medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CCCLXXIX. BERNARDI PATHERBURNENSIS EPISCOPI AD WIBALDUM ABBATEM.  Ut Henricum priorem suum in abbatem Mariani monasterii postulatum emancipare dignetur.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Amico suo dilecto in Christo domino WIBALDO, reverendo sanctae Corbeiensis Ecclesiae abbati, B. Patherburnensis humilis minister, orationis et servitutis suae fidelem exhibitionem.

Fratres de monasterio Sanctae Mariae orbati suo abbate, post multas admonitiones et preces nostras, scilicet ne gregem sibi commissum desereret, eremiticae tamen vitae labores aggresso, ut ipse tunc asserebat se habere in animo, venerabilem fratrem dominum Henricum, monasterii vestri priorem abbatem, sibi unanimiter elegerunt. Vestram itaque paternitatem intime oramus, et exoratam esse toto animi desiderio cupimus, quatenus ipsum eis clementer concedatis, novellae plantationis nostrae notam vobis necessitatem benigna miseratione attendentes. Qui si vestra permissione, propriaque benignitate oblati oneris curae se submittere voluerit, in omnibus eum consolari eique assistere et fideliter opitulari studebimus.
EPISTOLA CCCLXXX. WIBALDI ABBATIS AD BERNARDUM EPISCOPUM PATHERBURNENSEM.  Excusat se ab emancipando priore suo.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo in Christo Patri et domino B. sanctae Patherburnensis Ecclesiae venerabili episcopo, frater WIBALDUS Dei gratia Corbeiensis Ecclesiae abbas, orationum et obsequii intimam devotionem.

Fratres quidam de monasterio Sanctae Mariae, ad nos cum litteris vestrae sanctitatis venerunt, quae hoc obnixe postulabant, ut charum fratrem nostrum Henricum Ecclesiae nostrae priorem, quem iidem fratres elegerunt, eis in abbatem concederemus, ad quam petitionem ex consilio capituli nostri vestrae discretioni respondemus, primum quod idoneas causas non videmus cur dilectus frater noster Conradus, qui eidem monasterio praefuit, commissi sibi gregis curam deseruerit, qui propter eremiticam vitam fratres suos, quos custodiendos susceperat, deserere non debuit, inter quos aliqui erant, quibus prodesse potuit, quod manifeste beatus Gregorius papa in libris Dialogorum ostendit : Ibi, inquiens, adunati aequanimiter portandi sunt mali, ubi inveniuntur aliqui, qui adjuventur boni. Alia causa est quare praedictorum fratrum electioni assensum praebere non possumus. Ordo monasterii nostri habet, imo omnia monasteria nostri ordinis hanc observantiam tenent, ut si quando aliquis fratrum nostrorum abbas ad aliud monasterium eligendus est, prius a nobis et a fratribus nostris quam ab extraneis eligatur, nec aliqua nobis persona inter fratres nostros in abbatem ab alio monasterio vel a quolibet hominum ex homine designetur, sed assumptio fratris nostri cujuslibet in nostro arbitrio et fratrum suorum electioni relinquatur, praesertim cum vultus pecoris nostri melius a nobis et a semetipsis quam ab extraneis agnoscatur, et imo convenientius a nobis et a suis domesticis, qui dignus est, eligatur. Hic ordo et haec observantia promotionis, quia semper in monasterio nostro cum magna diligentia et ratione observata fuit, nostro tempore immutari nequaquam poterit.

Notes: (lib. II, cap. 3)
EPISTOLA CCCLXXXI. EUGENII PAPAE III AD CAPITULUM MAGDEBURGENSE.  Ne faveant episcopo Cicensi Ecclesiae Magdeburgensis invasori.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, universo capitulo Magdeburgensis Ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.

Pervenit ad aures nostras, etc. Vide in Eugenio.
EPISTOLA CCCLXXXII. EUGENII PAPAE AD E. SALISBURGENSEM ET ALIOS ANTISTITES.  Arguit eos quod favori principum plus aequo studeant, negatque translationem C. Cicensis episcopi in Magdeburgensem sedem.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus E. Salsburgensi, A. Bremensi, et H. Trevirensi, archiepiscopis, E. Rambergensi, H. Constantiensi, H. Ratisbonensi, O. Frising, C. Pataviensi, D. Pragensi, A. Havelbergensi et B. Egistadiensi episcopis, salutem et apostolicam benedictionem.

