medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA LIII. AD FRATRES CORBEIENSES.  Laudat illorum bonam conversationem a se olim expertam. Commendat se illorum orationibus, et hortatatur ad virtutis studium.
Author: Alcuinus

Sanctissimis in Christo fratribus, sub protectione beati Leodegari episcopi Deo servientibus, Alcuinus salutem.

Olim magistri mei vestigia secutus vestrae congregationis laudabilem conversationem videbam et amabam, meque ipsum inter vos esse desiderabam, quasi unus ex vobis. Unde deprecor, charissimi fratres! vestram piissimam dilectionem, ut dignemini me in sanctis orationibus vestris fratrem habere, quasi unum ex vobis, ut vestrae sanctitatis intercessione peccatorum meorum merear a Deo Jesu indulgentiam accipere, qui est salus et beatitudo omnium in se sperantium; quem vos in sancta religione regularis vitae semper honorate, et amate, quatenus dignam in vobis, sicut certissime credimus, mansionem sibi inveniat. Quid illi congregationi prosperitatis deesse poterit, ubi ille est in medio, qui ait: Ubi sunt duo vel tres congregati in nomine meo, ibi sum in medio eorum . Pacem semper habete veram in charitate sancta; et obedientiam sine murmuratione, et humilitatem sine simulatione, quae sunt maxime monachicae vitae virtutes, et Spiritui sancto amabiles ad habitandum in eis: atque erudite pueros et adolescentulos vestros, cum omni diligentia, in castitate et sanctitate, et disciplina ecclesiastica, ut digni habeantur vestrum post vos tenere locum, et pro vobis sanctis orationibus, Deoque acceptabilibus assidua consuetudine intercedere. Dominus Deus qui vos in ovile sanctitatis congregavit, ipse numerum vestrum augere dignetur, et a dextris sibi in die judicii stare concedat, ad audiendam amabilem sententiam, qua dicturus erit sanctis suis: Venite benedicti Patris mei, percipite regnum, quod vobis paratum est ab origine mundi .

Notes: (Matth. XXVIII, 20) (Matth. XXV, 34)
EPISTOLA LIV. AD DILECTISSIMOS AMICOS EBORACENSES.  (Anno 796, mense Augusto.)   Hortatur, ut in electione episcopi simoniacam labem evitent.
Author: Alcuinus

Dilectissimis amicis salutem.

Rogo vos per charitatis fidem, ut fideliter et sapienter in electione pontificis faciatis, si necesse sit, electionem fieri antequam veniam. Iterum iterumque obtestor vos per nomen Domini nostri Jesu Christi, ut nullatenus aliquem sinatis per simoniacam haeresim episcopatum acquirere, quia omnino perditio gentis est, si fiet. Et est haeresis pessima, simoniaca videlicet, quam sanctus Petrus aeterno anathemate damnavit . Qui vendit episcopatum, aurum accipiet, sed et regnum Dei perdet. Hucusque sancta Eboracensis ecclesia in electione sua inviolata permansit. Videte ne in diebus vestris maculetur. Si illa, quod absit, auctoritatem amittit ecclesiasticam, timeo ne vos regnum amittatis aeternum. Judas vendidit sponsum, id est, Christum. Qui autem vendit sponsam, id est, Ecclesiam, ejusdem criminis reus est: quia Christus et Ecclesia unum corpus sunt, Apostolo teste . Venditor vero necesse est extra Ecclesiam sit; at qui extra Ecclesiam est, ubi erit, nisi cum diabolo in aeterna perditione? Nolite metuere veritatem vobis dicentem audisse. Hoc enim quod dico, libri Spiritu sancto prolati testantur. Opto enim vos immaculatos in conspectu Dei esse, et in hoc saeculo feliciter regnare, et in perpetuo gaudere cum Christo. Vivite et valete felices in Christo.

Notes: (Act. VIII, 14, 20, seq.) (Ephes. V, 23)
63  EPISTOLA LV. AD QUEMDAM.  (Anno 796, mense Augusto.)   Rogat ut ecclesiam, dum novus episcopus eligendus est, ab omni violentia defendat, diesque aeternos in mente habeat.
Author: Alcuinus

Domino omnium dilectissimo aeternam in Christo salutem.

