medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XL. AD ROBERTUM LINCOLNIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino fratrique charissimo ROBERTO Dei gratia Lincolniensi episcopo, G. Herefordiae minister, gaudia pacis et salutis.

Pro anima mihi res est, et sunt oculi mei ad vos ut impleatis in necessitate hac desiderium meum. Regis ira adversus abbatem Glocestriae et Ecclesiam malevolorum consilio vehementer incanduit; et nisi voluntati ejus abbas ipse infra breve spatium obtemperaverit, terras ipsius Ecclesiae omnes, quae in sua potestate sunt, rex sibi sumere et Ecclesiae ipsi alienare comminatur. Unde quanta de vobis speramus confidentia, preces benevolentiae vestrae porrigimus, ut opponatis vos murum pro domo Israel , et regis iram mitigando, abbatem et Ecclesiam ipsam reconciliare domino regi, et negotium istud juxta possibilitatem Ecclesiae terminare studeatis. In hoc positi estis a Domino, ut per vos bene provideat his qui infra sunt, et quod per se aut per Herefordiensem nequit, per Lincolniensem obtineat Glocestrensis. Ad plene explicandum affectum vestrum multa foret opus litterarum prolixitate. Sed stylum duo comprimunt, quia sapiens docetur paucis et amico suadetur e facili. Sit vobis a dextris Dominus ut in hoc et in omnibus gratiam vobis comparari studeatis. Miles militavit aliquandiu non Deo sed Satanae. Servivit vero excommunicatis vestris mense integro, postquam ipsos excommunicatos esse cognoverat. Nolentes itaque excommunicatum vestrum absolvere nisi per vos, rogamus ut quod in eum justitia dictaverit, misericorditer prece vestra temperetur.

Notes: (Ezech. XIII)
EPISTOLA XLI. AD EUGENIUM PAPAM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino, summo Dei gratia pontifici EUGENIO, frater G. Glocestriae dictus abbas, obedientiam humilem, et debiti famulatus obsequium.

Cum suspiret, dilecte Pater, ad vos Ecclesiarum totius Angliae facies admodum desolata, una tamen est Malmesmeriensis Ecclesia, cui nisi cito subventum fuerit, nil jam sibi solatii superest, nisi quod est in adversis pessimum, felicem aliquandiu exstitisse. Nam, sicut ovicula lupi faucibus deprehensa, quo evadat non invenit, sic ipsa castelli quod in ejus fundo simul et atrio situm est, angustata moenibus, et habitatoribus afflicta, totum fere quod facultatis terrenae, perdidit, et quod religionis apud se fovebat et ordinis, evanuisse penitus ingemiscit. Vix est quod ejus calamitati jam possit adjici, cujus et locus in extremam desolationem datus est et filii in dispersionem. Ubi enim a sancti Patris Aldhelmi tempore laus Dei resonabat, illic hodie armata satellitum turba et in omnem, in quam conducitur impietatem, promptissima cohors militum debacchatur. Restat igitur dilecto fratri nostro et ejusdem Ecclesiae abbati domino Petro, vestri pietate consilii Ecclesiam suam et ab infestationibus jam dictis erui, aut ad ipsam penitus non reverti. Si juxta prophetae vocem, gladius Domini exacutus est, ut splendeat limatus est, stet, optamus, in manu percutientis et vindicantis opprobria agminum Dei Israel . Nil equidem misericordius vestra nobis posset charitas exhibere quam in partes nostras quempiam dirigere, qui ea quae Dei et vestra sunt, zelo sciret congruo pertractare. Conservet incolumitatem vestram in longa tempora, qui non dormitat, custos Israel , in Christo dilecte Pater.

Notes: (Ezech. XXI) (Psal. CXX)
EPISTOLA XLIII. AD JOCELINUM SALESBERIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot
Date:  [eliae]

Patri suo et domino, JOCELINO Salesberiensi Dei gratia episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, seipsum.

