در روزگاران دور، مردی بود عزیز، خوشدل، نیکخواه و پرهیزگار. هرچه از هنر باید، در وجود او بود و مردمان او را عزیز میداشتند و بشر پرهیزگار مینامیدندش چرا که 
گزینه‌ها:
در دوری از شهوات و دانستن معنای حلال و پرهیزگاری نمونه دوران بود.
اهل زهد و انزوا بود و به مال و جاه و قبول عام توجه نداشت.
دوست نداشت کسی بدون عذر موجه، به تن پروری و تنبلی روی آورد و دست نیاز به سوی این و آن دراز کند.
این که بحمدالله به جایگاه بلندى از دانش و تقوا رسید؛ به طورى که سخنان او، قابل اطمینان و رفتارش، قابل اقتدا است.
جملهٔ کامل: در روزگاران دور، مردی بود عزیز، خوشدل، نیکخواه و پرهیزگار. هرچه از هنر باید، در وجود او بود و مردمان او را عزیز میداشتند و بشر پرهیزگار مینامیدندش چرا که در دوری از شهوات و دانستن معنای حلال و پرهیزگاری نمونه دوران بود.