LXXIII.  Monasterium Savigniense sub sua suscipit protectione, ejusque possessiones confirmat.   (Anno 1144, Dec. 5.) [MARTENE,  Ampl. Collect.,  I, 775.]
Author: Lucius II
Date:  [OSTENDE NOBIS MISERICORDIAM TUAM.] [S. PETRUS. S. PAULUS. LUCIUS PAPA II.]

LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis SERLONI abbati S. Trinitatis Savigneii monasterii ejusque fratribus tam praesentibus quam futuris regularem vitam professis in perpetuum.

Desiderium quod ad religionis propositum et animarum salutem pertinere monstratur, animo nos decet libenter concedere, et petentium desideriis congruum impertiri suffragium. Eapropter, dilecte in Domino fili Serlo abbas, tuis rationabilibus postulationibus clementer annuimus et monasterium S. Trinitatis, cui, Deo auctore, praeesse dignosceris, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium inpraesentiarum juste et rationabiliter possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis. Ex dono Radulfi Filgeriensis et Henrici filii ejus forestam Savigneii cum omnibus appenditiis suis et molendinum de Romaniaco. Ex dono Henrici regis Anglorum apud Abrincas vineam de Campo-Bodri cum appenditiis; et in foresta de Passeis locum de Frenusia cum terra de Moreth, et locum de Sancto Alveo cum terra de Bello-Campo et locum de Domno Petro cum omnibus ad praedicta loca pertinentibus, et in eadem foresta de Passeis pasnagium et herbagium cum caeteris consuetudinibus, et in aliis forestis suis pasnagium, et in tota terra sua et in portibus maris quittantiam theloneorum et omnium consuetudinum . . . praeterea de laboribus quos propriis manibus aut sumptibus colitis, seu de nutrimentis vestrorum animalium, a quolibet clerico sive laico decimas exigi prohibemus. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatum monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum sustentatione et gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva apostolicae sedis auctoritate. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua correxerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Rannerius presbyter cardinalis tit. Sanctae Ego Lucius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Conradus Sabinensis episcopus. Ego Gregorius diaconus cardinalis sanctorum Sergii et Bacchi ss. Ego Guido diaconus cardinalis SS. Cosmae et Damiani ss. Ego Petrus Albanensis episcopus ss. Ego Gregorius presbyter cardinalis tituli Calixti ss. Priscae. Ego Guido presbyter cardinalis tit. SS. Laurentii et Damasi ss. Ego Gregorius diaconus cardinalis S. Angeli. Datum Laterani per manum Baronis, sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconi, Nonas Decembris, indict. VIII, Incarnationis Dominicae anno 1144, pontificatus vero domini Lucii II papae anno primo.