medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
CCXLIV.  P[eregrino] patriarchae Aquileiensi scribit se mirari quod milites quosdam propter occupatas Ecclesiae Veronensis possessiones excommunicatos absolverit. Mandat impellat eos ut ablata restituant.   (Anno 1147, Dec. 22.) [UGHELLI,  Italia sacra,  VI, 786.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri P. Aquileiensi patriarchae, salutem et apostolicam benedictionem.

Officii nostri debito provocamur Ecclesiis tam vicine quam longe positis paternae sollicitudinis studio providere. Significatum vero nobis est quod G. C. et filium A. et fratrem ejus, qui propterea excommunicationis vinculo fuerant innodati, quia filiorum nostrorum Veronensis Ecclesiae canonicorum bona injuste jam dudum et violenter obtinere praesumunt, non praestita satisfactione, unde valde miramur, absolveris, quod quam grave, quantaque correctione sit dignum, tuam prudentiam non credimus ignorare, quos quamvis in eamdem sententiam de ratione revocare possemus, ad praesens tamen tibi deferre volentes, duximus differendum. Sed quoniam praefatam ecclesiam sua nolumus justitia defraudari, praesentium tibi auctoritate praecipimus quatenus praenominatos milites districte commoneas, ut bona Veron. Ecclesiae, quae injuste detinent praefatis canonicis libere et in pace dimittant: quod si contemptores exstiterint infra triginta dies postquam praesentia scripta susceperis, eos in eamdem sententiam revoces, nec absolvantur donec Veronensi Ecclesiae omnia ablata restituant. Datum Treveri XI Kalendas Jan.
CCXLV.  Ad Henricum Juniorem, Romanorum regem.--Laudat ejus pro Ecclesia zelum, prosperaque ei omnia exoptat.   (Anno 1147.) [MARTEN.,  Ampl. Collect.,  II, 231.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, filio in Christo dilecto HENRICO Juniori Romanorum regi, regis illustris Conradi filio, salutem et apostolicam benedictionem.

Genitoris tui devotionem erga beatum Petrum et sanctam Romanam Ecclesiam attendentes, et quod divina inspiratione compunctus, assumpto vitae signaculo, ad hostes fidei subjugandos, et catholicam Ecclesiam dilatandam se viriliter et potenter accinxerit, prae oculis cordis habentes, tanquam viscera sua speciali te affectione complectimur, et de illius absentia quodammodo tanquam suam in te cernentes imaginem consolamur. Propterea nuntios et litteras tuas paterna benignitate recepimus, et quod in annis tenerioribus constitutus, te promptum esse exhibendam Ecclesiae Romanae ac nobis obedientiam tuis apicibus intimasti, gratum habuimus ac habemus, sperantes ut cum aetatis tuae incremento firma devotionis et obsequii tui sinceritas erga sedem apostolicam propensius augeatur. Unde omnipotentis Dei supernam exoramus clementiam ut dies et actus tuos de bono in melius sua ineffabili pietate promoveat, et per continuae salutis augmentum personam tuam feliciter prosperari faciat. Nos etenim, quod ex nobis est, in quibus cum honore Dei et Ecclesiae suae poterimus, opem tibi et consilium exhibere tanquam filio dilectissimo satagemus.
CCXLVI.  Ad Anselmum Havelbergensem episcopum.--Ut usurpata a suis praedia Corbeiensium restitui curet.   (Circa annum 1147.) [MARTEN.  Ampl. Collect.,  II, 211.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri A. Havelbergensi episcopo salutem et apostolicam benedictionem.

Dilectus filius noster Wibaldus abbas et monachi Corbeienses nobis conquesti sunt, quod Poppo de Blanchenburch et filius ejus C. atque R. canonicus tuus redditus omnes, quos habuerunt in Cropensteden et Gruningue sibi violenter abstulerint, et injuste detineant. Quia igitur ex officii nostri debito eorum justitiae deesse nec volumus nec debemus, per apostolica tibi scripta mandamus atque praecipimus, quatenus si eorum querimonia veritate innititur, ipsos invasores districte commoneas, ut ablata cum integritate restituant. Alioquin infra duos menses, postquam praesentia scripta susceperis, de ipsis canonicam justitiam facias.
CCXLVII.  Ad Reinherum canonicum Havelbergensem.--Ut viginti mansos, quos Corbeiensi monasterio abstulerat, restituat.   (Circa annum 1147.) [  Ibid.,  212.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, REINHERO Halverbergensi canonico, salutem et apostolicam benedictionem.

