medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
5  EPISTOLA II. AD ARNONEM.  (Anno 790.)   Illum praesentem habere desiderat; hortatur ad solertem curam animarum suo regimini commissarum; Laidradum salutari cupit; se vero ob regni novitatem adhuc in patria (Anglia) retineri significat.
Author: Alcuinus
Date:  [ Al., 
labiis] [ Ed., amice] [ Al., importune] [Saluta,
obsecro, Laedredum consocium et amicum meum.
Sequenti anno certum eum faciam, si ille certus erit

quid velit, vel quid possit. Novitas regni nostri me
retinet adhuc in isto anno; salus vos retineat in regno
aeterno.] [Scribite mihi,

obsecro, quomodo habeatis, et quid novi apud vos
accidisset istis diebus. Commendate, vel scribite,
deprecor, nomen meum per monasteria et amicos
vestros.]

Dilecto Patri Aquilae episcopo Albinus salutem.

Satis suavi commemoratione vestram recolo, sanctissime Pater, dilectionem, et familiaritatem, optans, ut quandoque eveniat mihi tempus amabile, quo collum charitatis vestrae desideriorum meorum digitulis amplecter. O si mihi translatio Habacuc esset subito concessa, quam citatis manibus ruerem in amplexus paternitatis vestrae, et quam compressis labris non solum oculos, aures et os, sed etiam manuum vel pedum singulos digitorum articulos non semel, sed multoties oscularer. Verum quia meriti mei non est ita venire ad te, mittam saepius rusticitatis meae litteras ad te, ut vice verborum meorum loquantur pro me, et dicant: Semper in aeternum, praesul sanctissime, salve, Atque tui cuncti valeant, rogo, semper amici . Obsecro iterum, iterumque admoneo, ut te ipsum consideres, et quo tendas agnoscas, et quid facias praevideas, et coram quam terribili Judice rationem redditurus sis, non solum de te, sed etiam de singulis animabus quae tuo commissae sunt regimini. Idcirco non segniter labora, praedica opportune, inopportune , id est, volenti et nolenti, argue, obsecra, increpa, ut merearis audire a Domino Deo tuo: Euge, serve bone et fidelis, quia in pauca fuisti fidelis, super multa te constituam, intra in gaudium domini tui . Mementote in orationibus vestris nostri nominis, obsecro. Memor sit vestri omnipotens Deus in aeterna misericordia. Pax vobis et salus in saecula perpetua.

Notes: (Matth. XXV, 21)
EPISTOLA IV. AD FELICEM EPISCOPUM.  (Ante annum 792.)   Felicis Urgellitani episcopi, ut videtur, a pietate sibi laudati, orationibus se commendat.
Author: Alcuinus

Pio Patri Felici episcopo, Alcuinus humilis levita salutem.

Aliquorum fratrum relatione nobis notissimus es pietate, etsi non facie. Quapropter praesumpsi per fiduciam charitatis, quae est Christus, volens meipsum tuis tuorumque fidelium per te sacrosanctis orationibus commendare: non meis meritis exigentibus, sed tuis bonis rumoribus instigantibus. Quapropter supplex obsecro ut me ea charitate Salvatori nostro commendetis, qua ille omnes suos conjunxit, Charitas enim neminem spernit. Per eum et propter eum qui venit in hunc mundum peccatores salvos facere, et veniet ad judicium justos coronare: ut tunc ego peccator vel veniam per vestras orationes accipiam, ubi vos per Dei misericordiam coronam accipiatis. 8 State, fratres, et viriliter pugnate pro eo qui fortiter pro vobis vincebat. Non quia qui coeperit, sed qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit . Et proficiscimini de die in diem, sicut sancti Dei, qui ibant de virtute in virtutem. Plura scripsissem vobis, si superfluum non videretur eos admonere de virtutibus, quos rogare debeo ut intercedant pro peccatis meis. Sed charitas, quae neminem spernit, etiam sustinet. Quid plus? Iterum iterumque obsecro ut me fraterno amore accipiatis in communionem orationum vestrarum, quatenus Deus charitatis remunerator vos accipiat in aeternam gloriam regni sui. Valete et vivete felices in Domino Jesu, fratres charissimi.

