medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
VI.  Charta de obedientia et subjectione quam Ivoni episcopo Carnotensi et ejus successoribus debent reddere monachi de Bello-Loco, quibus hac tantum conditione Ivo permisit monasterium construere et consecrare.   (PETIT,  Theodori Poenitentiale,  tom. II, pag. 597, ex cod. m. s. privileg. Ecclesiae Carnotensis.)
Author: Ivo Carnotensis

In nomine sanctae et individuae Trinitatis, Patris, et Filii et Spiritus sancti.

Ego Ivo, licet indignus, Ecclesiae Carnotensis episcopus, notum fieri volo omnibus tunc praesentibus quam futuris, quod dominus Hugo venerabilis abbas Cluniacensis monasterii cum grege sibi commisso, et maxime Fratres de Charitate parvitatem nostram humiliter adierunt, petentes, ut eis concederem fieri, et consecrari monasterium extra urbem Carnotanam in loco, quem Willelmus ad aedificandum monasterium elegerat. Quorum petitio, quia digna impetratione, et multis profutura visa est, assensu confratrum nostrorum beatae Mariae in supradicto loco monasterium fieri et consecrari concessimus; ea conditionis lege, ut omnem obedientiam et subjectionem mihi et Ecclesiae mihi commissae et successoribus meis, quam monachi circumquaque positi, exhibeant: et jura Ecclesiae nostrae et ecclesiarum ei concessarum, absque meo consensu et capituli Beatae Mariae, et successorum nostrorum invadere non praesumant.
EPISTOLA PRIMA. CONSTANTINI PAPAE AD BRITHWALDUM ARCHIEPISCOPUM CANTUARIENSEM.  De visione Egwini, de concilio habendo, de coenobio instituendo.
Author: Constantinus papa
Date:  [ Leg. reges]

Constantinus episcopus servus servorum Dei Brithwaldo Britanniarum Ecclesiae primati salutem et apostolicam benedictionem.

Venerabilem virum Egwinum episcopum quem bis tua fraternitas ad apostolicam sedem misit, etiam nunc secundo manipulis justitiae refertum tibi mittimus, monentes quatenus sic suos effectus adjuvando prosequaris, sicuti illum a Deo incoepisse, et in via Dei cucurrisse cognovisti. Porro de visione illa, imo aperta ostensione qua se beata virgo Maria ei manifestavit, aeque ita certum esse tenemus quemadmodum de viri bonitate non dubitamus. Denique vigilantiam tuam admonemus, quatenus illis in partibus, in quibus manifestatio habita fuisse refertur, concilium totius Angliae rogas , episcopos, sacrique ordinis religiosas personas illuc convenire facias, optimatesque regni cum proceribus suis adesse praecipias. Quibus in nomine Domini congregatis denuntiamus quod duo reges Angliae, Kenredus et Offa, cum quibus jam dictus episcopus ad limina apostolorum, in loco ostensae visionis, plurima de suis beneficiis in praesentia nostra regia libertate donata, et apostolica auctoritate confirmita, contulerunt, quatenus ibidem congregatio monachorum secundum regulam memorandi Patris Benedicti, quae minus in illis partibus adhuc habetur, possit instaurari et indesinenter Christo famulari. Ipsas autem donationes et beneficia praefati regis in ipsorum privilegio nominatim determinaverunt, et a nobis corroborari fecerunt. Igitur, frater dilecte, quoquo modo Christus annuntietur, lucrum Christi inquire, opus Christi exerce, promulgatisque in consilio undique sententiis, tum a Deo ostensae visionis, tum apostolicae auctoritatis, tum regiae libertatis et donationis, tum tui ipsius, clerique et populi assensus et favoris, constitue ovile Christo divinitus ostensum, apostolica auctoritate fultum, regia libertate donatum, cleri et populi benedictione sancitum. Tibi autem et successoribus tuis memorato episcopo Egwino assentiente curam animarum ejusdem ecclesiae praecipue injungimus, ut si, quod absit, diaboli impulsu quisquam pervasor aut tyrannus sacrum locum impugnare praesumpserit, tibi a Deo concessae potestatis sententia, et anathematis percussus verbere, complere non audeat. Si quid vero sinistrae partis inibi compertum fuerit oriri, auribus summi pontificis potius deferatur, quam per alicujus occultam sententiam sanctus locus injuste depravetur. Ipsum ergo locum quem regia potestas regiae libertati donavit, et nos auctoritate Dei, et sanctorum apostolorum, et nostra donamus, ut nullus cujuscunque ordinis homo hoc quod constituimus depravare aut minuere praesumat. Qui hoc destruxerit aut male contaminaverit, sit ille maledictus; qui vero servaverit et adauxerit benedictionibus repleatur.
EPISTOLA II. CONSTANTINI PAPAE AD BRITHWALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.  Monasterium ab Ecguino conditum sub ejus potestate ita constituit, ut quaedam tamen illi jura asserat.
Author: Constantinus papa

