اگر دنیا را سیاه و تنگ و تاریک ببینیم، روزگاری سخت و دل¬آزار خواهیم داشت و اگر دنیا را روشن و زیبا و دلپذیر ببینیم، دنیای ما دنیایی آرام و با طراوت خواهد بود. آری ما در اندیشه خویش زندگی می کنیم چون 
گزینه‌ها:
دنیایی است همراه با خشونت، نفرت و تعصب؛ هر بار کسی شاد شود، دنیا یک گام از خشونت و تعصب فاصله می‌گیرد و به عشق و محبت نزدیک‌تر می‌شود.
حقیقت وجود ما علم ماست.
در هر دو مرتبه عقل و مصلحت اندیشی راه ندارد و با فانی شدن بنده از خود، حق مظهر او می شود و حق است که جهان را تدبیرمی کند نه بنده.
خود را از آموختن محروم می کنیم چون خود را بالاتر از آن می بینیم که ببینیم و بشنویم و بخوانیم و یاد بگیریم.
جملهٔ کامل: اگر دنیا را سیاه و تنگ و تاریک ببینیم، روزگاری سخت و دل¬آزار خواهیم داشت و اگر دنیا را روشن و زیبا و دلپذیر ببینیم، دنیای ما دنیایی آرام و با طراوت خواهد بود. آری ما در اندیشه خویش زندگی می کنیم چون حقیقت وجود ما علم ماست.