medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA VII. AD HONORIUM DOROVERNENSEM EPISCOPUM.
Author: Honorius I

Monet ut in Evangelii praedicatione persistat, et pallium, cujus fecit mentionem in superiori epistola, mittit.

Dilectissimo fratri Honorio Honorius. Inter plurima quae Redemptoris nostri misericordia suis famulis dignatur bonorum munera praerogare, illud etiam clementer collata suae pietatis munificentia tribuit, quoties per fraternos affatus unanimem dilectionem quadam contemplatione alternis aspectibus repraesentat, pro quibus majestati ejus gratias indesinenter exsolvimus; eumque votis supplicibus exoramus, ut vestram dilectionem in praedicatione Evangelii elaborantem et fructificantem, sectantemque magistri vestri et capitis sui sancti Gregorii regulam perpeti stabilitate confirmet. Et ad augmentum Ecclesiae suae potiora per vos suscitet incrementa, ut fide et opere in timore Dei et charitate vestra acquisitio decessorumque vestrorum, quae per Domini Gregorii exordium pullulat, convalescendo amplius extendatur, ut ipsa vos dominici eloquii promissa in futuro respiciant, vosque vox ista ad aeternam festivitatem evocet: Venite ad me, omnes qui laboratis et onerati estis, et ego reficiam vos ; et iterum: Euge, bone serve et fidelis, quia super pauca fuisti fidelis, super multa te constituam, intra in gaudium Domini tui . Et nos equidem, fratres charissimi, haec vobis pro aeterna charitate exhortationis verba praemittentes, quae rursus pro Ecclesiarum vestrarum privilegiis congruere posse conspicimus, non desistimus impertire. Et jam juxta vestram petitionem, quam filiorum nostrorum regum vobis praesenti nostra praeceptione, vice beati Petri apostolorum principis, auctoritatem tribuimus, ut quando unum ex vobis divina ad se jusserit gratia vocari, is qui superstes fuerit alterum in loco defuncti debeat episcopum ordinare. Pro qua etiam re singula vestrae dilectioni pallia pro eadem ordinatione celebranda direximus, ut per nostrae praeceptionis auctoritatem possitis Deo placitam ordinationem efficere, quia ut haec vobis concederemus, longa terrarum marisque intervalla, quae inter nos ac vos obsistunt, ad haec nos condescendere coegerunt, ut nulla possit Ecclesiarum vestrarum jactura per cujuslibet occasionis obtentum quoquo modo pervenire, sed potius commissi vobis populi devotionem plenius propagare. Deus te incolumem custodiat, dilectissime frater. Data die tertia Idus Junias, imperantibus dominis nostris piissimis Augustis Heraclio, anno vicesimo quarto, proconsulatus ejusdem anno vicesimo tertio, et consulatus ejus anno tertio; sed et Heraclio felicissimo Caesare, id est, filio ejus, anno tertio, indictione septima, id est, anno Dominicae incarnationis sexcentesimo tricesimo tertio.

Notes: (Matth. XI) (Matth. XXV)
EPISTOLA VIII. HONORII PAPAE I AD JOANNEM ET ALIOS EPISCOPOS PER EPIRUM CONSTITUTOS.
Author: Honorius I


Honorius Joanni, Andreae, Stephano et Donato episcopis per Epirum constitutis. Praesentium latores , juxta ecclesiasticam disciplinam, pallium nos Hypatio Nicopolitanae Ecclesiae diacono, quem in sacris ordinibus episcopum ordinastis, petierunt votis supplicibus dirigendum. Et quia ejus persona pendula nos dubietate sollicitat, ne fortassis, in nece Soterici praefatae civitatis antistitis videatur esse commista, praesentium portitoribus, quantum opinamur, visi sumus reddidisse responsum; ut, assumpto fastigio, cum praesertim tempora pacis patiantur, in has Romanas partes venire deproperet, ut jusjurandum in confessione beati Petri apostoli praebeat, quod nullo dolo vel machinatione a se constructa, aut aliis haec machinantibus praebuit in his quoquo modo consensum, ut, ab omni vitio dubietatis exempto, possimus secundum ecclesiasticum ordinem tribuere quod rogamur. Nam dum praedictus Sotericus de quibusdam capitulis fuisset suspectus, in hanc urbem deveniens ad beatum Petrum apostolorum principem de conscientiae suae puritate praebuit nihilominus jusjurandum. Data Idus Decembres, indictione 14.

