medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CXXIV. AD EUMDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, ROBERTO Herefordiensi et ROGERIO Wigorniensi episcopis.

Et ratio juris et fidei ac honestatis vestrae sinceritas et sacrarum juge exercitium litterarum nobis facile persuadent, quod nullius turbinis impetus charitatem vestram a fide et obedientia sanctae Romanae Ecclesiae poterit separare: ad quam cum ex institutione Filii Dei, Ecclesiam in se petra solidissima fundantis, omnis anima teneatur, arctiori quidem vinculo astrictus est ordo pontificum, qui in consecratione de observatione legis divinae et sacrorum canonum, et de obedientia mandatorum sedis apostolicae, et eorum a quibus munus consecrationis accipiunt, verbo et scripto specialiter profitentur. Sed et nos Ecclesiae Romanae pro comprovincialibus nostris non ambigimus obligatos, cum illa utriusque vestrum electionem procreaverit, et nostro ministerio consecrationem. Unde etiam vos personae nostrae magis oportet esse obnoxios, nedum apostolicae sedi, cui fidem et obedientiam solus infidelis, aut haereticus, aut schismaticus subtrahit. De vestra itaque fide et obedientia plenissimam fiduciam obtinentes, fraternitati vestrae litteras apostolicas mittimus, ut vobis et per vos aliis fratribus vestris innotescat, quoniam dominus papa nobis vices suas commisit in regno Anglorum. Loquimur scientibus et docentibus legem, et quos non credimus esse de numero eorum, qui tenentes legem Dominum nescierunt: et non in fraudem Scripturae, quae solvi non potest, sed propriae salutis quaerunt, ut impugnando fidem fideles videantur, et habeantur jurisperiti, cum perdentes se et alios perdiderint jura, et putentur filii esse obedientiae, cum qualicunque praetextu inobedientiam suam potuerint colorare; sed frustra. Quia non est sapientia, non est consilium contra Dominum, qui jam testimonio patentis operis coepit revelare consilia cordium, et parvulos suos jugiter consolatur, nec permittit eos tentari supra id quod possunt. Clamat terra adversus impios, et coeli revelabunt iniquitatem eorum. Consolamini itaque, consolamini, dilectissimi, dicit Dominus, quia in proximo est, ipso auctore, liberatio vestra. Et nisi fides vestra defecerit, salus nobis in januis est, et jam prae foribus ecclesiarum vestrarum pulsat, ut admittatur. Interim vobis in virtute obedientiae apostolica auctoritate praecipiendo mandamus, quatenus adhibita celeritate et diligentia procuretis, ut fratres nostri et coepiscopi conterminales vestri, Wintoniensis videlicet, et Bathoniensis, Saresberiensis, Cestrensis, Exoniensis, Menevensis, vestra sedulitate cognoscant nobis legationis officium, sicut ex litteris domini papae patet, esse commissum. Sed ante eas fratri nostro episcopo Londoniensi cum litteris nostris a vobis eadem auctoritate ostendi praecipimus, ut ipse eas et comprovincialibus et Dunelmensi ostendat. Quia in periculum vestrum, imo et aliorum omnium vertitur, nisi hoc domini papae et totius Ecclesiae negotium fidelius et diligentius geratur.
EPISTOLA CXXV. AD EUMDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, ROBERTO episcopo Herefordensi.

Pervenit ad aures nostras querimonia, quod canonici de Brumfeld circumventione quadam et dolo facti sunt monachi in monasterio de Gloucestria: quodque possessiones et bona Ecclesiae hac occasione translata sunt ad praedictum monasterium. Canonicus etiam quidam ipsius Ecclesiae, qui iter arripuerat veniendi ad nos, ut super tam enormi facto nobis conquereretur, sicut accepimus, captus est et incarceratus. Super qua re fraternitati vestrae mandamus, quatenus rei veritatem simul cum Wigornensi episcopo diligentius inquiratis et investigetis, eamque nobis insinuare litteris vestris non differatis. Damus etiam vobis in mandatis, atque in vi obedientiae praecipimus, quatenus a praesentium litterarum susceptione infra duos menses, omni excusatione et occasione remota, iter veniendi ad nos arripiatis. Habemus enim de magnis et arduis Ecclesiae negotiis tractare vobiscum, ad quae expedienda plurimum indigemus vestra praesentia. De caetero noverit fraternitas vestra, quod nos damnavimus atque cassavimus scriptum illud, in quo haereticae illae pravitates continentur, et in irritum duximus quae in eo scripta sunt. Et praesertim haec: quod non liceat episcopo excommunicare, etc.
EPISTOLA CXXVI. AD GODEFRIDUM LANDAVIENSEM EPISCOPUM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS archiepiscopus Cantuariensis, GODEFRIDO Lanelvensi episcopo.

