آه، شهریار کوچولو. بیا برویم اخترک‌ات. شاید من بلد نباشم قشنگترین جعبه‌ی دنیا را بکشم، ولی 
گزینه‌ها:
قول می‌دهم انقدر دل‌مان باز شود که حتی قبله‌ی تماشای غروب‌مان را ببریم شرق.
براى تعظیم خانه خدا آمده و پس از قربانى شترانمان شهر را ترک خواهیم کرد.
یک دست و رو نشسته‌‌ای می‌آمد و با معلم دهن به دهن می‌کرد و هر چه ما رشته بودیم را پنبه می‌کرد!
غافل از اینکه یدالله فوق‌ایدیهم دست خدا همیشه بالای دست‌ها است.
جملهٔ کامل: آه، شهریار کوچولو. بیا برویم اخترک‌ات. شاید من بلد نباشم قشنگترین جعبه‌ی دنیا را بکشم، ولی قول می‌دهم انقدر دل‌مان باز شود که حتی قبله‌ی تماشای غروب‌مان را ببریم شرق.