medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
LIX.  Ad Anselmum Cantuariensem archiepiscopum.--Det operam Anglicanae Ecclesiae restaurandae; et Anglorum regem cum Northmanniae comite conciliet.   (Anno 1101.) [MANSI,  Concil.  XX, 1019.]
Author: Paschalis II

Paschalis episcopus, servus servorum Dei, reverendissimo fratri et coepiscopo ANSELMO Cantuariensium archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Sicut injuriis tuis et exsiliis compassi sumus, sic reductioni tuae et honori tuo, largiente Domino, congaudemus. Et tu, frater in Christo reverendissime, quia injurias et procellas Romanae Ecclesiae, sicut in praesentia visas, plenius nostri, pro eis in portu positus laborare non desinas efficacius. Primo, ut Ecclesiarum in regno Anglico statum secundum Romanae Ecclesiae sanctiones corrigi ac disponi facias: dehinc, de regis erga nos dilectione ac fidelitate debita, censuque B. Petri restituendo, efficacius studeas. Scis enim quantis inopiae circumvallemur angustiis. Nempe cum pro Ecclesiis omnibus Romana laboret Ecclesia, quisquis ei sua aufert, non ipsi soli, sed Ecclesiis omnibus sacrilegii reus esse dignoscitur. Significamus praeterea dilectioni tuae, Northmannorum comitem questum apud nos esse adversus Anglorum regem de fracto sacramento, quod ei pro eodem regno acquirendo fecerat, regnum invaserit. Et nosti quia eidem comiti debemus auxilium pro laboribus quos in Asianae Ecclesiae liberatione laboravit. Idcirco volumus ut, si necdum inter eos pax composita est, te satagente, nostris nuntiis intervenientibus, componatur. Pro his enim omnibus notum tibi, et a te quondam educatum tunc filium, nunc fratrem et coepiscopum, Joannem mittimus, et Tiberium familiarem nostrum: quos petimus in omnibus quae apud vos agenda sunt, tuo consilio instrui, tuo auxilio adjuvari: per quos sacrosancta Romana Ecclesia tuae religionis et sapientiae efficacius experiatur industriam.

Notes: (Robertum)
LX.  P[etro] episcopo Pictaviensi praecipit ut monasterio Cluniacensi satisfaciat de abbate S. Cypriani consecrato; eidemque monasterio satisfieri ab abbate Malleacensi jubet.   (Anno 1101.) [MABILL.,  Annal. Bened.  V, 460.]
Author: Paschalis II
Date:  [Petro]

P. episcopus, servus servorum Dei, dilecto fratri P. Pictaviensium episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Cum Romanae Ecclesiae membra sitis, miramur quod vestro capiti scienter contraitis. Neque enim ignoratis Sancti Cypriani monasterium per sedis apostolicae dispositionem Cluniacensi monasterio esse commissum. Tu vero, ut audivimus, abbatem illic repente electum adversus Romanae Ecclesiae privilegia consecrasti. Unde praecipimus ut idem frater abbas officio careat, donec Cluniacensi abbati satisfaciat, et Ecclesia ipsa juxta Romanas constitutiones in abbatis Cluniacensis ordinatione persistat. De Malleacensi quoque abbate praecipimus ut juxta domini Urbani praeceptum abbati Cluniacensi satisfaciat. Alioquin vide ne tu pro eis sedis apostolicae indignationem experiaris, et ipsi condignam sententiam non effugiant.
LXI.  Ad episcopos Scotiae, suffraganeos Eborum Ecclesiae, pro archiepiscopo Eborum.   (Anno 1101.) [  Monasticon Anglic.,  III, 146.]
Author: Paschalis II

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus Eborum metropolis suffraganeis per Scotiam, salutem et apostolicam benedictionem.

