medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CCCXXVII. AD . . . . .
Author: Gilbertus Foliot

Infirmorum apud Colecestriam diuturna aegritudine laborantium egestati condolentes, dilectam nobis in Domino benignitatem vestram rogamus, et attentius exhortamur in Domino, quatinus amore Dei et pietatis intuitu, nuntios et procuratores eorum, cum ad vos declinaverint, ob animarum vestrarum remedium benigne recipiatis, et eorum paupertatem de eleemosynarum vestrarum largitione prout vobis Deus inspiraverit, sublevetis. Omnibus vero qui de peccatis suis confessi fuerint, et eis manum misericordiae in aliquo impenderint, de Domini confisi misericordia, de injuncta sibi poenitentia XX dies relaxamus, et orationum et beneficiorum ecclesiae nostrae participes esse concedimus.
EPISTOLA CCCXXVIII. AD . . . . .
Author: Gilbertus Foliot

Tutum, fratres, reputamus et utile, litterarum monumentis excipere, quae paci inter personas ecclesiasticas reformandae, vel firmius in posterum conservandae certum fuerit expedire, ne quae conniventia judicum et assensu partium transactione vel amicali compositione ad pacem redacta fuerint, a memoria, tractu temporis evanescere, aut in litem redivivam iterato contingat exsurgere. Hinc quod controversia. . . . . Caetera desunt.
EPISTOLA CCCXXIX. AD . . . . .
Author: Gilbertus Foliot

Praefatio in librum Homiliarum.

Habes, frater, quod optasti, quod pulsanti jam diutius charitas ultra negare non potuit. Intus enim positus, etc. Vide Opera exegetica Gilberti, inter Patrologiae tomos proxime edendos. EDIT. PATR.
EPISTOLA CCCLXXXI. URBANI III PAPAE AD B. CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM ET OMNES EPISCOPOS IN ANGLIA CONSTITUTOS.  De electione sua.
Author: Gilbertus Foliot

URBANUS episcopus, etc.

Coelestis altitudo consilii, etc. Vide in Urbano III papa, an 1185-87.
EPISTOLA CCCLXXXII. HONORII TERTII PAPAE EPISTOLA AD UNIVERSOS CHRISTIANOS PER ANGLIAM CONSTITUTOS, DE TRANSLATIONE BEATI THOMAE.
Author: Gilbertus Foliot

HONORIUS episcopus, servus servorum Dei, universis Christi fidelibus, nobilibus et aliis per Angliam constitutis, salutem et apostolicam benedictionem.

Rex coelestis, Dominus angelorum, regnum Angliae caeteris altius nostris temporibus honoravit, et speciali quadam praerogativa gentem Anglicam insignivit, dum mundo posito in maligno, et malitia hominum excrescente, virum sibi exinde sine macula praeelegit, qui non solum in tempore iracundiae reconciliato factus est ut sacerdos, verum etiam ad coeleste convivium invitatus, illum saporare meruit, quem biberat Dominus calicem passionis. Et quia inventus dignus Deo, coronavit eum gloria et honore, coronam ipsius capiti superponens de lapide pretioso, ut sic unus ex Anglicis inter angelos super opera manuum Domini constitutus, pro peccatis populorum omnium fieret intercessor. Cantet igitur novum Domino canticum felix Cantuariensis Ecclesia, cujus aram suo purpuravit pretioso sanguine martyr Thomas. Quinimo civitas ipsa tota potest et debet in exsultationis voce non immerito jubilare, quae cruore roseo sui martyris rubricata, pulchra facta est et apparuit speciosa. Unde diversarum multitudine gentium ex omni fere, quae sub coelo est, natione celebritatem ipsius summopere venerante, quondam quasi felici praesagio suum videtur esse sortita vocabulum ex eventu, ac si dicatur expresse Cantuaria cantusare. Vos, inquam, si diligenter attenditis hunc honorem, gratiarum actiones assiduas largitori bonorum omnium exsolvere debetis, cui vos ex impensae benedictionis gratia terrae vestrae cognoscere potestis debitores, ut ingratitudinis evitetis vitium, et possitis devoti filii nuncupari. Et quidem omni tempore puro corde benedicere ac honorare Dominum debeatis, isto tamen praecipue vos oportet vestes induere nuptiales, et cum jucunditate in laudes vestro assurgere Creatori, cum venturae festivitatis solemnitas id exposcat. Sane a venerabili fratre nostro Stephano Cantuariensi archiepiscopo, sanctae Romanae Ecclesiae cardinali, nuper accepimus, intimante quod idem volens ostendere in effectu, quanto devotionis fervore martyris supradicti memoriam veneretur, sacratissimum corpus ejus sublevare proponit de terra, ipsumque translatum honorabilius collocare, cum dignum sibi et condecens videatur, illum quantum in eo est, exaltare in terra quem in coelo Dominus exaltavit. Nos igitur pium et laudabile archiepiscopi memorati propositum acceptantes, universitatem vestram monendam duximus et hortandam, per apostolica vobis scripta mandantes, quatenus pacem mutuam et concordiam in charitatis vinculo conservantes, vestras conscientias cunctis perversitatibus expietis, et sic vos in bonis studeatis operibus exercere, ut cum dies ipsius solemnitatis advenerit, in occursu vestri sanctissimi martyris et patroni ipsum possitis honorificentia debita taliter venerari, quod doceatis alios per exemplum, quantum esse debeat celebris per diversa mundi climata praefati martyris memoria gloriosa. Data Laterani VIII Kalendas Februarii, pontificatus nostri anno tertio.
EPISTOLA CCCLXXXIII. EJUSDEM AD W. PRIOREM ET CONVENTUM CANTUARIENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

