Bahaya Memandu Meredah Banjir

Pada suatu ketika dahulu, banjir amat sinonim dengan musim tengkujuh. Namun begitu, mutakhir ini bencana alam ini acap kali dilaporkan dan seolah-olah sudah tidak bermusim lagi. Banjir berlaku dengan kepantasan sederhana tetapi mempunyai saiz bencana yang besar. Bencana alam ini mampu merosakkan harta benda, kehilangan nyawa dan terputus hubungan disebabkan oleh jalan raya yang ditenggelami air.

Terdapat dalam kalangan orang ramai yang berani mengambil risiko meredah banjir dengan memandu kenderaan dengan anggapan bahawa kedalaman air banjir yang cetek dan arus air tidak terlalu deras. Hakikatnya, memandu atau meredah jalan raya yang ditenggelami air banjir dan tidak diketahui kedalamannya ialah keputusan yang paling buruk.

Memang sukar untuk menganggar kedalaman air banjir, terutamanya di jalan raya dan pada waktu malam. Kadangkala, jambatan atau jalan yang ditenggelami banjir mungkin telah rosak atau hanyut sepenuhnya. Dalam sesetengah keadaan, banjir yang berlaku adalah setempat sehinggakan keadaan boleh berubah daripada memandu di jalan yang kering kepada memandu di jalan yang ditenggelami air sejauh beberapa kilometer. Apabila kenderaan bergerak dengan laju di atas satu lapisan air, kenderaan tersebut boleh menyatah air. Hal ini boleh berlaku dengan lebih mudah jika tayar kenderaan itu telah haus. Dalam keadaan ini, pemandu tidak terlatih boleh menyebabkan kenderaan hilang kawalan dengan mudah.

Menurut United States Geological Survey, air dengan kedalaman sebanyak 0.3 meter kebiasaannya mengenakan sekitar 230 kilogram metrik daya sisi ke atas kenderaan. Kajian menunjukkan bahawa air dengan kedalaman kira-kira 0.4 meter yang mencapai kelajuan 3.2 kilometer per jam mampu menghanyutkan kereta dari jalan raya. Apabila kenderaan telah terapung, air banjir akan bertindak seolah-olah seperti roda stereng. Sekiranya air banjir itu bergerak, air tersebut akan menghanyutkan kenderaan, menterbalikkan ke sisi atau menterbalikkan kenderaan sepenuhnya.

Air banjir yang semakin meningkat boleh memasuki kenderaan dalam masa beberapa minit, malah mungkin dalam beberapa saat sahaja. Air banjir yang mengalir sedalam 0.15 meter sahaja boleh menghanyutkan kenderaan. Jika seseorang itu terjatuh dan tersungkum, individu tersebut mungkin lemas sebelum disedari. Air banjir yang bergerak mengenakan tekanan ke atas objek seperti kereta atau manusia. Tekanan yang dikenakan adalah lebih kuat apabila kedalaman air bertambah atau kenderaan berada di kawasan yang lebih luas terdedah kepada air bergerak. Selain itu, permukaan jalan akan menjadi lebih licin dan geseran akan berkurangan. Kehadiran air dengan pasir atau lumpur berkemungkinan menggantikan daya geseran yang mengekalkan kereta itu di tempatnya.

Menurut Federal Emergency Management Agency, air dengan kedalaman sebanyak 0.15 meter akan mencecah bahagian bawah kebanyakan kereta penumpang dan menyebabkan kehilangan kawalan serta mungkin menegunkan kenderaan. Air sedalam 0.3 meter pula akan mengapungkan kebanyakan kenderaan, manakala air yang menderu sedalam 0.6 meter akan menghanyutkan kebanyakan kenderaan, termasuk kenderaan utiliti lasak (SUV) dan pikap.

Walaupun berat SUV mungkin dirasakan dapat memberikan perlindungan lebih besar jika melintasi jalan yang tenggelam, saiznya dan tayarnya yang lebih besar boleh menyebabkannya timbul dan lebih mudah dihanyutkan. Hal ini adalah berbahaya untuk memandu SUV meredah banjir sebagaimana memandu kenderaan biasa. Air sedalam 0.15 meter sudah mencukupi untuk menyebabkan tayar kenderaan kehilangan cengkaman dan meluncur. Memang benar, orang ramai mungkin tidak berisiko mati lemas, tetapi boleh hilang kawalan ke atas kenderaan dengan mudah dan mengalami kemalangan teruk.

Sekiranya sesuatu kenderaan itu terapung, hal ini bermaksud kereta tersebut tidak boleh dikemudi atau dibrek. Air banjir yang menderu boleh menghanyutkan kenderaan ke hilir. Apabila ditolak ke hilir, terdapat kemungkinan besar kenderaan akan dihanyutkan ke kawasan air yang lebih dalam atau rosak teruk akibat terkena serpihan dan objek di dalam air. Air banjir sedalam 0.6 meter adalah berbahaya dan mampu untuk mengapungkan kereta sedan segmen C seberat 1300 kilogram. Apatah lagi jika kenderaan itu ialah kereta yang lebih kecil dan ringan.

Antara bahaya lain yang menanti apabila memandu melalui jalan yang ditenggelami air banjir ialah terdapat kemungkinan enjin kenderaan akan mengalami hidrolok dan komponen elektronik tidak berfungsi. Hidrolok ini berlaku apabila air lantai memasuki kebuk pembakaran dan menghalang enjin daripada berfungsi.

Pendedahan yang berpanjangan kepada air banjir boleh menyebabkan kerosakan besar kepada sistem pendawaian dan elektrik kenderaan. Dalam kebanyakan sistem kereta moden, walaupun fungsi asas seperti menghidupkan enjin dikawal oleh sistem perkomputeran, sebarang kerosakan kepada sistem tersebut boleh membawa implikasi yang teruk. Hal ini termasuklah kereta tidak dapat dihidupkan.

Kos membaiki kerosakan kenderaan yang dimasuki air boleh mencecah ribuan ringgit, terutamanya untuk kenderaan yang sudah menggunakan “suntikan bahan api elektronik” yang banyak menggunakan sensor dan lebih sensitif. Tambahan pula, masa yang lebih diperlukan untuk proses pembaikian kenderaan yang rosak.

Jika air banjir masuk ke dalam kawasan enjin, risiko lain ialah pencemaran kepada cecair penting seperti minyak enjin kereta, minyak transmisi dan cecair pembezaan. Cecair ini membantu memastikan pelbagai komponen mekanikal kereta dilincirkan dengan betul dan bersih daripada sebarang serpihan serta menghilangkan haba yang berlebihan. Namun demikian, jika cecair ini bercampur dengan air, fungsi bagi setiap satunya akan terjejas. Memandu dengan cecair tercemar air banjir boleh menyebabkan geseran, haba dan lelasan yang berlebihan. Hal ini akan menyebabkan kehausan pramatang kepada bahagian dalam kereta dan seterusnya berisiko terhadap kegagalan komponen.

Secara umumnya, logam akan berkarat apabila terkena air. Kereta pada asasnya adalah seperti sebuah kotak logam yang direka bentuk secara kompleks. Mana-mana bahagian logam kenderaan yang tidak dilindungi dengan betul akan mula berkarat selepas terdedah kepada air banjir. Air juga merupakan konduktor elektrik. Jika terdapat sebarang wayar yang tenggelam dalam banjir yang menyebabkan kenderaan tenggelam, terdapat risiko yang tinggi untuk berlakunya renjatan elektrik.

Air banjir adalah sangat kotor kerana bukan sahaja terdiri daripada air hujan tetapi telah bercampur dengan air kumbahan, bahan kimia dan bahan pencemar, dan pelbagai detritus. Apabila memandu di atas jalan raya yang ditenggelami air banjir, kenderaan mungkin telah terkena air tercemar. Kemasukan air banjir seterusnya boleh menyebabkan pembiakan kulat dan bakteria terutamanya di bahagian kenderaan yang gelap, susah dicapai dan pengudaraan yang kurang baik. HaI ini akan menyebabkan kereta berbau busuk, hapak dan kualiti udara yang tidak sihat.

Orang ramai juga harus mengelak daripada memandu di dalam air yang talian elektrik atau kuasa telah terjatuh ke dalamnya. Hal ini disebabkan oleh arus elektrik mengalir di dalam air dengan mudah. Jika memandu di dalam air sedalam rim roda atau lebih tinggi, orang ramai dinasihatkan untuk menguji brek di jalan yang kering dengan kelajuan yang rendah. Jika kenderaan tersebut basah dan tidak menghentikan kenderaan sebagaimana yang sepatutnya, brek boleh dikeringkan dengan menekan lembut injak brek dengan kaki kiri sambil mengekalkan kelajuan dengan kaki kanan.

Sekiranya orang ramai berdepan dengan jalan yang dibanjiri, amatlah digalakkan untuk memilih laluan alternatif. Sekiranya tiada laluan alternatif dan perlu memandu melalui air banjir, cuba sebaik mungkin untuk menganggar kedalaman air dan memandu dengan perlahan di bahagian tengah jalan dan tetap melalui air. Jika kenderaan berhenti di air banjir yang dalam, enjin perlu dihidupkan semula untuk menyelamatkan diri. Jika kenderaan tidak dapat dihidupkan semula dan terperangkap dalam air yang semakin tinggi, tinggalkan kenderaan dengan serta merta dan naik ke tempat lebih tinggi. Di samping itu, cuba untuk membuka pintu atau turunkan tingkap untuk keluar daripada kenderaan. Sekiranya tidak dapat keluar dengan selamat, hubungi 999 atau tarik perhatian orang yang lalu-lalang atau seseorang yang berada di tempat lebih tinggi untuk meminta bantuan. Selain itu, cari poket udara terperangkap, yang biasanya terletak di tingkap belakang atau bumbung kenderaan. Jika tingkap kenderaan tidak dapat dibuka, pecahkan tingkap tersebut dengan alat menyelamat.

Menyedari kepentingan ini, kerajaan Amerika Syarikat dan Australia telah mengambil langkah proaktif dengan melancarkan kempen keselamatan semasa banjir dengan mempopularkan frasa Turn Around, Don’t Drown dan If It Is Flooded, Forget It. Kempen keselamatan seperti ini pasti dapat mempengaruhi tingkah laku ketika dilaksanakan bersama-sama dengan perundangan dan penguatkuasaan undang-undang. Pada masa ini, adalah menjadi satu harapan sekiranya kempen yang seumpama ini dapat dilaksanakan, terutamanya oleh pihak berwajib di negara ini kerana diketahui bahawa Malaysia menerima purata taburan hujan tahunan yang tinggi, iaitu sekitar 2500 milimeter hingga 3500 milimeter.

Orang ramai diingatkan supaya tidak terlalu naif tentang bahaya memandu dalam banjir. Setiap kali berhadapan dengan jalan yang dinaiki air, oramg ramai perlu sentiasa untuk mengelak daripada melalui kawasan tersebut. Pilihan yang lebih baik adalah mengambil laluan lain atau meletakkan kenderaan di tempat yang selamat sehingga banjir surut. Sebelum meninggalkan rumah, orang ramai disarankan supaya menyemak ramalan cuaca terlebih dahulu untuk kemungkinan sebarang hujan lebat atau banjir.

Profesor Madya Ts. Ir. Dr. Nur Izzi Md Yusoff ialah pensyarah di Jabatan Kejuruteraan Awam, Universiti Kebangsaan Malaysia.


Perbaharui Tekad dan Mainkan Peranan dalam Konservasi Tapir Malaya

Untuk mendapatkan maklumat terkini, ikuti kami melalui Telegram

Putrajaya – Menteri Kementerian Tenaga dan Sumber Asli (KeTSA), Yang Berhormat Datuk Seri Takiyuddin Hassan menyeru seluruh Keluarga Malaysia memperbaharui tekad dan bersama-sama memainkan peranan dalam konservasi Tapir Malaya bersempena dengan Hari Tapir Sedunia 2022, hari ini.

Hari Tapir Sedunia disambut pada 27 April setiap tahun bagi meningkatkan kesedaran masyarakat tentang kepentingan dalam memelihara spesies tapir dan habitatnya. Tapir Malaya termasuk dalam satu daripada spesies ikonik di Malaysia yang dilindungi sepenuhnya di bawah Akta Pemuliharaan Hidupan Liar 2010 (Akta 716) dan merupakan spesies yang terancam dalam Senarai Merah Spesies Terancam, Kesatuan Antarabangsa untuk Pemuliharaan Alam Semula Jadi (IUCN) dan Senarai Merah Mamalia untuk Semenanjung Malaysia 2017.

Malaysia bertuah kerana mempunyai spesies Tapir Malaya yang merupakan spesies tapir terbesar di dunia. Tapir Malaya berbeza dengan spesies tapir lain di dunia kerana tapir ini adalah satu-satunya spesies tapir yang mempunyai dua warna yang jelas, iaitu hitam dan putih apabila meningkat dewasa.

Jabatan Perlindungan Hidupan Liar dan Taman Negara (PERHILITAN) Semenanjung Malaysia di bawah KeTSA akan sentiasa mempertingkat usaha konservasi in situ Tapir Malaya.

Menurut beliau, antara usaha kerajaan dalam melindungi spesies terancam ini, termasuklah dengan mengukuhkan perlindungan habitat dan koridor ekologi, melaksanakan inventori serta menguruskan konflik melalui operasi menyelamat dan memindah, memasang jalur rentas kuning, solar amber light, dan papan tanda hidupan liar melintas di lokasi yang dikenal pasti.

Selain itu, bagi konservasi ex situ pula, program pembiakan Tapir Malaya di Pusat Konservasi Hidupan Liar Sungai Dusun, Selangor telah menghasilkan sebanyak 18 kelahiran di dalam kurungan, manakala sebanyak 14 ekor Tapir Malaya yang diselamatkan akibat konflik dengan manusia telah dilepaskan semula ke habitat semula jadi sejak tahun 2008.

Kerajaan akan terus mempergiat langkah konservasi spesies terancam ini dengan menubuhkan Pusat Konservasi Tapir di Kenaboi, Negeri Sembilan yang dijangka akan siap dibina pada tahun 2025.


Perlembagaan Paksi Keunggulan Bahasa

Kuala Lumpur – Polemik yang berkaitan dengan bahasa kedua ASEAN kini menjadi topik perbincangan hangat di mana-mana sahaja, bukan sahaja di media sosial milik warga ASEAN bahkan menghiasi media arus perdana ASEAN. Ternyata bahawa gagasan daripada YAB Dato’ Sri Ismail Sabri, Perdana Menteri Malaysia agar bahasa Melayu diangkat sebagai bahasa antarabangsa, seterusnya menyerlahkan kewibawaan bahasa ini sebagai bahasa kedua ASEAN telah menerbitkan satu desakan untuk mengkaji semula gagasan ini.

