medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
CXLI.  Suediae episcopis praecipit ut metropolitae A[dalberoni], archiepiscopo Hamburgensi, obtemperent.   (Anno 1133, Maii 27.) [  Ibid.  ]
Author: Innocentius II
Date:  [etiam]

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus, universis episcopis Suediae, salutem et apostolicam benedictionem.

Aequum est ut qui aliis praeesse desiderat, suis praelatis revereri humiliter non erubescat. Caeterum venerabilis frater noster A. Hamminbergensis archiepiscopus, ad sedem apostolicam veniens, graviter questus est quod cum vobis, sicut est in antiquis privilegiis Gregorii, Sergii, Leonis, Benedicti, Nicolai et Adriani, Romanorum pontificum, continetur, metropolitico jure praesideat, debitam ei obedientiam subtrahatis. Quod profecto a vobis est tanto studiosius corrigendum, quanto subjecto populo etiam in hoc bonae conversationis exempla debitores estis impendere. Per praesentia itaque scripta fraternitati vestrae mandamus quatenus praefato fratri nostro A. Hamminburgensi archiepiscopo, tanquam metropolitano vestro, obedientiam et reverentiam deferatis et nullam ei super hoc molestiam de caetero irrogetis. Datum apud montem Aventinum VI Kalendas Junii.

Notes: ( sic )
CXLIII.  Bernardo Paderbornensi episcopo et ejus successoribus usum rationalis concedit.   (Anno 1133, Jun. 5.) [SCHATEN,  Annales Paderborn.,  I, p. 732.
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri BERNARDO Padelburgensi episcopo ejusque successoribus canonice promovendis.

Sicut omne datum optimum et omne donum perfectum desursum est, et a Patre luminum descendere Scripturae sacrae auctoritas protestatur; ita procul dubio nostram gloriam atque laetitiam fore credimus, si fratres nostri digni honore inveniuntur, et pro sua probitate atque scientia de magnis honoribus ecclesiasticis ac dignitatibus ad altiora provehi promerentur. Hoc profecto intuitu, quoniam multa de tuae devotionis erga beatum Petrum studio, venerabilis frater Bernarde episcope, nostris sunt auribus nuntiata et hoc ipsum certis indiciis comprobavimus, aequum est ut pro impenso obsequio a sede apostolica amplius honoreris, et ut de caetero fraternitatem tuam nobis magis obnoxiam statuimus, tam temporaliter quam spiritualiter gratum emolumentum, Domino cooperante, recipias. Et quoniam tanquam Aaron ad pontificalis dignitatis fastigium divina providentia credimus evocatum, et loco Moysi ad regimen es, et principatum Christiani populi constitutus, eorumque quoque dignitatis te principem constituimus, et usum rationalis tibi tuisque successoribus ex apostolicae sedis benignitate concedimus. Hoc videlicet sancientes ut eodem his diebus per parochiam tuam infra ecclesiam duntaxat utamini, qui in praesentis scripti pagina perscribuntur. Id est: Coena Domini, Pascha, Ascensione, Pentecoste, Natali beati Joannis Baptistae, festivitatibus beatorum apostolorum Petri et Pauli, solemnitatibus beatae Mariae et Omnium Sanctorum, Natali Domini et Epiphania. In consecrationibus quoque ecclesiarum infra tuam parochiam, nec non etiam ordinationibus clericorum, in anniversario dedicationis Padelburgensis Ecclesiae, et in festivitate sancti Liborii. Tua itaque, frater dilectissime, interest, ut quod in facie geris Ecclesiae operum tuorum commendet effectus, et tua dilectio hac semper gratia valeat dignior inveniri. Ego Innocentius catholicae Ecclesiae episcopus. Signum manus meae, ADJUVA NOS, DEUS, SALUTARIS NOSTER. Datum Laterani per manum Aimerici sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardin. et cancellarii, Non. Julii, indictione XI, anno Dominicae Incarnat. 1135, pontificatus vero domni Innocentii II papae anno IV.
CXLV.  Ad Lotharium et Richizam.--Concedit allodium terrarum comitissae Mathildae.   (Anno 1133, Jun. 8.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 392.]
Author: Innocentius II
Date:  [ al. apostolicam sedem decuerit] [ al. tenuerint]

INNOCENTIUS papa II, LOTHARIO imperatori Augusto et RIGET imperatrici.

