اولین اثر عبادت که انسان را به خدا نزدیک می کند، تسلط بر خود است. از اینجا شما بفهمید کدام عبادت قبول است و کدام قبول نیست. عبادت بدون اینکه انسان را به خدا نزدیک کند عبادت نیست، یعنی 
گزینه‌ها:
ارتباط و انس با مبدأ هستی و غنی مطلق، به انسان غنا می بخشد و در سایه عبادت خالصانه، انسان پشتوانه شخصیتی پیدا می کند.
«النظر الی وجه العالم عباده» نگاه کردن به چهره عالم ربانی، واجد شرایط و خدمتگزار، عبادت است.
باور نکنید که انسان عبادت کند ولی به خدا نزدیک نشود و عبادتش را هم درست انجام داده باشد؛ چنین چیزی محال است.
عبادت به قصد اطاعت و امتثال انجام می‌گیرد و داعی و باعث آن تحصیل ثواب است؛ و یا عبادت به قصد ثواب بردن به‌جا آورده می‌شود نه به قصد امتثال.
جملهٔ کامل: اولین اثر عبادت که انسان را به خدا نزدیک می کند، تسلط بر خود است. از اینجا شما بفهمید کدام عبادت قبول است و کدام قبول نیست. عبادت بدون اینکه انسان را به خدا نزدیک کند عبادت نیست، یعنی باور نکنید که انسان عبادت کند ولی به خدا نزدیک نشود و عبادتش را هم درست انجام داده باشد؛ چنین چیزی محال است.