medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CXXVII. AD DILECTISSIMAM SOROREM.  Pro cappa et aliis donis gratias agit; Angilberti, Avae sororis, et Columbae meminit.
Author: Alcuinus
Date:  [ Al., Evae]

Dilectissimae in Christo sorori.

Prospera, donante deo, his sanctissimis diebus habuimus solemnia, et laetus fuit domnus rex, et omne palatium in gaudio. Et ego, frater vester, magnum habui gaudium de prosperitate et salutatione vestra, de gratissimo munere Psalmodiae et Missarum celebrationis, quod mihi magna charitate direxistis. Sed et cappa quam mihi aptissimam misistis, valde animo meo placet. Veniente vero Angelberto forte aliquid certius vobis remandare habemus. Vos animum vestrum firmate in servitio Dei et in salute animae vestrae. Viriliter domum aedificate vobis sempiternam in coelis, ut paratam habeatis beatitudinem cum Christo et sanctis ejus, quam plurimi verbis optant, sed rebus non perficiunt. Tu vero labora diebus, horis ac momentis, ut abundanter habeas quod feliciter diligas. Credo te de orationibus Avae sororis nostrae fideliter facere. Sed ex mea petitione aliquid superadde, quia mihi fidelis fuit. Et ubi plus fides innotescit, quam post mortem amici? Dic Columbae, ut memoriae confirmet quod accepit, donec veniat qui superadjiciat. Beati qui esuriunt et sitiunt justitiam, quoniam ipsi saturabuntur . Desiderium vestrum impleat, et cor charitate illuminet, qui venit mundum illuminare, et ignorantiae tenebras de cordibus in eum expellere credentium. Vita et salus, Christo donante, vos comitetur in aevum.

Notes: (Matth. V, 6)
EPISTOLA CXXVIII. AD GISLAM FILIAM CAROLI MAGNI.  Dolet se ob infirmitatem non posse regis faciem videre, et Gisilae frui colloquio; quam ad virtutes exhortatur.
Author: Alcuinus
Date:  [et caetera] [David
et vestrae] [dilectissimi] [utrumque, et] [et more senis
Entelli saltare]

Charissimae in Christo filiae fidelis in charitate Pater perpetuae prosperitatis salutem .

Corporalis infirmitatis incommoda hoc maxime animum contristant paternum, quod domini mei dilectioni sic cito, sicut volui, praesentari non potui. Credo tamen in ejus clementiam, qui allisos solet erigere, et infirmos curare, quod meam adhuc impleat voluntatem in videndo faciem Domini mei , vestraeque familiaritatis alloquio. Tu vero, filia charissima, honestis misericordiae operibus, vitae sanctitate ornare 150 memento dignitatem tuam, ut magis probitas laudet conversionis quam species auri fulgentis. Si quis diligentius consideret praecepta divina, inveniet in illis laudis in praesenti vita inter homines, et mercedis aeternae gloriae apud Deum. Haec tu, nobilissima puella, diligentissime discere et devotissime implere satage, ut digna efficiaris a Deo amari et ab hominibus laudari. Tunc habet Flaccus omni laetitia gaudere, , totisque viribus tripudiare. Moribus egregiis virtutum et vita coronis Floreat et vigeat, filia chara tibi.
EPISTOLA CXXXI. AD DOMNUM REGEM.  (Anno 801.)   Mittit per famulum suum sacros libros a se in unum corpus collectos et emendatos.
Author: Alcuinus
Date:  [ F., cunctis]

Domino desiderantissimo meritoque amabili David regi, Albinus praesentis prosperitatis et aeternae beatitudinis in Christo salutem.

