medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CCCCLIX. PETRI PAPIENSIS AD THOMAM CANTUAR.
Author: Gilbertus Foliot

THOMAE Cantuariensi archiepiscopo, PETRUS Papiensis episcopus, salutem et omne bonum.

Loquitur Sapiens ita dicens: Aqua frigida animae sitienti, et nuntius bonus de terra longinqua . Quam vera sit ista sententia, benignitatis vestrae dignatio experiri me fecit. Benedictione etenim et salutatione, quam de terra longinqua in signum eximiae dilectionis misistis ad me, revera non modice refrigeravistis animam meam sitientem ad vos ex illa die, qua nosse et videre vos, et recipi merui inter vestrae familiaritatis arcanum. Igitur tantae dignationi humilitas nostra, etsi quas debet, certe quas valet, gratias reddit. Oro etiam ut ille vobis gratiam retribuat pro me, pro cujus amore, licet indignum, tanto me affectu et amatis et honoratis. De caetero, reverende Pater, filiali praesumptione obsecro vos ut patrem, moneo ut amicum, ne deficiatis in tribulationibus, quae invenerunt vos nimis, maxime cum ista sit via, qua itur ad Deum. Cum enim, juxta Apostolum, diligentibus Deum omnia cooperentur in bonum, per prospera et adversa in hoc mundiali stadio per patientiam Christi miles, tanquam aurum in fornace, probatur. Denique, sicut electis tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, quae nec confunditur nec confundit, cum a charitate fulciatur; sic e contrario reprobis tribulatio impatientiam, impatientia pusillanimitatem, pusillanimitas tristitiam parit, et illa interimit, cum per eam animus in desperationem absorbeatur. Igitur viriliter agite, confortetur cor vestrum, nec ullius vos, quod absit! suasio, quasi cedere debeatis, educat, quin potius agite quod agitis, et tenete quod tenetis, ut a summo pastore de commisso grege mercedem plenam recipiatis. Hoc tam fideliter, quam amicabiliter consulo vobis. Hoc utinam persuadere possim et mihi. Hoc salubre nobis, hoc imitabile nobis commissis, ut bene agendo et sustinendo quod voluerit, et quandiu voluerit Deus, et ejus inhaerendo vestigiis honorificemus ministerium nostrum. Quod autem parvitatis nostrae precibus vos attentius commendatis, merita quidem propria metiendo, confundor, sed devotionem vestram suspiciendo amplector. Quidquid igitur amoris et obsequii pro vobis efficere possum apud Deum et homines, vestrum esse sciatis cunctis diebus. Atque utinam se offerat locus et tempus, quo palam liceat experiri quam pure diligam vos, non tam verbo et lingua, quam opere et veritate. Valete.

Notes: (Prov.
XXV)
EPISTOLA CCCCLX. MAURICII PARISIENSIS AD ALEXANDRUM PAPAM.
Author: Gilbertus Foliot

Sanctissimo Patri et domino ALEXANDRO, Dei gratia summo pontifici et universali papae, MAURICIUS, eadem gratia Parisiensis Ecclesiae humilis minister, obedientiae, servitutis et devotionis plenitudinem.

Noverit celsitudo vestra, serenissime Pater, quod nuper prope Parisios de pace inter regem Angliae et dominum Cantuariensem reformanda tractatum est etc. Vide in Alexandro III, an. 1159-81.
EPISTOLA CCCCLXI. EJUSDEM AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

ALEXANDRO papae, MAURICIUS Parisiensis episcopus.

Parit et alit culpas licentia delinquendi, et in augmenta facinorum prosilitur, dum secura impunitate peccatur. Latuit aliquandiu Londoniensis ille episcopus, etc. Vide ibid.
EPISTOLA CCCCLXVIII. EJUSDEM AD GILBERTUM LONDONIENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino et amico G. Dei gratia Londoniensi episcopo, J. eadem gratia Pictaviensis Ecclesiae humilis sacerdos, salutem et patriae coelestis jucunditatem.

