medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
VII. ITEM EPISTOLA ALVARI SPERAINDEO ABBATI DIRECTA. 1. 2.
Author: Paulus Alvarus Cordubensis

Domno dilectissimo et in Christo Patri SPERAINDEO abbati ALVARUS cliens.

Praescius et omnipotens Deus haec in quae devenimus tempora, et esuriem verbi Dei quam patimur, validam vos nobis opposuit destinam, qui et nostram cibaret inediam, et dapibus alimoniae reficeret corda. Sed quia vos nunc scio tribulationibus deditum, vel amaritudinibus oppressum, quaeso ut apostolicum dictum pro consolationis assumatis eloquio. Ait enim ex tribulationum periculis quae sustinuit: Periculis in civitate, periculis in solitudine, periculis in falsis fratribus . Et post haec alio in loco dixit: Gloriamur in tribulationibus, scientes quod tribulatio patientiam operatur: patientia autem probationem, probatio vero spem, spes autem nos non confundit . Ideoque venerabilis Pater, et omnium sacerdotum optime sacer, noli ob tribulationum discrimina postulata reticere, sed clientulo quaesita largire, quia manus inde dando augetur, et negando minuitur. Instruxit me quippe Moyses legiferus, dum ejus intonat eloquium: Interroga patrem tuum, et dicet tibi; seniores tuos, et annuntiabunt tibi : et quia spiritalem te recolo Patrem, ideo spiritalem impetro opem. Scilicet quia haeresis illa quam m ea vobis jam dudum insinuavit inertia, Dei lacerat Ecclesiam, et per assertionem Itehalem catervam post se trahit ad mortem: quia, juxta Apostoli dictum, Sermo haereticorum ut cancer serpit corda humilium , praesertim, quia venenum aspidum sub labiis eorum . Ob hujus rei causam vestra flagitamus auxilia et subsidii adminicula, qualiter haeresis eorum nebulosa et infanda, potentia coelitus pereat, et sponsae Christi clarissima dogma per vos fulgens eniteat. Eorum vero oppositiones illae sunt, quae vobis jam a me intimatae sunt. Caput autem ipsorum nequissimorum quod falce sit veritatis resecandum, illud est: quod Trinum in unitate et unum in Trinitate non credunt: prophetarum dicta renuunt, doctorum dogma rejiciunt, Evangelium se suscipere dicunt; et illud quod scriptum est: Ascendo ad Patrem meum, et ad Patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum , male utique sentiunt: Christum Deum ac Dominum nostrum hominem tantum asserunt, propter illud quod de eo in Evangelio legunt: De die autem illa et hora nemo scit, neque angeli coelorum, neque Filius, nisi Pater solus . Cunctis tamen nisibus posco ut horum gentilium aniles quaestiones, quia mortiferos audientium generant casus, iis videlicet qui sunt imperiti, et Scripturae sanctae non ventilant textus. Quas duas responsiones ut soliti estis in aliis facere causis, amplius Scripturarum flosculis adornetis. Et per unam quoque assertoris, quam vobis protulimus, locutionem, aptam promulgetis responsionem. Sic eum sanctis in aethereis regnis accipiatis a Domino fulgidam mansionem. Amen.

Notes: (II Cor. XI, 26) (Rom. V, 3) (Deut. XXXII, 7) (II Tim. II, 17) (Psal. XIII, 3) (Joan. XX, 17) (Matth. XXXIV,
36)
XV. RESCRIPTUM TRANSGRESSORIS ALVARO DIRECTUM.
Author: Paulus Alvarus Cordubensis

Dilecto mihi ALVARO ELEAZAR.

Scripsistis mihi, o homo bone, qualiter ego proceresque meae Synagogae intelligimus: Non auferetur sceptrum de Juda, et dux de femoribus ejus, et reliqua. Hoc enim nobis luce clarius est. Si enim in praesentiarum adesses, interrogarem te qualem sceptrum habuere filii Israhel, vel quem ducem, illos septuaginta annos quando fuere in cap . . . . . Nabuchodonosor et sicut tua.

