هرچه که بود حاج محمدرضا آن برق چشمانش را دید. بالاخره پادشاه است و وقتی چیزی چشمش را بگیرد باید پیشکش شود. ولی 
گزینه‌ها:
دوست نداشت کسی بدون عذر موجه، به تن پروری و تنبلی روی آورد و دست نیاز به سوی این و آن دراز کند.
یك رأی هم نیاورد؛ ولی به قول خودش، همان یك رأی كه به نام خویش در صندوق انداخته بود نیز خوانده نشد.
قلب حاج امینی به این کار رضایت نمی‌داد.
این اواخر غصه می خورد که چشم و گوشش دیگر آن توانایی را ندارند تا عطش سیری ناپذیر دانستن او را سیراب کند.
جملهٔ کامل: هرچه که بود حاج محمدرضا آن برق چشمانش را دید. بالاخره پادشاه است و وقتی چیزی چشمش را بگیرد باید پیشکش شود. ولی قلب حاج امینی به این کار رضایت نمی‌داد.