Notes: (Matth.
X, 22)
EPISTOLA V. AD CUDRADUM PRESBYTERUM.  (Anno 793 vel seq.)   Cudradum presbyterum post sanctorum locorum vastationem hortatur ad constantiam.
Author: Alcuinus
Date:  [ Ms., ingemesco] [ Suppl. clementia vel simile 
] [ Ms., 
fraternas cohortes]

Venerando Patri Cudrado presbytero Alcuinus diaconus salutem.

Valde sanctorum locorum ingemisco vastationem; sed vestrae fidei laetificor constantia, Deique omnipotentis collaudans clementiam, qui tibi inter manus paganorum pepercit, ideo firma fide in quo cepisti proposito permaneas: confidens tu in misericordia Dei, ut te suae pietatis . . . conservet, ubicunque fraterno consilio te habitare velit Deus. Tamen sive in loco habitationis singularis, sive in fraterna cohorte , solitariam conversationem et secretas orationes, et jejuniorum propositum diligenter observa; quia non qui coeperit, sed qui perseveraverit, etc. . Meque, obsecro, in sanctis tuis orationibus habeto memorialiter, sicut Buitta mihi ex tuis verbis fideli relatione promisit: visitantesque te fratres consolatione sancti Spiritus diligenter admone, exhortans eos, ut in Dei confidant protectione, et intercessione sancti Cudberchti Patris nostri. Non in armorum strepitu, vel in ruitura lapidum congerie, sed in muro pietatis supernae spem sibi certae defensionis constituant; et praesentis tribulationis miseriam ad aeternae felicitatis beatitudinem transferant: toto se corde convertant ad Dominum, et si quid in moribus suis emendandum sit, non segniter corrigant, ut Deo illorum placeat conversio, sicut Ninivitarum ei placuit poenitentia, et pepercit civitati per lacrymas confitentium peccata sua. Clemens est Deus et misericors, et nullum derelinquit in se sperantem; nam et novissima Job fuerunt meliora prioribus; sic et vobis credo faciat, si ad ejus clementiam deprecandam unanimiter conversi fueritis.

Notes: (Matth. X, 22)
11  EPISTOLA VIII. AD BEORNUINUM PRESBYTERUM.  (Anno 793.)   Ab Offae regis et gentis Anglorum fidelitate se nunquam recessisse profitetur; monet ut et regibus, et episcopis, et principibus Dei voluntatem sequi suadeat, pacemque commendat.
Author: Alcuinus

Beornuino presbytero Alcuinus diaconus salutem.

Dulces tuae dilectionis accepi litteras, mellifluis sensibus delibutas, apologeticam tenentes rationem, quarum melius credebam veritati, quam falsiloquae aliorum narrationi. Nam fides amicitiae corde constare debet, non linguae versibilitate. Utinam dignus essem pacem praedicare, non discordiam seminare; et signum portare Christi, non arma diaboli. Nunquam tibi scripsissem, si noluissem pacem tecum habere, et pacem in Christo, quam coepimus, firmam permanere. Vere Offae regi et genti Anglorum nunquam infidelis fui. Sicut hos amicos quos mihi Deus donavit, fideliter, quantum valeo, servabo; sic et hos quos reliqui in patria. Pauci sunt dies mei, et hos ipsos cum dolore flagelli suffero. Ideo te obsecro ut in Domino, quos valeas, mihi intercessores acquiras. Multis miseriis turbatum est hoc saeculum, et non est refrigerium in eo, nisi in misericordia Dei, et fide amicorum. Nudi venimus, et nudi recedimus , nisi qui bonis animam vestiet operibus. Ut tibi, charissime frater, tempus vel locus occurrit, semper Dei suade voluntatem sequi omnibus personis: regi suaviter, episcopis honorifice, principibus fiducialiter, omnibus veraciter. Nostrum est seminare, Dei fructificare. Nec ulla tibi alicujus dissensionis inter nos remaneat suspicio. Nec simus ex illorum numero de quibus dictum est: Non veni pacem mittere, sed gladium . Sed ex illorum simus numero, ad quos dictum est: Pacem meam do vobis, pacem meam relinquo vobis . Ut pax Christi, quae exsuperat omnem sensum , custodiat corda nostra in charitate Christi et dilectione fraternitatis. Paucis scripsi litterulis, quia sapienti pauca sufficiunt. Sed te plurima Dei dona glorificent in aeternum, dilectissime frater.

