ولی در توحید عارف، موجود حقیقی، منحصر به خداست و جز او همه مجالی و مظاهر و نمودها و نمادهای اویند. عارف، جز خدا هیچ نمی‌بیند. وصول به این مرتبه و مرحله کار عقل و اندیشه و استدلال و برهان نیست. بلکه 
گزینه‌ها:
معرفت به ربوبیت خداوند را همراه دارند و با مشاهده ذات خود حکم می کنند که محتاج رب و مالک و مدبری هستند تا امور آنان را اداره کند.
هیچ جایگاهی را که بایست نداشته است اما پیوسته بیانگر زیبایی‌ها و پلشتی‌های جای‌خوش کرده در زندگانی آدم‌ها است.
اثر و ثمر و مولود و محصول قلب و دل و مجاهده و سیر و سلوک و تصفیه و تهذیب نفس و روان است.
که وصول به حُسن ممکن نشود الّا به واسطهٔ عشق و عشق هر کسی را به خود راه ندهد.
جملهٔ کامل: ولی در توحید عارف، موجود حقیقی، منحصر به خداست و جز او همه مجالی و مظاهر و نمودها و نمادهای اویند. عارف، جز خدا هیچ نمی‌بیند. وصول به این مرتبه و مرحله کار عقل و اندیشه و استدلال و برهان نیست. بلکه اثر و ثمر و مولود و محصول قلب و دل و مجاهده و سیر و سلوک و تصفیه و تهذیب نفس و روان است.