medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
I. BULLA SERGII III PRO MONASTERIO S. GALLI.  (Anno 904, 8 Mart.) [Apud Neugart.,  Codex diplomaticus,  tom. I, pag. 533].
Author: Sergius III

SERGIUS episcopus, servus servorum Dei, omnibus sanctae Dei Ecclesiae fidelibus.

Cognoscat amabilis religiositas, quia quidam venerabilis vir ex partibus Germaniae nomine Salomon Constantiensis Ecclesiae episcopus, et abbas venerabilis monasterii S. Galli causa orationis Romam pervenit, et pro delictis suis sanctorum apostolorum suffragia humiliter imploravit. Qui cum ab apostolica sede benigne atque humaniter susciperetur, concessa sibimet apostolatus nostri auctorali familiaritate, inter alia nobis referebat, qualiter idem monasterium ab antiquis temporibus usque in Arnulfum regem, qui hoc illi concessit, a regibus vel imperatoribus potestatem ac privilegium haberet, ut ipsi fratres inter se abbatem eligerent, et nulli hominum nisi regibus subjecti esse deberent praeter in eo solum episcopo suo, quod ad ecclesiasticam pertinet disciplinam. Sed cum hoc propter eum fuisset interruptum, apostolatui nostro innotuit, quomodo ob amorem Dei, et dilectionem fratrum eorumdem submissis precibus apud Arnulfum regem, et Ludovicum filium ejus regem impetrasset, quatenus ipsi per praecepta suae auctoritatis privilegium et potestatem fratribus ipsis a regibus antiquitus concessam denuo restaurarent et corroborarent, ac roborata successoribus suis in aevum relinquerent, ita scilicet, ut fratres praedicti, si idem episcopus adhuc in vita manens monasterium illud relinquere vellet, vel si non, statim post obitum ejus, prout superius dictum est, ad eligendum ac constituendum sibimet abbatem, ac etiam de rebus omnibus eidem monasterio addictis, prout voluerint, faciendis, firmissimam haberent potestatem, petiitque nos idem religiosus episcopus, ut ob clementiam nostram per conscriptum nostrae apostolicae potestatis privilegia et statuta a regibus vel imperatoribus saepe dicto monasterio concessa, solidissime confirmaremus. Cujus petitioni libenti animo assensum praebentes nostri apostolatus vigore sancimus, ut haec omnia supra scripta temporibus cunctis inviolabilem obtineant stabilitatem. Si quis autem, quod fieri nolumus, contra hoc nostrae auctoritatis privilegium agere praesumpserit, et hoc contraire tentaverit, sciat se, nisi resipuerit, anathematis vinculis innodandum, et a regno Dei alienandum. Qui autem verus custos ac observator exstiterit, benedictionem et gratiam a Domino Deo consequi mereatur. Scriptum per manum Leonis scriniarii S. Romanae Ecclesiae in mense Martio, indict. 7. + Bene valete. + Data VIII Kal. Martias per manus Nicolai episcopi S. Sutrinae Ecclesiae, et bibliothecarii sanctae sedis apostolicae, imperante domno piissimo perpetuo augusto Ludovico a Deo coronato magno imperatore anno 4, et post consulatum anno 4, indict. 7.
II. SERGII PAPAE III EPISTOLA AD AMELIUM UZETICENSEM.  (Anno 904.)   Amelio significat Formosum papam a se damnatum.
Author: Sergius III

SERGIUS episcopus, servus servorum Dei, reverendissimo et sanctissimo AMELIO sanctae Uzeticensis Ecclesiae episcopo.

Cum universus orbis damnatum Formosum testetur sanctae sedis apostolicae invasorem, admirati in tuis fuimus scriptis, quae eum inter sacerdotes nominabant. Igitur si te latet, et nuntiatum tibi non est, his nostris apostolicis apicibus agnosce nominatum Formosum esse damnatum. Verumtamen ad sacros, quos sanctitatem tuam credimus bene intelligere, recurre canones, et invenies non licere episcopum propriam relinquere sedem et invadere alienam: quod egisse Formosum manifestum est; unde perpetualiter est damnatus. Praeterea monasterium S. Petri in Gothia, si tibi ab antecessoribus nostris pontificibus, Marino, Adriano et Stephano largitum est, debueras a tot temporibus nobis pensionem de eo mittere, ut jura sanctae sedis apostolicae plus firma tibi manerent. Si a te oblatum est, nihil inde peccavimus. Igitur si vis illud tenere monasterium, mitte nobis pensionem de eo; et qualiter illud ab apostolica accepisti sede, scriptis ostende: et nos iterum confirmabimus tibi de eodem monasterio scriptum. Verumtamen, si absque scandalo ipsum potes recipere monasterium, salvo apostolico jure, recipe et ora pro nobis.
VI. EPISTOLA SERGII III AD LEOPARDUM NONANTULANUM ABBATEM.  (Anno 907.)   Monasterii privilegia confirmat.  [Apud Ughelli,  ibid.,  tom. II.]
Author: Sergius III

