title: نرماشیر

text: شهرستان نرماشیر با وسعتی در حدود ۲۹۹۳ کیلومتر مربع معادل ۱/۶۳ درصد مساحت استان کرمان را به خود اختصاص داده‌است. این شهرستان با ارتفاع متوسط ۷۹۰ متر از سطح دریا واقع شده‌است و در شرق استان کرمان واقع است. از شمال با شهرستان کرمان، از شرق به شهرستان فهرج، از جنوب به شهرستان ریگان و از غرب به شهرستان بم محدود شده‌است. مرکز این شهرستان تا چند سال قبل رستمآباد خوانده می‌شد؛ اما در سال‌های اخیر، نام کهنِ شهر یعنی نرماشیر بر آن گذارده شد. شهرستان نرماشیر دارای دو مرکز شهری، دو بخش، چهاردهستان و۹۸ آبادی دارای سکنه است. شهر قدیم نرماشیر موسوم به چغوک آباد در شش کیلومتری شهر فعلی نرماشیرواقع شده‌است. حدود ۴۰ کیلومتری جنوب شرقی بم در استان کرمان قرار دارد و در حوزة فرهنگی جنوبشرق ایران قرار می‌گیرد. این شهر تاریخی در کناره کویر خشک و سوزان لوت، بیش از۱۹۰ هکتار وسعت داشته و از مهمترین مراکز تولیدات کشاورزی و چهارراه ارتباطی نواحی مرکزی و غربی ایران با بلوچستان و هندوستان و عمان بوده‌است.


title: فهرج

text: فَهْرَج مرکز شهرستان فهرج از شهرهای استان کرمان در جنوب شرقی ایران است.


title: فهرج

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۶٬۸۷۶ نفر (در ۱٬۸۵۰ خانوار) بوده‌است.


title: نجف‌شهر

text: نجف‌شهر از شهرهای بخش مرکزی شهرستان سیرجان استان کرمان در جنوب شرقی ایران است.


title: نجف‌شهر

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۰٬۱۶۴ نفر (۵٬۸۹۴ خانوار) بوده‌است.


title: نجف‌شهر

text: ارتفاع شهر نجف شهر از سطح دریا ۱۷۲۴ متر می‌باشد. تابستان‌های نسبتاً گرم و زمستان‌های سردی دارد.


title: نظام‌شهر

text: نظام‌شَهر از شهرهای استان کرمان در جنوب شرقی ایران است. این شهر در بخش روداب شهرستان نرماشیر قرار گرفته‌است. جمعیت آن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱٫۷۶۰ نفر بوده‌است.


title: نظام‌شهر

text: این شهر در سال ۱۳۸۴ خورشیدی با ارتقای روستای نظام‌آباد به شهر تشکیل شد.


title: نظام‌شهر

text: در بازسازی ارگ بم که در زمین‌لرزه سال ۱۳۸۲ خورشیدی ویران شد، خشت‌های بکاررفته در بازسازی سربازخانه ارگ، از خاک معدن نظام‌شهر در ۳۰ کیلومتری ارگ بم بهره‌گیری شده‌است.


title: نظام‌شهر

text: گردان ۱۰۲ الزهرا از گردان‌های تحت امر قرارگاه ابوذر استان کرمان در نظام‌شهر مستقر است. این گردان در مبارزه با قاچاق مواد مخدر فعال است.


title: نظام‌شهر

text: فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۸ می‌نویسد: نظام‌آباد دهی است از دهستان رودآب بخش فهرج شهرستان بم. در ۲۹ هزار گزی جنوب غربی فهرج، در جلگه گرمسیری واقع است و ۵۰۵ نفر سکنه دارد. آبش از قنات، محصولش غلات و خرما و حنا و پنبه، شغل اهالی زراعت است.


title: شهرستان بهمئی

text: شهرستان بَهمَئی از شهرستان‌های ایران در استان کهگیلویه و بویراحمد است. مرکز این شهرستان، شهر لیکک است و در فاصله ۲۳۰ کیلومتری یاسوج مرکز استان واقع شده‌است. این شهرستان از شمال به چاروسا و دیشموک و باغ ملک، از جنوب به بهبهان، از شرق به کهگیلویه و از غرب به رامهرمز و آغاجاری و امیدیه منتهی می‌شود. شهرستان بهمئی در قسمت غرب و جنوب غرب استان کهگیلویه و بویراحمد و در ۴۰ کیلومتری شهرستان بهبهان قرار دارد،


title: شهرستان بهمئی

text: اهالی این شهرستان از مردم لر هستند و به زبان لری صحبت می‌کنند. لرهای این منطقه در دوره اشکانیان در قالب حکومت محلی مستقل به نام الیمائیان ظاهر شدند و نقوش برجسته تنگ سروک مهم‌ترین داده‌های تاریخی در این زمینه هستند.


title: شهرستان بهمئی

text: شهرستان بهمئی شامل ۳ بخش، ۶ دهستان و ۳ شهر به شرح زیر است:


title: شهرستان بهمئی

text: براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان بهمئی برابر با ۳۸،۱۳۶ نفر بوده‌است. تنگ ساولک قریب به ۸۰۰ هکتار می‌باشد. در این منطقه تعداد پنج نقش برجسته از دوران اشکانی و الیمایی همراه با ۱۴ استودان و دو کیلومتر جادهٔ سنگ‌فرش است.


title: شهرستان بهمئی

text: دریاچه برم الوان : این تالاب به فاصله ۴۰ کیلومتری از شهر لیکک در مسیر ارتباطی به شهر لنده قرار دارد که مساحت آن ۱۵ هکتار، ارتفاع آن از سطح دریا ۱۱۰۰ متر و عمق آن بین ۲۰ تا ۴۰ متر قرار دارد.


title: شهرستان بهمئی

text: دیگر مناطق دیدنی عبارتند از: پوشش طبیعی اطراف بخش سرآسیاب یوسفی، تنگ ماغر، دریاچه برم الوان، جنگل بلوط بهمئی، حاشیه رودخانه تلخ، طبیعت منطقه ممبی، دریاچه سد مارون، منطقه طبیعتی - تاریخی تنگ سروک، منطقه گردشگری قلعه نادر.


title: شهرستان بهمئی

text: قلعه نادر در شمال غربی شهر لیکک واقع شده و در قدیم دژی نظامی محسوب می‌شد. اطراف این قلعه توسط کوه‌های مرتفع و تپه‌های کوچک محصور است و فقط یک یا دو راه برای عبور وجود دارد. این قلعه دارای هشت بخش می‌باشد که طبقه اصلی آن در بالای بخش هشتم با ساختمان‌هایی از گچ برای مقامات و فرماندهان ساخته شده‌است که پی‌ها و آثار آن هم‌اکنون وجود دارد و عرض دیوارهای آن به یک و نیم تا دومتر می‌رسد. در طبقات پایین‌تر حوض‌های آب، محل استراحت نگهبانان و اسب‌هایشان و نیز فبرستان وجود دارد. پایین قلعه چشمه آب گازاران قرار دارد. این قلعه مورد استفاده داعیان فرقه اسماعیلی قرار می‌گرفته‌است. در دوران وزارت جنگ و نخست‌وزیری رضاشاه این قلعه پناهگاه یکی از شورشیان مخالف وی بود.


title: شهرستان بهمئی

text: قلعه‌های حکومتی خوانین در شهر لیکک و بافت تاریخی روستای کارند در ۳۰ کیلومتری شمال غرب لیکک از دیگر دیدنی‌های بهمئی است.


title: شهرستان بهمئی

text: یاریار لری از آوازهای کهن قوم لر است که از فطرت پاک نیاکان سرچشمه گرفته است.


title: شهرستان بهمئی

text: بارگاه زیارتی امامزادگان سید اسدالله و سید ابراهیم و امامزاده بابا احمد نیز در این شهرستان قرار دارد.


title: شهرستان بهمئی

text: بقعه امامزاده بابا احمد با گنبد پلکانی شکل در ۱۵ کیلومتری شهر لیکک و در روستای بابا احمد واقع است. به لحاظ معماری این بقعه بنایی است چهارضلعی که در حدود ۲۱/۱۵ متر طول و ۰۷/۱۴ متر عرض و ۹ متر ارتفاع دارد و با استفاده از مصالح سنگ و گچ ساخته شده‌است. قدمت بنای این امامزاده به دوره سلجوقی می‌رسد و گنبد بزرگ و دو طبقه بودن طاقچه‌های این بنا از ویژگی‌های آن محسوب می‌شود. این بقعه در تاریخ ۱۳۸۲ در فهرست آثار ملی ثبت گردید و شجره‌نامه امامزاده بابا احمد به گفته روستاییان و باورهای منطقه‌ای منسوب به امام موسی ابن جعفر است. اکنون کنار امامزاده طوایفی از مشایخ که به گفته خود، از خدمتگزاران امامزاده بوده‌اند، زندگی می‌کنند و کارهای مرمت بنا را در طول دوران انجام داده‌اند.


title: شهرستان بهمئی

text: بقعه امامزادگان سید اسدالله و سید ابراهیم در تنگ منیزور جنب روستای منیزور حدود ۴۰ کیلومتری شهر لیکک واقع شده‌است. این بنا به صورت دو بقعه متصل به هم و با دو گنبد جدا از هم ساخته شده‌است. به گفته آبادگران محلی این دو بقعه متعلق به سید ابراهیم و سید اسدالله نیای سادات منیزوری است که در گویش محلی دو سیدالله می‌گویند. نوادگان این دو امامزاده خود را از تبار امام موسی ابن جعفر می‌دانند.


title: باشت

text: باشت، مرکز شهرستان باشت در جنوب غربی استان کهگیلویه و بویراحمد است.  باشت از شهرهای تاریخی و باستانی ایران بوده که پیشینه آن به دوره عیلامی می‌رسد. در سفرنامه ناصر خسرو از این شهر به اسم بست یا بشت یاد شده‌است. البته در مورد اینکه ساکنان اولیه باشت چه کسانی بودند تردیدهایی وجود دارد. در دوره اخیر باشت دارای اولین مرکز اداری در آن ناحیه بوده‌است. قبل از تشکیل استان کهگلویه و بویر احمد باشت دارای مرکزیت اداری و انتظامی بوده‌است. بخشداری باشت در سال ۱۳۰۴ یعنی قبل از انعقاد نطفه شهرستانهای استان: یاسوج مرکز استان، گچساران و دهدشت تشکیل شده‌است. این شهر از آب و هوای معتدل و کشاورزی و باغداری و دامداری برخوردار است. به نحوی که در دشت‌های آن برنج نیز به وفور کشت می‌شد ولی در طول یک دهه گذشته با خشکسالی مواجه شد و در حال حاضر ذرت کشت می‌شود. شهر باشت دارای آب و هوای مدیترانه ای است.


title: باشت

text: یکی از آثار تاریخی شهرستان باشت دو ستون سنگی معروف به دو گور دوپا واقع در روستای شوش سفلی است. این اثر تاریخی در سال ۱۳۷۹ به شماره ۲۹۸۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. بنا به روایتی این دو ستون باقی ماندهٔ آتشکده ای است که به قبل از اسلام تعلق دارد.


title: باشت

text: حوزه تمدنی عیلامی


title: باشت

text: باشت شهری از حوزه ی تمدنی عیلام بود. عیلام نام تمدنی است كه بخش بزرگی از جنوب غربی فلات ایران را در پایان هزاره سوم قبل از میلاد در بر می‌گرفت. در سال ۲۷۰۰ پیش از میلاد، نخستین شاهنشاهی عیلامی در شوش (جنوب غربی ایران) تشكیل شد. عیلامیان حدود ۲۶۶۱ سال در جنوب غربی ایران زندگی و حكومت می‌كردند.


title: باشت

text: از مناطق گردشگری باشت می‌توان به رود رونه، روستای زیبای پلکانی (نیمدور) گورو(شادگان)،کوهسرک، آبشار گورو(شادگان)، گردنه زیبای شلالدون، مُزَک، سرابیز، کلگه امیشخی، رودخانه شاه بهرام، پزین، شوش، بایخون، آبدهگاه، پشت کوه، ماهور باشت و کوه خامی نام برد.


title: باشت

text: مردم باشت لرتبار هستند و به زبان لری صحبت میکنند.  جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵، برابر با ۱۷۷۴۳ نفر بوده‌است که بعد از یاسوج مرکز بویراحمد،دوگنبدان مرکز گچساران،دهدشت مرکز کهگیلویه و لیکک مرکز بهمئی،پنجمین شهر پرجمعیت استان میباشد.


title: باشت

text: https://www.facebook.com/basht.ziba آدرس Facebook باشت


title: مارگون

text: مارگون، مرکز شهرستان مارگون در استان کهگیلویه وبویراحمد است.


title: مارگون

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۳٬۱۳۵ نفر (در ۷۹۷ خانوار) بوده‌است.


title: گراب سفلی

text: گَراب سُفلی یا گَراب پایین شهری است در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران. این شهر در بخش لوداب از توابع شهرستان بویراحمد قرار گرفته‌است. به تازگی سه روستای تل دراز، آباده و آبچناران به شهر گراب نیز الحاق گردیده‌است.


title: گراب سفلی

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۴۵ نفر (در ۱۲۵ خانوار) بوده‌است.


title: گراب سفلی

text: روستای گراب سفلی دارای کتابخانه‌ای است به نام کتابخانه لوداب.


title: گراب سفلی

text: در سال ۱۳۸۷ در دور دوم سفر محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت، طرح گازرسانی به روستایگراب سفلی، وشهر قلعه رئیسی و دیشموک و ۸۰ روستا پیشنهاد شد.


title: چرام

text: چِرام شهری در جنوب غربی ایران و در مرکز استان کهگیلویه و بویر احمد است که مرکز شهرستان چرام می‌باشد. مردم این شهر به زبان لری سخن می‌گویند. این شهر در سال ۱۳۵۵ خورشیدی دارای شهر داری شد و در سال ۱۳۹۵ دارای ۱۵٬۲۱۸ نفر جمعیت در قالب ۳٬۹۲۹ خانوار بوده که از این مقدار ۷٬۵۹۷ نفر مرد و ۷٬۶۲۱ نفر زن بوده‌است. مساحت این شهر ۲٬۸ کیلومتر مربع می‌باشد. چرام دارای آب و هوای استپ محلی، متوسط بارش ۴۸۰ میلی لیتر در سال و متوسط دمای ۲۱٬۷ درجه سانتی گراد در سال است.


title: چرام

text: اسم رسمی و کنونی این شهر، چِرام می‌باشد. بر اساس متون فرهنگنامه عمید و لغت‌نامه دهخدا این واژه در اصل به شکل چَرام به معنی چراگاه نوشته می‌شود.


title: چرام

text: دلیل نام‌گذاری این منطقه به چرام به علت وجود دشت‌ها و چراگاه‌های وسیع آن بوده‌است. به مرور زمان اسم شهر از چَرام به چِرام تغییر پیدا کرد. تلفظ چِروم نیز در زبان محلی (لری) و بین اهالی استان کهگیلویه و بویر احمد به کار برده می‌شود.


title: چرام

text: تل گرد تپه‌ای باستانی است که امروزه در مرکز شهر چرام قرار دارد که از آن در اسناد دوران قاجار، با عنوان «تل گرد چرام» و «قلعه تل گرد» نام برده شده‌است. در قدیم در شناسنامه افراد متولد چرام از اسم تل گرد استفاده می‌شد ولی امروزه استفاده از این اسم مرسوم نمی‌باشد.


title: چرام

text: قدیمی‌ترین نام موجود برای شهر چرام، بازرنگ می‌باشد که به دوران اشکانیان بازمی‌گردد. به گفته لغت‌نامه دهخدا این ناحیه کوهستانی و سردسیر که اکثر اوقات با برف پوشیده بوده‌است و راه دسترسی به آنجا سخت بود.


title: چرام

text: تقریباً تمام جمعیت شهر چرام از مردم لر بوده و به زبان لری سخن میگویند. مردم این شهر به زبان لری و شاخه لری جنوبی تکلم می‌کنند. دین اکثر مردم این شهر شیعه دوازده امامی است، حدوداً ۰٫۰۱ مسیحی و آشوری و ۹۹٫۹۹ درصد جمعیت این شهر مسلمان می‌باشد.


title: چرام

text: منطقه شهر چرام و شهر دهدشت و حواشی آن‌ها در دوره هزاره ۴ قبل از میلاد مسکونی و بخشی از تمدن عیلام بوده و تا اواخر حکومت ساسانیان آثاری از تمدن در این مناطق وجود دارد. در دوره بعد از اسلام منطقه چرام به جز در سلسله حکومت سامانیان و طاهریان و قراقویونلو جزیی از خاک تمامی حکومت‌های ایران بوده و مسکونی بوده. شهر چرام یکی از مناطق مسکونی مربوط به ایلات چرام بوده و ایلات چرام به صورت پراکنده در ناحیه‌های مختلف شهرستان چرام از دیرباز ساکن بوده‌اند. محدوده شهرستان چرام ۸۸ درصد کوهستانی می‌باشد و شهر چرام دشتی وسیع بین مناطق کوهستانی می‌باشد، به همین دلیل هنگام حکومت خوانین منطقه شهر چرام به علت صاف و هموار بودن به عنوان مقر فرماندهی انتخاب شد و در کوه‌های اطراف برج‌های دیده‌بانی همچون برج دیده‌بانی شیخ حسین ساخته شد، همچنین در منطقه طسوج خانه ییلاقی دیگری برای خوانین وجود داشت ولی قلعه اصلی در شهر چرام قرار داشت. به همین دلیل منطقه شهر چرام کم‌کم به عنوان منطقه‌ای برای خرید مایحتاج عشایر اطراف تبدیل شد و در اواخر دهه ۳۰ شمسی کم‌کم افرادی در اطراف قلعه خوانین شروع به خانه‌سازی کردند و شهر چرام کم‌کم شکل گرفت. در تقسیمات کشوری در دوره معاصر تا قبل از سال ۱۳۵۵که چرام بخشی از استان کهگیلویه و بویر احمد شد و دارای شهرداری شد در اولین و دومین تقسیمات کشوری به ترتیب بخشی از ایالت و استان فارس و خوزستان دسته‌بندی می‌شد. در این زمان چرام به عنوان دهستان چرام از بخش کهگیلویه از شهرستان بهبهان قلمداد می‌شد و به صورت ایلی و تحت حکومت خان‌ها اداره می‌شد. در این زمان دهستان چرام بالغ بر هزار خانوار داشت که با مجموع دهاتش به ۷ هزار نفر می‌رسید. از تاریخ معاصر منطقه و ایلات ان اطلاعات دقیقی در دسترس نیست ولی در دوره قاجاریان که استان کهگیلویه و بویر احمد به دو قسمت پشت کوه و زیر کوه تقسیم‌بندی می‌شود چرام در منطقه زیر کوه قرار داشت و از ان موقع تا الان وضعیت جغرافیایی منطقه تغییر خاصی نداشته. بالاخره در سال ۱۳۵۵ چرام دارای شهرداری شد و بخشی از شهرستان کهگیلویه محسوب می‌شد، در این زمان ساخت جاده چرام و جاده‌های کوهستانی چرام شروع شد و به علت کوهستانی بودن چرام هنوز عملیات جاده سازه در کوهستان‌های چرام ادامه دارد. با شروع انقلاب سفید عملیات سازندگی در چرام رونق بیشتری گرفت و با تأسیس سپاه دانش عملیات احداث مدرسه در چرام آغاز شد و به موازات ان با احداث سپاه بهداشت کار تأسیس درمانگاه در چرام نیز آغاز شد. پس از انقلاب با تأسیس جهاد سازندگی این رونق شتاب بیشتری به خود گرفت و زیرساخت‌های شهر چرام تکمیل شد. سال ۱۳۸۹ با تأسیس شهرستان چرام، شهر چرام به مرکزیت ان انتخاب شد.


