«چون دههٔ آخر ماه مبارک رمضان فرا می‌رسید، پیامبر در مسجد معتکف می‌شد. درون مسجد خیمه‌ای از جنس مو برای ایشان برپا می‌کردند تا 
گزینه‌ها:
خدا یار و یاورشان بود [لذا از این قصد شیطانی بازشان داشت] و مؤمنان باید فقط بر خدا توکل کنند.
او با پشتوانة تقوای پولادینش، نفس های بی تابی اش را در خیمه، حبس می کرد.
عنایت داشت که در مجالس، اصحاب گرد و حلقه وار به دور هم بنشینند.
در آن خیمه به عبادت خدای خود قیام کند.
جملهٔ کامل: «چون دههٔ آخر ماه مبارک رمضان فرا می‌رسید، پیامبر در مسجد معتکف می‌شد. درون مسجد خیمه‌ای از جنس مو برای ایشان برپا می‌کردند تا در آن خیمه به عبادت خدای خود قیام کند.