medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XVIII. AD HETTI ARCHIEPISCOPUM TREVIRENSEM.
Author: Frotharius Tullensis

Domino beatissimo et unicae dilectionis affectu colendo HETTI, suprema largiente providentia, Trevirorum Ecclesiae archiepiscopo, FROTHARIUS episcoporum extimus in Christo salutem.

Tanto ardore aestuo vestrae paternitatis sublimitatem intuendi atque affandi, ac si multorum jam temporum labantur volumina, quibus vestro aspectu vel vestris colloquiis perfrui nequiverim. Nam et inde me usquequaque fateor anxiari, quod nuper mihi de palatio regredienti defuit facultas vobiscum loquendi. Unde et inexplebilibus desideriis ora dulcetudinis vestrae his in partibus citius invisere opto. Quapropter vestris litteris mihi significari expeto, quando huc pro legatione vobis injuncta venire, vel quando synodale concilium juxta modernam constitutionem debeatis convocare. De his ob id praecipue sollicitus maneo, quia et ipse secundum imperiale praeceptum ad providendas mansiones, in quibus legati suscipi debent, scilicet a Monte Jovis usque palatium Aquis ire debeo, et infra mensem Octobrem egrediens ante solemnitatem beati Andreae domum regredi cupio. Sed si vos infra eumdem mensem has in partes proficisci cognovero, praesens adesse curabo, ut vestri famulator et adjutor in omnibus existens, a vobis rursus et in spiritalibus rebus congruum supplementum recipere merear. Nostri in omnibus reminiscentem vos in Christo bene opto valere.
EPISTOLA XIX. AD WIGARDUM ABBATEM INDENSEM.
Author: Frotharius Tullensis

FROTHARIUS, misericordia Dei episcopus, WIGHARDO merito et sanctitate venerabili abbati, et universae congregationi salutem.

De profectu atque utilitate vestra sollicitudinem et curam me assidue sciatis habere, et de his quae nuper significastis, seu de clerici vestri ordinatione, quidquid rationabiliter et idonee possumus, adimplere velle. Caeterum peto ut vestro adminiculo tria carra vini de Bonna faciatis nobis perduci ad palatium Aquis, et quidquid iterum vobis de nostro servitio competit remandate. Valete in Domino semper.
EPISTOLA XX. AD AGLEMARUM ABBATEM.
Author: Frotharius Tullensis

FROTHARIUS, gratia Dei episcopus Tullensis Ecclesiae, AGLEMARO venerabili abbati perpetuam in Christo opto salutem.

Noverit me dilectio tua corporis incolumitate utcunque vigere, et pro sospitate cordis ac corporis tui supernae pietatis clementiam saepius flagitare. Cupio enim te longaeva felicitate potiri, et post hujus vitae calcem supernae quietis charismate perenniter recreari. Caeterum sciat me fraternitas vestra in novis ecclesiae nostrae aedificiis vestro suffragio indigere. Unde peto ut nobis mittas ad decorandos parietes colores diversos, qui ad manum habentur, videlicet auri pigmentum, folium Indicum, minium, lazur, atque prusinum, et de vivo argento juxta facultatem. Haec nobis dirigito, et a nobis debitum servitium iterum exigito. Charitatis enim indissolubili nexu astricti vicissim nobis famulari, et fraterna obsequia redhibere compellimur. Valete in Domino semper. Vestra dudum largissima a Deo data providentia ovile sanctae Ecclesiae ita manibus meis commisit, ut irruentium luporum morsus contrairem, eosque pariter quanta voluissem virtute comprimerem atque necarem. Sed quia adhuc de eodem certamine tempus rationem reddendi non est, referam tamen interim vestrae industriae in nece luporum corporalium qualiter decertavi. Postquam enim illud episcopium mihi commendastis, interfeci in vestris forestibus lupos CCXL; interfeci dico, quia me jubente et ingeniante capti fuerunt. Explicit. Amen.
EPISTOLA XXI. AD HUGONEM.
Author: Frotharius Tullensis

FROTHARIUS gratia Dei humilis episcopus, nimiae dilectionis affectu colendo HUGONIfamulo Christi devotissimo aeternam in Domino salutem.

