بگذارید افیون باشد، چه باک. فکر کنید این ساز و کاری‌ست برای فراموشی، چه باک. فراموشی‌ای که یک فوتبالی دچارش می‌شود خلسه‌ای‌ست محض، ناگهان 
گزینه‌ها:
می‌‌دید مادربزرگش در صحت و سلامت، همچنان مسن‌‌تر می‌‌شود؛ در افکارش در مورد راز این پیری کندوکاو می‌‌کرد.
خفته‌گی‌اش را به نسیم صبح‌گاهی بسپارد و به دنیای باشکوه و باعزت و روح‌افزای بیداری نظر اندازد.
در لفافه سخن گفتن و در ابهام ماندن خوراک این جریانات است تا از این رهگذر هر که را غیر خود می‌دانند، از حیز انتفاع ساقط کنند و بر آتش تفرقه بدمند.
در یک مناسکِ باستانی با زنده‌ها و مُرده‌ها خیره می‌شود به جایی سبز که مردانی جوان درش می تازند و عیش و غم رقم می‌زنند.
جملهٔ کامل: بگذارید افیون باشد، چه باک. فکر کنید این ساز و کاری‌ست برای فراموشی، چه باک. فراموشی‌ای که یک فوتبالی دچارش می‌شود خلسه‌ای‌ست محض، ناگهان در یک مناسکِ باستانی با زنده‌ها و مُرده‌ها خیره می‌شود به جایی سبز که مردانی جوان درش می تازند و عیش و غم رقم می‌زنند.