراتها دیگر حاضر نشدند پیرس را برای ریاست جمهوری نامزد کنند و به جای او به بوکانن روی آوردند که در فضای آن دوران گزینه‌ای مناسبتربه نظر می‌رسید.


title: فرانکلین پیرس

text: فرانکلین پیرس پس از پایان دوره ریاست جمهوری به نیوهمپشایر برگشت و سال ۱۸۶۹ در شهر کنکورد در نیوهمپشایر درگذشت.


title: جیمز بیوکنن

text: جیمز بیوکَنِن (زادهٔ ۲۳ آوریل ۱۷۹۱ – درگذشته ۱ ژوئن ۱۸۶۸) پانزدهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب دموکرات بود. وی از سال ۱۸۵۷ تا ۱۸۶۱ مقام ریاست جمهوری آمریکا را عهده‌دار بود. این دوران همزمان است با ۱۲۳۵ تا ۱۲۳۹خورشیدی و زمان سلطنت ناصر الدین شاه در ایران، امضای معاهده پاریس میان ایران و بریتانیا از جمله وقایع مهم این دوران است.


title: جیمز بیوکنن

text: جیمز بوکانن سال ۱۷۹۱ در خانواده‌ای متمکن در پنسیلوانیا به دنیا آمد. در کالج دیکنسون حقوق خواند و به وکالت مشغول شد.


title: جیمز بیوکنن

text: بوکانن پنج بار به نمایندگی مجلس انتخاب شد. دوره کوتاهی سفیر آمریکا در روسیه بود و پس از آن، به مدت یک دهه در سنا خدمت کرد. در دولت پرزیدنت پالک، وزیر امور خارجه و در زمان ریاست جمهوری فرانکلین پیرس، سفیر آمریکا در بریتانیا بود. سال ۱۸۵۶ دموکراتها جیمز بوکانن را به عنوان نامزد حزب برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری معرفی کردند.


title: جیمز بیوکنن

text: بوکانن در شرایطی رئیس‌جمهوری آمریکا شد که کشور به سرعت به سمت تجزیه پیش می‌رفت. بوکانن ترجیح داد که واقعیت‌های سیاسی زمانه اش را بپذیرد، از همین رو برای پایان دادن به اختلافها بر سر مسئله برده داری بر نظریه قانون اساسی تکیه کرد، اما او این نکته را در نظر نگرفته بود که شمالی‌ها استدلال‌های متکی بر قانون اساسی را که به نفع جنوبی‌ها بود نمی‌پذیرند. مسئله دیگری که بوکانن به آن اشراف نداشت مسئله آرایش سیاسی احزاب در آن زمان بود که به دلیل گسترش تمایلات تجزیه طلبانه در حال تغییر بود: انشعاب در حزب دموکرات، تضعیف و نابودی حزب ویگ و تشکیل حزب جمهوریخواه از تحولات این سالها بود.


title: جیمز بیوکنن

text: جیمز بوکانن با شکست دادن میلارد فیلمور و جان فرمونت بعنوان پانزدهمین رئیس‌جمهوری آمریکا انتخاب شد، در آن زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۳۱ میلیون و ۴۴۳ هزار و ۳۲۱ نفر بود. جیمز بوکانن بر این باور بود که اگر در انتخاب کابینه اش ترکیبی متوازن از جناح‌های سیاسی را در نظر داشته باشد و مردم را ترغیب کند که برای حل اختلافات در زمینه قانون اساسی تفسیر دیوانعالی کشور را بپذیرند، می‌تواند به بحرانهای سیاسی پایان دهد. دیوانعالی در حال بررسی قانونی بودن محدود کردن برده داری در سرزمینهای مورد مناقشه بود و جیمز بوکانن در نطق مراسم ادای سوگند ریاست جمهوری ضمن اشاره به این نکته، آرزو کرد که دیوانعالی این مسئله را به سرعت حل کند.


title: جیمز بیوکنن

text: دو روز بعد دیوانعالی نظرش را اعلام و تصریح کرد کنگره برای محروم کردن مردم از برده داری در سرزمینهای مورد منازعه قدرت و اختیارات قانونی ندارد. جنوبی‌ها از اعلام نظر دیوانعالی شادمان شدند اما در شمال جنجال برپا شد.


title: جیمز بیوکنن

text: کانزاس در آن زمان ایالت نبود و بوکانن تصمیم گرفت کانزاس را به عنوان یک ایالت برده دار اعلام کند، این مسئله خشم جمهوری خواهان و بسیاری از هم حزبی‌های بوکانن را برانگیخت اما کانزاس در دوران بوکانن همچنان به عنوان منطقه باقی‌ماند.


title: جیمز بیوکنن

text: سال ۱۸۵۸ جمهوری خواهان در مجلس نماینگان به اکثریت دست یافتند، اما هر لایحه مهمی که تصویب می‌کردند باید از سد جنوبی‌ها در سنا می‌گذشت یا از وتوی رئیس‌جمهوری عبور می‌کرد. دولت فدرال به بن‌بست رسیده بود. سال ۱۸۶۰ اختلافات سیاسی تا جایی بالاگرفت که از حزب دموکرات دو شاخه شمال و جنوب انشعاب و هر شاخه نامزد خود را برای انتخابات ریاست جمهوری معرفی کرد، در نتیجه زمانی که جمهوری خواهان آبراهام لینکلن را به عنوان نامزد احراز مقام ریاست جمهوری معرفی کردند، واضح بود که لینکلن انتخاب می‌شود حتی اگر هیچ رایی در صندوقهای جنوب به نام او ریخته نشود. جنگ افروزان جنوب بر تجزیه طلبی دامن می‌زدند و تمایلی به روی کار آمدن یک دولت جمهوری‌خواه نداشتند. پرزیدنت بوکانن، تلاش کرد راهی برای مصالحه بیابد اما رهبران جدایی طلبان حاضر به مصالحه نبودند.


title: جیمز بیوکنن

text: اینجا بود که بوکانن شیوه نظامی را در پیش گرفت و کشتی جنگی «ستاره غرب» را عازم جنوب کرد. چندین عضو کابینه بوکانن استعفا دادند و او با شمالی‌ها جاهای خالی کابینه اش را پر کرد.


title: جیمز بیوکنن

text: بوکانن از این زمان تا پایان دوره ریاست جمهوری اش سیاست غیرفعالی را در پیش گرفت. ماه مارس ۱۸۶۱ بوکانن به پنسیلوانیا بازگشت و دوران بازنشستگی اش را آغاز کرد و مشکلات داخلی کشور را که از حلش ناتوان بود برای جانشینانش به ارث گذاشت. هفت سال بعد بوکانن درگذشت.


title: جیمز بیوکنن

text: جیمز بوکانن تنها رئیس‌جمهوری آمریکا است که هرگز ازدواج نکرد.


title: آبراهام لینکلن

text: آبراهام لینکُلْن ؛ تلفظ انگلیسی: ؛ (۱۲ فوریهٔ ۱۸۰۹ – ۱۵ آوریل ۱۸۶۵) یک دولتمرد و وکیل آمریکایی بود که از سال ۱۸۶۱ تا زمان ترور وی در سال ۱۸۶۵ به عنوان شانزدهمین رئیس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا خدمت می‌کرد. لینکلن کشور را در زمان جنگ داخلی آمریکا، بزرگترین بحران اخلاقی و سیاسی کشور، رهبری کرد. در دوران ریاست‌جمهوری‌اش وی موفق به حفظ اتحادیه، الغای برده داری، تقویت دولت فدرال و مدرن‌سازی اقتصاد ایالات متحده شد.


title: آبراهام لینکلن

text: لینکلن در خانواده‌ای تهی‌دست در یک کلبه چوبی واقع در ایالت کنتاکی متولد شد و در در ایالت ایندیانا بزرگ شد. او خود تحصیل کرده بود و به یک وکیل، رهبر حزب ویگ و نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از ایالت ایلینوی تبدیل شد. در سال ۱۸۴۹، او سیاست را ترک کرد و به وکالت پرداخت، اما پس از حدود ۵ سال در سال ۱۸۵۴ دوباره به دنیای سیاست بازگشت و به عنوان رهبر حزب تازه تأسیس جمهوری‌خواه شناخته شد. لینکلن در سال ۱۸۶۰ کاندیدای ریاست جمهوری شد و با پیروزی در تمامی ایالات شمالی به عنوان اولین رئیس‌جمهور از حزب جمهوری‌خواه برگزیده شد. عناصر طرفدار برده داری در جنوب پیروزی وی را با رد خواسته‌هایشان توسط شمال برای اعمال برده داری برابر دانستند و در نتیجه تجزیه ایالات متحده آمریکا (اتحادیه) را آغاز کردند. ایالات تجزیه طلب جنوبی، ایالات مؤتلفه آمریکا (کنفدراسیون) را تشکیل دادند و به منظور تحکیم استقلال‌شان از اتحادیه، با نبرد فورت سامتر، جنگ داخلی آمریکا را آغاز کردند. لینکلن نیروهای خود را برای سرکوب تجزیه‌طلبان و احیای اتحادیه فراخواند.


title: آبراهام لینکلن

text: به عنوان جمهوری‌خواهی میانه‌رو، لینکلن مجبور بود که با گروهی از جناح‌های مختلف حزب خود و حزب‌های دیگر در مورد سیاست‌هایش در قبال جنگ مدارا کند. «دموکرات‌های جنگ» جناح بزرگی از دموکرات‌ها که سابقاً مخالف جمهوری‌خواهان بودند از سیاست‌های میانه‌رو او حمایت کردند، اما «جمهوری‌خواهان تندرو»، که خواستار برخورد سخت‌تری با ایالات جنوبی بودند، به مخالفت با او پرداختند. «دموکرات‌های ضدجنگ» نیز او را مورد انتقادات شدیدی قرار دادند. لینکلن با استفاده از خصومت متقابل جناح‌ها، توزیع دقیق حمایت سیاسی در میانشان و توسل به مردم ایالات متحده، مخالفت آن‌ها را مدیریت کرد. سخنرانی او در گتیسبرگ به یک نطق تاریخی و تأثیرگذار در زمینه ملی‌گرایی، جمهوری‌خواهی، حقوق برابر، آزادی و دموکراسی تبدیل شد.


title: آبراهام لینکلن

text: لینکلن درزمینه استراتژی و تاکتیک‌های جنگ، شخصاً ژنرال‌ها را انتخاب می‌کرد و تصمیم محاصره دریایی تجارت جنوبی‌ها را اتخاذ کرد. او قانون قرار احضار زندانی را لغو کرد و با خنثی سازی قضیه ترنت جلوی مداخله بریتانیا در جنگ داخلی را گرفت. او در میانه جنگ با صدور اعلامیه آزادی بردگان و دستور خود مبنی بر این‌که ارتش اتحادیه از بردگان سابق محافظت خواهد کرد و حتی آن‌ها را در ارتش استخدام می‌کند، پایان برده داری در ایالات متحده را تدوین و مهندسی کرد. وی همچنین ایالت‌های مرزی (ایالت‌هایی که در میان شمال و جنوب قرار داشتند و در جنگ داخلی در جبهه اتحادیه جنگیدند، ولی هنوز برده داری را ملغی نکرده بودند) را به غیرقانونی کردن برده داری تشویق کرد و از متمم سیزدهم قانون اساسی ایالات متحده، که برده داری در سراسر کشور را غیرقانونی اعلام کرد، حمایت کرد.


title: آبراهام لینکلن

text: لینکلن در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۸۶۴ با اختلاف بالای آرای الکترال برای دور دوم انتخاب شد. وی به دنبال متحد کردن ملتی که با جنگ داخلی از هم جدا شده بودند، بود. در ۱۴ آوریل ۱۸۶۵، تنها چند روز پس از پایان جنگ، لینکلن با همسرش مری به دیدن یک نمایش در تئاتر فورد رفته بود، که توسط جان ویلکس بوث هوادار کنفدراسیون ترور شد. از لینکلن به عنوان قهرمان ایالات متحده یاد می‌شود و او به‌طور مداوم به عنوان یکی از بهترین رئیس جمهور ها در تاریخ آمریکا رتبه‌بندی می‌شود.


title: آبراهام لینکلن

text: آبراهام لینکلن در ۱۲ فوریه ۱۸۰۹ (هم‌روز با چارلز داروین) در کلبه‌ای چوبی در مزرعهٔ سینکینگ اسپرینگ، به مساحت یک چهارم کیلومتر مربع، به دنیا آمد. پدرش توماس لینکلن و مادرش ننسی هانکز بود. او از نوادگان ساموئل لینکلن انگلیسی که در سال ۱۶۳۸ از هینگهام، نورفک به شهر همنامش هینگهام، ماساچوست مهاجرت کرد، بود. خانواده وی آنگاه به غرب مهاجرت کردند و از نیوجرسی، پنسیلوانیا و ویرجینیا گذشتند.


title: آبراهام لینکلن

text: در هفده سالگی، آبراهام برای مدتی خانه خانواده را ترک کرد و در کشتی در تقاطع اندرسون و اوهایو کار کرد. در نوزده سالگی، خواهرش سارا را از دست داد که در هنگام به دنیا آوردن اولین فرزندش درگذشت. در آوریل ۱۸۲۸، او قراردادی را با جیمز جنتری، ساکن منطقه خودش امضا کرد، طبق آن قرار بود یک قایق محصولات کشاورزی را به نیواورلئان بیاورد. این سفر سه ماه به طول انجامید و در این مدت او با یکی از پسرانش جنتری به اوهایو و سپس به می‌سی‌سی‌پی سفر کرد جایی که آنها مجبور بودند با جریانات شدید و حمله به محموله‌های خود روبرو شوند. در بازگشت به ایندیانا، آبراهام ۲۵ دلاری را که درآمد این قرارداد برایش بود به پدرش داد.


title: آبراهام لینکلن

text: در مارس ۱۸۳۰، زمانی که آبراهام ۲۱ ساله بود توماس لینکلن تصمیم می‌گیرد به سرزمین‌های حاصلخیز ایلینوی، در حاشیه رود سنگامون برگردد. پسرش به او کمک می‌کند تا سرزمین جدید خود را پاکسازی کند. زمستان بعدی سخت بود و خانواده چندین ماه در برف و یخبندان گرفتار بودند. در مارس ۱۸۳۱، آبراهام قصد داشت با دادن پیشنهادی به یک دلال به نام دنتون آفوت، برای حمل بار به نیواورلئان درآمد کسب کند. بنظر می‌رسد که آفوت خودش دارای قایق نیست. او، با پسر عمویش جان هنکس و جان جانستون (پسر سارا لینکلن) ییک قایق را در ساحل سنگامون می‌سازند؛ بنابراین لینکلن دریانورد شد و سفری به می‌سی‌سی‌پی تا نیواورلئان انجام داد. در بازگشت، وی در دهکده نیو سالم در رودخانه سنگامون اقامت گزید و سپس به شغلهایی همچون انبار داری، پستچی، و سرپرست کار پرداخت.


