title: عملیات محمد رسول‌الله

text: در این عملیات نیروهای ایرانی از دو محور مریوان و پاوه، وارد عمل شدند و با آزادسازی بخشی از ارتفاعات منطقه، در محدوده بین نوسود و مریوان وارد شهر طویله، عراق شدند و چندین روستا را به تصرف خود درآوردند. در عملیات محمد رسول‌الله، فرماندهی محور مریوان برعهده احمد متوسلیان بود و فرماندهی محور پاوه را محمد ابراهیم همت برعهده داشت.


title: عملیات قادر

text: عملیات قادر عملیات تهاجمی گسترده نیروهای مسلح ایران، در خلال جنگ ایران و عراق بود، که در ۳ مرحله و به‌مدت ۲ ماه، از ۲۴ تیر تا ۱۸ شهریور ۱۳۶۴ در استان اربیل، عراق انجام شد. این عملیات به‌طور مشترک توسط نیروی زمینی ارتش و سپاه پاسداران، همچنین با پشتیبانی نیروی هوایی ارتش و هوانیروز، بر علیه نیروهای ارتش عراق، طراحی و اجرا گردید.


title: عملیات قادر

text: در عملیات بدر که در اسفندماه ۱۳۶۳ در منطقه هورالهویزه، به مورد اجرا گذاشته شد، نیروهای ایرانی طی یک نبرد سنگین، موفق شدند از عرض رودخانه دجله عبور کنند و در کنار جاده بغداد به بصره مستقر شوند، ولی در نتیجه به‌کارگیری سلاح شیمیایی توسط ارتش عراق، این عملیات به نتایج مورد نظر فرماندهان ایرانی نرسید. به دنبال این وضعیت جدید و به منظور حفظ موقعیت آفندی، برنامه‌ریزی برای اجرای عملیات قادر در شمال‌ِ‌غربی ایران، در دستور کار نیروهای مسلح ایران قرار گرفت و در پی آن اقدامات لجستیکی و تدارکاتی آغاز گردید.


title: عملیات قادر

text: عملیات بدر آخرین عملیات مشترک سپاه و ارتش در طول جنگ ایران و عراق بود و از عملیات قادر تا انتهای جنگ، این دو سازمان نظامی، هر یک به‌طور مستقیم، طرح‌ریزی و اجرای عملیات می‌کردند. اولین عملیات مستقل ارتش، پس از انجام عملیات بدر، عملیات قادر بود، که با فرماندهی علی صیاد شیرازی در جایگاه فرمانده نیروی زمینی ارتش و به‌صورت مشترک توسط یگان‌های ارتش و سپاه، در منطقه اشنویه، استان اربیل و نیز منطقه سیدکان، طرح‌ریزی شده بود و با اهدافی چون؛ تصرف ارتفاعات منطقه، قطع خطوط ارتباطی و تدارکاتی نیروهای نظامی و شبه‌نظامی مخالف با نظام جمهوری اسلامی در داخل، انهدام نیروهای عراقی، تصرف بخشی از خاک عراق، نزدیک شدن به راه‌های اصلی و خطوط مواصلاتی ارتش عراق، طراحی گردید.


title: عملیات قادر

text: عملیات قادر در سال پنجم از جنگ ایران و عراق و در شمال کردستان عراق، به مورد اجرا گذاشته شد. این عملیات ۲ ماهه، طی ۳ مرحله و با نام‌های؛ قادر ۱، ۲ و ۳ اجرا شد و هدف از انجام آن، تسلط بر شهر سیدکان، استان اربیل و نیز تصرف بلندی‌های این منطقه بود.


title: عملیات قادر

text: طرح‌ریزی و اجرای عملیات قادر در ۳ مرحله جداگانه انجام گرفت. در مرحله اول عملیات، در تاریخ ۲۳ تیرماه ۱۳۶۴ با هدایت و کنترل قرارگاه حمزه، به‌صورت مشترک توسط ارتش و سپاه پاسداران، با فرماندهی علی صیاد شیرازی؛ فرمانده وقت نیروی زمینی ارتش، در منطقه سیدکان، واقع در ۳۵ کیلومتری عمق خاک عراق، آغاز شد و پس از دستیابی به اهداف محدود، در تاریخ ۸ مردادماه ۱۳۶۴ به پایان رسید.


title: عملیات قادر

text: مرحله دوم عملیات قادر پس از آمادگی لازم و اعزام نیروهای تقویتی و تکمیل عملیات شناسایی و با استفاده از تجربیات بدست آمده از اجرای مرحله اول، در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۶۴ در سطحی وسیع‌تر از مرحله نخست به مورد اجرا گذاشته شد. قرارگاه حمزه مستقر در شمال‌غربی کشور، در برنامه‌ریزی مرحله دوم، ترکیب یگان‌های عمل‌کننده ارتش و سپاه پاسداران را در قالب ۶ قرارگاه فرعی، به نام‌های «حمزه ۱» تا «حمزه ۶» و نیز با پشتیبانی هوانیروز و نیروی هوایی ارتش تقسیم‌بندی کرد. در این مرحله از عملیات با توجه به اینکه در منطقه کوهستانی صعب‌العبور انجام شد، یگان‌های هوانیروز در طول ۴ روز حمله، نقش اساسی را در پشتیبانی از نیروهای عمل‌کننده ایرانی برعهده داشتند، به گونه‌ای که در عملیات قادر ۲، تکِ قرارگاه فرعی حمزه ۴ به‌طور کامل از طریق هوابرد انجام گرفت.


title: عملیات قادر

text: نیروهای ایرانی در ساعت ۲ بامداد تاریخ ۲۴ تیرماه ۱۳۶۴ خطوط پدافندی ارتش عراق را شکافته و از غرب شهر اشنویه، در خاک ایران، به سوی بلندی‌های منطقه کلاشین، واقع در استان اربیل عراق، پیشروی کردند. در هر یک از مراحل این عملیات هدف‌هایی تأمین شد، اما عواملی هم‌چون پاتک‌های سنگین نیروهای عراقی، سبب گردید تا سرانجام این عملیات در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۶۴ با عدم موفقیت کامل روبرو گردد و تنها به انهدام بخشی از نیروها و ماشین جنگی عراق اکتفا شود. سرهنگ حسن آبشناسان؛ فرمانده تیپ ۲۳ نوهد از نیروی زمینی ارتش، در خلال این عملیات کشته شد. در نتیجه این عملیات، ارتفاعات موجود در مناطق؛ حصار دوست، بربزین، کارگزین، لولان، گردشوان و باشکین، تا عمق ۳۵ کیلومتری از خاک عراق و مناطق وسیعی از سیدکان و دیانا، به تصرف نیروهای ایرانی درآمد.


title: عملیات قادر

text: در نتیجه انجام عملیات قادر، در حدود ۲ هزار نفر از نیروهای عراقی کشته و ۳ هزار نفر نیز مجروح شدند و ۳۰ نفر نیز به اسارت نیروهای ایرانی درآمدند. در خلال این عملیات ۶ فروند هواپیمای جنگنده نیروی هوایی عراق و ۳ فروند هلی‌کوپتر ارتش عراق توسط نیروهای ایرانی سرنگون شدند و در خلال ۳ مرحله از عملیات قادر در مجموع شمار ۲۲ دستگاه تانک، ۲۷۴ دستگاه خودروی سبک و سنگین و ۲۵ عراده توپ نیز توسط نیروهای ایرانی منهدم گردید. نتیجه این عملیاتِ پیوسته، برای نیروهای ایرانی؛ آزادسازی بلندی‌های سرسپندار، کلازرده و بربرزین‌دوست، آسیب ۳ گردان پیاده کماندویی از سپاه پنجم ارتش عراق، همچنین کشته و زخمی شدن ۱٫۰۲۰ نفر از نیروهای عراقی بود.


title: عملیات والفجر ۹

text: عملیات والفجر ۹ با رمز یا الله در محور سلیمانیه - چورتا به صورت نیمه گسترده در تاریخ ۵/۱۲/۱۳۶۴ به فرماندهی سپاه انجام شد. در این عملیات نیروهای عراقی از سلاح‌های شیمیایی استفاده کردند


title: عملیات فتح ۱

text: عملیات فتح ۱ یا عملیات وحدت، عملیات نظامی نیروهای مسلح ایران در خلال جنگ ایران و عراق بود، که به‌طور مشترک توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروهای پیشمرگه اتحادیه میهنی کردستان، در محور کرکوک، به صورت نامنظم انجام شد.


title: عملیات فتح ۱

text: عملیات فتح یک، در تاریخ ۱۹ مهر ۱۳۶۵ به فرماندهی سپاه پاسداران صورت گرفت و ۲ روز بطول انجامید. در این عملیات که بصورت غافلگیرانه و پارتیزانی انجام می‌شد، تأسیسات نفتی جنوب کرکوک، پالایشگاه کرکوک و نیروگاه این شهر بهمراه یک پادگان نظامی، توسط نیروهای سپاه و پیشمرگه‌های کردستان عراق، مورد حمله قرار گرفت و بخش‌های زیادی از این تأسیسات تخریب گردید و در حدود ۶۰۰ نفر از نیروهای ارتش عراق کشته یا زخمی شدند ولی از طرف مقابل تلفاتی در برنداشت.


title: عملیات کربلای ۷

text: عملیات کربلای ۷ عملیات نظامی نیمه‌گسترده نیروهای مسلح ایران، در خلال جنگ ایران و عراق بود، که به فرماندهی نیروی زمینی ارتش، در اسفندماه ۱۳۶۵ در منطقه حاج عمران، استان اربیل، کردستان عراق انجام شد.


title: عملیات کربلای ۷

text: هدف از این عملیات ایجاد اخلال و کندی در انتقال نیروهای ارتش عراق به مناطق جنوبی، برای دفاع از بصره بود، که با موفقیت تقریبی توسط نیروهای ایرانی انجام شد. گرچه تصرف بصره علی‌رغم موفقیت در این عملیات حاصل نشد.


title: عملیات کربلای ۱۰

text: عملیات کربلای ۱۰ عملیات تهاجمی گسترده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، در خلال جنگ ایران و عراق بود، که به مدت ۱۱ روز، در بهار ۱۳۶۶ در حوالی روستای ماووت، در استان سلیمانیه، عراق توسط نیروی زمینی سپاه پاسداران و با مشارکت نیروهای اتحادیه میهنی کردستان عراق انجام شد.


title: عملیات کربلای ۱۰

text: منطقه عملیات کربلای ۱۰ در محور بانه-سردشت قرار داشت، که از شمال به رودخانه کلاس، از جنوب به رودخانه آوسیویل، از شرق به سورکوه و از غرب به ارتفاعات گرده‌رش و آسوس منتهی می‌شد. عملیات کربلای ۱۰ با پیروزی نسبی نیروهای ایرانی همراه بود و بخشی از مناطق مرزی ایران و بیش از ۲۵۰ کیلومتر مربع از استان سلیمانیه در خاک عراق، به تصرف نیروهای ایرانی درآمد. در این عملیات حسن شفیع‌زاده؛ فرمانده توپخانه نیروی زمینی سپاه کشته شد.


title: عملیات کربلای ۱۰

text: استعداد نیروهای ایرانی در عملیات کربلای ۱۰ شامل: ۵۰ گردان پیاده، ۳ تیپ مستقل، با پشتیبانی ۶ گردان توپخانه و مشارکت ۴ هزار نفر از اعضای اتحادیه میهنی کردستان عراق بود و در مقابل استعداد نیروهای عراقی درگیر در این عملیات؛ ۲۷ گردان پیاده، ۱۰ گردان کماندویی، ۲ گردان زرهی و ۱ گردان مکانیزه را شامل می‌شد.


title: عملیات نصر ۷

text: عملیات نصر ۷ با رمز یا فاطمه الزهرا (س) در محور قلعه دیزه - ارتفاع دوپازا به صورت نیمه گسترده در تاریخ ۱۴/۵/۱۳۶۶ به فرماندهی سپاه انجام شد.


title: عملیات نصر ۸

text: عملیات نصر ۸ عملیات نظامی تهاجمی نیمه‌گسترده نیروهای مسلح ایران، به فرماندهی سپاه پاسداران بود، که در مهر و آبان‌ماه سال ۱۳۶۶ در محور ماووت، در ارتفاعات گرده‌رش انجام شد.


title: عملیات نصر ۸

text: پس از کاهش بحران خلیج فارس و قطع درگیری‌های ایران و آمریکا در دریا، بار دیگر جنگ زمینی و تلاش در جبهه شمالی در اولویت قرار گرفت.


title: عملیات نصر ۸

text: عملیات نصر ۸ در ساعت یک و ۱۵ دقیقه بامداد ۲۹ آبان سال ۱۳۶۶ آغاز شد. در این عملیات برای تک (حمله) هماهنگ به مواضع ارتش عراق، یگان‌های ایرانی با ۵ تا ۸ ساعت راهپیمایی، زیر مواضع نیروهای عراقی مستقر شدند و موفق شدند هدف‌های خود را بر روی قله‌های «۱۴۲۶»، «۱۴۱۸»، «۱۳۹۱» و همچنین، قرارگاه تاکتیکی «تیپ ۳۹» و مقر گردان ۱ این تیپ عراق را تصرف کنند. در این میان، تنها مقر گردان ۲ تیپ ۳۹ در ادامه یال شمال «گرده‌رش» پاک‌سازی نشد.


title: عملیات نصر ۸

text: با آغاز عملیات، مهندسی قرارگاه «نجف» نیز اقدام به احداث جاده از پاسگاه پلیس به سمت رودخانه «قلعه‌چولان» و احداث پل لوله‌ای روی این رودخانه کرد. از ساعت پنج صبح، نیروهای عراقی با عناصر باقی‌مانده از تیپ ۳۹ به لشکر ۵۷ ابوالفضل پاتک کردند و با ادامه این فشار توانستند این لشکر را ۳۰۰ متر عقب بزنند و به دلیل احساس خطر از این محور، به این لشکر مأموریت داده شد تا هنگام ورود نیروهای لشکر ویژه شهدا، مقاومت کرده و منطقه را حفظ نمایند. لشکر ویژه شهدا نیز مأموریت داشت ادامه یال گرده‌رش را تصرف کند. از این رو، برای کمک و تقویت این یگان به توپخانه و ادوات دستور داده شد در آن محور اجرای آتش کنند.


title: عملیات نصر ۸

text: در همین راستا ساعت پنج صبح به لشکر ویژه شهداء و لشکر ۷ ولی عصر دستور داده شد که در پی ادامه مأموریت لشکر ۵۷ و تقویت خط دفاعی لشکر ۲۱ امام‌رضا وارد عمل شوند. در این حال، بار دیگر نیروهای عراقی اوایل صبح پاتک کردند، اما این بار سرکوب شدند. پس از این حمله، تا ظهر روز اول، تحرک خاصی از ارتش عراق مشاهده نشد، اما بعد از ظهر، چند فروند هواپیمای نیروی هوایی عراق، با قصد بمباران مواضع نیروهای ایرانی، به اشتباه، مواضع قوای خودی را بمباران کردند.


title: عملیات نصر ۸

text: در شب دوم، لشکر ویژه شهدا روی ادامه یال گرده‌رش، با یک گردان از لشکر ۵۷ عبور کرده و آن را تصرف کرد. عراقی‌ها پس از عقب‌نشینی از گرده‌رش، از روز سوم عملیات با تیپ‌های ۳۱، ۷۷ و ۸۳ از دو محور به مواضع نیروهای خودی در میان قله‌های ۲ و ۳ و همچنین به قله ۲ حمله کردند، اما نیروهای ایرانی آن‌ها را عقب زدند.


title: عملیات نصر ۸

text: از روز سوم آذر ۱۳۶۶ نیز نیروهای اتحادیه میهنی کردستان عراق روی ارتفاع «ویولان» عملیات خود را آغاز کردند. در پی این اقدام، ارتش عراق، توجه خود را به آن محور معطوف کرد و موفق شد پس از چند روز درگیری، اتحادیه را وادار به عقب‌نشینی کند. در مجموع عملیات نصر ۸ پس از یک هفته با موفقیت نیروهای ایرانی، پایان یافت.


title: عملیات نصر ۸

text: نیروهای ایرانی در عملیات نصر ۸، به‌طور کامل به هدف‌های خود دست یافتند و با تصرف ارتفاع گرده‌رش، یک سرپل مناسب در آن سوی رودخانه قلعه چولان، برای اقدامات بعدی به دست آمد.


title: عملیات نصر ۸

text: در این عملیات، ارتش عراق متحمل تلفات نیروی انسانی و تجهیزات زیادی شد و ۲۰۰ تن از آن‌ها نیز به اسارت نیروهای ایرانی درآمدند. همچنین، تیپ‌های ۳۹، ۷۴، ۷۷ و ۸۳ و برخی یگان‌های دیگر عراقی آسیب دیدند. علاوه بر این، مقداری از سلاح، مهمات و تجهیزات نیز منهدم یا توسط نیروهای سپاه پاسداران، به غنیمت گرفته شد.


title: عملیات نصر ۸

text: تصرف ارتفاع گرده رش و در نتیجه تسلط بر بخشی از رودخانه قلعه چولان و تسهیل عبور نیروها.


title: عملیات نصر ۸

text: منطقه عملیاتی در شمال سلیمانیه واقع و توسط ارتفاعات بلند گرده رش، گوجار، قمیش، دولبشک، الاغلو، ویولان، گرده شیلان و نیز دشت هرمدان و تپه‌های جنگاوی احاطه شده‌است. از جمله ویژگی‌های این منطقه نیز می‌توان از کوهستانی بودن، محدودیت عقبه، نبود جاده و سرما نام برد.


title: عملیات بیت‌المقدس ۲

text: عملیات بیت‌المقدس ۲ عملیات نظامی گسترده نیروهای مسلح ایران در خلال جنگ ایران و عراق بود، که بصورت مشترک توسط نیروی زمینی ارتش و سپاه پاسداران، بر علیه نیروهای ارتش عراق در منطقه قمیش، استان سلیمانیه، عراق انجام شد. این عملیات با هدف آزادسازی ارتفاعات غرب شهر ماووت، عراق در منطقه‌ای به وسعت ۱۳۰ كیلومترمربع، در تاریخ ۲۵ دی‌ماه ۱۳۶۶ به فرماندهی سپاه پاسداران آغاز شد و در ۲ بهمن ۱۳۶۶ با پیروزی نیروهای ایرانی به پایان رسید.


title: عملیات بیت‌المقدس ۳

text: عملیات بیت المقدس ۳ با رمز یا موسی ابن جعفر (ع) در محور ماووت - ارتفاع گوجار به صورت نیمه گسترده در تاریخ ۱۳۶۶/۱۲/۲۴ به فرماندهی سپاه انجام شد.


title: عملیات بیت المقدس ۴

text: عملیات بیت‌المقدس ۴ عملیات نظامی نیمه‌گسترده نیروهای مسلح ایران در خلال جنگ ایران و عراق بود، که توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، بر علیه نیروهای ارتش عراق در منطقه شاخ‌شمیران و حلبچه، عراق انجام شد. این عملیات در تاریخ ۵ فروردین ۱۳۶۷ آغاز شد و ۴ روز بعد با پیروزی نیروهای ایرانی به پایان رسید.


title: عملیات بیت المقدس ۴

text: هدف از طراحی و اجرای عملیات بیت‌المقدس ۴ تکمیل و تأمین جناح چپ منطقه عملیات والفجر ۱۰ و پاسخگویی به حمله نیروهای عراقی به مناطق مسکونی و روستاهای کردنشین عراق بود.


title: عملیات بیت المقدس ۴

text: منطقه مورد نظر برای عملیات، منطقه‌ای کوهستانی بود، که از شمال به دریاچه دربندیخان و شاخ تمورژیان، از جنوب به دشت مرتکه و ارتفاعات شاخ خشیک و بمو، از شرق به رودخانه زیمکان و کوه بیزل، از غرب به سد دربندیخان و ارتفاعات قاشتی منتهی می‌شد.


