medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA IV. GREGORII PAPAE II AD CLERUM, ORDINEM, ET PLEBEM, CUI BONIFACIUS ORDINATUS FUERAT EPISCOPUS.  Gregorius episcopus servus servorum Dei, clero, ordini, et plebi consistenti Thuringi, dilectissimis filiis in Domino salutem.
Author: Gregorius II
Date:  [procedentes] [ornamenta] [ Edit. Rom., et Spiritu sancto
per]

Probabilibus desideriis nihil tarditatis praestantes fratrem jam et coepiscopum nostrum Bonifacium vobis ordinavimus sacerdotem. Cui dedimus in mandatis, ne unquam ordinationes praesumat illicitas, ne bigamum, aut qui virginem non est sortitus uxorem, neque illitteratum, vel in qualibet corporis parte vitiatum, aut ex poenitente, vel curiae, aut cuilibet conditioni obnoxium, notatumque, ad sacros ordines permittat accedere; sed si quos hujusmodi forte repererit, non audeat promovere. Afros passim ad ecclesiasticos ordines praetendentes nulla ratione suscipiat, quia aliqui eorum Manichaei, aliqui rebaptizati saepius sunt probati. Ministeria atque ornatum ecclesiae, vel quidquid illud est in patrimonio ejusdem, non minuere studeat, sed augere. De reditu vero Ecclesiae, vel oblatione fidelium, quatuor faciat portiones, quarum unam sibi ipse retineat, alteram clericis pro officiorum sedulitate distribuat, tertiam pauperibus et peregrinis, quartam ecclesiasticis fabricis noverit reservandam, de quibus divino erit judicio redditurus rationem. Ordinationes vero presbyterorum, sive diaconorum, non nisi quarti, septimi et decimi mensis jejuniis, sed et in ingressu quadragesimali, atque medio, vespere sabbati noverit celebrandas. Sacrosancti autem baptismi sacramentum, non nisi in paschali festivitate et pentecoste noverit esse praebendum, exceptis iis quibus mortis urgente periculo, ne in aeternum pereant, talibus oportet remediis subvenire. Huic ergo sedis nostrae praecepta servanti devotis animis obsequi vos oportet, ut irreprehensibile placitumque fiat corpus Ecclesiae, per Christum Dominum nostrum, qui vivit et regnat cum Deo Patre omnipotente, per omnia saecula saeculorum. Deus incolumes vos custodiat, dilectissimi. Data Kalendis Decembris, imperante domno piissimo Augusto Leone a Deo coronato magno imperatore, anno 7, sed et Constantino magno imperatore ejus filio, anno 4, indictione 6.
EPISTOLA V. GREGORII PAPAE II AD OPTIMATES THURINGORUM.  Laudat illorum in Christi fide constantiam, hortaturque ut Bonifacio episcopo suo sint obedientes.
Author: Gregorius II
Date:  [ Edit. Rom., Asuleo, Guodelano,
Mutereo, Gunthareo, Alualdo]

Viris magnificis filiis Asulfo, Goddavo, Willerco, Gunthario, Alvoldo , et omnibus Deo dilectis Thuringis fidelibus Christianis, Gregorius papa.

Insinuatam nobis magnificae in Christo fidei vestrae constantiam agnoscentes, quod paganis compellentibus vos ad idola colenda, fide plena responderitis, magis velle feliciter mori, quam fidem semel in Christo acceptam aliquatenus violare; nimia exsultatione repleti gratias debitas persolvimus Deo nostro et redemptori, bonorum omnium largitori, cujus gratia comitante vos ad meliora et potiora optamus proficere, et ad confirmandum fidei vestrae propositum sanctae sedi apostolicae religiosis mentibus adhaerere, et, prout opus poposcerit sacrae religionis, a memorata sancta sede apostolica spirituali omnium fidelium matre solatium quaerere, sicut decet filios cohaeredes regni a regali parente. Ministerio quoque praesentis fratris charissimi Bonifacii, quem ad vos episcopum consecratum in sorte praedicationis destinavimus, apostolicis institutionibus informatum, ad instruendam fidem vestram, in omnibus volumus et hortamur obedientes ei consentire ad complementum in Domino vestrae salvationis.
EPISTOLA VI. GREGORII PAPAE II AD UNIVERSUM POPULUM THURINGORUM.  Ut Bonifacio episcopo suo in omnibus obediant, et episcopia atque ecclesias construant.
Author: Gregorius II
Date:  [ Edit. Rom., apostolis ait]

Gregorius servus servorum Dei universo populo Thuringorum.