Hoc est, dilecte Pater, quod crebris litteris intendebam, ut de negotio quod inter nos est, mihi nec onus augeretur, nec vobis honor aut reverentia debita ulla ex parte minueretur. Sed quoniam quod verebar accidit, et appellationis jam intercurrit auctoritas, precor ut de his quae spectant ad vos negotium ipsum, si vobis placet, expediatis, et nos de remittenda appellatione apud dominum archiepiscopum, quod poterimus exsequamur. Requirit dominus Bernardus sibi cuncta restitui, quae post denuntiatum vobis iter suum ad dominum papam amisit. Postulat ecclesiam de Simun Desberga sibi reddi, et monachos illos per quos sibi haec est orta contentio, secundum mandatum domini archiepiscopi, ad claustra regularia transmitti, et in ecclesia Cern , consilio et auxilio vestro, religione monachis condigna, juxta mandatum domini papae reformari. Super his nobis velle vestrum rescribatis, et in his quae nobis benigne conceditis, nos humiles et obedientes et adjutores habebitis. Valeat sanctitas vestra. Litteras domini archiepiscopi, quae vobis ad praesens mittuntur, ante appellationem factam datas esse noveritis.
EPISTOLA XLV. AD UCTREDUM LANDAVIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino UCTREDO Landaviensi Dei gratia episcopo, frater G. ecclesiae beati Petri Glocestriae dictus abbas, salutem et debitam Patri charitatem.

Rogamus benevolentiam vestram et expertam nobis toties animi vestri moderationem, ut causam hanc quam adversus fratres nostros de corpore sororis domini Mauricii, jam movistis, sic deducatis, ut nec charitatem minuatis in nos, nec privilegio domini papae contraire tentetis. Habetur enim privilegium, quod vobis opportuno etiam tempore praesentabimus, quo nobis apostolica concedit auctoritas, ut quorumcunque liberorum hominum corpora, qui extrema se voluntate locis nostris in sepulturam concesserunt, absque alicujus praejudicio apostolica auctoritate sepelienda suscipiamus. Rogamus itaque dilectionem vestram ne occasionem quaeratis adversus nos, quominus serviamus vobis, et ab ea quam hactenus erga vos habuimus charitate deferveamus. Parati enim sumus vobis omni loco et tempore tanquam domino deservire, dum vestrae tamen thronum justitiae apostolicae viderimus auctoritati obedire. Valete.
EPISTOLA XLVI. AD THEOBALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo et totius Angliae primati T., frater G. Glocestriae dictus abbas, pie velle quae Dei sunt, et actu semper implere.

Sublimitati vestrae, domine, pro amicis supplicare compellimur, qui nec pro nobis audiri digni satis invenimur. Plus tamen eligimus apud Patrem de pietate corripi, quam apud fratres de spreta charitate damnari. Ad vestram vocatus audientiam dominus Landaviensis, multiplicibus se causis excusat, hinc difficultatem itineris, inde suspectas adversantium insidias, et prae caeteris, sui corporis infirma praetendens. Inde vero nuper redeuntes fratres nostri, de quorum fide et veritate non ambigimus, de ipsius infirmitate contestantur. De lecto itaque aegritudinis suae tum etiam per nos supplicando postulat, ut causae praesentis actio usque ad vestrum reditum differatur, sic tamen ut res ipsa quae in controversia est, a fratribus de Goldclive, interim inconcusse possideatur. Qua in re, si nec majestatem vestram minui, nec fratrum vestrorum justitiam impediri videritis, petitioni huic annuendo, nos sicut in caeteris omnibus, sic et in hoc ipso per omnia gratiae debitores efficeretis. Glorificetur in vobis Deus, vestrique corona meriti semper augeatur, in Domino Jesu Christo dilecte Pater.
EPISTOLA XLVII. AD UCTREDUM LANDAVIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino venerabili Landaviensi Dei gratia episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, salutem et dilectionem.

De vestra erga nos benignitate certo rerum argumento non dubium, si gratiam mentis non aequamus, tamen in quo possumus, vobis obsequi parati sumus. Litteras itaque domini archiepiscopi vobis mittimus, ut attendatis ex his quid vobis factu opus sit, et quod agendum videritis, prudenti cura adimpleatis. Oportet enim, sicut scripsistis, ut possessionem, de qua contenditis, monachis de Goldclive usque ad reditum domini archiepiscopi inconcusse dimittatis, eisque pacem interim de caetero observetis. Sicque faciendo, et judicem poteritis habere propitium, et cum ad causam accingi oportuerit, melius poterit reformari negotium. Valete.
EPISTOLA XLVIII. AD PRIOREM ET FRATRES DE GOLDCLIVE.
Author: Gilbertus Foliot

Frater G. Glocestriae dictus abbas, dilectis in Christo fratribus domino priori de Goldclive, caeterisque fratribus, salutem et dilectionem.

