medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
XXX.  Litterae quorumdam episcoporum et principum, quibus S. Ottonem ad novum regem Heinrico substituendum invitant.   (Anno 1125.)
Author: Otto Bambergensis
Date:  [Bavariae] [Sueviae]

Adalbertus Moguntinus, Fridericus Coloniensis, Udalricus Constantiensis, Bucco Wormatiensis, Arnoldus Spirensis per Dei misericordiam archiepiscopi et episcopi; Udalricus Fuldensis abbas; Henricus quoque dux , Fridericus dux , Godefridus Palatinus comes, Berengerus comes de Sulzbach, et caeteri utriusque professionis principes, qui exsequiis imperatoris intererant, venerabili fratri Ottoni episcopo, hinc fraternas in Christo orationes, inde fidelissimum devotae servitutis obsequium.

Postquam domnus imperator viam universae carnis ingressus est, et nos exsequias ejus cum justa devotione et reverentia complevimus, ipse ordo rei et temporis qualitas exigere videbatur ut de statu et pace regni aliquid conferremus, si non abesset praesentiae vestrae consilium et aliorum principum, tanto negotio utile et pernecessarium. Quam exspectare quia grave erat et difficile, sedit omnium nostrum sententia, si vestrae tantum non displicet concordiae, curiam in festo beati Bartholomaei apud Moguntiam celebrare, et ibidem convenientibus principibus de statu et successore regni ac negotiis necessariis, prout Spiritus sanctus aspiraverit, ordinare . Nullum tamen praejudicium deliberationi et voluntati vestrae facientes, nihil nobis singulare ac privatum in hac re usurpamus, quin potius discretioni vestrae hoc apprime intimatum esse cupimus, quatenus memor oppressionis, qua Ecclesia cum universo regno usque modo laboravit, dispositionis divinae providentiam invocetis, ut in substitutione alterius personae sic Ecclesiae suae et regno provideat, quod tanto servitutis jugo amodo careat, et suis legibus uti liceat, nosque omnes cum subjecta plebe temporali perfruamur tranquillitate. Contestamur etiam dilectionem vestram, ut pacem credito vobis coelitus populo infra praescriptum curiae terminum et ultra ad quatuor hebdomades ordinetis, quatenus omnibus tutior fiat concursus ac reditus, et ut curialiter, more videlicet antiquorum principum, cum propria impensa neminem pauperum laedentes conveniatis.
XXXI.  Adalberti Moguntini litterae, quibus Ottonem Bamb. ad synodum vocat.   (Circa an. 1125.)
Author: Otto Bambergensis

ADELBERTUS sanctae Moguntinae ecclesiae humilis minister et apostolicae sedis legatus, venerabili et in Christo dilecto fratri et coepiscopo, domno OTTONI, salutem et obsequium fraternae dilectionis.

Tribulationes et destructiones Herbipolensis Ecclesiae quae et quantae sint, quandiu duraverint, jam dudum discretioni vestrae innotuit, quae usque adeo multiplicatae sunt, nisi in brevi eis provideat omnipotens et misericors Dominus, quod in proximo Ecclesia illa omnimodis annihilabitur. Unde si facultas suppeteret, vestrae fraternitatis praesentiam et consilium potissimum desideraremus convenire, et de ipsius reformanda pace et religione, quantum divina misericordia concedet, sollicitius pertractare. Siquidem fratrum, qui nobiscum sunt, et quos praesentialiter vel per litteras nostras convenire potuimus, tale est consilium. Quoniam venerabilis frater et coepiscopus noster Rogerus viam universae carnis ingressus est, in hoc Ecclesiae illi provideamus, ut promovendo fratrem illum Gebehardum dispersa illius Ecclesiae dispensatorie potius recolligamus, quam alium super imponendo graviter quidem dispersa funditus exstirpare permittamus. Quocirca fraterna vos commonemus charitate, ut praesentiam vestram conventui fratrum nostrorum, quos in idipsum convocavimus, in proximo festo B. Lucae velitis repraesentare, vel si id minime valueritis, adimplere consilio quod Spiritus sanctus vobis dictaverit, consensus vestri litteras non differatis transmittere. Valete, et in orationibus vestris nostri memoriam facite.
XXXIV.  Adalberti II ep. Mog. epistola ad Ottonem Bamb. de excommunicatione Conradi invasoris regni a. 1127 facta.   (Circa an. 1127.)
Author: Otto Bambergensis

