medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
LXVIII.  Alexander II ecclesiae Narniensis canonicorum bona confirmat.   (Anno 1069.) [UGHELLI,  Italia sacra,  I, 1014.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo filio ALBERTO archidiacono Narniensis Ecclesiae, cunctisque canonicis S. Juvenalis, et Cassii, necnon et Maximi, illorumque successoribus in perpetuum

Convenit apostolico moderamini pia religione pollentibus benevola compassione succurrere et petentium votis congruum impertiri suffragium. Igitur, quia postulatis a nobis quatenus concederemus et confirmaremus vobis omnia bona ipsius canonicae, inclinati precibus vestris, per hujus nostrae confirmationis seriem confirmamus et corroboramus vobis vestrisque successoribus bona ipsius canonicae, quae modo juste habetis et in perpetuum juste habituri estis, sive sint mobilia, sive sint immobilia; sicut in decreto actorum habetis, episcopi scilicet vestri, salva in omnibus justitia et reverentia . . . vestra, statuentes apostolicam censuram subducere obtestatione judicii, ut nullus archiepiscopus, episcopus, dux, marchio, sive comes, seu vicecomes, aut aliqua ecclesiastica vel saecularis, magna parvaque persona contra hanc nostram confirmationem agere praesumat, servato in omnibus jure sanctae Romanae Ecclesiae, et privilegio. Quisquis autem hujus nostrae sanctionis privilegium violaverit, et admonitus digna satisfactione, quod contra nostra apostolica statuta deliquit, non emendaverit . . . se apostolicae excommunicationis ac anathematis vinculo graviter innodat; at vero qui, pro intuitu justo, et observator exstiterit apostolicae benedictionis abundantia repleatur. Datum in monasterio Sancti Laurenti Catiliani, XVI Kal. Febr. per manus . . . Ecclesiae subdiaconi ac bibliothecarii, anno ab Incarnatione Domini millesimo sexagesimo nono, pontificatus vero domni Alexandri papae II, anno VIII, ind. VII.
LXIX.  Alexander II monasterii S. Petri Coeli Aurei Papiensis privilegia confirmat.   (Anno 1069.) [ROBOLINI,  Notizie appartenti alla Storia della sua patria,  Pavia, 1823, in-8º, III, 61.]
Author: Alexander II

Sotto questo anno 1069 abbiamo giusta la Cronaca di S. Petro in Ciel d' Oro una bolla del papa Alessandro II, diretta a Benedetto abbate del detto monastero, alquale conferma gli antichi privilegi Le note cronologiche sono:

Dat. Lucae, octavo Idus Novembris . . . . . anno X pontificatus domni Alexandri II papae, Incarnationis autem Domini 1069; indict. VII.
LXX.  Alexandri II epistola ad Lanfrancum.   (Anno 1061-70.) [THEINERUS,  Disquisitiones criticae,  pag. 206.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, LANFRANCO utriusque sapientiae gratia repleto salutem et apostolicam benedictionem.

Gratias omnipotenti Deo referimus, qui post eruditionem mundanae sapientiae ad illius te transtulit sapientiae studium, quae vera est et de qua scriptum est: Beatus homo, qui invenit sapientiam et affluit prudentia. Merito enim illi multiplices gratiae agendae sunt cujus Spiritus sic te utriusque disciplinae fonte replevit ut in uno fere omnibus sis excellentia dissimilis, et in altero virtutum merito laudabilis. Hujus itaque gratiae venerabilis fama, circumquaque diffusa, quia ab omnibus fere mundi partibus ad tuae fluenta eloquentiae multos allexit, quemdam nostrum fratruelem, quem paternis ut nosmetipsos diligimus affectibus, ad ejusdem tuae eloquentiae dulcedinem nimium gliscentem dirigere cupimus, qui tamen Deo gratias, grammaticae artis peritia bene instructus, dialecticae omnino non est alienus. De quo si ad votum nostrum pro scire et valere tuo te habueris, scias ibidem procul dubio nos tibi utriusque remunerationis merito pie et liberaliter recompensaturos. Quid autem ex hoc confidere possimus, notificare studeas quantocius.
LXXI.  Alexander II papa confirmat Harlebecani collegii canonicorum institutionem.   (Anno 1070.) [MIRAEUS,  Opp. diplom.,  t. I, pag. 61.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, ERLEBOLDO praeposito Harlebecensis canonicae S. Salvatoris, sitae in episcopatu Noviomensi, cunctisque suis successoribus regulariter promovendis in perpetuum.

