بر خلاف آنچه گمان می‌رود، محبت و عشق، به وجود آورندۀ اتحاد نیست، بلکه این دو پدیده، عامل حرکت و به فعلیت رسیدن این استعداد است که منجر به اتحاد می‌شود، زیرا 
گزینه‌ها:
ایمان به خداوند واحد و بستر انسانیت و ارزش‌های والای مشترک بین دو طرف قوی تر از آتش کینه توزان است.
دو پدیدۀ مزبور (محبت و عشق) مرتبۀ شدیدی از اراده است که از کیفیت‌های خاص روانی است؛ در صورتی که اتحاد مورد بحث از جوهر جان‌های آدمیان سر برمی‌آورد.
ارتباط و انس با مبدأ هستی و غنی مطلق، به انسان غنا می بخشد و در سایه عبادت خالصانه و عاشقانه، انسان پشتوانه شخصیتی می یابد.
وجود از منظر حقیقت و ذات واحد و یگانه (خدا) است و به علت عروض تجلیات و مظاهر کثرت دارد؛ و مظاهر نمایانگر اویند (وجودنما).
جملهٔ کامل: بر خلاف آنچه گمان می‌رود، محبت و عشق، به وجود آورندۀ اتحاد نیست، بلکه این دو پدیده، عامل حرکت و به فعلیت رسیدن این استعداد است که منجر به اتحاد می‌شود، زیرا دو پدیدۀ مزبور (محبت و عشق) مرتبۀ شدیدی از اراده است که از کیفیت‌های خاص روانی است؛ در صورتی که اتحاد مورد بحث از جوهر جان‌های آدمیان سر برمی‌آورد.