VI.  S. Godefridus Ambianensis episcopus confirmat Majori Monasterio ecclesiam S. Dionysii.  (Anno 1113)[MABILLON.,  Annal. Bened.  V, 692.]
Author: Godefridus Ambianensis

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti. Amen.

GODEFRIDUS, gratia Dei Ambianensis episcopus, omnibus catholicae Ecclesiae fratribus et filiis praesentibus et futuris, salutis et pacis interminabilem jucunditatem. Necessarium ducimus, fratres in Domino dilectissimi, nos qui gratuita Dei benignitate in Ecclesia pastoralis curae officio fungimur, studiosa sollicitudine, animo quoque indesinenter vigilante, super Dominici gregis ovile, quod nobis a Domino creditum est, officiosissime intendere atque pro viribus nobis a Deo Patre collatis speculatoris ipsius actiones imitari, qui super specula jugiter stans die ac nocte, nequaquam dormitat, in aeternum neque dormiet, populum quem peculiarem sibi ex omnibus elegit, conservando ac protegendo familiae Israel. Super muros nempe hujus terrestris Jerusalem, quae in valle lacrymarum primi parentis culpa posita servit cum filiis suis, custodes constituimur, ejus culturam, regimen, tutelam, jugemque observantiam ordinis nostri ratione profitemur. Proinde omni tempore ab hostili incursu sibi debemus providere, indefessaque vigilantia praecavere ne repentinis perversorum oppressa injuriis, substantiolas ad usus sibi necessarias a fidelibus delegatas negligentiae nostrae tempore amittat. Consueverunt siquidem ex cupiditatibus hominum perfidorum, rapinas magis quam largitatem diligentium, turbelae, et quae non expediunt pacis inquietationes pullulari, damna quoque atque exterminia propagari: quae omnia, si minus cauta providentia, minime praeventa non resecanur, portio ecclesiastica plurimorum utilitatibus distincta distrahitur. Ex qua quidem distractione plurima sequuntur, sicut diximus, incommoda, plurima exoriuntur provisoribus dispensatoribusque pericula, memoriaque eorum, qui aut perfectionis voto, aut pro peccato redimendo, res suas ecclesiis contulerunt, apud nos derelinquitur; quique eas distribuere indigentibus fideliter poterant, officio coronaque fidelium dispensatorum privantur. In facultatibus enim ecclesiasticis existunt pauperum patrimonia, militantibus Christo stipendia debita, peregrimorum et hospitum susceptacula, basilicarum labentium reparatio, captivorum quoque redemptio, compeditorumque solutio. Quae omnia si adnihilantur, magna necessitatem patientibus solatia subtrahuntur. Consequens est itaque, charissimi, ut propter miseriam inopum devitandam, propter gemitum pauperum supprimendum, propter religionem defendendam, propter nostri loci professionem adimplendam exsurgamus, et adversus nefarios ecclesiasticarum possessionum pervasores gladium usque ad animam pervenientem exeramus. Erit enim Deo gratum, cunctisque boni amatoribus acceptum, cum nos senserint studiose praecavere, ne Ecclesia defraudetur suo jure. Quare agite, fratres, nobiscum in procinctu castrorum Dei hodie convocati, scuto fidei quo possimus omnia tela nequissimi ignea exstinguere obarmemur, galeaque salutis protecti, gladio spirituali accingamur, firmique muniminis decretum in perpetuum duraturum concordi conscriptione sanciamus possessionibus omnibus monasterium B. martyris Dionysii in prato Ambianensis suburbii ab Ingutione, divini pro se amoris et gratiae pleno sacerdote aedificati, et religiosis fratribus Majoris Monasterii ab antecessoribus nostris concessi. Hodie ergo praedicto monasterio privilegium confirmantes, excommunicamus, et anathemate indissolubili percutimus illos omnes qui invadere, lacerare, separare, jurique suo assignare praesumpserint praedia, possessiones, hospites, pecora, aurum, argentum, gemmas, vel quaelibet alia mobilia vel immobilia ad victum vel ornatum praedicti monasterii pertinentia, et universaliter cuncta donaria quae devotione fidelium ei jam accesserunt, quaeque in futurum adjicienda sunt, altare scilicet quod jam eis accessit, omnesque ejus oblationes, ecclesiaque omnis praedicti martyris, sepulturaque universa, et quaecunque plantaverunt vel aedificaverunt, decima quoque pecorum suorum atque lanae sub hujus privilegii consignatione quieta existant, libera quoque atque in perpetuum absoluta ab omni redditu, excepto quod ecclesiae egregii confessoris Nicolai quoque anno in sua solemnitate persolvent duos cereos duodecim denariorum, et tantum thuris quod sufficiat in die festi. Fratribus quoque in praedicti confessoris ecclesia degentibus charitatis vinculo sic innectantur, ut in funebribus officiis cum candelis clerici cum monachis, monachique cum clericis praesententur. Animas fratrum defunctorum Deo mutuo commendent, trigintaque diebus pro invicem missas decantent. Anniversarium quoque domni Drogonis Theroanensis episcopi celebrent. Altare quoque Durtii, et atrium et septem curtilli, et omnes redditus et consuetudines eorum, altare de Sarton et atrium, altare Sancti Gratiani et atrium, tertia pars altaris de Curcellis, tertia pars altaris de Cassaincurte, et appositio sacerdotis, altare de Wulpi et atrium, et dimidia pars alodiorum camporum, et nemoris et advocatoriae; altare de Septemvilla et atrium, et omnis decima; altare de Cuntai et atrium, altare de Chedrisicco, tertia pars duarum partium altaris de Placi, et tres hospites et dimidius, et dimidia pars decimae casae ecclesiae Roboredi, et omnis decima casae ecclesiae Ulinastri, et unus curtillus et viridiarium; tres campi et tres hospites in Senercurte; terra de Magno-campo, dimidium terrarum Alberti, quae adjacent civitati Ambianis ex parte praedictae ecclesiae, et V solidi decemque capones de hospitibus ejusdem Alberti; quinque solidi et sex denarii et duodecim capones de eleemosyna Wermundi vicedomini; et quaque hebdomada tres bigadae lignorum de eleemosyna Haimonis de Chiedriu in nemore Fragileti, et una quadrigata in nemore Douxville de eleemosyna Ermecinis et filiae ejus Emmelinae, et in eadem villa duo curtilli; hospites quoque quos in urbe nostra habebat, et extra urbem. Allagisterium quoque secundi molendini . . . . . . . . episcopali curia cum istis. Altare quoque Douxville et atrium et dimidia pars decimae casae ecclesiae. Gavulum quoque ejusdem villae, quae . . . . . . . juris Ruriconis episcopi successorumque ejus. Signum Godefridi episcopi. Signum Fulconis archidiaconi. S. Ingelranni archidiaconi. S. Rogeri decani. S. Warini thesaurarii. S. Radulfi cancellarii. S. Balduini sacerdotis. S. Radulfi sacerdotis. S. Willelmi diaconi. S. Adsonis diaconi. S. Roberti subdiaconi. S. Simonis canonici. S. Balduini canonici. Signum canonicorum ecclesiae S. Nicolai: Milonis sacerdotis, Walleri diaconi, Rogeri subdiaconi, Roberti et Arnulfi acolythorum. Α + Ω Confirmata est haec charta anno Verbi incarnati 1113, indictione VII, in capitulo S. Mariae, anno VI regni Ludovici regis, anno X episcopatus domini Godefridi episcopi feliciter, amen.