Si auctoritas sacra pontificum et potestas imperialis vere glutino charitatis adinvicem complentur, omnipotenti debitus famulatus libere poterit exhiberi, et Christianus populus grata pace et tranquillitate gaudebit. Nihil enim in praesenti saeculo est pontifice clarius, nihil rege sublimius: nihil est quod lumine clariore praefulgeat quam recta fides in principe, nihil est quod ita nequeat occasui subjacere quam vera religio. Quae nimirum omnia tanto manifestius, Deo gratias, in persona tua clarescunt, quanto ab ineunte aetate amator religionis et cultor justitiae exstitisse cognosceris, et novissime diebus istis, nec personae tuae, nec propriae parcendo pecuniae, pro B. Petri servitio multos labores et immensa pericula pertulisti. Cum ergo, testante sacro eloquio, etiam mali patres bona data filiis suis debeant impartire, dignum profecto est ut nos, qui, disponente Domino, universis Catholicae Ecclesiae filiis debemus sollicitudine paterna consulere, personam tuam arctius diligamus, et tanquam specialissimo Ecclesiae defensori, in his quae ad statum imperii in suo robore conservandum, et utilitatem ac liberationem catholicae Ecclesiae spectare noscuntur, tam secundum ecclesiasticum officium quam temporaliter, imperatoriam potentiam augeamus. Hoc nimirum intuitu allodium bonae memoriae comitissae Mathildae, quod utique ab ea B. Petro constat esse collatum, vobis committimus, et ex apostolicae sedis dispensatione concedimus, atque in praesentia fratrum nostrorum archiepiscoporum, episcoporum, abbatum, necnon principum et baronum, per annulum investimus: ita videlicet ut centum libras argenti singulis annis nobis et successoribus nostris exsolvas, et post tuum obitum proprietas ad jus et dominium sanctae Romanae Ecclesiae cum integritate absque diminutione et molestia revertatur. Quod si nos vel successores nostros in eamdem terram venire, manere, transire oportuerit, tam in susceptione quam in procuratione, atque securo conductu, prout apostolica sedes decreverit , honoremur. Qui vero arces tenuerit , vel rector terrae fuerit, B. Petro et nobis nostrisque successoribus fidelitatem faciant. Caeterum pro charitate vestra, nobili viro Henrico Bavariae duci genero vestro et filiae vestrae uxori ejus, eamdem terram cum praefato censu et supradictis conditionibus apostolica benignitate concedimus, ita tamen ut idem dux hominium faciat et fidelitatem B. Petro ac nobis nostrisque successoribus juret. Post quorum obitum, praedictum comitissae Mathildae allodium et jus et dominium sanctae Romanae Ecclesiae, sicut supradictum est, integrum et absque diminutione atque difficultate aliqua reducatur: salvo tamen semper in omnibus ejusdem sanctae Romanae Ecclesiae jure ac proprietate. Datum Laterani sexto Idus Junii.
CXLVI.  Privilegium quo Prumiense coenobium Trevirensis dioecesis, nec non universae ejusdem possessiones in sedis apostolicae protectionem recipiuntur.   (Anno 1133, Jun. 8.) [COCQUELINES, II, p. 214.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, diecto filio ADALBERONI, abbati monasterii Prumiensis, quod in honore Salvatoris Domini nostri Jesu Christi in Treverensi parochia situm est, ejusque successoribus regulariter constituendis in perpetuum.

