medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CXCIII.  Aenigmatica.
Author: Alcuinus
Date:  [ Ita ms.; f., nominis termino] [ F., duabus]

Antonio Paulus.

Venerunt mihi litterae sexto Idus Quintilis ad Uuicos, gaudio plenae de meo et de tuo, et de nontermino , quae in me usque modo manserunt, et mansura erunt, credo, licet durissime passus essem praesentiam absentiae, et absentiam praesentiae. De visitatione vero fraterna saepius volui secundum opportunitatem itineris; sed secunda in pronomine persona optime novit, unde remansit; imo necdum agnosco, quomodo fieri possit hoc. Scito, quod litterae tantummodo non sufficiunt ad meum et tuum si non aderunt ego et tu. Hucusque tres litterae in tristitia fuerunt, duobus hoc facientibus; sed septem omnia sufferunt, donec sex et octo simul gaudeant, et septem stent in loco suo, quia a senarii numeri perfectione per septenarii gratiam ad octonarii beatitudinem ascenditur; et fiat unitas primi et extremi per medietatem, quia cuncta in creaturis tribus istis terminis ad unitatem perveniunt; et si tolluntur de medio unum, de ultimo duo, erunt tres termini aequales, mirabiles in perfectione omnium creaturarum, quae a tribus personis in unitatem potestatis conditae sunt. Haec legens intelligat et laudet subtilissime largitorem sapientiae, et vivat in eo feliciter. Saluta fratres; pueros et perfectos, legentes et intelligentes, amantes et benefacientes, Christum colentes et charitatem habentes; et hi omnes valeant, vigeant, floreant in omni perfectione vitae et laudis Dei aeternaliter.

Notes: (quia haec sunt, quae mundum

destruunt)
EPISTOLA CXCIV. AD CONGREGATIONEM SANCTAE MARIAE ET PATREM MOROALDUM.  Cupit eorum societate frui, et amicitia.
Author: Alcuinus

Beatissimae et sanctissimae Dei genitricis semperque virginis Mariae congregationi, et pio Patri Moroaldo, ultimus sanctae Ecclesiae clientellus Alcuinus in Christi charitate salutem.

Saepius vestrae sanctitatis audiens famam, et ideo me vestrae familiaritati adjungere desideravi. Sed modo tempus opportunum occurrit, per praesentem fratrem obnixis precibus meipsum vobis commendare. Quapropter per sanctae Virginis Filium vestram suppliciter obsecro unanimitatem, ut me, licet indignum, vestris animis atque manibus accipere dignemini, 207 non quasi ignotum, sed quasi fratrem. Quia licet oculis carnis non vidissem, tamen oculis cordis vos videre videor, et valde diligo; honestatemque vitae vestrae animo complector studioso, cupiens vestram beatitudinem ubique proficere in Domino, et ad perpetuae pacis pervenire laetitiam. Orantes pro nobis, vos semper valete in Christo, fratres dilectissimi?
EPISTOLA CXCV. AD MATREM ET FILIAM.  Hortatur ad bona opera; et precibus earum se commendat.
Author: Alcuinus
Date:  [ Videtur leg. familiam]

Albinus matri et filiae in Christo salutem.

Laetante animo salutationem accepi vestram, suppliciter deprecans ut Deus Christus misericorditer devotionem respiciat vestram; magis magisque faciat in sua proficere voluntate, et ad coronam gloriae vestram deducat conversationem. Filia sit matri in omni bono obediens; mater sit in salute filiae devota: utraque in Dei servitio semper studiosa, in castitate facientes quae sunt Deo placita. Subjectamque vobis filiam in omni timore Dei educate, quasi rationem redditurae pro singulorum animabus. Quapropter ut filios filiasque cum omni diligentia eos erudite, ut non solum carnale solatium, sed etiam spiritale gaudium habere mereamini. In pannoso paupere Christus non despiciatur, sed in domum deducatur, foveatur et reficiatur; quia refectio egeni salus est divitis. Canonicas horas in laude divina omni studio peragite, quatenus ab angelis exaudiatur et a Christo accipiatur concentus psalmodiae vestrae. Modestia vestra, juxta Apostolum, nota sit omnibus hominibus ; quatenus et praesens vita exemplum sit in salutem multis, et futura pro laudabili pietatis conversatione a Deo remuneratore omnium bonorum recipiatur. In fine vero hujus chartulae vestram deprecor almitatem, ut inter vestras orationes mei nominis memoriam habere dignemini: et ea charitate mihi salutem deprecamini perpetuam, qua vos per hanc epistolam de vestra admonere studui; hosque legentes apices in Christo valete semper charissimae.

