medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
XII.  Ad Rainardum abbatem Cisterciensem.--Ecclesiam Mortuimaris Cisterciensibus concedit.   (  Nuestria pia,  p. 772.)
Author: Hugo Rothomagensis

Reverendo abbati RAINARDO, sacroque conventui, Cisterciensi, HUGO Rothomagensis sacerdos, salutem, gratiam et benedictionem.

Tempore nostro aedificatum est in paroechia nostra monasterium Mortuimaris, quod precibus regis Anglorum donavimus ordini vestro, per manum domni Gualeranni Ursicampi. Abbas vero, qui nunc praeest monasterio Mortuimaris, Alexander nomine, fuit quidem monachus Willelmi abbatis de coenobio Pinus. Sed idem Willelmus in praesentia Ecclesiae nostrae tenens manum praefato Alexandro, manu sua, reddidit eum in manu nostra, nobis: quem ego postea dedi vestro ordini, sub manu praedicti abbatis Gualeranni. Orate pro me, patres et fratres mei, ut remittat peccata mea mihi, et misereatur mei Agnus Dei qui tollit peccata mundi. Amen.
XV.  Ad universos fideles.--De cappa inconsutili.   (Anno 1156.) [Dom GERBERON,  Hist. de la Robe sans couture,  p. 121.]
Author: Hugo Rothomagensis

Universis catholicae Ecclesiae fratribus reverendiss. H. Rothomagensis Ecclesiae humillimus sacerdos, salutem et gratiam divinae propitiationis.

Ad omnium volumus notitiam pervenire quod nos supernae pietatis instinctu apud Argentoilum convenientes, adjunctis humilitati nostrae multis authenticis, et reverendiss. personis archiepiscopo Senonensi, Theob. Par., Roberto Carnotensi, Aurelianensi, Retensi, Antissiodorensi, Catalaunensi, Ebroacensi, Meldensi, Silvanectensi episcopis, sanctis abbatibus quoque venerabili Od. abbati S. Dionysii, S. S. Germani, God. Latiniacensi, Ferrariensi, Fossatensi, S. Faronis, S. Maximini, S. Maglorii, Pontissarensi, Mariniacensi, aliis etiam quam pluribus. Cappam pueri Domini Jesu, quae in ejusdem thesauris Ecclesiae a temporibus antiquis honore condigno reposita erat, ad fidelium salutem, humiliter inspeximus, et palam eduximus, et veneratione solemni debitam ejus magnificentiae reverentiam exhibentes illam desiderio et devotioni populorum studio pietatis obtulimus. Aderat ibidem supereminens et sublimis praesentia illustris regis Francorum Ludovici cum proceribus et optimatibus palatinae dignitatis, maxima consistente frequentia vulgi. Ob insigne igitur gratiae coelestis, illud videlicet indumentum quo sese humanata induere sapientia dignata fuit, et ob sanctissimam praescriptorum Patrum praesentiam, Deo propitio, salubri dispositione decretum est, ut omnibus ibidem venientibus, supernae miserationis gratiam poscentibus merces et fructus suae devotionis in indulgentia veniae compensetur. Quicunque igitur hoc praesenti anno in loco praenominato in honorem Dominicae vestis propriam servitutem et devotionem obtulerint: nos omnibus illis de clementiae coelestis plenitudine confisi, si peccatis gravibus et maximis impliciti fuerint, unius anni poenitentiam relaxamus. Qui vero levibus, id est venialibus detinentur, medietatem poenitentiae remittimus. Oblita peccata modo simili condonamus. Annis vero singulis a festivitate sanctissimi Dionysii usque ad octavas ejusdem, loci ipsius et sacratissimae vestis venerationem pie invisentibus XL dies suae poenitentiae remittimus et indulgemus. De parvulis qui baptizati vel sine baptismi remedio infra VII annos per negligentiam parentum mortui sunt, totam poenitentiam eorum remittimus, excepta feria VI in hebdomada, in qua etiam die, si ad Ecclesiam poenitens perrexerit, qualem ei charitatem presbyter dederit, talem habeat. Si vero infirmus fuerit, aut mulier praegnans, vel debilis, quae jejunare non possit, dicat septies, Pater noster, et opere pio bonum exerceat quod potuerit. Omnibus autem haec et quae justa sunt conservantibus, sit pax et salus Domini nostri Jesu Christi. Amen. Actum est anno Verbi incarnati 1156, felicis memoriae Adriano papa IV feliciter.
EPISTOLA PRIMA AD OFFAM REGEM MERCIORUM,  Post devictos Longobardos et Saxones.   (Anno 774.) [Ex Mansi Conc. Collect.]
Author: Carolus Magnus

Carolus gratia Dei rex Francorum et Longobardorum et patricius Romanorum viro venerando et fratri charissimo Offano Merciorum regi salutem, honorem et amorem.

