medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
V.  S. Leo IX Eberhardo archiepiscopo Trevirensi asserit cellam Quatuor Coronatorum, archiepiscopis Trevirensibus a Benedicto VII olim collatam.   (Anno 1049.) [Vide supra in BENEDICTO VIII et  Gesta Trever.,  edit. Wyttembach et Muller, I, 150.] VI.  S. Leo IX monasterii S. Salvatoris Septimiani libertatem et privilegia confirmat.   (Anno 1049.) [Ughelli,  Italia sacra,  III, 68.]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servus servorum Dei, PETRO abbati monasterii S. Salvatoris in Septimo, suisque successoribus abbatibus, perpetuam benedictionem et salutem.

Convenit apostolico moderamini pia religione pollentibus benevola compassione succurrere, et petentium desideriis congruum impertiri suffragium. Propterea, inclinati precibus vestris, per hujus nostrae praeceptionis seriem confirmamus et corroboramus tibi monasterium ipsum S. Salvatoris cum omnibus bonis ejus mobilibus et immobilibus, seseque moventibus, quaecunque ad eum juste et legaliter pertinent. Nec non etiam censemus ut securum ipsum monasterium ab omni laesione sit, et sine molestia sit episcopi; et ut ordinationes presbyterorum vel caeterorum graduum in eodem monasterio a quolibet catholico episcopo tribuantur; et ut eleemosynae tam vivorum quam et mortuorum sine calumnia episcopi eidem monasterio tribuantur, et ut de possessione monasterii decima a vobis accipiatur. Et quicunque se ad monasterium sepeliri petierit, a monachis sepeliatur. Et ut praeter ab Apostolico, ne judicetur, nec ad synodum abbas vocetur, sicut nec ab alio consecrationem accipit. Statuentes apostolica censura, ut nullus nostrorum successorum pontificum, nullus marchio, nullus dux, nullus comes, nullus episcopus, nulla praeterea persona hominum magna vel parva, contra hanc nostram praeceptionem agere praesumat. Quod quicunque fecerit, anathematis vinculo feriatur. Qui vero custos et observator hujus nostrae praeceptionis fuerit, benedictionem a Domino Deo consequatur. Datum XIV Kalend. Maii per manus Petri diaconi, bibliothecarii et cancellarii S. apostolicae sedis, anno domini Leonis IX papae primo, indict. II.
VIII.  Privilegium S Leonis IX pro Ricnerio abbate coenobii Montis Casini.   (Anno 1049.) [Tosti,  Storia della badia di Monte Casino,  I, 255.]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servus servorum Dei, charissimo nobis in Christo Domino Jesu filio RICHERIO et religioso abbati sacratissimi monasterii B. Benedicti confessoris Christi, siti in monte qui vocatur Castro Casino, suaeque almae congregationi perpetuam in Domino salutem.

Convenit apostolico moderamini pia religione pollentibus benevola compassione succurrere, et petentium desideriis congruum impertire suffragium. Igitur quia postulastis a nobis quatenus monasterium S. Benedicti in monte Casino situm, cujus abbatis consecrationem nuper et dono piissimorum Henrici et Conradi Romanorum imperatorum suscepimus, et per nos et successores nostros in perpetuum more antecessorum nostrorum privilegio nostro muniremus, et a potestate omnium archiepiscoporum et episcoporum subtraheremus, et sub interdictione anathematis loca sua defenderemus, concederemus, et confirmaremus: inclinati precibus tuis praedictum monasterium tibi a nobis successoribusque tuis et a nostris successoribus in perpetuum nulla pravitate Simoniaca interveniente consecrandis, concedimus et confirmamus cum omnibus ecclesiis, monasteriis, cellis, castellis, terris cultis et incultis, vineis, aquimolis, hortis, pratis, silvis, pertinentiis adjacentiisque suis, ubicunque vel qualitercunque ad jura ejusdem monasterii pertinere dignoscitur . . . . Insuper etiam omnem cujuslibet ecclesiae pontificem in praefato monasterio ditionem quamlibet habere praeter sedem apostolicam, prohibemus, ita ut nisi ab abbate ejusdem monasterii fuerit invitatus, nec missarum solemnia ibidem praesumat omnimodo celebrare. Post vestrum vero obitum nemo inibi abbatem constituat, nisi quem consensus et voluntas coimmunis fratrum ex ipsa congregatione elegerit, et electus ad nos vel successores nostros consecrandum gratis et sine pretio veniat. Quod si aliunde venerit, quod de vobis dici non potest, qui de monasterio nostro et a nobis consecraturi venistis, vel ab alio archiepiscopo, vel episcopo consecrari se maluerit, tunc consecratus et consecrator anathema sint. Promulgantes, etc. . . . Bene valete.
IX.  S. Leo IX Richerio abbati Casinensi ejusque successoribus monasterium S. Crucis, Romae situm, subjicit.   (Anno 1049.) [Gattula,  Hist. Casin.,  252.]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servus servorum Dei, RICHERIO abbati monasterii S. Benedicti, quod ponitur in monte Casino, tuisque successoribus perpetuam in Domino salutem.