HONORIUS papa, etc. dulcissimis filiis priori et conventui Ecclesiae Christi Cantuariensis, salutem et apostolicam benedictionem.

Ecclesiae vestrae, quam venerabilis martyr Thomas reddidit sui corporis sanguine decoratam, illum nos decet impartiri favorem, ut sicut inter alias nominis est majoris et famae, sic apud nos Romanam effetam Ecclesiam praerogativam reparat gratiae specialis: cum igitur sicut vobis referentibus intelleximus, archiepiscopi et episcopi qui ex diversis locis ad translationem corporis ipsius martyris convenerint, accessuris infra quintum decimum diem ad translationis solemnitatem ejusdem diversas remissiones duxerint faciendas, iisdem nos ipsi dies relaxamus quadraginta de injunctis iis poenitentiis, vestris vero precibus inclinati quod super hoc a vobis et ipsis factum est decrevimus ad unius anni et praedictorum quadraginta dierum remissionem perpetuis temporibus valiturum. Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostrae concessionis infringere, vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus se noverit incursurum. Dat. Laterani XV Kal. Januar. pontificatus nostri anno quinto.
EPISTOLA CCCLXXXIV. ALBERTI CARDINALIS EP. AD THOMAM CANTUARIENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

THOMAE Cantuariensi archiepiscopo ALBERTUS cardinalis.

Gavisus est dominus papa, gavisi sunt cum eo et fratres, quod pacem vobis et Cantuariensi Ecclesiae redditam audierunt. Et ego ipse, unus exspectantium et gaudentium, nisi quod gaudium meum haesitatio quaedam de adversariorum tergiversatione proveniens suspendebat: supervenientibus autem litteris vestris, et intellecto quod plus vobis in accidentibus quam in substantia sit exhibitum, magis adhuc coepimus haesitare: et intelleximus, quod non facile mutat Aethiops pellem suam, aut pardus varietatem suam. Nunc autem quia sicut homo non est laudandus in vita sua, ita nec judicandus ante tempus, quemadmodum non sumus sine gaudio de hoc quod audivimus, ita nec possumus plene gaudere propter id quod timemus. Fluctuantes igitur inter spem et timorem suspiravimus ad eum, qui potens est superabundantius facere quam petimus aut speramus, ut ipse adimpleat gaudium nostrum, et gaudium istud nemo tollat a nobis.
EPISTOLA CCCLXXXV. EJUSDEM ET THEODWINI AD HENRICUM REGEM.
Author: Gilbertus Foliot

HENRICO Dei gratia regi Angliae, A. dignatione divina tituli Sancti Laurentii in Lucina et T. Sancti Vitalis presbyteri cardinales et apostolicae sedis legati, salutem in eo qui dat salutem regibus.

