medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA VIII. AD OTGARIUM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Eginhardus

Domino sancto et merito venerabili Otgario, reverendissimo episcopo.

Presbyter quidam, nomine Hruodradus, venit ad me dicens se esse de fisco vestro Manniaco, et accepisse licentiam a chorepiscopo vestro et caeteris fratribus Romam pergendi, et hoc in mense martio; sed post, cum venisset ad Mogontiacum, non potuisse invenire homines cum quibus illud iter peragere potuisset: ac propter hoc divertit ad quemdam pagensem nostrum, qui ei cognitus fuerat, nomine Hildebertus, et mansit apud eum donec inveniret homines Romam euntes; quos se nunc inventos habere dicit, et rogavit me ut apud vos impetrarem ei licentiam illud iter peragendi. Vult enim, sicut ipse asserit, illud iter quam celerrime potuerit, peragere, et ad locum suum reverti. Propter hoc precor sanctitatem vestram ut ei, sicut ipse rogat, licentiam donare dignemini, et ut illi non noceat quod tamdiu inter vias moratus est, quia, multis impedimentis accidentibus, invitus fecit quod emendare non potuit. Optamus sanctitatem vestram, nostrae imbecillitatis memorem, semper in Christo bene valere, sanctissime ac reverentissime pater.
EPISTOLA IX. AD GEBOINUM PALATII COMITEM.
Author: Eginhardus

Dilectissimo fratri Geboino, glorioso comiti palatii, Eginhardus in Domino salutem.

Rogo dilectionem vestram ut hunc pagensem nostrum, nomine David, necessitates suas tibi referre volentem, exaudire digneris; et, si causam ejus rationabilem esse cognoveris, locum ei facias ad domnum imperatorem se reclamare. Est enim idem homo domni Hlutharii; et ideo, non tantum propter petitionem meam, sed propter honorem et amorem senioris sui, debes illum adjuvare. Opto ut te sanum et incolumem cito videre merear.
EPISTOLA X. AD HETTI ARCHIEPISCOPUM.
Author: Eginhardus

Domino sancto et merito venerabili Hetti, reverentissimo archiepiscopo, Eginhardus peccator.

Sicut ex litteris sanctitatis vestrae vos velle cognovimus, ita sine dilatione facere curavimus, mittendo videlicet vobis reliquias, quas vos habere velle ad dedicationem novae basilicae vestrae scripsistis. Et quidem libenter id fecimus, qui talem fiduciam in vobis habemus, ut quaecunque particula de sacris beatorum martyrum cineribus ad vos pervenerit, talis ei honor exhibeatur, qualem totis eorum corporibus exhibere debueramus, nisi desidia et negligentia a debito illis honore retardaret. Quod autem per nos cognoscere voluistis, minime vos de his certiores reddere valemus, quia pene nihil inde ad nostram notitiam scietis pervenire; neque nos de his magnopere curiosi sumus de quorum cognitione nullam utilitatem et parvam percipimus voluptatem. Optamus sanctitatem vestram, nostrae imbecillitatis memorem, in Christo semper bene valere, sanctissime et reverentissime pater.
EPISTOLA XI. AD HRUOTBERTUM COMITEM.
Author: Eginhardus

Magnifico et honorabili atque illustri viro Hruotberto, glorioso comiti, aeternam in Domino salutem.

Rogo benignitatem vestram ut mihi mandare dignemini quid vobis placeat vel, ut modo fieri debeat de causa Alahfridi, hominis nostri, utrum ex toto dimittenda sit, an ille adhuc sperare debeat quod ad suam justitiam, per vestrum adjutorium, pervenire mereatur. Nam ego totam causam, et qualiter a vobis per veraces homines inquisita est, simul cum Adalhardo et Gebuino comitibus palatii, domno imperatori indicavi: et ille respondit mihi, mirum sibi videri cur illa causa jam finita non fuisset. Ideo precor dilectionem vestram ut non mihi mandare dedignemini, quid praedictus homo noster de ipsa sua causa facere debeat. Opto ut semper bene valeatis in Domino.
EPISTOLA XII. AD LIUTHARDUM PRESBYTERUM ET EREMBERTUM VICEDOMINUM.
Author: Eginhardus

In Christi nomine, Eginhardus abbas, Liuthardo presbytero et Eremberto vicedomino, fidelibus nostris, in Domino salutem.

