medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
CXXXVI.  Nisi canonice judicatum episcopum qui comprehenderit laicus excommunicetur.   (Fragm.--Anno 1061-73.) [MANSI,  Concil.  XIX, 982.]
Author: Alexander II

Si quis deinceps priorum, aut cujuscunque dignitatis vel cujuscunque ordinis laicorum episcopum comprehenderit, percusserit, aut aliqua vi a propria sede expulerit, nisi forte judicatum canonice, auctores et cooperatores tanti sceleris anathematizentur, et bona eorum Ecclesiae ipsius juri perpetuo tradantur. Si vero in presbyterum, vel in quemcunque inferiorum graduum clericum haec eadem praesumpserit, canonicae poenitentiae atque depositioni subjacebit. Si contumax fuerit, excommunicetur.
CXXXVII.  Alexandri II epistola ad Adelardum Suessionensem episcopum.   (Fragm.--Anno 1064-73.) [MANSI,  Concil.  XIX, 989.]
Author: Alexander II

Quod XXX annorum longitudinem homicidii in terra Dei facti poenitentiam extendistis, constitutioni huic auctoritatem non damus, quia in sacris hoc canonibus non invenimus. Tamen, quoniam a prudentibus et religionis viris treva Dei pro conservanda in populo pace est constituta, omnino non reprobamus.
CXXXVIII.  Bulla Alexandri II de canonizatione S. Theobaldi.   (Anno 1066-73.) [MABILL.  Acta SS. Bened.  VI, II, 182.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, omnibus fidem Christi colentibus gratiam et apostolicam benedictionem.

Multa praeclara et admiratione digna de quodam eremita religioso viro, Theobaldo nomine, celebris fama divulgat; quam sancte et religiose vixerit, et exutus omnibus Dominica praecepta secutus sit, cum in praesentiarum fuisset, manifeste patet. Miraculorum vero indicia indubitata fide ejus merita commendant, multis religiosis viris super his cognita et vera referentibus. Quapropter, vitae ejus conversatione cognita et miraculorum indiciis probatis per non fallacia testimonia, suggerentibus nobis de eo Mainardo et Damiano episcopis et Vincentiae populo, illum celebri memoria dignum Romana decrevit Ecclesia. Et, quia procul dubio cum electis coronatur in coelis, ut ejus memoria, sicuti aliorum sanctorum, praecipimus solemniter celebretur in terris.
CXXXIX.  Alexandri II epistola ad Wilielmum regem Anglorum, pro exactione denarii sancti Petri.   (Fragmentum.--Anno 1066-73.) [MANSI,  Conc.  XIX, 949.]
Author: Alexander II

ALEXANDER WILIELMO regi Anglorum.

Novit prudentia tua Anglorum regnum, ex quo nomen Christi ibi clarificatum est, sub apostolorum Principis manu et tutela exstitisse, donec quidam, membra mali capitis effecti, zelantes superbiam patris sui Satanae, pactum Dei abjecerunt et Anglorum populum a via veritatis averterunt. Et paulo post: Nam, ut bene nosti, donec Angli fideles erant, piae devotionis respectu ad cognitionem religionis annuam pensionem apostolicae sedi exhibebant, ex qua pars Romano pontifici, pars ecclesiae Sanctae Mariae, quae vocatur Schola Anglorum, in usum fratrum deferebatur.
CXL.  Alexandri II epistola ad Udonem Trevirensem, et Theodoricum Virdunensem episcopos.--Ut qui in morbo monachum se futurum promiserat, et beneficia abdicaverat, si deinde convalescens monachus fieri nolit, beneficia illi restituantur.   (Anno 1066-73.) [MANSI,  Concil.  XIX, 960.]
Author: Alexander II
Date:  [se]

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, UDONI Trevirensi, et THEODORICO Virdunensi episcopis, salutem perpetuam

