ثانیا: گاه ممکن است تلقین منجر به یک اعتقاد شود. در این صورت، «تلقین » مقابل «پذیرش » قرار نمی گیرد، بلکه 
گزینه‌ها:
به نوعی «پذیرش » منتهی می شود.
عقیده و باور تحمیلی نیست و کسی نمی تواند با زور و اجبار، عقیده ای را تحمیل کند.
در علم حضوری، آنچه دریافت شده، خود ذاتا منشأ اثر می باشد؛ چنان که تشنه باشیم و برای رفع تشنگی آب های ذهنی خود را بنوشیم، تشنگی رفع نمی شود.
هنگام پذیرش، انبار خودروی شما را بررسی می‌کند و هیچ بار و وسیله اضافی در خودرو را نمی‌پذیرد.
جملهٔ کامل: ثانیا: گاه ممکن است تلقین منجر به یک اعتقاد شود. در این صورت، «تلقین » مقابل «پذیرش » قرار نمی گیرد، بلکه به نوعی «پذیرش » منتهی می شود.