Notes: (Job II, 21) (Matth. X, 34) (Joan.
XIV, 27) (Philip. IV, 7)
EPISTOLA XII. AD AEDILREDUM REGEM.  (Anno incerto.)   Hortatur ad regias virtutes.
Author: Alcuinus
Date:  [ Cod. Sal. Edilrado] [ Cod. Sal., servierit] [ Ms., gratia] [ Ms., exemplum] [Noli, noli rapere aliena, ne et
propria perdas.] [regnum] [ Cod. Sal., dignabitur]

Domino dilectissimo Aedilredo regi Alcuinus diaconus salutem.

Propter familiaritatem dilectionis familiares tibi soli litteras scribere curavi. Et quia semper te amabo, semper te admonere non cessabo, ut Dei voluntati subditus, Dei protectione dignus efficiaris, et nobilitas regiae sublimitatis magna morum nobilitate honorificetur. Non est liber vel nobilis qui peccatis serviet , dicente Domino: Omnis qui facit peccatum, servus est peccati . Non decet te in solio sedentem regni rusticis vivere moribus. Ira tibi non dominetur, sed ratio . Misericordia te amabilem faciat, non crudelitas odibilem. Veritas audiatur ex ore tuo, non falsitas. Castitatis tibi conscius esto, non libidinis; continentiae, non luxuriae; sobrietatis, non ebrietatis. Noli notabilis esse in aliquo peccato, sed laudabilis in omni opere bono. Largus esto in dando, non avarus in rapiendo. Justitia omnes tuos exornet actus. Esto forma honestatis omnibus te videntibus. Deum time, qui dixit: In quo enim judicio judicabitis, judicabitur de vobis . Ama Deum Christum et ejus obedire mandatis, quatenus illius misericordia tibi tuisque filiis et amicis in benedictione conservet , quod te habere voluit, et gloriam futurae beatitudinis concedere dignetur . Deus omnipotens regni felicitate, morum dignitate, longaeva prosperitate te florere faciat, dilectissime fili.

Notes: (Joan. VIII,
34) (Matth. VII,
2)
EPISTOLA XIII. Fragmentum. AD AEDILREDUM REGEM.  (Anno 793.)   Memorat de afflictione ecclesiae et civitatis Lindisfarnensis.
Author: Alcuinus
Date:  [ Al., debellandum] [ Al., Northanimbrorum]

Ecce ecclesia sancti Cuthberti sacerdotum sanguine aspersa, omnibus spoliata ornamentis locus cunctis in Britannia venerabilior paganis gentibus datur ad depraedandum . Et ubi primum post discessum sancti Paulini ab Eboraco Christiana religio in nostra gente sumpsit exordium, ibi miseriae et calamitatis coepit initium. Quid significat pluvia sanguinis quam in quadragesimali tempore in Eboraca civitate, quae est caput totius regni, in ecclesia beati Petri principis apostolorum vidimus, de borealibus domus, sereno aere, de summo tecti minaciter cadere? Nonne potest putari a borealibus partibus venire super terram sanguinem?


