دنیس کلاهش را روی میز اتاق غذاخوری گذاشت و چکمه‌هایش را به‌زیر مبل برگرداند و خودش روی پله‌های جلوی در نشست و چپقش را روشن کرد. هوا کم‌کم سرد شده بود و او پیش خود گفت کاش 
گزینه‌ها:
جامه ای گشاده و پشمین بر تن و کلاهی بر سر و بیلی بر دوش داشت، در میان باغ به بیل زدن مشغول شد;گویی که باغبان است و ارتباطی با حاضران ندارد.
می‌کوشید تمام خرده‌ریزها را جمع کند، مشغول بلعیدن پورهٔ گرم آن شد، تا آن‌که ناگهان صاحب تکانی خورد و بی‌صبرانه پرسید: «حاضری؟
آفتاب آهنگ مغرب کرد شاه دست از شکار کشید و گفت تا قالیچه‌ای روی برف گستردند و موزه از پایش بیرون آوردند آنگاه وضوء ساخته به نماز ایستاد.
ژاکت چرم قدیمی‌اش را از روی گیرهٔ روی درِ آشپزخانه برداشته و با خود آورده بود.
جملهٔ کامل: دنیس کلاهش را روی میز اتاق غذاخوری گذاشت و چکمه‌هایش را به‌زیر مبل برگرداند و خودش روی پله‌های جلوی در نشست و چپقش را روشن کرد. هوا کم‌کم سرد شده بود و او پیش خود گفت کاش ژاکت چرم قدیمی‌اش را از روی گیرهٔ روی درِ آشپزخانه برداشته و با خود آورده بود.