یاد دارم روزی در جاجرود هوا سخت سرد و زمین پوشیده از برف بود و شاه سرگرم شکار. چون 
گزینه‌ها:
در آن میانه، یاد بی‌مهریهای یاری یا شاهی بیفتد و گلایه سر دهد.
این که یک بار در میان باغچه یک قطعه زغال جسته‌ام و به دهان گذاشته‌ام و آن را سخت پوک و بی‌مزه یافته‌ام، عینآ مثل بعضی از لحظه‌های زندگی.
وقتی زوزهٔ گرگان برمی‌خاست، دم‌ها را پایین انداخته با ترس و لرز تمام به سوی دهکده می‌گریختند و باز لحظه‌یی بعد حمله و گریز را از سر می‌گرفتند.
آفتاب آهنگ مغرب کرد شاه دست از شکار کشید و گفت تا قالیچه‌ای روی برف گستردند و موزه از پایش بیرون آوردند آنگاه وضوء ساخته به نماز ایستاد.
جملهٔ کامل: یاد دارم روزی در جاجرود هوا سخت سرد و زمین پوشیده از برف بود و شاه سرگرم شکار. چون آفتاب آهنگ مغرب کرد شاه دست از شکار کشید و گفت تا قالیچه‌ای روی برف گستردند و موزه از پایش بیرون آوردند آنگاه وضوء ساخته به نماز ایستاد.