title: آبراهام لینکلن

text: لینکلن در سال ۱۸۵۵ برای حضور در مجلس سنای آمریکا نامزد شد و یک سال پس از آن به حزب جدید جمهوریخواه پیوست. وی توانست با وجود شکست از فریمونت نامزد این حزب در رقابت‌های انتخاباتی سال ۱۸۵۶، در سمت معاون بالقوه وی به محبوبیت فراوانی در میان افکار عمومی آمریکا دست یابد. وی توانست در کنوانسیون جمهوری خواهان برای رقابت‌های انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۶۰ به کسب نامزدی این حزب نایل آید و بالاخره در این انتخابات به پیروزی برسد.


title: آبراهام لینکلن

text: لینکلن از آغازین ماه‌های زمامداری‌اش نشان داد که به رغم نظر جیمز بوکانان، معتقد است که دولت ملی قدرت مواجهه با شورشیان را داراست. او گرچه با نظام برده‌داری مخالفت نمی‌ورزید، اما به سرعت دریافت که جنگ داخلی، در کشورش، نمی‌تواند بدون آزادی برده‌ها، به سرانجامی مطلوب برسد. او از یک سو با مخالفت جمهوریخواهان تندرو مواجه بود و از سوی دیگر باید تلاش می‌کرد تا دموکرات‌های طرفدار صلح را با خود همراه کند. تلاش‌های وی برای یافتن راهی میانه در سال ۱۸۶۴ به ثمر نشست و وی برای بار دوم سمت ریاست جمهوری در کشورش را بر عهده گرفت. لینکلن در مراسم تحلیف بر مسامحه با جنوب صحه گذاشت، اما پیش از اینکه این اندیشه وی به بوته آزمایش گذاشته شود، درگذشت.


title: آبراهام لینکلن

text: آبراهام لینکلن در خانواده‌ای فقیر در کنتاکی به دنیا آمد. پدرش، در حالی که تنها تبری برای گذران زندگی بهمراه داشت، از آنجا به همراه خانواده خود مهاجرت کرد، و بسوی شهر ایندیانا پیش رفت، پس در شهر ایندیانا، کلبه‌ای چوبی، بدون در و پنجره ساخت که کف آن پر از علف‌های وحشی بود. او برای آنها، رختخواب‌هایی، که تشک آن را با برگ خشک پرکرده بودند به همراه، یک یا دو چهارپایه، یک میز و یک کتاب مقدس فراهم آورد، که همه اثاثیه و دارایی آن‌ها را تشکیل می‌داد.


title: آبراهام لینکلن

text: لینکلن در دوران ریاست خود بیشتر توجه خود را به مسائل نظامی و سیاست معطوف کرد، اما با حمایت شدید او بود که دولت آمریکا نظام بانک ملی فعلی را از طریق قانون بانک ملی راه‌اندازی نمود. دولت لینکلن تعرفه موریل را برای افزایش درآمد افزایش داد و برای نخستین بار مالیات بر درآمد را اعمال کرد، صدها میلیون دلار اوراق بهادار و اسکناسهای کاغذی چاپ کرد، مهاجرت از اروپا را ترغیب نمود، نخستین راه‌آهن میان قاره‌ای را به راه انداخت، وزارت کشاورزی آمریکا را بنا نهاد و از طریق قانون همستید مصوب ۱۸۶۲ مالکیت زمین‌های کشاورزی را ترویج کرد. در دوران جنگ، وزارت دارایی او به شیوه‌ای کارآمد تجارت پنبه را در نواحی اشغال شده جنوب تحت کنترل گرفت.


title: آبراهام لینکلن

text: از مشخصه‌های بارز لینکلن این بود که به رقیبان سیاسی اش در کابینه پستهای مهم می‌داد تا تمامی گروه‌های حزب را در یک جهت نگه دارد و به آن‌ها امکان دهد تا با یکدیگر مبارزه کنند، اما علیه لینکلن متحد نشوند. تاریخ نویسان معتقدند که کابینه او به استثنای کامرون، گروهی بسیار کارآمد بود. لینکلن قضات زیر را برای دادگاه عالی ایالات متحده برگزید:


title: آبراهام لینکلن

text: با امضای لینکلن موارد زیر تصویب شد:


title: آبراهام لینکلن

text: لینکلن توسط یک بازیگر تئاتر به نام جان ویلکس بوث در آمفی‌تئاتر فورد مورد اصابت گلوله قرار گرفت و در صبح روز ۱۵ آوریل ۱۸۶۵ درگذشت. جان ویلکس بوث بازیگر مشهور و جاسوس متفقین از مریلند بود. اگرچه او هرگز به ارتش کنفدراسیون ملحق نشد، اما با سرویس مخفی کنفدراسیون تماس داشت.


title: آبراهام لینکلن

text: یادبود و گرامیداشت آبراهام لینکلن، یکی از محبوبترین رئیس جمهوران آمریکا، طیف و گستره وسیعی را در اقصی نقاط آمریکا داشته که تا به امروز نیز ادامه دارد.


title: اندرو جانسون

text: اندرو جانسون (زاده ۲۹ دسامبر ۱۸۰۸ – درگذشته ۳۱ ژوئیه ۱۸۷۵) هفدهمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب دموکرات بین سال‌های ۱۸۶۵ تا ۱۸۶۹ میلادی بود.


title: اندرو جانسون

text: پس از ترور لینکلن، اندرو جانسون، معاون اوکه از حزب دموکرات بود بر اساس قانون اساسی آمریکا سوگند ریاست جمهوری یادکرد. در آغاز طرفدار اندرو جکسون بود و چون او می‌اندیشید.


title: اندرو جانسون

text: اندرو جانسون در رالی در ایالت کارولینای شمالی به دنیا آمد و در فقر بزرگ شد، در کودکی شاگرد یک خیاط بود، اما سرانجام از کار در آن خیاطی فرار کرد. او در گرینزویل تنسی مغازه خیاطی خودش را باز کرد و با الیزا مک کاردل ازدواج کرد. جانسون خواندن و نوشتن را نزد همسرش آموخت. او در مناظرات آکادمی ملی حضوری فعال داشت. پیش از رسیدن به ریاست جمهوری به عنوان شهردار، نماینده کنگره، سناتور، فرماندار تنسی و معاونت ریاست جمهوری آمریکا خدمت کرد. در عرصه سیاست سخنوری توانا بود، پشتیبان مردم عادی و منتقد اشرافیت مزرعه داربود. طی سال‌های دهه ۱۸۴۰ و ۱۸۵۰ میلادی در کنگره بود از طرح و لایحه مزرعه مجانی برای فقرا حمایت می‌کرد. در دوران بحران تجزیه طلبی، و حتی زمانی‌که تنسی اعلام جدایی کرد، جانسون همچنان در سنا ماند و این مسئله نزد شمالی‌ها از او قهرمانی ساخت، اما در عین حال باعث شد تا بسیاری از جنوبی‌ها به چشم خائن به او بنگرند. سال ۱۸۶۲ پرزیدنت لینکلن، جانسون را به فرماندهی نظامی تنسی منصوب کرد و جانسون از تنسی برای بازسازی ارتش استفاده کرد. سال ۱۸۶۴ جمهوری خواهان با این استدلال که «حزب متحد ملی» متعلق به تمام مردان وفادار و صادق است اندرو جانسون را که یک جنوبی و دموکرات بود، به عنوان نامزد معاونت ریاست جمهوری معرفی کردند. پس از ترور لینکلن، پرزیدنت جانسون کار بازسازی ایالتهای کنفدراسیون را از سر گرفت و این در حالی بود که جلسات کنگره در سال ۱۸۶۵ برگزار نمی‌شد. در این زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۳۹ میلیون و ۸۱۸ هزار و ۴۴۹ نفر بود.


title: اندرو جانسون

text: اندرو جانسون، تمام کسانی را که سوگند وفاداری خوردند عفو کرد اما رهبران و ثروتمندان جنوب باید از رئیس‌جمهوری عفو ویژه دریافت می‌کردند. جمهوری خواهان رادیکال در کنگره برای تغییر برنامه جانسون بسرعت وارد عمل شدند و توانستند حمایت شمالیهایی را جلب کنند که از بر سر کار ماندن بسیاری از کسانی که پیش از جنگ از رهبران جنوبی‌ها بودند و همچنین اعمال محدودیت‌های پیش از جنگ در مورد سیاهان رضایت نداشتند. یکی از اقدامات رادیکال‌ها تصویب لوایحی در مورد برده‌های سابق بود. جانسون لوایح تصویب شده را وتو کرد. رادیکال‌ها توانستند رأی کافی را در کنگره برای تصویب این لایحه، برغم وتوی رئیس‌جمهوری گرد آورند. این نخستین بار بود که کنگره علی‌رغم وتوی رئیس‌جمهوری لایحه‌ای را به تصویب رساند. کنگره در نهایت لایحه قانون مدنی سال ۱۸۶۶ را تصویب کرد که بر اساس آن سیاهان به عنوان شهروند آمریکا پذیرفته می‌شدند و هر تبعیضی علیه آن‌ها ممنوع می‌شد. چند ماه بعد کنگره متمم چهاردهم قانون اساسی را تصویب کرد. در این متمم آمده بود که هیچ ایالتی نباید فردی را از زندگی، آزادی، یا مالکیت، بدون طی مراحل قانونی محروم کند. هیچ‌یک از ایالتهایی که پیش از جنگ عضو کنفدراسیون بودند بجز تنسی حاضر به پذیرش اصلاحیه نشدند. علاوه بر این دو شورش نژادی خونین در جنوب رخ داده بود. جانسون در جریان یک سخنرانی در غرب میانه با خشم حضار روبرو شد. پاییز همان‌سال، جمهوری خواهان رادیکال در انتخابات کنگره به پیروزی چشمگیری دست یافتند. در ماه مارس سال ۱۸۶۷، رادیکال‌ها طرح خود را برای بازسازی تصویب کردند و به اجرا درآوردند که بر اساس آن در ایالتهای جنوبی حکومت نظامی اعلام شد. آن‌ها همچنین با تصویب قوانینی محدودیت‌های جدیدی برای رئیس‌جمهوری ایجاد کردند و زمانی‌که جانسون، ادوین استنتون، وزیر جنگ کابینه را برکنار کرد، جانسون به زیر پاگذاشتن قانون و سوءاستفاده از قدرت متهم شد و مورد استیضاح قرار گرفت. اما جانسون در سنا تبرئه شد. سال ۱۸۷۵، وشش سال پس از پایان دوره ریاست جمهوری اش، جانسون در انتخابات مجلس سنا از ایالت تنسی انتخاب شد و به واشینگتن بازگشت. اندرو جانسون چند ماه پس از آن در ژوئیه سال ۱۸۷۵ درگذشت.


title: رادرفورد بیرچارد هیز

text: رادرفورد بیرچارد هِیز (زاده ۴ اکتبر ۱۸۲۲ – درگذشته ۱۷ ژانویه ۱۸۹۳)، نوزدهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. این دوران همزمان است با ۱۲۵۵ تا ۱۲۵۹ خورشیدی و زمان سلطنت ناصر الدین شاه در ایران است. انتخاب هیز برای سومین بار به عنوان فرماندار اوهایو زمینه جلب توجه جمهوریخواهان را به وی فراهم آورد. انتخاب وی به عنوان رئیس‌جمهور آمریکا در سال ۱۸۷۶ با بحث و شبهات زیادی همراه بود. او با اختلاف یک رای الکترال بر رقیبش پیروز شد. اما وعده‌های هیز برای مصالحه با جنوب باعث شد تا افکار عمومی آمریکا نسبت به نتایج این انتخابات سختگیری نکرده و آن را بپذیرد.


title: رادرفورد بیرچارد هیز

text: رادرفورد هایس در یکی از بحث برانگیزترین انتخابات در تاریخ آمریکا و با اختلاف یک رای الکتورال، رقیبش ساموئل تیلدن را شکست داد و به عنوان نوزدهمین رئیس‌جمهوری آمریکا انتخاب شد. در آن زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۵۰ میلیون و ۱۵۵ هزار و ۷۸۳ نفر بود. هایس برشکوه و جلال نهاد اجرایی آمریکا افزود ودست به اصلاحات معتدلی در آن زد. رادرفورد هایس، سال ۱۸۲۲ در اوهایو به دنیا آمد، در کنیون کالج و هاروارد حقوق خواند، پس از ۵ سال وکالت به سینسیناتی رفت و در آنجا به عنوان یک وکیل جوان در حزب ویگ رشد کرد. در جریان جنگهای داخلی زخمی شد و به او درجه افتخاری سرلشکراعطا شد. زمانیکه هنوز در ارتش بود جمهوری خواهان سینسیناتی از اوخواستند که نامزد عضویت در مجلس نمایندگان آمریکا شود، او پذیرفت و در انتخابات پیروز شد. رادرفورد هایس پیش از ریاست جمهوری، نماینده کنگره و سه دوره نیز فرماندار اوهایو بود.