Creditae speculationis impellimur cura, etiam ardore Christianae religionis, et studio divini cultus promovemur, pro venerabilium locorum percogitare stabilitatem, atque Deo servientium securitatem, ut hoc proveniente pio labore, et animae Christo dicatae, quae se illis diebus vitae suae servituras decreverunt perseverent imperturbate. Nec non et illa maneant fine tenus firma, quae a Christianis in Dei laude contrectata sunt. Quia igitur constat monasterium Jerusalem, quod etiam dicitur S. Crucis, jam elapso tempore a congregatione monachorum Dei tali loco competens vacasse et sollicito nullo praeposito in eo aut monachis habitantibus traditum: permoti proinde compassione tanti piaculi, ac compulsi dolore, apostolica auctoritate providimus monasterio tibi commisso idem monasterium sociare, quatenus et praesenti secunda indictione, atque in perpetuum a te tuisque successoribus cum sibi omnibus in integro subjacentibus disponatur, atque cum Dei timore regatur, et vestro conjunctum subsistat monasterio, ita ut in eodem venerabili loco Domino Deo nostro laudes exsolvere debeatis. Nullam vos rationem exinde vel ei pertinentibus nisi solo Deo ac nostrae auctoritati solvendam statuimus. Fabrica etiam seu luminariorum concinnatio indifferenter vobis sine dubio procurantibus efficiatur. Nulla proinde in exsolvendis Dei laudibus, vel in luminariis concinnandis mora proveniat, sed devota sinceritate peragere festinate, ne per incautae desidiae culpam judicii vos futuri metus concutiat. Potius elaborare studete ut divina placetur vestro conatu clementia, possitque movere hoc, quod a nobis justa deliberatione decretum est futuris inconvulse perpetuisque temporibus. Consecratio tamen abbatis loci ipsius a vobis secundum Deum electi semper exspectetur a nostra apostolica sede, sub cujus existit jure. Numerus autem monachorum ibidem Deo serviturorum tantus semper existat, quantus secundum loci posse sufficiat, quam duodecim, qui etiam secundum ipsius loci posse victum habeant et vestitum, ut nulla in perpetuum divini servitii negligentia sit: hoc enim argumentum et incrementum ejusdem ecclesiae fecimus, ut ex abundantia vestri monasterii ejus paupertas suppleatur, et tam nobis quam vobis vestrisque successoribus merces aeterna reddatur.
XIII.  S. Leo IX privilegia a praedecessore suo Clemente VI Nivellensi Ecclesiae concessa confirmat.   (Anno 1048.) [Miraeus,  Opp. diplom.,  I, 661.]
Author: Leo IX

LEO, servorum Dei servus, omnibus Christi fidelibus, apostolicam benedictionem.

