EPISTOLA IX. AD LINDISFARNENSES.  (Anno 793.)   Deplorat Lindisfarnensis ecclesiae vastationem, monet ad orandum; hortatur ad mores corrigendos, ad disciplinam regularem; suadet mente non consternari.
Author: Alcuinus
Date:  [ Al., 
Cuthberti] [ Al., Hincbaldi] [vero] [praesentem] [ Malmesb., contristavit] [vastaverunt 12 domum spei nostrae,] [Dei] [Quid nobis dicendum est, nisi plangendum
animo vobiscum ante altare Christi, et
dicere: Parce, Domine, parce populo tuo, et ne des
haereditatem gentibus, ne dicant pagani, ubi est
Deus Christianorum?  ] [Aut hoc majoris initium est doloris, aut
peccata habitantium hoc exegerunt. Non enim quiddam
casu contingit [Ita emendavimus, cum in codice
legeretur: Nem quidem casu contigit ] [ Ms., si]

Beatissimi Patris sancti scilicet Cudbercti episcopi optimis in Christo filiis Hugibaldo episcopo et omni congregationi Lindisfarnensis Ecclesiae, Alcuinus diaconus, coelesti in Christo benedictione salutem.

Vestrae charitatis familiaritas multum me laetificare solebat; sed versa vice vestrae tribulationis calamitas, licet absentem, multum me quotidie contristat . Quomodo pagani contaminaverunt sanctuaria Dei, et fuderunt sanguinem sanctorum in circuitu altaris, calcaverunt corpora sanctorum in templo , quasi sterquilinium in platea. . Quae est fiducia Ecclesiis Britanniae, si sanctus Cudberctus suam non defendit cum tanto sanctorum numero ? , sed magni cuilibet meriti judicium est. Sed modo, qui residui estis, state viriliter, pugnate fortiter, defendite castra Dei. Mementote Judam Machabaeum, quia templum Dei purgavit , et populum eruit, ut eliberavit extranea. Si quid corrigendum sit in moribus mansuetudinis vestrae, citius corrigite. Patronos vestros ad vos revocate, qui vos ad tempus dereliquerunt. Non defuit illis potestas apud Dei clementiam, sed nescimus cur tacuerunt. Nolite gloriari in vanitate vestium; haec non est gloria sacerdotum et servorum Dei, sed contumelia. Nolite in ebrietate verba orationum vestrarum delere. Non exeatis post luxurias carnis et avaritias saeculi, sed in servitio Dei et regularis vitae disciplina firmiter permanete, ut sanctissimi Patres, qui vos genuerunt, vobis protectores esse non cessent. Per illorum vestigia gradientes de illorum precibus securi permaneatis. Nolite tantis Patribus degeneres esse filii. Nequaquam illi a vestra cessabunt defensione, si vos illorum sequi videbunt exempla. Tamen de ista miseria nolite mente consternari. Castigat Deus omnem filium quem recipit ; et ideo forte plus vos castigavit, quia plus dilexit. Hierusalem civitas Deo dilecta Chaldaea flamma periit. Roma sanctorum apostolorum et innumerabilium martyrum corona circumdata paganorum vastatione disrupta est, sed pietate citius recuperata. Tota pene Europa Gothorum vel Hunorum gladiis evacuata est flammis; sed modo, conservante Deo, velut coelum stellis, ita ecclesiis ornata fulgescit, et in eis officia vigent et crescunt religionis Christianae. Hortamini vosmetipsos invicem dicentes: Revertamur ad Dominum Deum nostrum, quia magnus est ad ignoscendum , et nunquam deserit sperantes in se. Et tu Pater sancte, dux populi Dei, pastor gregis sancti, medicus animarum, lucerna super candelabrum posita, esto forma in omni bonitate cunctis te videntibus. Esto praeco salutis cunctis te audientibus. Sit tuus comitatus honestis moribus, aliis exemplum ad vitam, non ad perditionem. Sint tibi epulae, non in ebrietate, sed in sobrietate. Sint vestimenta tuo gradui condigna. Noli te conformare saeculi hominibus in vanitate aliqua. Inanis ornatus vestimentorum, et cultus inutilis tibi est opprobrium ante homines, et peccatum ante Deum. Melius est animam in perpetuum permanentem bonis ornare moribus, quam corpus cito in pulvere putrescens exquisitis comere vestibus. Vestiatur et satietur Christus in paupere, ut haec faciens regnet cum Christo. Redemptio viri propriae divitiae . Si aurum diligamus, praemittamus nobis in coelum, ubi servabitur nobis, et quod amemus, habemus. Amemus aeterna et non peritura. Veras diligamus divitias et non caducas, sempiternas non transitorias; paremus nobis laudem a Deo, et non ab hominibus. Faciamus quod fecerunt sancti quos laudamus. Sequamur illorum vestigia in terris, ut illorum gloriae consortes esse mereamur in coelis. Divinae pietatis protectio nos ab omni adversitate custodiat, charissimi fratres. Valete in Christo dilectissimi, et confortamini semper proficientes.]

Notes: (Joel II, 17) ( Finis frag.
Malmesb. ) (II Mach. X, 2, 3) (Ita cod. ms.) (Hebr. XII, 6) (Isa. LV, 7) (Prov. XIII, 8)