بنابراین زندگی دنیایی انسان از یک سو می تواند زمینه ساز سعادت ابدی او باشد و از سوی دیگر 
گزینه‌ها:
ممکن است باعث شقاوت و بدبختی شود.
انسان به سبب اشتغال در امور طبیعی و غرق در شهوات انسانی مسیر خسران و زیان را در پیش می گیرد.
حیات آدمی در عرصه اجتماع، می تواند قوام و دوام داشته باشد .
آخرت دنیای حساب و کتاب است و فردی نمی‌تواند در آنجا از زیر حکم الهی شانه خالی کند.
جملهٔ کامل: بنابراین زندگی دنیایی انسان از یک سو می تواند زمینه ساز سعادت ابدی او باشد و از سوی دیگر ممکن است باعث شقاوت و بدبختی شود.