medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
CLIX.  Bulla qua Quinciacensium monachorum praedia aliaque confirmantur.   (Anno 1134, Oct. 12.) [  Gall., Christ.,  IV, instrum. 164.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio ALBERICO abbati de Quinceio ejusque successoribus regulariter substituendis.

Quanta cordi nostro laetitia de vestrae congregationis religione laudabili generetur, ille profecto cognoscit qui renum et cordium scrutator existit: vos enim de Pontiniacensi monasterio, utpote apum examina, exeuntes longe lateque alvearia innumera coelesti manna repletis et multorum sitientium corda aquae salientis in vitam aeternam salutari doctrina imbuendo reficitis. Eapropter sacrum collegium vestrum verae charitatis affectione diligimus et monasterium beatae Dei Genitricis, in quo divino vacatis servitio, apostolicae sedis suffragio communimus, statuentes ut quaecunque bona, quascunque possessiones in praesenti duodecima indictione juste et canonice possidetis, quaecunque etiam in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis rationabiliter poteritis adipisci, firma vobis in perpetuum et illibata permaneant, in quibus haec nominatim duximus exprimenda: locum ipsum videlicet de Quinceio locum de Fontanis, locum de Baterio. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum fas sit praefatum coenobium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet molestiis fatigare, sed omnia integra conserventur eorum pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt usibus profutura. Si qua igitur in posterum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae contitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non reatum suum congrua satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae operationis percipiant, et apud districtum Judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Guillelmus Praenestinus episc. Ego Lucas presbyter cardinalis tituli SS. Joannis et Pauli. Ego Romanus diaconus cardinalis S. Mariae in Porticu. Ego Gregorius diaconus cardinalis SS. Sergii et Bacchi. Ego Oddo diaconus cardinalis S. Georgii ad Velum Aureum. Data Pisis per manum Aimerici S. R. E. diaconi cardinalis et cancellarii, IV Idus Octobris, indict. XII, Incarnat. Dom. an. 1135, pontif. dom. Innocentii papae II anno V.
CLX.  Ad Gaufridum archiepiscopum, et Dolensis Ecclesiae suffraganeos episcopos atque abbates per eamdem provinciam constitutos.--Invitat eos ad concilium Pisense.   (Anno 1134, Nov. 8.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 487.]
Author: Innocentius II

Navis Ecclesiae, cui rector Christus praesidet, licet undarum propulsatione saepius agitetur, remigante tamen saepe in ea Domino, nunquam submergitur. De profunditate siquidem sui consilii coelestis nautae providentia ventos concitat, mare turbat, navem agitat, ut ministros dormientes excitet, pigros animet et cautos industriores efficiat. Gloria igitur sit in altissimis Deo, quoniam fides vestra nunquam defecit, sed emergente in Ecclesia schismate probati inventi estis, et manifeste tanquam veri Christi discipuli domum Domini illustratis. Ut autem de statu Ecclesiae vobiscum tutius tractare possimus, et levior vobis ad nos pateret accessus, ordinato in Urbe vicario, et dispositis iis quae fidelibus nostris opportuna esse cognovimus, cum fratribus nostris sani, Deo gratias, et incolumes Pisis moramur, et ut novis morbis nova medicamenta possint commodius adhiberi, ordinante Domino, proxima Pentecosten solemnitate generale ibidem concilium celebrare decrevimus. Quocirca universitati vestrae praesentium auctoritate praecipimus ut eodem termino, omni occasione summota, vestram nobis exhibeatis praesentiam, quatenus administrante Spiritus sancti gratia, vestri freti consilio et auxilio, ea constituere valeamus, unde modo et in posterum Ecclesia collaetetur. Dilectum autem filium Joannem monachum, capellanum nostrum, fraternitati vestrae attentius commendamus, rogantes ut pro B. Petri reverentia eum benigne suscipiatis et honeste tractetis.

