medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XVIII. AD EOSDEM.  Quid in causa Nicopolitana cum Thessalonicensi agendum sit praescribit.
Author: Hormisdas I

Hormisda Ennodio et Peregrino episcopis.

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti, intercedentibus et adjuvantibus sanctis, quid agendum sit de causa Nicopolitanae Ecclesiae. Primum ubi Thessalonicam, Deo juvante, veneritis, epistolas nostras, quas in hac causa misimus, episcopo Thessalonicensi tradite, illum quidem ordinem in ejus salutatione servantes, quem scitis a nobis esse mandatum circa eos qui cum sede apostolica, hoc est Ecclesia catholica non communicant. Traditis autem epistolis, instanter agere debetis ut se ab ejus Ecclesiae concussione suspendat: rationem reddentes, quia non potuit reversus ad communionem et ad corpus Ecclesiae cum illis qui necdum reversi sunt quidquam habere conjunctum, nos non solvere a praedecessoribus nostris concessa privilegia, si ipse ecclesiastica instituta non deserat. Certe redeat ad unitatem, et nos cum eo insistemus, ut omnia privilegia quaecunque consecuta est a sede apostolica Ecclesia ejus, inviolata serventur. Dicite etiam aperte illum ostendere inimicum se esse fidei, si insequitur quos viderit ad catholicam communionem reverti. Quod poteritis causam ibi Deo propitio componere, scriptis ad episcopum Nicopolitanum litteris, quid vestra promoverit opera nuntiate. Si vero obstinatus fuerit, nec ab insecutione ejus cessare voluerit, secundum litteras quas ad clementissimum imperatorem misimus, apud principem causam Ecclesiae Nicopolitanae sic agite, ut dicatis: Alcyson episcopus Nicopolitanus satisfecit Ecclesiae catholicae, susceptus est, et ad communionem reductus: hujus successor Joannes episcopus et Deum ante oculos habens, et de salute sua cogitans, et praedecessoris sui bonum exemplum sequens, condemnatis haereticis vel transgressoribus ad sedem B. Petri apostol misit, et susceptus est: huic nunc Thessalonicensis episcopus insidiatur, et eum concutit; contraria his quae fecit ab eo exigere volens. Hinc pater vester, et omnes orthodoxi rogant ut jussionibus vestris removeatur ab eo ista molestia; ne videatur hominibus propter hoc illum persecutionem pati, quia ad communionem sedis apostolicae rediit; et qui exspectant per vos unitatem fieri, aliud incipiant credere, si pietatem vestram viderint hoc dissimulare, hoc negligenter accipere. Visum est nobis expedire, ut litteras quas ad Thessalonicensem in causa Nicopolitana direximus, quolibet ordine prudentia vestra diversis in locis faciat publicari, magnopere tamen in civitate Thessalonicensium, quia hoc facto, et a persecutione nostrorum potest cessari, et ad ipsius, si se correxerit, credimus pertinere salutem.
EPISTOLA XIX. AD ANASTASIUM AUGUSTUM.  Joannem Nicopolitanum ei commendat.
Author: Hormisdas I

Hormisda Anastasio Augusto, per Ennodium et Peregrinum episcopos.

Dum sapientiae vestrae, clementissime imperator, profunda considero, providentes saluti propriae, vobis displicere non aestimo. Neque enim aut divina monita, aut humana continent instituta, ut qui consulit bonae spei, qualibet debeat reprehensione culpari: cum maxime pietas quoque vestra affectu se unitatis et pacis flagrare fateatur. Quae res me quoque vel pro fiducia conscientiae vestrae, vel pro creditae quoque mihi dispensationis officio, emergente compulit non supersedere negotio. Joannes frater et coepiscopus meus Nicopolitanae civitatis antistes, praedecessoris sui sanctae recordationis Alcysonis secutus exemplum, beati Petri apostoli communionem cum synodo sua, damnatis his quos Ecclesia detestatur, expetiit. Is nunc gravibus fatigatur insidiis. Precor mansuetudinem vestram, iniqua molientibus obviate, et removete molestias, et correctum fovete, cui, ut corrigeretur, debuisset insisti. Scient enim qui tardaverint, se reos futuros, cum a vobis foveri viderint jam reversos. Fateor, clementissime imperator, miror insidiantium pertinaciam neque Dei neque vestro intuitu permoveri. Nam qui oderunt in homine studium desiderii boni, quod de se aes imant judicari, insequuntur, ad recta reduces; jure culpandi, si non converterint deviantes. Date fidei vestrae clara documenta, si adfore cunctis ad unitatem reductis et officio omni et adhortatione cogitetis.
EPISTOLA XX. AD JOANNEM EPISCOPUM NICOPOLITANUM.  Aequo animo aerumnas pro fide sustinendas, et ideo provinciales episcopos ad fidei unitatem ab eo confirmandos.
Author: Hormisdas I

