medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
DXVII.  Rescriptum Sylvestro electo monasterii S. Augustini Cantuariensis.   (Anno 1152.) [TWISDEN,  Hist. Angl. Script.,  II, 1813.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio SYLVESTRO electo abbati monasterii S. Augustini Cantuariae, salutem et apostolicam benedictionem.

Laboribus et expensis commissi tibi monasterii tanquam specialis domus nostrae paterno affectu compatimur, et quia causa tua sicut speravimus nondum habuit complementum, nobis plurimum diplicet, et graviter ferimus. Quod autem nuntium tuum apud nos tam diu detinuimus, turbatio terrae et sinistri rumores quos de partibus illis nuper accepimus non alia causa ad id faciendum coegit. Ut autem negotium tuum, sine tarditate optatum sortiatur effectum, venerabili fratri nostro Theobaldo Cantuariensi archiepiscopo apostolica scripta mandavimus, quatenus si absque sui periculo poterit, ad monasterium tuum, quemadmodum in tuis privilegiis continetur accedat, et te omni appellatione et occasione sepositis in abbatem ipsius loci, praesente Spiritus sancti gratia, benedicat. Obedientiae vero professionem, si a te forte exigerit, nolumus ut ei exhibeas; si vero, quod non credimus, idem frater noster, juxta mandati nostri tenorem, ad monasterium tuum accedere et tibi benedictionis munus conferre noluerit, nostrae voluntatis est ut hoc aequanimiter sufferas, quoniam postquam ipsius monasterii administrationem per nostrae confirmationis auctoritatem canonice obtinuisti, pro subtractione benedictionis illius non minorem potestatem super animas commissi tibi gregis habebis. Datum Signiae, etc.
DXVIII.  Ad Theobaldum archiepiscopum Cantuariensem.--Ut [Silvestrum] electum monasterii S. Augustini dedicet.   (Anno 1152.) [  Ibid.  ]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri THEOBALDO Cantuariensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Quoniam electum monasterii Beati Augustini ad tuam fraternitatem benedicendum remisimus, non de justitia, sed de benegnitate sedis apostolicae fecimus, tu vero affectum et benignitatem quam erga personam tuam et honorem commissae tibi ecclesiae gerimus attendere seu cognoscere, sicut dignum non videris, cum ipsi electo juxta mandatum nostrum benedictionis gratiam conferre quadam dissimulatione nolueris, imo, et ejus monasterium in eadem causa inutiliter fatigare et plurimum gravare dignosceris. Quia igitur commissi nobis officii cura constringimur pro universarum Ecclesiarum statu satagere, et earum quieti et tranquillitati quantum cum Deo possumus salubriter providere: per praesentia tibi scripta mandamus, quatenus si absque tui periculo poteris ad locum ipsum, quemadmodum in eorum privilegiis continetur, accedas, et praedictum electum omni appellatione et occasione seposita, in abbatem ipsius monasterii, praeeunte Spiritus sancti gratia, benedicas. Dat. etc.
DXIX.  Ad conventum S. Augustini Cantuariensis.--Ut Silvestro abbati obediant, etiamsi archiepiscopus dedicare eum noluerit.   (Anno 1152.) [  Ibid.  ]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus conventui S. Augustini Cantuariae, salutem et apostolicam benedictionem.