Constantinus episcopus servus servorum Dei, Brithwaldo Britanniarum primati, salutem et apostolicam benedictionem.

Divina dispensatione ad hoc promoti, ut apostolica auctoritate paci ecclesiarum insistamus, tuae fraternitati denuntiamus, quatenus ecclesias Dei per Britanniam dispositas tua ipsius et sanctorum apostolorum auctoritate protegas, ne quis pervasor cujuscunque ordinis a Deo et nobis constituta privilegia subruat. Inter quas eam, quae nuperrime a venerabili viro Ecguino nostra et regia auctoritate constituta est, tuae ditioni praecipue submittimus, ut tibi et posteris tuis potestate divinitus concessa ab omni eam adversariorum impugnatione liberam in perpetuum reddas. Justum enim nobis videtur, ut cum idem venerabilis Ecguinus, exemplum Domini secutus, se humiliando inibi effectus est abbas, idcirco haec ecclesia, secundum quod per legatum suum Aetelwaldum expetit, ampliorem dignitatem a nostra sede sui merito obtineat. Constituimus ergo, in nomine Domini, ut idem locus sub monarchia proprii abbatis sit liber ab omni tyrannica exactione, et nullus cujuscunque ordinis homo aliquod gravamen ibi inferre audeat. Defuncto autem abbate, secundum canonicam auctoritatem, vel de ipso monasterio, vel de parochia Huvicciorum abbas a fratribus ejusdem loci eligatur, qui in eadem ecclesia libere et canonice sine aliqua exactione consecratus ob reverentiam venerabilis Ecguini annulo in celebratione missarum solummodo utatur, primumque locum post Huvicciorum praesulem nostra auctoritate jugiter obtineat. Si quis igitur hoc privilegium infringere voluerit, sive in loco monachorum clericos immittere tentaverit, coram Deo et angelis ejus in perpetuum sit anathema. Si quis vero hanc nostram auctoritatem servaverit, conservet eum Deus in aeternum. Scripta est haec epistola anno dominicae Incarnationis septingentesimo tertio decimo, praesidente apostolicae sedi papa Constantino, et hoc + signum sanctae crucis propria manu faciente. Scripta est haec epistola anno Dominicae Incarnationis septingentesimo nono in ecclesia Salvatoris Lateranensi, praecipiente et confirmante Constantino apostolicae sedis antistite, astantibus et confirmantibus regibus Angliae Kenredo et Offa, rogante venerabili viro Ecgwino episcopo coram pluribus archiepiscopis et episcopis, et principibus et nobilibus diversarum provinciarum, cunctis clamantibus et dicentibus: Quiquid in hac constitutione vestra sanctitas exercet, laudamus, concedimus et confirmamus. + Ego Constantinus Romanae sedis episcopus, per signum sanctae crucis, has donationes et libertatem confirmavi. Ego Ecgwinus humilis episcopus confirmavi. Ego rex Kenredus corroboravi. Ego rex Offa consensi ª.
EPISTOLA I. DANIEL UNIVERSIS REGIBUS, ETC. [A. D. 718.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Piissimis ac clementissimis regibus, ducibus universis reverendissimis et dilectissimis episcopis, religiosis nec non abbatibus, presbyteris et spiritualibus filiis Christi nomine consignatis, Daniel Dei famulorum famulus.

