medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
XXIV.  Ad regem precatoria.--Commendat ei domum M. in Hibernia.
Author: Henricus de Castro Marsiaco

Licet vestrae majestatis aures multis et magnis non ambigamus occupari negotiis, emergentibus tamen fratrum nostrorum angustiis multiplicibus, vos crebrius forsitan, quam in oculis vestris bonum sit, pulsare compellimur. Considerantes tamen vos ministrum et cultorem justitiae et aliquem nos ad serenitatem vestram aditum habere, confidentes pro filiis et fratribus nostris sub manu protectionis vestrae degentibus secura fungimur legatione. Pro domo ergo M. quae in partibus Hiberniae sita vestrae subjacet ditioni lacrymabilem excellentiae vestrae querimoniam proponere instigamur.
XXV.  Ad socium amicabilis epistola.
Author: Henricus de Castro Marsiaco

Constat, charissime, quia longissimo terrarum tractu ab invicem separentur mortalia et corruptibilia nostra, adeo ut ad invicem nulla possimus ratione accedere, ut de invicem loquamur, et invicem consolemur, et pro invicem sollicitemur et oremus. Sed profecto, si fideles in dilectione et veraces sumus in sermone, spiritus qui vivificant omne negotium peragunt, ipsi accedunt, ipsi de invicem loquuntur, ipsi pro invicem orant et sollicitantur. Quando enim mihi meus spiritus tui poterit oblivisci? quando vel ad momentum recordatio tui et dilectionis tuae circa me, et lacrymarum propter me a visceribus meis poterit avelli? Charissime, invisceratus es, non tam facile erueris; etiamsi assumpseris pennas tuas diluculo, ut longius avoles et habites in extremis maris, illuc te sequar spiritu. Illuc te visitatione qua potero visitabo, oratione duntaxat, et pia sollicitudine ad eum qui salvos nos fecit propter certissimam spem quam habemus, et salvos faciet propter verissimam rem quam speramus. Denique, etsi in hoc corpore te visitare non datur quemadmodum placeret, his tamen apicibus te visitare non negligo, per quos veraciter insinuo, quia talis in eis hodie, qualis eras cum a nobis discessisti, charus utique tunc, et nunc non minus charus. Acceptus tunc temporis, nec minus gratus et acceptus hac die, et maxime quia, sicut ex ore domni abbatis didici, te Domino acceptabilem et hominibus commendabilem facis. His, obsecro, mi, his, inquam, negotiis impliceris; his studiis occuperis; his curis exercearis, quia fructus non erit inanis, nec merces corruptibilis sed incorruptibilis, si in his perseveraveris.

Sequentes epistolas quatuor Chesnius evulgavit Script. rer. Franc. t. IV, p. 485.
XXVI.  Ad episcopum Cabilonensem.--Gratulatoria.
Author: Henricus de Castro Marsiaco

Convaluit in Domino spiritus meus vestrae felicis promotionis auspicio, quam utique acceptabilem Deo, salubrem vobis, Ecclesiae utilem, et utrique nostrum arbitror esse communem. Nam in nobis si ad charitatis respicitur unionem, ego ipse quodammodo intelligor esse promotus, qui vestrae dilectionis glutino mediante in corde uno et anima una vestrae sum paternitati conjunctus. Ideoque attributae vobis coelitus dignitati felices processus, et successus uberes, imprecamur, optantes ut eam sibi non privatus ambitus, sed publicus debeat vindicare profectus, deturque per illam nobis de justitiae semine laetitiae manipulos portare. Quod utique, divina praeeunte gratia, hac vobis ratione continget, si prodesse magis assueveritis quam praeesse, et quodam aemulatoriae imitationis obtentu sollicitum vos praedecessoris vestri praestiteritis successorem: cui sic exuberaverit pietatis liberalitas in egenos, ut praesto semper esset justitiae severitas in tyrannos. Confido ego, charissime, hoc ipsum vobis ex divina provisione collatum, ut ei succederetis in opus sollicitudinis, cujus tam vitae quam actionis exemplum vobis esset speculum sanctitatis. Gerenda est ergo vobis ecclesiarum tutela, cura pauperum, defensatio pupillorum. Talibus enim hostiis promeretur Deus. Et quoniam quod plus est cordi magis instat affectui, Altecumbae nostrae memoriam facimus specialem, pro illa preces, sed pro illa intercessiones utiles effundendo, ut curam ejus, quam ego omnino non possum deponere, vos, si placet vestris affectibus, imponatis; remota prorsus ambiguitate scientes quod mihi specialiter erit exhibitum quidquid ei fuerit de gratia et vestri favore patronatus impensum.
XXVII.  Ad eumdem.--Ut in electione Cisterciensi sibi adsit.
Author: Henricus de Castro Marsiaco

