من گوش تیز کرده بودم و دفتر و قلم در دست گرفته؛ پس او آمد... بالاپوش سپیدی بر تن داشت. سری تکان داد و به حاضرین سلام گفت، در حالی که 
گزینه‌ها:
با عزت نفس و مناعت طبع می‌زیست و هرگز از کسی تقاضایی نکرد و به احدی برای تأمین امور مادی زحمت نمی‌داد.
تا آنجا که مقدور بود، از خواندن و نوشتن دست برنمی‌داشتم و پیوسته به افرادی متوسل می‌شدم، که برایم کتاب بخوانند و یادداشت‌های مرا بنویسند».
باز هم با شنیدن و خواندن همین دو حرف ساده افسار افکارم از دستم در میرود و چون اسب رم کرده ای چهارنعل میتازد.
تنها مرا می‌نگریست.
جملهٔ کامل: من گوش تیز کرده بودم و دفتر و قلم در دست گرفته؛ پس او آمد... بالاپوش سپیدی بر تن داشت. سری تکان داد و به حاضرین سلام گفت، در حالی که تنها مرا می‌نگریست.