Adelbertus Dei gratia Moguntinus archiepiscopus et apostolicae sedis legatus, venerabili fratri Ottoni Babebergensi episcopo, salutem in Domino.

Excommunicationem, quam communicato fratrum et principum consilio in invasorem regni fecimus, jam dudum fraternitati vestrae per litteras nostras significavimus. Sed quia dubitamus utrum ad vos pervenerint litterae, audivimus enim quod ecclesia vestra velit eas ignorare, mittimus iterum praesentes apices monentes, ut quod fecimus nos, et vos faciatis, et per omnes ecclesias vestras ipsum iniquitatis auctorem cum fautoribus suis a communione Christiana et omni divino officio arceri praecipiatis.
XXXVI.  S. Otto Bamb. ad concilium Herbipolense invitatur pro Innocentio papa recipiendo.   (Anno 1130.)
Author: Otto Bambergensis

In Christo plurimum dilecto fratri Ottoni Bambergensis Ecclesiae venerabili episcopo, frater Gualterius Ravennatis Ecclesiae humilis minister, et frater Gerhardus sanctae Romanae Ecclesiae cardinalis, apostolicae sedis legati salutem et omne bonum.

Fraternitati vestrae notum esse credimus quod dominus noster papa Innocentius cum litteris suis misit nos et ad regem et ad regni principes, qui cum amore et honore nos recepit, sed responsionem suam ad consilium principum distulit, inter quos fraternitatem vestram primam aut inter primos pro servitio Ecclesiae ad curiam festinasse credidimus, quippe quem inter reliquos episcopos regni Teutonici mater nostra Romana Ecclesia quadam praerogativa dilexit et tanquam specialem filium creans propriis manibus benedixit. Rogamus itaque dilectionem vestram, et in ea fide et devotione, quam matri vestrae Romanae Ecclesiae debetis mandamus, ut omni occasione et excusatione remota quantocius ad nos veniatis, et in causa Ecclesiae tanquam fidelis et catholicus nobis assistendo legationem domini papae cum litteris suis una cum aliis fratribus recipiatis et obaudiatis.
XXXVII.  Lotharii regis invitatio.
Author: Otto Bambergensis

Lotharius Dei gratia Rom. rex Ottoni dilecto fidelique suo Babenbergensi episcopo, gratiam suam et omne bonum.

Propter instans et valde necessarium Ecclesiae et regni negotium Wirtzburch gratia Spiritus sancti tractandum, de infirmitate tua, quae adventum tuum ad nos tardavit, dolemus, quia prudentiae tuae discretione ac consilio ad opus Ecclesiae et regni potissimum nunc indigemus. Verum quia virtus in infirmitate perficitur, in ea charitate, quam Ecclesiae, pro qua Dei gratia semper devote laborasti, debes, commonemus te et quam intime rogamus, ut si alio vehiculo non possis, navigio saltem ad nos et ad conventum venerabilium confratrum et coepiscoporum tuorum Wirtzburch una nobiscum adventum tuum desiderabilem praestolantium venire properes. Vale.
XL.  Alia ejusdem Ottonis donatio ad idem coenobium facta anno incerto.  [  Ex ejus diplomatario.  ]
Author: Otto Bambergensis

In nomine----Otto sanctae Babenbergensis Ecclesiae solo nomine episcopus, Christi fidelibus perpetuam in Domino salutem.