Quandoquidem divinae providentiae dispensatione universalis administrationis curam suscepimus, ex debito nostri officii cogimur cunctis ecclesiis per orbem terrarum late diffusis providere et utilitatibus earum ac saluti animarum, quae in eis sunt, solerti studio invigilare, praesertim his locis, quae pia religione pollere noscuntur, et nostro munimine specialiter quodammodo se tueri humili prece deposcunt, qui in eis habitat Domino servientium chorus, quatenus a turbine saecularium adversitatum nostra protectione defensi, liberius vota sua continuata Domino reddere, et eodem quo coeperunt sancto proposito usque in finem securi perseverare praevaleant. Quare cum interventu praeclarae comitissae Adelae, tum tuis devotis precibus flexi, dilecte fili, te ac praenominatam canonicam cum omnibus sibi pertinentibus sub tutela apostolicae defensionis suscipimus, et confirmamus jam dictae venerabili canonicae quidquid hactenus habuit, tam largitione piissimorum principum, quam oblatione quorumcunque fidelium, juxta nobilissimi praeceptum regis Francorum Philippi, et praeceptum Balduini Noviomensis episcopi, vel deinceps habitura est, tam in terris quam in vineis, et villis, et ecclesiis majoribus et minoribus omnibusque rebus mobilibus et immobilibus, ita ut non liceat cuiquam ecclesiasticorum vel saecularium magnae parvaeque personae praenominatam canonicam de suis omnibus inquietare, vel quid ab eis jure in alienum transferre, salva in omnibus proprii episcopi reverentia. De ordinando vero praeposito in eodem loco, hoc apostolica auctoritate sancimus, ut nullus ibi praesumat quemquam praeponere contra canonicam regulam, sed defuncto praeposito suo, congregatio eligat, vel de eadem congregatione, si ibi idoneus inventus fuerit, vel de alia, quem potiorem vitae meritum commendaverit, juxta canonicam regulam. Si quis vero hujus nostrae sanctionis privilegium spiritu superbiae ductus contraierit, et illud in totum partemve infregit, nisi admonitus digna satisfactione, quod in venerabilem locum deliquerat, emendaverit, noverit se apostolici anathematis vinculo innodandum. At vero qui pio intuitu custos et observator exstiterit, perpetuae benedictionis abundantia repleatur. Datum Laterani quinto Kal. Feb., per manus Petri clerici, fungentis vice Petri sanctae Romanae Ecclesiae cardinalis ac bibliothecarii: anno vero ab Incarnatione Domini millesimo septuagesimo, pontificatus autem domni Alexandri papae II octavo, indictione VIII.
LXXII.  Alexandri II epistola ad Gebehardum Salzburgensem archiepiscopum.--Concedit ut episcopatum unum in sua parochia constituat.   (Anno 1070.) [MANSI,  Concil.  XIX, 975, ex Metropoli Salisburg., tom. I.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, GEBEHARBO Salzburgensi archiepiscopo, suisque successoribus in perpetuum.

