امر عرفی همانند خیر انتزاعی نیست بلکه قویاً بالفعل است و افراد اَعراضِ آن هستند. بنابراین،
گزینه‌ها:
همیشه تنها دو دیدگاه ممکن در قلمرو عرفی وجود دارد: آدمی یا از جوهریت آغاز می‌کند و یا به شیوه ذرّه‌گرایانه پیش می‌رود و از پایهِ تفرّد صعود می‌کند.
درکِ حقیقت آن ممکن و میسر نیست، و تنها می توان از آثار و نتایج لوازم آن سخن راند و از این طریق، به وجود عشق در افراد و اشخاص پی برد.
اولا نوعی «اعتماد» است و بنابراین در ساحت اراده تحقق می پذیرد، نه در ساحت معرفت; ثانیا متعلق آن یک شخص است; نه یک گزاره .
تابع خرد جمعی بودن و ما همواره در تصمیمات تابع اکثریت هستیم و اقلیت نیز آزادی طرح دیدگاه خود را برای دستیابی دقیق به تکلیف شرعی دارد.
جملهٔ کامل: امر عرفی همانند خیر انتزاعی نیست بلکه قویاً بالفعل است و افراد اَعراضِ آن هستند. بنابراین، همیشه تنها دو دیدگاه ممکن در قلمرو عرفی وجود دارد: آدمی یا از جوهریت آغاز می‌کند و یا به شیوه ذرّه‌گرایانه پیش می‌رود و از پایهِ تفرّد صعود می‌کند.