medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
CXIV.  Urbani papae II epistola ad universos episcopos per Britanniam constitutos.--Confirmat sententias aliorum summorum pontificum. praecipitque eis ut Turonensi archiepiscopo tanquam metropolitano pareant.   (Anno 1094.) [MARTEN.  Thes. Anecd.  III, 881.]
Author: Urbanus II

Pro confratris nostri Dolensis episcopi et aliorum ex vobis quorumdam obedientia Turonensi Ecclesiae denegata, frequentes querelas ad sedem apostolicam provenisse, multas ejusdem rei discussiones perpetratas esse, fraternitatem vestram ignorare non credimus: cum sciamus praedecessoris nostri Gregorii papae duplices ad vos litteras super hoc negotio destinatas, quin etiam Sanctonensi concilio plerosque vestrum interfuisse existimamus, in quo a legatis ejusdem apostolici causa eadem diligenti investigatione discussa, ubi cum Dolensis causam suam nulla potuisset authentica auctoritate defendere, secundum praefati papae sententiam omnino statutum est ut tam Dolensis quam caeteri Britannorum episcopi Turonensi semper Ecclesiae subjacerent. Qualiter autem nos anno praeterito Dolensi episcopo pallium indulserimus, nostris tunc fuistis litteris informati. Porro tam ipsi quam Turonensi archiepiscopo terminum constituimus, quo uterque se cum suae Ecclesiae munimentis pro querelae hujus decisione nostro conspectui praesentaret. Cum Dolensis non veniret, Turonensis in tempore praesto fuit. Tunc in audientia clericorum simul et laicorum Romanae Ecclesiae retractata sunt, quae vel nostro vel Gregorii papae tempore super hoc negotio gesta recurrerunt; recitata sunt etiam Romanorum pontificum Nicolai, Joannis et Leonis scripta, quibus decretum est ut universi Britannorum episcopi Turonicae debeant metropoli subjacere. Quibus omnibus diligentius exquisitis, ex communi consilio tam confratrum nostrorum episcoporum et nonnullorum nostrae Ecclesiae clericorum Romanorum quam judicum et aliorum consularium adjudicatum est, harum rerum quae per tot apostolicos pontifices confirmatae fuerant, definitionem plenam non debere differri. Igitur et nos eorum statuta firmantes, praesentium vobis auctoritate praecipimus ut, sicut ab ipsis decretum est, Turonensi deinceps archiepiscopo eam, quae metropolitanum decet, obedientiam exhibere curetis.

Datum Romae III Idus Aprilis
CXV.  Urbani II epistola ad Rainoldum Remensem archiepiscopum.--Quod Fulconem Belvacensem episcopum coram se purgatum a crimine iterum purgari voluerit, queritur.   (Anno 1094.) [MANSI.  Concil.  XX, 711.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, charissimis fratribus R. Remensi archiepiscopo ejusque suffraganeis salutem et apostolicam benedictionem

