[ای پیامبر!] پس به مهر و رحمتی از سوی خدا با آنان نرم خوی شدی، و اگر درشت خوی و سخت دل بودی از پیرامونت پراکنده می‌شدند؛ بنابراین 
گزینه‌ها:
خداوند از ایشان بگیرد و به ما باز دهد و بدست ما گردن‌هاى آن‌ها ذلیل و خوار گردد و کارهاى آن‌ها بدست ما از عزت به ذلت و زبونى گراید.
از آنان گذشت کن، و برای آنان آمرزش بخواه، و در کارها با آنان مشورت کن، و چون تصمیم گرفتی بر خدا توکل کن؛ زیرا خدا توکل کنندگان را دوست دارد.
آنچه از جانب پروردگارت بر تو فرو فرستاده شده است بر سرکشی و کفر بسیاری از ایشان بیفزاید، پس در برابر گروه کافران اندوهی به خود راه مده » .
با این بی‌توجهی‌های مستمر همه را به باد فنا می‌دهیم، نابود و فرسوده می‌کنیم؛ خدا شاهد است از یکایکشان خجالت می‌کشم.
جملهٔ کامل: [ای پیامبر!] پس به مهر و رحمتی از سوی خدا با آنان نرم خوی شدی، و اگر درشت خوی و سخت دل بودی از پیرامونت پراکنده می‌شدند؛ بنابراین از آنان گذشت کن، و برای آنان آمرزش بخواه، و در کارها با آنان مشورت کن، و چون تصمیم گرفتی بر خدا توکل کن؛ زیرا خدا توکل کنندگان را دوست دارد.