medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
DXLI.  Ad Villanum Pisanum archiepiscopum.   (Anno 1145-1153.) [GATTULA,  Hist. Casin.  155.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri VILLANO Pisano archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Adversum venerabilem fratrem nostrum A. Sulcensem episcopum dilecti filii nostri Raynaldi Cassinensis abbatis querelam frequenter accepimus, quod ei de sex ecclesiis, videlicet S. Vincentii de Taverna, S. Mariae de flumine tepido, S. Marthae, et S. Pentaleonis de Olivano, et S. Georgii de Tulvi, et S. Mariae de Palma, quas ad jus monasterii sui asserit pertinere, injuriam faciat, et eos per violentiam et injuste detineat. Quia ergo eidem monasterium ad jurisdictionem B. Petri speciali praerogativa pertinere dignoscitur, et in sua ei justitia deesse non possumus, nec debemus, per praesentia scripta fraternitati tuae mandamus, quatenus praedictum fratrem nostrum proximis Kalendis Maii pro eadem controversia terminanda ante tuam praesentiam evoces, et allegationibus ac rationibus utriusque partis diligenter auditis, recognitis, per judicium vel concordiam eidem causae finem debitum, Domino auctore, imponas. Praedicto siquidem termino memoratus abbas pro eadem causa sufficientes personas ad tuam praesentiam destinare curabit, nihilominus quoque tibi mandamus, ut controversia, quam Turritanus archipresbyter adversus monasterium S. Mariae de Thergo super ecclesia S. Petri intra Cingla, et S. Mariae de Tanache in praesentia praedecessoris tui sanctae memoriae Balduini archiepiscopi movit, justitia mediante, studeas definire. Praeterea sententiam quam super judicio quondam Constantini de Athena beato Benedicto fecisse dignoscitur, tua fraternitas promulgatum digno effectui mancipari, et firmiter observari.
DXLII.  Ad archipresbyterum tituli Sancti Marci,   (Anno 1145-53.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 629.]
Author: Eugenius III

Super controversia obedientiae exhibendae, quae inter vos et capellanum de Pinea agitari dignoscitur, ecclesiae Sancti Marci prospicere cupientes, per praesentia vobis scripta mandamus quatenus eum districtius moneatis ut secundum antiquam et rationabilem consuetudinem, vestrae ecclesiae obedientiam promittere nullatenus contradicat. Si vero vestris monitis super hoc obedire contempserit, sententiam quam in ipsum et praefatam ecclesiam de Pinea juste tuleritis, nos, auctore Deo, ratam habebimus.
DXLIII.  Ad Arditionem Romanae Ecclesiae subdiaconum et magistrum Omnibonum.   (Anno 1145-1153.) [  Ibid.,  363.]
Author: Eugenius III

Litteras benignitatis tuae benigne accepimus, in quibus utrum in causa, quae vertitur inter venerabilem fratrem nostrum G. Bononiensem episcopum, et dilectum filium nostrum Paduanum abbatem, sub vestro examine jusjurandum de calumnia praestari conveniat, requisisti. Sane Romana Ecclesia, in quibus causis de decimis Ecclesiarum et rebus spiritualibus tantum agitur, juramentum calumniae nec dare, nec recipere consuevit. Et quidem hujusmodi causae non ex legum districtione, sed canonum aequitate finem debitum sortiuntur. Canones autem juramentum calumniae nulli prorsus indicunt. Unde de juramento calumniae praestando contentione dimissa, ad ulteriora fraternitas tua procedat.
DXLIV.  Ad Aesculapium presbyterum.   (Anno 1145-53.) [  Ibid.,  326.]
Author: Eugenius III

Juvenis ille qui puellam nondum septennem duxit, quamvis aetas repugnaret, ex humana tamen fragilitate tentavit quod complere non potuit. Quia igitur in his quae dubia sunt, quod certius aestimamus, tenere debemus; tum propter honestatem Ecclesiae, quia ipsa ipsius conjux esse dicitur, tum propter praedictam dubitationem, mandamus tibi, ut consobrinam ipsius puellae, quam postmodum duxit, ab eo dividas.
DXLV.  Ad universum clerum.--De raptoribus, et ecclesiarum violatoribus, et quando post peractam poenitentiam sit neganda sepultura ecclesiastica, nisi satisdent de damno restituendo.   (Anno 1145-53.) [  Ibid.,  390.]
Author: Eugenius III
Date:  [ f. supp. his]

