medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XXI.  Rudolphus Caesar respondet Pisanis.   (  An. Dom. 1275, cod. Rud.  XXI.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Rudolphus reponit, se misisse ad pontificem legatum suum una cum Pisanae reipublicae legato, ut eodem non dissentiente illorum votis obsecundet.

Industrium virum N. ambassatorem vestrum, ad majestatis nostrae praesentiam nuper destinatum a vobis, benigne recepimus, et libenter audivimus verba vestra in ore suo posita et commissa, diserti sermonis eloquio diligenter et legaliter proponentem. Sane quia nostro facile applicatur ingenio quidquid in vestrae generalitatis et specialitatis augmentum et commodum poterit redundare, petitioni vestrae, per eum nostro culmini porrectae, libenter et liberaliter aures benevolas inclinantes, nuntium nostrum una cum nuntio vestro ad curiam domini papae dirigimus, ut de suo beneplacito et consensu finalibus desideriis vestris plene satisfieri valeat super his quae vestra petitio continebat. Parati 332 enim sumus, et experiemur a vobis ultronei ad quaecunque, quae juxta favoris apostolici gratiam vobis honoris et commodi cedere valeant incremento. Datae.
EPISTOLA XXII.  Rudolphus mittit legatum ad summum pontificem.   (  An. Dom. 1275, cod. Rud.  XXII.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Mortuo Ottone praeposito Spirensi et cancellario Rudolphi, ejusque oratore apud pontificem, alium mittit, qui praecipue de coronatione imperiali, aliisque negotiis tam imperii quam suis propriis apud Gregorium agat.

Plurima, beatissime pater, interpretis Scripturae mysteria, quibus paternis aspectibus filialis est repraesentata devotio, de nostri pectoris calamo hactenus effluxerunt, internae mentis affectum, quem ad sacrosanctam Romanam Ecclesiam matrem nostram invariabiliter gerimus, imperfectius indicantia et insufficienter exprimentia votum nostrum. Quia igitur aliunde absentium desideria plenius et planius vivae vocis explicantur oraculo, quam annotatione tacita litterarum; ecce quod honorabilem virum N. multa virtuositate conspicuum, moribus et scientia praeditum, nobis suae probitatis meritis acceptum, vobis etiam et Ecclesiae Romanae devotum ad beatitudinis vestrae pedes fiducialiter destinamus, vestram sanctitatem rogantes, quatenus ipsum, quem verum praedecessoris sui jam credimus per laudabilis actionis insignia sectatorem, et etiam successorem, habere dignemini propitiatione, 333 qua convenit, recommissum, eidem super principali nostro et imperii negotio, nec non super aliis petitionibus aeque justis, quas vestrae sanctitati porrexerit, gratiosae auditionis et favorabilis exauditionis effectum benignius impensuri. Datae.
EPISTOLA XXIII.  Rudolphus petit a summo pontifice Romano ut ultra prius mutuum det sibi tria millia marcar. mutuo   (  An. Dom. 1275, cod. Rud.  XXIII.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Rudolphus acceptis a Gregorio duodecim marcharum millibus gratuito pro apparatu expeditionis in Syriam; alia tria millia sibi confici petit mutuo cum debita cautione. Praeterea ducem se elegisse strenuum scribit, quem propediem mittet cum copiis in Etruriam, quod petierat pontifex.

Si salva vestrae paternae benevolentiae reverentia loquimur, nullo in vestris piis praecordiis displicentiae spiritu excitato, de illa quodecim millium marcarum subventione gratuita, in qua nobis tam liberaliter providistis, et pro qua vobis ad grates uberrimas 334 filialis devotio se ferventer inclinat, videtur nobis ex verisimilibus conjecturis, quod ponderata negotii quod agitur magnitudine, ac inspecta temporis brevitate, tam grandi, tam celebri apparatui ipsa subventio aliquantulum insufficiens reputetur. Petimus itaque vultu verecundia et rubore resperso, quatenus ne praedicto negotio, quod post Deum potissime apostolica dextera dirigit, aliqua possit objici difficultas, praedictis duodecim millibus adhuc tria dignemini affluenter adjicere nomine mutui, prius tamen idonea cautione suscepta. Nos enim de capitaneo, seu rectore magnanimo, et circumspectione probato jam vobis providere curavimus, qui militiam congregans opportunam, ut praesit et prosit in Thuscia, consopitis vetustae calamitatis horroribus, ad eamdem provinciam diriget e vestigio gressus suos, etc.
EPISTOLA XXIV.  Mittit in Italiam gubernatorem comitem de Furstemberg.   (  An. Dom. 1275, cod. Rud.  XXIV.)
Author: Rudolfus I
Date:  [ Fors. litteris]

ARGUMENTUM.--Rudolphus putans Exarchatum et Pentapolim, quae suo tempore audiebant Romandiola et Maritima, esse juris imperii, eas provincias committit duci Furstembergio, quem istuc venientem civitatibus commendat.