Hormisda Joanni episcopo Nicopolitano.

Remeante Pulione subdiacono nostro, litteras caritatis vestrae suscepimus, de constantia fidei, vel de intentione, quam circa communionem sedis apostolicae geritis, gratulantes: sed contristati sumus, quod vos aliquas sustinere molestias perhibetis. Ista tamen diuturnam non possunt habere substantiam; quia ubi Deus pure colitur, etsi adversa contingerint, in prospera commutantur, secundum Apostolum dicentem: Spes non decipit . Dubitans apostolorum princeps incedens per pelagus laboravit : mox tamen invocato Domino suo, paratum habuit qui eum porrecta manu non pateretur sustinere discrimen. Ergo auctorum nostrorum sequentes exempla, et in ipsorum fide permanentes, illius poscamus auxilium, de quo scriptum est: Qui nos non dimittit tentari supra quae possumus . Igitur salutantes caritatem tuam hortamur ut, quemadmodum praediximus, in his quae bene inchoata sunt perseveres: quia qui perstiterit usque in finem, hic salvus erit . Frequenter alloquiis tuis nostram sollicitudinem relevare non desinas. Paroeciales quoque sacerdotes tuos competenti adhortatione confirma, quia ista faciendo, talentum tibi creditum poteris multiplicare quotidie. De illa quoque parte, quam dilectio tua postulat, cogitamus, ut ad imperatorem clementissimum pro generalitatis quiete preces nostrae perveniant. Tantum est ut votum studiumque nostrum congruis orationibus juvare non cesses, quia nos in his Deo auctore perficiendis vacare minime potuerimus. Data V nonas Martias, Agapito viro clarissimo consule .

Notes: (Rom. V) (Matth. XIV) (I Cor. X) (Matth. X) (anno Domini 517)
EPISTOLA XXII. AD DOROTHEUM EPISCOPUM THESSALONICENSEM.
Author: Hormisdas I

Hormisda episcopus Dorotheo episcopo Thessalonicensi.

Joannes frater et coepiscopus meus Nicopolitanae urbis antistes cum synodo sua variis se concussionibus atque dispendiis graviter causatur affligi; quod a transgressorum societate divisus, postquam communionem sedis apostolicae emeruit, ad Thessalonicensium Ecclesiam ordinationis suae initia non direxit. Potuisset neglectus esse culpabilis, si unum esset inter omnes mysterium caritatis. At cum multi se a petrae illius, quae Christus est, soliditate diviserint; quis non velit ab errantium conjunctione dirimi, ut mereatur cum his qui consistunt in veritate conjungi? Non igitur consuetudo est neglecta, sed vitata contagia. Ergo objicere quis possit errorem, ubi cogitatam salubriter intelligit cautionem? At nos, quod debueras primus assumere, credebamus te sequi saltem post aliena exempla potuisse. Non sufficit in lapsibus mora, nisi ad reprehensionis cumulum, circa eos quoque qui ad viam redeunt accedat invidia? Quid aliud, quam beati Petri ipsum quod a Domino datum est nomen oderunt, qui eos qui ad sedis ipsius altaria confugiunt insequuntur? Quo pudore, rogo, privilegia circa te illorum manere desideras, quorum mandata non servas? et reverentiam quam non exhibes fidei, cupis tibi ecclesiastica potestate deferri? Si in iisdem vestigiis, quibus catholici nituntur, insisteres, insectationem tamen proximi vitare deberes; sciens secundum Domini nostri et Salvatoris, quem colimus, instituta, eum qui scandalizaverit unum de minimis, obnoxium magnis esse peccatis . Ubi est, Domine, humilitas, quam sub occasione discipulorum tuorum certantium de loci qualitate docuisti? Tu ostendis illum esse maximum, qui exhibere studuerit se pusillum, Respice de coelo, vide: visita vineam istam te cultore plantatam : intende circa mandata tua minimos, et circa ambitum honoris elatos. Cur recentia cupitis, et prisca deseritis, circa summa desides et parva curantes? Nonne hoc est rerum vilia decimare; et legis praecepta contemnere? Serva illa quae Deo congruunt; et facile ea quae sunt ab hominibus subsequentur. Quin potius curam salutis assume; et cur te alius praevenerit in veritate, suspira: ne si insectari eos qui ad Ecclesiae revertuntur membra perstiteris, tu quoque cum his quos nominatim condemnat apostolica sententia, copuleris. Data pridie idus Aprilis, Agapito viro clarissimo consule.