Super eo quod de raptoribus ecclesiarum, atque presbyteris qui poenitentiam eis injungere et oblationes eorum contra statutum nostrum suscipere attentaverint, a nobis communi deliberatione statutum cum fratribus nostris statuimus, et constitutionem ipsam, sanctorum Patrum vestigia subsequentes, auctoritate Dei et sanctorum apostolorum Petri et Pauli pariter confirmamus: statuentes, ut quicunque ex his raptoribus, qui in urbe, diabolo suggerente, violenter surrexerint, in rapina, sive in ecclesiarum violatione manifeste est deprehensus, vel amodo fuerit, nisi ablata prius restituat, si poterit, vel emendandi plenam securitatem fecerit, poenitentiae beneficium ei penitus denegetur. Si vero usque ad obitum, quod absit, in sua contumacia duraverit, et in extremis positus, poenitentiae remedium humiliter postulaverit: si emendationem vel emendandi securitatem praestiterit, ac fidejussores, qui ablata restituere debeant, idoneos dederit, ei poenitentia et ecclesiastica sepultura concedatur. Qui autem in sanitate, obstinata mente non poenituerit, vel emendaverit, et in morte securitatem ac fidejussores, sicut diximus, praestare nequiverit, solemnitas poenitentiae parum prodesse, sicut credimus, videtur; sed viaticum non negetur, ita tamen, ut nullus clericorum sepulturae illius intersit, nec ejus eleemosynam accipere praesumat. Quod si qui presbyterorum vel clericorum contra statutum nostrum in vita vel in morte poenitentias dare, aut sepulturae illorum interesse, vel eorum eleemosynas accipere attentaverint, seu hujusmodi rapinae participes inventi fuerint, ordinis sui damnum irrecuperabiliter patiantur, et beneficio ecclesiastico careant
DXLVI.  De testibus adhibendis in causa separationis propter cognationis propinquitatem.   (Anno 1145-53.) [MANSI,  Concil.,  XXII, 309.]
Author: Eugenius III