Noscat dilectio vestra venerabilem fratrem nostrum Gerardum Herefordensem quondam episcopum in Eborum metropolitanum per omnipotentis Dei gratiam nos promovisse; cui ex apostolicae sedis liberalitate pallium privilegiumque concessimus, unde mandamus, praecipientes, ut ei deinceps, tanquam vestro archiepiscopo, debitam obedientiam exhibeatis
LXII.  Gerardo archiepiscopo Eboracensi pallium tribuit.   (Anno 1101.--Fragm.) [STUBBS,  Acta pontif. Eborac.  ap. Twysden  Hist. Angl. Script.,  I, 1710.]
Author: Paschalis II

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri GIRARDO Eboracensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Inter caetera regna terrarum ad apostolicae sedis subjectionem, etc.
LXVIII.  Commutationem inter Gerentonem abbatem S. Benigni Divionensis et Gilbertum abbatem Cadomensem factam, possessionesque monasterii Divionensis confirmat.   (Anno 1102, Mart. 14.) [PÉRARD,  Recueil de plusieurs pièces curieuses servant à l' histoire de Bourgogne.  Paris, 1664, fol., p. 205.]
Author: Paschalis II

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio GERENTONI abbati Divionensis monasterii, salutem et apostolicam benedictionem.

Officii nostri nos hortatur auctoritas, pro Ecclesiarum statu sollicitos esse, et quae recte statuta sunt stabilire. Proinde commutationem illam, quae inter vos et Cadomensis coenobii abbatem Gilbertum facta est, decreti pagina confirmamus, ut quae in Northmannorum finibus coenobium Divionense possederat, id est ecclesiam Sancti Alberti cum appenditiis suis, et ecclesiam de Longo Campo cum terris et decimis; deinceps in Cadomensis monasterii possessione permaneant, et rursum, quae Cadomensis Ecclesia in Burgundionum regione possederat, id est monasterium Sancti Hippolyti curiae Becalt. . . . .. . . . . . . . . cum omnibus appenditiis deinceps in Divionensis coenobii jure persistant. Confirmamus etiam vobis, vestrisque successoribus, monasterium Sancti Vigoris, cum omnibus ad ipsum pertinentibus, tam in hominibus quam in possessionibus et decimis, videlicet plena decima totius villae, in qua monasterium situm est, omnium ad eamdem villam pertinentium, et plena decima de Tor, et de Crissoto, et de Olferes, et de Colgrino, et de tota Chricha villa, cum terris presbyterorum, sicut vobis a Lonae memoriae Odone Bajocensi episcopo tradita, et principis, et aliorum assensibus est roborata. Item confirmamus istud donum quod fecit Robertus dux Northmannorum praefato monasterio, de suis dominicis rebus tam in passagio et theloneo, quam in caeteris exitibus, et per totam terram suam, liberis consuetudinibus, et quatuor asinis in Verneto quotidie viridi ligno onerandis. Quidquid praeterea hodie vestrum coenobium quiete possidet, sive in futurum concessione pontificum, liberalitate principum, vel oblatione fidelium juste atque canonice poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant. Si qua sane ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Scriptum per manum Petri notarii regionarii et scriniarii sacri palatii. Ego Paschalis Ecclesiae catholicae episcopus, subscripsi. Data Laterani per manum Joannis sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, II Idus Martii, indictione X, Incarnationis Dominicae anno 1102, pontificatus autem domni Paschalis secundi papae III.
LXIX.  (Anno 1102, Mart. 15.) [LOREZ,  España Sagrada,  XX, 90.]  Ad Giraldum archiepiscopum Bracarensem, Didacum Compostellanum et Adefonsum Tudensem episcopos. --Pelagii matrimonium non esse dirimendum.
Author: Paschalis II

P. episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus et coepiscopis G. Bracarensi, Didaco Compostellano, A. Tudensi, salutem et apostol. benedict.