Notes: (quod sine impietate dici
non potest) (Marc. IX) (Psal. LXXIX)
EPISTOLA XXIV. AD JOANNEM TARRACONENSEM EPISCOPUM.  Libenter de ejus in Italiam adventu audivisse, litteras ad Hispanienses de ecclesiasticis institutis ab eo datas probat, eique vices suas committit
Author: Hormisdas I

Dilectissimo fratri Joanni Hormisda.

Fecit dilectio tua rem caritati et fidei congruentem, ut adventum tuum ad Italiam nobis directis litteris indicaret, et quae in te sit summa religiosae voluntatis ostenderet. Atque utinam ad plenioris affectus satietatem praesentiae tuae nobis gaudia contigissent, ut gratulemur nos et colloquio et praesentia frui, quam sumus ante per scripta complexi. Verumtamen probasti, dilectissime frater, quo Christianam fidem veneraris affectu, dum ea quae ad regulas Patrum pertinent, et ad mandata catholica, sine alia cupis transgressione servare; sperans, ut prorogatis generalibus ad Hispanienses Ecclesias constitutis, quae aut negligentius aut irreligiosius fiunt, ecclesiasticis disciplinis congruentia sanciamus: quod amplexi sumus, captata istius desiderii facultate. Quid enim aut vobis dulcius, quam cum fidelibus loqui? aut Deo aptius , quam deviantes ab errore revocare? Salutantes igitur caritatem qua jungimur, per Cassianum diaconum tuum significamus, nos direxisse generalia constituta, quibus vel ea quae juxta canones servari debeant competenter ediximus, vel circa eos qui ex clero Graecorum veniunt, quam habere oporteat cautionem, sufficienter instruximus. Sed et causae ipsius ordinem instructionemque abunde decretis ecclesiasticis vos docebunt, ut agnoscentes et impiorum transgressionem, et apostolicae sedis curam, pro Patrum regulis excubantem, ostendatis vos perosos damnatorum consortia, et amare fidelium. Et quia per insinuationem dilectionis tuae hujus nobis est viae patefacta providentia , remuneramus sollicitudinem tuam, et servatis privilegiis metropolitanorum vices vobis apostolicae sedis eatenus delegamus, ut inspectis istis, sive ea quae ad canones pertinent, sive ea quae a nobis sunt nuper mandata, serventur, sive ea quae de ecclesiasticis causis tuae revelationi contigerint, sub tua nobis insinuatione pandantur. Erit hoc studii ac sollicitudinis tuae, ut talem te in his quae injunguntur exhibeas, ut fidem integritatemque ejus, cujus curam suscipis, imiteris. Data IV nonas Aprilis, Agapito V. C. consule .

Notes: (beatius) (perosa habere) ( al. prudentia. HARD.) (Aera DLV. Anno
Chr. 517 in ms. codice)
EPISTOLA XXV. AD UNIVERSOS EPISCOPOS HISPANIAE.
Author: Hormisdas I

Dilectissimis fratribus universis episcopis per Hispaniam constitutis Hormisda.

