عمارت حیرانی همان جایی است که در پی سرگردانی و گام برداشتن، پای آدمی به حیاطی مصفا می‌رسد؛ ناگهان 
گزینه‌ها:
جز به آنچه به آن دل بسته است گردش نمی کند و برای رسیدن به این محبوب خود یعنی دنیا تن به هر ذلتی می دهد.
آنجا سست می‌شود، حیران می‌شود و دلش می‌خواهد که تا ابد در همان‌ جایی که آمده است، بنشیند و دیگر کوله سنگینش را به دوش نکشد.
در ترسِ افشای رازهای‌اش قرار می‌دهد و در مسیر دیگری می‌افتد که با اسرار پنهانیِ زیادی دربارهٔ آن شهر مواجه می‌شود.
دوست نداشت کسی بدون عذر موجه، به تن پروری و تنبلی روی آورد و دست نیاز به سوی این و آن دراز کند.
جملهٔ کامل: عمارت حیرانی همان جایی است که در پی سرگردانی و گام برداشتن، پای آدمی به حیاطی مصفا می‌رسد؛ ناگهان آنجا سست می‌شود، حیران می‌شود و دلش می‌خواهد که تا ابد در همان‌ جایی که آمده است، بنشیند و دیگر کوله سنگینش را به دوش نکشد.