medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
DLXXXIV.  Privilegium pro Trenorciensi monasterio.   (Anno 1153, Jun. 6.) [JUENIA,  Hist. de l' abbaye royale de Tournus  Preuv., p. 164.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio PETRO Trenorchiensi abbati, salutem et apostolicam benedictionem.

Quae a fratribus nostris episcopis rationabili providentia fiunt, in sua volumus stabilitate subsistere et ut futuris observentur temporibus, confirmationis nostrae munimine roborare. Quocirca, dilecte in Domino fili, tuis justis postulationibus gratum impertientes assensum, donationem ecclesiae de Moncellis quam Petrus bonae memoriae, et Ubertus Lugdunenses archiepiscopi monasterio tuo fecisse, et scripti sui pagina roborasse noscuntur, tibi et per te ipsi monasterio, auctoritate sedis apostolicae confirmamus, et ratam in posterum permanere decernimus, salva Lugdunensis Ecclesiae canonica justitia et debita reverentia. Nulli ergo omnino hominum liceat hujus nostrae confirmationis paginam temerario ausu infringere, seu modis quibuslibet perturbare. Si quis autem id attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus incurrat. Datum Romae, apud Sanctum Petrum, VIII Idus Junii. In plumbo: EUGENIUS PAPA III.
DLXXXVI.  Privilegium pro monasterio S. Benedicti de Saxo montis Lateronis.   (Anno 1153, Jun. 13.) [UGHELLI,  Italia sacra,  III, 631.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio ACTONI abbati monasterii Sancti Benedicti de Saxo Laterone, ejusque fratribus tam praesentibus, quam futuris, regularem vitam professis.

Religiosis desideriis dignum est facilem praebere consensum, ut fidelis devotio celerem sortiatur effectum. Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et praefatum monasterium, in quo divino estis obsequio mancipati, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium in praesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum, vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Ecclesias Sancti Blasii Bellicionis, Sancti Salvatoris Stratensis, Sancti Leonardi, in qua est hospitale de trabe Donati, ecclesiam Sancti Christophori in Serrasicca, ecclesiam Sancti Salvatoris Schifiae. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatum monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu aliquibus vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione atque sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva dioecesanorum episcoporum canonica justitia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostram concessionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendare curaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sanctissimo corpore ac sanguine Dei et Domini nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Eugenius Catholicae ecclesiae episcopus. Datum Romae, apud S. Petrum, per manum Rolandi presb. card. et cancellarii, Idib. Junii, indict. I, Incarn. Dominicae anno 1153, pontificatus vero D. Eugenii III papae anno nono.
DLXXXVIII.  Ad Bernardum Tarraconensem archiepiscopum.--Ut Toletanum primatum agnoscat.   (Anno 1153, Jun. 29.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 674.]
Author: Eugenius III
Date:  [ cor. Joanni]

Quisquis voluntatem gerit ut sibi alii subjiciantur, dedignari non debet ut ipse quoque aliis sit subjectus. Indignum siquidem et reprehensibile nimis est, ut ab hominibus contemnatur, quod ab ipsis angelicis spiritibus novimus observari. Legimus etenim et credimus archangelos angelis praeesse, et veluti subditis divina jubere obsequia. Quapropter super honestate ac religione tua vix mirari sufficimus, quod neque Toletano archiepiscopo, sicut per apostolicam tibi sententiam mandavimus, obedientiam, quam a tua fraternitate sibi deberi expostulat, exhibuisti: neque statuto tibi termino, per te, vel per tuos responsales, sufficienter ei vel ejus nuntiis respondere paratus, ad praesentiam nostram venisti. Per iterata iterum scripta tibi mandamus, et mandando praecipimus, quatenus aut venerabili fratri nostro Ildefonso Toletano archiepiscopo, tanquam primati tuo, obedientiam sine molestia et contradictione exhibeas: aut proxima Quadragesimae prima Dominica, qua cantatur, Invocavit me, super hoc sufficienter respondere paratus, nostro te conspectui repraesentes. Quod si nec obedientiam ei detuleris, nec eo termino sibi responsurus ad nostram praesentiam veneris, ex tunc tibi usum pallii penitus interdicimus.

