title: نوش‌آباد

text: از صنایع دستی قدیم شهر مانند جولابافی، شعر بافی و پرورش کرم ابریشم اثری برجا نمانده ولی قالی بافی کماکان در چرخه اقتصادی و اجتماعی مردم نقش دارد. نوش‌آباد علاوه بر آثار ذکر شده، دارای ابنیه مذهبی همچون مسجد علی (بنا گردیده در دوران سلاجقه)، زیارت فیض آباد و پل تاریخی اسحاق آباد و چندین رشته قناتی است.


title: نوش‌آباد

text: مهمان نوازی و خون گرمی یکی از رفتارهای زیبای مردمان این خطه از کویر است طوری که هرانسان رهگذری را مجذوب و شیفته هم نوع دوستی این مردمان می نماید.


title: نوش‌آباد

text: نوش‌آباد در ارتفاع ۹۰۰ متر از سطح دریا و به مختصات جغرافیایی `۲۶˚۵۱ طول و`۰۵˚۳۴ عرض و در فاصله ۷ کیلومتری از شهر تاریخی کاشان و ۳ کیلومتری از شهر آران و بیدگل واقع شده‌است. این شهر دارای آب و هوای گرم و خشک در تابستان و سرد و خشن در زمستان است. نوش‌آباد دارای ۳۱ هکتار بافت تاریخی و طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ دارای ۱۲۴۷۶ نفر جمعیت است.


title: نوش‌آباد

text: وضع طبیعی آن به صورت دشت همواری است که عوارض طبیعی در آن به چشم نمی‌خورد.


title: نوش‌آباد

text: آب و هوای این منطقه گرم و خشک با تابستانهای گرم و سوزان و زمستانهای سرد و خشک بوده و حداکثر دمای هوا در تابستان به ۴۸ درجه سانتیگراد و حداقل برودت هوا در زمستان به ۷- درجه سانتیگراد می‌رسد. بارش سالیانه حدود ۱۳۸ میلیمتر و میانگین دمای سالانه ۱۹/۹ درجه سانتیگراد است. اما دما در پاییز و بهار معتدل است.


title: نوش‌آباد

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۱٬۸۳۸ نفر (۳٬۷۰۷ خانوار) بوده‌است.


title: نوش‌آباد

text: که به آن هور بابا یا هوم بابا هم گفته می‌شود.


title: نوش‌آباد

text: در این آیین که در ماه رمضان (معمولاً در شب پانزدهم این ماه که شب تولد حسن بن علی است) انجام می‌شود، گروهی از کودکان و نوجوانان با قرار قبلی بین خودشان، بعد از افطار در مکانی مشخص جمع شده و پس از رای‌گیری، یک نفر صندوق‌دار و یک نفر میان‌دار انتخاب کرده و پس از فرستادن سه صلوات بلند که معنای خبری دارد، در کوچه پس کوچه‌های شهر به گردش درآمده و نیازهای خود را به سایرین بازگو می‌کنند. میان‌دار حکم تک‌خوان گروه را دارد و صندوق‌دار اجناس هدیه داده شده را، که بیشتر پول و خوراکی است، جمع می‌کند.


title: نوش‌آباد

text: دسته بچه‌ها در پاسخ به هر بیتی که تک‌خوان می‌خواند، پاسخ می‌دهند: «هور بابا، هور بابا». پس از خواندن این اشعار میان‌دار دعا می‌کند و با آمین گفتن همه، گروه دوباره راه افتاده و به کوچه دیگر می‌رود.


title: نوش‌آباد

text: به عقیده مردم آران و بیدگل این مراسم در حقیقت نوعی تشویق نابالغان برای شرکت در آیین روزه‌داری و برگرفته از رفتار حسن بن علی و حسین بن علی است که در شب‌های ماه رمضان، به منزل جدشان (پیامبر اکرم) رفته و سوره شمس را با صدا و آهنگی خوش می‌خواندند و بعد از خواندن این سوره، جد و پدرشان و تمامی مسلمانان را دعا می‌کردند، آنگاه پیامبر اکرم و علی بن ابیطالب برای خوشحالی و تشویق آن‌ها مقداری خوراکی به آن‌ها می‌دادند.


title: نوش‌آباد

text: در منطقه نوش‌آباد بیش از ۱۵۰ اثر تاریخی وجود دارد که نیمی از آن در داخل بافت و نیمی دیگر در کویر این شهر قرار گرفته‌است که برخی از آثار تاریخی به شرح زیر است: این شهر زیرزمینی به عنوان بزرگترین شهر زیرزمینی جهان معروف است که قدمتی ۱۵۰۰ ساله دارد و به دوره ساسانیان برمی‌گردد. این شهر زیرزمینی با وسعتی بیش از ۴ کیلومتر و در سه طبقه در عمق‌های ۴ الی ۲۱ متری از سطح زمین به وجود آمده‌است. کاربری این شهر در دوره‌ها احتمالاً متفاوت بوده به گونه‌ای که در دوران ساسانی تا صفوی و حتی زندیه بیشتر به عنوان پناهگاه یا جان‌پناه محلی برای اختفا و حفظ جان استفاده می‌شده به همین منظور همیشه در حال گسترش بوده‌است اما در دوران قاجار احتمال می‌رود بیشتر به منظور فرار از گرما در تابستان استفاده می‌شده‌است (جغرافیای نوش‌آباد، ۱۳۹۴).


title: نوش‌آباد

text: معماری دست کند اویی (شهر زیر زمینی) که بی شک، شهر پیش از آن شکل گرفته، محلی برای اختفا در ادوار گذشته بوده و نشان از وجود نا امنی در منطقه و تفکر هوشمندانه ساکنان آن است. این معماری به صورت دالانهای تو در تو در کل زیر سطح شهر و حتی فراتر از آن در دوران ساسانی و اوایل دوران اسلام گسترده شده‌است. قلعه خشتی که ضخامت دیوار آن نزدیک به ده متر است متعلق به دوره سلجوقیان و از جنس خشت خام وگل به مساحت یک هکتار و دارای ۹ برج دیده‌بانی است. این قلعه که نظامی بوده و از جمله استحکامات دفاعی شهر به حساب می‌آمده‌است، در اعصار بعدی، کاربری مسکونی پیدا کرده‌است. این قلعه در آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. ۱۵۰۰ مترمربع مساحت و ۴۰۰ مترمربع زیربنا دارد و به دوره قاجاریه می‌رسد. در دشت کویر شامل بقعه ایوان و صحن و رواقهای زیبا و در پس آن اتاق‌هایی مخصوص زائران است و به ثبت آثار ملی رسیده‌است. این بنا توسط آقاصدرا از خاندان بنایی ساخته شده و بسیاری از بناهای موجود در نوش‌آباد توسط این خاندان ساخته یا با دقت و مهارت بسیار بازسازی شده‌است. به طوری که در حدود ۱۵ کیلومتری شمال نوش‌آباد حدود ۲۰ رشته قنات به موازات هم به پیش می‌روند که صحنه بی‌نظیری را به وجود می‌آورد.


title: نیک‌آباد

text: نیک‌آباد، مرکز شهرستان جرقویه در استان اصفهان است که در فاصله ۵۰ کیلومتری مرکز شهرستان ورزنه واقع شده است.


title: نیک‌آباد

text: مردم این شهر از بازماندگان شهر بادگرد در دو کیلومتری شمال نیک آباد هستند که در روزگار ساسانیان از رونق خاصی برخوردار بوده‌است. این شهر دارای هفت گرمابهٔ بزرگ و چهار دروازه و آتشکدهٔ بزرگ که مادر اتشکده‌های شهرها به‌شمار می‌رفت وبازاری به درازای هشت کیلومتر و چندین آب انبار و آسیاب آبی و گورستانی که سنگ قبرهای آن تا پیش از جنگ جهانی وجود داشت از ویژگی‌های این شهر است. در سال ۱۲۸۰ در هنگام شخم زدن کشاورزان سفالهای نگار دار زیبا، اجرهای بزرگ، سنگ آسیاب، گورهایی که استخوان‌های مردگان در اندازهٔ بزرگتر از انسان‌های امروزی در این شهر پیدا شد. آوازهٔ این پدیده به گوش یهودیان پارچه فروش بازار پیکان و بعد به گوش کارگزران کشورهای بیگانه در اصفهان رسید و این‌ها به کاوش در شهر بادگرد پرداختند که سنگ نوشته‌ای به خط گبری پدیدار گردید به علاوهٔ سکه و سفال‌های نگارین که به کشور خود بردند. پس از حملهٔ مغولان به بادگریان که تا آن زمان زرتشت بودند اندکی از مردم به یزد والباقی به شهر چاچ (چاچ شهری جنگ‌افزار ساز در دوران اشکانی و ساسانی و پس اسلام بوده و تا دوران صفوی نیز این کار رواج داشته‌است) که امروزه کشتزاری به نام چاچی یادگار آن است در دو کیلومتری نیک آباد که شهری گبر نشین بود کوچ کردند.


title: نیک‌آباد

text: نام این شهر در شاهنامه آورده شده‌است:


title: نیک‌آباد

text: یکی تیر الماس پیکان چو آب نهاده بر اوچار پر عقاب


title: نیک‌آباد

text: بمالید چاچی کمان را به دست به چرم گوزن اندرآورد شست


title: نیک‌آباد

text: پس از مهاجرت بادگردیان به شهرک چاچ بعد از مدتی (در دوره شاه اسماعیل صفوی) مردمان بادگرد و چاچ اسلام آوردند و نام چاچ به امین آباد دگرگونی یافت.


title: نیک‌آباد

text: پس از کوچ کردن مردم بادگرد به امین آباد آمار مردم رو به گسترش نهاد به گونه ای که زمین‌های کشاورزی و اب کاریزهای چاچ و امین آباد دیگر پاسخ گوی مردم نبود از این رو کشاورزان در پی کندن کاریزهای نوینی برامدند و بزودی کشاورزی آنجا رو به گسترش نهاد. گیاه رناس که پیش از این در بادگرد به گونهٔ گسترده روایی داشت در شهرک امین آباد نیز گسترش یافت این شهرک تا پایان روزگار صفوی از شهرک‌های آباد بود ولی روند خشکسالی ان را درنوردید به گونه ای که اندک اندک مردم آنجا را رها کرده و به دژباستانی ینگووا) نیک آباد کنونی (در باختر آنجا کوچ کردند این دژ گبر نشین بود ودر کوی باال ی نیک آباد جای داشت وبا تاخت و تاز مغول‌ها مردم ان به شهرهای دیگر زرتشتی کوچ کردند. مردم کوچ کنندهٔ امین آباد به بازسازی ان پرداختند واز آنجا که دژ گسترده و پهناوری بود بخش بزرگی از مردم توانستند در آنجا ماندگار شوند. امار مردم ینگووا در زمان کریم خان افزایش یافت و کمبود جا برای زندگی مردم آنها را بر ان داشت تا در جنوب دژ ینگووا دژ دیگری بسازند که تا به امروز نیز دیواره‌های و باروهای ان پابر جا است و به دژ تازه نام اور است. دژ کهنه یا ینگووا در زمان ناصرالین شاه همزمان با جنبش مردم جرقویه توسط چراغعلی خان زنگنه ویران شد وامروزه تنها بخشی از خانه‌های ان باقی مانده‌است در پیرامون این دژ داالنها و راهروهای زیر زمینی از دژ تا گورستان بر جای بوده‌است. نا گفته نماند که مسجدی درکوی باال ی نیک آباد یادگارمردم امین آباد است. یکی دیگر از بازمانده‌های دژ ینگووا یکی از کوره‌های اجر پزی آنجا است که ویرانه‌های ان تا چند سال پیش در جنوب رودخانهٔ ینگ آباد وجود داشت. در شمال دژ تازه یخچالی بزرگی بود که در زمستان‌ها با بهره‌برداری از هرز اب‌های کاریز پیکان در ان یخ سازی می‌شد که بنا همزمان با دژ تازه ساخته شد. در زمان کریم خان اندک اندک مردمی که در دژ تازه می زیستیدند آنجا را رها کرده و در خاور دژ کهنه که امروزه کوی پایین نامیده می‌شود به ساختمان سازی پرداختند و ساختمان چهار ایوان نخستین ساختمانی بوده‌است که ساخته شده و امروز اثری از ان ساختمان زیبا نیست. توصیف استاد دکتر پاریزی از شهر بادگرد: بادغرد آن که باقرآباد شده و شهر هفت گرمابه بوده‌است چه شد که اینگونه متروک و منزوی افتاد. نمی‌شود در مسلمانی این قوم تردیدی کرد که مردمی که هم والیتی سلمان پارسی باشند. (در نوشته‌های دورهٔ قاجار به کرارت نام نیک آباد و پیکان ذکر شده‌است)


title: نیک‌آباد

text: » هستهٔ اولیهٔ شهر نیک آباد بیش از ۲۵۰۰سال پیش در شرق محله اسلام‌آباد شکل گرفته‌است.


title: نیک‌آباد

text: نخستین کلنگ تأسیس بیمارستان خیریه امام خمینی (ره) جرقویه اصفهان در زمین به مساحت تقریبی ۱۲/۵ هکتار در تاریخ خرداد ماه ۱۳۶۱ توسط آیت الله العظمی حاج شیخ یوسف صانعی (ره) و وزیر بهداری وقت به زمین زده شد و با تلاش حاج شیخ حسن صانعی و همکاری دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با زیر بنای اولیه ۳۵۷۳ متر مربع در فاصله ۷۰ کیلومتری جنوب شرقی اصفهان در شهر نیک آباد جرقویه احداث و تجهیز در تاریخ ۱۳۷۵/۸/۱۲ افتتاح گردید.


title: نیک‌آباد

text: دشت جهان نام شهرک باستانی است که در زمان ساسانیان تأسیس شده‌است. این شهرک از شهرک‌های وابسته به شهر بادگرد در سرزمین گرکویه بشمار می‌رفت و در روزگار روایی خود از اپاختر (شمال) شهر نیک آباد امروزی تا نیمروز روستای سیان کنونی گسترش داشته و دارای سه کوی بزرگ به نام‌های مزداوا، سوری و دشت آسمان بوده‌است. این شهرک باستانی همزمان با ویران شدن شهر بادگرد در زمین لرزه سال ۷۲۴ خورشیدی ویران گردیده‌است. بقایای شهرک باستانی دشت جهان در آستانه نابودی است و نیازمند توجه مسئولان است. وی برای عمران و آبادی نیک آباد تلاش‌های زیادی کرد. مبارزات وی با شاهزاده مستبد قجری ظل السلطان معروف است. از کاتبان قرآن کریم که در سال ۱۲۱۶ هجری قمری به این شهر کوچ می‌کند. علامه آقابزرگ تهرانی می‌نویسد: ملامحمدعلی بیدگلی از شاگردان حجت‌الاسلام سید محمدباقر شفتی است.


title: نیک‌آباد

text: وی تنها دارای یک دختر بوده‌است که بعضی از برادران رضوانی نیک آباد به او منتسب‌اند. مرقد وی جنب مسجد جامع شهر واقع شده‌است. پدر بزرگوار آیات عظام صانعی. ایشان از علمای به نام عصر خود بوده و در راهنمایی و ارشاد مردم این شهر نقش بسزایی داشت و منشأ خدمات و خیرات بسیاری برای این شهر و منطقه بودند. از اقدامات وی نگارش کتاب جُنگ تعزیه است که تعزیه‌های شهیدان کربلا را سروده‌است.


title: نیک‌آباد

text: از شاعران و تعزیه خوانان که پیش از جنگ جهانی دوم در این شهر زندگی می‌کرد. از خوش نویسان قرآن کریم و همچنین یکی از کسانی است که در دستگیری اشرار نقش مهمی داشت. از پزشکان ماهر در کاربرد گیاهان دارویی اولین جانباز شهرستان


title: نیک‌آباد

text: سلطان موسی امین آبادی: وی از عارفان عصر شاه اسماعیل صفوی بود که زرتشتیان امین آباد به همت او به اسلام گرویدند.


title: نیک‌آباد

text: شیر علی خان ینگ آبادی و حاج کریم ینگابادی:از جنگ آوران و فرماندهان جنگ در زمان آقا محمد ینگابادی بودند.


title: نیک‌آباد

text: شهربانو حسن مهدی، سکینه علی حاج عابد، صغری سکینه زین العابدین، صغری عباس حسینعلی و بی بی آقا بزرگ از اسب سواران و تیر اندازان ینگ آبادی در جنگ‌های آقا محمد ینگ آبادی بودند.


title: نیک‌آباد

text: ملا محمد کاظم ینگابادی: پدر بزرگ سرتیپ آقا محمد ینگ آبادی و از مکتب داران ینگ آباد بود.


title: نیک‌آباد

text: استاد علی شفیعی ینگ آبادی: به کوشش وی ۳ جلد کتاب تاریخ (گرکویه) نگارش شد.


title: نیک‌آباد

text: تقی نوذری ینگابادی: معروف به خال تقی که وی به دستگاه‌های موسیقی ایرانی آشنایی داشت و آواز خوبی برخوردار بود.


title: نیک‌آباد

text: امیرهوشنگ پور آزاد ینگ آبادی: از شاگردان جمشید شاهین و استاد یاوری و کامبیز روشن و دکتر امامی در اصفهان بود و امروز سالیانی است به نوازندگی و ساخت ساز نی سر گرم است.


title: نیک‌آباد

text: حسن و علی طاوسی ینگ آبادی (مقنی): از مربیان اسب سواری و تأمین کننده احشام صدا و سیما در کل کشور می‌باشند.


title: نیک‌آباد

text: دکتر محمد رضوانی: عضو انجمن مغز و اعصاب ایران


title: نیک‌آباد

text: دکتر تقی طاوسی: دکتری جغرافیا و استاد و عضو هیئت علمی دانشگاه زاهدان


title: نیک‌آباد

text: دکتر علیرضا طاوسی: فرزند دکتر تقی طاوسی و عضو هیئت علمی دانشگاه ولایت و در بین ۲ درصد دانشمندان برتر جهان در سال ۲۰۲۰ میلادی


title: نیک‌آباد

text: دکتر محسن شفیعی نیک آبادی: استاد و عضو هیئت علمی دانشگاه سمنان


title: نیک‌آباد

text: حجت الاسلام و المسلمین دکتر مرتضی صانعی: از شاگردان آیات عظام وحید خراسانی، مکارم، نوری و سبحانی و سردبیر مجله علمی تخصصی پژوهش است. استاد یار گروه ادیان مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی و از اساتید دانشگاه باقرالعلوم و جامعه المصطفی العلمیه نیز هست.


title: نیک‌آباد

text: سلطان عبدالکریم ینگ آبادی: دستیار فرمانروای شیراز در دوران قاجار


title: نیک‌آباد

text: نایب ابراهیم، نایب علی، حسینعلی کربلایی: در شهر شیراز کارهای لشکری و کشوری را در دست داشتند.


title: نیک‌آباد

text: سردار شهید داود رضوانی: مسئول عملیات لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله و از رفقای حاج محمد رضا طاهری بود.