Noverint, tam posteri quam praesentes, quod abbatissa Nivellensis, Richela nomine, una cum Godscalco ejusdem loci praeposito, obtulit mihi quoddam praeceptum domni Clementis papae qui me in apostolica sede praecessit, quod ab illo datum nostrae auctoritatis astipulatione confirmari rogavit. Illud autem praeceptum hoc modo se habet. Juxta confinium, quo Lotharingi junguntur Francigenis, est abbatia quaedam sita, Nivella scilicet, S. Gertrudis virginis, terrarum quidem affluens copiis, sed miserrime perdita rabie indomitae gentis. Cui oppressioni pie condoluit Henricus imperator, et condolendo vehementer subvenit, restituens servituti virginis ipsum Burgum vel villam praedictam, cum omnibus utensilibus suis, cum mercato teloneo, moneta, moceria, cum cambis et molendinis, cum terris cultis et incultis, pratis, silvis, pascuis, et cum omni familia ibidem manente, cum haereditate omnium in ea residentium. Nullus vel comes vel advocatus habeatur, nisi quem abbatissa elegerit, nec hic requirat placitum vel aliquod judicium, nisi invitatus per abbatissam vel praepositum. Hoc primatum, regni definitum consilio, imperialis firmavit praeceptio et consignavit sigillo. Unde et nos movit debita ejusdem Ecclesiae miseratio, et imperialis dilectio monuit ut quod firmavit praecepto firmetur et hoc nostro privilegio. Ubi nostra apostolica auctoritate intendimus ne quis alius sacerdos in illo altari missam audeat celebrare, nisi soli episcopi et soli hebdomadarii qui ibi pro tempore sunt deputandi. Quisquis igitur tantae perditionis fuerit, qui hanc libertatem Ecclesiae injuste infringere praesumpserit, vel, de caeteris rebus Ecclesiae sanctimonialium usui deputatis usurpando, sibi vindicaverit, vel praebendam eorum in pejus vertendo mutaverit, detrimentum ullo modo ingesserit, nec satisfaciendo resipuerit, apostolicam incurrat maledictionem et excommunicationem. Datum VI Kalendas Augusti, per manus Petri diaconi, bibliothecarii sanctae et apostolicae sedis, anno domini Leonis IX primo, indictione secunda.
XV.  S. Leo IX, petente Milone, monasterii S. Bercharii Dervensis abbate, ecclesiae in vico Villa libertatem tribuit.   (Anno 1049.) [Mabill.,  Annal. ord. S. Bened.,  IV, 737, ex chartario Dervensi.]
Author: Leo IX

In nomine sanctae et individuae Trinitatis, Patris, et Filii et Spiritus sancti.

Ego, Dei clementia, LEO humillimus papa, volo ut agnoscant fideles universi sanctae hujus Leuchorum sedis, qualiter abbas Milo ex sancti Bercharii monasterio meam adierit praesentiam, petens ut cuidam altari suae ecclesiae libertatem pro Dei amore, cujus servitium illo disponebat, ordinare traderem. Est autem ecclesia illa super Blesam fluvium in vico, qui dicitur villa, in qua monachos ad serviendum Deo decernebat instituere. Quod ostendens meis et hujus Dei ecclesiae filiis, clericis seu laicis, censuerunt ut ejus petitioni praeberem assensum, quatenus ipse abbas et congregatio ac successores eorum pro mea parvitate sive successoribus meis semper precentur Domini misericordiam. Quorum consilium amplectens, concessimus omnem libertatem praedictae ecclesiae, ut inibi habitantes monachi absque ulla emptione altare sancti Mauricii ad honorem dicatum perpetualiter possideant. Propter quod capellanus, qui curam animarum Villa habuerit, synodum atque concilium provideat, censumque persolvat; quando vero alius successerit, oblatus a monachis absque ulla servitute locum tenebit. Si quis ergo praesumpserit haec ullo modo transgredi quae praedicto indulsimus locello, sciat se anathematis innodatum vinculo; qui vero illis largitatem fecerit aliquam, a piissimo Domino nostro Jesu-Christo multiplicia consequatur, et vitae aeternae particeps effici mereatur. Ut autem hoc opus pietatis nostrae consistat semper inviolabile, manu mea ac dominorum pontificum, cum clericis ac laicis qui adfuerunt, censui esse roborandum. Ego Leo sanctae catholicae et apostolicae Ecclesiae praesul Tulli confirmavi. Signum Halinardi Lugdunensis archiepiscopi. Signum Evrardi Trevirorum archiep., Joannis Portuensis episcopi, Alberonis Metensis episcopi, Widonis Leuchorum primicerii, Stephani archidiaconi, Alberonis archidiac., Rodulfi archidiac., Lamberti archidiac., Widrici archidiac., Vlrici archidiac., Walteri decani, Warneri decani, Duranni presbyteri, Alberonis, Rotberti, Milonis abbatis Dervensis, Alberti prioris, Hingonis, Wandalgeri. Ego Petrus, sanctae Romanae Ecclesiae diaconus, bibliothecarius et cancellarius, subscripsi. Ego Joannes subdiaconus scholae cantorum subscripsi.
XVII.  S. Leo IX diem dedicatae ecclesiae S. Remigii   (I Octobris) 
            celebrem esse praecipit per Remensis episcopii confinia.   (Anno 1049.) [Mabill.  Acta SS. ord. S. Bened.  Saec. VI parte II, pag. 726.]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servus servorum Dei, fratribus et filiis catholicis per universum regnum Francorum constitutis, salutem et apostolicam benedictionem.