Rudolphus, etc. Egregiis et prudentibus viris marchionibus, comitibus, nobilibus, capitaneis civitatum, potestatibus, ancianis, et populis universis per Romaniolam et Maritimam 335 constitutis, suam salutem et benevolam voluntatem. Speciali quadam inter tot et tantos negotiorum ingruentium fluctus, quibus assidue pectori nostro materia cogitationis infunditur, meditatione perangimur, et anxietate pervigili meditamur, qualiter illa nobilis Romaniola et Maritima regio, utpote gloriosum imperii pomoerium, in quo regiae majestati, ex sui placidi cultus amoenitate, non infima delectatione complacuit, rediviva quiete refloreat, et post dirae longaeque fatigationis hostiles angustias, et eximios bellicae turbines tempestatis in portu votivae tranquillitatis, et pacis pulchritudine conquiescat. In hac siquidem regione suos imperium recognoscit alumnos. Hic est enim hortus imperii delicatus, in quo gratae subjectionis vernantes et floridos flores colligit, et devotae dulcedinis poma gratiosa decerpit. Nimirum ergo circa cultum et munimen ipsius regiae celsitudinis curiosa versatur intentio, et propensioris vigilantiae studium adhibetur, ut et illa per devotionem sincerum puritatis respiret odorem, et per fidelitatem integram expectatum constantiae fructum reddat. Verum quia tunc utiliter regio regitur, dum directi ducatu rectoris dirigitur, et vigilis praesidentis industria gubernatur, nos cupientes, quod ipsa provincia duce gaudeat 336 circumspecto, illustrem H. comitem de Furstemberg consanguineum nostrum, quem ex parte circumspectionis et fidei merita nobis reddunt amabilem, et probata strenuitas efficit clariorem, vobis et toti provinciae praenotatae praeficimus in rectorem ejusdem provinciae, regnum vice nostri nominis exsequendum sibi plenarie committentes, ut ejus studioso ducatu praeservetur a noxiis, et in salutarium solio solidetur. Vos itaque, quaesumus, purae fidei, et sincerae devotionis alumni praesentibus nostrae serenitatis armati, nostram in sua praesentiam figurantes, cum comes idem sit ex ossibus nostris, et caro de carne transumptus, eumdem quasi familiaris dilectionis et gratiae pignus eximium hilares et devoti suscipite, ac in omnibus quae ad creditum sibi spectant officium reverenter ei parete, ac humiliter promptis affectibus obedire curetis, ut devotionis vestrae constantiam liberalitatis augustae provisio, quae servitia remunerare novit fidelium, digna proinde vicissitudine prosequatur, pro firmo scituri, quod obedientiae signa, quae sibi vestra devotio monstraverit, aequo favore benevolentiae complectemur, ac si monstrari contigerit specialiter nobis ipsis.
337  EPISTOLA XXV.  Ejusdem cum superiori argumenti.   (  An. Dom. 1275, cod. Rud.  XXV.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Magistratui, civibusque, ut videtur, Ravennae eumdem ducem singulariter commendat, tanquam in ea civitate suam sedem habiturum, indeque omnem regionem moderaturum.