Dilecti filii nostri Wibaldi et monachorum Corbeiensium querelam accepimus, quod in villa Cropensteden viginti mansos sibi injuste et violenter abstuleris. Quia igitur ecclesiasticorum bonorum persuasores quanta sint animadversione cogendi, tibi non credimus esse incognitum, per apostolica tibi scripta praecipiendo mandamus, quatenus et praedictos mansos, quos invasisti, et alia exinde ablata cum integritate restituas. Quod si contemptor exstiteris, scire te volumus, quia sine gravi vindicta non praeteribimus, si iteratus clamor ad nos super injuria praedicta pervenerit.
CCLII.  Privilegium pro monasterio S. Mariae Lonnicensi.   (Anno 1148, Febr. 13.) [  Ibid.,  p. 306.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis FOLMARO abbati ecclesiae Sanctae Mariae in Lonnechin ejusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.

Quoniam sine verae cultu religionis nec charitatis unitas potest subsistere nec Deo gratum exhiberi servitium, expedit apostolicae auctoritati religiosas personas diligere et earum loca pia protectione munire. Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus et praedecessoris nostri felicis memoriae papae Innocentii vestigiis inhaerentes, ecclesiam Beatae Mariae de Lonnechin, in qua divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus et praesentis scripti privilegio communimus. Inprimis siquidem statuentes ut ordo canonicus secundum beati Augustini Regulam in vestra ecclesia constitutus perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur. Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona idem locus in praesentiarum juste et canonice possidet aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant; in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Curiam videlicet in Mendich, cum appendiciis suis, praedium in Minchelue cum capella et suis attinentiis; prohibemus autem ut ecclesia vestra nullum praeter Treverensem archiepiscopum, qui pro tempore fuerit, habeat advocatum. Quidquid etiam sui juris praefatus archiepiscopus in praediis Valendrae et Adenrodae ecclesiae vestrae concessit, nihilominus confirmamus. Obeunte vero te nunc ejusdem loci abbate vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi religiosorum virorum ejusdem ordinis consilio aut pars consilii sanioris secundum Dei timorem et beati Augustini Regulam providerint eligendum. Nulli quoque fratrum post factam ibidem professionem absque abbatis totiusque congregationis consensu ex eodem claustro discedere liceat, discedentem vero absque communi litterarum cautione nullus audeat retinere. De laboribus vestris quos propriis manibus aut sumptibus colitis, sive de nutrimentis vestrorum animalium nullus a vobis decimas exhibere praesumat. Decernimus ergo, etc. Datum apud Trevirim per manum Guidonis sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, Id. Februarii, indictione XI, Incarnationis Dominicae anno 1147, pontificatus vero domni Eugenii papae III anno III.
CCLIV.  Ad Corbeienses monachos.--Hortatur ut Wilbaldo abbati humilem reverentiam exhibeant.   (Anno 1148.) [MARTEN.,  Ampl. Collect.,  II, 229.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis Corbeiensibus monachis, salutem et apostolicam benedictionem.

Memores sumus quod per alia vobis scripta mandavimus, ut dilecto filio nostro Wibaldo tanquam abbati humilitate debita pareretis. Quem utique nuper ad nos venientem paterna benignitate recepimus, et in his, quae ad reparandam in monasterio vestro religionem pertinent, atque servandam diligenti eum studio commonuimus. Ipsum itaque ad vos cum gratia sedis apostolicae et litterarum nostrarum prosecutionibus remittentes, universitati vestrae mandamus, monemus et exhortamur in Domino, quatenus eum tanquam boni et humiles filii diligatis et honoretis, atque ut pastori vestro condignam ei reverentiam impendatis, sibique ad recuperandas et retinendas possessiones et bona Corbeiensis monasterii viriliter et fideliter assistatis. Nos siquidem eumdem abbatem paterno affectu diligimus, et in quibus secundum Deum possumus, volumus exaudire.
CCLV.  Ad Henricum episcopum Leodiensem.--Ut compescat raptores bonorum Stabulensis monasterii.   (Anno 1148.) [  Ibid.  ]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri HENRICO Leodiensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Ecclesiasticorum bonorum pervasores quanta sint animadversione plectendi tuam prudentiam non credimus ignorare. Stabulensis autem Ecclesiae fratrum ad nos querela pervenit, quod Eustachius parochianus tuus eorum bona in praedio Turnines violenter abstulerit, et ab eorum infestatione nullatenus conquiescit. Macharius quoque de Suingeis et quidam alii incendiarii et raptores coadjutores ipsius eamdem ecclesiam praedis et aliis modis vexare non pertimescunt. Quia vero praecipiti audaciae raptorum spirituali gladio est fortius resistendum, praesentium tibi auctoritate mandamus, quatenus tam praefatum Eustachium, quam alios raptores ablata reddere, et de caetero ab eorum infestatione desistere stricte coerceas. Quod si contemptores exstiterint, infra quadraginta dies, postquam praesentia scripta susceperis, frustratoria dilatione remota, canonicam de ipsis justitiam facias.
CCLVI.  Ad abbatem et fratres Sancti Benedicti super Padum.--Mandat ut obedientiam et reverentiam exhibeant abbati Cluniacensi, nec eligere possint sibi abbatem sine ipsius auctoritate, praecepto, consilio et assensu.   (Anno 1148, Febr. 15.) [  Bullar. Cluniac.,  61.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis W. abbati Sancti Benedicti, ejusque fratribus, salutem et apostolicam benedictionem.