Dominus Jesus Christus Filius Dei, et Deus verus, de coelis descendit, homo factus est, et pro nobis pati et crucifigi dignatus est, et sepultus tertia die resurrexit a mortuis, et ascendii in coelum; discipulis etiam suis sanctis ait: Euntes docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ipse in se credentibus vitam aeternam promisit. Cupientes ergo vos in perpetuum nobiscum gaudere, ubi finis gaudii nullus est, nec tribulatio, nec aliqua amaritudo, sed gloria sempiterna; ideo fratrem nostrum sanctissimum Bonifacium episcopum ad vos direximus, ut vos debeat baptizare, et fidem Christi docere, et ab errore ad viam salutis deducere, ut salutem habeatis et vitam sempiternam. Vos ergo ei in omnibus obedite, et sicut patrem vestrum illum honorate, et ad ejus doctrinam corda vestra inclinate. Quia illum non pro lucro aliquo temporali conquirendo direximus, sed pro lucro animarum vestrarum ad vos eum misimus. Diligite ergo Dominum, et in nomine ejus baptismum suscipite, quia Dominus Deus noster, quod oculus hominis nunquam vidit, nec in cor hominis ascendit, praeparavit diligentibus se. Jam recedite a malis operibus, et agite bene; non adoretis idola, nec immoletis carnes, quia Deus non recipit ista; sed in omnibus secundum quod vos frater noster Bonifacius docuerit, observate et agite, et salvi eritis, et vos et filii vestri in sempiternum. Facite ergo et domum, ubi debeat ipse pater vester episcopus habitare, et ecclesias ubi orare debeatis, ut Deus indulgeat peccata vestra, et donet vobis vitam sempiternam.
EPISTOLA VIII. CAROLI MAJORIS DOMUS EPISTOLA GENERALIS.  De suscepto in tuitionem ac defensionem episcopo Bonifacio.
Author: Gregorius II

Dominis sanctis et apostolicis in Christo patribus episcopis, ducibus, comitibus, vicariis, domesticis, seu omnibus agentibus junioribus nostris, seu missis decurrentibus, et amicis nostris, illustris vir Carolus major domus bene cupiens vester.

Cognoscatis qualiter apostolicus vir, in Christo pater Bonifacius episcopus ad nos venit et nobis suggessit quod sub nostro mundeburdo vel defensione eum recipere deberemus. Quod ita gratanti animo nos fecisse cognoscite. Proinde ergo taliter ei manu nostra roboratam dare visi sumus, ut ubicunque ambulare visus fuerit, cum nostro amore, vel sub nostro mundeburdo et defensione, quietus vel conservatus esse debeat; ea ratione, ut justitiam reddat, et justitiam faciat et accipiat. Et si aliqua causatio vel necessitas ei advenerit, quae per legem definiri non potuerit, usque ante nos quietus et conservatus esse debeat, tam ipse, quam qui per ipsum reclamare se et sperare videntur. Ut ei nemo aliquam contrarietatem vel damnationem adversus eum facere praesumat, sed omni tempore sub nostro mundeburdo vel defensione quietus vel conservatus residere debeat. Et ut certius credatur, manu propria subter firmavimus et de annulo nostro sigillavimus.
EPISTOLA IX. GREGORII PAPAE II AD BONIFACIUM EPISCOPUM  Gratulatur de infidelium conversione, hortaturque ut in coepto verbi ministerio constanter insistat.
Author: Gregorius II
Date:  [Hessorum] [ Edit. Rom., perfectio] [ Deest patricio] [vetari]

Reverentissimo et sanctissimo fratri Bonifacio coepiscopo Gregorius servus servorum Dei.

