medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XI. THOMAE ARCHIEPISCOPI EBORACENSIS AD LANFRANCUM.
Author: Lanfrancus Cantuariensis
Date:  [ al., vice] [ al., matrum] [ al., precamur] [ al., quaesiturum] [ al., vestram]

Rogat ut ad sacrandum Orchadum episcopum Wingorniensem et Dorcacestrensem episcopos Eboracum mittat, spondens nullum propterea jus in illos se vindicaturum.

Piissimo et sanctissimo Cantuariorum archiepiscopo, totius quoque Britanniae summo pastori LANFRANCO, THOMAS fidelis suus, et nisi praesumptuosum sanctitati suae videatur, Eboracensis Ecclesiae archiepiscopus, coeli portas Petri jure , justis et injustis juste aperire et claudere. Ecce filius tuus ad te clamat, sed magis filia, Eboracensis videlicet Ecclesia, ad eam, cui dispositione divina praesides, Ecclesiam, tanquam ad maternum recurrens sinum pie postulat, ut ex abundantia maternarum deliciarum reparetur inopia suarum se deserentium; imo longe, et inter barbaras nationes positarum virium . Siquidem venit ad nos clericus quidam, quem misit Paulus comes cum litteris sigillatis de Orchadum partibus, significans in eis episcopatum suae terrae eidem clerico se concessisse; at ille antecessorum suorum ordine custodito postulat a nobis episcopum se consecrari: cui quod juste petit, injuste denegare non possumus. Precatur ergo, ut nobis duos episcopos dirigat paternitas vestra, quorum fulti orationibus et auxilio, tantae rei sacramentum compleamus canonice. Illa autem procul arceatur suspicio, quam nuperrime nobis noster frater et coepiscopus subintulit Remigius, me scilicet inposterum questurum Dorcacestrensis, vel Vingorniensis episcopi hac de causa subjectionem. Dico enim coram Deo me nunquam hoc facturum. Si placet igitur sanctitati vestrae, ut juxta petitionem nostram nobis facere dignemini, locum Eboracum, tempus quinto Nonas Martias nobis immutabiliter constituimus, et vobis significamus. Ergo vivas, et valeas, et spiritualibus incrementis usquequaque proficias.

Notes: (Pater sanctissime)
EPISTOLA XII. LANFRANCI AD VULFANUM WIGORNIENSEM ET PETRUM CESTRENSEM EPISCOPOS.
Author: Lanfrancus Cantuariensis
Date:  [ al., WULFSTANO]

Ut ad sacrandum Orchadum episcopum Eboracum ad Thomam archiepiscopum proficiscantur, atque ut securi sint, ejus litteras mittit quibus fidem facit, nullum illi vel successoribus in ipsorum Ecclesias jus acquirendum.

LANFRANCUS Dei gratia sanctae Dorobernensis Ecclesiae archiepiscopus, venerabilibus fratribus VULFANO Wigorniensi et PETRO Cestrensi episcopis, salutem. 307 Insinuavit nobis venerabilis frater noster Thomas Eboracensis archiepiscopus advenisse de Orchadum insulis ad se quemdam clericum, quem in episcopatu ipsius terrae, praecipiente et insinuante Paulo comite, testatur esse electum. Et quia, ex antiquo more, sui juris est praefatarum insularum praesules consecrare, petiit a me ut mittam sibi de nostris suffraganeis duos, qui tantae rei sacramentum cum eo valeant celebrare. Rogantes itaque praecipimus, praecipientes rogamus, quatenus omni excusatione submota, illuc eatis, et ex nostro praecepto secundum quod justum est, in tantae rei mysterio compleatis. Non enim decet ut qui sacrandus in hanc terram venit, et cum omni humilitate sacrari se postulat, inopia adjutorum a tanto regno non sacratus abscedat. Terminum hujus consecrationis lator vobis praesentium indicabit. Et ne forte solliciti sitis, putantes quod vel ipse, vel successores ejus hac occasione super Ecclesias vestras jus praelationis quandoque conentur arripere, litteras, quas ipse mihi transmisit, fraternitati vestrae, sollicitudinem de futuro gerens, curavi transmittere, quas et has, quas vobis transmitto, in archivis Ecclesiarum vestrarum ob memoriam futurorum servatum iri praecipio.
EPISTOLA XIV. AD JOANNEM ROTHOMAGENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Lanfrancus Cantuariensis
Date:  [ al., nostro]

