medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
CLXXV.  Privilegium ab Urbano II monasterio S. Nicolai concessum, salva episcopi Andegavensis canonica reverentia.   (Anno 1096.) [PETIT,  Theodori Poenitentiale,  tom. II, p. 612.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio NATALI, abbati monasterii Sancti Nicolai, quod secus Andegavum situm est, ejusque successoribus regulariter substituendis.

Religiosis desideriis dignum est favorabilem praebere consensum, ut fidelis donatio coelorum sortiatur effectum. Tuae igitur devotionis, ac Fulconis egregii Andegavorum comitis precibus aurem accommodantes, Beati Nicolai monasterium, quod, disponente Domino, nostris manibus consecramus, praesentis decreti auctoritate munimus. Statuimus ut ea quae praedictus comes in ipsius Ecclesiae dedicatione nostris exhortationibus per nostras manus obtulit tantum scilicet terrae in Silvacane, quantum tribus sufficere debeat, et terra de Avallo, quam idem comes Guillelmus Aurelianensis dederat, quidquid etiam immunitatis seu donationis de suo jure, ipsius praedecessores comites Joffredus et Fulco eidem ecclesiae contulerunt, et quaecunque hodie juste possidet, sive in futurum juste atque canonice poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus nominibus exprimenda: Ecclesiam de Ariaco, de Sancta Comma, de Castillio, Segregio de Bulleio, de Paucio, de Aracaio, de Cupollio; in pago Pictaviensi ecclesias de Monasterolo, de Alaneio, de Rilliaco, de Borchiaco, de Pusanviis; in episcopatu Cenomanensi ecclesias de Geprona, de Potroniaco; in episcopatu Sancti Machuti ecclesiam Sancti Paterni; in Naunotonensi ecclesiam Sancti Lamberti, capellam de Donacelli, de Cornioquense, de Prugniaco; in Anglia, in episcopatu Lincobensi ecclesiam de Guiongta, de Spalmeta cum ecclesiis quae ad eam pertinent de Guilguenna; in episcopatu Costronensi ecclesiam de Quircheberia; in Guallis, in episcopatu de Glumnorgant, ecclesiam de Caillone cum appendiciis et possessionibus earum. Ipsum itaque locum visitandum, honorandum ac protegendum universis fidelibus commendamus, pro cujus devotionis beneficio, et omnipotentis Dei misericordia, et SS. apostolorum auctoritate fidentes per beati Michaelis merita, judicii pro peccatis accepti partem septimam illis remittimus, qui in dedicationis die animo devoto huc convenire curaverint; eo nimirum tenore, ut die ipso pauperes abbas et monachi pascant, et die altero psalmos cum litaniis septem in conventu decantent, et missam publicam celebrent, quos profecto omnes eundo et redeundo ab adversariis cujuscunque securos esse praecipimus. Ad haec adjicientes decrevimus ut nulli omnino hominum liceat id coenobium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum pro quorum sustentatione et gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva Andegavensis episcopi canonica reverentia. Datum apud Sableulium per manum Joannis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, XVI Kalend., indict. IV, anno Domini 1096, pontificatus autem domini Urbani II papae VIII.
CLXXVI.  Urbani II epistola ad suffraganeos Ecclesiae Remensis.   (Anno 1096.) [BALUZ.,  Miscell.  II, 139.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis fratribus et coepiscopis HUGONI Suessionensi, LAMBERTO Atrebatensi, PHILIPPO Catalaunensi, GERARDO Morinensi, caeterisque Remensis Ecclesiae suffraganeis, salutem et apostolicam benedictionem.

Scripsimus nuper fraternitati vestrae, et ecce iterum scribimus, ne cujuslibet occasionis obtentu venerabili confratri nostro Manassi in archiepiscopum vestrae metropolis per divinam gratiam electo quod vestri officii interesse cognoscitis subtrahatis. Per obedientiam igitur quam sedi apostolicae vos debere non ignoratis dilectioni vestrae praecipimus ut quocunque in tempore ad ordinationem seu consecrationem suam vos advocaverit, alacriter ad hoc ipsum et vivaciter occurratis, sicut et vestri ordinis integritatem et gratiae nostrae plenitudinem desideratis. Data Turonis IV Nonas Martii.
CLXXVIII.  Urbani II epistola ad monachos S. Petri Bainsonensis.--Bainsonensem ecclesiam a parentibus suis Cluniacensi coenobio donatam, auctoritate sedis apostolicae munit, et Suessionensis Ecclesiae jura determinat.   (Anno 1096.) [Dom BOUQUET,  Recueil,  t. XIV, p. 720.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, monachis S. Petri apud Bainsonum, salutem et apostolicam benedictionem.

