medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CCCLXII. ARNOLDI ARCHIEPISCOPI COLONIENSIS AD EUGENIUM PAPAM III.  Causam Mindensis episcopi de excaecatione Wortlievi clerici ei remittit, lata interim excommunicationis sententia in criminis hujus auctores et fautores.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo Patri ac summo pontifici EUGENIO, ARNOLDUS sanctae Coloniensis Ecclesiae humilis minister, W. majoris ecclesiae praepositus, A. decanus, T. Xantensis praepositus, G. Bunnensis praepositus, et universus praefatae ecclesiae conventus, debitam cum omni subjectione obedientiam.

De controversia, quae inter episcopum Mindensem, et pauperem clericum Vortlievum nomine coram nobis ventilata fuit, admoniti et rogati ab utraque parte testimonium dare super his quae vidimus et audivimus, et coram nobis tractata sunt, testimonium perhibemus. Notum igitur excellentiae majestatis vestrae facimus, quod jam dictus pauper ad praesentiam nostram veniens, querimoniam miserabilem et lacrymabilem coram nobis deposuit, quod consensu et jussu episcopi a ministerialibus suis excaecatus sit. Communicato itaque consilio super hac causa cum fratribus nostris, visum fuit nobis, ut episcopus ad audientiam nostram evocaretur, et super hoc verbo audiretur. Qui cum responsurus impositis praesentiae nostrae se exhibuisset, et de hoc nefando facto pulsatus fuisset, confessus fuit, quod undecim ministeriales de domo sua egressi, et ad eam regressi, hoc scelus tam detestabile, se nesciente, perpetrassent. Adjecit quoque, quod cum in hos omnes tam consentientes quam facientes, sententiam vestrae excommunicationis pronuntiasset, quod tumultu populi quosdam eorum, qui in comitatu fuerant, quoniam manum se in clericum misisse negaverunt, absolvere coactus sit. Post hujusmodi confessionem, cum purgationem innocentiae suae nobis offerret, Ecclesia tota fere reclamante, non fuimus ausi eam audire, tum quia periculosum nobis visum fuit propter hujusmodi confessionem, tum quia talium excessuum vindictam vobis soli servastis. In malefactores autem omnes, tam consentientes quam facientes, sententiam vestram cum omnibus suffraganeis nostris, praeter Trajectensem, qui tunc forte abfuit, ita promulgavimus, quatenus catenis nostris firmiter teneantur, quoadusque praesentiae vestrae se exhibeant, et secundum mandatum vestrum condignae satisfactioni se supponant. Vestrae igitur paternitatis interest, ut sub tali testimonio dictorum atque factorum in beneplacito discretionis vestrae et prudentiae super hoc negotio judicetur.
EPISTOLA CCCLXIII. MONIALIUM DE OSTERMERE AD WIBALDUM ABBATEM.  Conqueruntur de ministerialibus ipsius, qui datam sibi ab eo decimam invadebant.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Patri eximio ac domino dignissimo Corbeiensi abbati, domino WIBALDO, speciales ejus filiae in loco, qui dicitur Ostermere, a lippitudine Liae ad speciositatem Rachelis proficiendo transire.