Gagasan yang mendapat maklum balas positif rakan sejawat, iaitu Presiden Indonesia, Joko Widodo, meledak dengan pantas dan menimbulkan pelbagai reaksi. Antaranya termasuklah kenyataan Nadiem Makarim, Menteri Pendidikan, Kebudayaan, Penyelidikan dan Teknologi Indonesia, yang menolak cadangan Malaysia untuk menjadikan bahasa Melayu sebagai bahasa kedua rasmi ASEAN. Penolakan beliau itu berintikan cadangan agar satu kajian dan perbincangan lanjut perlu dilakukan ke atas saranan Perdana Menteri Malaysia itu.

Sehubungan dengan itu, menerusi FB Live TV Majlis Profesor Negara, satu wacana telah diadakan yang bertajuk “Bahasa Melayu–Indonesia sebagai Bahasa Antarabangsa”. Wacana ini menampilkan Prof. Dr. Kamaruddin M. Said, Timbalan Presiden Majlis Profesor Negara (Malaysia), Prof. Dr. Ir Ari Purbayonto, Ketua Asosiasi Profesor Indonesia (Indonesia) dan Prof. E. Aminuddin Aziz, Asosiasi Profesor Indonesia (Indonesia) dan dipengerusikan oleh Prof. Madya Dr. Jessica Ong Hai Liaw, Pakar Psikologi Bahasa, Universiti Pertahanan Nasional Malaysia, merangkap Felo Kluster Wanita dan Masyarakat, Majlis Profesor Negara.

Menurut Prof. Datuk Dr. Raduan Rose, Ketua Pegawai Eksekutif, Majlis Profesor Negara, bahasa Melayu telah diangkat martabatnya sebagai bahasa kebangsaan di Malaysia berdasarkan sejarah yang ditelusuri oleh bahasa Melayu sebagai bahasa lingua franca serta terakam dalam Tujuh Wasiat Raja-raja Melayu yang menetapkan bahawa bahasa kebangsaan ialah bahasa Melayu yang dibuat bersama-sama pemimpin negara Malaysia semasa mencapai kemerdekaan. Sejak itu, bahasa Melayu terus berkembang dengan pesat dan mendorong YAB Perdana Menteri Malaysia untuk mengangkat bahasa ini ke taraf antarabangsa khususnya sebagai bahasa kedua ASEAN.

Prof. Dr. Kamaruddin M. Said pula mencadangkan bahasa Melayu yang pernah dinamakan sebagai bahasa Malaysia sebagai bahasa kebangsaan Malaysia dalam Perkara 152 Perlembagaan Persekutuan diteliti semula. Sekiranya disebut bahasa Melayu itu juga ialah bahasa Malaysia, mungkin tidak timbul pertentangan atau perbezaan ketara bagi menempatkan bahasa Malaysia–Indonesia sebagai bahasa ASEAN.

Beliau juga menyatakan bahawa pencapaian yang telah diraih oleh bahasa Indonesia di peringkat antarabangsa jauh lebih luas daripada bahasa Melayu dan boleh dianalogikan dengan budaya maritim di Alam Melayu ini, iaitu bahasa Indonesia sebagai kapal induk kerana mempunyai penutur lebih daripada 278 juta orang serta algoritma bahasa Indonesia yang lebih mantap.

Bahasa Melayu pula dianggap sebagai kapal pengiring yang akan memperkukuh kedaulatan serta kekuatan bahasa yang terbit daripada akar bahasa Melayu di peringkat ASEAN dan antarabangsa. Tambahnya lagi, walaupun mempunyai bahasa serumpun tetapi tidak serupa dan dengan menggunakan analogi ini, beliau berhasrat agar permuafakatan bagi merealisasikan hasrat YAB Perdana Menteri ini akan menemukan jalan yang terbaik.

Dalam pada itu, menurut Prof. Dr. Ir. Purbayonto, penolakan Indonesia terhadap saranan ini berteraskan kedaulatan Undang-undang Dasar Negara Republik Indonesia Tahun 1945. Menurut beliau, Indonesia mempunyai sejumlah 718 bahasa dan bahasa Melayu merupakan satu daripada bahasa daerah atau etnik Indonesia. Harus difahami oleh semua, bagaimana bahasa Melayu dan bahasa-bahasa daerah yang lainnya mengakari bahasa Indonesia lalu ditetapkan sebagai bahasa negara dan dinamai dengan nama bahasa Indonesia dan dimajukan serta akhirnya mempersatukan seluruh kepelbagaian rakyat Indonesia yang mempunyai 278 juta rakyat.

Walaupun diakari oleh bahasa Melayu Riau dan memiliki persamaan yang jelas dengan bahasa Melayu di Malaysia, kosa kata yang terdapat dalam bahasa Indonesia jelas ada perbezaannya kerana dipengaruhi oleh bahasa dari daerah yang telah diserap ke dalam bahasa Indonesia seperti bahasa Jawa, Sunda, Madura, Sulawesi, Papua dan lain-lain. Demikianlah bagaimana bahasa Indonesia telah diperkasakan dan diperluas di serata dunia. Di negara tertentu, bahasa Indonesia juga telah menjadi bahasa kedua dan ketiga.

Prof. E. Aminuddin Aziz pula menjelaskan tentang pencapaian besar yang telah diraih oleh bahasa Indonesia sehingga meletakkan bahasa ini sebagai bahasa antarabangsa yang pertama kerana didasari oleh perlembagaan negara ini pada 28 Oktober 1928. Bahasa Melayu yang mengakari bahasa negara Indonesia dinamai dengan bahasa Indonesia agar senafas dengan iltizam kemerdekaan atas Sumpah Pemuda yang ketiga yang menyebut bahasa Indonesia merupakan bahasa persatuan bangsa Indonesia dan kemudiannya ditetapkan dalam Undang-undang Dasar 1945 Bahasa Negara Bahasa Indonesia.

Sejak itu, Indonesia tidak lagi menoleh ke belakang dalam usahanya memajukan korpusnya dengan memastikan 718 jenis bahasa yang meliputi 87 ragam dialek termasuklah bahasa Melayu dibina, dikembangkan hingga ke peringkat antarabangsa. Hingga kini, terdapat 47 negara di dunia merangkumi 428 institusi yang bertindak sebagai pusat pengembangan bahasa Indonesia dan mempunyai sejumlah 142 ribu pelajar asing yang aktif belajar bahasa ini. Hal ini menurutnya berdasarkan penelitian yang amat rinci oleh agenda politik bahasa negara ini yang meletakkan agenda bahasa juga merupakan misi untuk mengangkat kedaulatan negara Indonesia.

ASEAN yang ditubuhkan pada tahun 1967 telah menggunakan bahasa Inggeris dalam urus tadbirnya kepada negara-negara anggota dan ketetapan untuk penggunaan bahasa Melayu–Indonesia yang dicadangkan ini menurut pandangan beliau juga sama ada akan dilaksanakan di peringkat organisasi ataupun masyarakat ASEAN itu sendiri. Ujarnya lagi, bahasa itu harus berkembang secara semula jadi dan melalui strategi yang tepat agar dapat memberikan impak yang positif yang bukan secara paksaan.

Ketiga-tiga panel turut mencapai persetujuan bersama bahawa satu perancangan yang dianggotai oleh pakar bahasa dan pentadbir negara Indonesia, Malaysia dan Brunei khususnya daripada MABBIM serta negara ASEAN lainnya akan dipertemukan untuk perbincangan lanjutan bagi permuafakatan menetapkan bahasa kedua ASEAN.


Fenomena Hujan Tahi Bintang Eta Aquarids hingga Hujung Mei

Untuk mendapatkan maklumat terkini, ikuti kami melalui Telegram

Putrajaya – Orang ramai dapat menyaksikan fenomena angkasa yang dikenali sebagai hujan tahi bintang Eta Aquarids bermula daripada 19 April hingga 28 Mei 2022.

Berdasarkan hantaran di laman Facebook Agensi Angkasa Malaysia (MYSA), kemuncak fenomena ini berlaku pada awal pagi 7 Mei 2022 dengan purata sebanyak 50 tahi bintang per jam dengan kelajuan 66 kilometer sejam. Kenampakan hujan tahi bintang adalah baik kerana tiada gangguan bulan semasa kemuncak fenomena tersebut terjadi.

Menurut MYSA, hujan tahi bintang Eta Aquarids merujuk titik kemunculan hujan tahi bintang di langit, iaitu di kawasan buruj Aquarius, tetapi kemunculannya masih boleh berlaku daripada pelbagai arah. Fenomena yang dinamakan bersempena dengan bintang paling terang dalam buruj Aquarius, iaitu Eta Aquarii ini berlaku pada setiap tahun apabila bumi beredar mengelilingi matahari merentasi laluan orbit komet 1P/Halley atau dikenali sebagai Komet Halley.

Hujan tahi bintang Eta Aquarids terjadi disebabkan oleh debu komet Halley selain hujan tahi bintang Orionids yang berlaku pada bulan Oktober setiap tahun. Komet Halley dianggarkan mengambil masa selama 75 tahun hingga 76 tahun untuk melengkapkan orbitnya.

Jelas MYSA lagi, semasa komet ini mengorbit dan menghampiri matahari, debu komet yang terbebas disebabkan oleh proses pemejalwapan akan berserakan dan membentuk laluan yang dipenuhi dengan sisa komet tersebut. Sisa tinggalan inilah yang akhirnya akan memasuki atmosfera bumi dan terbakar lalu membentuk jalur bersinar yang panjang.

(Sumber: Facebook Agensi Angkasa Malaysia)


Sang Bedal di Bumi Kenyalang

Sarawak ialah negeri terbesar dalam Malaysia dan terletak di Pulau Borneo. Negeri ini mempunyai kepelbagaian flora dan fauna yang tinggi dan menjadikannya titik tumpuan biodiversiti atau biodiversity hotspot. Satu daripada fauna yang dikaitkan dengan Sarawak ialah buaya.

Terdapat dua jenis buaya di Sarawak, iaitu buaya tembaga atau buaya katak, (Crocodylus porosus) dan buaya jejulong (Tomistoma schlegelii). Buaya tembaga mudah dilihat di sungai sekitar Sarawak (air payau dan air tawar), tasik, kolam, kawasan pantai dan laut.  Buaya jejulong pula hanya mendiami persekitaran air tawar sahaja, iaitu di kawasan hulu sungai, paya gambut dan tasik seperti Tasik Loagan Bunut di Miri, Sarawak.

Buaya tembaga memiliki kepala yang besar dan mampat dengan muncung yang lebih lebar berbanding dengan buaya jejulong. Muncung buaya jejulong yang lebih panjang merupakan kelebihan fizikal yang memudahkan spesies ini menangkap pelbagai jenis ikan sebagai makanan utamanya. Buaya katak selalunya akan bertindak agresif apabila merasa terancam, mendapatkan makanan secara serang hendap haiwan lain dan mempunyai sifat melindungi wilayah yang didiaminya.

Buaya jejulong sangat sukar dilihat di habitat asal kerana sifatnya yang pemalu dan gemar bersembunyi di celah-celah tumbuhan air atau menyorok di bawah tumbuhan terapung di ekosistem air tawar serta persekitaran paya gambut. Mengikut rekod sejarah, hampir tiada kejadian membabitkan konflik antara buaya jejulong dengan manusia. Hal ini berkemungkinan besar disebabkan oleh sifat semula jadi spesies ini yang suka bersembunyi dan mengelak daripada berjumpa dengan manusia.

Di Sarawak, kajian saintifik mendapati bahawa wujudnya populasi kecil buaya jejulong di Sebuyau, Serian, Samarahan dan Miri. Analisa genetik menunjukkan populasi buaya jejulong liar di Sarawak mempunyai pertalian susur galur antara satu sama lain. Namun begitu, kepelbagaian genetik lebih tinggi direkodkan oleh populasi buaya jejulong yang mendiami sungai di Miri. Oleh sebab itu, usaha konservasi perlu ditingkatkan untuk memulihara spesies terancam ini.

Buaya tembaga lebih terkenal di Sarawak dengan panggilan Bujang Senang. Nama Bujang Senang berasal daripada nama yang diberikan kepada seekor buaya jantan yang sering menyerang orang awam sehingga mengakibatkan banyak kematian di sekitar Sungai Batang Lupar pada tahun lewat 1980-an. Bujang Senang telah ditembak mati pada tahun 1992 oleh pasukan tembak tepat Polis Diraja Malaysia dan sekumpulan pemburu Iban.

Konflik antara buaya dan manusia atau human-crocodile conflict (HCC) telah mula dicatatkan pada tahun 1900 lagi dan berterusan sehingga ke hari ini. Namun demikian, data menunjukkan bahawa HCC berada dalam jumlah yang masih terkawal. HCC memberikan impak negatif terhadap manusia kerana hal ini menganggu kehidupan harian serta mendatangkan rasa takut melampau atau gangguan kesihatan mental, terutamanya kepada mereka yang trauma akibat serangan buaya.

Pada era Rajah di Sarawak, iaitu pada tahun 1900 hinga tahun 1941, dilaporkan banyak HCC berlaku yang melibatkan buaya menyerang manusia. Manusia yang diserang buaya pada zaman tersebut kebiasaannya menemui ajal kerana tidak terdapat kemudahan hospital dan perubatan seperti hari ini. Akibatnya, ramai yang hidup dalam ketakutan memandangkan pada zaman tersebut kehidupan harian sangat bergantung dengan sungai untuk pengairan kebun pertanian, pengangkutan, melakukan aktiviti harian seperti mandi dan membasuh pakaian serta sebagai sumber air untuk memasak makanan dan minuman.

Pemerintah negeri Sarawak pada ketika itu memberikan hadiah lumayan berbentuk wang bagi sesiapa yang dapat membunuh buaya bagi mengawal bilangan buaya dalam sungai bagi mengelakkan peningkatan HCC. Selepas Perang Dunia Kedua, urus niaga berkaitan kulit buaya meningkat secara mendadak dan mencapai kemuncaknya pada tahun 1960-an. Peningkatan urus niaga ini berkait rapat dengan perniagaan mewah jual beli kulit buaya, lalu pemburuan buaya di sungai sekitar Sarawak berleluasa dan akhirnya mengakibatkan kepupusan spesies tersebut pada sekitar tahun 1980-an.