title: رادرفورد بیرچارد هیز

text: رادرفورد هایس مردی آزادمنش، وفادار به حزب وبا سوابق خوب جنگی بود، این امتیازات سبب شد تا جمهوری خواهان او را برای انتخابات سال ۱۸۷۶ به عنوان نامزد خود معرفی کنند. رقیب او از حزب دموکرات ساموئل تیلدن، فرماندار نیویورک بود. با وجود آنکه شماری از سرشناس‌ترین سخنرانان جمهوری‌خواه و حتی مارک توین برای هایس تبلیغ می‌کردند، هایس امیدی به پیروزی نداشت. نتیجه انتخابات بسیار نزدیک بود، تیلدن ۴ میلیون و ۳۰۰ هزار رای عمومی و هایس ۴ میلیون و ۳۶ هزار رای عمومی را از آن خود کرد، اما سرنوشت انتخابات در گرو نتیجه آرای الکتورال بود. در سه ایالت لوییزیانا، کارولینای جنوبی و فلوریدا در زمینه آرای الکتورال اختلاف وجود داشت وهایس برای پیروزی به رای الکتورال هر سه ایالت نیاز داشت، پس از چندین ماه مجادله در ژانویه سال ۱۸۷۷ کنگره، یک کمیسیون انتخاباتی را مسوول رسیدگی به این جریان کرد. این کمیسون متشکل از ۸ جمهوری‌خواه و ۷ دموکرات بود، کمیسون با رای ۸ بر ۷ به نفع هایس رای داد و نتیجه نهایی انتخابات سال ۱۸۷۶ را چنین اعلام کرد: ۱۸۵ رای الکتورال برای هایس و ۱۸۴ رای برای تیلدن. جمهوری خواهان شمالی به دموکراتهای جنوبی وعده دستکم یک پست کابینه، حمایت فدرال، یارانه‌های داخلی و خروج سربازان از لوییزیانا و کارولینای جنوبی را داده بودند. هایس از سوی دیگر اصرار داشت که انتخابش بر پایه شایستگی باشد و نه ملاحظات سیاسی. او مردانی بسیار کاردان را برای کابینه‌اش انتخاب کرد. رادرفورد هایس، قول داد که از حقوق سیاهان در جنوب محافظت کند و همزمان طرفدار استقرار دولتهای خودگردان محلی بود که با دانایی، صداقت و آرامش اداره شوند. رادرفورد هایس از ابتدا اعلام کرده بود که بیش از یک دوره در مقام ریاست جمهوری خدمت نخواهد کرد. او سال ۱۸۸۱ پس از پایان دوره ریاست جمهوری به خانه‌اش در فرمونت اوهایو بازگشت. رادرفورد هایس سال ۱۸۹۳ درگذشت.http://en.wikipedia.org/wiki/Rutherford_B._Hayes


title: جیمز آبرام گارفیلد

text: جیمز آبرام گارفیلد (زاده ۱۹ نوامبر ۱۸۳۱ – درگذشته ۱۹ سپتامبر ۱۸۸۱) بیستمین رئیس‌جمهور آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. از چهارم مارس تا نوزدهم سپتامبر سال ۱۸۸۱ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت. این دوران هم‌زمان با اسفند ۱۲۵۹ تا شهریور ۱۲۶۰ خورشیدی و زمان سلطنت ناصر الدین شاه در ایران است.


title: جیمز آبرام گارفیلد

text: جیمز گارفیلد سال ۱۸۳۱ درشهر کویاهوگا در اوهایو به دنیا آمد، دو ساله بود که پدرش را از دست داد، گارفیلد برای آنکه هزینه تحصیلش را فراهم کند مدتی راننده قایقهای مسافری بود. او سال ۱۸۵۶ از کالج ویلیامز در ماساچوست فارغ‌التحصیل شد.


title: جیمز آبرام گارفیلد

text: جیمز گارفیلد سال ۱۸۵۹ به عنوان سناتور جمهوری‌خواه از ایالت اوهایو به سنا راه یافت. در دوران بحران داخلی طرفدار سرسخت بازگشت ایالتهای تجزیه طلب به ایالات متحده آمریکا بود. سال ۱۸۶۲ و در زمان جنگ داخلی به ارتش داوطلبان پیوست و به دلیل لیاقتی که در نبردها از خود نشان داد درعرض دو سال چندین بار ترفیع گرفت و به درجه سرلشکر نیروهای داوطلب ارتقا یافت.


title: جیمز آبرام گارفیلد

text: هم‌زمان در سال ۱۸۶۲ مردم اوهایو، جیمز گارفیلد را برای نمایندگی در کنگره انتخاب کردند. پرزیدنت لینکلن، گارفیلد را متقاعد کرد که از ارتش کناره گیرد استدلال لینکلن این بود که پیدا کردن یک نظامی برای جانشینی او به مراتب آسانتر از یافتن جمهوری‌خواهی توانا برای کنگره است. گارفیلد به مدت ۱۸ سال به‌طور متوالی به نمایندگی کنگره انتخاب شد.


title: جیمز آبرام گارفیلد

text: سال ۱۸۸۰ در کنوانسیون جمهوری خواهان، گارفیلد نتوانست نظر سایر جمهوری خواهان را برای نامزدی دوستش، جان شرمن جلب کند. در نهایت در سی و ششمین دور رای‌گیری، به صورت غیرمنتظره و بدون آنکه از قبل در این باره گفتگویی صورت گرفته باشد، خود گارفیلد به عنوان نامزد جمهوری خواهان برای انتخابات ریاست جمهوری انتخاب شد.


title: جیمز آبرام گارفیلد

text: جیمز گارفیلد با اختلاف تنها ۱۰ هزار رای عمومی، ژنرال وینفیلد اسکات هنکاک، نامزد دموکراتها را شکست داد و به عنوان بیستمین رئیس‌جمهوری آمریکا انتخاب شد، در آن زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۵۰ میلیون و ۱۵۵ هزار و ۷۸۳ نفر بود.


title: جیمز آبرام گارفیلد

text: جیمز گارفیلد در دوران ریاست جمهوری اختیارات دولت فدرال را در زمینه اداره گمرک نیویورک افزایش داد. درزمینه سیاست خارجی، وزیر امور خارجه دولت گارفیلد از تمام جمهوری‌های آمریکای لاتین دعوت کرد تا سال ۱۸۸۲ در کنفرانسی در شهر واشینگتن شرکت کنند


title: جیمز آبرام گارفیلد

text: روز دوم ژوئیه سال ۱۸۸۱ در ایستگاه راه‌آهن شهر واشینگتن به جان جیمز گارفیلد سوءقصد شد. وکیل جوانی که نتوانسته بود درشغل دلخواه خود استخدام شود به رئیس‌جمهوری تیراندازی کرد. گارفیلد بشدت زخمی شد و چندین هفته در کاخ سفید تحت درمان قرار گرفت. الکساندر گراهام بل، مخترع تلفن، به کاخ سفید آمد و تلاش کرد گلوله را در بدن رئیس‌جمهوری با دستگاه الکتریکی که خود طراحی کرده بود ردیابی کند، اما موفق نشد.


title: جیمز آبرام گارفیلد

text: روز ششم سپتامبر گارفیلد را به کنار دریا در نیوجرسی منتقل کردند. با آنکه پس از چند روز به نظر رسید حال گارفیلد رو به بهبود است، اما روز نوزدهم سپتامبر سال ۱۸۸۱جیمز گارفیلد، بیستمین رئیس‌جمهوری آمریکا از عفونت و خونریزی داخلی درگذشت.


title: جیمز آبرام گارفیلد

text: در سال ۱۸۶۷، گارفیلد استعداد خود در ریاضی را با اثبات قضیه فیثاغورس نشان داد. روش وی در ژورنال ریاضیات نیو انگلند چاپ شده‌است. ویلیام دانهم آن را «اثباتی واقعاً خیلی هوشمندانه» توصیف کرده‌است.


title: چستر آلن آرتور

text: چستر آلن آرتور (زاده ۵ اکتبر ۱۸۲۹ – درگذشته ۱۸ نوامبر ۱۸۸۶)، وکیل و سیاست مدار آمریکایی، بیست و یکمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود.


title: چستر آلن آرتور

text: از وی بابت امضای لایحه راه ندادن چینی ها در دوران ریاست جمهوری اش انتقاد می شود. لایحه راه‌ندادن چینی‌ها اولین قانونی بود که به منظور پیشگیری از مهاجرت گروه قومی مشخصی به آمریکا اجرا شد.


title: چستر آلن آرتور

text: چستر آلن آرتور در سال ۱۸۷۱ از سوی گرانت به سمت تحصیل دار بندر نیویورک منصوب شد. این سمت زمینه حمایت گسترده گروه نیویورکی‌ها را به نفع وی فراهم آورد، اما هیس در سال ۱۸۷۷ خواستار تحقیق در فعالیت‌های این گروه شد و یک سال بعد آرتور از سمت خود معلق شد. پس از مرگ کارفیلد آرتور که معاونت وی را بر عهده داشت، رئیس‌جمهور آمریکا شد. وی در پی از دست دادن حمایت گروه نیویورک و ناکامی در جلب حمایت جمهوری خواهان از نامزدی برای انتخابات سال ۱۸۸۴ بازماند. او دو سال پس از برگزاری این انتخابات در نیویورک درگذشت.


title: گروور کلیولند

text: استیون گروور کلیولند (زاده ۱۸ مارس ۱۸۳۷ – درگذشته ۲۴ ژوئن ۱۹۰۸) وکیل و سیاستمدار آمریکایی و بیست و دومین و بیست و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بود. او در سه دوره از انتخابات در سال‌های ۱۸۸۴، ۱۸۸۸ و ۱۸۹۲ برنده آرای مردمی شد و یکی از دو دمکراتی (در کنار توماس وودرو ویلسون) است که در دوره سیطرهٔ جمهوریخواهان از ۱۸۶۱ تا ۱۹۳۳ به قدرت رسیده‌است. او همچنین اولین و تا به امروز تنها رئیس‌جمهور در تاریخ آمریکاست که در دو دوره غیر متوالی به این منصب رسیده‌است. او عضو حزب دموکرات بود.


title: گروور کلیولند

text: کلیولند رهبر دمکرات‌های بوربونی حامی کسب‌وکاری بود که با تعرفه‌های بالا، نقره رایگان، تورم، امپریالیسم، یارانه دادن به کسب‌وکارها، کشاورزان یا کهنه‌سربازان مخالف بودند. نبرد او برای اصلاح سیاسی و محافظه‌کاری مالی او را تبدیل به نمادی برای محافظه کاری آمریکایی در آن دوران کرد. کلیولند به خاطر صداقت، اتکای به نفس، راست‌کرداری و تعهد به اصول لیبرالیسم کلاسیک تحسین برانگیخت. او با فساد سیاسی، جانبداری حزبی و سردمداری سیاسی مبارزه کرد. کلیولند به عنوان یک اصلاحگر از چنان اعتباری برخوردار بود که جناح هم نظر با او در حزب جمهوریخواه، موسوم به «ماگوامپ» ها از او در انتخابات ۱۸۸۴ حمایت کرد.


title: گروور کلیولند

text: با شروع دولت دوم او، دوره وحشت ۱۸۹۳ کشور را فراگرفت و باعث بروز یک رکود ملی شد که کلیولند از جلوگیری آن ناتوان ماند. این فاجعه حزب دمکرات را نابود کرد و راه را برای پیروزی سهمگین حزب جمهوریخواه در انتخابات ۱۸۹۴ و در دست گرفتن حزب دمکرات از سوی نقره خواهان و زراعت کاران شد. نتیجه یک تغییر راستای سیاسی بود که به نظام حزبی سوم پایان داد و نظام حزبی چهارم و عصر ترقی‌خواهی را شروع کرد.


title: گروور کلیولند

text: کلیولند سیاستگذاری نیرومند بود، و هدف انتقاد نیز قرار می‌گرفت. مداخلهٔ او در اعتصاب پولمن در ۱۸۹۴ و فعال نگه داشتن راه‌آهن خشم سندیکاها را در سطح کشور و نیز حزب را در ایلینوی برانگیخت؛ حمایت او از استاندارد طلا و مخالفت با نقره رایگان جناح زراعت کار حزب دمکرات را دشمن او کرد. منتقدان شکایت کردند که کلیولند در دور دوم خود ابتکار اندکی داشته و به نظر می‌رسد منکوب فجایع اقتصادی کشور—رکود اقتصادی و اعتصاب ها— شده‌است. با این وجود شهرت او به خاطر پاکدامنی و شخصیت نیکو با وجود دشواری‌های دور دوم او باقی ماند. الن نوینس زندگی‌نامه‌نویس نوشت «در مورد گروور کلیولند، بزرگی در ویژگی‌های معمولی است تا غیرمعمولی. او ویژگی نداشت که هزاران نفر دیگر از آن بی‌بهره باشند. او از صداقت، شجاعت، سرسختی، استقلال و عقل سلیم بهرمند بود؛ ولی آن‌ها را به درجه‌ای داشت که دیگران ندارند.» امروزه بیشتر مورخین او را رهبری موفق می‌دانند و عموماً در بین سطح دوم رؤسای جمهور آمریکا طبقه‌بندی می‌کنند.


title: گروور کلیولند

text: کلیولند در سال ۱۸۸۴ توانست حمایت "دموکرات‌ها" را برای نامزدی در انتخابات جلب کند. او اگرچه در میان افکار عمومی "آمریکا"از محبوبیت بالایی برخوردار نبود، اما در انتخابات ۱۸۸۴ با جلب نظر جمهوریخواهان مستقل به ریاست جمهوری آمریکا رسید. وی ۴ سال بعد رقابت برای کسب مجدد این جایگاه را به «بنیامین هریسون»، از حزب جمهوریخواه، واگذار کرد اما در دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری بار دیگر توانست وارد کاخ ریاست جمهوری شود. پیروزی در نزاع مرزی با انگلیس در ونزوئلا از جمله دستاوردهای وی در سیاست خارجی بود.


title: بنجامین هریسون

text: بنجامین هریسون (زاده ۲۰ اوت ۱۸۳۳ – درگذشته ۱۳ مارس ۱۹۰۱) بیست و سومین رئیس‌جمهور آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود.


title: بنجامین هریسون

text: وی نوه ویلیام هنری هریسون، نهمین رئیس‌جمهور آمریکا بود. بنیامین هریسون در انتخابات ۱۸۸۸ به عنوان نامزد جمهوری‌خواهان شرکت کرد و با کسب ۲۳۳ رای در الکترال کالج بر «کله ولند» چیره شد. بزرگ‌ترین دستاورد سیاست خارجی هریسون حمایت وی از «بلین»، وزیر امور خارجه وقت بود که ایده‌هایش در اداره امور وزارت خارجه آمریکا زمینه‌های قدرت امپریالیستی این کشور را نوید می‌داد. از دیگر دستاورد های دوران ریاست جمهوری وی به تجهیز و به روزرسانی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا می توان اشاره کرد. بعضی از طرح های او مثل تخصیص بودجه فدرال برای برنامه های آموزشی با شکست مواجه شد.


title: تئودور روزولت

text: تئودور روزولت (زاده ۲۷ اکتبر ۱۸۵۸ – درگذشته ۶ ژانویه ۱۹۱۹) بیست و ششمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود.


title: تئودور روزولت

text: درخشان‌ترین دستاورد روزولت در میان سایر رئیس‌جمهورهای آمریکا این بود که وی توانست اولین جایزه نوبل را برای آمریکایی‌ها به ارمغان آورد. وی که در دور دوم ریاست ویلیام مک‌کینلی در کاخ سفید آمریکا معاونت وی را بر عهده داشت، پس از ترور او قدرت را در این کشور به دست گرفت.