Quia vos sanum ac sospitem fore per instantem vestrae celsitudinis nuntium cognoscere merui, summa quidem cordis alacritate gavisus sum. Felicitatem enim vobis corde et corpore inesse semper desidero, et id omnibus votis exposco. Sed inde minus gratulatus sum, quod tam cito vestrae dignitatis praesentia ad tempus privamur. Putabamus siquidem hactenus, atque desiderabamus, ut de tam pia celsaque progenie duae saltem lucernaenobis remanerent, quarum splendore et meritis nos et vicinos nostros illuminare, atque inmeliorare gauderemus. Caeterum ex hoc non modice contristor, quia nec adhuc vobis, prout debueram, servitium impendi, nec modo, ut oportuerit, diversis curis ingruentibus, famulari sufficio. Nam ad horum itinerum incommoda, quae vel nunc egimus, vel acturi sumus, seu ad dona regalia, quae ad palatium dirigimus, pene quidquid ex optimis equis habuimus, distribuere compulsi sumus. Pauci qui remanent hucusque equabus progignendi causa inhaeserunt. Unde et nunc carnibus consumpti cum decore ad solita obsequia mancipari nequeunt. Proinde quia ad praesens talem non habuimus, qui ad subvectionem vestram dignus existeret, sciat vestra benevolentia quod, cum regressus, Deo adjuvante, de praedicto itinere fuero, talem praeparabo qui vel vobis has in partes repedanti, vel vestro misso sine rubore dari possit. Illud autem quod vestrae industriae charius et ditius fuit, reliquias videlicet sancti Apri confessoris Christi, vobis dirigimus. Sancti Apri subsidium implorantes, ut huc cum incolumitate festine redeatis, et a nostra devotione digni servitii commoda capiatis. Valere vos in Christo feliciter optamus.
EPISTOLA XXII. AD ***.
Author: Frotharius Tullensis

FROTHARIUS, gratia Dei episcopus, reverentissimo ac tota devotione colendo illo venerabili abbati, et universae congregationi sub regimine vestro Deo militanti, in Domino opto salutem

Noverit dilectio vestra me corpore utcunque vigere, vestraeque salutis cupidum fore. Caeterum immensas vestrae dilectioni rependimus gratias, quia fidelem virum et sacris artificiis idoneum nobis direxistis. Cujus quidem industria artis admodum placet, ejusque religionis dignitas grata spectantibus existit. Quem peracto obedientiae suae officio ad vos remittemus, ex illa rem, Domini annuente gratia, vestris conspectibus repraesentamus. Valeat vestra dignitas in Domino.
EPISTOLA XXIII. AD GERUNGUM SUMMUM SACRI PALATII OSTIARIUM.
Author: Frotharius Tullensis

Excellentissimo ac nobilissimo viro, celsoque honore dignissimo, GERUNGO, summo sacri palatii ostiario, FROTHARIUS humilis episcopus, et omnis Tullensis Ecclesiae, canonicorum videlicet, monachorum, virginum caeterorumque fidelium caterva, aeternam in Christo optamus salutem.

Memores vestri in sacris orationibus sumus, et Deum coeli ac terrae pro sospitate corporis et animae vestrae saepius deprecamur, scilicet ut vos et in hac vita ad profectum nostrum aliorumque fidelium diutius conservet incolumem, et post obitum vitae aeternae tribuat feliciter esse participem. Caeterum, noverit celsitudo vestra me oratorem vestrum multis necessitatibus urgeri, quibus compellor ad praesentiam domni imperatoris venire, ejusque pedibus suppliciter provolvi: quatenus ejus misericordia per vestrum adjutorium, et de ingruentibus modo necessitatibus solatium. Quapropter deprecor magnitudinem clementiae vestrae ut mihi secrete per vestras litteras, vel per praesentem missum nostrum remandare dignemini, quo tempore venire possim ad vos, et per vestrum consilium atque auxilium illi necessitates meas valeam significare. Valere vos opto in Christo.
EPISTOLA XXIV. AD EUMDEM.
Author: Frotharius Tullensis

Nobilissimo viro, et cum omni honore nominando, GERUNGO, FROTHARIUS gratia Dei episcopus aeternam in Domino salutem.

