« فجاءته احداهما تمشی علی استحیاء »؛  «ناگهان یکی از آن دو  به سراغ او آمد، در حالی که 
گزینه‌ها:
هر گام که بدو نزدیک‌تر می‌شد، بیش می‌یافت که حقیقت زیبایی در زشتی و بیرحمی بیابان به شکلِ آن زن لابه‌لای نی‌ها آرمیده است.
با نهایت حیا گام برمی داشت».
بر سر و روی خود می‌زد، با فریاد گفت: خدایا، رحم به این دو تا بچه نکردی؟
هرچه جستجو کرد کمتر یافت تا ناچار از قابیل جویای حال برادرش شد، ولی قابیل با بی اعتنایی و خشونت گفت: من ضامن، نگهبان و یا حافظ او نبوده ام.
جملهٔ کامل: « فجاءته احداهما تمشی علی استحیاء »؛  «ناگهان یکی از آن دو  به سراغ او آمد، در حالی که با نهایت حیا گام برمی داشت».