Indigne a suis habitum quibusdam consolatur, de vindicta suggerens quales capessere debeat, sibi curae futurum ut ad regem hac de re det litteras quales debet.

Domino sanctae Rothomagensis Ecclesiae archiepiscopo JOANNI, frater LANFRANCUS indignus antistes, fidele servitium cum orationibus. Visis litteris vestris, quibus temerariam superbamque temeritatem miserrimorum hominum adversus Dominum et pontificale fastigium praesumptam significasse studuistis, et dolui sicut dolere debui, et tamen in ipso dolore non gaudere non potui. Dolui, quia id evenit celsitudini vestrae, quod a temporibus paganorum nulli legitur evenisse episcoporum; gavisus vero sum quia spurcissima vita eorum, quae multas regiones fetore suae infamiae jam aspersit, occasione publicata est, cognitumque evidenter quales coram Deo sint, qui, abjecto divino humanoque timore, tantum nefas in conspectu hominum moliti sunt. Et nunc sanctitas vestra omnem rancorem de corde abjiciat, nec plus aequo et bono pro hac re doleat; omnem intentionem qualiter haec nequitia ad honorem Dei sanctaeque Ecclesiae puniatur intendat. Et quidem, quantum ad illos spectat, dolendum est vobis, quia filii vestri erant, si filii esse vellent; quantum vero ad vos, gaudendum potius et exsultandum, exspectantibus vobis beatitudinem apostolis repromissam, quia vos oderunt, et exprobraverunt, et ejecerunt tanquam malum propter Filium hominis, quem vos amatis et honoratis, et ad cujus amorem et honorem illos trahere volebatis. Litteras domino vestro regi transmittere dispono, quales oportet et quales debeo; et credo, miserante Deo, quia, sicut tempora ejus obscurata sunt immanitate tantae nequitiae, sic enitescent competentis severitate vindictae. Omnipotens Dominus vitam vestram custodiat, et contra omnes aemulos dextera sua protegente defendat, diligende Pater et omni laude colende.
EPISTOLA XV. AD EUMDEM.
Author: Lanfrancus Cantuariensis
Date:  [ al., coenobii] [contra] [ al., perditissimaeque] [ al., sommatore]

Laudat ejus in accepta injuria patientiam. De auctoribus facinoris rogatum a se regem per litteras, ut ulciscatur. Sibi quoque probari quae ille de visione cujusdam monachi, et de altero a communi sepultura prohibito mandarat.

