medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
XC.  Urbani II papae epistola ad Raynaldum abbatem S. Cypriani Pictaviensis.--Curam ei demandat colligendae pecuniae in subsidium Romanae Ecclesiae.   (Anno 1093.) [Dom BOUQUET,  Recueil,  t. XIV, p. 697.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo filio RAYNALDO, abbati S. Cypriani, salutem et apostolicam benedictionem.

De religione tua et prudentia confidentes, apostoli Pauli obedientiam dilectioni tuae injungimus, ut, sicut de ministerio quod fiebat in sanctos qui Hierosolymis habitabant, gentiles Paulus quos Deo operante converterat admonebat, ita tu quoque episcopis atque proceribus caeterisque catholicis terrae vestrae fideliter devotus insistas, quatenus pauperum Romanae Ecclesiae memores sint, eorumque inopiam sua abundantia supplere non negligant. Ad quod exsequendum charissimum filium nostrum G. abbatem S. Sabini laboris tui comitem esse constituimus, ut maturatius valeatis pressurarum nostrarum angustiis subvenire. Quod igitur quisque corde suo destinaverit, alacriter beatis apostolis Petro et Paulo offerat; et praenotatis nominibus suis apud vos collationem deponant, quatenus per vos eorum charitas Romanae Ecclesiae innotescat, ut et Romana Ecclesia in suis eos debeat necessitatibus velut pius et honorabiles viros exaudire. Ita igitur studete in minimo, quatenus elucescat quod de vobis debeamus etiam in maximis mox sperare. Praeterea vobis injungimus ut coenobiorum quae nostri juris sunt, specialiter censum exigatis instanter.
XCIV.  Urbanus II congregationi monasterii Vindocinensis scribit relatum sibi esse episcopum Carnotensem (Ivonem) a Gaufrido, eorum abbate, « in consecratione professionem extorsisse. » Hanc professionem rescindit, ac, « ne abbas monasterii eorum deinceps episcopo professionem faciat » praecipit.   (Anno 1093.) [Opp. Godefridi Vindocin., edit. Sirmond., in-12, p. 87.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili congregationi Vindocinensis monasterii salutem et apostilicam benedictionem.

Relatum nobis est quod Carnotensis episcopus a charissimo filio nostro Gaufrido vestro abbate in consecratione quam accepit ab eo professionem extorserit. Quam quia contra Romanae Ecclesiae auctoritatem factam agnovimus, abbati quidem nos misericorditer hujusmodi noxam indulsisse noveritis. Professionem vero ipsam ita annullamus, ut nullas penitus vires obtineat. Insuper etiam, ne abbas monasterii vestri deinceps episcopo professionem faciat, et nostrae auctoritatis privilegio firmatum est, et praesentibus litteris prohibemus. Si quis autem in posterum contra haec venire tentaverit, a sanctae ecclesiae liminibus arceatur, et maneat excommunicatus, donec resipiscat, et Romanae Ecclesiae satisfaciat. Datum Romae VIII Kal. Decembris.
XCV.  Urbani II epistola ad Rainaldum archiepiscopum Remensem.--Monet ne Cameracensibus Ecclesiam Atrebatensem ad se vindicantibus aurem praebeat.   (Anno 1093.) [MANSI,  Concil.  XX, 672.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto fratri et coepiscopo RAINALDO Remensi, salutem et apostolicam benedictionem.

