«در یک غروب سرد پاییزی در آکسفورد قدم می‌زدم. هوا رو به تاریکی بود. خودم را با کتی تازه و گرم پوشانده بودم. ناگهان 
گزینه‌ها:
به لحاظ عواطف پدر و فرزندی، بسیار در درون خویش محزون و متأسف بود به هیچ عنوان جزع و فزع از خود نشان نداد و در قضای الهی صبر پیشه نمود.
و بدون هیچ اعلان قبلی، «جست‌وجوی چیزی بیشتر» در من از بین رفت و همراه با آن، احساس جدایی و تنهایی نیز رخت بربست.
تنم به خود لرزید و این خبر چون آب سردی بود بر تمام این سال‌های تمرین، مطالعه و آموزشم؛ چه در نوازندگی و چه در تدریس موسیقی کلاسیک.
درخت بزرگ و پیر بر زمین افتاد، دیگر هیچ امیدی نداشت و با خود میگفت: دیگر زندگیم به پایان رسید و غمگین و دلشکسته بود.
جملهٔ کامل: «در یک غروب سرد پاییزی در آکسفورد قدم می‌زدم. هوا رو به تاریکی بود. خودم را با کتی تازه و گرم پوشانده بودم. ناگهان و بدون هیچ اعلان قبلی، «جست‌وجوی چیزی بیشتر» در من از بین رفت و همراه با آن، احساس جدایی و تنهایی نیز رخت بربست.