medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CXXIX. GUALONIS PARISIENSIS AD LAMBERTUM.
Author: Lambertus Atrebatensis

Domino et amico suo LAMBERTO Dei gratia Atrebatensium episcopo, GUALO Parisiensis presbyter, salutem.

Sicut in litteris vestris praemisistis, quod omnis Ecclesia in fide ac sacramentorum celebratione et ex orthodoxorum Patrum institutione horas canonicas frequentando sanctae Romanae, catholicae et apostolicae concordare debet Ecclesiae, juxta petitionem vestram, quantum de his Romae positus et vidi et audivi et ad memoriam reducere potui, praesentibus apicibus annotare curavi. Clerici Romani nullo tempore neque in adventu Domini seu in vigiliis vel in quadragesima ad primam, sextam, et nonam horam preces dicere consueverunt, sed post capitulum, responsorium, versum Kyrie eleyson, Christe eleyson, Kyrie eleyson, statim collectam sine Pater noster dicunt. Hoc etiam in omnibus festis faciunt. In matutinis vero et vespertinis horis tantum Pater noster cum capitulis Miserere mei Deus prostrati dicunt; sed Kyrie eleison ter repetito sequitur Benedicamus Domino. Denique papam eamdem quam canonici regulares in partibus istis tenent consuetudinem in cellula sua tenere sciatis, excepto quod in festis diebus in octavis ante collectam ter dicitur Kyrie eleyson, in nocte autem nativitatis Domini sine Domine, labia mea aperies, et sine Deus, in adjutorium meum intende, et sine invitatorio ab antiphona et psalmo incipientes, novem lectiones faciunt, quas vigiliam vocant. Finita autem nona lectione sine responsorio, sine laudibus collectam dicunt. Et sciatis quod nunquam Romani post nonam lectionem in festis diebus responsorium cantant, sed statim Te Deum laudamus incipiunt. Et in aliis diebus similiter post tertiam lectionem responsorium non dicunt; sed dicto versu sequitur Deus in adjutorium et caetera in matutinis laudibus dicenda. Arbitror hanc talem inolevisse consuetudinem quoniam soliti erant extremam lectionem populo semper exponere. Post vigiliam autem in nocte natalis Domini de qua supra diximus matutinas sicut nos faciunt, et primam missam sicut nos interserunt. A dominica qua cantatur Judica me Deus ad introitum non dicunt Gloria Patri, sicut nec nos dicimus. In coena vero Domini horas diurnas sine antiphona, sine responsorio ita terminant. Ille qui praeest in choro dicit: Christus factus pro nobis Patri obediens usque ad mortem. In sexta feria majore additur, mortem autem crucis. In Sabbato sancto adjungitur, propter quod et Deus exaltavit illum, et dedit illi nomen quod est super omne nomen. Haec breviter prout memoriae potuerunt occurrere respondimus. Caetera quae non erunt notitiae vestrae recognita, si quando Deus colloqui concesserit, quod optamus, secundum inquisitionem vestram pleniter elucidabimus.
EPISTOLA CXXX. ROBERTI NANNETENSIS AD LAMBERTUM.
Author: Lambertus Atrebatensis

Venerabili LAMBERTO Atrebatensium episcopo, ROBERTUS Nannetensis episcopus, aeternae vitae gaudia.

Audivimus quod quidam noster compatriota Thietboldus nomine gratia studii digressus sit in alienas partes, et in praesentiarum apud vos moram facit; cui quidam vestratum, ut ad nos perlatum est, stimulante invidia, falsitatis quidem crimen imponunt, alii dicentes illum monachum fuisse, alii in homicidium incidisse, alii vero tale quid propter quod adnotatur exsilio perpetrasse. Porro nos sub vero testimonio vestrae innotescimus excellentiae et testificamur ipsum non solum his supradictis haud irretitum criminibus, imo legitime natum, nobilibus ac laicalibus parentibus progenitum, nec ullo criminali involutum quo minus debeat ad cujuscunque dignitatis apicem promoveri. Ut autem obtrectantium et invidorum linguae in eum obmutescant, ipsum commendamus, et a quolibet catholico ordinari episcopo cum formata concedimus epistola; in qua ad totius remotionem ambiguitatis prima Graece scripta elementa Patris et Filii et Spiritus sancti Π, Υ, Α, primam quoque nominis apostoli Petri littera Π, primam nominis mei Ρ, secundam vestri Α, tertiam vero nominis ejus quem commendamus Θ, quartam civitatis nostrae intromisimus Ν, quintam vero indictionis quae nunc temporis habet numerum Ε breve; quae in unum collecta explent numerum DCCLIII. Addidimus etiam XCVIII numerum, qui secundum Graeca elementa ΑΜΗΝ designat.
EPISTOLA CXXXI. PASCHALIS II AD LAMBERTUM.
Author: Lambertus Atrebatensis

