ظاهر و باطن در لغت ماخود از ظهر و بطن است و آندو در اصل بر اعضای بدن - یعنی به ترتیب بر پشت و شکم - اطلاق می شده است; سپس 
گزینه‌ها:
همان آشکارشدن و ظاهر گشتن هر آنچه انسان اندیشیده و رفتار کرده است در آن جهان به شکل و صورت مناسب خود در می آید.
بنا به اصل این‌همانی می‌دانیم که «وجود، وجود است» و عدم نیست؛ ما می‌دانیم که میان بود و نبود یک چیز تفاوت است.
با واژه تشریح که به بریدن تمام اعضای بدن ناظر است، متفاوت است.
نظر به دو وصف مشهور هر یک - یعنی سختی و آشکاری پشت و نرمی و پنهانی شکم - به اشیای دیگر نیز که در یکی از آن اوصاف مشترکند، اطلاق گردیده است .
جملهٔ کامل: ظاهر و باطن در لغت ماخود از ظهر و بطن است و آندو در اصل بر اعضای بدن - یعنی به ترتیب بر پشت و شکم - اطلاق می شده است; سپس نظر به دو وصف مشهور هر یک - یعنی سختی و آشکاری پشت و نرمی و پنهانی شکم - به اشیای دیگر نیز که در یکی از آن اوصاف مشترکند، اطلاق گردیده است .