title: عملیات بیت المقدس ۴

text: مهمترین ارتفاعات و عوارض این منطقه عبارتند از: شاخ سورمر، شاخ شمیران، برددکان، دریاچه دربندیخان و دشت تولبی. ارتفاعات مذکور بر اکثر جاده‌های ارتباطی و عقبه هر دو نیروی درگیر در منطقه تسلط داشتند.


title: عملیات بیت المقدس ۴

text: فلش‌های عملیات از شمال به جنوب طراحی شده بود، به طوری که نیروهای ایرانی به پشت نیروهای عراقی هدایت می‌شدند. به این ترتیب، یگان‌های عملیاتی می‌بایست ضمن شکستن خط و تأمین ساحل، ارتفاعات شاخ سورمر، شاخ شمیران، برددکان و دشت تولبی را تصرف و تأمین می‌کردند.


title: عملیات بیت المقدس ۴

text: منطقه عملیات بیت‌المقدس ۴ که در حوزه استحفاظی سپاه یکم قرار داشت، توسط لشکر ۳۶ پیاده، که تیپ‌های ۶۰۲، ۲۳۸، ۱۰۶ و یک گردان تانک و یک گردان کماندویی را تحت امر خود داشت، پدافند می‌شد. یگان‌های تقویت این لشکر نیز به هنگام عملیات بیت المقد ۴ عبارت بودند از: تیپ‌های ۳۸ و ۵۰۶ پیاده، ۵۰ زرهی، ۶۸ نیروی مخصوص و گردان مستقل ۷ حراست مرزی.


title: عملیات بیت المقدس ۴

text: نیروی زمینی سپاه پاسداران مأموریت اجرای عملیات بیت‌المقدس ۴ را به قرارگاه فتح واگذار کرد و سازمان رزم به شکل زیر طراحی شد:


title: عملیات بیت‌المقدس ۶

text: عملیات بیت المقدس ۶ با رمز یا امیرالمؤمنین در محور ماووت - ارتفاعات شیخ محمد به صورت نیمه گسترده در تاریخ ۲۶/۲/۱۳۶۷ به فرماندهی سپاه انجام شد.


title: مهدی هاشمی

text: مهدی هاشمی ممکن است به افراد زیر اطلاق شود:


title: تسوکویومی

text: تسوکویومی (月読)، تسوکویومی-نو-میکوتو (月読の命 یا 月夜見の尊) یا تسوکویمی-نو-کامی (月読の神)، خدای ماه و شب است. جنس این خدا نامعلوم است و گاهی نر و گاهی ماده به‌شمار می‌آید، ولی گمان این است که وی نر (خدای ماه) و مقابل خواهرش "آماتراسو" (ایزدبانوی خورشید) است.


title: تسوکویومی

text: "تسوکویومی" دومین فرزند از «سه فرزند برجستهٔ» ایزاناگی است. پس از برگشت "ایزاناگی" از یومی (عالم اموات) در هنگام شستشو و اجرای مراسم نطهیر، در هنگام شستن چشم راستش "تسوکویومی" آفریده شد. در روایتی دیگر، "ایزاناگی" آیینه‌ای از مس سفید در دست راستش داشت که "تسوکویومی" از آن آفریده شد. "ایزاناگی" سلطنت شب را به عهدهٔ "تسوکویومی" واگذاشت.


title: تسوکویومی

text: بی‌درنگ پس از زایش، "تسوکویومی" «پل شناور بهشت» را صعود کرد و در بهشت تاکاماگاهارا در کنار خواهرش آماتراسو زندگی کرد.


title: تسوکویومی

text: هنگامی که "اماتراسو" برادرش "تسوکویومی" را به‌عنوان نماینده به مهمانی اوکِمُچی-نو-کامی (ایزدبانوی باروری و خوراک) فرستاد. "اوکمچی" برای تهیهٔ خوان رو به دریا کرد و از آب دهانش یک ماهی درست کرد، سپس رو به جنگل کرد و خوراک‌هائی از گوشت جانوران شکاری قی کرد (یا به روایتی از مقعدش درآورد)، سپس رو به شالی‌زار کرد و با سرفه کردن برنج آفرید. "اوکمچی" در مجموع ۱۰۰ رنگ از خوراک تقدیم کرد.


title: تسوکویومی

text: با اینکه سفرهٔ "اوکمچی" نفیس و دلپسند بود، "تسوکویومی" از روش درست کردن آن بسیار بیزار شد و "اوکمچی" را کشت. وقتی خبر کشتن "اوکمچی" به "آماتراسو" رسید، او امه-نو-کوما-نو-اوشی را فرستاد تا اطلاعات را بدست آورد. "امه-نو-کوما-نو-اوشی" دید که لاشهٔ "اوکمچی" به دام و دانه محول شد: سرش به گلهٔ اسب و گاو، ابروهایش به کرم ابریشم، شکمش به برنج، و اندام تناسلی‌اش به گندم و لوبیا. "امه-نو-کوما-نو-اوشی" این محصولات را برداشت و به "آماتراسو" برد که دانه‌ها را در کشتزارها کاشت.


title: تسوکویومی

text: "آماتراسو" از کشتن "اوکمچی" بسیار خشمگین شده بود که دیگر به صورت ابدی نپذیرفت "تسوکویومی" را ببیند، و فرمان تبعید او را به قسمتی دیگر از آسمان داد، و این علت عدم دیدار شب و روز در یک هنگام است. در نسخه‌های تازه‌تر، سوسانو است که "اوکمچی" را می‌کشد.


title: تیم ملی فوتبال اسرائیل

text: تیم ملی فوتبال اسرائیل (در عبری: נבחרת ישראל בכדורגל) نماینده فوتبال کشور اسرائیل است که تحت نظارت اتحادیه فوتبال اسرائیل عمل می‌کند.


title: تیم ملی فوتبال اسرائیل

text: تیم ملی فوتبال اسرائیل از هنگام پیدایش تاکنون در مسابقات سه کنفدراسیون فوتبال آسیا، کنفدراسیون فوتبال اروپا و کنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه شرکت کرد و از سال ۱۹۹۴ به عضویت رسمی کنفدراسیون فوتبال اروپا (UEFA) درآمد.


title: تیم ملی فوتبال اسرائیل

text: فدراسیون فوتبال اسرائیل (ההתאחדות לכדורגל בישראל) در سال ۱۹۲۸ میلادی با عنوان "فدراسیون فوتبال فلسطین" تأسیس شد و ۲۰ سال بعد با تشکیل کشور اسرائیل با نام جدید به فعالیت خود ادامه داد. نماینده این فدراسیون در مسابقات مقدماتی جام جهانی فوتبال سالهای ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ با نام «تیم ملی فلسطین-اسرائیل» شناخته می‌شد.


title: تیم ملی فوتبال اسرائیل

text: تیم ملی اسرائیل در دوران حضور خود در رقابتهای قاره آسیا همواره یکی از تیم‌های مطرح فوتبال در این منطقه بود. این تیم یک بار در سال ۱۹۶۴ قهرمان جام ملتهای آسیا شد. در سال ۱۹۷۰ به عنوان نماینده قاره‌های آسیا و اقیانوسیه به جام جهانی راه یافت و موفق به کسب دو امتیاز از ایتالیای فینالیست و سوئد شد. تیم ملی اسرائیل به المپیک ۱۹۷۶ هم راه یافت که در مرحله یک چهارم نهایی مغلوب برزیل شد. اما با حضور تیم‌های فوتبال کشورهای عرب مانند عربستان و کویت در مسابقات قاره‌ای و با توجه به خودداری آنان از رویارویی با این تیم، اسرائیل به ناچار از کنفدراسیون فوتبال آسیا خارج شده و نهایتاً به عضویت رسمی اتحادیه فوتبال اروپا درآمدند.


title: شاه سیاه‌پوشان

text: شاه سیاه‌پوشان نام رمانی نوشته‌ی هوشنگ گلشیری، نویسنده معاصر ایرانی است. این کتاب در ابتدا به دلیل مسائل امنیتی با نام نویسنده‌ی دیگری منتشر شد و غیررسمی منسوب به گلشيری بود ولی بعدتر به نام خود او انتشار يافت.


title: شاه سیاه‌پوشان

text: شاه سیاه‌پوشان پیش از آنکه به فارسی منتشر شود، در سال ۱۳۷۴ (۱۹۹۵ میلادی) در آمریکا به زبان انگلیسی با نام مستعار منوچهر ایرانی و با ترجمه‌ی عباس میلانی و نیز زبان آلمانی انتشار یافت.


title: شاه سیاه‌پوشان

text: این نام گویا در آن زمان بر اساس توافقی بین نویسندگان معترض برای آثاری که ممکن بود دردسرهای جدی برای‌شان ایجاد کند، به‌طور مشترک به‌کار گرفته می‌شد.


title: شاه سیاه‌پوشان

text: پس از درگذشت هوشنگ گلشیری، نشر باران در سوئد برای نخستین بار در سال ۱۳۸۰(۲۰۰۱ میلادی) نسخه فارسی این کتاب را با نام واقعی نویسنده منتشر کرد. طرح روی جلد این چاپ کتاب اثر طاهر جام‌برسنگ است.


title: شاه سیاه‌پوشان

text: شاه سیاه‌پوشان را باید اثری مهم و ماندگار در ادبیات پش از انقلاب و به ویژه در ادبیات زندان به‌حساب آورد. داستان در فضای سال ۶١ شکل می‌گیرد. شخصیت اول داستان، نویسنده‌ای است که همیشه مورد سانسور بوده و نوشته‌هایش به جز دوره کوتاه انقلاب که جزو «کتاب‌های جلد سفید» در بساط‌های خیابانی ارائه می‌شد، در کتابفروشی‌ها یافت نمی‌شود. ولی نوشته‌ها و اشعارش طرفدار دارد، در خارج از کشور منتشر می‌شود و مخفیانه دست به دست می‌گردد. راوی داستان او نیست، اما گلشیری مشاهدات و سرگذشت او را که به تجربه‌های خودش هم شباهت دارد، درونمایه داستان قرار می‌دهد.


title: شاه سیاه‌پوشان

text: فضای «شاه سیاه‌پوشان» از سیاهی و خوف آکنده است. سر کوچه‌ها حجله‌های چراغانی‌شده جوانانی که در جبهه‌ها کشته شده‌اند، مرگ و اندوه بر شهر می‌پاشد. آدم‌ها سیاه‌پوش‌اند. پس او هم «باید یک لباس سیاه بخرد» و این فکر مدام در طول داستان تکرار می‌شود. در چاردیواری خانه هم امنیت وجود ندارد. روی فرشته کنار حوض را که بالش هم ترک خورده با پلاستیک پوشانده‌اند. زنگ تلفن فقط برای تهدید به صدا درمی‌آید. نویسنده می‌نشیند پشت میز کارش ولی کلمه‌ای به روی کاغذ نمی‌آید. او می‌داند سراغ او هم خواهند آمد. می‌آیند. در یک روز سرد ٢۵ دی ۶١، کتاب‌هایش را در کارتون می‌گذارند، گونی بر سرش می‌کشند و می‌برند. شاه سیاه‌پوشان روایت چند ماه از زندانی شدن یک نویسنده در دست عناصر اطلاعاتی است. در همان مدت راوی یا نویسندهٔ روشنفکر داستان با در هم آمیختن روایتهای کهن ایرانی به بیان درد و رنج و تباهی چریک‌ها و مبارزان سیاسی می‌پردازد.


title: شاه سیاه‌پوشان

text: این داستان در سال ۱۳۶۶ انتشار یافته و به نوعی شرح حال زندگی روشنفکران و نویسندگان ایرانی در دهه‌های پایان جنگ است.


title: شاه سیاه‌پوشان

text: در حکایت‌ها و افسانه‌ها زمان معنایی دیگر دارد و آن چیزی نیست که ما امروز درک می‌کنیم. در «شاه سیاه‌پوشان» که یکی از افسانه‌های هفت‌پیکر نظامی با فضای واقعی زمستان ۶١ درهم می‌آمیزد، زمان شتاب ندارد، رو به جلو نمی‌رود و حرکتی هم اگر دارد، دورانی است. زمان حاوی بُعد دیگری است. سرمد نوزده‌ساله عمری به قدمت تاریخ و حکایات دارد. او در مورد سنش می‌گوید: «نوزده سالم است یا هیجده سال، اما چرا دورغ بگویم؟ من هزار و نوزده سال و سه روزم است.» "(شاه سیاه‌پوشان، ص٣٨)"


title: شاه سیاه‌پوشان

text: «می‌ایستادم در گوشه‌ای و بعد که آن‌ها می‌ریختند روی زمین، یکی یکی تیر توی سرشان، یعنی روی روسری‌هایشان خالی می‌کردم و بعد که با شلنگ آب آن‌ها را می‌شستم بغل می‌کردم می‌انداختم توی نعش‌کش که ببرند.» "(شاه سیاه‌پوشان، ص ٧١)"


title: شاه سیاه‌پوشان

text: فضای رمان کلنل اثر محمود دولت‌آبادی شباهت‌هایی با فضای داستان شاه سیاه‌پوشان نوشته هوشنگ گلشیری دارد.


title: شاه سیاه‌پوشان

text: کلنل داستان خانواده‌ای است که ثمره‌اش از انقلاب ۵٧ مرگ و نابودی است. هر دو داستان فضای سال‌های اول دهه ۶٠ را ترسیم می‌کنند. در هر دو جز رنگ‌های سیاه و خاکستری رنگ دیگری نیست. کوچه‌ها در حجله جوانانی که در جنگ کشته شده‌اند، سوگوارند و درون خانه‌ها پنهانی عزای جوانانی است که اعدام شده‌اند. در شاه سیاه‌پوشان روز، آبستن سیاهی است، در کلنل اما تاریکی شب و باران بستر فاجعه می‌شود.


title: شاه سیاه‌پوشان

text: یکی از تکان‌دهنده‌ترین صحنه‌های «کلنل» صحنه‌ای است که پدر در کنار دو مأمور تابوت دختر اعدام‌شده‌اش را به سوی گورستان می‌برد. شب است و بارانی که یک‌ریز می‌بارد، غم و تنهایی را بر زمین می‌پاشد. به دستور مأموران پدر باید شبانه گوری بکند و دخترش را دفن کند، پیش از آنکه روز راز جنایت قاتلان را برملا کند.


title: ناصر ملک‌نیا

text: ناصر ملک‌نیا (زاده ۲۷ مرداد ۱۳۱۰ - درگذشته تیر ماه ۱۳۸۶)، استاد بیوشیمی و از بنیان‌گذران دورهٔ دکترای بیوشیمی در ایران بود. او پس از پایان دورهٔ مهندسی شیمی در ایالات متحده آمریکا، به فرانسه رفت و دورهٔ پزشکی و بیوشیمی را در آنجا ادامه داد. او پس از بازگشت به ایران در دانشگاه‌های تهران، تربیت مدرس و آزاد به تدریس درس بیوشیمی پرداخت. بیشتر پژوهش‌های او دربارهٔ ساختمان هموگلوبین و عوامل درگیر در فرایند پروتئین‌سازی بوده است. کتاب بیوشیمی عمومی که با همکاری پروفسور پرویز شهبازی نوشت، به عنوان کتاب مرجع در بیشتر دانشگاه‌های ایران تدریس می‌شود.


title: ناصر ملک‌نیا

text: ملک‌نیا در ۲۷ مرداد ۱۳۱۰ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. پدرش کارمند بانک بود. آموزش ابتدایی و متوسطه را در دبستان خاقانی و دبیرستان ۱۵ بهمن (دبیرستان رهنما) گذراند. پدر و مادرش تمایل داشتند که او پزشکی بخواند ولی سرانجام او به نیویورک رفت و مهندسی شیمی خواند. ملک‌نیا در سال ۱۳۳۳ به پاریس رفت و چون دوره‌ی پیش‌پزشکی را در آمریکا گذرانده بود، در رشته پزشکی پذیرفته شد. ملک‌نیا در پاریس تحت‌تاثیر استادش، پروفسور شاپیرا، به بیوشیمی علاقه‌مند شد. ملک‌نیا در پاریس همچنان به کارهای فنی علاقه نشان می‌داد و به همین دلیل در سال چهارم پزشکی در دوره‌ی شبانه‌ی کارشناسی فنی رادیو و تلویزیون نام‌نویسی کرد.


title: نازک الملائکه

text: نازک صادق الملائکه مشهور به نازک الملائکه (زاده ۲۳ اوت ۱۹۲۳ / محرم ۱۳۴۲ در بغداد - درگذشته در قاهره ۲۰ ژوئن ۲۰۰۷) شاعر عراقی است. معمولاً وی را در کنار بدر شاکر السیاب و عبدالوهاب البیاتی یکی از بنیانگذاران شعر نو عربی می‌دانند. برخی شعر مشهور وی «کولیرا» (وبا) را نخستین شعر آزاد در ادبیات عربی می‌دانند. اگر چه وی خود بعدها در یکی از کتاب‌های خویش این مسئله را رد کرده‌است. (در این مورد ن.ک جلوتر بخش آثار نازک الملائکه - کتاب قضایا الشعر المعاصر) معمولاً نازک الملائکه را در ایران از لحاظ ابداع شعر نو در برابر افرادی همچون نیما یوشیج و از لحاظ مضامین و احساسات شاعرانه در برابر فروغ فرخزاد می‌دانند.


title: نازک الملائکه

text: نازک الملائکه در خانواده‌ای شیعه مذهب و اهل فرهنگ و شعر متولد شد. محل زادن وی محله عاقولیه شهر بغداد بود. پدرش صادق و مادرش سلمی و همچنین دو دائی‌اش جمال و عبدالصاحب شاعر بودند. گفته می‌شود که نام «نازک» را پدربزرگ وی به علت علاقه‌اش به نازک عباد شخصیت زن انقلابی سوری برگزید. «ملائکه» لقبی است که همسایه‌های این خانواده به علت آرامش و سکون موجود در آن، به آن‌ها داده بودند. این لقب بعداً فراگیر گشت و با نام نازک، باقی ماند.


title: نازک الملائکه

text: نازک الملائکه در سال ۱۹۷۰ پس از به قدرت رسیدن حزب بعث، عراق را با شوهر خود عبدالهادی محبوبه ترک کرد و به کویت رفت. وی تا سال ۱۹۹۰ که صدام به کویت حمله نمود، در این کشور ساکن بود. پس از این سال، وی با خانواده خویش راهی قاهره گردید و تا پایان عمر نیز در آنجا ماند.


title: نازک الملائکه

text: نازک الملائکه از سال ۱۹۹۰ پس از حمله صدام در مصر، قاهره زندگی می‌کرد. وی در سال ۲۰۰۷ در سن ۸۵ سالگی پس از یک دوره ابتلا به بیماری‌های مختلف از جمله پارکینسون، در قاهره درگذشت و همان‌جا نیز به خاک سپرده شد.


title: نازک الملائکه

text: نازک الملائکه این شعر را در سال ۱۹۴۷ در هنگامی که در قاهره بیماری وبا بسیار گسترش پیدا کرده و افراد زیادی قربانی گرفته بود، سرود. وی در این شعر که به گفته خویش در زمان کوتاهی، شاید به اندازه یک ساعت آن را سروده، اندوه عمیق خویش را از این ماجرا به تصویر کشیده است. این شعر بسیار تلخ و دارای مضمونی تاریک و سرد می‌باشد. شعر با عبارت "«سکن اللیل | أصغِ إلی وَقْع صَدَی الأنَّا»" (ترجمه: شب آرام گشت | گوش به ضربآهنگ صدای ناله‌ها سپار) آغاز می‌شود. شعر کولیرا در تاریخ ۱ دسامبر ۱۹۴۷ در مجله العروبة چاپ بیروت منتشر شد. پس از چاپ این شعر، مجادله‌های زیادی بین طرفداران شعر سنتی و کسانی صورت گرفت که به سرودن شعر آزاد و نو عربی دعوت می‌کردند.