Semper vestri in sacris orationibus memores sumus, petentes ut vobis longae vitae sanitas in hostem praedonetur, et post aeterna requies tribuatur. Sciatis igitur quod, postquam nuper vobiscum in palatio locutus sum, missas C et psalteria L pro vestra salute decantari fecerimus. Vos autem precamur ut more solito mei memores sitis, et si in partes Hispaniae propter custodiam et sollicitudinem me senior noster isto hieme futuro destinare voluerit, vos ab illo servitio excusare me dignemini. Nostis enim quia ipse domnus imperator sequenti anno locum nostrum vult visitare, et tunc illi servire non potero sicut cupio, nisi a praedicto servitio per vos fuero absolutus. Vale multum in Domino.
EPISTOLA XXV. HETTI AD FROTHARIUM.
Author: Frotharius Tullensis

In nomine Domini nostri Jesu Christi, HETTI misericordia Dei archiepiscopus dioeceseos Trevirensis, nec non et legatus Ludovico serenissimo imperatori, venerabili fratri FROTHARIO Tullensi episcopo aeternam salutem.

Notum sit tibi quia terribile imperium ad nos pervenit domni imperatoris, ut omnibus notum faceremus qui in nostra legatione manere videntur, quatenus universi se praeparent, qualiter proficisci valeant ad bellum in Italiam, quoniam insidiante Satana Bernardus rexdisponit rebellare illi. Propterea tibi mandamus atque praecipimus de verbo domni imperatoris ut solerti sagacitate studeas cum summa festinatione omnibus abbatibus, abbatissis, comitibus vassis dominicis, vel cuncto populo parochiae tuae, quibus convenit militiam regiae potestati exhibere, quatenus omnes praeparati sint: ut si vespere eis annuntiatum fuerit, mane; et si mane, vesperi, absque ulla tarditate proficiscantur in partes Italiae, quia domnus imperator suum iter praeparat, ut quanto citius poterit in partes illas una cum fidelibus suis pergat.
EPISTOLA XXVI. FROTHARII AD TEUTDERICUM.
Author: Frotharius Tullensis

FROTHARIUS, gratia Dei Ecclesiae Tullensis antistes, TEUTDERICOet RAGENARDO venerabilibus viris, cum universo grege vobis commisso, perpetuae beatitudinis in Domino opto salutem.

Quoties vestrae dignitatis personam cum his qui vobis sub nostro regimine subditi sunt, bene ac salubriter vigere cognosco, divinae pietati uberrimas gratias refero. Quoties vero vel vos ac plebem vestram ad dioecesim nostram pertinentem utcunque infirmari vel periclitari audio, ingenti moerore ac doloris anxietate afficior, et veluti pro filiis charissimis atque ovibus propriis undique contristor. Quod his diebus fateor accidisse, cum scilicet mortiferam pestem acerrime grassatam me contigit agnovisse. Siquidem significatum mihi est, devastatione luporum quosdam vestrorum hominum superatos, et ruinis subitis funditus ab hac vita esse exstinctos. Quam quidem plagam per fraudem diabolicam, divino judicio permittente, in omnibus factam esse non ambigo. Siquidem peccatis nostris exigentibus multi adversa, permittente Deo, patimur, quae minime nobis acciderent, si ei ut dignum fuerat tota mente quotidie famularemur. Quod enim cum gravi gemitu dicendum est, abundat iniquitas, refrigescit charitas multorum. Ob hoc tot plagas coelesti censura disponente ingruentes, tot adversitates daemonicae instigationis miseria nostra tolerat generi humano infestas. Siquidem cum his praeteritis annis inopiam famis multimodam ob ariditatem segetum vel grandinis irruptionem, perpessi fuerimus; praesenti anno fertilitatem messium atque ubertatem vinearum murium devastatione consumptam conspicimus. Ad extremum, quod cum luctu dicendum est, luporum rabida infestatione animas hominum Christianas subito necari videmus. Quae facta cur nostrae praesentiae non antea significaveritis, usquequaque miror. Venissem quippe ad vos, et tam per verbi praedicationem, quam per manus impositionem ac confirmationem, pectora fluctuantium hominum corroborare satagerem; quod, quia adhuc non in proximis diebus, si vita comes fuerit, acturus sum. Nunc autem moneo ut praecipiatis omnes presbyteros in illis locis commanentes ad vestra monasteria pariter convenire, et per triduum jejuniis et letaniis insistere, cilicio et sacco obvolvi, cinere conspergi, et communi supplicatione Domini clementiam obnixe deprecari: ut ejus exuberans misericordia non secundum merita nos dijudicet, nec secundum iniquitatum nostrarum scelera ultionem ex nobis capiat; quin potius propitiatus exspectet, et ad poenitentiam recurrentes misericorditer suscipere dignetur. Omnem itaque populum ad confessionem et poenitudinem pro peccatis suis sacerdotes provocent, et quae ignoranter a plebe commissa sunt digna emendatione solvantur: ne subito nos exitialis morbus absumat, et inferni voracitas perenniter cruciandos absorbeat. Et si mens nostra charitatis amore Dei conspectibus renuit famulari, saltem mortis formidine a malis retracta in salutiferis actibus convalescat.
EPISTOLA XXVIII. HETTI AD FROTHARIUM.
Author: Frotharius Tullensis