Cum deceat reges potentes et famosos amicitiae foedere convinciri et mutuis gaudiis ad invicem gratulari, ut in vinculo charitatis Christus in omnibus et ab omnibus glorificetur, vestrae serenitati hoc eulogium duximus destinandum. Cum nobilissimam Longobardorum civitatem cum suis civibus omnibus nostro dominatui subjugaverimus, et Italiam totam nostro imperio feliciter subjugaverimus Christi adjutorio, cui famulari desideramus, rex Desiderium Longobardorum, ducesque Saxoniae, quos nostris nutibus inclinavimus, Withimundus et Albion, cum fere omnibus incolis Saxoniae baptismi susceperunt sacramentum, Domino Jesu Christo de caetero famulaturi. Hoc igitur salubri mandato ego Carolus regum Christianorum orientalium potentissimus vos, o Offane regum occidentalium Christianorum potentissime, cupio laetificare et te in dilectione speciali amplecti sincerius.
EPISTOLA II, SIVE DECRETUM DE SCHOLIS OSNABRUGENSIS ECCLESIAE.  (Anno 787.) [Ex Baronio Ann. Eccles.]
Author: Carolus Magnus

In nomine sanctae et individuae Trinitatis Carolus imp. Augustus Romanum gubernans imperium, dominus et rex Francorum, et Longobardorum, necnon dominator et Saxonum.

Notum sit omnibus sanctae Ecclesiae fidelibus, nostrisque praesentibus et futuris, quod nos ob nostrae mercedis augmentum, Uuisioni episcopo Osnaburgensi suae Ecclesiae, quam nos primam in omni Saxonia, in honorem S. Petri principis apostolorum et sanctorum martyrum Crispini et Crispiniani construximus, quoddam nemus vel forestum intra haec loca Farnewinchel, Rustenstheim, Angara, Osningsenethe, Dershosset, Egesterfeldt. innumera collaudatione illius regionis potentum, cum omni integritate in porcis silvestribus, cervis, avibus et piscibus omnique venatione quae sub banno usuali ad forestum deputatur ad similitudinem forestri nostri Aquisgrani in Silveta Osningi, in perpetuum pietatis usum donavimus, ea videlicet ratione, quod si quispiam hoc idem nemus nostro banno munitum sine praedictae sedis episcopi licentia studio venandi vel aliud agendi unquam introierit, sciat se tam divinae quam regiae ultionis vindictam incursurum, necnon pro delicto sexaginta solidos nostri ponderis, quos nobis pro banno violato debere statuimus, redditurum. Insuper vero eidem episcopo ejusque successoribus perpetuam concedimus licentiam, libertatem et ab omni regali imperio absolutionem, nisi forte contingat ut imperator Romanorum et rex Graecorum conjugalia foedera inter filios eorum contrahi disponant: tunc Ecclesiae illius episcopus cum sumptu a rege vel ab imperatore adhibito, laborem simul et honorem illius legationis assumet. Et ea de causa statuimus quod in eodem loco Graecas et Latinas scholas in perpetuum manere ordinavimus, nec unquam clericos utriusque linguae gnaros deesse confidimus. Et ut haec auctoritas firmior habeatur, et diuturnis temporibus melius conservetur, manu propria subter ea roborare decrevimus, et annulo nostro sigillare jussimus. Dat. tertio Kalendas Januarii, anno quarto Christo propitio imperii nostri, trigesimo septimo regni nostri in Francia, atque trigesimo primo in Italia. Actum Aquisgrani in palatio in nomine Domini feliciter. Amen.
EPISTOLA IV. AD SUBJECTOS.  De Homiliario Pauli Diaconi, monachi Casinensis.   (Anno 788.) 
           (Ex Mabill. Vetera Analecta.)
Author: Carolus Magnus
Date:  [ Al., liberalium artium]

