در آن دوران خوش و وجدآور که ورای خوشی و نشاط‌های مادی است، مجلسی درس و بحث و قلم را کنار نگذاشت؛ چرا که 
گزینه‌ها:
همین که مالک و ملک و صاحب اصلی ما به ما اجازه حضور در محضرش و ارتباط کلامی با خودش را داده باید شاکر بوده و از فرط خوشحالی به سجده بیفتیم.
هیچ جایگاهی را که بایست نداشته است اما پیوسته بیانگر زیبایی‌ها و پلشتی‌های جای‌خوش کرده در زندگانی آدم‌ها است.
کلام معصوم را چیزی خارج از آن حیطه و بی‌ارتباط با آن نمی‌دانست.
گوشه‌گیری و انزوا اختیار نموده و ادارة دنیا و امور سیاسی و اجتماعی را به اهلش واگذار کردند، و خود به ملکوت و امور معنوی پرداختند.
جملهٔ کامل: در آن دوران خوش و وجدآور که ورای خوشی و نشاط‌های مادی است، مجلسی درس و بحث و قلم را کنار نگذاشت؛ چرا که کلام معصوم را چیزی خارج از آن حیطه و بی‌ارتباط با آن نمی‌دانست.