title: نیک‌آباد

text: شهید رضا نوذری: فرمانده گروهان عقیل لشکر امام حسین


title: نیک‌آباد

text: دکتر حسین رضوانی نیک آبادی: دکتری فیزیک گرایش حالت جامد و استاد دانشگاه فردوسی مشهد


title: نیک‌آباد

text: آقا جان ینگ آبادی: از سربازان جنگ ایران و روس


title: نیک‌آباد

text: حسینعلی خان سرهنگ ینگ آبادی: حاکم ورزنه و رودشت


title: نیک‌آباد

text: دکتر مجید رشیدیان: دکتری ادبیات دانشگاه تهران و از شاگردان دکتر شفیعی کدکنی و استاد دانشگاه۱۵. بیمارستان امام خمینی نیک آباد https://web.archive.org/web/20170930131606/http://emkh.ir/pages/tarikhche/


title: وزوان

text: وَزوان شهری در منتهی‌الیه شمالی استان اصفهان و در بخش میمه شهرستان شاهین‌شهر و میمه ایران واقع است. تلفظ نام وزوان در شکل قدیم‌ترش وجگون و وژگون بوده‌است. اهالی وزوان به زبان فارسی پهلوی راجی که یکی از زبان ها در دسته زبان‌های ایران مرکزی است سخن می‌گویند. زبان‌های ایران مرکزی ادامه زبان مادی هستند که در دوران باستان در این مناطق رواج داشته‌است.


title: وزوان

text: در این شهر حدود ۲۰ سال پیش به کمک افراد خیر دانشگاه پیام نور مرکز وزوان تأسیس شد که سالانه بیش از ۱۰۰۰ دانشجو تربیت می‌کند. همچنین این شهر ۷ آموزشگاه دارد که قسمت اعظم آن‌ها توسط افراد خیر ساخته شده‌است. این شهر ۱ گرمابه بسیار قدیمی داشت که بازسازی شده‌است. این شهر دارای ۳ گلزار شهدا است. پارک لاله وزوان در حاشیه جاده اصلی تهران ـ اصفهان قرار گرفته و روزانه هزاران مسافر و راننده در این مکان اسکان موقت می‌یابند و استراحت می‌کنند.


title: وزوان

text: شهر وَزوان در منتهی‌الیه شمالی استان اصفهان و در ۳۳ درجه و ۲۴ دقیقه عرض شمالی از خط استوا و ۵۱ درجه و ۱۱ دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ قرار دارد. این شهر از شمال به شهر میمه و از شرق به کوه‌های کرکس از بلندی فلات مرکزی ایران محدود است و از جنوب به شاهین شهر و از غرب به شهرستان‌های گلپایگان و نجف آباد محدود می‌شود. فاصله شهر تا اصفهان ۸۵ کیلومتر و تا شاهین شهر ۷۰ کیلومتر و تا تهران ۳۱۴ کیلومتر می‌باشد


title: وزوان

text: وَزوان در دشتی نیمه هموار در میانه دشت جلگه‌ای


title: وزوان

text: مساحت این شهر ۵۴۸ هکتار و جمعیت این شهر بالای ۴۵۰۰ نفر است.


title: وزوان

text: این شهر در چندین مرحله جابه‌جا شده‌است. از بزرگان شهر چنین شنیده می‌شود که در روزگاران قدیم بر اثر حوادث سیل و زلزله این شهر و آبادی کاملاً ویران شده‌است شهری که وجگون نامیده می‌شده‌است. از دیگر آثار این شهر قلعه‌ها و باروها است.


title: وزوان

text: نقاط مسکونی قدیم این شهر که اکنون به دشت و محل کشاورزی تبدیل شده‌است، ده سفید، ده دانه، باغستان سرآبچر (مظهر قنات) گشکن نام دارد. از دیگر آثار این شهر قنات تاریخی و بسیار کهن وزوان است که یکی از ۳ قنات مهم در خاورمیانه به‌شمار می‌آید. در این قنات، دو رشته به طول ۲۰ کیلومتری با آب‌انباری بی‌نظیر به قدمت ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ سال پیش‌بینی شده‌است. قنات دیگری که محلی و کوچک است به نام قنات نو معروف است که بعدها ساخته شده‌است. در حاشیه این شهر نیز چشمه‌هایی جاری بوده که خشک شده‌است. چشمه مرغ‌آباد و چشمه گُرمو در شعاع ۱۵ کیلومتری کاروانسرای شاه‌عباسی وجود دارد که از آثار دوره صفویه است.


title: وزوان

text: در کتب تاریخی، شهر وَزوان به نام‌های راجان و واجان آمده‌است. وَزوان با پسوندِ وان به معنی چشمه و محل آب، مقسّم آب و محل تقسیم آب است. در کتاب فرهنگ دهخدا در مورد شهر وَزوان، وجه تسمیه شهر وَزوان به معنی "وزیدنِ باد" یاد شده‌است.


title: وزوان

text: از بقایای آثار تاریخی در دوره‌های تاریخی هسته اولیه شهر وَزوان نشانگر آن است که این منطقه از قرن دوم و سوم هجری به بعد مسکونی و آیاد بوده‌است. پس از پیدایش اسلام و از رونق افتادن آتشکده‌ها، مردم ساکن قلعه مستقر در تپه‌های شمال شهر فعلی (هسته اولیه شهر وَزوان) آنجا را رها کرده و در غرب قلعه باستانی، شهر نوین وَزوان را پایه‌گذاری نمودند. درتپه‌های شمال شهر وَزوان محل مسکونی بزرگی بوده‌است که به دلایل نامعلومی تخریب گردیده‌است.


title: وزوان

text: از نظر هویت شهر، شهر از دیدگاه تاریخی یکی از شهرهای قدیمی استان بوده که بسیاری از جلوه‌ها و نمادهای باستانی از جمله آتشکده معروف وَزوان و بسیاری از سازه‌ها و دژهای قدیمی خود را بر اثر بی‌توجهی مسئولان از دست داده‌است.


title: وزوان

text: از دیگر آثار کهن این شهر ساختمان‌های قدیمی و خشتی و گلی است. یک ساختمان قدیمی شامل چند اتاق؛ طاقدار، پستو، نانوایی، دستشویی، محل نگهداری گوسفندان، محل نگهداری مرغ، محل نگهداری سگ، محل نگهداری اسب و الاغ، محل پارچه‌بافی، محل نگهداری گندم و خشکبار و محل نگهداری آرد، محل نگهداری سیب‌زمینی، و محل نگهداری علوفه گوسفندان است.


title: وزوان

text: این شهرستان دارای شخصیت‌های روحانی بوده که معروفترین آن‌ها آخوند عبدالکریم گزی مؤلف کتاب تذکره القبور، ملامحمدنقی گزی و ملا مهدی گزی و ملا محمد باقر معروف به ابوالفقراء صاحب کتاب کنزالفقراء و شعراء معروفی چون جنتی گزی و درویش عباس گزی با بیش از ۱۳ هزار بیت از اشعار گوناگون با زبان گزی و هنرمندان چون رزاقی گزی در شهر گز زندگی می‌کرده‌اند.


title: وزوان

text: محصول کشاورزی وزوان بیشتر گندم و جو، سیب‌زمینی، علوفه، زرشک، انگور و زعفران است. در قدیم نیز پنبه‌کاری و چغندرکاری مرسوم بود که اکنون کشت نمی‌شود. صنعت وزوان صنایع قدیم و دستی، قالی‌بافی، پارچه‌بافی، ریسندگی، پشم‌ریسی، نخ‌ریسی، نمدمالی، گیوه‌دوزی، جاجیم‌بافی، آهنگری، ساخت چاقوی قالی‌بافی، چکش و تیشه، کارد و وسایل خانگی است. صنایع فعلی نیز تولید سنگ، تولید پودر آهک صنعتی که صادراتی است، روغن نباتی، و مواد پلاستیکی است. وزوان برای توسعه صنعت به همکاری و توجه مسئولین نیاز دارد.


title: وزوان

text: کشاورزی شهر وَزوان در گذشته معروف بوده‌است. وجود قنوات متعدد در منطقه حاکی از سابقه طولانی و پرتحرک مردم در امر کشاورزی است. لیکن به واسطه خشک سالی‌های متوالی ونیز به واسطه عدم نگهداری و لایروبی بموقع، قنوات این شهر دچار کم‌آبی و رکود کشاورزی و از بین رفتن باغات و در نتیجه روی آوردن کشاورزان به شهرها وتغییرشغل آنهاراسبب شده‌است. محصولات عمده کشاورزی آن که به‌طور مختصر تولید می‌شود شامل:غلات، گندم و جو، صیفی جات، زرشک، گل محمدی و… می‌باشد. از محصولات سر درختی می‌توان به پرورش درختانی نظیر، بادام، به و… اشاره نمود.


title: وزوان

text: از صنایع این شهر می‌توان سنگبری، قلم زنی، معرق کاری و کشاورزی و دامداری را نام برد که بیشتر کارخانه‌های سنگبری در شهرک صنعتی نگین وَزوان قرار دارند.


title: وزوان

text: "آسیابِ بان (آر بان)": که در ابتدای زمین‌های کشاورزی وَزوان قرار داشت و آب قنات بزرگ وَزوان مشغول به کار بوده.


title: وزوان

text: "آسیابِ علی (آر علی)": با فاصله حدود ۵۰۰ متر از آسیاب بالا قرار داشت و با آب قنات بزرگ وَزوان که س از عبور از آسیاب بالا به این آسیاب می‌رسید کار می‌کرده.


title: وزوان

text: "آسیابِ چاله‌مشته (آر چال‌مشته)": واقع در نزدیکی ضلع شمالی استخر فعلی حاجی‌آباد که این آسیاب هم با آب قنات بزرگ وَزوان کار می‌کرده.


title: وزوان

text: "آسیاب کاسه (آر کاسه)": واقع در خیابان حافظ که با آب قنات قاسم‌آباد دایر بوده و به دلیل گود بودن و کاسه مانند بودن آن آن را آسیاب کاسه می‌نامیدند.


title: وزوان

text: "آسیاب رئیس (آر رئییس)": واقع در جنوب رودخانه شهر وَزوان که فقط در فصل زمستان با آب قنات بزرگ وَزوان دایر بوده و در فصول دیگر فعال نبوده ـدلیل فعال بودن استفاده از آب‌های هرز زمستانی بوده)


title: وزوان

text: "آسیاب دولت‌آباد (آر دولت‌آباد)": واقع در محدوده قنات خسروآباد و متعلق به خسروآباد.


title: وزوان

text: "آسیاب قرقره (آر قرقره)": متعلق به قنات ونداده که در محدوده پاقلعه یا تپه تاریخی واقع بودهقناتی که متعلق به شهر وزوان می باشد و میمه که در جوار شهر وزوان قرار دارد آن را به اشتباه متعلق به میمه می داند در صورتیکه واقعیت این است که قنات وزوان به ثبت یونسکو رسیده است میتوانید با مراجعه به قنات تاریخی وزوان در گوگل تمام مشخصات این قنات تاریخی وزوان را مطالعه نمایید .درکل میمه هیچ قناتی ندارد . نکته قابل توجّهی که در مورد قنات بزرگ و تاریخی وَزوان قابل ذکر است و کارشناسان میراث فرهنگی و کارشناسان ژاپنی یونسکو نیز آن را تأیید نموده‌اند در نقطه‌ای از قنات که بالای بند قنات است دو شکاف زیر زمینی (در اصطلاح محلی کِر) یا تنور آبی وجود دارد و پس از بند کردن آب، این شکاف‌ها، آب چهل لیتر در ثانیه ذخیره شده در پشت سد به مدت ۱۲۰ روز (از دهم آذر تا دهم فروردین سال بعد) را به مخازن بزرگی که در زیر زمین وجود دارد هدایت می‌کند و پس از گشایش دریچه‌های تعبیه شده در سد به تدریج آب ذخیره شده به صورت خود جوش و با کمک نیروی ثقل زمین، به چرخهٔ مصرف بازمی‌گردد. گنجایش کانال‌های قنات از پشت سد به طول ۸۰۰ متر با عرض یک متر و ارتفاع چهار متر ۳۲۰۰ =۴ ×۸۰۰ متر مکعب آب است ولی آبی که در پشت سد ذخیره می‌شود بر اساس قطر آبدهی قنات طبق معادله ۴۱۴۷۲۰ متر مکعب آب است که بیش از گنجایش کانال‌های قنات می‌باشد و میزان ۴۱۱۵۲۰ متر مکعب مازاد گنجایش کانال‌ها در مخازن زیر زمینی توسط تنورهای آبی مذکور ذخیره می‌گردد و با بازگشایی دریچه‌های سد، به مرور به چرخه مصرف وارد می‌شود. قنات بزرگ و تاریخی وَزوان در یک لایهٔ رسوبی – سنگی قرار دارد که در طی سالیان متمادی با پایین رفتن سطح آب منطقه در دو طبقه یکی لایهٔ رسوبی که از مظهر قنات دارای ۳۵ کیلومتر طول و ۴۰/۱۸ متر عمق بوده که عمق آن در مادر چاه فعلی مشهود است. طبقهٔ زیرین قنات که آب در آن جریان دارد از کف آب رو تا ارتفاع ۲ متر و ۱۰ سانتیمتر در لایهٔ سنگی کوهستانی حفر شده‌است.بنا به گفته اهالی، این سیستم در حدود ۳۰۰۰ سال پیش ساخته شده و این قنات تنها قنات در تمام منطقه اصفهان است که بدین طریق آب زیرزمینی را ذخیره می‌کند. دکتر عبد الکریم بهنیا استاد دانشگاه اهواز در کتاب قنات سازی و قنات داری صفحهٔ ۱۳۹ چنین آورده‌است: «نگارنده در آبان ماه ۶۳ در قنات قدیم وَزوان واقع در بخش میمه شهرستان اصفهان، سیستم بسیار جالبی را که برای مهار کردن آب در فاصله زمانی اول آذر لغایت ۲۵ الی ۳۰ فروردین سال بعد به کار می‌رود مشاهده کرده استدر چهلمین اجلاس میراث جهانی یونسکو که ژوئیه ۲۰۱۶ در استانبول برگزار شد، یازده قنات ایرانی به عنوان بیستمین اثر ایران بر اساس دو معیار از ۶ معیار فرهنگی کمیته میراث جهانی شامل گواهی بی‌همتا یا دست‌کم استثنایی بر یک سنت فرهنگی و نمونه‌ای برجسته در معماری یا تکنولوژی که مرحله مهمی از تاریخ بشر را نشان دهد، در فهرست میراث جهانی قرار گرفت. پرونده ۱۱ قنات ایرانی با داشتن تکنولوژی متفاوت و با قدمت بیش از ۲۵۰۰ تا ۲۰۰ سال به یونسکو جهت ثبت جهانی ارائه شد و پس از بررسی و تأیید کارشناسان یونسکو این پرونده ثبت و در فهرست آثار جهانی قرار گرفت. یازده قناتی که ثبت جهانی شده‌اند، هرکدام به لحاظ قدمت، نوع معماری، عمق، طول و مشخصاتی از این دست، منحصر به فرد و بی نظیر هستند. قنات وزوان نیز به عنوان یکی از این قنات‌های یازده‌گانه در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.[۵]


title: وزوان

text: واقع در مراتع قسمت شرقی وَزوان (رباط آغاکمال) که یکی از کاروان سراهای باقی‌مانده از ۹۹۹ کاروانسرای بنا شده در عصر شاه عباس صفوی است.


title: وزوان

text: در جنوب وَزوان قرار داشته و به گفته قدما قلعه‌ای در این محل واقع بوده که برجی از آن بر جای مانده بوده و در حال حاضر دیواره‌هایی از این برج باقی‌مانده که گویای وجود این قلعه است.


title: وزوان

text: در قسمت شمال شرقی وَزوان واقع بوده و محل فعلی آن به پا قلعه معروف است. این قلعه متعلق به حَنبل، حاکم وَزوان در زمان امام محمد باقر بوده و پیش از آن نیز آتشکده‌ای (آتشکده وَزوان) در محل این قلعه دایر بوده‌است.


title: وزوان

text: در این قبرستان آثاری از قبور زرتشتیان باستان وجود دارد که سنگ قبرهایی از آنان به جای مانده ولی قسمتی از آن در طرح خیابان جنب آن قرار گرفته و قبور زیادی از آن تخریب و از بین رفت؛ ولی با این حال هم اینک نیز شواهدی از آن موجود است.


title: وزوان

text: حمام تاریخی وَزوان (حمام میرزا اَبوتراب وَزوان): که مشتمل بر دو حمام زنانه و مردانه بوده از نظر معماری و ساختمان و چه از نظر تفکیک زن و مرد یکی از آثار تاریخی و بی نظیر شهر وَزوان است.


title: وزوان

text: یکی از مراکز نسبتاً قدیمی دانشگاه پیام نور است که مهر ماه ۱۳۷۱ در رشته مدیریت دولتی و جغرافیا که از طریق کنکور سراسری پذیرفته شده بودند فعالیت آموزشی خود را آغاز نموده‌است. اکنون پس از قریب به ۱۸ سال از عمر این دانشگاه، شاهد پیشرفت‌های قابل توجهی در حوزه‌های آموزشی، عمرانی، فرهنگی و پژوهشی می‌باشیم. در حال حاضر این دانشگاه جمعاً با ۲۱ رشته تحصیلی و ۳۰۰۰ نفر دانشجو مشغول به ادامه فعالیت است.


title: وزوان

text: در سال ۱۳۴۸ هجری شمسی این مکان تحت عنوان مؤسسه فنی و حرفه‌ای کار خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸ با نام هنرستان فنی استاد دکترنجات الهی در قالب یک رشته (اتومکانیک) به فعالیت خود ادامه داد. با توجه به نیاز شدید جامعه به نیروهای فنی و جوان در آن زمان استقبال خوبی صورت گرفت وهنرجویان زیادی جذب این مرکز آموزشی شدند. با افزایش هنرجویان تمهیداتی اندیشیده و امکانات و منابع آموزشی جدید فراهم گشت در نتیجه در سال ۱۳۶۵ رشته ساختمان نیز به هنرستان اضافه شد. در سال ۱۳۷۵به بعد شاخه کارو دانش (رشته‌های :تعمیر موتورهای بنزینی- برق خودرو- کامپیوتر- ساختمان سازی) نیز ضمیمه مرکزفنی حرفه‌ای هنرستان شهید غفاری وَزوان گردید. تاکنون این مرکز توانسته نیروهای ماهر و توانمند زیادی را وارد بازار کار نماید.


title: ونک (سمیرم)

text: ونک شهری در بخش مرکزی شهرستان سمیرم استان اصفهان ایران است. شهر ونک در ۱۹۰ کیلومتری اصفهان و در ۳۳ کیلومتری شهرستان قرار دارد دارای آب و هوای معتدل کوهستانی می‌باشد.


title: ونک (سمیرم)

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱٬۶۶۵ نفر (۵۷۶ خانوار) بوده‌است.


title: ونک (سمیرم)

text: از جاهای دیدنی این شهر عبات از ۱- امامزاده زیدبن علی در ۱۷ کیلومتری جاده ونک به سمیرم ۲- امامزاده معصومه خاتون در ۲ کیلومتری غرب شهر ۳- چشمه ناز ونک و منطقه شمس‌آباد ۴- سد کمانه ۵- مناطق دیدنی دیگر که شامل مناطق کشاورزی می‌باشد عبارت از ۱- عقدک ۲- سرتنگ ۴- چمه ۵- نخودان ۶- حنا علی شاه ۷- جسور ۸- مندک و سهران ۹- و اطراف خود شهر چشمه ناز ونک یکی از پر بازدیدترین جاذبه‌های منطقه است که در فاصله ۱۷۵ کیلومتری جنوب استان و ۳۳ کیلومتری جنوب غربی شهرستان سمیرم قرار دارد و این چشمه از ارتفاعات کوه دالان که بزرگترین قله آن دارای ارتفاع ۳۴۹۲ متری است، در شهر ونک سمیرم سر چشمه می‌گیرد و با پیوستن به رودخانه شمس‌آباد منظره بکر و بی بدیعی را به وجود آورده‌است. چشمه ناز، تنگ ده، تنگ دالان و منطقه شمس‌آباد، کوه‌های سر به فلک کشیده همراه با باغ‌ها و جنگل‌های انبوه، منطقه توریستی و طبیعی زیبایی را ایجاد کرده‌است.