Diu deliberans quid mentis meae devotio ad splendorem imperialis potentiae vestrae atque augmentum opulentissimi thesauri vestri, muneris condignum reperire potuisset, ne ingeniolum animi mei, aliis diversa divitiarum dona offerentibus, otio torpuisset inani, et vacuis manibus parvitatis 154 meae missus ante faciem beatitudinis vestrae venisset: tandem Spiritu sancto inspirante inveni, quod meo nomine competeret offerre, et quid vestrae prudentiae amabile esse potuisset. Ergo in vestrae pietatis sacratissima sollicitudine non dubie patet quid per vos in totius Ecclesiae salutem Spiritus sanctus operetur: et quantis universorum fidelium precibus sit optandum, ut in omnem gloriam vestram extendatur imperium, et ut intus sit omnibus Deo fidelibus amabile, et foris sanctissimis Domini adversariis terribile. Sed quaerenti mihi et consideranti nihil dignius pacatissimo honori vestro inveniri posse, quam divinorum munera librorum: qui Spiritu sancto dictante, et Christo Deo ministrante, ad salutem totius humani generis, coelestis gratiae calamo conscripti sunt, quos in unius clarissimi corporis sanctitatem connexos, atque diligenter emendatos vestrae clarissimae Auctoritati hunc clarissimum filium vestrum, vobisque fidelem famulum, dirigere curavi: quatenus plenis manibus jucundissimo vestrae dignitatis adstaret servitio: Qui longa fessus infirmitate, Deo miserante, dum aliquantulum convaluit, affatim vestram adire festinabat pietatem. Sed et lacrymarum munuscula mearum in orationibus apud sanctum Martinum, pro desiderantissima Auctoritatis vestrae prosperitate vobis fideli transmitto sponsione. Ille serviat, sicut decet, Domino piissimo: Ego orabo pro Domino dilectissimo, quomodo sancti Spiritus visitatio cor meum illuminare dignabitur. Si quid igitur melius mentis meae devotio invenire valuisset, utique prona voluntate in augmentum honoris vestri offerrem.

Notes: (per)
EPISTOLA CXXXII. AD DOMNUM REGEM.  (Anno 801.)   Ad aulam vocatus se ob senectutem excusat; nec suo consilio indigere sapientissimum regem profitetur.
Author: Alcuinus
Date:  [ Edit., quod]

Domino merito laudabili, et omni charitatis officio amplectendo, nobisque nimium desiderantissimo David regi, humillimus sanctae Dei Ecclesiae vernaculus Albinus perpetuam aeternae gloriae salutem.

Quia flamma perpetuae charitatis jugiter ardescit in corde, fas esse videtur opportunis vicibus litterarum foras scintillare officio: ne taciturnitate vilescat, quae novis semper beneficiorum fomentis nutritur. Ecce Flaccus effeto corpore, militaris cingulo laboris deposito, secundum piissimum domini sui David consilium, devote Deo soli quieta pace servire toto elegit desiderio: quid iterum pugnare cogitur, et sub fasce armorum desudare, quae infirmi corporis denegat fragilitas de terra tantummodo levare. Nisi forsan subsequenti tempore ejus misericordia, qui allevat elisos, solvit compeditos , vires ei praestare dignetur. Forte quidam dicturus est dialecticus: Consilio valet, cui fortitudinem annosa negat infirmitas. Sed illi etiam verissima opponi poterit responsio: Si quid dignum in corde viguerit Flacci, hoc totum in sacratissimo pectoris thesauro pius possidet David. In tantum, ut ubi ille est, ibi etiam et Flaccus. Respondeat pro utrisque amborum divitissimus sapientiae. Et ut simpliciter 155 dicam, quod mihi simpliciter deprecari necesse est: ne quaeso sancta mens Domini mei irascatur tarditati meae, quod modo venire non valeam. Erit iterum, si Deo placuerit, tempore opportuno. Nec meam reor devotionem vestrae excellentiae in aliquo loco plus prodesse posse, quam assiduis apud sanctum Martinum orationibus, quatenus divina clementia, quae vos per singulos magistratus in altissimum saecularis potentiae evexit honorem, eo longaeva prosperitate uti concedat, atque ex hujus sublimitatis dignitate ad apicem aeterni regni ascendere faciat. Quo misericordia et justitia, Deo miserante, vestram deducat beatitudinem. Ille homo recte feliciter felix dici poterit, qui de hac praesenti felicitate ad aeternam merebitur pervenire felicitatem. Et implebitur in eo pulcherrima illius versiculi promissio: Ambulabunt sancti de virtute in virtutem, donec videatur Deus deorum in Sion . Alma Dei Christi tribuat tibi regna potestas Aurea cum sanctis, David, in arce poli. Discindat chartam mitis, rogo, dextera David, Victricem faciat quam Deus omnipotens.

