medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
XI.  Monasterium Fructuariense sub apostolicae sedis protectione recipitur; confirmaturque permutatio terrae cujusdam, inter abbatem et Albertum Ypporegiensem episcopum inita.   (Anno 1063.) [COCQUELINES,  Bullarum,  privileg. etc.  ampl. Collect.  tom. II, pag. 2, ex vet. cod.  Vatic.  ]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, ALBERTO venerabili abbati Sanctae Fructuariensis ecclesiae, suisque successoribus, salutem et apostolicam benedictionem.

Cognoscentes quod Fructuariense coenobium, quod constructum est a domno Willelmo abbate Divionensis coenobii, jam olim a predecessoribus nostris, Joanne, et Benedicto, item Joanne, Clemente atque Leone totius libertatis et securitatis munitum est, et nos humillimis precibus abbatis ipsius monasterii, nomine Alberti, corroboramus nostri etiam privilegii firmitate, ut sub tuitione apostolicae sedis constitutum nullius alterius Ecclesiae potestati, ullo modo subdatur. Ideo Dei, sanctique Petri ac nostra auctoritate statuimus ut neque in mundanis neque in ecclesiasticis rebus, vel ordinationibus nullus homo, etc., aliqua gravamina vel praejudicia audeat inferre, sed omnia quae collata sunt eidem coenobio et usque in finem saeculi conferenda, in quibuscunque rebus mobilibus et immobilibus, in potestate et ordinatione abbatum ipsius loci sine alicujus contradictione consistant. Igitur praecipientes praecipimus et statuentes statuimus ex auctoritate beati Petri principis apostolorum ut nulli liceat, etc. Insuper etiam confirmamus, et ex nostra auctoritate constituimus ut supradictum monasterium in perpetuo teneat et possideat sine alicujus contradictione terram et decimas quas Albertus Ipporegiensis episcopus commutavit cum Alberto abbate praedicti monasterii, sicut in chartula commutationis continetur, anno ab incarnatione Domini nostri Jesu-Christi 1063; secundo die mensis Februarii, inductione prima. Sed ne iis sanctis ordinationibus quispiam invidus vel audax rebellis praesumat obviare, apostolica censura interdicimus et prohibemus sub divini judicii obtrectatione, atque anathematis interminatione. Idcirco, etc. Datum in sacro Lateranensi palatio, decima Kalendas Aprilis, per manus Petri bibliothecarii S. Romanae Ecclesiae acoluti, vice domni Annonis Coloniensis archiepiscopi, et ipsius Sanctae Romanae Ecclesiae archicancellarii, anno vero secundo domni Alexandri II papae, ab incarnatione Domini 1063, indictione prima.
XV.  Alexandri II epistola ad archiepiscopos Galliae.--Mandat ut Petro Damiano Ostiensi episcopo, legato sedis apostolicae, in omnibus fidem habeant et debite obediant.   (Anno 1063.) [MANSI,  Concil.  XIX, 358.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, GERVASIO Remensi, RICHERIO Senonensi, BARTHOLOMAEO Turonensi, M . . . . . . . . . . Bituricensi, T . . . . . . . Burdigalensi, archiepiscopis, salutem et apostolicam benedictionem.