Decuerat fraternitatis tuae prudentiam ad reparandam dignitatem commissae tibi Ecclesiae diligentius insudare. Miramur ergo quod nunc quoque Cameracensium injustis clamoribus aures inclines, ut eis Atrebatensis subjiciatur Ecclesia, cum constet eos ipsum quoque Ecclesiae suae clericum quem secundum litterarum vestrarum tenorem sibi unanimiter elegerunt, non nisi per manum excommunicati et haeretici velle suscipere. Propter quod solum debitae etiam dignitatis merentur detrimenta perferre. Illud autem nullomodo verearis, ut sub hac occasione suum in Cameracensi Ecclesia jus metropolis Remensis amittat. Quisquis enim illic nisi per Remensem archiepiscopum praesumpserit ordinari, una cum ordinatore suo districtionis apostolicae gladio ferietur. Quamobrem tuam sollicitudinem expedit vigilanter insistere ut utraque Ecclesia cardinali non destituatur episcopo, nisi forte Cameracenses privilegium Romanae auctoritatis ostenderint, quod eis Atrebatensem subdat Ecclesiam. Unde, frater, virtus tua eos praemonere procuret, quatenus in proxima Quadragesima cum Atrebatenses pro electi sui confirmatione ad nos venerint, ipsi quoque cum Ecclesiae suae auctoritatibus nostrae se audientiae repraesentent. Porro electionem quam de communi filio Manasse eos generaliter fecisse significasti, collaudamus et confirmamus, nisi quaelibet talia obvient quae sanctis debeant canonibus coerceri. Quod ut ad effectum veniat, Cameracenses ipsos a sacramento illo temerario parati sumus absolvere, si tamen et ipsi electum suum recipere, et de temeritate illa parati fuerint secundum tuum consilium poenitentiam exhibere. Alioqui datam in eos fraternitati tuae interdictionis sententiam confirmamus.
XCVI.  Urbanus papa super Arragonum regem, qui neptem suam cuidam militi se daturum sub fidei promissione firmaverat, canonicum profert capitulum.   (Intra an. 1088-94.) [MANSI,  Concil.  XX, 713.]
Author: Urbanus II

De neptis tuae conjugio, quam te cuidam daturum necessitatis instante articulo sub fidei pollicitatione firmasti, hoc aequitate dictante decernimus, ut si illa virum, ut dicitur, omnino renuit, et in eadem voluntatis auctoritate persistit, ut viro illo prorsus se deneget nupturam, nequaquam eam invitam et renitentem ejusdem viri cogas conjugio sociari; quorum enim unum corpus est, debet esse et animus, ne forte cum viro alii invita fuerit copulata contra Domini apostolique praeceptum, aut reatum dissidii, aut crimen fornicationis incurrat. Cujus videlicet peccati malum in eum redundare constet, qui eam conjunxit invitam.
XCVII.  Urbani II epistola ad abbatem S. Joannis de Pinna.--Praecipit ne decimas quasdam canonicis ecclesiae S. Saturnini Tolosanae auferat.   (Intra an. 1088-94.) [BALUZ.,  Miscell.,  edit. Luc., II, 180.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, abbati Sancti Joannis de Pinna, salutem et apostolicam benedictionem.

Clamor canonicorum Sancti Saturnini de injuria quam a te patiuntur jam ad nos rediit, non longitudine itineris, non asperitate remansit laboris. Pampilonensis episcopus, vitae venerabilis vir ac religiosus, dedit eis in episcopatu suo quamdam ecclesiam, cui tu aufers maximam partem decimarum contra jus et contra voluntatem praedicti episcopi et contra voluntatem et diffinitionem, ut aiunt, abbatis Favel Poncii. Asserit enim Hugo de Conchis, noster clericus in Romana Ecclesia satis dilectus, quod abbas praenominatus, causa utriusque audita, pacem inter te et Hugonem composuit, et quod partem illam decimarum unde lis erat inter vos canonici Beati Saturnini haberent judicavit ac laudavit. Hanc pacem retinendo decimas eorum rupisti. Litteris abbatis tui monentibus ut emendares non obedisti. Quapropter monemus te et per obedientiam praecipimus ut praedictas decimas canonicis Beati Saturnini deinceps non auferas, et eis judicio Pampilonensis episcopi de illis quas retinuisti satisfacias. Quod si infra triginta dies postquam litteras has videris, non emendaveris, confratrem nostrum Pampilonensem episcopum monemus ut vice nostra ita te et monachos tuos constringat ne vinculum anathematis quod in privilegiis Beati Saturnini firmatum est, vos incurrere permittat, atque ne amplius querimonia ad aures nostras redeat. Regem Sancium charissimum amicum nostrum ex nostra parte saluta, et comitissam sororem ejus.
XCVIII.  Urbani papae epistola ad Villelmum archiepiscopum Rothomagensem et canonicos S. Mellonis de Ponte Isarae et habitatores ejusdem castri.--Praecipit « ne prohibeant monachos Beccenses pulsare signa sua ad horas secundum ordinem suum. »    (Anno. 1094.) [MANSI,  Concil.  XX, 701.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, WILLELMO dilecto fratri Rothomagensi archiepiscopo et canonicis Sancti Mellonis de Ponte Isarae et habitatoribus ejusdem castri salutem et apostolicam benedictionem.

