Prorogation of Parliament is no answer to the present political impasse as it will be challenged in the courts as subverting the Constitution and a self-serving gambit to prolong the life of an illegitimate backdoor government

(Tatal ke bawah untuk kenyataan versi BM)

I said three days ago that Malaysia was  now in the midst of an unprecedented political tornado and that  the next six-and-half weeks will see plots, sub-plots, counter-plots and counter-sub-plots emerging from the woodworks over the shape and form of the government of Malaysia – as the present backdoor Muhyiddin government which emerged from the byzantine Sheraton Move conspiracy lacked the legitimacy, capability and resources to be an effective government.

The past three days have  shown how this prediction had hit the nail on the head, for there had been a  maze of plots and counter plots, sub-plots and counter sub-plots which  have befuddled ordinary Malaysians, whose  top priority concern is how to win the war against the third wave of the Covid-19 epidemic in Malaysia and set the Malaysian economy on a recovery mode.

The social media in Malaysia has never been active  in conveying this maze of plots, counter plots, sub-plot and counter sub-plots.

There is one new Cabinet list purportedly to be announced on Tuesday where the person who had the dishonour of having the most number of corruption charges in court spearheaded the list as Deputy Prime Minister while there is another list headed by the eternal aspirant to be Malaysian Prime Minister.

There is also the novel proposal to resolve the impasse  by proroguing Parliament under Article 55(2) of the Constitution which states: “The Yang di-Pertuan Agong may prorogue or dissolve Parliament”.

Advocates of this solution argue that in the midst of the Covid-19 pandemic, “the prorogation of Parliament, which simply means the suspension of Parliament, appears to be the country’s safest bet towards maintaining public order, the life of the economy and political stability”.

The MIC President and former Senate President, SA Vigneswaran, the first to broach this idea publicly,  wrote:

“During the implementation of a prorogation, the sitting of Parliament will be put on hold and the affairs of the nation will be continuously managed and run by the current government. This will ensure a smooth flow of operations within the country as no uprise to the pandemic nor any political upheaval would be manifested.

“The prorogation of Parliament may come to an end once it can be confirmed by the relevant health authorities that the pandemic has come to a steady decline, or in other words, the conditions towards conducting a safe general election are apparent.”

This is a totally misconceived notion and wrong reading of the Constitution, fortified by  Vigneswaran mistaken claim that “this will be the first time that the prorogation of Parliament will be implemented in the country”, as it is the normal practice in Malaysia to annually prorogue Parliament,  marking the end of a parliamentary session and the official opening of the next Parliament session starting with the King’s Speech – except during the period when Parliament was suspended during the May 13, 1969 riots.

The prorogation of Parliament is no answer to the present political impasse as it will be challenged in the courts as subverting the Constitution and a self-serving gambit to prolong the life of an illegitimate backdoor government.

The United Kingdom Supreme Court finding in September that British Prime Minister Boris Johnson’s prorogation of Parliament was unlawful should be a warning to these advocates.

The  UK Supreme Court ruled on two questions regarding an Order to prorogue the UK Parliament. First, was it justiciable: in other words, could the decision to prorogue be subjected to scrutiny by the courts? Second, was it legal?

The court found that it did have the power to rule on this question. It went on to find that the Government’s decision to prorogue Parliament for five weeks was unlawful, and that Parliament has not in fact been prorogued.

The UK Supreme Court held that “the sovereignty of Parliament would  be undermined as the foundational principle of the UK constitution if the executive could, through the use of the prerogative, prevent Parliament from exercising its legislative authority for as long as it pleased”.

It also expressed concern that responsible government would be undermined and replaced by “unaccountable government” if parliament were prevented by the executive from scrutinising its actions.

DAP is fully committed to support Datuk Seri Anwar Ibrahim as the ninth Prime Minister of Malaysia,  but if this is  made impossible by the maze of plots and counter-plots, sub-plots and counter sub-plots, the prorogation of Parliament is still not the answer to resolving the political impasse in the face of the third wave of the Covid-19 pandemic.

(Media Statement by DAP MP for Iskandar Puteri Lim Kit Siang on Sunday, 18th October 2020)

=====================

Prorogasi Parlimen bukanlah penyelesaian kepada kebuntuan politik negara semasa memandangkan ia akan dicabar di mahkamah sebagai satu cubaan untuk merendahkan Perlembagaan dan sebagai satu cubaan untuk memanjangkan hayat sebuah kerajaan pintu belakang yang tidak sah

Saya katakan tiga hari yang lepas, yang kita sedang berada dalam satu ketidaktentuan politik dan dalam tempoh enam minggu yang akan datang, kita akan dapat melihat pelbagai plot, komplot, plot berbalas yang bakal muncul dari pelbagai sudut mengenai bentuk dan rupa kerajaan Malaysia — memandangkan kerajaan Muhyiddin sedia ada ini, yang muncul daripada konspirasi rumit Langkah Sheraton tidak memunyai keabsahan, kebolehan, dan sumber untuk menjadi sebuah kerajaan yang berkesan.

Tempoh tiga hari yang lepas telah menunjukkan yang jangkaan saya ini tepat, kerana telah terdapat pelbagai bentuk plot, komplot, dan plot balas yang mengelirukan rakyat Malaysia, yang sedang risau mengenai memenangi perang melawan gelombang ketiga wabak Covid-19 di Malaysia dan meletakkan ekonomi negara ke arah pemulihan.

Media sosial di Malaysia tidak pernah menjadi seaktif ini dalam memperlihatkan plot, komplot, dan plot balas ini.

Terdapat satu senarai Kabinet baharu, yang kononnya akan diumumkan pada hari Selasa, di mana individu yang memegang rekod dengan mempunyai jumlah tuduhan rasuah tertinggi dalam negara mengetuai senarai ini sebagai Timbalan Perdana Menteri, manakala terdapat satu lagi senarai yang diketuai oleh seorang calon yang berimpian abadi menjadi Perdana Menteri.

Terdapat juga satu cadangan aneh untuk menyelesaikan masalah kebuntuan politik negara kita dengan memprorog Parlimen di bawah artikel 55(2) Perlembagaan Persekutuan yang mengatakan: “ Yang di-Pertuan Agong boleh memprorog atau membubarkan Parlimen.”

Penyokong solusi ini mengatakan, dalam negara berhadapan dengan wabak Covid-19, “prorogasi Parlimen yang bermakna penggantungan Parlimen, dilihat sebagai jalan terbaik untuk mengekalkan keamanan awam, kesihatan ekonomi, dan kestabilan politik”.

Presiden MIC yang juga merupakan mantan Presiden Dewan Negara, SA Vigneswaran, adalah antara yang pertama yang mencadangkan idea ini, beliau menulis:

“Semasa pelaksanaan prorogasi, persidangan Parlimen akan ditangguhkan dan hal ehwal negara akan terus diuruskan oleh kerajaan semasa. Perkara ini akan memastikan kelancaran operasi dalam negara memandangkan tidak akan ada sebarang peningkatan kes pandemik mahupun sebarang pergolakan politik akan muncul.

“Prorogasi Parlimen ini akan berakhir apabila dapat disahkan oleh pihak berkuasa kesihatan yang berkenaan yang pandemik ini telah berada dalam keadaan yang stabil dan menurun, atau dalam kata lain, keadaan yang selamat untuk mengadakan pilihan raya umum.”

Perkara ini adalah satu tanggapan yang salah dan juga satu pembacaan Perlembagaan yang tidak tepat, dan Vigneswaran telah silap kerana mendakwa bahawa “ini adalah kali pertama Parlimen diprorog di negara kita”, memandangkan prorogasi Parlimen ini dilaksanakan setiap tahun, menandakan berakhirnya sesi Parlimen, dengan pembukaan sidang tahun hadapan Parlimen yang dimulakan dengan penyampaian Titah Diraja oleh Yang di Pertuan Agong — kecuali semasa Parlimen digantung selepas rusuhan kaum 13 Mei 1969.

Prorogasi Parlimen ini bukanlah penyelesaian kepada kebuntuan politik negara kita, memandangkan ia akan dicabar di mahkamah sebagai satu cubaan untuk merendahkan Perlembagaan dan sebagai satu cubaan untuk memanjangkan hayat kerajaan sebuah kerajaan pintu belakang yang tidak sah.

Keputusan Mahkamah Agung United Kingdom pada September lepas mengenai prorogasi Parlimen oleh Perdana Menteri Boris Johnson yang didapati tidak sah patut menjadi amaran kepada penyokong idea ini.

Mahkamah Agung UK tersebut memberikan penghakiman kepada dua persoalan berkenaan satu Arahan untuk memprorog Parlimen UK. Pertamanya, adakah perkara ini boleh diputuskan dalam mahkamah: dalam kata lain, adakah keputusan prorogasi ini boleh disemak oleh pihak mahkamah? Kedua, adakah ia sah?

Mahkamah mendapati yang mereka mempunyai kuasa untuk membuat penghakiman ke atas persoalan ini. Kemudiannya, mahkamah mendapati yang keputusan kerajaan untuk memprorog Parlimen selama lima minggu ini sebagai tidak sah, dan Parlimen sebenarnya tidak diprorog semasa tempoh ini.

Mahkamah Agung UK mengatakan “kedaulatan Parlimen sebagai prinsip asas perlembagaan UK akan direndahkan jika pihak eksekutif boleh, melalui penggunaan kuasa prerogatifnya, menghalang Parlimen daripada menjalankan tugas legislatifnya selama mana yang ia perlu”.

Perkara ini juga menimbulkan kerisauan yang pentadbiran bertanggungjawab akan terabai dan digantikan dengan sebuah “kerajaan yang tidak bertanggungjawab” jika Parlimen dihalang oleh pihak eksekutif daripada menjalankan tugasnya untuk meneliti tindakan pihak eksekutif.

DAP kekal komited menyokong Datuk Seri Anwar Ibrahim sebagai Perdana Menteri kesembilan Malaysia, tetapi jika perkara ini dihalang oleh plot, komplot dan plot balas pelbagai pihak, prorogasi Parlimen masihlah bukan satu penyelesaian untuk kepada kebuntuan politik dalam negara kita semasa kita berhadapan dengan gelombang ketiga wabak Covid-19.

(Kenyataan Media Ahli Parlimen DAP Iskandar Puteri Lim Kit Siang pada hari Ahad 18 Oktober 2020)

                This entry was posted on Sunday, 18 October 2020, 1:10 pm and is filed under
Parliament
. You can follow any responses to this entry through
RSS 2.0
.


Issue is whether Art Harun is prepared to demonstrate his courage of conviction and put his post of Speaker on the line

(Tatal ke bawah untuk kenyataan versi BM)

The Speaker, Azhar Azizan  Harun is in a pretty pickle.

One of the hottest properties on the social media is a 2015 talk show video titled “Art of the Matter: How to Overthrow a Government (Legally)”, where Azhar or Art Harun said a no confidence motion, “by convention or constitutional practice, not by law”, must be  the first item of parliamentary business.

However,  as Speaker,  Azhar has maintained that under the parliamentary  Standing Orders,  any non-government business can only leap over government business if it receives backing from a minister.

Gua Musang MP Tengku Razaleigh Hamzah had  sought assurance from Azhar in a letter dated Sept. 25 that the Speaker will allow a no-confidence motion to go to the floor, stressing that the refusal to do so would be a disservice to the Federal Constitution.

Tengku Razaleigh argued:  “The no-confidence motion is very important for several constitutional reasons, including the legitimacy of the current government under the leadership of the prime minister. If the motion is supported by a majority of MPs, then the next constitutional step is to present this to the Yang di-Pertuan Agong.

“Without the confidence of the Dewan Rakyat, the prime minister has no right to claim legitimacy to the position and avoiding this reality is in bad faith and is a lie against the Constitution.”

Azhar has maintained as Speaker that Standing Order 15 is pertinent as it  says government business shall have precedence over private members’ business and that the government business shall be set down as the government thinks fit which is completely opposite to  his stand in 2015.

Has Art Harun changed?

I think the issue is whether Art Harun is prepared to demonstrate his courage of conviction and put the  post of Speaker on the line, as he is likely to be removed as Speaker if he acts contrary to the interests of the present  powers-that-be.

If Art Harun has the courage of his conviction and is prepared to put the post of Speaker on the line, he can act under Standing Order 90 on the suspension of Standing Orders, which reads:

90. (1) Except with the consent of Tuan Yang di-Pertua, the House shall not proceed upon any Bill, amendment, motion or petition which, in the opinion of Tuan Yang di-Pertua, would suspend the Standing Orders of the House or any of them.

(2) A question, the object or effect of which may be to suspend any Standing Orders of the House, shall be proposed only either after notice given, or with the consent of Tuan Yang di-Pertua who shall immediately without debate put the question.

