title: جنسیس (گروه موسیقی)

text: نخستین جرقه‌های شکل‌گیری گروه جنسیس برمی‌گردد به سال ۱۹۶۸ میلادی. در آن سال بود که چند تن از شاگردان یکی از مدرسه‌های شبانه‌روزی انگلیس به اسم Chaterhouse که عضو دو بند مختلف بودند، در هم ادغام شدند و به این ترتیب بود که نطفه گروه جنسیس به وجود آمد. یکی از این دو گروه The Garden Wall نام داشت که در آن پیتر گابریل خوانندگی می‌کرد و تونی بنکس (Tony Banks) هم پیانو می‌زد. آن گروه دیگر The Anon نام داشت که مایک رادرفورد (Mike Rutherford) و آنتونی فیلیپز (Anthony Phillips) گیتاریستهای آن بودند.بعد از ادغام شدن این دو گروه، جان سیلور (John Silver) به عنوان درامر به این گروه نوپا ملحق شد، البته ذکر این نکته لازم است که گروه هنوز جنسیس نام نداشت. در آن زمان پیتر گابریل شعر ترانه‌ها را می‌سرود و آهنگ‌ها نیز محصول همکاری اعضای گروه بود. یکی از همکلاسیهای اعضای گروه به نام جاناتان کینگ (Jonathan King) به آن‌ها پیشنهاد همکاری و کمک در تهیه و انتشار یک آلبوم می‌کند. نام جنسیس، به معنی آفرینش یا پیدایش، که در واقع فصل اول کتاب تورات نیز هست، به پیشنهاد همین جاناتان کینگ انتخاب شده‌است.


title: جنسیس (گروه موسیقی)

text: مایک رادرفورد گیتاریست و بایسیت گروه جنسیس درباره آن دوران می‌گوید: «وقتی که ما فعالیتمان را شروع کردیم، گروه‌های زیادی وجود نداشت. بازار موسیقی آن دوران به صورت امروزی و تا این اندازه جدی نبود؛ بیشتر جنبه هنری و تفریحی داشت. امروز ما با یک صنعت عظیم موسیقی سروکار داریم و با هزاران گروه مختلفی که در این زمینه فعال هستند. راستش من دلم برای فضای جذاب پرهرج و مرج آن دوره تنگ شده. امروز کوچکترین جز یک قطعه، کاملاً حساب‌شده است. ولی خب عجیب اینجاست که از لحاظ موسیقایی اتفاق خاصی نیفتاده. بیتل‌ها هنوز که هنوز است گروه محبوب محسوب می‌شوند و ترانه‌های‌شان شنوندگان زیادی دارد.»


title: جنسیس (گروه موسیقی)

text: اولین آلبوم گروه جنسیس در تابستان سال ۱۹۶۹ به انتشار رسید، آلبومی به نام (From Genesis to Revelation) "از پیدایش تا قیامت" بود. البته تهیه این آلبوم همانطور که در پیش اشاره شد، با همکاری جاناتان کینگ صورت گرفت. نکته درخور توجه اینکه این تهیه‌کننده، بعد از ضبط آلبوم، بدون گرفتن اجازه از اعضای گروه جنسیس، چند تنظیم‌کننده را مأمور کرد که با وارد کردن سازهای زهی و بادی، به قطعات گروه حال وهوایی همه‌پسند ببخشند.


title: جنسیس (گروه موسیقی)

text: پیتر گابریل در سال ۱۹۷۵ به همکاری خود با گروه جنسیس پایان داد.با وجود این، اولین کار جنسیس با استقبال چندانی روبرو نشد و اینطور که گفته می‌شود، فقط ۶۰۰ نسخه از این آلبوم به فروش رفته‌است. بعد از این جریان، گروه جنسیس به همکاریش با جاناتان کینگ خاتمه داد و اکثر اعضای گروه هم تصمیم گرفتند که به‌طور جدی و کاملاً حرفه‌ای کار موسیقی را دنبال کنند. تنها نوازنده درامز، یعنی جان سیلور راه دیگری را پیش گرفت و برای تحصیل راهی آمریکا شد. در سال ۱۹۷۰ آلبوم "Trespass" منتشر شد که بسیاری آن را اولین آلبوم واقعی جنسیس می‌دانند.


title: جنسیس (گروه موسیقی)

text: بعد از انتشار این آلبوم گروه جنسیس دستخوش تغییر و تحولاتی اساسی شد. در سال ۱۹۷۰ آنتونی فیلیپ، یکی از بنیانگذاران و گیتاریست گروه، هم به دلیل اختلاف نظر و سلیقه و هم به خاطر ناراحتیهای جسمی از گروه جدا شد و علاوه بر یک گیتاریست جدید، جنسیس در جستجوی یک درامر جدید هم بود. در آن زمان، دادن آگهی در یکی از نشریات معتبر به نام "Melody Maker" راه مطلوبی برای پیدا کردن نوازنده بود.


title: جنسیس (گروه موسیقی)

text: در این دوره بود که یکی از چهره‌های کلیدی گروه جنسیس وارد میدان شد: فیل کالینز که خود در این باره می‌گوید: « تست نوازندگی برای همکاری با گروه، اولین ارتباط من با قشر متوسط جامعه بود. من با دوستم «رونی» که گیتاریست است، به خانه پیتر گابریل رفتیم؛ او به عنوان متقاضی نوازندگی گیتار و هم نوازندگی درامز. رونی فکر می‌کرد که گروه او را قبولش می‌کند، اما در نهایت من به گروه جنسیس محلق شدم و نه او.»


title: جنسیس (گروه موسیقی)

text: بعد از پیوستن فیل کالینز، گروه جنسیس هنوز یک گیتاریست کم داشت که البته با دادن یک آگهی دیگر در نشریه ملودی میکر تونست استیو هاکت را پید اکند، گیتاریستی که نقش مهمی در شکل‌گیری بعضی از قطعات گروه داشته‌است. ترکیب اصلی جنسیس که چند سالی پایدار بود در همان زمان شکل گرفت.


title: جنسیس (گروه موسیقی)

text: تا سال ۱۹۷۵ پیتر گابریل خواننده گروه بود و جنسیس نیز سبک خاص خود را داشت. تا سال ۱۹۷۵ جنسیس مجموعاً ۶ آلبوم منتشر کرد که با بعضی از آن‌ها توانست، در سطح اروپا و تا اندازه‌ای در آمریکا محبوبیت کسب کند.آخرین آلبوم جنسیس با خوانندگی پیتر گابریل در سال ۱۹۷۴ به انتشار رسید که "The Lamb lies down on Broadway" نام داشت. بعد از اجرای تور کنسرتهای این آلبوم، پیتر گابریل از گروه جدا شد، از یکسو به خاطر بیمار شدن فرزندش و از سوی دیگر به خاطر اختلافات سلیقه‌ای.


title: جنسیس (گروه موسیقی)

text: او خود درباره جدا شدن از جنسیس می‌گوید: «یک وقت، قضیه دیگه خیلی بزرگ شده بود، تورهای عظیم و ... من حس می‌کردم که چرخی کوچک در این دستگاه عظیم‌الجثه هستم. از اینکه یک ستاره موسیقی راک هستم، احساس خستگی می‌کردم. وضع طوری شده بود که حتی نمی‌توانستم تو روی خودم نگاه کنم. از وضعیتم کاملاً ناراضی بودم و حس میکردم زندانی هستم.»


title: جنسیس (گروه موسیقی)

text: بعد از جدا شدن پیتر گابریل در سال ۱۹۷۵ و جستجوی طولانی گروه برای یک خوانند جدید، فیل کالینز خوانندگی گروه را برعهده گرفت. اولین آلبومی که جنسیس با صدای فیل کالینز راهی بازار کرد، در سال ۱۹۷۶ بود، آلبومی به نام "A Trick of the Tail" که با استقبال زیادی روبرو شد و تا آن زمان پرفروشترین آلبوم گروه محسوب می‌شد. البته با آمدن فیل کالینز سبک کارهای گروه هم به مرور زمان تغییر کرد. در سال ۱۹۷۸ استیو هاکت از گروه جدا شد و سه عضو اصلی جنسیس تصیمیم گرفتند گروه سه‌نفره را حفظ و برای تهیه آلبوم و برگزاری کنسرت از نوازندههای مهمان استفاده کنند. دهه هشتاد میلادی را می‌توان دوران اوج موفقیت‌های گروه جنسیس دانست.


title: جنسیس (گروه موسیقی)

text: در سال ۱۹۹۱ آخرین آلبوم مشترک گروه جنسیس با خوانندگی فیل کالینز منتشر گردید؛ آلبومی به نام "We Can't Dance" که تا به حال ۲۲ میلیون بار در سراسر دنیا به فروش رفته و سه تا از ترانه‌های آن هم در قالب صفحه تک‌آهنگی ۴۵ دور منتشر شدند، از جمله ترانه شنیدنی و محبوب "I Can't Dance".


title: جنسیس (گروه موسیقی)

text: در سال ۱۹۹۶، فیل کالینز بعد از حدود ۲۵ سال فعالیت، همکاریش را با جنسیس قطع کرد و توانش را بیشتر روی فعالیت‌ها و پروژه‌های انفرادی خود متمرکز کرد. البته دو عضو باقی‌مانده جنسیس، یعنی مارک راثرفورد و تونی بنکس تصمیم گرفتند، به کار خود ادامه دهند و با پیوستن ری ویلسون ۲۷ ساله به عنوان خواننده، فصل تازه‌ای را شروع کنند، فصلی که از لحاظ سبک قطعات بی‌شباهت به اولین دوران فعالیت گروه نیست. البته تکیه زدن به تختی که تا آن زمان فیل کالینز روی آن نشسته بود، برای ری ویلسون کار ساده‌ای نبود.


title: جنسیس (گروه موسیقی)

text: در سال ۱۹۹۷ آخرین آلبوم رسمی استودیویی گروه جنسیس تحت عنوان "Calling all Station" و با خوانندگی ری ویلسون منتشر شد. البته در طی سالهای گذشته، گروه جنسیس مجموعه‌هایی از گلچین ترانه‌هایش منتشر کرده و همچنین ترانه‌هایی از آرشیو قدیمی گروه که تا به حال انتشار پیدا نکرده بودند.


title: جنسیس (گروه موسیقی)

text: بعد از شایعات و گمانه‌زنی‌های زیاد، گروه جنسیس در اکتبر سال ۲۰۰۶ اعلام کرد که فیل کالینز برای اجرای توری عظیم و کنسرتهای متعدد در سراسر دنیا، دوباره به گروه ملحق شده و همانطور که در پیش اشاره شد، سرگرم برگزاری تور کنسرتهاش در اروپا و آمریکا است.


title: جنسیس (گروه موسیقی)

text: پیتر گابریل خواننده اسبق این گروه بود.


title: جنسیس (گروه موسیقی)

text: آلبوم‌های استودیویی


title: ایزدبانو

text: ایزدبانو، خدای‌بانو یا الهه به خدایان زنانه‌ای گفته می‌شود که پرستش آن‌ها در میان جوامع باورمند به ادیان چندخدایی کهن رواج داشته‌است. مردمان پیش از تاریخ، با هدف نزدیکی به سرچشمه‌های نیروی باروری یا برای به‌دست آوردن خوشنودی و همکاری ایزدبانوان، تندیس‌هایی از آنان ساخته‌اند و به نیایش‌گاه‌ها هدیه یا در کنار مردگانشان دفن کرده‌اند. این رسم در دوران تاریخی نیز با وجود پایه‌ریزی ادیان و آداب نو به گونه‌ای آراسته‌تر ادامه یافت. ایزدبانوان مورد پرستش در جهان باستان، بیشتر نگاهبان زمین و آب‌ها و در ارتباط با عشق، باروری و حاصل‌خیزی بوده‌اند. از تندیس‌ها یا نشانه‌های آنان در آیین‌های باروری زمین، دام و انسان، آیین‌های بلوغ، درمان‌بخشی زنان سترون و یاری بانوان به هنگام زایمان نیز استفاده می‌شده


title: ایزدبانو

text: ایزد بانوان در بسیاری از فرهنگ‌ها و مذاهب، به ویژه مذاهب چندخدایی وجود دارند. ایزیس، حاثور، موت و نفتیس ایزدبانوان مشهور مصر باستان هستند. معروف‌ترین خدایان زن در میان‌رودان، ایشتار و نینلیل بودند که در بابل هم مورد پرستش قرار می‌گرفتند. در یونان باستان ۴ الهه به نام‌های گایا، هرا، آفرودیته و آتنا اهمیت بیشتری داشتند. در عربستان پیش از اسلام، عزی، منات و لات ایزدبانوان مورد پرستش مردم عرب بودند. در بین هندوها هنوز پرستش خدایان مؤنث رواج دارد. خدایان زن در هندوگرایی، گاه برخوردار از روحیه زنانه، آرام و مهربان پنداشته می‌شوند؛ در موارد دیگر ایزدبانوان همچون نابودکنندگان ترسناکی ظاهر می‌شوند. در هندوگرایی خدایان جنگنجوی زن نیز فراوان‌اند. دورگا، پورانا و دیوی مهم‌ترین ایزدبانوان هندوها هستند.


title: ایزدبانو

text: فرهنگ‌های ساکن فلات ایران از دوران نوسنگی تا پایان دوره ساسانی به گونه‌های متفاوتی ایزدبانوان را ستوده و برای بر سر مهر نگاه‌داشتنشان نیایشگاه و تندیس ساخته‌اند. از مهم‌ترین ایزدبانوان باستانی ایران که در نوشتارهای اوستایی و پهلوی به آن‌ها اشاره شده می‌توان این چند نمونه را نام برد:


title: دیه‌گو ریورا

text: دیه‌گو ماریا دِلا کونسپسیون خوان نِپوموسِنو استانیسلائو دِلا ریورا ی باری‌یِنتوس آکوستا ی رودریگوئز مشهور به دیه‌گو ریورا ، نقاش و دیوارنگار نامی مکزیکی و یکی از هنرمندان بزرگ قرن بیستم است.


title: دیه‌گو ریورا

text: "ریورا" در ۸ دسامبر ۱۸۸۶ در گواناخواتو — شهری در شمال پایتخت مکزیک — در یک خانوادهٔ ثروتمند زاده شد. او از طرف پدری تبار اشراف اسپانیایی داشت. او برادری دوقلو به اسم "کارلوس" داشت که در دوسالگی درگذشت. مادرش یک برگردانده بود؛ یعنی اجداد او یهودیانی بودند که مجبور به تغییر دین به کاتولیسیزم شده بودند. در سال ۱۹۳۵ هنگامی که "ریورا" از خود می‌نوشت، گفت: «یهودیت یک عنصر غالب در زندگی من است.»


title: دیه‌گو ریورا

text: "ریورا" از ده‌سالگی شروع به نقاشی کرده و در آکادمی سن کارلوس مکزیکوسیتی آموزش هنر دید و پس از تشویق تئودورو آ. ده‌سا مندز فرماندار ایالت وراکروز با مهاجرت به اروپا، در مادرید و پاریس مطالعات هنری خود را گسترش داد. سپس به شهرهای اروپایی سفر کرد. در ۱۹۱۱ در پاریس سکنی گزید و با "پیکاسو" و کوبیست‌ها حشر و نشر پیدا کرد. در ۱۹۲۱ به مکزیک بازگشت؛ در کمون هنرمندان عضویت یافت و به فعالیت‌های انقلابی پرداخت.


title: دیه‌گو ریورا

text: وی از ۱۹۲۳ به دیوارنگاری بر ساختمان‌های دولتی با نقش‌مایههای سیاسی و تاریخی روی آورد؛ در دههٔ ۱۹۳۰ در آمریکا نیز دیوارنگاری کرد. در نگارگری ساختمان راکفلر سنتر در نیویورک که در ۱۹۳۳ انجام شد، از اسلوب فرسکو استفاده کرد.


title: دیه‌گو ریورا

text: "ریورا" در سال ۱۹۲۹ با "فریدا کالو" نقاش نامی مکزیک ازدواج کرد. آن‌ها به مدت ۲۰ سال رابطه‌ای دشوار و پرتنش با هم داشتند.


title: دیه‌گو ریورا

text: "ریورا" یکی از رهبران جنبش هنر مدرن در مکزیک و از شخصیت‌های مهم در عرصهٔ واقع‌گرایی اجتماعی سدهٔ بیستم به شمار می‌آید. او در ۱۹۵۷ در مکزیکوسیتی درگذشت.


title: دیه‌گو ریورا

text: دوران اقامت "دیه‌گو ریورا" در اروپا، با زایش و گسترش مکتب‌های هنری مدرن قرین بود، که کمابیش همگی در فرم به قالب‌ها و رنگ‌های ناب، و در محتوی به موتیفهای درونی تکیه داشتند؛ اما این گرایش‌ها نتوانست بستگی عمیق و ریشه‌ای "ریورا" به رئالیسم را سست کند. او از مکتب‌ها و سبک‌های مدرن بهترین و مؤثرترین شیوه‌ها و تکنیک‌ها را برای خلق هنری هدفمند، با پیام و بسیج‌کننده برگرفت.


title: دیه‌گو ریورا

text: هنر "ریورا" از کوبیسم (مثلاً کارهای "پابلو پیکاسو" یا "سالوادور دالی") و اکسپرسیونیسم (مثلاً برخی کارهای "ادوارد مونک") بسیار آموخته‌است، اما همه را با نگاهی شخصی و همه‌چیز را با زندگی واقعی مکزیک آمیخته‌است. حاصل آن هنری‌ست یکپارچه در خدمت آگاهی طبقاتی و مبارزه اجتماعی.


title: دیه‌گو ریورا

text: "ریورا" برای هنرمند رسالت اجتماعی قائل است. او را چون سربازی در خدمت «طبقه» می‌داند. به عقیده او «اهداف والای هنری» برای هنرمند مردمی در درجهٔ دوم اهمیت‌اند. هدف اصلی هنرمندان خدمت به زحمتکشان و ستمدیدگان است. به نظر "ریورا" — همان طور که او این را در منشور هنری خود قید کرده‌است — تا وقتی توده‌های مردم در فقر و گرسنگی به سر می‌برند، هنرمند حق ندارد تنها به اهداف هنری بیندیشد.


title: دیه‌گو ریورا

text: برخی از منتقدان هنر "ریورا"، و کل جریان «نقاشی دیواری» مکزیک را مکتبی شعاری و تبلیغاتی می‌دانند و کسانی این جنبش را جریانی بومی یا صرفاً سیاسی ارزیابی می‌کنند. "ریورا" از این «اتهامات» هرگز بیمی به خود راه نداد. او این «انگ» را «طبقاتی» و زاییدهٔ «زیبایی‌شناسی بورژوایی» می‌دانست.


title: دیه‌گو ریورا

text: "ریورا" یکی از سه پایه‌گذار اصلی جنبش نقاشی دیواری در مکزیک است که یکی از جریان‌های هنری مهم نیمهٔ اول سدهٔ بیستم به شمار می‌رود. هنرمندان چپگرای این جریان اعتقاد داشتند که هنر به موزهها و کاخ و خانه‌های اشراف تعلق ندارد؛ بلکه هنر واقعی از آن تودهٔ مردم است؛ پس باید ساده، قابل‌فهم و برانگیزنده باشد و به مردم در مبارزه با ناروایی‌ها و نابرابری‌ها یاری برساند.


