medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
LXVI.  S. Leonis epistola ad omnes per Italiam episcopos.--Ne possessiones omnes suas quisquam donet monasterio, sed earum saltem medietatem Ecclesiae ad quam pertinet.   (Anno 1052.) [Mansi, XIX, 670.]
Author: Leo IX
Date:  [ Forte redundat in, H.] [ Forte, 
volueris, H.]

LEO episcopus, omnibus episcopis in Christo per totam Italiam.

Relatum est auribus nostris esse quosdam per verse agentes, qui subvertere atque dividere conantur ecclesiae unitatem: videlicet abbates et monachi, qui non studio charitatis, sed zelo rapacitatis invigilant, et docent atque seducere non cessant saeculares homines quos illaqueare possunt, ut res suas atque possessiones, sive in vita, sive in morte , in monasteriis illorum tradant; et ecclesiis quibus subjecti esse videntur, et a quibus baptismum, poenitentiam, eucharistiam, necnon pabulum vitae cum lacte acceperunt vel accipiunt, nihil de bonis suis relinquant. Hanc denique formam discordiae nos animadvertentes, omnibus modis inhibere volumus; et, ne amplius fiat, omnino prohibemus: considerantes non esse bonum ut illi qui olim fuerunt socii passionum , secundum Apostolum, sint immunes a societate consolationum; et quia dignus est operarius mercede sua. Ideoque praecipimus atque jubemus, ut quicunque amodo in monasterio se converti voluerint , sive in vita, sive in morte, omnium rerum et possessionum, quas pro salute animae suae disponi decreverit, medietatem ecclesiae, cui ipse pertinere dignoscitur, relinquat: et sic demum in monasterio, prout libitum sibi fuerit, eundi convertendique habeat licentiam. Quicunque autem hujus decreti contradictor exstiterit ac temerator, anathematis gladio subjaceat.

Notes: (II Cor. I, 7)
LXVII.  Bulla S. Leonis IX pro monasterio Casae-Dei apud Arvernos.   (Anno 1052.) [Baluz.,  Opp.  B. Servati Lupi Ferrariensis, pag. 527.]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servus servorum Dei, ecclesiae beatorum martyrum Vitalis et Agricolae, quae dicitur Casa-Dei, et per eam abbati nomine ROBERTO, ejusque successoribus illuc canonice intrantibus in perpetuum.

Convenit apostolico moderamini omnibus in Christo pie vivere volentibus contra omnium adversantium ictus protectionis clypeos praebere, quatenus quisquis sejugo subjugat Christi, auxilio ac protectione summae sedis et apostolicae illud in tuitione etiam temporali recognoscat et sentiat quod sanctae Ecclesiae sponsus verus et unus jugum suscipientibus suum leniendo denuntiat dicens: Jugum meum suave est et onus meum leve . Quapropter jam praedictae ecclesiae auctoritate apostolica concedimus et impertimur privilegii gratiam, qua tueri queat se ab omnium se injuste impetentium calumnia, ut quidquid inibi a Rencone praesule collatum est, vel ab aliquibus Christi fidelibus jam collata vel conferenda erunt, in perpetuum sub tuitione apostolica sibi semper maneant inconvulsa, quatenus ibidem servientes, quiete et secure commanentes, tanto devotius Christi inhaereant discipulatui, quanto et a furiali mundi impetu, protecti hac apostolica pagina, fuerint alieni. Praecipientes igitur vice sancti Petri apostolorum principis, praecipimus, cujus, quamvis impares, vices tamen gerimus, ut nullus imperator, rex, sive dux, aut marchio, comes vel vicecomes, seu qualis quisque ecclesiastica potestate aliqua praeditus, scilicet archiepiscopus, sive episcopus, seu quilibet vicedominus, audeat praefatam invadere ecclesiam, vel ejus diripere bona, quae nunc vel aliquo in tempore juste possidet vel est possessura. Quod sanctionis privilegium quisquis temerario ausu infregerit, anathematis vinculum, nisi resipuerit, in perpetuum sustineat. Conservator vero in aeternis gaudiis felicitatis lucra possideat. Datum Ginon. VI Nonas Maii, per manus Friderici diaconi, S. R. E. bibliothecarii et cancellarii, vice domini Hermanni cancellarii Coloniensis archiepiscopi, anno Domini Leonis papae noni quarto, indictione V.

