medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CCCCXVII. FREDERICI IMPERATORIS AD WICMANNUM ARCHIEPISCOPUM MAGDEBURGENSEM.  Commendat ei causam Corbeiensis monasterii adversus episcopum Osnaburgensem.   (Anno 1156.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

FREDERICUS Dei gratia Romanorum imperator Augustus, dilecto suo WICMANNO Magdeburgensi archiepiscopo, gratiam suam et omne bonum.

Serenissimi imperatores, nostri utique praedecessores, divino edocti Spiritu sanxerunt ea, quae ad beatissimae jura spectant Ecclesiae, tanquam ipsam sacrosanctam et religiosam ecclesiam venerabiliter ab omnibus illibatam custodiri, et ea potissimum quae ab imperiali domo ad quodcunque religiosum collegium collata sunt, nulla vi aut dolo aut aliquo temerarii contractus nomine alienari. Horum utique rationabilibus inhaerere vestigiis pietatis nostrae est praepositum, et omnibus Ecclesiis Dei, maximeque his, quae imperiali specialiter ditioni subesse noscuntur, jura et possessiones earum conservare humanitatis nostrae est intentio. Unde quoniam a pontifice almae nostrae urbis Romae judicem te ordinatum esse cognovimus super negotio, quod inter venerabiles principes nostros abbatem Corbeiensem et episcopum Osenbruggensem actitatur, super quibusdam decimis a divae recordationis Ludovico imperatore Augusto Corbeiensi Ecclesiae collatis, sed postea nescio quo alienationis titulo ad episcopatum Osenbruggensem translatis, prudentiam tuam exoratam esse volumus, ut tenore privilegiorum Corbeiensis Ecclesiae diligenter considerato, debitum et optatum finem eidem causae imponas.
EPISTOLA CCCCXVIII. FREDERICI IMPERATORIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Quam prospere cum ipso omnia agantur enarrat.   (Anno 1156.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

FREDERICUS Dei gratia Romanorum imperator Augustus, dilecto suo WIBALDO Corbeiensi abbati, gratiam et omne bonum.

De statu nostrae prosperitatis te tanquam specialem nostrum gaudere non dubitantes, eruditionem tuam scire volumus, quod nos compositis in Burgundia magnifice nostris negotiis, ipsius favente clementia, qui dat salutem regibus, prospero itinere ad partes Rheni sumus reversi, et Natale Domini apud Spiram gloriose celebravimus. Curiam quoque in Purificatione sanctae Mariae pro bono pacis firmando apud Ulmam habituri sumus; qua finita aptatisque illius terrae negotiis, ad inferiores Rheni partes accedere statuimus, ut cornua superbiae eorum, qui manus suas in serenissimum imperium nostrum extendere ausi sunt, in brachio virtutis nostrae ita recidamus, ut filii et nepotes eorum exemplo patrum correcti discant imperio se non opponere, sed ejus mandatis debito honore et reverentia subjacere. Ad quod celeriter peragendum, te tanquam praecordialem nostrum invitamus. Quae in litteris tuis a nostra serenitate expostulasti, pro commodo causae tuae fieri jussimus, ipsi, Deo auctore, injuriam tuam debita severitate suo loco et tempore ulcisci cupientes.
EPISTOLA CCCCXIX. WERNERI EPISCOPI MINDENSIS AD ARCHIEPISCOPUM MAGDEBURGENSEM.  Episcopum Osnabrugensem ad ipsum accedentem, Hildesii remansisse aegrotum.   (Anno 1156.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo domino sanctae Magetheburgensis Ecclesiae archiepiscopo, W. per misericordiam Dei id quod est in Ecclesia Mindensi, assiduas orationes in Domino, cum fideli devotionis obsequio.