title: چرام

text: در شهر چرام ۳۵۰ اثر تاریخی وجود دارد که بیش از ۲۴۰ اثر ثبت ملی شده‌اند. بناهای به جا مانده از دوره قاجار حاکی از میزبانی ۲۰۰ ساله شهر چرام به عنوان تفرجگاه در فصل بهار و تابستان است. قلعه‌های شهرک و قلعه چرام دو قلعه تاریخی چرام با ثبت ملی هستند. کتیبه تنگ پیرزال اثری تاریخی مربوط به دوره قاجار در حوالی شهر چرام قرار دارد و دستورهای ناصرالدین شاه نوشته شده‌است. همچنین در کاوش باستان‌شناسی که در چرام صورت گرفت مقبره یکی از حاکمان دوره اشکانی کشف شد.


title: چرام

text: شهر چرام در مسیر جاده دهدشت - گچساران، باشت - یاسوج و قرار دارد. این شهر در جنوب غربی کشور و در مرکز استان کهگیلویه و بویر احمد قرار دارد. در بخش شمالی چرام جاده چرام - دهدشت، چرام - سرفاریاب، چرام - شیخ حسین و در بخش جنوبی شهر جاده چرام گچساران قرار دارد. در بخش شرقی چرام جادهٔ کوهستانی وجود دارد که چرام را به روستاهای آرند و آب برم متصل می‌کند، ادامه این جاده چرام را به روستای طسوج و سایر روستاهای شهرستان چرام متصل می‌کند. شهر چرام با ۲٬۸ کیلومتر مربع مساحت در جنوب غرب ایران و در مرکز استان کهگیلویه و بویر احمد قرار دارد. این شهر کوهستانی می‌باشد و در امتداد رشته کوه زاگرس قرار دارد. چرام دارای اب و هوای استپ محلی، و بارش سالانه کم و دمای معتدل می‌باشد.


title: چرام

text: چرام در بخش زاگرس جنوبی قرار دارد و این جهت دارای اب و هوای گرم تر و خشک تری نسبت به بخش زاگرس شمالی هست. میران ۸۸ درصد مساحت شهرستان چرام را منابع طبیعی تشکیل می‌دهد.


title: چرام

text: پوشش طبیعی شهرستان چرام دارای ۸۰ درصد بلوط ایرانی(برودار) و ۲۰ درصد دیگر شامل درختان بنه، کیکم، بادام، زبان گنجشک و غیره که شامل ۷۲ گونه متعلق به ۳۰ خانواده است. استان کهگیلویه و بویر احمد داری ۲ هزار گونه گیاهی می‌باشد و ناحیه سردسیر چرام چون کوه چاست خار مستعد برای رویش گیاهانی چون کنگر (گیاه)، بیلهر، جاشیر، چویل، آویشن، پونه و غیره می‌باشد. مراتع استان کهگیلویه و بویر احمد و چرام دارای ۴۰۰ گونه داروی گیاهی می‌باشد.


title: چرام

text: شهر چرام در امتداد رشته کوه‌های زاگرس قرار دارد و منطقه‌ای کوهستانی محسوب می‌شود. اکثر روستاهای شهرستان چرام در منطقه کوهستانی واقع شده‌اند و راه دسترسی به این روستاها جاده‌های کوهستانی می‌باشد. رشته کوه‌های زاگرس حاصل برخورد دو صفحه تکتونیکی اوراسیا و عربستان هستند، این چین خوردگی متوقف نشده و دگرگونی زمین در غرب ایران و منطقه زاگرس همچنان ادامه دارد و از این رو کوه‌های منطقه چرام جوان محسوب می‌شوند و دارای فرسودگی کمی هستند. جنس سنگ کوه‌های چرام سنگ رسوبی می‌باشد و اکثراً کوه‌های چرام دارای چین خوردگی می‌باشند و مربوط به دوره دوم و سوم زمین‌شناسی می‌باشند.


title: چرام

text: رودخانه نازمکان (خیرآباد) بزرگترین رودخانه‌ای می‌باشد که در چرام قرار دارد.


title: چرام

text: چرام دارای اب و هوای نسبتاً گرمی می‌باشد. در فصل زمستان کوه‌های اطراف شهر به خصوص کوه چاسخار پوشیده از برف می‌شوند ولی به ندرت در شهر بارش برف مشاهده می‌شود. اب و هوای چرام در تابستان گرم و خشک و در زمستان سرد و خشک می‌باشد. میزان تغییر دما بین زمستان و تابستان ۳۰ درجه سلسیوس می‌باشد.


title: چرام

text: اقتصاد چرام بر پایه تولید و بیشتر اقتصاد چرام وابسته به کشاورزی نظیر کشت برنج، گندم، سیفی جات، حبوبات و مرکبات می‌باشد، همچنین در مناطق سردسیر چرام کاشت گردو و سایر مرکبات مرسوم می‌باشد. تولید و فروش گیاهان دارویی نیز رواج در چرام رواج دارد. به‌طور کلی روستاییان با دامداری و کشاورزی و همچنین پرورش شیلات معیشت می‌کنند. شهر چرام دارای شهرک صنعتی می‌باشد که فعالیت‌هایی شامل تولید مواد بهداشتی، اب معدنی و غیره دارد. شهر چرام دارای معدن فسفات می‌باشد که هنوز به بهره‌برداری نرسیده‌است.


title: چرام

text: نخستین بار در سال ۱۳۰۸ به همت حسین قلی چرامی مکتب خانه‌ای در چرام تایسس شد. در سال ۱۳۱۲ به درخواست حسین قلی چرامی توسط اداره معارف بهبهان دبستان رودکی چرام تأسیس شد، در سال تحصیلی ۱۳۳۳–۱۳۳۴ پایه‌های پنجم و ششم ابتدایی کشاورزی در مدرسه تأسیس شد و تعداد اموزگاران چرام افزایش یافت. این شهر دارای دانشگاه و موسسات عالی نظیر دانشگاه صنعت و معدن چرام که در سال ۱۳۹۱ تأسیس شد، دانشگاه پیام نور و همچنین مرکز فنی و حرفه‌ای می‌باشد. شهر چرام دارای یک کتابخانه عمومی با نام رجایی می‌باشد.


title: چرام

text: شهر چرام دارای یک استادیوم ورزشی، استخر سر پوشیده و همچنین ۴ سالن و ۱ مجموعه ورزشی سرپوشیده می‌باشد.


title: چرام

text: حدود ۸۰ درصد استان کهگیلویه و بویراحمد را ارتفاعات و ۵۶ درصد این استان را جنگل تشکیل می‌دهد، تنها ۲۰ درصد باقی‌مانده را دشت‌ها تشکیل می‌دهند. ۸۸ درصد مساحت شهرستان چرام را پوشش گیاهی و کوهستان‌ها تشکیل می‌دهند، از این رو شهر چرام به علت کوهستانی بودن و داشتن جنگل‌های بلوط و دشت‌های زیبا مقصد مناسبی برای کوهنوردی، صخره‌نوردی و طبیعت گردی می‌باشد. چرام به نوبه خود زیست‌بوم گونه‌های جانوری نظیر بز کوهی، کبک، عقاب، پلنگ ایرانی، خرس ایرانی، گوزن ایرانی و غیره می‌باشد که با گسترش جمعیت انسانی به ندرت در طبیعت یافت می‌شوند و اکثراً در منطقه محافظت شده دنا نگهداری می‌شوند ولی به ندرت در طبیعت چرام نیز مشاهده می‌شوند. از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری طبیعی چرام می‌توان به چشمه بلقیس چرام اشاره کرد که سالانه پذیرای هزاران نفر می‌باشد. همچنین شهر چرام دارای قلعه‌های قدیمی مربوط به دوره قاجار و حمام قدیمی القچین نیز می‌باشد. شهر چرام شهری نسبتاً مذهبی با مقبره‌ها و ابنه مذهبی نظیر امام‌زاده علی سادات و امام‌زاده بی بی رشیده خاتون نیز می‌باشد.چرام وبزرگان


title: دهدشت

text: این شهر در دوره ساسانیان توسط پسر اردشیر اول ساخته شده و در آن دوران به نام بلاد شاپور شهرت داشت؛ در دوره‌های پسین نیز رونق داشت اما شروع پی ریزی شهر کنونی دهدشت را پس از دوره مغولان و به عبارتی از اواخر تیموریان و پس از آن جستجو می‌کنند، ولی بافت قدیم دهدشت را که بخش‌هایی از آن بر جای مانده‌است، منسوب به دوره صفوی می‌دانند. بافت قدیم دهدشت که ۳۵هکتار وسعت دارد در سال ۱۳۶۴در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌است.


title: دهدشت

text: شهر دهدشت هویت و خاطره تاریخی خود را از مجموعه بلادشاپور (بافت قدیم شهر) می‌گیرد این مجموعه که در گذشته مطمئن‌ترین و نزدیک‌ترین مرکز ارتباط تجاری بین اصفهان (مرکز ایران) و بنادر جنوبی کشور بوده‌است در همسو نگری و همگرایی اقوام و شهروندان شهر دهدشت نقش بسزایی داشته و دارد.


title: دهدشت

text: علاوه بر این دهدشت محل عبور سپاهیان اسکندر مقدونی در حمله به تخت جمشید بوده است. تنگ‌تکاب در نزدیکی شهر دهدشت که محل درگیری سپاهیان آریوبرزن با اسکندر مقدونی بوده است؛ گذرگاهی بسیار مهمی تلقی می‌شد؛ چرا که مسیر اصلی دو استان باستانی ایران، یعنی فارس و خوزستان بود. مسیر عبور شوش به پارسه از ارجان(بهبهان) به بلادشاپور(دهدشت) و سپس به تخت جمشید پارس بوده؛ به همین خاطر یونانی‌ها به تنگ تکاب دربند پارس می‌گفتند.شاید کمتر مسیر ترددی در ایران بتوان پیدا کرد که به اندازه ی این تنگه مورد اشاره ی تاریخ نگاران و باستان شناس‌ها قرار گرفته باشد.


title: دهدشت

text: متأسفانه دهدشت علیرغم ثبت ملی شدن در سال ۶۴ و مورد بازدید قرار گرفتن توسط یونسکو در سال ۱۴۰۰، پس از دوره صفویه هیچ‌گاه مورد توجه و اقدام جدی جهت بازسازی، مرمت یا حتی نگهداری قرار نگرفت و همواره مورد بی مهری واقع شد که بخش عمده ای از این بی مهری و کم لطفی از عدم آگاهی دوگانه مردم مسئولان از پتانسیل‌های اجتماعی فرهنگی این مجموعه ناشی می‌شود بلادشاپور که باور برخی پیشینهٔ آن به دورهٔ ساسانیان هم می‌رسد یک هویت تاریخی زنده اما غیر پویا است که می‌توان با توجه نقش هویت ساز آنچه به لحاظ اقتصادی و چه به لحاظ فرهنگی اجتماعی آورده‌ها و منافع زیادی را نصیب شهروندان کردشهر دهدشت در محدوده غربی استان کهگیلویه و بویراحمد قرار گرفته‌است. این شهر از شمال به سوق و جاده اصفهان (پاتاوه - دهدشت)، از شرق به چرام، از غرب و جنوب غربی به خوزستان و شهر بهبهان و از جنوب به شهر دوگنبدان منتهی می‌شود.


title: دهدشت

text: کوه نور (نیر) که دومین کوه مرتفع استان می‌باشد در شمال و کوه خائیز در جنوب دهدشت قرار دارند. هر دو کوه غنی از گونه‌های گیاهی و جانوری می‌باشند. منطقه حفاظت شده خائیز با مساحتی بیش از ۳۳ هزار هکتار دومین منطقه حفاظت شده استان (بعد از منطقه حفاظت شده دنا) از لحاظ وسعت می‌باشد. گونه‌های شاخص جانوری منطقه خائیز شامل پلنگ، کل بز، کاراکال (از خانواده گربه‌سانان)، گربه وحشی، سنجاب ایرانی، خرس قهوه‌ای، خدنگ کوچک، خزندگان و انواع لاک پشت خشکی زی هستند. تنوع پرندگان نیز در این منطقه بسیار زیاد است و کبک، انواع گنجشک سانان، پرندگان شکاری، بالابان و عقاب‌ها از پرندگان منطقه خائیز هستند. در آتش‌سوزی سال ۹۹، گونه‌های گیاهی و جانوری زیادی از کوه خائیز از بین رفتند.


title: دهدشت

text: رود مارون نیز به عنوان یکی از خروشان‌ترین رودخانه‌های ایران در فاصله حدود ۲۰ کیلومتری شمال دهدشت جاری می‌باشد.


title: دهدشت

text: مردم دهدشت لر هستند و به زبان لری سخن می‌گویند.


title: دهدشت

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵۷٬۰۳۶ نفر (۱۴٬۰۰۹ خانوار) بوده‌است.


title: دهدشت

text: غار نزل در شهرستان چرام واقع در استان کهگیلویه وبویراحمد که در ۴۵ کیلومتری جاده دهدشت یاسوج در پشت کوه نور در منطقه سردسیری جوی خانه که محل ییلاق عشایر ایل نوئی از ایلات بزرگ و تاریخی استان کهگیلویه است واقع شده‌است. در سالهای گذشته تعدادی از غارنوردان ادعا داشته‌اند که توانسته‌اند به قسمتهایی از این غار ناشناخته ورود کنند و پس از ۱۶ ساعت تلاش در نهایت تا عمق حدود ۲۱۰ متری پیشروی داشتند.


title: دهدشت

text: غار نزل شامل دو حلقه چاه طبیعی است که محل جمع شدن سیلاب‌های عظیم زمستانی و آب ناشی از ذوب برفهای این منطقه است. چاه شمالی نزل دارای دهنه‌ای به قطر ۵ متر و عمق بیش از ۶۰ متر است که توسط آب راه‌های کوچکی به چاه جنوبی که در فاصله‌ای حدود ۳۰متری آن قرار دارد متصل می‌شود. چاه جنوبی که دارای چند دهنه به قطرهای ۱۰٬۱۵و۵ متر است که عمیق‌ترین طول آن حدود ۷۰متر می‌شود. کهگیلویه و بویراحمد به لحاظ قرار گرفتن در زاگرس مرکزی و دارا بودن کوهستان‌های مرتفع و بهم پیوسته دارای شگفتی‌های طبیعی و زمین‌شناختی متنوعی است. کوه‌های مرتفعی مانند دنا، نرماب، نیر، ساورز، خامی، سفید و سیاه هر یک در بخشی از استان کهگیلویه و بویراحمد و به موازات هم علاوه بر دارا بودن پوشش‌های گیاهی متنوع در دل خود شگفتی‌های زمین‌شناسی منحصر بفردی نیز دارند که هر از گاهی بخشی از آن‌ها کشف می‌شود. با کاوش‌های زمین‌شناسی توسط زمین‌شناسان و غارنوردان غارهای عظیم و زیبایی در کهگیلویه و بویراحمد کشف و شناسایی شده‌است.


title: دهدشت

text: کاروانسرای بافت تاریخی دهدشت در ضلع غربی بافت تاریخی دهدشت و در کنار مجموعه حمام کاروانسرا، امامزاده ابراهیم و امامزاده جابر واقع شده‌است. بنای فوق از جمله آثار شهر دوره اسلامی صفوی است که با دو ورودی در شمال و جنوب ساخته شده‌است. بنا شامل حیاط و حجره‌های چهار طرف آن است. تعداد این حجره‌ها ۳۸ عدد و بعضی از آن‌ها به همدیگر راه دارند. بنا با سنگ و گچ که از معادن اطراف شهر تأمین می‌شده، ساخته شده‌است. کف حیاط با سنگ‌های لاشه‌ای بزرگ سنگ‌فرش شده و سطح حیاط اندکی پایین‌تر از کف حجرات است. در حیاط چاه آبی برای تأمین آب موردنیاز کاروانیان به چشم می‌خورد. حجره‌ها با طاق‌های جناغی پوشش داده شده و همگی یک ایوان کوچک در جلوی خود دارند. در داخل ایوان‌ها طاقچه‌هایی برای گذاشتن اشیا و نیز دودکش تعبیه شده‌است. یک راه‌پله مارپیچ در ضلع شمالی ارتباط حیاط با پشت‌بام را تسهیل می‌کرده‌است. این کاروانسرا که به‌طور کامل تخریب شده بود که در سال ۱۳۶۹ با آزادسازی منطقه دهدشت، در قسمت پی بنا در عمق دو متری مورد شناسایی قرار گرفت و عملیات خاکبرداری و آوار برداری از آن آغاز شد. در عملیات خاکبرداری تمام قسمت‌های بنا مشخص شد. بعد در سال‌های ۷۹ و ۷۸ اقدامات مرمتی شامل سنگ‌فرش حیاط، آجرکاری پوشش بام، تعمیر حجرات جلوی کاروانسرا انجام شده‌است. البته هم‌اکنون نیز این بنای تاریخی در حال مرمت است. این کاروانسرا ۱۶۰۰ متر مربع مساحت دارد. کاروانسرای بافت تاریخی دهدشت که در مالکیت سازمان میراث فرهنگی است، در سال ۱۳۷۹ با شماره ۳۵۵۱ در فهرست آثار تاریخی به ثبت ملی رسیده‌است.


title: دهدشت

text: تنگ پیرزال در حدود ۱۵ کیلومتری شمال شرق شهر دهدشت در مسیر اصلی جاده دهدشت به یاسوج و مابین دو شهر دهدشت و سرفاریاب قرار دارد. این تنگ در دل کوهی به نام کوه سیاه و صخره‌های بلند آن واقع شده‌است. طول این تنگ حدوداً ۴٫۵ کیلومتر می‌باشد. تنگ پیرزال یکی از مناظر طبیعی زمین شناختی کم‌نظیر در جنوب و حتی ایران است. چندین چشمه بزرگ و کوچک و رودخانه ای در این تنگ جاری که همگی فصلی می‌باشند. به همین دلیل بهترین زمان برای بازدید از این مکان از اوایل آبان تا اواخر فروردین می‌باشد. همچنین خط لوله اول سراسری گاز ایران که پس از گذر از پالایشگاه بیدبلند بهبهان تا کشور آذربایجان امتداد می‌یابد، از این تنگه عبور می‌کند.


title: دهدشت

text: چشمه ای در حدود ۱۴ کیلومتری شرق دهدشت که از دل کوه نیر (نور) می‌جوشد.


title: دهدشت

text: پارک جنگلی بزرگ دشت مازه در ۳ کیلومتری شمال دهدشت که دارای درخت‌های گرمسیری و در هر فصل میزبان گردشگران است.


title: دهدشت

text: منطقه گردشگری لگین راک در حدود ۱۸ کیلومتری شهر دهدشت واقع شده‌است.


title: دهدشت

text: باشگاه هندبال فراز بام خائیز نماینده شهر دهدشت در لیگ برتر هندبال ایران می‌باشد.


title: قلعه رئیسی

text: قلعه رئیسی شهری در بخش چاروسا شهرستان کهگیلویه استان کهگیلویه وبویراحمد ایران است.


