medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
CCXX.  Privilegium Urbani II papae ad S. Hugonem pro immunitate cellarum Cluniacensium et interdicto, ac libertate convocandi apud Cluniacum quem voluerit antistitem ad chrisma conficiendum et oleum benedicendum.   (Anno 1097.) [  Bullar. Cluniac.,  28.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, reverentissimo fratri HUGONI abbati, et universis Cluniacensis coenobii fratribus, salutem et apostolicam benedictionem.

Quoniam abundante iniquitate refrigescit charitas multorum, oportet nos pro loci nobis divinitus commissi regimine paucorum, id est servorum Dei religioni attentius providere. Per illos enim plerisque in locis servi Dei et monachi perturbantur, per quos potissimum eos foveri ac protegi expediret. Quae nimirum culpa nonnullos nostri temporis episcopos respicit, qui dum terrenis inhiant, eos qui terrena videntur despexisse perturbant. Quorum profecto molestiis per apostolicae sedis dispensationem duximus obviandum; quatenus opitulante Deo a saecularibus tumultibus liberi, tam pro nobis, quam et pro ipsis, et universis Christi fidelibus exorare sollicitius valeatis. Praesenti igitur constitutione sancimus, ne cellarum vestrarum ubilibet positarum fratres pro vicinarum dioecesum interdictione, vel excommunicatione divinorum officiorum suspensionem patiantur, sed tam monachi ipsi, quam et famuli eorum, qui videlicet monasticae se professioni devoverunt, clausis ecclesiarum januis, non admissis dioecesanis, divinae servitutis officia celebrent, et sepulturae debita peragant. Vobis praeterea, qui in ipso Cluniacensi coenobio commoramini, licentiam indulgemus ut ad chrisma conficiendum, sive oleum benedicendum vestris vestrorumque usibus, quem malueritis catholicum episcopum advocetis, qui nostra fultus auctoritate quae postulant indulgeat. Si quis vero episcopus, vel episcoporum minister, super his molestiam vobis ingerere, et nostris constitutionibus obviam ire praesumpserit, pro sedis apostolicae contemptu, secundum beati Gelasii sententiam, sui erit ordinis et honoris elisor. Scriptum per manus Lanfranci, notarii sacri palatii. Datum Laterani per manum Joannis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, XV Kalendas Maii, indictione V, anno Dominicae Incarnationis 1097, pontificatus autem domni Urbani papae secundi anno decimo.
CCXXI. *  Urbanus II Ecclesiae Arvernensis privilegia et possessiones confirmat, « statuitque ut ejus Ecclesiae antistes in ordinatione metropolitani Bituricensis primum locum obtineat.  »  (Anno 1097.) [RUINART,  Vita Urbani,  p. 285.] CCXXII.  Urbani II papae epistola ad Raimundum Ausciensem archiepiscopum.--Adversus clericos, qui coemeterium S. Orientii violaverant.   (Anno 1097.) [Dom BOUQUET,  Recueil,  t. XIV, p. 725.]
Author: Urbanus II
Date:  [RAIMUNDO]

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto fratri R. , Auxiensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Cum in Auxiensi metropoli per Romanam Ecclesiam noviter sis ordinatus, sedis apostolicae decretis obedire te irrefragabiliter oportet. Mandamus ergo fraternitati tuae ut de clericis sedis tuae, qui coemeterium quod beati papae Leonis et nostro decreto ecclesiae Beati Orientii firmatum fuerat, violaverunt, justitiam facere canonica aequitate procures. De caetero et teipsum et tuae sedis clericos ita custodias, ut Romanae Ecclesiae decreta inconvulsa apud vos, Domino largiente, conserventur et integra. Data Romae, III Kalendas Maii.
CCXXIII.  Salmoriaci pagus Ecclesiae Gratianopolitanae asseritur.   (Anno 1097.) [RUINART,  Vita Urbani,  III, 366.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, reverentissimo fratri et coepiscopo HUGONI, apostolicae sedis vicario, salutem et apostolicam benedictionem.