Datum Romae, apud S. Petrum, III Kalendas Julii.
DLXXXIX.  Ad Joannem Toletanum archiepiscopum.--Significat ipsi quid ad Bernardum Tarraconensem scripserit.   (Anno 1153, Jun. 29.) [  Ibid.  ]
Author: Eugenius III

Personam tuam vera in Domino charitate diligimus, et commissae tibi Ecclesiae Toletanae honorem ac dignitatem, in quantum ratio et honestas permittit, integre custodiri volumus et servari. Inde est, quod venerabili fratri nostro Bernardo Tarraconensi archiepiscopo, apostolicae sedis legato, per iterata scripta mandando praecipimus, quatenus absque molestia et contradictione obedientiam tibi exhibeat, vel proxima Dominica Quadragesimae, qua cantatur, Invocavit me, super hoc tibi respondere sufficienter paratus, nostro se conspectui repraesentet. Quod si neutrum adimplere curaverit, ex tunc sibi usum pallii omnino interdiximus. Praeterea venerabili fratri nostro Ildefonso Bracarensi archiepiscopo, viva voce in praesentia nuntiorum tuorum praecipimus, ut tibi tanquam suo primati, et successoribus tuis obedientiam debitam et reverentiam deferat.

Datum Romae, apud Sanctum Petrum, III Kalend. Julii.
II.  Eberhardi episcopi Bambergensis ad Eugenium.--De Henrico archiepiscopo Moguntino conqueritur.   (Anno 1147.) [HERMANN,  Episcopatus Bamberg.,  Prob., p. 104.]
Author: Eugenius III

Reverendissimo domino Patri et creatori suo EUGENIO summo pontifici sanctae Catholicae Ecclesiae EBERHARDUS Babenbergensis humile opus manuum suarum divina et apostolica gratia si quid est, cum universis commembris suis et confratribus debitam in Christo obedientiam et omnem suae possibilitatis devotionem.

Benedictus Deus, qui universae Ecclesiae suae benedixit ad introitum vestrum, et post magna luminaria firmamenti quae nocti praeerant exstincta, luminare majus ut praeesset diei accendit in persona vestra. Vere etenim vestris et temporibus et meritis exortum est in tenebris lumen rectis corde, lumen utique ad illuminationem gentium et gloriam plebis Israel; qua luce illuminati fideles in fide per dilectionem operantur, et infideles ad fidei unitatem in brachio divinae virtutis aggregantur. Quod commune gaudium universae terrae tanto nos specialius attingere credimus, quanto vobis arctiori vinculo servitutis et obedientiae subjacemus . . . . De caetero misericordia vestra, clementissime Pater et domine, ante oculos nostros semper est, quia omne meritum nostrum praevenistis in benedictionibus dulcedinis. Unde non quantas debemus, sed quantas possumus in conspectu divinae majestatis sanctitati vestrae gratias humiliter referimus, et quidquid boni nobis est, post Deum vestrae paternitati ascribimus. Ut autem inter prospera simus humiles, adversa nobis non deesse divina providentia disposuit, domino Moguntino archiepiscopo non judicialiter agente nobiscum, sed exitialiter nos persequente, eo quod vestram obedientiam suae praeponimus, eo quod in episcopali benedictione percipienda de plenitudine gratiae vestrae participare praesumpsimus, et de fonte potius quam de rivo potare maluimus. Cujus rei immanitas usque adeo excrevit, ut Moguntini nobis servis vestris et filiis, si dicere audemus, mortis periculum et Ecclesiae vestrae minitari praesumant excidium. In his autem omnibus unicum in vobis spei nostrae refugium sumentes, a vestrae auctoritatis sententia ita pendemus, ut neque mors neque vita a vestra nos separare possit obedientia. Omnipotens Deus dies vestros in sua pace disponat, et ad consolationem omnium fidelium temporum vobis tranquillitatem concedat.
III.  Conradi imperatoris ad Eugenium.--Significat ei Henricum filium suum communi principum acclamatione in regem Romanorum electum, seque assumpta cruce accingere ad expeditionem Hierosolymitanam.   (Anno 1147.) [MARTEN.,  Ampl. Collect.,  II, 204]
Author: Eugenius III