title: قلعه رئیسی

text: قلعه رئیسی در جنوب غربی استان کهگیلویه و بویراحمد و در منطقه‌ای کوهستانی قرار دارد. غرب قلعه رئیسی به رودخانه‌ای و گودال‌های عمیق ختم می‌شود که آب آن شالیزارهای سبزیجات وپیاز این بخش را تأمین می‌کند و در زبان محلی مردم منطقه به رو معروف است. این شهر در مسیر ارتباطی روستاها و بخش‌های هم جوار قرار دارد و به نوعی گلوگاه ارتباطی این مناطق به‌شمار می‌رود، این منطقه نقطهٔ ارتباطی شهرها و بخشهای دیگر از جمله راه ارتباطی دیشموک، دهدشت و خوزستان به‌شمار می‌آید. قلعه رئیسی در ۷۵ کیلومتری شهر دهدشت مرکز شهرستان کهگیلویه قرار دارد.


title: قلعه رئیسی

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳٬۲۶۹ نفر (۷۵۰ خانوار) بوده‌است.


title: دیشموک

text: دیشموک شهری است در استان کهگیلویه و بویراحمد و شهرستان کهگیلویه، ، این شهر زادگاه و خواستگاه ایل بزرگ بهمئی می باشد. جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵، برابر با ۵۷۹۱ نفر (۱۲۹۴ خانوار) بوده‌است. وسعت بخش دیشموک ۹۷۶ کیلومتر مربع و ارتفاع شهر دیشموک از سطح دریا ۱۷۲۴ متر می‌باشد. بنا بر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش دیشموک شهرستان کهگیلویه در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۰۷۴۶ نفر بوده‌است.


title: دیشموک

text: شهر دیشموک از شمال به شهرستان لردگان چهارمحال و بختیاری، از غرب به ایذه و باغملک خوزستان، از جنوب به ارتفاعات ۳ هزار متری کوه سیاه و بخش بهمئی گرمسیر و از شرق به بخش‌های مارگون و چاروسا و شهر دهدشت ارتباط دارد.


title: دیشموک

text: این شهر دارای زمستان سرد و تابستانی معتدل است.


title: دیشموک

text: مردم این شهر لرتبار هستند و به زبان لری تکلم می‌کنند.


title: دیشموک

text: از جمله مکان‌های گردشگری این شهر عبارتند از:


title: دیشموک

text: مکان‌های گردشگری عبارتند از قلعه شاه منصور لیراب، تنگ بالیاو، امامزاده میرسالار، گوردخمه در دیشموک، کوه دل‌افروز، کوه غارون (کوهایی سرشار از گیاهان طبیعی و داروئی)، قلعه تاریخی دیشموک و این شهر دارای اب هوایی سردسیری است و از مکان‌های خوش اب هوا در استان می‌باشد. دیشموک شهری است در استان کهگیلویه و بویراحمد و شهرستان کهگیلویه، جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۴٬۰۵۳ نفر (۷۱۰ خانوار) بوده، وسعت بخش دیشموک: ۹۷۶کیلومتر مربع، ارتفاع شهر دیشموک از سطح دریا: ۱۷۷۵ متر می‌باشد. مردم این شهر به زبان لری (گویش بهمئی) و از ایل بزرگ بهمئی (سردسیری) می‌باشند. این شهر دارای زمستان سرد و تابستانی معتدل است. موقعیت آن: از شمال به شهرستان لردگان چهارمحال و بختیاری، از غرب به ایذه و باغملک خوزستان، از جنوب به ارتفاعات ۳ هزار متری کوه سیاه و بخش بهمئی گرمسیر و از شرق به بخش‌های مارگون و چاروسا و شهر دهدشت ارتباط دارد. تا مرکز شهرستان ۹۶ کیلومتر فاصله دارند و ۷ کیلومتر تا امامزاده میرسالار فاصله دارند این شهر از نظر امکانات در شرایط نامساعدی می‌باشد که توجه ویژه برای پیشرفت و بهبود وضعیت آن دارد. این شهر در وسط کوه‌ها قرار دارد که در زمستان آب و هوای بسیار سردی را دارد که در سال ۹۷ گاز رسانی به این شهر شروع شده‌است.


title: دیشموک

text: اماکن گردشگری: از جمله مکان‌های گردشگری این شهر عبارتند از: قلعه تاریخی دیشموک، گور دخمه (در کوه بر فراز شهر دیشموک) بالاتر از محله برگره، امامزاده میرسالار (واقع در ۷کیلومتری جنوب شهر دیشموک)، قلعه شاه منصور (واقع در روستای لیراب)، کوه سر به فلک کشیده دل‌افروز، غار ده احمد در ۵ کیلومتری شمال غرب دیشموک


title: دیشموک

text: تنگ لیتون


title: دیشموک

text: تفرجگاه زیبا و بکر تنگ لیتون در منطقه دلی آجم از توابع بخش دیشموک شهرستان کهگیلویه با خوانی اززیبایی‌های خدادادی مانند بهشت از چشم گردشگران پنهان است. رودخانه پرآب آجم از این تنگ زیبا سرچشمه می‌گیرد و در تمام فصول سال در این تنگ زیبا جاری است.


title: دیشموک

text: قلعه دیشموک بر بلندای صخره‌ای گچی و در غرب شهر دیشموک واقع شده‌است. ابعاد تقریبی آثار فوق در ابعاد حدود ۲۵۰×۲۵۰ متر و ارتفاع آثار در حدود ۲۵ متر می‌باشد. نوع مصالح ساختمانی که در این قلعه بکار برده شده‌است عبارتند از سنگ و ملات گچ که دارای استحکام خوبی هستند. برای تأمین آب آشامیدنی ساکنین قلعه و راه ورودی قلعه، راهی خاص و زیر زمینی وجود داشته که بیش از ۲۰۰ متر طول دارد. قدمت این آثار به دوره‌های تاریخی واسلامی می‌رسد. چشمه‌ها: کرنگ، سربلقاب، ده ورگ: کوه‌ها: کوه غارون ۳۶۵۰متر، کوه دل‌افروز ۳۰۱۰ متر، کوه مانگشت ۳۵۰۰متر، کوه برفکون ۳۲۵۰ متر، کوه سیاه ۳۲۸۵ متر، کوه منگار ۳۱۱۰ متر، کوه کله ۳۱۸۰ متر، کوه بورک ۳۱۰۸ متر--- یکی از روستاهای بخش دیشموک روستای کرنگ می‌باشد که در این بخش واقع شده که دارای طبیعت بکر و باغات وحشی و زیبا است که چشم هر بیننده ای را به خود جلب می‌کند. روستای کرنگ در ۲۰ کیلومتری شهر دیشموک و در میان کوه‌های سربه فلک کشیده دل‌افروز و نسح طاووس «نسه» و کوه شرنگ رنگ واقع شده می‌باشد. کرنگ دارای طبیعت بکرو باغات وحشی و زیبا می‌باشد که چشم هر رهگذری را به خود جلب می‌کند. مردم این مناطق همیشه در همه مراسمات شادی و سوگواری کنار هم هستند و شریک شادی و غم یکدیگرهستند؛ و مردم این مناطق بهمئی‌نشین هستند که در فصل تابستان دورهم جمع شده و هرکس در باغ و زمین خود مشغول می‌باشد. پوشش گیاهی منطقه: دارای گیاهانی بسیاری که بیشتر آن‌ها دارای خواص دارویی می‌باشند. گیاهانی شامل چویل، جاشیر ٬ملیر، برنجاس ٬کنگر، گلگت، شیر شیرو، خارسه، دوتوبره، ریواس، بکلو، می‌باشد. درختان بدون ثمر چون سپیدار، بید ٬فیش ٬کیکم ٬تنگس ٬گینه و همچنین دارای باغ‌های سرسبزی می‌باشد که دارای درختان میوه چون تاگ ٬انواع انگور ٬گردو ٬سیب ترش ٬سیب شیرین، هلو، آلو، زردآلو، زالزالک، مهلو، بن، کلخنگ، انجیر٬ا نچیچک، انار، گیلاس ٬گلابی و غیره می‌باشد. چشمه‌های متعدد: روستای کرنگ دارای چشمه‌های بسیاری می‌باشد که آب این چشمه‌ها بسیار سرد و گوارا می‌باشد.


title: دیشموک

text: قلعه دیشموک، برد دالو (سنگی سوراخ شده و به شکل اتاقک و متعلق به هزاران سال قبل)، پیر پلنگ، برم گراب آبگیری به نام برم سوره نیز از نقاط دیدنی طبیعی دیشموک است. راز و رمز طبیعت مناطق بخش دیشموک را نمی‌توان توصیف کرد؛ طبیعت در جشن بهاری این مناطق بکر آن‌چنان مسحورکننده است که خاطره سفر هر گردشگری به نقاط گردشگری شهر دیشموک و بخش دیشموک همواره در دل او خواهد ماند. استقبال گردشگران نوروزی از دگرگونی طبیعت همواره در نخستین روزهای سال نو به چشم می‌خورد و طبیعت خدادادی و مناظر دیدنی باشکوه بخش دیشموک خاطرات فراموش نشدنی را در دفتر خاطرات سفرهای میهمانان نوروزی ثبت می‌کند. طبیعت بکر و تپه‌های پوشیده از گل‌های رنگارنگ چشم‌اندازهای بسیار زیبایی را طراحی کرده‌است. آنان که مشتاق دیدار از طبیعت خدادادی و آب‌های خروشان در کنار شالیزارهای سرسبز هستند، با سفر به بخش دیشموک قلعه تاریخی دیشموک و قلعه شاه منصور روستای لیراب ضمن دیدار از این مناطق و بهره‌مندی از طبیعت دل‌انگیز از مهمان‌نوازی مردم خونگرم این بخش برخوردار خواهند شد. کوهستان‌ها به گلستانی پر از گل‌های وحشی رنگارنگ تبدیل شده و گل‌های زرد، آبی و قرمز در میان چمنهای سرسبز دشت‌ها جلوه‌ای خاص به طبیعت شهر دیشموک و روستاهای اطراف آن بخشیده‌است. مناطق روستایی از جاذبه‌های خوب گردشگری برخوردار هستند. فعالیت کشاورزی در این مناطق می‌تواند برای میهمانان دیدنی باشد. مناظر و چشم‌اندازهای طبیعی در روستاهای بخش دیشموک بی‌نظیر است، درختان و گونه‌های مختلف گیاهی، رودخانه‌های خروشان و اماکن تاریخی در روستاهای لیراب، فارتق و اسفندان و درغک همه ساله پذیرای مسافران و گردشگران زیادی از سراسر کشور است. شهر دیشموک با اقلیمی سردسیری و با ارتفاع یک‌هزار و ۹۰۰ متر از سطح دریا، دارای جاذبه‌های طبیعی و تاریخی بی‌نظیری است. آب رودخانه تنگ فارتق در دامنه کوه‌های پوشیده از گل و گیاه روان است.۱- معدن نیترات پتاسیم لیراب با ظرفیتی بیش از یک میلیون تن؛ حجم ذخیره نخستین معدن نیترات کشور در دیشموک بیش از ۶۰۵ هزار تن با عیار ۸٫۱ درصد برآورد شده‌است. معدن لیراب دیشموک، سال ۱۳۸۰ از سوی وزارت صنایع و معادن وقت کشف شد و به وسیله رسانه‌های همگانی، وجود ماده کمیاب نیترات پتاسیم لیراب به مردم اطلاع‌رسانی شد. فعالیت این معدن حدود ۳۰۰ سال تخمین زده می‌شود. در معدن نیترات بخش دیشموک، بیش از ۴۰۰ نوع مشتقات تولید خواهد شد. نیترات، ماده معدنی مهمی است که در حوزه‌های مختلف از جمله صنعت نفت و گاز، پالایشگاه‌ها، صنایع داروسازی، دستگاه‌های سرمایشی و تهویه مطبوع کاربرد دارد. کشف ذخیره معدنی نیترات در بخش دیشموک کهگیلویه و بویراحمد، ایران را در جمع معدود کشورهای دارای این ماده معدنی راهبردی قرار دهد. کشوهای آمریکا، چین و شیلی دارای بیشترین ذخیره ماده معدنی راهبردی نیترات در جهان هستند.خودکشی دختران جوان یکی از معضلات اجتماعی بخش دیشموک است.


title: دیشموک

text: چهارماهه ابتدای سال ۱۳۹۸ پنج مورد خودکشی در دیشموک گزارش شده‌است؛ که متأسفانه هر پنج نفر جان خود را از دست داده‌اند.


title: دیشموک

text: در سال ۱۳۹۷ پنج مورد سوختگی در بخش دیشموک گزارش‌شده که از این تعداد چهار نفر جان خود را از دست‌داده…


title: دیشموک

text: به گفته شاهدان و مردم محلی از جمله دلایل خودکشی در دیشموک:


title: دیشموک

text: به گزارش خبرنگار روزنامه ایران؛ آن‌طور که تحقیقات میدانی فعالان اجتماعی در دیشموک و روستاهای اطراف نشان می‌دهد در شش‌ماهه ابتدای سال ۹۸ بیش از ۱۱ مورد خودسوزی زنان اتفاق افتاده‌است.


title: دیشموک

text: ۱- کرفس کوهی


title: دیشموک

text: کوه دل‌افروز دیشموک در استان کهگیلویه و بویراحمد تنها ذخیره گاه گیاه دارویی کرفس کوهی است.


title: دیشموک

text: گونه گیاهی کرفس که با عنوان محلی «کلوس» شناخته می‌شود گیاهی خودرو و خوشبو از خانواده چتریان است و دارای ارزش دارویی، درمانی و ژنتیکی است.


title: دیشموک

text: ۲- بن سرخ یا لیزک (نام محلی بسور یا بن سهر): آش دنگو (محلی کهگیلویه و بویراحمد) محلی و بومی را با همین گیاه تهیه می‌کنند.


title: دیشموک

text: ۳-تره


title: دیشموک

text: بنیس، فیالی، برگره، پا قلعه، سربلقاب، ده ورگ، پس قلعه، گراب


title: دیشموک

text: سرو یا شروه، "سرو خوانی زنان" بهمئی یکی از سوزناک‌ترین آواهای محلی در ایران می‌باشد.


title: دیشموک

text: یاریار بهمئی از آوازهای کهن قوم لر است که از فطرت پاک نیاکان سرچشمه گرفته و بخشی از هویت فرهنگی ایل بهمئی را تشکیل می‌دهد.


title: دیشموک

text: بازی‌های محلی: الختر، چوکلی، کوس، کل کله برد


title: دیشموک

text: ۱- الختر بازی محلی که یا به صورت دو نفره یا به صورت دو گروه ۳ نفره می‌باشد طریقه بازی به این شکل است که هر دو نفر باید یک پای خود را در دست بگیرند و شروع به مبارزه کنند یعنی آنقدر به هم تنه بزنند تا بالاخره یکی از آن دو شکست بخورد. در این بازی باید قوای جسمانی بالایی داشته باشند چون گاهی به مدت ۵ دقیقه یا بیشتر باید به همین شکل به مبارزه ادامه می‌دهند.


title: دیشموک

text: ۲- چوکلی این بازی با دوچوب یکی بزرگ ودیگری کوچک انجام می‌شد دو طرفه زمین بازی دوتا چاله کوچک می کندن بعد بازیکنان به دوگروه تقسیم می شدن هرکدوم به یه سمت زمین قرار می گرفتن گروه اول چوب کوچک را روی چاله قرار می‌داد وبا قرار دادن چوب بزرگ زیر ان ضربه می‌زد تا چوب کوچک پرتاب بشه چوب کوچک باید کنار گروه دوم قرار بگیرد در غیر این صورت باخت به حساب می‌آمد وباید مسافتی که تعین می‌شد (هو…)میکشیدن یعنی نفس خود را حبس میکردن از مبدأ تا مقصد این بازی بیشتر مخصوص پسران بود.


title: دیشموک

text: گازرسانی به دو بخش دیشموک و چاروسا با جمعیتی بیش از پنجاه هزار نفر در سال ۱۳۹۸ صورت گرفته‌است.


title: سی‌سخت

text: سی‌سَخت شهری در ۳۵ کیلومتری شمال غربی شهر یاسوج مرکز استان و در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران جای دارد. این شهر مرکز شهرستان دنا می باشد.


title: سی‌سخت

text: جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵، برابر با ۱۵ هزار تن بوده‌است. اهالی این شهر از مردم لر و به زبان لری تکلم میکنند.


title: سی‌سخت

text: این شهر در دامنه کوه دنا بلندترین کوه رشته‌کوه زاگرس جای گرفته‌است و هفتمین شهر مرتفع ایران هست و منطقه‌ای گردشگری به‌شمار می‌آید. از جمله مناطق گردشگاهی این شهر می‌توان به کوه گل-چشمه میشی-دشتک-بندان و تنگه ی نِول از آن نام برد.شهر سی‌سخت با مساحت تقریبی ۵/۶ کیلومتر مربع در دامنه کوه ۴٬۴۱۹ متری دنا واقع گردیده‌است. برای مسافرت به این شهر می‌توان از جاده یاسوج به سی‌سخت بهره برد؛ یا از اصفهان-سمیرم-سی سخت به این شهر رسید.


title: سی‌سخت

text: در شامگاه ۲۹بهمن ۹۹ زلزله ای به بزرگی ۵/۶ ریشتر ساعت ۲۲:۰۵دقیقه شهر سی سخت را لرزاند که تنها خسارات مالی داشت و خسارت جانی نداشت.


title: سی‌سخت

text: شهر سی‌سخت در دامنه کوه دنا بلندترین کوه رشته‌کوه زاگرس جای گرفته‌است و منطقه‌ای گردشگری به‌شمار می‌آید.


title: سی‌سخت

text: اقلیم سی‌سخت تحت تأثیر کوهستان دنا سردسیری است و قسمتی از پائیز و سرتاسر زمستان از برف پوشیده‌است؛ و همین امر موجب پرآبی منطقهٔ سی‌سخت است؛ و جویبارها و چشمه‌سارهای دائمی از مناطق برفی سرازیر شده و منطقه را سیراب می‌سازد. شهر سی سخت به سبب موقعیت جغرافیایی و قرارگیری در دامنه کوه دنا دارای هوای مطبوع و خوشایند، آب سالم، خوشگوار و فراوان است.


title: سی‌سخت

text: مردم این شهر لرتبار هستند و به زبان لری صحبت می‌کنند.


title: سی‌سخت

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۸۵۸۵ نفر (۲٬۲۰۰ خانوار) بوده‌است.


title: سی‌سخت

text: چشمه‌ها


title: سی‌سخت

text: "چشمه میشی": بزرگترین و پرآب‌ترین چشمه‌اش چشمه «بشو = Bocu» یا چشمه میشی است که در پائین گردنه بیژن قرار گرفته و آب آن با وجود تأمین آب آشامیدنی شهر، زمینهای زراعی ده بزرگ سی‌سخت را نیز آبیاری می‌کند.


title: سی‌سخت

text: "چشمه سرد": واقع در منطقه کوه گل شهر سی سخت.


title: سی‌سخت

text: "چشمه توف": مشرف بر شهر توریستی سی سخت. این چشمه در مسیر صعود به قلهٔ دنا قرار دارد. این چشمه در تمام فصول سال دارای آبی گوارا و خنک می‌باشد.


title: سی‌سخت

text: "چشمه تاگی": دارای آبی خنک و گوارا که عطش کوهنوردان را بر طرف می‌کند.. از آب این چشمه برای آبیاری باغات انگور و سیب و گردوی منطقهٔ کلنجه استفاده می‌شود.