Notum sit vobis quod nos Willibaldo presbytero, fideli, ut credimus, nostro, injunctum habemus ut censum nostrum recipiat ab hominibus nostris, tam apud S. Bavonem quam in Blandinio monasterio. Propter hoc mittimus illum ad vos, quia volumus ut ei adjutorium faciatis ut eumdem censum et pleniter et in bono argento recipiat Opto ut semper bene valeatis in Domino.
EPISTOLA XIII. AD POPPONEM COMITEM.
Author: Eginhardus

Magnifico et honorabili atque illustri viro Popponi, glorioso comiti, Eginhardus sempiternam in Domino salutem.

Dictum est mihi quod me rogasses ut de tribus capitulis te certum facerem: quod utique mihi ad faciendum de uno illorum difficile est, id est, femina, quam tu melius quam ego nosti, si a te, sine culpa, in conjugium possit assumi. Nam de dispensa, quam in Aquis accepistis, nullam volo aliam retributionem nisi amicitiam tuam. De Jopila vero, quando insimul fuerimus locuti, juxta quod tunc inter nos convenerit, facere paratus sum: et ideo tibi modo plura per litteras meas indicare non possum. Opto ut semper bene valeas in Domino.
EPISTOLA XIV. AD GERWARDUM BIBLIOTHECARIUM.
Author: Eginhardus

Dilectissimo fratri Gerwardo, Eginhardus sempiternam in Domino salutem.

Dubium mihi est utrum de te sentire debeam, quod aut litteras meas non intellexisses, aut de periculo meo non curasses? Sed facilius in eum sensum adducar ut arbitrer propter aliquas occupationes scripta mea a te parum diligenter lecta et intellecta fuisse, quam ut credam charitatem tuam comminati mihi periculi curam non habuisse. Hortaris enim, imo consilium das, ut, omissis martyrum excubiis, quibus indesinenter adesse et interesse jussus sum, palatium petam; cum mihi septem dierum absentia poenalis futura denuntiata sit: quae non solum in mora in palatio facienda, sed ne in itinere, quod ad palatium pergendum est, caveri potest, praesertim a me qui, tam propter viae difficultatem quam corporis imbecillam valetudinem, raro celerius quam septem dierum spatio de Aquis ad martyrum limina potui pervenire. Sed jam nunc rogo atque obnixe deprecor ut scriptum, quod tibi misi, iterum relegere atque intelligere, mihique, sicut te jam dudum per litteras meas rogavi, quid tibi de illa revelatione atque mandatis, quibus obstrictus sum, videatur, rescribere non graveris. Non deerunt perlatores, si hoc quod scripseris Bonotto, vicedomino nostro, mittere volueris. Opto vos semper bene in Domino valere, charissime atque amantissime frater et domine.
EPISTOLA XV. IN PERSONA BOMAE AD BLIDTHRUT.
Author: Eginhardus

Dilectissimae sorori Blidthrut, Boma amica et bene cupiens tua, aeternam in Domino salutem.

Quidam servus vester de Makesbah, nomine Wenilo, quamdam liberam feminam accepit sibi in conjugium, et modo timendo iram vestram, simul et domini sui Albini, confugit ad limina sanctorum Marcellini et Petri. Pro quo rogo charitatem tuam ut mea vice apud illum intercedere digneris, quatenus ei liceat, cum sua et tua gratia, feminam illam quam accepit, habere. Opto ut semper bene valeatis.
EPISTOLA XVI. AD HATTONEM COMITEM.
Author: Eginhardus

Dilectissimo amico nostro Hattoni, glorioso comiti, Eginhardus aeternam in Domino salutem.

Quidam homo vester, nomine Hunno, venit ad limina sanctorum Marcellini et Petri, veniam postulans pro eo quod conservam suam, ancillam vestram, sibi in conjugium sociasset sine vestra jussione. Propter hoc precamur benignitatem vestram ut a vobis indulgentiam de hoc facto percipere mereatur, si delictum ejus venia dignum fuerit inventum. Opto ut semper bene valeatis in Domino.
EPISTOLA XVII AD HRABANUM ABBATEM.
Author: Eginhardus

Reverentissimo Christi famulo Hrabano, venerabili abbati, Eginhardus peccator.

