CCLXXVIII.  Monasterii Salvatoris et S. Bonifacii Fuldensis possessiones et privilegia rogatu Chunradi abbatis confirmat.   (Anno 1137, Jun. 21.) [DRONKE,  Cod. diplom. Fuld.,  387.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio CHUNRADO abbati monasterii Salvatoris Domini nostri Jesu Christri et Sancti Bonifacii, quod situm est juxta ripam Fluminis quod Fulda vocatur, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.

Cum omnibus Ecclesiis et ecclesiasticis personis debitores ex injuncto nobis a Deo apostolatus officio ac benevolentia existamus, illis tamen propensiori charitatis studio nos convenit imminere quas de jure ac proprietate apostolicae sedis speciali praerogativa constat existere. Nec dubium quod si fratrum nostrorum petitionibus clementer annuimus, nostris procul dubio desideriis propitium Dominum reperimus. Quam ob rem, dilecte in Domino fili Chunrade abbas, tuis postulationibus debita benignitate impertimur assensum, et monasterium Domini ac Salvatoris nostri Jesu Christi atque Bonifacii, cui Deo auctore praesides, apostolicae sedis privilegio communimus, in primis siquidem statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona idem venerabilis locus hodie juste ac legitime possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis Deo propitio poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Monasterium scilicet Sancti Andreae apostoli, quod vocatur Exajulum, situm Romae juxta ecclesiam Sanctae Dei genitricis semperque Virginis Mariae, quae dicitur ad Praesepe, a praedecessore nostro beatae recordationis papa Leone, intuitu dilectionis praedecessori tuo Hecberto religioso abbati collatum, cum omnibus caminatis, mansionibus, cellis vinariis, et coquina, cum vineis, hortis, diversisque pomorum generibus, cum curte, puteo, et introitu per portam majorem a via publica, et generaliter cum omnibus tam intra quam extra urbem juste ac recte ad idem monasterium pertinentibus. Prohibemus etiam omnem cujuslibet Ecclesiae sacerdotem in eodem vestro coenobio sibi ditionem vel auctoritatem aliquam usurpare, excepta duntaxat apostolica nostra sede. Sed neque episcopo in cujus dioecesi idem monasterium situm est, nisi ab abbate ipsius loci fuerit invitatus, missarum solemnia ibidem liceat celebrare. Porro donationes, oblationes decimasque fidelium, absque alicujus personae contradictione eidem monasterio perpetuo firmas et inconvulsas fore decernimus. Interdicimus insuper ne femina unquam illuc intrare praesumat, nec aliquis ibidem vel in caeteris ejus locis aliquando placitum habeat, nec ad aliquod servitium ipsius loci servos colonosve constringat, nisi is cui abbas ad utilitatem ejusdem venerabilis domus id consenserit faciendum. Obeunte vero te nunc ipsius loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consensu, aut fratrum pars consilii sanioris secundum Dei timorem et beati Benedicti Regulam providerint eligendum. Electus autem non nisi a Romano pontifice benedicatur. Constituimus sane ut congruis temporibus ecclesiasticae nostrae sollicitudini suggeratur, qualiter ordo monasticus inter fratres regimini tuo, dilecte in Domino fili abbas Chunrade, commissos regulari habitu dirigatur, concordiaque convenienti inter eos ecclesiastico studio conservetur, ne forte sub obtentu hujus privilegii animus gressusque rectitudinis vestrae a norma justitiae in aliquo reflectatur. Concedimus tibi praeterea, fili charissime; verbum Dei auctoritate nostra apostolica praedicare, et ut tam tu quam successores tui ante alios abbates Galliae seu Germaniae primatum obtineatis, in omni loco atque conventu ubi praesentes fueritis. Ad exemplum quoque praedecessorum nostrorum usum dalmaticae ac sandaliorum in missarum solemniis ex apostolicae sedis benignitate tibi concedimus. Et ut tua devotio erga beatum Petrum ac nos ipsos amplius augeatur, ad majoris familiaritatis evidentiam, qua te sub apostolicae sedis gremio volumus confovere, tibi tuisque successoribus utendi mitra et annulo tribuimus facultatem. Quod si abbas praefati monasterii aliquo crimine fuerit forte pulsatus, Romanae tantummodo sedis judicium exsequatur. Illud autem huic nostrae sanctioni generaliter addendum esse prospeximus, ut quidquid auctoritate praedecessorum nostrorum, regum, vel imperatorum, eidem Fuldensi coenobio constat fuisse concessum, eidem loco perpetuis temporibus praesentis privilegii maneat auctoritate subnixum. Nulli ergo omnino hominum liceat praefatum coenobium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut aliquibus vexationibus fatigare. Sed omnia integra conserventur, eorum pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Domini Dei Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem coenobio sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Guido diaconus cardinalis Sancti Adriani. Datum Bari per manum Lucae presbyteri cardinalis, agentis vicem domini Almerici, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, XI Kal. Julii, indictione XV, Incarnationis Dominicae anno 1137, pontificatus autem domini Innocentii papae II anno VIII.

Notes: (quod absit!) (S. p.) (B. V.)