بونهافر در واپسین روزهای عمرش و در دوره‌ای که جنون جهان اطرافش را فراگرفته بود، باوجود غرق شدن در ناامیدی، ناگهان 
گزینه‌ها:
جوانه امیدی در دلش ریشه زد.
به لحاظ عواطف پدر و فرزندی، بسیار در درون خویش محزون و متأسف بود به هیچ عنوان جزع و فزع از خود نشان نداد و در قضای الهی صبر پیشه نمود.
بسان تشنه طالب آب، خود را در سرچشمه علم دید.
پیوند جانانه ‌ای می ‌خورد و به یک‌باره قلبش برای درک بهتر هستی عاشقانه فرو می‌ ریزد.
جملهٔ کامل: بونهافر در واپسین روزهای عمرش و در دوره‌ای که جنون جهان اطرافش را فراگرفته بود، باوجود غرق شدن در ناامیدی، ناگهان جوانه امیدی در دلش ریشه زد.