عجب دنیایی است! این همه آدم، این همه جوان و نوجوان، با این همه 
گزینه‌ها:
جهت گیری جور و واجور.
شکایت باقی است که ارمغانی چنین عزیز به این اندکی چراست!
نمیتواند قبول کند این حجم از بیشعوری و احمق بودن را و حوصله حرف های بیهوده ندارد ما به کیفیت اهمیت میدهیم نه به کمیت!
جوانان ناپخته هستند و به همین خاطر نمیتوانند موفق باشند !
جملهٔ کامل: عجب دنیایی است! این همه آدم، این همه جوان و نوجوان، با این همه جهت گیری جور و واجور.