بنابر این مى توان هر دو تعریف گذشته را اصلاح کرد، امّا در تعریف نخست بگوییم مقصود از صحت بیان تساوى دو نسبت است، یعنى فاعل نسبت به یکى از دو طرف فعل و ترک ملزم نیست، بلکه 
گزینه‌ها:
که مستحق عبادت است و عبادت وی نسبتی است شریف به وی، نه از برای طمعی باشد یا ترسی.
اعاده و ارشاد به بکن یا نکن حکم عقل است و ذکر لازم و ارادة ملزوم و کنایه و ارشاد به بطلان صلات یا عدم آن است.
که هردو مدل از تراشه‌ای یکسان استفاده می‌کنند و چنین تفاوتی معقولانه نیست.
مختار است.
جملهٔ کامل: بنابر این مى توان هر دو تعریف گذشته را اصلاح کرد، امّا در تعریف نخست بگوییم مقصود از صحت بیان تساوى دو نسبت است، یعنى فاعل نسبت به یکى از دو طرف فعل و ترک ملزم نیست، بلکه مختار است.