1) ابن سینا  از طرفی، علم را عارض بر نفس انسان دانسته  و از طرف دیگر،
گزینه‌ها:
در جان شخص جایگزین بوده است، وهرگز مقصود از آن تحصیل ابتدایی ایمان نیست.
به سراغ سعد و نحس ایام برود و عملا از بسیاری از فعالیتها باز بماند نه مورد تأیید عقل است و نه مورد تأیید شرع .
علم را حضور مثال و حقیقت شی ء  نزد مدرک دانسته است  و با شبهه عرض بودن صور مکتسب از جواهر روبه رو شده است .
خود انسان‌ها هم می‌دانند که کارهای زیادی است که باید انجام دهند، اما گاهی اوقات ذهن و بدن یاری نمی‌کند و خیلی رک می‌گوید: نه!
جملهٔ کامل: 1) ابن سینا  از طرفی، علم را عارض بر نفس انسان دانسته  و از طرف دیگر، علم را حضور مثال و حقیقت شی ء  نزد مدرک دانسته است  و با شبهه عرض بودن صور مکتسب از جواهر روبه رو شده است .