Quidam homo vester, nomine Gundhartus, rogavit nos pro se apud vestram sanctitatem intercedere, ut, sine offensione vestra, immo cum gratia vestra, sibi liceat iter exercitale, quod praesenti tempore agendum est, omittere, ac domi manere; asserens se ad hanc remansionem magna cogi necessitate, pro eo quod faidosus sit, et cum inimicis suis et his, qui vitae ejus insidiantur, hoc iter agere non audeat, praesertim cum illo comite, cum quo ire jubetur, quem sibi dicit esse inimicissimum. Ideo rogat ut eum in tantum periculum vestrae jussionis auctoritas non impellat: sibi curae esse, seque providere ut cum exactore heribanni, si venerit, et eum compellaverit, sine vestro labore se pacificet. Non vos rogarem de hac causa, nisi angustias ejus atque pericula comperta haberem. Opto ut semper bene valeatis.
EPISTOLA XVIII. AD MARCHRADUM VICEDOMINUM.
Author: Eginhardus

Dilecto amico nostro Marchrado, vicedomino, Eginhardus aeternam in Domino salutem.

Duo servi S. Martini, de villa Hedabach, nomine Willirannus et Otbertus, fugerunt ad limina beatorum Christi martyrum Marcellini et Petri, pro eo quod frater eorum quemdam socium suum occidisset: rogantes ut eis liceat solvere illum weregeldum pro fratre suo, et ut ei membra perdonentur. Proinde rogamus dilectionem tuam ut, in quantum possibile est, ei parcere digneris propter amorem Dei et sanctorum ejus, ad quorum limina confugerunt. Opto ut semper bene valeas in Domino.
EPISTOLA XIX. IN PERSONA HLUDOWICI IMPERATORIS, AD G. COMITEM.
Author: Eginhardus

In nomine Domini Dei et Salvatoris nostri Jesu Christi, Hludovicus, divina ordinante providentia, imperator augustus, G. comiti.

Notum sit tibi quia volumus ut, quando haec epistola nostra ad te venerit, statim sine ulla dilatione, praepares te ad hoc ut, XV kal januarii, id est VI diebus ante Natale Domini, obviam misso nostro H. venias in villa nostra quae dicitur Heilambrunno: et quidquid ille tibi de verbo nostro, simul cum aliis comitibus et fidelibus nostris, ad faciendum injunxerit, facere studeas, et taliter exinde agas, qualiter in tua fidelitate bonam habemus fiduciam. Bene vale.
EPISTOLA XX. IN PERSONA HLUDOWICI IMPERATORIS, AD H. EJUS FIDELEM.
Author: Eginhardus

In nomine Domini Dei et Salvatoris nostri Jesu Christi, Hludowicus, ordinante divina providentia, imperator augustus, H. fideli nostro.

Notum sit tibi quod volumus ut unum de filiis tuis, vasallis nostris, quem tu noveris quod hoc melius facere possit, praeparatum esse jubeas, ut, quando R. comes et H. missus noster per illum nobis aliquid mandare voluerint, sine mora vel tarditate, ad Turones pergere possit; quia ibi aut nos ipsos, aut dilectam conjugem nostram, Domino volente, inventurus est. Vide ut nullam exinde habeas negligentiam, si gratiam nostram velis habere. Opto ut semper bene valeas in Domino.
EPISTOLA XXI. IN PERSONA HLUDOWICI IMPERATORIS, AD T. EJUS FIDELEM.
Author: Eginhardus

In nomine Domini Dei et Salvatoris nostri Jeshu Christi, Hludowicus, divina ordinante providentia, imperator augustus, T. fideli nostro.

Notum sit tibi quod volumus ut ad hoc te praepares ut, quandocumque HRT. comes et II. missus noster per te nobis aliquid mandare voluerint, statim, sine mora vel aliqua tarditate, cum ipso mandato, ad Turonos pergere possis: quia ibi aut nos ipsos, aut dilectam conjugem nostram, Domino volente, inventurus es. Vide ut nullam exinde habeas negligentiam, si gratiam nostram velis habere.
EPISTOLA XXII. AD A. MISSUM DOMINICUM.
Author: Eginhardus

Dilecto fratri et amico A. misso dominico, Eginhardus sempiternam in Domino salutem.

Putabam tibi bene cognitum esse quod homines nostri, quos in istis partibus habemus, secundum ordinationem et jussionem domni imperatoris, ad custodiam maritimam fuerunt non solum eo tempore, quando ille . . . . oriam profectus est, sed etiam quando Aurelianos perrexit. Et ideo non videtur mihi justum esse ut heribannum solvere debeant, qui non aliubi fuerunt, nisi ubi ipse imperator praecepit. Et ideo precor dilectionem tuam ut nobis spatium inde dones, donec domnus imperator venerit, et nos illum admonebimus de jussione sua, et ille tunc praeceperit qualiter illi placuerit. Opto ut semper bene valeatis in Domino.
EPISTOLA XXIII. AD VICEDOMINUM SUUM.
Author: Eginhardus

In Christi nomine, abbas Eginhardus vicedomino et fideli nostro salutem.

