پس باید عبد چنین ربی بود و او را حاکم گرفت: ربی که خوف و فقر آنان را تبدیل کرده است . نمی گوید: «آمن خوفهم » ، بلکه 
گزینه‌ها:
لایق این‌همه ثروت و مقام نیست و او را مانند گدایی می‌دانست که عزت و اعتبار از دیگران گرفته است و آرزو می‌کند که خدا چنین گدایانی را بلند مقام نکند.
می گوید:  ) ; یعنی، از ترس به آن امن بخشید و از گرسنگی به آنان غذا داد .
به رو در افتاده اند، کور و لال و کر محشور می کنیم، جایگاهشان دوزخ است، هرگاه [شعله] آتشش فرو نشیند، شعله ای دیگر بر آنان می افزاییم.
روی مسائل دین تعبّد و هر آن چه که به دین مربوط می شد نهایت کوشش و دقّت را داشت و هیچ حاضر نبود در این زمینه کوتاه بیاید; چون دین علاج کننده است.
جملهٔ کامل: پس باید عبد چنین ربی بود و او را حاکم گرفت: ربی که خوف و فقر آنان را تبدیل کرده است . نمی گوید: «آمن خوفهم » ، بلکه می گوید:  ) ; یعنی، از ترس به آن امن بخشید و از گرسنگی به آنان غذا داد .