medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA III. AD PAULUM EPISCOPUM CRETENSEM.
Author: Vitalianus papa

Ut episcopo Lappae occupatas ecclesias restituat; diaconum, qui uxorem duxit, et in duabus militat ecclesiis, corrigat; tum a se Eulampium, qui male audiebat, dimittat.

Vitalianus Paulo episcopo Cretensi. Ad cognitionem tuae dilectionis congruum praevidimus producere, eo quod Joannes episcopus Lappensis ecclesiae nobis suggesserit, asserens ejus parochiae pertinentia monasteria, unum quod appellabatur Palea, et alterum quod vocatur Arsilli, a tua Ecclesia esse invasa. Ideoque, si ita est, hortamur tuam charissimam fraternitatem, ut ei secundum terminos sanctorum canonum reddi faciat, quia unicuique quod justum est volumus conservari, maxime a nostris fratribus. Cognovimus denique, quod quodam diaconus, nomine Joannes, postquam consecratus est minister, accepisset uxorem; et non solum hoc, sed et in duabus ecclesiis militet. Ideoque, si ita est, hoc tua dilectissima fraternitas pro Dei amore corrigat, ne denuo hujusmodi nefas proveniat adinstar male viventium. Deinde cognovimus, quod quemdam curialem, nomine Eulampium, habeat quasi consiliarium. Non enim, ut nobis suggestum est, eum constat esse bonae vitae. Ille enim quotidie, ut fertur, inter fratres zizania seminat, ut de eorum discordia marsupium impleat. Quamobrem, si ita est, hortamur tuam fraternitatem, eum a se projicere, ut ejus opinio coram Deo et hominibus floreat. Data ut supra.
EPISTOLA IV. AD GEORGIUM EPISCOPUM SYRACUSANUM.
Author: Vitalianus papa
Date:  [ Al., intimabit omnia praedicta]

Ut Joanni episcopo Lappensi faveat.

Vitalianus Georgio episcopo Syracusano. Gesta, sive sententiam a tua fraternitate directam, dilectissimo filio nostro Gaudentio primicerio scribente, eam sibi ab antistite Cretensis insulae transmissam, pro causa episcopi Lappensis Ecclesiae, suscepimus; scribentes ei quamobrem admirati sumus cur ipse Cretensis antistes nobis aut per suum clericum hanc minime direxerit, aut per sua scripta non indicaverit quae erant necessaria. Praefatus enim Joannes Lappensis Ecclesiae, hujusmodi sententiam manus ejus metropolitae episcoporumque subscriptam, cum sua nobis obtulit petitione, postulans suae causae meritum canonice requiri. Cujus precibus moti, pro tali re in hac urbe fecimus congregari synodum, ut cognosceretur hujusmodi negotium. Cumque esset congregata, relecta est nimirum petitio Joannis praesulis, ac sententia a tua directa fraternitate; quibus nobis eisque visum est non secundum sacratissimos canones, neque secundum instituta Patrum, esse eadem gesta promulgata adversus praenominatum Lappensis Ecclesiae episcopum. Idcirco decrevimus, eam, per nostrae praeceptionis auctoritatem, esse inanem et vacuam, absolventes eum ad suam Ecclesiam remeare cum nostra praeceptione ad eumdem ejus metropolitam facta. Ideoque eo illic ad tuam fraternitatem se conjungente, ei ita concurrat, ut cum litteris commendatitiis domini excellentissimi Vaani filii nostri imperialis cubicularii et chartularii, ad suam Ecclesiam prospere revertatur. Viva enim voce pro sua causa subtiliter tuae fraternitati, dum ab ea requisitus fuerit, profecto indicabit, ostendens ei exemplar praecepti nostri, ad Cretensem metropolitam directi. Praeterea et Silvinus tibi intimandum omnia praedicantes ne modum transgredi litterarum cerneremur. Data ut supra.
EPISTOLA VI. SUB NOMINE VITALIANI PAPAE AD MONACHOS SICULOS.
Author: Vitalianus papa

Vitalianus episcopus servus servorum Dei dilectis in Christo filiis sub patris Benedicti et Placidi dominio in Sicilia constitutis salutem et apostolicam benedictionem.