Praesentium lator Cosaldus presbyter ad limina apostolorum veniens querelam apostolicae sedi deposuit, beneficium et altaria quae per canonicam Virdunensis Ecclesiae obtinere solebat, a quodam diacono, Richerio nomine, sibi ablata esse. Dixit enim quod quondam in infirmitate, fervore passionis oppressus, monachum se facere promiserit, non tamen ut monasterio vel abbati se tradiderit vel promissionem scripserit, sed confitetur quod beneficium in manu advocati ecclesiae refutaverit. At postquam convaluit, monachum facere mox negavit. Dixit etiam quod, cum infirmus jaceret, praedictus Richerius beneficium suum ab episcopo Virdunensi acquirere potuisset, quia dixit eum monachum jam factum esse. Causa differtur in Trevirensem synodum, in qua praefatus Richerius diaconus mala fide acquisisse ac male intrasse convictus est. Quapropter quia beati Benedicti, canonicaque et praecipue Patris et praedecessoris nostri sancti Gregorii papae, constitutio interdicit ante unius anni probationem effici monachum, si ita est ut dixit, judicamus et auctoritate apostolica praecipimus ut diligentia vestra atque clementia harum portitor, Cosaldus presbyter videlicet, beneficia et altaria recipiat, habeat et quiete retineat
CXLI.  Epistola Alexandri PP. II ad Udonem archiepiscopum Trevirensem.--De poenitentia sacerdotis incestuosi perpetua.   (Anno 1066-73.) [HONTHEIM,  Hist. Trevir. diplom.,  I, 416.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, UDONI charissimo fratri, Trevirorum archipraesuli, salutem et apostolicam benedictionem.

Litteris tuis, dilectissime frater, susceptis, quemdam sacerdotem matris et filiae commistione pollutum didicimus, eumdemque, officio prohibito susceptoque poenitendi judicio, missarum officia usurpasse cognovimus; item depositum, psalmodiis quotidianis addictum, carnibus vetitis jejunio maceratum intelleximus: propterea, quod a te caute provisum sapienterque dispositum est, ex toto commutare indignum; sed ut in hac poenitentia eum omnibus diebus vitae suae facias permanere, nobis scias per omnia complacere. Verumtamen, quia per baculum principis apostolorum Petri, quem per manus sancti Eucharii discipuli Domini suscepisti, prae omnibus Galliae et Germaniae suffultus, viciniori nimirum Romanae sedis affinitate in Domino gloriaris, ne nostri, quod absit! temporibus, tantae dignitatis privilegio aliquatenus destituaris, volumus ut in hujus clerici poenitentia et in omnibus a te dandis vel adimendis poenitentiae vinculis, liberiori quoque prae caeteris Galliae et Germaniae pia moderatione episcopis propriae discretionis arbitrio fungaris; quatenus et afflictioribus et spiritu contritioribus frenum disciplinae pia moderatione remittere sufficias, superbis vero jugumque disciplinae Domini detrectantibus eadem ligamina justa severitate constringere praevaleas. Vale. Data Romae, etc.
CXLIII.  Alexandri II epistola ad Lanfrancum Cantuariensem archiepiscopum.--Monet ut monasterii Wintoniensis statum tueatur.   (Anno 1071-73.) [MABILL.  Annal. Bened.  V, 36.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, in Christo fratri LANFRANCO Cantuariorum archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Pervenit ad aures nostras quod monasterium Wintoniae multas persecutiones et indignas oppressiones ab his sustineat quorum immoderata pravitas ordinem et officium monachorum inde ejicere ac prorsus expellere certat. Verum, quia nobis non leve videtur tam antiquas constitutiones, et, ut dicitur, a beato Augustino praedicatore ejus terrae profectas et ductas, subita et inconsulta permutatione diruere, nec eas catholicae fidei eruditionibus obviare videmus, fraternitatem tuam rogando monemus ut his qui talia conantur prudenti defensione resistat, et praefatum monasterium a statu et ordine monasticae congregationis labefactari aut destitui, quoad potest, nullatenus patiatur neque permittat. Praeterea de liberatione capti episcopi, quod experientiae tuae commisimus, valde miramur an hoc tua praetermiserit negligentia, an regis poenam adjiciens contempserit inobedientia. Per praesentium etiam latorem dilectionem tuam interpellare curavimus, ut quae apud te impetrare desiderat, dummodo concedenda sint, tua sibi benignitas pro nostra charitate concedat.
CXLIV.  Alexandri II epistolae ad congregationem monasterii Wintoniensis.   (Anno 1071-73.) [MABILL.,  Annal. Bened.,  V, 36.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, congregationi monasterii Wintoniae, salutem et apostolicam benedictionem.

