ابر به دلیل کشش گرانشی خود، شروع به فروپاشی به سمت داخل می‌کند و با کوچکتر شدن، بیشتر و سریعتر می‌چرخد و قسمت‌های بیرونی آن به یک قرص یا دیسک تبدیل می‌شوند، در حالی که 
گزینه‌ها:
با گرم شدن هوا، خاک خشک شده و حالت چسبندگی خود را از دست می‌دهد و با کوچکترین وزش باد جا به جا می‌شود.
داخلی‌ترین قسمت‌ها به صورت توده‌ای تقریباً کروی در می‌آیند.
با همین سرعت به ذارت باردار اطراف خود برخورد می کند، هر برخورد مسیر فتون را عوض کرده و او را به سمت دیگر ذرات سوق می دهد.
برای تولید مادهٔ AB، بستری تهیه می‌شود که مولکول‌های آن در سطح خارجی به اتم‌های A ختم می‌شوند.
جملهٔ کامل: ابر به دلیل کشش گرانشی خود، شروع به فروپاشی به سمت داخل می‌کند و با کوچکتر شدن، بیشتر و سریعتر می‌چرخد و قسمت‌های بیرونی آن به یک قرص یا دیسک تبدیل می‌شوند، در حالی که داخلی‌ترین قسمت‌ها به صورت توده‌ای تقریباً کروی در می‌آیند.