medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA VI. WIBALDI ABBATIS AD THEODERICUM ABBATEM WALCIODORENSEM.  Miracula sancti Forannani a Roberto monacho scriptis consignata approbat.   (Circa 1140.--Communicavit reverendissimus abbas Walciodori.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Frater WIBALDUS, Dei gratia Stabulensis Ecclesiae servus, domno THEODERICO venerabili Walciodorensis Ecclesiae abbati et reverendo fratrum conventui, divinis semper invigilare studiis et provehi muneribus.

Gratias agimus, dilectissimi, Conditoris omnium inaestimabili gratiae, qui universalis Ecclesiae suae pulchritudinem certis temporibus miro ordine, magnis auctoribus, ipse idem novus semperque perfectus artifex, condecorare non desinit, ut unaquaeque per orbem Ecclesia quae maris undas interdum patitur, littoris tamen firmitate aliquando gaudeat, discipulis in navicula Christum dormientem excitantibus, et Christo fluctibus imperante, Christum utique, fratres, et vos apostolico exemplo in vestra navicula excitatis, dum vestris quibus Ecclesia vestra regitur patronis honorem et devotionem exhibetis, dum ea quae in eis ipse operatur miracula, ad multorum notitiam et aedificationem perducere desideratis. Scripsistis nobis per fratrem nostrum et filium vestrum Robertum, vitam et miracula B. confessoris pontificis et abbatis Forannani ipsius non parvipendendo studio composita, ea ut nobis ipse retulit, intentione, ut si qua minus viderentur composita et superflua, nostra parvitas elimaret aut detraheret, et totius corpusculum operis nostra cooperatio roboraret, quod operi si necessarium inspicerem fore quae injunxit et vos injungitis, aggredi non recusarem plane. Sed, quia per omnia probatur laudabile, de caetero praeceptis vestris cupio obtemperare, si labores nostri pro Ecclesia, si regni quibus obligamur negotia prosperos habeant exitus, et nobis aliquot sepositis curis aliquando indulgeant otium. Vos interim eo quo coepistis studio B. confessoris miracula amplectimini, et memoriae tradere curate, quia, si vestra perseveret devotio, si studium non lacescat, si religio accrescat, glorificationem sacri corporis videre corporeis merebuntur oculis, quibus tantum manifesta datum est videre miracula, cujus temporis felicitati nostra utinam interesse mereatur praesentia, nostra subservire parvitas, et sacrorum cinerum glorificatio sit nostrae fidei de spe resurrectionis confirmatio, sit in praesenti tempore de tribulationibus nostris consolatio, de exsilio ad patriam, de morte ad vitam translatio.
EPISTOLA VII. CONRADI REGIS AD WIBALDUM ABBATEM  Mandat ut Francofurtum accedat regalia abbatiae Corbeiensi de manu sua recepturus.   (Anno 1146.--Ex ms. Corbeiensi.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

CONRADUS, Dei gratia Romanorum rex, WIBALDO Stabulensi abbati, gratiam suam cum dilectione.

Postquam Ecclesia Corbeiensis abbate suo orbata fuit, statim divina inspiratione commonita, dominum et patrem spiritualem te sibi canonica electione ascivit, postea vero tam in temporalibus quam in spiritualibus, propter absentiam tui turbata et destructa, grave damnum sustinuit. Mandando igitur rogo dilectionem tuam, quatenus in festo S. Nicolai Franckenewe praesentiam nostram adeas, et quae ad donum regiae dignitatis spectant, ibidem de manu nostra suscipiens, Ecclesiae Corbeiensis, tanquam pater spiritualis, et prudens dispensator imposterum provideas. Valete. Haec apud Wirzembrog scripta et data, et III Kalendarum Decembris in Stabulensi ecclesia abbati sunt praesentata.
EPISTOLA VIII. WIBALDI ABBATIS AD CONRADUM REGEM.  Respondet ad praecedentem, examinandam esse Corbeiensium de se electionem, excusatque se quod ad ipsius curiam non venerit.   (Anno 1146.--Ex ms. Corbeiensi.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Inclyto triumphatori ac serenissimo domino suo CONRADO, Dei gratia Romanorum imperatori augusto, frater WIBALDUS divina majestate Stabulensis Ecclesiae servus, salutem in eo qui dat salutem regibus.