Egregiis et prudentibus viris ancianis, consulibus, et civibus universis N. etc. gratiam suam, ac benevolam voluntatem. Dum conscientiae nostrae volumina volvimus, dum subjectas imperio civitates, nostro culmini purae devotionis exempla praestantes in speculationis regiae speculo speculamur, ad vestram specialiter civitatem aciem mentis nostrae convertimus nobis fidei illibatae primitias offerentem. Sane quam placide, quamque gratanter accepimus, quam sit acceptabile, quamque generativum fecundi tripudii quod nativae bonitatis accensi fragantia, quae in vestris praecordiis clariori fidei rutilat scintilla, vos nostris ad vocem tantum jussionis unius devoventes obsequiis nuntios nostros, quos ad vos transmisimus, tam solemniter, et tam honorifice suscepistis, affectum nostrum profecto super hoc perfecte nequivimus exprimere per effectum. Haec sunt enim praeclara laudandae virtutis indicia, haec sunt, inquam, certa experimenta constantiae, et infallibilia probitatis eximiae argumenta, in quibus Deo quae Dei, Caesari quae ipsius sunt, hactenus congrue reddidistis. His ergo veluti 338 multae suavitatis oblectamento deliciose refecti, super tam grati et tam ultronei exhibitione servitii, quo vos generositatis avitae nequaquam immemores regio beneplacito coaptatis, ad grates vobis uberrimas inclinamus, invariabili animo disponentes, vos et civitatem praedictam amplis propter hoc magnificare favoribus, et honorum ac beneficentiae titulis ampliare, ut in adventu Caesarei potentatus, qui terribilis inquietis rebellibus, vobisque mansuetus adveniet, pulsis e medio bellicae tempestatis horroribus, cujus longa calamitas faciem fatigavit imperii, sedatis in pulchritudine pacis ac requie opulenta, nostrique jugo dominii nil suavius, vel jucundius merito sentiatis. Porro ut vestrae tenebras regionis Romani jam sceptri fulgor illuminet, eademque regio incrementa suscipiat florida novitatis, universitatis vestrae prudentiam ampliori qua possumus precum instantia duximus exhortandam, quod nobilem virum H. comitem de Furstemberg consanguineum nostrum charissimum, quem vobis totique circumpositae regioni praefecimus in rectorem pro nostra et imperii reverentia, congruis praevenire curetis honorum insigniis; et eidem in his quae nostrum et reipublicae bonum generale ac speciale respiciant, cum in eo qui mittitur, mittens honorari consueverit, gratiosis astare consiliis et auxiliis opportunis.

Notes: (quam indelebiliter
unione tenacitatis in nostros familiares amplexus
assumpsimus)
339  EPISTOLA XXVI.  Ad quemdam Italiae principem de eodem.   (  An. Dom. 1275, cod. Rud.  XXVI.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Cuidam Italiae principi qui Mediolani dominabatur, gratias agit de singulari in se regem Romanorum electum obsequio; sinceram fidem laudat; erga illum suosque regiam liberalitatem se demonstraturum promittit; ac ducem de Furstemberg consilio ejus ab se in Italiam missum etiam atque etiam ei commendat.

Ex parte praeclaruit fidei tuae strenuitas qua Romanum imperium incessanter amplecteris, et ad decus et decorem ipsius magnificis titulis ampliandum intrepide militas inter alios ejus indefessos athletas et imperterritos pugiles gloriose coruscans. Hoc equidem inter caetera tua magnalia regiae Majestati gratissima valde nobis gratanter apparuit, valde votis nostris applausit, quod legatorum nostrorum adventu praecognito, mox de hostibus, quos obsidio circulata potenter ambierat, signa retraxisti victricia, parcens eis ob nostri reverentiam nominis et honoris, quos tuo de facili potuisset imperio triumphaliter subdidisse. Super quo denique tibi ad grates uberrimas inclinantes, et fidei tuae praestantiam digno laudum praeconio commendantes, invariabili mente concepimus 340 te et tuos largifluis beneficentiae nostrae donis attollere et honoribus congruis ampliare. Porro quia de tui fidelitate consilii, sub fide tuae promissionis tuique favoris illustrem H. comitem de Furstemberg consanguineum nostrum charissimum regioni Romaniolae et Maritimae praefecimus in rectorem. Sinceritatem tuam affectu plenissimo duximus deprecandam, quatenus ei ferventer assistere studeas fructuosis consiliis et auxiliis opportunis. Haec siquidem erga te ac tuos perpetuo volumus grata largaque vicissitudine promereri.

Notes: (Neapolioni

forsan Turriano)
EPISTOLA XXVII.  Religiosum quemdam legatum mittit.   (  An. Dom. 1275, cod. Rud.  XXVII.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Patentes litterae ad omnes magistratus civitatum Italiae juris Romani imperii, quibus religioso N. plena facultas regia conceditur omnia de eorumdem consilio disponendi pro regis Romanorum decore et utilitate imperii.