Notes: (Philip. IV, 5)
EPISTOLA CXCVII. AD FILIAM SPIRITALEM (EUGENIAM).  Castitatem cum eleemosynarum largitate commendat.
Author: Alcuinus
Date:  [ Cod. Sal., tametsi in
paucis] [ Cod.
Sal., sanctae] [ Cod. Sal., natura] [ Cod. Sal., ignava cupiditate]

Charissimae in Christo filiae Eugeniae Albinus salutem.

Placet mihi saepius in parvis litteris, non tamen parva officia salutationis tuae dirigere germanitati, et tuis ingerere cogitationibus admonitionis meae, vel promissionis tuae salutiferas collationes, quatenus nobilissimum virginitatis decus integro conservare corpore coneris, rememorans gloriosam castitatis mercedem. Ecce in coelis per magna aeterni regis palatia agnum sequuntur, quocunque ierit . Quid hac gloria beatius, vel hac beatitudine gloriosius? Ubi naturae victor omnium conditori creaturarum consociabitur. 209 Nec labor quotidianus deterreat, quem spes tantae remunerationis consolabitur. Paucorum labor dierum aeternis remunerabitur praemiis. Sit quoque virginitas eleemosynarum largitate fertilis, nec sibi caducas divitiarum gazas avida congreget manu: sed larga mente in membra sui distribuat sponsi. Geminis, charitatis scilicet et castitatis pennis, ad alta coelorum regna transvolet. Nec virgo, carnis concupiscentiae vinculis libera, avaritiae laqueis constringatur, sed sui ipsius victrix, etiam saeculi ignavia, cupiditati non succumbat: sed sibi misericordiae operibus, quasi ramis virentibus, in arcem coelestis Hierusalem viam sternat, ubi laudibus excepta angelicis magni imperatoris thalamum aeterna introducatur laetitia. Ut hoc fieri valeat, vigilare debet hujus inquisitor margaritae, non inertiae sopitus somno dormitare: imo saepius orationibus nocturnis vel diurnis pulsare januas perpetuae civitatis; et veniens apertas inveniet, quas quisque ab hoc carnali carcere deductus, nimium intrare cupiet; quod ante summa diligentia praevidere debet, ut portas tunc inveniat patentes, angelicosque choros suscipientes obviis manibus animam ad deducendum in cubiculum regis aeternis fruituram gaudiis; perpetuumque laudis carmen decantabit in praesentia sui sponsi dicens: Benedic, anima mea, Dominum et omnia opera ejus: in omni loco dominationis ejus, benedic anima mea Dominum . Vivas, valeas et floreas, virgo nobilissima, in Christo.

Notes: (Apoc. XIV, 4) (Psal. CII, 1 et 22)
EPISTOLA CXCVIII AD HUNDRUDEM FEMINAM  Hortatur ad devotionem et vitam exemplarem in palatio regis. Salutem precatur reginae, et Egfrido.
Author: Alcuinus
Date:  [ Forte, habere] [ Forte, regias]

Deo devotae feminae Hundrudae Alcuinus diaconus salutem.

