فرشته، لوح را مقابل او گرفت و گفت: بخوان! محمد گفت: من توان خواندن ندارم. فرشته یک بار دیگر تکرار کرد: بخوان! باز همان جواب را شنید و او هم باز حرف خود را گفت. بعد از بار سوم، محمد ناگهان 
گزینه‌ها:
احساس کرد می تواند لوحی را که دست فرشته است، بخواند و خواند: «اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّک الَّذِی خَلَقَ».
سروکلهٔ روبر لاشُنه پیدا شد و همهٔ نامه‌ها و پاکت‌نامه‌هایی را که با وسواس بسیار نگه داشته بود به ما قرض داد که تاریخ را کامل‌تر روایت کنیم.
عبارت «واتسون، مادر» را تکرار می‌کرد، پاکتی را به دست او داد که بر آن مهر درشتِ «محرمانه» خودنمایی می‌کرد.
استخوان پوسیده اى در دست گرفت و گفت: محمد مى پندارد که این استخوان دوباره زنده می‌شود.
جملهٔ کامل: فرشته، لوح را مقابل او گرفت و گفت: بخوان! محمد گفت: من توان خواندن ندارم. فرشته یک بار دیگر تکرار کرد: بخوان! باز همان جواب را شنید و او هم باز حرف خود را گفت. بعد از بار سوم، محمد ناگهان احساس کرد می تواند لوحی را که دست فرشته است، بخواند و خواند: «اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّک الَّذِی خَلَقَ».