Significatum nobis est quia prohibetis monachos Beccenses qui sunt in ecclesia Sancti Petri de Ponte Isarae pulsare signa sua ad horas secundum ordinem suum. Quod, nisi vobis parceremus, quam religiosum et inhumanum sit, et de qua radice procedat, detegeremus. Paterna igitur monitione et praesenti auctoritate praecipimus ne ulterius hanc prohibitionem faciatis aut fieri permittatis, sed illos secundum ordinem monachicum et signa pulsare et per omnia ordinem suum servare absque omni impedimento concedatis. Data trans Tiberim III Kal. Augusti.
XCIX.  Bulla Urbani II papae, qua donationem a Mathilda comitissa factam monasterio S. Blasii confirmat.   (Anno 1094.) [GERBERT,  Cod. diplom. Silvae Nigrae,  t. III, p. 33, ex archiv. S. Blasii.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, universis per Sueviam fidelibus, salutem et apostolicam benedictionem.

Sicut irrationabilia poscentibus negari debet assensus, sic justa petentium votis benigna debemus assensione concurrere. Idcirco charissimae filiae nostrae Mathildae comitissae devotioni duximus annuendum. In pago namque Spirensi juris sui praedium, quod Titensheim dicitur, pro salute suae animae in B. Blasii monasterium, quod in Suevia situm est, et nonnulla alia obtulit, quae nostra postulat auctoritate firmari. Nos igitur praesentis decreti auctoritate sancimus ut tam praefatum praedium quam caetera omnia, quae comitissa eadem Beato Blasio obtulit, integra semper et illibata permaneant servorum Dei, pro quorum sustentatione ac gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Nulli omnino hominum liceat praefato monasterio illa subtrahere vel minuere, vel quasi piis de causis suis usibus applicare. Si quis vero, quod absit, huic nostro decreto in perpetuum mansuro contraire tentaverit, anathemate feriatur, et honoris atque officii sui periculum patiatur, nisi praesumptionem suam digna satisfactione correxerit. Observantibus autem haec pax a Domino et misericordia perenniter conservetur. Amen. Data Romae VIII Idus Februarii, indictione III, per manum Joannis sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, anno Dominicae Incarnationis 1093, pontificatus vero domni Urbani II papae anno sexto.
C.  Urbani II epistola ad Saxones catholicos.--Nuntiat se Halberstadensem electum consecrasse, neglecto Moguntino metropolitano ob schisma.  (Anno 1094).[MANSI,  Concil.  XX, 710].
Author: Urbanus II
Date:  [HERVAUDUS]

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis fratribus N. Magdeburgensi archiepiscopo et N. Virdunensi episcopo, et caeteris episcopis et abbatibus Saxoniae in catholica fide persistentibus salutem et apostolicam benedictionem.