Quia facile in contemptu res deducitur, cujus origo nescitur, debet rerum gestarum series litteris imprimi, ne a posterorum notitia possit elabi. Qua propter notum esse cupimus, tam futuris quam praesentibus, qualiter venerabilis noster Gotefridus presbyter S. Ratisbonensis Ecclesiae praedium apud Santae juxta Wacherode situm in comitatu Rapotonis comitis a quodam Nizone et ab haeredibus ejus Eggehardo et Ludevico sedecim talentis emit, et in praesentia nostri propria manu sub altare S. Michaelis in monte Babenbergensi donavit, ea scilicet ratione ut, dum ipse vita praesenti fungitur, in anniversario matris suae fratribus inde serviatur, post obitum vero suum agendus anniversarius transeat ad ipsum. Sed et casulam novam cum aurifrigio decenter ornatam, et albam cum stola et calice ipso die B. archangelo cum magna devotione obtulit; venerabilis vero abbas Hermannus una cum fratribus suis consortium plenae fraternitatis suae eidem Gothefrido donavit, ut quidquid uni de fratribus vivo vel defuncto impenditur, sibi perpetualiter persolvatur. Ut autem de his nullus reddatur ambiguus, atque ut per succedentia tempora firma haec et inconvulsa permaneant, petitione fratrum praesentem chartulam fecimus inde conscribi, quam et sigilli nostri impressione jussimus insigniri.
XLI.  Fragmentum litterarum S. Ottonis Bamberg. ep. de fundatione coenobii Vessera.   (Anno 1138.)
Author: Otto Bambergensis

In nomine sanctae et individuae Trinitatis. OTTO, sanctae Bambergensis Ecclesiae episcopus Dei gratia.

Quia facile in contemptum res ducitur, cujus origo nescitur, debet ergo rerum gestarum series litteris imprimi, ne ad posteros memoria possit elabi. Proinde notum esse cupimus tam futuris quam praesentibus, qualiter Godebaldus comes de Honneberg cum uxore sua Luckharde et ex unanimi consensu haeredum suorum pro amore Christi, et propter sanctae vitae perennitatem, quemdam proprietatis suae locum, qui a nomine cujusdam fluminis Vessera nomen accepit, manu emisit, et divino servitio assignavit, eumdemque regularium clericorum monasterio initians sub beatae Mariae Virginis patrocinio dedicari postulavit etc.
XLII.  S. Ottonis ep. Bamberg. litterae fundationis et confirmationis monasterii Ensdorff.   (Anno 1139.)
Author: Otto Bambergensis

In nomine----Ego OTTO, sanctae Babenbergensis Ecclesiae octavus episcopus, omnibus Christi fidelibus.----