title: ونک (سمیرم)

text: نام شهر به قولی برگرفته شده از گونه درختان جنگلی فراوان بنام ون (ون زار) می‌باشد که در نهایت به ونک تبدیل گردیده‌است. در لغت‌نامه مرحوم دهخدا وکتاب فرهنگ معین عنوان روستائی با بیش از سه هزار سکنه از توابع شهرستان سمیرم، استان اصفهان آمده‌است با وجود سنگ نوشته‌ها وسابقه تاریخی، دلالت بر قدمتی تا یکهزار سال پیش را دارا می‌باشد.


title: ونک (سمیرم)

text: مدارک مکتوب به شرح زیر می‌باشد:


title: ونک (سمیرم)

text: الله محمد علی هذا القبر مرحوم [م] الشهید الارحمته الله بی بی بنت محمد در تاریخ ماه رجب سنه احد ستین ثمانیه [کذا]


title: ونک (سمیرم)

text: متأسفانه اکثر کتاب‌های قدیمی ونک را چند سال پیش عتیقه خران شیرازی به یغما بردند و تعداد اندکی هم که احتمالاً موجود است در پستوها (انبارها) در تاریکی مطلق با گرد و خاک و نم و رطوبت دست و پنجه نرم می‌کنند.


title: ونک (سمیرم)

text: شهر ونک با مختصات ۵۱ درجه و ۲۵ دقیقه طول شرقی و ۳۱ درجه و ۳۲ دقیقه عرض شمالی، در جنوب غربی استان اصفهان و در دامنهٔ ارتفاعات زاگرس مرکزی قرار گرفته‌است. فاصلهٔ ونک تاشهر اصفهان، از طریق شهرهای سمیرم و شهرضا حدود ۱۹۰ کیلومتر است. ونک و حومهٔ آن از شمال به شهرستان بروجن، از جنوب به شهرستان یاسوج، از شرق به شهرستان سمیرم و از غرب به شهرستان لرکون بچه دگان با مساحت ۵۰۰ کیلومتر مربع محدود می‌گردد. شهر ونک را می‌توان یکی از مراکز غنی گردشگری به حساب آورد. دلیل آن را هم وجود هوای بسیار مطبوع در فصل بهار و تابستان دانست که به دور از دود و دم و ساختمان‌های شهرهای بزرگ بوده و منظره‌های طبیعی و بی نظیر خود را حفظ کرده‌است. دلیل دیگر را می‌توان، ارتفاع مناسب این منطقه از سطح دریا دانست و همچنین کوه‌ها و چشمه‌های بیشماری که آن را احاطه کرده‌است. آب و هوایی همانند مناطق شمالی کشور، ولی در مرکز ایران زمین. در فصل پاییز و زمستان نیز منظره‌های کم‌نظیری شکل می‌گیرد که چشم و روح هر بیننده‌ای را باز و شاد می‌نماید. وجود مقبره‌های دو امامزاده، قدمگاه خواجه خضر، مناظر زیبای چشمه ناز، سد کمانه، دره قاش با چشمه و آبشار کوچک، تنگ امامزاده عقدک، چشمه‌های مزرعهٔ چمه، چشمه‌های جسور و اسفراهان، مزرعه شمس‌آباد محل تلاقی دو رودخانهٔ شمس‌آباد و گندمان، از صفحات زیبای این مجموعه است. شهرداری شهر ونک سعی کرده‌است که با فراهم کردن امکانات اولیه (از جمله راهسازی‌های جدید، مناطق اسکان و . . .) برای گردشگران و سرمایه‌گذاران محترم، علاوه بر جلب رضایت خاطر ایشان، سهولت در دسترسی به مناطق مختلف این منطقهٔ بی نظیر را فراهم آورد.


title: ونک (سمیرم)

text: با عنایت به موقعیت جغرافیایی و قرار گرفتن ونک و مزارع آن در دامنهٔ سلسله جبال زاگرس، آب و هوای این منطقه متنوع و معتدل می‌باشد. مزارعی که در ارتفاعات بالاتر واقع شده‌اند دارای هوای سردتر و آن‌هایی که در کف دره‌ها هستند هوای گرمتری دارند. شهر ونک و مزارع شمس‌آباد، تنگده (تنگدم)، حنادر و کشتنگان از نقاط گرمتر و مزارع نخودان، کمانه، چمه، اسفراهان و جسور از مناطق سردتر هستند. در نقاطی از دالانکوه و کوه بالا که نسا هستند در بیشتر سال‌ها غیر از سال‌های خسکسالی، برف هر سال، برف سال پیش را می‌بیند. در سال‌های قبل از ورود یخ و یخچال به ونک، در گرمای تابستان، مردم مشتری برف یخچال‌های کوه بالا بودند؛ عده‌ای برف‌ها را با اره می‌بریدند و مقداری از گیاه چویل را (برای عطر خوب آن) کنارش می‌گذاشتند و بر چهارپا حمل می‌کردند، آنان زمان رفت و برگشت را طوری تنظیم می‌کردند که بتوانند حدود ساعت ۱۱ صبح قبل از شدت یافتن گرمای تابستان برف سرد را به بازار بیاورند و به فروش برسانند. آن‌هایی که در تابستان برف و شیره خورده‌اند و همچنین کشاورزانی که در مزارع حنادر و کشتگان در گرمای تابستان گندم درو کرده‌اند بیشتر از دیگران خنکی آن برف‌ها را در ذایقهٔ خود حساس می‌کنند. با توجه به کشاورزی بودن منطقه، نیاز به نصب دستگاه‌های هواشناسی در چند نقطهٔ منطقه احساس می‌شود. انتظار می‌رود ادارهٔ کل هواشناسی استان از بذل هر نوع مساعدت به این منطقهٔ محروم دریغ نورزد.


title: ونک (سمیرم)

text: مرتفع‌ترین نقطهٔ منطقه کوه دارمه است و پس از آن کوه بالا (بین مزارع کمانه و اسفراهان)، کوه دالان با ارتفاع ۳۳۰۰ متر، کوه اشینه و کوه سیاه به ترتیب خودنمایی می‌کنند. کم ارتفاع‌ترین (پست‌ترین) نقطهٔ حومهٔ ونک از سطح دریا مزارع شمس‌آباد و تنگده (تنگدم) می‌باشد. سعی بر آن داشتیم تا با به دست آوردن یک دستگاه جی پی اس ارتفاع نقاط مختلف منطقه را از سطح دریا مشخص کنیم که متأسفانه موفق نشدیم، امیدواریم در فرصت‌های بعدی به این مهم دست یابیم. (دستگاه جی پی اس قادر است ضمن برقراری ارتباط با سه ماهواره از هفت ماهوارهٔ موجود در فضا موقعیت جغرافیایی، طول و عرض و ارتفاع از سطح دریا، هر نقطه از کرهٔ زمین را با دقت زیاد محاسبه کند و نشان دهد.


title: ونک (سمیرم)

text: چون پا بر خاک ونک گذاشتید از صخره‌ها، زمین‌های مزروعی و باغ‌ها که بگذرید منطقه را پوشیده از گیاهان وحشی اعم از بوته و درخت خواهید یافت. در بهاران شکوفه‌ها و گل‌ها در این سفره گسترده نعم الهی با طراوت و زیبایی هر چه تمامتر خود را به تماشای چشم‌های مشتاق می‌سپارند. نخست درختان این منطقه به شما معرفی می‌شود. انجیر، بادام، بتک، بلوط، بنیو، بید (شامل بیدمشک، بید مجنون، بید معمولی، جربید که در بافت سبد به کار می‌رود)، پسته (به صورت محدود)، بنه- ون (پسته کوهی)، تاک، تبریزی، تربک، تیدره (تمشک)، توت، چنار، زردآلو، زربک (زرشک)، سیب (شامل گلاب بهاره، گلدان یا زرد، سیب رد یا قرمز، سیب محلی و …) سپیدار، شن، صنوبر، قژ، کژدرنگ، کل خنگ، کلک (زالزالک)، کی کم، کنده خیش، گردو، گویج (کویج) گینه همان گون است و چندین نوع متنوع دارد از آن جمله کتیرا، گزانگبین، گاوی، بزی، داری، کپی، گیلاس، رز (مو)، وهل (در مورد این درخت در جایی دیگر توضیحات بیشتر داده خواهد شد) هلو، هرزن (ارژن)، لیلی سور.


title: ونک (سمیرم)

text: آب آشامیدنی و کشاورزی ونک و مزارع آن از سه طریق تأمین می‌گردد:


title: ونک (سمیرم)

text: در محدودهٔ ونک بیشتر از یکصد چشمهٔ کوچک و بزرگ جاری است که در خشکسالی‌ها تعداد زیادی از آن‌ها کم‌آب یا به کلی خشک می‌گردند. اسامی چشمه‌ها به ترتیب الفبا به شرح زیر است: چشمه آقا (دشتک)، چشمه اندوقون (اندوقون)، چشمه امینی (عقدک)، چشمه اوگر (سرتنگ)، چشمه اوسه (چمه)، چشمه اسدالله (پی تل سرتنگ)، چشمه امامزاده معصومه (در صحن امامزاده)، چشمه الخاس (ماز هرزندون)، چشمه اسمی خان (مندک)، چشمه باغ گنجی (دالان)، چشمه بی کس (اسفراهان)، چشمه بید (دره بی چزی)، چشمه بیدهاشم (دره بی چزی)، چشمه بید (کمانه)، چشمه بنیویی (تنگ دالان)، چشمه بنیویی (تنگ سولجان)، چشمه باغ کاله پشتی (دره باغ کاله پشتی)، چشمه پینه زار (سهران)، چشمه پی تل (سرتنگ)، چشمه پس کوهک (سرتنگ)، چشمه پیازی (دالان)، چشمه تک او (دالان)، چشمه تاکی (تنگ دالان)، چشمه تنگ شرنا (دالان)، چشمه توه بچول (دشتک اسفراهان)، چشمه تنگوله (چمه)، چشمه تنگوله (چک زار)، چشمه تنگ اشکفت (نخودان)، چشمه تو رودخونه (پرچکون)، چشمه تنگ امامزاده عقدک (عقدک)، چشمه تنگ درپوله (جسور)، چشمه تلگن (تلگن)، چشمه جاغ جاغ (حنا علیشاه)، چشمه چاتی (پای گردنه سهران)، چشمه حنا علیشاه (حنای علیشاه)،


title: ونک (سمیرم)

text: در این بخش گیاهان دارویی شناخته شده منطقه را به شما معرفی کرده و برابر بررسی‌های انجام شده چگونگی استفاده از آن‌ها را توضیح می‌دهیم. متأسفانه اطلاعات مکتوب قدمای ونک به دست نیامد اگرچه اکثر صاحبنظران، بر آنند که در ونک کتابی از زمان مرحوم کربلایی خسرو بزرگ و محمدخان جراح وجود داشته و مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است، لذا اطلاعاتی که تقدیم شما می‌شود از نوع تجربی و سینه به سینه می‌باشد که امید است جوانان علاقه‌مند منطقه و همچنین دیگر متخصصان از این اطلاعات مختصر بهره جسته و در راه تأمین سلامت مردم گام‌های مؤثری بردارند و این گیاهان جایگزین مناسبی برای داروهایی شیمیایی شوند. پس از مطالعه این قسمت که مردم ونک تجربه کرده‌اند، نظر شما را به اسامی گیاهان دارویی که آقای دکتر صفایی جمع‌آوری کرده‌اند جلب می‌کنم: آندشت: این گیاه در کوه رگ اسپید می‌روید و بادبر (بادشکن) است. مزه تند شبیه پیاز دارد و بوته اش شبیه لیزک است. اوشون ترکی: این گیاه شبیه گیاه مرزن جوش است و به شخص مبتلا به اسهال می‌خورانند. اولیله: چای کوهی هم به آن می‌گویند. دم کرده آن را برای رفع دردهای شکم و کمر استفاده می‌کنند. اووشون جیره یا ژیره: نوعی آویشن معطر گرم است که خاصیت بادبری دارد آن را به صورت دم کرده میل می‌کنند یا کوبیده برگ‌های آن را روی غذا به خصوص تخم مرغ آب‌پز می‌ریزند.


title: ونک (سمیرم)

text: ۱- لغت‌نامه دهخدا: ونک Vanak: جانوری است بی دم، کبود رنگ شبیه به گربه و به عربی وبر گویند. (برهان). جانوری است شبیه و مانند گربه بی دم که به عربی وبر گویند (انجمن آرای ناصری) ونک: دهی است از دهستان چناورد بخش آخوره شهرستان فریدن سکنه آن ۲۲۵ تن است (از فرهنگ جغرافیایی ایران، جلد ۱۰) ونک: دهی است جزو بخش شمیران شهرستان تهران در ۸ هزار گزی شمال باختری تهران قرار گرفته و سردسیر است. تعداد ۸۰۶ تن سکنه دارد. آب آن از ۶ رشته قنات و در بهار از رودخانه اوین درکه حق آب دارد و محصول آن غلات، اسپرس، مختصر بن شن، توت، گردو، انار و انواع میوه جات است. توت ونک به خوبی معروف است. سابقاً در تابستان در حدود ۱۰۰ خانوار از تهران به این ده آمده و ساکن می‌شدند، اما اکنون ابنیه و عمارات بسیار در آنجا ساخته شده‌است و سکنای دایم در آن می‌کنند (از فرهنگ جغرافیایی ایران، جلد ۱۰) ونک: قصبه بخش سمیرم بالا از شهرستان شهرضای اصفهان، سکنه آن ۳۰۰۰ تن است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران، جلد ۱۰) ۲- فرهنگ معین: ونک: ده، بخش شمیران شهرستان تهران استان مرکز. در ۴ کیلومتری باختر تجریش و ۸ کیلومتری شمال باختر تهران. دامنه و سردسیر است و ۸۰۶ تن سکنه دارد. راه شوسه و آسفالته به تهران دارد. ونک: قصبه‌ای از بخش سمیرم بالا]ی[ شهرستان شهرضا در ۴۶ کیلومتری شمال باختر سمیرم، کوهستانی سردسیر، ۳۰۰۰ تن سکنه دارد. آب از رود ونک، محصولش غلات و حبوبات است. شغل اهالی کشاورزی، گله داری و صنایع دستی محلی قالیچه و گلیم بافی است. ۳- فرهنگ فارسی عمید: ونک: (به فتح واو و نون) نگا، وبر. وبر: ع (به فتح واو و سکون با) جانوری است کوچکتر از گربه، دارای موهای دراز و دم کوتاه و گوش‌های کوچک، در فارسی ونک هم گفته شده، یکی از روزهای سرمای پیرزن را هم می‌گویند. ۴- ونک در فارسی ناصری: در فارسنامه در فهرست اسامی نواحی بلوکات فارس آمده‌است: بلوکات سرحد شش ناحیه از سردسیرات فارس در میانه شمال و مغرب شیراز افتاده‌است. درازای آن از قریه کیفته تا گندمان ۲۱ فرسخ و پهنای آن از اسفدران تا قریه میمند فلارد ۱۴ فرسخ است. از قدیم تاکنون همیشه حکومت و ضابطی این بلوک با خوانین قشقایی بوده و تاکنون در تصرف داراب خان ایل بیگی قشقایی باقی است و این شش ناحیه از این قرار است: سه منطقه در کشور با نام ونک ثبت شده‌است.


title: هرند

text: هرند، مرکز شهرستان هرند در استان اصفهان است که در ۲۸ کیلومتری مرکز شهرستان ورزنه و ۸۰ کیلومتری مرکز استان اصفهان واقع شده است.


title: هرند

text: ارتفاع این شهر از سطح دریا با شیب ملایمی از ۱۵۷۰متر در شمال شهر تا ۱۵۴۰ متر در جنوب شهر متغیّراست؛ و تابستانهایی گرم و خشک و زمستانهای سرد و خشک دارد. میزان بارندگی سالانه آن ۹۰ میلی‌متر و بارش برف به ندرت طی دی ماه می‌بارد. در گذشته‌ای نه چندان دور، ۱۷ رشته قنات به این شهر هویّت کشاورزی داده بود ولی به تدریج، با صنعتی شدن شهر، مردم به مشاغل صنعتی و اداری روی آوردند. این شهر دارای سه محلّهٔ تاریخی بنام‌های جول آباد، دَربه و شهیدیان (کُشته) است. براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت شهر هرند برابر با ۷٬۸۲۹ نفر (۲٬۴۷۸ خانوار) بوده‌است.شامل آب انبارهای و بادگیرهای قدیمی و همچنین قنوات و برج‌های کبوتر خانه این شهر می‌باشد. مراسم سنتی عزاداری محرم نیز جزء جاذبه‌های این شهر طی دهه ابتدایی محرم است.


title: آستانه (شازند)

text: آستانه یک شهر در بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است زبان مردم این نواحی فارسی با گویش خاص منطقه می باشد.در آستانه اندکی لر نیز وجود دارد


title: آستانه (شازند)

text: این شهر را از آن جهت که امامزاده سهل بن علی متعلق به قرن چهارم ه. ق و تعداد دیگری از مقبره‌های امامزاده‌ها در آن ساخته شد، در زمان صفویه، «آستانه» نامگذاری کردند


title: آستانه (شازند)

text: این شهر در قدیم کرج نام داشت و در دوره صفویه شاه اسماعیل صفوی دستور داد تا این آرامگاه (آستانه) را تعمیر کنند و پس از آن کرج را آستانه نامیدند. آرامگاه سه تن از نوادگان علی بن ابی‌طالب با قدمتی بیش از هشتصد سال در این شهر قرار دارد.


title: آستانه (شازند)

text: از جاذبه‌های طبیعی می‌توان به چشمه و غار دوخواهران، چشمه‌های کوه قرقدر مثل چشمه طلایی چشمه شیرین چشمه مروار و همچنین جنگل‌های حفاظت شدهٔ بلوط در ۶ کیلومتری و پیست اسکی پاکل در ۱۰ کیلومتری شهر که تا اواسط اسفند ماه پذیرای میهمانان است اشاره کرد. پارک حرم، اردوگاه امیرکبیر، حمام حاج ربیع، بنای تاریخی امامزادگان پیراسماعیل و طوغان ترک (نوه چنگیزخان مغول) و مناطق سرسبز اطراف شهر، از دیگر جاذبه‌های دیدنی آستانه می‌باشند.


title: آستانه (شازند)

text: جاذبه‌های تاریخی بسیاری نیز در آستانه وجود دارد و همچنین آثار تاریخی زیادی نیز تا به حال توسط مردم این شهر کشف شده‌است که می‌توان به سکه‌های طلا و انواع کوزه و خمره با نقش و نگارهای زیبا و… اشاره کرد.


title: آستانه (شازند)

text: آستانه شهری در دامنهٔ کوهستان است. این شهر از شهرهای مرتفع ایران محسوب می‌شود و سه رشته کوه اطراف این شهر را احاطه کرده‌اند و به همین دلیل یکی از نام‌های این شهر در گذشتهٔ «سه سوک» بوده‌است.


title: آستانه (شازند)

text: دمای هوا در زمستان غالباً زیر صفر و در تابستان نیز معتدل است است و بیشتر بارش برف و باران تقریباً از آبان ماه شروع می‌شود تا اوایل خرداد ادامه دارد. آستانه در زمان ابودلف عجلی با شهرهایی مانند اصفهان برابری میکرد؛ داشتن منابعی مانند جاذبه های طبیعی باعث پر رونق شدن ومشهور شدن این شهر میشد مخصوصا با داشتن رود کم آب قره چای وبهره برداری از آن هم رشد نه چندانی در این زمینه داشت معادن طلای آستانه از قدیمی‌ترین معادن طلای ایران به‌شمار می‌روند.