Fraternitati vestrae notissimum credimus quem admodum anno praeterito ad apostolorum limina Fulco Belvacensis episcopus veniens ultro in manibus nostris episcopatum ex integro refutavit. Nos autem necessitati ecclesiasticae dispensatione apostolica providentes, eidem fratri nolenti et renitenti episcopatus curam injunximus, retenta tamen pontificalis officii plenitudine; quoniam quidem patrem ejus pro ipsius electione pecuniam obtulisse rumor exstiterat. Caeterum post aliquantum temporis et pater ejus et Odo venerabilis Belvacensis Ecclesiae canonicus ad nostram praesentiam pervenientes, tactis sacrosanctis Evangeliis ab omni eum Simoniacae pravitatis suspicione liberum reddiderunt. Ita nos Ecclesiae nostrae fratribus satisfactum justitiae judicantibus, plenitudinem illi pontificalis officii restituimus. Cum igitur nemini unquam apostolicae sedis liceat retractare judicium, cum nemini de se confessio credi debeat; cum ad unius accusationem nemo valeat legitime condemnari, miramur qua praesumptione post datam a Petri vicario sententiam praejudicium intulistis, quo spiritu praedictum confratrem et coepiscopum nostrum ob unius accusationem hominis addixistis, qua temeritate eidem uni semetipsum Simoniacum accusanti adversus alium adeo credideritis, ut quem de causa eadem canonico ordine discussum Ecclesia Romana absolverat, vos in ejus injuriam iterato illum judicio purgationi canonicae subjiceretis. Quia ergo adversus matrem vestram Romanam Ecclesiam brachium extendistis, magna estis animadversione dignissimi, quippe ut auctoritatem sanctorum canonum conculcantes. Te praecipue, charissime ac reverendissime frater R. Remensis archiepiscope, salva dilectionis inclytae reverentia, te super hoc ducimus arguendum, quod in conspectu tuo tantam pati potueris apostolorum principi injuriam irrogari. Nos itaque accusationem illam, et sententiam illam contra sanctorum canonum instituta prolatam omnino irritam esse censemus, et Belvacensem episcopum religiosae et simplicis vitae virum loco suo et officio restitutum firmamus. Sane quicunque ex vobis adversus eum non judicium, sed praejudicium protulerunt, noverint se auctore Petro et judicium usque ad satisfactionem congruam subituros, et jacturam quam frater ille perpessus est, aestimatione legitima soluturos. Illum autem ita absolutum esse censemus, ut si qua in eum deinceps quaestio emerserit, solo Romanae sedis judicio terminatur. De caetero rogamus te, reverendissime frater Remensis archiepiscope, ut Belvacensem episcopum nostrae gratiae plenitudinem obtinentem in suis tam spiritualibus quam corporalibus opportunitatibus adjuvetis. Data Lateranis III Idus Maii.
CXVI.  Urbani II epistola ad Hugonem archiepiscopum Lugdunensem.   (Anno 1094.) [D. RUINART,  Vita Urbam.  MAB. et RUIN.  Ouvr. posth.  III, 359.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto fratri et episcopo HUGONI Lugdunensi, et sanctae Romanae Ecclesiae legato, salutem et apostolicam benedictionem.

