لاک پُشتی توی لاک خودش کِز کرده بود و غُصّه می خورد. نمی دانست، با این همه 
گزینه‌ها:
مصیبت و گرفتاری که بر سرش می آمد، چه کند.
سر به سوى آسمان مى  کشید و گویا همان لکه ابر را جستجو مى  کرد که بر سر کاروانیان سایه مى  افکند.
از پیله غم و اندوهی که به دور خودش تنیده بود، بیرون بیاید.
چون نمی‌خواست از خواب بلند شود، لحاف را روی سرش کشیده و سعی می‌کرد که ذوق فرد را کور کند.
جملهٔ کامل: لاک پُشتی توی لاک خودش کِز کرده بود و غُصّه می خورد. نمی دانست، با این همه مصیبت و گرفتاری که بر سرش می آمد، چه کند.