Pietatis vestrae litteras, quas nobis per Brunonem praepositum vestra magnificentia transmittere dignata est, recepimus, quae sicut plurimum gaudii et exsultationis nobis contulerunt, ex eo quod in conspectu majestatis vestrae gratiam eximiam nos invenisse, certis experimentorum indiciis cognovimus: ita multum sollicitudinis et anxietatis de causa, quam continebant, nostrae parvitati praebuerunt. Siquidem magnitudini vestrae placuit significare nobis, quod Corbeiensis Ecclesia pastore suo viduata, nos pari desiderio, et unanimi consensu in patrem sibi, ac pastorem animarum elegerit: ad quod onus subeundum nos hortari, et divinae vocationis praeceptum sequi vestra benignitas, cum regiae jussionis auctoritate maturatur, verum, quoniam de monachis, ad quos id opus sicut inchoare, ita et consummare majori ex parte pertinet, nullus ad nos venerat, rem totam religiosorum consilio differendam esse credidimus, donec Corbeiensis Ecclesia coram majestatis vestrae praesentia et principum conveniat, et quid quove ordine id quod asseritur fecerit, sicut canonicum et competens est, exponat. Praeterea, mansuetudo vestra non moveatur, quod ad praesentem curiam secundum jussionis vestrae beneplacitum non venimus, quoniam festo B. Nicolai, quando Corbeiensis Ecclesia curiam vestram adire disposuit, Deo ducente, veniemus. Si quid ergo apud vestram excellentiam nostra valet exigua sed fidelis devotio, locum nobis circa Werzenborg in festo B. Nicolai assignare dignemini, quo vobiscum his qui venturi sunt commode occurrere valeamus.
EPISTOLA IX. CONRADI REGIS AD FRATRES STABULENSES.  Illos hortatur, ut absentiam abbatis sui aequanimiter ferant, et de gratia sua plurimum confidant.
Author: Wibaldus Corbeiensis

CONRADUS, Dei gratia Romanorum rex, RUPERTO Stabulensi decano, et caeteris fratribus, ministerialibus quoque, ac toti familiae ejusdem Ecclesiae, gratiam suam et omne bonum.

Sicut divina ordinavit providentia, juxta fidelium nostrorum consilium, ad petitionem Corbeiensis Ecclesiae fidelem nostrum Wibaldum abbatem vestrum, retenta vestra provisione et cura, quam prius habuerat, monasterio Corbeiensi praefecimus, et quia ex hoc, ut speramus et volumus, maxima Ecclesiae utilitas provenire potest, universitatem vestram per praesentia scripta attente monendo rogamus, quatenus absentiam ejus regno quidem necessariam et nobis non inutilem patienter supportetis, et in Ecclesiae vestrae opportunitatibus, si qua graviora emerserint, piae sollicitudinis operam studiose impendatis, quod si in aliquibus nostrum adjutorium vobis fuerit necessarium, sicut hactenus semper vobis fuimus propitii, ita nunc maxime nos semper clementes habebitis.
EPISTOLA X. CORBEIENSIUM AD STABULENSES  Gratias agunt quod Wibaldum sibi non inviderint abbatem, hortanturque ut ejus absentiam aequanimiter ferant.   (Anno 1146.--Ex ms. Corbeiensi.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Corbeienses Stabulensibus decano et praeposito, caeterisque dilectissimis dominis et fratribus sanctae Stabulensis Ecclesiae WALTERUS prior, ADELBERTUS praepositus, totusque conventus Corbeiensis Ecclesiae, officiosum munus fraternae dilectionis, et si quid praeterea valet obsequii et devotionis.

