آدمیزاد باید همیشه به محدودیت‌هایش آگاه باشد و بعد ناگهان 
گزینه‌ها:
پوستِ خشک‌شده‌ی کنار شستش را با دندان بکند و دودستی بزند زیر تمام محدودیت‌ها و برود همان کاری را بکند که محیط و ژن و فیزیک و فروید منعش کرده‌‌اند.
از دل سنت برمی آید، منطق برتر خود را نیز داشته و در عین حال با اندیشه و حوزه اصلاح هم فاصله دارد.
کسی گوی را ربوده که آب کم‌جوید و تشنگی به‌دست‌آورد؛ تا چشمه‌های شناختش از هرسو روانه‌شود.
مرز ندارد اما آنچه حاصل آمده به برکت وسعت نگاه پژوهشگران و محققان است.
جملهٔ کامل: آدمیزاد باید همیشه به محدودیت‌هایش آگاه باشد و بعد ناگهان پوستِ خشک‌شده‌ی کنار شستش را با دندان بکند و دودستی بزند زیر تمام محدودیت‌ها و برود همان کاری را بکند که محیط و ژن و فیزیک و فروید منعش کرده‌‌اند.