Quoties aliqui separantur propter cognationem propinquitatis, vel consanguinitatis, tribus testibus adhibitis affirmari debet, qui de eadem consanguinitate supersunt: vel a duobus, vel tribus testibus senioribus et melioribus ejusdem loci probari debet. Probatio autem testium debet fieri duplici juramento. Testes enim debent jurare, se neque privato odio vel amicitia, neque pro auro, neque pro aliquo commercio quod habuerint, vel habituri sint, ad hoc juramentum esse inductos. Postea debent jurare, sicut ipsi dicunt, sic se rei veritatem accepisse a majoribus suis, et ita esse.
DXLVII.  Thebaldi episcopi Parisiensis et canonicorum S. Genovefae litem de paroecia ecclesiae S. Joannis decernit.   (Anno 1146-53, Jan. 8.) [  Cartulaire de Notre-Dame de Paris,  I, 30.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, THEOBALDO Parisiensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Ne oblivionis obscuritas per dissuetudinem humanis mentibus ingeratur, quod super causarum litigiis judicatum fuerit vel decisum, scriptura debet memoriae commendari, ut per hoc secutura posteritas habeat quid futuris temporibus evidenter agnoscat. Qualiter igitur controversia, quae inter te ac filios nostros canonicos Sanctae Genovefae, super parochia ecclesiae Sancti Joannis, agitabatur, in nostra fuerit praesentia terminata, praesentis scripti serie praecepimus adnotari. Asserebas, siquidem, tu frater episcope, quoniam jus quod habebas, in eadem parochia praedicti fratres tibi nullo modo exsolvebant, et cum constaret quod ad te parochia pertineret, sacerdotem, qui eidem parochiae spiritualia ministraret, curam animarum a te debere suscipere affirmabas. Dicebas enim, quia si qui erant in eadem parochia ligandi vel solvendi, presbyter qui pro tempore eamdem parochiam gubernabat, ad tuum mandatum ligabat vel solvebat. Sponsas quoque benedicendas, benedictionem, mulieres de partu surgentes, purificationem, et qui apertis criminibus tenebantur in ecclesia matrice poenitentiam percipere asserebas. Canonici autem quae a te asserebantur non negantes, dicebant quod servitores canonicorum, qui in eadem parochia consistebant, per canonicos et non a Parisiensi episcopo solvi consueverant vel ligari: et presbyter qui in eadem ecclesia ministrabat, a XI annis retro et ante, a decano S. Genovefae, et non ab episcopo, curam animarum susceperat. Nos igitur super his tam tuas quam praedictarum fratrum rationes plenarie cognoscentes, fratrum nostrorum communicato consilio, judicavimus quod sacerdos, qui debebit eidem parochiae deservire, sive sit regularis canonicus, sive non, a te, frater episcope, curam animarum suscipiat, et supradictos parochianos, ad mandatum tuum, liget et solvat. Si vero tu in aliquem ejusdem parochiae vel in omnes excommunicationis vel interdicti sententiam, emergente causa, promulgaveris, sacerdos, donec ipsa sententia relaxetur, nec excommunicatis, nec interdictis divina officia celebrabit. Benedictiones sponsarum, purificationes de partu surgentium, publicas poenitentias idem sacerdos non usurpabit. Porro, si praedictae capellae sacerdos talis aliquando repertus fuerit, qui divina ministrare non debeat, tu illud abbati et fratribus suis nuntiare debebis, et illi, veritate cognita, eo amoto, alium tibi praesentent, cui animarum curam committas. Qui tamen presbyter tibi nec circatam, nec synodaticum solvet. Nulli ergo hominum liceat hanc nostrae definitionis paginam temerario ausu infringere, etc. Datum Laterani, sexto Idus Januarii.
DXLVIII.  Ad Bertoldum abbatem et fratres Cellae Wirzeburgensis.   (Anno 1146-1153, Jan. 11.) [HUGO,  Ann. Praem.,  I, Pr., p. 385.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis BERTHOLDO abbati de Cella ejusque fratribus, salutem et apostolicam benedictionem.

Omni tempore sacrosancta Romana Ecclesia pro religiosorum necessitatibus, et temporaliter et spiritualiter consuevit esse sollicita, et quanto eos terrenorum curam amplius abjecisse conspexit, tanto gratiora semper eis studuit pietatis ac misericordiae solatia exhibere. Hujus nimirum solitae benignitatis intuitu nostri antecessores inducti, discretione praevia, misericorditer statuerunt, ut religiosi viri novalium suorum dare decimas non cogantur. Quoniam ergo beneficia pietatis et maxime quae religiosorum necessitatibus exhibentur, fraterna charitas non patitur deperire, sanctaque praedecessorum nostrorum instituta semper debent illibata persistere. Nos bonae vestrae religionis odore respersi, auctoritate apostolica inhibemus ut de novalibus vestris sive de nutrimentis animalium vestrorum nullus omnino a vobis decimas praesumat exigere. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, et secundo tertiove commonitus, temeritatem suam satisfactione congrua non correxerit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus incurrat, atque in extremo examine divinae animadversionis subjaceat ultioni. Datum Laterani, III Idus Januarii.
DXLIX.  Hugonem archiepiscopum Viennensem reprehendit quod fratribus Cisterciensibus et Cluniacensibus injurias inferat.   (Anno 1147-53.) [  Bibliotheca Cluniac.,  p. 902.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri HUGONI Viennensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Quanto persona tua ampliori religione cognoscitur decorari, tanto gravius ferimus, cum per te religiosi Deumque timentes viri contra justitiam infestantur; et tu super hoc tam a vicinis quam longe positis infamaris. Cum enim tui habitus consideratio te ad religionem diligendam deberet accendere, et ad ipsam propagandam studiosius invitare, tu Cistercienses et Cluniacenses fratres, sicut frequentes querimoniae indicant, nequaquam protegis, sed impugnas: et Cluniacenses fratres, quos propensius deberes diligere, nihilominus inquietas.
DL.  Ad Joannem episcopum Patavinum.--De usuris.   (Anno 1150-53.) [BALUZ.,  Miscell.  ed. Luc., III, 377.]
Author: Eugenius III