Benignitatis tuae salutationem et munuscula gratanter accepi; in quibus te agnovi conditae olim amicitiae bonam abundare memoriam; credens quoque tuam similiter non oblivisci prudentiam, qualiter devotio mea te jam praesentem de charitate Christi, et honestate vitae diligentissime admonuit. Ideo non opus esse arbitror, multis illa reiterare sermonibus, sed paucis deposcere litterulis; ut omni hora vel momento dies in mente habeas aeternos, et praepares te in occursum Domini Dei tui , ut sine timore videre valeas Judicem vitae tuae, quem tota virtute dilexisti in pectore tuo. Sit cogitatio tua in praesentia Dei, in sobrietate vitae, et sermo tuus in modestia veritatis, et opera tua in castitatis honestate, ut exemplis tuis adolescentiores erudiantur, seniores congaudeant, omnes aedificentur, ut in palatio regis regularis vitae devotio in tua videatur conversatione. Quatenus summi regis pietas in omni te custodiat prosperitate, et in bonis operibus usque ad finem vitae perseverantem, aeterna te remunerari gloria dignetur. Saluta, obsecro, domnam reginam ex meae parvitatis nomine. Scripsissem exhortatorias illi litteras, si illi propter occupationes regis meos apices legere licuisset. Sciat tamen certissime sibi quoque dominae, quantum valeo, fidelem esse. Tamen gestum est de monasterio Inmercum, sicut de illorum non speravi bonitate. Faciant de me, sicut illis placeat. Nam fides mea apud illos non violabitur, credens tanto meliores habere illos, quantum meliores sunt meritis et dignitate. Omnipotens aeterna protectione eos ubique custodiat, protegat et regat cum omnibus fidelibus suis. Egfridum filium meum diligenter saluta. Opto, ut floreat in voluntate Dei, et prosperitate multis feliciter annis. Valeto semper, dulcissima soror.

Notes: (Amos IV, 12)
EPISTOLA CCI. AD MAGENHARIUM COMITEM SENONICAE CIVITATIS.  Hortatur ad virtutes; curamque sui officii.
Author: Alcuinus
Date:  [ Cod. Sal., quam] [ Cod. Sal., homini] [ Canis., 

defendas] [ Al., veritatem] [tuis] [ Cod. Sal., mercede] [ Canis., implicantur] [ Cod. Sal., te]

Dilecto in Christo Magenhario comiti, humilis levita Albinus salutem.

Audivi vos, vir venerande, nostrae parvitatis optasse colloquia; et ut vere fateor, vestram valde desideravi praesentiam, ut dulci collocutione vestrae prudentiae consolarer. Sed quia rerum eventu hoc fieri non valuit, visum est mihi condignum litteris implere quod verbis non potui, et meam in vos ostendere dilectionem, et vobis utilia per chartam suadere, ut vester profectus meus esset fructus. Ut qui in sublimi dignitate positus es in terris, per opera justitiae et misericordiae coelestem tibi merearis honorem. Cogita quod transitoria sunt haec omnia quae in hoc saeculo habemus: et quia necessarium est unicuique hominum aeternam sibi per temporalia benefacta promereri gloriam. Quapropter, ut ad perpetuam pervenias, Deo donante, beatitudinem, nulla te saeculi delectatio, nulla carnalis concupiscentia impediat. Sed esto in judiciis justus, in operibus misericordiae pius, viduis et orphanis quasi pater, defendens eos ab omni violentia. Esto quoque Ecclesiis Christi quasi frater, ut per orationes servorum Dei, inter pericula hostium, fluminum, viarum, infirmitatum, divina te protegat dextera, regat atque conservet semper ubique. Fac ut quotidie pauperes de pane tuo comedant, quia miserorum consolatio tibi erit aeterna remuneratio. Esto quoque in consiliis providus, sapiens in cogitationibus, modestus in sermone, Deum semper habens praesentem, quatenus illius loquens voluntatem , ejus dignus efficiaris protectione. Corpus tuum in castitate, et animam in sobrietate conserva: fidelis esto ad dominos quos dedit tibi Deus, ad amicos benignus, ad omnes homines aequus et miseris largus. Debitoribus vel in te peccantibus culpas ignosce, ut tibi ignoscat Deus, si quid contra ejus fecisti voluntatem. Tuis quoque diligenter praecipe subjectis, ut justi sint in judiciis, misericordes in miseros, Deum timentes, Ecclesiamque Christi honorantes: ut illorum bonitas tibi in mercedem computetur. Saepe subjectorum peccata rectoribus imputantur , si minus diligenter eos admonent praelati, quomodo facere debent; sicut eorum bona dominis prosunt ad praemia, qui eos studiose erudiunt Deum timere, ejusque obedire praeceptis. Obsecro ne me praesumptuosum esse arbitreris, haec tibi scribentem. Charitas Christi et vestrae salutis amor, et vestrae bonitatis fiducia, haec me monuit scribere; optans vos et praesentem habere prosperitatem, et futuram promereri beatitudinem. Divina vos gratia in omni bonitate florere faciat, vir dilectissime.
214  EPISTOLA CCII. AD AMIGUM.  Charitatem suam amico significat.
Author: Alcuinus

