حضرت امام در این باره می­ فرمایند: در مواردی که غیبت واجب است؛ باید اقدام نمود ولی 
گزینه‌ها:
تنها به مقدار متیقن می توان از حرمت مذکور دست کشید و آن، جایی است که هیچ مصلحتی در صلح نباشد .
اعاده و ارشاد به بکن یا نکن حکم عقل است و ذکر لازم و ارادة ملزوم و کنایه و ارشاد به بطلان صلات یا عدم آن است.
نیت را از هوای نفس و متابعت شیطان باید تلخیص نمود ولی در موارد جواز، ترک آن اولی است.
هیچ کار خلافی به جا نیاورده، احتیاط واجب آن است روزۀ آن روز را تمام کند و قضای آن را هم به جا آورد.
جملهٔ کامل: حضرت امام در این باره می­ فرمایند: در مواردی که غیبت واجب است؛ باید اقدام نمود ولی نیت را از هوای نفس و متابعت شیطان باید تلخیص نمود ولی در موارد جواز، ترک آن اولی است.