Quam arroganter, quam indigne adversus nos et sanctam Romanam Ecclesiam frater noster Viennensis archiepiscopus Guido se habuerit, scientiam vestram nequaquam latet; praeter caetera vero cervicem suam adversus humilitatem nostram adeo sustulit, ut et Romanensem abbatiam a nobis interdictam reinvaderet, et fratri nostro Gratianopolitano episcopo ecclesias quas nobiscum ipse restituerat sine judicio reauferret. Tuam ergo fraternitatem pro nobis omnino ad justitiam excitari praecipimus. Sentiat ut adamantem et silicem faciem tuam, remotaque praeteritae lenitatis reverentia, omnino secundum justitiam Gratianopolitanae Ecclesiae sua jura restituas, et apostolicae sedis injurias ulciscaris, in episcoporum mutationibus hactenus nimis lenis pro apostolicae mansuetudinis gratia Gallicanorum petitionibus condescendimus, deinceps autem id penitus praecaveri praecipimus, neque enim Nicaenae synodi, quam aeque ut sanctum Evangelium veneramur, auctoritatem hujusmodi occasionibus evacuari ulterius patiemur. Data Lateranis II Nonas Junii.
CCXXIV.  Urbani II papae epistola ad Bertrandum Narbonensem archiepiscopum.--Ecclesiae Narbonensis privilegia corroborat.   (Anno 1097.) [D. BOUQUET,  Recueil,  t. XIV, p. 727.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo fratri BERTRANDO, Narbonensi archiepiscopo, perpetuam salutem in Domino.

Potestatem ligandi atque solvendi in coelis et in terra B. Petro ejusque successoribus, auctore Deo, principaliter traditam illis Ecclesia verbis agnoscit, quibus Petrum est Dominus allocutus: Quaecunque ligaveris super terram, erunt ligata et in coelis, et quaecunque solveris super terram, erunt soluta et in coelis . Ipsi quoque et propriae firmitas et alienae fidei confirmatio, eodem Domino auctore, praestatur, cum ad eum dicitur: Rogavi pro te, ut non deficiat fides tua. Et tu aliquando conversus confirma fratres tuos . Oportet ergo nos, qui, licet indigni, Petri sedem videmus habere, prava corrigere, recta firmare, et in omni Ecclesia ad aeterni arbitrium judicis sic disponenda disponere, ut de vultu ejus judicium nostrum prodeat, et oculi nostri videant aequitatem. Fraternitatis igitur tuae justis petitionibus annuens, sanctam Narbonensem Ecclesiam, cui divina largiente clementia praesides, possidendam, regendam, ac disponendam praesentis tibi decreti pagina confirmamus. Nos enim te in Nemausensi Ecclesia episcopum consecravimus, et, exigente necessitate, ad tuam te transferri metropolim per suffraganeorum electionem auctoritatis nostrae scriptis permisimus; quod nulli deinceps concedimus permittendum. Has igitur civitates eidem Ecclesiae tuae fraternitati sancimus esse subjectas, Tolosam, Carcassonam, Elxam, Biterrim, Aydam, Magalonam, Nemausam, Uticem, Lugdevem, salvo tamen in omnibus sedis apostolicae jure. Praeterea primatum Aquensis metropolis, quae est Narbonensis secunda, et quidquid dignitatis vel honoris eamdem Narbonensem Ecclesiam antiquitus jure habuisse constiterit, nos quoque praesentis decreti pagina inconcussum et inviolabile perpetuo manere decernimus. Pallium autem fraternitati tuae ad missarum tantum solemnia celebranda ex more concedimus, quo in subscriptis tibi solummodo licebit uti diebus, in epiphania, in omnibus B. Mariae festivitatibus, in coena Domini, in resurrectione Domini duobus diebus, in Ascensione Domini, in Pentecoste, in nativitate B. Joannis, in natalitiis apostolorum omnium, in festo B. Martini, in solemnitatibus S. martyrum Justi et Pastoris, ac Pauli confessoris, in consecratione episcoporum et ecclesiarum, in ordinatione clericorum. In quo quid ponderis tibi ac sollicitudinis injungitur considerare te diligentissime convenit. Hujus enim indumenti honor humilitas atque justitia est, etc. Scriptum per manum Petri, scriniarii sacri palatii. Datum Laterani, VIII Idus Novembris, per manus Lanfranci, vicem agentis cancellarii, anno Dominicae Incarnationis 1097, indictione VI, pontificatus autem domni Urbani II papae anno X.

