medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
DLXXXII.  Ad P[etrum] Bituricensem archiepiscopum.--Stephanum de Catiaco, Rainaldum de Monte Falconis eorumque socios excommunicatos significat.   (Anno 1143, Jan. 10.) [RAYNAL,  Hist. de Berry,  II, p. 529, ex chart. monast. S. Satyri, p. 164.]
Author: Innocentius II
Date:  [ETRO]

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri P Bituricensi archiepiscopo, et dilectis filiis archidiaconis, archipresbyteris per Bituriam constitutis, beato Petro et nobis obedientibus, salutem et apostolicam benedictionem.

Pessima et depopulatrix incendiorum malitia auctoritate Dei et beatorum apostolorum Petri et Pauli in generalibus ecclesiis prohibita est. Quae quantum populo Dei damnosa sit, quantumque detrimentum animabus et corporibus inferat, nullus ignorat. Pro tanto, itaque malo a populo Dei exstirpando, statutum est ut si quis pro malo studio, sive pro odio, sive pro vindicta ignem apposuerit, vel apponi fecerit, aut appositoribus consilium et auxilium scienter tribuerit, excommunicetur, et si mortuus fuerit incendiarius, Christiana careat sepultura, nec absolvatur nisi prius damno cui intulerit secundum facultatem merito juret se ulterius non appositurum, poenitentia ei detur ut Hierosolymis aut in Hispania in servitio Dei per annum permaneat. Ideoque universitati vestrae notum fieri volumus quod in Stephanum de Cratiaco, Rainaldum de Monte Falconis et alios coadjutores eorum qui incendio ecclesiae et burgi S. Satyri ausu sacrilego interfuerunt, excommunicationis sententiam promulgavimus. Verum per praesentia vobis scripta mandamus et mandando praecipimus quatenus eamdem sententiam per parochias vestras publice annuntietis, et donec supradicto modo satisfaciant, firmiter observetis, et observari a subditis pariter faciatis. Datum Laterani, IV Idus Januarii.
DLXXXIV.  Ad canonicos ecclesiae S. Frigdiani Lucensis.   (Anno 1143, Febr. 9.) [BALUZ.,  Miscell.,  IV, 592.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis canonicis S. Fridiani, salutem et apostolicam benedictionem.

Dilectioni vestrae notum fieri volumus quod dilectum filium nostrum J. quondam priorem vestrum ad nos venientem debita benignitate suscepimus, ipsumque tanquam propriis beati Petri manibus, juxta petitionem cleri et populi Aretinae Ecclesiae, eis in episcopum consecravimus. Et quoniam absque pastoris providentia regno gravia solent damna contingere, universitatem vestram monemus, et monendo praecipimus quatenus unanimes sitis, et non sint in vobis schismata, sed Spiritus sancti gratia invocata, idoneam, religiosam et discretam personam vobis in Patrem et priorem eligatis, per cujus prudentiam et sollicitudinem Ecclesia vestra, praestante Domino, gratum suscipiat incrementum. Nos enim vos et locum vestrum vera in Domino charitate dileximus et diligimus, et in quibus secundum Deum possumus, manutenere et juvare volumus. Data Laterani valdus Februarii.
DLXXXVIII.  Fundationem ecclesiae Secoviensis confirmat, petente Conrado archiepiscopo Salzburgiensi.   (Anno 1143, Mart. 12.) [PUSCH  (Sigism.)   Diplomat. sacra ducatus Styriae,  pars I, p. 144.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis WERNHERO Seccoviensi praeposito, ejusque fratribus regularem vitam professis, tam praesentibus quam futuris, in perpetuum.