title: دیه‌گو ریورا

text: هنگامی که در سال ۱۹۲۱ دولت برآمده از انقلاب مکزیک پروژه‌ای بزرگ برای نقاشی دیوارهای بناهای عمومی پایتخت اعلام کرد، ده‌ها هنرمند با نقاشی‌های عظیم خود دیوارهای شهر را با تابلوهای مؤثر و درخشان خود آراستند. از میان آن‌ها به‌ویژه سه نفر به عنوان نمایندگان اصلی این جریان به شهرت رسیدند: "داوید آلفارو سی‌که‌ایروس"، "خوزه کلمنته اوروسکو" و "دیگو ریورا".


title: دیه‌گو ریورا

text: هنر دیواری مکزیک با مخاطبانی خاص، یعنی توده‌های ساده و عادی مردم سخن می‌گوید؛ پس تلاش می‌کند زبان، مفاهیم، ذهنیات، عادت‌های رفتاری و گفتاری، نشانه‌ها و نمادهای تصویری آن‌ها را به کار گیرد تا برای گروه هرچه وسیع‌تری قابل درک باشد. "ریورا" در آثار خود توده‌های رنجبر را تقدیس می‌کند. تمام مواهب زمین را برای آن‌ها می‌خواهد و آن‌ها را به فردایی بهتر نوید می‌دهد.


title: دیه‌گو ریورا

text: خودآگاهی تاریخی به هویت قومی از درونمایه‌های پایدار آفرینش این هنرمندان است. آن‌ها با دید تاریخی عمیق به بنیادهای فرهنگ ملی خود می‌نگرند. هنر آن‌ها چه‌بسا محلی و ابتدایی به نظر می‌رسد، در حالی که بر پیشرفته‌ترین دستاوردهای هنر مدرن تکیه دارد.


title: دیه‌گو ریورا

text: در هنر دیواری موتیفها، مضامین و رنگمایههای بی‌شماری از هنر بومیان سرخ‌پوست و نگارگری آئینی اقوام آزتک با باسمهها و شمایلها و ماسکهای نمادین به کار می‌رود. در عین حال این هنر بسیار «ساده» است، با فهم چند بنمایهٔ اصلی، زیبایی خیره‌کنندهٔ «نقاشی دیواری» قابل‌درک می‌شود. در سدهٔ بیستم شاید تنها هنرمندان دههٔ ۱۹۲۰ در اتحاد شوروی بودند که موفق شدند با مکتب «رئالیسم سوسیالیستی» با این قدرت به میان توده‌های وسیع مردم نفوذ کنند.


title: دیه‌گو ریورا

text: "ریورا" در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ چندین «فرسکو» یا نقش دیواری بزرگ در ایالات متحده نقاشی کرد، که برخی از آن‌ها مجادله‌انگیز بودند، به‌ویژه آن‌جا که هنرمند کمونیست آشکارا به تبلیغ مرام خود دست زده بود. این آثار ناخرسندی سفارش‌دهندگان را برانگیختند. در برخی از کارهای دورهٔ آمریکا، "ریورا" در عین ستایش از دستاوردها و پیشرفت‌های تکنیکی «پایتخت جهانی سرمایه»، یادآوری می‌کرد که در ایالات متحده سازندگان واقعی این کشور، مردم زحمتکش، از این‌همه نعمت و ثروت هیچ سهمی ندارند. یکی از نقاشی‌های بزرگ "ریورا" در نیویورک، که در آن سیمای لنین، رهبر انقلاب کمونیستی اکتبر، را نقش کرده بود، تخریب شد.


title: دیه‌گو ریورا

text: "ریورا" هنگام اقامت در اروپا با اندیشه‌های مارکسیستی آشنا شد و برای تمام زندگی به این ایده‌ها وفادار ماند. او به‌ویژه از دو انقلاب بزرگ نیمهٔ اول قرن بیستم، انقلاب اکتبر در اتحاد شوروی (۱۹۱۷) و انقلاب خلقی مکزیک (۱۹۱۴) تأثیر گرفته بود. "ریورا" مانند بیشتر هنرمندانی که به «نقاشی دیواری» پرداختند، تنها از جنبش توده‌های بزرگ الهام نمی‌گرفت، بلکه به حرکت انقلابی توده‌ها، تشکلات صنفی کارگران و مبارزات سیاسی آن‌ها خدمت می‌کرد.


title: دیه‌گو ریورا

text: "ریورا" — که تا مدتی از حمایت «حزب کمونیست مکزیک» برخوردار بود — به‌تدریج از جریان کمینترنی در مرکزیت این حزب فاصله گرفت. از اوایل دههٔ ۱۹۳۰ جناحی به طرفداری از "لئون تروتسکی"، رهبر مغضوب و تبعیدی انقلاب روسیه، در میان کمونیست‌های مکزیک شکل گرفت. "ریورا" از سخنگویان اصلی این جناح بود و در متشکل کردن تروتسکیست‌های آمریکای لاتین نقش مهمی ایفا کرد.


title: دیه‌گو ریورا

text: زمانی که "تروتسکی" از بیم جاسوسان و مأموران استالین در اروپا آواره بود، "ریورا" و همسرش "فریدا کالو" موفق شدند برای او از دولت وقت مکزیک پناهندگی بگیرند، به شرط آن که رهبر روس از فعالیت سیاسی در مکزیک پرهیز کند. هنگامی که "تروتسکی" در ژانویهٔ ۱۹۳۷ وارد مکزیک شد، نخست در خانهٔ "ریورا" و "کالو" اقامت گزید. به ویژه از این زمان بود که «حزب کمونیست مکزیک» "ریورا" را زیر حملات خصمانه گرفت.


title: دیه‌گو ریورا

text: هنگامی که "تروتسکی" در اوت ۱۹۴۰ به دست یکی از فرستادگان "استالین" به قتل رسید، ضربهٔ روحی بزرگی بر "دیگو ریورا" وارد آمد. او دست "سی‌که‌ایروس"، هنرمند بزرگ و رفیق پیشین خود، را در این قتل می‌دید.


title: دیه‌گو ریورا

text: "ریورا" در ۲۴ نوامبر ۱۹۵۷ درگذشت و تا دم مرگ با "سی‌که‌ایروس" دشمن باقی‌ماند. از این منازعات اکنون اثر چندانی باقی نمانده‌است. مکزیک امروزه به دو هنرمند بزرگ افتخار می‌کند که در زندگی سایهٔ یکدیگر را با تیر می‌زدند.


title: کلمبیا، کارولینای جنوبی

text: کلمبیا پایتخت ایالت کارولینای جنوبی در کشور آمریکا است.


title: کلمبیا، کارولینای جنوبی

text: کلمبیا پایتخت و دومین شهر بزرگ ایالت کارولینای جنوبی ایالات متحده است، با تخمین جمعیت ۱۳۱٫۶۷۴ تا سال ۲۰۱۹. این شهر به عنوان مقر شهرستان Richland County خدمت می‌کند و بخشی از شهر به شهرستان Lexington County همسایه گسترش می‌یابد. این مرکز منطقه آماری کلانشهر کلمبیا است که طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ ایالات متحده ۷۶۷٬۵۹۸ نفر جمعیت داشته‌است و طبق برآورد سرشماری سال ۲۰۱۸ ایالات متحده، تا ۱ ژوئیه ۲۰۱۸ به ۸۳۲٬۶۶۶ نفر افزایش یافته‌است. همان‌طور که دفتر سرشماری ایالات متحده از اول ژوئیه ۲۰۱۸ تخمین زده‌است، این منطقه را به ۷۰ امین منطقه آماری کلانشهرها تبدیل می‌کند. نام کلمبیا اصطلاحی شاعرانه است که برای ایالات متحده استفاده می‌شود و از نام کریستف کلمب نشأت گرفته‌است. این شهر در حدود ۱۳ مایلی (۲۱ کیلومتری) شمال غربی مرکز جغرافیایی کارولینای جنوبی واقع شده‌است و شهر اصلی منطقه میدلندز این ایالت است. این محل در محل تلاقی رودخانه سالودا و رودخانه برود قرار دارد که در کلمبیا ادغام می‌شوند و رود کنگاری را تشکیل می‌دهند. کلمبیا محل زندگی دانشگاه کارولینای جنوبی، دانشگاه شاخص این ایالت و بزرگترین ایالت است و همچنین محل فورت جکسون، بزرگترین نصب ارتش ایالات متحده برای آموزش مقدماتی رزمی است. کلمبیا همچنین در ۲۰ مایلی غرب محل پایگاه گارد ملی مشترک McEntire واقع شده‌است که توسط نیروی هوایی ایالات متحده اداره می‌شود و به عنوان پایگاه آموزش ۱۶۹ بال جنگنده گارد ملی هوایی کارولینای جنوبی مورد استفاده قرار می‌گیرد. کلمبیا همچنین محل کاخ ایالتی کارولینای جنوبی است که مرکز دولت ایالت است. در سال ۱۸۶۰، این شهر محل کنوانسیون جدایی کارولینای جنوبی بود که به معنای خروج اولین ایالت از اتحادیه در حوادث منتهی به جنگ داخلی بود.


title: کلمبیا، کارولینای جنوبی

text: در زمان برخورد اروپاییان، ساکنان منطقه ای که به کلمبیا تبدیل شده‌اند مردمی به نام کنگری بودند. در ماه مه ۱۵۴۰، یک سفر اسپانیایی به رهبری هرناندو دو سوتو در حالی که به سمت شمال حرکت می‌کرد، منطقه کلمبیا را طی کرد. این اکتشافات اولین سوابق کتبی تاریخی این منطقه را که بخشی از فرمانروایی منطقه کوفی تاچکی بود تهیه کرد.


title: کلمبیا، کارولینای جنوبی

text: از زمان ایجاد کلمبیا توسط مجمع عمومی کارولینای جنوبی در سال ۱۷۸۶، سایت کلمبیا برای توسعه کلی این ایالت مهم بود. کنگره‌ها، قلعه مرزی در کرانه غربی رودخانه کنگاری، رئیس ناوبری در سیستم رودخانه سانته بود. یک کشتی توسط دولت استعمار در سال ۱۷۵۴ ایجاد شد تا قلعه را با شهرک‌های در حال رشد در ارتفاعات بالاتر در کرانه شرقی متصل کند.


title: کلمبیا، کارولینای جنوبی

text: کلمبیا مانند بسیاری دیگر از شهرک‌های قابل توجه اولیه در استعمار آمریکا، از منطقه Piedmont در خط سقوط قرار دارد. خط سقوط نقطه ای است که رودخانه هنگام حرکت در بالادست غیرقابل کنترل می‌شود و جایی که آب در پایین دست جریان دارد می‌تواند آسیاب را تأمین کند.


title: کلمبیا، کارولینای جنوبی

text: در سال ۱۸۰۱، کالج کارولینای جنوبی (دانشگاه فعلی کارولینای جنوبی) در کلمبیا تأسیس شد. ساختمان اصلی زنده مانده‌است. این شهر تا حدی به عنوان سایت مؤسسه انتخاب شد تا شهروندان Upcountry و Lowcountry را متحد کند و جوانان را از مهاجرت برای تحصیلات عالیه به انگلستان منصرف کند. در آن زمان، کارولینای جنوبی بیش از سایر ایالت‌ها مردان جوان را به انگلیس اعزام کرد. رهبران کارولینای جنوبی آرزو داشتند که پیشرفت و توسعه مدرسه را کنترل کنند. سالها پس از تأسیس دانشگاه، تمرینات آغازین در ماه دسامبر در حالی که مجلس قانونگذاری ایالت در حال انجام بود، برگزار می‌شد.


title: کلمبیا، کارولینای جنوبی

text: کلمبیا اولین منشور خود را به عنوان یک شهر در سال ۱۸۰۵ دریافت کرد. یک متصدی و شش نگهبان شهر را اداره می‌کردند. جان تیلور، اولین متصدی منتخب، بعداً در هر دو مجلس مجمع عمومی، هر دو مجلس کنگره و سرانجام به عنوان فرماندار خدمت کرد. تا سال ۱۸۱۶، ۲۵۰ خانه در این شهر زندگی می‌کردند و جمعیت آنها بیش از ۱۰۰۰ نفر بود. کلمبیا در سال ۱۸۵۴ با داشتن یک شهردار منتخب و شش نفر از مالکان، به عنوان یک شهر منشور شد. دو سال بعد، کلمبیا دارای یک نیروی پلیس متشکل از یک رئیس تمام وقت و ۹ نیروی گشت بود. رشد سریع این شهر ادامه داشت و در طول دهه‌های ۱۸۵۰ و ۱۸۶۰ کلمبیا بزرگترین شهر داخلی کارولینا بود. حمل و نقل ریلی دلیل مهمی در گسترش جمعیت در کلمبیا در این مدت بوده‌است. خطوط ریلی که در دهه ۱۸۴۰ به شهر می‌رسیدند، در وهله اول بسته‌های پنبه ای را حمل می‌کردند، نه مسافران. پنبه خون حیات جامعه کلمبیا بود. در سال ۱۸۵۰، تقریباً تمام فعالیتهای تجاری و اقتصادی این شهر مربوط به پنبه بود.


title: کلمبیا، کارولینای جنوبی

text: چند سال اول قرن ۲۰ کلمبیا به عنوان یک مرکز تولید پارچه در منطقه ظاهر شد. در سال ۱۹۰۷، کلمبیا شش آسیاب در حال کار داشت: ریچلند، گرانبی، المپیا، پایتخت سیتی، کلمبیا و پالمتو. در مجموع، آنها بیش از ۳٬۴۰۰ کارگر با حقوق و دستمزد سالانه ۸۱۹٬۰۰۰ دلار استخدام کردند، که به میدلندز بیش از ۴٫۸ میلیون دلار افزایش اقتصادی می‌دهد. کلمبیا تا سال ۱۹۰۸ هیچ خیابان آسفالته ای نداشت، زمانی که ۱۷ بلوک از خیابان اصلی به خیابان آمد. با این حال، ۱۱۵ گذرگاه خیابانی که به صورت عمومی نگهداری می‌شدند، در تقاطع‌ها قرار داده شدند تا عابران پیاده مجبور نشوند از دریای گل بین پیاده‌روهای چوبی عبور کنند. به عنوان یک آزمایش، خیابان واشینگتن یک بار با بلوک‌های چوبی آسفالت شد. ثابت شد که این منبع بسیاری از تفریحات محلی است که آنها در هنگام بارندگی شدید کمانش می‌کنند و از آنجا دور می‌شوند. بلوک‌ها با روکش آسفالت در سال ۱۹۲۵ جایگزین شدند.


title: کلمبیا، کارولینای جنوبی

text: دهه ۱۹۹۰ و اوایل ۲۰۰۰ شاهد احیای مجدد مناطق مرکزی شهر بودیم. منطقه Congaree Vista در امتداد خیابان Gervais، زمانی به عنوان منطقه انبار شناخته می‌شد، به یک منطقه پر رونق از گالری‌های هنری، مغازه‌ها و رستوران‌ها تبدیل شد. سالن زندگی استعماری (که قبلاً به عنوان مرکز استعمار شناخته می‌شد) در سال ۲۰۰۲ افتتاح شد، و چندین کنسرت و نمایش مشهور به کلمبیا آورد. EdVenture، بزرگترین موزه کودکان در جنوب شرقی، در سال ۲۰۰۳ افتتاح شد. دهکده در مرکز خرید Sandhill در سال ۲۰۰۴ در بخش شمال شرقی ریچلند افتتاح شد. مرکز همایش‌های کلانشهر کلمبیا در سال ۲۰۰۴ افتتاح شد و یک هتل مرکز همایش‌های جدید در سپتامبر ۲۰۰۷ افتتاح شد. برای اجرای احیای مجدد مرکز شهر و تقویت رشد مرکز شهر، مشارکت عمومی و خصوصی شهر شکل گرفته‌است. در سال ۲۰۰۹، آخرین آسمان خراش کلمبیا، برج در Main و Gervais، به پایان رسید. شهردار استفان کی بنجامین اولین دوره خود را در ژوئیه ۲۰۱۰ آغاز کرد و به عنوان اولین شهردار سیاه‌پوست در تاریخ شهر تبدیل شد. بنیانگذاران پارک، خانه بیس بال USC، در سال ۲۰۰۹ افتتاح شد. تیم بیس بال کارولینای جنوبی گیماکز در سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ موفق به کسب دو قهرمانی ملی NCAA شد. تیم فوتبال گیماکوز کارولینای جنوبی ۲۰۱۰، با مربیگری استیو اسپوریر، اولین حضور خود را در مسابقات قهرمانی SEC به دست آورد. . یک فروشگاه عمومی مست در سال ۲۰۱۱ افتتاح شد. مزرعه موسیقی در سال ۲۰۱۴ مکان خود را در کلمبیا در خیابان سنا افتتاح کرد. در سال ۲۰۰۰، پرچم نبرد کنفدراسیون از خانه ایالتی کارولینای جنوبی به بنای یادبود کنفدراسیون منتقل شد. در تاریخ ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۵، پرچم از بنای یادبود به موزه برداشته شد. نتیجه سیل تاریخی در اکتبر ۲۰۱۵، تیم فوتبال Gamecocks را مجبور به انتقال بازی خانگی خود در ۱۰ اکتبر کرد. Segra Park (پارک ارتباطات روح قبلی)، خانه Fireflies کلمبیا، در آوریل ۲۰۱۶ افتتاح شد. در سال ۲۰۱۷، تیم بسکتبال زنان Gamecocks (با مربیگری Dawn Staley) اولین قهرمانی خود را در NCAA کسب کرد و تیم بسکتبال مردان به فینال فور رفت برای اولین بار.


title: کلمبیا، کارولینای جنوبی

text: یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های جغرافیایی کلمبیا خط سقوط آن است، مرز بین منطقه مرتفع پیدمونت و دشت ساحلی اقیانوس اطلس، که رودخانه‌ها در اثر سقوط یا شتاب زیاد از آن عبور می‌کنند. کلمبیا در خط سقوط رود کنگره بزرگ شد، که در اثر همگرایی رودخانه‌های گسترده و رودخانه سالودا شکل گرفته‌است. کنگره دورترین نقطه داخلی دریای رودخانه بود. انرژی افتادن آب همچنین آسیاب‌های اولیه کلمبیا را تأمین می‌کرد. این شهر با نامگذاری «منطقه ساحل رودخانه کلمبیا» از این مکان که شامل سه رودخانه است، سرمایه‌گذاری کرده‌است. کلمبیا تقریباً در نیمه راه اقیانوس اطلس و کوه‌های آبی ریج واقع شده‌است و در ارتفاعی حدود ۲۹۲ فوت (۸۹ متر) قرار دارد.


title: کلمبیا، کارولینای جنوبی

text: کلمبیا دارای آب و هوای نیمه گرمسیری مرطوب است، زمستان‌هایی نسبتاً خنک تا معتدل و تابستان‌های گرم و مرطوب دارد. این منطقه به‌طور متوسط ۵۵ شب زیر صفر دارد و در زمستان دچار سردی موقت می‌شود، اما سرمای طولانی یا روزهایی که درجه حرارت بالاتر از یخبندان نمی‌رود هر دو نادر هستند.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: چارلستون یکی از شهرهای ایالت کارولینای جنوبی و پایتخت سابق این ایالت است.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: در سال ۲۰۰۷، تخمین زده می‌شود جمعیت این شهر تقریباً ۱۲۰٬۰۰۰ نفر باشد و این دومین شهر پرجمعیت کارولینای جنوبی در پشت پایتخت ایالت، کلمبیا است. روند فعلی، چارلستون را به سریع‌ترین شهر در مرکز کارولینای جنوبی تبدیل کرده‌است. آنها جمعیت کلانشهر چارلستون و شمال چارلستون را در سال ۲۰۰۷ ۶۰۳۱۷۸ نفر تخمین می‌زنند (شامل جمعیت شهرستانهای چارلستون، برکلی و دورچستر است). این رتبه‌بندی چارلستون-شمال و چارلستون را به عنوان دومین منطقه بزرگ شهری در ایالت پشت کلمبیا قرار می‌دهد. حدود ۸۰٪ از جمعیت در داخل شهر و در شهرنشینی‌های مجاور زندگی می‌کنند (جمعیت سال ۲۰۰۰: ۴۲۳٬۴۱۰ نفر).