As the President of the Malaysian Bar, Salim Bashir, has written in “Constitution must be followed even in times of crises”:

“The question that arises now is how a lack of confidence is to be measured and to be expressed. One of the primary options is by way of voting on the floor of the House. While the speaker of the House decides on the order of business of the House, a motion of no confidence filed by members of Parliament (MPs) under Standing Orders 26 and 27 after 14 days of notice, ought to be given priority by virtue of convention. Such a motion is implicit to Article 43(4) of the Constitution, which provides for a situation if and when a prime minister ceases to command the confidence of the majority of the House.”

As the former Perak Speaker, Ngeh Koo Ham said:

“The Standing Orders cannot regulate or control matters provided in the Federal Constitution, the supreme law of our land.

“A motion of no-confidence against a prime minister must not be treated as a private member’s business, subservient to government business, but a matter determining whether the government should still be the government of the day.”

The Speaker can act under SO 90(1) to give consent for a no confidence motion to be the first item of parliamentary business although it would suspend the Standing Orders, and on the first day of Parliament, allow a motion to suspend any Standing Orders of the House by the mover of the no confidence motion, and put the question immediately without debate.

Azhar must, however, be prepared to be Speaker of Parliament for a shorter term than the previous Speaker,  Mohamad Ariff Md Yusoff.

(Media Statement (2) by DAP MP for Iskandar Puteri Lim Kit Siang in Gelang Patah on Monday, 19th October 2020)

========================

Isunya adalah sama ada Art Harun bersedia untuk menunjukkan keberanian terhadap apa yang beliau percaya dan meletakkan jawatan  Speaker beliau sebagai taruhannya

Yang di Pertua Dewan Rakyat, Azhar Azizan Harun, kini sedang berada dalam situasi sempit.

Salah satu perkara yang hangat diperkatakan di media sosial adalah satu keratan rancangan bual bicara 2015 yang bertajuk “Art of the Matter: How to Overthrow a Government (Legally)”, di mana Azhar yang juga dikenali sebagai Art Harun mengatakan yang sebarang usul tidak percaya kepada kerajaan, “melalui konvensyen atau amalan berpelembagaan, dan bukan melalui undang-undang”, haruslah menjadi perkara pertama urusan mesyuarat Parlimen.

Namun, sebagai seorang  Speaker, Azhar telah mengatakan yang mengikut Peraturan Mesyuarat Dewan Rakyat, sebarang usul dan urusan bukan kerajaan hanya boleh dibawa ke hadapan dalam aturan urusan mesyuarat jika mendapat sokongan seorang menteri.

Ahli Parlimen Gua Musang, Tengku Razaleigh Hamzah telah cuba mendapatkan jaminan daripada Azhar dalam sepucuk surat yang bertarikh 25 September supaya Speaker akan membenarkan satu usul tidak percaya untuk dibentangkan kepada Dewan, menekankan yang sebarang keengganan berbuat demikian bertentangan dengan semangat Perlembagaan Persekutuan.

Tengku Razaleigh mengatakan: “Usul tidak percaya amat penting atas beberapa sebab keperlembagaan, termasuklah kesahihan kerajaan sekarang bawah pimpinan perdana menteri. Sekiranya usul itu disokong sebahagian besar ahli Dewan Rakyat, akibat keperlembagaan yang menyusulnya haruslah dipersembahkan ke pengetahuan Yang di-Pertuan Agong.

“Tanpa kepercayaan oleh Dewan Rakyat, perdana menteri tidak berhak menuntut kesahihan terhadap jawatannya, dan pengelakan terhadap hakikat ini merupakan niat buruk dan penipuan terhadap Perlembagaan.”

Azhar telah mengatakan yang sebagai Tuan Yang di Pertua, beliau terikat dengan Perkara 15 Peraturan Mesyuarat yang mengatakan urusan kerajaan hendaklah didahulukan berbanding urusan-urusan lain dan urusan kerajaan ini akan disusun sebagaimana yang difikirkan patut oleh kerajaan, satu pandangan yang bertentangan dengan pandangan beliau pada tahun 2015.

Adakah Art Harun telah berubah?

Saya percaya isunya adalah sama ada Art Harun bersedia untuk menunjukkan keberanian beliau terhadap apa yang beliau percaya dan meletakkan jawatan Speaker beliau sebagai taruhan, memandangkan beliau mungkin akan dibuang daripada jawatan ini jika beliau cuba melawan kepentingan mereka yang berkuasa.

Jika Art Harun mempunyai keberanian dengan apa yang beliau percaya dan bersedia untuk mempertaruhkan jawatan beliau, beliau boleh bertindak di bawah Perkara 90 Peraturan Mesyuarat yang berkenaan dengan pemberhentian Peraturan Mesyuarat, yang berbunyi:

90. (1) Kecuali dengan persetujuan Tuan Yang di-Pertua, Majlis tidak boleh membincangkan apa-apa Rang Undang-undang, pindaan, usul, atau rayuan yang difikirkan oleh Tuan Yang di-Pertua akan merentikan kuat kuasa Peraturan-peraturan Mesyuarat atau mana-mana jua daripadanya.

(2) Sesuatu masalah yang bertujuan hendak merentikan kuat kuasa mana-mana Peraturan Mesyuarat atau harus menyebabkan boleh terhenti kuat kuasa Peraturan-peraturan Mesyuarat, boleh dicadangkan hanya selepas dikeluarkan pemberitahu atau dengan persetujuan Tuan Yang di-Pertua yang hendaklah dengan serta-merta mengemukakan untuk diputuskan tanpa dibenarkan apa-apa perbahasan.

Seperti yang dituliskan oleh Presiden Majlis Peguam Malaysia, Salim Bashir, dalam “Perlembagaan mestilah dipatuhi walaupun semasa waktu krisis”:

“Persoalan yang timbul sekarang adalah bagaimana ketiadaan kepercayaan kepada Perdana Menteri dapat diukur dan dizahirkan. Salah satu pilihan utama adalah melalui undian di Dewan Rakyat. Walaupun Yang di Pertua Dewan yang akan memutuskan aturan urusan mesyuarat Dewan, suatu usul tidak percaya yang dicadangkan oleh Ahli Parlimen, mengikut peruntukan Perkara 26 dan 27 Peraturan Mesyuarat, selepas diberikan notis selama 14 hari, perlu diberikan keutamaan mengikut konvensyen. Usul sebegini adalah tersirat dalam Perkara 43(4) Perlembagaan Persekutuan, yang memperuntukan situasi di mana Perdana Menteri telah hilang keyakinan majoriti Ahli Dewan.”

Mantan Tuan Yang di Pertua Dewan Undangan Negeri Perak, Ngeh Koo Ham berkata:

“Peraturan Mesyuarat tidak boleh digunakan untuk mengawal perkara yang telah diperuntukkan dalam Perlembagaan Persekutuan, yang merupakan undang-undang tertinggi dalam negara kita.

“Suatu usul tidak percaya kepada Perdana Menteri tidak boleh dilayan seperti usul persendirian Ahli Parlimen, yang berada di belakang rusan-urusan kerajaan, tetapi harus dilihat sebagai perkara penting yang menentukan sama ada sesebuah kerajaan itu masih boleh menjadi kerajaan.”

Tuan Yang di Pertua boleh bertindak di bawah peruntukan Perkara 90(1) Peraturan Mesyuarat untuk membenarkan usul tidak percaya kepada Perdana Menteri dibentangkan sebagai urusan pertama mesyuarat Dewan, dan pada hari pertama persidangan, membenarkan usul daripada pencadang usul tidak percaya ini untuk menggantung mana-mana Peraturan Mesyuarat, dan membentangkan masalah ini untuk diputuskan tanpa dibahas.

Namun, Azhar perlu bersedia untuk menjadi Speaker Dewan Rakyat yang berkhidmat untuk tempoh yang lebih pendek berbanding dengan Speaker sebelumnya, Mohamad Ariff Md Yusoff.

(Kenyataan Media (2) Ahli Parlimen DAP Iskandar Puteri Lim Kit Siang di Gelang Patah pada hari Isnin, 19 Oktober 2020)

                This entry was posted on Monday, 19 October 2020, 2:37 pm and is filed under
Parliament
. You can follow any responses to this entry through
RSS 2.0
.


Ministers who campaigned in Sabah general election must force Muhyiddin to have an emergency Cabinet meeting to channel all available resources to Sabah in the war against the Covid-19 pandemic in Malaysia

(Tatal ke bawah untuk kenyataan versi BM)

It is a most heart-rending story in Sabah.

Patients have to wait several days to receive swab test results and then several days more to be taken into either a hospital or quarantine and light symptoms observation centre because occupancy of critical care beds in Sabah hospitals is rising as the Covid-19 pandemic continues to ravage the state.

Zainuddin Abdul Khalic from Kinarut waited five days for his test result and another two days before he and his wife were taken to a quarantine and light symptoms observation centre.

It was fortunate that his  case caught the attention of Health director-general Dr Noor Hisham Abdullah, after Zainuddin left a message on Noor Hisham’s Facebook page, seeking assistance after he felt shortness of breath.

Zainuddin is thankful for the quick response by the DG and his team but this is the very reason why Sabah needs a Health Minister whose job is to ensure that Sabah is not  left to its own devices in  the midst of the third wave of the Covid-19 pandemic in Malaysia, where  there had been 49 deaths since Polling Day on Sept. 26 or  53 deaths since August 31.

On National Day on August 31, Sabah had a cumulative total of 426 Covid-19 cases and eight fatalities, ranking No.6 among the states in the country for Covid-19 infections, but today, less than seven weeks later, the cumulative total for Covid-19 infections in Sabah has increased over 17 times  to become the No. 1 state with a total of  7,439 Covid-19 cases with 61 fatalities.

Sabah has overtaken Kuala Lumpur and Selangor, previously the No. 1 and No. 2 states with the most cumulative total of Covid-19 cases, not only in the  increase in  the cumulative total  of Covid-19 cases, but also in the percentage of increase.

Kuala Lumpur increased by 10 per cent from August 31 to  October 17, i.e. from 2,587 cases on August 31 to 2,846 cases on Oct. 17; while Selangor registered a larger percentage increase of 49.5%, i.e. from 2,174 cases to 3,250 cases. But Sabah increased by 17 times the number of Covid-19 cases from August 31 to Oct. 17.

On  fatalities, on August 31, Sabah with Negri Sembilan ranked No. 5 with eight deaths (or 6.5%), after Selangor (24 or 18.75%),  Johore (21 or 16.4%), Sarawak (19 or 14.8%) and Kuala Lumpur (18 or 14%) out of a total of 128 deaths in Malaysia.

Today, Sabah’s 61 deaths out of a Malaysian total of 187 deaths represent a hefty percentage of 32.5%, followed by Selangor (25 deaths or 13.3%), Johore (21 or 11.2%), KL and Sarawak  (19 deaths or 10.2%).

I congratulate Hajiji Mohd Noor for his recovery from Covid-19 and discharged from Queen Elizabeth Hospital in Kota Kinabalu yesterday.

His first task must be to give topmost priority to save lives and livelihoods in Sabah in the third wave of the Covid-19 epidemic in Malaysia and  to appoint a Minister for Health for Sabah.

Various reasons have been given for not appointing a Health Minister for Sabah, although public health is a concurrent subject for the Federal and State Governments in the Malaysia Constitution.

The third wave of the Covid-19 pandemic is the strongest reason why these naysayers are wrong. In fact, it has given the Sabah Health Minister, if appointed, a most challenging task to ensure that Sabah, with its rich natural resources, does not continue as the poorest state in Malaysia  in terms of infrastructure development and resources in various critical fields.

The disgraceful  situation where a schoolgirl Veveonah Mosibin had to climb a tree to spend 24 hours on a treetop to sit for an online examination so as to gain better Internet connectivity cannot be allowed to continue, and a Health Minister must ensure Sabah gets the proper and rightful share of the national health   infrastructure and resources.

My three calls to the Prime Minister, Tan Sri Muhyiddin Yassin to summon emergency Cabinet zoom meetings to channel all available resources to Sabah to fight the Covid-19 epidemic in this critical period  have fallen on deaf ears.

But PN Ministers, who had campaigned in the Sabah general election last month promising  the people of Sabah that they can expect help from Putrajaya if they elect a Sabah state government aligned with the  Federal Government, must keep their election promises by urging Muhyiddin to have an emergency  Cabinet meeting to channel all available resources to Sabah in the war against the third wave of the Covid-19 pandemic in Malaysia.

The time has also come for a new Health Minister who is prepared to give greater priority to the needs of Sabah.

Will the PN Ministers do so or they have no time for the people of Sabah as the topmost agenda today is the game of numbers in the Malaysian “Game of Thrones”?