Quoties illud a nobis petitur quod rationi noscitur convenire, animo nos decet libenti concedere, et petentium desideriis congruum impertiri suffragium. Aequum enim et rationabile est ut, qui ad Ecclesiarum regimen assumpti sumus, eos et a perversorum hominum nequitia tueamur, et apostolicae sedis munimine roboremus. Eapropter, dilecte in Domino fili Adalbero abbas, tuis justis postulationibus clementer annuimus, et Prumiense Salvatoris Domini nostri Jesu Christi monasterium, cui auctore Domino praesides, sanctae Romanae Ecclesiae privilegio communimus. Statuimus enim ut quidquid auctoritate praedecessorum nostrorum, vel imperatorum, Pippini scilicet et Caroli, et aliorum principum, ei Prumiensi monasterio constat esse concessum, atque suis praeceptis munimentisque firmatum, tibi tuisque successoribus stabile firmumque consistat. Praeterea quascunque possessiones, seu bona idem monasterium inpraesentiarum juste et legitime possidet, aut in posterum concessione pontificum, largitione principum, oblatione fidelium, seu aliis rationabilibus modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis et illibata permaneant. Sane ex ampliori sedis apostolicae benevolentia statuimus ut, si qui possessiones et bona ejusdem coenobii invadere vel retinere praesumpserit, si a suis episcopis commoniti non satisfecerint, dilectioni tuae eos interdicendi seu excommunicandi sit attributa potestas. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatum monasterium perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu aliis quibuslibet modis fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione ac sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco jura sua servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Laterani per manum Aymerici sanctae Romanae Ecclesiae diaconi card. et cancellarii, VI Idus Junii, indict. XI, anno Domini 1133, pontificatus vero domni Innocentii papae II, anno IV.
CXLVII.  Privilegium pro monasterio Vallumbrosano.   (Anno 1133, Sept. 2.) [UGHELLI,  Italia sacra,  V, 776.]
Author: Innocentius II
Date:  [IV.]

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio ATTONI Vallumbrosano abbati, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.

Ad hoc universalis Ecclesiae cura nobis ab auctore rerum, omnium bonorum, Deo commissa est, ut religiosas diligamus personas, et beneplacentem Deo religionem studeamus modis omnibus propagare. Nec enim Deo gratus aliquando famulatus impenditur, nisi ex charitate radice procedens, a puritate religionis fuerit conservatus. Ut ergo, divina suffragante clementia, in ecclesia Beati Vigilii, quae in Cremonensi episcopatu, loco qui Turris Trintina dicitur, quam utique dilectus filius noster Obertus Brixiensis Ecclesiae canonicus, cum consensu patris sui Ricchelini, et fratrum suorum Octonis, Lanfranchi, Beltranni et Willelmi, per manus nostras beato Petro, sub annua pensione sex denariorum Mediolanensis monetae, Lateranensi palatio annis singulis obtulit persolvenda, secundum beati Benedicti et Vallumbrosani monasterii Regulam religio statuatur, eam cum suis pertinentiis omnibus tibi, tuisque successoribus, et per nos vestro monasterio, sub praedicto censu concedimus, et praesentis scripti pagina roboramus. Tua vero, in Domino fili charissime, interest ut, juxta desiderium venerabilis fratris nostri Bernardi Veronensis episcopi, cujus nimirum voluntate et precibus hoc ipsum factum est, et praefati Oberti, ac suorum parentum devotione in praenominata ecclesia religionem instituas, et ut grata inibi Domino servitia impendantur totis viribus elaborare quascunque possessiones, praeterea quaecunque bona Vallumbrosanum monasterium inpraesentiarum juste et legitime possidet, aut in futurum concessione pontificum, liberalitate regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis in perpetuum et illibata permaneant. Decernimus ergo, etc., usque usibus omnimodis profutura. Si qua igitur, etc., usque aeternae pacis inveniant. Salva nimirum dioecesani episcopi reverentia. Cunctis, etc. Amen, amen, amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Guilelmus Praenestinus episcopus subsc. Ego Ubertus presb. card. tit. S. Clementis SS. Ego Lucas presb. card. tit. SS. Joannis et Pauli subsc. Ego Romanus diac. card. S. Mariae in Porticu SS. Ego Guido diac. card. S. Mariae in Via Lata SS. Datum Senis per manus Almerici S. R. E. diac. card. et cancellarii, IV Non. Septembris, indictione XI, Dom. Incarn. anno 1133, pontificatus vero dom. Innocentii papae II anno III
CXLVIII.  R[ainaldum] Remensem et B  [leg.  Henricum] Senonensem arguit quod citius excommunicationis sententiam in eos non tulerint qui priorem S. Victoris interfecerunt.   (Anno 1133, Nov. 16.) [D' ACHERY,  Spicil.,  III, 493.]
Author: Innocentius II
Date:  [leg. XVI Kal. Dec.]

