دوست قدیمی من! اکنون که این نامه را می‌نویسم، روبه‌روی پنجره نشسته‌ام؛ همان پنجره‌ای که 
گزینه‌ها:
حیف که نقش‌ونگار قاب‌ها رنگ باخت و به قاب عکس‌هایی بی‌جان رسید.
قبلا آن را برایتان منتشر کردیم به ساخته‌های قدیمی‌تر موریکونه پرداخته بودیم.
به یاد داری.
برای یادآوری خاطرات تنها کافیست به یادداشت های گذشته ی خود نیم نگاهی انداخته تا همه چیز در جلو چشمان شما تداعی شود.
جملهٔ کامل: دوست قدیمی من! اکنون که این نامه را می‌نویسم، روبه‌روی پنجره نشسته‌ام؛ همان پنجره‌ای که به یاد داری.