شهرهای زیرزمینی در کاپادوکیا از عصر برنز وجود داشتند. اما شهرت اصلی آن‌ها به اوایل امپراطوری بیزانس، یعنی 
گزینه‌ها:
قرون ۶ و ۷ میلادی، برمی‌گردد؛ یعنی زمانی که مسیحیان از این شهرهای زیرزمینی به عنوان پناهگاه استفاده می‌کردند.
در دوران هخامنشی اجساد در دخمه‌هایی در قلب دشت یا کوه قرار می‌گرفت تا ناپاکی جسم مرده، خاک  مقدس را آلوده نکند.
شواهد باستان شناسان بیانگر این مطلب است که شش قرن پیش از میلاد مسیح یونانیان از وسایلی چوبی برای حمل وسایل سنگین استفاده می‌کردند.
کاروانسرا یا حمام بوده است که احتمالا به دوره تاریخی اشکانی یا دوره اسلامی سلجوقی و ایلخانی تعلق دارد و جزئیات آن پس از مطالعات بیشتر مشخص خواهد شد.
جملهٔ کامل: شهرهای زیرزمینی در کاپادوکیا از عصر برنز وجود داشتند. اما شهرت اصلی آن‌ها به اوایل امپراطوری بیزانس، یعنی قرون ۶ و ۷ میلادی، برمی‌گردد؛ یعنی زمانی که مسیحیان از این شهرهای زیرزمینی به عنوان پناهگاه استفاده می‌کردند.