Notes: (Ex collectione canonum cardinalis Deusdedit.) (L. 2, c. 188)
EPISTOLA IX. HONORII PAPAE I AD SERGIUM SUBDIACONUM.
Author: Honorius I


Honorius Sergio subdiacono. Post parvi temporis spatium quaedam nobis sunt capita adversus Caralitanae civitatis archiepiscopum vel ejus clericos nuntiata pro quibus exsequendis, atque canonica discretione in hac Romana civitate ventilandis, non solum praefatae civitatis episcopum, emissa praeceptione, sed etiam ejus clericos, de quibus referebatur aliqua commisisse, praecepimus evocare. Et quia antefatus quidem episcopus, secundum quod ei jussum fuerat, in hanc civitatem venire curavit; ejus vero clerici, proprio reatu convicti, venire timentes, visi sunt a sacra communione privari, et anathematis vinculo innodari. Et post haec misso barbaro defensore regionario sanctae nostrae Ecclesiae ad eamdem civitatem Caralitanam, ut praedictos clericos debuisset deducere, actum est ut Theodorus quidam perversus praeses ejusdem Sardiniae diabolica intentione abreptus, venire eos jam navi impositos prohibuit, et violenter ablatos in Africanam provinciam destinavit. Scripsimus itaque filio nostro Gregorio praefecto tale tantumque facinus Theodoro ejusdem insulae praesidi jubere corrigere, et ipsas personas nostrae jurisdictionis suppositas nobis in hanc civitatem Romanam dirigere. Propterea experientia tua eidem eminentissimo praefecto imminendum deproperet, ut tanti viri facinus ulciscendum studeat, et eas nobis personas dirigere non omittat, sciens quia non solum hi qui crimine tenentur obnoxii a sacra sunt communione privati, anathematis poena multati, sed etiam hi qui cum eis videntur conjuncti. Exemplar vero sacrae Theodosii et Valentiniani tuae experientiae curavimus destinandum, et eidem eminentissimo praefecto per tuam experientiam dirigendum; cujus series non solum ejus eminentiam, verum etiam omnes omnino qui a sedis apostolicae ditione exorbitare contendunt, nihilominus informare possit. Quemadmodum serenissimi principes hactenus omnes innovaverunt cuncta privilegia sedis apostolicae, et quae olim eidem sunt concessa ipsa lectione poterunt approbari. Nam de Domini Dei nostri misericordia confidimus, quod jura vel privilegia beati Petri curabimus expetere, atque immutilata intentione quaesita atque impertita defendere. Tua ergo experientia ejusdem sacrae tenore attentius relegendo suffulta, non solum eminentissimo praefecto, sed etiam aliis haec eadem insinuare non differat. Nobis autem de his omnibus, sicut divinus favor impunxerit, cura erit ac sollicitudo juxta tramitem aequitatis sine dubio deliberare, atque utilius fine canonico terminare. Data IV Idus Junias, indictione XV.

Notes: (Fragmentum, ex eadem collectione.)
EPISTOLA X. HONORII PAPAE I AD HONORIUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.  Concedit primatum in universas Britannicas Ecclesias.
Author: Honorius I

Dilectissimo fratri Honorio, Honorius episcopus, servus servorum Dei.