title: تئودور روزولت

text: روزولت در تاریخ سیاست خارجی آمریکا نیز دستاوردهای بی‌سابقه‌ای را به ثبت رساند. وی اجازه تحریک شورش در پاناما را صادر کرد تا از اعتراض‌ها و کارشکنی‌های کلمبیا در کانال پاناما خلاصی یابد. او همچنین با میانجیگری در جنگ روسیه و ژاپن به حفظ توازن قدرت در شرق کمک کرد. همین موضوع باعث شد تا وی اولین آمریکایی باشد که جایزه نوبل را دریافت می‌کند.


title: تئودور روزولت

text: تئودور روزولت در رقابت‌های انتخاباتی سال ۱۹۰۴ بر رقیب دموکرات محافظه‌کار خود پیروز شد. روزولت در سال ۱۹۱۲ بار دیگر تلاش کرد تا نامزدی حزب جمهوریخواه را برای سومین دور ریاست بر کاخ سفید از آن خود کند. اما «ویلیام هووارد تافت» وزیر جنگ وی، در دور دوم ریاست جمهوری‌اش گوی سبقت را از وی ربود و توانست برای بار دوم از حزب متبوعش برای شرکت در رقابت‌های انتخابات سال ۱۹۱۲ کاندید شود.


title: تئودور روزولت

text: وی یکی از نخستین آمریکایی‌هایی است که در رشته ورزشی جودو فعالیت داشت و به کمربند قهوه‌ای در این رشته دست پیدا کرد.


title: تئودور روزولت

text: Wikipedia contributors, "Theodore Roosevelt," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Theodore_Roosevelt&oldid=182039671 (accessed January 4, 2008).


title: ویلیام هووارد تفت

text: ویلیام هاوارد تفت (به انگلیسی: William Howard Taft) (زاده ۱۵ سپتامبر ۱۸۵۷ – درگذشته ۸ مارس ۱۹۳۰)، بیست و هفتمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا (۱۹۱۳–۱۹۰۹) از حزب جمهوری‌خواه و دهمین قاضی ارشد ایالات متحده (۱۹۳۰–۱۹۲۱) و تنها کسی است که هر دو این مناصب را بر عهده داشته‌است.


title: ویلیام هووارد تفت

text: ویلیام مک‌کینلی ریاست کمیسیون فیلیپین را پس از استیلای آمریکا بر این کشور به تفت سپرد. تفت در آرام کردن مردم این کشور مهارت خاصی داشت. وی توانست اوضاع اقتصادی این کشور را سامان دهد و مشکل زمین‌های متعلق به کلیسا را حل و فصل کند. وی که دست پرورده روزولت بود، توانست در انتخابات ۱۹۰۸ رقیب دموکرات خود که سه دور شکست در برابر جمهوریخواهان را تجربه کرده بود، مغلوب کند.


title: ویلیام هووارد تفت

text: با وجود پایبندی تفت به سیاست‌های روزولت، وی از حمایت جناح ترقی خواهان در حزب متبوعش محروم شد. این وضعیت زمینه تردیدهای وی را در تصمیم‌گیری‌هایش فراهم آورد و موجب شکست وی در رقابت‌های انتخاباتی سال ۱۹۱۲ گردید.


title: ویلیام هووارد تفت

text: مورگان شوستر


ویلیام هووارد تفت


title: وارن جی. هاردینگ

text: وارن گامالیل هاردینگ (زاده ۲ نوامبر ۱۸۶۵ – درگذشته ۲ اوت ۱۹۲۳)، سیاست‌مدار آمریکایی و بیست‌ونهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود.


title: وارن جی. هاردینگ

text: او از ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۳ در سمت ریاست جمهوری بود و در ۱۹۲۳ ششمین رئیس‌جمهوری شد که در دفتر کار خود درگذشت. وی حزب جمهوریخواه از ایالت اوهایو بود.


title: وارن جی. هاردینگ

text: در زمان انتخاب به عنوان رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، وی یکی از محبوب ترین رئیس جمهوران تا آن زمان حساب می شد اما پس از مرگ وی و در پی روشن شدن چندین رسوایی، محبوبیت وی به شدت خدشه دار شد.


title: کالوین کولیج

text: جان کالوین کولیج ; (زاده ۴ ژوئیه ۱۸۷۲ – درگذشته ۵ ژانویه ۱۹۳۳) سی‌امین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا (۱۹۲۹–۱۹۲۳) بود.


title: کالوین کولیج

text: کولیج که وکیلی جمهوری‌خواه و اهل ورمانت بود، در سلسله مراتب سیاست ایالتی ماساچوست ترقی کرد و نهایتاً فرماندار آن ایالت شد. مدیریت اعتصاب پلیس بوستون در سال ۱۹۱۹ از سوی او، توجه ملی را به سوی او جلب کرد و باعث شد او به عنوان مرد اقدام‌های قاطع مشهور شود. اندک زمانی بعد، او در سال ۱۹۲۰ به عنوان ۲۹مین معاون رئیس‌جمهور برگزیده شد و پس از مرگ ناگهانی وارن جی. هاردینگ در سال ۱۹۲۳ به ریاست جمهوری رسید. او که در سال ۱۹۲۴ در انتخابات ریاست جمهوری به پیروزی رسید، به عنوان یک محافظه‌کار حامی دولت کوچک و نیز شخصی که علی‌رغم حس طنز خوبش بسیار کم حرف می‌زده مشهور شد.


title: کالوین کولیج

text: کولیج اعتماد عمومی به کاخ سفید را پس از رسوایی‌های سلف خود بازگرداند، و با محبوبیت قابل توجهی این منصب را ترک کرد. آن طور که یک زندگی‌نامه‌نویس کولیج بیان کرده، «او روح و امیدهای طبقه متوسط را تجسم بخشید، توانست آمال آنان را درک کرده و نظر آنها را بیان کند. این که او روح متوسط را نمایندگی کرد قانع کننده‌ترین برهان بر قوت اوست.» بازنشستگی کولیج نسبتاً کوتاه بود و او در سن ۶۰ سالگی در سال ۱۹۳۳، کمتر از دو ماه پیش از این که جانشین مستقیمش، هربرت هوور، منصب را ترک کند درگذشت. او چهارمین رئیس‌جمهور از پنج رئیس‌جمهوری است که در دورهٔ جانشین مستقیمشان درگذشته‌اند. برخی بعدتر از کولیج به عنوان بخشی از نارضایتی عمومی از دولت "لسه فر" انتقاد کردند. در دورهٔ دولت رونالد ریگان محبوبیت او دچار تحولی مجدد شد، ولی ارزیابی نهایی از ریاست جمهوری او بین کسانی که کاهش اندازهٔ برنامه‌های دولتی توسط او را تأیید می‌کنند و آنانی که معتقدند دولت فدرال باید بیشتر در تنظیم و کنترل کردن اقتصاد درگیر باشد، دودسته است.


title: هربرت هوور

text: هربرت هوور (زاده ۱۰ اوت ۱۸۷۴ – درگذشته ۲۰ اکتبر ۱۹۶۴) سی و یکمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. وی نخستین رئیس‌جمهور چپ دست دنیا بود.


title: هربرت هوور

text: وابستگی سیاسی هوور به یکی از دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات آمریکا تا پیش از انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۲۰ تا آن حد روشن نبود که این دو حزب اصلی وی را به عنوان نامزد بالقوه خود در نظر بگیرند. اما پس از این انتخابات گرایش سیاسی وی با عهده‌دار شدن ریاست وزارتخانه بازرگانی آمریکا در دوران تصدی هاردینگ و کولیج مشخص شد. جمهوریخواهان هوور را در سال ۱۹۲۸ به عنوان کاندیدای حزب خود برای رقابت با «آلفرد اسمیت» از حزب دموکرات معرفی کردند. وی در این رقابت پیروز شد، اما در انتخابات سال ۱۹۳۲ از تکرار این پیروزی بازماند. بعدها چهره عمومی هوور به واسطه مشاوره و خدماتی که به هری ترومن و دوایت آیزنهاور داد، بهبود یافت.