Quanta sublimitatis vestrae amplitudinem deceat laudum magnificentia, si litteris assignare conemur, pro sensus nostri parvitate deficimus. Vestri tamen memoriam nobis dulcissimam super altare incensi orationum nostrarum jugiter ignis adolebit, et ut paternae dignationi vestrae, quam nobis, licet indignis hactenus in omnibus negotiis nostris pie exhibuistis, superabundans remunerator occurrat, et serenitatis vestrae audientiam pauperum suorum querelis Christus indulgeat. Proinde, Pater sanctissime, ad vos tanquam ad fontem misericordiae, scienter exaestuans nostra tendit oratio, ut causam negotii nostri, prout Spiritus sanctus pectori vestro dictaverit, plenarie discutiendo terminetis. Notum ergo facimus nobilitati vestrae, imo lacrymabiliter conquerimur mellifluae paternitati vestrae, quia ministeriales vestri vehementer nos infestant, pro decima, quam divina nobis annuente clementia, vestra concessit providentia, ac infringere ac annihilare, quae vestra auctoritate et consilio stabilita sunt, volunt, et omnimodis auferre conantur, nisi a vestra dignitate commoneantur. Hanc igitur, reverendissime domine, tam ineffabilis doloris injurtam vestraeque personae, quia ipse in causa fuistis, contumeliam per nos effugere non valemus, nisi vestra compassione fretae fuerimus. Quapropter, o pium solamen animarum nostrarum, o spes nostra post Dominum, licet corpore absentes, spiritu tamen praesentes, toto cordis ac mentis affectu ad sinum paternae miserationis vestrae humiliter provolutae, suppliciter et contritione Spiritus sancti clementiam vestram obsecrantes, quatenus causa Dei et domini archiepiscopi, qui nos clementiae vestrae perintime commendavit, litteras vestras ad episcopum Patherburnensem dirigatis, eumque rogetis ut sua auctoritate confirmet, ne nos ulterius infestent, et quae jure possidemus, inconvulsa permaneant. Valete. Patrem nostrum charissimum sanctitati vestrae perintime commendamus, et ut ei in omnibus angustiis suis condescendatis, obnixe rogamus.
EPISTOLA CCCLXIV. WIBALDI ABBATIS AD EUGENIUM PAPAM III.  In gratiam Sifridi abbatis Ullesheimensis, quem Ferdensis episcopus, nec accusatum, nec convictum expulerat e suo monasterio.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo in Christo Patri suo et domino EUGENIO, sanctae Romanae Ecclesiae summo pontifici, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, exiguas orationes et devotum servitium.

Lator praesentium Corbeiensis Ecclesiae filius, noster in domino collega et confrater Sifridus, assumptus fuit de monasterio Corbeiensi in praelationem abbatiae de Ullesheim, quam etiam administravit jam annis plusquam duodecim cum disciplina et augmento sui ordinis, et rerum temporalium incremento, ita ut testimonium haberet ab his etiam qui foris sunt. Hunc D. H. Ferdensis episcopus, in cujus parochia idem monasterium consistit, sine vocatione, sine audientia, non convictum, non confessum de abbatia sua expulit, et omnibus monasterii rebus plusquam per anni spatium jam spoliavit. Pro qua re non solum a nobis, verum etiam a reverendis confratribus nostris totius fere Saxoniae abbatibus frequenter et officiose commonitus, nec restituere, nec ordine canonico tractare ipsum confratrem nostrum voluit. Insuper ad intolerabilis contumeliae cumulum, quosdam pseudomonachos, quos praedictus abbas propter enormitatem vitae suae de monasterio projecerat, in illam ecclesiam malignantium tanquam in sentinam recollegit, et quidquid improbi et irati et sese ulcisci cupientes, confingere in famam abbatis potuerunt, conscripsit et dispersit. Pedibus itaque vestrae celsitudinis animo advoluti cum universis fratribus nostris, supplices preces effundimus, ut venientem ad vestram clementiam praedictum abbatem, virum utique honestum et litteratum, in mansuetudine bonitatis vestrae suscipiatis, et exauditum in necessitate sua, in plenitudine dignitatis suae litteris et mandatis auctoritatis vestrae, per aliquem fidelem legatum vestrum restituatis.
EPISTOLA CCCLXVI. FRIDERICI IMPERATORIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Ipsius injurias se promittit ulturum.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

FRIDERICUS Dei gratia Romanorum rex, WIBALDO Corbeiensi abbati, gratiam suam et omne bonum.

Praeter communem charitatis legem, qua cunctos regni principes honorare compellimur, personam tuam speciali dilectione complectimur, et ea, quae ad honorem tuum spectare noscuntur, libenter volumus per omnia promovere. Super injuriis igitur Ecclesiae Corbeiensi illatis debita tibi affectione compatientes, discretioni tuae commendando consulimus, ut adversa quae existunt, impraesentiarum aequanimiter sufferas, nostramque vindictam mitigato animo praestolari non graveris. In brevi etenim, cum temporis opportunitas se nobis, Domino favente, praebuerit, talem tibi vindictam faciemus, quod alii similia committere trepidabunt. Praeterea te ignorare nolumus, quod tertio Idus Octobris curiam generalem, ex consilio principum, vita comite, Wirceburc celebraturi sumus. In qua praesentiam tuam nobis cupimus exhiberi.
EPISTOLA CCCLXVII. FRIDERICI IMPERATORIS AD CORBEIENSES MONACHOS.  Ejusdem argumenti.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

FRIDERICUS Dei gratia Romanorum rex, universo conventui Corbeiensis Ecclesiae gratiam suam et omne bonum.