title: سی‌سخت

text: "چشمه تاگی"، "چشمه سیاه"، "چشمه ریزک"، "چشمه بایی"، "چشمه توف" و… آدرس اماکن:


title: جعفریه (قم)

text: جعفریه مرکز شهرستان جعفرآباد و یکی از شهرهای استان قم در ایران است.


title: جعفریه (قم)

text: شهر جعفریه ، با مختصات ۵۰ درجه و ۳۱ دقیقه طول شرقی و ۳۴ درجه و ۴۶ دقیقه عرض شمالی شهرستان قم واقع شده است که در سال ۱۳۷۵ با تصویب هیئت محترم وزیران به شهر تبدیل گشت و نام آن از گازران به جعفریه تغییر یافت و از سال ۱۳۷۷ اداره شهرداری در آن تأسیس شده است . این شهر در ۳۵کیلومتری شمال غربی شهر قم واقع شده است.


title: جعفریه (قم)

text: مذهب مردم شهر شیعه جعفری بوده و زبان غالب شهر ، ترکی و فارسی می باشد. و از محلات قدیمی شهر می توان از محله حمام کوچه باغ بهارستان(بندرعباس) نام برد


title: جعفریه (قم)

text: بیش از ۱٫۵ درصد گوشت کشور از این شهر تأمین می‌شود.


title: جعفریه (قم)

text: جمعیت جعفریه بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۹،۳۸۷ نفر بوده‌است.


title: جعفرآباد

text: جعفرآباد نام مکان‌های زیر است. شهرستان جعفرآباد ، نام شهرستانی در استان قم


title: شهرستان آزادشهر

text: شهرستان آزادشهر یکی از شهرستان‌های ایران است که در استان گلستان قرار دارد. مرکز این شهرستان، شهر آزادشهر است.[۱]


title: شهرستان آزادشهر

text: نام کهن این شهر «قره تکن» می‌باشد که قریه‌ای کوچک بوده و گسترش می‌یابد. قره در زبان ترکی به معنی سیاه و تکن به معنای تلو می‌باشد. رضا شاه نام این شهر را «شاه‌پسند» می‌نامد؛ گفته می‌شود در اوایل حکومت رضاشاه وقتی وی از این منطقهٔ خوش آب وهوا و جنگلی عبور می‌نموده ضمن آنکه دستور احداث یک پاسگاه ژاندارمری را در این محل -که اکنون در میدان مرکزی شهر قرار گرفته‌است می‌دهد و ازین پس این محل را شاه پسند نامیدند و کم‌کم‌رو به توسعه نهاد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ نام این شهر به آزادشهر تغییر یافت. جمعیت شهری آزادشهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۵۷۳۶۰ نفر بوده‌است. از مراکز گردشگری و باستانی این شهرستان می‌توان بقاع امامزادگان محمد بن زید و محمد بن جعفر صادق (آق امام)، پارک جنگلی شبنم و پارک زیتون تپه وبنیادنیمروز ونخستین نشریه استان گلستان بنام گلستان نو وهفته نامه نیمروزدرسال۱۳۷۶ را نام برد.


title: شهرستان آزادشهر

text: آزادشهر به لحاظ قرار داشتن در جاده بین‌المللی و محل تلاقی جاده‌های گنبد کاووس _گرگان (تهران) - شاهرود - مینودشت(مشهد) به نوعی چهار راه محسوب میشود. متعاقب تفکیک منطقه شرقی مازندران از استان مازندران، استان گلستان تشکیل میشود به مرکزیت شهر بزرگ گرگان. و آزادشهر نیز از همان زمان در تقسیمات کشوری از شهر به شهرستان تغییر مینماید.آزادشهر اقوام مختلفی از سراسر ایران را در خود گنجانده است به همین لحاظ میتوان آنرا ایران کوچک نامید.  جمعیت این شهرستان در سال ۱۳۹۰ شمسی برابر با ۹۶۱۱۰ نفر بوده‌است. از مراکز گردشگری و باستانی این شهرستان می‌توان پارک جنگلی و آبشار کوهمیان، بقعهٔ امامزاده محمد بن زید (آق امام)، پارک تفریحی و گردشگری زیتون که در جنوب شهر بر فراز تپه ای موسوی به زیتون تپه قرار دارد می‌توان نام برد.[۲]


title: شهرستان آزادشهر

text: شهر: نوده خاندوز شهرها: آزادشهر و نگین‌شهر


title: شهرستان آزادشهر

text: آزاد شهر از غرب به شهرستان رامیان و مرکز استان گرگان متصل می‌باشدشهرستان آزادشهر شهری است که تمام مسافران امام رضا ع از این شهرستان عبور می‌کنند. آزادشهر از شمال به شهرستان گنبد کاووس و ازسمت شرق به شهرستان مینودشت وازجنوب به شهرستان شاهرود و استان سمنان متصل است.


title: شهرستان آق‌قلا

text: شهرستان آق‌قلا یا آق‌قالا به معنی قلعه یا دژ سپید، یکی از شهرستانهای ایران است که در استان گلستان قرار دارد. مرکز این شهرستان، شهر آق‌قلا است.


title: شهرستان آق‌قلا

text: جمعیت شهرستان آق قلا در سال ۱۳۹۰، برابر با ۱۲۰٬۷۲۳ نفر بوده‌است. نام قدیمی این شهرستان اسپی دژ یا همان قلعۀ سپید بوده که در سال ۱۳۵۸ به آق‌قلا تغییر یافت.


title: شهرستان آق‌قلا

text: شهر: آق قلا شهر: انبار آلوم


title: شهرستان بندرگز

text: شهرستان بندرگز یکی از شهرستان‌های شمالی ایران در استان گلستان است. شهر بندرگز مرکز این شهرستان است. زبان محلی مردم این شهرستان زبان مازندرانی است.


title: شهرستان بندرگز

text: جمعیت شهرستان بندرگز در سال ۱۳۹۵، برابر با ۴۶٬۱۳۰ نفر در ۱۵٬۲۴۷ خانوار بوده‌است. این شهرستان که در منتهی‌الیه غرب استان واقع است، از طرف جنوب به شهرستان دامغان از استان سمنان، از طرف غرب به شهرستان بهشهر از استان مازندران از طرف شرق به شهرستان کردکوی و از جهت شمال به خلیج گرگان مرتبط است. بندرگز، از دوران قاجار زمان محمد شاه ۱۲۶۲ ه.ق با احداث یک انبار بزرگ کالا توسط روس‌ها به عنوان قطب مهم اقتصادی تجاری منطقة استراباد محسوب شد. مدتی بعد، در اوایل حکومت ناصرالدین شاه این شهر با احداث یک اسکلة چوبی و شعبة بانک استقراضی، از یک سو با گرگان، دامغان، شاهرود، مازندران و تهران و از سوی دیگر با باکو و هشترخان آستاراخان روسیه ارتباط برقرار کرد. شهرستان بندرگز با ۲۳۹۹ کیلومتر مربع با دو بخش، چهار دهستان و دو شهر بندرگز و نوکنده، دارای ۴۹۵۹۸ نفر جمعیت است. حضور ارامنه در این شهرستان بسیار چشمگیر بوده به‌طوری‌که بیشترین تعداد در میان مهاجران به منطقه را به خود اختصاص داده‌اند. این گروه بعدها صاحب بسیاری از املاک به خرید و فروش اشتغال دارند. زبان رایج مردم این شهرستان طبری است. از مهم‌ترین اماکن زیارتی این شهرستان می‌توان به امامزاده سفید چال، امامزاده حبیب‌الله نوکنده و علیرضا سرطاق اشاره کرد ظاهراً یکی از دلایل نامگذاری این بندر به «گز»؛ رویش درختچه‌های گز در مناطق ساحلی می‌باشد. از پیدایش اولیه شهر بندرگز اطلاع دقیقی در دست نیست ولی با مراجعه به اسناد تاریخی می‌توان گفت بندرگز از قدمت تاریخی بسیار برخوردار است؛ به‌طوری‌که شاه اسماعیل صفوی برای تسخیر نواحی شرقی دریای خزر به بندرگز مراجعه کرده‌است. این مطلب گویای آن است که بندرگز در آن زمان روستایی (به نام کناره) بیش نبوده و بعدها در دوره کریم خان زند به علت ارتباط با روسیه تزاری که در شمال شهر وجود داشت با جهش ویژه اقتصادی روبرو می‌شود. همین امر، عامل مهمی در نفوذ استعمار روسیه در این شهر می‌شود؛ به‌طوری‌که در زمان قاجار بارها روسیه برای تسخیر منطقه تلاش کرده‌است، نفوذ روس‌ها در این شهر به قدری بود که حتی در زبان و فرهنگ مردم بندرگز و گاهی آثار آن در زبان بومی منطقه دیده می‌شود. . شهرستان بندرگز در دو سوی شمال و جنوب خود، دارای جذابیت‌های گردشگری است. در ضلع شمالی این شهرستان خلیج گرگان و شبه جزیرة میانکاله واقع شده‌است. این محدوده علاوه بر این که پناهگاه حیات وحش میانکاله است. یکی از ذخیره گاه‌های مهم زیست کرة زمین به‌شمار می‌آید هم چنین این محدود محل مناسبی برای فعالیت‌های تحقیقاتی در زمینة پرندگان و آبزیان است. از طرفی مجتمع ساحلی بندرگز نیز موقعیت قابل توجهی از نظر جذب گردشگرانداخلی و خارجی دارد. در ضلع جنوبی هم در میان جنگل‌های پهن برگ گردشگاه‌هایی وجود دارد که از جذابیت‌های گردشگری برخوردار است. از جملة آن‌ها چشمة قلقی است که در ۲۰ کیلومتری جنوب شهر بندرگز و در عمق جنگل وطنا واقع شده و دارا یک راه ارتباطی شوسه از روستای گز واقه در قسمت جنوبی شهرستان به رادکان است. جاذبه‌های طبیعی شهرستان بندرگز یکی از شهرستان‌های استان گلستان است که به علت پایین بودن از سطح دریا فاقد هر گونه بلندی بوده و کاملاً هموار و جلگه*ای است. مهم‌ترین منابع آبی جذب جهانگرد در استان گلستان، دریای خزر و سواحل زیبای آن با چشم‌اندازها و مناظر بسیار بدیع، دلنشین و دیدنی است که همواره مسافران بسیاری را از دور و نزدیک به سوی خود جلب می‌کند. دریای خزر از ظرفیت‌ها و قابلیت‌های بسیار بالایی در زمینه بهره‌برداری‌های جهانگردی برخوردار است که در نوع خود شاید کم‌نظیر باشد. سواحل و کرانه‌های دریای خزر در پیوند با جلگه سرسبز و کوه‌های بلند سر به فلک کشیده البرز از دیدنی‌ترین و جالب‌ترین نقاط استان است. ساحل زیبا و آرام بندر گز در حاشیه دریای خزر و در فاصله ۳ کیلومتری شمال جاده آسیایی تهران - مشهد واقع شده و امکانات تفریحی و اقامتی و رفاهی مناسبی برای استراحت و استفاده بازدیدکنندگان دارد. رودهای فصلی متعددی که از کوه‌های البرز سرچشمه می‌گیرند در بندرگز جریان داشته که در انتها به دریای خزر می‌ریزند. از این رودخانه‌ها می‌توان به نو کنده، جفا کنده، گز، ول افرا و طناع اشاره کرد. این بخش در کنار خلیج گرگان قرار دارد. هوای این شهرستان معتدل و مایل به گرم و مرطوب است. بیش‌ترین درجهٔ حرارت در تابستان‌ها ۳۹ درجه بالای صفر و در زمستان‌ها ۵ درجه زیر صفر است. باران سالیانه به‌طور متوسط ۶۷۰ میلی‌متر برآورد شده‌است. انواع رستنی‌ها از قبیل درختان جنگلی* و گیاهان علوفه‌ای و دارویی و صنعتی در منطقه وجود دارند. رستنی‌های منطقه شامل درختان توسکا، بلوط، ممرز، نمدار، راش، ازگیل و گیاهانی با کاربرد دارویی از جمله گل گاوزبان، *گل بنفشه، گل ختمی و بارهنگ است که در بیشتر نقاط این شهرستان می‌رویند. پوشش گیاهی مرتعی برای چرای دام‌ها نیز به میزان کافی در این منطقه موجود است. شهرستان بندر گز گونه‌های مختلفی از حیات وحش را در خود جای داده‌است. انواع جانوران از قبیل شغال، گرگ، گراز وخرس از عمده‌ترین پستانداران این منطقه محسوب می‌شوند. گونه‌های مختلف پرندگان از جمله کبک، قرقاول، سار، تیهو، مرغابی وحشی و پولا از جمله مهم‌ترین پرندگان این شهرستان به حساب می‌آیند. انواع ماهیان رودخانه‌ای نیز در این منطقه به فراوانی یافت می‌شود.


title: شهرستان بندرگز

text: شهر: بندر گز شهر: نوکنده


title: شهرستان رامیان

text: شهرستان رامیان یکی از شهرستانهای ایران در استان گلستان است. شهر رامیان مرکز این شهرستان است. این شهر اصالتا ترک نشین میباشد و ترک های این شهر از ایل ترک های گرایلی هستند و بخاطر نوع پوششان به قیزیلباش معروف میباشند.


title: شهرستان رامیان

text: جمعیت شهرستان رامیان در سال ۱۳۹۵، برابر با ۸۶،۲۱۰ نفر بوده‌است.


title: شهرستان رامیان

text: از جاذبه‌های گردشگری شهرستان رامیان می‌توان به قله ۲۴۰۰ متری قلعه میران، استخر طبیعی گل رامیان با عمق نزدیک به ۸۰ متر، مجموعه آبشارهای سرخه کمر به تعدا ۵ آبشار، مجموعه آبشارهای جوزک، مجموعه آبشارهای سید کلاته به تعداد ۸ آبشار، مجموعه آبشارهای چفت که تعداد آنها به ۱۲ آبشار می‌رسد که کوتاهترین ان ۸ و بلندترین ان ۳۲ متر ارتفاع دارد، مجموعه آبشارهای پشمکی، چشمه نیلبرگ، چشمه سید کلاته، انجیر چشمه، منطقه کوهستانی و برف‌گیر النگ، چشمه پیر کرم، دهکده توریستی پاقلعه، جنگل دره ملا و باغ تاشته، پارک جنگلی زیبای دلند، موزه صنایع دستی بنیادنیمروزسیستانیها، ذخیره گاه بین‌المللی سرو زربین، جنگل پنهان خانه، گرم چشمه، دیو چشمه، روستای تاریخی کشکک، تپه تاریخی نقاره‌خانه، بقعه متبرکه امامزاده بی بی حلیمه خاتون الهادی و همچنین موزه مردم‌شناسی شهر رامیان اشاره کرد.


title: شهرستان رامیان

text: شهر: رامیان و دلند شهر: خان ببین


title: شهرستان علی‌آباد

text: شهرستان علی‌آباد کتول یکی از شهرستان‌های ایران در استان گلستان است. شهر علی‌آباد مرکز این شهرستان است. زبان مردم این شهرستان زبان طبری با گویش کتولی است. علی‌آباد کتول از نظر جغرافیایی، شرقی ترین منطقه طبری زبان و یکی از اصلی ترین بلوک‌های استرآباد قدیم محسوب می‌شود.


title: شهرستان علی‌آباد

text: جمعیت شهرستان علی‌آباد در سال ۱۳۹۵، برابر با ۱۴۰٬۷۰۹ نفر بوده‌است.


title: شهرستان علی‌آباد

text: شهر: علی آبادکتول شهر: فاضل‌آباد ، مزرعه ، سنگدوین


title: شهرستان علی‌آباد

text: این شهرستان با ۱۱۶۳ کیلومتر مربع وسعت در مرکز استان گلستان واقع است. در جنوب این شهرستان کوه‌های مرتفع و پوشیده از درخت البرز واقع است. در شرق ان نیز شهرستان رامیان قرار دارد. در شمال آن هم دشت گرگان واقع است. زبان بومیان شهرستان علی آبادکتول زبان کتولی هست که گویشی از زبان مازندرانی است. از مناطق دیدنی. آن جنگل کبود وال و آبشار کبود وال که در جنوب این شهرستان است و پیاده هم می‌توان به آن رسید جنگل زرین گل و روستاهای آن حوالی، دهنه محمدآباد و روستاهای بالا دست و … یکی از شهرهای آن مزرعه کتول می‌باشد که دارای خانواده‌های کِردًکتولی، مهاجر، مزرعه و … می‌باشد. موسیقی ملی کتولی در این شهرستان از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است به‌طوری‌که هر ساله جشنواره موسیقی کتولی در این شهرستان برگزار می‌شود و از جایگاه ویژه‌ای نزد علاقه‌مندان و مردم این منطقه برخوردار است.


title: شهرستان علی‌آباد

text: با انجام عملیات بررسی و شناسایی کارشناسان سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری استان گلستان تاریخ علی‌آباد کتول ۷۰۰۰ سال برآورد شده‌است. این تخمین بر اساس آثار شناسایی شده شامل محوطه، تپه و بناهای تاریخی است و بناهای شناسایی شده متعلق به دوران اسلامی است که شامل ۴ حمام، یک بنای مسکونی یک پل و یک آسیاب آبی است که بیشترین آثار شناسایی شده در بخش جلگه‌ای شهرستان کتول قرار دارد.


title: شهرستان علی‌آباد

text: ساکنان بومی منطقه کتول اقوام طبری‌تبار کتول هستند که به زبان مازندرانی با لهجه طبری کتولی سخن می‌گویند.


title: شهرستان علی‌آباد

text: رابینوی انگلیسی در کتاب مازندران و استرآباد از نظر جغرافیائی این منطقه را بدین وصف آورده‌است: بلوک کتول در جنوب شرقی استرآباد و در جنوب استرآباد رستاق واقع است حدود آن از کوهستان تا صحرائی است که در دست ترکمنهاست؛ و محدود است به رود کرک KARK و جلگه کمالان از شرق به نهر سرخ محله و از شمال به اراضی دوجی و از جنوب به میقان در بسطام طول آن از شرق به مغرب تقریباً ۱۰ مایل و از شمال به جنوب ۳۰ مایل است قسمت عمده آن پوشیده از جنگل است و صحرای علفزار نیز دارد (۱۲۸۵تا ۱۲۹۱ هـ. ش).


title: شهرستان علی‌آباد

text: در نقل و قول‌ها و گفته‌های پیران و معمران محلی و حتی در گرگان نامه آمده‌است که این اسم مرکب از سه کلمه علی، آباد و کتول است. علی مخفف امیر الامراء العظام علی محمدخان کتولی سوار کتول و داروغگی طایفه دوجی و کتول بوده و آباد به معنای عمارت است. علی‌آباد کتول قبل از اینکه این نام را به خود بگیرد طبق گفته محققین محلی کمال غریب نامیده می‌شد که قبل از استقرار و اقتدار علی محمد خان کتولی دهی بوده‌است از دهستان کتول که حد فاصل قراء خارکلاته و جنگلده و از املاک وقفی حضرات کمال غریبی‌های گرگان بوده‌است. در سال ۱۲۹۴ هـ. ق علی محمد خان کتولی دو دانگ مشاع از ۵/۳ دانگ آن را بر اساس قراردادی به مدت ۲۰ سال در اختیار خویش گرفت و چندی بعد تمامی آن را به خود اختصاص داد که با در اختیارگیری املاک کمال غریبی‌ها و ایجاد اولین بناهای مسکونی توسط علی محمدخان کتولی، بزرگ مالک متنفذ این منطقه و مسئول امنیت این بخش، از جانب دولت قاجار و اطرافیان او به اقتباس از قسمت اول نام وی علی‌آباد نام گرفت. به مرور به علت سکونت خان بزرگ و هم چنین واقع شدن بر سر راه اصلی غرب به شرق استان مرکزیت یافت و نسبت به روستاهای مجاور خود توسعه بیشتری پیدا کرد بطوریکه بناهای دو خیابان اولیه این شهر در سالهای ۱۳۱۴ و ۱۳۱۶ به دستور رضا خان و سروان خلیل پرچم، رئیس بخش املاک منطقه کتول، کشیده شد که در گذر تاریخ چندین ساله خود تاکنون گسترش و وسعتی در حدود ۲/۱۲ کیلومتر مربع یافته‌است.