Quod causa electi vestri optatum nondum habuit complementum, pro turbatione quae in nostris partibus nuper emersit, non propter nostram negligentiam accidit. Nos siquidem vos et locum vestrum sincera in Domino charitate diligimus, et justitiam vestram vobis integre custodiri volumus, ac servari. Inde est quod venerabili fratri nostro Theobaldo Cantuariensi archiepiscopo per apostolica nuper scripta mandavimus, quatenus si absque sui periculo poterit, ad monasterium vestrum, quemadmodum in vestris privilegiis continetur, accedat, et electo vestro benedictionis munus, omni appellatione et occasione sepositis, conferat. Quod si forte, quod non credimus, effectui mancipare noluerit, praesentium vobis auctoritate mandamus ut ob hoc eidem electo non minus debitam obedientiam et reverentiam faciatis. Nolumus enim eum minus auctoritatis habere, quam si ab eodem fratre nostro benedictionis gratiam consecutus fuisset Dat. Signiae, etc.
DXX.  Ad Moysem Ravennatem archiepiscopum.--Ut Plantium episcopum benigne habeat.   (Anno 1152, Jul. 28.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 666.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri M. Ravennati archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Quod venerabilis frater noster L. Placentius episcopus pro sedis apostolicae obedientia et restitutione Ravennatis ecclesiae immensis periculis sit expositus, fraternitas tua evidenter agnoscit. Dignum est igitur, ut in angustiis et vexationibus suis, quas pro ecclesia tua sustinere dignoscitur, fraternum ei solatium debeas exhibere. Ideoque per praesentia tibi scripta mandamus, monemus et exhortamur in Domino, ut eidem fratri nostro in suis necessitatibus debita benignitate provideas, et charitatis viscera sibi fraterna aperias: ne tu de nimia duritia reprehendi rationabiliter debeas, et eum ad tuam obedientiam se humiliasse poeniteat. Datum Signiae, V Kal. August.
DXXIV.  Ad Wibaldum abbatem.--Commendat et causam A.  [  Adelgoti  ]  Curiensis episcopi, et ut ecclesiasticas immunitates adversus laicos tueatur.   (Anno 1152, Sept. 20.) [MARTEN.,  Ampl. Collect.,  II, 553.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio Corbeiensi abbati, salutem et apostolicam benedictionem.

De quorum pura devotione absque dubitatione confidimus, eis confidenter committimus quod digno cupimus effectui mancipari. Inde est, quod charitati tuae causam venerabilis fratris nostri A. Curiensis episcopi attentius duximus commendandam, quatenus tuo et fratrum nostrorum episcoporum, qui ad charissimi filii nostri Friderici Romanorum regis, curiam convenerint, consilio et auxilio fretus, nec inhoneste verbis vel facto, sicut alia vice factum est, possit impune tractari, vel Ecclesia sua juxta pravorum desideria debita justitia defraudari. Nec putes tu in hac causa, quasi in aliena dissimulandum, sicut ait poeta: Res tua nunc agitur, paries cum proximus ardet. Similis enim causa jam tibi peperit, vel in proximo pariet inimicos. Illud autem, quod in curia Ulmae habita malitiose in ecclesiarum destructionem noviter est a laicis introductum, nequaquam silentio praetereundum aestimes, quod qui pro rapinis et incendiis ecclesiasticis bonis illatis excommunicationi subduntur, novo judicio excommunicatos dedicant, nisi prius in laicorum judicio damnationis sententia feriantur. Quod si forte tam tu quam fratres nostrl episcopi putaveritis sustinendum, hoc procul dubio inde proveniet, ut nulli episcoporum in illis partibus liceat contra cujuslibet facinoris reum disciplinam ecclesiasticam exercere. Disciplina enim cessante, peribit religio Christiana: religione cessante, peribit et salus animarum. Eapropter, charissime fili, tam super hoc quam super aliis, cum ad curias convenitis, quae contra honorem Dei, contra Ecclesiae salutarem vigorem, contra honestatem regni, pravorum malitia moliri videritis, viriliter et unanimiter resistatis, ut vestro prudenti studio et labore malitiam sapientia vincat, iniquitatem justitia superet, et Ecclesiae Dei, et regni status in suo decore incolumis conservetur. Ad haec sanctitati tuae quaedam notificamus, quae faciente Ar. haeretico rusticana quaedam turba absque nobilium et majorum scientia nuper est in Urbe molita. Circiter enim duo millia in unum sunt secretius conjurati, et in proximis Kalendis Novembris centum perpetuos senatores malorum operum et duos consules, alter quorum infra Urbem, alter extra illorum centum consilio reipublicae statum disponant, imo potius rodant. Unum autem, quem volum imperatorem dicere, creare disponunt, quem illis centum duobus consulibus et omni populo Romano sperant quod debeat mortifere imperare. Quod quia contra coronam regni et charissimi filii nostri Friderici Romanorum regis, honorem attentare praesumunt, eidem volumus per te secretius nuntiari, ut super hoc maturo consilio, quid facto opus sit, provideat sapienter. Datum Signiae, XII Kal. Octobris.