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri LAMBERTO Atrebatensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Abbatem Sancti Vedasti cum venisset ad nos, etc. Vide in Paschali, Patrologiae tom. CLXIII.
EPISTOLA CXXXII. EJUSDEM AD EUMDEM.
Author: Lambertus Atrebatensis

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri LAMBERTO Atrebatensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Querimonias clericorum vestrorum adversus monachos Sancti Vedasti, etc. Vide ibid.
EPISTOLA CXXXIX. LAMBERTI AD HENRICUM VEDASTENSEM, ALBERTUM HASNONIENSEM, FULCARDUM MARCIANENSEM.
Author: Lambertus Atrebatensis

LAMBERTUS Dei miseratione Atrebatensis episcopus, dilectis in Christo fratribus atque abbatibus HENRICO Vedastensi, ALBERTO Hasnoniensi, FULCARDO Marcianensi, per eam quae in Christo est obedientiam ad aeternam pervenire laetitiam.

Scire volumus dilectionem vestram nos et episcopum Tarvanensem litteras nuper ab apostolica sede suscepisse quae nobis injungunt ut canonicis sanctae Turnacensis Ecclesiae et monachis Sancti Martini Turnacensis monasterii diem et locum constitueremus ubi querimoniam quae diu inter eos agitatur diligenter auditam remota appellatione ad debitum finem per Dei gratiam perducere studeremus. Nos vero, licet inviti, pro gravis et diutinae infirmitatis nostrae timore, hujus negotii actionem apostolica auctoritate suscipientes, eadem auctoritate mandamus et fraternitati vestrae injungimus quatenus remota omni occasione XIII Kal. Augusti ante horam diei tertiam apud Capi castellum strenui militis domini Roberti Peronensis nobis et causis sanctae Romanae Ecclesiae in consilium et auxilium adesse non negligatis. Bene valete in Domino semper, et orate pro nobis.
EPISTOLA CXL. EJUSDEM AD SIGERUM TURNACENSEM ABBATEM.
Author: Lambertus Atrebatensis

LAMBERTUS, Dei miseratione Atrebatensis episcopus, dilecto in Christo fratri SIGERO Turnacensis monasterii abbati omnique congregationi sibi commissae, per justitiae semitas semper incedere et in omnibus actis suis Deo placere.

Scire volumus dilectionem vestram nos litteras ab apostolica sede nuper suscepisse quae nobis injungunt ut vobis et canonicis sanctae Turnacensis Ecclesiae diem et locum constituamus ubi querimoniam quae diu inter vos et praedictos canonicos agitatur diligenter auditam remota appellatione ad debitum finem deducere studeamus. Eadem ergo sedis apostolicae auctoritate qua, licet inviti, pro timore gravis et diutinae infirmitatis monemus, hoc facere cogimur, et praecipimus vobis quatenus XIII Kal. Augusti ante horam diei tertiam apud Capi castellum strenui militis domini Roberti Peronensis adesse non differatis. Bene valete, et orate pro nobis.
EPISTOLA CXLI. AD GOTHERUM DECANUM TURNACENSEM ET G. PRAEPOSITUM.
Author: Lambertus Atrebatensis

LAMBERTUS Dei miseratione Atrebatensis episcopus, dilectis in Christo fratribus domno GOTHERO Turnacensis Ecclesiae decano et G. praeposito, aeternam in Domino salutem.

Licet nuper pro timore nostrae gravis et diutinae infirmitatis querimoniae vestrae causam, quae inter vos et Sancti Martini Turnacensis monasterii monachos jam diu versatur, inviti susceperimus agendam, nunc tandem apostolicae sedis auctoritate constricti mandamus et praecipimus vobis quatenus XIII Kal. Augusti ante horam diei tertiam apud Capi castellum strenui militis domini Roberti Peronensis ad causae vestrae actionem vos praesentare procuretis. Bene valete, et orate pro nobis.
EPISTOLA CXLII. FRATRUM TURNACENSIS ECCLESIAE AD LAMBERTUM
Author: Lambertus Atrebatensis

Domino suo domno LAMBERTO, Dei providentia Atrebatensis Ecclesiae episcopo, venerabili GOTHERUS decanus cum caeteris fratribus Turnacensis Ecclesiae orationum suffragia et non, indebitae fidelitatis obsequia.

