medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CXXVI. AD FRATRES TEOCHESBERIAE.
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia Herefordiensis Ecclesiae minister, dilectis sibi in Domino fratribus Teochesberiae domino famulatum exhibentibus, salutem.

Sapiens docetur e facili, et qui doctrinis affluunt, hos satis est succincta brevitate commoneri. Si libertati vestrae quam circa Patris electionem, apostolica vobis concedit et confirmat auctoritas, in magnum, quod absit! Ecclesiae vestrae praejudicium sponte renuntiatis, judicium utique justum est, ut ea de caetero careatis, et quod ex arbitrio suscepistis jugum illud diu sustineatis. Quod quia vobis captiosum, imo summe periculosum est, mandamus vobis et fraterna charitate consulimus, quatenus libertati vestrae conservandae unanimiter intendatis, ne si ob cujuscunque favorem aliud fortasse feceritis, Ecclesiae vestrae detrimentum cum id jam emendare non poteritis, sera et infructuosa poenitentia lugeatis. Valeat charitas vestra, dilectissimi.
EPISTOLA CXXVII. AD R. COMITEM LEICESTRIAE.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino et amico in Christo charissimo comiti R. Leicestriae, frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, salutem et gratiam, et a manu Patris excelsi benedictionem perpetuam.

In iis, charissime, quae mea potest sedulitas adimplere, debetis non uti prece, sed jussione. Est enim vobis, eritque apud me semper jubendi plena auctoritas, mihi vero nec deest, nec unquam deerit prompta vobis obsequendi voluntas. Vestras nimirum preces pariter et praecepta sic ratio distribuit, ornat honestas, modestia semper comes moderatur, ut volentibus quod honestum est, ea recusare sit difficillimum. In eo siquidem negotio, super quo mandatum sublimitatis vestrae nuper accepi, in negotio videlicet fratrum de Teochesberia, promptius quidem et longe expeditius illis consilio pariter et auxilio profuissem, si die quo me urgens mandatum domini Cantuariensis et injunctae vis obedientiae illuc venire, et de facta electione inquirere coegit, saltem mihi vel verbo communicassent; a quibus non admissus non potui in vitis beneficium praestare, quod nunc quidem pro amore Dei, et pro reverentia mandati vestri, non negabo vel ingratis. Honestatem namque electae personae approbo et commendo; et si me cum negotium ipsum tractabitur, interesse contigerit, de ipsius promotione ad honorem et utilitatem fratrum et monasterii de Teochesberia, quantum potero, salva pace praelatorum, vestra prece commonitus, operam dabo. Valete.
EPISTOLA CXXVIII. AD ROBERTUM LINCOLNIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino fratrique charissimo R. Lincolniensi Dei gratia episcopo, frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, Christum portando in se ambulare sapienter et sobrie.

Susceptis litteris quibus diligentia nos vestra laetificare dignata est, solito gratior et consueto serenior illico nobis dies illuxit. Auditis enim rerum . . . . . . . . eventibus, et perplexa quadam ingenii subtilitate, pace jam sublata de medio nec fracta cito redintegrari, nec dissidentes admodum regum animos facile sibi conciliari posse speravimus. Sed qui ventis imperat et mari procellam cito in auram statuit, et quae turbata sunt, ad pacis bonum statim ut vult amota nube discordiae imperiosa qua praeest potestate convertit. Unde cum pax nostra a domini nostri regis pace dependeat, spes ipsa pacis quam annuntiatione jam bona concepimus, ecclesiae pariter et regno Angliae praeparatorium quoddam gaudii . . . . . , juvante Domino, exsultationis inducit. Quod vero speciale est ad nos, sospitati vestrae quam directa declarat epistola, intimis congratulamur affectibus ob conservatam vobis incolumitatem, illi gratias referentes, qui cum suis benigne graditur, et iter et actus ipsorum, angelo comitante, prosequitur. Ad vestrum vero jam suspensi tenemur reditum, quia cupienti animo nunquam satis festinat, moram ipsam cum molestia sustinentes, et ut optatos occurramus in amplexus, adventus vestri nuntium de die in diem sperantes pariter et exspectantes. Valeat dominus meus et frater in Christo charissimus.
EPISTOLA CXXIX. AD UNIVERSOS S. MAT. ECCL. FILIOS.
Author: Gilbertus Foliot

Dilectis sibi in Domino universis sanctae matris Ecclesiae filiis, frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, salutem quae nunc est et quam speramus a Domino.

