شیشه‌ی ماشین هنوز کثیف بود.‌ دایره‌های سیاه و گلی، دیدم را بهم ریخته بود و من باز هم قمقمه‌ی ماشین را پر نکرده بودم. کاش 
گزینه‌ها:
ناخواسته تداعی کننده ی خاطراتی هستند که بعضی هاشان مرا به درون خود میکشند و من رج به رج داستانش را می بافم تا قبایش کنم و بر تن خیالم بپوشانم.
نشان به‌همین نشان که تا ساعت ۱ونیم بعد از نیمه‌شب بیدار ماندم ـــ آن هم در حالی که بسیار خسته و کوفته بودم؛ ولی اثری هنری دیده‌بودم که تکانم داده‌بود.
لااقل این هوای وارونه‌ی آلوده می‌چرخید و قطره‌ای باران نجاتم می‌داد.
می‌گذاشتم شیرینی نام نبهان دقیقه‌ای در جانش بماند!
جملهٔ کامل: شیشه‌ی ماشین هنوز کثیف بود.‌ دایره‌های سیاه و گلی، دیدم را بهم ریخته بود و من باز هم قمقمه‌ی ماشین را پر نکرده بودم. کاش لااقل این هوای وارونه‌ی آلوده می‌چرخید و قطره‌ای باران نجاتم می‌داد.