Notes: (Psal. CXLV, 8) (Psal.
LXXXIII, 8)
157  EPISTOLA CXXXIV. AD DOMNUM REGEM.  (Anno 801.)   Gratias agit pro benefactis; et ut ob corporis infirmitatem apud S. Martinum sibi requiescere liceat, supplicat.
Author: Alcuinus

Domino piissimo David regi, Albinus perpetuae beatitudinis salutem.

Summa Deus Trinitas vestrae bonitati, omnium dilectissime David, aeterna restituat beatitudine, quidquid pietatis vel benignitatis in me famulum vestrum, sicut prima cognitione adventus mei ad vos misericorditer promisistis; ita omnia fideliter implestis, et ad cumulum plenissimae veritatis quae semper vestri pectoris insidet thesauro, centuplum addidistis; ut cunctorum luce clarius oculis patescit, auribusque per longinquas terrarum resonat multorum. Quid enim addi potuit felicitati peregrinationis meae, vel vestrae bonitatis judicio, super me minus digno his omnibus donorum largitionibus? vel quales gratiarum actiones vestrae misericordiae condignas persolvere possum, nisi perpetua piae orationis sedulitate misericordissimi Dei omnipotentis clementiam deprecari, quatenus aeterna remuneratione in coelesti beatitudine omnia multipliciter reddat in meam vestrae largissimae bonitatis benefacta parvitatem? Quod ut meam liceat apud sanctum Martinum quotidie instantiam agere, supplex suppliciter, humilis humiliter, devotus devote obsecro, quia valde infirmatus corpore nil aliud itineris vel laboris perficere valeo. Omnis igitur corporis mei, ut vere fateor, dignitas et fortitudo recessit, abiit, et quotidie fugiet; nec in hoc, ut revereor, saeculo revertetur. Speravi atque optavi me transactis diebus vestrae adhuc vel semel beatitudinis faciem videre. Sed ingravescente infirmi corporis flebilitate, omnimodis hoc idem fieri non posse probatum habeo. Quapropter deprecor vestrae invictae bonitatis misericordiam, ut nullatenus mens sancta, voluntas benigna quae in vobis est, meae irascatur infirmitati, sed pia compassione fessum concedat requiescere, orationibusque pro vobis instare, et praevenire faciem aeterni judicis in confessione et lacrymis. Ut si quoquo modo, Deo Jesu miserante, metuendas antiqui hostis accusationes evadere valeam, et aliquem sanctorum habere adjutorem merear, mecum stantem, pro meaque intercedentem fragilitate, ne tradar in manus inimicorum meorum . O quam timendus est omni homini dies ille, et quam necessarium est unicuique praeparare se in occursum Domini Dei sui! hortante nos ipsa luce, quae illuminat omnem hominem, atque clamante: Ambulate, dum lucem habetis, ne vos tenebrae comprehendant . Sed et quomodo in ea luce ambulare debeamus, alio ostendit loco, dicens: Sic luceat lux vestra coram hominibus, ut videant opera vestra bona, et glorificent Patrem vestrum qui in coelis est . David in aeternum tecum sit gratia Christi, Ut vigeas, valeas, victor in orbe potens. Post haec et teneas coelestia regna beatus, Cum sanctis pariter semper in arce poli. Multiplici Christus reddat tibi munera mitis, In me quot bonitas contulit ecce tua. Gramina quot tellus habeat, vel littus arenas; Tot miserante Deo, David, habeto vale. Inclytus aeternis David feliciter annis, In Christo meritis vivat ubique sacris.

Notes: (Eccli. IV, 22) (Joan. XII, 35) (Matth. V, 16)
EPISTOLA CXXXV. AD NATHANAELEM.  (Anno 801.)   Excitat ad pietatem; commendat illi curam in instruendis virginibus Lucia et Columba. Committit illi epistolam cum sacrae Scripturae munere porrigendam regi Carolo.
Author: Alcuinus
Date:  [ Ms., 
atque]

Albinus Nathanaeli salutem.