Non ignorat sancta vestra fraternitas, dilectissimi, quod ex auctoritate sedis apostolicae, cui nos indignos clementia divina praefecit, totius universalis Ecclesiae regendus ac disponendus nobis status incumbit. Quoniam igitur pluribus Ecclesiarum negotiis occupati, ad vos ipsi venire non possumus, talem vobis virum destinare curavimus quo nimirum post nos major in Romana Ecclesia auctoritas non habetur, Petrum videlicet Damianum Ostiensem episcopum, qui nimirum et noster est oculus et apostolicae sedis immobile firmamentum. Huic itaque vicem nostram pleno jure commisimus, ut quidquid in illis partibus, Deo auxiliante, statuerit, in ratum teneatur et firmum ac si speciali nostri examinis fuerit sententia promulgatum. Quapropter venerabilem sanctitatem vestram fraterna charitate monemus, et insuper apostolica vobis auctoritate praecipimus ut talem tantumque virum, tanquam nostram personam, digna studeatis devotione suscipere, ejusque sententiis atque judiciis, propter beati Petri apostolorum principis reverentiam, humiliter obedire. Quisquis enim fastu superbiae, quod absit! inflatus, illius judicio contradictor vel adversator exstiterit, usque ad dignam satisfactionem, nostram vel Romanae Ecclesiae gratiam non habebit. Quia vero, cum ad vos Girelmum misimus, adhuc adventum praefati domini Petri nos impetrare posse nullatenus speraremus, volumus ut si quid apud vos Girelmus coepit, ad domini Petri magisterium veniat, et per ejus manum quidquid agendum est, fiat.
XVI.  Alexandri II epistola ad Gervasium Remensem archiepiscopum.--Prohibet ne consecret Josselinum Suessionensem episcopum de Simonia convictum. Belvacensem episcopum corrigi, et Ambianensem, ob injuriam Corbeiensi abbati illatam, ad satisfactionem adigi praecipit.   (Anno 1063.) [MANSI,  Concil.  XIX, 956.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, GERVASIO venerabili Remorum archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Pestem Simoniacam, quae hactenus vestris in partibus quasi timida serpere solebat, nunc caput accepimus extulisse et gregi Dominico, tam timore quam pudore remoto, gravissimam jacturam instantissime inferre. Unde non mediocri moerore afficimur, quippe qui nobis creditos et Christi sanguine redemptos quorumdam perversitate perire videamus. Quod totum sane archiepiscopis imputamus; nemo enim Simoniacus emptionem iniret, si se consecrandum fore desperaret. Sed quia archiepiscopi sine discretione consecrant, multi indiscrete ad episcopatus aspirant. Verum cum tempus acceperimus, adjutore Deo, et de consecratis et de consecratoribus justitias judicabimus. At vero audito tuo erga sanctam religionem bono studio, non modice gaudemus; quem strenuum cultorem ita in vinea Domini operari audivimus ut nulla Simonis propago in ea, quantum ad te attinet, radicare possit. Et quanquam admonitione non videaris egere, te tamen admonemus, atque praecipimus ut Josselinum Suessionensis Ecclesiae non consecres episcopum qui, archidiaconatum Simoniace obtinuisse non contentus, episcopari etiam pecunia contendit. Belvacensem autem episcopum, quem res ecclesiasticas et populum Dei atrociter disperdentem audivimus, si verum est, jubemus ita virga sanctae auctoritatis ferias ut caeteros, si qui sunt similes ejus, exemplo corrigantur. Porro Ambianensis episcopus, a nobis admonitus ab injuria Corbeiensi abbati illata, non veritus nostram auctoritatem, non modo non desistit, verum etiam in dies eam multiplicat. Quare utrumque ad te maturius convoces, eorum contentioni finem canonice impositurus. Quod si per te nequiveris, rem totam ad sedem apostolicam tempestivius per epistolam referas, ut apostolica auctoritate haec contentio sospita conquiescat. Haec agas et aliis quoque Ecclesiae utilitatibus hortamur inservias, ut laboris tui Dominum Jesum quandoque habeas largissimum retributorem, et nostram erga te benevolentiam sentias certiorem.
XVIII.  Alexandri II epistola ad Widonem episcopum Ambianensem.--Jubet ut desistat ab inquietatione abbatis et monasterii Corbeiensis; alioquin suspendit ipsum ab officio, et excommunicat, donec abbati coram archiepiscopo Remensi satisfaciat.   (Anno 1063.) [MANSI,  Concil.  XIX, 973, ex apographo Sirmondi.]
Author: Alexander II