Notes: ( Quatuordecim in hac pagina ita abrasae sunt lineae,
ut nec verbum unum legi possit. Folium subsequens
exsecuit possessor codicis, ne transgressoris deliramenta
legerentur. )
XVII. 1. 2.
Author: Paulus Alvarus Cordubensis

Hic vestigia apparent litterarum rubri coloris, quasi titulus alterius epistolae, transgressoris nempe: cujus propterea inferior folii pars, in qua incipiebat, amputata. Sed versa pagina insunt sequentia:

Israel, sicut scriptum est in libro Deuteronomio: Ponite haec verba mea in cordibus, et in animis vestris, et reliqua . Et in eodem libro alibi legitur: Legem praecepit nobis Moyses haereditatem multitudinis Jacob . Et iterum in eodem libro: Cave ne oblivisceris verborum quae viderunt oculi tui, et ne descendant de corde tuo cunctis diebus vitae tuae . Audi, obtrectator, quod scriptum est: Cunctis diebus vitae tuae; firmiter attende et cave, ne videns non videas, et ne audiens non intelligas. Vide igitur, quod meam confirmavi legem verissim . . . . ita explicit epistola transgressoris:) Desertae plenaeque gregibus hominum, et scient quia ego Dominus . Et paulo post: Fili hominis, ossa haec universa domus Israel est. Ipsi dicunt: Aruerunt ossa nostra, periit spes nostra, et abscisi sumus. Propterea vaticinare et dices ad eos: Haec dicit Dominus Deus: Ecce ego assumam filios Israel de medio nationum, ad quas abierunt; et congregabo eos undique, et adducam eos ad terram suam, et faciam eos in gentem unam in terra in montibus Israel, et rex unus erit omnibus imperans. Et non erunt ultra duae gentes, nec dividentur amplius in duo regna, neque polluentur amplius in idolis suis, et abominationibus suis, et in cunctis necessitatibus suis, et salvos eos faciam de universis sedibus suis, in quibus peccaverunt, et mundabo eos, et erunt mihi in populos, et ego ero eis in Deum; et servus meus David super eos; et pastor unus erit omnium eorum; et in judiciis meis ambulabunt, et mandata mea custodient, et facient ea, et habitabunt super terram quam dedi servo meo Jacob, in qua habitaverunt patres vestri; et habitabunt super terram ipsi et filii eorum, et filii filiorum usque in sempiternum, et David servus meus princeps eorum usque in sempiternum, et reliqua . Vide modo quod nullam occasionem invenire potes, ut ista omnia non sint futura desuper terram. Finit.

Notes: (Deut. XI, 18) (Deut. XXXIII, 4) (Deut. IV, 9) (Abhinc deficit charta, quam inferius resecatam
diximus. Tria etiam sequentia folia rescisa sunt:
et in quarto subsequenti (ubi Alvari decima octava
epistola incipit) (Ezech. XXXVI, 38) (Ezech. XXXVII, 11-24)
XIX. ITEM EPISTOLA TRANSGRESSORIS ALVARO DIRECTA.
Author: Paulus Alvarus Cordubensis

Ob meritum aeternae retributionis devovi me sedulum in lege Domini consistere. Ideoque superstitiosum duxi cunctorum canum rapidorum respondere latratibus. Tamen si in te fomitem quemdam ubi igniculus fidei accendi posset considerassem, forsitan tibi vel aliquid rescriberem, unde bene cognosceres, quod et tu qui compilator es, et illi de quorum libris haec traxistis, erratis. Pro hac tua Kartula falsiloqua possumus illud Virgilii dicere. Credimus? an qui amant, ipsi sibi somnia fingunt? Et alibi: Qui Barium non odit, amet tua carmina, Maevi; Atque idem jungat vulpes, et mulgeat hircos. Deus omnipotens, creator coeli et terrae, pius et gloriosus Deus, cui tu exprobrasti, ille sit ultor et vindex ex eo quod in eum dixisti . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
XX. ITEM RECIPROCATIO ALVARI, TRANSGRESSORI DIRECTA.
Author: Paulus Alvarus Cordubensis

