medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA LVI. RATBERTO ABBATI.
Author: Lupus Ferrariensis

Bonis omnibus amplectendo Ratberto Lupus in Domino salutem.

Habita diligenter opportunitatis ratione, suggessi domino regi, annitente Vulfegiso nostro, super Ivone id vos postulare ut quoniam nec ad monasterium remeasset, et verisimile esset eum quae fuerit solitus iterare, si quando reverti tentaret, ne in sui aliorumque perniciem potestatis ejus praesidio muniret. Siquidem esset indignum ejus majestate, nisi resipiscentibus, perversis aperire accessum, 99 nedum impunitatis indulgere securitatem. Ille, quo solet vultu cum gratiosus apparet, post quaedam alia, jure se ipsi monacho deinceps negaturum auctoritatis aditum respondit, quo hactenus uti contempserit, atque hoc sibi satius videri ne pereat ut constringatur convenienti custodia priusquam societatis communionem recuperet. Nos vero, tametsi offerret quae sperare vix omnino possemus, idque, ut par erat, amplecteremur, vos nec citra decretum. Regulae subsistere nec ultra velle progredi constanter astruximus. De liberalitate vestra quid sentiam nolui praecipiti declarare praeconio, donec experirer an copia piscium, quae ventura erat cum maxima, tum etiam, ut opinabar, optima, mei supergrederetur ingenioli facultatem.
EPISTOLA LVII. EIDEM.
Author: Lupus Ferrariensis

Dilectissimo abbati Ratberto Lupus omnimodam salutem.

Quod flagitastis exsequi absque dilatione contendi; evolutisque ratiocinationibus multis, ad hanc virum compuli conditionem ut non modo noceat nihil, verum etiam prosit plurimum, si erga ejus propinquum, qui tempore tumultus discessit, et instaurata pace reverteretur, benigni exstiteritis. Id vos et libenter facturos et in omnibus quae jubere dignaretur obsecuturos, dum ejus gratia frueremini, fiducialiter spopondi; atque eo usque institi donec firmissime promitteret nihil se vobis offecturum, nisi prius mecum causam conferret. 100 Itaque modum petitionis meae hoc fine terminavi, ut si quando rebelles ejus favore suas querelas fulciri deposcerent, non vulgo acquiesceret, verum res duntaxat dignas vestrae conscientiae reservaret. Quaedam alia comperi tam caute revelanda ut ea litteris comprehendere tutum non putaverim, tamque necessaria cognitu, ut quam potestis celerius, praeterita qualibet alia utilitate, mihi ad colloquium occurrere debeatis. Caeterum, nisi jam molestum sit, profecturo mihi cum rege, si Deus vult, ad Silvacum nuntium dirigite; ut cum gratias agere coepero, uberius dicendi copia frustra conantem plurima non destituat. Ut vero epistolam serio claudam, obsecro ne sim vobis oneri quod nimiae familiaritatis fiducia multa postulo: quia si vitam et prosperitatem Deus mihi concesserit, non sum nunc ad accipiendum paratior quam quondam ad largiendum esse curabo.
101  EPISTOLA LIX. AD MARCWARDUM ABBATEM.
Author: Lupus Ferrariensis

Non ignoratis, credo, reges nostros apud Trajectum hebdomade secunda Quadragesimae celebraturos colloquium; quo me trahit ecclesiastica necessitas. Qua urgente, ut vobis jam aliis expressi litteris, cum rege quartum ago mensem, ita ut ne die quidem a comitatu abfuerim. Praebeat igitur se mihi saltem illic desiderabilis vestra paternitas, ut nostra familiariter viva tamen voce valeamus cognoscere. Si quid praeterea, ut passim soletis omnibus, nobis quoque facultas fuerit impendere, libenter nos accepturos cognoscite. Debent enim parentes thesaurizare filiis , ut fallere nescia divini Spiritus confirmat auctoritas. Benigne mei memores cupio vos valere feliciter.


Notes: (II Cor. XII)
EPISTOLA LX. AD EUMDEM.
Author: Lupus Ferrariensis

Charissimo Patri Marcwardo Lupus.