Susceptis vestrae dilectionis litteris, in eis reperimus vestri laboris sollicitudinem circa nobis commissum gregem multa fatigatione occupatam, multo labore et angustia crebrescentibus malis et mundanis usibus mentis vestrae difficultatis saepius sustinere gravitatem. Nos vero hortamur vestram dilectionem ut opus Evangelii, quod coepistis, teneatis, quia in eo tibi laborandum atque perseverandum magis quam omittendum necesse est. Memento Evangelici praecepti quomodo dicitur: Ego pro te rogavi, Petre, ut non deficiat fides tua, et tu aliquando conversus confirma fratres tuos; et iterum in Apostolo: Fratres, stabiles estote et immobiles, abundantes in opere Domini semper, scientes quod labor vester non est inanis in Domino. Ideo suppliciter vestram dilectionem admonemus, ut fide et opere in timore Dei et charitate, vestra acquisitio decessorumque vestrorum, quae per domini Gregorii exordia pullutat, convalescendo amplius extendatur, ut ipsa promissa dominici eloquii vos ad aeternam festivitatem evocet, quae dicit: Venite ad me, omnes qui laboratis et onerati estis, et ego reficiam vos; et iterum: Euge, serve bone et fidelis, quia super pauca fuisti fidelis, supra multa te constituam, intra in gaudium Domini tui. Interea tuae sedis auctoritatem nostrae auctoritatis privilegio firmari postulasti. Nos vero absque ulla dilatione gratuito animo annuentes, quia rectum est, ut quae semel statuta atque disposita a praedecessoribus nostris cognovimus, hoc ipsum et nos confirmemus. Eorum itaque vestigia assequentes, juxta ritum priscae consuetudinis, quae a temporibus sanctae recordationis Augustini praedecessoris vestri nunc usque tua Ecclesia detinuit, ex auctoritate beati Petri apostolorum principis primatum omnium Ecclesiarum Britanniae tibi, Honori, tuisque successoribus, in perpetuum obtinere concedimus. Tuae, ergo jurisdictioni subjici praecipimus omnes Ecclesias Angliae et regiones, et in civitate Dorovernia metropolitanus locus et honor archiepiscopatus, et caput omnium Ecclesiarum Anglorum populorum semper in posterum servetur, et a nulla persona per aliquam malam suasionem in alium locum mutetur. Aliter autem si quis fecerit, typho superbiae instinctus, et nostrae praeceptioni inobediens, et praenominatae Ecclesiae concessis suae dignitatis rationibus contenderit reniti, sciat separatum a participatione corporis et sanguinis Domini et Redemptoris nostri Jesu Christi. Deus te incolumem custodiat, dilectissime frater.
EPISTOLA XI. HONORII PAPAE I AD GRATIOSUM SUBDIACONUM.
Author: Honorius I


Ne cuiquam labor et diligentia, quam in rebus Ecclesiae adhibet, possit esse damnosa, ita disponendum est, ut illi suus labor sit utilis, et detrimentum ecclesiasticae res non agnoscant. Proinde domum cum horto suo positam in hac urbe Roma juxta thermas Diocletianas regione et cum omnibus ad ea pertinentibus tibi in XXIX annorum spatia ad unum auri solidum persolvendum singulis quibusque annis rationibus ecclesiasticis, pensionis nomine, possidendum concedimus; nec te exinde ejici, vel augmentum pensionis illic constituimus imponendum; ita sane, ut reparatio ejusdem domus in cunctis utilitatibus studere, sicut diligens pater familias, debeas. Post viginti vero novem annorum curricula eadem domus cum horto suo ad jus sanctae Romanae Ecclesiae, cujus est proprietas, sine dubio revertatur; nec aliquid ex his quae in ejus meliorationem expensa fuerint, vel a te, vel tuis haeredibus, sit repetendi licentia, quia rationis ordo non sinit ut in rei meliorationem expensas repetat, qui in eadem pensione augmentum non recepit. Dat. id. Decemb, indict. 14.

Notes: (Fragmentum ex ejus regesto descriptum, ex collectione
Deusdedit.)
EPISTOLA XII. HONORII PAPAE I AD SERVUMDEI NOTARIUM.
Author: Honorius I


Quoties a nobis illud petitur quod rationi noscitur convenire, animo nos decet libenti concedere. Ideoque quia petisti a nobis ut casale, quod appellatur Aurelianum, in integro una cum vineis suis positum via Portuensi, juxta sanctos Abdon et Sennen, praestatem auri solidos duos et semis, juris sanctae Romanae, cui Deo auctore deservimus, Ecclesiae, tibi ad certum tempus debeamus concedere; eapropter, hujus praecepti series emissa, superscriptum casale cum omnibus ad se pertinentibus tibi a praesenti hac 14 indictione diebus vitae tuae concedimus; ita sane, ut a te annis singulis pensionis nomine rationibus ecclesiasticis duo auri solidi, et tremissis un. V, sine mora aliqua persolvantur; quatenus et tu aliquod exinde possis habere remedium, et Ecclesiae nostrae utilitas non decrescat. Post tuum vero obitum praedictum casale ad jus sanctae Ecclesiae nostrae, cujus est proprietas, revertatur sine dubio. Dat. IV id Mai. indict. 14.

