medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XXXVII. AD EGILAM EPISCOPUM.
Author: Adrianus I

Item exemplar epistolae Adriani papae ad Egilam episcopum, seu Joannem presbyterum de eorum sacratione vel constantia in partibus Spaniae praedicandum, et de paschali festivitate, et de praedestinatione hominis, sive ad bonum sive ad malum, et de coinquinatione eorum tam in escis quamque in potu, seu et de diversis erroribus et de eorum pseudosacerdotibus, qui vivente viro sortiuntur uxores, et de libertate arbitrii, vel multis aliis capitulis in partibus illis contra fidem catholicam ortis.

Adrianus episcopus, etc. Reliqua vide inter Opera B. Caroli Magni, tomo ut supra, col. 336.
EPISTOLA XXXVIII. AD EPISCOPOS SPANIAE.
Author: Adrianus I
Date:  [ Lamb., natus]

Item exemplar epistolae Adriani papae directae omnibus episcopis per universam Spaniam commorantibus, maxime tamen Eliphando vel Ascharico cum eorum consentaneis, pro haeresi vel blasphemia, quod Filium Dei adoptivum nominant, cum multis capitulis sanctorum Patrum eos reprehendens. Nec non et de paschali festivitate, seu et de sanguine pecudum et suillo, et sanguine suffocato, quem in errorem praedicantes dicunt, ut qui ea non ederit rudis et ineruditus est, quos sub anathematis vinculo obligatos et ab Ecclesia extraneos dicit. Similiter et de praedestinatione Dei, quod si quis ad bonum praedestinatus esset, contra malum resistere necesse illi non erat; si vero ad malum notus , bonum illi exercere nihil proderit. Pro quo capitulo apostolicis adhortationibus eos castigans, nec non et de hoc, quia communem vitam cum Judaeis, et non baptizatis paganis, tam in escis quam in potu, seu et in diversis erroribus nihil pollui se inquiunt, nec non et de filiabus eorum, quas populo gentili tradunt; vel de sacrationibus eorum, seu et de mulieribus, quae vivente viro sibi maritum sortiuntur, simulque et de libertate arbitrii, vel aliis multis, quae enumerare longum est, eos castigans eum sanctorum Patrum traditionibus.

Adrianus papa, etc. Reliqua vide inter Opera B. Caroli Magni tomo ut supra, col. 374.
EPISTOLA XXXIX AD CAROLUM REGEM.
Author: Adrianus I

Regem orat, primum ut ejus filium tunc natum in baptismo suscipiat; deinde ut Ecclesiam ipse Constantini exemplo exaltare pergat, tum promissa largiendo, tum a Longobardis erepta diversis locis patrimonia restituendo.

Domno excellentissimo, etc. Reliqua vide inter Opera B. Caroli Magni, tomo ut supra, col. 504.
EPISTOLA XL. AD CAROLUM REGEM.
Author: Adrianus I

Petit ut Leonem archiepiscopum Ravennatem coerceat, qui jura Ecclesiae Romanae in Exarchatu et Pentapoli sibi arrogabat.

Domno excellentissimo, etc. Reliqua vide inter Opera B. Caroli Magni, tomo ut supra, col. 283.
EPISTOLA XLI. AD CAROLUM REGEM.
Author: Adrianus I

Queritur se despectum a Possessore episcopo et Rabigaudo abbate, missis Caroli; orat ut moerorem suum consoletur, et ducatum Spoletinum, quem sancto Petro obtulit, reipsa cito tradi jubeat.

Domno excellentissimo, etc. Reliqua vide inter Opera B. Caroli Magni, tomo ut supra, col. 297.
EPISTOLA XLII. AD CAROLUM REGEM.
Author: Adrianus I

Petit auxilium adversus quatuor duces Italiae, qui inter se et cum Graecis conspirant contra Ecclesiam Romanam, et Carolum.

Domno excellentissimo, etc. Reliqua vide inter Opera B. Caroli Magni, tomo ut supra, col. 300.
EPISTOLA XLIV. AD CAROLUM REGEM.
Author: Adrianus I

De Saxonibus ad paganismum reversis, docet quae illis indici poenitentia debeat, si redire iterum ad Ecclesiam velint.

