medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XXXV.  Privilegium civitatis Brunensis in Moravia.   (  An. Dom. 1279, cod. Rud.  XXXV.)
Author: Rudolfus I
Date:  [ Fors., hinc dimissis]

ARGUMENTUM.--Libertates, consuetudines, jura, privilegia, ab Ottocaro approbata Brunensi civitati Moraviae, rata habet, nonnullis eorum ampliatis. Rerum et personarum immunitatem perpetua sanctione roborat. Judaeos civium oneribus fore obnoxios juxta consuetudinem decernit.

Romani vires imperii pietate potius quam tyrannide dilatare volentes illis venas clementis veniae liberaliter aperimus, qui ad portum nostri refugii veniunt gratiam petituri. Hinc est quod nos dilectos fideles nostros cives Brunenses, qui seipsos et ipsam civitatem nostro potentatui humiliter subjecerunt, ad plenitudinem nostri favoris et gratiae gratiosa colligimus voluntate, eisdem civibus tenore praesentium hujus dimissi confirmantes omnes et singulas 423 libertates, jura, privilegia et consuetudines, quae, vel quas ex indulto quondam Ottocari illustris regis Bohemiae sine contradictione cujuslibet tenuerunt. Ex quibus aliquas gratias ipsis factas praesentibus ampliamus. In primis volumus, ut telonium quod ad usus civitatis ejusdem dictus rex octo annis continuis, ut dicitur, deputavit, duodecim annis continuis ad usum civitatis petineat, ad gratiam dicti regis annos quatuor apponentes. Hoc etiam statuimus, ne praedicti cives per diversas civitates et loca imperii pro suis necessitatibus transeuntes, praetextu damnorum vel promissionum a rege Bohemiae cuicunque factorum per aliquem pignorentur in facultatibus vel personis. Illam etiam gratiam qua per terras Bohemiae et Moraviae sine solutione telonii hactenus transierunt, ratam perpetuo robore volumus permanere. Caeterum si praedicti cives probaverint legitimis documentis, quod duae villae Curin et Streletz ipsis per regem Bohemiae pro marcis trecentis et quinquaginta pignori fuerint obligatae, nos eidem obligationi centum quinquaginta marcas apponimus, et sic pro quingentis marcis nexu pignoris tenebuntur. Insuper areae quae ad usum civitatis antiquitus pertinebant ad ejusdem civitatis commodum revertantur sine praejudicio alieno. Ad haec perpetua sanctione statuimus, ut nullus baronum seu nobilium terrae infra muros civitatis in rebus aut personis civium aliquam violentiam perpetrare praesumat. Cordi quidem nobis est, ut quaecunque immunitas vel libertas eisdem civibus a munificentia regum Bohemiae est collata et integra adhuc observata, jure perpetuo roborata subsistat, nec cujusquam ausu temerario ad injuriam nostri culminis temeretur. De Judaeis quoque taliter judicamus, ut in civitatis oneribus una cum civibus sustinendis servatas hactenus consuetudines non offendant .
426  EPISTOLA XXXVII.  Summo pontifici Romano Rudolphus scribit, et Ecclesiae Romanae quaecunque hactenus ab ipso postulavit, liberalissime concedit.   (  An. Dom. 1277, cod. Rud.  XXXVII.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Nicolai III hauddum consecrati epistolae, praedecessorum suorum repetita per Nuntios et apostolicas litteras singillatim renovanti, reponit, se quantocius obsecuturum filiali obedientia. Se et imperium sanctae sedi submittit. Orat ut legatos suos de coronatione, societate cum Carolo Siciliae rege, caeterisque negotiis acturos benigne audiat et dirigat. Ac denique clerum, quem nuper liberalissimum expertus fuerat, ejusque causas omnes ei prorsus vehementer etiam atque etiam commendat.