Notum esse cupimus omnibus Christi fidelibus, tam futuris quam praesentibus, qualiter nos Domino cooperante in idipsum in episcopio Ratisbonensi juxta Vilsam in praedio Palatini comitis Ottonis de Wittelinespahc ipsius rogatu consensu auxilio et consilio locum, cui Ensdorf nomen est inditum, in salvationem animarum providimus eligendum, construentes ibidem in honorem Dei omnipotentis et sancti Jacobi Apostoli monasterium secundum Regulam beati Benedicti degentium, in perpetuum favente Dei misericordia inibi futurorum. Ut autem id firmius et stabilius esse posset, praedictus Otto Palatinus nostro consilio eumdem locum beato Petro mancipavit ea intentione et pactione, ut sub tanto mundiburdio ac defensione ab omni adversariorum injusta laesione protegi posset et defendi. Et revera prudenti consilio ------patefiat receptaculum. Notificamus igitur nostris cunctisque fidelibus, quod eidem coenobio quaedam praedia delegavimus per manum advocati, praedicti scilicet Ottonis cum omni jure Bajoarici ritus, et servis Christi ibidem degentibus in victu vestituque concessimus. Sunt igitur haec: Gigant, Gunemars, Gemundi, Lesan, Stresenhoven, Droschenreit, Mulendorf, Popenreut molendinum, Potensteine, Wihesteine, Fridrichesreut, Hasalahe, Schupphe, Chunesbac, Stettebahc, Eschenbahc, Erlebahc, Sugast, Gotesfridesmale, Stadele, Chrandorf, Steinenla molendinum, Erlebahc, Jacobsreut cum molendino, novum molendinum, pratum cum novalibus juxta Jacobesreut. In nemore Nittenowe XXV, mansus, Rechart, Turne, in eodem praedio IIII, molendina, Messenberge cum molendino, Eichaha, Hage, Sicenhoven, Drushingen, Hovestetin, Uffheim, Pabenhoven. Ista vero praedia Palatinus praedictus eidem coenobio contradidit, praedium in quo locus ipse fundatus est cum adjacenti curia Wilinbahc, Berengotesrewt cum vineis, Kelwelinc, Udelscalchesberc. Anno Incarnationis Domini 1139, indict. II. Acta sunt haec anno Konradi III regis secundo, episcopatus vero domini Ottonis XXXII Babenberg feliciter. Amen, amen, A.
XLIII.  S. Ottonis Bamb. ordinatio de quibusdam decimis monasterio Ensdorfensi traditis.   (Anno incerto.)
Author: Otto Bambergensis

OTTO, sanctae Babenbergensis Ecclesiae solo nomine episcopus.

De decimis novalium ecclesiae nostrae in Ratisbonensi episcopatu sitorum, quas nos de eodem episcopatu justo concambio redemptas coenobio beati Georgii Prüfeningen donavimus, quid postea actum sit, praesentium ac futurorum notitiae patere volumus. Igitur cum fratres ejusdem coenobii ipsas decimas sine inquietudine possiderent, nullusque esset, qui eos in causa pulsaret, considerans venerabilis Aribo abbas ejusdem loci cum fratribus, quod jam multoties essent a familia Ratisbonensi super hac quaestione gravati, et in futurum sibi prospicientes, utpote qui nollent tot inquietudinum ulterius sustinere molestias, nos supplices adierunt, et ut easdem decimas in usus nostros reciperemus instantissima prece postulabant. Quod nos facere omnino recusavimus, quippe qui easdem decimas duorum apostolicorum, Calixti scilicet ac Innocentii privilegiis, nec non trium pontificum Ratisb. ecclesiae Hartwici, Chunonis, Heinrici auctoritate roboratas eidem monasterio sciebamus. Cum ergo in hoc nostrum inclinare non potuissent assensum, id communi consilio apud se diffinierunt, ut decimas illas omnino non tangerent, nullusque ut ut exiguam partem ex eis intra septa monasterii inferre ulla ratione praesumeret. Quod ubi comperimus, misimus ad eos venerabiles fratres nostros Wignandum Tharisen, et Eberhardum Biburgensem, qui eis vice nostra fraterno corde suggererent, ut decimas quas nullus impeteret, jure quieto retentarent. Illi vero huic suggestioni a maximo usque ad minimum omnes contradixerunt, seque nunquam tali consilio parituros, vel de decimis illis unquam aliquid coenobio suo illaturos paribus vocibus affirmaverunt. Tandem nos inito cum ecclesia nostra consilio juxta tenorem petitionis eorum decimas illas, ne et nobis et illis perirent, ad manum nostram recepimus, easdemque aliis coenobiis divisimus. In quarum divisione dedimus coenobio beati Jacobi in Ensdorf coram subscriptis testibus usibus fratrum perpetuo profuturas has decimas: In parochia Schlichten Sweikersrewt, Hemmensigile, Pappenberch, Pernrewt, Sigifridesrewt, Unterloch, Ronahe, Karmanfelden, Schefloe, et aliarum trium villularum in ipsum pertinentium. Testes fuerunt hi: Eberhardus praepositus, Egelwertus decanus, Ruzil praepositus, Cunrad custos, Tuto scholasticus, Udalricus longus, Starcker de Muttendechendorf, Ezzo, Gundeloch, Pillunc, Wilhalm, Rudolf, Chunrat camerarius, Eberhart cum aliis multis.
XLIV.  Innocentius II papa confirmat religionem a S. Ottone in sua monasteria introductam.   (Anno 1139, Jan. 23.)
Author: Otto Bambergensis

Innocentius, etc.