Universitatis vestrae doloribus debita affectione compatimur, et vestris angustiis admodum condolemus. Cum autem opportunitas se nobis, Domino favente, praebuerit, ita vestras intendimus ulcisci injurias, ut et dolor vester omnino mitigari debeat, et omnes, qui vindictam persenserint, similia committere non praesumant. Verum quia propter easdem injurias divina, sicut accepimus, in vestra Ecclesia siluerunt, cruces sternuntur, reliquiae sanctorum moventur, discretioni vestrae propensius commonendo consulimus, et mandamus ut, crucibus sanctisque reliquiis in statum pristinum restitutis, ecclesiastica celebrantes officia, divino cultui more solito insistatis, firmiter sperantes, quod plenariam vobis vindictam, vita comite, faciemus.
EPISTOLA CCCLXVIII. FRIDERICI IMPERATORIS AD CIVES HUXERIENSES.  Ejusdem argumenti.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

FRIDERICUS Dei gratia Romanorum rex, universis burgensibus de Huxera, gratiam suam et omne bonum.

Injurias a F. et W. vobis illatas satis audivimus, de quibus vita comite talem faciemus vindictam, quod alii similia committere non praesumant. Verum quia pecuniam eisdem malefactoribus, sicut accepimus, persolvere spopondistis, per praesentia vobis scripta firmiter praecipimus, ut nullam pecuniam eis persolvatis. Praecipimus etiam, ut vallum et alias vestras munitiones, quae noviter destructae esse noscuntur, sub nostra tuitione reaedificare pro viribus studeatis.
EPISTOLA CCCLXIX. WIBALDI ABBATIS AD A. ABBATEM DE MONTE.  Gratias agit quod Sifridum abbatem exspoliatum charitative susceperit.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo in Christo Patri et domino A. venerabili abbati de Monte, frater WIBALDUS, Dei gratia ad quod est in Ecclesia catholica, salutem in Domino, et fraternae charitatis indissolubile vinculum.

Multiplices gratiarum actiones vestrae in Christo dilectae fraternitati debemus, pro eo quod charum fratrem nostrum et in domino collegam Sifridum, venerabilem abbatem de Hullesheim venientem ad vos in tribulationibus et angustiis suis, benigne suscepistis, et pii consolatoris affectum, quantum in vobis fuit, ei exhibuistis, et contumeliam, quae ordini nostro in persona ejus irrogata est, debita compassione doluistis. Et nos ergo contemptam in eo justitiam plurimum dolemus, tum pro totius monastici ordinis generali abjectione, tum pro Corbeiensis Ecclesiae, cujus ipse filius est, speciali confusione. Hanc autem violentiam personae ejus irrogatam in auribus vestrae sanctitatis et omnium fratrum venerabilium scilicet coabbatum nostrorum, nec non universorum, qui in sancta religione consistunt, cum lamentabili et affectuosa querimonia proclamamus, quod sine vocatione, sine judicio, sine audientia, sine proprii oris confessione, dignitate et rebus abbatiae suae privatus est, neque per nostram supplicationem, aut Corbeiensis Ecclesiae seu alicujus ordinis aut dignitatis intercessionem post hoc factum obtinere potuit, ut in judicium vocaretur, et causa ejus canonico ordine tractaretur. Hujus igitur illatae sibi injustitiae testimonium ei apud dominum papam et sanctam Romanam Ecclesiam perhibemus, et quantum in nobis est, querimoniae ejus, ubicunque indiguerit, ex debito officii nostri non deerimus, hoc a vestra paternitate obnixe efflagitantes, ut quemadmodum hactenus fecistis, solatium vestrum ipsi clementer impendatis, ita videlicet, ut causam ejus sanctis Patribus in regione, quae circa vos est, notam faciatis, et eos ad compatiendum afflictioni ejus ipsius, et ad sublevandum animum tam per litteras testimonii ipsorum, quam per alia humanitatis subsidia monitis et exhortationibus vestris studiose provocetis. Specialiter autem charissimo seniori nostro et in Christo, fratri Etberto, venerabili abbati de Huisbruc, cujus religionis sanctitatem vera in Domino charitate amplectimur, hunc pauperem nostrum dejectum et humiliatum commendamus, et ut vicem Christi in causa ejus doleat, atque in quantum potest, dejectionem ejus consoletur, cum omni devotione supplicamus.
EPISTOLA CCCLXX. HENRICI NOTARII AD WIBALDUM ABBATEM.  Imperatorem citasse Folcuinum et Widikindum super injuriis Corbeiensibus fratribus illatis, episcopum Bavembergensem donatum fuisse abbatia de Altaha,  etc.  (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Domino suo WIBALDO venerabili Corbeiensi abbati, HENRICUS regiae curiae notarius servitium servi.