SERGIUS episcopus, servus servorum Dei, LEOPARDO religioso Nonantulani monasterii abbati.

Visis humilitatis tuae litteris, condoluimus satis de coenobio Nonantulanensi tibi commisso, eoque sub cura tui regiminis commissus tibi grex nonnullis afficitur indigentiis. Siquidem barbarorum gladio vastatum tuumque monasterium ab eisdem igne crematum, malorum hominum infestatione te ipsum cum tuis turbatum audimus, sed misericordiae omnipotentis Dei esto fisus, beatorumque apostolorum suffragiis adjutus, quod ad hoc praevaluisti ut post tot flagella tui laboris certamine ecclesiam ipsius tui monasterii usque ad culmen levares, quam cum toto tuo monasterio sub apostolica nostra tuitione, quemadmodum sub antecessorum nostrorum tempore fuit, pro amore B. Silvestri pontificis Romanae sedis cui Deo auctore deservimus, decernimus esse, et te ubicunque adjuvare et protegere debemus, pontificii nostri dexteram libenter porrigemus, firmantes quaecunque ab aevo religioso, et sancta concessa privilegia tuo fuere monasterio Nonantulano. De caetero si ad consecrandam tui monasterii ecclesiam episcopum quaeris, hoc tempore nolumus ut aliquem ad consecrandam ipsam ecclesiam roges nisi Joannem venerab. Ticinensem episcopum, aut Vidonem Placentinum, vel Elbungum Parmensem, reverendissimos episcopos, de his tribus qualem volueris induc ad consecrandum tuam ecclesiam.
VIII. EPISTOLA SERGII III AD HOGERUM HAMBURGENSEM EPISCOPUM.  (Anno 911.)   Hogero pallium mittit.  [Apud Lappenberg,  Hamb. Urk,  tom. I, pag. 37.]
Author: Sergius III

SERGIUS, episcopus et servus servorum Dei, reverendissimo et sanctissimo HOGERO, sanctae Hamburgensis ecclesiae episcopo, apostolicam benedictionem et per gratiam Dei aeternae vitae promereri requiem.

Si pastores ovium solem geluque pro gregis sui custodia die ac nocte ferre contenti sunt, et ut ne qua . . . . . . . . . . . , judicamur. Pallium autem sanctitati tuae ad . . . Mariae, simulque in dominicae Domini nostri Jesu Christi nativitatis die, pariterque in solemnitatis ecclesiae tuae die et in natalitii tui die, sicut . . . arripiatur. Cujus quoniam indumenti . . . favor indiscretus inveniant, benignum te boni sentiant, districtum mali cognoscant, insontem reum apud te suggestio mala non faciat . . . recedit. Ecce, reverentia tua, charissime, inter multa alia ista sunt sacerdotii, ista sunt pallii, quae si studiose servaveris, quod foris accepisse ostenderis, intus habebis. Sancta Trinitas sanctitatem gratiae suae protectione circumdet atque in timoris sui via nos dirigat, et post vitae hujus amaritudines, ad aeternam simul pervenire dulcedinem mereamur Scriptum per manum Stephani, scrinarii sanctae Romanae Ecclesiae, in mense Maio et indictione 6.