title: آستانه (شازند)

text: آستانه یکی از کهن‌ترین شهرهای ایران زمین بوده که در گذشته حتی دارای لباس اصیل و منحصر به مردم کرج ابودالف بوده‌است که اکنون در یکی موزه‌های عراق نگهداری می‌شود مردمان این شهر دارای فرهنگی غنی و منحصر به فردی می‌باشند و اغلب به شغل دامداری و کشاورزی مشغولند. مردم استانه به زبان فارسی  سخن میگویند.


title: توره

text: توره شهری در بخش زالیان شهرستان شازند استان مرکزی ایران است.


title: توره

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲٬۳۰۲ نفر (۷۲۲ خانوار) بوده‌است.


title: توره

text: جمعیت هلال احمر استان مرکزی نیز یک پایگاه ثابت امداد جاده‌ای در توره دارد که در ۴۵ کیلومتری جاده اراک به ملایر قرار گرفته و در سال ۱۳۸۰ تأسیس شده‌است.


title: خنداب

text: خُنداب. شهری است در شهرستان خنداب استان مرکزی ایران. جمعیت شهر خُنداب طبق آمارگیری جامع سال ۱۳۹۰ در حدود ۷٬۷۵۳ نفر بوده‌است. شغل اصلی ساکنان این منطقه کشاورزی و باغداری می‌باشد. کارخانه تأسیسات آب سنگین اراک (خنداب) در ۵ کیلومتری این شهر واقع شده‌است. یک رودخانه به نام قره چای از میان این شهر عبور می‌کند که به دلیل استفاده‌های بیش از حد برای مصارف کشاورزی و همچنین خشکسالی‌های پی در پی و کاهش سطح آبهای زیر زمینی، به یک رودخانه فصلی تبدیل شده‌است.


title: خنداب

text: خنداب از سه محله تشکیل شده‌است که اکثراً به زبان ترکی سخن می‌گویند.


title: خنداب

text: مهمترین محصول این منطقه انگور می‌باشد که به صورت کشمش فراوری شده‌است. باغات سیب و گوجه از دیگر محصولات این منطقه است. همچنین لوبیا، گندم و یونجه کشت می‌شود. دراین منطقه اکثر باغداران انگور محصولات خود را به صورت تیزاب کشمش می‌کنند و به کارخانه‌های غربال گری و تولید کشمش جهت صادرات به کشورهای دیگر می‌فرستند. درگذشته نه چندان دور مردم این منطقه معمولاً به صورت خودکفا امرار معاش می‌کردند از کشت تمام محصولات غلات و گندم تا پخت نان و پرورش حیوانات خانگی برای استفاده از لبنیات و گوشت و پشم در گذشته علاوه بر خانه نگهداری حیوانات به بافتن فرش دستی نیز انجام می‌دهند. اما با گذشت زمان، صنعتی شدن، و فقط در بعضی از مناطق کوچک این شهرستان می‌توان بافت قبلی و زندگی روستایی را مشاهده کرد. این شهرستان هم‌اکنون دارای مراکز عالی و دانشگاهی معتبر نیز می‌باشد. این شهرستان از ۴ دهستان و دو شهر تشکیل شده‌است شهرهای خنداب و جاورسیان و دهستان‌های جاورسیان سنگ سفید اناج خنداب دهچال و پیش از اینکه به مرکز شهر تبدیل شود جزو بخش وفس بوده‌است. این شهر دارای مراکزی مانند مرکز خدمات بهزیستی (+ زندگی) کد ۳۰۲۵، مرکز اندیشه طلایی در زمینه مددکاری مددجویان بهزیستی و خدمات روانشناسی و ژنتیک برای تمام عموم مردم است، از دیگر مراکز آن می‌توان به مرکز خدمات الکترونیکی قضایی و دفتر اسناد رسمی ۱ و ۲ و مرکز گفتار درمانی و کار درمانی اشاره کرد.


title: خنداب

text: سه ریشه برای معنی خنداب می‌توان متصور بود:


title: خنداب

text: براساس اسناد و مدارک موجود، قدمت خنداب به بیش از ۱۲۰۰ سال قبل می‌رسد که ابوالفرج قدامه بن‌جعفر کاتب بغدادی متوفی سال ۳۲۷ ه.ق) در کتاب خود در ذکر راه‌های منتهی به شهر کرج (ابودلف) چنین بیان می‌کند: از این سند تاریخی به قدمت سابقه تاریخی خنداب پی می‌بریم و مهم‌تر آن که خنداب در سال ۳۲۸ ه.ق) یعنی بیش از ۱۱ قرن قبل در محله کنونی و به همین نام بوده‌است.


title: خنداب

text: اکنون: رحیم سلیمی


title: خنداب

text: ۱۳۸۴–۱۳۹۰: سید امیر مرتضوی


title: دلیجان

text: دلیجان یک کالسکه بزرگ با دو درب و چند پنجره است که برای حمل مسافر و چمدان‌های آن‌ها استفاده می‌شود. این وسیله نقلیه، از اوایل قرن هجدهم میلادی در اروپا متداول گردید. دلیجان‌های اولیه را چهار یا شش اسب می‌کشیدند که در فواصل معینی با اسب‌های تازه‌نفس جایگزین می‌شدند. در اوایل قرن نوزدهم میلادی، دلیجان‌ها متداول‌ترین وسیلهٔ حمل مسافر بودند و از آن‌ها برای حمل محموله‌های پستی نیز استفاده می‌شد.


title: دلیجان

text: دلیجان‌ها یک نماد و سمبل بسیار شناخته‌شده از غرب وحشی هستند که در همه فیلم‌های وسترن حضور دارند.


title: رازقان

text: رازقان شهری در بخش خرقان شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است. از جنوب طی جاده‌ای به غرق‌آباد متصل می‌شود.


title: رازقان

text: این شهر بر اساس کتاب «تاریخ مردم ایران - ایران قبل از اسلام» اثر عبدالحسین زرین‌کوب از سرزمین کهن مادها بوده‌است. زبان مردم این شهر مانند سایر روستاهای بخش خرقان ترکی میباشد


title: زاویه (زرندیه)

text: زاویه شهری در بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵ برابر با ۶،۰۲۷ نفر بوده است.


title: زاویه (زرندیه)

text: اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران:


title: غرق‌آباد

text: غَرق‌آباد شهری دربخش نوبران شهرستان ساوه استان مرکزی ایران است ودر۴۰ کیلومتری جاده ساوه به همدان قرار دارد.


title: غرق‌آباد

text: اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.


title: فرمهین

text: فَرمَهین یکی از شهرهای استان مرکزی در ایران است. این شهر از پیوند دو روستای فرمهین و شاه آباد پدید آمد. فاصله آن با کمیجان ۵۰ کیلومتر می‌باشد. فرمهین با جاده‌ای به اراک متصل است و جاده ای هم ازآن به کمیجان می رود. فرمهین دارای ۴ مسجد اصلی است که از بزرگ به کوچک عبارتند از۱_قمر بنی هاشم ۲_شاه آباد ۳_جامع ۴_ابوالفضل فرمهین. زبان اصلی این شهر فارسی است ولی بعضی از مهاجران به زبان ترکی نیز سخن میگویند.


title: فرمهین

text: نام فَرمَهین در گذشته تغییرات زیادی داشته چون: پَرمَهین_پَرمَن_فرَمَن_ و حال هم فَرمَهین گردیده است. که در کُتب تاریخی روستا های همجوار فرمهین همانند روستای جونوش که در گذشته گونوش میبوده.ویا روستای دستجان که در گذشته دستگان میبوده.۳


title: فرمهین

text: در قدیم فرمهین نام یکی از بخش‌های شهرستان اراک نیز بوده است و جمعیت فراهان و فرمهین بسیار بیشتر بوده چنانچه در لغت نامه دهخدا آمده است:


title: فرمهین

text: نام یکی از بخش‌های چهارگانه شهرستان اراک است. این بخش در قسمت مرکزی شهرستان اراک واقع است. از طرف شمال به دهستان رودبار، از خاور به دهستان آشتیان و از باختر به دهستان بزچلو و از جنوب به شهر اراک و قره کهریز محدود است. قسمت عمده بخش دامنه و دشت است. کویر میقان تقریباً در وسط این بخش واقع شده. دهستان فراهان بالا و پائین در قسمت شمال و فراهان سادات در باختر آن و دهستان مشک‌آباد در قسمت جنوب کویر مذکور واقعند. قراء کوهستانی و دامنه بخش خوش آب وهوا و قراء نزدیک به کویر مرطوب و آب آن‌ها به نسبت نزدیکی به کویر شور و هوای آن‌ها ناسالم است. این بخش از دو دهستان به نام فراهان و مشک آباد تشکیل شده و جمع قراء آن ۱۸۰ قریه بزرگ و کوچک و دارای ۹۱ هزار تن سکنه است. مرکز بخش قصبه فرمهین است که تقریباً در مرکز دهستان فراهان واقع شده‌است. این شهر در ۵۰ کیلومتری شمال مرکز استان یعنی شهر اراک و نیز در ۴۰ کیلومتری جنوب شهرستان (تفرش) جای گرفته‌است. این شهر مرکز شهرستان فراهان است. شهر فرمهین از ترکیب دو پارچه روستای قدیمی و چند شهرک اقماری تشکیل شده‌است. این دو روستا شامل فرمهین و شاه‌آباد بوده‌است که به دلیل نزدیکی به همدیگر مرز بین آن‌ها را نمی‌توان شناخت. خود این بخش اکنون شامل دو بخش دیگر می‌باشد: بافت قدیم و بافت جدید. بافت قدیم شامل ساختمان‌های کاه‌گلی است که در حال تخریب هستند و بافت جدید که در حال ساخت و ظهور ساختمان‌های جدید است. فرمهین از همه سو با باغ‌هایی از انګور و درختان سیب و سنجد و زرد آلو احاطه شده‌است که در گذشته بیشتر بوده است. باغ‌های سفید آب و باغ‌های فرمهین از این جمله‌اند شهرک‌های مهم تشکیل دهنده فرمهین عبارتند از:شهید بهشتی، ولایت، امام رضا، اسلام شهر، اسلام‌آباد. فراهان از توابع استان مرکزی با دو بخش، دو شهر و۳۱ هزار نفر جمعیت (هرچند قبلاً دارای جمعیتی بیشتر بوده از شمالِ شهراراک تا مناطقی از شهرستان آشتیان و تفرش را در بر می‌گیرد. بیش از دویست روستای کوچک و بزرگ در فراهانِ بزرگ وجود دارد که در دشت فراهان و کوه‌های اطراف پراکنده‌اند که در گذشته جمعیت زیادی داشته‌است)


title: فرمهین

text: مشاهیر و دانشمندان فراهان قائم مقام فراهانی- امیرکبیر «میرزا تقی‌خان فراهانی» - میرزا عیسی فراهانی «معروف به قائم مقام اول» - دکتر ابوالقاسم بهرامی «پدر علم میکرب‌شناسی ایران» - استاد فتحعلی واشقانی فراهانی «خوشنویس نامی ایران» - فتح‌الله مجتبایی- دکتر علی امینی- دکتر مهدی بهرامی- دکتر عیسی بهنام- مشیرالدوله- دکتر عزالدین کاظمی- رضا قلی بهنام «استاد خوشنویسی» - بهزاد فراهانی «بازیگر نامی سینما و تئاتر» - پروفسور علی معصومی شیمی‌دان برجسته کشور و استاد دانشگاه‌های شهید بهشتی، شیراز و آمریکا- آیت الله مصلحی- آقا علی اکبر خان فراهانی موسیقی دان بزرگ ناصری- میرزا عبدالله فراهانی موسیقی دان بزرگ و تقسیم‌کننده دستگاه‌های ایرانی- آقا حسینقلی فراهانی ردیف دان بزرگ موسیقی ایرانی دوره ناصری- حانم عسکری فراهانی خواننده و ردیف دان موسیقی ایران- احمد عبادی نوازنده بزرگ سه تار- پگاه آهنگرانی بازیگر و مستندساز ایرانی- منیژه حکمت کارگردان و تهیه‌کننده سینما - سامان فراهانی سروش محقق و پژوهشگر مدیریت و مهندسی صنایع- جمشید آهنگرانی کارگردان و فیلنامه‌نویس ایرانی- امیر مرادی کوت آبادی کارگردان و بازیگر سینما و تئاتر (تحصیلات کارگردانی سینما، ساکن فرمهین)- دکتر محمد حسین قائم مقام فراهانی استاد حقوق دانشگاه تهران- میرزا عیسی قائم مقام- محمد صالح علا بازیگر، مجری برنامه‌های تلویزیونی و فیلم‌ساز و ترانه‌سرای ایرانی- محسن فرمهینی فراهانی استاد دانشگاه، محقق و نویسنده کتاب‌های مختلف در زمینه علوم تربیتی


title: قورچی‌باشی (خمین)

text: قورچی‌باشی شهری است در بخش کمره شهرستان خمین استان مرکزی ایران. این شهر تا شهر خمین ۱۸ کیلومتر فاصله دارد.


title: قورچی‌باشی (خمین)

text: در قدیم گروهی از ساکنان قورچی‌باشی را ارمنیان تشکیل می‌دادند.این شهردرسال ۱۳۸۲ از تجمیع دوروستای قورچی باشی وسیبک تبدیل به شهر شد؛ و بسیار سریع چهره روستایی خود را با عبور راه خمین به شازند از روستا از دست داد و به شهری کوچک تبدیل شد در سال ۱۳۸۶ ساکنان آن از شبکه گاز خانگی بهره‌مند گردیدند و ساخت میدان بزرگ امام، بلوار امام وبیش ۳خیابان جدید، آسفالت کوچه‌ها، ساخت دوپارک از اقدامات مهم این شهر است. پمپ بنزین، سالن ورزشی، کتابخانه‌ای عمومی، کانون پرورش فکری، مرکز قرآنی، ساختمان جدید شهرداری وبخشداری، خانه عالم، اینترنت پرسرعت وشبکه ایرانسل در دو سال اخیر افتتاح شده و پایگاه مقاومت، بازسازی گلزار شهدا، دوبانده شدن محور خمین قورچی باشی، طرح آبرسانی جدید، زمینی شدن شبکه مخابرات در حال اجرا می‌باشد. همچنین کانون بانوان، زمین چمن، دانشگاه آزاد، نمایندگی ادارات، مسکن مهر، شبانه‌روزی شدن درمانگاه، گورستان جدید، نوسازی مدارس راهنمایی ومتوسطه دخترانه، ایستگاه امداد جاده ای،طرح فاضلاب شهری در حال پیگیری می‌باشد.


title: قورچی‌باشی (خمین)

text: اغلب ساکنان این شهر تازه تأسیس به فعالیت کشاورزی می‌پردازند و کشت عمده محصولات ایشان گندم و لوبیا است که به جرات می‌توان گفت که در کشور به عنوان یک قطب تولید لوبیا مطرح می‌باشد میزان باسوادی در این شهر بالا بوده و اغلب ساکنان باسواد و دارای تحصیلات دانشگاهی می‌باشند.


title: کرهرود

text: کَرَهْرود، منطقه‌ای است در شهر اراک، استان مرکزی ایران. جمعیت این شهر، بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر ۲۳٬۳۹۹ بوده‌است. قابل ذکر است که در سرشماری سال ۱۳۹۰، کرهرود به عنوان یکی از نواحی شهر اراک در نظر گرفته شده‌است. زبان مردم این شهر فارسی است.


title: کرهرود

text: این ده با دو ده دیگر به‌نام سنجان و فیجان متصل به یکدیگر و هر سه به نام سه ده پیوسته به شهر فعلی اراک و در طرف جنوب آن واقع است - قریه کرهرود از قرای قدیمی و گاهی هم جنبه شهری داشته‌است. فضلا و دانشمندان زیادی به این شهرک منتسب بوده‌اند (۳) و در این اواخر هم مردانی فاضل در مهد تربیت‌خود پرورانده و آنان هم بر حسب موقعیت زمان، خدمتی به این آب و خاک کرده‌اند. شاه طهماسب صفوی در زمان حکومت‌اش شمس‌الدین بدلیسی را به حکومت کرهرود گماشت.


title: کرهرود

text: کرهرود اسمی بوده از برای رودی که از کرج سابق می‌گذشته و اکنون هم آن رود به نام رودخانه آستانه که لغت دوم کرج است معروف می‌باشد و رودخانه کرهرود هم از ناحیه قره کهریز یعنی سرزمین کرج سابق منشا می‌گیرد [لذا] آن را کرهرود یعنی رود کرج خوانده‌اند و ده واقع در کنار آن رود را هم کرهرود نامیده‌اند.


title: کرهرود

text: در لغت‌نامه دهخدا در باره این شهر آمده قصبه‌ای است میان اصفهان و ظاهراًکرج ابودلف همین قصبه‌است. (یادداشت مولف). مغولان آن را ترکان موران گویند.


title: کرهرود

text: در نواحی کره رود آن دو لشکر (لشکر ملک ارسلان عزالدین قیماز والی اصفهان و حسام الدین اینانج حاکم ری) به یکدیگر رسیدند و مانند بحر اخضر در جوش و خروش آمدند. چون از قنقر اولانک بگذشت و به کره رود رسید که مغول ترکان موران گویند...


title: کرهرود

text: این شهر که در گذشته کرج نام داشته مرکز حکومت آل ابی دلف بوده و ساخت آن را به ابودلف نسبت می‌دهند. به نظر می‌رسد که ابودلف در واقع مترادف خود نام کرج به معنی مساکن واقع در دامنه بالایی کوه بوده‌است که به غلط سازنده اساطیری آن محسوب شده‌است.


title: کرهرود

text: این شهر در گذشته نوعی مرکزیت داشته‌است به گونه‌ای که جلسه‌ای که در آن مکان مرکز ایالت تازه تأسیس عراق عجم (قلعه سلطان آباد) تعیین شد در این شهر برگزار شده‌است.


title: کرهرود

text: ضمنا در کتاب تاریخ مسعودی نوشته مسعود میرزا ظل السلطان در فصل سفر به عراق عجم یا اراک امده ( کُلَهرود یا سده ) که اشاره به کرهرود دارد .  در تاریخ ۵ تیر ۱۳۹۱ شورای عالی شهرسازی و معماری ایران به دلیل اتصال کامل نقاط شهری مذکور به شهر اراک، کارکردهای مستقیم جمعیت ساکن در شهرهای کرهرود و سنجان با شهر اراک و مراکز خدماتی آن، استقرار مراکز شهری مهم اراک از جمله پردیس دانشگاهی و دانشگاه اراک، دانشگاه علوم پزشکی اراک، بیمارستان امیرالمؤمنین و دانشگاه پیام نور در امتداد بلوار ورودی شهر اراک و مقابل شهر سنجان، عدم بضاعت مالی شهرداریهای کرهرود و سنجان برای ارائه خدمات مناسب به شهروندان و جلوگیری از مدیریت چندگانه بر اراضی و املاک متصل به شهر، توسعه ناموزون پیرامون شهر و یکپارچگی مدیریت شهری با الحاق این دو شهر به شهر اراک موافقت کرد.


title: کرهرود

text: در تاریخ ۱۰ فروردین ماه ۱۳۹۲، هیأت دولت با پیشنهاد وزارت کشور و تأیید رئیس جمهور از الحاق شهرهای کرهرود و سنجان به شهر اراک و تصویب آن خبر داد. بر این اساس شهرهای کرهرود و سنجان به عنوان مناطق چهار شهر اراک شناخته شده و از خدمات شهرداری بهرمند می‌گردند.


