medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA LXV AD SIMEONEM SACERDOTEM.  In prosperis et adversis suadet animi moderationem; munera mittit, suadet Romanum Ordinem doceri clerum. Melius se habere nuntiat ex infirmitate. Studium sacrae lectionis et sapientiae commendat.
Author: Alcuinus
Date:  [ forte, stanno]

Albinus Simeoni sacerdoti salutem.

Gaudeo de tribulatione et prosperitate vestra, fili mi charissime, quia tribulatio corporis salus est animae; et prosperitas vitae hujus gaudium est amicorum. Memento, quod omnes sancti tribulationes passi sunt in hoc mundo, quarum acerbitas non est condigna futurae beatitudinis remuneratione. Qui plus oneris portat in dorso, plus sudoris sentit in corpore. Quid est hujus saeculi honor, nisi grave pondus viatoris? Liber viator felicius vadit quam sarcinarum magnitudine onustus. Tamen ad mensuram unicuique secundum suam dispensationem dat Deus, aliis sic, aliis vero sic. Sed unusquisque fideliter laboret, ut feliciter regnet cum Christo. Cuculum vernalem avem vestrae direxi sanctitati cum munusculis parvitatis meae: modo vero parvum quid vini direxi vobis et fratribus et amicis; et de stagno libras C ad opera necessaria facienda; et caucellos quatuor. Videtur condignum ut domuscula cloccarum stagno tegatur propter ornamentum et loci celebritatem. De ordinatione et dispositione Missalis Libelli nescio cur demandasti; nunquid non habes Romano more ordinatos libellos sacratorios abundanter? Habes quoque et veteris consuetudinis sufficienter Sacramentaria majora; quid opus est nova condere, dum vetera sufficiunt? Aliquid voluissem tuam incepisse auctoritatem Romani Ordinis in clero tuo, ut exempla a te sumantur, et ecclesiastica officia venerabiliter et laudabiliter vobiscum agantur. Sed rari sunt adjutores, forte dicis; sed major bonae intentionis labor majori summae felicitatis remunerabitur corona: et feliciter laborat, qui sibi construit domum in regno Dei, parvis magna et parans caducis aeterna, terrenis coelestia emens; propter unius margaritae emptionem omnia dimittens, ut eam possideat quam invenit, et omnibus praetulit gazarum deliciis. De infirmitate mea vobis praefatus ales dicere potuit. Gloria Deo! aliquantum melius habemus; sed tamen corporis integritas non revenit. Ideo diligentius jubeatis orare pro nobis, quia tempus appropinquat, quo hoc hospitium deserendum est et ignota appetenda. Sed veniat, veniat vestra post nos oratio et eleemosynarum munera gratissima, nobisque nimium necessaria. Ostendatur fides in filio, ut gaudeat Pater in filio sapienti et fideli. Non moritur qui in filio vivit prudenti. Sacrae lectionis studia omnimodis renovate vobiscum, ne pereat labor noster in librorum collectione. Non sit tibi durum pondera auri dare pro acquisitione sapientiae, cui secundum Salomonem nulla comparari in hoc saeculo poterunt . Et quid stulto, iterum ait, divitiae, si sapientiam emere non poterit ? Quae habitationem in ejus corde habebit gratam, qui eam diligere probatur. Multitudo sapientum sanitas est orbis et laus civitatis, in cujus arce habitat. Haec tuo pectore, Domino Jesu donante te, habitationem habeat, charissime fili, semper in aeternum.

Notes: (Sap. VII, 8 et 9) (Prov. XVII,
16)
EPISTOLA LXVI. AD ARNONEM.  (Anno 797, mense Augusto.)   Gaudet de nuntio adventus illius; multa nosse ab illo desiderat; et de sua commoratione illum instruit.
Author: Alcuinus
Date:  [ Pez. 

Barallam] [sanctae Mariae]

Dilectissimo patri Aquilae Transalpino Albinus magister salutem.

