medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XX.  Item exemplar epistolae ejusdem papae ad domnum Pippinum regem directae, de sanitate vel incolumitate ejus percunctandum, simulque et de missis suis, qui ad regiam fuerunt directi urbem.
Author: Paulus I

Domino excellentissimo filio et nostro spiritali compatri Pippino, regi Francorum et patricio Romanorum, Paulus papa.

Praemissis nostris apicibus et affatibus per Droctegandum et Vilkardum, Deo amabiles, fidelissimo regi vestros missos sumus impensius deprecati eximiam excellentiam vestram, ut nos certiores atque laetiores reddere annueretis de vestra amplissima sospitate, et de eo, quo profecti estis, itinere, qualiter erga vos Dominus esset operatus. Et dum tanto evoluto tempore nullam a vobis responsionis seriem de hujuscemodi re agnovimus, vehementer noster attritus est animus. At vero per diversos ex ipsis regionibus liminibus apostolorum advenientes peregrinos didicimus sospitem te ad propria, praecellentissime fili, et spiritalis compater, esse, annuente Deo, reversum. Unde magno gaudio noster animus relevatus est. Quapropter, destinatis praesentibus nostris apostolicis syllabis, visitationis causa, obnixe petimus ut sublimis vestra excellentia quantocius nos de amplissima incolumitatis vestrae sospitate laetos reddere, significans, christianissime fili, et spiritalis compater, qualiter erga vos, et excellentissimam filiam, et spiritalem nostram commatrem, et eximios filios, agatur, ut noster animus maxima jucunditatis exsultet laetitia, quoniam nimio desiderio fervescimus vestram sedulo addiscere sospitatem, et de vestro gaudio exsultare. Quoniam vestra salus exaltatio est sanctae matris vestrae Ecclesiae, et prosperitas vestra nostra esse probatur laetitia. Itaque, praecellentissime fili, et spiritalis compater, bone et optime rex, ecce hactenus nullam rei veritatem de nostris missis, qui a regia profecti sunt urbe, addiscere valuimus. Dum vero rei agnoscere potuerimus veritatem, confestim eximiae excellentiae dirigemus in responsis. His praemissis, Deum coeli petimus, ut vobis et praesentis vitae longaevitatem et regni gubernacula cum excellentissima regina filia, et spiritali nostra commatre, christianissima regina, vestraque dulcissima conjuge, atque amantissimis vestris natis, nostrisque filiis, iisdem eximiis regibus, et patriciis Romanorum, perfruendum concedat, et coelestis regni participes faciat, nosque permittat de vestra amplissima sospitate semper gratulari. Incolumem excellentiam vestram gratia superna custodiat.
EPISTOLA XXI.  Item exemplar epistolae ejusdem papae ad domnum Pippinum regem directae, de Marino presbytero, et ejus iniquo consilio, et de consecratione ipsius.
Author: Paulus I

Domno excellentissimo filio et nostro spiritali compatri Pippino, regi Francorum et patricio Romanorum, Paulus papa.

Omnino compertum habet vestra Christianissima excellentia qualiter Marinus presbyter noster ibidem ad vos moratur, iniqua operatione contra sanctam Dei Ecclesiam, fidemque orthodoxam, Deo sibi contrario, cum Georgio quodam imperiali a secretis, consilia sedi nostrae contraria et vestrae simili modo ingerere cupiens. Quod quidem et idem imperator vestrae a Deo protectae excellentiae per suas innotuit litteras. Unde quia defensorem fidei orthodoxae atque propugnatorem gregis sui vel populi Christiani liberatorem Christianissimam bonitatem vestram beatus apostolus, et princeps apostolorum Petrus eligere et confirmare dignatus est, idcirco adoptamus atque deprecamur eximiam bonitatem vestram, optime rex, et spiritalis compater, ut jubeas sanctissimo fratri nostro Wulchario episcopo praecipere quatenus ipse eumdem Marinum presbyterum, nostra vice, episcopum consecrare debeat, et in una civitatum vestrarum illis in partibus constituta, in qua praeviderit vestra sapientissima eximietas, eum ordinare disponite, quatenus perpetrati sceleris sui recordans, se inique egisse poeniteat, ne in eo, quod absit, antiquus humani generis hostis mentem illius vagantem inveniens quasi in sublime extollat, saevissimeque quoquomodo valeat funditus disperdere. Sed magis, ut confidimus in vestram benignissimam excellentiam, atque a Deo praeclaram cordis vestri dilatationem, huic nostrae postulationi vestra praeclara excellentia aurem accommodare dignetur, quatenus et ille securus de hujuscemodi re persistat, et nos pro vestra immensa laetitia atque sospitatis gaudio indesinenter Dominum Deum coeli exorare jubeamus. Bene valete.
EPISTOLA XXIII.  Item exemplar epistolae ejusdem papae ad domnum Carolum et Carolomannum reges directae, in qua continentur gratiarum actiones et uberrimae benedictiones.
Author: Paulus I

Domnis excellentissimis filiis Carolo et Carolomanno regibus Francorum et patriciis Romanorum, Paulus papa.