Notes: (Matth. XI, 30)
LXIX.  Bulla S. Leonis IX pro coenobio Altorfiensi.  anno 1052[Gall. Christ. V, 473.]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servorum Dei servus, JUGITBERTO abbati Ecclesiae sancti Cyriaci, positae in Alsatiae, loco qui dicitur Altum coenobium, ejusque successoribus, et per eum monachis ibidem perpetuo famulaturis, perpetuam in Domino salutem.

Quoniam quidem apostolicae convenit censurae venerabilia loca propria protegere tuitione, quatenus Deo famulantes ab impetentium se injuste . . . . quieti et liberi semper valeant manere. Quapropter aequissimum censuimus nostrae sanctionis pagina jam praedictam ecclesiam, a nostris progenitoribus constructam, perpetuo manere munitam monasticoque ordini inviolabiliter omni tempore esse dedicatam. Igitur ea auctoritate qua sancti Petri fungimur vice, confirmamus atque corroboramus ecclesiae praenominatae nostri apostolici privilegii potestate quaecunque a nostris parentibus ibidem concessa vel concedenda sunt, ut nemini liceat aliquid exinde minuere, vel quidquam auferre, sed omnia monachis Deo inibi servientibus integerrima semper maneant. Illud etiam confirmandum decrevimus ut, abbate ipsius loci aliquo vita decedente, monachi coenobii ejusdem abbatem, qui eis legaliter et juste juxta beatissimi Benedicti institutionem praesit, potestatem habeant eligere, sane ut de suis, si condignum invenire potuerint, eligant, praecipimus; sin autem, quo meliorem potuerint reperire accipiant, et electum consecrandum episcopo deducant; quod si justae fratrum petitioni acquiescere episcopus renuerit, vel simoniale in eum agere aliquid tentaverit, potestatem auctoritate apostolica adeundi nostram habeant praesentiam. Praeterea decernimus ut nullus unquam aliqua magna parvaque persona, cujuscunque conditionis, seu potestatis munimine roboratus, a praefata ecclesia seu monasterio aliqua exigere audeat, nisi quid sua sponte jam dicti loci abbas obtulerit. Igitur apostolica censura decernimus et irrevocabiliter confirmamus ut nullus imperator, aut rex, aut dux, sive marchio, comes, seu vicecomes, nullusque advocatus, nullus archiepiscopus, seu episcopus, et praeterea nulla hominum persona utriusque sexus, aetatis, contra hanc nostrae apostolicae auctoritatis confirmationem atque constitutionem tentet venire; sed neque constitutus ibi abbas bona monasterii injuste audeat vendere vel distribuere. Quod quicunque fecerit, nostro apostolico anathemate usque ad satisfactionem dignam percussus existat. Qui vero se custodierit et observaverit ad confirmationem et constitutionem, nostra accumuletur benedictione et vitae aeternae particeps efficiatur. Data Nonas Maii per manus Friderici diaconi, S. Romanae Ecclesiae bibliothecarii et cancellarii, vice domini Hermanni archicancellarii et Coloniensis archiepiscopi, anno domini Leonis noni papae quarto, indict. V, Domini vero 1052.
LXXI.  S. Leo IX Joanni episcopo et omnibus Terracinae positis ecclesiam et monasterium S. Stephani monasterio Casinensi a sese restituta nuntiat.   (Anno 1052.) [Gattula,  Hist. Cassin.  118.]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servus servorum Dei, JOANNI episcopo et omnibus Terracinae positis vel in ejus confinibus S. Petri, nostrisque fidelibus, salutem cum benedictione apostolica.

Noverit dilectio vestra ecclesiam et monasterium S. Stephani juxta Terracmam posita nos reddidisse, et confirmasse monasterio S. Benedicti, monte Casino positum cum omnibus suis pertinentiis, quae sibi juste debentur. Proinde praecipimus auctoritate apostolica ut nullus privilegium quod eidem monasterio fecimus et corroboravimus audeat infringere, qui anathematis poenam non vult incurrere; sed quicunque injuste aliquid detinet ex ea juste restituat, ut benedictionem habeat et meam bonam voluntatem non perdat.
LXXVIII.  S. Leo IX Ecclesiae Olivolensis et Dominici episcopi possessiones libertatemque confirmat.   (Anno 1053.) [Ughelli,  Italia sacra,  V, 1217.]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servus servorum Dei, Olivolensi Ecclesiae, et per eam DOMINICO episcopo ejusque successoribus canonice promovendis in perpetuum.