Quoties illud, etc. Vide in Innocentio II, infra, sub num. 353. Quae sequuntur epistolas edidit Eccard, sed sine temporis nota, in Corpore historicorum medii aevi, tom. II, pag. 329 et seqq.
XLV.  Ad E. Scholasticum.
Author: Otto Bambergensis
Date:  [TTO]

O, Dei gratia Babenbergensis Ecclesiae episcopus, E. praepositus, A. decanus cum universa congregatione S. Georgii, E. scholasticae disciplinae viro, paternae fraternaeque dilectionis affectum.

Quia morum tuorum qualitatem, vitae conversationem, liberalium studiorum maturitatem, cum adhuc nobiscum conversareris, experimento didicimus, in te unanimiter intendimus, utque unus ex nobis fias invitamus. Intelleximus enim illo tempore, cum esses apud nos, assiduum et fidelem laborem tuum circa officium tibi commissum, ita ut facile notari posset quid nobis et Ecclesiae nostrae cuperes, et quidem constitutus super multa, cum admodo in paucis esse fidelis promitteres. Nos igitur destituti scholarum magisterio, a te pro antiqua familiaritate impetratum mittimus, ut probatio tuae dilectionis fiat exhibitio operis. Rogamus et ut facilem te super hac re praebeas, et in brevi ad nos venire nullo modo differas. Si quid vero huic obstat festinationi, hunc certum tibi praescribimus terminum, ut in jejunio Septembris procul dubio nobis Moguntiae occurras.
XLVI.  Ad *** cardinalem.
Author: Otto Bambergensis
Date:  [TTO]

Romanae sedis dignissimo cardinali, O. Dei gratia Bambergensis electus, utriusque hominis devotissimos conatus.

Cum divino praeditus ingenio cardo sis et munimen sanctae matris Ecclesiae, beatos nos fore reputamus, quod in tanto rerum discrimine sanctitatis tuae consulere possimus auctoritatem. Notum sit ergo charitati tuae nos a domino apostolico paternae consolationis accepisse litteras, quarum exemplar idcirco tibi subscribere curavimus, ut eo fiducialius nostris valeas condescendere precationibus. Flagitamus itaque obnoxius, ut perspecta accuratius clausula, qua jubemur consulere metropolitanum, ut officii sui debitum prosequatur, liberum et auctoritati tuae condignum nobis suppedites consilium. Non enim es immemor praecepti domini apostolici per te metropolitano injuncti, videlicet ut a consecratione episcoporum contineat manus. Quocirca, petere nos consecrationem, ubi certi sumus non posse consequi, res est frivola et vanitati simillima. Succurrat ergo nobis in hac difficultate tuae pietatis auctoritas, quatenus tuo interventu locus nobis detur a Moguntinae sedis archiepiscopo consequendi gratiam, quam dominus papa nobis exhibere dignatur. Non enim si nostri servitii obtentu anniti curaveris, negabit tibi epistolam commendatitiam, quam ex ipsius parte Romanae sedis perferamus pontifici. Super hoc quoque tua instruere nos dignetur paternitas, ut pro libro actionum Nicaeni concilii digne apostolico respondeamus. Nihil sane in nostro ex his reperimus armario, nec XX capitula in eadem synodo statuta, et nomina episcoporum ex diversis mundi partibus congregatorum.
XLVII.  Episcoporum epistolae ad Ottonem Bambergensem episcopum.
Author: Otto Bambergensis

Venerabili fratri et coepiscopo OTTONI episcopo, Dei gratia qualescunque C. Saltzburgensis, E. Monasteriensis episcopi, cum orationibus devotum et intimum servitium.