title: کمیجان

text: کُمیجان، شهری باستانی که در شهرستان کمیجان و استان مرکزی قرار دارد. زبان مردم مناطق شهری و روستایی کمیجان، ترکی با لهجه‌های مختلف است.


title: کمیجان

text: این شهر در ۹۶ کیلومتری شهر اراک قرار دارد و درآمد غالب مردم شهر کمیجان کشاورزی می‌باشد. این شهر جاذبه‌هایی مانند قلعه خاندان بهادری، قلعه عیسی بهادری، محله یزدی‌ها، تپه‌های باستانی چهرگزی، زادگاه شاعر معروف فخرالدین عراقی، شیخ دیلی، محمود بلاغی، قوش دره، مزرعه احمدآباد، باغات گسترده انار و… می‌توان نام برد. کمیجان در دامنه کوه سر به فلک کشیده وفس بوده و تپه‌های بزرگی چون چهرگزی و امام یالی از سمت شمال شرقی و شرق آن را احاطه نموده‌است.


title: کمیجان

text: دو حالت می‌تواند برای نامگذاری کمیجان متصور باشد و این دو حالت دارای تفاوت زمانی زیادی با یکدیگر می‌باشد:


title: کمیجان

text: بخش مرکزی


title: کمیجان

text: ← دهستان اسفندان


title: کمیجان

text: سوسن اباد/اسفندان/چابار/چلبی/دره سبز/راستگردان/کلوان/کوت آباد/یاسبلاغ/یساول


title: کمیجان

text: ← دهستان وفس


title: کمیجان

text: خمارباغی/ذادوق اباد/روشنایی/سمقاور/فتح اباد/فضل اباد/قازوق/استهری/امره/بلاغ رضا/تکیه/چالمیان/چهرقان/سیداباد/عوداغاج/ فرک/فریس اباد/میدانک/وفس/ولازجرد/شهرک صنعتی کمیجان/یوسف کهریز/


title: کمیجان

text: بخش میلاجرد


title: کمیجان

text: ← دهستان خسروبیک


title: کمیجان

text: جعفراباد/خسروبیگ/خیراباد/سبزاباد/سردراباد/سوران/شادقلعه/عاصم اباد/علی اباد/محموداباد/ینگه ملک/سیجان/طرلان/کشنه اباد/ولیداباد/رحمت اباد/حسن آباد


title: کمیجان

text: ← دهستان میلاجرد


title: کمیجان

text: اقچه کهریز/اکبرابادامرابادی/پرکک/جعفراباد/خاتم اباد/فامرین/نهرپشته/امامزاده عباس/حسین اباد/مهدی اباد/سلوکلو/ابراهیم آباد


title: کمیجان

text: صنایع دستی کمیجان:


title: کمیجان

text: اقلیم شهر کمیجان در جنوب و غرب از منطقه سرد همدان تأثیر گرفته و در جنوب به جهت وجود دشت‌های هموار صفه از هوای خنک‌تری بهره‌مند است. آب و هوای کمیجان به‌طور کلی معتدل و خشک است. حداکثر درجه حرارت در تابستان ۳۵ درجه سانتی‌گراد است.


title: کمیجان

text: دانشگاه آزاد اسلامی واحد کمیجان تحت پوشش دانشگاه آزاد واحد اراک در بهمن ۱۳۸۲ کار خود را آغاز کرد. هم‌اکنون با تصویب گسترش پروژه و با امتیاز ۱۳۵۰۰ میلیون ریال در زمینی به مساحت ۵/۳۲ هکتار فاز اول ساخت و ساز این دانشگاه آغاز شده و در فاز اول ۴۷۰۰ مترمربع فضای آموزشی در ۱۲ واحد ساختمان در حال اجراست. این دانشگاه در حال حاضر ۳۱۰ نفر در رشته‌های: کاردانی پیوسته کامپیوتر - الکترونیک و حسابداری و کاردانی ناپیوسته و کارشناسی حسابداری دانشجو پذیرفته که پس از اجرای فاز اول، رشته‌های حقوق - بازرگانی - الکتروتکنیک و عمران و کاردانی ناپیوسته کامپیوتر اضافه خواهد شد و در آینده تعداد رشته‌ها به ۳۰ رشته و همچنین تعداد دانشجوهای پذیرفته شده پس از اجرای فاز اول به ۱۰۰۰ نفر و در آینده به ۳۰۰۰ نفر خواهد رسید.


title: کمیجان

text: دانشگاه پیام نور واحد کمیجان در شهریور ۱۳۸۵ با پذیرش ۲۶۵ نفر دانشجو در رشته‌های حقوق - مدیریت بازرگانی - ادبیات فارسی - الهیات - علوم اجتماعی - مهندسی رایانه فعالیت خود را آغاز کرد. در طرح توسعه این دانشگاه با اختصاص زمینی به مساحت ۷ هکتار و ۲۳۰۰ مترمربع زیربنا در محله عیسی‌آباد تعداد دانشجوهای پذیرفته شده به ۲۰۰۰ نفر هم خواهد رسید. دانشگاه پیام نور کمیجان در ۸۵ کار خود را در رشته‌های حساب داری، کامپیوتر، حقوق آغاز کرد.


title: کمیجان

text: خانه معلم در مرکز شهر واقع شده که روبروی مدرسه ۱۷ شهریور قدیم ساخته شده بود که معلمانی که از اراک برای تدریس به کمیجان می‌آمدند در این مکان استراحت می‌کردند.


title: کمیجان

text: بیمارستان امام علی کمیجان در سال ۱۳۷۶ توسط سلیمان اناری در محله انار شروع به ساخت گردید و در سال ۱۳۸۱ با حضور وزیر بهداشت و استاندار وقت افتتاح شد. این مرکز هم‌اکنون یکی از بیمارستان‌های عمومی و تابعه دانشگاه علوم پزشکی اراک می‌باشد که منظور تشخیص و درمان بیماران ایجاد شده‌است. این مرکز دارای بخش‌های اورژانس، اطفال و نوزادان و داخلی و تسهیلات زایمانی می‌باشد و در قسمت‌های دیالیز، دندانپزشکی، روانپزشکی و تغذیه نیز به خدمات می‌پردازد. همچنین این بیمارستان دارای بخش‌های پاراکلینیکی، داروخانه، رادیولوژی و آزمایشگاه این مرکز تمام مناطق شهرستان و برخی از شهرهای مجاور را نیز تحت پوشش قرار می‌دهد. پروژه ساخت این بیمارستان در تاریخ ۳۱/۴/۷۶ آغاز و در ۳۱/۶/۷۸ به پایان رسید. در سال ۱۳۸۱ با افتتاح بخش اورژانس به بهره‌برداری رسید و در آبان ماه ۱۳۸۸ از بخش‌های اطفال و داخلی نیز بهره‌برداری شد.


title: کمیجان

text: این مرکز در خیابان شهید بهشتی کمیجان (محله انار) قرار دارد که دارای ۳۶ تخت مصوب درقالب ۶۶ پست سازمانی می‌باشد. درطبقه اول (همکف):بخش‌های اورژانس با مساحت ۹۰ متر مربع و ۷ تخت فعال، بخش دیالیز با ۱۷۰ متر مربع مساحت و ۴ تخت فعال و بخش پاراکلینیکی آزمایشگاه داروخانه و رادیو لوژی قرار دارد. همچنین واحد پذیرش. نگهبانی، انبار دارویی و درمانگاه‌های سرپایی داخلی، اطفال، عمومی، روانپزشک، دندانپزشک و کارشناس تغذیه نیز وجود دارد.


title: کمیجان

text: این درمانگاه در سال ۳۸ در کمیجان ساخته شد و در این درمانگاه دکتر لقمانی اولین پزشکی بود که در این در مانگاه مشغول به طبابت شد و پزشکان هندی و پاکستانی نیز در این درمانگاه به مداوای بیماران می‌پرداختند. با وقف قسمتی از اراضی توسط خاندان رشیدی زایشگاه و مرکز مامایی نیز به این مرکز ضمیمه گردید. این درمانگاه در ابتدای خ امام خمینی واقع است و از یک طرف نیز به بازار کمیجان می‌خورد که اکنون خیابان شهید حجازی است. این درمانگاه هم‌اکنون زیر نظر بیمارستان امام علی کمیجان فعالیت می‌کند و مشاوره‌های پزشکی نیز در این درمانگاه صورت می‌پذیرد.


title: کمیجان

text: موقعیت شهر کمیجان در یک حالت مرکزی نسبت به شهرهای اطراف واقع شده، به‌طوری‌که با شهرهای تفرش - اراک -کمتر از ۱۰۰ کیلومتر فاصله دارد؛ که این فاصلهٔ کم بین این شهرها، ارتباط اقتصادی بین آن‌ها را راحت‌تر و کم‌هزینه‌تر می‌کند. اما با اجرای ابتکاری در راه‌های ارتباطی شهرستان می‌توان با یک تیر چند نشان زد و برای شهرستان راه‌های درآمد و همچنین برای شهرهای اطراف راه‌های صرفه‌جویی بسیاری در حمل و نقل بین شهری و جاده‌ای به وجود آورد. این پروژه، اتصال جاده کمیجان به جاده همدان - ساوه می‌باشد که از دره «وفس» صورت می‌گیرد. اجرای این پروژه فواید بسیاری به همراه خواهد داشت که در پی به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:


title: کمیجان

text: ۱. کوتاه شدن این مسافت برابر است با صرفه‌جویی در وقت - انرژی انسانی - سوخت - استهلاک خودروها - استهلاک جاده‌ها - راحت شدن ارتباطات و به‌طور کلی صرفه‌جویی در سرمایه‌های کشوری


title: کمیجان

text: ۲. هم‌اکنون فاصله کمیجان - ساوه که بیشتر از راه آشتیان صورت می‌گیرد ۲۲۰ کیلومتر می‌باشد؛ اما با اجرای این پروژه این مسافت به ۱۵۰ کیلومتر کاهش پیدا خواهد کرد.


title: کمیجان

text: ۳. هم‌اکنون فاصله کمیجان - تهران که بیشتر از راه آشتیان صورت می‌گیرد ۳۳۰ کیلومتر می‌باشد؛ اما با اجرای این پروژه ارتباط با پایتخت به ۲۶۰ کیلومتر کاهش پیدا خواهد کرد. این جاده از روستای «وفس» عبور می کندکه بعدها این مسیر احداث خواهدشد.


title: کمیجان

text: از جمله نشریات محلی کمیجان که در سطح استان مرکزی توزیع می‌شوند می‌توان به هفته‌نامه‌های شمس استان مرکزی، آفتاب کمیجان و امید استان مرکزی اشاره نمود. دفاتر این سه نشریه در کمیجان و اراک واقع است.در شب عید قربان تعدادی منجوق را به اسم افراد فامیل داخل یک کوزه انداخته مقداری آب ریخته یک حبه قند بخاطر شیرین کامی داخل آب می‌اندازند بعد یک آینه روی آن قرار می‌دهند ویک پارچه قرمز روی آن می‌کشند و زیر آسمان قرار می‌دهند و در روز عید قربان پس از سر بریدن قربانی‌ها اعضای فامیل دورهم جمع می‌شوند ومنجوق‌ها توسط دختر بچه‌ها پس از خواندن شعرهای سنتی و عاشقانه خارج می‌شود و شعر هر نفر مشخص می‌شود که نوعی فال حساب می‌شود.


title: کمیجان

text: مراسم شال اندازی روز اول عید برگزار می‌شود و به در خانه‌ها می‌روند و از دوستان و آشنایان درخواست دارند که پارچه‌ای که به آن‌ها داده می‌شود را پر کنند و به آن‌ها بدهد (معمولاً: تخمه آجیل پول سکه و …) به آن‌ها می‌دهند که نشان از دست خیر آن‌هاست.


title: کمیجان

text: شیوه برگزاری مراسم سوت آشی در روستاها و شهرهای مختلف منطقه بزچلو شهرستان کمیجان در فهرست آثار ناملموس ملی به ثبت رسید. این مراسم هرساله در نیمه دوم اردیبهشت‌ماه یا نیمه اول خردادماه با جمع‌آوری شیر دام‌ها توسط خانم‌ها آغاز می‌شود. آش شیر با ترکیب شیر و بلغور گندم تهیه می‌شود. با توجه به تعطیلی روز جمعه، این روز برای برگزاری این مراسم در نظر گرفته می‌شود. قاعده کار نیز چنین است که این مراسم معمولاً در کنار آب‌های روان و جاری دایر شود. در گذشته برای گرفتن جای مناسب در کنار مظهر قنات اصلی، اول صبح بچه‌ها را به آن‌جا می‌فرستادند و هرکس تلاش می‌کرد که نزدیک آب جای مناسبی بگیرد. برای برگزاری مراسم شاد سوت آشی، خانم‌ها با کمک اعضای خانواده وسایل مورد نیاز مانند زیرانداز، ظروف، آشپزخانه، وسایل چای و غیره را به محل مورد نظر حمل می‌کنند و مشغول پخت و پز آش می‌شوند. در چند دهه قبل مردها که از اول صبح برای جمع‌آوری هیزم به صحرا می‌رفتند، حدود ساعت ده صبح از صحرا برگشته و در کنار قنات به سایر اعضای خانواده خود ملحق می‌شدند.


title: کمیجان

text: یکی از دلایل سر سبز بودن کمیجان باغ‌هایی می‌باشد که دور تا دور شهر را پوشانده‌است. باغ‌های این شهر اکثراً تاکستان انگور، درخت زرد آلو، هلو، بادام، گردو و… می‌باشد. باغ‌های کمیجان به شرح زیر است:


title: کمیجان

text: محله‌های کمیجان حمام‌هایی داشته‌اند که به نام‌های زیر است: این حمام در محله سراب کنار مسجد زین العابدین بود که خراب شد. این حمام در نزدیکی مسجد جامع کمیجان بود یک بار بازسازی شد و بعد از مدتی غیر استفاده ماند و متروکه شده بود که در سال ۱۳۹۲ خراب شد. این حمام که یکی از حمام‌های بزرگ و به روز شهر بود ابتدا توسط خود اهالی ساخته شد و پس از پیروزی انقلاب با همکاری دولت بازسازی و بهسازی و بهداشتی گردید و با رواج حمام‌های خانگی و به دلیل عدم استفاده از آن در سال ۱۳۹۲ توسط شهرداری تخریب شد. این حمام بدون استفاده و متروکه شده بود و در سال ۱۳۹۲ (به همراه حمام‌های محله گل ایچه، محله انار و محله عیسی آباد همزمان) خراب شد.


title: کمیجان

text: این تپه جز آثار تاریخی کمیجان می‌باشد؛ که گفته می‌شود در ادوار بسیار قدیم قلعه گبرها روی این تپه قرار داشته که پس از مدت‌ها خراب شده‌است و همچنین بیان داشته‌اند که این محل زادگاه شاعر شهیر فخرالدین عراقی می‌باشد که هم‌اکنون به شکل تپه درآمده‌است و مانند تپه تاریخی آوه (در شهرستان ساوه) درآمده‌است. این تپه در محله انار می‌باشد.


title: کمیجان

text: بازار کمیجان در خیابان شهید حجازی واقع شده بود که بعداً به دست شهردار وقت کمیجان خراب شد. لازم بذکر است که بازار کمیجان چندین حجره داشته و در گذرهای بازار حوزه علمیه، مسجد، حمام، درمانگاه بوده. می‌گویند که نقشه بازار کمیجان را عاصم السلطنه از شیراز آورده بود و مانند بازار وکیل شیراز بوده‌است. در سال ۱۳۹۴ در مکان بازار قدیمی کمیجان یک بازارچه به عنوان بازار صنایع دستی ساخته شده که به صورت حجره درآورده شده و سعی شده مانند بازار قدیمی کمیجان باشد.


title: کمیجان

text: این پارک که به عنوان فضای دانشگاه پیام نور کمیجان به حساب می‌رود که دو شهید گمنام هشت سال دفاع مقدس در آن دفن شده‌اند. این پارک در حد واسط محله انار و کمیجان در مجاورت ادراه راه و بیمارستان و جایگاه سوخت‌گیری ساخته شده‌و محیطی بسیار مفرح برای مردم سطح شهرستان به خصوص در ایام تابستان ایجاد نموده‌است و دیدن آن خالی از لطف نیست.


title: کمیجان

text: حوزه علمیه کمیجان در کنار مسجدی در بازار کمیجان ساخته شده بود؛ و آرامگاه میرزا اصغر داخل حوزه علمیه مدفون شده‌است، که اکنون به صورت متروکه درآمده‌است. قسمتی از اراضی این مکان از طرف خاندان رشیدی و به جهت تأسیس زایشگاه وقف گردید. همچنین به دلیل ساختن هنرستان ساعی مقداری از آن تخریب شده‌است.


title: کمیجان

text: مهدیه کمیجان در خیابان اصلی در محله پاسگاه قاباقه معروف است واقع شده‌است. این بنا در سال ۱۳۵۶ که محل سکونت کربلایی براتعلی کاشی کمیجانی بود با درخواست جمعی از همشهریان و کربلایی عزیز و آقای شماعی خواستار شدن ملک ایشان را برای احداث مهدیه بفروشند؛ و کربلایی براتعلی قبول کردند و با بخشش قسمتی از وجه دریافتی خود ایشان در این امر خداپسندانه سهیم شدند و قسمتی از زمین مجاور که برای آقای قابضی بود خریداری شد؛ و مهدیه ساخته شد و سالیان سال است که در مهدیه نماز باشکوه جمعه و جلسات مذهبی برگزار می‌شود.بام کمیجان در بالاترین نقطه شهری کمیجان قرار دارد موقعیت منطقه‌ای این مکان در ابتدای شهر واقع در ورودی شهر یعنی محله انار قرار دارد؛ بام کمیجان با سیاست گذاری‌های انجام شده دارای فضای مناسب از قبیل جنگل وسایل پارکی و تفریحی مکان مناسب برای نشیمن و کباب پزهای سنتی می‌باشد قابل ذکر است بام کمیجان تمام شهر را در یک نمای بسیار زیبا به نمایش می‌گذارد.


title: کمیجان

text: موزه میراث فرهنگی کمیجان در مکان تاریخی قلعه ایجاد شده‌است این موزه به آثاری از قبیل اشیاء قیمتی، سفال از دوران مادها و تات‌ها، خمره و … نگهداری می‌شود.شهرک صنعتی کمیجان در ۵ کیلومتر ی جاده همدان واقع است؛ که یکی از قطب‌های کوچک صنعتی به‌شمار می‌رود؛ و این قطب صنعتی پتانسیل شرکت‌های بزرگ را در خود دارد. شرکت‌هایی در این شهر صنعتی مشغول به کاراند:


title: کمیجان

text: عمده محصول باغی و زراعی شهرستان کمیجان انگور و بادام می‌باشد. همچنین محصولاتی مانند گندم، جو و محصولات غلات و حبوبات در کمیجان کاشت و برداشت می‌شود. اکثر مردم در باغ‌های خود و زمین‌های کشاورزی خود فعالیت دارند.


title: مأمونیه

text: مامونیه شهری از توابع شهرستان زرندیه و مرکز شهرستان زرندیه می‌باشد و در فاصله ۱۰۰کیلومتری تهران و ۳۰ کیلومتری ساوه قرار دارد.


