medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CVIII. [AD EUMDEM.]
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo T. G. episcopus Herefordiensis, dilectionis et obedientiae famulatum.

Quorumdam, Domine, relatu cognovimus, W. priorem Sanctae Bar' . in causa de Stanleia suas quodammodo partes interponere, et jus sibi in ecclesia sancti Leonardi, contra ecclesiam Glocestriae vendicare. Quod quam legitime faciat, hinc potestis, si placet, advertere. Praedicta quippe ecclesia petitione domini Salesberiensis, et eorum quos ibidem secum habebat, Walteri scilicet et Rogeri atque Henrici, de manu domini Wigorniensis a nobis suscepta, dominus prior illico adversus nos apud dominum Wigorniensem querelam deposuit, et nos de praedicta ecclesia responsuros in jus vocari fecit. Cumque jam statuto die in praesentia jam dicti episcopi foret inter nos aliquandiu actio ventilata, et idem episcopus in saepe dicta ecclesia priori nihil se unquam concessisse assereret, dominus prior adversus nos die certo audientiam vestram appellavit. Cumque appellationem prosecuti vestro nos praesentaremus conspectui, auditis omnibus quae de ecclesia Sancti Leonardi prior contra nos allegaverat, responsioni nos obtulimus judicium in nullo recusantes. Ipse vero nos praeveniens, ante omnem responsum nostrum in audientia vestra liti renuntiavit in totum, seque in praedicta ecclesia nil vendicaturum ulterius, sub multorum testimonio proclamavit. Unde vestra discernat aequitas, cum liti de praedicta ecclesia motae sponte renuntiaverit, si ipsam litem instaurare satis desiderat. Nos enim quae vera novimus, testificamur, et ea opportuno loco et tempore probare parati sumus. Valete.
EPISTOLA CXIII. AD A. PAPAM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici A. frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, debitum charitatis et obedientiae famulatum.

Quo fratrum corda pius amor connectat vinculo, nemo vobis, Pater, altius inspicit, penes quem virtutum magistra charitas principatum nobiliter obtinens, virtutem condigne remunerante Domino, vos totius Israel currum aurigamque constituit. Hac nobis plurimum imperante, dilecto fratri nostro praesentium latori, Nicolao compatimur, et lugenti collacrymantes, pro ipso sublimitati vestrae etsi nulla spe meriti, benignitatis tamen apostolicae confisi gratia, supplicamus. Absens enim innoxius et ignorans, archidiaconatu quem et juste possidebat, et ministrabat sobrie, nulla juris aut ordinis observatione spoliatus est. Qua de re, cum suum jam frequenter episcopum multorum etiam interventu convenerit, nil inveniens solatii, nil omnino remedii, ad oppressorum confugit speciale subsidium, ubi facit Dominus judicium inopi, et afflictae causam viduae intra sui penetrale conclavis admittit. Quem, cum id exigente justitia, et agente misericordia, clementer exaudieritis, multos id desiderii et orationis ad Dominum inflammabitis, ut in longa tempora feliciter disponatis et judicetis Israel, qui causas ejus non ex personarum acceptione, sed aequitate summa discernitis. Valeat dominus meus et Pater in Christo charissimus.
EPISTOLA CXIV. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino pontifici A. frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, debitum humilitatis et obedientiae famulatum.

Cum spectat ad judicem singulorum causas diligenter attendere, specialius tamen attendendae sunt quae in filiorum innocentiam sub adnotatione criminis intenduntur. Funestae namque voces et clamosae praecludendae sunt his, qui vitam innocentium persequentes et famam, quorum non probant culpam, hos tamen invidiosa malitia trahere moliuntur ad poenam. Causae quidem ejus quae inter Osbertum Eboracensem archidiaconum, et S. clericum vertitur initium, prosecutio et finis, appellatione ille suspensus est, quem ex litteris legati vestri domini Cantuariensis archiepiscopi, plena potest veritatis luce sublimitas vestra cognoscere. Has quidem et diligenter inspeximus, et omnes causae ipsius articulos in eum processisse modum, quo litteris designantur eisdem, plane testificamur. S. enim praedictum archidiaconum super morte Willelmo archiepiscopo veneno, ut dicebat, illata, et quibusdam criminibus aliis impetens, in ipsum vinculum inscriptionis arripere, et coram judice ecclesiastico agere recusabat. Cumque in tanta multitudine parentum et amicorum archiepiscopi defuncti solus ipse staret, et nullis fulta testimoniis verba funderet, laminam candentis ferri in praedictum archiepiscopum eo tutius offerebat, quo Ecclesia Dei probationem hujusmodi nullatenus admissuram attendebat. Ipsumque ad regis audientiam eo confidentius provocabat, quo ad judicium hoc apud cinctum judicem de jure celebrare non posse avertebat. Cumque judicis animum in eo non oporteat versus quemquam moveri, quod non potest ostendi, pro jam dicto archidiacono preces sublimitati vestrae porrigimus, ne apud vos incurrat iram, quem et multa liberalitas . . . Desunt nonnulla.
EPISTOLA CXV. [AD HENRICUM REGEM.]
Author: Gilbertus Foliot