Notes: (Fragmentum ex eadem collectione.)
EPISTOLA XIII.
Author: Honorius I


Praesentium lator, interclusa voce et suspiriis, atque gemitibus, lacrymisque indesinentibus, supplicatione sua nobis exorsus est, eo quod quidam illic alumnus filiam supplicantis in sacris vestibus constitutam assiduitate sua decepit, quoadusque in stuprum corporis, adulterio perpetrato, deciderit; ita ut post compertum flagitium in opprobrio totius generalitatis illic commorantis, ipse perditissimus conversetur, atque omissa insecutione hucusque, quorumdam forsitan patrocinio, eumdem ipsum impunitum servari. Unde dilectio tua, divino zelo succensa, jurisdictioni competenti imminere non desines, quousque perpetrator sceleris quaestioni communis, et severissimo praesentatus examini, ultimi supplicii poenam suscipiat, ne, retardata in eum animadversione, divini judicii in plurimas propagetur sententia.

Notes: (Fragmentum ex Ivone, part. VII, cap. 132.)
EPISTOLA XIV. HONORII PAPAE I AD PETRUM EPISCOPUM SYRACUSANUM.
Author: Honorius I
Date:  [F. ense]


Quorumdam relatione didicimus quod in causis criminalibus tua fraternitas miscetur, et quod sacris canonibus interdictum, non tantum lectionibus, quantum etiam ipsis quotidianis usibus scire procul dubio coarctatur. Nam et hoc pari modo ab ea incautius gestum fuisse audivimus, quia cum CCC et amplius prostitutis, hora jam pene prandii elapsa, ad eminentissimum filium nostrum praefectum, in balneo constitutum, sit profecta, et caterva pestiferis praefatarum male viventium vocibus imminebat, ut is qui super eos curator pridem fuerat constitutus ab eis modis omnibus tolleretur, et alter in ejus loco nihilominus subrogaretur. Et si ita est, deflere potius libuit quam ista corrigere. Sed ne tale tantumque flagitium diu videretur permanere inultum, quia et actum est, sacerdotali contrarium, simul et vitae habitui inimicum, quid de hoc fieri debeat, veritate patefacta, filio nostro Cyriaco diacono injunximus, quatenus ea quae illicita et contra pudoris reverentiam perpetrantur, esse canonico juxta ecclesiastcam disciplinam radicitus amputentur.

Notes: (Fragmentum ex Ivone, part. VIII, c. 309.)
EPISTOLA XV. HONORII PAPAE I AD ANATHOLIUM MILITIAE MAGISTRUM.
Author: Honorius I


Lator praesentium prece nobis flebili supplicavit, asserens a quodam milite castri Salernitani germanum suum fuisse peremptum, insuper et rebus propriis post ejus interitum spoliatum, propterea quam impium quamque contra legum statuta sit noxium ipsis rerum documentis in propatulo omnibus tenetur expertum, ut sanguis innocenter effusus a committente nullatenus ulciscatur. Qui haec vindicare possunt, et pro conniventia ulcisci negligunt, sint profecto scituri quia si defensare insontem sanguinem neglexerint, in futuro tremendoque examine de eis, uti hujus facinoris participibus, tale commissum scelus exigetur. Propterea gloria vestra, ad vindicandum, ulciscendumque funesto homicidii crimine irretitum, ab agmine militari disjungat, et judici provinciae tradendum ac puniendum justitiae impulsu festinet. Res vero ab eo vi latrocinali ablatas supradicto precatori, si germanus ejus exstiterit, indubitanter restituat, quatenus, nobis imminente disciplina, is qui scelus commisit semper exspectet, et incunctanter excipiat, et militaris integritas unius ob noxam homicidali contagio nequaquam subjaceat.