Quae litis inquietudine quandoque turbata sunt, ipsius sopito fomite, denuo revocantur ad pacem. Quae nimirum inter aliquos reformata, ne facile quibusdam emergentibus causis evanescat, ut pactis legitimis firmanda est, sic et excipienda scripto, et in perpetuam sui soliditatem litterarum memoria testificanda pariter est et roboranda. Noscat itaque vestra discretio causam, quae inter Joannem clericum et Reginaldum de Pagabam super ecclesia de Credintune diu agitata est, quae etiam a Patre nostro domino papa Alexandro nobis delegata est, ut ipsam diligenter audiremus, et rationibus partium hinc inde diligenter auditis et cognitis, ipsam; remoto appellationis obstaculo, mediante justitia, decideremus, in hunc tandem modum conquievisse. Nam, cum Joannes adducta testium copia, jam dictam ecclesiam in integrum sibi restitui postulasset, Reginaldus esse sciens ambigua facta causarum, anticipando judicium in integram medietatem jam dictae ecclesiae Joanni per omnia concessit, sicque cum eo transigendo liti finem imposuit. Elegit enim Joannes oblatam sibi ecclesiae portionem potius in pace suscipere, quam testes suos probationibus et juramentis onerare. Tactis igitur Evangeliis utrinque juratum est ut, neuter alterum sua de caetero portione fraudet, sed uterque alteri jus suum integrum illibatumque conservet. Sane aliquo ipsorum altero tamen superstite decedente, jure suo sibi in partis alterius recuperatore, salvo per omnia permanente. Quod quia coram nobis actum est, nos ad finem pacis cuncta redigi cupientes approbavimus, et transactioni in hunc modum initae assensum praebuimus, ipsam ut in perpetuum convalescat, praesenti scripto et sigilli nostri appositione testificando confirmavimus.
EPISTOLA CXXXI. AD THEOBALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino T. Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo, Anglorum primati et sanctae sedis apostolicae legato, frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, salutem et obedientiam.

Scire quae circa vos sunt, et ad posse nostrum vobis in omnibus obedire cupientes, ad vos praesentium latorem dirigimus, ut de transfretatione vestra, de mora etiam citra vel trans mare rescripto vestro certum aliquid intelligamus: adjuvante namque Domino, non in incertum curremus, cum de vobis certa noverimus. De caetero rogamus, si placet, ut causam quae inter comitem Herefordiae, et G. de Laci vertitur, breviter advertatis. Conquestus est nobis G. de Laci, comitem Herefordiae quemdam militem suum Ricardum scilicet Britonem in quodam coemeterio cepisse. Cujus rei probationem miles de carcere quo tenebatur, directis ad nos nuntiis offerebat, supplicans officio nostro liberam sibi sui facultatem ad tempus concedi, ut pro se stare posset in jure, et si qua in sui liberationem haberet, haec allegare. Quod aequitati concordare judicantes, haec comiti ex sententia injunximus, ut statuto die praedicto militi sui copiam concederet; quatenus et in jure, ut dictum est, stare, et pro se agere posset, cautione tamen interposita, ut nisi eum Ecclesia liberaret, idem comiti se redderet. Comes vero se gravari asserens, diem proximam post festum beati Laurentii statuens, ad vestram audientiam appellavit. Quia vero inhumanum videtur praedictum militem appellatione in longinqua protrahi, et tamen in carcere et vinculis detineri, preces super hoc sublimitati vestrae porrigimus, ut comiti injungatis ut praedictum militem coram vobis statuta die exhibeat; omni tamen securitate interposita, nisi eum sententia vestra liberaverit, in sua vincula revertendi. Hoc enim aequum arbitramur et bonum, et vestra ad quam appellatus est auctoritate dignissimum, et non solum in hoc honori vestro, sed et paci nostrae quamplurimum providebitis. Unum enim superest quod advertere consultissimam prudentiam vestram obnixe deposcimus. Comes Herefordiae excommunicato vestro Willelmo de Bellocampo, per omnia communicat. Qua in re summe necessarium est ut districto tam ipsum quam nos mandato urgeatis, ut aut ejus communione et societate abstineat, aut ipsum par anathematis sententia involvat. Vilescit enim anathematis auctoritas, nisi et communicantes excommunicatis corripiat digna severitas. Unde si vestrum circa haec zelum exerceri placuerit, nisi a praedictis cessaverit, excommunicatum eum publice denuntiari oportebit. Valeat dominus meus charissimus.
EPISTOLA CXXXII. AD . . . . .
Author: Gilbertus Foliot