Pada tahun 1990, kerajaan Negeri Sarawak memperkenalkan Akta Haiwan Terlindung di Sarawak dan buaya tembaga serta buaya jejulong tersenarai dalam akta tersebut. Menurut akta ini, buaya tidak boleh dipelihara sebagai haiwan peliharaan, diburu, ditangkap, dibunuh atau diperdagangkan. Sesiapa yang disabitkan kesalahan, boleh dipenjara maksimum selama setahun atau didenda maksimum sebanyak RM10 ribu. Dengan adanya undang-undang ini, populasi buaya di Sarawak telah meningkat berlipat kali ganda, di samping kerja keras aktiviti pemuliharaan buaya yang dijalankan oleh agensi terbabit dan pihak bukan kerajaan (NGO). Keadaan ini kini mendatangkan cabaran yang baharu, iaitu HCC.

Pada era Millenial, Kerajaan Negeri Sarawak berusaha memohon menukarkan status buaya Sarawak daripada Lampiran I kepada Lampiran II dalam Perhimpunan Perdagangan Antarabangsa Bagi Spesies Haiwan dan Tumbuhan Liar yang Terancam (CITES). Setelah hampir lima tahun usaha ini dilakukan, penukaran status tersebut telah berjaya. Kini, buaya liar Sarawak boleh ditangkap dan didagangkan (eksport) tetapi memerlukan permit dari pihak berwajib demi menjaga populasi buaya. Hal ini untuk mengelakkan supaya buaya tidak bertukar status kepada haiwan terancam semula.

Di samping itu, penukaran status buaya ini juga telah membuka lebih banyak peluang kepada individu atau syarikat untuk mengusahakan akuakultur buaya. Pemburuan buaya secara komersial juga boleh dilakukan dengan kebenaran dan memberikan manfaat sosioekonomi kepada masyarakat tempatan.

Akuakultur merujuk membiak dan memelihara haiwan akuatik atau menanam tumbuhan akuatik bagi tujuan makanan, kegunaan domestik atau dijual secara komersial.  Akuakultur buaya boleh dijalankan di Sarawak kerana mempunyai sumber induk yang banyak dan sihat serta boleh diambil terus daripada populasi liar.

Di samping itu, telur buaya boleh diambil dari sarang buaya di tepi sungai dan seterusnya dieram dalam inkubator. Selepas 60 hari, telur tersebut akan menetas dan munculnya anak buaya. Anak- buaya tersebut boleh dipelihara sehingga besar dan matang bagi tujuan mendapatkan kulit, daging, telur dan organ.

Kulit buaya mempunyai nilai yang tinggi dan digunakan untuk membuat tas tangan, beg, kasut tali pinggang dan sebagainya. Daging dan telur buaya dikatakan mempunyai rasa yang enak apabila dihidangkan sebagai juadah. Organ dalaman buaya pula dijual di kedai tabib Cina kerana dikatakan mempunyai pelbagai khasiat dan menyembuhkan pelbagai penyakit misalnya asma.

Menyedari kepentingan buaya sebagai sumber asli negeri, Pelan Pengurusan Buaya Sarawak 2016 — 2020 diwujudkan. Kewujudannya pelan ini juga adalah bersempena dengan pertukaran status buaya Sarawak dalam CITES. Kini, pelan fasa kedua (2021 — 2025) sedang dibangunkan dengan mengambil kira kepadatan dan taburan buaya terkini di semua Lembangan Sungai di Sarawak kerana pemburuan buaya liar telah dibenarkan mulai tahun 2016.

Kajian bagi menentukan kepadatan dan taburan buaya di lembangan sungai di Sarawak dijalankan oleh Sarawak Forestry Corporation (SFC) dengan kolaborasi kumpulan penyelidik dari Universiti Malaysia Sarawak.  Pelan Pengurusan Buaya Sarawak juga memberikan garis panduan bagi menangani HCC. Sebagai contohnya, menangkap buaya besar yang bertindak agresif di tempat awam dan menempatkannya semula di habitat semula jadi yang jauh daripada penempatan manusia atau di kawasan perlindungan buaya.

Selain itu, untuk mengurangkan HCC secara berterusan, masyarakat yang tinggal ditepi sungai atau persisiran pantai haruslah dididik untuk mempunyai kesedaran terhadap risiko bahaya haiwan liar ini. Mereka juga mesti mengambil langkah keselamatan yang sesuai daripada terjebak menjadi mangsa kepada buaya.

Buaya telah mendiami bumi semenjak zaman prasejarah. Haiwan ini mempunyai tahap kemandirian yang tinggi lalu dan agak mustahil untuk dilenyapkan dari muka bumi ini dengan sekelip mata sahaja. Buaya dan manusia akan sentiasa berkongsi ruang kehidupan yang sama. Buaya ialah haiwan liar dan mempunyai sifat yang diwarisi semula jadi liar dan tentunya tidak dapat dikawal oleh manusia. Namun begitu, manusia mempunyai kelebihan akal fikiran di samping memiliki daya kreativiti yang tinggi untuk mengawal keadaan dan meneruskan kehidupan lestari bersama-sama dengan buaya.


Monsun Barat Daya Bermula Sabtu Ini

Untuk mendapatkan maklumat terkini, ikuti kami melalui Telegram

Petaling Jaya – Monsun Barat Daya dijangka bermula pada Sabtu ini dan berterusan sehingga pertengahan bulan September.

Menerusi kenyataan media oleh Ketua Pengarah Jabatan Meteorologi Malaysia (MET Malaysia), Muhammad Helmi Abdullah pada pagi ini, beliau menyatakan bahawa semasa tempoh ini, angin bertiup secara konsisten dari arah barat daya dengan kelembapan udara yang lebih rendah dan keadaan atmosfera yang lebih stabil.

Hal ini menyebabkan kurangnya pembentukan awan hujan dan kebanyakan tempat di seluruh negara akan mengalami bilangan hari tanpa hujan lebih banyak berbanding dengan musim lain di samping menghasilkan taburan hujan yang rendah.

Tambah beliau, hujan lebat beserta angin kencang dan petir berikutan fenomena garis badai masih boleh berlaku di pantai barat Semenanjung dan barat Sabah pada awal pagi dan dijangka berlarutan sehingga beberapa jam.

Dalam tempoh ini juga, fenomena jerebu boleh berlaku sekiranya pembakaran terbuka tidak terkawal, terutamanya pada bulan Ogos hingga bulan Oktober.

Orang ramai dinasihatkan agar menggunakan air secara berhemah sepanjang tempoh ini.

Maklumat cuaca terkini boleh diperoleh melalui laman web, aplikasi mobil myCuaca, media sosial dan talian penting Jabatan Meteorologi Malaysia di 1-300-22-1638 untuk sebarang pertanyaan lanjut.


9230 Pesakit Menjalani Rawatan Perubatan Rehabilitasi Gejala COVID Berpanjangan

Putrajaya – Sebanyak 9230 orang pesakit telah menjalani rawatan perubatan rehabilitasi berpanjangan di fasiliti Kementerian Kesihatan Malaysia (KKM) seluruh negara setakat bulan April tahun ini.

Menurut Menteri Kesihatan Malaysia, Yang Berhormat Khairy Jamaluddin, sebanyak 2798 orang pesakit daripada jumlah tersebut melalui rawatan pesakit dalam, manakala selebihnya melalui rawatan pesakit luar.

Sebanyak 30 peratus hingga 40 peratus pesakit COVID berpanjangan dapat kembali bekerja dalam tempoh tiga bulan selepas dijangkiti COVID-19, manakala 60 peratus hingga 70 peratus pula dapat kembali bekerja dalam tempoh enam bulan selepas dijangkiti virus ini.

Lebih 4.4 juta individu telah berjaya sembuh daripada jangkitan COVID-19 sejak virus ini mula melanda negara dua tahun lepas. Namun begitu, terdapat segelintir individu mengalami komplikasi atau sindrom COVID berpanjangan.

Tambah beliau, COVID berpanjangan boleh berlaku tanpa mengira tahap jangkitan COVID-19. Antara gejala yang kerap dialami dan boleh memberikan kesan terhadap kefungsian serta aktiviti harian individu yang terkesan ialah kelesuan, kesukaran bernafas, batuk, kesakitan sendi dan otot, kesukaran tidur nyenyak, kelemahan anggota badan, mengalami masalah deria, kegelisahan, kekabutan otak, dan lesi kulit.

Mengulas dengan lebih lanjut tentang hal ini, beliau menyatakan bahawa gejala ini boleh berterusan jika tiada rawatan yang khusus dan berstruktur sehingga menjejaskan kualiti hidup individu yang mengalaminya. Bahkan, keadaan tersebut juga boleh menyebabkan implikasi seperti peningkatan morbiditi, kehilangan upaya, penurunan produktiviti, hilang punca pendapatan yang akhirnya akan menyebabkan bebanan sosioekonomi bukan sahaja kepada individu yang dijangkiti virus tersebut malah kepada keluarganya, masyarakat dan ekonomi negara.

Individu yang mengalami gejala COVID berpanjangan serius sehingga menjejaskan kefungsian yang ketara serta menjejaskan keupayaan untuk kembali bekerja boleh merujuk kes mereka di hospital dengan kepakaran perubatan rehabilitasi seperti yang telah disenaraikan.


Penciptaan Alat untuk Peningkatan Kualiti Hidup

Dari tahun ke tahun, semakin banyak ciptaan yang hebat, canggih dan futuristik terhasil dari segenap pelosok dunia. Ciptaan seperti kereta dengan pemanduan automatik yang cukup canggih sudah cukup menunjukkan semakin hebat teknologi dunia pada masa sekarang. Namun demikian, jika dilihat pada sisi lain, ciptaan tersebut mungkin akan memberikan kesan kepada golongan berpendapatan tinggi atau mereka yang berada di negara maju. Golongan berpendapatan rendah atau mereka yang berada di negara membangun tidak menerima manfaat yang besar hasil ciptaan berteknologi tinggi ini. Bahkan, ciptaan ini tidak dapat membantu golongan tersebut secara langsung untuk meningkatkan kualiti kehidupan mereka.

Ciptaan yang ringkas dan mudah yang dicipta untuk kegunaan rakyat secara umum atau untuk kegunaan masyakat berpendapatan rendah secara khusus terkadang-kadang lebih berkesan dalam membantu meningkatkan kehidupan dan kualiti hidup rakyat di dunia ini. Sebagai contohnya, pada sekitar tahun 1990, Mohamed Bah Abba dari Nigeria telah mencipta satu ciptaan yang mampu menolong masyarakat di tempatnya yang dinamakan sebagai pot-in-pot refrigerator atau peti sejuk bekas di dalam bekas.

Ciptaan ini menggunakan konsep penyejukan menyejat dengan satu bekas yang kecil diletakkan di dalam bekas yang besar dan ruang di antara bekas tersebut diisi dengan pasir. Bahan makanan yang ingin disimpan diletakkan di ruang bekas kecil. Meskipun peti sejuk ini tidak setanding dengan peti sejuk komersial, namun dengan kewujudan ciptaan ini, banyak perkara telah berubah di Nigeria. Petani tidak perlu lagi menjual hasil tanaman dengan cepat kerana dapat disimpan dengan kadar yang lebih lama. Bahkan, penyimpanan vaksin dan ubat turut dapat dijalankan dengan baik memandangkan kebanyakan tempat pedalaman di benua Afrika tidak mempunyai bekalan tenaga elektrik.

Idea pot-in-pot ini kemudian dikembangkan lagi kepada bentuk yang lebih menarik dan moden oleh syarikat Evaptainers. Syarikat ini membuat inovasi sehingga bentuk peti sejuk ini lebih menarik dan mudah alih.

Bagi penduduk yang tidak mempunyai sambungan elektrik ke rumah, penggunaan lampu elektrik ialah perkara yang mustahil dan keperluan terhadap cahaya di tempat yang gelap atau pada waktu malam amatlah mendesak. Syarikat E-Dina dari Colombia telah mencipta lampu yang berteraskan air masin dan dinamakan sebagai Waterlight. Pada waktu kecemasan, air kencing boleh digunakan untuk menggantikan air masin.

Konsep lampu ini berasaskan konsep elektrokimia, iaitu perubahan sifat kimia yang menghasilkan arus elektrik. Air masin atau air kencing akan bertindak sebagai katod dalam sistem elektrokimia yang melengkapkan litar untuk menghasilkan arus elektrik yang kemudiannya dapat menyalakan lampu. Dengan hanya 500 mililiter air masin, sistem ini dapat menghasilkan cahaya lampu selama 45 hari.

Waterlight digunakan semasa proses pembelajaran untuk pelajar semasa di rumah ataupun para ibu yang ingin meneruskan aktiviti harian mereka pada waktu malam. Selain itu, Waterlight juga sesuai untuk aktiviti perkhemahan, memancing mahupun sebagai sumber bateri untuk peranti elektronik

Pada tahun 2002,  seorang mekanik dari Brazil bernama Alfredo Moser telah mencipta sebuah lampu yang unik disebabkan sering berlakunya ketiadaan elektrik di kawasan rumah beliau. Lampu yang terkenal dengan nama lampu Moser ini mempunyai kecerahan yang memuaskan, iaitu sekitar 40 watt hingga 60 watt. Lampu ini dihasilkan dengan hanya menggunakan botol lut sinar, air dan peluntur. Air diletakkan di dalam botol lut sinar, manakala peluntur diletakkan sedikit bagi mengelakkan pertumbuhan alga yang akan mengurangkan kadar kecerahan lampu ini.

Botol ini kemudiannya diletakkan di tengah bumbung untuk menerima cahaya matahari. Sebagai hasilnya, botol ini akan kelihatan bercahaya dan cukup untuk menerangi ruang yang gelap. Konsep lampu Moser ini sangatlah mudah iaitu berasakan hukum pembiasan cahaya. Gambar di bawah menunjukkan Alfredo Moser bersama dengan lampu yang dipasangnya.

Idea lampu Moser ini mencetuskan gerakan Liter of Light. Gerakan ini tersebar dengan meluas di pelosok dunia, termasuklah di Malaysia dengan memberikan perkhidmatan pemasangan lampu Moser di tempat yang terpencil. Organisasi ini memperbaik reka bentuk asal lampu Moser ini dengan meletakkan sistem solar berserta lampu kecil di dalam botol supaya memberikan cahaya pada waktu malam.