Notes: (tuam)
II.  Epistola Urbani II papae ad Hugonem abbatem Cluniacensem.--Pontificatum sibi delatum nuntiat. Rogat ut ad se veniat.   (Anno 1088.) [MABILL.,  Annal. Bened.  V, 251.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, HUGONI reverendissimo abbati Cluniacensi, omnique ejus sancto conventui salutem et apostolicam benedictionem

Quoniam sanctitatem vestram satis avidam exaltationis Romanae Ecclesiae novimus, ea quae circa nos acta sunt compendio vobis notificare curamus. Notum itaque facimus dilectioni vestrae, quod apud Terracinam Campaniae civitatem sanctae Romanae Ecclesiae episcopi et cardinales, Portuensis videlicet, Sabinensis, Tusculanus, Albanensis et Signensis, cum aliis episcopis numero sexdecim et abbatibus quatuor, aliisque quamplurimis viris religiosis convenientibus; cum Portuensis episcopus omnium Romanorum clericorum catholicae parti faventium se legatum diceret, abbas vero Casinensis cardinalis diaconus caeterorum diaconorum; P. quoque cardinalis tituli Sancti Clementis omnium cardinalium; praefectus autem Urbis laicorum omnium se ferre assereret legationem, cumque post triduanum jejunium, supplicationibus multis magnisque ad Deum precibus vehementer insisterent, quod ego quidem omnino dignus non fui, tandem me sibi quarto Idus Martii in pontificem elegerunt. Quibus, Deum testor, non ambitionis causa, nec alicujus dignitatis desiderio assensum praebui; sed quia tot tantisque viris inobediens esse verebar, talique quali tempore si quantum ad me periclitanti Ecclesiae non subvenirem, Deum me offendere metuebam; praesertim cum praedecessores meos viros omni veneratione dignos, Gregorium scilicet atque Victorem, hoc sibi divine praecepisse asserunt. Rogo igitur, desiderantissime, nimiumque te deprecor ut, si qua tibi sunt pietatis viscera, si qua filii et alumni tui est tibi memoria, me multum id cupientem tua praesentia consolari, sanctamque matrem tuam Romanam Ecclesiam, si unquam possibile fuerit, tuo multum nobis optabili adventu visitare digneris. At vero, si id fieri nequit, ut tales de filiis tuis confratribus meis te ad nos mandare non pigeat, in quibus te videam, te suscipiam, tuae consolationis in immensis perturbationibus positus verba cognoscam, qui tuam charitatem tuaeque dilectionis affectum mihi repraesentent, qui qualiter et tu omniumque fratrum nostrorum se habeat congregatio mihi denuntient. Precor autem ut omnem sanctorum fratrum congregationem commonere facias, ut apud omnipotentis Dei clementiam preces effundant, quatenus et nos et Ecclesiam suam sanctam, quae tantis videtur subjacere periculis, in pristinum restaurare statum dignetur. Noveris enim omnibus specialius hoc negotium super te pendere. Vale. Datum III Idus Maii apud Terracinam.
III.  Urbani II papae epistola ad episcopos, clerum et populum Viennensis provinciae.--De Viennensi archiepiscopo eligendo, cum haec metropolis jam diu pastore esset destituta.   (Anno 1088.) [D. BOUQUET,  Recueil,  tom. XIV, pag. 689,  ex Biblioth. Floriac.,  parte III, p. 74.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus episcopis et confratribus, Valentino , Genevensi , Maurianensi , Gratianopolitano , Diensi et Vivariensi , et universo clero et populo Viennensis Ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.

Nolumus latere fraternitatem vestram nos sola gratia Dei, nullis nostris praecedentibus meritis, de unanimi et universali catholicorum consensu ad Romanam Ecclesiam ac Romani pontificalis culmen electos. Unde quoniam, ut Scriptura testatur, frater fratrem adjuvans, civitas munita et fortis , rogamus vos et obsecramus in Domino Jesu Christo, ut tam pro nobis quam pro sancta matre vestra Romana Ecclesia incessanter Dominum exoretis, quatenus quod ejus nutu inchoare potuimus, universis inimicorum obstaculis superatis, ad dignos sibique placentes effectus perducere valeamus. Nos autem pro certo sciatis Ecclesiam vestram multum diligere, eamque inter caeteras nostrae providentiae commissas Ecclesias magno amoris voto cupere honorare. Quoniam igitur jamdiu vestra metropolis pastore cognoscitur destituta, apostolica vobis praeceptione mandamus ut eidem Ecclesiae, quantocius poteritis, aptum et idoneum pastorem eligere procuretis. Tanta enim dilatio magnum detrimentum, magnam animarum solet afferre perniciem. Canonica etiam auctoritate cautum esse nostis, quod ultra tres menses episcopo suo Ecclesia vacare non debet; quanto igitur minus per tot annorum curricula! Et quoniam solitum est, in spatio quo vacat Ecclesia, a nonnullis irreligiosis bona ejus ac beneficia diripi, apostolica hoc omnimode auctoritate interdicendum mandamus; hoc quoque specialiter praecipientes ut Ecclesia Romanensis et Ecclesia B. Petri de Campania, quae sub jure ac ditione Viennensis Ecclesiae antiquitus fuisse noscuntur, eidem Ecclesiae quiete permaneant, et nulla magna parvaque persona vel ipsas Ecclesias, vel earum bona Viennae Ecclesiae, absque alicujus personae molestatione seu diminutione, quieta et illibata permanere sub sui pontificis apostolica auctoritate decernimus. Obtemperantes vos jussionibus nostris omnipotens Deus benedicat.

