الف) بسیارى از مفسران، آن را بر اساس ظاهر روایات، مرکب از حروف و الفاظ دانسته‌اند. برخى از آنان گفته‌اند: اسم ‌اعظم، اسمى معین نیست، بلکه 
گزینه‌ها:
هر اسمى را که بنده در حال استغراق در معرفت الهى و انقطاع فکر و عقل از غیر او بر زبان آورد، همان اسم اعظم است.
اینها امهات صفات یا اسماء سبعه هستند که شیخ اکبر محیی الدین در فتوحات آنها را «الائمة السبعة » نامیده است و هر یک از این اسما، نسبتی با هر عینی دارند.
موجب شده تا هم کمیاب وهم پرطرفدار باشد وآن طلسمی است که روایات فراوانی دال بر اسم اعظم بودن آن متواتر آمده است .
به غفلت، سكرة گفته ‏اند.
جملهٔ کامل: الف) بسیارى از مفسران، آن را بر اساس ظاهر روایات، مرکب از حروف و الفاظ دانسته‌اند. برخى از آنان گفته‌اند: اسم ‌اعظم، اسمى معین نیست، بلکه هر اسمى را که بنده در حال استغراق در معرفت الهى و انقطاع فکر و عقل از غیر او بر زبان آورد، همان اسم اعظم است.