Sumber air yang bersih merupakan suatu keperluan pada zaman sekarang. Air yang kotor boleh menjadi punca kepada pelbagai jenis penyakit. Penapis air bukanlah suatu perkara yang murah, lebih-lebih lagi kepada orang yang berpendapatan rendah. Syarikat Vestergaard yang berpangkalan di Switzerland telah mencipta sebuah mesin penapis mudah alih yang dikenali sebagai LifeStraw. Mesin dengan berat sebanyak 46 gram ini mampu untuk menapis sehingga 4000 liter air, iaitu dalam jangkaan hingga tiga tahun penggunaan. Penapis ini juga mampu menapis bakteria, parasit dan mikroplastik hingga tahap 99 peratus. LifeStraw ini menggunakan konsep penapisan mikro tanpa sebarang bahan kimia. Ciptaan ini telah menolong hampir enam juta kanak-kanak untuk mendapatkan sumber air yang bersih.

Memasak ialah aktiviti yang boleh dikatakan dilakukan pada setiap hari. Bayangkan jika haba yang terhasil daripada api dapur memasak dapat “ditarik” dan disimpan ke dalam bateri. Itulah konsep yang diketengahkan oleh syarikat Point Source Power melalui ciptaan mereka, VOTO. Alat ini hanya mempunyai empat komponen penting untuk berfungsi, iaitu penutup, kad bahan api, pemegang VOTO dan kotak sel bahan api.

Sekiranya bateri telah dicas secara penuh, cahaya lampu pada VOTO ini dianggarkan mampu bertahan selama 30 jam. Syarikat ini menghasilkan beberapa varian lain untuk kegunaan yang berbeza-beza, namun masih menggunakan tenaga haba pada api dapur. Setakat kini, ciptaan ini setakat ini dipasarkan di Kenya sahaja.

Seringkali makanan yang telah dimasak perlu dipanaskan untuk mengekalkan rasa dan untuk mengelakkan makanan menjadi basi. Namun begitu, untuk memanaskan kembali lauk atau makanan yang telah dimasak secara umumnya memerlukan sumber elektrik atau bahan bakar tambahan. Sarah Collins, seorang aktivis telah mencipta sebuah beg yang sangat berguna yang dapat mengekang haba keluar daripada beg tersebut sehingga makanan di dalam beg tersebut kekal panas dalam jangka masa yang lebih lama. Yang lebih menarik, beg ini tidak memerlukan sebarang tenaga elektrik. Beg yang dinamakan sebagai Wonderbag ini dapat mengekalkan suhu masakan selama lapan jam. Konsep beg ini sangatlah mudah kerana hanya berdasarkan konsep penebatan haba.

Ciptaan ini sangatlah bermanfaat sehingga dikatakan dapat mengurangkan penggunaan bahan bakar sebanyak 70 peratus. Selain itu Wonderbag juga menjadikan alam sekitar lebih baik kerana mengurangkan pencemaran dan penggunaan air sekali gus mengurangkan kadar penebangan pokok untuk tujuan kayu bakar. Maka, tidak hairanlah jika ciptaan ini mendapat beberapa anugerah di peringkat antarabangsa kerana keberkesanannya pada tahap maksimum.

Kelahiran bayi pramatang memerlukan penjagaan yang rapi dan teliti, bahkan mereka akan diletakkan di dalam inkubator yang akan mengawal suhu dan mengelakkan jangkitan kuman kepada bayi. Untuk sesebuah keluarga yang berpendapatan rendah, hal ini boleh menjadi perkara yang membebankan dari segi kos.

Kisah seorang perempuan di India yang melahirkan bayi pramatang dan anaknya itu kemudiannya meninggal dunia kerana tidak mampu mendapatkan rawatan di hospital telah menjadi titik tolak kepada Jane Chen, pengasas syarikat Embrace untuk mencipta inkubator yang murah dan sesuai yang dinamakan The Embrace Warmer. Konsep pemindahan haba optimum yang digunakan dalam ciptaan ini adalah konsep yang sama seperti Wonderbag. Ciptaan ini menggunakan sejenis lilin istimewa yang diletakkan pada permukaan dalam inkubator tersebut sehingga menghasilkan keadaan yang sangat selesa untuk bayi.

Inkubator ini bukan sahaja mudah alih tetapi boleh digunakan berulang kali, mudah digunakan dan paling penting tidak memerlukan sebarang tenaga elektrik mahupun bateri. Ciptaan ini dikatakan telah berjaya mengurangkan risiko kematian bayi sebanyak 350 ribu bayi.

Keperluan memakai alas kaki mungkin dipandang remeh di negara kita. Mungkin kita kurang sedar bahawa masih ramai yang tidak mampu membeli alas kaki sehinggakan mereka berkaki ayam dari hari ke hari. Potensi untuk terkena penyakit akibat jangkitan kuman atau bakteria daripada tanah sangatlah tinggi. Hampir 24 peratus daripada populasi dunia terjangkiti penyakit daripada tanah kerana berkaki ayam.

Kenton Lee, pengasas syarikat Because International telah menghasilkan kasut The Shoe That Grows. Kasut ini tahan lasak, tahan lama dan mampu untuk dilaraskan saiznya. Kenton Lee terpanggil untuk menghasilkan kasut ini apabila beliau melihat seorang kanak-kanak di Kenya memakai kasut yang sangat kecil jika dibandingkan dengan kakinya yang besar. Kasut ini mampu untuk dilaras pada lima tahap saiz yang berbeza dan dijangka dapat bertahan hingga lima tahun. Jadi, secara umumnya kanak-kanak akan menggunakan kasut yang sama untuk lima tahun dan sekali gus dapat menjimatkan kos pembelian kasut atau selipar yang baharu.

Sebenarnya, masih terdapat beberapa lagi ciptaan yang sangat bermanfaat dan berguna seperti yang berikut:

Meskipun semua ciptaan ini tidaklah terkenal atau sering keluar di media sosial, namun setiap rekaan ini cukup terkenal di hati kebanyakan rakyat berpendapatan rendah. Hal ini disebabkan oleh ciptaan ini memberikan kesan dan manfaat yang besar kepada kehidupan mereka. Namun begitu, ciptaan yang canggih dan berteknologi tinggi masih diperlukan untuk membawa manusia ke arah yang lebih baik dan selesa.


Penderma Darah Terbanyak Diiktiraf The Malaysia Book of Records

Untuk mendapatkan maklumat terkini, ikuti kami melalui Telegram

Kuala Lumpur – Liew Chin Yap diiktiraf oleh The Malaysia Book of Records sebagai penderma darah aferesis terbanyak di Malaysia.

Menurut kenyataan Pusat Darah Negara (PDN) di media sosialnya, sehingga 18 April 2022, Liew Chin Yap telah menderma darah sebanyak 632 kali.

Beliau teraspirasi untuk terus menderma darah apabila mengetahui keperluan darah untuk pesakit hanya boleh diperoleh menerusi pendermaan darah.

Setakat ini, Liew Chin Yap telah menderma darah secara konsisten selama tiga dekad, bermula pada tahun 1992 ketika menemani adiknya ke kempen derma darah.

Dalam kenyataan yang sama, PDN merakamkan penghargaan kepada beliau atas sikap filantropinya yang telah berjaya menyelamatkan banyak nyawa.

Pada masa yang sama, PDN turut mengucapkan terima kasih kepada semua pihak yang membantu Liew Chin Yap untuk mendapatkan pengiktirafan ini.

Orang ramai digalakkan untuk menderma darah di pusat derma darah yang berhampiran agar dapat membantu pesakit yang memerlukan. Butiran lanjut berkenaan pendermaan darah boleh didapati melalui media sosial rasmi PDN atau hubungi PDN di talian 03-26132688.

(Sumber foto: Pusat Darah Negara, Kementerian Kesihatan Malaysia)


Jururawat Tulang Belakang Sistem Kesihatan Negara – Khairy Jamaluddin

Kuala Lumpur – Hari Jururawat Antarabangsa saban tahun disambut pada 12 Mei bersempena dengan hari kelahiran Florence Nightingale, seorang jururawat yang dianggap sebagai pengasas kejururawatan moden. Pada tahun ini, sambutannya bertemakan “Jururawat: Suara yang Memimpin – Laburlah dalam Sektor Kejururawatan dan Hormatilah Hak untuk Mencapai Kesihatan Sejagat”.

Menurut Menteri Kesihatan Malaysia, Yang Berhormat Khairy Jamaluddin, tema yang dipilih pada tahun ini menunjukkan keperluan dan kepentingan terhadap pembinaan tenaga kerja kejururawatan yang berdaya tahan dan berkelayakan tinggi dalam memberikan khidmat kejururawatan secara optimum serta memenuhi keperluan rakyat.

Tambah beliau, pandemik yang melanda negara telah membuka mata masyarakat seluruh dunia tentang peranan jururawat yang dilihat terlalu besar dalam menghadapi situasi begini. Jururawat merupakan tulang belakang kepada sistem kesihatan negara kerana jururawat merupakan populasi terbesar dalam sektor kesihatan.

Tahniah dan syabas kepada semua jururawat kerana mereka merupakan insan terpilih bagi melaksanakan tanggungjawab yang besar kepada negara dan terima kasih juga kepada semua jururawat yang sanggup mengetepikan kepentingan diri, memerah keringat dan mendedahkan diri kepada risiko jangkitan serta bencana demi kesihatan dan keselamatan rakyat.

Bertempat di Muzium Negara, Majlis Pelancaran Pameran Evolusi Baju Seragam Jururawat telah diadakan. Pameran tersebut merupakan kerjasama antara Jabatan Muzium Malaysia dengan Bahagian Kejururawatan, Kementerian Kesihatan Malaysia (KKM). Pameran ini akan berlangsung selama sebulan bermula dari 12 Mei 2022 hingga 12 Jun 2022 bertempat di Dewan Tengah Muzium Negara bagi mengangkat wira dan wirawati barisan hadapan negara, khususnya semasa negara berhadapan dengan wabak COVID-19. Majlis tersebut telah dirasmikan oleh Ketua Pengarah KKM, Yang Berbahagia Tan Sri Dato’ Seri Dr. Noor Hisham Abdullah.

Dalam ucapan perasmian, beliau berkata KKM berbesar hati atas hasrat dan usaha Jabatan Muzium Negara mengadakan Pameran Sisipan Baju Seragam Jururawat bersempena dengan Hari Jururawat Tahun 2022 dan dilihat sebagai tanda penghargaan kepada jururawat selaku petugas barisan hadapan dalam memberikan perkhidmatan kesihatan terbaik kepada rakyat di negara ini.

Beliau turut menyatakan penghargaan dan ucapan terima kasih kepada Ketua Pengarah Jabatan Muzium Malaysia, Yang Berbahagia Datuk Kamarul Baharin A. Kasim serta semua anggota yang terlibat dalam menjayakan pameran ini.

Setinggi-setinggi penghargaan juga diucapkan kepada Kementerian Pelancongan, Seni dan Budaya (MOTAC) dan agensinya, Jabatan Muzium Negara yang telah memainkan peranan signifikan dalam memastikan hebahan sejarah ini terlaksana dan diharapkan kerjasama padu antara KKM dengan Jabatan Muzium Malaysia dapat dipertingkat pada masa akan datang.

Tambah beliau lagi, banyak sejarah di KKM seperti koleksi pakaian dan peralatan yang boleh dipamerkan dan dikongsikan dengan masyarakat bagi melihat cara penyampaian perkhidmatan kesihatan pada masa lalu.

Turut hadir dalam majlis perasmian hari ini ialah Ketua Pengarah Jabatan Muzium Malaysia, Yang Berbahagia Datuk Kamarul Baharin A. Kasim, Pengarah Kejururawatan KKM, Puan Devi a/p K. Saravana Muthu, Timbalan Ketua Pengarah (Dasar) Jabatan Muzium Malaysia, Encik Mohamad Shawali Haji Badi, Timbalan Ketua Pengarah (Permuziuman) Jabatan Muzium Malaysia, Encik Mohd Razaimi Hamat, dan Pengarah Muzium Negara, Encik Zamrul Amri Zakaria.


Manfaat dan Mudarat Kenderaan Mikromobiliti

Untuk mendapatkan maklumat terkini, ikuti kami melalui Telegram

Sejak kebelakangan ini, kenderaan mikromobiliti semakin kerap digunakan di jalan raya. Kenderaan mikromobiliti merujuk penggunaan kenderaan mikro, iaitu kenderaan dengan jisim yang tidak melebihi daripada 350 kilogram dengan kelajuan reka bentuknya tidak melebihi 45 kilometer per jam dan dipandu oleh pengguna secara peribadi. Basikal, basikal elektrik, skuter elektrik, papan selaju elektrik dan basikal guna sama adalah antara kenderaan mikromobiliti yang sering digunakan.

Perkataan mikromobiliti ini telah dipopularkan oleh Horace Dediu, seorang pelabur dari Amerika Syarikat pada sekitar tahun 2016. Menurut Dediu, istilah “mikro“ ini merujuk kepada kenderaan yang digunakan dengan berat kurang daripada 500 kilogram untuk perjalanan jarak dekat yang menyeronokkan, murah dan mudah.

Kenderaan mikromobiliti secara umumnya boleh dikelaskan kepada empat jenis. Jenis A terdiri daripada kenderaan mikro yang berjisim kurang daripada 35 kilogram serta kelajuan reka bentuknya tidak melebihi 25 kilometer per jam. Kenderaan mikro jenis B pula adalah berjisim di antara 35 kilogram hingga 350 kilogram dengan kelajuan reka bentuk yang sama dengan jenis A.

Sementara itu, kenderaan mikro jenis C adalah berjisim kurang daripada 35 kilogram dan kelajuan reka bentuk antara 25 kilometer per jam hingga 45 kilometer per jam. Kenderaan mikro yang berjisim di antara 35 kilogram hingga 350 kilogram dengan kelajuan yang sama dengan jenis C pula dikenali sebagai kenderaan mikro jenis D.

Penyelidikan Pasaran Bersekutu melaporkan bahawa pasaran global kenderaan mikromobiliti bernilai sekitar RM175.59 bilion pada tahun 2020 dan dijangka mencecah sekitar RM853.79 bilion menjelang tahun 2030.

Secara umumnya, penggunaan kenderaan mikromobiliti ini mampu membantu dalam mengurangkan penggunaan kenderaan peribadi dan kesesakan di samping menyumbang kepada penggunaan tempat letak kereta yang lebih cekap dan ruang awam lain yang dikongsi bersama. Kenderaan mikromobiliti ialah cara yang jauh lebih cekap untuk mengembara dalam jarak dekat. Tambahan pula, kenderaan ini bersifat kos efektif dan jauh lebih murah untuk dihasilkan berbanding dengan penghasilan kereta dan bas.

