medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CCCCXCIII. EJUSDEM AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

HENRICUS rex Angliae GILBERTO Londoniensi episcopo.

Audivi gravamen, quod ille Thomas proditor et adversarius meus intulit in te, et in alias personas regni mei, quod non minus aegre fero de persona tua quam si in meam propriam personam virus suum evomuisset. Et ideo pro certo scias, quod ego omnem operam dabo, per dominum papam, et per regem Francorum, et per omnes amicos meos, quod de caetero non nobis nec regno nostro nocere poterit. Unde volo et consulo, quod tu interim nullo modo in animo tuo turberis, sed tibi viriliter provideas, utrum magis tibi et mihi expediat, quod ad me in Normanniam venias, vel quod in Anglia remaneas. Hoc enim totum tuae committo dispositioni, pro certo sciturus, quod si ad me veneris, et Romam adire volueris, omnia necessaria ad viam de meo tibi honorabiliter et sufficienter inveniam. Teste G . . . clerico apud S. Macharium in Guasconia.
EPISTOLA CCCCXCIV. EJUSDEM AD ABBATES CISTERCIENSES.
Author: Gilbertus Foliot

HENRICUS rex Angliae et dux Norm. et Aquit. et com. Andeg., viris ven. abbati Cisterciensi et omnibus abbatibus Cisterciensis ordinis, qui ad capitulum Cisterciensem conveniunt, salutem et sincerae dilectionis affectum.

De vestra sinceritate et religione plenius confidens, et constantius praesumens, universitati vestrae devote supplico, humiliter petens, quatenus mei et haeredum meorum memoriam habeatis, nec non et fidelium meorum, quatenus precibus vestris propensius mihi inclinetur divina clementia, nobisque miserationem ejus propitiam facere studeatis, ut cum pace solida et continua nos dirigat, et regnum meum et alias terras mihi subditas conservet. Praeterea vobis innotescere volo, quod nuntios domini papae, viros venerabiles, Gratianum domini papae notarium, et magistrum Vivianum S. Romanae Ecclesiae advocatum, quos pro negotio archiepiscopi Cantuariensis ad me transmisit, honorifice suscipere, petitionem ejus per eosdem mihi porrectam devote, sicut decuit, audire curavi. Eidem autem petitioni, adhibito consilio archiepiscoporum, episcoporum et abbatum plurium, benigne et sufficienter respondere cum praedictorum nuntiorum consensu studui, sicut vos subscripta docebunt, ut domino papae omnimodam videar in hoc negotio exhibuisse reverentiam, licet semper juri stare, et quod inter nos jus statueret, subire petiissem a primordiis hujus causae: et saepius postulassem, ut a latere domini papae transmitterentur, qui de ista causa plenius cognoscentes illam aequitatis fine concluderent. Archiepiscopus Cantuariensis, sicut ad remotiores finium nostrorum partes fama discurrere divulgatum est, sine mea licentia et conscientia exivit ab Anglia, et post exitum ejus me apud religiosos viros crudelitatis notabilem haberi voluit, in me vota principum et clericorum provocans, et odium gentium exterarum. Pro petitione tamen, et reverentia, et amore domini papae, licet mihi gravissimum esset, et voluntati meae admodum repugnans, et mihi molestissimum videretur, concedo quod ipse redeat in Angliam, et habeat archiepiscopatum suum cum ea integritate, cum qua illum habuit, quando illum dimisit: et sui similiter sua habeant. Et ipse et sui pacem habeant ad honorem Dei et mei, salvis dignitatibus regni mei. Quod autem brevius vobis de praesenti negotio, quam solemniter, quibus praesentibus actum sit, ex litteris datur intelligi, vobis diligentius et plenius intimabunt venerabiles fratres vestri qui aderant: frater Gaufredus de Altisiodoro, abbas de Mortuomari, abbas de Bellet, abbas de Rievalle, quibus, ut decet, fidem habebitis. Universitati autem vestrae dissuasum esse desidero, ne de caetero tam facilem adhibeatis credulitatem, si quis in perniciem me de vobis sinistra praedicare et persuadere voluerit. Praeterea dilectioni vestrae grates uberes exsolvo, quod ad petitionem meam fratrem Gaufredum mihi misistis. Et nunc iterum diligenter peto, quatenus eumdem quam citius mihi remittatis. Necessariam enim mihi ejus intelligo discretionem et prudentiam, ut mihi praesens adsit, et aliquandiu propinqua mihi ejus sit conversatio. Teste G. archidiacono apud Rurum.
EPISTOLA CCCCXCV. EJUSDEM AD ROTRODUM ROTHOMAGENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

Rex Angliae ROTRODO Rothomagensi archiepiscopo.

