medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
I. AD EXERCITUM FRANCORUM.
Author: Leo IV

Omni timore ac terrore deposito, contra inimicos sanctae fidei, et adversarios omnium regionum viriliter agere studete. Item. Ubi usque nunc parentes vestri publicum moverunt procinctum, semper victores exstiterunt, nullaque eos multitudo populi superare potuit. Non enim audivimus ut aliquando sine fama victoriae reversi fuissent. Item. Omnium vestrum nosse volumus charitatem, quoniam quisquis in hoc belli certamine fideliter mortuus fuerit, regna illi coelestia minime negabuntur. Novit enim Omnipotens, si quilibet vestrum morietur, quod pro veritate fidei, et salvatione patriae, ac defensione Christianorum mortuus est; ideo ab eo praetitulatum praemium consequetur.


Notes: (quod non optantes dicimus)
II. AD LOTHARIUM AUGUSTUM.  Cur Alteo episcopo Augustodunensi pallium non concedat.
Author: Leo IV

Mandastis ut privilegium et pallium Alteo episcopo concederemus. Unde poscimus ut vestra super hoc magnitudo non indignetur: quoniam quod ab ipso sanctissimo papa Gregorio usque ad haec tempora nostra factum minime recordamur, facere non potuimus, neque praefixos Patrum terminos immutare.

Item. Quod juxta et sedula nos imitari consuetudo non praecipit, ita ab hoc veluti a magno nos praecipitio custodire oportet.
III. LOTHARIO AUGUSTO.
Author: Leo IV

De illis tribus jam publice condemnatis, et reprobis viris Georgio, Adriano, et Petro, ut vestra nobis mandavit sublimitas. Quod adhuc ad aliud confiteri judicium debebant, omnino mirati sumus, quibus jam, missis vestris praesentibus juxta legem Romanam sententia praefixa ac promulgata est et nisi tunc paschalis adesset festivitas, qua mortis, prohibente lege, sententiam dare licitum non est, vivere eos illorum malitia neque iniqua praesumptio non sineret. Pro hac itaque ratione solummodo usque ad tempus suspensa est sententia utrorumque. Ivonis dec. X, c. 88 « De illis tribus. »


Notes: (Fragmentum)
IV. LUDOVICO [  f.  LOTHARIO] REGI.
Author: Leo IV

Petrum, et Adrianum nunquam recipiemus ad habitandum nobiscum, et si aut preces nostras, quas pro eorum retentione vobis misimus, aut honores Romani pontificis pro nihilo existimastis, et nos minus quam Adrianum et Petrum amastis, quod in posterum jam ordinatum habeamus, vestrae edicimus magnitudini. Certe Romanae sedis praesules tempore quo unamquamque Ecclesiam cum suis clericis tendebant ob missarum officium, vel alias, more solito, utilitates ecclesiasticas disponendas, nihil aliud tam ipsi quam clerici ipsorum nisi sacerdotalia indumenta ferebant, quod secuti usque nunc nos egimus. Sed amplius nequaquam agere oportet, si viros, quos nec quaerimus unquam, nec volumus, mandare decreveritis. Et hoc ad ultimum pro certo notum facimus, quoniam ad quamcunque Ecclesiam locumque alium nobis merito subjectum digressi fuerimus, ne de mortis nostrae periculo triumphatores existant, cum debueramus ob divinum cultum, sive timorem, orarium solummodo planetamque deferre, lanceam, et scutum, et gladium bajulare praecipiemus.


Notes: (quod minus credimus)
VI. ECCLESIAE CUJUSDAM PRIVILEGIA CONFIRMANTUR.
Author: Leo IV

Scrivendum praecepimus Stephanus scriniario sedis nostrae in mense Septembrio die quinta, indictione quartadecima; datum pridias Kalendas Septembrias per manum Tiberii primicerii S. sedis apostolicae, Imp. domino nostro piissimo perpetuo Augusto Lothario a Deo coronato magno imperatore, anno tricesimo tertio et post consulatum ejus anno tricesimo tertio sed et Ludovico nobo imp., ejus filio anno . . . .
VIII. AD EPISCOPOS BRITANNIAE.
Author: Leo IV

Docet episcopos simoniacos in concilio judicandos esse: deinde respondet aliis eorum consultationibus.

