medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
CLVII.  Ad Bernardum Toletanum primatem.--Jura primatus Toletani.   (Anno 1121, Nov. 3.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 215.]
Author: Calixtus II

CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri BERNARDO Toletano primati, ejusque successoribus canonice substituendis in perpetuum.

Postquam supernae miserationis dignatio insignem quondam et inter Hispaniarum urbes magni nominis civitatem Toletanam, studio et labore gloriosae memoriae regis Ildefonsi de Sarracenorum tyrannide liberaverunt: domini praedecessores nostri sanctae recordationis Urbanus et Paschalis, Ecclesiae Romanae pontifices, ejusdem civitatis ecclesiam pristinae studuerunt restituere dignitati. Unde, reverendissime frater et coepiscope Bernarde, pallium tibi, pontificalis videlicet officii plenitudinem, conferentes, in totis Hispaniarum regnis primatem te privilegiorum suorum sanctionibus statuerunt: sicut praedecessores tuos, praedictae urbis pontifices, constat antiquitus exstitisse. Quorum nimirum Patrum nostrorum vestigiis insistentes, tam tuis, quam et reverendissimi nepotis nostri Ildefonsi regis precibus duximus annuendum: ut auctore Domino, eumdem tibi tuisque successoribus honorem, et per vos Toletanae Ecclesiae confirmemus. Apostolica igitur auctoritate statuimus ut per universa Hispaniarum regna primatus obtineas dignitatem. Verum personam tuam in manu nostra propensiori gratia retinentes, censemus ut solius Romani pontificis judicio ejus causa, si qua fuerit, decidatur. Te itaque universi Hispaniarum praesules primatem respicient; et ad te, si quid inter eos quaestione dignum exortum fuerit, referent: salva tamen in omnibus Romanae ecclesiae auctoritate, et salvis metropolitanorum privilegiis singulorum. Sane Toletanam Ecclesiam praesentis privilegii stabilitate munimus, Complutensem ei parochiam cum terminis suis, necnon et ecclesias omnes, atque dioeceses, quas jure proprio antiquitus possedisse cognoscitur, confirmantes: episcopales praeterea sedes Ovetum, Legionem, Palentiam, eidem Toletanae Ecclesiae, tanquam metropoli, subditas esse decernimus. Reliquas vero, quae antiquis ei temporibus subjacebant, cum Dominus omnipotens Christianorum restituerit potestati suae dignatione misericordiae, ad caput proprium referendas decreti hujus auctoritate sancimus. Porro illarum dioeceses civitatum, quae Sarracenis invadentibus metropolitanos proprios amiserunt, eo tenore vestrae subjicimus ditioni, ut, quoad sine propriis exstiterint metropolitanis, tibi, ut proprio, debeant subjacere, salvo tenore privilegii, quod a nobis Compostellanae Ecclesiae pontifici est collatum. Si quae autem metropoles in statum fuerint proprium restitutae, suo quaeque dioecesis metropolitano restituatur, ut sub proprii pastoris regimine super divini collatione beneficii glorietur. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecula risve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, etc. Datum Mantiae, per manus Chrysogoni sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis ac bibliothecarii, III Nonas Novembris, indictione XV, Incarnationis Dominicae anno 1122, pontificatus autem domini Calixti II papae anno tertio.
CLVIII.  Ad eumdem.--Ejusdem argumenti.   (Anno 1121, Nov. 3.) [MANSI,  ibid.,  216.]
Author: Calixtus II