Benedicta Trinitas Deus noster, qui per misericordiam suam Romanae reipublicae per universas partes suae pacis tranquillitate diffusa, nobis quoque viam demonstrandae circa nos invicem caritatis indulsit, ut qui cohaeremus firmitate fidei, jungamur quoque votiva jucunditate colloquii, quo facilius, dum per litterarum ministeria ad vos usque pertendimus, etiam corda vestra ad religiosum cultum apostolicis admonitionibus incitemus: et dum dilectionis nostrae pignus reddimus velut quoddam debitum, plenum circa Deum monstremus affectum. Jungamus igitur, dilectissimi fratres, continuas et humiles preces, et Dominum nostrum oris et cordis lacrymis supplicantes jugi deprecatione poscamus, ut et institutione et opere illi cujus esse membra cupimus haereamus: nec unquam ab illa via quae Christus est devio tramite declinemus, ne ab eo juste quem nos impie relinquimus deseramur. Quod cum superni favoris auxilio ea nobis potest ratione contingere, si apostolica dogmata, si Patrum mandata servemus. Dicit enim Dominus noster: Qui diligit me, sermonem meum servabit, et Pater meus diliget eum, et ad eum veniemus, et mansionem apud eum faciemus . Et licet haec possint generaliter dicta sufficere ut vel declinemus errata, vel custodiamus catholica constituta, tamen quia Joannis fratris et coepiscopi nostri nobis insinuatione vulgatum est, contra canonum reverentiam nonnulla praesumi, periculum, quod doctoribus imminet de taciturnitate declinans, et prophetica voce compunctus, qua dicitur: Loquere, ne taceas , generalibus edicendum credidi constitutis.

Notes: (Joan. XIV) (Isai. XVIII)
EPISTOLA XXVI. AD SALLUSTIUM.  Sallustius apostolicae sedis vicarius constituitur per Baeticam et Lusitaniam  (provincias).
Author: Hormisdas I

Carissimo fratri Sallustio Hormisda.

Suscipientes plena fraternitatis tuae votiva gratulatione colloquia, quae nos geminae salutis tuae laetificaverunt indicio , congruum esse perspeximus hanc ipsam quam mente gerimus expedire laetitiam. Edidisti enim boni documenta pontificis, dum et praedicanda facis, et ea suadere non differs. Praerogativam de nostri sumpsimus electione judicii, quando id te sponte amplecti didicimus quod caeteris imperamus. Oramus siquidem divinam clementiam , cunctos et haec ad studia ecclesiasticae pacis instrumenta transmisimus. Tu vota nostra et fideli intelligentia percepisti, et officii protinus devotione complesti, cunctis fratribus innotescens quae per coelestem gratiam cunctis profutura cognoveras. Suffragantibus igitur tibi tot meritis piae sollicitudinis et laboris, certe jam delectat injungere quae ad nostri curam constat officii pertinere, ut provinciis tanta longinquitate disjunctis, et nostram possis exhibere personam, et Patrum regulis adhibere custodiam. Vices itaque nostras per Baeticam Lusitaniamque provincias, salvis privilegiis quae metropolitanis episcopis decrevit antiquitas, praesenti tibi auctoritate committimus, augentes tuam hujus participatione ministerii dignitatem, relevantes nostras ejusdem remedio dispensationis excubias. Et licet de singulis non indigeas edoceri, quem jam probavimus cautius universa servare, gratius tamen esse solet, si iterum trames ostendatur, et laboris injunctio superius formata monstretur. Paternas igitur regulas et decreta a sanctis definita conciliis omnibus servanda mandamus. In his vigilantiam tuam, in his curam fraternae monitu exhortationis extendimus. His ea qua dignum est reverentia custoditis, nullum relinquit culpae locum, nec sanctae observationis obstaculum. Ibi fas nefasque praescriptum est, ibi prohibitum ad quod nullus audeat aspirare, ibi concessum quid debeat mens Deo placitura praesumere. Quoties universalis poscit religionis causa, ad concilium te cuncti fratres evocante conveniant: et si quos eorum specialis negotii pulsat contentio , jurgia inter eos oborta compesce, discussa sacris legibus determinando certamina. Quidquid autem illis pro fide et veteribus constitutis vel provida dispositione praecipies, vel personae nostrae auctoritate formabis , totum ad scientiam nostram instructae relationis attestatione perveniat, ut noster animus officii caritate dati, et tuus securitate perfruatur accepti. Deus te incolumem custodiat, frater carissime.

