CDXXXIII.  Parthenonis SS. Georgii et Pancratii Heklingensis protectionem suscipit, bonaque ac jura confirmat.   (Anno 1140, Jan. 10.) [ECCARD,  Hist. geneal. princ. Sax. sup.,  p, 563.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectae in Christo filiae IRMENGARDI abbatissae monasterii Sanctorum martyrum Georgii atque Pancratii de Kakelinge et sororibus sibi regulariter successuris in abbatiae regimine, in perpetuum.

In apostolicae sedis specula, disponente Deo, constituti, ita paternorum canonum nos convenit decreta librare, ut et omnibus sua justitia conservetur, et nulli, quantum in nobis exhibetur, tanto magis in earum tuitione nos decet esse sollicitos, et pro ipsarum pace atque quiete attentius laborare. Quamobrem, dilecta in Domino filia, Irmengardis abbatissa, tuis votis paterna benignitate impertimur assensum, et monasterium Sanctorum Georgii et Pancratii, cui utique auctore Domino praesides, a nobili viro comite Bernardo fundatum et tam ab ipso, quam etiam a suis successoribus atque comitibus, videlicet Theoderico atque Helperico, ditatum, ejusdem Helperici filiis, scilicet Chunrado marchione atque Bernardo, simili devotionis intuitu in melius commutatum, sub tutelam beati Petri nostramque suscipimus, et praesentis scripti pagina communimus; statuentes ut ordo monasticus secundum beati Benedicti Regulam in eodem loco perpetuis temporibus irrefragabiliter conservetur. Quaecunque praeterea bona, quascunque possessiones ex dono praedictorum virorum idem monasterium inpraesentiarum canonice possidet, aut aliorum virorum, quaecunque etiam in futurum concessione pontificum, liberalitate regum vel principum, oblatione fidelium, aut aliis justis modis, parante Domino, poterit adipisci, firma tibi tuisque sororibus in abbatiae regimine successuris, et illibata permaneant. Obeunte vero te nunc ejusdem loci abbatissa, vel qualibet sororum tibi in eodem regimine succedentium, nulla ibi quavis subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quam sorores communi assensu, aut pars consilii sanioris secundum Dei timorem et regulam supradictam elegerint. Id ipsum quoque in persona praepositi, cum eligendus fuerit, observari censemus. Nulli igitur hominum liceat praefatum vestrum monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet molestiis fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum sustentatione concessa sunt, usibus profutura. Si qua sane ecclesiastica saecularisve persona, hujus nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non praesumptionem suam congrua satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui periculum patiatur, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei ac Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Conservantes autem haec omnipotentis Dei et beatorum Petri ac Pauli apostolorum ejus benedictionem et gratiam consequantur. Amen. Ego Anselmus presbyter cardinalis ecclesiae Sancti Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Gregorius diaconus Sanctorum Sergii et Bacchi. Ego Theodoricus S. Rufini episcopus. Ego Otto diaconus cardinalis Sancti Georgii ad Velum Aureum. Ego Guido diaconus cardinalis Sanctorum Cosmae et Damiani. Ego Gerardus presbyter cardinalis ecclesiae S. Crucis in Jerusalem. Laurentii in Lucina. Ego Lucas presbyter cardinalis ecclesiae Sanctorum Joannis et Pauli. Ego Chrysogonus presbyter cardinalis ecclesiae Sanctae Praxedis. Ego Ivo presbyter card. ecclesiae Sanctorum Laurentii et Damasi. Ego Albericus Ostiensis episcopus. Ego Hubaldus diaconus cardinalis Sancti Adriani. Datum Laterani per manum Aimerici, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, IV Idus januarii, indictione III, Incarnationis Dominicae 1139, pontificatus vero domni Innocentii II papae anno decimo.