Notes: (Matth. XVIII, 8) (Luc. XXII, 32)
CCXXV.  Urbani II papae epistola ad Petrum Goffredi Aquensem archiepiscopum.--Mandat ut Narbonensi archiepiscopo, tanquam primati, reverentiam exhibeat.   (Anno 1097.) [D. BOUQUET,  Recueil,  t. XIV, p. 728.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto fratri Aquensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Frater noster Narbonensis archiepiscopus conquestus est super te, quod ei jure primatus obedire contemnas. Praesentibus igitur litteris tuae dilectioni mandamus ut Narbonensi Ecclesiae reverentiam debitam exsolvas; alioquin, tanquam apostoticae sedis contemptor, apostolicae sedis judicio subjacebis.
CCXXVI.  Urbani II epistola ad Hugonem Lugdunensem archiepiscopum.--Ut Aquensem archiepiscopum primati suo Narbonensi archiepiscopo obedire compellat.   (Anno 1097.) [D. BOUQUET,  Recueil,  t. XIV, p. 728.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili HUGONI, apostolicae sedis vicario salutem et apostolicam benedictionem.

Frater noster Narbonensis archiepiscopus conquestus est super Aquensi archiepiscopo, quod ei jure primatus obedire contemnat. Unde fraternitati tuae praesentia scripta dirigimus, praecipientes ut eumdem Aquensem archiepiscopum juxta sedis apostolicae instituta primati tuo obedire compellas. Vale.
CCXXIX.  Urbani II epistola ad Manassem Remensem archiepiscopum.   (Anno 1097.) [Dom. MARLOT,  Metropolis Remensis,  II, 221.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri MANASSAE, Remensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Abbatis S. Remigii causa in praesentia nostra et confratrum nostrorum episcoporum et cardinalium diligentiori discussa est inquisitione, et ad hunc tandem finem producta. Judicium episcoporum prolatum super eum hac ratione reprobatum noveris, quia postquam filius a patre emancipatus est, sub curam et dominationem patris redire districtione legum non cogitur, nisi sponte ipse rogaverit. Promotionem enim abbatis emancipationem accipimus, et ideo sub potestatem abbatis redire non debere judicamus.
CCXXX.  Urbani II papae epistola ad Bernardum Bonomensem episcopum.--Commendat fratres quosdam ab haereticis invite ordinatos.   (Anno 1097.) [SAVIOLI,  Annali Bolognesi,  t. I, p. II, p. 138.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri BERNARDO, Bononiensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

De ordinationibus ab haeresiarcha Guiberto factis postquam a beatae memoriae Gregorio papa et a Romana Ecclesia damnatus est, quaeque etiam a pseudoepiscopis per eum postea ordinatis perpetratae sunt, Placentinae synodi generali judicio definitum est ut irritae habeantur, nisi probare voluerint se cum ordinarentur eos nescisse damnatos. Quia vero fratres super quibus rogas religiosos asseris et omnino vim passos et tractos ad ordinandum confiteris, magnam etiam Ecclesiae tuae necessitatem conquereris, utrum eis in sacerdotali ordine condescendendum sit, tuae providentiae pro graviori opportunitate committimus. Vestra vero experientia caveat ne in eis aut scandalum, aut infamiam Ecclesia patiatur: in aliis, quando eadem religionis gratia et violentiae illatione excusabiles non sunt, omnino synodalis judicii sententiam persequereris. Si quos tamen propensiori necessitate restitueris, non sine poenitentiae quotidianae remedio patieris; et ipsos autem inter eos quibus ordinandis manum imponis, dum orationum solemnitas agitur interesse praecipito. Quod tamen omnino praecipimus ne sine graviori Ecclesiae necessitate et personarum merito ullatenus praesumatur Data Laterani XV Kal. Maii.
CCXXXV.  Urbanus Landulfo, praeposito ecclesiae S. Ambrosii Mediolanensis, asserit « altaris majoris oblationes et caeterorum altarium quae intra parietes ecclesiae B. Ambrosii statuta sunt vel statuentur.  »  (Anno 1098.) [GIULINI,  Memorie di Milano.  Milano 1760, in-4º, t. IV, p. 542.] CCXXXVI.  Bulla Urbani II papae pro monasterio Jesu Nazareni  (Montis Aragonensis.) 
             (Anno 1098.) [AYNSA,  Fundacion, excelencias, grandezas y cosas memorables de Huesca,  p. 455.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo filio EXIMINO praeposito, et caeteris fratribus canonicis Domini nostri Jesu Nazareni eorumque successoribus in perpetuum, etc.