Rudolphus, etc. Strenuis, etc. Egregiis viris, marchionibus, comitibus, nobilibus, capitaneis, potestatibus, et communibus universis per Romanum imperium constitutis, ad quos litterae istae pervenerint, gratiam suam et benevolam voluntatem. Tenore praesentium universitatis vestrae notitiae declaramus quod nos de circumspectione ac fide religiosi et honorabilis N. fiduciae plenitudinem obtinentes, eumdem ad transalpinas imperii partes duximus destinandum, dantes sibi speciale mandatum et potestatem plenariam 341 statuendi, ordinandi, et omnia procurandi de vestro consilio, quae honori Caesareo et utilitati imperii viderit opportuna. Hinc est quod universitatis vestrae prudentiam votivis affectibus exhortamur, quatenus super his ei pro nostra, et imperii reverentia favorabiliter aspirantes consiliis et auxiliis gratiosis de aliis viae hujus necessariis sibi, et tam libenter quam liberaliter providere curetis. Ut propter hoc apud nos vestra devotio debeat merito commendari.
EPISTOLA XXVIII.  Ad papam promittit se venturum Mediolanum ad coronationem.   (  An. Dom. 1276, cod. Rud.  XXVIII.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Romano pontifici scriptis his litteris dat fidem, se in Paschali solemnitate adfuturum Mediolani, atque inde profecturum Romam ad imperialia insignia de illius manu suscipienda.

Sanctissimo, etc. Ut de nostro felici processu ad suscipiendum de sacrosanctis apostolicis manibus vestris imperii diadema, absterso cujuslibet ambiguitatis involucro, fides audiendorum habeatur: 342 ecce quod bona fide promittimus, et ad hoc nos tenore praesentium obligamus, quod nos ab omnibus aliis quibuscunque difficultatibus taliter explicare disponimus, quod in proximo nunc instanti festo resurrectionis dominicae in Mediolano praesentes, hinc juxta beatitudinis beneplacitum e vestigio ad coronam imperii procedemus, transmittentes vobis has litteras nostras patentes in testimonium super eo.
EPISTOLA XXX.  Petit a civitate quadam pro celebrandis comitiis imperialibus pecuniarium subsidium.   (  An. Dom. 1275, cod. Rud.  XXX.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Cum diuturnum interregnum, aliis alia invadentibus, atque omnium nemine servitia debita solvente, aerarium imperiale in maximas angustias redegerit, Rudolphus comitia habiturus opem quaerit ab imperii civitatibus.

Fluctivagi jamdudum status imperii gravem lapsum, et miserabilis populi Christiani pressuras et gemitus amarissimo miserantes affectu, ut nostro felici tempore reipublicae reformata floriditas salutari pacatae quietis proficiat incremento . . . . . . . Quapropter tali 345 die apud N. solemnem curiam duximus edicendam. Cujus utique celebrationi magnificae decenter providere regium condecet apparatum. Verum cum tanti negotii magnitudini, et ad tam grandis sarcinae supportanda molimina, et tam sumptuosae festivitatis agenda solemnia, per nos ipsos sufficere non possimus, oportet nos a vobis et aliis nostris fidelibus opportunum interpellare suffragium, et comportationis hujusmodi participio vos et ipsos fiducialiter onerare. Hinc est quod vestram prudentiam, qua possumus, exhortationis instantia duximus attentissime requirendam, quatenus tam evidenti necessitate perplexis, de tot marcis, ultroneis et hilaribus animis providere et subvenire curetis, in termino vobis a dilecto fideli nostro N. finaliter exprimendo, cujus etiam verbis, quae vobis nostro nomine pronuntianda decreverit fidem adhibere credulam vos petimus, sicut nostris. Exsurgat igitur grata semper et operose probata fidelium promptitudo, quae super hoc regalibus beneplacitis prompta et consueta benevolentia se coaptet. In aliis enim incommutabilis animi dispositione concepimus, sic allevationis antidoto, ut recompensationis vicissitudine, vestros animos complicare, quod revera gaudebitis, vos tam gratiosum obsequium gratis Domini usibus impendisse. Porro vestra prudentia non ignorat, quod regiae dignitati indecentia maculam, nec non vobis cederet nocumento, si, quod absit, necessariarum rerum cogente defectu, pro nostris debitis vos et alios nostros fideles contingeret pignorationis incommodo molestari. Datae.
346  EPISTOLA XXXI.  Culaam principi, qui ab ipso defecit  . (  An. Dom. 1275, cod. Rud.  XXXI.)
Author: Rudolfus I
Date:  [ Fors. defuerit]

ARGUMENTUM. Rudolphus pluribus epistolis periclitatus animum Henrici Bavariae ducis et electoris palatini, qui suae electioni consenserat, deinde aversans electum, feuda petere neglexerat, contumaxque esse perseverabat; ei minitatur, se a coelectoribus petiturum consilium et justitiam in re non diutius toleranda.

