خانم شریفی افزود: چند روز بعد گفت می‌روم تهران کار دارم، دو بار رفت تهران و برگشت؛ نگران شدم؛ ولی 
گزینه‌ها:
بر اساس وظیفه انقلابی از آموزش و پرورش حمایت کرده‌ام» اظهار کرد: در دوران شهرداری تهران هیچ گاه از هیچ مدرسه‌ای در تهران غافل نشدم.
بعد 2 سال راهی تهران شدم و به همراه برخی از دوستانم به کارگری ساختمانی روی آوردم.
چیزی نگفتم.
در لحظه مرگ گفت: «بر هیچ چیز دنیا تأسف نمی خورم، مگر بر این که با فئه باغیه (معاویه و اهل شام) نجنگیدم و علی را در این امر یاری نکردم».
جملهٔ کامل: خانم شریفی افزود: چند روز بعد گفت می‌روم تهران کار دارم، دو بار رفت تهران و برگشت؛ نگران شدم؛ ولی چیزی نگفتم.