In ulteriorem vestrae sinceritatis gratiam me fuisse admissum, et gaudeo plurimum, et grates vobis habeo. Id profecto ipse rerum effectus praesentem docuit, et absentem dubitare non permittit. Quantus enim honor a vobis mihi sit habitus, dum adhuc essem in solo natali constitutus, nec alios latet, nec ego possum esse immemor. Postquam vero dispositione divina civitatis ignotae sum factus incola, lator quoque praesentium nepos noster vestrae dilectionis certissima coepit argumenta. Pro quo vobis oblatae petitiones tam facili benignitate sunt exceptae, ut in parte nulla fiunt illi repulsa damno, vel mihi verecundiae. Igitur, ut vota nostra vestris cumulentur beneficiis petimus, quatenus data opportunitate, non solum per oblationem precum obtineat ut paginae divinae lectioni det operam, verum ut hoc fiat, paternam audire mereatur admonitionem, et sicut ipsum ad hoc specialiter deputo, ut vestris vigilanter obsequiis inhaereat, totaque insudet devotione, pro modulo suo vices nostras acturus, ita in laboris et fidei devotae praemium, charitatis nobis exhibitae sentiat et laetetur se esse participem. Valete.
EPISTOLA CCCCLXXI. EJUSDEM AD GILBERTUM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino Patrique charissimo G. Londoniensi Dei gratia episcopo, JOCELINUS, Saresberiensis Ecclesiae humilis minister, salutem et modicum munus, se ipsum.

Exsultat pater evangelicus cui restitutus est filius in longinqua profectus. Exsultavimus Dei gratia et nos reverso filio evangelico qui perierat et inventus est. Occurrimus ei in tympano et choro usque ad ostia. Occidimus ei vitulum saginatum, et altilia praeparavimus, quibus utinam et vestra reficerentur jejunia. Prospera nobis nuntiant Dei gratia nuntii nostri ad dominum nostrum regem properantes, quorum in reditu vel mandato, et nostra pendet exspectatio, et domini nostri regis responsio, quid nos agere disposuerit. Proinde Cenomannis eligimus moram facere, donec nos mandatum regium alias trahat, quod forte Andegavis erit, cum civitas illa a via qua reversurus est dominus rex non longe distet. Si vero descenderemus Argentonium, et longior forsan nobis via restaret, et pincerna pro vino meracissimo, quo abundamus, turbatioris subere cervisiam, generosis invisam, etiam parcius propinaret. Hoc etiam est domini Cicestrensis consilium, qui minus consiliosum ducit certum pro incerto domicilium mutare, et Baccho Libero, ancillam festucae filiam maritare. Valeat charissima nobis vestra dilectio.
EPISTOLA CCCCLXXII. CAPITULI SARESB. AD THOMAM CANTUAR.
Author: Gilbertus Foliot

THOMAE Cantuariensi archiepiscopo, capitulum Saresberiense.

Ad nos usque pervenit discretionem vestram in episcopum nostrum gravaminis non modici dedisse sententiam, et graviorem in decanum nostrum vos daturos proposuisse. Quoniam ergo praelatorum nostrorum gravamen nostrum reputamus, statim hoc audito ad sedem Romanam appellavimus, et in vestra praesentia appellamus, protectioni beati Petri et domini papae nos et ecclesiam nostram submittentes. Valeat et vigeat paternitas vestra.
EPISTOLA CCCCLXXV. HENRICI WINT. AD PRIOREM ET CONV. S. MARIAE WIGORNIENSIS.
Author: Gilbertus Foliot

HENRICUS, Dei gratia Wintoniensis episcopus et apostolicae sedis legatus, priori et conventui Sanctae Mariae Wigorniensis Ecclesiae, salutem.

Miramur multum quod denarium sancti Petri de ecclesia et parochia ecclesiae vestrae nondum reddidistis, cum ab omnibus episcopis secundum condictum iis terminum jam eum receperimus. Unde mandamus vobis et apostolica auctoritate praecipimus, ut, visis litteris istis, infra quindecim dies eumdem beati Petri denarium Wintoniam mittatis, aut ne exinde in ecclesia vel parochia vestra divinum fiat officium, interdicimus, excepto viatico et baptisterio. Episcopo enim vestro et archiepiscopo absentibus, non habemus nisi vos quibus de hac re scribere debeamus. Valete.
EPISTOLA CCCCLXXVI. FRATRUM CARTHUSIANORUM AD HENRICUM REGEM.
Author: Gilbertus Foliot

Excellentissimo et in Christi visceribus amplectendo regi Anglorum strenuissimo, fratres Carthusiae, utinam pauperes spiritu, sic in praesenti saeculo regnare, ut in futuro valeat coronari!