Creditae speculationis sollicitudine permoti, evangelica quoque institutione, qua Christus ait: Obsecrate Dominum messis ut injiciat operarios in messem suam , tuam proinde reverendam fraternitatem ad imitationem apostolorum in partibus Hesperiarum ad illuminationem Germanicae gentis in umbra mortis sedentis dirigere praevidimus, lucrum ut inde apportare deberes, quasi servus ille de negotio talenti, sicut scriptum est, fidus in futuro auctori asserit Deo fecisse . Quod quia ex obedientiae munere ministerium verbi cernimus adolere, et praedicationis praeconio populum infidelem, ut innotuisti, audivimus converti, Domini potentiae gratias referentes, ut ipse, a quo bonum procedit, et ad agnitionem vult omnes venire veritatis, tibi optamus ut cooperetur, et a tenebris ad lucem populum illum suae potentiae inspiratione reducat. Hinc enim vobis merces copiosa credimus quod ab omnipotente Deo ascribatur in coelis. Bonum enim certamen, si perseveraveris, possis cum Apostolo dicere: Certavi, cursum consummavi, fidem servavi . Sed ut coronam percipias laboris insiste; pollicetur enim Deus perseverantibus in finem salutem. Nec te minae terreant, nec dejiciant terrores, sed fixam in Deo tenens fiduciam veritatis verbum denuntia. Erit enim ex adjutorio divino protectio , tantum sit bonum in voluntate opus. Igitur quantos ab errore converteris, syllabarum tuarum recensito textu cognovimus, laeti uberes Deo gratias agentes de lucro animarum exsultamus. Porro pro episcopo illo qui nunc usque desidia quadam in eadem gente praedicationis verbum disseminare neglexerat, et nunc sibi partem quasi in parochiam defendit, Carolo excellentissimo filio nostro patricio , ut eum compescat suadentes, paternis litteris scripsimus, et credimus quod hoc vitari praecipiat, ipse vero opportune, importune, praedicare quae sunt salutis non desinas. Igitur Thuringis et Germaniae populo ea quae ad animae respiciunt utilitatem et salutem scribere non omisimus, admonentes inter alia, ut construant episcopia et ecclesias. Ipse enim, qui non vult mortem peccatoris, sed magis ut convertatur et vivat , erit omnibus daturus incrementum. Deus te incolumen custodiat. Data pridie Nonas Decembris, imperante domino piissimo Augusto Leone, a Deo coronato, magno imperatore, anno 8, post consulatum ejus anno 8, sed et Constantino magno imperante ejus filio, anno 5, indictione 8.

Notes: (Matth. IX) (ut Domino
jubente praecepti sunt, Euntes praedicate evangelium
regni [Marc. XVI]; Gratis accepistis, gratis date [Matth.
X] ) (Matth. XXV; Luc. XIX) (II Tim. IV) (Ezech. XVIII)
EPISTOLA XI. GREGORII PAPAE II AD URSUM DUCEM VENETIARUM PRO RAVENNA A LONGOBARDIS DEFENDENDA.
Author: Gregorius II

Gregorius episcopus servus servorum Dei dilecto filio Urso duci Venetiarum.

Quia, peccato faciente, Ravennatum civitas, quae caput exstat omnium; a nec dicenda gente Longobardorum capta est, et filius noster eximius dominus exarchus apud Venetias moratur; debeat nobilitas tua ei adhaerere, et cum eo nostra vice pariter decertare, ut ad pristinum statum sanctae reipublicae in imperiali servitio dominorum filiorum nostrorum Leonis et Constantini magnorum imperatorum ipsa revocetur Ravennatum civitas, ut zelo et amore sanctae fidei nostrae in statu reipublicae et imperiali servitio firmi persistere, Domino cooperante, valeamus. Deus te incolumem custodiat, dilectissime fili.

Notes: (ut cognovimus)
EPISTOLA XV. GREGORII PAPAE II AD SERENUM FOROJULIENSEM EPISCOPUM.  De Gradensi Ecclesia non invadenda.
Author: Gregorius II
Date:  [ Fort. excedas]

Gregorius servus servorum Dei dilecto fratri Sereno.

Tanto munere quisque ditatur, quantum in sublimitate positus de se, ex mandato Domini redemptoris, humiliter sentit; etenim pastoralis dignitas singulariter ex humilitate ornatur. Spernendos quippe apostolica lectio arguit elatos: Quid habes, quod non accepisti? Et si accepisti, quid gloriaris, quasi non acceperis ? Nam dum ad cumulum tui honoris, precibus eximii filii nostri regis flexi, plurimum Ecclesia pro rectitudine fidei, per quam te tuamque Ecclesiam amplecti cognovimus, provocati, pallium tibi direximus, interdicentes, et inter caetera prohibentes, ne unquam aliena jura invaderes, aut temeritatis ausu usurpares jurisdictionem cujuspiam, sed his esse contentus quae usque hactenus possedisti. Nunc vero Gradensis patriarchae niteris invadere jura, atque ex iis quae possedit omne usque usurpare. Ne ergo in quoquam existas temerator, ex auctoritate apostolica praecipimus, ne ullo modo terminos ab eo possessos accedas , sed de his habeto quae modo usque possedisti; nec amplius quam in finibus gentis Longobardorum existentibus gressum tendere praesumas, ut non injuste suscepisse te gratiam collatam pallii ex praesumptione ostendas, et de apostolici vigore consilii, si inobediens fueris comprobatus, ultione dignus judiceris.

