هرکسی به میل و خواست او سخن گویند] و برای هر غم و اندوهی اشک ها ریزند   گروهی از مردم، همانطور که 
گزینه‌ها:
روزمره گذرانی را هم تحمل نمی کند؛ عرق جبین و کار سنگینی را درخواست می دارد و از مبلغ، مایه گذاشتن و جان را در طبق ایثار نهادن، طلب می کند.
زبان آن ها با دلشان همراه نیست، اشک هایشان نیز با احساسات و نیات درونی آن ها هماهنگ نیست.
نیز به طور پنهانی به آنها حسادت می ورزد و چنانچه نتواند خود را به شرایط آنها برساند بسیار دچار عذاب ، سردرگمی و ویرانی می شود.
یک لحظه آزادی سخن گفتن نداشته‌اند و کاری را به خواستِ دلِ خود نکرده‌اند.
جملهٔ کامل: هرکسی به میل و خواست او سخن گویند] و برای هر غم و اندوهی اشک ها ریزند   گروهی از مردم، همانطور که زبان آن ها با دلشان همراه نیست، اشک هایشان نیز با احساسات و نیات درونی آن ها هماهنگ نیست.