بنابراین مؤمن، مسئولانه از مواهب طبیعی استفاده کرده و امکانات خداوند را در جهت برآوردن نیازهای خود به قدر کفاف به کار می گیرد و آنچه را مازاد بر احتیاج دارد انفاق می کند و هیچ گاه از تلاش خداباورانه خسته نمی شود. چرا که 
گزینه‌ها:
می داند چنین تلاشی مورد رضای پروردگار و تأیید حجت های الهی است.
هر چه کم‌تر درد بکشند و رنج ببرند؛ و علاوه بر آن هر چه بیش‌تر به نیکی و نیکوکاری بگرایند.
باید قناعت کرد و در مسیر زندگی به این مهم اهتمام ورزید، فرمود در واقع کسب ایمان، نتیجه این توجه است.
شخص خودش را تسلیم حکم خدا کند و نیکوکار هم باشد و از آیین پاک و معتدل ابراهیم پیروى نماید».
جملهٔ کامل: بنابراین مؤمن، مسئولانه از مواهب طبیعی استفاده کرده و امکانات خداوند را در جهت برآوردن نیازهای خود به قدر کفاف به کار می گیرد و آنچه را مازاد بر احتیاج دارد انفاق می کند و هیچ گاه از تلاش خداباورانه خسته نمی شود. چرا که می داند چنین تلاشی مورد رضای پروردگار و تأیید حجت های الهی است.