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: اهمیت چارلستون در تاریخ آمریکا به نقش آن به عنوان یک بندر عمده تجارت برده وابسته است. تاجران برده چارلستون مانند جوزف وراگ اولین کسانی بودند که انحصار شرکت سلطنتی آفریقا را شکستند و پیشگام تجارت بزرگ بَرده در قرن هجدهم بودند. تقریباً نیمی از بردگان وارد شده به آمریکا وارد چارلستون شدند. در سال ۲۰۱۸، پس از آنکه CNN خاطرنشان کرد که برده داری «تاریخ چارلستون را رمزآلود می‌کند» رسماً به دلیل نقش خود در تجارت برده آمریکایی عذرخواهی کرد.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: چارلستون بزرگترین شهر ایالت کارولینای جنوبی ایالات متحده است. این شهر محل شهرستان شهرستان چارلستون، و شهر اصلی در منطقه آماری متروپولیتن چارلستون – شمال چارلستون – سامرویل است. این شهر درست در جنوب نقطه میانی جغرافیایی خط ساحلی کارولینای جنوبی واقع شده‌است و در بندر چارلستون واقع شده‌است، ورودی اقیانوس اطلس که از تلاقی رودخانه‌های اشلی، کوپر و واندو تشکیل شده‌است. جمعیت چارلستون در سال ۲۰۱۹ حدود ۱۳۷٬۵۶۶ نفر بود. جمعیت تخمینی کلانشهر چارلستون، متشکل از شهرستانهای برکلی، چارلستون و دورچستر، از اول ژوئیه سال ۲۰۱۹، ۸۰۲ هزار و ۱۲۲ نفر ساکن بود که سومین منطقه بزرگ در ایالت و ۷۴ امین منطقه آماری کلانشهرهای ایالات متحده است.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: چارلستون با تعداد قابل توجهی هتل و مسافرخانه، تعداد زیادی رستوران و مغازه‌ها، یک مکان گردشگری محبوب است. چارلستون همچنین یک مقصد هنری قابل توجه است که توسط مجله AmericanStyle به عنوان ۲۵ مقصد برتر هنری نامگذاری شده‌است.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: حمل و نقل تجاری برای اقتصاد مهم است. این شهر دارای دو ترمینال حمل و نقل است که توسط اداره بنادر کارولینای جنوبی اداره می‌شود، که چهارمین بندر بزرگ کانتینر در ساحل شرقی و سیزدهمین بندر بزرگ کانتینری در آمریکای شمالی است.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: این بندر همچنین برای انتقال اتومبیل و قطعات خودرو برای تجارت خودروی چارلستون مانند مرسدس و ولوو استفاده می‌شود.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: چارلستون در حال تبدیل شدن به مکانی محبوب برای مشاغل و شرکت‌های فناوری اطلاعات است و این بخش بین سالهای ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ بالاترین نرخ رشد را داشته‌است که عمده آن به دلیل کریدور دیجیتال چارلستون بوده‌است. در سال ۲۰۱۳، مؤسسه میلکن به دلیل رشد بخش IT، منطقه چارلستون را به عنوان نهمین اقتصاد با عملکرد برتر در ایالات متحده قرار داد. شرکت‌های برجسته ای شامل Blackbaud , SPARC a Booz Allen Hamilton تابعه، BoomTown , CSS و Benefitfocus هستند.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: در ژوئن ۲۰۱۷، میانگین قیمت فروش یک خانه در چارلستون ۳۵۱٬۱۸۶ دلار و متوسط قیمت ۲۶۰٬۰۰۰ دلار بود.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: توسط Travel + Leisure در سال ۲۰۱۱ و در سال ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ توسط Condé Nast Traveller، و همچنین «مودبترین و مهمان نوازترین شهر آمریکا» توسط مجله Southern Living به عنوان «دوستانه‌ترین شهر آمریکا» نامگذاری شده‌است. در سال ۲۰۱۶، چارلستون توسط Travel + Leisure به عنوان «بهترین شهر جهان» شناخته شد.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: چارلستون در سال ۱۶۷۰ به افتخار چارلز دوم پادشاه انگلیس به عنوان چارلز تاون تأسیس شد.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: چارلستون دارای یک دولت شورای عالی شهردار است که شهردار به عنوان مدیر ارشد و مدیر اجرایی شهرداری فعالیت می‌کند. شهردار همچنین ریاست جلسات شورای شهر را بر عهده دارد و مانند سایر اعضای شورا رأی دارد. شهردار فعلی، از سال ۲۰۱۶، جان تکلنبورگ است. این شورا ۱۲ عضو دارد که هر یک از مناطق یک عضو انتخاب می‌شوند.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: در سال ۲۰۰۶، ساکنان چارلستون به اصلاحیه ۱، که ممنوعیت ازدواج همجنسگرایان در این ایالت بود، رای مخالف دادند. در سطح ایالت، این میزان با ۷۸٪ به ۲۲٪ تصویب شد، اما رای‌دهندگان چارلستون آن را با ۳٬۵۶۳ (۵۲٪) به ۳٬۳۵۳ رأی (۴۸٪) رد کردند.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: اداره پلیس شهر چارلستون، با مجموع ۴۵۸ افسر قسم خورده، ۱۱۷ غیرنظامی و ۲۷ افسر پلیس ذخیره، بزرگترین اداره پلیس کارولینای جنوبی است. رویه‌های آنها در زمینه سرکوب استفاده از مواد مخدر و خشونت‌های باندی در شهر به عنوان الگویی برای سایر شهرها مورد استفاده قرار می‌گیرد. لوتر رینولدز به عنوان رئیس پلیس فعلی خدمت می‌کند. او از گرگ مولن، معاون سابق رئیس ساحل ویرجینیا پیروی می‌کند. پیش از مولن، رئیس پلیس چارلستون روبن گرینبرگ بود، که در ۱۲ اوت ۲۰۰۵ استعفا داد. گرینبرگ ایجاد یک پلیس پلیس مؤدب را بر عهده داشت که وحشیگری پلیس را به خوبی کنترل می‌کرد، حتی به دلیل وجود حضور قابل مشاهده در پلیس جامعه و کاهش قابل توجه در میزان جرم و جنایت. به‌طور کلی جرم و جنایت، از سال ۱۹۹۹ در حال کاهش است، از آن زمان تاکنون در چارلستون و در بیشتر شهرهای بزرگ کشور رو به کاهش است.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: خدمات فوریت‌های پزشکی (EMS) برای شهر توسط خدمات فوریت‌های پزشکی چارلستون (CCEMS) و خدمات فوریت‌های پزشکی شهرستان برکلی (BCEMS) ارائه می‌شود. این شهر توسط خدمات EMS و ۹۱۱ هر دو شهرستان چارلستون و برکلی ارائه می‌شود زیرا این شهر بخشی از هر دو شهرستان است.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: چارلستون مرکز پزشکی ابتدایی بخش شرقی ایالت است. این شهر دارای چندین بیمارستان مهم در مرکز شهر است: مرکز پزشکی دانشگاه پزشکی کارولینای جنوبی (MUSC)، مرکز پزشکی VA رالف ه. جانسون، and Roper Hospital. و بیمارستان روپر. MUSC اولین دانشکده پزشکی این ایالت، بزرگترین دانشگاه پزشکی در این ایالت و ششمین قدیمی‌ترین دانشکده پزشکی است که به‌طور مداوم در ایالات متحده فعالیت می‌کند. ناحیه پزشکی مرکز شهر با رشد سریع بیوتکنولوژی و صنایع تحقیقات پزشکی همراه با گسترش قابل توجهی در کلیه بیمارستانهای بزرگ روبرو است. علاوه بر این، در بیمارستان بزرگ دیگری واقع در بخش غرب اشلی از شهر، وسعت بیشتری در نظر گرفته شده یا در حال انجام است: بیمارستان Bon Secours-St Francis Xavier. مرکز پزشکی منطقه ای ترایدنت واقع در شهر North Charleston و مرکز پزشکی East Cooper واقع در Mount Pleasant نیز به نیازهای ساکنان شهر چارلستون پاسخ می‌دهد.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: جدول زیر میزان جرم و جنایت چارلستون را برای شش جنایتی نشان می‌دهد که مورگان کویتنو برای محاسبه رتبه‌بندی «خطرناک‌ترین شهرهای آمریکا» در مقایسه با میانگین ملی استفاده می‌کند. آمار نشان داده شده مربوط به تعداد جرایمی است که در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر مرتکب شده‌است. از سال ۱۹۹۹، میزان کلی جرم و جنایت در چارلستون به‌طور چشمگیری کاهش یافته‌است. نرخ کل شاخص جرم برای چارلستون در سال ۱۹۹۹، ۵۹۷٫۱ جرم در هر صدهزار نفر بوده‌است، در حالی که در سال ۲۰۱۱، نرخ کل شاخص جرم ۲۳۶٫۴ در هر صدهزار بوده‌است. میانگین کشوری ۳۲۰٫۹ در هر صدهزار نفر است.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: موقعیت اولیه آن در Albemarle Point در کرانه غربی رود اشلی (لندینگ چارلز تاون فعلی) در سال ۱۶۸۰ به دلیل مکان فعلی خود که در طی ده سال به پنجمین شهر بزرگ آمریکای شمالی تبدیل شد، رها شد. چارلز تاون، یکی از کلیدی‌ترین شهرهای استعمار انگلیس در قاره آمریکا، نقش عمده ای در تجارت برده داشت، که پایه و اساس اندازه و ثروت شهر را بنا نهاد، و تحت سلطه اسلاووکراسی صاحبان مزارع و بازرگانان برده بود. تاجران مستقل برده چارلستون مانند جوزف وراگ اولین کسانی بودند که انحصار شرکت سلطنتی آفریقا را شکستند و در تجارت گسترده برده‌ها در قرن هجدهم پیشگام بودند. مورخان تخمین می‌زنند که «تقریباً نیمی از آفریقایی‌هایی که به آمریکا آورده شده‌اند وارد چارلستون شده‌اند»، بیشتر در اسکله گادسدن. علی‌رغم اندازه آن، در طول دوره استعمار بدون ترکیب باقی ماند. دولت آن مستقیماً توسط یک قانونگذار استعماری و یک فرماندار اعزامی از لندن، انگلیس اداره می‌شد. نواحی انتخاباتی طبق کلیساهای آنگلیکان سازماندهی می‌شدند و برخی از خدمات اجتماعی توسط بخشداران و لباسهای آنگلیکان اداره می‌شدند. چارلستون در سال ۱۷۸۳ و در اواخر جنگ انقلابی با ثبت نام خود به عنوان شهر، هجی کردن فعلی خود را پذیرفت. رشد جمعیت در مناطق داخلی کارولینای جنوبی بر برکناری دولت ایالت به کلمبیا در سال ۱۷۸۸ تأثیرگذار بود، اما این شهر بندری با سرشماری سال ۱۸۴۰ در میان ده شهر بزرگ ایالات متحده باقی ماند. چارلستون، تنها شهر بزرگ ضد سل آمریکایی است که دارای اکثریت جمعیت برده شده‌است، تحت کنترل یک الیگارشی از گیاهان سفیدپوست و بازرگانان قرار داشت که با موفقیت دولت فدرال را مجبور به تجدید نظر در تعرفه‌های ۱۸۲۸ و ۱۸۳۲ خود در طول بحران لغو و جنگ داخلی در ۱۸۶۱ توسط آرسنال، قلعه پینکنی و فورت سامتر را از پادگان‌های فدرال خود تصرف کردند. در سال ۲۰۱۸، پس از آنکه CNN خاطرنشان کرد که برده داری «تاریخ چارلستون را معمایی می‌کند» رسماً به دلیل نقش خود در تجارت برده آمریکایی عذرخواهی کرد.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: همان‌طور که توسط دفتر مدیریت و بودجه ایالات متحده تعریف شده‌است، برای استفاده توسط اداره سرشماری ایالات متحده و سایر سازمان‌های دولتی ایالات متحده فقط برای اهداف آماری، چارلستون در منطقه شهری چارلستون - چارلستون شمالی - سامرویل و منطقه شهری چارلستون - شمال چارلستون قرار دارد. منطقه آماری متروپولیتن چارلستون - شمال چارلستون - سامرویل از سه شهرستان چارلستون، برکلی و دورچستر تشکیل شده‌است. از زمان سرشماری سال ۲۰۱۳ ایالات متحده، در منطقه آماری کلان‌شهر ۷۱۲٬۲۳۹ نفر جمعیت داشت. چارلستون شمالی دومین شهر بزرگ در منطقه آماری متروپولیتن چارلستون - شمال چارلستون - سامرویل است و به عنوان سومین شهر بزرگ این ایالت قرار دارد. Mount Pleasant و سامرویل بزرگترین شهرهای بعدی هستند. این شهرها با سایر مناطق تلفیقی و غیر ادغام شده همراه با شهر چارلستون منطقه شهری چارلستون-شمال چارلستون را تشکیل می‌دهند که از سال ۲۰۱۰، ۵۴۸۴۰۴ نفر جمعیت دارد. منطقه آماری کلان‌شهر همچنین شامل یک منطقه شهری جداگانه و بسیار کوچکتر در محدوده شهرستان برکلی، مونکس کرنر (با ۹۱۲۳ نفر جمعیت در ۲۰۰۰) است.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: چارلستون سهم عمده ای در جنگ داخلی داشت. به عنوان یک شهر محوری، هر دو اتحادیه و ارتش‌های همپیمان برای دستیابی به قدرت با یکدیگر رقابت می‌کردند. جنگ تنها چند ماه پس از تسلط نیروهای چارلستون توسط اتحادیه به پایان رسید. جنگ داخلی نه تنها اندکی پس از تسلیم چارلستون به پایان رسید، بلکه جنگ داخلی در آنجا آغاز شد.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: به دنبال انتخاب آبراهام لینکلن، مجمع عمومی کارولینای جنوبی در ۲۰ دسامبر ۱۸۶۰ به جدا شدن از اتحادیه رای داد. کارولینای جنوبی اولین ایالت بود که جدا شد. در ۲۷ دسامبر، قلعه پینکنی توسط پادگان خود به شبه نظامیان ایالت تسلیم شد و در ۹ ژانویه ۱۸۶۱، شاگردان سیتادل با ورود به بندر چارلستون به سمت ستاره USS غرب آتش گشودند.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: اولین نبرد کامل جنگ داخلی آمریکا در ۱۲ آوریل ۱۸۶۱ اتفاق افتاد، هنگامی که یگان‌های ساحلی به فرماندهی ژنرال بورگارد به سمت آتش‌سوزی فورت سامتر تحت کنترل ارتش آمریکا در بندر چارلستون آتش گشودند. سرگرد رابرت اندرسون پس از ۳۴ ساعت بمباران، قلعه را تسلیم کرد.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: کنترل اتحادیه دریا اجازه بمباران مکرر شهر را داد و خسارات زیادی به بار آورد. اگرچه حمله دریایی دریاسالار دو پونت به قلعه‌های این شهر در آوریل ۱۸۶۳ ناکام ماند، محاصره نیروی دریایی اتحادیه باعث متوقف شدن بیشتر ترافیک تجاری شد. در طول جنگ، برخی از رانندگان محاصره از راه عبور کردند اما حتی یک نفر از اوت ۱۸۶۳ تا مارس ۱۸۶۴ موفق به ورود یا خروج از بندر چارلستون نشد. [۸۰] زیردریایی H.L. Hunley در ۱۷ فوریه ۱۸۶۴ حمله ای شبانه به USS Housatonic انجام داد.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: حمله زمینی ژنرال گیلمور در ژوئیه ۱۸۶۴ ناموفق بود اما سقوط کلمبیا و پیشروی ارتش ژنرال ویلیام تی شرمن از طریق ایالت باعث شد که هم پیمانان در ۱۷ فوریه ۱۸۶۵ شهر را تخلیه کنند، ساختمانهای عمومی، انبارهای پنبه را آتش بزنند، و سایر منابع تأمین قبل از عزیمت آنها. نیروهای اتحادیه در طی ماه به شهر نقل مکان کردند. وزارت جنگ آنچه از اموال فدرال باقی مانده بود را بازیافت و همچنین محوطه دانشگاه آکادمی نظامی Citadel را مصادره کرد و از آن به عنوان پادگان فدرال برای ۱۷ سال آینده استفاده کرد. این امکانات سرانجام به ایالت بازگردانده شد و به عنوان دانشکده نظامی با هدایت لارنس ای ماریچاک در سال ۱۸۸۲ بازگشایی شد.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: در اوایل قرن ۲۰ قدرت‌های سیاسی قدرتمندی در این شهر ظهور کردند که نشان دهنده تنش‌های اقتصادی، طبقاتی، نژادی و قومی بود. این جناح‌ها تقریباً همه با سن تیلمن سناتور آمریکایی مخالفت کردند که بارها و بارها به نام کشاورزان فقیر در سطح شهر به شهر حمله و مسخره می‌کرد. جناح‌های کاملاً سازمان یافته حزب دموکرات در چارلستون گزینه‌های روشنی به رأی دهندگان داده و نقش زیادی در سیاست‌های ایالتی داشتند.


title: چارلستون، کارولینای جنوبی

text: سرمایه‌گذاری در این شهر ادامه داشت. خانه ویلیام Enston، یک جامعه برنامه‌ریزی شده برای افراد مسن و ناتوان شهر، در سال ۱۸۸۹ ساخته شد. یک ساختمان عمومی پیچیده، اداره پست و دادگاه ایالات متحده، توسط دولت فدرال در سال ۱۸۹۶ در قلب شهر تکمیل شد. قانونگذار ایالتی تحت سلطه دموکرات‌ها قانون اساسی جدیدی را در سال ۱۸۹۵ تصویب کرد که سیاه پوستان را از حق رای خارج کرد و آنها را به‌طور کامل از روند سیاسی مستثنی کرد، وضعیت درجه دو که برای بیش از شش دهه در ایالتی که اکثریت سیاه پوستان داشت تا حدود ۱۹۳۰ حفظ می‌شد.


title: تپه حسنلو

text: تپهٔ حسنلو که در ۷ کیلومتری شهر نقده قرار دارد، یکی از تپه‌های باستانی آذربایجان غربی است که قدمت آن به بیش از ۷ هزار سال قبل از میلاد می‌رسد. معروف ترین اثر باستانی یافت شده در این محل جام طلای حسنلو است که به عصر آهن تعلق دارد و در موزه ایران باستان نگهداری می‌شود.


title: تپه حسنلو

text: تپه باستانی حسنلو در ۱۲ کیلومتری جنوب غربی دریاچه ارومیه، و ۹ کیلومتری شمال شرقی شهرستان نقده بین دهکده‌های امین‌لو و حسنلو قرار دارد. این تپه به خاطر نام دهکده مجاورش حسنلو نامیده می شود.