Domno excellentissimo, etc. Reliqua vide inter Opera B. Caroli Magni, tomo ut supra, col. 390.
EPISTOLA XLV. AD CAROLUM REGEM.
Author: Adrianus I

Praemissis mutuae benevolentiae argumentis, respondet se adniti ne Longobardorum episcopi alter alterius dioeceses invadant; et de consecrationibus episcoporum, per Italiam et Tusciam, sedulo cavere ut secundum canones fiant. Suadet denique ut qui ultro citroque ad regem vel ad pontificem commeant, sine regis et pontificis epistolis non eant.

Domno excellentissimo, etc. Reliqua vide inter Opera B. Caroli Magni, tomo ut supra, col. 427.
EPISTOLA XLVI. AD CAROLUM REGEM.
Author: Adrianus I

Gratulatur Carolo de Saxonibus subactis atque ad Christi cultum et baptisma perductis; triduanasque litanias, ut Carolus optat, eo nomine indicit.

Domno excellentissimo, etc. Reliqua vide inter Opera B. Baroli Magni, tomo ut supra, col. 387.
EPISTOLA XLVIII. AD CAROLUM REGEM.
Author: Adrianus I

Respondet de Ravennatum episcoporum electionibus, quod sine regiorum missorum interventu, a clero et plebe, suscepta pontificis Romani admonitione, secundum canones fieri solitae sint.

Domno excellentissimo, etc. Reliqua vide inter Opera B. Caroli Magni, tomo ut supra, col. 416.
EPISTOLA XLIX. AD CAROLUM REGEM.
Author: Adrianus I

Indicat missos Caroli Benevento fugere coactos esse, propterea quod Arichisi ducis relicta, et Beneventani, cum Graecis adversus Carolum et Ecclesiam Romanam conspirarint.

Domno excellentissimo, etc. Reliqua vide inter Opera B. Caroli Magni, tomo ut supra, col. 402.
EPISTOLA L. AD CAROLUM REGEM.
Author: Adrianus I

Beneventanam conspirationem ab Arichiso duce initam altius repetit, copiosius exponit, sicut a Gregorio Capuano presbytero acceperat

Domno excellentissimo, etc. Reliqua vide inter Opera B. Caroli Magni, tomo ut supra, col. 407.
EPISTOLA LI. AD CAROLUM REGEM.
Author: Adrianus I

Adalgisum in Calabriam venisse confirmat: orat ut copias contra illum mittat, et ut promissas in ducatu Beneventano Ecclesiae civitates per missos suos tradi jubeat.

Domno excellentissimo, etc. Reliqua vide inter Opera B. Caroli Magni, tomo ut supra, col. 398.
EPISTOLA LV. AD BERTHERIUM VIENNENSEM EPISCOPUM METROPOLITANUM.  De ecclesiarum statu, ac honore tum episcoporum, tum Metropolitanorum, pridem in Galliis neglecto.
Author: Adrianus I

Adrianus servus servorum Dei, Bertherio Viennensi episcopo salutem.

Dilectus et illustris ac religiosus filius noster Carolus rex, patricius Romanorum, Romam venit, et Pascha Domini apud sanctum Petrum nobiscum egit, ubi inter alia eum monuimus de metropolitanorum honore, et de civitatibus quae laicis hominibus traditae erant, et quia episcopalis dignitas fere per 80 annos esset conculcata. Cum haec et alia similia gloriosus rex audisset, promisit ante corpus beati Petri apostoli, quod omnia ad emendationem nostram venirent. Unde placuit nobis ut omnibus archiepiscopis et episcopis auctoritatem nostrarum litterarum mitteremus, ut sicut antiquis privilegiis singulae metropolitanae urbes fundatae sunt, ita maneant; ut habeat unaquaeque metropolis civitates sibi subditas, quas beatus Leo et alii praedecessores ac successores ipsius post Chalcedonensem synodum singulis metropolitis distinxerunt. Nec propterea ulla metropolis praejudicium patiatur, si alicui suffraganeorum, aut nos aut praedecessor noster, rogantibus piis Francorum ducibus, pallium largiti sumus. Nec debet Ecclesia ullum damnum sui ordinis inde sustinere, si per 60 aut 80 et eo amplius annos, incuria quorumque praesulum et vastatione barbarorum, dignitatem antiquam et Romanorum antistitum firmitate roboratam perdidit et amisit, quando innumeris pene annis illa, Spiritu Dei disponente, usa fuerit. Auctoritate igitur beati Petri principis apostolorum, singulis metropolitis antiquo more potestatem suam reddidimus, et filium nostrum gloriosum et inclytum regem Carolum ante corpus beati Petri inde rogavimus ut antiquam dignitatem omnis metropolis haberet. Ideo hanc epistolam auctoritatis nostrae omnibus misimus, quam et tu ut haberes voluimus, et ut tu nosceres ecclesiae tuae privilegium, quod a tempore beati papae Leonis habuit, esse integre reformatum. Datum Kalendis Januarii, imperante piissimo Augusto Constantino, annuente Deo coronato piissimo rege Carolo, anno primo patriciatus ejus.
(Anno 860.)  V. AD PHOTIUM.  Reservat totam causam Photii in adventum legatorum; estque epistola prima ad Photium per Rhadoaldum et Zachariam episcopos Constantinopolim declinata.  [Apud Mansi,  ibid.,  col. 168.]
Author: Nicolaus I
Date:  [ edit. Rom. laicali] [praemittentes]