Compertum charitati vestrae credimus quod post consecrationem nostram, illam videlicet qua benignitas Dei humilitatem nostram sanctae Romanae Ecclesiae praeesse voluit, Germaniam Galliamque visitavimus, ac Remorum urbem adeuntes, maximo voto et summa devotione ecclesiam beati Remigii, ut longe ante desideravimus, Deo annuente, et ejusdem sanctissimi viri patrocinantibus meritis, cum magna gloria dedicavimus, atque post consecrationem ecclesiae in eadem synodum celebrantes, plurima ad utilitatem Christianae religionis necessaria, consilio coepiscoporum nostrorum, assensu etiam et laude cleri et populi, quorum innumera multitudo ad tantae devotionis celebritatem confluxerat, statuendo confirmavimus: quae omnia capitulis digesta inter canones haberi praecepimus, et postea, in omnibus synodis quas habuimus, idipsum confirmare curavimus. Et quoniam beatissimum Remigium gentis Francorum praedicatorem et apostolum scimus, venerari et honorare illum, quem Dominus in terris et in coelo mirificavit, prout possumus, debemus, praesertim cum semper in nostro pectore inde ipsius amor ferventius ardeat, quod pretiosissimum corpus ipsius sanctissimi viri propriis manibus transferentes in locum sibi praeparatum, miraque pulchritudine exquisiti operis decoratum reposuimus. Unde vestram admonere volumus dilectionem ut, sicut nos in ejus obsequiis perpenditis gratulari, ita et vos causa nostri amoris, maximeque ex debito paterni honoris, solemnitatem ejus, quae est Kalendas Octobris, celebrem habeatis; quia etsi aliis non est apostolus, tamen vobis est: nam primitiae apostolatus ejus vos estis in Domino. Hunc itaque honorem patri et apostolo vestro exhibete, ut juxta promissum Domini, longaevi super terram vivere, et ejusdem Patris precibus aeternae beatitudinis felicitatem mereamini possidere. Valete.
XIX.  Bulla Leonis IX Gedulfo Stabulensis Ecclesiae thesaurario concessa, qua omnes possessiones ad dotem altaris concessas aliaque privilegia Stabulensis thesaurarii confirmat.   (Anno 1049.) [Martene,  Ampliss. Collect.  II, 69.]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servus servorum Dei, GEDULFO, Stabulensis ecclesiae thesaurario, cunctisque suis successoribus apostolicam benedictionem.

