medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CXII. WIBALDI ABBATIS AD EUGENIUM PAPAM III.  De electione abbatis Fuldensis.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendissimo Patri suo et domino EUGENIO uni et universali pontifici, frater WIBALDUS Dei gratia et vestra, id quod est in Ecclesia catholica, dilectionem ut Patri, obedientiam et servitium ut Domino.

Non sumus immemores multitudinis misericordiae, quam nostrae parvitati in synodo Remensi exhibere dignatus estis, et praecipue in causa Fuldensium, quam pro maxima humilitate, qua sacrum pectus vestrum, Deo inspirante, praeditum est, consilio nobiscum communicare placuit. Et nos siquidem, sicut cum vestra celsitudine condiximus, solliciti fuimus, ne aliquis propter jussionem vestram motus fieret, usque adeo, ut cum de facienda electione Fuldensi praeceptum vestrum VI Idus Aprilis Remis datum sit, dominus noster junior rex litteras in castro Nuremberch, quod est in Bavaria XVII Kal. Maii acceperit. In quibus quam sollicite quam instanter eum praemunierimus ac praemonuerimus in exemplo litterarum sibi missarum, quod vestrae discretioni transcriptum direximus, animadvertere poteritis. Dulcissime Pater, neminem apud vestram censuram accusare volumus, nec vestram mansuetudinem ad iracundiam provocare, sed tam veraciter quam breviter pietati vestrae suggerimus, quod hi, a quibus puer rex regi debuit, huic causae obstiterint, summopere laborantes, ut aliquid in Fuldensi Ecclesia fieret, quod vestram auctoritatem aliquatenus offenderet. Nos autem longe positi eramus, et quandoque praesentes pluribus et majoribus nostris reniti non valebamus. Petitionibus nostris quae subter annexae sunt, aurem vestram clementer accommodate, ut sub umbra alarum vestrarum securius viventes, vestrae magnitudini devotius et uberius servire valeamus. Pro recuperata sanitate vestra, Deo gratias referimus orantes, ut ipse ad regimen Ecclesiae catholicae diu vestram sanctitatem servare incolumem dignetur.
EPISTOLA CXIII. WIBALDI ABBATIS AD GUIDONEM CARDINALEM.  Commendat ei Bremensem electum, et praepositum Hartvicum.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo Patri suo et domino GUIDONI, sanctae Romanae Ecclesiae cardinali diacono apostolicae sedis cancellario, frater WIBALDUS, Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica seipsum.

Non abs re hanc possessionem sublimitati vestrae offerimus, quam ita memoriter et affectuose tenetis, ut licet vos orbis terrarum cura sollicitet, et responsa Ecclesiae catholicae detineant, non tamen exiguitatis nostrae sitis immemores quod binae epistolae ad episcopum Anselmum a vobis missae satis patefecerunt, in quibus subscriptam salutationem ad nostram personam piae recordationis affectu subjunxistis. Accepimus litteras vestras, quas nobis per puerum nostrum Ludovicum transmisistis, plurimum ex eis gavisi, quod dominus papa et vos nobis tanquam fideli servo suo aliquid imponere voluistis, in quo studium ac devotio nostra circa Romanae Ecclesiae obsequium appareat. Causam Bremensis electi, quem eidem Ecclesiae plurimum posse proficere non diffidimus, vestrae clementiae suppliciter commendamus. Lator praesentium praepositus Hartvicus, vir prudens et litteratus, et in terra sua sublimiter natus, nostrae parvitati a longo tempore notus et dilectus est, quem dignum credimus, ut ei gratiam vestram cum benevolentia exhibeatis, et in suis petitionibus eum misericorditer exaudiatis.
EPISTOLA CXV. H. MONACHI, UT VIDETUR, FULDENSIS WIBALDO ABBATI.  Scribit ei electum assensum praebuisse electioni suae.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Domino suo reverendissimo, H. ille suus seipsum.

