medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
CCCII.  Urbanus Petro Hispaniarum regi ejusque successoribus rite substituendis concedit « ut ecclesias villarum, tam earum quas in Saracenorum terris capere potuerint, quam earum quas ipsi in regno aedificare fecerint, per quae voluerint monasteria, sedibus duntaxat episcopalibus exceptis, distribuant; regni proceribus eamdem licentiam concedens, ut ecclesias quas in Saracenorum terris jure belli acquisierint, vel in propriis haereditatibus fundaverint, sibi suisque haeredibus cum primitiis et decimis propriarum duntaxat haereditatum retineant, vel quarumlibet capellarum vel monasteriorum dictioni subdant.  »  (Intra an. 1088-1099.) [ARRUEGO,  Catedra episcopal de Zaragoza.  Zaragoza, 1653, in fol., 659.] CCCIII.  Urbanus clero et populo Lemovicensi praecipit ut Humbaldo episcopo de Simonia purgato, a seque in integrum restituto, obediant.   (Anno 1094.) [BALUZ.,  Miscell.,  II, 182.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, clero et populo universo Lemovicensium salutem et apostolicam benedictionem.

Universos vos scire credimus quemadmodum anno praeterito vester episcopus, cum se nostro conspectui praesentasset super quibusdam capitulis accusatus quae secundum sanctorum canonum regulam tam electionem ejus quam consecrationem ejus, praesente etiam Bituricensi archiepiscopo, qui eum consecraverat, infirmabant, super quibus omnibus cum se canonice expurgare nequiverit, imparatus quippe sine defensoribus venerat, ille, episcopatu, sub spe licet misericordiae, abdicato, Jerosolymam petiit, rediens misericordiam imploravit, nos multis multorum filiorum nostrorum precibus inclinati eamdem causam reverentissimo confratri nostro H. Lugdunensi archiepiscopo permisimus intra provinciam diligentiori examine quaerendam, ubi et accusatorum personae notae sunt, et episcopus de testium absentia conqueri nullo modo valeret. Causa igitur diligentius requisita, cum Simoniacum eum accusatores probare nequiverint, misericordiae et ecclesiasticae pacis intuitu facultas ei concessa est ut se ab hoc una cum idoneis testibus expurgaret. Igitur caeteris, licet depositionem solam asserant, apostolicae mansuetudinis pietate propter pacem et tranquillitatem vestrae Ecclesiae indultis, Simoniaco scelere jusjurandum praestitit quod pro adipiscendo episcopatu pecuniam nec ipse dederit aut promiserit aut pro ipso alius se sciente. Quod videlicet sacramentum, quia per tantas hujus temporis augustias comprovinciales episcopi coram nostra neutiquam possent praesentia convocari, Stirpensis F. et J. Floriacensis abbates pariter, viri nimirum religiosae vitae et famae integrae, cum aliis tribus clericis suis, sacramentis asseruerunt. Eum itaque ad vos cum nostrae gratiae et episcopalis officii plenitudine remandantes, ut ipsi tanquam pastori proprio obediatis praesentibus apicibus admonemus. Obedientes vos misericordia divina custodiat.
CCCIV.  Clero et populo Lemovicensi Humbaldum episcopum iterum commendat.   (Anno eodem.) [BALUZ.  Miscell.,  II, 182.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, clero et populo universo Lemovicensium salutem et apostolicam benedictionem.

Veniens ad nos confrater noster Humbaldus vestrae civitatis episcopus multas matri Ecclesiae a filiis suis questus est injurias irrogari. Quidam enim militum et Ecclesiarum bonis violenter abutuntur et honores tanquam possessionem haereditariam exigunt, et non consentienti episcopo tanquam hosti molestias ingerunt. Unde nos dilectionem vestram cum litteris praesentibus exhortamur atque praecipimus ut a praesumptione hac abstinere deinceps omnino satagatis. Quod si post haec contempseritis, quamcunque sententiam in vos episcopus vester canonica auctoritate dictaverit, assensus nostri auctoritate confirmamus. Nos enim universas dioecesis ecclesias episcopo subjectas esse et canonicam volumus reverentiam exhibere, salvis, si qua sunt, Romanae Ecclesiae privilegiis. Universis sane tam clericis quam laicis eum commendatum volumus, tanquam ad vos cum benignitatis nostrae gratia revertentem. Obedientes vos monitis nostris misericordia divina custodiat. Data Pisis VI Idus Octobris.
II. BENEDICTI PAPAE VII BULLA PRO TREVIRENSIS ARCHIEPISCOPATUS JURIBUS.  (Anno 975.)   Theodorico archiepiscopo Trevirensi ejusque successoribus cellam Quatuor Coronatorum condonat.  [Mansi,  ubi supra,  col. 57.]
Author: Benedictus VII

BENEDICTUS episcopus, servus servorum Dei, charissimis nobis in Christo fratribus universis episcopis, ac totius dignitatis et ordinis catholicis viris, praesentibus scilicet et futuris, perpetuam salutem.

