medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CCXLVII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino fratrique charissimo J. Salesberiensi Dei gratia episcopo, frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, munus quod penes se maximum reputat, seipsum.

Evangelicum, ut audio, paradigma complestis, et saginato vitulo, occisis altilibus, reverso filio gaudia debita celebrastis. Superest, ut cum stola prima calceamenta sibi provideatis et annulum, ne quid ex Evangelio deesse sibi sentiat ad perfectum. De caetero quia Cenomanis orgia celebrare disponitis cum mandatum vobis regium insonuerit, me, si placet, a Sagio a Cerealibus evocetis. Valere vos optamus in Domino, charissimae.
EPISTOLA CCXLVIII. AD ROGERIUM WIGORNIENSEM EPISCOPUM. PRO PRIORE MALVERNIAE.
Author: Gilbertus Foliot

Dominus Londoniensis domino Wigorniensi, in gratiarum plenitudine virtutum Domino complacere.

De naturali bonitatis vestrae praesumens privilegio, quoties opus est, et id fieri res exigit, confidenter ad vestram decurro benevolentiam, et repulsae nescius munus statim gratiae ad votum mihi respondentis excipio. Quod quia saepenumero ipsis jam rerum argumentis expertus sum, in consuetae mihi gratiae limina confidenter irrumpo, postulans ut fratrem W. cui ad doctrinam scientia, et ad honestatem mores exuberant, quemque, ut audio, in gratiam jam, admisistis, et electione fratrum Malverniae priorem constituistis, amore Dei meaeque petitionis intuitu, de charo chariorem habeatis, ipsumque, prout honori vestro congruit et ejus expedit humilitati, protegendo et honorando, et ipsum et me, pluresque nobiscum amplioris ex hoc et gratiae et servitii debitores habeatis. Diu valeat et in Domino perseveret incolumis vestra benignitas, dilectissime.
EPISTOLA CCXLIX. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili fratri et amico charissimo R. Wigorniensi Dei gratia episcopo, frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, salutem cum intimo dilectionis affectu.

Ad tuam, frater charissime, consultationem in charitate respondeo quod mihi charitas super hoc requisita respondet, deprehensos a te et in tua comprehensos parochia textores de quibusdam, ut asseris, fidei nostrae articulis male sentientes, quos non tantum nuda blasphemiae protestatio verum etiam constans assertio et propositi pertinacia haereticos esse demonstrat, sub arcta consulo cautaque custodia detineri, donec aliquo locorum ob Ecclesiae necessitatem aut negotium regni celeber fiat sacerdotum caeterorumque fidelium conventus, ubi invocata sancti Spiritus gratia, de communi negotio communis exeratur sententia, quae quid super hoc agi oporteat, et secure et sincere possit diffinire. Illis vero interim seorsum constitutis, ne mutuis se possint in malum obfirmare colloquiis, bonos viros et graves, viros probatae fidei, divinae legis et litterarum peritos, eorum curae convenit et custodiae deputari, qui eos visitent in verbo praedicationis sanctae, monitis emolliant, minis et metu poenarum exterreant, flagris interdum et flagellis cum moderata severitate coerceant, et ad Ecclesiae unitatem omnimodis, prout charitas suggeret, revocare procurent. Haec namque et hujusmodi ecclesiasticae correctionis medicamenta, quae nobis exempla sanctorum proponunt, cum de salute agitur subjectorum, in charitate nos convenit experiri, qui in populo Patris nomen et pastoris officium obtinemus, ne vel perniciem aut periculum fraternae salutis aliquid unquam praepropere statuamus. Saepe enim quos verba non movent, verbera promovent, et quod metus poenae non efficit, ipsa poenarum experientia nonnunquam extorquet, bona est necessitas quae vel a malis prohibet, vel ad meliora compellit. Utrumque per Dei gratiam hac nobis via sperandum est, si nec poenitendi illis tempus adimitur, nec ulla relinquitur facultas malignandi. Utinam votis tuis sanctiori succurrat consilio, quos altius imbuit, quos ampliori gratia Spiritus infundit. Valete.
EPISTOLA CCL. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino fratrique charissimo R. Wigorniensi Dei gratia episcopo, frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, salutem et affectus intimi dilectionem.