Quoties ea a nobis petuntur quae religioni conveniunt, prompta debemus concessione annuere et favoris nostri gratanter praebere assensum, quoniam ex consideratione nostri officii cogimur ecclesiarum utilitatibus, etiam si minime exigantur, sollicite invigilare et animarum saluti solerti studio providere. Quapropter, dilectissime frater, quia postulasti a nobis quatenus apostolica auctoritate concederemus tibi unum episcopatum in tua parochia constituere, quia Ecclesia tua tam ample diffusa est, quod per te solum non possis eam in chrismate aliisque pluribus, quibus episcopali officio indiget, decenter ac rationabiliter regere, piis precibus tuis inclinati, libenter annuimus, et ut etiam impleatur satagimus. Apostolica igitur auctoritate, venerande frater, religioni tuae concedimus, volumus, et firmamus, atque auctoritate beati Petri apostolorum principis: in quocunque loco tibi melius visum fuerit, episcopatum in tua parochia construe, et ad procurandam salutem animarum adjutorem tibi tua consideratione ibi praepone, ita tamen ut episcopatus ille Ecclesiae tuae, tibique vel tuis successoribus nunquam subtrahatur, et nullus ibi episcopus quandoque, sive per investituram, ut dici assolet, vel quocunque pacto inibi constituatur, nisi quem tu vel tui successores prompta voluntate elegerint, ordinaverint et consecraverint. Indignum enim atque detestabile est ut hoc quod studio pietatis a vobis quaesitum, apostolica auctoritate firmatum, ad detrimentum Ecclesiae tuae quolibet modo vertatur. Si quis autem temerario ausu hujus nostrae sanctionis privilegium infregerit, noverit se apostolicae excommunicationis atque anathematis vinculo innodatum. At vero, qui pio intuitu custos et observator exstiterit, perpetuae benedictionis abundantia repleatur. Data Lateranis, XII Kal. Aprilis, per manus Petri clerici, fungentis vice Petri sanctae Romanae Ecclesiae cardinalis ac bibliothecarii, anno ab Incarnatione Domini 1070, pontificatus vero domini Alexandri papae II nono, indict. VIII.
LXXIII.  Ecclesia collegiata S. Mariae de Belliloco in dioecesi Matisconensi, in protectionem apostolicae sedis recipitur, eique bona omnia et privilegia confirmantur.   (Anno 1070.) [COCQUELINES,  Bull. Rom.,  tom. II, p. 13.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, canonicis ecclesiae Sanctae Mariae, sitae in episcopatu Matisconensi, loco Belliloco, illorumque successoribus in perpetuum.

Quoties ea a nobis petuntur, quae a religione non discrepant, libenter debemus annuere, et favoris nostri gratanter praebere assensum, quoniam ex consideratione apostolicae sedis, cui Deo auctore, licet indigni meritis, praesidemus, cogimur, etiam si a nobis exigantur, his talibus semper invigilare, ac saluti animarum solerti studio providere. Quapropter, dilectissimi filii, quia postulastis a nobis, quatenus et ecclesiam, circa quam degitis, sub tutela apostolicae defensionis susciperemus, cum per interventum episcopi vestri per litteras vestras, tum devotis precibus vestris flexi, petitioni vestrae libenter annuimus. Inclinati ergo vestris rogationibus vos, vestraque bona atque praedictam ecclesiam sub munimine apostolicae protectionis suscipimus; et confirmamus quidquid dicta ecclesia juste habet, vel deinceps juste acquisitura est, tam in terris quam in vineis, seu cujuslibet generis possessionibus: ita ut non liceat cuiquam ecclesiasticorum vel saecularium magnae parvaeque personae vos inquietare, vel quidquid injuria praenominatae ecclesiae in alienum transferre: salva matris Ecclesiae, et proprii episcopi reverentia. Quisquis autem temerario ausu hujus nostrae sanctionis privilegium infregerit, nisi resipuerit, noverit se excommunicationis atque anathematis vinculo innodandum. At vero qui pio intuitu custos et observator exstiterit, perpetuae benedictionis abundantia repleatur. Datum Laterani II Kal. April., per manus Petri clerici, fungentis munere Petri sanctae Romanae Ecclesiae cardinalis, ac bibliothecarii, anno Incarnationis Domini 1070, pontificatus D. Alexandri H papae IX, indict. VIII.
LXXIV.  Alexander II confirmat privilegia abbatiae Sancti Benigni Fructuariensis.   (Anno 1070.) [COCQUELINES,  Bull. Rom. Pont.,  tom. II, pag. 14.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili ALBERTO abbati monasterii Sanctae Mariae, siti in Ipporegiensi loco, qui dicitur Fructuaria, suisque successoribus regulariter promovendis in perpetuum, salutem.

