medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CCCXXII. CONRADI AD ROMANOS  Significat eis proximum suum in Italiam adventum, interimque legatos ad eo mittit.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

CONRADUS, Dei gratia Romanorum rex et semper augustus praefecto Urbis, consulibus, capitaneis et omni populo Romano tam minoribus quam majoribus, gratiam suam et bonam voluntatem.

Post reditum nostrum a Jerosolymitana expeditione, litteras universitatis vestrae frequenter accepimus, in quibus continebatur, quanto fidei ac devotionis studio pro personae nostrae dignitate provehenda et imperii Romani statu reformando indefessis animis decertetis. Et licet epistolarum . . . tantis rebus, quas perferebant impares viderentur, pergratum tamen habuimus, vestram benevolentiam ex coepto tenore procedentem imperiali retributione honorare decrevimus. Proinde a vestra prudentia, sicut oportuit, decenter invitati, expeditionem Italicam et adventum nostrum ad Urbem magno cum principum nostrorum favore, et totius militiae alacritate efficaciter ordinavimus, primo quidem in celebri curia Ratisbonae, secundo in civitate Herbipoli, firmato deinceps proposito nostro, ut ad caeteras regni nostri partes celerius accedentes, pace per misericordiam Dei ubique firmata, ad res et urbes Italiae pacandas et firmandas sic transeamus, ut tam fidelibus quam rebellibus poenam, Deo adjutore, retribuere valeamus. Ea propter mittimus ad universitatis vestrae experientiam legatos nostros viros utique illustres ac moderatos, Arnoldum videlicet nostrae curiae cancellarium Coloniensis, electum archiepiscopum, et Wibaldum Corbeiensem abbatem, et Henricum notarium imperio nostro fidelissimos ac familiarissimos, ut per eos voluntatis nostrae et consilii certitudinem addicatis. Quocirca industriae vestrae attente mandando committimus, quatenus eosdem legatos nostros pro nostra reverentia et Urbis disciplina honeste suscipiatis, et ab ipsis tanquam ab ore nostro, quae in hoc temporis statu agenda sunt, accipiatis, et eos honorifice et commode, quo itineris res postulat, perducatis.
EPISTOLA CCCXXIII. CONRADI IMPERATORIS AD EUGENIUM PAPAM III.  Expeditionem Italicam pro Ecclesiae utilitate se parare significat, commendatque Bremensem archiepiscopum et Wibaldum abbatem.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Charissimo in Christo Patri suo EUGENIO sanctae Romanae Ecclesiae summo pontifici, CONRADUS, Dei gratia Romanorum rex et semper augustus, filialem per omnia dilectionem et debitam in Domino reverentiam.

Sicut paternitatis vestrae benevolentiam in omnibus nostris nostrorumque negotiis saepe et nunc experti sumus, etc. Vide in Eugenio, inter epistolas diversorum.
EPISTOLA CCCXXIV. CONRADI IMPERATORIS AD PISANOS.  De sua in Italiam expeditione adversus Siculum.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

CONRADUS, Dei gratia Romanorum rex et semper augustus, consulibus, capitaneis, et universo populo Pisano, tam minoribus quam majoribus, gratiam suam et bonam voluntatem.