( Es su data . . . Laterani per manum Joannis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, IV Nonis Maii, indictione VI, Incarnationis Dominicae anno 1099, pontificatus autem domni Urbani II papae anno XI.
CCXXXVIII. *  Urbanus Willelmo regi Anglorum scribit « ut res Anselmi (archiepiscopi Cantuariensis) liberas in regno suo faciat ac de suis omnibus illum revestiat.  »  (Anno 1098.) [Vide Eadmeri  Hist. nov.,  l. II, p. 51.] CCXXXIX.  Urbani II epistola ad Rogerium comitem Siciliae.--De privilegio monarchiae Siciliae.   (Anno 1098.) [MANSI,  Concil.  XX, 659.]
Author: Urbanus II
Date:  [sanctaeque] [ al., miserimus] [ al., videlicet] [ al., existunt] [ al., celebrabitur] [ al., mittas] [ al. add. et ad tutelam]

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo filio ROGERIO, comiti Calabriae et Siciliae, salutem et apostolicam benedictionem.

Quia prudentiam tuam supernae majestatis dignatio multis triumphis et honoribus exaltavit, et probitas tua in Saracenorum finibus Ecclesiam Dei plurimum dilatavit, et sanctae sedi apostolicae devotam se multimodis semper exhibuit, nos in specialem atque charissimum filium ejusdem universalis Ecclesiae te assumpsimus. Idcirco de tuae probitatis sinceritate plurimum confidentes, sicut verbis promisimus, ita litterarum auctoritate firmamus; quod omni vitae tuae tempore, vel filii tui Simonis, vel alterius qui legitimus tui haeres exstiterit, nullum in terra potestatis vestrae, praeter voluntatem aut consilium vestrum legatum Romanae Ecclesiae statuemus. Quinimo quae per legatum acturi sumus, per vestram industriam legati vice cohiberi volumus. Quando ad vos ex latere nostro mitteremus ad salutem sanctarum ecclesiarum quae sub vestra potestate consistunt , ad honorem B. Petri sanctaeque ejus apostolicae sedis, cui devote hactenus obedisti, quamque in necessitatibus suis strenue et fideliter adjuvisti. Si vero celebratur concilium, et tibi mandavero quatenus episcopos et abbates tuae terrae mihi mittas, quos et quos volueris mittes , alios vero ad servitium ecclesiarum tuarum retineas. Omnipotens Deus actus tuos in beneplacito suo dirigat, et te a peccatis absolutum in vitam aeternam perducat. Datum Salerni per manus Joannis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi, tertio Nonas Julii, indictionis septimae, anno pontificatus nostri undecimo.
CCXLI.  Urbanus II Brunonis et Lanuini (eremitarum) possessiones concessas a [Rogerio] comite et Joanne, episcopo Scyllacensi, confirmat.   (Anno 1098.) [UGHELLI,  Italia sacra,  IX, 427.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo filiis BRUNONI et LANUINI, salutem et apostolicam benedictionem.