Sollicitudinis nostrae vices, et agendorum consiliorum providentiam strenuitati tuae pure simpliciterque commisimus. Sed pro conservanda pace et negotio facilius peragendo, utilius aestimavimus confratris nostri Remensis archiepiscopi consilium conciscere, quia in ejus manu familiarius causa regis versatur. Tua vero intererit sive cum ejus, sive sine ejus consilio, prout tibi a Domino copiam ministrari conspexeris, injunctae legationis officium exercere, et pullulantes vitiorum palmites divini verbi falce recidere. Viennensem archiepiscopum Guidonem, et Gratianopolitanum episcopum Hugonem quid rerum sit, sagacitas tua longe melius intra provinciam investigare praevalet, quam nos qui tam longis terrarum spatiis absumus. Quod igitur de eodem negotio tua fraternitas statuit, nos de tuae justitiae integritate securi nostra assertione firmamus. Si quas vero nostrae auctoritatis litteras Viennensis objecerit, nosse nos volumus quia nos nihil ipsi aut Ecclesiae Viennensi concessimus, nisi quod juste hactenus possedisse cognoscitur, etiamsi per subreptionem forte, quod absit, aliquid videatur extortum; sua enim cuique volumus jura servari. Tu hanc eorum dissentionem quanto citius poteris, adjuvante Domino, sopire procura. In his et in aliis quae Dei sunt, in promptu habeas te Dei ministrum spiritu ferventissimo exhibere. Orantem pro nobis sanctitatem tuam gratia divina custodiat. Data Romae XVII Kal. Junii.
CXVII.  Urbani II epistola ad Hugonem Gratianopolitanum episcopum.--Illi de superioribus ad Hugonem Lugdunensem epistolis significat.   (Anno 1094.) [RUINART,  Vita Urbani,  ubi supra, p. 360.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto fratri HUGONI, Gratianopolitano episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Pro negotio tuo confratri nostro Lugdunensi Hugoni archiepiscopo rescripsimus quod enim ipse nostra vice statuit, nos nostra assertione corroboramus. Si quas vero nostrae auctoritatis litteras Viennensis archiepiscopus opposuerit, nihil causae tuae officere arbitreris. Nos enim nihil ipsi, aut Ecclesiae Viennensi concessimus, nisi quod juste hactenus possedisse cognoscitur, sua enim cuique volumus jura servari. Orantem pro nobis fraternitatem tuam miseratio divina custodiat. Data Romae XVII Kalend. Junii.
CXIX.  Urbani II epistola ad Durannum Arvernorum episcopum.--Mandat ut a canonicis Biliomensibus coenobium B. Lupi restitui monachis Cluniacensibus jubeat.   (Anno 1094.) [MABILL.,  Annal. Bened.,  V, 336.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, DURANNO charissimo fratri Arvernorum episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Adversus fraternitatem tuam pro Biliomensibus canonicis, qui tuae ditionis habentur, non exigua querela provenit. Hi nimirum Beati Lupi coenobium, quod sub Cluniacensis coenobii jure multis jam ultra nostram memoriam temporibus est retentum, invasione horrenda, et catholicis auribus non ferenda, contra omne jus et fas usurpantes, altare ipsius coenobii diruerunt, reliquias in eo latentes diripuerunt, quodque dictu et auditu nefas est, ipsum quod super altare ad infirmorum usus repositum fuerat corpus Dominicum, ipsis supercoelestibus virtutibus reverendum, humo dispergere minime timuerunt; et caetera ornamenta, omnemque monasterii supellectilem in usus proprios asportaverunt. Haec quam gravia, quam horrenda, quam catholicis auribus importabilia videantur, fraternitatis tuae non credimus latere prudentiam. Quomodo igitur inulta haec pati sollicitudo tua poterat, non minimum, si ita se rei veritas habeat, admiramur. Praesentibus ergo litteris officii tui debitum admonemus, ut praedictum locum, et ex eo direpta utensilia universa, Celsiniacensibus restitui facias: quibus reinvestitis, si quam in loco illo justitiam se habuisse canonici Biliomenses confitentur, tempore congruo cum Celsiniacensibus monachis nostro se conspectui repraesentent. Si autem nostrae huic jussioni Biliomenses canonici obedire contempserint, divinum iis officium interdicito, quoadusque resipiscentes, Celsiniacensi praeposito et fratribus quae diripuerunt restituant. Quod si episcopalis auctoritatis judicium neglexerint, nostra se a divinis officiis auctoritate noverint interdictos, ut nec ipsi uspiam, nec alii in eorum ecclesia id exhibere praesumant, quoadusque haec a nobis praecepta perficiant.
CXX.  Urbani II epistola ad Guillelmum, comitem Tolosanum.--Illum de expulsis abbatibus Moissiacensi et Lesatensi objurgat.   (Circa annum 1094.) [BALUZ.  Miscell.  edit. Luc., II, 181.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, GUILLELMO, comiti Tolosano, salutem et apostolicam benedictionem.