Notes: (I Cor. IV) (ut cognovimus)
EPISTOLA XVI. GREGORII PAPAE II AD DONATUM GRADENSEM PATRIARCHAM EJUSQUE SUBDITOS  Significat de invadendis alienis provinciis Forojuliensi episcopo interdictum esse.
Author: Gregorius II

Gregorius servus servorum Dei dilectis filiis Donato patriarchae, et episcopis, atque Marcello duci, et plebi Venetiae et Istriae.

Quanquam ex ministerio quod ex miseratione divina gerimus quidquid provide deliberatum peragere absque obstaculo conveniat, verum ne frustra judicium egisse videremur, illa cupimus prosequi quae non ad laesionem cujusdam, sed potius ad immunitatem respiciant, illa sategere unde non ex potestate concessa supplicia, sed praemia sperentur. Convenit enim ut cum alterius votis paremus, alterius jura non fraudentur. Quia igitur, missa relatione ad nos, a Deo salvata communitas vestra petiit contra Forojuliensem antistitem agentes, quod cupiebat invadere ditionem Gradensis patriarchae, sed ut nunquam excedere terminum vel jura invadere aliena, sed ea quae hactenus possedit se esse contentum, cui ut ecclesiam in praesenti non attentet ex auctoritate apostolica interdiximus; eique consensum ad hanc esse conditionem, dilectissimi, sciatis; cui denique ne praesumat excedere praecipimus. Ne ergo injuria quadam aut dissidio locum gens eorum insidiando invadat, pervigiles cavete, potius solliciti de vestra post divinum praesidium cogitare salute, quia illud non occasione agitur, sed ubi possunt Deo eis non resistente virtuti obtemperare nitantur, optantes de reliquo in amore Domini nostri Jesu Christi pollere, et ab omni immunes adversitate manere. Bene valete.

Notes: (ut assolet)
EPISTOLA XVIII. GREGORII PAPAE II AD STEPHANUM PRESBYTERUM.
Author: Gregorius II

Gregorius Stephano presbytero atque aliis duabus successivis personis.

Quoties illa a nobis tribui sperantur quae rationi incunctanter conveniant, animo nos decet libenti concedere, et petentium desideriis congruum impertire suffragium. Ideoque quia postulasti a nobis quatenus fundum Campanum cum domo sua et vinea posita via Flaminia XIV plus minus millibus ab hac urbe Roma, quod tenuit per emunitionem Sergius presbyter, et vestararius noster, qui fundus exstitit ex corpore patrimonii Tusciae juris sanctae Romanae, cui Deo auctore deservimus, Ecclesiae, hunc vobis emissa praeceptione ad tenendum concedere deberemus. Inclinati itaque precibus vestris per hujus praecepti seriem supradictum fundum cum domo et vinea, et omnibus ei pertinentibus, in integro, a praesenti 8 indictione diebus vitae vestrae vobis concedimus detinendum, ita sane ut a vobis singulis quibusque indictionibus, pensionis nomine, rationibus ecclesiasticis III auri solidi, difficultate postposita, persolvantur, omnemque qua indigent meliorationem ac defensionem praedictus fundus, et vinea, seu domus, indifferenter a vobis sine dubio procurantibus efficiantur; nullaque postea ad dandum annuae pensionis a vobis mora proveniat, sed ultro actionariis sanctae nostrae Ecclesiae a praedicto tempore persolvatur. Nam si aliter, quod absit a vobis, provenerit de suprascripta melioratione, defensione, et annua pensione, statuimus fore invalidam hanc nostram praeceptionem. Post obitum vero vestrum memoratus fundus ad jus sanctae nostrae Ecclesiae, cujus est proprietas, in integro revertatur. Dat. Id. Aprilis, indict. 8.
EPISTOLA PRIMA. AMALARII AD JEREMIAM SENONENSEM ARCHIEPISCOPUM DE NOMINE JESU.
Author: Symphosius Amalarius

Clarissimo Patri et acutissimo rhetori Jeremiae vati in nostra Jerusalem Amalarius.