Qualiter in Halberstadensi ecclesia venerabilis frater noster H. cui nos Stephani nomen imposuimus, jam dudum electus fuerit, quemadmodum dolis, et blanditiis, minis ac terroribus ab eadem Ecclesia sit exturbatus, prudentiam vestram latere non credimus. Respexit tamen populum suum miserationis supremae dignatio cum eumdem electum ad sanctorum apostolorum limina et ad nostram praesentiam adduxit, et quia in metropolitana Moguntinae Ecclesiae sede pro tanta schismaticorum tempestate ordinari non poterat, eum in ipsa catholicorum omnium matris Romanae Ecclesiae sede consecrari concessit. Cum vero venisset ad nos, quibus licet indignis, apostolorum principis vice ac loco cunctarum per orbem Ecclesiarum cura ac dispositio cernitur imminere, ipsius electionem justam atque canonicam cognoscentes, praesentisque temporis necessitatem considerantes, communicato confratrum nostrorum episcoporum et cardinalium ac nobilium Romanorum consilio, eum annuente Domino consecravimus. Oportuit siquidem nos pro commissi nobis servitute officii tam diutinam ejusdem ecclesiae desolationem attendere et tot animarum saluti largiente Domino providere. Hunc itaque nostri laboris socium eum litterarum praesentium commendatione remittimus, obsecrantes pro Christo, atque praecipientes ut ad evellendas Dominici agri sentes communi consilio et auxilio insudemus. Nulla vos dissimulatio retrahat, nulla segnities impediat, quin ipsum ad recuperandam ecclesiae suae sedem viriliter adjuvetis, et ei resistentes tam clericos quam laicos potentia vestra coercere curetis. Illum nimirum qui se in Halberstadensem Ecclesiam post canonicam hujus electionem praesumptuose et irreverenter ingessit, nos eum pro personae inutilitate, tum Ecclesiae ipsius necessitate ab usurpatione indebita per praesentis decreti paginam sequestramus, et omnes qui ei sacramento astricti sunt quantum ad episcopatus honorem a vinculo ipsius fidelitatis absolvimus. In illis sane partibus, catholici non habentur parochiis episcopi, unde si quid ex abundantiori apostolicae gratiae et nostrae auctoritatis plenitudine disposuerit, ratum habetote, ipsum et divinorum et saecularium negotiorum consiliis socium adhibete. Ita contra eum vos in omnibus agite, ut et nos pro eo vobis gratias debeamus, et catholicae veritatis lumen contra unumquemque resplendeat. Fraternitatem vestram superna dignatio per tempora multa servet incolumem. Data Romae VIII Idus Februarii.
CIV.  Urbani II papae epistola ad clerum populumque Bellovacensem.--Castellaniam Odoni militi a sese assertam nuntiat.   (Anno 1094.) [BOUQUET,  Recueil,  tom. II, p. 707.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis clero et populo Belvacensi, salutem et apostolicam benedictionem.

Ex apostolicae memoriae Gregorii praedecessoris nostri litteris novimus discordiam quamdam et litem de castellania inter Guidonem, vestrae civitatis episcopum, et Odonem castellanum fuisse promotam, quae videlicet lis in conspectu ejusdem apostolici consummata est. Guido enim episcopus in manu ejusdem militis, quae in querimoniam venerant universa restituit: quod ipsum domnus apostolicus sua auctoritate firmavit, constituens ut, si quis eam inturbaret definitionem, et Odonis Castellani res pervim obtineret, et ipse et ipsius fautores excommunicati habeantur, et dum in urbe vel in castro fuerint, divinum illic non celebretur officium, donec ad satisfactionem redeant. Et nos quoque sub eadem excommunicatione eamdem castellaniam praedicto militi et ejus haeredibus confirmamus, nisi forte quid commiserit propter quod castellaniam amittere in Remensis episcopi vel Romani pontificis praesentia judicetur. Datum Romae, etc.
CVII.  Urbani II epistola ad Alardum Atrebatensem, Bernardum Obstrevandensem archidiaconum,  etc.--  Hortatur ut Lamberto episcopo Atrebatensi deinceps obediant.   (Anno. 1094.) [MANSI  Concil.  XX, 674.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis ALARDO Atrebatensi, BERNARDO Obstrevandensi, archidiaconis, et omnibus praepositis atque decanis cum omnibus clericis qui in praedictis archidiaconiis sunt, salutem et apostolicam benedictionem.