Carolus Dei fretus auxilio rex Francorum et Longobardorum, ac patricius Romanorum, religiosis lectoribus nostrae ditioni subjectis. Cum nos divina semper domi orisque clementia sive in bellorum eventibus, sine in pacis tranquillitate custodiat, etsi quidquam rependere ejus beneficiis tenuitas humana non praevalet; tamen quia est inaestimabilis misericordiae Deus noster, devotas suae servituti benigne approbat voluntates. Igitur quia curae nobis est ut ecclesiarum nostrarum ad meliora semper proficiat status, oblitteratam pene majorum nostrorum desidia reparare vigilanti studio litterarum satagimus officinam, et ad pernoscenda sacrorum librorum studia nostro etiam quos possumus invitamus exemplo. Inter quae jampridem universos veteris ac novi Testamenti libros librariorum imperitia depravatos, Deo nos in omnibus adjuvante, examussim correximus. Accensi praeterea venerandae memoriae Pippini genitoris nostri exemplis, qui totas Galliarum ecclesias suo studio Romanae traditionis cantibus decoravit; nos nihilominus solerti easdem curamus intuitu praecipuarum insignire serie lectionum. Denique quia ad nocturnale officium compilatas quorumdam casso labore, licet recto intuitu, minus tamen idonee reperimus lectiones: quippe quae et sine auctorum vocabulis essent positae, et infinitis vitiorum anfractibus scaterent; non sumus passi nostris diebus in divinis lectionibus sacrorum officiorum inconsonantes perstrepere soloecismos, atque earumdem lectionum in melius reformare tramitem, mentem intendimus: idque opus Paulo Diacono familiari nostro elimandum injunximus, scilicet ut studiose catholicorum Patrum dicta percurrens, veluti florentissimis eorum pratis certos quosque flosculos legeret, et in unum quaeque essent utilia, quasi sertum aptaret. Qui nostrae celsitudini devote parere desiderans, tractatus atque sermones et homelias diversorum catholicorum Patrum perlegens, et optima quaeque decerpens, in duobus voluminibus per totius anni circulum congruentes cuique festivitati distincte et absque vitiis nobis obtulit lectiones. Quarum omnium textum nostra sagacitate perpendentes, nostra etiam auctoritate eadem constabilivimus, vestraeque religioni in Christi Ecclesiis tradimus ad legendum. Paulus Diaconus. Utere felix Munere Christi Pluribus annis, Luxque, decusque Magne tuorum Carole princeps, Atque togate Arbiter orbis, Dardanidaeque Gloria gentis.
EPISTOLA VII. AD OFFAM REGEM MERCIORUM.  (Anno 795.) 
           (Ex Mansi, Conciliorum Collect.)
Author: Carolus Magnus

Carolus, gratia Dei rex Francorum et Langobardorum et patricius Romanorum, viro venerando et fratri charissimo Offae regi Merciorum salutem.

Primo gratias omnipotenti Deo agimus de catholicae fidei sinceritate quam in vestris laudabiliter paginis reperimus exaratam. De peregrinis vero, qui pro amore Dei et salute animarum suarum beatorum apostolorum limina desiderant adire, cum pace sine omni perturbatione vadant. Sed si aliqui non religioni servientes, sed lucrum sectantes, inter eos inveniantur, locis opportunis statuta solvant telonea. Negotiatores quoque volumus ut ex mandato nostro patrocinium habeant in regno nostro legitime. Et si aliquo loco injusta affligantur oppressione, reclament se ad nos vel nostros judices, et plenam jubebimus justitiam fieri. Cognoscat quoque dilectio vestra quod aliquam benignitatem de dalmaticis nostris vel palliis ad singulas sedes episcopales regni vestri vel Ethelfredi direximus in eleemosynam domni apostotici Adriani, deprecantes ut pro eo intercedi jubeatis, nullam habentes dubitationem beatam illius animam in requie esse, sed ut fidem et dilectionem ostendamus in amicum nostrum charissimum. Sed et de thesauro humanarum rerum, quem Dominus Jesus nobis gratuita pietate concessit, aliquid per metropolitanas civitates direximus. Vestrae quoque dilectioni unum balteum et unum gladium Huniscum et duo pallia serica duximus destinanda. Vale.
EPISTOLA IX. AD ANGILBERTUM ABBATEM.  Commonitorium Angilberto, qui cum superioribus litteris ad pontificem mittebatur.   (Anno 796.) 
           (Ex Mansi, Conc. Collect.)
Author: Carolus Magnus

Carolus, gratia Dei, rex et defensor sanctae Ecclesiae, Homero auriculario salutem.