Quia igitur nostri officii interest servorum Dei quieti et commodis, prout in Domino possibile erit, providere, petitionibus vestris, filii in Christo charissimi ac reverendissimi, clementer annuimus. Per hujus igitur apostolici privilegii paginam apostolica auctoritate concedimus, et firmam et stabilem et in perpetuum permansuram confirmamus donationem terrarum quae vobis datae sunt in Squillacensi territorio, et conscriptae et determinatae, et designatae per terminos certos a dilecto nostro filio R. Comite, et Joanne confratre nostro Squillacensi episcopo concedente et confirmante. Quocirca praedicta auctoritate praecipimus, statuimus, et ea quae vobis concessa sunt, licentia interdicimus ut a die in antea neque comiti ipsi, neque alicui haeredum suorum supradictam vestram donationem et hanc nostram confirmationem violare vel dearctare liceat. Neque de his quae confirmamus aliqua re intromittat personam sine vestra voluntate, quatenus omnipotentis Dei speculationi mentibus liberis insistatis, et ad ejus faciei dulcedinem ipso praestante pervenire valeatis. Si qua vero persona aut haeres comitis ipsam violaverit, nisi ad condignam venerit satisfactionem, eum honoris vel officii sui periculo subjacere decernimus, et a Christo ac Ecclesiae corpore segregatus, atque in aeterno examine districte subjaceat ultioni sine intermissione et remedio. Conservantibus autem pie a Deo et misericordia ejus praesentibus et futuris saeculis conservetur. Amen. Si vero tam legalis comes, aut ejus haeres, addere aliquid huic voluerit donationi, sub hac nostra confirmatione ratum esse statuimus Urbanus catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Rainerius card. subscripsi. Ego Joannes card. ss. Ego Alphanus Salernitanus archiepisc. ss. Ego Amatus capellanus et sacerdos ss. Ego Dis. capellanus ss. Ego Constantinus Catacensis episc. ss. Datum Salerni mense Septembri, indict. VI, anno ab Incarnatione Dominica 1098.
CCXLIII.  Urbani II epistola ad fratres S. Huberti Andaginensis.   (Anno 1098.) [MARTENE,  amplissima Collect.,  IV, 1013.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, Arduennensis monasterii B. Huberti catholicis fratribus salutem et apostolicam benedictionem.

Audivimus, et auditum non dolere non possumus, quia Otberti pseudoepiscopi violentia venerabilis filius noster Theodericus, vester abbas, pro catholicae fidei gratia de vestro sit monasterio expulsus, et Wiredus pseudomonachus per ejusdem Otberti violentiam super capita vestra sit ingestus. Quod omnino nobis displicere sciatis. Unde vos litteris praesentibus salutantes, ut vestrae fidei constantiam conservetis hortamur, et licentiam indulgeo ut si in monasterio vestro secundum regulam beati Benedicti et apostolicam veritatem vivere non valetis, ad quodcunque religiosum volueritis monasterium secedatis, donec omnipotens Deus locum vestrum respiciat, et secundum beneplacitum suum in pristino statu reformet. Illum autem Wiredum monasterii vestri invasorem cum suis omnibus subditis, quandiu ab ipsius monasterii invasione non destiterit, a sancta Romana Ecclesia excommunicatum esse scriptis vobis praesentibus innotescimus.
CCXLIV.  Urbani II epistola ad Leodienses pro Theoderico abbate.   (Anno 1098.) [MARTEN.,  ubi supra.  ]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, catholicis omnibus in clero Leodiensi et populo S. et A. B.

Dolemus pro vobis graviter, filii in Christo dilectissimi, quia jam tanto tempore vestram Ecclesiam errorum tenebrae contegunt, et a veritate sedis apostolicae alienant. Unde vos tanquam viscerum meorum filios paterna dilectione corripimus, admonentes et obsecrantes ut ad merae veritatis lumen mentium vestrarum oculos elevetis. Auferte malum ex vobis ipsis; lupum illum dico et furem, qui non ad salutem vestram per ostium introivit, sed aliunde ascendit, ut mactet et manducet et perdat. Aut igitur Ecclesiae invasorem et occupatorem, Obertum dicimus, Henrici complicem et Guiberti, ex vobis, si quo modo possibile, pellite; aut ei tanquam a sancta Romana Ecclesia alieno, et excommunicato, obedientiam vestram consortiumque vestrum subtrahite. Hoc ipsum de Wiredo pseudoabbate praecipimus, qui per ejusdem pseudoepiscopi violentiam Arduennense monasterium B. Huberti occupavit. Si quis autem deinceps eis communicare praesumpserit, donec ecclesiarum quibus incubant oppressione deserta, Deo et sedi apostolicae satisfaciant, sciant se ejusdem excommunicationis vinculo innodatos. Vobis sane et caeteris omnibus notum sit quia religioso abbati Theoderico licentiam dedimus ut a schismaticis conversos, qui ad ipsum confugerint, a vinculo excommunicationis absolvat. Datum . . . . .
CCXLV.  Urbam II rescriptum pro Casinensi monasterio.
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo filio ANSONI Beneventanorum domino, salutem et apostolicam benedictionem.