Super eo quod a nobis tua fraternitas requisivit, scilicet an illi crimen usurarum qui ex possessionibus sibi pignore obligatis fructus percipiunt, et postmodum recipiunt capitale, breviter tibi dixerim eos omnes usurarum criminibus obligari, qui plus recipiunt quam fuerit capitale; quidquid enim sorti accidit, usura est.


Notes: (committant)
DLI.  Privilegium pro monasterio Sancti Sylvestri in Monte-Suavi.  (Anno 1152-1153)[MITARELLI,  Camaldul.,  III, p. 466.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis fratribus de Monte-Suavi, salutem et apostolicam benedictionem.

Quoniam sine religionis observantia tu . . . nec unitas charitatis existit, nec Deo gratum exhibetur obsequium, convenit apostolicae auctoritati religionem statuere, et stabilitam exacta diligentia conservare. Inde est quod nos in monasterio vestro religionem, quae peccatis exigentibus valde noscitur imminuta, Domino auxiliante, reformare volentes, monasterium ipsum dilecto filio nostro R . . . priori Camaldulensi commisimus ordinandum; statuentes ut ordo monasticus, qui in eodem monasterio noscitur institutus, secundum beati Benedicti Regulam et Camaldulensium fratrum constitutiones, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur. Ut autem facilius et convenientius hoc ordine possit impleri, per praesentia vobis scripta praecipiendo mandamus, quatenus sicut quidam vestrum in praesentia nostrae fecerunt, supradicto priori ejusque successoribus obedientiam secundum Benedicti Regulam et ordinem Camaldulensem promittatis, et tam in temporalibus quam in spiritualibus ei absque ulla contradictione obediatis, ut et praedictum monasterium pristinum religionis statum recipiat, et vos frugi melioris vitae restitui Domino cooperante, possitis. Datum . . .
DLII.  Ad episcopum Lingonensem.--Ut judicet de iis quicum excommunicatis Vizeliacensibus communicarunt.   (Circa. an. 1153.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 660.)
Author: Eugenius III

Ex parte dilecti filii nostri Pontii Vizeliac. abbatis adversus archipresbyterum de Avalone, R. de Domiciaco, et I. de Chora presbyteros, gravem querelam accepimus, quod excommunicatis hominibus de Vizeliaco scienter communicare, et divinia officia celebrare ausu temerario praesumpserunt. Quia igitur tam gravem excessum irrequisitum et impunitum praetermittere non debemus: per praesentia tibi scripta mandamus, quatenus causam ipsam diligenter inquiras, et si rem ita inveniris, praedictum archipresbyterum et alios presbyteros ab officiis suis suspensos ad nostram praesentiam mittas, litteras vero quas episcopo Eduensi mittimus, per tuum certum et securum nuntium eidem facias praesentari.
DLIV.  Hildensemensi ecclesiae, intercessore Raynaldo de Dassel praeposito abbatiam Ringelheimensem confirmat.   (Anno 1153, Jan. 3.) [  Origines Guelficae,  III, 440.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri BERNARDO episcopo, et dilectis filiis Hildensheymensibus, salutem et apostolicam benedictionem.

