medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
CCLIII.  Ecclesiae Sanctae Opportunae Parisiensis protectionem suscipit, bonaque confirmat.   (Laterani, Maii 12.) [FÉLIBIEN,  Hist. de Paris,  III, 33.]
Author: Adrianus IV

ADRIANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis canonicis Sanctae Opportunae, tam praesentibus quam futuris, canonice substituendis, in perpetuum.

Piae postulatio voluntatis effectu debet prosequente compleri, ut et devotionis sinceritas laudabiliter enitescat, et utilitas postulata vires indubitanter assumat. Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et praefatam ecclesiam, in qua divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia impraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, aut aliis justis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Ecclesiam SS. Innocentium, et aquosam terram quam Mariscos vocant juxta civitatem Parisius consistentem, quam bonae memoriae Theobaldus quondam Parisiensis episcopus, et charissimus filius noster Ludovicus illustris rex Francorum vobis et ecclesiae vestrae confirmasse, ac suis scriptis roborasse noscuntur; capiceriam quoque ipsius ecclesiae, sicut idem episcopus vobis eam rationabiliter adjudicavit, auctoritate apostolica confirmamus. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatam ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut aliquibus vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione ac sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva in omnibus apostolicae sedis auctoritate, et dioecesani episcopi canonica justitia. Si qua igitur in futurum, etc. Cunctis autem eidem loco, etc. Ego Adrianus, catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Gregorius, Sabiniensis episcopus. Ego Hubaldus, Ostiensis episcopus. Ego Julius, Praenestinus episcopus. Ego Bernardus, Portuensis et Sanctae Rufinae episcopus. Ego Hubaldus, presbyter cardinalis tituli Sanctae Crucis in Jerusalem. Ego Astaldus, presbyter cardinalis tituli Sanctae Priscae. Ego Joannes, presbyter cardinalis tituli Sanctorum Silvestri et Martini. Ego Bonadies, presbyter cardinalis tituli Sancti Chrysogoni. Ego Hildebrandus, presbyter cardinalis basilicae XII Apostolorum. Ego Odo, diaconus cardinalis Sancti Georgii ad Velum aureum. Ego Hyacinthus, diaconus cardinalis Sanctae Mariae in Cosmedin. Ego Arditio, diaconus cardinalis Sancti Theodori. Ego Boso, diaconus cardinalis SS. Cosmae et Damiani. Ego Petrus, diaconus cardinalis Sancti Eustachii juxta templum Agrippae. Ego Raymundus, diaconus cardinalis Sanctae Mariae in Via Lata. Datum Laterani per manum Hermanni, domni papae subdiaconi et scriptoris, IV Idus Maii, Incarnationis Dominicae anno 1159, indictione VII, pontificatus vero domni Adriani papae IV, anno V.
CCLV.  Ecclesiae Ultrajectensis protectionem suscipit bonaque confirmat.   (Anagniae, Junii 28.) [MIERIS,  Charterboek,  I, 107.]
Author: Adrianus IV

ADRIANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri GODEFRIDO Trajectensi episcopo ejusque successoribus canonice substituendis, in perpetuam memoriam.