Post reditum nostrum a Jerosolymitana expeditione, omnem animi nostri intentionem converteramus, ut absque morae prolixioris interventu, ad res Italiae ordinandas et pacandas ingrederemur. Inde fuit, quod legatos excellentissimi fratris nostri Graecorum imperatoris ad universitatem vestram direximus, de fide et constantia vestra plurimum confidentes, quatenus ipsorum industria, et vestra potenti virtute, hostis utriusque imperii usque ad adventum nostrum sine intermissione bellicis incursibus quassaretur. Decet itaque patriae principem grates ac benevolentiam rependere his, qui ad tam egregium opus peragendum animo et opere imparati non fuerunt, quibus illis non immerito poena acerbior, qui tantos reipublicae provectus demoliri tentaverunt. Sed ardentissimum nostrae voluntatis studium manus divina, quam nemo mortalium potuit evadere, immissa coelitus infirmitate aliquandiu repressit, sed recuperata per eumdem misericordissimum Deum sospitate, transacto sacrae Pentecostes festo, generalem curiam apud Ratisbonam celebrantes, expeditionem nostram regio more versus Italiam cum magno principum favore et totius militiae alacritate indiximus. Similiter et apud Herbipolim, mediante mense Septembre, factum est; ita deinceps, firmato mentis proposito, ut ad omnes regni nobis a Deo concessi partes celerius accedentes, et pace per Dei gratiam ubique firmata, sic ad Urbem, et ad vos pervenire valeamus, ut tam bene merentibus praemia, quam rebellibus poenam rependere debeamus. Ad hujus rei evidentem notitiam atque certitudinem faciendam, direximus praesentes legatos nostros, viros utique illustres ac nobis inter principes nostros familiarissimos, Arnoldum videlicet Coloniensis Ecclesiae venerabilem archiepiscopum, Wibaldum Stabulensem et Corbeiensem abbatem, Henricum curiae nostrae notarium, ad reverendum Patrem nostrum papam Eugenium et ad urbem Romam, necnon ad caeteras urbes Italiae. Quos venientes ad urbem vestram, quae semper ab initio in pace et in bello terra marique imperii Romani consuevit esse domicilium, honorifice, ut vestra probitas consuevit, suscipiatis, et tam de militum, quam de navium numero, quas in expeditionem Siciliae ob perpetuam felicis remunerationis mercedem exhibebitis, per illorum notitiam nos certos efficiatis. Porro de verbo, quod de inimicorum vestrorum sempiterna humiliatione nobis per legatos nostros, scilicet Constantiensem et Basiliensem episcopos, atque marchionem de Monteferrato suggessistis, preces vestras exauditas esse sciatis; et quidquid super hoc praedicti nuntii nostri vobis confirmaverint, nos esse observaturos non dubitetis, scientes quod inimicis vestris inimici sumus, et odientes vos affligemus.
EPISTOLA CCCXXV. ARNOLDI COLONIENSIS ARCHIEPISCOPI AD WIBALDUM ABBATEM.  Orat ipsum ut exspectet, simul ad imperatorem reversuri.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Domino WIBALDO, Dei gratia venerabili Corbeiensi abbati, A. Dei patientia quidquid est, salutem et obsequium.

Non parum nos conturbavit quod sic inopinato nos deserere, et infecto quodammodo negotio domini regis, nec nobiscum redire, nec ad ipsum finem vestrae legationis vultis differre. Quod quia et nobis et vobis indecens, et domino nostro regi, qui vestrum exspectat reditum, omnino est inutile et indecorum, monemus et intime rogamus antiquam illam vestram dilectionem, quam nos nunquam scindi cupimus, quatenus sicut nos unquam dilexistis, tum ob nostri obsequii, tum vestrae honestatis, tum regiae reverentiae intuitum, per diem crastinum nostrum velitis praestolari adventum, et sine mora et sine digressionis dispendio ad locum unde movimus, et ad dominum nostrum regem cum gaudio et dilectione nobiscum remeare. Parati enim eramus et jam ocreas induere, et vos adire, quia Lucenses, sicut praedixeratis, solis verbis nos lactaverant, et ecce nuntius cum litteris vestris advenit, et statim eum equos ascendere paravimus, consules cum magna precum instantia nos detinuerunt. Rogamus itaque et iterum rogamus ut, domini nostri regis memor, cras nos per diem exspectetis.
EPISTOLA CCCXXVI. EUGENII PAPAE III AD COLONIENSES.  Arnoldum archiepiscopum propria manu consecratum ac pallio decoratum eis remittit, praecipiens ut ei obediant,  etc.  (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GU. praeposito, F. decano, archidiaconibus, prioribus et universo clero ac populo Coloniensis Ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.

Venientem ad apostolicae sedis clementiam, etc. Vide in Eugenio.
EPISTOLA CCCXXVII. EUGENII PAPAE AD CONRADUM IMPERATOREM.  Legatos ipsius honorifice suscepisse, ac ipsius votis in omnibus obsecundasse.  (Anno 1152).
Author: Wibaldus Corbeiensis

Dominus papa EUGENIUS Romanorum regi CONRADO.