HETTI, gratia Dei archiepiscopus, venerabili in Christo et cum summa reverentia nominando FROTHARIO episcopo Tullensi saluberrimam implorat in Domino salutem.

Meminisse volumus sagacitatem vestram monitionis quam instanti anno simillimis apicibus suscepistis expressam. Non nescitis enim cum qua cautela hoc mandatum suscepimus domni imperatoris, nos in dioecesi nostra, et episcopi singuli in parochiis suis, id est de regula augendae religionis, et dein ministratoriis canonicorum officinis: ut si quibus in locis bene comptae essent, deinceps cum summa diligentia ornarentur. Nunc autem in proximo est placitum, quo sine dubio sciscitabitur de obtemperatione mandati sui Dominus mandati. Quapropter scrutemini diligenter in parochia vestra, in vestris aliorumque monasteriis, si praefata regula digne per omnia conservetur. Et si officinae juxta ipsius decreta constructae atque innovatae contineantur: ut cum imperiali solertiae praesentabimur, dejecta procul molimenta aliorum una nobiscum ex omnibus illi a nobis veritas nuntietur. Per triennium enim haec monitio facta est. Idcirco nulla potest inveniri occasio. Ideoque quanto cuique fuerit imperfectior, tanto et fragilior. Valete in Domino, et parvitatis nostrae nolite oblivisci. Deus pacis et dilectionis sit vobiscum. Amen.
EPISTOLA XXIX. LINGONENSIS EPISCOPUS AD FROTHARIUM.
Author: Frotharius Tullensis

Reverentissimo ac desiderantissimo domino Patri ac fratri FROTHARIO Ecclesiae Tullonensis episcopo permissione atque ordinatione divina Lingonensis episcopus sempiternam in Domino Jesu Christo opto salutem.

Necessarium et consequens esse putamus de his quibus nos dispensatio divina praeesse voluit, debitam semper curam et sollicitudinem gerere: ut illa scilicet quae illis necessaria et utilia esse videntur, nostris valeant vel precibus vel obsequiis adipisci. Unde et clericum nostrum Bertigango nomine dignationi ac devotioni vestrae direximus: ut, sicut vobis moris et consuetudinis est, ad officium sacerdotii ordinare eum non dedignemini. Imo quia sic de humanitate ac benignitate vestra confidimus, dignamini tamen libenter audire. Et si vos in aliquo impedit, ut eum ordinare non conveniat, opuscula vestra nobis libertatem concedat, ut eum ordinare licentiam habeamus. Nos autem, sive quod ad Deum pertinet famulatu, sive omnibus officiis, quibus tam sublimis persona honorari debet, promptos semper ac devotissimos nullatenus dubitetis. Optime semper in Domino valeatis, reverentissime ac desiderantissime Pater, domine et frater.
EPISTOLA XXX. ALBERICUS AD FROTHARIUM.
Author: Frotharius Tullensis

Unicae dilectionis affectu colendo domino, Patri et coepiscopo, FROTHARIO ALBERICUS indignus et inutilis nomine tenus tantum episcopus imprecatur felicitatem.