Omnis utilitas et profectus animarum catholica fide munitur et dilectione Evangelii tuetur: quae omnes intra se conclusos salvat et extra se positos suos non existimat. Unde directionis vestrae sumptis apicibus laetificati sumus, quia vos catholicum in eis cognovimus. Nam ibi prudentiae vestrae utilitatem intelleximus, ideoque multas gratias Deo omnipotenti retulimus, quia vestrum scire de catholico fonte manare experti sumus. Sed rectum vos ordinem minime continuisse doluimus: eo quod non per gradus Ecclesiae ductus ad tantum honorem de laici habitu vos prosiluistis, cum oporteret vestram prudentiam ita canonice vixisse in clericali ordine, ut nihil extra canonica instituta agentes, tempore congruo, ascensu legitimo constituereris Ecclesiae pastor. Vos itaque hoc permittentes , contra statuta Patrum egisse manifestum existit. Nam Sardicense concilium per omnia tantae temeritatis praesumptionem vetuit , pariter et sanctorum pontificum Romanae sedis, Coelestini doctoris egregii, Leonis sanctissimi, cujus laus in quarta synodo clara existit: seu Gelasii doctrina, et meritis aeque beatissimi, horum videlicet instituta, hoc prohibuerunt, ut talis ordinatio fieri non praesumeretur. Quapropter vestrae consecrationi consentire modo non possumus, donec nostri, qui a nobis Constantinopolim sunt directi, revertantur, qualiter per eos cognoscamus vestrae observationis actus, et ecclesiasticae utilitatis constantiam, et quo studio circa catholicae fidei defensionem vosmet exerceatis. Et tunc, si dignum fuerit, ut tantae sedis praesulem, ceu convenit, honorabimus, et fraterna dilectione amplectemur. Data mense Septembrio, die 25, indict. IX.


Notes: (can. 13)
XIV. SUPPLEMENTUM CONCILII ROMANI ANNI DCCCLXII.[Apud Mansi,  ibid.  ] I.--  De Joanne archiepiscopo Ravennate.   II.--  Quia Dominus Jesus Christus carne tantummodo passus est.   III.--  De his qui divinitatem passibilem dicunt.   IV.--  De his qui dicunt quia in baptismate originale piaculum non omnibus dimittatur.   V.--  Statuta concilii beatissimi Leonis IV papae inviolata permaneant.   VI.--  Ut electionem Romani pontificis nullus contradicere praesumat.   VII.--  De his qui episcopum percutere praesumpserint.
Author: Nicolaus I

Joannem archiepiscopum Ravennatem, quem pro quibusdam necessitatibus ecclesiasticis et diversis praesumptionibus ad synodum convocavimus; et quia a Nandeciso Polensi episcopo nostro praesulatui contra eum libello porrecto, pessimo haereseos errore irretitus dicitur, et viva voce profertur, venire distulit atque contempsit, et pro illato crimine purificare se noluit; secundum sanctionem decimi noni capituli Carthaginensis concilii, sacrarum missarum solemniis, corpore etiam et sanguine Domini nostri Jesu Christi separamus, atque in praesenti synodo excommunicamus, usque dum in nostra praesentia veniens hic Romae purificationis ipsius videamus integritatem. Si qui vero illi communicare praesumpserint, pari subjaceant excommunicatione constricti.