Quanto saepius de incolumitatis tuae statu et bona voluntate, etc. Vide in Eugenio.
EPISTOLA CCCXXVIII. EUGENII PAPAE III AD LEODIENSEM EPISCOPUM.  Ut comites de Los et de Monte-Acuto ablata Stabulensi monasterio restituere compellat.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Dominus papa EUGENIUS HENRICO Leodiensi episcopo.

Ad eorum subventum, etc. Vide in Eugenio.
EPISTOLA CCCXXIX. GREGORII ET JACOBI CARDINALIUM AD HENRICUM LEODIENSEM EPISCOPUM.  Ut illatas Stabulensi monasterio injurias a comite Namurcensi resarciri curet.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Leodiensi episcopo HENRICO GREGORIUS Sancti Angeli, et JACOBUS Sanctae Mariae diaconi cardinales salutem.

Ubi mandatum et auctoritas praecedit apostolica, securius maxime apud amicum scribere et preces amicas possumus et debemus interserere. Inde est quod nos dilectioni vestrae scribentes, accurate mandamus, amicabiliter obsecrantes, ut cum dilectissimus noster Wibaldus abbas Stabulensis in illo eventu bellicae altercationis inter vos et Namurcensem multa, imo infinita per militiam vestram perdiderit, et Ecclesia ejus in multis et magnis damnum irrecuperabile sustinuerit, prudentia et discretio vestra sic adversus eum per condignam recompensationem gerat et habeat, quatenus alter cum altero unum et idem, quod fuit et esse competit, inseparabiliter permaneat, et postmodum ad nos verbum hujus rei sine sua emendatione non redeat.
EPISTOLA CCCXXX. EUGENII PAPAE AD M. ARCHIEPISCOPUM BREMENSEM.  Ut ablata a suis parochianis Kaminatensi coenobio praedia restitui curet.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Dominus papa EUGENIUS H. Bremensi archiepiscopo.

Ex conquestione dilecti filii nostri Wibaldi Corbeiensis abbatis accepimus, etc. Vide in Eugenio.
EPISTOLA CCCXXXI. EJUSDEM AD HENRICUM ARCHIEPISCOPUM MOGUNTINUM.  Ut ablata Corbeiensi monasterio a suis parochianis restitui procuret.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Idem HENRICO Moguntino archiepiscopo.

Unumquemque propriis manere contentum, etc. Vide ibid.
EPISTOLA CCCXXXII. EUGENII PAPAE III AD BERNARDUM EPISCOPUM PATHERBURNENSEM.  Ut a Vitikindo ablata Corbeiensi monasterio restitui sub anathematis districtione compellat.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Dominus papa EUGENIUS BERNARDO Patherburnensi episcopo.

Veniens ad nostram praesentiam, etc. Vide ibid.
EPISTOLA CCCXXXIII. EJUSDEM HERMANNO TRAJECTENSI EPISCOPO.  Ut praedia Corbeiensis monasterii in sua dioecesi sita conservet.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Idem papa HERMANNO Trajectensi episcopo.

Officii nos admonet et hortatur auctoritas, etc. Vide ibid.
EPISTOLA CCCXXXIV. EUGENII PAPAE III AD ULRICUM EPISCOPUM HALBERSTADIENSEM.  Ut parochianos suos Corbeiensibus fratribus molestos compescat.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

EUGENIUS papa ULRICO Halberstadiensi episcopo.

Suscepti regiminis nos hortatur auctoritas, etc. Vide ibid.
EPISTOLA CCCXXXV. EUGENII PAPAE III AD HENRICUM DUCEM SAXONIAE.  Commendat ipsi Wibaldum Corbeiensem abbatem.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Papa EUGENIUS HENRICO illustri duci Saxorum.

Inter praecipua facta virorum potentium, etc. vide ibid.
EPISTOLA CCCXXXVI. EUGENII PAPAE III AD FERDENSEM EPISCOPUM.  Conqueritur quod frater ipsius et alii ejus parochiani bona Kaminatensis monasterii invadant.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Idem papa Ferdensi episcopo.

