اما دلالت حدیث: لفظ «حراما» صفت برای مصدر مقدر یعنی «فراغا» است لذا 
گزینه‌ها:
نه از باب تخصیص که طوفی گفته، بلکه ازاین باب که حدیث «لاضرر» ناظر و مفسّر ادلّه  اولیه می باشد و قرینه، بر ذی القرینه مقدم است.
آنان که بهره بردن از «بربط » راحرام دانسته اند، فرقی بین یک بار و چهل بار، یا یک روز و چهل روز نگذاشته اند.
نیز حلّیت کنیز با تحلیل، قول معتبری نزد فقهای ما بلکه مذهب آنان است، نباید این تحلیل، از دو امر مذکور خارج باشد.
بر حرمت افراغی که حرام بودن آن از قبل معلوم است، دلالت می کند، وحرام بودن تلقیح مصنوعی، ابتدای بحث است.
جملهٔ کامل: اما دلالت حدیث: لفظ «حراما» صفت برای مصدر مقدر یعنی «فراغا» است لذا بر حرمت افراغی که حرام بودن آن از قبل معلوم است، دلالت می کند، وحرام بودن تلقیح مصنوعی، ابتدای بحث است.