Apostolicae sedi omnem reverentiam et vestrae paternitati omne devotionis obsequium exhibere cupientes, divinae miserationi gratias referimus, quod dominus papa adeo vestram probavit experientiam, ut alta et sublimia Ecclesiarum negotia ad vestrae discretionis transmitteret diligentiam. Venerabilis siquidem, frater noster Philippus Osenbruggensis episcopus, vestram ex mandato domini papae aditurus praesentiam, in Mindensi loco apud nos receptus est hospitio, sed in ipso processu itineris magna nimis eum aegritudo occupavit: prius quidem ob magnitudinem infirmitatis suae multas passiones sustinuit, sed ex labore itineris eadem ipsius infirmitas, usque ad defectum corporis ejus excrevit. Eodem itaque venerabili fratre nostro ad Hildenesheimensem civitatem descendente, et nobis vias ejus comitantibus, et usque ad conspectum vestrum ipsum perducere volentibus, tanta nobis ipsius aegritudo innotuit, quod nullatenus procedere potuisset, quem tam immoderata infirmitas ante et in via apprehendisset. Vestram itaque nobis hactenus in omnibus bonis expertam benevolentiam cum omni diligentia deposcimus, quatenus ob hanc necessitatem praenominati domini Philippi episcopi absentiam, intuitu nostrae devotionis et servitii, misericorditer sufferatis, atque personas honorabiles praesentium praesentatores, legationem ipsius ad vestram prudentiam deferentes, misericorditer remittatis, et dilectum dominum Corbeiensem, ut ab hoc verbo desistat, paterne commoneatis.
EPISTOLA CCCCXX. FRIDERICI MONASTERIENSIS EPISCOPI AD WICMANNUM ARCHIEPISCOPUM.  Commendat ei episcopum Osnabrugensem.   (Anno 1156.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Domino WICMANNO archiepiscopo reverendo, FRIDERICUS Monasteriensium humilis minister, intimum servitii et orationis affectum.

Pertulit ad nos dominus Osenburgensis episcopus gravaminis sui causam et condoluimus, tum quia infirmus est et laborare non potest, tum quia Corbeiensis abbas injuriam ei videtur inferre. Eapropter excellentiam vestram commonitam esse cupimus et rogamus obnixius, quatenus eum, tanquam seniorem et coepiscopum manuteneatis, et nullam omnino ei injuriam fieri sinatis. Perspicuum est enim, ut, si forte, quod absit! unus opprimatur, ad plures tam episcopos quam archiepiscopos tantum inconveniens derivetur. Valete.
EPISTOLA CCCCXXI. B. HILDESHEIMENSIS EPISCOPI AD WICMANNUM ARCHIEPISCOPUM MAGDEBURGENSEM.  Orat excusari episcopum Osnaburgensem, qui infirmitate detentus ad eum accedere nequit.   (Anno 1156.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo domino WICMANNO, sanctae Magetheburgensis Ecclesiae archiepiscopo, B. Dei gratia Hildenesheimensis humilis minister, devotas orationes in Domino et servitium.

Venerabilis frater noster Philippus Osenbruggensis episcopus vestram ex mandato domini papae ad negotium domini Corbeiensis abbatis aditurus praesentiam, in ipso processu itineris magna nimis occupatus est aegritudine: prius quidem ob magnitudinem infirmitatis suae multas etgraves passiones sustinuit. Verum ex labore inchoati itineris eadem ipsius infirmitas vehementer augmentata fuit. Eodem itaque praefato venerabili fratre nostro jam dicto itinere ad nos in civitatem nostram descendente, tanta nobis ipsius aegritudo innotuit, quod nullatenus processisse potuisset, nisi vitae suae conservationem omnimodis postponere vellet. Vestram itaque nobis hactenus exhibitam benevolentiam cum omni diligentia deposcimus, quatenus ob hanc necessitatem praenominati domini Philippi absentiam intuitu nostrae petitionis et servitii patienter sufferatis, atque personas honorabiles praesentium praesentatores, legationem ejus ad vestram prudentiam deferentes misericorditer et in dilectione remittatis. Ipse etenim divina gratia ab imminenti periculo ereptus, ubi sibi vestra sublimitas significaverit, pro praenotato negotio absque tergiversatione se vestro conspectui praesentabit. Gratias Dei vobiscum.
EPISTOLA CCCCXXIII. FRIDERICI IMPERATORIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Laudatum de fidelitate convocat Noviomagum, et de expeditione in Mediolanenses.   (Anno. 1157.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