Quae stylus tuae prosecutionis elicuit, impigre oculus praecucurrit, et te vitantem periculum sapienter miravit. Verum quia prudens arte rhetorica ludis, et pisoniano vitio dum loquere nescis, tacere non vales, atque, ut fabulae ferunt, lupum auribus retinens nec tenere potes, nec vales dimittere, ideo tibi apte canit poeta: Quod potes id tenta, operis ne pondere pressus Incumbat labor, et frustra tentata relinquas.

Sed ut me qui sim ipse cognoscas, et amplius tacendo devites, Virgilium audi: Mortem contemnunt laudato vulnere Getes. Necnon et illud: Getes, inquit, quo pergit equo. Unde et illud exstat poetae: Hinc Dacus premat, inde Getes occurrat. Ego sum, ego sum, quem Alexander vitandum pronuntiavit Pyrrhus pertimuit. Caesar exhorruit. De nobis quoque et noster Hieronymus dicit: Cornu habet in fronte, longe fuge. Et ideo noli canes rabidos dicere, sed te vulpeum gannientem cognosce; neque me compilatorem veterum, quod magnarum est virium, asseras.
I. AD CLERUM ATREBATENSEM.  De consecratione Lamberti.   (Anno 1093.)
Author: Raynaldus I Remensis

RAYNALDUS, gratia Dei Remorum archiepiscopus, domno GUALBERTO universaeque Atrebatensis Ecclesiae congregationi salutem et benedictionem in Domino Jesu.

Scripsistis nobis quatenus terminum vobis rescriberemus in quo electum vestrum consecrare vellemus. At, quia consecratio illa non solum ad nostram, verum etiam ad coepiscoporum nostrorum potestatem juxta canonum sanctionem pertinere videtur, diem vobis hujus consecrationis absque eorumdem consilio haudquaquam rescribendum esse dignum duximus. Sed, cum in festo sanctae Mariae mediante Augusto magnum et episcoporum et clericorum conventum Remis habituri simus, illud quod ab eis super hoc consilium acceperimus, et terminum in quo eumdem electum vestrum debeamus consecrare, vobis mandare non differemus. Valete.
II. AD LAMBERTUM ELECTUM ATREBATENSEM EPISCOPUM.  De ejus electione.   (Anno 1093.)
Author: Raynaldus I Remensis

RAYNALDUS, Dei gratia Remorum archiepiscopus, dilectissimo confratri et consacerdoti suo LAMBERTO salutem et benedictionem in Domino Jesu.

Litteras quas nobis pro consecratione tua domnus papa direxit suscepimus, sed et earum quae tibi directae sunt exemplar vidimus: quas cum perlegissemus, coepiscopo nostro Suessionensi eas transmisimus, et ut ipse caeteris suffraganeis transmitteret praecepimus, quatenus ab eis accepto consilio tuae fraternitati respondeamus. Ideoque tibi usque octavas sancti Andreae aliquem legatum tuum ad nos deleges mandamus, per quem tuae dilectioni rescribamus quid super omnibus illis quae de te domnus papa injunxit acturi sumus. Vale.
III. CLERI ATREBATENSIS AD RAYNALDUM.  De electione Lamberti.   (Anno 1093.)
Author: Raynaldus I Remensis

Dilecto et in veritate diligendo et honorando Patri et domino RAYNALDO Dei ordinatione Remorum archiepiscopo clerus et populus Atrebatensis Ecclesiae cum Lamberto etsi inutili sanctitatis suae servo, veram dilectionem cum orationibus et obedientia.