Gaudeo quod vel aliquam famam de vestro adventu audivi, multum cupiens vestrae beatitudinis faciem videre et optatam audire loquelam, simul et de prosperitate domni apostolici agnoscere, et quid in illis partibus gestum sit, et quomodo legatio vestra vobis evenisset, et si Sancti Pauli causa ad profectum fieri possit. Haec omnia per velocem nuntium mihi demandare curam, obsecro, habeas. Secundum quod iter meum dispositum habeo, volente Deo, die sabbati proximo, id est, Nonas Augustas, ad monasterium sancti Amandi habemus dispositum venire, et ibi die Dominica stare, et tunc ad Baralla villam nostram quatuor aut quinque dies remanere, non longe a Sancto Amando, sed quasi quinto decimo milliario; et sic ad Causiaco pervenire, et ibi hebdomada stare; et sic ad Sanctum Lupum. Inter haec loca, Deo propitio, habes me totum Augustum, et aliquam partem Septembrii mensis, si ullatenus possis impetrare, ut fiat nostrum colloquium. Interim, dum in proximo erimus, remanda mihi et quantos dies debeam te exspectare, quia non habeo in istis partibus aliquid ubi exspectare possum, propter inopiam rerum; quia quidquid fuit ibi, anno praeterito omnia amici nostri consumpserunt, bene facientes, et familiariter utentes rebus nostris. Et quam citius possint litterae vestrae ad nos venire, festinanter legatus currat ut nos in proximo reperiat. Si rex vos jubeat in palatio stare, non contradicit tibi Liutgardis et infantes ut ad nos venias, quia illae iturae sunt ad Niviella, uti ibi missam agant. Veni, veni festinanter, si Deo placeat et sancto Martino et sancto Amando, ut nos videamus. Nullatenus voluissem longius ire, antequam tuae beatitudinis 68 faciem viderem. Manda vero per nostras curtes; quidquid ibi erit, omnia tibi parata erunt. Multum gaudeo de vestro colloquio; quia nescio quando erit, si nunc non erit. Feliciter lege, et prospere veni, Pater optime et amice fidelissime, et in Christo charissime.
EPISTOLA LXVII. AD ***  (Anno 797, mense Augusto.)   Significat quibus locis commoretur, nova scire cupit, mittit quaedam munuscula.
Author: Alcuinus
Date:  [ Pez., Kysla] [regis]

Charissimo Filio in verae charitatis dulcedine salutem.

Exspectavi dilectionis vestrae litteras, vel legatum. Sed tertio Gysla soror domni regis direxit ad me missos, ut venirem propter aliquas necessitates ad illam. Sed nunc, volente Deo, iturus ero ad eam visitare, et inde ad sanctum Lupum, et ibi maxime spero me manere Septembrium mensem totum. Si quid inde de vestro itinere, vel de domni reversione, vel de exercitus sui profectu audias, ne tarderis mihi remandare, et sic Octobrio mense ad Ferrarias sanctum Petrum visitare, et ibi usque ad medium illum mensem spero me esse. Ideo haec vobis scripsi, ut sciatis de itinere nostro, ubi nos beatitudinis vestrae missus invenire possit. Sed et de fratre nostro et amico, quem tecum iterum dimisi, remanda mihi. Sollicitus sum valde de domno rege et populo Christiano propter auras durissimas, et terram illam pessimam, et homines invidos, si Deus propitietur illis et sanctae suae Ecclesiae defensori. Multo tempore illum conservet cum suis fidelibus. Direxi vobis unam tapetam et unum sagellum tenuem, obsecrans ne despicias munusculi parvitatem. Haec sunt duo minuta quae vidua obtulit in gazophylacio templi, quam Dominus Jesus laudavit, quia plena charitate offerebat . Vivite vos Deo placentes in omni opere bono. et pro nobis orantes valete in perpetuum.