Litteras, quas pro causa Magdeburgensis Ecclesiae vestra nobis prudentia delegavit, etc. Vide in Eugenio.
EPISTOLA CCCLXXXIII. EUGENII PAPAE III AD WIBALDUM ABBATEM.  Commendat ei causam A. Curiensis episcopi, et ut ecclesiasticas immunitates adversus laicos tueatur.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio Corbeiensi abbati, salutem et apostolicam benedictionem.

De quorum pura devotione absque dubitatione confidimus, etc. Vide in Eugenio.
EPISTOLA CCCLXXXVI. EUGENII PAPAE III AD WIBALDUM ABBATEM.  Suos ad Fredericum imperatorem legatos ei commendat.   (Anno 1153.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio suo WIBALDO Stabulensi abbati, salutem et apolicam benedictionem.

De quorum devotione ac sincera charitate amplius confidimus, etc. Vide in Eugenio papa III.
EPISTOLA CCCLXXXVII. FRIDERICI IMPERATORIS AD MANUELEM IMPERATOREM CP.  Uxorem ex ipsius sanguine habere desiderat, interimque expeditionem parat in Siciliam.   (Anno 1153.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

FRIDERICUS Dei gratia Romanorum imperator Augustus, magnus ac pacificus a Deo coronatus, dilectissimo fratri et amico suo MANUELI PORPHYROGENITO, sublimi et glorioso imperatori Constantinopolitano, fraternam dilectionem et de inimicis victoriam.

Magnitudinis tuae litteras nuper ad nostram praesentiam per nuntium tuum directas cum benevolentia et alacritate suscepimus: quibus inspectis et diligenter intellectis, gaudio gavisi sumus tam de sospitate celsitudinis tuae et imperii prosperitate, quam de tua erga germanitatis nostrae conjunctionem affectione. Siquidem beatae ac sanctae recolendae memoriae praedecessor ac patruus noster inclytus triumphator, serenissimus videlicet imperator Conradus moriens, cum nos declarasset imperii sui successores, inter praecipua piae ac paternae admonitionis documenta, instanter nos hortatus est, ut amicitiam tuam fideliter amplecteremur, et fraternitatis vinculum inter nos indissolubili vinculo necteremus, quatenus imperia nostra per dilectionem unum fierent, et utrique idem amicus idemque hostis existeret. Inde est, quod nos ejus admonitionem effectu prosequente complere maturantes, et etiam voluntati tuae, quam ex litteris tuis persensimus, ad confirmandam inter nos amicitiam fraterna benignitate occurritantes, ad augmentum firmioris concordiae, et incrementum utriusque imperii, thalamum nobis de aula imperii tui praeparari et de sanguine tuo uxorem ducere, Deo annuente, desideramus. Eapropter sublimitati tuae celeres et expeditos nuntios praemittere curavimus, per quos sub omni festinatione ad nos remissos, sapientiae tuae super hoc voluntatem in brevi cognoscamus. Quoniam omnibus per imperii nostri latitudinem provinciis, Dei praestante omnipotentia, quieta pace fruentibus, expeditionem versus Apuliam et Siciliam cum ingenti principum nostrorum ac totius militiae favore juramentis omnium ex more firmatam ordinavimus, et insuper veniente aestate, tempore scilicet quo reges ad bella solent procedere, in fortitudine magna imperii nostri Alpes transire disposuimus. Eis, quae negotio instanti praesentibus legatis viva voce dicenda mandavimus, fides indubitanter adhibeatur.
EPISTOLA CCCLXXXVIII. WIBALDI ABBATIS AD MANUELEM IMPERATOREM CP.  Excitat eum ad sinceram cum Frederico imperatore concordiam, cui uxorem de ipsius sanguine habere persuasit.   (Anno 1153.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Glorioso, sublimi ac praecelso victori magnifico, ac praepotentissimo MANUELI PORPHYROGENITO Constantinopolitano imperatori excellentissimo, WIBALDUS Dei gratia abbas de monasteriis duobus nobilibus, Corbeia videlicet et Stabulaus, assiduas orationes et devotum servitium.