FRIDERICUS Dei gratia Romanorum imperator semper Augustus, WIBALDO dilecto suo Corbeiensi et Stabulensi abbati, gratiam suam et omne bonum.

Quod fama praedicat, operum censura declarat, quod persona tua plurimis ornata virtutibus admirabili constantia et fidei puritate praefulget, atque difficilius a fidelitate imperii, quam sol a sua claritate discedit. Quare de tua honestate omnimodis confidentes, graviora imperii negotia tuo dicimus tractanda consilio, et sicut es fide ac probitate praecipuus, sic te in nostris negotiis primum et assiduum esse desideramus. Quod autem jam longo tempore personam tuam ad nos venire non jussimus, causa fuit, quod de immensis Italicae expeditionis et Graecae legationis laboribus nuper reversum diurnae pausationis licentia placandum esse putavimus. Causa etiam fuit, quod nusquam tuis partibus in tantum approximavimus, ut te ad nos sine difficultate tua vocare possemus. Nunc autem quia statim post Pascha versus inferiores partes iter dirigimus, omnia illius provinciae negotia sapientiae tuae consilio tractare volentes, rogamus ut in tertia Dominica post Pascha apud Noviomagum nobis occurras. Praeterea scire te volumus, quod expeditionem, quam apud Wirsburg, in Apuleiam indiximus, ex quo Graecorum gentem de Apuleia exterminatam esse comperimus, principibus duximus relaxandam, illis specialius necessitatibus intendentes, quibus honor imperii magis opprimitur, et quas amplius dissimulare cum honore nostro nec possumus nec debemus, Mediolanensis duntaxat populi superbiam ac temeritatem, qua ecclesiae et civitates Lombardiae, sicut optime nostri, multifarie destructae sunt, et quotidie ad contumeliam imperii destruuntur. Quorum intentiones, nisi nostra potentia, celeri virtute praeveniat, gravior inde imperio horror emerget. Inde est quod in die Palmarum, Fuldae, ex consilio principum expeditionem indiximus Mediolanum a proxima vigilia Pentecosten futura usque annum et Ulmae promovendam. Quam expeditionem prudentiae tuae sub obtentu gratiae injungimus. Rogamus, ut sicut nostrum sigillum convenienti dispositione de tuo arbitrio ordinasti, ita etiam dominae tuae sigillum sine mora studeas informare, et ad nos Aquisgrani sculptum afferas et bene politum.
EPISTOLA CCCCXXIV. FRIDERICI IMPERATORIS AD HENRICUM REGEM ANGLORUM.  Commendat ei Gerardum abbatem Solemniacensem.   (Anno 1157.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

FRIDERICUS Dei gratia Romanorum imperator Augustus, magnus et pacificus a Deo coronatus, dilectissimo fratri et intimo ac speciali amico suo HENRICO, illustri Anglorum regi, Northmannorum atque Aquitanorum duci, fraternae charitatis et amicitiae indissolubilis firmissimam connexionem.

