«چون حوادث را قدیم و بی نهایت می دانید بعید نیست بعضی از آنها علت برای بعض دیگر باشند و سرانجام، از یک سو، سلسله حوادث به معلولی منتهی شود که معلولی برای آن نباشد و از سوی دیگر،
گزینه‌ها:
باید همیشه علت مقدم بر معلول باشد و تقدم و تاخر، یعنی تشکیک در ماهیت جایز نیست، پس باید تقدم علت و تاخر معلول مربوط به وجود باشد.
به علتی نرسد که بدون علت باشد، همچنان برای زمان گذشته، پایانی وجود دارد و آن «آن » است، در حالی که زمان ابتدا و آغازی ندارد.
به خاتمه می رساند؛ یعنی جهان در آغاز، در اختیار شایسته ترین بندگان خدا بود و در انتها هم در ید قدرت صالحان روی زمین است.
به آشوب می‌دهد و لبه‌های واقعیت شروع به شکافت می‌کند در حالی که آیامی به هم‌قدمی ازهمه‌جاخبر درون خوابی پرتب‌وتاب با مسیرهای تودرتو تبدیل می‌شود.
جملهٔ کامل: «چون حوادث را قدیم و بی نهایت می دانید بعید نیست بعضی از آنها علت برای بعض دیگر باشند و سرانجام، از یک سو، سلسله حوادث به معلولی منتهی شود که معلولی برای آن نباشد و از سوی دیگر، به علتی نرسد که بدون علت باشد، همچنان برای زمان گذشته، پایانی وجود دارد و آن «آن » است، در حالی که زمان ابتدا و آغازی ندارد.