Ex consideratione hujus sanctae apostolicae sedis, cui Deo auctore, licet indigni meritis, praesidemus cogimur, universis Ecclesiis providere, praesertim iis locis qui pia religione pollere noscuntur. Multum enim Domino nostro Jesu Christo sollicitudinis nostrae curam placere confidimus, si servos ejus, ut sibi securius militare valeant, a turbine saecularium perturbationum scuto nostrae protectionis defendimus. Quapropter, fili charissime, cum interventu dilectissimae filiae nostrae Agnetis imperatricis, tum dilecti ac venerabilis Annonis Coloniensis archiepiscopi rogatione, tuis etiam precibus per nuntios tuos inclinati, jam dictum monasterium, quod per studium servorum Dei constructum absque aliqua saeculari potentia ad hoc, quod esse videtur pervenit quodque hactenus summa devotione ad hanc sanctam sedem respexit, sub tutela apostolicae defensionis suscipimus, et confirmamus quidquid recte habet, vel deinceps est acquisiturum in mobilibus, imo et immobilibus, ita ut non liceat cuiquam magnae vel parvae personae servos Dei, ibi vel in cellis suis degentes, inquietare, vel de substantia sua imminuere, nec quidquam de ejus jure in alium transferre, vel saeculare placitum facere. Specialiter autem Ipporegiensi episcopo, ne ibi hospitium faciat, apostolica auctoritate interdicimus, salvo in omnibus Ecclesiae Romanae privilegio. Si quis autem temerario ausu hujus nostrae sanctionis privilegium in totum vel in partem infregerit, nisi digna satisfactione emendaverit, norit se apostolicae excommunicationis et anathematis vinculo innodandum. At vero qui pio intuitu custos et observator exstiterit, perpetuae benedictionis abundantia repleatur. Datum Laterani, anno Domini 1070.
LXXV.  Alexander II Ecclesiae Aretinae possessiones, petente Constantino episcopo, confirmat.   (Anno 1070.) [UGHELLI,  Italia sacra,  I, 416.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, CONSTANTINO, episcopo Aretinae Ecclesiae, ejusque successoribus promovendis in perpetuum.

Convenit apostolico mandamini pia religione pollentibus benevola compassione succurrere, et poscentium animis alacri devotione impertiri assensum, ut ea quae mota et legaliter examinata sunt, atque apostolica auctoritate firmata, perpetuis temporibus maneant inconcussa. Quapropter nostrae pontificatus auctoritatis praecepto fieri decrevimus confirmantes scilicet S. sedis Aretinae Ecclesiae omnia, quae ab antecessoribus nostris, Leone videlicet, et Stephano atque Paschali, Adriano, Victore, item Stephano pontifice IX per apostolici privilegii seriem juste, canonice, et perpetuo jure firmata sunt, videlicet plebem S. Felicis in Brolio, plebem S. Mariae in Pacina, ecclesiam S. Ansani, cum omnibus suis pertinentibus, plebem S. Victoris, plebem S. Viti in Versure, plebem S. Andreae in Maleno, plebem S. Stephani in Acinano, plebem S. Mariae in Papa, plebem S. Mariae in Saltu, plebem S. Agathae, et plebem S. Joannis in Vescona, plebem S. Viti in Corsignano, plebem S. Mariae in Cosona, plebem S. Donati in Sintigliano, monasterium S. Petri in Assu cum omnia sua pertinentia. Praeterea confirmamus eidem S. Aretinae Ecclesiae praefatam ecclesiam S. Ansani, cum omnibus suis pertinentibus, ita ut synodica sanctio inter Adeodatum Senensis Ecclesiae episcopum, et Lupertianum Aretinum episcopum, necnon quae tempore Karoli Magni inter Aribertum praefatae Ecclesiae Aretinae episcopum, et Andream Senensem episcopum, nihilominus canonice data est. Haec nostra auctoritate perpetuo firma ac rata habeantur, nec ulla deinceps calumnia Senensium episcoporum audiatur. His ita corroboratis, apostolica censura, sub divini nominis constitutione atque districti decreti anathematis interpositione, interdicimus ut nulla quamlibet et quantumlibet magna vel parva persona, seu cujuscunque conditionis homo, tam de praefatis plebibus et S. Ansani basilica quam etiam ex cunctis quae ex Aretinae Ecclesiae de jure competunt, rebus mobilibus, vel immobilibus, sese moventibus eam inquietare, seu divestire, vel calumniare praesumat. Si quis autem, quod non optamus, contra hoc nostrae constitutionis edictum temerario ausu insurgere tentaverit, quod molitus fuerit annihiletur, et insuper divino anathemate percussus, nisi forte satisfaciendo resipiscat, damnetur. Conservator vero hujus nostri apostolici privilegii benedictionis gratia donatus, intra paradisi moenia, cum sanctis omnibus in sempiternum gaudeat. Amen. Data in episcopatu Aretino, VI idus Junii, per manus Petri clerici, fungentis vices Petri S. R. E. card. anno ab incarn. Domini 1070, pontificatus autem Domini Alexandri II nono, ind. VIII.