Ad hoc nos superna Clementia in orbe terrarum praefecit rectores atque custodes, ut dispersa congregare, et congregata conservare, et destructa restituere summopere procuremus. Quapropter quia civitates, castra, monasteria, possessiones, et villas beato Benedicto in Sicilia subditas paganorum incursionibus desolatas esse audivimus, supra modum dolemus, omnipotentique Deo super hoc gratias agimus qui ideo temporaliter hic flagellari irrogat, ne in aeternum puniat. Unde vos, charissimi filii, a fletu et moerore cessare monemus, et his nostris filiis, quos de Cassinensi congregatione ad monasteria restauranda, et civitates, castra, possessiones et villas recuperandas in Siciliam dirigere studuimus, ut specialibus dominis deservire curetis; ex patre beati Benedicti et nostra praecipientes, ut in restauratione monasterii et possessionum illos adjuvare studeatis, coeptumque laborem ad effectum perducere summopere procuretis. Nos enim et vos, et civitates, castra, possessiones, et villas quas Tertullus patricius beato patri Benedicto in Sicilia dedit, defendere, adjuvare, et manu tenere parati sumus. Omnipotens Deus sua vos gratia benedicat, atque a cunctis adversis eripiat. Valete.
EPISTOLA VII. AD FLORIACENSES.
Author: Vitalianus papa

Vitalianus episcopus, servus servorum Dei, eremitis in Floriacensi coenobio commorantibus, eorumque Cynocephalo Mumulo, non abbati, quod dignum et justum est

Audivimus, quod sine gravi dolore loqui non possumus, quemdam vestri coenobii gyrovagum, Aygulfum nomine, suggestione diabolica Casinum venisse, et effracto beati Benedicti sepulcro, ejus reliquias diminuisse. De quo facto gravi animadversione vos et monasterium vestrum plectendos cum eodem gyrovago judicavimus, nisi et vos et locum vestrum paterno affectu diligeremus. Facilius enim pateremur Casinensis coenobii possessiones in praedam et direptionem dari, quam sancti Patris Benedicti lipsanum ab aliquo violari. Ob quam rem vestrae universitati ex parte Dei omnipotentis et beatorum apostolorum Petri et Pauli et omnium sanctorum, et septem universalium conciliorum praecipiendo mandamus, ut ad cor redeuntes, et sanctis apostolis Petro et Paulo et beato Benedicto satisfacientes, ad nos cum jam dictis sacrosanctis reliquiis veniatis, et de perpetrata nequitia cum jam dictis sacrilegiis veniam postuletis. Sin autem vos, et locum vestrum et eumdem sacrilegium cum commanipulatoribus suis a sanctae matris Ecclesiae gremio separantes, perpetuae et indissolubilis maledictionis et anathematis vinculo innodamus, et a regno Dei alienamus, et cum diabolo, et ejus atrocissimis pompis, et Juda, Domini nostri Jesu Christi traditore, aeterno supplicio aeternaeque maledictioni deputamus. Pari etiam innodationis vinculo obligetur, quicumque vos et locum vestrum solvere praesumpserit a nexu excommunicationis absque digno emendationis et poenitentiae fructu. Datum quinto Kal. Aug.
EPISTOLA VIII. CEODOVEO FRANCORUM REGI.
Author: Vitalianus papa

Vitalianus episcopus, servus servorum Dei, Clodoveo regi Francorum, si filius obedientiae fuerit, salutem, et Apostolicam benedictionem.

Sancti et magni Nicaeni concilii praecepta secuti, quae jubent regularem epistolam per unamquamque provinciam mitti, ne hi qui abjiciuntur ab aliis recipiantur, serenitati vestrae notum facimus, Aurelianenses et Cenomannenses, ac monasterium Floriacense cum omnibus sequacibus illorum a liminibus Ecclesiae separatos, et indissolubili anathematis vinculo innodatos: quoniam ecclesiam sancti Benedicti ejusque sepulcrum in castro Casino situm violare conati sunt, et sanctas reliquias post nostrum interdictum retinere conantur, contra apostolicae sedis statuta, et interdictum, et totius sanctae synodi sententiam, quam, missis per singulas provincias litteris, notam vobis omnibus fecimus. Excommunicamus igitur pro superius dictis reliquiis omnes jam dictos, et falsum abbatem Strumbolum, non Mumolum, et Aygulfum filium Satanae cum suis fautoribus, donec sanctas reliquias ad urbem Romam reducant, et de perpetrata nequitia, secundum statuta canonum, poenitentiam sumant. Quapropter vestram a Deo conservandam clementiam obnixa prece rogamus, et ex Dei omnipotentis, et apostolorum Petri et Pauli, et Benedicti parte praecipimus, ut jam dictos latrones ad justitiam sedis apostolicae faciendam constringatis. Sin autem et vos et illos perpetuae maledictionis anathemate damnamus. Datum die Kalendarum Novembrium.
EPISTOLA IX. AD OMNES EPISCOPOS.
Author: Vitalianus papa