Zelo Dei et amore justitiae praecellenti sanctae Rothomagensis Ecclesiae archiepiscopo JOANNI, LANFRANCUS indignus antistes, servitium et orationes. 309 Quando Robertum Beccensis Ecclesiae monachum cum litteris ad vos transmisi, adhuc nullas paternitatis vestrae epistolas suscepi; post abscessum ejus capellanus Hugonis unam detulit; alteram vero laicus quidam, qui, interrogatus a me quis esset, servientem reginae se esse respondit. Utrarumque sententia una fuit; in utrisque enucleate ostenditis officium vestri ordinis, videlicet contra aemulos patientiam, et innocentiam vestram perditissimae congregationis horribilem puniendamque temeritatem; et in utroque laudandus, in utroque benedictus Deus: quia et vos ejus gratia fecistis quod respectu episcopalis dignitatis facere debuistis; et illi econtra, justo ipsius judicio traditi in reprobum sensum, hoc fecerunt quod nec quolibet impulsu, vel qualibet injuria provocati facere debuerant, certissimum pravitatis suae his qui eos non noverant praebentes indicium, quo luce clarius omnibus innotescat quales in conspectu Dei eos esse ab omni populo existimari oporteat. De hac re litteras domino nostro regi mitto, eumque, ut decet, ad vindictam tanti facinoris, prout possum, rogo et moneo, quas jam pridem transmisissem, sed legatum reperire non potui; et homo episcopi Walchelini, qui alias vobis detulit, ut eas exspectaret impetrare non potui De Roberto, et ejus somniatore , et monacho a communi sepultura prohibito, quidquid mandastis laudo, et quidquid de his rebus sentitis, ego quoque in omnibus et per omnia vobiscum sentio. Non est enim credendum visionem illam esse a Deo, quae monachos prohibet a monasterio, cui ad serviendum Deo se devoverunt, et in quo de obedientia et conversione morum suorum et stabilitate sua professionem fecerunt, cum Propheta dicat: Vovete, et reddite . Et Dominus de malis pastoribus loquens, non ait: Fugite eos, recedite de locis quibus praesunt, sed: Super cathedram Moysi sederunt Scribae et Pharisaei, quae dicunt facite, quae autem faciunt nolite facere . Et beatus Benedictus in Regula monachorum : « Praeceptis, inquit, abbatis, in omnibus obedire, etiamsi ipse, quod absit! aliter agat. » De monacho fulgure interfecto vir sapiens apertissima sententia omnem ambiguitatis nodum solvit, dicens: Justus quacunque morte praeoccupatus fuerit, anima ejus in refrigerio erit . Denique Ecclesia Christi alios mortuos a suae communionis consortio non repellit, nisi eos tantum quibus viventibus canonica censura communicare contempsit. Omnipotens Dominus vitam vestram custodiat, quia multum utilis est, inter caetera ad confutandas garrulorum ineptias.

Notes: (Psal. LXXV,
12) (Matth. XXIII, 2, 3) (cap. 4 Regulae, instruc. 60) (Sap. IV, 7)
EPISTOLA XVI. AD JOANNEM ARCHIEPISCOPUM NORTHMANNORUM.
Author: Lanfrancus Cantuariensis
Date:  [ al., radicem] [ al., quid] [ al., quid]

Excusat diuturnum suum silentium, optatque ut mutua inter ipsos et inviolabilis sit concordia.

Domino, merito sanctitatis vestrae insigniter honorando, Northmannorum archiepiscopo JOANNI, frater LANFRANCUS, fidele servitium aeternamque salutem cum orationibus. Quod paternitatem vestram, quam, teste Deo, multo amore diligo, multa veneratione suscipio, longa temporis intercapedine litteris visitare supersedi; rogo, multumque rogo ne sinistra a me id factum esse intentione interpretemini, neque existimetis fuisse causam aut indicem cujuslibet rancoris vel odii. Hoc potius hac in parte conjicite, quod rei veritas habet, quod experientia vestra, multis referentibus, quibus miserabilis vitae meae status motus est cognoscere valet; tot enim tantisque hujus mundi impedimentis, nescio quo occulto Dei judicio, incessanter subjaceo, tot animi rancores, tam ex propriis quam ex alienis negotiis sine intermissione sustineo, tot calamitates ex consideratione praesentium venturas in futuro conjicio, ut perraro dictandi seu scribendi facultas detur; aut, si quando datur, vel desunt qui perferant, vel personae tam idoneae non sunt ut per eas litteras mitti injuriam putem. Ego tamen et ea quae vobis accidunt, cum promissione servitii et auxilii mei, scire desidero, et ea quae mihi eveniunt cognosci a vobis humiliter peto; et hoc oro ut concors charitas charaque concordia, quae inter nos hactenus mansit, omnibus diebus vitae nostrae inviolata permaneat; nec eam quaelibet detrahentium lingua quolibet modo aut infirmare aut propulsare praevaleat. Quod aliter ratum esse non poterit, nisi amatores discordiae aut vestris exhortationibus ad amorem concordiae convertantur, aut persistentes in 310 sua stultitia a nostris colloquiis penitus arceantur. De juvene cujus eventum usque ad aures vestras fama vulgavit, lator praesentium, qui vidit et interfuit, qualiter gestum sit, vobis veraciter enarrabit.
EPISTOLA XVIII. AD OSBERNUM ANTISTITEM.
Author: Lanfrancus Cantuariensis
Date:  [ al., alio tempore
in unum]