Notes: (quae tempore Luitprandi
regis Longobardorum)
LXXVII.  Alexandri II papae privilegium pro Lucensibus episcopis.   (Anno 1070.) [FIORENTINI,  Memorie della gran contessa Matilda,  Documenti, pag. 52.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, Lucensibus episcopis in perpetuum.

Cum universis per orbem terrarum Ecclesiis ex consideratione apostolicae sedis, cui Deo auctore praesidemus nos conveniat providere, praecipue tamen illis quae nobis speciali, et peculiari amore devinctae sunt. Ideoque volentes episcopatum Lucensem ab omnibus infestationibus esse tutum et quietum, ne quod absit, ab invasoribus diminutionem, aut invasionem patiatur, firmamus, ac confirmamus episcopis ejus omnes plebes ipsius episcopatus cum capellis infra eas aedificatis, et aedificandis, ut quiete habeant, et possideant praedictas plebes et capellas, ut nullus rex, nullus episcopus, abbas, marchio, comes, vicecomes, presbyter clericus, aut monachus invadat, surripiat, vel subtrahat, a ditione et dominio praedictorum episcoporum, sed omnes administrantes jam dictis plebibus, et capellis debitam aut solitam obedientiam illis persolvant. Si quis autem, quod non credimus, temerario ausu, huic nostro apostolico privilegio contrarius exstiterit, sciat se, nisi resipuerit et damnum quod fecerit emendaverit, auctoritate Dei omnipotentis et B. Petri apostolorum principis, ac nostro anathematis vinculo innodatus, et a regno Dei alienus, atque cum Juda traditore sociatus; insuper compositurus existat auri optimi libras decem, medietatem sacro nostro palatio, medietatem Lucensi episcopo, et super haec quod diripuit, vel invasit praedicto restituat episcopatui. Qui vero pio intuitu custos, et observator hujus nostri apostolici praecepti exstiterit benedictionis apostolicae gratiam, vitamque aeternam a Domino Deo nostro mereatur in saecula saeculorum, Amen. Datum Lucae, III Nonas Decembris per manus Petri, sanctae Romanae Ecclesiae presbyteri cardinalis ac bibliothecarii; annox pontific. domni Alexandri II papae, Incarnat. vero Dom. mill. septuag., indict. septima.

Notes: ( Intra crucem circuli: MAGNUS DOMINUS NOSTER, ET
MAGNA VIRTUS EJUS. In circuitu vero: DEUS NOSTER
REFUGIUM ET VIRTUS.) ( Adest bulla plumbea, quae ex uno latere Petrum
claves a coelesti manu suscipientem demonstrat, his in
circuitu signatis litteris:

QUOD NECTIS NECTAM, QUOD SOLVIS, PETRE, RESOLVAM.

Altera vero parte haec circum notantur verba:
ALEXANDER PAPA, et in medio numerus II conspicitur. )
LXXIX.  Clero Mediolanensi.--De archiepiscopo Simoniaco.   (Fragm.--Anno 1071.) [MANSI,  Concil.  XIX, 979.]
Author: Alexander II

Archiepiscopum vestrum Simoniacum fuisse nullus vestrum ignorat, quia, dum abbatias et ordines vendit, hoc etiam ipse propalat.
LXXX.  Alexander II monasterii S. Joannis Pinnensis, praesente Hugone Candido presbytero cardinali a Sancio Hispaniae rege cum caeteris monasteriis B. Petro abbati, protectionem suscipit et privilegia instituit.   (Anno 1071.) [MABILL.,  Annal. Bened.,  V, 42.]
Author: Alexander II

Charissimo filio AQUILINO, religioso abbati monasterii Sancti Joannis Baptistae de Pinna, in Aragonia provincia.