Vestrae excellentiae dignitati multiplices referimus gratias quia hactenus gratanter nobis ut pius pater juvamen exhibuistis et benignum vos erga nos in cunctis causae nostrae fore promisistis. Sed paternitatem vestram miramur plurimum in calce nostri negotii infrigidatam existere, cum infra terminum ab apostolico vestrae magnificentiae electi nostri consecrationis injunctam nec solemniter litteris vestris, ut arbitrabamur, ad consecrationem electum nostrum vocastis, nec diem certum infra terminum designatis. Nunc autem, cum consecratio deinceps infra tricennalem metam nequit fieri, saltem litteras vestrae auctoritatis, quae apostolico deferantur, ut ipse jussit, pro consecratione nostri electi nobis dare velitis plurima pace precamur. Valete.
IV. RAYNALDI AD URBANUM II PAPAM.  De electione Lamberti.   (Anno 1093.)
Author: Raynaldus I Remensis

Domino et reverentissimo sanctae et apostolicae sedis papae URBANO RAYNALDUS, licet indignus, Dei gratia Remorum archiepiscopus, salutis, obsequii, debitaeque subjectionis munus uberrimum in Domino.

Post directas primum nobis a paternitate vestra litteras placuit vestro, serenissime Pater, apostolatui ut iterum alias nobis dirigeretis, praecepto praecipientes quatenus infra triginta dierum spatium, postquam vestras litteras videremus Atrebatensis, Ecclesiae electum in episcopum consecrare non differremus. Addidit et hoc solertia vestra, ut si aliqua nobis occurreret causa qua munus illud aggredi formidaremus, eum vobis cum litterarum nostrarum astipulatione consecrandum dirigeremus. Susceptis igitur hujus vestrae praeceptionis apicibus, ne quid inconsultis coepiscopis nostris et consacerdotibus praesumeremus, cum constet utique tam ex eorumdem quam ex nostra auctoritate eamdem pendere consecrationem, mandatorum vestrorum schedulam ad universos ad quos potuimus, direximus singulorumque sciscitati sumus sententiam quatenus illud nobis super hac re consilium providerent, quod nec vestrae obeditioni observaretur, et ex qua Remensis Ecclesiae dignitas non imminueretur. Itaque haec omnium et episcoporum, et clericorum nostrorum una vox fuit et sententia, ut nos quidem ab electi illius consecratione manum suspenderemus, sed eum vobis, cum hoc vestrae praeciperent litterae, transmitteremus, et quidquid inde altitudinis vestrae solertia faciendum decerneret arbitrio vestro relinqueremus. Timuerunt enim et timent ne Cameracenses ex hoc facto accepta occasione, se a Remensi Ecclesia abrumperent; cum et civitas eorum alterius regni habentur et regni cujus rex nobis et Ecclesiae Romanae jam et ex longo tempore inimicatur. Addiderunt etiam damnosam admodum fieri commutationem, si dum Remensis Ecclesia Atrebati episcopum fieri consentiret, Cameracum, quae sexies quam Atrebatum et continentior et locupletior est, amitteret. Obsecramus ergo excellentiam vestram, Pater sanctissime, obsecrant et episcopi et clerici nostri, quatenus vos, qui in arce et in specula omnium ecclesiarum praesidetis, negotium ita temperetis ut nec quisdam, quod absit! decretorum vestrorum inde dispositionem reprehendat, nec Remensis Ecclesia ullam suae dignitatis jacturam vestris in temporibus sustineat. Nos tamen, qui vestris obsecundandum deliberationibus perpetuo proposuimus, quicunque sit modus consecrationis, ubi eum dignitas vestra consecrarit, consecratum benigne suscipiemus, susceptumque sicut episcopum et suffraganeum nostrum deinceps honorabimus. Caeterum vestram nosse volumus celsitudinem nos nequaquam rem hanc ideo tandiu distulisse ut aut vestris unquam jussionibus obsistere enitamur, aut ut domino illi aliquo derogemus. Eum non hoc duntaxat honore dignum esse censemus, sed cujusvis alterius promotionis apicem ei merito conferendum adjudicamus. Valeat beatitudo vestra incolumis in Domino.
V. AD COMITEM FLANDRIAE.  De confirmatione electionis Lamberti.   (Anno 1094.)
Author: Raynaldus I Remensis

RAYNALDUS, Dei gratia Remorum archiepiscopus, glorioso principi domno ROBERTO Flandrensium comiti, salutis et benedictionis ubertatem in Domino.