Legati nostri, qui ad partes vestras missi concilium ibi celebraverunt, sicut a plerisque majoribus et antiquioribus gentis vestrae se didicisse confessi sunt, ecclesiam vestram a vetusta constitutione in ordine et officio atque cultu monachorum exstitisse nobis indicaverunt. Sunt etiam nonnulli qui asserunt, fere omnes majores ecclesias ejus terrae consuetudinem monastici ordinis ex eo cepisse et tenuisse, quod S. Augustinus, legatus beatissimi papae Gregorii et ejus terrae praedicator, quos percepta fide ad obsequium divini ministerii et ecclesiasticos ordines perducere potuit in hac forma religionis et cultu praecipue constituit et ordinavit. Quibus quoniam longe nos impares esse cognoscimur, statuta mutare vel infringere indignum esse ducimus, praesertim cum ea catholicae fidei eruditionibus obesse non invenimus. Unde per praesentia scripta statuimus et confirmamus ut ecclesia vestra in eo statu monastici ordinis, quo hactenus mansit, deinceps sine omni laesione et perturbatione consistat. Vos autem ut charissimos filios admonemus, quatenus propositum vestrae professionis ea sinceritate et studio de die in diem, adjuvante Domino, in melius proficiendo peragatis ut ex interiori conscientia vestra servitus et devotio divino conspectui placeat et exterioris forma conversationis nulli reprehendendi vos occasionem tribuat, sed omnibus exemplum sanctitatis, et erga diligentiam vestrae religionis amorem et desiderium confirmandae dilectionis praebeat. Caeterum si quis audaci temeritate, vel pravo studio, hunc statum et ordinem ecclesiae vestrae mutare vel confundere attentaverit, procul dubio sciat se iracundiam apostolicae sedis incurrere, et, nisi cesset, anathematis in se judicium provocare.
CXLVI.  Alexandri papae II privilegium pro ecclesia Sanctae Mariae Madgelenae Vezantionensi.   (Anno 1073.) [  Mémoires et documents inédits de la Franche Comté.  II, 316.]
Author: Alexander II

ALEXANDER, etc. . . .

Notum esse volumus omnibus qui in Christo sunt, nos ecclesiam Sanctae Mariae Magdalenae, sitam Bisontii ultra flumen Dubium, juxta pontem ejusdem fluvii constitutum, ab Hugone bonae memoriae, ejusdem loci archiepiscopo. . . . . . . . . . . . . . Datum Laterani, XV Kal. Maii, anno XII pontificatus Alexandri secundi papae, indictione XI.
II.  De his quae vendidit Ledemallus miles apud villam Sancti Clodoaldi.   (Anno 1169.) [  Ibid.,  pag. 50.]
Author: Mauricius de Sulliaco

