هر گاه در حلال یا حرام بودن چیزی تردید کنیم، اصل اباحه را جاری می‌کنیم و حکم به عدم حرمت می‌دهیم؛ زیرا 
گزینه‌ها:
دستور خداوند است و حکم باید از آنِ خداوند باشد و اگر چنین کاری نکنیم از فرمان خدا سرپیچی کرده‌ایم.
اگر فعلی را ترک کند، حداقل حکم شرعی مترتّب برآن این است که بگوییمآن فعل مکروه است.
آنچه نیازمند نص است، الزامات قانونی است و عدم الزامات قانونی نیازمند نص نیست.
چنانچه مستلزم حرامی باشد (مانند لمس و نظر حرام) تنها در صورت ضرورت جايز است.
جملهٔ کامل: هر گاه در حلال یا حرام بودن چیزی تردید کنیم، اصل اباحه را جاری می‌کنیم و حکم به عدم حرمت می‌دهیم؛ زیرا آنچه نیازمند نص است، الزامات قانونی است و عدم الزامات قانونی نیازمند نص نیست.