در فلسفۀ خیام، خوش بودن و دم را غنیمت شمردن با نفی دنیا نشان داده می‌شود. شعر او پند می‌دهد که مبادا به قدرت و زیبایی و توانمندی‌هایت بنازی که هیچ چیز در دنیا قابل اعتماد نیست، تو عاقبت کوزه‌ای خواهی شد و به دست کودکی خواهی افتاد؛ اما 
گزینه‌ها:
اگر از دنیا قطع امید کنی، دیگر دلیلی برای ناراحتی وجود نخواهد داشت.
اگر همه دنیا برای شکست او دست به دست هم بدهند و اگر به مدار وحی اتکا کنیم و باور داشته باشیم که خداوند خیر ما را می خواهد، زندگی برایمان شیرین می شود.
کمترین برخورداری از دنیا او را کافی است، و اگر کسی به آنچه او را بس است راضی نباشد، هیچ چیز در دنیا برای او کافی نیست.
جفای خلق تو را به خداوند ـ عزّوجلّ ـ خواند؛ زیرا هرچه از خلق نومیدتر شوی، به خداوند ـ عزّوجلّ ـ نزدیک تر شوی.
جملهٔ کامل: در فلسفۀ خیام، خوش بودن و دم را غنیمت شمردن با نفی دنیا نشان داده می‌شود. شعر او پند می‌دهد که مبادا به قدرت و زیبایی و توانمندی‌هایت بنازی که هیچ چیز در دنیا قابل اعتماد نیست، تو عاقبت کوزه‌ای خواهی شد و به دست کودکی خواهی افتاد؛ اما اگر از دنیا قطع امید کنی، دیگر دلیلی برای ناراحتی وجود نخواهد داشت.