Pie salutantis affectum, et sincere diligentis officium.

Incolumitati vestrae, dilecte frater in Domino, quam quorumdam relatu cognovimus, affectu pleno congratulamur, et vos apostolorum limina visitasse, summoque pontifici et curiae sanctae gratiose astitisse, et bene consummatis negotiis domum remeasse feliciter, animi applausu intimo gaudemus. Unde cum rogatu quorumdam scribendi vobis se praestaret occasio, vobis animi affectionem nostri significare dignum duximus, quatenus si quid erga nos vestrae complacuerit charitati non supplicatione utatur, aut preces porrigat, sed in amici partes se potenter extendens, suo potius utatur imperio, quam aliquatenus precis oblatae blandiatur officio. Hinc quoque spem impetrandi concipimus, si benignitati vestrae nostrum aut amici nostri desiderium exponamus. Est autem apud vos quidam familiaris noster, Petrus videlicet clericus Rogeri de Mand' , quem tuitioni vestrae et patrocinio devotio nostra commendat, supplicans, ut liberalitatem quam in eum dominus suus in ecclesiis quibusdam conferre disposuit, auctoritate vestra quantum permittet ratio stabiliatis. Quatenus ipsum servitio semper obnoxium, et nos gratiae debitores habeatis. Valete.
EPISTOLA CXXXIII. AD RICARDUM LONDONIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino fratrique charissimo R. Londoniensi Dei gratia episcopo, frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, salutem et dilectionem.

De negotio vestro mihi non ad praesens aliud occurrit, nisi ut si honesta se obtulerit transactio, stetur illi. Tu autem, propositum iter arripiatis, et adversantes vobis in campo Martio, juvante Domino, cornu justitiae ventiletis. Lividorum latratuum Scyllas undique erumpentes audimus; omni aura sancti Spiritus flante, prospere enavigabitis. Si necessitas expetat, bonum est in stuporem etiam et miraculum domino papae servire, quam in certamine coepto succumbere. Dura dicimus, cum longe meliora speremus. Quia et dura scripsit dominus papa, quae tamen omnia praesentibus et pulsantibus nobis apostolica mansuetudine temperanda pro certo credimus. Valete, state in fide, viriliter agite ; et Deus pacis conterat omne Satan sub pedibus vestris velociter. Amen. Monachum nostrum ad vos mittimus, ut status vestri certitudinem recipiamus.

Notes: (I Cor.
XVI)
EPISTOLA CXXXIV. AD ROBERTUM COMITEM GLOCESTRIAE.
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia Herefordiensis episcopus, ROBERTO Glocestriae illustri comiti, pacis et justitiae comitatum.