Ne in dubium veniant quae geruntur, et usus habet, et communis consideratio utilitatis exposcit, ut scripturae serie debeant adnotari. Inde siquidem est, quod nos mandatum illud in scriptum duximus redigendum, quod vobis pro eo facimus, quia malefactores illos, qui sanctae memoriae Thomam quondam Cantuariensem archiepiscopum occiderunt occasione motus et turbationis, quam viderunt in vobis ad illud facinus processisse timetis. Super quo tamen facto purgationem in nostra praesentia de voluntate propria praestitistis, quod videlicet, nec praecepistis, nec voluistis ut occideretur, et quando pervenit ad vos rumor, plurimum doluistis. Ab instanti siquidem Pentecostes usque ad annum tantam pecuniam dabitis, unde ad arbitrium fratrum templi ducenti milites valeant ad defensionem Hierosolymitanae terrae spatio unius anni teneri. Vos autem, a sequenti Domini nativitate usque ad terminum, crucem accipietis, proxima tunc aestate illuc in propria persona ducente Domino profecturi, nisi remanserit per dominum papam vel catholicum successorem ejus. Sane si contra Saracenos in Hispaniam pro urgenti necessitate profecti fueritis, quantum temporis fuerit ex quo arripueritis iter, tantumdem supradictum Hierosolymitanae profectionis poteritis prolongare. Appellationes nec impedietis, nec permittetis impediri, quin libere fiant in ecclesiasticis causis ad Romanam Ecclesiam: bona fide, et absque fraude et malo ingenio, ut per Romanum pontificem causae tractentur, et suum consequantur effectum. Sic tamen, ut si vobis suspecti fuerint aliqui, securitatem faciant, quod malum vestrum vel regni vestri non quaerent. Consuetudines, quae inductae sunt contra ecclesias terrae vestrae, tempore vestro penitus dimittetis, nec ab episcopis amplius exigetis. Possessiones Cantuariensis Ecclesiae, si quae ablatae sunt, plene restituetis, sicut habuit uno anno antequam archiepiscopus de Anglia egrederetur. Clericis praeterea et laicis utriusque sexus, pacem vestram et gratiam, et possessiones suas restituetis, qui occasione praenominati archiepiscopi destituti fuerint. Hoc autem vobis auctoritate domini papae in remissionem omnium peccatorum vestrorum injungimus, et praecipimus observare bona fide absque fraude et malo ingenio. Juravit hoc rex, juravit et de consuetudinibus novis dimittendis filius ejus: et juraverunt ambo quod a vobis et successoribus vestris non recederent, quandiu eos sicut Christianos reges et catholicos habueritis.
EPISTOLA CCCLXXXVI. EORUMDEM AD CONVENTUM CANTUARIAE.
Author: Gilbertus Foliot

ALBERTUS et THEODWINUS cardinales conventui Cantuariae.

Laetamur nos, laetatur et quae audit congregatio universa justorum, quod mortem sanctae memoriae Thomae, quondam archiepiscopi vestri ita in conspectu suo Deus pretiosam ostendit, et venerandam ejus memoriam tot miraculis illustravit, ut odor unguentorum ipsius jam fere per totum corpus Ecclesiae se diffundat, et virtus ejus in Oriente et Occidente communiter praedicetur. Ita ut qui felicibus illius actibus, dum viveret, invidebant, nunc casibus humanis eo exempto, et ad supernorum societatem, ut credimus, fide ac zelo sacerdotali promerente translato, venerentur virtutem ipsius, et ei qui facit mirabilia magna solus, gratiarum referant actiones. Quia igitur videtur idoneum, ut cum magnalia, quae facta sunt apud vos, populorum turba decantet, et gratiarum actio et vox laudis resonet in commune, Ecclesia vestra, quam tanto munere gratia divina donavit, sub atrocitatis obtentu diutius non debeat a Conditoris laude cessare, reddentes nobis mutuae salutationis alloquium, et petitioni vestrae devoto concurrentes assensu, fraternitati vestrae mandamus, quatenus convocatis episcopis et abbatibus provinciae vestrae, qui vobis ad hoc idonei visi fuerint, cum solemnitate congrua, adhibito, sicut majoribus visum fuit, moderamine, denuo ecclesiam vestram consecretis. Si quid minus fuerit solemnitate, divinorum miraculorum poterit illustratione suppleri. Nos sane si aliquid fuerit, quod ad profectum vestrum et ecclesiae vestrae facere valeamus, quantum cum Deo poterimus, libenti animo faciemus. Te Deum laudamus.
EPISTOLA CCCLXXXVIII. EORUMDEM AD GILBERTUM RAVENNENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili in Christo et dilecto fratri GILBERTO, Dei grata Ravennensi archiepiscopo, ALBERTUS dignatione divina tituli S. Laurentii in Lucina et THEODWINUS tituli S. Vitalis, presbyteri cardinales, apostolicae sedis legati, quod promisit Deus diligentibus se.

