Newsgroup: it.cultura.storia
Titolo: Robe da non credere...Marco Polo croato...!

*************************************************
La Voce del Popolo 26/06/04
La TV croata dimostrerà la «croaticità» di Marco Polo
Il quotidiano di Spalato "Slobodna Dalmacija" dello scorso 9 giugno ha
dedicato ampio spazio ai progetti televisivi che verranno messi in cantiere
dall'emittente di stato croata, soffermandosi sui documentari di carattere
storico. L'articolista Zeljana Matijevi? ha intervistato il redattore
responsabile dei programmi culturali Miro Brankovi?. Quest'ultimo ha
illustrato le iniziative che verranno realizzate, e che appariranno sui
piccoli schermi a partire dall'autunno del 2005. Tra queste ricordiamo i 12
episodi concernenti il viaggiatore Marco Polo. Per ripercorrere le tappe
della vita e dell'impresa dell'autore de "Il Milione", i produttori della
serie visiteranno una dozzina di paesi, e seguiranno con attenzione gli
scritti dello scopritore del Catai. In siffatto modo - sempre secondo le
parole di Brankovi? - "dimostreremo che era croato"!
In un primo momento si può pensare si tratti di un'iniziativa poco seria,
intrapresa da qualche dilettante, con poca dimestichezza con la storia
dell'area adriatica. Invece no, si tratta di un progetto (supponiamo anche
costoso) della tv nazionale con sede a Zagabria, che andrà ad arricchire il
palinsesto della stessa. Ciò che deve far riflettere è l'obiettivo che tale
serie di documentari si prefigge di raggiungere. Da quanto abbiamo appreso
dall'articolo sopracitato, ciò che preme è dimostrare - ignoriamo però in
che modo - la presupposta croaticità di un personaggio che tale non era.
Come sappiamo l'avidità di certi circoli croati tende a fagocitare la storia
e la cultura della Dalmazia, facendole passare esclusivamente per croate,
alterando di volta in volta nomi, cognomi, titoli di opere letterarie, sino
ad arrivare all'esplicita deturpazione del passato della regione. Ancora una
volta il ragionamento fatto è stato pressappoco il seguente: Marco Polo fu
originario di Curzola, oggi quest'isola fa parte della Repubblica di
Croazia, di conseguenza non può essere altro che croato! Aggiungiamo,
ancora, che una tale argomentazione indica innanzitutto una grande ignoranza
storica, uno spessore culturale inesistente o quasi, e, permettetemi, un
disprezzo verso quella civiltà formatasi nel corso dei secoli, che non ha
nazionalità alcuna, ma è semplicemente dalmata. Quando ci accingiamo ad
analizzare i secoli antecedenti la seconda metà del XIX secolo, parliamo di
storia dalmata - non dimenticando mai l'eterogeneità di questo territorio -
e dobbiamo abbandonare il concetto di nazionalità, in quanto non ha senso
utilizzarlo per i periodi che lo ignorano. La società di antico regime
trovava il suo punto di riferimento nella "piccola patria", che
corrispondeva al territorio ove si era nati, di conseguenza si apparteneva a
quel contesto. Dante Alighieri era un italiano? Certamente no, era un
fiorentino. Ma Firenze si trova in Italia, potrà obiettare qualcuno. È vero,
ma nel XIII secolo - lo stesso secolo in cui visse Marco Polo - non esisteva
una coscienza nazionale italiana e nemmeno in altre parti d'Europa. Tra
Firenze e Torino, tra Venezia e Palermo, ecc., intercorrevano enormi
differenze sia culturali sia linguistiche. Non a caso Massimo D'Azeglio ebbe
modo di scrivere nell'introduzione ai "Miei ricordi" "S'è fatta l'Italia, ma
non si fanno gli Italiani", cioè, una volta unificato il territorio dello
stivale, bisognava unificare gli abitanti della penisola, abbattendo quelle
differenze così marcate che rendevano assai difficile accomunare, ad
esempio, i calabresi ai liguri, i lombardi ai sardi e così via, e,
certamente, non facilitavano l'affermarsi di un senso di appartenenza ad una
nazione. Lo stesso discorso vale anche per i territori dell'odierna Croazia.
Per la Dalmazia, poi, la situazione si fa ancora più specifica in quanto era
abitata da due popolazioni: quella romanza e quella slava, che subirono
influenze reciproche, per dare luogo a una civiltà ibrida, con
caratteristiche particolari tra il contado ed i centri urbani.
Questa sistematica e permanente volontà di croatizzare tutto e tutti non fa
certo onore ai contraffattori. Come è noto questi "interventi" interessano
esclusivamente, o quasi, i lidi dell'Adriatico orientale - non invece la
Slavonia, la Moslavina, ecc.- ove incontriamo sì la civiltà italica, ma è la
regione ove germogliò e si sviluppò anche la letteratura croata. Tutto ciò,
però, sembra non interessare. Quel patrimonio
storico -culturale-architettonico dev'essere necessariamente spacciato per
croato, ignorando e accantonando la realtà storica.
Colui che verrà presentato sotto altre "vesti" e passato a miglior vita
molti secoli or sono, non può replicare. Chi crede ancora nell'onestà
intellettuale, invece, non può fare finta di niente. Tacere significherebbe
acconsentire un'assurdità e favorire la diffusione del falso, dimenticando
così il fatto che stiamo parlando di una terra ricca, complessa e
affascinante, alla quale si vuole togliere la sua vera essenza.
Kristjan Knez

 La TV croata dimostrerà la «croaticità» di Marco Polo
Marco Polo è nato a Curzola, oggi Korcula. Ovvio che i croati dicano che era
croato e gli italiani dicano che era italiano. Dove sarebbe lo scandalo? Più
volte è stato detto che Napoleone era italiano...

 ha scritto nel messaggio
news:VLjEc.394772$hc5.17...@news3.tin.it...
(cut)
All'epoca gli stati nazionali non esistevano. Per fortuna. Nessuno passava
le serate a farsi SEGHE MENTALI davanti allo specchio per chiedersi CHI SONO
IO? COSA SONO IO?
Affermare che Marco Polo fosse croato è una ROBA DA NON CREDERE. Nondimeno
lo è affermare che fosse italiano.

 ha scritto nel messaggio
news:cbsi5u$i4l$1...@domitilla.aioe.org...

Secondo il tuo ragionamento è "ovvio" che Kant sia russo, Garibaldi
francese, Onassis  turco.... e Atatruk greco.
Solo per citare i primi esempi che mi vengono in mente:-)
Ciao

 Ciao
Geos fascio infame, per te solo letame!

 ha scritto nel
messaggio news:40e1...@x-privat.org...

1 MINUTO!!!
DICESI UN MINUTO!!!
Ma stai appicciato al PC?!?:-)))
*plonk*

 Ciao
forse non ci siamo capiti e ti rimando all'altro post sull'argomento, quello
in cui dico che all'epoca, non esistendo gli stati nazionali, Marco Polo non
si può definire né italiano, né croato. Ho detto anche che è "ovvio" che noi
italiani diciamo che era italiano e loro dicono che era croato: dove sarebbe
lo scandalo? Ognuno tira acqua al proprio mulino. Anche noi diciamo che
Bolzano è Italia, quando in realtà non lo è, se ci pensiamo bene.

 Ma stai appicciato al PC?!?:-)))
ho imparato da te!
W PORZUS! W LA GARIBALDI NATISONE!
10,100, 1000 PORZUS!

 forse non ci siamo capiti
esatto: Marko Pilic' era croato e voi italiani di merda lo avete 
italianizzato!
W TITO!

 10,100, 1000 PORZUS!
quanta grappa? glu glu glu, il più fesso sei sempre tu!
PLONK!