Ecclesia nostra non immemor quam pio, quam paterno affectu in causa quam adversus monachos Sancti Martini habuimus nobis subvenistis, paternitati vestrae dignas rependit gratias. Quia vero nos et nostra in posterum infestari pertimescimus, sanctitatem vestram sollicite exorantes petimus ut qualiter arbitrii vestri decretum litem inter nos et monachos terminavit scripto et sigilli vestri auctoritate nobis corroboretis. Valete.
EPISTOLA CXLIV. LAMBERTI AD PASCHALEM PAPAM.
Author: Lambertus Atrebatensis

Reverentissimo domino et Patri Patrum PASCHALI papae, LAMBERTUS, sanctae Atrebatensis Ecclesiae servus inutilis, debitam cum orationibus reverentiam.

Lator praesentium G. Turnacensis Ecclesiae praepositus in praeterita aestate ab apostolatu vestro detulit litteras mihi et venerabili Morinorum episcopo Joanni, in quibus mandastis nobis quatenus canonicis Turnacensibus et monachis Sancti Martini de suburbio eorum locum competentem constitueremus ubi utrorumque querimonia diligenter examinata, eam penitus decidere studeremus et remota appellatione debitum finem imponeremus, ut nullus per Dei gratiam querimoniae locus ulterius relinqueretur. Nos vero, licet gravi infirmitate fatigati et detenti, tamen cum Dei auxilio et venerabilis episcopi Morinensis et clericorum nostrorum consilio providimus locum habilem ad quod mandastis faciendum. Ibi ergo cum multum et diu fatigarent nos Turnacenses canonici et monachi et eorum prolocutores, tandem divina propitiante misericordia, vestrae quoque auctoritatis obedientia, condonatis sibi alterutrum et damnis rerum et rancoribus animorum, in osculo pacis et Christianae dilectionis in praesentia episcoporum Turnacensis et Cameracensis necnon et abbatum et religiosorum clericorum et laicorum praedictos canonicos et monachos abire in pace permisimus. Antequam autem conventus noster solveretur, rogati sumus a clericis Turnacensibus ut pactum et concordiam inter eos et monachos factam, ne in posterum alicujus maligni malitia vitiaretur aut corrumperetur, scripto nostro eam confirmaremus, quod et nos fecimus. Monachis autem nullum scriptum fecimus, quia ut faceremus rogati non fuimus. Suggerimus autem serenissimae et dilectissimae nobis sanctitatis vestrae justitiae ut causam hanc sic agatis quatenus ab omnipotenti Deo bonam justitiae mercedem suscipiatis et apud Turnacensem clerum et populum qui valde numerosus est, vestrae dignitati et religiosae speculationi damna laudis non acquiratis. Bene valete, sanctissime et dulcissime Pater in Domino Jesu Christo Salvatore nostro; et adjuvate sanctis orationibus vestris ut ineffabilis omnipotentis Dei misericordia me peccatorem a peccatis absolutum de carcere et tenebris hujus vitae et de lacu miseriae et de luto faecis educere dignetur.
I.  De Ervisio abbate S. Victoris, patrino Philippi regis.
Author: Ervisius S. Victoris

Anno Incarnationis Dominicae 1145, in octava Assumptionis B. Mariae Virginis, nocte dum matutina synaxis celebraretur, nobilissima proles Ludovici, regis quondam Franciae, processit ad ortum, videlicet Philippus filius ejus, cujus nativitatis gaudium deferens nuntius ad S. Germanum de Pratis veniens, hos felices rumores narravit eadem hora qua monachi incipiebant cantare propheticum canticum, Benedictus Deus Israel, quia visitavit et fecit redemptionem plebis suae, etc. Quod divino oraculo contigisse manifestis indiciis conjici potest. Fama vero tam desideratae prolis circumquaque percurrens, omnes Francigenas maximo gaudio replevit, quippe qui successorem masculini sexus de semine regis procedentem diu multumque desideraverant, qui post gloriosi patris decessum solium regiae majestatis obtineret: quorum desiderium attulit eis Dominus, nec sunt fraudati a desiderio suo. Itaque regia prole exorta, in crastino ortus sui, hoc est die Dominica, pater ejus rex Ludovicus filium suum baptismatis sacramento confirmari fecit. Ad quod exsequendum Mauricius, Parisiensis episcopus, mandato regis sacerdotalibus vestimentis se induit, et regiam sobolem in ecclesia S. Michaelis de Platea solemniter regeneravit. Hugo enim, abbas S. Germani Parisiensis, patrinus, puerum super fontem baptismatis in ulnis suis tenuit, Ervisius quoque abbas S. Victoris, et Odo quondam abbas S. Genovefae patrini exstiterunt. Constantia soror regis Ludovici, uxor Remundi, comitis S. Aegidii, et duae viduae Parisienses matrinae fuerunt.
II.  Epistola Ludovici regis ad Ervisium abbatem S. Victoris.--Petit justitiam ab hominibus de Amponvilla.
Author: Ervisius S. Victoris