Dilectissimo in Christo Patri suo EUGENIO sanctae Romanae Ecclesiae summo pontifici CONRADUS Dei gratia Romanorum rex et semper Augustus filialem per omnia dilectionem et debitam in Domino reverentiam.

Litteras sanctitatis vestrae per legatum vestrum, virum utique nobis cum omni dilectione et honore nominandum T. Sanctae Rufinae episcopum, missas gratissime accepimus, et quae in ipsis continebantur, filiali et intima charitate ad effectum perduximus. Siquidem de ordinatione regni nobis a Deo concessi, super qua nos paterna sollicitudine monere et exhortari curastis, magna cum attentione et diligentia in frequenti principum conventu apud Frankenevort, ubi generalem curiam habuimus studiose et efficaciter, Deo praestante, tractavimus, ordinataque et firmata communi per omnes regni nostri partes solida pace, filium nostrum Heinricum in regem et sceptri nostri successorem unanimi principum convenientia, et alacri totius regni acclamatione electum, mediante hac Quadragesima in palatio Aquisgrani coronare, divina praeeunte misericordia, decrevimus. Sane quod dicitis, nos rem tantam scilicet de signo vivificae crucis, et de tantae tamque longae expeditionis proposito absque vestra conscientia assumpsisse, de magno verae dilectionis affectu processit. Sed Spiritus sanctus, qui ubi vult spirat, qui repente venire consuevit, nullas in captando vestro vel alicujus consilio moras nos habere permisit. Sed mox ut cor nostrum mirabili digito teligit, ad sequendum se sine ullo morae intervenientis spatio, totam animi nostri intentionem impulit. Et quoniam vos ad partes Galliae tam per litteras vestras, quam per legatum vestrum venire cognovimus, venerabilem paternitatem vestram ut ad Rhenum accedere velitis, summa cum dilectione attente monendo invitamus, quatenus simul positi, ea Deo miserante pariter tractare ac disponere valeamus, per quae pax Ecclesiarum et Christianae religionis ordo congruis provectibus augeatur, et regni nobis a Deo concessi status cum nostri honoris incremento opportunis decretis firmetur. Et quoniam in articulo profectionis nostrae nulla nobis prolixitas temporis suppetit, in sexta feria, quae in paschalem hebdomadam habetur, desideratam faciem apud Argentinam videre optamus. Legatos nostros, viros utique prudentes et discretos, ac sanctae Romanae Ecclesiae regnique amatores ac nobis charissimos, Buconem videlicet Wormatiensem episcopum, Anselmum Havelbergensem episcopum, Wibaldum Corbeiensem abbatem vestrae sinceritati commendamus, ut ea quae vobis dixerint tanquam ab ore nostro audiatis, et in rebus sanctae Romanae Ecclesiae et regni cum eis formaliter tractare ac disponere non abnuatis.
IV.  Hugenis Rothomagensis archiepiscopi ad Eugenium. --Orat pontificem ut libertatem Vizeliacensis coenobii asserat.   (Anno 1148.) [  Spicil.  edit. in-fol., t. II, p. 512.]
Author: Eugenius III

Reverendo Patri et domino suo EUGENIO, Dei gratia summo pontifici, HUGO Rothomag. humilis sacerdos, obedientiam debitam et reverentiam.