(Media Statement by DAP MP for Iskandar Puteri Lim Kit Siang in Gelang Patah on Monday, 19th October 2020)

==========================

Menteri yang berkempen dalam pilihan raya negeri Sabah perlu mendesak Muhyiddin mengadakan mesyuarat khas Kabinet untuk menyalurkan semua sumber yang ada dalam membantu Sabah melawan gelombang ketiga Covid-19

Kisah di Sabah kini amat menyayat hati.

Pesakit kini terpaksa menunggu beberapa hari untuk menerima keputusan ujian saringan dan kemudiannya beberapa hari lagi sebelum diterima ke hospital ataupun ke pusat kuarantin dan pemerhatian gejala ringan memandangkan jumlah katil rawatan rapi di Sabah semakin berkurangan dengan peningkatan berterusan kes Covid-19 di negeri tersebut.

Zainuddin Abdul Khalic dari Kinarut terpaksa menunggu lima hari untuk mendapatkan keputusan ujian saringan beliau dan dua hari lagi sebelum beliau dan isteri dibawa ke pusat kuarantin dan pemerhatian gejala ringan.

Beliau bernasib baik kerana berjaya menarik perhatian Ketua Pengarah Kesihatan, Dr Noor Hisham Abdullah, selepas meninggalkan mesej di laman Facebook Dr Hisham, meminta bantuan selepas mengalami sesak nafas.

Zainuddin berterima kasih di atas respons pantas yang diberikan oleh KPK dan pasukan beliau, tetapi perkara ini menunjukkan mengapa Sabah memerlukan seorang Menteri Kesihatan, yang bertanggungjawab untuk memastikan nasib Sabah terbela dalam menghadapi gelombang ketiga wabak Covid-19 di Malaysia, di mana sudah terdapat 49 kematian dicatatkan sejak hari pengundian pada 26 September lepas, ataupun 53 kematian jika dihitung sejak 31 Ogos yang lepas.

Pada Hari Merdeka, 31 Ogos yang lepas, Sabah yang mencatatkan sejumlah 426 kes Covid-19 dan 8 korban nyawa, berada di tempat keenam dalam negara. Tetapi hari ini, kurang daripada tujuh minggu kemudian, jumlah kes terkumpul di Sabah telah meningkat 17 kali ganda, menjadikan Sabah negeri dengan jumlah kes tertinggi dalam negara, dengan 7,439 kes dan 61 kematian.

Sabah telah mengatasi Kuala Lumpur dan Selangor — yang sebelum ini merupakan negeri di tempat pertama dan kedua dari segi jumlah kes terkumpul — bukan sahaja dari segi peningkatan jumlah terkumpul, tetapi juga dari segi peratusan peningkatan kes.

Jumlah kes di Kuala Lumpur meningkat 10 peratus daripada 31 Ogos ke 17 Oktober, daripada 2,587 kes pada 31 Ogos kepada 2,846 kes pada 17 Oktober; manakala Selangor pula mencatatkan peningkatan yang lebih besar pada kadar 49.5%, daripada 2,174 kes kepada 3,250 kes untuk tempoh masa yang sama. Tetapi jumlah kes di Sabah telah meningkat 17 kali ganda dalam tempoh di antara 31 Ogos ke 17 Oktober.

Dari segi jumlah kematian pula, pada 31 Ogos, Sabah bersama dengan Negeri Sembilan berada di tempat kelima dengan lapan kematian (6.5% daripada jumlah kematian di seluruh negara), selepas Selangor yang mencatatkan 24 kematian (18.75%), Johor (21 atau 16.4%), Sarawak (19 atau 14.8%), dan Kuala Lumpur (18 atau 14%) daripada sejumlah 128 kematian di seluruh negara.

Kini, Sabah mencatatkan 61 kematian, yang merupakan 32.5% daripada sejumlah 187 kematian di seluruh negara, diikuti oleh Selangor (25 kematian, 13.3%), Johor (21 kematian, 11.2%), KL dan Sarawak (19 kematian masing-masing, 10.2%).

Saya ucapkan tahniah kepada Hajiji Mohd Noor kerana telah sembuh daripada jangkitan Covid-19 dan dibenarkan untuk keluar daripada Hospital Queen Elizabeth di Kota Kinabalu semalam.

Tugas pertama beliau perlulah untuk memberikan keutamaan tertinggi dalam menyelamatkan nyawa dan kehidupan rakyat di Sabah dalam berhadapan dengan gelombang ketiga Covid-19 di Malaysia dan melantik seorang Menteri Kesihatan untuk Sabah.

Pelbagai sebab telah diberikan untuk tidak melantik seorang Menteri Kesihatan Sabah, walaupun hal ehwal kesihatan awam ini adalah perkara di bawah Senarai Bersama dalam  Perlembagaan Persekutuan, di bawah bidang kuasa kerajaan Persekutuan dan kerajaan negeri.

Gelombang ketiga ini adalah sebab terkuat mengapa pemberi alasan ini salah. Malah, pelantikan Menteri Kesihatan Sabah ini, jika dilantik, akan memberikan beliau tugas yang penting untuk memastikan Sabah, dengan sumber hasil negerinya yang kaya, tidak berterusan sebagai negeri termiskin di Malaysia daripada segi pembangunan infrastruktur dan sumber dalam pelbagai bidang kritikal.

Situasi memalukan di mana seorang pelajar, Veveonah Mosibin terpaksa memanjat dan meluangkan masa selama 24 jam di atas pokok untuk mendapatkan sambungan internet yang baik bagi menduduki satu peperiksaan di atas talian tidak boleh berulang lagi, dah seorang Menteri Kesihatan Sabah perlu memastikan Sabah mendapat haknya yang adil dari segi infrastruktur dan sumber kesihatan negara.

Tiga seruan saya kepada Perdana Menteri, Tan Sri Muhyiddin Yassin untuk memanggil satu mesyuarat khas Kabinet melalui Zoom untuk menyalurkan semua sumber bagi membantu Sabah melawan wabak Covid-19 ini telah diabaikan.

Tetapi para menteri PN, yang telah berkempen dalam pilihan raya negeri Sabah pada bulan lepas, menjanjikan rakyat Sabah yang mereka akan dibantu oleh Putrajaya jika mereka mengundi sebuah kerajaan negeri yang selari dengan kerajaan Persekutuan, perlu mengotakan janji mereka dengan menggesa Muhyiddin untuk memanggil mesyuarat khas untuk menyalurkan semua sumber yang ada ke Sabah untuk membantu usaha melawan gelombang ketiga Covid-19 di Malaysia.

Masanya juga telah tiba untuk seorang Menteri Kesihatan yang baru yang bersedia untuk memberikan keutamaan kepada keperluan di Sabah.

Adakah para menteri PN bersedia untuk berbuat demikian, ataupun mereka terlalu sibuk memandangkan agenda terpenting mereka adalah “Game of Thrones” Malaysia dan mereka tidak mempunyai masa untuk rakyat Sabah?

(Kenyataan Media Ahli Parlimen DAP Iskandar Puteri Lim Kit Siang di Gelang Patah pada hari Isnin, 19 Oktober 2020)

                This entry was posted on Monday, 19 October 2020, 11:07 am and is filed under
COVID-19
,
Muhyiddin Yassin
,
Sabah
. You can follow any responses to this entry through
RSS 2.0
.


Perikatan Nasional Government should stop politicking and focus all its energies to channel all available resources to fight Covid-19 pandemic in Sabah

(Tatal ke bawah untuk kenyataan versi BM)

One is reminded of the Shakespearean quote: “the lady doth protest too much” when reading the Open Letter from former Sabah Chief Minister, Musa Aman, denying that that he is responsible for the third wave of the Covid-19 pandemic in Sabah and Malaysia.

I will say that if anyone in Sabah is responsible for the third wave of the Covid-19 pandemic, there is none other than Musa Aman.

Musa Aman was Chief Minister of Sabah for 15 years from 2003 to 2018, but he continued the policies whereby Sabah, the richest state in Malaysia, is the poorest state in the country, both in terms of poverty of the people and  infrastructure development of the state – to the extent that a schoolgirl Veveonah Mosibun from Pitas, Sabah had to spend 24 hours on a tree-top to get better Internet connection to sit for an online examination!

In his 15 years as Sabah Chief Minister, Musa had more than enough time to fulfill the 1994 UMNO Sabah general election pledge of a New Sabah.

Firstly, UMN promised  in 1994 to reduce the poverty level in Sabah from 33 per cent in 1994 to zero in the year 2000.

Sabah is one of the richest states in the country, but after more than half a century in Malaysia, Sabah’s people have remained the poorest in the country, reduced to a position like that of Kelantan. This is not progress but regress.

What did Musa do to fulfil this promise although the year 2,000 had come and gone?

The sad fact is that zero poverty rate in Sabah remains a chimerical dream as it is still one of the highest in the country.

Secondly, UMNO promised in 1994 to eliminate illiteracy to zero in year 2,000 but year 2,000, 2,010 have come and gone, and this objective remains another chimerical dream.

Thirdly, UMNO promised in 1994 to eradicate corruption in Sabah. This is another chimerical dream. In fact, Sabah is one of the states where corruption is most serious and where corrupt political leaders seem to enjoy immunity from prosecution.

Fourthly, UMNO promised in 1994 to give every Sabahan a house by the year 2,000. How many houses did Musa Aman give to the people of Sabah in his 15 years as Chief Minister?

Fifthly, UMNO promised in 1994 to resolve the problem of illegal immigrants in Sabah. It is now 26 years since the “Aku Janji” and the problem of illegal immigrants in Sabah remain as complex and intractable as ever. There had been a Royal Commission of Inquiry into the problem of illegal immigrants in the intervening period, but the problem of illegal immigrants remain as distant from resolution as ever.

Will the new Sabah state government led by Chief Minister Hajiji Mohd Noor pledge to fulfil these pledges 26 years ago?

I have said and stand by statement that the original sin of Malaysia’s Covid 19 crisis was the Sheraton Move in February toppling the Pakatan Harapan government,  sparking the second and third waves of the Covid-19 pandemic, causing  21,363 infections and  190 fatalities in Malaysia to date.

Former Prime Minister, Najib Razak had directly  blamed Bersatu for the third wave of the Covid-19 pandemic last week. He wrote that the National Security Council (NSC) had rejected the suggestion from Health Minister (Dr Adham Baba), from Umno, to implement mandatory quarantine on those returning from Sabah before the state elections and  blamed Bersatu’s Home Affairs Minister Hamzah Zainudin for not properly isolating prisoner or observing the standard operating procedures (SOP) which caused the clusters in several detention centres in Kedah, Perak and Penang.

Najib lamented: “If such mistakes did not occur, there would not be a third wave of Covid-19 in Malaysia. And now, Umno is also being blamed for the third wave.”

The Prime Minister, Tan Sri Muhyddin Yassin, had  said that the spread of Covid-19 in and from Sabah were delayed due to unavoidable reasons.

What were these “unavoidable reasons” that allowed the cumulative total of  Covid-19 infections in Sabah to skyrocket from 426 cases and eight fatalities on Sept 1  to 8,082 cases  and 64 fatalities  yesterday?

This is a shocking increase of Covid 19 cases in Sabah by some 19 times and an increase of  fatalities by eight times in less than two months  – considering that when Malaysia first imposed the movement control order (MCO) throughout Malaysia on March 18, the country only had  790 cases and two deaths!

Would Musa agree that this  is  a political  irresponsibility  bordering on criminal negligence?

Despite Sabah becoming the epicentre of the third wave of Covid-19 pandemic in Malaysia (Selangor, the second state, has a cumulative total of 3,357 infections and 25 fatalities), the Prime Minister and the  Cabinet are totally engrossed in the Malaysian Game of Thrones and are not channelling all available resources to fight the Covid-19 pandemic in Sabah.

I call on the Perikatan Nasional Government should stop politicking and to focus all its energies to channel all available resources to fight Covid-19 pandemic in Sabah.

(Media Statement by DAP MP for Iskandar Puteri Lim Kit Siang in Gelang Patah on Tuesday, 20th October 2020)

========================

Kerajaan Perikatan Nasional perlu berhenti bermain politik dan menumpukan tenaganya untuk menyalurkan semua sumber yang untuk membantu melawan wabak Covid-19 di Sabah

Saya teringat kepada satu petikan Shakespear: “the lady doth protest too much” apabila membaca surat terbuka daripada mantan Ketua Menteri Sabah, Musa Aman, yang menafikan beliau bertanggungjawab terhadap gelombang ketiga wabak Covid-19 yang sedang melanda Sabah dan Malaysia.

Saya akan katakan, yang jika ada sesiapa di Sabah yang perlu bertanggungjawab terhadap gelombang ketiga wabak ini, orang tersebut adalah Musa Aman.

