کرم‌چاله‌ها به‌طرز خارق‌العاده‌ای ناپایدار هستند. درست است که فیزیک ساخت تونلی که دو منطقه‌ی دوردست در فضا و زمان را به هم متصل کند، ممکن می‌داند، اما به‌محض اینکه هر چیزی، حتی 
گزینه‌ها:
یک ذره فوتون ناقابل از این تونل عبور کند، فورا شبیه کش لاستیکی بیش از حد کشیده شده از هم جدا می‌شود و سریع‌تر از سرعت نور فرو می‌ریزد.
برهمکنش‌های آنها با ماده‌ی معمولی (برخوردهای کهکشانی) باید انرژی بسیار هنگفتی آزاد کند، انرژی‌هایی آنچنان بالا که می‌بایست تاکنون متوجه‌شان شده باشیم.
که این فرایند، که تونل­ زنی کوانتومی نامیده می­ شود، ثبت شده است، فیزیکدانان هنوز نتوانسته ­اند آنی ­بودن و یا زمان­بر بودن آن را مشخص کنند.
زمانی که میلیون‌ها ذره شروع به برخورد و ایجاد شوک کنند، همهمه گنگی در صحرا می‌پیچد که تا چندین کیلومتر دورتر هم به گوش می‌رسد.
جملهٔ کامل: کرم‌چاله‌ها به‌طرز خارق‌العاده‌ای ناپایدار هستند. درست است که فیزیک ساخت تونلی که دو منطقه‌ی دوردست در فضا و زمان را به هم متصل کند، ممکن می‌داند، اما به‌محض اینکه هر چیزی، حتی یک ذره فوتون ناقابل از این تونل عبور کند، فورا شبیه کش لاستیکی بیش از حد کشیده شده از هم جدا می‌شود و سریع‌تر از سرعت نور فرو می‌ریزد.