medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XI (  olim  XII). AD SAPAUDUM ARELATENSEM.  Vices illi suas in Gallia delegat, palliique usum impertitur.
Author: Pelagius I

Dilectissimo fratri Sapaudo Pelagius.

Majorum nostrorum, operante Dei misericordia, cupientes inhaerere vestigiis, et eorum actus divino juvamine in omnibus imitari, charitati tuae per universam Galliam sanctae sedis apostolicae, cui divina gratia praesidemus, vices injungimus. Hoc enim antiquitatis memoria docet, hoc etiam Romana testantur scrinia a sanctis Patribus et decessoribus nostris tuis decessoribus esse concessum: ut illius stabilis petrae sempiterna soliditas, supra quam Dominus Salvator noster propriam fundavit Ecclesiam a solis ortu usque ad occasum, primatus sui apicem successorum suorum auctoritate, tam per se quam per vicarios suos, firmiter obtineret. Nos autem, sicut dicit beatus Apostolus, non in immensum gloriamur, sed secundum mensuram regulae qua mensus est nobis Deus mensuram pertingendi usque ad vos. Nec enim quasi non pertingentes superexcedimus nos. Sic ergo participata sollicitudine sanctam Dei universalem Ecclesiam nostri per Dei gratiam rexere majores. Ilinc est quod et nos fraternitati tuae hujusmodi curas injungimus, ut sedis nostrae vicarius institutus, ad instar nostrum in Galliarum partibus primi sacerdotis locum obtineas, et quidquid ad gubernationem vel dispensationem ecclesiastici status gerendum est, servatis Patrum regulis et sedis apostolicae constitutis, divini judicii consideratione dispenses; talemque te in custodiendis canonibus sancta conversatione demonstres, qualem tanti loci decet esse vicarium: memor sententiae beati Pauli apostoli, qua Timotheum discipulum sollicite magister informat dicens: Testor coram Deo et Christo Jesu, et electis angelis ejus, ut haec custodias sine praejudicio, nil faciens in aliam partem declinando . Ut erogetur, charissime frater, auctoritas pontificis, et pastoris mansuetudo, per nos tibi locum vicarii, sicut et decessoribus tuis, noveris gratiae largitate concessum. Quia licet apud Deum non sit acceptio personarum, tuam tamen charitatem etiam carnali generatione constat esse praeclaram. Et ideo convenit ut quanto in te Dominus multiplicia bona largitus est, tanto in sacerdotalibus actibus probitatem morum exhibeas clariorem. Scriptum est enim: Cui commendaverunt multum, plus petent ab eo . Usum quoque pallii tibi alacriter affectioseque concedimus, pariter etiam pallium dirigentes, ut in tanti loci fastigio constitutus, praeclaro quoque habitu decoreris scituris omnibus ecclesiastici gradus hominibus, nullam haberi licentiam, sine formata tuae charitatis, ex quacunque Galliarum parte longiores petere regiones; ne prohibita praesumentes ipsi se proprio videantur privare officio. Haec igitur per Flavianum diaconum et Nestorium subdiaconum Ecclesiae tuae, per quos epistolas tuas accepimus, scribenda esse curavimus. In quorum etiam conversatione laudabile tuae charitatis agnovimus institutum Deus te incolumem custodiat, frater charissime. Data III nonas Februarii, anno 16 post consulatum Basilii viri clarissimi.

Notes: (I Tim. XV) (Luc. XII)
EPISTOLA XII (  olim  XIII). AD CHILDEBERTUM REGEM.  Significat se vices suas et pallii usum Sapaudo concessisse, quem regi commendat.
Author: Pelagius I

Domino filio merito gloriosissimo atque praecellentissimo Childeberto regi Pelagius.