title: تپه حسنلو

text: تپه‌های باستانی زیادی پیرامون تپه حسنلو را فرا گرفته‌اند، و گویا هنگام آبادی حسنلو و تمدن عظیمش تمدن‌های دیگری نیز با این تپه در تماس بوده‌اند و هم دوره تمدن حسنلو به وجود آمده‌اند. می‌توان گفت در اطراف تپه حسنلو، به طور تقریبی ۱۴ تپه باستانی شناسایی شده است که نشان از آبادانی، آب و هوای مناسب و رشد فرهنگی انسان‌های روزگار کهن در این ناحیه می‌دهد.


title: تپه حسنلو

text: وجود تپه‌های باستانی دیگر چنین می‌رساند که اقوام ساکن در حسنلو با اقوام ساکن در تپه‌های اطرافش از یک تیره بوده و با هم داد و ستد و رابطه داشته‌اند. تپه‌های اطراف حسنلو عبارتند از:


title: تپه حسنلو

text: تپه باستانی پسدلی در شمال شرقی حسنلو (واقع در دهکده شیخ احمد)، تپه بارانی در جنوب حسنلو (واقع در دهکده بارانی عجم)، تپه حاج فیروز در جنوب حسنلو (واقع در دهکده حاج فیروز)، تپه باستانی تابیه در جنوب غربی حسنلو (واقع در دهکده تابیه)، عقرب تپه در مغرب حسنلو (واقع در دهکده دلمه)، تپه کوئیک در شمال غربی حسنلو (واقع در دهکده کوئیک)، تپه دلنچی ارخی در شمال غربی حسنلو (واقع در دهکده دلنجی ارخی=جوی گدا)، تپه باستانی فلات در مغرب حسنلو (واقع در دهکده قلات)، تپه باستانی میرآوا= میرآباد در مغرب حسنلو (واقع در دهکده میرآباد)، تپه باستانی دیگر به نام ساخسی تپه در جنوب حسنلو (واقع در دهکده ساخی تپه)، تپه نظام آباد در جنوب شرقی حسنلو (واقع در دهکده نظام آباد)، تپه مملو در جنوب شرقی حسنلو (واقع در دهکده مملو)، تپه محمدشاه در مشرق حسنلو (واقع در دهکده محمدشاه)، تپه گرخانه در مشرق حسنلو (واقع در دهکده گرخانه)، کلیه تپه‌های یاد شده به فاصله‌های مختلف از یکدیگر و به فاصله شعاعی ۲ کیلومتر تا ۱۵ کیلومتر از تپه حسنلو قرار گرفته‌اند.


title: تپه حسنلو

text: حسنلو تپه بزرگ و مدوری به قطر تقریبی ۲۸۵ تا ۲۵۰ متر و ارتفاع ۲۰ متر از سطح رودخانه گدار می‌باشد. این تپه بین دو دهکده امین‌لو و حسنلو از طرف مغرب و مشرق قرار گرفته است. ساکنین اولیه تپه حسنلو احتمالاً قوم مناعی (مانائی) بوده‌اند که تمدن وسیع و درخشانی از خود به یادگار گذارده‌اند. از اشیاء مکشوفه در این تپه چنین به نظر می‌رسد که آثار مفرغی آن‌ها کاملاً قابل مقایسه با آثار مفرغی لرستان یعنی قوم کاسی است و شاید خویشاوندی میان این دو قوم موجود باشد. از قوم مناعی و محل سکونت آن‌ها که سرزمین‌های جنوبی دریاچه رضائیه بوده است یادی در تورات شده‌است. قوم مناعی را قوم «مان» هم گفته‌اند.


title: تپه حسنلو

text: تپه حسنلو ابتدا به وسیلهٔ یک هیئت تجاری ایرانی در سال ۱۳۱۳ خورشیدی کاوش شد و در سال ۱۳۱۵ به وسیلهٔ سر اورل اشتین دانشمند انگلیسی چندین گمانه در آن زده شد و مقداری هم اشیاء بدست آمد. در سال ۱۳۲۶ یک کاوش تجارتی به وسیلهٔ آقای فرهادی انجام گرفت و آقای محمود راد بازرس فنی این حفاری بود. در سال ۱۳۲۸ از طرف اداره کل باستانشناسی آقای مهندس علی حاکمی به اتفاق آقای محمود راد مأمور کاوش علمی در این تپه باستانی شدند. مقدار زیادی از اشیاء حسنلو که امروزه در موزه ایران باستان دیده می‌شود به وسیلهٔ این هیئت علمی به موزه تهران آورده شده‌است. ضمناً گزارش این حفاری به وسیلهٔ هیئت مزبور در جلد اول گزارشهای باستان‌شناسی در شهریور ماه ۱۳۲۹ چاپ شده‌است.


title: تپه حسنلو

text: در سال ۱۳۳۴ شمسی یک هیئت مشترک ایرانی و آمریکایی به ریاست پروفسور رابرت دایسون در تپه حسنلو مشغول کاوش شدند. این حفاری در سال‌های بعد هم ادامه یافت.


title: تپه حسنلو

text: بالاخره روز پنجشنبه ۲۳ فروردین ماه سال ۱۳۳۷ هیئت مشترک ایران و آمریکا ضمن حفاری در این تپه موفق به کشف جام بزرگ طلای حسنلو گردید. بازرس فنی و نماینده ایرانی هیئت در آن هنگام علی اکبر اصغریان بود. از آن پس مرتباً این تپه به وسیلهٔ هیئت مشترک ایران و آمریکا حفاری شده و هنوز هم ادامه دارد (ولی تاکنون کتاب مستقلی در این باره از طرف دکتر دایسون به چاپ نرسیده‌است).


title: تپه حسنلو

text: در تابستان سال‌های ۴۹–۵۱ غلام‌رضا معصومی بازرس فنی این هیئت بود.


title: تپه حسنلو

text: حفاری تپه حسنلو یک حفاری کاملاً علمی است. برای اینکه تپه را حفاری کنند ابتدا سطح آن را به مربع‌های متعدد به ابعاد ۵*۵ متر مربع تقسیم کرده‌اند و سپس در یک سوی جدول حاصله از اعداد و در سوی دیگر از حروف الفبای انگلیسی استفاده کرده‌اند. پس از اینکه ۲۶ حرف الفبای انگلیسی برای ۲۶ ترانشه در کنار هم نام‌گزاری شده‌است برای بار دوم این حروف تکرار شده‌است مانند حروف AA و BB و CC و DD و EE هرکدام برای یک ردیف ترانشه مورد استفاده قرار گرفته‌اند. با این کار محل دقیق هر ترانشه و هر شیئی یافت شده از آن ترانشه به خوبی روشن می‌گردد.


title: تپه حسنلو

text: در سال‌های اول حفاری، هیئت مشترک ایران و آمریکا در ترانشه‌های مختلف این تپه کار کرد و تقریباً محل مناسبی را برای کار دائمی هر ساله خود پیدا نمود. در همین سال‌ها بود که به ساختمان‌های سوخته دوره چهارم سکونت در حسنلو برخورد شد و اثرات سوختگی و شواهدی که این آتش‌سوزی را ثابت می‌کرد یکی پس از دیگری روشن گردید. در سال‌های اول حفاری، هیئت برای پیدا کردن ارتفاع خاک تشکیل دهنده تمدن‌های مختلف در مراحل دهگانه سکونت در حسنلو اقدام به حفر چاهی در مرکز تپه و تقریباً در پست‌ترین قسمت تپه نمود. این چاه در عمق ۵/۱۷ متری از سطح اولیه تپه به خاک بکر و آب رسید و نتایج کلی زیر را بدست آورد:


title: تپه حسنلو

text: جام طلای حسنلو: این جام در فروردین ماه سال ۱۳۳۷ به وسیلهٔ هیئت مشترک ایران و آمریکا از تپه حسنلو کشف شد. این جام در آغوش انسانی جای داشت که بر زمین افتاده بود و بر پشت او خنجری فروکرده بودند. نقوش این جام متنوع بوده و دارای ارزش هنری فراوان است. در ابداع نقوش این جام هنرمند سازنده آن احتمالاً از دو داستان کهن الهام گرفته‌است. یکی داستان مهر فراخ دشت است که بر گردونه‌ای سوار و همراه یارانش به جنگ دشمن می‌رود که پیمان شکنان را کیفر دهد. دیگری داستان پیروزی فریدون پیشدادی بر ضحاک ماردوش است که شاه فریدون به کمک کاوه آهنگر موفق می‌شود که بر ضحاک پیروز شده و خواهرانش را از اسارت او بیرون آورد.


title: تپه حسنلو

text: عقیده دکتر دایسون رئیس هیئت مشترک ایران و آمریکا ده دوره متمایز سکونت در تپه حسنلو موجود است و از قدیم به جدید یعنی از دوره دهم شروع و به دوره یکم که آخرین دوره‌است ختم می‌شود. دایسون تاریخ تقریبی سکونت در دوره دهم را به ۶ هزار سال پیش از میلاد مسیح نسبت می‌دهد و دوره نهم و هشتم تا هفتم را بین ۶ هزار و سه هزار پیش از میلاد می‌داند. از سه دوره دهم و نهم و هشتم اطلاعات زیادی نداریم و مدارک کافی نیز در دست نمی‌باشد و امید می‌رود با ادامه حفاری در تپه حسنلو نکات تاریک این سه دوره کاملاً روشن گردد.


title: تپه حسنلو

text: از دوره هفتم تا دوره اول اطلاعات بیشتری موجود است و شواهد باستان‌شناسی و حفاری ها در حسنلو وجود این دوره‌ها را کاملاً تأیید می‌کند. در این دوره‌ها به بناهای خشتی و گلی و سنگی برخورد شده‌است. از حفاری که در ترانشه U ۲۲ در سال‌های ۱۳۴۹ و ۱۳۵۱ انجام گرفت ثابت شد که از دوره چهارم سکونت در حسنلو یعنی از هنگام وقوع آتش‌سوزی بزرگ حسنلو تا دوره هفتم سکونت (۲۲۰۰ سال پیش از آتش‌سوزی) آثار ساختمانی که دال بر سکونت افرادی در حسنلو می‌باشد موجود است(۱). بنابراین دوره هفتم بین ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد بوده‌است که از ابزار مفرغی استفاده می‌شده‌است و دوره ششم بین ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ پیش از میلاد مسیح و دوره پنجم می‌تواند ۱۳۰۰ سال پیش از میلاد مسیح بوده باشد.


title: تپه حسنلو

text: در دوره پنجم سکونت در حسنلو ظروف سفالی خاکستری رنگ ظاهر شده‌است ولی اقوام سازنده این ظروف سفالی خاکستری رنگ معلوم نیست که از چه منطقه‌ای به این محل آمده‌اند؟ از مختصات دوره پنجم سکونت در حسنلو وجود ساختمان‌های خشتی و گلی است که تاکنون در هیچ نقطه از دنیا یافت نشده‌است.


title: تپه حسنلو

text: دوره چهارم بین ۱۳۰۰ تا ۸۰۰ ق-م است یعنی همان دوره آتش‌سوزی بزرگ و لایه‌های سوخته و سیاه شده که تقریباً در مدت ۵۰۰ سال سکونت تشکیل گردیده‌است. در این دوره ساختمان‌های حسنلو از سنگ ساخته شده بود و تمدن بسیار درخشانی در این دوره در حسنلو وجود داشته‌است. هنر اقوامی که در این دوره در حسنلو ساکن بوده‌اند بسیار پیشرفته بود و آثار آن‌ها قابل مقایسه با آثار زیویه کردستان و کلورز و مارلیک گیلان و کلیه نقاط لرستان می‌باشد.


title: تپه حسنلو

text: دوره سوم سکونت در تپه حسنلو دوره مادها و کمی پیش از آن بوده‌است و نیز این دوره نیمی از دوره هخامنشی را هم شامل می‌شود و خود این دوره به دو قسمت III A و III B تقسیم می‌گردد و دوره III A قدیمتر از دوره III B بوده‌است. دوره دوم هم‌زمان با نیمی از دوره هخامنشی و همه دوران پارت (اشکانی) و نیمی از دوران ساسانی می‌باشد؛ و دوره اول که لایه بسیار ضعیفی است شامل اواخر ساسانی و اوایل اسلام است که اثری از آن موجود نیست و کلیه آثار این دوره از میان رفته‌است.


title: تپه حسنلو

text: مهمترین دوره سکونت در حسنلو همان دوره چهارم است و منظور نگارنده از تشریح کلی حفاری حسنلو و ساختمان‌های یافت شده در آن بیشتر روی این دوره می‌باشد. کلیه ساختمان‌های یافت شده در حسنلو که از سنگ ساخته شده‌اند متعلق به دوره چهارم سکونت در حسنلو است (گرچه مقدار کمی هم سنگ در پی‌های ساختمانی دوره پنجم بکار رفته‌است).


title: تپه حسنلو

text: هیئت حفاری در سال‌های پیش از انقلاب توانست اتاق‌های متعددی با سالن‌های بزرگ در مرکز تپه کشف نماید و دیوار دفاعی قلعه نظامی و دژ محکم این شهر را از زیر خاک بیرون سازد. از کشفیات اخیر این هیئت دست یافتن به سه معبد بزرگ ستوندار است که احتمالاً مراسمی در هر یک از آن‌ها اجرا می‌شده‌است. به‌نظر می‌رسد که این سه تالار بزرگ ستوندار هم‌زمان با هم ساخته نشده‌است بلکه ابتدا تالار ستوندار شرقی و سپس تالار ستوندار بزرگ جنوبی پس از آن دو هم تالار ستوندار غربی ساخته شده‌است و به عبارت دیگر می‌توان گفت هنگامیکه تالار ستوندار بزرگ جنوبی را بنا کرده‌اند اولین تالار ستوندار شرقی متروک شده بود و از آن استفاده کافی نمی‌شده‌است و آن تالار به انبار یا طویله اسبان تبدیل شده بوده‌است؛ و نیز سومین تالار غربی ستوندار را هنگامی بنا کرده‌اند که دومین تالار بزرگ جنوبی کفاف احتیاجات آن‌ها را نمی‌کرده‌است بدین جهت اقدام به ساختن سومین تالار بزرگ ستوندار کرده‌اند. شواهدی که از این حفاری داریم اینطور نشان می‌دهد که هر سه بنای ستوندار مانند یک مرکز مذهبی یا معبدی بوده که برای انجام تشریفات خاصی ساخته شده و در حقیقت خدا را در آنجا می‌پرستیدند.


title: تپه حسنلو

text: در مرکز این دژ حیاط وسیعی به طول ۲۹ و عرض ۱۹ متر قرار گرفته‌است. البته طول و عرض حیاط در همه سو یکسان نبوده و حیاط تقریباً شکل چندضلعی نامنظمی پیدا کرده‌است به‌طوری‌که در شمال‌ترین قسمت عرضش به ۲۱ متر هم می‌رسد. در انتهای جنوبی حیاط مرکزی مذبح یا قربانگاه قرار داشت و در انتهای شمالی حیاط چند ستون سنگی بلند به فاصله چند متر از یکدیگر به ارتفاع سه متر یا بیشتر مانند لوحه سنگی یادبود به دیوار شمالی حیاط نصب شده بود ولی روی هیچ‌کدام از آن‌ها کتیبه‌ای دیده نمی‌شود. در دو سوی شمالی و غربی حیاط سکوهای سنگی به ارتفاع تقریبی ۶۰ تا ۷۰ سانتیمتر و عرض ۱۲۰ تا ۲۳۰ سانتیمتر وجود داشت که با سنگ‌های تخت مفروش بود. دور تا دور حیاط مرکزی، اتاق‌های کوچک و بزرگ و تالارهای ستوندار و ایوان‌های درازی وجود داشته‌است که بازمانده آن هنوز هم برجای اولش دیده می‌شود.


title: تپه حسنلو

text: در جنوب خاوری حیاط مرکزی یک تالار وسیع با چند انبار وجود داشت. در این تالار خمره‌های بزرگی به تعداد زیاد یافت شد. از همین تالار یک در به انبار دیگری که خمره‌های زیادی در آنجا وجود داشت باز می‌شد. مورد استفاده این خمره‌ها محققاً معلوم نیست که آیا برای ذخیره آب بوده یا شراب؛ ولی به سبب اینکه این قلعه دژ نظامی بوده‌است احتمال ذخیره آب برای روزی که احیاناً دژ را محاصره کنند بیشتر است. در شمال همین انبار اولین و قدیمترین تالار بزرگ ستوندار قرار گرفته‌است. در ورودی این تالار بزرگ ستوندار از همین انبار به داخل حیاط مرکزی باز می‌شده‌است. تا آنجایی که حفاری‌های اخیر روشن کرده‌است این تالار به طول و عرض ۱۶ × ۴ متر از زیر خاک بیرون آمده‌است ولی قسمت جنوب شرقی آن هنوز حفاری کامل نشده و معلوم نیست که ابعاد واقعی این تالار چند متر است. در مرکز این تالار در دو ردیف ۴ ستون وجود داشته‌است که فاصله هر ستون با ستون دیگر ۵ متر بوده‌است و در کنار دیوار نیز محلهایی برای تعبیه ستون‌های چوبی با ته ستون‌های سنگی دیده می‌شود. در جنوب همین تالار محل محراب یا موبد معلوم است. در میان این تالار ستوندار اسکلت دو اسب به فاصله ۵ متر از یکدیگر در سوی شرقی و مرکزی تالار یافت شد. دیدن این منظره چنین ثابت می‌کند که از این تالار پس از ساخته شدن تالار دوم ستوندار که در جنوب حیاط مرکزی قرار دارد دیگر استفاده نشده‌است بلکه جهت نگهداری اسبان به جای اصطبل بکار رفته‌است.


title: تپه حسنلو

text: دور تا دور قلعه را دیواری به قطر (عرض) ۳ متر و ارتفاع هفت متر فرا گرفته بوده‌است. در سرتاسر این دیوار برج‌های مربع شکلی به فاصله‌های ۳۰ متر از یکدیگر و به ابعاد ۱۰ متر × ۱۰ ساخته شده بود. ارتفاع برج‌ها به‌درستی معلوم نیست که چند متر بوده‌است و مسلماً بیشتر از ۷ متر یعنی بلندتر از دیوار قلعه بوده‌است. با احتساب هر ۳۰ متر یک برج، تقریباً محل هفت برج در روی دیوار دفاعی قلعه روشن می‌گردد. طرز قرار گرفتن برج‌ها در میان دیوارها طوری بوده‌است که ۳ متر از طول برج داخل دیوار و ۵ متر آن خارج دیوار (بیرون از قلعه) و ۲ متر آن در سوی دیگر دیوار (داخل قلعه) قرار داشته‌است. از این برج‌ها برای حفاظت قلعه استفاده می‌شده‌است.


title: تپه حسنلو

text: از حفاری قسمتی از دیوار قلعه و چند برج می‌توان نتیجه گرفت که تغییراتی در دیوار شهر و برج‌ها در دوران سوم سکونت در حسنلو پدید آمده‌است و مسیر دیوار قلعه در دوره سوم سکونت با دوره چهارم فرق کرده‌است، زیرا پس از آتش‌سوزی و فروریختن قسمت زیادی از دیوار قلعه و خراب شدن برخی از برجها، دیوار و برج‌ها از نو بنا شده ولی در مسیر دیوار اندکی انحراف حاصل گردیده‌است.