Cum sanctus Job sederet quasi rex circumstante exercitu, erat tamen moerentium consolator. Rex regum et Dominus dominantium aperuit manum suam, et habenas regni vestri multipliciter dilatavit. Oportet ergo ut semper ante oculos vestros habeatis illam terribilem sacrosanctae Scripturae comminationem, qua dicitur: Potentes potenter tormenta patientur, et fortioribus fortior instat cruciatus . Et illud Psalmistae: Terribili et ei qui aufert spiritum principum, terribili apud reges terrae . Divulgatum est ab Oriente usque in Occidentem, quod Ecclesias regni vestri intolerabiliter affligitis, et exigitis ab eis inaudita quaedam et inconsueta, quae si quaesierint, quaerere tamen non debuissent antiqui reges. Potest autem fieri, ut in tempore vestro, quoniam multam contulit vobis Deus sapientiam, tanta afflictio utcunque tolerari possit, sed forsitan post decessum vestrum tales regnaturi sunt, qui devorabunt Ecclesiam toto ore, et indurati cum Pharaone dicent: Nescio Dominum, et Israel non dimittam . Parcite, quaesumus, parcite dignitati vestrae, parcite nobilitati, parcite generi, parcite et famoso nomini vestro; et qui plenus ac potentissimus estis, formam compressionis futuris non dimittatis. Moerorem et aerumnam sanctae Ecclesiae, quae fere ubique conculcatur, clementi oculo respicite, et regia consolatione eam fovere, ac tueri indesinenter et infatigabiliter studete.

Notes: (Sap. VI) (Psal. LXXV) (Exod. V)
EPISTOLA CCCCLXXVII. A. CERTESIENSIS AD ALEX. PAPAM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerando et charissimo Patri suo et domino ALEXANDRO Dei gratia summo pontifici et universali papae, frater A. indignus Certesiensis minister, sincerae dilectionis reverentiam ac debitam cum omnibus fidelibus obedientiam.

Vestrae majestati, charissime Pater et domine, etc. Vide in Alexandro III, an. 1159-81.
EPISTOLA CCCCLXXVIII. H. CLUNIACENSIS ABBATIS AD GILBERTUM.
Author: Gilbertus Foliot
Date:  [oldus]

Venerabili domino et Patri, domino G. Dei gratia Londoniensi episcopo, frater humilis Cluniacensis abbas, salutem in Domino et quidquid potest obsequii et amoris.

Vidimus litteras vestras plenas dulcedinis et amoris, quae humilitatem nostram tantis praeconiis efferunt, ut ad tantam lucem laudis infirmi nostri cordis oculi potius hebetentur et delitescant, quam tantum jubar acie pati irreverberata sufficiant. Nihil enim tale in nobis nostra conscientia recognoscit. Sed fortasse altiori consilio ideo facere voluistis, ut nos immerito commendando, stimulum pudoris suggeratis nobis, et audiendo quales esse debemus, nitamur coram Deo apparere quod dicimur. In his omnibus innotescit nobis erga nos animi vestri sinceritas, quia profecto nisi plurimum diligeretis nos, non possetis tam sincerus et tam verax, licet indigne de nobis talia profiteri. Quod superest, licet in magnum honoris apicem divina vos dignatio evocaverit, nihilominus tamen unum de specialibus Cluniacensis Ecclesiae filiis vos esse praesumimus. Unde, quia nullo pacto vos erubescere credimus ad nomen matris quae vos in Domino per Evangelium genuit, rogamus ut tam apud dominum regem Anglorum quam apud alios primores regni pro ejus negotiis sollicitus intendatis. Venerabilis frater noster dominus Arn, lator praesentium, vir utique quantum credimus religiosus et strenuus, caetera quae dicenda supersunt venerationi vestrae plenius intimabit. Ipsum apud vos sollicitius esse volumus commendatum. Compatimini matri vestrae et erga ipsam pietatis viscera non claudatis, quae multis ex causis a longo tempore tantis incommodis detrita est, ut vix jam valeat respirare. De fratre Roberto Broi fecimus quod rogastis.
EPISTOLA CCCCLXXX. PHILIPPI ABB. DE ELEEMOSYNA AD THOMAM CANTUAR.
Author: Gilbertus Foliot

Reverendo in Christo Patri et domino THOMAE, Dei gratia venerabili Cantuariensium archiepiscopo, frater PHILIPPUS de Eleemosyna et fr. L. de Curia Dei, salutem et sincerae dilectionis affectum.

