medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
CXXXI.  Ad abbatem et monachos Beccenses.   (Anno 1146, Dec. 10.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 682.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis LEARDO, abbati Beccensi ejusque fratribus, salutem et apostolicam benedictionem.

Officii nostri nos hortatur auctoritas ut quos erga sanctam Romanam Ecclesiam, et nos ipsos devotiores esse cognoscimus propensius diligamus et suam eis justitiam sedis apostolicae munimine confirmemus. Hujus rei gratia, dilecti in Domino filii, venerabilis fratris nostri Rotrodi Ebroicensis episcopi precibus inclinati, vestris justis postulationibus gratum impertimur assensum, et possessionem ecclesiae Sanctae Trinitatis de Bellomonte cum omnibus pertinentiis suis a venerabili fratre nostro H. Rothomagensi archiepiscopo canonice vobis adjudicatam auctoritate vobis apostolica confirmamus et praesentis scripti munimine roboramus. Salvis nimirum praebendis canonicorum superstitum. Si quis autem, hanc nostrae confirmationis paginam sciens, contra eam venire tentaverit, secundo tertiove commonitus, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, atque indignationem Dei omnipotentis et beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus incurrat. Data Viterbii, IV Idus Decemb.
CXXXIV.  Ad T[heobaldum] episcopum Veronensem.--Monet ut excommunicationem in canonicorum hostes editam a presbyteris Runchensibus et aliis observari jubeat.   (Anno 1146, Dec. 23.) [UGHELLI,  Italia sacra,  V, 785.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri T. Veronen. episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Memoriter te credimus retinere, quod excommunicationem in persecutores Veronensis Ecclesiae, et interdictum civitatis a te canonice promulgatum sedis apostolicae auctoritate firmavimus, et firmiter teneri praecepimus. Sed, sicut accepimus, ipsum interdictum et excommunicatio nec a presbyteris de Runcho, nec a multis aliis servatur. Quia igitur parum proderit sacrilegos interdicere, vel excommunicare, si sententia observata non fuerit, per apostolica tibi scripta mandamus, atque praecipimus quatenus illud, et illam etiam quam in presbyteros de Runcho pro contemptu et inobedientia canonice promulgasti, usque ad condignam satisfactionem observari firmiter facias. De aliis quoque presbyteris qui eam observare contempserunt, secundum institutionem canonum nihilominus justitiam facias, et Odel. et Saccetum et Eleazamur ab infestatione canonicorum cessare ecclesiastica censura coerceas. Tu quoque eorumdem fratrum tuorum pro debito tui officii paci et tranquillitati studiose provideas. Dat. Viterbii, X Kal. Januar.
CXXXV.  Ad L[otharium] episcopum Vicentinum.--Ut de archipresbytero S. Bonifacii, qui excommunicatis communicaverit, poenas capiat.   (Anno 1146, Dec. 23.) [UGHELLI,  Italia sacra,  V, p. 786.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri L. Vicentino episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Perlatus est clamor ad aures nostras, quod archipresbyter S. Bonifacii quibusdam malefactoribus, pro damnis et injuriis Veronen. Ecclesiae illatis excommunicatis, communicare praesumit, et uni etiam ex ipsis temerario ausu crucem imposuit, in quo quantum deliquerit fraternitati tuae non credimus esse incognitum. Quocirca per apostolica tibi scripta mandamus atque praecipimus, quatenus talem de ipso archipresbytero justitiam facias, ut ipse praesumptionis suae dignam sentiat ultionem, et alii suae correctionis exemplo similia timeant perpetrare. Dat. Viterbii, X Kal. Jan
CXLI.  Eberhardo episcopo Bambergensi jus pallii aliaque privilegia concedit.   (Anno 1146, Dec. 31.) [USSERMAN,  Episcop. Bamberg,  Prob., 103.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus . . . . EBERHARDO Babenbergensi episcopo ejusque successoribus canonice substituendis, in perpetuum.

Cum universis sanctae Ecclesiae filiis debitores ex injuncto nobis a Deo apostolatus officio existamus, illis tamen locis atque personis propensiori nos convenit charitatis studio imminere, quae ad sedem apostolicam noscuntur specialius pertinere. Hujus rei gratia, venerabilis frater Eberharde episcope, quem. . . ordinationibus clericorum, etc., ut in privilegio Innocentii II, dat. an. 1139, Oct. 20 . In festivitate beati Heinrici regis, cujus corpus in eadem ecclesia requiescere creditur. Cujus profecto pallii. . . . equitare, ut loco cit. Datum Viterbii per manum Guidonis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi card. et cancell., II Kal. Jan., indict. X, Incarnat. Dominicae ann. 1146, pontificatus vero domini Eugenii III pp. ann. II.

