medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
158  EPISTOLA CXLIII. AD ARNONEM.  (Anno 801.)   Illum, ut ad S. Martinum veniat, invitat: ad coelestia aspirat, et pro se orari cupit.
Author: Alcuinus
Date:  [Martini] [Albinus]

Optimo praesuli Aquilae Albinus salutem.

Occurrat chartula, charitatis calamo conscripta, vestrae reverentiae, frater desiderantissime, tuis susurrans auribus, ut venias, si fieri possit, ad limina beati Patris nostri, protectorisque vestri, ut tuus tecum familiari collatione sodalis agere extrema salutationis verba valeat: quia festinat hora divisionis inter fratres, separationis inter amicos. Eunti homini in domum aeternitatis suae, et circumeuntibus circa eum in platea plangentibus ; tunc vera probabitur amicitia, dum falsa cessabit adulatio. Multi promittunt societatem, sed pauci custodiunt. Nec mirum; quia multi sunt vocati, pauci vero electi . Sed quid ad haec? Jungat se homo Deo, et habebit cuncta quae necessaria sunt. Quaerite primum regnum Dei et justitiam ejus, et omnia adjicientur vobis . Dolores et tribulationes hujus vitae nos quotidie admonent Deo jungi, terrena fugere, coelestia amare. Sed heu, proh dolor! his optamus miseriis diu interesse, et minus perpetuam quaerimus requiem; nostris inhiamus cupiditatibus, minus Dei praeceptis inhaerentes, qui paterna pietate nos castigat, ut animo haec temporalia fugiamus, et ad aeterna festinemus, ubi vera est beatitudo. Ut ad hanc pervenire merear, Deo miserante, tua me sanctitas orationum suffragiis adjuvet. Periculum meum novi, peccata mea agnosco. Ideo supplex servorum Christi deposco intercessiones, ut mei misereantur. Spes et consolatio mea omnium Redemptor Deus Christus, cui laus et gratiarum actio pro omnibus bonis, quae mihi gratuita pietate concessit in hoc saeculo. Vive Deo felix, mundo nam vivere mors est; Vera quidem est homini vivere vita Deo.

Notes: (Eccl.

XII, 5) (Matth. XX, 16) (Matth. VI, 33)
EPISTOLA CXLVIII. AD EUMDEM.  Epistola penitus allegorica, in qua comparatur Theodulfus Patri vinearum
Author: Alcuinus

Pontifici magno et Patri vinearum Theodulfo Albinus salutem.

Legimus in Paralipominon cellis praeesse vinariis Zabdiam tempore David, Deo dilectissimi regis ; modo, miserante Deo, meliori populo secundus praeest David, et sub eo nobilior Zabdias cellis praeest vinearum, quem ordinata charitate introduxit rex in cellam vinariam, ut scolastici floribus fulcirent eum, et stiparent malis amore languentium illius, qui laetificat cor hominis. Jam si desit qui confirmet, forte non deest qui laetificet in cellis Aurelianis, dum spes est in vinea florente, non in ficulnea arescente. Quapropter Joathan consiliarius David, homo litteratus , mittit ad Zabdiam dicens: Mane surgamus, videamus, quam bene vinea floreat Sorech, cantantibus celeuma super eam deriventur fontes cellarii foras. At nunc apertis apotecae charitatis clavibus a procuratore vineae celebretur versiculus iste per turres Aurelianas: Comedite, amici mei, bibite et inebriamini . Ego dormio in dulcedine, et cor meum vigilat in caritate; venite, accipite absque ulla commutatione vinum et lac . Guttur meum sicut vinum optimum, dignum dilecto meo ad potandum, labiisque illius ruminandum . Ego dilecto meo et dilectus meus mihi . Non est dicendum: Exspoliavi me tunica mea, quomodo induar illa? Lavi pedes meos, quomodo inquinabo illos ? Non possum surgere et dare tibi . Si forte tres panes non sunt ad manum, qui defecerunt in sitarchiis Gabaonitarum; Christo benedicente septem hydriae plenae sunt vini optimi , quod servabatur usque adhuc; ex quo architriclino Turonicae civitatis, mandante filio virginis miscendum quis ignorat, et hoc servandum est, ne mittatur vinum novum in utres veteres; et nemo bibens vetus statim vult novum, dicit enim, vetus melius est . Beatus qui loquitur in aurem audientem. Valeto in pace, charissime frater!