Moris solet esse prudentum, etiam in non dubiis efflagitare consilium. Quod et vestra discretio prudenter observans, a nobis sciscitari voluit, quid super his textoribus sentiamus, qui vestram nuper ingressi dioecesim telis araneae quas misere texuerant, ipsam operire moliti sunt et involvere, et nisi sanctus per vos eis Spiritus restitisset, nequiter superseminatis zizaniis infatuare. Qui corde conceptas haereses in vulgus spargendo praedicant, et in jure conventi et commoniti, easdem attrita fronte defendere non formidant. Quorum sermo, ne canceris in modum in imis serpat, et errore simili quamplures involvat, ipsos arcta consulimus custodia cohiberi, ot ne pietas desit officio, per honestiores et prudentiores clericos vestros visitari saepius, et ut ad poenitentiam et Ecclesiae unitatem revocent animos, et corda commutent, diligentius admoneri. Est sermo Dei vivus et efficax, qui per idoneum ministratorem cito vertit imperium, et suscitat illico peccatorem. Quia vero corrumpunt mores bonos colloquia prava, seorsum constituatis singulos, ne si invicem sibi misceant verba, animentur in pertinacia, et respuant consilia sana. Quod si nec vexatio sancta nec pie exhibita commonitio dederit intellectum auditui, quaestionem hanc ultimam de poena, an scilicet plectendi sint, quave poena plectendi, quo etiam judicante vel eos ad poenam tradente puniendi sint, communi fratrum nostrorum et coepiscoporum conventu consulimus reservari. Grandis enim haec quaestio est, et a sanctis Patribus et Ecclesiae doctoribus non mediocriter agitata, quibusdam Ecclesiae mansuetudinem et clementiam praedicantibus, juxta quod dictum est: Lex clementiae in lingua ejus , et illud Domini: Nec ego te condemnabo ; aliis, ne multi pereant, in talium poenam sancti procul dubio zeli pietate ferventibus. Hi filium phreneticum vinculis arctandum, sicque custodiendum commemorant. Alii quod in religionem divinam committitur, in omnium ferri injuriam protestantes, in crimen hoc publicum legem Juliam majestatis intentant. Alii exemplis judicantes hujusmodi, cremandos judicant. Alii severitatem hanc beati Augustini sententia temperant, qui Donatistas non interfici, sed flagellis et suppliciis exorat emendari. Unde quia scriptum est quod « ad poenitendum properat cito, qui judicat, » quaestionem hanc communi fratrum nostrorum conventu reservari consulimus, ut sicut est in regno hoc, donante Deo, Ecclesia una, sic sit et in talibus eadem omnium sententia et actio non divisa. Sententiae non praejudicamus saniori, qui vos semper cupimus potiora sectari. Valere vos optamus in Domino, frater in Christo charissime.

Notes: (Prov. XXXI) (Joan. VIII)
EPISTOLA CCLI. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili fratri et amico ROGERO Wigorniensi Dei gratia episcopo, frater GILBERTUS Londoniensis Ecclesiae minister, salutem et affectus intimi dilectionem.

Dilectus filius noster, lator praesentium Willelmus de Northal, quadam magna se asserit spe suspensum ad vos, quam de promissione vestrae liberalitatis et gratiae dudum concepit. Verbum namque nec irritum debet nec vacuum reputare, quod vestra sibi constat sponsione firmatum. Proinde nos cum ipso et pro ipso vestrae supplicamus benevolentiae, quatenus propositam promissamque beneficentiam, data vobis a Domino opportunitate, et sui contemplatione, et nostra, si placet, promptius petitione, ea benignitate compleatis in illo, ut et voto ejus et veritati vestrae satisfaciatis, scientes quia quod dicimus, veritati debemus, quod promittimus, fidei. Valete.
EPISTOLA CCLII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili fratri et amico R. Wigorniensi Dei gratia episcopo, frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, salutem et dilectionem.

