medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
CV.  S. Leo Albuvino, abbati S. Mariae Nienburgensis et ejus successoribus « pro petitione Richerii, Casinensis Montis abbatis, »   (Cf. Leonis Chron. monast. Casin. p. 686)  concedit ut in procurandis sacris utantur dalmaticis et sandalis.  (Pro an. 1048 legendum esse an. 1054 docent an. pont. VI et indict. VII.) 
            [Beckmann,  Historie des Furstenthums Anhalt,  teste Jaffe,  Regest. Pont. Rom.  p. 379.--Incip.:  Si pastores ovium.  ] CV  bis. S. Leo IX de clericorum castimonia scribit contra epistolam Nicetae abbatis monasterii Studii.  Fragmenta.[Mansi,  Concil.  XIX, 696.]
Author: Leo IX
Date:  [ f. solitum]

Clementis lib. I, Petri apostoli Itinerarium et Canones apostolorum numerant Patres inter apocrypha, exceptis cap. 50, quos decrevit orthodoxis adjungi.

Apud nos nec ad subdiaconatus gradum quisquam admittitur, nisi perpetuam continentiam, etiam a propria conjuge, profiteatur; nec post gradum cuiquam ducere uxorem conceditur. Leo IX in epistola qua supra. Seriatim et aperte prosequitur quod S. R. E. etiam in gradibus clericorum agit; clericos enim, ostiarios, lectores, exorcistas, acolythos si extra vomitum et habitum monachi inveniantur, et continentiam profiteri nolunt, uxorem ducere virginem cum benedictione sacerdotali permittit; non autem viduam repudiatam; qui propter hoc deinceps nec ad subdiaconatum promoveri poterit, nec laicus non virginem sortitus uxorem, aut bigamus ad clericatum. Quod si quis ex praefatis ordinibus desiderat ad subdiaconatum ascendere, non potest sine consensu uxoris suae, ut de carnali fiat deinceps conjugium spirituale, cogente eos nemine. Nec permittitur postea uxor injungi eodem marito suo carnaliter, nec cuiquam nubere permittitur in vita, aut post mortem illius. Idem ibidem. Omnino confitemur non licere episcopo, presbytero, diacono, subdiacono propriam uxorem causa religionis abjicere a cura sua, scilicet ut ei victum et vestitum largiatur, sed non ut cum illa ex more carnaliter jaceat. Sic SS. apostolos legimus egisse, B. Paulo apostolo dicente: Nunquid non habemus potestatem sororem mulierem circumducendi sicut F. D. et Cephas? Vide, insipiens, quod non dixit: Nunquid non habemus potestatem sororem mulierem amplexandi, sed circumducendi, scilicet ut mercede praedicationis sustentaretur ab eis, nec tamen deinceps foret inter eos ulterius carnale conjugium.
CVIII.  S. Leonis IX epistola ad Leodegarium sanctae Viennensis Ecclesiae episcopum.   (Intra ann. 1048-54.) [Bosco,  Bibliotheca Floriacensis,  p. 68.]
Author: Leo IX

LEO episcopus sanctae Romanae Ecclesiae, venerabili confratri LEODEGARIO Viennensi archiepiscopo, et per te Ecclesiae tuae in perpetuum.

Privilegia Ecclesiae tuae, quae papa Silvester primus, et ejus successores, nostri videlicet praedecessores concesserunt, et nos statuimus. Praedia et bona et munitiones quae Romanorum imperatores et Francorum atque Burgundiae reges, Ecclesiae tuae dederunt, auctoritate Dei et sancti Petri et nostra, firma esse praecipimus. Similiterque Galliarum per VII provincias episcopis praecipimus, ut sicut praedecessoribus tuis auctoritate sanctae Romanae Ecclesiae, ipsi aut praedecessores eorum paruerunt, obediant quoque et tibi. Quoniam oportet jussu beati Petri per Clementem ut una quaeque gens recognoscat, per suos episcopos, quis inter eos sit primus. Data per manus Petri, sacri Lateranensis palatii cancellarii V Idus Maii.
CIX.  S. Leonis IX diploma quo Joanni abb. S. Justinae Patav. usum pontificalium ornamentorum indulget.  (Anno 1048-54)[Apud R. P. Bern. Pezium,  Thes. Anecd.  VI, 244.]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servorum Dei servus, JOANNI venerabili abbati monasterii Sanctae Justinae, perpetuam in Domino salutem.