Notes: (HORAT. Epist. I, XVIII, 84.)
DXXV.  Bulla pro canonica Beatae Mariae Fanensi.   (Anno 1152, Sept. 27.) [AMIANI,  Memorie Istoriche della citta di Fano,  II, sommario, p. IX, ex archivio capituli Eccles. Fanensis.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio BENEDICTO priori canonicae Beatae Mariae Fanensis ejusque fratribus tam praesentibus quam futuris, canonicam vitam professis, in perpetuum.

Desiderium ad religionis propositum, et animarum salutem pertinere monstratum, auctore Deo, sine aliqua est dilatione complendum; cum pro parte, dilecti filii nostri, postulationibus clementer annuimus, et praedictam canonicam in qua divino mancipati estis obsequio, ad exemplum praedecessoris nostri Alexandri papae sub B. Petri et nostra protectione suscipimus, praesentisque scripti privilegio communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem canonica in praesenti juste possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum, vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, posset adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Plebem videlicet Sancti Caesarei una cum mansis et terris, quas in ejus territorio legitime possidetis; medietatem plebis Sancti Pauli una cum vinea dominicata; plebem Sancti Secundi cum capella Sancti Bartholomaei; quidquid habetis in ecclesia Sancti Angeli in episcopio; ecclesiam Sancti Petri extra portam; molendinum de Repulesio, molendinum Arzilla cum vineis; et vineas Pupilliani, agrum Gualdi, et campum prope ecclesiam S. Stephani. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatam canonicam temere perturbare aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel aliquibus vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus et commodis profutura, salva sedis apostolicae auctoritate, et Fanensis episcopi canonica reverentia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita et excommunicatione commota, si satisfactione non congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divina indignatione existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Eugenius Catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Signiae, per manum Bosonis sanctae Romanae Ecclesiae scriptoris, V Kalendas Octobris, indictione decima quinta, Incarnationis Dominicae anno 1152, pontificatus vero domni Eugenii tertii papae anno octavo.

Notes: ( Omissa subscriptione octo dominorum reverendissimorum
cardinalium. )
DXXVII.  Ad Raimundum Hierosolymitani hospitalis magistrum.   (Anno 1152, Oct. 27.) [  Cod. diplom. del ord. Gerosol.,  I, 308.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis RAIMUNDO, venerabilis Hierosolymitani hospitalis magistro, ejusque fratribus in servitio pauperum militantibus, salutem et apostolicam benedictionem.

Sicut nostri administratione officii admonemur, ecclesiarum et priorum locorum negotia salubri fine distinguere, etc. Quocirca, dilecti in Domino filii, paci et tranquillitati vestrae, in posterum debita charitate providere volentes, transactionem quae inter vos et nobilem virum Guillelmum Forcalquerii comitem per venerabilem fratrem nostrum G. Ebredunensem archiepiscopum apostolicae sedis legatum, super castro Manuascae et ejus pertinentiis facta est, et per scripti sui paginam confirmata, etc.; auctoritate sedis apostolicae confirmamus, et ratam atque inconcussam perpetuis temporibus manere decernimus; cujus adjunctionis tenorem nos in eadem pagina conscriptam perlegimus, etc. Nulli ergo omnium hominum fas sit hujus nostrae confirmationis paginam temerario ausu infringere, seu quibuslibet molestiis perturbare. Si quis autem attentare praesumat, secundo tertiove commonitus, nisi reatum suum congrua satisfactione correxerit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus incurrat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Datum Albae, decimo Kal. Novemb. anno 1151.
DXXVIII.  Ad Odonem ducem Burgundiae, et Burgundos proceres.--Ut burgenses Vizeliacenses habeantur excommunicati.   (Anno 1152, Dec. 19.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 655.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis nobilibus viris ODONI duci Burgundiae, HENR. comiti, ARCHIMB. DE BORBONE, G. comiti Cabilon., R. fratri ducis, R. comiti de Joviniaco, G. DE DONZEIO, R. DE RUBEOMONTE, D. DE LUZIACO, A. DE MONTE REGALI, S. vicecomiti Senon., et filiis ejus. F. atque B. G. vicecomiti Castrilandonis, G. DE VIRGIACO, ODON. DE TYLO, HUGONI DE MONTE S. JOANNIS, salutem et apostolicam benedictionem.

