میرزا که از غوغای عربده کشان بیگانه و ایادی آنان به جان آمده بود، به جنگل های سرزمین مادری خویش پناه برد تا 
گزینه‌ها:
گوشه‌گیری و انزوا اختیار نموده و ادارة دنیا و امور سیاسی و اجتماعی را به اهلش واگذار کردند، و خود به ملکوت و امور معنوی پرداختند.
در سایه آرامش دوری از جماعت روشن فکر و غرب زده، چاره بیندیشد.
سر به سوى آسمان مى  کشید و گویا همان لکه ابر را جستجو مى  کرد که بر سر کاروانیان سایه مى  افکند.
در لفافه سخن گفتن و در ابهام ماندن خوراک این جریانات است تا از این رهگذر هر که را غیر خود می‌دانند، از حیز انتفاع ساقط کنند و بر آتش تفرقه بدمند.
جملهٔ کامل: میرزا که از غوغای عربده کشان بیگانه و ایادی آنان به جان آمده بود، به جنگل های سرزمین مادری خویش پناه برد تا در سایه آرامش دوری از جماعت روشن فکر و غرب زده، چاره بیندیشد.