Notes: ( Gontardo ) ( Guidoni ) ( Conrado ) ( Hugoni ) ( Ismioni ) ( Joanni ) (Prov.
XXIII, 19)
V.  Primatus Ecclesiae Toletanae in Hispaniis restituitur.   (Anno 1088.) [MABILLON et RUINART,  Ouvr. posth.  III, 344.]
Author: Urbanus II
Date:  [ al., juribus] [ al., gaudentes ergo corde, etc.]

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, reverendissimo fratri BERNARDO, archiepiscopo Toletano, ejusque successoribus in perpetuum.

Cunctis sanctorum decretales scientibus institutiones liquet quantae Toletana Ecclesia dignitatis fuerit ex antiquo et quantae in Hispanicis et Gallicis regionibus auctoritatis exstiterit, quantaeque per eam in ecclesiasticis negotiis utilitates accreverint, sed peccato populi promerente a Saracenis eadem civitas capta, et ad nihilum Christianae religionis illic libertas redacta est, adeo ut per annos trecentos pene septuaginta nulla illic viguerit Christiani pontificii dignitas. Nostris autem temporibus divina populum suum respiciente clementia, studio Ildefonsi gloriosissimi regis, latore populi Christiani Sarracenis expulsis, Christianorum viribus Toletana civitas est restituta. Igitur voluntate et consensu unanimi comprovincialium populorum, pontificum atque principum, et Ildefonsi excellentis regis te, frater charissime Bernarde, primum illius urbis post tanta tempora praesulem eligi divinae placuit examini majestatis. Et nos ergo miserationi supernae gratiae respondentes, quia per tanta terrarum mariumque discrimina Romanae auctoritatem Ecclesiae suppliciter expetisti, auctoritatem Christianam Toletanae Ecclesiae restituere non negamus. Gaudemus etiam corde laetissimo, et magnas, ut decet, Deo gratias agimus, quod tantam nostris temporibus, dignatus est Christiano populo donare victoriam, statumque ejusdem urbis quoad nostras etiam facultates stabilire atque augere, ipso adjuvante, praeoptamus, tum benevolentia Ecclesiae Romanae solita, et digna Toletanae Ecclesiae reverentia, tum charissimi filii nostri praestantissimi regis Ildefonsi precibus invitati, pallium tibi, frater venerabilis Bernarde, ex apostolorum Petri et Pauli benedictione contradimus, plenitudinem scilicet omnis sacerdotalis dignitatis, teque, secundum quod ejusdem urbis antiquitus constat exstitisse pontifices, in totis Hispaniarum regis primatem privilegii nostri sanctione statuimus. Primatem te universi praesules Hispaniarum respiciant, et ad te, si quid inter eos quaestione dignum exortum fuerit, referent, salva tamen Romanae Ecclesiae auctoritate, et metropolitanorum privilegiis singulorum. Toletanam ergo ecclesiam jure perpetuo tibi tuisque, si divina praestiterit gratia, successoribus canonicis tenore hujus privilegii confirmamus, etc. Datum Anagniae per manus Joannis S. R. E. diaconi cardinalis et praesignatoris domini Urbani secundi papae Idibus Octobris, anno Dominicae Incarnationis 1088, indictione XI, anno pontificatus domini Urbani papae primo.
VII.  Urbanus II archiepiscopos Hispaniae monet de restitutione primatus Toletani.   (Anno 1088.) [MABILL. et RUINART,  Ouvr. posth.  III, 349.]
Author: Urbanus II

URBANUS, etc., Terraconensi et caeteris Hispaniarum archiepiscopis.