Datum Pisis VI Id. Novemb.
CLXII.  G[regorio] episcopo Bergomati nuntiat se canonicos S. Alexandri, qui constitutos ab ipso judices rejecissent, et canonicos S. Vincentii in proximam Ascensionem Domini (16 Maii 1135) evocasse.   (Anno 1134, Nov. 30.) [LUPUS,  Cod. dipl. Bergom.,  II, 985.]
Author: Innocentius II
Date:  [REGORIO]

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri G Pergamensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Gravat nos quod canonici Sancti Alexandri de controversia quae inter ipsos et canonicos Sancti Vincentii agitatur, venerabilium fratrum nostrorum P. Papiensis episcopi et A. sanctae Romanae Ecclesiae cardinal. diac. quibus eamdem causam terminandam commisimus subire judicium noluerunt. Verumtamen quia iidem dati judice in eadem causa minime processerunt, et nos utrique parti occasionem cujuslibet materiam praebere non volumus, eosdem ad nostram praesentiam invitavimus et proximam Ascensionem Domini nostri Jesu Christi eis terminum constituimus, utrinque sub periculo ordinis prohibentes ne se ad invicem in bonis aut personis offendant. Data Pisis II Kalend. Decembris.
CLXIII.  Didaco archiepiscopo Compostellano de muneribus missis gratias agit.   (Anno 1134.) [FLOREZ,  España sagrada,  XX, 561.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri DIDACO Compostellano archiepiscopo salutem et apostolicam benedictionem.

Quia filius pius matris suae in necessitate positae oblivisci non debet, mirari nos non destitimus quoniam tanto tempore S. R. E. ministrare solatia distulisti. Verumtamen quoniam diversis occupationibus irretitum te fuisse accepimus, quod non voluntate, sed necessitate factum est, ex apostolica mansuetudine indulgemus: credimus enim quoniam tantus est fervor tuae dulcedinis, ut si tempus et facultas tibi suppeteret, profecto nihil deesset Romanae Ecclesiae quod tua liberalitas non suppleret. Affectum ergo tuae charitatis propensius attendentes, pro exeniis a devotione tua nobis transmissis grates referimus: magis etenim voluntatem quam facultatem attendentes, praedecessorum nostrorum inhaerendo vestigiis personam tuam vera in Christo charitate diligimus, et volumus honorare: et si qua forte emerserint, quoniam mundus in maligno positus est, et homines pravi sunt qui honori B. Jacobi vel personae tuae contraire nitantur, nos profecto parati sumus et quae tibi adversantur apostolica auctoritate repellere, et eos qui eumdem locum B. Jacobi diligunt affectione paterna fovere. Tua itaque interest ita in B. Petri servitio et amore persistere, ita te devotum et humilem B. Petri filium in omnibus exhibere, ut magis ac magis in tuis opportunitatibus exaudiri a sede apostolica et honorari merearis. Dat. Pisis.
CLXX.  Ecclesiae S. Frigdiani Lucensi xenodochium et ecclesiam S. Joannis concedit.   (Anno 1135, April. 3.) [  Bullar. Lateran.,  14.] CLXXI.  Abbatiae Heylissemiensis, a Rainero construendae possessiones confirmat.   (Anno 1135, Maii 3.) [MIRAEI,  Opp. diplom.,  IV, p. 9.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio RAINERO salutem et apostolicam benedictionem.