Et religionem augere, et religiosorum quieti prospicere officii nostri nos impellit auctoritas. Religionis igitur conservandae gratia nos Bainsonensem locum, in quo per Dei gratiam conversamini, qui nos ex parentum jure contingit, Cluniacensi coenobio contradentes, tam vos quam successores vestros decreti praesentis auctoritate munimus. Ipsum enim locum, sicut et caetera Cluniacensis coenobii membra, liberum perpetuo permanere decrevimus, ut quaecunque hodie juste, vel ex parentum nostrorum dono, vel ex aliorum fidelium oblatione possidet, sive in futurum possidebit, sive juste et canonice poterit adipisci, firma vobis semper et illibata permaneant, nec parochiae ipsius episcopo, nec episcopi archidiaconis liceat, aut vobis aut capellanis vestris molestias aliquas vel injurias irrogare, nec aliquid prorsus exigere praeter annuos solidos viginti, qui ex praecedentium episcoporum et patris mei consensu instituti sunt, Suessionensibus canonicis persolvendi. Alias tam vos quam capellani vestri quieti semper ac liberi, salvo episcopalis reverentiae debito, permanebitis. Si quis autem, praecepti hujus tenore cognito, contraire praesumpserit, tanquam sedis apostolicae contemptor Ecclesiae judicio et Spiritus sancti gladio feriatur. Datum Turonis per manum Joannis cardinalis, XIII Kal. Aprilis, anno Incarnat. Dominicae 1096, pontificatus domni Urbani II nono, indict. IV.
CLXXIX.  Urbanus II papa Trenorciensis monasterii bona juraque omnia in tutelam apostolicae sedis recipit.   (Anno 1096.) [COCQUELINES,  ampl. Collect.,  II, 87.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio PETRO Trenorciensi abbati, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.

Pia postulatio voluntatis effectu debet prosequente compleri, quatenus et devotionis sinceritas laudabiliter enitescat, et utilitas postulata vires indubitanter assumat. Quia igitur dilectio tua ad sedis apostolicae portum confugiens, ejus tuitionem devotione debita requisivit, nos supplicationi tuae clementer annuimus et Trenorciensis coenobium, cui, Deo auctore, praesides, cum omnibus ad ipsum pertinentibus, sub tutelam apostolicae sedis excepimus. Per praesentis igitur privilegii paginam apostolica auctoritate statuimus, ut quaecunque bona, quaecunque possessiones catholicorum imperatorum seu caeterorum principum largitione, episcoporum concessione, seu caeterorum fidelium oblatione, ad idem coenobium impraesentiarum pertinent, sive in futurum juste poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus, et illibata permaneant. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat idem coenobium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel oblationes retinere, minuere, vel temerariis vexationibus inquietare, sed omnia integre conserventur, eorum pro quorum sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Caetera etiam quae per reverendae memoriae Joannis papae privilegium Trenorciensi monasterio confirmata sunt, confirmamus. Querelam autem monachorum S. Florentii, quam de ecclesiis Lausduni, Sanctae Crucis videlicet et Sancti Nicolai, contra te et Ecclesiam tuam faciunt, quamque in praesentia nostra Turonis habitam diligenter pertractavimus, debito fine, Deo auctore, terminamus: apostolica iterum auctoritate praecipientes quatenus nullam tibi vel Ecclesiae molestiam ex his inferre praesumant, sed absque eorum inquietudine praefatas ecclesias, tu successoresque tui jure perpetuo possideatis. Si quae sane ecclesiastica saecularisve persona contra hanc nostrae constitutionis paginam venire tentaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Domini nostri Jesu Christi aliena fiat, quousque digna satisfactione resipiscat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen.
CLXXX.  Privilegium pro monasterio S. Vincentii Metensi.   (Anno 1096.) [Dom CALMET,  Hist. de Lorraine,  Preuves, p. 507.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio LANZONI, abbati monasterii S. Vincentii, quod Metti situm est, ejusque successoribus regulariter instituendis in perpetuum.

