«سید رضی‌الدین علی بن موسی» معروف به «سید بن طاووس» (۶۶۴-۵۸۹ ق)، فقیه، محدث، متکلم و عارف بزرگ شیعه در قرن هفتم هجری است. وی در زمان حکومت مغولان منصب نقابت شیعیان را به عهده داشت. علمای بزرگی چون 
گزینه‌ها:
افضل آن ها در علم و زهد و تقوى، حضرت سید ابراهیم مجاب بوده است.
اینکه گمان شود زین الدین مسافر بن حسین بن اعرابی عجلی پدر این دو شخصیت باشد، به تعبیر ملا عبداالله افندی، توهمی بیش نیست.
علامه حلى و ابن داوود حلی از شاگردان او هستند.
برادرش که پس از او به تولیت آستان رسید و نیز شیخ محمدعلى کمونه (ف، ۱۲۸۲ ق)، که از شاعران شیعه بوده است.
جملهٔ کامل: «سید رضی‌الدین علی بن موسی» معروف به «سید بن طاووس» (۶۶۴-۵۸۹ ق)، فقیه، محدث، متکلم و عارف بزرگ شیعه در قرن هفتم هجری است. وی در زمان حکومت مغولان منصب نقابت شیعیان را به عهده داشت. علمای بزرگی چون علامه حلى و ابن داوود حلی از شاگردان او هستند.