Notes: (Fragmentum ex Ivone, part. X, c. 187.)
EPISTOLA XVI. HONORII PAPAE I AD ISAACIUM PATRICIUM ET EXARCHUM ITALIAE.
Author: Honorius I


Quorumdam scriptis didicimus quosdam episcopos in transpadanis partibus quaedam verba episcopali actui inimica Petro Pauli filio edixisse, atque monito impiae suasionis innuere; asserentes in se perjurii reatum suscipere, ut non Adulubaldo regi, sed potius Ariopalto tyranno consentiret, et quoniam praefatus gloriosus Petrus pravis eorum sacerdotum respuit suasionibus inclinari, sed magis sacramenta, quae Cono regi patri praedicti Adulubaldi praestiterat firmiter custodire. Et quia tantum facinus Deo et piis mentibus est inimicum, ut hi qui hoc ab aliis prohibere debuerant, ne fuisset commissum, ipsi potius ut fieret hortati sunt, cum nutu supernae virtutis vobis laborantibus praefatus Adulubaldus in suum regnum fuerit restitutus, praefatos episcopos in has Romanas partes, adjuvante vos Deo, destinare dignemini, quia hujusmodi scelus nulla patiemur ratione inultum.

Notes: (Fragmentum ex Iv., p. XII, c. 25.) (si fas est dicere)
III.  Benedictus . . . . . [VI]  papa Petro reverentissimo abbati monasterii Sancti Benedicti et Sanctae Scholasticae, confirmat omnia bona, inter quae domum et ecclesiam Sancti Viti Romae in regione  VII,  et monasterium Sancti Erasmi, et monasterium Sanctorum Cosmae et Damiani, cum casis et curte positum Romae juxta viam Latam, cum curte majori et ecclesia infra se, quae est in honore sancti Benedicti et sanctae Scholasticae, quod fuit de Joanne presbitero duce castelli Albanensis, posita Romae regione tertia, in loco qui dicitur Massa Juliana.   (Anno 973.) [MURATORI,  Antiq. Ital.  V, 774.]
Author: Benedictus VI

. . . Scriptum per manum Benedicti scriniarii sanctae summae et apostolicae sedis, mense Novembrio, indictione II. Bene Valete. Data VI Kalendas Decembris per manum Joannis Deo amabilis primicerii summae apostolicae sedis, anno, Deo propitio pontificatus domni Benedicti summi praesulis sexti papae in sacratissima sede, beati Petri apostoli primo, imperante domno Ottone pissimo perpetuo Augusto a Deo coronato pacifico imperatore.
I.  Ad Robertum archidiaconum Tornacensem.--Ut in ecclesia Petingensi monachos substituat.   (Anno 1130.) [  Actes de la province ecclésiastique de Reims,  t. II, p. 206.]
Author: Rainaldus II Rhemensis

RAINALDUS, Dei gratia Remorum archiepiscopus, charissimo suo ROBERTO, Tornacensis Ecclesiae venerabili archidiacono, salutem.

Significatum est nobis quod domnus Ingelbertus, signifer comitis Flandriae, impetravit a bonae memoriae Rabodo Noviomensi ac Tornacensi episcopo, ut ecclesia de Petingen libertate donaretur, et monachi in eadem ponerentur: unde et ab eodem episcopo privilegium habuisse et habere dicitur. Postmodum tamen hortatu et rogatu matris suae in eadem ecclesia presbyteros et clericos posuit. Qui siquidem quia contra priorem et meliorem institutionem ibidem positi fuerunt, nec sibi nec ecclesiae proficere potuerunt, imo pene defecerunt. Quocirca dilectionis vestrae devotionem exhortamur, rogamus atque monemus, quatenus pro salute animae vestrae hoc omnimodo efficere studeatis, ut monachi Beati Theodorici qui regulariter vivunt et in sancta religione Deo serviunt, in ecclesia illa ponantur. Intelligimus etenim quod eis est plurimum necessaria, et praeveniente divina misericordia, et vestro adjutorio, per eosdem poterit ad honorem Dei regulariter ordinari.
II.  Ad clerum Atrebatensem.--De electione episcopi.   (Anno 1130.) [  Actes,  etc.,  ibid.,  p. 206.]
Author: Rainaldus II Rhemensis

RAINALDUS, Dei gratia Remorum archiepiscopus. clero, militibus et universae plebi Atrebatensium, salutem.