A nostris utilitatibus non recedit, quod utiliter accrescit usibus amicorum. Hoc enim habet amicitia proprium, ut sit ei suavis et jucunda possessio quidquid a suis professoribus possidetur. In sinum gratiae vestrae dilatato corde et affectu prompto magistrum Girardum benignius collegistis: vicissitudinem quam potuit retulit, amicus fidelis inventus est, factus est strenuus propugnator justitiae vestrae, allegator insignis, assertor providus causae vestrae, et operum vestrorum praeconator eximius; nec sibi pepercit nec suis ut vobis proficeret, et totum se sic vestris impendit usibus et gratiam rependit pro gratia, ut nihil sibi laetum proponeret nisi quod honori vestro militaret et nomini. Si a fructu magno circa vos fidelem ejus operam torrens iniquitatis absorbuit, non est minori dignus amplexu si quod voluit implere non valuit; quia, quantum potuit, utilis esse non destitit. Nunc igitur, si in conspectu principis illius magnorum suffragantibus meritis pacem potuit invenire, esse non debet a cordis vestri conspectibus alienum; sed, ut credimus, in mente vestra debet florere cum gratia, si apud eum gratiam receperit, cum quo familiarius et fidelius honoris et pacis vestrae possit inire commercium. Qui enim amicus est, omni tempore diligit, et amicitia certa nulla vi, nulla necessitate excluditur. Rogamus ergo dilectam nobis in Christo charitatem vestram et benevola persuasione consulimus, ut fideli vestro nullius conditionis apponatur dura necessitas; quia, sicut ait Ovidius: Lenis alit flammam, grandior aura necat, et aeterna sapientia, quae attingit a fine usque ad finem fortiter, suaviter disponit omnia et cum magna reverentia disponit nos. Bene valeat semper in Domino vestra sinceritas.
EPISTOLA CCCCLXXXI. HENRICI II REGIS ANGLIAE AD EPISCOPOS ANGLIAE.
Author: Gilbertus Foliot

Has litteras misit HENRICUS rex Angliae singulis episcopis Angliae.

Nosti quam male Thomas Cantuariensis archiepiscopus operatus est adversum me et regnum meum, et quam male recesserit: et ideo tibi mando, quod clerici sui, qui circa ipsum fuerunt post fugam suam, et alii clerici, qui detraxerunt honori meo et honori regni, non percipiant aliquid de reditibus illis, quos habuerunt in episcopatu tuo, nisi per me, nec habeant aliquod auxilium vel consilium a te. Teste Ricardo de Luci, apud Merleberg.
EPISTOLA CCCCLXXXII. EJUSDEM AD VICECOMITES.
Author: Gilbertus Foliot

Has litteras misit HENRICUS rex Angliae singulis vicecomitibus Angliae, in principio persecutionis sancti Thomae.

Praecipio tibi quod, si aliquis clericus vel laicus in bailia tua Romanam curiam appellaverit, eum capias, et firmiter custodias, donec voluntatem meam percipias; et omnes reditus et possessiones clericorum archiepiscopi saisias in manum meam, sicut Randulphus de Broc, et alii ministri mei tibi dixerint: et omnium clericorum, qui cum archiepiscopo sunt, patres et matres, fratres et sorores, nepotes et neptes ponas per salvos plegios, et catalla eorum, donec voluntatem meam inde percipias, et hoc breve tecum afferas, cum submonitus fueris.
EPISTOLA CCCCLXXXIII. EJUSDEM AD REGINALDUM COLONIENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

HENRICUS rex Angliae REGINALDO schismatico Coloniensi.