In eminenti Ecclesiae specula, disponente Domino, constituti, universarum Ecclesiarum proventibus exacta diligentia debemus intendere, et quae ad ipsas rationabiliter, Deo largiente, proveniunt, confirmatione scripti nostri eis et auctoritate apostolica, communire. Veniens ad apostolicae sedis nostramque praesentiam dilectus filius noster Reynoldus ecclesiae vestrae praepositus in audientia exposuit: quod illustris memoriae Conradus, quondam Romanorum rex, fulgore superni luminis illustratus, pro animae suae salute, abbatiam in Ringelheim liberam et quietam vobis, et per vos ecclesiae vestrae, et ab eo quod ipse ibi de consuetudine antecessorum videbatur habere, dimisit, ac ne quod ab eo exinde gestum est, procedente tempore, temeritate alicujus grassaretur, et successorum suorum quilibet de illa ecclesia vobis aut successoribus vestris injuriam irrogaret, aut aliquam ibi sub obtentu alicujus consuetudinis violenter exerceret, factum ipsum, curialium suorum et ministerialium illius ecclesiae, assistente consensu auctoritatis regiae munimine roboravit. Cum igitur id antefatus filius noster praepositus scripti nostri petiit assertione firmari, et nos petitioni ejus dignum duximus praebere consensum, et honori Ecclesiae vestrae diligentius providere; factum ipsum auctoritate sedis apostolicae confirmamus, et ratum futuris temporibus permanere sancimus. Nulli ergo omnino hominum liceat hujus nostrae confirmationis paginam aliqua praesumptione infringere, vel huic facto ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus, se noverit incursurum. Datum Laterani, III Nonas Januarii.
DLV.  Ad Petrum Bituricensem archiepiscopum.--Mandat ut ecclesiam de Casa-Majori et res sacerdotis defuncti, male ablatas. restituat monasterio Sancti Dionysii.   (Anno 1153, Jan. 8.) [D. BOUQUET,  Recueil,  t. XV, 476.]
Author: Eugenius III
Date:  [ leg. paternitati] [tephano]

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri PETRO Bituricensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Quando ab illis personis justitiae ordo confunditur et canonum decreta turbantur, quorum esse debent defensores, et quod in ecclesia Dei debent attentius emendare, contra ea ab eisdem praesumitur attentari, officii nostri debito convenimur, quod male gestum est, ita in statum debitum revocare, ut nec scandalum inde in ecclesia emergere, nec similis praesumptionis occasio debeat simplicioribus provenire. Veniens ergo ad nostram praesentiam dilectus filius noster Odo, abbas S. Dionysii, adversus tuam fraternitatem querelam in conspectu nostro deposuit, quod, postquam pro negotiis ecclesiae suae ad apostolicae sedis praesentiam venit, ecclesia sua de Casa-Majori eum non tam de justitia quam pro tuae voluntatis arbitrio spoliasti; sacerdos quoque ipsius ecclesiae, qui, quando in ea positus est, omnia quae posset ibi rationabiliter, Deo largiente, conquirere, eidem ecclesiae statuit concedenda, huic vitae subtracto, universa bona illius in tuos usus applicuisti. Super quo, si verum est, tanto magis admiramur, quanto et reverentiam nostram in hac causa neglectam, et canonicas sanctiones omissas, et rationis ordinem vidimus ex magna parte confusum. Porro quid sacerdotibus et quibuslibet praelatis ecclesiarum de dispositione suorum in obitu a sacris canonibus permittatur, tua prudentia, nisi fallimur, non ignorat. Quoniam igitur quod contra canones gestum est, eorumdem vigore debet in irritum revocari, per praesentia scripta fraternitati tuae mandamus quatenus si querela ejus veritate fulcitur, ecclesiam ipsam, et ea quae de rebus sacerdotis in servitio ejusdem ecclesiae conquisitis ad te devenerunt, servata charitate restituas, vel si ab alio ablata sunt, restitui facias: ut nec ipse adventum suum ad sedem apostolicam sibi fore sentiat detrimento, et tua fraternitas non videatur illas ecclesias quae ad jus B. Petri specialiter pertinent, et de ejus praecipue defensione consistunt, velle indebite aggravare; de aliis quoque malefactoribus suis in tua dioecesi consistentibus ita plenam eis facias justitiam, ut non cogantur ulterius pro defectu justitiae fatigari. Fraternitati mandamus quatenus fratri nostro S Claromontensi episcopo ex parte nostra injungas ut fratri R. priori Montis-Firmini, pro eo quod promotioni ejus visus est obviasse, molestus nequaquam existat, et sicut non vult indignationem nostram incurrere, ita nec per se, nec per suos, pro illa causa ei vel suis ullam praesumat molestiam irrogare. Nulli ergo omnino hominum liceat hanc nostrae constitutionis paginam infringere, vel ei temerario ausu aliquatenus contraire: si quis autem hoc attentaverit, indignationem Dei omnipotentis et beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus se noverit incursurum. Datum Laterani, VI Idus Septembris.
DLVII.  Ad Henricum Eduensem episcopum.--Increpat quod infestus sit Vizeliacensi coenobio.   (Anno 1153, Jan. 27.) [MANSI,  Concil.,  XX, 658.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri HENRICO Eduensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Quod apostolicae benedictionis te participem facimus, non ex tuis meritis, sed de apostolicae sedis benignitate procedit. Sicut enim pro certo nobis a compluribus significatum est, omnes molestiae atque vexationes, quas dilecto filio nostro Pontio abbati Vizeliacenses burgenses ipsius villae ausu nefario praesumpserunt, per instinctum et incitationem tuam habuerunt exordium: et eos in tanta nequitia contra Deum, et contra commissum tibi episcopale officium, et animae tuae salutem, fovere, ac manutenere non times. Dicetis namque quod et eisdem burgensibus excommunicatis communicare praesumas, et ad divina officia eos tu ipse admittas, atque presbyteris tuis divina eis officia celebrari permittas atque praecipias. Quia ergo tam gravem et immoderatum excessum impunitum praetermittere nec possumus, nec debemus, per praesentia tibi scripta mandamus, quatenus proxima beati Lucae festivitate tam pro terminanda controversia quae inter te et praedictum abbatem agitatur, quam pro his, ad nostram praesentiam occasione seposita venias, super contrarietatibus, quas ipsi abbati diceris intulisse, nobis sufficienter respondere paratus. Interim vero eidem abbati nullam perturbationem seu molestiam quibuslibet modis inferre praesumas: sollicite cavens, ut supradictorum excommunicatorum, vel interdictorum nullus a te, vel a tuis presbyteris ad divina suscipiatur officia, sed ad quemcunque locum parochiae tuae aliquis devenerit, donec praesens fuerit, nullus ibi divina officia praesumat celebrare. Quod si, statuto termino, ad nos venire neglexeris, aut haec vel alia quae ad praedictorum vindictam burgensium a nobis seu fratribus nostris statuta sunt praesumpsisti, vel praesumpseris violare; pro certo cognoscas, et causam ipsam processum dictante justitia recepturam, et te officii tui periculum incursurum. Datum Laterani, VI Kal. Febr.
DLIX.  Canonicos Atrebatenses ad tuenda officia ecclesiastica hortatur.   (Anno 1153, Febr. 5.) [BALUZ.,  Miscell.  ed. Luc., II, 170.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis canonicis Atrebatensis Ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.

