«... بلکه تن آدمی - با مختصری وی - مثالی است از همه عالم، که از هر چه در عالم آفریده اند اندر وی نمودگاری است: استخوان چون کوه است و عرق چون آب است و موی چون درختان است و دماغ چون آسمان است و حواس چون ستارگان است; و تفصیل این نیز 
گزینه‌ها:
دراز است; بلکه همه اجناس آفرینش را در وی مثالی هست; چون: خوک و سگ و گرگ و ستور و دیو و پری و فریشته.
نیز همه چیز را از سینه مادرش گرفته تا هر شی و وسیله‌ای که در دسترسش باشد، به دهان می‌برد.
دایی او به واسطه‌ی سیر و سیاحت جهان تصور می‌کند که به درونیات آدمی پی برده و حال جهان را با تمام زرق و برقش پس می‌زند.
انسان نیز بیکار ننشسته و مثل همیشه، شروع به دستکاری در طبیعت کرده است.
جملهٔ کامل: «... بلکه تن آدمی - با مختصری وی - مثالی است از همه عالم، که از هر چه در عالم آفریده اند اندر وی نمودگاری است: استخوان چون کوه است و عرق چون آب است و موی چون درختان است و دماغ چون آسمان است و حواس چون ستارگان است; و تفصیل این نیز دراز است; بلکه همه اجناس آفرینش را در وی مثالی هست; چون: خوک و سگ و گرگ و ستور و دیو و پری و فریشته.