ابوالحسن اتابکی (پژوهشگر آزاد) در این باره گفت: دفن مردگان در شکاف سنگ ها یا صخره ها به این دلیل بود که بهدینان زرتشتی در دوره ساسانی بر این باور بودند که دنیای درون خاک دنیایی تاریک و اهریمنی است و از سوی دیگر 
گزینه‌ها:
طبق گزارشی دیگر، چون در زمان‌هاى پيشين خاك زيادى براى تبرک بر مى‌داشتند بسيار گود شد.
سنت های مرده ریگ در آن، به قربانی کردن بیگناهانی دست می یازد که معصومانه و بی هیچ لغزشی اسیر بی رحمی ها و خشونت های سنن کهنه اجدادی خویش گشته اند.
آن‌ها را زیر پله‌ای که محل رفت‌و‌آمد روزانه خود بود، دفن کردند تا هر روز از روی آن عبور کند.
بر این عقیده بودند که پیکر شخص درگذشته چون نجس می باشد، «عنصر مقدس خاک» را آلوده می نمود و به همین دلیل، از نهادن مردگان در درون خاک امتناع می کردند.
جملهٔ کامل: ابوالحسن اتابکی (پژوهشگر آزاد) در این باره گفت: دفن مردگان در شکاف سنگ ها یا صخره ها به این دلیل بود که بهدینان زرتشتی در دوره ساسانی بر این باور بودند که دنیای درون خاک دنیایی تاریک و اهریمنی است و از سوی دیگر بر این عقیده بودند که پیکر شخص درگذشته چون نجس می باشد، «عنصر مقدس خاک» را آلوده می نمود و به همین دلیل، از نهادن مردگان در درون خاک امتناع می کردند.