medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CCCC. STABULENSIUM MONACHORUM AD WIBALDUM ABBATEM.  Multa passi ab adversariis, et formidantes ecclesiae incendium, orant ut ad ipsos veniat, omnia pacifice compositurus.   (Anno 1153.)
Author: Wibaldus Corbeiensis
Date:  [ f. redigetur]

Reverendissimo in Christo Patri suo et domino WIBALDO, Stabulensis Ecclesiae venerabili abbati, tota ejusdem Ecclesiae congregatio, quidquid pio Patri devoti debent filii.

Quantis necessitatibus astrictos, quantis perturbationibus anxios praesentium lator nuntius vester nos invenerit, suum est dicere. Filiorum autem vere vestrorum est, ubi propriae vires deficiunt, pium Patrem invocare, et praesentiae suae benignam protectionem humiliter implorare. Hucusque siquidem, Pater charissime, in amissione et detrimento rerum nostrarum quodammodo semper meliora sperantes, tacueramus; sed cum jam ecclesiae vestrae, ecclesiae, inquam, quam tantis laboribus et sumptibus adornastis, sicut ex ore domini episcopi Leodiensis accepimus, inimici, quos nunquam offendistis, minentur incendium, lacrymabiliter ad vos clamamus, et ad tantum nefas prohibendum et declinandum tempore opportuno benigne occurrite. Speramus enim in Domino et certum tenemus quod in adventu vestro, quidquid contra nos humanae moliuntur adversitates, ad nihilum dirigetur, et Deo gressus vestros dirigente, omnia, quae in absentia vestra nobis ablata sunt, ad omnem voluntatem vestram vobis restituentur. Nam et hi, qui maxime nobis adversantur, scilicet Salmucenses, aeque ut nos adventum vestrum desiderant, et quidquid utrinque commissum est, per vos componi et resarciri exoptant. Declinabitis igitur, Pater charissime, paululum ad filios vestros, et, composita pace inter eos qui nos undique atterunt, rursus ad eos qui praesentia vestra delectatione potius quam necessitate fruuntur, redire absque perturbatione poteritis. Omnipotens Deus sanum et incolumem vos ad nos perducat.
EPISTOLA CCCCI. WIBALDI ABBATIS AD HENRICUM COMITEM DE SALMES.  Recenset damna omnia a suis [sic] Stabulensi monasterio illata, petitque ea emendari.   (Anno 1153.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Praeclaro et illustri comiti de Salmes, HENRICO, frater WIBALDUS Dei gratia Stabulensis abbas, spiritu scientiae et pietatis abundare.

Ex mandato domini regis et jussu dominorum cardinalium Stabulaus reversi, multiplicibus praedis et rapinis, quas ministeriales et servi vestri fecerant, et castello vestro induxerant, eamdem Ecclesiam vexatam et perturbatam reperimus. Siquidem homines vestri praeter alia mala maxima, quae enarrare longum est, in villa nostra Paletenmet abstulerunt nobis animalia centum, oves centum viginti, porcos octo, capras tres; et in Beringerivalle animalia sedecim; et apud Erkenberti mansum boves viginti octo, et in alia villa proxima castello vestro boves optimos viginti quatuor, ea occasione, quod frater villici nostri de Lernau viginti tantum vitulos vestris abstulerat. Perpendat itaque prudentiae vestrae discretio, quam alienum fuerit ab omni nobilitate et aequitatis jure tantis malis nobilem Ecclesiam afficere, pro eo tantum quod villicus noster de Lernau, quemdam hominum vestrum, qui furto uxorem cujusdam ex nostris cum aliis bonis suis abduxerat, deprehensum, justitia cogente, oculis privare attentavit, cum hoc ipsum ei vestri concesserint, ut auctorem perpetrati sceleris insequeretur, et, si posset, prout gesserat, ei retribueret. Nos quoque cum super eadem re vos frequenter amice et suppliciter convenissemus, quippe cum jam vestri propter hoc eidem villico nostro panem nuptiis suis praeparatum, et boves sex panem ipsum subvehentes, violenter rapuissent, non solum nihil profecimus, verum, sicut sequentia demonstrant, vestros omnes, ut creditur, ad oppressionem nostram animastis, neque enim putatur eos tam grandia absque vestro jussu et inchoasse et perfecisse. Animadvertat ergo ingenuitatis vestrae honestas, si nos et fratres nostros personam vestram super omnes principes terrae nostrae amplectentes et diligentes, tantopere opprimere debuistis pro hominibus qui, etsi nostri sint, tamen, ut ipse vidistis et audistis, a nobis coerceri nequaquam possunt, cum alii vagi et profugi incertitudine mansionum suarum nostros impetus declinent, alii vero obsequiis suis ita principum animos sibi devinxerint, ut ad offensam nostram et Ecclesiae nostrae oppressionem ab ipsis jugiter protegantur. Nos autem in his omnibus antiquarum amicitiarum memores, querelarum nostrarum summam nobilitatis vestrae benignitati litteris significare curavimus, ut amore Dei et beatorum apostolorum Petri et Pauli sanctique Patris nostri Remacli et respectu orationum nostrarum, damnorum nostrorum, per vos potius quam per aliam quamlibet potestatem, recipiamus emendationem. Sin autem, violentiam nobis illatam Deo, ac domino regi, et omnibus principibus regni atque hominibus nostris et fidelibus Stabulensis Ecclesiae conqueri habemus.
EPISTOLA CCCCII. HENRICI COMITIS DE SALMES, AD WIBALDUM ABBATEM  Ipsius arbitrio controversias suas omnes terminandas relinquit.   (Anno 1153.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