Cum ex injuncto nobis a Deo apostolatus officio quo cunctis Dei fidelibus, auctore Domino, praeeminemus, singulorum paci et tranquillitati debeamus intendere, praesertim pro illorum quiete nos oportet esse sollicitos, qui pastorali dignitate sunt praediti, et ad officium pontificale promoti. Nisi enim nos eorum utilitatibus intendentes, ipsorum dignitates et jura in quantum, Deo permittente, possumus integra conservamus et auctoritate apostolica eos ab iniquorum incursibus defendamus, de illorum salute non vere poterant esse solliciti, qui sibi ad regendum sunt, Domino disponente, commissi. Hujus itaque considerationis intuitu, venerabilis in Christo frater episcope, provocati tuis justis postulationibus gratum impertimur assensum, et praefatam ecclesiam Trajectensem, cui, Deo auctore, praeesse dignosceris, injuncti nobis a Deo apostolatus officii debitum persequentes, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia impraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus, et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Comitatum Frisiae, castrum Enforde , et terram de Drentem, nonam decimam in Hollandia, curtem Valkenbarge, Grutem in Trajecto, et Marescalkerwerth et Coppelwetse, castrum Benthem, Bruel de Voluho, Biddebueroke , ecclesias beati Martini, sitas in Hollandia, quae ad tuum jus pertinere noscuntur. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatam ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione ac sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva in omnibus sedis apostolicae auctoritate. Si qua igitur, etc. Ego Adrianus, catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Hubaldus, presb. card. tit. S. Crucis in Jerusalem. Ego Hubaldus, Ostiensis episcopus. Ego Bernardus, Portuensis episcopus et Sanctae Rufinae. Ego Galterius, Albanensis episcopus. Ego Ardicio, diaconus cardinalis tit. Sancti Theodori. Ego Boso, diac. card. tit. Sanctorum Cosmae et Damiani. Ego Petrus, diaconus card. S. Eustachii. Ego Hildebrandus, presbyter cardinalis basilicae XII Apostolorum. Datum Anagniae per manum Rolandi, sanctae Romanae Ecclesiae presbyteri cardinalis et cancellarii, IV Kal. Julii, indictione VII, Incarnationis Dominicae anno 1159, pontificatus vero domni Adriani papae IV anno v. Ex archiv. Hannon. pag. 142, verso.

Notes: (v. l. Euforde) (v. l. Mareskalkerwetdh et
Coppelwethe) (Biddelmerbroke)
CCLVII.  Monasterii Reichersbergensis protectionem suscipit, bonaque confirmat.   (Anagniae, Aug. 16.) [HUND.,  Metropol. Salisburg.,  III, 238.]
Author: Adrianus IV

ADRIANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio GERHOHO praeposito Richerspergensis Ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.

Effectum justa postulantibus indulgere, et vigor aequitatis, et ordo exigit rationis. Eapropter, dilecte in Domino fili Gerhohe, petitioni tuae gratum impertientes assensum, ecclesiam ipsam cum omnibus bonis, quae impraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus. Specialiter autem Munsture ac Steine, cum omnibus pertinentiis suis eidem ecclesiae, sicut ea venerabilis frater noster Eberhardus Bambergensis episcopus in concambium rationabiliter dedisse cognoscitur, et parochiam de Munsture, quae venerabilis frater noster Conradus Pataviensis episcopus rationabili providentia Ecclesiae Richerspergensi concessit, auctoritate apostolica confirmamus, et praesentis scripti patrocinio communimus. Sepulturam quoque ipsius loci liberam esse concedimus, ut eorum devotioni et extremae voluntati, qui se illic sepeliri deliberaverint, nisi forte excommunicati vel interdicti sint, nullus obsistat, salva tamen justitia parochialium ecclesiarum de quibus mortuorum corpora assumuntur. Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostrae protectionis, confirmationis et concessionis infringere, aut ei aliquatenus contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, et secundo tertiove commonitus reatum suum digna satisfactione non eemndaverit, indignationem omnipotentis Dei, et BB. Petri et Pauli apostolorum ejus, se noverit incursurum, et excommunicationis vinculo innodandum. Dat. Anagniae, XVII Kal. Septemb.
CCLVIII.  (Laterani, Mart. 19.) [PERTZ,  Archiv.,  IV, 428,]
Author: Adrianus IV
Date:  [ al. posset]