Pastoralis curae vigilantia propria nos sollicitudine hortatur ut omni studio commodis ecclesiarum Dei intendamus, et quidquid quieti fratrum et firmamento possessionum conduxerit, hilari animo et munifico praebere debeamus. Quia igitur frater Gendulfus, Stabulensis Ecclesiae aedituus, notitia nobis et familiaritate acceptus, providentiam nostram adivit, petens ut officio cui deservit nostrae auctoritatis decreto firmamentum adderemus. Nos, et aequitate justitiae et sedula fratris petitione commoniti, praesentis edicto paginae omnes possessiones quae ad dotem altaris supradictae ecclesiae pertinere noscuntur, inviolatas permanere constituimus. Praecipimus etiam ut, sicut hactenus idem frater, cum suis antecessoribus, ratiocinia sua in eis qui vinum aut plures denarios ad altare pro censu capitis persolvunt, sine contradictione accepit, ita deinceps cum successoribus suis immobili firmitate obtineat; id est quidquid pro interfectione viri sui, vel pro effusione sanguinis, vel pro imparibus nuptiis saeculari jure persolvitur, ad thesaurarium ecclesiae sine ulla refragatione perveniat. Nec liceat abbatibus aut alicui praepositorum, vel censum ipsum, vel ratiocinia quae ex supradictis et aliis rebus proveniunt, in feodum dare, vel alio quocunque modo ipsis aedituis ullam diminutionem vel alienationem inde facere. Quod quicunque praesumpserit, beati Petri et nostra auctoritate anathematis vinculo irrevocabiliter illigetur. Hoc, quod pro amplitudine possessionum suarum illi ecclesiae pernecessarium est, beati Petri auctoritate immobili decreto firmamus, ut, quia beatus Remaclus utriusque loci primus fundator, relicto Tungrensi episcopatu cum infulis pontificalibus, eisdem locis primus abbas praefuit, omnibus eorumdem locorum abbatibus firma et libera ligandi atque solvendi potestas permaneat, et rerum suarum invasores a Christianitate suspendere iterumque et communioni sanctae restituere praevaleant. Data Remis III Nonas Decembris, per manus Petri diaconi, bibliothecarii et cancellarii sanctae et apostolicae sedis, anno Dominicae incarnationis 1049, anno domni Leonis noni papae secundo, indictione IV.
XX.  S. Leonis IX privilegium de immunitate prioratus Sancti Marculfi, seu ecclesiae de Corbiniaco, a monasterio Sancti Remigii dependentis.   (Anno 1049.) [Marlot,  Metropolis Remensis Historia,  II, 108.]
Author: Leo IX

Congruit apostolatui nostro pro universis Ecclesiis Dei, ne damna rerum suarum sustineant, sed magis in melius augeantur et crescant, curam habere. Igitur, quia fraternitatis tuae dilectio nos postulavit quatenus monasterium quod corpore beati Marculfi nobilitatur, et in episcopatu Laudunensi situm est, privilegio sanctae sedis apostolicae muniremus, quo ad Dei omnipotentis laudem et ejusdem Marculfi honorificentiam nullius hominis avaritia et temeritate valeat in quoquam minus violari, sed potius augeatur et crescat: propter interventum tuae dilectionis confirmamus et corroboramus hoc nostro auctoritatis privilegio eidem monasterio omnes possessiones, etc.

Datum III Nonas Octobris per manum Petri diaconi, bibliothecarii et cancellarii sanctae apostolicae sedis, anno domni papae Leonis noni primo, indictione tertia.
XXVI.  S. Leo IX Veteris Monasterii S. Mariae Virdunensis, a sese consecrati, possessiones confirmat.   (Anno 1049.) [Dom Calmet,  Histoire de Lorraine,  I,  Preuves,  pag. 423.]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servus servorum Dei, fratri THEODORICO Virdunensi praesuli, et suis successoribus in perpetuum.

Si devotis Dei fidelium petitionibus assensum dederimus, videlicet ut res sanctarum ecclesiarum eorum procurationi commissas, unde duplici refectionis pastu sustentari debeat grex Dominicus, nostri apostolici privilegii auctoritate firmaverimus, universalis Ecclesiae statui profuturum minime dubitamus, imo ab ipso divinae misericordiae fonte remunerari credimus. Unde omnium catholicorum Deoque placentium universitas noverit, jam dicti Theodorici dilectissimi praesulis consensu, et Ermenfredi Virdunensis archidiaconi interventu, locum, Vetus Monasterium antiquitus dictum, ab ipso Ermenfredo funditus renovatum; imo a me ipso in honore sanctae Mariae Magdalenae devote dedicatum et consecratum, me apostolicae auctoritatis munimine confirmare; ne quidquid Heymo episcopus cum caeteris successoribus, praefatus etiam Theodoricus praesul contulit, ab aliquo sanctae Ecclesiae inimico post haec violenter auferri contingat, etc. Si quis autem temerario ausu supradictarum rerum invasor exstiterit, quod absit! sciat se nostri anathematis vinculo innodatum, infernalis gehennae incendio cum Juda traditore cruciandum, nisi resipiscens de male factis poeniteat et commissa justa satisfactione corrigat. Datum septimo Kalendas Novemb. per manus Petri diaconi, bibliothecarii, cancellarii sanctae apostolicae sedis, anno domini Leonis papae primo.
XXXIII.  S. Leonis IX epistola ad Edwardum Anglorum regem pro monasterio Exoniensi   (Anno 1049.) [  Monasticon Anglicanum,  tom. I, pag. 221.]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servus servorum Dei, EDWARDO Anglorum regi, salutem charissimam cum benedictione apostolica.