WIBALDO Dei gratia Stabulensi abbati, H. comes de Salmes, quidquid amicus amico.

Dilectioni vestrae notum sit de adventu vestro summopere me gaudere, tum spe discreti consilii vestri, tum solitae pacis inter meos homines et vestros reformatione. Quamvis enim vinculum dilectionis nostrae homines vestri, imo adversarii vestri rumpere moliantur, Deo gratias, incorruptum remansit. Enarrare vero longum est quae et quanta ex utriusque latere partis injuriose facta appareant. Relinquo igitur vestrae diligenti ac discretae dispensationi, dignitatis vestrae praerogativa et familiaritatis vestrae conversatione injurias utrinque factas terminare. Scitis enim quoniam castellum meum Salmis et omnia quae possideo in pace et in guerra, vobis sicut mihi parata semper suberunt. Vestrum honorem et honorem meum tam in absentia mea quam in praesentia diligendo conservare, et conservando tueri velitis. Quod injuriarum vestrarum querelam scripto mihi significastis, de sinu dilectionis vestrae affirmo processisse, nostram prior vobis significassem, si reversio vestra mihi nota fuisset. Veniam ad vos quam citius potero, vobis locuturus, et utriusque honore conservato, discretis sermonibus vestris obtemperans.
EPISTOLA CCCCIV. ANASTASII PAPAE IV AD WIBALDUM ABBATEM.  Annuli usum ipsi ad vitam duntaxat concedit.   (Anno 1154.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

ANASTASIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio Corbeiensi abbati, salutem et apostolicam benedictionem.

Semper apostolica sedes, etc. Vide in Anastasio papa IV ad an. 1154.
EPISTOLA CCCCV. GREGORII CARDINALIS AD WIBALDUM ABBATEM.  De annulo sibi a sede apostolica indulto, et per Gerhardum cardinalem deferendo.   (Anno 1154.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

GREGORIUS Dei gratia diaconus cardinalis, reverendo fratri et unanimi amico WIBALDO Stabulensi abbati, salutem, et, qua nihil est charius, charitatem

Quia inter caeteros regni abbates personam vestram quadam praerogativa dilectionis nobis univimus, ad honoris vestri gloriam et exaltationem, divina nos comitante gratia, efficaciter operam dedimus. Equidem secundum desiderium nostrum et preces, personam vestram mater vestra sancta Romana Ecclesia, oleo exsultationis exhilarat, episcopalia vobis insignia concedens, ut vere Stabulensis gemino dignitatis ornatu fulgeat, abbatis et episcopi, qui prae consortibus suis ampliorem matris meruit dilectionem. Isaac Pater noster senuit, Rebecca tamen ministrat ei. Agite igitur, ut mater recognoscat in filio, per quod filius recognoscetur a multis. Annulum vobis legatus apostolicae sedis Gerh. diaconus cardinalis portabit, qui vos tanta gratia investiet, et apostolico munimine roborabit. Nos vero in vestris opportunitatibus tanto sollicitum esse perpendite, quanto amicitiae virtus in causa amici non potest esse otiosa. De aliis petitionibus vestris legatus vobis justitiam faciet, cujus discretioni Teutonicorum commissae sunt regiones.
EPISTOLA CCCCVI. O. AD HALBERSTADENSEM DECANUM, ARCHIDIACONOS, ETC.  Fredericum Palatinum comitem declarat excommunicatum.   (Anno 1154.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

O., Dei gratia modicum id quod est, dilecto filio E. decano caeterisque archidiaconis, et universali sanctae Halberstadensi Ecclesiae, salutem et benedictionem.

