از آن هنگام این شهر "دارالخلافه" عباسیان گردید و معتصم آن را "سُرّ مَن رای" (یعنی: هر کسی آن را ببیند، مسرور و خوشحال گردد) نامید ولی 
گزینه‌ها:
در مرکز خلافت، اندیشه‌ای جز خوشگذرانی و جمع‌آوری اموال نبود.
به علویان سخت گیری نمی کرد و آل ابی طالب در زمان او در سامرّا گرد آمدند و تا حدودی در آسایش به سر بردند و به فعالیت های خود انسجام بیش تری بخشیدند.
مردم این شهر کلاهی به اسم فینه بر سر خود می‌گذاشتند.
مردم آن را مختصر و کوتاه کرده و "سامرا" نامیدند.
جملهٔ کامل: از آن هنگام این شهر "دارالخلافه" عباسیان گردید و معتصم آن را "سُرّ مَن رای" (یعنی: هر کسی آن را ببیند، مسرور و خوشحال گردد) نامید ولی مردم آن را مختصر و کوتاه کرده و "سامرا" نامیدند.