«ماشین می‌چرخید و پیش می‌رفت، بر کوره‌راهی از سنگ‌های سرخ و حالا گِل‌آلود. چراغ‌ها، ناگهان 
گزینه‌ها:
در تاریکی، ابتدا در سمتی از جاده و بعد در سمت دیگر، دو آلونکِ چوبی را، پوشیده با سقفی فلزی، پیش چشم آوردند.
به آشوب می‌دهد و لبه‌های واقعیت شروع به شکافت می‌کند در حالی که آیامی به هم‌قدمی ازهمه‌جاخبر درون خوابی پرتب‌وتاب با مسیرهای تودرتو تبدیل می‌شود.
ناگهان در یک صبح سرد زمستان با روشن شدن ماشین مواجه می گردند.
وقتی زوزهٔ گرگان برمی‌خاست، دم‌ها را پایین انداخته با ترس و لرز تمام به سوی دهکده می‌گریختند و باز لحظه‌یی بعد حمله و گریز را از سر می‌گرفتند.
جملهٔ کامل: «ماشین می‌چرخید و پیش می‌رفت، بر کوره‌راهی از سنگ‌های سرخ و حالا گِل‌آلود. چراغ‌ها، ناگهان در تاریکی، ابتدا در سمتی از جاده و بعد در سمت دیگر، دو آلونکِ چوبی را، پوشیده با سقفی فلزی، پیش چشم آوردند.