Ego MAURICIUS, Dei gratia Parisiensis episcopus, notum fieri volumus, universis tam praesentibus quam futuris, quod Ledemallus miles de Villescoblen nobis, quadraginta librarum pretio vendidit, quidquid frater suus Thomas canonicus apud villam Sancti Clodoaldi, aut in vineis, aut censu nummorum et vini, aut pressoragio, aut in oblatis, aut corveis, nomine ipsius Ledemalli possidebat; quae omnia ad ipsum Ledemallum redditura erant et ad feodum nostrum pertinebant. Hanc autem venditionem concesserunt fratres ejus, scilicet Thomas canonicus et Hungerius miles, et filii ejusdem Ledemalli, Matthaeus miles et Philippus nondum miles, qui se hujus venditionis fidejussores cum patre suo fidei interpositione constituerunt, et se garantiam laturos compromiserunt; quod etiam Philippus, primo anno militiae suae infra mensem quo submonitus fuerit, se facturum similiter fide interposita, pollicitus est. Fuerunt etiam alii fideijussores, scilicet Hugo de Plesseio et Hugo de Sancto Jonio. Testes qui adfuerunt: Galterius capellanus, Erchembaldus decanus, Bruno canonicus, Joannes sacerdos, Petrus miles, Matthaeus Panis, Sehericus, Andreas de Trembleyo, Girbertus major. Fidejussioni Hugonis de Plesseio interfuerunt, Joannes nepos noster et Joannes Rufus; fidejussioni vero Hugonis de Sancto Jonio interfuerunt, Thomas marescallus, et Guilertus et Matthaeus, servientes nostri. Quod ut futuris temporibus ratum et inconcussum teneatur, scripto commendari et sigilli nostri auctoritate dignum duximus roborari.

Actum publice apud Sanctum Clodoaldum, anno Incarnationis Dominicae 1169, episcopatus vero nostri anno nono.
III.  De his quae vendidit Willelmus de Maciaco apud Victoricium.   (Anno 1170.) [  Ibid.,  p. 48.]
Author: Mauricius de Sulliaco
Date:  [ al. de
Mathiaco]

Ego MAURICIUS, Dei gratia Parisiensis episcopus, notum fieri volumus universis tam praesentibus quam futuris quod Willelmus miles de Maciaco viginti arpenna terrae, quae ipse apud Victoricium possidebat et de nobis ad sensum quinque solidorum tenebat, viginti quinque librarum pretio nobis vendidit, et se garantiae fidejussorem, posita constituit. Quam venditionem Avelina uxor ejusdem Willelmi et Stephanus Palmarius frater ipsius concesserunt. Huic autem venditioni et concessioni praefati Stephani coram nobis factae Parisius interfuerunt quamplures: Ascelinus, decanus Sancti Marcelli, Galterus capellanus noster. . . . . . Laici: Drogo miles de Sancta Cruce. . . . Stephanus pistor, Thomas marescallus, Hugo baticularius, Matthaeus panetarius, Simon carpentarius, Willelmus cocus, Ricardus camerarius. Concessioni autem uxoris ejusdem Willelmi, apud Calliacum factae, interfuerunt quamplures Albericus, sacerdos Calliaci, Galterus capellanus ejus . . . . laici: Brunellus, major Victoricii, Helluinus decanus . . . . . . Odo Censarius . . . .

Actum publice Parisius, anno incarnati Verbi 1170, episcopatus vero nostri anno decimo.
IV.  De censu quem Sancti Victoris canonici apud S. Marcellum et Ivriacum possidebant.   (Anno 1171.) [MARTEN.,  Ampl. Coll.,  VI, 245.]
Author: Mauricius de Sulliaco

Quoniam plerique perversi animi ad decipiendum maxime intendunt, nostri officii est res in praesentia nostra bene gestas pro bono pacis ad notitiam posterorum memoriae tradere, et scripto confirmare. Ego igitur MAURICIUS Parisiensis episcopus notum facimus praesentibus pariter et futuris, quod Ferricus de Gentiliaco quemdam censum quem apud Sanctum Marcellum et apud Ivriacum ecclesia B. Victoris Parisiensis de dono fratri Ferrici ejusdem ecclesiae canonici diu in pace tenuerat, de feodo suo et antecessorum suorum eumdem censum esse dicens, saisivit. Ecclesia vero S. Victoris erga praedictum Ferricum querimoniam movit, et coram justitia nostra placitavit. Tandem consilio prudentium virorum habito in dicta ecclesia, ad confirmationem pacis supra nominato Ferrico quatuor libras denariorum donavit, et ipse praescriptum censum saepe memoratae ecclesiae: qui etiam clamavit, et quidquid proprii juris in eodem censu se habere dicebat, eidem ecclesiae in praesentia nostra in pace perenniter possidendum concessit, et justam se inde garantiam laturum promisit. Quod etiam concessit et laudavit Anselmus de Bruneyo saepedicti Ferrici frater, videntibus et audientibus qui nobiscum aderant, quorum supposita sunt nomina et signa. S. domni Anselmi decani S. Marcelli. S. Simonis de sancto Dionysio. S. Gauterii capellani nostri. S. Magistri Manerii. S. Marcelli clerici nostri. S. Theoberti de Monte Leterici. S. Petri de Monterello. S. Philippi de Athiis. S. Hugonis mercatoris. S. Drogonis carnificis.

