صفحه اول داستان: هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ارباب‌رجوع یک انتشارات باشم چه برسه به اینکه به خاطر چاپ کتابم و به‌عنوان نویسنده بخواهم به دفتر یک انتشارات مراجعه کنم. ولی 
گزینه‌ها:
ذهنم شده است مثل يك چمدان كه به زور درش را بسته اند؛ تا مى روم سراغش ببينم از چه سخن بگويم، ده تكه لباس مى پرد بيرون.
خب توی این دنیا هیچ‌چیزی قابل پیش‌بینی نیست و آدم گاهی توی بازی این دنیا گیج می‌شه.
هم بود که استقبال از این انتخاب کم بود و از هر کس در مورد تیم ملی می‌پرسیدی با ناامیدی حرف نرفتن به جام جهانی را پیش می‌کشید.
گویی دلش نمی‌خواهد منفی شود و از طرفی دیگر هم جرأت مثبت شدن را ندارد به خاطر هم در همین محدوده‌ها ایستاده است.
جملهٔ کامل: صفحه اول داستان: هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ارباب‌رجوع یک انتشارات باشم چه برسه به اینکه به خاطر چاپ کتابم و به‌عنوان نویسنده بخواهم به دفتر یک انتشارات مراجعه کنم. ولی خب توی این دنیا هیچ‌چیزی قابل پیش‌بینی نیست و آدم گاهی توی بازی این دنیا گیج می‌شه.