Quoniam, Pater charissime, vos ut dominum amplector et vereor, in omnibus sequi praecepta vestra non dubito. Notifico igitur sanctitati vestrae quod post recessum vestrum, fratres nostri cum quibusdam laicis in electione convenerunt, multi autem eorum recessum vestrum audientes, interesse contempserunt. Illi autem qui convenerant, ipsum electum ut onus regiminis susciperet rogaverunt, sed ille repugnabat tanquam qui vincere nollet, tandem itaque acquievit. Quidam etiam ex laicis et monachis hoc vos velle, ut praepositus vester eligeretur, vobis imposuerunt, et me in hoc assensum praebere affirmabant. Post recessum tamen electi in hoc convenimus, ut usque ad festum sancti Nicolai vos et alios duos abbates vocare debeamus. Legatus vester apud nos portarium non invenit. Valeat sanctitas vestra.
EPISTOLA CXVI. WIBALDI ABBATIS SEU DIPLOMA.  De locatione cujusdam possessionis.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

In nomine domini, WIBALDUS, Dei gratia Corbeiensis abbas, notum sit omnibus, quod in possessione monasterii nostri, quae est in Meretha, locavimus Conrado de Orio in pacto pro quatuor marcis probati argenti, quas per singulos annos in die festo sancti Jacobi apostoli solvet apud Koiforde in domo, quam nunc habet mulier quaedam nomine Sigardis, camerario monasterii vel certo nuntio ipsius. Quod si solvere neglexerit, possessione et pacto postmodum carebit. Si filius ejus haereditare voluerit, in investitura pro recognitione quatuor marcas abbati dabit. De tota possessione illa nihil a nobis vel a praedecessoribus nostris venditione vel commutatione alienatum est.

Actum est apud Anlon, anno Domini 1148, in praesentia domini Hariberti Trajectensis episcopi et multorum aliorum.
EPISTOLA CXVII. F. ABBATIS SANCTI GODEHARDI AD WIBALDUM ABBATEM.  Hortatur ut Henrico abbati deposito reconciliari velit.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Domino suo venerabili Corbeiensi abbati WIBALDO F. beati Godehardi qualiscunque servulus, quod spes non confundens promittit Deum diligentibus.

Ex quo notitiam vestri, brevi licet temporis articulo, nuper accepi, ita vobis cordetenus adhaesi, ut si fieri posset, lateri vestro famulus indivisus adhaerere vellem. Sed hoc quod fleri posse non video, litteris et praesentia quoque corporali, cum opportunum fuerit, vos frequentius visitabo. Caeterum de domno Henrico exabbate, quem in conventu vestro causatus estis vobis scandalo esse pro posse suo, noveritis, quod postquam a vobis redii, continuo per praepositum Richenbergensem, circa quem tunc morabatur, pro hac causa cum objurgavi et monui. Ille vero non quidem per omnia se in hac causa insontem, ut mihi videtur, recolens, hoc solum respondit: Quod si quid, licet minimum, verbis in vos excesserit, dolore depressionis suae eregit: de caetero gratiae vestrae ita reconciliari desideret, ut amplius sui culpa nullatenus a vobis elongetur. Pro hac compositione litteris semel et secundo, deinde viva voce frequenter me interpellarunt ipse et praepositus, cum vos regulum novum adissetis, ut me interponerem mediatorem, obtestantes hoc per eum qui vera pax est, Christum, et intuitu praemii, quod in Evangelio beatis pacificis ille promisit. Itaque cum illo et pro illo genibus vestrae paternitatis procumbens, obsecro ut ei reconciliemini, et quod facile vobis est, ei assistatis in causa, quam per bajulum litterarum secretius vobis mandavi. De hoc responsum vestrum exspecto, et litteras, si vobis ita placet, ad marchionem, quarum rescriptum ego videam. Confido enim vobis in hac parte licere quod vultis. De conventu abbatum quid egerimus, nostis, sed quidam nostrorum abbatem Hinsbergensem exspectandum aiunt, qui cito, ut speramus, a domino papa redibit. Audio, quia Fuldae fuistis, ubi quid agatur vel agendum sit de abbate loci, si placet, nobis renuntiabitis. Valeat in Domino dilectissima mihi sancta paternitas vestra.
EPISTOLA CXIX. R. ABBATIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Orat ut Henrici quondam Corbeiensis abbatis misereatur.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis
Date:  [ f. equitaturae]

Domino WIBALDO, venerabili Corbeiensi abbati, frater R. in abbatum numero minimus, quidquid devotissimus ac fidelissimus animus.

