مداد سیاه، پسر کوچولو را دوست داشت. توی دلش می گفت: کاش 
گزینه‌ها:
روستایی بودم و دلم را به آب شیرین و گوارایش خوش می کردم و دیگر آب را گل نخواهم کرد؛ چون خودم هم آبی برای خوردن ندارم!
می توانستم آسمان نقاشی اش را آبی کنم.
عشق آن نوجوان در درون قلبش نفوذ کرده از او درخواست کام جویی می کند؛ یقیناً ما او را در گمراهی آشکاری می بینیم.
روز به روز بر عشق و علاقه‌ وی نسبت به این رشته‌ جذاب بیشتر می‌شد بر سخت‌گیری و مخالفت‌های پدرش نیز افزوده می‌شد.
جملهٔ کامل: مداد سیاه، پسر کوچولو را دوست داشت. توی دلش می گفت: کاش می توانستم آسمان نقاشی اش را آبی کنم.