Musa Aman merupakan Ketua Menteri Sabah selama 15 tahun, daripada tahun 2003 sehingga 2018, tetapi beliau telah meneruskan dasar yang menyebabkan Sabah, sebuah negeri yang terkaya dengan hasil sumber di Malaysia, kekal sebagai negeri termiskin dalam negara, baik dari segi kadar kemiskinan dan juga pembangunan infrastruktur di negeri tersebut — sehinggakan berlakunya insiden di mana pelajar dari Pitas, Veveonah Mosibin, terpaksa meluangkan masa selama 24 jam di atas pokok untuk mendapatkan sambungan internet yang lebih baik bagi membolehkan beliau menduduki peperiksaan atas talian!

Dalam tempoh selama 15 tahun beliau menjadi Ketua Menteri, Musa mempunyai lebih daripada cukup masa untuk memenuhi janji PRU 1994 yang dibuat oleh UMNO Sabah untuk sebuah Sabah Baharu.

Pertamanya, UMNO menjanjikan pada tahun 1994, untuk mengurangkan kadar kemiskinan di Sabah, daripada 33% pada tahun 1994 kepada sifar menjelang tahun 2000.

Sabah adalah salah satu negeri yang terkaya dengan hasil semula jadi, tetapi selepas lebih daripada setengah abad dalam Malaysia, rakyat Sabah kekal sebagai di antara yang termiskin di Malaysia, berada dalam kalangan negeri seperti Kelantan. Inilah bukanlah kemajuan, tetapi kemunduran.

Apakah yang telah dilakukan oleh Musa untuk memenuhi janji ini, walaupun tahun 2000 telah pun datang dan pergi?

Fakta yang menyedihkannya adalah sehingga hari ini, kadar sifar kemiskinan di Sabah ini kekal sebagai satu angan-angan kosong, memandangkan Sabah masih lagi tergolong dalam negeri yang termiskin dalam negara.

Kedua, UMNO telah berjanji untuk menghapuskan kadar buta huruf di Sabah kepada sifar menjelang tahun 2000. Tetapi, tahun 2000 telah datang dan pergi, begitu juga dengan tahun 2010, dan objektif ini masih lagi kekal sebagai angan-angan kosong.

Ketiga, UMNO berjanji untuk menhapuskan rasuah di Sabah. Ini adalah salah satu lagi angan-angan kosong. Malah, Sabah adalah salah satu negeri dengan masalah rasuah yang amat serius di mana para pemimpin politik yang korup kelihatan seakan-akan kebal dari pendakwaan.

Keempat, UMNO berjanji untuk memberikan setiap rakyat Sabah sebuah rumah menjelang tahun 2000. Berapa banyakkah rumah yang telah diberikan oleh Musa aman selama 15 tahun beliau menjadi Ketua Menteri?

Kelima, UMNO berjanji pada tahun 1994 untuk menyelesaikan masalah rumit pendatang asing tanpa izin di Sabah. Kini, 26 tahun selepas “Aku Janji” pertama ini, masalah pendatang asing tanpa izin kekal sebagai satu masalah yang rumit dan sukar diselesaikan. Sudah terdapat siasatan Suruhanjaya Siasatan Diraja mengenai perkara ini, tetapi masalah ini kekal sukar diselesaikan juga.

Adakah kerajaan baharu Sabah, di bawah pimpinan Ketua Menteri Hajiji Mohd Noor berikrar akan memenuhi janji yang dibuat 26 tahun lalu ini?

Saya telah katakan sebelum ini, dan saya berpegang dengan pendapat saya yang punca krisis Covid-19 di Malaysia ini adalah Langkah Sheraton pada bulan Februari lepas yang telah menumbangkan kerajaan Pakatan Harapan, menyebabkan berlakunya gelombang kedua dan ketiga wabak Covid-19, sehingga mencatatkan 21,363 jangkitan dan mengorbankan 190 nyawa di seluruh negara setakat hari ini.

Mantan Perdana Menteri, Najib Razak, telah menyalahkan Bersatu di atas gelombang ketiga ini pada minggu lepas. Beliau menulis, mengatakan yang Majlis Keselamatan Negara (MKN) telah menolak cadangan daripada Menteri Kesihatan (Dr Adham Baba) daripada UMNO, untuk melaksanakan kuarantin wajib ke atas mereka yang pulang daripada Sabah sebelum berlangsungnya pilihan raya negeri, dan menyalahkan Menteri Dalam Negeri Bersatu, Hamzah Zainudin kerana tidak mengasingkan banduan secara betul atau mematuji SOP yang telah menyebabkan berlakunya beberapa kluster jangkitan di pusat tahanan di Kedah, Perak, dan Pulau Pinang.

Najib mengadu, mengatakan: “Jika kesilapan-kesilapan ini tidak berlaku, tidak wujudnya gelombang ketiga Covid ini di Malaysia.”

 Perdana Menteri, Tan Sri Muhyiddin Yassin, telah mengatakan yang penularan Covid-19 di dan dari Sabah telah tertangguh akibat sebab-sebab yang tidak dapat dielakkan.

Apakah “sebab-sebab yang tidak dapat dielakkan” ini yang telah menyebabkan jumlah kes Covid-19 terkumpul di Sabah untuk melonjak daripada 426 kes dan lapan kematian pada 1 September kepada 8,082 kes dan 64 kematian setakat semalam?

Ini adalah satu peningkatan jangkitan yang mengejutkan di Sabah, lebih daripada 19 kali ganda, dan peningkatan kadar kematian lebih daripada lapan kali ganda dalam tempoh kurang daripada dua bulan — satu perkara yang amat mengejutkan, terutamanya memandangkan semasa negara kita mula melaksanakan perintah kawalan pergerakan pada 18 Mac, jumlah kes terkumpul dalam negara hanya berada pada tahap 790 kes dan dua kematian!

Adakah Musa bersetuju bahawa perkara ini adalah satu akibat tindakan politik tidak bertanggungjawab, yang menghampiri perbuatan kecuaian jenayah?

Walaupun Sabah kini menjadi pusat penularan utama gelombang ketiga Covid-19 di Malaysia (Selangor, negeri kedua, mencatatkan 3,357 jangkitan dan 25 kematian), Perdana Menteri dan Jemaah Menteri terus sibuk dengan perebutan kuasa dan tidak menyalurkan semua sumber yang ada untuk membantu usaha memerangi Covid-19 di Sabah.

Saya seru kerajaan Perikatan Nasional untuk berhenti bermain politik dan menumpukan tenaganya ke arah menyalurkan semua sumber yang ada bagi melawan wabak Covid-19 di Sabah.

(Kenyataan Media Ahli Parlimen DAP Iskandar Puteri Lim Kit Siang pada hari Selasa, 20 Oktober 2020)

                This entry was posted on Tuesday, 20 October 2020, 10:31 am and is filed under
COVID-19
,
Muhyiddin Yassin
,
Najib Razak
,
Sabah
. You can follow any responses to this entry through
RSS 2.0
.


In one fell swoop, the AGC has destroyed all public trust and confidence in its integrity and independence with its NFA decision on the case of the PAS Plantation Industries and Commodities Minister

(Tatal ke bawah untuk kenyataan versi BM)

In one fell swoop, the Attorney-General’s Chambers (AGC)  has destroyed all public trust and confidence in its integrity and independence with its NFA decision on the case of the PAS Plantation Industries and Commodities Minister, Mohd Khairuddin Aman Razali with regard to his violation of the Covid-19 quarantine SOP on his return from  Turkey with his entourage on July 7, 2020.

One of the tasks of the  22-month administration of the Pakatan Harapan Government after the 14th General Election on May 9, 2018 was to restore public trust and confidence in the integrity, professionalism and independence of key national institutions and it is very painful that see such work being undone by the backdoor government which illegitimately toppled the Pakatan Harapan government in  the infamous Sheraton Move conspiracy.

The Prime Minister, Tan Sri Muhyiddin Yassin promised in a televised address on Oct. 6 that anyone who breaks the Covid-19 SOP will face action.

He said: “Forgive me if ‘Abah’ starts using the cane (rotan)!”

Where is Abah’s cane?

Muhyiddin declared  that there were no double standards in Covid-19 quarantine rules.

Muhyiddin was right. There are no double standards but  there are triple standards with PAS Ministers put on a special pedestal in the Perikatan Nasional government, as the withdrawal of PAS support at a time when the UMNO leadership is mulling over support of the PN government would lead to its immediate downfall.

Patriotic Malaysians cry for Malaysia!

(Media Comment by DAP MP for Iskandar Puteri Lim Kit Siang in Gelang Patah on Wednesday, October 21, 2020)

========================

Sebegitu sahaja, Pejabat Pendakwa Raya berjaya memusnahkan segala keyakinan dan kepercayaan awam terhadap integriti dan kebebasannya dengan keputusan “Tiada Tindakan Lanjut” terhadap kes Menteri Perusahaan Perladangan dan Komoditi PAS

Sebegitu sahaja, Pejabat Pendakwa Raya (AGC) berjaya memusnahkan segala keyakinan dan kepercayaan awam terhadap integriti dan kebebasannya dengan keputusan “Tiada Tindakan Lanjut” terhadap kes Menteri Perusahaan Perladangan dan Komoditi PAS, Mohd Khairudin Aman Razali yang telah mengingkari SOP kuarantin Covid-19 sejurus selepas pulang bersama rombongannya daripada satu lawatan ke Turki pada 7 Julai 2020.

Salah satu tugas pentadbiran 22 bulan kerajaan Pakatan Harapan selepas Pilihan Raya Umum ke-14 yang berlangsung pada 9 Mei 2018 adalah untuk memulihkan kepercayaan dan keyakinan rakyat kepada integriti, profesionalisme, dan kebebasan institusi-institusi utama negara, dan amat menyakitkan melihat usaha ini sedang dimusnahkan oleh kerajaan pintu belakang yang telah menggantikan kerajaan Pakatan Harapan secara tidak sah melalui konspirasi Langkah Sheraton.

Perdana Menteri, Tan Sri Muhyiddin Yassin dalam perutusan khas beliau pada 6 Oktober mengatakan yang sesiapa pun yang melanggari SOP Covid-19 akan berhadapan dengan tindakan.

Beliau berkata: “Maafkan saya jika ‘Abah’ terpaksa menggunakan rotan!”

Di manakah rotan abah?

Muhyiddin mengumumkan yang tidak ada pilih kasih dalam pelaksanaan peraturan kuarantin.

Memang betul tidak ada sikap pilih kasih. Tetapi apa yang ada adalah layanan istimewa di mana menteri PAS diletakkan di tempat yang istimewa dalam kerajaan Perikatan Nasional, memandangkan tanpa sokongan PAS semasa UMNO sedang mempertimbangkan menarik diri daripada Perikatan Nasional ini bermakna tiada kerajaan PN.

Rakyat Malaysia yang patriotik menangis demi negara!

（Komen Media Ahli Parlimen DAP Iskandar Puteri Lim Kit Siang di Gelang Patah pada hari Rabu, 21 Oktober 2020）

                This entry was posted on Wednesday, 21 October 2020, 6:08 pm and is filed under
COVID-19
,
Muhyiddin Yassin
,
PAS
. You can follow any responses to this entry through
RSS 2.0
.


Third wave of Covid 19 pandemic serious and alarming, but we must strike a proper  balance as it has not  reached a stage  to justify a declaration of emergency and the  suspension of Parliament

(Tatal ke bawah untuk kenyataan versi BM)

There have been calls for the Yang di Pertuan Agong to declare a state of emergency under Article 150 of the Constitution and suspend Parliament as a result of the third wave of the Covid-19 epidemic in Malaysia.

The third wave of Covid 19 pandemic in Malaysia is serious and alarming, but we must strike a proper balance as it has not reached a stage to justify a declaration of emergency and the suspension of Parliament.

Otherwise, Malaysia will have the dubious honour of having a backdoor government toppling a legitimate government after 22 months of a general election under the blanket of Covid-19 epidemic,  sparking a second wave of the epidemic and exploiting the epidemic to present itself as  the saviour of the nation as  the top concern of all Malaysians was to focus single-mindedly on the war against Covid-19 whicbh  the political leadership of the backdoor government did  a lousy and atrocious job, sparking a third wave of the epidemic because of its lust for power to control the  Sabah state government – and then declaring a state of emergency and suspending Parliament to consolidate its power and crumbling hold of a parliamentary majority.

Under Article 40,  the Yang di Pertuan Agong  has to act on the  advice of the Cabinet in the proclamation of emergency under Article 150, as the Constitution stipulates  three situations where the Yang di Pertuan Agong can act on his own discretion, namely:

(a) the appointment of a Prime Minister;

(b) the withholding of consent to a request for the dissolution of Parliament;

(c) the requisition of a meeting of the Conference of Rulers concerned solely with the privileges, position, honours and dignities of Their Royal Highnesses, and any action at such a meeting.

