تفاوت میان دو فعل که شخص قادر به تشخیص آن نباشد، نمی تواند تفاوت در حکم را موجه سازد . بنابراین،
گزینه‌ها:
اصل تعمیم پذیری به ما می گوید که در نبود تفاوت قابل احراز باید حکم واحد صادر کرد .
همیشه نمی توان ظاهر امر را پایه قضاوت قرار داد.
تنها به مقدار متیقن می توان از حرمت مذکور دست کشید و آن، جایی است که هیچ مصلحتی در صلح نباشد .
هم قائل بود با وجود اینکه شناخت از تجربهٔ حسی شروع می‌شود ولی این بدین‌معنی نیست که همهٔ شناخت‌ها یکسره قابل تأویل و تقلیل به تجربهٔ حسی شود.
جملهٔ کامل: تفاوت میان دو فعل که شخص قادر به تشخیص آن نباشد، نمی تواند تفاوت در حکم را موجه سازد . بنابراین، اصل تعمیم پذیری به ما می گوید که در نبود تفاوت قابل احراز باید حکم واحد صادر کرد .