امتحانای مارول اون موقع اینجوری بود که یکی از داستان‌های واقعی رو می‌دادن به شرکت کننده‌ها و اونا باید دیالوگ باکس‌ها یا همون ابرهای بالای سر شخصیت‌ها رو پر می‌کردن. یعنی 
گزینه‌ها:
کاراکتر هم این سختی را داشت که این تغییر جوری اتفاق بیفتد که باورپذیر باشد.
یه داستان روی تصاویر از قبل آماده شده پیاده می‌کردن.
به جلوی کلاس می‌‌آمد و می‌گفت که چند معما را حل کرده بوده است (پس هیچ سندی وجود نداشت و افراد می‌توانستند دروغ بگویند).
یا دروغ گفتن یا هیجان زده شده بودن یا تو اون لحظه تابع هورموناشون بودن.
جملهٔ کامل: امتحانای مارول اون موقع اینجوری بود که یکی از داستان‌های واقعی رو می‌دادن به شرکت کننده‌ها و اونا باید دیالوگ باکس‌ها یا همون ابرهای بالای سر شخصیت‌ها رو پر می‌کردن. یعنی یه داستان روی تصاویر از قبل آماده شده پیاده می‌کردن.