 > Ma stai appicciato al PC?!?:-)))
DICESI E DICASI 3 MINUTI!!!
Con tanto di morphing!!!
Un caso umano!:-))
*PLONK*

 Bolzano è Italia, quando in realtà non lo è, se ci pensiamo bene.
Sicuro?
Penso si possa dire tranquillamente che Dante e Petrarca erano
Italiani...:-)
Eppure parliamo pressapoco della stessa epoca..
Ciao

 Italiani...:-)
Dante e Petrarca non facevano parte di una zona "mista" come Marco Polo.
Comunque: ci sono documenti che attestano l'italianità o la croaticità di
Marco Polo? Ci sono documenti in cui egli si sia dichiarato in un modo o
nell'altro? Se non ci sono, è inutile continuare a parlare.

 nell'altro? Se non ci sono, è inutile continuare a parlare.
Per quanto ne so Marco Polo era di famiglia veneziana e a Curzola ci è solo
nato.
Suppongo tanto basti.
Su cosa fosse Curzola all'epoca si potrebbe forse discutere....
Ciao

 Su cosa fosse Curzola all'epoca si potrebbe forse discutere....
cioč?
ma poi: č tanto importante? cui prodest?

 ha scritto nel messaggio
news:cbskso$ivt$1...@domitilla.aioe.org...

A me non me ne proda nulla:->
Intendo che il discorso Marco Polo, č , per quanto ne so, svincolato
dall'etnia di Curzola....

 dall'etnia di Curzola....
cioč? Perdonami, ma non capisco.

 dall'etnia di Curzola....
perché? che etnia c'era a Curzola? E in che senso "svincolato"? Come si 
"svincola" uno da un'etnia? cambia sangue?
vergognati, sei il solito razzista di merda!

 ha scritto nel messaggio
news:40e1d03c$1...@x-privat.org...
*Plonk*

 ha scritto nel messaggio
news:cbsm7g$jbs$1...@domitilla.aioe.org...

Nel senso che ha Curzola č solo nato, ma la sua famiglia era veneziana.
Comunque sia all'epoca la maggior parte della Dalmazia marittima parlava
italiano, presumo anche Curzola, anche se non ho fonti sottomano.
Ciao

 ha scritto nel
messaggio news:40e250c7$1...@x-privat.org...

*LOL*
http://www.bynoi.com/degni_coniglio.jpg

 ha scritto nel messaggio
news:cbsi5u$i4l$1...@domitilla.aioe.org...

Marco Polo era di famiglia veneziana. Io credo che sicuramente si ritenesse
veneziano o perlomeno appartenente al mondo della repubblica veneta.
Possiamo ben dire che l'eredità di Venezia sia stata raccolta dall'Italia.
Pertanto anche l'opera di Marco Polo appartiene al mondo italiano. Che poi
Marco Polo conoscesse il croato, lo parlasse, avesse in parte origini croate
questo è possibile soprattutto parlando di una realtà composita come era la
Dalmazia. Ciò non vuol dire però che Marco Polo fosse 'croato' come lo
intendono oggi i nazionalisti croati...ma tutt'altro.
-- 
Ciao e a presto
Axel
*****************************************************
pyt...@virgilio.it
hist...@yahoo.it
axe...@virgilio.it
pantarhe...@supereva.it
http://www.mlhistria.it
http://pantarhei.freeweb.supereva.it
"Per gli uomini non esiste altro strumento
educativo più efficace della conoscenza
delle vicende trascorse."
Polibio, "Storie" Libro 1,1
*****************************************************

 intendono oggi i nazionalisti croati...ma tutt'altro.
Per lo stesso motivo, non vuol dire che fosse 'italiano' come lo intendono
oggi i nazionalisti italiani e i nazionalisti di tutto il mondo: italiani,
croati, canadesi, del Madagascar, del Burundi, ecc. ecc.

 italiano,
casomai veneziano e lo si parlava in quanto lingua franca ufficiale. la
gente poi in famiglia parlava dal greco al turco, dal fiorentino
all'ungherese, dal croato all'albanese. Dire che Marco Polo era
"sicuramente" italiano è come dire che Tommaseo era austriaco in quanto
suddito dell'Austria.

 Pertanto anche l'opera di Marco Polo appartiene al mondo italiano.
Quindi Niccolò Tommaseo - senza tema di smentita - può essere definito
austriaco.

 suddito dell'Austria.
Marco Polo si auodefiniva "cittadino veneziano",  non č nemmeno sicuro che
sia nato a Curzola
La sua famiglia era veneziana "di Venezia".
In quanto veneziano, lo si puo' ragionevomente considerare italiano
Chiariamo questo.
La questione della lingua che si usava in Dalmazia č un'altra storia....
Ciao

 ha scritto nel messaggio
news:rQEEc.28311$GQ3.7...@twister2.libero.it...
 > Marco Polo si auodefiniva "cittadino veneziano",
appunto: non si definiva "italiano".
 > non č nemmeno sicuro che
 > sia nato a Curzola
 > La sua famiglia era veneziana "di Venezia".
 > In quanto veneziano, lo si puo' ragionevomente considerare italiano
per quale motivo? I veneziani di Corfů erano "italiani"?
 > Chiariamo questo.
ma avete qualcosa da dimostrare a qualcuno voi nazionalisti? cosa cambia se
Marco Polo č italiano, veneziano o croato? A me niente. Io considero
storicamente l'uomo, non la bandiera nazionale, che allora non esisteva!
 > La questione della lingua che si usava in Dalmazia č un'altra storia....
cioč?

 cioè?
Che è un'aòltra questione.
M. Polo non era dalmata!!!

 M. Polo non era dalmata!!!
non ci sto capendo più niente. hai detto che era nato a Curzola, ma che 
visse gran parte della sua vita a Venezia. Curzola sulla piantina di 
casa mia sta in Dalmazia.
e poi ripeto: cosa volete dimostrare voi nazionalisti?

 cioè?
Ti ho dettooooooooooooooooooo!

 e poi ripeto: cosa volete dimostrare voi nazionalisti?
Nazionalisti?? Dove? Chi? Quando?

 Nazionalisti?? Dove? Chi? 
quelli che vorrebbero trasformare un "dalmata veneziano" in italiano o 
croato. A distanza di centinaia di lustri, quando croazia e italia non 
esistevano.