Liquet discretioni vestrae, quod domini decani cardinales sedis apostolicae legati litteris suis mandando nobis praeceperunt, quatenus F. Palatinum comitem districte commoneremus, ut bona Corbeiensi Ecclesiae ablata restitueret, et homines ejusdem Ecclesiae inquietare desisteret; et si post nostram admonitionem, infra triginta dies hoc non adimpleret, canonica eum justitia coerceremus. Litteris itaque nostris diligenter a nobis super hoc commonitus, sicut vestra novit fraternitas, non solum nos audire contempsit, verum etiam manu in sacerdotem missa sacrilegii facinus incidere non formidavit. Apostolica igitur auctoritate et nostra praefatum comitem Palatinum F. utpote sacrilegum et inobedientem excommunicamus, et excommunicatum vobis annuntiantes, in vera obedientia praecipimus quatenus ab ejus communione penitus vos subtrahatis, et ab omnibus subditis vestris clericis et laicis idipsum firmiter observari faciatis. Qui hoc mandatum sanctae Romanae Ecclesiae et nostrum tenere et aliis annuntiare dissimulaverit, officii sui et beneficii jacturam procul dubio incurret, qui tanquam inobedientem eum domino papae annuntiabimus
EPISTOLA CCCCVII. MANUELIS IMPERATORIS CP. AD WIBALDUM ABBATEM.  De matrimonio Frederici imperatoris.   (Anno 1154.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

MANUEL in Christo Deo fidelis rex Porphyrogenitus, sublimis, fortis, excelsus Augustus et imperator Romeon o Comninos, honorabilissimo et sanctissimo abbati monasterii Stabulensis, gratiam suam et bonam voluntatem.

Littera reverentiae tuae delata est imperio meo, quae declarabat, quod semper pro meo oras imperio, et imperium meum ab omni lingua audiens, quod super est tuae virtutis, tuas semper advocat orationes, vultque memorari ipsius tuam sanctitatem in orationibus suis ad Deum, et orare eum pro prosperitatibus nostri imperii. De negotio vero connubii, de quo praenobilissimus rex Romae et dilectus frater imperii mei nostro declaravit imperio, remisit ei imperium meum intentionem suam diffusius cum praesentibus nuntiis imperii mei. Vult enim imperium meum magis ac magis utrorumque regnorum unitionem. Mense Novembri indict. II. Missa est a castro Pelagoniae mense Novembri 22, indict. II. Imperiale ad venerabilissimum abbatem monasterii Stabulensis.
EPISTOLA CCCCVIII. WIBALDI ABBATIS AD MANUELEM IMPERATOREM.  Amicitiam inter utrumque imperium pro viribus se firmaturum.   (Anno 1154.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Inclyto triumphatori et glorioso domino suo MANUELI, fideli in Christo regi Porphyrogenito, sublimi, forti, excelso, Augusto et imperatori Romeon o Comninos, WIBALDUS Dei gratia abbas venerabilium monasteriorum, scilicet Corbeiae et Stabulaus, fideles orationes et devotum servitium.

Sacratissimi imperii vestri affatus, quos per prudentissimos apocrisiarios vestros vestra nobis celsitudo transmittere dignata est, quasi quoddam munus coeleste suscepimus, et tam pro incolumitate gloriosae personae vestrae, quam pro totius sacratissimi imperii vestri prospero statu et fortitudine humiles preces ad Dei clementiam cum aggregatis nobiscum in Christo fratribus effundere non cessamus. Porro de amicitia et fide inter dominum meum praenobilissimum Fridericum Romanorum imperatorem Augustum et sacrum imperium vestrum firmanda, pro facultate nostra diligentem operam impendimus, et ut secundum datam a Deo sapientiam, voluntati dilectissimi fratris vestri, quam per legatos suos majestati vestrae insinuat, assensum praebeatis, plurimum desideramus. Rex regum et Dominus dominantium ad honorem et gloriam suam vitam vestram et quietem ab hostibus conservare in longa tempora dignetur.
EPISTOLA CCCCIX. WIBALDI ABBATIS AD ANASTASIUM PAPAM.  Gratias ei agit, et commendat ei Heribertum regis capellanum.   (Anno 1154.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo in Christo Patri suo et domino ANASTASIO uni et universali papae, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, devotum servitium et debitam in Domino obedientiam.