title: هربرت هوور

text: هربرت هوور و همسرش لو هنری هوور، چندین سال در چین زندگی کرده بودند و هر دو زبان چینی را آموخته بودند.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: فرانکلین دلانو روزِوِلت (، آن طور که خود تلفظ می‌کرد، یا ؛ ۳۰ ژانویه ۱۸۸۲ – ۱۲ آوریل ۱۹۴۵) مشهور به اف‌دی‌آر، دولت‌مرد و رهبر سیاسی آمریکایی بود که به عنوان سی و دومین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از ۱۹۳۳ تا زمان مرگش در ۱۹۴۵ فعالیت کرد. او که دموکرات بود، رکورد چهار بار پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا را داراست و به عنوان چهره‌ای کلیدی در وقایع جهان در میانهٔ قرن بیستم مطرح است. او در بیشتر رکود بزرگ و جنگ جهانی دوم حکومت ایالات متحده را رهبری کرد. او به عنوان رهبر مسلط حزبش، ائتلاف نیو دیل را ساخت، سیاست آمریکا را به نظام حزبی پنجم تغییر راستا داد، و لیبرالیسم آمریکا را در ثلث دوم قرن بیستم تعریف کرد.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: محققین تاریخ و علوم سیاسی، روزولت را غالباً در کنار آبراهام لینکلن و جرج واشینگتن، به عنوان یکی از برترین رؤسای جمهور آمریکا رده‌بندی می‌کنند روزولت در سال ۱۸۸۲ در یک خانواده برجسته، قدیمی هلندی اهل شهرستان داچس، نیویورک متولد شد. او در نهادهای آموزشی نخبه‌پروری چون مدرسه گروتون، کالج هاروارد، و مدرسه حقوق کلمبیا تحصیل کرد. در ۲۳ سالگی در سال ۱۹۰۵ با النور روزولت ازدواج کرد، و با او شش فرزند داشت. او در سال ۱۹۱۰ وارد سیاست شد، و در سنای ایالتی نیویورک، و سپس به عنوان دستیار وزیر نیروی دریایی در دوره رئیس‌جمهور توماس وودرو ویلسون کار کرد. در سال ۱۹۲۰، روزولت جفت انتخابی و معاون جیمز میدلتون کاکس نامزد حزب دمکرات در انتخابات ریاست جمهوری بود، ولی این دو انتخابات را به نامزدهای جمهوریخواه، وارن جی. هاردینگ و کالوین کولیج باختند. روزولت در سال ۱۹۲۱ به بیماری فلج اطفال دچار شد. بطوری‌که از کمر به پایین فلج شده و قادر به راه رفتن نبود، اما با تلاش بسیار و اراده قوی، اجازه نداد که این ناتوانی، مانع از اعتماد رای‌دهندگان به او شود او مرکزی برای درمان مبتلایان به فلج اطفال را در وارم اسپرینگ، جورجیا تأسیس کرد. پس از بازگشت به سیاست، روزولت در سال ۱۹۲۸ به عنوان فرماندار نیویورک برگزیده شد. او از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳ در این سمت بود و مروج تصویب برنامه‌هایی برای مبارزه با رکود اقتصادی در آن زمان بود.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: روزولت در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۳۲، رئیس‌جمهور جمهوریخواه وقت هربرت هوور را به‌طور قاطع شکست داد. روزولت وقتی به ریاست جمهوری رسید که آمریکا در میانهٔ وخیم‌ترین بحران اقتصادی در تاریخ خود بود. اف‌دی‌آر که به خاطر پیروزی شخصیش بر فلج اطفال پرانگیزه شده بود، بر خوش‌بینی و کنشگری مداوم خود برای نوزایی روحیهٔ ملی تکیه کرد. روزولت در ۱۰۰ روز نخست ریاست جمهوری خود، قوانین فدرال بی‌سابقه‌ای مطرح و فرمان‌های اجرایی صادر کرد که منجر به نیو دیل شد— برنامه‌های گوناگونی که برای فراهم آوری مشاغل حکومتی برای بیکاران، بازیابی اقتصادی و اصلاحات وال استریت، بانک‌ها و حمل و نقل طراحی شده بودند. او برنامه‌های متعددی را برای حمایت از بیکاران و کشاورزان، و برای تشویق رشد سندیکاها و مقررات‌گذاری بیشتر بر کسب و کار و مالیه ایجاد کرد. حمایت او از لغو ممنوعیت الکل در سال ۱۹۳۳ بر محبوبیت او افزود، ولی سپس با بحران عمیقی در سالهای ۱۹۳۷–۳۸ مواجه شد. ائتلاف محافظه کار دو حزبی شکل گرفته در سال ۱۹۳۷ مانع این شد که او دیوان عالی را با گزینه‌های خود پر کند، و تقریباً تمام پیشنهادهای او برای قوانین عمده لیبرال (به جز حداقل دستمزد که تصویب شد) را سد کرد. با شروع جنگ و پایان بیکاری، محافظه کاران در کنگره دو برنامه عمده جبران اقتصادی را لغو کردند. به هر روی، آنان بیشتر مقررات او بر کسب و کارها را نگه داشتنند. برنامه‌های عمده باقی‌مانده شامل کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا، و تأمین اجتماعی و چند برنامه کوچکتر بودند.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: روزولت در اوت ۱۹۲۱ و زمانی که تعطیلات خود را در جزیره کامپوبلو در نیوبرانزویک کانادا می‌گذراند به بیماری فلج اطفال مبتلا گشت. او برای مدتی کاملاً فلج شده بود اما در نهایت از کمر به پایین فلج گشت. او با تکیه بر همراهی همسرش، النور روزولت توانست در صحنه سیاست باقی بماند.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: وی در جورجیانا آمریکا مجتمعی به نام بهارهای گرم را راه‌اندازی کرد که شامل چند هتل و یک استخر آب گرم می‌شد و بیشتر برای افراد بی بضاعت بود و شیوه آب درمانی را نیز رونق بخشید. بهارهای گرم یکی از معتبرترین و بهترین مجتمع‌های نگهداری از بیماران فلج اطفال در دنیا می‌باشد.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: وی در سال ۱۹۳۸، یک بنیاد خیره با نام بنیاد ملی فلج اطفال (به انگلیسی: National Foundation for Infantile Paralysis) را برای تأمین مالی حمایت از بیماران و تحقیقات روی بیماری فلج اطفال تأسیس نمود که به دلیل محبوبیت روزولت، توانست مبالغ قابل توجهی را جمع‌آوری کرده و بیماران زیادی را تحت پوشش قراردهد.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: از جمله اقدامات بنیاد، تعریف پروژه‌ای در سال ۱۹۴۸ برای جوناس سالک برای بررسی ویروس فلج اطفال بود. ادامه تحقیقات سالک، منجر به کشف واکسن فلج اطفال شد.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: روزولت در سال ۱۹۳۲ توانست به نامزدی دموکرات‌ها برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا دست یابد. وی توانست در انتخابات آن سال، با اختلافی فراوان هربرت هوور را شکست دهد. مهمترین سیاست روزولت، اجرای برنامه نیو دیل، برای احیای اقتصاد آمریکا پس از رکود شدید اقتصادی ۱۹۳۰ بود.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: هشت میلیون کارگر در سال ۱۹۳۶ بیکار بودند و اگرچه شرایط اقتصادی از سال ۱۹۳۲ بهبود یافته بود، اما رکود هنوز وجود داشت و این به منتقدان روزولت مجال مخالفت میداد. از آن سو، جمهوری خواهان نامزد انتخاباتی قوی نداشتند، و آلف لاندن فرماندار کانزاس را نامزد کردند.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: روزولت در انتخابات ۱۹۳۶، بیش از۶۰٪ آراء کل را به دست آورد و در تمام ایالات بجز دو ایالت برنده شد.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: روزولت طی دومین دوره ریاست جمهوری خود در آمریکا به خطر فاشیسم واقف شد و از سال ۱۹۳۷ تلاش‌هایی را برای اطلاع افکار عمومی کشورش از این خطر و رویدادهایی که در این راستا در اروپا و آسیا در حال وقوع بود، آغاز کرد.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: در ماه های قبل از کنوانسیون ملی دموکراتیک ژوئیه ۱۹۴۰ گمانه زنی های زیادی وجود داشت در مورد اینکه آیا روزولت، بر خلاف رسم معمول برای دوره سوم نامزد خواهد شد یا نه. این سنت دو دوره ای اگرچه هنوز در قانون اساسی نیامده بود، اما بر اساس خودداری جرج واشینگتن از نامزدی برای دوره سوم انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۷۹۶ تأسیس شده بود.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: اما وقایعی که در اروپا رخ میداد و تهدیدات آلمان نازی بر انگلیس در اواسط سال ۱۹۴۰ سبب شد که روزولت فکر کند که تنها او تجربه و مهارت های لازم را برای رویاروئی با این مشکلات دارد.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: در کنوانسیون حزب دموکرات در ژوئیه ۱۹۴۰ در شیکاگو، روزولت به راحتی نامزدی حزب را بدست آورد و هنری والاس از آیووا را برای معاونت برگزید. در پایان، روزولت در انتخابات سال ۱۹۴۰ با کسب ۵۵٪ آراء مردم، ۳۸ ایالت از ۴۸ ایالت (تقریباً ۸۵٪ آراء حوزه‌ای Electoral) برنده شد.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: تأیید کمک‌های آمریکا به بریتانیا و روسیه (ر.ک. قانون وام و اجاره) در سال ۱۹۴۱ زمینه مخالفت‌های داخلی با سیاست‌های وی را فراهم آورد؛ اما حمله ژاپنی‌ها به پرل هاربر به این مخالفت‌ها پایان داد. در ۱۹۴۲ روزولت دستور بازداشت دسته جمعی ۱۰۰٬۰۰۰ ژاپنی آمریکایی را صادر کرد. سلسله جلسات وی با وینستون چرچیل و جوزف استالین مبانی جهان پس از جنگ جهانی دوم را بنیان نهاد.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: کنفرانس تهران با شرکت چرچیل، روزولت و استالین از ۲۸ نوامبر تا اول دسامبر ۱۹۴۳ (۶ تا ۹ آذرماه ۱۳۲۲) به صورت سرّی در سفارت شوروی در تهران، پایتخت ایران برگزار شد.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: تهران ۴۳ نام فیلمی است که محصول مشترک کشورهای شوروی سابق، فرانسه و سوئیس می‌باشد و در سال ۱۹۸۱ ساخته شده‌است. این فیلم را الکساندر آلوف و ولادیمیر ناموف کارگردانی کرده‌اند و بازیگران مشهوری هم‌چون آلن دلون و کلود جید در آن بازی کرده‌اند.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: وی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۱۹۴۴) برای چهارمین بار، به ریاست جمهوری آمریکا برگزیده شد. به علت اینکه تا آن زمان قانون محدودیت انتخاب ریاست جمهوری ایالات متحده به دو بار هنوز تصویب نشده بود، او این فرصت را داشت که چهار بار به ریاست جمهوری انتخاب شود، امری که در تاریخ آمریکا یک استثناست. در ۲۰ ژانویه ۱۹۴۵، مراسم تحلیف چهارمین دوره ریاست جمهوری او برگزار شد. او در ۱۲ آوریل ۱۹۴۵، تنها چند هفته پیش از خودکشی هیتلر (۳۰ آوریل ۱۹۴۵) و تسلیم آلمان در جنگ جهانی دوم (۸ می ۱۹۴۵)، درگذشت.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: پس از حمله ژاپن به پرل هاربر، مخالفت با شرکت آمریکا در جنگ جهانی دوم حامیان خود را از دست داد. آلمان و ایتالیا در ۱۱ دسامبر ۱۹۴۱ به آمریکا اعلان جنگ کردند، که آمریکا هم متقابلاً چنان کرد. روزولت و مشاورین نظامیش یک استراتژی جنگی را با هدف متوقف کردن پیشروی‌های آلمان در اتحاد شوروی و شمال آفریقا اجرا کردند؛ و اشغال اروپای غربی با هدف محصور ساختن آلمان بین دو جبهه و حفظ چین و شکست دادن ژاپن را کلید زدند. افکار عمومی اولویت را به نابودی ژاپن می‌داد، بنابراین نیروهای آمریکایی عمدتاً در سال ۱۹۴۲ به اقیانوس آرام فرستاده شدند.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: وقتی جنگ شروع شد، خطر حملهٔ ژاپن به سواحل آمریکا فشاری فزاینده ایجاد کرد تا مردمان ژاپنی‌تبار از منطقهٔ ساحلی جابه‌جا شوند. این فشار به دلیل ترس از تروریسم، جاسوسی و/یا خرابکاری افزایش یافت؛ این فشار همچنین به رقابت و تبعیض ضد ژاپنی مرتبط بود. در ۱۹ فوریه ۱۹۴۲ روزولت فرمان اجرایی ۹۰۶۶ را امضا کرد که صدها هزار مهاجر ژاپنی بدون تابعیت ژاپنی، و فرزندانشان که دارای تابعیت مضاعف بودند را جابه‌جا کرد. آنان مجبور شدند املاک و کسب و کارهای خود را ترک کنند و به اردوگاه‌هایی که به‌طور فوری در مناطق داخلی و بد آب و هوای آمریکا ساخته شده بود منتقل شدند.


title: فرانکلین دلانو روزولت

text: پس از این که آلمان و ایتالیا در دسامبر ۱۹۴۱ به آمریکا اعلان جنگ کردند، بسیاری از شهروندان آلمانی و ایتالیایی که شهروندی آمریکا را نگرفته بودند دستگیر یا به کار اجباری گرفته شدند.


title: هری ترومن

text: هری اس. ترومن (زاده ۸ مه ۱۸۸۴ – درگذشته ۲۶ دسامبر ۱۹۷۲) سی و سومین رئیس‌جمهور آمریکا و عضو حزب دموکرات بود. ترومن که در سال ۱۹۴۴ به عنوان معاون فرانکلین روزولت کار در دستگاه اجرایی آمریکا را آغاز کرده بود، پس از مرگ ناگهانی وی ریاست این دستگاه را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۴۸، با شکست دادن نامزد جمهوری‌خواه، توماس دییوی، برای بار دوم به ریاست جمهوری آمریکا رسید. از اقدامات مهم او می‌توان به مذاکرات پتسدام با چرچیل و استالین، استفاده از بمب اتمی در ژاپن، کمک رسانی هوایی به برلین در جریان محاصره برلین، جنگ کره، حمایت از تأسیس اسرائیل و طرح مارشال در اروپا و برنامه اصل چهار در سایر کشورها اشاره کرد. به دستور او دو بمب اتمی بر هیروشیما و ناکازاکی فروریخته شد.


title: هری ترومن

text: ترومن سی و سومین رئیس‌جمهور آمریکا در ۸ مه ۱۸۸۴ در منطقه لامار از ایالت میسوری در خانواده‌ای فقیر و کشاورز به دنیا آمد. او بزرگترین فرزند جان آندرسون ترومن و مارتا آلن یانگ ترومن بود. در ۶ سالگی او و خانواده اش به مزرعه‌ای در گرندویو، میزوری مهاجرت کردند و او در همان حوالی به مدرسه و سپس دبیرستان وارد شد. ترومن پس از مدتی به کلیسای باتیستا ملحق شد. ترومن قصد داشت به مدرسه نظامی ایالت متحده وارد شود ولی وضعیت جسمی او با استانداردهای ارتش مطابقت نداشت در نتیجه در راه‌آهن سانتافی مشغول به کار شد. در ۱۹۰۶ مجدداً به مزرعه خانوادگی خود در گرندویو برگشت و تا سال ۱۹۱۷ مشغول مزرعه داری شد.


title: هری ترومن

text: در زمان جنگ جهانی اول به عنوان فرمانده توپخانه صحرایی ایالات متحده به فرانسه رفت و پس از بازگشت با الیزابت ویرجینا والس ازدواج کرد و در شهر کانزاس‌سیتی، میزوری فروشگاه لباس مردانه باز کرد. در سال ۱۹۲۲ به خاطر فعالیت در حزب دموکرات، به عنوان قاضی دادگاه ایالتی جکسون انتخاب گردید. در سال ۱۹۳۴ سناتور شد و در طول جنگ جهانی دوم کمیته تحقیق جنگ (مشهور به کمیته ترومن) را رهبری می‌کرد، که در طول ریاست این کمیته باعث ۱۵ میلیارد دلار صرفه جویی برای آمریکا گردید.


title: هری ترومن

text: در کنوانسیون ملی حزب دموکرات در سال ۱۹۴۴ که در شیکاگو، ایلینوی برگزار شد، ترومن که به خاطر فعالیتهایش در کمیته ترومن مشهور شده بود، به معاونت ریاست جمهوری انتخاب شد و با پیروزی روزولت در انتخابات، به معاونت ریاست جمهوری رسید. ترومن که سمت معاون ریاست جمهوری را دارا بود با مرگ روزولت در سال ۱۹۴۵ به‌طور ناگهانی به ریاست جمهوری انتخاب شد و با شعار معروف «اینجا جای پذیرفتن مسئولیت است» شغل خود را توصیف کرد.


title: هری ترومن

text: ترومن در تاریخ ریاست جمهوری ایالت متحده به عنوان شخصی که تصمیمات سرنوشت سازی را برای آمریکا رقم زده‌است معروف گردید و زمانی که در ۱۲ آوریل ۱۹۴۵ رئیس‌جمهور شد با حجم زیادی از مشکلات مربوط به جنگ و غیره مواجه گردید. او باید آمریکای پس از جنگ را اداره می‌کرد که با بحران‌های متعددی دست به گریبان بود. آلمان در ماه مه ۱۹۴۵ تسلیم شد و ترومن در ژوئیه همان سال در کنفرانس پتسدام حضور یافت تا در بحث‌های مربوط به طرح‌های توافق برای اروپای پس از جنگ شرکت کند. ترومن برای پایان دادن به جنگ آمریکا و ژاپن دستور پرتاب بمب‌های اتم به شهرهای هیروشیما و ناکازاکی را صادر کرد که در نتیجهٔ آنها ژاپن هم تسلیم شد. در این دو بمباران بیش از ۲۰۰ هزار نفر غیر نظامی کشته شدند و تبعات آن تا سالها هزاران قربانی گرفت. نظریه دومینو (سقوط نظام‌های دیکتاتوری پشت سر هم) که برای سالیان دراز در قلب سیاست خارجه ایالات متحده آمریکا را تشکیل می‌داد نخستین بار ژنرال دوایت آیزنهاور آن را پایه‌گذاری کرد: اگر نخستین دومینو بیفتد پشت سر هم تمام قطعات خواهند افتاد بنابراین می‌توان فروپاشی یک نظام را دید. اشاره ژنرال آیزنهاور به کشورهای جنوب شرق آسیا است که دارای گرایش‌های سیاسی اقتصادی کمونیستی بودند. همچنین هری ترومن سلف ژنرال آیزنهاور با کمک‌های مالی به یونان و ترکیه در سال ۱۹۴۷ دکترین ترومن را بنا نهاد تا اقدامی پیشگیرانه با بسط کمونیسم در اروپای غربی انجام دهد. درگیری آمریکا در جنگی در حمایت از کره جنوبی در برابر کره شمالی نمونه‌ای از اهمیت این نظریه در سیاست خارجه آمریکاست.


title: هری ترومن

text: با این حال وجهه ترومن پس از ارائه پیشنهادهایی نظیر دکترین وی برای تهدید کمونیسم و کمک به بازسازی اقتصادی کشورهای جنگ زده، احیا شد. وی بار دیگر در سال ۱۹۴۸ به عنوان رئیس‌جمهور آمریکا برگزیده شد. اما ترومن در دور جدید زمامداری‌اش باید با مسائل جدیدی از جمله جنگ سرد با اتحاد جماهیر شوروی، اجرای پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو)، استقرار پلیس سازمان ملل در کره و مشکلات داخلی دیگری از جمله ثبات اقتصادی آمریکا، مواجه می‌شد. ترومن در سال ۱۹۵۲ اعلام کرد که دیگر نامزد ریاست جمهوری آمریکا نخواهد شد. در دوران حکومت ترومن، خاورمیانه به دلایل زیر برای دولت آمریکا اهمیت پیدا کرده بود: اول تهدید شوروی، دوم تولد اسرائیل و نفت و سوم بحران آذربایجان ایران در سالهای ۱۹۴۵–۱۹۴۶ م. روابط ایران و آمریکا تا جنگ جهانی دوم محدود بود و مبلغان آمریکایی مذهب پروتستان در تهران و پاره‌ای از مراکز استانها به فعالیت آموزشی و بهداشتی اشتغال داشتند. عدم خروج ارتش سرخ شوروی از ایران پس از پایان جنگ جهانی دوم و همچنین جسارت حزب توده آذربایجان به سبب پشتیبانی ارتش سرخ در راستای تجزیه آذربایجان و پیوست آن به اتحاد جماهیر شوروی ، محمدرضا شاه را بر آن داشت تا جهت جلب حمایت آمریکا برای خروج ارتش شوروی از ایران و سرکوب تجزیه طلبان آذربایجان که از دست نشاندگان حزب کمونیست شوروی به حساب می آمدند ، به آمریکا سفر کرده و نظر مساعد هری ترومن رییس جمهور وقت آمریکا را برای حمایت از وی در مقابل کشورگشایی های شوروی که در ایران به صورت تجزیه آذربایجان بروز کرده بود، جلب کند. پس از این دیدار ، سازمان حزب توده ایران در آذربایجان با یورش ارتش ایران به فرماندهی حاج علی رزم آرا منهدم و آذربایجان که در یک قدمی جدایی از ایران بود ، به سرزمین مادری بازگشت.