Dilectionis vestrae praesentiae, virorum charissime, proposueram me corporaliter exhibere, sed ne id fieret, equitare defectus prohibuit, quem mihi cujusdam vani et perfidi hominis fraus et deceptio fecit. Ideo venio per litteras et spiritum, eo vestram dilectionem salutans affectu, quem vos ex longo probasse non dubito. Causam vero, quae me hoc tempore praeter visitationis vestrae desiderium venire voluerat, probatissimae discretioni simulque pietati vestrae committo, quatenus apud eam non minus pro ea mea scripta, quam vivae, vocis verba valeant, et hi qui me huic interesse causae desideraverant, familiaritatem meam apud vos aliquid posse cognoscant. Est autem domini H. aliquando Corbeiensis abbatis dicti, super quem vos oculos paternae pietatis ponere decet, ut ipse pietatis effectus eum non frustra aliquid solatii sperasse laudabili veritate comprobet. Utriusque hominis vestri salutem bonus ille Samaritanus, qui vulneratum collegit, providere et custodire dignetur, abbatum charissime.
EPISTOLA CXX. EUGENII PAPAE III AD WIBALDUM ABBATEM ET FRATRES CORBEIENSES.  Ut nullum apud eos locum Henricus depositus inveniat.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei dilecto filio WIBALDO abbati et capitulo Corbeiensi salutem et apostolicam benedictionem.

Quantum sit necessarium religiosorum monachorum quieti prospicere, etc. Vide in Eugenio III, ad an. 1153.
EPISTOLA CXXI. HENRICI ARCHIEPISCOPI MOGUNTINI AD WIBALDUM.  Rationem eorum reddit quae egerat in concilio Erfordensi.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

H. Dei gratia Moguntinae sedis humilis minister, WIBALDO speciali amico suo, Corbeiensis Ecclesiae venerabili abbati, dilectionis et benignitatis ad omnia devotam et promptam exhibitionem.

Fideli admonitioni et piae devotioni vestrae, quam in profectione nostra ad dominum papam nobis exhibuistis, non solum gratias referimus, verum etiam suo loco et tempore condigna operis exhibitione respondere parati sumus. Juxta autem petitionem legati vestri actionem quorumdam negotiorum, quae ex praecepto domini papae praesentibus suffraganeis nostris Erfordiae tractavimus et terminavimus, vobis innostescere curamus. Primum capitulum erat de quodam abbate de Burgilin, qui querimoniam habebat adversus comitem Sizonem, quod quaedam bona Ecclesiae suae violenter tulisset et pertinaciter teneret, quam a domino papa nobis injunctam consilio et auxilio fratrum nostrorum utrinque facta pace et concordia terminavimus. Secundum erat de comite H. qui uxorem suam dimiserat, et aliam superduxerat. Hujus negotii talis erat actio. Dominus Hildeneshemensis episcopus asserebat, quod inter ipsum et priorem, quam pro uxore habebat, propter cognationem canonica facta erat separatio, sed quod de incestu, quem cum nepte sua commiserat, poenitentiam suscepisset vel peregisset non affirmabat. Unde fratribus nostris decernentibus, quod ante peractam poenitentiam matrimonium contrahere nec posset nec deberet, Maguntiam ad synodum nostram in feria secunda post Ascensionem Domini ad satisfactionem eum vocavimus. Praeterea Hereveldensem abbatem, quia inconsulta Ecclesia nostra et absque verbo nostro Fuldensem suscipiens abbatiam, ab obedentiam nostra se alienavit, fratribus nostris sanctientibus vocavimus. Post haec multa erant, quae singula longum esset enumerare, sed haec vos magis scire conjecimus desiderare.
EPISTOLA CXXXIII. WIBALDI ABBATIS AD OMNES FIDELES PAROCHIAE LIENWART.  De negligentia quatuor presbyterorum.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

WIBALDUS Dei gratia Corbeiensis abbas omnibus fidelibus Christianis, qui sunt in parochia Lienward, salutem et benedictionem.