Super religione et eleemosynis quas erga Deum et ejus famulos diceris exhibere maximo gaudio exsultamus, maximas agimus laetitias. Est autem quod nostram benevolentiam te . . . afficiat quod adeo justitiam exsequi te audivimus. Hoc autem ex eo accipit augmentum quia Moyssiacensis et Lezatensis coenobii abbates injuste expelli et in eorum locis inique alios subrogari pati nullo modo potuisti. Notum autem tibi facimus quod venerabilem fratrem nostrum Ansquilinum in Moyssiacensem abbatem consecravimus, Hunaldum autem invasorem ex eodem coenobio recedere decrevimus; idque totum episcopo Caturcensi nostris litteris intimavimus. Studeat ergo religio tua sedis apostolicae decretis vigilanter insudare et ut nostris affectibus praeceptorum detur insistere. Sane quia te sanctae Mariae deauratae apud Tolosam omnino ecclesiam diligere et honorare accepimus, tuis assentientes precibus, tuae dilectionis religioni concedimus quatenus tibi tuaeque progenici illic coemeterium construas et benedici facias. Ut autem beatae Mariae beatique Petri apostoli studeas devotis servitiis incubare, te et omnes qui in eodem loco religionis gratia optaverint sepeliri, per beati Petri gratiam ab omnibus absolvimus vinculis delictorum. Episcopo autem civitatis ut illud consecret ex nostri parte mandabis.
CXXI.  Urbani II epistola ad Guillelmum [Geraldum?] episcopum Caturcensem.--Mandat ut, expulso Hunaldo, Ansquilinum in monasterium Moissiacense reducat.   (Circa annum 1094.) [BALUZ.  Miscell.  edit. Luc., II, 181.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, GUILLELMO, Caturcensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Quamvis supra matrem suam et Ecclesiarum omnium Romanam Ecclesiam calcaneum elevaverit Hunaldus ex monasterio Moyssiacensi, qui in ipso coenobio abbas factus contra Romanae Ecclesiae voluntatem Ansquilinum ejecit, tamen ex sedis apostolicae benignitate ac patientia sententiam suspendimus et tantae parcimus praesumptioni. Jubemus autem ut Hunaldum ab eodem monasterio repellas et fratrem nostrum venerabilem virum Asquilinum in eodem loco restituas in abbatem, et hoc infra quadraginta dies postquam litteras nostras acceperis a nobis. Quod nisi infra praescriptum perfeceris terminum, etiam invitum ab omni te suspendemus officio. Ut autem omnino satagas, noveris te Domini nostri oris benedictionem nostrae manus dispositione assecuturum. Si ergo nostris obedieris praeceptis, apud nos bene judicaberis. Sin autem, te jaculis nostris feriemus. Qualem ergo te exhibueris, talem nos habebis.
CXXII.  Urbani II epistola ad Godefridum Lucanum episcopum.--Quod non sint homicidae existimandi qui excommunicatos zelo Ecclesiae occiderint.   (Intra an. 1088-95.) [MANSI,  Concil.  XX. 713.]
Author: Urbanus II

Excommunicatorum interfectoribus prout morem Romanae Ecclesiae nosti secundum ipsorum intentionem modum congruae satisfactionis injunge. Non enim eos homicidas arbitramur, quod adversus excommunicatos zelo catholicae matris ardentes, eorum quoslibet trucidasse contigerit. Ne tamen ejusdem Ecclesiae matris disciplina desaeviat, tenore quem diximus, poenitentiam eis indicito congruentem, qua divinae simplicitatis oculos adversus se complacere pervaleant, si forte quid duplicitatis pro humana fragilitate in eodem flagitio contraxerunt.
CXXIII.  Urbani II epistola ad Cyriacum, episcopum Januensem.--Qui jurejurando propinquitatem firmare debeant.   (Intra an. 1090-95.) [GRATIANI  Decret.  C. XXXV, qu. 6, c. 3.]
Author: Urbanus II

Notificamus tibi, ut postquam tres, aut duo ex propinquioribus jam defunctae uxoris ejus, qui accusatur, vel vivae, hanc propinquitatem jurejurando firmaverint, vel tres, aut duo ex antiquioribus Genuensibus, quibus haec propinquitas nota est, qui bonae famae et veracis testimonii sint, remoto amore, timore, pretio et omni malo studio, supradicto modo consanguinitatem firmaverint, sine omni mora conjugia dissolvantur. Quod si propinqui, aut extranei verbis tantum propinquitatem testantur et juramento probare, vel noluerint, vel nequiverint, conjugium nullatenus dissolvatur: sed competens eis poenitentia propter infamiam, vel peccati maculam injungatur.


Notes: (si forte
in hac re contraxerint aliquam)
CXXIV.  Urbani II epistola ad Rogerium ducem et Boamundum fratres.--Monachos ab invasoribus defendit.   (Intra annum 1094-95.) [MANSI,  Concil.  XX, 647.]
Author: Urbanus II
Date:  [invidiosaque] [ forte et] [ forte subrepto]

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, ROGERIO duci et BOAMUNDO fratri ejus, salutem et apostolicam benedictionem.