Necessitas amicum probat, et intimae charitatis ardorem splendor exhibitae subventionis elucidat. Si quando igitur, vel nunc maxime nobis vestrae dilectionis experimenta praebebitis, cum et nos urget, et vestrae imminet Clarevalli, in quo et ei et nobis animi vestri benevolentiam demonstretis. Angit enim nos vehementer, nec dubium omnino quin angat, Cisterciensis electionis instantia, ne dum a multis magnisque personis matris dignitati concurritur, in jacturam et dispendium filiae recurratur, instantibus utique fratribus domus ipsius, ut qui Tolosani turbinis fluctus integra rate nos enavigasse putavimus, in portus nostri finibus naufragemur. Rogamus ergo vos, et tanta necessitate conclamante deposcimus, quatenus, relictis curis omnibus et intermissis ad tempus, vestrum ad nos acceleretis adventum, ita ut infra Dominici Natalis octavas, vestris in hoc opere et consiliis et auxiliis in Domino perfruamur. Videtur autem nobis, nisi forte vobis aliter videatur, ut Durandum hortari et inducere debeatis, quod ad conservandam pacem nostram pie ac prudenter invigilet, et assensum suum contrariis suggestionibus non inclinet.
XXVIII.  Ad Ludovicum regem Francorum.--De haereticis Albigensibus.
Author: Henricus de Castro Marsiaco

Piissimo Domino suo LUDOVICO, Dei gratia Francorum regi, HENRICUS Claraevallensium pauperum servus, immarcessibilem aeterni regni coronam.

Inter caetera fidei et pietatis insignia, quibus inter reliquos mundi principes vestrae sublimitatis apex singulari et fere unica devotione resplendet, illud in vobis Christiani fervoris propositum amplectimur, et laudamus quod de eliminanda haereticorum incertitudine concepistis, in tantum ut animum quoque regis Anglorum in eamdem, sicut audivimus, induxistis pietatem. Gratias Deo super inenarrabili dono ejus, de cujus munere venit ut in terris positus de coelestibus cogitetis. Unus inventus diebus his nostris, in quo praeter consuetudinem principum memoria potissimum vigilet aeternorum. Non ergo cessamus pauperes vestri de Claravalle, sedulo pro vobis orantes ad Deum, ut vestrae magnanimitatis vota grata, rata et acceptabilia faciat, et omnes regiae dispositionis adnisus ad gloriam suam et salutem vestram promoveat, ordinet et disponat; specialiter autem in hoc opere Christianae religionis et fidei copiam vobis gratiae coelestis impendat, per quam dignus inveniamini corona justitiae, tam propagator fidei, quam victis infidelibus triumphator. Et nos quidem nuper ire ad partes illas pro visitandis nostris domibus disponentes, decreveramus faciem vestram etiam in hoc ipsum praecedere, ut possemus aliquos ex infidelibus illis prius ab erroribus suis, deinde ab ore imminentis gladii liberare. Habita tamen deliberatione nobiscum, praesensimus melius esse nobis omnino desistere, ne ipsi forsitan ex monitis nostris in sua redderentur perfidia cautiores. Vobis melius decernitur hujus pugnae victoria, per quam favente de supernis Altissimo, vel faciatis eos ad Ecclesiae sinum reduces, vel a sinu regni propulsabitis contumaces. De caetero nosse vos cupimus quidquid forsitan alii dicant vobis, quod ad diem, qua comes Henricus crucem assumpsit, inde licet vocati interesse noluimus, quia dubitamus secundum ea quae pridie acta fuerant, ne in aliquod vellent inutile declinare consilium, quod nobis esset aliquatenus inhonestum. Ibi tamen eadem die nec orationes fratrum nostrorum, nec nostrae litterae defuerunt: quibus per Dei gratiam et princeps animatus est ad susceptionem crucis, et consiliarii ejus recto incesserunt itinere veritatis.
I.  Epistola R. abbatis Vezeliacensis ad  PETRUM  abbatem Cluniacensem.--Misericordiam ab eo flagitat pro Philippo quodam monacho irreligioso.   (Circa an. 1125.) [MARTENE,  Thesaur. Anecdot.,  I, 366, ex autographo in archivis S. Mansueti.]
Author: Petrus Cluniacensis