Notes: (Dilectissimo) (siquidem retulerunt te corporali
cum spiritualibus officiis incolumitate subnixum) (aperire) (operari) (divina beneficia) (intentio) (firmabis)
EPISTOLA XXVII. AD JUSTINUM.  Illo imperante sperat fore ut Ecclesiae pax restituatur.
Author: Hormisdas I

Hormisda Justino Augusto.

Venerabilis regni vestri primitiis, fili gloriosissime, loco muneris gratulationem suam catholica transmittit Ecclesia, per quas se post tantam discordiae fatigationem requiem pacis invenire confidit. Nec est dubium ideo ad rerum summam coelesti vos providentia pervenisse, ut vestris temporibus impacta religioni in Orientis partibus aboleatur injuria. Debitas beato Petro apostolo imperii vestri primitias reddidistis, quas hac ratione devoti suscepimus, quia Ecclesiarum per vos proxime futuram credimus sine dubitatione concordiam. Deus qui pietatis vestrae sensibus alloquendi nos vota concessit, ipse circa sincerum religionis suae cultum praestabit, sicut optamus, effectum. Significastis nolentibus et recusantibus vobis imperii pondus impositum, qua ratione electos vos coelesti constat esse judicio, secundum Apostolum dicentem: Non est potestas nisi a Deo: quae autem sunt, a Deo ordinata sunt . Superest ut a Deo electi, sicut et credimus, Ecclesiae, quam laborare cernitis, manus vestrae solatia porrigatis. Cessent qui paci ejus obsistunt, obmutescant qui in forma pastorum conantur gregem Christi disperdere. Istorum correctio vires vestri firmat imperii; quia ubi Deus recolitur, adversitas non habet effectum. Hanc gratulationis paginam per Alexandrum virum clarissimum non omisimus destinare, sperantes cum Dei nostri adjutorio per virum clarissimum filium nostrum de singulis quae ad unitatem Ecclesiae pertinent nos clementiae vestrae praebituros esse responsum .

Notes: (Rom.
XIII) (Ed. Rom. ad Gratum 
) (anno
Domini 518)
EPISTOLA XXVIII. AD JUSTINUM AUGUSTUM RESPONSORIA.  Commendat ejus de concilianda pace sollicitudinem, et coeptis monet insistendum, nomenque Acacii abolendum esse.
Author: Hormisdas I

Hormisda Justino Augusto.

Sumptam de imperii vestri ortu laetitiam, quamvis apud nos pollentem merito praecedenti, quoque geminastis alloquio, reciproca devotione testati. Jam tunc secutura praevidimus, quae nunc de ecclesiasticae unitatis affectu coelestis gratiae inspiratione significastis. Habes ergo, clementissime imperator, praesentem de tali voto jam gloriam, sed exspectatur de perfectione perpetua. Hae sunt validissima imperii vestri fundamenta, quae in ipso nascentis regni principio divinam universis praeferunt sancta dispositione culturam. Tenete itaque hanc piae sollicitudinis curam, et pro catholicorum pace, sicut coepistis, insistite: quia Deus noster, qui vobis hunc tribuit animum, elegit etiam per quos praestet effectum. Nam et episcoporum vota precesque nobis effusas gratanter amplectimur: qui tamen loci sui consideratione commoniti, ea desiderant quae dudum ut sequi vellent sedis apostolicae exhortatio crebra non defuit. Et quoniam clementiam vestram id cupere, illos etiam haec didicimus postulare, quae res hactenus Ecclesiarum pacem sub contentiosa obstinatione diviserit, nec pietatis vestrae, nec illorum refugit, velut latenti causa, notitiam. Quid igitur facere debeant, et litteris nostris, et libelli, quem direximus, serie continetur. Haec si, Deo nostro et clementia vestra adjuvante, suscipiunt et sequuntur, poterit ad eam quam maximo desideramus ardore perveniri concordiam. Filius praeterea noster vir clarissimus Gratus sacri consistorii comes et magister scrinii memoriae ostendit in se vestrum allegationis suae maturitate judicium: cujus mora sensibus vestris, eo referente, melius asseretur .

Notes: (anno Domini 518)
EPISTOLA XXIX. AD JOANNEM CONSTANTINOPOLITANUM EPISCOPUM RESPONSORIA.  Commendat Joannem episcopum, et gaudet concilium Chalcedonense et divi Leonis epistolas ab eo complexas. Ad Ecclesiae communionem admittendum pollicetur, si nomen Acacii e diptychis sacris expunxerit.
Author: Hormisdas I

Hormisda Joanni episcopo Constantinopolitano.