Officiosa humanitas vestra vicit petitionem meam, quae leviter tetigit quod temporis poscebat necessitas. Proinde fuit ea gratior quam aestimare valeant aerumnarum expertes. Molestissime autem fero quod vobis non visis discedo. Quanquam consolatur meam moestitiam quod post Pascha nostram vos visitaturos pollicemini parvitatem. Commode autem et me praesente 102 id vos facturos puto, si secunda hebdomade mensis Maii iter ad nos arripiatis. Nam quinto decimo die post Pascha synodus magna, ut aiunt, apud Attiniacum celebrabitur; cui me abesse nequaquam, ut credo, nostri praesules patientur. De cella nostra nihil aliud paternitati vestrae possum exprimere nisi quod promissionum ubertas spes nobis varias pene quotidie pariat, et quod, sicut omnium, praeter malorum, illius quoque rei effectus incertus sit. Abbas monasterii quod Germanice Saligstat appellatur, cui nomen est Ratlegio, partem quamdam cujusdam libri faciet mihi describi, eamque vestro, mihi reddendam, nuntio se traditurum promittit; atque obsecrat ut tabulas quas Hilpericus pictor beatis vovit martyribus, hebdomada secunda post Pascha ipsi dirigere dignemini. Quod etiam causa petitionis meae vos maturare cupio; ut cum ad nos veneritis, praefatam partem ipsius libri nobis afferendam curetis. In pueris multum nobis praestiteritis, si quod coepistis paterna pietate non gravemini consummare. Capitis autem dolorem nepoti meo parcitas potus forsitan detrahet, si ejus appetentior fuerit deprehensus. Alioqui nostro curandus reservabitur medico, qui omnes, quarum nullam non ignorat, depellere se posse confidit infirmitates. Integerrime vos amans felicissime valere desidero, et ut me semper apud Deum praecipue juvare dignemini supplex efflagito.
103  EPISTOLA LXI. AD GUIGMUNDUM EBORACENSEM EPISCOPUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Reverentissimo magnaque veneratione suspiciendo Guigmundo, Eboracensis Ecclesiae antistiti, cunctisque sub eo Domino Deo famulatibus Lupus abbas et universa coenobii Ferrariensis congregatio in Domino salutem.

Ingens fluxit spatium temporis quod, perturbationibus variis crebrescentibus, societas quae a praecessoribus nostris, auctore Domino, inita est, nulla praeter orationes protulit indicia charitatis. Nunc autem aperiente se gratia pacis, et recepta cella sancti Judoci, unde et haec scribimus, curavimus, ut par fuit, priores certare officio, vosque sive ad repetendam sive ad declarandam amicitiam provocare. Ac primum illud ante omnia suppliciter poscimus, ut et in privatis et in publicis precibus nostri memores esse dignemini. Deinde volumus ut vicissim nobis praestare studeamus quidquid gratiosum fore litteris utrinque directis constiterit et facultas permiserit. Maturate igitur vestram nobis pandere voluntatem, ut et ad morigerendum vobis continuo praeparemur, et fructu dilectionis Dominus Deus noster glorifice tur ac delectetur. Cupio vos valere feliciter, amantissimi Patres.
104  EPISTOLA LXII. AD ALTSIG. ABBATEM.
Author: Lupus Ferrariensis

Venerabili Altsig. abbati Lupus monasterii Bethlehemitici sive Ferrariensis in Domino salutem.

Ingenti clementia Dei nostri discordiae peste mitigata, quae totas Gallias Germaniamque hactenus vexavit atrociter, inter ipsa pacis exordia foedus quod inter nostram vestramque olim fuit Ecclesiam directis ad reverentissimum Guigmundum episcopum litteris studui renovare. Quia vero vos amore sapientiae, cujus et ego sum avidus, flagrare comperi, vel secundum illud Tullii, pares cum paribus facile congregantur, vel juxta receptae Scripturae assertionem, Omne animal diligit sibi simile, sic omnis homo, hac epistola meam offero et vestram expeto amicitiam, ut nobis vicissim cum in sacris orationibus, tum etiam in quibuslibet aliis utilitatibus prodesse curemus. Atque ut quod polliceor vos exsequamini priores, obnixe flagito ut quaestiones beati Hieronymi, quas, teste Cassiodoro, in Vetus et Novum testamentum elaboravit; Bedae quoque vestri similiter quaestiones in utrumque Testamentum, itemque memorati Hieronymi libros explanationum in Jeremiam, praeter sex primos, qui apud nos reperiuntur, caeteros qui sequuntur; praeterea Quintiliani Institutionum oratoriarum libros XII, per certissimos nuntios mihi ad cellam sancti Judoci, quae tandem aliquando nobis reddita est, dirigatis tradendos Lantramno, qui bene vobis notus 105 est, ibique exscribendos vobisque quam poterit fieri celerius remittendos. Quod si omnes non potueritis, at aliquos ne gravemini destinare, recepturi a Deo praemium impletae charitatis, a nobis autem quamcunque possibilem duntaxat cesseritis vicem tanti laboris. Valete, nosque mox ut se opportunitas obtulerit exoptabili responso laetificate.
EPISTOLA LXIII. AD PRUDENTIUM EPISCOPUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Charissimo suo Prudentio Lupus in Domino salutem.

