بازگشت شیخ محمدباقر آقانجفی به اصفهان، با فوت سید اسدالله بن سیدمحمدباقر اصفهانی (م، ۱۲۹۰ ق)، از عالمان سرشناس اصفهان و برخی از فقیهان آنجا ‌مقارن بود، لذا 
گزینه‌ها:
بهره‌هاى وافى برد تا به مقام اجتهاد رسید و پس از آن به شهر بغداد بازگشت و یکى از علماى بزرگ آن شهر گردید.
زعامت و کرسی تدریس و فتوا به وی منحصر گشت و نفوذ دینی و اجتماعی او افزایش یافت.
موجب اقبال روز افزون به تاریخ اندیشه سیاسی معاصر گردیده و باز هم تنبیه الأمة نائینی اهمیت مضاعف از دیدگاه رابطه دین و دموکراسی پیدا کرد.
نفوذ ایشان در دوران علی بن یوسف به اوج خود رسید, تا آن جا که او هیچ کاری را بدون مشورت با چهار فقیه انجام نمی داد.
جملهٔ کامل: بازگشت شیخ محمدباقر آقانجفی به اصفهان، با فوت سید اسدالله بن سیدمحمدباقر اصفهانی (م، ۱۲۹۰ ق)، از عالمان سرشناس اصفهان و برخی از فقیهان آنجا ‌مقارن بود، لذا زعامت و کرسی تدریس و فتوا به وی منحصر گشت و نفوذ دینی و اجتماعی او افزایش یافت.