«من دو شیهه می‌‌شناسم، یکی اسب، یکی شیهه‌‌ی درختان»، شیهه می‌‌کشد درخت، جان سرکش‌‌اش را به کلمه می‌‌دهد، کلمه بار می‌‌دهد، ناگهان 
گزینه‌ها:
کسی گوی را ربوده که آب کم‌جوید و تشنگی به‌دست‌آورد؛ تا چشمه‌های شناختش از هرسو روانه‌شود.
بر پا بلند می‌‌شود، رم می‌‌کند، با یال‌‌اش در باد.
یکی سختگیر در مسائل و دیگری سرشت پویا و جدی دارد.
طوفانی برپا میشود و تمام اشعار نظامی را که موجب دلگرمی یحیی تا آن روز بوده است باد با خود میبرد.
جملهٔ کامل: «من دو شیهه می‌‌شناسم، یکی اسب، یکی شیهه‌‌ی درختان»، شیهه می‌‌کشد درخت، جان سرکش‌‌اش را به کلمه می‌‌دهد، کلمه بار می‌‌دهد، ناگهان بر پا بلند می‌‌شود، رم می‌‌کند، با یال‌‌اش در باد.