Septimo Idus April., Heriboldus episcopus paulo ante regressus a rege, mandavit mihi ex praecepto ejusdem regis ut quoniam se ipse legationis functione absolvisset, eamdem nos strenue ac celeriter exsequeremur, ut in conventu generali memoratus rex de singulis locis posset certior fieri. Itaque quia et tempus appropinquat, nec sine difficultate, maxime propter equorum pabulum, colloqui possumus, nec vero ante copiam herbae quod jubetur inchoare, et valetudinem vestram, et quid super hac re vobis placeat continuo directis litteris declarate. Ut autem hinc meam sententiam vobis aperiam, supervacuum judicio loca quorum statum jam perspeximus, iterum adire, quando nulla sit correctior subsecuta, et in Aurelianensi ac Senonico, et vestro ac nostro pago, restent quaedam coenobia in quibus tempus interim terere possimus, ut sicut in aliis locis, ita et in his etiam emendanda per nos rex cognoscat. Et ne in legatis ejus ipsius 106 jussio contemnatur, si voluerit, sanciat. Quanti enim simus habiti, imo ipse qui nos miserat, nobis impensus honor patefecit et monasteriorum instaurata religio. Proinde antequam legationem adoriamur, regi per me de his quae videbuntur suggerere statui et tractorias accipere, et tunc favente Dei gratia proficisci. Vicissim ergo sensum vestrum litteris exprimite, ut optimum factu ex utriusque ingenio colligatur. Illud autem non vos fugiat, quantumcunque in hac legatione laboraverimus, nec nobis nec hominibus nostris aliquid remittendum quin agamus quod caeteri, si motus his qui hactenus vexarunt exstiterint similes.
EPISTOLA LXV. FRATRIBUS QUIBUS PRAEERAT.
Author: Lupus Ferrariensis

Dilectis fratribus suis Lupus abbas in Domino salutem.

Flagrante cupiditate hostes nostri multa quidem conati sunt, sed protegente nos Domino meritisque sanctorum spe sua dejecti sunt, eodemque opitulante, nunquam optatum sibi consequentur effectum. Quod vobis declarare studui, ut Deo et sanctis ejus dignae gratiae referantur, et recepta securitate mentes vestrae quietis gratia perfruantur.
EPISTOLA LXVI. AD REGINFRIDUM EPISCOPUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Reverentissimo praesuli Reginfrido Lupus in Domino salutem.

Profecturus Romam, transitum nobis fore haud longe ab 110 urbe vestra didicimus; ubi vestram humanitatem, quam animo praecipimus, re ipsa cupimus experiri, maximeque, cujus penitus copia deest, Italicae monetae argento, quod solum usui futurum est nobis, permutandi; id interrogati concorditer quique confirmant. Conspectum quoque vestrum, favente Deo, nobis exhibetis, ut officii beneficium hac, ut decet, gratia cumuletis. Sane adventus nostri certum tempus praefigere non valeo. Tamen hunc futurum aut praecipiti aestate aut prima suspicor parte autumni. Bene vos valere cupio.
EPISTOLA LXVII. AD W.
Author: Lupus Ferrariensis

Venerabili V. Lupus.

Nec opinanti mihi, optanti tamen, videndi vos occasio sese obtulit, quod ab urbe quae in vestra cura et patrocinio requiescit Romam proficiscentibus, quo ipse tendo, iter patere cognovi. Facite itaque ut, positis aliis occupationibus, sincerae charitatis fruamur alloquiis, et de praesenti utilitate et futura salute tractemus. Otiosum autem existimo praemonere ut me juvare his quae usus poposcerit studeatis, cum nihil derogare debeam vestrae prudentiae et liberalitati confidere plurimum. Peritiam ergo regionis in qua versamini, affectumque patriae in qua orti sumus, praestare nobis contendite. Transibo vero, si Deus vult, per vos, ut opinor, aut extremo aestate aut certe primo autumno. Cupio vos valere feliciter.
111  EPISTOLA LXVIII. AD DOMINUM MARCWARDUM ABBATEM.
Author: Lupus Ferrariensis

Charissimo ac desiderantissimo Patri Marcwardo Lupus plurimam salutem.

