medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CCLXI. AD MATTHAEUM GLOCESTRENS. ARCHIDIACONUM.
Author: Gilbertus Foliot

MATTHAEO Glocestrensi archidiacono, salutem.

Haec quaestio est quam formatis, cui ut repondeatur exigitis. An mulierem, de qua agitur, ad juramentum, ut sibi judicatum est, debeatis admittere, an laminam candentis ferri subeat, prout viro sibi mortem minitante spopondit, oporteat vos de jure permittere. Et casus quidem varii frequenter emergunt, et mulier in opere quandoque deprehenditur, non deprehensa quoque quandoque suspecta tamen rea postulatur. Deprehensam lex Moysi lapidabat , suspectam lex zelotypiae examinabat . Aquas enim amarissimas in quas sacerdos maledicta congesserat suspecta mulier hauriebat, quae quidem innocentem non laedebant, et ream sceleris illico dirumpebant. Adulterum et adulteram lex principum puniebat, et miseris mortalibus quorum in lubrico status est, poena multipliciter imminebat. Gratias Domino Jesu qui cuncta novando mutavit in melius, et aquis Maram lignum crucis admiscendo, dura legis et amara temperavit, hic deprehensam et ream sceleris adductam ad se liberavit, et duros legis lapides illos commutavit. De quibus dictum est: Quoniam placuerunt servis tuis lapides ejus . Nostri namque lapides hi sunt, increpatio, correptio, peccatoris ad lacrymas, ad gemitus, ad confessionem et satisfactionem multimodam provocatio. Quibus bene lapidatur adultera cum peccato moritur, et illo intus vivificante qui ait: Nec ego te condemnabo, vade et amplius noli peccare. . A morte animae quam incurrerat in novitatem vitae suscitatur. Quo nimirum modo cum uxorem suam vir bonus lapidari conspicit, debet ipse morienti commori, lugenti collacrymari, largiri sua ut ad manum poenitens habeat quo peccatum redimendo necessitatem patienti subveniat, ut duo non tantum in carne una, sed et in uno spiritu inveniantur. Quod si suspecta solum est, ut suspicio perimatur, ut pax viro concilietur, taxatum juramentum sufficiet, cum omnis controversiae finem juramentum Paulus esse commemorat . Nam si quid coacta spopondit, absit ut hoc judex ecclesiasticus admittat, quod saeculi judices reprobare non ignorat. Nam quod vi metusve causa factum vel dictum est, ratum non habet, et juxta papam Alexandrum, si quid ab aliquo per vim, per metum, aut fraudem extortum est, ad nullum ejus praejudicium vel nocumentum valet. Valete.

Notes: (Levit. XX) (Num. V) (Psal. CI) (Joan. VIII) (Hebr. VI)
EPISTOLA CCLXII. AD WILLELMUM ABBATEM RADINGENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia Londoniensis episcopus, venerabili fratri et amico W. eadem gratia abbati Radingensi, salutem et dilectionem.

Gratias ago benevolentiae vestrae quae non solum mihi prospicere, et meis non desistit utilitatibus excubare, verum super his quae maligne fabricantur adversum me, fraterna me charitate praemonere curavit et praemunire. Remedium vero, quod adversus extraordinaria quaelibet gravamina unicum omnibus sacri suggerunt canones, adversus emissas jam ut dicitur vocationes, adversus propositas domini Cantuariensis insidias, appellationis subsidium publice jam proposui. Et ne quid circa personam meam aut possessionem meam, ne quid circa ordinem aut honorem meum praejudicii fiat, invocata auctoritate sedis apostolicae me communire curavi, de divina quidem gratia et de clementia sanctae Romanae Ecclesiae penitus confidens, quod si quid super haec enormiter in nos actum fuerit, illi potius ad confusionem quam nobis ad poenam redundabit. Valete.
EPISTOLA CCLXIII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia Londoniensis episcopus, venerabili fratri et amico WILLELMO eadem gratia abbati Radingensi, salutem et sincerae dilectionis affectum.