Religiosis desideriis facilis est praebendus assensus, ut fidelis devotio celerem sortiatur effectum. Quia igitur, dilecte in Domino fili Rainere, ob peccatorum tuorum veniam promerendam, ecclesiam ad honorem sanctae Dei genitricis Mariae, ut juxta beati Augustini Regulam, et formam religionis Floreffiensium fratrum omnipotenti Deo inibi serviatur, in proprio allodio, quod Heylichshain superius dicitur, construxisti, propositum tuum ac desiderium in Domino collaudamus, et ad id propensius exsequendum omnimodis exhortamur. Nos tuis justis postulationibus clementer annuimus, et ut ordo canonicus in praefata ecclesia perpetuis temporibus conservetur, praesenti decreto sancimus. Statuimus etiam ut possessiones et bona, quae eidem ecclesiae a te, seu ab aliis religiosis viris collata sunt, vel in futurum praestante Domino offerri contigerit, firma fratribus, qui inibi Domino famulantur, et illibata permaneant. Nulli ergo omnino hominum fas sit praedictum ordinem in praenominata ecclesia infringere, vel mutare, aut ausu temerario perturbare, vel bona ejus auferre, minuere, aut quibuslibet molestiis fatigare, salva nimirum dioecesani episcopi reverentia. Si quis autem huic nostrae constitutioni audacter, vel temerarie contraire tentaverit, nisi congrue satisfecerit, indignationem beatorum apostolorum Petri et Pauli se noverit incursurum. Data Pisis, V Nonas Maii, Incarnationis Dominicae anno 1135, pontificatus domni Innocentii papae II anno VI.
CLXXIII.  Ecclesiae S. Frigdiani Lucensi restituit paroeciam a monachis S. Georgii invasam.   (Anno 1135, Maii 21.) [  Bullar. Lateran.,  15.] CLXXIV.  Ad Hubertum episcopum et canonicos Lucanos.   (Anno 1135, Maii 24.) [BALUZ.,  Miscell.,  IV, 589.]
Author: Innocentius II
Date:  [HUBERTO]

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri Hu. episcopo et canonicis Lucanis salutem et apostolicam benedictionem.

Dignum est ut suae jaceat ruinae dolore prostratus quisquis apostolicis contendit contraire mandatis. Caeterum pro exhibenda justitia fratribus S. Fridiani monachos S. Georgii Lucani frequenter ad nostram praesentiam evocavimus; ipsi vero nec nostro se conspectui praesentarunt, nec praefatis fratribus prout debuerunt, satisfecerunt. Pro quo nimirum excessu in ipsos interdicti sententiam promulgavimus. Illi autem tanquam inobedientiae filii interdictum minime servaverunt. Ea propter communicato fratrum nostrorum consilio, eosdem monachos anathematis vinculo innodavimus. Quo circa dilectioni vestrae mandamus quatenus eamdem sententiam per vestram parochiam annuetis, et singulis diebus Dominicis ad eorumdem monachorum humiliationem in vestra Ecclesia renovetis. Data Pisis nono Kal. Junii.
CLXXV.  Ecclesiae Bonnensis possessiones quasdam confirmat.   (Anno 1135, Maii 26.) [GUNTHER,  Cod. diplom. Rh.-Mos.  I, 217.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GERARDO praeposito, et canonicis Bunnensis ecclesiae ejusque successoribus canonice substituendis in perpetuum.

In beati Petri cathedra divina disponente clementia constituti, quae ad pacem sunt Ecclesiae debemus statuere, et venerabilium locorum quieti et utilitati salubriter providere. Quamobrem, dilecti in Domino filii, vestris rationabilibus postulationibus clementer annuimus, et allodium, quod prope Bunnam in villa quae dicitur Entenic, cum vineis, agris, nemoribus et mancipiis ad ipsum pertinentibus, a nobilibus viris, Gerardo de Lon et Heriberto de Saphra, annuentibus uxoribus eorum et liberis, emptionis titulo ducentis triginta marcis acquisivisse vos constat, vobis praesentis scripti pagina confirmamus. Mansum etiam, quem a Sigibergensi ecclesia in villa, quae dicitur Remerstorf, pro quadam compositione rationabiliter habetis, firmum vobis et illibatum perpetuo manere sancimus, statuentes ut ea omnia debita gaudeant libertate, et ab omni saeculari exactione libera et quieta consistant. Decernimus ergo ut neque tuis successoribus, nec alicui hominum liceat aliquid de praedictis possessionibus acquisitis vel acquirendis, vel de his quae inpraesentiarum libere et canonice Bunnensis habet ecclesia, alienare, aut in feodum dare, sed omnia integra conserventur vestris usibus profutura. Si qua igitur in posterum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco sua jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Guillelmus Praenestinus episcopus. Ego Matthaeus Albanensis episcopus. Ego Gerardus presbyter cardinalis titulo Sanctae Crucis in Jerusalem. Ego Lucas presbyter cardinalis titulo Sanctorum Joannis et Pauli. Ego Guido indignus sacerdos. Datum Pisis, per manum Aimerici sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et cancellarii, VII Kal. Junii, indictione XIII, Incarnationis Dominicae anno 1135, pontificatus vero domini Innocentii papae II anno VI.
CLXXVII.  Privilegium pro Ecclesia Silvae Mundae.   (Anno 1135, Maii 28.) [  Annal. Camaldul.,  III, p. 242.]
Author: Innocentius II