Ex principalitate sedis apostolicae, cui Deo praesidemus auctore, religiosos Christi sacerdotes, quos omni morum honestate prae caeteris clarere conspicimus, sicut eos quadam familiari dilectione prae caeteris amplectimur, ita quoque nos concedet sacerdotalibus quibusdam insignibus prae caeteris decorare, ipsosque cum rebus ecclesiarum quas regunt nostrae apostolicae auctoritatis tutela ac defensione stabiliter munire, quatenus caeteri ad religionem, sanctitatem et omnimodam morum honestatem, nec non ad sanctae Romanae Ecclesiae et summae sedis pontificis debitam subjectionem, reverentiam, devotionem et ardentissimam dilectionem ferventius incitentur. Unde, frater charissime et abbas venerande Joannes, quia te religione, sanctitate, humilitate et omnimoda probitate pollere, et in sanctae Romanae Ecclesiae nostrique devotissima subjectione et obsequio fervere intuemur, sandaliis et dalmatica ad missarum celebrationem te concedimus uti, nec non tam ad missam quam ad solemnes processiones te mitra et cyrothecis ornari, quatenus precibus et meritis illius beatae virginis et martyris, cujus corpus in commisso tibi monasterio requiescit, pro cujus etiam honore ac dilectione tibi supradicta concedimus, adjuvari valeamus. Omnia insuper quae ad praedictum beatae Justinae monasterium pertinent juste acquisita sive acquirenda, sub tutela ac defensione sedis apostolicae suscipimus, salvo scilicet jure matris tuae Ecclesiae Paduanae. Nullus igitur archiepiscopus, episcopus, dux, marchio, comes, vicecomes, nullaque magna parvaque persona in praedicti monasterii rebus ullam deinceps violentiam inferre praesumat. Si quis vero hujus nostrae apostolicae sanctionis privilegium violare praesumpserit, nisi cito resipuerit, et admonitus male acta digna satisfactione emendaverit, a sanctae Ecclesiae communione segregatus perpetuae subjaceat maledictioni. Qui autem observator exstiterit, repleatur abundantia apostolicae benedictionis. Datum Patavii per manum Bernardi vice Petri cancellarii, anno Dominicae incarnationis 1053, indict. VI, anno autem pontificatus domini Leonis IX papae V, quarto Non. Augusti. Actum feliciter, amen.
CX.  S. Leo IX monasterio Besuensi privilegia tribuit.   (Anno 1052.) [D' Achery,  Spicil.  II, 425.]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servus servorum Dei, OLGERIO, abbati Besuensis monasterii, tuisque successoribus, perpetuam in Domino salutem.

Convenit apostolico moderamini pia religione pollentibus benevola compassione succurrere, et petentium desideriis congruum impertiri suffragium. Quapropter inclinati precibus tuis, fili charissime, decrevimus more antecessorum nostrorum hoc nostro privilegio apostolicae tuitionis, vestro Besuensi monasterio propter imminentes persecutiones, et propter innumeros casus qui superveniunt, dignam concedere libertatem. Videlicet ut nulla persona, aut ulla potestas, sive ecclesiastica, seu saecularis, super eam audeat dominationem aut potestatem usurpare praeter Lingonensem episcopum, qui ei patrocinetur juste et canonice. Sic tamen ut ei non liceat neque ministris ejus terras aut beneficia monasterii commutare, vel dare, nec vasa, nec ornamenta, seu volumina subtrahere, aut qualicunque occasione diripere. Omnia vero quaecunque habet vel tenet, vel acquisierit, supradictus locus habeat, et teneat nostra apostolica confirmatione jure perpetuo, in cujuscunque dioecesi sit. Interdicimus etiam nostra auctoritate ut nullus audeat supradicto monasterio vim inferre, vel eum in subjectionem cujuscunque monasterii redigere. Raptores cujuscunque ordinis vel dignitatis sint, qui res quae ad supra nominatum coenobium pertinent, sive de hominibus, seu de terris, vel de qualibuscunque rebus, unde sustentare et vivere debent inibi Deo servientes, rapuerint vel subtraxerint, ligamus eos ligamine sancti Petri usquequo congrue satisfaciant. Prohibemus etiam ne infra unam leuvam a monasterio liceat alicui aliquem invadere vel ejus res auferre. Statuentes apostolica censura ne ulla hominum persona magna vel parva contra hoc nostrum privilegium venire pertentet. Quod si fecerit, apostolico anathemati subjacebit, usque ad dignam satisfactionem. Qui vero servaverit, benedictionis nostrae gratia cumuletur, et aeternae vitae particeps efficiatur. Datum IV Nonas Octobris, per manus Petri diaconi, bibliothecarii et cancellarii sanctae apostolicae sedis, indictione V, anno ab incarnatione Domini 1052 pontificatus autem domini Leonis IX papae III.
I.  Ad Adalbertum Moguntinum archiepiscopum.--De sui creatione.   (Anno 1119, Febr.) [MANSI,  Concil.  XXI, 190.]
Author: Calixtus II