Si secundo in omnibus utimini eventu, estis ut jugi optamus voto. De caetero, innotescimus dilectioni vestrae quia quemdam vicum habemus in vestra parochia, qui dicitur Bosonis monasterium. Sed nunc et nomen pariter cum privilegio ac censu perdit, propter Teuderici scilicet a vobis dedicatas novas capellas. Unde tuam fraternam deprecor dilectionem ut secundum sinceritatem episcopalem ac ecclesiasticam sanctionem agatis, ne propter novellas capellas antiquissima quod per tot annos tenuit perdat Ecclesia, et mihi non sit necesse pro hoc episcopalem pulsare conventum, quia vos non absque culpa, et ego reus esse potero, si per nos amittit quod semper tenuit. Sed de hoc quidquid decernit vestra paternitas, nobis recipite per harum gerulum litterarum. Opto vestram sanctitatem a Domino gubernari, mei meminisse.
EPISTOLA XXXI. FROTHARIUS AD HITTONEM.
Author: Frotharius Tullensis

Reverentissimo ac tota dilectione colendo HITTONI gratia Dei episcopo, FROTHARIUS humilis Tullensis episcopus aeternam opto salutem.

Vestrae paternitatis statum feliciter ubique vigere, et in omnibus prospere agere desideramus. Quamobrem et divinam saepius clementiam omni intentione imploramus, omni prece deposcimus, toto nisu, toto animo obsecramus, ut vestrae bonae devotionis profectum semper adaugeat, vestrae remunerationis fructu salubriter reservato. In labentis temporis cursu cum multa vos sospitate diutius conservet, ut et hic multorum orneris gloria filiorum, et in coelis plurimorum socieris contubernio sanctorum. Vos quoque vestroque regimini subditos obsecramus fideles, ut nostri reminiscentes in sacris orationibus vicem rependant, nostramque fragilitatem orando munire atque tueri non desinant. His ita omissis, vestrae dilectioni innotescimus nuntiatum nobis esse quod inter vos et Bertarium fidelem vassallum nostrum quaedam contentio sit oborta, pro eo quod illius servus vestram ancillam furto subductam aliquandiu celaverit, et in sua potestate retinuerit. Caetera desiderantur.
III. AD HERIMANNUM COLONIENSEM ARCHIEPISCOPUM. (  Anno  892)[Lappenberg,  Harburgisches Urkudenbuch.  ]
Author: Formosus papa

FORMOSUS episcopus, servus servorum Dei, reverentissimo et sanctissimo HERIMANNO, Agrippinae Coloniae archiepiscopo.

Litteras tuas apostolatui nostro delegatas coram nobis recitari fecimus, in quibus continebatur quod piae recordationis Leo papa, decessor quondam noster, temporibus Caroli Magni imperatoris paroechias, monasteria, ecclesias et familias omnesque res Agrippinae Coloniae competentes propria auctoritate inscriptionis roboraverit et ab illo tempore Bremensis sedes eidem Ecclesiae subjecta fuerit usque ad tempus Guntharii. Audivimus equidem et credimus fuisse; sed relatu quorumdam didicimus eam in ultimis finibus, ubi pagani confines sunt, esse; verum asseritur, quatenus Guntharii tempore Ludovicus quondam rex sancto studio, reverentissimorum archiepiscoporum, consultu seu et nobilium optimatum apostolico consensu, inibi decreverit instituere praelatum qui, sibi Christi favente gratia, verbum fidei seminaret in gentibus, quae nullam ipsius habebant notitiam. Et misso Salomone, reverentissimo Constantiae episcopo, expetivit a sanctae recordationis domno Nicolao, decessore nostro, hujusmodi sanctum et Deo dignum roborari decretum, quatenus gentes quae ignorabant Deum, doctrina Bremensis Ecclesiae, quae in affinitate posita neglecta interdum tabuerat, ad sanctum opus expergefacta assurgeret et segnitie deposita ad agriculturam accingeretur Domini Salvatoris, ac exstirpatis idololatriae sentibus seminarium spargeret, unde multiplex fructus ad divina horrea perveniret. Praeterito autem anno, cum exinde ventilaretur quaestio inter legatos tibi commissae Ecclesiae necnon et Bremensem antistitem, quia res in ambiguo erat posita, temere deffiniri non debuit. Cujus rei gratia decretum est, ut conventus sanctissimorum episcoporum in competenti loco fieret, cui Mogontiae archiepiscopus praesideret, apostolica auctoritate munitus, ubi et tua et praefati antistitis querimonia diligentissime persecrutaretur et sic demum cum legatis ab eorum collegio seu quolibet episcopo utrique ad apostolicam venissetis deliberationem percipiendam. Audire quippe et discutere, non vero definire injunctum est. Ideoque id ipsum ut fiat, exspectamus et injungimus condicto tempore, mense videlicet Augusto, praesentis decimae indictionis. Revera tunc liberius definire poterit, quia attentius ventilata quaestio in potiorem veritatis lucem erumpet, beati Job exemplo, qui ait: Causam, quam nesciebam, diligentissime investigabam . Enimvero hujuscemodi disceptatio non secundum cujuslibet libitum, sed Deo placite definienda est. Optamus reverentiae tuae sanctimoniam bene in Christo valere.