Quod Balduinum abbatem secum detineat, quominus Richardi placito adesse queat; excusari proinde illum, et causam differri rogat.

LANFRANCUS indignus antistes, OSBERNO digno antistiti, salutem cum orationibus. 311 Ad Frachenam villam nostram, quae coenobio sancti Emundi proxima est, veni, in qua, rege praecipiente, et corporis mei infirmitate urgente, aliquam accipere medicinam disposui. Pro qua re abbatem Balduinum detineo, cui rex curandae hujus aegritudinis curam suo ore injunxit, qui contra Richardum ad hunc conventum de quibusdam querelis placitum accepit; sed, abbate apud vos et apud eum de hoc itinere excusato, causam ipsam dilatam esse rogo et volo, quoadusque in unum conveniamus, et pari studio pariter ipsum negotium sine aliquo partium favore definiamus. Omnipotens Dominus vos benedicat, et in omnibus vestris negotiis promptus auxiliator assistat.
EPISTOLA XIX. AD HERFASTUM COEPISCOPUM.
Author: Lanfrancus Cantuariensis

Ut clericos Balduini abbatis ab excommunicatione absolvat, quoad ipse utraque parte audita litem dirimat.

LANFRANCUS archiepiscopus, confratri et coepiscopo HERFASTO, salutem. Meminisse debet charitas vestra quia rex, dum vobiscum esset, praecepit ut querimonia de clericis abbatis Balduini, quae inter vos et ipsum abbatem versabatur, sopita remaneret, quoadusque ipsemet ipsam causam audiret, vel a me, si temporis opportunitas sic suggereret, audiri praeciperet. Sed quia, priusquam id fieret, mare transivit, volo et rogo quatenus praedictos clericos, quos a vobis excommunicatos didici, absolvatis, et quietos ab omni invectione atque exactione ad praesens dimittatis; post paucos etenim dies ad partes vestras venturi sumus, et utriusque partis assertiones diligenti cura audiemus, et tam prolixe querimoniae, in quantum salva fidelitate regis fieri poterit, finem legitimum imponemus.
EPISTOLA XX GREGORII VII PAPAE AD LANFRANCUM.
Author: Lanfrancus Cantuariensis

Ut Arfastum episcopum comprimat, ne Balduino abbati molestus sit, regemque oret ne illi faciat; quod si contempserit, ad sedem apostolicam cum abbate veniat ad contentiones dirimendas.

GREGORIUS episcopus, servus servorum Dei, LANFRANCO Cantuariorum archiepiscopo salutem et apostolicam benedictionem. Non minima admiratione dignum ducimus, etc. Exstat inter epistolas Gregorii, Patrologiae tom. CXLVIII.
312  EPISTOLA XXI. LANFRANCI AD HERFASTUM COEPISCOPUM.
Author: Lanfrancus Cantuariensis

Quo pacto erga eum gerere se debeat quem, nullis adhuc ordinibus initiatum, et uxoratum ad diaconatum ipse promoverat.