Si universalis Ecclesiae curam, etc. Vide ibid.
EPISTOLA CCCXXXVIII. EUGENII PAPAE III AD ABBATEM LUNENBURGENSEM.  Henricum Corbeiensem abbatem depositum officio suo non fuisse restitutum.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Idem papa abbati de Lunenburch.

Dilectioni tuae notum fieri volumus, etc. Vide ibid.
EPISTOLA CCCXXXIX. EUGENII PAPAE III AD PRAELATOS ET COMITES AC BARONES.  Ut Conrado imperatori in expeditione Italica adsint.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus archiepiscopis, episcopis, dilectis filiis comitibus et baronibus per Alemanniam constitutis, salutem et apostolicam benedictionem.

Sicut a rectore Deo, etc. Vide ibid.
EPISTOLA CCCXL. WIBALDI ABBATIS AD SUOS CORBEIENSES.  Suum ex legatione Romana reditum significat, ac mortem imperatoris, cui solemnes exsequias celebrari mandat.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, dilectis in Christo filiis et fratribus H. venerabili priori et caeteris Corbeiensis Ecclesiae filiis, benedictionem et vitam usque in saeculum.

Dei omnipotentis gratia vias nostras comitante, et orationibus vestris iter nostrum prosequentibus, sani incolumes a domino papa et ab Urbe pro legatione regia, quam susceperamus, usque Coloniam reversi sumus, in omni negotio, quod nobis injunctum est, cum gratia et benignitate plenam efficaciam reportantes. Sicut enim rerum ipsarum consequentia manifestabit, in omni petitione nostra tam privatarum quam publicarum rerum clementer exauditi sumus, ita ut neque in privilegiis, neque in epistolis pro nostra opportunitate impetrandis ullam difficultatem sustinuerimus. Sed haec omnia pro voto adepta gaudia amaricavit obitus serenissimi domini nostri Romanorum regis inclyti, cujus transitus, licet non immerito universitatis vestrae animos commoverit, non tamen graviori concussione perturbare debet, quia potens est Deus Corbeiensem Ecclesiam in suae dignitatis statu conservare et nostrae personae vilitatem usquequaque non deserere. Cujus clementissimi domini nostri exsequias ut solemni ac regio more celebretis devotissime, charitati omnium injungimus. Sed cur dominum dicimus eum, in quo semper plusquam paternae pietatis viscera persensimus? Filiis enim suis nos in omni excellentiae gradu non postposuit, germanis suis licet in altissimo principatus culmine constitutis, saepenumero anteposuit. Universa nobis sanctae pietatis et officia et nomina ab ipsius sacratissimo pectore manabant. Nunc inter dolorem amissi tam excellentis, tam amici principis, inter sollicitudinem futurae de regno suo ordinationis, ea nos praecipue cura tenet attentius, ut vestrae fraternitati sine querela ab officialibus vestris administretur. Declinavimus paululum ad Stabulensem Ecclesiam, ut cum eam fuerimus consolati, ad vos liberius et diutius mansuri brevi elapso tempore revertamur. Universitati autem vestrae notum esse volumus quod dominus Heinricus, qui monasterio vestro aliquando praefuit, ordinem sacerdotii, a quo depositus fuerat, a domino papa non recepit, super cujus rei assertione nos litteras ejusdem domini papae accepimus.
EPISTOLA CCCXLI. WIBALDI ABBATIS AD STEPHANUM EPISCOPUM METENSEM.  Ut negotium de electione abbatis Walciodorensis differat, donec novus eligatur rex Romanorum.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo in Christo Patri suo STEPHANO sanctae Metensis Ecclesiae venerabili episcopo, frater WIBALDUS, Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, exiguas orationes et devotum servitium.