Dominus noster felicis memoriae Gelasius a Vienna discedens, injunxit mihi ut ad ejus praesentiam festinarem, postquam ipse Cluniacum pervenisset. Quod cum post dies aliquot implere satagerem, in itinere de ejus obitu mihi nuntiatum est. Ego, ut fratribus, qui cum domino eodem venerant, prout ratio exigebat, solatium exhiberem, Cluniacum cum gravi dolore perrexi. Dum autem super eorum consolatione attentius cogitarem, ipsi gravissimum mihi onus, et vires meas omnino transcendens, imposuerunt. Congregati namque in unum die altero post adventum meum episcopi, cardinales, et clerici, et laici Romanorum, invitum me penitusque renitentem in Romanae Ecclesiae pontificem Calixtum unanimiter assumpserunt.
II.  Ad D[idacum] episcopum Compostellanum.--Robertum Franciscum, levirum suum, commendat.   (Anno 1119, Mart. 2.) [FLOREZ,  España sagrada,  XX, 273.]
Author: Calixtus II

CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, ven. fratri D., Compostellano episcopo, salutem et apostolicam benedictionem

Hunc virum nobilem et familiarem nostrum pro quibusdam negotiis ad te direximus, quem rogamus ut honeste suscipias, et his quae tibi ex parte nostra dixerit fiducialiter acquiescas. Per ipsum etiam si Romanae Ecclesiae consilio vel auxilio indiges, nobis significare procures, quia nos te sicut filium in Christo charissimum et juvare et fovere, in quantum permiserit Dominus, parati sumus. Dat. apud oppidum Cristam VI Non. Martii.
III.  Ecclesiae S. Antonii consecratio.   (Anno 1119, Mart. 20.) [  Acta sanctorum Bolland,  tom. II Januarii, pag. 155.]
Author: Calixtus II

CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei.

Dominus noster Jesus Christus ante saecula permanens, unus cum Patre et Spiritu sancto Deus, in fine saeculorum, ex vera matre verus homo factus, omnibus in revera fide et digna operatione credentibus coelestis vitae aditum, humana mediante natura, aperire est dignatus. Qui etiam ad magnae indicium pietatis apostolis suis eadem qua et nos terrena materia creatis, nec ullius carnalis sapientiae vel dignitatis excellentia fultis ligandorum et solvendorum peccatorum potestatem concessit, B. Petro apostolo, in personam universalis Ecclesiae, ita inquiens: Tibi do claves regni coelorum, et quae ligaveris ligata sunt, et quae solveris soluta erunt. Cujus vices nos, licet indigni agentes ecclesiam beati confessoris Antonii corpore venerabilem, ad laudem et nomen sanctae et individuae Trinitatis, et honorem B. Mariae semper virginis, sub patrocinio tanti patroni, XIII Kal. Aprilis die consecravimus. Omnibus ergo ad eum spe impetrandae misericordiae confugientibus, salutem et apostolicam benedictionem remissionemque peccatorum, si ex corde poeniteant, auctoritate BB. Petri et Pauli apostolorum, exoptamus et concedimus. Invasorem autem et violatores coemeterii, sive rerum monachorum et clericorum in ea Deo servientium caeterorumque hominum ad eam pertinentium, ab omni Christianitate segregatos, sub anathematis excommunicationem ponimus, donec ad satisfactionem veniant et male pervasa restituant. Adfuit huic decreto laudator et confirmator Guigo Desiderii cum filiis suis, qui manu sua manui nostrae supposita jure sacramenti firmavit, quod in rebus monachorum vel clericorum ecclesiae nullam invasionem aut violentiam in reliquum exerceret: et si forte faceret, infra XIII dies admonitus emendaret, terminos coemeterii praefixos a se suisque inviolatos teneret. Ostiensis episcopus; Joannes Cremensis, nostrique cardinales interfuere. G. prior, B. capellanus, D. canonicus Romonensis, etc. Soferde B. presbyter; Nantelmus, Gago, P. Provincialis, G. Rascas, cum caeteris clericis, sive laicis. Anno Domini millesimo centesimo decimo nono ab Incarnatione.
IV.  Ad Bernardum Ausciensem archiepiscopum.--Concedit ut mortuorum corpora libere deinceps apud ecclesiam S. Mariae Ausciensem sepeliantur.   (Anno 1119, April. 15.) [D. BOUQUET,  Recueil,  XIV, 322.]
Author: Calixtus II