Imperialem majestatem decet non solum liberalitate, verum etiam gratiosa memoria esse praeditam ut nullius officii vel fidelitatis sit immemor, quoniam benigna recordatione et gratitudine principis subjectorum affectio propensius excitatur. Hoc propterea sacratissimo imperio vestro insinuare non dubitavi, quod augustam vestram majestatem meminisse non diffido, quod per litteras parvitatis meae vestram sublimitatem salutavi, et beatissimos affatus vestros recipere merui. Eapropter ex devoto famulo factus devotissimus servus, ad augmentum et gloriam sacratissimi imperii vestri insudare et decertare non cessavi, donec beatissimae recordationis clementissimus imperator Conradus ad magnificentiam vestram nuntios direxerit, quatenus, ad augmentum majoris inter vos et ipsum concordiae, uxorem de vestro sanguine duceret. Sed eo interim ab hac mortalitate in terram viventium sublato, dolor, qui ex ejus transitu mentem meam occupaverat, non parvam consolationem recepit, pro eo quod nepos ejus, qui nunc rerum potitur, magnificus scilicet imperator Fredericus, non solum imperii fastigium obtinuit, verum etiam exiguitatem meam pari et simili benevolentia et credulitate honoravit. Inde est quod instanter persuadere non cessavi, quatenus inclytus atque victor dominus meus Fredericus imperator cum constantissimo imperio vestro foedus amicitiae iniret, et de sanguine vestro uxorem duceret. Quod etiam vestra sapientia complere indubitanter maturabit. Immensas gratias ego et fratres mei referimus pro exsamito albo nobis transmisso, et devotas preces pro salute imperii vestri ad Deum fundere non cessamus.
EPISTOLA CCCLXXXIX. BERNARDI ET GREGORII CARDINALIUM AD O. HALBERSTADENSEM EPISCOPUM.  Ut Liudolfum et Fridericum Palatinum Corbeiense monasterium infestantes compescat.   (Anno 1153.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

BERNARDUS presbyter et GREGORIUS diaconus, Dei gratia sanctae Romanae Ecclesiae cardinales et legati, venerabili fratri O. Halberstadensi episcopo, salutem.

Venerabilis frater noster abbas Corbeiensis de quibusdam tuis parochianis suam nobis querelam exposuit de Liudolfo scilicet et Frederico Palatino, quod annonam, victualia et quasdam alias res sibi abstulerint, et homines suos inquietent. At tua prudentia, ne tantus vir et ita domino papae et toti regno acceptus in tua parochia offenderetur, efficere satis deberet. Nos itaque suae justitiae, quia deesse non possumus nec debemus, per praesentia tibi scripta praecipimus, quatenus praenominatos viros districte commoneas, ut ablata restituant, et bona monasterii de caetero quieta et illaesa dimittant, alioquin infra triginta dies post acceptam commonitionem, nisi praefato abbati satisfecerint, ecclesiastica censura eos coerceas, et sententiam, quam in eos dederis, usque ad satisfactionem firmiter facias observari.
EPISTOLA CCCXC. BERNARDI ET GREGORII CARDINALIUM AD EUGENIUM PAPAM.  Latorem praesentium ei commendant.   (Anno 1153.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo Patri et domino EUGENIO Dei gratia summo pontifici, B. presbyter et G. diaconus sanctae Romanae Ecclesiae cardinales, debitum per omnia famulatum.

Lator praesentium vir nobilis est, etc. Vide in Eugenio, inter epistolas variorum ad ipsum.
EPISTOLA CCCXCI. GREGORII CARDINALIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Post mortem papae revocatus, convocat quosdam episcopos Wormatiam, optatque ejus frui praesentia coram imperatore.   (Anno 1153.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

GREGORIUS, Dei gratia sanctae Romanae Ecclesiae cardinalis et legatus, reverendo fratri WIBALDO suo unanimi amico Corbeiensi abbati, salutem.

Licet fama mortis domini papae nos turbaverit, tamen audita persona substituti domini vicarii nos gaudio gavisi sumus, scientes illum antiquum magistrum Ecclesiae, et nos tanquam seipsum diligere et modis omnibus honorare. Verum quia ab amicis nostris instanter revocamur, in festo Michaelis Bremensem, Ildenesheimensem, Mindensem Wormatiae vocavimus, quaedam illis praecipere volentes. Unde ad dominum regem iterum vos libenter praesentem vellemus habere, ut quae cum eo agere debemus, et in licentia suscipienda tua nobis assisteret prudentia, et probitas nos domino regi commendaret.
EPISTOLA CCCXCII. BERNARDI ET GREGORII CARDINALIUM AD WIBALDUM ABBATEM.  Habituri coram rege colloquium orant ut Herbipolim veniat.   (Anno 1153.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

BERNARDUS presbyter et GREGORIUS diaconus, Dei gratia sanctae Romanae Ecclesiae cardinales et legati, dilecto fratri WIBALDO Corbeiensi abbati, salutem.

