به فراسوی بام‌ها خیره شد؛ به آن‌سوی جزیره و افق آبی، به آن‌سوی ابرهای دوردست، و حتی 
گزینه‌ها:
خفته‌گی‌اش را به نسیم صبح‌گاهی بسپارد و به دنیای باشکوه و باعزت و روح‌افزای بیداری نظر اندازد.
آن را ارج می‌نهد و مانند پلی برای رهایی از روزمرگی و گذار به فراسویی زیباتر می‌پندارد.
کسی هم نمیدوست اون روزها به کجا میره .
دورتر، به گذشته‌ای که برای همیشه از دست رفته بود.
جملهٔ کامل: به فراسوی بام‌ها خیره شد؛ به آن‌سوی جزیره و افق آبی، به آن‌سوی ابرهای دوردست، و حتی دورتر، به گذشته‌ای که برای همیشه از دست رفته بود.