فَمَنْ وَصَفَ اللهَ سبحانَه فَقَد قَرنه؛ بنابراین هر کس خدا را توصیف نماید او را به چیز دیگری قرین ساخته؛ زیرا 
گزینه‌ها:
صفت غیر از موصوف است و جمع کردن میان دو غیر، قرین نمودن آن دو است.
این ویژگیها از اصل عمل جدا نیست و به تعبیر دیگر این اوصاف با موصوف خود متحد می باشد.
در این توصیف‌ها نیز ابداع می‌کند، برای رسیدن به هدف دیگری است که غالبا پند و‌ اندرز و ستایشِ علم و خرد است.
خودی نمی بیند و خودی مشاهده نمی کند، فعل را فعل او، صفت را صفت او، و در همه چیز، او را می بیند و این نیست مگر اینکه به حق الیقین نائل آمده است.
جملهٔ کامل: فَمَنْ وَصَفَ اللهَ سبحانَه فَقَد قَرنه؛ بنابراین هر کس خدا را توصیف نماید او را به چیز دیگری قرین ساخته؛ زیرا صفت غیر از موصوف است و جمع کردن میان دو غیر، قرین نمودن آن دو است.