Sicut per alia fraternitati tuae scripta nos misisse meminimus, ita denuo praesenti scripto mandamus quatenus proxima quarta feria Erbipolim ad nos venias, ubi eodem termino cum rege sumus habituri colloquium. Quia vero Stabulensem Ecclesiam vera in Domino charitate diligimus, et ad ejus utilitatem libenter intendimus, nihilominus tibi mandamus ut ad nos ita paratus accedas, quod post colloquium nostrum honeste ire ad eamdem Ecclesiam valeas.
EPISTOLA CCCXCIII. WIBALDI ABBATIS AD ANASTASIUM PAPAM.  Gratulatur ei de ipsius electione gratiamque ejus deprecatur.   (Anno 1153.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo Patri suo et domino ANASTASIO, sanctae catholicae et apostolicae Ecclesiae uni et universali papae, frater WIBALDUS Dei et vestra gratia id quod est in Ecclesia catholica, exiguas orationes et devotum servitium.

Ex quo divina providentia, sacrosanctam matrem nostram Romanam Ecclesiam regi disposuit per religiosissimam sollicitudinem vestram, in praecipuo desiderio habuimus vobis corporaliter nostram exhibere praesentiam, ut aliquo certiore indicio filialem, quam circa vos gerimus affectionem plenius intelligeretis, et nos confidentius familiari colloquio quaedam apud vestram sublimitatem suggeremus, quae longum est et fortassis inutile posset fidei chartae et atramento committere. Sed quoniam jam proxima nobis expeditio Italica, ad quam nos animo et rebus instanter praeparamus, ab hac facultate nos retinet, signis praesentibus, et levi nuntio nostram celsitudini vestrae devotionem offerimus, Dei omnipotentis clementiam humili prece exorantes, ut vos ab importunis et malis hominibus liberare dignetur, et beati Petri naviculam, cujus vos gubernaculum tenetis, in fluctibus, quibus assidue quassatur, ne mergatur, erigere non recuset. Mirabiles quidem elationes maris, sed mirabilis in altis Dominus. Paulus apostolus ad discipulum suum Timotheum scribens, dicit: Nemo adolescentiam tuam contemnat. Nos discipuli et servi magistro et domino ausu charitatis suggerimus, nemo senectutem vestram contemnat, quoniam anteacta innocenter vita talis fuit, ut vos neque vivere pudeat, neque mori ullatenus pigeat. Si quidem a retro annis quinque et viginti vestram beatitudinem satis intima et familiari notitia cognovimus, et gratia vestra atque miti patrocinio in omni causa seu privata seu publica, quam apud Romanam Ecclesiam egimus perfrui cum omni benignitate et efficacia meruimus. Inde est quod intolerabilis dolor, qui de transitu reverendi Patris nostri, vestri utique praedecessoris, animam nostram justo moerore sauciaverat, non parvo dilinimento mitigatus est, cum ordinator temporum Deus, vestram sanctitatem in ipsius cathedra beata successione sedere fecit, ut vita vestra inclyta cunctas illustrare posset Ecclesias, et nobis consuetae misericordiae benignum tribuatis effectum. Repetimus enim a vestra celsitudine quodam pietatis jure familiarem gratiam quam ab antecessoribus vestris longo tempore obtinuimus, ut liceat nobis, absque praesumptionis nota, de sollicitudine Ecclesiarum, de statu regni aliqua intimare. Quod tunc confidenter facere incipiemus, cum per sacratissimos apices vestros hoc facere admoniti fuerimus. Petitiones, quas pro necessitatibus nostris vestrae clementiae porrigimus, subtus annexae sunt, quas exaudiri pro nostrae perpetuae servitutis augmento deprecamur.
EPISTOLA CCCXCIV. WIBALDI ABBATIS AD BERNARDUM CARDINALEM.  Gratulatur ei de felici in Urbem reditu, ipsiusque protectionem pro Corbeiensi, et Gregorii ejus sodalis pro Stabulensi coenobio petit.   (Anno 1153.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo in Christo Patri suo et domino BERNARDO, venerabili sanctae Romanae Ecclesiae cardinali presbytero, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, exiguas orationes et devotum servitiu.