Dilecti filii nostri Petri abbatis Cluniacensis et fratrum suorum saepius suscepta querimonia, quod ea quae in monasterio Sancti Benedicti per praedecessores nostros, tam in electione abbatis quam in aliis, eis concessa et in scriptis eo um firmata sunt, ipsis subtraxeritis, et contra tenorem privilegiorum sedis apostolicae abbatem elegeritis, utramque partem ante nostram praesentiam evocavimus, rationes vero et allegationes hinc inde diligenter audivimus, et scripta studiose consideravimus; et cum fratribus nostris super ea diu consuluimus: ex quibus cognovimus quod Beati Benedicti monasterio Cluniacensis Ecclesiae sollicitudo, divina favente clementia, et in temporalibus et in spiritualibus magnum contulit incrementum. Ideoque eidem Cluniacensi Ecclesiae privilegia illibata servare volentes, praecipimus ut tu, Willelme abbas, usque ad primum festum beatorum apostolorum Petri et Pauli, cum honestis et discretis personis de fratribus tuis, sicut a praedecessoribus nostris felicis memoriae Innocentio et Lucio praeceptum est, Cluniacense monasterium visites, atque dilecto filio nostro Petro abbati honorem et reverentiam humiliter exhibeas. Quod si infirmitate gravatus per te id adimplere non poteris, per meliores personas ipsius monasterii idipsum adimpleas. Defuncto vero ejusdem loci abbate, fratres Sancti Benedicti Cluniacensem abbatem adeant, et abbatis sui obitum ei annuntient, atque de abbate de sua, si idoneus repertus fuerit, vel de Cluniacensi congregatione sibi eligendo auctoritatem, praeceptum, consilium, et assensum ipsius abbatis debita humilitate sibi expostulent; quo facto abbatem sibi regulariter eligant: electus autem Cluniacensi abbati repraesentatur, et obedientiam ei promittat. Cum autem Cluniacensis abbas per se, vel per vicarium suum ad praefatum Beati Benedicti monasterium venire voluerit, reverenter a vobis suscipiatur atque tractetur; et ad observantiam religionis studiose intendat, et quae apud eos corrigenda invenerit, libere et regulariter corrigat. Datum apud Sarranium XV Kal. Martii.
CCLVII.  Monasterii S. Disibodi protectionem suscipit bonague ac privilegia confirmat.   (Anno 1148, Febr. 18.--Metis.)  [JOANN.,  Tab. spic.  127.] CCLVIII.  Privilegium pro monasterio Bonifagetensis   (Anno 1148, Febr. 22.) [HUGO,  Annal. Praem.  I, Pr., p. 309.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GUNTHERO abbati de Bonfail ejusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, in perpetuum.