Sanctissimo, etc. Rudolphus, etc. Sincerae devotionis integritas et affectus congrui promptitudo, quae circa sacrosanctam Romanam Ecclesiam matrem nostram piissimam pridem in pectore nostro tenaciter radicata coaluit, nunc novissime his diebus, quibus nobis et Christiano populo providentia summi patris de apostolico patre providit ad votum, sic pullulat et excrescit uberius, sic in omnem justitiae semitam nostrae mentis interiora convertit, quod non solum in nobis mali suspicio, qua nos eadem mater Ecclesia poterat habuisse notabiles, jam perfecte rescinditur, sed et omnis mali species, quae in re gesta oculata conjecturatione perpendi potuerat, ut intentio filialis, quae nunquam revera declinavit 427 in devium, claro clarius elucescat, in patris aspectibus penitus amputatur. Ecce igitur universa et singula quae a nobis hactenus alma mater Ecclesia postulasse dignoscitur tam per nuntios quam per litteras speciales, applausu benevolo et assensu gratuito liberaliter approbantes, in his et omnibus aliis concepimus apostolicis beneplacitis aequanimiter conformare, supplicantes humiliter vestrae clementissimae sanctitati, quatenus nos, et creditum coelitus nobis imperium ad honorem Altissimi et salutem populi Christiani dignemini provida dispensatione dirigere, nec non apostolicae gratiae beneficio confovere. Porro industrios et prudentes viros N. et N. ad beatitudinis vestrae pedes fiducialissime destinamus, ut super principali negotio, super amicitia inter nos et inclytum N. juxta providentiae vestrae consilium, si hoc voto nostro consideat, solidanda, et super omnibus aliis reipublicae Christianae negotiis, quae per vestrae pietatis industriam promoveri desiderant, nutus vestri fotamine dirigantur. Idcirco petitiones nostras et etiam specialiter 428 clericorum nostrorum, qui gratis et fructuosis obsequiis nobis valde se placitos exhibent ac acceptos, seu quae ministerio nuntiorum ipsorum eosdem vestrae sanctitati proponi contigerit, exoptatae propitiationis vestrae dulcedine petimus efficaciter exaudiri.
429  LIBER TERTIUS. EPISTOLA PRIMA.  Sacri Romani imperii electores confirmant donationem Annae imperatrici primae uxori factam a Rudolpho imperatore.   (  An. Dom. 1279, cod. Rud.  I.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Sacri Rom. imp. electores ratam habent donationem mille marcarum annui reditus a Rudolpho rege Romanorum factam Annae reginae uxori suae ex castris, terris et possessionibus suo arbitratu deputandis, modo earum custodes jurejurando promittant, regina obeunte eos reditus ad jus imperii restitutum iri.

Virtutum candor eximius et laudanda praesentia bonitatis, quibus inclyta domina nostra Anna regina praedicabiliter adornatur, ex suae nos delectamento fragrantiae taliter recreando gratificant, et gratificando delectant, quod ad ipsius honorem et commodum ampliandum libenter assurgimus, et ad cuncta, quae sibi in salutem proficiant, liberaliter invitamur. Hinc est quod nosse vos volumus universos, quod nos una cum aliis nostris coelectoribus in hoc motu voluntario consentimus, et plenum ac liberum impertimur assensum, quod serenissimus dominus noster Rudolphus inclytus consors thori sui eidem dominae nostrae in bonis, castris, terris, et possessionibus aliis usque ad mille marcas auri redditus in locis sibi opportunioribus, ubi et expedientius viderit, valeat assignare, ab ipsa domina nostra ad tempora vitae suae pacifice possidenda; 430 ita tamen, quod custodes castrorum, terrarum, possessionum hujus modi, ad hoc jurejurando se obligent, quod mox ipsa domina nostra Anna regina inclyta sublata de medio, eadem bona ad proprietatem et jus imperii fideliter restituant et reducant.
EPISTOLA II.  Civitas quaedam Rudolpho gratulatur de prosperis successibus.   (  An. Dom. 1277, cod. Rud.  II.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Cum ad remotas imperii provincias fama pervenisset, Rudolphum suam in potestatem redegisse Austriam et caeteras provincias, civitas quaedam fidelis subdita regi gratulatur de prospero eventu, felicioremque ominans, demisse orat, ut scriptis ad se litteris rei veritatem significare non dedignetur.

