نتیجه گیری: انسان موجودی اجتماعی است که به تنهایی نمی تواند به زندگی خود ادامه دهد و مجبور به برقراری رابطه با دیگران است. شاید برقراری روابط دوستانه و صمیمانه میان دوستان و نزدیکان موجب گسترده شدن روابط شده و از طرفی 
گزینه‌ها:
اگر این چاکرا باز باشد؛ افراد در روابط و زندگی خود احساس راحتی کرده و قدردان هستند.
انسان همیشه به دنبال ارتباط و بیان احساسات و عواطف با استفاده از این روش ها است.
گره ای از مشکلات مردم باز گردد.
ایجاد یک حس تعهد عمومی در میان مردم و بیداری و حساس بودن اعضای جامعه است که مساله‌ای بسیار ارزشمند و گرانبهاست.
جملهٔ کامل: نتیجه گیری: انسان موجودی اجتماعی است که به تنهایی نمی تواند به زندگی خود ادامه دهد و مجبور به برقراری رابطه با دیگران است. شاید برقراری روابط دوستانه و صمیمانه میان دوستان و نزدیکان موجب گسترده شدن روابط شده و از طرفی گره ای از مشکلات مردم باز گردد.