Cum quidem Deus non immemor beneficiorum suorum, quae a saeculo sunt, delegavit Ecclesiae nostrae dominum et Patrem, prius quidem vestrum, nunc autem, et vestrum et nostrum, qui unius patris filii sumus, vinculo utique germanae charitatis, mediante Deo, jam non ignobiliter connecti incipimus; in primis ergo vestrae dilectioni quam maximas et quam devotas gratiarum actiones nostra exsolvit Ecclesia, quia talem ac tantae auctoritatis virum, cujus industria, sicut in curia regis celebris habetur, sic in Romana Ecclesia non ignoratur, quia hunc, inquam, virum nostrae indigentiae necessarium non invidit nobis vestra fraternitas, non tantum ad praesens gratulamur, sed iterum et saepius quo gratius est nobis quod factum est, tanto devotius vestrae benevolentiae gratulabimur: hoc quoque non minus obnixe precamur, ut hujus tanti patris absentiam aequanimiter sufferatis, cumque Ecclesiae nostrae, prout tempus monet, prospicere congaudeatis, siquidem et hoc futurum non desperamus, ut utriusque Ecclesiae nostrae scilicet et vestrae profectus ab alterutris aequaliter desideretur, et quia horum duorum gregum unus est pastor, eo mediante, in unum consocientur, et hoc modo efficiatur unum ovile et unus pastor. Valete.
EPISTOLA XI STABULENSIUM AD CORBEIENSES.  Gratulantur eis de Wibaldi electione, quem illis commendant.   (Anno 1146.--Ex ms. Corbeiensi.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendissimis in Christo Patribus suis et dominis, WALTHERO Corbeiensi venerabili priori, ADELBERTO praeposito omnique ejusdem Ecclesiae sancto conventui frater R. Stabulensis Ecclesiae decanus, SIMON praepositus, humilisque eodem in loco grex Christo militans, totius devotionis et orationum promptissimum munus.

Acceptis et perlectis litteris, quas parvitati nostrae per fratres nostros vestra transmisit pietas, spirituali gaudio admodum gavisi sumus, in hoc potissimum, quod margarita illa coelesti munere peroptima, quae de thesauris Ecclesiae nostrae hactenus vix ulli negotiatori fuerat exposita, vobis tandem fulgoris sui radiis pretiosissima comparuit, qui nitor illius, cujus aspectus est salubris et jucundissimus, vestris etiam condigne innotuit et complacuit obtutibus, sive quia Deo ordinante, de propria communis, de nostra jam vestra et nostra facta est, quam studiose foveri, quam diligenter haberi et teneri debeat, vestra melius novit eruditio, et licet de benignitatis vestrae mansuetudine ac suavitatis dulcedine non modicum confidamus, tamen, quia multum ei debemus, quem sincere et pure diligimus, per Deum, quo nihil sublimius, per charitatem fraternam, qua nihil hoc in mundo est altius, supplicamus, ut eum, qui nostris utilitatibus propter vos ad horam subtractus est, et vestrae fidei commissus, condigno habeatis honore, quatenus erga curam suscepti regiminis eo libentius desudet, quo vos ad sustentandas manus Moysi humeros supposueritis liberius, in hoc cum Amalechite facile superari poterunt hostes utriusque Ecclesiae, vestrae scilicet et nostrae.
EPISTOLA XII. WIBALDI [REINARDI.] ABBATIS MAGISTRI AD EUMDEM WIBALDUM.  Gratulatur ei de sua electione, gaudium timore miscens pro exaltatione.   (Anno 1146.)
Author: Wibaldus Corbeiensis
Date:  [meditationis] [videbatur]

