مسعود دیگر حرف نزد، تر شدن ناگهانی گونه هایش بهترین جواب بود. من از زاویه ای متفاوت تماشاگر تمام این اتفاقات بودم و در آن لحظه فقط آرزو کردم کاش 
گزینه‌ها:
منم هم میتوانستم مثل آن دو اشک بریزم، شاید اشک ها با پایین غلتیدنشان، بار غمی که روی دوشم سنگینی می کرد را کم می کردند.
مگسی که بر صورتم می‌نشست يا در دهان نیمه‌باز و متحیرم پرواز می‌کرد آزارم نمی‌داد.
وانمود کنم که آدمِ خاصی هستم از طرفی برای غمِ ساکن در نگاهِ او و دلسوزی خودم، کلمه‌ی محترمانه‌تری پیدا نمی‌کردم.
در آن میانه، یاد بی‌مهریهای یاری یا شاهی بیفتد و گلایه سر دهد.
جملهٔ کامل: مسعود دیگر حرف نزد، تر شدن ناگهانی گونه هایش بهترین جواب بود. من از زاویه ای متفاوت تماشاگر تمام این اتفاقات بودم و در آن لحظه فقط آرزو کردم کاش منم هم میتوانستم مثل آن دو اشک بریزم، شاید اشک ها با پایین غلتیدنشان، بار غمی که روی دوشم سنگینی می کرد را کم می کردند.