Notes: (Dei)
EPISTOLA XIX. AD THEOPHILUM.  (Anno 794.)   Laudat illius scripta apostolicae fidei, et ab eodem instrui cupit.
Author: Alcuinus
Date:  [ Al., 
emanare] [ Al., laboribus]

Optimo Theophilo bis binae evangelicae veritatis discipulo, et sanctarum quadrigae virtutum, fidelium quadriga amicorum plena charitatis nave trans Alpinas aquas dirigit salutem.

Accepimus dignitatis vestrae chartam, vere, ut agnovimus, charitatis floribus depictam, ac mellifluo spiritalis jucunditatis sapore refertam. Unde et nos discipuli sanctitatis vestrae in abundantia roriflui nectaris, quod ex ejus gremio pleniter hausimus, refecti, satiati, valde laetati sumus: agnoscentes coelestem charitatis thesaurum vestro sufficienter recondi pectore, et affluenter inde per lata terrarum spatia, flumina salutiferae doctrinae emittere , et arida justitiae fonte sitientium corda irrigare: non septigeno Niliaci fluminis gurgite, sed septiformi sancti Spiritus inundantia viventis aquae fluenta in vitam salientia sempiternam . Unde et lucidissima apostolicae fidei pocula nobis propinare larga pietate studuisti, quae cum omni charitatis aviditate accepimus, et cum magna gratiarum actione potavimus. Nec unius parvissimi et variis motibus vibrantis in sole spurcitiam atomi offendimus in eis, sed crystallina puritate micantia: ita ut superni solis radiis nostri cordis lychnos mirabiliter illuminaverit. 27 Haec consideravimus diligentius, et desideravimus ardentius; legimus saepius et elegimus semper, et laetificati laudavimus Deum, qui solita pietate tale lumen nostris concessit temporibus . Quapropter intentius precamur, luceat lux tibi a Deo datae sapientiae ex corde charitatis tuae per os veritatis tuae, ut omnis auditor aedificetur, et solus omnium dator bonorum glorificetur in te et per te. Saepius ad nos currat charta exhortationis tuae, nec eam Alpinum frigus vel viarum asperitas vel exundatio fluminum ullatenus impediat. Charitas omnia superat, de qua dulcisonus decantavit Psalmista: Aquae multae non potuerunt exstinguere charitatem, nec flumina obruent illam . Illa ex abundantia cordis dictando scribat, ut nos ex diligentia legendi aedificemur. In calce vero chartulae hujus obsecramus, quod in capite optamus, quatenus nostrae navigium vitae sanctitatis vestrae orationibus gubernare digneris.

Notes: (Joan. IV, 14) (Cant. VIII, 7)
EPISTOLA XX. AD USUALDUM.  (Anno 794.)   Monachos hortatur ad virtutes; illorum petitiones apud regem se juvisse dicit; illorum se orationibus commendat.
Author: Alcuinus
Date:  [ Al., Engilrammum] [ Al., pedibus]

Domini Dei Salvatoris mundi sanctissimae congregationi et pio Patri Usualdo humilis levita Albinus salutem.