Dilecto amico salutem.

Placuit canitiem vestram parva salutationis chartula appellare, sed non parvo charitatis officio; ut sciatis, licet longe positum, vestri tamen habere memoriam, et familiaritatis non oblivisci, quam praesentes suavissima dilectione et consolatione nos inter habuimus, firmam semper inter nos permanere in Christo charitatem, nec quolibet vento falsiloquii destrui, sed solida firmitate inter omnes hujus saeculi adversitates immobilem semper consistere. Nostri memor in orationibus tuis semper valeto, frater charissime.
EPISTOLA CCIV. AD FRIDUGISUM.  De tribus generibus visionum.
Author: Alcuinus
Date:  [ Cod. Sal., videre solemus]

Tria sunt genera visionum: unum corporale, aliud spirituale, tertium intellectuale. Corporale est quod corporeis oculis videtur . Spirituale est quod, remota corporali visione, in spiritu solo per imaginationem quamdam cernimus, sicut cum forte quidlibet ignotum oculis perspicimus, statim ejus rei imago formatur in spiritu, sed prius non apparet illa spiritualis imaginatio quam corporalis allata sit intuitio. Intellectuale est quod sola mentis vivacitate consideramus, veluti cum scriptum legimus: Diliges proximum tuum sicut te ipsum . Litterae autem corporali visione leguntur, et proximus spirituali imaginatione rememoratur, et dilectio sola mentis intelligentia.

Primum autem genus visionis omnibus notissimum est. Secundum aeque omnibus consuetum. Tertium a plerisque ignoratum, quia discernere nequeunt, quid sit spirituale, quid intellectuale: quae duo Apostolus una sententia et hac brevissima optime discrevit: Orabo spiritu, orabo et mente: psallam spiritu, psallam et mente . Spiritum occultas significationes, quae sunt in Scripturis sanctis, nominavit; et mentem manifestas harum intelligentias appellavit. 216 Voluit enim nos cum intelligentia eorum quae dicimus, vel orare vel psallere. Unde et in alio loco dicit: Si oravero lingua, spiritus meus orat, mens mea sine fructu est . Hic autem lingua obscuras et mysticas significationes quae solent tantummodo spiritu cerni designavit, quarum si intelligentiam ignoramus, mens nostra infructuosa remanet. Haec quoque duo genera visionum in Pharaone et Joseph mirabiliter distinguuntur . Illi enim in spiritu futura ostendebantur, isti in mente horum revelatio facta. Illius spiritus informatus est ut videret, istius mens illuminata est ut intelligeret. Similiter et Danielis excellentia tentata est et probata, qui et somnium futurorum, quod rex videbat spiritu, intellexit, ejusque interpretationem regi ostendit . Ideo magis ille fuit propheta qui mente intellexit, quam rex qui spiritu cernebat. Sed haec tria quoque genera visionum in illa Scriptura, quae coram rege Balthazar in pariete est depicta, ostenduntur . Nam corporali visione rex cernebat in pariete litteras perscriptas, cujus nec spiritus informatus fuit, ut eas, licet videret, legere potuisset; nec mens illuminata intelligere eas. Accessit autem et propheta, qui utrumque et in spiritu obscuritatem scripturae perlegebat, et obscurissimas ejus significationes mentis vivacitate intellexit. Haec tibi, charissime fili Fridugilse, citato sermone dictavi, ne ignarus hujus tripartitae rationis esses, quae omnibus usitata est, sed a paucis intellecta.

