پس از درگذشت سید کاظم رشتی، رئیس فرقه شیخیه در سال ۱۲۵۹ق، از آنجا که 
گزینه‌ها:
بیشتر مجتهدان علنا اعلام می کردند که حضرت مهدی  مسؤولیت هدایت عامه را نه به رهبران غیردینی، بلکه به علما و نهادهای مذهبی واگذار کرده است.
وی جانشینی برای خودش مشخص نکرده بود، علی‌محمد مدعی شد که رکن رابع و شیعه کامل[یادداشت ۱] است و ادعای بابیت (نمایندگی) امام زمان(عج) را مطرح کرد.
برادرش که پس از او به تولیت آستان رسید و نیز شیخ محمدعلى کمونه (ف، ۱۲۸۲ ق)، که از شاعران شیعه بوده است.
حیات امام کاظم(ع) همزمان با بروز انشعاباتی در شیعه بود و فرقه‌های اسماعیلیه، فطحیه و ناووسیه با آغاز امامت او و فرقه واقفیه پس از شهادت او شکل گرفت.
جملهٔ کامل: پس از درگذشت سید کاظم رشتی، رئیس فرقه شیخیه در سال ۱۲۵۹ق، از آنجا که وی جانشینی برای خودش مشخص نکرده بود، علی‌محمد مدعی شد که رکن رابع و شیعه کامل[یادداشت ۱] است و ادعای بابیت (نمایندگی) امام زمان(عج) را مطرح کرد.