Innocentius, anno 1135, auctoritate apostolica, cum Pisanis adhuc moraretur, ut legitur in veteribus summariis Fontisboni, confirmavit licentiam concessam a praedecessore suo Leone papa IX, fratribus Silvae Mundae, aedificandi suum monasterium ad tute vivendum, et possidendi auctoritate sua donationes, oblationes tam pro vivis, quam defunctis, et habendi suarum rerum decimationes ex dono apostolicae sedis, deserendo monasterium primum quod a nobili viro Griffo constructum dicitur, in comitatu Arretino, et pro ejusdem devotione fundatum, cui quamdam filiam suam praefecit religionis intuitu, et sanctimoniales feminas ei junxit: quod quidem monasterium filiae suae inhonestate permotus auferens ad virorum officium permutavit et libertate donavit. Exortis autem guerris inter filium praedicti Griffi et ejus nepotes, fratres dicti loci coacti sunt primum monasterium deserere et fabricare novum secundum licentiam sumni pontificis impetratam, quam Innocentius papa auctoritate Dei firmavit, et perpetuo observari praecepit.

Subscripserunt omnes cardinales. Datum Pisis anno Domini 1135, quinto Kalendas Junii, pontificatus domni Innocentii anno sexto.
CLXXVIII.  Archiepiscopos et episcopos per regnum Teutonicum constitutos hortatur ad observandum Ecclesiae Romanae privilegium: « ut majores causae ad examinationem sedis apostolicae devolvantur et oppressi omnes intrepide ad eam appellent. »    (Anno 1135, Maii 30.) [THEINERUS,  Disquisitiones criticae,  p. 207.]
Author: Innocentius II
Date:  [ leg. dominare]

INNOCENTIUS, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus archiepiscopis et episcopis per regnum Teutonicum constitutis, salutem et apostolicam benedictionem.