Apostolicis sine contradictione et mora parendum est institutis, et cum omni celeritate et diligentia mederi convenit languoribus et periculis animarum. Inde est quod mandatum apostolicum exsequentes fraternitati vestrae mandamus quatenus juxta praeceptum domini papae redeatis ad Ecclesiam cui vos praefecit Dominus, aut ipsam resignando curam ejus cedatis alteri qui auctore Deo praeesse valeat et prodesse. Alioquin Ecclesiam illam non sustinebimus ulterius pastore proprio viduari; sed ordinationi illius juxta quod in mandatis accepimus intendemus. Valete.
EPISTOLA CXXVII AD EUMDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

Vestra fraternitas ignorare non debet quod privilegium meretur amittere, qui concessa sibi abutitur potestate. Vos autem, sicut accepimus, in alienis episcopatibus Ecclesiarum vacantium alienas oves solvere praesumitis et ligare, et petitione laicorum aut aliorum quibus sacramentorum dispensatio non incumbit ecclesias dedicatis et exercetis alia quorum non accepistis ab apostolica sede vel matre vestra Cantuariensi Ecclesia potestatem. Quod tanto credibilius videtur quanto certius constat vos sine speciali mandato Romani pontificis dudum quod minime licebat, quantum in vobis fuit, absolvisse excommunicatos nostros non observato tenore litterarum domini papae. An hoc recte feceritis, vestra discretio providebit, quoniam oportebit super his reddere rationem. Nam persistentes in scelere et voluntate peccandi qui Ecclesiarum bona diripiunt et iis incubant violenter, nec ipse Petrus coram Deo posset absolvere. Ne ergo cujuscunque instinctu de caetero similia praesumatis, prohibemus in virtute obedientiae, in periculo dignitatis et ordinis, ne curam pastoralem et episcopale officium extra proprium episcopatum ulterius exerceatis; sed ea sitis potestate contenti, quam vobis Ecclesia contulit in ordinatione vestra. Hoc autem vobis non interdicimus qui ad preces coepiscoporum vestrorum quibus communicare licuerit, vices eorum cum necessitas exegerit in rebus licitis impleatis; sed vos ab ecclesiarum vacantium et episcoporum qui excommunicati sunt officio praecipimus abstinere et curam pastoralem exercere quatenus facultas adfuerit in proprio episcopatu.
EPISTOLA CXXVIII *. AD GILBERTUM HEREFORDIENSEM POSTEA LONDONIENSEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Dei gratia Cantuariensis Ecclesiae humilis minister, venerabili fratri G. eadem gratia Herefordiensi episcopo, salutem.

Quam sit nobilis et famosa prae caeteris regni hujus civitatibus civitas Londoniae, nulli nostrum incognitum est; in qua videlicet ob publica regni negotia et domini regis conversatio et procerum regni soleant frequentiores esse conventus. Inde est, quod Ecclesia Londoniensis suo jamdudum orbata pastore, talem sibi desiderat episcopum subrogari, qui civitatis ipsius excellentiae honestae vitae merito, litterarum scientia, rerum quoque prudentia saecularium adaequetur. Magna itaque super hoc deliberatione habita, convenerunt in hoc unanimis cleri postulatio, voluntas domini regis et nostra, ordinatio quoque apostolica, ut ob communem regni utilitatem et Ecclesiae necessitatem, ad Ecclesiae Londoniensis regimen transferri et in ea curam et sollicitudinem pastoralem gerere debeatis. Suscepto igitur in hoc domini papae mandato, ipsius vobis auctoritate injungimus, quatenus postulationi Londoniensis Ecclesiae, quae de vestra ad eam translatione in praesentia domini regis et nostra unanimi totius cleri assensu celebrata est, assensum praebere non differatis, et ad ejus regimen tanto devotius et maturius accedatis, quanto ipsa tantae personae consilio et gubernatione dignoscitur indigere. Ad hoc fraternitatem vestram commonemus attentius, ut ad quod trahit vos obedientiae necessitas, vestrae quoque dilectionis contemplatio affectuosius invitet, ut quem nobis sincerae dilectionis conjungit affectus, loci quoque vicinia ad nostras et Ecclesiae Dei necessitates commodius valeat exhibere. Valete.
EPISTOLA CXXIX. AD GILBERTUM LONDONIENSEM.
Author: Thomas Cantuariensis