Notum facimus vobis quod nullus illorum quatuor, qui in Ecclesia vestra praebendas habent, ad nos adhuc venit, nec possessionem Ecclesiae nostrae a nobis accepit, cum nos jam duobus annis abbatiam Corbeiensem tenuerimus. Insuper ex ipsorum negligentia nobis labor et detrimentum accidit, pro eo quod donum altaris non acceperunt, pro qua re tota Ecclesia nostra in jus et potestatem episcopi adjudicata fuit. Sed per Dei misericordiam et ipsius episcopi gratiam cum integritate Ecclesiam, sicut prius habueramus, nunc recepimus. Et illis quatuor qui Ecclesiam tenent, diem ponimus, ut in proximo festo Purificationis sanctae Mariae, praesentiam suam nobis Corbeiae exhibeant, ostensuri nobis quam justitiam in nostra possessione habeant. Quod si tunc non venerint, sciant pro certo quod nos justitiam nostram usque ad extremum prosequemur, nec eis quidquam de jure nostro remittemus.
EPISTOLA CXXIV. THIEBOLDI AD WIBALDUM ABBATEM.  De abbatissa Gesekensi.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Venerabili fratri et amico WIBALDO, Corbeiensi abbati, THIEBOLDUS, Dei gratia, si quid est, cum servitio intimam dilectionem.

Exhibitae dilectionis vestrae memoriam non amisimus, et quamvis gratias, sicut decuit, minime egerimus; tamen ingrati non fuimus, nec unquam erimus. Novit, domine mi, dilectio vestra valde indecens nobis fore, quod cum abbatissa de Geseke negotium suum in nostrum consilium posuit, per nos et causam et compositionem perdat. Quamobrem vestram dilectionem diligenter commonemus, quatenus verbum vestrum, quod super hac re mecum habuistis, vestrum faciatis, et dictam compositionem provenire sinatis atque hujus rei qualitatem in brevi nobis rescribatur.
EPISTOLA CXXV. WIBALDIS ABBATIS AD THIEBOLDUM PRAEPOSITUM.  De abbatissa Gesekensi.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Frater WIBALDUS, Dei misericordia id quod est in Ecclesia catholica, dilecto fratri et amico suo THIEBOLDO, venerabili praeposito, dilectionem et benedictionem.

Gratum nobis valde est, quod memoria vestra firmiter tenet, quam sincero affectu vos a longis retro temporibus dileximus, quanto fidei studio ad vestri honoris incrementum gavisi fuerimus, et quod de his certa promissione vestra dignam remunerationem exspectamus. Recordari autem debet vestra prudentia, quod anno praeterito, cum dominus papa Trevirim esset venturus, et fama referente didicissemus, quia intendebatis abbatissam de Giseke ad praesentiam domini papae perducere, et causam ipsius adversum nos agere, monuimus vos tanquam virum discretum et intime familiarem, ne adversus innocentem et amicum studium vestrum in negotio parum honesto et debili procederet. Siquidem abbatissa eadem novem fere mensibus antequam ad regimen Corbeiensis Ecclesiae accederemus, deposita fuit, et remota a Kaminatensi abbatia per dominum Thomam cardinalem presbyterum, atque cum per vim contra canones obtinere conaretur, ab advocato ejusdem Ecclesiae non sine contumelia fuit expulsa. Ea remota, electae sunt per contentionem duae et de tertia disputatum est. Cum omnia tam in spiritualibus quam in temporalibus in deterius ruerent, dominus noster rex ad cujus ordinationem locus pertinebat, ex consilio et admonitione domini papae delegavit Corbeiensi Ecclesiae et nobis praefatae abbatiae ordinationem. His ita se habentibus, dignum duximus, ut praedictum est, vestrae discretioni suggerere, ne adversus decreta Romani pontificis, et contra praecepta domini regis in defensionem personae illius stare videremini. Rescripsistis nobis, si bene recolimus, quod membro Coloniensis Ecclesiae deesse non possetis. Venit tamen illa Trevirim ad praesentiam domini papae sine vobis, et quantum potuit in nos egit, veritatem tacens et mendacium loquens. Sed dominus papa per litteras nostras veritate comperta, praefixit nobis et ipsi diem audientiae in concilio Remensi. Nos venimus, illa non venit. Laqueus contritus, et nos liberati sumus. Dominus papa depositionem suam decreto confirmavit, et possessiones, quas illa alienaverat, monasterio sub anathematis interminatione restituit. Nos, charissime frater, memores non sumus, quid vobiscum pro ea postquam a Treviri recessit, sive per verbum sive per litteras spoponderimus, cum nostra promissa memoriter observare valeamus.
EPISTOLA CXXVI. WIBALDI ABBATIS AD ARNOLDUM COLONIENSEM ARCHIEPISCOPUM.  De quibusdam ministerialibus qui conspiraverant in eum.  (Anno 1149).
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo Patri suo et domino ARNOLDO, sanctae Coloniensis Ecclesiae venerabili archiepiscopo frater WIBALDUS, id quod est in Ecclesiae catholica, exiguas orationes et devotum obsequium.

