طبری می‌نویسد: در سال ۲۱۴ هـ.ق. به دنبال کشته شدن ابن حمید، بزرگ فرمانده دربار خلافت، یعنی 
گزینه‌ها:
در سال ۱۸۲ قمری که هارون الرشید، فرزند خود مأمون را پس از امین، ولی‌عهد خویش گردانید، جعفر بن یحیی را کفیل وی نمود.
وقتى به سلطنت رسيد ديگر حرفى از آن به ميان نياورد و آنها را كه قاتلين عثمان معرفى مى‌كرد آزاد گذارد.
عبدالله بن طاهر ـ که طغیان‌های مصر را سرکوب کرده بود ـ به عنوان سردار سرکوب بابک نامزد شد و به سوی دینور رفت.
در لحظه مرگ گفت: «بر هیچ چیز دنیا تأسف نمی خورم، مگر بر این که با فئه باغیه (معاویه و اهل شام) نجنگیدم و علی را در این امر یاری نکردم».
جملهٔ کامل: طبری می‌نویسد: در سال ۲۱۴ هـ.ق. به دنبال کشته شدن ابن حمید، بزرگ فرمانده دربار خلافت، یعنی عبدالله بن طاهر ـ که طغیان‌های مصر را سرکوب کرده بود ـ به عنوان سردار سرکوب بابک نامزد شد و به سوی دینور رفت.