Inter meriti vestri laudabiles titulos id, dilecte comes, speciali quadam lampade purae lucis irradiat, quod in locis vestrae potestatis Ecclesiam Dei benigne fovetis ac protegitis, et pacem servientium Deo, non vili rubiginosi aeris conductus pretio, sed liberalitate mentis purissima conservatis. Quia vero datum optimum et omne donum perfectum desursum est, descendens a Patre luminum , hoc procul dubio beneficium, non vobis de terra deorsum, sed de coelo sursum collatum est, quod unus inter regni hujus potentes et nobiles, sapientia, moribus, honestate praefulgetis, et ipsi auctori vitae vestrae condignos, ut audimus, fructus eundo semper in melius ubertim exhibetis. Hoc quia thesauri coelestis est donum, eo conservandum est diligentius et obsignandum. Equidem mihi gratulor et congaudeo Dominum Jesum sub bysso et purpura sibi apud vos domicilium invenisse, et hominem licet aetate juvenem, sensu tamen maturum, inter regni hujus male corruptos principes absque vitii corruptela incessisse, et paci potius et sapientiae quam ludibriis juvenilibus sollicitam operam laudabiliter impendisse. Hoc est, dilecte comes, quod vobis apud Deum gratia collocat, quod vobis religiosarum mentium vota conciliat, quod vobis Deo famulantium non orationes solum, sed etiam soliloquia sancta communicat. Optamus itaque, ut qui bene currere incoepistis, cursum optime consummetis, et ab inspectore corolum et largitore gratiarum toties sibi et Ecclesiae suae exhibitae reverentiae condigna praemia in illa die reportetis. De caetero supplicat vobis per nos paupercula Winchelcumbensis Ecclesia, ut apud aedituum vestrum, Petrum de Saltemareis, per vos gratiam inveniat, et paci ejus apud ipsum pietas vestra provideat. Quam si exaudieritis, tam ipsos obnoxios servitio quam nos gratiae debitores efficietis. Valete.

Notes: (Jac. I)
EPISTOLA CXXXVI. AD A. LINCOLNIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino fratrique charissimo A. Lincolniensi, Dei gratia, episcopo, frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, salutem.

Spe fruendae visionis et allocutionis optatae currentes Presteberiam jam veneramus. Suspendit desiderium nostrum fatalis adversitas, et vos alias trahente necessitate, allisus ad eam nostri cursus impetus contra votum et velle nostrum cohibetur. Scribimus autem vobis in amoris experimentum, imo omnium amicitiarum gratiam, quatenus cognatum nostrum et amicum G. Foliot, in causa quae supra Ecclesia sua adversus eum instituitur, sustentetis, et vestro et vestrorum consilio eatenus sustentari faciatis; quatenus absentiam nostram vestra illi praesentia suppleat, et an quidquam possimus apud vos, impensa sibi benignitate et gratia, recognoscat. Ad pedes vestros, quos ipsi manibus libentius amplecteremur, quia hoc ad praesens non possumus, deprecatorias has supplicando deponimus, habituri de exauditione gloriam, aut de repulsa confusionem non modicam. De caetero, si nobis secretum aliquod scriptorum non communicandum consilio intimare placuerit, antiquorum reminisci studiorum, et scholam vel ad momentum repetere, et propria exarare manu non taedeat, ad quod sensus nostri tenuitas re alii non communicata respondeat. Valete.
EPISTOLA CXXXVII. AD RICARDUM LONDONIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino fratrique charissimo R. Londoniensi, Dei gratia, episcopo, frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, salutem.