MARKO POLO I KOR&#268;ULA 
U NOVIJIM DOMA&#262;IM I STRANIM &#268;ASOPISIMA 
--------------------------------------------------------------------------------
Predavanje u povodu Sje&#263;anja na pomorski boj pred Kor&#269;ulom od 7.
rujna 1298., Dvorana Hotela "Kor&#269;ula", 07. rujna 2000, 20,30 sati
Na temelju uvida u doma&#263;e i strane &#269;asopise, koji su namijenjeni
kako široj publici tako i stru&#269;nim krugovima, Kor&#269;ula i
Kor&#269;ulani mogu sa zadovoljstvom zaklju&#269;iti kako se zanimanje
svjetske javnosti za njihov grad uvelike pove&#263;alo u posljednjih
nekoliko godina, najviše zbog povezivanja imena slanvoga svjetskoga
putnika Marka Pola s Kor&#269;ulom. 
Tome je svakako doprinijela aktivnost Turisti&#269;ke zajednice Grada
Kor&#269;ula i Me&#273;unarodnog centra Marko Polo Kor&#269;ula što je
razvidno iz samoga teksta pojedinih &#269;lanaka s obzirom da su oni
nastali najve&#263;im dijelom na temelju interviewa s pojedinim
kor&#269;ulanskim turisti&#269;kim entuzijastima ili se boravak pojedinih
stranih novinara odvijao u organizaciji tih institucija.
Isto tako mnogi autori reportaža i napisa pozivaju se na kor&#269;ulanske
autore i koriste njihove tekstove kao predložak za svoja zapažanja. 
U ovome &#263;emo pregledu sažeto opisati i spomenuti samo one
&#269;asopise i revije koji su nam bili dostupni, ali i nama koji smo
pomagali njihovim autorima poznato je da je objavljeno mnogo tekstova do
kojih u ovom trenutku nismo mogli do&#263;i. 
Od doma&#263;ih tekstova posebice &#263;emo istaknuti one koji su se
pojavili u dva ugledna hrvatska &#269;asopisa za književnot i znanost,
zagreba&#269;kom "Forumu" koji izdaje Hrvatska akademija znanosti i
umjetnosti i dubrova&#269;kom "Dubrovniku" u izdanju Matice hrvatske
Dubrovnik. 
U "Forumu" br. 9-10 za rujan-listopad 1998. g. podulji esej napisao je
poznati ekonomist i kulturni radnik, akademik Vladimir Stipeti&#263; pod
naslovom "Sedamsto godina putovanja Marka Pola". Odmah na po&#269;etku on
kaže da su "domišljati Kor&#269;ulani odlu&#269;ili iskoristiti 700.
godišnjicu bitke izme&#273;u Genovske i Venecijanske flote pred
Kor&#269;ulom (a u kojoj je M.Polo, zajedno s galijom, koju je opremio,
bio zarobljen od Genovežana i odveden u tamnicu) kao sredstvo promocije
turizma". U prvom dijelu eseja govori o knjizi "Putovanja" koju je Marko
Polo izdiktirao Rustichiellu iz Pise u genoveškom zatvoru. Za tu knjigu
Stipeti&#263; kaže da je smjesa znanosti i književnosti, ali da je po
svojim literarnum kvalitetama ušla u klasi&#269;ne knjige svjetske
književnosti. Donosi kratak opis putovanja Polovih po Dalekom Istoku,
osobito Kini, te Markove diplomatske i trgova&#269;ke usluge mo&#263;nom
tatarskom vladaru Kublaj-Kanu. U drugom dijelu eseja Stipeti&#263;
detaljno opisuje ekonomske vidove putovanja obitelji Polo na Daleki Istok.
S obzirom da ni nama Kor&#269;ulanima nisu u detalje poznata ta Markova
zapažanja, spomenut &#263;emo ovdje neka od važnijih onako kako ih
Stipeti&#263; doživljava.
Odmah na po&#269;etku svoje knjige Marko Polo isti&#269;e kako su mu otac
i stric ve&#263; pri prvom svom putovanju na Istok ostvarili zna&#269;ajno
bogatstvo u draguljima i zlatu. Marko Polo zapravo govori svojim
sunarodnjacima i trgovcima gdje leže velike mogu&#263;nosti stjecanja
bogatstva. Spominje provinciju Turkomaniju gdje se tkaju najljepši tepisi
na svijetu i proizvode svilene tkanine u živim bojama, kao i veliku državu
Armeniju u kojoj se proizvode iznimno fine pamu&#269;ne tkanine bombazine
što podsje&#263;a na staru slavensku rije&#269; bombaž za pamuk.
Tako&#273;er govori o uljnim izvorima koji su toliko obilni da je svaki
izba&#269;aj dostatan da natovari mnoge kamile. To se ulje ne koristi kao
hrana, ve&#263; je dobro za kožne bolesti kod ljudi i goveda, kao i za
druge nevolje, a tako&#273;er se upotrebljava za grijanje. O&#269;ito je
da se radi o nafti, a kako M. Polo govori o Mosulu, jasno je da se radi o
izvorima nafte pokraj Kaspijskog mora. U mosulskoj provinciji proizvodi se
muslin, tkanina od pamuka i svile protkana zlatnim nitima. Marko Polo
oduševljava se Bagdadom (ovdje možemo napomenuti kako povijest nekada ide
i retrogradno, ako imamo na umu današnji Bagdad), osobito njegovim
manufakturama svilenih tkanina, prošaranih zlatom, pamu&#269;nim tkaninama
zvanim damast, kao i velvet tkaninama, prošaranim izvezenim figurama ptica
i životinja.
Marko Polo otkriva i druge robe pored svilenih tkanina na koje su se
usredoto&#269;ili Polovi. U gradu Ormuzu na obali Indijskog oceana velika
je luka, koju posje&#263;uju trgovci iz Indije donose&#263;i mirodije i
drago kamenje, bisere, izra&#273;evine iz zlata, slonove kljove. To je
veliko trgova&#269;ko središte i najzna&#269;ajnije mjesto Kirmanskog
carstva. Putuju&#263;i prema sjeveru Marko dolazi u grad Kobiam gdje se
proizvodi mnogo željeza i &#269;elika. Izra&#273;uju se ogledala od dobro
ugla&#269;anog &#269;elika, a u zemlji ima dosta antimona i cinka.
Fasciniraju ga mramorne pala&#269;e i prostrani trgovi u gradu Balku a dva
dana hoda od njega nalazi se utvrda Taikan gdje je veliko tržište žita.
Južno od te utvrde su planine &#269;vrste soli koja se smatra
naj&#269;iš&#263;om u cijeloem svijetu. Toliko je tvrda da se može
razbijati samo &#269;eli&#269;nim oru&#273;ima a ima je toliko da bi se
sve zemlje svijeta mogle odatle snabdijevati. Marko Polo daje objašnjenje
ponašanja kralja Balašana na obroncima Pamira koji smrtnom kaznom prijeti
onima koji vade rubine u visokim planinama bez njegova dopuštenja. Njegov
je cilj, kaže Marko, da se zadrže visoke cijene za te rubine. Kad bi se
dopustilo da ih svatko kopa ili da ih svatko kupuje i iznosi iz
kraljevstva njihova bi vrijednost uskoro bila mala. Iz toga Markova
objašnjenja vidi se da je on dobro poznavao ekonomske zakone ponude i
potražnje. Sli&#269;no je i s lovom na bisere u kineskoj pokrajini Kain-da
kojih ima u izobilju u velikom slanom jezeru. Svugdje gdje dolazi Marko
Polo daje najprije gospodarski opis zemlje, s naglaskom na opisu roba koje
su bile posebno pogodne za trgovinu s Europom i njegovom Venecijom. Na
primjeru pokrajine Kardandan s glavnim gradom Vo&#269;angom, M. Polo daje
izravne upute trgovcima što valja uvoziti u zemlju kako bi se ostvario
veliki profit. "Novac u ovoj zemlji su zlato (a ono se ne kuje, nego se
uzima prema težini) i porcelanske školjke. Razmjenjuje se unca zlata za
pet unci srebra; tome je te&#269;aju uzrok &#269;injenica što u ovoj
zemlji nema rudnika srebra, ve&#263; samo onih zlatnih. Stoga veliki
profit ostvaruju oni trgovci koji uvoze u tu zemlju srebro."
Mnoga bogatstva koja opisuje M. Polo bila su sasvim nepoznata Europi
njegova vremena. Na primjer pri svom povratku u Europu posje&#263;uje Javu
gdje se proizvodi papar, oraš&#269;i&#263;i i druge mirodije i gdje ima
koli&#269;ina zlata koja premašuje sve ra&#269;une i vjerovanja. Na
Sumatri je boravio pet mjeseci i tamo je tako&#273;er vidio zlata u
izobilju, a na Ceylonu se proizvode najljepši i najdragocjeniji rubini na