Notum sit quia volumnus ut homines aliquos mittas ad Aquas, qui mansiones nostras emendent atque restaurent, et ea, quae nobis ibi necessaria sunt ad habendum, id est farinam, bracem, vinum, formatem, et caetera, secundum consuetudinem, tempore opportuno illuc venire facias. Boves vero, qui occidendi sunt, volumus ut facias ad Ludinacam venire, et ibi occidere: unum ex his volumus ut dari facias Hruotlouge, et illa minutalia atque interanea, quae ad nostrum opus servari non possunt, volumus ut dentur ad illam familiam quae ibidem est. Nos vero, Domino adjuvante, si vita comes fuerit, volumus, circa missam sancti Martini, ad palatium venire: et ideo volumus ut haec omnia junioribus etiam nota facias, eisque ex verbo nostro praecipias ut similiter de expensa nostra faciant, sicut te facere praecipimus. Bene vale.
EPISTOLA XXIV. AD QUEMDAM MINISTRUM SUUM.
Author: Eginhardus

In Christi nomine, Eginhardus, dictus abbas, N. in Domino salutem.

Notum tibi facimus quod cera indigemus ad servitium nostrum, et hoc in istis locis recuperare non possumus, quia parvus proventus mellis fuit per hos duos annos in istis regionibus. Ideo volumus ut tractes atque consideres cum N. qualiter, si fieri potest, unam saumatam faciatis simul cum vasallis nostris, qui ad nos de istis partibus, post missam sancti Bavonis, revertuntur. Bene vale et ora pro nobis.
EPISTOLA XXV. AD N. EPISCOPUM.
Author: Eginhardus

Domino sancto et merito venerabili N., reverendo Eginhardus peccator.

Quidam servus Sanctae Mariae, nomine N., ad vestrae sanctitatis pertinens potestatem, venit ad limina beatorum Christi martyrum Marcellini et Petri, pro scelere quod commisit interficiendo socium suum propter scandalum quod inter eos fuit exortum. Proinde precamur sanctitatem vestram ut, ob reverentiam eorumdem martyrum, ad quorum limina confugit ei parcere dignemini, ut, indulta membrorum integritate, verberumque poena, liceat illi solutione pecuniae componere atque emendare quod mala voluntate commisit. Optamus sanctitatem vestram semper in Christo bene valere, sanctissime ac reverentissime pater.
EPISTOLA XXVI. AD AMICUM SUUM U.
Author: Eginhardus

Ev. SS.

Frumoldus filius N. comitis, cujus N. sororem habet, magis infirmitate quam senectute confectus--nam continuo ac gravi pedum dolore vexatur--habet beneficium non grande in Burgundia, in pago Genawense, ubi pater ejus comes fuit, et timet illud perdere, nisi vestra benignitas illi opituletur, eo quod prae infirmitate qua premitur, ad palatium venire non potest. Idcirco precatur ut, in ista necessitate, domnum imperatorem rogare dignemini, ut permittat se habere beneficium, quod avus ejus illi concessit, et pater habere permisit, quousque, viribus receptis, ad ejus praesentiam venerit ac se solemni more commendaverit. Bene vale, igulorum amantissime, sic optet igulus tuus vetulus et infirmus.
EPISTOLA XXVII. AD N. COMITEM.
Author: Eginhardus

Magnifico et honorabili atque illustri viro N. glorioso comiti, Eginhardus sempiternam in Domino salutem.

N. vassus dominicus, frater uxoris N. comitis, morbo pedum et senectute gravis, volebat venire ad domnum imperatorem: sed non potuit propter infirmitatem suam. Cum primum potuerit, veniet ad servitium ejus. Interim postulat ut sibi liceat beneficium suum habere, quod ei domnus Karolus imperator dedit in Burgundia, in pago Genawense, usque dum ille ad praesentiam ejus venerit, ac se in manus ejus commendaverit. Mihi quoque rectum et utile videtur ut ita fiat, sicut ipse desiderat, quia vir bonus ac prudens est, et bonae famae inter vicinos suos, et vos bene facietis, si eum in hac re adjuvare dignemini. Opto ut semper bene valeatis in Domino.
EPISTOLA XXVIII. AD N. COMITEM.
Author: Eginhardus

Magnifico et honorabili atque illustri N. glorioso comiti, Eginhardus aeternam in Domino salutem.