Imperialem dignitatem decet sacrosanctis Ecclesiis et religiosis monasteriis in suis opportunitatibus manum clementiae porrigere salutarem, ut divino cultui vacare liberius, et pro nostra et populi salute Dei misericordiam propensius valeant exorare. Quocirca venientem ad nos a partibus Aquitaniae virum venerabilem Geraldum abbatem Solemniacensis monasterii, quem nobis attentissime commendavit nobis fidelissimus et charissimus Wilbaldus, abbas sacrorum monasteriorum imperii nostri Stabulaus et Corbeiae, benigne suscepimus, et honorifice tractavimus, et in suis justis petitionibus clementer exaudivimus, inter quas illa praecipua fuit, ut quoniam idem Solemniacense coenobium in tuo principatu situm esse cognoscitur, pro sui commendatione et monasterii sibi commissi protectione imperiales apices ad tuam magnificentiam ei praestaremus, de nostra mutua et firmissima amicitia, quam fama praedicante cognoverat, maxime confidens, quod rem aequam et honestam pro nostrae intercessionis gratia benigno et faciliori animo perficias. Eapropter nobilitatem tuam attente monemus, ut sicut regiam decet clementiam, praedicti abbatis personam praescriptum et monasterium sub tua protectione commendatum habeas, et a pravorum hominum infestationibus virtute tibi divinitus collata, defendas. Data Aquisgrani palatio, secundo Nonas Maii indictionis quintae.
EPISTOLA CDXXV. HENRICI DUCIS BAVARIAE ET SAXONIAE AD IMPERATOREM FREDERICUM.  De gratia Widikindo de Sualemberg indulta et poenitentia imposita.   (Anno 1157.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Serenitati vestrae significo, quod Widikino de Suaemberg, forefacta sua remisimus sub hac poenitentia, consilio et petitione domini Patherburnensis episcopi et fratris sui Folcuini, nec non aliorum amicorum suorum. In placito, quod Corbeiae in rogationibus habui, omnem Teutonicam terram, quam nobis Rhenus dividit, forjuravit, ad festum sancti Jacobi transiturus, nec unquam, nisi mea vocatione reversurus. Prius autem domino abbati Corbeiensi, nec non viduae et pupillis Theoderici comitis, quem occidit, secundum consilium et praeceptum meum satisfaciet et placabit. Castrum meum Dasemberch remota omni conditione vel verbo gratiae recepi, sicque is, qui prius beneficia sua benificiali jure a me perdidit, hoc quoque dimisit.
EPISTOLA CDXXVI. WIBALDI ABBATIS AD ADRIANUM PAPAM.  Scribit in gratiam Gerardi canonici de Aiuncurt.   (Anno 1157.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo in Christo Patri suo et domino ADRIANO uni et universali papae frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica filialem in Christo dilectionem et promptum per omnia devotionis obsequium.

Cum essemus in synodo domini Leodiensis episcopi, Gerardus quidam scholaris conquestus est, quodquidam Gislebertus de Aiuncurt praebendam sibi auferret, quam ei dederat sub multorum testimonio dominus Walterus abbas monasterii Sancti Laurentii, qui nunc eidem monasterio regulariter praeest, praebendam videlicet vacantem, quae fuit nuper defuncti quondam Rumberti clerici, et quod a praedicto abbate per litteras et idoneos nuntios jussus fuisset praenominatae praebendae stipendia capere, sed prohibitus esset a praedicto Gisleberto per violentiam, intentatis etiam mortis minis. Ad haec vero Gislebertus respondit, quod eadem praebenda sibi jure pertineret, pro eo quod antecessor praescripti abbatis Walteri dedisset ei praebendam, quae prima in eadem ecclesia vacaret. Auditis itaque partis utriusque allegationibus, dominus episcopus secundum consuetudinem ejusdem Ecclesiae, sententiam judicii archidiaconos suos et totum clerum interrogavit qui omnes una et consona voce protulerunt Gerardi ex jure esse praebendam, quam per decessum recentem Rumberti clerici recenter eam canonice acceperat, potius quam Gisleberti, qui pollicitationem in mortis alicujus captatione aucupaverat. Quae sententia ab uno archidiaconorum promulgata, ab universis qui in synodo erant approbata est, et cum episcopus omnium auctoritate fretus supradictum Gerardum scholarem jussisset praebendae suae integraliter restitui, adversarius ejus Gislebertus non a sententia, sed ab exsecutione, vestrae celsitudinis nomen appellavit. Et quoniam vestrae auctoritatis est de qualitate appellationum judicare, vestram beatitudinem attenta devotione exoramus, ut appellationis remedium, quod non tantum a sanctissimis Patribus nostris venerabilibus sacrosanctae matris nostrae Romanae Ecclesiae pontificibus, ad revelandas oppressorum causas inspiratione divina institutum est, sed etiam a prudentissimis regni saecularis imperatoribus mirabili providentia est ordinatum, tanta discretione moderare dignemini, ut propter frivolas et superfluas appellantium licentias innocentibus non vertatur in perniciem, quod oppressis provisum est in salutem. Hoc etiam vestra sublimitas malum radicitus amputare non differat, ne in episcopatu Leodiensi, qui semper ab hoc vitio alienus fuit, aliquis ambitiosus mortem alicujus vel emat, vel captet, vel desideret seu machinetur, sed tunc dentur ecclesiastica beneficia, cum, decedente persona possidente, rite vacaverint.
EPISTOLA CDXXVII. ADRIANI PAPAE IV AD WIBALDUM ABBATEM.  Camaldulenses Betardingorum et S. Petri de Rota ei commendat.   (Anno 1157.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

ADRIANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio Stabulensi abbati, salutem et apostolicam benedictionem.

Licet omnium Ecclesiarum nobis cura et sollicitudo immineat, etc. Vide in Adriano IV ad an. 1159.
EPISTOLA CDXXVIII. ADRIANI PAPAE IV AD COLONIENSEM ARCHIEPISCOPUM, CONSTANTIENSEM EPISCOPUM, ET ABBATEM STABULENSEM.  Commendat ei monasterium S. Antimi.   (Anno 1157.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

ADRIANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus Coloniensi archiepiscopo et Constantiensi episcopo, et dilecto filio abbati de Stabulaus, salutem et apostolicam benedictionem.

Tam rationis quam aequitatis ordo, etc. Viae ubi supra.
EPISTOLA CDXXIX. ADRIANI PAPAE IV AD ABBATEM CORBEIENSEM.  Commendat ei apud imperatorem res Ecclesiae Romanae et suos legatos cum ipso tractaturos.   (Anno 1157.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

ADRIANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio Corbeiensi abbati, salutem et apostolicam benedictionem.

Devotionem ac reverentiam, etc. Vide in Adriano papa IV, ad an. 1159.
EPISTOLA CDXXX. ADRIANI PAPAE IV AD WIBALDUM ABBATEM.  Suos ad imperatorem legatos ei commendat.   (Anno 1157.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

ADRIANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio Stabulensi abbati salutem et apostolicam benedictionem.

Experta jam in multis, etc. Vide in Adriano
EPISTOLA CDXXXI. ADRIANI PAPAE IV AD ARCHIEPISCOPUM . . . BAVEMBERGENSEM EPISCOPUM ET WIBALDUM ABBATEM.  Abbatem et conventum Farfensem apud imperatorem eis commendat.   (Anno 1157.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

ADRIANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus archiepiscopo . . . et Bavembergensi episcopo, et dilecto filio WIBALDO Corbeiensi abbati, salutem et apostolicam benedictionem.

Quia Farfense monasterium, etc. Vide in Adriano.
EPISTOLA CDXXXII. FREDERICI IMPERATORIS AD WIBALDUM ABBATEM.  De legatis Polonorum.   (Anno 1157.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

FREDERICUS, Dei gratia Romanorum imperator et semper Augustus, dilecto suo WIBALDO Corbeiensi et Stabulensi abbati, gratiam suam et omne bonum.