Sicut parvitati meae injunxistis domino regi legationes et querimoniam vestram diligenter exposui, qui de injuria et gravamine vestro non parum conturbatus, malefactores, videlicet Folcuinum et Widekindum, in festo Bartholomaei apostoli Wormatiae ad praesentiam suam vocat, ut districto judicio injuriam vobis et Ecclesiae Corbeiensi illatam expostulet. Ducem quoque Saxoniae intime rogat, ut plenariam justitiam de praedictis malefactoribus faciat. Corbeiensi quoque Ecclesiae et burgensibus de Huxera, sicut mihi insinuastis, scribit et mandat. De statu vero curiae sciatis quod Bavembergensis a domino papa reversus prospera nuntiavit, sed laboris sui satis magnam mercedem quaesivit, abbatiam de Altha Bavembergensi Ecclesiae a domino rege contraditam. Althenses vero huic verbo cum magna indignatione contradicunt. Dominus rex nec contra Hungaros, nec versus Arelatum hoc anno expeditionem movebit. Cardinalem a latere domini papae ad nos directum exspectamus. Transacta apud Ulmam curia, dominus rex Spiram procedet, ibi neptim suam a rege Hispanorum desponsatam et magnifice dotatam in magno comitatu deferendam tradet.
EPISTOLA CCCLXXII. CUJUSDAM CANONICI REGULARIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Proponit ei aliquas difficultates solvendas.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Domino GWIBALDO quidam suus, gratiam Dei, custodiam sui.

Apostolice sapientibus et insipientibus debitor estis. Mihi igitur insipienti, tanquam debitor respondere dignemini. Quidam dicunt ordinem nostrum non debere abbatem habere, quia hoc Augustinus non constituit, et conversos nos esse, et imo nec clericos, nec monachos dici debere. Qui hoc dicunt, non se satis discernunt, et quod beatus Benedictus, qui simplicem poenitentiam instituit monachis, nec baculum pastoralem, nec gradus ecclesiasticos scripsit eis. Quare si ab Ecclesia quaedam accipiunt, ab eadem quaedam nos accipere nolunt? Quod nos conversos appellant, in hoc, velint nolint, apostolicis consociant. qui conversi sunt ad Dominum, in hoc nihilominus monachis nos conjungunt, qui similiter convertuntur ad Dominum. Qui autem nostra pro sua novitate infirmant, sua pro illorum vetustate affirmant, manifeste falluntur, quia tempus nihil in hoc conferre probatur, et tales Horatius irridet: Qui non suscipiunt, nisi quod libitina sacravit Clerici autem, qui principaliter debent episcopis subesse, tantum dejiciunt dignitatem suam sub abbate, quantum inferior est abbas pontifice hominum omnium, quid certius tenendum sit, decernite nobis. Valete. Quid abbas Sancti Laurentii per pastoralem baculum debeat dare abbati Sancti Aegidii certificate nobis. Curam enim animarum, quae est episcopi, dare non poterit. Fundos non dabit, quia baculus contradicit, qui spiritualia innotescit. Sed abusio est legis contradictio.

Notes: (HOR., Epist. II, I, 49.)
EPISTOLA CCCLXXIV. WALTARII ABBATIS SANCTI LAURENTII LEODIENSIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Gratias agit quod in synodo Leodiensi ejus defensionem susceperit.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo Patri gratia Dei Corbeiensi et Stabulensi abbati WIBALDO frater WALTARIUS et ipse gratia Dei si quid est, ecclesiae Sancti Laurentii in Leodio, sincerae dilectionis affectum et devotum in Domino servitium.

