خنده بر صورتش می‌خشکد. پشیمان می‌شوم از هراسی که بر دلش انداختم. کاش 
گزینه‌ها:
لطیف می‌خندید، سرم را به دامن کشید و با انگشتان حصیری‌اش موهایم را آرام‌آرام به هم بافت.
در آن میانه، یاد بی‌مهریهای یاری یا شاهی بیفتد و گلایه سر دهد.
بلکه جنبنده‌ای بترسد و سر از خاک بیرون بیاورد.
می‌گذاشتم شیرینی نام نبهان دقیقه‌ای در جانش بماند!
جملهٔ کامل: خنده بر صورتش می‌خشکد. پشیمان می‌شوم از هراسی که بر دلش انداختم. کاش می‌گذاشتم شیرینی نام نبهان دقیقه‌ای در جانش بماند!