وی با تمسک‌ به‌ قاعده‌ «صِرْفُ الشیءِ لایتثنّی ولایتکرّر» نیز وحدت‌ واجب‌الوجود را اثبات‌ کرده‌ است‌؛ بدین‌ صورت‌ که‌ اگر واجب‌الوجود شریک‌ داشته‌ باشد، باید هر یک‌ از دیگری متمایز باشند زیرا 
گزینه‌ها:
گفته‌اند، از آنجا که به روز حادثه خردمندتر از هر فلسفه‌باف گنده دماغ و فقه‌خوان خشک‌مغز بود.
با یکدیگر برابر بوده و هیچ انسانی حق امر و نهی و ولایت و سلطه بر دیگری ندارد.
لازمه‌ دو چیز بودن‌ تمایز است‌.
خدا در آیه بعدی آن را قسم یادکردن قلمداد فرموده است، و در کلام عرب (لا) زائد برای تأکید و تقویت کلام، فراوان است.
جملهٔ کامل: وی با تمسک‌ به‌ قاعده‌ «صِرْفُ الشیءِ لایتثنّی ولایتکرّر» نیز وحدت‌ واجب‌الوجود را اثبات‌ کرده‌ است‌؛ بدین‌ صورت‌ که‌ اگر واجب‌الوجود شریک‌ داشته‌ باشد، باید هر یک‌ از دیگری متمایز باشند زیرا لازمه‌ دو چیز بودن‌ تمایز است‌.