Excellentissimo, etc. N. Civitas promptissimum devotae fidelitatis obsequium. Quantas possumus omnipotenti Deo gratias agimus, quod ad regiae respiciens causae justitiam donare voluit, prout audivimus, ut serenitatis vestrae consiliis atque actuum processibus prospera cuncta succedant. De quo devotionis et fidei nostrae credulitas ad hoc, quod desiderat, facile applicata, conceptis gaudiis in laetitia reflorescit, ardenter appetens fructum notitiae certissimae 431 veritatis. Quapropter vestrae dominii majestatis devotione reverendissima supplicamus, quatenus de processibus et successibus vestris quos utinam providentiae divinae justitia bene promovendo, custodiat et perducat ad melius, velitis avidam nostrae devotionis fidem scripti veritate regii declarare, ut gaudium quod in auditu concepit prona devotorum credulitas, in portum certitudinis optatae perducat infallibilis vestrae veritas majestatis, cujus est de nobis praecipere ac vetare, atque statuere sicut libet, quibus promptum est, et erit omnia jussa capere, atque pro posse perficere, quaecunque metuendae majestatis mandatum injunxerit, nullatenus negligendum.
EPISTOLA III.  Ejusdem cum superiori epistola argumenti.   (  An. Dom. 1279, cod. Rud.  III.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Alia civitas audita insigni victoria de rege Bohemorum rebellare auso adversus Rudolphum justissimum principem, eidem se gaudio exsultare significat ob recentem triumphum, summaque cum devotione illum orat, ut sibi de tantae ejus gloriae certissimo nuntio sollicitae, regias litteras mittere dignetur.

Serenissimo, etc. N. Civitas ad cuncta obsequia se paratos. Necesse habet, inconcussum esse veritatis divinae promissum, et omnis potentia ad nihilitatem conteritur, quae contra nutum summi principis communitur. Scriptum est enim, quidquam maligni non posse adversari justo regi cum sederit super sedem, et est Spiritus Dei qui loquitur, adversus quem frustra se attollere omnis arrogantia congrassatur. Audivimus, justissime rex, quosdam in rebellionis audacia contra majestatem regiam praesumpsisse, et conatos fuisse sedi justitiae adversari; quos excellentia vestra triumphaliter superando subegit, ad planum sedavit obicis asperum, fecit dura mollescere, ac inimicas elationes cornua stabilia non habere. Super quibus corda nostra conceptis gaudiis adimplentur, et 432 non desinunt in felicitate regia reflorere, tripudiorum recentibus ornamentis. Hic est namque praecipuus nostrae mentis ardor, haec intimorum votiva, ut sublimitas vestra cunctis septa prosperis incrementis assiduis condensetur. Verum quia efficacius declarata plus valent, et laetius principis assertio gloriosa subintrat, sacrae regiae majestati devotissime supplicamus, quatenus de processibus, quibus providentia divina suppeditat, velitis aliquid iutimare, per quod avida vestrarum exaltationum nostra devotio inter adeptos laetae tranquillitatis modos tutissime foveatur.
EPISTOLA IV  Committit cuidam defensionem monasterii devastati.   (  An. Dom. 1279, cod. Rud.  IV.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Rudolphus abbatis N. precibus motus, qui plures monasterio suo illatas esse injurias querebatur a perversis hominibus, monasterium istud, fratres, res, et personas ad idem spectantes committit N. juxta abbatis desiderium, regia auctoritate illi mandans, ut nulli deinceps molestiae obnoxium esse permittat.

Imperatoriae dignitatis diademate ac dextera fortitudinis manus sceptrigerae insigniis renitentes, dum rimamur mentis nostrae secretarium, revolventes, quid unctio, quid sceptrum, quid corona regia significet divinitus nobis data, in sacrae delibutionis oleo, quo armi regii sunt peruncti, clementiam, seu misericordiam in afflictos et attritos exercendam, in corona praeeminentiam, in sceptro potestatem defendendi oppressos per fortitudinis dexteram intelligimus, colligimus et perpendimus evidenter. Quapropter cordi nobis est omnes Romano imperio subditos, praesertim autem ecclesias et ecclesiasticas personas ab insultibus maleficorum quorumlibet protegere, et ad reprimendam perversorum astutiam consurgere toto posse. Sane honorabilis vir N. abbas monasterii N. ad nostram venit praesentiam, nobis lamentabiliter conquerendo, 433 quod quidam, maligni spiritus seducti impulsibus, Deum non timentes, nec homines reverentes, ejus monasterium in suis hominibus et possessionibus per rapinas et spolia multis injuriis affecerunt. Timens igitur idem pater venerabilis, et praeteritorum eventibus conjecturam pessimam futurorum, nostrae majestati humiliter supplicavit, ut praedictum monasterium tuae devotioni committeremus cum omnibus suis defendendum ab incursibus malignorum. Nos itaque ipsius precibus inclinati tuae fidei puritatem praesentibus duximus requirendam, regia nihilominus tibi auctoritate mandantes et concedentes, quatenus praedictum monasterium fratrumque conventum, homines, ipsorum possessiones, bona mobilia et immobilia, nec non omnia ad ipsum monasterium pertinentia vice nostri manuteneas, protegas, defendas, nec permittas ex nunc et in antea ab aliquo indebite molestari.
EPISTOLA V.  Rudolphus regi Franciae de contracta cum ipso affinitate congratulatur   (  An. Dom. 1279, cod. Rud.  V.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Cum per nuptias a Nicolao III conciliatas Clementiae filiae suae cum Carolo Martello Caroli regis Siciliae nepote, affinitatem optatam contraxisset cum inclyta domo Franciae, laetabundus Philippo III regi officiosissimis litteris rem significat, suam benevolentiam opportune utilem fore promittens.