Paci vestrae et quieti sollicite providens dominus archiepiscopus, vobis istud per me denuntiat, ut prosequendae causae, quam adversus dominum Landaviensem habetis, hac vice operam non detis. Placuit enim serenitati ejus, ut actio ipsa usque ad octavas Epiphaniae, vel ad reditum ejus deinceps differatur, sic tamen ut possessio quae in controversia est, a vobis interim inconcusse possideatur. Dominus enim Landaviensis, sicut scripto suo testatur, hoc idem annuit, et vobis interim pacem se per omnia servaturum , compromittit. Valete, et paternae circa vos gratias reddentes affectioni, ejus per omnia consiliis acquiescite.

Notes: (Isai. XXVI)
EPISTOLA XLIX. AD SIMONEM WIGORNIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino S. Wigorniensi Dei gratia episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, salutem, et si quem potest, ex charitate famulatum.

Rogat nos Radulphus de Wirecestria, ut apud sublimitatem vestram pro ipso interveniamus. Sed in re ista petere nil audemus, nisi quod honori vestro et saluti ejus utile judicamus. Scimus enim « non dimitti peccatum, nisi restituatur ablatum. » Sed hoc in his verum est, quibus facultas suppetit, qua possint ablata restitui. Quae si forte defuere, licet quod ablatum est ex impossibilitate non redditur, tamen cordi contrito et humiliato venia non negatur . Unde poenitentem hunc si vestra adverterit discretio, debet quidem ad ipsum absolvendum prudens admitti dispensatio, ut quod minus est in ablati restitutione, abundet in severitate poenitentiae. Ideo quantum licet, vestrae supplicamus benevolentiae, ut memor illius calamum quassatum non conteras, et linum fumans non exstinguas , accepta securitate non redeundi ad vomitum, et injuncta simul poenitentia eum in spiritu lenitatis revocetis, et erroneam ovem, si fieri potest, ad caulas Domini pio humero reportetis . Valete.

Notes: (Psal. L) (Isai.
XLII) (Luc. XV)
EPISTOLA L. AD ROBERTUM HEREFORDIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino ROBERTO Herefordiensi gratia Dei episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, salutis gaudium, et obedientiae famulatum.

Instanti necessitate compellimur, ut de negotio quod vobis prae manibus est, a dominis et amicis nostris ad dominum papam subsidii litteras expetamus. Rogamus itaque benevolentiam vestram, ea qua de vobis charitate confidimus, ut nobis litteras vestras ad dominum papam concedatis, quibus fratri nostro Bernardo abbati Cerneleiae testimonium quale vel de ipso forsitan audistis, vel a religiosis fratribus audire potuistis, praebeatis. Quem enim tam doctrina, quam vita dignum commendatione cognovimus, ab amicis veritatis in ipsa sponsi praesentia commendari cum fiducia postulamus. Et quoniam ipsi adversus aliquot fratres Cernelienses causa est, rogamus ut et de electione ipsius, et expulsione, et de ipsa Cerneliensis ecclesiae dissolutione, quod in ore omnium est, et quod ipsi verum esse et causae nostrae prodesse cognoveritis, adjiciatis. A domino et amico magna exposcimus, cui in magnis etiam et arduis obedire et obsequi non recusamus. Vos Deo denique valere optamus, in Christo dilecte Pater.
EPISTOLA LI. AD JOCELINUM SARISBERIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino J. Saresberiensi episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, miseris non plus irasci quam satis est.