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus R. Remensi, B. Senonensi archiepiscopis, et eorum episcopis, salutem et apostolicam benedictionem.

Horrenda caedes dilecti filii nostri bonae memoriae Thomae prioris S. Victoris, audientium corda turbavit, et nos fratres nostros gravi moerore perfudit: quid autem prodest Galliam monstrorum horribilitate non foedari, nec haeretica pravitate non pollui, si in ea sacra dignitas effusione sanguinis sacerdotalis foedatur? Unde mirandum valde est quoniam, regnante filio nostro charissimo illustri et glorioso Ludovico Francorum rege, cujus regalis vigore justitiae homicidae, sacrilegi et flagitiosi gravissima sunt animadversione coercendi, tam atrox, tam detestabile facinus aliquorum temerariorum nefandis ausibus, temporibus suis fuerit attentatum. Exsurgant igitur leges, quoniam in tanti atrocitate facinoris silere non debent, et tam ecclesiastica quam mundana censura propriis mucronibus accingatur. Quae namque bellica clades, et immanis hostilitas, vel aeris inclementia tantam stragem populo Dei inferre valebit, quam si sacerdotes, quibus animarum cura et divina sacramenta commissa sunt, quibus non obedire periculosum est, et clericos in sorte Dei assumptos, et monachos contingat occidi? Quia igitur perpetrata flagitia si sequatur impunitas, audaciam caeteris conferunt delinquendi, ne tanti sceleris immanitas, et profana temeritas posteris vestigia foeda relinquat, et sui contagii imitatores efficiat, ejusdem flagitii complices sacrae rigore disciplinae prosternite, ut justus de promulgata justitia gaudeat, et hoc audiens impius conquiescat: si enim zelus vestrae ultionis in consimili crimine exarsisset, nefas geminatum hodie non fuisset admissum. Evigilate igitur, fratres, quibus legis divinae dispensatione commissa est potestas, et omni dissimulatione remota adversus parricidas illos, et hujus criminis conscios, graviter plectendo juste animadvertite. Si quid enim a vobis dissimulatum et omissum fuerit, cognoscetis id ad animarum vestrarum et officii periculum pertinere: sane quidquid super his prudentia vestra decreverit, B. Petri et nostra erit firmitate subnixum. Sanctorum siquidem Patrum decreta, et novissima et antiqua conciliorum statuta, vos instruunt quid oporteat in hujusmodi casu decerni. Ad haec mandamus ut corpus praefati boni viri, qui coram judice superno modo de sua justitia et innocentia testimonium perhibet, et sub obedientia vivens in obsequio proprii est interfectus episcopii, in sua ecclesia honorifice tumuletur. Data Pisis 21 Decembris .
CXLIX.  Ad Attonem episcopum Pistoriensem.--De immunitate Ecclesiae Pistoriensi concessa.   (Anno 1133, Dec. 21.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 493.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri ATTONI Pistoriensi episcopo, ejusque successoribus canonice promovendis, in perpetuum.