Notes: (Matth. XIX, 19) (I Cor. XIV, 15) (Ibid. 14) (Gen. XLI) (Dan. II et IV) (Dan. V)
EPISTOLA CCVIII. AD EUMDEM.  Deplorat discipuli perversos mores, et illum ad meliora revocare conatur timore gehennae.
Author: Alcuinus

Charissimo filio.

Quem sero genui, et cito dimisi. Nec bene ablactatus raptus est ab uberibus meis. Inimicior quam noverca, tenera de paterno gremio per libidinum vortices caro rapuit. Heu, proh dolor! quid faciam, nisi plangam pereuntem, si forte calidis lacrymarum fomentis resuscitari possit. Vae carni, quae non timet sulphureos quinque urbium ignes, vel poenae infernalium tormentorum flammas Stringe teipsum, obsecro, hujus timoris catenis, et tenta quomodo vel unam ardoris scintillam sufferre possis: et cogita quid sit, si totum corpus aeterno crucietur incendio. Respice tandem, et noli consentire ei qui tibi talia parat incendia: sed magis castiga teipsum, et paternis acquiesce obsecrationibus: et Dei oculis te semper praesentem esse cognosce, et ante sanctorum angelorum aspectus. Erubesce in conspectu illorum facere quae horrescis in conspectu cujuslibet hominis perpetrare. Scio quod judicium credis omnibus esse futurum, et te credis inter illos esse qui talia egerunt qualia tibi quotidie diabolus suadet. Ecce heri fecisti voluntatem carnis tuae; hodie vadis in incendium ignis aeterni.
EPISTOLA CCIX. AD AMICUM.  Conversum ad meliora, hortatur ad constantiam.
Author: Alcuinus
Date:  [ locus corruptus ]

Dilectissimo amico totius prosperitatis praesentis et aeternae beatitudinis perpetuam salutem.

Magna mihi laetitia est de bona voluntate vestra quam audivi a fratre nostro Benedicto in vobis esse. Opto, atque Deum deprecor, ut citius cum omni convenientia perficiatur. Scriptum est enim: Ne tardes converti ad Dominum Deum, quia nescis quid ventura pariat dies . Erue te de harum carcere tribulationum, quae in hoc mundo fidelium animos torquere solet, sicut scriptum est: Multae tribulationes justorum; ut quod sequitur tibi evenire merearis: Sed de his omnibus liberabit eos Dominus . Et cave diligentissime, ne qua te aratrum Domini tenentem injustitia retro revocet. Nemo miles sarcinis alienis onustus ad bella bene procedit, nisi armis tantummodo victricibus, vel ad defensionem sui, vel ad laesionem adversarii. Omnia quae vobis necessaria videbantur mihi fidelissimo fratri Benedicto dixi. Loca adjutorium et animi constantiam . Sed scire debes quod in omni loco ubi hominum conversatio est plurimorum, utrumque et boni et mali inveniuntur: Sed sapiens animus utrorumque utatur magisterio, id est, ut malorum caveat malitiam, et bonorum sequatur justitiam. Mens rationalis quae homini data est, discernere debet quae sint cavenda, et quae sint sequenda; nec multum de loco diffidere, vel etiam confidere, quia si locus adjuvare potuisset, nunquam angelus de coelo cecidisset, vel homo in paradiso positus peccasset; sed regnum Dei, ut ipsa Veritas ait, intra nosmetipsos quaerendum est . Et Psalmista: Timete Dominum omnes sancti ejus, quia nihil deest timentibus eum . Timor Domini peccare vetat, dum homo ubique Dei sibi praesentiam agnoscit et timet, quia qui conscium habet cogitationum, verborum, vel operum suorum, hunc habiturus est et judicem; nec eum quidquam effugit nostri, nec aliquid injudicatum dimiserit, quia, sicut dictum est, unicuique reddet secundum opera sua. Dum tempus habemus, operemur bonum, quia post mortem non est tempus operandi, sed tempus mercedem recipiendi. Haec cogitans, charissime fili, tui ipsius curam habeto, memor de quantis te liberavit Deus periculis. Illum ama, et ad ejus misericordiam convertere, ut deleantur delicta tua, et merearis locum refrigerii, lucis et pacis recipere cum sanctis Dei. Meique memor cum Deo servientibus, pro teque intercedentibus, valeas perpetua prosperitate, dulcissime amice.