Quia licet indigni, etc. Unde omnium tam praesentium quam futurorum sanctitatem et industriam nosse volumus de sancta fratris nostri Theodorici sanctae Treverensis Ecclesiae archiepiscopi primatisque, nostra praedecessorumque nostrorum ab exordio Christianitatis per beatum Petrum constitutione, totius Galliae et Germaniae in eumdem apostolorum principem devotione, qui in sua sede Ecclesiam Christi gloriosius gubernando multa monasteria, quae usque ad sua tempora manserunt deserta restaurando, beatorumque apostolorum limina caeteris saepius, nullo longioris vitae periculo seu labore territus, liberalissime visitando, nobis ad hoc usque complacuit, quod eidem suaeque Ecclesiae possidenda in perpetuum aliqua conferre justum duceremus. Quapropter notum sit omnibus nos cum auctoritate B. Petri apostolorum principis, gratuitoque sacerdotum clericorumque totiusque Romanae plebis assensu, eidem S. Treverensi Ecclesiae cellam Quatuor Coronatorum condonasse in perpetuum possidendam, cum omnibus appenditiis suis, aquis scilicet aquarumque decursibus, pratis, pascuis, vineis, silvis, cultis et incultis, curtibus et mansionibus. Quae omnia eidem fratri nostro Theoderico S. Treverensis Ecclesiae archiepiscopo vicarioque nostro charissimo in partibus totius Galliae et Germaniae, ac per eum cunctis successoribus, in perpetuum possidenda, tenenda ac ordinanda per hujus nostrae apostolicae praeceptionis seriem tribuimus, quaecunque eadem cella ex diversis donationibus fidelium authentice secundum legem Romanam possidet vel jure possidere debet, data videlicet et usque in finem saeculi quoquo pacto danda, seu per violentiam inimicorum eidem cellae ablata, seu per incuriam commanentium in eadem cella perdita ex integro et ad integrum eidem fratri nostro Theoderico S. Treverensis Ecclesiae archiepiscopo dignissimoque nostro vicario in partibus totius Galliae et Germaniae, universisque successoribus suis per eum a praesenti indictione III, beati Petri apostolorum principis nostraque permittimus auctoritate. Contra quam si quis agere praesumpserit, et quod juste et canonice a nobis decretum est, in aliquo infringere tentaverit, sciat se ex Omnipotentis et praedicti beatissimi apostolorum principis, omniumque sanctorum, ac deinde nostra auctoritate damnandum, etc. Scriptum per manum Stephani notarii regionarii sanctae sedis apostolicae in mense Januario, indict. III. Bene valete. Data XV Kal. Februarii per manum Widonis episcopi et bibliothecarii sanctae sedis apostolicae, anno, Deo propitio, pontificatus domni Benedicti septimi papae primo, imperante domno piissimo principe augusto Ottone a Deo coronato magno imperatore, anno VIII, indict. III.
V. BENEDICTI PAPAE VII EPISTOLA AD THEODORICUM ARCHIEPISCOPUM TREVIRENSEM.  (Anno 975.)   Monasterium S. Martini Trevirense, a Theodorico archiepiscopo refectum, « per hujus apostolici nostri privilegii atque sanctae Romanae synodi validissimam constitutionem » confirmat privilegiisque auget.  [Gudeni,  Cod. diplom.  I, 9.]
Author: Benedictus VII

Si pastores ovium, etc. Reliqua vid. apud auctorem laudatum.
VII. BENEDICTI VII PAPAE BULLA PRO ECCLESIA SS. APOLLINII ET URSICINI CANOSSANA.  (Anno 975.)   Fundationem ecclesiae sancti Apollonii et institutionem duodecim canonicorum, ibi factam ab Adelberto comite in castello Canusino confirmat ad petitionem Teudaldi comitis, ejus filii.  [Murator.,  Antiq. Ital.  V, 207.]
Author: Benedictus VII

BENEDICTUS episcopus, servus servorum Dei.