Audiens ab Eanbaldo famulo vestro optatae prosperitatis vestrae sospitatem, valde me gavisum fateor; quia charitas et fides quae olim in pectore nostro habitare coepit, nunquam recedere poterit. Et quanto plus tempus remunerationis appropinquat, tanto magis observare debebit: ut qui prius transierit a saeculo, amicum sibi sentiat reliquisse in saeculo. Me vero filium tuum febrium acerbitas et regis tardatio in Saxonia retinuit, ut ad vos venire non potuerim, sicut desideravi. Concedat mihi clementia divina faciem tuam in laetitia videre, antequam moriar. Opto et obsecro, ut in ea te honoris dignitate, si fieri possit, inveniam, in qua te pergens videbam. Tamen, si aliud aliquid tuo placeat animo, rogo ut nullam violentiam super ecclesiam Christi fieri ullatenus permittas; sed fratres libera electione in timore Dei summi, optimum Deo donante eligant. Quia in sanctis canonibus terribile anathema legitur super omnes, qui violentiam aliquam inferunt super ecclesiam Christi. Scito te semper dilexisse familiam nostram, et plurima illis bona fecisse. Sed nunc maxime indigemus, ut bene illis agamus; ut ubi nobis requies erit aeterna, ibi sint quoque intercessores perpetui pro nobis. Tempus est nunc nobis praevidere dies aeternos, et cum omni modestia et integritate, et eleemosynarum largitate, viam nobis praeparare ad coelos. Omnis gloria transitoria est et quasi umbra recedet . Ideo ad aeternam bonis operibus properemus gloriam. Omnes saeculi vitemus vanitates, ut ad beatitudines coelestes pervenire mereamur. Dies hujus vitae, qui nobis restare videntur, vivamus Deo, ut post hanc illius consequamur misericordiam. Divina tibi clementia hujus vitae dies felices concedat, et aeternam cum sanctis suis tribuere gloriam dignetur, domine pater dilectissime.

Notes: (Job. VIII, 8, 9)
EPISTOLA LVII. AETHELREDO EPISCOPO, NE GREGEM DESERAT.  (Anno 796.)   Consolatur in persecutione ac tribulatione; et ad virilem perseverantiam, ne ab ovibus fugiat, hortatur.
Author: Alcuinus
Date:  [ Al., potestatem]

Acceptis litteris tuis, frater sancte! laetus de salute tua, sed tristis de tribulatione et persecutionibus, quas te pati a gente tua in illis tuis apicibus agnovi. Attamen beatos esse, Domino dicente, legimus, qui persecutionem patiuntur propter justitiam, quoniam ipsorum est regnum coelorum . Quapropter suadeo tibi, frater venerande! ut viriliter in fide integra et devotione infatigabili, pro commissis tibi a Christo ovibus certare non cesses, ne mercenarius fugiens, et non pastor firmus ab ipso Domino et pastore omnium deputeris .

67 Aspice in eum, qui pro ovibus suis animam suam posuit , qui omnibus generaliter praecipiens dixit: Qui vult venire post me, abneget semetipsum, et tollat crucem suam et sequatur me . Cui gregem Christi abiturus relinquis? Nec haec dico quasi me excusando ad benefaciendum servis Dei, sed magis te adhortando, ut bona, quae incepisti facere, ad finem aeternae salutis perducas. Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit . Idcirco scripsi ad Offanum regem ut te adjuvaret, et defenderet sanctam Ecclesiam secundum suam possibilitatem : quatenus tibi liceat Deo servire, et talentum tuum multiplicare in loco, ubi accepisti eum; et mercedem exspectare perpetuae beatitudinis, dicente Domino tuo: Euge serve bone et fidelis .

Notes: (Matth. V, 10) (Joan. X) (Joan. X, 11) (Luc. IX, 23) (Matth. X, 22) (Matth. XXV, 21)
EPISTOLA LVIII.  Consolatoria ad matrem de morte filii.   (Anno 796.)
Author: Alcuinus
Date:  [ Ms., refugit] [ Ms., tristitia quae accedunt] [ Ms., viventem, morientem] [ Ms., indigno] [cum] [ Ms., miseriam]

Charissimae in Christo matri, fidelis in charitate filius Alcuinus diaconus salutem.