Inter caetera quaelibet augustalium titulorum insignia nobis attributa divinitus, inter multa votivae felicitatis auspicia, quibus dextera Domini latera nostra circumdedit, incessanter id animo nostro revera suavitatis arrisit in osculo, id immensae laetitiae poculo nostra praecordia fecundavit, quod inter nos et vos, in quem utique proavita strenuitas vires et animos propagavit, affinitatis amicae connubia sunt contracta. Quae quidem eo indissociabilius, 434 eo indisjunctius semper servare non solum, sed et corroborare disponimus, quo cum inclyta domo Franciae couniri nos desiderabilius delectat. De nobis igitur quaesumus regia celsitudo fiduciae plenioris ex litterarum nostrarum affatibus argumenta suscipiat, quod in opportunitatibus vobis nostra sollicitudo non deerit, sed ad cuncta quae vobis honoris et gloriae incremento cessura noverimus, se officiose benevolam et ultroneam exhibebit.
EPISTOLA VI.  Rudolphus scribit civitati cuidam fidelitatem ejus laudans.   (  An. Dom. 1279, cod. Rud.  VI.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Civitati Tusciae, quae suam fidem testata erat erga Romanum imperium, respondet, se eam magnopere commendaturum Romano pontifici, mittitque ad eam legatum, qui suo nomine nonnulla proponet in exsecutionem mittenda.

Rudolphus, etc. Litteras vestras quas regio culmini direxistis affectione benigna suscepimus, vestrae devotionis et fidei quam ad sacrum imperium geritis expressivas. Sane memorabilem probitatis vestrae constantiam, quae vos in agendis imperii decoravit pro sua commendatione prosequimur circa ea quae vestrae quietis vestrique provectus augmenta respiciunt, vigilanter intendere disponentes, apud sanctissimum patrem nostrum dominum summum pontificem, ut paternae benevolentiae vobis praetendat umbraculum, curas nostras et operas, quantum poterimus impensuri. Porro universitatis vestrae prudentiam exhortamur 435 attentius et rogamus, quatenus N. familiari dilecto super his quae vobis nostro nomine proposuerit, fidem adhibere non dubiam et effectus congrui beneficium impertiri velitis, ut propter hoc vobis ad cuncta quae vobis profutura noverimus semper specialiter astringamur
EPISTOLA VII.  Rudolphus dolet quemdam terram suam transiisse incognitum.   (  An. Dom. 1279, cod. Rud.  VII.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Principi amicissimo suaviter succenset, quod per Austriae provincias currendo pertransiens, mutuo utrumque solatio collocutionis orbaverit. Legatum mittit mutuae excusationis interpretem.

Rudolphus, etc. Quod transitus vester per terrae nostrae districtus tam clandestinus exstitit et festinus, ut nobis vestrae visionis et allocutionis amabili recreari solatio non liceret, id non levem nobis materiam conturbationis intrinsecae generavit, ut pote cum quo unum cor et eamdem fore animam placide nos delectat. Eo etenim vehementius dolemus super eo, quo amplius et vos affectasse confidimus, nostra potiori praesentia frui versa vice. Ut igitur hinc et inde super his excusationis amicae remedicabile beneficium intercedat, ecce quod N. credentialis, etc.
436  EPISTOLA VIII.  Rudolphus contrahit cum cardinale quodam amicitiam.   (  An. Dom. 1279, cod. Rud.  VIII.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--S. R. E. cardinalem, cujus nomen in Germania ore omnium celebrabatur, tanquam consilio, et auctoritate apud sanctam sedem plurimum valentis, et quicum rarum habuerat commercium litterarum, ut frequentius deinceps habeat, ad suam necessitudinem adjungere optat, seque illum brevi coram allocuturum sperat.