svijetu, ali ima i safira, topaza, ametista i mnogih dragocjenih i skupih
dragulja. Europa Markova vremena nije poznavala ni papirnati novac,
postupak dobivanja kojega on detaljno opisuje kada govori o gradu Kanbalu,
današnjem Pekingu. "Na svaku se nov&#269;anicu potpisuje nekoliko
službenika koji uvijek uz potpis dodaju i svoj žig. Tek kad se svi
ispotpišu glavni kovni&#269;ar, imenovan po njegovom veli&#269;anstvu,
udara na njega svijetlocrveni kraljevski pe&#269;at. Taj se pe&#269;at ne
može izbrisati i tek s njime nov&#269;anica dobiva puna prava kao novac u
optjecaju. Krivotvorenje se kažnjava smrtnom kaznom." Ta "alkemi&#269;na
formula", kako ju je sam Marko nazvao, prethodila je 400 godina poduhvatu
škotksog financijera Johna Lawa koji je francusku vladu uspio 1716. g.
uvjeriti da je izdavanje papirnatog novca s malim metalnim pokri&#263;em
sjajno rješenje. 
Na kraju svog eseja Stipeti&#263; predlaže da hrvatski izdava&#269;i
pripreme kriti&#269;ko izdanje Polove knjige "Putovanja" (ili "Milijun").
Iz bilježaka uz esej vidljivo je da se Stipeti&#263; dosta služio
Zbornikom radova znanstvenog skupa "Marko Polo i isto&#269;ni Jadran u 13.
stolje&#263;u" koji je održan u Kor&#269;uli od 4. do 7. listopada
1995.g., a na kojemu su svoje priloge dali i kor&#269;ulanski autori
(Berislav Kalogjera, Igor Fiskovi&#263;, Vladimir Depolo, Aljoša Milat i
Živan Filippi). 
Ugledni romanist i sveu&#269;ilišni profesor u mirovini Žarko
Mulja&#269;i&#263; objavio je u &#269;asopisu "Dubrovnik" 1-2, 2000.
hrvatski prijevod stare genovske pjesme o Bitci pod Kor&#269;ulom iz 1298.
uz predgovor, te stru&#269;ni komentar i bibliografiju. Prvi je put
pro&#269;itao taj svoj prijevod sa starog genovskog jezika ovdje u
Kor&#269;uli za vrijeme drugog simpozija o Marku Polu 1998.g.
Mulja&#269;i&#263;ev prilog u &#269;asopisu "Dubrovnik" predstavlja visoki
znanstveni rad, kako u pogledu stru&#269;nosti prijevoda tako i u smislu
jezi&#269;nog i književnokriti&#269;kog komentara, te novih saznanja o
autoru, Luchettu, koji je bio suvremenik Marka Pola. Mulja&#269;i&#263;
smatra da Luchetto nije bio o&#269;evidac kor&#269;ulanske bitke, kako
neki misle, ali je sigurno bio o&#269;evidcem sve&#269;anosti trijumfalnog
povratka genovske flote u metropolu 16. listopada 1298., kojom prilikom je
u Genovu stiglo više od pet tisu&#263;a zarobljenih neprijateljskih
mornara (od kojih je bio najpoznatiji Marko Polo, ali Luchetto ga ne
spominje poimence). Leuchetto se u nekim svojim pjesmama bavi i ranijim
genovskim pobjedama na moru, kao na pr. onoj nad Mle&#269;anima 1294.g.
kod Laiazza, odakle su Marko Polo, njegov otac i stric krenuli na svoje
epohalno putovanje u Kinu. Potpuni naslov pjesme u Mulja&#269;i&#263;evom
hrvatskom prijevodu glasi: "O pobjedi koju su Genovljani izvojevali nad
Mle&#269;anima u Mleta&#269;kom zaljevu kod otoka Kor&#269;ule godine
1298. u nedjelju dana 7. rujna, pod zapovjedništvom admirala gospodina
Lambe Dorije". Sintagma "Mleta&#269;ki zaljev" zna&#269;ila je za
Mle&#269;ane &#269;itav Jadran. Luchetto je svjesno upotrebljava da bi
ironizirao njihovu grandomaniju, koju je povijesna praksa demnatirala:
unato&#269; teškim logisti&#269;kim uvjetima i mnogo manjem broju galija,
genovska je mornarica uspjela dokazati neodrživost tog zemljopisnog
falsifikata. Pjesma o kojoj je rije&#269; nosi naziv Componimento 49 i
sadrži 93 katrena, odnosno 372 stiha. Najbolje izdanje te pjesme i cijelog
pjesnikova opusa dugujemo francuskom talijanistu prof. Jeanu Nicolasu,
koji je na njemu i na monografiji o piscu Luchettu radio punih 36 godina.
Ona je dosad triput prevedena na talijanski: genovski romanist Fiorenzo
Toso objavio je 1989. svoj nepotpuni prijevod (stihovi 117-324) usporedno
s izvornikom i autor je cjelovita prijevoda iz 1998. Prema tome možemo
zahvaliti prof. Mulja&#269;i&#263;u što je njegov prijevod na hrvatski
jedan od prvih prijevoda na strane jezike te u književnom i povijesnom
pogledu važne pjesme. 
Navest &#263;emo u cjelosti stihove koje se odnose na Kor&#269;ulu: 
"U daljnjem toku invazije
naša vojska ode ravno na onaj otok
koji se naziva Kor&#269;ula
i tu po&#269;iniše sljede&#263;e: 
u manje od jednog dana srušili su
"ovnovima" dobro napu&#269;eno i dobrostoje&#263;e predgra&#273;e
koje se tu gore dizalo a bilo je osigurano
sa svih strana zidinama sa zup&#269;anim kruništima; 
istodobno su bili opožareni ili su zapaljeni
svi drugi stambeni objekti,
ku&#263;e i nastambe onog mjesta:
prah i pepeo! 
Ali stanovnici koji su bili predvidjeli
da &#263;e njihova mornarica skoro nai&#263;i,
bijahu odnijeli sa sobom svoja (pokretna) dobra,
što je uveliko ražalostilo plja&#269;kaše." 
Tu se najvjerojatnije radi o predgra&#273;u Borak, ali kako Borak nikada
nije bio utvr&#273;en, Luchettto je o&#269;ito to izmislio da uve&#263;a
zasluge vojske svoje države. 
Luchetto dalje detaljno opisuje sam tijek bitke i mnoštvo poginulih i
ranjenih na obje strane, te kona&#269;nu pobjedu Genovljana i njihov
trijumfalni povratak u Genovu. Vrijedi na kraju istaknuti da se
Mulja&#269;i&#263;, kako u svom komentaru Luchettove pjesme tako i u
fusnotama, poziva na kor&#269;ulanskog autora Aljošu Milata vezano za
lokaciju same bitke. 
U "Globusu" od 11. rujna 1998. objavljena je na &#269;etiri stranice
reportaža o rekonstrukciji te bitke pod naslovom "Kor&#269;ulani su sa
&#269;etrnaest galija rekonstruirali pomorsku bitku izme&#273;u Genovljana
i Mle&#269;ana iz 1298. u kojoj je zarobljen Marco Polo!" Tekst uz velike
fotografije simulacije bitke i glavnih aktera, Marca Pola i Lamba Dorije,
odjevene u srednjjovjekovne kostime, detaljno opisuje bitku i
zarobljavanje Marka Pola, a prema sinoposisu, koji je na temelju
povijesnih izvora sastavio Goran Duka iz Kor&#269;ule. Govori se o
kor&#269;ulanskom podrijetlu Polovih, Polovoj knjizi "Milijun", te se
rekonstruira razgovor s jednim od organizatora reprize bitke iz 1998.
Aljošom Milatom. Na kraju se citira jedno od razmišljanja Kor&#269;ulana
kao reakcija na taj obnovljeni pomorski boj: 
"Da Mleci nisu napali Genovljane kod Kor&#269;ule i da Polo nije hrabro
branio zemlju svojih predaka, te pao u genovsko uzništvo,
&#269;ovje&#269;anstvo bi ostalo zakinuto za remek-djelo srednjovjekovne
književnosti". 
Revija "Nova Hrvatska", koja na hrvatskom jeziku izlazi u Sydneyju, a
&#269;ita se me&#273;u Hrvatima u Australiji i Novom Zelandu, u svom broju
od 16.01. 1996. objavljuje napis Gorana Duke "Marko Polo i Kor&#269;ula".
Goran Duka spominje prou&#269;avanja Vladimira Depola i Živana Filippija
koja povezuju Marka Pola i Kor&#269;ulu, te izme&#273;u ostaloga kaže: 
"Za &#269;itatelje "Nove Hrvatske" u Australiji istakao bih nekoliko
&#269;injenica, upravo o putovanju slavnog Kor&#269;ulanina koji je svojim
djelom zadužio cjelokupnu svjetsku civilizaciju, svojedobno spojivši
svojim putem tada veoma udaljene i jedne drugima slabo poznate svjetove,
otvorivši nove obzore Europi, tadašnjem zvani&#269;nom svjetskom kulturnom
i civilizacijskom središtu. Markova knjiga putopisa pod nazivom "Milijun"