Veraciter quidem credendum est, et omnimodis profitendum, quia Dominus noster Jesus Christus Deus et Dei Filius passionem crucis tantummodo secundum carnem sustinuit, deitate autem impassibilis mansit, ut apostolica docet auctoritas, et sanctorum Patrum luculentissime doctrina ostendit. Hi autem qui aiunt quia Redemptor noster Jesus Christus et Dei Filius passionem crucis secundum deitatem sustinuit, quoniam impium est et catholicis mentibus exsecrabile anathema sint. Omnibus enim qui dicunt quod hi qui sacrosancti fonte baptismatis, credentes in Patrem, et Filium, Sanctumque Spiritum, renaseuntur, non aequaliter originali abluantur delicto, anathema sit. Omnis enim qui a praesenti statuto concilio sacra statuta venerandi concilii beatissimi Leonis praedecessoris nostri IV praesulis violare tentaverit, ut post discessum beatae memoriae sanctissimi Benedicti pontificis antecessoris nostri actum recolimus, anathematis vinculo innodamus. Si quis sacerdotibus seu primatibus, nobilibus, seu cuncto clero ejus sanctae Romanae Ecclesiae electionem Romani pontificis contradicere praesumpserit, sicut in concilio beatissimi Stephani papae statutum est, anathema sit. De his autem qui episcopum percutere, verberare aut caedere praesumpserint, ut anathematis subjaceant periculo, sancimus, et inviolabili promulgatione statuimus.
XIX. AD LUDOVICUM II IMPERATOREM.  Commendat legatos pro causa Lotharii fratris ejus in Franciam missos.  [Apud Mansi,  ibid.  ]
Author: Nicolaus I
Date:  [pro synodoce] [ edit. Rom., Fundensis]

NICOLAUS episcopus, servus servorum Dei, LUDOVICO imperatori .

Augustae serenitatis magnitudini vestrae, imperiali fulgenti decore, his apostolatus nostri litteris innotescimus, quia multis et quotidianis ecclesiarum Dei sollicitudinibus et utilitatibus, quibus nos vigilanter insistere decet, praepediti, missos nostros pro perficienda synodo, quam pro causa Lotharii gloriosi regis, fratris vestri, nostra apostolica fieri auctoritate decrevimus, tam celeriter, ut inter nos statutum est, in Franciam destinare nequimus. Et quoniam ecclesiasticae rectitudinis et utilitatis zelo, quo nos semper fervere oportet, accensi, legatos nunc, sicut diximus, nostros duos venerabiles episcopos, Rhadoaldum videlicet sanctae Portuensis Ecclesiae, et Joannem sanctae Ficolensis Ecclesiae antistites, deliciosos nostros, illuc pro ejusdem rei quam scitis negotio canonice definiendo direximus. Quos clementia vestra benigne suscipiat, eisque fidelem atque prudentem tribuat hominem, qui eos usque ad locum, quo a talibus suscipiantur hominibus, quorum comitatu ad praedictum regem Lotharium fratrem vestrum illaesi valeant pervenire, securos et quietos, omnique suavitate deducat . Quia pro communi Ecclesiae pace atque consensu, duos episcopos de regno Caroli regis, patrui vestri, ad ipsam synodum, quae Domino auxiliante in Metis civitate congreganda est, sedis apostolicae missa vocatione convenire praecepimus: qui una cum missorum nostrorum praesentia, et aliorum sacerdotum Dei conventu, quod definire oportet, juste canoniceque decernant. Data IX Kalendas Decembres, indictione XI.

Notes: ( edit.

Rom. addit. cognoscat praeterea clementia vestra)
XL. AD HUCBERTUM ABBATEM, FRATREM THEUTBERGAE LEGINAE.  (Anno 863.)   Respondet ejus litteris, et quod ipsius causam et sororis in synodo a legatis examinari jusserit.  [Mansi,  ibid.  ]
Author: Nicolaus I

NICOLAUS episcopus, servus servorum Dei, HUCBERTO religioso abbati.