Si cum integritate sospitatis vestrae et cum rerum vestrarum integra conservatione ad Urbem pervenire potuistis, plurimum in Domino exsultamus, quoniam desiderium nostrum circa salutem vestram completum est. Rogamus itaque clementiam vestram, quae magnum familiaritatis et patrocinii ausum conferre dignata est, ut nostram parvitatem domino papae et dominis cardinalibus commendare benigna insinuatione dignemini et, ut petitiones nostrae effectum obtineant, efficere non abnuatis ut nos ex devoto deinceps devotum famulum habeatis. Sic enim necessitates nostras sumus partiti, ut quoniam vos in Corbeiensi monasterio habitare aliquantisper non estis dedignatus, vos ejusdem Ecclesiae causas provehendas assumatis, et de benignitatis vestrae defensione filios vestros, qui in eodem monasterio Deo militant, laetificetis; vester autem collega, dominus videlicet noster Gregorius cardinalis, quia Stabulensem Ecclesiam visitare dignatus est, et ejus miserias oculata fide perspexit, negotia ipsius monasterii promovenda recipere non recuset, sicut de ejus bonitate plurimum confidimus.
EPISTOLA CCCXCV. WIBALDI ABBATIS AD GREGORIUM CARDINALEM.  Ejusdem argumenti.   (Anno 1153.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Charissimo Patri et domino suo GREGORIO, venerabili sanctae Romanae Ecclesiae cardinali diacono, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, exiguas orationes et devotum servitium.

Si vos cum salute et prosperitate vestra in Urbem et in vestra recepistis, nihil est quod in gaudio desiderii nostri possit accidere cumulatius. Licet enim illam animi vestri constantem industriam, licet mentis vestrae vivacitatem, quae ad declinanda perspicax est et subtilis, non parva cognitione percepimus, tamen quoniam humanae sortis fragilis exstat conditio, semper in gravi sollicitudine fuimus, ne aliquid vestrae excellentiae minus gratum accidisset. Proinde magnitudinem vestram attenta prece exoramus, ut nos et nostra domino papae, qui nos a longis retro temporibus et novit et diligere dignatus est, nec non dominis cardinalibus commendare non recusetis, et petitiones nostras desideratum effectum consequi adjuvetis, quoniam si velle vobis adjacet, perficere inveniatis. Sic enim necessitates nostras sumus partiti, ut quoniam vos Stabulense monasterium visitare non estis dedignatus, vos ejusdem Ecclesiae causas provehendas assumatis, et de benignitatis vestrae defensione filios vestros, qui in eodem monasterio Deo militant, laetificetis, quod tanto fortius ad effectum perducere poteritis, quanto verius ejusdem loci miserias oculata fide perspexistis. Vester autem collega dominus videlicet noster Bernardus cardinalis, qui in Corbeiensi monasterio habitare aliquantisper voluit, negotia ejusdem coenobii promovenda recipere non recuset, hac tamen interposita ratione, ut sicut unum in legatione vestra peragenda indissolubiliter fuistis, ita unum in opportunitate nostra adjuvanda maneatis.
EPISTOLA CCCXCVI. HU. DE BAUCIO AD WIBALDUM ABBATEM.  Ut imperatori notum faciat quanta pro ipsius servitio a comite Barcinonensi patiatur.   (Anno 1153.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

WIBALDO Dei gratia Stabulensi abbati excellentissimo domino suo, HU. de Baucio et fratres ejus, salutem.

