پدرش در سرزمین حضرموت با طائفه‌ی معروف «کنده» می‌زیسته و در بعضی امور با آنها همپیمان بود؛ لذا 
گزینه‌ها:
بر عمارى (تخت روان) مى نشست.
مردم مدینه، او را «زینتِ کوشندگان در عبادت خدا» می‌دانستند.
گاهی او را "مقداد حضرمی" یا "کندی" می‌خواندند.
در لحظه مرگ گفت: «بر هیچ چیز دنیا تأسف نمی خورم، مگر بر این که با فئه باغیه (معاویه و اهل شام) نجنگیدم و علی را در این امر یاری نکردم».
جملهٔ کامل: پدرش در سرزمین حضرموت با طائفه‌ی معروف «کنده» می‌زیسته و در بعضی امور با آنها همپیمان بود؛ لذا گاهی او را "مقداد حضرمی" یا "کندی" می‌خواندند.