داستان امیکال با تصویر به‌یادآوردن گذشته در ذهن قهرمان داستان با نام نازنین آغاز می‌شود: انگار همین دیروز بود. اول راهنمایی بود. روز اول مهر که بچه‌ها شوق و ذوق داشتند برای پیداکردن دوستان قدیمی‌شان، او کمی استرس داشت؛ چون 
گزینه‌ها:
فهمیدند که کوچکترین عضو خانواده خود یعنی همان نوزادی که ساعاتی پیش به دنیا آمده بود را جا گذاشتنه اند و برای جبران این فراموش کاری خیلی دیر شده بود.
از ته دل میدونستیم چی میگه و همه ناراحت شدیم از این که حتی نمیشه در این شهر رفت و آمد ساده داشت.
با ازدیاد سن، قابلیت کار او افت کرد و غیرقابل پیش‌بینی شد و اعتماد زیردستانش به او کاهش یافت.
آن سال تازه اسباب‌کشی کرده بودند و به این محل آمده بودند و دیگر نمی‌توانست با دوستان خود هم‌کلاس باشد.
جملهٔ کامل: داستان امیکال با تصویر به‌یادآوردن گذشته در ذهن قهرمان داستان با نام نازنین آغاز می‌شود: انگار همین دیروز بود. اول راهنمایی بود. روز اول مهر که بچه‌ها شوق و ذوق داشتند برای پیداکردن دوستان قدیمی‌شان، او کمی استرس داشت؛ چون آن سال تازه اسباب‌کشی کرده بودند و به این محل آمده بودند و دیگر نمی‌توانست با دوستان خود هم‌کلاس باشد.