Quoniam desiderare vos credimus, ut de statu nostro, etc. Et hoc ipsum jurare fecit filium suum majorem in charta absolutionis pro morte beati Thomae. Juravit etiam et alia, clero et populo valde necessaria, quae omnia diligenter et per ordinem, sicut ea juraverat, in absolutionis ejus charta pernotavimus. Promisit etiam et alia de libera voluntate gerenda, quae non oportet scripturae serie denotare. Haec autem scripsimus, ut cognoscatis ipsum obedientem Deo atque ad divinum obsequium multo amplius quam adhuc fuerit animatum. Noveritis ad hoc filium suum de praedictis consuetudinibus pariter cum eo jurasse. Sane quod ibi factum est, iterato adhuc, ne dubitationis locus alicui remaneret, apud Cadomum in majori frequentia personarum publice statuit se acturum. Relaxavit praeterea episcopos de promissione, quam ei fecerant de consuetudinibus conservandis, et promisit quod non exiget in futurum. In crastino autem praedicti cardinales ibidem celebraverunt magnum concilium cum archiepiscopo et episcopis et clero Normanniae, et ibi haec decreta suscripta statuerunt, et universis firmiter et inviolabiliter injunxerunt.

Notes: ( Eadem quae in epistola superiori usque
ad: )
EPISTOLA CCCLXXXIX. BERNARDI PORTUENSIS EPISCOPI AD THOMAM CANTUARIENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

THOMAE Cantuariensi archiepiscopo, BERNARDUS Portuensis episcopus.

Quoniam sub uno capite Christo sumus invicem membra, non debet vestra dilectio ambigere, quin vestra tanquam propria negotia nostra curemus, maxime cum in vestra causa res nostra profecto agatur. Unde si aliquid aliquando nos agere contingat, quod actum in parte vobis fortasse displiceat, redire sub rationem displicentia debent, ut minus moleste feratis, quod pro nobis ad modicum temporis dispensamus, eo nimirum libentius quia vobis totum militat, quidquid est quod in vestro negotio vobis etiam contraire videtur. In hoc siquidem quod dominus papa quasi contra suum propositum regi Angliae scribit, hoc agit, ut si forte, quod non credimus, hac vice non resipuerit, non possit etiam sibi ipsi videri injusta fore super se lata sententia. Eapropter vestram fraternitatem, quantum possumus, in Domino exhortamur, ut sicut coepistis, et hactenus laudabiliter perseverastis, sitis et fortis et patiens, scientes quod si modo non se correxerit, nequaquam amplius manus suas mater Ecclesia continebit, sed eo fortius eum feriet, quo ipsum in majori patientia sustinuit. Nam jam adeo in aperto contra Ecclesiam ejus malitia se erexit, ut jam non inveniatur, qui ejus dolos feriri non velit. Valete semper in Domino, et spiritus consilii et fortitudinis maneat semper cum omnibus nobis. Amen.
EPISTOLA CCCXC. GRATIANI AD GAUFREDUM RIDEL ET ALIOS.
Author: Gilbertus Foliot

GRATIANUS sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconus, et domini papae notarius, GAUFREDO Cantuariensi archidiacono, et NIGELLO de Saccavilla, et THOMAE filio Bernardi, sic transire per bona temporalia, ut non amittant aeterna.

A vestra non debet excidisse memoria, qualiter a vobis accepto juramento vos in spe pacis promissae fecerimus absolvi. Et quia pax, ut sperabatur, secuta non est, vobis per venerabiles viros, Rothomagensem et Burdigalensem archiepiscopos, denuntiavimus, ut nisi infra tunc imminens festum Beati Michaelis pax reformata esset, nequaquam exinde collatae absolutionis beneficio frueremini, sed sententiam, quam Cantuariensis archiepiscopus in vos ferret, sine fraude et malo ingenio firmiter servaretis. Quia ergo pax secuta non est, et vos praefatus Cantuariensis in sententiam excommunicationis publice reposuit, vobis in virtute praestiti juramenti praecipimus, quatenus sententiam ipsam, donec absolvi mereamini, inviolabiliter observetis. Det vobis Deus cor, ut colatis eum, et magis faciatis ipsius, quam hominis voluntatem. Similiter scripsit Vivianus.
EPISTOLA CCCXCI. EJUSDEM AD THOMAM CANTUARIENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

Charissimo in Christo ac reverendo Patri THOMAE Dei gratia Cantuariensi archiepiscopo, fortissimo atque invictissimo Dei athletae GRATIANUS sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconus, salutem et gloriosam post agonem cum optata pace victoriam.