Piae postulatio voluntatis effectu debet prosequente compleri, quatenus et devotionis sinceritas laudabiliter enitescat, et utilitas postulata vires indubitanter assumat. Quia igitur dilectio tua ad sedis apostolicae portum confugiens, ejus tuitionem devotione debita requisivit, nos supplicationi tuae, tam pro beati Vincentii martyris devotione, quam etiam pro tuae religionis reverentia clementer annuimus, et ejusdem martyris monasterium, cui, Deo auctore, praesides, praesentis decreti auctoritate munimus: statuimus enim ut quaecunque dona, quascunque possessiones idem coenobium hodie juste possidet, sive in futurum concessione pontificum, liberalitate principum, vel oblatione fidelium juste atque canonice poterit adipisci, firma tibi, tuisque successoribus et illibata permaneant. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatum coenobium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur, eorum pro quorum sustentatione ac gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva Metensis episcopi canonica reverentia. Obeunte te nunc ejusdem loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia vel violentia praeponatur, nisi quem conventus communi consensu, vel fratrum pars consilii sanioris, secundum Dei timorem et beati Benedicti regulam, elegerint. Praeterea secundum venerabilium praedecessorum nostrorum Joannis et Benedicti statuta concedimus, ut si episcopus Metti defuerit, liceat tibi tuisque successoribus, in festivis diebus, ad sedem episcopalem accedere, ibique cum dalmatica et sandaliis, missarum solemnia celebrare. Sane si quis in crastinum archiepiscopus aut episcopus, imperator aut rex, princeps aut dux, comes, vicecomes, judex, aut ecclesiastica qualibet saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonitus, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reumque se divino judicio de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi alienus fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus, sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Datum Turonis per manum Joannis, sacrae Romanae Ecclesiae diaconi cardin., XII Kalend. April., indict. IV, anno Dominicae Incarnat. 1096, pontificatus autem domni Urbani II papae anno IX.
CLXXXII.  Privilegium Urbani II pro Marbacensi ecclesia.   (Anno 1096.) [  Gall. Christ. nov.,  t. V, p. 474.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis in Marbacensi ecclesia canonicam vitam professis, eorumque successoribus in eadem religione permansuris in perpetuum.

Religiosis desideriis dignum est facilem praebere consensum, ut fidelis devotio celebrem sortiatur effectum. Proinde nos vestris per familiarem nostrum, vestrum autem praepositum Manegaldum precibus annuentes, tam vos quam vestra omnia sub tuitione apostolicae sedis excipimus, et praesentis privilegii auctoritate munimus. Statuimus enim ut nemini inter vos professione exhibita proprium quid habere, nec sine praepositi aut sine communi congregationis licentia de claustris discedere liberum sit. Quod si discesserit et redire contempserit, ei ejusque sucessoribus facultas sit ejusmodi ubilibet a suis officiis interdicere, interdictum vero episcoporum vel abbatum sine ejus consensu nullus absolvat. Praeterea per praesentis privilegii paginam apostolica auctoritate statuimus, ut quaecunque hodie vestra ecclesia juste possidet, sive in futurum concessione pontificum, liberalitate principum vel oblatione fidelium jure atque canonice poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat eamdem Ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum sustentatione et gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Ad haec adjicientes statuimus ut nullus vobis violentia vel astutia qualibet in praepositum constituatur, nisi quem fratres omnes communi consensu, vel fratrum pars consilii sanioris secundum Dei timorem regulariter providerint eligendum; chrisma, oleum sanctum, consecrationes altarium sive basilicarum, ordinationes clericorum ab episcopo in cujus dioecesi estis, accipietis, siquidem gratiam atque communionem apostolicae sedis habuerit, et si ea gratis ac sine pravitate voluerit exhibere, alioquin liceat vobis catholicum quem malueritis adire antistitem, et ab eo consecrationum sacramenta suscipere. Si qua sane ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat; cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Datum Turonis per manum Joannis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, IX Kal. April., indict. IV, anno Dominicae Incarnationis 1096, pontificatus autem domni Urbani II papae IX.
CLXXXIV. *  Gerardo, novo abbati monasterii S. Mauri Glannafoliensis « amplissimum privilegium concedit.  »  (Anno 1096.) [D. RUINART,  Vita Urbani,  p. 254.] CLXXXV.  In concilio Turonensi controversiam inter canonicos S. Martini et monachos Cormeriacenses componit Urbanus, sententia secundum canonicos lata; qua statuit ut abbates Cormeriacenses baculum pastoralem de sepulcro S. Martini, communi decani et capituli jussu sumant.   (Anno 1096.) [MANSI,  Concil.  XX, 926.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei.