Supplices et devotas gratiarum actiones celsitudini vestrae referimus, quod semper provectibus et necessitatibus nostris clementer intendistis, ex quo primum dignationi vestrae notificari meruimus, et praecipue nuper cum ad sanctitatem vestram pro necessitatibus nostris et angustiis petitiones nostras transmisimus, quas et misericorditer accepistis et benigne adimpleri fecistis Nunc ergo excellentiae vestrae attente commendamus Heribertum capellanum domini regis, ut eum venientem ad beatitudinem vestram pie suscipiatis, et benigne teneatis, et eum in suis petitionibus clementer exaudiatis.
EPISTOLA CCCCX C. ABBATIS PATHERBURNENSIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Gratulatur ei de reditu, doletque quod transeuntem Patherburnam non exceperit  (Anno 1155).
Author: Wibaldus Corbeiensis

Abbati, C. humilis abbas vocatus Patherburnensis, se ipsum integre cum omni devotione.

In reditu vestro illud Virgilianum, tanquam de vobis specialiter fuerit prolatum, occurrit, et firmiter insedit animo meo: O lux Dardaniae, spes o fidissima Teucrum, Quae tantae tenuere morae? quibus Hector ab oris, Exspectate, venis? Gratias igitur omnipotenti Deo, qui vos incolumem reddidit, et in hoc supplicum suorum preces exaudivit. Sed doleo, et mihimet iratus ad dignam poenam me offero, quod nuper, cum per nos transiretis, ego vobis non occurri, et diu desideratum vultum vestrum cernere non merui, quem et usque dum videam, anima mea renuit consolari. Bene tamen veneritis, et optime in Domino valeatis.

Notes: (VIRG. Aen. l. II, V. 282, 84.)
EPISTOLA CCCCXI. W. EPISCOPI MINDENSIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Hominem sibi ab eo commendatum a comite Ottone male habitum fuisse.   (Anno 1156.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo domino sanctae Corbeiensis Ecclesiae abbati WIBALDO, per misericordiam Dei W. id quod est in Ecclesia Mindensi, assiduas orationes in Domino cum fideli devotionis obsequio.

Sanctitati vestrae omnem reverentiam et devotionis obsequium exhibere cupientes, de reditu et sospitate vestra quamplurimum gaudemus, et ad omnia, quae vestra paternitas nobis mandaverit, servire parati erimus. Dum hanc terram in obsequio regni exiretis, praesentium latorem cum rebus uis nostrae tutelae committere voluistis, quem nos cum omnibus suis infra terminos nostros et extra illaesum et intactum pro amore et memoria vestra custodivimus, sed dum in quodam foro pro negotiis suis esset, comes Otto hunc pauperem quasi a sua advocatia profugum comprehendit, coarctavit, donec decem marcas ei persolvit, pro quibus domum suam exposuit, quam in civitate nostra habuit, quam usque ad hanc diem supercrescente fenore redimere non potuit. Vestri itaque viri dispendia et damna graviter ferentes, et in hac parte eum consolari non valentes, paternitatem vestram devote rogamus, ut consolatione vestra accepta, ad nos cum gaudio revertatur, quia pro reverentia vestra eum custodire et manutenere non desistemus.
EPISTOLA CCCCXII. WIBALDI ABBATIS AD FRIDERICUM IMPERATOREM.  Conqueritur de episcopis Osnaburgensibus qui quasdam decimas abstulerant, de comite de Sualemberg qui comitem de Huxeria interfecerat, et de comite de Tekeneburk, qui bona quaedam Corbeiensium fratrum occupaverat.  (Anno 1156).
Author: Wibaldus Corbeiensis

Inclyto triumphatori et glorioso domino suo FREDERICO Dei gratia Romanorum imperatori Augusto, a Deo coronato, magno et pacifico, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, in eo imperare et regnare qui dat salutem regibus.

