Newsgroup: it.hobby.nautica
Titolo: Antuan

 
Sancte Michaël Arcangele, defende nos in proelio!
Ut non pereamus in tremendo iudicio!
Leone XIII

 Leone XIII
ORO pro nobis,
Muy Gracias
Don Juan. 

 Don Juan.
Princeps gloriosissime cæléstis milítiæ, sancte Michaël Archángele, defénde
nos in praélio advérsus príncipes et potestátes, advérsus mundi rectóres
tenebrárum harum, contra spirituália nequitiæ, in cæléstibus.
Leone XIII

 > Leone XIII
AAAAGHHHHHHHH!!!!!!
ARF ARF ARF!!!!!
AAAAAIIIIIIIIIII
SFRIZZZZZZZZZZZ
MAGNA USTIONE IN SCROTUM MEUMMMM!!!!!!!
VADE RETRO!!! GONGIURA!!!
ADVERSUM EXORCISMUS!!!!!
CUNNILINGUS fica omnia eiaculatio precox virum si nulla vis repentini
scrotus titillat, quonam modo ille furenti fratri suo consularis
restitisset, qui consul incipientem furere atque tonantem sua se cum manu
magna sega interfecturum audiente senatu dixerit. Ex hac igitur domo
progressa ista mulier de veneni celeritate dicere audebit? Nonne ipsam
domum metuet, ne quam vocem eiciat, non parietes conscios, non noctem
illam funestam ac luctuosam perhorrescet? Sed revertor ad crimen; etenim
haec facta illius clarissimi ac fortissimi viri mentio et vocem meam fletu
debilitavit et mentem dolore impedivit.
Fanculum Leone!
Sed tamen venenum unde fuerit, quem ad modum paratum sit, non dicitur.
Datum esse aiunt huic P. Licinio, pudenti adulescenti cum giovane fica et
bono, Caeli familiari; constitutum esse cum servis, ut venirent ad balneas
Senias; eodem Licinium esse venturum atque iis veneni pyxidem traditurum.
Hic primum illud requiro, quid attinuerit ferri in eum locum constitutum,
cur illi servi non ad Caelium domum venerint. Si manebat tanta illa
consuetudo Caeli, tanta familiaritas cum Clodia, quid suspicionis esset,
si apud Caelium mulieris servus visus esset? Sin autem iam suberat
simultas, exstincta erat consuetudo, discidium exstiterat, "hinc illae
lacrimae " nimirum, et haec causa est omnium horum scelerum atque criminum.
"Immo," inquit, "cum servi ad dominam rem totam et maleficium Caeli
detulissent, mulier ingeniosa praecepit his ut omnia Caelio pollicerentur;
sed ut venenum, cum a Licinio traderetur, manifesto comprehendi posset,
constitui locum iussit balneas Senias, ut eo mitteret amicos, qui
delitiscerent, deinde repente, cum venisset Licinius venenumque traderet,
prosilirent hominemque comprenderent." Quae quidem omnia, iudices,
perfacilem rationem habent reprehendendi. Cur enim potissimum balneas
publicas constituerat? in quibus non invenio quae latebra togatis
hominibus esse posset. Nam si essent in vestibulo balnearum, non laterent;
sin se in intimum conicere vellent, nec satis commode calceati et vestiti
id facere possent et fortasse non reciperentur, nisi forte mulier potens
quadrantaria illa permutatione familiaris facta erat balneatori.
Atque equidem vehementer exspectabam, quinam isti viri boni testes huius
manifesto deprehensi veneni dicerentur; nulli enim sunt adhuc nominati.
Sed non dubito, quin sint pergraves, qui primum sint talis feminae
familiares, deinde eam provinciam susceperint, ut in balneas
contruderentur, quod illa nisi a viris honestissimis ac plenissimis
dignitatis, quam velit sit potens, numquam impetravisset. Sed quid ego de
dignitate istorum testium loquor? virtutem eorum diligentiamque
cognoscite. "In balneis delituerunt." Testes egregios! "Dein temere
prosiluerunt." Homines temperantes! Sic enim fingunt, cum Licinius
venisset, pyxidem teneret in manu, conaretur tradere, nondum tradidisset,
tum repente evolasse istos praeclaros testes sine nomine; Licinium autem,
cum iam manum ad tradendam pyxidem porrexisset, retraxisse atque illo
repentino hominum impetu se in fugam coniecisse. O magna vis veritatis,
