XIX. BENEDICTI PAPAE VII EPISTOLA AD LIUDOLPHUM ABBATEM CORBEIENSEM. (Anno 981).  Corbeiensis monasterii jura confirmat et pontificalia ornamenta abbati concedit.  [Apud Mansi,  Conc.  tom. XIX, col. 55.]
Author: Benedictus VII

BENEDICTUS episcopus, servus servorum Dei, LIUDOLPHO, religioso abbati sanctae Corbeiensis ecclesiae, nostroque dilectissimo filio suisque successoribus in perpetuum.

Cum summae apostolicae dignitatis apex in hoc divini profectus nitore dignoscitur praefulgere, cum in exercendis Dei laudibus sui impensius studuit laboris exhibere certamen; ob hoc debita nos ejusdem apostolicae pastoralis compulit sollicitudinis cura, quidquid ad stabilitatem piorum pertinere dignoscitur locorum ubertim promulgari, et apostolicae institutionis censura confirmari. Igitur quia postulasti a nobis quatenus monasterium SS. martyrum, protomartyris Stephani atque Viti martyris in loco qui dicitur Corbeia, privilegiis sedis apostolicae et infulis decoretur, ut sub jurisdictione sanctae nostrae sedis, cui Deo auctore deservimus, Ecclesiae jurisdictionibus submittatur: pro qua re piis desideriis faventes hac nostra auctoritate, id quod postulas effectui mancipamus, et omnem cujuslibet ecclesiae sacerdotem, in praefato monasterio ditionem quamlibet habere et auctoritatem, praeter sedem apostolicam prohibemus: ita ut, nisi ab abbate monasterii fuerit invitatus, nec missarum ibidem solemnia quisquam praesumat celebrare, omnimodo statuentes, apostolica censura sub divini judicii obtestatione, et validis atque atrocioribus anathematis interdictionibus, ut nullus unquam praesumat, quacunque dignitate sit praeditus vel potestate, vel etiam quaecunque magna parvaque persona in eodem monasterio vel ejus causis incumbere, aut de rebus et possessionibus, vel quiquid ad illud monasterium pertinere videtur, quoquo modo auferre vel alienare; promulgantes nempe, et hoc auctoritate beati Petri apostolorum principis, coram Deo et terribili ejus futuro examine per hoc nostrum apostolicum privilegium atque constitutum sancimus atque decernimus, ut loca quae ab abbate quolibet in eodem monasterio commutata vel etiam concessa sunt, nec non et aliae laicorum possessiones, quae a regibus, vel ducibus, et a caeteris Christianis ad eumdem sanctum locum largitae atque oblatae sunt, aut in posterum illi concessae fuerint firma stabilitate praedicti monasterii existenda, atque in perpetuum statuimus permanenda. Concedimus etiam et confirmamus apostolica auctoritate ut de alio monasterio abbas ibi non constituatur, sed ipsi servi Dei secundum regulam beati Benedicti viventes, etiam ex sua propria congregatione potestatem eligendi abbatem habeant. Insuper etiam concedimus ut in praecipuis festivitatibus, id est in Natali Domini, atque in Epiphania, et purificatione sanctae Mariae, die Resurrectionis, et Ascensionis, Pentecoste, et festivitate S. Joannis Baptistae, in natalitiis apostolorum, in festivitatibus S. Mariae et sanctorum, quorum meritis jam dictum monasterium dedicatum est, abbas ipsius loci intra missarum solemnia dalmatica et sandaliis utatur. Si quis autem, quod non optamus, nefario ausu praesumpserit his quae a nobis ad laudem Dei pro stabilitate jam dicti monasterii statuta sunt, refragari aut in quoquam transgredi, sciat se anathematis vinculo innodatum; et diabolo et ejus atrocissimis poenis, atque cum Juda traditore Domini nostri Jesu Christi aeternis incendiis et supplicio concremandum deputamus a Domino. Qui vero pio intuitu et in omnibus exstiterit custoditor hujus nostri apostolici constituti, ad cultum Dei respicientis, benedictionis gratiam a misericordissimo Domino Deo multipliciter consequatur, et vitae aeternae particeps effici mereatur. Scriptum per manum Joannis notarii nostri et sacrosanctae Romanae Ecclesiae, nonis Aprilis, indictione IX. Datum per manum Stephani episcopi et bibliothecarii sanctae sedis apostolicae, anno, Domino propitio, pontificatus domini nostri Benedicti summi pontificis et universalis Ecclesiae papae in sacratissima sede beati Petri apostoli septimo, imperante domino nostro Ottone coronato, anno imperii ejus XII, quarto nonas Aprilis.