در معرفت‌شناسی، فیلسوفان از واژهٔ «باور» برای اشاره به نگرش‌های شخصی مرتبط با ایده‌ها و مفاهیم درست یا غلط استفاده می‌کنند. با این حال،
گزینه‌ها:
همیشه تنها دو دیدگاه ممکن در قلمرو عرفی وجود دارد: آدمی یا از جوهریت آغاز می‌کند و یا به شیوه ذرّه‌گرایانه پیش می‌رود و از پایهِ تفرّد صعود می‌کند.
«باور» نیاز به درون‌نگری و احتیاط فعال ندارد.
باور به اینکه هیچ خدایی وجود ندارد.
بر افکار و باورهای غلط فرد نیز تأکید داشته و سعی می‌کند تا دیدگاه‌های ناامیدانه را از بین ببرد.
جملهٔ کامل: در معرفت‌شناسی، فیلسوفان از واژهٔ «باور» برای اشاره به نگرش‌های شخصی مرتبط با ایده‌ها و مفاهیم درست یا غلط استفاده می‌کنند. با این حال، «باور» نیاز به درون‌نگری و احتیاط فعال ندارد.