Magnae benevolentiae vestrae, Pater in Christo amabilis, devote gratias ago, pro eo quod Leodii in generali synodo causam justitiae beati Laurentii, de jure quod habet in ecclesia Publici montis, etiam me absente, vera et constanti assertione palam tueri et defendere non omisistis, ita ut auctoritate vestra prorsus obstructa sint ora loquentium vana. Inde nos et pusillus grex beati Laurentii, tam specialiter quam devote oramus pro vestra incolumitate et salute. Precor autem ut latorem praesentium fratrem nostrum, dulcedine solita et benignitate audiatis, et in causa, quam suggesserit, vestro eum consilio et patrocinio dirigatis. Optabilem mihi reverentiae vestrae praesentiam spero me in proximo visurum, ut de rebus necessariis vestrum digne expetam et obtineam consilium et auxilium. Superna pietas protectione sempiterna vos custodiat.
EPISTOLA CCCLXXV. WIBALDI ABBATIS AD EUGENIUM PAPAM III.  De litteris quas ad eum scripsit post regis electionem.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Dilectissimo in Christo Patri suo et domino EUGENIO uni et universali papae, frater WIBALDUS Dei gratia et vestra id quod est in Ecclesia catholica, seipsum et sua universa.

Litterae nostrae, quas post ordinationem domini nostri novi regis ad vestram celsitudinem scripsimus, ordine praepostero perlatae sunt. Siquidem illae quae priores scriptae fuerunt, et fratri Franconi ad perferendum traditae, cum crederemus eum mox ad vestram beatitudinem reversurum, posteriores praesentatae sunt. Nam secundas, quas scripsimus vestrae magnitudini, prius apportaverat magister Baldricus Trevirensis. Et nunc quidem suspenso ac dubio aliquantulum animo scriptitamus, propter legatum vestrum, quem venire audivimus, sed pervenientem necdum accepimus, ut post auditum ex ipso beneplacitum vestrum, tanquam voluntarii servi vestri ad omnem nutum vestrum obedientes, et parati de mandatis vestris exsequendis certiora quaedam excellentiae vestrae intimaremus. Enim vero si regnum nostrum a suis instestinis ac perniciosissimis motibus cessare aliquando posset, nihil esset charitati vestrae dubitandum, quin sacrosancta mater nostra Romana Ecclesia pristinae dignitatis decorem per virtutem principis nostri posset recipere. Atque utinam, bone Jesu, qui veraciter dixisti: Ego pro te rogavi, Petre, ut non deficiat fides tua, etiam cum Patre, quem, rogas largiri digneris, ut humana defensione non egeat, sed tuo tantum adjutorio et abstrahatur a noxiis et ad salutaria dirigatur! Durum est enim eos servire, quos tu in altissimo imperii culmine dignatus es collocare. Sed haec hactenus. Nam sapientia vestra a Deo illuminata, et nos intelligere et plurima disponere prudenter consuevit. Scribemus apertius et prolixius, cum ex legato vestro quid opus sit facto audierimus. De causa latoris praesentium pedes sanctitatis vestrae deosculamur, ut eum contra praesumptionem laicorum solidare dignemini, ne glorientur se haereditate sanctuarium Dei possidere, quod etiam per successionem, ordinando videlicet in Ecclesia filios praedecessorum, festinant profanare.
EPISTOLA CCCLXXVI. WIBALDI ABBATIS AD HERMANNUM CANONICUM BUNNENSEM.  Villicationem de Castiniaco ei neptique suae committit.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

WIBALDUS Dei gratia Corbeiensis abbas, dilecto fratri et amico suo HERMANNO Bunnensis Ecclesiae canonico, benedictionem et vitam usque in saeculum.