Causam Pelagii multis praesentibus fratribus nostris diligenti indagatione discussimus, in qua nimirum discussione juxta litterarum vestrarum tenorem ex ipsius P. confessione patuit viduam illam ob timorem raptus religionis sumpsisse velamen, quod multi etiam qui praesentes aderant, ore proprio fatebantur. Caeterum juxta Carthaginensis concilii praescriptum, nec se Deo devovit, nec laicali veste abjecta sub testimonio episcopi vel Ecclesiae in religioso habitu apparuit. Quia igitur eidem temporali velationi sacramenta hujuscemodi defuerunt, matrimonii sacramentum quod idem P. cum ea contraxit, nullatenus videtur esse solvendum. Verum enim vero quia juxta B. Innocentii sanctionem religiosum propositum simulavit, ei agenda aliquanto tempore poenitentia injungatur: non enim juxta Apostolum pollicitae fidei irritatione constringitur. Hac igitur ratione collata eumdem P. in conjugio permanentem a vinculo excommunicationis absolvimus. Datum Laterani Idibus Martii.
LXX.  Monasterii S. Dionysii privilegia confirmat.   (Anno 1102, Mart. 21.) [MABILLON,  De re diplom.  1, 463.]
Author: Paschalis II

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio ADE, abbati venerabilis monasterii quod in honore sancti Dionysii, etc.. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat; cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant.

Scriptum per manum Petri notarii regionarii et scriniarii sacri palatii. Ego Paschalis catholicae Ecclesiae episcopus subscripsi. Ego Richardus Albanensis episcopus SS. Datum Romae per manum Joannis sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, XII Kal. April., indictione X, Incarnationis Dominicae anno 1103, pontificatus autem domini Paschalis secundi papae III.
LXXII.  Ad abbatem et monachos monasterii Beccensis.-- Monasterio Beccensi asserit ecclesias a Willelmo, Rothomagensi archiepiscopo, et Ivone Carnotensi et Gofrido Pariensi episcopis « in salarium collatas.  »  (Anno 1102, April. 12.) [MANSI,  Concil.  XX, 1068.]
Author: Paschalis II

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis, WILLELMO abbati et universae congregationi Beccensis monasterii, salutem et apostolicam benedictionem.

Apostolicae sedis dignitas exigit per universas Dei Ecclesias recta disponere et quae ab aliis recte disposita sunt confirmare. Significastis siquidem nobis, venerabiles fratres, Willelmum Rothomagensem, Ivonem Carnotensem, Gofridum Parisiensem episcopos singulas in parochiis suis ecclesias vestro monasterio in salarium contulisse, videlicet in Rothomagensi ecclesiam Sancti Petri de Ponte Isarae, in Carnotensi ecclesiam Sancti Nigasii de Mellento, in Parisiensi ecclesiam Sanctae Honorinae de Confluentio. Et nos igitur quieti vestrae in posterum providentes, easdem ecclesias vobis vestrisque successoribus confirmamus, ut sicut ab eisdem episcopis dispositum est, semper in vestri monasterii possessione permaneant. Si quis autem temerario ausu easdem ecclesias a monasterii vestri corpore distrahere ac separare praesumpserit, beati Petri gladio et apostolicae ipsius Ecclesiae ultione plectatur. Data Laterani II Idus Aprilis, anno ab Incarnatione Domini 1104, indictione X.
LXXIII.  Ad Anselmum Cantuariensem archiepiscopum.--Ut se constanter gerat in tuenda Ecclesiae Anglicanae libertate.   (Anno 1102, April. 15.) [MANSI,  Conci.,  XX, 1019.]
Author: Paschalis II
Date:  [al. aperitur. [HARD]

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri et coepiscopo ANSELMO Cantuariorum, salutem et apostolicam benedictionem.