Notes: (Matth. XII, 42)
EPISTOLA LVIII. AD ARNONEM.  (Anno 797, mense Septembri.)   Litteras illius se accepisse significat, et de silentio multarum rerum conqueritur.
Author: Alcuinus
Date:  [et venerunt nobis Idibus Septemb. Sed
mirum quod nihil de Candido [ Ms., Cando] [Forte dixissem
tibi aliquid, si praesentem te haberem: cur noluisses
mihi innotescere, quomodo accepisset vos
domnus apostolicus, et quid tibi placuisset in illis
partibus: vel quomodo Paulinus Pater meus egisset

vobiscum, et quo se divertisset? Curioso animo
meo satisfacere non voluisti. Ideo pauciores tibi litteras
modo scribere volui, non tamen pauca charitate,
quas scripsi, scripsi . Hanc alteram
chartam redde obsecro, Candido meo, si vivat,
si vobiscum sit. Nescio cur et ille tacuit, dum tu
mihi scripsisti, nisi forte Albinus recessit ex ore illius,
cujus dilectio nunquam recedit ex corde meo.]

Dilectissimo filio Aquilae piam et pacificam in Christo salutem.

Audita prosperitate vestra per litteras quas nobis direxistis meo demandare voluisti. Misi tibi jam pridem litteras meas per clericum vestrum, cujus nomen non recolo, ut puto, septimas Idus Augusti, et nescio si te invenerunt, et sollicitus fui in his litteris audire aliquid, unde eas dirigeres, vel qua die, vel de quo loco, vel quomodo dispositum habuisses facere secundum Dei voluntatem; et quando te sperarem in has venire partes. Ego itaque sub festinatione vado ad sanctum Martinum; ibi, volente Deo et domno rege annuente, hiemare disponens]. Et utinam! veniat volando Aquila mea orare apud sanctum Martinum, ut ibi amplectar alas illius suavissimas, et teneam, quem diligit anima mea, nec dimittam eum, donec inducam illum in domum matris meae , et osculetur me osculo oris sui , et gaudeamus ordinata charitate invicem Semper in aeternum valeas et vigeas et floreas, fili charissime

Notes: (Cant.
III, 4) (Cant. I, 1) (Joan. XIX, 22)
EPISTOLA LXXI. AD SPERATUM EPISCOPUM.  Exoptat illius amicitiam continuam et hortatur ad vitam episcopo dignam.
Author: Alcuinus

Dilectissimo Patri Sperato episcopo fidelis amicus Alcuinus salutem.

Sempiterna me cogit charitas saepius vestrae dilectioni litterulas dirigere, licet minus videaris nobis vicem rependere tuis litteris; tamen ego non cesso tibi prosperitatem optare, et per chartas tuae innotescere sanctitati quod nullatenus mens mea tui habeat oblivionem, sed omnimodis firma radice tui nominis obtineat memoriam. Recordor dulcedinem vestram et germanitatem quam habuimus inter nos praesentia corporali, quae etiam spiritaliter observari debet, nec ulla terrarum longinquitate deleri, quatenus amicitia olim condicta perpetualiter conservetur. Tu vero, sanctissime Pater, considera diligenter locum nominis tui, ubi maneas, ubi statuta sit dignitas tua, et quod diceris ab omnibus, hoc opere impleas. Fiducialiter praedica omni personae, opportune, importune, idem volenti et nolenti . In moribus tuis fulgeant exempla sanctitatis, et in verbis veritatis praedicatio nitescat, quia haec duo maxime conveniunt episcopo, ut bonis vivat moribus et praedicationis verba non taceat, sicut ipsa Veritas ait: Sint lumbi vestri praecincti et lucernae ardentes in manibus vestris . In lumbis morum castitas et in lucerna lumen verbi Dei demonstratur. Habeas irreprehensibiles socios, ut ex illis alieni discant vitae religionem; et aedificentur quicunque veniant ad te, sive ex te ipso, sive ex illis. Lectionis vero studium nullatenus dimitte, sed habeas tales juvenes apud te, qui semper discant, et magis gaudeant discere quam inebriari; Deo servire et non saeculi sectari pompas. Talem te para, qualem te cupias stare ante tribunal Christi; meique semper memor esto in orationibus tuis, quatenus divina clementia dies meos ad finem deducat perfectum, et ut tu habeas mercedem bonam ex me, et ego remissionem peccatorum per te. Fides vero et dilectio sancta nunquam frigescat in animis nostris, sed semper magis magisque augeatur, Christo Deo miserante, qui nobis propitius sit in aeternum. Opto te valere, et in Christi charitate proficere, dulcissime Pater!

