medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XXIII. AD ATHILARDUM [AEDILHARDUM] ARCHIEPISCOPUM ET CEOLVULFUM.  Illis quosdam exsules commendat   (Ex Miraeo, Opera diplomatica.)
Author: Carolus Magnus
Date:  [Cantuariensi]

Carolus gratia Dei rex Francorum et Langobardorum ac patricius Romanorum, Athilardo archiepiscopo et Ceolvulfo coepiscopo illius, aeternae beatitudinis salutem.

Nullatenus vestram terrae longinquitatem vel procellosi maris latitudinem foederatae in Christo amicitiae jura disrumpere fas arbitramur. Sed quanto longiore spatio humana dividitur conversatio, tanto probatiore fide pietatis pactum servari debebit, quia saepe in praesentia timor vel erubescentia in facie foras ostendit quod homo intus in corde non retinet. Igitur sancta fides in absentia laudabilis exstat, et in praesentia venerabilis consistit. Unde et in ejus fiducia, quam pia olim allocutione praesentes pepigimus, hos miseros patriae suae exsules vestrae direximus pietati, deprecantes ut pro eis intercedere dignemini apud fratrem meum charissimum Offanum regem, quatenus pacifice et absque alicujus injustitiae oppressione in sua liceat conversare patria, et cuilibet deservire. Nam dominus illorum Umhrinsgstan diem obiit; qui, ut nobis visum fuit, fidelis suo fuisset domino, si in patria licuisset perseverare. Sed ut mortis evaderet periculum, ut dicere solebat, fugit ad nos, semper paratus se ab omni purgare infidelitate. Quem propter reconciliationem, non propter inimicitias, aliquantisper retinuimus apud nos. His vero contribulibus suis si pacem precari valeatis, remaneant in patria: sin vero durius de illis frater meus respondeat, illos ad nos remittite illaesos. Melius est peregrinari, quam perire: in aliena servire patria, quam in sua mori. Confido de bonitate fratris mei, si obnixe pro illis intercedatis, ut benigne suscipiat eos pro nostro amore, vel magis pro Christi charitate, qui dixit: Dimittite, et dimittetur vobis . Intercedentem pro nobis vestram sanctitatem divina pietas incolumem custodiat in aeternum.

Notes: (Luc.
VI, 37)
EPISTOLA XXIV. AD FULRADUM ABBATEM ALTAHENSEM.  Illi praecipit ut cum hominibus bene armatis in loco qui dicitur Starasfurt compareat.   (Ex Miraeo, Opera diplomatica.)
Author: Carolus Magnus
Date:  [quatenus]

Carolus, serenissimus Augustus, a Deo coronatus, magnus, pacificus, imperator, qui et per misericordiam Dei rex Francorum et Langobardorum, Fulrado abbati.

Notum sit tibi quia placitum nostrum generale anno praesenti condictum habemus infra Saxoniam in orientali parte super fluvium Rota in loco qui dicitur Starasfurt. Quapropter praecipimus tibi ut pleniter cum hominibus bene armatis ac praeparatis ad praedictum locum venire debeas XII Kal. Jul. quod est septem diebus ante missam sancti Joannis Baptistae. Ita vero praeparatus cum hominibus tuis ad praedictum locum venies, ut inde, in quamcunque partem nostra fuerit jussio, exercitaliter ire possis, id est, cum armis atque utensilibus, nec non et caetero instrumento bellico, in victualibus et vestimentis, ita ut unusquisque cabellarius babeat scutum et lanceam et spatham et semispatham, arcum et pharetras cum sagittis, et in carris vestris utensilia diversi generis, id est, cuniadas, et dolaturias, taratros, ascias, fossorios, palas ferreas, et caetera utensilia, quae in hostem sunt necessaria. Utensilia vero ciborum in carris de illo placito, in futurum ad tres menses, arma et vestimenta ad dimidium annum. Et hoc omnino praecipimus ut observare faciatis, ut cum bona pace pergatis ad locum praedictum. per quamcunque partem regni nostri itineris vestri rectitudo vos ire fecerit, hoc est, ut praeter herbam et ligna et aquam nihil de caeteris rebus tangere praesumatis, et uniuscujusque vestri homines una cum carris et caballariis suis vadant, et semper cum eis sint usque ad locum praedictum, qualiter absentia Domini locum non det nominibus ejus mala faciendi. Bona vero tua, quae ad placitum nostrum nobis praesentare debes, nobis mense Maio transmitte ad locum ubicunque tunc fuerimus: si forte rectitudo itineris tui ita se comparet, ut nobis per te ipsum in profectione tua ea praesentare possis, hoc magis optamus. Vide ut nullam negligentiam exinde habeas, siquidem gratiam nostram velis habere.
EPISTOLA V.  Ut metropolitanus Arelatensis in provincia Viennensi et in utraque Narbonensi ordinandorum episcoporum habeat potestatem
Author: Zosimus papa

ZOSIMUS episcopis provinciae Viennensis et Narbonensis secundae, a pari.