title: تپه حسنلو

text: توضیح یکی از کاشفان حسنلو دربارهٔ یک تالار: این تالار همان ترانشه Y ۳۱ و Y ۳۲ بود که در سال ۵۱ حفاری گردیده و اشیائی هم از آنجا یافت شده‌است. در شمال این تالار در ترانشه‌های X ۳۱ و W ۳۱ و W 31 E چند اتاق کوچک و بزرگ کشف شد. در ورودی این اتاق‌ها که معمولاً همه به یکدیگر راه داشتند از قسمت شمال شرقی حیاط مرکزی بود. در همین واحد ساختمانی بود که اسکلت‌های متعددی یافتیم و جالبترین این اسکلتها اسکلت زن و مردی بود که در آغوش هم خفته بودند. (شکل ۳۱ و ۳۲) بهترین اشیائی که از این ترانشه‌ها و در میان بناهای قسمت شرقی حیاط مرکزی یافت شده‌است عبارت بودند از یک دستگیره مفرغی با نقش گیلگمش و حیوان شبیه شیر – مقداری پارچه سوخته – دو عدد استوانه با نقش بز و مقداری ابزار مفرغی و دهنه اسب.


title: تپه حسنلو

text: در جنوب حیاط مرکزی یک واحد بزرگ ساختمانی که شامل اتاق‌ها و تالارهای متعددی بود کشف گردید از بناهای مهم این قسمت دومین تالار بزرگ ستوندار بود که گویا به عنوان معبد پس از متروک شدن اولین و قدیمی‌ترین تالار ستوندار شرقی از آن استفاده شده‌است. این تالار بزرگ دارای ابعاد ۳۰/۲۴ × ۵/۱۸ متر بود. تعداد ۸ ستون در وسط و ستون‌هایی دیگر در اطراف تالار و در کنار دیوارها وجود داشت. همه ستون‌های چوبی روی ستون‌های منظمی قرار گرفته بودند. سقف چوبی این تالار بر روی ستون‌های چوبی استوار بوده و سنگینی تیرهای سقف روی همین ستون‌های چوبی تالار می‌افتاده‌است. این تالار بیشتر از یک طبقه (اشکوب) نداشته‌است و ارتفاع آن از کف تا سقف ۷ متر بوده‌است در صورتی که ساختمان‌های دیگر اطراف این تالار دو طبقه (دو اشکوبه) بوده و بلندی هر اشکوب ۵/۳ متر بوده‌است. در حقیقت پشت‌بام تالار با پشت‌بام اتاق‌های اطرافش در یک سطح مساوی قرار گرفته بوده‌است.


title: تپه حسنلو

text: در میان این تالار ستوندار بزرگ معبد مانند، تقریباً به فاصله ۵/۳ متر از در ورودی سمت شمال تالار سکویی به اضلاع ۳*۲ متر قرار داشت. این سکو که از خشت و گل ساخته شده بود احتمالاً جهت انجام تشریفات مراسم مذهبی ویژه‌ای ساخته شده بوده‌است. شاید هم در روی این سکو شمعدان‌ها و چراغ‌های پیه‌سوز جهت روشن نگهداشتن معبد قرار می‌داده‌اند و شاید هم قربانی را روی همین سکو تقسیم می‌کرده‌اند. در سمت جنوبی تالار درست در وسط ضلع جنوبی محلی شبیه محراب که شاید محل ایستادن یا نشستن موبد بزرگ بوده‌است درست کرده‌بودند که راهی به اتاق کوچک پشت معبد (در ضلع جنوبی آن) دارد. ممکن است همین اتاق کوچک هم محلی برای تعویض لباس روحانی موبد یا محل کار ویژه‌ای برای موبد بوده باشد.


title: تپه حسنلو

text: در سمت شمال شرقی داخلی معبد و تقریباً قسمت شرقی در ورودی سمت شمال آن در داخل معبد محلی برای روشن کردن آتش مقدس وجود داشته‌است که هنگام اجرای مراسم احتمالاً در آن محل آتش می‌افروختند و آثار سوختگی زیاد نشانه آتش‌افروزی در آن محل است. در گوشه جنوب غربی معبد نیز آتشگاه دیگری بچشم می‌خورد که عبارت از اجاق مستطیلی شکلی است و آثار سوختگی شدیدی در آن محل نیز دیده می‌شود.


title: تپه حسنلو

text: در میان ستون‌های این تالار، در قسمت شمال و غربی دو در بزرگ به عرض ۲ متر و در قسمت جنوبی و شرقی درهای ورودی بعرض ۲۰/۱ متر بداخل اتاق‌های اطراف تالار باز می‌شوند. در سمت شمال معبد و در دو طرف دروازه شمالی آن دو سکوی بزرگ که روی آن‌ها سنگ‌فرش شده‌است به چشم می‌خورد. عرض هریک از سکوها ۵/۲ متر و طولشان تقریباً ۸ متر بود. از قرائن و شواهدی که در این معبد و اطرافش موجود است چنین استنباط می‌شود که این سکوها برای نشستن افرادی که به معبد دعوت می‌شدند یا برای اجرای مراسم خاصی به آنجا می‌آمدند ساخته شده‌اند؛ و محل سخنران یا موبد که درست مانند سن تئاتر یا سینما در مقابل آن سکوها قرار گرفته‌است چنین راهنمائی می‌کند که ممکن است افرادی برای استماع سخنرانی موبد بزرگ در این محل گردهم می‌آمدند و موبد در محل مخصوص خود می‌نشسته یا می‌ایستاده و افراد دیگر روی سکوهای طرفین دروازه شمالی می‌نشستند و مراسم با دستور موبد روی سکوی میز مانند که نزدیک جایگاه موبد بود انجام می‌گرفت. اجرای این مراسم آتش‌افروزی در آتشگاه‌های سمت شمال شرقی و جنوب غربی معبد همراه بوده است.


title: تپه حسنلو

text: بناهای اطراف معبد یادشده غالباً همه به هم راه داشتند و مانند اتاق‌های تو در تو در چهار سوی معبد ساخته شده‌اند و اکنون نیز محل درهای آن که به معبد باز می‌شده کاملاً پیداست. در قسمت شمالی معبد و خارج آن دو ایوان کوچکی در طرفین در ورودی قرار گرفته است. پیش از اینکه وارد این بنای بزرگ معبد شویم باید از ایوان‌ها بگذریم. این دو ایوان هم شاید محل رخت‌کن یا محل نگهداری اثاثیه و اشیاء کسانی بوده است که هنگام ورود به معبد تحویل افرادی می‌دادند تا در بازگشت از معبد دوباره آن‌ها را پس گرفته و با خود ببرند. پیش از اینکه وارد این دو ایوان شویم، در گوشه جنوب‌غربی حیاط مرکزی نظر ما را سنگ بزرگی در فاصله ۲ متری ایوان‌ها جلب می‌کند. این سنگ بزرگ بطول ۴ و بعرض ۲ متر است. شاید هم مراسم قربانی را روی آن سنگ انجام می‌داده‌اند زیرا ممکن است که انسان یا حیوان را برای بزرگداشت معبد بزرگ و خدای معبد قربانی کنند و این سنگ احتمالاً مذبحی بوده که قربانی را روی آن سر می‌بریده‌اند و پس از شستشوی قربانی برای تقسیم، آن را به داخل معبد روی سکوی نزدیک جایگاه موبد منتقل می‌کرده‌اند.


title: تپه حسنلو

text: اتاقهای دیگر سمت جنوب حیاط مرکزی شامل انبارها، اسلحه‌خانه و آشپزخانه بود که غالباً به تالار بزرگ ستوندار جنوبی راه داشته‌اند. بجز آشپزخانه که در پشت تالار بزرگ قرار گرفته بود اتاق‌های کوچکی با راهروهای بلند سمت جنوب و شرق این تالار را احاطه کرده بود. در کف برخی از اتاق‌ها ته ستون‌های سنگی جسته گریخته افتاده بود. در پشت تالار بلند شرق تالار ستوندار یک راهرو وسیعی که احتمالاً اسلحه‌خانه بوده یا اسلحه‌ها در آنجا ساخته می‌شده‌است وجود داشت. در سال‌های گذشته از این محل تعداد زیادی شمشیر و سرنیزه آهنی کشف شده بود که این نظریه را تأیید می‌کند. یک در ورودی از قسمت جنوب شرقی حیاط مرکزی به محوطه اسلحه‌خانه باز می‌شده که به همه اتاق‌های مجاور خود راه داشته‌است. در سمت مغرب همین تالار بزرگ ستوندار چندین اتاق بزرگ و کوچک قرار گرفته بودند که همگی با هم ارتباط داشته‌اند و از آخرین اتاق شمال غربی این واحد ساختمانی راهی به راهرو باریک ساختمان‌های غربی حیاط مرکزی و نیز راهی به سومین کاخ بزرگ ستوندار که از دو تالار دیگر جدیدتر است وجود داشته‌است. این اتاق درست روبروی اتاقی که جام طلا از آنجا کشف شد واقع شده‌است.


title: تپه حسنلو

text: در گوشه جنوب غربی حیاط مرکزی نزدیک مذبح دری به سوی تالار بزرگ ستوندار (معبد) باز می‌شود و در جوار همین در یک راهرو بلند و باریک که به سومین تالار ستوندار غربی (جدیدترین تالار) منتهی می‌شود وجود دارد. در ضلع شمالی همین راهرو نزدیک سومین تالار ستوندار در اتاق کوچکی جام طلای حسنلو در سال ۱۳۳۸ کشف گردید. این جام در آغوش انسانی که روی سینه بر زمین افتاده بود و به پشت او خنجری فرورفته و از سوی دیگرش جام را شکافته بود یافت شد. در قسمت غربی حیاط مرکزی یک در ورودی بزرگ به اتاق‌های غربی حیاط و تالارهای بزرگش که اتاق‌های متعددی داشتند باز می‌شده‌است. تقریباً بیش از ۱۵ اتاق کوچک و بزرگ که غالباً بهم راه داشته و با هم ارتباط دارند کشف شده‌است. این واحد ساختمانی، از سوی مشرق به حیاط مرکزی و از سوی مغرب به دیوار غربی قلعه و از سوی جنوب به راهرو باریک و از سمت شمال به راهی که هر بازدیدکننده از این قلعه به هنگامی که آباد بود از آنجا عبور می‌کرده‌است و این راه یگانه راه ورودی از سمت غرب قلعه و دروازه غربی قلعه دفاعی بوده‌است. این واحد ساختمانی از سوی شمال دارای در بزرگ ورودی بوده‌است که به وسیلهٔ پله‌های درازی به طول ۱۱ تا ۹ متر به دخل راهرو بلند که طولش ۲۲ و عرضش ۹ متر بوده بدون بنا راه داشته‌است. این راهرو دارای دو دروازه غربی و شرقی هم بوده، که فاصله دروازه‌ها از هم ۵/۱۶ متر بوده‌است. یک در هم در سمت جنوب آن به راهرو باریک یاد شده باز می‌شده‌است. یک هال کوچکتر هم در مغرب این راهرو (هال) بزرگ داشته‌است که طولش ۶۰/۱۴ و عرضش ۴۰/۳۰ متر بوده و از این هال غربی یک در ورودی به سومین تالار بزرگ ستوندار غربی به عرض ۲ متر باز می‌شده‌است.


title: تپه حسنلو

text: سومین تالار ستوندار غربی که در شمال غربی تالار دوم بزرگ جنوبی و به فاصله زیادی از آن قرار گرفته بود حتماً پس از آن تالار بنا شده بوده‌است. ساختمان این تالار شباهت زیادی به بناهای دوران هخامنشی دارد، زیرا ستون‌ها را یکپارچه از سنگ ساخته‌اند و نظم بیشتری در ساختن این تالار بکار رفته‌است. ابعاد این تالار ستوندار جدید ۶۰/۱۵ * ۱۵ متر و تقریباً مربع شکل بوده‌است. عرض دروازه‌های ورودی آن ۲ متر و فاصله این تالار تا دیوار دفاعی قلعه ۹۰/۳ متر بوده‌است. در قسمت شمال شرقی این تالار ستوندار و در داخل تالار، آتشگاهی قرار داشت و محل اجرای مراسم یا محل موبد، تقریباً در مرکز تالار واقع شده بود.


title: تپه حسنلو

text: در قسمت شمال حیاط مرکزی بناهای دیگری وجود داشت که در تجسس‌های اخیر آن‌ها را یکی پس از دیگری از زیر خاک درآورده‌اند. این اتاق‌ها که فعلاً به ۱۵ عدد می‌رسند، احتمالاً محل نگهداری بانوان کاخ و شاید کنیزان و غلامان دژ بوده‌است. زیرا در تابستان سال ۴۹ از این قسمت تعداد زیادی جعبه‌های کوچک به شکل مکعب مستطیل مخصوص نگهداری وسایل آرایش، مانند سرمه‌دان و سرمه دان استخوانی و عاجی یافت شد که این احتمال را بیشتر تقویت می‌کرد.


title: تپه حسنلو

text: در اتاق بزرگی که به نام ترانشه w ۲۹ در سال ۱۳۴۹ حفاری شد استخوان‌های ۱۱ اسکلت بهم خورده و درهم و برهم وجود داشت. وضعیت و موقعیت قرار گرفتن اسکلتها روی زمین مرگ غیرطبیعی آن‌ها را کاملاً ثابت می‌کرد. در میان این اسکلت‌ها ۴ اسکلت بچه وجود داشت. مسیر افتادن اسکلتها با هم فرق داشت و دفن هیچ‌کدام جهت معین و منظمی نداشت و چنین به نظر می‌رسید که هنگام مرگ، آن‌ها با دستپاچگی و در حین فرار به زمین افتاده و مرده‌اند. چند اسکلت هم روی صورت وارونه افتاده بود و چند اسکلت روی دست راست و تعدادی طاق‌باز و یکی دوتا هم روی دست چپ بر زمین افتاده و مرده بودند. سر چند اسکلت از بدن جدا شده بود و یکی از آن‌ها فقط یک پا داشت و پای دیگرش پیدا نشد. اسکلتی که احساس می‌شد زن است دست به سوی کودکی دراز کرده بود که کودکش را در آغوش کشد ولی مهلتی به او داده نشده بود و مرده بود، شاید احساس و عاطفه مادری مانع آن شده بود که کودکش را بگذارد و خودش فرار کند. به احتمال بسیار قوی این اتاق‌ها را آتش زده‌اند و هنگام ریزش تیرها و فرود آمدن سقف‌ها ساکنین آن‌ها با وحشت پا به فرار گذاشته‌اند ولی نتوانستند موفق شوند و به سبب بریده شدن دست و پای آن‌ها نیز به احتمال قوی ریزش خاک و افتان تیرهای سقف بوده‌است. دو اسکلت که در اتاق مجاور این اتاق بزرگ یافت شد احتمالاً زن و مردی بوده‌اند که در یک رختخواب خوابیده بوده و پای راست یکی روی پای چپ دیگری افتاده و هنگام وقوع حادثه حتماً خواب بوده‌اند.


title: تپه حسنلو

text: در میان حیاط مرکزی نیز اسکلت‌های متعددی یافت شد که غالباً استخوان‌های آن‌ها سوخته و کاملاً از بین رفته بود. در ترانشه w ۳۰ چند اتاق وجود داشت که از یکی از اتاق‌ها دو بشقاب سه‌پایه سنگی بسیار زیبای منقوش پیدا شد. در این محل دروازه‌ای به اتاق‌ها باز می‌شد که در شرق آن دو تخته سنگ بزرگ بر روی سکویی قرار گرفته بود. در همین محل یک اسکلت که در چاهی افتاده بود چنین وانمود می‌کرد که این چاه را نیز مخصوص دفن همین اسکلت کنده‌اند زیرا اسکلت را روی شکم و صورت در ته چاه خوابانیده بودند و اثری از دفن دیده نمی‌شد. به‌طوری‌که سر اسکلت به طرف شمال شرقی و پایش بسوی جنوب غربی شکم و صورتش بر روی زمین قرار داشت. جالب اینکه هیچ شیئی در کنارش دیده نمی‌شد. دایسون عقیده دارد که «احتمالاً در آن دوره صاحبان این نوع اسکلت‌ها با این نوع دفن حتماً دچار بیماری سخت و مسری شده‌اند» ولی به‌نظر اینجانب این امر غیرطبیعی و غیرمنتظره‌است زیرا هرچقدر بیماری خطرناک و مسری بوده باشد و آن‌ها در اثر این بیماری فوت شده باشند باید بازماندگانش ظرفی یا شیئی در کنارشان می‌گذاشتند، ولی ممکن است اعتقادات مذهبی آن‌ها اجازه گذاشتن چیزی را در قبر آن‌ها ندهد (مانند دین اسلام) یا اینکه اینان بزه‌کار، جانی، جاسوس و اسیر بوده‌اند و برای متنبه کردن افراد دیگر حتی خواسته‌اند آن‌ها را در انظار مردم خوار گردانیده و در دنیای دیگر نیز (به عقیده خودشان) بدون غذا و آب بگذارند.


title: تپه حسنلو

text: در ترانشه‌های w ۱۸ و w ۱۹ که در سال‌های گذشته حفاری شده ولی حفاری آن ناقص مانده بود برای تکمیل حفاری چند روزی کار شد، در این ترانشه‌ها سه دیوار از سه دوره مختلف یافت شد و یک اسکلت گاو در این ترانشه قرار داشت که سه اسکلت انسان نیز در کنار آن افتاده بود. به‌درستی معلوم نیست که این محل چه بوده و علت مرگ انسان‌ها و گاو همان آتش‌سوزی بوده‌است؟ که سقف بنا فروریخته و آن‌ها در زیر خاک مدفون شده‌اند یا جنگی رخ داده و ضمن جنگ کشته شده‌و بعداً آتش هم روی آن‌ها را فراگرفته‌است و استخوان‌ها را سوزانیده‌است. نظر به اینکه یک سرنیزه آهنی به شکم گاو فرورفته بود و یک پیکان آهنی هم در بالای سر حیوان دیده می‌شد معلوم می‌شود که هنگام آتش‌سوزی به این حیوان نیز حمله شده‌است.


title: تپه حسنلو

text: به این نکته باید توجه شود که این دژ در دوره چهارم سکونت در حسنلو ایجاد شده‌است. بنای سوخته شده هم مربوط به این دوره‌است. در این هنگام یک آتش‌سوزی بسیار بزرگ و پرهیجان در قلعه رخ داده که با قتل و خرابی همراه بوده‌است. بعبارت دیگر برای ساکنین دژ این بلای ناگهانی و غیرمنتظره بوده‌است و شاید شبانه و هنگام خواب ساکنین قلعه، این محل مورد تاخت و تاز و حمله قرار گرفته باشد. به هر حال اثرات آتش‌سوزی در قسمت جنوبی، شرقی، شمالی، شمال شرقی و جنوب شرقی حیاط مرکزی و داخل حیاط بیشتر از قسمت‌های دیگر قلعه احساس می‌شود. زیرا در ترانشه w 3 E حتی تیرهای افتاده از سقف همه به صورت زغال درآمده و هرچه یافت می‌شد همراه با مقدار زیادی اثر آتش و زغال و خاکستر بود. وجود اسکلتهای انسانی و اسب و گاو که کاملاً سوخته بودند این نظریه را تأیید می‌کند.


title: تپه حسنلو

text: ۱- در حفاری ترانشه U ۲۲ قطر لایه‌های تشکیل دهنده هر دوره چنین بود: از سطح اولیه تپه ۹۰ سانتیمتر پائین‌تر به دوره چهارم رسید قطر این لایه یا این دوره ۱۴۰ سانتیمتر بود و پائینتر از آن به دیوار دوره پنجم رسید و قطر این لایه ۲۰۰ سانتیمتر بود و پائینتر از سطح اولیه دوره پنجم دیوار دوره ششم نمایان شد و قطر این لایه ۱۹۰ سانتیمتر بود و از کف اولیه این دوره به پائین دوره هفتم شروع شد ولی تا کف این دوره هنوز حفاری نشده و قطر آن به‌درستی معلوم نیست فقط می‌توان ارتفاع کلی از سطح کنونی تپه تا شروع دوره هفتم را تعیین کرد که ۲۰/۶ متر بود.