T. Dei gratia Cantuariensis Ecclesiae minister humilis, venerabili fratri GILBERTO quondam Dei gratia Herefordiensi, nunc vero eadem gratia Londoniensi episcopo, salutem.

Noli graviter ferre, dilecte in Domino frater, quod tibi majus onus imposuimus, quod te ad majoris ecclesiae curam vocavimus, confidentes id divina miseratione salubriter fuisse provisum. Hoc mores tui, hoc nota religio, hoc sapientia data desuper, hoc opus bonum, quod in Herefordiensi Ecclesia operatus es promeruerunt, ut dicatur tibi: « Amice, ascende superius: super pauca fuisti fidelis, merito supra multa constitueris. » Non homini rudi et inexperto navigationis sicut ex humilitate scribis, navim Petri commisimus, verum illi qui jamdiu exercitatus in flumine, amodo debet eamdem in alto gubernare. Lucerna accensa, quae quasi sub modio abscondebatur, jam super candelabrum posita est, ut longe lateque luceat in domo Domini. Cantuariensi Ecclesiae, quae in regno Anglorum est sicut caput in corpore, Londoniensis familiarius adhaeret prae caeteris, ad quam te Deo auctore transtulimus, ut e vicino matris tuae Cantuariensis Ecclesiae, cui debes omne quod potes, nobiscum possis onera sustinere. Praeterea, cum dominus papa tibi specialiter curam animae domini nostri regis commiserit, ubi te sedere magis decet quam in regia urbe, quo crebrius propter negotia publica veniens, frequenter tuis instruatur colloquiis et consiliis solidetur. Venire ergo ne formides, quo virtus tua te vocat, quo Dominus praecipit, de ope nostra et auxilio, quanta debetur amico et coadjutori, consolationem percepturus. Credimus siquidem hanc esse mutationem dexterae Excelsi, eamque a divinae dispositionis fonte emanare, non modo ut Ecclesia Cantuariensis in negotiis suis fortius tanto nitatur auxilio, verum etiam ut imperfectum nostrum, quod in multis videmus, tua beatitudine suppleatur. Utinam si fieri posset, priori die Dominico Londoniam venisses, ut tuum adventum digno susciperemus honore, ubi tunc praesentes aderamus. Nunc autem, quoniam negotia nostra illinc nos avulsere, archidiacono nostro vices nostras commisimus, adjuncto etiam illi domino Roffensi, si praesens adesse poterit. Valeat in Christo fraternitas tua, dilectissime frater.
EPISTOLA CXXIX *. AD EUMDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Dei gratia Cantuariensis Ecclesiae minister humilis venerabili fratri GILBERTO eadem gratia Londoniensi episcopo magis in Christo gloriari quam in saeculo, amplius sperare in Domino quam in mundi amplexibus.