Licet rerum vestrarum statum et victoriarum vestrarum gloriam per sacratissimos affatus vestros cognoscere non meruerimus, tamen quoniam fama referente, quae interdum incerta pro veris spargere solet, de sospitate et prosperitate vestra, verbum bonum, verbum consolatorium accepimus, omnium bonorum largitori devotas et assiduas grates referimus, supplici prece cum fratrum nostrorum collegio, Dei misericordiam deprecantes, ut vobis longaevos dies tribuat, et eosdem semper in sua pace feliciter disponat, et omnes inimicos vestros sub pedibus vestris celeriter conterat. Suggerimus autem serenitati vestrae quod Osnebruggenses episcopi quasdam decimationes non parvae utilitatis in Northlandia Corbeiensi Ecclesiae jam per longa tempora abstulerint, in cujus detrimenti reclamatione nos divina et vestra freti gratia, in tantum processimus, quod dominus papa vices suas in hac causa domino Magdeburgensi archiepiscopo commisit, qui etiam tam nos, quam dominum Osnebruggensem episcopum ad praesentiam suam in civitate Merseburch, vigesima prima die mensis Januarii evocavit. Quapropter clementiam vestram, de qua non parum confidimus obnixe flagitamus, ut eidem domino archiepiscopo imperiales apices destinare dignemini, quatenus pro vestrae jussionis reverentia, causam nostram benigne suscipiat et sine dilationis impedimento definiat, nec Ecclesiae Corbeiensi aliquatenus obsistat, quod dono et privilegiis antecessorum vestrorum easdem decimationes a fundatoribus suis accepit, et longis temporibus in quiete et pace possedit, et sine omni juris ordine per manifestam violentiam amisit. Praeterea majestatis vestrae pedibus et animo et corpore advoluti, iteratam querimoniam ad vestrae celsitudinis aures referimus de occisione Thideri comitis de Huxaria, qui in expeditione vestra Italica vobis strenue ac fideliter servivit, quem dominus Widekindus de Sualemberch sedentem in jurisdictione sua, quam haereditariam sibi a nobis jure obtinuerat, super consecratum ecclesiae murum propriis manibus cum satellitibus suis interemit. Insuper tam nos, quam omnes fratres nostri potentiae vestrae flebiliter conquerimur, quod comes de Tekeneburch bona nostra et fratrum nostrorum et pauperum, qui de hospitali vivunt, violenter occupavit, volens nos praedis et rapinis perurgere, ut praedium quoddam, quod Ecclesia Corbeiensis in tempore quatuor praedecessorum nostrorum abbatum quiete possedit, nos absque legum ratione dimittamus, cum nos parati simus et ei multoties obtulerimus in vestro judicio, sive ducis, sive comitis, nos pro eodem praedio velle stare, et, si per legem amiserimus, sine impedimento a possessione recedere.
EPISTOLA CCCCXIII. ADRIANI PAPAE IV AD WICMANNUM ARCHIEPISCOPUM.  Causam quae episcopum Osnabrugensem inter et Wibaldum abbatem de decimis vertebatur terminandam ejus judicio committit.   (Anno 1156.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

ADRIANUS episcopus, servus servorum Dei venerabili fratri WICMANNO, Madenburgensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Dilecti filii nostri WIBALDI Corbeiensis abbatis relatione accepimus, etc. Vide inter epistolas Adriani papae IV, ad an. 1159.
EPISTOLA CCCCXIV. WICMANNI ARCHIEPISCOPI MAGDEBURGENSIS AD PHILIPPUM OSNABRUGENSEM EPISCOPUM.  Citat eum ad objecta Wibaldi abbatis responsurum.   (Anno 1156.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

WICMANNUS Dei gratia Magdeburgensis Ecclesiae, utinam non indignus minister, PHILIHPO Osenbruck episcopo, salutem et fraternam dilectionem.

Dominus Wibaldus abbas Corbeiensis super quarumdam decimarum repetitionem, quas sibi injuste ablatas et a vobis detineri conqueritur, a domino papa me sibi judicem constitui postulavit et obtinuit. Igitur domini papae mandato astricti, et sicut ex tenore litterarum suarum potestis cognoscere, vicem ejus ipsius auctoritate in hac causa gerentes, quoniam oportet et sanum est nos obedire, fraternitati vestrae mandando praecipimus, quatenus decimo Kalendas Februarii praesentiam vestram nobis in Merseburg exhibeatis. Ibi siquidem domini abbatis querimoniam praedictam et vestrum responsum audiemus, et subtiliter hinc et inde rationibus cognitis, aequitatem judicii diffiniemus.
EPISTOLA CCCCXV. WICMANNI ARCHIEPISCOPI MAGDEBURGENSIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Citasse Philippum episcopum Osnabrugensem coram se scribit.   (Anno 1156.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

WICMANNUS, Dei gratia Magdeburgensis archiepiscopus, dilecto in Christo fratri WIBALDO venerabili Corbeiensi abbati, fraternum cum orationibus obsequium.