LANFRANCUS, gratia Dei, non suis meritis archiepiscopus, confratri et coepiscopo HERFASTO, salutem. Clericus iste noviter ad me venit, causam suae infelicitatis mihi dixit, dictam testimonio vestrarum litterarum veram esse asseruit, testatus est se inordinate ordinatum; videlicet cum nullius esset ordinis, a fraternitate vestra factum esse diaconum: interrogatus a me si uxorem haberet, uxorem se habere, nec eam se velle dimittere respondit. Propterea tali pacto consulendum ei divina fultus auctoritate decerno: Diaconatum ei auferte, ad caeteros minores ordines congruis eum temporibus promovete. Diaconatus vero ordinem nunquam recipiat, nisi caste vivat, nisi de reliquo se caste victurum canonica attestatione promittat. Si vero coelibem vitam egerit, et acturum se omni tempore respondere voluerit, non quidem eum ad ordinem diaconatus iterum ordinabitis, sed ipsum officium per textum sancti Evangelii vel in synodo vel in multorum clericorum conventu reddetis.
EPISTOLA XXII. AD EUMDEM.
Author: Lanfrancus Cantuariensis

De poenitentia clerici qui sacerdotis ordinem inordinate assumpserat.

Dilectissimo fratri et coepiscopo HERFASTO, LANFRANCUS indignus antistes, salutem et amicitiam cum orationibus. De clerico quem ad nos misistis, sanctarum Scripturarum testimonio hoc sentimus, hoc tenendum decernimus: Poenitentiam prolixi temporis, consideratis ejus viribus, pro arbitrio vestro ei injungite; sacerdotii ordinem, quod inordinate assumpsit, ei auferte, a caeteris ordinibus cessare jubete; quia in sacris canonibus scriptum est: Qui aliena invadit, non exibit impunitus: Et Leo papa ad Martianum: « Propria perdit, qui indebita concupiscit. » Sylverius ad Virgilium praevaricatorem: « Sic enim decet fidem sanctorum Patrum in Ecclesia servari catholica utque quod habuit amittat qui improbabili temeritate quod non accepit assumpserit. » Quod si infra poenitentiae tempus, carnis munditiam digne servaverit, caeterarumque bonarum actionum sollicitus observator exstiterit, miserante Deo, cujus misericordiae non est numerus, experientia vestra indulgentiam ei praestare valebit, ut, sicut beatus Gregorius et praefatus Leo in decretis suis concorditer dicunt, si poenitentia ejus fuerit digna, sit etiam fructuosa.
EPISTOLA XXIV. AD MAURITIUM LONDONIENSEM ANTISTITEM.
Author: Lanfrancus Cantuariensis
Date:  [ al., tuo recedat]

Electo episcopo diem designat quo presbyterii gradum ei collaturus est, simulque ad ejus interrogata respondet, de homine apud captores mortuo, de colloquio regis, et de clerico qui in ejus episcopatum sine servatis venerat.

LANFRANCUS divina misericordia archiepiscopus, dilecto fratri Londoniensis Ecclesiae electo antistiti MAURITIO, salutem. In primis gratias ago quod meam sicut tuam desiderare salutem te asseris, quodque profectum vivendi honeste, per meam qualemcunque doctrinam habiturum te esse confidis; haec ex dilectione non modica procedere solent. Ad interrogata tua, brevia responsa mitto. De homine quem captum et apud captores mortuum fuisse inventum scripsisti, absolute tibi ad praesens respondere non possum, quoadusque praecedentes mortis ejus causas diligentius audiam, et sic, miserante Deo, quid agi oporteat, canonica auctoritate definiam. Interim injunge eis aliquam poenitentiam, usque dum conveniamus, et alterno colloquio quid postea facere debeat decernamus. De terris tuis domino meo regi nihil adhuc locutus fui, quia de meis etiam rebus, qualem volui, loquendi opportunitatem non habui. Gofridus clericus, qui apostasiae calumniam habet, de episcopatu tuo non recedat : aut formatas litteras ex parte sui episcopi, sicut canones jubent, ostendat. Cicestrum, sicut fraternitati tuae insinuavi, venies, et ibi Sabbato ante Laetare Hierusalem, cooperante Spiritu sancto, presbyterii gradum recipies.
314  EPISTOLA XXV. AD WALCHERUM COEPISCOPUM.
Author: Lanfrancus Cantuariensis
Date:  [ al., relationibus] [ al., nos]

Pulsis Britonibus tranquilla esse omnia. Danos certo adventare; proinde ut vigilet, castrumque suum hominibus et armis muniendum curet.

