عبدالله بن اُنیس، با گفتاری شیرین و خواندن اشعاری دلنواز و گرم‌کردن مجلس، سفیان را به خود جذب کرد و در اندک مدتی اطمینان وی را به خود معطوف داشت. سفیان بن خالد از عبدالله بن انیس خیلی خوشش می‌آمد و حتی 
گزینه‌ها:
لطیف می‌خندید، سرم را به دامن کشید و با انگشتان حصیری‌اش موهایم را آرام‌آرام به هم بافت.
دوست نداشت کسی بدون عذر موجه، به تن پروری و تنبلی روی آورد و دست نیاز به سوی این و آن دراز کند.
او با پشتوانة تقوای پولادینش، نفس های بی تابی اش را در خیمه، حبس می کرد.
در حال استراحت نیز وی را به خیمه خویش می‌برد.
جملهٔ کامل: عبدالله بن اُنیس، با گفتاری شیرین و خواندن اشعاری دلنواز و گرم‌کردن مجلس، سفیان را به خود جذب کرد و در اندک مدتی اطمینان وی را به خود معطوف داشت. سفیان بن خالد از عبدالله بن انیس خیلی خوشش می‌آمد و حتی در حال استراحت نیز وی را به خیمه خویش می‌برد.