Omnibus sanctae Dei Ecclesiae fidelibus pateat qualiter Teudaldus comes, filius Adelberti jam comitis, limina apostolorum digna devotione visitans, ex parte sui patris hujusmodi a nostra apostolica auctoritate petiit, ut ecclesiam in honorem sanctorum confessorum Dei, Apollonii videlicet, Ursicini, atque Rusticiani, martyrum quoque Mauricii, Alexandri et Victoris consecratam, quam ipso Adelbertus in suis propriis rebus, videlicet in rupe quae Canuxia vocatur, ab imis fundamentis construxerat, et ad divinum cultum varia specie dedicaverat, eidemque Deo et sanctis obtulit proprietario jure omnis territorii sive praedii sui decimam ad usum fruendi duodecim canonicorum, qui ibidem pro futuris temporibus ab ipso, seu a filiis suis, nepotibus ac pronepotibus suis ordinati fuerint, apostolica nostri privilegii auctoritate confirmare ac roborare dignaremur. Cujus igitur devotae petitioni annuentes, et bono voto et condigno sincerum assensum praebentes, apostolica hoc privilegium auctoritate fulcitum ei fieri decrevimus, et quatenus secundum petitionem ejusdem Teudaldi comitis suique patris institutionem et donationem jam dicta ecclesia a nobis corroborata modis omnibus persistat. . . . . . . . . . . Reliqua desiderantur. Scriptum per manum Stephani notarii sacri scrinei sanctae Romanae Ecclesiae. . . . . Indictione quarta. Datum IV Kalendas Januarii per manus Guidonis episcopi et bibliothecarii sanctae sedis apostolicae, anno pontificatus domni Benedicti sanctissimi VII papae secundo, imperii vero domni Ottonis Tertio.
VIII. BENEDICTI PAPAE VII PRIVILEGIUM PRO MONASTERIO S. PANTALEONIS.  (Anno 976.)   Monasterii S. Pantaleonis Coloniensis possessiones et privilegia confirmat: « Ob amorem imperatoris et petitionem imperatricis, nec non et propter jocunditatem Guarini archiepiscopi, » permittit ut Christianus abbas dalmatica et sandaliis utatur.  [Wurtwein,  Subsidia diplomatica,  Heidelbergae 1781, 8º IV, 29]
Author: Benedictus VII

Convenit apostolico moderamini, etc. Reliqua vide apud laudatum auctorem.
X. BENEDICTI PAPAE VII PRIVILEGIUM PRO MONASTERIO S. PETRI PERUSINO.  (Anno 977.)   Bona et jura monasterii sancti Petri de Perusia confirmat. Contra diripientes vel perturbantes eadem, aeternam maledictionem contestatur.  [Margarini,  Bullar. Casin.  II, 52.]
Author: Benedictus VII

BENEDICTUS episcopus servus servorum Dei, PETRO venerabili abbati monasterii beati Petri apostolorum principis, qui ponitur in loco Quumplorano, successoribusque tuis in perpetuum.