Multi sunt in prosperitate amici, in adversitate rari; et eo chariores quo rariores; et cum saeculo mutantur mentes. Quidam in felicitate alterius hilarescunt, infelicitatis tempestatem refugiunt . Nam sicut lux et tenebrae variantur vices suas, ita hujus vitae prosperitas et adversitas variabiles sunt. Sed forti animo toleranda sunt tristia quae accidunt , et moderata laetitia suscipienda quae hilarescunt. Ideo mater modesta et pia in filii morte non multum lugere debet: magis seipsam praeparare debet dignis meritis, ut ad illam perveniat vitam, ubi nemo timetur inimicus, nemo deseritur amicus. Habet bona mater Christum consolatorem pro filio, qui nunquam derelinquit sperantes in se. Melius gaudere in vivente, quam dolere in moriente . Cur plangimus quod immutare non possumus? Mortuus ad vitam praesentem revocari non valet; vivus ad mortuum pervenire poterit. Corpus quod tanta cura colimus, postmodum vermium esca erit. Anima itaque meritorum qualitate vel gaudebit, vel contristatur; et qualem sibi in paucis his diebus praeparabit habitationem, talem aeternis recipiet temporibus. Quapropter singulis momentis laborandum est pro requie animae, ut dum semper vivere debet, et semper beate et feliciter vivat. Habeto me, obsecro, mater dulcissima, licet indignum pro carnali filio spiritalem filium, non minore fide te diligentem, quamvis minore dignitate vigentem: nec de longinquitate vel vilitate faciei meae contristeris, dum mea tecum consolatione sancti Spiritus charitas fideliter manet; et quod in me optimum est, id est fides non ficta et charitas indeficiens, tecum semper habebis. Ignorans in hujus tempestatis miseria quae nuper nostram turbavit gentem, quo te tua fortuna ferret vel voluntas; idcirco nescivi quo te consilio roborarem, nisi ut toto corde Deo Jesu servires, et totam tuae consolationis spem in illius componeres pietatem, qui ait: Venite ad me omnes, qui laboratis et onerati estis, et ego reficiam vos. Tollite jugum meum super vos, et discite a me, quia mitis sum et humilis corde, et invenietis requiem animabus vestris .

Notes: (Matth. XI, 28, 29)
EPISTOLA LIX. AD EDILBURGAM.  (Anno 796.)   Revocat in memoriam doctrinas illi aliquando datas; dolet de patriae infidelitate; commendat orationibus Liudgardam nobilem feminam.
Author: Alcuinus
Date:  [ Ms., et] [ Ms., diximus] [ Forte, 
nunc] [ Ms., timeo] [ Ms., albabeti] [ Ms., delicte]

In Domino dilectissimae filiae Edilburgae salutem.

Quia invida terrarum longinquitas mutuae confabulationis prohibet dulcedinem, datur nobis litterarum officio charitatis demonstrare suavitatem, ut quod vox non valet, hoc charta loquatur; idcirco hortamenta salutis non minore debemus veneratione curare quam praesentis colloquii admonitionem. In ista saepe timor suadet consensionem; in illa fides legentis cooperatur saluti. Quae te, venerabilis filia, conscia summae divinitatis cognitione admonui, haec te tantum deprecari ut mente retineas firma, satis necessarium duximus : Nec aliquid novi litteris demandare possum quod tunc sermone tibi ingererem. Scis ipsa quam diligenter te de corporis castitate et animae rogavi sanctitate, qualiter te de humilitatis officio, de orationum vigilantia, de eleemosynarum largitate, de confessionis puritate et fidei firmitate, et sanctae ubique charitatis observantia studiosissime instruxi, ut his gradibus ad coelestis gloriae ascenderes celsitudinem. Ecce! me modo infidelitas patriae in tantum horret, ut reverti timeam , nesciens quid de illa proficere valeam, nisi perituram plangere, et lacrymantis Jeremiae lamentationes saepius revolvere, qui quadrivario alphabeti ordine ruituram luxit Jerusalem, et hujus ruinae pars aliqua tibi calidas, ut reor, pro causa dilectae sororis excitavit lacrymas. Tamen hortanda est, ut in coenobio militet Christo, quae thalamo privata est viri: et fiat ei temporalis tristitia incitamentum laetitiae sempiternae. Tu nominis nostri fideliter cum tuis omnibus in sacrosacris orationibus vestris memor esto, obsecro. Liudgardam quoque nobilem feminam, quae tibi munusculi loco pallium direxit, habeto in dilectione ut sororem; illiusque nomen cum nominibus sororum tuarum per ecclesiasticas chartas scribere jube. Honorabilis tibi est amicitia illius et utilis. Misi dilectioni tuae ampullam et patenam ad offerendam in eis Domino Deo tuis manibus oblationem. Et dum oculis illa aspicias, dicito: Christe miserere Alcuini servuli tui. Et velim te quotidiana consuetudine usum habere offerendi Deo munus ad altare, quia apostolica auctoritas hanc constituit consuetudinem; ideo non est omittenda sed diligenter prosequenda. Vive Deo felix charissima filia, semper Et memor Alcuini dulcis amica vale.
EPISTOLA LX. AD AERDUULFUM REGEM.  (Anno 796.)   Hortatur regem ad solium evectum, ut et suam et populi salutem procuret. Exemplo antecessorum illum terret.
Author: Alcuinus
Date:  [ Ms., 
conlati] [ Ms., traditur] [ Ms., adultera]