Immoderatam praesumptionem, et intolerabilem contumaciam perfidorum burgensium de Vizeliaco, qui violata fidelitate et juramento quod abbati et domino suo fecerant, eum de monasterio suo ausu nefario ejicere et locum ipsum, quod utique ab exordio suae fundationis beati Petri allodium ac patrimonium esse dignoscitur, nobis, licet in vanum, auferre conantur, nobilitatis vestrae notitiam latere non credimus. Quia ergo tantae praesumptioni audaciam potentes ac nobiles viri, qui eidem apostolorum principi devoti existunt, impunitam tolerare non debent: per praesentia scripta nobilitati vestrae mandamus, quatenus praedictos burgenses, donec resipuerint, et condignam satisfactionem humiliter exhibuerint, ab omnibus feriis terrae vestrae prorsus inhibeatis: imo quoscunque de ipsis, homines vestri invenerint, tanquam perjuros et proditores et excommunicatos capi, et rebus suis spoliari praecipiatis. Datum apud Sanctum Petrum, XIV Kal. Januarii.
DXXIX.  Ad Hugonem Senonensem archiep., G. [Godefridum] Lingon., T. [Theobaldum] Parisiacensem et Henr. Trecensem episcopos.--Ut burgenses Vizeliacenses habeantur excommunicati.   (Anno 1152, Dec. 19.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 654.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus nostris HUG. Senonensi archiepiscopo, G. Lingonensi, T. Parisiac., et HENR. Trecensi, episcopis, salutem et apostolicam benedictionem.

Immoderatam praesumptionem et intolerabilem contumaciam perfidorum burgensium de Vizeliaco, qui violata fidelitate et juramento quod abbati et domino suo fecerant, eum de monasterio suo ausu nefario ejicere, et locum ipsum, quod utique ab exordio suae fundationis proprium beati Petri allodium esse dignoscitur ac patrimonium, nobis licet in vanum auferre conatur, fraternitatis vestrae notitiam latere non credimus. Ne igitur tantae praesumptionis audacia impunita remaneat, et in pejus indisciplinatio perniciosa prorumpat, per praesentia vobis scripta mandamus, quatenus praedictos burgenses, tanquam perjuros et proditores et excommunicatos, in nundinis et mercatis vestrarum parochiarum recipi omnino prohibeatis: imo a quibuscunque parochianorum vestrorum inveniri potuerint, capi, et rebus suis spoliari praecipiatis. Datum Romae apud S. Petrum, XIV Kal. Januarii.
DXXXI.  Ad [Petrum] Cluniacensem abbatem.--Ut abbati Vizeliacensi exsuli Silviniacense coenobium concedat.   (Anno 1152.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 660.]
Author: Eugenius III

