زمان یک چیز نسبی است. منظور نسبیت انیشتین نیست بلکه ادراک ما از زمان کاملا نسبی است. به عنوان مثال 
گزینه‌ها:
برخی چیزها (مثل ژن و زمان) می توانند علی رغم بهترین تلاش ها از کنترل ما خارج شوند.
یک ساعت با دلبر بودن خیلی کمتر از یک ساعت در یک جلسه‌ی کسل‌کننده به نظر می‌رسد.
برخی از افراد به شناخت کافی از یکدیگر نرسیده اند و زمان زیادی را با یکدیگر نبوده اند.
هر تخمینی ناظر به حقیقتی است آن حقیقت و تحقیق چنان فربه است که به ما فرصت باور بسیاری از ایهام را می‌دهد اگرچه آنها را نفهمیم.
جملهٔ کامل: زمان یک چیز نسبی است. منظور نسبیت انیشتین نیست بلکه ادراک ما از زمان کاملا نسبی است. به عنوان مثال یک ساعت با دلبر بودن خیلی کمتر از یک ساعت در یک جلسه‌ی کسل‌کننده به نظر می‌رسد.