Notes: (II Tim. IV) (Luc.
XII)
EPISTOLA LXXII. AD SIMEONEM SACERDOTEM.  (Circa annum 797.)   Hortatur ad officium episcopale solerter obeundum periculosis in Britannia temporibus.
Author: Alcuinus

Charissimo filio Simeoni sacerdoti Albinus Pater salutem.

Si gaudendum est de ascensu, timendum est de lapsu, quia de altiori loco periculosior est lapsus. Ideo secundum nomen tuum esto superspeculator non solum gregis tibi commissi, sed etiam tui ipsius, ut in paucis diebus laboris plurimam merearis habere mercedem beatitudinis. Tempora periculosa sunt in Britannia; et mors regum miseriae signum est; et discordia captivitatis origo; et festinant vera esse quae saepius audisti a nostro praedici magistro. Noli cupidus esse de auro et argento, sed de animarum lucro. Me vero in orationibus et eleemosynis memora quotidie, et te in observatione mandatorum Dei semper; et si tempestas undique immineat, guberna viriliter navem Christi, ut quandoque cum tuis nautis in portum pervenias prosperitatis. Nunquam a sancta praedicatione lingua sileat, nunquam a bono opere manus torpescat; et quocunque vadas, liber sancti Gregorii Pastoralis tecum pergat. Saepius illum legas et relegas, quatenus teipsum et tuum opus cognoscas in illo, ut qualiter vivere vel docere debeas, ante oculos habeas: speculum est enim pontificalis vitae et medicina contra singula diabolicae fraudis vulnera. Non mollescat animus tuus in adulatione principum, nec torpescat in correctione subjectorum. Non te decipiant saeculi blanditiae; non exaltent honores transeuntes; non subvertant favores populi. Esto columna firmissima in domo Dei, non arundo vento agitata . Esto lucerna super candelabrum posita, non sub modio abscondita . Esto omnibus via salutis, non vena perditionis, ut per te plurimi corrigantur, salventur, et ad vitam tecum perveniant sempiternam. Vive, vale feliciter et nostri memor proficias semper in opere Dei.

Notes: (Matth. XI, 7) (Matth. V, 15)
EPISTOLA LXXVII. AD ETHELARDUM ARCHIEPISCOPUM CANTUARIENSEM.  (Anno 798.)   Romam ituro prosperum iter precatur, suique memoriam rogat apud sanctos apostolos.
Author: Alcuinus

Sanctissimo Patri et in membris Christi valde venerando Ethelardo archiepiscopo Alcuinus diaconus in Christi charitate salutem.

Audiens salutem et prosperitatem vestram, et conventum cum Eanbaldo Eboracensi archiepiscopo filio meo, satis mihi placuit speranti ex vestrae colloquio sanctitatis honorem sanctae ecclesiae exaltari, et Deo in eas servientium corrigi vitam. Ideo suasi aliis litterarum mearum apicibus, sanctitatem vestram permanere in patria, nolens lumen Britanniae exstingui. Sed fiat quomodo Deo placet ut proficiat Christi Ecclesiis. Prosperum iter faciat vobis Deus, angeloque ejus comitante prospere vos ducat atque reducat , dulcissime et amantissime Pater. Maxime autem precor, ut apud sanctos apostolos mei habeatis memoriam, sicut nos apud sanctum Martinum vestri habere dulce habemus.