Notes: (I Par.
XXVII, 27) (Ibid., 32) (Cant. V, 1, 2) (Isa. LV, 1) (Cant. VII,
9) (Cant. VI, 2) (I Reg. IX, 7) (Luc. XI, 7) (Joan. II) (Luc. V, 37, 39)
EPISTOLA CL. AD MAURUM.  (Anno 802.)   Petit a Mauro (Rabano) libellum sibi promissum.
Author: Alcuinus

Benedicto sancti Benedicti puero Mauro Albinus salutem

Libellum quem me rogante scribi promisisti, rogo ut tua faciat promissio firma et mea impleatur laetitia. Multis haurientibus fons non siccatur venae vivae, ita nec vestra minuitur sapientia, tametsi nostra inde hauriat indigentia. Noli spernere me rogantem, nec te promittentem abnuere; sed veritas tua fiat satietas mea. Dilige diligentem te, et da petenti, ut omnia. Quia lex mandat parenti placere. Valeas feliciter cum pueris tuis, et in populo charitatis orantes pro me fratres saluta.
EPISTOLA CLII. AD ARNONEM.  (Anno 802.)   Commendat Arnoni curam canonicorum, monachorum et tertii gradus, inter illos medii. Queritur de pravitate simoniaca, quae etiam in sedem apostolicam irrepsit. Epistolae de confessione, et libelli de catholica fide mentionem facit.
Author: Alcuinus
Date:  [ Cod. S. E., quid] [Rogavit me Magus meus in litteris dilectionis
suae, sive vestra mandante auctoritate, vel propria
instigante voluntate, epistolam de Confessione vel
poenitentia dictare. Sed illam direxi, quam pridem
habui, filiis sancti Martini, quorum est multitudo
magna, dictatam atque conscriptam; quae sola vestris
quoque juvenibus sufficere posse arbitror. Utinam

venias, si fieri possit; sin autem, vel Magum
tempore opportuno dirige, propter lectionem unius
libelli quem noviter scripsi de catholica Fide, et
domno imperatori per hunc puerum direxi. Qui libellus
nullatenus vestras effugiat manus, sed omnimodis
scribatur, ut habeatis; quia necessarius est valde
fidem volentibus scire catholicam, in qua summa salutis
nostrae consistit.]

Venerando pontifici Aquilae Albinus salutem.

Pridem plura scripsi, quapropter modo pauca scribere ratum duxi, hoc solum suadens, vestram sanctam auctoritatem in Deo et pro Deo loqui, et in Deo confidere, ut diligenter examinetur quid cui conveniat personae: quid canonicis, quid monachis, quid tertio gradui qui inter hos duos variatur, superiori gradu canonicis, et inferiori monachis stantes. Nec tales spernendi sunt, quia tales maxime in domo Dei inveniuntur. Et hoc praecipue intendite, ut simoniaca haeresis funditus subvertatur, quae male dominatur in multis, radicem a judicibus saeculi sumens, ramos usque ad ecclesiasticas tendens personas: ita ut qui spinas eruere avaritiae debuerunt, spinis punguntur acerbitatis, quae magis atque magis crescentes, pene apostolicam irrepserunt sedem, ex qua palma pietatis dactilico florens fructu crescere debuit; inde rancor invidiae ebullivit. Ignosce dicenti, vel magis timenti, cur super caput suum aliquid cogitare audeat. Utinam qui hoc dicat, fallax inveniatur, ut innocens sit qui alios debet innocentes facere per sanctae praedicationis verba! Benedictus Deus benedicat te tuosque tecum aeterna benedictione, domine Pater dilectissime!
EPISTOLA CLV. AD ARNONEM ARCHIEPISCOPUM  (Anno 803.)   Commendat se tanquam infirmum senem sacrae memoriae. Duo vascula mensalia mittit; et iteratas pro casula missali gratias agit.
Author: Alcuinus
Date:  [ Mabill., tabula] [Duo vascula direxi
vestrae charitati, Pater sancte, quae deprecor ut humiliter
accipias habeasque aliquantum temporis ante
oculos tuos in mensa, veluti ego casulam in missarum
solemniis habiturus sum.]

