وجه دوم: چشم دل یا خیال‌پردازی است. انسان می‌تواند بدون استفاده از چشم فیزیکی خود با عنصر خیال‌پردازی، حتی 
گزینه‌ها:
به چشم دیگران هم می‌آید و نمای بیرونی دارد.
کسی گوی را ربوده که آب کم‌جوید و تشنگی به‌دست‌آورد؛ تا چشمه‌های شناختش از هرسو روانه‌شود.
در تاریکی به هر جا که قبلاً سفر کرده یا نکرده است، سفر کرده و آنها را ببیند.
با چشمان خودش دیده، از نمای خیلی نزدیک؛ آن هم برای دوست صمیمی‌اش.
جملهٔ کامل: وجه دوم: چشم دل یا خیال‌پردازی است. انسان می‌تواند بدون استفاده از چشم فیزیکی خود با عنصر خیال‌پردازی، حتی در تاریکی به هر جا که قبلاً سفر کرده یا نکرده است، سفر کرده و آنها را ببیند.