. . . . * tationis atque lectionis nec minus operis instantia perseverantiam suam jugiter exercuit. Quia tamen nimis frequentes tempestates mentis meae naviculam crebrius inter undosas et procellosas molestias jactitabant, et desiderabilem tranquillitatem in silvis vehementer contrahebant, usus consilio, sicut mihi * V . . . . non inutili, remisi fratribus meis omnes monasterii reditus, ut ipsi per officiales suos omnia recipiant, nec ad manus meas . . . talium respiciant, ad opus vero meum tantum decem solidos ex his reditibus excepi, superadditis paucis in quadam solitudine agris, quos egomet elaborare feci, malo enim minus habere potestatis, vel quae videtur utilitatis, ut amplius possidere possim tranquillitatis. Sed jam revertamur ad te, considerantes mirabilia Domini, quae multipliciter operatus est circa te. Enimvero cum saepe tacitus ea mecum revolvo, stupens gaudeo et gaudens stupeo, nec tamen in ipso gaudio timore careo. Gratulans equidem pro amicitiae debito super tuae personae tam multiplici, et ut verum fatear, quia modo non abbati sed Wibaldo meo loquor, nimis inopinata aliquando sublimatione, sed metuo, quod humanum est, tuus animus nonnulla sublevetur elatione. Sed tu, mi doctus a Propheta, quid retribuas Domino pro omnibus quae retribuit tibi? calicem salutaris accipe, et nomen Domini invocato, quantoque magnus es, quantum res patitur, humilia te in omnibus: nomen, inquam, Domini invoca, rogitans et supplicans ut illorum numero non ascribaris, de quibus terribiliter scriptum est: Dejecisti eos dum allevarentur Timendum tibi, dilectissime, videtur ne, quod absit! bona recipias in vita tua. Itaque terribilem in consiliis super filios hominum Deum semper attende, et ut ejus consilium tibi fiat salutiferum, quibuscunque studiis valeas, ipsius gratiam tibi conciliare jugiter intende. Sed quid agimus, anima? cui loquimur? docto an indocto? Illi quidem loquimur, quem aliquando docuimus, sed unde valde gratulamur, in nonnullis eum nos praecessisse cognovimus, quem discipulum aliquando habuimus. Vehementia tamen affectus nos aliquatenus insipientes reddidit, qui tales admonitiunculas velut ad minus sapientem, quasi plus superemus edidit. Non sic utique quis aestimet quod docere velim doctiorem, quasi minus doctum; sed celare non possum cordis affectum. Jam nunc tamen ista sufficiant, donec videamus quatenus ipsa proficiant; quia enim Deus omnipotens judicio suo quod ipse novit, tuam viciniam mihi praestitit, nunc litteris, nunc ipsa corporali praesentia, si tamen tibi placuerit, saepius te visitare non pigritabor; quin tua jucunditate qua jam diutissime fraudatus fui et jucundabor. Vale.
EPISTOLA XIII. CONRADI IMPERATORIS AD EUGENIUM PAPAM III.  Wibaldi absentis et renitentis electionem in abbatem Corbeiensem, atque unionem Keminadae et Visbikae ad Corbeiense monasterium confirmari petit.   (Anno 1146.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Dilectissimo in Christo Patri suo EUGENIO sanctae Romanae Ecclesiae summo pontifici CONRADUS, Dei gratia Romanorum rex et semper augustus, filialem per omnia dilectionem et debitam in Domino reverentiam.

Sanctitati vestrae notum esse volumus, quod, post depositionem Heinrici quondam Corbeiensis abbatis, qui eidem Ecclesiae nimis inutilis fuit, fratres praedicti monasterii elegerunt sibi in abbatem quemdam Heinricum ejusdem Ecclesiae praepositum. Quo non longo post tempore defuncto, tota Corbeiensis Ecclesia spirituali patre orbata, pari voto et unanimi consensu, elegit sibi in Patrem et pastorem animarum Wibaldum Stabulensem abbatem, quatenus per ipsius industriam et nostrum adjutorium nobilis illa Ecclesia, quae plurimum a sua magnitudine per negligentiam praecedentium abbatum deciderat, Dei praeeunte misericordia, aliquatenus reformaretur. Et, quoniam praedictus fidelis noster Stabulensis abbas, cum haec de ipso fierent, non solum absens, sed etiam longe remotus erat, nos eum auctoritate regia diu renitentem ac reclamantem evocavimus, et ad petitionem totius Corbeiensis Ecclesiae, onus ad quod vocabatur, omnino invitum subire coegimus, quatenus in Corbeiensi monasterio et divini cultus religio per ipsum reformetur, et debitum regni servitium ad defensionem sanctae Dei Ecclesiae exinde paratius et auctius exhibeatur. Erant in propinquo duae abbatiolae feminarum, quae nullum regno et nobis vel in militia vel in alio servitio praebebant supplementum, quae adeo confusae et inordinatae erant, ut de conversatione et moribus habitantium melius sit silere quam loqui. Multiplici ergo exhortatione vestra super talibus locis corrigendis diu admoniti, contulimus ad Ecclesiam Corbeiensem jure proprietario eadem duo loca, videlicet Keminade et Visbike, ut et divina religio inibi reformetur, et Corbeiensis abbatia in temporibus hujus abbatis honore et divitiis per nos augeatur. Super quo sinceritatem vestram, de qua plurimum confidimus, attente monendo rogamus ut quod eidem abbati et Corbeiensi monasterio de duabus praefatis cellis legitima donatione per praecepti paginam confirmavimus, vos vestri privilegii scripto roborare non abnuatis, et abbati in suis opportunitatibus benignam exauditionis aurem inclinetis. Dignum siquidem est, ut quos nos in gratia nostra clementiore vinculo recepimus, vos propitia benevolentia dilectionis ulnis amplectamini, et quos e converso fovere et protegere disponitis, nos contra omnes incursus defensare studeamus, et honorare condigne debeamus.
EPISTOLA XIV. WIBALDI ABBATIS AD CORBEIENSES.  Ut de sua in Corbeiensem abbatem electione summo pontifici testimonium perhibeant.   (Anno 1146.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Frater WIBALDUS, Dei gratia Corbeiensis Ecclesiae famulus, W. venerabili priori, et A. praeposito ac caeteris charissimis filiis et fratribus ejusdem monasterii monachis, benedictionem et vitam usque in saeculum saeculi.