Apostolicae sedis non compellit auctoritas universis per orbem terrarum Ecclesiis providere, et sua jura poscentibus paterna compassione succurrere. Quia igitur Atrebatensis Ecclesia multis jam temporibus propria carens dignitate Cameracensis Ecclesiae jugum pertulit, dignum profecto duximus ut propitiante Domino amissa ei dignitas ex apostolicae sedis dignitate restitueretur. Neque enim subjectionem Atrebatensis Ecclesiae aliquod Romanae auctoritatis chirographum Cameracensibus vindicat, et Atrebatensis urbis populositas longe illam cui hactenus subdita fuerat antecedit. Et canonum itaque decretis, et praedecessorum nostrorum exemplis freti, nunc tandem annuente Domino Atrebatensium votis justis et petitionibus importunis effectum dedimus, et venerabilem virum Lambertum, quem communi assensu electum ad nos cum communi decreto deduxerant, in episcopum consecravimus. Et quaeque ad Atrebatensem parochiam antiquitus pertinuisse noscuntur, ipsi et ipsius successoribus perpetuo regenda, et episcopali jure possidenda privilegii auctoritate firmamus. Nominatim archidiaconias duas, quarum una Atrebatensis, altera dicitur Obstrevandensis. Vestram ergo dilectionem litteris praesentibus admonemus atque praecipimus ut ei deinceps tanquam cardinali episcopo, tanquam B. Petri manibus consecrato subesse et obedire curetis. Unde et vos et clericos universos qui in praedictis archidiaconiis sunt, a professione Ecclesiae Cameracensis absolvimus. Si qui vero inter vos hujus nostrae constitutionis tenore perspecto praedicto confratri nostro Atrebatensi episcopo obedire contempserint, quamcunque in eos sententiam ipse episcopali moderatione dictaverit, auctoritatis nostrae pondere firma permaneat. Data Romae IX Kal. Aprilis.
CVIII.  Urbani II epistola ad Aloldum S. Vedasti, Richardum Marcianensem, Albertum Hasnoniensem, Hamericum Aquicinctensem, abbates, et S. Ragenfredis et Strumensem abbatissas.--Illos parere Lamberto episcopo Atrebatensi jubet.   (Anno 1094.) [BALUZ.,  Miscell.  edit. Luc. II, 133.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis ALOLDO Sancti Vedasti, Richardo Marcianensi, Alberto Hasnonensi, Hamerico Aquicinensi abbatibus; item abbatissae Sanctae Ragenfredis, et abbatissae Strumensi, salutem et apostolicam benedictionem.

Apostolicae sedis, etc., ut supra usque dignum duximus ut ejusdem Ecclesiae filiis amissam repetentibus dignitatem, nostrae benignitatis inclinaremus assensum. Neque enim, etc., ut supra usque episcopali jure possidenda firmavimus, nominatim, etc., ut supra usque dictaverit firma permaneat. Datum, ut supra.
CIX.  Urbani II epistola ad Rainaldum archiepiscopum Remensem et ejus suffraganeos.--Lambertum episcopum Atrebatensem illis commendat.   (Anno 1094.) [MANSI  Concil.  XX, 673]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis fratribus et coepiscopis RAYNALDO Remensi et suffraganeis ejus, salutem et apostolicam benedictionem.

Cum Atrebatenses clerici electum suum cum decreto communi praesentiae nostrae exhibuissent, nos eos apud nos integro mensis spatio retinuimus, Cameracensium praestolantes adventum, si forte aliquod munimentum afferrent per quod Cameracensi Ecclesiae Atrebatensis videretur esse subjecta. Ipsi autem sicut in praeteritis terminis, ita et tunc non venerunt, nec causas cur non venerant direxerunt. Nos igitur justam omnino causam Atrebatensium perpendentes, et labores pro Ecclesiae suae restitutione jam diutinos apostolica mansuetudine respicientes, sanctorum canonum decretis et apostolicae sedis auctoritate muniti, religiosum ac sapientem virum Lambertum, quem ad nos deduxerant, B. Vedasto et sanctis aliis pontificibus qui in Atrebatensi Ecclesia quondam praesederunt, tandem largiente Domino instituimus successorem. Salva in omnibus Remensis metropolis reverentia, quam videlicet multis retro temporibus imminutam, nunc tandem per humilitatem nostram omnipotens Deus in parte hac redintegrare dignatus est. Eum itaque ad vos cum litteris praesentibus remittentes charitati vestrae attentius commendamus, rogantes ac praecipientes ut ei ad redintegrandum commissae sibi Ecclesiae statum tanquam confratri et coepiscopo sollicite assistatis. Nos siquidem auctore Deo legitimum sempiternum statuimus, ut Atrebatensis Ecclesia cardinali deinceps potiatur episcopo. Quod annuente Deo et religionis augmento et animarum saluti, et temporali ipsius Ecclesiae revelationi plurimum credimus profuturum. Nunc tuae sollicitudinis interest, charissime frater Rainolde, qui tam Atrebatensi Ecclesiae quam Cameracensi metropolitani auctoritate praesidere cognosceris, eos omnes qui secundum privilegii nostri tenorem ad Atrebatensem videntur pertinere parochiam, ad episcopi Atrebatensis obedientiam tuis litteris invitare, et sententiam nostram tuis suffragiis prosequi, ut quicunque in duabus archidiaconiis, videlicet Atrebatensi et Obstrevandensi, clerici sunt, a professione Cameracensis Ecclesiae absolvantur. Si qui vero obedire contempserint, quamcunque in eos sententiam ipse episcopali moderatione dictaveris firma permaneat. Data Romae VIII Kalendas Aprilis.
CX.  Urbani II epistola ad Guillelmum Pictaviensium comitem.--Hortatur ut ablata monasterio Vindocinensi reddat.   (Anno 1094.) [Opp. Godefridi Vindocin. ed. Sirmond., in-12, not., p. 91.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio GUILLELMO Pictaviensium comiti, salutem et apostolicam benedictionem.

