کسی که از تقدیر الهی راضی باشد به غنا و بی نیازی واقعی دست می یابد؛و لذا 
گزینه‌ها:
صبح کند و بزرگ‌ترین همّتش غیر خدا باشد، خداوند به او نظر لطفی نمی‌کند.
کمترین برخورداری از دنیا او را کافی است، و اگر کسی به آنچه او را بس است راضی نباشد، هیچ چیز در دنیا برای او کافی نیست.
در کنار سطحی از بهره مندی مادی، نیاز است انسان از خداوند  بخواهد تا به او قناعت دهد.
جز به آنچه به آن دل بسته است گردش نمی کند و برای رسیدن به این محبوب خود یعنی دنیا تن به هر ذلتی می دهد.
جملهٔ کامل: کسی که از تقدیر الهی راضی باشد به غنا و بی نیازی واقعی دست می یابد؛و لذا کمترین برخورداری از دنیا او را کافی است، و اگر کسی به آنچه او را بس است راضی نباشد، هیچ چیز در دنیا برای او کافی نیست.