Laudabilem vestrae beatitudinis conversationem et condignam vestro nomini vitam laudamus, et Dominum in vobis, qui tales sui sancti nominis dignatus est habere confessores. Nec enim frustra speciali vocabulo, Monachi sancti Salvatoris vocamini, nisi quia estis meritis quod nomine dicimini. Imo et tam nobilis rex nobiles debet habere ministros, moribus egregios, in pace concordes, in corpore castos, in animo sobrios, omni bonitate eximios, clarissimis assuetos triumphis; non fuga vitam defendere, sed in acie firmiter stare, viriliter pugnare, fortiter vincere, quatenus cum gloriosa victoriae palma aeterni regis civitatem intrare mereamini. Hoc considerantes, fratres, adhortamini vosmetipsos per singulos dies, donec cognominetur Christus in vobis. Et ad finem firmum coeptum iter beatae conversationis peragite, ut unusquisque cum Apostolo dicere dignus efficiatur: Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servavi: de reliquo reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus in illa die, justus judex . Vestrae petitionis et voluntatis ad dominum regem, quantum valui, fui adjutor, secundum quod mihi fraternitatis vestrae missus suggessit; mihique adjutricem Liutgardam piissimam in Deo feminam adduxi. Sed obsecramus, ut sanctissimis orationibus vestris nostrum pro vobis laborem remunerare dignemini. Nam olim per Angilramnum archiepiscopum et sanctae capellae primicerium meipsum vestrae commendavi sanctitati. Sed modo quasi singulorum genibus provolutus obsecro, ut me in hujus vitae salo fluctuantem pietatis precibus ad portum perpetuae quietis, divina donante gratia, transportare dignemini: ut et ego animae meae salutem fraternae intercessionis juvamine habere merear, et vos aeternae retributionis mercedem a Deo pro charitatis officio digne accipere mereamini. Omnipotens Deus exaudiat pietatis vestrae preces, et multis prodesse concedat, vobisque perpetuae praemia gloriae donare dignetur, charissimi et desiderantissimi fratres.

Notes: (II Tim. IV, 7, 8)
EPISTOLA XXI. AD QUOSDAM.  (Circa annum 794.)   Apud Eboracenses Alcuinus suam excusat absentiam, eosdem hortatur ad concordiam cum Eanbaldo patre suo.
Author: Alcuinus

Sanctissimis in Christo atque dilectissimis fratribus et filiis in Christo salutem.

Vestris in Domino profectibus valde congaudeo, desiderans vos praesenti florere felicitate et perpetua futura beatitudine. Ideoque saepius de concordia pacis, et de consilio salutis admonere non desisto, licet parvo ingenio, non tamen parva charitate. Nec mihi tam cito veniendi occurrit facultas, quam vestra flagitabat sanctitas, propter quasdam Ecclesiae necessitates. Jam totus vobiscum sum in desiderio prosperitatis vestrae, etsi corpore absens, non tamen dilectione. Hoc maxime obsecro ut concordes sitis cum piissimo Patre nostro, et timorem Domini ante oculos habeatis, et quod ei placitum speratis, concorditer loquimini, viriliter perficiatis, firmiter retineatis. Nec aliquis vestrae unanimitatis viscera disrumpere valeat. Constanter state in Dei timore, dum ille misericorditer vestrum praevidit honorem, qui nunquam dimittit sperantes in se. Si qua in moribus humanae conversationis inter vos corrigenda sunt, citius cum omni instantia corrigite, ut Spiritus Domini sanctus vobiscum manere dignetur. Et si Deus, qui dixit: Ubi sunt duo vel tres congregati in nomine meo, ibi sum in medio ; si ille, inquam, in vobis est, quis contra vos? Et si amor illius in corde vestro ardet, quis vobis nocere poterit? Habetis sanctos Dei in omni bono opere adjutores, si sanctorum vestigia sequi tota virtute studeatis. Mementote, quales habuimus Patres, qui nos genuerunt in Domino. Illorum aemulamini vitam, ut cum illis aeternae beatitudinis participes esse mereamini; meique memores in sanctis orationibus vestris sitis, vestramque unanimitatem in omni opere bono omnipotens Deus proficere concedat, dilectissimi fratres.

Notes: (Matth. XVIII, 20)
EPISTOLA XXV. AD DULCISSIMUM FILIUM HOMERUM (ANGELBERTUM).  (Anno 796.)   Commendat sui memoriam ad patrocinia sanctorum, et, ut res ecclesiasticae pulchritudinis sibi afferat, monet.
Author: Alcuinus

Dulcissimo filio vir fluctivagus salutem.