Religiosis desideriis dignum est facilem praebere consensum, ut fidelis devotio celerem sortiatur effectum. Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et praefatum locum in quo divino mancipati estis obsequio, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona idem locus in praesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus, et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: quidquid juris habetis in Bonfail, in agris videlicet et pratis, silvis et aquis, cum molendinis; terram de Bainvilli, sicut Hugo tenuit. Praeterea laborum vestrorum quos propriis manibus aut sumptibus colitis, seu de nutrimentis vestrorum animalium, nullus a vobis decimas exigere praesumat. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatum locum temere perturbare aut ejus possessiones auferre, aut ablatas retinere, minuere, aut aliquibus vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva sedis apostolicae auctoritate et dioecesani episcopi canonica justitia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita nisi satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se digno judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus, sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Eugenius Catholicae Ecclesiae episcopus Ego Oddo diac. card. S. Georgii ad Velum. Ego Octavianus diac. card. S. Nicolai in Carcere. Ego Humbaldus presbyt. card. tit. SS. Joannis et Pauli. Ego Guido presbyt. cardinalis tit. S. Laurentii et Sancti Damasi. Ego Hugo presbyter card. tit. in Lucina. Ego Jordanus presbyt. card. tit. S. Susannae. Datum Virduni per manum Guidonis sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, VIII Kal. Martii, Incarnationis Dominicae anno 1147, pontificatus vero domni Eugenii III papae anno IV.
CCLIX.  Bulla ad capitaneos Nonantulensis monasterii vassallos.--Ut monasterium contra inimicos defendant.   (Anno 1148, Febr. 26.) [TIRABOSCHI,  Storia della badia di Nonantola,  II, 263, apographum in cod. Rom.--Nonant.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis universis capitaneis monasterii vassallis, salutem et apostolicam benedictionem.

Quantum Nonantulanum monasterium et in spiritualibus et in temporalibus floruerit, omnibus Longobardiae partibus satis innotuit. Sed peccatis exigentibus ex persecutione iniquorum in utrisque est imminutum. Quia vos propter bona ejusdem monasterii quibus utimini ei fideles esse debetis, a pravorum illud vexationibus adjuvetis, et ab inimicorum persecutionibus quibus opprimuntur, defendatis. Datum Virduni, IV Kalend. Martii.
CCLXII.  Monasterii Benedicti-Burani bona privilegiaque confirmat.   (Anno 1148, Mart. 28.) [  Monumenta Boica,  VII, 102.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GUALTERO abbati Sancti Benedicti de Burin, ejusque fratribus, salutem et apostolicam benedictionem.

Ad hoc a summo pastore omnium in apostolicae sedis regimine pastoralem curam accipimus, ut subditorum saluti paterno provideamus affectu, eosque ab infestantium oppressione munimine sedis apostolicae defensemus. Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris petitionibus gratum impertientes assensum, praefatum Sancti Benedicti monasterium sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti patrocinio communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona ex concessione pontificum, largitione regum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis in praesentiarum vestra ecclesia possidet, aut in futurum juste et canonice, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus, et illibata permaneant. Et quia idem monasterium, multis olim possessionibus et divitiis ditatum, sicut ex rescripto litterarum illustris memoriae Lotharii Romanorum imperatoris inspeximus, regni necessitas et imminentia exspoliaverunt negotia, placuit eidem imperatori illud libertate donare, et ab omnibus injuriis seu exactionibus immune statuere. Nos ergo eamdem libertatem auctoritate apostolica confirmamus et inviolatam in perpetuum manere decernimus. Advocatus quoque, sicut idem imperator decrevit, nullus ibi ponatur, nisi quem abbas ejusdem loci consilio fratrum elegerit; qui si praeter jus suum ad res Ecclesiae contra voluntatem abbatis manum extenderit juxta tenorem litterarum jam dicti imperatoris abbas potestatem habeat eum refutandi. Obeunte vero te nunc ejusdem loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consensu aut fratrum pars consilii sanioris secundum Dei timorem et beati Benedicti Regulam providerit eligendum. Nulli ergo hominum clerico sive laico fas sit ipsum monasterium temere perturbare aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut aliquibus molestiis fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus profutura, salva sedis apostolicae auctoritate, et dioecesani episcopi canonica justitia. Si quis igitur in futurum contra hujus nostri scripti paginam scienter venire tentaverit, et commonitus praesumptionem suam emendare contempserit, reum se futuro judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Domini nostri Jesu Christi alienus fiat; conservantes autem gratia divina custodiat, et suae benedictionis participes efficiat. Dat. Remis per manum Guidonis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, V Kal. Aprilis, indict. XI, Incarnationis Dominicae, anno 1148, pontificatus vero domni Eugenii III papae anno IV.
CCLXIII.  Sententiam ab episcopis quibusdam inter Henricum. abbatem Hersfeldensem, et Ottonem, episcopum Halberstadensem, de decimis latam confirmat.   (Anno 1148, Mart. 29.--Remis.)  [WENCK,  Hess. Landesg. Urk.  69] CCLXIV.  Ad Moysem Ravennatem archiepiscopum.--De ipsius jure super confirmatione electionis Placentini episcopi.   (Anno 1148, Mart. 29.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 665.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri MOYSI Ravennati archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Quia de fraternitatis tuae devotione confidimus, statum nostrum tibi diximus intimandum. Nos siquidem et fratres nostri, miseratione divina incolumes sumus: et postquam concilium de provinciis Cisalpinis auctore Domino celebravimus, per apostolicam gratiam multorum correctis excessibus, et in eodem concilio, quae ad honorem Dei statuenda fuerant, constituimus, ad Italiam redire disponimus. Caeterum dilectioni tuae nec molestum, nec volumus esse incognitum, quod Placentinae Ecclesiae electionem, salvo jure tuo auctoritate apostolica confirmavimus; unde jam pridem per nostra scripta te duximus praemonendum et id ipsum, et praesentibus mandamus epistolis, quatenus in proxima B. Lucae festivitate, ut de illa controversia plenius cognoscamus, cum tuis monumentis et rationibus, nostro te conspectui repraesentes. Placentini siquidem, sicut nobis promisere, ad praefinitum terminum venient, nostris mandatis obtemperare parati. Asserebant siquidem, quod quandiu Placentina fuit destituta pastore, nullus esset qui pro eadem ecclesia staret in causa. Praeterea tam ipsa, quam tota civitas, innumera incurrebant detrimenta. Data Remis, IV Kal. Aprilis.
CCLXVIII.  Privilegium pro monasterio Helmesvardensi [Helmershusensi  ].  (Anno 1148, Mart. 30.) [SCHATEN,  Annal. Paderborn.,  I, 778.]
Author: Eugenius III
Date:  [Mendensis?] [Thetmari Verdensis?]

