تشکیک در لغت به معنای شک و تردید و تحیر است.در این مسئله چون یک لفظ از طرفی، حکایت از وحدت معنا دارد و در عین حال مفاهیم یکسان نبوده، بلکه تقدم و تاخر یا اولویت و عدم اولویت در آنها وجود دارد و از طرف دیگر،
گزینه‌ها:
در عین وحدت لفظ و معنا، مصداق های مختلف دارد که باعث تشابه و تردید آنها می شود، لذا این مسئله را تشکیک نام نهاده اند.
باید همیشه علت مقدم بر معلول باشد و تقدم و تاخر، یعنی تشکیک در ماهیت جایز نیست، پس باید تقدم علت و تاخر معلول مربوط به وجود باشد.
رتبه‌بندی وجود دارد؛ برخی از اسماء وسیع هستند و برخی دیگر جزئی‌اند و این به لحاظ سعه و ضیق وجودی اسماء و نیز به جهت آثار آنها در عالم است.
صرف کلام از ظاهرش و حمل آن برخلاف ظاهر به واسطه دلیل بنام تأویل روشی دائر گردیده با این که خود این روش خالی از تناقض نیست.
جملهٔ کامل: تشکیک در لغت به معنای شک و تردید و تحیر است.در این مسئله چون یک لفظ از طرفی، حکایت از وحدت معنا دارد و در عین حال مفاهیم یکسان نبوده، بلکه تقدم و تاخر یا اولویت و عدم اولویت در آنها وجود دارد و از طرف دیگر، در عین وحدت لفظ و معنا، مصداق های مختلف دارد که باعث تشابه و تردید آنها می شود، لذا این مسئله را تشکیک نام نهاده اند.