Domino serenissimo et praecellentissimo principi, illustri Anglorum regi, H. frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, pedibus sanctis conculcato Satan, in Christo triumphare feliciter.

Te, domine dilectissime, ob id divina bonitas multorum praetulit regimini populorum, ut multis per te subveniat, et his quibus praees, dono multiplici per te gratiae suae munus impendat. Quod quidem in gente nostra impletum novimus, cui te sic dominum geris, ut et Patrem exhibeas, elatos sic reprimis, ut mansuetos et humiles mansuete disponere, regere et suscitare non dimittas. Te Ecclesiae protectorem, pupilli patrem, viduae consolatorem, et omnes injuriam passi propitium judicem, ipsis rerum experiuntur indiciis. Et cum omnes alta pace gaudeamus, per te arva solummodo dudum herbis floribusque depicta, se in omnem jam frugum exuberantiam exerceri, nocte dieque ligonibus aratrisque sauciari secure tuo sub imperio conqueri posse videntur. A Domino in te caput regni, et a te in omnes ejus oras, oleum gratiae diffusum exuberat. Quod ad genua sublimitatis tuae corde prostratus expostulo, ut et latori praesentium nuper orphano, vestri quondam fidelis Radulphi de Wirecestre, filio primogenito, munus apud te gratiae miserantis obtineat. Incolumem te et potentem in longa tempora majestas divina conservet, in Christo domine dilectissime.
EPISTOLA CXVI. [AD B. LEICESTRIAE ARCHIDIACONUM.]
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia Herefordiensis episcopus, venerabili fratri et amico suo charissimo. B. Leicestriae archidiacono, bene prosperari semper in Domino.

Quid in nobis obedientia sibi vindicet, prudentiam vestram charissime ad plenum scire non ambigimus, quem in castris obedientiae laudabiliter agere, Deo devotis obsequiis militare bonae vestrae opinionis ad nos pertingentis odore cognovimus. Inde est quod dilectae nobis in Domino fraternitati vestrae preces affectuose porrigimus, quatenus clericis vestris, quos ad agendum et testificandum apostolica auctoritate citavimus, quod synodum quam celebrastis minime interfuerint remittatis, et amico pulsanti veniam hanc apostolicae etiam auctoritatis intuitu concedatis. Nam quia qui occasionem damni dat, damnum quoque dare videtur, si ob culpam hanc, in eorum damnum zelus vester incanduerit, si absentiae suae multam exegerit, nobis id poterit imputari, qui delegata nobis potestate, non plene forsitan utentes, eorum cautius invigilare debuimus impunitati. Valere vos optamus in Domino.
EPISTOLA CXVII. [AD MATTHAEUM ARCHIDIACONUM GLOCESTRIAE.]
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia Herefordiensis episcopus, amico suo Matthaeo archidiacono Glocestriae, salutem.

