در طول تاریخ اسلام، «باطنی‌گری» به‌عنوان اتهامی مذهبی یا سیاسی برای تخطئه مخالفان مذهبی یا حذف مخالفان سیاسی به کار رفته است. برای مثال،
گزینه‌ها:
به ماهیت واقعی بعضی از این فرقه‌ها که می‌رفت تشیع را از مسیر واقعی‌اش خارج کنند پی برد.
گاهی از شیعه علی بن ابی‌طالب و گاهی از شیعه معاویه بن ابی‌سفیان نام برده شده.
ابن‌تیمیه شیعیان، صوفیان و فیلسوفان را باطنیه می‌نامید.
گزارش کرده‌اند که اسماعیلیانِ نخستین و قرمطیان و نزاریان پایبندی به احکام شرعی را برای کسانی که به امام و حقایق باطنی معرفت داشتند، لازم نمی‌دانستند.
جملهٔ کامل: در طول تاریخ اسلام، «باطنی‌گری» به‌عنوان اتهامی مذهبی یا سیاسی برای تخطئه مخالفان مذهبی یا حذف مخالفان سیاسی به کار رفته است. برای مثال، ابن‌تیمیه شیعیان، صوفیان و فیلسوفان را باطنیه می‌نامید.