H Trevirensi, A Moguntino, F Coloniensi et omnibus suffraganeis corum scribit « necessariam esse divisionem spiritus et animae inter se et regem cujus pars sit extra haereditatem domini; schisma enim, quod adversus sese commoverit, redundaturum in caput ejus. » Ipse enim, inquit, in primo introitu suo, dum nos de promotione per ducem Saxoniae et per vos duos metropolitanos Trevirensem et felicis memoriae Coloniensem convenisset, quidquid promisit, vos scitis si persolvit, imo totam Urbem adversus nos concitavit, quia sanguinem Romanorum, quem abunde in nos fudit, cervici nostrae imposuit; publice feriemus eum anathemate; ecce plus Jeroboam hic, jugum iniquitatis suae conatur vobis imponere et vos in ruinam damnationis suae trahere;--Jactitat se parem nobis, quasi potestas nostra in solo suo angulo, videlicet in Teutonico regno, et non in aliis regnis aeque timeatur, amplectatur, diligatur.--Nonne translatum est imperium a regno Graecorum in Alemannos, ut rex Teutonicorum non antequam ab apostolico consecraretur, imperator vocaretur; notate verba: ante consecrationem solummodo rex, post consecrationem vero Augustus et imperator; unde ergo habet imperium nisi a nobis? per nos imperat.--Iste dicit nos de camera regni Viterbam in novam Romam et apostolicam transtulisse sedem cum tota nostrae auctoritati Apulia spectet et non suae; divisum itaque habemus nos cis Alpes, ille trans Alpes.--Nonne habet sedem suam Aquis in Arduenna, sicut et nos Romae; quanto Roma dignior et major quam Aquisgrani, tanto apostolicus major et dignior est vestro rege?--Nonne poterimus imperium referre de Teutonico in Graecum?--Quid gloriatur rex vester, quasi posset imperium revocare ab exteris nationibus, cum vix aliquem de principibus suis possit armis compescere; nunquid imperatores Teutonici potuerunt evellere Rucherum de Sicilia sive de Calabria et Apulia? nunquid poterit iste eruere eadem, de quo vera poesis est: Parturiunt montes, nascetur ridiculus mus. de manibus filii ejus? qualiter constringet Graeciam, dum non potuit subjicere Daciam? dum Frisiam per vim virtutis suae et robur exercitus sui, ducem videlicet Saxoniae et Bavariae non potuit alio anno debellare?--Haec vobis scripsimus ut regem vestrum ad cor revocetis.


Notes: (ilino) (rnoldo) (riderico) (Fridericum) (HORAT., Art. poet., 139.)
EPISTOLAE INTEGRAE CODICIS CAROLINI,  Quorum summam tantummodo Labbeus ex Baronio dederat.   EPISTOLA PRIMA.  Exemplar epistolae ubi Paulus diaconus et electus sanctae Romanae Ecclesiae, significans de transitu Stephani papae per Immonem missae, missum domni Pippini regis.
Author: Paulus I

Domno excellentissimo filio Pippino regi Francorum et patricio Romanorum, Paulus diaconus, et in Dei nomine electus sanctae sedis apostolicae, cum gravi gemitu et immenso moerore cordis.

Innotescimus a Deo protectae excellentiae tuae, potentissime victor rex, Dei vocatione de hac luce ad aeternam requiem esse subtractum sanctae recordationis dominum et germanum meum Stephanum papam. In cujus etiam transitu et ipsi lapides, si dici potest, nobis conflentes lacrymaverunt. In cujus apostolatus ordinem a cuncta populorum caterva mea infelicitas electa est. Et dum haec agerentur, convenit Romam Immo christianissimae excellentiae tuae missus, et cum eo loquentes una cum nostris optimatibus, aptum perspeximus eum hic detineri, donec Dei providentia, sacra apostolica benedictione illustrati fuissemus. Et tunc plenius satisfactus de nostra vel cuncti puritate et dilectione, quam erga tuam benignissimam excellentiam, et cunctam gentem Francorum gerimus, eum ad vos repedandum cum nostris missis apostolicis absolveremus. Quoniam nos pro certo agnoscas, excellentissime, et a Deo protecte noster, post Deum, auxiliator et defensor rex, quod firmi et robusti usque ad animam et sanguinis nostri effusionem in ea fide et dilectione, et charitatis concordia, atque pacis foedere, quae praefatus beatissimae memoriae dominus et germanus meus sanctissimus pontifex vobiscum confirmavit, permanentes, et cum nostro populo permanebimus usque in finem. Unde et indesinenter extensis palmis ad coelum pro vitae incolumitate excellentiae tuae atque dulcissimorum filiorum, et excellentissimae reginae sospitate, Domini Dei nostri exoramus clementiam tuam, ut semper tuum auxilium et firmissima protectio extendatur super nos. Incolumem excellentiam tuam gratia superna custodiat.
EPISTOLA XIII.  Item exemplar epistolae ejusdem papae ad domnum regem Pippinum pro defensione sanctae Dei Ecclesiae, in qua continentur gratiarum actiones et uberrimae benedictiones, pro integritatis orthodoxae fidei observatione.
Author: Paulus I