LEO omnibus reverentissimis confratribus Britannicae gentis episcopis. Quanto studio quantaque solertia gregem vobis a Domino commissum pascitis, divinisque fovetis eduliis nobis directa scripta reserarunt. Unde non modica exsultatione congratulor, et tantarum ambiguitatum indagatione laetificatus, a timore negligentiae, qui me illius regionis in infimis deprimebat, quasi a gravi languore relevatus, et ut pote sanus, licet omni salute captus, magis animo sospes surrexi quam corpore. Quia cum quosdam laicorum in ecclesiasticis cognoverim curis praepollere, et studioso animo ab illorum respondere vigilantiis cogerer, nihil aliud vos, qui divinis negotiis et ecclesiasticis sorte venistis, quam crederem dormitare: nunc divina gratia hi confratres nostri, videlicet talium, et tales ecclesiarum praesules, ad nos perducti et cogniti, magis securus nunc duro quam antea. Legationem denique communem omnium episcoporum reverendissimorum nobis propositam delinquentes, requiritis de his qui turpissimo lucro columbas in templo Domini vendere non pertimescunt , et sua acta improba temeritate Simonis haeresi conjungunt, utrum possint in ordine poenitentiam agere, aut tantummodo extra ordinem et sacerdotalem fieri gradum. Quibus nos quidem convictis qui tam detestabile nefas, quod jam multis est damnatum conciliis, peregisse noscuntur, nulla poenitentia possumus subvenire, et tot spiritualibus patribus obviare: sed in illorum patrum me sententia convenire omnibus certum sit. Ita tamen ut omnia in conciliis sint episcoporum. Nam nullam damnationem episcoporum esse unquam censemus , nisi aut ante legitimum numerum episcoporum, qui fit per duodecim episcopos, aut certe probata sententia, per septuaginta duos idoneos testes, qui tales sint, qui et accusare possint, et prius ad sacra Christi quatuor Evangelia sacramenta praestent, quod nil salsum depromant, sicut nobis beatus Silvester tradidit, et Romana sancta tenere videtur Ecclesia. Et si inter eos, quos damnandos esse dixerunt homines, fuerit episcopus, qui suam causam in praesentia Romanae sedis episcopi petierit audiri, nullus super illum finitivam praesumat dare sententiam: sed omnino cum audiri decernimus. De caetero vero, quod nobis apicibus vestris factum est clarum, quid vel qualiter de ipsis capitulis interrogatis debeam respondere, unde precibus vestris annuere curavimus, et singillatim quid agendum est, sive exposito a sanctis Patribus, sive more antiquitus tradito, curavimus demonstrare.

Notes: (1, q. 2, Requiritis de iis) (I, q. 7, Nullam damnationem)
I.  Ad quos ecclesiasticus ordo pertineat.
Author: Leo IV

Primo quidem capitulo dictum, cui ecclesiasticus ordo pertineat: quod episcopis et clericis ordinatis pertinere non dubium est. Quod vos ignorare minime credimus, ab ipsis apostolicis viris cognoscitis. Et cum in sacris conciliis ab episcopis promulgatae sint regulae et receptae, quis extra episcopos promulgator canonicarum quiverit esse sententiarum?
II.  Unaquaeque parochia episcopi provisione regenda.
Author: Leo IV

Regenda vero est unaquaeque parochia sub provisione ac tuitione episcopi, per sacerdotes vel ceteros clericos, quos ipse cum Dei timore praeviderit, cui jure pertinere videbitur, et circumire, ut sibi necessarium visum fuerit, ecclesiastica utilitate cogente.


Notes: (X, q. 1,
Regenda est unaquaeque)
III.  Non cogendus presbyter ad sacra concilia eulogias deferre.
Author: Leo IV

De eulogiis ad sacra concilia deferendis nihil invenimus a majoribus terminatum, sed sicut unicuique presbytero placuerit. Nam si constitutum fuerit illo in tempore benedictiones afferri, forsan minus libenter ad synodos occurrent, et magis venire detrectabunt: quae ut arbitror non sunt rationabiliter requirendae, nec ultro delatae respuendae.


Notes: (Dist. 18,
De eulogiis.)
IV.  Sors nihil aliud quam divinatio et maleficium.
Author: Leo IV

De experientia autem divinationum vel maleficiorum, scriptum quidem in sacris habemus canonibus, ut ipsa verba ponamus, ita : Qui divinationes expetunt, et morem gentilium subsequuntur, aut in domos suas hujuscemodi homines introducunt exquirendi aliquid arte malefica, aut expiandi causa, sub regula quinquennii jaceant. Unde ad illorum similitudinem, sortes, quibus cuncta vos in vestris discriminatis judiciis , nihil aliud quam quod illi patres damnarunt, divinationes et maleficia esse decernimus. Quamobrem volumus illas omnino damnari, et ultra inter Christianos nolumus nominari, et ut abscindantur, sub anathematis interdicto praecipimus .