Quisquis voluntatem gerit, ut sibi alii subjiciantur, dedignari non debet, ut ipsi quoque aliis sit subjectus. Hic enim ordo regiminis atque praelationis non solum in terrestri, sed in supercoelesti quoque Ecclesia observatur, rege omnium disponente, ut si omnium principe alii aliis principentur. Toletanum siquidem archiepiscopum privilegii nostri auctoritate primatem in totis Hispaniarum regnis fore decrevimus, salva sedis apostolicae auctoritate, et metropolitanorum privilegiis singulorum. Si quid igitur inter vos grave contigerit, quia ab apostolica sede procul estis, ad eum velut ad primatem vestrum omnium recurretis, ejusque judicio quae vobis sunt gravia terminabitis. Quod si quid forte ipsius quoque judicio nequiverit definiri, ad apostolicam sedem, ut dignum est, velut omnium sedium principem referetur. Qui autem vestrum sine metropolitanis propriis sunt, ipsi interim velut proprio subesse debebunt. Valete.
VIII.  Urbani II epistola ad Hugonem abbatem Cluniacensem de primatu collato Ecclesiae Toletanae.   (Anno 1088.) [MABILL. et RUIN.,  Ouvr. posth.  III, 350.]
Author: Urbanus II

URBANUS, etc., HUGONI, abbati Cluniacensi, etc.

Venerabilem fratrem nostrum Bernardum Toletanae Ecclesiae praesulem tam pro tuae postulatione dilectionis, quam pro ipsius reverentia religionis et Toletanae Ecclesiae honore reverenter excepimus. Ipsi etiam ad sedis apostolicae et Romanae Ecclesiae ut matris omnium majestatem, quemadmodum dignum est devote ac simpliciter concurrenti antiqua Ecclesiae suae prout rogasti munimenta concessimus, et privilegii nostri paginam pristina plenam dignitate, libenter indulsimus. Primatem episcoporum omnium, qui in Hispaniis sunt effecimus, et quaeque super eo tua nos charitas flagitavit, cum pallii datione contradidimus. Tibi ergo par est amoris nostri studio respondere, et nostris ac Romanae Ecclesiae auxiliis fideliter deservire. Nos enim et praecipua te ac fratres tuos affectione diligimus, et omnia monasterii vestri loca, ubi liberum fuerit, in nostrae specialiter manus protectionem suscipimus; ita ut nec episcopus quilibet, nec legatus, nisi cui a nobis idipsum specialiter injunctum fuerit, praeter voluntatem tuam de vestris audeat negotiis judicare, salvo tamen jure episcoporum, quod in eis hactenus habuisse noscuntur. Vos ergo nostri semper in omnibus vestris ad Dominum precibus memores sitis; et sicut nos vos et vestra specialiter fovemus, ita vos nos apud Dominum spiritualiter commendare curetis; nosque ac Romanam Ecclesiam, ubi oportet, et ubi facultas est adjuvetis. Dominus omnipotens sua nos gratia foveat, conservet ac protegat. Amen.
XI.  Epistola Urbani II ad Pistoriensem et Rusticum Vallis Umbrosae abbates.--De Wezelone Moguntino archiepiscopo ob simoniam deposito.   (Circa an. 1088.) [MANSI  Concil.  XX, 664.]
Author: Urbanus II

URBANUS secundus papa Pistoriensi et RUSTICO Vallis Umbrosae abbatibus.

Scripsistis nobis maximum apud vos scandalum emersisse, quo Pisanum episcopum consecraverimus, quod a Guezelone haeretico diaconus fuerat ordinatus. Et nos profecto scimus Guezelonem haereticum fuisse, Moguntinumque episcopatum Simoniaco credimus facinore invasisse propter quem aut alium acquirendum regi sub anathemate posito diu servierat, et propter acquisitum omni vitae suae tempore deservivit. Eumdem et ipsi nos pro eadem causa, qui ab excommunicatis consecratus est, in synodali concilio excommunicavimus, condemnavimus, et ab omni ecclesiastico officio sine spe restitutionis aliqua deposuimus.
XII.  Urbani II papae privilegium pro abbatia S. Joannis de Vineis.   (Anno 1089.) [DE LOUEN,  Histoire de l' Abbaye royale de Saint-Jean-des-Vignes,  Preuves, pag. 281.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo fratri ROGERO, abbati canonicae Sancti Joannis, qui cognominatur de Vineis, juxta Suessionem, fratribusque ibidem sub regula beati Augustini constitutis et constituendis salutem et apostolicam benedictionem.