title: ینگجه (شاهین‌دژ)

text: ینگجه نام روستایی از دهستان هولاسو، بخش مرکزی، شهرستان شاهین‌دژ، استان آذربایجان غربی است. جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۲۷ نفر و ۵۹ خانوار بوده‌است


title: شرایط استاندارد دما و فشار

text: استاندارد دما و فشار یا STP در شیمی و سایر دانش‌ها، مجموعهٔ استانداردی از شرایط برای اندازه‌گیری‌های تجربی است که مقایسه بین مجموعه‌ای از داده‌ها را امکان‌پذیر می‌سازد. در حال حاضر، در میان همهٔ ملت‌ها شرایط STP تعیین‌شده توسط آیوپاک (اتحادیهٔ بین‌المللی شیمی محض و کاربردی)، فشار مطلق ۱۰۰ کیلو پاسکال (معادل ۱ اتمسفر) و دمای ۲۷۳٫۱۵ کلوین (معادل صفر درجه سیلسیوس) است. برخی از سازمان‌ها گونه‌های دیگری از تعاریف معادل را برای «شرایط استاندارد از نظر دما و فشار» پذیرفته‌اند که از جملهٔ آنها شرایط استاندارد دما و فشار است. در شرایط استاندارد دما و فشار حجم یک مول از هر گاز ایده‌آل برابر با ۲۲٫۴ لیتر است.


title: شرایط استاندارد دما و فشار

text: ویکی‌پدیا انگلیسی : STP بازبینی ۱۴ ژانویه ۲۰۱۲


title: پرویز پرستویی

text: پرویز پرستویی (زادهٔ ۲ تیر ۱۳۳۴) بازیگر و صداپیشه ایرانی است. او با دریافت چهار سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد از جشنواره فیلم فجر، در بین بازیگران ایرانی رکورددار است. او همچنین نشان گواهی‌نامه هنری را دریافت کرده‌است.


title: پرویز پرستویی

text: پرستویی برای نقش‌آفرینی در فیلم "دیار عاشقان" (۱۳۶۲) و "لیلی با من است" (۱۳۷۴) دیپلم افتخار جشنوارهٔ فجر را دریافت کرده‌است. او همچنین برای نقش‌آفرینی در فیلم‌های "آژانس شیشه‌ای" (۱۳۷۶)، "بید مجنون" (۱۳۸۳)، "به نام پدر" (۱۳۸۴) و "بادیگارد" (۱۳۹۴) سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد را از جشنوارهٔ فجر دریافت کرد.


title: پرویز پرستویی

text: پرویز پرستویی در روستای چالو، از توابع شهرستان کبودرآهنگ به دنیا آمد. پدر وی کشاورز بود و زمانی که وی ۳ ساله بود به تهران مهاجرت کرد. دوران کودکی و نوجوانی را در یک خانه اجاره‌ای کوچک در محله دروازه غار سپری کرد. او در مدرسه صادقیه اسلامی در کوچه گمرک تحصیلات ابتدایی خود را به پایان رساند. پرستویی با پس‌انداز کردن یازده هزار تومان خانه‌ای در حوالی ترمینال جنوب خرید. مدتی به ورزش علاقه‌مند شده و دروازه‌بان تیم کارگران بود. پس از این زمان به مرکز رفاه نازی‌آباد رفت و شروع به آموختن تئاتر کرد. پرویز پرستویی در سال ۱۳۶۰ و زمانی که ۲۶ سال سن داشت، مدتی به عنوان منشی در دادگستری تهران مشغول به کار شد (مدت دو سال در دادگاه خانواده و هشت سال در دادگاه کیفری (جنایی سابق)) در نهایت با ویدئویی که از پرویز پرستویی پخش شد که او در حال بحث پشت تلفن باسید علیرضا قاسمی پطرودی سیاستمدار مازندرانی بود خودش را هنرمند دور از سیاست دانست و بیان کرد که یک فرد بشر دوستانه است. البته با حضور در مناطق محروم این را اثبات کرد. امّا پس از مدتی به خاطر علاقهٔ زیاد به تئاتر رفت و تا پایان در آنجا مشغول به کار شد.


title: پرویز پرستویی

text: وی در سال ۱۳۴۸ به گروه بهرام بیضایی پیوست و در همان سال سرانجام اولین نقشش در تئاتر "ماجرای یک محل" را بازی کرد. پرستویی فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۴۸ با اجرای نمایش در مراکز رفاه، کاخ جوانان و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آغاز کرد. در سال ۱۳۵۳ برای بازی در نمایش "دکه" و یک سال بعد برای بازی در نمایش تسلیم شدگان جایزه «کاخ جوانان» را گرفت. آشنایی او با بهزاد فراهانی او را به گروه کوچ کشاند تا به دنبال کسب تجربه باشد.


title: پرویز پرستویی

text: اوج دوران کاری وی در سال ۱۳۵۲ در نمایش‌های "چشم" "برابر چشم"، "شبی در حلبی‌آباد"، "پتک و خانه روشن" بود که در آن به بازی پرداخت. بازی او در نمایش پرطرفدار "میلاد" در نقش یک دلال زمین، خیلی زود اسم او را در بین طرفداران تئاتر بر سر زبان‌ها انداخت. پرستویی در سال ۱۳۶۲ اولین فعالیت خود را در سینما با "دیار عاشقان" آغاز کرد و در همان ابتدا مورد تحسین قرار گرفته و موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر شد. وی در سال ۱۳۶۶ در فیلم "شکار" با خسرو شکیبایی هم بازی شد. بازی او در "آدم‌برفی" (۱۳۷۳) و "لیلی با من است" (۱۳۷۴) در نقش‌های متفاوت، باعث شهرت بیشتر وی شد و نیز برای ایفای نقش صادق مشکینی دیپلم افتخار جشنواره فجر را به دست آورد.


title: پرویز پرستویی

text: نقطه اوج وی در سال ۱۳۷۶ برای بازی در فیلم "آژانس شیشه‌ای" در نقش "حاج کاظم" بود. وی برای بازی در این نقش سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد از جشنواره فیلم فجر و دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم یوگسلاوی را در سال ۲۰۰۰ م. به دست آورد. بازی او در فیلم "مومیایی ۳" در سال ۱۳۷۸ نیز از دیگر کارهای قابل توجه او در دهه ۷۰ بود. سال ۱۳۸۰ سال خوبی برای او نبود، فیلم "آب و آتش" با بازی نه چندان دلچسب و انتخاب نامناسب او و فیلم تکه‌پاره شده "موج مرده" با تکرار نقش حاج کاظم آژانس شیشه‌ای چهره موفقی از پرویز پرستویی برجای نگذاشت. پرویز پرستویی در سال ۱۳۸۲ بار دیگر چشم‌ها را به سوی خود خیره کرد. بازی ماندگار او در نقش "رضا مارمولک" در فیلم "مارمولک" از کمال تبریزی جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم فجر ۱۳۸۲ و تندیس بهترین بازیگر نقش اول مرد هشتمین جشن خانه سینما ۱۳۸۳ را برای او به ارمغان آورد. وی از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵ در فیلم‌های موفق "دوئل" ۱۳۸۲، "بید مجنون" ۱۳۸۳، "کافه ترانزیت" ۱۳۸۳ محصول مشترک فرانسه، ترکیه و ایران به ایفای نقش متفاوت پرداخت.


title: پرویز پرستویی

text: پرستویی دو بار دیگر در سال ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم فجر را برای بازی در فیلم‌های "بید مجنون" به کارگردانی مجید مجیدی و "به نام پدر" به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا از آن خود کرد. "پاداش سکوت" و "کتاب قانون" دو فیلم او در همکاری با مازیار میری در دو سال متوالی بود.


title: پرویز پرستویی

text: وی در سال ۱۳۸۷ با بازی در فیلم "بیست" از عبدالرضا کاهانی توانست جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم‌های هنری باتومی ۲۰۰۹ را به دست آورد. پرستویی در سال ۱۳۹۲ با بازی در فیلم "امروز" از رضا میرکریمی مورد تحسین قرار گرفت و برنده جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره فیلم سان فرانسیسکو ۲۰۱۴، جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره بین‌المللی سینمای مؤلف رباط ۲۰۱۴ و برنده جایزه بهترین بازیگر مرد از جشنواره فیلم جیپور در سال ۲۰۱۴ شد.


title: پرویز پرستویی

text: پرستویی در سال ۱۳۹۴ پس از ده سال و برای ششمین بار با فیلم "بادیگارد" مقابل دوربین ابراهیم حاتمی‌کیا رفت و در نقش حیدر ذبیحی به ایفای نقش پرداخت. وی برای بازی در این نقش در سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر برای چهارمین بار برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.


title: پرویز پرستویی

text: پرستویی در انتخاب مجموعه تلویزیونی گزیده کار بود. او اولین کار خود را در سال ۱۳۶۳ آغاز کرد. "امام علی"، "آوای فاخته" و "خاک سرخ" سه کار دیده شده وی از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۹ بوده‌است". زیر تیغ" در سال ۱۳۸۵ و "آشپزباشی" در سال ۱۳۸۸ ماندگارترین کارهای او در تلویزیون ایران به‌شمار می‌رود. پرویز پرستویی در مصاحبه‌ای جنجالی در ۱۶ دی ماه ۹۶ با فریدون جیرانی در برنامه زنده "سی و پنج" در رابطه با بسیاری از موضوعات اجتماعی و اقتصادی روز کشور صحبت داشت و در رابطه با تعدادی از فیلم‌های مطرحی که در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته به مانند فیلم‌های "مارمولک"، "بادیگارد"، "آژانس شیشه‌ای" و "قاتل اهلی" صحبت نمود. در این مصاحبه پرستویی خود را جانباز سینما معرفی نمود و از چالش‌ها و سختی‌های هنر بازیگری با جیرانی به گفتگو پراخت.


title: پرویز پرستویی

text: پرستویی علاوه بر سینما در موسیقی هم فعالیت دارد. دکلمه‌های "نیستش" و "بابایی" از جمله کارهای وی در بخش دکلمه است. دوستت دارم در سال ۱۳۷۹ با ناصر عبداللهی و بابایی در سال ۱۳۸۶ کار مشترک وی با بیژن مفید بود. پرستویی همچنین آلبوم من یک بازیگرم و من پرویز پرستویی را در سال ۱۳۹۳ منتشر کرد، این آلبوم زندگی‌نامه پرویز پرستویی می‌باشد که به صورتی فایل صوتی منتشر شده‌است.


title: فهرست داستان‌های عاشقانه

text: فهرست منظومه‌های عاشقانه (مرتب شده بر حسب زبان)


title: مهدی کرم‌پور

text: مهدی کرم‌پور (زاده ۳۰ بهمن ۱۳۵۵ در تهران) کارگردان و فیلمنامه‌نویس سینمای ایران است.


title: مهدی کرم‌پور

text: کرم‌پور دارای مدرک کارشناسی ارشد کارگردانی سینما با درجه برگزیده است و سینما را با ساخت فیلم‌های کوتاه داستانی و مستند آغاز کرده‌است. او در کنار فیلم‌سازی با مطبوعات نیز همکاری کرده‌است و می‌توان نوشته‌ها و مقالات مختلفی را در میان آثارش دید. علاوه بر این کرم‌پور به تدریس سینما نیز می‌پردازد و در جشنواره‌های مختلفی عضو هیئت انتخاب و داوری آثار شرکت‌کننده بوده‌است. او در کنار عضویت در آکادمی داوری سینمای ایران، سابقه عضویت در شورای مرکزی کانون کارگردانان سینمای ایران (۱۳۸۶–۱۳۸۹)، سخنگویی شورای مرکزی کانون کارگردانان سینمای ایران (۱۳۸۹)، ریاست شورای صنفی نمایش خانه سینما (۱۳۸۷–۱۳۸۹)، عضویت در شورای مرکزی جامعه صنفی تهیه‌کنندگان سینمای ایران، عضویت در مجمع مشاوران هیئت مدیره خانه سینما (۱۳۸۷–۱۳۸۹)، عضویت در هیئت مؤسس انجمن فیلم کوتاه ایران و هیئت امنای انجمن سینمای جوان ایران نیز داشته‌است.مهدی کرم‌پور از جمله ۱۴۰ هنرمند ایرانی بود که با امضاء طوماری در مورخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۲، همراه با سایر اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان، ضمن قدردانی انصراف عارف به نفع روحانی، از نامزدی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ حمایت علنی کرد.


title: مهدی کرم‌پور

text: پس از اظهارات مرضیه برومند دربارهٔ ازدواج مهناز افشار، مهدی کرم‌پور، در یادداشتی به انتقاد از مرضیه برومند گفت مهناز افشار با یاسین رامین در کمال صحت عقل و سلامت تن ازدواج کرده‌اند، وی‌همچنین گفت: مهدی کرم‌پور افزوده‌است:


title: مهدی کرم‌پور

text: مهدی کرم‌پو پس از سرنگونی هواپیمای مسافربری اوکراین توسط سپاه پاسداران در دی ۱۳۹۸، در راستای همدردی با مردم، پیشنهاد داوری در بخش مسابقه جشنواره فیلم فجر را نپذیرفت.


title: سیذارتا

text: سیذارتا یا سیدارتا می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:


title: جوایز امی

text: جایزهٔ اِمی یک جایزهٔ آمریکایی برای تولیدات تلویزیونی است که عموماً به‌عنوان معادل اسکار برای تلویزیون دانسته می‌شود.


title: جوایز امی

text: پاداش اِمی توسط سه سازمان مرتبط اما مستقل از هم به برندگان اعطا می‌شود:


title: جوایز امی

text: دو جایزهٔ اول از شهرت بیشتری برخوردار هستند و تحت عنوان «جوایز هنرهای خلاق امی» شناخته می‌شوند.


title: جوایز امی

text: سابقهٔ جایزهٔ اِمی به سال ۱۹۴۹ میلادی بازمی‌گردد، اما به تدریج جوایز متنوع‌تر شده‌است. به‌عنوان نمونه، جایزهٔ مربوط به برنامه‌های روزانه، نخستین‌بار در سال ۱۹۷۲ اعطا شده و از سال ۱۹۷۴ به‌طور مستقل برگزار می‌شده‌است.


title: صفحه پشت آینه

text: پرده پشت آینه آلبومی خلق شده توسط "پروژهٔ موسیقی"، یعنی 'انیگما و محصول سال ۱۹۹۹ است و در استودیوهای A.R.T. واقع در ایبیزیای اسپانیا ضبط شده‌است. این آلبوم به وسیلهٔ کمپانی Virgin Germany یا Virgin Schallplatten GmbH عرضه شد.


title: صفحه پشت آینه

text: حامیان آلبوم وعده داده بودند که این آلبوم، کامل‌ترین آلبومی است که مایکل کرتو تا کنون خلق کرده‌است، در حالی که منتقدان از استفادهٔ نمونه‌های مشابه از آلبوم Carmina Burana از Carl Orff تأسف خوردند؛ حتی با وجود آن که این استفاده‌ها در ۴ ترک آلبوم از مجموع ۱۱ ترک مشاهده می‌شدند.


title: صفحه پشت آینه

text: ترانهٔ «The Gate»، آلبوم را با بوق انیگما (که اعلام خطر مه گرفنگی است)، ترکیب شده با نقالی کردن‌های Elisabeth Houghton دربارهٔ حقایق نجومی چهارمین سیارهٔ منظومهٔ خورشیدی، یعنی مریخ، مشابه نام آخرین ترک آلبوم ونجلیس، یعنی "Albedo ۰٫۳۹" آغاز می‌کند. «O Fortuna, velut Luna, statu variabilis» تقریباً با حالتی ناگهانی و بلند، همچنان که در آنالیز صدایی این ترانه مشخص است به ترانه وارد می‌شود و به سرعت تمام می‌شود تا صدای اصلی، حالت تکنوازی خود را حفظ کند و این ترک عمیقاً به ترانهٔ بعد پیوند می‌خورد؛ «Push the Limits» برای ۲۴ ثانیه.


title: صفحه پشت آینه

text: «Push the Limits» در ابتدا ضربی بلند و با خرامش را معرفی می‌کند، اولاً با صداهای snare drums و سپس همراه چندین لایهٔ موسیقی متفاوت تا در نهایت یک ترک پیچیده و چندلایه را تشکیل دهند. Elisabeth Houghton متن‌های ترانه را زمزمه می‌کند و این ایجاد کنندهٔ یک صدای نرم (در حقیقت یک تکنواز گیتار الکتریکی این را اصلاح کرده تا این گونه به نظر آید) در طی میانه‌های آهستهٔ آهنگ است و در همان حال که موسیقی اوج می‌گیرد Elisabeth مجدداً زمزمه می‌کند و زاری کردن‌های نرم یک دختر فرا می‌رسد. ضرب‌های قوی بعدی، این قسمت را در زمان ۶:۲۳ به پایان می‌رساند و ترک به سکوت آمیخته می‌شود و زیر لب زمزمه کردن‌های نامشخصی را در پایان این آهنگ و آغاز ترانهٔ بعد بر جای می‌گذارند.


title: صفحه پشت آینه

text: سرود «O Fortuna, velut Luna» در آغاز آهنگ بعد، Gravity of Love، هم‌زمان با صداهای O Fortuna ی خوانده شده توسط روت-ان بویل در بین این سرود ظاهر می‌شود. یک مرد و یک زن، هر دو یک خط را قبل از این که "روث ان"، گفتن O Fortuna را آغاز کند، زمزمه می‌کنند و این رویه ادامه پیدا می‌کند. ضرب‌های این ترانه، با از میان رفتن صداهای وسایل موسیقی، رساتر می‌شوند و در نهایت متوقف می‌شود.


title: صفحه پشت آینه

text: «Smell of Desire»، دوباره، فلوت زدن‌های shakuhachi را در حالی که جنز گد، در قسمت‌هایی از آهنگ به گیتار زدن می‌پردازد، معرفی می‌کنند. Gregorian chantsهای معکوس از «Sadeness (بازکوب)» و صداهایی از «Mea Culpa» به زمزمه‌های ساندرا در پایان ترانه همراه با صداهای بیشتر کشیده شدهٔ معکوس متصل می‌شوند و به آهنگ بعدی آمیخته می‌شوند.


title: صفحه پشت آینه

text: در «Modern Crusaders»؛ آندرو دونالد، در این ترانهٔ سریع و راک مانند می‌خواند؛ همراه مقدار فراوان و قابل توجهی از «O Fortuna» در میانه، در حالی که جنز گد، گیتار را می‌نوازد. آندرو به خواندن متن ادامه می‌دهد و این ترک با نمونهٔ مشابهی از Toccata and Fugue in D Minor از "Bach" پایان می‌پذیرد.


title: صفحه پشت آینه

text: در «Traces (سبک و سنگین)»، صدای یک کبریت در حال کشیده شدن و قطرات آب به‌طور جداگانه، که حاکی از عناصر آتش و آب هستند، یک حلقه را همراه یک ضرب آهنگ آرام و به صدا درآمدن‌های یک نافوس که گاه وارد ترانه می‌شوند، تشکیل می‌دهند. صدای گریهٔ مبهم و نیز ناقوس کلیسا ادامه پیدا می‌کنند و بعد از این که ضرب آهنگ پایان می‌پذیرد، در آهنک بعدی محو می‌شوند.


title: صفحه پشت آینه

text: «The Screen Behind the Mirror»، ضرب آهنگ‌های استفاده شده در «Sadeness (قسمت اول)» را همراه این که Andru Donalds و Ruth-Ann Boyle قسمت‌هایی از «Gravity of Love» را زمزمه می‌کنند، دوباره معرفی می‌کند. نسخه‌ای قدیمی تر از این آهنگ با نام «The Experience» تنها در نسخهٔ تجاری استرالیایی قرار داده شده‌است.


