سلیمان به سوی خدا زیاد روی می آورد ، یادش نمی رفت برای چه در حرکت است ، مقصدش را فراموش نمی کرد ، اسب های گران قیمت ، خانه ها و برج های سر به فلک کشیده ، زرق و برق دنیا او را با خود نمی برد،4 بلکه 
گزینه‌ها:
از دانش و معرفت بهره‌ها گرفته و از حلاوت گفتار آن عزیز چشیده و راهنمایانی برای قوم خود بودند از نزد آن بزرگوار بیرون می‌رفتند.
طوفانی برپا میشود و تمام اشعار نظامی را که موجب دلگرمی یحیی تا آن روز بوده است باد با خود میبرد.
سلیمان ، این دارایی ها را با خود همراه کرد و به سوی خدا برد و شهد و سرمایه اش را در کندوی عبودیت جمع کرد .
دایی او به واسطه‌ی سیر و سیاحت جهان تصور می‌کند که به درونیات آدمی پی برده و حال جهان را با تمام زرق و برقش پس می‌زند.
جملهٔ کامل: سلیمان به سوی خدا زیاد روی می آورد ، یادش نمی رفت برای چه در حرکت است ، مقصدش را فراموش نمی کرد ، اسب های گران قیمت ، خانه ها و برج های سر به فلک کشیده ، زرق و برق دنیا او را با خود نمی برد،4 بلکه سلیمان ، این دارایی ها را با خود همراه کرد و به سوی خدا برد و شهد و سرمایه اش را در کندوی عبودیت جمع کرد .