به عقب تکیه داد. احساس درماندگی همهٔ وجودش را فراگرفت. حتی 
گزینه‌ها:
اطمینان نداشت که سال،‌ سال ۱۹۸۴ باشد.
کسی هم نمیدوست اون روزها به کجا میره .
آنجا سست می‌شود، حیران می‌شود و دلش می‌خواهد که تا ابد در همان‌ جایی که آمده است، بنشیند و دیگر کوله سنگینش را به دوش نکشد.
سرش روی بقچه بود دراز کشید و در آن سرمای طاقت فرسا به روزی فکر کرد که وارد دانشکده تربیت معلم شده بود.
جملهٔ کامل: به عقب تکیه داد. احساس درماندگی همهٔ وجودش را فراگرفت. حتی اطمینان نداشت که سال،‌ سال ۱۹۸۴ باشد.