title: صفحه پشت آینه

text: آهنگ قبلی به «Endless Quest» متصل می‌شود، در جایی که snare drumهای بیشتر و فلوت زدن‌های shakuhachi و نیز دو نوع riff گیتاری متفاوت از جنز گد که جایگرین دو وسیلهٔ موسیقی فبلی می‌شوند قابل شنیده شدن است. ضرب آهنگ ترانه به طرز غیرفابل کنترلی زیاد می‌شود و قبل از صداهای نفس کشیدن و segueهای متصل شونده به «Camera Obscura» تا حدودی نامعقول می‌شود. «Camera Obscura» به سرعت با نمونه‌ای از صدای آندرو دونالد در «Modern Crusaders» آعاز می‌شود؛ این صدا به صورت معکوس درآمده و قسمت‌هایی از «O Fortuna» بعد از آن به سرعت ظاهر می‌شوند. سپس ضرب آهنگ و موسیقی به سرعت نامعقول و بی نظم می‌شوند و با ملایمت در آهنگ بعدی محو می‌شوند.


title: صفحه پشت آینه

text: «Between Mind & Heart» ضرب آهنگی سبک و ملایم را وارد می‌کند و مایکل کرتو در این ترک می‌خواند. ساندرا در این ترک تنها برای زمزمه کردن ظاهر می‌شود؛ در زمانی که صداهای لطیف و نازک چینی «Yang Qin» قابل شنیدن است. زمزمه‌ها و صداهای بیشتری در این آهنگ به تدریج محو می‌شوند.


title: صفحه پشت آینه

text: Ruth-Anne Boyle در آخرین ترانه، «Silence Must Be Heard» می‌خواند در حالی که آلبوم، همراه اکوهای میانی، ضرب آهنگ خود را به تدریج محو می‌کند. اثر این امر (اکو) به سرعت برای یک بار دیگر خود را تکرار می‌کند و و سریعاً به ضرب آهنگ اولیه بازمی‌گردد. صداهای Ruth-Anne تبدیل به زمزمه می‌شوند و صداهای گریهٔ قبلی برمی گردند و در انتها نیز آلبوم با صدای بوق انیگما پایان می‌یابد. فروش جهانی: بیش از پنج میلیون نسخه


title: صفحه پشت آینه

text: آلبوم - مجلهٔ Billboard - آمریکای شمالی


title: جشنواره فجر

text: جشنواره فجر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:


title: چه کسی امیر را کشت؟

text: چه کسی امیر را کشت؟ فیلمی ایرانی به کارگردانی مهدی کرم‌پور محصول سال ۱۳۸۴ است. فیلمنامه این فیلم را مهدی کرم‌پور، خسرو نقیبی و مهدی کیا نوشته‌اند.


title: چه کسی امیر را کشت؟

text: امیر کشته می‌شود و تمام آشنایان و دوستانش به خوبی از او یاد می‌کنند. اما بعد از مدتی شروع می‌کنند به بدگویی از او و حتی کمی که می‌گذرد نزدیک‌ترین کسانش جسد او را نمی‌توانند شناسایی کنند. فیلم روایت‌گری بی‌طرف از تلاش و پی‌گیری شخصیت‌های پیرامون امیر است.


title: جنگ الکترونیک

text: جنگ الکترونیک (به اختصار: جنگال) هر عملی است که شامل استفاده از طیف الکترومغناطیسی (طیف EM) یا انرژی هدایت شده برای کنترل طیف، حمله به دشمن یا جلوگیری از حمله دشمن است. هدف از جنگ الکترونیکی انکار مزیت حریف و اطمینان از دسترسی دوستانه و بدون مانع طیف EM است. EW را می‌توان از طریق هوا، دریا، زمین، یا فضا توسط سیستم‌های سرنشین دار و بدون سرنشین استفاده کرد و می‌تواند انسان، ارتباطات، رادار یا دارایی‌های دیگر (نظامی و غیرنظامی) را هدف قرار دهد؛ و شامل ارتباطات رادیویی، ایجاد اختلال در ارتباطات رادیویی دشمن و شنود (استراق سمع) گفتگوهای دشمن است.


title: جنگ الکترونیک

text: امروزه کاربردهای نوین دیگری مانند هدایت نفرات و موشک‌ها با دستگاه‌های الکترونیکی به جنگ الکترونیک افزوده شده‌است. دستگاه پارازیت‌انداز شعاع اصلی از این جمله دستگاه‌هاست که با ایجاد چگالی از انرژی در مسیر سیگنال فرستاده می‌شود و با افزودن نوفه (نویز) به آن، رادار را مختل می‌کند. البته می‌توان آن را شناسایی کرد.


title: جنگ الکترونیک

text: افراد یگان جنگال می‌کوشند تحرک هر فرستنده‌ای را کشف، صدای هر گوینده‌ای را ضبط و هرگونه سامانه الکترونیکی تهدیدآمیز را نابود کنند.


title: جنگ الکترونیک

text: بکارگیری سایت‌های شنود متحرک مجهز به سامانه‌های رهگیری مراقب، استراق سمع، ضبط و ثبت فرستنده‌های فعال دشمن، پخش پارازیت شنود و فریب الکترونیکی اهمیت ویژه‌ای در این‌گونه عملیات دارد. تجهیزات شنود، سامانه‌های اختلالگر، جهت‌یاب‌های مختلف، رادارها و سامانه‌های کشف و رهگیری و رمزشکن از لوازم یگان جنگال است.


title: جنگ الکترونیک

text: جنگ الکترونیکی از سه بخش اصلی تشکیل شده‌است: حمله الکترونیکی (EA)، حفاظت الکترونیکی (EP) و پشتیبانی از جنگ الکترونیکی (ES).


title: جنگ الکترونیک

text: مقاله اصلی: اقدامات متقابل الکترونیکی


title: جنگ الکترونیک

text: حمله الکترونیکی (EA) (که قبلاً به عنوان اقدامات متقابل الکترونیکی (ECM) شناخته می‌شد)) شامل استفاده تهاجمی از انرژی EM، انرژی جهت دار یا سلاح‌های ضد اشعه برای حمله به پرسنل، تأسیسات یا تجهیزات با هدف تخریب، خنثی سازی یا از بین بردن دشمن است. توانایی جنگی از جمله زندگی انسان. در مورد انرژی EM، این عمل معمولاً تحت عنوان "jamming" خوانده می‌شود و می‌تواند در سیستم‌های ارتباطی یا سیستم‌های راداری انجام شود. در مورد سلاح‌های ضد اشعه، این بارها شامل موشک یا بمبی است که می‌تواند بر روی سیگنال مشخص (رادیو یا رادار) بتابد و از آن مسیر مستقیماً ضربه بگذارد، از این رو پخش سیستم را از بین می‌برد.


title: جنگ الکترونیک

text: مقاله اصلی: ضد متقابل الکترونیکی


title: جنگ الکترونیک

text: حفاظت الکترونیکی (EP) (که قبلاً به عنوان اقدامات محافظ الکترونیکی [EPM] یا اقدامات ضد متقابل الکترونیکی [ECCM] شناخته می‌شد) شامل اقدامات انجام شده برای محافظت از نیروهای دوستانه (پرسنل، امکانات و تجهیزات) از هرگونه تأثیر استفاده دوستانه یا دشمن از الکترومغناطیسی است. طیفی که توانایی جنگ دوستانه را تخریب، خنثی می‌کند یا از بین می‌برد (EA). EP توانایی شکست EA است.


title: جنگ الکترونیک

text: شعله‌های آتش اغلب برای منحرف کردن موشک‌های فروسرخ مادون قرمز برای از بین بردن هدف خود استفاده می‌شود. استفاده از منطق رد شعله‌ور در هدایت (سر جستجوگر) موشک مادون قرمز برای مقابله با استفاده از دشمن از شراره‌ها، نمونه ای از EP است. در حالی که عملکردهای دفاعی EA (ضربه زدن) و EP (شکست دادن فشار) هم از پرسنل، امکانات، امکانات و تجهیزات محافظت می‌کند، EP از اثرات EA (دوستانه و / یا مخالف) محافظت می‌کند. نمونه‌های دیگر EP شامل فناوری‌های طیف گسترده، استفاده از لیست‌های فرکانس محدود ، کنترل انتشار گازهای گلخانه ای (EMCON) و فناوری کم مشاهده (خفا) است.


title: جنگ الکترونیک

text: محافظت از جنگ الکترونیکی (EWSP) مجموعه ای از سیستم‌های ضد اندازه‌گیری است که در درجه اول برای هواپیما به منظور محافظت از میزبان در برابر آتش سلاح‌ها نصب می‌شود و می‌تواند از جمله موارد دیگر: اقدامات متقابل مادون قرمز جهت دار (DIRCM، سیستم‌های شعله‌ور و سایر اشکال ضد مادون قرمز برای محافظت در برابر موشک‌های مادون قرمز؛ چوب پنبه (محافظت در برابر موشک‌های هدایت شونده با رادار) و سیستم‌های دفاعی DRFM (محافظت در برابر سلاح‌های ضدهوایی با هدف رادار).


title: جنگ الکترونیک

text: دامنه تاکتیک‌های جنگ الکترونیکی (EWTR) یک محدوده عملی است که آموزش پرسنل در جنگ الکترونیکی را فراهم می‌کند. دو نمونه از چنین طیف وسیعی در اروپا وجود دارد: یکی در RAF Spadeadam در شمال غربی شهر کامبریا، انگلیس و تسهیلات تسلیحات الکترونیکی چند ملیتی Aircrew Targics Facility Polygone در مرز آلمان و فرانسه. EWTRها به تجهیزات زمینی مجهز شده‌اند تا تهدیدهای جنگ الکترونیکی را که ممکن است هواپیماها در مأموریتها با آن روبرو شوند، شبیه‌سازی کنند. سایر محدوده‌های آموزش و تاکتیک EW برای نیروهای زمینی و دریایی نیز موجود است.


title: جنگ الکترونیک

text: Antifragile EW یک قدم فراتر از EP استاندارد است، اتفاق می‌افتد هنگامی که یک پیوند ارتباطی که در حقیقت در نتیجه حمله حمله می‌کند، توانایی را افزایش می‌دهد، اگرچه این شرایط فقط در شرایط خاص مانند اشکال واکنشی درهم و برهم امکان‌پذیر است.


title: جنگ الکترونیک

text: مقاله اصلی: اقدامات پشتیبانی از جنگ الکترونیکی


title: جنگ الکترونیک

text: پشتیبانی جنگ الکترونیکی (ES) زیرمجموعه ای از EW است که شامل اقدامات انجام شده توسط یک فرمانده عملیاتی یا اپراتور برای کشف، رهگیری، شناسایی، مکان‌یابی و / یا بومی سازی منابع انرژی در نظر گرفته شده و ناخواسته تابش شده الکترومغناطیسی (EM) انرژی است. این اغلب به عنوان شناسایی ساده گفته می‌شود، اگرچه امروزه اصطلاحات رایج تر هوش، نظارت و شناسایی (ISR) یا هوشمند سازی، نظارت، دستیابی به هدف و شناسایی (ISTAR) است. هدف این است که به رسمیت شناختن فوری، اولویت بندی و هدف قرار دادن تهدیدات برای فرماندهان میدان نبرد.


title: جنگ الکترونیک

text: هوش سیگنال (SIGINT)، یک رشته با هم همپوشانی با ES، فرایند مربوط به تجزیه و تحلیل و شناسایی انتقالهای رهگیری شده از منابعی مانند ارتباط رادیویی، تلفن‌های همراه، رادار یا ارتباط مایکروویو است. SIGINT به سه دسته تقسیم می‌شود: هوش الکترونیکی (ELINT)، هوش ارتباطات (COMINT) و سیگنال‌های ابزار دقیق خارجی FISINT. پارامترهای آنالیز اندازه‌گیری شده در سیگنالهای این دسته‌ها می‌توانند شامل فرکانس، پهنای باند، مدولاسیون و قطبش باشند.


title: جنگ الکترونیک

text: تمایز بین SIGINT و ES توسط کنترل‌کننده دارایی‌های مجموعه، اطلاعات ارائه شده و هدف مورد نظر از اطلاعات تعیین می‌شود. پشتیبانی از جنگ الکترونیکی توسط دارایی‌های تحت کنترل عملیاتی یک فرمانده انجام می‌شود تا اطلاعات تاکتیکی، به‌طور خاص تهدید اولویت بندی، به رسمیت شناختن، مکان، هدف قرار دادن و جلوگیری از تهدید را انجام دهد. با این حال، همان دارایی‌ها و منابعی که وظیفه ES را به عهده دارد، می‌توانند همزمان اطلاعاتی را جمع‌آوری کنند که برای اطلاعات استراتژیک تر نیازهای مجموعه را برآورده کند.


title: الناز شاکردوست

text: الناز شاکردوست (زادهٔ ۷ تیر ۱۳۶۳) بازیگر ایرانی است. او بازیگری را با تئاتر آغاز کرد. در نوزده سالگی، با بازی در فیلم "گل یخ" (۱۳۸۳) به کارگردانی کیومرث پوراحمد، پا به سینمای ایران گذاشت و در کمتر از یک سال در ۴ فیلم سینمایی نقش‌آفرینی کرد.


title: الناز شاکردوست

text: بر پایهٔ گزارشی در ۱۳۹۹، «شاکردوست یکی از اصلی‌ترین گزینه‌ها برای ایفای نقش‌های جدی در سینمای ایران است».


title: الناز شاکردوست

text: الناز شاکردوست در نامه‌ای خطاب به اهالی رسانه نوشته بود: نقش افسانه را در واقع زندگی کردم و روحم تا ابد در این نقش باقی می‌ماند. تنها دلخوشی من بیدار شدن به موقع روح‌های مملکتم ایران است. دلیل ایفای الناز شاکردوست در این نقش شنیدن آه همان دختری بود که بعد از گران شدن قیمت نان از خدا قهرش گرفت و از صف خارج شد و سوار مرکب فحشا شد و کسی نپرسید جواب خانه بی‌نان چه می‌شود…


title: الناز شاکردوست

text: پس از انتشار خبر قتل علی فاضلی منفرد، در ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۰ وی در صفحهٔ اینستاگرامش از همجنس‌گرایان حمایت کرد. شاکردوست عکسی از خود با چتری شش رنگ که سمبل ال‌جی‌بی‌تی است، نوشت:


title: الناز شاکردوست

text: در مه ۲۰۲۱، شاکردوست با تذکر دادستانی تهران، مجبور شد که پست اینستاگرامی خود را که در دفاع از همجنس‌گرایان بود، پاک کند. در این دوره، خبرگزاری فارس و مشرق‌نیوز، وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، برای ساخت کمپین‌هایی جهت پرونده‌سازی ضد شاکردوست، نقشی اساسی داشتند و با لقب‌هایی چون «سلبریتی ترویج‌کنندهٔ فساد» از او یاد می‌کردند


title: الناز شاکردوست

text: الناز شاکردوست در واکنش به پیروزی کیمیا علیزاده در برابر ناهید کیانی در استوری اینستاگرامش نوشت: «به کجا رسیدیم که دختری که روزی برای این سرزمین مدال آورد حالا باید در قالب تیم پناهجو [من میگم بی‌پناه] مقابل پرچم این کشور بجنگه؟ و چه خوب شد که بردی! تو کیمیای این خاکی تا ابد عزیزِ من»


title: صفاخانه (شاهین‌دژ)

text: صفاخانه روستایی از دهستان صفاخانه، بخش مرکزی، شهرستان شاهین‌دژ، استان آذربایجان غربی در ۳۸ کیلومتری جنوب شرقی شاهین‌دژ قرار دارد.


title: قوزلوی افشار (شاهین‌دژ)

text: قوزلوی افشار روستایی از دهستان صفاخانه، بخش مرکزی، شهرستان شاهین‌دژ، استان آذربایجان غربی در ۲۳ کیلومتری جنوب شرقی شاهین‌دژ قرار دارد. جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۷۵۷ نفر و ۳۳۶ خانوار بوده‌است.


title: کیقباد

text: کوی کَواد، اولین شاه و موسس سلسلهٔ کیانیان است. گویند تخمه کیان از او آغاز و تداوم می‌یابد. پس از مرگ زوطهماسب  آخرین شاه از سلسلهٔ پیشدادیان، با اینکه طوس و گستهم، پسران نوذر، زنده بودند و دودمان فریدون هنوز از میان نرفته بود، زال پس از مشورت با موبدان و بزرگان ایران، یکی از نوادگان فریدون به نام کی‌قباد را که دارای فرّ ایزدی و برازندهٔ تاج و تخت کیان بود به شاهی برگزید. زال رستم را به البرز کوه فرستاد تا کیقباد را یافته به ایران بیاورد. پس از جلوس کوی کواد بر تخت ایران، تورانیان که به ایران هجوم آورده بودند هزیمت یافته برگشتند.


title: کیقباد

text: در تاریخ بلعمی از کیقباد و فرزندانش چنین یاد شده است: و [کیقباد] دخترِ مهتری از مهتران ترکستان به زنی کرده بود. و او را از آن زن پنج فرزند آمد؛ نام‌های ایشان یکی کی‌افنه و کیکاووس و کی‌آرش و کی‌پشین و کی‌بیه و کی به زبانِ پهلوی نیکو بود و این همه فرزندانِ کیقباد بودند. وی مَلکِی با عدل و داد بود و جهان آباد کرد و خراج نستد مگر عُشر. پس نشست به بلخ داشتی، به لبِ جیحون بدان حد که میان او بود و میان ترکان. و صد سال پادشاهی کرد. و آن قصه های بنی‌اسرائیل که از پسِ موسی بود همه در عهد کیقباد بود.


title: ابوذر

text: ابوذر یا اباذر می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:


title: قارن

text: قارَن (معرب کارَن) پسر کاوه آهنگر و یکی از پهلوانان ایرانی شاهنامه و سپهدار ارتش ایران از زمان پادشاهی فریدون تا کی‌قباد است. وی بسیار دلیر بود و به همین دلیل به او کارن رزم‌زن می‌گفتند. مرکب از کار (به مفهوم کار زار و پیکار و رزم) + فتحه و نون که پسوند نسبت است. منسوب به رزم یا منسوب به کاروزار یا جنگجو. وی دارای دختری به نام ویس بود که معشوقه رامین بوده است.


title: قارن

text: نام قارن برای بار نخست زمانی عنوان می‌شود که سلم و تور برادر کهترشان ایرج را کشته و تاج و تخت ایران را پس از مرگ فریدون بی‌وارث گذاشته‌اند. فرمانداران و شاهکان خرد ایرانی که در این دوران گرد فریدون جمع هستند قارن شاه ری، سام شاه زابل، و تنی چند از بزرگان و پهلوانان ایران نظیر شاپور و شیدوش. فریدون به سفیر سلم و تور که برای بخشش کردار گذشته منوچهر خواسته‌اند تا جبران کنند، اینگونه پاسخ آورد:


title: بهرام پسر گودرز

text: بهرام پهلوانی ایرانی در دوران کیکاوس و کیخسرو است که آوازهٔ او بخاطر کارهای دلیرانه‌ای است که در جنگ‌ها انجام داده بود.


title: بهرام پسر گودرز

text: در میدان جنگ میان سیاوش و افراسیاب، پس از آنکه سپهسالار کیکاووس یعنی رستم از میدان جنگ به صورت قهرآمیز برگشت و سپاه ایران را تنها گذاشت، بهرام و زنگه شاوران مشاوران سیاوش پس از رستم بودند. زمانی‌که سیاوش به توران پناهنده شد و سپاه ایران بی‌سالار گشت، بهرام رهبری سپاه ایران را تا رسیدن فرمانده جدید یعنی طوس بر دوش گرفت.