Excellentiae vestrae litteras, post illas quas legati vestri detulerunt, etiam per eos quos frater et coepiscopus noster Sapaudus ad nos direxit, reverenter accepimus, et salutis vestrae, quae nobis semper optanda est, cognoscentes indicia, gratias divinae pietati retulimus, exorantes clementiam ejus ut vos largiflua pietate sua servet incolumes. Litteras autem nostras praefato consacerdoti nostro Sapaudo secundum petitionem vestram direximus, usum pallii pariter concedentes: quia in scrinio ecclesiastico hujuscemodi exempla reperimus, quibus ostenditur Arelatensibus episcopis a sanctae recordationis decessoribus nostris haec fuisse collata. Propterea salutantes cultu regalibus infulis debito, postulamus ut ita cum atque Ecclesiam ejus gratia excellentiae vestrae tueatur ac foveat, ne quem per vices nostras augeri propitiante Deo postulastis, in aliqua parte cuiquam Gallicanorum sacerdotum, vel cujuslibet ordinis ecclesiastici personae, quod non oportet, contemptibilis habeatur; et in eo auctoritati sanctae sedis apostolicae, et genio vestro, qui pro eo suffragatores acceditis, quod absit, videatur in aliquo derogari. Perincolumem excellentiam vestram Deus noster custodiat, domine fili gloriosissime atque praecellentissime.
EPISTOLA XIII (  olim  XIV). AD CHILDEBERTUM REGEM.  De Sapaudo Arelatensi, qui contra sedis suae privilegium alterius episcopi judicium subire jussus fuerat.
Author: Pelagius I

Domino filio gloriosissimo atque praecellentissimo Childeberto rego Pelagius.

Cum celsitudini vestrae multa dona misericordia divina contulerit, pro amore tamen quem Ecclesiae ejus sinceriter exhibetis , fecit vos multis regnantibus clariores: quoniam inter alias regni vestri curas pro tranquillitate sanctae Ecclesiae praecipuam sollicitudinem vos certum est exhibere. Quae cum ita sint, miramur quia quantum nobis praesentium portitorum suggestio patefecit, passi estis subripi vobis Sapaudum fratrem et coepiscopum nostrum, Arelatensis civitatis antistitem, cujus Ecclesia in regionibus Gallicanis primatus privilegio et sedis apostolicae vicibus decoratur, ad petitionem episcopi ab ipso ordinati, in judicium sequentis civitatis episcopi, quod nulla ecclesiastica lege vel ratione conceditur, judicandum juberetis occurrere; ut ipso de conculcato loci sui praejudicio conquerente, illum qui usurpavit necesse sit de illicita praesumptione culpari . Pro quibus, Christianitatis vestrae confidentia freti, paterno studio postulamus ut si quid tale factum est, congrua satisfactione celeriter amputetur, nec ullum sui exemplum in perturbatione Ecclesiarum quas vobis Deus credidit, relinquere concedatur. Et hujusmodi causis sollicitam vos in reliquo decet exhibere cautelam, ne quid contra ecclesiasticas regulas petentibus concedatis: quia, quod bene cognitum est religiosae menti vestrae, non aliter Deo nostro recte potest regalis devotio famulari, nisi providentia ejus ecclesiasticorum ordinum servetur integritas. Incolumitatem excellentiae vestrae Deus noster custodiat, domine fili gloriosissime atque praecellentissime.

Notes: (Nicol. II, epist. 8, ad Mic.

imper. Graecorum) (Hincmarus,

ep. 6, c. 15)
EPISTOLA XIV (  olim  XV). AD SAPAUDUM ARELATENSEM.  De epistola sua, quam de fide catholica ad regem ante scripsit. Commendat Romanos qui hostium metu eo confugerunt; iterumque de vestibus in urbem mittendis.
Author: Pelagius I

Dilectissimo fratri Sapaudo Pelagius.

Tanta nobis est circa personam tuae fraternitatis affectio, ut nullas occasiones transire silentio patiamur. Denique veniente illuc Petro urbis negotiatore, praesentia curavimus ad fraternitatem tuam scripta dirigere, desiderantes ut de incolumitate quoque vicissim datis opportunitatibus agnoscamus. Atque ideo salutantes fraterno charitatis amore, indicamus propitiante Domino circa nos omnia prospere geri. Et hortamur ut, si epistola quam per diaconum atque subdiaconum fraternitatis tuae ad excellentissimum filium nostrum Childebertum regem direximus, in qua de institutis beatissimorum Patrum nostrorum fidem catholicam nostro per Dei gratiam sermone deprompsimus, tam ipsi gloriosissimo regi quam charitati tuae vel aliis fratribus coepiscopis nostris placuit, rescripta tuae charitatis celerius agnoscamus. Praeterea commendamus specialiter dilectioni tuae Romanos qui hostilitatis metu confugerunt, ut solatium fraternitatis tuae, et continentiam qualem peregrinatio eorum poscit inveniant; quos etiam filio nostro magnificentissimo viro patricio Placido, genitori tuo, ex nostra persona volumus commendari ut in sua continentia recognoscant quantum apud charitatem tuam eis commendatio nostra profuerit. Sed et illud ad commemorationem tuae fraternitatis adducimus, ut sicut jampridem scripsimus, vestes quae pauperibus erogentur, id est cucullas, et tunicas, atque saga, de eo quod pro pensionibus ecclesiasticarum possessionum nobis domnus filius noster Placidus directurus erat, comparari faciatis, et ad portum Romanum, Deo propitiante, dirige; quatenus sollicitudinem nostram ex parte aliqua relevetis: quia tanta egestas et nuditas in civitate ista est, ut sine dolore et angustia cordis nostri homines quos honesto loco natos idoneos noveramus, non possimus aspicere. Deus te incolumem custodiat, frater charissime. Data idibus Aprilis, anno 16 post consulatum Basilii viri clarissimi.
EPISTOLA XV (  olim  XVI). AD CHILDEBERTUM REGEM.  Mittit confessionem fidei suae, monetque ut caveat ne qua in Galliis per haereticos excitari discidia sinat.
Author: Pelagius I