Ludovicus, Dei gratia Francorum rex, amico suo Ervisio, illustri abbati Sancti Victoris, salutem.

Cognitum est nos habere jus nostrum in causa adversus homines Amponvillae, de quorum numero quinque nobis rectum fecerunt. Unde mandamus vobis, ut fortunam, sicut inventa fuerit, nos habere faciatis, et homines vestros, quia fuerunt nobis, ad justitiam habeatis a die Mercurii ad octo dies. Quod si non feceritis, ad villam ipsam nos convertemus. Si enim aliqui effregissent domum nostram, etsi non haberent pecuniam sublatam, totam tamen reddere tenerentur, et nos volumus quod homines nostri de effossa fortuna nobis satisfaciant.
III.  Pe. S. Chrysogoni, papae capellani, ad Ervisium abbatem S. Victoris.--Ejus ob amorem se pecuniam Roberto de Bristo accommodasse.
Author: Ervisius S. Victoris

Ervisio, Dei gratia venerabili abbati S. Victoris Parisiensis, Fr. PE. S. Chrysogoni, domini papae capellanus, salutem et intimae devotionis affectum.

Petitiones tuas et precum oblationes quas mihi pro amicorum levamine porrigere dignaris, tanto libentius effectui mancipare studeo, quanto arctius charitatis affectu tuae personae adhaereo. Quod in fratris Roberti de Bristo negotio et aliorum noscere vales. Cui tum pro amore tuo, tum debito fraternitatis et avunculi sui duas marcas argenti vel circa accommodavi, quas, me teste, pro negotio suae ecclesiae expendit. Rogo igitur dilectionem tuam, ut tuis hoc litteris praefato abbati notifices, ut super hoc facto sic se habeat, quatenus libentius, si opportunum fuerit, alicui de ordine nostro auxilium ex corde impendam. Ex hoc testes habeo dominum Albanensem et Rogerium clericum ejus, Hugonem capellanum domini papae, et Joannem servientem nostrum quem bene nosti.
IV.  Epistola G. Herefordiensis episcopi, ad Ervisium, Sancti Victoris abbatem.--Petit aliquem ex ejus grege, qui Ecclesiae Wigorniensi pastore viduatae praeficiatur.
Author: Ervisius S. Victoris

G. Dei gratia, Herefordiensis episcopus, dilectis sibi in Domino E. S, Victoris abbati curaeque suae commissis fratribus, salutem, gratiam et benedictionem.

Nos vobis ad praesens scribere vestraeque benignitati preces affectuose porrigere charitas de cordibus fratrum vestrorum imperiosa compellit. Plorans enim ploravit in nocte doloris sui jamdiu Wigorniensis Ecclesia, nec poterunt haerentes maxillis ejus lacrymae, nisi per vos reprimi leviter aut exsiccari. Optans itaque post amissi damna pastoris patrem sibi de more substitui, recurrit ad pascua unde pastorem primo suscepit, unde primo canonicae institutionis rudimenta, Domino sic disponente, sortita est. Unde cum supplici supplicamus, preces fraternitati vestrae cum rogante porrigimus, quatenus Ecclesiae quam plantavit dextra vestra, pastorem idoneum providentes, et qualem sibi noveritis expedire, de collegio vestro concedatis, ut ipsos jugis obedientiae, et nos, si quid possumus, gratiae et servitii debitores habeatis. Valere vos oportet in Domino, dilectissimi.
V.  Epistola Ervisii abbatis S. Victoris, ad O. cardinalem apostolicae sedis legatum.--Regem ei liberam concedere facultatem ad suos fratres cardinales revertendi.
Author: Ervisius S. Victoris

Reverendo Patri et domino O., Dei gratia, S. R. E. cardinali et apostolicae sedis legato, frater ER. ecclesiae S. Victoris Dei patientia dictus abbas, cum devota salutatione debitam reverentiam et obedientiam.