title: مأمونیه

text: شهر مامونیه از جهات گوناگون حائز اهمیت و شایان بررسی و پرداخت بیشتر می‌باشد. این شهر در کنار ارزش و جایگاه انکار نشدنی اش از نقطه نظر تاریخی از لحاظ موقعیت جغرافیایی نیز جایگاه ممتازی دارد. در خصوص نام مامونیه همچنین وجه تسمیه این شهر می‌توان به امنیت آن اینگونه اشاره کرد که از سالها پیش محل امنی بوده‌است همچنین سابق بر این مأمن و پناهگاه مردم زیادی به‌شمار می‌رفته‌است و بقایای برج و باروها و قلعه‌های به جای مانده از دوران مختلف خود می‌تواند شاهدی بر این مدعا و یکی از دلایل نامگداری باشد. هر چند عده‌ای معتقدند که شهر مامونیه در دوران خلافت عباسیان ییلاق مأمون عباسی بوده‌است که اینهم برای خود نظریه ای قابل بررسی و کنکاش می‌باشد. این شهر در اکثر روزهای سال دارای آب و هوایی معتدل، مطبوع و فاقد هرگونه آلودگی می‌باشد و با توجه با فاصله اندک مامونیه با پایتخت یکی از امتیازات ویژه آن محسوب می‌شود.


title: مأمونیه

text: زبان مردم این شهر عموما ترکی آذربایجانی و اقلیتی فارسی می‌باشد.


title: مأمونیه

text: شهر مامونیه در جنوب غربی تهران و شمال شهرستان ساوه واقع است شامل دو بخش اصلی مرکزی و خرقان و پنج دهستان است. زرندیهاین شهرستان به دلیل قرار گرفتن در ارتفاعات و شرایط توپوگرافی دارای جاذبه‌های بسیاری است. قرار گرفتن زرندیه در محل تلاقی دو رشته‌کوه البرز و زاگرس، زمینه مناسبی را برای تفریحات کوهستانی و ازجمله کوهنوردی فراهم کرده‌است. . مأمونیه مرکز شهرستان زرندیه می‌باشد و فاصلهٔ آن تا شهر اراک ۱۸۵ کیلومتر است. این منطقه توسط راه‌آهن سراسری ایران و آزادراه (اتوبان) به شهرهای تهران، همدان، قزوین و ساوه متصل می‌شود. امتیازویژه شهر مامونیه از لحاظ جغرافیایی موقعیت خاص و منحصربفرد آن است، مامونیه حد فاصل بزرگراه بین‌المللی تهران ساوه که بطور کلی تهران را به همدان و مرزهای ترانزیتی غرب ایران متصل می‌نماید و جاده قدیم تهران ساوه که بخشی از مسیر تاریخی جاده ابریشم است قرارگرفته است. بزرگراه تهران – ساوه هم از لحاظ تجاری دارای مزیتهای فراوانی است هم از نظر گردشگری به لحاظ موقعیت خاص آن درمسیرعتبات عالیات جایگاه ویژه ای در گردشگری دارد و از شاهراه‌های اصلی ایران بحساب می‌آید. ازطرف دیگر فاصله بسیار اندک مامونیه با شهرستانهای زاویه و پرندک و مجاورت ان با مترو تهران یکی دیگر از مزایای ویژه این شهرستان بحساب می‌آید. ارتفاع این شهر از سطح دریا در حدود ۱۲۵۶ متر می‌باشد. جمعیت این شهر به گزارش مرکز آمار ایران و براساس سرشماری نفوس ومسکن سال ۱۳۹۵ بیست و یک هزار وهشتصد و چهارده نفر بوده‌است که اکنون پس از گدشت چند سال قطعاً افزایش یافته‌است.فرودگاه بین‌المللی امام خمینی با فاصله اندکی از این شهر قراردارد و دسترسی به آن بسادگی از طریق بزرگراه تهران – ساوه میسر می‌باشد.


title: مأمونیه

text: آب‌وهوای مامونیه در قسمت‌های شرقی، کویری و از غرب کوهستانی می‌باشد. این شهردر اکثر روزهای سال دارای آب و هوایی معتدل، مطبوع و فاقد هرگونه آلودگی می‌باشد که این مهم با توجه به فاصله اندک مامونیه با پایتخت یکی از امتیازات ویژه آن محسوب می‌شود. گروهی از متخصصان دستگاه تنفسی براین اعتقادند که اقامت هرچند کوتاه در چنین شرایط آب و هوایی در تسکین اغلب بیماریهای ریوی، حساسیتهای فصلی و بیماریهای مزمن تنفسی بسیار مفید و دربهبود برخی از این امراض بسیار مؤثر می‌باشد.


title: مأمونیه

text: تپه سرقلعه مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام بوده و در شهرستان زرندیه، شمال شهر مأمونیه واقع است. این اثر در سال ۱۳۸۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.


title: مأمونیه

text: منطقه آسیابک شمالی‌ترین نقطه شهر می‌باشد بناهای قدیمی این منطقه اغلب در یک طبقه احداث گردیده دارای سر در ورودی می‌باشند و با توجه به اینکه خاک این منطقه محکم است زیر زمین در اکثر بناها دیده نمی‌شود و ساختمانها بیشتر در ضلع شرق حیاط‌ها احداث گردیده‌اند.


title: مأمونیه

text: حمام آسیابک مربوط به دوره قاجار بوده و در زرندیه، بخش مرکزی، شهر مأمونیه، محله آسیابک واقع است. این اثر در سال ۱۳۸۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.


title: مأمونیه

text: امامزاده پنج تن مربوط به دوره ایلخانی - دوره صفوی -  دوره قاجار  است و در  شهرستان زرندیه ، بخش مرکزی، شهر مامونیه، محله زرند کهنه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۳۸۱۰ به‌عنوان یکی از  آثار ملی ایران  به ثبت رسیده است.


title: میلاجرد

text: میلاجرد شهری است در شهرستان کمیجان استان مرکزی است. این شهر در ۲۰ کیلومتری جنوب کمیجان قراردارد.


title: میلاجرد

text: حسن بن محمد قمی در کتاب تاریخ قم می‌نویسد: «میلاذبن جرجین (میلاد گرگین) آن موضع را بنا کرده‌است و آنچنان بوده‌است که میلاد بدان موضع فرود آمده‌است.» این شهر را «میلادگِرد» نام نهادند که ترکیبی از دو کلمه «میلاد» و «گِرد» است. میلاد نام یکی از پهلوانان ایرانی است و او را پدر گرگین می‌دانند. این عنوان به مرور زمان به میلاجرد تغییر پیدا کرده‌است.


title: میلاجرد

text: طبق مطالعات انجام شده بر روی تپه‌های باستانی قلعه تپه میلاجرد تاریخچه این شهر به ۶۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بر می‌گردد.


title: میلاجرد

text: قلعه تپه میلا جرد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در میلاجرد، غرب شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۸۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.


title: میلاجرد

text: میلاجرد در شمال غربی استان مرکزی و از غرب با استان همدان هم‌مرز می‌باشد؛ و در طول جغرافیایی ۴۹ درجه ۱۲ دقیقه ۰ ثانیه نیم‌کره شرقی و عرض جغرافیایی ۳۴ درجه ۳۷ دقیقه ۰


title: میلاجرد

text: میلاجرد آب و هوای معتدل مایل به سرد و نیمه خشک دارد.


title: میلاجرد

text: از نظر زمین‌شناسی دشت میلاجرد در یک دشت صاف و هموار واقع شده و در بخش‌هایی از میلاجرد نزدیک خاک شور که در زبان محلی به آن (آق یر) یعنی جای سفید یا خاک سفید که خاک نامرغوبی از نظر کشاورزی است وجود دارد.


title: میلاجرد

text: مردم میلاجردبه زبان ترکی صحبت می کنند.


title: میلاجرد

text: میلاجرد بیش از شصت شهید در جنگ ایران و عراق داده‌است.


title: میلاجرد

text: اوقات شرعی میلاجرد نمایش سالانه اوقات شرعی


title: میلاجرد

text: ایستگاه هواشناسی میلاجرد ایستگاه کلیماتولوژی


title: میلاجرد

text: نقشه هوایی میلاجرد:نمایش نقشه هوایی میلاجرد در ویکی مپیا با گوگل ارث شما با استفاده از این برنامه می‌توانید با کلیک کردن روی + از فاصله ۵۰ متری جزئیات بیشتری را مشاهده فرمائید.


title: میلاجرد

text: سایت میلاجرد میلاجرد


title: میلاجرد

text: لغت‌نامه دهخدا در لغت‌نامه دهخدا


title: نوبران

text: نوبران شهری است در بخش نوبران شهرستان ساوه استان مرکزی ایران. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش نوبران شهرستان ساوه در سال ۱۳۹۵ شمسی ۲۴٬۱۸۲ نفر و در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۰٬۸۱۸ نفر بوده‌است


title: نوبران

text: نوبران شهری زیبا واقع در ۶۰ کیلومتری ساوه در مسیر همدان است با اب هوایی معتدل در بهار و تابستان و سرد خشک در زمستان و پاییز می‌باشد. از زیبایی‌های نوبران می‌توان به باغات گردو، باغات مداواه (که در گذشته دور به ماد آباد شهرت داشته که در واقع قدمت منطقه را نشان می‌دهد که به زمان مادها برمیگردد) و اماکن تفریحی آن می‌توان به پارک شهدا، پارک ملت اشاره کرد.


title: نوبران

text: محصولات و سوغات نوبران از جمله گردو، بادام، باسلوق، نان دستی (سنتی)، قیماق است.


title: نوبران

text: شهرک صنعتی نوبران به فاصله حدوداً ۳ کیلومتری از شهر نوبران واقع شده و مساحت آن معادل ۱۰۰ هکتار و سطح کاربری اراضی صنعتی آن تقریباً ۵۶ هکتار می‌باشد. این شهرک در مجاورت جاده اصلی ساوه -همدان واقع و فاصله آن با ساوه ۶۵ کیلومتر، غرق‌آباد ۱۳ کیلومتر، همدان ۱۲۵ کیلومتر، اراک ۲۲۵ کیلومتر و تهران ۱۸۵ کیلومتر می‌باشد همچنین این شهرک در فاصله ۵۵ کیلومتری از خط راه‌آهن سراسری و ایستگاه راه‌آهن شهر صنعتی کاوه، ۱۳۵ کیلومتری فرودگاه همدان و ۶۵ کیلومتری گمرک ساوه قرار گرفته‌است.


title: نوبران

text: نوبران مرکز بخش بوده و دارای طبیعتی زیبا با بیش از ۱۰۰ روستا می‌باشد که در فصل بهار و تابستان گردش گران زیادی از شهرهای اطراف بخصوص ساوه، تهران و قم از این منطقه بازدید می‌کنند. طبیعت کوهستانی و رودخانه مزلقان چای و آثار باستانی روستاهای اطراف جلوه خاصی به زیبایی این منطقه بخشیده‌است.


title: نوبران

text: نقاشی‌های علی محمدی دوست


نوبران


title: نوبران

text: ۳. افتتاح کارخانه صنایع غذایی ماسترفوده در نوبران https://masterfoodeh.com/fa/news-fa/36-omomi/98-anniversary-of-the-establishment-of-the-first-nobaran-factory


title: آبگرم (آوج)

text: آبگرم ازشهرهای شهرستان آبگرم  در استان قزوین و ایران است.


title: آبگرم (آوج)

text: این شهر دارای آبگرم طبیعی است؛ یکی از سایت‌های آب معدنی استان به نام حمام ارشیا در این شهر قرار دارد که پذیرای مسافران می‌باشد. آبگرم یکی از نواحی خوش آب و هوای استان است. از روستاهای مهم پیرامون آبگرم می‌توان: عباس‌آباد، کلنجین، آسیان، مصرآباد، قمشلو، ساغران، ارتش آباد، شینگیل، حصار ولیعصر، اردلان، دشتک، بهشتیان و یمق را نام برد. مردم شهر آبگرم به زبان ترکی آذربایجانی تکلم دارند و شیعه هستند.


title: آبگرم (آوج)

text: ازجاذبه‌های گردشگری این شهرمی توان به برجهای دوگانه قاراقان در حصار ولیعصر، حمام آبمعدنی آبگرم، تفرجگاه علی بولاغی در حد فاصل روستای مصرآباد و ارتش آباد، روستای قیرخ بولاغ، غار قلعه کرد، پل‌های قاجاری آبگرم و غار عباس‌آباد اشاره کرد.


title: آبگرم (آوج)

text: یکی از روستاهای قدیمی و مهم آبگرم روستای قمشلو می‌باشد که از جاذبه‌های دیدنی آن می‌توان از امام و میل میل داغی


title: آبگرم (آوج)

text: و صحرای سرسبز قص صبه نام برد…


title: آبیک

text: آبیک شهری در شهرستان آبیک، استان قزوین ایران است.


title: آبیک

text: آبیک شهری است زلزله‌خیز که در مسیر توسعه آتی مترو کرج - تهران قرار دارد. آزاد‌راه تهران _ تبریز و آبیک به چرمشهر و خط راه‌آهن تهران _ تبریز نیز از کنار شهر آبیک می‌گذرد. محله‌های تازه‌ساز شهر آبیک عبارت‌اند از شهرک خرم، شهرک قدس، کوی فرهنگیان، محله اداره برق و محله سپاه، شهرک بعثت، کوی سازمانی آمادگاه اصلی و عمومی آبیک (مسکن مهر قدیم و جدید) و همچنین شهرک فردوس (راه‌آهن).


title: آبیک

text: از جمله اماکن دیدنی شهر آبیک می‌توان از مقبره رئیس‌المجاهدین امام‌زاده علی شکرنابنام برد. شهر آبیک به علت قرار گرفتن در دامنه کوه، در فصول مختلف سال دارای آب و هوای متنوع و مناظر بکر طبیعی می‌باشد. شهر آبیک در نتیجه فعالیت کارخانه سیمان آبیک و نیروگاه برق شهید رجایی آلودگی شدید هوا (در برخی موارد حتی۵ برابر استاندارد) را تجربه می‌کند.


title: آبیک

text: رشد جمعیت شهر آبیک از دههٔ ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۵ برابر ۶۶۰٪ و از سال ۱۳۶۵ ۱۳۷۵ برابر ۱۹۰٪ اعلام شده‌است. این شهرستان از قطب‌های کشاورزی استان قزوین به‌شمار می‌آید و بالغ بر ۲۴ هزار هکتار کشت محصولات مختلف زراعی از جمله گندم، جو، ذرت (دانه‌ای و علوفه‌ای)، کلزا، یونجه و سایر محصولات دیگر در این شهر به عمل می‌آید. علاوه بر این، یکی از مراکز مهم برای پرورش دام و طیور در استان و حتی کشور به‌شمار می‌رود. کارخانه اکسیژن طاها نیز در سال ۱۳۸۴در این شهر پایه‌گذاری و در نیمه دوم سال ۱۳۸۶به بهره‌برداری رسید. این شهرستان از لحاظ ورزشی بیشتر در زمینهٔ کشتی موفق می‌باشد. وجود سد انتقالی اب طالقان به این شهرستان در دوران گذشته موجب شده‌است این شهرستان به عنوان یکی از قطب‌های کشاورزی استان قزوین و کشور تبدیل شود. از دیگر قابلیت‌های این شهرستان وجود شهرک صنعتی کاسپین و واحدهای صنعتی ممتاز کشور مستقر در این شهرستان و وجود واحدهای پرورش طیور که موجب شده شهرستان آبیک بیش از ۸ درصد تخم مرغ و گوشت سفید مورد نظر کشور را تأمین کند. شهرستان آبیک در بحث اطلاع‌رسانی نسبت به شهرستان‌های استان قزوین و همجواز در زمینه اطلاع‌رسانی و چاپ توزیع مطلبوعت محلی جایگاهی را به خود اختصاص دهد که وجود فعالیت دفتر خبری صدا و سیما مرکز قزوین از ابتدای سال ۸۴ شمسی با ۴ خبرنگار. گزارشگر و تصویر بردار و فعالیت ۴۵ خبرنگار حرفه‌ای در مطبوعات کشوری از دیگر ویژگی‌های این شهرستان می‌باشد.


title: اسفرورین

text: اِسفرورین (به تاتی: "سپرورین و اسپرورین") نام شهری در مرکز بخش اسفرورین ، شهرستان تاکستان در استان قزوین، کشور ایران است.


title: اسفرورین

text: نظر به وجود تپه باستانی داخل شهر اسفرورین می‌توان آن را مرکب گرفت از سپر (حفاظ) و ور (دژ) و علامت نسبت فارسی «ین». یعنی نام اسفرورین به معنی محل منسوب به دژ دفاعی بوده‌است. بر این اساس نام دو شهر اسفرورین و اسفراین را می‌توان مرکب از سپر (حفاظ) و یئون اوستایی (یعنی جا) یا علامت نسبت «این» به‌شمار آورد. یعنی در مجموع محل دارای حفاظ و سپر؛ گرچه نگارنده قبلاً با توجه به نامهای کهن دیگر اسفراین، آن را شکست دهنده ذلت و خواری گرفته‌است. اسفرورین شهری در مرکز دشت قزوین و در فاصله ۶۲ کیلومتری از مرکز استان واقع شده‌است. که از دید آب و هوایی نسبتاً سردسیر و پربارش است و در پیرامون آن زمین‌های کشاورزی (از جمله کدخدا زمین) وجود دارد که بیشتر باغ های انگور و جنگل‌های میوه هستند. در باختر این شهر کوه‌های رامند و سیاه‌کوه واقع شده و رودخانهٔ خررود از آن منطقه می‌گذرد. لازم است ذکر شود بخش اسفرورین با مرکزیت شهر اسفرورین بزرگترین بخش استان قزوین می‌باشد. آیین‌های بسیار زیبای محلی در مورد اعیاد و جشن‌های برداشت محصول در منطقه اسفرورین وجود دارد که حکایت از ریشه در قدمت و فرهنگ و اصالت مردم دارد. تپه باستانی اسفرورین در مرکز شهر گویای پیشینه تاریخی این شهر می‌باشد. مردمی با حس خونگرمی و صمیمیت و مهماندوستی و دارای حسن همجواری با دیگر ساکنان منطقه اسفرورین را متمایز نموده است.انگور رهاورد این شهر است؛ و به علت آب و هوای مناسب یکی از شیرین‌ترین انگورهای دنیا در شهر اسفرورین به بار می‌نشیند و کشمش اسفرورین نیز از بالاترین درصد شهد در سطح کشور برخوردار است. مرقد مطهر امامزاده سیدعلی نیز در این شهر قرار دارد که هر ساله میزبان صدها هزار زائر در سراسر کشور میباشد اسفرورین یکی از بزرگ‌ترین شهرهای تات‌نشین جهان است و مردم آن به زبان تاتی از زبان‌های ایرانی شاخه شمال‌غربی سخن می‌گویند.


title: اسفرورین

text: در پنجشنبه ۳ خرداد ۱۳۴۱، اولین قسمت از املاک مالکان بزرگ قزوین در اسفرورین توسط محمدرضا پهلوی تقسیم شد و اسناد مالکیت ۹۵۰ نفر از کشاورزان به نمایندگان آن‌ها داده شد. شاه در این مراسم اظهار خوشوقتی کرد که اصلاحات ارضی ایران، باعث پیشرفت اصول کشاورزی و ازدیاد تولید و عدالت اجتماعی شده‌است.


title: اقبالیه

text: اِقْبالیّه شهری است در بخش مرکزی شهرستان قزوین استان قزوین ایران.


title: اقبالیه

text: این شهر پیشتر به سلطان‌آباد بعدها به اسلام‌آباد معروف شد و اکنون این شهر را با نام اقبالیه می‌شناسند. این شهر در آخرین سر شماری در سال ۱۳۹۵ که جمعیتی ۵۵۰۶۶ نفری را دارا است یکی از شهرهای قدیمی استان قزوین می‌باشد و در ۳۶ و ۱۳ عرض شمالی و ۴۹ و ۵۵ طول شرقی واقع شده‌است و حدود ۴۷/۳ کیلومتر مربع وسعت دارد. اقبالیه دارای موقعیتی دشتی است و در دهستان اقبال غربی از بخش مرکزی شهرستان قزوین و ۵ کیلومتری جنوب غربی شهر قزوین، بر سر راه اصلی این شهر به همدان و زنجان قرار دارد.