Te abeunte tentavi saepius ad portum stabilitatis venire; sed rector rerum et dispensator animarum necdum concessit posse quod olim fecit velle. Adhuc ex radice cordis nascentes cogitationum ramusculos ventus tentationum flagellat, ut consolationis flores et refectionis fructus nutriri nequiverint. Tota nocte laborantes nihil cepimus , quia necdum in littore Jesus stetit, praecipiens in dexteram navigii rete mitti. Patrocinia sanctorum non obliviscere. Res ecclesiasticae pulchritudinis oculis occurrentes noli negligere ut acquiras. Nostra rusticitas avara est de talibus: vestra nobilitas larga est de omnibus. Memor esto poetici praesagii: Si nihil attuleris, ibis, Homere, foras. Hoc de te tuoque itinere prophetatum esse, quis dubitat? Si Christum Sibylla, ejusque labores praedixit venturum, cur non Naso Homerum ejusque itinera praececinit? Paululum propter refectionem animi rhetorica lusi lepiditate. 32 Sed ut iterum ad seriem rugosa fronte revertar, te vero unanimem deposcens amicum, te custodem animi obsecrans, ut consilium salutis animarum nostrarum, cum suffragiis sanctorum apostolorum a Deo depreceris. Nam nos ambos, ut recognosco, quaedam necessitatis catena constringit, et libero cursu voluntatis castra intrare non permittit: nec est, qui compedes rumpere valeat, nisi qui inferni ferrea claustra contrivit, qui est via et veritas et vita . Via pergentibus per illum, veritas venientibus ad illum, vita manentibus in illo. Quid habeo plus scribere, quia omnia necessaria nosti? Juxta opportunitatem portantis semper dirige mihi litteras, ut sciam de prosperitate tua et itinere tuo, quando vel quo venias miserante Deo. Prospera cuncta, precor, faciat tibi Christus, Homere! Qui te conservet semper, ubique vale!

Notes: (Luc. V) (Joan. XIV, 6)
EPISTOLA XXVI. AD ANGELBERTUM PRIMICERIUM PALATII PIPPINI REGIS.  Ad sacra apostolorum limina peregrinantem commendat Angilberti favoribus, et sacras sibi reliquias mitti postulat.
Author: Alcuinus

Fideli amico et venerabili Angilberto primicerio, humilis levina Albinus salutem.

Memor condictae inter nos amicitiae has litteras vobis dirigere praesumpsi, deprecans ut benigne harum portitorem litterarum suscipere dignemini, et peregrinationis illius viis dominum Pippinum regem subvenire deprecamini. Regum vero merces in miserorum juvamine, et maxime peregrinorum, sacra sancti Petri principis apostolorum limina petentium, magna apud divinam constat esse clementiam. Insuper, charissime frater, devotissime deflagito, ut dona dulcissima, et mihi multum necessaria, id est, sanctorum reliquias mihi vel aliquas transmittere cures. Hilarem enim datorem diligit Deus ; qui te abundare faciat in omni bono, et inter sanctorum gloriam constituat, quorum mihi reliquias tua benevolentia dirigat. Floreas, fili, virtutum coronis, sapientiae decore, et sancta dilectione ad Deum, et bona fide ad homines in aeternum.

Notes: (II Cor. IX, 7)
EPISTOLA XXVIII. AD HOMERUM FILIUM.
Author: Alcuinus

Dilectissimo filio Homero Albinus matricularius salutem.