Kenderaan mikromobiliti juga senyap apabila digunakan, memberikan pelepasan kesan rumah hijau yang rendah dan menjanjikan manfaat alam sekitar yang besar. Faedahnya cukup menggalakkan untuk perancang bandar mempertimbangkan kenderaan mikromobiliti secara serius dalam memerangi perubahan iklim dan menawarkan pengangkutan mampu milik.

Kenderaan mikromobiliti sebenarnya semakin digunakan secara meluas di seluruh dunia termasuklah di Eropah, Amerika Syarikat, Asia dan Amerika Latin. Malaysia juga tidak terkecuali. Walau bagaimanapun, di sebalik kelebihan yang ditawarkan, penggunaan kenderaan mikromobiliti di jalan raya adalah membahayakan, bukan sahaja kepada pengguna kenderaan tersebut, bahkan juga kepada pengguna jalan raya yang lain. Kejadian nahas basikal lajak yang telah mengorbankan lapan individu baru-baru ini menunjukkan bahawa penggunaan kenderaan mikromobiliti yang berkongsi rangkaian jalan dengan aliran trafik kenderaan bermotor lain boleh menimbulkan risiko untuk berlakunya tragedi yang sama pada masa akan datang.

Menyedari akan bahaya yang bakal berlaku, Kementerian Pengangkutan Malaysia (MOT) telah mengambil tindakan tegas dengan melarang penggunaan kenderaan mikromobiliti tertentu di atas jalan menerusi pewartaan Kaedah-Kaedah Lalu Lintas Jalan (Larangan Penggunaan Kenderaan Mikromobiliti Tertentu) 2021 (“Kaedah”) yang berkuatkuasa mulai 17 Disember 2021. Jenis kenderaan mikromobiliti tertentu yang dilarang penggunaannya adalah terdiri daripada moped, peranti mobiliti persendirian termasuklah skuter berkuasa elektrik, kuasa enjin pembakaran dalam ataupun kuasa manusia dan bantuan mobiliti persendirian.

Walaupun tidak dilarang, penggunaan basikal hendaklah mematuhi semua peraturan yang telah ditetapkan di bawah Akta Pengangkutan Jalan 1987 (Akta 33) serta di bawah Kaedah-Kaedah Lalu Lintas Jalan 1959. Garis panduan penggunaan basikal yang selamat juga telah dikeluarkan oleh Institut Penyelidikan Keselamatan Jalan Raya Malaysia (MIROS) dan boleh dimuat turun melalui laman sesawang MOT dan MIROS.

Menurut Forum Pengangkutan Antarabangsa, terdapat beberapa langkah yang telah dicadangkan untuk meningkatkan tahap keselamatan penggunaan kenderaan mikromobiliti. Antara lainnya ialah keperluan untuk menyediakan laluan khusus untuk kenderaan mikromobiliti bagi menjamin keselamatan pejalan kaki. Ironinya, bilangan orang yang berjalan akan berkurangan jika mereka berasa tidak selamat apabila berjalan di laluan yang disediakan.

Penggunaan kenderaan mikromobiliti di lorong pejalan kaki hendaklah diharamkan atau tertakluk kepada had laju yang rendah dan dikuatkuasakan. Adalah lebih baik jika diwujudkan laluan khusus untuk kenderaan jenis ini. Had laju untuk semua kenderaan bermotor hendaklah tidak melebihi 30 kilometer per jam jika mereka berkongsi laluan yang sama dengan pengguna kenderaan mikromobiliti dan pejalan kaki.

Statistik menunjukkan bahawa kira-kira 80 peratus kemalangan kenderaan bermotor mengakibatkan kematian penunggang basikal atau skuter elektrik. Pihak berkuasa seharusnya meningkatkan usaha untuk menangani tingkah laku pemandu yang berisiko, termasuklah pemanduan melebihi had laju yang dibenarkan, pemanduan terganggu dan pemanduan di bawah pengaruh alkohol. Pemandu harus memandu dengan kelajuan yang selamat. Reka bentuk kenderaan bermotor yang selamat haruslah merangkumi kedua-dua penyelesaian keselamatan aktif dan pasif. Antara ciri keselamatan aktif yang berkaitan termasuklah bantuan kelajuan pintar dan brek kecemasan automatik (AEB). AEB seharusnya mampu mengenal pasti semua jenis kenderaan mikromobiliti.

Jika dikawal dengan baik, kenderaan mikromobiliti boleh menyokong matlamat dan dasar yang lebih luas termasuklah kemampanan, kecekapan, keterangkuman dan kesihatan awam. Untuk menggalakkannya, peraturan basikal yang agak ringan harus digunakan untuk semua bentuk kenderaan mikromobiliti berkelajuan dan berjisim rendah.

Kenderaan mikromobiliti dengan kelajuan maksimum 45 kilometer per jam harus dikawal selia sebagai moped. Penggunaan basikal elektrik bantuan pedal berkelajuan tinggi harus berdasarkan potensinya untuk menyumbang kepada matlamat kesihatan awam dengan meningkatkan aktiviti fizikal. Basikal dengan bantuan pendikit tidak sepatutnya berada di atas jalan yang sama. Jika kenderaan mikromobiliti yang lebih laju dibenarkan berkongsi kemudahan bersama basikal biasa, penunggang kenderaan mikromobiliti harus menggunakan kelajuan yang lebih rendah agar keselamatan penunggang basikal kekal terjamin.

Tidak banyak maklumat yang diketahui tentang prestasi keselamatan jenis dan model kenderaan mikromobiliti yang berbeza-beza, faktor kemalangan, dan kaedah penyelesaian yang paling berkesan. Penyelidikan tentang keselamatan kenderaan mikromobiliti memerlukan data kemalangan dan data perjalanan yang tepat melalui operator, tinjauan perjalanan dan pemerhatian di jalanan yang dikumpulkan oleh pihak berkenaan. Pengumpulan data ini harus menjadi keutamaan bagi agensi keselamatan jalan raya untuk memastikan perancangan keselamatan melibatkan kenderaan mikromobiliti dapat dijalankan dengan lebih efisien lagi.

Pihak berkuasa juga seharusnya mengutamakan pencegahan kemalangan proaktif di rangkaian jalan. Banyak kenderaan mikromobiliti gunasama dilengkapi dengan penderia gerakan dan penentududukan langsung melalui sistem sistem kedudukan sejagat (GPS). Sistem ini boleh menghasilkan data tentang kerosakan jalan dan pemetaan tempat yang berkemungkinan berlakunya kemalangan. Pihak berkuasa dan operator harus bekerjasama untuk mengeksploitasi sumber maklumat ini. Pihak kerajaan juga harus memantau kerosakan pada rangkaian jalan raya dan menambah baik penyelenggaraan pencegahan yang menimbulkan risiko kepada pengguna kenderaan mikromobiliti.

Pihak berkuasa harus memastikan pemandu kenderaan seperti kereta, bas dan trak dilatih untuk mengelakkan kemalangan dengan penunggang kenderaan mikromobiliti. Latihan yang berkaitan harus diwajibkan untuk mendapatkan lesen memandu. Selain itu, latihan berbasikal harus menjadi sebahagian daripada kurikulum sekolah supaya kanak-kanak memperoleh kemahiran untuk mengemudi kenderaan mikromobiliti dengan selamat. Semua orang dewasa juga harus mempunyai akses kepada latihan keselamatan mikromobiliti. Program latihan ini hendaklah dinilai secara berkala untuk menguji keberkesanannya.

Lazimnya, kemalangan bermotor adalah disebabkan oleh pemanduan di bawah pengaruh alkohol dan melebihi had kelajuan yang ditetapkan. Hal ini juga tidak terkecuali kepada pemandu kenderaan mikromobiliti walaupun kelajuannya adalah lebih rendah. Bagi memastikan pengendali kenderaan mikromobiliti guna sama mematuhi had laju yang dibenarkan, pihak operator boleh menyemak mekanisme harga untuk meminimumkan risiko. Kaedah sewaan mengikut minit boleh menjadi insentif sama ada untuk mempercepat atau mengabaikan peraturan lalu lintas. Oleh itu, syarikat seharusnya mengurangkan pengecasan berasaskan minit dan mengimbanginya dengan kaedah alternatif. Hal ini termasuklah caj perjalanan amaun tetap, caj berdasarkan jarak ataupun yuran keahlian.

Pengilang kenderaan mikromobiliti juga berusaha untuk meningkatkan kestabilan dan cengkaman kenderaan terhadap permukaan jalan. Antara penyelesaian yang dicadangkan adalah dengan penggunaan tayar pneumatik, saiz roda dan geometri rangka yang lebih besar. Namun begitu, masih banyak perkara yang masih dalam kajian untuk menambah baik keselamatan kenderaan mikromobiliti ini. Pihak penguasa patut mempertimbang penggunaan lampu penunjuk di kenderaan mikromobiliti berkuasa yang dikawal oleh suis di bar hendal. Untuk kenderaan mikromobiliti dikongsi, kabel brek harus dilindungi daripada kerosakan dan vandalisme.

Banyak perkhidmatan kenderaan mikromobiliti guna sama, terutamanya di luar negara bergantung pada van untuk mengecas semula skuter atau basikal elektrik. Pihak operator harus meminimumkan jarak kilometer kenderaan yang dipandu oleh van sokongan ini untuk mengurangkan risiko kemalangan. Menggunakan bateri yang boleh ditanggalkan atau berkapasiti lebih tinggi dan dok pemasangan yang strategik menawarkan penyelesaian untuk mengurangkan keperluan van sokongan ini. Bandar juga boleh memperuntukkan lokasi khas van sokongan untuk pengecasan bagi memastikan keselamatan pengguna kenderaan mikromobiliti.

Namun begitu, tidaklah dinafikan bahawa masih terdapat banyak penelitian yang perlu dikaji terhadap penggunaan kenderaan mikromobiliti ini. Dianggarkan sekitar 68 peratus daripada populasi global akan tinggal di bandar menjelang tahun 2050. Sememangnya, ruang di bandar akan menjadi lebih sesak dengan keperluan untuk pengangkutan jarak jauh yang tidak rumit. Kenderaan mikromobiliti boleh membantu mengurangkan tekanan pada rangkaian pengangkutan sedia ada, menawarkan cara yang berpatutan dan berdaya maju untuk bergerak. Kesedaran tentang perubahan iklim dan kelestarian alam sekitar akan menjadikan kenderaan mikromobiliti sebagai pilihan utama pada masa hadapan.

Profesor Madya Ts. Ir. Dr. Nur Izzi Md Yusoff merupakan pensyarah di Jabatan Kejuruteraan Awam, Universiti Kebangsaan Malaysia.


Kepelbagaian Potensi Cendawan

Untuk mendapatkan maklumat terkini, ikuti kami melalui Telegram

Cendawan bukanlah suatu yang asing dalam kalangan masyarakat di Malaysia. Fakta mengenai cendawan pada dasarnya tidak dapat dibidas atas keunikannya. Hal ini dikatakan demikian kerana cendawan merupakan organisma yang tidak tergolong dalam alam haiwan atau alam tumbuhan. Cendawan ialah sejenis kulat yang tumbuh di atas tanah atau batang kayu atau media penanamannya (jerami, habuk kayu, kapas, dan sebagainya) sebagai sumber nutriennya. Antara jenis cendawan ialah enoki (Flammulina velutipes), cendawan tiram (Pleurotus ostreatus), cendawan butang (Agaricus bisporus), dan sebagainya.

Cendawan berada dalam kumpulannya sendiri yang dikenali sebagai alam kulat yang tidak mampu menghasilkan makanan sendiri disebabkan oleh kekurangan klorofil. Namun begitu, cirinya lebih mirip dengan haiwan berbanding dengan tumbuhan. Kajian saintifik masih giat dijalankan untuk memahami dengan lebih terperinci potensi cendawan dan aplikasinya dalam kehidupan seharian.

Terdapat lebih daripada 4000 spesies kulat di Malaysia dan 160 spesies kulat telah direkodkan di Institut Penyelidikan Perhutanan Malaysia. Kelembapan yang tinggi dan cahaya matahari yang kurang menembusi bahagian bawah hutan lembap amat sesuai untuk cendawan membiak dan hidup. Walaupun sesetengah cendawan boleh dimakan, terdapat juga cendawan yang beracun dan boleh membawa maut jika dimakan oleh haiwan atau manusia.

Sebagai contohnya, spesies Amanita bisporigera merupakan sejenis cendawan yang beracun. Cendawan ini mempunyai payung putih halus yang dapat mencapai ketinggian  10 sentimeter hingga 14 sentimeter. Satu daripada peranan ekologi signifikan yang dimainkan oleh cendawan adalah sebagai pengurai.

Sudah semestinya ramai antara kita yang pernah makan kulat atau lebih dikenali sebagai cendawan. Di Malaysia, populariti cendawan semakin terserlah kerana permintaannya yang tinggi dalam dunia kulinari. Cendawan boleh dimasak dalam pelbagai jenis masakan mengikut cita rasa masing-masing selain dijadikan sebagai makanan sampingan. Cendawan boleh dijadikan sebagai ulam dalam hidangan seharian atau boleh digoreng untuk kelainan citarasa.

Selain menjadi sumber makanan, cendawan juga dipercayai boleh membantu meningkatkan aktiviti sel di dalam badan yang berfungsi untuk ketahanan tubuh terhadap pencerobohan asing seperti virus atau bakteria. Cendawan juga digunakan untuk menghasilkan vaksin. Sebanyak 15 peratus vaksin yang dihasilkan di dunia menggunakan yis yang melalui proses kejuruteraan genetik.

Tambahan pula, cendawan ialah sumber utama selenium nutrien antioksidan. Antioksidan seperti selenium dapat melindungi sel badan daripada kerosakan yang mungkin boleh membawa kepada penyakit kronik dan membantu menguatkan sistem imunisasi. Cendawan juga terbukti kaya dengan polisakarida. Secara khususnya, cendawan mengandungi polisakarida yang dikenali sebagai beta-glukan.

Satu kajian menunjukkan bahawa beta-glukan tidak terurai dengan baik di dalam badan. Karbohidrat yang tidak boleh dihadam ini bertindak sebagai prebiotik dalam saluran penghadaman. Pada masa yang sama, cendawan juga merupakan makanan antiradang dan pemakanan cendawan mengandungi sebatian beta-glukan yang tinggi. Antioksidan kuat dikenali sebagai ergothioneine yang membantu mengurangkan keradangan seluruh badan. Penggunaan cendawan dalam perubatan tradisional di negara Asia bermula sejak beribu-ribu tahun dahulu dan ada yang masih diamalkan.

