راه، تنها زمانی بسیار دراز است که در ابتدای آن باشی، یا حتّی در کمرکِش آن. در پایان، به ناگهان،
گزینه‌ها:
صحبت قدم و حرکت می‌کنیم که به نظر قابل جمع شدن نیست ولی اتفاقاً ظرافت و اهمیت مسئله در همین پارادوکس است.
طریقت بی‌شریعت راه به جایی نبرده است.
چندین کیلومتر و چندین تن که به سادگی، بدون برنامه‌ریزی و زحمت قابل جبران نیست.
می‌بینی که یک لحظه بیشتر نبوده است و بسی کمتر از یک لحظه: یک قدمِ مورچگان.
جملهٔ کامل: راه، تنها زمانی بسیار دراز است که در ابتدای آن باشی، یا حتّی در کمرکِش آن. در پایان، به ناگهان، می‌بینی که یک لحظه بیشتر نبوده است و بسی کمتر از یک لحظه: یک قدمِ مورچگان.