گداخان و کوکب از راهی که آمده بودند، به همان سرعت برمی‌گردند. عماد چترش را از کنار نرده برمی‌دارد و از روی شانه نگاهی به مرسده می‌اندازد. مرسده با رقتی ناشی از دلجویی یکی دو قدم سمت او می‌آید؛ ولی 
گزینه‌ها:
تصمیم می‌گیرد که راه گذشته را ادامه ندهد و در اولین قدم، ژاله را پیدا می‌کند و از او طلب بخشش می‌کند.
عماد با چهره‌ای درهم کشیده و خشن که هیجان درونی خود را زیر آن مخفی کرده است، رویش را برمی‌گرداند و زیر لب می‌غرد.
سیا حرف‌های این دو را می‌شنود و می‌خواهد او را هم در گنج شریک کنند.
به آشوب می‌دهد و لبه‌های واقعیت شروع به شکافت می‌کند در حالی که آیامی به هم‌قدمی ازهمه‌جاخبر درون خوابی پرتب‌وتاب با مسیرهای تودرتو تبدیل می‌شود.
جملهٔ کامل: گداخان و کوکب از راهی که آمده بودند، به همان سرعت برمی‌گردند. عماد چترش را از کنار نرده برمی‌دارد و از روی شانه نگاهی به مرسده می‌اندازد. مرسده با رقتی ناشی از دلجویی یکی دو قدم سمت او می‌آید؛ ولی عماد با چهره‌ای درهم کشیده و خشن که هیجان درونی خود را زیر آن مخفی کرده است، رویش را برمی‌گرداند و زیر لب می‌غرد.