Notes: (Patrol. CLXXIX, sub num. 420)
CXLII.  Conrado Romanorum regi Henricum Moraviensem episcopum remittit et commendat.   (Anno 1146, Dec. 31.) [BOCZEK,  Cod. diplom. Morav.,  I, 238.]
Author: Eugenius III
Date:  [Eberhardo]

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo in Christo filio CONRADO, illustri Romanorum regi, salutem et apostolicam benedictionem.

Pro dilecto filio nostro C. Babenbergensi electo, nobilitatis tuae et multorum religiosorum ac discretorum virorum litteras et preces recepimus et diligenter attendimus. Et quamvis Babenbergensem Ecclesiam tanquam specialem sedis apostolicae filiam et personam ipsam pro scientia et honestate sua plurimum diligamus, vestris precibus tamen et personae commendationibus incitati, Spiritus sancti gratia invocata propriis tanquam beati Petri manibus in ejusdem ecclesiae episcopum consecravimus, atque his, quae de dignitate ecclesiae suae a praedecessoribus nostris statuta sunt, innovatis, ipsum cum gratia sedis apostolicae et litterarum nostrarum prosecutione ad ecclesiam suam remisimus. De duce vero Polonico, unde similiter preces tuas recepimus, dilectionem tuam scire volumus quod nos proxima mediante XL ipsius nuntios exspectamus. Et si tunc venerint, nos rei veritate diligentius inquisita, quod cum honore Dei facere potuerimus pro amore tuo libenter faciemus, sicut qui personam tuam, tanquam specialem B. Petri militem, vera in Domino charitate diligimus et preces tuas secundum Deum volumus exaudire. Praeterea venerabilem fratrem nostrum Heinricum, Moraviensem episcopum pro ipsius religione et honestate et sua etiam commendatione paterna benignitate recipimus. Et quamvis ipsum tanquam religiosum et Deo amabilem virum nobiscum aliquandiu in maximo honore et dilectione libentissime teneremus, tamen quoniam tibi necessarium novimus, ipsum tuae nobilitati duximus remittendum. Versa itaque vice eum dilectioni tuae propensius commendamus. Rogamus ut eum pro nostro amore de charo chariorem habeas, et ipsius salubribus admonitionibus humiliter acquiescas. Datum Viterbii, II Kalend. Januarii.
CXLVI.  Ad Guillelmum Nivernensem comitem.--Ut Vizeliacenses monachos et burgenses, pro facienda seu recipienda justitia, Vizeliaco exire non compellat.   (Anno 1145-47.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 649.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio GUILLELMO Nivernensi comiti, salutem et apostolicam benedictionem.

Venerabilia loca, et religiosae personae, quae suam in Deo obsequio intentionem fixerunt, nullis debent gravaminibus concuti, nullis molestiis agitari. Accepimus autem, unde valde miramur, quod dilectos filios nostros, Pontium abbatem, et fratres Vizeliacensis monasterii, atque ipsorum burgenses, contra privilegiorum apostolicae sedis statuta, pro facienda seu recipienda justitia extra Vizeliacum exire compellas. Quod tanto gravius ferimus, quanto monasterium ipsum ad sedem apostolicam specialius pertinet, et ad ejus defensionem et patrocinium proprie spectare videtur. Te ergo indignum est, et ab industria catholicorum principum penitus alienum, ut sacrosanctae R. ecclesiae statuta temere ab aliquo dissolvantur, cujus privilegia divinitus radicata evelli nullatenus possunt. Per praesentia scripta nobilitati tuae mandamus, quatenus de caetero, neque abbatem, neque monachos praedicti monasterii, sive ipsorum burgenses, pro supradictis causis extra Vizellacum egredi cogas. Quod si monitis et mandatis nostris obedire neglexeris, dissimulare non poterimus, quin B. Petri injuriam pro nostri officii debito vindicemus.
CXLVII.  Ad eumdem.--Ut cesset ab infestatione Vizeliacensium.   (Anno 1145-47.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 650.]
Author: Eugenius III
Date:  [Samsonis] [Guillenci] [Bernardi]

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio nobili viro GUILLELMO Nivernensi comiti, salutem et apostolicam benedictionem.