Veniens ad nos jamdiu hic lator praesentium, U. de Pedeure, conquestus est vos eum justa nequaquam interveniente causa suspendisse, et decanum vestrum sententiam quam in eum dederat, auctoritate vestra promulgasse. Nunc vero ad nos iterato recurrens, se aliter quam se res habet, opinatum fuisse fatetur, et quidquid decanus vester in eum praecipitanter egerit, ipsum hoc absque vestra conscientia fecisse profitetur. Unde quantum aures vestras velut ignarus facti tunc replevit querimoniis, tantum etiam aequitatem vestram nunc extollit praeconiis. Unde cum error facti nulli ad damnum esse debeat, preces benignitati vestrae porrigimus, quatenus benevolum benevole suscipiatis, et pristina sibi restituta gratia, modicum quod intercessit delicti, prece nostra remittatis. Valete.
EPISTOLA CXVIII. [AD A. COMITISSAM LEICESTRIAE.]
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia Herefordiensis episcopus dilectae sibi et diligendae semper in Domino A Leicestriae venerabili comitissae, salutem quae nunc est, et quam speramus in Domino.

Audito, charissima, eo quem de te ama circumquaque plangit eventu, confestim corde concussus sum, et menti meae si quid jucunditatis aut hilaritatis insederat, hoc ad diri casus auditum anxius repente dolor exstinxit. Audimus enim te lecto doloris decubuisse graviter, et viam pene carnis ingressam in te totum quod homini minari potest mors carnis, propemodum excepisse. Sed quem regis lacrymae, dum prope mors pulsaret, ut annos sibi ter quinos adderet, ad miserendum inflexerunt, ipse sanctorum pulsatus lacrymis, multorum motus singultibus te ipsum mente et spiritu desiderantem, te in beatam patriam affectione tota tendentem, tuis ut laetus audio benigne restituit, et velut in exitu constitutam ad nos clementissime revocavit. Flores, ut aestimo, patriae coelestis odorare jam coeperas, et praegustata fortasse gaudia tibi jam differri conquerendo deploras. Patienter, obsecro, dilectissima, sustine Dominum, qui quod differt non aufert, quod suspendit ad tempus postmodum cumulatum reddit in gloria. Non est in paradiso qui ad profectum sui bonorum indigere possit exemplis. Ubi non est perfectio, opus esse constat exemplo. Exemplo tui multas profecisse cognoscimus, qui te subtracta de medio, ne in incertum currant, habent unde gratias agant, te virtutis exemplar retinent, quod prae oculis habendo, virtuti sese conformare intendant. Age ergo, dilectissima, et quam magno Dei munere restitutam suscepimus, curam adhibe, ne per tui incuriam amittamus. Patres emeritos habes circa te, tibi fideliter assistentes, te eadem qua seipsos charitate amplectentes. Horum, obsecro, pare monitis, acquiesce consiliis, defectu nimio caro tua viribus evacuata est, utpote quae cum morte luctata nisi opem ferente Domino non evasisset. Te vero virtutem semper zelare non ambigo, unde et de his quae nunc instant jejuniis pertimesco. Obsecro ne quod scribo exhorreas; salubribus interim monitis acquiescas; defectam, quaeso, carnem carnis esu sustentes, et modicum quo reficies in suis Domino pauperibus largiter recompenses. Fratres qui circa te sunt, in hoc mecum sentire aestimo, quatenus usque ad isti sunt dies, debilia membra tua vitamque velut supremis in labiis constitutam, carnis sustentari patiaris edulio, et victu et vestitu tredecim interim fratribus erogato, tu tibi a defectu provideas, ipsorumque necessitati benigna charitate subvenias. Vale, dilectissima, et exauditu pio amici mentem supplicantis exhilara.
EPISTOLA CXIX. AD HENRICUM REGEM.
Author: Gilbertus Foliot

Domino suo prae cunctis sibi charissimo, illustri Anglorum regi H. frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, omni die ad Dominum devotae mentis obsequium.

Obsecro ne irascatur dominus meus, si clementiae suae paucis supplicaverit humilis amicus ejus. Sollicitat me dominus cancellarius, ut curam Londoniae episcopatus suscipiam, et ex parte redituum episcopatus, episcopum ipsum et domum ejus exhibeam, reliquum vero domino meo regi, prout sibi spiritus Dei suggesserit, erogandum conservem. Quod quia periculosum mihi est, et in multum animae meae dispendium, ad pedes sublimitatis vestrae corde prostratus expostulo, quatenus huic oneri me eximat vestra sublimitas, et auram hanc alii cui placuerit administrandam committat. Confido de misericordia Domini, ut ad petitionem meam cor domini mei regis inclinet, et me pia exauditione vestra laetificet, ut mihi redditus Deo devotius intendam, et ipsum pro salute vestra tanto purius, quanto expeditius, totis animae meae viribus interpellem. Muro suo inexpugnabili circumcingat vos Dominus, et armis potentiae suae protegat vos semper, domine in Christo dilectissime.
EPISTOLA CXX. AD THEOBALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino T. Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo, frater G. Herefordiensis minister, ex affectu amoris intimi fidele munus obsequii.

