کلاغ فرمود: 《برا من لفظ قلم حرف نزن خوشگله! میدونی ما کلاغا؛ حرف بقیه پرنده ها به پای چپ مونه》طاووس نگاهی به پای چپ کلاغ کرد و غمگین شد. با خودش گفت کاش 
گزینه‌ها:
این اواخر غصه می خورد که چشم و گوشش دیگر آن توانایی را ندارند تا عطش سیری ناپذیر دانستن او را سیراب کند.
لااقل این هوای وارونه‌ی آلوده می‌چرخید و قطره‌ای باران نجاتم می‌داد.
هرچه جستجو کرد کمتر یافت تا ناچار از قابیل جویای حال برادرش شد، ولی قابیل با بی اعتنایی و خشونت گفت: من ضامن، نگهبان و یا حافظ او نبوده ام.
پاهای کلاغ را داشتم.
جملهٔ کامل: کلاغ فرمود: 《برا من لفظ قلم حرف نزن خوشگله! میدونی ما کلاغا؛ حرف بقیه پرنده ها به پای چپ مونه》طاووس نگاهی به پای چپ کلاغ کرد و غمگین شد. با خودش گفت کاش پاهای کلاغ را داشتم.