حکیمه گوید: من بیرون شدم تا از طلوع فجر مطلع شوم، فجر اول گذشت، نرجس باز هم در خواب بود، در این هنگام براى من شک عارض شد، ناگهان 
گزینه‌ها:
فرمود بر من گواراست که فرزندم را روی دست سر بریدند؛ چراکه خدا آگاه است و می‌بیند.
مشاهده کردم که از آن تخمه کدو بته کدویی سبز شد و در دم کدویی داد به بزرگی گنبد مسجد محله و از بس بزرگ بود، من نتوانستم که آنرا برای شما بیاورم.
ابو محمد فرمود: اى عمه شتاب مکن که اینک موضوع انجام خواهد گرفت و فرزندم متولد خواهد گردید، من نشستم و سوره «الم سجده» و «یس» را خواندم.
روی زانوانش نشسته‌بود رو به قبله‌ای که حدس می‌زد، نماز خواند، مثل دیشب، مثل صبح.
جملهٔ کامل: حکیمه گوید: من بیرون شدم تا از طلوع فجر مطلع شوم، فجر اول گذشت، نرجس باز هم در خواب بود، در این هنگام براى من شک عارض شد، ناگهان ابو محمد فرمود: اى عمه شتاب مکن که اینک موضوع انجام خواهد گرفت و فرزندم متولد خواهد گردید، من نشستم و سوره «الم سجده» و «یس» را خواندم.