De vestro, aliorumque fidelium baronum meorum consilio, pacis reformandae inter me et archiepiscopum Cantuariensem, susceptam formam domino papae, nuntiis et litteris meis insinuavi. Ipse, sicut per suas mihi litteras significavit, eam cum tenore, quo a vestro prodiit consilio, eique ex parte vestra fuerat significata, suscepit cum gratiarum actione plurima, mandans, monens, supplicans et suadens attentius ut illam exsequar mediatione vestra et Nivernensis episcopi. Illam itaque vobis mediantibus plene et libenter complebo, nullatenus declinaturus formam vestro consilio propositam, teste Ricardo de Luci, apud Westmonasterium.
EPISTOLA CCCCXCVI. EJUSDEM DE PACE REDDITA CANTUARIENSI.
Author: Gilbertus Foliot

Pro amore Dei et domini papae, pro salute nostra et haeredum meorum, remitto Cantuariensi archiepiscopo et suis qui cum eo et pro eo exsulant, iram meam et offensam, et eidem remitto omnes querelas praecedentes si quas habebam adversus eum, et concedo ei et suis veram pacem et firmam securitatem de me et meis, et reddo ei Ecclesiam Cantuariensem, in ea plenitudine in qua eam habuit, cum factus est archiepiscopus, et omnes possessiones, quas habuit et tenuit Ecclesia et ipse, ad tenendum et habendum ita libere et honorifice, sicut melius et honorificentius eas habuerunt et tenuerunt ipse et sui, et omnes ecclesias et praebendas ad archiepiscopatum pertinentes, quae coeperunt vacare, postquam ipse Cantuariensis exivit de terra, ut faciat de iis sicut de suis, prout ei placuerit, reddo ei similiter, salvo honore regni mei.
EPISTOLA CCCCXCVII. EJUSDEM AD FILIUM SUUM.
Author: Gilbertus Foliot

HENRICUS rex Angliae regi filio suo salutem.

Sciatis quod Thomas Cantuariensis archiepiscopus pacem mecum fecit ad voluntatem meam. Et ideo praecipio quod ipse et omnes sui pacem habeant; et faciatis habere ipsi archiepiscopo, et omnibus suis, qui pro eo exierunt ab Anglia, res suas bene et in pace, et honorifice sicut habuerunt tribus mensibus antequam ipse archiepiscopus exiret ab Anglia, et faciatis venire coram vobis de melioribus et antiquioribus militibus de honore de Saltwude, et eorum sacramento faciatis recognosci quid ibi habentur de feudo archiepiscopatus Cantuariensis, et quod recognitum fuerit de feudo ejus esse, ipsi archiepiscopo habere faciatis. Teste Rotrodo archiepiscopo Rothomagensi, apud Chinum.
EPISTOLA CCCCXCVIII. EJUSDEM AD THOMAM CANTUARIENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

THOMAE Cantuariensi archiepiscopo HENRICUS rex Angliae.

Sciatis quod obviam vobis Rothomagum venire non potui ad terminum, quem praelocuti fuimus inter nos, quia significatum mihi fuit ab amicis meis Franciae, regem Francorum praeparare se ad eundum in Alverniam super homines meos et ad male faciendum ipsis et terrae meae. Ipsi autem homines Alverniae idem mihi significaverunt, rogantes ut eis succurrerem. Quapropter ad terminum quem statuimus inter nos ad vos Rothomagum venire non potui. Sed mitto vobis Joannem decanum Saresberiensem, familiarem clericum meum, vobiscum in Angliam iturum, per quem significo Henrico regi Anglorum filio meo, ut bene, et in pace, et honorifice habeatis omnes res vestras: qui etiam emendari faciat, si quid minus actum est, quam oportuerit, de his quae ad vos spectant. Et quoniam mihi et filio meo plura referuntur de mora vestra quam facitis, quae forsitan vera non sunt, vobis, ut credo, expediret, ne ire in Angliam diutius differretis. Teste rege ipso apud Lokchas.
EPISTOLA CCCCXCIX. MATILDIS IMPERATRICIS AD THOMAM CANT.
Author: Gilbertus Foliot

THOMAE Cantuariensi archiepiscopo MATILDIS imperatrix.

