هر کسی نمی تواند مفسر قرآن باشد. مفسّر باید ذوق قرآنی داشته باشد. این شرط تنها نسبت به قرآن مجید مطرح نیست بلکه 
گزینه‌ها:
مثلاً همه کس نمی تواند شعرشناس شود زیرا برای شعرشناسی ذوق لازم است.
کسی گوی را ربوده که آب کم‌جوید و تشنگی به‌دست‌آورد؛ تا چشمه‌های شناختش از هرسو روانه‌شود.
توقع این مقام عالی بدون تخلق به اخلاق فاضله که مقدمه لازم آن است، امکان پذیر نمی باشد.
بهره دیگران را برتر از بهره قرآنى بدانند؛ زیرا اگر آدمى مالک سراسر گیتى نیز باشد، قرآن بر هر چه دارد برتر است.
جملهٔ کامل: هر کسی نمی تواند مفسر قرآن باشد. مفسّر باید ذوق قرآنی داشته باشد. این شرط تنها نسبت به قرآن مجید مطرح نیست بلکه مثلاً همه کس نمی تواند شعرشناس شود زیرا برای شعرشناسی ذوق لازم است.