آنان که توفیق خدمت به دیگران دارند، حسّ حیات و عصب انسانیت آنان زنده و بیدار و فعّال است و در این خدمت، "لذت روحی" می برند و "نشاط معنوی" می یابند و به خدا نزدیک می شوند، البته 
گزینه‌ها:
هر چه کم‌تر درد بکشند و رنج ببرند؛ و علاوه بر آن هر چه بیش‌تر به نیکی و نیکوکاری بگرایند.
با چاشنی خلوص و انگیزۀ پاک.
بر اثر این که فطرت پاک انسانی در نهادشان دست نخورده و سالم مانده است، به همه مردم با چشم خوش بینی می نگرند و تمام افراد را پاک و منزه می پندارند.
به ره توشه ای از خودسازی و پاکی و ایمان، به دیگران می پردازند، تا این روحیات متعالی را تکثیر و منتشر سازند.
جملهٔ کامل: آنان که توفیق خدمت به دیگران دارند، حسّ حیات و عصب انسانیت آنان زنده و بیدار و فعّال است و در این خدمت، "لذت روحی" می برند و "نشاط معنوی" می یابند و به خدا نزدیک می شوند، البته با چاشنی خلوص و انگیزۀ پاک.