Paci vestrae congratulor quae cum Joanne reformata est. Opto autem, ut quae nuper exorta sunt, discreta alicujus interveniente prudentia, pacificentur. Contristor autem et totus consternor animo, quod talia adversum vos permisistis erumpere, quae omnia suffocasse mediocris quidem dum tamen provida circumspectio potuisset. Nam licet falsa sint quae dicuntur, quae tam jactantur in vulgus malam orationis fabulam per multorum aures disseminant. Aestimo vero necessariam domini Lincolniae industriam, ut ipse quocunque poterit modo Henricum ad se evocet, et negotio incumbat eatenus, ut quae motus iracundia protulit, conversus ad cor et deserat, et a proposita intentione simul et appellatione discedat. Quod equidem obtinere sapienti non erit difficile, qui lapidem noverit omnem movere. Dicere namque leve est, sed episcopum aut honestum clericum in hujusmodi convincere, ejus certe viribus impossibile. Formidandum sibi equidem ne poena quam in alterum intentat, in semetipsum obruat et involvat. Quidquid tamen egerit, vobis dominum papam adire necesse est, quod multo honestius faceretis, oblitteratis quae objecta sunt confessione poenitentis. De caetero vobis ad colloquium occurrere apud Oxfordiam die Mercurii proxima post Assumptionem beatae Virginis paratus sum. Sed ad iter quod exigitis, omnino certe imparatus. Nam etsi in pace sunt quae possideo, ipsi tamen conservandae necessariam meam omnino praesentiam intelligo. Quam etsi, me absente, non turbari contingeret, residuum tamen locustae apud nos brucus adeo comederet, ut post brucum quod comedat eruca jam non inveniat. Valete, et colloquio nostro si fuerit, dominum Lincolniensem vocate.
EPISTOLA CXXXIX. AD DAVID MENEVENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia Herefordiensis episcopus, venerabili fratri et amico David, Menevensi episcopo, salutem et dilectionem.

Quam jucundum, quam sit utile pacis et concordiae bonum facile dignoscitur, si ex contentione et discordia quanta damna proveniant, diligentius attendamus. Nam si motus varios, et quae nos premunt undique bella attendimus, patet liquido quam sit periculosum Ecclesiae onus super onus assumere; et praeter extera quae premunt, intestina sibi praelia commovere. Inde est, quod si placet vobis consiliis nostris acquiescere, sollicite daremus operam inter vos et dominum Landaviensem, pacis modum aliquem invenire. Quod quia facile non est nisi in locum simul tres conveniremus, precamur locum nobis designari, quo convenientibus nobis possit inter nos de vestra pace tractari. Quod si ad hoc Herefordiam delegeritis, die quacunque ad hoc statuetis, aderimus, nec apud dominum Landaviensem cessabunt preces nostrae, quousque et ipsum adesse faciamus. Noverit autem dilectio vestra nos in eumdem hunc modum domino Landaviensi scripsisse, et placitum utriusque vestrum et rescriptum exspectare. Valete.
EPISTOLA CXL. AD WILLELMUM ARCHIDIACONUM LONDONIENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia Herefordiensis episcopus, dilectis suis Willelmo Londoniensi archidiacono et magistro Henrico, salutem.

Juxta illud Salomonis, multi assistunt coram faciem principum, sed omnium sententia ex Deo procedit. In ejus manu corda sunt regum; et ipse ea, cum vult, ad omne quod disponit inflectit . Inde est, quod si negotio, quod viriliter assumpsistis, suum dominus rex nondum praebet assensum, non tamen desperandum vel a proposito en . . . . resiliendum est, cum sit facillimum Deo, cor ejus et animum ad id quod sibi placitum fuerit, inclinare. Quod in negotio summum est, jam complestis; obsecro ne cura minima deficiatis. Canonice celebrata electio, defectu vestro ne deficiat, quae cito plenum robur habitura est, si ipsi nequaquam defeceritis. Quo enim vobis major vel apud Deum gratia, vel apud homines gloria, causam Dei, postpositis omnibus, viriliter inchoasse, eo abundantior secutura est confusio; si, quod absit! fortitudinis spiritu destituti, ab eo quod vobis domini papae, et omnium fere conciliat corda, recedetis. Confortetur itaque cor vestrum in Domino charissime, et juxta vias quas vobis aperiet Dominus, quod coepistis explete, et de nobis in quantum facere possumus. in negotio amici confidite. Valete.

Notes: (Prov.
XXI) (Psal. XXX)
EPISTOLA CXLI. AD THEOBALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot
Date:  [sentiente]

Patri suo et domino T. Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo, et Anglorum primati, et sedis apostolicae legato, frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, salutem et obedientiam.