Quanta devotione pater tuus apostolicae sedi semper adhaeserit, et quae ad eam pertinere noverat, quam studiose dilexerit, et fovere ac manutenere curaverit, notitiam tuam latere non debet. Propterea B. Petrus eum, dum vixit, honoravit, provexit, et ampliavit terris, atque circa finem hujus labentis vitae in consortio sanctorum virorum susceptum, reseratis ei regni coelestis januis, cum sanctis agminibus in aeterno palatio feliciter, sicut credimus, collocavit. Praedecessores etiam nostri ipsum affectione debita dilexerunt, et in suis necessitatibus efficaciter adjuverunt. Nos quoque temporibus nostris personam et domum tuam, sicut specialem B. Petri familiam, paterna benignitate dileximus, honoravimus: et semper idipsum facere, ductore Deo, praeoptamus, si tu parentum vestigiis inhaerendo, matrem tuam sanctam Romanam Ecclesiam devotione amaveris, et quae ad eam pertinent fovere ac manutenere curaveris. Miramur autem quod, sicut ex conquestione dilecti filii nostri Pontii Vizeliacensis abbatis didicimus, antiquam libertatem ipsius monasterii, quod utique ad proprium jus B. Petri ab ipso fundationis exordio indubitanter noscitur pertinere, conaris infringere, et novas consuetudines ac indebitas exactiones eidem filio nostro abbati moliris imponere. Non considerans tantorum et tam sanctorum apostolicorum anathematis sententiam, quae sicut in eorum privilegiis declaratur, in perturbatores ejusdem coenobii promulgata esse dignoscitur. Quia ergo locus ipse sub B. Petri tutela et nostra defensione specialiter consistere cernitur, et diminutionem libertatis, seu immunitatis ipsius pati nec possumus, nec debemus: per praesentia scripta nobilitati tuae mandamus, quatenus ipsum monasterium in sua libertate dimittas, et ab infestatione praedicti filii nostri Pontii ejusdem loci abbatis, pro B. Petri et nostra reverentia, omnino abstineas. Quod si ab impetitione tua cessare nolueris, nos quantum aequitatis jus exigit, tibi offerimus, et in praesentia dilecti filii nostri I., apostolicae sedis legati, qui per partes illas praestante Domino est in proximo rediturus, memoratum filium nostrum Pontium abbatem super causa ipsa tecum stare ad justitiam volumus: vel si forte idem legatus nimium, quod minime credimus, reditum suum distulerit, in conspectu venerabilium fratrum nostrorum S. Remensis archiepiscopi, G. Lingonensis episcopi, atque charissimi filii nostri B. Claraevallensis abbatis, idem negotium discuti volumus, et mediante justitia diffiniri. Si vero neque hoc facere, neque ab infestatione ipsius abbatis, et fratrum inibi Domino militantium, cessare volueris, tolerare non poterimus, quin B. Petri patrimonium tueamur, et ab indebita oppressione tua praefatum monasterium tam per nos quam per fideles Ecclesiae liberemus.
CXLVIII.  Ad Ludovicum Francorum regem.--De eodem argumento.   (Anno 1145-47.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 651.]
Author: Eugenius III
Date:  [Guillelmus] [Samsonis] [Guillenci] [Bernardi]

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo in Christo filio LUDOVICO illustri Francorum regi, salutem et apostolicam benedictionem.

Summum in regibus bonum est justitiam colere Dei ecclesias in suo jure devotione debita custodire atque diligere, et in subjectos non sinere quod potestatis est fieri, sed quod aequum est, custodiri. Monasterium Vizeliacense quam proprie, quam specialiter a suae fundationis exordio ad apostolicam sedem pertineat, et quanta cura in suae libertatis et immunitatis integritate a Romanis pontificibus, sive regibus, et aliis principibus, eidem loco indultae, usque ad tempora nostra per studium et exactam diligentiam praedecessorum nostrorum, et parentum tuorum custoditum sit, ejusdem loci status incolumis evidenter ostendit, et tam vicini quam longe positi recognoscunt. Nunc autem nobilis vir G. Nivernensium comes a vestigiis parentum suorum declinans, libertatem ipsius conatur infringere, et novas consuetudines atque indebitas exactiones dilecto filio nostro Pontio ejusdem loci abbati molitur imponere, non attendens anathematis sententiam quae in perturbatores, seu infestatores ejusdem coenobii, a tot et tam sanctis pontificibus Romanis, sicut in eorum privilegiis declaratur, promulgata esse dignoscitur. Quia ergo locus ipse juris B. Petri et sub ejus tutela et nostra defensione indubitanter consistere cernitur, atque diminutionem ipsius justitiae pati non possumus, nec debemus, per apostolica scripta nobilitati tuae mandamus, quatenus praedictum comitem ab inquietatione ipsius monasterii desistere facias, et in sua libertate dimittere. Quod si ab impetitione sua cessare noluerit, nos, quantum aequitatis jus exigit, ei offerimus, et in praesentia dilecti filii nostri l., apostolicae sedis legati, qui per partes illas, praestante Domino, est in proximo rediturus, memoratum filium nostrum Pontium abbatem super causa ipsa stare ad justitiam volumus. Vel si forte idem legatus nimium, quod minime credimus, reditum suum distulerit, in conspectu venerabilium fratrum nostrorum S. Remensis archiepiscopi, G. Lingonensis episcopi, atque charissimi filii nostri B. Claraevallensis abbatis, idem in negotium discuti volumus, et mediante justitia diffiniri. Si vero antedictus comes, neque hoc facere, neque ab infestatione ipsius abbatis et fratrum inibi Deo militantium cessare noluerit, nobis necessitas imminebit, ut beati Petri patrimonium tueamur, et ab indebita oppressione ipsius comitis, antefatum monasterium tam per nos, quam per fideles Ecclesiae liberemus. Ideoque, quoniam per excellentiorem ac devotiorem Ecclesiae fidelem ac defensorem non possumus, tuae industriae studium rogando attentius incitamus, ut ipsum comitem a tanta praesumptione firmiter revoces, et omnino prohibeas.
CXLIX.  Ad eumdem.--De eodem argumento.   (Anno 1145-47.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 651.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo in Christo filio LUDOVICO illustri Francorum regi, salutem et apostolicam benedictionem.