ALEXANDER, servus servorum Dei, Widoni Ambianensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Miramur fraternitatem tuam, neglectis sanctorum canonum auctoritatibus, postposita quoque sanctae apostolicae sedis reverentia, injuste et sine ulla ratione monasterium Corbeiense inquietare et abbatem, a praedecessore nostro piae memoriae Leone ordinatum, temeraria praesumptione excommunicasse; altaria quoque, juri ipsius monasterii pertinentia, contra sanctorum canonum instituta, aliis, unde maxime indignamur, collata, dato ab ejusdem monasterii abbate pretio, non reddidisse, ita videlicet ut in his praedictis omnibus privilegia, ab antecessoribus nostris canonica et apostolica auctoritate confirmata, pro nihilo duceres et sanctae universali Ecclesiae nullius obedientiae reverentiam exhiberes. Unde monemus et apostolica auctoritate omnino praecipimus ut ab istiusmodi praesumptionibus manum retrahas et injuriam praefato monasterio et abbati ulterius inferre non praesumas. Quod si huic nostrae admonitioni aurem debitae obedientiae non inclinaveris et supra memoratum monasterium ulterius inquietare tentaveris, apostolica auctoritate sancimus ut idem chrisma, et ordinationes, et caetera, quae a te solitus est recipere, ab archiepiscopo Remensi, vel a quolibet alio quem sibi opportunius providerit, deinceps recipiat. Si autem superbia elatus, his nostris praeceptionibus obviaveris et supra dicto monasterio injuriam amplius inferre praesumpseris, scias te omni episcopali officio et sacerdotali privatum esse, donec tumorem superbiae debitam per humilitatem dimiseris et nobis et sanctae apostolicae sedi per condignam obedientiam satisfacere studueris. Si autem, secundum duritiam et impoenitens cor tuum, iram tibi apostolicae sedis, spreta hac nostra admonitione, thesaurizaveris, omnino tibi sacrosanctam communionem interdicimus, nisi, cum in periculo mortis fueris constitutus, donec ante praesentiam fratris nostri Remensis archiepiscopi, cujus judicio omnem hanc causam commisimus, supra dicto abbati satisfacias.
XIX.  Alexandri II epistola ad Gervasium archiepiscopum Remensem, de Cadaloi pseudopontificis vinculis, et de Simoniacis exstirpandis.   (Anno 1063.) [MANSI,  Concil.  XIX, 945.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, charissimo confratri GERVASIO Remensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Visis fraternitatis tuae litteris evidenter intelleximus eam matri suae, sanctae Romanae Ecclesiae, sinceram compassionem exhibere, ipsamque, si facultas daretur, praesentia corporis velle visitare. Et quia sollicitudinem tuam de ejusdem prosperitate laetari, quemadmodum de infortunio contristari, non dubitamus, annuntiamus tibi, divina suffragante clementia, Cadaloi praesumptionem, extollentem se adversus apostolicam sedem, tanto amplius ad majorem sui ignominiam devenisse quanto ipse speraverat altioris superbiae culmen ascendisse. Siquidem proprii nominis etymologiam evidenter intelligens ad reparandam pecuniam, in periculum capitis sui a fautoribus suis distributam, cujusdam turris praesidio gemebundus servatur. Unde per misericordiam Dei speramus nullo modo posse evadere, donec quidquid contra sanctum Petrum nequitia sua praesumpsit, satisfecerit digna emendatione. Quod igitur Simoniacae haereseos pestem, quae in partibus illis vires adhuc obtinet ejus dolo, velle insequi significasti, non parum devotionis tuae studio congaudemus. In quo nimirum adeo specialem dilectionem a nobis et filiis sanctae Romanae Ecclesiae promeruisti, ut a nonnullis, te odio habentibus, odium nobis evidentibus indiciis exhiberi declaretur. Super Aurelianensem denique, qui Simoniace episcopatum obtinuisse et inde perjuriunt, tribus aliis sibi adhibitis incurrisse probatur, sententiam dare archiepiscopum Senonensem litteris nostris admonuimus; quem nimirum, ut cum ipso convenias et negotium illud pariter agas, apostolica auctoritate hortamur. Abbatem quoque Sancti Medardi, jam pridem excommunicationis vincula innodatum, omnibus modis operam dare studeas, ut de abbatia quam injuste retinet ejiciatur, et alter digne et canonice substituatur. Caetera vero quae in litteris tuis continentur ad praesens distulimus, praesertim cum in praesentia tui, quam desideramus videre, id melius fieri existimamus; non enim panis securi, neque arbor cultro succidi solet. De causa autem Amelrici iterum et iterum te admonemus ut quod in apertis litteris nostris continetur, omni studio omnique sollicitudine peragas.
XX.  Alexander II papa Lanfranci abbatis monasterium, « quod Cadomi construitur, » tuendum suscipit.   (Anno 1063.) [MABILL.,  Annal. Ord. S. Bened.  IV, 643.]
Author: Alexander II