Stilus humilis est, et submissa materia, exorare pro jam mortuo, ut, ipso agente satis, et Patre tandem miserante, quoquomodo revocetur ad vitam. Gladio spiritus, quod est verbum Dei , praecidisti Alardum jamdiu a vita, quod utinam non meruisset, aut si meruit, spiritum apud vos utinam condigne satisfaciens invenisset! Quod actum quia nondum est, pulsamus ad ostium non amici solum, sed et Patris et domini, si quomodo tandem aperiatur nobis, et audiatur clamor noster in intimis, ubi in cubili conscientiae bonae amicus idem et dominus cum pueris suis, qui sunt purificati jam animi, delectatur et opime requiescit. Speramus enim quod in necessitate recurrenti ad vos, nec pro pane lapidem, quod est repulsa durissima, nec pro pisce serpentem quae laboriosa est, et in dolo protractio, nec pro ovo scorpionis novissima porrigetis . Dignum est e manu pontificis alia longe donativa splendescere. Quorumdam gloria est, sed non apud Deum, miserorum plus laetari casu quam de reditu gloriari. Longe monet aliter, qui redeunti in amplexus occurrit. Rogamus itaque, dilectissime in Domino, ut injuriarum paulisper immemor ad se redeat ille vester in nullo unquam degener sanguis, et se tum demum victum aestimet, cum sibi jam supplicatur a victis. Quem persequeris, rex Israel? quem persequeris? Canem mortuum et pulicem vivum . Si de libertate Ecclesiae quae sancta sunt in corde vestro disponitis, si fratres et coepiscopos nostros in ecclesiis de manu laicorum emendis, ut nec eis personas praesentare liceat, omnes anteire proponitis, totum hoc quidem laudabile est, ut religio semper collocetur in summo, sed, quaeso, non tam aspere requiri a minimis quod nondum attentatur in summis. Scitis equidem quam sit periculosa desperatio. Quid si immoderate persequentem Asahelem lancea Abner exceperit? Videte, ne de manu vestra sanguis utriusque requiratur . Consuetudinis, ususque longaevi non vilis est auctoritas, et ubi non peccatur in Deum, tolerabile est, ut radicibus suis antiquitas inconcussa permaneat. Si nobis indulgetis, quod omnes coepiscopos vestros suis omnibus indulgere notissimum est, quis unquam, obsecro, reprehendet? Scio apud quem mihi sermo est, apud Patrem et dominum, cui innata bonitas animi, totum quod laudabile est, persuadet. Alardum quacunque involvatis amaritudine, dum sibi tantum personam praesentare liceat, quae in ecclesia de Finchehamestude, vestris per omnia mandatis obediat et acquiescat. Valete.

Notes: (Ephes. VI) (Luc. XI) (I Reg. XXIV) (II Reg.
II, 23.) (Ezech. III)
EPISTOLA LII. AD MATILDEM IMPERATRICEM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili et illustri dominae M. imperatrici, regis Henrici filiae, frater G. Glocestriae dictus abbas, in decore virtutum summo Regi complacere.

Super his, quae vestra mihi mandavit excellentia, meum, si placet, responsum aequanimiter audiatis. De religione domini Nivardi, fratris dilectissimi Patris nostri domini abbatis Clarevallensis, ita mihi certus sum, quod si ea quae inter nos et Cernelienses acta sunt plenius agnovisset, non solum mihi querelam non movisset, sed quae, dictante aequitate et domino papa statuente, gesta sunt, firma manere voluisset, et vobis tenenda suasisset. Cernelienses enim monachi dominum papam adeuntes, causae quam adversus abbatem suum intendebant, sibi judices in Anglia statui petierunt, et ad hoc episcopos quatuor impetraverunt. Ad hos itaque litteras domini papae afferentes, juxta earumdem litterarum tenorem, die constituta solemniter auditi sunt, et per omnia deficientes judicio publico condemnati. Praeterea non solum sacerdotio privati sunt, sed etiam infames in perpetuum judicati, et custodiae claustrorum regularium, et scripto et praecepto domini papae mancipati. Cum itaque quosdam eorum domini papae auctoritate susceperimus, ipsos nisi eadem auctoritate remittere, nec possumus, nec debemus. Non turbetur ergo vestra serenitas, si apostolico mandato obedimus, a cujus voluntate resilire, instar sacrilegii judicamus. In his vero quae possumus et debemus, mandatis vestris acquiescere parati sumus. Verum in quo Ecclesiae auctoritas offenditur, plena nobis excusatio est, si quod non debemus, exigimur. Valeat in perpetuum sublimitas vestra.
EPISTOLA LIII. AD JOCELINUM SARESBERIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino J. Saresberiensi Dei gratia Ecclesiae episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, salutem et servitium.