dugo se je &#269;itala poput zbirke fantasti&#269;nih pripovjetki jer
Europljanin toga vremena nikako nije mogao pojmiti da negdje daleko doista
postoje takovi novi i &#269;udesni zemljopisni predjeli, kao ni svjetovi i
narodi koje on opisuje na tako visokom stupnju civilizacije." 
Uz spomenuti napis je i kra&#263;a pjesma "Kor&#269;ula" Luke Lausa iz
Australije. 
Kad govorimo o australskim revijama na hrvatskom jeziku treba svakako
spomenuti reviju "Maestral" od velja&#269;e 2000.g. koja izlazi na
hrvatskom i engleskom jeziku. Na osam stranica velikog formata donosi
najnovije kolor fotografije Kor&#269;ule uz pove&#263;i natpis Elene
Vidovi&#263; na hrvatskom i Michaela Zekulicha na engleskom jeziku. Tu se
detaljno opisuje grad i otok Kor&#269;ula sa svim njihovim
turisti&#269;kim prednostima, a izme&#273;u ostalih fotografija objavljena
je i fotografije ku&#263;e Marka Pola kojega Zekulich u svom tekstu
izrijekom i spominje. Reportaža je nastala u povodu potpisivanja povelje
prijateljstva izme&#273;u Kor&#269;ule i Freemantlea te posjete Australiji
gradona&#269;elnika Laki&#263;a i direktorice Ureda TZ Grada Kor&#269;ule
Stanke Kraljevi&#263;. 
Jedna druga revija na hrvatskom u stranom svijetu, ovoga puta u New Yorku,
"Croatian American Times", tjednik za Hrvate u Americi i svijetu, donosi u
svom broju od 26. sije&#269;nja 2000. na prvoj stranici vijest o tome kako
je na upravo završenom Newyorškom festivalu filmskog i video stvaralaštva
prvu nagradu podijelio s još dva autora drugih filmova Baldo
&#268;upi&#263; za svoj film "Povijesna bitka Marka Pola" u konkurenciji
od 1214 filmova iz 43 zemlje. Natpis zapo&#269;inje ovim rije&#269;ima: 
"U situaciji kad je prezentacija hrvatske kulture na podru&#269;ju
Sjedinjenih Država, što bi trebala biti briga kulturnih atašea i konzula
pri hrvatskim diplomatsko-konzularnim predstavništvima, gotovo nikakva,
svaki pojedina&#269;i uspjeh nekog hrvatskog kulturnjaka zavrje&#273;uje
posebno priznanje." 
Putni &#269;asopis "Croatia" za ljeto 2000., koji se distribuira na svim
zrakoplovima Croatia Airlinesa, po&#269;inje svoj natpis "Ekologija" iz
pera Antonije Kavaš ovim rije&#269;ima: 
"U Dubrovniku &#263;e se u rujnu ove godine održati doga&#273;aj vrijedan
pozornosti. U sklopu "International Oceans Project", britanska
organizacija "Euro-Congress International" organizira desetodnevnu
proslavu mora i oceana s po&#269;etkom na otoku Kor&#269;uli 7. rujna u
organizaciji grada Kor&#269;ule. Ondje &#263;e se prirediti
autenti&#269;na rekonstrukcija jedne od najve&#263;ih i najokrutnijih
srednjovjekovnih pomorskih bitaka, koja se dogodila oko otoka Kor&#269;ule
7. rujna 1298.g., kad je zarobljen slavni pustolov Marko Polo, porijeklom
s Kor&#269;ule." 
Revija "Magazin" Diners Cluba Adriatic br. 19 donosi reportažu na tri
stranice pod nazivom "Kor&#269;ula" za koju je tekst napisao Mislav Donaj,
a fotografije snimio jedan od najboljih hrvatskih turisti&#269;kih
fotografa Ivo Pervan. Fotografije prikazuju stari grad Kor&#269;ulu iz
zraka, te Kor&#269;ulu u sutonu s pogledom preko Acy Marine i ulaz u stari
grad s južne strane s Moreškom na Puntu. &#268;lanak po&#269;inje ve&#263;
spomenutim filmom što je dobio prvu nagradu u New Yorku, a u kojemu je
glavni junak Marko Polo, a mjesto odvijanja radnje Kor&#269;ula. U
daljnjem tekstu opširno se govori o ljepotama otoka, povijesti
Kor&#269;ule, viteškoj igri Moreška itd. 
O Kor&#269;uli i Marku Polo dosta su u posljednjih godina pisali i dnevni
listovi "Slobodna Dalmacija", "Jutarnji list" i drugi, posebice nakon
svake rekonstrukcije bitke pred Kor&#269;ulom. 
Francuske revije i magazini pokazali su u posljednjih nekoliko godina
veliko zanimanje za Kor&#269;ulu, te su mnoge njihove ekipe pisaca
tekstova i snimatelja boravile u našem gradu i razgovarale s njima
zanimljivim ljudima i snimale stari grad Kor&#269;ulu i otok. 
Revija "L'Autre Voyage" br 6. od svibnja/lipnja 1999. otkriva svojim
&#269;itateljima Hrvatsku kao važnu europsku turisti&#269;ku destinaciju u
reportaži na 14 stranica pod naslovom "101 dalmatinska ljepota", u kojoj
je dobar dio posve&#263;en Kor&#269;uli koju naziva "odom moru". Pored
velike fotografije staroga grada s Pelješcem u pozadini, tu je i manja
fotografija Moreške. Govore&#263;i o mnogim bitkama koje su obilježile
povijest toga grada, pisac teksta Frederic Dieudonne kaže kako je i Marko
Polo, koji je vjerojatno ro&#273;en na tom otoku 1254.g., sudjelovao u
jednoj od tih slavnih bitaka na strani Venecije. Dieudonne zapo&#269;inje
svoj podnapis "Kor&#269;ula, otok legendi" ovim rije&#269;ima: "Kad bi mi
dali da izaberem izme&#273;u 1 185 otoka (dalmatinskog) arhipelaga onaj
koji me najviše nadahnjuje i gdje bih se rado više puta ponovo vratio, to
bi, bez sumnje, bila Kor&#269;ula." 
Magazin "Notre Temps" iz kolovoza 1999.g. cijelu reportažu "Hrvatski otoci
s venecijanskim šarmom" na 6 stranica posvetio je Kor&#269;uli i Hvaru.
Vrlo nadahnuti tekst napisao je Nicolas Ponse a fotografije s dosad
nevi&#273;enih rakursa snimio je Gilles Rigoulet. Autor zapo&#269;inje
svoj napis Markom Polom i njegovim možebitnim dalmatinskim podrijetlom
isti&#269;u&#263;i kako stanovnici Kor&#269;ule o tome nemaju nikakve
dvojbe. Spominje Vladimira Depola i Živana Filippija koji pripadaju klubu
prijatelja Marka Pola odakle je potekla i prava "lobisti&#269;ka kampanja"
za kor&#269;ulansko podrijetlo Marka Pola, tako da je snimljen i video
spot što ga je prenijela hravtska televizija, prodaju se poštanske marke s
njegovim likom, a i jedan liker nosi njegovo ime. Zatim Ponse kaže: 
"Kao što vidimo legenda o hrvatskom Marku Polu je znanstveno
potkrijepljena. Ali uljepšiva&#269;i povijesti ili vješti trgovci ne mogu
ništa protiv jedne &#269;injenice koja ih uop&#263;e ne smeta: dok on
opisuje Orijent s raskoši egzoti&#269;nih detalja, Polo potpuno šuti o
Dalmciji svoga djetinjstva. Možda je htio sakriti svoje skromno
podrijetlo, on kojega su slavili velikani ovoga svijeta? Još jedna
misterija." 
Autor se divi kor&#269;ulanskim kamenoklesarima koji su izgradili tako
lijepe sakralne i svjetovne gra&#273;evine, a njegov opis suradnje
venecijanskih i kor&#269;ulanskih umjetnika u kamenu popra&#263;en je
fotografijom Ivice Foreti&#263;a za kojega kaže da je posljednji
kamenoklesar na otoku Vrniku. Fotografije prikazuju more uz Vrnik,
kor&#269;ulansku rotondu, Pupnatsku luku, Gradski muzej, manji ulaz u
katedralu s &#269;asnom Martinom ispred, ulicu kroz koju se vidi
katedrala, Ivicu Foreti&#263;a pri klesanju, te Jakova Denobila,
&#269;uvara ku&#263;e Marka Pola, s velikim njegovim portretom. 
Sli&#269;na po obimu i sadržaju je velika reportaža na šest stranica u
koloru u francuskoj reviji "Point de vue" od travnja i svibnja 2000.g. za
koju je tekst napisala Marie-Noelle Herve a fotografije snimio Gilles
Rigoulet. Ta reportaža, objavljena u rubrici Voyage (Putovanje)
zapo&#269;inje velikom panoramom Kor&#269;ule na duplerici, snimljene s