Reverendissimo Domino P. Cluniacensi abbati frater R. Vizeliacensis abbas salutem et benedictionem.

Cum apud Luperciacum hospitati fuissemus, in ipsa nocte quidam Philippus juvenis, quem a Castello Canino nuper illud misisti, desperatione cujusdam poenitentiae sibi per epistolam vestram injunctae ductus, turrem ecclesiae ascendit, et se quaerentes fratres lapidibus obruere voluit. Tandem nos ad ecclesiam ivimus, et in fide eum vocavimus: aliter enim descenderere nolebat, et quare hoc fecisset inquisivimus. Ille autem dixit se a domno Ildino priore Castelli Canini de confessione sua detectum, et pannos suos, quos ei dimisit patruus suus praedecessor ejusdem Ildini, in morte sua sibi ablatos ab Ildino conquestus est, cum sui panni satis tenues et vetusti ante nos allati fuerint: pro quibus misericordiam vestram flagitamus, ut et ipsum fratrem Philippum ab onere quod portare nescit in tam parvo conventu allevietis, scilicet a custodia et ab abstinentia vini et generalis, et ut pannos suos sibi dimissos recuperet obsecramus.
II.  Petrus Venerabilis abbas Cluniacensis pro Rodulfo de Perrona benefactore ordinat missas ac preces tum Cluniaci tum in toto ordine celebrandas.   (Circa an. 1140.) [  Spicil.  edit in 4º, tom. XI, p. 332.]
Author: Petrus Cluniacensis

Ego frater PETRUS humilis Cluniacensis abbas nota facio legentibus ea quae sequuntur. Comes Rodulfus de Perrona, filius Hugonis Magni, fratris Philippi regis Francorum, magnus amicus et benefactor exstitit hujus in qua omnipotenti Deo servire optamus sanctae Cluniacensis Ecclesiae. Hic post reliqua bona opera sua, quibus Deum sibi propitiare dum incolumis viveret, laborabat, jam infirmus et morti proximus praecedentibus aliquid majus adjunxit. Nam monasterio de Crespeio, quod antiquitus in eodem Crespeii castro constructum fuerat, et Cluniacensi Ecclesiae subditum erat, tam in terris quam in terrarum redditibus, tanta largitus est, ut redditus annui terrarum illarum, mille solidorum quantitatem excederent. Praeter haec et multa alia quae diversis ad Cluniacum pertinentibus monasteriis delegavit, etiam ipsi Cluniacensi monasterio quingentas argenti marcas jure testamentario donavit. Quae ipso jam vita exempto paucis post diebus Cluniacum allatae sunt, et Cluniacensi conventui publice in capitulo praesentatae.