Dilectissimo filio Aquilae archisacerdoti Albinus in Domino salutem.

Solet charitas olim germanitate fideli compacta novis saepius litteris reformari, ut firma agnoscatur in fide, quae est dulcis in consuetudine. Unde ego chartulam chartulae conjungo, ut legatur in pagina, quae est in cordis tabulis conscripta, non atramento perituro, sed spiritu sempiterno, qui gemitus excitat inenarrabiles pro sospitate vestra in meo corde. Vestra vero dilectio, ut certissime novi, nostri nominis non obliviscatur: quia crebra infirmitas cogit nos amicos admonere de sanctarum orationum suffragio, ut propitietur peccatis meis pietas divina, et renovetur vita mea in melius, sicut aquilae juventus : Nec me judex meus et testis meus judicet secundum merita mea, sed secundum suam magnam misericordiam parcat confitenti sibi servulo se esse peccatorem: nec derelinquat eum in diebus senectutis suae ; sed solatio sancti Spiritus foveat eum, et misereatur illi. Haec eadem verba vestra recordetur de seipsa sanctissima mens et acutissima prudentia: in qua dum tempus habeas , labora opus Dei, ut in die magno Domini nostri mercedem laboris tui sortiaris cum sanctis Dei sempiternam. Divina vos vestrosque filios vestramque familiam 168 gratia sempiterna protectione custodiat, praeveniat, donis augeat et meritis in aeternum.

Notes: (Psal. CII, 5) (Psal. LXX, 9) (Gal. VI, 10)
169  EPISTOLA CLVI. AD ARNONEM.  Mittit per Fredegisum varia opuscula, et illi hunc suum filium commendat.
Author: Alcuinus
Date:  [ Ms., collexit] [ Cod., 
domu]

Venerando evangelistae Aquilae Albinus salutem.

Direxi dilectioni vestrae, per Fredegisum filium meum, manualem libellum multa continentem de diversis rebus, id est: Breves expositiones in psalmos septem poenitentiae, in psalmum quoque CXVIII, similiter et in psalmos XV Graduum. Est quoque in eo libello Psalterium parvum, quod dicitur beati Bedae presbyteri Psalterium, quem ille collegit per versus dulces in laude Dei, et orationibus per singulos psalmos juxta Hebraicam veritatem. Est quoque hymnus pulcherrimus de sex dierum Opere, et de sex Aetatibus mundi: Est et in eo epistola de Confessione, quam fecimus ad infantes et pueros: Est et in eo Hymnus vetus de XV psalmis Graduum. Habet et alias orationes; et hymnum quoque nobilissimum elegiaco metro compositum de quadam regina Edildryde nomine; quem libellum posui in manus Fredegisi filii mei. Tu quaere illum ab eo; ne forte in oblivione habeat propter alias occupationes tibi eum reddere, et nullatenus permittas, nisi habeas illum ob memoriam nostri, sive in domo , sive in itinere, ut audias illum quasi me tibi loquentem in cor. Plura misissem in eum, nisi festinatio ejus praeveniret me, et non habebam tempus eum ordinare sicut dispositum habui. Valeto prospere, et feliciter legens illum, meique memor in orationibus semper sine fine vale. Obsecro clementissimam benignitatem vestram, o dilectissime Aquila, ut filium meum Fredegisum benigne suscipiatis et familiariter, eumque adjuvetis secundum possibilitatem vestram, habeatisque illum fratrem in Christo, qui vos conservet in aeternum.
176  EPISTOLA CLIX. AD ARNONEM.  Commendat illi discipulum grammaticae, quem vitulum vocat.
Author: Alcuinus
Date:  [ Al., o] [quia
venerabilis episcopus multum ardet super nos, id
est, Theodulphus] [Habeo [Habui]

Dilectissimo Aquilae Albinus matricularius perpetuae beatitudinis in Christo salutem.