LANFRANCUS peccator et indignus antistes, venerabili fratri et coepiscopo WALCHERO, salutem. Laetatus sum in his quae dicta sunt mihi a vobis; pacem vos vestris litteris habere didicimus, quam procul a vobis esse, multis multorum rationibus territi credebamus. Nos vero, expulsis Britonibus et sedatis omnibus bellis, in tanta tranquillitate vivimus ut, postquam rex mare transiit, tranquillius nos vixisse nequaquam meminerimus. Res domini nostri regis in summa prosperitate esse, et eum ad praesens ad vos transire certissime sciatis. Dani, ut, rex vobis mandavit, revera veniunt; castrum itaque vestrum hominibus, et armis, et alimentis vigilanti cura muniri facite. Omnipotens autem Dominus ab omni malo vos defendat.
EPISTOLA XXVI. AD EUMDEM.
Author: Lanfrancus Cantuariensis
Date:  [ f., noluerit]

Excusat quod monitorium non miserit, respondetque de presbytero qui in claustro monachorum sine benedictione nutritus fuerit. ad saeculum redire non posse.

LANFRANCUS indignus antistes, venerabili Dunelmensi episcopo WALCHERO, salutem. Et longe ab urbe positum et multis hujus saeculi negotiis involutum me vestrae litterae invenerunt; ob quam causam petitionibus vestris ex omni parte effectum praebere non licuit, nec, si licuisset, commonitorium, quod in festivitate sancti Martini habere voluistis, fieri potuisset; septima enim post praedicti sancti solemnitatem die, vester ad me nuntius venit. Porro de illo presbytero, de quo mandastis quia in claustro monachorum sine benedictione nutritus fuit, aliquid me vobis mandasse recordari non possum; canones tamen decretaque sanctorum Patrum eos qui vestem religionis aliquot diebus in conspectu hominum deferunt, ad saeculum quocunque modo postea redire non sinunt. Qui si vobis obtemperare voluerit , evangelica auctoritate utimini, quae ait: « Compelle intrare . »

Notes: (Luc.
XIV, 23)
EPISTOLA XXVII. AD STIGANDUM CISTRENSEM EPISCOPUM.
Author: Lanfrancus Cantuariensis
Date:  [ al., nostras] [ al., venerimus] [ al., tamen]

Ut clericis villarum Ecclesiae Cantuariensis quae in ipsius sunt dioecesi, exactas per ejus archidiaconos pecunias restitui jubeat. Nec ad episcopi ullius synodum deinceps veniant, nec respondeant, aut quidquam persolvant praeter id quod institutum est pro chrismate.

LANFRANCUS Dei gratia archiepiscopus, dilectissimo fratri STIGANDO Cistrensi episcopo, salutem. Clerici villarum nostrarum qui in vestra dioecesi existunt, questi nobis sunt quod vestri archidiaconi repertis occasionibus pecunias ab eis exquirunt, et a quibusdam jam acceperunt. Meminisse debet fraternitas vestra quia contra morem antecessorum nostrorum atque vestrorum vobis concessimus eisque imperavimus quatenus ad vestras synodos irent, et ea quae ad Christianae religionis notitiam prodesse possunt, sine interpellatione vel discussione aliqua a vobis audirent. Si quae in ipsis culpae invenirentur, suspensa interim vindicta, ad nostrum examen servarentur, et nobis vel in miserendo vel in ulciscendo, sicut semper consuetudo fuit, obnoxii tenerentur. Mandamus itaque ut male accepta sine dilatione reddi jubeatis, et ministris vestris ne ulterius id praesumant, servandae charitatis studio perhibeatis. Nos vero presbyteris nostris qui extra Cantiam constituti, omnino praecipimus, 315 ne ad vestram, vel alicujus episcopi synodum amplius eant, nec vobis, nec aliquibus ministris vestris pro qualibet culpa respondeant. Nos enim, cum ad villas vestras veniemus , quales ipsi vel in moribus vel in sui ordinis scientia sint pastorali auctoritate vestigare debemus. Chrisma tantum a vobis accipiant, et ea quae antiquitus instituta sunt in chrismatis acceptione persolvant. Sicut namque ea quae antiquitus usque ad nostra tempora antecessores nostri habuerunt, solerti vigilantia cupimus illibata servare, ita aliis debita aliqua, quod absit! usurpatione nolumus denegare.