title: کباب بناب

text: کباب بناب نوعی کباب است که از گوشت گوسفندی، همراه با پیاز و نمک تهیه می‌شود. این کباب منسوب به شهرستان بناب واقع در استان آذربایجان شرقی می‌باشد.


title: کباب بناب

text: وزن کباب بناب از ۱۰۰ گرم معمولی تا ۲۵۰ گرم مخصوص متغیر می‌باشد و معمولاً با نان سنگک داغ و نوشابه خنک سرو می‌شود. همچنین این کباب به دلیل بزرگ بودن شهرت زیادی دارد.


title: ثبت حقیقت

text: ثبت حقیقت نام فیلم مستند ۲۲ دقیقه‌ای از کاوه گلستان است که در دسامبر ۱۹۹۱ ساخته شد. موضوع این فیلم مشکلات سانسور در ایران است که به مصاحبه با چند روزنامه‌نگار، نویسنده و متفکر ایرانی در داخل و خارج از ایران می‌پردازد. پس از پخش از شبکه چهار «بی بی سی» انگلستان، نمایش این فیلم در ایران ممنوع و وی از کار محروم شد.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: عبدالحسین تیمورتاش (زاده ۱۲۶۰، نردین – درگذشته ۹ مهر ۱۳۱۲، تهران) ملقب به سردار معززالملک و سردار معظم خراسانی، دولتمرد ایرانی دوره‌های قاجار و پهلوی بود. تیمورتاش از کسانی بود که در برانداختن قاجارها و برآوردن پهلوی‌ها مؤثر بود. در دوره رضاشاه نخستین وزیر دربار بود و نقش مهمی در سیاست خارجی ایران بازی کرد. چند سال بعد مورد غضب رضاشاه قرار گرفت و در ۱۳۱۲ در زندان قصر کشته شد.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: عبدالحسین پسر کریمداد نردینی خراسانی، از زمین‌داران بزرگ خراسان، در سال ۱۲۶۰ در نردین زاده شد. پدرش که از خان‌های نردین و جاجرم و حاکم سبزوار بود، او را در ۱۳ سالگی برای آموزش به عشق‌آباد فرستاد. پس از آموختن زبان روسی وی راهی سن‌پترزبورگ شد و در سال ۱۲۷۶ به مدرسه نظامی نیکلایفسکی در سن پترزبورگ وارد شد در کنار درس نظام، زبان‌های روسی و فرانسه را نیز فراگرفت. وی در این زمان با نام «خان‌نردینسکی» شناخته می‌شد. تیمورتاش در سال ۱۲۸۶ به ایران بازگشت و در اداره امور خارجه به عنوان مترجم روسی مشغول به کار شد و در جریان انقلاب مشروطه به صف مشروطه‌خواهان پیوست. اندکی بعد از تاج‌گذاری محمدعلی شاه قاجار، برای اعلام پادشاهی او با سرپرستی محمودخان علاءالملک و تعدادی دیگر از پرسنل وزارت خارجه راهی سفری ۴ ماهه به اروپا شد. در جریان به توپ بستن مجلس شجاعت او که سبب عقیم ماندن نقشه محمدعلی شاه در به هم زدن اساس مشروطه بود سبب شهرت وی گردید. پس از قضایای مشروطه، استعفا داده و به سبزوار جایی که املاک پدری‌اش واقع بود، رفت. در مدت اقامت در املاک پدری، لقب «معززالملک» را از دربار تهران گرفت و حاکم جوین شد. او در آنجا با شاهزاده محمدهاشم افسر که ادیب و از رجال سیاسی دوره قاجار بود آشنا شد و به فراگیری ادبیات فارسی پرداخت و پس از آن عمیقاً دلباخته ادب فارسی شد. علاوه بر آن او نویسنده توانایی بود و تسلطش بر زبانهای اروپایی سبب شهرت او گردید. گفته‌اند او صاحب یکی از بهترین کتابخانه‌های تهران بود.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: تیمورتاش در دومین دورهٔ مجلس شورای ملی به عنوان نماینده مجلس از مشهد انتخاب شد و با گرفتن استشهاد محلی از بزرگان منطقه بر مشکل قانونی کم بودن سن برای رسیدن به نمایندگی فائق آمد و به‌عنوان جوان‌ترین نماینده راهی مجلس شد. در انتخابات هیئت ریسه مجلس به سمت منشی انتخاب و از اعضای فعال کمیسیون نظام بود. مدتی هم به جای اسدالله میرزا شهاب الدوله نایب رئیس مجلس شد. از جمله پیشنهادهای او به مجلس این بود که در رأی‌گیری با قیام و قعود، اگر اکثریت رأی به قبول نداد، یک بار دیگر نیز برای رد رأی گرفته شود چون در رأی‌گیری با قیام و قعود نمی‌توان رأی ممتنع را از رأی رد تشخیص داد. اما این پیشنهاد پذیرفته نشد.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: با پایان کار مجلس به خراسان بازگشت و با مساعدت شاهزاده حسین میرزا نیرالدوله حاکم کل ایالت خراسان به فرماندهی لشکر خراسان منصوب شد و لقب سردار معظم دریافت کرد. با گشایش مجلس سوم در آذر ۱۲۹۳ از قوچان به نمایندگی مجلس رفت و عضو فراکسیون اعتدالیون شد. در پاییز ۱۲۹۴ با پیشروی ارتش روسیه بسوی تهران، مجلس تعطیل شد. بیشتر نمایندگان که طرفدار آلمان و عثمانی در جنگ بودند، به قم و سپس کرمانشاه مهاجرت کردند اما سردار معظم در تهران ماند تا در مرکز ثقل تحولات سیاسی کشور برای خود جایگاهی درخور پیدا کند. اولین مسئولیت مهم او پس از انحلال مجلس سوم، عضویت در کمیسیون «میکس» یا مختلط بود. این کمیسیون که اعضای آن را افرادی از ایران، بریتانیا، روسیه و رئیس بلژیکی گمرکات ایران تشکیل می‌دادند، وظیفه‌اش نظارت بر دخل و خرج دولت ایران در طول جنگ بین‌الملل اول بود.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: سردارمعظم در فروردین ۱۲۹۸ در کابینه وثوق‌الدوله با حفظ سمت به حکمرانی گیلان منصوب شد. این انتصاب با اوج‌گیری قیام میرزا کوچک‌خان جنگلی مقارن بود. به دستور سردارمعظم تعداد قابل توجهی از آزادیخواهان نهضت جنگل در گیلان از جمله دکتر حشمت به دار آویخته شدند. سردارمعظم در گیلان مقررات حکومت نظامی را به اجرا درآورد که دولت وثوق‌الدوله اعلام کرده بود. هر تجمعی ممنوع شد. در یک مورد، عده‌ای دهقان را که گوشه‌ای نشسته و در حالت استراحت بودند، دستگیر کردند و پیش او بردند و او هفت نفرشان را محکوم به اعدام کرد. یکی از آنان که پیرمردی بود، طناب پاره شد و به زمین افتاد، دوباره او را گرفتند و به دار آویختند. دو نفرشان هم با وساطت همان افسر روس آزاد شدند که ایشان را دستگیر کرده بود. به روایتی دیگر، آن پنج نفر کارگرانی بودند از جنگل به شهر زغال می‌بردند و او در حال مستی دستور به دار آویختنشان را داد. سرانجام سردارمعظم در سی ام مهر همان سال به جرم بدرفتاری با مردم و ایجاد رعب و وحشت در شهر، برکنار شد. دفاع سردارمعظم از اعدامها در گیلان این بود که هر دو موردی که مجازات اعدام به اجرا درآمد به حکم دادگاه نظامی بوده: «در مورد دکتر حشمت، پس از آن که ابتدا آمد و تسلیم اردوی دولتی شد و تأمین نامه گرفت، از طرف کلنل استراستلسکی [فرمانده نیروهای قزاق] به او تأمین نامه داده شد و قرار شد مراجعت کند پهلوی میرزا کوچک خان از طرف قوای نظامی تأمین بدهد و او را برگرداند و بیاورد که قوای میرزا کوچک خان هم تسلیم بشوند و قضیه تمام بشود. دکتر حشمت از رشت رفت لاهیجان و در آنجا برخلاف تأمین نامه که گرفته بود عمل کرد؛ یعنی برنگشت و با میرزا کوچک خان هم موافقت نکرد که او را برگرداند و یک عده قوا مأمور شدند و رفتند جنگ کردند و بالاخره دکتر حشمت را گرفته آوردند رشت و در محکمه نظامی او را محاکمه کرده و محکوم به اعدام گردید». در مورد اعدام دهقانان نیز چنین گفته‌است: «در قرونت فومنات جنگ شد و در موقع جنگ و حمله به سنگرهای جنگلی‌ها بیست نفر آدم دستگیر شدند. این بیست نفر مطابق راپورت کتبی فرمانده قرونت و مطابق راپورت کتبی رئیس قشون گیلان، حاکی از این بود که این عده یک چند نفرشان در سنگرها تفنگ بدست گرفته شده بودند و یک عده دیگرشان مشغول بردن و رساندن فشنگ به سنگرهای جنگلی‌ها بوده‌اند و دستگیر شده‌اند. در محکمه نظامی که در قرونت تشکیل شده بود و همچنین در محکمه نظامی که در خود گیلان تشکیل شده بود، پنج نفر از بیست نفر محکوم به اعدام شدند و یازده نفر دیگر محکوم به ده سال اعمال شاقه شدند و حکم محکمه هم به ترتیبات به موقع عمل گذارده شد».