Direxi ho animal vitulum Encheridion meum, ut adjuves illum et eripias eum de manibus inimicorum suorum, et adjuva quantum valeas . Misi quoque in ora pueri hujus, quamvis vitulus contra naturam rationale sit animal, quod ipse in auribus sanctitatis vestrae habet mugire. enim illum ad erudiendum Deo mecum in domo mea et poterit proficere, Deo dante, in lectionis studio seu grammaticae artis disciplina in domo sancti Martini]. O Aquila! hi in curribus et hi in equis, nos autem in nomine Domini nostri magnificabimur . Valeas, vigeas semper in aeternum.

Notes: (Psal. XIX, 8)
EPISTOLA CLX. AD***  Amici charitati se commendat.
Author: Alcuinus

Dilectissimo Patri, egregio pontifici. Leve jugum portare cupiens, in cujus unitate optat vobis salutem.

Omni melle dulciores nobis per fratrem nostrum litterae delatae sunt, quarum seriei dum respondere paravi, supervenit filius meus, cujus gratissima visitatio a longioris responsionis sermone paululum me suspendit. Non tamen ulla saeculi ambitio a charitatis suavitate cor meum suspendere poterit. Quinimo magis atque magis crescat de die in diem, et pleno charitatis mei modio cumulum quotidie addit. Omnipotens Deus, qui praesenti nos charitate conjunxit, perpetua nos charitate conjungere dignetur in aeternum.
EPISTOLA CLXVIII. AD PETRUM ARCHIEPISCOPUM.  (Anno incerto.)   Gratitudinem suam significat ob paternam benevolentiam; Liudgardam commendat, a qua ei dona mittuntur.
Author: Alcuinus

Sanctissimo Patri Petro archiepiscopo humilis tuae charitatis Albinus filius salutem.

Dulce mihi est saepius tuae scribere reverentiae, Pater optime, si portitorum fides et opportunitas adfuisset; tamen si charta non currat, charitas non dormitat, sed suaviter vigilat, et salubriter memorat paternitatis vestrae pietatem, qua me, licet minus dignum, in filii dignitatem suscepisti, familiaritate fovisti, admonitione roborasti; quae omnia pius cunctorum remunerator bonorum aeterna sibi mercede retribuere dignetur. Liudgarda vero femina religiosa, Deo fidelis et regi, scutellam argenteam et unum storacem in elymosinam sui vestrae sanctitati direxit, ut videatur dividendum, secundum voluntatem Dei: et quia ego filius tuus mediator in hac legatione sum, obsecro ut eam in filiae dilectionem suscipere digneris; habet enim voluntatem bonam prodesse servis Domini et sanctae suae Ecclesiae. Quapropter diligentius deprecamini pro salute et prosperitate illius, ut divina illam gratia longaeva custodiat sospitate.
EPISTOLA CLXX. AD RIGBODUM EPISCOPUM QUI ET MACHARIUS.  Dolet de amici absentia.
Author: Alcuinus
Date:  [ Cod. Sal., aliquod] [ Cod.
Sal., altius] [ Canis., vivendi] [utilia] [ Cod. Sal., conlationis] [ut te] [videre

valeam]

Dilecto Patri Machario, humilis levita Albinus salutem.

