شیخ عبدالله مازندرانی، از رؤسای مشروطه خواه بود و با وفات او، غالب طلاّب، بلکه 
گزینه‌ها:
از کرده خود پشیمان شدند، و نزد الیاس آمده و توبه کردند و تسلیم شدند.
این مشخصه، آفتی است که دامنگیر سلاطین اصلاح طلب پیشین هم شده بود که پیشتر به آن اشاره شد.
هیبتی داشتند که سنگ و جامدات را ذوب می‌کرد و تنها دیدن اشک یتیم و آه مظلوم ایشان را تکان می‌داد.
عموم آن ها که مشروطه خواه بودند، بالکلّیه بی ملجأ و بی پناه شدند و گَرد یتیمی، رخسار آنان را فرا گرفت.
جملهٔ کامل: شیخ عبدالله مازندرانی، از رؤسای مشروطه خواه بود و با وفات او، غالب طلاّب، بلکه عموم آن ها که مشروطه خواه بودند، بالکلّیه بی ملجأ و بی پناه شدند و گَرد یتیمی، رخسار آنان را فرا گرفت.