Eapropter venerabilis fratris nostri Chunradi Salzburgensis archiepiscopi precibus inclinati, mutationem loci vestri, qui dicitur Feustrize, in locum qui dicitur Seccove, auctoritate apostolica confirmamus, locumque ipsum cum omnibus pertinentiis suis sub beati Petri et nostra protectione suscipimus et praesentis scripti patrocinio communimus. In primis siquidem statuentes ut ordo canonicus secundum B. Augustini regulam perpetuis ibi temporibus inviolabiliter conservetur. Praeterea quascunque possessiones et quaecunque bona inpraesentiarum juste possidetis, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo auxiliante, poteritis adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. Obeunte te nunc ejusdem ecclesiae praeposito vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi assensu, aut fratrum pars sanioris consilii, secundum Dei timorem et B. Augustini regulam, praeviderint eligendum. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatam ecclesiam temere perturbare aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet aliis vexationibus fatigare: sed omnia integre conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua ergo in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, nisi reatum suum congrua satisfactione correxerit; potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco jura sua servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Datum Laterani per manum, etc., quarto Idus Martii, anno Dominicae Incarnationis millesimo centesimo quadragesimo tertio, indictione sexta, pontificatus vero domni Innocentii secundi papae anno decimo quarto.
DLXXXIX.  Ad fratres ecclesiae S. Frigdiani Lucensis.   (Anno 1143, Mart. 13.) [BALUZ.,  Miscell.,  IV, 592.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Domino filiis P. priori S. Fridiani et ejus fratribus, salutem et apostolicam benedictionem.

Gaudemus, et omnipotenti Deo, qui unanimes habitare facit in domo, gratias agimus, quod sicut litteris et nuntio nobis significastis, communi voto et pari consensu personam sapientem et honestam vobis in priorem elegistis. Unde per praesentia scripta universitati vestrae mandamus, monemus et exhortamur in Domino, ut ipsum tanquam patrem affectione praecipua diligatis et honoretis, et tanquam animarum vestrarum custodi obedientiam et reverentiam devote et humiliter exhibeatis. Tu itaque, dilecte in Domino fili, P. prior commissum tibi regimen et curam ipsius Ecclesiae cum tanta discretione et sollicitudine administrare studeas, ut regularis vitae observantia ibidem ad honorem Dei et animarum salutem conservetur, et ipsa Ecclesia, tam temporaliter quam spiritualiter, sub tuo regimine praestante Domino augeatur. Nos enim personam tuam et Ecclesiam tibi a Deo commissam affectione paterna diligere et secundum Deum juvare et manutenere volumus. Data Lateran. III Idus Martii.
DXCI.  Privilegium pro monasterio S. Martini de Campis.   (Fragmentum.--Anno 1143, Mart. 23.) [  Bibliotheca Cluniacensis,  col. 603.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo filio THEOBALDO, priori monasterii Sancti Martini de Campis, ejusque successoribus, etc. . . . . Eapropter, dilecte in Domino fili Theobalde prior, tuis petitionibus annuentes, Beati Martini monasterium, cui auctore Domino, ex venerabilis fratris nostri Petri abbatis Cluniacensis institutione, praesides, praesentis decreti auctoritate munimus, etc

Datum Laterani per manum Gerardi S. R. E. presbyteri cardinalis ac bibliothecarii, X Kal. Apr., Incarn. Dominicae an. 1141, indict. VI, pontificatus vero domni Innocenti II papae an. XIV.
DXCII.  Privilegium pro abbatia Wingartensi.   (Anno 1143, April. 9.) [HESS,  Prodromus Monum. Guelf.,  p. 52.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GEBEHARDO abbati monasterii Wingartensis, ejusque fratribus tam praesentibus quam futuris regularem vitam professis, in perpetuum.