Quia post Deum et dominum regem caput omnium principum in hac terra estis, et ad vos potissimum respicit status pacis terrae, vobis conquerimur tanquam Patri et Domino, quod quidam ministeriales Corbeiensis monasterii, qui erant in convictu nostro assidue, quadam nocte cum coenaremus, a mensa nostra egredientes, equos nostros effracto stabulo furati sunt, et quosdam, quos abducere non potuerunt, gladiis interfecerunt. Facto clamore ad arma, ut mos terrae est, convenerunt alii ministeriales Ecclesiae plures numero, et pro sua fide conservanda, et pro honore omnium suorum parium vocaverunt quosdam ad duellum, quorum consilio tantum facinus fuit perpetratum, cum eis pugnaturi in octava Epiphaniae. Siquidem consilium eorum et machinatio fuit, ut nos illi ipsi latrones interficerent, vel membris truncarent, ut postmodum veraciter didicimus, quod cum ad effectum ducere non potuissent, nocturno furto equos nostros invaserunt. Proinde advoluti animo ad pedes celsitudinis vestrae, et omnium principum sive nobilium, et caeterorum qui in curia vestra sunt, humiliter auxilium vestrum imploramus, quatenus respectu divinae pietatis et pro reverentia domini regis et omnium principum, et pro statu tam divini quam humani juris, scutum vestrae protectionis tantae audaciae opponatis, et ne malefactores illi in terra vestra refugium habeant, sicut magnitudinem vestram decet, provideatis, et ad praefatum diei tempus nobis in adjutorium aliquos de vestris transmittatis. Valete.
EPISTOLA CXXVII. CONRADI IMPERATORIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Quae ipsi Damascum obsidenti contigerint.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

CONRADUS, Dei gratia Romanorum rex augustus venerabili WIBALDO Corbeiensi abbati gratiam suam et omne bonum.

Quod maxime de nobis te desiderare cognovimus, de prosperitate videlicet status nostri, hoc primitus significare opportunum duximus. Sani siquidem Dei misericordia sumus, naves redituri in festo beatae Mariae in Septembre, intravimus, peractis omnibus quae in partibus illis vel Deus voluit vel populi terrae permiserunt. De hominibus enim dicimus, cum Damascum communi consilio venissemus, et castra ante portam civitatis cum magno nostrorum discrimine locassemus, etiam prope esset, ut sine ambiguitate civitas caperetur, traditio, a quibus minime cavimus, in hunc modum facta est, quod ipsi eo in loco civitatem inexpugnabilem esse asserebant, et ex industria in aliam partem, ubi nec aqua exercitui suppetebat, nec accessus alicui patebat, nos ducebant; et ira omnes in indignationem pariter et in dolorem conversi infecto negotio redierunt. Expeditionem tamen ibidem versus Ascaloniam unanimiter se moturos spoponderunt, locum et diem praefixerunt: illic ex condicto venientes neminem fere invenimus; ibi universitatem octo frustra diebus praestolati, secundo ab eis delusi, ad propria tendimus. In brevi igitur, Deo annuente, ad te venturi, grates tibi debitas referimus, quod filium nostrum manutenuisti, et fidelitatem omnem nobis exhibuisti, et ut de caetero id facere te non pigeat, rogamus, omnem tuam benevolentiam digne remuneraturi.
EPISTOLA CXXVIII. HENRICI EPISCOPI MINDENSIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Optat uti consilio Paterbornensis et Monasteriensis episcoporum super lite quae eos inter versabatur.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Venerabili domino sanctae Corbeiensis Ecclesiae abbati WIBALDO HENRICUS, per misericordiam Dei id quod est in Ecclesia Mindensi, orationum et fidelis obsequii, quantum permittit, devotam exhibitionem.