Orationis gratia et quarumdam ecclesiasticarum studio causarum, quas, Deo volente, reversus, cum vos videro, paternitati vestrae aperiam, Romam proficiscor. Et quoniam in conficiendis rebus apostolici notitia indigebo, ea vero sine munerum intercessione iniri commode non potest, velut ad paternum, imo ad maternum gremium ad vos confugio, supplicans ut sicut nunquam mihi in ulla necessitate defuistis, ita in hac adesse dignemini, mihique, si ullo modo potestis, per praesentes nuntios duo saga veneti coloris et totidem lintea, quae Germanice glizza vocantur, dirigatis, quae illi comperi esse charissima atque gratissima. Horum si fuerit vobis integritas ardua, nequidquam videbitur nobis ipsa medietas contemnenda. Namque ita saeculari eruditione docti sumus ut sperantes minora, majora poscamus. Ac ne ingenio nostro latiorem defuisse materiam suspicemini, si equo tollutario, vel quolibet alio fortissimo, nostrum iter sublevaveritis, plurimum nobis collatum esse ducemus. Sane nihil me obtinuisse moleste non feram, si communicatis his litteris cum communi filio Eigile, risum uterque vestrum tenuerit. Cupio vos valere feliciter, meique benigne memoriam gerere.
112  EPISTOLA LXIX. AD ANSBALDUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Dilecto suo Ansbaldo Lupus salutem.

Moleste tuli quod tanta opportunitate comperta, ut parcissime dicam, nihil mihi vel mandare vel scribere voluisti. Tamen, quanquam curam nostri tam facile deposueris, quod in te reprehendo, ipse nequaquam imitabor, sed me aspernantem pio complectar colloquio. Tullianas epistolas, quas misisti, cum nostris conferri faciam, ut ex utrisque, si possit fieri, veritas exculpatur. Tu autem huic nostro cursori Tullium in Arato trade, ut ex eo quem me impetraturum credo quae deesse illi Egil noster aperuit suppleantur. Bene vale, et tuis me semper orationibus protege.
EPISTOLA LXX. AD MARCWARDUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Desiderantissimo et integritate vitae merito suspiciendo Marcwardo abbati Lupus perpetuam salutem.

Dignas vobis rependere gratias non valemus, sed non idcirco vel verbis id tentare non debemus. Siquidem inter alia quae nobis jam plurima praestitistis, linguae vestrae pueros nostros fecistis participes, cujus usum hoc tempore pernecessarium nemo nisi nimis tardus ignorat. Itaque non istis gratam rem solum, verum etiam utilissimam nobis omnibus 113 contulistis. Dilectissimum fratrem Eigilem et caeteros IV Non. Septembris laetus excepi. Sed ut congruum curationi tempus impenderent, justo celerius dimisimus, ea conditione obstrictos ut per nos, dum redierint, proficiscantur. Sumus enim de eorum sanitate et ipsorum et vestri causa vehementer solliciti. Caeterum hunc novitium cursorem nostrum vestrae sanctitati commendamus, omni genere conversationis professioni suae respondentem, nisi quod adhuc, credo propter timores nocturnos, solus cubare non potest. Opto vos valere feliciter, meique semper paterno affectu meminisse.
EPISTOLA LXXI. AD REGEM CAROLUM, ANTE RECUPERATIONEM CELLAE.
Author: Lupus Ferrariensis