Multa contra veterem formam Proculus usurpasse detectus est in ordinationibus nonnullorum indebite celebrandis, quas proxime numerosa cognitione discussimus: licet ipse diu exspectatus, fastidiose ferens sibi inducias attributas, convenire dissimulet. Attamen illa praesumptio nos admodum movit, quod in synodo Taurinensi, cum longe aliud ageretur, in apostolicae sedis injuriam subripiendum putavit, ut sibi concilii illius emendicata praestaret obreptio ordinandorum sacerdotum veluti metropolitano in Narbonensi secunda provincia potestatem . Et ne solus, impudenter indebita postulando, huic sedi videretur intulisse convicium, socium sibi Simplicium Viennensis civitatis ascivit, qui non dissimili impudentia postularet, ut sibi quoque in Viennensium provincia creandorum sacerdotum permitteretur arbitrium. Indecens ausus, et in ipso vestibulo resecandus, hoc ab episcopis ob certas causas concilium agitantibus extorquere, quod contra statuta patrum et sancti Trophimi reverentiam, qui primus metropolitanus Arelatensis civitatis ex hac sede directus est, concedere, vel mutare ne hujus quidem sedis possit auctoritas. Apud nos enim inconvulsis radicibus vivit antiquitas, cui decreta Patrum sanxere reverentiam. Et quia redire in ordinem suum intermissa praecipimus, fratres charissimi, metropolitanus Arelatensis civitatis episcopus jam inde a Trophimo ordinationis seriem temporibus roboratam inviolabili in utraque Narbonensi et Viennensi auctoritate possideat. Data III kalendas Octobris, Honorio augusto XI et Constantio II consulibus.

Notes: (Taurin. concil.
c. 1 et 2) (25, quaest. I, c. 7; Ivo p. IV, c. 226)
EPISTOLA VI.  Hilarium nullo niti jure ad ordinandos in prima Narbonensi episcopos, ac ne quid inde sibi usurpet.   1. 2.
Author: Zosimus papa

ZOSIMUS HILARIO episcopo Narbonensis primae provinciae.

Mirati admodum sumus, dum nobis studiosius requirentibus relatio tua de ordinandis in provincia Narbonensi prima sacerdotibus legeretur, quod dum assertioni et desideriis tuis cupis esse consultum, praetermissa veri fide, relationem tuam sub honestatis specie colorasti, asserens in aliena provincia ab alio non debere fieri sacerdotes: cum utique debueris, non quid tibi rectum videretur, sed quid habuerit antiqua consuetudo, suggerere. Ideoque vacuato eo quod obtinuisse a sede apostolica subreptitie comprobaris, quia satis constitit Arelatensis ecclesiae sacerdoti prisca id institutione concessum, ut non solum in provincia Viennensi, sed etiam per duas Narbonenses, episcopos faciat. Nam sanctae memoriae Trophimus sacerdos, quondam ad Arelatensem urbem ab apostolica sede transmissus, ad illas regiones et tanti nominis reverentiam primus exhibuit, et in alias non immerito ea quam acceperat auctoritate transfudit; adque hanc ordinandi consuetudinem, et pontificatum loci illius quem obtinuerat primus et justus, custoditum usque in proximum tempus, gestis apud nos habitis, multorum consacerdotum testimoniis approbatur. Ergo licet sola, quae in sede apostolica habita sunt, potuissent gesta sufficere; tamen etiam hac te auctoritate constringimus, ut praesumptioni tuae, quam extulisse contra veterem consuetudinem videbaris, modum noveris justae praescriptionis indictum, neque aestimes tibi ulterius pontificatum de ordinandis sacerdotibus vindicandum: cum hoc videas Arelatensis episcopo civitatis et per apostolicam sedem, et per sancti Trophimi reverentiam, et per veterem consuetudinem, et nostra recenti evidentissima definitione deferri. Si quid contra haec, frater charissime, quae a nobis sunt sub Dei judicio statuta, tentaveris: non solum quos faciendos credideris, episcopatum obtinere non possint, sed etiam ipse catholica communione discretus, sero de illicitis praesumptionibus ingemiscas. Data VI kalendas Octobris Honorio augusto XI et Constantio II consulibus.