Gratum habemus, quod magister From' eam apud vos gratiam invenit, qua ex scripto vestro, sed ex sua certius relatione cognovimus. Desideratis enim, sicut eodem asseritur scripto, per nos instrui de beneficio quod prior et canonici de Stodlege in eum contulisse dicuntur, quid illi scilicet et quantum in nostra fuerit assignatum praesentia. Desideramus et nos suam in omnibus justitiam pro hominibus abundare instrumentis, ne qua possit unquam falsitate subverti. Verum nos tantus circumstrepit negotiorum tumultus, ut vix nostra possimus curare negotia, nedum aliena, quae et loco et tempore tam remota existunt, ad eam quam exigitis distinctionem recolligere. At si testes non desunt, quibus plusquam testimoniis credi oportet, si prior et canonici, de quorum facto agr' beneficium non revocant, si caetera causae necessaria domi succurrunt et suffragantur, utquid nostra requiritur attestatio, utquid ad supervacua sudatur? Rogamus igitur ne sit scrupulosa adversus eum conscientia vestra, eo quod nostrum non reportat testimonium, quia si forte factum tenemus, non tamen ipsas facti circumstantias, quas scripturae forma requireret, ad memoriam revocamus. De caetero, dictum nostrum dilectioni vestrae commendamus, ut quem sui merito in notitiam admisistis, et gratiam, nostra, si placet, petitione commendatum habeatis, et sua illi jura per vestram integre justitiam conservetis, ut et ipsum vestris exinde devotum obsequiis, et nos vobis pro ipso amplioris gratiae debitores efficiatis. Valete.
EPISTOLA CCLIII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili fratri R. Wigorniensi Dei gratia episcopo, frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, salutem.

Insperatas quidem et plenas ingratitudine gratias, vestrae mihi litterae retulerunt, quas super capella Sancti Michaelis, per manus improbissimi portitoris novissime suscepi. Quid namque merui ut adversus me vestra debeat fraternitas excandescere, ut in meam personam vestra prorumpat appellatio, ut ad lites provocer et ad labores? Nunquid has mihi refertis gratias, quia me partes vestras benigne sustinuisse meministis? Nunquid mediatoris nostri, imo mentitoris vestri id de me persuadere potuit oratio, ut aut vestri quod juris est occupem, aut occupanti velim, quod absit! ullatenus assentire? Non est sanctum de moribus amici tam cito perperam sentire. Vester ille missus et procurator causae, quam vestrum dicitis, adversus me et adversus Ecclesiam meam pariter appellavit. Vos autem eamdem, ut scribitis et scripto asseritis appellationem prosecuturi, indultam nobis ab ipso prius appellatore dilationem, usque ad Quasimodo, vestra revocatis auctoritate, et ad Invocavit me, appellationi terminum coarctatis. Quod quia in gravamen et praejudicium partis nostrae redundat, petimus si placet, desistatis. Sin autem persistitis, ne teneat illa coarctatio appellationis, ut verbo prius, ita etiam nunc scripto appellavimus, diem Ascensionis nostrae constituentes terminum appellationis. Apostolos quoque postulatis a me. Quae est ista rerum confusio? Judicem agnoscitis, a quo petitis apostolos, sed adversarium eligitis, in quem libellos editis appellationis. Nosse autem debuerat prudentia vestra, neminem sibi in testamento neque in apostolis, neque in publicis instrumentis scribere debere; nemo enim sibi judex, aut testis, aut publica potest sibi esse persona. Petitis etiam ut pro debito officii mei memoratae capellae statum reformem. In quo me prius instrui necesse, est, an judicis officium in eo debeam exercere negotio, quod jam per appellationem a mea penitus est jurisdictione exemptum, praesertim cum me super hoc tanquam adversarium provocatis, quem nihilominus ut judicem interpellatis. Denique supplicat vobis Londoniensis Ecclesia, supplicamus et nos pariter, ut non tanti sit apud vos mentientis improbitas, ut scissuram inter nos fraterna charitas patiatur. Certum namque teneatis, quod sicut non possumus nec volumus vestro in aliquo juri derogare. In quo si nostro non creditis testimonio, veritati credite, quae certius inquisita, vobis attestabitur. Si vero contentiosum funem trahere necesse est, dicimus quod olim Hannibal dixisse legitur: « Suscipio, inquit Hannibal, pacem peto. Ex quo si insolescis, utrinque ferrum, utrinque corpora humana erunt. » Valere vos optamus in Domino, frater charissime.
EPISTOLA CCLIV. AD PRIOREM ET CONVENTUM CHARITATIS.
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia Londoniensis episcopus, venerabili fratri et amico priori Charitatis, et toti conventui, salutem et sincerae dilectionis affectum.