Diu desideravi justam habere occasionem recedendi a papa Alexandro, et a perfidis cardinalibus ejus, qui proditorem meum Thomam, quondam Cantuariensem archiepiscopum, contra me manutenere praesumunt. Unde cum consilio omnium baronum meorum, et cum consensu cleri, magnos viros de regno meo, scilicet Eboracensem, Londoniensem, archidiaconum Pictaviensem, Joannem de Oxeneford, Ricardum de Luci, Romam missurus sum, qui publice et manifeste ex parte mea, et totius regni mei, et omnium aliarum terrarum, quas habeo, proponent et denuntiabunt papae Alexandro et cardinalibus ejus, ne ulterius proditorem meum manuteneant, sed ita liberent me ab eo, ut alium cum consilio cleri in Ecclesia Cantuariensi possim instituere. Denuntiabunt etiam, quod quidquid Thomas fecit, in irritum revocent. Hoc etiam postulabunt, quod coram eis papa jurari faciat publice, quod ipse et successores sui et mihi et omnibus successoribus meis regias consuetudines Henrici, avi mei, inconcussas et inviolatas, quantum ad se, conservabunt in perpetuum. Quod si forte alicui petitionum mearum contradicere voluerint, neque ego, neque barones mei, neque clerus meus aliquam eis alterius servabimus obedientiam, imo manifeste eum et omnes suos impugnabimus. Et quicunque in terra mea inventus fuerit, qui ei post adhaerere voluerit, ex pelletur. Eapropter rogamus vos, sicut charissimum amicum, quatenus fratrem Ernoldum, vel fratrem Radulphum, hospitalarium, omni occasione remota, cito ad me mittatis, qui ex parte imperatoris et vestra praedictis nuntiis meis ducatum praebeat, eundo et redeundo per terram imperatoris. Visis litteris istis consuluit Coloniensis imperatorem, quid regi Angliae sit respondendum. Rescripsit imperator voluntati regis Angliae esse annuendum. Quia quanto solemnius ista fient, si consenserit papa Alexander, tanto major ejus erit confusio. Et forte in occulto per alium templarium, vel hospitalarium, vel aliquem alium, a quo caveri non possit, rex Angliae pro pecunia sua idem obtineret. Missus itaque est frater Radulfus hospitalarius ad regem Angliae qui nuntiis, quos rex ad curiam mittere disponit, ducatum praebuit per terram imperatoris.
EPISTOLA CCCCLXXXV. EJUSDEM AD ABBATEM CISTERCIENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

HENRICUS rex Angliae abbati Cisterciensi.

Quando dominus Willelmus Papiensis et vos nostram apud Rothomagum adiistis praesentiam, conquesti sumus vobis quod quidam monachi ordinis vestri, quos in terra nostra praeter voluntatem et assensum omnium fere baronum et hominum nostrorum cum omni honore et reverentia manu tenueramus hactenus, et promoveramus, quaedam verba et mandata adversariorum nostrorum amaritudinis plena nobis deferebant, et quaedam discordiae seminaria, et irae, et odii incentiva, quae a nullo probo viro aliquo modo essent proferenda. Promisit itaque nobis dilectio vestra quod illud corrigeretis, et monachos vestros a talium mandatorum delatione coerceretis. Post promissionem vero illam abbas vester de Criscampo scriptum quoddam Thomae, qui fuit cancellarius noster, ex parte ejusdem nobis attulit, et ore suo legit, in quo nos arguebat et de fidei laesione, et de schismate nos videbatur accusare, et alia continebat scripti illius series indignationis et superbiae verba, quae nostro derogabant honori et personae. Inde est, quod vobis mandando attentius rogamus, quatenus injuriam nostram digna emendatione ita corrigere non omittatis, et honorem nostrum, et etiam ordinis vestri conservetis. Noveritis autem quod, si excessus monachorum vestrorum non correxeritis, ulterius sustinere non poterimus, quin injuriarum nostrarum quaeramus remedium, teste Jocelino de Baille apud Canon.
EPISTOLA CCCCLXXXVI. EJUSDEM AD WILLELMUM SENONENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

HENRICUS rex Angliae WILLELMO Senonensi episcopo.

Quos ad me misistis ordinis Cisterciensis viros religiosos et venerabiles, sicut decuit, honorifice suscepi, attente audivi, diligenter inspexi. Verbum autem, quod ex parte vestra mihi intimaverunt, benigne secundum quod vos accepisse ex domini papae mandato mihi significaverunt, ut mecum de pace reformanda inter me et archiepiscopum Cantuariensem loqueremini, admisi. Placet itaque mihi, quatenus super hoc mecum loquamini. Vobis enim ex magna parte innotuit causa, quae inter nos vertitur, sicut praesens audistis, ubi in praesentia domini regis Franciae inter nos inde sermo haberetur. Ipse causam praestitit discordiae, ab ipso concordiae debet causa procedere: ipse vulnus impressit, ipse sanare studeat. Per ipsum morbus invaluit, in ipso est ut sanitate reddita morbus evacuetur. Ego neque causam mali neque exsecutionem excitavi vel implevi. In quo itaque loco utrique nostrum, donec convenire possimus, significetis. Confido autem de fidelitatis vestrae integritate et constantia, quod causae hujus veritati favorem inclinabitis. Ideoque affectuosius accipio, ut vestra discretio diligentius meam circa hoc voluntatem et aequitatem attendat. Praeterea ad vos dirigo meam conquestionem super hoc, quod dominus meus rex Franciae nuper aequum excedens, mihi in meis fecit injuriam. Vestra namque mediatione, et comitis Theobaldi fratris vestri, posthabito meorum consilio, super hoc quod praedecessores mei nunquam fecerunt, pro bono pacis me totum nuper exposui voluntati domini regis Franciae vestro acquiescens consilio. Vos autem non credo latere, quomodo mihi nuper injuriatus est. Vobis autem conqueror, ut quod in praejudicium pacis inter nos statutae praesumpsit, transgressio vobis displiceat, et eum ad satisfactionem justam deducere satagatis, quo auctore ipsa facta est.
EPISTOLA CCCCLXXXVII. EJUSDEM AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

HENRICUS rex Angliae WILLELMO Senonensi archiepiscopo.