Quod ad praesens dilectae nobis et diligendae semper in Domino sublimitati vestrae scribimus, haec causa est, ut virum venerabilem Hugonem Londoniensem decanum, damno imminente, quoad possumus, eximamus, ne forte occasione damni data, sibi etiam hoc ipso damnum dedisse videamur. Dilectus quidem noster bonae memoriae Ricardus Lundoniensis dudum episcopus, cum extrema laboraret aegritudine, et omnes quos promoverat, quosque sibi beneficiis obligaverat, rerum suarum administrationem suscipere, ob plures quas praetendebant causas pertimescerent, dominus Lincolniensis et nos, cum ejus visitandi gratia advenissemus, in hoc consilium dedimus ne domum suam ulterius incerto statu fluctuare permitteret, sed suarum rerum administrationem et curam jam dicto decano et Nicolao archidiacono, ipsos ad hoc vi obedientiae compellendo committeret. Qui nimirum onus attendentes negotii, mandatum hoc multa supplicatione declinassent, nisi tandem in hoc domini Lincolniensis nostrisque precibus et monitis acquievissent. Unde quia pactum contractus cujusque naturam auget et minuit, factoque cuilibet suae dant formam circumstantiae, sublimitati vestrae preces affectuose porrigimus, quatenus actionem quam jam dicti episcopi creditores adversus jam dictum decanum occasione procurationis hujus instituunt, quousque vobis valeamus assistere differatis, ut qualiter et quo pacto procurationem hanc susceperit, relatione nostra simul et testimonio cognoscatis. Ipsum enim onus debitorum episcopi in se nequaquam suscepisse, nec administrationem hanc aliter subisse noveritis, nisi ut rerum curam ageret, ipsumque et domum suam fideliter exhiberent. Et si quid ex reditibus ipsius et obventionibus annuis reliquum foret, hoc ubi necessitas debiti plus urgeret, non prout creditor vellet, sed ut res esset exsolveret. Quod ob id sanctitati vestrae notificare curavimus, ne clericum vestrum quod non rapuit exsolvere compellatis, nec ipsum pietatis officium injustis solutionibus aliquatenus affligi permittendo, reliquos filios vestros a patre suo de caetero, quod absit! obsequiis absterreatis. Valere vos optamus, in Christo Pater charissime.
EPISTOLA CXXI. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino T. Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo, frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, sic utinam pugnare, ut vincat.

Latorem hunc, domine, praesentium familiarem nostrum Ecclesiae nostrae canonicum, suis quidem commendabilem meritis dilectae nobis in Domino sublimitati vestrae commendamus attentius, preces affectuose porrigentes, quatenus amore Dei et petitione nostra causam ejus quantum nititur justitia foveatis, nec adversariorum suorum calliditate jus suum opprimi, aut in vestra deperire praesentia permittatis. Quod adversantes ei multa licet nube falsitatis involvant, de vestra speramus aequitate judicii ut cito coram vobis falsitas evanescat, ad vestri lucem examinis iniquitatis tenebrae facile dissipentur. Illum igitur optamus in vobis spiritum convalescere, qui dudum in propheta sanguinem salvavit innoxium, ut cum clericum nostrum ab his quae adversus eum malitiose conficta sunt, in spiritu discretionis eripueritis, nos gratiae debitores, ipsumque servitio semper obnoxium habeatis. Valere vos optamus, in Christo Pater charissime.
EPISTOLA CXXII. AD UNIVERSOS S. MATRIS ECCLESIAE FILIOS.
Author: Gilbertus Foliot

Dilectis sibi in Domino universis sanctae matris Ecclesiae filiis, frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, in Christo dilectionem et salutem perpetuam.