Divina regente misericordia, iterum et prospere te adducente ad domnum apostolicum papam nostrum, admoneas eum diligenter de omni honestate vitae suae, et praecipue de sanctorum observatione canonum, de pia sanctae Dei Ecclesiae gubernatione, secundum opportunitatem collationis inter vos, et animi illius convenientiam. Ingerasque ei saepius, quam paucorum honor ille, quem praesentialiter habet, annorum, quam multorum est perpetualiter merces, quae datur bene laboranti in eo. Et de simoniaca subvertenda haeresi diligentissime suadeas illi, quae sanctum Ecclesiae corpus multis male maculat in locis. Et quidquid mente tenes saepius querelis agitasse inter nos. Sed qualis mihi esset collatio cum beato Adriano papa praedecessore illius, de construendo monasterio ad sanctum Paulum, nullatenus dimittas suggerere illi, ut, volente Deo, revertens certum mihi responsum habeas referre. Dominus Deus ducat te, et dirigat in omni bonitate cor illius, ut faciens faciat quod sanctae suae proficiat Ecclesiae, ut sit nobis pius Pater, et pro nobis praecipuus intercessor, ut idem Deus et Dominus noster Jesus Christus nos in sua florere faciat voluntate, et cursum qui superest nobis vitae nostrae ad perpetuae stabilitatis quietem perducere dignetur. Vade cum prosperitate, proficiens in veritate, reversurus cum gaudio, Homeriane puer.
EPISTOLA X. AD MANASSEM ABBATEM.  (Anno 798.) 
           (Ex Labbe, Bibliotheca nova manuscriptorum.)
Author: Carolus Magnus
Date:  [atque]

Carolus gratia Dei rex Francorum ac patricius Romanorum, abbati Manassae Flaviniacensis coeno bii salutem.

Benedictum nomen Domini in saeculum, quod juxta monachorum tuorum laudabilem conversationem plurimum glorificatur in gentibus, eo quod laus ejus semper in ore vestro versatur. Petitionem itaque de constructione coenobii apud Corbiniacum, quam per Theodulfum episcopum Aurelianensem aeque abbatem coenobii Floriacensis libenter suscepimus et clementer concedimus, et praecipimus ut monachi quos ibi mittetis, ne aliquando mandatorum Dei viam obliti, saepius in Flaviniacum revertantur coenobium, ibique officia sua confirment, et meliorati jussu tuo, et monachorum tuorum revertantur. Censum vero quemcunque statueris eis omni tempore solvant. Ab alio vero censu tuo amore liberos reddo, uti reddidi Flaviniacum. Mitto autem vobis capsam argenteam sepulcri Salvatoris, et S. Jacobi apostoli, fratris Domini, reliquias continentem: orans et supplicans ut mei memores pro me et filiis nostris assidue apud Dominum interveniatis. Saluto te, et omnem congregationem nostram. Ego Rado scripsi, dictavi anno 8 domini nostri praedicti regis Caroli, regnante Domino nostro Jesu Christo in aeternum.
EPISTOLA XI.  Fragmentum epistolae ad episcopos.   (Anno 799.) 
           (Ex Mansi, Concil. Collect.)
Author: Carolus Magnus

Et hoc vobiscum magno studio pertractandum est, quid de illis presbyteris unde approbatio non est, et semper negant, faciendum sit. Nam hoc saepissime a nobis et progenitoribus atque antecessoribus nostris ventilatum est, sed non ad liquidum hactenus definitum. Unde ad consulendum patrem nostrum Leonem papam sacerdotes nostros mittimus. Et quidquid ab eo vel a suis perceperimus, vobis, una cum illis quos mittimus, renuntiare non tardabimus. Vos interdum vicissim tractate attentius quid ex his vobiscum constituamus una cum praedicti sancti patris institutionibus, ut murmur cesset populi, et nos his satisfacientes, illaesi, Domino auxiliante, ab utrisque maneamus
EPISTOLA XII. AD OFFAM REGEM MERCIORUM.  Presbyterum Scottum accusatum mittit in patriam, ut ibi ab episcopo suo judicetur.   (Anno 800.) 
           (Ex Mansi, Concil. Coll.)
Author: Carolus Magnus

Carolus, gratia Dei, rex Francorum, et defensor sanctae Dei Ecclesiae, dilecto fratri et amico Offae regi salutem.