Suscepimus litteras dilectionis vestrae, quae nos tanto verius gaudio perfuderunt, quanto de statu et salute vestra, nostrae certius sollicitudini responderunt. Prodiga namque verborum fama, quae vestrum ad nos nuntium praevolarat, de profectione vestra, de statione in littore, de procella, de periculis, multa varie inconstanterque nuntiabat. Unde pessimus in dubiis augur timor anxie distrahebat nos scientes quidem et expertos toties, quod navigatio saepe periculosa est semper aut incerta. Nunc autem accepto nuntio salutis et incolumitatis vestrae, pro vobis divinae gratiae gratias referimus, quae vos in tantis periculis periclitari non permisit. Vestrum autem colloquium summopere desideramus, sed ante diem adventus vobis occurrere, nos ad illud trahente necessitate, non valemus. Tunc vero Londoniis esse disponimus, et si usque Fuleham procedere fuerit opportunum et placitum, nobis id recurrente nuntio quam citius significari postulamus. Valere vos optamus in Domino, charissime.
EPISTOLA CCLXIV. AD ABBATEM RIEVALLENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

Dominus Londoniensis abbati Rievallensi.

Quanto vestra domusque vestrae fama praedicatur hilarior, tanto magis vobis observandum est, ut quod communis habet opinio, nullius fratrum vestrorum consilio denigretur aut facto. Conqueruntur plurimum filii Bricthmeri de Tantuna, dudum fratris et benefactoris vestri, quod summam magnam pecuniae patri suo debitam, sibi super hoc jam saepe requisiti reddere contradicitis, nec patris sui meritis juxta quod vestram deceret religionem, opere respondetis. Qui super hoc a domino rege jamdiu litteras ad vos expetiissent, nisi ob vestram domusque vestrae reverentiam, nostra eos sollicitudo retardasset. Unde benevolentiae vestrae preces affectuose porrigimus, quatenus amore justitiae nostraeque petitionis intuitu, eis aut quod postulant juste solvatis, aut si repetunt indebitum, hoc in jure declarare, moleste ne feratis.
EPISTOLA CCLXVII. AD HENRICUM REGEM.
Author: Gilbertus Foliot
Date:  [vobis]

Domino suo charissimo illustri Anglorum regi H., frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, salutem quae nunc est, et quam speramus a Domino.

Vestra nos, domine, fovente praesentia, omnis a nobis alte conquievit injuria. In abcessu vero vestro pacis nostrae detrimentum illatis illico experituri sumus. Novit enim excellentia vestra, quod cum Herefordensi adhuc deserviremus Ecclesiae, essarta quaedam Malverniae ad coronam vestram pertinentia, nobis munificentia regia et liberalitate sola concessistis. Illa vero quatuor servientibus nostris, qui in ipsius Ecclesiae negotiis nobiscum fideliter aliquandiu laboraverant, tenui quidem servitii sui remuneratione donavimus, et vestrum in hoc assensum et confirmationem a gratia vestra impetravimus. Venerabilis vero frater noster dominus Herefordiensis episcopus, post vestrum statim transitum, ipsos eisdem possessiunculis expulit, et requisitus super hoc, nec chartae vestrae reverentia, nec prece nostra motus in aliqua, in omnibus sese nobis inexorabilem exhibuit. Inde est quod ad nota praesidia clementiae vestrae recurrentes, humili supplicamus affectu, quatenus collata nobis tot bona, hac etiam, si placet, gratia cumuletis. Willelmum Folet, in quem modicam donationem contulimus, etiam dictos servientes nostros his quibus post transitum vestrum absque audientia et judicio spoliati sunt, usque ad reditum vestrum resaisiri praecipiatis, et cum in regnum vestrum gratia vos divina reduxerit, quae a nobis gesta sunt praesentibus nobis audiatis, et quae corrigenda videritis, regia, prout placuerit, aequitate corrigatis. Summa quam restitui petimus, non X plene marcarum est, cum sit tamen ejus Ecclesiae, donatione quidem vestra, nostroque labore, tempore quo in ea ministravimus, centum plene marcarum reditu, melior facta conditio. Incolumitatem vestram conservet in longa tempora Deus, in Christo dilecte domine.
EPISTOLA CCLXVIII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Domino suo charissimo illustri Anglorum regi H. frater G. Londoniensis Ecclesiae minister salutem et debitum devotae fidelitatis obsequium.