Mandavit mihi dominus papa, et in remissionem peccatorum meorum injunxit, quatenus de pace et concordia inter filium meum regem et vos reformanda intromitterem, et vos ipsum eidem reconciliari satagerem. Inde etiam, sicut scitis, me requisistis. Unde majore affectione tam pro honore Dei, quam pro honore sanctae Ecclesiae rem istam incipere, et tractare curavi. Sed multum grave videtur regi, et baronibus suis, atque consilio, sicut vos dilexit, et honoravit, atque dominum totius regni sui, et omnium terrarum suarum constituit, et in majorem tandem honorem, quem habebat in tota terra sua, vos sublimavit, ut de caetero vobis securius debeat credere, praecipue cum asserant quod totum suum regnum, quantum potuistis, adversus eum turbastis, nec remansit in vobis, quin ad eum exhaeredandum pro viribus intenderitis. Eapropter mitto vobis fidelem et familiarem nostrum Laurentium archidiaconum, ut per eum sciam voluntatem vestram super his omnibus, et cujusmodi animum vos habetis erga filium meum, et qualiter vos continere volueritis, si contigerit, quod petitionem meam, et precem de vobis ad plenum exaudire voluerit. Unum quoque vobis veraciter dico, quia nisi per humilitatem magnam, et moderationem evidentissimam, gratiam regis recuperare non poteritis. Verumtatem quid super hoc facere volueritis, nuntio proprio, et litteris vestris mihi significate.
EPISTOLA D. OWENI WALLENSIS AD THOMAM CANTUAR.
Author: Gilbertus Foliot

Religiosissimo Dei gratia sanctae Cantuariensis Ecclesiae archiepiscopo THOMAE suo Patri spirituali O. Walliarum rex suus spiritualis in Domino filius, debitam ac voluntariam in Christo obedientiam.

Vestrae, Pater mi venerande, discretionis auribus insonuit, quanta sui juris detrimenta post mortem episcopi nostri Mauritii nostra passa fuerit Ecclesia. Unde et magno timore perculsi trepidamus, ne, quia nobis incumbit necessitas curam et sollicitudinem hujus Ecclesiae gerendi, Deus nostrae negligentiae ista imputet. Nostis quoque, quantum nos immeritos oderit rex Angliae, ita ut nostro honori et in ecclesiasticis et saecularibus negotiis pro posse deroget, in quo vestri exsilii damnosam sentimus absentiam. Sed, quoniam in tali statu non estis, quo super hac re nostrae indigentiae consulere valeatis, vestram deprecamur obnixe clementiam, quatenus cum sic amodo esse nequeamus, nostrum alibi episcopum ordinandi licentiam tribuatis, tali tamen interveniente conditione, quod sanctae Cantuariensi Ecclesiae et vobis exhibeat obedientiam, ac si vestrae manus impositione consecratus fuisset. Et bene nostrae petitioni debetis satisfacere, quia non jus aliquod nos cogit vobis subjici, sed voluntas, quae semper durabit immobilis, nisi in vobis remanserit, quo minus perseveret. Quod si nos de obedientia, si hoc contigerit, suspectos habueritis, securitatem faciemus quam velitis. Et sicut archidiaconus noster David vestra in omnibus praecepta sequitur, sic et nos omnes faciemus. At unum tamen sciatis, quod amplius sic esse non valemus. Voluntatem itaque vestram super his mihi litteris vestris renuntietis.
EPISTOLA DVI. EJUSDEM AD THOMAM CANTUARIENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

THOMAE Cantuariensi archiepiscopo LUDOVICUS rex Franciae.

Jam diu sanctitati vestrae obtulimus, ut apud nos mansionem faceretis. Id ipsum nunc vobis offerimus ex grandi animo. Et hoc recipere nobis esset ad gaudium magnum. A nobis frequenter non habetis nuntios, quia sumus adhuc in exspectatione: et alias res, et alios rumores vellemus audisse, quibus vos laetificare nobis esset gratissimum. Sed nondum res est secundum desiderium nostrum. Valete.
EPISTOLA DVII EJUSDEM AD MANUELEM IMPERATOREM.
Author: Gilbertus Foliot

MANUELI Dei gratia illustri et glorioso Romanorum imperatori semper augusto, venerabili fratri et amico charissimo LUDOVICUS, eadem gratia rex Francorum, salutem et ei fideliter et feliciter adhaerere qui regna largitur et transfert imperia.

