CCCXL.  Monasterii S. Nicolai Septem Fontium  (dioec. Lingon.)  possessiones et privilegia confirmat.   (Anno 1138, Dec. 21.) [HUGO,  Annal. Praem.,  II, p. 487.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio BESCELINO, abbati Sancti Nicolai de Septem-Fontibus, ejusque successoribus canonice profitentibus, in perpetuum.

Quoties illud a nobis petitur quod rationi et honestati convenire dignoscitur, animo nos decet libenti concedere et petentium desideriis congruum impertiri assensum. Proinde, dilecte in Domino fili Besceline abbas, tuis justis petitionibus clementer annuimus, et ecclesiam Sancti Nicolai de Septem-Fontibus, cui Deo auctore praesides, cum omnibus ad ipsam pertinentibus praesentis scripti pagina communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona idem locus inpraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant: in quibus haec propriis visa sunt exprimenda vocabulis: videlicet quidquid possidetis de allodio de Villers, tam in terris cultis, quam incultis, et omnibus usibus. Et etiam quae habetis in finibus de Roseriis, et de Andelo, et de Brualcurt, pascua scilicet equis, vaccis, porcis, ovibus, vel quaelibet animalibus vestris necessaria tam in silvis, quam in caeteris locis. Praeterea molendina quae sita sunt in allodio de vineis. Universa quoque quae fratres ejusdem loci ex concessione Bartholomaei de Nojant ab hominibus ipsius per eum feudum tenentibus infra fines de Andelo juste et canonice acquisierunt, aut in futurum acquirere poterunt, libere et absolute vobis habenda et possidenda concedimus. Insuper etiam locum qui dicitur Frangesvaul cum omnibus appendiciis suis, et terris tam cultis quam incultis, pratis, aquis et silvis vobis nihilominus confirmamus; quemadmodum frater noster Wileneus Lingonensis episcopus bonae memoriae universitati vestrae concessit, et scripto firmavit. Ipsum quoque locum de Septem Fontibus, cum Francavalle a Radulpho abbate ecclesiae Sancti Petri de Monte, assensu fratrum suorum, sub censu aurei nummi singulis annis, vel etiam in quarto anno byzantii suae ecclesiae persolvendo in festivitate beati Petri, causa conservandae charitatis atque humilitatis liberum vobis concessum, nec non fraterna consuetudine in exsequiis defunctorum hactenus habita, etiam in antea perpetuo conservanda, vobis pariter confirmamus. Adjicientes insuper ut abbas Septem Fontium, qui pro tempore fuerit, neminem fratrum ecclesiae Beati Petri posthac in eodem loco, professione et obedientia facta, absque communi assensu fratrum ejusdem ecclesiae Beati Petri recipiat. Abbas quoque Sancti Petri hoc ipsum erga vos illibate custodiat. Quia vero communem vitam ducentes de aliorum eleemosynis et beneficentia debent vivere, constituimus ut de laboribus, quos propriis manibus aut sumptibus colitis, seu etiam de nutrimentis vestris dare decimas cuiquam non cogamini. Porro ordinem et propositum vestrum vivendi canonice secundum beati Augustini regulam, et institutionem Praemonstratensis Ecclesiae nullus audeat immutare, vel super vos ordinem alterius professionis inducere. Fratrum etiam vestrorum, qui stabilitatem et obedientiam promiserunt, absque proprii abbatis et capituli sui licentia nullus discedere, discedentem vero nullus audeat retinere: quod si vocatus canonice, redire contempserit, abbas in eum proferendi sententiam habeat facultatem. Ecclesia quoque vestra pro communi interdicto parochiae, non vacet, sed exclusis excommunicatis vel interdictis, divina vobis liceat officia celebrare . . . . Simili modo sancimus ut neque tu, dilecte in Domino fili Besceline abbas, nec aliquis successorum tuorum, nisi forte vocatus ad synodum vel alia negotia praesumatis abire. Nulli ergo omnino hominum liceat praefatum coenobium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel quibus libet aliis molestiis fatigare, sed omnia integra et illibata conserventur eorum, pro quorum sustentatione ac gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua igitur in posterum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non congrua satisfactione emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Laterani per manum Lucae presbyteri cardinalis, agentis vices domni Aimerici, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, XII Kal. Januar. indict. I, Incarnationis Dominicae anno 1138, pontificatus vero domni Innocentii II papae anno IX.