Cendawan merupakan sejenis hidupan yang tumbuh atau boleh diusahakan daripada kumpulan fungus. Maka, tidak hairanlah apabila pembiakan cendawan secara komersial telah diusahakan oleh banyak pengusaha di Malaysia. Penganalisis meramalkan pasaran cendawan perubatan global akan berkembang daripada USD 50.4 bilion pada tahun 2019 kepada USD 84.8 bilion menjelang tahun 2026.

Selain aspek kesihatan manusia, cendawan juga boleh membantu memulihkan kesihatan planet melalui aplikasinya sebagai bahan binaan yang mampan, pengganti daging rendah karbon, menguraikan sisa plastik, dan sebagainya.

Cendawan juga adalah pengganti daging yang paling popular dalam kalangan individu yang mengamalkan diet vegetarian walaupun tidak mempunyai khasiat protein seperti daging. Walau bagaimanapun, cendawan merupakan sumber yang kaya dengan vitamin dan mineral seperti selenium, zink, vitamin B1, vitamin B2, vitamin B5, vitamin B6, dan vitamin B12. Lebih-lebih lagi, cendawan juga penuh dengan bahan antioksidan dan tidak mengandungi lemak serta karbohidrat. Cendawan turut digunakan sebagai penambah perisa dalam masakan.

Produk yang diperbuat daripada cendawan boleh digunakan sebagai pengganti bekas makanan pakai buang, kulit dan bahan binaan. Bukan seperti plastik, pembungkusan hasil daripada cendawan terdiri daripada 100 peratus bahan yang boleh terbiodegradasi dan boleh diperbaharui serta dikitar semula secara langsung dan semula jadi. Hal ini adalah untuk memastikan pengurangan sisa plastik yang kian menjadi masalah dan isu yang belum menemui jalan penyelesaian. Sebagai contohnya, syarikat gergasi hiasan rumah seperti IKEA telah meneruskan komitmennya terhadap inovasi mampan dengan menggunakan pembungkusan berasaskan cendawan yang menghapuskan keperluan untuk penggunaan bahan seperti plastik.

Pada masa yang sama juga, cendawan banyak membantu arkitek dan jurutera dalam menyelesaikan krisis terbesar di dunia, iaitu terhadap perubahan iklim. Cendawan biasanya tahan lama, boleh terbiodegradasi dan terbukti mempunyai potensi untuk dijadikan sebagai alternatif yang baik berbanding dengan penggunaan bahan binaan konvensional. Bahan binaan yang diperbuat daripada cendawan masih pada peringkat awal penyelidikan dan pembangunan. Walau bagaimanapun, cendawan menunjukkan potensi sebagai bahan penebat dan pengganti blok konkrit.

Sebagai kesimpulannya, potensi cendawan amat meluas dan kajian perlu dilakukan untuk memperluas penggunaan cendawan. Cendawan telah digunakan untuk menghasilkan ubat-ubatan lain yang penting secara global. Cendawan juga kekal sebagai sumber yang belum diterokai sepenuhnya dengan potensi perindustrian yang besar. Pelbagai kajian potensi cendawan perlu dipergiat agar boleh diguna pakai dalam sektor perindustrian yang sesuai dan boleh menyumbang kepada ekonomi negara.

Jadual 1 Jenis cendawan yang ditanam secara komersial di Malaysia.


Tarikh Akhir Pemberian Vaksin Kanak-kanak Dilanjutkan Hingga 31 Mei

Putrajaya – Tarikh akhir pemberian vaksin dos pertama COVID-19 untuk kanak-kanak yang berusia lima tahun hingga bawah 12 tahun melalui Program Imunisasi COVID-19 Kebangsaan Kanak-Kanak (PICKids) dilanjutkan hingga 31 Mei ini.

Timbalan Menteri Kesihatan, Datuk Dr Noor Azmi Ghazali dalam kenyataan medianya berkata, Mesyuarat Pasukan Petugas Khas Imunisasi Covid-19 Kanak-Kanak (CITF-C) pada 10 Mei telah menetapkan pelanjutan tarikh akhir ini selepas mengambil kira sambutan Hari Raya Aidilfitri dan cuti kelepasan am pada tarikh akhir pemberian vaksin serta penutupan pusat pemberian vaksin (PPV).

Tarikh akhir pendaftaran dan tempahan janji temu vaksinasi melalui aplikasi MySejahtera, iaitu pada 8 Mei 2022 dikekalkan.

Menurutnya, ibu bapa yang mendaftar dan membuat janji temu sebelum atau pada 8 Mei 2022 dan memilih tarikh vaksinasi sebelum atau pada 31 Mei 2022, mereka boleh meneruskan janji temu yang dipilih.

“Bagi ibu bapa yang mendaftar dan membuat janji temu sebelum atau pada 8 Mei 2022 tetapi memilih tarikh vaksinasi selepas 31 Mei 2022, janji temu dalam aplikasi MySejahtera akan terbatal secara automatik,” katanya lagi.

Beliau menjelaskan bahawa ibu bapa boleh masih membawa anak mendapatkan vaksinasi COVID-19 secara jumpa terus di klinik kesihatan Kementerian Kesihatan Malaysia.

Selepas 31 Mei 2022, kanak-kanak yang berusia lima tahun hingga bawah 12 tahun tidak lagi ditawarkan vaksin COVID-19 secara percuma di bawah PICKids. Mereka perlu mendapatkan vaksin COVID-19 yang ditawarkan secara berbayar di pasaran swasta.

Dalam kenyataan yang sama, beliau memaklumkan bahawa ibu bapa kepada kanak-kanak yang baru mencapai usia lima tahun pada atau selepas 31 Mei 2022, boleh membuat pendaftaran dan tempahan janji temu dos pertama vaksin COVID-19 melalui aplikasi MySejahtera hingga 15 Januari 2023 di bawah program PICKids.

PICKids untuk golongan kanak-kanak berusia lima tahun hingga bawah 12 tahun telah bermula pada 3 Februari 2022 dengan tujuan melindungi kanak-kanak daripada jangkitan teruk COVID-19 di samping mengurangkan risiko jangkitan di sekolah.


Pupuk Rasa Cinta akan Bahasa Kebangsaan dalam Kalangan Warga IPT

Untuk mendapatkan maklumat terkini, ikuti kami melalui Telegram

Kuala Lumpur – Kelestarian bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan banyak bergantung kepada generasi muda negara pada masa ini. Sehubungan dengan itu, Kementerian Pengajian Tinggi (KPT) dan institusi pengajian tinggi (IPT) mempunyai peranan yang cukup besar dalam memupuk rasa cinta dan bangga akan bahasa kebangsaan kepada warga IPT.

Namun begitu, pelbagai dilema dan cabaran yang terpaksa dihadapi oleh warga IPT dalam memupuk rasa cinta akan bahasa kebangsaan yang seterusnya memartabatkan penggunaan bahasa kebangsaan di IPT. Satu daripadanya ialah para pelajar itu sendiri tidak menguasai bahasa Melayu. Antara sebab berlakunya perkara ini termasuklah isu penggunaan bahasa pengantar di negara kini.

Sekiranya pembuat dasar negara tidak mengangkat dan menggunakan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar dan bahasa rasmi terutamanya di IPT, terdapat kesukaran untuk mewujudkan rasa cinta dan bangga akan bahasa Melayu dalam kalangan generasi muda masa kini.

Dalam media sosial, seringkali berlaku percampuran kod antara bahasa Melayu dengan bahasa asing serta bahasa slanga dan singkatan turut digunakan secara sewenang-wenangnya. Menurut Pensyarah Fakulti Bahasa Moden dan Komunikasi, Universiti Putra Malaysia, Prof. Madya Dr. Norazlina Haji Mohd Kiram, situasi ini berlaku kerana tiadanya hukuman ataupun sekatan bagi perbuatan tersebut.

Sudah sampainya Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP) diberi kuasa melalui akta untuk mengenakan hukuman yang berkaitan dengan kesalahan bahasa yang dilakukan oleh masyarakat. Tanpa hukuman, masyarakat melihat penggunaan bahasa tersebut tidak salah sehinggakan bahasa slanga dan bahasa singkatan tersebut menjadi budaya dalam masyarakat negara kita terutamanya dalam kalangan generasi muda.

Menurut beliau, dalam konteks pendidikan pula, kerajaan dan pihak pentadbir IPT perlu yakin dan percaya akan kewibawaan bahasa Melayu sebagai bahasa ilmu. Sebagai contoh, penggunaan bahasa Inggeris dalam sesi temu duga yang dijalankan oleh pihak IPT juga telah melanggar konteks bahasa Melayu sebagai bahasa rasmi.

Selain itu, Malaysia juga perlu menitikberatkan penyediaan Kursus Bahasa Melayu kepada pelajar asing yang menyambung pelajaran mereka di IPT di Malaysia agar mereka mampu menguasai bahasa Melayu.

Tambah beliau, setiap IPT di negara ini selalunya akan turut meraikan program Dekad Bahasa Kebangsaan yang merupakan program anjuran DBP yang bertujuan untuk memperkasakan bahasa Melayu di negara ini. Namun begitu, pengisian program ini perlu dilakukan secara menyeluruh di seluruh IPT dan bukan sekadar melibatkan fakulti yang berkaitan dengan bahasa semata-semata. Penglibatan yang lebih menyeluruh dalam DBK mampu menjadikan program ini lebih berkembang pada masa hadapan.

Selain tu, kebanyakan IPT di negara ini juga dilihat meletakkan petunjuk prestasi utama kepada para pensyarah yang menetapkan agar mereka menerbitkan artikel dalam jurnal yang bertaraf Scopus, yang menuntut mereka menulis dalam bahasa Inggeris. Hal ini dilihat bertentangan dengan hasrat kerajaan untuk memartabatkan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan yang juga dilihat menyekat peranan bahasa Melayu sebagai bahasa ilmu daripada berkembang.

Ujar beliau, Pidato Antarabangsa Bahasa Melayu juga mungkin perlu diubah formatnya sedikit seperti memberikan tajuk yang mudah secara spontan kepada para peserta untuk melihat sejauh mana mereka benar-benar menghayati dan mempunyai ilmu berkaitan dengan bahasa Melayu berbanding dengan sekadar menghafal teks semata-mata.

Oleh itu, setiap warganegara Malaysia tanpa mengira kaum dan etnik perlu menguasai bahasa kebangsaan dan rasa kagum kepada individu bukan Melayu yang boleh berbahasa Melayu dilihat kurang wajar. Hal ini demikian kerana sebagai seorang warganegara, sudah tentulah perlu menguasai bahasa Melayu yang merupakan bahasa kebangsaan Malaysia. Para pentadbir dan peneraju IPT pula diharapkan mampu memperkasakan penggunaan bahasa Melayu di IPT dan tidak membiarkan bahasa ini merempat di negaranya sendiri.


Sistem Penyampaian Kesihatan Terjejas Tanpa Jururawat – Raja Muda Perlis

Ulu Pauh – “Jutaan terima kasih diucapkan kepada para jururawat atas segala jasa yang ditaburkan. Teruskan usaha untuk kekal berkhidmat dengan penuh komited dan berdedikasi walau dalam apa-apa jua rintangan yang mendatang. Mereka merupakan wira yang tidak didendang. Tanpa jururawat, sistem penyampaian kesihatan akan lumpuh dan terjejas,” titah Raja Muda Perlis, Duli Yang Teramat Mulia (DYTM) Tuanku Syed Faizuddin Putra Jamalullail selepas berkenan berangkat menyerahkan sumbangan Majlis Agama Islam dan Adat Istiadat Melayu Perlis (MAIPs) berjumlah RM11 200 kepada 28 orang asnaf terpilih dalam program Hijrah Minda MAIPs, semalam.

Sambutan Hari Jururawat Sedunia pada tahun ini yang bertemakan “Nurses: A Voice to Lead – Invest in Nursing and Respects Rights to Secure Global Health” memfokuskan keperluan untuk melindungi, menyokong dan membuat pelaburan dalam profesion kejururawatan bagi memantapkan sistem kesihatan di seluruh dunia.

Sementara itu, Pengarah Kesihatan Negeri Perlis, Dr. Sirajuddin Hashim memaklumkan bahawa kini profesion kejururawatan telah berkembang seiring dengan masa. Pada era globalisasi ini, transformasi kesihatan menjadi cabaran dengan peningkatan umur yang panjang dalam kalangan pesakit.

Tambahnya lagi, para jururawat perlu berilmu dan sentiasa berusaha meningkatkan ilmu pengetahuan seiring dengan revolusi teknologi perubatan dan pembaharuan penjagaan kesihatan mengikut perubahan masa.

Para jururawat tidak terkecuali dalam usaha menangani, membendung dan mengawal penularan penyakit COVID-19 selama dua tahun kebelakangan ini. Hal ini kerana mereka merupakan tulang belakang institusi kesihatan dalam penyampaian perkhidmatan dan penjagaan pesakit secara berterusan. Peranan dan pengorbanan mereka sangat besar kepada masyarakat. Mereka telah menjalankan tanggungjawab dengan penuh komited dan dedikasi dalam memastikan perkhidmatan kesihatan berkualiti dapat disampaikan dengan lancar.

Pada tanggal 12 Mei setiap tahun sejak tahun 1974, seluruh dunia akan menyambut Hari Jururawat Sedunia. Sambutan ini adalah bersempena dengan ulang tahun kelahiran Florence Nightingale, pengasas kejururawatan moden.

Sambutan ini diadakan untuk memberikan pengiktirafan dan penghargaan kepada para jururawat yang merupakan sumber yang tidak ternilai serta sentiasa memastikan perkhidmatan yang berkualiti dapat disampaikan kepada masyarakat.


Waspada Jangkitan HFMD

Untuk mendapatkan maklumat terkini, ikuti kami melalui Telegram

Penyakit Tangan, Kaki dan Mulut (HFMD) merupakan penyakit yang tidak berbahaya. Walau bagaimanapun, penyakit ini mempunyai kadar keberjangkitan yang sangat tinggi. Penyakit HFMD ini biasanya berlaku kepada kanak-kanak yang berumur kurang daripada 10 tahun.

Punca penyakit ini disebabkan oleh virus daripada kumpulan enterovirus yang tergolong dalam keluarga Picornavirus. Terdapat sebanyak 67 serotip manusia yang terdiri daripada serotip virus Coxsackie, poliovirus, ekovirus, dan enterovirus. Daripada kumpulan enterovirus ini, kebanyakan jangkitan adalah disebabkan oleh virus Coxsackie A16 dan enterovirus 71.