Charitatis dulcedinem litterarum officia implere non possunt, tamen qualecunque lumen illius ostendere nituntur. Sicut digito praesens homo ostenditur, ita litteris absentis charitas demonstratur. Fateor, meae mentis dilectio tui taedet absentiam: essetque aliquod amoris refrigerium, si vel 194 tui cordis affectum per alterius audirem os; vel cum litteras legerem, quem ardentius cuperem, intelligerem. Non disjungat saeculum quos Christi charitas conjunxit. Et veniat per eum optata dies videndi , qui omnes dies creavit ad videndum. Multa tecum habuissem conferre, si tuae collocutionis familiaritate uti valuissem. Veniet tempus, dum vult ille qui disponit omnia tempora, cum omni charitatis dulcedine . Valeas fili, frater et amice.
EPISTOLA CLXXI. AD RIGBODUM ARCHIEPISCOPUM COGNOMENTO MACHARIUM.  (Anno incerto.)   Queritur de intermisso commercio litterarum. Ad horam expetit quaedam scripta sancti Leonis et Ven. Bedae. Ad sanctum Martinum invitat.
Author: Alcuinus
Date:  [ Ms., mirus] [ Forte, sic juvabit]

Machario patriarchae Albinus salutem.

Quid proficiunt sapientia abscondita vel thesaurus invisus , vel charitas muta? Num ignis in silice, nisi excutiatur, flammifacit? Quare tua, frater charissime, charitas taciturnitate obmutescit? Cur non movebis linguam ad dictandum, manum ad scribendum? Quid talentum humo obruis? Quare admonitoria non currit chartula? Legat quid desiderat; consideret quid faciat. Timeo ne mus l cnse bacha litterae submersae sint: tamen si tua taceat mihi fistula, aliis obsecro resonet, ut excitentur dormientes, et sanentur languentes, et aures surdorum audiant, et claudi viam disciplinae currere certent, ut fiat merces monstranti viam veritatis. Scriptum est, qui audiat, dicat verum. Vocatus fui, sed infirmitas praepedivit iter meum. Vos loquimini quae Deo placeant, et ad sanam pertineant doctrinam. Omeliam sancti Leonis, et Tractatum beati Bedae in Tobia deprecor ut ad horam praestes nobis. Sed ut video porrectam habes manum ad accipiendum, et collectam ad dandum. Iter vero quod restat viae nostrae, deprecor, sanctis orationibus vestris adjuvate, ut ad portam perpetuae civitatis pervenire merear. Si veniens veneris, excipiet te dextera Dei Patris, et si juvaverit te intercessio sancti Martini. Florentem te in omni bono, et proficientem in sancto sapientiae studio divina comitetur et provehat gratia, dilectissime frater!

Notes: (Eccli. XX, 32)
EPISTOLA CLXXII. AD EUMDEM.  (Anno incerto.)   Dolet de absentia, et gaudium significat ob nuntium restitutae Machario sanitatis.
Author: Alcuinus
Date:  [exspectavi]

Sanctissimo nobisque cum summo honore nominando Patri Machario humilis levita Albinus salutem.