Apostolicae sedi non nostris meritis, sed sola Dei misericordia praesidentes, accepimus, in partibus Hispaniae, catholicae fidei unitatem a sua plenitudine declinasse, et pene omnes ab ecclesiastica disciplina et divinorum cultu interiorum aberrasse. Itaque, instigante nos commissae sanctae et universalis Ecclesiae providentia, ad correctionem Ecclesiarum Dei, filium nostrum Hugonem Candidum, et cardinalem presbyterum, in partes illas misimus, qui divina suffragante clementia Christianae fidei robur et integritatem ibi restauravit, Simoniacae haeresis inquinamenta mundavit et confusos ritus divinorum obsequiorum ad regulam canonicam et ordinem reformavit. Dilectus ergo filius noster Sancius rex Hispaniae, divina gratia praeventus et accensus amore, cum omnibus quibus potuit, ad veram perfectamque fidem nobilitatis suae gloriam convertit et protinus semetipsum apostolicae dignitati commisit ac subdidit, et monasteria suae ditionis diu alienata Romanae Ecclesiae proprio jure tenenda reddidit. Haec autem rex piissimus per te, dilectissime fili, praedicti monasterii Sancti Joannis Baptistae de Pinna abbatem et suum spiritualem patrem, mediante Hugone cardinale nostro, in nostram praesentiam cum chartarum monumento deferri destinavit, et proprium testem suae devotionis adhibuit, specialiter quidem hoc a nobis impetrare desiderans ut praefatum monasterium, cui eo juvante serviendo praesides, juxta votum et postulationis suae desiderium, constituto censu, videlicet unius unciae auri, per singulos annos in tutelam et singulare patrocinium sanctae Romanae Ecclesiae susciperemus, et privilegio apostolicae tuitionis idem monasterium cum omnibus sibi pertinentibus muniremus. Cujus oblationem et dignam petitionem per te omni charitate et benevolentia suscipientes, pariterque religiosis desideriis suis libenter annuentes , te, et monasterium tuum, cum omnibus sibi Pertinentibus, in jus et defensionem sedis apostolicae suscipientes, privilegii apostolici ornamentum praesidiumque tibi concedimus. Ad haec statuit pontifex, ut abbas in eodem monasterio, sicut regula sancti Benedicti praecipit, nonnisi communi fratrum consensu eligatur, et ab episcopo illius dioecesis, si catholicus fuerit, alias a quolibet alio episcopo ordinetur, qui nullatenus sine judicio sedis apostolicae deponatur. Datum Laterani XV Kal. Novembris per manus Petri S. R. E. presbyteri cardinalis ac bibliothecarii, anno XI pontificatus domni Alexandri II papae, anno scilicet Dominicae Incarnationis 1071, indictione IX.

Notes: (quoniam te apostolicae
dignitati devote subjectum, et ad regimen abbatiae
reluctantem et invitum adductum esse cognovimus)
LXXXII.  Bulla Alexandri papae II, pallium Eboracensi archiepiscopo concedens.   (Anno 1071.) [  Monasticon Anglicanum,  tom. III, pag. 133.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo fratri THOMAE, Eborum archiepiscopus perpetuam in Christo salutem.

Cum pastores ovium, sole geluque pro gregis sui custodia, pervigiles existunt, multo vigilantius pro cura quae nobis committitur, convenit nos gerere, ut in die judicii, cum pastor pastorum, omnium facta discusserit, non de negligentia ut mercenarii judicemur, sed de injuncti officii dispensatione remuneremur. Quapropter fraternitati tuae pallium ex more concedimus, quatenus utaris eo, ipsis festivitatibus, quibus apostolicae sedis auctoritate tuis concesserit antecessoribus, videlicet, in natale Domini, Epiphania Domini, in festivitatibus S. Virginis, in coena Domini, in Pentecostes, et in tua ordinatione, et in S. Joannis Baptistae, omniumque apostolorum festivitatibus, necnon in consecratione ecclesiarum, et benedictione episcoporum, ac presbyterorum, et in anniversario Dedicationis, et principalibus festis Ecclesiae tuae. Hortamur igitur charitatem tuam, ut memores conversationis tuae, tanto ornamento conveniant, sicque exterior homo inde glorietur, ut interior conscia virtutum perfectione solidetur. Si quid istud est sacerdotii, istud est pallii, vix habere quod foris ostenderis accepisse, et ut apostolum irreprehensibile maneat; et bonae conversationis exemplum subditorum montibus praebeas.