XVII. GREGORII PAPAE V PRIVILEGIUM PRO ECCLESIA MONTISMAJORIS.  (Anno 998.) [Apud Baluz.,  Miscell.  edit. Luc., tom. III, pag. 6.]
Author: Gregorius V
Date:  [sociis]

GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei.

Convenit apostolico moderamini pia religione pollentibus benivola compassione succurrere et poscentium animis alacri devotione impertiri assensum. Ex hoc enim lucri potissimum praemium a conditore omnium Deo promeremur, cum venerabilia loca ordinata ad meliorem fuerint sine dubio statum perducta. Igitur ob hoc universitati pateat credentium quoniam abbatiam in honore sanctae Dei genitricis semperque virginis Mariae dominae nostrae et sancti Petri in Monte Majoris constitutam per hujus nostrae auctoritatis privilegium integerrime corroboramus et confirmamus in perpetuo, cum omnibus videlicet ecclesiis, oraculis, curtibus, massariciis ad ipsam respicientibus quae ab aliquibus fidelissimis Christianis eidem sancto monasterio concessa sunt, vel quae etiam per aliqua munimina ad eundem pium locum pertinere videntur, eo scilicet ordine ut monachi ipsius coenobii simul cum abbate qui pro tempore fuerint, praetaxatas ecclesias, oracula, cortes, massaricios, servos, ancillas, aldiones et aldianas, sine alicujus majoris vel minoris personae contradictione habeant, teneant et possideant, atque in eorum usum ac sumptum prout melius praeviderint distribuant, nostra apostolica auctoritate concedente. In super etiam ex nostro dono nostra apostolica auctoritate in usu et salario praefati venerabilis monasterii in perpetuum concedimus et confirmamus, castrum videlicet in integrum quod vocatur Biduino cum territorio ibidem pertinente et cum omnibus adjacentiis, vel pertinentiis suis quae Ismido per donationis cartulam Domino Deo et sancto Petro sub jure nostrae sanctae Romanae Ecclesiae donavit, ea videlicet ratione ut post diem obitus sui et de tres filiis suis nominative, Bermundus scilicet, Faraldus, et Lotgerius, totum ipsum castrum nostrum in potestate de monachis ex supradicti monasterii devenirent, et quandiu vixerint ipsi supradicti tres filiis suis mediatem de supradicto castro teneant et possideant. Mortuo vero uno portionem illius ad monasterium revertat, et ita prosequentibus quando aliis obierint, similiter portionis illorum in sancto monasterio revertatur. Censu vero pro jure sancti Petri, sicut ipse Ismido constituit, infra quinque annos tres libras olibani monachi ad altare sancti Petri persolvant. Haec omnia supradicta loca cum omnibus eorum pertinentiis per hujus nostri privilegii auctoritatem monachis ipsius monasterii tenenda et possidenda concedimus in perpetuo, ita ut nullus dux, neque nullus episcopus, neque princeps, neque marchio, neque quaelibet magna parvaque persona de praefatis omnibus rebus quae inibi pertinere videntur audeant molestare vel inquietare, nec non sub divini judicii promulgatione, et confirmatione, et anathematis interdictione corroborantes decernimus ut nullus episcopus seu quilibet sacerdotum in eodem venerabili coenobio pro aliqua ordinatione sive consecratione presbyterorum vel diaconorum, missarumque celebratione, nisi ab abbate ejusdem loci invitatus fuerit, venire ad agendum praesumat; sed liceat monachis ipsius loci cujuscumque voluerint ordinationis gradum suscipere ubicumque voluerint. Abbates namque qui consecrandi erunt de ipsa congregatione cum consilio fratrum communiter eligantur, et ad eum consecrandum quemcumque voluerint episcopum advocent. Si quis autem temerario ausu, quod fieri non credimus, contra hujus nostrae apostolicae confirmationis seriem venire aut agere tentaverit, sciat se Domini nostri apostolorum principis Petri anathematis vinculo innodandum; et cum diabolo et ejus atrocis , pompis atque cum Juda traditore Domini et Salvatoris nostri Jesu Christi in aeternum ignem concremandum, simulque in voraginem tartareosque chaos demersum cum impiis deficiendum. Qui vero custos et observator hujus nostri privilegii exstiterit, benedictionis gratiam et vitam aeternam a Domino consequatur. Scriptum per manum Petri notarii et scriniarii sanctae Romanae Ecclesiae in mense Aprilis, et indictione undecima.