Notes: (Conc. Ancyr., can. 23) (26, q. 5, Sortes quibus) (Ivo,
part. IX, cap. 11)
VI.  Per quae decreta judicare debeant episcopi.
Author: Leo IV

De libellis et commentariis aliorum non convenit aliquem judicare, et sanctorum conciliorum canones relinquere, vel decretalium regulas, id est quae habeatur apud nos simul cum illis in canone, et quibus in omnibus ecclesiasticis utimur judiciis, id est Apostolorum, Nicaenorum, Ancyranorum. Neocaesariensium, Gangrensium, Antiochensium, Laodicensium, Chalcedonensium, Sardicensium, Carthaginensium, Africanensium: et cum illis regulae praesulum Romanorum, Silvestri, Siricii, Innocentii, Zosimi, Coelestini, Leonis, Gelasii, Hilarii, Symmachi, Simplicii. Isti omnino sunt, per quos judicant episcopi, et per quos episcopi simul et clerici judicantur. Nam si tale emerserit vel contigerit inusitatum negotium, quod minime posset per istos finiri, tunc si illorum, quorum meministis, dicta Hieronymi, Augustini, Isidori, vel caeterorum similiter sanctorum doctorum similium, reperta fuerint, magnanimiter sunt retinenda ac promulganda, vel ad apostolicam sedem referatur de talibus. Quam ob causam luculentius et magna voce pronuntiare non timeo, quia qui illa quae diximus sanctorum Patrum statuta, quae apud nos canones praetitulantur, sive ut episcopus, sive clericus, sive laicus, non indifferenter receperit, ipse se convincit, nec catholicam et apostolicam fidem, nec sancta vera Christi evangelia quatuor utiliter et efficaciter et ad effectum suum retinere vel credere.
IX. AD LUDOVICUM [LOTHARIUM] AUGUSTUM.
Author: Leo IV

Ex Regesto Leonis IV.

Igitur cum saepe adversa a Saracenorum partibus perveniant nuntia, quidam in Romanum Portum clam, furtiveque venturos esse dicebant; pro quo nostrum congregari praecipimus Portum, maritimumque ad littus descendere decrevimus, et egressi sumus Roma.
XI. AD JOANNEM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Leo IV

Pro certo scitote, quod nunquam permittimus nostros a vobis lacerari aut opprimi homines atque subjectos, sed si hujus nostrae monitionis dicta neglexeritis, et amplius aliquas oppressiones praefatis, vel aliis nostris hominibus feceritis, praesentialiter eos vindicabimus, et omnia vestra eripere curabimus, furibunda crudelique audacia.


Notes: (quod non speramus)
XII. LOTHARIO ET LUDOVICO IMPERATORIBUS.
Author: Leo IV

Lotharium et Ludovicum imperatores Colono diacono ecclesiam Reatinam rogat, Leo « ut, inquit, vestra licentia accepta, ibidem consecrare veleamus episcopum; sin autem in praedicta ecclesia nolueritis ut praeficiatur episcopus, Tusculanam ecclesiam illi vestra serenitas dignetur concedere. »
XIII. AD ANASTASIUM PRESBYTERUM EXCOMMUNICATUM.
Author: Leo IV
Date:  [mensis exsp. F. 
secundae indictionis]

Ad concilium illum vocat.

LEO episcopus, servus servorum Dei, ANASTASIO presbytero excommunicato. Cum spiritualibus te nostris procreatum visceribus noscimus, tua deceptione quotidie ingemiscimus; qui sinu matris tuae progressus, erroris irretitus caligine alienis, parochiis vel regionibus immorari, contra praecepta Patrum canonumque sanctionem, non dubitas. Revertere igitur, salutisque incedere summopere callem procura, te ne vana spes decipiat, caduceque adulationes subvertant. Sed terrenis mente actibus erigens, ea quae superna infinitaque permanent, inquiescibili intuitu anhelare memento. Quia salutem semper tuae cupimus animae corporisque videre: et ne te diabolicae insidiae concludant, omnipotentis Domini semper clementiam exoramus. Praeterea apostolicis tibi praecipimus litteris; jam quinquennii tempus huc illucque latitans velut anguis discurris, ad concilium, quod quinto decimo congregaturi sumus die Novembris, exspectatae futurae secundae mensis indictione , praesentare te omni deposita occasione procures: ut causam tuam in venerabili coetu sanctae valeamus congregationis subtili ventilare intuitu, et humanius tuam conversionem tractare. Si autem neglexeris quod praecipimus, ampliori te vinculo innodamus. Nam e multimodis te reprehendimus, ac reprehensibilem judicamus; quia ad duo pro te congregata concilia occurrere distulisti; sicut hi praesentes Nicolaus, Petronacius, atque Joannes venerabiles episcopi nostri, per quos te nunc auctoritate canonica jussimus evocare, ore proprio indicabunt. Si autem constituto tempore ad praedictum concilium venire neglexeris, sub excommunicatione atque anathemate te modis omnibus decernimus esse mansurum.
XIV. EPISCOPIS BRITANNIAE. Fragmentum.
Author: Leo IV