CALIXTUS, servus servorum Dei, venerabili fratri BERNARDO Ausciensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Apostolicae sedis administratio, cui licet indigni largiente Domino deservimus, facit nos ecclesiis omnibus debitores. Idcirco petitioni tuae, frater in Christo charissime, annuendum censuimus, ut Ausciensi B. Mariae matrici Ecclesiae, cui Deo auctore praesides, liberam concesserimus in posterum sepulturam. Praesentis igitur decreti auctoritate statuimus ut mortuorum corpora libere deinceps apud eamdem B. Mariae matricem sepeliantur Ecclesiam. Siquidem beatissimus pater et magister noster papa Gregorius Joannem urbis veteris episcopum, quia in monasterio sepeliri mortuos prohibebat, horum exhibitione verborum corrigere procuravit. Ait enim: « Si ita est, a tali vos hortor immanitate recedere, et sepeliri mortuos ibidem vel celebrari missas, nulla ulterius habita contradictione, permittas: ne denuo querelam de his quae dicta sunt, Agapitus vir venerabilis ad me deponere compellatur. » Nemini ergo facultas sit vestram super hoc amodo Ecclesiam infestare; sed liberam habeat in posterum sepulturam, ut eorum qui illic sepeliri deliberaverint, devotioni et extremae voluntati, nisi forte excommunicati sint, nullus obsistat. Si quis igitur, decreti hujus tenore cognito , contraire tentaverit, honoris et officii periculum patiatur, aut excommunicationis ultione plectatur, nisi praesumptionem suam digna satisfactione correxerit. Datum Anicii, per manum Chrysogoni sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis ac bibliothecarii, VII Kalend. Maii, indict. XII, Dominicae Incarnat. anno 1120, pontificatus domni Calixti II papae anno I.

Notes: ( Orviette ) (quod absit)
V.  Ad Fridericum archiepiscopum Coloniensem.--Significat ei concilium in autumno Remis celebrandum pro felici Ecclesiae statu.   (Anno 1119, April. 16.) [MARTEN.,  ampl. Collect.  I, 631, ex ms. Colbertino.]
Author: Calixtus II
Date:  [RIDERICO]

CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri F Coloniensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Quandiu mundi hujus pelagum navigamus, necesse est ut tempestates et collisiones flnctuum patiamur. Unde magnam nos oportet habere custodiam, ut commissi nobis navigii cursum sic, praestante Domino, dirigamus, quo ad quietis portum cum navis et. . . . . integritate pertingere valeamus. Esto igitur providens, frater charissime, atque sollicite, sicut coepisti, circumspice, quoniam praesto est Dominus Deus noster, qui ventis et mari potenter imperat, et subito tranquillum facit. Novimus quidem Domini et Ecclesiae inimicos adversus Ecclesiam posse latratus emittere; illud autem omnino nec divinis, nec humanis legibus reperitur, ut ab aliquo sedes apostolica judicetur, nedum ab illis qui Ecclesiae judicio condemnati sunt. Verumtamen ne populus Domini alicujus blanditiis, persuasionibus, fallaciis seducatur, si quis adversus Ecclesiam Dei se habere confidit, ad concilium quod in proximo autumno circa Remos per Dei gratiam celebraturi sumus accedat. Ibi enim magistri Ecclesiae viri religiosi et sapientes intererunt, ibi de statu Ecclesiae tractatus habebitur, ibi Ecclesiae status, cooperante Domino, consurget, et hostilis incursio destruetur, et ibi, praestante Domino, sufficiens dabitur cum Patrum auctoritate responsio. Constanter igitur age, strenue miles Christi, atque in propositi stadii certamine donec ad bravium pervenias, currere non desistas. Penitus etiam caveas ne pessima investitorum a tyranno illo putredine tua sinceritas contingatur. Pugnator enim fortis Dominus tecum est, neque nostrum tibi consilium et auxilium deerit, quod nobis misericordia divina contulerit. Datum Anicii XVI Kalendas Maii.
VI.  Clero et populo Lucensi praecipit ne vexari fratres S. Frigdiani patiuntur.   (Anno 1119, Maii 1.) [BALUZ.,  Miscell.  ed. Mansi, IV, 587.]
Author: Calixtus II

CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, clero et populo Lucano, salutem et apostolicam benedictionem.

Adversus fratres S. Frigdiani quosdam vestrum scandalum nimis temere concitasse audivimus; unde dilectionem vestram litteris praesentibus visitantes rogamus et praecipimus, sicut et confratri nostro B. vestro episcopo mandasse meminimus, ut praedictos fratres vexari ab aliquibus nullo modo permittatis, donec nos ad partes vestras, praestante Domino accedamus. Tunc enim si qui contra eos causam habent, ad nostram poterunt venire praesentiam, et nos eis auctoritatem quod justum fuerit exsequemur. Datum Brivati Kalend. Maii.
VIII.  Privilegium pro monasterio de Valle  
           (dioec. Vesontion. ) .  (Anno 1119, Maii 24.) [CHEVALIER,  Mémoires hist. de Poligny, Lons-le-Saunier,  1767, 4º, tom. I, p. 320.]
Author: Calixtus II

CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis monachis monasterii Sanctae Mariae de Valle quae in Bisuntino episcopatu juxta Poloniacum sita est, tam praesentibus quam futuris in perpetuum.

Officii nostri nos hortatur auctoritas pro ecclesiarum statu satagere et earum quieti, auxiliante Domino, providere: ea propter petitioni vestrae clementius annuentes, vobis, vestrisque successoribus in perpetuum confirmamus quaecunque monasterio vestro a nobilis memoriae Othone comite cognomento Guillelmo abavo nostro, et filio ejus Raynaldo collata sunt; quatuor videlicet ferreas caldarias, situsque earum in salinis, et vineas quae fuerunt Beatricis; villam Glenonem cum ecclesiae decimis, et omnibus ad eam pertinentibus; villam Mediolanum, et ecclesiam cum decimis et omnibus suis pertinentiis, et consuetudinem in silva Maidunensi; villam Besanensem cum ecclesia et decimis, et cunctis ad eam pertinentibus; locum qui dicitur Mutua, et ad se omnia pertinentia; donum quod de Gunterio et terram quam tenuit, factum est; piscariam Givriacensem, cum omni terra ad eam pertinenti, et quidquid in burgo Grosonensi acquisitum est. Confirmamus etiam vobis ecclesiam de Merriaco cum decimis; ecclesiam de Fronteniaco cum decimis; ecclesiam de Mintrio cum decimis; ecclesiam de Sans cum decimis; ecclesiam de Mornay, de monte Sancti Benigni , de Tormonte, cum decimis earum: et quaecunque monasterio vestro aut per vos legitime acquisita, aut a quibuscunque fidelibus de suo jure oblata sunt, sive in futurum largiente Domino, juste atque canonice acquiri offerrive contigerit. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat idem coenobium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum sustentatione et gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque re divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Ego Calixtus catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Manciaci per manum Grisogoni sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis ac bibliothecarii, IX Kal. Jun., indict. XII, Dominicae Incarnationis anno millesimo centesimo vicesimo, pontificatus autem domni Calixti II sanctissimi Patris anno primo.

Notes: ( Mentri ) ( Saint-Barain )
XIV.  Pro eodem monasterio.   (Anno 1119, Jun. 28.) [  Hist. de Languedoc,  tom. II, preuves, p. 408.]
Author: Calixtus II

CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis abbati UGONI et monachis monasterii S. Aegidii, salutem et apostolicam benedictionem.

