گاهی اوقات ما به‌عنوان خلاقان از تحسین و پیشرفت کارمان غافل می‌شویم. حتی 
گزینه‌ها:
وقتی نوبت به خودمان می رسد، اغلب آن ها را کم اهمیت می دانیم.
خواسته‌هایمان [چیزهایی که انجامشان را دوست داریم] مبهم هستند و هیچ تصویر روشنی از اینکه آرزوهایمان را دقیقاً باید در چه مسیری هدایت کنیم نداریم.
ماهیت کار حمایت کنندگانمان را فراموش می‌کنیم.
افکار و اندیشه‌های خودمان، زیر تلّی از بی‌مهری و جفایِ خودمان خاک می‌خورد.
جملهٔ کامل: گاهی اوقات ما به‌عنوان خلاقان از تحسین و پیشرفت کارمان غافل می‌شویم. حتی ماهیت کار حمایت کنندگانمان را فراموش می‌کنیم.