Non cogantur presbyteri ad sacra concilia eulogias deferre.

De eulogiis ad sacra concilia deferendis nihil invenimus a majoribus terminatum: sed sicut unicuique presbytero placuerit. Nam si constitutum fuerit illo in tempore benedictiones afferri, forsitan minus libenter ad synodos occurrent, et magis venire obtrectabunt. Quae ut arbitror non sunt rationabiliter quaerendae nec ultro delatae respuendae.
XV. AD LOTHARIUM AUGUSTUM. Fragmentum.
Author: Leo IV

Habetis de hoc apud Deum retributionem non modicam si antiquae legis dogmata minime observantes vestra imperiali censura pro viribus castigatis, atque corrigitis. Item. Vestram flagitamus clementiam ut sicut hactenus Romana lex viguit absque universis procellis, et pro nullius persona hominis reminiscitur esse corrupta, ita nunc suum robur propriumque vigorem obtineat.
XVI. AD LOTHARIUM AUGUSTUM. Fragmentum.
Author: Leo IV

De capitulis vel praeceptis imperialibus vestris, vestrorumque pontificum praedecessorum irrefragabiliter custodiendis et conservandis, quanto valuimus et valemus, Christo propitio, et nunc et in aevum nos conservaturos modis omnibus profitemur. Et si fortasse quilibet vobis aliter dixerit vel dicturus sit, sciatis eum pro certo mendacem.
XX. COLORODO ARCHIEPISCOPO ET BERTUSO.
Author: Leo IV

Ideo permittente Deo pastores hominum sumus effecti, ut quod Patres nostri sive in sanctis canonibus, sive in mundanis legibus affixere, excedere minime debeamus. Contra eorum quippe saluberrima agimus instituta, si quae ipsi divino statuerunt consilio, intacta non servamus.
XXI. AD PRUDENTIUM EPISCOPUM TRICASSINUM.
Author: Leo IV

Ut monasterium ab Adremaro constructum consecret.

Leo episcopus, servus servorum Dei, reverentissimo et sanctissimo Prudentio Tricassinae sedis episcopo salutem. Cognoscat prudentia sanctitatis tuae, qualiter hic religiosus monachus, Adremarus nomine, cum monachis suis, cum summa devotione, ad laudem et gloriam sanctae Trinitatis, et remedium animae suae suorumque omnium, in honorem beati Petri apostolorum principis, seu et sancti Leonis ejusdem vicarii papae, monasterium desiderat consecrare, et situm ac structuram ejus sancti coenobii in rebus juris jam dicti beati Petri apostoli, quae ejus vere sunt, fundare ac constituere, quae res praedictae Guidoni gloriosissimo comiti per praeceptum pontificale donatae sunt. Quam ob causam jubemus ac hortamur sanctitatem tuam, ut quando ab illius praedicti monachi fueris humilitate postulatus, illuc accedere debeas, et loco, quem vobis significaverit, ipsas illic reliquias supra nominatorum sanctorum, quas a nobis accepit, eo tenore et conditione recondas atque consecres, ut semper et perpetualiter sub jure ac potestate sanctae nostrae Romanae ecclesiae jam fatum monasterium consistat atque permaneat. Sanctitatem tuam omnipotens Deus incolumem custodiat, frater. Benevale.
XXII. AD HINCMARUM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Leo IV

Cur synodi Suessionensis confirmationem differat.