Vitalianus episcopus servus servorum Dei, dilectis in Christo fratribus et filiis, archiepiscopis, episcopis, et abbatibus in Hispania, Baetica, Lusitania, Gallaecia, Aquitania, Britannia, Germania, Gallia Belgica, Gallia Togata, Gallia Cisalpina, Gallia Transalpina, et Gallia Transcampana constitutis, salutem et apostolicam benedictionem.

Vestrae universitati per praesentia scripta notum esse volumus Mumolum haereticum, et Floriacenses, olim quidem monachos, nunc vero Sarabaitas, gyrovagos, ac primogenitos Satanae, ea quae carnis sunt sequi, et tenere doctrinam Balaam, filii Beor; furta, latrocinia, commessationes, et ebrietates, et lenocinia diligere, et in violatione sepulcrorum operam dare. Ob quam rem scitote illos indissolubili anathematis vinculo esse damnatos, et a regno Dei alienatos, et cum diabolo et ejus atrocissimis pompis, et Juda Jesu Christi Domini nostri traditore esse sociatos, nisi forte patris Benedicti, ejusque sororis reliquias, quas nequiter abstulerunt, in nostram praesentiam, Casinum reportandas, Romam reduxerint, et de tanta nequitia et sacrilegio dignam poenitentiam gesserint. Quapropter ex parte Dei omnipotentis, ex apostolorum Petri et Pauli vestrae universitati mandamus, ut Floriacenses, Aurelianenses, et Cenomannenses, pro excommunicatis habeatis, et illos ante nostram praesentiam cum sanctis reliquiis venire cogatis. Quo autem termino ante nos venire debeant, vestris litteris insinuate. Quidquid vero exinde statueritis, dilecti filii nostri Clodovei regis erit, his etiam renitentibus, adimplere. Datum Romae XVII Kal. Augusti.
EPISTOLA X. AD THEODORUM ARCHIEPISCOPUM CANTUARIENSEM.
Author: Vitalianus papa

Primatum Ecclesiae Cantuariensi asserit.

Dilectissimo fratri Theodoro, Vitalianus episcopus servus servorum Dei. Inter plurima quae nobis per vestras syllabas intimari jussisti, cognovimus etiam desiderium vestrum pro confirmatione dioecesis, quae tuae subjacet ditioni, quia in omnibus ex nostro apostolicae auctoritatis privilegio splendescere desideras. Nos vero vestrae petitioni annuentes, quia congruit pastorali sollicitudine, circa ecclesias Dei quae a priscis temporibus ab hac apostolica sede statuta intelligimus, irrefragabili ratione volumus, ut sicut a nobis et a nostris successoribus perpetua stabilitate muniantur. Unde nobis visum est te exhortati, ac in praesenti commendare tuae sagacissimae sanctitati omnes Ecclesias in insula Britanniae positas. Omnia ergo quae a sancto Gregorio praedecessore nostro, Augustino syncello suo, statuta sunt atque firmata, vel etiam per sacrum usum pallii concessa, nos tibi in aevum concedimus, et Doroverniam civitatem, ubi primitus per revelationem Jesu Christi Domini nostri fides catholica, secundum institutionem sacrorum canonum suscepta est, habeto. Ex auctoritate autem beati Petri apostolorum principis, cui a Domino nostro potestas data est ligandi atque solvendi in coelo et in terra, nos, licet immeriti, ejusdem beati Petri clavigeri regni coelorum vicem tenentes, tibi, Theodore, tuisque successoribus, sicuti ab olitanis temporibus fuerunt condonata, ita in perpetuum in ipsa tua metropolitana sede, quae sita est in civitate Dorovernia, immutilata concedimus detinenda. Si quis vero, quod non optamus, contra hanc nostrae apostolici definitionis privilegii auctoritatem venire tentaverit, siquidem episcopus, vel presbyter, aut diaconus, fuerit, ex hac apostolica auctoritate statuimus atque decernimus, ut episcopus ordine praesulatus careat, et presbyter vel diaconus se noverint a suis ordinibus dejectos. Ex numero autem laicorum, tam ex regibus, quam principibus, sive magna vel parva persona fuerit, sciat se alienum a participatione corporis Domini nostri Jesu Christi. Hanc autem privilegii paginam suffultam auctoritate beati Petri apostolorum principis, cujus ministerio fungimur, tibi, Theodore, tuisque successoribus in perpetuum, obtinendam delegamus. Deus te incolumem custodiat, dilectissime frater.
III.  Ad clerum Andegavensem.--Milites Templi Hierosolymitani commendat.   (DUCHESNE,  Script. rer. Franc.,  IV, 770.)
Author: Ulgerius Andegavensis

