آتشفشانِ جاری از گدازه های خشم تو.بگذار در این غریبی و تنهایی، هرم نفس های حُزن آلودت، ماه را در هم بپیچد!آمده ای تا 
گزینه‌ها:
به آشوب می‌دهد و لبه‌های واقعیت شروع به شکافت می‌کند در حالی که آیامی به هم‌قدمی ازهمه‌جاخبر درون خوابی پرتب‌وتاب با مسیرهای تودرتو تبدیل می‌شود.
هر کدام قصه ای در دل دارند، بیشتر از همه چیز خط ابوالحسن صبا است که چشممان را به دنبال خود میکشد.
مصلحت خداوند مبنی بر پروراندن گوهری این چنین ساطع و لامع نصیب کدامین دریا گردد.
جهانی از استواری در تمام یاخته هایت موج بزند.
جملهٔ کامل: آتشفشانِ جاری از گدازه های خشم تو.بگذار در این غریبی و تنهایی، هرم نفس های حُزن آلودت، ماه را در هم بپیچد!آمده ای تا جهانی از استواری در تمام یاخته هایت موج بزند.