Consensu contrahentium inita pacta stabile tunc demum robur accipiunt, cum eorum quorum haec firmare potest auctoritas excipiuntur litteris et firmantur sigillis. Inde est, quod conventionem inter Herebertum canonicum nostrum, et Willelmum capellanum domini T. Cantuariensis archiepiscopi, habitam super ecelesia de Hinteberga, scripto commendare curavimus, ut in hoc quod inter eos interposita fide compromissum est, obligatum utrumque alteri etiam scripto rem gestam fideliter interpretante teneamus. Herebertus ei in quamdam partem praebendae suae, ecclesiam scilicet de Hinteberga, cum capella sancti Laurentii, et aliis omnibus ad eamdem ecclesiam pertinentibus, jam dicto Willelmo in perpetua vicaria et eleemosyna, annua triginta solidorum pensione tenendam habendamque concessit, et eum in nostra et capituli nostri praesentia investivit. Quia vero canonico de praebenda sua ultra diem functionis suae disponere de jure non licet, ego et tota capituli nostri plenitudo conventione eamdem in totam jam dicti Willelmi vitam extendimus; hoc unanimi consensu concedentes et statuentes ut, si Willelmus Hereberto superstes exstiterit, ei qui Hereberto in praebenda eadem fuerit substitutus, in eamdem et non ampliorem, si id forte voluerit, summam teneatur, sed jam dictam pensionem solvendo, nostra et capituli nostri auctoritate, securitate plenissima potiatur. Post diem vero Willelmi, libera sit facultas canonico nostro, quicunque tunc fuerit, super eadem ecclesia disponendo, ut eam vel ipse teneat, vel cui voluerit ampliori pensione concedat. Quod quia firmum inconvulsumque discernimus, ego et capitulum nostrum praesenti scripto et, sigillorum nostrorum appositione firmamus. Testibus. . . .

Notes: ( Caetera absunt. )
EPISTOLA CXXIII. ROBERTI HEREFORD. EPISC. AD EOSDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Dilectis in Christo fratribus universis sanctae matris Ecclesiae filiis, R. Herefordiensis Dei gratia episcopus, Dominum exspectare sollicite, et venientem gratulanter amplecti.

Quia Ecclesiam Dei regendam et in aliqua sui portione administrandam, Domino permittente, suscepimus, ejus commoditati quoad possumus consulere et providere credita nobis dispensatione debemus. Quod ita recte fieri arbitramur, si confracta solidando et quae dissipata sunt in corpus unum redigendo, tam incolumitati ejus quam ampliando divino cultui studuerimus deservire. Quoniam igitur omnibus pie credentibus manifestum habetur, nec forum religioni convenire, nec castellum, qui tumultus et sanguinum locus est, servientium Domino paci congruere, ecclesiam Beati Petri in foro Herefordiae sitam, et ecclesiam Sancti Guthlaci intra ambitum castelli illius importune positam, et omnes possessiones et parochias et dignitates earum, in unius Ecclesiae corpus redegimus, et eam ecclesiam apostolorum Petri et Pauli, et Sancti Guthlaci, quam extra civitatem ipsam in loco religioni aptissimo aedificari fecimus, ad serviendum Domino in perpetuum episcopali auctoritate sancivimus. Et ne auctoritate nostra gravare quempiam, aut juri cujuspiam praejudicare videamur, tam his qui sunt, quam filiis qui nascentur et exsurgent post nos, praesenti scripto notum facimus, Rogerum de Port, qui ecclesiam Sancti Guthlaci diu injuste, utpote laicus tenuerat, et possessiones ejus indigne distribuerat peccatum hoc grande cognovisse, et in praesentia mea, et fratris Radulphi decani nostri, et canonicorum nostrorum Hugonis de Clifford, et aliorum tam clericorum quam laicorum quamplurimum, ecclesiam ipsam ut divinis officiis plenius assignaretur, in manu nostra penitus refutasse. Ipso itaque Rogero devote supplicante, venerabili etiam fratre nostro abbate Glocestriae et conventu ipsius benigne annuente, praedictas ecclesias in unum conjunximus, et hanc illarum possessionibus, dignitatibus et pertinentiis omnibus fundatam et dotatam, perpetuae apostolorum Petri et Pauli et Sancti Guthlaci venerationi designavimus. Et quia conventum ibidem fratrum Deo servientium et ibidem regulariter viventium, per manum praedicti abbatis Glocestriae, Deo disponente, suscepturi sumus, hanc ipsam apostolorum et Sancti Guthlaci ecclesiam praefati abbatis, omniumque successorum ejus obedientiae, et ecclesiae beati Petri Glocestriae custodiae et subjectioni, capitulo Ecclesiae nostrae in his omnibus unanimiter assentiente, commisimus. Quicunque ergo hoc pietatis opus pie attenderint, manumque auxiliatricem ad hoc confirmandum cum fideli devotione porrexerint, perpetuam quae inibi agentur orationum communionem, episcopalem a me qualicunque ecclesiae ministro benedictionem, a summo autem pontifice Christo aeternam consequantur retributionem. Amen.
EPISTOLA CXXIV. AD A.  (ADRIANUM PAPAM.)
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici A., frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, apostolicae sublimitati debitam reverentiam et charitatem.