Convenit apostolico moderamini pia religione pollentibus locis congruae defensionis impertiri suffragium, eisque benevola compassione succurrere, ut nobis a Domino possit merces provenire, cum ad meliorem statum fuerint nostro studio perducta vel confirmata. Quapropter sub apostolica et canonica auctoritate confirmamus praefatae Olivolensi Ecclesiae, atque praefato Dominico episcopo, suisque legitime successoribus in perpetuum, quidquid hactenus juste acquisivit, et deinceps nihilominus juste acquirere poterit, ita ut imperator nullus, dux nullus, seu comes, aut alia quaelibet major minorve persona quidquam inde alienare, vel usurpare praesumat. Interdicimus quoque apostolicae auctoritatis privilegio ut nullus patriarcha, seu comprovincialis, vel quilibet alius episcopus, in ipsa dioecesi sine consensu episcopi ipsius, confirmationes, consecrationes ecclesiarum, aut clericorum, sive sanctimonialium, vel excommunicationes, seu absolutiones, seu synodum, nisi forte provincialem, facere audeat, nec clericos ipsius, tam ab eo, quam a quocunque ordinatos quisquam judicare, aut defendere contra eumdem episcopum canonice eos tractare volentem praesumat. Et si quis hujus nostri privilegii audacter temerator exstiterit, donec resipiscat, anathema ei a Deo, et S. Petro, et a nobis fiat. Porro qui pietatis respectu obedienter observator fuerit, benedictionis et vitae aeternae particeps sit. Amen. Datum III Idus Martii per manus Friderici diaconi S. apostolicae sedis bibliothecarii et cancellarii, vice domini Herimanni, archicancellarii et Coloniensis archiepiscopi, anno domini Leonis IX papae V, ind. VI.
LXXXII.  S. Leo IX episcopis Venetiae et Istriae praecipit ut patriarchae Gradensi, cujus primatum ab apostolica sede concessum synodo confirmarat, obedientiam praebeant.   (Anno 1053.) [Mansi,  Concil.  XIX, 657.]
Author: Leo IX

Leo episcopus, servus servorum Dei, omnibus episcopis Venetiae et Istriae salutem et apostolicam benedictionem.

Noverit vestra charissima nobis in Christo fraternitas, hac in praesenti indictione sexta, charissimum confratrem nostrum Dominicum Gradensem, imo novae Aquileiae patriarcham, ad synodum nostram Romae habitam venisse, et querimoniam de sua et Forojuliensi Ecclesia, quam credimus vos non ignorare, lacrymabiliter coram fecisse. Cujus tandem relectis privilegiis, a sancta Romana et apostolica sede sibi concessis, judicio totius sanctae synodi hoc definitum fuit: Ut nova Aquileia totius Venetiae et Istriae caput et metropolis perpetuo haberetur, secundum quod evidentissima praedecessorum nostrorum astruebant privilegia. Forojuliensis vero antistes, tantummodo finibus Longobardorum esset contentus, juxta privilegium Gregorii II et retractationem Tertii. Et hoc quidem extra patientiam canonum ei pro magno concessimus, quia quater jam vocatus a nobis, nec venit, nec excusavit, cum Gradensis, id est, novae Aquileiae patriarcha, quinquies nostrae synodo, etiam non vocatus, interfuerit. Unde monendo mandamus et praecipimus vobis ex parte Dei et sancti Petri, et nostra, ut praefato Gradensi patriarchae successoribusque ejus, in omnibus, secundum jura canonica, obedientes sitis, sicut primati vestro et patriarchae esse debetis, et sicut antecessoribus ejus nostri perpetuo confirmarunt. Et si quid sui juris in urbibus vestris vel parochiis continetur quod suo dominatui merito debeat subdi, nullus vestrum sibi contradicere praesumat. Si quis vero vestrum quidquam justae quaerimoniae adversus eum videtur habere, aut coram vobis confratribus et comprovincialibus causam suam proferat, et cum eo, si potuerit, pacifice definiat; aut in praesentiam nostram utraque pars examinanda veniat, salva sibi interim per omnia et patriarchali reverentia, et proprietate sua. Quod si extra feceritis, sententia canonica super vos vigilabit.
LXXXV.  S. Leo IX navem pro usu monasterii Casinensis, cum nauclero et sociis, liberam et exemptam ab omni teloneo et solutione concedit.   (Anno 1053.) [Margarini  Bullar. Casin.  II, 85.]
Author: Leo IX