Quanta, fratres in Christo dilectissimi, charitatis plenitudine vos et vestram domum amplectamur, nec verba explicant, nec operis argumenta declarant. Si quid tamen vestrum est apud nos, a nostra id sollicitudine non reputamus alienum, laeta vestra laete suscipimus. Si quid, quod absit! secus accidit, non id vobis tantum incumbit, quod et nos non aliena mentis afflictione pariter sustinemus. Vestrae si quid vel eorum in quibus vos promoveri certum est, promotionis opportunitas, si quando nobis occurrit, non eam negligere, non eam nos otiose praeterire permittit illa procul dubio, qua vobis astringimur, devotio charitatis. Unde cum conventu fratrum et coepiscoporum nostrorum, nec non et aliorum religiosorum virorum, qui ad expedienda negotia ecclesiastica Cantuariae convenerant, de electione abbatis Eveshamiae tractaretur, vestro quidem consilio, licet alii quamplures aliorsum tenderent, ad hoc tandem omnium inclinata est voluntas, ut specialem filium Ecclesiae vestrae, priorem Bermundesheye, illi quorum erat electio, eligerent; alii vero, quorum in hoc exspectabatur assensus unanimiter assentirent. De quo licet morum merita et honesta ejus apud nos conversatio sancte et laudabiliter enuntiarent, in hoc non parum gavisi sumus, nobis tam favorabiliter fuisse applausum, quod de vestrae schola disciplinae prodeuntem, tanti nominis discipuli pastoralis magisterio culminis dignum diceremus. Jam vota nostra concurrunt. Quod nos probamus, dominus noster rex Angliae approbat, dominus Cantuariensis idem sua auctoritate confirmat. Jam ad vos omnium nostrum spectat intentio, ut supremam manum adhibeatis; hujus enim operis consummatio a vestra dependet sententia. Inde est, quod dilectae nobis fraternitati vestrae pro desolata jamdiu ecclesia Eveshamiae, quae suum expetit et exspectat electum, preces affectuose porrigimus, quatenus suae electioni vestrum praebentes assensum, quem sibi elegit pastorem concedatis, et quod ad honorem Dei et sanctae utilitatem Ecclesiae, pia devotione inchoavimus, benigno favore mancipetis effectui. Valete.
EPISTOLA CCLV. AD A. ABBATEM ET CAPIT. CIRECESTRIAE.
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia Londoniensis episcopus, venerabili fratri et amico in Christo charissimo, A. Cirecestriae eadem gratia abbati, et toti ejusdem loci conventui, salutem et sinceram in Domino dilectionem.

Praesentium lator frater A. jamdudum recessit a vobis, spiritu fortasse non bono instigante. Revertitur autem nunc, sancto ut speramus Spiritu revocante, pulsat ad ostium misericordiae vestrae, et in subsidium miserabilis et meticulosae causae quam agit, nostra ad vos fungitur advocatione, ut gratiam quam diffidit ex se, nostro queat interventu promptius obtinere. Difficultatem ordinis vestri jamdiu expertus exhorruit, et se tanto oneri et tam arctis observantiis imparem esse agnovit. Idcirco pulsat et postulat, et ut pro ipso pariter supplicemus lacrymis nos invitat, et ad hoc inclinat uberrimis, ut cum licentia vestra in obedientia fratrum Hospitalis, immunis possit et absolutus de caetero ministrare. Hoc ipsi fratres Hospitalis amplius expetunt et exoptant, qui nimirum jam dictum fratrem vestrae licet professioni inaequalem, suis tamen usibus utilem jam olim experti sunt. In quo et nos quoque, si ultra locus est, vobis supplicamus, ut de fratris infirmitate compassionem habentes, etsi non sit sublime quod petimus, pium tamen pro fratre desiderium nostrum exaudiatis, et datis dimissoriis, iis quibus expedit, liberum et absolutum assignetis, ne cum nostra, quod absit! omnium repulsa simplicitate, ipsius malo desperationis confundatis. Valete.
EPISTOLA CCLVI. AD EOSDEM
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia Londoniensis episcopus, venerabili fratri et amico charissimo A. abbati Cirecestriae totique ejusdem Ecclesiae capitulo, salutem, gratiam et benedictionem.