Vestram, domine, credimus excellentiam non latere, qualiter in me et quosdam alios fideles vestros manum suam dominus Cantuariensis aggravaverit, et quoad potuit, gladium in nos spiritualem in juris publici laesionem dextera iniquitatis intorserit. Canon namque notissimus hic est, ut nemo praepropere vel praepostere, id est non commonitus neque convictus judicetur, nec episcopus omnino quemquam excommunicet, donec causa probetur, super qua reus impetitur. Unde cum a jure exorbitaverit, de Domino confidimus, ut in nos vibrando gladium aerem potius verberaverit, quam aut corpore aut anima spirituale nobis vulnus inflixerit. Ictus enim ejus ad dominum papam appellando praevenimus, et in initio Quadragesimae facta appellatio, sententiam die Palmarum latam plene viribus evacuavit. Sixtus enim papa sic statuit: « Quoties episcopus se a suo metropolitano putaverit praegravari, vel eum suspectum habuerit, mox Romanam appellet sedem, a qua dum se audiri poposcerit, nullus eum excommunicet, antequam causa summi pontificis auctoritate finiatur, quod si aliter praesumptum fuerit, nihil erit, sed viribus omnino carebit. »
EPISTOLA CCLXX. AD EUMDEM HENRICUM REGEM.
Author: Gilbertus Foliot

Domino regi dominus Londoniensis, salutem et devotum debitae fidelitatis obsequium.

Vestra, domine, dignos speramus gratia, quos in Ecclesia Dei et litteratura commendat et vita. Inde est, quod apud excellentiam vestram clericum nostrum ecclesiae Beati Pauli archidiaconum Radulphum de Diceto, eo securius commendamus, quod ei et scientiam ad doctrinam et ad honestatem mores exuberare jamdiu experientia rerum certa cognovimus. Accedit ad haec amor integer et affectionis ejus erga vos plena devotio, ut vos ulnis charitatis corde complectens, honori vestro gloriaeque congratulans, felices vobis in Domino successus semper exoptet, et sibi commissos ut a summo rege vobis id impetrent cum se praestat opportunitas, indesinenter admoneat. Quem in oborta sibi necessitate recurrentem ad vos, nilque nisi quod juri debetur et aequitati postulantem, cordis intimo supplicamus affectu, quatenus ob Dei reverentiam nostraeque petitionis et honestatis ejus, et exhibitae vobis et semper exhibendae fidelitatis intuitu, clementer exaudiatis, et ut praebendae suae portio quam sibi et apostolica et regia vestra concedit et confirmat auctoritas, ipsi in integrum restituatur, juxta datam vobis a Domino sapientiam, tam juste quam misericorditer efficiatis.
EPISTOLA CCLXXI. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Domino suo charissimo illustri Anglorum regi HENRICO, frater GILBERTUS Londoniensis Ecclesiae minister, pedibus sanctis conculcato Satan, in Christo triumphare feliciter.

Mandatum domini papae, domine, nuper accepimus, quo nobis injungitur ut censum beati Petri a fratribus et coepiscopis nostris suscipiamus, et per nuntios quos direxit ad nos, ipsi cito transmittamus. Quod quia de vestra totum pendet misericordia, nec potest effectu compleri nisi per vos, vestrae id notificamus excellentiae, ut vestris si placet justitiariis super hoc scribatis, et quod vestrae voluntati placuerit, id fieri praecipiatis. Optamus autem ut cor vestrum divinitas sancta possideat et actus vestros omnes sic disponat et dirigat, ut nec in Deum offendatis, nec adversum vos aut regnum vestrum domino papae, quem vos plurimum dilexisse novimus, justam querelae causam et materiam praebeatis. De caetero dies instat, quem appellationi ad dominum papam factae praefiximus: de qua prosequenda necesse est nobis, ut voluntatem vestram et consilium amodo certius agnoscamus. Nam, cum minus laedant jacula quae praevidentur, timendum nobis est ne, si ad momentum temporis omnia reserventur, singula quo praescita minus et minus praetractata fuerint, eo minus commode quam exigat expediantur. Inscribat cordi vestro digitus Dei quid fieri expediat et nos manus ejus ubique protegat atque custodiat, domine in Christo dilectissime.
EPISTOLA CCLXXII. AD EUMDEM, DE CENSU SANCTI PETRI.
Author: Gilbertus Foliot