title: بهرام پسر گودرز

text: برجسته‌ترین داستانی که بهرام در او ایفای نقش می‌نماید، داستان فرود سیاوش است. سپاه ایران در میانهٔ راه توران به کوهی (چَرَم) می‌رسند که قلعه فرود، برادر ناتنی کیخسروبر آن کوه قرار داشت. فرود به همراه مادرش جریره می‌خواست به سپاه ایران بپیوندد و با آن‌ها به کین سیاوش با افراسیاب پیکار کند. طوس در مقام سپهسالار ایران بهرام را به جانب قلعه گسیل می‌دارد تا فرود را دستگیر کند چون فرود به همراه تخوار در بالای کوه، احاطه بر سپاه ایران داشت و رصد سپاه ایران، طوس را خشمگین ساخته بود.


title: بهرام پسر گودرز

text: بهرام در ملاقات نخست در می‌یابد که او برادر کیخسرو شاه ایران است. بهرام به نزد سپاه بازمی‌گردد تا طوس را از ماجرا آگاه کند، اما طوس سخن بهرام را نپذیرفت و او را سرزنش نمود که چرا فرود را دستگیر نکرده‌است و دامادش را برای دستگیری به بالای کوه گسیل داشت. سرانجام فرود به دست بیژن و رهام کشته می‌شود. بهرام کشته‌شدن فرود را رویدادی ناگوار برمی‌شمرد و ایرانیان را به دلیل انجام این کار سزاوار کیفر می‌داند.


title: بهرام پسر گودرز

text: کشته‌شدن بسیاری از جنگجویان ایرانی از سرما و برف، شکست‌های پیاپی از تورانیان از دید بهرام، مکافات خون ناحق فرود می‌دانست. او که خودش را تا اندازه‌ای در کشته‌شدن فرود گناهکار می‌داند، دیگر برای زندگی خودش ارجی نمی‌گذارد و خودش را شایستهٔ مرگ می‌داند. در رویدادهای پسین‌تر در همان جنگ میان ایران و توران، او تازیانهٔ خود را در میدان نبرد گم می‌کند. او گم کردن تازیانه که نام خودش هم بر روی آن نوشته شده بود را از بخت شوم خود می‌داند و بیم آن دارد که دشمن آن را بیابد و این موجب ننگ او شود.


title: بهرام پسر گودرز

text: بهرام برخلاف گفته‌های پدرش گودرز و برادش گیو، شبانه به میدان کارزار رفته تا به جستجوی تازیانه بپردازد. در میدان کارزار او سربازی ایرانی را می‌بیند که زخمی شده‌است، پس از بستن زخم‌های آن سرباز، تازیانهٔ خود را می‌یابد و از اسب پیاده می‌شود تا آن را بردارد، ولی درست در همین هنگام اسب او با شنیدن شیههٔ یک مادیان، رم کرده می‌گریزد. بهرام تازیانه را برمی‌دارد، ولی خودش را در محاصرهٔ دشمنان تورانی می‌بیند. او از تسلیم‌شدن سر باز می‌زند، اما تورانیان که پرشمار بودند بر او فشار آورده و سرانجام، تژاو او را می‌کشد.


title: بهرام پسر گودرز

text: = تبارنامه =


title: بهرام پسر گودرز

text: = پانویس = = منابع =


title: شاه مرده‌است، زنده‌باد شاه!

text: Le Roi Est Mort, Vive Le Roi (به فرانسوی یعنی: شاه مرده‌است، زنده باد شاه) آلبومی خلق شده در سال ۱۹۹۶ توسط "پروژهٔ موسیقی"، انیگما است. با عرضهٔ آلبوم در ۲۵ نوامبر ۱۹۹۶، Le Roi Est Mort, Vive Le Roi به رتبهٔ یک در نروژ و رتبهٔ سوم در کل اروپا رسید. دو تک‌آهنگ «Beyond the Invisible» و «T.N.T. for the Brain» در زمان‌هایی نزدیک به آلبوم اصلی منتشر شدند. یک تک آهنگ برنامه‌ریزی شدهٔ دیگر، "Roundabout" در آخرین لحظات عرضه به دلایلی نامعین، منتشرنشد، حتی با وجود آن که یک ریمیکس از همین ترانه، توسط DJ Quicksilver منتشر شده بود.


title: شاه مرده‌است، زنده‌باد شاه!

text: این آلبوم، مسیر انیگما را ادامه داد؛ و با ترکیب عناصر آلبوم اولیهٔ انیگما، MCMXC a.D و نیز آلبوم دوم، The CROSS of Changes صداهایی تقریباً مدرن و مربوط به زمان آینده را به آلبوم بخشید. نظر سازندهٔ این پروژه، مایکل کرتو، در مورد Le Roi Est Mort, Vive Le Roi این بود که این آلبوم، فرزند دو آلبوم پیشین بوده و آلبوم اول، پدر و آلبوم دوم، مادر این آلبوم هستند؛ همان‌طور که ترانهٔ ۱۹ ثانیه‌ای «Third of its Kind» این جمله را بیان می‌کند: The first is the father --- اولی پدر است The second is the mother --- دومی مادر است And the third is the child --- و سومی فرزند است.


title: شاه مرده‌است، زنده‌باد شاه!

text: دو ویرایش برای بسته‌بندی آلبوم وجود دارد:


title: شاه مرده‌است، زنده‌باد شاه!

text: Le Roi Est Mort, Vive Le Roi در رشتهٔ بهترین آلبوم گونهٔ عصر نو نامزد جایزهٔ گرمی سال ۱۹۹۸ شد و Johann Zambryski طراح album art آلبوم، منجر شد که آلبوم، در رشتهٔ بهترین بسته‌بندی آلبوم، نامزد شود.آلبوم - مجلهٔ Billboard (آمریکای شمالی) تک آهنگ‌ها - مجلهٔ Billboard (آمریکای شمالی)


title: گرگین پسر میلاد

text: گُرْگین پهلوانی ایرانی در داستان‌ها و حماسه‌های ملی ایران است. گرگین پسر دیگر پهلوان ایرانی، میلاد است. گرگین سردمدار خاندان میلاد نیز است. طبری گرگین را هم نام پسر میلاد، و هم نام پدر میلاد می‌داند که این گفتهٔ طبری پذیرفتنی است و شاید درست باشد، چرا که معمول بوده‌است که نام نخستین پسر را از روی پدربزرگ او برمی‌گزیدند.


title: گرگین پسر میلاد

text: مهمترین ماجراجویی گرگین در داستان بیژن و منیژه است. کیخسرو او را به همراه بیژن گسیل می‌دارد تا گرازهایی پیل پیکر را که در حال نابود کردن شهر اِرمان بودند از بین ببرد. گرگین در آنجا به دلاوری بیژن رشک برده و او را فریب می‌دهد تا به مرز توران برود. بیژن در توران به بزم دختر افراسیاب، منیژه می‌رود و آن دو به یکدیگر دل می‌بازند.


title: گرگین پسر میلاد

text: منیژه بیژن را بیهوش کرده و او را به کاخ خود می‌برد. در آنجا سربازان افراسیاب او را شناخته و خبر به افراسیاب می رسد و سپس توسط گرسیوز، بیژن دستگیر شده و به نزد افراسیاب برده می شود و سرانجام به جای اعدام با وساطت پیران ویسه او را در چاهی زندانی می‌کنند. گرگین پس از اینکه چندی به انتظار بیژن می‌نشیند و نشانی از او نمی‌یابد، به ایران برگشته و به دروغ به کیخسرو می‌گوید که بیژن در هنگام دنبال کردن گوری گم شده‌است. کیخسرو که آگاه می‌شود گرگین دروغ گفته، او را به زنجیر می‌کشد و زندانی می‌کند، ولی پس از آن با میانجی‌گری رستم، گرگین آزاد شده و به همراه رستم به توران می‌رود تا بیژن را از چنگ افراسیاب برهاند.


title: گرگین پسر میلاد

text: در نبرد دوازده رخ، گرگین یکی از پهلوانان ایرانی است که با تورانیان به گونه تن‌به‌تن نبرد می‌کند. او در این نبرد، اندریمان، پهلوان تورانی را شکست‌داده می‌کشد. در فرامرزنامه و بهمن‌نامه نیز از او یاد شده‌است. در بهمن‌نامه، از کسی به نام رویین نام برده شده‌است که پسر گرگین است و سپهسالار ارتش بهمن است. ابن اسفندیار، بنیان‌نهادن شهر گرگان را از کرده‌های گرگین برمی‌شمرد.


title: گرگین پسر میلاد

text: گرگین میلاد طبق روایات بنیانگذار شهر لار از توابع استان فارس در کشور ایران می‌باشد.


title: گرگین پسر میلاد

text: روایت بنیان گذاشتن شهر «لار» به دست «گرگین میلاد» که در بالا ذکر شده حدود چهارصد سال پیش توسط مورخ رسمی شاه عباس بزرگ نقل شده‌است. او تأکید کرده که «بین الجمهور» مشهور است؛ یعنی این روایت در آن ایام از چنان شهرتی برخوردار بود که توسط بسیار از مردم نقل می‌شده‌است. داستان بنیان نهادن شهر «لار» توسط گرگین میلاد از مشهورترین روایات در کتب تاریخی و ادبی فارسی است و از آن جایی که نام یکی از امرای محلی لارستان در اوایل قرن نهم ه.ق «گرگین» بوده‌است، به خوبی مشخص است که این نام در قرن نهم و به احتمال بسیار قرن‌ها پیش از آن، شهرت داشته‌است. تاکنون هیچ گونه تحقیق مستقلی پیرامون این شخصیت تاریخی و اسطوره‌ای صورت نپذیرفته است. از این رو سؤالاتی چند پیش روی علاقه‌مندان بی جواب مانده است. این که به راستی گرگین میلاد کیست، دوره تقریبی حیات او چه زمانی است؟ دربارهٔ او در کتب تاریخی چه روایاتی ثبت شد ه است؟ آیا او را می‌توان با یکی از پادشاهان تاریخی ایران منطبق دانست و این که چگونه می‌توان به زوایای ناشناخته زندگی او پی برد؟


title: گرگین پسر میلاد

text: گرگین یکی از پهلوانان ایرانی شاهنامه و پسر میلاد یکی دیگر از پهلوانان شاهنامه است. نام او را به گرگ منسوب داشته‌اند، یعنی به حدت و نیروی گرگ. در زمان پادشاهی کیخسرو او را مأمور همراهی بیژن در جنگ گرازان می‌کنند ولی او بیژن را گمراه کرده و موجب گرفتار شدن او در دست تورانیان می‌شود. گرگین بعد از زندانی شدن به خواست رستم آزاد می‌گردد.


title: حسن مجتبی

text: حسن بن علی بن ابی‌طالب (به ؛ ۱۵ رمضان ۳ هجری قمری / ۲۹ فوریه ۶۲۵ میلادی – ۷ یا ۲۸ صفر ۵۰ هجری قمری / ۵ یا ۲۶ مارس ۶۷۰ میلادی) فرزندِ علی بن ابی‌طالب و فاطمه زهرا و نوهٔ محمد بن عبدالله، پیامبر اسلام، است. او امام دوم شیعیان و جدِّ مادری سلسلهٔ امامان شیعه دوازده‌امامی از محمد باقر تا حجت بن الحسن و نیز امامان اسماعیلیه به‌شمار می‌رود. مسلمانان و به ویژه شیعیان از وی با عنوان امام حسن مجتبی یاد می‌کنند. کُنیهٔ وی ابومحمّد است. او از اهل بیت و نیز آل کسا به‌شمار می‌آید. از دیدگاه برخی از اهل سنت همچون ابن کثیر و ابن حجر، او پنجمین و آخرین خلیفه از خلفای راشدین محسوب می‌شود. همچنین او به سخاوت و رسیدگی به فقرا و مهربانی و هوش و البته شجاعت معروف بود.


title: حسن مجتبی

text: هفت سال آغازین زندگی حسن هم‌زمان با حیات پدربزرگش، محمّد، بود. گفته‌هایی از محمّد نقل شده‌است که نشان از علاقه‌اش به حسن و برادرش، حسین، دارد؛ مانند: «حسن و حسین سرور جوانان اهل بهشتند». مهم‌ترین رویداد روزگار کودکی حسن شرکت در رویداد مباهله و نامیده شدن به عبارت «» در آیهٔ مباهله است. در دوران خلافت علی بن ابی‌طالب، حسن در رکاب پدرش بود و او را در جنگ‌ها همراهی می‌کرد. مفسران شیعه و سنی در شأن نزول آیات دیگری چون آیه اطعام، آیه تطهیر و آیه مودت؛ گزارش‌هایی را نقل کرده‌اند.


title: حسن مجتبی

text: پس از کشته شدن علی بن ابی‌طالب در ۲۱ رمضان ۴۰ ه.ق/۲۸ ژانویهٔ ۶۶۱ م، مردم جهت بیعت با حسن روانه شدند. حسن به منبر رفته و خطبه‌ای خواند که دربارهٔ شرایط جامعه بود، نه دعوتی برای بیعت. عبیدالله بن عباس مردم را به بیعت با حسن فراخواند. حسن سخنرانی‌ای کرد و در آن از شایستگی پدر و خاندانش و ارتباط صمیمی خود با محمد یاد کرد؛ و شرط قبول خلافت از جانب خویش را، اطاعت همگانی از دستورها و تصمیماتش عنوان نمود. از بیعت‌کنندگان تعهد گرفته شد که با هر که با حسن جنگ می‌کند جنگیده و با کسی که با وی به صلح باشد، صلح کنند که این شرط آنان را در بهت فرو برد که آیا حسن از این شرط قصد دارد که با معاویه صلح کند؟ گروهی سخنان حسن را بر سعی برای صلح با معاویه قلمداد کردند و بیعت نکردند. بر اساس گزارش‌هایی، حسن نزدیک به پنجاه روز یا بیشتر پس از بیعت، هیچ اقدامی برای جنگ یا صلح انجام نداد. سرانجام معاویه با سپاهی به فرماندهی عبدالله بن عامر به سوی مدائن راه افتاد. حسن با اطلاع از اوضاع به نخیله رفته و همراه با فرماندهان سپاهش از جمله قیس بن سعد انصاری، معقل بن قیس ریاحی، زیاد بن صعصعه تمیمی به گردآوری نیرو پرداخت. در ساباط اختلافی در سپاه رخ داد و حسن برای رفع آن خطبه‌ای ایراد کرد تا سپاهیان را برانگیزاند، اما سپاهیان چنین تصور کردند که حسن به صلح می‌اندیشد و همین موضوع سبب اختلاف شدیدتر میان سپاه شد و بزرگان قبایل به وی شک برده و تهمت زدند و خیمه‌اش را غارت کردند. سپاهیان حسن را به کفر متهم می‌کردند و حسن نیز از آنان نومید شده و زخم خورده و اموالش غارت شده بود و در سپاه استقامت برای نبرد نمی‌دید. در چنین شرایطی حسن چاره‌ای ندید جز اینکه برای جلوگیری از خون‌ریزی و حفظ جان مردم و امت اسلامی، صلح را بپذیرد؛ و نمایندگان خویش را همراه با نمایندگان معاویه نزد وی فرستاد. ویلفرد مادلونگ در "دانشنامهٔ ایرانیکا" می‌نویسد معاویه نامه‌ای سفید امضا برای حسن فرستاد که حسن در آن مواردِ عمل به قرآن و سنت پیامبر و خلفای صالح، عدم تعیین جانشین از سوی معاویه برای خود، ایجاد امنیت همگانی، و عدم تهدید حسن و هیچ‌یک از یارانش در آشکار و نهان را افزود. سرانجام با تصریح شروط حسن، عهدنامه در انتهای نیمهٔ نخست سال ۴۱ ه.ق میان طرفین به امضا رسید.


title: حسن مجتبی

text: متکلمان معتزلی که با توجه به مبانی اعتقادات خود، معاویه را در مقام امام به‌رسمیت نمی‌شناختند، با دلایلی بیان کرده‌اند که حسن بن علی پس از صلح، بر مقام امامت خویش باقی بوده‌است. در برابر این رویکرد، متکلمان اهل سنت که خلافت معاویه را دارای رسمیت می‌دانستند، صلح حسن بن علی را کناره‌گیری وی از مقام امامت در نظر گرفته‌اند و معاویه را در مقام خلیفه به‌رسمیت شناخته‌اند. شیعه بر این اعتقاد است که امامت حسن بن علی بنا بر نص از سوی پیامبر و علی بن ابی‌طالب است و ضمن تأیید صلح وی، کناره‌گیری‌اش از مقام سیاسی را آسیب‌زننده به مقام امامت وی نمی‌دانند و او تا پایان زندگی و انتقال امامت به حسین بن علی، امام مفترض‌الطاعه بوده‌است. شیعه معتقد است که امامت حسن بن علی به اختیار مردم نبوده‌است و اصولاً امامت از طریق بیعت با فرد دیگر یا کناره‌گیری خودخواستهٔ امام، به فرد دیگری انتقال نمی‌یابد. آنچنانکه قاضی نعمان، متکلم اسماعیلی، بر این باور بوده‌است.


title: حسن مجتبی

text: محمد، پیامبر اسلام، با عقد میثاق مدینه در سال ۱ ه.ق/۶۲۲ م، با ایجاد یک اُمَّت، حکومت اسلامی را تأسیس کرد. با فوت محمد در سال ۱۱ ه.ق/۶۳۲ م، بر سر رهبری امّت اختلاف به وجود آمد. درحالی‌که علی به‌همراه جمعی از بنی‌هاشم و گروهی از صحابهٔ محمد مشغول خاکسپاری‌اش بودند، گروهی دیگر از صحابه دربارهٔ جانشین محمد به بحث و جدل پرداختند. نتیجهٔ این بحث و جدل‌ها، انتخاب ابوبکر به جانشینی محمد، و با عنوان «خلیفه» بود. طرفداران علی قائل بودند که علی توسط شخصِ محمد به جانشینی منصوب شده‌است و بنابراین مقام خلافت باید از آنِ وی باشد. برپایهٔ این اختلاف تاریخی، اهل سنت معتقدند محمد جانشینی برای خود برنگزید، حال آنکه شیعیان معتقدند وی علی را به جانشینی منصوب کرد. بدین ترتیب، نهادِ خلافت پدید آمد که در خارج از جهان اسلام معادلی ندارد. خلیفه از منزلت رهبری و حق گزینشِ زمامداران برخوردار بود. انتصاب به خلافت نوعی قرارداد بود که تعهدات متقابلی را بین خلیفه و اتباع وی پدید می‌آورْد. فرمانروایان حکومت جدید که تحت عنوان خلافت راشدین شناخته می‌شوند، به‌ترتیب ابوبکر (حک. ۱۱–۱۳ ه.ق/۶۳۲–۶۳۴ م)، عُمَر بن خَطّاب (حک. ۱۳–۲۳ ه.ق/۶۳۴–۶۴۴ م)، عُثمان بن عَفّان (حک. ۲۳–۳۵ ه.ق/۶۴۴–۶۵۶ م) و علی بن ابی‌طالب (حک. ۳۵–۴۰ ه.ق/۶۵۶–۶۶۱ م) بودند.