title: شهرستان علی‌آباد

text: واژه کتول از دو واژه اوستایی کته (KATA) و اول (UL) تشکیل شده‌است. کته به معنای جا و مکان و اول به معنای شیب، دره و گودال می‌باشد. کتول به مجموعه آبادیهایی گفته می‌شود که در درون دره و کوه قرار دارند. از این واژه نخستین بار در سال۱۰۷۸ هـ. ق (۳۲۸ سال پیش) در کتاب روضه الصفا یاد شده‌است. هم چنین در زبان پهلوی نیز کلمه کتول از دو واژه کت (KAT) به معنای جا و مکان و اول (UL) به معنی سوی بالا و بلند مشتق شده و کتول به مجموعه آبادی‌هایی گفته می‌شود که در درون دره و شیب واقع شده باشند. این واژه دارای معانی و تعاریف گوناگونی است.


title: شهرستان ترکمن

text: شهرستان ترکمن، یکی از شهرستان‌های استان گلستان است. بندر ترکمن مرکز این شهرستان است. شهرستان ترکمن در منطقهٔ ترکمن‌صحرا قرار گرفته و پیشینهٔ اهالی آن را ترکمن‌های ایران تشکیل می‌دهند.


title: شهرستان ترکمن

text: جمعیت


title: شهرستان ترکمن

text: عیت شهرستان ترکمن طبق سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، ۷۹٬۹۷۸ نفر بوده که متشکل از ۲۱٬۳۱۵ خانوار است. جمعیت بخش مرکزی بیش ۴۸٬۰۰۰ نفر می‌باشد.قره‌سو، اسکله، نیازآباد، سیجوال، چپاقلی، ایوان‌آباد، قره‌قاشلی، پیخی شیخ، اورکت حاجی، آشوراده، اندحاجی، صفرحاجی، قره‌تپه، هاشملی، آشورآباد، یموت، زابلی‌محلهٔ علیا، زابلی‌محلهٔ سفلی، پنج‌پیکر.


title: شهرستان ترکمن

text: شهر: بندر ترکمن


title: شهرستان کردکوی

text: شهرستان کردکوی از شهرستان‌های استان گلستان در ایران است. شهر کردکوی مرکز این شهرستان است. زبان محلی مردم این شهرستان زبان مازندرانی هست.


title: شهرستان کردکوی

text: شهر: کردکوی


title: شهرستان کردکوی

text: شهرستان کردکوی در غرب استان گلستان واقع شده‌است. این شهرستان از شمال به شهرستان ترکمن از جنوب به رشته کوه‌های البرز شرقی و استان سمنان، از شرق به شهرستان گرگان و از غرب به شهرستان بندرگز محدود می‌باشد.


title: شهرستان کردکوی

text: جمعیت شهرستان کردکوی در سال ۱۳۸۵، برابر با ۶۷٫۸۲۳ نفر بوده‌است.


title: شهرستان کردکوی

text: ناهمواریها: جنوب این شهرستان را ارتفاعات البرز شرقی تشکیل می‌دهد، که مهم‌ترین کوه‌های آن درازنو و زمه کوه، چلستان، جهان‌نما، پلاش و حداکثر ارتفاع آن از سطح دریا به ۳۵۰۰ متر می‌رسد. بخش شمالی شهرستان از زمین‌های جلگه‌ای هموار با شیب ملایم تشکیل و به زمین‌های بندرترکمن، رودخانه قره سو و خلیج گرگان منتهی می‌گردد.


title: شهرستان کردکوی

text: آب وهوا: به توجه به موقعیت جغرافیایی، ارتفاع و امتداد کوه‌ها و نزدیکی به دریای خزر، این شهرستان در قسمت جلگه‌ای دارای آب و هوای معتدل مرطوب و در قسمت کوهستانی، دارای آب و هوای معتدل کوهستانی است.


title: شهرستان کردکوی

text: پوشش گیاهی این شهرستان با توجه به ارتفاع زمین متنوع است. کوهپایه‌ها، زمین‌های زراعتی توأم با چمن زارها گسترش دارند. تا ارتفاع ۲۴۰۰ متری را جنگل‌های انبوه پوشانده‌است. در ارتفاعات پایین درختان ممرز، انجیلی، توسکا، آزاد، لرگ و در ارتفاعات متوسط راش، ملچ، نمدار، افرا و در ارتفاعات بالاتر در ختان ارس، بلوط و سرو کوهی می‌رویند. در جنوب کردکوی جنگل تا خط الراس کوه‌های درازنو گسترش داشته و یکی از انبوه‌ترین مناطق جنگل‌های خزری به‌شمار می‌رود.


title: شهرستان کردکوی

text: حوزه آبریز: در شهرستان کردکوی با توجه به شرایط آب و هوایی، بیشترین بارش در فصول پاییز و زمستان صورت می‌گیرد. بارش سالانه در کردکوی تا حدود ۵۷۰٫۵ میلی‌متر می‌رسد. شیب تند زمین، رودهای مناسبی را به وجود آورده‌است. در ضلع شمالی البرز رودخانه‌های زواردشت، غازمحله کردکوی، ششدانگ بالاجاده، غرب بالاجاده و میاندره، را می‌توان نام برد که به رودخانه قره سو وارد و از شمال کردکوی به خلیج گرگان می‌ریزد.


title: شهرستان کردکوی

text: کشاورزی از ارکان اصلی اقتصاد این شهرستان به‌شمار می‌رود. از محصولات مهم کشاورزی پنبه، گندم، برنج و سویا است. شهرستان کردکوی دارای مراتع غنی و جنگلی و چمنزارهای ییلاقی است. به سبب حاصلخیزی منطقه و توسعه کشاورزی بیشتر صنایع این شهرستان در رابطه با محصولات کشاورزی تأسیس شده‌است. از مهم‌ترین آن‌ها کارخانه پنبه پاک کنی، صابون سازی، روغن کشی، شالیکوبی، چوب بری، و خوراک ماکیان و نئوپان را می‌توان نام برد. از صنایع دستی این شهرستان حصیربافی، نمدزنی، بافتن چادرشب محلی و جوراب پشمی است.


title: شهرستان کلاله

text: شهرستان کلاله یکی از شهرستانهای ایران در استان گلستان است. شهر کلاله مرکز این شهرستان است. جمعیت شهرستان کلاله در سال ۱۳۹۵، برابر با ۱۱۷،۳۱۹ نفر بوده‌است. شهرستان کلاله با چهار هزار و ۹۶۲کیلومتر مربع وسعت در شرق استان گلستان قرار دارد، در این شهرستان علاوه بر عشایر کوچنده اکراد شمال خراسان، حدود ۱۶۰هزار نفر سکونت دارند که ترکیب جمعیتی آن را ترکمن ، سیستانی ، بلوچ ، آذری ، خراسانی و شاهرودی تشکیل می‌دهند.


title: شهرستان کلاله

text: تقسیمات این شهر در سال ۱۳۸۶ تغییرات جدیدی کرده‌است.


title: شهرستان کلاله

text: شهر: کلاله


title: شهرستان کلاله

text: در سال ۱۳۸۶ بخش مراوه‌تپه در شمال شهرستان کلاله به شهرستان ارتقاء یافت و از آن جدا شد. دهستان پیش‌کمر نیز در آن سال به بخش ارتقاء یافت.


title: شهرستان کلاله

text: مراکز گردشگری و آثار باستانی این شهرستان عبارتند از: ۸- پارک گل کلاله۹-کوه بیلی ۱۰-دیوار تاریخی گرگان ۱۱-پرورش اسب اصیل ترکمن، صوفیان. باشگاه یاسین و یاسر و باشگاه سعدی


title: نگین‌شهر

text: نگین‌شهر شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان آزادشهر در استان گلستان ایران است.


title: نگین‌شهر

text: جمعیت نگین‌شهر در سال ۱۳۹۵، برابر با ۸،۱۳۸ (۲٬۰۷۶ خانوار) نفر بوده‌است. نگین‌شهر با ۷۰۰ هکتار وسعت در شرق شهرستان آزادشهر قرار دارد و از مرکز شهرستان حدود ۵کیلومتر فاصله دارد.


title: نگین‌شهر

text: این شهر در دی‌ماه سال ۱۳۸۳ خورشیدی با موافقت محمد خاتمی رئیس جمهور وقت، بنیاد شد.


title: آزادشهر

text: آزادشهر (شاه پسند) شهری از توابع بخش مرکزی و مرکز شهرستان آزادشهر در استان گلستان ایران است. جمعیت شهری آزادشهر در سال ۱۳۹۵، برابر با ۴،۳۷۶۰ نفر بوده‌است. از مراکز گردشگری و باستانی این شهرستان می‌توان بقعهٔ امامزاده محمد بن زید (آق امام)، پارک جنگلی و پارک زیتون تپه را نام برد. قدیمی‌ترین نام این شهر قبل از شکل‌گیری که هیچ سکنه‌ای نداشت یورونجل؛ به معنای علف‌های هرز بود. چون رویش علف‌های هرز در این منطقه جنگلی رشدی فوق العادی داشت. نام‌های بعدی بعد از این نام نامگذاری شد. اولین قنات آب آشامیدنی آن از روستای خاندوز فعلی به میدان اصلی فعلی کشیده شد.


title: آزادشهر

text: به آزادشهر در سال ۱۳۴۳ شهرداری اعطا شد. نام این شهر تا سال ۱۳۶۰ شاه پسند بود و پیش از تأسیس شهرداری، قره تیکن(سیاه تلو) نام داشت. در سال ۱۳۶۴ با تأسیس بخشداری از بخش مرکزی رامیان جدا شد. در سال ۱۳۷۸ با الحاق روستای اکبرآباد و تیلان از رامیان و روستاهای نیمه شرقی دهانه خاندوز از بخش کوهسارات مینودشت وسعت یافت. فرمانداری در آزادشهر در سال ۱۳۸۰ مستقر شد. در سه دهه گذشته رشد چشمگیری در ضریب رشد جمعیت این شهر مشاهده شده‌است.


title: آزادشهر

text: دشت شاه‌پسند در گذر سده‌ها و هزارهای گذشته محل استقرار گروه‌ها و اقوام مختلفی بوده‌است که آثار و بقایای آن‌ها به صورت پراکنده و در قالب مکان‌های باستانی همچنان وجود داردو حکایتگر دوره‌های مختلفی از یکجانشینی و شهرنشینی می‌باشد. این مراکز سکونت گاهی و اجتماعی بنا به شرایط مختلف زمانی و رویدادهای ناگوار و خشونت بار مانند: جنگ، قتل و غارت بارها نابود شده و دوباره بخاطر پدید آمدن دوره‌های از صلح و آرامش برقرار گردیده‌است؛ و جود ده‌ها تپه باستانی که نمایانگر قلعه‌ها و دژهای نظامی و آبادی‌های مهم هستند و نیز وجود گور دخمه‌ها، کوره‌های سفال‌گری و قنات‌ها و سایر اشیا و آثار و حدس و گمان باستان شناسان و تاریخ پژوهان نشانگر وجود شهرهای مهم تا دوره اشکانیان و حتی ساسانیان در منطقه می‌باشد. پدیده شکل‌گیری آبادی‌ها و شهرها در دشت شاه‌پسند همانند سایر مناطق دشت گرگان و سپس ویرانی و نابودی آن‌ها در تمام دوران اسلامی ادامه داشت نمونه بارز آن تخریب و زوال شهرهایی مانند: دشت حلقه و جرجان (گنبد فعلی) و آبادی‌ها و غصبات اطراف آن‌ها بدست هلاکو خان مغول است. در عصر صفویه دوره ایی از اثبات و آرامش نسبی برقرار گردید و برای چندمین بار مردمان گریزان از ناامنی‌ها و چپاول برای استقرار و سکونت بسوی دشت‌ها سرازیر شدند و روستاها و شهرهایی ایجاد نمودند. نام شاه‌پسند یا شاه فسند نخستین بار در عصر صفوی شنیده می‌شود و بیانگر آن است که نامگذاری مجدد آن در زمان رضا شاه همراه با آگاهی تاریخی بوده و صرفاً به تکیه به برخی روایت‌ها و داستان‌های غیر مستند اقدام نشده‌است. اولین اقوام شکل دهنده قریه قره تکن اجداداقوام وطایفه‌های نوری، نوری قره تکن و نوریان ساکنین فعلی هستند  بر اساس مدارک مکتوب تاریخی آزادشهر در دوره صفویه به شاه فسند معروف بوده همچنین در وقفنامه خواجه مظفرالدین بتکچی به تاریخ ۹۰۹هجری قمری شاه فسند در حوزه کبود جامه معرفی می‌گردد. در تاریخ معاصر از پایان عصر صفوی تا حضور رضا شاه و حضور دوباره مردم در دشت شاه‌پسند دوره ایی از بی‌ثباتی، ناامنی، چپاول و رقابت‌های خشونت بار میان ترکمن‌ها و مردمان بومی صورت می‌پذیرفت و برای چندمین بار روستا نشینی و شهرنشینی در پهن دشت گرگان و همچنین شاه‌پسند دچار ضعف و بحران و انحطاط می‌گردد.


title: آزادشهر

text: در سال ۱۳۴۲ خورشیدی و در عهد سلطنت محمد رضا شاه، سنگ بنای شهرداری آزادشهر گذاشته شد و دارای شهرداری مستقل گردید. با توجه به آنکه مردم از سال‌ها پیش این مکان را شاه‌پسند می‌نامیدند از اینرو در دفاتر رسمی و دیوانی اسناد دولتی و تقسیمات کشوری نیز نام شاه‌پسند را انتخاب گردید و از آن پس رسماً با عنوان شهرداری شاه‌پسند آغاز به کار کرد.گل شاه‌پسند یک سرده از تیره شاه‌پسندیان است و شامل ۲۵۰ گونه از گیاهان فصلی و دائمی یا گل‌های نیمه چوبی است که دارای خواص دارویی می‌باشد. این گیاه بومی اروپا و آمریکا می‌باشد که در شرایط طبیعی و آب و هوایی خزری از جمله منطقه آزادشهر رشد می‌کند و در بهار و تابستان و پاییز گل می‌دهد. تعداد انگشت شماری این فرضیه را مطرح می‌کنند که شاید علت نامگذاری شاه‌پسند به دلیل رویش این گیاه بوده‌است البته این فرضیه قابل پذیرش نیست. زیرا این گل بومی اروپا و آمریکا بوده و بعدها به عنوان گل تزیینی وارد ایران شده‌است همچنین سند معتبری وجود ندارد که این گیاه در دشت شاه‌پسند می‌روییده‌است.


title: آزادشهر

text: از سال ۱۳۰۷تا ۱۳۱۷ خورشیدی رضا شاه ۱۲ بار به استرآباد آمده و در کاخ موزه گرگان اسکان داشته‌است. او در سال ۱۳۱۳ خورشیدی از منطقه و شهر رامیان بازدید داشته‌است در یکی از سفرها به خاطر نظارت بر عملیات راه‌سازی شاه‌پسند خوش ییلاق وارد دشت شاه‌پسند شده و ساعاتی در این مکان توقف می‌نماید داستان‌های گوناگونی بیان می‌شود که نام شاه‌پسند به میمنت و مبارکی حضور رضا شاه در منطقه و تعریف و تمجید وی از موقعیت مکانی و طبیعی آن نام‌گذاری کرده‌اند. ظاهراً رضا شاه دربارهٔ مستعد بودن منطقه برای کشاورزی و اهمیت راه‌های ارتباطی شاه‌پسند تاکیید کرده و ساخت منازل جدید و استفاده از مصالح مقاوم و انتقال کوه نشینان و مهاجران به شاه‌پسند توصیه نیز داشته‌است. اغلب افراد کهنسال و قدیمی دلیل نامگذاری شاه‌پسند را صرفاً حضور شخص رضا شاه عنوان کرده انداما مدرک معتبر، نوشته مستند و قابل اعتنایی در این باره بدست نیامده است.


title: آزادشهر

text: به نظر می‌رسد مستندترین اخباری که می‌توان دربارهٔ مبنا و ملاک نامگذاری شاه‌پسند در زمان شکل‌گیری و حتی در روزهای تأسیس شهرداری مورد توجه قرار داد استناد به سایت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و همچنین وجود وقفنامهٔ سال۹۰۷هجری مظفرالدین بتکچی به رشته تقریر درآمده‌است. با توجه به وجود یک آبادی و روستا تا اواخر دوره صفویه به نام شاه فسند محتمل است که شخص شاه یا دولت وی به این پیشینه آگاه بوده و از میان پراکندگی نام‌های محلی نام شاه‌پسند را برای این مکان تاریخی برگزیده‌اند.


title: آزادشهر

text: مرکبات -آلوجات - غلات - گندم - جو - برنج- کلزا - پنبه _زیتون _ گلابی _ گردو _گیلاس _آلبالو _گوجه _خیار _ بادمجان _ سیب زمینی _


title: آزادشهر

text: محل تلاقی مسیر ارتباطی ۳ شهر بزرگ گنبد کاووس و گرگان و شاهرود بوده و مسیر ارتباطی شمال کشور به مشهد از این شهر می‌گذرد. به نحوی که از شمال به شهرستان گنبد کاووس، از غرب به مرکز استان (گرگان)، از شرق به جنگل گلستان و استان خراسان و از جنوب هم به شهرستان شاهرود و استان سمنان محدود می‌شود. گرچه شواهد تاریخی بازمانده اندکند، اما می‌توان انتظار داشت به سبب همین موقعیت تاریخی از دیرباز آزادشهر محل سکونت بوده باشد؛ خاصه از آن رو که در نزدیکی آن امام زاده و زیارتگاه است و اصولاً چنین زیارتگاهی در اماکن مسکونی بنا می‌شود و محل اجتماع است. به نظر می‌رسد آنجاها که در متون تاریخی کهن از «دروازهٔ جرجان» یاد می‌شود، اشاره به نام روستایی باشد که هسته‌ای اولیهٔ همین آزادشهر کنونی است. مثلاً گفته شده‌است که محمد بن جعفر صادق، فرزند امام ششم شیعیان در «باب جرجان» کشته، و به خاک سپرده شد.


title: آق‌قلا

text: آق‌قلا یا آق قلعه به معنی دژ سپید یا سپید دژ، شهری از توابع بخش مرکزی و مرکز شهرستان آق‌قلا در استان گلستان است . آق‌قلا، در طرفین رودخانۀ گرگان و در شمال شهر گرگان قرار گرفته‌است. از سمت شمال به بخش اترک، از غرب به بخش مرکزی بندرترکمن، گمیشان، از جنوب به بخش مرکزی گرگان و دهستان ملک و از شرق به دهستان کتول و بخش مرکزی شهرستان گنبد قابوس محدود است. منابع درآمد مردم این شهر نخست زراعت و دامداری پس از آن تجارت و بعد فروش صنایع دستی است. محصولات عمدۀ آن: گندم، جو، برنج، پنبه، حبوبات، نباتات علوفه‌ای، سیب زمینی و دانه‌های روغنی است که از طریق آبیاری و دیم به دست می‌آید. شهر آق‌قلا در شمال گلستان و در کنارۀ رودخانهٔ گرگان رود با داشتن آثار تاریخی و صنایع دستی همچون انواع قالی ترکمن از مناطق گردشگرپذیر این استان است.