Proclamationem ante nostram praesentiam fecit Urso Bantinus abbas de quibusdam comitibus et baronibus, qui callida invidiosa episcoporum machinatione seducti, ipsum et ejus monasterium nostris manibus consecratum modo plus conturbant. Unde, quia praedictum monasterium ad jus B. Petri pertinere vestram non latet notitiam, ex auctoritate B. Petri et nostra monasterium et abbatem vobis commendamus, quatenus custodiatis, adjuvetis, et a malis hominibus, sicut B. Petri proprietatem, fideliter defendatis, et neque depraedationes, neque aliquam sui juris diminutionem a quocunque fieri patiamini. Semper recordantes, quia consecratione ejusdem monasterii abbatem, et ipsum in manus vestras specialiter commendavimus. Itaque e priore commendatione, et harum litterarum jussione, ab omnibus monasterium nostrum, et praecipue a Goffredo, Amici comitis filio, sicut fideles B. Petri defendite. Qui abbati, etiam pro defensione suae rerum Ecclesiae partes maritimas conterenti, constipatus latronibus sese obviam contulit: atque ab eo sub recto pretioso privilegio nostro, vestris supplicationibus constituto, et aliis scriptis, spolia ejus diripiens, cum suis confratribus satiatum opprobriis eum peditem dereliquit: ac inde quaeque jam a patre suo comite eidem monasterio debitae restaurationis gratia condonata, ad suas manus sacrilegas nequiter revocavit. Quod si privilegium et quaeque direpta sacrilegus ille renuerit reddere, et abbatibus ac fratribus dignissime satisfacere, praecipimus ut cogatis. Alioquin ipse et fautores ejus anathemati subdentur.
CXXVI.  Bulla Urbani papae II pro monasterio S. Petri de Puteolis Lucanae dioecesis.   (Anno 1095.) [MITTARELLI,  Annal. Camaldul.  tom. III, Append., p. 114.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio MARTINO priori monasterii S. Petri, quod in Lucanae Ecclesiae parochia situm est, loco quod vocatur Puteolis, ejusque successoribus in perpetuum.

Desiderium quod ad religiosum propositum et animarum salutem pertinere monstratur, auctore Domino, sine aliqua est dilatione complendum. Ea propter, fili in Christo charissime, tuis petitionibus annuentes, monasterium Sancti Petri, cui Domino auctore praesides, praesentis decreti auctoritate munimus. Statuimus enim ut quaecunque hodie idem coenobium juste possidet, sive in crastinum concessione pontificum, liberalitate principum, vel oblatione fidelium, juste atque canonice poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant. Possessionum etiam, quae in monasterii proprietate continentur, decimas absque ulla vos molestia possidere perpetuo volumus. Sepulturam quoque ejusdem loci omnino liberam haberi sancimus, ut eorum qui illic sepeliri deliberaverint, devotioni et extremae voluntati nullus obsistat salvo parochianae ecclesiae debito. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat idem coenobium temere perturbare aut ei subditas possessiones auferre, vel oblata retinere, minuere, vel temerariis venationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum pro quorum sustentatione ac gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva Lucanae ecclesiae debita et canonica reverentia. Sane si quis in crastinum archiepiscopus aut episcopus, imperator aut rex, comes aut vicecomes, judex aut castaldio, aut persona quaelibet magna vel parva hujus nostri privilegii paginam sciens contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonitus, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque dignitate careat, reumque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi alienus fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis, etc. BENEDICTUS DEUS ET PATER DOMINI NOSTRI JESU CHRISTI. AMEN. Datum Florentiae per manum Joannis sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, Kal. Februarii indictione III, anno Dominicae Incarnationis 1095, pontificatus vero domni Urbani secundi pp. septimo.
CXXX.  Urbani II epistola ad clerum et populum Noviomensem.--Remandat ipsis cum gratiae suae plenitudine Radbodum episcopum, qui Placentino concilio interfuerat, et confirmat privilegia Ecclesiae Noviomensi a praedecessoribus suis concessa.   (Anno 1095.) [D. BOUQUET,  Recueil,  t. XIV, p. 712.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis clero et populo Noviomensi salutem et apostolicam benedictionem.

