او بر این باور است که بر سر دو راهی قرار دارد; یا باید علم الهی را انکار کند و انسان را موجودی مختار بداند یا باید علم خدا را اثبات کند و اختیار را از انسان بگیرد; او علم خدا را متبوع و غیرقابل انکار می داند لذا 
گزینه‌ها:
صبح کند و بزرگ‌ترین همّتش غیر خدا باشد، خداوند به او نظر لطفی نمی‌کند.
خود انسان‌ها هم می‌دانند که کارهای زیادی است که باید انجام دهند، اما گاهی اوقات ذهن و بدن یاری نمی‌کند و خیلی رک می‌گوید: نه!
عقلشان قاصراست از اینکه حقایق و معارف عقلی را درک کنند، بخلاف خاصه مردم، که در پذیرفتن معارف آسمانی هیچ احتیاجی بمعجزه ندارند.
از انسان سلب اختیار می کند.
جملهٔ کامل: او بر این باور است که بر سر دو راهی قرار دارد; یا باید علم الهی را انکار کند و انسان را موجودی مختار بداند یا باید علم خدا را اثبات کند و اختیار را از انسان بگیرد; او علم خدا را متبوع و غیرقابل انکار می داند لذا از انسان سلب اختیار می کند.