Nolentes ergo, imo vitantes tantis beneficiis ex toto apparere ingrati, communi consilio et precibus praecipimus ei duo tricenaria fieri, tres missas ab unoquoque sacerdotum cantari, ter septem poenitentiales psalmos a cunctis aliis non sacerdotibus dici; per universa monasteria ad Cluniacum pertinentia, ubi ordo tenetur, tricenaria celebrari, ab aliis sacerdotibus tricenaria non facientibus duas missas absque exceptione aliqua celebrari. Super haec omnia, quod raro cuilibet conceditur, datum est ei et anniversarium solemne, sicut uni post imperatores et reges de majoribus amicis et benefactoribus nostris. Ut autem sciatur cujusmodi sit hoc anniversarium, die qua illud celebrandum est, fiet pro eo generale officium in conventu cum missa similiter publica; fratres universi sacerdotalis ordinis Cluniaci morantes, eadem die missam pro ipsius salute célebrabunt, alii psalmum Miserere mei Deus dicent, et tredecim pauperes reficientur. Annuale insuper missarum, hoc est anno integro quotidiana missa pro eo celebrabitur. Facta sunt ista ut omnipotens miserator per immensam misericordiam suam ejus misereatur, et a sorte impiorum ereptum, eum numero suorum associet, et felicis ac sempiternae vitae participem facere dignetur. Amen, amen.
III.  Epistola Petri abbatis Cluniacensis ad Diethelmum presbyterum.--Monasterium de Thierbach dioecesis Basileensis ordini Cluniacensi aggregat.   (Anno 1142.) [MARTENE  Thes. Anecdot.,  I, 395.]
Author: Petrus Cluniacensis

Venerabili presbytero domno DIETHELMO, et omnibus in parochia de Sultza commorantibus, frater PETRUS Cluniacensis abbas, salutem.

Quando primo novam plantationem de Thierbach inchoastis, et in subjectionem esse Cluniaci destinastis, vos ipsos omnium fratrum Cluniacensium orationibus incorporastis. Quocirca nos eumdem locum ulterius permanere in dominio Cluniaci praedicti privilegio stabilimus, et nulli alteri ecclesiae subjacere, nec aliud contra privilegium valere praecipimus. Omnes ergo eodem loco bona facientes, nos participes omnium bonorum omnium fratrum Cluniacensium constituimus, et confratres nostros facimus, et in morte et in vita pro eis orare decernimus, ut Deus eos ab omnibus peccatis absolvat. Amen. Datum Cluniaci anno millesimo centesimo quadragesimo secundo, tertio Nonas Martii.
IV.  Epistola Petri venerabilis ad Odonem Belvacensem episcopum.--Petrus monachus Cluniacensis fit abbas S. Luciani.   (Anno 1147.) [  Gall. Christ.  nov., t. X, col. 256.]
Author: Petrus Cluniacensis
Date:  [DONI] [ETRUS]

O Dei gratia Belvacensis Ecclesiae venerabili episcopo et ejusdem Ecclesiae canonicis, et conventui B. Luciani, frater P abbas Cluniacensis, salutem et dilectionem.

Quamvis grave sit nobis fratres nostros aliis concedere monasteriis, petitioni tamen vestrae, intuitu charitatis assensum non negavimus, et fratrem Petrum, quandiu abbas fuerit ecclesiae B. Luciani, liberum et absolutum concedimus. Valete.
XIII.  Epistola Petri Venerabilis ad Hugonem abbatem de Tribus Fontibus.--Ad petitionem S. Bernardi donationem facit monasterio Trium Fontium  .  (Anno 1150.) [MARTENE  Anecdot.  t I, col. 407, ex chartario Clun.]
Author: Petrus Cluniacensis

Dilecto et venerabili fratri HUGONI abbati de Tribus Fontibus ejusque successoribus regulariter substituendis frater P. humilis Cluniacensis abbas in perpetuum.