Cum nuper a te discessimus, nosti sub quanta te affectione dimisimus: in eadem vero affectione, in eamdem benignitatem et nos tibi manere, et te nobis volumus permanere, quoniam quidem nos honorem tuum servare, et in melius augere curabimus, si et tu in beati Petri apostoli et nostra curaveris fidelitate et amore persistere. De monasterio Sanctae Sophiae quoties et ex quanto jam tempore Casinenses monachi reclamaverint, te ipsum ignorare non credimus. Nuper in Barensi concilio cum scriptis et monimentis ecclesiae suae justitiam suam astruere parati fuissent, abbas Sanctae Sophiae occasione tui causae actionem fugit. Cum Beneventum etiam venissemus in ipsa beatae Sophiae domo, fratres ipsi quantum questi fuerint audisti. Quid nos tibi de eadem causa dixerimus meministi, tunc nobis pro voluntatis tuae placito respondisti. Nos autem diutius pati nolumus ut Casinense monasterium de his quae ad ipsum pertinere videntur, injuriam diutius patiatur. Locus enim ipse per Dei gratiam beati Benedicti meritis non tantum nobis, qui prope sumus, sed universae etiam Italiae opportunus et necessarius est, multumque nos deceret ut, si possibile esset, locum ipsum de nostris etiam dicaremus, nedum sua, favente justitia, non recipiat. Tibi igitur, tanquam charissimo et fideli nostro mandamus ut venerabili fratri nostro Casinensi abbati et ejus fratribus de Sanctae Sophiae monasterio vice nostra justitiam facias. Quod si ante te quasi saecularem potestatem causam agere excusaverint, tu eos ad praesentiam nostram venire compelle. Quo autem termino ante nos pro causa hac convenire debeant, nobis ante significa, ut et nos Casinensi abbati significemus. Porro quidquid nos exinde statuerimus, tuum erit, his etiam renitentibus, adimplere; alioquin auctoritatis nostrae injuriam diutius pati nequibimus, quin adversus contumaces quod officii nostri est impleamus, et Casinensi abbati quae sua sunt restituamus, quem, in quantum videtur, plenam habere justitiam credimus. Data Ciperani tertio Nonas Novembris.
CCXLVIII.  Urbani II epistola ad Manassem Remensem archiepiscopum.   (Anno 1098.) [BALUZ.,  Miscell.  edit. Luc., II, 144.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, reverentissimo fratri et coepiscopo MANASSE, Remensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Quamvis clericorum Noviomensium litteras de Tornacensis Ecclesiae conjunctione falsas ex parte non ambigamus , nil tamen ad praesens super hac re vel mutandum vel stabiliendum duximus. Fratrem autem Baldricum, quem ad nos misistis, Noviomensem electum nos tuae fraternitati remittimus. Tu ipsi et Ecclesiae in qua electus est secundum Deum atque salutem tuae et ipsius animae providere debita sollicitudine procurato. Vale

Notes: (non enim in vita tantum venerabilis
fratris nostri Rabbodi unitatem ipsarum Ecclesiarum
sanxeramus, et authentica tantum Novio
mensium privilegia rata manere decreveramus)
CCXLIX.  Bulla pro abbate Majoris Monasterii Turonensis.   (Circa an. 1098.) [BALUZ.,  Miscell.  edit. Luc., II, 181.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili filio BERNARDO Majoris Monasterii abbati, salutem et apostolicam benedictionem.

Sic apud bonos viros est servanda humilitas, ut veritatis ac justitiae non deseratur auctoritas. Ita ergo humilitatem tuam suscipimus ut veritatem ac justitiam teneamus. Te siquidem per omnipotentis Dei gratiam catholicum ac vere religiosum habemus. Si quid vero in ordinationis tuae primordiis vel per ordinantis culpam vel per tuam negligentiam deliquisti, nos tibi, beati Martini meritis confidentes, beati Petri vice et auctoritate dimittimus. Hanc autem tibi poenitentiam indicimus ut de caetero commissorum fratrum saluti vigilantius ac ferventius instare non desinas. In hac siquidem parte omnibus adversus te oblocutionis vocem auferimus et perpetuum silentium imperamus. Universis autem vestri coenobii fratribus praesentium litterarum auctoritate praecipimus ut devotione plenissima debitam tibi reverentiam obedientiamque persolvant, quatenus annuente Deo et ipsi de tuae sollicitudinis gratia et tu de ipsorum obedientia pariter gaudere possitis.