Tunc pax et charitas vice se mutua complectuntur, et manet indissolubilis in altera dilectione sinceritas, si juxta divinae dispensationis ordinem et Ecclesiae gradus distinctos minores majoribus reverentiam exhibeant et inferioribus diligentiam potiores impendant. Verum ecclesiasticus ordo confunditur, si minores illicita sua temeritate praesumant vel praesidentes non concessa sub remissione impunitatis attentant. Compago namque humani corporis et divini collegii conservatur incolumis, si pastores super gregem invigilent, et magis appetant pascere, quam damnare in clero, et subditi potius humiliter obedire, quam a subjectione procaciter resilire. Ne igitur pars alterutra dispensationis ordinationem pervertat, beatus Petrus apostolorum princeps est in capite Ecclesiae a Domino constitutus, ut per se et per successores suos fratres confirmet, errata corrigat et jura sua unicuique tribuat. Inde etiam generali lege Ecclesiae promulgatum, ut majores causae ad examinationem sedis apostolicae devolvantur, et oppressi omnes intrepide ad eam appellent. Privilegium enim sibi in hoc appellandi sancta Romana reservavit Ecclesia. Quam sit namque necessarius appellandi usus, nemo est qui nesciat, quippe cum judicantium iniquitatem et imperitiam corrigat. Appellatione autem interposita, omnia in statu suo permaneant, et tandiu nihil erit innovandum quandiu de appellatione ab eo, ad quem provocatum, fuerit pronuntiatum. Caeterum quod in laicis culpabile videtur, in clericis criminosum. At vero juxta imperiales sanctiones, si judices ordinarii provocationes aestimaverint respuendas, XXX pondo auri multantur, et assessores et officiales eorum totidem nisi publice restiterint, et actis evidentibus contradixerint. Quanta igitur animadversione sit plectendus judex ecclesiasticus, qui doctrinam matris suae sanctae Romanae Ecclesiae objicit et privilegium beati Petri infringere nititur, parem se faciens Jesu Christo et super apostolorum sedem ascendens, vigor justitiae in promptu habens ulcisci omnem inobedientiam non ignorat. Exhortamur igitur fraternitatem vestram in Domino, ut quemadmodum dignitatem vestram desideratis illibatam a sede apostolica custodiri, ita erga subditos mites sitis et praerogativam audientiae in nullo imminuere aut infringere de caetero attentetis. Alioquin de tanti excessus impunitate non judicabimur apud Dominum negligentes, tepidi sive rei. Ex officio siquidem apostolatus injuncta est nobis a Deo necessitas, ut majoribus honorifice providentes, minora salubriter sine laesione curemus. Data Pisis, III Kal. Junii.
CLXXIX.  Privilegium pro monasterio Nobiliacensi.   (Anno 1135, Jun. 2.) [DUCHESNE,  Hist. de la maison de Béthune.  ]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio GUALTERO abbati Nobiliaci monasterii ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.. . . Confirmamus etiam terram, juxta mare sitam, quam Guillelmus Bethuniensis advocatus, concedente comite Flandrensi Theodorico, pro commutatione de Reschesburg eidem ecclesiae dedit, etc.

Data Pisis per manum Almerici sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, et cancellarii, IV Nonas Junii, indictione XIII, Incarnationis Dominicae anno 1136, pontificatus domni Innocentii papae II anno XI.
CLXXXVII.  Majori Monasterio ecclesiam SS. Rufini et Valerii Basilicensem asserit, petente Gosleno episcopo Suessionensi.   (Anno 1135, Jun. 16.) [MABILLON,  Annal. ord. S. Bened.,  VI, 671.)
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio ODONI abbati Majoris Monasterii ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.

Quoties illud a nobis petitur quod rationi et honestati convenire cognoscitur, animo nos docet libenti concedere, et petentium desideriis congruum impertiri suffragium. Et quemadmodum ea quae a nobis statuuntur firma volumus et illibata persistere, ita nihilominus ea quae a fratribus nostris rationabili studio invenerimus constituta, debemus auctoritate apostolica roborare. Ideoque, dilecte in Domino fili Odo abbas, commoditatibus Majoris Monasterii providentes, et petitionibus venerabilis fratris nostri Gosleni Suessionensis episcopi annuentes, Basilicensem ecclesiam in honore beatorum martyrum Rufini et Valerii consecratam ab eodem episcopo, consensu capituli sui, tibi et per te B. Martino concessam cum omnibus ad eamdem ecclesiam pertinentibus in perpetuum possidendam habendamque concedimus, salvis nimirum institutionibus quae de Basilicensi priore et ecclesia S. Theobaldi inter te et eumdem episcopum rationabiliter sunt statutae, et per mutua scripta vestra firmatae. Nulli ergo hominum fas sit B. Martini Majus Monasterium super hac confirmatione nostra de caetero infestare, et de praefata Basilicensi ecclesia et omnibus ad eam pertinentibus aliquam tibi vel tuis successoribus molestiam vel contrarietatem inferre. Si quis autem ausu temerario contra hanc nostram constitutionem venire tentaverit, secundo tertiove commonitus, nisi reatum suum digna satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui dignitate periculum patiatur, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini nostri Jesu Christi alienus fiat. Conservantes autem omnipotentis Dei et beatorum apostolorum Petri et Pauli, et nostram gratiam consequantur. Amen, amen, amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus S. Ego Willelmus Praenestinus episcopus S. Ego Wido Tiburtinus episcopus S. Ego Lucas presbyter Joannis et Pauli S. Ego Guido indignus sacerdos S. Ego Azo presbyter cardinalis tit. S. Anastasiae S. Data Pisis per manum Aimerici S. R. E., diaconi cardinalis et cancellarii, XVI Kalendas Julii, indictione XIV, Incarnationis Dominicae anno 1136, pontificatus domni Innocentii papae II anno VI.
CLXXXVIII.  (Anno 1135, Jun. 17.) [  Gall. Christ.,  XII, Instr. 260.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo filiabus HELOYSAE, caeterisque sororibus in oratorio S. Trinitatis, quod in pago Trecensi in parochia Quinceii supra fluvium Arduconem situm est, divino famulatui mancipatis tam praesentibus quam futuris in perpetuum.