Noverit dilectio vestra fratrem nostrum Radbodum, antistitem vestrum, ad concilium quod Placentiae annuente Domino egimus, pervenisse. Quandiu autem apud nos fuit, nemo adversus eum aliquid protulit. Eum igitur ad vos cum gratiae nostrae plenitudine remandamus. Si quae tamen vel de episcopatus introitu, vel aliunde, adversus eum querela emerserit, apud legatum Lugdunensem diligentius audiatur. Ecclesiae autem suae authentica privilegia, quae antecessores ejus a nostris legitimis praedecessoribus meruerunt, nos rata manere et inconcussa servari sancimus. Datum Placentiae, VII Idus Martii.

Notes: (Hugonem)
CXXXII.  Urbani II epistola ad Rotbertum Flandrensium comitem, et ejus optimates.--Hortatur ut Lambertum, episcopum Atrebatensem, in recuperandis Ecclesiae possessionibus adjuvet.   (Anno 1095.) [MANSI,  Concil.  XX, 675.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio ROTBERTO, Flandrensium comiti, et optimatibus suis, salutem et apostolicam benedictionem.

Pro charissimo fratre nostro Lamberto, Atrebatensi episcopo, repetitis vos litteris exhortamur et oramus, ut ei ad reparandam renovati episcopatus dignitatem consilii et auxilii vestri manus porrigatis, et possessiones ejusdem episcopatus a Cameracensibus episcopis, quibus ecclesia eadem commissa fuerat, male distractas, de manibus tenentium eripere, et eidem ecclesiae restituere pro vestrorum peccatorum remissione omnibus modis laboretis. Volumus praeterea, et apostolica auctoritate jubemus, ut nullo deinceps tempore praefatam Ecclesiam alicui Ecclesiae subjici vel infestari patiamini, sed ipsam tanquam matrem vestram et dominam, salvo Remensis Ecclesiae jure honorare, ab injuriis tueri et defendere procurate. Data Placentiae V Idus Martii.
CXXXIII.  Urbani II epistola ad Gualcherum episcopum Cameracensem.--Hortatur ne Ecclesiae Atrebatensis jura laedat.   (Anno 1095.) [MANSI,  Concil.  XX, 675.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio GUALCHERO, Cameracensi electo, salutem et apostolicam benedictionem.

Meminisse te convenit quod jurejurando promiseris apostolicae sedis decreta te fideliter observaturum. Quod igitur de Atrebatensi Ecclesia sedes apostolica statuit, cave ne tentes qualibet occasione turbare. Imo volumus atque praecipimus ut ea omnia quae ad jus illius Ecclesiae secundum privilegium nostrum pertinere cognoscis, quiete ab ea possideri et inconvulsa manere permittas.
CXXXIV.  Urbani II epistola ad Guidonem Viennensem archiepiscopum.   (Anno 1095.) [D. RUINART,  Vita Urbani,  p. 363.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, GUIDONI, Viennensium archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Necessitati et utilitati Ecclesiae providentes, in promotione tua quod aetati deerat, toleravimus; contra Ecclesiae nostrae morem, absenti tibi pallium contribuimus, privilegium quoque concessimus, in quo tamen legatus tuus id per subreptionem fecit ascribi quod usque ad tua tempora Gratianopolitanus episcopus possederat, quem in Romana Ecclesia plurimum carum habemus. Qua de re cum saepe apud nos et apud legatum nostrum venerabilis confrater noster supradictus episcopus conquestus fuerit, tu, tantorum beneficiorum immemor, neque nostris, neque legati nostri litteris vel praecepto obedisti. Nuper autem ad concilium quod annuente Deo Placentia celebravimus, idem episcopus veniens, de eadem re, de Salmoriacensi pago videlicet, in communi audientia conquestus est, plurimorum etiam assertionibus patuit pagum illum sub nonnullis episcopis Gratianopolitanam Ecclesiam possedisse. Illam igitur subreptionem, per quam res sub querimonia positas quasi per privilegium vindicas, nos irritam esse, et vires nullas obtinere decernimus. Unde synodali judicio eum de pago illo, salva tuae Ecclesia justitia, reinvestivimus, et tibi praesentium litterarum auctoritate praecipimus ut eamdem investituram adimpleas et cum quiete possidere permitras, donec aut ante nos, aut ante legatum nostrum canonico judicio decidatur; quod si contempseris, profecto noveris beati Petri ac nostram te gratiam amissurum. Data Placentiae quarto Idus Martii.