رو به روی ویترین آشپزخانه ی اعظم بانو نشسته بودم. اعظم بانو، دختر عموی تنی مادرم، عاشق ظرف های قدیمی و به قول خودش، آنتیک، بود. هر موقع به خانه شان می رفتیم، مادر و او غرق حرف می شدند و من هم غرق نگاه به ظرف هایی که 
گزینه‌ها:
به لحاظ عواطف پدر و فرزندی، بسیار در درون خویش محزون و متأسف بود به هیچ عنوان جزع و فزع از خود نشان نداد و در قضای الهی صبر پیشه نمود.
با عزت نفس و مناعت طبع می‌زیست و هرگز از کسی تقاضایی نکرد و به احدی برای تأمین امور مادی زحمت نمی‌داد.
کسی غر نزد و همه در این بازی دوستانه تمام تلاش شان را کردند که تماشایی و جذاب باشند.
بوی نمِ خاک می دادند.
جملهٔ کامل: رو به روی ویترین آشپزخانه ی اعظم بانو نشسته بودم. اعظم بانو، دختر عموی تنی مادرم، عاشق ظرف های قدیمی و به قول خودش، آنتیک، بود. هر موقع به خانه شان می رفتیم، مادر و او غرق حرف می شدند و من هم غرق نگاه به ظرف هایی که بوی نمِ خاک می دادند.