Ulgerius Andegavensis indigne dictus episcopus, archipresbyteris, archidiaconis, prioribus, presbyteris, et omni clero in Andegavensi episcopatu constitutis, vitam quae finem beatitudinis nescit.

Mandamus vobis atque rogamus et supplicamus, quatenus hos fratres nostros, cum ad vos venerint, benigne et affectuose suscipiatis, et ecclesias vestras ad praedicandum eis exponatis, et corda vestrorum parochianorum ad impendendas eis eleemosynas suas largissime inclinetis. Isti enim sunt nuntii, et officiales et commilitones militantium Christo in sacrosancto Templo Domini Jerusalem, quorum militia sine dubio vera est, et Deo gratissima. Quae abjectis saecularibus desideriis, videlicet gaudiis nuptiarum et omnimoda voluptate, et expers proprietatis, professa arduam religionem, ut aeternam consequatur beatitudinem, contra hostes Dei, qui sanctam civitatem Jerusalem, et alias Orientales persequuntur, pugnare elegerunt; nec dubitant dare animas, et fundere sanguinem, dum deleant et exterminent gentiles impios a sanctissimis locis, quos Dominus elegit nativitati, et passioni suae, et conversationi. Nos vero cupientes participes esse eorum beatitudinis et sortis, concedimus, ut si ecclesiae sint interdictae, ad quas illi tendent, in adventu eorum semel in anno, uno die ad honorem Dei et eorum solemniter pulsatis signis celebretur divinum officium in ipsis, admissis omnibus parochianis: exceptis excommunicatis, et si qui sint fratres eorum, qui signum, vel habitum, aut vitam eorum habeant, ea vice, si mortui sint, sepeliantur. Hos diligit et amplectitur papa Romanus et tota Romana Ecclesia, et omnes qui Deum amant. Omnibus vero, qui sua beneficia eis porrexerint, quintam partem poenitentiae peccatorum, quae confessi fuerint, relaxamus. Valete.
III. DIPLOMA GREGORII PAPAE V WERINFRIDO ABBATI CONCESSUM.  (Anno 996.)   Confirmat omnes monasterii possessiones, jusque eligendi abbatis, primum ex Stabulensi, deinde ex Malmundariensi coenobio.  [Apud Marten.,  Ampliss. Collect.  II, 52.]
Author: Gregorius V

In nomine sanctae et individuae Trinitatis. GREGORIUS episcopus servus servorum Dei WERENFRIDO religioso abbati salutem et apostolicam benedictionem.