Dilectionis vestrae litteras benigne suscepimus, susceptasque gratanter perlegimus. Quoniam itaque in ipsis ut nobis quid animi super ordinatione dilectissimi fratris nostri Lamberti Atrebatensis episcopi haberemus rogastis vellemus remandare, nolumus lateat charissimam nobis prudentiam vestram, nos ipsum plurimis diebus ut quod de eo agendum erat legitime ex episcoporum nostrorum consilio fieret, detinuisse, ad ultimum in concilio quod Remis cum coepiscopis nostris atque principibus multis XV Kal. Octobris habuimus, juxta domni papae Urbani praecepta, quibus inobedire nefas est, consilio et assensu coepiscoporum nostrorum more ecclesiastico ipsius professionem suscepimus ejusque consecrationem confirmantes confirmavimus, unde vestrae mandamus sollicitudini quatenus eumdem amodo cum debito honore, cum debita reverentia suscipiatis, ejusque laboribus publice et privatim pro amore Dei communicetis, sed et in quantum ecclesiastica permittit ratio ei ut pastori vestro, ut episcopo vestro obediatis. Valete.
VI. AD LAMBERTUM EPISCOPUM ATREBATENSEM.  De absolutione quorumdam clericorum.   (Anno 1094.)
Author: Raynaldus I Remensis

RAYNALDUS, Dei gratia Remorum archiepiscopus, charissimo filio suo LAMBERTO consacerdoti et coepiscopo quod sibi in Domino.

Canonicum istum, videlicet Engelbertum, scias a nobis absolutum esse. Caeteros vero qui excommunicationis nostrae causa jam ad te pervenerunt vel venturi sunt volumus et mandamus quatenus et illos absolvas et sub regulari regimine, ubi corporis et animae consolationem habere possint, collocare studeas quousque illorum Ecclesia resipiscat, sicque post per nostram absolutionem atque licentiam illos ut proprios filios recipiat. Vale.
VII. AD EUMDEM.  Ut ad synodum ab Urbano in Italia congregatam accedat.   (Anno 1094.)
Author: Raynaldus I Remensis

RAYNALDUS, Dei gratia Remorum archiepiscopus, dilectissimo confratri et consacerdoti suo LAMBERTO, Atrebatensium episcopo, salutem et benedictionem in Domino Jesu.

Dilectioni vestrae insinuandum dignum duximus nos nuperrime domni papae Urbani epistolam suscepisse, et ab eo ut vestra convocata fraternitate circa medium februarii proximi ad concilium quod intra Tusciam vel Longobardiam tunc temporis celebraturus est ad praesentiam ejus accedere curemus sollicitudinem vestram monitam esse. Et nos igitur ad ipsius monitionem vestram monemus fraternitatem, quatenus circa praedictum terminum vestram ipse praesentiam cum omnibus abbatibus vestris ad ipsum concilium exhibere curetis. Valete.
VIII. AD EUMDEM.  Ut concilio Claromontano intersit.
Author: Raynaldus I Remensis

RAYNALDUS, Dei gratia Remorum archiepiscopus, dilectissimo fratri et consacerdoti suo LAMBERTO Atrebatensium episcopo, salutem et benedictionem in Domino Jesu.