Dum universis fidelibus devotione sincerissima Dei mandata sunt observanda, quantum sit hospitalitatis munus, quamque acceptabile Deo humanitatis officium viantibus exhibere, sanctis Scripturis attestantibus demonstratur, dum et beatus Abraham propter hospitalitatis misericordiam sanctorum angelorum praesentiam suscipere meruit, et venerando eorum colloquio perpotiri. Loth quoque per hujusmodi mysterium pietatis de Sodomorum flammis ereptus est. Salvavit eum hospitalitatis gratia de flammarum interitu, mandatis coelestibus obsequentem; ita et vestrae dilectioni proveniet ad salutem, dum horum portitorem religiosum presbyterum, Deique omnipotentis famulum suscipientes Winfridum, charitatem ei, quam Deus et diligit et praecipit, exhibetis. Recipientes ergo Dei famulos, eum recipitis cujus majestati deserviunt omnia ita pollicenti: Qui vos recipit, me recipit; haec itaque cum cordis devotione facientes, et Dei mandata peragitis, et de divinae promissionis oraculo confidentes, mercedem apud eum habebitis sempiternam. Incolumem eminentiam vestram superna gratia custodiat.
EPISTOLA II. GREGORIUS BONIFACIO. [A. D. 719.]
Author: Bonifacius Moguntinus
Date:  [ Paris., amoris] [ Leg. nostrae]

Gregorius servus servorum Dei Bonifacio religioso presbytero.

Exigit manifestata nobis religiosi propositi tui pie in Christo flagrantis intentio, et approbata sincerissimae fidei tuae prolata relatio, ut ad dispensationem verbi divini, cujus per gratiam Dei curam gerimus, te comministro utamur. Experientes proinde te ab infantia sacras litteras didicisse, profectusque indolem ad augmentum crediti coelitus talenti prospectu divini timoris extendere, videlicet gratiam cognitionis coelestis oraculi in laborem salutiferae praedicationis, ad innotescendum gentibus incredulis mysterium fidei instanti conatu expendere; collaetamur fidei tuae et adjutores effici cupimus gratiae praerogatae. Idcirco quia praemissi conatus pium affectum usque ad apostolicae sedis modesta provisione perduxisti consultum, ut, membrum ex membro proprii corporis caput requirens, motum mentis probares, capitisque arbitrio humiliter te submittens, ejus directione justo tramite properans solidari, compaginis plenitudo existas; ideo in nomine indivisibilis Trinitatis per inconcussam auctoritatem beati Petri apostolorum principis, cujus doctrinae magisterio fungimur, et locum sacrae sedis administramus, modestiam tuae religionis instituimus, atque praecipimus ut in verbo Dei, quo igne salutifero, quem Dominus mittere venit in terram enitere videris, ad quascunque gentes infidelitatis errore detentas properare, Deo annuente, potueris, ministerium regni Dei per insinuationem nominis Christi Domini Dei nostri veritatis suasione designes, et per spiritum virtutis et dilectionis ac sobrietatis praedicationem utriusque Testamenti mentibus indoctis consona ratione transfundas. Disciplinam denique sacramenti, quam ad initiandos Deo praevie credituros tenere studeas, ex formula officiorum sanctae vestrae sedis apostolicae, instructionis tuae gratia praelibata, volumus ut intendas. Quod vero actioni susceptae tibi deesse perspexeris, nobis ut valueris intimare curabis. Bene vale. Data Id. Maii, imperante Domino piissimo Augusto Leone a Deo coronato magno imperatore, anno 3 imperii ejus, indictione 2.
EPISTOLA III. BUGGA BONIFACIO. [CIR. A. D. 720]
Author: Bonifacius Moguntinus
Date:  [ Wurdt. om. in] [W., ipso] [ W., Sciatque similiter]

Venerando Dei famulo et plurimis spiritualium charismatum ornamentis praedito Bonifacio, sive Winfrido dignissimo Dei presbytero, Bugga vitis vernacula perpetuae charitatis salutem.