Urget me importuna Alardi lamentantis improbitas, ut quod forte negandum esset temeritati, negari nequeat improbitati. Unde preces sublimitati vestrae solita confidentia porrigo, ut quam in Adelardum intendisti vel jam dedisti sententiam, ea qua filios consolari oportet sobrietate levigetis, ut nec quassatam confringatis arundinem, nec linum fumans exstinguatis . De rebus presbyteri quas juste petitis, si quid minime restitutum est, plenius sub juramenti taxatione restituet. Si in dignitatem vestram quoquomodo praesumptum est, misericordiae vestrae condigne satisfaciet. Unum tamen rogamus humiliter, ut quod nulli parochiano vestro hactenus negare consuevistis, ipsi in ecclesia de Finchamstude concedatis, ut personam vobis praesentet idoneam, quam in praefata ecclesia ministrare permittatis. Justum tamen foret sicut donationem ecclesiarum, ita et praesentationem personarum laicorum non esse, sed quod in regno isto nondum in consuetudinem inductum est, a minimis inchoari non oportet, nec a minoribus exigi, quod a majoribus nequeat extorqueri. Si igitur antiquitatem suis aliquatenus vultis convelli radicibus, inchoandum erit a capite, ut inde in barbam descendens unguentum Domini, oram etiam vestimenti attingat , et sic totum corpus Ecclesiae tanto melius, quanto diffusius, suae flagrantiae suavitate perfundat. Petitioni meae assensum dari, non alia fiducia deprecor, nisi ut quia semper audistis immeritum, audiatis adhuc, et non ingratum. Valete.

Notes: (Matth. XII) (Psal. XXXII)
EPISTOLA LIV. AD WILLELMUM DE CHEISNEIA.
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia abbas Glocestriae, WILLELMO de Cheisneia, salutem

Gratias tibi ago de omnibus bonis quae mihi fecisti, bene sperantes de te, ut semper de bonis in meliora procedas. Nam si dure ad praesens respondisti mihi, necessitatem quae te urget, culpare possum, sed te culpare non possum. Scio quod amicus amico, nepoti avunculus libenter parceret, si necessitas instans hoc permitteret. Et quidem hoc bonum esset mihi, sed multo melius tibi. Nam si tu nos in temporalibus adjuvas, nos tibi spiritualia nostra non negamus. Si omni die apud nos omnes, ibi tui memoria agitur, ubi patri filius immolatur. Sed hoc fortasse quid sit ignoras, vel si bene nosti, non curas. Nec permittit instans necessitas, ut multum inter amicos et alios discernas. Ideo quindecim marcas argenti tibi mittimus rogantes, ut sicut eas bona voluntate mittimus, ita et eas bona voluntate suscipias, ne si nimis spiras ad censum, illorum qui pro te sunt ad Dominum, erga te minuas affectum. Memento, quod vita tua fumus exiguus est, et tota tua gloria pulvis et vermis. Hodie es, et cras non eris; vel si cras eris, nescis si eris post. Et si exieris de corpore, de gloria tua nihil tecum portabis. Castella tua stabunt hic, et habebit ea qui nullas tibi gratias aget, et in labore tuo forsitan gloriabitur extraneus. Solummodo peccata tua te sequentur, et nondum tibi videtur, quod satis peccator sis, sed tunc velles quod hic minus peccasses. Ea die, cum miseriam respexeris, et ululatum viduarum, et pauperum gemitum, et orphanorum planctum, querelas Ecclesiarum, super te videris, quis tibi sensus erit, ad quem respicies? Quis omnium sanctorum est, quem non offenderis? Quis pauperum Dei circa te est, quem non laeseris? Nisi, dum potes, tibi provideris, tam vehementer coram Deo accusabunt te opera tua, ut nec in hac vita te diu possit tolerare justitia ejus, nec in futura aliquatenus misereri. De propinquo te monuit Dominus, charos tuos de medio tulit, virga ejus jam nunc est extensa in te. Aperiat ipse cor tuum, et infundat ei gratiam suam, ut ante tuum diem novissimum bonum opus germinet ex te, in quo possit Dominus salvare te. Valete.
EPISTOLA LV. AD F. RADINGENSEM ABBATEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo charissimo F. Radingensi Dei gratia abbati, omnibusque Radingensis Ecclesiae filiis, frater G. Glocestriae dictus abbas, et hi, quorum ipse ministerio deputatus est, salutem et dilectionem.