Quod de mea sinceritate, sicut ex litteris et nuntiis vestris intelligo, indubitatam spem et fiduciam tenetis, gratum habeo modis omnibus et acceptum, vestraeque paternitati ex hoc ipso devotior ac fidelior persevero. In proposito siquidem meae ad vos devotionis ac fidei, et causae vestrae defensione constanti eaedem, quae induxerunt, causae me retinent: timor videlicet Dei, amor honesti, zelus et fervor ecclesiasticae libertatis. Accedit ad haec personae vestrae virtus et gratia, quae me jam in eo, quod ante probaveram, stimulo quodam sollicitudinis urget arctius et instigat, concurrentibus ad idem et virtutis studio, et amoris ac diligentiae filialis officio. Confidite igitur de me, sicut facitis, et sperate quia spes ista vos, Deo propitio, non frustrabit, nec mea unquam fides aut charitas in vestro poterit refrigescere negotio vel tepere. Puto autem quod et res ipsa fidem faciet his, quae dico, et in hujus rei testimonium cum amicis vestris inimici convenient. Et quidem in hoc, si venisset homo, contra quem devotionem meam sollicitudo vestra praemonuit, non discordaret a caeteris ejusdem malitiae satellitibus et praeambulis Antichristi. Verum cum ille non venerit, in eo quod reliquum erat, et expedire putavi, mea sollicitudo non tepuit, et quotidiana apud dominum papam instantia non quievit, donec litteras, quas cum his, Deo dante, videbitis, per domini papae gratiam indultas obtinui. Quas quidem credo, credetis autem et vos, ni fallor, efficaces ad rem, et negotio utiles adfuturas. Agite itaque confidenter, et quod ad vos pertinet, causam nostram Domino commendate, qui non deserit sperantes in se, et per quem diligentibus eum omnia cooperantur in bonum. Ego autem quod amici et fidelis est, cum res postulaverit, exsequi non cessabo. De caetero quod in litteris vestris miseria consuevit exsilio copulari, discretionem vestram, ut audacter salva reverentia loquar, emendare voluerim: cum sicut arbitror, miseros vocari non deceat, qui a Domino beati dicuntur, juxta illud Evangelii: Beati qui persecutionem patiuntur propter justitiam . Det vobis Dominus pacem in proximo, et in futuro consortium et gloriam beatorum.

Notes: (Matth. V)
EPISTOLA CCCXCII. HUMBALDI OSTIENSIS EPISCOPI AD THOMAM CANTUARIENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

THOMAE Cantuariensi archiepiscopo, Ostiensis episcopus.

Quando paternitatis vestrae litterae nobis allatae sunt tanta corporis infirmitate laborabamus, quod a medicis de vita nostra desperabatur. Verum, quia vobis in vestris persecutionibus et angustiis, etiam in infirmitate nostra non immerito compatimur et condolemus, per quosdam de fratribus nostris et domesticos etiam nostros instantes et frequentes preces domino papae porreximus, ut tantae iniquitati Eboracensis et suorum complicium obviaret, et ipsorum dolositatibus et malitiis finem imponeret. Ipse vero, sicut quem pluribus respondere oportet, huic vestro negotio tantum intendere distulit, quod Deo desuper faciente vobis aliquantulum melius fuit. Cumque super his a fratribus suis episcopis et cardinalibus consilium expetiisset, plures pro vobis inventi sunt, quam contra vos, ita quod a Domino factum credimus, eos pro vobis in hac parte locutos fore, qui consueverant vestris commodis obviare. Nostrum autem consilium per quosdam de fratribus nostris idem dominus noster expetiit, et nos de pura conscientia jam dictum Eboracensem deponendum, et suos complices excommunicandos, per eosdem fratres nostros sibi respondimus. In cujus litteris recognoscere poteritis quid super hoc ab eo statutum sit. Rogamus autem discretionem vestram, ut id aequanimiter et patienter sustineatis. Causam quidem Dei et Ecclesiae agitis, unde pacem vos in proximo habituros et confidimus et speramus. Praeterea noveritis nos domino Bituricensi misisse, ut septem marcas argenti et quadraginta quinque marobotos vobis transmitteret. Quod si factum est, placet nobis. Alioquin significare nobis curetis, ut id faciamus effectui mancipare.
EPISTOLA CCCXCIII. HYACINTHI AD THOMAM CANTUARIENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

THOMAE Cantuariensi archiepiscopi HYACINTHUS cardinalis.