Notum sit almitatis tuae auctoritati quod gratias omnipotenti Deo referre non desino, eo quod tibi, ut in scriptione beatitudinis tuae agnovi, multipliciter misericordiam suam tribuit, et te transeuntem per ignotos pagos piissime conduxit. Primum, pontificem gloriosae sedis ad desiderium mentis tuae blandiendum inclinavit; postea inimicum catholicae Ecclesiae Rathbodum coram te consternavit; deinde per somnium semet ipse revelavit, quod debuisti manifeste messem Dei metere, et congregare sanctarum animarum manipulos in horreum Regis coelestis. Idcirco eo magis confiteor quod nulla varietas temporalium vicissitudinum statum mentis meae inclinare queat a proposita charitatis tuae custodia, sed ardentius vis amoris in me calescit, dum pro certo cognosco per orationum tuarum suffragia ad portum alicujus quietis pervenisse. Ideo iterum humiliter moneo ut intercessionum tuarum studia pro mea parvitate Domino offerre digneris, quatenus sua gratia me faciat incolumem cum tuis protectionibus. Simulque sciat charitas tua quod passiones martyrum, quas petisti tibi transmitti, adhuc minime potui impetrare. Sed dum valeam, faciam. Et tu, mihi charissime, dirige meae parvitati ad consolationem, quod per dulcissimas litteras tuas promisisti, id est, congregationes aliquas sanctarum Scripturarum. Similiter deposco ut sanctarum missarum oblationes offerre digneris pro anima mei propinqui, qui mihi prae caeteris charus erat, cui nomen erat N. Et per eumdem portitorem tibi nunc transmitto quinquaginta solidos, et pallium altaris, quia majora munuscula minime potui adipisci. Sed mihi haec sunt cum maxima charitate directa, licet sint parva in specie. Vale in hoc saeculo sancte, et in charitate non ficta.
EPISTOLA VI. GREGORIUS UNIVERSIS GERM. EPISCOPIS. [A. D. 723.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Gregorius episcopus servus servorum Dei universis reverendissimis et sanctissimis fratribus, coepiscopis, religiosis presbyteris seu diaconibus, gloriosis ducibus, magnificis castellis, comitibus etiam, vel cunctis Christianis Deum timentibus.

Sollicitudinem nimiam gerentes, etc.

Notes: (Vide sup.
ep. 3 Gregorii papae II.)
EPISTOLA VII. GREGORIUS POPULO THURINGORUM. [A. D. 723.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Gregorius servus servorum Dei universo populo Thuringorum.

Dominus Jesus Christus, Filius Dei, verus Deus, qui de coelo descendit, etc.

Notes: (Vide sup. ep. 6 Gregorii papae II.)
EPISTOLA VIII. GREGORIUS OPTIMATIBUS THURINGORUM. [A. D. 723.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Viris magnificis Asolfo, Godolao, Wilario, Cunthario, Albordo, et omnibus Deo dilectis Thuringis fidelibus Christianis Gregorius papa.

Insinuatam nobis magnificae fidei, etc.

Notes: (Vide sup.
ep. 5 Gregorii papae II.)
EPISTOLA X. GREGORIUS POPULO ET CLERO GERMANIAE. [A. D. 723.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Gregorius episcopus servus servorum Dei clero ordini et plebi consistenti dilectissimis filiis in Domino salutem.

Probabilibus desideriis nihil tarditatis praestantes, etc.

Notes: (Vide sup. ep. 4 Gregorii papae II.)
EPISTOLA XI. CAROLUS EPISCOPIS, DUCIBUS, ETC. [A. D. 724.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Dominis sanctis et apostolicis in Christo Patribus episcopis, ducibus, comitibus, vicariis, domesticis seu omnibus agentibus, junioribus nostris, seu missis decurrentibus, et amicis nostris, illustris vir Carolus major domus bene cupiens vester.