Causas pro quibus hoc usque ad tempus suspendimus, charitati vestrae dicemus. Prima igitur haec est, quia sicut ab episcopis praenominata synodus utiliter ventilata, sive sopita est; ita per aliquot ex eis, ut dubitatio foret radicitus evulsa, statuta vestrae synodi destinare debuistis. Alia autem juxta votum vestri desiderii id nos perficere minime permisit, eo quod legati sedis apostolicae praesentes ibidem non fuerunt: neque imperialis epistola nobis talis est praesentata, quae hoc quod expetendum misistis; specialiter indicare potuisset. Quarta scilicet causa haec est, quia hi quos depositos charitas vestra auctoritate synodi fore affirmat, per proprias litteras sedem apostolicam appellarunt, et volunt iterum nostra se apostolica audiri praesentia: et tunc si culpabiles inventi fuerint, non se abnuunt canonicam sustinere censuram.
XXIII. AD HINCMARUM EUMDEM.
Author: Leo IV

De eadem synodo duobus legatis demandatum scribit.

Sed ad vestras petitiones exsequendas et obtinendas Petrum venerabilem, et dilectissimum nobis, Spoletanum episcopum, viva voce nostra vice exsecutorem instruximus, et alium Petrum venerabilem aeque et amantissimum, episcopum Aretinum, litteris commonuimus, et alios fideles vestros atque nostros similiter inde monuimus, et reliqua.
XXIV. AD NOMENOJUM DUCEM BRITANNIAE
Author: Leo IV

Ut Gislardum invasorem sedis Namneticae defensare desinat.

Non furem et latronem , qualem Gislardum sentimus esse in Namnetica sede, qui viventis, quod non licuit, locum non timuit usurpare, pro cujuscunque muneris donis ultra debes defensare.

Notes: (7, q. 1, Ne furem)
XXV. AD EBRUINUM ET ADELFREDUM EPISCOPOS. Fragmentum.
Author: Leo IV

Quia praesulatus nostri magisterium non solum de sacerdotum, verum etiam de saecularium utilitatibus debet esse sollicitum, propterea fraternitatem vestram scire volumus hunc praesentem presbyterum ad sedem apostolicam venisse, nobisque violentiam et excommunicationem suam per ordinem retulisse; quod etiam sine justo legis tramite illi sua fuisset ablata ecclesia, similiter indicavit: quam alius dato munere sacerdos zelo ductus invidiae usurpare praesumpsit. Inde parentes ejus magno dolore compulsi presbyterum illum, qui suam tenebat ecclesiam, mox comprehenderunt, et ei oculos eruerunt. Tamen ipse saepe dictus sacerdos dicit quod absque sua voluntate et sine ejus consilio hoc sit peractum. Quod si ita est, ut ipse nobis suo ore testatus est, vobis magnopere providendum est, ut, si canonice ipse excommunicatus non est, canonica super eum fiat remissio.


Notes: (quod bene nostis)
XXVI. AD JUDICEM SARDINIAE.
Author: Leo IV

Nec mos, nec noviter introducta consuetudo nostrae Ecclesiae praedecessoribusque nostris fuit contra sanctorum canonum nova, vel inusitata praesumere. Quamobrem nos devotius volentes vestras petitiones suscipere, si in his nos sanctorum Patrum censura juvaret, sed ideo quia synodicae paginae in hoc favere non videntur, nos tantam novitatem praesumere non possumus, et ab illo rectissimo tramite deviare.
XXIX. DE ESU CARNIUM. Fragmentum.
Author: Leo IV

Ut a coenae termino, quae fit in principio noctis quartae feriae, quae lucescit in quarta feria, usque ad diluculum quintae feriae et similiter a coena noctis sextae feriae, quae lucescit in sexta feria, jejunatio usque ad Sabbati lucem protendatur.
XXX. AD LUDOVICAM AUGUSTAM. Fragmentum.
Author: Leo IV

Nos si incompetenter aliquid egimus, et in subditis justae legis tramitem non conservavimus, vestro ac missorum vestrorum cuncta volumus emendare judicio; inde imploramus ut tales ad haec quae diximus perquirenda missos in his partibus dirigatis, qui Deum per omnia timeant et cuncta, quemadmodum si vestra praesens fuisset imperialis gloria, diligenter exquirant; et non tantum haec sola quae superius diximus, quaerimus, exagitent, sed sive minora, sive majora illis sint de nobis judicata negotia, ita ut examussim eorum cuncta legitimo terminentur examine, quatenus in posterum nihil sit « quod ex eis indiscussum vel indiffinitum remaneat. »
I.  Ad papam Alexandrum tertium.--Missus ad praedicandum bellum sacrum, nuntiat Henricum Campaniae comitem crucem assumpsisse, commendatque pontifici terram seu principatum ipsius.
Author: Henricus de Castro Marsiaco