Apices defensionis tuae, per Odonem fratrem et coepiscopum nostrum ad sedem apostolicam missos, libenter accepimus. Quorum etiam tenorem attentius perpendentes, reperimus te conquerentem dura invectione a nobis fuisse conventum, ac contra spem, dum te cum fratre et sorore jugiter proclamantem consolationis epistolas accipere sperares, arguentes te ac corrigentes dure inveneris. Quod utique devotio tua moleste ducere non debuerat: quia patris soleres disciplina dilecto filio, etiam minime peccanti, nonnunquam adhibetur: non quo severitate verberum frustra examinetur, sed quo, ne in suspectis facinoribus devolvatur, benevola invectione terreatur. Ac cum dira flagella filius molestissime ferat, eo quod sine culpa percutitur, scit tamen pater, quod blando in pectore modum servaverit disciplinae, ut ab imminentibus custodiret. Quod cum ita esse nec omnino [al., nullus omnino, HARD.) sciolus dubitet, animadvertendum est, et summa circumspectione cavendum, ne cum apostolici moderaminis tibi aliquoties dura mittuntur, moleste in aliquo feras: quia aut aperta et vera sunt nostrae correctionis verbera, aut occulta et justa sunt, et aliquam habentia rationem. Porro quia innocentiam tuam in sacerdotum examine expetendo, et quotidie proclamando, commendare videris, gratum habemus, et ut ita se veritas habeat, Deum rogitamus. Tamen quia adhuc in acie stare videris, innocentiae tuae perseverantiam adhibe, ut unde nunc a nonnullis denotatis, perspecta veritate, postmodum collauderis. Caeterum juxta divinitus nobis creditum ministerium, ut a die qua apostolatui nostro negotium tuum atque sororis relatum est, strenue perstiterimus, nullius sanctae Dei Ecclesiae filiorum latere notitiam credimus, et quid de fratre tuo egerimus, ipse poterit enarrare. Neque enim in hoc desides negligentesque poterimus vel suspecti haberi, qui ad diversa quoque negotia dirimenda et examinanda, atque ad ultimum juris silentium perducenda, et synodum colligi jussimus, et legatos apostolicae auctoritatis illuc direximus, quorum censura in collegio fratrum, aut pro culpa canonice puniamini, aut pro innocentia juste a crimine diluamini. Optamus religiositatem tuam in Christo feliciter valere.
CLVII. AD EPISCOPOS LEGATOS IN FRANCIAM MISSOS.  Mittit ad eos commonitorium pro causa Theutbergae.  [Apud Mansi,  Conc.  tom. XV.]
Author: Nicolaus I

Reverentissimis et sanctissimis RHODOALDO et JOANNI episcopis.

Quemadmodum sanctae Romanae Ecclesiae fideles estis, et apostolicae sedis columnae existitis; ita custodientes omnia secundum priorem praeceptionem nostram peragere festinate, et Metis apostolica auctoritate synodo evocata, nostra jussa perficite. Quod si synodus episcoporum se illuc minime collegerit, aut Lotharius venire distulerit, tunc vos ad eum pergere studete, et nostra jussa atque instituta declarate. Et deinde cum pro causa Balduini ad Carolum perrexeritis, eidem glorioso regi epistolas synodicas, et has quas nunc vobis dirigimus, pariter cum commonitorio praesentibus cunctis ostendite; et non solum ei, sed et omnibus episcopis, et universis fidelibus hoc notum facientes palam legere et denuntiare studete. Praeterea scitote a nobis vestrae sanctitati duas dirigi epistolas vice ablatarum, unam Carolo regi, secundam vero uxori. Episcopis autem Galliae et Germaniae alteram cum hac ipsa ad vos destinata mandamus.
CLIX. AD CAROLUM REGEM MAJOREM. Fragmentum  De conjugio Caroli junioris.
Author: Nicolaus I

Dilectus filius et coaequivocus vester Carolus ad nostram apostolicam nunc in praesenti destinare studuit paternitatem, intimans videlicet quod pro quadam femina a primo jam matrimonio relicta, quam sine vestro, quod non debuerat, consensu sibi sociavit in conjugium, vestrae paternitatis offensam incurrerit.

Item. De uxore filio vestro conjuncta, si talis contra divinitatem invenitur causa pro qua nullo modo eam habere debeat, volumus nobis a vestra dilectione mandari. Quod si nulla invenitur ex latere alia causa quod grave pariat peccatum, non reperitur auctoritas ut eorum scindi debeat conjugium, nec nostrum est eis sine manifesta delicti culpa suae separationis inferre praejudicium. Item. Quanquam sciamus filiam vestram, si libet, posse vos Balduino legaliter in uxorem dimittere, et pietatis vestrae clementer gratiam impertiri, non tamen jussa misimus, sed preces obtulimus.
I.  Ad Lotharium regem.--Conradum regni invasorem ab Honorio excommunicatum nuntiant. Gerardo cardinali legatio apostolica per Germanium confirmatur.   (Anno 1130, Febr. 18.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 430.]
Author: Innocentius II
Date:  [REGORIUS] [GUILL.] [MATTHAEUS] [JOANNES] [CHUNO] [erhardo] [ f. Palatium]

G, quondam S. Angeli cardinalis diaconus, nunc autem, Deo disponente, in pontificem Romanum electus, Praenestinus, Albanensis, Ostiensis, Sabinensis, episcopi et catholici cardinales qui Romae sunt, LOTHARIO illustri et glorioso regi, et sanctae Ecclesiae catholicae defensori ac speciali filio, salutem et apostolicam benedictionem.