title: حسن مجتبی

text: به‌نوشتهٔ ویلفرد مادلونگ از اسلام‌شناسان مسیحی، عثمان به بنی‌امیه که قوم و خویشش بودند بیش از حد امتیاز می‌داد. این موضوع و مسائل دیگر، خشم مردم در مناطق مختلفِ حکومت اسلامی را در سال ۳۱ ه.ق/۶۵۰–۶۵۱ م برانگیخت و منجر به نخستین دوره از جنگ‌های داخلی امت اسلامی از ۳۵ تا ۴۱ ه.ق/۶۵۶–۶۶۱ م شد که به فتنه اول شهرت یافت. این جنگ‌ها با شورش علیه عثمان و کشته شدن وی آغاز شد و شش ماه پس از کشته شدن علی، با صلح حسن و معاویه پایان یافت. علی با دو نیروی مخالف مجزا مواجه شد: گروهی به رهبری عایشه، طلحه، و زبیر در مکه که خواهان برگزاری شورای خلافت برای تعیین خلیفه بودند و گروهی دیگر به رهبری معاویه در شام که انتقام خون عثمان را خواستار بودند. چهار ماه پس از خلافت، علی در جمل گروه اول را شکست داد؛ اما نبرد صفین با معاویه به لحاظ نظامی بی‌نتیجه خاتمه یافت و در پی آن حکمیت به لحاظ سیاسی ضد علی تمام شد. سپس در سال ۳۸ هجری بخشی از سپاه علی، موسوم به خوارج، که قبول حکمیت توسط وی را بدعت می‌دانستند بر او شوریدند. علی در نهروان آنان را شکست داد. او سرانجام در مسجد کوفه به ضرب شمشیر یکی از خوارج به نام ابن ملجم مرادی کشته شد و در خارج شهر کوفه دفن شد. در سال ۴۱ ه.ق/۶۶۱ م، مُعاویه قلمروی اسلامی را به‌چنگ آورده و حکومتِ آن را به خلافت اُمَوی تبدیل کرد. وی و جانشینانش شدیدترین فشارها را بر خاندان علی و حامیان و شیعیانشان وارد کردند. دشنام به علی تبدیل به امری ضروری در نماز جماعت شد و به مدت ۶۰ سال ادامه یافت.


title: حسن مجتبی

text: حسن، فرزند علی بن ابی‌طالب، پسرعموی پیامبر اسلام و فاطمه زهرا، دختر پیامبر اسلام است که هردو از خاندان بنی‌هاشم و از قبیلهٔ قُرَیْش‌اند. بنی‌هاشم از خاندان‌های برجسته و نژاده در مکّه بود. مدت کمی پس از هجرت، پیامبر اسلام به علی بن ابی‌طالب گفت که خداوند به وی فرمان داده‌است که دخترش، فاطمهٔ زهرا را به ازدواج وی درآورد. به‌نوشتهٔ ویلفرد مادلونگ، خانواده‌ای که از این ازدواج تشکیل شد، مکرراً از سوی پیامبر اسلام ستایش می‌شد و در واقعه‌هایی مانند رویداد مُباهِله و حدیث آل عبا از این خانواده به‌عنوان اهل بیت یاد کرده‌است. در قرآن نیز در موارد متعددی مانند آیهٔ تَطهیر، از اهل بیت به بزرگی یاد شده‌است. (ر.ک. حسن در قرآن و حدیث)


title: حسن مجتبی

text: نام او «حَسَن» صفتی به‌معنای «خوبی و نیکوئی» است. بنا به برخی روایات اهل سنت، علی مایل بود نام وی را «حَمزه»، «جَعفَر» یا «حَرْب» بگذارد، اما محمد، اسم حسن را بر وی گذاشت. به روایت ابن‌بابویه، محدث شیعه، علی درحالی‌که گفت پیش از پیامبر اقدام به نام‌گذاری نمی‌کند اما اعلام کرد که نام «حرب» را می‌پسندد. پیامبر او را حسن نام نهاد. در برخی احادیث، نام‌گذاری حسن به الهامی الهی نسبت داده شده و نیز گفته شده که نام‌های «حسن» و «حسین»، دو نام بهشتی هستند که پیش از اسلام میان اعراب وجود نداشته‌است. برخی از نام‌های او که پیامبر بر وی نهاد، با نام حسین وجه مشترک دارد، مانند اینکه نام «حسن» هم‌سنگ نام «شَبَّر» یا در روایاتی «جُهْر» — نامِ قرینِ «شُبَیْر» — پسر هارون است؛ یا سَیِّدُ شَبابِ أهلِ‌الْجَنَّة که این نام سبب شهرت عام وی به «سیّد» نیز شده‌است.


title: حسن مجتبی

text: کنیهٔ او تقریباً در همهٔ منابع اسلامی «ابومحمّد» ذکر شده‌است؛ تنها خصیبی، از محدثان شیعه، کنیهٔ «ابوالقاسم» را نیز آورده و بر این باور است که «ابومحمد» کنیهٔ عامِ حسن و «ابوالقاسم» کنیهٔ وی نزد یاران خاص و شیعیانش است. نام‌ها و الفاظ دوگانه‌ای که پیامبر برای حسن و حسین — مانند حَسَنَیْن، شبر و شبیر، سرور جوانان بهشت، سِبطان و رَیْحانَتان — به‌کار می‌بُرد، نشان‌دهندهٔ نوعی رابطهٔ مکمل‌گونه میان حسن و حسین است؛ در کتاب "ألقابُ الرَّسولِ و عِترَتِه" القاب مشترک حسنین مانند سِبط رسول‌الله، رَیحانَةُ نبیّ‌الله، سَیِّدُ شَبابِ أهلِ‌الْجَنَّة، قُرَّةُ عَیْنِ الْبَتول، عالِم، مُلهَمُ الْحَقّ و قائِدُ الْخَلق آمده‌است. نام‌ها و لقب‌هایی جداگانه مانند سبطِ اکبر، سبطِ اول، سبطِ نبی و ریحانهٔ نبی نیز برای حسن کاربرد دارد. «مُجتَبیٰ» از دیگر نام‌هایی است که پیامبر بر وی نهاد؛ این نام در نزد شیعیان بسیار مشهور است. مجتبی اسم مفعول از «جَبا یَجْبو» و به‌معنای برگزیده است؛ شهرت این نام چنان است که گاه در منابعی مانند "مصباح المتهجد" شیخ طوسی و "الفضائل" شاذان بن جبرئیل، علی بن ابی‌طالب با کنیهٔ «ابوالحسن المجتبی» خوانده شده‌است. نکتهٔ جالب توجه آن است که پیشتر این نام از سوی پیامبر به علی بن ابی‌طالب اطلاق شده بود، اما کاربرد گستردهٔ آن برای حسن چنان بود که اطلاقش بر علی بن ابی‌طالب را تحت‌الشعاع قرار داد. به‌گفتهٔ ابن ابی‌الثلج از تاریخ‌دانان مسلمان، أمیر، حُجَّة، کَفیّ، سِبط و وَلیّ از القاب اختصاصی حسن هستند. دیگر القاب ذکرشده برای حسن، وزیر، قائم، طیِّب، أمین، بَرّ و زاهد هستند. ابن طلحه شافعی، تقیّ را مشهورترین لقب حسن و سَیِّد را ارجمندترین آن‌ها می‌داند. القابی دیگر هم برای حسن آورده‌اند که از آن میان، علاوه بر مجتبی، زکیّ و تقیّ کاربرد بسیار دارند و کریم اهل بیت در نزد شیعه بسیار مشهور است. ابن شهرآشوب نیز القابی دیگر به‌صورت «سبط اول، امام ثانی، مقتدی ثالث، ذکر رابع و مُباهِلِ خامس» آورده‌است. حسن را گاهی «امام مسموم» یاد کرده‌اند که اشاره به کشته شدن او با سم دارد.


title: حسن مجتبی

text: بنابر نقل مشهور در منابع اسلامی، حسن مجتبی در ۱۵ رمضان سال سوم ه.ق برابر با ۲۹ فوریهٔ ۶۲۵ م و به نقلی دیگر در سال دوم ه.ق در مدینه به‌دنیا آمد. پیامبر اسلام پس از اطلاع از تولدِ وی، به خانهٔ فاطمه وارد شد و در گوش حسن اذان گفت؛ و هفت روز پس از ولادتش، گوسفندی قربانی نمود. فاطمه زهرا نیز در هنگام تولد حسن و حسین، موهای سرشان را تراشید و موها را فروخت و به‌میزانِ وزن‌شان نقره گرفت و نقره‌ها را صدقه داد.


title: حسن مجتبی

text: "دانشنامهٔ اسلام" می‌نویسد با این‌که حسن تنها هفت سال اول عمرش را با پدربزرگش گذراند، اما بعضی از سخنان و اعمال وی را بعدها به‌یاد داشت. مثل نمازهایی که پیامبر اسلام به وی تعلیم داد و حسن در روایتی گفته است که پیامبر در کودکی به او نماز را آموخت. و لحظه‌ای که پیامبر خرمای صدقه‌ای که حسن بر دهان گذاشته بود را از دهانش درآورد و به انبار اموال صدقه بازگرداند. زیرا خوردن اموال صدقه را برای خانواده‌اش ناخوشایند می‌داشت.


title: حسن مجتبی

text: حسن مجتبی در روایات شبیه‌ترین شخص از لحاظ چهره به پیامبر اسلام دانسته شده‌است. اکثر روایات، حتی روایات موجود در کتاب‌های اهل سنت، نشان‌دهندهٔ علاقهٔ پیامبر اسلام به نوه‌اش است. نه تنها سخنانش، بلکه داستان‌هایی جالب نیز حاکی از این دوست‌داشتن است. پیامبر حسن را بر پشتش و زانوانش قرار می‌داد و نافش را می‌بوسید. در روایت دیگری آمده که حسنین به مسجد وارد شدند؛ پیامبر درحال سخنرانی بود اما از منبر پایین آمد و آن‌دو را در آغوش گرفت. روزی پیامبر اسلام بر منبر درحال صحبت با مردم بود و ناگاه دید که حسن به‌علت لغزش روی لباسش بر زمین افتاد. با دیدن این موضوع، از منبر پایین آمد و حسن را دربرگرفت. سپس به مردم گفت که فرزندان و اموال، محک و آزمایشی (فتنه) برای آنان هستند. نمونه‌ای دیگر را می‌توان از لحظه‌ای نام برد که حسن از دوشِ پدربزرگش درحالی‌که در سجدهٔ نماز بود بالا رفت و پیامبر اجازه داد که حسن بر دوشش بماند. از این گذشته برای اثبات علاقهٔ پیامبر اسلام به نوه‌هایش، شیعیان از حدیثی نام می‌برند که پیامبر در آن حسن و حسین را سرور جوانان اهل بهشت می‌نامد. بااین‌حال مروان بن حکم بر سر صحت این حدیث بحث و مجادله داشت. از همهٔ این‌ها مهم‌تر، می‌توان به زمانی اشاره کرد که پیامبر، علی و فاطمه و حسن و حسین را زیر عبای خود گرفت و آنان را اهل بیت نامیده و بیان داشت که اینان از هرگونه گناه و آلودگی پاک هستند که به حدیث کسا مشهور شده است.


title: حسن مجتبی

text: بنا بر روایتی از پیامبر در "اَلْاَمالیِ" شیخ صَدوق و "فَرائِدُ السِّمْطَیْنِ" جُوِیْنی، رویکرد آشتی‌جویانه حسن و صلح او را، تعیین‌کنندهٔ آیندهٔ جامعهٔ اسلامی می‌دانست؛ و از همان آغاز سعی داشت تا جایگاه حسنین را برای اطرافیان تبیین کند و ازهمین‌رو آن‌دو در بیشتر اوقات همراه وی بودند و او احترام و علاقهٔ خویش نسبت به آنان را ابراز می‌نمود. روایات بسیاری به نشستنِ حسن و حسین بر دوش پیامبر پرداخته‌اند؛ مانند روایت طولانی شدن سجدهٔ پیامبر در نماز به‌خاطر آویختنِ حسنین از گردن او که در منابع سنی و شیعه آمده‌است.


title: حسن مجتبی

text: از وقایع سیاسیِ مربوط به دوران کودکی حسن مجتبی، رویدادِ مُباهِله است. در این واقعه که به‌سال ششم ه.ق یا قبل از آن رخ داده‌است، مباهله‌ای بین مسیحیانِ نَجران و پیامبر اسلام درگرفت و قرار بر آن شد تا هر گروه در روزی مقرر، در صحرا جمع شده و دست به دعا بردارند و یکدیگر را لعن کنند؛ بر این اساس هر گروه که حق بود، توسط خداوند نجات یافته و آن گروه که ناحق باشد، به عذابِ الهی گرفتار شود. بدین جهت آیات ۵۹ تا ۶۱ سورهٔ آل عِمران بر محمد نازل شد و از هر دو طرف دعوت کرد تا به‌همراه زنان، کودکان و عزیزان‌شان به مباهله درآیند. در روز مقرر، پیامبر اسلام به‌همراه علی، فاطمه، حسن و حسین به صحرا درآمد. نجرانیان با مشاهدهٔ اهتمامِ محمد به مباهله و همراهیِ خانواده و نزدیکانش با او در این امر، از اجرای مباهله واهمه پیدا کردند و به پرداخت جزیه تن دادند.


title: حسن مجتبی

text: یکی دیگر از وقایع سیاسی زندگی حسن بن علی، بیعت با محمد در واقعهٔ بیعت رضوان بود. بر اساس ادعای منابعی چون "اَلْاِرشادِ" شیخ مفید، تنها کودکانی که در این واقعه با محمد بیعت کردند، حسن و حسین بودند. این بیعت درحالی انجام شد که حسن کمتر از شش سال سن داشت. با این وجود بر اساس روایتی از جعفر صادق، علاوه بر حسن و حسین، عبدالله بن جعفر و عبدالله بن عباس نیز از کودکانی بودند که در این واقعه بیعت نمودند. قُرطُبی، روایتی را نقل می‌کند که عبدالله بن زبیر نیز از بیعت‌کنندگان در سن کودکی بوده‌است اما مرتضی عاملی این روایت را دروغین معرفی می‌کند.


title: حسن مجتبی

text: با درگذشت پیامبر اسلام، شرایط ویژه‌ای در زندگی حسن مجتبی آغاز شد که در ماجراهای سقیفه و پس از آن فدک و رویدادهای مربوط به آن‌ها نمود یافت. روایات دربارهٔ این دوره از زندگی حسن زیاد نیست؛ اما در همین روایاتِ اندک، حضور اجتماعیِ او قابل توجه است. طبق برخی روایات دربارهٔ ماجرای فدک که در منابع شیعه منعکس شده‌است، فاطمه زهرا حسنین را به‌عنوان شاهدانی برای شهادت به درستی گفته‌هایش در برابر ابوبکر حاضر کرد. حسن در این دوران به خلفای وقت (ابوبکر و عمر) اعتراضاتی را مطرح، و آنان را در غصب جایگاه پدرش شماتت می‌کرد. دیگر حضور اجتماعیِ مهمِ حسن مجتبی، حضور وی به‌عنوان شاهد در شورای شش نفرهٔ تعیین خلیفهٔ پس از عمر و به‌درخواست عمر است که اهمیت بسیار زیادی دارد و نشان‌دهندهٔ جایگاه اجتماعیِ حسن مجتبی به‌عنوان یکی از اهل بیت و نیز شخصیت فردیَش نزد مهاجرین و انصار است. مرتضی عاملی از تاریخ‌دانان شیعه، دلیل و اهمیت حضور حسن در شورا را از دیدگاه حسن، همچون دلیل حضور پدرش علی دانسته که اعتراض به تعارض در گفتارِ عمر دربارهٔ عدم جمع شدنِ نبوت و خلافت در یک خاندان و دعوت از وی برای شوراست. او برای دلیل حضور حسن از دید عمر نیز، به محق بودنِ حسن مجتبی برای مشارکت‌های سیاسی اشاره دارد.


title: حسن مجتبی

text: در دورهٔ خلافت عثمان گزارش‌هایی از حضورِ حسن مجتبی در سپاهِ مسلمانان برای نبردهای طبرستان و مناطق داخلی ایران در سال ۳۰ ه.ق/۶۵۱ م وجود دارد، اما در صحت آن‌ها تردید است. ابن اسفندیار تاریخ‌دان مسلمان، روایت می‌کند که حسن مجتبی در زمان خلافتِ عمر به‌همراه عبدالله بن عمر و لشکری از کوفیان، در لشکرکشی به سمت آمل در طبرستان حضور داشته‌است. ویلفِرِد مادِلُونگ بر این باور است که علی بن ابی‌طالب احتمالاً می‌خواسته است که حسن مجتبی را در سن جوانی با امورِ جنگی آشنا کند و به تجربیات جنگیَش بیفزاید. بعضی محققان شیعه مانند قُرَشی و حسینی، این گزارش‌ها را پذیرفته‌اند و در توجیه آن‌ها مطالبی گفته‌اند، اما مرتضی عاملی با توجه به اختلافات دربارهٔ فتوحات دورهٔ خلفای راشدین، ماجرا را مورد تردید دانسته و دلایلی در عدم صحت آن‌ها آورده‌است. به‌گفتهٔ مادلونگ در "ایرانیکا"، در قضیهٔ اجرای حد شرعی بر روی ولید بن عُقبَه به‌علت شُربِ خَمر در زمان عثمان، وقتی علی به حسن گفت که زدنِ چهل ضربه شلاق را برعهده بگیرد، حسن نپذیرفت. علی حسن را سرزنش کرده و این کار را به برادرزاده‌اش، عبدالله بن جعفر سپرد.


title: حسن مجتبی

text: یکی از مهم‌ترین رویدادهای این دوران، اعتراضِ دسته‌هایی از مسلمانان به عملکرد عثمان در خلافت بود. رفتارِ عثمان در مدینه و معاویه، کارگزارش در دمشق، در به‌کارگماریِ نزدیکان در مناصب دولتی و برقراری مقرری‌های هنگفت و مال‌اندوزی و اسراف و بی‌پرواییِ بعضی شخصیت‌های سیاسی در برابر احکام پیامبر، سبب اعتراضِ عمومی شد و کسانی مانند ابوذر غِفاری به مخالفت با عثمان برخاستند. در ماجرای مخالفتِ ابوذر، حسن مجتبی به‌عنوان مدافعِ حق از ابوذر دفاع می‌کرد. طبق گزارش منابع، در هنگام تبعیدِ ابوذر به رَبَذه، با وجود ممنوعیتِ صحبت با ابوذر از سوی حکومت، حسن مجتبی همراه پدرش به بدرقهٔ او رفتند که سبب درگیری میان ایشان با عثمان شد. تشدید مخالفت‌ها با عثمان، سبب حملهٔ معترضان به خانهٔ وی شد؛ در این میان، علی بن ابی‌طالب، حسنین را برای دفاع به خانهٔ عثمان فرستاد و آنان به‌همراه فرزندانِ دیگر صحابهٔ نامدارِ پیامبر، مانند عبدالله بن زبیر و عبدالله بن عمر، در هنگام محاصرهٔ عثمان، در دفاع از وی شرکت داشته‌اند. به‌فرمان عثمان، حسن مجتبی در روزِ آخرِ محاصره، شمشیر و ابزارآلاتِ جنگی را کنار گذاشت. به‌گفتهٔ بَلاذُری، حسن مجتبی در این جریان، اندکی زخمی شد. اما مرتضی عاملی به این روایت با دید تردید نگریسته و از گزارش‌ها فراوانی یاد می‌کند که عثمان، قبل از هرگونه تهاجمی علیه‌ش، حسن را مرخص کرده یا اساساً کمک او را نپذیرفته‌است. به‌اعتقاد مادلونگ، حسن مکرراً از پدرش علی به‌خاطر این که بیشتر از این‌ها در دفاع از عثمان مشارکت نداشته، انتقاد می‌کرد. اما حدیث‌شناس شیعه، عبدالحسین امینی، این موضوع را به‌خاطر عدم شرکتِ هیچ‌یک از صحابهٔ پیامبر در دفاع از عثمان، بعید دانسته‌است. باقر شریف قرشی، این گزارش را ساختهٔ امویان می‌داند و دلیل آن را عدم حمایتِ هیچ شخصیتِ دیگری جز امویان و آنان که از حمایت از عثمان سود می‌بردند، می‌شمرد. از سوی دیگر مرتضی عاملی با وجود بیانِ برخی جزئیات مورد مناقشه، اما اصل ماجرا را قابل توجیه می‌داند و دلیل آن را غیرقابل دفاع دانستنِ شیوهٔ مخالفان عثمان بیان می‌کند که جامعهٔ اسلامی را با مشکل مواجه می‌کرد.