Notes: (Anno 417, Septem. 26)
EPISTOLA VII.  Metropolitani dignitas a Proculo usurpata, Patroclo asseritur. Ipsius est cuivis de Galliae clero formatas dare. Ordinationes praecipites ac per saltum vetantur.   1. 2.
Author: Zosimus papa

ZOSIMUS PATROCLO episcopo Arelatensi.

Quid de Proculi damnatione censuerim, tenet conscientia tua, cum meo inferesses examini: nec te gestorum nostrorum auctoritas latet vel scriptorum quae de ipsius damnatione per terrarum diversa direximus. Unde metropolitani in te dignitatem atque personam etiam apostolicae sedis auctoritate considera: in quem furtive locum per indebita a synodo Proculus usurpatum irrepserat. Quicumque igitur ex Gallicanis unde unde regionibus veniunt sub quovis ecclesiastico nomine vel gradu, formatas per te commoniti ad nos mittendas esse cognoscant: alioquin sibi imputabunt, si inefficaciter, hac solemnitate postposita, te inconsulto ad nos venire tentaverint: quod ab episcopis usque ad ultimum ecclesiasticorum gradum observari conveniet, frater charissime. Et quia nonnulli ex quacumque militia se ad Ecclesiam conferentes , statim saltu quodam summatem locum religionis affectant, qui gradatim per ecclesiastica stipendia venientibus explorata solet discussione differri: idcirco quoniam in nonnullis factum infirmare non possumus, si qui jam ordinati sunt, in eo gradu, ad quem saltu subito pervenerunt, perdurare debebunt. Si enim Apostolus neophytum sacerdotio non statim cumulari jubet , et hoc idem canonum statuta sanxerunt ; hoc addimus nostra sententia, ut quisquis de caetero vel summo sacerdotio, vel presbyterii gradu vel diaconatus crediderit cumulandum, sciat et se gradus sui subire jacturam, nec in illum valitura esse quae contulit: ut saltem ab ordinatione praecipiti metus iste summoveat, quos examinata discussio coercere debuisset. Scripta nostra in omnium facies notitiam pervenire; ut ne hoc quidem ipsum tibi, quod omnibus interdictum est, licere cognoscas. Data VI kalendas Octobris Honorio XI et Constantio II consulibus.

Notes: (V. epist. 9, n. 1) (I Tim. III, 6) (Nicaen. can. 2) (Die
29 Sept. ann. 417)
EPISTOLA X.  Adversus Proculi ausus et illicitas ordinationes.
Author: Zosimus papa

ZOSIMUS PATROCLO episcopo Arelatensi.

Cum et in praesenti cognoveris, et frequentibus a nobis litteris ipse sis monitus, ut auctoritate metropolitani, quam tibi apostolicae sedis pronuntiatione firmavimus, Proculi ausibus conatibusque illis, quibus adhuc se putat aliqua posse turbare, hujus rei oppressu occurreres, renitens rigore censuraque, quam pro regularum confirmatione susceperas, quippe cum et tibi nostrum delegatum nosses officium, et illum scires esse damnatum: miror quid post ista Proculo liceat, aut vacet illa, quae consueverat, aut pejora committere. Cur non putat unde istam habeas potestatem tuam, frater charissime, ut censuerimus, censeamusque, quicumque ex illis ad nostras regiones veniunt, sine tua non suscipiendos esse formata, nec probandum quem non in provincia positus ipse probaveris? Post istam esse delegationem ad nos rumor advenit, Proculum quasi consuetis ludere et uti moribus suis, junxisse sibi quosdam idoneos turbationibus homines, et post illa quae illi interdiximus ordinasse. Sed sciant quibus hanc epistolam volumus in notitiam pervenire, suscipi se nullatenus posse, qui aut contra regulas repente, aut postquam illi interdiximus, sunt ordinati. Data III nonas Martias , Honorio XII et Theodosio VIII augustis consulibus.