Cognoscat te in benedictione, qui agnitus est a te beato praedicante Philippo, qui te sub ficu veteris delicti vocavit ad virum de Nazareth; qui te sine dolo Israelitam esse concedat, ut dignus efficiaris non solum verbis dicere, sed et opere implere: Rabbi, tu es Filius Dei, tu es Rex Israel . Hunc sequere, donec videas eum cum beato Petro et filiis Zebedei stantem in littore et clamantem: Mittite rete in dexteram navigii et invenietis ; uti post hanc piscationem ad convivium vocatus dicatur tibi inter caeteros sanctae piscationis socios: Veni et prande . Quid hoc convivio dulcius? Quid hac praesentia beatius? Ubi sempiternum nullo fine clauditur gaudium, ad quod tantummodo magni pisces seligentur, qui non scisso rete apostolica capti sunt praedicatione. Crescente numero ab uno usque ad decem et septem, propter decalogum et septem sancti spiritus dona: de cujus numeri mira divisione et significatione olim me scripsisse memoro, dominoque meo David dixisse, calido charitatis corde, in fervente naturalis aquae balneo, ubi te, alumne, praesentem esse non ignoro. Saluta Luciam sororem nostram et filiam Columbam: deprecare eas memores esse senectutis meae in sacris orationibus, et salutis suae in bonis operibus; nec illis tuae decorem sapientiae abscondas, sed irriga florentes bonae voluntatis in eis areolas. Quid pulchrius sapientiae floribus, qui nunquam marcescunt? Quid scientiae divitiis locupletius, quae nunquam exhauriuntur? Ad has exhortare eas; vivant in meditatione legis Dei die ac nocte, ut eum inveniant quem scripsit Moyses in lege et prophetae. Teneant eum, nec dimittant, donec introducantur in cellaria regalis gloriae, ut ordinata charitate floribus aeternae beatitudinis fulciantur, mittente Sponso de thalamo suo praesentis prosperitatis laevam sub capite earum, et dextera aeternae beatitudinis amplexetur eas. Epistolam vero parvitatis meae, cum sanctissimo divinae Scripturae munere, die Natalis Domini, et verbis salutationis pacificis redde domino meo David cui tantas grates et laudes agimus pro omnibus bonis quae mihi meisque filiis faciebat, quantas habet liber ille syllabas; et tantas a Deo dari benedictiones illi optamus, quantae in eo litterae leguntur scriptae. Vive Deo felix, fili! florentibus annis, Ut te conservet Jesus ubique tuus. Quo sine nil prodest cuiquam vaga gloria saecli; Nate memor Patris semper amate vale.

Notes: (Joan. I, 45-49) (Joan.
XXI, 6) (Ibid. vers. 12)
EPISTOLA CXXXVI. AD EUMDEM.  Ad conversationem honestam et religiosam animat; et vitari suadet columbas coronatas volitantes per cameras palatii.
Author: Alcuinus
Date:  [ Forte, hora] [ Ms. odorante, nullo sensu ]

Dulcissimo filio meo Nathanaheli Albinus Pater salutem.

Obsecro te, fili mi charissime, ut vita tua fiat et conversatio honesta, et religiosa, atque sine omni reprehensione, in quantum fieri possit, coram Deo et coram hominibus, ut intelligatur quanta eruditione edoctus fuisti. Sanctitas tua et venerabilis religio laus est mihi apud homines et merces apud Deum. Non veniant coronatae columbae ad fenestras tuas, quae volant per cameras palatii: Nec equi indomiti irrumpant ostia camerae: nec tibi sit ursorum saltantium ora , sed clericorum psallentium; sint verba in veritate modesta, et vox temperata, et silentia considerata; et cui dicas, diligenter examinatum. Nec te alienis immisce dissensionibus, nec te praetereat horarum psalmodia sanctarum; nec missarum maxima virtus in corpore Christi, nec charitas desit. Legatur ante te lectio sancta, per quam fieri possint ad convivas verba praedicationis. Sit tuum velle et nolle ad mentis arcem constitutum, ne poenitere cogaris de quolibet facto. Esto pauperum pater, ut de pane tuo manducent, quia in paupere Christus reficitur. Quam felix mensa, in qua est conviva Christus. Esto irreprehensibilis et morum dignitate, magnificus in sanctitate, laudabilis in ratione dati et accepti, jucundus in verbis, gaudens in aspectu, laetus ad miseros, largus ad pauperes, omnibus omnia factus, ut ex omnibus, Christi gratia consequente, mercedem habere merearis.
EPISTOLA CXXXVII. AD CHRODGARIUM COMITEM.  (Anno 801.)   Infantulum et fratrem erudiendos se suscipere significat. Hortatur ad fidele servitium, et consilia regi praestanda. Cavere sibi, ad vastandam urbem Beneventanam abituro, suadet a noxio Italiae aere.
Author: Alcuinus

Viro laudabili Chrodgario comiti Albinus diaconus salutem.