Pro bonitate tua, et antiqua Toletanae ecclesiae nobilitate, domnus praedecessor noster sanctae memoriae Paschalis papa, et personam tuam, et eamdem commissam tibi ecclesiam spiritualiter honoravit: unde suum te vicarium in partibus Hispaniarum constituit, et sedis apostolicae legationem tibi honorifice commendavit. Et nos circa te, benignitatem et gratiam attendentes, pari te dilectione amplectimur, et honorificentia honoramus, eamdem tibi legationem totam, cooperante Domino, tribuentes, exceptis nimirum Bracarensi et Emeritana metropoli. Ad ejusdem quoque patris nostri exemplar, omnes tibi ecclesias cum possessionibus et redditibus suis concedimus et confirmamus, quas ipse idem dominus et pater noster cognoscitur concessisse: salvo tamen in omnibus jure et dominio Romanae Ecclesiae, necnon censu annis ei singulis persolvendo. Tui enim de caetero est, frater Bernarde, ita supradictam matrem tuam Ecclesiam Romanam diligere, ita licet in remotioribus partibus venerari: ut ejus semper gratia et magnificentia dignior habearis.

Datum Mantiae III Nonas Novembris.
CLIX.  Ad Ovetensem et Legionensem episcopos.--Ut Toletano primati subjaceant.   (Anno 1121, Nov. 3.) [MANSI,  ibid.,  216.]
Author: Calixtus II

Praedecessor noster sanctae memoriae Urbanus papa antiquam Toletanae Ecclesiae nobilitatem cognoscens, ejusque paupertati compatiens, Ovetensem et Legionensem ecclesias archiepiscopo Toletano concessit, et scripti sui auctoritate firmavit. Ad cujus exemplar nos praedictae Ecclesiae decernimus auxiliante Domino providere. Monemus itaque fraternitatem vestram, atque praecipimus ut Toletano archiepiscopo atque primati, tanquam metropolitano proprio reverentiam et obedientiam impendatis.

Datum Mantiae, III Nonas Novembris.
CLX.  Ad episcopus, abbates, et caeteros in Hispania.--Ut Bernardo Toletano primati tanquam apostolico legato pareant.   (Anno 1121. Nov. 3.) [MANSI,  ibid.  ]
Author: Calixtus II

CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, archiepiscopis, episcopis, abbatibus, praepositis, necnon et caeteris, tam clericis, quam laicis, per Hispanias constitutis, salutem et apostolicam benedictionem.

Notitiam vestram latere non credimus, quod domini praedecessores nostri sanctae recordationis Urbanus et Paschalis, Ecclesiae Romanae pontifices, venerabilem fratrem nostrum Bernardum Toletanum primatem affectione praecipua dilexerunt, et tanquam specialem filium honorarunt. Etenim ei suas vices in vestris partibus committentes, legatum eum sedis apostolicae statuerunt. Et nos ergo eamdem ei dilectionem et eamdem gratiam exhibentes, nostras ei vices, nostramque similiter legationem duximus committendam. Rogamus igitur universitatem vestram, monemus atque praecipimus ut ei sicut legato nostro humiliter obedire, et synodales cum eo ad vocationem ejus celebrare conventus, cum ecclesiasticae utilitatis causa exegerit, procuretis: quae parante Domino corrigenda corrigere, et confirmanda communibus auxiliis confirmare. Datum Mantiae III Nonas Novembris.
CLXI.  Ludovici Francorum regis rogatu, Noviomensis et Tornacensis episcopatuum unitatem confirmat.   (Anno 1121, Dec. 9.) [MARLOT,  Metropolis Remensis,  II, 277.]
Author: Calixtus II

CALIXTUS, servus servorum Dei, charissimo in Christo filio LUDOVICO illustrissimo et gloriosissimo Francorum regi, salutem et apostolicam benedictionem.

