“مرسینی” گفت: زمانی که یک ستاره در انتهای عمرش تحت گرانش شدید خود رمبش می کند و می میرد یک نوع اشعه معروف به «اشعه هاوکینگ» آزاد می کند. گسیل چنین تابشی به کاهش جرم ستاره می انجامد؛ آنقدر که 
گزینه‌ها:
چگالی چندانی برای ایجاد سیاهچاله پس از فشرده شدن آن باقی نخواهد ماند.
فروكش مي‌كند و فشار تابشي يا تشعشعي به بيرون رانده مي‌شوند، ستاره آغاز به انقباض مي‌كند.
ستاره همدم آن در اثری مشابه قلاب‌سنگ با سرعتی باور نکردنی به خارج از میدان گرانش سیاه‌چاله پرتاب می‌شود.
با همین سرعت به ذارت باردار اطراف خود برخورد می کند، هر برخورد مسیر فتون را عوض کرده و او را به سمت دیگر ذرات سوق می دهد.
جملهٔ کامل: “مرسینی” گفت: زمانی که یک ستاره در انتهای عمرش تحت گرانش شدید خود رمبش می کند و می میرد یک نوع اشعه معروف به «اشعه هاوکینگ» آزاد می کند. گسیل چنین تابشی به کاهش جرم ستاره می انجامد؛ آنقدر که چگالی چندانی برای ایجاد سیاهچاله پس از فشرده شدن آن باقی نخواهد ماند.