فرقی نمی‌کند زمستان باشد یا تابستان، بهار باشد یا پاییز. باید بارش را بر دوش بکشد و قامتش را نه از سر فروتنی، بلکه 
گزینه‌ها:
حرص عظیم داشت در شهوت‌های دنیا و از متابعت هواهای نفسانی لحظه‌ای فرو نمی‌گذاشت.
نیز همه چیز را از سینه مادرش گرفته تا هر شی و وسیله‌ای که در دسترسش باشد، به دهان می‌برد.
از سر اجبار خم کند تا به نرخ جان، نانی کسب کند.
کسی گوی را ربوده که آب کم‌جوید و تشنگی به‌دست‌آورد؛ تا چشمه‌های شناختش از هرسو روانه‌شود.
جملهٔ کامل: فرقی نمی‌کند زمستان باشد یا تابستان، بهار باشد یا پاییز. باید بارش را بر دوش بکشد و قامتش را نه از سر فروتنی، بلکه از سر اجبار خم کند تا به نرخ جان، نانی کسب کند.