Notes: (Ann. 418, Martii 5)
EPISTOLA XI.  Patroclo commissum esse, ut Proculi loco alium episcopum accipiant.
Author: Zosimus papa

ZOSIMUS clero, ordini, et plebi consistenti Massiliae.

Non miror Proculum in consueta adhuc fronte durare, et oblitum penitus pudoris quotidie digna damnatione committere, nec aliquando desistere, ut toties commonitus prohibitusque non cesset. Ecce coetum vestrae dilectionis sua, qua sola notus est, turbatione confundit: nec Ecclesiam patitur esse concordem, cum suis id agat semper officiis, quatenus aggerens postrema prioribus, malum aliquod, quod ante commiserat, in pejus emendet. Cum ipse jam non sit episcopus, episcopos facit, et humanus largitor aliis se dicit posse praestare, quod datum sibi aliquando immerito tenere non potuit. Addens sibi jungitque inquietae mentis homines, et qui soli possunt favere damnato, per quos quaecumque turbarum studiosus cogitat, hac sua fidens societate conficiat. Sed habeo, fratres charissimi, vestri curam, moleste ferens quidquid ille quotidianis ausibus facit, id vos, Christianum populum, et qui in nostra charitate persistat, posse perferre, nec ejus obviare factis, aut repugnare conatibus. Idcirco curam vestri licet et prioribus commiserim litteris vestrae metropolitano provinciae fratri et coepiscopo nostro Patroclo, tamen iterum committo: ut ipsius tuti consilio et pro disciplinarum ratione formati, ejus obtemperantes nutibus, dignum possitis accipere sacerdotem. Data III nonas Martias , Honorio XII et Theodosio VIII augustis consulibus.

Notes: (Ann. 418, Febr. 5)
EPISTOLA XIV. SEU COMMONITORIUM ZOSIMI PAPAE PRESBYTERIS ET DIACONIBUS SUIS RAVENNAE CONSTITUTIS.  De presbyteris quibusdam rebellibus, et iis qui se eorum societati adjunxerant.
Author: Zosimus papa

Ex relatione fratris nostri Archidami presbyteri, qualiter suscepti sitis vel quid egeritis, cognovimus, vel qualiter illi suscepti sunt, qui contra canones adversum nos ad Comitatum, nescio qua audentes temeritate, ire voluerunt. Ad quos haec, quae nunc misimus, olim scripta feceramus, eorum quas injuriose miserant respondentes epistolis . Sed quoniam non potuerunt rei in sua, hoc est, in nostra ecclesia Romana, cum nostris compresbyteris commorari, has ad vos illis tradendas litteras destinavimus, in quibus decreto nostro sanximus, memoratos perturbatores omnium ab apostolicae nostrae sedis communione alienos fuisse, atque nostra subscriptione prolatam sententiam suscepisse. Illos etiam, qui effrenato huic facto consilioque assensum commodare voluerunt, vestrae charitatis est aestimare qualiter habeantur. Quibus hoc objicere vos debetis, quod juxta canonum praecepta fortiter incurrere, et qualiter presbyteros non decebat, rebelles exstitere. Vos autem monemus in speculis esse debere, ne quo eorum prorumpat audacia, quos anathematizatos scit sancta et apostolica Ecclesia. De his vero, qui eorum se societati junxerunt, quid agere debeamus, cum reversi fueritis, consilio meliori tractabimus. Data quinto nonas Octobris , Honorio XII et Theodosio VIII augustis consulibus.


Notes: (Sardicen.
conc. c. 8, 9, 10) ( Et alia manu: ) (Octob. 3, ann. 418)
EPISTOLA XV. SEU COMMONITORIUM ZOSIMI PAPAE AD LEGATOS SUOS. 1. 2.  3.
Author: Zosimus papa

De appellatinibus episcoporum ad Romanae Ecclesiae sacerdotem. --II. De tractandis presbyterum et diacorum causis apud finitimos episcopos, si a suis excommunicati fuerint.