Dignas grates agimus dilectioni tuae quod post curiam Bavembergensem ita vicinus et paratus nobis adfuisti, ut forte a majestate nostra vocatus sine cunctatione vel dilatione ad omnes jussiones nostras explendas devotus occurreres. Scire itaque tuam prudentiam volumus quod magni legati Polonorum in Halla ad nos venerunt; sed nullum tale verbum, unde remanendi nobis daretur occasio, ad nos detulerunt, a quibusdam suis fautoribus in hanc spem inducti, quod nullo modo instantem expeditionem peragere possemus. Inde nos in misericordia Dei, in cujus manu cor regis, omnem fiduciam nostram ponentes, II nonas Augusti movimus expeditionem, rogantes quam intime dilectionem tuam, ut apud divinam pietatem prosperos successus et felicem reditum indefessis precibus nobis obtineas. Si vero Graeci interim venerint, ordinavimus eos in Wormatia reditum nostrum praestolari. Illuc quoque post reditum nostrum per litteras nostras evocatus indubitanter accedas, quia, te inconsulto, nihil cum Graecis tractare proposuimus.
EPISTOLA CDXXXIII. R. MONACHI AD WIBALDUM ABBATEM.  Gratias agit quod ipsius obtentu ab episcopo Metensi honorifice sit susceptus.   (Anno 1157.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Domino et patri suo reverendo Stabulensi et Corbeiensi abbati WIBALDO, frater R. Dei gratia modicus, exiguas orationem et devotum obsequium.

Gratia benignitatis vestrae me Mettim eunti comitata est, et mecum fuit et elaboravit, ut fierem acceptus coram domino meo episcopo hoc tempore. Honorifice enim et familiariter ab eo et a suis susceptus, habitus, et dimissus sum, ut patenter cognoscerem secundum vulgare verbum, mentum meum in natendo manu vestra sustentari. Prudentiae igitur vestrae in his et similibus plurimum innitens, gratias refero summo provisori, obnixius deprecans, ut vos nobis et nostris salvum et incolumem sine fine custodiat, et quod non possum, ipse retribuat.
EPISTOLA CDXXXIV FREDERICI IMPERATORIS AD WIBALDUM ABBATEM.  De victoria reportata in Polonos.   (Anno 1157.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

FREDERICUS, Dei gratia Romanorum imperator et semper Augustus, dilecto suo WIBALDO Corbeiensi et Stabulensi abbati, gratiam suam et omne bonum.