Ut in gaudio et exsultatione metatis, quod pia sollicitudine seminastis, ad notitiam vestram, Pater sancte, deferimus, quod cura, quam nobis apostolica delegavit auctoritas, suaves in aliquibus et acceptabiles Deo fructus, fidei vestrae merito parturivit, ita ut et nos delectet exsecutio boni operis, et vos certe poenitere non debeat utilis et saluberrimae jussionis. Illustris namque comes Henricus, noster specialissimus princeps et dominus terrae peregrinationis nostrae, compunctus et inspiratus a Domino, vexilla salutis primus arripuit, et dignum Domino spontaneae oblationis offerens sacrificium, ad aemulationem pii muneris ducem se caeteris praestitit pietatis. Jam in hortulo cordis ejus germina laeta repullulant. Jam futurae fertilitatis ipsius aprica viriditas hilarescit; ita ut sentientes in eo fragrantiam spei bonae exsultemus et laetemur in ipso, tanquam in odore agri pleni, cui benedixit Dominus. Nuper enim circa Dominici Natalis proxima sacramenta de manu legati vestri vivificae crucis signum pia devotione suscipiens, publicae solemnitatis gaudium inopinatae laetitiae festivitate praevenit; ut de ipso quoque merito resonaret: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis . Ecce igitur pro eo coram vobis affectuosissimae devotionis preces prona humilitate prosternimus, rogantes ut terram suam, quam patrocinio vestro ex fiducia multa commisit, memineritis, prout decet, apostolici praesidii tuitione vallandam; quatenus quisquis in eam aliquod fuerit in absentia principis machinatus incommodum, indignationem vestram se non dubitet incursurum. Nulli etenim justius diligentia sacri apostolatus impenditur, quam ei, qui tollens crucem suam, per tot maris terraeque discrimina crucis Dominum imitatur.


Notes: (Luc.
II)
II.  Ad abbatem Buscalonem.--Optat Buscalonem venire Claramvallem, et rogat ut occurrat ei Altamcumbam, ubi Henricus abbas fuerat.
Author: Henricus de Castro Marsiaco

Ecce ego ad ostium cordis vestri pertinax amator invigilo, clamans litteris, precibus inquietans, ut animus ille vester vel importunitate victus assurgat, et pessulum nobis abditae voluntatis aperiat. Credimus enim quod illa prompta est ex virtute, licet retardetur ex obice; et gestit invenire qua prodeat, si renitentis obstaculi durities non obsistat. Quid autem sibi velit, quod saepe scribens vobis, vestra nec semel rescripta promerui, non adverto; nisi quod admodum vereor, ne vobis memoria nostri prorsus exciderit, dum affectui nostro quaerenti quem diligit, dilecti saltem littera non recurrit. Ego autem impatiens morae moras vestras silentiumque dissimulo, blandiens utique mihi, ne forte qui haec interim vota suspenditis, recompensationis optimae compendia procuretis. Quidquid autem illud sit, quod me, dum vos retardatis, excruciat, noster interim nec dormitat animus, nec tepescit affectus, quaerens quem diligit anima mea, ut tenens teneam nec dimittam illum donec introducam vos in domum matris meae et in cubiculum genitricis meae. Tunc videbit dilectus meus et affluet, et mirabitur, et dilatabitur cor illius: cum egredietur ad eum in filiis suis gaudens et exsiliens Claravallis, et obviabit illi quasi mater honorificata. Tunc et mihi forsitan insultabit, ut dicat: Jam non propter tuam loquelam credimus ; quia, sicut audivimus, ita et vidimus. Vidimus et cognovimus eam, de qua Patres nostri annuntiaverunt nobis. Resuscitate igitur nunc tandem gratiam quam habetis in vobis, ne sepeliatur in uno angulo montium, quod datum est vobis in acquisitione gentium et multitudinis populorum. Veniet qui talentorum suorum lucra requirat, exacturus nimirum exinde rationem, si sub defosso cespite Bulcoldonis otiosam repererit pretiosi muneris quantitatem. Si qua igitur in vobis viscera pietatis, si qua societas spiritus, si qua laus disciplinae, occurrite mihi in Altacumba, cum venero, ut vel ibi pandatur secretarium mentis, quae tantae obriguit lentitudine tarditatis.


Notes: (Joan. IV)