title: اقبالیه

text: این شهر که یکی از شهرهای ۱۲ گانه استان قزوین به‌شمار می‌رود پیش از این سلطان‌آباد خوانده می‌شد و پس از انقلاب به اسلام‌آباد نامگذاری شد که در ۱۳۷۰ش به نام اقبالیه درآمد.


title: اقبالیه

text: در سرشماری نفوس و مسکن سال ۹۵ جمعیت اقبالیه ۵۵۰۶۶ ذکر شد. از این میان ۲۸۴۴۱ تن مرد و ۲۶۶۲۵ تن زن اعلام شد و شمار کل خانوارهای این شهر ۱۶۱۵۴ می‌باشد.


title: اقبالیه

text: فعالیت اقتصادی ساکنان این شهر تا یک دهه پیش عمدتاً و به ترتیب اهمیت عبارت بود از کشاورزی، باغداری و دامداری. زمین‌های کشاورزی این محل برابر ۲۰۷، ۱ هکتار بود که حدود ۶۱٪ آن (۷۳۶ هکتار) آبی و مابقی به صورت دیم بود. محصولات عمده کشاورزی عبارت بود از گندم (۳۸۴ هکتار)، جو (۱۹۲ هکتار)، چغندرقند (۲۴ هکتار)، نباتات علوفه‌ای (۴۸ هکتار)، حبوبات (۲۹ هکتار) و سیب‌زمینی (۲۴ هکتار). سیب و انگور از دیگر محصولات این منطقه بود. این منطقه در ۱۳۶۷خورشیدی دارای ۴۵۴ خانوار بهره‌بردار کشاورزی بود که از یک رشته قنات و ۷ چاه عمیق به عمق متوسط ۱۰۰ متر استفاده می‌کردند. امروزه بخش قابل توجهی از اهالی اقبالیه در فعالیت‌های صنعتی و خدماتی شرکت دارند.


title: اقبالیه

text: در این شهر تپه‌ای تاریخی وجود دارد که سفال‌های یافت شده در آن را به حدود سده ۸ تا ۱۰ق نسبت داده‌اند. اقبالیه دارای ۴ پارک عمومی جمعاً به مساحت ۱۳ هزار م ۲ است. گفتنی است در این شهر کاروانسرای بود که در سال ۱۳۵۵ بدون اینکه آثاری از خرابی در آن به وجود آید توسط بعضی از اهالی تخریب شد.


title: اقبالیه

text: تپه تاریخی این شهر اکنون تبدیل به پارک شده‌است که به علت بزرگ بودن گستره آن و نقش مرکزی داشتن آن در سطح شهر مورد توجه شهروندان و مسافران واقع شده‌است.  مصلی شهر اقبالیه در زمینی به مساحت ۵ هزار متر مربع و زیربنای ۴ هزار متر در کنار پارک ولایت این شهر قرار دارد. به گفتهٔ مرتضی روزبه استاندار سابق قزوین برای ساخت این مصلی ۴۰ میلیارد ریال در نظر گرفته شده‌است.تپه اقبالیه مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش مرکزی، شهر اقبالیه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۳۲۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. همچنین پارک ولایت نیز در کنار این تپه قرار دارد که به تفریحگاهی برای ساکنین این شهر تبدیل شده‌است.7. کتاب اقبالیه (سید جواد پرپینچی)


title: الوند (قزوین)

text: اَلوَند شهری در شهرستان البرز در استان قزوین است.


title: الوند (قزوین)

text: شهر الوند دومین شهر بزرگ استان قزوین از نظر جمعیت و مرکز شهرستان البرز در ۱۴ کیلومتری جنوب شرقی شهر قزوین واقع شده. شهر صنعتی البرز بعنوان یکی از بزرگترین شهرهای صنعتی ایران در محدوده مستقیم شهر الوند بوده و شهرک صنعتی لیا در نزدیکی این شهر قرار گرفته‌است. این شهر یکی از شهرهای مهاجر پذیر به علت تداخل با کار در شهر صنعتی است. شهر سرسبز الوند دارای خاک بسیار حاصلخیزی بوده و اطراف شهر پر از باغها و کشتزارهای زیبا می‌باشد. شعبه‌ای از دانشگاه پیام نور و مؤسسه آموزش عالی کار در این شهر قرار دارد. الوند زادگاه موسیقیدان و خواننده ایرانی استاد ابوالحسن خان اقبال آذر می‌باشد. مسجد قدیمی الوند، خانه اربابی (عمارت اربابی) و تپه‌های تاریخی از آثار قدیمی و تاریخی این شهر می‌باشند.


title: الوند (قزوین)

text: الوند مرکز شهرستان البرز می‌باشد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این شهر برابر با ۹۳٫۸۳۶ نفر (۲۸٫۹۳۶ خانوار) بوده است.


title: آوج

text: آوَج مرکز شهرستان آوج در استان قزوین است. این شهر در جاده قزوین_همدان و در ۱۱۰ کیلومتری شهر قزوین واقع شده‌است. شهر آوج به دلیل همجواری با پایتخت‌های دولت مادها، ایلخانان و صفویان، دارای تاریخی طولانی و قدیمی است. در دوره حکومت سلجوقیان که سنی مذهب بودند، آوج (آوا) به همراه ری و قم ۳ منطقه شیعه‌نشین بوده‌است و در همان دوره در آوج مدارسی به نام مدارس علی شاهی وجود داشته که در آن طلاب علوم دینی مشغول به تحصیل بوده‌اند.


title: آوج

text: جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵ برابر با ۵٬۱۴۲ نفر و ۱٬۶۲۱ خانوار بوده است. مردم این شهر از بومیان منطقه هستند و به زبان ترکی سخن می‌گویند.


title: آوج

text: از مکان های گردشگری این شهر می توان به پل معلق آبشار شاهدره که دومین پل معلق ایران محسوب میشود، اشارع کرد. این پل معلق در کنار شهر آوج و در مجاورت آبشار شاه‌دره قرار دارد.از مکان ها تاریخی این شهر نیز می توان به کاروانسرای شاه عباسی و امامزاده طاهر که در داخل شهر قرار گرفته اند اشاره کرد. همچنین آبشار قارانقولوق، آبشار منصور، امامزاده علاء‌الدین و روستاهای توریستی از جمله مشانه، هرایین، پرسبانج و خروس‌دره از جمله جاهای دیدنی این شهر است.


title: بوئین‌زهرا

text: بوئین‌زهرا شهری در بخش مرکزی شهرستان بویین‌زهرا استان قزوین ایران است. این شهر در جنوب دشت قزوین و در ۵۰ کیلومتری مرکز استان واقع شده‌است. بوئین‌زهرا در کنار جادهٔ همدان به تهران قرار گرفته‌است.


title: بوئین‌زهرا

text: در فرهنگ جغرافیایی ایران نوشته حسینعلی رزم آرا که در دهه ۲۰ شمسی تألیف شده‌است دربارهٔ این منطقه اینگونه آمده‌است که نشان‌دهنده وضعیت این شهر در آن دوران است:بوئین، قصبه‌ای مرکز بخش بوئین تابع شهرستان قزوین است. در ۵۴ کیلومتری جنوب قزوین - در جلگه و دارای آب‌وهوای معتدل - دارای ۲۲۳۵ سکنه شیعه مذهب و فارسی و ترکی زبان - دارای آب از قنات و رودخانه حاجی عرب - محصولات غلات، چغندر قند و سیب‌زمینی - شغل مردم زراعت و گلیم و جاجیم بافی - دارای راه ماشین رو - ادارات بخشداری، دسته ژاندارمری، بهداری و فرهنگ در این قصبه فعال می‌باشند.


title: بوئین‌زهرا

text: بویین‌زهرا از ترکیب واژگان «بو» (چشمه) «یین» (خدا) «زر » (مقدس) به معنی «چشمهٔ خدای مقدس» تشکیل یافته و مربوط به ایزدبانوی آناهیتا بوده که معبدی در این منطقه به نام «ناهید» (و بعدها خاتون، بی‌بی، دختر) وجود داشته‌است.


title: بوئین‌زهرا

text: شهر بویین زهرا از نظر جغرافیایی در ۵۰ درجه و ۴ دقیقه درازای خاوری و ۳۵ درجه و ۴۶ دقیقه پهنای شمالی و در ارتفاع ۱۲۱۰ متری از سطح دریا قرار دارد. آب و هوای این منطقه؛ معتدل مایل به گرم و خشک است.


title: بوئین‌زهرا

text: مردم شهر بوئین‌زهرا به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند.


title: بوئین‌زهرا

text: شهرستان بوئین زهرا دارای زمین‌های کشاورزی و باغات بسیاری می‌باشد. از مهم‌ترین محصولات زراعی آن می‌توان به پسته، بادام، گردو، جو و گندم، چغندر قند، میوه‌های سردرختی و نهال که در روستای امیرآباد نو کشت می‌شود نام برد. این شهرستان داری ۴ شهرک صنعتی فعال و نیمه از جمله آراسنج، دانسفهان، شال و سگزآباد می‌باشد. هم چنین این شهرستان دارای مجتمع‌های بزرگ صنعتی مانند شرکت آپاداناسرام (تولید کاشی و سرامیک)، آرین فولاد (تولید مقطعات فلزی و آهن)، پاکنام (بهداشتی و شوینده) و … می‌باشد. متأسفانه در سال‌های اخیر به دلیل عدم توجه مسئولین به تولید ملی، برخی کارخانجات و شهرک‌ها در حالت تعطیل یا نیمه تعطیل به سر می‌برند. همچنین شهرستان بوئین زهرا دارای بزرگترین جمعیت دامی (گاو، گوسفند و بز) در استان قزوین و واحدهای بزرگ پرورش مرغ (سیمرغ، آرزوی بهار، دشت ارم و …) و بیش از پنجاه واحد بزرگ و کوچک و پرورش گاو (شیری و پرواری) است.


title: بوئین‌زهرا

text: از جاهای دیدنی بوئین زهرا می‌توان به کاروانسرای شاه عباسی روستای حجیب، کاروانسرای شاه عباسی محمدآباد، بوستان امام علی (آقا امام)، پل شاه عباسی محمدآباد و تپه قبرستان قره تپه اشاره کرد.


title: بیدستان (البرز)

text: بیدستان شهری در شهرستان البرز استان قزوین در کشور ایران است.


title: بیدستان (البرز)

text: این شهر دارای سفره‌های آب زیرزمینی قابل توجهی است که در حال حاضر بخش عظیمی از آب شهر قزوین از این محل تأمین می‌شود.


title: خرمدشت (تاکستان)

text: خرمدشت شهری است در بخش خرمدشت شهرستان تاکستان استان قزوین ایران است. از جمله محصولات کشاورزی خرمدشت می‌توان به انگور، گوجه فرنگی، خربزه، هندوانه، گندم و جو اشاره نمود. شهر خرمدشت در جاده قزوین همدان واقع شده‌است.


title: خرمدشت (تاکستان)

text: جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵ برابر با ۶،۵۵۴ نفر و ۱،۹۹۷ خانوار بوده است.


title: خرمدشت (تاکستان)

text: تمامی مردم شهر خرمدشت به زبان ترکی آذربایجانی


title: رازمیان

text: رازمیان شهری است در بخش الموت غربی، شهرستان قزوین و استان قزوین و در کشور ایران. از همسایگان رازمیان می‌توان به بهرام آباد و شهرستان‌های علیا و سفلی و هیر اشاره نمود. این شهر طبق سرشماری سال ۱۳۹۵، ۱،۲۵۳ نفر جمعیت دارد. مردم شهر رازمیان تات هستند و به گویش الموتی که گویشی از زبان تاتی است صحبت می‌کنند.


title: رازمیان

text: راه دسترسی به این منطقه زیبا از پارک جنگلی باراجین و عبور از روستای زرشک و فلار و همچنین گذر از گردنه‌های پر پیچ و خم و مرتفع کامان و همچنین رودخانه شاهرود می‌باشد . بخش رودبار الموت غربی دارای ۱۲۱ روستا به مرکزیت رازمیان می‌باشد .


title: رازمیان

text: رازمیان شمالی ترین شهر استان قزوین می باشد همجواز با استان گیلان، پس از عبور از روستاهای هیر و ویار و طی مصافت یک ساعته به سمت شمال میتوان به جنگلهای جواهرده استان گیلان رسید.


title: رازمیان

text: آب و هوای این منطقه معتدل کوهستانی و در ارتفاعات در بیشتر مواقع مه آلود و دارای بکرترین مناظر طبیعی می باشد.اما متاسفانه مسیر دسترسی به این شهر از جاده با آسفالت خوبی برخوردار نیست.


title: رازمیان

text: محصول اصلی زراعی این منطقه: خرمالو - فندق - گیلاس -آلبالو می‌باشد.


title: رازمیان

text: دژ لمسر قلعه مستحکم اسماعیلیان در ۳ کیلومتری شمال شرقی شهر رازمیان - مرکز بخش رودبار الموت غربی - و بر سر راه روستای توریستی "هیر" قرار دارد. دره‌های عمیق نینه رود و لمه دسترسی به آن را از شرق و غرب غیرممکن ساخته‌اند و تنها از دو دروازه شمالی و جنوبی می‌توان به دژ وارد شد. شیب کوه که از شمال به جنوب کشیده شده و اختلاف دو سطح آن به ۱۵۰ متر می‌رسد حدود ۴۸۰ متر طول دارد و پهنای قلعه بیش از ۱۹۰ متر است، این موارد شرایط استثنایی برای دژ به وجود آورده که موجب تسخیر ناپذیر خواندن این قلعه شده‌است.


title: رازمیان

text: این قلعه که در بخش الموت غربی واقع گردیده مهم‌ترین مقر برای دفاع از الموت در برابر هجوم از سوی غرب بود.


title: رازمیان

text: به دلیل حاصل خیزی خاک و همچنین همجواری با رودخانه پر آب نینه رود برنج محصول اصلی منطقه رازمیان می باشد،در سال ۹۴ بیش از ۷۰۰ تن برنج از این شهر برداشته شد


title: رازمیان

text: محصولاتی همچون گیلاس خرمالو و گردو نیز جز زراعت اصلی مردم این منطقه است.


title: رازمیان

text: شهر رازمیان جزو شهر های تاریخی با طبیعت بسیار زیبا در کشور است که دراین سالها با تاسیس شهرداری تحولات زیرساختی بسیاری را به خود دیده است،این شهر با طبیعت بکر ودلنشینی که دارد گرمترین نقطه استان قزوین میباشد که کاشت برنج در آن بسیاررواج دارد .


title: رازمیان

text: اطلس گیتاشناسی استان‌های ایربان، تهران: ۱۳۸۳ خ


title: معلم‌کلایه

text: معلم‌کِلایه شهری است در بخش رودبار الموت شرقی شهرستان قزوین استان قزوین ایران.


title: معلم‌کلایه

text: این شهر در منطقهٔ کوهستانی استان قزوین واقع شده و الموت‌رود در فاصله‌ای از جنوب آن می‌گذرد.


title: معلم‌کلایه

text: اهالی معلم‌کلایه تات بوده و به گویش الموتی که گویشی از زبان تاتی است صحبت می‌کنند.


title: شال (بوئین‌زهرا)

text: شال (به تاتی: چال) شهری است در بخش شال شهرستان بوئین‌زهرا استان قزوین ایران در بستر رودخانه خرود واقع شده که این رودخانه اسفرورین و شال را از هم جدا می‌کند. این رودخانه در سالهای گذشته از اوایل پاییز و تا اوایل تابستان جریان داشته اما کمی بیشتر از یک دهه پیش به علت خشکسالی‌های دائم و احداث سد در بالادست کاملاً خشک و بی آب شده‌است.


title: شال (بوئین‌زهرا)

text: این شهر به سه محله اصلی تقسیم شده است:


title: شال (بوئین‌زهرا)

text: ۱-محله ی داغ


title: شال (بوئین‌زهرا)

text: ۲-محله ی اولیا ( گلیکیه)


title: شال (بوئین‌زهرا)

text: ۳-محله ی سفلی ( جرین محله)


title: شال (بوئین‌زهرا)

text: و برخی از محلات وابسته به محله‌های اصلی:


title: شال (بوئین‌زهرا)

text: محله‌ی حصار


title: شال (بوئین‌زهرا)

text: محله ۱۶متری


title: شال (بوئین‌زهرا)

text: محله چمبک


title: شال (بوئین‌زهرا)

text: موسیب


title: شال (بوئین‌زهرا)

text: هاشم قعله


title: شال (بوئین‌زهرا)

text: رزگیزا و ...


title: شال (بوئین‌زهرا)

text: مردم شال به زبان تاتی صحبت می‌کنند


title: شال (بوئین‌زهرا)

text: صنعت این شهر به حدود ۲۰۰ واحد کورهٔ آجرپزی هوفمن و سفال طوری که این شهر به قطب تولید آجر استان‌های قزوین، زنجان، گیلان و بخش‌های از البرز، تهران و مازنداران تبدیل شده است اختصاص دارد.. برای توصیف زبان تاتی شال نگا. آل احمد، جلال، "تات نشین‌های بلوک زهرا،" تهران: ۱۳۳۷ خ.


title: کوهین (قزوین)

text: کوهین شهری است در بخش کوهین شهرستان قزوین استان قزوین ایران. روستای کوهین در سال ۱۳۸۱ به سطح شهر ارتقاء یافت.


title: کوهین (قزوین)

text: در سال ۱۳۹۰ جمعیت کوهین بالغ بر ۱،۶۲۲ نفر و ۴۱۴  خانوار بوده است که طبق آمارگیری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر به ۱،۴۱۱ نفر و ۴۱۸ خانوار کاهش یافته است. زبان مردم این شهر ترکی آذربایجانی بوده و مذهب آنها شیعه است.عدس و ادویه کوهین از شهرت جهانی برخوردار است.


title: محمدیه (قزوین)

text: محمدیه شهری در بخش محمدیه شهرستان البرز در استان قزوین ایران است. این شهر در مسیر تهران–قزوین قرار دارد که در حدود ۱۴ کیلومتری شهر قزوین، ۷۷ کیلومتری شهر کرج و ۱۲۲ کیلومتری شهر تهران می‌باشد. شهر محمدیه در سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ دارای ۹۰٫۵۱۳ نفر جمعیت بوده است.


title: ضیاءآباد

text: ضیاءآباد یکی از شهرهای استان قزوین در فاصله ۶۰ کیلومتری جنوب غربی این استان واقع شده و جمعیت آن بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ بالغ بر ۸۳۸۵ می‌باشد. زبان مردم این شهر ترکی آذربایجانی است.


title: ضیاءآباد

text: از آثار تاریخی شهر ضیاءآباد می‌توان به امامزاده ولی به شماره ثبت ۲۶۲۱مربوط به دوران صفویه و امامزاده کمال به شماره ثبت ۳۳۱۶ متعلق به دوران تیموری در قرن ۹ قمری اشاره نمود.


title: ضیاءآباد

text: قیزقلعه نیز یکی از آثار تاریخی در فاصله ۱۵ کیلومتری ضیاءآباد متعلق به دوران قبل از ساسانیان است.


title: ضیاءآباد

text: از سوغاتی‌های این شهر می‌توان به گردو، انگور، کشمش و شیرهٔ انگور اشاره نمود. این شهر یکی از قدیمی‌ترین بخش‌ها و شهرهای استان قزوین می‌باشد.


