در فلسفه هیدگر، اختیار و آزادی انسان یعنی فراتر رفتن از وضع موجود، یعنی 
گزینه‌ها:
نتیجه ای است که از آن می گیرد که همان اصالت وجود به معنای غربی آن و در نتیجه، آزادی اختیار و مسؤولیت انسان در برابر اعمال خود اوست.
میدان را برای اجرای احکام الله آماده کرد و در نهایت، شهادت، پایان راه و اوج اعتلای انسان محسوب می شود.
تو قبل از آنکه «جسم» باشی «روحی» و پیش از آنکه زن باشی «انسانی» و بیش از آنچه به زمین و زندگی وابسته باشی، به آسمان و حیات جاودانه دل بسته‌ای.
به جهان شکل ها و صورت های تازه بخشیدن، یعنی در جهان طرحهای خود را عملی کردن و سرنوشت خود را رقم زدن.
جملهٔ کامل: در فلسفه هیدگر، اختیار و آزادی انسان یعنی فراتر رفتن از وضع موجود، یعنی به جهان شکل ها و صورت های تازه بخشیدن، یعنی در جهان طرحهای خود را عملی کردن و سرنوشت خود را رقم زدن.