VI. HINCMARI LAUDUNENSIS SCHEDULA  Episcopis et per eos regi porrecta.     Hanc schedulam porrexit Hincmarus Laudunensis episcopus apud Pistas  III  Kal. Septembr., indict.  I,  episcopis de provincia Rhemorum, Hincmaro  ,  Odoni  ;  de provincia Rothomagensi, Weniloni ,  Archamberto  ,  Sigenando ;  de provincia Sennensi, Aeneae ,  Fulcrico ,  Abboni ;  de provincia Burdegalensi, Engenoldo ,  Helia .
Author: Hincmarus Laudunensis
Date:  [al., ne nomen quidem]

Non latere vos scio, domini patres, et fratres, ac Deo digni episcopi, res episcopii Laudunensis Ecclesiae mihi commissae, imo quidquid habebam in isto regno, exceptis principali ecclesia, et episcopii domo, et claustro primum esse imbannata: ita ut nihil mihi a quocunque de praedictis rebus et facultatibus quidquam praesidii ministretur, aut obsequii praebeatur. Quoniam sicut mihi sub brevi dierum tempore, et nullo episcopo meae provinciae conscio fuerat imperatum, saeculare judicium non adii, et exoniam, scilicet personam quae firmaret quod illic venire nequirem, non transmisi: et quod de capite meo, id est, de facto meo advocatum in judicio saeculari non dedi. Verumtamen missum meae excusationis ad dominum nostrum regem direxi. Et vos scitis sacris legibus esse decretum pro qualicunque civili vel criminali causa, quemcunque judicem non licere invitum episcopum ad judicium publicum provocare, perducere, vel exhibere . Et quisquis episcoporum vel reliquorum ecclesiasticorum clericorum, pro criminali vel civili causa, relicto ecclesiastico judicio, ad publica judicia perrexerit, et eis de criminali culpa purgari voluerit, etiamsi pro ipso fuerit prolata sententia, locum suum amittat: in civili vero perdat quod evicit, si locum suum obtinere maluerit. Sed si a clerico vel alio quocunque altercatio contra episcopum propter quamlibet causam fiat, apud metropolitanum, vel primatem provinciae secundum sacras regulas causam judicari debere. Et si quid judicatis episcopus contradixerit, ad beatissimum sedis Romanae pontificem causa referatur: et ille juxta canones et leges huic causae praebeat finem.

Postquam vero una cum metropolitano meo ad hunc locum veni, ubi Deo placitum conventum vestrum adivi, consilium, et consensum apud vos, et per vestram reverentiam apud domini nostri regis clementiam quaesiturus, quid me oporteat facere, et quomodo valeam vivere, rebus et obsequiis ecclesiasticis inconsulto episcopali judicio spoliatus: non ab ignotis vel incertis personis ex parte domini nostri regis mihi est nuntiatum, ut me erga eum recognoscam, et ei humiliter satisfaciam. Audivi etiam, quia homines, quorum causa adversum me dominationis suae animus est commotus, huc venerint, ut adversum me debeant queri. Unde quoniam judicio regulari meipsum constringo, et sententia sine scripto dicta, juxta definitiones inviolabiles nec nomen sententiae habere meretur , humili supplicatione scripto respondeo: Sim canonice revestitus, de quibus contra sacros canones, et decreta pontificum sanctae sedis Romanae, contraque leges, quibus una cum sacris regulis sancta moderatur Ecclesia, sum spoliatus. In quibus mihi ostenderit illum me irrationabiliter offendisse, voluntarie recognoscam, et ei, sicut domino et seniori ac regi meo facere debeo, humiliter satisfaciam. Et deinde sicut regulae jubent meis legitime usus, et uti praecipiunt canones in provincia mea regulariter ad synodum evocatus, de quibuscunque ibidem fuero interpellatus, coram meis judicibus reddam canonice rationem, et canonicum sequar judicium. Alioquin, secundum sacros canones, et decreta sanctae sedis Romanae pontificum B. Petri apostoli memoria honoretur, et ut mihi nulla ab ullo violentia inferatur propria voce atque libello apostolicam sedem appello. Et hac professionem atque appellationem meam domno nostro regi Chistianissimo a primate provinciae meae, cui hanc porrigo, dari deposco: vobis una cum eo ipsius domni nostri clementiam postulantibus, ut propter Dei amorem, atque sanctae Mariae, et sanctorum apostolorum, omniumque simul sanctorum venerationem, mihi leges ecclesiasticas servet, qui regia pietate cunctis legem servare, et misericordiam exhibere monetur.

Notes: (Cod. Afr.,
can. 15) (GREG.,
l. II, ep. 54, indict. 6)