Berdasarkan data daripada Kementerian Kesihatan Malaysia dari bulan Januari 2022 hingga 13 Mei 2022, sebanyak 28 957 kes penyakit HFMD telah dilaporkan berbanding dengan hanya 4239 kes pada tahun 2021. Negeri Sembilan melaporkan kes HFMD tertinggi, iaitu sebanyak 1446 kes dan diikuti dengan Pahang sebanyak 1288 kes. Kebanyakan kes berpunca daripada jangkitan dari fasiliti pusat penjagaan kanak-kanak seperti taska dan rumah pengasuh.

Tiada rawatan yang spesifik untuk merawat penyakit HFMD. Walau bagaimanapun, dengan mencuci tangan secara kerap dan menjauhi kanak-kanak daripada mereka yang dijangkiti penyakit ini dapat mengurangkan risiko anak anda mendapat penyakit HFMD. Pada kebiasaannya, kanak-kanak yang menghidap penyakit HFMD mempunyai gejala yang ringan berserta simptom seperti demam, sakit tekak, berasa tidak sihat dan letih, ruam yang menyakitkan di bahagian lidah, gusi dan di dalam mulut, ruam melepuh yang tidak gatal di bahagian tangan, kaki dan punggung serta hilang selera makan.

Biasanya, tempoh masa infeksi dari permulaan jangkitan penyakit HFMD hingga kanak-kanak mendapat simptom adalah dari tiga hari hingga enam hari. Demam merupakan simptom awal penyakit HFMD dan diikuti dengan sakit tekak dan berasa tidak sihat serta hilang selera makan. Selepas dua hari atau tiga hari mengalami demam, ruam yang menyakitkan akan mula timbul di bahagian hadapan mulut dan di bahagian tekak. Ruam melepuh di bahagian tangan, kaki dan ada masanya di bahagian punggung kanak-kanak pula akan mula muncul selepas satu hari atau dua hari.

Lazimnya, penyakit HFMD hanya berlarutan untuk beberapa hari. Namun begitu, jika anak-anak anda tidak mempunyai selera makan disebabkan oleh ruam yang sakit di bahagian tekak atau keadaan anak anda semakin lemah atau teruk, mereka perlu dibawa ke hospital untuk pemeriksaan lanjut bagi memastikan kanak-kanak tersebut mempunyai kadar hidrasi dan garam dalam darah yang mencukupi.

Sementara itu, penyakit HFMD yang disebabkan oleh jangkitan daripada virus Coxsackie A16 termasuk dalam kumpulan virus yang dinamakan sebagai non-polio enterovirus. Biasanya penyakit ini tersebar melalui kemasukan virus Coxsackie A16 ke dalam mulut dan tersebar kepada kanak-kanak lain melalui cecair hidung (hingus) atau tekak, air liur, cecair daripada ruam melepuh, najis, dan hembusan titisan pernafasan semasa batuk atau bersin.

Selain itu, penyakit HFMD kebanyakannya berlaku kepada kanak-kanak di fasiliti pusat penjagaan kanak-kanak seperti di rumah pengasuh atau taska kerana kekerapan penukaran lampin pakai buang, penggunaan tandas yang lebih kerap oleh kanak-kanak ini di fasiliti tersebut dan kanak-kanak juga gemar untuk meletakkan tangan mereka ke dalam mulut mereka. Oleh sebab itu, penularan wabak penyakit ini lebih mudah berlaku di pusat penjagaan kanak-kanak.

Walaupun kanak-kanak yang menghidap penyakit HFMD mempunyai kadar keberjangkitan yang tinggi pada minggu pertama jangkitan berlaku, virus masih boleh berada di dalam badan kanak-kanak selama berminggu-minggu selepas simptom tersebut telah reda. Hal ini bermakna pesakit tersebut masih boleh menjangkiti kanak-kanak lain walaupun mereka sudah tiada simptom penyakit HFMD. Selepas dijangkiti penyakit ini, kanak-kanak akan mendapat imuniti daripada penghasilan antibodi oleh sistem imuniti badan. Walau bagaimanapun, orang dewasa masih boleh mendapat jangkitan penyakit HFMD walaupun pernah mendapat penyakit ini semasa usia kanak-kanak.

Terdapat beberapa komplikasi penyakit HFMD. Antara komplikasi yang paling kerap berlaku ialah dehidrasi, iaitu kekurangan air di dalam badan. Selain itu, ruam di bahagian mulut dan tekak yang menyakitkan membuatkan kanak-kanak hilang selera makan kerana kesakitan semasa menelan makanan atau minuman. Sesetengah kanak-kanak perlu dimasukkan ke dalam wad bagi mendapatkan rawatan hidrasi air melalui intravena.

Walaupun kebanyakan simptom penyakit ini adalah sederhana, terdapat juga beberapa pesakit yang mendapat komplikasi yang serius seperti meningitis (jangkitan virus pada selaput otak dan cecair otak yang berada di kawasan otak dan saraf tunjang) dan ensefalitis (keradangan otak). Kedua-dua komplikasi ini jarang-jarang berlaku dan boleh membawa kepada kematian.

Seterusnya, terdapat beberapa langkah yang boleh dilakukan bagi mengurangkan risiko kanak-kanak mendapat penyakit HFMD. Antaranya ialah mencuci tangan dengan kerap, terutamanya selepas menggunakan tandas, menukar lampin bayi, sebelum menyediakan makanan, dan sebelum makan. Jika tandas tidak mempunyai sabun, gunakan tisu basah atau gel alkohol yang mempunyai kesan antibakteria.

Langkah lain yang boleh dilakukan adalah dengan memastikan tempat yang mempunyai risiko jangkitan kuman ini seperti tandas dan tempat penukaran lampin bayi sentiasa dibersihkan dengan kerap menggunakan cecair pembasmi kuman. Pusat penjagaan kanak-kanak seharusnya mengikut peraturan yang telah ditetapkan oleh kerajaan bagi memastikan premis sentiasa bersih dan dapat mengurangkan risiko transmisi penyakit HFMD. Mereka seharusnya sentiasa membersihkan semua ruangan utama di premis tersebut, termasuklah permainan kanak-kanak kerana virus ini boleh melekat pada permukaan permainan kanak-kanak selama beberapa hari.

Di samping itu, kanak-kanak perlu diajar untuk menjaga kebersihan diri dan memastikan diri mereka sentiasa bersih. Kanak-kanak juga perlu diingatkan agar tidak meletakkan tangan, jari atau objek seperti alat mainan ke dalam mulut. Perkara yang paling penting ialah kanak-kanak yang mendapat penyakit HFMD ini perlu diasingkan (kuarantin) daripada kanak-kanak lain kerana kadar keberjangkitan mereka adalah sangat tinggi. Bagi memudahkan ibu bapa untuk menjaga anak mereka di rumah, kerajaan Malaysia menyediakan kemudahan cuti menjaga anak yang dikuarantin selama lima hari.

Walaupun penyakit HFMD tidak mempunyai rawatan yang spesifik, beberapa ubat akan diberikan bagi mengurangkan simptom penyakit ini seperti ubat demam dan ubat tahan sakit. Jika rawatan tersebut tidak memberikan kesan dan keadaan pesakit semakin lemah, ibu bapa perlu membawa anak mereka berjumpa dengan doktor bagi mendapatkan pemeriksaan yang selanjutnya.


Kerjasama antara Kerajaan Persekutuan dengan Negeri Perlu untuk Pelestarian Alam Sekitar

Putrajaya – Mesyuarat Menteri-menteri Alam Sekitar dan Ahli-ahli Majlis Mesyuarat Kerajaan Negeri yang Bertanggungjawab Mengenai Alam Sekitar (MEXCOE) bersetuju bahawa kerjasama erat antara kerajaan persekutuan dengan kerajaan negeri diperlukan bagi memastikan aktiviti pembangunan dapat diseimbangkan dengan keperluan pelestarian alam sekitar.

MEXCOE Bilangan 1 Tahun 2022 yang dipengerusikan oleh Menteri Alam Sekitar dan Air, Yang Berhormat Dato’ Sri Tuan Ibrahim Tuan Man pada pagi ini bersepakat bahawa kerjasama ini diperlukan bagi memastikan agenda kelestarian negara dapat dicapai.

Menurut kenyataan media Menteri Alam Sekitar dan Air, mesyuarat ini turut membincangkan cadangan pemerkasaan MEXCOE yang melibatkan penyusunan semula keahlian mesyuarat serta penambahan ahli mesyuarat, terutamanya yang melibatkan Kerajaan Negeri Sabah dan Sarawak.

Hal ini adalah penting untuk meningkatkan fokus MEXCOE dalam menyelaras pelaksanaan dasar, program dan aktiviti serta memperkukuhkan kerjasama di antara kerajaan persekutuan dan negeri dalam pengurusan dan tadbir urus alam sekitar.

Dalam kenyataan media yang sama, beliau turut memaklumkan bahawa Sambutan Hari Alam Sekitar Negara yang dianjurkan oleh Jabatan Alam Sekitar (JAS) akan diadakan pada 21 Oktober 2022 di negeri Pahang.

Dalam mesyuarat yang sama juga, JAS turut berkongsi kepada ahli mesyuarat mengenai program Rakan Alam Sekitar (RAS) yang telah diperkasakan, iaitu RAS 2.0 dengan pewujudan lima kluster utama, iaitu Kluster RAS Agensi, Kluster RAS Kampus, Kluster RAS Sekolah, Kluster RAS Industri dan Kluster RAS Komuniti yang turut melibatkan anggota Angkatan Pertahanan Awam, Jabatan Sukarelawan Malaysia, Pengakap dan Rukun Tetangga.

Selain itu, menurut YB Dato Sri Tuan Ibrahim Tuan Man, kertas makluman mengenai status pelaksanaan caj pencemaran plastik oleh kerajaan negeri turut dibentangkan dalam mesyuarat pada kali ini.

Kementerian Alam Sekitar dan Air telah mendapat mandat daripada Mesyuarat Majlis Negara bagi Kerajaan Tempatan ke-76 untuk mengenakan caj pencemaran minimum sebanyak RM0.20 bagi setiap helaian beg plastik yang dilaksanakan melalui pihak berkuasa tempatan.

Sehingga bulan Disember 2021, sebanyak tiga negeri, iaitu Pulau Pinang, Selangor, dan Johor telah melaksanakan inisiatif ini. Kutipan caj pencemaran ini dibelanjakan untuk pelestarian alam sekitar dan program kesejahteraan rakyat.

MEXCOE dihadiri oleh menteri dan ahli mesyuarat kerajaan negeri yang memegang portfolio berkaitan alam sekitar dari seluruh negara serta pegawai kementerian, jabatan, agensi yang berkaitan dengan alam sekitar pada peringkat kerajaan persekutuan dan kerajaan negeri.


Memanfaatkan Kulit Telur untuk Alam Sekitar

Untuk mendapatkan maklumat terkini, ikuti kami melalui Telegram

Ayam atau telur, yang manakah wujud dahulu? Soalan klasik ini sering dijadikan sebagai bahan senda gurau di seluruh dunia. Jika anda menjawab bahawa ayam yang wujud dahulu, kemudian baru adanya telur, maka jawapan tersebut adalah betul. Sekiranya anda menjawab telur yang wujud dahulu sebelum ayam, jawapan tersebut bukanlah salah dan semuanya bergantung perspektif anda terhadap telur. Namun demikian, timbul pula persoalan lain seperti adakah telur itu ialah telur ayam atau telur binatang lain yang dierami ayam atau telur yang tidak ada kaitan langsung dengan ayam?

Berdasarkan bukti arkeologi, ayam domestik pertama yang berjaya dikesan di Asia Tenggara adalah daripada spesies ayam hutan atau red junglefowl kira-kira 10 ribu tahun lalu. Namun demikian, analisis asid deoksibonukleik (DNA) dan penyelesaian matematik mendapati bahawa spesies tersebut telah wujud di muka bumi sejak 58 ribu tahun lalu.  Hal ini bermakna bahawa telur lebih dahulu wujud di dunia kerana telur telah wujud sejak 340 juta tahun lalu.

Walau bagaimanapun, Dr. Colin Freeman dari Universiti Sheffield, England membuktikan bahawa ayam wujud terlebih dahulu sebelum telur berdasarkan penyelidikannya terhadap kulit telur. Beliau mendapati bahawa 95 peratus bahan utama yang membentuk kulit telur ialah kalsium karbonat (CaCO₃).

Menurutnya, ayam menghasilkan kulit telur daripada sumber makanan yang tinggi kalsium. Seterusnya, kalsium dari sumber makanan tersebut disimpan dalam bentuk kristal CaCO₃ dan proses itu berlaku dengan bantuan protein ovocleidin-17 yang hanya terdapat dalam ovari ayam. Hal ini menjelaskan bahawa ayam wujud dahulu sebelum adanya telur. Protein tersebut berperanan mempercepatkan pembentukan kulit telur dan membolehkan ayam menghasilkan telur dalam tempoh 24 jam. Tanpa ovocleidin-17 yang terdapat dalam ovari ayam, tidak mungkin telur akan terhasil.

Tidak kiralah ayam atau telur yang wujud terlebih dahulu, yang lebih utama ialah telur merupakan sumber protein yang murah dan mudah diperoleh. Malangnya, harga telur semakin mencanak naik kebelakangan ini, malah pada suatu ketika dahulu, bekalannya juga sukar diperolehi. Kini, telur bukan lagi barang yang murah berbanding dengan sebelum berlakunya pandemik COVID-19. Alang-alang harga telur yang semakin mahal, sebaik-baiknya kita memanfaatkan telur ayam sepenuhnya, termasuklah pada bahagian kulitnya.

Namun begitu, hal ini bukan bermaksud bahawa telur ayam itu harus dimakan bersama-sama dengan kulitnya. Cukuplah sekadar isinya diambil sebagai sumber protein, manakala kulitnya dimanfaatkan untuk menjaga alam sekitar. Berdasarkan rekod, pengambilan telur oleh 32 juta rakyat Malaysia memerlukan sebanyak 11.5 bilion telur ayam setahun. Setiap individu dianggarkan memerlukan 20 kilogram atau 361 biji telur dalam tempoh setahun dengan pengambilan minimum sebiji sehari.

