‏وقتی نیمه شب برای قدم زدن به خیابان های اطراف میدان لاتین رفتم. باران ریزی باریدن گرفته بود. بعد از گذشت چند ساعت. کلاه پشمی‌ام خیس شده بود و قطرات آب از یقه‌ی لباسم به پایین می‌غلتیدند؛ اما 
گزینه‌ها:
من احساس شان نمی کردم و کاملا غرق در فکرهای آشفته‌ام بودم.
ذهنم شده است مثل يك چمدان كه به زور درش را بسته اند؛ تا مى روم سراغش ببينم از چه سخن بگويم، ده تكه لباس مى پرد بيرون.
سر به سوى آسمان مى  کشید و گویا همان لکه ابر را جستجو مى  کرد که بر سر کاروانیان سایه مى  افکند.
به حساب من پول واریز می‌شد که عین پول نیز از آن حساب خارج می‌شد و من دخل و تصرفی نداشتم.
جملهٔ کامل: ‏وقتی نیمه شب برای قدم زدن به خیابان های اطراف میدان لاتین رفتم. باران ریزی باریدن گرفته بود. بعد از گذشت چند ساعت. کلاه پشمی‌ام خیس شده بود و قطرات آب از یقه‌ی لباسم به پایین می‌غلتیدند؛ اما من احساس شان نمی کردم و کاملا غرق در فکرهای آشفته‌ام بودم.