Per Dei gratiam aliquanto melius habemus; tamen febrium castigatio quotidianis diebus nos non relinquit. Beatus qui in hoc saeculo labores recipit, et in futuro requiem habebit. Sed et de admonitione vestrarum dulcissima litterarum gratias vestrae prudentiae agimus. Multum desideramus et benigne suscepimus exhortationes vestrae dilectionis, quia perfecta charitas, quod sibi optimum intelligit, hoc et aliis suadere non desistit: et haec est plena et perfecta dilectio, ut non solum sibi quisque prospera cupiat, sed et fratrum salutis memor, vel verbis praesens, vel litteris absens admonere eos non cesset. Antonio itaque filio meo, fratri vestro, has litteras alias, deprecor ut quam cautissime, clausa chartula sicut est, deprecor ut dirigas; quia si discincta veniat in praesentiam illius, vilescat apud eum. Tamen placet mihi ut eo dirigente iterum videas illam; sed fides servetur, ut ei primo dirigatur cui soli mittetur. Si habeas Jordanis Historiam, dirige mihi propter quarumdam notitiam rerum. Vos, filii charissimi, in omni charitate et sanctitate Deo servire studete, recordantes omnia bona, quae vobis fecit in hoc saeculo: maxime tamen propter spem futurae gloriae et aeternae beatitudinis requiem. Innumerabilia sunt enim in nos peccatores dona misericordiae suae; quapropter diligamus eum eo modo, quo ipsa Veritas ait: Si quis diligit me sermones meos servat; et Pater meus diligit eum, et ad eum veniemus, et mansionem apud eum faciemus . Quid est felicius, quam Patrem et Filium cum sancto Spiritu habitatorem habere, et ejus visitatione ab omni adversitate defendi, cujus visione omnes sancti gaudebunt in saeculo sempiterno? Divina te gratia custodiat ubique, dilectissime fili!

Notes: (Joan XIV, 23)
EPISTOLA XXIX. AD PAULINUM PATRIARCHAM.  (Anno 796.)   Semet constanti memoriae, bajulum vero litterarum ejus patrocinio commendat.
Author: Alcuinus
Date:  [ Forte, nostra petitione]

Venerando viro Paulino Aquileiensi patriarchae Albinus salutem.

Acceptis sapientiae vestrae apicibus et charitatis muneribus per hunc hujus praesentis chartulae gerulum, valde gavisus, cognoscens prosperitatem vestram et memoriam nostri, quam semper paterna pietate ut habeas in orationibus sacris, supplex obsecro, memor semper benignae devotionis quam Job habuit in filios suos. Salus filii merces est patris: et laus genitoris filius sapiens. Praesens vero harum portitor litterarum vestro auxilio et patrocinio nostrae sit commendatus petitioni . Ipse vivo officio linguae nostras vel suas vobis ostendet necessitates. Majorem nostrae salutationis seriem Angilbertus filius communis noster Romam iturus volente Deo vobis diriget. Sed nulla chartula sufficit charitatis effari dulcedinem, quam pleno ore anima mea de tuo hauserat pectore. Testis est veritatis ille Spiritus per quem charitas diffusa est in cordibus nostris . Vivendo felix, felix, Pater optime, vive. Atque memor nati semper ubique vale.

Notes: (Rom. V, 5)
EPISTOLA XXX. AD PAULINUM. (Anno 796?)  Desiderium suum cum Paulino colloquendi significat. Tres indiculos ad eum mittit; et doni a Liutgarde missi facit memoriam.
Author: Alcuinus

Domino Patri Paulino Albinus salutem.

Ex eo sciri potest quanta mihi esset aviditas loquendi tecum, si facultatem confabulationis iniqua terrarum longinquitas non prohiberet; dum in unius dexteram portitoris, propter causas supervenientes, tres simul posui indiculos. Unum sollicitudinis meae, alterum munusculi mei, tertium pro filiae meae Liutgardis feminae religiosae ac Deo devotae causa. Nam 36 illa sanctitati tuae duas direxit armillas auri obryzi, pensantes 24 denarios minus de nova moneta regis, quam libram plenam, ut orares pro ea cum sacerdotibus tuis: quatenus divina clementia dies suos disposuisset in salutem animae suae, et sanctae suae exaltationem Ecclesiae. Ego de tua indubius fide suasi ut faceret. Tu vero, Pater sancte, mei et illius memor ubique in Christi charitate valeto.