از دست همه ناراحت و عصبی هستید! وقتی کسی به شما می‌گوید شاکر باش، عصبی می‌شوید و از خود سوال می‌کنید شاکر چه چیزی باید باشید؟ مدام با خود می‌گویید مگر می‌شود در این بیمارستان با این همه 
گزینه‌ها:
چون شما درد و رنج می‌بینند، و شما چیزی را [چون پیروزی و پاداش] از خدا امید دارید که آنان امید ندارند؛ و خدا همواره دانا و حکیم است.
امکانات کسی نتواند کاری انجام دهد.
همیشه نداشته‌ها را می‌بینیم گلایه و شکایت می‌کنیم که نباید اینگونه باشد و باید خدا را شکر کنیم که نعمت‌ها تداوم و کمبودها جبران شود.
ایمان دارید پشت تمام این حوادث، موهبتی نهفته است.
جملهٔ کامل: از دست همه ناراحت و عصبی هستید! وقتی کسی به شما می‌گوید شاکر باش، عصبی می‌شوید و از خود سوال می‌کنید شاکر چه چیزی باید باشید؟ مدام با خود می‌گویید مگر می‌شود در این بیمارستان با این همه امکانات کسی نتواند کاری انجام دهد.