Sicut mater carnalis a propriis filiis quos studuit enutrire sustentari desiderat, sic mater spiritualis Ecclesia ab his quibus pro sua facultate necessaria subministrat servitium debitum instanter expostulat, nec illis suum beneficium libenter impendit qui debitum ipsi servitium subtrahunt. Non enim rationi debitum volunt exsolvere qui panem Ecclesiae in otio manducantes desident, et se ab ejus servitio non certa et rationabili occasione absentant. Et quoniam inter vos quosdam esse audivimus qui cum de altario commissae vobis Ecclesiae vivant, ipsi nolunt Ecclesiae deservire, imo non certa nec rationabili causa intercedente, in periculum animarum suarum, ab Ecclesiae vestrae obsequio se subtrahunt, per praesentia scripta vobis mandamus quatenus, nisi certa et rationabili causa se occasio aliquando ingerat, ita sitis in servitio Ecclesiae assidui ut praedicta Ecclesia debito servitio non fraudetur. Quod si aliquis vestrum, nisi evidenti et honesta causa interveniente, in servitio Ecclesiae vestrae laborare forte noluerit, quoniam scriptum est ut qui non laborat non manducet, scire vos volumus quia sententiam quam venerabilis frater noster Godescalcus episcopus vester consilio sanioris partis vestri capituli in ipsum canonice promulgare voluerit nos, Deo auctore, firmam et ratam habebimus. Datum Romae, apud Sanctum Petrum, Nonis Februarii.