medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CXLIV. AD W. CESTRENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino fratrique charissimo W. Cestrensi Dei gratia episcopo, frater G. Herefordiae Ecclesiae minister, salutem et dilectionem.

Quaeritis an appellationi locus sit, cum mandatum domini legati susceperitis, ut Ingenulfo monacho, remota appellatione, respondeatis. Qui forsitan Ingenulfus causam quae vertitur inter vos, domino papae non adeo diligenter exposuit, ut quod a vobis in ipsum actum est, apostolica gestum auctoritate declararet. Unde si palliata humilitate et innocentia simulata judicem ad pietatem commovendo rescriptum impetravit, quod vestram non solum gravet, sed puniat obedientiam praescriptione mendaciorum opposita, intentionem, si placuerit, elidetis. Vestram enim non latet prudentiam quod super hoc in primo codicis in hunc modum continetur: « Praescriptione mendaciorum opposita, si non in juris narratione mendacium reperiatur, si non in facti, si non in tacendi fraude pro tenore veritatis, non deprecantis affirmatione datum judicem cognoscere, et sententiam ferre oportet. » Unde et consequenter adjicitur: Puniri judices universos jubemus, qui vetuerint pretium argui falsitatem; » et illico: « Et si non cognitio, sed exsecutio mandatur, de veritate precum inquiri oportet, ut si fraus intervenit, de omni negotio cognoscatur. » Quarto quoque loco subjungitur: « Etsi legibus quid consentaneum mendax precator attulerit, careat penitus impetratis, et severitati subjaceat judicantis. » Litteras itaque domini papae saepius audiri et diligenter inspici bonum est, ut si quid ex his adverteritis, unde precum falsitatem arguere possitis, arguendae falsitati insistatis, et per leges jam propositas judicem secundum vos pronuntiare compellatis. Quod si ad appellationem confugere necessitas extrema decreverit, super hoc aliud non occurrit, nisi quod in septimo codicis invenimus, quia et in majoribus et in minoribus negotiis omnibus, quique lege excipiuntur appellandi facultas est. Unde et in eodem codicis Alexander Augustus: « Novum quod postulas, non est, quod etsi rescripti mei auctoritas intercesserit, provocandi tamen facultas nec denegetur. » Nos tamen nec os ponentes in coelum, nec scriptum domini papae judicare praesumentes, non quid de jure agendum sit ad praesens, sed quod in hujusmodi casu ageremus exposuimus. Leges certe promulgatae sunt, quorum et in quibus casibus, appellationes recipi non oporteat. Quarum non cum nulla tangeret aut notaret, ad ipsum utique appellaremus, quem omni suscipiendae appellationi, quae lege non excipitur, debitorem utique non ambigimus. Valeat, et in spiritu consilii videat quod agendum est, dominus meus in Christo charissimus.
EPISTOLA CXLV. T[HOMAE] CANT. ARCH. EPIST. AD GILBERTUM.
Author: Gilbertus Foliot

THOMAS Dei gratia Cantuariensis Ecclesiae humilis minister, venerabili fratri G. eadem gratia Herefordiensi episcopo, salutem.

Quam sit nobilis et famosa prae caeteris regni hujus civitatibus civitas Londoniae, nulli nostrum incognitum est; in qua videlicet ob publica regni negotia et domini regis conversatio et procerum regni soleat frequentior esse conventus. Inde est, quod Ecclesia Londoniensis suo jamdudum orbata pastore, talem sibi desiderat episcopum subrogari, qui civitatis ipsius excellentiae honestae vitae merito, litterarum scientia, rerum quoque prudentia saecularium adaequetur. Magna itaque super hoc deliberatione habita, convenerunt in hoc unanimis cleri postulatio, voluntas domini regis et nostra, ordinatio quoque apostolica, ut ob communem regni utilitatem et Ecclesiae necessitatem, ad Ecclesiae Londoniensis regimen transferri, et in ea curam et sollicitudinem pastoralem gerere debeatis. Suscepto igitur in hoc domini papae mandato, ipsius vobis auctoritate injungimus, quatenus postulationi Londoniensis Ecclesiae, quae de vestra ad eam translatione in praesentia domini regis et nostra unanimi totius cleri assensu celebrata est, assensum praebere non differatis, et ad ejus regimen tanto devotius et maturius accedatis, quanto ipsa tantae personae consilio et gubernatione dignoscitur indigere. Ad hoc fraternitatem vestram commonemus attentius, ut ad quod trahit vos obedientiae necessitas, nostrae quoque dilectionis contemplatio affectuosius invitet, ut quem nobis sincerae dilectionis conjungit affectus, loci quoque vicinia ad nostras et Ecclesiae Dei necessitates commodius valeat exhibere. Valete.
EPISTOLA CXLVI. ALEXANDRI PAPAE AD GILBERTUM.
Author: Gilbertus Foliot
Date:  [homae]