Censum, domine, beati Petri suscepimus, exceptis quadraginta duabus libris quas de Lincolniensi episcopatu et centum solidos quos de Eliensi episcopatu nondum habuimus. Nuntios vero domini papae, octo scilicet mercatores Flandriae, qui sibi ter centum marcas argenti Romae mutuo praestiterunt, sperantes se summam eamdem de manu misericordiae vestrae suscepturos, apud nos jamdiu detinuimus, sperantes a sublimitate vestra verbum aliquod audire per decanum de Waltham quod et dominum papam et nuntios ejus possit exhilarare. Quod quia nondum actum est, ipsos ulterius detinere non possumus. Sed quod revertuntur inanes, posse causae vestrae plurimum obesse pertimescimus. Qua in re discretio vestra providebit utiliter quid expediat: quid honorem vestrum deceat; quid animae vestrae saluti proficiat. Fideles vero vestri, qui penes vos sunt, qui vices vestras per omnia prosperari desiderant, vellent vestrum in re ista mutari consilium, ut domino papae reddendo suum ipsum ad negotia vestra non adversarium, sed per omnia benevolum haberetis et obnoxium. Illuminet Dominus vultum suum super vos et vestra semper negotia bono fine concludat, in Christo domine dilectissime.
EPISTOLA CCLXXIII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

HENRICO regi Angliae GILBERTUS Londoniensis episcopus, piae salutationis affectum et fideliter obsequentis officium

Venerabilem fratrem nostrum dominum Saresberiensem episcopum vestrae, domine, sublimitati digne duximus commendandum. Quem vobis utique fidelem novimus, et charitate non ficta vestros per omnia desiderare successus, indubitanter agnovimus. Unde majestati regiae honori procul dubio cedet et gloriae, ut in ipsum clementer respiciatis, et regiae pietatis oculos in ipsum attentius habeatis. Fidelem quippe clericum vestrum transmittet ad vos, ut quam pie dominus Cantuariensis sit circa ipsum sollicitus, et verbis ejus et scriptis, quae prae manibus habet, agnoscatis. Onus siquidem suspensionis ad praesens sustinet, et jam citatus, juste sive injuste, excommunicationis sententiam, ut ex scriptis perpendimus, et retroactis manifeste conjicimus, nisi per vos in proximo non evadet. Quam si contigerit in ipsum dari, erit utique sibi dedecori, et omnibus regni vestri personis concussioni pariter et timori. Quem si vestra benignitas evocaret ad se, iter acceleraret ad vos, et imminens hoc periculum ope vestra fretus, juvante Domino, optime declinaret. Unde cum petente petimus, cum supplicante supplicamus, quatenus suspiranti in hoc fideli vestro accessum ad vos ad praesens, si placet, concedatis, et ipsum conatus ejus, qui vobis adversatur in omnibus, et appellationibus et modis aliis, quos revelabit Dominus, usque ad legatorum vestrorum adventum elidere permittatis. Hoc siquidem vobis honori, securitati vero nobis omnibus futurum credimus, qui vices nostras in protectionem vestram fratri nostro fidelissimo committere sane poterimus, ut amoveat abundans cautela, si quid in regnum vestrum male machinari voluerit potestas, quod absit, indiscreta. Valere vos optamus in Domino, diuque regnare feliciter, in Christo dilectissime.
EPISTOLA CCLXXIV. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

HENRICO regi Angliae, GILBERTUS Londoniensis episcopus, salutem quae non est et quam speramus a Domino.