title: آق‌قلا

text: نام قدیمی این شهر «مبارک‌آباد»، «اسپی‌دژ» یا «دژ سفید» بوده و "اسپی" در زبان طبری به معنای سفید است.https://www.cgie.org.ir/fa/news/60810/آق‌قلا-در-یک-نگاه ترکمن‌ها نام «آق‌قلعه» یعنی قلعهٔ سفید را بر آن نهاده‌اند. برای مدتی تا پیش از سال ۱۳۵۷ پهلوی دژ نامیده می‌شد، اما اکنون نام ترکمنی خود را بازیافته‌است.


title: آق‌قلا

text: این شهر در ۱۸ کیلومتری شمال شهر گرگان بر جلگه‌ای هموار در کنار رودخانهٔ گرگان با عرض جغرافیایی °۳۶ وَ ۵۸ و طول جغرافیایی °۵۴ وَ ۱۶ قرار گرفته‌است. براساس سرشماری تقریبی ۱۳۶۲–۱۳۶۳ آق‌قلعه دارای ۷۹۹‘۱۳ خانوار بوده‌است. آق‌قلعه شهر آبادی است که بر سر راه بندر ترکمن به گنبد قابوس قرار گرفته‌است. رودخانهٔ گرگان، آق‌قلعه را به هفت بخش تقسیم می‌کند. گفته می‌شود این شهر توسط شاه عباس در سال ۱۰۲۰ هجری قمری بنا شده‌است.


title: آق‌قلا

text: از بناهای قدیمی آق‌قلعه یک پل آجری است که در دوران صفویه روی رودخانهٔ گرگان ساخته شده‌است. در عکسی که در دورهٔ ناصرالدین شاه از این پل برداشته‌اند دو مناره در کنار پل دیده می‌شود. اکنون از این مناره‌ها اثری نیست. از مدتی پیش پل دیگری بر این رودخانه ساخته‌اند و از آن زمان تاکنون وسایل نقلیهٔ موتوری از روی پل قدیمی رفت‌وآمد نمی کنند و از آن تنها به عنوان یکی از آثار باستانی نگهداری می‌شود. این پل دارای ۵ چشمه با ساختمان قدیمی است. تعمیرات جدیدی نیز در آن انجام شده‌است. از بناهای تاریخی دیگر این شهر قلعهٔ کهن آن است که اکنون خراب شده و تنها دیوارهای جنوبی و اندکی از دیوار شمال به جنوب آن بر جای مانده‌است. این قلعه به قلعهٔ مبارک‌آباد (نام پیشین آق قلعه) مشهور بوده‌است. دیوار قزل آلان که گفته می‌شود اسکندر آن را بنا نهاده و انوشیروان ساسانی آن را تعمیر کرده، از ۳ کیلومتری شمال آق‌قلعه می‌گذرد. این دیوار از دریای خزر شروع می‌شده و تا کوه‌های گلی داغ به طول تقریبی ۱۷۰ کیلومتر امتداد داشته‌است. اکنون این دیوار، مخروبه است اما بعضی از قسمت‌های آن که هنوز پابرجاست بین ۲ تا ۴ متر ارتفاع دارد.


title: آق‌قلا

text: از دیدنی‌های آق قلا، پنجشنبه‌بازار این شهر است. در این بازار محلی و دیدنی، مردم از هر قشر و صنفی کالاهای خود را عرضه می‌کنند. در این میان، عرضهٔ صنایع دستی مردم ترکمن، مانند قالی، قالیچه، و پُشتی‌های زیبا از همه دیدنی‌تر است.


title: آق‌قلا

text: از آثار طبیعی و تاریخی آق‌قلا می‌توان پل آق‌قلا، سد وشمگیر، تالاب اینچه، گلفشان‌های قارنی یاریق، اینچه، نفتیجه و دیوار تاریخی گرگان (قزل آلان) را نام برد.


title: آق‌قلا

text: در اواخر اسفند ۹۷ این شهر در سیل گیر افتاد و در تمام نوروز ۹۸ زیر آب بود. آتش‌نشانی تهران و شهرهای دیگر با پمپ‌های بسیار بزرگ به کمک این شهر آمدند و با کندن چاله، سیل را به دریاچه خزر راهی کردند اما آنقدر این شهر از باران رنج می‌برد که بعد از ۳یا۴ روز به آب این شهر ۳۰یا۴۰ سانتی‌متر اضافه شد و شهر در خطر جدی قرار گرفت


title: آق‌قلا

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳۵٬۱۱۶ نفر (۹٬۴۹۸ خانوار) بوده‌است.


title: انبارآلوم

text: اَنبارالوم شهری است در استان گلستان ایران. این شهر از توابع شهرستان آق‌قلای این استان و مرکز بخش جدیدی به نام بخش وشمگیر است.


title: انبارآلوم

text: رودخانه گرجوان پس از انحراف به سوی غرب و آمیختن با رودخانه چاه علی در سه کیلومتری شرق انبار آلوم، به گرگان رود می‌ریزد.


title: انبارآلوم

text: شهروندان انبارالوم، عمدتاً از ترکمنها تشکیل شده‌است و بخش وشمگیر عمدتاً ترکمن‌نشین می‌باشند.


title: انبارآلوم

text: انبارالوم در توسعهٔ اقتصادی استان گلستان نقش ویژه ای دارد. وجود زمین‌های مناسب کشاورزی در حوزهٔ جغرافیائی انبارالوم باعث شده‌است که این شهر از مناطق عمدهٔ کشت پنبه، گندم و جو در استان گلستان باشد و یک کارخانهٔ تمام اتوماتیک دانه‌بندی و بوجاری در این شهر قرار دارد.


title: انبارآلوم

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۷٬۰۰۳ نفر (۱٬۹۶۰ خانوار) بوده‌است.


title: انبارآلوم

text: انبار یعنی محل انباشت غله و اُلوم یعنی گذرگاه. بنابراین به معنی گذرگاهی که محل نگهداری غله می باشد.


title: اینچه‌برون

text: اینچه‌بُرون شهری مرزی در شهرستان گنبد کاووس، استان گلستان است. این شهر مرکز بخش داشلی‌برون است. جمعیت این شهر در سرشماری سال ۱۳۸۵ برابر با ۵٫۸۷۴ نفر بوده‌است.


title: اینچه‌برون

text: با توجه به اینکه این شهر در یک منطقهٔ شوره‌زار قرار دارد و زمین‌های اطراف آن تحت تأثیر سیلاب‌های فصلی رودخانهٔ اترک است، ازاین‌رو این شهر بر باریکهٔ تپه قرار دارد که به زبان محلی به آن اینچه‌برون می‌گویند، که اینچه و برون به ترتیب به معنی باریک و دماغه است. در زمان‌های قدیم اُتراق‌گاه مسافران خیوه و استرآباد بوده‌است.


title: اینچه‌برون

text: ساکنین اینچه‌برون ترکمن از طایفه یموت و مانند بیشتر ترکمن‌ها مسلمان سنی و حنفی مذهب هستند. مردم اینچه‌برون به کشاورزی و دامداری و تجارت چمدانی در گمرک اینچه برون مشغول هستند.


title: اینچه‌برون

text: اینچه برون در شمال استان گلستان و در مرز کشور ترکمنستان قرار دارد. بازارچه مرزی اینچه برون مهمترین عامل تردد و جاذبه گردشگری به این شهر کوچک است. تالاب‌های آلماگل و آلاگل از نقاط دیدنی آن است.


title: اینچه‌برون

text: زمین‌های اطراف اینچه‌برون بیشتر شوره‌زار است. تالاب آلاگل دریاچه بزرگ آب شوری است که در کنار این شهر قرار دارد که از رودخانه اترک تغذیه می‌گردد.


title: اینچه‌برون

text: قطار مسافری گرگان-اینچه‌برون در تاریخ ۱۳ مرداد ۱۳۹۴ با حضور اسحاق جهانگیری معاون اول رئیس‌جمهور وقت افتتاح شد. این قطار ۳۳۶ صندلی اتوبوسی داشته و سرعت آن ۱۲۰ کیلومتر در ساعت است.


title: اینچه‌برون

text: در این شهرستان کشت گندم و جو و شالیکاری رونق دارد. به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی شیلات گلستان سابقه پرورش ماهی بi خصوص ماهیان گرم آبی در منطقه اینچه برون به سال ۱۳۶۴ برمی‌گردد و بزرگترین مزرعه پرورش ماهی به مساحت بیش از ۱۰۰ هکتار در منطقه واقع شده‌است.


title: خان‌ببین

text: خان به بین شهری از توابع بخش فندرسک شهرستان رامیان در استان گلستان است.  خان ببین زادگاه حکیم نامی، ابوالقاسم میرفندرسکی، است. این شهر در غرب ۵۵ کیلومتر از شهر گرگان و از سوی شرق ۳۰ کیلومتر از شهر گنبد کاووس فاصله دارد.


title: خان‌ببین

text: زندگی در شهر همراه با کاروکسب وجود دارد از جمله بازارهفتگی شهر موسوم به پنجشنبه‌بازار.


title: خان‌ببین

text: مساحت خان‌ببین بیش از ۱۳۰۰ هکتار و جمعیتش در سال۱۳۸۵، برابر با ۱۲/۴۳۵ نفر بوده‌است.نام اصلی شهر خان به بین بوده که به مرور زمان به خان ببین تغییر یافته است


title: خان‌ببین

text: از اماکن تاریخی می‌توان از سه تپه نام برد که مربوط به اواخر هزاره دوم قبل از میلاد است و در ۵ کیلومتری غرب شهر قرار دارد. رابینو در سفرنامه مازندران و استرآباد خود صفحه ۱۹۵، نام این آبادی را خان به بین ذکر کرده.


title: خان‌ببین

text: ازمیان مراکز فرهنگی شهر می‌توان از: دانشسرای تربیت معلم خان ببین، و دبیرستان جابر بن حیان ومدرسه شبانه‌روزی امام علی نام برد.


title: خان‌ببین

text: وجود تکیه‌ها و مساجد قدیمی زیبایی معنوی خاصی به شهر بخشیده است. در کنار این بناها دیدن آرامگاه۲تن از امامزادگان به نامهای سلیمه و حلیمه خاتون می باشد. معروف است خالی از لطف نیست.


title: خان‌ببین

text: اصلیترین شغل مردم بخش فندرسک کشاورزی بوده، محصولاتی مثل: گندم، برنج، پنبه و [[صیفی جات نظیر گوجه فرنگی ،خیار،کاهو،توت فرنگی ومیوههای باغی نظیر هلو ، انواع آلو،شلیل،خرمالو ،،پرتغال و نارنگی از فراورده‌های شهرخان ببین در بخش فندرسک می‌باشد.


title: خان‌ببین

text: حوضه آبریز رودخانه [[سیاه‌جوب]] با مساحت ۱۶٫۸۸ [[کیلومتر مربع]] در محدوده خان‌ببین واقع شده‌است. آبشار خان به بین([[آبشار شیرآباد]]) که در ۷ کیلومتری جنوب شهر خان به بین واقع در مسیر خود رودخانه‌ها و چشمه‌های خنکی دارد. آبشار خان به بین به شکل پله‌ای بوده و دربرگیرندهٔ ۷ آبشار است. بزرگ‌ترین آبشار آن ۳۰ متر ارتفاع داشته و دو حوضچه با عمق ۴۰ تا ۸۰ متر در پای دیواره آن به وجود آمده‌است. غار زیبای شیرآباد که مابین آبشارهای سوم و چهارم قرار دارد از جمله عجایب زیبای این جنگل زیبا می‌باشد. در واقع هرچه از آبشار اول به سمت هفتمین آبشار حرکت می‌کنید به مناطقی برخورد می‌کنید که بسیار بکر و دست نخورده باقی‌مانده‌اند. همچنین وجود جنگلهای انبوه که گونه‌های گیاهی کمیابی را در خود جای داده از مشخصه بارز این جنگلهاست. گونه‌هایی کمیاب مانند درختان سرخدار، ملچ، افراو… که به وفور در این مناطق جنگلی یافت می‌شود. در غار شیرآباد نوعی خزنده دوزیست زندگی می‌کند که به گفته [[زیست شناسان]] تنها گونه باقی‌مانده از این نوع جانور دوزیست می‌باشد که در معرض انقراض قرار گرفته است. همچنین رشته کوه‌های این شهر مامن و مأوای بسیاری از حیوانات و جانوران وحشی نظیر خرس، پلنگ، شغال و گرگ و روباه و… می‌باشد که بغیر از این گونه‌ها، گونه‌های کمیاب و نادر دیگری از جیوانات را در خود جای داده است.


title: خان‌ببین

text: بیمارستان ۲۰ تختی امام رضا در خان‌به بین در سال ۱۳۶۸ تأسیس گردید. این بیمارستان بعنوان تنها بیمارستان تخصصی سوختگی استان با دارا بودن اتاقهای ایزوله و وان هیدروتراپی بشمار می‌رود.


title: خان‌ببین

text: شهر دارای یک مجتمع ورزشی و چندین سالن ورزشی با امکانات کم می‌باشد و خاستگاه ورزشکاران در رشته‌های مختلف ورزشی مثل فوتبال٫ کشتی، دوومیدانی، رزمی، والیبال و کوهنوردی در رده‌های مختلف می‌باشد.این شهر زادگاه ورزشکار نامی و قهرمان جهان و آسیا رضا سوخته سرایی می باشد. ۰


title: خان‌ببین

text: [[رده:شهرستان رامیان]] [[رده:شهرهای استان گلستان]] [[رده:شهرهای شهرستان رامیان]]


title: دلند

text: دَلَنْد شهری است در بخش مرکزی شهرستان رامیان  در استان گلستان در شمال ایران است .


title: دلند

text: واژه دلند یک کلمه [طبری] به معنی منطقه‌ای که پوشیده از جنگل‌های انبوه است، می‌باشد. از جمله مناطق دیدنی این شهر پارک جنگلی دلند است که همه ساله مورد استفاده مسافران قرار می‌گیرد.


title: دلند

text: تبدیل روستا دلند به شهر


title: رامیان

text: رامیان شهری از توابع بخش مرکزی و مرکز شهرستان رامیان در استان گلستان ایران است.


title: رامیان

text: رامیان شهری در استان گلستان ایران و مرکز شهرستان رامیان است.


title: رامیان

text: جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۲٫۰۰۸ نفر بوده‌است و دارای ۷۸۳ کیلومتر مربع مساحت است. شهرهای دلند، قلعه میران و فندرسک از توابع آن هستند که ۵۵ روستا را شامل می‌شود. شهر رامیان دارای ۳ کیلومتر مربع مساحت است و موقعیت جغرافیایی آن با طول شرقی ۵۵٫۹ درجه و عرض شمالی ۳۷٫۱ درجه می‌باشد؛ که نسبت به مرکز استان (گرگان) ۷۶ کیلومتر فاصله دارد. میزان بارندگی سالانه شهر رامیان بین ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌متر است. زبان‌های رایج مردم این منطقه فارسی و ترکی است و از فعالیت‌های مهم مردم منطقه رامیان کشاورزی، دامداری نوغانداری و آموزگاری است. مردم این منطقه در کنار فعالیت‌های کشاورزی از هنر صنایع دستی نیز بهره‌مند هستند و از مهمترین صنایع دستی منطقه می‌توان به چادرشب‌بافی (چارشوبافی، ابریشم بافی) اشاره کرد.


title: رامیان

text: از جاذبه‌های گردشگری شهرستان رامیان می‌توان به قله ۲۴۰۰ متری قلعه موران به همراه چشم‌انداز زیبا و بقایای تاریخی، یخچال‌های طبیعی، گله‌های اسب وحشی و گونه‌های نادر دارویی گیاهی موجود در بالای کوه، استخر طبیعی گل رامیان با عمق نزدیک به ۸۰ متر، مجموعه ابشارهای سرخه کمر به تعدا ۵ آبشار، مجموعه ابشارهای جوزک، مجموعه ابشارهای سید کلاته به تعداد ۸ آبشار، مجموعه ابشارهای چفت که تعداد آن‌ها به ۱۲ آبشار می‌رسد که کوتاهترین ان ۸ و بلندترین ان ۳۲ متر ارتفاع دارد، مجموعه ابشارهای پشمکی، چشمه زارهای نیلبرگ، چشمه زارهای سید کلاته، انجیر چشمه، منطقه کوهستانی و برف گیر النگ، چشمه پیر کرم، دهکده‌های ییلاقی و توریستی در ارتفاعات رامیان، مانند پاقلعه، رضی، ملچ آرام و…، جنگل دره ملا و باغ تاشته، پارک جنگلی زیبای دلند، ذخیره گاه بین‌المللی سرو زربین، ذخیره گاه بین‌المللی سرخدار، جنگل پنهان خانه، گرم چشمه، دیو چشمه، روستای تاریخی کشکک، تپه تاریخی نقاره خانه، بقعه متبرکه امامزاده بی بی حلیمه خاتون الهادی و همچنین موزه مردم‌شناسی شهر رامیان اشاره کرد. رامیان مانند بسیاری از شهرهای شمالی ایران بازار هفتگی دارد. بازار این شهر سه‌شنبه‌بازار نام دارد.


title: رامیان

text: قلعه موران یا قلعه میران قله‌ای به ارتفاع ۲۴۳۰ است متر که در جنوب غرب شهر رامیان واقع شده‌است در بالای این قله زمینی مسطح به مساحت ۳ کیلومتر مربع قرار دارد. بر فراز این قله و دامنه آن گیاهانی چون سرخدار، ممرز، راش، گردو، انجیلی، اورس، زرشک، رزماری، زعفران کوهی و سورنجان (حسرت) می‌روید. همچنین کنام گله اسبان وحشی، ببر، آهو و شوکا، خرس، گرگ، شغال، شاهین، عقاب و جغد می‌باشد.


title: رامیان

text: در گویش محلی به این کوه قلعه موران -Qal'e Moran- می‌گویند، زیرا در لهجه باستانی گرگان گاه واج و حرف زیر بدل می‌شود به واج و حرف پیش. به هر حال این در حالی است که بنا به استنادات تاریخی این دژ مستحکم طبیعی نام خود را وامدار میرانشاه سلجوقی است.


title: رامیان

text: این قله با مساحتی بالغ بر شصت هکتار وسیع‌ترین قله کشور محسوب می‌شود. با این حال، بیشتر جاذبه آن مدیون شکل منحصر به فرد و زیبای دیواره‌های صخره‌های گرداگرد آن است. این قله کنام گله‌های اسب وحشی هم می‌باشد. بر فراز این قله چشمه ساران و آرامها، بازمانده‌های قلعه‌هایی از دوران اشکانیان و شورش مازیار علیه خلافت عباسیان، جنگل‌های کهن اورس وجود دارد. گفتنی است جنگل‌های اورس موجود در قلعه موران (قلعه میران) و اطراف آن، یعنی جنگل‌های اولنگ و تخته بادو و همچنین جنگل ابر نخستین سرزمین‌های حاصل از پس روی دریای تتیس و در نتیجه نیای بزرگ جنگل‌های هیرکانی هستند.