title: حسن مجتبی

text: حاج‌منوچهری، از محققان شیعه، می‌گوید پس از قتلِ عثمان و در ماجرای بیعتِ مردمی با علی بن ابی‌طالب، حسن نقش مهمی در این بیعت داشت. او در دوران خلافتِ پدر، وی را همیشه یاری می‌کرد. از مهم‌ترین نقش‌های حسن در این دوران، نمایندگیَش از سوی پدرش و به‌همراه یک گروه چهار نفره ازجمله عمار یاسر، جهت برکناری ابوموسی اشعری از امارت کوفه در جنگ جمل است. علی بن ابی‌طالب در جنگ جمل، حسن را بر جناح راست و حسین را بر جناح چپِ سپاه نهاد. حسن در نبرد جمل در پاسخ خطبهٔ عبدالله بن زبیر، خطبه‌ای در دفاع از علی بن ابی‌طالب ایراد کرد. از مهم‌ترین اقدامات حسن در جنگ صفین، همراه کردنِ برخی از شخصیت‌هایی بود که در جمل حاضر نشده و از سوی علی مورد نکوهش واقع شده بودند. رفتار حسن در برابر سلیمان بن صُرَد خُزاعی، نشان‌دهندهٔ همراهیِ پدرش و اطاعت از اوست. در جریان نبرد صفین، معاویه سعی در تطمیع حسن داشت و عبیدالله بن عمر را فرستاد تا به حسن پیشنهاد دهد علی بن ابی‌طالب را از خلافت برکنار کند و خود خلیفه شود که با پاسخ منفی حسن روبه‌رو شد. حسن در صفین فرماندهیِ قلبِ سپاه را برعهده داشت و پس از ماجرای حَکَمیت و نتیجهٔ آن و اعتراض و ملامتِ مردم نسبت به علی بن ابی‌طالب، در خطبه‌ای از شورای حکمیت، افراد و نحوهٔ عملکرد آن قاطعانه انتقاد کرد. اما به‌باور ویلفرد مادلونگ، ظاهراً حسن مخالفِ سیاست‌های علی در جنگیدن با مخالفان بوده‌است، چرا که حسن معتقد بود که این جنگ‌ها باعث بروزِ تفرقه در امت اسلامی می‌شود. هنگام عزیمتِ علی از مدینه به‌سمت بصره — و قبل از وقوعِ جنگ جمل — علی در جایی توقف کرد و با قریشیانِ مَکّیِ بصره دیدار کرد. بلاذری می‌نویسد که حسن در آن‌جا با التماس و زاری از پدرش علی خواست که دست از جنگ بکشد تا امت اسلامی بر خلافتش متفق‌القول شوند. اما علی به توصیهٔ حسن توجهی نکرد. در منزلگاهِ بعدی به‌نام فَیْد، علی، حسن را به‌همراه عمار یاسر به کوفه فرستاد تا از آن‌جا حامی جلب کند. حسن توانست لشکر شش یا هفت هزار نفره فراهم کند و آنان را به ذی‌قار آورد و به علی ملحق کرد. مادلونگ می‌گوید حسن در جنگ‌های جمل و صفین به‌طور کمرنگی حضور داشته‌است. رسول جعفریان، تاریخ‌پژوه شیعه، با اشاره به این نکات که حسن نمایندهٔ علی در جنگ جمل برای تحریک مردمِ کوفه و آوردن آن‌ها به صحنهٔ جنگ بود، در صفین مردم را ضد سپاه قاسطین برمی‌انگیخت و نامهٔ حسن در ابتدای خلافت به معاویه که در آن بر حقِ خاندانِ نبوی بر خلافت تأکید شده‌بود، نتیجه می‌گیرد که مخالفت حسن با سیاست‌های علی درست نیست. در ۱۰ جُمادِی‌ُالْاَوّل ۳۹ ه.ق/۲ نوامبر ۶۵۸ م علی، حسن را وصّیِ خود در املاک وقفیَش کرد. پس از درگذشت حسن، حسین وصی می‌شد. پس از کشته شدنِ علی بن ابی‌طالب، حسن در برابر قاتل بردباری کرد و با آرام کردن برادر خویش، حسین، بنا به وصیت پدرش تنها با یک ضربت ابن ملجم را قصاص کرد.


title: حسن مجتبی

text: پس از کشته شدنِ علی بن ابی‌طالب در ۲۱ رمضان ۴۰ ه.ق/۲۸ ژانویهٔ ۶۶۱ م، مردم جهت بیعت با حسن روانه شدند. گفته می‌شود علی خود شخصاً جانشینی تعیین نکرد. اما ویلفرد مادلونگ معتقد است این‌که علی رسماً حسن را جانشین خود ننمود، نمی‌تواند دلیلی بر این باشد که اصلاً میلی به این موضوع نداشت. در همین‌باره، مرتضی عاملی پانزده گزارش را از منابع شیعه و سنی، با محتوای توصیه یا وصیت علی بن ابی‌طالب به بیعت با حسن پس از خودش گزارش می‌کند.


title: حسن مجتبی

text: شرایط اجتماعی عراق در آغاز خلافت حسن و وضعیت بیعت‌کنندگان با وی بسیار پیچیده بود؛ اهل عراق در آن زمان چند گروه بودند: شیعیان حسن و اهل بیت که او را امام منصوص و جانشین پدرش علی بن ابی‌طالب می‌دانستند؛ خوارج که دغدغهٔ اصلی‌شان جنگ با معاویه به هر طریق بود؛ دسته‌ای افراد فرصت‌جو و غنیمت‌طلب؛ گروهی که در تشخیصِ شرایطْ ناتوان بودند؛ و سرانجام دسته‌ای که به رسوم قبیله‌ای پایبند بودند. بنا بر روایات تاریخی، حسن به منبر رفته و خطبه‌ای خواند که دربارهٔ شرایط جامعه بود، نه دعوتی برای بیعت. پس از اتمام خطبه، عبیدالله بن عباس مردم را به بیعت با حسن فراخواند. حسن سخنرانی‌ای کرد و در آن از شایستگیِ پدر و خاندانش و ارتباط صمیمی خود با محمد یاد کرد؛ و شرط قبول خلافت از جانب خویش را، اطاعت همگانی از دستورها و تصمیماتش عنوان نمود. قیس بن سعد اولین کسی بود که با وی بیعت کرد. او در هنگام بیعت علاوه بر شروط کتاب خدا و سنت محمد، شرط جنگ با مُحِلّون — یعنی کسانی که حرام خدا را حلال می‌کنند — را نیز اضافه کرد که حسن گفت که این شرط در دو شرط قبلی وجود دارد. از بیعت‌کنندگان تعهد گرفته شد که با هر که با حسن جنگ می‌کند جنگیده و با کسی که با وی به صلح باشد، صلح کنند که این شرط آنان را در بهت فرو برد که آیا حسن از این شرط قصد دارد که با معاویه صلح کند؟ گروهی سخنان حسن را بر سعی برای صلح با معاویه قلمداد کردند و بیعت نکردند؛ سپس برای بیعت به سوی حسین رفتند، اما حسین خود را در اطاعت برادر بزرگ‌تر دانست و در نتیجه، آنان بازگشته و با حسن بیعت کردند. در میان بیعت‌کنندگان، اهالی شام — که تحت نفوذ معاویه بودند — جای نداشتند. ابن اَبِی‌الْحَدید، تعداد بیعت‌کنندگان با حسن را بیش از چهل هزار نفر گزارش کرده‌است که پیش از آن با علی بیعت کرده بودند.


title: حسن مجتبی

text: حسن پس از بیعت مردمی، کارگزاران خویش را به سرزمین‌های اسلامی فرستاد که البته بیشترِ والیانِ پیشین را در مقام خود ابقا کرد. بر اساس گزارش‌هایی، حسن نزدیک به پنجاه روز یا بیشتر پس از بیعت، هیچ اقدامی برای جنگ یا صلح انجام نداد. معاویه پس از شنیدن خبر کشته شدن علی بن ابی‌طالب، جاسوسانی به عراق و شهرهای کوفه و بصره فرستاد. حسن با اطلاع از این موضوع، جاسوسِ مأمورِ کوفه را — که از قبیلهٔ حِمْیَر بود — دستگیر و اعدام کرد و به والی بصره نیز دستور داد تا با جاسوس بنی‌قَیْن چنین کند. حسن و ابن‌عباس هر کدام جداگانه، نامه‌هایی به معاویه نوشته و این‌گونه اعمالِ او را نکوهش کردند. حسن در پایان نامهٔ خویش، معاویه را در صورت ادامهٔ این کارها عملاً به جنگ تهدید کرد. ادامهٔ این اعمال از سوی معاویه و گسترش آن‌ها، حسن را واداشت تا در نامه‌ای مفصل معاویه را انذار دهد. وی با یادآوری جایگاه خویش و خاندانش، حق خویش در خلافت را تذکر داد و معاویه را به اطاعت از آن فراخواند و او را تهدید کرد که ادامهٔ رفتارها سبب جنگ خواهد شد. معاویه در پاسخ، سن بیشتر و تجربهٔ خویش در حکومت را سبب برتریَش بر حسن عنوان کرد. او در ادامه سعی کرد که حسن را با تهدید و تطمیع و فریب، سرکوب کند. در گزارش‌هایی آمده که معاویه در نامه‌ای به حسن، وی را به قتل تهدید کرد و حسن پس از آن در زیر لباس خویش، زرهی بر تن می‌کرد تا از خطر در امان باشد. گزارشی دیگر ذکر می‌کند که نمایندگانی از سوی معاویه نزد حسن آمده و به وی پیام رساندند که اگر صلح کند، هر آنچه از بیت‌المالِ عراق بخواهد به وی داده خواهد شد و معاویه با حسن در امور حکومتی مشاوره کند، و پس از مرگ معاویه نیز، خلافت به حسن برسد. حاج‌منوچهری می‌گوید مسلّم است که این رفتارها برای تحریک حسن به جنگ بود؛ چرا که هم اهل عراق حسن را به جنگ تشویق می‌کردند و هم معاویه با سپاه بزرگ خویش و اطلاع از شکاف‌ها میان سپاه حسن — که خود مسبب آن‌ها نیز بود — هر عملِ منجر به جنگ را به نفع خود می‌دانست.


title: حسن مجتبی

text: وقتی حسن پاسخی به وی نداد، معاویه نامه‌ای تهدیدآمیزتر به وی نوشت و شروع به تجهیز قشون کرد. وَلیِری از شرق‌شناسان ایتالیایی در "دانشنامهٔ اسلام" می‌نویسد در روایات دربارهٔ تمام جزئیات درگیری‌های بین حسن و معاویه صحبت نشده، اما مشخص است که معاویه چه از طریق مکاتبه و چه از طریق سخنرانی، خلافت حسن را به‌رسمیت نمی‌شناخت و شروع به فراخوانی نیروهای جنگی از شام و فلسطین و شرق اردن کرد. در آغاز نامه‌هایی جدال‌آمیز در مورد حضور جاسوسان معاویه در کوفه و بصره، بین حسن و معاویه و عبیدالله — و برخی منابع عبدالله — بن عباس و معاویه ردوبدل شد. طبق گفتهٔ اَبُوالْفَرَج اصفهانی، پیش کشیدنِ موضوعاتِ زمانِ علی به این مکاتبه‌ها دامن می‌زد.


title: حسن مجتبی

text: سرانجام معاویه با سپاهی به فرماندهی عبدالله بن عامر به سوی مدائن راه افتاد. حسن با اطلاع از اوضاع، با مردم برای آمادگی جهت جنگ سخن گفت. او با پشتوانهٔ پافشاری اهل عراق که بر جنگ اصرار داشتند، در خطبه‌ای با بیان شرایط و اوضاع، آنان را به نبرد فراخواند، اما عراقیان از سپاه شام وحشت‌زده شدند. حسن با آگاهی از تفاوت‌های افراد بیعت‌کننده با خود، به روش‌های گوناگون سعی در کاستن اختلاف و تفاوت‌های بیعت‌کنندگان داشت و یکی از اقداماتش برای این منظور، افزایش حقوق سپاهیان بود. به‌دستور حسن، حُجْر بن عَدی و چند تن دیگر از یاران، مشغول تجهیز سپاه شدند. حسن می‌توانست روی چهل هزار مرد جنگی که از دوران علی به وی وفادار بودند حساب کند. وفاداری آنان یا به‌دلیل سرسخت‌بودن بر روی عقایدشان یا به‌دلیل ترس از مجازات معاویه می‌توانست باشد. البته معاویه سیاست امان‌دادن به کسانی را که از وی چنین درخواستی را می‌کردند، در پیش گرفته‌بود و این روش را در هنگامی که وارد عراق شد نیز ادامه داد. حسن به مُغَیرَة بن نوفِل مأموریت داد تا در کوفه مردم را به جنگ تشویق کند و خودش به سوی مدائن حرکت کرد. حسن به نُخَیْله رفته و همراه با فرماندهان سپاهش از جمله قیس بن سعد انصاری، مَعقَل بن قیس ریاحی، زیاد بن صَعصَعه تَمیمی به گردآوری نیرو پرداخت. اما برخلاف تعدادِ بیعت‌کنندگان، نیروی زیادی جمع نشد و منابع دربارهٔ تعداد سپاهیان اختلاف دارند. حسن سه روز در دیر عبدالرحمن اردو زد و پس از فراهم آمدن نیروی اندکی، تعدادی را به فرماندهی عبیدالله بن عباس و همراهی قیس بن سعد و سعید بن قیس به سوی مَسکِن فرستاد و خود از مسیری دیگر به سوی مدائن رفت. ویلفرد مادلونگ معتقد است که انتخاب عبیدالله بن عباس که در زمان علی، استان تحت حکومتش یمن را بدون جنگ تسلیم دشمن کرد و علی وی را مؤاخذه کرد، بیانگر این است که حسن می‌خواسته به نتیجه‌ای صلح‌آمیز برسد. ولیری با استناد به طبری بر این باور است احتمالاً حسن می‌خواسته که قیس بن سعد را در کنار خود باقی نگذارد چرا که قیس از سرسختان در جنگیدن با معاویه بود حال‌آن‌که حسن تمایل به صلح با معاویه داشت. در ساباط اختلافی در سپاه رخ داد و حسن برای رفع آن خطبه‌ای ایراد کرد تا سپاهیان را برانگیزاند، اما سپاهیان چنین تصور کردند که حسن به صلح می‌اندیشد و همین موضوع سبب اختلافِ شدیدتر میان سپاه شد و به وی شک برده و تهمتِ کفر زدند و به خیمه‌اش حمله و آن را غارت کردند. حسن به کمک یارانش از صحنه دور شد اما شب هنگام یکی از خوارج به نام جَرّاح بن سَنان به حسن حمله‌ور شد و وی را زخمی کرد. حسن را به مدائن و نزد سعید بن مسعود ثقفی، والی مدائن، بردند و او را تحت معالجه قرار دادند.


title: حسن مجتبی

text: بعد از آن، اخبار حمله به حسن به‌طور عامدانه از سوی معاویه منتشر شد و لشکریان حسن هزیمت شدند. معاویه تا اَخْنُونیّه پیش‌روی نمود و در آن‌جا با لشکریان عبیدالله بن عباس که در آن‌جا خیمه زده بودند روبرو شد و باب‌های مذاکره که قبلاً با وجود مخالفت‌های حسین باز شده بود، به نتیجهٔ نهایی رسید. در مسکن و در سپاه عبیدالله بن عباس، معاویه به نیرنگ دست زد. او تلاش کرد تا فرماندهان سپاه را از حسن جدا کند و برای نمونه به عبیدالله نامه‌ای نوشت با این مضمون که حسن از معاویه تقاضای صلح کرده و درصورت همراهی عبیدالله با معاویه، به وی مال و امارت دهد و یک میلیون درهم پاداش خواهد گرفت. عبیدالله نیز به تصور چنین درخواستی از سوی حسن، برای منافع شخصی به معاویه پاسخ مثبت داده و شبانه همراه با نزدیک به دوسوم سپاه به معاویه پیوست. پس از انتشار این خبر، با وجود تلاش‌های قیس بن سعد، اختلاف در سپاه حسن افزایش یافت. هشت هزار تن به‌دنبال عبیدالله به معاویه پیوستند. از نتایج این رویداد، ارسال نامه به معاویه از سوی بزرگان قبایل عراق مبنی بر همراهی با معاویه و حتی دستگیری حسن بن علی و تحویل وی به معاویه بود. معاویه سعی کرد قیس بن سعد را نیز به خود جلب کند اما موفق نشد. ولیری می‌گوید چهار هزار تن از قیس بن سعد حمایت کردند که می‌گفت: «یا از امام گمراه (معاویه) تبعیت کنید یا حرف من که امام نیستم را اطاعت کنید.» به‌نظر می‌رسد این چهار هزار تن بر آن بودند که بجنگند اما سرانجام قیس صلح را پذیرفت. خبر جدا شدن عبیدالله از سپاه حسن به مدائن رسید و سپاهیان تصور کردند که با توجه به نسبت خانوادگیِ وی با حسن، بدون تردید قیس نیز که نسبتی ندارد از حسن جدا خواهد شد و همین سبب اختلاف بیشتر شد. به‌گزارش منابع، در مدائن خبر کشته شدن قیس سر داده شد و همگان به خیمهٔ حسن حمله برده و آن را غارت کردند. لشکریان حسن میلی به جنگ نداشتند و روزبه‌روز مردم عراق بیشتر به معاویه می‌گرویدند.


title: حسن مجتبی

text: صلح حسن و معاویه به واقعهٔ صلح میان حسن بن علی و معاویة بن ابی‌سفیان اطلاق می‌شود که از جنگ بین کوفیان و شامیان جلوگیری کرد و طی آن خلافت با شروطی، از حسن به معاویه منتقل شد. این واقعه در ربیع‌الثانی ۴۱ ه.ق/اوت ۶۶۱ م پس از هفت ماه حکومتِ حسن بود.