Venerabili, etc. Rudolphus, etc. Tot et tanta de virtuosis actibus vestris apud nos rumorum invaluere praeconia, tot et tantis alma mater Ecclesia vestrae praedicabilis famae, vestri ministeriosi consilii decoratur insigniis, et auctoritatis eximiae titulis adornatur, quod plurimum nos delectat familiaritatis alternae vobiscum inire solatia et affectuum mutuorum conformi dulcedine. . . . . Licet igitur hactenus vobis locorum inhabilitate distantibus, rara nostrae salutationis epistola nostrae mentis interiora suggesserit, licet non crebra litterarum vestrarum allocutione fuerimus recreati, spei tamen conceptae de vestra benevolentia rivulus manare non desinit, sed augmento continuo fecundatur. Nos enim deinceps, opportunitate captata, non solum vos litteris visitare disponimus, verum in proximo, duce Altissimo, vobis praesentialiter offerre nos, ut gratae dilectionis affectio successivis concreta profectibus in profusos et proficuos gratiosi germinis palmites adolescat. Ecce igitur honorabilem, etc.
437  EPISTOLA IX.  Rudolphus scribit cardinali se ipsi commendans et negotia imperii.   (  An. Dom. 1279, cod. Rud.  IX.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Oratorem, sive procuratorem suum apud sanctam sedem ab omnibus legatis Roma redeuntibus multa laude affectum, spe praemiorum allicit, ac regiae gratiae et benevolentiae lenocinio alacritatem addit, ut ad sua et imperii negotia laudabiliter pergat.

Rudolphus, etc. Honorabili, et prudenti viro N., etc. Nuntiorum nostrorum pro diversitate temporum de Romana curia redeuntium increbrescens et fida relatio laudes fidei vestrae purissimae, quam ad nos et imperium animo geritis indefesso, in comitatu regio tam profuso praeconio texuit et diffudit, quod vestrae gratae devotionis obsequia mente sedula recensentes, ad ea ferventer allicimur, quae honoris vestri pariter et vestrorum accessura noverimus incremento. Vestram igitur honestatem affectu plenissimo duximus exhortandam, quatenus de benevolentiae nostrae privilegio gratioso securi, laudabilis vestri propositi curas et operas circa nos et nostra negotia laudabilioris continuationis officio prosequi non cessetis .
438  EPISTOLA X.  Cives Leodienses conqueruntur de quibusdam clericis.   (  An. Dom. 1279, cod. Rud.  X.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Cives Leodienses conturbati ob privilegium clero civitatis antiquitus concessum, et a Rudolpho renovatum ac declaratum, quod nuper publicatum ab eodem fuerat: eo siquidem civitatis et provinciae totius leges ab ejusdem Rudolphi praedecessoribus conditae subvertebantur; ad eum confugiunt queribundi circumventionis obtentu, ut quoniam conditor legis ipse est ejusdem interpres et castigator, paci publicae civitatis et provinciae consulat, privilegium illud abrogando.