Ex quo vestra mihi innotuit charitas, familiari quadam flamma in corde meo efficacius haec eadem ardebat, ita ut mens mea respondebat mihi: charitate vulnerata sum ego: sed nunc quodam modo amarum est, quod olim dulciter sapuit in pectore meo. Nam longa absentia dulcissimi vultus vestri torquet animi mei secretum, et collocutio sapientiae vestrae suavissima meam fatigat memoriam, non audiens desideratissimum oris vestri eloquium, et suavissimam cordis fraternitatem, quae spirare solebat in auribus meis verba salutiferae collocutionis, memor illius commatici elogii: Quid dulcius est quam habere amicum, cum quo possis omnia loqui, sicut tecum? Sed recedant querimoniae, ubi emendationis efficacia fieri non aestimatur; patienter supportetur, quod humanae necessitatis fragilitas cogit sufferri, et fiat mentium dulcis praesentia, ubi est facierum tristis absentia, et volet saepius charta charitatis alis pennata, implens officium linguae, pandens fraterni amoris secretum, et paterni affectus filio demonstratura dulcedinem, ne longa taciturnitas oblivionis rubigine maculetur. Dum semper cupidus vestram audire prosperitatem, advenientesque saepius interrogans, quid de meo mihi nuntiarent Machario, subito prae tristi fama prosternatus, infirmitatis vestrae totis dolens praecordiis spectavi , quando mihi optata legatio sanitatis vestrae veniret; quando, qui erigit elisos, sanaret contritos corde, et verteretur tristitia mea in gaudium, quod nunquam utinam auferatur a corde meo, in quo semper vobis perpetuam opto prosperitatem et salutem: quam audiens a narrantibus, vobis redditam esse, magna me fateor laetitia affectatum esse, quia quod diu optabam, Deumque devotius deprecatus sum, audire merui. At nunc, charissime fili, frater, pater, et amice, Deo gratias agamus assiduas pro omnibus bonis, quae nobis largitus est, te sanitati restituens, et me gaudio perfundens. Facientes faciemus voluntatem illius, in quo solo salus est, et vita, indeficiensque felicitas. Hunc amemus, praedicemus et colamus, quia haec est vita aeterna. Igitur in carnali desiderio mundo vivere mors est, non vita. Sola tantummodo vera est vita, vivere Deo, sicut ipse de se ait: Ego sum via, veritas, et vita : via, per quam itur; veritas, ad quam pervenitur; vita, in qua statur. Feliciter vivas, fili, frater, pater et amice in aeternum!

Notes: (Joan. XIV, 6)
EPISTOLA CLXXIII. AD JOSEPPUM.  Condolet ob infirmitatem corporis, et excitat ad patientiam. Commendat se orationibus; hortatur ad renovationem domus Dei,  etc.
Author: Alcuinus

Dilecto filio Joseppo, Albinus salutem.

Doleo de dolore corporis tui, sed gaudeo de felicitate animae tuae. Quia flagellat Deus omnem filium quem recipit . Occidit et vivificat; vulnerat et medetur . Spes praemii solatium tibi sit laboris. Hi dolores cito finiuntur, praemia patientiae nunquam. Non sunt condignae passiones hujus temporis ad superventuram gloriam, quae revelabitur in sanctis . Quapropter cum gratiarum actione immola Deo sacrificium laudis . Non est haec tribulatio poenalis, sed propitiatio venialis. Aurum in fornace per ignem coquitur , ut purius exeat: sic anima corporali tribulatione, ut mundior procedat ad vitam. Disciplina Domini non debet cuiquam esse disciplina; sed hilariter accipiat quod pius medicus salubriter immittit. Inter flagella pietatis, orationes humilitatis ad Deum dirigantur, ut qui misericorditer castigat, clementer ignoscat, ut salus aeterna patienti proveniat. Nostri quoque memor sedulas pro nobis fundere preces non cessa, quatenus divina nobis provideat clementia perpetuae conversationem prosperitatis. Adhuc dubio stamine pacis sub tegmine causa texitur, et dum plenum perficitur vestimentum, mox ad induendum vestrae dirigetur fraternitati. Valde placet quod domum Dei renovare coepisti: stude ut et istam perficias, et alteram, de qua praesens dixi. facias consecrari: ut pro duplici Dei honoris labore multiplicem merearis accipere mercedem. Vivas, vigeas et valeas feliciter, fili charissime!

Notes: (Heb. XII, 6) (Job. V, 18) (Rom. VIII, 18) (Psal. XLIX, 14) (Prov. XXVII, 21)
195  EPISTOLA CLXXIV. AD REMIGIUM EPISCOPUM.  Commendat illi negotiatorem in Italiam proficiscentem: animam vero Joseppi illius orationibus.
Author: Alcuinus

Dulcissimo Patri Remigio episcopo, Albinus humilis filius salutem.

