عقلی که عدلیه آن را پذیرفته و اشاعره آن را مردود می دانند، همان حسن و قبح به معنای سوّم می باشد. عقل انسان خوبی و بدی  را درک می کند، امّا بعد از درک، عقل حق حکم دادن را ندارد؛ زیرا مساله ی امر و نهی کردن فقط کار خداوند است؛ لذا 
گزینه‌ها:
عملی که امام(ع) در آن محاجه انجام می‌دهد ارائه عقلانیت شارع برای استنباط «تفاوت موضوع مؤثر در حکم» است.
برای رسیدن به این مرحله، عقل، عملیات دیگری را نیز طی می کند که ملازمه ی عقلی بین  نام دارد و عقل از این طریق احکام الهی را کشف می کند.
عقل و منطق حکم می کند آلودگی فرد، خواسته یا نـاخواسته، جـامعه را نـیز آلوده می کند.
حل شبهه واجب است و نیز به دلیل این که تکلیف کردن به ایمان با وجود شبهه از مصادیق تکلیف به ما لا یطاق است .
جملهٔ کامل: عقلی که عدلیه آن را پذیرفته و اشاعره آن را مردود می دانند، همان حسن و قبح به معنای سوّم می باشد. عقل انسان خوبی و بدی  را درک می کند، امّا بعد از درک، عقل حق حکم دادن را ندارد؛ زیرا مساله ی امر و نهی کردن فقط کار خداوند است؛ لذا برای رسیدن به این مرحله، عقل، عملیات دیگری را نیز طی می کند که ملازمه ی عقلی بین  نام دارد و عقل از این طریق احکام الهی را کشف می کند.