زیگفرید به وسط کلبه، جایی که پدرش دراز کشیده بود، نگاه کرد. انگار منتظر بود پدرش صحبت کند، اما 
گزینه‌ها:
با عزت نفس و مناعت طبع می‌زیست و هرگز از کسی تقاضایی نکرد و به احدی برای تأمین امور مادی زحمت نمی‌داد.
برای تمنای خویشاوند خود که التماسش می‌کردند که اگر چیزی دارد بگوید، نیز بی‌اعتنا بود.
پدرش هیچ حرفی نمی‌زد زیرا مرده بود.
در گوشه‌ای میخکوب می‌شود گویی به حالت خواب رفته است.
جملهٔ کامل: زیگفرید به وسط کلبه، جایی که پدرش دراز کشیده بود، نگاه کرد. انگار منتظر بود پدرش صحبت کند، اما پدرش هیچ حرفی نمی‌زد زیرا مرده بود.