Audisse credimus excellentiam vestram, quod felicis memoriae dominus quondam noster inclytus Romanorum rex Conradus nos ad dominum papam et ad urbem Romam pro rebus regni agendis transmiserat, sed ante reditum nostrum, domino nostro Walciodorense abbate viam universae carnis ingresso, orta est dissensio inter monachos Walciodorenses et Hasterienses super electione futuri abbatis, pro qua controversia terminanda, vos eisdem monachis locum et diem praefixisse intelleximus. Et quoniam mandata domini papae adhuc in manibus habemus, discretionis vestrae pedibus animo advoluti, benignitatem vestram intime rogamus, ut pro reverentia ejusdem domini papae agere cum eis differatis, donec ordinato per omnipotentis Dei misericordiam novo rege, pro cujus electione principes regni crebra jam inter se habent colloquia, et nos pro recenti legatione Italiae abesse non permittunt, eidem causae interesse possimus. Nec enim matris nostrae Walciodorensis Ecclesiae labores negligere debemus aut volumus, quin ei in omni necessitate sua, salva dignitatis vestrae reverentia, et sanctae Metensis ecclesiae honore, subservire parati sumus.
EPISTOLA CCCXLII. WIBALDI ABBATIS AD WALCIODORENSES.  Condolet eis ob mortem abbatis, mittitque privilegium quod eis ab Eugenio papa obtinuerat, cum exemplo litterarum suarum ad episcopum Metensem et ad Hasterienses.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Frater WIBALDUS, Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, dilectis in Christo fratribus suis universis Walciodorensis Ecclesiae filiis, benedictionem et vitam usque in saeculum.

Audito per famam obitu reverendi Patris nostri, plurimum propter multiplices Ecclesiae vestrae labores, quos in rerum novitate futuros formidamus, animo vobis condoluimus, et praecipue cum de verbo electionis vestrae intelleximus, quae universitati vestrae nullam omnino utilitatem afferre poterit, et personae nostrae aliquantulum derogabit. Scire autem volumus dilectionem vestram, quod ad praesens in negotiis regni laborantes, usque Stabulaus pervenire non potuimus, sed ordinato nobis per omnipotentis Dei gratiam novo rege, et a publicis occupationibus paulo liberiores, necessitati vestrae assistere parati erimus, non quidem pro electionis verbo, sed pro fraternitatis debito. Interim vero ad consolationem vestram misimus vobis privilegium, quod a domino et Patre nostro papa Eugenio Ecclesiae vestrae obtinuimus. Misimus etiam vobis litteras nostras, quas domino Metensi episcopo pro eadem causa transmittimus, monentes industriam vestram, ut eas sub omni celeritate ad ipsum perferri faciatis. Quarum exemplum cum exemplo illarum, quas Hasteriensibus transmisimus, vobis videndum destinare curavimus, quas amicis vestris et religiosis viris, et praecipue coabbatibus nostris ostendi volumus.
EPISTOLA CCCXLIII. WIBALDI ABBATIS AD HASTERIENSES.  Ut de controversia quae ipsos inter et Walciodorenses erat, agere differant, donec facta imperatoris electione ad ipsos veniat.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, dilectis in Christo Patribus J. venerabili priori, et caeteris Hasteriensis Ecclesiae filiis, benedictionem et vitam usque in saeculum.

Audito per famam obitu reverendi Patris nostri, plurimum propter multiplices Ecclesiae vestrae labores, quos in rerum novitate futuros formidamus, animo vobis condoluimus, et praecipue cum de verbo dissensionis vestrae intelleximus, quae universitati vestrae plurimum nocebit, et personae nostrae scandalum generabit. Et quoniam mandata domini papae, ad quem missi fuimus adhuc in manibus habemus, et principes regni nostri nos ad colloquium suum, ubi de ordinatione futuri regis agetur, per litteras evocaverunt, pedibus universitatis vestrae animo advoluti, fraternitati vestrae intime supplicamus, ut pro domini papae, in cujus legatione sumus, reverentia, et pro nostro perpetuo servitio obtinendo agere de ista controversia differatis, donec ad vos, Deo ducente, pervenientes, consilio abbatum videlicet Gemblacensis, Florinensis, Lobiensis, Floreffiensis, Maloniensis ea quae sunt ad pacem inter vos et fratres nostros Walciodorenses loqui et agere valeamus. Non enim credat discretio vestra, quod aliquid in eadem causa quaeramus, quod meum sit, sed quae Jesu Christi, et matrem nostram Walciodorensem Ecclesiam violari et imminui non debemus pati aut possumus, etiamsi omnem substantiam, quam possidere cernimur, pro eadem causa expendere haberemus.
EPISTOLA CCCXLV. FREDERICI IMPERATORIS AD EUGENIUM PAPAM III.  Per suos legatos certum eum facit de sua electione, promittitque sinceram Ecclesiae Romanae protectionem.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Dilectissimo in Christo Patri suo EUGENIO, sanctae Romanae Ecclesiae summo pontifici, FRIDERICUS Dei gratia Romanorum rex et semper Augustus, filialem per omnia dilectionem et debitam in Domino reverentiam.