Spirituale gaudium directis caritas tua significavit affatibus, docendo ut catholicae religionis disciplinam ordine suo vestri pastores, Deo nostro juvante, receperint. Haec esse beneficia misericordiae supernae quis dubitet? Haec quis dubitet venerabilis principis tropaeis adjungi? Qui ambigat quia major ei de hac pace quam de quibuslibet praeliis triumphus acquiritur? Istius laboris gloria nescit occasum: quia ubi Deus recte colitur, nunquam adversariorum crescit iniquitas. Dilectionis tuae confessionem gratanter accepimus, per quam sanctae synodi comprobantur, inter quas instauratione constitutorum omnium Chalcedonense concilium praedicastis, et catholicorum numero adjungi desiderans sancti papae Leonis in diptychis nomen asseveras scriptum. Ista laudanda sunt, si perfectionis subsequatur effectus: quia recipere Chalcedonense concilium, et sequi sancti Leonis epistolas, et adhuc nomen Acacii defendere, hoc est inter se discrepantia vindicare. Quis Dioscorum et Eutychetem condemnans, innocentem ostendere possit Acacium? Quis Timotheum et Petrum Alexandrinum, et alium Petrum Antiochenum, et sequaces eorum declinans, sicut diximus, non abominetur Acacium, qui eorum communionem secutus est? De caritate siquidem tua meliora Dei omnipotentis exspectamus auxilio, habentes optimae promissionis spem, sicut ad nos quae direxisti tua scripta ostendunt, tecum in veritate sentiens, et ipsa defendens, sperans in illo judicio per ipsa te posse salvari. Post haec quid restat, nisi ut sedis apostolicae, cujus fidem te dicis amplecti, sequaris etiam sine trepidatione judicia? Igitur partibus Orientalibus ostende per te quod sequantur exemplum, ut omnium laus, qui correcti fuerint, tuis laboribus applicetur. Ergo cum magna denunties, et fidem beati apostoli Petri te amplecti significes, recte credens in ea salutem nostram posse subsistere, libellum, cujus continentia subter annexa est, a caritate tua subscriptum ad nos dirige, ut sine conscientiae formidine unam communionem, sicut oramus, habere possimus. Pro persona quoque filii nostri Grati viri clarissimi Deo nostro gratias sine cessatione persolvimus, cujus fides et recta credulitas nostrum circa se excitavit affectum; dignus re vera qui tantae curam susciperet actionis, et maximi principis ad nos mandata perferret.
EPISTOLA XXXI. AD JUSTINIANUM AUGUSTUM.  Ad pacem assequendam Acacium, damnandum, legatos mitti significat.
Author: Hormisdas I

Hormisda episcopus Justiniano Augusto.

Litterarum vestrarum serie religionis ope pollente, devotionis optatissima gratulatione suscepta, gratias divinitati retulimus, quia dedistis indicium facile a vobis fieri quod potuissemus hortari. Hinc est quod quia sponte laudabilia cupitis, digne ad principatus apicem generis vestri stemmata pervenerunt. Quapropter insistite et religiosae vivacitatis animis imminete, ut quemadmodum pro bonae voluntatis initio genus vestrum meruit culmen imperii, in aeterna vobis de perfectione gloria sint triumphi. Videte quo desiderio ad pacis gaudia ludificatus diu mundus exhortet . Respicite generalitatis animos, vestri praesumptione beneficii, certa spe quietis attoli; non est quod se dubietas inserat, non est quod aliquid ambiguitatis accedat, cum testamini, quod et nos quidem bene novimus, accedere ad Ecclesiarum concordiam religionis principis vota. Quapropter tantae magnanimitati gratias agentes, quanta possumus petitione deprecamur ut Acacii nomen cum sequacibus suis, quod plene unitatis Ecclesia rum impedit gaudium, damnationis ordine sit remotum. Nos enim convenientes causae qualitati direximus legatos, quibus praesentibus initium quod dedisti gaudii possit secundum quae mandatis continentur impleri .

Notes: (exsultet) (religiosi) (anno Domini 517)