افراد مبتلا به نشانگان آسپرگر ممکن است بتوانند خود را با واژگان و گرامر متناسب با سن، بیان کنند. آن‌ها اغلب در جنبه‌های عملی زبان و استفاده‌های اجتماعی از زبان مشکل دارند؛ به عنوان مثال 
گزینه‌ها:
عادت زبانیِ فارس زبانان در گفتار، عدم فرق گذاشتن بین حروف مشابه است، و ترک این عادت کهن و دیرینه نیز مشکلات خود را خواهد داشت.
مردان متاسفانه بیشتر از دشنام و واژه‌هایی که بیان‌کننده خشم‌اند بهره می‌برند و زبان آن‌ها استدلالی است.
ممکن است در حرف زدن از آهنگ‌های نامناسب استفاده کنند، بسیار بلند یا آهسته صحبت کنند و قادر به رعایت نوبت در گفتگو نباشند.
قادر نیستند این توانمندی را نیز بیاموزند علاوه بر آنکه درک حالت صورت و اشارات بدنی نیز به سختی میسر است.
جملهٔ کامل: افراد مبتلا به نشانگان آسپرگر ممکن است بتوانند خود را با واژگان و گرامر متناسب با سن، بیان کنند. آن‌ها اغلب در جنبه‌های عملی زبان و استفاده‌های اجتماعی از زبان مشکل دارند؛ به عنوان مثال ممکن است در حرف زدن از آهنگ‌های نامناسب استفاده کنند، بسیار بلند یا آهسته صحبت کنند و قادر به رعایت نوبت در گفتگو نباشند.