Justis votis assensum praebere, justisque petitionibus aures accommodare nos convenit, qui, licet indigni, justitiae praecones, atque custodes in excelsa apostolorum Petri et Pauli specula, dispensatione sumus divina constituti. Quia igitur inspirante domino, dictam canonicam secundum beati Augustini regulam delegistis, bono ac laudabili voto devotione debita congaudemus, et ut laudabile propositum laudabiliora subsequantur incrementa paterna vos affectione, ut filios charissimos, cum omnibus appendiciis vestris, sub protectione sedis apostolicae suscipimus, et scripti nostri privilegio communimus; statuentes siquidem in primis, ut ordinis vestri canonicae institutiones secundum Deum et beati Augustini regulam, perpetuis in ecclesia vestra temporibus, inviolabiliter observentur: praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona, in futurum vel regum, atque pontificum liberalitate; vel oblatione fidelium poteritis adipisci integra vobis vestrisque possessoribus, et illibata permaneant. Adjicientes praeterea interdicimus ne aliquis saecularis in parochialibus ecclesiis vestris substituatur presbyter, nisi qui ab abbate vestro, cum consensu capituli vestri, dioecesano fuerit praesentatus episcopo. Vobis autem claustri vestri canonicos per parochiales ecclesias vestras liceat ordinare. Praesenti etiam decreto statuimus ut nulli ecclesiastici ordinis personae, vel a vobis, vel ab ecclesiis ad jus vestrum pertinentibus, praeter synodales, liceat aliquid exigere, nullique liceat novam ecclesiam vel atrium intra terminos parochiarum vestrarum, sine vestro et episcopi vestri consensu, constituere. Statuimus etiam quod parochianos ecclesiarum vestrarum sine parochialium sacerdotum consensu, nulli liceat sepelire, vel servos vestros sine consensu vestro in fratrem recipere. Interdicimus etiam ne aliquis terminos parochiarum de laica vel ecclesiastica manu, sine consensu vestro recipiat. Si quam etiam terram de qua vobis decima consuevit exsolvi, ad aliam manum transferre contigerit; nihilominus inde vobis decima tribuatur. Sane novalium vestrorum quos propriis manibus vel sumptibus colitis, decimas nemo praesumat exigere. Decernimus igitur ut nulli omnino liceat vestra vel auferre, vel aliquibus exactionibus infestare. Porro si quis hoc privilegium nostrae sanctionis temerario ausu infringere praesumpserit, a Christi cum et Ecclesiae corpore segregamus auctoritate apostolica; conservantibus autem pax a Domino et misericordia conserventur. Amen, amen, amen. Datum Romae per manus Joannis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et prosignatoris, Dominicae Incarnat. millesimo octuagesimo nono, indict. XII, III Idibus Jan., anno pontificatus domni Urbani primo.

Notes: (salva dioecesanorum debita reverentia)
XIII.  * Urbanus II, monasterio S. Victoris Massiliensi bullam tribuit.   (Anno 1089.) [Vide MABILLON et RUINART,  Ouvrages posthumes,  III, 51.] XIV.  Urbani II epistola ad Gaufridum Constantiensem episcopum.--Perfugam e monasterio Schafhusensi tertio revocari mandat, et parere recusantem anathemati tradit.   (Anno 1089.) [MANSI,  Concil.  XX, 707.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto fratri et coepiscopo GAUFRIDO Constantiensi salutem et apostolicam benedictionem.

Dilectissimus filius noster N. conquestus est nobis quod quidam vir, nomine N., postquam se suaque omnia super altare Domini Salvatoris et omnium sanctorum in Schafhusen obtulerat, instinctu diaboli apostatando se suaque ab eodem monasterio alienare praesumpserit. Volumus ergo, tuaeque charitati injungimus, ut eumdem virum secundum evangelicam auctoritatem secundo et tertio canonice ut revertatur commoneas. Si vero, quod absit, in pravitate sua perstiterit, tu in promptu ulcisci habens omnem inobedientiam pro officii tui debito gladium excommunicationis in illum evaginare non differas, ut si ipse incorrigibilis permanserit, caeteri timorem habeant. Labores et angustias universalis matris Romanae Ecclesiae tibi tanquam fideli filio commendamus. Dat. Romae X April.