Si bene habes et bene vales, inde non modicas Domino Jesu Christo referimus gratias, et hoc optamus ut ita luculenter possideas regni gubernacula ut in aeterna maneas tabernacula. Et, quia audivimus te circa Dei Ecclesias et ecclesiasticos viros studiosum et religiosum esse, inde multum gaudemus, et hoc admonemus atque benigne rogamus ut ita in Dei opere perseverare studeas, quatenus Regi regum Deo placere valeas, atque cum illo in coelesti regno permaneas. Notum itaque est nostrae pietati qualiter Leofricus episcopus sine civitate sedem pontificalem tenet, unde multum miramur, non de illo solo, sed et de omnibus illis episcopis qui talia agunt. Cum vero ad vos nostrum miserimus legatum, de aliis dicens, nunc autem de nostro fratre jam dicto Leofrico praecipimus atque rogamus ut, propter Domini et nostri amoris causam, adjutorium praebeas, ut a Cridionensi villula ad civitatem Exoniam sedem episcopalem possit mutare. Haec et alia bona opera ita agere studeas, ut a Christo Domino aeternum regnum acquirere valeas. Vale, charissime, semper in Domino
XXXVII.  S. Leo IX Willelmo comiti Nivernensi sub excommunicationis poena praecipit ut monasterio S. Bercarii Dervensi ablata restituat.   (Anno 1050.) [Mabill.,  Annal. ord. S. Bened.,  IV, 327.]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servus servorum Dei, WILLELMO Nivernensi comiti apostolicam benedictionem.

Mandamus et praecipimus tibi ut rectum facias Deo, et sanctis apostolis Petro et Paulo, et sancto Berchario, et monachis inibi considentibus, de praediis illorum, sicut jam tibi praecepimus, et tu abbati illorum convenisti. Quod nisi feceris, si, quatuor proclamationibus factis, ad me de hac re quinta facta fuerit, profecto excommunicaberis. Vale. Data Kalend. Maii per manus Petri bibliothecarii sanctae sedis apostolicae, anno domni Leonis noni papae secundo, indictione tertia, abbati sancti Bercharii, quem eodem die ad abbatem in capella sua Lateranensi benedixerat, et ei nomen suum, quod fuit Bruno, imposuerat.
XXXIX.  Privilegium Leonis IX pro ecclesia Carrofensi.   (Anno 1050.) [Labbe,  Biblioth. nov. mss.  II, 757.]
Author: Leo IX

Hugoni religioso abbati ex monasterio S. Salvatoris Karroffensis coenobii, confirmat bona monasterii quae enumerat. Item illa quae in pago Arvernico habentur, vel in circuitu ejus, quae quondam fuerant ablata eidem loco, et moderno tempore sunt restituta ipsi per Guillelmum principem Arvernorum et per filios ejus, id est castellum S. Yvonii et quidquid ad ipsum pertinuit, et ecclesiam Cadiloco, et ecclesiam Molangia, et ecclesiam Nobiliacus, et ecclesiam Chrosogilo, et villam Perusiam, et ecclesiam Gaudiniacus, et omnia quae his ecclesiis pertinent.

Data V Nonas Maii per manus Petri diaconi, Bibliothecarii et cancellarii, S. A. sedis, anno domini Leonis IX papae II, indictione III.