Domino filio gloriosissimo atque praecellentissimo Childeberto regi Pelagius episcopus.

Humani generis Salvator ac Dominus discipulos suos docens, ait: Non est voluntas Patris vestri, qui in coelis est, ut unus saltem pereat de pusillis : de quibus nec scandalizari quemquam sine magni asserit comparatione supplicii. Cum igitur etiam de pusillis ista forma praecepti sit, quanto nobis studio ac labore satagendum est ut pro auferendo suspicionis scandalo obsequium confessionis nostrae regibus ministremus; quibus nos etiam subditos esse sanctae Scripturae praecipiunt? Veniens et enim Rufinus vir magnificus, legatus excellentiae vestrae, confidenter a nobis, ut decuit, postulavit, quatenus vobis aut beatae recordationis papae Leonis tomum a nobis per omnia conservari significare debuissemus, aut propriis verbis nostrae confessionem fidei destinare. Et primam quidem petitionis ejus partem, quia facilior fuit, mox ut dixit, implevimus; meque in omnibus praedicti praesulis tomum pro catholicae fidei assertione conscriptum, Deo propitio, custodire, manus nostrae ad vos professione signavimus. Ut autem nullius deinceps, quod absit, suspicionis resideret occasio, etiam illam aliam partem quam memoratus vir illustris Rufinus admonuit, facere mutavi; scilicet propriis verbis confessionem fidei quam tenemus, exponens. Definitiones quoque de eadem catholica fide quae in quatuor sanctis conciliis statulae sunt, sed et memorati pontificis, quas universalis semper tenuit ac tenet Ecclesia, nos cum Dei auxilio tenere atque defendere, praesenti ad excellentiam vestram colloquio intimandum necessario judicavi.

Notes: (Matth. XVIII)
I.  Philippi regis epistola ad Bernardum, Majoris Monasterii abbatem.--Ut perditissimos Farensis parthenonis mores reformet, hortatur.   (MABILL.  Annal. Bened.,  V, 311.)
Author: Philippus I Franciae

PHILIPPUS. Dei gratia Francorum rex, BERNARDO, venerabili Majoris Monasterii abbati, omnique congregationi sibi commissae, salutem.

Quamvis sanctitatem vestram in multis me exasperasse cognoverim, tamen volo vobis manifestum esse, ecclesiam vestiam super omnes alias monastici ordinis ecclesias dilexisse, et propter humilitatem et patientiam vestram amodo diligendam disposuisse. Verum quia multis et magnis praepeditus negotiis, peccatis meis, fateor, exigentibus, vestrae sanctitati satisfacere neglexi, nunc obnixe deprecor, ut me, licet immeritum, deinceps in orationibus vestris suscipiatis, quatenus per eas in praesenti et in futuro merear adjuvari. Confido enim quod magnam apud Deum habent fiduciam. Nunc igitur sequendo vestigia praedecessorum nostrorum, monasterium sanctae Mariae semper virginis sanctaeque Farae, in quo ex infirmitate et incuria inhabitantium omnis religio et monasticus ordo penitus est annullatus, et prostibulum factum esse condolemus, pro salute animae meae per praesentem chartam in cellam vobis jure perpetuo possidendum tradimus, concedimus, et auctoritate regia confirmamus: quatenus per sanctitatis vestrae prudentiam, et orationum vestrarum instantiam ordo monasticus ibidem reformetur; et Ecclesia Dei, quae hactenus, proh dolor! adulterinis foedata est complexibus, et tanto tempore a servitio Dei privata est, cum ecclesiae vestrae filiis de valle lacrymarum ascendere, et canticum graduum se cantare congratuletur. Confortamini itaque in Domino nihil haesitantes, scientesque auxilium meum vobis in nullo defuturum. Valete.