Non ignoras divinae voluntatis consilium, ut religio tua in Anglici regni regione praesideat. Cum enim perversi regis odio declinans, secessum elegisses, et procul ab Anglicis tumultibus tecum habitans Deo viveres, de perverso rege sua omnipotens Dominus judicia terribiliter perpetravit: te autem totius populi postulatione vehementi, et novi regis devotione mirabili, ad cathedram quam pro Deo dimiseras, revocavit. Deo autem gratias, quia in te semper episcopalis auctoritas perseverat, et inter barbaros positus non tyrannorum violentia, non potentum gratia, non incensione ignis, non effusione manus, a veritatis annuntiatione desistis. Rogamus itaque ut quod agis, agas; quod loqueris, loquaris. Non enim deficiet sermonum nostrorum operumque principium, qui in principio erat Verbum; nec nos in ipso deficiemus, qui est Dei virtus et Dei sapientia. Eumdem enim cum patribus nostris spiritum habentes, credimus, propter quod et loquimur. Et verbum quidem Dei non est alligatum; nos autem humiliamur nimis. Caeterum in hac humiliatione, cum Deo mente excedimus, in ejus veritate, hominum mendacia intuemur. Qua de re in synodo nuper apud Lateranense consistorium celebrata, patrum nostrorum decreta renovavimus, sancientes et interdicentes ne quis omnino clericus hominium faciat laico, aut de manu laici ecclesias aut ecclesiastica bona suscipiat. Hoc est enim Simoniacae pravitatis radix, dum ad percipiendos honores Ecclesiae saecularibus personis insipientes homines placere desiderant. Idcirco sanctorum conciliorum reverenda majestas saecularium principum potestatem ab ecclesiasticis electionibus decrevit arcendam, ut sicut per solum Christum prima in baptismo janua, ultima in morte vitae aperietur aeternae .]; ita per solum Christum, ovilis Christi ostiarius statuatur, per quem Christi ovibus, non pro mercedibus ovium, sed pro Christo, ingressus et egressus ad vitam procuretur aeternam. Haec, frater charissime, prolixiore possent et oratione et ratione tractari; sed sapientiae tuae pauca suggessisse satis est, quae et orationibus abundat, et ecclesiasticis est rationibus assueta. Hoc ita doceas, sicut tuo scis primatui expedire. Quem profecto ita fraternitati tuae plenum et integrum confirmamus, sicut a tuis constat praedecessoribus fuisse possessum: hoc personaliter adjicientes ut, quandiu regno illi religionem tuam divina misericordia conservaverit, nullius unquam legati, sed nostro tantum debeas subesse judicio. Datum XVII Kalend. Maii.

Notes: ( Guillelmi Rufi ) ( Henrici I fratris Guillelmi
Rufi )
LXXV.  Ad Henricum Anglorum regem.--Contra investituras ecclesiasticas.   (Anno 1102.) [MANSI,  Concil.  XX, 1060.]
Author: Paschalis II

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, charissimo filio HENRICO Anglorum regi, salutem et apostolicam benedictionem.

Regi regum Domino gratias agimus, qui te in regnum beneplacito suae voluntatis evexit, et tanquam Christianum regem in beneplacito suae voluntatis ineffabili misericordia custodivit. Rogamus ergo ut bona regni tui exordia in melius augeat, et usque in finem sua in te dona custodiat. Deseruisti enim fratris tui regis impietatem, quam divino conspicis judicio terribiliter vindicatam. Ecclesias libertati restituisti, clerum honorare coepisti, et cleri principes episcopos, imo in his Christum Dominum, venerari. Confidimus itaque quoniam usque in finem eadem sapies, et in eadem probitate persistes, nisi sunt aliqui perversae mentis homines qui cor regum per episcoporum et abbatum investituras divinae indignationi dignationi aptare conantur. Quorum in hac parte consilia tanquam virus tibi sunt evitanda, ne illum offendas, per quem reges regnant, et potentes justa decernunt . Quem profecto si propitium habueris, feliciter regnabis, potestatemque integram et divitias obtinebis; quem si, quod absit! offendis, non procerum consilia, non militum subsidia, non arma, non divitiae, ubi subvertere coeperit, poterunt subvenire. Porro in honore Domini, in Ecclesiae libertate nos familiares, nos adjutores habebis. Nec opineris quia quisquam nos a tua divellet amicitia, si ab investituris abstinere, si honorem debitum et libertatem a Domino institutam Ecclesiae conservaris. Ecclesiarum si quidem investituras nos S. Spiritus judicio regibus et principibus, imo laicis omnibus, interdicimus. Nec enim decet ut a filio mater in servitutem addicatur, ut sponsum quem non optavit accipiat. Habet sponsum suum Regem ac Dominum nostrum, qui te misericordia sua in potentia et probitate custodiat, et a terreno ad coeleste perducat. Amen.