title: رامیان

text: گل رامیان که در متون صفویه تا قاجار به نام فارسی «کبود استخر» نیز در مکاتبات و مراسلات راجع به ایالت گرگان از آن یاد شده‌است، ژرف‌ترین و عمیق‌ترین چشمه آب سرد در جهان است. گل (Göl) در ترکی به معنای تالاب و دریاچه، و به‌طور کلی به معنای تجمع انبوه آب است. رنگ این چشمه آب سرد با توجه به ژرفا و ویژگی آن در طول سال از سبز کبود به فیروزه‌ای تغییر می‌کند. گل رامیان در فاصله ۵ کیلومتری جنوب شهر قرار دارد که دارای جاده‌ای آسفالته و چشمه‌ای پرآب است که استخر طبیعی دایره شکل به مساحت ۷۲۰۰ متر مربع تشکیل داده که دارای آب زلال است. گل رامیان از جاذبه‌های معروف و زیبای استان گلستان است که عموم منطقه در ایام تعطیلات از آن استفاده می‌کنند. آب گل رامیان در تابستان‌ها هم استفاده کشاورزی برای مشروب کردن شالیزارهای مجاور خود را دارد و هم برای شنا و تفریحات تابستانه مورد استفاده مردم قرار می‌گیرد. طبق اسناد موجود از زمان سعدالله خان ایلخانی حاکم فندرسک در زمان مظفرالدین شاه قاجار این تفرجگاه وقف حوزه علمیه سعدیه رامیان است.


title: رامیان

text: در طرفین رودخانه قره چای در حوالی جنوب گل رامیان جنگل انبوه پهن برگ وجود دارد که هر چه به سمت جنوب حرکت کنیم به تدریج از گونه سوزنی برگ زربین در بین درختان پهن برگ افزایش می‌یابد به نحوی که در بخش‌هایی به صورت جامع سوزنی برگ نمایان می‌شوند. مساحت جنگلهای این منطقه به ۴۰۰ هکتار می‌رسد.


title: رامیان

text: سرخداران از بازماندگان هزاره‌های گذشته در عصر یخبندان در جنگل‌های هیرکانی می‌باشند که در نقاط معدودی در جهان از آن‌ها همچنان به‌طور طبیعی و خودرو می‌روید. ذخیره گاه این درختان در محدوده شهرستان‌های رامیان و علی‌آباد کتول از برجسته‌ترین ذخیره گاه‌های این درخت نادر در سطح جهان و میراث کهن زیست کره محسوب می‌شود. متأسفانه این درختان که در خطر انقراض اند، به خاطر مقاومت در برابر اشتعال و انعطاف در برابر چوب بری مورد غارت افراد سودجو برای نجاری (تولید قلیان، تخته نرد، مبل و…) قرار گرفته‌است، لذا این درختان در معرض نابودی و انقراض قرار گرفته‌اند. اقدامات بازدارنده (نظیر کشیدن سیم خاردار، گماردن جنگلبانان، جریمه مالی و فرهنگسازی) نسبت به این تخریب ناکارآمد بوده‌است. متأسفانه در سال‌های اخیر به علت قطع فراوان درختان جنگلی و جاده کشی در نقاط بکر عرصه را برای تخریب منابع طبیعی، از طریق استحصال گونه‌های گیاهی و جانوری در معرض خطر برای افراد سودجو بیشتر باز کرده‌است.


title: رامیان

text: در جنوب شهرستان رامیان استپ، جنگل و ارتفاعات برفگیر و سرد ارتفاعات اولنگ (OLANG) واقع شده‌است. این منطقه مرتعی حاصلخیز با بادهای همیشگی و خنک است که پذیرای گردشگران فراوانی می‌باشد


title: رامیان

text: در زمستان‌ها جنگل اولنگ شاهد برگزاری ورزش‌های زمستانی به خود است. در جوار اولنگ دشتی وجود دارد به نام «تخته بادو»، و همچنین قبل از این دشت فراخ و برفگیر نیز جاده‌های پیچ در پیچ زیبا و جنگلی «بادو» واقع شده‌است. در حوالی بادو روستاهای خوش آب و هوای «ملچ آرام» و «جوزچال» قرار دارند. مردمان این دو روستای خوش آب و هوای ییلاقی هنوز به سبک زندگی سنتی خویش وفادار مانده‌اند.


title: رامیان

text: جنگل اولنگ در ۲۸ کیلومتری جنوب رامیان و در جاده رامیان-شاهرود قرار دارد.


title: رامیان

text: گفتنی است که ارتفاعات اولنگ، قلعه میران و ابر نخستین مناطقی اند که از پس روی دریای تتیس (جد بزرگ دریای خزر و آرال) سر از آب درآوردند؛ لذا جنگل اولنگ، قلعه میران و ابر از قدیمی‌ترین گونه‌های گیاهی در سطح جهان بهره مندند. قدمت جنگل‌های اولنگ، قلعه میران و ابر واقع در استان گلستان، از جنگل‌های مطرح بسیاری در سطح کره زمین، نظیر جنگل‌های استوایی و آمازون بیشتر است.


title: رامیان

text: مردم رامیان و روستاهای کوهپایه و کوهستانی آن به زبان فارسی و ترکی صحبت می‌کنند. زبان مردمان ترک‌زبان رامیانی ترکی قزلباشی است که در درجه اول دارای ریشه‌ای مشترک با ترکی خراسانی (گرایلی یا قرائی) و آنگاه با ترکی استانبولی، آذری و ترکمنی است. روستاهای کوهستانی این شهرستان به زبان فارسی سخن می‌گویند و زبان فارسی را با گویش بازمانده از گویش ایالت کهن گرگان (یا جرجان) با گرایشی از گویش گرگانی موسوم به کوهستانی سخن می‌گویند؛ که هم‌اکنون نیمی ازشهررامیان همین مردمان فارس زبان می‌باشند که از روستا به شهر کوچ کرده‌اند و بیشتر به شغل دامداری، کار در معدن ذغال‌سنگ، کشاورزی و کار در مشاغل دولتی مشغولند.


title: رامیان

text: ترکان منطقه برای همکاری باشیعیان منطقه در قبال ازبکان و ترکمن‌ها به دستور صفویان، در «کالپوش» (در شهرستان میامی، استان سمنان) و نقاطی دگر از جمله مناطقی از خراسان، مانند بجنورد، شیروان، بام صفی‌آباد، جغتای، تربت حیدریه و… مستقر شدند. هرچند گستردگی گرایلی‌ها یا قرائی‌ها، استان‌های خراسان، گلستان، سمنان، آذربایجان غربی و کرمان را در بر می‌گیرد اما دسته‌ای از آن‌ها در زمان پخش ایل‌ها در زمان شاه عباس صفوی وارد رامیان می‌شوند. آن‌ها در ادوار آتی وارد مکانی با نام «کهنه رامیان» شدند که ویرانه‌هایی از آن، در شمال غربی رامیان فعلی، در غرب و جنوب غرب زمین‌های پرآب و حاصلخیز (آیش) و همچنین اطراف روستای «قره قاچ» تا «دره بیژن»، دشت توران و حوالی دامنه کوه «بلندجار» باقی مانده‌است؛ ولیکن به فرمان حسین قلی خان قاجار به رامیان تازه یا همین رامیان کنونی کوچیدند.


title: رامیان

text: نام رامیان در داستان‌های اسطوره‌ای ذکر شده‌است. در داستان بیژن و منیژه شاهنامه آورده شده‌است که مردم شهر اَرمان، شهر مرزی در ایران و توران از شاه وقت ایران می‌خواهند پهلوانی را برای کشتن گرازهای مزاحم کشتزارهایشان بسیج کند. امروزه شمال شهرستان رامیان را دشت توران می‌نامند که رو به آسیای میانه است. در حاشیه شهر دره‌ای هست موسوم به دره بیژن و هنوز هم اوصاف شاهنامه نظیر بیشه‌زاری، وفور نعمت و گوزن و آهو را داراست. نام رامیان شباهت دارد به واژه اَرمان. گفتنی است که در لهجه بومی اَرمان معادل آرمان تلفظ می‌گردد.


title: رامیان

text: در داستان ویس و رامین هم فخرالدین اسعد گرگانی از عشق سه ضلعی ویس، رامین و ویرو تصویر کشیده‌است. در این داستان هم علاوه بر شباهت واژگان رامین با رامیان، نام ویرو را داریم در حالی که ویرو نام یک روستای تاریخی در کوهستان‌های رامیان می‌باشد.


title: رامیان

text: به هر حال، شهر رامیان قدمت کهنی در طول تاریخ دارد. رامیان در اوایل دودمان اشکانی که شهر صددروازه پایتخت آنان بود، پایتخت ییلاقی و تفرجگاه شاهان اشکانی بود. آثار کشف شده در جنگل‌ها و کوه‌های رامیان و همچنین، آثار تاریخی بر این گزاره دلالت دارند. در کتاب «سرزمین جاوید» اثر ذبیح‌الله منصوری به نقل از نویسندگان ارمنی و یونانی جهان باستان و مورخان اروپایی معاصر آورده شده که یونانیان این منطقه را «لابوس» می‌خواندند. جنگ‌هایی میان اشکانیان و سلوکیان در این منطقه رخ داده‌است. گفتنی است که «شراب رامیان» از جمله تولیدات آن زمان رامیان بوده که بر اثر این تقابلات در طول تاریخ به ترتیب به یونان، روم، فرانسه و سپس به ایرلند و کالیفرنیا گسترده شده‌است.


title: رامیان

text: اوج رونق رامیان در قبل از حمله سپاهیان عرب به ایران و در زمان رونق ایالت هیرکانیا بود و پس از حمله مغول وضعیت آن بدتر شد. در زمان تیمورلنگ عده‌ای گرایلی‌ها وارد محدوده خراسان، جرجان، قومس و مازندران می‌شوند. گرایلی‌ها در زمان صفویان وارد پیکره دولتی و نظامی این حکومت شده و رفته رفته تحت عنوان قزلباش شناخته می‌شوند.


title: رامیان

text: پس از تأسیس مدرسه سعدیه رامیان علاوه بر نقش بازرگانی و کشاورزی، شهر رامیان از حدود سه قرن پیش نقش علمی گذشته به خود گرفت. این نقش در پیرامون دویست سال گذشته تا زمان پادشاهی رضاشاه پهلوی به اوج خود رسید اما رفته رفته رو به افول گذاشت. در سال ۱۳۹۵ طی تلاش مقامات محلی اقداماتی جهت احیای این مدرسه انجام شد. گفتنی است که این مدرسه بزرگترین باغ‌های موقوفه کل کشور را به خود دارد که شالیزارهای چشمه گل رامیان و مزارع منطقه گل چشمه (واقع در شهرستان آزادشهر) از جمله آن است.


title: رامیان

text: در زمان انقلاب مشروطه، مردم رامیان به جرگه انقلابیون پیوستند. پس از خلع محمدعلی شاه قاجار از سلطنت و تبعید وی به روسیه در ماجرای به توپ بستن مجلس به کمک لیاخف، افسر روسی، وی قصد عزیمت مجدد به ایران برای بازپسگیری تاج سلطنت کرد. در این جنگ‌ها مردم رامیان با رهبری شیخ عبدالحسین جعفری رامیانی، ملقب به اشجع العلماء، در برابر نیروهای استبداد ایستادگی می‌کنند و آنان را به عقب بازمی‌گردانند. از این رو، رامیان در کنار استرآباد قطب دفاع از انقلاب مشروطه بود.


title: رامیان

text: از آثار فرهنگی شهر رامیان کتابخانه این شهر می‌باشد، ساختمان این کتابخانه در سال ۱۳۵۱ برای اداره فرهنگ و هنر دولت پهلوی ساخته شد، که در دوره انقلاب بعد از انتقال اداره فرهنگ و هنر سابق (فرهنگ و ارشاد) به ساختمان جدیدالاحداث خود، کتابخانه این اداره تحت نظر نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور که در سال ۱۳۸۳ ایجاد شد، قرار گرفت، مخزن اصلی و سالن‌های مطالعه و سایر بخش‌های آن در طبقه همکف قرار گرفته‌است و طبقه فوقانی آن سالن آمفی تئاتر با گنجایش ۱۲۰ می‌باشد.


title: رامیان

text: برجسته‌ترین اثر دستی هنری رامیانی منسوجات ابریشمی است. چه بسا هنر ابریشم بافی در این شهر از معماری و موسیقی و اشعار و داستان‌های بومی نیز بیشتر به شهرت رسیده‌است. به هر حال، هم‌اکنون نیز رامیان و مینودشت قطب تولید ابریشم استان گلستان به‌شمار می‌روند و بانوان در این دیار از دیرباز به نوغانداری و پرورش ابریشم و توت می‌پرداختند. تولید دستمال، رومیزی، سفره، هوله، عرقچین، جلیقه، پیراهن و البسه زنانه محلی از جنس ابریشم در این شهر در استان معروف بوده‌است. ابریشم بافی رامیان در سال ۱۳۹۲ خورشیدی گواهی نامهٔ مهر اصالت یونسکو را احراز نمود. هنوز منسوجات ابریشمی در زندگی روزمره کاربرد دارد و به عنوان هدیه در میان مردم شهر رواج داشته و جزو هویت این مردمان محسوب می‌گردد.


title: رامیان

text: از مشاغل قدیمی در رامیان زنبورداری در دشت‌ها و جنگل‌های پایین دست و بالا دست است. عسل رامیان از دیرباز مورد پسند بوده و بازار خوبی در منطقه داشته‌است. رامیان بزرگترین تولیدکننده عسل در استان گلستان محسوب می‌گردد.


title: رامیان

text: از دیگر رهاورد رامیان می‌توان به بوته‌ها و میوه‌های جنگلی نظیر آلو جنگلی (قَلَرو)، آلوچه جنگلی (الچک)، ازگیل وحشی (کُندُس یا تلسکور)، بلوبری جنگلی (ولیک یا یئمئشن)، انار ترش جنگلی، توت فرنگی جنگلی (یا سنبلی کوکو)، نخودفرنگی محلی (مولک)، خرمالو و به جنگلی و… اشاره داشت. سبزی‌های جنگلی و گیاهان دارویی کوهی این شهر نیز مورد توجه مردم قرار گرفته‌است که از جمله آن‌ها می‌توان اشاره کرد به ناردنگ/چیگیردک (اناردانه)، قوناق (ارزن محلی)، شلمبه، چاققارتیکن (زولنگ یا زوله در گویش مردم گرگان زمین/چوچاغ در گیلکی)، پوشوگ قویروقو/نارنجی در گرگانی (اناربیجه در گیلکی)، سبزی گل قویون گُزو، قویون سَمِردن (خرفه)، قاراتیکن/سیاه تلو، تره سوغان (هلزو/الزو)، انواع ریاحین معطر و نعناهای محلی مانند هوجی/هوجو، سرسم (پونه سفید کوهی)، پونه (پودنه)، یئملک (والک در گویش تهرانی)، شیرین بادیان (رازیانه در گویش تهرانی)، بزاغان و….


title: رامیان

text: تولید انواع سس و رب و ترشی و مرباجات از دیگر رهاوردهای رامیان است، نظیر رب گوجه، ترشی و رب کندس، ترشی انار جنگلی، رب آلو و آلوچه، مرباهای تمشک، تلاس، به، آلو، آلبالو، بهارنارنج و….


title: رامیان

text: محصولات کشاورزی نظیر گندم و انواع آرد (خسیل، جو، بلوط، گندم و…) و برنج، انواع روغن‌ها مثل زیتون و کلزا، محصولات لبنی نظیر انوع کشک، کشک نرم یا پَتُق، قره قروت، قره قروت خمیری یا سیچو، کره محلی و….


title: رامیان

text: از جمله صنایع دستی و هنری که خانواده‌های رامیانی به آن مشتاق بوده و آن را خریداری می‌کنند، عروسک‌سازی است. بانوان رامیانی هم عروسک‌های پارچه‌ای تولید می‌کنند و هم به قامت عروسک‌های پلاستیکی جامه‌های سنتی و بومی رامیانی به تن می‌کنند.


title: رامیان

text: صنایع دستی چوبی مانند قلیان (چِلیم)، جا شمعی، سازها و بازی‌های چوبی مانند فلوت (فوت فوتک) و شطرنج در کنار صنایع دستی فلزی نظیر ساخت سیخ، دشنه، تبر نیز از جمله سوغاتی‌های این شهر به حساب می‌آید. همچنین ظروف مخصوصی که رامیانی‌ها به آن «قَل او» می‌گویند و برای دم گذاشتن چای آتشی‌های دبش در جنگل‌ها یا کنار شومینه‌های خانه‌های ییلاقی به کار می‌رود. به دلیل غنای این شهر و به دلیل هم جواری با جنگل و رودخانه و جلگه‌های حاصلخیز، و اشتغال مردم آن به پرورش دام و طیور و کشاورزی، آشپزی در این شهر منبعث از اقتضائات بومی نیاکان این شهر واقع می‌شده‌است. همچنین به دلیل همسایگی رامیان با حاجیلر، فندرسک، استرآباد، کتول، کومش و دشت گرگان و ترکمن صحرا، اشتراکاتی با این سرزمین‌ها داشته، به نحوی که هم از آن‌ها تأثیر پذیرفته‌است و هم تأثیر گذاشته‌است. از جمله غذاهای بومی رامیانی عبارتند از:


title: رامیان

text: چوز کبابی (جگر یا گوشتی که دور سفاق دام را می‌پیچانند. این نوع کباب، با این سبک طبخ، تنها در شهر رامیان پخت می‌شود. در شهرهای گرگان و گنبدکاووس از کباب یونانی استفاده می‌کنند که کلمه‌ای بدون پیشینه تاریخی است. برخی از روده به جای سفاق استفاده می‌کنند)


title: رامیان

text: قُوُرما (گوشت تازه تفت داده شده و آب‌پز که برخی ساده و برخی همراه با ادویه جات و سبزیجات مانند ژیگو مصرف می‌کنند، برخی گوشت لخم را در ظرف شیشه‌ای ریخته و در قابله‌ای پرآب می‌جوشانند. برخی نیز آن را نمک سود کرده و از شکمبه دام آویزان می‌کنند)


title: رامیان

text: آش خمیری (نوعی آش رشته که با چاشنی رب انار ترش سرو می‌شود)


title: رامیان

text: رشته پلو و ماهی و پرنده شکم پر (که مواد آن سبزی‌های جنگلی و خانگی نظیر زلی (زولنگ در گویش گرگانی) و گشنیز، رب، هویج، نخودفرنگی، اناردانه (یا ناردنگ) گوشت چرخ کرده و پیاز است)


title: رامیان

text: کاهو ترشی که با رب انار ترش سرو می‌شود (امروزه به عنوان دسر و تنقلات محسوب می‌شود، در گذشته وعده غذایی بود).