Tum summae apostolicae dignitatis apex in hoc divini roboratus nitore dignoscitur praefulgere, si in acquirendis Dei laudibus sui impensius studebit laboris exhibere certamen. Ob hoc debita nos ejusdem apostolicae pastoralis compellit sollicitudinis cura, quaeque ad stabilienda piorum pertinere dignoscuntur locorum ubertim promulgare, et apostolicae institutionis censura confirmare. Igitur quia postulasti, frater, a nobis, quatenus monasteria a venerabili Patre Remaclo in honore sancti Petri constructa, id est, Stabulaus et Malmundarium, sita saltu Arduennensi, privilegio nostrae auctoritatis muniremus, et quia justa visa est nobis petitio tua, assensum tibi praebemus per hujus nostri privilegii constitutum, et roboramus apostolica auctoritate, atque decernimus secundum antiquorum edictum regum, id est, Sigiberti, Chludovei et Dagoberti, qui et eorum constructores fuere monasteriorum, nec non et imperatorum Karoli, Ludovici et Ottonis Augustorum, ut loca determinata, vel villae, aut possessiones, quae ab ipsis imperatoribus ipsi sancto sunt traditae, et per eum utrisque ecclesiis divisae. usibus deserviant monachorum, nullique liceat advocato, vel in placitis, aut casticiis, ea infringere; quod percutimus aeterno anathemate. Praeterea sancimus, sicut ab ipsis imperatoribus est definitum, ut utrinque in unum e duobus monasteriis confluentibus monachis habeant sine simulatione, sine exceptione personae, sine respectu pecuniae, secundum sancti Benedicti regulam, abbatem eligendi liberrimam optionem, ea tamen praeponderante ratione, Malmundariensium pace, ut quia beatus Remaclus utriusque monasterii constructor, et Tungrensium antea episcopus et pastor, maluit in altero eorum, id est Stabulensium, locum sepulturae sibi eligere, ipsi primam electionis obtineant viam, si apud eos melior meritis et probabilior inveniatur. Sin autem non illic, sed Malmundarii reperiatur utrique loco praeficiendus, ab eo potius quam ab externis assumptus intromittatur. Si quis autem, quod non optamus, nefario ausu praesumpserit his quae a nobis ad laudem Dei pro stabilitate jam dictorum monasteriorum statuta sunt refragare, aut haec in quoquam transgredi, sciat se anathemate innodatum, atque cum diabolo et ejus atrocissimis pompis, atque Juda traditore Domini nostri Jesu Christi tartari incendiis concremandum. At vero si pio intuitu observator et custos ductor fuerit, hujus nostri apostolici constituti, ad cultum Dei respicientis, misericordiam a misericorde Deo nostro multipliciter consequatur, et beatae vitae possessor effici mereatur. Scriptum per manum Joannis notarii regionarii atramentarii sanctae Romanae Ecclesiae, anno Dominicae incarnationis 996, indictione IX, mense Junio, die II. Bene valete.
VII. GREGORII PAPAE V PRIVILEGIUM HATTONI ABBATI FULDENSI CONCESSUM.  (Anno 997.) [Dronke,  Cod. diplom. Fuld.  p. 340.]
Author: Gregorius V
Date:  [nonagesimo]

GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei.

Omnium fidelium praesentium videlicet ac futurorum notitiae pateat qualiter per meritum dignitatis HATTONI Fuldensis Ecclesiae abbati venerando id quod nostri antecessoris pietas concessit nostra devotio non denegavit. Ideoque quia postulavit a nobis dignum duximus ut ejusdem loci supradictae ecclesiae venerabili antecessoris nostri renovando confirmaremus concessum. Venerabilis enim antecessor noster illum supradictum abbatem Romae consecravit eique debitae subjectionis jugum subeunti concessit cum dalmatica et sandaliis missam celebrare Ad quod animum vertentes, quia specialius aliis suis consimilibus nostrae Romanae Ecclesiae famulatur, specialius digniore munere condonari decrevimus. Quare sine omni contradictione nostra auctoritate apostolica concedimus, ut cum dalmatica et sandaliis missam celebret talique pignore nostrae Romanae Ecclesiae subjectione praesignetur. Scriptum per manus Petri regionarii notarii et scriniarii sanctae Romanae Ecclesiae anno Dominicae incarnationis nongentesimo septimo, mense Februario, indictione decima. Bene valete. Datum VII Idus Febr. per manus Joannis episcopi sanctae Albanensis Ecclesiae et bibliothecarii sanctae apostolicae sedis.
VIII. EPISTOLA GREGORII PAPAE V AD OTTONEM IMPERATOREM  (Anno 997.) [Apud Miraeum,  Opp. diplom.  III, 563.]
Author: Gregorius V

GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectissimo filio OTTONI Romanorum imperatori Augusto . . . . .