title: هری ترومن

text: ترومن پس از خروج از کاخ سفید به همراه زن و مادرزنش به مزرعه‌ای در ایندیپندنس، میزوری نقل مکان کرد. ترومن تصمیم گرفته بود برای حفظ احترام مهم‌ترین جایگاه سیاسی آمریکا از دریافت حقوق یا هدیه از شرکت و سازمان‌های مالی خودداری کند. او که پس‌اندازی هم نداشت با مشکلات مالی بسیار دست‌به‌گریبان بود و به‌سختی روزگار می‌گذراند. تنها درآمد او ۱۱۲ دلار در ماه حقوق بازنشستگی ارتش بود. در سال‌های ۱۹۵۵ و ۱۹۵۶ ترومن دو جلد از خاطرات خود را به‌چاپ رساند که فروش موفقی داشت و از بار مشکلات مالی او کاست.


title: هری ترومن

text: در سال ۱۹۵۷ کنگرهٔ آمریکا قانون رئیس‌جمهور سابق را تصویب کرد که به وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا اجازه می‌داد سالانه ۲۵٬۰۰۰ دلار به رؤسای جمهور سابق بپردازد. به احتمال زیاد وضع مالی ترومن در تصویب این قانون نقش داشته‌است. گفته می‌شود هربرت هوور، دیگر رئیس‌جمهور بازنشسته آمریکا که در آن زمان زنده بود، با اینکه وضع مالی خوبی داشت برای جلوگیری از خجلت ترومن این حقوق را دریافت کرد.


title: هری ترومن

text: هری ترومن در ۲۶ دسامبر ۱۹۷۲ در سن ۸۸ سالگی درگذشت.


title: دوایت آیزنهاور

text: دوایت دیوید آیزنهاور ( معروف به «آیک»؛ زاده ۱۴ اکتبر ۱۸۹۰ – درگذشته ۲۸ مارس ۱۹۶۹) ژنرال پنج ستاره و سیاست‌مدار آمریکایی بود که از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۱ به عنوان سی و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا مشغول به فعالیت بود. او در طول جنگ جهانی دوم عنوان «ژنرال ارتش» را دارا بود و فرماندهٔ عالی نیروهای متفقین در اروپا بود. او مسئول برنامه‌ریزی و نظارت بر تهاجم به شمال آفریقا در عملیات مشعل در ۴۳–۱۹۴۲ و تهاجم موفقیت‌آمیز نرماندی در ۴۵–۱۹۴۴ در جبهه غربی بود.


title: دوایت آیزنهاور

text: آیزنهاور با نام اصلی دیوید دوایت آیزنهاور به دنیا آمد، و در آبلین، کانزاس در خانواده بزرگی با بیشتر نسب هلندی پنسیلوانیا بزرگ شد. خانواده او پیشینه مذهبی قوی ای داشت. آیزنهاور از حزب جمهوری‌خواه بود. در سال ۱۹۵۰ هری ترومن از ژنرال آیزنهاور که سمت‌های نظامی متعددی را تا آن زمان تجربه کرده‌بود، خواست تا ریاست نیروهای ناتو را در اروپا بپذیرد. وی دو سال بعد در کنوانسیون حزب جمهوری‌خواه به عنوان نامزد این حزب برای انتخابات ریاست جمهوری معرفی شد. وی سپس «آدلای استیونسون»، رقیب خود در انتخابات ۱۹۵۲ را شکست داد و رئیس‌جمهور آمریکا شد.


title: دوایت آیزنهاور

text: آیزنهاور طی دو دوره تصدی مقام ریاست جمهوری آمریکا، سیاست‌های داخلی را تعدیل کرد. وی معتقد بود که در عصری که ملی‌گرایی نوین، تکثیر موشک‌های اتمی و سفرهای فضایی رواج پیدا کرده‌است، باید در جستجوی صلح بود. او درصدد بود تا اتحاد آمریکا را با کشورهای هم‌پیمان تقویت کرده و واشینگتن را برای مقاومت در برابر تهاجم «سرخ» به اروپا، آسیا و آمریکای لاتین آماده نگه دارد. مطابق با دکترین آیزنهاور در سال ۱۹۵۷، سطح تعهدات آمریکا به امور کشورهای خاورمیانه افزایش یافت.


title: دوایت آیزنهاور

text: خانواده آیزنهاور (به آلمانی "hewer hewer / miner")) از کارلسبرون در ناسائو-زاربروکن به آمریکا مهاجرت کردند و برای اولین بار در سال ۱۷۴۱ در یورک، پنسیلوانیا اقامت گزیدند و در دهه ۱۸۸۰ به کانزاس مهاجرت کردند. نظرها در مورد چگونگی و زمان تغییر نام آلمانی Eisenhauer به Eisenhower متفاوت است. نیاکان آیزنهاور در پنسیلوانیا هلند، که در درجه اول کشاورز بودند، شامل هانس نیکولاس آیزنهاور از کارلسبرون بودند که در سال ۱۷۴۱ به لنکستر، پنسیلوانیا مهاجرت کردند.


title: دوایت آیزنهاور

text: نوه بزرگ هانس، دیوید جیکوب آیزنهاور (۱۸۶۳–۱۹۴۲)، پدر آیزنهاور بود و علی‌رغم اصرار پدر خود جیکوب برای ماندن در مزرعه خانوادگی، مهندس با تحصیلات دانشگاهی شد. مادر آیزنهاور، آیدا الیزابت (استور) آیزنهاور، متولد ویرجینیا، از نژاد پروتستان عمدتاً آلمانی، از ویرجینیا به کانزاس نقل مکان کرد. وی در ۲۳ سپتامبر ۱۸۸۵ با دیوید در لکامپتون، کانزاس، در محوطه دانشگاه، دانشگاه لین ازدواج کرد. نسب دویت دیوید آیزنهاور همچنین شامل نیاکان انگلیسی (در هر دو طرف) و اجداد اسکاتلندی (از سمت مادرش) بود.


title: دوایت آیزنهاور

text: دیوید یک فروشگاه عمومی در هوپ، کانزاس داشت، اما به دلیل شرایط اقتصادی این تجارت شکست خورد و خانواده فقیر شد. سپس آیزنهاورها از سال ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۲ در تگزاس زندگی کردند و بعداً با ۲۴ دلار (معادل ۶۸۳ دلار در سال ۲۰۱۹) به نام خود در آن زمان به کانزاس بازگشتند. دیوید به عنوان مکانیک راه‌آهن و سپس در یک شیرینی فروشی کار می‌کرد. تا سال ۱۸۹۸، والدین زندگی مناسبی داشتند و خانه مناسب خانواده بزرگ خود را تأمین می‌کردند.


title: دوایت آیزنهاور

text: دویت دیوید آیزنهاور در ۱۴ اکتبر ۱۸۹۰ در دنیسون، تگزاس، سومین فرزند از هفت پسری که از دیوید جی آیزنهاور و آیدا استوور متولد شدند، به دنیا آمد. مادرش در ابتدا نام او را دیوید دوایت گذاشت اما پس از تولد او دو نام را معکوس کرد تا از سردرگمی وجود دو داوید در خانواده جلوگیری کند. همه پسرها "Ike" نامیده می‌شدند، مانند "Big Ike" (Edgar) و "Little Ike" (Dwight). نام مستعار به عنوان مخفف نام خانوادگی آنها در نظر گرفته شده‌است. در جنگ جهانی دوم، تنها دوایت هنوز «ایک» نامیده می‌شد.


title: دوایت آیزنهاور

text: در سال ۱۸۹۲، خانواده به آبیلن، کانزاس، که آیزنهاور زادگاهش می‌دانست، نقل مکان کردند. در کودکی دچار حادثه ای شد که برای برادر کوچکترش ارل یک چشم هزینه کرد و به همین دلیل برای باقی عمر پشیمان ماند. دوایت علاقه وافری را برای کاوش در فضای باز به وجود آورد. او در مورد شکار و ماهیگیری، آشپزی و بازی با ورق از یک بی سواد به نام باب دیویس که در رودخانه اسموکی هیل اردو زده بود، آموخت.در حالی که مادر آیزنهاور مخالف جنگ بود، این مجموعه کتاب‌های تاریخ وی بود که اولین بار باعث علاقه اولیه و ماندگار آیزنهاور به تاریخ نظامی شد. او در خواندن کتابهای مجموعه اش پافشاری کرد و خواننده ای پرشور در این زمینه شد. سایر موضوعات مورد علاقه در اوایل تحصیل او ریاضی و هجی بود.


title: دوایت آیزنهاور

text: والدین وی برای خواندن کتاب مقدس در خانواده، روزهای مشخصی را در صبحانه و شام در نظر می‌گرفتند. کارهای روزمره به‌طور منظم در بین همه کودکان تعیین و تغییر می‌یافت و رفتار ناشایست با نظم و انضباط صریح، معمولاً از طرف پدرش روبرو می‌شد. مادر وی، که قبلاً عضو فرقه رودخانه برادران (به همراه دیوید) از منونیت بود، به انجمن بین‌المللی دانشجویان کتاب مقدس پیوست که بعداً به عنوان شاهدان یهوه شناخته شد. از خانه آیزنهاور از سال ۱۸۹۶ تا ۱۹۱۵ به عنوان سالن اجتماعات محلی استفاده می‌شد، اگرچه آیزنهاور هرگز به دانشجویان بین‌المللی کتاب مقدس نپیوست. تصمیم بعدی او برای حضور در وست پوینت ، مادرش را که احساس می‌کرد جنگ «نسبتاً شرورانه ای» است، ناراحت کرد، اما مادرش تصمیم او را نادیده نگرفت. در سال ۱۹۴۸، آیزنهاور در حالی که از خودش صحبت می‌کرد، گفت که وی «یکی از عمیق‌ترین افراد مذهبی است که من می‌شناسم» اگرچه به هیچ «فرقه یا سازمانی» متصل نیست. وی در سال ۱۹۵۳ در کلیسای پروتستان غسل تعمید یافت.


title: دوایت آیزنهاور

text: آیزنهاور در دبیرستان ابیلن تحصیل کرد و با کلاس ۱۹۰۹ فارغ‌التحصیل شد. وی به عنوان دانشجوی سال اول زانوی خود را زخمی کرد و دچار عفونت پا شد که به کشاله ران او کشیده شد، که پزشک وی تشخیص داد که آن عفونت تهدید کننده زندگی است. دکتر اصرار داشت که پا قطع شود اما دوایت از اجازه دادن آن امتناع ورزید و با کمال تعجب بهبود یافت، گرچه مجبور شد سال اول سال تحصیلی خود را تکرار کند. او و برادرش ادگار هر دو مایل به تحصیل در دانشگاه بودند، اگرچه فاقد بودجه بودند. آنها پیمان بستند که سالهای متناوب را در دانشگاه بگذرانند در حالی که دیگری برای به دست آوردن شهریه کار می‌کرد.


title: دوایت آیزنهاور

text: ادگار اولین نوبت را در مدرسه گرفت و دوایت به عنوان سرپرست شیفت شب در کارخانه کره‌گیری بل اسپرینگ استخدام شد.وقتی ادگار سال دوم را درخواست کرد، دوایت رضایت داد و برای سال دوم کار کرد. در آن زمان، یکی از دوستان «سوئدی» هازلت در حال تقاضا به آکادمی نیروی دریایی بود و از دوایت خواست تا به مدرسه مراجعه کند، زیرا هیچ شهریه ای لازم نبود. آیزنهاور خواستار رسیدگی به آناپولیس یا وست پوینت با سناتور آمریکایی خود، جوزف ال بریستو شد. اگرچه آیزنهاور در میان برندگان مسابقه کنکور قرار داشت، اما برای آکادمی نیروی دریایی بیش از حد مجاز بود. وی سپس در سال ۱۹۱۱ قرار ملاقات در وست پوینت را پذیرفت.


title: دوایت آیزنهاور

text: در وست پوینت، آیزنهاور از اهمیت بر سنت‌ها و ورزش استقبال می‌کرد، اما اشتیاق کمتری نسبت به این خطر داشت، گرچه او مشتاقانه آن را به عنوان یک درخواست پذیرفت. او همچنین یک متخلف منظم از مقررات با جزئیات بیشتر بود، و مدرسه را با درجه انضباط کمتر از ستاره به پایان رساند. از نظر آکادمیک، بهترین موضوع آیزنهاور انگلیسی بود. در غیر این صورت، عملکرد او متوسط بود، اگرچه او از تأکید معمول مهندسی بر علوم و ریاضیات کاملاً لذت می‌برد.


title: دوایت آیزنهاور

text: بعداً در دو و میدانی، آیزنهاور گفت که «عدم ساخت تیم بیس بال در وست پوینت یکی از بزرگترین ناامیدی‌های زندگی من بود، شاید بزرگترین». او تیم اول فوتبال دانشگاه را ایجاد کرد و در سال ۱۹۱۲، هنگامی که با جیم تورپ افسانه ای از کارلایل سرخپوشان مقابله کرد، به عنوان بازیکن عقب و مدافع شروع به کار کرد. آیزنهاور در بازی بعدی که آخرین بازی او بود، از ناحیه زانو دچار پارگی شد. زانوی او بر روی اسب و در رینگ بوکس دوباره آسیب دید، بنابراین به شمشیربازی و ژیمناستیک روی آورد. آیزنهاور بعداً به عنوان مربی و مشوق فوتبال در مسابقات نوجوانان خدمت کرد. وی در اواسط کلاس ۱۹۱۵ فارغ‌التحصیل شد، که به «کلاس ستاره‌ها سقوط کرد» معروف شد، زیرا در نهایت ۵۹ نفر از آن عضو افسران عمومی شدند.