Notes: (Job XXIX, 16)
IV. BULLA PRO ECCLESIA GERUNDENSI. (Anno 892)
Author: Formosus papa

FORMOSUS episcopus, servus servorum Dei, R. et S. Servo-Dei sanctae Gerudensis Ecclesiae episcopo, et per te in eadem venerabili Ecclesia in perpetuum.

Sicut per donum sancti Spiritus beato apostolorum principi Petro et coelesti regni clavigero ligandi atque solvendi ab ipso Domino tradita est potestas evangelica, subsequente lectione quae ita inter caetera ait: Tu es Petrus et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam , et reliqua, etc.; ita sedes apostolica, canonica legalique auctoritate suffulta, omnibus Ecclesiis Dei per universum orbem diffusis suffragia et justa postulationis subsidia ut praebeat, tam divini quam humani juris ratio postulat. Igitur veniens, jam dicte Serve-Dei venerabilis episcope, causa orationis ad eorumdem sanctissima beatorum apostolorum limina, subjecisti nobis quatenus apostolicae nostrae confirmationis privilegio confirmare deberemus omnes res mobiles ejusdem Gerundensis Ecclesiae, in honorem sanctae Dei Genitricis et semper Virginis Mariae dominae nostrae, ubi beatus Felix Christi martyr corpore requiescit, hoc est domos, pleves, cellas, ecclesias, villas, et insulas, Majoricam scilicet, Minoricam, curtes, parochias, terras, vineas, prata, silvas, una cum familiis utriusque sexus, cum omnibus adjacentiis suis, quae a piis imperatoribus, regibus vel aliis Deum timentibus in eadem Gerundensi Ecclesia collata sunt, sicut ipse nunc usque legali ordine tenere videris. Unde salubribus petitionibus tuis inclinati decernimus et a praesenti hac decima indictione per hoc apostolicum nostrum privilegium roboramus, confirmamus, et in perpetuum stabilimus in usu et utilitate ejusdem Ecclesiae Gerundensis, cui praeesse dignosceris, id est omnes domos, cellas, ecclesias, villas, curtes, parochias, terras, vineas, prata, silvas, una cum famulis, et alia omnia quae ab imperatoribus, regibus et aliis Deum timentibus in eadem Ecclesia collata sunt, seu conferenda erunt, simul cum raficum, seu pascuarium sub tua tuorumque successorum ditione potestate omnimodis confirmamus; statuentes sub apostolica censura, seu divini judicii protestatione, et anathematis interdicti, ut nulli unquam magno vel parvo homini liceat quamlibet fortiam vel oppressionem in omnibus rebus ejus facere, aut potestatem aliquam habere, vel aliquam distringere, aut qualitercunque teloneum ab eis exigere, sive . . . . . ubicunque eos pro quibuslibet causis provocare praesumat; sed a providentia sui episcopi causa illorum audiatur et canonice terminetur. Si quis autem, quod non optamus, contra hoc privilegium a nobis statutum temerario ausu agere praesumpserit, sciat se anathematis vinculis innodatum, et nisi se arripuerit a re . . . . . . . . . . Caetera desiderantur.

Notes: (Matth. XVI)