Licet tibi jam diu et plura scribere debuerimus, quoniam materia multa est, eligimus ad praesens dicendi compendium, ut inter haec initia brevibus tibi, quod sentimus, aperiamus. Nulla forsitan pro nobis, vel pauca, sed aliqua tibi de te, et pro te in instanti mandare curamus, reducendo tibi ad memoriam, qua conscientia sustinueris, qua animi patientia dissimulaveris injuriam Deo illatam in nobis, nobis propter Deum, tibi etiam in nobis, dum traheretur iterum ante tribunal principis, cum iterum pararetur Dominus Jesus crucifigi in nobis. An ut tua, te et tuos servares illaesos ab onere confiscationis, ac incommoditate exsilii? Certe non sic se Christus servare voluit, cum etiam animam suam pro suis poneret, quorum ipse frater et caro est, nobis relinquens exemplum, ut et nos similiter faciamus. Non sic apostoli, qui non timuerunt fidem Christi et nomen protestari coram principibus et potestatibus saeculi, in vitae suae discrimen et carnis. Haec tibi dicimus de radice charitatis, non de rancore aliquo, ut vel sic revocetis ad animum, et de conscientiae macula, vitioque patientiae, si tamen in ea vitium esse potest, quam certius, ut pace tua dixerimus, credimus debere dici de more loquendi remissionem vel negligentiam, penes te confundaris commodius, de sustinentia non parum exemplo damnosa, et apud Deum ac homines effectuosius repares famae tuae integritatem, affectuosius poenitendo de hujus patientiae vitiose commisso. Hujus rei gratia hortari te cupimus, ne gloriam mundi quasi stantem aspicias, ne plus tibi, aut pro te, aut pro tuis tua diligas, quae revera non tua, sed Christi pauperum esse debent, et sunt, ut ad verum veniatur; et sic te et tua, ea tua quae sic dicimus, perdas, ne blandiens praesens prosperitas sui finem tibi abscondat, et adversitas sine fine succedat. Alternae enim sunt rerum vicissitudines, facilisque de successibus prosperis lapsus est in contrarium. Ne laetitia temporalis luctum tibi aeternum, et operiat quem parit, et pariat quem operit. Ne mors longe a te esse putetur, et praeoccupet improvidum, et vita, dum exspectatur, deserat male conscium. Sicut scriptum est: Cum dixerint, pax et securitas, tunc subitus veniet interitus, tanquam in utero habentis, et non effugient. Haec nos tibi scripsisse credas ad majorem cautelam, ut habita tecum ratione praeteritorum, praesentium, et futurorum, sic corrigas errata, ut de correptis gaudeas, et de gaudio tuo fraterna tibi charitate congaudentes, fructum gaudii et nos consequamur sentiendo, et sentiamus consequendo. Valete.
EPISTOLA CXXXI. AD EUMDEM GILBERTUM ET ALIOS EPISCOPOS ANGLIAE.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, GILBERTO Londoniensi, et omnibus episcopis Angliae.

Mittimus vobis litteras domini papae, quibus praecipit sub anathematis interminatione, ut clericis nostris universa cum integritate reddantur, quae eis ablata sunt, cuicunque commissa sint ex mandato regis. Inde est quod nos sub eadem interminatione vobis apostolica auctoritate praecipiendo mandamus, quatenus infra duos menses post harum susceptionem quidquid exinde recepistis, nobis restitui faciatis, ne vobis juxta quod dominus papa comminatur, eveniat. Praecipimus etiam, ut parochianos vestros, qui eorum reditus aut bona abstulerunt vel receperunt, ad restitutionem eorum similiter compellatis.
EPISTOLA CXXXIII. AD EUMDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Dei gratia Cantuariensis archiepiscopus, et apostolicae sedis legatus, utinam vero fratri, GILBERTO Londoniensi episcopo, declinare a malo, et facere bonum.

Excessus vestros, dum licuit, supportavimus: et utinam mansuetudo patientiae nostrae, quae nobis ultra modum damnosa exstitit, in totius Ecclesiae perniciem non redundet! Sed, quia patientia nostra semper abusi estis, et neque dominum papam, neque nos in verbo salutis vestrae voluistis audire, sed obduratio vestra in deteriora semper excrevit, nos urgente necessitate officii et ratione juris persuadente, ex justis et manifestis causis, anathematis sententia percellentes vos excommunicavimus, et a corpore Christi, quod est Ecclesia, donec condigne satisfaciatis, amputavimus. Praecipimus ergo in virtute obedientiae, et in periculo salutis, dignitatis et ordinis, quatenus prout ecclesiae forma praescribit, ab omni communione fidelium abstineatis, ne vestra participatio gregem Dominicum contaminet ad ruinam, qui vestra doctrina erudiendus et exemplis informandus erat ad vitam.
EPISTOLA CXXXIV. AD EUMDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Dei gratia Cantuariensis archiepiscopus, et apostolicae sedis legatus, GILBERTO Londoniensi episcopo, utinam vero fratri, declinare a malo, et facere bonum.