The Covid-19 pandemic  third wave in Malaysia is serious and alarming which was why I made  three calls  when the Prime Minister, Tan Sri Muhyiddin Yassin was on 14-day home quarantine to summon emergency Cabinet zoom meeting to channel all available resources to fight the Covid-19 pandemic in Sabah, but  it fell on deaf ears.

From the latest statistics, the total Covid-19 death toll for Sabah alone over the past 30 days was 58 against five reported in other states (Kedah 2, Selangor 1, Kuala Lumpur 1 and Perak 1).

One can understand  the gravity of the Covid-19 pandemic in Sabah when compared to the Covid-19  statistics when the movement control order (MCO) was first imposed throughout Malaysia on March 18 – a cumulative total of 790 Covid-19 cases and two deaths!

Sabah’s cumulative total of Covid-19 cases yesterday registered  8,755 infections,  eleven times the cumulative total of Malaysia on March 18; while Sabah’s fatalities of 67 was 33.5 times more than the two deaths when MCO was imposed on Malaysia.

Sabah has now  78.6% of the active Covid-19 cases, i.e. 6,033 out of 7,681 active cases.

The Muhyiddin Cabinet stands condemned for its failure to channel all available resources to Sabah to fight the Covid-19 pandemic, a negligence which is duplicated by the Sabah State Cabinet which has refused to appoint a State Health Minister to be the state commander-in-chief in the war against the third wave of the Covid-19 pandemic.

This omission and negligence must be immediately remedied by the Muhyiddin Cabinet and the Hajiji Sabah State Cabinet, but there is no justification for the invocation of Article 150 of the Malaysian Constitution  for the Yang di Pertuan Agong to proclaim a state of emergency and to suspend Parliament.

Let us look at the Covid-19 pandemic on the global level. According to the worldometer, over 41 million Covid-19 infections and 1.1 million fatalities have been registered, with the top 20 countries as follows:

Countries         –      Total cases      –       Total deaths

1.     USA         –    8,519,648        –       226,137

2.     India       –      7,649,158       –        115.950

3.     Brazil      –      5,274,817      –         154,888

4.     Russia      –    1,431,635       –         24,635

5.     Spain       –     1,029,668       –          34,210

6.     Argentina    –  1,018,999        –         27,100

7.     Colombia    –     974,139       –          29,272

8.     France    –         930,745     –            33,885

9.     Peru    –            874,118     –            33,875

10. Mexico     –       854,926          –        86,338

11. UK         –          762,542      –           43,967

12. South Africa  –   706,304         –         18,656

13. Iran        –         539,670        –           31,034

14. Chile      –          494,478        –           13,702

15. Iraq      –           434,598      –              10,366

16. Italy      –           434,449      –             36,705

17. Bangladesh   –   391,586            –          5,699

18. Germany    –     380,898            –          9,955

19. Indonesia    –     368,842l           –         12,734

20. Philippines   –    360,775              –         6,690

Malaysia now rank as world’s No. 88th country in terms of cumulative total of Covid-19 cases and No. 96 in terms of fatalities – which show that we are far from the situation  to justify the proclamation of an emergency and the suspension of Parliament.

(Media Statement by DAP MP for  Iskandar Puteri Lim Kit Siang in Gelang Patah on Wednesday, 21st October 2020)

=========================

Gelombang ketiga Covid-19 ini adalah serius dan membimbangkan, tetapi kita perlu bertindak dengan berpatutan memandangkan wabak ini belum mencapai tahap sehingga memerlukan pengisytiharan darurat dan penggantungan sidang Parlimen

Terdapat seruan supaya Yang di Pertuan Agong mengisytiharkan darurat di bawah peruntukan Perkara 150 Perlembagaan Persekutuan dan menggantung Parlimen akibat penularan gelombang ketiga wabak Covid-19 di Malaysia.

Gelombang ketiga di Malaysia ini serius dan membimbangkan, tetapi kita perlu bertindak dengan berpatutan memandangkan wabak ini belum mencapai tahap yang memerlukan perisytiharan darurat dan penggantungan Parlimen.

Jika tidak, Malaysia akan terkenal sebagai sebuah negara yang mempunyai kerajaan pintu belakang — yang menumbangkan sebuah kerajaan yang diundi dengan sah dalam satu pilihan raya umum selepas 22 bulan mentadbir, semasa negara dilanda Covid-19, menyebabkan berlakunya gelombang kedua wabak ini di Malaysia. Gelombang kedua wabak Covid-19 ini kemudiannya digunakan oleh kerajaan ini sebagai satu alat untuk menggambarkan mereka sebagai penyelamat negara memandangkan perhatian seluruh rakyat Malaysia tertumpu kepada usaha melawan Covid-19, sedangkan perkara ini gagal dikendalikan dengan baik oleh pimpinan politik kerajaan pintu belakang ini. Perkara ini kemudiannya disusuli oleh gelombang ketiga wabak Covid-19 yang disebabkan oleh nafsu tamak kuasa untuk merampas kerajaan negeri Sabah — dan kemudiannya mengisytiharkan darurat dan menggantung Parlimen untuk membolehkannya mengukuhkan kuasa dan majoriti Parlimennya.

Di bawah peruntukan Perkara 40 Perlembagaan Persekutuan, Yang di Pertuan Agong perlu bertindak dengan nasihat Kabinet untuk mengisytiharkan darurat di bawah peruntukan Perkara 150, memandangkan Perlembagaan hanya memperuntukan tiga keadaan di mana Yang di Pertuan Agong boleh bertindak mengikut budi bicara baginda, iaitu:

(a)	pelantikan Perdana Menteri;

(b)	tidak memperkenankan permintaan bagi pembubaran Parlimen;

(c)	meminta diadakan mesyuarat Majlis Raja-Raja yang semata-mata berkenaan dengan keistimewaan, kedudukan, kemuliaan dan kebesaran Duli-Duli Yang Maha Mulia Raja-Raja, dan apa-apa tindakan pada mesyuarat itu.

Kerana keseriusan dan keadaan membimbangkan gelombang ketiga Covid-19 inilah saya telah membuat seruan sebanyak tiga kali kepada Perdana Menteri, Tan Sri Muhyiddin Yassin semasa beliau sedang menjalani kuarantin dari rumah selama 14 hari, untuk memanggil satu mesyuarat khas Kabinet melalui Zoom untuk menyalurkan semua sumber yang ada bagi membantu usaha melawan Covid-19 di Sabah, tetapi seruan ini telah diabaikan.

Berdasarkan statistik terkini, jumlah kes kematian akibat Covid-19 di Sabah sahaja, untuk tempoh 30 hari yang lepas, telah mencecah 58 kematian, berbanding dengan lima kematian yang dilaporkan di negeri-negeri lain (Kedah 2, Selangor 1, Kuala Lumpur 1, dan Perak 1).

Keseriusan keadaan Covid-19 di Sabah ini boleh difahami dengan lebih jelas apabila dibandingkan dengan statistik semasa perintah kawalan pergerakan (PKP) mula dilaksanakan di Malaysia pada 18 Mac — sejumlah 790 kes positif dengan dua kematian!

Sabah mencatatkan sejumlah terkumpul kes Covid-19 setakat 8.755 jangkitan, sebelas kali ganda jumlah jangkitan di Malaysia pada 18 Mac; sedangkan jumlah kematian di Sabah berada pada tahap 33.5 kali ganda jumlah dua kematian semasa PKP mula dilaksanakan.

Sabah kini mencatatkan 78.6% daripada keseluruhan kes aktif, iaitu 6,033 daripada 7,681 kes aktif.

Kabinet Muhyiddin tetap bersalah kerana kegagalannya untuk menyalurkan semua sumber yang ada ke Sabah untuk membantu negeri tersebut melawan Covid-19, satu kecuaian yang diulangi oleh kerajaan negeri Sabah yang enggan untuk melantik seorang Menteri Kesihatan Negeri untuk memimpin usaha melawan gelombang ketiga Covid-19 dalam negeri tersebut.

Kecuaian dan kelalaian ini perlu diperbaiki segera oleh Kabinet Muhyiddin dan Kabinet Negeri Hajiji, tetapi tidak ada sebab mengapa Perkara 150 Perlembagaan Persekutuan untuk Yang di Pertuan Agong mengisytiharkan darurat dan menggantung Parlimen perlu digunakan.

Mari kita lihat statistik wabak Covid-19 di peringkat global. Menurut laman web World-o-meter, lebih daripada 41 juta kes dan 1.1 juta kematian telah dicatatkan, dengan 20 negara teratas disenaraikan seperti berikut:

Negara 	  –   Jumlah kes –	Jumlah kematian

1.	AS		–       8,519,648	   –      226,137

2.	India 		7,649,158 –	115,950

3. 	Brazil 	–	5,274,817 –	154,888

4. 	Rusia 	–	1,431,635 –	24,635

5. 	Sepanyol –	1,029,668 –	34,210

6. 	Argentina –	1,018,999 –	27,100

7. 	Colombia –	974,139 –	        29,272

8. 	Perancis –	        930,745    –	33,885

9. 	Peru 	–	874,118 	  –       33,875

10. 	Mexico 	 –       854,926 	  –       86,338

11. 	UK 	–	         762,542 –	        43,967

12. 	Afrika Selatan – 706,304 	  –      18,656

13. 	Iran 		–        539,670   – 	31,034

14.	Chile 	–	494,478 	   –     13,702

15. 	Iraq 	–	        434,598 –	        10,366

16. 	Itali 	–	        434,449   –	36,705

17. 	Bangladesh 	– 391,586  – 	5,699

18. 	Jerman 	        – 380,898 	–        9,955

19. 	Indonesia –	368,842l	–        12,734

20. 	Filipina –	         360,775 	–         6,690

Malaysia kini berada di tempat ke-88 dari segi jumlah kes terkumpul Covid-19 dan di tempat ke-96 dari segi jumlah kematian — yang menunjukkan situasi kita berada jauh daripada memerlukan perisytiharan darurat dan penggantungan Parlimen.

(Kenyataan Media Ahli Parlimen DAP Iskandar Puteri Lim Kit Siang pada hari Rabu 21 Oktober 2020)

                This entry was posted on Wednesday, 21 October 2020, 10:00 am and is filed under
COVID-19
,
Parliament
,
Sabah
. You can follow any responses to this entry through
RSS 2.0
.


“Once-in-a-century” Covid-19 pandemic must not be allowed to cover a multitude of sins – especially kleptocracy,  the infamous 1MDB scandal and kakistocracy

(Tatal ke bawah untuk kenyataan versi BM)

The “once-in-a-century” Covid-19 pandemic is being exploited to cover a multitude of political sins all over the world.

In the United States, the Covid-19 pandemic has hit the country with a vengeance and rampaging across the country.

After weeks of warnings that Covid-19  cases were again on the rise, a third surge of coronavirus infection has firmly taken hold in the United States.

Yesterday, United States registered  a daily total of 63,663 Covid-19 infections and 1,225 deaths, and at the current rate of growth, new daily confirmed cases could soon surpass 75,687 cases, the record set on July 16.

The daily record for fatalities in the United States was set on April 21 when 2,742 fatalities were registered.

Yesterday, United States leads the world in registering 8.6 million Covid-19 infections and more than 227,000 fatalities, out of a global total of 41.5 million Covid-19 cases and more than 1.1 million fatalities.

But the Covid-19 pandemic is likely to claim its greatest political prize in the United States presidential election, for when Joe Biden defeats Donald Trump on Nov. 3 -which appears most likely – Trump would have fallen victim to the Covid-19 pandemic because, in the words of Obama, of Trump’s “degree of incompetence and misinformation, the number of people who might not have died if we’d have done the basics”.

In Malaysia, we have the horrendous  spectacle of the former Prime Minister, Najib Razak, assuming the “moral authority and leadership” to lecture the PAS Minister for Plantation Industries and Commodities, Mohd Khairuddin Aman Razai as being “morally wrong” for breaching the Covid-19 quarantine SOP, while claiming that it is “legally hard” to find the Minister guilty of any offense.

The cheek of the man who turned Malaysia into a kleptocracy and has not yet admitted to creating one of the  biggest financial scandal in the world – the 1MDB financial scandal – pontificating on  what is morally right and wrong for a Minister!

Najib was found guilty of  corruption  by the Kuala Lumpur High Court on July 28 in the first of several cases linked to the 1MDB scandal, and sentenced to 12 years in prison for abuse of power and 10 years in jail for each of six counts of money laundering and breach of trust – the sentences to run concurrently – and fined RM210 million.

Yesterday, Elliott Broidy, once a top Republican fundraiser, pleaded guilty in Washington to illegally lobbying President Donald Trump’s  administration to help Malaysian fugitive from justice and key 1MDB operator, Jho Low, end a federal investigation into the 1MDB scandal.

This is  ahead of an expected criminal settlement  involving the US Justice Department with Goldman Sachs as the bank has agreed to pay more than US$2 billion for its role in helping the 1MDB Malaysian development fund raise billions of dollars, much which was  later illegally diverted.