Berdasarkan laporan yang dikeluarkan Kementerian Perdagangan Dalam Negeri dan Hal Ehwal Pengguna, rakyat Malaysia menggunakan sebanyak 30 juta telur ayam sehari atau kira-kira 930 juta telur ayam sebulan. Di peringkat global, penggunaan telur ayam turut meningkat dari 7951 juta dozen pada tahun 2019 kepada lebih 8000 dozen pada tahun 2020. United States Department of Agriculture menjangkakan angka ini akan terus meningkat menjelang tahun 2028 kepada 8917 juta dozen.

Secara puratanya, sebanyak 78 juta metrik tan telur dihasilkan pada setiap tahun yang menyumbang kepada kira-kira 8.58 juta metrik tan kulit telur yang dibuang sebagai sisa makanan. Komoditi yang kaya kalsium dan penapis ultralembayung (UV) semula jadi itu berakhir di tapak pelupusan sampah yang membawa kepada pelbagai isu alam sekitar dan seharusnya diuruskan secara mampan.

Kulit telur merupakan sisa buangan terbaik yang memberikan manfaat besar kepada manusia, haiwan dan alam sekitar. Hal ini dikatakan demikian kerana kulit telur telah melalui pelbagai uji kaji di makmal dan digunakan secara meluas dalam teknologi biomedikal, kejuruteraan, kimia dan alam sekitar.

Kesan pembangunan, perindustrian serta pembandaran yang pesat dan tidak terancang mengundang kepada pelbagai bentuk pencemaran. Pada masa ini, pencemaran air menjadi isu utama alam sekitar kerana air merupakan sumber kehidupan. Apabila air sudah diracun dengan pelbagai logam berat, bahan kimia, petrokimia, antibiotik dan sisa toksik, bagaimanakah kehidupan boleh diteruskan?

Negara China dilihat jauh lebih maju dalam memanipulasi daya penyerapan tinggi yang dimiliki oleh kulit telur ayam. Negara tersebut juga telah melancarkan produk atau peranti penapis berasaskan kulit ayam yang boleh menyingkirkan sisa racun perosak, patogen dan lilin pada permukaan buah-buahan serta sayur-sayuran.

Kulit telur digunakan kerana bahan ini mempunyai daya penyerapan yang tinggi dan digunakan sebagai agen biopenyerapan mesra alam bagi logam berat, pewarna, komponen organik, sulfonate dan fluorida disebabkan oleh mudah diperolehi, kos yang rendah dan senang diproses. Proses rawatan air sisa kumbahan menggunakan kulit telur mampu menyingkirkan sebanyak 90 peratus zink, arsenik, kromium, nikel, kadmium, plumbum dan sianida.

Dalam satu kajian yang dilakukan di China pada tahun 2018, kulit telur digunakan untuk merawat dan mengawal pencemaran tanah serta menyuburkan tanaman pertanian. Serbuk kulit telur ditaburkan di atas tanah tercemar dengan logam berat bertindak sebagai agen pelembut. Kulit telur menyerap semua logam berat tersebut dan menaikkan pH tanah. Hal ini adalah sebagai satu daripada cara menghalang tanaman menyerap logam berat dan meningkatkan kualiti hasil tanaman.

Selain itu, keberkesanan kulit telur bukan sekadar mampu menyerap logam berat tetapi juga telah diuji keupayaannya menyingkirkan bahan radioaktif seperti uranium. Sisa air kumbahan yang tercemar dengan uranium amat berbahaya kepada kesihatan manusia dan haiwan. Penggunaan serbuk kulit telur sebagai agen penyerap mampu menyingkirkan sebanyak 88 peratus uranium daripada sisa air kumbahan.

Melalui teknologi hibrid, iaitu gabungan antara serbuk kulit telur dengan mikroalga, kadar penyingkiran logam berat seperti besi, tembaga, zink, mangan dan kadmium adalah lebih tinggi, iaitu mencapai 95 peratus. Pada masa yang sama, mikroalga tersebut juga boleh digunakan sebagai sumber biologi biojisim baharu untuk penghasilan biodiesel. Kulit telur pula menjadi sumber nutrien untuk pertumbuhan mikroalga biojisim.

Melalui teknologi biomedikal, kulit telur digunakan sebagai sumber tonik kalsium dan bahan tambahan makanan termasuk kalsium laktat, kalsium propionat, kalsium glukonat, kalsium sitrat dan kalsium asetat. Misalnya, kalsium laktat digunakan secara meluas dalam industri makanan sebagai pengawet, perasa, agen penaik, penstabil dan bahan tambahan antimikrobia. Kaedah terbaharu menghasilkan kalsium laktat daripada kulit telur menambah kecekapan bahan tersebut untuk dilarutkan dan menyerap.

Pada bulan Julai 2019, Prof. Gulden Camci-Unal dan kumpulan penyelidik dari University of Massachusetts Lowell telah membangunkan teknologi hidrogel yang boleh diaplikasikan untuk mempercepat proses penyembuhan kecederaan tulang yang disebabkan oleh kemalangan, faktor penuaan, kanser serta penyakit tulang yang lain atau untuk kegunaan ketenteraan. Partikel kulit telur yang tinggi kandungan kalsium karbonat dimasukkan ke dalam campuran hidrogel dapat mempercepat pertumbuhan tulang dan menjadikan tulang keras serta meningkatkan proses penyembuhan.

Sementara itu, dalam teknologi kimia, kulit telur digunakan sebagai penyubur tanaman, sumber kalsium organik dalam industri pembuatan serta pemprosesan makanan, sumber kalsium aktif dan protein larut serta karbon. Selain, kulit telur juga digunakan dalam penghasilan biodiesel dan pembuatan plastik terbiodegradasi untuk menjadikannya sebagai produk yang selamat serta mesra alam, lebih fleksibiliti dan tahan tekanan.

Teknologi kejuruteraan juga tidak melepaskan peluang untuk memanfaatkan kulit telur dalam mengekalkan kualiti dan kecekapan semula jadi bahan binaan. Dalam industri pembinaan misalnya, kegunaan kulit telur sebagai penghalang sinar UV semakin mendapat perhatian dan memberikan alternatif yang lebih mesra alam kepada titanium oksida yang sekarang ini digunakan sebagai fotoprotector.

Pada tahun 2020, syarikat Nature Squared di Filipina memperkenalkan jubin lantai pelbagai bentuk dan warna berasaskan kulit telur yang mempunyai ketahanan tinggi. Sebelum itu, pada tahun 2017, buat pertama kalinya pasukan saintis dari Institut Teknologi Guizhou, China berjaya mencipta peranti penyimpan data mesra alam menggunakan kulit telur ayam. Walaupun peranti tersebut menggunakan kulit telur, namun keupayaannya tidak diragui dan setanding dengan peranti sedia ada. Penemuan itu memungkinkan suatu permulaan baharu peranti mesra alam dengan kos yang rendah dan penggunaan bahan mampan dalam penghasilan peranti penyimpanan data untuk generasi akan datang.

Selepas ini, kulit telur seharusnya tidak hanya menjadi sisa buangan tetapi sebagai produk yang lebih bernilai daripada telur itu sendiri. Isi telur hanya berperanan sebagai sumber protein dan mengisi perut, namun kulitnya jauh lebih bermanfaat dalam mengekalkan kelestarian alam sekitar.


HTF Dipilih sebagai Pusat Peperiksaan Klinikal Pertama Luar Kuala Lumpur

Untuk mendapatkan maklumat terkini, ikuti kami melalui Telegram

Kangar – Pengesahan bahawa Hospital Tuanku Fauziah (HTF), Kangar berjaya dipilih sebagai pusat peperiksaan klinikal yang terakhir untuk menjadi pakar perubatan dalaman pertama di luar Kuala Lumpur telah dibuat oleh tokoh dari Royal College of Physicians Ireland (RCPI), iaitu Ketua Peperiksaan Klinikal Antarabangsa, Profesor Geoff Chadwick dan Pengurus Peperiksaan Antarabangsa, Sinead Freeman semasa melawat ke Perlis bagi melaksanakan proses akreditasi baru-baru ini.

RCPI terkenal pada peringkat antarabangsa dalam memberikan latihan pascasiswazah untuk pegawai perubatan dalam bidang perubatan dalaman. Kelayakan antarabangsa yang berprestij ini diiktiraf di Malaysia sebagai satu daripada peperiksaan dalam program Parallel Pathway.

Demikian dimaklumkan oleh penasihat dan wakil Malaysia untuk RCPI, Datuk Seri Profesor Dr. Paras Doshi yang telah dianugerahkan Fellowship dengan kelayakan FRCPI dari RCPI dan dilantik sebagai pemeriksa antarabangsa pada tahun 2015. Beliau juga merupakan pengerusi kebangsaan bagi program Parallel Pathway Perubatan Dalaman Malaysia.

Ketika di Perlis, Chadwick dan Freeman mengadakan kunjungan sembah mengadap hormat ke atas Raja Muda Perlis, Duli Yang Teramat Mulia (DYTM) Tuanku Syed Faizuddin Putra Jamalullail dan Raja Puan Muda Perlis, DYTM Tuanku Hajah Lailatul Shahreen Akashah Khalil di Bilik Tuanku Canselor, Universiti Malaysia Perlis (UniMAP).

Pengiktirafan Kangar sebagai pusat pemeriksaan untuk peperiksaan klinikal terakhir merupakan kejayaan yang besar bagi negeri Perlis secara khususnya dan di Malaysia amnya. Kini, telah terbukti bahawa dengan kehadiran bakal barisan pemeriksa dan calon dari seluruh negara dan antarabangsa mempamerkan kebolehan HTF untuk menjadi pusat bagi latihan pascasiswazah untuk pakar perubatan.

Menurut Datuk Seri Profesor Dr. Paras Doshi, inisiatif ini merupakan hasil daripada visi DYTM Raja Muda Perlis untuk mengharumkan nama negeri Perlis dalam bidang perubatan dan pengajaran. Selain itu, DYTM Raja Muda Perlis juga merupakan sumber inspirasi dalam penubuhan servis Advanced Acute Internal Medicine (AAIM) di Perlis yang telah menjimatkan jutaan ringgit untuk kerajaan serta mewujudkan beberapa perkhidmatan baharu yang amat diperlukan oleh rakyat di Malaysia.

Sementara itu, delegasi dari Dublin itu turut melawat Bangunan Hemodialisis MAIPs di HTF bersama-sama Pengarah HTF, Dr. Mohamad Shafiee Ismail. Kini, bangunan ini dalam persiapan untuk menjalankan peperiksaan yang bakal dianjurkan pada hujung tahun ini. Mereka juga meluangkan masa untuk melawat Perpustakaan Tuanku Syed Faizuddin Putra, UniMAP yang dilengkapi dengan teknologi canggih.

Turut hadir dalam lawatan ini ialah Pengarah Kesihatan Negeri Perlis, Dr. Sirajuddin Hashim dan Ketua Jabatan Perubatan Dalaman HTF, Dr. Shafarul Halimi.


Kesihatan Mental Penting bagi Melahirkan Individu Cemerlang – Raja Muda Perlis

Pauh Putra – “Kesihatan mental amat penting kerana menyumbang kepada kecerdasan minda dalam melahirkan individu yang cemerlang yang akan memimpin negara kelak,” titah Raja Muda Perlis, Duli Yang Teramat Mulia (DYTM) Tuanku Syed Faizuddin Putra Jamalullail ketika berkenan berangkat merasmikan “Majlis Penutup Program Minda Cerdas Komuniti Gemilang – Siri 1” anjuran Pusat Rancangan Kokurikulum, Universiti Sains Malaysia (USM) di Auditorium Perpustakaan Tuanku Syed Faizuddin Putra, Universiti Malaysia Perlis (UniMAP), Kampus Pauh Putra, petang semalam.

Menurut baginda, masyarakat perlu cakna tentang segala simptom yang menyumbang kepada kemerosotan kesihatan mental. Pada masa yang sama juga, masyarakat perlu mempunyai strategi bagi mengatasi kemerosotan kesihatan mental dengan sentiasa berhubung dengan orang di sekeliling, meluahkan kerisauan yang ada dalam diri, memerhatikan kesihatan fizikal masing-masing, dan mendapatkan bantuan profesional sebelum terlambat.

Program kesedaran kesihatan mental dalam kalangan komuniti belia dan mahasiswa dalam kalangan keluarga asnaf dan B40 di negeri Perlis selama dua hari ini dilaksanakan dengan kerjasama Kementerian Pendidikan Tinggi di bawah Program KPT PRIHATIN – Komuniti Sejahtera (KRIS). Program ini turut mendapat sokongan padu daripada pihak UniMAP, Faizuddin Centre of Excellence (FCOE) dan Majlis Agama Islam dan Adat Istiadat Melayu Perlis (MAIPs).

Program ini melibatkan kehadiran para pelajar yang berasal dari negeri Perlis terpilih yang kini sedang melanjutkan pelajaran di USM, UiTM Cawangan Perlis, Kolej Universiti Islam Perlis (KUIPs), Politeknik Tuanku Syed Sirajuddin (PTSS), Kolej Komuniti Arau, dan UniMAP.

Jagalah kesihatan anda semua, kerana mencegah adalah lebih baik daripada mengubati. Jadikanlah diri anda sebagai contoh dan teladan kepada orang di sekeliling.

Tambah baginda, dengan pelbagai inisiatif yang telah dilakukan oleh para akademia dan ilmuan daripada USM, UniMAP, FCOE, dan MAIPs dalam menyumbang ilmu pengetahuan, kemahiran dan kepakaran, pasti banyak lagi buah fikiran ilmuwan dalam pelbagai bidang dapat digunakan untuk melakukan perubahan. Sumbangan daripada ahli akademik dan ilmuwan ini perlu dihargai dan dijadikan sebagai sumber rujukan dalam menyelesaikan masalah negara.

Berangkat sama ialah Raja Puan Muda Perlis, DYTM Tuanku Hajah Lailatul Shahreen Akashah Khalil. Keberangkatan tiba baginda berdua disambut oleh Timbalan Naib Canselor (Akademik dan Antarabangsa) UniMAP, Profesor Dr. Mohd Yusoff Mashor dan Pengarah Pusat Rancangan Kokurikulum USM, Profesor Madya Dr. Mohamad Haafiz Mohd Kassim.

Turut hadir dalam program tersebut ialah Pengerusi Lembaga Gabenor USM, Dato’ Seri Dr. Awang Adek Hussin, Pengerusi FCOE, Profesor Emeritus Datuk Ir. Ts. Dr. Kamarudin Hussin, Timbalan Naib Canselor Akademik dan Antarabangsa USM, Profesor Dato’ Dr. Narimah Samat, dan Ketua Pegawai Eksekutif MAIPs, Tuan Haji Mohd Nazim Mohd Noor.