Querelam de Cormaricensi coenobio inter B. Martini canonicos et illius loci monachos diutius agitatam, qualiter in conspectu nostro, archiepiscoporum abbatumque judicio definita sit ad utrorumque quietem perpetuam, nostrae auctoritatis litteris praecipimus adnotandum. Lectis enim in conspectu publico B. Martini privilegiis, ipsius etiam coenobii monumentis, patuit locum illum ex supradictae ecclesiae stipendiis, canonicorum ipsorum studio fuisse aedificatum. Qui postea per Andegavensem comitem, advocatiae seu defensionis occasione, ex canonicorum potestate sublatus est. Ex considentium igitur fratrum qui nobiscum Turonis ad ecclesiastica negotia finienda convenerant, deliberatione atque judicio, Cormaricensis abbas Guido, baculum non ordinate acceptum B. Martini canonicis reddidit. Qui mox super B. Martini tumulum positus est: postea tamen ex eodem tumulo eidem abbati, quia religiosae conversationis habebatur, restitutus est. Perpetuo itaque decreto ratum esse praecepimus ne deinceps in Cormaricensi coenobio aliter eligatur quam in supradictae ecclesiae privilegio continetur. Electus autem supradicto tenore de B. Martini sepulcro baculum sumat: item defuncto abbate, semper ad eumdem locum baculus referatur, ut super illa sanctissima confessoris apostolici membra, communi decani et capituli jussu, signum illud pastoralis regiminis semper accipiatur: salvo Turonensis archiepiscopi jure, quod in abbatis ordinatione secundum communem Ecclesiae consuetudinem exercendum est. Si quis sanctae constitutioni huic obviam ire, et Cormaricense coenobium ecclesiae B. Martini subtrahere tentaverit, apostolicae indignationis gladio et sancti Spiritus judicio feriatur. Signum Urbani papae. Signum Hugonis Lugdunensis archiepiscopi. Signum Radulphi Turonensis archiepiscopi. Signum Guidonis Viennensis archiepiscopi. Signum Hildeberti Bituricensis archiepiscopi. Signum Amati Burdegalensis archiepiscopi. Signum Heuzonis cardinalis. Signum Alberti cardinalis. Signum Gregorii cardinalis. Signum Ivonis Carnutensis episcopi. Signum Goffredi Andegavensis episcopi Signum Hoelli Cenomanensis episcopi. Signum Morvani Venetensis episcopi. Signum Benedicti Nannet. episcopi. Signum Guillelmi Arvernensis episcopi. Signum Brunonis Signiensis episcopi. Signum Marbodi Rhedonensis electi. Signum monachorum Cormaricensium, Simonis prioris, Bernerii. Signum Burchardi praecentoris S. Martini. Signum Fulcherii praepositi. Signum Matthaei praepositi. Signum Sichardi praepositi. Signum Alexandri subdiaconi. Datum Pictavis per manum Joannis, S. R. E. diaconi cardinalis, III Kalendas Aprilis, indictione IV, anno Domini 1096, pontificatus Urbani papae IX.
CXC.  Urbani II papae epistola ad Raimundum Ausciensem archiepiscopum.--Adversus clericos qui coemeterium S. Orientii violaverant.   (Anno 1096.) [Dom BOUQUET,  Recueil,  t. XIV, p. 725.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto fratri RAIMUNDO, Auxiensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Cum in Auxiensi metropoli per Romanam Ecclesiam noviter sis ordinatus, sedis apostolicae decretis obedire te irrefragabiliter oportet. Mandamus ergo fraternitati tuae ut de clericis sedis tuae, qui coemeterium quod beati papae Leonis et nostro decreto ecclesiae Beati Orientii firmatum fuerat, violaverunt, justitiam facere canonica aequitate procures. De caetero et teipsum et tuae sedis clericos ita custodias, ut Romanae Ecclesiae decreta inconvulsa apud vos, Domino largiente, conserventur et integra. Data Romae, III Kalendas Maii.
CXCII. *  Refert quae in conventu apud S. Hilarium habito statuta sint occasione controversiarum quae inter canonicos S. Hilarii et monachos monasterii Novi Pictaviensis in prioratu S. Nicolai degentes exortae fuerant.   (Anno 1096.) [RUINART,  Vita Urbani,  p. 255.] CXCIII.  Urbani II papae epistola ad Ansculphum Angeriacensem abbatem.--Buriacensem ei ecclesiam, dono episcopi Belvacensis acquisitam, et astipulatione regis Francorum munitam confirmat.   (Anno 1096.) [Dom BOUQUET,  Recueil,  t. XIV, p. 724.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis ANSCULPHO, Angeriacensi abbati, et ejus fratribus, salutem et apostolicam benedictionem.