Venientes ad dominum nostrum papam benigne et honorifice suscepti sumus, tum propter reverentiam domini nostri regis, tum propter antiquae notitiae familiaritatem, qua nos hactenus fovere dignatus est. Cumque in litteris domini nostri regis, ubi nomina legatorum inscripta erant, nostrum nomen in titulo Corbeiensis Ecclesiae legisset, quaesivit a nobis, ut super nostra apud vos electione vestrum ei testimonium praesentaremus. Universitatem ergo vestram monemus, ut sicut vestra electio circa nostram personam processit, domino papae veraciter intimetis; et quantos de fratribus prioribus nostris in hac subitatione rerum apparare et expedire poteritis, ad nos Wirceburch in octavis instantis Paschae pervenire facietis, ibi enim tunc nos invenietis, et cancellarium domini papae, virum venerabilem nomine Guidonem, cui etiam facto vestro de nobis proprias et singulares litteras transmittetis. Valete, et Deus pacis sit semper cum omnibus vobis. Si haec exspectata non fuissent, privilegia nostra de Kaminate et Visbike confirmata essent.
EPISTOLA XVI. CORBEIENSIUM MONACHORUM AD GUIDONEM CARDINALEM.  De electione Wibaldi abbatis et unione duorum puellarum monasteriorum ad Corbeiense.   (Anno 1146.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Domino et venerabili GUIDONI summae sedis apostolicae cancellario, universi fratres Corbeiensis Ecclesiae, exiguas orationes in Domino.

Quoniam multorum religiosorum et sanctorum virorum indicio mirae et inaestimabilis compassionis circa afflictos et variis calamitatum miseriis oppressos vos esse comperimus, aures pietatis vestrae pro Ecclesiae nostrae diversa perturbatione litteris exiguitatis nostrae studuimus interpellare, ut quoniam nuntios nostros ad dominum papam pro causis Ecclesiae agendis transmisimus, vestra opitulatione facilius inde expediamur. Igitur, vestrae magnanimitati suggerimus, quoniam domnus Heinricus, qui hujus Ecclesiae abbas exstitit, apud domnum Thomam sedis apostolicae legatum, cum esset in loco nostro pro quibusdam capitulis accusatus, et testibus inductis indefensus, insuper et suimet confessione reus manifestatus, digna sententia suae depositionis mulctatus est; et in locum ejus domnus Heinricus praepositus est assumptus. Cujus electioni cum gravis reclamatio et quorumdam fratrum nostrorum et etiam laicorum nostrorum fieret, et gravi discordia Ecclesia perturbaretur, Deus universorum saluti solita pietate consulens, eum exemit de medio. Nam, vix quatuor mensibus praefuit. Quo absumpto, domnus Wibaldus abbas Stabulensis unanimi consensu monachorum simul et laicorum cum magna concordia omnium, praesentibus B. Patherburnensi episcopo, Hermanno comite Ecclesiae nostrae advocato, et in laudem electionis ejus acclamantibus, magna cum devotione eligitur. Qui, cum de monasterio suo pro honore praelationis erui non posset, ex praecepto regis ad curiam est evocatus, ubi, quamvis primo multum resisteret, tandem regiae indulgentiae, omnium precibus evictus, cum reniti non posset, licet invitus acquievit. Eo igitur ad nos adventante, nihil, Deo propitio, in morum honestate et in doctrinae eminentia, et in consultatione et provisione divinarum et humanarum rerum in eo reperimus, nisi quod in spirituali Patre reperire semper optavimus. Reditus Ecclesiae nostrae, quos domnus Heinricus depositus, utpote plus militaribus deditus quam monasticae institutioni intentus, in beneficium laicis tradiderat, consilio sagacissimi ingenii sui maxima ex parte requisivit. Praeterea duas cellas sanctimonialium feminarum, quae pro enormitate sui sceleris omnem canonicam institutionem in Saxonia apud aures vulgi fetere et vilere fecerant, regia donatione loco nostro acquisivit, et inibi divinae servitutis famulatum de monasterio nostro instauravit. Pro qua causa domnum apostolicum adiit, impetraturus, ut suae auctoritatis privilegio firmata haec rata et inconvulsa permaneant. His ergo, et si qua alia sunt nobis cum domno papa gerenda, quoniam multa sunt, vos misericorditer astipulari unico solatio monachorum precum nostrarum scilicet commendatione admoneri rogamus, ut tandem aliquando decussis diversarum perturbationum angoribus optatae pacis unitati redonemur.
EPISTOLA XVII. HERIMANNI COMITIS AD EUGENIUM PAPAM III.  Testimonium perhibet de electione Wibaldi in abbatem Corbeiensem.   (Anno 1146.)
Author: Wibaldus Corbeiensis
Date:  [Bernardum scilicet ]