Ex injuncto nobis officio Ecclesiae Dei, quam ipsius permissu aliqua sui portione regendam suscepimus, ad ejus honorem cui desponsata est debita sollicitudine providere compellimur. Unde quia vestrae conversationis opinio ipsa meriti sanctitate ad omnes longe lateque diffusa est, insedit Ecclesiae sanctae Trinitatis Londoniae, Domino ut credimus id inspirante, et Ecclesia cui praesidemus assentiente consilium, ut priorem Ecclesiae vestrae, magistrum videlicet Osbernum, cui ad doctrinam scientia, et ad honestatem mores exuberant, sibi in priorem unanimiter eligerent, ipsumque sibi in Patrem et pastorem concedi concorditer omnes exoptarent. Quia vero juvanda sunt et promovenda semper honesta consilia, dilectae nobis in Domino benevolentiae vestrae affectuose preces porrigimus, quatenus jam dictorum fratrum desideriis effectu respondeatis, et ipsum ad honorem Dei et Ecclesiae vestrae ab obedientia vestra regulariter absolutum, et Londoniensis Ecclesiae de caetero obediturum, praedictis fratribus ad domus suae curam suscipiendam et agendam non interveniente dilatione quae periculum infert saepe negotiis, prompte et libere concedatis, ut totam Londoniensis Ecclesiae plenitudinem obsequiis amodo vestris obnoxiam habeatis. Valere vos in Domino optamus, charissimi.
EPISTOLA CCLVII. AD STEPHANUM CLUNIACENSEM ABBATEM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino patrique charissimo STEPHANO Cluniacensi Dei gratia abbati, frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, salutis gaudium, et si quem potest apud se charitas officiosa famulatum.

Exsultavi, charissime, totus in Domino et spirituali jucunditate perfusus sum, audiens matrem nostram Cluniacensem Ecclesiam tandem respirasse in te, et in Patrem et dominum te sibi quam provide tam, ut spero, salubriter et feliciter elegisse. Te enim custode commisso tibi gregi, pabula vitae deesse non poterunt, qui pectus tuum Domino, ut sic dicam, Scripturarum sanctarum apothecam et aromaticam virtutum cellulam a puero fere consecrasti. Non ejulabit clamans terra tua post te, quae doctrinae fluentis affluenter irrigabitur, et ut virtutum frugi plene respondeat, in te propositum virtutum exemplis incessanter ad ea quae sancta et summa sunt, provocabitur. Beatum collegium, cujus id virtutum debebatur meritis ut a tribulatione malorum et dolore tanti Patris respiraret solatio, et procellam quam jamdiu sustinuerat, in auram sibi verteret boni Patris familias circumspecta sollicitudo. Fateor, in Christo charissime, fateor, datum mihi coelitus conspectum tuum, et alloquium mihi non mediocre incitamentum exstitisse virtutis, ut ex hoc beatos aestimem, qui tibi semper assistunt, qui te comitantur assidue, quibus hoc virtutis speculum quo semper in meliora proficiant, habere concessum est. Annuntiant de homine, ut Scriptura commemorat, vultus ejus, incessus, et habitus, quae tui attendentes in te in virum facile poterunt transformari perfectum. Quae quidem menti meae, etsi ad momentum inspecta, tamen altius insederunt, adeo ut tui quandoque contemplatione in novum quemdam hominem transiens meipsum mihi videar quodammodo transilisse. Inde est quod totis ulnis charitatis amplector absentem, quem praesentem videre, et devotis et debitis venerari obsequiis intime concupisco. Quia vero praesumptuosum quandoque charitas efficit, postulationem hanc finis epistolae continebit, quatenus fratrem nostrum dominum Thomam, priorem Lantonae super absolutione sua pro qua plurimum instat, clementer exaudiatis, et substituto sibi fratre nostro, Roberto de Broi, ipsum servitii et me amplioris, si fieri potest, gratiae, tuae debitorem sanctitati constituatis. Valeat dominus meus, et Pater in Christo charissimus.
EPISTOLA CCLVIII. AD R. ARCHIDIACONUM COLECESTRIAE.
Author: Gilbertus Foliot

GILBERTUS Dei gratia Londoniensis episcopus, dilecto suo R. archidiacono Colecestrensi, salutem, gratiam et benedictionem.