Honor quem nobis in Domino peregrinantibus apud vos exhibuistis, Deo auctore a memoria nostra nunquam excidet. Et licet nos maria et interjectorum regnorum interstitia separent, nulla tamen vis meritis vestris debitam nobis excutiet charitatem. Inde est quod de vestra prosperitate laetamur ut nostra et aemulis vestris quod nostris optamus evenire promptum gerentes animum, si Deus opportunitatem dederit, vestram in Domino implere voluntatem et gloriam dilatare; ut autem vos de nostro et nos de vestro statu faciat certiores, latori praesentium Theobaldo, venerabili priori Crispiacensis Ecclesiae dedimus in mandatis, ut imperialem adeat majestatem et ad thronum celsitudinis vestrae secreta perferat, quae potius fidei ejus quam litteris censuimus imprimenda. Est enim vir litteris eruditus, morum sanctitate conspicuus, praeclari nominis, et nobis admodum familiaris. Unde prae caeteris qui in ordine suo perfecti habebantur, electus est procurare necessitates Ecclesiae Cluniacensis, quae non modo monasteriorum regni nostri caput exstitit a diebus antiquis, sed in toto orbe Latino monasticae religionis prae caeteris omnibus obtinuit gloriam. Imperatoriam ergo clementiam imploramus, ut tantum virum condecenter admittat, verba nostra quae posuimus in ore ejus, audiat diligenter et misericorditer exaudiat preces ejus et respiciat Ecclesiae necessitates.
EPISTOLA DVIII. EJUSDEM AD WILLELLMUM REGEM SICILIAE.
Author: Gilbertus Foliot

LUDOVICUS Dei gratia rex Francorum, illustri regi Siculorum WILLELMO venerabili fratri et amico suo charissimo, salutem et ei jugiter adhaerere qui dat salutem regibus.

Honor, quem nobis magnificus avus vester in obsequio Dei peregrinantibus exhibuit: liberalitas, quam in nos et comperegrinantes exercuit; consolatio multiplex, quam fessis et laborantibus devotus impendit, a memoria nostra recedere nequeunt, sed animum nostrum indesinenter accendunt. Utinam devotio, quam habemus ad vos, possit operis exhibitione clarescere, et effectus meriti conspicuum testimonium reddat affectui promerendi. Gratius enim esset nunc si opportunitas divinitus aperiretur obsequium vobis rependere, quam fuerit tunc illud a vestris progenitoribus accepisse. Magnique muneris instar erit si decreveritis imperare, quod desiderio nostro praestaret materiam obsequendi. Licet enim nos interjacentium terrarum spatia separent, et obsequiorum vicissitudines intercludant, ferventissimam tamen a pectore nostro nequeunt excludere charitatem, quin prosperis vestris congaudeamus ut nostris, et adversa quoties audiuntur, feramus ut nostra. Proinde quod honori vestro et gloriae credimus inservire, secure petimus et sincera consulimus charitate sicut preces vestras admittere prompti sumus et similiter expedienti consilio obedire. Nobilis vir Stephanus quem familiaritatis vestrae honore sublimastis, caro et sanguis noster est, et clarissimos proceres regni Francorum cognomine vel affinitate contingit. Qualiter autem ad ignominiam generis et gentis suae dejectus sit et ejectus, prudentia vestra tanto certius recolit, quanto quae circa eum gesta sunt, insidiantium fraude, clarius per praesentiam intellexit. Rogamus ergo affectuosius nobilitatem vestram, ut eam ad gloriam nominis vestri et regni Francorum consolationem curetis maturius revocare, eumque restituatis in integrum amoris, familiaritatis, honoris et dignitatis. Ob hanc causam et alias quas scripto non duximus committendas, latorem praesentium Theobaldum venerabilem Crispiacensis Ecclesiae priorem ad excellentiam vestram fiducialiter destinavimus cui in his quae vobis ex parte nostra dixerit credi postulamus ut nobis. Est enim vir fide plenus, reverendus titulo sanctitatis, litterarum eruditione praeclarus, nobis admodum familiaris charus et acceptus regno Francorum. Procurat autem necessitates nobilis Ecclesiae Cluniacensis in Oriente; in quibus eum a vestra sublimitate petimus benignius exaudiri et efficacius promoveri. Gloriam vestram ad honorem suum in longa tempora promoveat et tueatur Rex regum et dominantium Dominus.
EPISTOLA DIX. A. . . . . REGINAE FRANCORUM AD ALEX. PAPAM.
Author: Gilbertus Foliot

Sanctissimo domino et Patri charissimo ALEXANDRO, Dei gratia summo pontifici, humilis et devota filia ejus A. . . . . regina Francorum, salutem, et cum sinceritate cordis devotum obsequium.