title: اب (شهر)

text: اب شهری است کوهستانی در یمن، که در جنوب یریم و در استان اِب واقع شده‌است.


title: اب (شهر)

text: جمعیت این شهر کوهستانی در حدود ۶۰ هزار نفر می‌باشد. ارتفاعش از سطح دریا (۲۰۵۰ متر) است و در قلهٔ کوه بلندی قرار دارد. چند مسجد تاریخی در شهر وجود دارد. همچنین قسمتی از شهر نیز در دوران گذشته دارای حصار بند بوده‌است، به نحوی که قسمتی از دیوار شهر در ضلع شمالی آن هنوز پابرجاست.


title: اب (شهر)

text: باغ‌ها و کشتزارهای محصولات زراعتی مانند: قهوه، القات، النیله، و حبوب، و بقولات در این شهر فراوان است و بیشتر ساکنانش به کشاورزی اشتغال دارند.


title: آلیس نیل

text: آلیس نیل نقاش آمریکایی بود که آثارش به خاطر استفاده اکسپرسیونیستی از خط و رنگ و همچنین قدرت احساسات‌شان قابل توجه هستند.


title: آلیس نیل

text: او هنرمند رنگ روغن کار آمریکایی بود که پرتره‌های دوستان، فامیل، معشوقه‌هایش، شاعران، هنرمندان، و غریبه‌ها را تصویر می‌کرد.


title: آلیس نیل

text: الیس نیل متولد ۲۸ ژانویه ۱۹۰۰ در ایالت پنسیلوانیا بود. در زمان سه ماهگی اش خانوادهٔ او به روستای کلوین در پنسیلوانیا نقل مکان کردند. بعد از اتمام دورهٔ دبیرستان در امتحان خدمات اجتماعی شرکت کرد و یک شغل دفتری با حقوق مناسب دریافت کرد. بعد از گذشت ۳ سال کار به کلاس‌های هنری فیلادلفیا رفت. سپس در مدرسه طراحی زنان پنسیلوانیا ثبت نام کرد. نیل اغلب می‌گفت دلیلش برای انتخاب این مدرسه این بوده که وسوسه‌های جنس مخالف روی هنرش تأثیر نگذارد.


title: آلیس نیل

text: بعد از پایان آموزش، نیل با نقاشی کوبایی به نام کارلوس انریکز پسری از خانواده‌ای ثروتمند ازدواج کرد. آن‌ها در سال ۱۹۲۵ جشن ازدواج گرفتند و برای زندگی با خانواده انریکز، به هاوانا نقل مکان کردند.


title: آلیس نیل

text: کار نیل با پذیرفته شدن در گروه جوانان آوانگارد کوبایی، که مجموعه‌ای از نویسندگان، هنرمندان و موسیقی دانان بود شروع به رشد کرد. در این زمان نیل مبنای اساس زندگی اش را بر توسعه دادن آگاهی سیاسی اش و تعهد به برابری جنسی قرار داد.


title: آلیس نیل

text: در سال ۱۹۲۶ برای اولین بار حامله شد و به دلیل تولد دخترش سانتیلا به خانه پدری اش در کالوین بازگشت. بعد از مدتی همراه همسرش به نیویورک نقل مکان کردند. بیماری دیفتری سانتیلا کمی بعد از تولد، موجب مرگش شد. ضربه روحی ای که مرگ دخترش بر آلیس وارد کرد زمینه‌ای برای نقاشی‌هایش با موضوعات مادری، دل واپسی و از دست دادن در آن برههٔ زمانی شد. الیس برای بار دوم باردار شد، و دخترش ایزابتا در سال ۱۹۲۸ متولد شد. تولد ایزابتا الهام بخش خلق اثر «well baby clinic» شد که مجموعه‌ای از پرتره‌های غمگین مادران و بچه‌ها در زایشگاه بود. این اثر یادآور دیوانگان در آسایشگاه است.


title: آلیس نیل

text: در بهار سال ۱۹۳۰ همسرش کارلوس به همراه دخترش ایزابتا به کوبا برگشت. غم جدایی همسر و دخترش باعث بیماری عصبی در نیل شد. در مدت کوتاهی که در بیمارستان بستری بود، تصمیم به خودکشی گرفت، اما بعد از نجاتش به بیمارستان مرکزی فیلادلفیا اعزام شد و بعد از آن به آسایشگاه روانی فرستاده شد. حدود یک سال بعد در ۱۹۳۱ از آسایشگاه مرخص شد و به منزل خانواده اش رفت. در آنجا دیدار با دوستان نزدیکش را بیشتر کرد و بعد از مدتی به نیویورک برگشت.


title: آلیس نیل

text: در این دوره، نیل به کشیدن پرتره‌های اطرافیانش مشغول بود. مانند پرترهٔ «Jeo Gould» که نیل او را با آلت تناسلی‌های متعددی نمایش داد. نیل با هنرمندان، روشنفکران و رهبران سیاسی کمونیست زیادی آشنا شده بود و تمام این اشخاص موضوعی برای نقاشی‌هایش شدند. او در کارش ستایش تخریب، جنسیت و بوالهوسی معشوقه‌ها را مجسم می‌کرد.


title: آلیس نیل

text: در پایان سال ۱۹۳۳ نیل به اداره کل کار رفت و حقوق هفتگی نسبتاً کمی دریافت می‌کرد. در سال ۱۹۳۹ پسری از JOSE SANTIAGO به نام ریچارد خواننده کلوپ شبانه، به دنیا آورد. به «هالم» نقل مکان کرد و در آنجا به کشیدن پرتره‌های همسایگانش خصوصاً زنان و کودکان مشغول شد.


title: آلیس نیل

text: نیل در سال ۱۹۴۱ صاحب پسری از معشوقه‌اش «Sam Brody» کمونیست روشنگر شد. او در این دهه برای نشریه کمونیست «Masses & Mainstream» تصویر سازی می‌کرد و کشیدن پرتره‌هایش را هم ادامه داد. بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۰ آثار نیل در معرض نمایش قرار نگرفت وتوسط گالری‌ها نگه داشته شد برای نمایشگاه انفرادی اش در سال ۱۹۴۴. در دهه ۱۹۵۰ آشنایی میل با «Mike Gold» و تحسین او برای کارهای اجتماعی اش باعث شد کارهایش در «Communist-inspired New Playwright» به معرض نمایش گذاشته شود.


title: آلیس نیل

text: در پایان دهه ۱۹۶۰ موج علاقه به کارهای نیل افزایش یافت و با افزایش جنبش فمنیسم، نیل یک چهره فمنیسم شد. در سال ۱۹۷۰ نیل با کشیدن پرترهٔ فمنیسم فعال «kate millet» عکسش روی جلد مجله تایمز چاپ شد. در سال ۱۹۷۴ نمایشگاهی برای مرور کلی مجموعه آثارش در موزه هنر آمریکا برگزار شد؛ و نمایشگاه دیگری از همین مجموعه در تابستان سال۲۰۰۰ در ویتنی برگزار شد. در میانه دهه ۷۰ نیل جزو شناخته شده‌ترین هنرمندان آمریکا بود. در سال ۱۹۷۲ رئیس‌جمهور کارتر جایزهٔ «انجمن بین‌المللی هنر زنان» را به او اعطا کرد.


title: آلیس نیل

text: نیل در ۱۳ اکتبر ۱۹۸۴ در سن ۸۴ سالگی درگذشت.


title: آلیس نیل

text: فیلمی مستند از زندگی و کارهایش به نام الیس نیل به کارگردانی نوه‌اش (Andrew Neel) ساخته شده که به عنوان فیلم نمونهٔ Slamdance Film Festival ونیز هم انتخاب شد. در سال ۲۰۱۰ نمایشگاهی با عنوان «حقایق نقاشی شده» توسط موزه هنرهای زیبای هوستون برگزار شد.


title: حبیب سماعی

text: حبیب سماعی (زادهٔ ۱۲۸۴ – درگذشتهٔ ۲۰ تیر ۱۳۲۵)، موسیقی‌دان و نوازندهٔ سنتور اهل ایران بود. از او به عنوان «پدر سنتورنوازی معاصر ایران» یاد شده‌است.


title: حبیب سماعی

text: حبیب سماعی در سال ۱۲۸۴ خورشیدی در تهران متولد شد. پدرش حبیب سماع حضور، نوازندهٔ سرشناسِ دوران قاجار بود و پسرش، حبیب را از سن ۴ سالگی با موسیقی آشنا کرد. حبیب سماعیِ خردسال در این زمان، همراه با سنتورنوازی پدر، تمبک می‌نواخت و به دلیل جثهٔ کوچکش، ساز را روی بالش می‌گذاشت و پدر را همراهی می‌کرد. پس از ۶ سالگی، سماع حضور به آموزش سنتورِ پسرش پرداخت. روح‌الله خالقی در کتاب "سرگذشت موسیقی ایران"، در بخشی خاطرهٔ خود از نخستین دیدارش با سماع حضور و فرزندِ خُردسالش حبیب سماعی، چنین نگاشته‌است:


title: حبیب سماعی

text: صدای سنتور حبیب سماعی در ۱۰ سالگی مورد تأیید و تحسینِ هنرمندانی نظیر: نایب اسدالله و آقا حسینقلی قرار گرفت. پس از آن، مدتی به «مدرسهٔ موزیک» به سرپرستی سالار معزز وارد شد و به تحصیل موسیقی پرداخت و با نت و تئوری موسیقی آشنا شد اما از این آموخته‌ها برای ثبتِ آثار خود بهره نبرد و به روش «سینه به سینه» هنرش را ادامه داد.


title: حبیب سماعی

text: سماع حضور در اواخر زندگی‌اش به همراه خانواده به شهر مشهد مهاجرت کرد، به همین سبب سنتورنوازی حبیب در مشهد نیز شهرت یافت. پس از مدتی به دلیل علاقه‌اش به لباس نظام، به خدمت ارتش درآمد و تا پایان زندگی خدمت نظام را ترک نکرد.


title: حبیب سماعی

text: حبیب سماعی پس از درگذشت پدرش به تهران بازگشت و با راهنمایی دوستِ هنرمند خود ابوالحسن صبا، کلاس سنتور خود را افتتاح نمود. شاگردان اندکی نظیر: قباد ظفر، مرتضی عبدالرسولی،نورعلی برومند و داریوش صفوت با جدیت آموزش‌های او را دنبال کردند. حبیب سماعی در این مورد گفته بود:


title: حبیب سماعی

text: حبیب سماعی که با نام «سماعی» معرفی می‌شد و تنها شاگردِ یکی از آخرین نوازندگان سنتور (سماع حضور) بود، در سال ۱۳۱۹ پس از افتتاح مرکز پخش فرستندهٔ تهران، از نخستین نوازندگانی بود که در رادیو به نوازندگی پرداخت. از این زمان به بعد عموم مردم او و هنرش را شناختند. در این هنگام مسئولانِ ادارهٔ موسیقی کشور و روح‌الله خالقی که معاونت ادارهٔ موسیقی را بر عهده داشت، تلاش کردند تا وی را از مقامِ افسری ارتش به وزارت فرهنگ، با سِمتِ هنرآموزِ سنتور منتقل نمایند. سماعی در ابتدا با این امر موافقت نمود و به تربیت شاگردانی در ادارهٔ موسیقی کشور پرداخت اما به دلیل علاقه به لباسِ افسری، پس از مدت کوتاهی پشیمان شد، به ارتش بازگشت و به وزارت جنگ منتقل شد.


title: حبیب سماعی

text: او در سال ۱۳۲۲ از جمله هنرمندانی بود که به عنوان عضو مؤسس، به انجمن موسیقی ملی وارد شد و به همراهی هنرمندانِ دیگر، کنسرتهایی برگزار کرد. از دیگر شاگردان او می‌توان به ابوالحسن صبا، مهدی ناظمی و طلیعه کامران اشاره نمود.


title: حبیب سماعی

text: حبیب سماعی رابطه‌ای عاشقانه با پروانه خوانندهٔ آن زمان داشته و این عشق، در نواخته‌های او تأثیرگذار بوده‌است. روح‌الله خالقی، از پنج صفحه به جا مانده از پروانه و حبیب یاد می‌کند که هنوز پس از هفتاد سال که از عمرشان می‌گذرد، سخت تأثیرگذار است. «مرگ نابهنگام و جانگداز پروانه بازار این صفحات را گرم‌تر کرد.»


title: حبیب سماعی

text: مدتی بعد، مرگ نابهنگام کودک خردسالی که از دومین ازدواج خود داشت، وضعیت روحی او را آشفته‌تر نمود. روح‌الله خالقی در این باره گفته‌است: «مزاج او روز به روز ضعیف‌تر می‌شد، چنان‌که بیش از چند کیلو پوست و استخوان نداشت»


title: حبیب سماعی

text: حبیب سماعی در بهمن سال ۱۳۲۴ در اثر سرماخوردگی به ذات‌الریه مبتلا شد و به بستر بیماری افتاد. یکی از پزشکان گفته بود: «سماعی یک عضو سالم در بدن ندارد و تا آن جا که ممکن بوده در حق خود دشمنی کرده‌است.»


title: حبیب سماعی

text: سرانجام حبیب سماعی در ۲۰ تیر سال ۱۳۲۵، در سن ۴۱ سالگی درگذشت و در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.


title: حبیب سماعی

text: حبیب سماعی علاقه‌ای به ثبت آثارش نداشت. از او تنها صفحه‌هایی با صدای «پروانه» برجای مانده‌است که مجموعِ زمان آنها به یک ساعت هم نمی‌رسد.


title: حبیب سماعی

text: در دست‌نوشته‌ای از حبیب سماعی که برای شاگردش «مرتضی عبدالرسولی» نوشته بوده‌است، روایتِ او از ردیف که برگرفته از ردیف «محمدصادق‌خان (سرور‌الملک)» بوده، به ۱۲ دستگاه تقسیم‌بندی شده‌است و شامل دستگاه‌هایی است که امروزه متداول نیستند.


title: حبیب سماعی

text: روایت حبیب سماعی، مخصوص سنتور در دوازده دستگاه، بنا بر دست‌نوشتهٔ مرتضی عبدالرسولی، که در مجموعهٔ شخصی «طلیعه کامران» موجود بوده، عبارتند از: ۱ـ دستگاه شور ۲ـ دستگاه سوز و گداز ۳ـ دستگاه طرز تجنیس ۴ـ دستگاه بیوتات ۵ـ دستگاه رُهاب ۶ـ دستگاه دوگاه ۷ـ دستگاه سه‌گاه ۸ـ دستگاه چهارگاه ۹ـ دستگاه همایون ۱۰ـ دستگاه ماهور ۱۱ـ دستگاه نوا ۱۲ـ دستگاه راسته پنجگاه


title: حبیب سماعی

text: برخی از دستگاه‌های ناآشنای این مجموعه، شامل بعضی از مایه‌های آوازی کنونی است. برای مثال، دستگاه «سوز و گداز» ترکیبی از آواز بیات کرد و آواز دشتی (با مجموعاً ۱۳ گوشه) است یا دستگاه «طرز تجنیس» شامل برخی از گوشه‌های دستگاه همایون و گوشه‌هایی در آواز بیات اصفهان، دستگاه شور و آواز افشاری (با مجموعاً ۲۵ گوشه) است. دستگاه «بیوتات» شامل نغمه‌هایی در آواز ابوعطا، افشاری و بیات ترک (با مجموعاً ۱۱ گوشه) است و ۲ دستگاه «رُهاب» و «دوگاه» که در برخی از کتاب‌های قدیمی از آنها به‌عنوان دستگاه مجزا و با استقلال نامبرده شده‌است.


title: ژان-کلود ون دام

text: ژان-کلود وَن دام با نام شناسنامه‌ای ژان-کلود کمیل فرانسوا ون ورنبرگ (متولد: ۱۸ اکتبر ۱۹۶۰ در بروکسل) بازیگر، رزمی‌کار، فیلم‌ساز و طراح صحنه مبارزه بلژیکی تبار است. در بروکسل، بلژیک به دنیا آمد و در سن ده سالگی پدرش او را در کلاس‌های هنرهای رزمی ثبت نام کرد که منجر به شرکت ون دام در چندین مسابقه شد. با آرزوی بازیگر شدن، در سال ۱۹۸۲ به آمریکا نقل مکان کرد و در آنجا کارهای عجیب و غریب انجام داد و در چندین فیلم کار کرد تا اینکه به عنوان نقش اول در فیلم رزمی رینگ خونین (۱۹۸۸) درخشید. از دیگر آثار برجسته او می‌توان فیلم‌های: سایبورگ (۱۹۸۹)، کیک‌بوکسور (۱۹۸۹)، شیردل (۱۹۹۰)، ضربه دوجانبه (۱۹۹۱)، سرباز جهانی (۱۹۹۲)، هدف سخت (۱۹۹۳)، پلیس زمان (۱۹۹۴) ،"مرگ ناگهانی (۱۹۹۵)،" لژیونر (۱۹۹۸)، در جهنم (۲۰۰۳) اشاره کرد. پس از یک افول، ون دام با فیلم جی‌سی‌وی‌دی (۲۰۰۸) که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، تا حدی به شهرت بازگشت. از آن پس ون دام به بازی در فیلم‌های اکشن و ایفای نقش‌های فرعی در فیلم‌های مانند بی‌مصرف‌ها ۲ (۲۰۱۲)، چشمان اژدها (۲۰۱۲)، به جنگل خوش آمدید (۲۰۱۳)، (۲۰۱۶) و ما جوان می‌میریم (۲۰۱۹) ظاهر شد.


title: ژان-کلود ون دام

text: ون دام در ۱۸ اکتبر ۱۹۶۰ در سینت-آگاتا-برخم، بروکسل، بلژیک، متولد شد. پدرش، حسابدار و گلفروش بود. و اهل بروکسل و دو زبانه و مادرش فلاندری (زبان فلامان) است. ون دام بزرگ شده کاتولیک رومی بود. مادربزرگ پدری او یهودی بود.


title: ژان-کلود ون دام

text: او هنرهای رزمی را در ده سالگی آغاز کرد و توسط پدرش در مدرسه کاراته شوتوکان ثبت نام کرد. سبک های او شامل کاراته، شوتوکان و کیک‌بوکسینگ است. او در نهایت کمربند سیاه خود را در ۱۸ سالگی در کاراته به دست آورد. او شروع به وزنه زدن برای بهبود فیزیک خود کرد، که در نهایت منجر به کسب عنوان آقای بلژیک در بدنسازی شد. در ۱۶ سالگی به باله پرداخت و به مدت پنج سال در آن تحصیل کرد. به گفته ون دام، باله "یک هنر است، اما یکی از سخت ترین ورزش‌ها نیز هست. اگر بتوانید از تمرین باله جان سالم به در ببرید، می توانید از تمرین در هر ورزش دیگری جان سالم به در ببرید.


title: ژان-کلود ون دام

text: در سن ۱۱ سالگی ژان کلود به "مرکز ملی کاراته " در بلژیک پیوست. وی به مدت چهار سال در این رشته فعالیت کرد و توانست برای تیم کاراته بلژیک عناوینی را کسب کند. سپس فعالیت خود را به هنرهای رزمی دیگر همچون کیک‌بوکسینگ و فول‌کونتاکت کاراته گسترش داد.


title: ژان-کلود ون دام

text: ون دام در سن ۱۵ سالگی شروع به شرکت در مسابقات کاراته کرد. وی توانست رکوردهای خوبی از خود به جای بگذارد که از آن جمله می‌توان به رکورد ۴۴ پیروزی و تنها ۴ شکست در مسابقاتش اشاره نمود.