Quem erga imperium a longis retro temporibus Pater noster habuerit affectum, ipsius praesentia et litteris ejus ad vos saepe directis, vestra novit serenitas. Nos etiam non sumus immemores beneficii, quod fratri nostro G. et per ipsum nobis in curia imperatoris conferre studuistis. Pro quo verbo iterum et iterum supplicantes omne servitium, si locus et tempus se nobis offerat, indubitanter vobis promittimus. Propterea obnixe precamur, quatenus per praesentium latorem audire dignemini, quanta mala comes Barcinonensis nobis contulit et conferre moliatur, quia fideles huic regi esse volumus. Preces nostras ante imperatorem admittite, et nos vestris ante ipsum munite, et quid de ejus adventu sperare debeamus nos certiorate. Tam mens vestra quam regis voluntas scripto vestro nobis signetur.
EPISTOLA CCCXCVII. A. AD WIBALDUM ABBATEM.  Ut concesso sibi ab imperatore munere perfrui faciat.   (Anno 1153.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Charissimo suo domino Dei gratia Stabulensi WIBALDO, A. suus quod suus, salutem cum fideli servitio.

Quantas possum, magnitudini vestrae gratias refero, quod eam, quam a Patre luminum accepistis benignitatem, cum ad omnes more vestro porrigatis, speciali tamen et continuata gratia utiliter et officiose ad meam usque parvitatem extenditis. Eapropter beneficiis vestris admonitus, et cor pro corde, cum vobis placuerit, fideliter exhibiturus, rogo, ut illud domini regis munus, quod opera vestra mihi collatum est, sed necdum apprehensum vel numeratum, ab Emisch comite de Liniges districto etiam, si opus fuerit, mihi acquiratis. Indecorum etenim mihi est et obtrectatoribus meis risum generat, si quod exacto tempore habere debui, saepius frustra repetam. Ad haec si omnia recte apud vos et prospere aguntur, sic est, ut volo. Rescribite nobis de statu vestro, si placet; quia, sicut vobis mihi scribere non est onerosum, sic scripta vestra jucunda mihi recipere nec inutile est, nec inofficiosum. Salutat vos Ach. comes sacrarum largitionum et sollalicorum jucundorum. Salutat vos Hugo clericus et socius noster.
EPISTOLA CCCXCVIII. STEPHANI EPISCOPI METENSIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Aliquam ab eo consolationem optat, rogatque per imperatorem, illatum sibi et Ecclesiae dedecus emendari.   (Anno 1153.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Dilectissimo suo WIBALDO Dei gratia id quod est in regali curia, STEPHANUS eadem gratia Metensis episcopus, se totum in dilectione et servitio.

Nisi repentina corporis nostri infirmitas nos graviter occupasset, ad praesentiam domini regis et vestram desiderabiliter visitandam persona nostra venisset, non littera, ob hoc maxime, ut super adversitatis nostrae infortunium aliquam a vobis consolationem caperemus. Nam, ut verum fateamur, quod per dominum Claraevallensem pro bono pacis et salute videtur esse dispositum, non solum dolori nostro nullum remedium attulit, verum etiam mentem nostram graviori ulcere vulneravit. Quoniam tanti sceleris auctores de successu malitiae suae cornua assumentes, non solum impuniti evaserunt, verum etiam praemium inde receperunt. Rogamus propterea fraternitatem vestram, ut, quod modo nostrum tolerare est, illatum nobis, imo universae Ecclesiae dedecus per dominum regem emendari faciatis.
EPISTOLA CCCXCIX. FRIDERICI IMPERATORIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Injurias se ipsi a comite Sumereburc emendari jussisse. Ejus praesentiam cupit apud Coloniam.   (Anno 1153.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

FRIDERICUS Dei gratia Romanorum rex, WIBALDO Corbeiensi abbati, gratiam suam et omne bonum.

Si Palatinus comes de Sumereburc ad curiam venisset, correptiones et judicii sententiam pro injuria, quam dilectioni tuae infert, non subterfugisset. Attamen sub obtentu gratiae nostrae ei praecipiendo mandavimus, ut praedium Hienstede tibi resignando, et beneficium, unde homines tuos expulit, eis remittendo, prorsus a tui et tuorum infestatione, sicut gratiam nostram diligeret, cessaret. De processu vero nostro scias, quia in festo Omnium Sanctorum Coloniam veniemus, ubi nobis tuam praesentiam exhiberi desideramus. Postquam vero familiari relatione injurias et gravamina tua ibidem cognoverimus, dilectioni tuae et hominibus terrae tuae evidenter ostendemus, quod pro devoto et diuturno obsequio tuo, quod nobis et regno hactenus impendisti gratiosum, apud nos favorem in omnibus obtinuisti. Quicunque enim serenitatem tuam in aliquo conturbaverit, gratiae nostrae offensam se incidisse procul dubio cognoscet.