Notes: (Eccli. V, 8) (Psal. XXXIII, 20) (Luc. XVII, 21) (Psal. XXXIII, 10)
EPISTOLA CCX. COMMENDATITIA AD AMICOS.  Commendatitia cujusdam presbyteri Fordradi ad amicos.
Author: Alcuinus
Date:  [ Edit., requiem] [Proficientem te, charissime
frater, divina auxilietur gratia in aeternum.]

Fraternae dilectionis amicis per diversas nominum dignitates, Albinus conservus in Christo vester salutem.

Licet terrarum longinquitas diversas Christianorum faciat habitationes, tamen sanctae charitatis societas, sub uno pastore Christo, unum eos facit esse gregem. In cujus fiducia vestrae pietati per precatorias nostrae parvitatis litteras hunc presbyterum, Fordradum nomine, diligentissime commendo, ut dilectionis vestrae juvamine suffultus facilius sanctae peregrinationis viam peragat, et vestrae bonitatis merces ante oculos omnipotentis Dei 221-267 augeatur. Qui est via, vita et veritas , vobis viam vestrae salutis ostendere, et veritatem aeternae gloriae tribuere, et beatissimam vitam concedere dignetur.

Notes: (Joan. XIV,
6)
EPISTOLA CCXI. AD OMNES AMICOS.  Commendatitia Noroberet presbyteri peregrinantis ad amicos.
Author: Alcuinus
Date:  [ Al., Norbet]

Omnibus in Christi charitate amicis, humilis levita Alcuinus salutem.

Ubicunque iste presbyter, Noroberet nomine, in vestram pervenerit praesentiam, obsecro ut benigne eum suscipere dignemini, in quocunque negotio vel necessitate opus habeat. Certissime Deum habebitis bonitatis vestrae remuneratorem, qui dicturus erit in die judicii: Hospes eram, et collegistis me . Et si mea quid parvitas poterit, vobis gratiarum actiones in quantalibet causa rependere, studiose et fideliter facere curabo. Hunc vero, vel alios pro Christi nomine peregrinantes, in sua mansione suscipientem, illum divina in coelesti habitatione suscipiat clementia. Valete, viri fratres in Christo.

Notes: (Matth. XXV, 35)
EPISTOLA CCXII. COMMENDATITIA AD AMICOS.  Commendatio ad amicos pro peregrinantibus ad limina apostolorum.
Author: Alcuinus
Date:  [ita]

Omnibus venerabilibus viris, et diversarum potestatibus dignitatum et sanctae charitatis filiis humilis levita Alcuinus sempiternae beatitudinis salutem.

