مشکل اینجاست که برخلاف عادت همیشگی فیزیکدانان دقیق، مرکز LHC مثل بازی کردن تنیس روی میز با راکت است. از آنجا که پروتون‌ها از ذرات کوچکتری تشکیل شده‌اند، محتویات درونی‌شان در هنگام برخورد با یکدیگر در همه جا پراکنده می‌شود؛ لذا 
گزینه‌ها:
به دلیل دشواری آن سیستم نیز تمایل چندانی برای تکرار چنینی تجربه ای ندارد و تمایل بیشتری به ثبت جهانی مجموعه های کوچکتر دارد.
کار برای شناسایی آنها از بین حجمه بزرگی از مواد خیلی دشوار می‌شود.
چگالی جرم آنها به قدری زیاد می شود که ساختار فضا و زمان اطراف خود را دچار انحنا می کنند.
فیزیکدانان را از کشف ذراتی که ممکن است تنها در یک یا دو تصویر از بی‌شمار عکس موجود حضور داشته باشند، باز می‌داشت.
جملهٔ کامل: مشکل اینجاست که برخلاف عادت همیشگی فیزیکدانان دقیق، مرکز LHC مثل بازی کردن تنیس روی میز با راکت است. از آنجا که پروتون‌ها از ذرات کوچکتری تشکیل شده‌اند، محتویات درونی‌شان در هنگام برخورد با یکدیگر در همه جا پراکنده می‌شود؛ لذا کار برای شناسایی آنها از بین حجمه بزرگی از مواد خیلی دشوار می‌شود.