Malaysians will be interested to know what Najib has to say about these developments on the 1MDB scandal in Washington instead of his pontification of what is morally  right or wrong for Khairuddin.

Malaysians must unite as one people to fight the “once-in-a-century” Covid-19 pandemic, and the DAP has always advocated an “all-of-government” and “whole-of-society” approach if the invisible war against the Covid-19 pandemic is going to be successful in Malaysia.

But the people who are undermining an “all-of-government” and “whole-of-society” approach are none other than the Perikatan Nasional Minister and leaders themselves.

Just to give five  examples of such sabotage of the “all-of-government” and “whole-of-society” approach in the war against the Covid-19 epidemic:

1.     Despite the Prime Minister’s assurance that there will be no double standards in the Covid-19 SOP, the case of the PAS Minister for Plantation Industries and Commodities Khairuddin Aman Razali will stand as a permanent  example of a Prime Miniser who is incapable of honouring his words.

2.     Having sparked the second wave of the Covid-19 pandemic after the infamous Sheraton Move conspiracy in February, the Perikatan Nasional Government has no qualm in sparking the ongoing third wave of the Covid-19 pandemic by a failed coup in Sabah resulting in a Sabah  state general election and the third Covid-19 wave.

3.     Sabah left to fend for itself although Sabah is now the epicentre of the third wave of the Covid-19 pandemic.

4.     Discrimination against Pakatan Harapan State Governments, as exclusion from key National Security Council meetings on Covid-19 and the Federal Government refusing to share granular data on Covid-19 cases  with the Selangor Task Force for Covid-19 (STFC).

5.     Confusing, slipshod and half-baked directives to the public during the Covid-19 epidemic, like the work-from-home directive which was made without consultation with the stakeholders such as  employer groups and worker representatives.

The “once-in-a-century” Covid-19 pandemic must not be allowed to cover a multitude of sins – especially kleptocracy,  the infamous 1MDB scandal and kakistocracy.

I do not see anyone in the Muhyiddin Cabinet who has the “all-of-government” and “whole-of society” mindset necessary if the government is to lead an “all-of government” and “whole-of-society” war against the Covid-19 virus – not the Ministers, the four  Senior Ministers or even the Prime Minister himself.

Quo Vadis?

(Media Statement (2) by DAP MP for Iskandar Puteri Lim Kit Siang in Gelang Patah on Thursday, 22nd October 2020)

========================

Wabak “sekali-dalam-satu-abad” Covid-19 ini tidak boleh digunakan untuk menutup pelbagai dosa — terutamanya kleptokrasi, skandal 1MDB, dan kakistokrasi

Wabak Covid-19 yang dikatakan sebagai suatu kejadian yang hanya berlaku sekali dalam satu abad ini sedang digunakan untuk menutup pelbagai dosa-dosan politik di seluruh dunia.

Di Amerika Syarikat, wabak Covid-19 ini telah melanda negara tersebut dan teruk merebak pantas.

Selepas berminggu-minggu amaran yang penularan wabak ini akan meningkatkan sekali lagi, peningkatan buat kali ketiga telah berlaku di Amerika Syarikat.

Semalam, Amerika Syarikat mencatatkan sejumlah 63,663 kes baharu dan 1,225 kematian, dengan kadar peningkatan ini, jumlah kes harian di AS dijangkakan akan mengatasi rekod 75,687 kes yang dicatatkan pada 16 Julai.

Rekod kematian tertinggi yang disaksikan di Amerika Syarikat pada 21 April adalah sebanyak 2,742 kematian dalam masa sehari.

Semalam, Amerika Syarikat sekali lagi mendahului dunia dengan mencatatkan sejumlah 8.6 juta kes jangkitan Covid-19 terkumpul dan lebih daripada 227,000 kematian, daripada sejumlah 41.5 juta kes terkumpul dan lebih daripada 1.1 juta kematian di seluruh dunia.

Namun, wabak ini berkemungkinan besar akan menuntut korban politik terbesarnya dalam pilihan raya presiden AS apabila Joe Biden menewaskan Donald Trump pada 3 November — suatu perkara yang kelihatan mungkin berlaku — Trump akan menjadi mangsa terbesar wabak Covid-19 seperti yang dikatakan oleh Obama, kerana “tahap ketidakcekapan, salah maklum, dan jumlah nyawa rakyat yang dapat diselamatkan daripada menjadi korban jika kita telah melakukan perkara asas yang betul”.

Di Malaysia, kita mendapat satu wayang yang mengerikan di mana mantan Perdana Menteri, Najib Razak, mengambil posisi sebagai “autoriti dan pemimpin moral”, bersyarah mengenai tindakan Menteri Perusahaan Perladangan dan Komoditi PAS, Mohd Khairuddin Aman Razali yang dikatakan sebagai satu “kesalahan moral” kerana melanggari SOP kuarantin Covid-19, sedangkan pada dalam masa yang sama, mengatakan sukar untuk mencarikan kesalahan undang-undang dalam tindakan menteri tersebut.

Betapa tebalnya muka seorang manusia yang telah mengubah negara kita kepada sebuah kleptokrasi global ini, yang sehingga hari ini masih tidak mengaku yang beliau bertanggungjawab mewujudkan satu skandal kewangan yang terbesar di dunia — skandal kewangan 1MDB — untuk bersyarah mengenai apa yang betul dan salah kepada seorang menteri.

Najib telah didapati bersalah atas tuduh rasuah oleh Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur pada 28 Julai dalam beberapa kes pertama yang berkaitan dengan skandal 1MDB dan telah dihukum penjara selama 12 tahun kerana kesalahan penyalahgunaan kuasa dan selama 10 tahun untuk setiap satu daripada enam kesalahan pengubahan wang haram dan pecah amanah — di mana hukuman ini dijalankan serentak — dan didenda sebanyak RM210 juta.

Semalam, Elliott Broidy, yang pernah menjadi seorang pengumpul dana kempen utama parti Republikan, telah mengaku bersalah di Washington atas kesalahan melobi pentadbiran Presiden Donald Trump secara haram untuk membantu pelarian jenayah dan operator utama 1MDB, Jho Low, untuk menghentikan siasatan ke atas skandal 1MDB ini.

Perkara ini berlaku sebelum satu penyelesaian jenayah di antara Jabatan Kehakiman AS dan dengan Goldman Sachs, memandangkan bank tersebut telah bersetuju untuk membayar lebih daripada USD 2 bilion kerana peranannya dalam membantu 1MDB meraih berbilion dolar yang kemudian disalurkan secara haram ke tempat lain.

Rakyat Malaysia tertarik untuk mengetahui apakah yang Najib akan katakan mengenai perkembangan-perkembangan skandal 1MDB ini dan bukannya syarahan beliau mengenai apakah yang benar dan yang salah untuk Khairuddin.

Rakyat Malaysia perlu bersatu padu untuk melawan wabak “sekali-dalam-seabad” Covid-19 ini, dan DAP sentiasa menggalakkan pendekatan yang melibatkan “keseluruhan kerajaan” dan “keseluruhan masyarakat” jika kita hendak memenangi peperangan melawan wabak Covid-19 ini di Malaysia.

Tetapi, mereka yang meremehkan usaha melibatkan “keseluruhan kerajaan” dan “keseluruhan masyarakat” ini adalah para pemimpin politik dan menteri Perikatan Nasional juga.

Untuk memberikan lima contoh sabotaj terhadap usaha melibatkan “keseluruhan kerajaan” dan “keseluruhan masyarakat” ini:

1.	Walaupun Perdana Menteri telah memberikan jaminan tidak ada sebarang sikap pilih kasih, kes Menteri Perusahaan Perladangan dan Komoditi PAS, Khairuddin Aman Razali, akan kekal selama-lamanya sebagai bukti kekal seorang Perdana Menteri yang tidak mampu menepati janjinya.

2.	Selepas mencetuskan gelombang kedua wabak Covid-19 dengan konspirasi Langkah Sheraton pada bulan Februari, kerajaan Perikatan Nasional ini tanpa teragak-agak menyebabkan gelombang ketiga pula melalui satu cubaan rampasan kuasa yang gagal di Sabah, yang telah menyebabkan berlakunya pilihan raya negeri Sabah dan gelombang ketiga Covid-19.

3.	Sabah ditinggalkan untuk membela nasibnya bersendirian sedangkan negeri tersebut merupakan pusat penularan utama gelombang ketiga wabak Covid-19 di Malaysia.

4.	Diskriminasi terhadap kerajaan negeri Pakatan Harapan, yang dikecualikan daripada mesyuarat penting Majlis Keselamatan Negara berkenaan Covid-19 dan keengganan kerajaan Persekutuan untuk berkongsi data terperinci berkenaan kes Covid-19 dengan Selangor Task Force for Covid-19 (STFC).

5.	Arahan yang mengelirukan, separa siap, dan kucar kacir yang diumumkan semasa negara berhadapan dengan wabak Covid-19, seperti arahan berkerja dari rumah yang dibuat tanpa proses libat urus dengan pemegang taruh seperti kumpulan majikan dan wakil-wakil pekerja.

Wabak “sekali dalam seabad” Covid-19 ini tidak boleh dibenarkan untuk dipergunakan dalam menutup dosa-dosa politik, terutamanya kleptokrasi, skandal 1MDB, dan kakistokrasi.

Saya tidak dapat melihat sesiapa pun dalam Kabinet Muhyiddin yang mempunyai corak pemikiran untuk melibatkan “keseluruhan kerajaan” dan “keseluruhan masyarakat”  yang diperlukan jika kerajaan mahu memimpin negara kita dalam memerangi wabak Covid-19 ini — baik dalam kalangan menteri, menteri kanan, mahupun Perdana Menteri sendiri.

Apa nak jadi?

(Kenyataan Media (2) Ahli Parlimen DAP Iskandar Puteri Lim Kit Siang di Gelang Patah pada hari Khamis, Oktober 2020)

                This entry was posted on Thursday, 22 October 2020, 1:59 pm and is filed under
COVID-19
,
Muhyiddin Yassin
,
Najib Razak
. You can follow any responses to this entry through
RSS 2.0
.


Why did Zahid capitulate  so fast and so completely after 30 days of Malaysian Game of Thrones?

(Tatal ke bawah untuk kenyataan versi BM)

The past week confirmed what I said last Thursday that Malaysia was  in the midst of an unprecedented political tornado with  plots, sub-plots, counter-plots and counter-sub-plots emerging from the woodworks over the shape and form of the government of Malaysia – as the  backdoor Muhyiddin government which emerged from the Sheraton Move conspiracy lacked the legitimacy, capability and resources to be an effective government.

But suddenly, with the statement by the UMNO President, Ahmad Zahid Hamidi’s yesterday  reaffirming UMNO’s support for Prime Minister Tan Sri Muhyiddin Yassin and the Perikatan Nasional government, Malaysia’s Game of Thrones seemed to have ground to a halt.

Compare Zahid’s statement on Sept 23 that many UMNO and BN MPs had voiced support for PKR President, Anwar Ibrahim to form a new government and that he respected their position to his statement yesterday calling for a “political ceasefire” so that tackling the Covid-19 pandemic and its economic impact on the people can be prioritised.

Why has Zahid capitulated so fast and so completely after  30 days of Malaysian Game of Thrones where for the first time, Malaysians saw the most byzantine conspiracy of plots, counter-plots, sub-plots and counter-sub-plots?

And on a day when there was “light at the end of the tunnel”  after four days of bad news on the Covid-19 pandemic front with the daily increase of Covid-19 infections above the 800 three-digit figure, as yesterday reported an increase of 732 Covid-19 cases which hopefully signalled a  downward decline of the third wave of the Covid-19 pandemic in Malaysia and   averting a four-digit daily increase in Covid-19 cases!

It may be no coincidence that Zahid’s statement was issued almost at the same time as the announcement of the NFA (no further action)  decision of the Attorney-General’s chambers over the violation of the Covid-19 quarantine SOP by  the PAS Plantation Industries and Commodities Minister Mohd Khairuddin Aman Razali on his return from a Covid-19 hotspot country, Turkey, on July 7.

May be the UMNO leadership has  found, to its  shock, that it could find  no support from PAS in the Game of Thrones, and that if the Game of Thrones comes to a crunch, it  can neither  expect PAS to come on board nor an united UMNO parliamentary bloc to blindly support  the decision of Zahid and Najib Razak.

Or will the byzantine plots, counterplots, sub-plots and counter-sub-plots now only burrow deeper underground?

(Media Statement by DAP MP for Iskandar Puteri Lim Kit Siang in Gelang Patah on Thursday, 22nd October 2020)

=======================

Mengapa Zahid tunduk sepenuhnya dengan sebegitu pantas selepas 30 hari Game of Thrones ala Malaysia?