Rogo benignitatem vestram ut hunc juvenem N. apud domnum imperatorem adjuvare dignemini, ut beneficium, quod ipse et frater suus habent, non perdant. Habent enim in pago Turnacense mansos XV, et ultra Hrenum mansos V. Ipse vult cum beneficio quod in Tornacense est, servire domno imperatori, et ut frater suus, cum illo quod ultra Hrenum est, se ad N. commendet, et tamen communiter illud beneficium totum habeant: sed ille non vult ei ad hoc consentire, nisi domnus imperator illi praecipiat. Nam nisi hoc factum fuerit, perdunt illud beneficium quod ultra Hrenum habent. Ideo precatur bonitatem vestram ut inde domnum imperatorem rogare dignemini, ut fratrem ejus sic facere jubeat: et ipse paratus est facere firmitatem, qualem domno imperatori placuerit, quod beneficium suum communiter cum fratre suo habere non vult semper. Opto ut semper bene valeatis in Domino.
EPISTOLA XXIX. AD N. SACERDOTEM.
Author: Eginhardus

Domino sancto et merito venerabili N. summi Dei sacerdoti, Eginhardus peccator.

Venientem ad nos Eburonem, propinquum et fidelem vestrum gratanti animo suscepimus, existimantes eum diutius apud nos esse mansurum. Sed quia ille ad vos redire festinat, noluimus illum sine litteris nostris dimittere, ne si vacuis manibus rediret, ad nos non venisse putaretur. De his tamen causis, unde se certi aliquid ad vos allaturum existimavit, nihil vobis certi significare, aut per illum indicare possum, quia mutatio rerum, quae nuper in hoc regno facta est, in tantum nos conturbavit, ut penitus ignoremus quid agere debeamus, nisi ut, secundum verba Josaphat, oculos nostros ad Dominum dirigamus; et, juxta verba Philonis, imploretur divinum, quando humanum cessat auxilium. Ipsum autem latorem praesentium Eburonem, quamvis nobis propinquus sit, charissimum, vestrae dilectioni commendamus. Confidimus enim in Deo, licet nunc fieri non posset, quod eum iterum, opitulante divina clementia, laetum et hilarem, opportuno tempore, ad vos remittere debemus. Optamus ut sanctitatem vestram, bene valentem et nostri memorem, divina gratia semper et ubique custodiat.
EPISTOLA XXX. AD VUSSINUM FILIUM SUUM.
Author: Eginhardus

Charissimo filio Vussino in Domino salutem.

Vereor namque, fili, et valde metuo quod, relicto ovili, nec tui nec mei memor esse debeas: quia juventus immatura, nisi frenis disciplinae coercita, haud facile per justitiae incedit vias. Quamobrem, mi nate, stude probos aemulari mores, et quem te semper sequi hortabar, ne ullo pacto offensum habere velis: sed professionis tuae memor, quantum ipse annuerit, cui te totum commisisti, ejus mandatis insiste discendis. His edoctus, et in opere eorum assuetus, nullo vitalis scientiae commodo carebis. Sicut te praesens monui, in studio discendi te exerce, et quidquid ex ipso lucidissimo et abundantissimo magni oratoris ingenio assequi nobilis scientiae potueris, nihil intactum relinque: maxime autem probos mores illius, quibus excellit, imitari memento; quoniam grammatica et rhetorica, caeteraque liberalium artium studia, vana sunt, et valde nociva servis Dei, nisi per gratiam divinam bonis moribus subesse noscantur: quia scientia inflat, charitas vero aedificat. Melius mihi quidem est ut te mortuum videre contingat, quam inflatum et scatentem vitiis. Non enim Salvator a se miraculorum facta, sed mansuetudinem et cordis humilitatem discere praecepit. Quid plura? Saepe haec et alia hujusmodi a me audisti. Utinam aliquando contingat istis delectari, quibus munditia cordis corporisque, per Dei auxilium, assequitur. Misi igitur tibi verba et nomina obscura ex libris Vitruvii, quae ad praesens occurrere poterant, ut eorum notitiam ibidem perquireres. Et credo quod eorum maxima pars tibi demonstrari possit in capsella, quam domnus E. columnis eburneis, ad instar antiquorum operum, fabricavit. Et propter illud quod Vitruvius nominat scenographiam, interroga quid sit quod Virgilius in III Georgicorum libro scenam vocat. Dicit enim: Ad delubra juvat, caesosque videre juvencos, Vel scena ut versis discedat frontibus, utque Purpurea intexti tollant aulaea Britanni. Vale.
EPISTOLA XXXI. AD N. EPISCOPUM.
Author: Eginhardus

Domino sancto et merito venerabili N. episcopo, Eginhardus sempiternam in Domino salutem.

