کارگردانان روی نقطه‌ای دست می‌گذارند که برای همه‌ی ما قابل درک است؛ یعنی 
گزینه‌ها:
از دست دادن کسی یا چیزی که تصور می‌کردیم همیشه در اختیارش داریم و قرار نیست که از دستش بدهیم.
با این پیش‌فرض حتا قدمی کوتاه از وجه اندیشیدن متعارف و قابل پذیرش همگان دور نمی‌شویم.
تا دست استاد مجسمه‌ساز به آن نرسیده و شاهکار دلپذیر از آن پدید نیاورده به خودی خود چیزی نیست.
مجردین قطعی و متأهلین ما در این نقطه به هم می‌رسند.
جملهٔ کامل: کارگردانان روی نقطه‌ای دست می‌گذارند که برای همه‌ی ما قابل درک است؛ یعنی از دست دادن کسی یا چیزی که تصور می‌کردیم همیشه در اختیارش داریم و قرار نیست که از دستش بدهیم.