title: دوایت آیزنهاور

text: هنگامی که آیزنهاور در تگزاس مستقر بود، با مامی داود از بون، آیووا دیدار کرد. آنها را بلافاصله با یکدیگر بردند. او در روز ولنتاین در سال ۱۹۱۶ از او خواستگاری کرد. تاریخ عروسی در نوامبر در دنور به دلیل ورود یکباره آمریکا به جنگ جهانی اول به اول ژوئیه منتقل شد. آنها در ۳۵ سال اول ازدواج خود بارها نقل مکان کردند. آیزنهاورها دو پسر داشتند. داود دوایت «ایکی» آیزنهاور (۱۹۱۷–۱۹۱۷) بر اثر تب مایل به قرمز در سه سالگی درگذشت. آیزنهاور اغلب اوقات تمایلی به بحث در مورد مرگ او نداشت. پسر دوم آنها جان آیزنهاور (۱۹۲۲–۲۰۱۳) در دنور کلرادو به دنیا آمد.


title: دوایت آیزنهاور

text: جان در ارتش ایالات متحده خدمت کرد، و به عنوان سرتیپ بازنشسته شد، او نویسنده شد و از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱ به عنوان سفیر ایالات متحده در بلژیک خدمت کرد. به‌طور تصادفی، جان در روز، ۶ ژوئن ۱۹۴۴ از West Point فارغ‌التحصیل شد. با باربارا جین تامپسون در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۷ ازدواج کرد. جان و باربارا چهار فرزند داشتند: دیوید، باربارا آن، سوزان ایلین و مری ژان. دیوید، که کمپ دیوید به نام او نامگذاری شده‌است، در سال ۱۹۶۸ با دختر ریچارد نیکسون جولی ازدواج کرد. آیزنهاور بعدها در زندگی علاقه‌مند به گلف بود و در سال ۱۹۴۸ به باشگاه ملی گلف آگوستا پیوست.وی در دوران ریاست جمهوری خود و پس از آن به‌طور مکرر گلف بازی می‌کرد و در ابراز علاقه خود به این بازی بی حد و حصر بود، تا حدی که در زمستان گلف بازی می‌کرد. او دستور داد توپ‌های گلف خود را سیاه رنگ کنند تا بتواند آنها را بهتر در برابر برف روی زمین ببیند. وی تأسیسات کوچک و ابتدایی گلف را در کمپ دیوید نصب کرده بود و با رئیس ملی آگوستا، کلیفورد رابرتز، دوست صمیمی شد و از رابرتز دعوت کرد که در کاخ سفید بماند. رابرتز، یک کارگزار سرمایه‌گذاری، نیز از عهده سرمایه‌گذاری‌های خانواده آیزنهاور برآمد.


title: دوایت آیزنهاور

text: نقاشی رنگ روغن یکی از سرگرمی‌های آیزنهاور بود. [۳۶] وی پس از تماشای نقاشی پرتره مامی توسط توماس ای استیون، نقاشی را در حالی که در دانشگاه کلمبیا بود آغاز کرد. آیزنهاور برای آرامش، در طول ۲۰ سال آخر زندگی خود حدود ۲۶۰ نقاشی با رنگ روغنی کشید. این تصاویر بیشتر مناظر بودند، اما همچنین پرتره‌هایی از سوژه‌هایی مانند مامی، نوه‌های آنها، ژنرال مونتگومری، جورج واشینگتن و آبراهام لینکلن نیز بود. وندی بکت اظهار داشت که کار آیزنهاور، "ساده و جدی است و باعث می‌شود که ما در اعماق پنهان این رئیس جمهور کم گو شگفت زده شویم". وی که در محافظت از هنر و سیاست بود، در یک سخنرانی در سال ۱۹۶۲ هنر مدرن را تقبیح کرد و گفت "قطعه ای از بوم مانند یک قوطی خراب شده لیز به نظر می‌رسد که یک قلم مملو از رنگ بر روی آن رانده شده‌است.خواندن رمانهایی برای تمدد اعصاب مانند رمانهای غربی زین گری مورد علاقه او بود. آیزنهاور با حافظه عالی و توانایی تمرکز، در بازی‌های ورق ماهر بود. او پوکر را که «ورزش داخل سالن مورد علاقه خود» نامید، در آبیلن فرا گرفت. آیزنهاور پس از فارغ التحصیلی ضررهای پوکر همکلاسی‌های وست پوینت را برای پرداخت ثبت کرد و بعداً بازی را متوقف کرد زیرا مخالفانش مجبور به پرداخت پول به او بودند. یکی از دوستان گزارش داد که آیزنهاور پس از یادگیری بازی در پل پیمان در West Point، شش شب در هفته و به مدت پنج ماه بازی را انجام داد.


title: دوایت آیزنهاور

text: پس از حمله ژاپن به پرل هاربر، آیزنهاور به ستاد کل در واشینگتن منصوب شد، جایی که وی تا ژوئن ۱۹۴۲ با مسئولیت ایجاد نقشه‌های اصلی جنگ برای شکست ژاپن و آلمان خدمت کرد. وی به عنوان معاون رئیس دفاعی اقیانوس آرام تحت فرماندهی بخش برنامه‌های جنگ (WPD)، ژنرال لئونارد تی گرو، منصوب شد و سپس جانشین Gerow به عنوان رئیس بخش برنامه‌های جنگ شد. در مرحله بعدی، وی به عنوان دستیار رئیس ستاد بخش جدید عملیات (که جایگزین WPD شد) تحت فرماندهی ستاد ژنرال جورج سی مارشال منصوب شد، که استعداد او مشاهده شد و بر این اساس ارتقا یافت.


title: دوایت آیزنهاور

text: در پایان ماه مه ۱۹۴۲، آیزنهاور با سپهبد هنری آرنولد، فرمانده کل نیروهای هوایی ارتش، برای ارزیابی اثربخشی فرمانده تئاتر در انگلیس، سرلشکر جیمز ای. چانی عازم لندن شد. وی در تاریخ ۳ ژوئن با ارزیابی بدبینانه به واشینگتن بازگشت و اظهار داشت که «احساس ناخوشایندی» نسبت به چانی و کارمندانش دارد. در ۲۳ ژوئن ۱۹۴۲، وی به عنوان فرمانده کل تئاتر عملیات اروپا (ETOUSA) به لندن بازگشت، و در لندن در خانه ای در Coombe , Kingston upon Thames استقرار یافت. او فرماندهی ETOUSA را از چانی به عهده گرفت. وی در ۷ ژوئیه به درجه سرلشکری ارتقا یافت.


title: دوایت آیزنهاور

text: در نوامبر ۱۹۴۲، آیزنهاور همچنین از طریق ستاد عملیاتی جدید نیروی متفقین (اعزامی) FHQ) به فرماندهی عالی نیروهای اعزامی متفقین تئاتر عملیاتی آفریقای شمالی (NATOUSA) منصوب شد. کلمه «اعزامی» به دلایل امنیتی بلافاصله پس از انتصاب وی حذف شد. این کارزار در شمال آفریقا به عنوان عملیات مشعل نامگذاری شد و در زیر صخره جبل الطارق برنامه‌ریزی شده بود. آیزنهاور اولین شخص غیر بریتانیایی بود که پس از ۲۰۰ سال فرماندهی جبل الطارق را بر عهده داشت.


title: دوایت آیزنهاور

text: همکاری فرانسه برای این کارزار ضروری تشخیص داده شد و آیزنهاور با چندین جناح رقیب در فرانسه با «وضعیت ناخوشایند» روبرو شد. هدف اصلی وی انتقال نیروها با موفقیت به تونس بود و با هدف تسهیل این کار، با وجود دفاتر دولتی قبلی دارلان در ویشی فرانسه و ادامه نقش فرماندهی، از فرانسوا دارلان به عنوان کمیساریای عالی در آفریقای شمالی و سردار نیروهای مسلح فرانسه حمایت کرد. رهبران متفقین از نقطه نظر سیاسی «رعد و برق» زدند، هرچند هیچ‌یک از آنها راهنمایی آیزنهاور را در رابطه با مشکل در برنامه‌ریزی عملیات حمایت نکردند. آیزنهاور به دلیل این اقدام به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. دارلان در ۲۴ دسامبر توسط فرناند بنیر دو لا چاپل ترور شد. آیزنهاور اقدامی برای جلوگیری از دستگیری و اعدام فراقانونی بنیر دو لا چاپل توسط همکاران دارلان که بدون اختیار ویشی یا متفقین اقدام نمی‌کردند، انجام نداد و آن را نه جنایی دانست و نه نظامی. آیزنهاور بعداً به عنوان کمیساریای عالی، ژنرال هنری ژیرو را منصوب کرد. ژنرال هنری توسط متفقین به عنوان فرمانده کل دارلان نصب شده بود و با به تعویق افتادن اعدام مخالف بود.


title: دوایت آیزنهاور

text: عملیات مشعل همچنین به عنوان یک زمین آموزش ارزشمند برای مهارتهای فرماندهی رزمی آیزنهاور محسوب می‌شد. در مرحله اولیه حرکت جنرال فلد مارشال اروین رومل به داخل گذرگاه کسرین، آیزنهاور با ایجاد مداخله در اجرای نقشه‌های نبرد توسط زیردستان خود، در صفوف سردرگمی ایجاد کرد. او همچنین در ابتدا در حذف لوید فردندال، فرماندهی سپاه دوم ایالات متحده، بلاتکلیف بود. او در مبارزات بعدی در چنین مواردی مهارت بیشتری پیدا کرد. در فوریه ۱۹۴۳، اختیارات وی به عنوان فرمانده AFHQ در سراسر حوزه دریای مدیترانه گسترش یافت که شامل ارتش هشتم انگلیس به فرماندهی ژنرال سر برنارد مونتگومری می‌شد. ارتش هشتم از شرق به طرف صحرای غربی پیشروی کرده بود و برای آغاز کارزار تونس آماده بود. آیزنهاور چهارمین ستاره خود را به دست آورد و فرماندهی ETOUSA را رها کرد تا فرمانده NATOUSA شود.


title: دوایت آیزنهاور

text: پس از تسخیر نیروهای محور در شمال آفریقا، آیزنهاور بر حمله به سیسیل نظارت کرد. هنگامی که موسولینی، رهبر ایتالیا، در ایتالیا سقوط کرد، متفقین با عملیات بهمن توجه خود را به سرزمین اصلی معطوف کردند. اما در حالی که آیزنهاور با رئیس‌جمهور روزولت و نخست‌وزیر انگلیس چرچیل، که هر دو اصرار بر شرط تسلیم بدون قید و شرط در ازای کمک به ایتالیایی‌ها، بحث می‌کردند، آلمان‌ها پیگیر تجمع نیروهای متجاوز در این کشور بودند، تا آنجا که آلمانی‌ها با افزودن ۱۹ لشکر، این نبرد سخت را دشوارتر کردند.


title: دوایت آیزنهاور

text: در دسامبر سال ۱۹۴۳، رئیس‌جمهور روزولت تصمیم گرفت که آیزنهاور – نه مارشال - فرمانده عالی متحدین در اروپا باشد. ماه بعد، او فرماندهی ETOUSA را از سر گرفت. با گذشت یک ماه، رسماً به عنوان فرمانده عالی متفقین نیروی اعزامی متحدین (SHAEF) منصوب شد و تا پایان جنگ در اروپا در ماه مه ۱۹۴۵ در دو نقش خدمت می‌کرد. وی در این موقعیت موظف به برنامه‌ریزی و انجام حمله متفقین در سواحل نرماندی در ژوئن ۱۹۴۴ با نام رمز عملیات Overlord، برای آزادسازی اروپای غربی و حمله به آلمان شد.


title: دوایت آیزنهاور

text: آیزنهاور و همچنین افسران و نیروهای تحت امر وی، در عملیات قبلی خود درسهای ارزشمندی آموخته بودند و مهارتهای آنها در آماده‌سازی برای سخت‌ترین کارزار بعدی علیه آلمانها - حمله به سمت ساحل، تقویت شده بود. با این حال، اولین مبارزات وی با رهبران و افسران متفقین در امور مهم برای موفقیت در حمله نرماندی بود. او با روزولت بر سر توافق اساسی با دوگل برای استفاده از نیروهای مقاومت فرانسه در عملیات مخفی و خرابکارانه علیه آلمانها قبل از Overlord بحث کرد. دریاسالار ارنست جی کینگ با آیزنهاور بر سر امتناع کینگ از تهیه کرجی ساحلی اضافی از اقیانوس آرام جنگید. آیزنهاور همچنین اصرار داشت که انگلیسی‌ها به وی فرماندهی انحصاری کلیه نیروهای استراتژیک هوایی را برای تسهیل Overlord بدهند، تا حدی که تهدید به استعفا کرد مگر اینکه چرچیل تسلیم شود، که نهایتاً او این کار را کرد. سپس آیزنهاور قبل از Overlord نقشه بمب‌گذاری در فرانسه را طراحی کرد و با چرچیل در مورد نگرانی او برای تلفات غیرنظامی بحث کرد. دوگل مداخله کرد که دادن تلفات در ریختن یوغ آلمانی‌ها موجه است و آیزنهاور غالب شد.


title: دوایت آیزنهاور

text: او همچنین مجبور بود مهارت خود و خدمات جورج اس پاتون را که غالباً بی نظم بود را حفظ کند مانند توبیخ شدید او هنگامی که به یکی از زیردستان خود سیلی زده بود یا هنگامی که پاتون سخنرانی کرد و در آن اظهار نظرهای نادرستی در مورد سیاست پس از جنگ کرد. فرود روز نرماندی در روز ۶ ژوئن ۱۹۴۴ پرهزینه بود اما موفقیت‌آمیز بود. دو ماه بعد (۱۵ آگوست)، حمله به جنوب فرانسه اتفاق افتاد و کنترل نیروها در حمله جنوبی از AFHQ به SHAEF منتقل شد. بسیاری فکر می‌کردند که پیروزی در اروپا تا پایان تابستان رقم خواهد خورد، اما آلمانی‌ها تقریباً یک سال کپیتولاسیون نکردند. از آن زمان تا پایان جنگ در اروپا در ۸ مه ۱۹۴۵، آیزنهاور از طریق SHAEF فرماندهی تمام نیروهای متفقین را به عهده گرفت و از طریق فرماندهی خود در ETOUSA فرماندهی اداری کلیه نیروهای ایالات متحده در جبهه غربی در شمال آلپ را داشت. او همیشه به فکر تلفات اجتناب ناپذیر زندگی و رنج‌هایی بود که در سطح فردی توسط نیروهای تحت امر و خانواده‌هایشان تجربه می‌شد. این امر وی را بر آن داشت تا از هر لشکری که در این حمله دخیل است بازدید کند.احساس مسئولیت آیزنهاور با پیش نویس بیانیه ای که در صورت عدم موفقیت حمله تهاجم صادر می‌شود، تأکید شد.