Quoties illud, etc., ut in privilegio anni 1131, Nov. 28, sub num. 70, supra. Ad haec adjicientes statuimus, ne propter benedictionem et consecrationem percipiendam de monasterio exire cogamini; nec pro electione abbatissae, aut alia qualibet occasione episcopus, vel alia quaelibet persona, ullum vobis gravamen vel molestiam inferre praesumat. Nulli ergo hominum, etc. Ad judicium autem perceptae hujus a Romana Ecclesia libertatis unum obolum aureum quotannis Lateranensi palatio persolvetis. Si qua igitur, etc. Data Pisis, per manum Almerici S. R. E. diaconi cardinalis et cancellarii, XV Kal. Julii, indict. XIII, Incarnationis Dominicae anno 1136, pontificatus domino Innocentii papae II anno VI.
CLXXXIX.  Ecclesiae Mediolanensis clericis nuntiat Tetaldum de Medolaco propter infestatam ecclesiam de Virgis excommunicatum esse.   (Anno 1135, Jun. 18.) [LUPUS,  Cod. diplom. Berg.,  II, 989.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis T. archipresbytero, A. archidiacono, A. vicedomino. An. de Rode, Na. primicerio et Ste. archipresbytero, et caeteris Mediolanensis Ecclesiae clericis, viris Catholicis, salutem et apostolicam benedictionem.

Dilectionem vestram nolumus ignorare quoniam pro nimia infestatione atque rapina quam Tetaldus de Medolaco ecclesiae de Virgis quae beati Petri juris existit, saepe intulerat, et adhuc inferre non desinit eum excommunicationis vinculo innodavimus. Eapropter universitati vestrae mandamus atque praeci pimus quatenus ab eo tanquam ab excommunicato penitus caveatis eumque a vestris finibus arceatis. Dat. Pisis XIV Kalend. Julii.
CXC.  Gregorio episcopo cleroque et populo Bergomati significat se controversiam inter S. Vincentii et S. Alexandri canonicos composuisse.   (Anno 1135, Jun. 18.) [UGHELLI,  Italia sacra,  IV, 455.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri GREGORIO episcopo, et dilectis filiis, clero et populo Bergomensi, salutem et apostolicam benedictionem.

Dilectioni vestrae notum facimus quoniam post multos labores atque difficultates, quas pro sedanda querela, quae inter canonicos S. Vincentii et S. Alexandri est diutius agitata, saepe pertulimus, tandem ipsam controversiam Deo propitio terminavimus. Eapropter mandamus vobis atque praecipimus quatenus finem guerris et simultatibus imponatis, et quod a nobis super eadem re statutum est irrefragabiliter observetis. Praeterea universitati vestrae sub obtestatione anathematis imperamus, ut Bettefredum quod in campanili Sancti Vincentii occasione ejusdem discordiae prout accepimus erexistis, acceptis his litteris, exinde auferatis, et de caetero pacem et concordiam teneatis. Datum Pisis XIV Kal. Julii.