Leo episcopus, servorum servus Dei, ecclesiae seu monasterio praeclarissimi Christi confessoris Benedicti, in monte Casino aedificato, et per eam Richerio abbati cunctisque ejus successoribus canonice illic intrantibus, in perpetuum.

Divinae pietatis respectu attacti ejusdemque ecclesiae augmento, praefati Richerii nostri dilecti precibus pulsati, dignum duximus, ob amorem sanctissimi Benedicti jam dicti, saepissimeque dicendi, aliquid ex rebus beatissimi Petri, apostolorum principis, eidem monasterio in usum fratrum ibidem degentium, Deoque servientium largiri et in perpetuum conferre; quatenus nobilissimus grex, et fecunda proles tanti patris omnium ore benedicendi, Benedicti, ut portum salutis ad aeternam ingrediatur vitam, per manus aetherei summique clavigeri Petri attolli subsidiis et munificentiis repleri. Intuentes igitur a saeculari eos negotio remotos, propria quae quoquomodo possederant, praecepto Christi, piique patris exemplo, reliquisse, animo gratanti, benevole, eorum navim, aliquibus mercibus refertam ad abbatis cunctorumque fratrum usum cum suis mercimoniis delegatam concessimus esse absolutam, cum Nauclero ac nauticis suis, ab omni debito pensionis, quoad usque ita praefatus locus in eadem, qua nunc est, fuerit religione constitutus; una navis monasterii ipsius in usum fratrum, necessaria deferentem, ut diximus, cum nauclero et nauticis suis ab omni pensionis conditione libera. Nullum teloneum ex omnibus quae attulerit alicui persolvat, neque quisquam aliquid ex ea exigere praesumat. Si quis autem hujus nostrae donationis atque concessionis aliquo temerario ausu exstiterit refragator vel violator, cujuscunque conditionis ille sit aut potestatis seu dignitatis anathemate percussus perpetuo, benedictione careat aeterna, donec resipiscat. Qui vero, propriae salutis amator, apostolicae largitionis atque oblationis sive decreti fuerit conservator, intercessionis auxilio ipsius sanctissimi Benedicti, portus salutis adeptus, a Deo omnipotente misericordiam et benedictionem in aeternum consequatur. Datum IV Kal. Junii, per manus Frederici diaconi, sanctae Romanae Ecclesiae bibliothecarii, et cancellarii vice domini Herimani archicancellarii, et Coloniensis archiepiscopi, anno domini Leonis noni papae V, indict. VI.
LXXXVII.  Bulla S. Leonis IX, qua monasterio Barensi Sanctae Trinitatis confirmat ecclesiam Sancti Nicolai, a Nicolao Barensi episcopo eidem concessam.   (Anno 1053.) [Muratori,  Antiq. Ital.  VI, 213.]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servus servorum Dei, ecclesiae et monasterio Sanctae et individuae Trinitatis intra Barensem civitatem constructae, et per eam abbati MARCO nostro dilecto filio, cunctisque ipsius successoribus, canonice illuc intrantibus in perpetuum.