Dilectissimam nobis fraternitatem vestram ignorare nolumus quoniam domni papae Urbani epistolam nuperrime suscepimus, qua nos ut ad concilium quod in octavis Sancti Martini, XIV videlicet Kal. Decemb. apud Arvernensem quae et Clarimontis dicitur, ecclesiam celebraturus est, praesentialiter accederemus praemonuit, et ut omnes nostrae metropolis suffraganeos, convocatis tam abbatibus quam caeteris ecclesiarum primoribus, sed et excellentioribus principibus, ad ipsum concilium invitaremus praecepit. Et nos sane apostolicae mentioni obviam, quod nefas est, incedere nolentes, concilium quod in octavis Omnium Sanctorum insumpseramus, propter hoc, ut justum est dimittendum dignum putavimus. Vestram ergo sollicitudinem litteris praesentibus monemus quatenus omni occasione seposita vestram ad idem concilium praesentiam exhibere, et, ut praedictum est, et abbates et caeterarum ecclesiarum vestrarum primores et dioeceseos vestrae principes, et maxime Balduinum comitem de Montibus, monere curetis. Nulli autem inopiae vel alicujus necessitatis occasio quin veniat praebeat audaciam, cum nos nisi personas non ingenti quidem famulorum caterva stipatas requiramus. Quicunque autem post hanc monitionem nostram se ab hoc concilio absentaverit, noverit procul dubio quoniam et ordinis sui periculum incurret, et domni papae iram, nec impune quidem, sibi thesaurizabit. Valete.
IX. AD BALDERICUM.  De chronico Cameracensi.   (Anno 1094.)
Author: Raynaldus I Remensis

RAYNALDUS, Remorum archiepiscopus, BALDERICO Morinensi cantori, salutem.

Meum, dilecte, de tua Historia Ecclesiae Cameracensis et Atrabatensis requiris judicium, de qua quae accepi a fratre Sigoberto tibi rescribo. Illi tanquam sedula apis per piorum devota circumvolitans loca, nullum praeteriisse visus est unde non aliquid decerpseris incredibili sedulitate. Sic itaque mirabilia Dei et sanctorum non erunt in terra oblivionis, et aedificasti in generatione, ideo usque nunc satis verecundiae et modestiae tuae datum est; reliquum piorum votis, et pie defuncti praesulis voluntati largire, et quod industria infatigabili, et animo vel ad minutissima quaeque attentissimo viventi consecrasti, mortuo non eripias. Excute de manibus, ut in ecclesiis et monasteriis versetur; mihi etiamnum praesagit animus, rem istam tibi gloriae, posteritati usui, et nunc utrique Ecclesiae voluptati, atque ornamento futuram. Datum Remis Idibus Januarii anno 1094.
X. AD LAMBERTUM ATREBATENSEM EPISCOPUM.  Ut Hugonem de Inciaco, S. treviae Dei violatorem, gladio anathematis compescat.   (Anno 1095.)
Author: Raynaldus I Remensis

RAYNALDUS, Dei gratia Remorum archiepiscopus, dilecto fratri et consacerdoti suo LAMBERTO Atrebatensi episcopo salutem et benedictionem in Domino Jesu.

Memoriter vobis inhaerere credimus quidquid de Hugone de Inciaco nuper cum fraternitate vestra multo sermone contulimus. Ipse siquidem Hugo nuperrime in villa sancti Gaugerici quae Felcherias dicitur in trevia Dei cum armata manu advenit; ibique circumquaque discurrens, igni penitus totam villam concremavit, praedamque non minimam atque hominum multitudinem miserabiliter secum adduxit. Pervenit etiam ad aures nostras quod se epistolam nostram habere glorietur qua eum ab omni timore Cameracensis episcopi, sed et ab omnium presbyterorum excommunicatione, in quamcunque dementiam elatus fuerit, deliberari, quod absit! debeat. Scire igitur volentes hanc omnem jactantiam ejus irritam esse, vestrae fraternitati mandamus ut et illum, quem praecipue diligimus, vos admoneatis, quatenus omni excusatione sublata, ut in sanctae pacis violatorem, in ipsum gladium anathematis exeratis; et ne ulterius, donec ad satisfactionem veniat, in cunctis receptibus suis seu in omni loco in quo ipse vel complices ejus praesentialiter adfuerint divinum celebretur officium praecepti vestri auctoritate inhibeatis. Valete.
XI. AD EUMDEM.  De eodem.   (An. 1095.)
Author: Raynaldus I Remensis

RAYNALDUS, Dei gratia Remorum archiepiscopus, fratri et coepiscopo suo LAMBERTO Atrebatensi salutem et benedictionem in Domino Jesu.