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: سردارمعظم در انتخابات دوره چهارم مجلس شورای ملی از بیرجند و قائنات انتخاب شد اما با وقوع کودتای ۱۲۹۹ و روی کار آمدن سید ضیاءالدین طباطبایی، تشکیل مجلس به تعویق افتاد. سردارمعظم را نیز به دلیل تماس با نورمن سفیر انگلیس و انتقاد از سیاستهای ضد قاجاری سید ضیاء بازداشت و به قم تبعید کردند. پس از سقوط کابینه سیدضیاءالدین و نزدیک به سه ماه تبعید، به تهران بازگشت و وارد مجلس شد. عده زیادی از اهالی گیلان در اعتراض به عملکرد او در دوران حکومتش در آن ولایت عریضه به مجلس دادند و خواستار رد اعتبارنامه اش شدند، اما اعتراضشان در مجلس مطرح نشد. سردارمعظم در طول دوران هفت‌ماهه نمایندگی اش در کنار سید حسن مدرس و سید محمد تدین «حزب اصلاح‌طلبان» را پدیدآورد که اکثریت مجلس را تشکیل می‌داد.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: تیمورتاش (سردارمعظم) در سال ۱۳۰۰ برای نخستین بار به وزارت رسید. مشیرالدوله او را در دوم بهمن به عنوان وزیر عدلیه به مجلس معرفی کرد. مشیرالدوله برای پیشبرد اصلاحات در عدلیه نیاز به وزیری قاطع و برنده داشت. تیمورتاش با اینکه تجربه ای در کار دادگستری نداشت اما شخصی قاطع و دارای برش کلام بود و با تجربه شرکت در دو دوره قانونگذاری، سازوکار مجلس و شیوه کار کردن با نمایندگان را به‌خوبی می‌شناخت. مشیرالدوله با حمایت مدرس و دیگر روحانیون مجلس در ۲۵ بهمن ۱۳۰۰ اختیاراتی به مدت شش ماه از مجلس گرفت که لایحه‌های وزارت عدلیه تنها با تصویب در کمیسیون، قانونی شود و به اجرا دربیاید. در کمیسیون عدلیه نیز نصرت‌الدوله فیروز با مشیرالدوله و تیمورتاش همراه و هماهنگ بود. مشیرالدوله از نیمه‌های جنگ جهانی اول، برنامه‌های اصلاحی خود در عدلیه را با همکاری نصرت‌الدوله آغاز کرده بود. هدف از اصلاحات در عدلیه، برچیدن نظام سنتی قضاوت و پیاده کردن نظامی مدرن مطابق با استانداردهای غربی بود. تیمورتاش در بیستم بهمن با صدور فرمانی همه محاکمی را که خارج از عدلیه فعالیت می‌کردند تعطیل کرد و قضاتی را نیز که در عدلیه شاغل بودند ملزم کرد برای ادامه کارشان امتحان بدهند. استخدام نیز از آن پس، بجز در مورد دانش آموختگان مدرسه حقوق، مشروط به قبولی در امتحان شد. این اقدامات سبب بروز ناراحتی میان روحانیون شاغل در امر قضا شد و شکواییه‌هایی علیه تیمورتاش به رئیس‌الوزرا و مجلس واصل شد. حجم اعتراضات آن چنان بالا گرفت که مشیرالدوله مجبور شد تیمورتاش را از وزارت عدلیه عزل کند و دستورهای تیمورتاش به اجرا درنیامد.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: پس از عزل از وزارت عدلیه، سردارمعظم تیمورتاش در دهم تیر ۱۳۰۱ به حکم قوام‌السلطنه که به جای مشیرالدوله نشسته و دو هفته پیشتر دولت تشکیل داده بود، والی کرمان و بلوچستان شد. او نزدیک به بیست ماه بر این ایالت حکمرانی کرد. دوران حکومتش در کرمان، دورانی آرام و بی‌سروصدا نسبت به حکومت گیلان بود. مهم‌ترین اقدام تیمورتاش در کرمان تلاش برای اصلاحات در کارگاه‌های قالیبافی آن ایالت بود. او در بازرسی‌ها مشاهده کرد که اغلب کارگاه‌های قالیبافی کرمان غیر استاندارد و شرایط کار در آنها غیرانسانی است. بیشتر این کارگاه‌ها در زیرزمین واقع شده بود و عدم وجود نورکافی خورشید و نبود تهویه مناسب باعث زمینه بروز بیماری‌های استخوانی و ریوی را در میان قالیبافان فراهم کرده بود. او دستور داد در کارگاه‌ها پنجره بسوی جنوب بگذارند و کارگاه‌ها را از گودی خارج کنند تا دست‌کم سطح آنها مساوی سطح زمین باشد و محل نشستن قالیبافان نیز بالاتر از زمین باشد تا راحت بنشینند و کار کنند. اما مالکان و استادکاران کارگاه‌ها به مخالفت برخاستند و شاگردان قالیبافیی را وادار کردند ۲۵ روز در تلگرافخانه علیه این اقدامات تحصن کنند. فعالیت دیگرش در کرمان توجه به ایجاد خط ترانزیت بین کرمان و سیستان بود که تأثیر مهمی در تبادل کالا و خدمات و رونق اقتصاد منطقه داشت.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: با برگزاری انتخابات دوره پنجم مجلس شورای ملی از نیشابور انتخاب شد و پس از بیست ماه دوری از پایتخت به تهران بازگشت اما سابقه حکومتش در گیلان فراموش نشده بود. پیش از آنکه به تهران برسد و در مجلس حضور یابد، ناصرالاسلام نماینده فومن به اعتبارنامه‌اش اعتراض کرد. نمایندگان درخواست کردند که اعتراض او در زمان حضور سردارمعظم در مجلس مطرح شود اما سردارمعظم از حضور در مجلس خودداری کرد. ناصرالاسلام در اعتراض به اعتبارنامه او علاوه بر عملکردش در گیلان که به تعبیر وی «جز وبال و مظلمه چیز دیگری نبود» به عضویت سردارمعظم در کمیسیون میکس نیز پراخت و گفت: «عنصری که حاضر شود برای قبول یک چنین سمتی (که حالا جزئیاتش را نمی‌توانم عرض کنم) چه اندازه شرم آور است». تیمورتاش در جلسه بعد (سوم اردیبهشت ۱۳۰۳) در مجلس حاضر شد و در دفاع از اقدامات خود در گیلان، از خود سلب مسئولیت کرد: «بنده نه اختیاری داشته‌ام و نه باعث این کار بوده‌ام و نه قشون در تحت امر من بوده‌است. قشون مستقل بود و از طرف دولت آن زمان دارای اختیارات غیر محدود … اشخاص اداری مجبور هستند ماشین اداری باشند و جز اجرای احکام مافوق خودشان که وظیفه‌شان هست هیچ چاره ندارند». در مورد عضویتش در کمیسیون میکس نیز گفت: «دولت زمان به من هم تکلیف کرد که بیایم و عضویت کمیسیون مزبور را قبول کنم من ابتداً استنکاف کردم ولی دولت زمان در مقابل من یک منطقی اقامه کرد که آن منطق مرا وادار به قبول کرد و آن منطق این بود: به من گفته شد برای این که مضرات یک مطلبی محدود بشود عضویت اشخاص بصیر و مطلع می‌تواند از این مضرات جلوگیری کند. شما باید از سوء نظری که در آن کار به شما متوجه می‌شود صرف‌نظر کنید برای حفظ مصالح عمومی و تقلیل ضرر. من هم با این منطق قانع شدم و قبول کردم بعدهم تجربه به من ثابت کرد و نشان داد که حق با دولت بوده‌است زیرا پس از چندی معلوم شد که جریان سیاست آن روزه درصدد توسعه و بسط اختیارات کمیسیون مزبور بود. به مجرد این که این مطلب حس شد من برحسب یک اسناد و دلائلی که از همان موقع موجود است شدیداً مخالفت کردم و مخالفت من مانع از این شد که کمیسیون مزبور بسط اختیارات پیدا کند و بالنتیجه وقتی که این موفقیت حاصل نشد البته خود کمیسیون مزبور هم لغو و باطل می‌شود». به هر حال، اعتبارنامه سردارمعظم رأی آورد و او تا مجلس هشتم هر دوره به نمایندگی انتخاب می‌شد و به مجلس راه می‌یافت.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: سردارمعظم در مجلس پنجم بسیار فعال و رئیس کمسیون نظام بود که همین امر سبب دوستی و نزدیکی او با سردار سپه گردید. وی با همراهی فیروزمیرزا نصرت‌الدوله، علی‌اکبر داور، محمد تدین و چند نفر دیگر «حزب تجدد» را تأسیس کرد و در مجلس به‌عنوان حزب متحد رضاخان فعالیت می‌کرد. دوران حضور سردارمعظم در این دوره از مجلس به پنج ماه نکشید و سردار سپه او را در هشتم شهریور ۱۳۰۳ به عنوان وزیر فوائد عامه به مجلس معرفی کرد.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: آغاز وزارت سردارمعظم در زمانی بود که طاعون گاوی در سطح گسترده‌ای در دامهای کشور قربانی می‌گرفت و وضعیت آذوقه کشور را بحرانی کرده بود. او در دهم مهر ۱۳۰۳ لایحه‌ای با قید فوریت برای تشکیل «مؤسسه (دفع آفات حیوانی و سرم سازی» زیر نظر انستیتو پاستور به مجلس برد. این لایحه دولت را مجاز می‌کرد یک دامپزشک با حقوق سالیانه حداکثر چهار هزار تومان از فرانسه بیاورد و یکی از روستاهای خالصه (املاک دولتی) اطراف تهران به مؤسسه اختصاص یابد.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: برخی از مهمترین گامهای توسعه کشور در زمان وزارت فوائد عامه تیمورتاش بسته شد، او برای احداث راه‌اهن سراسری در کشور برنامه‌ریزی و لایحه مربوط به آن را تدوین کرد، برای احداث خطوط هوائی ایران با شرکت آلمانی یونکرس قرارداد بست و همچنین با دولت شوروی برای بهره‌برداری از شیلات شمال وارد مذاکره شد که به تشکیل «کمپانی مختلط ایران و شوروی» انجامید.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: سردارمعظم در وزارت فوائدعامه پروژه اصلاحات کارگاه‌های قالیبافی کشور را نیز پیگیری و در نطقی در مجلس، توجه نمایندگان را به افت صادرات قالی ایران به بازارهای جهانی جلب کرد. او گفت که کشور چین با جمعیتی بالغ بر هشتصد میلیون نفر در حال تبدیل شدن به رقیبی برای کالاهای سنتی و صادراتی ایران از جمله قالی است. او اضافه کرد که قالیباف ایرانی برای سود بیشتر از رنگ‌های شیمیایی ناپایدار (موسوم به رنگ جوهری) در رنگ‌آمیزی خامه قالی‌های خود استفاده می‌کند که سبب شده تا قالی ایرانی پس از چند بار شست‌وشو، رنگ خود را از دست بدهد اما بافنده چینی از رنگ‌های طبیعی برای قالی خود بهره می‌برد و در نتیجه خریدار اروپایی ترجیح می‌دهد قالی بافت چین خریداری کند.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: تیمورتاش همچنین اولین نمایشگاه تجهیزات مدرن کشاورزی را در ایران با حضور شرکت‌های خارجی برگزار کرد. او توانست در این دولت موافقت مدرس را که از مخالفان طرح واگذاری فرماندهی کل قوا به سردار سپه بود، بعد از ایجاد اصلاحاتی در طرح به دست آورد. سردار معظم در پی لغو قانون القاب و درجات نظامی در سال ۱۳۰۴ نام خانوادگی تیمورتاش را برای خود برگزید. وی در کنار افرادی چون داور، نصرت الدوله، سردار اسعد و فروغی در تغییر سلطنت از قاجاریه به پهلوی نقش مهمی داشت.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: تیمورتاش به رضاشاه بسیار نزدیک شد و پس از پادشاهی نخستین شاه پهلوی در ۲۵ آذر ۱۳۰۴ وزیر دربار شد و از این تاریخ مهم‌ترین و آخرین تجربه حیات سیاسی خود را آغاز کرد. تقریباً در شش سال اول دوره سلطنت رضاشاه، تیمورتاش در اوج اقتدار و از نظر سیاسی دومین شخص مملکت به‌شمار می‌رفت. وی با انجام تغییرات ساختاری در وزارت دربار، آن را به یک مرجع تصمیم‌گیرنده و مجری اراده رضاشاه تبدیل کرد و از این پایگاه سیاست‌های مورد نظر رضاشاه را در راستای تحقق برنامه‌های وی و تثبیت دولت مرکزی به اجرا درآورد. همچنین الغای حق نشر اسکناس که در اختیار مؤسسه ای خارجی بود الغای کاپیتولاسیون و اعزام دانشجو به خارج را از ابتکارات او می‌دانند. او به استثنای وزارت جنگ که شاه رأساً به آن می‌پرداخت بر تمامی وزارتخانه‌ها و دوائر دولتی نظارت داشت. در جلسات هیئت وزیران شرکت می‌کرد و گفته‌ها و عقایدش در هیئت دولت و مجلس حکم گفته شاه را داشت و کسی را یارای مخالفت با آن نبود. تیمورتاش در ماه‌های ابتدای سلطنت پیشنهاد تأسیس حزب ایران نو را مطرح کرد شاه ابتدا با و پیشنهاد موافقت اما سپس به دلیل احساس خطر از ناحیه حزب دستور انحلال آنرا صادر کرد.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: تیمورتاش در دوره ششم مجلس در سال ۱۳۰۵ مجدداً از حوزه نیشابور برای نمایندگی مجلس انتخاب شد و در مرداد همان سال به عنوان نماینده فوق‌العاده ایران برای انعقاد قرارداد تجاری و رفع اختلافات موجود با دولت شوروی راهی مسکو شد. از ره آوردهای این سفر ورود کت و شلوار و کلاه جدیدی بود که به کلاه پهلوی مشهور شد. تیمور تاش چند خیاط روسی را به ایران آورد و کارمندان موظف به استفاده از کلاه و کت و شلوار شدند. در خرداد ۱۳۰۶ پس از استعفای مستوفی الممالک نمایندگان تمایل داشتند که تیمورتاش نخست‌وزیر شود ولی وی نپذیرفت. در پی تصویب قانون نظام وظیفه اجباری و اعتراض و مهاجرت جمعی از علما به رهبری حاج آقا نورالله نجفی به قم، تیمورتاش عضو هیئت اعزامی رضاشاه برای مذاکره با علما بود که در ۱۸ آذر ۱۳۰۶ به قم رفتند و با حاج آقا نورالله، سیدالعراقین و دیگران به توافق رسیدند. در ۵ مهر ماه ۱۳۰۷ لقب حضرت اشرف به وی اعطا شد که آنرا به تمامی وزارتخانه‌ها ابلاغ کرد. در آذر ۱۳۰۶ تیمورتاش در انتخابات دوره هفتم مجلس کوشید فقط افراد مطیع رضاشاه وارد مجلس شوند خود وی نیز همچنان به نمایندگی از مردم نیشابور وارد مجلس شد.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: مهم‌ترین کارزار سیاست خارجی ایران در آن سال‌ها، موضوع روابط ایران و بریتانیا بود. چندین موضوع در روابط ایران و بریتانیا تبدیل به معضل شده بود. این موارد عبارت بودند از: مسئله قرارداد دارسی (نفت)، حق قضاوت کنسولی یا کاپیتولاسیون و موضوع حضور بریتانیا در خلیج فارس و اشغال جزایر ایرانی توسط آن کشور و به رسمیت شناختن کشور تازه تأسیس عراق. ایران همواره خواهان اصلاح قرارداد دارسی بود؛ چراکه تصور می‌کرد این قرارداد به هیچ وجه عادلانه نیست و ایران نمی‌تواند از ثروت ملی خود به نحو مناسبی بهره ببرد.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: در نتیجه تیمورتاش مذاکرات مفصل و جدی را با موضوع نفت با بریتانیا آغاز کرد. ایران خواهان افزایش سهم خود از سود سالانه شرکت از ۱۶ درصد به ۲۵ درصد بود. به اضافه دریافت مبلغ ثابتی معادل ۲ شیلینگ در هر تن نفت صادراتی و اختصاص مقدار قابل ملاحظه‌ای از سهام شرکت به دولت ایران و در نهایت، تحدید حوزه عملیات شرکت در ایران بود. در موضوع خلیج فارس هم تیمورتاش خواسته‌های روشنی از بریتانیا داشت. ایران خواهان بازپس‌گیری بحرین، جزایر باسعیدو، سیری، تنب بزرگ و کوچک و جزیره ابوموسی بود و به رسمیت شناختن حق کشتیرانی ایران در اروندرود به عنوان پیش‌شرط به رسمیت شناختن عراق و جلوگیری بریتانیا از قاچاق اسلحه به داخل ایران از سواحل جنوبی کشور. اما بریتانیا در تمام موضوعات مورد اختلاف سرسختی زیادی نشان می‌داد و ابداً حاضر به دادن هیچ امتیازی به ایران نبود. برای نمونه، تیمورتاش به بریتانیایی‌ها پیشنهاد کرد که در ازای دست کشیدن از ادعای مالکیت بر بحرین، بریتانیا ۶ فروند ناو جنگی یک هزار تنی به ایران بدهد. اما بریتانیا اعلام کرد که فقط حاضر است، جزیره باسعیدو را به ایران مسترد دارد و بحث بر سر کشتی‌های جنگی منتفی است. تیمورتاش ناگزیر برای ساختن نیروی دریایی ایران، قراردادی برای خرید ناو جنگی با ایتالیایی‌ها منعقد کرد. در جریان شورش قشقایی‌ها در سال ۱۳۰۸ تیمورتاش عمیقاً به بریتانیا اعتراض کرد؛ چراکه معتقد بود آنها با نادیده گرفتن عمدی مسئله قاچاق اسلحه در خلیج فارس، زمینه را برای ورود اسلحه به داخل ایران و در نهایت مسلح شدن عشایر با آن تسلیحات را فراهم کرده‌اند. از طرفی دیگر بریتانیا برای به رسمیت شناختن حکومت عراق به ایران فشار می‌آورد اما تیمورتاش به آنها اطلاع داد که فقط در صورت به رسمیت شناخته شدن حق مالکیت ایران در شط‌العرب حاضر است، عراق را به رسمیت بشناسد. پس از چندین سال مذاکره هیچ پیشرفتی در موضوعات مورد اختلاف دو طرف حاصل نشد اما مذاکرات همچنان ادامه داشت.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: تیمورتاش و پسرش مهرپور درسفر تحصیلی محمدرضا پهلوی ولیعهد به سوئیس در ۱۵ شهریور ۱۳۱۰ جزو همراهان وی بودند. تیمورتاش ضمناً مأموریت داشت از سوئیس به آلمان، فرانسه، ایتالیا، و سپس انگلیس برود و با مقامات این کشورها دربارهٔ مسائل فی‌مابین مذاکره کند. وی در لندن با سرجان کدمن رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت نفت ایران و انگلیس در خصوص مسائل نفتی مذاکره کرد تیمورتاش همچنین به گفتگو با سر جان سایمون وزیر امور خارجه انگلیس و سایر مقامات دولتی پرداخت که از این مذاکرات نیز نتیجه مثبتی عاید نگردید. وی در راه بازگشت از سفر از طریق روسیه، در مسکو با چند تن از مقامات رسمی مسکو از جمله وُرُشیلف، وزیر جنگ شوروی دیدار و مذاکره محرمانه کرد. بعداً شایع شد که در این سفر کیف محتوی پرونده مذاکرات نفتی تیمورتاش با مقامات انگلیس به سرقت رفته‌است. خبر این ملاقات از سوی فتح‌الله پاکروان سفیر ایران در مسکو به رضا شاه اطلاع داده شد و همچنین مأموران اطلاعاتی انگلیس نیز گزارش این ملاقات خصوصی را به سرتیپ آیرم رئیس وقت نظمیه رساندند و وی نیز آن را بلافاصله به اطلاع رضا شاه رساند. در نتیجه تیمورتاش پس از بازگشت به تهران مورد بی‌مهری شاه قرار گرفت. وی که پس از سفر دچار حمله قلبی شده بود بنا به توصیه پزشکان برای استراحت به ساحل چمخاله رفت اما پس از بازگشت به تهران رفتار شاه تغییری نکرد. تیمورتاش در ۳ دی ۱۳۱۱ بازداشت و از وزارت دربار عزل گردید. وی به مدت دو ماه در خانه خود زیر نظر شهربانی و تحت بازجویی مستمر قرارداشت. وی در این مدت امین التجار را مسئول رسیدگی به امور و امضای اسناد مالی از طرف وی قرار داد. در ۲۹ بهمن همان سال با قرار مدعی العموم دیوان عالی جزای دولت، در زندان نظمیه زندانی شد و دو محاکمه برای او ترتیب دادند که هر دو محکومیت جزایی و مالی داشت. تیمورتاش به جرم رشوه‌خواری در دو دادگاه جداگانه به سه و پنج سال زندان و پرداخت جریمه محکوم شد. او در ۹ مهرماه سال ۱۳۱۲ در زندان قصر به دست پزشک احمدی کشته شد و جنازه‌اش بدون تشریفات در امامزاده عبدالله شهرری به خاک سپرده شد. خانواده‌اش تا زمان کناره‌گیری رضاشاه ابتدا در تربت جام و سپس کاشمر در تبعید بودند. پس از برکناری رضا شاه از او اعاده حیثیت شد و دادگاهی برای عاملین قتلش برگزار شد. همچنین به دستور محمدرضا شاه مقبره باشکوهی برای وی ساخته شد که هم‌اکنون درب آن بسته شده‌است.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: تیمورتاش در دوره‌های ششم تا هشتم مجلس شورای ملی (۱۳۰۵ تا ۱۳۱۱) همزمان با وزارت دربار، نماینده نیشابور نیز در مجلس شورای ملی بود، بی آنکه حتی یک بار به مجلس برود. اندکی پیش از آنکه در سال ۱۳۱۱ بازداشت شود، در انتخابات دوره نهم نیز به نمایندگی نیشابور برگزیده شد. پس از گشایش مجلس، شعبه سوم اعتبارنامه‌اش را رد و او را فاقد صلاحیت برای نمایندگی اعلام کرد.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: دربارهٔ علت برکناری و سرنوشت بعدی تیمورتاش دیدگاه‌های متفاوتی بیان شده‌است. ظاهراً مجموعه عواملی سبب قتل تیمورتاش شده‌است. از جمله این عوامل دخالت بیش از حد او در امور سیاسی کشور و فزونی قدرتش بود که وی را از حد مستخدم شاه خارج کرده و مایه بدبینی و سوءظن شاه شده بود. تیمورتاش خود دسیسه افرادی چون محمدحسین آیرم رئیس شهربانی وقت، تقی‌زاده و نواب را زمینه‌ساز سقوطش ذکر کرده‌است. نگرانی رضاشاه از آینده فرزندش که ولیعهد و جانشین او محسوب می‌شد از دیگر دلایل دور کردن تیمورتاش از صحنه قدرت به‌شمار می‌رود، زیرا رضاشاه می‌پنداشت تیمورتاش قدرتمند مجال حضور به ولیعهد سیزده ساله را نخواهد داد و خود جانشین پهلوی می‌شود.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: ناکامی تیمورتاش در مسئله نفت، ملاقات محرمانه با سران شوروی، مطالب روزنامه‌های انگلیسی راجع به جانشینی تیمورتاش، غرور و تکبر نامبرده و سوابق ناشی از ولخرجی‌های وی از بودجه دربار، اخذ وام‌های کلان از بانک‌ها و اشخاص مختلف، خوش گذرانی، شهوت رانی، قمار، شرب خمر مدام، استعمال افیون و دوستی با افراد ناباب، رضاشاه را نسبت به تیمورتاش بدگمان ساخت. تیمورتاش که پس از بازگشت از سفر متوجه کدورت رضاشاه شده بود درخواست مرخصی کرد و پس از ۴۰ روز مرخصی رضاشاه وی را احضار کرد و خواستار ادامه کار او در دربار شد. در همان سال موضوع اختلاس تیمورتاش با همکاری رئیس آلمانی بانک ملی (در جریان تبدیل ارز) توسط حسینقلی نواب، رئیس هیئت نظارت مطرح شد. همچنین در همان اوان وکیل الملک دیبا، رئیس حسابداری دربار و یار نزدیک تیمورتاش پس از محاکمه در دادگستری، توسط رضاشاه از کار برکنار گردید.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: مهم‌ترین فرضیه مطرح شده دربارهٔ علت برکناری تیمورتاش دسیسه و دخالت دولت انگلیس است. طی مذاکرات طولانی تیمورتاش و سر جان کدمن (که در آن تیمورتاش به افزایش سهم ایران از درآمدهای نفت پافشاری می‌کرد) انگلیسی‌ها به این نتیجه رسیدند که وجود او مانع حل مسئله نفت است، لذا اسباب سقوطش را فراهم کردند. چاپ مقاله‌ای در روزنامه "تایمز" با عنوان «شاه و مستشارانش» در ۹ ژانویه ۱۹۳۳ دو هفته پس از عزل تیمورتاش که احتمالاً به دستور وزارت خارجه انگلیس صورت گرفت به منظور جلوگیری از بازگشت تیمورتاش به صحنه قدرت بود تا مذاکرات نفت به نتیجه برسد.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: همچنین بر پایه سندی به نظر می‌رسد که انگلیس دو سال قبل از عزل تیمورتاش کنار گذاشتن وی را از صحنه سیاست پیش‌بینی کرده بود. سازمان جاسوسی انگلیس نیز برای بی‌اعتبار کردن تیمورتاش اطلاعات مربوط به وی را در اختیار رضاشاه قرار می‌داد.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: شایعاتی نیز در خصوص ارتباط تیمورتاش با روس‌ها وجود داشت. به گفته باژانوف (دستیار استالین و منشی حزب کمونیست شوروی که در ۱۹۲۸ به غرب پناهنده شد) تیمورتاش جاسوس روس‌ها بود و اطلاعات مهم را در اختیار روس‌ها قرار می‌داد. آقابیگ اوف دیگر مأمور شوروی نیز از تیمورتاش به عنوان خدمتگزاری صدیق نام برده‌است که کلیه اهداف سیاسی و اقتصادی شوروی را تأمین می‌کرد.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: به نظر می‌رسد نزدیک شدن تیمورتاش به روس‌ها و از آن جمله سفر به مسکو و ملاقات خصوصی او با وُرُشیلف وزیر جنگ سبب بدگمانی رضاشاه شده بود و انگلیسی‌ها نیز با دادن اطلاعات محرمانه سوءظن او را بیشتر می‌کردند. با این همه هیچ‌یک از فرضیات مذکور رسماً اعلام نشد و تیمورتاش تنها به جرم ارتشا محکوم گردید. شاید بهترین روش برای کشف سبب برکناری و مرگ تیمورتاش مقایسه آن با سرنوشت سایر رجال دوره سلطنت رضاشاه باشد. رضاشاه در مدت کوتاهی افراد لایق و نافذ اطراف خود را (که موجب تحکیم سلطنت او شده بودند و ممکن بود به نحوی تهدیدی برای او یا فرزندش باشند) از بین برد که تیمورتاش نیز یکی از آنان بود. رضاشاه سیاستمدارانی را که می‌خواست سربه نیست کند، متهم به ارتباط با خارج می‌کرد. مخالفان و رقبا را نیز به ارتباط با بیگانگان متهم کرده و آن‌ها را سرکوب می‌کرد.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: خبر حضور رضاشاه در جلسه دولت و گفتگوهای آن جلسه به گوش انگلیسی‌ها رسیده بود. تقی‌زاده ماجرا را به تیمورتاش می‌گوید. تیمورتاش هم به رضاشاه خبر می‌دهد. رضاشاه که می‌خواست از شر تیمورتاش که به گزارش سفارت بریتانیا در تهران تا هنگام مرگ، «پس از پادشاه، قدرتمندترین مرد ایران» به‌شمار می‌رفت، خلاص شود، خود او را متهم کرد که سوراخ کابینه است. برکنارش کرد و در زندان او را کشت. «تیمورتاش بی تقصیر بی تقصیر بود… عمده مطلب این بود که شاه از هر کسی که جربزه داشت وحشت می‌کرد. تمام را می‌خواست از میان بردارد، به خاطر پسرش. پسرش کوچک بود. شاید فکرش هم درست بود. چون اگر از بین می‌رفت معلوم نبود آدم کوچکی در مقابل شخصی مثل تیمورتاش چه می‌توانست بکند. احتیاط می‌کرد که بعد از خودش اشخاص باجربزه‌ای نباشند که مزاحم جانشینش بشوند.» رضاشاه گفته بود: «تیمورتاش می‌خواهد پسر مرا از میان ببرد. یکی از دوستان به من گفت رضاشاه خودش به او گفته بود نمی‌دانی این پدرسوخته چه خیالاتی دارد.»


