الهام، استنباطی است که بدون استدلال و بدون تمهید مقدمات صغروی و کبروی، ناگهان 
گزینه‌ها:
آگاهی‌اش، خودیت درونی‌اش، يا آن جهان وسیع‌تر ارواح متصل می‌باشد.
اثر و ثمر و مولود و محصول قلب و دل و مجاهده و سیر و سلوک و تصفیه و تهذیب نفس و روان است.
به مغز وارد می‌شود، خواه در زمینه دانش و خواه در مقولة هنر.
به آشوب می‌دهد و لبه‌های واقعیت شروع به شکافت می‌کند در حالی که آیامی به هم‌قدمی ازهمه‌جاخبر درون خوابی پرتب‌وتاب با مسیرهای تودرتو تبدیل می‌شود.
جملهٔ کامل: الهام، استنباطی است که بدون استدلال و بدون تمهید مقدمات صغروی و کبروی، ناگهان به مغز وارد می‌شود، خواه در زمینه دانش و خواه در مقولة هنر.