Religiosis desideriis dignum est facilem praebere consensum, ut fidelium devotio celerem sortiatur effectum. Proinde, dilecti in Domino filii, vestris postulationibus gratum impartientes assensum praefatum monasterium quod nimirum ab illustri viro bonae recordationis Guelfone ipsius loci fundatore beato Petro oblatum est, ad exemplar praedecessorum nostrorum Urbani videlicet et Paschalis beatae memoriae Romanorum pontificum in ejusdem apostolorum principis jus protectionemque suscipimus et apostolicae sedis patrocinio communimus; statuentes ut quaecunque bona, quascunque possessiones praefatum monasterium juste et canonice inpraesentiarum possidet, vel in futurum concessione pontificum liberalitate regum seu principum, oblatione fidelium, sive aliis rationabilibus modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat idem monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu aliis quibuslibet vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hujus nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, nisi reatum suum congrua satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco jura sua servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Laterani per manum Gerardi sanctae Romanae Ecclesiae presbyteri cardinalis ac bibliothecarii, V Idus Aprilis, Incarnationis Dominicae anno 1143, indictione VI, pontificatus vero domni Innocentii papae II anno XIV.
DXCIII.  Ad Conradum Salzburgensem archiepiscopum.--Ut Udalricum ejusque filiam cum praediis quibusdam a monachis Admontensibus restitui monasterio Benedictoburano jubeat.   (Anno 1143, April. 12.) [MEICHELBECK,  Chronicon Benedictoburanum,  p. 92.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, CONRADO Salzburgensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Scire fraternitatem tuam volumus quod fratres Burensis monasterii et litteris et nuntio conquesti sunt, quod quidam nobilis homo Oudalricus nomine se et unicam filiam cum praediis suis in eorum coenobio, te quoque ac venerabili fratre nostro Hildeboldo Gurcensi episcopo praesentibus, Deo vovit et obtulit. Postmodum autem eidem loco incumbente persecutione, praedictus Oudalricus assumpta filia persecutionem fugiens ad monasterium Ademunde in tuo episcopatu se transtulit, et filiam cum praediis, quod omnino non licuit, ibidem offerre praesumpsit. Quocirca per praesentia tibi scripta mandamus, et mandando praecipimus, quod si rem ita esse constitit ipsum Oudalricum et filiam cum praediis oblatis praefatis fratribus de Burin. cum integritate reddi facias. Quod autem in eodem monastegio Deo obtulerat, absque abbatis et totius congregationis permissione, ad aliud monasterium transferendi, vel offerendi nullam habuit facultatem. Data Laterani IV Idus Aprilis.
DXCVIII.  Ad P. priorem et fratres ecclesiae S. Frigdiani Lucensis.   (Anno 1143, Jun. 26.) [BALUZ.,  Miscell.  IV, 502.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis P. priori et fratribus S. Fridiani, salutem et apostolicam benedictionem.

Regularis vitae propositum in Ecclesia vestra jam diu per gratiam Dei viguit, et congregatio vestra sanctae conversationis exemplo plures ad bene vivendum informavit. Relicta tamen parvulorum vita, quae in Segor remanet, ad altiora montis cum Domino ascendistis, ubi ardua praecepta justitiae quasi ab ipsius ore percipitis, et operum exsecutione laudabiliter adimpletis. Monemus itaque dilectionem vestram non ut incipiatis, sed ut in tam sancto et pio proposito viriliter persistatis, et, juxta Apostolum, quae retro sunt obliviscentes, de die in diem in virtutibus crescendo ad ulteriora cum Domini adjutorio vos ipsos extendatis; nos autem personas et locum vestrum vera in Domino charitate diligimus, et in omnibus secundum Dominum juvare et manutenere volumus. Data Laterani VI Kal. Julii.
EPISTOLA I. SIMPLICII PAPAE AD ZENONEM [rectius HISPALENSEM] SPALENSEM EPISCOPUM.
Author: Simplicius papa

De commissa illi vice sedis in omnibus Hispaniarum Ecclesiis. Hispalensem episcopum virum optimum sedis apostolicae vicarium constituit.