Placuit excellentiae vestrae, quod ecclesiae clericorum archiepiscopi, quae in episcopatu Londoniensi, sive in Cantia consistunt, sub nostra essent custodia constitutae. Quod quia pietatis affectu vobis intelleximus inspiratum, ne per manus scilicet laicas dispensarentur res ecclesiasticae, oblationes scilicet fidelium, eleemosynae pauperum, et decimationes populorum aliter quam fas est tractarentur, nos cum multa et mera, Deus scit, charitate libenter onus illud suscepimus, ut et vos a peccato in parte hac mundum et immunem servaremus, et clericos nihilominus, si quando debita humilitate vestram recuperarent gratiam, indemnes pariter conservaremus. Archiepiscopus autem, qui quasi sedens in insidiis, adversus meam specialiter personam occasiones quaerit, inde mihi nocere nititur, unde aliis prodesse studebam. Qui directis litteris mihi nuper injunxit in vi obedientiae et in virtute Spiritus sancti, ut quiquid ex iisdem recepissem ecclesiis, infra quadraginta dies post litterarum susceptionem sibi suisque clericis restituere non omitterem. Ego vero invocata Spiritus sancti gratia, objectoque appellationis remedio mandatum, quo meam injuste gravare volebat innocentiam, usque ad audientiam domini papae suspendi, suspensumque declinavi ad tempus, certus quidem quod haec et graviora his supra dorsum meum fabricantur ab eo, et illi assistentibus. Hinc est quod vestrae sublimitati supplico in ea fiducia, qua me semper audire consuevistis, ut custodiam praedictarum ecclesiarum alii, cui honeste praevideritis, committatis, et me, si placet, hoc onere eximatis, ut alia quae mihi parantur onera fortius sustinere, et promptius possim expedire in Domino. Pecuniam quoque, quam exinde recepi et consignavi, ad summam centum octo libras et quatuordecim solidos et sex denarios, peto, si placet, liceat mihi cum gratia et permissione vestra in tuto deponere penes quamcunque personam ecclesiasticam, eamque, licet ingratis, his quorum gratia fit, adhuc consignatam salvamque conservare, donec Dominus judicaverit ad quem finem debeat res ista pervenire. Superest adhuc aliud, in quo tota vobis nobiscum supplicat Anglorum Ecclesia, et illi praecipue, qui salutem vestram et vestrum honorem maxime diligunt et amplexantur. Durius enim, quam vestrae expediat magnificentiae, agitur apud vos cum illis, quos dominus domesticos suos esse constituit, quos in privatam ascivit familiam, quos mensae suae dispensatores ordinavit. Cum sacerdotibus videlicet, qui in regno Angliae nec laica fruuntur libertate, nec judiciis tractantur ecclesiasticis. In quo si omnes tacent, ego non tacebo; si omnes desperant, sed non ego. Absens igitur corpore, sed spiritu praesens oro et obsecro vos per salutem vestram et propter salutem vestram, ut Willelmum, quondam capellanum archiepiscopi, et quamplures clericos per Angliam, quos nec confessos nec convictos vestri prius praesumunt, quam judicent, punire ministri, Ecclesiae Dei, cujus sunt obsequiis deputati, restitui jubeatis. Vale.
EPISTOLA CCLXXV. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Tanta nos, domine, mandati moles ad praesens opprimit, tanta se nobis auctoritas opponit, ut consilium pariter et auxilium a vobis expetere a summa compellamur necessitate. Nam quod auctoritas apostolica praecipit, hoc appellatio non suspendit. Nec adversus ejus mandatum potest nullum esse remedium, cum quod praecipitur implere necesse sit, aut inobedientiae reatum incurrere. Die namque beati Pauli, cum Londoniis ad altare consisteremus, litteras domini papae de manu cujusdam nobis penitus ignoti suscepimus, quibus legatio in totam Angliam, excepto Eboracensi episcopatu, domino Cantuariensi conceditur, et apostolica auctoritate confirmatur. Omnibus etiam nobis ipsius regni episcopis eadem auctoritate injungitur, quatenus ei, tanquam apostolicae sedis legato, humiliter obediamus, et ad ejus vocationem absque contradictione conveniamus, et super his quae ad nostrum spectant officium, ei plene respondeamus, et quae statuerit, firmiter observanda suscipiamus. Adjicitur etiam, ut omnes, qui beneficia clericorum archiepiscopi in eorum absentia mandato vestro perceperunt, ad plenam eorum infra duos menses restitutionem anathematis sententia, omni appellatione remota, compellamus. Denarium etiam beati Petri a fratribus et coepiscopis nostris praecipimur exigere, et nuntiis destinatis ad nos integre consignare. Litteras etiam legationis jam dictae, et litteras archiepiscopi, quas ad plures transmittit episcopos, ipsis aut mittere aut praesentare praecipimur, si in nostri status et ordinis integritate ulterius perseverare curamus. Ad pedes itaque sublimitatis vestrae corde prostrati deposcimus, ne ob magna negotia, quae cura regia subministrat, respicere desinatis in nos, sed ne in summam nostri ignominiam ex toto redigamur in nihilum, pietate regia provideatis. Quod quidem bene facietis, si nos mandatis apostolicis pace vestra obedire concesseritis, et reddito denario beati Petri, et clericis quae sua sunt in misericordia vestra restitutis, episcopis omnibus mandaveritis, ut si in litteris archiepiscopi adversus regni consuetudines gravamen aliquod intellexerint, ad dominum papam statim, vel ad legatos, qui diriguntur ad vos, confidenter appellent. Sic enim opus misericordiae perficietis, et nos ab inobedientiae reatu conservabitis, et causae vestrae, ne in aliquo detrimentum accipiat, communi omnium appellatione providebitis. Doceat vos Dominus facere voluntatem suam, et eam sublevare moneat, quam ad praesens experimur, angustiam. Valeat dominus meus in Christo charissimus.
EPISTOLA CCLXXVI. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