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: مجید مهران در کتاب خاطرات خود، از قول عباس‌قلی گلشائیان که آن هنگام دادستان دیوان کیفر کارکنان دولت بود نقل می‌کند که یکی دو مرتبه از تیمورتاش بازجویی کرده‌است. تیمورتاش که در مورد ده هزار تومان بابت تسطیح زمین‌های جلالیه نیز متهم شده بود به گلشائیان می‌گوید: «خودِ رضاشاه بهتر از هر کس می‌داند که من اختلاسی نکرده‌ام و این مبلغ را دستمزد داده‌ام، اما چون باید نابود شوم این پرونده‌ها را برایم درست کرده‌اند.»


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: تیمورتاش در سال ۱۲۹۴ خورشیدی که نماینده قوچان بود، طرح بازسازی آرامگاه نادرشاه را به مجلس داد. این طرح در دهم مهر ۱۲۹۴ در قالب قانونی شش ماده ای از تصویب گذشت که مقرر می‌کرد هزینه بازسازی آرامگاه نادرشاه از محل بیست درصد از مالیات تردد چارپایان باری و سواری و وسائل نقلیه در شهر مشهد تأمین شود و پس از پایان بازسازی هم ماهیانه پنجاه تومان به نگهداری آرامگاه اختصاص یابد. در مذاکراتی که برای تصویب این قانون در مجلس درگرفت، حاج سیدرضا فیروزآبادی نماینده شهرری در مخالفت گفت: «در صورتی که تمام ادارات ما کار نمی‌کنند و اگر هم کار بکنند، چون حقوق مرتب به آنها نمی‌رسد مثل این است که مسئولیت ندارند و باید مملکت به این شکل باشد و آن وقت بیست هزار تومان یا سی هزار تومان خرج مقبره نادر بکنیم. بنده به عقیده خودم این را اول خیانت به این مملکت و ملت می‌دانم». تیمورتاش در پاسخ او گفت: «از روی این عقیده، با کمال افتخار حاضر هستم اول خائن این مملکت باشم». دو سال بعد (سال ۱۲۹۶) بر اساس همین قانون بود که قوام‌السلطنه والی وقت خراسان در محل یکی از مقابر ویران شده نادری، آرامگاه تازه‌ای برای نادرشاه ساخت.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: تیمورتاش در دوره پنجم مجلس شورای ملی بودجه‌ای برای ساخت آرامگاه فردوسی در خواست کرد. در طرحی که در دوازدهم امرداد ۱۳۰۳ به مجلس داد آمده بود: «هر ملتی مکلف است که نسبت به مفاخر تاریخی خود ابراز علاقه‌مندی کرده و از بروز قدردانی خودداری نکند. قدر و رتبه حکیم ابوالقاسم فردوسی که مایه فخر ایران تنها نبوده، بلکه یکی از مفاخر بشریت محسوب است، بر کسی مستور نیست و سزاوار نخواهد بود که مدفنش در حال حالیه و تقریباً از بین رفته و محو شود و با سایر خرابه‌های شهر طوس تفاوتی نداشته باشد». درخواست تیمورتاش در پانزدهم اسفند ۱۳۰۳ به تصویب مجلس رسید.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: تیمورتاش دو بار ازدواج کرد: اول با سرورالسلطنه دختر خازن الملک ازدواج کرد و صاحب یک دختر به نام ایران و سه پسر به نام‌های منوچهر، مهرپور و هوشنگ گردید. سپس در سال ۱۳۰۰ همسر دومی هم به نام تاتیانا (اهل ارمنستان) اختیار کرد و از وی نیز صاحب ۲ دختر شد که پس از فوت پدر راهی آمریکا شدند.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: بعد از مرگ تیمورتاش، املاک و دارایی‌های او توسط دولت مصادره شد؛ و خانواده او به منطقه‌ای دور افتاده تبعید شدند. در حالی که رضا شاه بعضی از همکاران و سیاستمداران برجسته دوران خود را زندانی یا کشته بود، مانند فیروز میرزا نصرت الدوله، سردار اسعد بختیار و …، اما برخورد با خانواده تیمورتاش نسبت به دیگر رجال مغضوب شاه، شدید تر و به نوعی بی‌سابقه بود. همسر اول تیمورتاش، سرورالسلطنه به همراه چهار فرزندش منوچهر، ایران، امیرهوشنگ و مهرپور و همچنین مادر و خواهر تیمورتاش به منطقه کاشمر تبعید و در حصر خانگی بودند. همسر دوم تیمورتاش تاتیانا به همراه دو دخترش پریچهر و نوش آفرین از این تبعید در امان بودند. خواهر تیمورتاش، بدری، تحصیلات خود را در رشته دندانپزشکی در کشور بلژیک به اتمام رسانده و به ایران برگشت، که هم‌زمان بود با آغاز بی‌مهری شاه به برادرش، او تحقیقا اولین زن دندانپزشک ایران می‌باشد.


title: عبدالحسین تیمورتاش

text: اقتباس‌هایی که از زندگی تیمورتاش شده‌است:


title: تیمورتاش (ابهام‌زدایی)

text: تیمورتاش ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:


title: دانشگاه رایس

text: دانشگاه ویلیام مارش رایس یا دانشگاه رایس ملقب به هاروارد جنوب آمریکا ، یک دانشگاه پژوهشی خصوصی است که در پردیسی ۱٫۱۹ کیلومتر مربعی در هیوستون تگزاس واقع شده‌است. این دانشگاه در مجاورت مرکز پزشکی تگزاس واقع شده‌است. دانشگاه رایس در بین ۲۰ دانشگاه برتر آمریکا رتبه‌بندی شده‌است. رایس هفتمین دانشگاه آمریکا در کیفیت آموزش در دوره ی کارشناسی و چهاردهمین دانشگاه برتر آمریکا است. در کیفیت زندگی دانشجویی رتبه اول آمریکا و از نظر سرانه درآمد دانشگاه نسبت به تعداد دانشجو جزو ده دانشگاه برتر آمریکا محسوب میشود. همچنین درصد پذیرش حدود هشت درصدی این دانشگاه در سال 2019، آن را به یکی از رقابتی ترین دانشگاههای آمریکا تبدیل کرده. تأکید این دانشگاه بر کیفیت آموزش منجر به کوچک بودن بدنه دانشجویی و کم بودن نسبت دانشجو به هیئت علمی (نسبت ۵ به ۱) است که در بین دانشگاه‌های برتر آمریکا از جمله آیوی لیگ کمترین است. رایس، ۱۰۱ بورسیه فولبرایت، ۱۱ بورسیه ترومن، ۲۴ بورسیه مارشال، ۱۲ بورسیه رودز، ۳ برندهٔ جایزه نوبل، ۲ برندهٔ جایزه پولیتزر و حداقل ۲ میلیاردر متوفی و ۲ میلیاردر در قید حیات داشته‌است. رایس از جهت علوم کاربردی در شاخه‌های تحقیقات قلب مصنوعی، تجزیه‌های شیمیایی ساختاری، پردازش سیگنال، علوم فضایی و نانوتکنولوژی شناخته شده می‌باشد. در سال ۲۰۱۰، نشریه آموزش عالی تایمز لندن، در رتبه‌بندی خود، رشته علم مواد (به انگلیسی: Material Science) این دانشگاه را، رتبه یک در دنیا معرفی کرد.


title: دانشگاه رایس

text: ریچارد اسمالی و رابرت کرل (هر دو از نوبلیست‌های شیمی)، و رابرت وودرو ویلسون (کاشف تابش زمینه کیهانی و نوبلیست فیزیک) و پگی ویتسون از این دانشگاه هستند.


title: دانشگاه رایس

text: در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه رایس در رده ۸۵ دنیا و بیست و ششم آمریکا قرار گرفته‌است. همچنین در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه رتبه ۱۰۵ را در بین دانشگاه‌های جهان از آن خود کرده است.


title: دانشگاه رایس

text: دانشکده‌های دانشگاه رایس عبارتند از:


title: دانشگاه رایس

text: از ایرانیان مقیم این دانشگاه نیز می‌توان فریناز کوشانفر و ارسلان کاظمی را نام برد. این دانشگاه همچنین میزبان سالیانهٔ جشنواره فیلم ایرانی موزه هنرهای عالی هیوستون نیز می‌باشد.مؤسسه جیمز بیکر این دانشگاه توسط هوشنگ انصاری تأسیس گردیده‌است.انجمن آسیا روز ۳ مارس ۲۰۰۹ میزبان "همایش مبادلات ایران و آمریکا" در هیوستون بود. از شرکت کنندگان در این گردهمایی رؤسای دانشگاه رایس و مرکز سرطان ام دی اندرسون دانشگاه تگزاس را می‌توان نام برد.


title: دانشگاه اورگن

text: دانشگاه اورگن یک دانشگاه عمومی-دولتی در شهر دانشجویی یوجین، ایالت اورگن واقع در غرب ایالات متحده آمریکا است. این دانشگاه سومین دانشگاه قدیمی ایالت اورگن بعد از دانشگاه‌های «اورگن غربی» Western Oregon University و «دانشگاه ایالتی اورگن» Oregon State University می‌باشد که در سال ۱۸۷۶ تأسیس شده‌است.


title: دانشگاه اورگن

text: «دانشگاه اورگن» در میان ۱۰۸ دانشگاهی است که توسط «بنیاد کارنِگی» ، که هدف آن ارزش سنجی و ارزیابی پیشرفت آموزشی در دانشگاه هاست، با رتبه RU/VH طبقه‌بندی شده که به معنی «دانشگاهی با درجه تحقیقاتی بسیار بالا» می‌باشد و بالاترین رتبه در ارزشیابی یک نهاد دانشگاهی در آمریکاست. همچنین این دانشگاه مفتخر به عضویت در انجمن دانشگاه‌های آمریکایی است که متشکل از شصت و یک دانشگاه برجسته ایالات متحده آمریکا و کاناداست و هدف آن بنیانگذاری و جهت دادن به سیاست‌های دانشگاه‌های رده بالای آمریکای شمالی است.


title: دانشگاه اورگن

text: «دانشگاه اورگن» به عنوان نهاد نمونه آکادمیک در سیستم دانشگاهی ایالت اورگن OUS، در حوزه‌های آموزشی و تحقیقاتی سرآمد و پیشتاز است. در حال حاضر بیش از بیست و سه هزار دانشجو از تمام ۵۰ ایالت کشور آمریکا و همچنین ۸۹ کشور از سراسر جهان در این دانشگاه مشغول به تحصیل هستند.


title: دانشگاه اورگن

text: دانشگاه اورگن متشکل از ۸ مدرسه و کالج حرفه‌ای شامل مدرسه هنر و معماری، کالج علوم و هنر، کالج بازرگانی، کالج آموزش و تربیت، کالج رابرت کلارک، مدرسه روزنامه‌نگاری و ارتباطات، مدرسه حقوق و همچنین مدرسه موسیقی و رقص است. این دانشگاه با بیش از ۳۰۰ رشته تحصیلی و ۲۵ مرکز پژوهشی در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا، یکی از برجسته‌ترین دانشگاه‌های آموزشی و تحقیقاتی دنیاست.


title: دانشگاه اورگن

text: مدرسه هنر و معماری متشکل از ۵ دانشکده می‌باشد: دانشکده معماری، دانشکده هنر، دانشکده تاریخ هنر، دانشکده معماری منظر و دانشکده برنامه‌ریزی و مدیریت. این مدرسه رشته‌های متنوعی را در هر سه مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا داراست.


title: دانشگاه اورگن

text: کالج علوم و هنر دانشگاه اورگن با ۴۵ رشته تحصیلی در مقطع کارشناسی و ۳۹ رشته در مقطع کارشناسی ارشد و دکترا یکی از بخش‌های حیاتی و مهم دانشگاه اورگن است. این کالج شامل سه دانشکده است: دانشکده علوم انسانی متشکل از ۱۶ دانشکده مستقل، دانشکده علوم اجتماعی با ۱۴ دانشکده مستقل و دانشکده علوم طبیعی با ۹ دانشکده مستقل در رشته‌های مختلف.


title: دانشگاه اورگن

text: دانشگاه اورگن تنها عضو «انجمن پژوهشی کتابخانه ها» از ایالت اورگن است. این دانشگاه ۷ کتابخانه سراسری دارد که کتابخانه اصلی آن به نام «کتابخانه نایت» با نزدیک به ۳ میلیون عنوان کتاب یکی از بزرگترین کتابخانه‌های کشور ایالات متحده آمریکاست. این کتابخانه شامل بخش‌های مختلفی از جمله مرکز علوم انسانی و علوم اجتماعی، خدمات موسیقی، مراکز انتشارات دولتی، مرکز نقشه‌ها و عکس‌های هوایی، مرکز آرشیوهای دانشگاهی، مرکز خدمات رسانه ای، مرکز تکنولوژی‌های آموزشی و همچنین مرکز مطالعات سینمایی می‌باشد. دانشگاه اورگن همچنین ۶ کتابخانه دیگر از جمله کتابخانه مدرسه هنر و معماری، کتابخانه مدرسه حقوق، کتابخانه علمی «انیکس بریج»، کتابخانه علوم ریاضی، کتابخانه پورتلند و کتابخانه «لوید اند دوروتی ریپلی» را در اختیار دارد.


title: دانشگاه اورگن

text: دانشگاه اورگن همچنین موزه‌ها و گالری‌های متعددی دارد که از آن جمله موزه هنری معتبر «جوردن اشنیتزر» Jordan Schnitzer Museum of Art است که توسط انجمن موزه‌های آمریکا American Association of Museum به رسمیت شناخته شده‌است. همچنین موزه تاریخ طبیعی و فرهنگی Museum of Natural and Cultural History نیز در این دانشگاه واقع است. این دانشگاه نگارخانه‌ها و گالری‌های متعددی از جمله نگارخانه LaVerne Krause، نگارخانه Adell McMillan، نگارخانه Aperture و نگارخانه Washburn را در اختیار دارد.


title: دانشگاه اورگن

text: پردیس مرکزی دانشگاه اورگن با مساحتی بیش از یک میلیون متر مربع شامل بیش از ۶۰ ساختمان اصلی و حدوداً ۵۰۰ گونه طبیعی درخت است. محوطه اصلی دانشگاه به‌طور کلی به سه بخش مرکزی، قدیمی و جنوبی تقسیم می‌شود. عمده ساختمان‌های آموزشی دانشگاه واقع در خیابان سیزدهم شرقی پردیس مرکزی است که بیشترین ترافیک عابران پیاده داخل دانشگاه را دارد. مراکز تفریحی و انجمن‌های اجتماعی نیز در مرکز پردیس دانشگاه واقع شده‌اند. ساختمان‌های اقامتی واقع در قسمت شرقی و همچنین مراکز ورزشی در بخش جنوبی دانشگاه قرار گرفته‌اند که از آن جمله استادیوم ورزشی «آوتزن» Autzen Stadium، ورزشگاه خانگی تیم فوتبال مطرح «اورگن داکز» با گنجایش ۵۴۰۰۰ نفر و همچنین ورزشگاه Hayward Field زمین خانگی تیم دو و میدانی داکز، که محل برگزاری مسابقات مهمی از جمله مسابقات المپیک دو و میدانی ایالات متحده، مسابقات قهرمانی دو و میدانی NCAA و مسابقات قهرمانی USATF می‌باشد. همچنین زمین خانگی تیم بیسبال داکز به نام پی کی پارک PK Park، زمین سرپوشیده تمرین فوتبال به نام موهوفسکی سنتر (Moshofsky Center) و زمین روباز ورزشی کیلکنی (Kilkenny Field) از دیگر امکانات ورزشی این دانشگاه است.


title: دانشگاه اورگن

text: مرکز رفاهی «انجمن یادبود اِرب» (The Erb Memorial Union) واقع در ضلع جنوب شرقی تقاطع خیابان سیزدهم و خیابان دانشگاه، امکانات رفاهی متنوعی را برای دانشجویان این دانشگاه فراهم می‌کند. این مرکز شامل سالن غذاخوری، رستوران‌ها، کافه‌ها، انجمن‌های دانشجویی، اتاق‌های کنفرانس، فضاهای مخصوص اجرا و پرفورمانس، ایستگاه رادیویی دانشگاه (88.1 KWVA) و سایر دفاتر و مراکز دیگر است. جنوب انجمن یادبود ارب، مرکز تفریحی-دانشجویی (SRC) این دانشگاه واقع شده‌است. این مرکز امکانات تفریحی - ورزشی گوناگونی را جهت استفاده دانشجویان فراهم می‌آورد که شامل سالن بدنسازی مجهز، استخر سرپوشیده، سالن صخره‌نوردی، زمین اسکواش، زمین‌های سرپوشیده تنیس، چندین زمین چمن روباز به همراه پیست دو و میدانی و همچنین تعدادی زمین تنیس روباز می‌باشد.


title: دانشگاه اورگن

text: در این دانشگاه هشت خوابگاه و مرکز اقامتی قرار دارد که خوابگاه جدید و مجهز دیگری به ارزش ۷۵ میلیون دلار در حال احداث می‌باشد. این مرکز ۴۵۱ تخت خوابه جهت استفاده دانشجویان مقطع کارشناسی پیش‌بینی شده که ساخت آن بخشی از اهداف برنامه افزایش تعداد دانشجویان این مقطع به حدود ۲۴۰۰۰ دانشجو در سال‌های آینده را تأمین می‌کند.


title: دانشگاه اورگن

text: علاوه بر مراکز فوق دانشگاه اورگن همچنین مراکز و ساختمان‌های دیگری خارج از پردیس مرکزی دارد که از آن جمله «پارک تحقیقاتی ریورفرانت» (Riverfront Research Park) واقع در بلوار فرانکلین است که یکی از بحث برانگیزترین مراکز تحقیقاتی هوش مصنوعی به همراه آزمایشگاه‌های پژوهشی هوش محاسباتی است. دانشگاه اورگن همچنین دانشکده دیگری در شهر قدیمی پورتلند دارد که شامل مرکز مطالعات شهری دانشکده هنر و معماری، مدرسه حقوق و مدرسه ارتباطات و روزنامه‌نگاری است. همچنین دفاتر اداره ورزش دانشگاه و فروشگاه تیم‌های ورزشی داکز نیز در این دانشکده واقع است.


title: دانشگاه اورگن

text: در دانشگاه اورگن بیش از ۲۵۰ انجمن دانشجویی مشغول به فعالیت هستند. این انجمن‌ها زیر نظر «جامعه دانشجویی دانشگاه اورگن» ASUO که وظیفه آن گسترش فعالیت‌های فرهنگی، اجتماعی، آموزشی و ورزشی است، در حال فعالیت می‌باشند.


title: دانشگاه اورگن

text: این دانشگاه همچنین رسانه‌های متنوعی در اختیار دارد که توسط دانشجویان اداره می‌شوند. از جمله روزنامه «اورگن دیلی امرالد» Oregon Daily Emerald که بیش از ۱۰۰ سال است که توسط این دانشگاه انتشار می‌یابد. مجله «اورگن کامنتور» Oregon Commentator مجله کنسرواتیوی که از سال ۱۹۸۳ توسط دانشجویان به چاپ می‌رسد و همچنین مجله فرهنگی اتوس Ethos Magazine که مقالاتی مرتبط با حوزه فرهنگ در سطح بین‌المللی به چاپ می‌رساند، تعدادی از این نشریات هستند.


title: دانشگاه اورگن

text: دانشگاه اورگن همچنین دارای دو شبکه رادیویی به نام‌های KWAX مخصوص پخش موسیقی و KWVA جهت پخش اخبار دانشگاه است. ایستگاه رادیویی دانشگاه از سال ۱۹۵۰ مشغول به فعالیت است که علاوه بر اخبار دانشگاه، پوشش خبری مسابقات ورزشی و اخبار شهری را نیز بر عهده دارد.