Convenit apostolico moderamini pia religione pollentibus benevola compassione succurrere, et poscentium animis alacri devotione impertiri assensum. Ex hoc enim lucri potissimum praemium a conditore omnium Deo veniam promeremur, si venerabilia sanctorum loca ordinata, ad meliorem fuerint sine dubio statum perducta. Et ideo quia tua religiositas, nostro apostolatui humiliter postulavit quatenus concederemus et confirmaremus tibi praedictum monasterium sancti Petri principis apostolorum, cum omnibus domibus, et cellis atque aedificiis, et ortuis, una cum fundo, et casalibus suis; vineis quoque, et terris, campis, pratis, pascuis, et silvis; necnon et ecclesiam sanctae Luciae, ecclesiam sanctae Marthae, cum omnibus earum pertinentiis, mobilibus vel immobilibus, omnibusque ad praedictum monasterium petinentibus, tam ea, quae nunc juste et rationabiliter sibi pertinere videntur, vel ea, quae ab hactenus erunt in perpetuum juris sanctae Romanae, cui Deo auctore deservimus Ecclesiae; inclinati precibus tuis, per hujus nostri apostolici privilegii, concedimus et confirmamus tibi, et successoribus tuis jam dictum monasterium, cum suis omnibus pertinentiis, sicut supra legitur. Statuentes apostolica censura, sub divini judicii obtestationibus, et anathematis interdictionibus, ut nulli unquam nostrorum successorum pontificum, vel aliae magnae, parvaeque personae cujuscunque sit dignitatis, vel ordinis, contra hoc nostrum apostolicum privilegium venire vel insurgere liceat. Si quis autem, quod minime optamus, inobediens et contemptor hujus nostri privilegii in toto vel in parte repertus fuerit, vel occasione cujuslibet personae temerare praesumpserit, nisi resipuerit, maledictionem a Patre, et Filio et Spiritu sancto consequatur, ct cum diabolo ejusque sociis, atrocissimis poenis et aeterno incendio deputetur, nec in resurrectione electorum futura dignus inveniatur, et a communione, et sanctae matris Ecclesiae sinu, et a consortio sanctorum sit alienus. Qui autem inventus fuerit saepe dicti monasterii adjutor atque defensor, justitiae tramitem sequens, a dexteris inveniatur particeps, atque cum sanctis omnibus sociatus permaneat. Scriptum per manum Liutulphi notarii regionarii, et scriniarii sanctae Romanae Ecclesiae in mense Decembrio, et indictione suprascripta sexta.
XII. BENEDICTI PAPAE VII PRIVILEGIUM PRO ECCLESIA AUSONENSI.  (Anno 978.) [Florez. ubi supra, p. 102.]
Author: Benedictus VII

Notum esse volumus omnibus majoribus et minoribus totius provinciae Ausoniae et Barkinoniae, atque Gerundense, sive Urgelitense, vel quicunque huic provinciae constituti esse cernuntur de hunc episcopum Froya nomine, quia venit ad limina apostolorum et sedis nostrae accessit ante nostram praesentiam, ostendit nobis omnibus suis scripturis, quas seriem acquisivit sui episcopatui, et omnibus qui sibi subjecti esse noscuntur. Ita privilegium nobis postulavit, quod et nos libenti animo ei confirmavimus, sicut in ipso privilegio reperitur. Quapropter rogamus, et nostra apostolica auctoritate praecipimus, ut nullus homo, excepto Borrelli comite suo solo corpore, et uxori suae Ledgardis, et legitimo filio ejus Raimundo, si praesumpserit aliquam invasionem, vel contra praedictum episcopum calcaneum erexerit, cujuscunque ordinis vel sexus, sive clericus sive laicus, sit excommunicatus.
XIII. BENEDICTI PAPAE VII PRIVILEGIUM PRO MONASTERIO CLUNIACENSI.  (Anno 978.)   Maiolo Cluniacensi abbati donat insulam Lerinensem cum monasterio Arluco.  [D. Bouquet,  Recueil  IX, 245.]
Author: Benedictus VII

BENEDICTUS episcopus, servus servorum Dei, dilectissimo in Christo filio MAIOLO charissimo abbati Cluniacensis monasterii, ejusque successoribus in perpetuum.

Quia monasterium Cluniacense, quod tu Deo propitio regulariter regis, sanctae Romanae Ecclesiae novimus esse commissum ad defendendum et dilatandum, idcirco benevoli et benefici erga eumdem locum debemus existere. Quapropter notum sit omnibus quia petisti a nobis ut jam dicto tuo monasterio insulam Lerinensem cum Arluco monasterio, et omnibus pertinentibus ad eadem loca, nostrae auctoritatis privilegio concederemus; siquidem, ut ex decretis beati Gregorii papae didicimus, eadem insula in jure ac subjectione sanctae sedis apostolicae consistit. Petitionibus tuis igitur faventes et assensum praebentes, sub omni integritate donamus tibi atque successoribus tuis eamdem insulam et idem monasterium Arlucum cum omnibus sibi pertinentibus. De quibus si quis te vel successores tuos injuste pulsaverit, gladio excommunicationis noverit se feriendum. Volumus autem ut annuatim ad sepulcrum beati Petri quinque solidos argenteos exinde persolvas. Ut haec nostra auctoritas vigorem et soliditatem in perpetuum obtineat, sigillo nostro signavimus, et manu nostra firmavimus. Scriptum per manum Stephani notarii regionarii atque scriniarii S. Romanae Ecclesiae in mense Maio, indict. VI. Bene valete. Datum X Kal. Junii per manum Joannis episcopi Salernitanae Ecclesiae, anno IV pontificatus domni nostri Benedicti papae VII, imperante domno nostro Ottone a Deo coronato magno et pacifico imperatore anno XI, in mense Maio, indict. VI.
XVI. BENEDICTI PAPAE VII PRIVILEGIUM PRO ABBATIA S. RUFILLII FOROPOPULENSI.  (Anno 980.) [Apud Ughelli,  Italia Sacra,  II, 599.]
Author: Benedictus VII

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti.

