سیماجان ! حق با توست من همیشه تنهایم. اما تنهایی‌های من تنها نیستند. دردنیای تنهایی خود شور و غوغایی دارم. این سکوت و خاموشی، توفان می ‌زاید. در ابرهای سیاه، رعد می‌غرٌد وبرق می‌خندد. من هم مدت‌ها ابر آلودم. آسمان اندیشه‌ام گرفته و درهم است. اما 
گزینه‌ها:
تو خوب می‌دانی که این آسمان خواهد بارید و پس از باریدن، گلهای سرخ عشق و امید را خواهد رویاند.
بودید که دلم باز صدایتان و نگاهتان را میخواهد ولی من قول میدهم تا پای جان کنار سیاره ی جدیدم بمانم و سربلندتان کنم .
در بزم بهار همه گلها و درختان و شکوفه ها جمع شوند و بزمی عاشقانه به راه بیفتد.
سکوت همیشه جاری در فضا را بشکند و صداهای خوش را به گوش مردمی که در گوشه این کره خاکی زندگی می‌کنند برساند.
جملهٔ کامل: سیماجان ! حق با توست من همیشه تنهایم. اما تنهایی‌های من تنها نیستند. دردنیای تنهایی خود شور و غوغایی دارم. این سکوت و خاموشی، توفان می ‌زاید. در ابرهای سیاه، رعد می‌غرٌد وبرق می‌خندد. من هم مدت‌ها ابر آلودم. آسمان اندیشه‌ام گرفته و درهم است. اما تو خوب می‌دانی که این آسمان خواهد بارید و پس از باریدن، گلهای سرخ عشق و امید را خواهد رویاند.