پیش از تماشایِ «قصر شیرین»، سینمای میرکریمی را با عبارت «بلاهت معصومانه» توصیف می‌کردم. این ترکیب موجز اعتبار خود را از دو رکنِ اساسی سینمای میرکریمی بدست می‌آورد: سادگیِ روایتِ فیلم‌های وی و از طرفی 
گزینه‌ها:
مرزهای «من‌درآوردی» مترجم‌ها مانع از انتقال درست حس‌وحال فیلم شده است.
دیگر، نگرش سطحی فیلم‌ساز به موضوعات مختلف.
معماری و سر و شکل خیابان‌ها و منازل ایرانی خبر ندارد اما برای ما مخاطب ایرانی همین موضوعات باعث جلوگیری از همراهی او با اتفاقات درام می‌شود.
مشخص می‌کند که همه‌ی این‌ها چطور به شکل‌گیری یک دنیای ارژینال تیم برتونی انجامیده؛ تماشاگر سابق، حالا خودش روایت می‌کند.
جملهٔ کامل: پیش از تماشایِ «قصر شیرین»، سینمای میرکریمی را با عبارت «بلاهت معصومانه» توصیف می‌کردم. این ترکیب موجز اعتبار خود را از دو رکنِ اساسی سینمای میرکریمی بدست می‌آورد: سادگیِ روایتِ فیلم‌های وی و از طرفی دیگر، نگرش سطحی فیلم‌ساز به موضوعات مختلف.