Fratri FAUSTINO et filiis PHILIPPO et ASELLO presbyteris ZOSIMUS episcopus. Vobis commissa negotia non latent. Vos ita ut nostra, immo quia nostra ibi in vobis praesentia est, cuncta peragite; maxime cum et hoc nostrum possitis habere mandatum, et verba canonum, quae in pleniorem firmitatem huic Commonitorio inseruimus. Ita enim dixerunt, dilectissimi fratres, in concilio Nicaeno, cum de episcoporum appellatione decernerent: « Placuit autem, ut si episcopus accusatus fuerit, et judicaverint congregati episcopi regionis ipsius, et de gradu suo dejecerint eum, et appellasse videatur, et confugerit ad beatissimum ecclesiae Romanae episcopum, et voluerit audiri, et justum putaverit ut renovetur examen; scribere his episcopis dignetur, qui in finitima et propinqua provincia sunt, ut ipsi diligenter omnia requirant, et juxta fidem veritatis definiant. Quod si is qui rogat causam suam iterum audiri, deprecatione sua moverit episcopum Romanum, ut e latere suo presbyterum mittat, erit in potestate episcopi Romani quid velit et quid existimet. Et si decreverit mittendos esse qui praesentes cum episcopis judicent, habentes auctoritatem ejus a quo destinati sunt, erit in suo arbitrio. Si vero crediderit sufficere episcopos, ut negotio terminum imponant, faciet quod sapientissimo consilio suo judicaverit. » . De appellationibus autem clericorum, id est minoris loci, quid acturi sitis, est ipsius synodi certa responsio. De qua re quid acturi sitis, credidimus inserendum: quod taliter dictum est. Hosius episcopus dixit: « Quid me adhuc movet, reticere non debeo. Si episcopus quis forte iracundus, quod esse non debet, cito aut aspere commoveatur adversus presbyterum sive diaconum suum, et exterminare eum de ecclesia voluerit, providendum est ne innocens damnetur aut perdat communionem. Habeat potestatem ejectus, ut finitimos interpellet, causa ejus audiatur et diligentius tractetur; quia non oportet negare ei audientiam petenti: et ille episcopus, qui juste aut injuste eum rejecit, patienter accipiat, ut negotium discutiatur, ut aut probetur ejus aut emendetur sententia, etc. » . , de Urbano episcopo excommunicando, vel etiam Romae vocando, nisi ea, quae videbantur corrigenda, corrigeret .

Notes: (Sardic. concil. c. 7) (Sardic. concil.
c. 17) ( His adjectum erat quartum caput ) (Bonifac.
I, epist. I, n. 2)
EPISTOLA XVI.  De spretis judiciorum regulis, adeo ut sacerdotes praesentibus laicis judicentur, et accusato imponatur necessitas adversarium suum quaerendi et ad judicium deducendi.   1. 2.
Author: Zosimus papa
Date:  [ Forte, debet iis]

ZOSIMUS episcopis per Byzacium constitutis dilectissimis fratribus in Domino salutem.

Miror vos nullam reverentiam nostri nominis praestare fastigio, nec honorem episcopatui talem deferre, qualis debet ab iis servari, quorum hic honor est. Judicaturi laici de episcopis sedent, et hoc vestrum dicitis esse concilium, ubi non sacerdos laicum, sed laicus permissione vestra judicaturus interest sacerdotem. Non enim sibi poterit, quamvis honoratus fuerit, laicus tantum de quovis honore blandiri, ut merito interfuisse videretur, quod erat constitutum ecclesiasticum. Adde quod telonariorum sive temonariorum etiam nomen inseritur, et judicium in episcopum ab hac congregatione collegitur. Sedent publicani homines, et auditur episcopus, et talibus quid fas non est facientibus vobis auditur. Illud quoque quis non rideat, immo non doleat; cum taliter ecclesiasticam videat regulam titubare, et vigorem canonum ad hoc esse dejectum? Quando hoc et ubi factum docetur? exemplum quae aetas meminit, quis sacerdos audivit? cum fuerint innumeri, qui, amplissimis abdicatis honoribus, ita potentiam refutaverint saecularem, ut vel minimi nominis clerici malueriat sustinere, nec aliquid prioris dignitatis ambitu judicari, et cede judicibus vera et certa praescriptio. Quid vultis de consensu judicem laicorum? vel clerici, qui hoc solum nomen sine pristinas ne saecularitates gloria erubescit audite. Quid vobis, certe indulgete si dicam, cum judicaturi cum talibus considetis? Illud autem non nobis praetermittendum videtur, praesertim cum hoc nulla acerbitas fecerit judiciorum, nullus ordo meminerit, ut quaerendi adversarium suum alicui necessitas imponatur, et ad judicium deducendi; cum ille ultro se debet inferre qui arguit. Unde hoc invicem scriptum ad vestram transmisimus charitatem per fratrem et coepiscopum nostrum Numunianum. Bene valete, fratres, et ad latus: XVI kalendas Decembris , Honorio XII et Theodosio VIII consulibus augustis.