Kejadian-kejadian dalam tempoh minggu lepas telah mengesahkan apa yang telah saya katakan pada hari Khamis lalu, yang negara kita berada dalam ketidaktentuan politik, dengan plot, subplot, dan tindak balas yang muncul mengenai bentuk dan rupa kerajaan Malaysia — memandangkan kerajaan pintu belakang Muhyiddin yang muncul daripada konspirasi Langkah Sheraton ini tidak mempunyai keabsahan, kebolehan, dan sumber untuk menjadi sebuah kerajaan yang berkesan.

Tetapi, secara tiba-tiba, dengan kenyataan daripada Presiden UMNO, Ahmad Zahid Hamidi semalam, yang menegaskan semula sokongan UMNO terhadap Perdana Menteri Tan Sri Muhyiddin Yassin dan kerajaan Perikatan Nasional, Game of Thrones (Satu siri televisyen fantasi politik yang popular) Malaysia ini telah terhenti.

Bandingkan kenyataan Zahid pada 23 September yang mengatakan ramai ahli Parlimen UMNO dan BN telah menyatakan sokongan mereka kepada Presiden PKR, Anwar Ibrahim untuk membentuk sebuah kerajaan baharu dan beliau menghormati keputusan mereka ini, dengan kenyataan beliau semalam yang menyeru kepada satu “gencatan senjata” politik supaya mengekangan penularan wabak Covid-19 dan impak ekonominya terhadap rakyat  dapat diberikan keutamaan.

Mengapakah Zahid telah tunduk sepenuhnya sebegitu pantas sekali, hanya selepas 30 hari Game of Thrones Malaysia, di mana buat pertama kalinya, rakyat Malaysia dapat melihat pelbagai plot dan subplot serta tindak balas yang rumit?

Dan semua ini berlaku pada hari di mana kita dapat melihat “cahaya di penghujung terowong”, selepas empat hari berhadapan dengan berita buruk dengan peningkatan harian melebihi 800 kes sehari, memandangkan peningkatan harian semalam mencatatkan 732 kes baharu Covid-19, menunjukkan harapan yang mungkin jumlah kes baharu gelombang ketiga wabak ini akan berada dalam trend menurun dan kita berjaya mengelakkan peningkatan harian pada tahap empat digit!

Mungkin bukan satu kebetulan yang kenyataan Zahid ini dikeluarkan hampir pada masa yang sama dengan mengumumkan keputusan Tiada Tindakan Lanjut (NFA) oleh Pejabat Pendakwa Raya mengenai kes pelanggaran SOP kuarantin Covid-19 Menteri Perusahaan Perladangan dan Komoditi PAS, Khairudin Aman Razali selepas pulang ke tanah air daripada sebuah Turki, yang merupakan pusat utama penularan Covid-19 pada 7 Julai.

Mungkin pimpinan UMNO telah mendapati yang mereka tidak akan mendapat sokongan daripada PAS dalam Game of Thrones ini, dan jika perkara ini berlaku, mereka tidak boleh menjangka sokongan PAS mahupun blok Parlimen UMNO untuk bersatu teguh menyokong apa-apa sahaja keputusan Zahid dan Najib Razak secara membuta tuli.

Ataupun, adakah plot, subplot, dan tindak balas yang rumit ini hanya akan bertambah besar dan rumit?

(Kenyataan Media Ahli Parlimen DAP Iskandar Puteri Lim Kit Siang di Gelang Patah pada hari Khamis, Oktober 2020)

                This entry was posted on Thursday, 22 October 2020, 9:35 am and is filed under
PAS
,
Politics
,
UMNO
. You can follow any responses to this entry through
RSS 2.0
.


Why have  Parliament administrators not made any preparation for holding a virtual Parliament in the third wave of Covid-19 pandemic?

(Tatal ke bawah untuk kenyataan versi BM)

Why have the Parliament administrators not made any preparation for holding a virtual Parliament in the  third wave of the Covid-19 pandemic in Malaysia?

Is this because the Perikatan Nasional government has not given its approval for the Malaysian Parliament to hold virtual proceedings, as its overriding concern is how to suspend parliamentary proceedings and exclude parliamentary accountability and scrutiny using the Covid-19 pandemic as an excuse?

Actually, whether Parliament hold virtual proceedings should be solely decided by the Speaker and the House Select Committee, if the doctrine of separation of powers among the Executive, the Legislature and Judiciary is  strictly followed in Malaysia.

Unfortunately, this is not the case.

I call on the special Cabinet meeting this morning to inform Parliament that it has no objection to  Parliament  holding virtual proceedings and  to allow Parliament to go ahead to make preparations for the holding of virtual parliamentary proceedings.#

Parliament should be assured  that the Cabinet will approve budgetary proposals for the holding of a virtual Parliament.

If there are virtual parliamentary proceedings, then the present ordeal of Sabah MPs who are quarantined in a hotel room for 14 days in Kuala Lumpur  before they take the Covid-19 test so as to be able to  attend the 27-day budget meeting of Parliament beginning on Nov. 2 could be dispensed with, as the Sabah MPs are virtually in “isolation detention” in their hotel room in Kuala Lumpur for 14 days.

The plight of the Sabah MPs who have to undergo “isolation quarantine” in a hotel room in Kuala Lumpur for 14 days is no different from Internal Security Act (ISA)  detainees having to undergo isolation detention during their initial 60 days of their  detention before the abolition of ISA.

Yesterday’s Covid-19 report by the Health Director-General, Noor Hisham Abdullah shows that we have yet to turn the corner in the  third wave of the Covid-19 pandemic as there was an increase in the daily number of cases in the previous 24 hours, despite a temporary respite the previous day.

The daily increases of Covid-19 infections throughout the country in the last seven days were: 847, 732, 862, 865, 871, 869 and 629 cases – averaging in the past week 810.7 new cases a day.

We must do our utmost to avoid reaching the four-digit figure for daily increases.

South Korea, which was regarded as one epicentre in  the early period of the pandemic, never reached four-digit daily increase for Covid-19 cases, as it highest daily increase was recorded on March 3 with 851 cases.

The special Cabinet meeting today should focus on the Covid-19 pandemic as the government had been negligent in letting  the third wave of the Covid-19 epidemic to be sparked off, with more than 1,000 school-children contracting  Covid-19 infection.

The Cabinet should also channel all available resources to fight the pandemic in

Sabah, as out of 8,183 active cases, 6,243 are from Sabah – a shocking percentage of over 76%!

The time has come for the Cabinet to take responsibility for Sabah skyrocketing  from a cumulative total of 426 Covid-19 cases and eight fatalities on Sept. 1 to 9,868 cases and 76 fatalities as on Oct. 21.

The Prime Minister must instil in the Cabinet Ministers an “all-of-government” and “whole-of-society” approach if the invisible war against the Covid-19 pandemic is going to be successful in Malaysia.

The following examples of government Ministers’   sabotage of “all-of-government” and “whole-of-society” approach in the war against the Covid-19 epidemic must be raised and discussed in the Special Cabinet meeting as they are important lessons to be learnt by all PN government leaders:

1.     Double standards in the Covid-19 SOP with the case of the PAS Minister for Plantation Industries and Commodities Khairuddin Aman Razali who violated the Covid quarantine SOP but NFA decision by the Attorney-General’s

chambers the most infamous example.

2.     Virtual absence of a Minister of Health to spearhead the fight against Covid-19 pandemic.

3.     Sparking the third  wave of the Covid-19 pandemic because of a failed coup in Sabah resulting in a Sabah  state general election.

4.     Sabah left to fend for itself although Sabah is now the epicentre of the third wave of the Covid-19 pandemic.

5.     Discrimination against Pakatan Harapan State Governments, as exclusion from key National Security Council meetings on Covid-19 and the Federal Government refusing to share granular data on Covid-19 cases  with the Selangor Task Force for Covid-19 (STFC).

6.     Confusing, slipshod and half-baked directives to the public during the Covid-19 epidemic, like the work-from-home directive which created chaos and  was made without consultation with the stakeholders such as  employer groups and worker representatives.

The special Cabinet meeting should launch an “all-of-government” and “whole-of society” campaign to end the third wave of the Covid-19 epidemic and ensure that the daily increase of Covid-19 infections does not reach a four-digit figure.

Who can be the Commander-in-Chief of this “all-of-government” and “whole-of-society” campaign against the Covid-19 pandemic?

(Media Statement by DAP MP for Iskandar Puteri Lim Kit Siang in Gelang Patah on Friday, 23rd October 2020)

===========================

Mengapakah pihak pentadbiran Parlimen tidak membuat sebarang persediaan untuk persidangan Parlimen secara maya dalam gelombang ketiga wabak Covid-19 ini?

Mengapakah pihak pentadbiran Parlimen tidak membuat sebarang persediaan untuk persidangan Parlimen secara maya dalam gelombang ketiga wabak Covid-19 ini?

Adakah kerana kerajaan Perikatan Nasional tidak memberikan kebenaran kepada pihak Parlimen Malaysia untuk mengadakan persidangan secara maya, memandangkan tumpuan utama mereka adalah bagaimana untuk menggantung persidangan Parlimen dan mengecualikan pentadbiran mereka daripada akauntabiliti dan penelitian daripada Parlimen dengan menggunakan Covid-19 sebab alasan?

Sebenarnya, persoalan sama ada Parlimen boleh bersidang secara maya atau pun tidak bergantung sepenuhnya kepada keputusan Tuan Yang di Pertua dan Jawatankuasa Dewan, jika doktrin pemisahan kuasa di antara pihak eksekutif, legislatif, dan kehakiman dipatuhi di negara kita.

Malangnya, perkara ini tidak berlaku.

Saya menyeru kepada mesyuarat khas Kabinet pagi ini untuk memaklumkan kepada Parlimen yang mereka tidak mempunyai sebarang bantahan terhadap Parlimen untuk mengadakan persidangan secara maya dan untuk membenarkan pihak Parlimen untuk mengambil apa-apa persediaan yang diperlukan untuk mengadakan persidangan secara maya ini.

Parlimen patut diberikan jaminan yang Kabinet akan meluluskan cadangan belanjawan untuk mengadakan persidangan secara maya.

Jika persidangan secara maya ini diadakan, tidak perlulah ahli-ahli Parlimen daripada Sabah dikuarantin di bilik hotel selama 14 hari di Kuala Lumpur, sebelum mereka dapat menjalani ujian saringan Covid-19 untuk menghadiri persidangan belanjawan yang akan berlangsung selama 27 hari bermula pada 2 November ini, memandangkan ahli-ahli Parlimen Sabah ini seakan-akan menjalani “tahanan perseorangan” selama 14 hari di bilik hotel mereka di Kuala Lumpur.

Pengalaman ahli-ahli Parlimen Sabah yang perlu menjalankan “kuarantin berasingan” di bilik hotel ini seakan-akan serupa dengan penahanan di bawah Akta Keselamatan Dalam Negeri (ISA) yang ditahan secara bersendirian selama 60 hari pertama mereka sebelum akta ini dimansuhkan.

Laporan Covid-19 semalam yang dibuat oleh Ketua Pengarah Kesihatan, Dr Noor Hisham Abdullah menunjukkan yang kita belum lagi mencapai kemuncak gelombang ketiga wabak inimemandangkan terdapat peningkatan jumlah kes harian berbanding dengan tempoh 24 jam sebelumnya, walaupun hari sebelum mencatatkan seditkit penurunan.

Peningkatan harian kes Covid-19 dalam negara untuk tempoh tujuh hari yang lepas adalah: 847, 732, 862, 865, 871, 869 dan 629 kes – dengan purata 810.7 setiap hari untuk sepanjang minggu yang lepas.

Kita perlu lakukan apa sahaja boleh dilakukan untuk mengelakkan peningkatan harian dalam julat empat digit.

Korea Selatan, yang dianggap sebagai salah satu pusat penularan utama wabak ini semasa wabak ini mula merebak, tidak pernah mencapai kadar peningkatan harian empat digit, memandangkan peningkatan kes harian tertinggi negara tersebut dicatatkan pada 3 Mac dengan 851 kes.

Mesyuararat Khas Kabinet hari ini perlu fokus kepada isu wabak Covid-19 memandangkan kerajaan telah lalai dengan membiarkan gelombang ketiga ini untuk berlaku, dengan kini lebih daripada 1,000 pelajar sekolah dijangkiti wabak Covid-19.

Kabinet juga perlu menyalurkan semua sumber yang ada untuk melawan wabak ini di Sabah, memandangkan daripada 8,183 kes aktif, 6,243 kes adalah daripada Sabah, sejumlah 76% peratus daripada semua kes!

Masanya telah tiba untuk Kabinet bertanggungjawab terhadap kes yang melonjak tinggi di Sabah, daripada sejumlah 426 kes dan lapan kematian pada 1 September, kepada 9,868 dan 76 kematian pada 21 Oktober.