novih puta. Na sljede&#263;im stranicama su još dvije ve&#263;e
fotografije Kor&#269;ule i dvije manje. Za Marka Pola autorica kaže
sljede&#263;e: 
"Pored katedrale uzdiže se ku&#263;a u kojoj se navodno rodio Marko Polo.
Kor&#269;ula želi preuzeti &#269;ast da je u njoj ugledao svjetlo dana
slavni putnik. To isto želi i Venecija. Istini za volju, nakon nekoliko
gutljaja finog doma&#263;eg likera Marko Polo, &#269;ovjek uop&#263;e i ne
sanja da se igra arbitra u toj sva&#273;i oko podrijetla." 
Revija za umije&#263;e gurmanskog življenja "Saveurs", u svom broju 94,
svibanj/lipanj 2000, donosi &#269;lanak "Hrvatska - dalmatinski otoci su
jedna velika sve&#269;anost" u kojemu se govori o kor&#269;ulanskim
specijalitetima klašuniam i cukarinima, koji su prikazani i na
fotografiji, a snimljena je i berba grož&#273;a na Kor&#269;uli uz
fotografiju staroga grada. "U tom starinskom gradu kamenoklesara,
graditelja veli&#269;anstvenih patricijskih pala&#269;a i gdje se,
izgleda, rodio Marko Polo, vlada smireni šarm." 
Najve&#263;i i najpoznatiji francuski dnevnik "Le Monde" u svom
turisti&#269;kom prilogu "Aujourd'hui-Voyages" od 22. lipnja 2000. donosi
na dvije stranice &#269;lanak pod naslovom "Dalmacija - od otoka do
gradova" i podnaslovom 'Od Splita do Dubrovnika, hrvatska obala prebire
svoje prirodne i kulturne dragulje, koji se zovu Bra&#269;, Hvar,
Kor&#269;ula.' I opet je neizbježan Marko Polo kojega se spominje kada se
govori o kulturnim zbivanjima u Dubrovniku i Kor&#269;uli u podlisku
'Hamlet, Aida i Marco Polo': "U Kor&#269;uli, za vrijeme Festivala
viteških igara, od 5. srpnja do 23. kolovoza, plesovi i viteški bojevi
popra&#263;eni gajdama i bubnjevima poput pitoreskne Moreške, koja se u
sezoni igra &#269;etvrtkom uve&#269;er. Iz udara ma&#269;eva ska&#269;u
iskre. 7. rujna, rekonstrukcija bitke izme&#273;u Mle&#269;ana i
Genovljana iz 1298.g., tijekom koje je zarobljebljen Marko Polo, možda tu
ro&#273;en." 
U talijanskim revijama, posebice onima namijenjenima nauti&#269;arima koje
su vrlo luksuzno opremljene, Kor&#269;ula zauzima jedno od prominentnih
mjesta. Revija "Weekend Viaggi" od srpnja/kolovoza 1998. donosi reportažu
"Hrvatska - ponovo prona&#273;eni otoci" u kojoj se na 10 stranica vrlo
detaljno govori o Kor&#269;uli, Mljetu i Lastovu. Pored fotografija
Kor&#269;ule, kamneoklesraske radionice u Gradskom muzeju, pomorske karte
kor&#269;ulanskog akvatorija, donosi se na cijeloj stranici velika
fotografija Jakova Denobla s njegovim modelima brodova, a u tekstu ga se
predstavlja kao klju&#269;ara ku&#263;e Marka Pola. Daje se i kra&#263;i
interview s Nikolom Ivan&#269;evi&#263;em koji govori o restauratorskim
potduhvatima u Kor&#269;uli. Tekst je napisala Francesca Piana a
fotografije snimio Marco Casiraghi.
Druga talijanska revija "Dove" u svom broju od svibnja 2000. donosi
reportažu na 20 stranica pod naslovom "Ploviti izme&#273;u hrvatskih
otoka". Na duplerici se prikazuje akvatorij oko Vrnika sa strane uvale
Bufalo, te panorama Kor&#269;ule i zapadna gradska kula. Izme&#273;u
ostaloga o Kor&#269;uli se piše i sljede&#263;e: 
"Vrijedi truda zaustaviti se na aperitiv u hotelu Kor&#269;ula,
izgra&#273;enom 1912.g., koji još uvijek &#269;uva stil Belle Epoque,
porazgovarati sa Stankom Kraljevi&#263;, direktoricom Turisti&#269;kog
ureda (u loggi blizu hotela), koja, osim što zna sve o svom otoku, govori
savršeno talijanski. Nekoliko kilometara od grada stepenište od 101
stepenice izme&#273;u &#269;empresa vodi prema crkvi Sv. Antona, odakle se
pruža veli&#269;anstven pogled na cijeli zaljev i oto&#269;i&#263;e..." 
Jedan od podnaslova glasi "Bizantske crkve, franjeva&#269;ki samostani i
ku&#263;a Marka Pola". Pisac teksta je Anna Jannello a fotografije su
snimili Fausto Giascone i Giorgio Oddi. 
Glasilo dalmatinskh esula "Il Dalmata" od lipnja 2000. donosi &#269;lanak
na dvije stranice autorice Margherite Cioppa, koja je podrijetom
Kor&#269;ulanka i bavi se kor&#269;ulanskom arheologijom i poviješ&#263;u
na temelju napisa starih gr&#269;kih i rimskih pisaca i vlastitih
istraživanja. Naslov njezinog &#269;lanka glasi "Mle&#269;anin Marco Polo
ro&#273;en ili samo zarobljen u Kor&#269;uli?" Autorica povezuje Marka
Pola i porodicu Depolo u Kor&#269;uli s patricijskom obitelji Dandolo de
S. Polo koja se u Serenissimi smatra "istinskom plemi&#263;kom obitelji".
Tako&#273;er se poziva na &#269;lanak na engleskom Živana Filippija "Marko
Polo i Kor&#269;ula" koji je objavljen na Internetu. Tekst je
popra&#263;en fotografijama zapadne kor&#269;ulanske luke s hotelom
Kor&#269;ula u sredini, mleta&#269;kim lavom, te faksimilima iz arhiva
grofa de'Polo Saibanti. 
O obnovljenom zanimanju za Marka Pola, kao osobi koja je otvorila nove
obzore i koja se svojom životnom filozofijom uklapa u naše postmoderno
doba, svjedo&#269;i i reportaža o talijanskom piscu Gigiju Malerbi u
podlisku "Cultura e Spettacoli" najve&#263;eg talijanskog dnevnika
"Corriere della Sera" od 17. kolovoza 2000. Za njega autorica &#269;lanka
Elisabetta Rasy kaže da je izrazio želju živjeti u godini 1299. jer je
tada Marko Polo objavio svoju knjigu "Milijun" koja je po&#269;etak
otvaranja Europe prema drugim svjetovima i kulturama. 
Na engleskom govornom podru&#269;ju isto tako je u raznim &#269;asopisima
i revijama objavljeno mnoštvo reportaža i &#269;lanaka o Marku Polu i
njegovim vezama s Kor&#269;ulom, a spomenut &#263;emo samo one koje su nam
dostupne. 
U kanadskoj reviji "Montreal Gazete" od subote 26. kolovoza 2000. Irena
Karafilly, freelance novinarka, objavila je tekst o Dalmaciji
popra&#263;en vlastitim fotografijama, a koji je prenesen u cjelosti i na
Internetu. Za Kor&#269;ulu kaže da joj je najdraži otok, te citira Rebeccu
West koja je stari grad usporedila s "p&#269;elinjim sa&#269;em iz kojega
kaplje arhitektonsko bogatstvo". Spominje noviju povijest te kaže kako je
Kor&#269;ula pružila gostoprimstvo za 13,500 izbjeglica, uglavnom iz Bosne
i Hercegovine. Govori kako je Kor&#269;ula u svojoj povijesti dala
nesrazmjerno mnogo poznatih ljudi, filozofa, umjetnika, biskupa, te da se
za nju smatra da je rodno mjesto Marka Pola. "Naposljetku, pronalazim
njegovu možebitnu ku&#263;u - pitoresknu kasnogoti&#269;ku ruševinu s
renesansnom kulom. Nije li pogled s nje - neobi&#269;an za
kor&#269;ulansku stambenu zgradu - mogao nadahnuti mladoga Marca da sanja
o onome šte leži s onu stranu planina?" 
Ameri&#269;ki &#269;asopis "The Shoestring Traveller" iz Floride objavio
je reportažu posebice namijenjenu Kor&#269;uli iz pera Jerija Colende pod
naslovom "&#268;arobni hrvatski otok Kor&#269;ula nije preskup". Pored
detaljnog opisa kor&#269;ulanskih vina, folklora, turisti&#269;kih
pogodnosti, pisac kaže i sljede&#263;e: 
"Legenda govori da je jedna od tih ku&#263;a bila rodno mjesto Marca Pola
1254. Iako mnogi povjesni&#269;ari vjeruju da je Polo ro&#273;en u
Veneciji, drugi tvrde da je on ro&#273;en u današnjoj Kor&#269;uli koja je
tada bila pod mleta&#269;kom vlaš&#263;u. Još jedno mjesto koje morate