Domno excellentissimo filio et nostro spiritali compatri Pippino, regi Francorum et patricio Romanorum, Paulus papa.

Dum tanto vestrae sublimissimae excellentiae beneficio, et impenso opitulationis adminiculo, sancta spiritalis mater et peculiaris vestra universalis Dei Ecclesia dignoscitur relevata, quae humana lingua sufficere valeat, ad hujus benignae vestrae operationis merita gratiarum referre actiones? Et licet in hoc humanae considerationis capacitas rependere nequeat, verumtamen ille, qui potens est, omnipotens, et invisibilis Dominus Deus noster, cujus ordinatione vestra regalis potentia confirmata consistit, interventionibus sacri principis apostolorum beati Petri, dignam vobis remunerationem in praesenti vita et in futura beatitudine retribuet, praesertim dum et fortissimus sanctae orthodoxae fidei et venerabilium patrum piae traditionis defensor esse videris, excellentissime fili, et spiritalis compater, et ob haec ipsa, quam venerantur colis, et defendere studes, orthodoxam fidem semper habebis astricem, et profecto coelestis tibi contra adversantium cuneos administrabitur victoria. Interea quoniam magno affectu circa vestram a Deo protectam eximiam excellentiam fervescimus, debitum visitationis et salutationis naviter procuravimus sublimitati vestrae persolvere, eximie fili, et spiritalis compater. Hoc interea vestram meminisse volumus excellentiam, nuper nobis direxisse, quatenus in pacis dilectione cum Desiderio Langobardorum rege conversare studeamus. Quod quidem si ipse excellentissimus in vera dilectione et fide, quam vestrae excellentiae et sanctae Dei Romanae Ecclesiae spopondit, permanserit, utique et nos in charitate firma et stabili pace cum eo permansuri erimus, observantes illud dominicae praeceptionis documentum: Beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur. Hoc itaque innotescimus christianissimae aequitati vestrae, eo quod convenit inter nos et eumdem Langobardorum regem, ut pariter nos in Ravennatium urbe praesentare studeamus ad perficiendas quasdam utilitates spiritalis matris sanctae nostrae Ecclesiae, et pertractandum pro Graecorum malitia, qui quotidie imminent in ipsam Ravennatem ingredi civitatem. Dumque pariter praesentati, quidquid locuti fuerimus, vel rei exegerit meritum, excellentissimae et a Deo protectae eximietati vestrae innotescimus. Orantes de reliquo divinam clementiam ad perfectam exaltationem sanctae Dei Ecclesiae, et orthodoxae fidei defensionem, de aevis et prosperis temporibus excellentissimam Christianitatem vestram, in solio regalis potentiae, cum dulcissima conjuge excellentissima regina, spiritali nostra commatre, atque amantissimis natis conservare et protegere dignetur, tribuens vobis aeterna coelestis patriae gaudia possidenda. Incolumem excellentiam vestram gratia superna custodiat.
EPISTOLA XIV.  Item exemplar epistolae ejusdem papae ad domnum regem Pippinum, in qua continentur benedictiones, et praefatus papa poscens ut dominus rex Pippinus suos missos partibus Romae dirigeret et sibi de salute vel sospitate sua innotesceret, et qualiter in itinere egisset, et quomodo Dominus inimicos ejus in manus ipsius tradidisset, et sub pedibus ejus humiliasset.
Author: Paulus I

Domno excellentissimo et nostro spiritali compatri Pippino, regi Francorum et patricio Romanorum, Paulus papa.