Quod ne subrepens oblivio deleat, aut emergens calumnia contradicat, scripto mandari praecipimus, et praesentem paginam sigilli nostri auctoritate roboramus. Actum publice Parisius anno Incarnationis Verbi 1171, episcopatus vero nostri anno XI.
V.  De medietate molendini de Cantu Ranae quam vendidit Petrus miles de Chantelu Parisiensi episcopo.   (Anno 1177.) [  Cartulaire de Notre-Dame de Paris,  I, 51.]
Author: Mauricius de Sulliaco

Ego MAURICIUS Dei gratia Parisiensis episcopus, notum fieri volumus universis tam praesentibus quam futuris, quod Petrus de Chantelou et Ermengardis uxor ejus, medietatem cujusdam molendini, qui Cantus Ranae dicitur, qui apud Corbollum situs est, quae medietas praefatae Emengardis haereditatem spectabat, nobis vendiderunt, et insuper molturam suam quam praeter medietatem in eodem molendino, sine socii portione habebant. Hanc autem venditionem, filio eorum Gaufridus miles, Odo clericus, Simon, Hugo et filiae Richeldis et Avelina concesserunt. Praedicti siquidem Petrus et Ermengardis et eorum filii et filiae, fide interposita, promiserunt se venditionem istam conservare et garantire, et seipsos et quam plures alios, qui subscripti sunt, fidei jussores constituerunt, scilicet Hugonem Pinel, Ranulphum de Chantelou, Gaufredum de Solorra, Joscelinum de villa Genart, Robertum de la Bretesche. Hanc vero venditionem prior Sancti Joannis de Corbolio et prior Sancti Guenaili, in quorum censiva situs est, praetaxatus molendinus, approbaverunt et concesserunt. Huic venditioni interfuerunt quamplures clerici: frater Daniel capellanus noster, Marcellus canonicus Parisiensis, Geisbertus decanus Moissiaci; Laici: Gosbertus miles de Porrigniaco, Adam piper, postellus de Moissiaco, et Joannes filius ejus, Ricardus camerarius, Enjorannus, Boson servientes nostri . . . . . .

Quod ne temporum noxia vetustate deleri, vel malignantium fraude, possit aliquatenus infirmari, praesenti scripti attestatione et sigilli nostri super addita impressione dignum duximus praemuniri. Actum publice apud Moissiacum, anno incarnati Verbi 1177, pontificatus vero nostri XVII.
VI.  De his quae vendiderunt. Philippus de Sevies et Gaerannus de Galardone.   (Anno 1181, Febr. 5.) [  Ibid.,  p. 45.]
Author: Mauricius de Sulliaco