In maximis vexationibus et angustiis posito dilecto filio Pontio Vizeliac. abbati, carnali germano tuo, absque hortatu et commonitione nostra fraterna debes compati charitate, et ejus exsulationem benignis solatiis et opportunis debes consolationibus relevare. Quocirca quoniam debitum charitatis officium exigit, ut fratres nostros tanquam nos ipsos in Domino diligamus, et eorum necessitatibus fraterno provideamus affectu, per praesentia tibi scripta mandamus, quatenus Silviniacense coenobium, quousque ipsa exsulatio ei duraverit, etiam pro Beati Petri et nostri reverentia sibi concedas.
DXXXII.  Ad Arnaldum Narbonensem archiepiscopum.--Ut Magalonensem episcopum et Petrum de Verona Cluniacensibus juxta Montempessulanum degentibus infestos, compescat.   (Anno 1145-53.) [D. BOUQUET,  Recueil,  XV, 446.)
Author: Eugenius III
Date:  [aimundum]

EUGENIUS, episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri Narbonensi archiepiscopo ARNALDO, salutem et apostolicam benedictionem.

Veniens ad nostram praesentiam dilectus filius poster Petrus Cluniacensis abbas, contra venerabilem fratrem nostrum R episcopum et canonicos Magalonensis Ecclesiae nobis graviter conquestus est, quod parochianos suos de Montepessulano, contra fraternae charitatis officium publice inhibere praesumpserunt, ut in novo ejus monasterio quod juxta Montempessulanum situm est, nihil de bonis suis in vita vel morte conferant, seu cum obierint, corpora sua in loco ipso tumulari praecipiant. Decimas praeterea laborum suorum contra constitutionem sedis apostolicae nihilominus exigunt. Quod quam pravum sit et a religionis observantia penitus alienum, qui zelo rectitudinis utitur, non ignorat. Quia ergo nostri officii est errata corrigere, et suam singulis Ecclesiis justitiam conservare, per praesentia tibi scripta mandamus, quatenus ad partes illas accedas. et praedictum fratrem nostrum episcopum, atque canonicos Magalonenses super his graviter increpando ex parte nostra districte commoneas, ut de caetero nec decimas laborum suorum, vel de incrementis animalium quae nutriuntur, a fratribus praedicti monasterii exigant, nec injuriam seu infestationem inferre praesumant; sed sicut parochianos suos monasteriis Anianae et S. Willermi eleemosynas facere, et seipsos dare in morte permittunt, ita eos memorato Cluniacensi coenobio benefacere nequaquam prohibeant. Quod si tuis monitis obtemperare noluerint, eorum parochianis publice denunties, ut pro ipsius episcopi vel suorum interdicto minime dimittant, quin eidem loco, prout Dominus inspiraverit, benefaciant, et seipsos ad sepeliendum si voluerint, conferant, salva matricis ecclesiae justitia. Nihilominus praeterea fraternitati tuae mandamus, ut Petrum de Verona, qui quoddam molendinum antefati monasterii fregit, et ex eo molestiam et contrarietatem fratribus ipsius loci contra justitiam inferre praesumit, districte commoneas ut vel ab eorumdem fratrum molestia desistat, vel ad justitiam cum eis in tua praesentia veniat. Quod si neutrum ex his adimplere voluerit, ecclesiasticae severitatis censuram in eum exerceas, ne pro defectu justitiae ad aures nostras super his saepedicti fratres denuo pulsare cogantur.
DXXXIV.  Ad R[aimundum] Magalonensem et A[delbertum] Nemausensem.   (Anno 1145-53.) [MANSI,  Concil.,  XXII, 363.]
Author: Eugenius III

Imperatorum saecularium leges, et ecclesiasticae Patrum constitutiones, viros religiosos in omnipotentis Dei servitio protegunt et defendunt, et nullam eis molestiam, vel turbationem, quae sacro ordini contradicat, irrogari permittunt. Accepimus autem quod quidam causidici de terra vestra, occasione decidendarum litium quae aliquando solent emergere, ab abbate et fratribus Franciae vallis juramentum de calumnia, sicut ab aliis hominibus, exigebant; quod quidem inter fratres ejusdem ordinis inusitatum est; et nos ad id faciendum eos cogere non possumus, nec debemus. Sed ne aliena jura alieni hac occasione videantur detinere illicite, et ipsi a causa sua decidant, si ex parte ipsorum praedictum juramentum, si res ita postulaverit, non fuerit praestitum: eis praecipimus, ut in suo monasterio, sicut imperiales constitutiones consentiunt, oeconomum statuant, qui pro eis petere et excipere, atque juramentum de calumnia, cum necesse fuerit, valeat exhibere.
DXXXVII.  Ad clerum et populum Toletanum.--Ut Muzarabes Toletano archiepiscopo pareant, et in caeremoniis ab eo non dissentiant.   (Anno 1145-53.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 678.]
Author: Eugenius III