HENRICO regi Angliae, GILBERTUS Londoniensis episcopus, devotae fidelitatis obsequium.

Vestram, domine, credimus non intere excellentiam, qualiter in me, et quosdam alios fideles vestros manum suam dominus Cantuariensis aggravaverit, et quod potuit, gladium in nos spiritualem, in juris publici laesionem, dextera iniquitatis intorsit. Canon namque potissimus hic est, ut nemo praepropere vel praepostere, id est non commonitus, neque convictus judicetur, nec episcopus omnino quemquam excommunicet, donec causa probetur, super qua reus impetitur. Unde cum a jure exorbitaverit, de Domino confidimus, ut in nos vibrando gladium, aerem potius verberaverit, quam aut corpore aut anima spirituale nobis vulnus inflixerit. Ictus enim ejus ad dominum papam appellando praevenimus, et in initio Quadragesimae facta appellatio sententiam in die Palmarum latam plene viribus evacuavit. Sixtus enim papa sic constituit: « Quoties episcopus se a suo metropolitano putaverit praegravari, vel eum suspectum habuerit, mox Romanam appellet sedem, a qua dum se audiri poposcerit, nullus eum excommunicet, antequam causa summi pontificis auctoritate finiatur. Quod si aliter praesumptum fuerit, nihil erit, sed viribus omnino carebit. »
EPISTOLA CCLXXVII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Mittimus ad vos, domine, familiarem clericum nostrum magistrum H. . . . . utique fidelem vestrum, quanto possumus affectu supplicantes, ut ipsum in petitionibus nostris benigne, si placet, audiatis, et nobis in summa necessitate nostra regia clementia subveniatis. Quod bene quidem facietis, si domino papae pro nobis aliquantulum affectuose scripseritis, ut appellationem, quam ad ipsum fecimus, ut juris dictat aequitas, admittat, et post appellationem in nos latam sententiam, ea qua potest et debet, aequitate suspendat, donec causam nostram audiat, et digna meritis cuique retribuat. Ad cardinales etiam amicos vestros litteras, si placet, exposcimus, ut ad hoc dominum papam inflectant, et super admittenda appellatione nostra indultum omnibus oppressis beneficium prece vestra nobis obtineant. Sixtus enim papa sic statuit: « Quoties episcopus se a suo metropolitano senserit praegravari, vel eum suspectum habuerit, mox Romanam appellet sedem, a qua dum se audiri poposcerit, nullus eum excommunicet, antequam causa summi pontificis finiatur auctoritate. Quod si aliter praesumptum fuerit, nil erit, sed viribus omnino carebit. » De caetero quia crebra allocutione frui vestra summopere nobis necesse est et consilio, excellentiae vestrae devotissime supplicamus, ut nobis transfretandi licentiam concedatis, et in partibus transmarinis nuntios, quos ad dominum papam mittimus, nos exspectare permittatis. Conservet incolumitatem vestram in longa tempora omnipotens Dominus