یک صندلی در عقب باقی می‌ماند که آن هم برای پورشیاست. پورشیا فرزند ناخواستۀ خانواده است. شش سال از من کوچک‌تر است ولی 
گزینه‌ها:
هر کدام قصه ای در دل دارند، بیشتر از همه چیز خط ابوالحسن صبا است که چشممان را به دنبال خود میکشد.
گاهی جوری به‌نظر می‌رسد که انگار صد سال با من فاصلۀ سنی دارد.
باز هم با شنیدن و خواندن همین دو حرف ساده افسار افکارم از دستم در میرود و چون اسب رم کرده ای چهارنعل میتازد.
از هر فرد به فرد دیگر متفاوت است و ممکن است اصلا شخصی عوارض استفاده از این وسیله را تجربه ندارد.
جملهٔ کامل: یک صندلی در عقب باقی می‌ماند که آن هم برای پورشیاست. پورشیا فرزند ناخواستۀ خانواده است. شش سال از من کوچک‌تر است ولی گاهی جوری به‌نظر می‌رسد که انگار صد سال با من فاصلۀ سنی دارد.