خیر، به‌طور کلی، ذاتِ اراده است در جوهریت و عمومیتِ آن – اراده در حقیقتِ آن؛ بنابراین،
گزینه‌ها:
خیر حتماً [/مطلقاً/به نفس خود] و صرفاً در درونِ تفکّر و با واسطهِ تفکّر وجود دارد.
در هر دو مرتبه عقل و مصلحت اندیشی راه ندارد و با فانی شدن بنده از خود، حق مظهر او می شود و حق است که جهان را تدبیرمی کند نه بنده.
بر اساس روایات، در تفکر شیعی قـلوب امـامان ظـرف مشیت الهی است و همواره اراده آنان در راستای اراده خداوند متعال قرار دارد.
وقتی که شخص اراده می  کند، ارادة خویش را با ذات خود می یابد.
جملهٔ کامل: خیر، به‌طور کلی، ذاتِ اراده است در جوهریت و عمومیتِ آن – اراده در حقیقتِ آن؛ بنابراین، خیر حتماً [/مطلقاً/به نفس خود] و صرفاً در درونِ تفکّر و با واسطهِ تفکّر وجود دارد.