۲. شکی که ناشی از نفهمیدن حق باشد نه بی تقوایی و لجاجت با حق: بر همین اساس است که بزرگان اخلاق و تربیت اعتقاد دارند اگر کسى واقعا از روى صدق و صفا قدم در راه نهد و از صمیم دل هدایت خود را از خداى خود طلب نماید موفّق به هدایت خواهد شد اگرچه 
گزینه‌ها:
بدون لجاجت و غرور اشتباهاتش را پذیرفته باشد و آنها را در قالب درس و تجربه استفاده کرده باشد.
می‌گوید: «تو با مشاهده ایمان آوردی؛ خوشا آنان که نادیده مؤمنند».
در امر توحید نیز شک داشته باشد.
انکار حق و روی آوردن به باطل این طور نیست که از جهل بسیط و ابتدایی باشد بلکه جاهل ابتدایی، می تواند بداند اما منشأ این نفهمی ها انکار است.
جملهٔ کامل: ۲. شکی که ناشی از نفهمیدن حق باشد نه بی تقوایی و لجاجت با حق: بر همین اساس است که بزرگان اخلاق و تربیت اعتقاد دارند اگر کسى واقعا از روى صدق و صفا قدم در راه نهد و از صمیم دل هدایت خود را از خداى خود طلب نماید موفّق به هدایت خواهد شد اگرچه در امر توحید نیز شک داشته باشد.