Pervenit ad nos, charissimi, magistrum Serlonem de Arundel, crebra vos prece sollicitare, ut de ecclesia de Berchelaie, contractum aliquem cum eo ineatis, et quaedam quae inter vos nominata sunt, sibi concedendo praedictam ecclesiam amodo habeatis. Asserit etiam, ut audimus, se quaedam possidere, quae non possidet, et ostensione quarumdam chartarum quas praetendit, vos in credulitatem eorum quae affirmat, inducit. Unde vestram praemonemus dilectionem, ut sic dictis ejus acquiescatis, ne inconsiderata quadam commutatione damnum, quod facile reformari nequeat, incurratis. Certum enim habeatis nos ecclesia de Camme, et ecclesia de Herlingeham, et omnibus quae ad eam pertinent, apostolica auctoritate investitos esse, et vos nec commutatione aliqua, nec ullo domini Serlonis dono, vel cujuscunque assensu aliquid in eis, nisi cum summa nostri injuria, vindicare aliquatenus posse. Praeterea et illud noveritis, clericum nostrum Reginaldum in ecclesia de Berchelaie praebendam unam habere, et Serloni in nullo subjectum esse. Unde si de ecclesia, in qua iste parem Serloni personatum habet, ipso non solum nolente, imo et reclamante, commutationem feceritis, vestrum magis libitum quam quidquam juri congruum facietis; nam quae publici juris sunt, nullius numerantur in bonis, nec contractus unius transferre potest in re communi dominium. Vos nequaquam latere volumus, praedictum Reginaldum anno praeterito, cum eum Serlo de his quae a nobis modo vindicat, fatigaret, ad dominum papam appellasse, et seipsum in statuto die praesentasse, et cum dominus Serlo nec apparuerit, investitum suis cum gratia domini papae, ad propria remeasse. Ut vero quod summum est non taceam, certum vobis esse non dubito quod ecclesiam obtinere contractus illicitus est. Unde preces sedulo discretioni vestrae porrigimus, ut in re ista sic omnia moderetis, ut nec religioni vestrae notam inferatis, nec habitam hactenus inter nos charitatem emolumento facile minuatis. Valete.
EPISTOLA LVI. AD UCTREDUM LANDAVIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino U. Landaviensi Dei gratia episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, « quoniam dies mali sunt, virtutem in infirmitate perficere . »

Testis mihi, Pater dilecte, veritas est, et quae mihi non mentitur de me conscientia, quam puro corde et charitate non ficta , vos a prima vestri cognitione dilexerim, et honori vestro simul et commodo, sicubi quidquam potui, sollicita circumspectione coadjutor semper et cooperator exstiterim. Quod licet ad vos forte non pervenerit, attamen istos non latuit, dominum scilicet Cantuariensem, dominum etiam papam, et qui de latere ejus sunt, in quorum praesentia cum ipse adessem, si de vobis aliquid sinistrum quandoque ventilatum est, me et reclamante, et aliqua vehementia resistente, non solum suppressum resedit, sed velut quaedam mendacii nubes prorsus evanuit. Ut verum fatear, equidem si non vobis in multo servivimus, attamen conciliavimus vobis potentum animos, et bona quae de vobis speramus, nequaquam reticendo, sed palam edicendo, vos in ipsorum gratiam, nec modicam, nec quidem contemnendam induximus. Charitas enim nunquam excidit , et ipsa enim cum perfecta est prorsus nescimus. Haec vero est quae facile nobis persuadet bene de vobis sperare per omnia, et in quibus nobis jurisdictio vestra necessaria est, aequitatem et justitiam quadam confidentia postulare. Preces itaque sublimitati vestrae porrigimus, ut nostra de vobis non fraudetur spes, et ut litterae contestantur, super decimis, quas a domino Leofrico juste requirimus, ea diligentia terminetis, ne nobis in Ecclesiae nostrae detrimento, turpi quadam mutilatione gravamen inferatur, et ut vobis tanquam Patri et Domino, non solum a me, sed a toto etiam nostro collegio gratiarum actio, et debiti honoris exhibitio referatur. Judicium aequae librae non recusamus, ne tamen offendantur qui amici sunt, rem magis honesta transactione finiri vellemus. Valete, semper in Christo Domino dilecte Pater

Notes: (II Cor. XII) (I Tim. I) (I Cor. XIII)