Quam ferventi affectu pacem vestram desideravimus, non est necesse litteris exprimere, quia nobis tacentibus in mente vestra legitis quanta dilectione vobis astringamur. Unde audito et vestrarum litterarum tenore cognito, quod ille, in cujus manu corda regum existunt, animum principis vestri inclinaverit, ut vobis gratiam suam restitueret, ultra quam loqui possimus in hilaritate jucundati sumus, gratias exsolventes illi qui vestrae constantiae humilitatem dignatus est respicere, quem rogamus, ut quod incoepit, ita dignetur perficere, quod honor Ecclesiae inde augmentari valeat, et quidquid reatus dictus princeps ex culpa contraxit, sequens satisfactio diluat. Verum si corpus quod corrumpitur, non sinit eum ad hunc rectitudinis locum mentem revocare, consulimus modis omnibus et monemus, ut eum in spiritu lenitatis studeas instruere, ut quod ad satisfactionem deest, perficere curet, et ad pristinum amorem revocatus, et ad mentem reversus vobis debitam gratiam firmiter exhibeat, et malitiae inimicorum vestrorum pro voluntate vestra respondeat. Haec enim via vestrae discretioni incedendum putamus, ut hominis animositas reprimatur, et vestrorum inimicorum perversitas destruatur: ne forte si severitatis viam iterum velitis aggredi, cum nondum illius animus in hoc sit solidatus, quod debet, de facili relaberetur in hoc quod non debet, et ita esset novissimus error pejor priore, quod Omnipotentis virtus avertat. Nos autem pro vestris petitionibus promovendis solliciti fuimus, et dominus papa quod potuit, libenti animo nobis fecit. Saepe statum vestrum nobis significetis, quod tanquam fratri charissimo, vestro desiderio respondere cupientes, vobis concordabimus.
EPISTOLA CCCXCIV. JOANNIS NEAPOLITANI AD THOMAM CANTUARIENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

Reverendissimo et in Christo plurimum diligendo fratri THOMAE Dei gratia Cant. arch. charissimo amico suo JOANNES eadem gratia Sanctorum Joannis et Pauli presbyter cardinalis omnimodam salutem et pacem paceque perpetua gaudere.

Redditae sunt nobis dignationis vestrae litterae variae a diversis exsilii vestri et nostrae fluctuationis temporibus, ex quarum complexione intelleximus animum vestrum, pulsatum simulationibus aemulantium, secreta cordis nostri, et sacramenta sermonis penitus ignorantium, adversum nos vehementer esse commotum. Et usque adeo invaluit suggillatio, ut non solum vos in suspicionem nostram, sed usque ad damnationem nostram moveret. Non miramur, si vester animus detractionibus et falsis rumoribus moveri potuit; sed miramur, si fides vestra, innumeris charitatis nostrae argumentis et officiis firmata, vel ad modicum vacillare debuit. Nondum enim nobis firmato in Ecclesia Romana, et adhuc quasi cereo impressa est, et quasi sculpta imago Cantuariensis Ecclesiae, quam indelebiliter servavimus, et servare cum vita proposuimus contra omnes impetus fortuitos. Sane si aliquid in causa, quam contra regem Angliae habetis, dispensative diximus, et sermonem nostrum temporaliter temperavimus, testis sit Deus, ut iratum et irati animi mitigaremus, sicque quasi placida manu eum ad pacem traheremus, id fecimus. Pro certo id ipsum et gratiae, quod offert, non severitati ecclesiasticae, sed mansuetis consiliis nostris ascribitur. Decet praeterea sacerdotalem gravitatem et honestatem, ut passibus humilitatis, patientiae et moderationis prosequatur pacem tanti principis, quam, etsi non juxta desiderium vestrum et nostrum plenarie oblatam, rogamus et consulimus in Domino conscientia pura, quatenus nullatenus aspernemini, sed ea mansuetudine et affectione suscipiatis, ut dulcedine vestra eum ad reliqua mollire debeatis. Solet enim debile principium meliore comitari fortuna. Et principes, praesertim hoc tempore, leniendi potius sunt, quam exacerbandi.
EPISTOLA CCCXCVI. OTTONIS DIACONI CARDINALIS S. NICOLAI DE CARCERE TULLIANO, EP. AD ALEXANDRUM PAPAM PRO GILBERTO LONDONIENSI EPISCOPO.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabilis frater noster Londoniensis episcopus, etc. Vide in Alexandro III papa, an. 1159-1181.