در سال ۱۹۸۷ میلادی، گزارشی با عنوان «آینده‌مشترک ما » از سوی دانشگاه آکسفورد منتشر شد؛ در آن گزارش می‌خوانیم: «زمین یکی است، ولی جهان یکی نیست؛ همه‌ ما برای ادامه‌ حیات خویش به یک بوم‌سپهر متکی هستیم، با این همه 
گزینه‌ها:
همه با لبخند به یکدیگر نگاه می‌کنند و هیچ کس راهکار مشخصی برای رفع این معضل بهداشتی جامعه ارائه نمی‌دهد.
همیشه آغوشش به روی اقوام مختلف باز بوده که سبب جریان یافتن یک فرهنگ همزیستی و همنوع‌خواهی در این شهر شود که این فرهنگ نیز همچنان باقی مانده است.
هر جامعه و هر کشور در تلاش برای بقا و سعادت خویش است، بدون آنکه به تأثیر تلاش خود بر دیگران چندان توجهی داشته باشد.
هر چه درس‌های منتشر شده جدی‌تر و سنگین‌تر باشند، زودتر و بیشتر به سراغ زنگ تفریح می‌رویم.
جملهٔ کامل: در سال ۱۹۸۷ میلادی، گزارشی با عنوان «آینده‌مشترک ما » از سوی دانشگاه آکسفورد منتشر شد؛ در آن گزارش می‌خوانیم: «زمین یکی است، ولی جهان یکی نیست؛ همه‌ ما برای ادامه‌ حیات خویش به یک بوم‌سپهر متکی هستیم، با این همه هر جامعه و هر کشور در تلاش برای بقا و سعادت خویش است، بدون آنکه به تأثیر تلاش خود بر دیگران چندان توجهی داشته باشد.