Praecellentissime domine mi rex, humiliter supplico ut suggestionem tui devotissimi famuli digneris prudenter cognoscere et clementer tractare. Religiosissimus imperator Ludovicus, vestrae nobilitatis auctor, ad petitionem gloriosissimae memoriae Judith Augustae matris vestrae cellam sancti Judoci monasterio Ferrariensi contulit, et suum donum praecepto firmavit; ut et monachi absque inopia in monasterio Deo servirent, et in praefata cella hospitalitatem juxta Dei timorem peregrinis impenderent, atque pro utriusque salute et prosperitate Dominum delectabiliter exorarent. Eorum eleemosynam primo benigne concessistis, 114 novo etiam praecepto firmastis; sed postea ad persuasionem eorum qui cum Dei offensione non timent ditescere, evacuata duplici eleemosyna, votum saecularium de memorata cella impiere coacti estis. Quam ob causam nunc Dei servi, qui pro vobis assidue orant, hoc triennio consueta vestimenta non accipiunt, et quae ferre compelluntur, attrita et pleraque resarta sunt, leguminibus emptitiis sustentantur, piscium et casei consolationem rarissime consequuntur, famuli debita indumenta non accipiunt: quae omnia nobis ex praedicta cella ministrabantur, in qua intermissam transmarinorum curam aliorumque pauperum et neglectam sui culturam utinam vobis Deus non imputet. Me, praeter communem necessitatem et singularem laborem, gravissimus pudor onerat, quia id quod alii abbates ad stabilitatem religionis munificentia imperiali consecuti sunt, ego quasi omnium vilissimus et inutilissimus amisi. Tamen spem gerens recuperandi meo servitio quod nulla in vos culpa, ut Deus testis est, perdidi, maxime cum vestram promissionem inde teneam, quam fallere nefas est; imploro quod juste reposcimus, ne ulterius differatis, sed continuo vobis nobisque dignemini consulere, ut et Deum faciatis vobis propitium, et nos ultimos famulos vestros reddatis ad intercedendum pro vobis omni tempore promptiores.
115  EPISTOLA LXXII. AD DIDONEM  Ex persona Marcwardi.
Author: Lupus Ferrariensis

Reverentissimo et plurimorum praeconiis celebrando Didoni abbati Marcwardus plurimam salutem.

Artis vestrae singularis peritia multorum oratione pervulgata fratris Nithardi potissimum relatione nobis innotuit: quo etiam referente comperimus passim vos accessum indigentibus aperire, et sempiternam usuram temporali aegrotantium remedio procurare. Unde tametsi vobis adhuc sumus ignoti, non dubitavimus propter ejusdem religionis unitatem, cujus etiam vos observantissimos gratulamur, materiam praestandi nobis beneficii ultro proponere, parati vestrae opinatissimae liberalitati modis quibuscunque possumus respondere. Namque et filii nostri, quos et vestros optamus, molestia corporis laborabant; quam aliquot adhibiti apud nos medici propulsare nequiverunt. Hos, Domino et vestrae charitati fidentes, curandos vobis offerimus; ut per vos optatae sanitatis solatia temperantes, auctori ejusdem nobiscum gratias referant et vestro labori. Illi quidem devotionem, quam solam possunt, utpote monachi, repensent; nos autem dignum omnino servitium persolvamus. Petitionem nostram diu verbis extendere noluimus, ne forte de vestrae charitatis perfectione dubitare videremur, quae non solum ignotis, verum etiam inimicis prodesse contendit. Et ideo, ut optime 116 nostis, oraculi mandatum attestatione prophetica confirmatur. Optamus vos valere feliciter.
EPISTOLA LXXIII. AD GUENILONEM.
Author: Lupus Ferrariensis

Reverentissimo antistiti Gueniloni . . . cujus lectione vestra victus amore pene . . . per communem propinquum nostrum ab ra . . . dirigite. Quem quantopere diligantur . . . quod eum praeter vos nulli unquam passus sim . . . autem ecclesiae nostrae quod fanum appr . . . aequissimum jam decrevistis et . . . quaerere ipsi optime intelligetis. Quanquam in proximo conventu vobis gratias retulerim, putans penitus litem esse sopitam, noveritis nihil esse definitum, sed ad votum eorum qui etiam injuste non erubescunt, imo appetunt esse victores, occasione dilationis presbytero vestro praeparatum quod quaesivit emolumentum ac nostro, quam fastidit, jam spem inanem relictam. Proinde vestra insignis prudentia, quae didicit ex Evangelio non personaliter judicare, instructa est etiam illo veteri praecepto: Juste judica proximo tuo , judicii veritatem, ut coepit, constanter et cito perficiat, ne, quod absit, abutantur vestra nobilitate qui cupiditatis patrocinium suscepere. Nam et ipsa illis ad subversionem ecclesiae nostrae oratorium novum commenta est, et ne veritati acquiescant unanimitatemque charitatis dissolvant, adhuc inde sese hortatur. Peto etiam ut ad supplicationem Gerohaldi 117 presbyteri Lau. Diaconum ejus propinquum in ipsius titulo dignemini ordinare, quoniam difficultate visus frequenter non sufficit sacerdotale munus implere. Caete . . . perfectione quaeso me fieri e vestigio certiorem . . . digno tamen qualicunque parvitatis meae discedatis . . . valere feliciter . . .