Vobis sicut Patri loquar et domino, etc. Vide in Alexandro III, an. 1159-81.
EPISTOLA DXIII. REGIS SICIL. AD REGEM ANGLIAE.
Author: Gilbertus Foliot

Regi Angliae rex Siciliae.

In receptione litterarum specialissimae dilectionis vestrae cognovimus, quod quidem sine admiratione maxima proferre non valemus, videlicet quod ordine humanitatis oblito, et naturae lege soluta insurrexit filius in parentem, in genitorem genitus. Commota sunt viscera ad bellum intestinum, irruerunt ad arma praecordia, et quod novum prodigium est, et nostris temporibus inauditum, caro defervuit in sanguinem, et se ipsum quaerit sanguis effundere, et quoniam ad tanti furoris impetum compescendum, potentiae vestrae auxilium loci commoditas non admittit, eo quo possumus charitatis affectu, quem locorum spatia non concludunt, personam et honorem vestrum devotius amplectentes, dolori vestro compatimur, persecutionem vestram moleste ducimus, et quasi propriam reputamus. Confidimus autem et speramus in Domino, cujus judicio regum judicia terminantur, quod non diutius permittet filium vestrum tentari, supra id quod debet, et qui factus est obediens usque ad mortem, ipse in eo filialis lumen obedientiae inspirabit, per quod memorabitur quia caro et sanguis vester est, et relictis hostilitatis erroribus agnoscet se filium, redibit ad patrem, naturae solidabit incommodum, et debitae dilectionis foedera ordo pristinus continebit. Valete et gaudete in Domino.
EPISTOLA DXV. RANULFI DE TURRI EPIS. AD GILBERTUM.
Author: Gilbertus Foliot

Domino Londoniensi RANULPHUS de Turri, semel semperque suus, misericordiae abundare visceribus.

Quamvis spontanea beneficia incitamenta non exigant, instinctu erga vos charitatis praecipitor piae petitionis. Venit ad misericordiae vestrae januam J. filius A. magistri quondam vestri, procuratoris vestri, tutoris vestri, vestri dicam an nostri? Sed ut verius fatear, et vestri dicam et nostri. Venit ille, qui ut ad vos veniat, non modo est invitandus, sed trahendus. Venit, inquam, non voluntate ductus, non voluptate corruptus, sed impetu necessitatis invectus. Onerant enim eum supra modum redituum angustiae, debitorum paternorum sarcinae, amicorum raritas, fratrum sororumque pluralitas et reliquae sarcina parentelae. Haereat animo sanctitatis vestrae illa magistri Adae circa vos curarum gravitas, alimoniae fecunditas, diligentia doctrinae, specialis impensa benevolentiae. Quis hodie proprios liberos regit providentius, educat uberius, instruit attentius, diligit ferventius? Sic pene amor ille modum excessit, ut vos diligeret non quasi excellenter, sed quasi singulariter. Absit ab episcopi pietate tot et tanta talis tantique magistri merita non attendere, et ejus non compati liberis, qui vos aliquando pro filio adoptavit. Det ergo Deus vobis angelum magni consilii, quatenus portitorem praesentium, qua decet honestate suscipiatis, et qua abundatis pietate reficiatis, et qua praeeminetis potestate promoveatis. Si autem se sanctitas vestra magis ad fratres suos qui minus, imo nihil nisi per ipsum habent, inclinat, confiteor coram Deo, praedicabilius atque salubrius esse ad hujuscemodi inopes respicere, quam quosdam vicatim cibaria quaerentes reficere. Cum autem religionis vestrae benignitas se passim ad omnes conetur extendere, his potissimum debet subvenire, qui in bonis vestris aliquid juris videntur habere, qui fodere non norunt, mendicare erubescunt, quibus si supernum quod modicum est subtrahatur auxilium, nullum vivendi relinquit adjutorium. Non praesumo docere sapientiam vestram, sed exhortor charitatem vestram, ad honorificentiam et salutem vestram. Denique pepigit gratia vestra aliquem de alumnis magistri Adae suscipere, alere, promovere. Quod nondum solutum, rationis dictat ordo solvendum, et misericordia praecipit ad implendum. In his et omnibus repleat cor vestrum Deus spiritu consilii, et fortitudinis, et pietatis. Valete semper in Domino.
EPISTOLA DXVI.
Author: Gilbertus Foliot

