امام در پایان کلام مفضل گوئی می خواهد خلاصه و لُبّ نگرش شیعه را نسبت به سایر احکام شریعت بیان نماید، لذا 
گزینه‌ها:
به محمد بن ابی بکر  فرمان می دهد که به گونه ای عمل کن که ضعیفان از عدالت تو مأیوس نشوند: «وَ لَا ییأَسَ الضُّعَفَاءُ مِنْ عَدْلِک عَلَیهِم ».
به پادشاه یادآوری می کند که او از سوی خداوند مامور به اجرای شرع و دین و عدل شده.
چند معیار کلی را در برخورد با احکام خدا بیان می کند.
روی مسائل دین تعبّد و هر آن چه که به دین مربوط می شد نهایت کوشش و دقّت را داشت و هیچ حاضر نبود در این زمینه کوتاه بیاید; چون دین علاج کننده است.
جملهٔ کامل: امام در پایان کلام مفضل گوئی می خواهد خلاصه و لُبّ نگرش شیعه را نسبت به سایر احکام شریعت بیان نماید، لذا چند معیار کلی را در برخورد با احکام خدا بیان می کند.