Vestra debuerat meminisse prudentia, quanta vos affectione mater vestra Cantuariensis Ecclesia semper dilexerit, quanta diligentia sedis apostolicae gratiam vobis conciliare studuerit, honori vestro et utilitati, tanquam saluti propriae, semper invigilans; vos autem accepta facultate nocendi, adversus utramque calcaneum erexistis, et eis tanquam clavus in oculo, et sagitta in latere tanto perniciosius nocuistis, quanto minus cavebatur impietas religionis tecta velamine, et perfidia professionem fidei fallacius et fraudulentius impugnabat. Vos saepe commonuimus, et utinam ad salubrioris verba consilii et exhortationis non intumuisset, aut obduruisset cor vestrum. Scripsit vobis summus pontifex, ut paci reformandae inter Ecclesiam et regem diligentiam impenderetis; sed, sicut publice notum est, per vos adversus Ecclesiam vehementior est excitata turbatio. Et quidem multa et magna ad condemnationis vestrae judicium praecesserunt, nisi sedes apostolica fraternitatem vestram in multa mansuetudine supportasset. Nos autem, licet gravissime laesi, molimina vestra contra Ecclesiam et nos, quandiu licuit, dissimulavimus, ut cunctis rectum sapientibus et habentibus zelum legis, excessisse modum videatur patientia nostra. Sed quia novissima vestra semper inventa sunt deteriora prioribus, et ulterius dissimulare non licuit, vos ex justis et manifestis causis anathematis sententia percellentes, a corpore Christi, quod est Ecclesia, donec condigne satisfaciatis, tanquam membrum putredinis resecavimus. Praecipimus ergo in virtute obedientiae, in periculo salutis, dignitatis et ordinis, quatenus prout Ecclesiae forma praescribit, ab omni vos communione fidelium abstineatis, ne vestra participatio Dominicum gregem contaminet ad ruinam, qui vestra doctrina erudiendus et exemplis informandus erat ad vitam.
EPISTOLA CXXXV. AD EUMDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Dei gratia Cantuariensis archiepiscopus, et apostolicae sedis legatus, GILBERTO Londoniensi episcopo, utinam vero fratri, resipiscere a malo, et Deo potius quam hominibus obedire.

Licet studia vestra, quibus ex proposito perniciem Ecclesiae et nostram pro viribus hactenus procurastis, fidelium communionem demeruerint, et salutationis alloquium, nos tamen, quae ad salutem vestram quam Deo teste cupimus, indubitanter credimus pertinere, vobis pro debito officii nostri sollicita charitate proponimus, reducentes ad animum quod qui terram Austri inhabitant, cum panibus etiam fugienti monentur occurrere. Et quod Christus, qui pastor et forma pastorum est, non justos venit, sed peccatores per poenitentiam reformare, quam sicut ille nunquam reprobat veram, sic semper aspernatur et damnat fictam, utramque examinans ex contritione cordis, et convincens ab operibus suis. Nam arbor ex fructu cognoscitur, et opera cujusque testimonium perhibent de eo. Sicut ergo inobedientiam vestram et contumaciam, ut caetera parcentes interim taceamus, ulterius praeterire non potuimus nec debuimus impunitam, sic conversionem vestram et condignos obedientiae fructus charitate promptissima acceptabimus, omnium quae contra nos commisistis, amplius non recordaturi, si de poenitentiae sinceritate et condigna satisfactione constiterit. Ad quam vos affectione paterna revocantes, monemus et exhortamur in Domino, ut ponatis cor super vias vestras, et opera digna episcopo de caetero faciatis, ne nos in exsecutione vindictae pro contumacia compellamur ad ulteriora procedere. Ad haec vobis in virtute obedientiae, in periculo gradus et ordinis praecipiendo mandamus, quatenus nobis sine dilatione remittatis litteras domini papae super legatione nostra, quas vobis misimus, per vos fratribus et coepiscopis nostris communicandas. Et si eas, ut oportuit, communicastis, bene fecistis. Sin autem, procul dubio noveritis, quoniam et illarum suppressio districtius requiretur a nobis. Cor poenitens vobis divina misericordia largiatur. Si resipueritis, et ad satisfactionem festinaveritis, parcat vobis Deus, et celerius convertat.
EPISTOLA CXXXVI. AD EUMDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Dei gratia Cantuariensis archiepiscopus, et apostolicae sedis legatus, venerabili viro GILBERTO Londoniensi episcopo, coram facie sua fideliter ambulare.