Hunc nostrum negotiatorem, Italiae mercimonia ferentem, his litteris tuae paternitatis commendo protectioni, ut per vias vestrae patriae tutus eat et redeat; et in montium claustris a nostris non teneatur teloneariis constrictus, sed per latitudinem charitatis latam habeat eundi et redeundi semitam. Jubeas, obsecro, orare pro anima Joseppi discipuli mei. Floreas et proficias de virtute in virtutem , donec videas laetus ut gaudens Deum tuum in Sion. Memorque sis mei, sanctissime Pater, obsecro.

Notes: (Psal.
LXXXIII, 8)
EPISTOLA CLXXV. AD REMEDIUM EPISCOPUM.  Gratias pro charitatis muneribus agit: ad bonas actiones stimulat.
Author: Alcuinus

Venerando Patri Remedio episcopo humilis levita Alcuinus salutem.

Acceptis charitatis vestrae muneribus multum laetati sumus de prosperitate vestra, seu quod memoriam nostri habetis; sperans me misericordia divina participem esse per vestras sanctissimas orationes. Charitas vero inter amicos melior est auro, et fides inter absentes pretiosior est gemmis, ubi Deus tantummodo considerat et remunerat. Vos quod vestrum est, diligentissime exsequimini, et accepta Dominicae pecuniae talenta multiplicate, ut cum gaudio ante conspectum summi regis venire digni efficiamini, et vocem illam audire desiderabilem: Euge serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui . Nunc tempus est laborandi, tunc quiescendi; nunc promerendi, tunc remunerandi. Fac ut sis, ut tibi veniat, quod vis. Dilige diligentem te, quatenus ad beatissimam illius sessionem pervenire merearis et dicere: Sicut audivimus, ita et vidimus in civitate Dei nostri , in qua est tota felicitas et nulla perturbatio, summa requies et sempiterna beatitudo. Vestram omnipotens Deus sanctitatem in omni bono florere faciat, venerande Pater!

Notes: (Matth. XXV,
21) (Psal. XLVII, 9)
EPISTOLA CLXXVI. AD REMEDIUM EPISCOPUM CURIENSEM.  (Anno incerto.)   Commendat se ob veterem amicitiam illius orationibus.
Author: Alcuinus

Desiderantissimo Patri Remedio episcopo Curiae civitatis, humilis levita Alcuinus salutem.

Memor dilectionis vestrae et foederatae olim amicitiae inter nos, has tuae reverentiae, optime frater, litterulas dirigere curavi, ob recordationem prioris pacti, quod inter nos pepigimus, obsecrans per summi regna tonantis, ut nostri nominis, juxta vestrae promissionis veritatem, in sacrosanctis orationibus memoriam habere digneris; etiam a servis Dei intercessiones pro me fieri jubeatis, qui sunt in monasteriis per vestrae dioecesis latitudinem. Nam ego plurimis hujus saeculi jaculis vulneratus diem trepido animo exspecto, quo duci ad judicium vocer ignorans, quid habeam respondere judici meo Jesu Christo, qui mihi tanta tribuit in hoc saeculo bona; et ego quasi his omnibus ingratus plurima feci, quae non debui. Tu vero, sanctissime Pater, secundum charitatem, quam habes in membra Christi, et fidem probatam in salvatorem nostrum, me assiduis orationibus adjuvare digneris, ut misericordem inveniam Dominum Deum meum. Te quoque ipsum, juxta sapientiam tibi a Deo datam, in omni bonitate praepara ad occursum illius, ut dignus habearis, cum multiplici laboris tui fructu, gaudens et gloriosus stare ante tribunal Christi, atque ex brevissimo hujus vitae labore aeternam, donante Deo, beatitudinem cum sanctis omnibus intrare merearis. Dominus Jesus, qui ait: Per me si quis intraverit, salvabitur; ingredietur et egredietur , custodiat introitum tuum et exitum tuum ex hoc nunc et usque in saeculum , sanctissime Pater.

Notes: (Joan. X, 9) (Psal. CXX, 8)