Quia disponente Domino locum vestrum per nosmetipsos visitare meruimus, dignum duximus quieti vestrae auctoritatis nostrae litteris providere. Omnia igitur quae impraesentiarum juste possidere videmini, firma vobis et integra perpetuo manere sancimus. In quibus vobis nominatim Buriacensem ecclesiam confirmamus, ut sicut reverendae memoriae Wido Belvacensis episcopus vestro eam monasterio contulit, consentientibus videlicet Belvacensis Ecclesiae canonicis, et sicut eamdem donationem Francorum rex sua astipulatione firmavit, sic eam, ex nostrae auctoritatis robore sine personae alicujus inquietudine possidere in perpetuum debeatis, salva nimirum Belvacensis episcopi canonica reverentia.
CXCVII.  Epistola Urbani II papae ad Hugonem abbatem Cluniacensem.   (Anno 1096.) [Dom BOUQUET,  Recueil,  t. XIV, p. 322.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri HUGONI, abbati Cluniacensi, salutem et apostolicam benedictionem.

Apostolicae sedis sollicitudo nos admonet religiosorum locorum quieti attentius providere. Idcirco tuas, charissime frater, per communem filium Guidonem S. Orientii priorem et fratres ipsius, preces nequaquam contemnendas duximus, tum justitiae universitatis intuitu, tum speciali illa dilectione quam tibi, sub cujus cura et sui monasterii jura consistunt, omnibusque fratribus tuis pro ampliori religione debemus. Sancti igitur Orientii monasterium in Auxiensi suburbio situm, cui experientiae tuae praecepto ac dispositione praesidet, cum universis ad id pertinentibus per decreti praesentis paginam vestro Cluniacensi coenobio confirmantes, apostolicae sedis auctoritate munimus; illud praecipue ac singulariter statuentes, ut antiqua ipsius coemeterii constitutio nulla aemulorum quorumlibet infestatione turbetur; sed, sicut sanctissimi praedecessoris nostri Leonis IX, auctoritate sancitum est, quiete in perpetuum perseveret. Proinde nec extra urbem, nec intra, Auxiensi archiepiscopo et ejus canonicis liceat novum coemeterium instituere; sed tam archiepiscopi quam regulares, aut irregulares clerici, sive laici de quibus consuetudo hactenus fuit, sepulturae locum apud vos futuris temporibus sortiantur, etc. Data apud Moyssacum, per manum Joannis, S. Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, III Idus Maii, indict. IV, Dominicae Incarn. anno 1097, pontificatus autem domni Urbani papae II, anno IX
CXCVIII.  Urbani papae II diploma de donatione abbatiae Belli-Loci.   (Anno 1096.) [  Bibliotheca Cluniacensis,  p. 525.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri HUGONI, Cluniacensi abbati, salutem et apostolicam benedictionem.

Belli-Loci monasterium longis jam temporibus sine monasticae regulae disciplina fuit, et sicut rerum saecularium detrimentis, ita etiam animarum perditionibus patuit. Et monachi enim abbatem suum saeculari praesidio fulti expulerant, et adversus monachos abbas assiduis clamoribus querebatur. Unde etiam locus ille per confratrem nostrum Bituricensem archiepiscopum aliquandiu excommunicationi addictus fuerat; et miles ille Hugo, qui contra fas eidem monasterio incumbebat, etiam monachis ad prave vivendum patronus exstiterat, post secundam vel tertiam admonitionis nostrae dulcedinem beati Petri gladio, et canonicae districtionis ultione percussus est. Nunc secundum omnipotentis Dei dispositionem, et frater ille quem a monasterio monachorum nequitia exturbaverat, humanis rebus exemptus est: et miles ille qui saeculari potestate monasterium occupabat, praesente domino suo comite Raimundo, quidquid ille hactenus potestatis exercuerat, nostris manibus refutavit; et locum ipsum per nos Deo ac beato Petro restituit, rogans et obsecrans ut per tuam et fratrum tuorum sollicitudinem in eodem loco vigor monastici ordinis reparetur. Cujus petitioni assensum praebentes, eumdem locum tam tuae quam tuorum successorum curae perpetuo regendum ac disponendum praesentis decreti auctoritate committimus, rogantes atque praecipientes ut Belli-Loci monasterium omnino deinceps, tanquam Cluniacensis coenobii membrum, sollicite regas; et abbatem illic de Cluniacensi semper congregatione constituas, quatenus, auxiliante Domino, per vestram sollicitudinem, vigor illic regularis disciplinae restauretur, et conservetur. Datum Tolosae, X Kal. Junii.