باد همه ی قدرتش را جمع کرد و وزید و وزید و وزید. اما مرد نه تنها کتش را درنیاورد، بلکه 
گزینه‌ها:
دوست نداشت کسی بدون عذر موجه، به تن پروری و تنبلی روی آورد و دست نیاز به سوی این و آن دراز کند.
مثل اینکه از زمین روییده باشد، در کت و شلوار انگلیسی خود در حالی که دست‌هایش را در جیب کرده بود، پشت سر وی سبز می‌شد.
کتش را بیشتر به خودش پیچید.
تمام آن شعله ها از درونش فوران می کند در حالی که شاعر با خویش نیست و در بی خویشی کامل رها شده است.
جملهٔ کامل: باد همه ی قدرتش را جمع کرد و وزید و وزید و وزید. اما مرد نه تنها کتش را درنیاورد، بلکه کتش را بیشتر به خودش پیچید.