Propter dissensiones et scandala quae frequenter inter locum vestrum et comitem, inter abbatem et monachos emerserunt, monasterium vestrum grave admodum sustinuit in bonis temporalibus detrimentum. Ad hoc etiam ventum est ut inter caetera major thesauri pars distracta sit et dispersa, sicut ex relatione vestrae assertionis comperimus. Quod profecto tanto amplius nos gravare noveritis, quanto specialius atque familiarius locus vester ex ipsius Beati Aegidii oblatione ad Romanam cognoscitur Ecclesiam pertinere. Ne igitur malum hoc vires ulterius ullas obtineat, mansuro in perpetuum decreto statuimus, et omnimodis ex auctoritate sedis apostolicae prohibemus, ut nullus abbas, vel monachus thesaurum vel honores Ecclesiae qui aut modo habentur, aut in futurum largiente Domino acquirentur, alienare, distrahere, vel impignerare audeat; nisi forte pro his tribus causis: pro redemptione videlicet captivorum, pro communi et graviori familiae inopia, et pro emptione seu redemptione. Idipsum autem si contigerit, totius fiat communi deliberatione capituli, ut nihil dolo, vel subreptione aliqua, sed praedictarum necessitatum instantia committatur. Si quis igitur abbas vel monachus decreti hujus tenore cognito contraire tentaverit, abbas quidem abbatiae regimine careat, et sententiae excommunicationis subjaceat; monachus vero a monasterio penitus et ab ejus honoribus excludatur, et eadem excommunicationis sententia teneatur, nisi praesumptionem suam, tam abbas quam monachus, secundum commune capituli judicium, digna satisfactione correxerit. Tandem etiam excommunicationis sententiam super eos qui thesaurum vel honores monasterii, praeter quam superius definitum est acceperint, promulgamus. Ego Calixtus catholicae Ecclesiae episcopus confirmo, etc. Datum apud Magalonam per manum Grisogoni sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis ac bibliothecarii, IV Kalend. Julii, indict, XII, Dominicae Incarnat. anno 1120, pontificatus autem domni Calixti II papae anno primo.
XV.  Ad canonicos Bisuntinae ecclesiae S. Joannis.--Litigantes S. Joannis et S. Stephani canonicos juramentis suis solvit.   (Anno 1119, Jun. 30.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 197.]
Author: Calixtus II

CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis Bisuntinae ecclesiae S. Joannis evangelistae canonicis, salutem et apostolicam benedictionem.

Inter vestram, et B. Stephani ecclesiam, quaedam possessionum unitas per confratrem nostrum Humbaldum Lugdunensem archiepiscopum facta est, quae grave admodum inferre videbatur utrique ecclesiae detrimentum, nec omnino sine animarum periculo, quae inde facta fuerant juramenta poterant conservari. Quae supradictus frater noster, una cum archiepiscopo vestro Anserico, diligenter nostra etiam commonitione perspiciens, utriusque partis juramenta, ex reservata sibi et eidem archiepiscopo vestro licentia et potestate, prorsus absolvit. Et nos itaque absolutionem ipsam utrique ecclesiae necessariam providentes, praesentis decreti pagina confirmamus, ex ratam in perpetuum manere decernimus, auctoritate sedis apostolicae statuentes, et omnimedis praecipientes, ut neque vos S. Stephani canonicos, neque ipsi, aut quaelibet persona, vos deinceps super juramento illo praesumat impetere. Nulli etiam omnino hominum liceat, sibi honores vestros, praedia, et possessiones, et quaecunque juris ecclesiae vestrae sunt, pro illius unitatis vinculo vindicare, aut ea ulterius commiscere: sed omnia vobis vestrisque successoribus ita semper quieta et integra conserventur, sicut a tempore bonae memoriae Salinensis Hugonis, Bisuntini archiepiscopi, usque ad tempora fratris Hugonis archiepiscopi, qui in Jerosolymitana peregrinatione ad Dominum migravit, conservata noscuntur. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere, de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Ego Calixtus, catholicae Ecclesiae episcopus, confirmo, et subscribo. Datum apud Magalonam, per manum Chrysogoni sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis ac bibliothecarii, II Kal. Julii, indict. XII, Dominicae Incarnationis anno 1120, pontificatus autem domini Calixti II papae anno primo.