Super appellationis denuntiatione vestrae satis provide et prudenter egistis. Sed dominus rex consultius in hac parte providerat vobis et aliis sua gratia, cum statim postea convenit regem Francorum de conventione facta inter eos fide interposita, quod neuter eorum alterius invasorem in terra sua retineret, aut infestatorem quemcunque reciperet aut manuteneret qui sui domini curiae stare nollet judicio. Objiciebat enim guerram archiepiscopi Cantuariensis gravissimam et omnimodo inordinatam. Ad hoc itaque tandem ventum est quod propositum est archiepiscopo utrum mallet Galliam exire aut ab excommunicationibus suis temperare et insuper omnes illos absolvere quos excommunicaverat. Praeterea inpraesentiarum nuntiorum litterarum abierunt in Franciam dominus Sagiensis et archidiaconus Cantuariensis pro magna utilitate et unitate et pace Ecclesiae Anglorum. Item Raginaldus archidiaconus Saresberiensis in reditu est, peractis omnibus domini regis ad voluntatem suam et suorum, adducens secum duos clericos familiares a latere domini papae, videlicet Gratianum subdiaconum, nepotem Eugenii papae, magistrum notariorum, et Vivianum advocatum curiae Romanae, ad quid vel qualiter nondum scimus, sed omnia bona speramus, sicut a quibusdam accepimus quod nuper audietis.
EPISTOLA DXVII. . . . . . . EP. AD GILBERTUM.
Author: Gilbertus Foliot

Domino Londoniensi salutem praesentem et futuram.

Sicut tradit quaedam eloquentiae persona sublimis, ingratus est qui negat se beneficium accepisse, ingratior, qui dissimulat, ingratissimus omnium, qui oblitus est. Ne igitur famae vestrae nitor egregius ingratitudinis hujus vel illius videatur carbone nigrescere, tangat memoriam vestram illa magistri Adae circa vos curarum gravitas, doctrinae profunditas, alimoniae ubertas, postremo fervens, imo ardens charitas. Haereat animo vestro quanta cura, quali amplexu, quam speciali privilegio, illa doctoris vestri, procuratoris, tutoris, diligens vigilantia, vos non modo supra familiares, verum supra quoslibet mortales adoptaverit, qualiterque ejus spiritus in vestro ut ita dicam, spiritu quieverit. Tantorum ergo et plurium contemplatione meritorum et mearum interventione precum, J. latorem praesentium gratia vestra eo benevolentiae respiciat intuitu, quae vestrae congruat sanctitati, et paternae respondeat sollicitudini, quatenus filius utilitate sentiat, quod pater labore promeruit. Pater enim ejus cum fati munus impleret, filium reliquit aere alieno gravatum, fratrum numerositate impeditum, redituum angustiis constrictum, et quibusdam aliis nexibus intricatum. Decet erga dilectissimam religionem vestram, quae etiam aliorum praevenit merita, hujus devotissimi vestri attendere necessaria, et filio sublimitatis vestrae sinum aperire misericordiae. Valeat sanctitas vestra in Domino charissima.
EPISTOLA DXIX.
Author: Gilbertus Foliot

De nobilitatis vestrae gratia certam obtinentes fiduciam, amicos nostros quoties expedit, et maxime quos domino papae et toti Ecclesiae Dei fideles cognoscimus et devotos, vobis fiducialiter commendamus, procul dubio attendentes, quod tanto nostris debeatis partibus inclinari, quantum apud nos vestrae possent efficere. Proinde venerabilem fratrem nostrum Londoniensem episcopum quem Romano pontifici et Ecclesiae indubitanter comperimus esse fidelem, serenitati vestrae commendamus attentius, transmissis affectibus admodum exorantes, quatenus ipsius nuntios venientes ad curiam sublimitas vestra benigne recipiat, et eorum petitionibus, quas ex parte memorati ferunt episcopi, amicabiliter cooperari studeat et efficaciter promovere. Si autem aliquid apud curiam domini papae de praedicto episcopo sinistrum aliquid fuerit intimatum, unde eum credimus esse immunem, vestra curet id ita delere solertia, ut praelibati nuntii a summo pontifice benignius exaudiantur et in iis exhibeatur gratia dirigenti. Vale.