Anno, Deo propitio, pontificatus divi Benedicti summi pontificis, et universalis PP. in apostolica beati Petri apostoli Domini sede anno 5. Regnante sicque imperante divo Othone a Deo coronato pacifico magno imperatore, in Italia vero anno 13, die 22 Augusti indict. VIII, civitate Ravennae: Casum generis humani considerantes, aeternarum supplicia flammarum metuentes, decrevimus aeternas Domino deferre oblationes, et perpetualiter metuimus multari suppliciis. Ideo ego Benedictus catholicae Ecclesiae episcopus, imo cum consensu, et auctoritate cardinalium S. R E. concedo, suppliciter offero sanctae et intemeratae Ecclesiae beati Ruphilli pontificis et confessoris Christi, sita extra murum Popilien., do, et concedo, et transfero, et perpetualiter transacto personaliter alienationis jura, et dominium divo Leoni humili abbati, et per eum monasterio S. Ruphilli in perpetuum, et quod habetur, et possidetur, et a meis majoribus detineri videtur . . . Capellam S. Athanasii, sex integros fundos, fundum Monendomum, fundum S. Athanasii, Lamam, Monsignanum, Laniagnam, Bratulam, et fundum circumdatum a quatuor viis, id est Spinariae, et Pizacitae, et Casalbronorum casanistae, et petrae Fictae Gibanelli, cum campis, vineis, et terris, arbustis, arboribus, et constituo, etc. . . . repono in territorio Corniolen. et plebem S. Apollinaris, et S. Prosperi, ita ut in praedictis monasterio, et omnibus rebus a me traditis sub defensione, et regimine S. Romanae Ecclesiae constituo. Deprecor, et hunc psalmum, Deus in adjutorium meum intende, et Kyrie eleison ter repetis pro me de caetero canatis. Pontifices autem ipsi aliud super te, tuosque successores, donationis, sive tributi aliquo modo indicere debeant, nisi hoc quod a nobis in ista chartula fuerunt designata, si quis autem contra, etc. Quam vero chartulam juvante Dei nutu ex genere consulis Taber. hujus civitatis Ravennae subscribendam rogavimus, subscriptam manibus meis propriis . . . Ut qui a nobis obtulit roborandam nostrorumque praesentia, etiam tibi quoque supra contradidi sub die, mense, et indictione VIII, civitatis Ravennae.Ego Julianus subdiac. et cancell. paginam donationis Ego Benedictus catholicae Ecclesiae episc. ss. Ego Marcus presb. et card. S. Stephani ss. Ego Joannes presb. et card. S. Crucis in Hierus. ss. Ego Leo presb. et card. SS. Joannis, et Pauli ss. et transactionis subscr.
XVIII. BULLA BENEDICTI PAPAE VII PRO MONASTERIO S. WALARICI.  (Anno 981.) [Apud Mabill.  Annal. ord. Bened.  IV, 685.]
Author: Benedictus VII

BENEDICTUS servus servorum Dei, dilectissimo nostro filio RESTOLDO religioso abbati, vel omni congregationi in monasterio sancti Walarici, quam Hugo gloriosissimus comes, nosterque spiritualis filius, in regula beati Benedicti noviter congregavit, vestrisque successoribus in perpetuum.