Dilectissimo fratri Zenoni Simplicius. Plurimorum relatu comperimus dilectionem tuam fervore Spiritus sancti ita te Ecclesiae gubernatorem existere, ut naufragii detrimenta, Deo auctore, non sentiat. Talibus idcirco gloriantes indiciis, congruum duximus vicaria sedis nostrae te auctoritate fulciri, cujus vigore munitus, apostolicae institutionis decreta, vel sanctorum terminos Patrum, nullo modo transcendi permittas: quoniam digna honoris remuneratione cumulandus est per quem in his regionibus divinus crescere innotuit cultus. Deus te incolumem custodiat, frater carissime.
EPISTOLA II SIMPLICII PAPAE AD JOANNEM RAVENNATEM EPISCOPUM.
Author: Simplicius papa
Date:  [ speciale ] [ ab ] [ reditus ]

Reprehendit Joannem quod Gregorium adhibita vi episcopum ordinasset; cui ut Mutinensem Ecclesiam, nullam causam cum Joanne habiturus, gubernet, praecipit.

Simplicius episcopus Joanni episcopo Ravennati. Si quis esset intuitus ecclesiasticae disciplinae, vel si quid apud te sacerdotalis modestiae teneretur, nunquam plectibiles perpetrarentur excessus: a quibus si nullo te paternarum regularum poteras continere praecepto, saltem sanctae memoriae praedecessoris tui fueras revocandus exemplo. Qui cum minus deliquisset faciendo presbyterum invitum, senserat tamen dignum pro tali usurpatione judicium. Ubi ista didicisti, quae in fratrem et coepiscopum nostrum Gregorium non electione, sed invidia perpetrasti, quem inexcusabili violentia pertrahi ad te passus es, atque vexari, ut ei honorem tantum non per animi tranquillitatem, sed per amentiam irrogares? Neque enim talia potuissent fieri sanitate consilii. Nolumus exaggerare quod dignum est, ne cogamur judicare quod dignum. Nam privilegium meretur amittere qui permissa sibi abutitur potestate. Sed una nos ratio facit esse sententiae mollioris, quam maluimus te, fratre et coepiscopo nostro Projecto referente, cognoscere, non nostris litteris propter opprobrium publicare. Nam scandalum, cujus auctor cognosceris, ita moderatio nostra compescuit, ut frater et coepiscopus meus Gregorius nullam causam tecum habiturus, Mutinensem gubernet Ecclesiam, et contubernium spiritale , quod sortiri non oportebat invitum, non recuset amplecti. Cui si quid negotii forsitan emerserit, nostrum ex eo vel contra eum petatur examen. Necessitatibus etiam, quas compellitur sustinere, hac definitione consulemus, ut refuso praedio, quod ante annum sibi datum esse commemorat, atque ad Ecclesiam Ravennatem reverso, possessio in Bononiensi triginta solidorum reddituum liberorum sine dubitatione tradatur in diem scilicet vitae ejus, salvo proprietatis jure Ravennatis Ecclesiae, ad quam post praedicti obitum revertetur. Quod si non fuerit nostris paritum constitutis, quid post transgressionem maneat contumacem, ipse perpendis. Denuntiamus autem, quod si post hac quidquam tale praesumpseris, et aliquem seu episcopum seu presbyterum, seu diaconum, invitum facere forte credideris, ordinationes tibi Ravennatis Ecclesiae vel Aemiliensis noveris auferendas. Data tertio calendas Junii , Severino viro clarissimo consule.

Notes: (sicut dicendum est) (quem non

provectum constat esse, sed pulsum) (sicut petiit) (faciente te) (anno Domini 482)
EPISTOLA III SIMPLICII PAPAE AD FLORENTIUM, EQUITIUM ET SEVERUM EPISCOPOS.
Author: Simplicius papa
Date:  [Burch., Offiniensis ] [ una ] [ a Bonagro ]

Gaudentius Aufiniensis episcopus, ob illicitas ordinationes factas, munere sacerdotali et triplici parte redituum ecclesiae privatur.