Serenissimo domino suo cives Leodienses, etc. Quia Dei, a quo omnis potestas egreditur, ordinatione summa reipublicae potentia vestrae dignoscitur clementiae attributa, ut per vestrae magnitudinis vigorem conservetur justitia, et injuriae exstirpentur, fidelium debilitas relevetur, et fortium rebellio comprimatur, omnia justo legum libramine in Salvatoris servitio dirigendo, ad majestatis vestrae clementiam de penultimis Romani imperii finibus recurrentes, sub vestrae gratiae confidentia speciali celsitudini regiae duximus non absque dolore et perturbatione cordium intimandum, quod honorabiles viri clerus civitatis N., licet ipsum omni qua possumus veneratione colamus, civitatis tamen et totius patriae nostrae quietis et pacis impatiens, cum de illis nihil suspicaremur adversi, quoddam privilegium hactenus inauditum a vestra magnificentia sibi, ut asserunt, innovatum, confirmatum, seu etiam declaratum nuper apud nos fecit in multorum praesentia publicari. Quod perceptum et in publicationem deductum, quamvis tanquam improvisi tonitrui ictibus et fulminis terrore attonitam turbam turbaverit universam, ipsum tamen propter vestri venerationem felicis nominis audivimus reverenter, ipsiusque recepta copia, et deliberatione super hoc matura praehabita, quia per idem si dici debet privilegium, tota lex civitatis et nostrae patriae pene 439 penitus absorbentur, et decoloratur status nostrae patriae generalis ab antiquis temporibus a vestris divis praedecessoribus ordinatus, post diversa consilia habita cum sapientibus et colloquia in communi, nostra deliberatio tandem in hoc resedit, quod quia ejus est legem interpretari, vel emendare, cujus est condere, ad vestrae majestatis audientiam, quam in hac parte calliditate impetrantium credimus circumventam, sub certa forma duximus communiter et solemniter proclamandum. Sperantes, et in Altissimo confidentes, quod cum vobis patuerit inconvenientia et pericula ex tali privilegio proventura, vestra provida et benevola sapientia remediis fidelium subjectorum invigilans, a tantis nos turbationibus et totius patriae gravaminibus relevabit, et ad statum pacificum et antiquum, amputatis noxiis novitatibus, salubriter omnia reformabit.
EPISTOLA XI.  Rudolphus cives Maguntinos hortatur ad concordiam.   (  An. Dom. 1280, cod. Rud.  XI.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--A legato Moguntinorum admonitus simultatum inter cives et ministeriales, qui rem armis decidere constituerant: simulque rogatus, ut regia objecta auctoritate imminenti conflagrationi occurrat, respondet prudentia et moderatione utendum, ut stricti enses ab aemulis deponantur. Eadem fini se deputasse G. comitem, ut consiliis cum eo communicatis incendium exstinguant.

Rudolphus, etc., civibus Maguntinis. Exortae discordiae odiosa turbatio, quae in finibus vestris seminaria suscipit simultatum, 440 per industrium virum N. regiae celsitudini nuper exposita, tanto duriori nos pungit compassionis aculeo, quanto graviora sentimus ex ea totius terrae discrimina suboriri, volentes ad exstinctionem ipsius incendii studia nostra libenter et liberaliter applicare. Sane visum est nobis expediens, et consulimus bona fide, quod tantae ruinae dispendia praecaventes, qui estis animalia oculata, in hujus casus articulo per modestiae semitam incedatis. Jusjurandum, quod cum ministerialibus inivistis, ea rectitudinis linea directuri, quod juramenti forma super communi pace praehabita, prorsus aliqua laesionis injuria non tangatur, sed ministeriales eosdem ad pacis et concordiae unionem ferventer inducere satagatis. Sic enim salvis vobis et domibus vestris, poterit ignis vicinus parietibus applicari. Quia domus in conflagrationis medio constituta, etsi non consumatur incendio, infirmatur tamen, exhaustis compaginum viribus ad ruinam. Rogamus igitur et attentius exhortamur, quatenus mox prosilientes in medias exterminii partes, tantae scissurae discrimina studeatis innatae prudentiae moderamine reparare. Et ecce infra triduum post recessum nuntii vestri de nostra praesentia, nobilem virum G. comitem propter hoc ad vestram praesentiam destinare proponimus ut ipsius cooperante consilio per vos stricti enses de altercantium manibus rapiantur.
441  EPISTOLA XII.  Rudolphus de eadem concordia clero Moguntino scribit.   (  An. Dom. 1280, cod. Rud.  XII.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Cleri Moguntini futura damna praevidentis precibus exoratus in eadem causa reponit, quod lubens efficacem navabit operam incendio illi praefocando, ut exitus brevi palam faciet.

Rudolphus, etc., decano et capitulo Maguntino. Tribulationum et calamitatum crudeles angustias, quibus bellicus impetus fines vestros invadere formidatur, tanto compassiviori nimirum commiseramur affectu, quanto ex his perniciosiora sentimus discrimina pullulare. Propter quod ferventibus vestris allectionibus excitati ad stabile bonum concordiae, et ad exstirpanda totaliter germina simultatum libenter intendimus, efficaces et sedulas interponere partes nostras, prout auctore Domino, operis evidentia vos docebit.