Domino et Patri suo EUGENIO gratia Dei universalis Ecclesiae pontifici, H. comes, devoti servitii obedientiam.

Relatio fratrum Corbeiae ad nos devenit, denuntians vos testimonium electionis domni mei Wibaldi abbatis Corbeiensis exquisiisse. Quapropter testimonium perhibemus sibi electioni suae domnum Patherbornensem episcopum et me simul adfuisse, et unanimitati electionis suae nullum reclamasse, sedi, sicut tunc ipsi vidimus, et alii fideles testes sunt, qui adfuerunt, idonea electione inthronizatus est, ut in nullo canonica institutio suae observationis detrimentum passa fuerit. Praeterea a religiosis ejusdem Ecclesiae monachis audivimus, quod postquam eo pervenit, ita se et in morum conversatione et in diligenti rerum Ecclesiae provisione inimitabilem reddidit, ut eum omnes sibi de coelis divinitus missum asserant. Quapropter et a vobis gratiarum actiones sibi referri et vestra benedictione ampliari optamus.
EPISTOLA XVIII. CONRADI IMPERATORIS AD H. DUCEM SAXONIAE.  Commendat ei Wibaldum abbatem Corbeiensem.
Author: Wibaldus Corbeiensis

CONRADUS, Dei gratia Romanorum rex, H. duci Saxoniae, gratiam suam et omne bonum.

Sicut divina ordinavit providentia juxta fidelium nostrorum consilium, ad petitionem Corbeiensis Ecclesiae fidelem nostrum Wibaldum Stabulensem monasterio Corbeiensi praefecimus. Proinde industriam tuam attente monendo rogamus, ut et personam ipsius honorifice in omnibus custodias, et ad recolligendas et ordinandas possessiones Corbeiensis Ecclesiae consilium ei et auxilium praebeas: quod nobis gratissimum fore nullo modo dubitaveris. De rebus autem suis, quas apud Gruininge homo tuus Poppo de Blanchenburg et filii ejus per violentiam eidem abbati abstulerunt, experientiae tuae mandamus, et sub obtentu gratiae nostrae praecipimus, ut omnia in integrum ei restitui facias.
EPISTOLA XIX. BREMENSIS ECCLESIAE ET BUCCENSIS CONGREGATIONIS AD WIBALDUM ABBATEM CORBEIENSEM.  Eum causae suae arbitrum cum episcopo Verdensi eligunt.   (Anno 1147.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Venerabili sanctae Corbeiensis Ecclesiae domno abbati WIBALDO, omnes fratres Bremensis Ecclesiae majoris sive minoris, nec non et Buccensis ecclesiae congregatio, precum impensas cum voluntario servitutis obsequio.

Totius causae nostrae examen et consilium vestrae sanctitatis nos integre commisisse consilio sive arbitrio quam affectuose gaudemus; tum quia ab aemulis nostris credi poterat, nos per omnia tam justitiae quam pacis recalcitrare operibus; tum quia hujus notae scrupulum tam vestrae auctoritatis, quam et domni Verdensis, qui nihilominus nostrae causae discussionem ex legatione domini papae ingressus est, testimonio delendum confidimus. Placeat ergo vestrae paternitatis excellentiae pro humili nostrae parvitatis famulatu, cum viso et vero domni Verdensis testimonio vestrae nihilominus auctoritatis nobis scriptum concedere, nostraeque causae angustias, prout de tanto Patre confidimus, misericordi defensione respicere.