دل آزادچهر واریخت. نگاهش را از صورت‌های به‌عقب برگشته با دشواری دزدید و راست به چشمان خدیو خیره شد که 
گزینه‌ها:
آفتاب آهنگ مغرب کرد شاه دست از شکار کشید و گفت تا قالیچه‌ای روی برف گستردند و موزه از پایش بیرون آوردند آنگاه وضوء ساخته به نماز ایستاد.
هر گام که بدو نزدیک‌تر می‌شد، بیش می‌یافت که حقیقت زیبایی در زشتی و بیرحمی بیابان به شکلِ آن زن لابه‌لای نی‌ها آرمیده است.
می‌گذاشتم شیرینی نام نبهان دقیقه‌ای در جانش بماند!
شیطان‌وار برق می‌زدند.
جملهٔ کامل: دل آزادچهر واریخت. نگاهش را از صورت‌های به‌عقب برگشته با دشواری دزدید و راست به چشمان خدیو خیره شد که شیطان‌وار برق می‌زدند.