Notes: (quod
miserabilius est)
II.  Philippi regis epistola ad eumdem.--Illi monasterium S. Maglorii Parisiensis committit in meliorem statum restituendum.   (MABILL.  ubi supra,  p. 316.)
Author: Philippus I Franciae

Notum sit omnibus habere nos capellam dominicam, in honore beati Bartholomaei apostoli et beati Maglorii confessoris constructam, sitam in Parisiorum civitate juxta aulam regiam, quae hactenus a propriis abbatibus non tam gubernata quam desolata videbatur, maxime tempore Haimonis abbatis, per cujus incuriam in tantum annihilata erat primo monastici ordinis religione, dein vero exteriorum depopulatione, ut pauci fratres, qui adhuc ibi remanserant, de rebus ecclesiae, prout monachos decet, sustentari non valerent, et jam pene ad saecularitatem redacti, unusquisque de proprio suo, prout poterat, cum magna necessitate et ordinis transgressione sibi procurabat. De hac ergo desolatione cum supra dicto abbate Haimone rationem ponentes, cum se excusare non posset, et per negligentiam suam omnia haec accidisse cognosceret, assensione ejusdem et supplicatione fratrum loci ipsius habitatorum, admonitione quoque optimatum nostrorum, et suggestione quorumdam religiosorum virorum, hoc consilium salubre reperimus, ut ecclesiam ipsam in manus ordinate et monastice viventium, abbatis, videlicet Bernardi et monachorum Sancti Martini Majoris Monasterii, ad restaurandum traderemus. quod et fecimus pro redemptione animae nostrae, etc.

Actum est hoc Parisius publice in aula regia, coram subscriptis testibus, anno ab Inc. Domini 1093, indict. I, epacta XXVI, X Kal. Martii, regnante Philippo rege, anno ordinationis suae XXXVI.

Notes: (His litteris apposita sunt signa ipsius Philippi
regis, Ursionis Silvanectensis episcopi, Hugonis fratris
Philippi regis, Widonis dapiferi regis, Adelelmi
constabularii regis, Simonis de Nielfo, Goisl ini
regis camberlarii, Gauterii camberlarii regis, Willelmi
camberlarii reginae, et Harduini camberlarii
reginae, et aliorum. Ex monachis huic sanctioni
praesentes fuerunt Hilgodus, qui fuit Suessionum
episcopus et Andreas frater ejus, Rotbertus Parisiensis
prior supra dicti coenobii, et Rotbertus de Castella,
qui fuit dapifer supra scripti regis Philippi. Hubertus

cancellarius scripsit et subscripsit. )
IV.  Monasterii S. Michaelis Orticariensis protectionem suscipit, possessionesque confirmat.   (Pisis, Jan. 11) [MITTARELLI,  Annal. Camaldul.,  IV. App. p. 174.]
Author: Clemens III

CLEMENS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis HUGONI abbati S. Michaelis de Orticaria, ejusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis in perpetuum.

Religiosis desideriis dignum est nos facilem praebere consensum, ut fidelis devotio effectum celerem sortiatur, et ut tanto liberius sacrae religionis observantiae et aliis operibus bonis insistat, quanto apostolica sede se senserit in pio proposito benignius confoveri. Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et praefatum monasterium S. Michaelis de Orticaria, in quo divino estis obsequio mancipati, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, imprimis siquidem statuentes, ut ordo monasticus, qui secundum Deum et beati Benedicti Regulam atque institutionem fratrum Pulsanensium in eodem monasterio nascitur institutus, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur. Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium in praesentiarum juste et canonice possidet, etc. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Locum ipsum, in quo praefata ecclesia sita est, cum omnibus pertinentiis suis; ecclesiam S. Jacobi de Padio in Pisano episcopatu; ecclesiam S. Crucis de Corvo in Lunensi episcopatu, cum omnibus ad ipsam pertinentibus. Liceat quoque vobis clericos vel laicos e saeculo fugientes liberos et absolutos ad conversionem recipere, et eos absque contradictione aliqua retinere. Sepulturam praeterea ipsius monasterii liberam esse statuimus, etc. Decernimus ergo, etc.Ego Hiacynthus S. Mariae in Cosmedin diaconus Ego Clemens catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Laborans presb. card. S. Mariae trans Tiberim tit. Calisti. Ego Melior presb. card. SS. Joannis et Pauli tit. Pammachii. card. Ego Gratianus SS. Cosmae et Damiani diaconus cardinalis. Ego Octavianus Sanctorum Sergii et Bacchi diac. card. Ego Petrus Sancti Nicolai in Carcere Tulliano diac. card. Ego Radulphus S. Georgii ad Velum Aureum diac. card. Datum Pisis, per manum Moysis Lateranensis canonici, vicem agentis cancellarii, III Idus Januarii, indictione IV, Incarnationis Dominicae anno 1189, pontificatus vero domini Clementis papae III anno primo.
VI.  Petente Mauricio episcopo Parisiensi, abbatias Herivallis, Hermeriarum, Montis Estivi et de Gif confirmat.   (Pisis, Jan. 15.) [  Cartulaire de N.-D. de Paris,  I, 33.)
Author: Clemens III