Viro illustri Aerduulfo regi Alcuinus diaconus salutem.

Memor antiquae inter nos condictae amicitiae, etiam et venerandae salutationis vestrae valde congaudens, paucis litterarum apicibus vestram laudabilem personam de prosperitate regni tibi a Deo collati , et de salute animae tuae admonere curavi, et quo modo stabilis tibi traditus honor, Deo donante, permaneat. Scis optime de quibus te divina misericordia liberavit periculis, et quam facile te, dum voluit, provexit in regnum. Esto semper memor et gratus tam maximorum in te Dei donorum, in eo maxime, ut quantum intelligere valeas, illius in toto corde facias voluntatem: et sis obediens servis Dei, qui te de mandatis ejus admoneant. Scito certissime quod nullus alius tuam vitam conservare potest, nisi ille qui te de morte liberavit praesenti; nec isto protegere et custodire honore, nisi ille qui gratuita pietate istam tibi concessit dignitatem. Serva diligenter in animo tuo et regno misericordiam et justitiam, quia Salomone dicente, ac magis Deo concedente, misericordia et justitia firmabitur solium regni . Considera intentissime, pro quibus peccatis antecessores tui perdidissent vitam et regnum; et cautissime observa, nec talia agas, ne tale tibi eveniat judicium. Aliorum perjuria Deus damnavit; aliorum adulteria punivit; aliorum avaritiam et fraudes vindicavit; aliorum injustitiae non placuerunt illi. Non est personarum acceptor Deus , sed qui talia agunt, regnum Dei non possidebunt. Erudi te ipsum primo in omni bonitate et sobrietate; postea gentem cui praeesse videris, in omni modestia vitae et vestitus, in omni veritate fidei et judiciorum, in observatione mandatorum Dei, et honestate morum. Sic itaque et regnum tibi firmabis, et gentem salvabis, et ab ira Dei liberabis illam, quae certis signis diu imminebat illi. Nunquam tantus nobilium et rectorum sanguis effunderetur in ea, nec sic loca sancta pagani devastarent, et tanta injustitia et arrogantia valeret in populo, nisi perspicua Dei vindicta immineret habitatoribus terrae. Tu vero ad meliora, ut credo, servatus tempora, et ad correctionem custoditus patriae, Dei te auxiliante gratia, operare omni intentione in Dei voluntate salutem animae tuae, et prosperitatem patriae et populi tibi commissi, quatenus ex correctione subjectorum ditioni tuae tibi tuisque nepotibus praesens feliciter firmetur regnum, et futuri regni gloria aeternaliter concedatur. Haec chartula, obsecro vobiscum servetur et saepius legatur, ob memoriam salutis vestrae et dilectionis nostrae, ut Deus omnipotens in profectu sanctae suae Ecclesiae ad prosperitatem nostram multo tempore in regno florentem, et in omni bono proficientem conservare dignetur. Vive et vale Deo donante in saecula sempiterna.

Notes: (Prov. XVI, 12) (Act.
X, 34)
EPISTOLA LXI. AD OSBALDUM.  (Anno 796.)   Osbaldum, quem suspectum habet ob regicidium et turbas populi, hortatur, ut vitam mutet, et suae ac gentis saluti consulat.
Author: Alcuinus
Date:  [ Ms., demittendi] [perpetrata]

Dilecto amico Osbaldo Alcuinus diaconus salutem.