Presbyter iste et Scottus apud nos moratus est aliquanto tempore in parochia Hildeboldi Coloniensis episcopi, sed reprehensibilis factus, ut fertur, a quodam accusatore, quod carnem diebus quadragesimalibus comedisset. Nostri vero sacerdotes judicare renuerunt, quia plenum testimonium accusantium super eum non invenerunt. Tamen nec eum loco consueto habitationis suae propter infamiam diutius morari permiserunt, ne sacerdotalis honor apud imperitum vulgus vilesceret, vel rumigerula loquela aliqui hortarentur violare sanctum jejunium. Visum est nostris sacerdotibus illum ad sui episcopi, ubi Deo votum fecit, dirigere judicium. Idcirco vestram deprecamur providentiam, ut jubeatis illum, secundum opportunitatem temporis et profectionis, in suam transponere patriam, ut ibi judicetur unde exivit. Nam ibi quoque sanctae Dei Ecclesiae puritas in moribus, et firmitas in fide, et honestas in conversatione, secundum canonicam sanctionem diligenter observari debebit, ut una, perfecta et immaculata columba, cujus pennae deargentatae, et posteriora ejus in specie auri clarescere debent. Vita, salus, et prosperitas tibi tuisque fidelibus a Deo Christo detur in aeternum.
EPISTOLA XV. AD GARIBALDUM LEODIENSEM EPISCOPUM.  De cura quam instruendis populis praecipue ante baptismum abhibere debent pastores.   (Anno 800.) 
           (Ex Martene, Vet. Script. ampl. Coll.)
Author: Carolus Magnus

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti. Carolus serenissimus Augustus a Deo coronatus, magnus, pacificus, imperator, gubernans imperium, qui et per misericordiam Dei rex Francorum et Langobardorum, Garibaldo episcopo in Domino salutem.

Bene igitur recordari credimus sanctitati tuae, qualiter saepius in conventu et concilio nostro monuimus de praedicatione in sancta Dei Ecclesia unusquisque vestrum secundum sanctorum canonum autoritatem et praedicare et docere deberet. Primo omnium de fide catholica; ut et qui amplius capere non valuisset, tantummodo orationem Dominicam et symbolum fidei catholicae, sicut apostoli docuerunt, tenere et memoriter recitare potuisset, et ut nullus de sacro fonte baptismatis aliquem suscipere praesumeret antequam in vestra aut ministrorum vestrorum sacri ordinis praesentia orationem Dominicam et symbolum recitaret, et sicut in proximo comperimus in die apparitionis Domini multi fuerunt apud nos inventi, qui volebant suscipere infantes de sacro fonte baptismatis, quos jussimus singulariter et diligenter examinare et requirere, si orationem Dominicam et symbolum, ut supra diximus, scirent et memoriter tenerent; et plures fuerunt qui nulla exinde in memoriam habebant: quibus praecepimus abstinere, ut antequam orationem et symbolum scirent, et recitare potuissent, neque aliquem de sacro fonte baptismatis suscipere praesumerent. Et valde erubescentes fuerunt ex hac re, et spondere volebant ut si concessum eis fuisset, ad tempus hoc improperium a se potuissent auferre. In quo loco intelleximus quod non eis fuit convenientia, et sicut in capitulari nostro potestis reperire, discretionem factam habuimus, quanto tempore se unusquisque abstinere debuisset ab hoc opere, usque dum bonus fidejussor esse valeret in hoc negotio, scilicet, aut certe statim alium inveniret scientem, aut si infirmitas non impediret, exspectaret de Pascha usque in Pentecosten, donec ipse disceret ea quae supra dicta sunt. Nunc autem denuo monemus ut memores sitis, sicut condecet de ministerio sacerdotali, et conventum habeatis cum vestris sacerdotibus, et diligenter omnem rei veritatem requirite et examinate: ita ut opus Domini non praetereat, nec aliqua requisitio vobis exinde fiat ante conspectum sanctae majestatis.
EPISTOLA XVII. AD PIPPINUM FILIUM REGEM ITALIAE.  De pace ecclesiarum Dei et illis servientium.   (Anno 801.) 
           (Ex Mansi, Concil. Coll.)
Author: Carolus Magnus
Date:  [ Al., clementiae nostrae]

Carolus serenissimus Augustus a Deo coronatus, magnus, pacificus imperator, Romanorum gubernans imperium, ac per misericordiam Dei rex Francorum et Langobardorum, dilectissimo filio nostro Pippino glorioso regi sempiternam in Domino salutem.