Alexander episcopus servus servorum Dei, venerabili fratri G. Herefordiensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Ex litteris charissimi in Christo filii nostri Henrici illustris Anglorum regis, et venerabilis fratris nostri T Cantuariensis archiepiscopi, etc. Vide in Alexandro III, an. 1159-81.
EPISTOLA CXLVII. HENRICI REGIS AD GILBERTUM.
Author: Gilbertus Foliot

H. rex Angliae et dux Normanniae et Aquitaniae, et comes Andegaviae, G. Dei gratiae Herefordiensi episcopo, salutem.

Mentis vestrae tantis institutae virtutibus soliditas simul et honesti corporis integritas indemnis, vestram mihi commendavit, commendabilemque reddit excellentiam. Nec mihi solum, verum omnibus ad quos vestri nominis fama pervenit; mihi tamen prae caeteris experimento fides facta est, qui saepius animae salubre consilium a cordis vestri procedens examine datum est. De personae etiam propriae dignitate, de regni statu, de gerendis in regno negotiis, saepius et saepius sanum et efficax adhibuistis consilium. Hinc itaque vestram corporis et mentis vicinitatem assiduam si possibilitas admitteret desiderans, et mihi et haeredibus meis et regno meo, tam honoris quam utilitatis conservationi et augmento profuturam considerans, obnixe deprecor, quatenus Londoniensis Ecclesiae petitionem in vestram collatam personam, secundum domini papae mandatum exsecutioni mandare non differatis, mihi in hoc plurimum obsecuturi et eo amplius favorem meum et amoris augmentum, si erga vos augeri possit, et omnium baronum meorum consecuturi. Ibi quippe cum negatur assiduitas, quatenus licet iterata saepius mentem meam simul et corpus vestra fovebit visitatio. Ibi quoties in regno meo de magnis aliquid agendum occurrit, concilia celebranda sunt, et consilia sumenda. Eo barones pro negotiis suis consilio fulciendis, confluunt. Ut igitur latius vestrae bonitatis et virtutis immensae diffundatur et pateat magnitudo, non immerito vobis ut Londoniensis Ecclesiae sollicitudinem et curam pastoralem suscipiatis, dominus papa mandare curavit, Ecclesiae illi tali indigenti pastore satisfaciens, mihi et haeredibus meis et regno meo non mediocriter providens. Festinantiam ergo vestram nullum retardet negotium, nulla praepediat occasio, verum omnis procul amoveatur dilatio, ut citius mandatum domini papae et nostra omnium voluntas cum vestri et honoris et utilitatis expediatur incremento. Teste Theobaldo archiepiscopo. Apud Windlesoram.
EPISTOLA CXLIX. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici A., frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, debitum apostolicae reverentiae charitatis et obedientiae famulatum.

