زبان‌شناسان بر خلاف ادیبان، در پی پاسداری از یک «زبان معیار» نیستند. بلکه 
گزینه‌ها:
آن‌ها ماهیت جهان را رویاگون می‌بینند و در توجه به صورت‌های جهان، بیشتر به ارزش‌های زیبایی‌شناختی نگاه می‌کنند تا ابعاد ضرورت‌محور و عمل‌گرا.
موجب می شود که تعاریف گوناگون پیرامون آن طرح شود و صاحبنظران این فن از وحدت در نظر برخوردار نباشند.
زبان را به شکل پدیده‌ای پویا می‌بینند که باید آن را دید و شناخت و توصیف کرد.
بدون اطلاع از نکات علوم ادبی، نمی توان توقع فهم صحیحی از این کتاب آسمانی داشت.
جملهٔ کامل: زبان‌شناسان بر خلاف ادیبان، در پی پاسداری از یک «زبان معیار» نیستند. بلکه زبان را به شکل پدیده‌ای پویا می‌بینند که باید آن را دید و شناخت و توصیف کرد.