title: حسن مجتبی

text: معاویه دو نماینده از نزدیکان خویش — عبدالله بن عامر و عبدالرّحمٰن بن سَمَره — را با پیامِ پذیرشِ همهٔ شروطِ حسن نزد وی فرستاد. او برای کاستن از قدرت روحیهٔ حسن، نامهٔ بزرگان قبایل را هم برای نشان دادن به حسن به نمایندگانش داده بود. نمایندگان برای پرهیز از خون‌ریزی، خلافت حسن پس از معاویه را مطرح کردند. در این شرایط، سپاه حسن در وضعیت خوبی قرار نداشت؛ پیوستن عبیدالله بن عباس به معاویه و شایعهٔ صلح‌جویی حسن و نیز شایعهٔ احتمال کشته شدن قیس، سپاه را در وضعیت روحی مناسبی قرار نداده بود. سپاهیان حسن را به کفر متهم می‌کردند و حسن نیز از آنان نومید شده و زخم خورده و اموالش غارت شده بود و در سپاه استقامت برای نبرد نمی‌دید، چه اینکه بسیاری از آنان درگیرِ تعصبات قبیله‌ای بودند و بزرگان‌شان برای همراهی به معاویه نامه نوشته بودند. در چنین شرایطی حسن چاره‌ای ندید جز اینکه برای جلوگیری از خون‌ریزی و حفظ جان مردم و امت اسلامی، صلح را بپذیرد. ازاین‌رو نمایندگان خویش را همراه با نمایندگان معاویه نزد وی فرستاد. آنان نامه‌ای را با مضمون رعایت خواسته‌ها و شروط حسن امضا کرده و نزد حسن فرستادند. در منابع، شرایط صلح حسن، به‌صورت ضد و نقیض بیان شده‌است. در گزارش‌هایی آمده که معاویه کاغذی سفید با مُهر خویش نزد حسن فرستاد تا حسن شروط خود را بر آن بنویسد. و حسن بعدها افسوس می‌خورد که چرا بیشتر درخواست نکرده‌بود. قرار شد که سالانه یک میلیون درهم به حسن پرداخت شود و پنج میلیون درهم از خزانهٔ کوفه و مالیات برخی مناطق ایران مانند اهواز، فسا و دارابگرد به وی تعلق گیرد. حسن پس از خواندن این نامه گفت که معاویه برای به‌دست‌آوردن خلافت خواسته‌است به طمع‌ورزی حسن متوسل شود. حسن در جواب از سفیر خود خواست برای مردم امان بگیرد. گزارش یعقوبی و مسعودی بدون ذکرِ مفادِ عهدنامه است. طبری چهار ماده از آن ذکر کرده، در جایی سه ماده و در جایی دیگر یک ماده آورده‌است. طبری دو ماده ذکر می‌کند که شامل درخواست‌های مالی حسن از معاویه است. به‌گفتهٔ "دانشنامهٔ جهان اسلام"، مبنای این مواد خبری به نقل از زُهری است که می‌گوید حسن می‌خواست تا می‌تواند برای خویش مال و امتیاز بگیرد. زهری با حکومت اموی نزدیکی داشته و از جانشینان معاویه اثر گرفته‌است. "دانشنامهٔ جهان اسلام" می‌گوید به نقل زهری دربارهٔ عدم مقاومت حسن در ماجرای پذیرش صلح، نمی‌توان اعتماد کرد. مفاد عهدنامه در منابعی مانند بلاذری و ابن اعثم متفاوت است. به نقل از بلاذری، مواد عهدنامه عبارت بوده‌اند از: حکومت معاویه بر اساس کتاب و سنت و روش خلفای پیشین باشد؛ وی جانشین تعیین نکند و تعیین خلیفه را به شورا بسپارد؛ جان و مال و فرزندان مردم در امان باشد؛ معاویه در عیان و نهان به بدگویی علی بن ابی‌طالب و حسن و اصحاب‌شان نپردازد. در منابع شیعی، شروط صلح‌نامه با نقل بلاذری و ابن اعثم کمی متفاوت است. نقل ابن شهرآشوب به این دو نزدیک است با این تفاوت که عمل به روش خلفای پیشین را ندارد و درعوض دارای بندی است که پانصد هزار درهم سالانه درخواست شده‌است. شیخ مفید در "الإرشاد" عهدنامه را با سه بند ذکر می‌کند که نحوهٔ تعیین خلیفه در آن نیامده و خودداری از دشنام علی بن ابی‌طالب و امان شیعیان از اعمال معاویه مورد تأکید قرار گرفته‌است. ابن بابویه در "عِلَلُ الشَّرایِع" و به نقل از کتاب "الفروق بین الأباطیل و الحقوق" اثر محمد بن بحر شیبانی، مفاد عهدنامه را چنین بیان می‌کند: حسن معاویه را «امیرالمؤمنین» نخواند؛ شهادتی نزد او اقامه نکند؛ معاویه به بازماندگان کشتگان جمل و صفین، یک میلیون درهم از خراج دارابگرد بپردازد. سه ماده از چهار مادهٔ این گزارش با منابع پیشین به‌کلی تفاوت دارد. تاریخ انعقاد عهدنامه متفاوت ذکر شده: ربیع‌الاول، جمادی‌الاول یا جمادی‌الثانی سال ۴۱ ه.ق مسعودی در "اَلتَّنبیهُ و الْاِشراف" تاریخ نخست را مشهورتر و درست‌تر می‌داند.


title: حسن مجتبی

text: حسن بار دیگر نماینده‌ای را برای تصریح شروط ارسال کرد. با پذیرش طرفین، معاهده‌ای تنظیم شد. متن صلحنامه حسن مجتبی در منابع مختلفی اعم از "علل الشرایع"، "تاریخ طبری"، "شرح نهج‌ُالْبلاغهٔ ابن ابی‌الحدید"، "مناقب ابن شهرآشوب"، "ترجمه الامام الحسن"، "عُمدَةُ الطّالب"، "تاریخُ الْخُلفاء"، "اَخبارُالطِّوال"، "اَلْاِحتجاج"، "مَقاتِلُ الطّالِبیّن"، "اَنسابُ الْاَشراف"، "اَلْفُتوح"، "نَصایِحُ الْکافیَة"، "فُصولُ الْمُهِمَّة"، "اَلْاِمامَةُ و السّیاسَة"، "کَشفُ الْغُمَّة" و "اَلصَّواعِقُ الْمُحْرِقَة" مورد توجه قرار گرفته‌اند. منابع در متن صلحنامه اتفاق نظر ندارند و هر کدام، بخشی از آن را گزارش کرده‌اند. متن تجمیعی عهدنامه با شرح اختلافات به قرار ذیل است:مردم بصره موضوع آخر — مالیات نواحی ایران — را نمی‌پذیرفتند و آن را متعلق به خود می‌دانستند؛ ولیری در "دانشنامهٔ اسلام" بر این باور است که شرایط دیگری نیز در منابع آمده که ممکن است بعدها به‌خاطر کاهش سرزنش‌های وارده بر حسن و القای این مطلب که حسن با این صلح از موضع قبلی‌اش کناره‌گیری نکرده، ساخته شده‌باشد. از این شرایط می‌توان به انتقال قدرت از معاویه به حسن پس از مرگ معاویه اشاره کرد. اما تعیین کردن پیشاپیش خلیفهٔ آتی در بین مسلمانان آن زمان جانیفتاده‌بود و معلوم بود که معاویه بعدها در مورد قبول این مطلب از سوی جامعهٔ مسلمانان با مشکل مواجه خواهدشد. نامه‌ای از معاویه حاکی از آن است که قرار شد این شرط در آینده اجرا شود. اما ضمانت محکمی از معاویه گرفته نشد.


title: حسن مجتبی

text: سرانجام با تصریح شروط حسن، عهدنامه در انتهای نیمهٔ نخست سال ۴۱ ه.ق میان طرفین به امضا رسید. "دانشنامهٔ اسلام" می‌نویسد این که معاویه عهد کرد که خلیفهٔ برحقی باشد نمی‌توانست دلیلی بر آن باشد که وی از سیاست‌های علی تبعیت می‌کند. به‌گفتهٔ مادلونگ، بعد از متارکهٔ جنگ، لشکر معاویه به کوفه آمد و در مراسم تسلیم خلافت به او، معاویه از حسن خواست که برخیزد و از وی عذرخواهی کند. اما حسن نپذیرفت و گفت که وی و حسین تنها نوه‌های محمد هستند و با وجود این‌که حق خلافت متعلق به وی بوده، اما معاویه در این مورد با وی به جنگ پرداخته و حسن تنها به‌خاطر علاقه به امت اسلامی و جلوگیری از خون‌ریزی، خلافت را به وی واگذارده‌است. به‌گزارش "دانشنامهٔ جهان اسلام"، پس از رفتن به کوفه، معاویه از حسن خواست تا بیعت کند، اما حسن ترک دشنام به علی بن ابی‌طالب و امان دادن به شیعیانش و خودداری از بداندیشی دربارهٔ آنان را شرط نمود. معاویه که قصد داشته به قیس بن سعد امان ندهد، با پافشاری حسن قبول کرد و سپس حسن با وی بیعت نمود. محمد بن بحر شیبانی و نیز مرتضی علم‌الهدی در "تَنزیهُ الْاَنبیاء"، بیعت حسن را گونه‌ای آتش‌بس و قراردادی بر ترک جنگ دانسته‌اند. سپس حسین از بیعت سر باز زد و حسن او را تأیید کرد. قیس نیز با اصرار حسن بیعت کرد. معاویه نیز در سخنرانی‌اش تمامی عهدهایی را که در عهدنامه پذیرفته بود، انکار کرد.


title: حسن مجتبی

text: لَئورا وِچّا وَلیِری در "دانشنامهٔ اسلام" می‌نویسد در منابع تاریخی عوامل پذیرش صلح توسط حسن، صلح‌دوستی، بیزاری از سیاست و چنددستگی‌های متعاقبش و تمایل به جلوگیری از خون‌ریزی‌های گسترده گزارش شده‌است. اما احتمال دارد که وی به‌علت نبود نهضت حامی‌اش، صلح را پذیرفته باشد. اگر پذیرفته شود که علی از روی عادت، هفته‌به‌هفته خزانه را خالی می‌کرد و محتویاتش را بین مردم تقسیم می‌کرد، بنابراین دولت حسن با مشکلات مالی روبرو بود. علاوه‌برآن، علی در سال‌های آخر خلافتش با شکست‌های پی‌درپی مواجه شد و این مهم در زمان خلافت حسن تشدید شد. ازاین‌رو حسن نمی‌توانست به سربازانی تکیه کند که میل چندانی به جنگیدن نداشتند. تبعات بعدی صلح، بر علویان بسیار گران آمد. در بحث و جدل‌هایی که با آنان می‌شد، آنان در مورد این مطلب که حسن از حق خودش به‌عنوان خلیفه کناره گرفته و بنابراین آنان دلیلی برای مخالفت ندارند، پاسخی نداشتند. حدیثی موجود است که مدعی است حسن، در حق خودش به‌عنوان خلیفه پافشاری نخواهد کرد. این حدیث می‌گوید محمد گفته‌است که این پسرم حسن حاکمی است که خداوند توسط او، روزی دو گروه مخالف مسلمان را در کنار هم می‌آورد.


title: حسن مجتبی

text: معاویه، حسن را درخواست‌کنندهٔ صلح نمایاند و به علی بن ابی‌طالب نیز ناسزا گفت. حسین خواست تا پاسخ گوید، اما حسن او را نهی کرد و خود در خطبه‌ای تشریحی کلی از موضوع عهدنامه و پیشنهاد صلح معاویه را برای مردم ارائه داد و سپس در پاسخ ناسزای معاویه به پدرش، اصل و نسب خانوادگی خویش را با معاویه مقایسه کرد. معاویه از این کار حسن برآشفت. در فردای آن روز حسن کوفه را به سوی مدینه ترک کرد و تا پایان عمر در آنجا ماند. مادلونگ می‌نویسد معاویه به‌دنبال خون‌خواهی از عثمان بوده و سه روز به مردم فرصت داد تا با وی بیعت کنند و درغیراین‌صورت بخشیده نخواهندشد. صلح حسن همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد، واکنش‌هایی را در میان حامیانش برانگیخت. بسیاری از اشخاصی که پیشتر زمینه‌سازی برای متارکهٔ جنگ کرده بودند یا به دلایل دیگر، حسن را تنها گذاشتند، اکنون پذیرش عهدنامه از جانب وی را خطا می‌دانستند و صراحتِ ایشان نسبت به حسن، سبب می‌شد تا وی سکوت نکرده و دلایل پذیرش صلح را بیان کند. این مخالفت‌ها از سوی افرادی با گرایش‌های فکری مختلف مانند سُفیان بن لَیْل (ابی‌لیلی)، سلیمان بن صرد خزاعی، حجر بن عدی، عبدالله بن زبیر، عَدی بن حاتَم و برخی دیگر انجام شده که حسن در مقام پاسخ به آنان برآمد. این گفتگوها در منابع آمده‌است. حجر بن عدی گفت که ای کاش می‌مرد و صلح کردن حسن را نمی‌دید. همچنین وی یا یکی دیگر از پیروان، حسن را باعث ذلتِ مسلمانان دانست. بعضی دیگر گفتند که حسن باید در تصمیمش تجدیدنظر کند. دلایل بیان‌شده از سوی حسن عبارتند از: ناهماهنگی، چندرأیی و نداشتن آمادگی کامل جهت جنگ میان کوفیان و در نتیجه تحمیلِ کشتگانِ فراوان، خون‌ریزی بسیار و خطر تزلزلِ جامعهٔ اسلامی، تنها ماندن حسن، اختلاف میان شیعیان و درنهایت تشخیص موقعیت و مصلحت مسلمانان. شیعیان در سال‌های بعد، این مطلب را که حسن هیچ‌گونه تعهدی از معاویه نگرفت که بعد از مرگش خلافت را به وی بسپارد، نمی‌پذیرفتند. معاویه پس از صلح حسن، اقدامات متعددی در جلوگیری از شورش‌های شیعیان انجام داد. به‌عنوان مثال برخی قبایل شیعی را از کوفه خارج کرده و به‌جای آن‌ها قبایلی از شام و بصره و بین‌ُالنَّهرین را اسکان داد.


title: حسن مجتبی

text: پس از دست کشیدن از خلافت، حسن راهی مدینه شد. در بین راه در قادِسیّه، نامه‌ای از معاویه دریافت نمود که از وی خواسته‌بود تا در جنگ علیه یکی از خوارج به‌نام ابن حَنصهٔ طایی که به‌تازگی قیام کرده‌بود به او کمک کند. حسن پاسخ داد که به این علت از جنگ دست کشیده‌است تا صلح را به میان امت برگرداند و به‌همین‌دلیل در جنگ شرکت نخواهدکرد. او در مدینه حداقل به‌ظاهر زندگی آرامی داشت و در امور سیاسی دخالتی نمی‌کرد. اما عدم پایبندیِ معاویه به عهدنامه و برخی عزل و نصب‌ها و رفتارهای وی، سبب می‌شد تا حسن از عملکرد و رفتارهای وی انتقاد نماید. معاویه به‌ظاهر سعی می‌کرد تا احترام حسن را نگاه دارد اما درعین‌حال برای کاهش احترام حسن در نزد مردم تلاش می‌کرد. از مهم‌ترین انتقادهای حسن نسبت به معاویه، برنامه‌ریزی جهت حکومت یزید پس از معاویه بود. واکنش‌های بسیاری همچون عدم اطاعت از اوامر معاویه که خود را امیرالمومنین می‌دانست و نگارش نامه‌های انتقادی تا حدی که معاویه به تبعیت از قرآن و سنت پیامبر فراخوانده می‌شد، از حسن در برابر رفتار و عملکرد معاویه ثبت شده‌است.


title: حسن مجتبی

text: به‌گزارش "دائرةالمعارف بزرگ اسلامی"، موضع حسن بر این بود که تا مرگ معاویه، قیام و حرکت متقابل به صلاح نیست. او در هنگام خروج از کوفه، به یاران خویش می‌گفت تا خود را برای وقت مناسب آماده کنند. معاویه چندین بار بر همراهی حسن با خویش تأکید می‌کرد که نمونهٔ آن در ماجرای خروج گروهی از قبیلهٔ هوازن بود و معاویه از حسن خواست تا در کنار او باشد؛ اما حسن با یادآوری شروط عهدنامه دربارهٔ امیرالمؤمنین ندانستنِ معاویه از جانب خویش، اطاعت و قبول درخواست معاویه را لازم ندید و از همراهی با وی خودداری کرد بی آنکه در روابط میان‌شان خللی پدید آید. وقتی معاویه دید که حسن حمایت چندانی از خلافتش نمی‌کند، روابط میان دو به تیرگی گرایید. در سال‌های پس از صلح، حسن سفرهایی بین حجاز و دمشق داشت. ویلفرد مادلونگ معتقد است که گرچه حسن گه‌گاه برای گرفتن هدایا و عطاها به دمشق نزد معاویه می‌رفت، اما بخش اعظم این هدایا به عبدالله بن جعفر — پسر عموی حسن — که گرایش‌های سیاسی یا آرزوهای این‌چنینی نداشت می‌رسید و عبدالله این پول‌ها را صرف فعالیت‌های مرتبط با موسیقی، آوازخوانی و شعر و شاعری می‌نمود.


title: حسن مجتبی

text: نقل مشهور دربارهٔ تاریخ درگذشت حسن مجتبی، ۲۸ صفر ۵۰ ه.ق است. اما سال‌های ۴۸، ۴۹، ۵۱، ۵۷، ۵۸ و ۵۹ ه.ق نیز برای سال وفات ذکر شده‌است. روزهای آخر صفر، دو روز مانده به آخر صفر، هفتم صفر و ربیع‌الاول نیز برای روز و ماه درگذشت آمده‌است. برطبق روایت ابن سعد، حسن در تاریخ ۵ ربیع‌الاول ۵۰ ه.ق/۲ آوریل ۶۷۰ م درگذشت. حاج‌منوچهری در "دائرةالمعارف بزرگ اسلامی" تاریخ صفر ۵۰ ه.ق/مارس ۶۷۰ م را ذکر می‌کند. شیخ مفید عمرِ حسن را در هنگام مرگ ۴۸ سال ذکر می‌کند؛ و با توجه به دیگر نقل‌ها دربارهٔ مرگ، عمر وی ۴۶، ۴۷ و ۵۸ سال نیز آورده شده‌است. ذهبی ۵۸ سال را کاملاً مردود می‌داند. مادلونگ در "دانشنامهٔ ایرانیکا" می‌نویسد که منابع اولیه قریب به اتفاق، علت درگذشت حسن را مسمومیت می‌دانند و اکثراً هم جعده همسر حسن، دختر اشعث بن قیس رهبر قبیلهٔ کِنده را شخص مسموم‌کننده می‌دانند. این مسمومیت در طی مدتی طولانی انجام شد. ابن سعد مدت آن را نزدیک به چهل روز ذکر می‌کند. بنا بر برخی گزارش‌ها، حسن پیشتر نیز چندین بار مسموم شده، اما نجات یافته بود. طبق گزارش‌هایی از منابع اسلامی، حسن برای‌این‌که کسی به ناحق در جریان انتقام‌گیری برای حسن کشته نشود، ظنش به سوءقصد کننده به جانش را به حسین ابراز نداشت. بااین‌حال، یادداشت‌های دیگر نشان می‌دهد که حسن ممکن است توسط یکی دیگر از همسرانش، هند دختر سُهَیْل بن عَمرو مسموم شده‌باشد، ولی اشاره می‌کند که معمولاً عامل تحریک‌کننده، معاویه بوده‌است و برای وی که در حال ترویج مسئلهٔ خلافت یزید بود، این مرگ، رقیب خلافتی از پسرش زدود و به‌نظر هم نمی‌رسد که معاویه خوشحالی خود را از درگذشت حسن پنهان کرده‌باشد. مادلونگ می‌نویسد که محمد بن جریر طبری، واقعهٔ مسموم شدنِ حسن را به‌خاطر ترس از ایجاد تفرقه در امت اسلامی نقل نکرده‌است. ولیری در "دانشنامهٔ اسلام" طی تحلیل تاریخی که در مورد درگذشت حسن انجام داده می‌نویسد که پدر جعده، اشعث که رئیس یک قبیلهٔ یمنی بود، به‌خاطر خدمت به معاویه از سوی شیعیان به‌عنوان خائن شمرده شده‌است. ازاین‌رو محتمل است که نفرت شیعه از پدر به دختر نیز منتقل شده‌باشد. برخی منابع غیرشیعی مانند "الامامة و السیاسة" منسوب به ابن قُتَیْبه، بیماری و درگذشت حسن را طبیعی دانسته‌اند و حتی گزارش بیماری سل را داده‌اند. به‌گزارش "دانشنامهٔ جهان اسلام"، برخی دیگر از نویسندگان غرب دنیای اسلام مانند ابن عربی و ابن خلدون، نقش معاویه در قتل حسن را بعید و آن را ساختهٔ شیعیان دانسته‌اند؛ اما این نظر ایشان متأثر از دیدگاه‌شان دربارهٔ خلافت و تحت تأثیر فضای هوادارانهٔ اَندِلُسیان نسبت به امویان است.


title: حسن مجتبی

text: در سال ۲۰۱۶، گروه تحقیقاتی نیکول بورکه و همکاران از دانشگاه نشوا در آمریکا با بررسی شواهد سم‌شناسیِ پزشکی و اسناد تاریخی اعلام کردند که علت درگذشت حسن بن علی، مسمومیت با سمِّ کالومل (با فرمول شیمیایی جیوه (I) کلرید) ساخته شده در بیزانس بوده‌است. این یافتهٔ علمی اثبات‌کنندهٔ دخالت معاویه در طرح‌ریزیِ قتلِ حسن بن علی است.