Cognoscatis qualiter apostolicus vir in Christo Pater Bonifacius episcopus ad nos venit, et nobis suggessit quod sub nostro mundeburdio vel defensione eum recipere deberemus. Quod ita nos gratanti animo hoc fecisse cognoscite. Proinde nos taliter visi, fecimus ei manum nostram roboratam dare, ut ubicunque, ubi et ubi ambulare videtur, cum nostro amore vel sub nostro mundeburdio et defensione quietus vel conservatus esse debeat, in ea ratione, ut justitiam reddat, et similiter justitiam recipiat. Et si aliqua causatio vel necessitas ei advenerit, quae per legem definiri non potuerit, usque ad nos quietus vel conservatus esse debeat, tam ipse, quam qui per ipsum sperare videntur, ut ei nullus ullam contrarietatem vel damnationem adversus eum facere non debeat, nisi ut omni tempore sub nostro mundeburdio vel defensione quietus, vel conservatus residere debeat. Et ut certius credatur, manu propria subterfirmavi et de annulo nostro subter sigillavimus.
EPISTOLA XVI. N . . . . DIACONUS EADBURGAE. [A. D. 725.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Reverendissimae et in Christo charissimae Eadburgae abbatissae N. indignus et exiguus diaconus perennem in Domino salutem.

Almitatis tuae clementiam intimis obsecro precibus, ut mei memor esse digneris in tuarum sacro sanctis orationum subsidiis, sicut mihi per redeuntem fratrem nostrum N. tua benigna charitas concedens promisit. Hoc etiam obnixa prece flagito, ut meae fragilitatis navem, quae quotidie praesentis mundi procellarum turbinibus quatitur, tuae stabilitatis suffragio fulciatur, ut contra antiqui hostis venenata spicula oraminum tuorum frequente juvamine munias. Parva munuscula tuae venerandae dilectioni transmisi, id est, unum graphium argenteum, et storacis et cinnamomi partem aliquam, quatenus ex his minimis cognoscas allata munera tuae salutationis quam grata mihi sunt; et si quid mihi per gerulum horum apicum, qui dicitur Ceola, vel per alium quemlibet, imperare volueris, scit charitas illa quae inter nos est copulata spirituali germanitate, id meam parvitatem totis nisibus implere velle. Interea rogo ut mihi litteras tuae dulcedinis destinare non deneges. Bene valere te desidero, et sanctis successibus proficere in Christo optamus.
EPISTOLA XVII. BONIFACIUS EADBURGAE. [A. D. 725.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Aureo spiritualis amoris vinculo amplectendae et divino ac virgineo charitatis osculo stringendae sorori Eadburgae abbatissae Bonifacius episcopus legatus Romanae Ecclesiae in Domino salutem.

Dilectionis vestrae clementiam intimis imploramus precibus, ut pro nobis apud auctorem omnium intercedere dignemini. Et ut non ignoretis causam hujus precis, sciatis quia, nostris peccatis exigentibus, conversatio peregrinationis nostrae variis tempestatibus illiditur. Undique labor, undique moeror, foris pugnae, intus timores. Super omnia gravissimum, quod vincunt insidiae falsorum fratrum malitiam infidelium paganorum; rogate ergo pium defensorem vitae nostrae, et unicum salutare laborantium refugium, Agnum Dei, qui abstulit peccata mundi, ut nos inter talium luporum cubilia lustrantes, dextera sua protegente, illaesos custodiat, ut ubi debuerunt esse speciosi pedes portantium lucernam pacis evangelicae non inveniantur tenebrosa errantium apostatarum vestigia, sed magis Pater piissimus, accinctis lumbis nostris, perficiat lucernas ardentes in manibus nostris, et illuminet corda gentilium ad contemplandum Evangelium gloriae Christi. Interea precor ut intercedere pietas vestra pro istis paganis qui nobis ab apostolica sede commissi sunt dignetur, ut eos Salvator mundi ab idolorum cultura eripere dignetur, et aggregare unicae matris Ecclesiae catholicae filiis, ad laudem et gloriam nominis sui, qui vult omnes homines salvos fieri, et ad agnitionem veritatis venire. Vale.
EPISTOLA XVIII. BONIFACIUS EADBURGAE. [A. D. 725.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Dilectissimae sorori, et jam dudum spiritualis clientelae propinquitate connexae Eadburgae abbatissae Bonifacius servus servorum Dei perennem in Christo salutem.