Ut ostium cardine, sic sanctae sedis apostolicae moderamine sacro omnes quidem Ecclesiae, Domino sic disponente, et Ecclesiae suae sanctae pie per omnia providente, reguntur. Quae cum judicialis aequitatem censurae omnibus exhibeat, jus suum unicuique sancte et intemerate conservat. Sic iras mitigat, sic fomitem reprimit jurgiorum, sic charitatem solidat, et per omnes Ecclesiae partes pacem, si forte inimico homine superseminante zizania , in aliquo turbata est, sancta summeque laudabili circumspectione reformat. Inde est quod dilectae nobis et diligendae semper in Domino sanctitati vestrae tota mente totoque hominis interioris affectu preces supplicando porrigimus, quatenus erga illam sanctae Romanae Ecclesiae specialem et devotissimam filiam, Cantuariensem videlicet Ecclesiam, sereni cordis et benevolae mentis oculos habeatis; et qui jus suum cuique defenditis, ob beati Gregorii et sancti fundatoris ejus Augustini merita, ipsam vestri, quod absit! apostolatus tempore, nec opprimi, nec injustis oppressionibus ab antiqua dignitatum suarum luce obscurari permittatis. Nam si paternis est fides habenda traditionibus, ut a sancta Romana Ecclesia Cantuariensis fide illuminata est, sic est Eboracensis per Cantuariensem ad fidem procul dubio conversa. Est enim ex historiis notissimum, beati Augustini successorem Laurentium ad hoc Paulinum direxisse, ipsiusque ministerio civitatem Eboracae ab infidelitatis tenebris eruisse, et in ipsam primatus dignitatem et gloriam hoc ipso digne promeruisse. Quem quidem primatus honorem multis praedecessorum vestrorum temporibus Ecclesia Cantuariensis obtinuit, et in Eboracensem Ecclesiam modis pluribus factisque memoria dignis exercuit. Unde sublimitati vestrae Cantuariensis Ecclesiae tota supplicat plenitudo, ne filiam adversus matrem suam levare calcaneum, et in ejus paritatem efficaciter aspirare permittatis, neve insigne gestandae crucis, quod soli Cantuariensi concessum esse testatur antiquitas, in scandalum, quod absit! Ecclesiae Anglorum et stuporem regni, Eboracensis ille in aliena ulterius provincia circumferat, auctoritate apostolica provideatis. Si enim bene meritos beneficiis ampliare dignum est, Cantuariensi procul dubio Ecclesiae non solum antiqua convenit privilegia conservare, verum etiam novis eam semper dignitatibus insignire consequens est, quae nimirum sedi semper apostolicae se in quibus potuit obnoxiam devotissime recognovit.

Notes: (Matth.
XIII)
EPISTOLA CL. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici A. frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, devotum et debitum charitatis et obedientiae famulatum.

Injunctam nobis de colligendo censu beati Petri sollicitudinem quanta possumus acceleramus diligentia, quem licet nondum plene collectum habeamus, qua tamen via collectum transvehere quave cautela salvum transmittere valeamus, juxta anxia nobiscum disquisitione investigamus. In quo, quia nostra nobis non plene succurrunt consilia, vestram super hoc sublimitatem duximus consulendam. Non enim nobis tutum est per ignotos populos et regna incognita jam dictam deferre pecuniam, nisi quatenus reverentia pacis et protectionis domini nostri regis Anglorum noscitur dilatari. Non nostros in hoc, teste conscientia, loquimur labores, aut causamur expensas, sed ipsa rerum pericula formidamus. Inde est quod vestrae supplicamus sanctitati, ut vestri, si placet, nuntii circiter Kalendas Octobris, nostris apud Rothomagum nuntiis occurrant, qui aut delatam per nos illuc pecuniam ad vos usque, cum ea qua providebitis securitate perferendam suscipiant, aut curam ipsam alicui fidelium vestrorum prout vestra decernet auctoritas, exsequendam injungant.
EPISTOLA CLI. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot
Date:  [utensis] [utensis] [utensi] [obtinuisse]

Patri suo et domino summo pontifici. A., frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, debitum dilectionis et obedientiae famulatum.