Notes: (vobis)
EPISTOLA XXVIII. AD EUMDEM.
Author: Lanfrancus Cantuariensis

Ut mulierem, cujus causa a Lanfranco audiri papa jusserat, cum viro suo quietam manere sinat, donec una conveniant causamque definiant.

LANFRANCUS gratia Dei archiepiscopus, dilectissimo fratri STIGANDO, salutem. Misit mihi litteras papa, in quibus praecepit ut causam istius mulieris, quam adversus eam habetis, diligenter audiam, et interim quietam et absolutam esse praecipiam; propterea mando vobis ut, pace vestra, cum viro suo maneat, quoadusque in unum conveniamus; et ipsam causam cum consilio episcoporum inter nos conferamus, et adjuvante divina gratia salubri fine definiamus.
EPISTOLA XXIX. AD ROBERTUM CISTRENSEM EPISCOPUM.
Author: Lanfrancus Cantuariensis

Suo regisque nomine praecipit ut coenobio Conventreiensi violenter ablata sine mora restituat; singulatim commemorans quam indignis modis eos afflixerit.

LANFRANCUS gratia Dei archiepiscopus, ROBERTO Cistrensi episcopo, salutem. Litteras ante paucos dies tibi transmisi, et eas vix susceptas legere despexisti, et cum magna indignatione, sicut mihi dictum est, super quoddam sedile eas projecisti; nunc alias mitto, mandans et praecipiens, ex parte regis et nostra, quatenus ab omni gravamine quod coenobio Conventreio inferre diceris omnino te subtrahas, quidquid de ipso coenobio vel terris ipsius coenobii violenter abstulisti sine mora restituas; clamorem enim fecerunt ad me tam abbas quam monachi ejus, quod dormitorium eorum per vim introisti, arcas eorum fregisti, et equos et omnes proprietates quas habebant rapuisti. Insuper domos eorum destruxisti, et materias earum ad tuas villas asportari praecepisti. In ipso quoque coenobio cum familia tua consumens bona monachorum, octo dierum moram fecisti. Haec nec tui officii nec tuae potestatis esse cognoscas, imo magis oporteret te animabus eorum pastorali discretione consulere, bonorumque morum sanctarumque actionum verbis et operibus salutaria exempla praebere.
EPISTOLA XXX. AD MANASSEM REMENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Lanfrancus Cantuariensis
Date:  [ al., ipsos]

Remensem archiepiscopum summi pontificis jussu monet ut latori litterarum res injuste sibi apud Rosnacum ablatas restituendas curet.

Domino in columnis Ecclesiae plurimum honorando Remensi archiepiscopo MANASSI, peccator et indignus antistes LANFRANCUS, salutem, servitium cum orationibus. Lator harum litterarum, regius ac noster homo, magnam rerum suarum 316 apud Rosnacum se asserit injuriam pertulisse; et pro ea re auribus summi pontificis lacrymabilem querimoniam intulisse. Summus vero pontifex raptores suos , nisi omnia sua ei redderent, terribiliter excommunicavit, et vobis, ut ei de raptoribus ipsis justitiam faceretis, sedis apostolicae litteras destinavit. Et quamvis excellentia vestra in talibus monitore non egeat, rogo tamen multumque rogo ut ei benignitas vestra ita subveniat quatenus res suas, quae ei injuste ablatae sunt, sine diminutione acquirat.