Patrem patriae decet veneranda priscorum instituta regum vigilanter observare, etc. Vide in Eugenio ad an. 1153, inter variorum epistolas ad ipsum.
EPISTOLA CCCXLVI. WIBALDI ABBATIS AD E. BAVEMBERGENSEM EPISCOPUM.  Dat ei quaedam monita in sua legatione observanda.  Anno 1152
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendissimo Patri suo et domino E. sanctae Bavembergensis Ecclesiae venerabili episcopo frater WIBALDUS, Dei gratia id quod est in Ecclesia calholica, exiguas orationes et devotum servitium.

Non sumus de schola Pythagorae ut auditores nostros in verba nostra jurare cogamus. Licebit itaque vobis, absque ingenii nostri acerba reprehensione, de scriptura nostra immutare, demere vel adjicere. Unusquisque enim in suo sensu abundat. Verumtamen, quoniam ars nulla sine praeceptore usque ad plenam rerum certitudinem capitur, licet benignum pectus vestrum scientia et eloquentia non deseratur; nostra tamen verborum lineamenta, quae disertitudinis vestrae picturae substravimus, nullo erunt facundiae ornamento penitus oblitteranda. Siquidem cum nos adhuc juvenes curiam intravissemus ante annos sursum versum plus minusve triginta, invenimus in quibusdam viris gravioribus imperatoriae majestatis reliquias de contubernio et disciplina imperatoris Henrici senioris, qui verba quae ad dominum papam et ad Urbem diriguntur, tanquam appensa et dimensa memoriter retinebant, neque nobis in legationibus immutari, vel a rudibus legatis alterari permittebant, ne videlicet majestas imperii et ordo disciplinae obsolesceret. Et ad comparationem quidem aliorum regum, videlicet Constantinopolitani, Hungarorum, Danorum, Northwegorum, et aliorum tam barbarorum quam Latinorum, nostri principis verba humilia sunt, et subtili appendiculo cavendum, ne inter duas et interdum dissidentes potestates, quibus fidei vinculo alligati sumus, sinceritatis nostrae rectitudinem ullo dicendi vel agendi modo distorqueamus. Reddetis nobis, cum, Deo ducente, prosperum reditum habueritis, studii nostri vicem, de alacritate eventus vestri certificare nos non abnuentes, quia licet officio et pietate praeeatis, comitate tamen parem non dedignabimini. Si scribere placuerit populo Romano, quod nobis quidem faciendum in hoc articulo plurimum videtur, poterit eruditio vestra uti litteris vestris, quae ad dominum papam scriptae sunt, eisdem vel similibus verbis ac sententiis, paucis admodum pro personarum varietate mutatis.
EPISTOLA CCCXLVII. HENRICI NOTARII AD WIBALDUM ABBATEM.  Ut sigillum et bullas aureas mittat Bavembergensi episcopo.   (Anno 1152.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Domino suo dilecto WIBALDO Corbeiensi abbati, II. regiae curiae notarius servitium.

Sapientis est, propositum sibi negotium ex consilio et deliberatione promovendum assumere, assumptum compensata rerum et temporis opportunitate effectui mancipare. Bavembergensis episcopus, vir prudens et constans, ad peragendam legationem domini regis sibi injunctam, sigillum et bullas aureas, sicut promisistis, ex parte vestri jamdudum succinctus ad iter exspectat. Vos autem nudas litteras ad opus domini regis ad curiam transmisistis. Certe si nobis tanta esset copia bullarum aurearum, quanta verborum, legatio domini nostri ex omni parte promota et maturata jamdudum processisset. De statu et processu domini regis sciatis, quia bene sanus est, et omnibus in Trajecto rite peractis, per Daventriam versus partes Saxoniae procedit.