Cum ex vestri, domine, forma mandati magistro Matthaeo illustris Anglorum regis cancellario, diem adversus R. priorem Monem super ecclesia de Langaran statuissemus, ipse eodem die in praesentia vestra adversus jam dictum priorem experiens, ecclesiam jam dictam cum adjacente sibi parochia injuste sibi ab ipso detineri conquestus est. Asserens eamdem ecclesiam cum tota sua parochia ad jus ecclesiae suae de Langaran pertinere, ipsamque ecclesiam de Langaran hanc de qua agitur, multo tempore possedisse, nec eam aliquatenus judicio, sed sola Monem, ecclesiae violentia amisisse. Quod cum coram positis testibus probare paratus esset, prior illico exceptionem sibi peremptoriam objiciens respondit, se super eadem ecclesia in nostra jamdudum praesentia, cum adversus eum magister Matthaeus intenderet, ad audientiam apostolicam appellasse, seque ad sedem ipsam apostolicam instructum venisse. Ubi cum magistri Matthaei diu praestolatus fuisset adventum, nec ipso nec pro se aliquo comparente, apostolico tandem judicio hanc ipsam, ut asserit, ecclesiam de Langaran ad jus Monem ecclesiae pertinere, instrumentis testium et juramentis sufficienter ostendit, et super hac lite victoriam bonae memoriae domini papae Adriani sententia reportavit. In cujus probationis suae et secundum eum latae sententiae testimonium, privilegium ejusdem domini papae Adriani ostendit. Hanc ipsam probationem testificans, et ecclesiam de Lanruac, ecclesiae Monem confirmans. Magister vero Matthaeus adversum se absentem et indefensum sententiam latam fuisse audiens, priorem hoc falsa suggestione asseruit. Quod ut in vestra probet praesentia, ad audientiam vestram ad festum Omnium Sanctorum appellavit. Valeat dominus meus et Pater in Christo charissimus.
EPISTOLA CLII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici A., frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, devotum charitatis et obedientiae famulatum.

Cum instaret apud nos Godefridus de Luci, archidiaconus Derbi, ut super quibusdam decimis ad suam, ut asserit, praebendam pertinentibus, adversus Thomam clericum, juxta vestri formam mandati justitiam consequeretur, Thomam illico nostrum intendit declinare judicium, ostendens post directas ad nos litteras vestras aliud a sublimitate vestra ad dominum Wintoniensem emanasse mandatum, ut causam nobis ante delegatam, ipse evocatis partibus et audiret et terminaret. Cum itaque litteras vestras super hoc ipse prae manibus haberet et ostenderet, nos negotium ipsum suspensum tenere curavimus, donec nobis per vos plenius elucescat, quem nostrum liti finem dare oportet. Valeat dominus meus et Pater in Christo charissimus.
EPISTOLA CLIII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici A., frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, debitum dilectionis et obedientiae famulatum.

Etsi rem grandem dixisset mihi dominus meus, per omnia quidem obedire debueram, quanto magis, cum sibi a me tapetum pedum humile substratorium mitti mandaverit. Mitto itaque super quo scripsit, non tamen quale descripsit vestra sublimitas, optans ut munus exiguum mittentis affectus amplificet, et si deest formae rotunditas, id quae penes nos est penuria artificis tale quid in hunc modum aptare scientis excuset. Non enim conduntur apud nos tapeta, sed a transmarinis partibus advehuntur. Quibus in tota civitate nostra diligenti scrutinio perspectis, quod melius invenire potui, dilectae mihi in Domino sanctitati vestrae transmittere, multa mentis alacritate curavi. Muro suo inexpugnabili circumcingat vos Dominus, et armis suae potentiae protegat semper, in Christo dilecte Pater.
EPISTOLA CLV. AD EUMDEM, POST PASSIONEM DOMINI CANTUARIENSIS.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici A., frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, debitum omnino subjectionis et obedientiae famulatum.

Ad vestram, Pater, indignationem exhausta fletibus, et aerumna corporis mei jamdiu virtus elanguit, et obnoxia quaeque sensibus officiis indevota suis, innata doloris intimi pene fecit immensitas. Ad vestram enim aversionem factus illico sum plebis abjectio, notis meis opprobrium, et amicis plena confusionis occasio . Et nisi pia clementis medici cura languentis vulneri vel in modico lanuginem obduxisset, in salutis desperatae cicatricem mora profusior ulcera patientis indurasset. Nunc autem, Pater, cum ex his quae paterna filio indulsit pietas aliquam mihi liceat sperare salutem, reviviscit spiritus meus, exsultat anima, et pro mansuetudine benignius exhibita, ad gratiarum actiones mens tota resurgit, et ad sanctitatis vestrae provoluta pedes, totis supplicare viribus, totis anhelat exorare desideriis, ut post mordentia austeritatis vina, piae lenitatis oleum meis infundatur ulceribus, et paternae correptionis asperitas maternae tandem circa me pietatis uberibus excipiatur. Intus jam apud Patrem sit, qui pro filio pulset et exoret affectus, ut punitum jam satis suscipiatis in gratiam, et correctum graviter vestris devotum firmiter obsequiis habeatis. Intra castra revocatum pietas paterna promoveat, et praelibatam mihi gratiam ad perfectum manus apostolica justa tandem miseratione perducat, ne in luctu et miseria dies meos transigere, et me dierum meorum paucitatem quae superest, in amaritudine finire compellat. Conservet incolumitatem vestram Dominus Ecclesiae suae multis profuturam temporibus, in Christo dilecte Pater.

