معمولا در کودکی تا جوانی حسی نسبت به مرگ در آینده نداریم. هرچه سن ما بیشتر می‌شود، عدد سن خودمان را می‌شماریم. از اینکه مثلا 
گزینه‌ها:
درهنگام بزرگ‌سالی حس می‌کنیم به‌سرعت درحال گذر است.
به ۳۰ یا به ۴۰ سال رسیدیم حالمان بد می‌شود.
بزرگسالان دقیق می‌شویم، متوجه می‌شویم که بهتر است این درخواست هرچه زودتر عملی شود.
دیگر وفاداری شغلی گذشته را نداریم و دلیلی نمی‌بینیم که در پیری در همان شغل یا سازمانی بازنشسته شویم که در نخستین روزهای جوانی به آن مشغل شدیم.
جملهٔ کامل: معمولا در کودکی تا جوانی حسی نسبت به مرگ در آینده نداریم. هرچه سن ما بیشتر می‌شود، عدد سن خودمان را می‌شماریم. از اینکه مثلا به ۳۰ یا به ۴۰ سال رسیدیم حالمان بد می‌شود.