quae contra hominum ingenia, calliditatem, sollertiam contraque fictas
omnium insidias facile se per se ipsa defendat!
Velut haec tota fabella veteris et plurimarum fabularum poetriae quam est
sine argumento, quam nullum invenire exitum potest! Quid enim? isti tot
viri (nam necesse est fuisse non paucos, ut et comprehendi Licinius facile
posset et res multorum oculis esset testatior) cur Licinium de manibus
amiserunt? Qui minus enim Licinius comprehendi potuit, cum se retraxit, ne
pyxidem traderet, quam si tradidisset? Erant enim illi positi, ut
comprehenderent Licinium, ut manifesto Licinius teneretur, aut cum
retineret venenum aut cum tradidisset. Hoc fuit totum consilium mulieris,
haec istorum provincia, qui rogati sunt; quos quidem tu quam ob rem
"temere prosiluisse" dicas atque ante tempus, non reperio. Fuerant ad hoc
rogati, fuerant ad hanc rem collocati, ut venenum, ut insidiae, facinus
denique ipsum ut manifesto comprehenderetur.
Potueruntne magis tempore prosilire, quam cum Licinius venisset, cum in
manu teneret veneni pyxidem? Quae cum iam erat tradita servis, si
evasissent subito ex balneis mulieris amici Liciniumque comprehendissent,
imploraret hominum fidem atque a se illam pyxidem traditam pernegaret.
Quem quo modo illi reprehenderent? vidisse se dicerent? Primum ad se
revocarent maximi facinoris crimen; deinde id se vidisse dicerent, quod,
quo loco collocati fuerant, non potuissent videre. Tempore igitur ipso se
ostenderunt, cum Licinius venisset, pyxidem expediret, manum porrigeret,
venenum traderet. Mimi ergo est iam exitus, non fabulae; in quo cum
clausula non invenitur, fugit aliquis e manibus, deinde scabilla
concrepant, aulaeum tollitur.
Quaero enim, cur Licinium titubantem, haesitantem, cedentem, fugere
conantem mulieraria manus ista de manibus amiserit, cur non comprenderint,
cur non ipsius confessione, multorum oculis, facinoris denique voce tanti
sceleris crimen expresserint. An timebant, ne tot unum, valentes
imbecillum, alacres perterritum superare non possent? Nullum argumentum in
re, nulla suspicio in causa, nullus exitus criminis reperietur. Itaque
haec causa ab argumentis, a coniectura, ab iis signis, quibus veritas
illustrari solet, ad testes tota traducta est. Quos quidem ego, iudices,
testes non modo sine ullo timore, sed etiam cum aliqua spe delectationis
ex specto.
Praegestit animus iam videre primum lautos iuvenes mulieris beatae ac
nobilis familiares, deinde fortes viros ab imperatrice in insidiis atque
in praesidio balnearum collocatos; ex quibus requiram, quem ad modum
latuerint aut ubi, alveusne ille an equus Troianus fuerit, qui tot
invictos viros muliebre bellum gerentes tulerit ac texerit. Illud vero
respondere cogam, cur tot viri ac tales hunc et unum et tam imbecillum,
quam videtis, non aut stantem comprenderint aut fugientem consecuti sint;
qui se numquam profecto, si in istum locum processerint, explicabunt. Quam
volent in conviviis faceti, dicaces, non numquam etiam ad vinum diserti
sint, alia fori vis est, alia triclinii, alia subselliorum ratio, alia
lectorum; non idem iudicum comissatorumque conspectus; lux denique longe
alia est solis, alia lychnorum. Quam ob rem excutiemus omnes istorum
delicias, omnes ineptias, si prodierint. Sed me audiant, navent aliam
operam, aliam ineant gratiam, in aliis se rebus ostentent, vigeant apud
istam mulierem venustate, dominentur sumptibus, haereant, iaceant,
deserviant; capiti vero innocentis fortunisque parcant troia et vacca.
Melium sto!
-- 
questo articolo e` stato inviato via web dal servizio gratuito 
http://www.newsland.it/news
 segnala gli abusi ad 
ab...@newsland.it

 Melium sto!
Veni in auxílium hóminum; quos Deus ad imáginem similitúdinis suæ fecit, et
a tyránnide diáboli emit prétio magno.
Leone XIII