اشاره: پای کلام «عالم» و «وافد» بودیم، که مرحوم فیض کاشانی برای ما نقل کرده است.سخن از راه سیر و سلوک و مجاهده و یافتن بود، نیز 
گزینه‌ها:
در بهشت ترقی عملی نیست، در دنیا با یک صلوات به عرش می رسید.
شوق و حال در «عبادت» و مقدمات رهیابی به «بهشت» و چگونگی برخورد با «دنیا» و آمادگی برای «آخرت».
از دانش و معرفت بهره‌ها گرفته و از حلاوت گفتار آن عزیز چشیده و راهنمایانی برای قوم خود بودند از نزد آن بزرگوار بیرون می‌رفتند.
همین که مالک و ملک و صاحب اصلی ما به ما اجازه حضور در محضرش و ارتباط کلامی با خودش را داده باید شاکر بوده و از فرط خوشحالی به سجده بیفتیم.
جملهٔ کامل: اشاره: پای کلام «عالم» و «وافد» بودیم، که مرحوم فیض کاشانی برای ما نقل کرده است.سخن از راه سیر و سلوک و مجاهده و یافتن بود، نیز شوق و حال در «عبادت» و مقدمات رهیابی به «بهشت» و چگونگی برخورد با «دنیا» و آمادگی برای «آخرت».