Omnium justis petitionibus gratanter annuimus, quoniam justa et pia rogata Deo semper noscuntur placita et amicabilia. Videntes igitur ecclesiae tibi commissae justitiam de Sancti Nicolai ecclesia, quam praefatae civitatis Nicolaus dictus episcopus, ecclesiae jam dictae Sanctae Trinitatis voluntaria oblatione obtulit, et in perpetuum confirmavit, nobis omnino placuit atque apostolica auctoritate ita in perpetuum valere nostra decretalis institutio decrevit. Et sicut a praefato Nicolao praenominato episcopo praedicta Sancti Nicolai ecclesia cum omni beneficio et hortu et viridario, et cum transitu et exitu suo, ecclesiae Sanctae Trinitatis stabiliter atque irrevocabiliter sub anathematis poena colligata, ita ut nec ipsi, neque alicui hominum cujuscumque conditionis seu dignitatis vel potestatis liceat praefatam Sancti Nicolai ecclesiam, cum omnibus secum concessis a praelibata Sancti Nicolai ecclesia vel monasterio, quocunque modo seu ingenio subtrahere vel alienare: sic omnino confirmamus, decernimus, atque corroboramus. Quicunque igitur hujus nostri privilegii tentaverit refragari instituto, sit sub anathematis poena, donec resipiscat. Conservator vero, apostolica refertus benedictione, a sancta et individua Trinitate perpetualiter aeternam consequatur salutem. Datum IV Nonas Septembris, per manus Friderici diaconi, sanctae Romanae Ecclesiae bibliothecarii et cancellarii vice domni Herimanni archicancellarii et Coloniensis archiepicopi, anno domni Leonis IX papae quinto, indictione secta.

Notes: (Sigillum plumbeum.)
LXXXIX.  Epistola S. Leonis IX ad Henricum Francorum regem.  Fragmentum.-- (Anno 1054.) [Duchesue,  Hist. Franc. Script.,  IV, 145, ex Decreto Ivonis, parte IX, cap. 8.]
Author: Leo IX

Pater tuus Robertus, laude et consultu episcoporum regni tui, Bertam matrem Odonis comitis sibi duxit uxorem. Ob quam rem, quoniam sibi erat carnis affinitate conjuncta, ab antecessore nostro, cum episcopis qui placito interfuerunt, excommunicati, post ad sedem apostolicam venientes cum satisfactione, sumpta poenitentia, redierunt ad propria.
XCI.  S. Leo IX W [iberto], episcopo Mutinensi, mandat ut ecclesiae B. Simeonis (Padilironensis) ab episcopos Mantuano consecrandae intersit.   (Anno 1054.) [Mabill.  Acta SS. ord. Bened.,  saec. VI, parte II, pag. 168.]
Author: Leo IX
Date:  [Wiberto]

LEO episcopus, servus servorum Dei, W. Mutinensi episcopo salutem et apostolicam benedictionem.

Mirabilis Deus in sanctis suis, gloriosus et mitis, magnae misericordiae, et super malitiam praestabilis, multorum fidelium ut vera comperimus relatione, centupla remuneratione donavit sancti sui confessoris meritum et laborem Simeonis. Reverentissimo abbati sancto Benedicto exhibeatur honor, adjuncto sibi socio Simeone monacho, eremita et diacono. Mantuanus episcopus novam ibi consecrabit ecclesiam, cui volumus ut exhibeas honorificentiam, scilicet interesse te volumus huic consecrationi et hujus corporis elevationi, et altare in ejus honore consecretur, quem Deus summa virtutum clarificavit dignitate.
XCV.  S. Leo IX facultatem dat Berardo abbati Farfensi advocandi quemcunque episcopum voluerit ad consecrandum Farfense templum.   (Anno 1053.) [Muratori  Script. Rer. Ital.  II, II, 620.]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servus servorum Dei, BERARDO abbati Sanctae Mariae de Farfa salutem et apostolicam benedictionem.

Petitiones tuas justas adimplere non denegamus. Itaque tibi auctoritate nostra liceat conquirere episcopum, qui tibi tuam consecret ecclesiam, undecunque volueris. Cave tamen ne sit Simoniacus.
XCVII.  S. Leo IX confirmat fundationem abbatiae S. Joannis Baptistae Florinensis pro monachis Benedictinis in dioecesi Leodiensi, haud pridem institutae per Gerardum Florinensem toparcham, dein Cameracensem episcopum.   (Anno 1054.) [Miraeus  Opp. diplom.  IV, 4.]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servus servorum Dei, Ecclesiae S. Joannis Baptistae, et per eam GONISONI abbati ac ejus successoribus in loco qui dicitur Florinas, salutem et apostolicam benedictionem.