Ego MAURICIUS Dei gratia Parisiensis episcopus, notum fieri volumus universis tam praesentibus quam futuris, quod dominus Philippus de Sevies et uxor ejus Elisabeth redditus centum solidorum, quos apud Victoricium a domino Galerando de Galardone idem Philippus in feodum tenebat, quater viginti librarum pretio nobis vendiderunt, et se rectam garantiam laturos, fide interposita spoponderunt et fidejussores garantiae Guidonem de Palaciolo, Bartholomaeum de Carlertin, Michaelem Dun Vileir, sub astrictione fidei dederunt. Quam venditionem laudaverunt praedictus Galerandus et Idonea uxor ejus, et dominus Becelinus de Sinaiis et uxor ejus de Loherengia et filius eorum Hecelinus, et se garantiae obsides, sub fidei sacramento constituerunt: insuper jam dictus Galerandus quod residuum habebat de parte uxoris suae, pro quater viginti libris nobis vendidit, uxore sua Idonea hoc ipsum laudante et assensum praebente, et tam ipse quam uxor ejus se rectam garantiam laturos, fidei interpretatione, promiserunt. Hoc ipsum dominus Hecelinus de Linaiis a quo idem Galerandus tenebat, et uxor ejus Lorehengia, et eorum filius Decelinus et Rencia uxor Guidonis de Palaciolo, et aliae duae juniores praefati Hecelini filiae laudaverunt, et quietam clamaverunt, et fide praestita, se rectam garantiam laturos concesserunt. Fidejussores etiam garantiae praedictus Galerandus nobis constituit, scilicet Gaufridum, Pocot, Guidonem de Vallibus, Garinum de Malpertuis, Guidonem de Valle Grinosa, qui se hoc garantire, sub fidei sacramento, compromiserunt. His autem venditionibus et laudantium concessionibus interfuerunt, etc. Ad majoris autem firmitatis munimentum, praedicti scilicet Philippus et Elisabeth uxor ejus Galerandus et Idonea uxor ejus, Hecelinus et Loherengia uxor ejus, supradictam terram et redditus super altare Beatae Mariae in eleemosynam Ecclesiae Parisiensi obtulerunt.

Actum apud Victoricium publice, anno incarnati Verbi 1180, die festi Sanctae Agathae, episcopatus vero nostri XXI.
VII.  Mauricius episcopus Parisiensis fundationem Herivallis confirmat.   (Anno 1183.) [  Gall. Christ. Nov.,  VII, 74.]
Author: Mauricius de Sulliaco

Quaecunque ad divini cultus ampliationem utiliter ordinata sunt, perpetua oportet stabilitate firmari. Eapropter ego MAURICIUS Dei gratia Parisiensis episcopus, notum fieri volumus universis, tam praesentibus quam futuris, quod nobilis vir Guido buticularius, assensu Margaritae uxoris suae, et filiorum suorum Guidonis buticularii et Guillielmi, ob remedium animae suae et antecessorum suorum locum proprietatis suae, qui Herivallis dicitur, in quo ad honorem B. semper virginis Mariae constructa est ecclesia, canonicis ibi sub abbatis imperio regulariter Deo militaturis libere et absolute, et quiete in perpetuum possidendum concessit, nihilque propriae potestatis aut dominationis sibi vel haeredibus suis ibidem retinens, eumdem locum omni libertate, quantum ad ipsum pertinet, per manum nostram donavit LX etiam arpennos terrae quam a Terico de Fossis, et XXX quos ab Hugone majore de Lusarchiis comparaverant, bosculum etiam domui praefatae vicinum, dimidium etiam modium annonae in molendino de Coya de eleemosyna comitis Reginaldi; cuncta etiam quae in proprietate sua, aut feodo ex ipsius, vel aliena liberalitate, aut alio quocunque modo in decimis, in nemoribus, in terra arabili, in vineis, in pascuis, in vinagiis, in molendinis acquisierunt, fratribus divino intuitu jure perpetuo ac plena libertate habenda et tenenda concessit. Huic donationi testes fuerunt Petrus capellanus noster, Stephanus Silvanectensis decanus, Theobaldus, de Viri et Philippus canonici Parisiensis, et alii plures.

Actum est apud Herivallem, anno Incarnationis Domini 1183, episcopatus nostri XXII.
VIII.  De his quae vendiderunt Tiulfus et Herbertus de Moriana et Avelina soror ejus.   (Anno 1187.) [  Cartulaire  de Notre-Dame de Paris, I, 52.]
Author: Mauricius de Sulliaco

In nomine sanctae et individuae Trinitatis. Amen.