Legatos et litteras vestras saepius audivimus, offerentes nobis fraternam satisfactionem super omni injuria et molestia qua ex parte vestra laesi tenemur. Quod vero usque modo vobis respondere distulimus, non fuit ex contemptu vestrae personae, vel ex aliqua animi nostri elatione, sed propter hoc, quod desiderando exspectavimus, ut venerabiles domini, Patherburnensis videlicet episcopus et Monasteriensis, negotio per suam praesentiam adjutores assisterent, et ex eorumdem prudentia et consilio ea, quae inter nos aguntur, fraterne componerent. Sed licet praefati domini nostri et amici contra suum promissum, sicut Remis audieratis, moras faciant, et propriis impedimentis occupati huic nostrae causae non subveniant; nos tamen in Deo curam nostram jactantes, adhuc eorum consolationem et consilium attendere disposuimus, quorum mecum conscientiae determinabitur judicio, quod de vobis querimoniam non habuerim immerito.
EPISTOLA CXXIX. BERNARDI EPISCOPI HILDENESHEIMENSIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Intercedit pro Henrico quondam Corbeiensi abbate, ut in professionis suae claustro recipiatur.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

BERNARDUS, Dei gratia Hildenesheimensis Ecclesiae minister humilis, venerabili fratri WIBALDO Corbeiensi abbati, sincerae in domino fraternitatis ac dilectionis affectum.

Luctuosus ac varius humanarum calamitatum eventus nos admonet afflictis compati, et in aliorum pressura dolorem nostrum vel laborem considerantes, contritos corde pro posse nostro consilio atque auxilio sublevare. Frater itaque Henricus quondam abbas Corbeiae, nunc autem manu Domini humiliatus, ad nos confugiens, obsecrat, ut nostro interventu misericordiam apud vos inveniat, videlicet ut in claustrum professionis suae benigne illum recipiatis, et paterna consolatione contritionem ejus sublevando foveatis. Et quia forte suspicioni vobis est, ne controversiam pietati vestrae apud aliquos vestratum interiores vel exteriores generet, quamcunque dignam judicaveritis de hac causa certitudinem, et perseverantem obedientiae subjectionem ab eo recipietis. Peto igitur, ut quod per nos obtinere se posse confidit, dilectionis vestrae benevolentia consequatur. Valete.
EPISTOLA CXXX. BERNARDI EPISCOPI HILDESHEIMENSIS AD CORBEIENSES.  Ejusdem argumenti.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

BERNARDUS, Dei gratia Hildenesheimensis dispensator humilis, dilectis fratribus Corbeiensibus, ire de virtute in virtutem, donec videant Deum deorum in Sion.

Sicut in detrimento gregis sancti religiosorum mentibus gravis oritur moestitudo, sic in recollectione dispersorum laetitia generatur et gratiarum actio. Frater igitur Henricus quondam loci hujus abbas, modo vero judicio domini depressus, ad vos redire desiderans, nostra intercessione apud vos commendari flagitat, ut et ipsi fraterna compassione nostrae dilectionis respectu eum recipiatis, et domini abbatis affectum pietatis mediatores illi concilietis. Si quem vero vestrum fortasse sua culpa in aliquo contristaverit, et ipse pro posse satisfaciet, et vestra charitas ejus, quam passus est, calamitati compatiens pie remittet. Valeant itaque apud fraternitatis vestrae dilectionem pietatis et justitiae preces, ut quod per nos obtinere nititur, effectu desiderato consequatur. Deus pacis sanctificet vos per omnia.