Charissime fili Lanfrance abbas, quia in tantam te excrevisse religionem cognoscimus, ut non solum de propria salute studiosus existeres, verum etiam communem vitam eligentibus monasterium construeres ac formam religionis provideres, inclinati precibus tuis, monasterium tuum quod Cadomi construitur sub tutela et defensione apostolicae sedis recipimus, et omne jus ipsius monasterii ad sollicitudinis tuae tuorumque successorum studium decernimus pertinere.
XXI.  Alexander papa II confirmat donationes et privilegia Conventriensi coenobio ab Edwardo rege concessa.  (Anno 1063?)[COCQUELINES,  bullarum, privileg.  etc.,  summorum pontificum ampliss. Collectio,  II, 4.)
Author: Alexander II
Date:  [ leg. sexagesimo]

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio EDWARDO regi Anglorum, salutem et apostolicam benedictionem.

Scriptorum vestrorum eloquia, incolumitatem vestram significantia, laeti suscepimus. Gratias itaque omnipotenti Deo retulimus, qui cordis vestri sinceritatem ad omnia utilia sanctae matris Ecclesiae compungit. Proinde, juxta scripta vestra, monasterio Sanctae Mariae de Conventria ubi servorum Dei constituta est congregatio a reverendae memoriae Leofrico, duce nuper exstincto, hujusmodi privilegia praesentis auctoritatis nostrae indulgemus, concedimus atque confirmamus, statuentes ut ipse locus, regiis praeceptis et privilegiis apostolicis fultus, per omnia tempora sine vexatione cujuscunque dioecesani episcopi, aut alicujus judiciariae potestatis, cujuscunque ordinis vel dignitatis sit, et semper, sicut praeoptat et expetit benevolentia tua regalis, futuro tempore permaneat. Fratres igitur ejusdem loci idoneos ex se, vel ex qua voluerint congregatione, abbates sive decanos sibi per successiones eligendi habeant potestatem; et ne impediantur auctoritate apostolica prohibemus. Praeterea quidquid illi loco contulerunt, vel collatum est, vel conferetur, divina et nostra auctoritate roboramus. Nec non privilegia vestra ad honorem Dei pertinentia quae ibi instituere volueris, gratanti affectu annuimus, confirmamus et confirmando in perpetuum stare decrevimus. Et infractores eorum aeterna maledictione damnamus. Acta anno Dominicae Incarnationis millesimo quadragesimo tertio.
XXII.  Alexandri II epistola ad Gervasium Remensem archiepiscopum ejusdemque suffraganeos.--Excommunicationis sententiam in Reginaldum monasterii Sancti Medardi invasorem a Petro Damiani latam confirmat, eamque exsecutioni mandari praecipit.   (Anno 1064.) [MANSI,  Concil.  XIX, 958.]
Author: Alexander II