Patres tui gloriosae memoriae Francorum reges, postquam per omnipotentis Dei misericordiam Christianae fidei rudimenta perceperunt, Romanam Ecclesiam devotione praecipua coluerunt, nec satis eis visum est matrem suam suis tantum temporibus venerari, sed ejus reverentiam, obedientiam et affectum suis etiam posteris, jure quodam haereditario, reliquerunt. Unde divinae inspirationis gratia factum est ut et tu qui ex eadem regali descendens progenie, in regni hujus regimine successisti, in morum quoque probitate succedens, et in devotione supradictae matris tuae haeres ingenuus permaneres. Hoc nos diebus nostris experti sumus, hoc et tota pene Romana Ecclesia recognoscit; ea propter petitiones tuas, fili charissime, clementer admittere, ac personam tuam et regnum specialius, auctore Deo, decrevimus honorare. Postulas siquidem ut antiquam Noviomensis ac Tornacensis parochiarum unitatem auctoritatis nostrae robore confirmemus, multa siquidem, et magna inter utramque Ecclesiam terrarum spatia continentur, et suum quaeque, ut asserunt, posset antistitem obtinere: sed quoniam dilectionis tuae abundantia nos compellit, petitioni huic facilem impertimur assensum. Noviomensis igitur Tornacensis Ecclesiarum et parochiarum unitatem, a nostris praedecessoribus inconvulsam usque ad haec tempora conservatam, praesentis decreti pagina confirmamus, et ratam in perpetuum permanere decrevimus, auctoritate apostolica statuentes, ut utrique Ecclesiae unus tantum praesit episcopus; verumtamen caput et episcopalis dignitatis sedes Noviomi futuris temporibus habeatur. In his omnibus confratrem nostrum Lambertum episcopum sollicitiorem existere volumus, et sic per Dei gratiam utrique Ecclesiae providere, ut neutra pastoralis officii et doctrinae gratia defraudetur. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae institutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sanctissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eam servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructus bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Calixtus catholicae Ecclesiae episcopus laudans signavi. Datum Neocastri per manum Chrisogoni S. R. E. diaconi cardinalis ac bibliothecarii, V Idus Decemb., indict. XV, Incarnat. Dom. an. 1122, pontificatus autem domini Calixti II papae anno III.
CLXII.  Ecclesiae Miletensis privilegia, petente Gaufrido episcopo, confirmat.   (Anno 1121, Dec. 23.) [CAPIALBI,  Memorie per servire alla storia della Chiesa Miletese.  Napoli, 1835, 8º, p. 145.]
Author: Calixtus II
Date:  [ lege Fratri]

CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili Patri GAUFRIDO Militensi episcopo suisque successoribus canonice substituendis in perpetuum.

Officii nostri nos hortatur auctoritas pro ecclesiarum statu sollicitos esse, et quae recte statuta sunt stabilire; proinde. charissime in Christo frater Gaufride episcope, tuis petitionibus annuentes, et praedecessorum nostrorum sanctae memoriae Gregorii VII, et Urbani II, Ecclesiae Romanae pontificum, statuta firmantes, praesentis privilegii stabilitate sancimus ut Militensis Ecclesia sub jure sedis apostolicae specialiter perseveret, omnesque successores tui, quemadmodum tu et praedecessores tui per manus Romani pontificis consecrentur. Auctoritate apostolica etiam confirmamus ut Bibonensis in Militensem translata, sicut praedictorum praedecessorum nostrorum privilegiis decretum est, maneat in perpetuum; addentes etiam ut Taurianensis Ecclesia, quae, peccatis accolarum exigentibus, desolata est, in dioecesim Militensem cedat, et Militensi deinceps episcopo subjecta permaneat, ut una utriusque, Bibonensis scilicet et Taurianensis, Ecclesia dioecesis habeatur, et deinceps Militensis vocabulo nuncupetur. Nulli ergo hominum liceat eamdem Militensem Ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel oblatas retinere, minuere vel temerariis vexationibus fatigare, sed universa quae concessione pontificum, liberalitate principum, oblatione fidelium, vel aliis justis modis, aut in praesenti possidet, aut in futurum largiente Domino poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant, praesertim quae ad Bibonensem et Taurianensem Ecclesias, sive in possessione, sive in regimine juste visa sunt pertinere. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem mandata Ecclesiae justa servantibus, sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen. Ego Calixtus catholicae Ecclesiae episcopus. FIRMAMENTUM EST DOMINUS TIMENTIBUS EUM. Datum Laterani per manum Crysogoni catholicae R. E. diaconi cardinalis ac bibliothecarii, decimo Kalendas Januarii, indictione decima quinta, Incarnationis Dominicae anno 1122, pontificatus autem D. Calixti II, anno III.
CLXIV.  Ad Alexandrum regem Scotiae.--Quod ipse et episcopi pareant Eborum archiepiscopo, metropolitano suo.   (Anno 1122, Jan. 15.) [WILKINS,  Concil. Brit.,  I, 481.]
Author: Calixtus II

CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, illustri et glorioso Scotorum regi ALEXANDRO salutem et apostolicam benedictionem.

Pro episcoporum qui in tuo sunt regno praesumptione, atque pro venerabilis fratris Thurstani, Eborum archiepiscopi, negotio alias ad te jam litteras misimus, nec exauditi sumus. Quamobrem nobilitatem tuam litterarum praesentium visitatione in Domino commonentes praecipimus, ut regni tui episcopos sese invicem consecrare, absque metropolitani licentia nullatenus permittas. Cum autem ecclesiarum opportunitas exegerit, ad metropolitanum suum, Eboracensem videlicet archiepiscopum, electi reverenter accedant, et aut per ejus manum, aut, si necessitas ingruerit, per ejus licentiam consecrationem accipiant. Cui nimirum archiepiscopo et illos et teipsum tanquam patri et magistro humiliter obedire, apostolica auctoritate praecipimus. Dat. Tarenti XVIII Kal. Februarii.
CLXV.  Ad J[oannem] episcopum Glascuensem.   (Anno 1122, Jan. 15.) [  Monastic. Anglic.,  III, 147.]
Author: Calixtus II

CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri JOANNI Glascuensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Eborum Ecclesiae postulatione a domino praedecessore nostro sanctae memoriae Paschali papa in episcopum consecratus es. Quam profecto benignitatem cum humiliter recognovisse debueris, in tantam, uti accepimus, superbiam elevatus es, ut metropolitano tuo, Eboracensi archiepiscopo, nec pro nostro etiam praecepto professionem volueris exhibere. Contemptus hujus pertinaciam nos diutius pati non posse pro certo cognoveris, propter quod repetita tibi praeceptione praecipimus, ut Eboracensem Ecclesiam. in cujus capitulo tanquam ejus suffraganeus electus es, non ut ingratus filius, recognoscas matrem tuam, et venerabili fratri nostro Thomae metropolitano tuo professionem exhibeas; alioquin sententiam quam ipse in te canonica aequitate protulerit, nos auctore Deo ratam habebimus. Data Tarenti XVIII Kalend. Februarii.
CLXVI.  Ad episcopos Scotiae.--Quod obediant metropolitano suo, Eborum archiepiscopo.   (Anno 1122, Jan. 15.) [WILKINS,  Concil. Brit. Magnae,  tom. I, p. 481.]
Author: Calixtus II

CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo fratribus, universis per Scotiam episcopis, Eborum Ecclesiae suffraganeis, salutem et apostolicam benedictionem.

Nostris jamdudum litteris universitatem vestram nos monuisse meminimus, ut venerabili fratri nostro Thurstano, Eborum archiepiscopo, reverentiam et obedientiam deferatis. Caeterum, sicut nobis significatum est, vos usque adhuc id facere neglexistis: ea propter iterata vobis apostolicae sedis praeceptione mandamus ut, omni occasione seu dissimulatione seposita, praedictum fratrem nostrum Eboracensis Ecclesiae archiepiscopum, metropolitanum vestrum inposterum cognoscatis, eique reverentiam et obedientiam impendatis. Porro Ecclesiarum electi ad eum pro consecrationis susceptione tanquam metropolitanum suum accedant, nec alter eorum sine ipsius licentia consecrare praesumat. Et hujusmodi enim consecratio irrita erit, et nos dimittere non poterimus quin canonicam inde justitiam, praestante Domino, faciamus. Datum Tarenti XVIII Kal. Februarii.
CLXVII.  Privilegium pro abbatia S. Germani a Pratis.   (Anno 1122, Jan. 28.) [BOUILLARD,  Hist. de Saint-Germain des Prés,  preuv., pag. XXXV.]
Author: Calixtus II

CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio HUGONI abbati monasterii Sancti Germani de Pratis, quod secus Parisiensem civitatem situm est, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.

Piae postulatio voluntatis effectu debet prosequente compleri; quatenus et devotionis sinceritas laudabiliter enitescat, et utilitas postulata vires indubitanter assumat. Quia igitur dilectio tua ad sedis apostolicae portum confugiens, tuitionem ejus devotione debita requisivit; nos supplicationi tuae clementer annuimus et Beati Germani monasterium, cui auctore Deo praesides, cum omnibus ad ipsum pertinentibus sub beati Petri tutelam protectionemque suscipimus. Per praesentis itaque privilegii paginam tibi tuisque successoribus in perpetuum confirmamus omnem honorem, omnem dignitatem, et omnem etiam libertatem, quae per authentica sedis apostolicae privilegia, vel regum scripta vestro monasterio collata est. Statuimus etiam ut quaecunque bona, quaecunque possessiones, concessione pontificum, liberalitate regum, oblatione fidelium, vel aliis justis modis ad vestram ecclesiam pertinent, et quaecunque in futurum largiente Deo juste atque canonice poteritis adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus nominibus adnotanda, videlicet in pago Pictaviensi ecclesiam Sancti Germani de Nentriaco; in pago Bituricensi ecclesiam de Catherigiaco cum aliis ecclesiis quas vestrum monasterium possidet, etc. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat vestram ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre vel oblatas retinere, minuere vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum sustentatione et gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Ad haec mansuro in perpetuum decreto sancimus, ut in gravaminibus vestris liceat vobis libere sedem apostolicam appellare. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Calixtus catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Botenti per manum Grisogoni, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis ac bibliothecarii, V Kalendas Februarii, indictione XV, Incarnationis Dominicae anno millesimo centesimo vicesimo secundo, pontificatus autem domni Calixti II papae anno tertio
CLXVIII.  Ad Heinricum V imperatorem.   (Anno 1122, Febr. 19.) [NEUGART,  Cod. diplom. Alem.  ex cod. ms. 55 biblioth. Scafhus. ad S. Joannem.]
Author: Calixtus II

CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, consanguineo suo H. regi.

