تا اینکه دوران عصیان‌گری و سرکشیِ بشر فرا می‌رسد. در اینجا بشر به‌آرامی خود را از سنت ها و قواعد پیشین رها می‌کند. سوژه دیگر فرمانراو و قدیس نیست. بلکه 
گزینه‌ها:
الگویی از یک انسان آزاده است و در این زمانه این انسان‌ها بسیار کم هستند.
درصدد القای این نکته است که آن نوع زندگانی که آدمیزاد در پیش گرفته‌ است، غلط است و شایسته این است که به #فطرت خویش باز گردد.
انسان نیز بیکار ننشسته و مثل همیشه، شروع به دستکاری در طبیعت کرده است.
خودِ بشر است.
جملهٔ کامل: تا اینکه دوران عصیان‌گری و سرکشیِ بشر فرا می‌رسد. در اینجا بشر به‌آرامی خود را از سنت ها و قواعد پیشین رها می‌کند. سوژه دیگر فرمانراو و قدیس نیست. بلکه خودِ بشر است.