Notes: (Prov. VIII)
LXXVI.  Ad Osbernum episcopum.--Ne monachi prohibeantur habere in monasterio suo coemeterium ad sepeliendos suos.   (Anno 1102, April.) [MANSI,  Concil.  XX, 1061.]
Author: Paschalis II

Paschalis episcopus servus servorum Dei, venerabili fratri Osberno episcopo, et clericis Excestrensis ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.

Et Patrum sanxit auctoritas, et Ecclesiae consuetudinis stabilitas exigit, ut, sicut in claustris suis viventes religiosi monachi conversantur; ita et defunctorum corpora infra monasteriorum suorum ambitum requiescant: ut illud ex divino munere cum cordis valeant exsultatione cantare: Haec requies mea in saeculum saeculi, hic habitabo quoniam elegi eam . Vos autem, ut audivimus, monachos S. Martini de Bello in vestra civitate conversantes sepeliri infra monasterii sui ambitum prohibetis: et grave est, ut in eo loco quisquam cum devotionis gratia conversetur, unde cadaver suum praevidet omnimodis propellendum. Qua de re dilectioni vestrae praesentia scripta mandamus, praecipientes et prohibentes ne ulterius supradictis monachis coemeterium ad sepeliendos suos interdicatis: sicut vobis per antecessoris nostri bonae memoriae domini Urbani litteras praeceptum est, concedatis. Tua autem, frater episcope Osberne, interest, eisdem fratribus coemeterium benedicere, et eorum religionem ad omnipotentis Dei servitium confovere. Si quis autem huic institutioni contraire tentaverit: venerabili fratri et coepiscopo Anselmo injunximus, ut in eum, tanquam, sedis apostolicae contemptorem, apostolici rigoris ultionem exerceat.

Notes: (Psal. CXXXI)
LXXVIII.  Ad Crescentium archiepiscopum Salonitanum.--Jura ejus metropolitana confirmat ac pallium ei concedit.   (Anno 1102, April. 9.) [FARLATI,  Illyricum sacrum,  III, 162; FEJER,  Codex diplomaticus Hungariae,  II, 36.]
Author: Paschalis II
Date:  [1102]

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri CRESCENTIO Salonitano archiepiscopo salutem et apostolicam benedictionem.