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis dilectoribus, verae fidei benedictionem et misericordiam a Deo salutari suo.

Sicut dignum est et justum, nos pro statu temporalium et spe futurorum universitati fidelium apostolica auctoritate prospicere, sic etiam peramplius et perfectius est, aequum et salutare, votis humilium et precibus mansuetorum aures benignitatis nostrae accommodare. Eapropter significamus, tam praesenti Ecclesiae quam generationi venturae, quod praesidentibus nobis in generali Remensi concilio, et quae ad pacem sunt Ecclesiarum disponentibus, abbatem venerabilem Helmeswardensis coenobii, Conradum nomine, ad nos reverenda cum devotione accessisse, ac de statu, jure, seu libertate suae Ecclesiae pauca pro tempore nobis intimasse, utque super his praedecessorum nostrorum decretis privilegii nostri auctoritate suscriberemus, pia importunitate postulasse. Qua de re habita deliberatione, tum sedis apostolicae conventi larga liberalitate, tum etiam episcoporum nostrorum provocati benigna interventione, Henrici scilicet Moguntini, Thebardi Bremensis, Bernhardi Hildenensis, item Bernhardi Patherbornensis, et Vicbaldi Stabulensis monasterii praelati justis postulationibus clementer annuimus, et praefatam Ecclesiam sub beati Petri et nostra protectione ex hoc nunc et usque in saeculum suscipimus. Statuentes igitur, decernimus ut nulli omnino hominum cujuscunque ordinis sit, seu dignitatis, liceat jam dictam ecclesiam temere perturbare, possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu aliquibus vexationibus fatigare, sed quas unque possessiones, bona tam in honoribus quam in redditibus, seu aliis in praesentiarum juste et canonice possidet, vel in futurum concessione pontificum, largitione regum, oblatione fidelium, poterit, Deo propitio, adipisci, integra et illibata Deo inibi militantibus ac regulariter viventibus permaneant. Habeant etiam fratres liberam facultatem eligendi advocatum utilem rebus . . . . . . . Idem etiam monasterium secundum statutum pontificum Romanae libertatis. . . , scilicet, ac Benedicti ab omni dictione episcopi in cujus parochia . . . . . . . . sacros ordines duntaxat, vel consecrationes benigne. . . . . . . . . Si qua igitur ecclesiastica saecularisve potentia contra hujus nostri privilegii paginam venire tentaverit, ream se divino judicio existere . . . . . . , culpa recognoscat; ac nisi satisfactione resipiscat, vinculo anathematis districtae ultioni subjaceat. Qui vero hujus nostri privilegii custos et observator exstiterit, a secunda morte non laedetur, sed perpetua benedictione et gratiarum actione cum Deo et Agno in Jerusalem superna perfruetur. Amen. Data Remis per manus Guidonis sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, III Kalend. Aprilis, indict. XI.