Quamvis me multum contristet quod te, amantissime domine, per . . . . ., in hoc molestissimo corporis vestri labore positum audio; tamen non minimam capio consolationem, quod hunc laborem tibi proficere, et ad purgationem animae pertinere non ignoro. Credo enim quod ideo te divina misericordia tamdiu in hoc morbo corporali macerari permittat, quod te, hoc corpore migrantem, emendatum recipiat. De orationibus vero pro te faciendis, certam facio charitatem tuam quod, in quantum mihi Deus vires et possibilitatem concedere dignatus fuerit per eos, quos auditione dignos aestimare possum, certare curabo, quemadmodum et te erga meam pusillanimitatem fiduciam habere cognosco. De recuperanda corporis salute licet nunquam sit desperandum, quia potens est Deus de creatura sua facere quidquid voluerit, tamen melius est unicuique nostrum ad certa se praeparare, quam, propter incerta, quod necessarium est, velut meliora sperando, negligere. Opto ut semper bene valeas in Domino.
EPISTOLA XXXII. AD AMICUM.
Author: Eginhardus

Charissimo meo Eginhardus peccator, jam in extremo positus, tuus tamen tuorumque, donec superest flatus, Deo teste, fidelis.

Commendo, dilectissime mi, tuae charitati animam, e corpore subdito peccatis egressam, ut eam in tuo tuorumque fidelium consortio adscribi digneris: quatenus, sanctarum studiis orationum, piorumque precibus fratrum, misera adjuvata anima, locum quiddam refrigerii accipere mereatur. His itaque, propter nimiam magnamque angustiam carnis vel spiritus, breviter praelibatis, deprecor, dilectissime mi, ut summam, pro amore Dei ac meae vilitatis amicitia, ecclesiarum, meae parvitati commissarum, adhibeas curam, ne post obitum meum lupi locum sanctitatis invadant rapaces, gregemque humillimum dispergant: sed potius eis talis concedatur rector, qui Deum amare noverit vel timere, et his, qui subditi sunt, misericorditer subvenire. Fratres vero nostri tuique fidelissimi ex monasterio N. frater quidam inter eos, proximum mihi, sibi praeesse optaverunt, juvenem quidem aetate, sed moribus, ut puto, senem; cujus progeniem bene nosti, filius N. frater N. et multorum nobilium proximus. Quem Wormatiam direxerunt et, adhuc vivente me, dum N. me visitare dignatus est, praesentem commendaverunt. Qui valde et cum multis lacrymis, mihi vel propinquis meis, adstante N. comite, promisit . . . . . N. precibus compulsus annuit quod, si apud Deum factum sit, ipsum loco meo optassent. Unde memento, dulcissime, ut hoc non differatur, sed ut fiat maxime adhibe certamen. Mitto pallium unum, quem rogo fratribus ad S. Servatium dari jubeas, ut mei mentionem faciant. Tuae charitati mulum meum dari praecepi. Imma, soror dilectissima, his esto adjutrix, tibique animam commendo! Jam plura loqui angustia non permittit, attamen animam meam iterum precibus vestris commendo.
EPISTOLA XXXIII. AD N. COMITEM ET N. JUDICEM, MISSOS DOMINICOS.
Author: Eginhardus

Dilectis in Christo fratribus et amicis, N. comiti, N. judici, gloriosis missis domni imperatoris, Eginhardus in Domino salutem.

Homines nostri, qui de istis partibus ad nos veniunt, solent nobis narrare de bona voluntate et de benignitate vestra erga nos, in eo quod homines nostros servatis, et eis parcitis in qualicunque loco illis parcere potestis, tam in heribannis quam in allis causis ad vestrum missaticum pertinentibus. Unde vobis, ut dignum est, magnas agimus gratias, Deumque rogamus et sanctos ejus ut vobis non solum hic, in praesenti vita, sed etiam in futura, congruam factis vestris mercedem retribuere dignetur. Promittimus etiam quod et nostram parvitatem ad voluntatem vestram faciendam paratam habere debeatis. Bene valete.