Nihil magis convenit et personae et Ecclesiae nostrae, quam quaerere quae ad pacem sunt, et sub charitatis concordia, reliquos ordines qui ubique terrarum nobis et nostris junguntur, dulciter confovere. Praecipue autem illos qui de Cisterciensi ordine exierint, specialiter domum Clarevallensem, singulariter ejusdem loci abbatem charissimum nostrum, et quae ad ipsum pertinent volumus omnimodis conservare. Inde est quod ecclesiam de Tribus Fontibus primogenitam filiam Clarevallensis monasterii adversus filios nostros monachos Sanctae Margaritae et illos de Baudo Villari, ne aliqua querela amplius de vicinitate terrarum inter eos oriatur, praesentis privilegii pagina communimus. Donamus enim praedicto monasterio de Tribus Fontibus ad petitionem charissimi nostri Clarevallensis abbatis, et confirmamus quidquid habebamus a parte Trium Fontium usque ad fontem qui dicitur Berar Sarcum: ita ut a praedicto fonte sit meta et linea via Roberti Hispaniae, usque ad Caladiam de Rocheriis, quae est via ultra veterem capellam, et ultra viam Salmariam; et inde usque ad territorium de Clanseniaco: ita ut praefati monasterii de Tribus Fontibus sit, quidquid est infra terminos istos sine omni costumia, ad annuum censum decem solidorum Pruvinensis monetae, qui reddentur singulis annis in die Ascensionis Domini domui de Baudo Villari. In hac autem terra monachi de Tribus Fontibus in plurimis locis habebant tertiam partem, qui et dederunt nobis quamdam partem quam habebant extra fontem Berar Sarci, videlicet quidquid ibi habebant: ita tamen factum est hoc, quod monachi nostri de Baudo Villari excollent ibi terram quam excolere solebant, vallem illam quae est inter veterem capellam et pratum, et in longum usque ad Caladiam viam quam supradiximus, et nihil amplius. Quod si terram illam dimiserint monachi, non poterunt eam dare, nisi monasterio de Tribus Fontibus. Habebunt etiam ibi usuarium nemoris in omnibus ad proprietatem domus suae, et communem pasturam in omnibus finibus Trium-Fontium, ad omnia pecora sua; et monachi de Tribus-Fontibus similiter, in omnibus finibus eorum et ad omnia pecora sua. Ne autem hoc aliqua temporum vetustate vel alicujus hominis perversitate aut mutaretur aut deperiret sigilli nostri impressione firmavimus. Actum est hoc anno ab Incarnatione Domini 1150.
XIV.  Epistola Petri Venerabilis ad R. priorem S. Benedicti.--Permittit electionem abbatis.   (Circa annum 1150.) [MARTENE,  ibid.,  col. 408.]
Author: Petrus Cluniacensis

Venerandis et dilectis fratribus nostris R. priori et aliis apud S. Benedictum Deo servientibus, frater P. humilis Cluniacensis abbas, salutem, et a Domino benedictionem.

Vidimus litteras dilectionis vestrae, et nuntios audivimus, denuntiantes nobis obitum domni Willelmi abbatis vestri, in quibus et illud legimus, quod videlicet licentiam, gratiam, et benedictionem, ad eligendum abbatem, expetitis a nobis, qui monasterium vestrum in honestate atque religione regere valeat, et in temporalibus atque spiritualibus, opitulante Domino, ad meliora provehere. Ad quod rescribimus, quod venerunt cum domno Honesto abbate, et ejus socio, quos nobis misistis: quorumdam Romanorum pontificum privilegia ostendimus, eaque coram ipsis ex parte legimus, scilicet Gregorii papae VII, Urbani II, Paschalis II, Gelasii II, Calixti II, Honorii II, Lucii II, in quibus aperte continetur modus, quo obeunte abbate vestro, ad abbatis alterius electionem procedere debeatis quem si in vestra electione, ut decet, servavoritis, nos id sicuti et justum est, libenti animo vobis concedimus. Et ut ad hujusmodi electionem faciendam, in nomine Domini procedatis, non solum volumus, sed etiam prorsus hortamur. Quod si forte, juxta quod a jam dictis legatis vestris accepimus, reverendi patris nostri domni Eugenii papae mandatum, vel decretum aliud continens, quod nos tamen nunquam vidimus, vel accepimus, habetis; nos voluntati ejus, mandato, vel decreto, in nullo contraimus, neque vos ab implendo ejus praecepto, vel jussione, in aliquo impedimus. Spiritus consilii et timoris Domini sit et nunc et semper vobiscum. Amen.
XV.  Epistola Petri abbatis Cluniacensis ad R. abbatem Moisiaci.--Mandat ut fratres beatae Mariae Deauratae justitiam faciant canonicis S. Stephani Tolosani.   (Circa annum 1150.) [MARTENE,  ibid.,  col. 409, ex chartario S. Stephani Tolosani.]
Author: Petrus Cluniacensis