Apostolicae sedis benignitas consuevit sua cuique jura servare, et sic honoris a Domino contributi privilegium custodire, ut fratribus dignis consortium non deneget dignitatis. Idcirco venerabilis frater Crescenti Salonitanae archiepiscope, praesentis decreti pagina fraternitati tuae tuisque successoribus confirmamus civitatis Salonitanae dioecesim, cum omnibus suis appenditiis, et parochiam Maroniae, et quidquid episcopali vel metropolitano jure ad Salonitanam Ecclesiam cognoscitur pertinere. Pallium praeterea fraternitati tuae, plenitudinem videlicet pontificalis officii, apostolica liberalitate concedimus, quod te intra Ecclesiam tantum ad missarum solemnia subscriptis diebus noveris induendum: id est coenae Domini, Resurrectionis, Ascensionis, Pentecostes, Nativitatis Domini, Epiphaniae, in tribus festivitatibus sanctae Mariae, omnium apostolorum, Nativitatis Joannis Baptistae, solemnitate sancti Domnii, in consecrationibus ecclesiarum, episcoporum, presbyterorum et diaconorum, et anniversario Salonitanae Ecclesiae, et consecrationis tuae die. Cujus nimirum pallii volumus te per omnia genium vindicare. Hujus siquidem indumenti honor, humilitas atque justitia est. Tota ergo mente fraternitas tua se exhibere festinet in prosperis humilem, in adversis, si quando eveniunt, cum justitia erectam, amicam bonis, perversis contrariam, nullius unquam faciem contra veritatem recipiens, nullius unquam faciem pro veritate loquentem premens, misericordiae operibus juxta virtutem substantiae insistens, et tamen insistere etiam supra virtutem cupiens; infirmis compatiens, benevolentibus congaudens, aliena damna propria reputans, de alienis gaudiis tanquam de propriis exsultans, in corrigendis vitiis pie saeviens, in fovendis virtutibus auditorum animum demulcens, in ira judicium sine iratenens; in tranquillitate autem severitatis justae censuram non deserens. Haec est, frater charissime, pallii accepti dignitas, quam si sollicite servaveris, quod foris accepisse ostenderis, intus habebis. Fraternitatem tuam divina miseratio per tempora multa servare dignetur incolumem. Amen, amen, amen. Ego Paschalis catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Laterani per manum Joannis sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, XIII Kalendas Maii, indictione X, Incarnationis Dominicae anno 1103 .
LXXX.  Bulla de fundatione monasterii Cheminonensis.   (Anno 1102, Sept. 23.) [  Gall. Christ.,  X, 158.]
Author: Paschalis II
Date:  [1102]

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis ALARDO praeposito et ejus fratribus, salutem et apostolicam benedictionem.

Austri terram inhabitantibus per prophetam Dominus praecipit cum panibus occurrere fugienti. Idcirco nos, filii charissimi, de saeculo fugientes gratanter excipimus, et per sancti Spiritus gratiam sedis apostolicae munimine confovemus. Vitae namque canonicae ordinem, quem secundum beati Augustini regulam professi estis, praesentis privilegii auctoritate firmamus, et ne cui post professionem exhibitam proprium quid habere, neve sine praepositi vel congregationis licentia claustri coarctationem deserere liceat, interdicimus, juxta quod scilicet claustrum in silva Luyz totum illud allodium vobis vestrisque successoribus in eadem religione victuris, quietum ac liberum perpetuo sancimus, quod Alaidis comitissa vobis filiorum suorum consensu Philippi Catalaunensis episcopi et Hugonis comitis, delegavit. Tota igitur terra circa ecclesiae vestrae ambitum sita, quantum unius leugae medietas tenet, cum aquis et lignis, seu caeteris usibus, sic in vestro semper jure servetur, ut nulli omnino liceat praeter vestram illic voluntatem operis aliquid exercere, nec episcopis vel quibuslibet ecclesiarum ministris facultas sit de ipsius terrae frugibus quae domus vestrae laboribus colitur, decimas, aut terragium vel molestias irrogare, quatenus omnipotenti Domino liberiorem famulatum valeatis impendere. Praeterea quaecunque praedia, quaecunque bona in futurum concessione pontificum, liberalitate principum, vel oblatione fidelium juste atque canonice poteritis adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat eamdem ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum pro quorum sustentatione et gubernatione commissa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua sane ecclesiastica saecularisve persona hanc nostrae constitutionis paginam sciens contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini nostri Redemptoris Jesu Christi aliena fiat, etc. Ego Paschalis catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Beneventi per manum Joannis sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, IX Kalend. Octobris indictione XI, anno Dominicae Incarnationis 1103 , pontificatus autem domini Paschalis papae II anno IV.