Feci quod dignatio vestra mihi injunxit, regem adii, devote ex parte vestra salutavi. Secretum ac satis familiare de vobis cum ipso colloquium habui, anxius curas et afflictiones cordis vestri et diligenter intimavi, et desiderium animi vestri et voluntatem redeundi, ac mandatis domini papae obediendi, si difficultas nimium periculosa non obstaret, exposui, ac demum de omni hoc perscrutando voluntatem ipsius consului. Ipse vero serenitatem vultus et animi exhibens, manifestavit de singulis, nec celavit a me voluntatem suam. Debeo igitur vobis domino meo responsionis meram veritatem renuntiare. Bono animo concedit, ut ad fratres vestros cardinales accedatis ubicunque fuerint, et cum eis consilium habeatis quam citius ad dominum papam redeundi. Salvum quoque conductum personae vestrae et rebus vestris pro vestro amore et curiae ratione et honore dabit per omnem terram suam, et per terram baronum suorum usque ad S. Aegidium, ibique praecipiet comiti et sorori suae, ut vos excipiant et habeant cum honore et omni securitate, donec inde transitum inveniatis. De mora autem faciendi in terra sua nullum assensum ullo modo praebere voluit; imo vero ne de hac re sibi ulterius loquerer interdixit. Nunc itaque pro conductu ad eum sicut vobis expedire cognoveritis secure mittatis. Dixit tamen mihi quosdam transitus esse, qui sunt potestatis regis Angliae. Per hoc vobis conductum non dabit, sed tantum per transitus qui sunt baronum suorum. Vale, et mihi puero vestro quae volueritis imperate.
VI.  Epistola Alexandri papae III ad abbatem S. Victoris.--Commendat ei Alexium diaconum apud Sanctum Victorem commorantem.
Author: Ervisius S. Victoris

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis abbati et universo capitulo ecclesiae S. Victoris, S. et A. B.

Cum universos, etc. Vide in Alexandro III ad an. 1181.
VII.  Epistola Laurentii abbatis Westinensis ad Ernestum [Ervisium] abbatem S. Victoris.--Commendat ei Joannem sui prioris cognatum qui scholas regere desiderabat.
Author: Ervisius S. Victoris

LAURENTIUS, abbas Westinensis, dilecto cognato suo E. abbati S. Victoris, salutem.

Innotescat vestrae dilectioni hunc praesentium latorem Joannem nostri prioris esse cognatum et nobis familiarem. Unde vestrae supplicamus charitati, quatenus illum in partibus vestris pro amore Dei et nostro consilii vestri et consolationis sustentetis adminiculo; et quia, Deo volente, scholas regere desiderat, quod ad perficiendum congruat propositum prece nostra castrum aliquod ei provideatis. Quidquid autem liberalitatis et beneficii conferet illi vestra benignitas, nobis procul dubio arbitrabibimur impensum. Valeat sanctitas vestra.
VIII.  Epistola E. ad Ervisium S. Victoris abbatem.--Significat mala quae sibi ab Ursino milite inferuntur.
Author: Ervisius S. Victoris

Patri suo venerabili E. S. Victoris abbati, E. filius ejus utriusque vitae beatitudinem.

Dicere, mi dilectissime, necessarium duxi mala quae nobis ab Ursino milite inferuntur, et quantocius mandare. Exspoliavit enim terram vestram omni supellectili sua, et terram vestram hominibus vestris colere interdixit, et insuper servientes quosdam conduxit, qui praedae nostrae nocte dieque insidiantur. Quapropter a nobis in praesentia vestra tertia feria octavae Pentecostes submonitus vix suscepit diem. Rogo igitur ut certum terminum adventus vestri ad nos per praesentium latorem significetis. Valete.
IX.  Epistola R. abbatis S. Evurtii ad Ervisium abbatem S. Victoris.--Excusat se quod non venerit ad eum, commendatque illi sui monasterii negotia.
Author: Ervisius S. Victoris

Venerabili Patri et amico praecordiali E. Dei gratia S. Victoris abbati, frater R. pauperum S. Evurtii Aurelianensis minister humilis, se totum, et si quid praeter id potest.