Litterarum legatio non est spernenda, ubi linguae officium ob amicitiam conjungendam longinquitas terrarum abstulit. Unde ego tibi, venerande amice, hos apices meae devotionis dirigere curavi, obsecrans ut fideli charitate orationes meas inter spiritales amicos tuos, quocunque perrexeris, commendare studeas. Bonum infantulum nobis ad erudiendum direxistis, etiam cum fratre valde laudabili, cujus mores nobis optime conveniunt, in omni religione et sanctitate; et necessarium est infantulo, quem velim, ut citius remittas ad nos. Nec tibi, deprecor, onerosum esse litterarum admonitio mearum, quoniam opto te in Dei voluntate proficere, et salutem operari animae tuae in eleemosynis ad pauperes, et justitia ad omnes, et misericordia ad miseros et consiliis bonis, quae domno imperatori et regno Francorum proficiant ad salutem et prosperitatem. Audivi, vos ituros esse ad vastandam Beneventanam patriam. Scis optime quale periculum ibi imminet tibi, propter pestilentem illius terrae aerem. Ideo nihil dimittas inconsideratum rerum tuarum; maxime ne ulla retro super te clamet injustitia, vel cujuslibet culpae negligentia. Utere sapientia tua ad salutem tibi sempiternam, quia illa tantummodo vera est scientia, quae perpetuam hominibus praestat beatitudinem. Opto te feliciter vivere in haec tempora atque in futura, venerande amice!

Notes: ( Ita cod. ms.)
EPISTOLA CXXXVIII. AD SOROREM ET FILIAM.  (Anno 801.)   Significat quantum aestimet illarum amicitiam. De felici nuntio Roma accepto certiores reddit. Mittit quosdam tractatus Ven. Bedae describendos. De propria sua valetudine illas instruit.
Author: Alcuinus
Date:  [ Ms., Boeda]

Charissimae in Christo sorori et filiae gratissimae, Pater perpetuae beatitudinis salutem.

Quantum inter nos rerum eventus probare potuit, semper ab initio cognitionis nostrae optime nostris partibus vestram bonitatem fidelem invenimus. Proinde gratias et laudes Deo omnipotenti perpetuas agere aequum habemus, qui nobis, quamvis indignis, tam clarae dignitatis et tam probatae fidei concessit amicitiam, et, quod raro inter consanguineas personas inveniri poterit, in peregrinis nominibus reperire perdonavit; quamvis, quantum ad Christianae fidei societatem nullus dici debeat peregrinus, quantum vero ad saeculi exsilium omnes peregrini sumus, dicente Psalmista: Heu mihi, quia peregrinatio mea prolongata est . Exsilium est habitatio hujus vitae, quoniam cogit nos ad Patriam properare, de qua dicitur: Beati qui habitant in domo tua, Domine, in saeculum saeculi laudabunt te . Felix est qui de labore ad requiem perveniet, in qua sine omni perturbatione animi vel corporis vivet in aeternum. Placido animo vestrae pietatis suscepimus eulogias, devoto deprecantes animo Dei clementiam, longaeva prosperitate vos feliciter in hoc saeculo vivere, et ad aeternam beatitudinem post hujus labores vitae pervenire. Candidus noster de Roma reversus est, omnia prospera inde referens de domino meo David et omnibus fidelibus suis; filiolos nostros remansisse cum Pippino dixit; apostolicum suos superare adversarios referebat, et in magna esse gratia cum domino imperatore. Tractatus quos rogastis direximus, deprecantes ut quantocius scribantur et remittantur, quia nobis valde necessarii sunt propter legentium utilitatem, quos dominus Beda magister noster sermone simplici sub sensu subtili composuit. Ideo ejus opuscula vobis dirigere curavimus, quia ejus maxime dicta vos desiderare intelleximus De mea vero sanitate scito quod partim febris recessit, partim remansit. Ad castigandum permanet; sed minus meritis meis pepercit mihi pietas divina et intercessiones sanctorum suorum. Sed adhuc restat maximus timor de judicio Dei, quem nullus effugere valet. Tantum castiget nos pia miseratione perpetui Patris bonitas, et non tradat nos in manus inimicorum nostrorum: Cui saepius dicam: Erue a framea animam meam et de manu canis unicam meam . Item: O Domine, libera animam meam, misericors et miserator Dominus , ut fieri possit quod dicitur: Benedic, anima mea, Dominum . Atque iterum: Lauda, anima mea, Dominum . Sit nomen Domini benedictum ex hoc nunc et usque in saeculum . Perpetua benedictione divina vos gratia coronare dignetur, dilectissimae in Domino dominae!