Super negotio vestro, quid nobis a domino papa sit injunctum, domino episcopo Osenbruggensi scripsimus, eique ut suam nobis praesentiam in Merseburg exhibeat X. Kal. Februarii, auctoritate apostolica injunximus. Quod ideo fraternitatem vestram volumus scire, ne ante diem praenominatum festinetis venire,
EPISTOLA CCCCXVI. WICMANNI ARCHIEPISCOPI MAGDEBURGENSIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Osnabrugensis episcopi responsionem ei significat.   (Anno 1156.)
Author: Wibaldus Corbeiensis
Date:  [ al. Saltz.]

WICMANNUS, Dei gratia id quod est in Ecclesia Magdeburgensi, dilecto in Christo fratri WIBALDO venerabili Corbeiensi abbati, orationis atque servitii affectuosam exhibitionem.

Super negotio vestro, quid nobis a domino papa sit injunctum, domino Osenbruggensi significavimus. Locum ei in Mersburg, diem quoque decimo Kalendas Februarii denotavimus: nullum vero aliud responsum ab ipso adhuc accepimus, praeter quod, nuntio nostro attestante, aiebat, se potius velle episcopatum dimittere quam decimas illas, quas Ecclesia sua sexaginta et amplius annis quiete possedit, sui episcopatus tempore perdere. Per eumdem tamen nuntium verbis et non scripto mandavit, se nobis omnem, quam deceat, reverentiam libenter exhibere, super hoc autem verbo totius Ecclesiae suae tam cleri quam populi consilium se velle habere, ipsumque consilium per honestas et majores ejusdem Ecclesiae personas nobis usque ad Epiphaniam ostendere. Unde, omnibus aliis omissis, unum hoc fraternitati vestrae respondemus, quod vitae nobis incolumitate servata X Kal. Februarii, ita enim ex consilio ordinavimus, in loco condicto erimus, et sive dominus Osenbruggensis veniat sive non, secundum consilium fratrum et coepiscoporum nostrorum debita justitia, in quantum nobis erit, desiderium vestrum non fraudabimus. Exemplum litterarum, quod petivistis, misimus, aliud non accepimus. DE IMPERATORIBUS EX SANGUINE CAROLI MAGNI. Imperator Carolus parochiam Halberstadem certis undique circumscripsit terminis, suoque augustali imperio, et inpraevaricabili privilegio firmavit DCCCIV Idus Maii, indictione X, sui autem regni trigesimo quarto, imperii vero tertio, ordinationis Hildegrini episcopi 22, in palatio Sarh nominato. Eodem etiam tempore habito conventu in palatio eodem, imperator omnes Saxones antiqua libertate donavit, eosque pro conservanda fide catholica ab omni solvit tributo excepto, quod eos omnes divites scilicet ac pauperes totius suae agriculturae ac nutriturae decimas Christo ac sacerdotibus ejus fideliter reddere jussit. Carolo Magno successit Luthewicus Pius filius ejus. Post quem successit Luthewicus filius praedicti Luthewici. Quo defuncto successit ei filius suus tertius Luthewicus. Cui etiam successit filius suus Carolus rex. Qui octavo regni sui anno a regno deponitur, et Arnulfus in regem est coronatus, qui regni sui anno decimo tertio defunctus est, cui successit Luthewicus, qui cognominatus est Infans, et regnavit annis tredecim. Cui cum non esset filius, principes regni communi consilio Ottonem illustrem Saxoniae ducem in regem eligere voluerunt, sed per consilium ejus Conradus Francorum dux, qui de cognatione quarti Luthewici erat, coronatus est, et vixit annis novem. Hucusque Caroli proles regni tenuit fastigia. Dehinc Saxonici imperatores successerunt. Primus eorum Henricus Saxonum dux, filius praedicti Ottonis ducis, pater Ottonis primi imperatoris, ordinatus est.