می خواند: «فرشته های نزول! باران!»  آهسته زیر لب می گوییم: یا قمر بنی هاشم! همه بر می گردند . ناگهان 
گزینه‌ها:
یک دست و رو نشسته‌‌ای می‌آمد و با معلم دهن به دهن می‌کرد و هر چه ما رشته بودیم را پنبه می‌کرد!
گروهی به میدان می‌آیند و می‌خواهند در زمین مواتی که ما با خون‌دل آباد کرده‌ایم، سهیم شده و محدود کنند!
حیرت زده به ما خیره می شوند .
از ما خواهش دارند هاشمی وار گوشه سکوت را ول کرده به عرصه بیاییم.
جملهٔ کامل: می خواند: «فرشته های نزول! باران!»  آهسته زیر لب می گوییم: یا قمر بنی هاشم! همه بر می گردند . ناگهان حیرت زده به ما خیره می شوند .