Scribunt Salvatoris nostri Jesu nomen per aspirationem, cujus rationis expers sum. Scio vobis ignotum non esse, si alicujus rationis causa postponatur post I aspiratio in nomen Iesu, quam intimate filio vestro si adsit. Scio si est, adfore in promptuario mentis vestrae quod fluat ad me. Antequam pergeret domnus Carolus Romam novissime, audivi sacerdotes Galliae nostrae sonare Gisus, quod neque cum Hebraeis neque cum Graecis conveniebat. Ab illo tempore audio Iesus, ut opinor, quod convenit cum Hebraeis, quorum ducis nomen legitimus Iesus. Qui Iesus nomine suo praefigurabat nostrum Iesum, ut Sedulius: . . . . Jam tunc famulata videbant Sidera venturum praemisso nomine Jesum. Nam Graeci his notis Ι.Ϟ. conscribunt illud nomen; et legunt ΙΗϞΟΥϞ: Unde mihi videtur, si tamen vobis non alias, oportere scribi per Ι et Η et Ϟ, sive Σ, quod legimus Ihesus. Quibus notis memoratum nomen scribere debeam, oro ut mandetis.
EPISTOLA II. JEREMIAE AD AMALARIUM.
Author: Symphosius Amalarius

Porphyrius philosophus nomen IESU in anacrosticha sua Latine scribit hoc modo IHESUS, quem novimus utriusque linguae peritissimum fuisse, usus videlicet ita Graeca littera pro Η longa, quam Graeci in lingua propria pro Ι longa semper sonant. Latini vero pro Ε longa. Alia vero ratione imitantes Hebraeos Iesum pronuntiamus, non per aspirationem, sed per Η Graecum scribentes.
EPISTOLA III. AMALARII AD JONAM EPISCOPUM.
Author: Symphosius Amalarius

Pater intimate nato, quibus notis inferius figuratis rectius videatur vobis pingi nomen Iesu ΙΗϞ an ΙΗΣ.

At ille, inquit, sicut Χ et Ρ Graecis litteris, et alia qualicunque Latina convenienti superioribus scribitur nomen Christi, ita Ι et Η addita convenienti Latina scribitur ΙΗΣ.
EPISTOLA V. AD HETTONEMMONACHUM.
Author: Symphosius Amalarius

Dignata est fraternitas vestra nobis mandare, ut auctorem illum vobis nominarem, qui distinctionem facit inter Seraphin, quando neutri generis est, et quando masculini. Non omnia mihi in promptu possunt occurrere, quae de illis agminibus legistis et legi. Tamen illum auctorem modo promam qui discernit inter cherubin neutri generis et masculini, nec non et illum qui Seraphim per m, masculi generis dicit, et neutri per n. Opinor quod eisdem finalibus litteris terminetur apud Graecos cherubin et seraphin. Dicit Hieronymus in tractatu Ezechielis tertii libri: « Quanquam plerique cherubin neutrali genere numeroque plurali dici putent, nos scire debemus singulari numero esse cherub generis masculini, et plurali ejusdem generis cherubim, non quo sexus in ministri Dei sit, sed quo unumquodque juxta linguae suae proprietatem diversis appelletur generibus. Angeli vocantur numero plurali Malachim, et cherubim et seraphim ejusdem generis et numeri. » Ubi sanctus Hieronymus dicit, nos scire debemus quod Latinus Latinis fuit locutus. Ipse erat Latinus, Paula et filia ejus Eustochium Latinae erant. Ex hoc intelligere possumus, quod nos Latini debemus illorum ministrorum nomina masculino genere tenere juxta Hebraicam auctoritatem, quam Hieronymus interpretatus est. Et ubi dicit: « Non quo sexus in ministris Dei sit, sed quo unumquodque juxta linguae suae proprietatem diversis appelletur generibus: » ex hoc intelligimus quod alterius generis sunt ministri memorati in peregrina lingua. Dicit Beda in libro primo de tabernaculo et vasis ejus: « Et quidem numero singulari cherub, plurali autem cherubin dicitur, et est nomen generis masculini; sed Graeca consuetudo neutro genere cherubin posuit, m littera in n mutata. Verum noster interpres Hebraeum secutus idioma, masculino genere posuit. »

Monstrabo iterum ubi idem interpres Hieronymus ponat seraphin neutro genere. Scribit in libro quem fecit de seraphin quae leguntur in Isaia inter caetera: « Nullum prophetarum extra Isaiam vidisse seraphin circa Deum stantia, et ne ipsa quidem seraphin alibi lectitari. » Novit charitas vestra quando dixit stantia, et ipsa neutro genere ea protulisse. Habemus et non minimam auctoritatem ex consuetudine Ecclesiae, quae solet quotidie in oratione quae fit super mensam proferre, Beata seraphin.