Directas a te mihi litteras multa gaudii alacritate suscepi, inspectas tamen paululum, aegra procul dubio mente percurri. Laeta mihi nuntianda sperabam, et ecce gravem ingerunt mihi nuntiata tristitiam. Doleo super juvene nobilissimo, qui praemature fati munus implevit. Casum circa te similem metuens, quem morbus, ut audio, modis jam pluribus attentavit. Unde tibi mando, mandansque praecipio, quatenus occasione postposita, si statum Bononiae tibi suspectum tuaeque adversum valetudini vel in modico senseris, ad salvandam animam tuam ocius exeas et fugias, et tuum ad nos reditum maturare non omittas. Responde vero in quibus te impeditum noveris, obliges, et ad nos cito veniens ipsum expedire et debitis exonerare festines. Me vero noveris in Normannia adhuc moram facere, et tuum ad me reditum praestolari pariter et optare. Vale, charissime.
EPISTOLA CCLIX. AD H. ABBATEM SANCTI EDMUNDI.
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia Londoniensis episcopus, venerabili fratri et amico H. sancti Edmundi abbati et conventui, salutem.

Quae in nostra geruntur praesentia, tali volumus firmitate roborari, ne prudentius ordinata, aliqua malignantium perversitate possint convelli. Unde vestrae innotescimus universitati, nos sub multorum praesentia Reginaldo clerico de Cotona instrumentum authenticum exposuisse, quo inter vos pactio super ecclesia de Cotona continetur inserta. Requirentes igitur coram omnibus ab eodem R. si quae scripta fuerant omnibus praebuisset assensum, accepimus ab ejus responso, secundum instrumenti tenorem sibi omnia complacuisse. Et ad cautelam abundantem jusjurandum tactis sacrosanctis Evangeliis, eodem H. petente, suscepimus, quod bona fide secundum quod convenerat et scripto fuerat insertum, inviolabiliter observaret. Ne hoc igitur tam solemniter actum in dubium revocetur in posterum, praesentis scripti attestatione et sigilli nostri appositione communimus. His testibus . . . .
EPISTOLA CCLX. AD H. ABBATEM GLOCESTRIAE.
Author: Gilbertus Foliot

GILBERTUS Dei gratia Londoniensis episcopus, venerabili fratri et amico suo charissimo II. eadem gratia abbati Glocestriae, salutem et debitum fraternae charitatis obsequium.

Decessum chari nostri magistri Walteri, sine lacrymis ad memoriam non revocamus. Habemus in ejus occasu, quod communiter doleamus, qui communiter clericum et amicum fidelissimum, manum in nos aggravante Domino, in ipso flore gratissimae suae juventutis amisimus. Quae vero bona cum ipso nobis sublata sint, quot sancta subtracta solatia, experiri quidem possumus, paucis explicare non valemus. Ipsi vestra, quaesumus, et fratrum nostrorum sancta suffragetur oratio, quatenus sublatum nobis, suorum velit Dominus admitti collegio. Ipse vero in extremis agens, superstitem fratrem suum unicum, praesentium hunc latorem Wigodum, per nos vestrae commendare benevolentiae supplicavit. Unde dilectae nobis in Domino benignitati vestrae preces affectuose porrigimus, quatenus amore Dei nostraeque petitionis obtentu, et amici in extrema voluntate supplicantis intuitu, ipsum in protectione vestra suscipiatis, nec status sui conditionem in aliquo aggravari permittatis. Sed quod ad praesens incurrit damnum, vestrae sibi suppleat misericordiae et charitatis augmentum. Valere vos optamus in Domino, charissime.