Poenitet me tui quia non obedisti mihi, qui ante biennium persuasi tibi in litteris meis laicam te demittere conversationem, et Deo servire secundum votum tuum. Ecce modo pejor fama, infelicior causa turbavit vitam tuam. Revertere tamen, revertere et imple quod vovisti, et quaere causam quomodo ad Dei servitium pervenire valeas, ne pereas cum impiis, si innocens es de sanguine Domini tui; si vero nocens in consensu vel consilio, confitere peccatum tuum, et reconcilia te Deo, et fuge societatem sceleratorum. Melius est tibi amicitia Dei et sanctorum quam inique agentium. Noli addere peccatum super peccatum per vastationem patriae, per sanguinis effusionem. Cogita quantus sanguis per te, vel per propinquos tuos regum, principum et populi effusus est. Infelix generatio, per quam tanta mala evenerunt patriae. Libera te, obsecro per Deum, ne anima tua pereat in aeternum. Dum lucem habes, curre, propera, festina ad Dei misericordiam, qui paratus est poenitentes suscipere et convertentes ad se consolari, ne veniat tibi dies, qua velis et non possis. Noli erubescentiam opponere tibi dimittendi quod cepisti: major est erubescentia animam tuam perpetualiter perire, quam impios viros praesentialiter deserere; sed magis, si quoslibet ex illis convertere valeas ab impetrata malitia, fac diligenter, ut habeas mercedem conversionis tuae a malo, et alterius pariter. Et haec est charitas, quae cooperit multitudinem peccatorum ; et haec faciens vive feliciter et valeto in pace. Deprecor ut haec chartula saepius in praesentia legatur tua, ut recorderis tui ipsius in Deo, et cognoscas quantam curam jam longe positus habeam salutis tuae. Si quid valeas suadere genti, cum qua exsul eris, de salute sua, noli negligere, ut citius Dei donante gratia pervenias ad tuam etiam salutem.

Notes: (I Petr. IV, 9)
EPISTOLA LXII. AD QUEMDAM ARCHIEPISCOPUM.  (Anno 796.)   Nuntiat sese, depositis saeculi occupationibus, praeparare ad occursum Domini.
Author: Alcuinus
Date:  [ Ms., lampades] [ Supple florere, vel simile ]

Sanctissimo patri archiepiscopo, humilis filius Alcuinus salutem.

Sciat dulcissima paternitatis vestrae dilectio quod ego filius tuus, saeculi occupationibus depositis, soli Deo vacare desidero. Ideo deprecor Almitatem vestram, ut me eximiae sanctitatis vestrae benedictio et oratio consequatur, quatenus divina clementia paucos vitae meae dies qui supersint, in suo sancto servitio ad salutem animae meae conservare dignetur. Dum omni homini necesse est vigili cura se praeparare ad occursum Domini Dei sui, quanto magis senioribus, qui sunt annis et infirmitatibus crebris confracti, suas sollicita cura lampades ornare, ut dignus donante Deo efficiatur lucentibus lampadibus occurrere coelesti sponso, ne foras stare cogatur, intrantibus aliis ad convivium superni regis, quod pietas Domini nostri Jesu Christi me Filium tuum vobiscum, sanctissime Pater, perpetua prosperitate intrare concedat. Dominus Deus venerandam sanctitatis vestrae caniciem sanctarum donis virtutum faciat, desiderantissime Pater!
EPISTOLA LXIII. AD COENULVUM REGEM MERCIORUM.  (Anno 796.)   Ad regnum evectum hortatur ad regias virtutes.
Author: Alcuinus
Date:  [ Ms., filios]

Excellentissimo viro Coenulvo regi Merciorum humilis levita Albinus salutem.