Cum magna nobis sollicitudine insistit cura pro universis Dei Ecclesiis ac piis locis, vigilandum ne aliquam necessitatis jacturam sustineant, sed magis propriae utilitatis stipendia consequantur. Igitur quia per interventum Hugonis gloriosi comitis rationabiliter postulastis a nobis, quatenus pro suo magno amore atque dilectione confirmaremus vobis praedictum monasterium sancti Walarici cum omnibus rebus mobilibus, cumque et immobilibus, quibus a praefato Hugone gloriosissimo comite concessa esse noscuntur, vel a caeteris Christianis in perpetuum concessa atque largita esse videntur, vel cum omnibus ad ipsum monasterium generaliter et nunc pertinentibus sicuti est. Igitur privilegiis sedis apostolicae infulis decoretur, ut sub jurisdictione sanctae nostrae Ecclesiae matris permanendum, nullius alterius Ecclesiae jurisdictionibus submittendum. Pro qua re piis desideriis faventes, nostra auctoritate id quod exposcitur effectui mancipamus. Et ideo omnem cujuslibet Ecclesiae sacerdotum in praefato monasterio ditionem, quamlibet habere auctoritatem praeter sedem apostolicam prohibemus, ita ut nisi ab abbate ipsius monasterii fuerit invitatus, nec missarum solemnia ibidem quispiam praesumat celebrare omni modo, nec licentia sit, ut dictum est, ex ejus vel omnibus eidem monasterio sancti Walarici pertinentibus, situm in comitatu Witmau cuiquam magnae personae, parvaeque auferre. Ut profecto juxta id quod subjectos idem ut in monasterio apostolici constituti atque privilegii consistit, inconcusse dotandum permaneat. Si quis autem, quod non optamus, nefario ausu praesumpserit haec, quae a nobis ad laudem Dei pro stabilitate jam dicti monasterii, statuta sunt, refragare, aut in quoquam transgredi tentaverit, reum se, et atri anathematis vinculo innodatum esse, et diabolo et ejus atrocissimis pompis, atque cum Juda traditore Domini nostri Jesu Christi aeterni incendii supplicio concremandum deputamus a Domino. Qui vero pio intuitu custos et observator exstiterit, benedictionis gratiam a misericordissimo Deo nostro consequi mereatur, et vitae aeternae particeps effici mereatur. Scriptum per manus Bonizzonis notarii regionarii et scriptoris sanctae Romanae Ecclesiae in mense Aprili, indictione IX. Bene valete. Datum I Kalend. Aprilis per manum Stephani episcopi et bibliothecarii S. R. E. anno pontificatus domini Benedicti sanctissimi VII, papae in sede beati Petri apostoli VII, imperante domno Ottone a Deo coronato magno imperatore, anno XIII, in mense et indictione nona feliciter. Amen.
XX. BENEDICTI PAPAE VII EPISTOLA AD EPISCOPOS GALLIAE ET GERMANIAE.  (Anno 981.)   Omnibus episcopis Galliae Germaniaeque in synodis quid actum sit significat. Privilegia Ecclesiae Magdeburgensis confirmat et auget. Addit haec: « Hoc autem praesens privilegium per nostri secretarii legatos episcopis Galliae et Germaniae dirigimus confirmandum.  » [Boysen,  Allg. hist. Mag.,  I, 194.]
Author: Benedictus VII

Concessae nobis, etc. Reliqua vide apud laudatum collectorem.
XXII. BENEDICTI VII PAPAE BULLA PRO MONASTERIO S. VINCENTII AD VULTURNUM.  (Anno 982.) [Muratori  Rer. Ital. Script.  I, II, 464.]
Author: Benedictus VII

BENEDICTUS episcopus, servus servorum Dei, JOANNI venerabili abbati ex monasterio Christi martyris Vincentii, et per se in eodem venerabili monasterio tuisque successoribus in perpetuum.

Cum magna nobis sollicitudine cura insistit pro universis Dei ecclesiis ac piis locis vigilandum, ne aliquam necessitatis jacturam sustineant, sed magis propria utilitate stipendia consequantur, ideo convenit nos pastoralis tota mentis integritate eorumdem venerabilium locorum maxime stabilitatis utilitatem procurare, etc. Igitur quia petistis a nobis quatenus monasterium beati Vincentii martyris situm supra fluvium Vulturnum territorio Beneventano, partibus Samniae, una cum suis pertinentiis et monasteriis, videlicet monasterium beati Petri apostoli positum juxta fluvium Sabbati, etc. Et ideo concedimus vobis vestrisque successoribus licentiam apostolicae sedis nostrae ut quamlibet Christianitatem indigentibus in praedicto venerabili monasterio qualis episcopus vobis ad invitandum ire volueritis, habendi potestatem, etc. qualiter legitur in caeteris bullis. Scriptum per manus Joannis scriniarii sanctae Romanae Ecclesiae in mense Octobrio, die 9, indictione XI. Bene valete. Datum VI Nonas Octobris per manus Stephani episcopi et bibliothecarii sanctae sedis apostolicae, anno, Deo propitio, pontificatus domni nostri Benedicti summi pontificis et universalis septimi papae, in sacratissima sede beati Petri apostoli, octavo, per indictione praefata XI.