زبان شعر هوشنگ ابتهاج سعدی گونه است و از پیچیدگی های سبک هندی فاصله دارد و کمتر رندی های حافظ را همراه دارد و اگرچه 
گزینه‌ها:
تمام آن شعله ها از درونش فوران می کند در حالی که شاعر با خویش نیست و در بی خویشی کامل رها شده است.
در چند غزل طنین ترقص مولانا را همراه شعر خود کرده اما باز هم استحکام اشعارش به سعدی می ماند.
تسلط او بر زبان عامه سبب شده تا مردم نیز از سروده‌های او استقبال کنند؛ از این نظر نظری پدیده روزگار ماست.
انسان ها با نقد شدن نقایص خود را برطرف می کنند و شعر درس نیز همین ویژگی ها را به زبانی دیگر بیان می کند.
جملهٔ کامل: زبان شعر هوشنگ ابتهاج سعدی گونه است و از پیچیدگی های سبک هندی فاصله دارد و کمتر رندی های حافظ را همراه دارد و اگرچه در چند غزل طنین ترقص مولانا را همراه شعر خود کرده اما باز هم استحکام اشعارش به سعدی می ماند.