Si quod officii vestri est exsequeremini, non abbatem, sed maleficum Reginaldum, a Petro Ostiensi episcopo et a vobis in conciliis justa ratione, ut nobis relatum est, condemnatum, ab ipso Sancti Medardi, quod Simoniace invasit, coenobio penitus eliminaretis. Quod, si causa cupiditatis, aut amore vel timore alicujus potentis personae, explere renuistis, haec omnia Dei omnipotentis timori praeposuistis et nullum dispersis monachis solatium regrediendi praebuistis. Quapropter ejusdem Rainaldi malitia magis multiplicatur et crescit. Haec vero idcirco mandare curavimus, quia ex iisdem dispersis monachis quidam ad nos venerunt flentes et ejulantes, alii litteras direxerunt lamentabiles, justitiam sancti Petri, nostramque consolationem pro tali injustitia requirentes. Unde supradicti Petri vestramque nostra auctoritate corroboramus sententiam, eumdemque Rainaldum ei consentaneos ejus anathematizamus, ipsumque coenobium, quandiu in eo manserit, interdicimus, et ut idem faciatis vobis mandamus.
XXIII.  Alexandri II epistola ad Gervasium Remensem archiepiscopum.--De amoto Carnotensis Ecclesiae Simoniaco invasore Gervasio et regi gratias agit; Aurelianensem eadem de causa amoveri petit.   (Anno 1064.) [MANSI,  Concil.  XIX, 959.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, charissimo fratri GERVASIO Remensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Debitas fraternitati tuae grates rependimus quod, in ejectione Hi . . . a nobis damnati, quod Carnotensem Ecclesiam Simoniace invaserat, te promptum sollicitumque ostendisti, quodque, ut alter dignus et idoneus eidem Ecclesiae canonice substitueretur charissimo filio nostro, Philippo, Francorum regi, consilium dedisti. Cui nimirum suisque optimatibus ut dignas super hoc grates rependas prudentiam tuam invitamus. Noverit etiam fraternitas tua nos confratrem nostrum Senonensem archiepiscopum admonuisse quatenus Aurelianensis Ecclesiae invasorem nostra apostolica auctoritate excommunicet. Claret enim ipsum Simoniace episcopatum obtinere, et ad obtegendam reatus sui improbitatem perjurium in Cabilonensi synodo incurrisse, suaque fraudulentia confratrem nostrum Petrum Ostiensem episcopum, a quo eadem synodus celebrata est, decepisse Super haec etiam, ad augmentum criminum suorum, litteras apostolatus nostri, quibus ad haec examinanda vocabatur, omnino refutavit. Quapropter charitatem tuam apostolica auctoritate admonemus ut praefato Senonensi archiepiscopo in damnatione Aurelianensis invasoris, contempto timore et gratia omnium, te socium et adjutorem adhibeas.

Notes: (Hadericum)
XXVIII.  Alexandri II epistola ad Gervasium Remensem archiepiscopum.--Privilegia monasterio Sancti Dionysii a praedecessoribus contra Parisiensem episcopum concessa confirmat.   (Anno 1065.) [MANSI,  Concil.  XIX, 957.]
Author: Alexander II

ALEXANDER, servus servorum Dei, charissimo fratri GERVASIO Remensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Devotioni tuae notum fieri volumus quod abbas monasterii Sancti Dionysii martyris apud nostram audientiam super episcopo Parisiensi semel et secundo fuerit questus, videlicet quod ipse, contra jus privilegiorum, a sanctis et apostolicis viris salubriter eidem monasterio multoties concessum, contraque Francorum regum et episcoporum ipsius patriae constitutiones, subripere, sibique vindicare jam dicti monasterii potestatem at tentaverit. Ad quae nimirum dirimenda ad sedem apostolicam utcunque venire invitavimus, ut ibi congregatis ecclesiarum judicibus hujus causam litigii canonice determinaremus. His igitur in sancto concilio repraesentatis, post longam discussionem, post varias utriusque partis oppositiones, claruit justitiam praefato monasterio favere, nec tot aut tantorum pontificum auctoritate absque horrendo anathemate aliquem posse obviare. Unde consilio totius sancti conventus, quae a sanctis praedecessoribus nostris sancte sunt instituta, firmavimus atque corroboravimus. Rogando itaque fraternitatem tuam admonemus quatenus, si invitatus fueris ab abbate vel fratribus ejusdem monasterii, chrisma et oleum et caetera quae eis ex episcopali officio videntur necessaria, tribuas ac tuos suffraganeos tribuere praecipias.
XXIX.  Bulla Alexandri papae II ad clerum Velitrensem.   (Anno 1065, III Idus Junii.) [MITTARELLI,  Annal. Camaldul.  tom. II, pag. 201, ex autographo tabularii ecclesiae Velitrensis, apud Alexandrum Borgiam archiepiscopum Firmanum in Historia Velitrensi, pag. 183.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectissimis in Christo Jesu filiis, TITO archipresbytero venerabilis ecclesiae sancti Christi martyris Clementis, quae ponitur in episcopatu Veletrensis civitatis, ceu Gregorius archipresbyter ecclesiae Sancti Angeli in castello, nec non Dominicus archipresbyter Sancti Joannis de Plagis, simulque archipresbyter Petrus Sancti Martini, atque Joannes sancti Antonini, Adrianus presbyter Sancti Laurentii, et Joannis presbyter Sancti Salvatoris atque Stephanus archipresbyter Sancti Pauli caeterisque aliis presbyteris in eadem civitate Velletri commanentibus intus et foris, successoribusque vestris in perpetuum.