Inobedientiae crimen quam grave, quantaque animadversione plectendum, creator omnium Dominus primi hominis obedientiam puniendo monstravit: et genus hominum in valle lacrymarum positum experitur. Significatum bene est, quod quidam qui Muzarabes nuncupantur, venerabili fratri nostro archiepiscopo Toletano obedientiam denegantes, ecclesias de manu laicorum recipiant; et in sacramentis missarum, et aliis divinis officiis, tonsura quoque clericali et vestimentis, suam antiquam consuetudinem subsequentes, ab apostolica sede diversa sentire praesumant. Quia igitur apostolicae sedi tanta est a Domino collata potestas, ut quod pro sanis dogmatibus, fidelium moribus, Dominico tempore praescripsit, hodie teneatur acceptum; et quod illa repulit, hactenus inefficax habeatur: quanto magis quae ob reverentiam Catholicae fidei in sacramentis missarum, et aliis divinis officiis instituisse dignoscitur, omni debent honore praeferri, et ab omnibus prorsus reverenter assumi? Universitati vestrae per praesentia scripta mandamus, quatenus eos districtius moneatis, ut in sacramentis missarum, et aliis divinis officiis, a Catholica Ecclesia dissentire de caetero non praesumant, et memorato fratri nostro obedientiam debitam exhibentes, si in ipsius provincia remanere voluerint, ejus monita et praecepta reverenter suscipiant et observent.
DXL.  Privilegium pro ecclesia S. Laurentii Januensi.   (Anno 1145-53.) [UGHELLI,  Italia sacra,  IV, 865.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri SYRO Januensi archiep. ejusque successoribus canonice substituentis, in perpetuum

Ex commisso nobis a Deo apostolatus officio, fratres nostros episcopos tam vicine quam longe positos debemus diligere, et Ecclesiis in quibus Domino militare noscuntur, suam justitiam conservare, et quemadmodum fratres vocamus in nomine, ita nihilominus comprobemus in opere. Eapropter, venerabilis frater in Christo Syre archiepiscope, tuis justis postulationibus clementer annuimus, et gloriosi martyris Christi Laurentii, et S. Syri Ecclesiam, cui Deo auctore praesides, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona in praesentiarum juste et canonice possides aut in futurum rationabilibus modis, Deo propitio, poteris adipisci, firma tibi tuisque successoribus, et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Redditus videlicet de mari, et decimas quae ab hominibus civitatis et totius episcopatus Januen:, ab antiquis temporibus praedecessores tui, et ipse hactenus quiete possidetis, de illis scilicet hominibus qui a portu Pisano in orientem, et a portu monachi in occidentem, seu in terram Saracenorum, vel Christianorum extra praenominata loca maritimas negotiationes exercent. Castrum S. Romuli cum suis pertinentiis. Castrum Molacianense cum curte, molendinis et pertinentiis suis, curtem Bazali, curtem de vico Molatio. Curtem de Bavoli. Curtem de Nervi. Castrum Medolici cum curte et pertinentiis suis et molendinis. Curtem S. Petri de Arena cum suis pertinentiis. Domum cultam de S. Vincentio cum molendinis, et quidquid habes in Corti. Curtem S. Michaelis in Lavania, et domum cultam juxta mare, et quidquid habes in valle Lavaniae, et Sigestri, medietatem de Roccataliata cum medietate montis de Comalio. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat, etc. Salva, etc. Si qua igitur, etc. Amen.