Venerabili et dilecto fratri domno R. abbati Moisiacensi, frater P. abbas Cluniacensis salutem et dilectionem.

Praepositus S. Stephani Tolosanae sedis, de fratribus S. Mariae Deauratae querimoniam in concilio fecisset, si non illum compescuissemus, promittentes eidem justitiam de praedicti loci fratribus. Mandamus itaque vobis, ut fratres ipsos cum canonicis judicium justitiae faciatis subire, et quod aequitas judicii dictaverit, ita teneri ac prosequi, ut non sit unde merito querimoniam debeant facere; sic enim illis promisimus, et sic fieri volumus ac praecipimus.
XVI.  Litterae Petri abbatis Cluniacensis, de societate inita inter Cluniacenses et Resbacenses monachos.   (Anno incerto.) [MARTENE ubi supra, ex ms. Resbacensi.]
Author: Petrus Cluniacensis

Universis sanctae Cluniacensis Ecclesiae fratribus ubique terrarum constitutis, frater PETRUS Cluniacensis abbas, salutem, gratiam et benedictionem.

Pia et cognita opinio probatae religionis domni Natalis Resbacensis abbatis nobis persuasis, quatenus eum ejusque congregationem nostrae, id est Cluniacensi congregationi, nostramque Resbacensi, quodam familiarium orationum vinculo visceribus Christi incorporaremus. Noveritis ergo nos ei ejusque fratribus per omnia loca nostra concessisse capitulum, et cum brevis alicujus defuncti Resbacensium fratrum ad nos venerit, generalem missam in conventu et officium habebit. Ipse vero domnus Natalis, ejusque successores in locis nostris capitulum tenebit, in refectorio ad scillam sedebit, post obitum suum in Cluniaco tricenarium habebit. Hoc ita observandum statuimus.
XVII.  Petri abbatis Cluniacensis Epistola ad Venetos senatores.--Ad ineundam suffragiorum societatem.   (Anno incerto.) [MABILL.  Analect.  ed. in fol., p. 159.]
Author: Petrus Cluniacensis

Dilectissimis nobisque plurimum devotis dominis L. V. D. B. PETRO L. atque Basiliis germanis fratribus Fr. P. C. F. S. indignus cum omni congregatione Cluniacensi totius salutis, totius bonitatis, totius benedictionis plenitudinem.