Pro sinceri amoris et paternae affectionis praerogativa quam litteris et viva voce tibi frequenter ostendimus, si aliquando super aliquibus causis strenuitatem tuam nos rogare contingat, nostras, imo B. Petri preces in nobis debes attentius exaudire. Sed cum pro vexatione, quam Nivernensium comes Vizeliacensi monasterio contra Deum et omnem justitiam praesumptione tyrannica inferre dignoscitur, nobilitati tuae scripserimus, postmodum vehementius et atrocius quam antea ipsum monasterium oppressit, afflixit, et cum perfidis burgensibus ipsius loci non destitit impugnare, et proprium allodium et patrimonium ejusdem apostolorum principis, licet in vanum, conatur auferre. Quare autem hoc contigerit, sive quia juxta mandatum nostrum praedictum comitem a tanta praesumptione nolueris, sive neglexeris cohibere, sive idem comes commonitionem et potestatis tuae dominium parvi penderit, ignoramus. Et quoniam tam immoderatam nequitiam dissimulare impunitam non possumus, nec debemus, nobilitati tuae per iterata scripta mandamus, atque attentius exoramus, quatenus antedictum comitem districte commoneas, ut damna quae memorato monasterio intulisse dignoscitur, in integrum emendet, et locum ipsum in pace ac libertate sua dimittat. Quod si aliquam in eodem monasterio justitiam se habere confidit, nos quod justum fuerit, ei faciemus postmodum exhibere. Si vero in sua pertinacia induratus, hoc effectui mancipare contempserit, nos in personam ejus ac burgensium de Vizeliaco, excommunicationis sententiam sine appellationis remedio proferri praecepimus, et in tota terra ipsius praeter baptisterium puerorum, et morientium poenitentias, omnia divina officia prohiberi. Quocirca praesentium auctoritate mandamus, ut ex tunc ab eo tanquam ab excommunicato abstineas, et burgenses ipsos ab omnibus feriis regni tui sub banno tuo penitus prohibens, et quibuscunque inveniri potuerint, capi, et rebus suis spoliari, sicut perjuros et Ecclesiae turbatores, justitiae zelo praecipias.
CL.  Ad eumdem--De eodem argumento.   (Anno 1145-47.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 652.]
Author: Eugenius III