title: رامیان

text: ماهی کبابی با ماهی‌های تِلاجی (رودخانه‌ای)


title: رامیان

text: آب گوشت و کوبیده


title: رامیان

text: ویژویژی (تف داده گوشت چرخ کرده، پیاز، سیب زمینی و رب و دیگر مخلفات)


title: رامیان

text: کوکوی گَنده جارو (با گیاهی بومی به نام گندنه جارو به همراه دیگر چاشنی‌ها طبخ می‌گردد)


title: رامیان

text: خورشت انار با بادمجان شکم پر (بادمجان شکم پر حاوی پیاز و سیر و گوجه و گوشت چرخ کرده بود که در خورشت انار پخته می‌شود)


title: رامیان

text: کشک بادمجان (قورتو) (با طبخ به سبک رامیانی در ظرف‌های مخصوص تاغار)


title: رامیان

text: پُتپُتو (نوعی خورش که با کشک تهیه می‌شود با برنج کته)


title: رامیان

text: سولوف خورش (سلف نام سبزی جنگلی است)


title: رامیان

text: لوقلوتئیه (کوکوسبزی و گوجه و بادمجان سرخ شده با برنج)


title: رامیان

text: کباب ترش (کباب آغشته به رب انار و گشنیز و دیگر ریاحین و طعم دهنده‌های محلی)


title: رامیان

text: شوله (برنج دمپختک با ماش و پیاز)


title: رامیان

text: بِلبِلی کیشته (خورشتی که از میوه‌های هسته دار خشک مانند آلوجات، زردآلو و شفتالو تهیه می‌گردد)


title: رامیان

text: آش ماش (برنج کته و شفته به همراه ماش، برخی از عسل به عنوان چاشنی در کنار آن استفاده می‌کنند)


title: رامیان

text: ماش پلو (برنج دمپختک با ماش یا تره سوغان)


title: رامیان

text: کوکوی ماش (سیب زمینی و ماش را جداگانه آبپز کرده و با جعفری و گشنیز و پیاز و نمک و ادویه کوبیده و مخلوط کرده و سپس سرخ می‌کنند)


title: رامیان

text: دلمه (با برگ انگور و حبوبات و نیم دانه)


title: رامیان

text: نرگسی (نوعی کوکو با اسفناج و مرغانه/تخم ماکیان)


title: رامیان

text: کوکوی تره سوغان (پیازچه جنگلی)


title: رامیان

text: آش گزنه (نوعی بوته جنگلی)


title: رامیان

text: شوربا (رامیانی‌ها به غذاهایی مانند آش و سوپ شوربا می‌گویند)


title: رامیان

text: تُرشو شوربا (آش ترش)


title: رامیان

text: مرجوملئ آش (عدس پلو رامیانی)


title: رامیان

text: عدسی رامیانی


title: رامیان

text: بیشِک سؤد (دسته گندمی که نزدیک به رسیدن است را در ذغال پختن و میل نمودن)


title: رامیان

text: آش خمیری (یون آشئ)


title: رامیان

text: آش دوغ به سبک رامیانی


title: رامیان

text: خورشتی آبکی از حبوبات و سبزیجات جنگلی و معطر مانند سُلوف، ماش، گزنه و…)


title: رامیان

text: بورانی چلو (برنج کته و دم‌کش با بورانی یا ماست اسفناجی)


title: رامیان

text: هسو (غذایی شبیه اشکنه که همراه با آرد لعاب فراوانش دهند)


title: رامیان

text: آش (رامیانیها به جای پلو از واژه آش استفاده می‌کنند که مانند دیگر نقاط شمال ایران به انواع گوناگونی طبخ می‌گردد)


title: رامیان

text: تورشک خورشتو (خورشی که با شبدر به همراه برگ چغندر، گشنیز، جعفری، آرد برنج و… طبخ می‌شود، معادل ترشه واش گیلانی است)


title: رامیان

text: ماستوآ (نوعی آش ماست)


title: رامیان

text: گندم علف خورش (گندم علف نام نوعی سبزی صحرائی است)


title: رامیان

text: قوز خورشتو (خورش گردو یا همان فسنجان)


title: رامیان

text: ماشلی خورش (ترکیب شده از ماش و کدو حلوایی با گوشت گوسفندی)


title: رامیان

text: شولَه (سوپی ترکیب شده از ماش و دیگر مخلفات)


title: رامیان

text: قُورتُو (که از کشک نرم موسوم به «پَتُق» در کنار بادمجان سرخ شده و سبزی هوجی و سیر داغ و سیر و خیار خام سرو می‌شود)


title: رامیان

text: تُورشُو (از ترکیب آرد، سیب زمینی و هویج و تخم مرغ و نخودفرنگی به دست می‌آید)


title: رامیان

text: تاسکباب رامیانی


title: رامیان

text: قارما (همان استانبولی اما با سبک و سیاق پخت رامیانی آن)


title: رامیان

text: قاتما قارما (یک نوع میرزا قاسمی که به جای بادمجان کدوسبز دارد و سیر، تخم مرغ ندارد)


title: رامیان

text: یئتمچه (یک نوع میرزا قاسمی که کدوسبز ندارد اما بادمجان و تخم مرغ و پیاز دارد)


title: رامیان

text: تاپ تاپی (مانند قاتماقارماست اما برخلاف آن که تف می‌دهند، تاپ تاپی را بخارپز می‌کنند)


title: رامیان

text: بادمجان آش خورش (برنج کته به همراه خورش با مرغ و لپه و گوجه و…)


title: رامیان

text: انواع ته چین‌ها که در تهیه آن‌ها از سس‌ها و رب‌های محلی بهره گرفته می‌شود؛ نظیر ته‌چین اسفناج، ته‌چین کدو، ته‌چین اناردانه با کدوحلوایی (ته‌چین ناردان)، ته‌چین تره سوغان، ته چین یئملئک (ته چین سبزی والک در گویش تهرانی)، ته‌چین کشمش پلو، سبزی ته‌چین، ته‌چین هویج و… در تهیه ته‌چین‌های رامیانی از رب استفاده به فراوانی می‌شود.


title: رامیان

text: خام ته‌چین (ته چین گوشت لخم بره با لوبیا و سبزیجات و ریاحین جنگلی)


title: رامیان

text: ساچمه پلو (پلو با گوشت قل قلی و کشمش)


title: رامیان

text: کاک یا کَک (نان محلی رامیانی)


title: رامیان

text: تندِر چورَک (نان تنوری)


title: رامیان

text: تره سوغان چورک (نانی که با پیازچه جنگلی تهیه می‌شود)


title: رامیان

text: تورشو چورک (نان محلی به همراه سبزی جنگلی ای موسوم به "هوجی")


title: رامیان

text: قاتلمه/قتلمه (نوعی شیرینی که از خاک قند و خمیرمایه سرخ شده به دست می‌آید)


title: رامیان

text: کرسن چورک (کرسن نام ظرف بزرگی است که با چوب بلوط ساخته می‌شد. نانی را که در این ظرف به همراه افزودنی‌هایی مانند آویشن و رازیانه یا که کنجد، رازیانه و گردو پخت می‌شود، کرسن چورک گویند)


title: رامیان

text: حالوا (حلوا برنجی به سبک اهالی شهرستان رامیان)


title: رامیان

text: نون پنجره ای (نوعی شیرینی ترد)


title: رامیان

text: کَسمَک (نوعی شیرینی که همراه با چای سرو می‌شود؛ در آن از گردو، کنجد، شکلات یا وانیل بهره می‌جویند)


title: رامیان

text: مَت (نوعی شیرینی ویژه ایام سرد سال بخصوص شب یلدایی که از کنجد، عسل، گردو و دیگر مغزها تهیه می‌شود)


title: رامیان

text: قُوُرداق (تف داده و برشته شده نیم دانه، برخی در کنار آن مخلفاتی مانند کنجد و سنجد اضافه می‌کنند)


title: رامیان

text: کُماج (نوعی نان شبیه کیک که با کره حیوانی فراوان و در خاکستر پخته می‌شود)


title: رامیان

text: پامولی چُورک (مشابه کماج اما پیرامون آن برگ‌های گیاهی پهن برگ موسوم به «پمول» است. همچنین از شیر تازه گاو و کره فراوان حیوانی حاصل از شیر گاو تهیه می‌گردد)


title: رامیان

text: قوز چورک (شکل خمیر آن شبیه تورشو چورک بوده و شبیه پاکت نامه است اما محتوای آن سیاه دانه، کنجد و گردوی آسیاب شده‌است).


title: رامیان

text: نون خرمایی (ریشه این نوع شیرینی به درختان خرمای شهر باستانی جرجان بازمی‌گردد. پیش از حمله مغولان در دشت گرگان خرما کشت می‌شد)


title: رامیان

text: نون بلور (نان با آرد بلوط)


title: رامیان

text: گندم شور (دسته‌های خوشه گندم که در آبشور گذاشته شده و تفت داده شده)


title: رامیان

text: بیشِک سود (خوشه‌های گندمی که هنوز کامل نرسیده که در ذغال بریان شده)


title: رامیان

text: بورانی (ماست و اسفناج و سیر و ادویه)


title: رامیان

text: نوشیدنی کورَمَز (میکس شیر با آب انار یا رب انار)


title: رامیان

text: نوشیدنی ترشی چالی (رب انار محلی، آب خنک، شکر و نعنا/پونه خشک، این نوشیدنی به عنوان دسر بعد از ناهار و تابستان سرو می‌شود)


title: رامیان

text: تورشوچالی (ترشی چالی که در نی‌های سبز تهیه و نگهداری شود)


title: رامیان

text: قُدماق قَمش (شیر تازه گوسفند تازه‌زا در بهار را در نی‌های سبز ریخته و در خاکستر آتش گرم می‌کنند؛ اصطلاحاً به پختن در آتش ملایم خاکستر «قُورما» گویند)رجبلو محله: کشیده از غرب تا شمال غربی شهر


title: رامیان

text: آق اویلی: کشیده شده در غرب تا جنوب غربی


title: رامیان

text: کتوکلی: در جنوب غربی شهر


title: رامیان

text: کوپکلی: در جنوب شرقی شهر


title: رامیان

text: داغلی محله: در منتهی‌الیه شمال شرقی شهر، در جوار جنگل نقاره خانه (نارخانا به تلفظ رامیانی)


title: رامیان

text: نیلبرگ: امتداد شهر به سمت جنگل نیلبرگ در جنوب شرقی شهر


title: رامیان

text: قانچی: در امتداد نیمه شرقی بلوار دانشجو و ساختمان جدید فرمانداری


title: رامیان

text: دزدک محله: در مقابل نیلبرگ و کنار کوهستانی محله


title: رامیان

text: قوان: در شرق شهر


title: رامیان

text: ملچ آرام: در شمال غربی شهر، برگرفته از نام یک روستای ییلاقی در ارتفاعات رامیان


title: رامیان

text: رجن: در منتهی‌الیه شرقی شهر، برگرفته از نام روستایی در ییلاقات رامیان


title: رامیان

text: جوزچالی محله (منابع طبیعی):درمنتهی‌الیه شرقی و جنوب شرقی درکنارجنگل نگارخانه برگرفته از نام روستایی از ییلاقات کوهستانی به نام جوزچال


title: رامیان

text: شهر رامیان


title: کلاله (گلستان)

text: کَلاله شهری از توابع بخش مرکزی و مرکز شهرستان کلاله در شرق استان گلستان، ایران است .


title: کلاله (گلستان)

text: این شهر در جادهٔ گرگان به مراوه‌تپه قرار گرفته‌است. بررسی باستان‌شناسان در شهر کلاله در استان گلستان تا کنون به شناسایی ۱۳۰ محوطه و تپه تاریخی و پیش از تاریخ منجر شده‌است. این کشف، تاریخ کلاله را به ۷۵۰۰ سال پیش رساند. در این بررسی‌ها که به منظور تهیه نقشه باستان‌شناسی کشور صورت می‌گیرد، یک سد ساسانی که از تاج آن ۶۰۰ متر آن باقی مانده‌است و یک مدرسه و مسجد قاجاری شناسایی شد. این شهر دارای فرودگاه است که این فرودگاه، فرودگاه اختصاصی «غلامرضا پهلوی» برادر محمدرضا شاه پهلوی بود. این فرودگاه ۳۱۵ هکتار دارد و در سه کیلومتری غرب کلاله واقع شده‌است.


title: کلاله (گلستان)

text: شهر کلاله در سال ۱۳۸۴ خورشیدی رتبه نخست طرح پیشگیری از اعتیاد را دراستان گلستان بدست آورد.


title: کلاله (گلستان)

text: جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۸٫۰۳۵ نفر بوده‌است.


title: کلاله (گلستان)

text: ترکیب جمعیتی این شهر را قوم ترکمن، سیستانی و همچنین خراسانی ها ، و بلوچ ها و  آذری ها تشکیل می‌دهند.  و از نظر مذهب، بیشتر مردم این منطقه اهل تسنن می باشند..


title: کردکوی

text: کُردکوی شهری در غرب استان گلستان و در شمال ایران است. این شهر مرکز شهرستان کردکوی است و در ۲۹ کیلومتری گرگان واقع است. جمعیت شهر کردکوی در سرشماری سال ۱۳۹۰ خورشیدی برابر با ۳۸٬۲۴۶ نفر بوده‌است. زبان مردم این شهرستان زبان طبری می‌باشد. مردم کردکوی به گویش کردکویی زبان مازندرانی صحبت می کنند.


title: کردکوی

text: بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳۹٬۸۸۱ نفر (۱۲٬۹۷۱ خانوار) بوده‌است.


title: کردکوی

text: مردم شهر و شهرستان کردکوی از قومیت طبری هستند و به زبان زبان طبری سخن می‌گویند. لهجه مردم کردکوی و بندرگز یکی از لهجه‌های دوازده‌گانه زبان طبری می‌باشد که در شرق این منطقه زبانی قرار دارد. کِرد «kerd» در زبان طبری به معنای گله‌دار می‌باشد که در لهجه مردم شرق استان مازندران و غرب استان گلستان به صورت کارد گویش می‌شود. کاردها نباید با قوم کُرد که در مناطق غربی ایران زندگی می‌کنند اشتباه گرفته‌شوند. صادق کیا در کتاب واژه‌نامه تبری ضمن اشاره به معنای کرد می‌نویسد: اکنون فقط به چوپانان کرد گفته می‌شود. پژوهشگران کِردها، گالش‌ها «Galeš» و مختابادها را دسته ای از رعایای طبری‌تبار می‌دانند که دامدار بوده و در تابستان‌ها مجبور به ترک جلگه بوده‌اند. گالش «gâleš» امروزه در شمال به معنی فردی است که از رمه گاوان نگهداری می‌کند و با نگهبان گوسفندان که کِرد «kerd» یا «چوپان» نامیده می‌شود فرق دارد. مردم طبری به مناطقی که کِردها در آن ساکن بودند: کِردمله (کردمحله)، کِردخیل، کِردکتی و … می‌گفتند. کردکوی تا ۱۹ تیر ۱۳۱۹ به کردمحله (کاردمله) مشهور بوده که در این روز نام کردمحله به کردکوی تغییر داده‌شد؛ ولی همچنان نیز نام کاردمله در این منطقه رایج است. کردکوی در مجاورت "تمیشه" باستان قرار دارد که در افسانه‌های شاهنامه بنای آن را به فریدون پسر آبتین نسبت داده‌اند.هر دو گروه اخیر بیان شده در دوره سلسله قاجار به دلیل درگیری که در آن زمان میان نیاکان مازندرانی با اربابان و خان‌های منطقه جویبار و اسرم به وجود آمد منجر به مرگ دشمنان گردید و مجبور به کوچ اجباری به سایرنقاط تبرستان تا آستراباد شدند. همه این درگیری و نزاع بخاطر زمین‌های کشاورزی بوده و اربابان و خان‌های وقت، قصد تصرف آن زمین‌ها را داشتند و با توسل به زور، قدرت، نزاع و درگیری به غارت اموال و اراضی آنان پرداختند، آن‌ها نیز در مقابل شان ایستادگی و شجاعت نشان داده و در نهایت منجر به درگیری خونین شد و یکی از اربابان و خان آن‌ها بر اثر درگیری و جراحت فراوان درگذشت. تاریخ شفاهی بزرگان طایفه مازندرانی که از خاطرات گذشتگان خود روایت می‌کنند سند این واقعه است که اقوام مازندرانی، میربند خود را به زمین انداختند و به دلیل درگیری خونین، به مناطق دیگر کوچ نمودند. حادثه فوق یکی از مهم‌ترین دلایل کوچ اجباری نیاکان اهالی کردکوی است.


title: کردکوی

text: نام‌های خانوادگی مازندرانی برگرفته از نام سرزمین مازندران و گرگان است و هرفردی که از مازندران به سایر مناطق کوچ و اقامت نموده‌است به دلیل اینکه در گذشته شناسنامه به شکل امروزی نبوده، افراد براساس زادگاه شان معرفی می‌شدند و لقب می‌دادند. این دسته از مازندرانی‌ها به دلیل اینکه از منطقه مازندران به سایر نقاط و قریه و شهرها کوچ نمودند خود را بنام زادگاهشان ثبت نمودند. از لحاظ اصالت و ریشه و تبار مردم مازندران و مازندرانی‌ها، از اقوام قوم تپور هستند که قبل از ورود آریایی‌ها به سرزمین تبرستان در آن مناطق شمال ایران حکمرانی می‌کردند و جزء طوایف بومی و جنگجو و قدرتمند بشمار می‌رفتند. آماردها، تپورها از اقوام بومی کهن این سرزمین بودند.


title: کردکوی

text: مناطق زیبای کوهستانی درازنو، ریز او، کندآب، رادکان، چمن، یزدان محله و همچنین پارک جنگلی پلنگ پا (امام رضا) و آب بندان میاندره واقع در روستای میاندره و همینطور آب بندان بانکلا واقع در جنوب کردکوی در حاشیه جنگل از مناطق دیدنی این شهر محسوب می‌گردد


title: کردکوی

text: آثار باستانی کردکوی: میل رادکان کردکوی، جاده شاه عباسی، دیوار و شهر تمیشه


title: کردکوی

text: .تپه شاهده: مربوط به هزاره اول است و در شهرستان کردکوی، روستای اسلام‌آباد شاهده واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ مهر ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.


title: کردکوی

text: جاذبه‌های مذهبی کردکوی: امامزاده طاهر و ابراهیم در روستای النگ، زیارتگاه معصوم‌زاده سبزپوش در حدود بالاجاده، امامزاده مجید در شهر کردکوی، امامزاده روشن آباد، امامزاده چهارکوه، امامزاده محمد در محلهٔ بالابلوک. روستاهای بزرگ این شهر عبارتند از:النگ، میاندره، بالاجاده، سرکلاته، یساقی، مهترکلاته، چهارده، ایلوار، شاهده سابق، دنگلان، سالیکنده


title: کردکوی

text: جاذبه‌های طبیعی کردکوی: منطقه حفاظت شده جهان‌نما، دهکده ییلاقی درازنو، روستای ییلاقی یزدان محله، پارک جنگلی کردکوی، آبشار دوآب (دِاُو)، آبشار هفت طبقه


title: کردکوی

text: بیمارستان امیرالمؤمنین (ع) کردکوی بیمارستانی است درمانی و وابسته به دانشگاه علوم پزشکی گلستان با ۱۳۱ تخت ثابت می‌باشد.


title: کردکوی

text: سوغاتی معروف کردکوی، حلوا گردویی، شیر نون و پشته زیک می‌باشد.


title: نزدیک‌تر (فیلم ۲۰۰۴)

text: نزدیک‌تر فیلمی به کارگردانی مایک نیکولز و بر پایه نمایشنامه‌ای از پاتریک ماربر محصول سال ۲۰۰۴ است.


title: نزدیک‌تر (فیلم ۲۰۰۴)

text: Closer داستان چهار غریبه است که به‌طور تصادفی وارد زندگی همدیگر می‌شوند و روابطی بینشان شکل می‌گیرد. روابط وقتی پیچیده می‌شود که دو زوج همدیگر را می بینند و فکر خیانت به سرشان می افتد


title: نزدیک‌تر (فیلم ۲۰۰۴)

text: بازیگران فیلم عبارتند از جولیا رابرتس، جود لا، ناتالی پورتمن و کلایو اوون.


title: نوکنده

text: نوکَنده یکی از شهرهای شهرستان بندرگز در استان گلستان ایران است.