تونی مدتی طولانی به فتوکپی ضمیمه‌ی نامه زل زد. بعد در حالی‌که 
گزینه‌ها:
خمیازه می‌کشید نگاهی به آسمان کرد و گفت: سپاس یزدان پاک را که بار دیگر به من فرصت داد تا طلوع زیبای خورشید را ببینم.
شمایل شک و شبهه به خود گرفت و نگاهی مبهم به جمعیت ایستاده انداخت که منتظر شروع بودند.
گویی با صدای بلند فکر می‌کرد، به بقیه‌ی متن اندیشید.
استخوان پوسیده اى در دست گرفت و گفت: محمد مى پندارد که این استخوان دوباره زنده می‌شود.
جملهٔ کامل: تونی مدتی طولانی به فتوکپی ضمیمه‌ی نامه زل زد. بعد در حالی‌که گویی با صدای بلند فکر می‌کرد، به بقیه‌ی متن اندیشید.