Quoties fidelium Dei spiritualia referuntur studia, protinus audientium mentes ignitae in Dei amore, et mandatis divinis efficiuntur, atque ad supernae considerationis merita amplissime ad laudem Dei proferre, et perennibus temporibus permanenda Scripturae testimoniis tradere, dum vestro concursu et auxilio Ecclesiae Dei exaltatio, et fidei orthodoxae profligatur defensio; pro quo benedictus et laudabilis in omnibus regibus coram Deo et hominibus esse dignosceris, Christianissime rex, et nomen benignitatis tuae exaratum fulget in conspectu divinitatis. Etenim dum hujus evoluto temporis spatio, quo nos nec vestrae sospitatis relationem meruimus suscipere, nec penitus agnoscere, quid circa vos ageretur, vel qualiter in itinere, quo profecti estis, peregistis, nimis anxietatis fervore desiderii nostri affectio in hoc ipsum ad discendum sedulo provocatur, praesertim dum et a nostris vestrisque inimicis adversa nobis de ipsis partibus annuntiantur. Unde desiderium magnum nobis inhaeret vestrae sospitatis gaudia addiscere, et vestris salutaribus profectibus gratulari, et contra inimicorum contritionem agnoscere. Pro quo quaesumus ut certos nos, sicut desideramus, per vestros nuntios de vestra prosperitate et laetitia reddere jubeatis, quoniam vestra salus nostra est prosperitas, et vestra exaltatio nostrum procul dubio est gaudium, et immensa securitas: dignamque ex hoc Dei deprecamur potentiam, ut ipse protector noster et cum ejus angelis dignetur praeexcellentissimam Christianitatem vestram tueri, et gubernare, ut in coelestibus regnis et cum sanctis et electis, qui ab initio mundi placuerunt Deo, multipliciter consequaris mercedem. Optantes quidem ut nos certiores vestra faciat a Deo protecta excellentia, quid erga vos, aut Christianam gentem vestram agere videmini, et quomodo Deus noster vestros ac nostros humiliavit inimicos, et, ut fati sumus, certos nos, sicut desideramus, de vestra prosperitate et laetitia reddere jubeatis. Incolumen excellentiam vestram gratia superna custodiat.
EPISTOLA XVI.  Item exemplar epistolae ejusdem papae ad domnum regem directae pro defensione sanctae Dei Ecclesiae, et de collocutione cum Desiderio rege in urbe Ravenna.
Author: Paulus I

Domno excellentissimo filio et nostro spiritali compatri Pippino regi Francorum et patricio Romanorum, Paulus papa.

