گاهی انسان حقیقت را می‌فهمد، اما دل خود را تسلیم این حقیقت نمی‌کند و در مقابل آن می‌ایستد. لذا 
گزینه‌ها:
اگر ما ایمان را فقط معرفت بدانیم طبیعتا جهالت مرز کفر است.
می‌بینید در مقابل علم، جهل و شک است؛ اما در مقابل ایمان، جهل نمی‌ آورند؛ در مقابل ایمان، کفر می‌آورند؛ یعنی پوشاندن.
بر قلب‌های‌شان مهر خورده و فقدان آگاهی از لابه لای سخنان آن‌ها آشکار می‌شود.
در هر دو مرتبه عقل و مصلحت اندیشی راه ندارد و با فانی شدن بنده از خود، حق مظهر او می شود و حق است که جهان را تدبیرمی کند نه بنده.
جملهٔ کامل: گاهی انسان حقیقت را می‌فهمد، اما دل خود را تسلیم این حقیقت نمی‌کند و در مقابل آن می‌ایستد. لذا می‌بینید در مقابل علم، جهل و شک است؛ اما در مقابل ایمان، جهل نمی‌ آورند؛ در مقابل ایمان، کفر می‌آورند؛ یعنی پوشاندن.