Notes: (Tob. V, 20, 21)
EPISTOLA LXXVIII. AD ETHELARDUM ARCHIEPISCOPUM CANTUARIENSEM.  (Anno 798.)   Felicem illi reditum ex Romana legatione, ob reparatam Ecclesiae Cantuariensis dignitatem, precatur.
Author: Alcuinus

Domino sanctissimo atque omni honore dignissimo Ethelardo archiepiscopo.

Lectis prosperitatis vestrae litteris, et prosperitate itineris vestri et reversionis in patriam, et qualiter apostolica benignitate suscepti fuistis, toto cordis affectu animoque laetissimo gratias egi Domino Deo sempiterno, qui magno clementiae dono viam vestrae peregrinationis prospero direxit itinere, et dedit vobis gratiam in conspectu Patris apostolici, et legationis effectu et voti compotem redire concessit; et primi nostri Doctoris sanctissimam sedem ad pristinum culmen dignitatis per te iterum exaltare dignatus est, quae cujusdam dissensionis scissura, quorumdam invidiosa contentione, ad horam discissa esse videbatur. Felix qui unitatem pacis fraterno amore conservare studet; sed ille multo felicior qui ab aliis disrupta charitatis viscera pro labore ad unius compagem corporis reformare nititur. Igitur nunc, gratia operante divina, membrorum unitate adhaeret capiti proprio, et sacerdotalis dignitas antiquo gratulatur honore, et germana pax inter summos Britanniae pontifices splendescit, et sub duabus metropolitanorum civitatibus una pietatis et concordiae viget voluntas, sicut in litteris vestrae beatitudinis lectum intellexi.
85  EPISTOLA LXXIX. AD DOMNUM REGEM.  (Anno 798 vel 799.)   Commendat amicos suos ex Anglia Romam profectos.
Author: Alcuinus
Date:  [ F., Merciorum]

Domino desiderantissimo David regi Flaccus matricularius, aeternam in Christo salutem.

Dulcedo dilectionis vestrae, et fiducia probatae pietatis, saepius me hortatur vestrae auctoritati dirigere litterulas, officioque syllabarum indagare, quod fragilitas corporis obstat voluntati implere posse. Sed rerum novitas supervenientium, novos iterum cogit edere apices, ut chartula ferat cordis affectum, et fundat preces ad aures pietatis vestrae: quae nunquam, ut vere fateor, cassatae in conspectu misericordiae vestrae fuerunt. Nec meas pro vestra stabilitate et salute cassatas in conspectu Dei credo, quia libenter divina suscipit gratia lacrymas quae ex charitatis fonte profluunt. Dictum est mihi, aliquos ex amicis Flacci tui, Edelardum scilicet, Doroensis Ecclesiae metropolitanum, et primae sedis in Britannia pontificem, vestram adire velle pietatem: ministrum quoque olim Offanae regis Ceilmundum de regno Mercionum : sed et Torhcmundum Hedilredi regis fidelem famulum, virum in fide probatum, strenuum in armis: qui fortiter sanguinem domini sui vindicavit. Hi omnes mihi valde fuerunt fideles, et adjutores itineris mei, vel meorum defensores puerorum, huc illucque discurrentium. De quibus optimam vestram deprecor clementiam, solita benignitate suscipere eos, quia mihi necessarii fuerunt unusquisque in loco suo. Saepius cognovi sacerdotes religiosos, et in Christi servitio devotos; nec non viros fortes, et fideles in saeculari dignitate, vestrae laudabiles esse aequitati. Nam optimus quisquis, et in sua sibi ipsi probatus conscientia, bonos diligere non dubium est, edoctus omnipotentis Dei exemplo, qui summum est bonum. Et omnis rationabilis creatura, quantum boni habet, ejus bonitate illuminata habere certissimum est. Ipsa Veritate dicente: Ego sum lux mundi. Qui sequitur me, non ambulat in tenebris, sed habebit lumen vitae . Perpetuam Christi tribuat tibi gratia lucem, Cum sanctis pariter, David amate Deo.