Qualiter una cum aliis tuis comprincipibus in personam nostram concordi voto consenseris, nos in regem Romanorum solemniter eligendo, qualiter etiam postmodum mutabilitate consilii te a nostra devotione retraxeris, tergum vertens regiae majestati, et a nobis regalia feuda tua requirere negligens, imo, ut verisimili conjectura perpenditur, in superbia et abusione contemnens, crebro per litteras requisitus, licet nonnunquam ad nostram propter hoc accedendi praesentiam libera tibi suffuerit , et secura facultas a tua conscientia excidisse non credimus, cum transierit ad remotos. Quia igitur absque nostri et imperii nota dedecoris tuam contumaciam ultra dissimulare non possumus, nec debemus, sinceritatis tuae notitiam volumus non latere, quod ad eosdem tuos comprincipes indilate recurrimus, petituri ab eis instantius vocibus querulosis, ut super hujus casus articulo nobis adjudicent quod dictaverit ordo juris. Datae.
347  EPISTOLA XXXII  Rudolphus cuidam principi qui regi Boemiae adhaesit  . (  An. Dom. 1275, cod. Rud.  XXXII.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Eidem in eamdem fere sententiam iterum scribens, pervicaciam exprobrat, quippe quem nec litterae, neque iterati nuntii potuerant flectere, ut feudorum investituram peteret ab se suo domino; tantam pertinaciam significaturum se ait caeteris principibus, ut ipsi judicent de tanto flagitio.

In zelo fervidae charitatis, qua universos et singulos sacri imperii principes, velut membra nobilia suo capiti cohaerentes, sincere prosequimur, ad id hactenus nullis parcendo stipendiis, studiosa opera et opportuna convertimus, ut per gratae devotionis applausum nos regem tuum, in quem utique voto consono consensisse dignosceris, tanquam imperii possessorem agnosceres, et a nobis de feudis tuis te peteres investiri. Super quo diversis temporibus plures idoneos mediatores et nuntios tibi nos transmisisse meminimus, et te nobis. Recolimus enim, quod primo per N., secundo per C. familiares nostros dilectos ex parte regiae majestatis ad tuam praesentiam destinatos et postmodum tuo nomine e converso per M. et N. a te diversis similiter vicibus ad nos missos praedictum negotium variis est tractatibus agitatum. Ex indita siquidem nobis desuper mansuetudine fuimus praestolati, quod blandae faciei praesentata placiditas, et fucatae propositionis oblatio, quem in grata suavitate spoponderant, parturirent eventum. Sed longe, proh pudor! sumus a nostra intentione sepositi frustra complacuit nobis in principe a nostrorum semita mandatorum se irreverentius obliquante. Porro cum in exspectatione pollicitationis hujus usque adeo regia fuerit inclinata majestas ut tolerantia nostra quodammodo 348 vere patientiae nomen amiserit et effectum, postquam ejusdem patientiae theriaca non profuit, arbitrantes ad potioris medelae remedia recurrendum, dissimulare non possumus, nec debemus, quia tuae duritiae, ne dixerimus pertinaciae, morbum tuis comprincipibus, ad quod nos invitos revera compellit extrema necessitas, loco et tempore detegamus, pro tanti excessus injuriae qualitate judicium et justitiam petituri.
EPISTOLA XXXIII.  Promittit pontifici se ejus reformationem contra exorbitantes Germaniae episcopos exsecuturum.   (  An. Dom. 1275, cod. Rud.  XXXIII.)
Author: Rudolfus I
Date:  [potentatu]

ARGUMENTUM.--Rudolphus Gregorio X pollicetur se omnem operam viresque omnes adhibiturum, ut ejus decretum adversus Germaniae episcoporum depravatam disciplinam, nulla personarum acceptione, exsecutioni mandetur.

