شناختِ انسان نیز از دید دانش مادّی، در همین مرحله، یعنی حیات دنیوی متوقّف می شود؛ در حالی که 
گزینه‌ها:
ذات خدا حقیقتی لایتناهی است و در عقل محدود بشری جای نمی‌گیرد، عقل از درک حقیقت او و آنچه که مربوط به عالم غیب و ماوراءطبیعت است عاجز و حیران می ­ماند.
در دریافت وحیانی و دینی، شخصیّت حقیقی انسان، نه جسم او و تجلیّات جسمانی مادّی اش، بلکه جوهر و ریشه ای متعالی است که به هیچ روی مقهور مرگ نمی شود.
دست‌وپا، حقیقت انسان نیست، حقیقت انسان روح اوست نه بدن او، پس طبیب انسان کسی است که مشکلات اخلاقی و روحی او را درمان کند؛ نه بیماری‌های بدنی او را.
او می‌دید که اساس و ریشه شرق و عالم اسلام بر انسان‌گرایی است؛ لذا جامعه اسلامی باید به این موضوع توجه داشته باشد.
جملهٔ کامل: شناختِ انسان نیز از دید دانش مادّی، در همین مرحله، یعنی حیات دنیوی متوقّف می شود؛ در حالی که در دریافت وحیانی و دینی، شخصیّت حقیقی انسان، نه جسم او و تجلیّات جسمانی مادّی اش، بلکه جوهر و ریشه ای متعالی است که به هیچ روی مقهور مرگ نمی شود.