«فاعل مختار بودن انسان معنایی جز این ندارد که او با قصد و اراده، افعال خود را ایجاد می‎کند، و از طرفی،
گزینه‌ها:
اولا نوعی «اعتماد» است و بنابراین در ساحت اراده تحقق می پذیرد، نه در ساحت معرفت; ثانیا متعلق آن یک شخص است; نه یک گزاره .
وقتی که شخص اراده می  کند، ارادة خویش را با ذات خود می یابد.
خداوند فاعل مستقل همه چیز و از جمله افعال انسان است، و روشن است که دو قدرت مستقل به یک فعل تعلق نمی‎گیرد.
این بار هم، به واقع، قدرت همه چیز را خلق می کند و جایگزین خود را پدید می آورد.
جملهٔ کامل: «فاعل مختار بودن انسان معنایی جز این ندارد که او با قصد و اراده، افعال خود را ایجاد می‎کند، و از طرفی، خداوند فاعل مستقل همه چیز و از جمله افعال انسان است، و روشن است که دو قدرت مستقل به یک فعل تعلق نمی‎گیرد.