Simplicius episcopus, Florentio, Equitio et Severo episcopis. Relatio nos vestrae dilectionis instruxit, et gestorum series plenius intimavit, Gaudentium Aufiniensis Ecclesiae sacerdotem, contra statuta canonum ac nostra praecepta, ordinationes illicitas perpetrasse, quarum illi totam penitus auferri praecipimus potestatem. Scripsimus enim ad Severum fratrem et coepiscopum nostrum, ut ipse in supradicta Ecclesia, consideratis Patrum regulis, hoc fungatur officio, quo ille abusus esse convictus est: ita ut hi qui illicite ab eodem sunt provecti, ab ecclesiasticis ministeriis sint remoti. Simul etiam de redditibus Ecclesiae vel oblatione fidelium, quid deceat nescienti, nihil licere permittat, sed sola ei ex his quarta portio remittatur. Duae ecclesiasticis fabricis, et erogationi peregrinorum et pauperum profuturae, ab Onagro presbytero sub periculo sui ordinis ministrentur; ultima inter se clericis pro singulorum meritis dividatur. At vero ministeria ecclesiae quae alienata comperimus, reparare praesumptor, praedicti fratris compellatur instantia, cui etiam hoc specialiter praecipimus imminere, ut tres illas portiones, quas per triennium dicitur sibi tantummodo vindicasse, restituat. Data decimo tertio calendarum Decembrium , post consulatum Leonis Augusti.

Notes: (si
necesse fuerit) (XIV) (anno Domini 475)
EPISTOLA VI. SIMPLICII PAPAE AD ACACIUM.
Author: Simplicius papa

Commendat Acacium quod Timotheo Aeluro nulla ecclesia Constantinopoli patuerit, hortaturque eumdem ut imperatorem moneat ne Chalcedonensis concilii statuta violari permittat.

Simplicius episcopus Acacio episcopo Constantinopolitano. Cum filii nostri illustris vir Latinus patricius et spectabilis Madusius pro legatione publica mitterentur, negligere non potuimus quod omni intentione curamus. Proxime namque cum presbyterorum et monachorum de Timotheo olim ab universali Ecclesia separato querela venisset, tam Christianissimo principi quam dilectioni tuae scripsimus, ut modis omnibus resistat ne quid haereticorum contra Chalcedonense concilium moliatur audacia, frater carissime; et dilectionis tuae laudando constantiam, multum nobis, imo ipsi Domino placere memoravimus, quod damnatum hominem non solum fidei, sed etiam parricidii causa, nullam Constantinopoli ecclesiam introire permiseris. Quod nunc iterum commonemus ut cum ad dilectionem tuam eadem scripta pervenerint, imo etiam donec veniant, apud Christianissimum principem etiam nostro nomine agere suppliciter atque insinuare non desinas, ut quae toties et bene statuta sunt, nulla obreptione violentur: quia regni ejus certum et singulare est firmamentum, vero atque aeterno regi congregatorum in causa fidei divino spiritu sacerdotum illaesum conservare concilium.
EPISTOLA IX. SIMPLICII PAPAE AD ACACIUM.
Author: Simplicius papa

Gratulatur Timotheum Alexandriae episcopum catholicum suae Ecclesiae fuisse restitutum.

Simplicius episcopus Acacio episcopo Constantinopolitano. Quam sit efficax supplicantium Domino perseverantia sacerdotum, et quam jucundo gratuletur affectu, studium quod defensioni fidei sinceris mentibus exhibetur, litteris tuae dilectionis agnoscitur, quando post tanta certamina, quibus Dei misericordia in causa propriae religionis famulos et ministros tuae constituens potestati, probatissimos sibi fecit esse victores, siquidem Alexandrina Ecclesia divino tandem judicio liberata, in consortium communium nos advocans gaudiorum, eum qui ab haeretico fugatus fuerat, ad ejus sedem rediisse testaris. Unde animis exsultantibus ad universalis Ecclesiae quietem, Christo Deo nostro pro salute primum fidelissimi principis supplicamus, cui pro devotione, qua cunctos antevenit sacerdotes, pietas haec divina concedit, quae nos liberos pro populis Christianis apud omnipotentiam coelestem praestat interpretes. Sicut ergo in reditu fratris et coepiscopi nostri Timothei gratulamur, ita eum commonente dilectione tua cupimus irreprehensibilem reperiri: quia meministi hoc, eum jamdudum fidelis praesulis non habuisse constantiam, quando ei, ut damnati Dioscori nomen inter altaria recitaretur, extortum est. Data tertio idus Martii , Illo viro clarissimo consule.

