انسان موجود ضعیفی است. همیشه محتاج نیازهای روحی و فیزیولوژیک خودش است. از این نظر با همه موجودات دیگر برابر است، چرا که 
گزینه‌ها:
تمامی هستی ملک مطلق خداوند است و با ولایت او تدبیر می‌شود و از نقص به کمال در حرکت است.
همه موجودات اسیر نیازهای شان هستند.
تو قبل از آنکه «جسم» باشی «روحی» و پیش از آنکه زن باشی «انسانی» و بیش از آنچه به زمین و زندگی وابسته باشی، به آسمان و حیات جاودانه دل بسته‌ای.
این خواسته‌های نامحدود و اشباع‌ناشدنی همیشه دست‌نیافتنی و مقرون به نوعی احساس محرومیت است و این خود منجر به اختلالات روحی و بیماری‌های روانی می‌شود.
جملهٔ کامل: انسان موجود ضعیفی است. همیشه محتاج نیازهای روحی و فیزیولوژیک خودش است. از این نظر با همه موجودات دیگر برابر است، چرا که همه موجودات اسیر نیازهای شان هستند.