Per alia scripta nobilitati tuae mandavimus, quatenus Nivernensem comitem ab infestatione Vizeliacensis Ecclesiae, quae ad jus B. Petri specialiter pertinet, attentius cohiberes. Et ecce, quod sine grandi mentis afflictione non dicimus, nescimus an eum exinde magnificentia tua convenire neglexerit, an ipse noluerit jussioni tuae parere. Postquam nos propter hoc tibi nostra scripta transmisimus, idem comes durius est eamdem Ecclesiam insecutus, et nunc per se, nunc per eos qui sub ejus ditione consistunt, fratres inibi ad Dei servitium commorantes et terrere minis, et fatigare injuriis non desistit. Sane omni nostra commonitione cessante, tam illi, quam universis Ecclesiis, quae in terra tibi a Deo commissa consistunt, deberes esse praesidio, et a pravorum incursibus, maxime autem eorum qui tuis praeceptionibus acquiescunt, eas studiosius defensare. Nunc autem petitionibus et precibus nostris adhibitis, Ecclesiam ipsam non videmus ab ejus inquietationibus liberatam. Quocirca magnificentiam tuam apostolicis litteris et precibus admonemus, quatenus, sicut de nostra dilectione confidis, ita eumdem comitem ab infestatione Vizeliacensis Ecclesiae ac bonorum ejus districte cohibeas, et homines suos eum facias attentius commonere. Porro si aliquid sibi adversus ipsam Ecclesiam, aut res ejus credit juste competere, nos, ad quos provisio et regimen Ecclesiae ejusdem specialiter pertinet, si postulaverit, aequitate media per nos aut delegatos judices curabimus exhibere.
CLI.  Ad Odonem Burgundiae ducem.--De eodem argumento.   (Anno 1145-47.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 653.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo filio nobili viro ODONI Burgundiae duci, salutem et apostolicam benedictionem.

Ad industriam catholicorum principum spectare dignoscitur venerabilia et Deo dicata loca affectione debita fovere, et a pravorum hominum incursibus defensare. Vizeliacense monasterium Beatae Mariae Magdalenae quam proprie, quam specialiter ad jus beati Petri pertineat, et quod a suae fundationis exordio sub apostolicae sedis tutela commissum sit, tam vicini quam longe positi recognoscunt. Ideoque de tua nobilitate plurimum confidentes, idem monasterium, et quae ad ipsum pertinent, strenuitati tuae duximus attentius commendandum, per praesentia scripta rogantes, quatenus locum ipsum devotionis intuitu diligas, protegas, et ab eorum infestationibus, qui antiquam ejus libertatem nituntur infringere vel turbare, pro beati Petri et nostra reverentia manuteneas et defendas. Idem scribimus Archimbaldo de Burbono, et comiti Theobaldo.
CLIII.  Monasterii Vivensis possessiones et privilegia confirmat.   (Anno 1147, Jan. 13.) [MURATORI,  Antiq. Ital.  III, 233.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis RUSTICO priori de Vivo, ejusdemque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.

Piae postulatio voluntatis effectu debet, etc. Monasterium de Vivo, in quo divino vacatis servitio, praesentis scripti pagina communimus. Statuentes ut quascunque possessiones, etc. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Monasterium videlicet Sancti Petri in Campo; monasterium Sancti Benedicti de Mojano; monasterium Sancti Petri in Arnano, cum omnibus bonis et possessionibus suis, quemadmodum a fratre nostro Martino Clusino episcopo ad reformandam religionem vobis canonice concessa sunt, et scripto suo firmata. Quia vero monachi et religiosi viri de aliorum fidelium eleemosynis atque beneficentia debent vivere, auctoritate apostolica constituimus, ut de laboribus, quos propriis manibus, sumptibusque colligitis, alicui dare decimas non cogamini. Mansuro quoque in perpetuum per Dei gratiam decreto sancimus, ut clericos vel laicos e saeculo fugientes, dummodo nulli conditioni teneantur obnoxii, postulata ab episcopis suis licentia, ad conversionem suscipiendi, eisque monasticae professionis habitum tribuendi facultatem liberam habeatis, absque aliquorum contradictione sive molestia. Sicque ab omnium hominum infestationibus expediti, omnipotentis Dei servitio libere et absque molestia insistatis. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum, etc., salva apostolica auctoritate et Clusini episcopi canonica justitia. Si qua igitur, etc. Ego Eugenius Catholicae Ecclesiae episcopus subscripsi. Ego Theodewinus Sanctae Rufinae episcopus subscripsi. Ego Albericus Ostiensis episcopus subscripsi. Ego Ismarus Tusculanus episcopus subscripsi. Ego Hubaldus presbyter cardinalis titulo Sanctorum Joannis et Pauli subscripsi. Ego Guido presbyter cardinalis titulo Sancti Laurentii in Damaso subscripsi. Ego Oddo diaconus cardinalis Sancti Georgii ad Velum Aureum subscripsi. Ego Octavianus diaconus cardinalis Sancti Nicolai in Carcere Tuliano subscripsi. Ego Guido diaconus cardinalis Sanctae Mariae in Porticu subscripsi. Ego Jacintus diaconus cardinalis Sanctae Mariae in Cosmedin subscripsi. Datum apud Marturam per manum Guidonis sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, Idibus Januariis, indictione X, Incarnationis Domini nostri Jesu Christi anno 1146, pontificatus vero domni Eugenii tertii papae anno II.