Notes: (Psal. CXIX, 5) (Psal.
LXXXIII, 5) (Psal. XXI, 21) (Psal. CXIV, 4) (Psal. CII, 1) (Psal. CXLV, 2) (Psal.
LXXI, 17)
EPISTOLA CXXXIX. AD SOROREM ET FILIAM.  (Anno incerto.)   Charitatem et lectionem sanctae Scripturae cum oratione commendat.
Author: Alcuinus
Date:  [Ms., cor]

Dilectissimis in Christo personis sorori et filiae sempiternam supernae beatitudinis salutem.

Quid est quod vestra tanto tempore tacuit charitas? Nunquid verba defecerunt salutationis, seu causae non supervenerunt quarum notionem charta nec deferret ad aures nostras? Nunquid longinquitas terrarum charitatis dulcedinem separare debet, cujus flammam nec profunditas fluminum, nec pelagi immensitas, juxta Cantici sermonem, obrui poterat , in qua sola qui offenderit, factus est omnium reus . Haec est quae super bonos et malos splendescere debet, ut sit homo terrenus in ea perfectus, sicut Pater qui in coelis est, perfectus est . Ergo Filius charitatis, filius est Dei, quia Deus charitas est , cujus lux corda vestra sufficienter irradiet; cujus dulcedo pectora vestra abundanter reficiat. Haec est summa omnium bonorum; haec est optima pars, quae nunquam auferetur, sed magis atque magis in pectore habentis ardescit; de qua duo dixerunt discipuli, cognita Domini facie in fractione panis: Nonne cor nostrum ardens erat in nobis, dum loqueretur in via, et aperiret nobis Scrituras? Vos eam in Scripturis quaerite sanctis, intentissime scrutantes eas, ut cognoscatis Dominum vobis loquentem in eis. Quid dulcius est quam Dei omnipotentis frui confabulatione? quia qui legit sacratissimos sermones Domini, per sanctos suos nobis traditos, Deum loquentem audiet; et qui orat, Deo loquitur. Hae sacratissimae vicissitudines diem et noctem ducant in jubilationem; nec saecularis occupatio spiritalem subruat jucunditatem; quia vanitas vanitatum est, hujus saeculi deliciae et falsi amores; quia omnes hujus vitae jucunditates velut umbra transeunt, et velut spuma super aquam facile dissipantur. Ideo, dilectissimae et nobilissimae virgines, animas vestras in omni sanctitate et religione lectionisque studio exercete, ut Spiritus sanctus de coelo vestrae devotionis corda saepius visitare dignetur, qui pectora inhabitare dignoscitur charitate plena, et in sancta sapientia sollicita mente sudantes. Haec interim sanctae dilectionis calamo praelibare curavi. Caeterum si paternae voluntatis effectum scire curam habetis, scitote quotidie infirmitates crescere, et variis corpus debilitare doloribus, et Dominum pulsantem januas, si vigilantem inveniat famulum suum; vigiliasque vestris adjutus intercessionibus custodire sanctas, ne me in saeculi occupationibus dormientem inveniat, qui apostolis suis praecepit dicens: Vigilate et orate, ne intretis in tentationem; spiritus quidem promptus est, caro autem infirma . Vestram sanctitatem in omnibus bonis florere, et ad perpetuam Deus Jesus proficere faciat felicitatem, soror in Christo charissima!

Notes: (Cant. VIII, 7) (Jac. II, 10) (Matth. V, 48) (I Joan. IV, 16) (Luc. XXIV, 32.) (Matth. XXVI, 41)