Pistoriensis Ecclesia, largiente auctore omnium bonorum Domino, Tusciae partibus a longe retro temporibus hujus specialis praerogativae munus obtinuit, ut sapientum et discretorum pastorum regimine praefulgeret, et tam in spiritualibus quam in temporalibus per eorum industriam gratum Deo susciperet incrementum. Gaudemus equidem, et debita jucunditate laetamur, quoniam supernae dispositionis providentia te, venerabilis frater Atto episcope, sapientem utique virum et in religione probatum, ejusdem loci pastorem constituit, et ad gubernandum et instruendum doctrinae et vitae exemplo populum suum miseratione divina vocavit. Quanto igitur vita tua religiosior est, et praefata Pistoriensis Ecclesia, cui auctore Deo praesides, existit B. Petro devotior, tanto ex injuncto apostolatus officio magis grata nobis incumbit necessitas ut praenominatam Ecclesiam tibi a Deo commissam, auctoritate apostolica privilegiis muniamus, et ei jus suum illibate et integre observemus. Ad exemplar igitur praedecessorum nostrorum felicis memoriae Urbani et Paschalis Romanorum pontificum, praesenti decreto statuimus ut universa quae inpraesentiarum eadem Ecclesia juste et legitime possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma sint tibi tuisque successoribus et illibata permaneant. Statuimus etiam ut dioecesis Pistoriensis episcopatus, sicut ejus termini praedictorum nostrorum privilegiis distincti sunt, sic in jure et conditione, Pistoriensi episcopo sine alicujus molestia vel inquietudine perseverent: per quos nimirum terminos subscriptae capellae et ecclesiae constitutae esse noscuntur, etc.Ego Martinus presbyter cardinalis tituli S. Stephani Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus, subscripsi. Ego Willelmus Praenestinus episcopus subscripsi. Ego Matthaeus Albanensis episcopus subscripsi. Ego Joannes tituli S. Chrysogoni presbyter cardinalis subscripsi. Ego Gottifredus cardinalis presbyter tituli S. Justinae, subscripsi. Ego Lucas presbyter cardinalis tituli Sanctorum Petri Joannis et Pauli, subscripsi. in Caelio monte, subscripsi. Ego Gregorius diaconus cardinalis tituli Sanctorum Sergii et Bacchi, subscripsi. Ego Guido diaconus cardinalis Sanctae Mariae in Via Lata, subscripsi. Ego Odo diaconus cardinalis S. Georgii, subscripsi. Ego Joannes diaconus cardinalis S. Nicolai in Carcere Tulliano, subscripsi. Datum Pisis per manum Haimerici sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, XII Kal. Januar., indict. XII, Incarnat. Dominicae 1133, pontificatus vero domini Innoc. papae II anno quarto.
CL.  Ad Gaufredum Carnotensem et Stephanum Parisiensem, episcopos.--Quam poenitentiam interfectores Archembaldi subdecani Aurelianensis agere teneantur, ut satisfaciant et ab excommunicatione absolvantur.   (Anno 1134, Jan. 8.) [D' ACHERY,  Spicil.,  III, 493.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus GAUFREDO Carnotensi apostolicae sedis legato, et STEPHANO Parisiensi episcopis, salutem et apostolicam benedictionem.