Quod sancta Romana Ecclesia provida dispensatione juris ac dignitatis contulit quibuslibet Ecclesiis, confidimus ratum ab ipsa teneri nec ab aliquo in posterum idipsum posse violari. Ecclesia siquidem Vizeliac., quae vestra est, a domino, ut audivimus, Eduensi episcopo graviter infestatur, et quod eidem libertatis ac dignitatis Rom. pontificum gratuita benignitate collatum est, cassare nititur. Super hoc autem quod idem frater noster episcopus, ut dicitur, affirmat, in eodem Vizeliaco aliquem episcopum praeter ipsum vel ejus assensum, ordines non posse celebrare, vel altaria consecrare; utriusque recordamur officium prece et monitu abbatis ipsius Ecclesiae atque conventus nos ibidem complesse, aliosque quamplures episcopos auctoritate privilegiorum S. R. Ecclesiae, quae ibidem habentur, similia perpetrasse. Piae igitur paternitati vestrae pro eadem Ecclesia vestra Vizeliac. supplicamus, ut in eadem libertate et dignitate ipsam conservare dignemini, qua antecessores vestri eam servaverunt, nec de jure suo eamdem minui, vel injuste privari sustineatis, charissime Pater et domine.
V.  Henrici Romanorum regis ad Eugenium.--Archiepiscopum Moguntinum excusat, quod concilio Remensi non interfuerit, eumque ad pontificem proficiscentem commendat.   (Anno 1148.) [MARTEN.,  Ampl. Collect.,  II, 268.]
Author: Eugenius III

Dilectissimo in Christo Patri EUGENIO sanctae Romanae Ecclesiae summo pontifici, HENRICUS Dei gratia junior Romanorum rex, filius magni Conradi inclyti triumphatoris, Romanorum regis et semper Augusti, filialem per omnia dilectionem et debitam in Domino reverentiam.

Charissimus pater noster catholicae fidei cultor a nobis et a regno suo discedens, nobis haec suprema et memoriae arctius impressa mandata dedit, ut personam vestram summo dilectionis affectu amplecteremur, ut sacrosanctam matrem nostram Romanam Ecclesiam praecipua diligentia coleremus, et res ipsius tueri ac defensare, ubicunque se opportunitas offerret, non negligeremus. Quae piissima religiosi genitoris nostri monita non surda aure, nec pigra cordis intentione suscipientes, ad effectum ea perducere sollicita devotione curavimus; sic de caetero intenti, ut crescente in nobis per divinam indulgentiam aetate et sapientia, cuncta in melius augere et complere studeamus. Morem regni nobis a Deo collati vestram prudentiam ignorare non credimus, in eo videlicet, quod Moguntinus archiepiscopus ex antiquo suae Ecclesiae et dignitatis privilegio, sub absentia principis custos regni et procurator esse dignoscitur, quae priscorum instituta regum gloriosus genitor noster, ut in caeteris, secutus, nostram aetatem et regni gubernationem reverendo Patri nostro Henrico Moguntino archiepiscopo, omnium principum favente conniventia, magna cum attentione commisit. Quantum vero ejusdem venerabilis archiepiscopi absentia toti regno et personae nostrae incommoda sit, optime novit intelligentia vestra, cui mores Galliae Belgicae, quae sceptris nostris ex majori parte subdita est, et totius Germaniae ignoti non sunt. Inde factum est ut tempore synodi vestrae, quam in Remensi civitate, divina favente clementia, ad totius sanctae Ecclesiae incrementum celebrastis, ad vestrae sanctitatis praesentiam venire idem archiepiscopus non posset, quoniam alterius regni fines tutus ingredi non potuit, et nostras res, quae quanto sunt per Dei misericordiam majores, tanto sunt ad regendum difficiliores, relinquere, nobis cum consilio multorum principum renitentibus, salva fide et honestate sua, non valuit. Verum, quoniam frequenti vocatione vestra commonitus, ad vestrae celsitudinis praesentiam transire nunc festinabat, nos in praeterita Nativitate beatae Mariae curiam, Deo auctore, in oppido Franckenevort celebravimus, ubi congregata principum nostrorum frequentia, tam de ipsius archiepiscopi absentia, quam de securo ad vos transitu sub prolixa deliberationis mora tractavimus Eum itaque ad vestrae sublimitatis praesentiam contra nostram et totius regni utilitatem impraesentiarum proficiscentem, filiali et affectuosa commendatione prosequimur, orantes intime piissimam et in bonis expertam nobis paternitatem vestram, quatenus eum benigne suscipiatis et honeste petitionis nostrae intuitu habitum, ad nos cum gaudio ipsum vestra benedictionis gratia communitum in brevi remittatis.
VI.  Ejusdem ad eumdem.--Pontificis patrocinium precatur.   (Anno 1148.) [MARTEN.,  Ampl., Collect.,  II, col. 230.]
Author: Eugenius III