Calamitates matris vestrae S. Cantuariensis Ecclesiae tanto plenius agnovistis, quanto eas ab initio vicinius et planius inspexistis, corpore praesens, utinam non animo. Exspectavimus toto jam fere sex annorum curriculo poenitentiam domini regis, sed ille, quod sine dolore non loquimur, adeo misericordia Dei et sacrae Romanae Ecclesiae patientia semper abusus est, ut novissima ejus fierent in dies deteriora prioribus. Ne ergo ex nimia dissimulatione tam illius, quam pereuntis Ecclesiae sanguis in districto examine requiratur a nobis, vobis praeeunte auctoritate domini papae, in virtute obedientiae, in periculo ordinis, honoris et beneficii praecipiendo mandamus, quatenus infra quindecim dies a susceptione praesentium per totum episcopatum vestrum, omnia divina, praeter baptisma parvulorum et poenitentias morientium, prohibeatis officia celebrari, et ab omnibus subditis vestris interdicti sententiam, quantum in vobis est, faciatis inviolabiliter observari. Et ut litteras domini papae, quas vobis mittimus, fratribus et coepiscopis vestris, et vacantium ecclesiarum capitulis communicetis, et ab eis inspectas nobis remittere non differatis: portitori etiam harum prospicientes, sicut vobis et ordini vestro cupitis esse prospectum. Quae nisi fideliter adimpleveritis, vobis perpetuae damnationis sententiam noveritis irrefragabiliter imminere. Eodem modo Saresberiensi.
EPISTOLA CXXXVII. AD CLERUM LONDONIENSEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Dei gratia Cantuariensis archiepiscopus, et apostolicae sedis legatus, decano, archidiacono, et clero Londoniensi, salutem, et a communione excommunicatorum fideliter abstinere.

Vestram latere non debet prudentiam, quod fere totus Latinus orbis agnovit, quam inique, sumpta opportunitate ex causa schismatis generalis, Gilbertus Londoniensis episcopus, frater noster, utinam verus, in causa Ecclesiae versatus sit, et pacem ejus studuerit perturbare. Supportavimus enim eum in multa patientia hactenus, qua ille semper abutens, jugis inobedientiae crimen multiplicans excessibus incorrigibiliter cumulavit. Nos igitur, cui dissimulare non licuit, eum urgente necessitate officii, et ratione juris persuadente, publice excommunicavimus, et vobis praecipimus in virtute obedientiae, et in periculo ordinis et salutis, ut communione ejus, sicut Christi fideles decet, prorsus abstineatis. Similiter eos sub eadem interminatione praecipimus evitari, quorum nomina inferius scripta sunt. Simili quoque sententia, Deo auctore, eos qui a nobis solemniter citati sunt, nisi interim satisfecerint, condemnabimus in die Ascensionis Domini, scilicet Gaufredum Cantuariensem archidiaconum, et Robertum vicarium ejus, Ricardum de Ivelcestre, Ricardum de Luci, Willelmum Giffard, Adam de Chere, et eos qui ope vel consilio domini regis, vel mandato, vel propria temeritate, nostra vel clericorum nostrorum bona occupaverunt, et eos qui ope vel consilio domini regis animum adversus libertatem Ecclesiae, et innocentium proscriptionem, et depopulationem instigasse noscuntur, et qui nuntios domini papae et nostros, ne prosequantur Ecclesiae necessitates, impediunt. Non turbetur cor vestrum, neque formidet in his, quia et contra tergiversationes malignantium et appellationum subterfugia, Deo propitio, sedis apostolicae munimine tuti sumus. Haec sunt nomina excommunicatorum: Jocelinus Saresberiensis episcopus, comes Hugo, Radulphus de Broc, Thomas filius Bernardi, Robertus clericus de Broc, Hugo de S. Claro, Letardus clericus de Norflece, Nigellus de Sacca-Villa, Ricardus frater Willelmi de Hastinga, qui ecclesiam nostram de Manech etiam occupavit. Valete.