نخست اینکه مسائل این ابواب، غالبا مسائل عقلایی است که تعیین قلمرو آن از نظرسعه وضیق و تعیین مواقف عملی در برابر آنها به روش عقلا و عرف عام بر می گردد؛مگر در مواردی که نص خاص از سوی شارع بر خلاف طریق عقلا و عرف عام واردشده باشد و به همین دلیل،
گزینه‌ها:
معتقد است که هر چند عقل پیش از ورود شرع، به احتیاط حکم می‌کند نه برائت،‌ ولی آیات و روایات، احتیاط را لازم نمی‌دانند و به برائت حکم می‌دهند.
عملی که امام(ع) در آن محاجه انجام می‌دهد ارائه عقلانیت شارع برای استنباط «تفاوت موضوع مؤثر در حکم» است.
اجتهاد دراین مسائل به مقدمات نظری با دقت و عمق بیشتری نیاز ندارد.
نیز مانند معقولات ثانیه منطقی نیستند که ظرف صدقشان فقط ذهن باشد؛بلکه این معانی کلیه در خارج بر اشیاء صدق می کنند.
جملهٔ کامل: نخست اینکه مسائل این ابواب، غالبا مسائل عقلایی است که تعیین قلمرو آن از نظرسعه وضیق و تعیین مواقف عملی در برابر آنها به روش عقلا و عرف عام بر می گردد؛مگر در مواردی که نص خاص از سوی شارع بر خلاف طریق عقلا و عرف عام واردشده باشد و به همین دلیل، اجتهاد دراین مسائل به مقدمات نظری با دقت و عمق بیشتری نیاز ندارد.