Scimus itaque vestrae bonitatis pietatem pro Christi amore et futurae gloriae retributione peregrinos et hospites et maxime eos qui pro ecclesiastica necessitate vel pro salute animarum suarum, sacra sanctorum apostolorum limina visitare solent, benigne suscipere. Qui hos receperit in domo sua, Christus eum recepturus erit in gloria sua; quia in talibus Christus receptus erit; ut ipsa Veritas in Evangelio ait: Hospes fui et suscepistis me . Tamen pro portitoribus chartulae hujus ego Alcuinus fidelis vester amicus, o Patres optimi et fratres sanctissimi, et filii dilectissimi! vestram summopere deprecor charitatem, ut benigne eos suscipiatis, in quocunque negotio vel necessitate illi opus habeant. Habetis Deum remuneratorem, meque debitorem secundum opportunitatem temporis, ut vestrae voluntati satisfaciam in Christo.

Notes: (Matth.
XXV, 35)
EPISTOLA CCXIII. AD RAGANBERTUM EPISCOPUM.  (Anno incerto.)   Conqueritur de novis exactionibus, quibus ministri episcopales vexabant presbyteros in ecclesiis sancti Martini servientes.
Author: Alcuinus

Domino venerando, nobisque Christi amore colendo Ragerberto episcopo, Alcuinus levita salutem.

Memor condictae amicitiae inter nos quantam mihi fiduciam praestat aliquid scribendi ad vos, quod nobis ex utraque parte necessarium videtur. Dictum est mihi, quod vestri juniores aliquam novam consuetudinem misissent super ecclesias et presbyteros sancti Martini: Imo et de vobismetipsis dixerunt; tamen de vestra sanctitate hoc non credebam, aestimans vos canones optime servare, et maxime Domini nostri Jesu Christi evangelicam sententiam, ubi ait: Gratis accepistis, gratis date . Dicunt enim: vestri missi mandassent presbyteros nostros de pane modio et dimidio; de vino modio; de annona ad caballos modia quatuor, casios 6, ova 100, pisces et orto et legumen adsufficienter ab unoquoque presbytero; et si hoc non reddidissent, ex vestra auctoritate interdictum haberent, missas non cantare in ecclesiis nostris; nec etiam alios presbyteros in ecclesiis sancti Martini cantare licitum habere. Mirum mihi videtur, qua autoritate ecclesias Christi excommunicare voluisti; si presbyteri peccaverunt, quid ecclesia peccavit? Quare non memorant tui juniores quam terribiliter beatus Petrus princeps apostolorum venditores gratiae in primo hujus haeresis inventore percellit, dicens: Pecunia tua tecum sit in perditione . Deprecor, clementissime Pater, in ea charitate qua Deus nos conjunxit; et in ea fide qua condiximus, ne quid novi mittas in ecclesias sancti Martini et in res illius. Potens est sanctus Martinus apud Deum defendere res suas, si necesse est illi clamare ad Deum. Dimitte, si placeat, et si fieri possit, sic esse ecclesiis Christi, quae sunt in immunitate sancti Martini; et in parochia vestra, donec colloquamur. Quidquid enim justum est tuam recipere ab eis auctoritatem, non renuo, sed omnino, si tibi obedientes non erunt, ego tecum constringo eos; ad tuam enim synodum venire debent, et rationem reddere de officiis spiritalibus, et tu gratis dare illis quae Dei sunt, sicut ante praedixi, Domino Jesu demandante ut gratis spiritalia dona dentur ab omnibus: et majorem tibi prosperitatem praestat intercessio sancti Martini et sancti Aredii, quam illorum concilium qui hanc hortantur exactionem et tributa solvere: et si aliis facere voluisses, nunquam tamen nostris hanc necessitatem imponere te velle putavi, propter amicitiam inter nos condictam, vel magis honorem sancti Martini, quem Deus tanta honoravit auctoritate, ut omnibus auxilium sanctis suis intercessionibus praestare poterit. Incolumem et felicem beatitudinem tuam, recteque praedicantem divina clementia protegere et exaltare dignetur, domine sanctissime.

Notes: (Matth. X, 8) (Act. VIII, 20)