طیب، پهلوان واقعی پایتخت بود؛ هم زور بازو داشت و می توانست لات هایی مثل حسین رمضان یخی و اطرافیانش را در دعوای معروف چهارراه مولوی، ادب کند و هم راستِ کارش، رسیدگی به مشکلات مردم بود. پسرش می گوید که 
گزینه‌ها:
ظهر حجره اش را در بازار میوه تعطیل می کرد؛ اما ساعت سه بعدازظهر به خانه می رسید؛ در راه، کارش گوش کردن به حرف مردم و راه انداختن کار آن ها بود.
همواره حامی مظلومان و از عدالت و ناموس مردم دفاع می‌کرد.
شدت پارسایی آن مرجع پاک دل به اندازه ‎ای بود که حتی گاه از تصرف در هدایا نیز چشم می ‎پوشید و بسی دشوارتر از طبقات پایین جامعه روزگار می‎ گذرانید.
با عزت نفس و مناعت طبع می‌زیست و هرگز از کسی تقاضایی نکرد و به احدی برای تأمین امور مادی زحمت نمی‌داد.
جملهٔ کامل: طیب، پهلوان واقعی پایتخت بود؛ هم زور بازو داشت و می توانست لات هایی مثل حسین رمضان یخی و اطرافیانش را در دعوای معروف چهارراه مولوی، ادب کند و هم راستِ کارش، رسیدگی به مشکلات مردم بود. پسرش می گوید که ظهر حجره اش را در بازار میوه تعطیل می کرد؛ اما ساعت سه بعدازظهر به خانه می رسید؛ در راه، کارش گوش کردن به حرف مردم و راه انداختن کار آن ها بود.