Notes: (Psal. XXI)
EPISTOLA CLVI. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici A., frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, salutem et debitum honoris et obedientiae famulatum.

Benignitati vestrae, Pater, mihi jam frequenter exhibitae corde provolutus et corpore gratias humillime refero, quod onus a me quo premebar anxie, praevalente tandem gratia submovistis, et a moestitiae me tenebris in quamdam optatae spei serenitatem intus apud Patrem pulsante pro filio pietatis affectu, misericorditer induxistis. Unde soluto vinculo quo tenebar, nil, Pater, est quod optem amplius, quod desiderantius affectem, quam sanctitati vestrae praesens assistere, praesentem me totum vobis exponere, et hanc dierum meorum paucitatem relictam a tumultibus et turbinibus abstractam, vestri moderamine consilii totam Domino mancipare. Unde meis graviter accrescit infortuniis, quidquid obstaculo mihi quo minus optata peragam, et labores meos diutinos et diu continuata taedia optato tandem fine concludam. Hinc mihi dolor insidet, et meum undequaque spiritum involvit anxietas, dum ex causis plurimis emergunt plurima, quae me avocant a proposito, et non occasione quadam, sed necessitate multiplici retrahunt ab incoepto. Et quidem in causis illa prima est et praecipua, quod exivit in aures omnium jamdiu a celsitudine vestra in me latam sententiam, cum collata mihi pro parte gratia vix adhuc paucis innotuerit. Hinc omnium qui vias obsident, qui calles directos ad vos ut formicae circunquaque discurrentes obambulant, furor accensus est, ut nec Deum verentes nec homines, impune sibi in me cuncta licere judicent, obsequium Domino praestare se reputent, si mihi injectis manibus damnis me pariter et contumeliis afficiant, et carcerali mancipatum custodiae, hominem a summo condemnatum et reprobatum pontifice, ad exactam usque stipis ultimae redemptionem, exquisita poenarum adhibitione compellant. Stratas omnes hic adversus me jam rumor implevit. Hac transiturus ille est, quem manus apostolica cunctis exposuit, quem ut Aegyptum spoliare, suffocare, modis omnibus affligere bonus odor sacrificii Deo, et apud Ecclesiam consummata laus est. Aptate manus, adhibete custodiam, ne sub larva, aut quoquomodo subornatus evadat. Londoniae vobis opes in januis ecce sunt. Inopes vos de caetero negligentia sola constituet. Hic Pater adversum me murus erectus est, haec undique difficultas objecta, quam, etsi juvante Domino, transcendere quoquomodo contingeret, aetas tamen ultima, quae a pluribus me jam annis excepit, impedimento mihi est, ne aut iter istud arripere, aut in paribus sibi viribus laborem hunc aut possim aut audeam aliquatenus attentare. Haec mihi jam tot invexit incommoda quot enumerare longum est, et quae magis supprimere quam scripto propalare compellit erubescentia.
EPISTOLA CLVII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici A., frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, humilem et debitum charitatis et obedientiae famulatum.