Ne vobis sit admirationi, dilecte Pater, quod ad vos venire moram fecerimus, si enim optatum accepissemus nuntium super negotio nostro de quo vestrae dilectioni scripsimus, unde adhuc non minima premimur angustia, alacres et festinantes occurreremus. Sed et absque ulla spe illius negotii, si nostra parvitate in aliquo egeris, non minus libenter et devote vestrae obsequimur paternitati. Sicut vobis scripsimus, etiam nunc imminente necessitatis articulo scribimus et obnoxius rogamus, quatenus totis pietatis visceribus huic nostrae necessitati compatiamini, et rem sicut vobis mandavimus effectui modis omnibus emancipare studeatis, quia debiti obligatione, quod auget quotidie usura, domus nostra gravata est. Per fratrem nostrum Bituricensem quod vobis super hoc placuerit remandate. De invaletudine vestra graviter contristamur: unde, sicut diximus, si in aliquo vobis necessarii sumus, festini occurremus. De praebenda decani S. Marcelli, quam habet Aurel., de qua vobis alias mentionem fecimus, rogamus ut, cum opportunitas occurrerit, pro nobis loquamini. Minimum enim ex ea ipse consequetur commodum. Vos autem Dei gratia magnum obtinetis gratiae locum et apud ipsum decanum, Valete.
X.  Epistola Ricardi abbatis Bristoliensis ad Ervisium abbatem S. Victoris.--Laudat monasterii S. Victoris sanctitatem, agitque gratias de impensis Rob. gratiis.
Author: Ervisius S. Victoris

Venerabili domino et Patri charissimo E., Dei gratia, abbati S. Victoris, frater RICARDUS, coenobii S. Augustini Bristoliensis sacerdos indignus, salutem et dilectionis integritatem.

Exsultat spiritus meus in Domino pro his quae gratanter cognoscimus, et frequenter audimus de sancta religione et sapientia vestra in domo Domini, ubi sic exterioris geritur cura sollicitudinis, ut virtus intus floreat religionis. Super haec autem vobis regratiari tenemur quantum possumus et quantum scimus, imo omnimode plusquam valemus, de his quae parvitati nostrae scribere dignata est excellentia vestra super statu praesenti et valetudine sanctae domus vestrae; nihilominus quoque et pro his quae erogastis beneficia fratri nostro Rob, verbo, opere atque consilio in omni officio et humanitate, quae et alia vobis reddere non possumus, vobis retribuat retributor omnium bonorum Deus. Nos autem et fratres nostri vestrae paternitatis servi devoti in tranquillitate et bono pacis sumus, proficere studentes in domo Domini juxta modicum virium nostrarum. Valete.
XI.  Epistola G. ad Ervisium abbatem fratrem suum.--Ejus se commendat precibus, mittitque ei munuscula.
Author: Ervisius S. Victoris

Reverenti domino suo et fratri amantissimo ERVISIO ecclesiae S. Victoris abbati, G. ejus soror, ibi esse ubi ad ipsum est.

Multum valet deprecatio justi assidua, quanto magis igitur illius praecellit oratio, qui peculiari sanctitatis praerogativa mundum cum suo flore sub pedibus conculcans, mente et operatione divinae voluntati assistit. Nos ergo, frater mi dilecte, quamvis non parva chaos disjungat intercapedo, tamen non solum carnis affinitate, verum etiam orationum in Christo devotione exopto convinculari. Hinc ergo sanctitati vestrae prosperitatis meae statum denuntians, me virumque meum sanos et hilares esse propalo. Munusculum quoque tam grate quam jucunde suscipiatis non minori exiguum; quam magnum amplectentes diligentia, per Petrum namque bajulum vobis transmitto albam pellem ursinam, dentemque rotallinum, et duos cultellos argento deauratos. De caetero deinde est quod multi ex nostratibus se ex viri mei parte dicentes, ad pietatis vestrae portum confugient. Cui autem tales magis similes dixerim, quam cani famelico, qui ubicunque praevalet cibum acquirit. Ergo itaque in veritate dico, quod nullum ad vos praeter Salomonem et Joannem transmiserim. Ut autem ambages eorum qui ad vos quasi ex mea parte transmissi veniunt detegantur, rogo quod aliquod a vobis mihi trans destinetur, quod hujus rei inter nos intersignum esse praevaleat. Item istud oro quod a vobis mihi gariophylum et canelus mittatur. Salutat vos Salomon pro universitate beneficii ex pietate vestra ei collati, debitor gratiarum devotus vobis existens. Vestrae quoque voluntati obnoxius pro magno quidem habiturus, si quid ei mandare velletis.