Perdana Menteri perlu menanamkan semangat melibatkan “keseluruhan kerajaan” dan “keseluruhan masyarakat” kepada semua menteri Kabinet jika kita mahu menang dalam melawan wabak Covid-19 ini di Malaysia.

Berikut adalah contoh tindakan sabotaj terhadap usaha melibatkan “keseluruhan kerajaan” dan “keseluruhan masyarakat” yang dilakukan oleh para menteri yang perlu dibangkitkan dan dibincangkan dalam mesyuarat khas Kabinet memandangkan banyak pengajaran penting yang dapat dipelajari:

1.	Layan berbeza dalam kes pelanggaran SOP kuarantin Covid-19 Menteri Perusahaan Perladangan dan Komoditi PAS, Khairuddin Aman Razali, yang diputuskan tidak memerlukan tindakan lanjut oleh Pejabat Pendakwa Raya.

2.	Ketiadaan Menteri Kesihatan di Sabah untuk memimpin usaha melawan Covid-19.

3.	Pencetusan gelombang ketiga Covid-19 dengan cubaan gagal untuk merampas kerajaan negeri Sabah yang telah menyebabkan berlakunya PRN Sabah.

4.	Sabah ditinggalkan untuk membela nasibnya bersendirian sedangkan negeri tersebut merupakan pusat penularan utama gelombang ketiga wabak Covid-19 di Malaysia.

5.	Diskriminasi terhadap kerajaan negeri Pakatan Harapan, yang dikecualikan daripada mesyuarat penting Majlis Keselamatan Negara berkenaan Covid-19 dan keengganan kerajaan Persekutuan untuk berkongsi data terperinci berkenaan kes Covid-19 dengan Selangor Task Force for Covid-19 (STFC).

6.	Arahan yang mengelirukan, separa siap, dan kucar kacir yang diumumkan semasa negara berhadapan dengan wabak Covid-19, seperti arahan berkerja dari rumah yang dibuat tanpa proses libat urus dengan pemegang taruh seperti kumpulan majikan dan wakil-wakil pekerja.

Mesyuarat Khas Kabinet ini sepatutnya melancarkan satu kempen penglibatan “keseluruhan kerajaan” dan “keseluruhan masyarakat” untuk menghentikan penularan gelombang ketiga wabak Covid-19 dan memastikan peningkatan harian kes ini tidak mencapai empat angka.

Siapakah yang boleh memimpin negara kita dengan pendekatan melibatkan “keseluruhan kerajaan” dan “keseluruhan masyarakat” dalam melawan Covid-19 ini?

(Kenyataan Media Ahli Parlimen DAP Iskandar Puteri Lim Kit Siang di Gelang Patah pada hari Jumaat, 23 Oktober 2020)

                This entry was posted on Friday, 23 October 2020, 9:48 am and is filed under
COVID-19
,
Good Governance
,
IT
,
Muhyiddin Yassin
. You can follow any responses to this entry through
RSS 2.0
.


The Yang di Pertuan Agong should ask the Judiciary for its opinion as to whether Article 150 of the Constitution allows the proclamation of Emergency and suspension of Parliament  to enable the Prime Minister to resolve his political problems

(Tatal ke bawah untuk kenyataan versi BM)

Before yesterday, nobody discussed Article 150 of the Proclamation of Emergency as a possible  solution to the Covid-19 pandemic.

The reason was simple. Only the most desperate or the most mediocre Prime Minister would seek to invoke Article 150 of the Constitution  to proclaim an emergency to deal with the Covid-19 pandemic, as there is nothing which the Government cannot  do presently  to fight the war against the Covid-19 pandemic but which requires a proclamation of emergency to empower the government   to do so.

As of yesterday,  Sabah has 6,827  Covid-19 active  cases, followed by Selangor 960, Kedah 586 and  Penang 372, while the rest of the states have less than 200 active cases, with Kelantan, Pahang and Perlis less than 10 active cases.

Is the Proclamation of Emergency going to be confined to Sabah?

How can there be justification for the imposition of a state of emergency in Sarawak, Malacca, Johore, Putrajaya, Terengganu, Kelantan, Pahang and Perlis which have all less than 100 Covid-19 active cases each?

Has the government lost control of the Covid-19 pandemic in Kedah, Penang, Kuala Lumpur, Perak and Negri Sembilan as to  justify the proclamation of emergency under Article 150 of the Constitution for these states?

Yes, there is a need for more effective action against the third wave of the Covid-19 pandemic, and  what is urgently  needed is to forge an “all-of-government” and “whole-of society” campaign against the third wave of the Covid-19 epidemic.

Will the proclamation of emergency and the suspension of Parliament forge such an “all-of-government” and “whole-of-society” approach?

I dare say the opposite is more likely, as the people can see that the  very persons who had undermined such an “all-of-government” and  “whole-of-society” approach are  none other than the Perikatan Nasional Ministers and leaders themselves.

Furthermore, why must Parliament be suspended in a proclamation of emergency to fight the third wave of the Covid-19 pandemic.

Did the Cabinet present to the Yang di Pertuan Agong the option of a proclamation of emergency without suspension of Parliament?

And will Malaysia proclaim an emergency every time there is a new wave of the Covid-19 pandemic?

May be, the Yang di Pertuan Agong should ask the Judiciary for its opinion as to whether Article 150 of the Constitution allows the proclamation of Emergency and suspension of Parliament  to enable the Prime Minister to resolve his political problems.

(Media Statement by DAP MP for Iskandar Puteri Lim Kit Siang in Gelang Patah on Saturday October 24. 2020)

==========================

Yang di Pertuan Agong patut mendapatkan pendapat pihak Kehakiman sama ada Perkara 150 Perlembagaan Persekutuan membenarkan perisytiharan darurat dan penggantungan Parlimen untuk membolehkan Perdana Menteri menyelesaikan masalah politik beliau

Sebelum semalam, tidak ada sesiapun membincangkan mengenai Perkara 150 Perlembagaan Persekutuan mengenai Proklamasi Darurat sebagai penyelesaian wabak Covid-19.

Sebabnya mudah. Hanya Perdana Menteri yang paling terdesak dan lemah sahaja yang akan terfikir untuk menggunakan peruntukan Perkara 150 ini untuk mengisytiharkan darurat bagi melawan wabak Covid-19, memandangkan tidak ada perkara yang kerajaan tidak boleh lakukan sekarang ini untuk melawan wabak ini tanpa perisytiharan darurat.

Setakat semalam, Sabah mencatatkan 6,827 kes aktif Covid-19, diikuti dengan 960 kes di Selangor, 586 di Kedah, dan 372 kes di Pulau Pinang, manakala kesemua negeri-negeri lain mencatatkan kurang daripada 200 kes aktif, dengan Kelantan, Pahang, dan Perlis mencatatkan kurang daripada 10 kes aktif.

Adakah Proklamasi Darurat ini akan hanya digunapakai di Sabah?

Bagaimanakah perisytiharan darurat ini wajar untuk dilaksanakan di Sarawak, Melaka, Johor, Putrajaya, Terengganu, Kelantan, Pahang, dan Perlis sedangkan ke semua negeri-negeri ini mencatatkan kurang daripada 100 kes aktif Covid-19?

Adakah kerajaan telah hilang kawalan terhadap wabak Covid-19 di Kedah, Pulau Pinang, Kuala Lumpur, Perak, dan Negeri Sembilan sehingga ia merasakan wajar untuk mengisytiharkan darurat di bawah peruntukan Perkara 150 Perlembagaan Persekutuan di negeri-negeri ini?

Ya, terdapat keperluan untuk satu tindakan yang lebih berkesan terhadap gelombang ketiga wabak Covid-19 ini, dan apa yang kita perlukan segera adalah untuk membentuk satu kempen dan pendekatan yang melibatkan “keseluruhan kerajaan” dan “keseluruhan masyarakat” dalam melawan gelombang ketiga wabak ini.

Adakah proklamasi darurat dan penggantungan Parlimen ini akan membentuk usaha melibatkan “keseluruhan kerajaan” dan “keseluruhan masyarakat” ini?

Saya berani katakan, yang perkara berlawanan yang akan berlaku, memandangkan rakyat akan dapat melihat individu yang telah merendah-rendahkan usaha melibatkan “keseluruhan kerajaan” dan “keseluruhan masyarakat” adalah tidak lain tidak bukan daripada para menteri dan pemimpin Perikatan Nasional sendiri.

Tambahan lagi, mengapakah Parlimen perlu digantung dalam proklamasi darurat untuk melawan wabak Covid-19?

Adakah Kabinet telah membentangkan pilihan untuk mengisytiharkan darurat tanpa menggantung Parlimen kepada Yang di Pertuan Agong?

Dan adakah Malaysia akan mengisytiharkan darurat setiap kali berlakunya gelombang baharu penularan wabak Covid-19?

Mungkin Seri Paduka Baginda Yang di Pertuan Agong patut mendapatkan pendapat pihak Kehakiman, sama ada Perkara 150 Perlembagaan Persekutuan membenarkan perisytiharan darurat dan penggantungan Parlimen bagi membolehkan Perdana Menteri untuk menyelesaikan masalah politik beliau.

(Kenyataan Media Ahli Parlimen DAP Iskandar Puteri Lim Kit Siang di Gelang Patah pada hari Sabtu, 24 Oktober 2020)

                This entry was posted on Saturday, 24 October 2020, 8:41 am and is filed under
COVID-19
,
Muhyiddin Yassin
,
Parliament
. You can follow any responses to this entry through
RSS 2.0
.


Constitutional monarchy proves to be an important bulwark of parliamentary democracy in Malaysia

(Tatal ke bawah untuk kenyataan versi BM)

Malaysians from all walks of life thank the Yang di Pertuan Agong Sultan Abdullah Sultan Ahmad Shah for deciding not to declare a state of emergency after a special meeting with Malay Rulers today.

The system of constitutional monarchy has proven that it is an important bulwark of parliamentary democracy in Malaysia.

All Malaysians, especially the 221 Members of Parliament, must now unite to forge an “all-of-government” and “whole-of society” war against the third wave of the Covid-19 epidemic in Malaysia.

The latest report, showing a reduction of 465 Covid-19 infections  (yesterday’s reported 823 Covid-19 cases as compared to 1,288 cases the previous day) should be an encouragement to frontliners and all Malaysians to redouble their efforts to flatten the curve of the third wave of the Covid-19 pandemic in Malaysia.

Special attention must be given to Sabah as it is the epicentre of the third wave of the Covid-19 pandemic.

All MPs must be single-minded to ensure that we must save lives and livelihoods in this “once-in-a-century” catastrophe of the Covid-19 pandemic.

Media comment by DAP MP for Iskandar Puteri Lim Kit Siang in Gelang Patah on Sunday, 25th October 2020.

Raja berpelembagaan terus kekal sebagai benteng utama mempertahankan demokrasi berparlimen di Malaysia

Rakyat Malaysia daripada pelbagai latar belakang berterima kasih kepada Seri Paduka Baginda Yang di Pertuan Agong Al-Sultan Abdullah Sultan Ahmad Shah kerana memutuskan untuk tidak mengisytiharkan darurat selepas mesyuarat khas Majlis Raja-Raja hari ini.

Sistem raja berpelembagaan kita terbukti sebagai satu benteng utama mempertahankan sistem demokrasi berparlimen di Malaysia.

Semua rakyat Malaysia, terutamanya 221 Ahli Parlimen, perlu bersatu padu untuk membentuk usaha yang melibatkan “keseluruhan kerajaan” dan “keseluruhan masyarakat” untuk memerangi gelombang ketiga wabak Covid-19 di Malaysia.

Laporan terkini menunjukkan penurunan 465 kes jangkitan Covid-19 (sejumlah 823 kes untuk hari ini berbanding dengan 1,288 kes semalam) yang sepatutnya menjadi berita yang memberansangkan terutamanya para petugas barisan hadapan, dan seluruh rakyat Malaysia, untuk menggandakan usaha kita semua dalam mendatarkan lekuk penularan gelombang ketiga wabak Covid-19 di Malaysia.

Perhatian khusus perlu diberikan kepada Sabah yang kini menjadi pusat penularan utama wabak ini.

Semua Ahli-ahli Parlimen perlu fokus kepada usaha untuk menyelamatkan nyawa dan kehidupan dalam berhadapan dengan bencana wabak Covid-19 “sekali dalam seabad” ini.

Komen Media Ahli Parlimen DAP Iskandar Puteri Lim Kit Siang di Gelang Patah pada hari Ahad 25 Oktober 2020

                This entry was posted on Sunday, 25 October 2020, 7:42 pm and is filed under
Constitution
,
COVID-19
,
democracy
. You can follow any responses to this entry through
RSS 2.0
.