حتی در آن وقت، زیرا ما آن‌ها را از پدیدار نتیجه می‌گیریم. جهان پدیدار چارچوبی منسجم دارد و حتی 
گزینه‌ها:
ممکن است چنین برداشت شود که موجودیت ما نوعی وهم یا نگاشتی مانند صفحه تلویزیون است.
در هر دو مرتبه عقل و مصلحت اندیشی راه ندارد و با فانی شدن بنده از خود، حق مظهر او می شود و حق است که جهان را تدبیرمی کند نه بنده.
در ادراک روزمره هم ممکن نیست، تا به روشنی میان آنچه می‌توانیم مستقیم ببینیم و آنچه می‌توانیم استنتاج کنیم، فرقی بنهیم.
همیشه تنها دو دیدگاه ممکن در قلمرو عرفی وجود دارد: آدمی یا از جوهریت آغاز می‌کند و یا به شیوه ذرّه‌گرایانه پیش می‌رود و از پایهِ تفرّد صعود می‌کند.
جملهٔ کامل: حتی در آن وقت، زیرا ما آن‌ها را از پدیدار نتیجه می‌گیریم. جهان پدیدار چارچوبی منسجم دارد و حتی در ادراک روزمره هم ممکن نیست، تا به روشنی میان آنچه می‌توانیم مستقیم ببینیم و آنچه می‌توانیم استنتاج کنیم، فرقی بنهیم.