Charissimam sororem remunerator aeternus justorum operum in superna laetificet curia angelorum, quae, sanctorum librorum munera transmittendo, exsulem Germanicum spirituali lumine consolata est, quia qui tenebrosos angulos Germanicarum gentium lustrare debet, nisi habeat lucernam pedibus, et lumen semitis suis verbum Domini, in laqueum mortis incidet. Praeterea de charitate tua diligenter confidens obsecro, ut pro me orare digneris, quia, peccatis meis exigentibus, periculosi maris tempestatibus quatior, rogans ut ille qui in altis habitat, et humilia respicit, indulgens flagitia, praestet mihi verbum in apertione oris mei, ut currat et clarificetur inter gentes Evangelium gloriae Christi.
EPISTOLA XIX. BONIFACIUS EADBURGAE. [A. D. 725.]
Author: Bonifacius Moguntinus
Date:  [ Par., per Eoban]

Reverendissimae ac dilectissimae sorori Eadburgae abbatissae, Bonifacius servus servorum Dei optabilem in Christo charitatis salutem.

Dominum omnipotentem, retributorem et remuneratorem omnium bonorum operum deprecor, ut tibi in coelestibus mansionibus, et in aeternis tabernaculis omnium beneficiorum tuorum, quae mihi praestitisti, aeternalem mercedem, et in superna curia beatorum angelorum restituat. Quia saepe sive solamine librorum, sive vestimentorum adjuvamine, pietas tua tristitiam meam consolata est. Sic et adhuc deprecor ut augeas quod coepisti, id est ut, mihi cum auro conscribas Epistolas Domini mei sancti Petri apostoli, ad honorem et reverentiam sanctarum Scripturarum ante oculos carnalium, in praedicando et quia dicta ejus qui me in hoc iter direxit maxime semper in praesentia cupiam habere, et ad scribendum hoc quod rogo Eoban presbyterum destino. Fac ergo, soror charissima, de hac petitione nostra, sicut benignitas tua de cunctis precibus meis semper solebat, ut et hic opera tua, ad gloriam coelestis Patris, aureis litteris fulgeant. Valere in Christo, et sanctis virtutibus ad meliora conscendenda proficere opto.
EPISTOLA XXI. LEOBGITHA BONIFACIO. [A. D. 725.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Domino reverendissimo et summae dignitatis infula praedito Bonifacio atque in Christo charissimo et affinitatis propinquitate connexo Leobgitha, ultima leve jugum Christi portantium famula, pereanem sospitatis salutem.

Rogo tuam clementiam ut memorare digneris prioris amicitiae quam jam dudum cum patre meo copulasti, cujus vocabulum est Tinne in occiduis regionibus. Qui nunc ante octo annorum curriculum ab hac luce subtractus est, ut pro anima illius preces offerre Deo non renuas; nec non et matris meae memoriam commendo tibi, quae est cognominata Ebbe, quae tibi, ut melius nosti, consanguinitatis nexibus copulatur, et adhuc laboriose vivit, et diu valide ab infirmitate oppressa est Ego unica filia sum ambobus parentibus meis. Et utinam, licet sim indigna, ut merear te in fratris locum accipere, quia in nullo hominum generis mei tanta fiducia spei posita est mihi, quanta in te. Hoc parvum munusculum mittere curavi, non ut dignum esset tuae almitatis aspectui, sed ut memoriam parvitatis meae retineas, nec longa locorum intercapedine oblivioni tradas, quinimo verae dilectionis ligatura reliquum nodetur in aevum. Hoc, frater amande, enixius efflagito, ut tuarum orationum pelta muniar contra hostis occulti venenata jacula. Illud etiam peto, ut rusticitatem hujus epistolae digneris emendare, et mihi aliqua verba tuae affabilitatis, exempli gratia, transmittere non recuses, quae inhianter audire satago. Istos autem subterscriptos versiculos componere nitebar secundum poeticae traditionis disciplinam, non audacia confidens, sed gracilis ingenioli rudimenta exercitare cupiens, et tuo auxilio indigens. Istam artem ab Eadburgae magisterio didici, quae indesinenter legem divinam rimari non cessat. Vale vivens aevo longiore, vita feliciore, interpellans pro me. Arbiter omnipotens, solus qui cuncta creavit, In regno Patris semper qui lumine fulget, Qua jugiter flagrans, sic regnet gloria Christi, Illaesum servet semper te jure perenni.