حسن در اتاق را باز کرد. چند قدم جلو آمد، دور تا دور اتاق را نگاه کرد و گفت:«ای بابا، این تلویزیون برای کی روشن است؟» ناگهان 
گزینه‌ها:
پدر و مادرش را پیدا میکند، از طریق اتاق زیر شیروانی که برای مدت طولانی قفل شده است، به دنیای اسباب بازی ها میفتد.
در هنگام مراجعۀ دوبارۀ مراقب (مادر) به اتاق، با گرفتن ژست‌های عجیب و غریب به خود، نگاهشان را از مادر می‌گیرند.
همه چیز رو به سیاهی رفت، در کمتر از یک ثانیه همه چیز را دید: اتاق سیاه شد، برگه ای که موشک شده بود سیاه شد و باران هم سیاه شد.
نگاهش به مادر افتاد که در اتاق کناری روبروی آیینه محو صورتش شده و متوجه حضور او نبود.
جملهٔ کامل: حسن در اتاق را باز کرد. چند قدم جلو آمد، دور تا دور اتاق را نگاه کرد و گفت:«ای بابا، این تلویزیون برای کی روشن است؟» ناگهان نگاهش به مادر افتاد که در اتاق کناری روبروی آیینه محو صورتش شده و متوجه حضور او نبود.