به نظر می‌رسد هر داستان یک چهره دارد. در واقع این قانونی محکم در هر اتاق خبری است. روزنامه‌نگاران (و البته 
گزینه‌ها:
همگان دست به سینه نشسته‌اند و با چهره‌هایی سرد و مظنون به من و همکارم می‌نگرند.
خوانندگان آن‌ها) که همیشه در پی «زاویه دید مردم» هستند این اصل را یک قدم جلوتر هم می‌برند و قربانی انتساب ذاتی می‌شوند.
هرچه متقلبین در این زمینه تبحر داشته باشند؛ دستشان از ایجاد این رایحه کوتاه است.
مردم را تشویق می‌کند که به داستان‌های فیلم همچون یک سفر ـ مجازی یا غیر مجازی ـ بنگرند؛ که البته به طور معمول این‌ گونه هستند.
جملهٔ کامل: به نظر می‌رسد هر داستان یک چهره دارد. در واقع این قانونی محکم در هر اتاق خبری است. روزنامه‌نگاران (و البته خوانندگان آن‌ها) که همیشه در پی «زاویه دید مردم» هستند این اصل را یک قدم جلوتر هم می‌برند و قربانی انتساب ذاتی می‌شوند.