Notes: (Cap. 6, post init.)
EPISTOLA VII. AD EPISCOPUM ANONYMUM.
Author: Symphosius Amalarius

Sufficere quidem credimus fidei tuae quoniam quaeris in Christo Jesu ac sacerdotalis nominis arctam tibi et angustam intellellectus viam in Domino reserari: quia praecedentibus meritis, ac virtutis insignibus ad officium a Domino electus es, licet in multis gratia Christi in eis operibus comprobetur, et cessante merito conversationis ac vitae, sola Dei dona fructificent: tamen quia tu prae caeteris dilectus a Domino comprobaris, quia et legis opera complesti, et commoraris in gratia usque ad eminentem scientiae charitatem intellectum Dei tecum colloquentem festinas, et existentibus cogitationibus insignibus hoc vis nosse quod factus es: totius tibi Ecclesiae prout praecipit, sacramenta reserabit, ordinem locumque custodiens, et quid qualiter observare debeas docens, si modo ad injuriam non revoces novelli exhortationis industriam, ac te pudeat paulumper minorem esse, cum dicis quia seposito ut vilis privilegium dignitatis habes.
IV.  Privilegium pro parthenone S. Trinitatis Paraclitensi.   (Anno 1144. Mart. 15.) [Abaelardi  Opp.,  ed. Cousin, p. 719. Paris, 1849, 4º.]
Author: Lucius II

LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo filiabus Heloissae priorissae, caeterisque sororibus in oratorio Sanctae Trinitatis, divino famulatui mancipatis tam praesentibus quam futuris in perpetuum.

Quoties illud a nobis petitur quod rationi cognoscitur convenire, animo nos decet libenti concedere, et petentium desideriis congruum impertiri suffragium. Proinde dilectae in Domino filiae, vestris justis postulationibus assensum praebentes, monasterium Sanctae Trinitatis, in quo divino vacatis servitio sub apostolicae sedis protectione suscipimus, et praesentis scripti pagina communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona in praesentiarum juste et legitime possidetis, aut in futurum concessione pontificum, liberalitate regum vel principum, oblatione fidelium seu aliis justis modis, praestante Domino, poteritis adipisci, firma vobis in perpetuum et illibata permaneant. Sane laborum vestrorum decimas quas propriis excolitis sumptibus, seu annualium absque contradictione aliqua vobis concedimus possidendas. Nulli ergo hominum fas sit praefatum monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut aliquibus vexationibus fatigare, sed haec omnia integra conserventur, vestris usibus perpetuo profutura. Ad indicium autem perceptae hujus a Romana Ecclesia libertatis, sex nummos quotannis Lateranensi palatio persolvetis. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertioque commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Conservantes autem, intervenientibus beatorum apostolorum Petri et Pauli meritis, gratiam Domini nostri Jesu Christi et aeternae felicitatis praemia consequantur. Amen. Ego Lucius Catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Laterani, per manum Barrocii capellani et scriptoris, Id. Martii, ind. VII, Incarnationis Dominicae anno 1144, pontificatus vero domini Lucii II papae anno I.
XI.  Ad Gervasium abbatem S. Germani Antissiodorensis.--De controversia cum Vizeliacensi abbate.   (Anno 1144, Mart. 22.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 613.]
Author: Lucius II

LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio abbati Sancti Germani Antissiod., salutem et apostolicam benedictionem.

Dilectus filius noster Pontius Vizeliacensis abbas ad nostram praesentiam veniens, questus est quod in quodam nemore tibi et ipsi communi homines suos capi feceris, et servientibus comitis Nivernensis incarcerandos tradideris. Quos cum a te requisisset, et habere non posset, pro eorum liberatione fidejussores dedit, et textum Evangelii tradidit: quod quia, contra religionem et fraternae charitatis vinculum, factum fuisse cognoscitur: per praesentia tibi scripta mandamus, quatenus dilatione remota, et textum Evangeliorum tam inordinate susceptum ei restituas et fidejussores suos absolvas. Postmodum vero, si quam adversus ipsum te confidis habere justitiam, in praesentia venerabilis fratris nostri Godefridi Lingon. episcopi quod justitia dictaverit, obtineas. Ea quoque quae Guiberto servienti tuo ob malivolentiam ipsius, abstulisti, ei restituas. Datum Lateran., XI Kal. Aprilis.