Notes: (Levit. XIX)
EPISTOLA LXXIV. AD EUMDEM.
Author: Lupus Ferrariensis

Reverentissimo praesuli Gueniloni Lupus in Domino salutem.

T. Livium per hunc . . . agite, quia illo non mediocriter indigemus. Bene . . . tamen postulavimus dignamini implere . . . sanctos ordines largiemini participem cum . . . insenum infirmitas illius promotione . . . meum quod elaboravi delibero ac . . . veritate pretii quo redempti sumus ipse vobis elegi ostendere quam per quemlibet dirigere, ut otio nobis divinitus collato, tantarum rerum subtilitatem facilius mecum possitis advertere.
EPISTOLA LXXV. AD BERTOLDUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Dilecto suo Bertoldo Lupus salutem.

In hoc quem nuper habuimus conventu, quanquam voluissem, idque episcopo vestro dixissem, demiror contigisse ne nos invicem videremus. Praeter alia vero quae inter nos familiariter 118 conferrentur, statueram vos precari, quod nunc efflagito, ut in saltu apud Matriniacum vestrum largiamini nobis viginti arbores, earumque peritos commodetis aliquot caesores, ut juncti nostris naviculam nobis componant meliorem quam invenire possimus venalem. Per hunc ergo nuntium quod vobis concedere placuerit remandate.
EPISTOLA LXXVI. AD HINCMARUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Clarissimo praesuli Hincmaro Lupus perpetuam salutem.

Collectaneum Bedae in Apostolum ex operibus Augustini veritus sum dirigere, propterea quod tantus est liber ut nec sinu celari nec pera posset satis commode contineri. Quanquam si alterutrum fieret, formidanda esset obvia improborum rapacitas, quam profecto pulchritudo ipsius codicis accendisset; et ita forsitan et mihi et vobis periisset. Proinde tuto vobis memoratum volumen ipse commodaturus sum, cum primo, si Deus vult, aliquo nos contigerit sospites convenire. Pineas autem nuces, quot cursor ferre potuit, hoc est decem, mittendas curavi. Rescriptum vestrum, quo notarii, ut scripsistis, me privavit impedimentum, cursor idem noster ad hoc directus, ut a vobis propositum est, accipiat, ut lectione illius vel erudiar vel delecter. Benigne vos mei memores opto valere feliciter.
119  EPISTOLA LXXVII. AD PARDULUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Charissimo suo Pardulo Lupus plurimam salutem.

Secundum quod statuistis, direxi nuntium qui super meis recentibus litteris quid vobis visum fuerit et quaecunque cognitu necessaria judicaveritis comprehensa vestris apicibus reportaret. Peto itaque ne illum vacuum aut tardius remittatis. Cupio vos valere feliciter.
EPISTOLA LXXVIII. EIDEM.
Author: Lupus Ferrariensis

Unice singulariterque dilecto Pardulo episcopo Lupus in Domino salutem.

Sacris domini regis non sum evocatus. Propterea ad conventum non veni. Litterarum ipsarum exemplar dirigendum curavi, ut si forte mentio de me inciderit, juste me remansisse possitis ostendere. Caeterum quia me intra conseptum familiaritatis admisistis, quaeso ut et nunc, et quotiescunque possibilitatem Deus largitus fuerit, tutum vestra intercessione reddere curetis. Ego, ut nostis, hostem ferire ac vitare non didici, nec vero caetera pedestris ac equestris militiae officia exsequi, nec rex noster solis bellatoribus indiget. Admonitu vestro et, si opus fuerit. Hincmari, si expeditio ingruerit, obsecro doceatur ut, quoniam studia mea non magni facit, vel dignetur considerare 120 propositum et alia mihi injungere quae ab illo penitas non abhorreant. Id, si me sincere amatis, sic potestis efficere ut non solum offensae contraham nihil, verum etiam gratiae consequar aliquid. Ita mihi comperta et probata est vestra prudentia. Itaque dum tempus et locum habetis, et mihi et quibuscunque valetis, quaeso, succurrite, certi et Deum justum retributorem futurum, et nos sinceram beneficiorum memoriam habituros. Litteras quae me laetificent remittite; et mei benigne semper memores, bene valete.