CLEMENS MAURICIO Parisiensi episcopo.

Justis petentium desideriis dignum est nos facile praebere consensum, et vota quae a rationis tramite non discordant effectu prosequente complere. Eapropter, venerabilis in Christo frater, tuis postulationibus annuentes, abbatias Herivallis, Hermeriarum, Montis Estivi, de Gif, quas de novo diceris construxisse, sicut canonice et sine controversia possides, auctoritate tibi apostolica confirmamus, et praesentis scripti patronicio communimus, statuentes ut nulli omnino hominum liceat, etc. Datum Pisis, XVIII Kal. Febr., indictione VI.
IX.  Ad Willelmum regem Scotorum.--Ejusdem argumenti.   (Pisis, Jan. 16.) [  Ibid.,  col. 545.]
Author: Clemens III

CLEMENS episcopus, servus servorum Dei, WILLELMO illustri Scotorum regi, salutem et apostolicam benedictionem.

Oculos divinae majestatis offendere non modicum aestimamus, si praelatorum excessus, quibus indulgere salva conscientia non possumus, per injuriam sine coercitione debita relinquimus. Unde cum bonae memoriae Urbanus papa, praedecessor noster, Hugoni, etc, ut in epistola superiori, usque ad stricti. Licet enim ad honorem et profectus tuos, quantum cum Deo possumus, firmum habemus propositum intendendi, et in facto praedicti Hugonis curia Romana, non absque detractione multorum, hactenus regiae serenitati detulerit; quia tamen clamor ipsius ad nos indubitata fide pervenit, nequivimus errata sua ulterius sub dissimulatione clausis oculis praeterire: propter quod nihil in hac parte credimus actum, de quo debeat animus regius quacunque ratione moveri. Rogamus autem devotionem tuam prece et affectione qua possumus, et monemus in Domino, quatenus memoratum Joannem episcopum, quem nos et fratres nostri pro sui honestate sincero corde diligimus, pro reverentia apostolicae sedis et nostra in visceribus charitatis commendatum habeas et acceptum, remissa, si qua fuerit, conceptae indignationis offensa, ipsum in omnibus regia clementia et benignitate pertractes. Credimus equidem quod de industria et probitate ipsius tibi et regno tuo, auctore Domino, multum accedere poterit incrementi, et nobis usque quam gratum existet, si optatum apud regias aures preces nostrae sortiantur effectum. Datum Pisae. decimo septimo Kal. Februarii, ind, VI.
X.  Ad Henricum regem Angliae.--De eodem.   (Pisis, Jan. 16.) [  Ibid.  ]
Author: Clemens III

CLEMENS episcopus, servus servorum Dei, HENRICO illustri Anglorum regi, salutem et apostolicam benedictionem.