Aequum igitur et dignum judicavimus imperialis honorem regiminis et potestatem apostolica auctoritate paterne firmari, et de omni bona voluntate et beneficiis cunctis ab imperatoria potestate sacro huic loco concessis dignas Deo gratias dare. Atque ideo quia postulas a nobis qualiter locum et Ecclesiam Aquisgrani palatio bonis ex vestra devotione inchoatum principiis, nostra munificentia confirmaremus et auctoritate. Et ut etiam bene inchoata principia eo meliore fine uterentur, supradictae Ecclesiae concedimus clericorum congregationem catholicorum sublimimiter . . . . . et ut regulariter vivant commendamus. Insuper etiam statuimus ac per nostri praecepti paginam, et in convulsum decrevimus in saepedicta Ecclesia septem cardinales diaconos, et presbyteros cardinales septem, huic Ecclesiae in eorum ministerio deservire, ea videlicet ratione, ut nullius dignitatis persona super sacrum altare Dei genitricis Mariae ibidem constitutum missam celebret, praeter praedictos septem cardinales presbyteros et archiepiscopum hujus loci et episcopum Leodiensi qui dioecesi praesidet. Et hoc anathemate firmiter corroboramus, etc. Datum an. 997, mense Februarii, indictione decima, sexto Idus Februarii, per manum Joannis episcopi Ecclesiae sanctae Albanensis et bibliothecarii sanctae sedis apostolicae, anno pontificatus Gregorii V papae primo, regni tertio Ottonis imperatoris .
XV. GREGORII PAPAE V EPISTOLA AD ALPHANUM BENEVENTANUM ARCHIEPISCOPUM.  (Anno 998.) [Apud Ughelli,  Italia Sacra,  II, 353.]
Author: Gregorius V

GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, ALPHANO dilectissimo et reverendissimo sanctae Beneventanae Ecclesiae archiepiscopo in Domino salutem.

Cum summae et apostolicae dignitatis apex in hoc divini profectus nitore dignoscatur praefulgere, et in exercendis Dei laudibus sui studeat laboris exhibere certamen, ob hoc debita nos ejusdem apostolicae pastoralis compulit sollicitudinis cura, quaeque ad stabilitatem piorum locorum promulgare, et apostolicae institutionis censura confirmare. Igitur quia postulasti a nobis, venerande archiepiscope, quatenus integrum archiepiscopatum sanctae Beneventanae Ecclesiae, cui Deo favente praees, concederemus tibi, tuisque successoribus in perpetuum, ac cuncta quae a praedecessore nostro domino Joanne sanctissimo papa, precatu domini Ottonis invictissimi imperatoris per privilegium concessa sunt tuo praedecessori Landolpho archiepiscopo ejusdem sedis, confirmaremus: piis tuis desideriis faventes, hac nostra auctoritate id quod a nobis exposcitur per interventum domini Ottonis imperatoris effectui mancipamus, concedentes tibi tuisque successoribus usum pallii, sicut scriptum est, retinere. Tribuentes insuper tuae fraternitati, tuisque successoribus in praedicta dioecesi in locis in quibus olim fuerunt in perpetuum episcopos consecrare, qui vestrae subjaceant ditioni, id est Termulanae, Bibinae, Quintodecimi, Ariani, Triventi, Larini, Luceriae, S. Agathae, Abellini, Asculi, Vulturariae, Thelesiae, Alifae, Sessulae. Confirmantesque tibi tuisque successoribus ecclesiam S. Michaelis in Monte Gargano, cum ipsa Sipontina ecclesia, et cum omnibus earum pertinentiis, et omnibus praediis, cum ecclesiis, familiis utriusque sexus, et massis, et cuncta quae videntur esse pertinentia ipsarum ecclesiarum. Concedimus autem Alphano clerico vestro nepoti integrum ipsum archiepiscopatum post decessum tuum habendum cum omnibus suis pertinentiis, sicut sunt civitates, sive quaecunque castra possessa dudum ab antecessoribus tuis episcopis. Siquidem censentes insuper apostolica censura sub divini judicii obtestatione . . manum Antonii notarii scriniarii sanctae Romanae et apostolicae Ecclesiae in mense Aprilis, et indictione undecima . . . . . .

Notes: ( Reliqua usque ad calcem haud legi possunt. Quo
autem jure Vipera totum integrum retulerit diploma,
ipse viderit. In fine diplomatis legitur: )