Convenientibus ad curiam pro destruenda, quae regnum invasit, calamitate ejusdem regni principibus, miramur et satis dolemus, vestram non adesse praesentiam, cum in hoc negotio nemo posset nobis magis esse necessarius. Unde personam vestram nulla deberetis occasione subtrahere, quoniam eo magis pro pace et tranquillitate Ecclesiae et regni collaborare nobis deberetis. Obnixe itaque debita dilectione dignitatem vestram monemus et rogamus, ut remota penitus omni occasione vel excusatione adhuc tentetis venire, scientes omnes principes desiderare praesentiam vestram et exspectare.
EPISTOLA PRIMA, SANCTI EUGENII III AD BRAULIONEM. 1. 2. 3.
Author: Eugenius III Toletanus

Suggerendum domino meo, et vere proprio domino Braulioni episcopo Eugenius servulus vester.

Duae res obortae sunt in Ecclesia mea, unde nimium contabescit anima mea, et quid remedii adhibeam, nisi consilium vestrum praebuerit, penitus scientia nostra non habet. De quodam fratre reperimus, qui non accepto presbyterii gradu presbyterii peragit officium, et ut causam certius agnoscatis, omnia singulariter innotesco. Fuit idem ipse frater molestissimus domino meo Eugenio. Rogatus a rege, ut eum presbyterum ordinaret, quia jussioni principis resistere non praevaluit, hoc genus factionis invenit. Duxit eum ad altarium, manum non imposuit, et cantantibus clericis in excelso pro benedictione maledictionem effudit, sicut ipse hoc personis idoneis et sibi charissimis postmodum publicavit, conjurans ut hoc quandiu viveret reticerent. Quid inde fieri praecipit vestra prudentia, cita me jussione certifica; nam nescio, aut si iste presbyter habeatur, aut si illi qui per eum baptizati chrismate praenotati sunt recte christicolae vocitentur. Solve mihi hanc, de qua satis ambigo, quaestionem: ita solvat Christus culpae vestrae, si tamen est aliqua, nexionem. In aliquibus itidem locis diaconos chrismare persensimus, et ignoro quid de his qui ab eisdem chrismati sunt facere debeamus; numquidnam iterabitur sancti chrismatis unctio? aut si non iterabitur, aut pro chrismate reputabitur, quod forsitan aut praesumptio compulit, aut nescientia perpetravit. Quid in hoc servare me deceat suggero ut vestra mihi pietas innotescat. Duabus praemissis, occurrit et tertia. Presbyteri aliqui contra jus et vetitum canonum, de chrismate quod sibi ipsi conficiunt baptizatos signare praesumunt. Quid aut taliter signatis remedii, aut his possit pro correctione praeberi, me fateor ignorare; sed a te de his illuminari me postulo, qui divinae sapientiae majori lumine pollens, et legis sanctae quotidie meditationi deserviens, latebrosas nigrorum cordium factiones et vehementer insequeris, et prudenter invenis, et acute dissolvis. In nobis autem etsi fuit aliquantula scientiolae modiculae venula, ingruentibus aegritudinibus, et curarum multifidis tempestatibus ita penitus exsiccata defecit, ut nec tantillo sudore distillet. Inde per eum te precor, cujus dono beatus, cujus instructione peritus esse probaris et doctus, ut me de his causis celerrime sacra tui oris jussione certifices.

Notes: (si tamen chrisma
istud est nominandum)
EPISTOLA III, EUGENII AD PROTASIUM TARRACONENSEM. 1. 3.
Author: Eugenius III Toletanus

Domno Protasio episcopo Eugenius.