vidjeti je isto&#269;na ulica, nazvana Ulicom filozofa, jer je to jedina
ulica u starom gradu bez stepenica." 
"Croatia Weekly" u broju 29 od 31. srpnja 1998.g. objavio je na cijeloj
stranici velikog formata &#269;lanak popra&#263;en kolor fotografijama
Kor&#269;ule pod 
naslovom "Otok Kor&#269;ula: rodno mjesto Marca Pola". Detaljno
opisuju&#263;i povijest otoka i arhitekturu staroga grada autorica
&#269;lanka Vesna Kusin navodi da je Marko Polo, slavni putnik i veliki
putopisac, koji je prema nekim izvorima ro&#273;en u Kor&#269;uli,
sudjelovao u pomorskom boju pred Kor&#269;ulom izme&#273;u Venecije i
Genove. 
Turisti&#269;ka brošura "Croatia for Independent Travellers", koja izlazi
u Londonu, u svom izdanju za 1999. g. tako&#273;ewr spominje Kor&#269;ulu
i ku&#263;u Marka Pola. 
Škotsko izdanje najve&#263;e britanske tjedne revije "The Sunday Times"
objavilo je 13. kolovoza 2000. veliku reportažu o Kor&#269;uli na 3
stranice koju je napisao sin Fitzroya Macleana, Charles Maclean pod
naslovom "Fitzroyjeva pala&#269;a". Ovoj poznati engleski književnik i
putopisac, naturalizirani Kor&#269;ulanin, opisuje kako je doživio
Kor&#269;ulu nakon desetogodišnjeg odsustva, te navodi kako je ku&#263;a
Marka Pola uklju&#269;ena u organizirano razgledanje staroga grada. 
Kad govorimo o engleskom govornom podru&#269;ju, svakako treba spomenuti
da veliki ameri&#269;ki magazin "National Geographic" pripremu opsežnu
reportažu o Kor&#269;uli za svoj broj od svibnja 2001. g. Autor Mike
Edwards i jedan od najboljih svjetskih fotografa Michael Yamashita
ve&#263; su posjetili Kor&#269;ulu i izvršili odgovaraju&#263;e
istraživanje kako tesktovnog tako i slikovnog materijala. 
Na njema&#269;kom govornom podru&#269;ju Marko Polo postao je gotovo
sinonim za Kor&#269;uli kao što je nekada bila Moreška, ali koja još
uvijek zauzima prominentno mejsto, kako na fotografijama raznih reportaža
tako i u tekstovima. Navest &#263;emo nekoliko njema&#269;kih
&#269;asopisa i novina s turisti&#269;kim dodatkom u kojima su
Kor&#269;ula i Marko Polo bili najviše zastupljeni: "Maerkische
Allgemeine" od 20/21. lipnja 1998., autorica Anke Fiebranz; "BZ
Reise-Redaktion" od 24. lipnja 1998, autorica Jitka Skupy-Pesek
(&#269;lanak je namijenjen zainteresiranima za kružna putovanja
trabakulana koje &#263;e izravno sudjelovati u rekonstrukciji pomorske
bitke u kojoj je poznati putnik i putopisac Marko Polo bio zarobljen);
"Reise + Erholung" od 23. lipnja 1998. reportaža pod naslovom "Posebno
kružno putovanje u domovinu Marca Pola" s tekstom o Kor&#269;uli i Marku
Polu, te fotografijama Moreške, Kumpanije i topova na Rampadi; "Reise" od
11. kolovoza 1998. sa sli&#269;nim sadržajem, te fotografijom crnog i
bijelog kralja s bulom u sredini koje je snimila Jitka Skupy; "AZ -
Reise", vikend 27/28 lipnja 1998. "Svijet dalmatinskih otoka", autor
Rudolf Schroeck, s fotografijom moreškanta i Ton&#269;ija Bazdari&#263;a
kao Marka Pola.
Novine "Hamburger Abendblatt" od 2. srpnja 1999. objavile su veliku
reportažu na cijeloj stranici pod naslovom "Jedrenja tragovima Marca
Pola", autora Boba Geislera. U sredini &#269;lanka su kolor fotografija
Kor&#269;ule s isto&#269;ne strane, Vladimira Depola kao voditelja
Me&#273;unarodnog centra Marko Polo, te medaljona Marka Pola s natpisom
ispod slike "Je li Venecijanac Marco Polo (1254-1324) iz Dalmacije?" .
&#268;lanak se detaljno bavi kor&#269;ulanskim podrijetlom Marka Pola i
stru&#269;no opisuje bitku pred Kor&#269;ulom. Pisac &#269;lanka je
detaljno upoznat s bigrafijom Marka Pola, te spominje njegove poznate
biografe Alvisa Zorzija i Giovannija Batistu Ramusija. 
Kad govorimo o njema&#269;kom govornom podru&#269;ju trebamo napomenuti da
Marko Polo i Kor&#269;ula nisu samo zastupljeni u &#269;lancima revija i
&#269;asopisa ve&#263; i na video kasetama od kojih je najbolja "In der
Heimat des Marco Polo" u proizvodnji Videosail Transvidaca. U filmu svoje
priloge imaju Aljoša Milat i Vladimir Depolo. 
Za kor&#269;ulansku javnost sigurno &#263;e biti zanimljivo da u zadnje
vrijeme za Kor&#269;ulu i Marka Pola postoji sve ve&#263;i interes u
ruskim nauti&#269;kim i ostalim luksuznim revijama, najviše
zahvaljuju&#263;i autoru Vasiliju Galenku, koji je u više navrata posjetio
Kor&#269;ulu. Svoju reportažu objavio je reviji "Vokrug sveta" br.4, 2000.
pod naslovom "Dom Marka Pola". Tekst na pet stranica popra&#263;en je
fotografijama Kor&#269;ule, jedne scene iz filma o Marku Polu, te
ku&#263;e Marka Poal i Moreške na Rampadi. Za razliku od zapadnih medija,
ruski &#269;asopisi uop&#263;e ne sumnjaju u kor&#269;ulansko podrijetlo
Marka Pola. Tako&#273;er je u revijalnim novinama "Alfavit" od svibnja
2000. objavio &#269;lanak "Put Marka Pola" s fotografijama Kor&#269;ule u
koloru i crno-bijeloj tehnici. Isti autor napisao je &#269;lanak "Marko
Polo iz Kor&#269;ule" u turisti&#269;kim novinama "Turism klub" br. 1,
2000. Autor A. Petrov u luksuznoj reviji za nauti&#269;are "Katera i
Jahti" br. 3, 1999. objavio je &#269;lanak o regatama u Hrvatskoj sa
slikom ku&#263;e Marka Pola. 
Švedske novine "Upsala Nya Tidning" od 2. listopada 1999.g. objavile su
&#269;lanak na cijeloj stranici pod naslovom "Hrvatska se otvara nakon
rata" s fotografijom Kor&#269;ule na pola stranice, te Pupnatske luke i
zalaska sunca pred Kor&#269;ulom. Tu se tako&#273;er spominje Marko Polo i
njegovo kor&#269;ulansko podriejtlo. Tekst je napisao Tomas Edquist, koji
je snimio i fotografije zajedno s Inger-Marie Isacson. 
Ovaj pregled napisa o Marku Polu i Kor&#269;uli možemo završiti spomenom
priloga u znanstvenom &#269;asopisu "Studia Croatica" br. 139 od svibnja
1999. koji je na španjolskom jeziku napisao prethodni predava&#269; o
Marku Polu ovdje u Kor&#269;uli, Andjelko Nedo Paveskovic. &#268;lanak
nosi naslov "Podrijetlo putnika Marka Pola" i govori o dalmatinskom
podrijetlu obitelji Polo, etimologiji imena Polo, starim kronikama u
kojima se govori o Marku Polu. Svoj stru&#269;ni napis Paveskovic završava
re&#269;nicom: "Po svojim zaslugama za &#269;ovje&#269;anstvo, putnik i
putopisac Marc Pol je besmrtni Hrvat i gra&#273;anin svijeta." 
Iz svega navedenoga možemo zaklju&#269;iti da je Marko Polo postao u
svjetskim medijima usko povezan s Kor&#269;ulom i da nema skoro nijednog
&#269;lanka o Kor&#269;uli koji ne spominje njegovo kor&#269;ulansko
podrijetlo. Bez obzira što se neki autori ogra&#273;uju kada govore o
to&#269;nom rodnom mjestu tog velikana svjetske povijesti, mi
Kor&#269;ulani možemo biti ponosni što smo doprinijeli da se obnovi
zanimanje u svjetskim razmjerima za tako jednu zna&#269;ajnu osobu, kao
prete&#269;u postmodernih nazora o sporazumijevanju me&#273;u raznim
narodima i uzajamnom prožimanju raznih kultura. Usput je to donijelo i
velike koristi kor&#269;ulanskom i hrvatskom turizmu. Stoga možemo samo
poželjeti da se zanimanje za Marka Pola i njegovu povezanost s
Kor&#269;ulom i dalje širi.
Za dom 
-- 
questo articolo e` stato inviato via web dal servizio gratuito 
http://www.newsland.it/news
 segnala gli abusi ad 
ab...@newsland.it