Venientes ad me nuntii domini papae pro negotio, quod inter me et archiepiscopum Cantuariensem vertitur, licet aspera et omni honori meo portarent contraria, pro domini papae reverentia, et sanctae Romanae Ecclesiae debita devotione, honorifice suscepi, et qua decuit benignitate audivi, mandatum domini papae modeste admodum admittens, quod ipsi deferebant, licet me in meis gravatum sentirem, quos ipsi excommunicatos habebant, extraordinarie praecipitata in illos sententia, magis ex impetu animi et motu mentis, quam ex rationis librata aequitate vel deliberationis consilio. Cum autem super hoc diutius sermo duceretur, petii ut absolverentur, quos ipsi sic ligatos habebant. Ipsi vero se illos absoluturos promittebant, si illis securitas juratoria praestaretur ab eisdem, quod absoluti ipsorum parerent arbitrio. Hinc autem motus vehementius, juravi quod nullatenus sacramentum inde praestarent, sed, si vellent, a laicis fidei interpositione, a clericis in verbo veritatis promissione eis securitatem fieri facerem, ut mererentur absolvi. Ipsi autem esse hoc extraneum a consuetudine asserentes, et a sibi injuncto tenore alienum affirmantes dixerunt, quod ad hoc vestrum habere vellent consilium, qui et archiepiscopus et apostolicae sedis legatus estis, ut, si hoc ex vestro haberent consilio, pro excusatione eis sufficeret, si aliquando transgressionis propter hoc arguerentur. Mittunt itaque ad vos, et ego mitto et precor, quod honori meo et commodo consulentes, ad hoc consilium vestrum applicetis. Confido autem constanter de vobis, quem pro summo amico amplector cum abundantissima devotione, quod in hoc et aliis negotiis meis et gratiam uberem, et diligentiam vigilantem, et firmissimam fidelitatem exhibebitis. Desiderio meo plurimum successisse reputarem, si vobiscum loqui possem, sed aliorum negotiorum instantia hoc ad praesens fieri prohibet. Peto itaque quatenus aliquem de vestris ad me mittatis, per quem plenius vestra mihi voluntas innotescat, et mea vobis pariter notificetur.
EPISTOLA CCCCLXXXVIII. HENRICI REGIS EPIST. AD ALEXANDRUM PAPAM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili Patri summoque pontifici ALEXANDRO, HENRICUS rex Angliae, dux Normanniae et Aquitaniae et comes Andegaviae, salutem et debitam venerationem.

Si devotionis meae, Pater, erga sanctitatem vestram experimentum quaeritis, etc. Vide inter variorum ad Alexandrum III epistolas, post ipsius Regesta.
EPISTOLA CCCCXCII. EJUSDEM AD GILBERTUM.
Author: Gilbertus Foliot

H. Dei gratia rex Angliae, Patri suo charissimo G. Londoniensi episcopo, salutem et dilectionem.

Quoniam personam meam vestri gratia speciali sincerae dilectionis affectu vos semper dilexisse expertus sum, de statu mei et incolumitate vos velle certificari, et de successibus meis gratulari indubitanter scio. Unde mitto ad vos charissimum et familiarem meum episcopum Bathoniensem, per quem vobis secreta mea secure significo, et insuper voluntatem meam et quae mihi Deo cooperante acciderunt beneficia postquam ab Anglia recessi. Vos itaque fidem adhibeatis his quae ipse vobis dixerit ex parte mea, et ipsum episcopum dilectissimum et familiarem meum, qui in negotiis meis expediendis pronus et devotus semper assistit, charum habeatis et diligatis, et honorem exhibeatis. Vestrae etiam paternitatis sollicitudinem de qua non minimum confido, attentius et devote expostulo, quatenus negotiis meis summam operam et diligentiam adhibeatis, et paci et defensioni regni mei pro facultate vestra providere studeatis. Teste H. Baiocensi episcopo, apud Chivill' .