Cum ab apostolica sede preces suscepit regalis excellentia, auctoritas, et potestas, quas Ecclesiis in suo statu servandis, et multorum saluti expedit effectui mancipare, diligenter eas debet regia sublimitas exaudire, et tanto fortius et ferventius intendere, ut effectum consequantur optatum, quanto certius fuerit, quod earum devota susceptio et diligens exsecutio regalem gloriam respicit pariter et salutem. Hinc est quod serenitati regiae pro venerabili fratre nostro Joanne episcopo Sancti Andreae litteras apostolicas et preces duximus cum fiducia destinandas, altitudinem regalis eminentiae quanta possumus affectione rogantes, monentes, atque in remissionem peccatorum omnium injungentes, quatenus pro reverentia beati Petri et et nostra, et persecutionis ejus obtentu, quam certum est ipsum jam longo tempore pertulisse, charissimum in Christo Willelmum filium nostrum illustrem regem Scotorum moneas attentius, et inducas, et, si necesse fuerit, districtione regali, qua ei praeemines, et concessa tuae regiae celsitudini potestate compellas, ut totius indignationis suae rancorem, quam erga episcopum concepit quorumdam malitia susurronum, regiam dignitatem et salubria opera pietatis attendens, ei qualibet occasione remota condonet, et dioecesim Sancti Andreae, quam de communi fratrum consilio et assensu summus pontifex sibi perpetuo confirmavit, de caetero ipsum quiete permittat et absque calumnia possidere. Cum et ipse paratus existat regiae majestatis, prout fuerit consentaneum rationi, existere in omnibus obediens et fidelis. Datum Pisae, XVII Kal. Februarii. indictione sexta.
XI.  Ad clerum episcopatus Sancti Andreae.--Pro Joanne episcopo Sancti Andreae.   (Pisis, Jan. 16.) [MANSI,  Concil.,  XXII, col. 546.]
Author: Clemens III

CLEMENS episcopus, servus servorum Dei, universo clero episcopatus Sancti Andreae, salutem et apostolicam benedictionem.

Licet in rebus dubiis valeant aliqui suam astutiam seu malitiam ostentare, cum tamen scrupulus fuerit, et articulus dubietatis amotus, et manifestis indiciis apparuerunt vestigia veritatis, penitus sunt devia relinquenda, et rectitudinis tramites inquirendi pariter et servandi ne, quod absit! aliter agentibus, et in sua pertinacia consistentibus, post flagella praesentia poenasque condignas, perpetuae mortis interius supplicio deleantur aeterno. Volentes ergo paterna sollicitudine vestrae saluti prospicere, et utilitatibus et quieti vestrae providere, universitati vestrae per apostolica scripta mandamus atque praecipimus, et in obedientiae virtute injungimus, quatenus infra quindecim dies post harum susceptionem venerabilem fratrem nostrum Joannem episcopum vestrum, in pontificali officio canonice subrogatum, sicut patrem proprium et pastorem suscipiatis humiliter et devote, ac ejus de caetero salubribus monitis et mandatis, omni simultate remota, debitam reverentiam, et obedientiam impendere minime postponatis: scientes quod postquam Hugo, qui vir olim episcopus dicebatur, per Romanam Ecclesiam a vestri episcopatus dignitate fuit amotus, vel post ejus decessum jam dicto Joanne episcopo vestro superstite, aliquem fortasse episcopum elegistis, electionem illam auctoritate apostolica vacuamus. Si vero, quod Deus avertat, in eumdem episcopum Joannem, inimico humani generis suadente, aliquam conspirationem facere praesumpsistis: tam vos, quam totum episcopatum, tamdiu volumus interdicti sententiae subjacere, donec agnoscentes excessum, ad mandatum ipsius Joannis episcopi redeatis. Dat. Pisae, decimo septimo Kalend. Februarii indict. VI.
XIII.  Mauricio episcopo Parisiensi concedit ut cum praebendas vacare contigerit, eas personis idoneis assignet.   (Pisis, Jan. 16.) [  Cartul. de N.-D. de Paris,  I, 33.]
Author: Clemens III

CLEMENS MAURICIO Parisiensi episcopo.

Licet ejus propositi simus, ut jura venerabilium fratrum et episcoporum nostrorum, praeter commune debitum quo tenemur omnibus, specialiter conservare velimus, quia tamen, petentium instantiam metuens, concessionem praebendarum ad te pertinentium tibi ex abundanti postulas confirmari, petitionem tuam in hac parte duximus admittendam! Ideoque apostolica auctoritate statuimus, ut, sicut praedecessoribus tuis et tibi licuit ab antiquo, sit etiam liberum in futurum, cum praebendas ipsas vacare contigerit, eas personis idoneis assignare, nullis obstantibus litteris, si quae in tui juris praejudicium a sede apostolica fuerunt hactenus impetratae, nec obstante investitura, si qua, earum occasione, ab alio facta dicatur. Datum Pisis XVII Kal. Februarii, indictione VI.