grazie alla gentilezza di un amico, riporto qui alcuni passi del 'Milione'
che dovrebbero essere chiarificatori in merito alla 'venezianità' verace di
Marco Polo:
<<<Cap. 1
"(...) questo vi conterà il libro ordinatamente siccome messere Marco
Polo, savio e nobile cittadino di Vinegia, le conta in questo libro e
egli medesimo le vide (...)"
NB Chi scrive è Rustichello da Pisa, compilatore del "Milione" su
dettatura di Marco Polo mentre erano insieme nel carcere di Genova
nel 1289
Cap. 2
"Egli è vero che al tempo che Baldovino era imperadore di
Gostantinopoli - ciò fu ne gli anni di Cristo 1250 -, messere
Niccolaio Polo, lo quale fu padre di messere Marco, e messere Matteo
Polo suo fratello, questi due fratelli erano nella città di
Gostantinopoli venuti da Vinegia con mercatantia, li quali erano
nobili e savi sanza fallo."
Cap. 9
"Li due frategli, udendo ciòe, pensaro d'andare in questo mezzo a
Vinegia per vedere loro famiglie; alora si partiro d'Acri e vennero a
Negroponte e poscia a Vinegia. E qui vi trovò messer Niccolao che la
sua moglie era morta, e erane rimaso uno figliulo di 15 anni, ch'avea
nome Marco; e questi è quello messer Marco di cui questo libro parla.
Li due frategli istettero a Vinegia 2 anni aspettando che papa si
chiamasse."
Cap. 10
"Come li due fra[telli] si partiro da Vine[gia] per tornare al Grande
[Kane].
(...) Quando li due frategli videro che papa non si facea, mossersi
per andarne al Grande Cane, e menarne co loro questo Marco, figliuolo
di messer Niccolao. Partirsi da Vinegia tutti e tre, e vennero ad
Acri (...)"
Cap. 18
"Partiti li tre mesaggi d'Acatu, sí se ne vennero a Trapisonde, e
poscia a Costantinopoli, e poscia a Negropont 'e poscia a Vinegia; e
questo fue de l'anni 1295."
Cap. 209
"Ma credo che fosse piacere di Dio nostra tornata, acciò che si
potessoro sapere le cose che sono per lo mondo, ché, secondo ch'avemo
contato in capo del libro nel titolo primaio, e' non fu mai uomo, né
cristiano né saracino né tartero né pagano, che mai cercasse tanto
nel mondo quanto fece messer Marco, figliuolo di messer Niccolò Polo,
nobile e grande cittadino della città di Vinegia.">>>
Insomma: Marco Polo abitava a Venezia ed era veneziano (quando non era in
Cina ovviamente :-)) )...


 Cina ovviamente :-)) )...
appunto: Veneziano, non italiano