Reverendo in Christo Patri suo et domino EUGENIO summo et universali pontifici HENRICUS, Dei gratia Romanorum rex, debitae dilectionis et obsequii sinceritatem.

Benedictus Deus, qui sinceritatis vestrae discretionem in officium et dispensationem summi pontificatus assumere dignatus est. Justitiam enim et veritatem sicut religiosi de vobis sentiunt diligitis, et quae ad decorem domus Dei spectant, sollicite pertractatis, unde nimirum vestrae sinceritati in hoc obedire parati sumus, ut materialis cum spirituali gladio in Ecclesia nostris temporibus concorditer operando fructificent. Pater enim noster devotissimus filius vester, qui pro dilatatione Ecclesiae crucem Christi circumfert, novissime a nobis recedens, iterando praecepit ut justitiae innitamur, religionis formam amplectamur, Ecclesiae dignitatem, regni honorem summa diligentia tueamur. Sub obtentu igitur Patris nostri, qui Romani imperii dignitatem per extera regna traducit, et pro dilatanda Ecclesia seipsum periculis omnibus usque ad effusionem sanguinis exponendo perpetuum foedus cum Ecclesia pepigit, patrocinium vestrum, qui specialis Pater Ecclesiae estis, confidenter requirimus, quia, secundum Deum et Patris nostri praeceptum, paternitati vestrae in omnibus obedire parati sumus.
VIII.  Henrici ducis Saxoniae ad Eugenium.--Wibaldi abbatis Stabulensis merita praedicat oratque ut pontifex ratam habeat Kaminadae unionem ad Corbeiense monasterium.   (Anno 1148.) [MARTEN.,  Ampl. Collect.,  II, col. 234.]
Author: Eugenius III

Sacrosanctae Romanae Ecclesiae summo pontifici EUGENIO, HENRICUS dux Saxoniae, promptae et officiosae servitutis devotionem.

Commendamus paternitati vestrae dilectum dominum meum venerabilem Corbeiensis Ecclesiae abbatem Wibaldum, quem pro causis Ecclesiae suae ad vestrae majestatis praesentiam venisse cognoscimus, quem etsi in conspectu vestro gratiam invenisse non ambigimus, pro affectu tamen, quo eum diligimus, nostra quoque commendatione eum prosequimur. Obsecramus ergo paternitatem vestram, quatenus eum in suis petitionibus clementer exaudiatis, et praecipue pro Ecclesia Kaminatensi, in qua et religionis divinae cultum tanquam vir religiosus ac timens Deum reformavit, et ipsius Ecclesiae praedia ac possessiones, quae Juditha abbatissa adjutoribus et amatoribus suis post depositionem sui plusquam ad centum mansos in beneficio concesserat, tanquam vir strenuus Dei adjutorio et nostro fere ad integrum recollegit, et usibus ecclesiae restituit. Salubre itaque nobis exemplum et commonitorium in protegendis et adjuvandis de caetero Ecclesiis praestabitis, si bonum quod in eadem Ecclesia ad laudem Dei inchoavimus, secundum petitionem praedicti venerabilis abbatis stabile et firmum vestra auctoritate feceritis. Valete.
IX.  Henrici comitis Namurcensis ad Eugenium.--Se paratum esse ea observare, quae Treveris in curia papae ordinata fuerant, de causa quae ipsum inter et archidiaconum Virdunensem vertebatur   (Anno 1148.) [MARTEN.,  ubi supra,  col. 244.]
Author: Eugenius III