Dilectissimus Pater noster felicis memoriae papa Honorius, cum tota sancta catholica Romana Ecclesia, quoniam maximum fructum de persona tua speravit sanctae Ecclesiae venturum, quod de te factum est auctoritate apostolica confirmavit, et in Conradum regni invasorem excommunicationis sententiam promulgavit. Nos autem, ipsius inhaerentes vestigiis, quoniam de tuae fidei firmitate et justitia valde confidimus, per dilectissimum fratrem nostrum Gerhardum, cardinalem presbyterum, apostolicae sedis legatum, prudentiae tuae mandamus, quatenus proxima ventura hieme ad sedem apostolicam venias, honoris et dignitatis plenitudinem, operante Domino, suscepturus. Sicut ergo tantum virum decet, ita munitus accedas, ut et pacem statuere, et hostes Ecclesiae et imperii, suffragante divina gratia, valeas subjugare. Causam Halverstadensis episcopi praefato fratri nostro G, commisimus, Coloniensi vero archiepiscopo, pro quo rogasti, ut tibi fidelior sit, episcopale officium indulgemus. Datum apud Palladium XII Kal. Martii.
II.  Ad Germanos.--Gerardo cardinali legationem apostolicam per Germaniam confirmat.   (Anno 1130, Febr. 18.) [MANSI,  Concil.,  XVI, 429.)
Author: Innocentius II
Date:  [GREGORIUS]

G. quondam diaconus cardinalis, nunc autem, disponente Domino, Romanus electus P., universis archiepiscopis, abbatibus, clero et aliis fidelibus Deo per regnum Teutonicum constitutis, salutem et apostolicam benedictionem.

Dilectissimus Pater noster felicis memoriae Honorius papa vices suas dilecto filio suo fratri nostro G. cardinali presbytero, religioso siquidem et prudenti viro, in Teutonico regno commisit. Nos autem, divina suffragante clementia, ipsius inhaerentes vestigiis, ut opus sibi injunctum, Deo duce, perficiat, B. Petri auctoritate mandavimus. Ipsum ergo apostolicae sedis legatum pro reverentia B. Petri et sanctae Romanae Ecclesiae benigne suscipite: ad haec fraternitati vestrae mandamus, quatenus illustri viro regi Lothario, quem elegistis, et de sua prudentia et honestate confisi, in regem assumpsistis, opem et consilium unanimiter praebeatis: et quoniam quod de eo a nobis factum est, a praedecessore nostro felicis memoriae papa Honorio, et sancta Romana Ecclesia confirmatum est, mandamus vobis, quatenus ipsum imperii dignitatem, et honoris plenitudinem suscepturum, ad apostolorum limina proxima futura hieme transmittatis, et ut honorifice et potestative veniat, et pacem constituere valeat, et Ecclesiam defensare per vestrarum personarum, sicut oportuerit exhibitionem eumdem viriliter adjuvetis. Datum apud Palatium XII Kalend. Martii.
III.  Ad A. priorem et fratres ecclesiae S. Frigdiani Lucensis.   (Anno 1130, Mai. 6.) [BALUZ.,  Miscell.  edit. Luc., IV, 589.]
Author: Innocentius II
Date:  [ATTONI] [Petrus]

INNOCENTIUS, servus servorum Dei, dilectis filiis A. priori et caeteris fratribus S. Frigdiani, salutem et apostolicam benedictionem.

Quanto vos in amore religionis ferventiores esse cognovimus, tanto ampliorem de vobis fiduciam gerimus. Siquidem P. Leonis sanctam Romanam Ecclesiam molitur opprimere et servituti perpetuae subjugare; ideoque firmitatis vestrae constantiam exhortamur in Domino, quatenus in fide B. Petri et dilectione nostra tanquam viri catholici firmiter persistentes, navem B. Petri, quae modo inter procellas fluctuat, ad portum salutis profusis ad Deum precibus reducatis. Datum Transtiberim II Non. Maii.