در یک چهارشنبه بارانی، وقتی قسم خوردم که آن چیزی که می‌خواهم نباشم، ساعت 12:15پدربزرگم را در بیمارستان، طبقه هشتم در انتهای راهرو کنار پنجره در حالی که 
گزینه‌ها:
زانو خم کردم و میان دالان دراز و باریک اندرونی در خود شکستم.
چـشمانش پر از اشـک شـد، عرض کردم یا رسول الله تو را گریان مشاهده می کـنم.
به لحاظ عواطف پدر و فرزندی، بسیار در درون خویش محزون و متأسف بود به هیچ عنوان جزع و فزع از خود نشان نداد و در قضای الهی صبر پیشه نمود.
اشک می‌ریخت دیدم.
جملهٔ کامل: در یک چهارشنبه بارانی، وقتی قسم خوردم که آن چیزی که می‌خواهم نباشم، ساعت 12:15پدربزرگم را در بیمارستان، طبقه هشتم در انتهای راهرو کنار پنجره در حالی که اشک می‌ریخت دیدم.