Saepe tuam indolem commonuimus ut egregii principis patris tui devotionem atque prudentiam imiteris. Ipse principatus sui ecclesias devotissime coluit, plures rebus suis ditavit, novas etiam a fundamentis exstruxit. De te vero miramur: qui cum aliis bonis studiis quantum ad militem polleas, in hoc a patris tui probitate degenerare perhiberis, quod ecclesiarum jura perturbes, et quas ille fundavit exspolies. Pervenit ad nos quod monasterio Vindocinensi ecclesiam Beati Georgii, in Oleronis insula sitam, cum quadam optima terra abstuleris. Te itaque, charissime fili, praesentibus litteris admonemus ut sicut sanctorum apostolorum et nostram gratiam diligis, ecclesiam illam et caetera quae Vindocinensibus monachis abstulisti, in eorum potestatem omnino restituas. Res enim eorum parentum tuorum eleemosynae sunt et apostolicae sedis alodium. Quod si infra dies triginta visis his litteris quod mandamus adimplere contempseris, et indignationem nostram incurristi, et apostolicae sedis anathemate te percussum indubitanter agnoscas. Monasterium Vindocinense et res ad ipsum pertinentes ita apostolica auctoritate corroboratae noscuntur, ut si quid inde ablatum vel distractum a quoquam fuerit, a praedecessoribus nostris excommunicatum non dubites; et quem beati illi viri excommunicaverunt non possumus solvere, nec debemus: sed quod fecerunt, nos eadem auctoritate firmamus. Datum Romae II Kalendas Aprilis.
CXI.  Urbanus II « Amato, legato apostolicae sedis, aliisque duobus episcopis injungit ut Guillelmum (comitem Pictaviensem) pro excommunicato habeant, nisi intra tempus a se praefinitum bona Vindocinensibus monachis ablata restituere faciat. »    (Anno 1094.) [RUINART in  Vita Urbani.  --MAB. et RUIN.  Ouvr. posth.  III, 151.] CXII.  Urbani II epistola ad Rotbertum, Flandrensium comitem.--Illi Ecclesiam et episcopum Atrebatensem commendat.   (Anno 1094.) [MANSI,  Concil.  XX, 674.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio ROTBERTO, Flandrensium comiti, salutem et apostolicam benedictionem.

Magna tibi exsultatione gratulandum est quod ecclesiae quae in tua ditione sunt tuis temporibus amissam recipiunt dignitatem. Ecce enim civitas Atrebatensis, quae in comitatu tuo principalis est, ex apostolicae sedis dignitate cardinalem recepit episcopum. Eum ergo et ei commissam Ecclesiam nobilitati tuae litteris praesentibus commendamus, et in peccatorum tuorum remissionem praecipientes et eum debita obedientia venereris, tuearis, adjuves, atque ad restituenda ipsius Ecclesiae bona auxilii tui brachium modis omnibus porrigas Data Romae II Kalend. Aprilis.