Ad colloquium comitis Roberti et ad recipiendam de eo justitiam in octavis sanctae Mariae in Augusto, vel praesentiam nostram exhibere, vel nuntios nostros delegare, sicut jam vobis et coepiscopis nostris Noviomensi atque Morinensi mandavimus, parati erimus. Quod autem de Hugone de Inciaco nobis scripsistis liquere vobis credimus quoniam in concilio quod Compendii celebravimus ad querimonias et clamores Gerardi Cameracensis episcopi omnium praesidentium judicio in eum anathematis gladium exeruimus, et omnes ejus cooperatores et consentaneos. Sed neque ideo ipse nec filius ejus Cameracensem Ecclesiam persequi destiterunt. Quippe quos par exspectatio ultionis angebat, par malitiae et immoderationis vinculum astringebat. Itaque quoniam, sicut ab Apostolo dictum est: Insipiens factus sum, vos me coegistis ; et iterum in Actibus apostolorum ad Judaeos: Quoniam indignos vos judicastis aeternae vitae, ecce convertimur ad gentes ; sic, quia idem Hugo indignum se conversionis et concordiae judicavit, Gerardus Cameracensis episcopus cum comite Flandrensi ad convincendam Hugonis malitiam foedus iniit. Unde episcopum Cameracensem Gerardum cum Hugone concordiam facere absque comite Flandrensi nulla aequitatis ratio permisit, nec nos sane eum nihilominus nisi excommunicatum habuimus. At vero, si voluntatis ipsius esset et Cameracensem episcopum Remis in praesentia nostra ad justitiam faciendam et recipiendam ab ipso termino congruente paratum haberemus, et nos similiter utrorumque rationes aequa judicii et misericordiae lance penderemus, et in omnibus modum observare non dissimularemus. Per vos autem solum ad emendationem venire nec solam excommunicationis vestrae sententiam veneri debet, cum et parochianus episcopi Cameracensis esse dignoscitur, et Inciacum, per quod hanc exercet malitiam, in episcopatu Cameracensi positum sit. Valete, et quod cum comite Flandrensi egeritis, nobis rescribite.

Notes: (II Cor. XII) (Act. XIII)
I. GREGORII PAPAE VI BULLA PRO FARFENSI COENOBIO EJUSQUE ABBATE ALMERICO.  (Anno 1045-6.) [Muratori,  Rer. Ital. Script.  II, II, p. 443.]
Author: Gregorius VI

GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, abbati ALMERICO, omnibusque fratribus sibi subjectis monasterii Farfae, salutem et apostolicam benedictionem.

Notum sit omnibus episcopis, ducibus, marchionibus, comitibus, majoribus et minoribus in orbe Romano degentibus, quod abbas Farfae coenobii, scilicet Almericus, deprecatus est nostram celsitudinem ac charitatem cum grege sibi commisso, quatenus quae ordinaverunt atque constituerunt sancti antiqui pontifices in Farfensi coenobio beatae Mariae semper virginis, confirmaremus. Itaque ea confirmamus et corroboramus, videlicet ut a qualicunque episcopo placuerit abbati vel monachis ejusdem monasterii sacrari suas ecclesias ac monachos ordinari suos, nostra licentia praeceptoque fiat; et, ut verius credatur, nostro sigillo in perpetuum corroboramus. Si quis autem huic nostro praecepto contrarius exstiterit, vel violaverit, X libras auri in apostolicae aulae thesauris, et X in beatae Mariae Virginis persolvat. Et hoc constituimus non tantum in comitatu Abinensi, sed et in Marchia, et in omnibus cellis supradicto coenobio subjectis, vel ubicunque aliquam possidet possessionem ecclesiasticam. Clerici quoque degentes in ecclesiis ejusdem coenobii, hac libertate utentes, sacros ordines similiter recipiant a qualicunque episcopo abbati placuerit Farfensi; verumtamen hoc jubemus quatenus hi ordines fiant a bonis et a catholicis episcopis. Bene valete.