Si extraneis laicisque personis apostolica suffragia irrogamus, quanto elegantius agitur, si sanctae nostrae Ecclesiae militantibus fideliaque servitia exhibentibus, ecclesiasticis rebus collocemus. Quapropter fidelissimis servitiis vestris expressis a Petro Damiani nostro coepiscopo ex nostro dono confirmavimus vobis, ut nullus ex vobis quodlibet servitium atque angariam faciatis, foderum autem non detis, hostem vero minime faciatis, neque bandum, neque ullam donationem aut quoquo modo promissionem detis; solum episcopalis redditum, scilicet tertiam partem oblationis trium missarum et quarta pars decimarum, a praesenti tertia indictione successoribus vestris in perpetuum, statuentes apostolica censura, sub divini judicii obtestationibus et anathematis interdictis, ut nullum quam nostrum, nostrorum successorum pontificum, vel alia cujuslibet magna parvaque persona cujuscunque ordine sit vel dignitate, contra hoc nostrum apostolicum privilegium aliquam inferre calumniam, si quis quod non optamus, temerario ausu venire tentaverit et ita perficere non dimiserit, sciat se, nisi resipuerit, anathematis vinculo esse innodatum, et insuper compositurus existat auri optimi solidos quinquaginta, medietatem sacri palatii et medietatem vobis caeterisque successoribus . Qui vero pio intuitu custos et observater hujus nostri privilegii exstiterit, benedictionis gratiam justo judice Deo nostro consequi mereatur. Scriptum per manus Stephani notarii regionarii et scriniarii sanctae Romanae Ecclesiae, in mense Junio et indictione suprascripta tertia. Joannis Portuensis episcopus subscripsi. Ego Hildebrandus archidiaconus subscripsi. Bene valete. Datum Romae III Idus Junii per manus Petri sanctae Romanae Ecclesiae bibliothecarii, anno IV pontificatus domni Alexandri papae secundi, indictione tertia.

Notes: ( sic )
XXX.  Alexandri II privilegium pro monasterio Dervensi.   (Anno 1065.) [MABILL.  Annal. Bened.,  IV, 665.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, coepiscopis RICHERIO Senonensi, HUGONI Trecassino, ROGERO Catalaunensi, salutem et apostolicam benedictionem.

Quoniam quidem omnium Ecclesiarum sollicitudinem nobis commisit dignatio divina, instantius, ut nostis, procurare debet provisio nostra ne quid detrimenti seu inquietudinis quaelibet earum incurrat nostra sub custodia. Unde jam annis anterioribus fraternitati vestrae praecepisse meminimus super adversis Ecclesiae Dervensis, quae sibi inferuntur a nonnullis minus Deum timentibus, auctoritate apostolica praecipientes vobis ut ex adverso ascenderetis, et murum pro defensione ejusdem Ecclesiae opponeretis. Quod aliquandiu diligenter exsecuti estis; verum nunc aliquantulum intepescit fervor zeli prioris. Proinde iterato dirigimus apices hujus nostrae commonitionis, ut virga ecclesiasticae animadversionis eorum impudentiam qui adversus eam insurgunt, coercere curetis, ne quam posthac querimoniam infundere quaerat auribus nostris. Et quoniam abbatem ecclesiae ipsius virum virtutis novimus esse, nobisque jam pridem devinctum familiari dilectione, quem praedecessor noster bonae memoriae Leo papa tanto suae charitatis dignum duxit amore ut eum sui nominis, dicti Brunonis, quod ante apostolicatum in baptismate sortitus fuerat, donaret honore, nolumus quemquam sibi suisque in aliquo molestum esse. Quod si fiat a quibuscunque, concedimus ei apostolica auctoritate, et omnibus successoribus ecclesiae ipsius quoscunque insurgentes contra eam frangere anathematis ultione ut cum securiori quiete Deo valeant liberius vacare. Valete.