اجتهاد در شیعه، تا حدود قرن پنجم، به معنای رائج آن در میان اهل سنّت  غیر معمول، بلکه 
گزینه‌ها:
ما نمی دانیم، ولی خدا در آنها هم حکم دارد و مجتهد کسی است که باید در نهایت سعی و تلاش خود از طریق اجتهاد و استنباط، به آن حکمی که خدا وضع کرده برسد.
شیعیان خلافت ابوبکر و عمر را رد کردند، آنها را رافضى خواندند.
ممنوع بود.
جواز آموختن این دانش تردید روا میداشتند.
جملهٔ کامل: اجتهاد در شیعه، تا حدود قرن پنجم، به معنای رائج آن در میان اهل سنّت  غیر معمول، بلکه ممنوع بود.