راوی فرانسوی مردی ناامید است که با تجربه‌ی شکست‌های ناخوشایند و مقاومت پا به ایران گذاشته است. از او در "اعترافات یک آنارشیست" مرتب شکوه و آیه‌ی یاس میخوانیم، چرا که 
گزینه‌ها:
این اواخر غصه می خورد که چشم و گوشش دیگر آن توانایی را ندارند تا عطش سیری ناپذیر دانستن او را سیراب کند.
سعی می‌کرد ایمان خود به خمینی و آرمان‌های انقلاب را حفظ کند، پشت سر هم مأیوس می‌شد.
وی امیدی به مقاومت و پیروزی مردم تبریز در برابر سربازان دولت استکبار ندارد.
چون امام‌قلی خان هرگز به کاری که نشانهٔ اندک خودسری و نفاقی باشد دست نمی‌زد و همواره فرمان‌بردار و آمادهٔ خدمت بود، شاه نیز جز شکیبایی چاره‌ای نداشت».
جملهٔ کامل: راوی فرانسوی مردی ناامید است که با تجربه‌ی شکست‌های ناخوشایند و مقاومت پا به ایران گذاشته است. از او در "اعترافات یک آنارشیست" مرتب شکوه و آیه‌ی یاس میخوانیم، چرا که وی امیدی به مقاومت و پیروزی مردم تبریز در برابر سربازان دولت استکبار ندارد.