title: دوایت آیزنهاور

text: این را یکی از سخنرانی‌های بزرگ تاریخ خوانده‌اند: فرودهای ما در منطقه شربورگ-هاور نتوانسته‌اند جایگاه مطلوبی بدست آورند و من نیروها را بیرون کشیدم. تصمیم من برای حمله در این زمان و مکان بر اساس بهترین اطلاعات موجود بود. نیروی هوایی و نیروی دریایی تمام آنچه رشادت و فداکاری در انجام وظیفه بود را انجام دادند. هرگونه سرزنش و خطا در تلاش‌های صورت گرفتته فقط متوجه من است.


title: دوایت آیزنهاور

text: هنگامی که حمله ساحلی به موفقیت رسید، آیزنهاور اصرار داشت که کنترل شخصی خود را بر استراتژی نبرد زمینی حفظ کند و در فرماندهی و آماده‌سازی چندین حمله از طریق فرانسه به آلمان درگیر شد. فیلد مارشال مونتگومری اصرار داشت که اولویت، حمله گروه ۲۱ ارتش خود در شمال باشد، در حالی که ژنرال بردلی (گروه ۱۲ ارتش آمریکا) و ژنرال داورز (گروه ۶ ارتش آمریکا) اصرار داشتند که (به ترتیب) مرکز و جنوب جبهه مورداولویت قرار گیرند. آیزنهاور بسیار تلاش می‌کرد تا به خواسته‌های فرماندهان رقیب را در بهینه‌سازی نیروهای متفقین، با ارایه تاکتیک به آنها رسیدگی کند. بسیاری از مورخان معتقد هستند که این کار باعث به تأخیر افتادن پیروزی متفقین در اروپا می‌شد. با این حال، به دلیل پافشاری آیزنهاور، بندر اصلی تأمین در آنتورپ با موفقیت، هرچند با تأخیر، در اواخر سال ۱۹۴۴ افتتاح شد.


title: دوایت آیزنهاور

text: در راستای به رسمیت شناختن مقام تأثیرگذار آیزنهاور در فرماندهی متفقین، در ۲۰ دسامبر ۱۹۴۴، او به ژنرال ارتش، معادل درجه فیلد مارشال در بیشتر ارتش‌های اروپا ارتقا یافت. او در فرماندهی‌های خود، استعدادهای بزرگی در حوزه رهبری و دیپلماسی نشان داد. وی با متحدانی چون وینستون چرچیل، ژنرال برنارد لاو مونتگومری و ژنرال شارل دو گل تعامل عمیقی داشت. در دسامبر سال ۱۹۴۴، آلمانی‌ها ضد حمله غافلگیرکننده ای را به نام نبرد آردنن ترتیب دادند. پس از آنکه آیزنهاور تغییر موقعیت ارتش را تغییر داد و بهبود شرایط آب و هوایی اجازهٔ ورود نیروی هوایی را داد، متفقین در اوایل سال ۱۹۴۵ بازگشتند.


title: دوایت آیزنهاور

text: دفاع آلمان در هر دو جبهه شرقی با ارتش سرخ و جبهه غربی با متحدان غربی رو به زوال بود. انگلیسی‌ها می‌خواستند برلین را تصرف کنند، اما آیزنهاور این تصمیم را یک اشتباه نظامی قلمداد کرد و گفت که تدابیر لازم برای این امر باید دقیق باشد. انگلیسی‌ها عقب‌نشینی کردند و از آیزنهاور خواستند به دلایل سیاسی به چکسلواکی برود. واشینگتن از طرح چرچیل که بر اساس استفاده از ارتش آیزنهاور برای مانورهای سیاسی علیه مسکو بود، حمایت نکرد. تقسیم واقعی آلمان بر اساس توافقاتی بود که قبلاً بین روزولت، چرچیل و استالین صورت گرفته بود. ارتش سرخ شوروی در یک نبرد خونین و بسیار گسترده برلین را تصرف کرد و سرانجام آلمانی‌ها در ۷ مه ۱۹۴۵ تسلیم شدند. در سال ۱۹۴۵، آیزنهاور پیش‌بینی می‌کرد که روزی سعی در توصیف جنایات نازی‌ها در قالب یک پروپاگاندا در انکار هولوکاست شود، بدین ترتیب با ثبت مستندات عکاسی و فیلمبرداری از اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها، علیه آن گام برداشت.


title: دوایت آیزنهاور

text: پس از تسلیم بی قید و شرط آلمان، آیزنهاور به عنوان فرماندار نظامی در منطقه اشغال شده توسط آمریکا منصوب شد. این منطقه در جنوب آلمان واقع شده و از ساختمان IG Farben در فرانکفورت فرماندهی می‌شد. وی با کشف اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی، به گروه رسانه و تصویربرداری دستور داد تا مدارک مربوط به جنایات موجود در آنها را برای استفاده در دادگاه‌های نورنبرگ ثبت کنند. او اسیران جنگی آلمانی (اسرا) را در بازداشتگاه ایالات متحده به عنوان سربازان خلع سلاح شدهٔ دشمن (DEF) طبقه‌بندی کرد، بدین ترتیب آنها دیگر مشمول کنوانسیون ژنو نبودند. آیزنهاور از دستوراتی که توسط ستاد مشترک (JCS) در بخشنامه JCS 1067 وضع شده بود پیروی کرد، اما با آورده شدن ۴۰۰۰۰۰ تن غذا برای غیرنظامیان و اجازه رفتار دوستانه بیشتر ملایمت بیشتری به خرج داد.


title: دوایت آیزنهاور

text: در نوامبر 1945 ، آیزنهاور به واشنگتن بازگشت تا جای مارشال را به عنوان رئیس ستاد ارتش بگیرد.. نقش اصلی وی انتقال سریع میلیون ها سرباز بود ، کاری که به دلیل عدم وجود حمل و نقل به تأخیر افتاد.آیزنهاور در سال 1946 متقاعد شد كه اتحاد جماهیر شوروی خواهان جنگ نیست و می توان روابط دوستانه را حفظ كرد.او به شدت از سازمان ملل متحد جدید حمایت كرد و از مشاركت آن در كنترل بمب های اتمی طرفداری كرد. با این حال ، در تدوین سیاست های مربوط به بمب اتمی و روابط با شوروی ، ترومن توسط وزارت امور خارجه ایالات متحده هدایت شد و آیزنهاور و پنتاگون را نادیده گرفت.در واقع ، آیزنهاور مخالف استفاده از بمب اتم علیه ژاپنی ها بود. او نوشته بود: "اول ، ژاپنی ها آماده تسلیم شدن بودند و ضروری نبود که آنها را با این چیز وحشتناک مورد اصابت قرار دهند. دوم ، من متنفرم که ببینم کشور ما ابتدا از چنین سلاحی استفاده کند. " در ابتدا ، آیزنهاور امیدوار به همکاری با شوروی بود. وی حتی در سال 1945 از ورشو دیدن کرد. . وی که توسط بولسلاو بیروت با بالاترین تشریفات نظامی دعوت شده بود ، از وسعت تخریب در این شهر شوکه شد.


title: دوایت آیزنهاور

text: در سال 1948 ، آیزنهاور رئیس دانشگاه کلمبیا ، دانشگاه Ivy League در شهر نیویورک شد و در آنجا به فی بتا کاپا معرفی شد.این انتخاب به دلایلی مناسب نبود. ] در آن سال ، خاطرات آیزنهاور ، جنگ صلیبی در اروپا ، منتشر شد. منتقدان آن را به عنوان یکی از بهترین خاطرات ارتش ایالات متحده در نظر می گرفتند و همچنین یک موفقیت بزرگ مالی بود. آیزنهاور از رابرتز آگوستا ناسیونال در مورد پیامدهای مالیاتی این امر مشاوره گرفت، ، و به موقع سود آیزنهاور از این کتاب به طور قابل ملاحظه ای توسط آنچه که دیوید پیتروشزا نویسنده "حکمی بدون سابقه" توسط وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا می خواند، به او کمک کرد. بر این اساس ادعا شد که آیزنهاور نویسنده ای حرفه ای نبوده ، بلکه بیشتر همه تجارب خود را عرضه می کرده است و بنابراین او به جای نرخ مالیات شخصی بسیار بالاتر ، میبایست فقط 635000 دلار پیش پرداخت خود را فقط بعنوان مالیات بر سود سرمایه بپردازد. آیزنهاور با این حکم در حدود 400000 دلار پس انداز کرد.


title: دوایت آیزنهاور

text: بلانش ویسن کوک ، زندگینامه نویس وی ، اظهار داشت که این دوره به عنوان "آموزش سیاسی ژنرال آیزنهاور" عمل کرد ، زیرا وی مجبور بود مطالبات گسترده آموزشی ، اداری و مالی را برای دانشگاه در اولویت قرار دهد.وی از طریق مشارکت در شورای روابط خارجی ، در معرض تجزیه و تحلیل اقتصادی قرار گرفت که می تواند بستر درک وی در سیاست اقتصادی باشد.یكی از اعضای كمكی به اروپا ادعا كرد: "ژنرال آیزنهاور هر آنچه راجع به اقتصاد می داند ، در جلسات گروه مطالعه آموخته است." آیزنهاور ریاست دانشگاه را پذیرفت تا توانایی خود را در ترویج "شکل دموکراسی آمریکایی" از طریق آموزش گسترش دهد.در طی چند ماه از آغاز تصدی ریاست دانشگاه ، از آیزنهاور خواسته شد تا به وزیر دفاع ایالات متحده جیمز فارستال در مورد اتحاد خدمات مسلح مشاوره دهد.


title: دوایت آیزنهاور

text: آیزنهاور در ۲۰ ژانویه ۱۹۵۳ میلادی، ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا را در دست گرفت.


title: دوایت آیزنهاور

text: از مسائل دیگر در این زمان می‌توان به ورود ریچارد نیکسون، مشاور ریاست جمهوری، به تهران و در پی آن ماجرای روز ۱۶ آذر ۳۲ اشاره کرد. مفسران غربی در دو دهه نخست قرن ۲۱ میلادی نیز از توجه ایران به نیروهای مسلح خود یاد کرده و گفته‌اند که احتمال نظامی‌گر شدن ایران وجود دارد.


title: دوایت آیزنهاور

text: کودتای ۲۸ مرداد یکی دیگر از رویدادهای دوران ریاست جمهوری دوایت آیزنهاور می‌باشد. مادلین آلبرایت در سال ۲۰۰۰ و هیلاری کلینتون دو تن از وزرای خارجه آمریکا از این دخالت اظهار تأسف کردند.


title: دوایت آیزنهاور

text: دوایت آیزنهاور در ۲۸ مارس ۱۹۶۹ در سن ۷۸ سالگی بر اثر نارسایی قلبی درگذشت.


title: لیندون بی. جانسون

text: لیندون بی. جانسون (زادهٔ ۲۷ اوت ۱۹۰۸ – درگذشتهٔ ۲۲ ژانویه ۱۹۷۳) سی و ششمین رئیس‌جمهور آمریکا و سیاستمداری از حزب دموکرات بود.


title: لیندون بی. جانسون

text: جانسون معاون جان اف کندی رئیس‌جمهور آمریکا بود که در پی قتل او در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳ در شهر دالاس ایالت تگزاس به مقام ریاست جمهوری رسید و پس از پایان دورهٔ ریاست جمهوری کندی در دور بعدی انتخابات مقابل بری گلدواتر با اختلاف بالا پیروز شد. جانسون در مقام ریاست جمهوری مورد حمایت قوی حزب دمکرات بود. او مسئول طراحی جامعه بزرگ بود که قوانینی را ایجاد کرد که جنبش حقوق مدنی، سخن پراکنی عمومی، مدیکر، مدیکید، حفاظت محیط زیست، کمک به آموزش و «جنگ با فقر» را در بر می‌گرفت. جانسون به دلیل شخصیت سلطه جوی خود و «شیوهٔ جانسونی» خود، مجبور کردن سیاستمداران قدرتمند به منظور پیشبرد قوانین معروف بود.


title: لیندون بی. جانسون

text: جانسون دخالت آمریکا در جنگ ویتنام را از ۱۶٬۰۰۰ سرباز/مستشار در ۱۹۶۳ به ۵۵۰٬۰۰۰ سرباز در ۱۹۶۸ رساند و تلفات آمریکا افزایش یافت و روند صلح متوقف شد. این مداخلات منجر به شکل‌گیری یک جنبش بزرگ ضد جنگ در دانشگاه‌ها و خارج از کشور شد. پس از ۱۹۶۵ در بیشتر شهرهای بزرگ شورش‌های تابستانی شکل گرفت و نرخ جنایت افزایش یافت. در ۱۹۶۸ پس از عملکرد ناموفق در انتخابات مقدماتی نیوهمپشر برای انتخاب مجدد تلاشی نکرد. مورخین دورهٔ او را اوج لیبرالیسم در آمریکا پس از نیودیل می‌دانند.


title: لیندون بی. جانسون

text: او دانش‌آموخته دانشگاه ایالتی تگزاس است.


title: لیندون بی. جانسون

text: جانسون پس از کسب افتخاراتی چند در زمینه دفاع از کشور آمریکا در برابر دشمنان این کشور و ارتقا در مجلس سنای آمریکا در سال ۱۹۶۰ تلاش برای دریافت عنوان نامزدی دموکرات‌ها را برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری همین سال، آغاز کرد. هنگامی که از جان اف کندی در این مبارزه شکست خورد، بسیاری از دوستان نزدیک خود را پس از پذیرش پست معاونت در کابینه کندی به تعجب و شگفتی واداشت.


title: لیندون بی. جانسون

text: زمانی که کندی در دالاس مورد سوءقصد قرار گرفت، جانسون در اتومبیلی دیگر در کاروان ریاست جمهوری شاهد اصابت گلوله به وی بود. جانسون پس از مرگ کندی در هواپیمای جت مخصوص رئیس‌جمهور در فرودگاه دالاس سوگند ریاست جمهوری ادا کرد.