به نکته مهمی در ادامه بحث مختصه اول باید اشاره کرد؛ شاعر پیشاپیش مخاطبان درگیر است و به عبارت بهتر، وی مخاطبی نمی بیند بلکه 
گزینه‌ها:
همچنان به خود می‌گوید تجربه‌اش در سرزمین، چیزی جز خواب و خیال نبوده است.
تمام آن شعله ها از درونش فوران می کند در حالی که شاعر با خویش نیست و در بی خویشی کامل رها شده است.
در هر دو مرتبه عقل و مصلحت اندیشی راه ندارد و با فانی شدن بنده از خود، حق مظهر او می شود و حق است که جهان را تدبیرمی کند نه بنده.
به سختی آسیب دید اما از آن ترور به هر حال و البته با مشقت فراوان، جان به در بُرد و به رغم مشکلات جدی در تکلم و حرکت، همچنان می‌اندیشد و می‌نویسد.
جملهٔ کامل: به نکته مهمی در ادامه بحث مختصه اول باید اشاره کرد؛ شاعر پیشاپیش مخاطبان درگیر است و به عبارت بهتر، وی مخاطبی نمی بیند بلکه تمام آن شعله ها از درونش فوران می کند در حالی که شاعر با خویش نیست و در بی خویشی کامل رها شده است.