Dolemus valde quia visitare te apostolicae salutationis alloquio secundum cordis nostri desiderium non audemus. Praesentes tamen litteras et nuntium venerabilem fratrem nostrum A. Aquensem episcopum, qui et noster et tuus consanguineus est, et vera communiter affectione nos diligit, ad tuam duximus praesentiam dirigendum, et ut voluntatem nostram plenius recognoscas, et a nimietate duritiae per Dei gratiam resipiscas. Siquidem et tu nobis, et nos tibi longe sumus amplius debitores, quam sibi ad invicem praedecessores nostri exstiterunt. Praeter illud enim commune paternitatis debitum, quo ex apostolicae sedis administratione tenemur, et praeter illam imperii dignitatem, quam per solius Romani pontificis ministerium reges Alemannici consequuntur, proxima carnis consanguinitas nos compellit, ut audire nos mutuo et diligere debeamus. Nemo quippe carnem suam odio habuit, sed fovet et nutrit. Te igitur sicut consanguineum nostrum, quem gemina in Christo dilectione diligere, honorare et super omnes exaltare cupimus, commonemus, ut Ecclesiae pacem ulterius non recuses, pravorum suggestiones, qui in nostris placere sibi capitibus gloriantur, ad cor tuum ascendere non permittas, nec servus omnium velis esse, qui debes omnibus imperare. Nihil, Henrice, de tuo jure vindicare sibi quaerit Ecclesia, quae sicut mater sua omnibus gratuito administrat. Nec regni nec imperii gloriam affectamus, sed soli Deo in Ecclesiae suae justitia deservire optamus. Redi ergo ad teipsum, redi, et quis, quid effectus sis, diligenter excogita. Non confidas in superbiis iniquorum, quoniam Deus superbis resistit. Habes milites adjutores tuos: habet Ecclesia Regem regum omnium defensorem suum, qui et sanguine suo eam mercatus est. Habet et sanctos apostolos Petrum et Paulum, dominos et patronos suos. Dimitte quod tuae ministrationis non est, ut digne valeas ministrare quod tuum est. Obtineat Ecclesia quod Christi est, habeat imperator quod suum est. Sit pars utraque contenta suo officio, nec sibi ad invicem ambitione aliqua sua usurpent, qui debent omnibus justitiam observare. Si nos audire, et religiosorum et sapientum consilio nostris volueris monitis obedire, et Deo, et saeculo magnum gaudium dabis, et cum temporalis regni et imperii fastigio etiam aeterni regni gloriam consequeris. Praeterea nos et totam Ecclesiam ita tibi nexibus dilectionis devincies, ut vere princeps, vere rex, et vere imperator per omnipotentis Dei gratiam videaris. Quod si stultorum, et imperare tibi volentium adulationibus, et pravitatis suggestionibus praecipitanter adhaeseris, nec honorem Deo et Ecclesiae debitum reddideris, per religiosos et sapientes viros Ecclesiae Dei non sine laesione tua curabimus providere, quoniam sic esse diutius non valemus. Dat. XI Kal. Mart. Leguntii episcopus.
CLXXVII.  Privilegium pro monasterio S. Mariae Prataliensi.   (Anno 1122, Maii 1.) [ORSATO,  Historia di Padova,  Pad., 1678, fol., p. 295.]
Author: Calixtus II

CALIXTUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio ISELBERTO abbati Sanctae Mariae, quod in Paduano episcopatu, in loco quod Pratalia dicitur, situm est, salutem et apostolicam benedictionem.

Ex venerabilis fratris nostri Bernardi Parmensis episcopi relatione didicimus vestrum monasterium a Maltraverso de Montebello et fratribus, atque aliis consanguineis ejus comitibus in proprii patrimonii praedio sumptibus eorum fundatum, et beato Petro, ejusque Romanae Ecclesiae sub annuo duorum aureorum censu oblatum fuisse, quam nimirum oblationem tam tuis, dilecte in Christo fili Iselberte abbas, quam ipsius fratris nostri precibus suscipientes, idem monasterium cum omnibus pertinentiis suis protectione sedis apostolicae communimus. Statuimus tamen ut quaecunque bona, quascunque possessiones in praesenti quinta decima indictione legitime possidet, sive in futurum largitore Deo juste atque canonice poterit adipisci, firma tibi, tuisque successoribus, et illibata permaneant. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat idem monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnino integra conserventur eorum, pro quorum sustentatione et gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, ut secundum Gregorii decreta quiete semper Deo servire valeant. Ad indicium autem nostrae hujus tuitionis et confirmationis, aureos duos quotannis Lateranensi palatio persolvetis. Si quis igitur, decreti hujus tenore cognito, temere, quod absit! contraire tentaverit, honoris et officii sui periculum patietur, atque excommunicationis ultione plectetur, nisi praesumptione digna satisfactione correxerit. Scriptum per manum Gervasii scriniarii regionarii, et notarii sacri palatii. Ego Calixtus catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Laterani Kalendis Maii, indict. XV, Incarnationis Dominicae anno 1123, pontificatus autem domini Calixti II papae anno IV.