«انسان» اصلش از «إِنْسیان» است، زیرا لغت‌شناسان عربى، مصغّر آن را «اُنیسیانْ» دانسته اند. «یاى» دوم در تصغیر (علاوه بر یای اول)، بر وجود آن در اصل، دلالت مى کند ولی 
گزینه‌ها:
صرف کلام از ظاهرش و حمل آن برخلاف ظاهر به واسطه دلیل بنام تأویل روشی دائر گردیده با این که خود این روش خالی از تناقض نیست.
خدا در آیه بعدی آن را قسم یادکردن قلمداد فرموده است، و در کلام عرب (لا) زائد برای تأکید و تقویت کلام، فراوان است.
به سبب کثرت استعمال حذف شده است.
قبلاً یاد آور شدیم مراد ماتریدی از این دسته همان اسم لفظی است که علامه از آن به اسم اسم تعبیر نموده است.
جملهٔ کامل: «انسان» اصلش از «إِنْسیان» است، زیرا لغت‌شناسان عربى، مصغّر آن را «اُنیسیانْ» دانسته اند. «یاى» دوم در تصغیر (علاوه بر یای اول)، بر وجود آن در اصل، دلالت مى کند ولی به سبب کثرت استعمال حذف شده است.