Dum tanto vestrae sublimissimae excellentiae beneficio, et impenso opitulationis adminiculo, sancta spiritalis mater et peculiaris vestra universalis Dei Ecclesia dignoscitur relevata, quae humana lingua sufficere valeat ad hujus bona vestrae operationis merita gratiarum referre actiones? Et licet in hoc humanae considerationis capacitas rependere nequeat, verumtamen ille qui potens est, omnipotens et invisibilis Dominus Deus noster, cujus ordinatione vestra regalis potentia confirmata consistit, interventionibus sacris principis apostolorum beati Petri, dignam vobis remunerationem in praesenti vita beatitudine retribuet, praesertim dum et fortissimus suae orthodoxae fidei, et venerabilium patrum piae traditionis defensor esse videris, excellentissime fili, et spiritalis compater, et ob hoc ipsam, quam veneranter colis et defendere studes, orthodoxam fidem, semper habebis adjutricem, et profecto coelestis tibi contra adversantium cuneos administrabitur victoria. Interea quia magno amoris affectu circa vestram a Deo protectam eximiam excellentiam fervescimus, debitum visitationis et salutationis gnaviter procuravimus sublimitati vestrae persolvere, eximie fili et spiritalis compater. Hoc interea vestram meminisse volumus excellentiam, nuper nobis direxisse, quatenus in pacis dilectione cum Desiderio Langobardorum rege conversari studeamus. Quod quidem si ipse excellentissimus vir in vera fide et dilectione, quam vestrae excellentiae et sanctae Dei Romanae Ecclesiae spopondit, permanserit, utique et nos in charitate firma et stabili pace cum eo permansuri erimus, observantes illud dominicae praeceptionis documentum: Beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur. Hoc itaque innotescimus Christianissimae eximietati vestrae, eo quod convenit inter nos et eumdem Langobardorum regem, ut pariter nos in Ravennatium urbe praesentare studeamus ad perficiendas quasdam utilitates spiritalis matris vestrae sanctae nostrae Ecclesiae, et pertractandum pro Graecorum malitia, qui quotidie imminent in ipsam Ravennam ingredi civitatem. Dumque pariter praesentati, quidquid collocuti fuerimus, vel rei exegerit meritum, excellentissimae et a Deo protectae eximietati vestrae innotescemus. Orantes de reliquo divinam clementiam ut ad perfectam exaltationem sanctae Dei Ecclesiae, et orthodoxae fidei defensionem, aevis et prosperis temporibus excellentissimam Christianitatem vestram in solio regalis potentiae, cum dulcissima conjuge, excellentissima regina, spiritali nostra commatre, atque amantissimis natis, conservare et protegere dignetur, tribuens vobis et aeterna coelestis patriae gaudia possidenda. Incolumem excellentiam vestram gratia superna custodiat.
EPISTOLA XVII.  Item exemplar epistolae ejusdem papae ad domnum Pippinum regem directae de monacho quodam Acosma ab Alexandrino patriarcha directo.
Author: Paulus I

Domno excellentissimo filio, et nostro spiritali compatri Pippino, regi Francorum et patricio Romanorum, Paulus papa.

Quia Spiritus sancti gratia praeveniente, cor benignae eximietatis vestrae amor Dei inflammavit, profecto constat, a Deo servate praecellentissime rex, piis te profectibus adhaerere, et dum tantam in vobis cumulatam gratiam conspicimus, omnino nobis et omnibus Christianis fiduciae materia de vobis admissa est, quod ea quae ad cultum Dei et verae fidei orthodoxae observantiam respiciunt toto mentis conatu vos esse operaturos conspicimus. Inter haec vero, sublimissime fili, et spiritalis compater, si quid ad nos pervenerit, libentissime sicut orthodoxo regi et defensori fidei Christianae significamus. Innotescimus quippe, jam absolutis vestris missis, conjunxisse ad nos navigium a partibus Africae, in quo quidam monachus Acosma ab Alexandrino patriarcha cum litteris directus advenit, quarum instar praefulgidae excellentiae vestrae misimus intuendam, ut ea quae nobis pro integritate fidei ab Orientalibus praesulibus et caeteris nationibus diriguntur agnoscatis, et laetetur cor vestrum in hujuscemodi eorum affectu, quae in mandatis Dei habere videntur, quia dum piae considerationis studio mens vestra intenta existit, nimirum oppido gaudere vos credimus, si ea vobis, quae pro integritate fidei pertinent innotescimus, sed ipsa sancta orthodoxa, quam venerando colitis, fides, vos et in praesenti vita longaeviter cum victoria foveat, et aeterna cum sanctis tribuat gaudia possidenda. Incolumem excellentiam vestram gratia superna custodiat.