Reverendo Patri et domino suo EUGENIO sanctae Romanae Ecclesiae summo pontifici HENRICUS comes de Namuro et Lutzelemburch, devotionem filii cum fideli servitio.

Sicut inter me et Richardum, archidiaconum Virdunensem, in curia vestra Treviris, mediante Clarevallense abbate, ordinatum fuit, et in vestrae societatis praesentia confirmatum, ita die constituta observare et adimplere modis omnibus postmodum volui sub testimonio Virdunensis episcopi et Corbeiensis abbatis. Sed ipse Richardus archidiaconus valde ingeniose coepit occasiones quaerere, qualiter a propositis conditionibus recederet, et Anselmum quemdam, liberum hominem meum, atque alios quosdam studiose sollicitavit, ne homines sui fierent, et ne beneficia, quae a me habent, ab ipsius manu reciperent. Ego pro reverentia vestri apostolatus in praedictis conditionibus et placito per manere absque dolo et sine fraude volo, cum tamen, si in gratia vestra fieri . . . , ut me de hac causa coram meo judice pulsaret, et in foro, cui haec jurisdictio pertinet, super litigare vellet, paratum me modis inveniret. Ea propter paternitatem vestram humili supplicatione deprecor, ne in me vobis obedientem, et ea quae praescripta sunt observare cupientem sententiam mittatis, vel terram meam sub aliquo interdicto ponatis; quatenus vestrae personae excellentiam tanto plus diligere valeam, et ad defensionem Ecclesiae Dei esse de votior.
X.  Conradi imperatoris ad Eugenium.--Ut praeposituram Xantensem Thiebaldo capellano suo canonice electo conferre dignetur.   (Anno 1149.) [MARTEN.,  Ampl. Collect.,  II, col. 365.]
Author: Eugenius III

Litteris paternitatis vestrae plenis piissimi affectus, plenis laetitiae et gratulationis, per aliam paginam et per alios nuntios plenius respondere decrevimus, et de nostro statu ac regni a Deo nobis commissi ordinatione pressius quaedam magnitudini vestrae intimare. Sed fervente interim non fictae circa vos charitatis igne, beatitudinem vestram filiali ac sincera dilectione salutantes, obnixe rogamus ut prima post reditum nostrum petitio apud vestram sanctitatem exauditionis aditum inveniat. Coloniensis archiepiscopus ab officio episcopali a vestra aequitate suspensus est, atque ideo ad vestrae manus ordinationem pertinere credimus, quidquid pontificalis et canonici juris in episcopio suo esse dignoscitur. Et quoniam Xantenses clerici post obitum praepositi sui B. pari fere affectu et canonica voce filium vestrum, nostrum scilicet dilectum capellanum Thiebaldum in praepositum sibi elegerunt, exceptis paucissimis, quorum aetas et discretio in nullis habenda est, benignitatem vestram attente monendo rogamus, ut praedictam praeposituram pro nostrae dilectionis intuitu praenominato clerico nostro conferre non abnuatis, quem aliquando vacante tunc praepositura absque ulla reclamatione elegerant Xantensis Ecclesiae canonici. Eamdem praeposituram obtinuit quondam. H. praepositus, praestante sibi bonae memoriae papa Innocentio, cum defuncto Hugone archiepiscopo Coloniensis cathedra vacaret, quod etiam simili forma vestrae sanctitati licere et convenire non dubitamus.