Quod beatitudini vestrae super causa pauperis et honesti clerici, praesentium scilicet latoris, Simonis Lichesfeldensis canonici, scribimus: haec, domine, causa est, quod illatam sibi injuriam in creditae vobis dispensationis culmen redundantem utique cum molestia sustinemus. Qui, cum adversus priorem Coventrensem et fratres ejus eum a parte quadam praebendae suae, ecclesia scilicet de Hunitune, expellere nitentes, ad audientiam vestram appellasset, postea cum dominus Cestrensis et ego, ob Ecclesiae negotia, Wigorniae convenissemus, appellationem suam praesentibus nobis innovavit, et in sui rerumque suarum protectionem et patrocinium, priorem ipsum praesentem ad sublimitatem vestram ad Laetare Jerusalem appellavit. Cui, cum ob vestrae celsitudinis eminentiam in tuto jam omnia esse oporteret, manus tamen sacrilega prorupit in audaciam, ut ipsius decimas et praesentis fructus anni multo sibi labore collectos intra coemeterii septa invaderet, et hinc ablatos asportaret. Quod sive sciente sive nesciente priore actum sit, ab ejus tamen hominibus perpetratum esse non ambigimus. Unde zelum nostrum temperare non possumus, quin sanctitati vestrae super hac corrigenda temeritate supplicemus, ut injuriam suam ob corrigendos alios manus apostolica juste puniat, et misericorditer egeno laboranti subveniat. Chartas enim domini Rogeri, dudum Cestrensis episcopi, et dilecti Patris nostri domini Cantuariensis Theobaldi inspeximus, quibus ecclesiam hanc in praebendam sibi collatam fuisse ante transactionem inter Cestrensem et Coventrensem Ecclesiam, per manum sanctae memoriae papae Eugenii initam pro certo cognovimus. Valeat in domino sanctitas vestra, domine Pater.
EPISTOLA CXXV. AD PAROCHIANOS HEREFORDIENSIS ECCLESIAE.
Author: Gilbertus Foliot

GILBERTUS Dei gratia Herefordiensis episcopus, dilectis sibi in Domino universis ejusdem Ecclesiae parochianis et filiis, salutem, gratiam et benedictionem.

Quod a praedecessore nostro bonae memoriae, domino Roberto episcopo, ad honorem Dei et Ecclesiae sanctae decorem pariter et utilitatem salubriter actum est et statutum, nos ejus imitati vestigia, ea quae nobis a Deo concessa est auctoritate concedimus et confirmamus. Quoniam itaque jam dictus praedecessor noster ecclesiam Beati Petri in foro Herefordiae sitam, et ecclesiam Sancti Guthlaci intra castellum Herefordiae ambitum fundatam, in corpus unum redigere, et unam beatorum apostolorum Petri et Pauli et Sancti Guthlaci ex jam dictarum ecclesiarum possessionibus constituere, et in loco religioni aptissimo extra civitatem aedificare, et in ea monachorum conventum instaurare decrevit, nos hoc ipsum ratum habentes, annuimus, et jam dictae ecclesiae beatorum Petri et Pauli et Sancti Guthlaci omnes possessiones et dignitates et libertates, a jam dictis duabus ecclesiis retroactis temporibus habitas, et sibi a jam dicto praedecessore nostro confirmatas concedimus, et praesenti scripto et sigilli nostri attestatione, ut in perpetuum sibi firma permaneant. In his vero haec propriis duximus exprimenda vocabulis.

Notes: ( Desiderantur reliqua. )