Noverit vestra dilectio quoniam Goffredus de Viconovo nuper ad nos veniens, in praesentia Fratrum nostrorum jure jurando firmavit, quod salva fidelitate charissimi filii nostri Lodovici Francorum regis ligium hominium faciet dilectis filiis nostris Stephano subdecano, Si. praeposito, et aliis cognatis et nepotibus Archembaldi bonae memoriae Aurelianensis subdecani, qui hoc recipere voluerint, et tam ipsis quam omnibus aliis qui cum eodem defuncto fuerant exsultati, vitam et membra et bona jurabit; et cum eo meliores de cognatione ipsius eamdem securitatem jurabunt. Hoc etiam addito quod fideliter laborabit, quatenus Henricus similiter juret idem et faciat, et uterque Aurelianensi Ecclesiae quam graviter laeserunt, satisfaciet. Praeterea Herveus de Viconovo, Hugo nepos ejus, et Thebaldus Hervei, et cum eo tot milites ut centesimum numerum compleant, et centum quadraginta de melioribus burgensibus urbis Aurelianensis, quos ad hoc poterunt invenire, praedictis Archembaldi subdecani parentibus hominia facient. Quod si Henricus hoc jurare noluerit, praedictus Goffredus hoc per se nihilominus faciet adimpleri. Deinde vero proxima Omnium Sanctorum festivitate nostro se conspectui praesentabunt, poenitentiam quam eis injungere voluerimus fideliter suscepturi, tunc per nos ab excommunicationis vinculo absolvendi. Denique praefatus Si. subdecanus, et Si. praepositus mortem jam dicti Archembaldi recolendae memoriae eidem Goffredo in conspectu fratrum nostrorum pro Dei amore misericorditer indulserunt, et hoc ipsum facient aliis militibus ejusdem subdecani interfectoribus, qui Aurelianensi Ecclesiae, et parentibus interfecti satisfaciant. Verumtamen ipsi omnes interim extra Ecclesiam et in poenitentia erunt, et si quem eorum ad extremum vitae venire contigerit, et absolutio ab excommunicatione et viaticum non negabitur. Volumus autem ut pro his qui Ecclesiae satisfecerint, Aurelianensis Ecclesia ulterius a divinis non cesset officiis. Si qui autem de eisdem interfectoribus se ab ipsa satisfactione subtraxerint, donec in terra de speciali dominio gloriosi filii nostri Lodovici Francorum regis in ipso Aurelianensi episcopatu manserint, tota civitas et archidiaconatus Stephani de Garlanda usque ad eorum satisfactionem a divinis vacet officiis. Ideoque sollicitudini vestrae mandamus, ut quia status terrae notior vobis existit, de modo satisfactionis et absolutione Ecclesiae, quae sub interdicto tenetur, vice nostra providere curetis. Datum Pisis sexto Idus Januarii.
CLV.  [Didaco] archiepiscopo Compostellano significat post discessum Lotharii imperatoris aliquandiu cum suis se in Urbe mansisse; deinde, « ut fratribus suis ad sese tulior et facilior pateret accessus, » Pisas ivisse. Astaldum commendat.   (Anno 1134, Maii 3.) [FLOREZ,  España sagrada,  XX, 549.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri D. Compostellano archiepiscopo salutem et apostolicam benedictionem.

De prudentia et honestate tua plurimum confidentes, fraternitati tuae statum nostrum breviter duximus intimandum. Post discessum itaque charissimi filii nostri Lotharii imperatoris Augusti nos, qui subjectis ovibus providere debemus, ne forte caedem lupis rapacibus viderentur exponi, de divinae protectionis tegmine magis quam humani auxilii robore confidentes, cum ipsis in Urbe mansimus. Unde factum est ut fideles nostri adversus hostes Ecclesiae fortiores effecti, in B. Petri et nostra fidelitate firmius perseverent. Denique postquam eos nostra corporali praesentia aliquandiu defensavimus, ut fratribus nostris ad nos tutior et facilior pateret accessus, et laborantes opportunis solatiis confovere possemus, Urbe egredientes Pisas pervenimus: ibique cum fratribus nostris commorantes, quae ad honorem Ecclesiae pertinent propensius operamur. Miramur autem quoniam, elapso tanto tempore, de statu et incolumitate tua nullam nobis certitudinem reddidisti. Ut igitur tuae dilectionis affectus erga matrem tuam Ecclesiam Romanam magis appareat, per exhibitionem operis id ipsum studeas demonstrare. Ad haec filium nostrum latorem praesentium Astaldum, qui sanctae Dei Ecclesiae admodum fidelis existit, dilectioni tuae attentius commendamus, rogantes ut pro B. Petri reverentia et nostra charitate benigne recipias et ei in quibus oportuerit auxilia subministres. Data Pisis V Nonas Maii.