برای لذت‌ها و شادی‌های خود در این جهان باید همیشه تاوان بدهیم و اغلب همین لذت‌ها را با ضرر می‌خریم. چون 
گزینه‌ها:
همیشه نداشته‌ها را می‌بینیم گلایه و شکایت می‌کنیم که نباید اینگونه باشد و باید خدا را شکر کنیم که نعمت‌ها تداوم و کمبودها جبران شود.
از آنجا که مظلوم هستند باید آنچه از دست ما بر می‌آید عملاً و جانا نشان بدهیم.
سعادت نقد و واقعی را به امید نسیه‌ای از کف می‌دهیم که شاید نقد شود.
درست مانند همه‌چیز‌های دیگر در جهان بازی آخرین بازمانده از ما، این شادی موقتی است و به لطف مِل او به‌زودی به دنیای واقعی بازگردانده می‌شود.
جملهٔ کامل: برای لذت‌ها و شادی‌های خود در این جهان باید همیشه تاوان بدهیم و اغلب همین لذت‌ها را با ضرر می‌خریم. چون سعادت نقد و واقعی را به امید نسیه‌ای از کف می‌دهیم که شاید نقد شود.