Notes: (Joan. VIII, 12)
EPISTOLA LXXXIX. AD LIOBRADUM.  (Anno 798.)   Liobradi (Leidradi) electi episcopi Lugdunensis amicitiam exoptat.
Author: Alcuinus

Pontifici, fratri, amico Liobrado electo Albinus salutem.

Gratias ago Deo qui talem mihi perdonare dignatus est amicum, in cujus fide veritas, in cujus bonitate benignitas, in cujus consilio salus semper inventa est. Et quanto rariores nunc temporis tales inveniri possunt, tanto chariores haberi debent. Sicut gemmarum fulgor inter arenosam splendescit glaream, ita amicus probatus inter multitudinis circumstrepentem turbam gratissime eruitur, amplexatur, tenetur. Qui juxta antiquitatis proverbium, diu quaeritur, vix invenitur, difficile servatur. Cujus parabolae interpretationem facile est ex teipso cognoscere. Et mirum in modum, quod omnes invenire volunt, vix ullus esse desiderat. Et hoc ideo, quia praeceptum Dominicum, si apertis audiant auribus, surdo tamen corde parvi pendunt: Omnia, quaecunque vultis, ut faciant vobis homines, haec eadem et facite illis . Inter caetera virtutum insignia quae huic adjacent mandato, hoc quoque adjungitur, ut qui amicum velit invenire fidelem, sit ille cuicunque hominum amicus fidelis, vel in salute animae, vel in suffragio saeculari, quantum ad rem et personam cujuslibet pertineat. Quod vero me interrogare voluisti de certitudine voluntatis vel loci, nihil tibi certum adhuc remandare habeo, nisi Deo miserante et vita comite, adhuc visurus eris faciem meam; licet nesciam propter occupationes meas vel vestras, ubi aut quando. Multoties, secundum opportunitatem portantium, litteras mihi dirigere satage, ut habeam curam tuae charitati rescribendi, et etiam demandandi quodcunque veniat mihi. Tantum diligenter deprecare Dominum Jesum, ut dirigat secundum suam magnam misericordiam vitam famuli sui in sanctissimae suae voluntatis effectum, et Christianae religionis, juxta facultatem virium nostrarum, profectum. Pax aeterna regat Christi te, praesul amate, Semper in aeternum, praesul amate, vale.

Notes: (Matth.
VII, 12)
EPISTOLA XCII. AD ARNONEM.  (Anno 799, mense Martio.)   Epistolam cum muneribus se accepisse; ac se medio mense Maio apud regem, quo etiam Felix adducendus est, futurum significat.
Author: Alcuinus
Date:  [ Edit., reconditur] [Aquilae meae] [Jam pridem tuae charitati longiorem

scripsi epistolam, et direxi Chlotario fratri, ut per
vestros homines ad vos perveniret. Ideo paucis modo
sermonibus loquor in hac praesenti chartula. Venit
enim XIV Kal. April. mihi epistola vestra cum muneribus,
et ego statim hanc scripsi, desiderans te

multum videre. Jam, Deo volente, medio mense
Maio apud regem cogito esse, quia Laidradus filius
noster adducere habet Felicem illum, cum quo nobis
sermonis contentio est. Et utinam Paulinus noster
charissimus Pater veniat. Si tibi causa opportuna
fiat, multum desidero ut te habeamus praesentem] [Hildegarius duos libros sancti Martini secum
portavit, sicut in alia epistola tibi designavi.
Rogo ut facias venire; hoc est, sancti Ambrosii De

fide, et Tractatus in Joel et Amos prophetas. Et
 Magum meum saluta, et fac illi bene, bonus est
enim frater; et omnibus filiis sanctae Ecclesiae Ratbertum
facias bene, et saluta omnes in nomine Albini,
et caeteros consacerdotes tuos, et orate pro
nobis]

Dilectissimo filio Aquilae Albinus salutem.