Bonorum omnium inspiratori cunctorumque omnipotenti largitori Deo, qui vestris cordibus tam devotum erga nos nostramque congregationem tam ardentissimae charitatis inspiravit fervorem, grates immensas reddimus. Etenim, cum apud Venetiam orationis beati Marci et visitationis fratrum gratia essemus, non valemus vestrae devotionis vestrique obsequii largitatem exprimere. Sed quoniam valde inhumanum est tanti beneficii esse immemores, ut caetera omittamus, illud dicere et memoriae mandare volumus, qualiter vestrae dilectioni statuere et confirmare placuit, ut vos annuatim centum libras candidi incensi Deo et beatis ejus Petro et Paulo atque eorum Cluniacensi Ecclesiae ob vestrorum detis remissionem peccatorum. Quamobrem nos constituimus propter vestrorum qui decesserunt, tam marium, quam feminarum parentum indulgentiam peccatorum, ut omni anno in crastinum transitus sancti Benedicti fiat generale officium cum missa, atque ab omnibus sacerdotibus missa cantetur, et a caeteris psalmi secundum morem nostri ordinis. De caetero omnipotens Deus vos benedicat, et ad vitam perducat aeternam.
XVIII.  Ejusdem Petri abbatis Cluniacensis Epistola ad Carthusienses.--Ejusdem argumenti.   (Anno incerto.) [MABILL.  Analect.,  ibid.]
Author: Petrus Cluniacensis

Ego frater PETRUS, humilis Cluniacensium abbas, nota facio cunctis ista lecturis quae sequuntur.

Fratres Carthusienses quam signatae et famosae religionis fuerint semper, innumeris per orbem diffusis miraculis clarum est. Ea de causa a primis promotionis nostrae ad hoc officium annis, et etiam antea, adhaesit anima mea illis, et super omnes religiosae professionis congregationes, exceptis commissis nobis semper eos et dilexi et veneratus sum. Non minorem autem ipsi jam ante annos XXX dilectionem, et ubi eis possibile fuit, operis vicem nobis rependerunt. Unde a nobis assensu fratrum in capitulo Cluniacensi constitutum est, ut obeunte fratre Carthusiensis ordinis, fiat pro ipso apud Cluniacum officium et missa in conventu: singuli autem sacerdotes unam missam, alii VII psalmos vel septies Miserere mei Deus dicant: in caeteris vero prioratibus Cluniacensis congregationis officium publicum cum missa persolvatur. Statutum est etiam, ut nomina eorum, postquam defuncti fuerint, post fratres nostros defunctos in memoriali defunctorum scribantur, tam in Cluniaco quam in caeteris locis nostris.
XIX.  Carthusiensium epistola ad Cluniacenses.   (Anno incerto.)  [MABILL.  Analect.  ibid.]
Author: Petrus Cluniacensis

Nos indigni et humiles pauperes Christi qui in eremo Carthusiae propter amorem nominis Jesu consistimus, et caeteri praepositi nostri priores cum fratribus suis, nota facimus posteris ista quae sequuntur.

Domnus Petrus Cluniacensis Ecclesiae abbas, a primis promotionis suae annis quantum nos dilexerit, quanta charitate nobis astrictus fuerit, et nos experti sumus, et multis manifestum est. Fratres quoque ejusdem sanctae congregationis, tam antiquiores, quam moderni, ex quo domus Carthusiae sumpsit exordium, semper nos dilexerunt, et in Christo Jesu multum venerati sunt, pluribusque beneficiis nostram paupertatem sustentaverunt. Unde ne ingrati simus tantae dilectioni, pro modulo nostro ut aliquid tamen secundum possibilitatem nostram et morem nostrum offeramus, congregatis nostris quibuscunque praepositis prioribus, et recitatis litteris quas praefatus abbas nuper detulerat, ex voluntate et animo, et sententia ipsorum in communi capitulo constitutum et confirmatum est hoc quod sequitur. Pro domno Petro abbate Cluniacensi, quando eum obire contigerit, in cunctis nostri ordinis domibus, excepto anniversario, quod in nostro Martyrologio scribitur, idem et par officium fiat, quod pro priore vel professo fieri consuevit. Pro caeteris vero totius ordinis Cluniacensis defunctis, praeter privatas orationes semel in anno generale officium, tam de missa, quam de agenda in conventu celebrabitur: a singulis quoque sacerdotibus pro eisdem defunctis singulae missae, a non sacerdotibus pro eisdem defunctis unum psalterium, a laicis trecentae orationes Dominicae persolventur .

Notes: (pauci enim numero sumus)