اصلا نفهمیدم چه گفتم، نوشتن با پریشان احوالی خروجی بهتر از این ندارد، باشد تا 
گزینه‌ها:
در آینده بهتر بنویسم و حرف های سودمندتری بگویم.
سخن از یک نواختی خارج گردد و تأثیری دو چندان بر مخاطب بگذارد.
روزمره گذرانی را هم تحمل نمی کند؛ عرق جبین و کار سنگینی را درخواست می دارد و از مبلغ، مایه گذاشتن و جان را در طبق ایثار نهادن، طلب می کند.
باز هم با شنیدن و خواندن همین دو حرف ساده افسار افکارم از دستم در میرود و چون اسب رم کرده ای چهارنعل میتازد.
جملهٔ کامل: اصلا نفهمیدم چه گفتم، نوشتن با پریشان احوالی خروجی بهتر از این ندارد، باشد تا در آینده بهتر بنویسم و حرف های سودمندتری بگویم.