Venerabilis et charissimi fratris nostri, domini Norwicensis episcopi, praeclara ab ineunte aetate usque in senectutem bonam ad id plenum exigunt merita, ut quos delectat honestas vitae, quibus religio cordi est ipsum digne commendare, et apud sanctitatem vestram cum supplicante debeant affectione promptissima supplicare. Notum quippe satis est ipsum ab ipsis fere cunabulis per omnes aetatum gradus honeste conversatum in Ecclesia ut dicitur ad senectam jam nunc uberem pervenisse, ipsumque in Ecclesia cui praesidet, et in episcopatu quem disponit, in publicas adeo gratulationes susceptum esse, ut quod sibi impenderitis honoris et gratiae, id tota ipsius Ecclesiae plenitudo cum summa gratiarum susceptura sit actione. Cum sit itaque Patris in bonis filiis delectari, apostolicae supplicamus clementiae, quatenus in necessitate praesenti, de qua per directos nuntios recurrit ad vos, oculos in ipsum misericordiae habeatis, et eos qui sibi adversantur inique apostolica severitate reprimendo, ipsum diem suum cum pace claudere, et a vobis ad Patrem omnium cum pace velitis emigrare. Alioquin laesam se virtus erubescet, et justitiam supergressa iniquitas in multorum praevalebit perniciem; et quae nunc alta pace sopita sunt, horum exemplo facta securior utique perturbabit. Valete vos.
EPISTOLA CLIX. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici A., frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, debitum charitatis et obedientiae famulatum.

Qua confidentia, qua facie domino meo Patrique charissimo pro alio supplicaturus assistam, cum ad conciliandam mihi penes vos gratiam ipse potissimum advocato, ut famam late divulgat, indigeam? Non enim est mediator idoneus, quem constat in ejus oculis displicere, quem sese medium constituendo placatum quis debuit exhibere. Attamen, in Christo dilectissime Pater, dum meipsum considero, dum totum me mihi non parcendo discutio, utique non juvenis, mihi nullatenus occurrit animo, ob quod me commisisse quidpiam a facie vestra projici, et a sacratissimo vestrae benignitatis aditu me justum sit eliminare. Vestris enim obsequiis me paratum semper exhibui, nec a fidelitate ulla unquam potero varietate casus avelli. Qui vos oderunt, illos, Pater, odio habui, et ut in libertate spiritus aliquid audeam, vestro resistentes honori, constanter aliquando repuli pariter et confudi certus.
EPISTOLA CLX. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici A., frater G. Londoniensis ecclesiae minister, sincerae et verae dilectionis affectum, et humilis obedientiae famulatum.

In exsolvendis, Pater, sanctitati vestrae gratiarum actionibus, nostra plane succumbit humilitas, eo quod Ecclesia Dei multis apud nos retro temporibus jugo servitutis oppressa, omnique recuperandae libertatis spe vacua, vestra tandem sollicitudine quam commissi vobis gregis utilitati vigilanter impenditis, suis restituta natalibus, statum ejus Domino commutante in melius, desiderata plurimum libertate jam nunc ex insperato donata est. Legatorum enim quos ad Ecclesiae perquirenda remedia in partes nostras circumspectione laudabili vestra direxit auctoritas, hoc tandem cura prudenter et potenter obtinuit, ut in regno Angliae suis jamdiu viduatae pastoribus Ecclesiae ad sui regimen idoneas eligendi personas liberam in omnibus habeant facultatem. Inde est quod apud nos quamplures Ecclesiae suis gratulantur electis, de vestra confidentes misericordia, ut hi quos concorditer elegerunt, dono vestrae gratiae promoti in melius consecrationis etiam munus valeant obtinere. Inter has Bathoniensis Ecclesia in venerabilem fratrem nostrum Raginaldum Salesberiensem archidiaconum sua vota porrexit, ipsum concorditer expetens, et, nullo reclamante, aut contradictionem in aliquo movente, solemniter eligens, eique sui curam et regimen tota animi voluntate committens. Quem apud sanctitatem vestram laudum commendare titulis ideo supersedendum credimus, quod ejus litteraturam, mores, et industriam, et in agendis Ecclesiae negotiis efficaciam, ipsis rerum ut credimus agnovistis indiciis, utpote quam vestra donatum gratia et apud nos ex vestra magnificatum notitia, in id gratiae culmen erexistis, ut quae ipsum elegit Ecclesia non modicam ex hoc ipso speret apud sanctitatem vestram gratiam collocari. Quem quia, juvante Domino, in domo Domini cooperatorem bonum futurum credimus, fraterna charitate movente, et in hoc audaciam praestante petimus, ut operi manuum vestrarum benigne porrigatis dexteram, et consecrationem ejus accelerando vobis ipsum et propter ipsum plurimos arctius obligetis ad gratiam.