Quantam in expeditione Polonica, quam nuper gloriose peregimus, divina pietas gratiam nobis contulerit, quantave gloria et honore Romanum imperium exaltaverit, Poloni sub jugo dominationis nostrae reducti protestantur, et nos, quo plenius possumus, dilectioni tuae duximus significandum. Polonia quamvis arte et natura admodum munita esset, ut antecessores nostri reges et imperatores vix magna difficultate ad fluvium Oderam pervenissent, nos tamen in virtute Dei, qui visibiliter nos praecessit, clausas illorum, quas in angustis locis praecisa arborum densitate fecerant et magna ingenii mole obstruxerant, penetravimus et in octava Assumptionis sanctae Mariae fluvium Oderam, qui totam terram illam quasi muro vallat, et profunditate sua omnes excludit, contra spem Polonorum cum omni exercitu nostro transivimus. Tanta enim erat omnibus transeundi aviditas, ut alii profundis gurgitibus se immergerent, alii vero transnatarent. Quo viso Poloni, vehementer exterriti, et jam nihil praeter exitium et destructionem terrae sperantes, munitissima castra Glogowa et Bitum et alia plura, quae prius ab hoste capta non fuerant, timore nostro incenderunt, et ipsi, quamvis auxilio vicinarum gentium, Ruthenorum, Parthorum, Pruscorum, Pomeranorum maximum exercitum collegissent, a facie nostra fugerunt. Hos vero fugientes insecuti sumus, et per episcopatum Frodezlau et episcopatum Posnam transcurrentes totam fere terram igne et gladio vastavimus. Dux itaque Poloniae cum terram totam et populum a facie manus nostrae periclitari videret, principes nostros tum per nuntios suos, tum in persona propria aggrediens, multis precibus, multis lacrymis vix tandem impetravit ut sub juga dominationis nostrae redire et gratiam nostram recuperare mereretur. In praedicto itaque episcopatu Posnan, in territorio Erisgowe, praefatus dux Bolislaus pedibus majestatis nostrae provolutus, interventu principum hoc ordine in gratiam nostram est receptus. Primo juravit pro se et pro omnibus Polonis, quod frater suus exsul ad ignominiam Romani imperii non fuerit expulsus. Deinde pollicitus est dare duo millia marcarum nobis et principibus mille et uxori viginti marcas auri et curiae nostrae ducentas marcas argenti pro ea negligentia, quod ad curiam nostram non venerat, nec de terra debitam nobis fecerat fidelitatem. Juravit quoque expeditionem Italicam. Deinde juravit, quod ad curiam nostram Magdeburg in Natali Domini celebrandam venire debeat, super querimonia fratris sui expulsi plenarie responsurus. Sicque jurata nobis fidelitate, et de supradictis omnibus fideliter explendis acceptis obsidibus Casimiro, fratre ducis et aliis nobilibus, gloriose, Deo duce, revertimur. Caeterum quia in legatione Graecorum prudentiam tuam nobis adesse desideramus, mandando rogamus dilectionem tuam, quatenus in vigilia sancti Michaelis Wirzeburch nobis occurrere festines.
EPISTOLA CDXXXV. HENRICI DUCIS BAVARIAE ET SAXONIAE AD WIBALDUM ABBATEM.  Laetatur de ejus prosperis, promittitque curam se habiturum de curte Papenheim, et Widikinum debita ei soluturum.   (Anno 1158.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

WIBALDO venerabili sanctae Corbeiensis Ecclesiae abbati, dilectissimo domino suo HENRICUS, Dei gratia Bavariae et Saxoniae dux, devotum obsequium cum omni sincera dilectione.

Quod omnia, quae ad honoris vestri augmentationem spectant aequo ordine procedant, toto corde diligimus et optamus. De caetero de curte vestra Papenheim, sicut nobis insinuastis, libentissime providebimus, et hanc curam castellanis nostris Dasenberg diligenter injungemus. Quod autem dominus Widikinus coram nobis promisit et non persolvit post reditum nostrum ab expeditione, et si non gratis, tamen in beneplacito vestro et nostro persolvet.
EPISTOLA CDXXXVI. FREDERICI IMPERATORIS AD H. DE LIMBURG  Wibaldum abbatem honoret, nec quidquam attentet adversus res Stabulensis monasterii.   (Anno 1158.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

FREDERICUS, Dei gratia Romanorum imperator et semper Augustus, H. de Limburg, gratiam suam et omne bonum.

Aequum est, et valde imperialem magnificentiam decet, ut personae, quae imperio nostri promptiori devotione obsequuntur, et a nobis arctius diligantur, et ab omnibus, qui imperii nostri honorem diligunt, cum debita reverentia conserventur. Proinde industriam tuam attente rogando monemus ut fidelem nostrum Wibaldum Stabulensem abbatem, qui multum et diu in servitio nostro et imperii utilitatibus jam laboravit, honorare et diligere studeas, et Ecclesiam Stabulensem, cui praeest, tueri et conservare non cesses. Interdicimus etiam tibi, atque sub obtentu gratiae nostrae praecipimus, ne possessionibus eidem Ecclesiae collatis a tuis antecessoribus aliquam violentiam inferas, neque eam aliquo modo vexare attentes, sciens procul dubio, quod eadem Ecclesia cum suis omnibus sub tutela et defensione imperii nostri constituta est, unde et quicunque eam laeserit, nos offendet.