2. اقتضای قاعدة لطف برای اجازه ندادن به مکلفان برای اخراج و انتقال اموال؛  چرا که 
گزینه‌ها:
كه طاعت هستند ، داراى مصلحت عمومى نیز باشند ، مانند تعظیم شعائر و ترویج دین.
به سراغ سعد و نحس ایام برود و عملا از بسیاری از فعالیتها باز بماند نه مورد تأیید عقل است و نه مورد تأیید شرع .
اغلب مستلزم هزینة بالایی است و این ممکن است آنان را از عبادت و طاعت دور کند و به معصیت نزدیک گرداند.
لازم نیست، نباید سخن گفت، زیرا هر چه حرف زیادتر باشد، احتمال خطا و گناه هم بیشتر است، و اگر انسان حرفى نزند دچار لغزش و خطا و معصیت نمى گردد.
جملهٔ کامل: 2. اقتضای قاعدة لطف برای اجازه ندادن به مکلفان برای اخراج و انتقال اموال؛  چرا که اغلب مستلزم هزینة بالایی است و این ممکن است آنان را از عبادت و طاعت دور کند و به معصیت نزدیک گرداند.