Multa mihi laetitia est de vestra bonitate, modestia et nobilitate morum, sicut regiam dignitatem decet omnino, ut quanto sublimior est honore caeteris, tanto nobilior sit omni morum perfectione, justitiae decore, pietatis sanctitate; quia clementia regis omnium hominum, ut in antiquis legitur historiis, excellere decet consuetudines; etiam et sancta Scriptura dicente: Misericordia et veritas exaltat solium . Et in Psalmis de Deo omnipotenti dicitur; Universae viae Domini misericordia et veritas . Quantum quisque plus veritatis et misericordiae operibus fulget, tanto majorem habet in se divinitatis imaginem. Illum semper habeas in mente, qui te egenum exaltavit, et posuit super principes populi sui. Rectorem te magis agnosce, pastorem et dispensatorem donorum Dei, quam dominum vel exactorem. Semper in mente habeas optimos nobilissimi antecessoris tui mores, modestiam in conversatione, et studium in corrigendo vitam populi Christiani. Quidquid vero ille in regno tibi a Deo dato bene disposuit, hoc tua diligentissime prosequatur devotio: si quid vero avare vel crudeliter gessit, hoc omnino tibi cavere necessarium esse agnosce. Non enim sine causa nobilissimus filius illius tam parvo tempore vixit super patrem; saepe merita patris vindicantur in filiis . Habeas consiliarios prudentes, Deum timentes, justitiam amantes, pacem cum amicis desiderantes, fidem et sanctitatem in conversatione pia ostendentes. Gens enim Anglorum multis propter peccata fatigatur tribulationibus, quae regum bonitate, et sacerdotum Christi praedicatione, et populi religione erigenda est ad antiqui culmen honoris; quatenus benedicta patrum nostrorum progenies perpetuam mereatur possidere felicitatem, et praesentis regni stabilitatem, et contra inimicos fortitudinem, ut Ecclesia Christi crescat et proficiat, sicut a sanctis Patribus ordinata erat. Sacerdotes Christi semper, clarissime rector, honorifice habeas, quia quanto plus Christi servos, et verbi Dei praedicatores venerabiliter observas, tanto magis Christus rex verus et pius tuum honorem exaltat et confirmat, sanctis suis intercedentibus. Summa aeterni regis pietas vos longaeva prosperitate regnare concedat, et perpetui regni beatitudinem vobis tribuere dignetur, domine desiderantissime.

Notes: (Prov. XX, 28) (Psal. XXIV, 10)
EPISTOLA LXIV. AD SIMEONEM.  (Anno 796.)   Memoriam commendat traditarum sibi olim doctrinarum et novas addit.
Author: Alcuinus
Date:  [ Ms., 
transacta devotione] [ Ms., dilecta]

Venerandae dignitatis et dulcissimae charitatis filio Simeoni summo sacerdoti Albinus praesentis prosperitatis et perpetuae beatitudinis in Christo salutem.

Multa mihi fiducia est in fide vestra, et multa laus in bonitate vestra; et magnum desiderium, ut proficias de die in diem in charitate Christi, in conversatione religiosae vitae, et in conspectu Dei in sanctorum gloria meritorum, de quibus saepius sanctitatem tuam litteris meis admonere curavi; ut sicut Dei gratia donante, meque teneros erudiente annos ad hunc feliciter sanctissimae dignitatis perductus es gradum, ita toto cordis mei affectu opto Deum quem deprecor ut semper te in anteriora extendas cum Apostolo, donec pervenias ad sublimem perpetuae beatitudinis coronam: in tantumque praesens tuas implevi precibus aures, et absens oculos apicibus paginarum mearum, ut modo nihil novi invenire valeo, quod transactae sedulitatis meae devotioni possit superaugeri, nisi ut dicta paternae pietatis vigilanti recorderis animo, et scripta piae admonitionis saepius relegere studeas. In quibus vero si quid minus meae dilectionis stylo exaratum invenias, non meae culpa est voluntatis, sed obliviosus ignorantiae error, cui tamen fas est ignosci: atque utinam vestrae beatitudinis tam prona sit devotio ad perficiendam scriptae admonitionis seriem, quam mea gaudens est ad monendum charitas. Hoc tantum unum mihi in hac chartula admonere ratum videbatur, quatenus animi tui nobilitatem, quam in te optime sciebam, et sanctae fidei integritatem quam habere ad omnes solebas, nullis amicorum consiliis, nulla saecularium ambitione desideriorum corrumpi, vel immutari permittas. Non omnis amicus consiliarius esse poterit, dicente Scriptura: Amici tibi sint multi, consiliarius autem unus . Noli tuam bonitatem aliorum improbitate obscurari. Nolo amor tuus quem bona pietate et voluntate ex tuis vel alienis commeruisti, alterius negligentia vel malitia obruatur; sed ut proficias in sapientia, in amore, et honore coram Deo et hominibus, ut nihil tibi desit in ulla gratia, sed ubique pius appareas et amabilis Deo et omni populo. Vestrae beatitudinis auctoritatem, et bonae voluntatis affectum Deus Christus augere, exaltare et conservare dignetur in aeternum, domine fili in Christo charissime, et in omni bono desiderantissime.

Notes: (Eccli. VI, 6)