Notes: (anno Chr. 478)
EPISTOLA X. SIMPLICII PAPAE AD ZENONEM IMPERATOREM.
Author: Simplicius papa
Date:  [ condere ]

Gratias agit Timotheum Alexandrinae Ecclesiae restitutum, eumque rogat ut Petrum ejusdem Ecclesiae perturbatorem expelli jubeat.

Simplicius episcopus Zenoni Augusto. Per Petrum virum spectabilem comitem Placidiae nobilissimae feminae olim divinorum exsultatione munerum, triumphalis in Domino regni vestri gloria dilatatur, cum universalis Ecclesiae gaudio mediocritatis meae litteras obtulisse meminerim; nec inter universos catholicae fidei sacerdotes opera Domini nostri vel solus potui tacere, vel primus: quia secundum beatum Paulum apostolum , Ecclesiarum omnium curam sustinens, mihi summam gaudii de reddita pro clementia vestra earum quiete specialiter vindicavi, quod vos Divinitatis auxilio, dejectis religionis et regni hostibus, meruerimus habere victores, et in uno eodemque proventu, Christo in nobis ubique vincente, et cultus verae fidei, et status est reparatus imperii: quod utrumque ideo fuerat turbatum, ut alterutrius adversariis dissipatis, praeconia fierent majora vincentis; unde tam praeclarae fructum virtutis adeptus cum laetitia universalis Ecclesiae nunc quoque sine cessatione facio; tacere non possum gratias sine dubio perennes quod antiquae veraeque fidei in fratre et coepiscopo meo Timotheo Alexandrinam Ecclesiam reddidistis, cujus ad me nuper litterae commeantes, expulsa profanitate Eutychetis atque Dioscori damnatorum, ad regendos orthodoxos beati Petri et evangelistae Marci sedem se recepisse commemoravit; incitans nos volentes, ut haec ipsa pietatis vestris sensibus referremus. Ut ergo tranquillitas vestri perpetua et fixa sit regni, quietem quam cunctis in memorata Ecclesia praestitistis, pervigili protectione custodite: et quod juvante vos Domino pro innocentium fecistis salute animarum, religiosiore studio et diligentia attentiore protegite: quia non minoris est gloriae quod condideris servare quam concedere ; et omnibus est probatum, tantum vobis divini favoris impensum, quantum Christianae religioni a vestra pietate est sedulitatis exhibitum. Et quamvis in omni parte regni sui profutura divina cultui providentia vestra non desisteret curis publicis tranquillitatem Ecclesiae praeferre, precor tamen ut quod per nos serio postulat, imo quod ipsi specialius supplicamus, Petrum Alexandrinae Ecclesiae pervasorem, et ob hoc jure damnatum, quia moliri quaedam latens in Alexandrina civitate contra haec quae a vobis sunt statuta, memoratur, ad exteriora transferri piissima praeceptione jubeatis, ne aliquos modicae fidei inficiat, et ad perversitatis suae instrumenta traducat. Longe sint ab innocentibus perniciosa contagia, ut per vos intra Domini gregis ovile sit sinceritas, quam sola tenere potest imperialis auctoritas.

Notes: (II Cor. XII) (diabolo se ad tempus interserente) (quod ante compertum est) (sicut ad
nos scriptum est) (quod facere perhibetur)