Ego MAURICIUS, Dei gratia Parisiensis episcopus, notum fieri volumus universis tam praesentibus quam futuris, quod Tyulifus et Herbertus de Moriana fratres et Avelina soror eorum, sex solidos et decem denarios censuales in terra nostra sitos, et in octavis Sancti Dionysii annuatim reddendos, nobis vendiderunt pretio C et X solidorum, quidquid juris pro censu illos ipsos contingebat in nostrum, fide rectae garantiae in manu nostra praestita, transferentes dominium. Hanc venditionem Henricus et Joannes et Milo filii Richardi de Musterolo, concesserunt et sese venditores et garantiae fidejussores, interposita, constituerunt. Hujus rei testes interfuerunt: frater Daniel et Nicolaus et Adam de Barris canonici Parisienses, Joannes de Castris, Herveus archipresbyter, Bernerus decanus de Mosterolo, Andreas de Exonia, Enardus de Basneolis, presbyteri, Hamelinus praepositus noster matricularius, Balduinus de Platea, Henricus de Termis, Henricus Flandrensis, Emerboldus de Vitri, Willelmus cocus, Albertus camerarius, Gervasius buticularius, Thomas marescallus, Robertus de Chavenois et alii quamplures. Actum Parisiis anno Incarnationis Dominicae 1187, episcopatus nostri 27. Quod ut perpetuam obtineat firmitatem, scripto praesenti commendari et sigilli nostri auctoritate praecepimus confirmari.
IX.  De censu quem vendiderunt Galerannus de Loco Sancto et uxor ejus apud Sanctum Clodoaldum.   (Anno 1187.) [  Ibid.,  pag. 46.]
Author: Mauricius de Sulliaco

In nomine sanctae et individuae Trinitatis. Amen.

Ego MAURICIUS Dei gratia Parisiensis episcopus, notum fieri volumus universis tam praesentibus quam futuris, quod Galerannus miles de Loco Sancto, et Havis uxor ejus, nobis vendiderunt, pretio XXV librarum Parisiensium totum censum suum in burgo nostro de Sancto Clodoaldo situm, nihil ibi potestatis aut dominii retinentes, sed quidquid in ea habebant in nostram transferentes proprietatem. Cum autem idem Galerannus censivam illam feodalem de Petro Latruge milite teneret, et Petrus ipse de feodo illo nobis hominium fecisset, Petrus in praesentia nostra constitutus venditionem istam concessit et hominium et feodum ipsum totum in manu nostra resignavit. Ipse quoque cum Joanne fratre suo et Felicia matre, fide interposita rectae garantiae se fidejussorem constituit. Huic venditioni a Galeranno et praenominata uxore sua nobis factae, interfuerunt testes; Osmundus archidiaconus, Petrus decanus Sancti Germani, frater Daniel, Nicolaus et Adam, canonici Parisienses, Matthaeus de Modum et Adam de Gif decani, Herveus archipresbyter, Rogerus de Asinariis, Willermus de Palaciolo, Jordanus de Celeuil , Clemens et Nicolaus Becceriis presbyteri, Joannes de Castris, Theobaldus Veltro, Hugo Blondellus, Theodinus de Vitry milites, Floardus, Odo de Sancta Mederico, Richardus, Capicerius, Garnerus Andree et Garnerus Vaalius, et Joannes de Tremblay, Rericus de Sancto Marcello, Gaufridus de Solorre et Robertus tabernarius, de Moissi. Concessioni vero et resignationi feodi quam fecit Petrus La Truie, interfuerunt . . . . Joannes matricularius, Simon carpentarius, Albertus camerarius, Willermus et Herbertus coqui . . . . et Joannes portarius. Actum Parisiis in inferiori aula nova, anno incarnati Verbi 1187, episcopatus nostri XXVII. Quod ut perpetuam obtineat firmitatem, praesenti scripto commendavimus et sigilli nostri auctoritate confirmamus.

Notes: ( al. de Sarcuil)