Mandastis nobis, ob querelam abbatis et monachorum Combremarum, quatenus Herebertum de castello Halgod conveniremus, et ut praedictis monachis locum qui dicitur Prena, restitueret, et omnia in eodem loco sibi ablata redderet, commoneremus. Quod cum perlatum fuisset ad nos, monachis mandati latoribus persuasimus, ne litem hanc absente abbate suo inchoarent, et exspectato de transmarinis partibus ejus reditu, actionem, ipso praesente, instituerent. Ipsis itaque huic consilio acquiescentibus, rem ipsorum consensu distulimus. Nuper vero cum apud Ledele ob quaedam negotia sederemus, Dobremarum, de cujus reditu nihil ante noveramus, interfuit. Qui, cum ibidem adversus priorem de Weneloc conquestus fuisset, quod prior ipse monachos suos de loco qui Prena dicitur . . . . . et non solum ipsorum pecora, sed et calices, et libros, et vestimenta, totamque domus eorum supellectilem abstulisset; prior dilatoriam opponens exceptionem, sibi litem hanc nequaquam editam, neque se super hoc ad responsionem citatum fuisse, respondit. Cumque omnium sententia con decerneretur, aequum jurique fore consentaneum utrique parti diem statui, remque sufficienter auditam judicio terminari, abbas conquerens non illico sibi quae petebat restitui, ad appellationem convolavit. Si quid igitur in sic data sententia corrigendum noveritis, ipsi juxta datam vobis sapientiam corrigetis, vestroque parituris mandato, quod libuerit injungetis. Valeat dominus meus et Pater in Christo charissimus.
EPISTOLA CXLIII. AD R. LINCOLNIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino fratrique charissimo R. Lincolniensi episcopo, G. Herefordiensis Ecclesiae minister, gaudia pacis et salutis.

Jejunantes et abstemii conspectu vestro, charissime Pater, et alloquio, quinque jam mensium intervallo caruimus. Unde si bene valetis aut secus est, significari nobis petimus, ut aut gaudium communicetur ex prosperis, aut si res aliter est, alterutro quoad possumus humerum supponamus adversis. Laeta quippe nobis dies caeterisque serenior illucescit, qua vobis successisse cognoscimus. Adversa vero quae nuntiat caligine nos obducit, et involvit amaritudine. Praestetur igitur animo desideranti solatium et referatur ad nos chartula de statu et incolumitate vestra, reportans utinam verbum bonum, de nobis vero nisi qualia sunt nuntiare non possumus. Capitis infirmitate continua laboramus, commonitorium habentes a Domino, ut advertamus non esse perpetuum quod interna pulsantis manu jamjam constat esse commotum. De caetero magno frequentique commonemur imperio, duci Normannorum assistere, et sibi placitis obtemperare. Quod si hucusque distulimus, incolumi tamen statu ultra Dominicam invocavit me, amplius declinare non possumus. Assistemus igitur imperanti, et quod rerum experimento noverimus, vobis significare non tardabimus. De caetero, quia semel coepi, loquar ad dominum meum, nec, quaeso, indignemini, si loquar. Gilbertus Foliot summam gerit animi devotionem, ut vestro sese mancipet omnino servitio, et in vestro famulatu expendat, quae nunc viam consumit otio. Unde supplicat adhibita multorum prece, preces pro ipso porrigi, ut ipsum suscipiatis, et in vestris eum obsequiis suis expensis exerceatis, ut si ipsum idoneum et juxta cor vestrum inveneritis, vestris omnino connumeretis. Quod ipsi licet honori foret, vobis tamen esse nollemus oneri. Ubi namque multae divitiae sunt, sunt et multi qui eas comedunt. Unde et ipsum circa vos suis vellemus militare stipendiis, ut emolumentum hoc de labore percipiat vestri dominium et notitiam, etsi vobis eum complacuisse noverimus, a vobis impetrandi majora fiduciam habeamus. Valete.