Pervenit ad aures nostras , quod aliqui duces, et eorum juniores, castaldii, vicarii, centenarii, seu reliqui ministeriales, falconarii, venatores, et caeteri per singula territoria habitantes vel discurrentes, mansionaticos et paravereda accipiant, non solum super liberos homines, sed etiam in ecclesias Dei, monasteria videlicet virorum ac puellarum, et xenodochia, atque diversas plebes, et super reliquos servientes ecclesiarum Dei, in eorum opera, id est, in vineis, et campis, seu pratis, nec non et in eorum aedificiis illos faciant operari, et carnaticos, et vinum contra omnem justitiam ab eis exactare non cessant, et multas oppressiones patiantur ipsae ecclesiae Dei, vel servientes earum. Ideoque, charissime fili, has litteras ad tuam dilectionem direximus, ut hanc causam diligenter ac prudenter inquirere facias, et, si veritas est quod ita factum sit, deinceps omnimodis emendare et corrigere studeas, quatenus in diebus nostris ac tuis pax ecclesiarum Dei, sive illarum servientium, in omnibus conservetur, et ut merces copiosa nobis ac tibi exinde jugiter accrescat. Audivimus etiam quod quaedam capitula quae in lege scribi jussimus, per aliqua loca aliqui ex nostris ac vestris dicant, quod nos nequaquam illis hanc causam ad notitiam per nosmetipsos condictam habeamus; et ideo nolunt eis obedire, nec consentire, neque pro lege tenere. Tu autem nosti quomodo vel qualiter tecum locuti fuimus de ipsis capitulis. Et ideo admonemus tuam amabilem dilectionem, ut per universum regnum tibi a Deo commissum ea nota faciat, et obedire atque implere praecipiat. De episcopis et sacerdotibus occisis, sicut statutum habemus, et de reliquis quibuslibet causis. Verumtamen de presbyteris videtur nobis, ut si liber natus est presbyter, tripla compositione secundum tuam legem fiat compositus; et si plagatus fuerit, secundum qualitatem plagarum vel disciplinae tripla compositione emendetur qui hoc perpetraverit. Si tamen presbyter servus natus fuerit, secundum illius nativitatem tripla compositione solvatur in plagis et disciplinis. Et de diaconibus similiter fiat. His expletis, bene vale semper in Domino, fili dilectissime.
EPISTOLA XXII. AD ODILBERTUM ARCHIEPISCOPUM.  (Anno 811.) 
           (Ex Mabill. Analect. Vet.)
Author: Carolus Magnus

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti. Carolus serenissimus Augustus a Domino coronatus, magnus, pacificus imperator, gubernans imperium quidem, et misericordia Dei rex Francorum et Longobardorum, Odilberto archiepiscopo, in Domino salutem.

Saepius tecum, imo et cum caeteris collegis tuis, familiare colloquium de utilitate sanctae Dei Ecclesiae habere voluissemus, si absque molestia corporali id efficere potuisses. Sed quamvis sanctitatem tuam in divinis rebus tota intentione vigilare non ignoremus, omittere tamen non possumus, quin tuam devotionem sancto incitante Spiritu nostris apicibus compellamus, atque commoneamus, ut magis ac magis in sancta Dei Ecclesia studiose ac vigilanti cura laborare studeas in praedicatione sancta et doctrina salutari: quatenus per tuam devotissimam solertiam verbum vitae aeternae crescat et currat, et multiplicetur numerus populi Christiani in laudem et gloriam Salvatoris nostri Dei. Nosse itaque per tua scripta aut per teipsum volumus, qualiter et tu et suffraganei tui doceatis et instruatis sacerdotes Dei et plebem vobis commissam de baptismo sacramento, id est cur primo infans catechumenus efficitur, vel quid sit catechumenus: deinde per ordinem omnia quae aguntur. De scrutinio, quid sit scrutinium. De Symbolo, quae sit ejus interpretatio secundum Latinos. De credulitate, quomodo credendum sit in Dominum Patrem omnipotentem, et in Jesum Christum Filium ejus, et in Spiritum sanctum; sanctam Ecclesiam catholicam, et caetera quae sequuntur in eodem Symbolo. De abrenuntiatione Satanae et omnibus operibus ejus et pompis. Quid sit abrenuntiatio, et quae opera ejus diaboli et pompae. Cur insufflatur et cur exorcizatur. Cur catechumenus accipit salem. Quare tangantur nares, pectus ungatur oleo; cur scapulae signantur, et quare pectus et scapulae lavantur. Cur albis induitur vestimentis; cur sacro chrismate caput perungitur; et mystico tegitur velamine, et cur corpore et sanguine dominico confirmatur. Haec omnia subtili indagine per scripta nobis, sicut diximus, nuntiare satage; et si ita teneas et praedices, aut si in hoc quod praedicas te ipsum custodias. Bene vale, et ora pro nobis.