Vestrae pietatis oracula favi dulcedine suaviora ingenti me fateor perlegisse laetitia; unde etiam creatori Domino precum obtuli vota propter vestrae facultatis augmenta. Cujus enim anima, quamvis sit sapientia privata, tantam in te, Domine, non amet amoris industriam, quam ab arce culminis qua sublimis emines et praecellis ad amandum infirmos et exhibiles ultronea benignitate descendis? Sincerae pacis conditor, et purae dilectionis amator Dominus Dei Filius Jesus Christus ipse in vobis haec bona, quae contulit, ampliet, ipse illibata perpetua perennitate conservet. Vestrae enim dignationis alloquia ita nos ad amorem vestri per dies singulos incitant, ut, sicut ipse fari dignatus es, nec exprimi verbis, nec exarari valeat atramentis quantum vos reddat et animos enarrantis. Quaero namque, et mecum saepenumero cogito, quid vestrae potestati pro tanta possim rependere bonitate; sed quia nihil dignum aut aequabile valet reperiri, me ipsum offero, totumque me ob hoc placabilem reputo, quia granditer a vobis amari confido. Puto enim quod non displiceat animis vestris, cum id offero quod amatis. Nam quod officium nostri sermunculi jussioni vestrae parere compellitis, sincere meam fateor voluntatem, non solum verbo vobis me velle parere, sed et animo; si tamen vestrae orationis obtentu et vita nostra meruerit veniam, et lingua facundiam. Nam etsi est in nobis, ut tu, Domine, reputas, venula tantilla sermonis, nunc inutilitate morum, nunc assidui languoris aggestu quotidie intercluditur et siccatur. Missam sancti Hippolyti vel orationes, si nobis oratu vestro vita comes adfuerit, ut potuero, pro vestra jussione parabo; missam vero votivam ideo non scripsi, quia in hac patria tam accurati sermones habentur atque sententiae, ut simile non possim excudere, et superfluum judico inde me aliquid dicere, unde meliores recolo jam dixisse. Ecce, piissime Domine, dulcedo gratiae vestrae verbosum me reddidit et superbum; sed precor, ut parcas audaciae, quam non tumor attulit, sed amor invexit. Nam si hoc trutinae subtilis examinis aequae librae pensa jusseris ponderare, ad te Dominum videbis recurrere, quod servulum tuum inveneris oberrare; quia nunquam ego tam temerarius in loquendo, nisi tu fuisses tam profusissimus in amando. Quod ergo hac occasione vel deliquerim, vel deliqui, vobis imputari jubete, quia tantum amas, et tantum amaris, ut et verecundiae pondus auferas, et timoris. Scriptum enim est: Timor non est in dilectione, sed perfecta dilectio foris mittit timorem. De caetero pro peculiariter suggero, ut mihi misero tentationum fluctibus errabundo tuae precis impendas auxilium. Sic beatorum merearis habere consortium.
I.  Ad Bernardum Claraevallensem abbatem, pro episcopo Aletensi.   (Anno 1147.) [  Bibliotheca Patrum Lugd.,  t. XXI, p. 524.]
Author: Henricus I Remensis

Patri suo, filius suus HENRICUS, quidquid filius patri.

Non est insolentia, sed confidentia quod vobis scribo, benignissime Pater; scio quia non est meum loqui sicut vulneratus N. et dormiens in sepulcris; sed zelus, fateor, urit animam meam pro paupere isto episcopo qui, quia justitiam coluit, voluit aequitatem: plaga inimici percussus est; castigatione crudeli, quia voluit sedere in sede sua, et episcopo episcopalia resignare, hoc est maximum et primum peccatum. En sanguis iste de manu ejus exquiritur. Si quid ergo ego possum in oculis Patris, imo quia multum possum, facite negotium ejus, sicut illi noveritis expedire, de caetero laetus et incolumis sum, et exspecto videre faciem Dei. Prope est enim dies desponsationis meae, quo feriam pactum Domino cum Deo per manum vestram, et sub custodia vestra ut serviam ei die ac nocte et omnibus diebus vitae meae, amantissime Pater.