Convenit apostolico regimini ut in omnibus prudenter ecclesiastico provideatur honori. Quapropter, Gon so abba, in Christo dilecte fili, in quo, quia suum pleniter honorem monastica obtinet religio, mihi bene complacuit, firmum de bonis ecclesiae tuae, id quidem summopere postulanti, concedimus privilegium, quod videlicet, ob mutuam petentis et donantis benevolentiam, animae tuae simul ac nostrae apud Dominum salutem obtineat et gloriam. Paterna pietate benignum assensum praebuimus Cameracensis episcopi venerabilis Gerardi justis precibus, ut, quia ipse praefatam sumptu tuo et de rebus propriis cum fratre Godefrido construxit et donavit ecclesiam; hanc a nobis mereatur recipere gratiam. Annuimus, inquam, voluntarie, et sibi et tibi, frater charissime; et vos quidem, quos apud alios commendat aetas et exterius reverenda canities, mihi gratos fecit moralitas interior et inviolabilis fides. Memores etiam in hac tua petitione fuimus fratris tui domini Wasonis, Tungrensis Ecclesiae vigilantissimi pastoris, qui, dum vixit, aequitatis norma, catholicae religionis, canonicae simul honestatis semper fuit regula. Hanc igitur nostrae praeceptionis paginam fieri jussimus, statuentes apostolica censura, ut nihil horum quae praefato monasterio a quibuscunque fidelibus concessa vel concedenda sunt in perpetuum, aliquis temerario ausu infringere vel imminuere audeat, ne, dum praecursorem et Baptistam Domini offenderit, quo inter natos mulierum major nullus surrexit, Dei omnipotentis iram incautus incurrat. Datum . . . . . .
XCVIII.  Epistola seu breve S. Leonis IX, pro coemeterio prioratus Sancti Orientii Cluniacensis ordinis.   (Anno 1054.) [  Builar. Cluniac.  13.)
Author: Leo IX

LEO episcopus, servus servorum Dei, RAIMUNDO archiepiscopo Ausciensi, salutem et apostolicam benedictionem.

Pervenit ad aures nostras clamor monachorum Sancti Orientii commorantium in suburbio civitatis, pro injuria quam loco illorum inferre niteris de coemeterio extra usum antiquae consuetudinis: non enim meliores sumus quam patres nostri. Quapropter tibi mandamus atque sub auctoritate Dei et sancti Petri et nostra praecipimus ut praedictum monasterium novis legibus et inauditis consuetudinibus in nullo infestes, in nullo molestes, tam in coemeterio quam in aliis rebus ad ipsum locum pertinentibus. Decernimus itaque canonica et apostolica auctoritate ut nulla ecclesia terminos statutos a Patribus au eat transire. Unde vos admonere volumus et praecipimus ut quod usque modo non habuistis, nec intra urbem, nec extra, vobis injuste vindicetis. Scilicet sicut fuit coemeterium temporibus antecessorum vestrorum, ita permaneat in saeculum in futurum.
XCIX.  S. Leo IX confirmat fundationem percelebris abbatiae S. Mariae apud Santones.   (Anno 1054.) [  Gall. Christ.  II, Instrum., 481.]
Author: Leo IX

Rectore omnium ordinante Deo, LEO ego, Romanae sedis papa.

Innotescat volo omnibus catholicae Ecclesiae cultoribus quod Goffridus, comes Andegavensis, et Agnes comitissa locum S. Mariae Sanctonensis coenabii, quod monachabus inibi sub beati Benedicti regula degentibus Deo devote fundaverunt, nostra auctoritate confirmari et auctorizari postulaverunt et nostri regiminis tuitione confortari deprecati sunt, quorum petitioni assensum praebentes confirmamus et constitutionis tantae locum liberali, ut deprecati sunt, jure sub nostra defensione suscipimus. Unde omnes Dei fideles charitative submonemus ne tantum opus disturbare et dissipare Dei servitium vel Deo devotas patiantur. Quod si aliquis huic divino operi insidiari praesumpserit, concessa vel concedenda calumniando et devastando, iram perpetuae damnationis incurrat, et S. Dei Genitricis omniumque Sanctorum accusationem non evadat, et nostrum anathema, quantum Dei judicio traditum nobis est, apostolica etiam auctoritate concessum Dei inimicum dare in interitum, in aeternum damnum sentiat. Hujus vero conscriptionis chartam, ut firmiorem obtineat vigorem, sigilli nostri impressione signari curavimus.