Villicationem nostram de Castiniaco cum omnibus appendiciis suis fidei tuae committimus, sicut eam tenuit Ludovicus nepos, hoc est secundum pacta et conditiones, quae a felicis memoriae praedecessore nostro domno Erchemberto, de eodem praedio et villicatione sunt ordinatae et constitutae; ita videlicet, ut tu destructa reaedifices, et dilapsa restaures, tam in domo indominicata, quam in cellario et torculari, et bovaria, et aliis tam aedificiis quam clausuris. Post obitum quoque tuum concedimus eamdem villicationem, modo quo supra dictum est, nepti tuae praefati Ludovici filiae, sub hujus videlicet conditionis tenore, quod eadem puella Ecclesiae Corbeiensi in jure ministerialium a dominis suis, quibus modo pertinet, attribuatur, et transactetur absque nostro labore et expensa, a praesenti festivitate sancti Michaelis archangeli, quae est in anno Dominicae Incarnationis 1152, indictione I infra anni spatium, et quod praedicta puella quando ad nubiles annos pervenerit, nonnisi nostra vel ejus qui nobis in abbatia Corbeiensi regulariter successerit, permissione nubat. Quod si de praescriptis conditionibus aliquid a te vel ab eadem puella praetermissum aut violatum fuerit, praedicta villicatione cum omni beneficio suo sine spe recuperationis de caetero carebitis. Si autem in solutione vini, vel annonae, vel nummorum, seu vasorum, vel aliarum pensionum statutis diebus negligentes fueritis, pro tali excessu vel judicio familiae in Castiniaco, vel judicio ministerialium nostrorum in caminata nostra Corbeiae, utrumlibet horum nobis magis placuerit, respondebitis, et in compositione duodecim solidos nummorum persolvetis. Quaecunque autem nepos tuus Ludovicus, vel in pignore vel in beneficio de rebus jam nominatae curtis Castiniacae, tam in agris quam in vineis, vel etiam censu aut silva obligavit, vel alienavit, judicio curiae nostrae in irritum ducta sunt, vel stare non posse post obitum villici adjudicata, quae vobis ita recolligenda committimus, ut si infra hujus anni spatium non feceritis, a villicatione et toto pacto cadatis. Quod autem filiae quondam Ludovici villicationem post discessum tuum concessimus, non ex eo est, quod haereditariam ei successionem, vel in villicatione vel in beneficio Patris aliquid recognoscamus, cum hoc a nostris ministerialibus universaliter abjudicatum sit, sed propter tuum et amicorum tuorum servitium ad hoc faciendum inclinati sumus.
EPISTOLA CCCLXXVII. WIBALDI ABBATIS AD HILLINUM ARCHEPISCOPUM TREVIRENSEM.  Gratulatur ei de nova dignitate, sua ipsi offert obsequia, fratres suos in ipsius episcopatu degentes ei commendat.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo Patri suo et domino H. sanctae Trevirensis Ecclesiae venerabili archiepiscopo, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, exiguas orationes et devotum servitium.

Confidimus de vestrae benignitatis eruditione, quod familiaris charitas, quae hactenus inter nos vicissitudine obsequiorum succreverat, propter celsitudinis vestrae provectus imminui non debeat, quoniam si experientiae regulam tenemus, quam in praelationis sarcina in labore hominum conversati et cum hominibus flagellati jam antea didicimus, tanto erunt solertiae vestrae viri fidei ac constantiae, qui vos non vestra diligunt, chariores, quanto possunt in tota generis humani multitudine inveniri rariores. In quorum paucitate nos qui nec fallere debemus, nec falli volumus, integro benevolentiae studio annumerati plurimum in Domino, gratulamur de tam gloriosa personae vestrae promotione, cui a propitia divinitate concessum est, ut antiquissimae ac nobilissimae civitati, quae totius Galliae Belgicae caput ac metropolis esse dignoscitur, possitis tam prodesse quam praeesse. Ad vestrae igitur dignitatis suffragium prompta devotione offerimus quidquid illud est, quod in Ecclesia sua Deus nos esse, vel dici, vel posse potuit, optantes ut absque prosperitatis vestrae detrimento vobis opportunum fiat, quo dilectionis nostrae ac fidei evidens experimentum capiatis. Cum vero a partibus Saxoniae versus Lotharingiam proxime retransire poterimus, etiam corporali praesentia vestram beatitudinem visitare et salutare desideramus. Interim commendamus dulcedini vestrae fratres nostros Corbeienses, qui sunt apud Liciacum, et omnes res nostras, tam Corbeiensis monasterii quam Stabulensis, quae in vestro episcopatu sunt sitae, quatenus pro nostrae dilectionis intuitu in vestrae protectionis defensionem eas assumere dignemini,
EPISTOLA CCCLXXVIII. EUGENII PAPAE III AD FRIDERICUM IMPERATOREM.  Gratulatur ei de sua electione, sperans eum inchoata a Conrado pro ecclesiae exaltatione completurum.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo in Christo filio FRIDERICO, illustri Romanorum regi, salutem et apostolicam benedictionem.

Nuntiis egregiae tuae nobilitatis, etc. Vide in Eugenio III, ad an. 1153.