Credimus quod misericors Deus secundum multitudinem misericordiarum suarum Ecclesiam et urbem vestram respexit et personam sapientem et religiosam sacrisque canonibus competentem in pastorem et episcopum vobis praefecit. Hortamur itaque universitatem vestram ac praesentibus litteris commonemus quatenus ipsum debita reverentia honoretis, ejus salubribus exhortationibus et admonitionibus acquiescatis, et ei tanquam boni filii bono patri in omnibus obediatis. Quia vero per guerrarum infestationes gravia detrimenta longo jam tempore perpessi estis, in remissionem peccatorum vestrorum vobis injungimus quatenus ipsius consilio pacem statuatis, unde auctori et amatori pacis placere valeatis, et unde multiplicem fructum tam in spiritualibus quam in temporalibus a Deo recipiatis. Valete.
EPISTOLA II. AD SERVUM-DEI EPISCOPUM GERUNDENSEM.
Author: Romanus papa

ROMANUS episcopus, servus servorum Dei, reverentissimo SERVO-DEI sanctae Gerundensis Ecclesiae episcopo et per te in eadem venerabili Ecclesia in perpetuum.

Sicut per donum sancti Spiritus beato apostolorum principi Petro et coelestis regni clavigero ligandi atque solvendi ab ipso Domino tradita est potestas, evangelica subsequente lectione, quae inter caetera ait: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, et reliqua, ita sedes apostolica canonica regalique auctoritate suffulta omnibus Ecclesiis Dei per universum orbem diffusis suffragia et justa postulationis subsidia ut praebeat, tam divini quam humani juris ratio postulat. Igitur veniens, jam dicte Serve-Dei venerabilis episcope, ad sedem apostolicam, et Ecclesia Gerundensi juste et canonice recepta, expulso inde Hermomiro deposito et excommunicato, suggessisti nobis quatenus hujus apostolicae nostrae confirmationis privilegio confirmare deberemus omnes res immobiles ejusdem sanctae Dei Ecclesiae Gerundensis in honore sanctae Dei genitricis semper virginis Mariae dominae nostrae: ubi beatus Felix Christi martyr corpore requiescit, hoc est, domos, plebes, cellas, ecclesias, villas, et insulas, Majorica scilicet et Minorica, seu curtes, parochias, terras, vineas, prata, silvas, una cum familiis utriusque sexus, cum omnibus adjacentiis seu pertinentiis suis, quae a piis imperatoribus vel religiosis viris vel ab aliis Deum timentibus in eadem Ecclesia Gerundensi collata sunt, sicut ipse nunc usque legali ordine tenere videris. Unde salubribus petitionibus tuis inclinati decernimus et a praesenti prima indictione per hoc apostolicum nostrum privilegium roboramus et confirmamus et in perpetuum statuimus et in usu et utilitate ejusdem Ecclesiae Gerundensis, cui praeesse dignosceris, id est omnes domos, cellas, ecclesias, villas, curtes, parochias, terras, vineas, prata, silvas, una cum familiis, et alia omnia quae ab imperatoribus et religiosis viris vel ab aliis Deum timentibus in eadem Ecclesia collata sunt vel conferenda erunt tam in ipsis comitatibus quam in aliis locis, simul cum rafica seu pascuario, sub tua tuorumque successorum ditione ac potestate omnimodis confirmamus, statuentes apostolica censura sub divini judicii obtestatione et anathematis interdicto ut nulli unquam magno vel parvo homini liceat quamlibet forciam vel oppressionem in omnibus rebus ejus facere aut potestatem aliquam habere vel aliquem distringere aut qualitercunque teloneum ab eis exigere sive ad placitum ubicunque eos pro quibuslibet causis provocare prasumat, nisi in providentia sui episcopi causa illorum audiatur et canonice finiatur. Si quis autem, quo non optamus, contra hoc nostrum privilegium pie a nobis statutum temerario ausu agere praesumpserit sciat se anathematis vinculis innodatum, et nisi resipuerit, a regno Dei alienus existat. Qui vero custos et observator exstiterit, benedictionem et gratiam a Domino consequatur. Scriptum per manum Sergii scriniarii sanctae Romanae Ecclesiae in mense Octobri, indictione prima. Bene valete.