لِنی پیش خود مجسّم کرد که دوست نیز از پنجره به داخل خانه چشم می‌دوزد و سپس 
گزینه‌ها:
این زلال ابدی در دلش نچكیده بود، غبطه می خورد كه چرا دوستان و همرزمانش نوبت به نوبت شهید شده اند و او همچنان در صف انتظار ایستاده است.
مردى نزد ابراهیم که در آن جمع بود رفت و چیزى بدو گفت.
به او نگاه می‌کند و منتظر می‌ماند.
آنجا سست می‌شود، حیران می‌شود و دلش می‌خواهد که تا ابد در همان‌ جایی که آمده است، بنشیند و دیگر کوله سنگینش را به دوش نکشد.
جملهٔ کامل: لِنی پیش خود مجسّم کرد که دوست نیز از پنجره به داخل خانه چشم می‌دوزد و سپس به او نگاه می‌کند و منتظر می‌ماند.