بر این اساس، پادشاه اشکانی، به ویژه در طی دوره دوم و سوم حیات این سلسله، مشروعیت چندگانه ای داشت: از یک سو، باید توسط مجلس «مهستان» به رسمیت شناخته می شد؛ از سوی دیگر،
گزینه‌ها:
روحانیت شیعه به جایگاه مستحکم سازمانی، اقتصادی و هدایت اعتقادی برآمده بود، احتمال بروز چالش در مشروعیت پادشاهی وجود داشت.
چون رهبر، پیشوا و رئیس قوم بود، پس منطقاً باید نیروى حیاتى او خیلى نیرومندتر از دیگران باشد، پس رئیس قبیله در هنگام پیرى هم مورد کینه قرار مى ‌گرفت.
تاجی کنگره‌دار بر سر دارد و موهای بلندش را بافته است، حلقه شهریاری یا پادشاهی را به نرسی می‌سپارد.
پادشاه تحت ربوبیّت ربّ النوع حکومت یا خدایان شاهی قرار داشت؛ از طرف سوم، خود پادشاه اشکانی مدعی خداوندگاری و یا پسر خدایی بود.
جملهٔ کامل: بر این اساس، پادشاه اشکانی، به ویژه در طی دوره دوم و سوم حیات این سلسله، مشروعیت چندگانه ای داشت: از یک سو، باید توسط مجلس «مهستان» به رسمیت شناخته می شد؛ از سوی دیگر، پادشاه تحت ربوبیّت ربّ النوع حکومت یا خدایان شاهی قرار داشت؛ از طرف سوم، خود پادشاه اشکانی مدعی خداوندگاری و یا پسر خدایی بود.