Notes: (Anno
418, Novemb. 16)
I.  Epistola Godefridi, episcopi Ambianensis, ad omnes fideles.--Confirmat quae Lehunensi monasterio donata sunt a comite Flandriae Roberto juniore et a Roberto Parionensi.   (Anno 1104.) [Dom d' ACHERY,  Spicil.  t. VIII, p. 163.]
Author: Godefridus Ambianensis

GODEFRIDUS, gratia Dei Ambianensis episcopus, omnibus in Christo credentibus, et sacro fonte baptismatis renatis, salutem et sanitatem.

Adierunt nos dilectissimi fratres nostri Leunensis Ecclesiae monachi, deferentes secum chartas sigilla tas a Roberto Flandrense comite juniore, et ab uxore sua Clementia, et filio eorum Balduino, et a Paronensi Roberto, fratre comitis nostri Ingelranni, et a conjuge ejus Adelide, quibus inscriptum erat quod praedictae personae omne alodium de Harbonieres, et omnia ad illud pertinentia praeter altare, monasterio sanctorum apostolorum Petri et Pauli, in quo fratres jam dicti Domino serviebant, hilari devotione tribuerant, quatenus suis et antecessorum suorum animabus id fieret ad retributionis praemium, quod temporalibus necessitatibus suis subtrahentes, pauperibus Christi conferebant in victum, quibus allatis atque perlectis, oraverunt nos fratres illi ut quia praedictum alodium in episcopio nostro erat, quod factum fuerat charta nostra testificaremur et confirmaremus; quam petitionem libenter suscipientes, precibus eorum satisfaciendo sic factum fuisse testificamur, et quantum ad nos pertinet concedendo firmamus, incrementum non detrimentum rebus eorum maxime cupientes. Hujus doni testes scriptos in praedictis chartis reperimus. In charta Flandrensi: Abbatem Molismensem: Robertum de Betunia. Onulfum senescalcum. Baldricum de Colham. Amolricum de Neura. Ostonem Bostelarium. Guillelmum castellanum de S. Aldomaro Hacetum Brugensem. Balduinum camerarium. Sigerum de Lilerio. Thebaldum de Hipra. In charta Paronensi erant. Mainerus de Parona. Odo filius Ingranni. Petrus filius Hilisindis. Acardus filius Gerardi. Gerardus Frotetus. Geraldus de Capi. Gonzo et Rabellus. Drogo. Lupus. Waldricus de Wermendeisviler. Sibodus filius Rogeri. Rainerus de Lehuno. Herbetus major de Herbonières. Herbertus avunculus ejus. Walbertus et Gilbertus. Si qui hoc violaverint, ut sacrilegi episcopali judicio condemnati a corpore Christi, quod est Ecclesia, separabuntur. Data Ambianis IV Kal. Martii, anno primo Godefridi episcopi.
IV.  Epistola Godefridi Ambianensis ad Baldericum Noviomensem episcopum.   (Anno 1108.) [  Gall. Christ.  X, 301.]
Author: Godefridus Ambianensis

Dilecto confratri BALDERICO Noviomensi episcopo, GODEFRIDUS Ambianensis episcopus salutem, in Domino.

Me indignum ad hanc pastoris curam evexit Deus, ut quod dignum devotione gregis est, faciam. Cum itaque in hac dioecesi perantiquae sint ecclesiasticae fundationes, et jam incuria hominum diruta pleraque claustra, ut ea oblivioni perpetuae non tradantur, sed piorum locorum recordatio sublevet fidelium animos, ad devotionem propagandi cultus divini, et ut multis intercessoribus Deus super malitia nostra fiat placabilis et misericordiam largiatur, precor obnixe in Domino, ut te labori pio accingens, aut potius in eo labore perseverans, nostrae dioecesis et Ecclesiae fias exscriptor et scriptor, sicut in ecclesiis Cameracensi et Morinensi fuisti fidelis calamus scribae velociter scribentis. Non abscondas talentum in terra, ac beneficiens noli deficere. Salutat te Petrus archidiaconus, et ego tuus conservus in ovili Christi, in quo vale. Scripsi ad S. Quintinum, meas delicias, juxta Peronae villam anno 1108, in Maio.