Crescentibus semper augmento fervidae charitatis igniculis, quos paterna praecordia erga filium singularem, quasi de camino jam copiose flagranti educunt, certa relatione menti nostrae sic est infusa diffusius, et interioribus nostris expressius est impressa vestri favoris benevola plenitudo, quibus nos vestra benignitas prosequitur incessanter, quod ex hoc ad laudis divinae canticum gratulabundi exsurgentes, ad redhibitionem gratuitam aetrno Patri, Ecclesiae suae sanctae, nec non etiam vobis, beatissime pater, vehementer accendimur, et ex hominis utriusque potestate desiderabiliter 349 excitamur totum id quod sumus et possumus vestris specialissime nutibus exponentes. Porro in vestro praedicabili zelo justitiae, velut in aromatum exquisita fragrantia delectati, pro eo videlicet quod exorbitantes hucusque pontifices et in devium obliquatos animadversionis debitae gladio perculistis, paternae providentiae pollicemur, quod si contingat ex eis fortassis quempiam, quantumlibet etiam nobis consanguinitate vel affinitate conjunctum, qui fuerint reprobati a Deo, et per os Ecclesiae suae sanctae, contra mandata vestra calcaneum indevotionis erigere, ad illius superbiam edomandam, dummodo sanctitati vestrae placuerit, res exponere volumus cum persona. Datae.
EPISTOLA XXXIV.  Rudolphus cuidam principi pro litteris missis gratias refert, et significat se cum pontifice familiare Lausanae colloquium celebrasse.   (  An. Dom. 1275, cod. Rud.  XXXIV.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Rudolphus principi amico, quicum commercium litterarum habuerat, scribit laetitiae plenus de colloquio habito Lausanae cum summo Pontifice Gregorio X, et de condicta die ed susciptenda in urbe de ejusdem pontificis manu insignia imperialia.

Litteras vestras quas nostro misistis culmini consuetae benignitatis alacritate suscepimus, et in eis vestrae sinceritatis dulcorem profecto recollegimus intellectu. Sane quia earum accepta nobis et grata placiditas nostri cordis intrinseca copioso congaudio fecundavit, super his vobis ad grates maximas inclinantes, vestra volumus desideria non latere, quod nuntios nostros solemnes ad vestram sumus in proximo missuri praesentiam, nostri propositi fideles interpretes, qui super communium nostrorum conformitate votorum vos condecenter expedient, et de omnibus opportunis, et congruis plenius et planius informabunt. Porro ut status nostri 350 continuata felicitas vestra praecordia quadam delectabili refectione laetificet, harum vos volumus sapore percipere, nos cum patre nostro sanctissimo domino summo pontifice, nuper in tali loco familiare celebrasse colloquium, a quo quidem in cunctis agendis imperii ineffabili pietate suscepti, auditi, et plenius exauditi in proximo nunc instanti festo N. suscipiemus in urbe de sacrosanctis ejus manibus gloriosum imperii diadema. Datae.
EPISTOLA XXXV.  Ejusdem argumenti ad quamdam civitatem.   (  An. Dom. 1275, cod. Rud.  XXXV.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Pari alacritate civitatem imperialem colloquii ejusdem admonet; coronationem brevi futuram Romae; quo ab ea legatos mittendos esse significat, ut tanta solemnitas rite fiat.

Ut vestrae devotionis auditum de fortunatis nostrae felicitatis eventibus nova gratiosa laetificent, et fortunatioris auspicii gaudia praefulgeant, ecce hoc liquido vobis stylo describimus, quod a patre nostro sanctissimo domino N. papa nuper affectione paterna suscepti, auditi benigne in agendis imperii, imo benignius exauditi, in proximo recepturi sumus in urbe de sacrosanctis ejus manibus sacrum imperii diadema. Verum cum ad agenda tantae festivitatis solemnia nuntiorum vestrorum ibidem praesentiam 351 omnino necessariam arbitremur, fidelitatem vestram hortamur et monemus, quatenus juxta requisitionem honorabilis viri N. nuntios vestros industrios et auctoritate praesignes, ad dictae coronationis nostrae celebria dirigatis, ut super omnibus ibidem pro bono statu reipublicae et fidei Christianae salubriter ordinandis, possitis eorum relatione commodius et perfectius edoceri. Datae.