Acceptis sacerdotalibus dilectionis tuae muneribus cum magno gaudio et laetitia, simul et suavissimis litteris, in quibus omni favo dulcior redolebat mihi charitas, et quam saepius probavi, semper amavi; et quadam familiaritate intra cordis mei arcana, quasi thesaurum desiderabilem, tuae faciei et nominis memoria recondidi : et quod nigrum in capillis videtur, candidum in corde amatur. Sed omnimodis obsecro, si fieri possit, hoc anno superveniente videam dulcissimos oculos , ut amplectar, deosculer non solum ore, sed etiam toto corde. ; quia multum tecum habeo conferre, quae per chartam, propter infidelitatem portantium, nolo indicare. Tu vero cautior esto inter hostilia arma. Tuum est praedicare, non pugnare; pacificare, non discordare; revocare ad vitam, non in mortem mittere, sicut tua optime novit sanctitas. 114 . Et Dominus Deus dirigat corda nostra et sensus nostros ad salutem plurimorum, ut proficiat et clarescat verbum Dei in auribus multorum, et in corde recondatur fides catholica. Deus Dei Filius Jesus Christus Dominus noster te tuosque fideles custodiat, et florere faciat in charitatis officio, et fidei veritate semper in aeternum, dilectissime fili.

Notes: (II
Thessal. III, 5)
EPISTOLA XCIV AD ARNONEM.  (Anno 799, mense Martio.)   Mittit Paschalia carmina, et admoneri cupit parochianos, seu curiones suae dioecesis ad vitae probitatem, ad officia sua bene obeunda.
Author: Alcuinus
Date:  [Paschalia paci vestrae direxi carmina, prout dictaverunt
Magi mihi. Vos videte, an placeat ad scribendum,
vel proficiat ad legendum. Misi quoque fratribus
litteras, rogans ut in praesentia vestra legantur,
uti me commendes illorum orationibus, tuis quoque
 parochianis qui solent ad dedicationem sancti
chrismatis venire. Illis quoque scripsissem tuae causa
charitatis, si nimium non esset praesumptuosum. Tamen] [Et ut viduarum, orphanorum, et pauperum
maxime curam habeant . Scholares quoque habeant, et diligenter discere
eos faciant psalmos, et cantilenam ecclesiasticam,
ut in singulis ecclesiis cursus agatur quotidianae
laudis Dei] [Et ut sanctum baptisma diligentissime
exerceant, quia in nullo loco periculosius erratur;

sicut nec fructuosius, si bene observatur]

Aquilae per Alpes volanti, per campos currenti, per urbes ambulanti humilis terrigena salutem.

admoneas eos de vitae castitate, de morum honestate, de orationum vigilantia, de precationis instantia; et unusquisque subjectam sibi plebem bene in Dei voluntate eruditam habeat, ecclesiamque bene directam. . Unusquisque vero suum in Domino honorificet ministerium, ut non sit vituperatio in sacerdote Christi, sed laudatio in praedicatore veritatis . . Hortenturque singuli ad confessionis puritatem, ad poenitentiae compunctionem: quia hoc secundum baptisma est in Ecclesia, ut qui post primum erraverit in aliquo delicto, in hoc secundo corrigatur. Sit tibi Deus ubique adjutor, ut proficias in omni bono, et multiplici dignus mercede habearis in conspectu Domini Dei tui. Usque in Kalendas Maias vestrum in his partibus sperabo adventum. Regem speramus in Saxoniam iturum. De mea vero causa, volente Deo, dum veneris, aliquid certius innotescere habemus. Tantum orationibus adjuva fragilitatem nostram, ut dirigat nos Christus in suae pietatis voluntate, ut faciamus quae beneplacita sunt ei . Deus Christus ad profectum suae sanctae Ecclesiae, bona valetudine beatitudinem tuam conservare dignetur, desiderande Pater!

Notes: (Eccli. IV, 1, 2, seq.;
VII, 36) (II Cor. VI, 3) (Eccli. II,
19)