Missam relationem excellentiae vestrae, deferentibus harum gerulis, Droctegando scilicet et religiosis abbatibus, suscipientes votivo sumus incolumitatis vestrae nuntio relevati, optantes ut vitam actusque vestros sua misericordia Dominus et protegat et disponat, atque ad perfectam perducat aetatem. Per easdem siquidem syllabas innotuistis maximam vos tenere verecundiam in id quod interim munerum commoda per harum latores nobis dirigere non valuistis. Sed quid est, dulcissimi atque amantissimi filii, victoriosissimi reges, quod nos muneribus vestris laetificare inhiatis? Nulla enim alia munera desideramus, quam vestrae incolumitatis prosperitatem sedule addiscere, et de vestris profectibus gratulari. Haec est locupletatio nostra vestram, quam inhianter amplectamur, exsultationibus jucunditatem. Haec est exaltatio sanctae Dei Ecclesiae, et defensio fidei orthodoxae, vestrae protectionis integritas. Vos quippe Dominus elegit prae omnibus regibus, et liberatores sanctae suae catholicae et apostolicae constituit Ecclesiae, et in reges per manus beati Petri ungui dignatus est. Sed omnipotens Dominus, per quem reges regnant, ad perfectam vos perducat aetatem, et solium regni vobis, vestroque praeclaro semini, aevis prosperisque temporibus ad exaltationem sanctae suae Ecclesiae, et amplissimam Christianorum orthodoxae fidei defensionem concedat possidendum, tribuens vobis e coelo victorias, omnesque barbaras nationes vestris Deo imitabilibus subjiciens vestigiis, et aeternae vitae gaudia largiri dignetur; quatenus sicut in praesenti vita regnatis, et venturo in saeculo cum Christo regnare mereamini; dicatque omnis populus: Amen, fiat, fiat. Bene valete.
EPISTOLARUM PAULI LABBEANA SYLLOGE. EPISTOLA PRIMA. PAULI ELECTI PAPAE I AD PIPPINUM REGEM.  De ipsius electione ad pontificatum, ante consecrationem scripta. Spondet se in ea fide et concordia, quam Stephanus decessor ejus Pippino regi pactus est, cum suis permansurum.
Author: Paulus I

Domino excellentissimo filio Pippino Francorum et patricio Romanorum, Paulus diaconus, et in Dei nomine electus sanctae sedis apostolicae.

Cum gravi gemitu, et immenso moerore cordis, innotescimus a Deo protectae excellentiae tuae, pontentissime victor rex, Dei vocatione de hac luce ad aeternam requiem esse subtractum sanctae recordationis dominum et germanum meum Stephanum papam, in cujus etiam transitu et ipsi lapides, si dici potest, nobiscum flentes lacrymaverunt. In cujus apostolatus ordinem a cuncta populorum caterva mea infelicitas electa est. Et dum haec agerentur, convenit Romam Immo Christianissimae excellentiae tuae missus; et cum eo loquentes una cum nostris optimatibus, aptum perspeximus eum hic detineri, donec Dei providentia sacra apostolica benedictione illustrati fuissemus, et tunc plenius satisfactus de nostra vel cuncti populi puritate et dilectione, quam erga tuam benignissimam excellentiam et cunctam gentem Francorum gerimus, eum ad vos repedandum cum nostris missis apostolicis absolveremus. Quoniam nos pro certo cognoscas, excellentissime et a Deo protecte noster post Deum auxiliator et defensor rex, quod firmi et robusti usque ad animam et sanguinis nostri effusionem, in ea fide et dilectione et charitatis concordia, atque pacis foedere, quae praefatus beatissimae memoriae dominus et germanus meus sanctissimus pontifex vobiscum confirmavit, permanentes, cum nostro populo permanebimus usque in finem. Unde et indesinenter extensis palmis ad coelum pro vitae incolumitate excellentiae tuae, atque dulcissimorum filiorum, et excellentissimae reginae sospitate, Domini Dei nostri exoramus clementiam, ut semper tuum auxilium et firmissima protectio extendatur super nos. Incolumem excellentiam tuam gratia superna custodiat.
EPISTOLA III. AD PIPPINUM REGEM.  Laudat Pippinum et gratias agit quod adventantibus ipsis legatis, Remigio fratre et Authario duce, Desiderius rex civitates et patrimonia Ecclesiae ex parte restituerit, partem alteram in certum tempus redditurum se condixerit.
Author: Paulus I

Domino excellentissimo filio et nostro spiritali compatri Pippino regi Francorum et patricio Romanorum, Paulus papa.

Quia excellentia vestra merito bonorum operum superno examini fuerit comprobata, ipsis jam in manifesto rerum exhibitarum effectibus demonstratum est.
EPISTOLA V. AD PIPPINUM REGEM.  De sacra mensa Stephano papae a Pippino rege donata; quo ritu Romae ab ejus missis ad beati Petri confessionem oblata, et a Paulo papa suscepta atque consecrata sit.
Author: Paulus I

Domino excellentissimo filio et nostro spiritali compatri Pippino regi Francorum et patricio Romanorum Paulus papa.

Cum maximo honorificentiae conatu, et dilectionis affectu, quas praeclara excellentia vestra misit litteras, ferentibus Andrea et Gunderico solertissimis viris, Christianitatis vestrae missis, acceptantes suscepimus. Et post alia: Interea praecellentissime ac benignissime rex Christianissime fili et spiritalis compater, suscepimus et mensam illam, quam olim sanctae recordationis domino et germano nostro beatissimo Stephano papae, et per eum beato Petro apostolo obtulistis. Quam et cum hymnis et canticis spiritalibus, litaniae laudes solemniter Deo referentes, infra aulam ipsius principis apostolorum introduximus: quamque vestri missi in sacram confessionem, super corpus scilicet ejusdem coelorum janitoris ex vestri persona obtulerunt. Quam et chrismate unctionis sanctificantes, et sacram oblationem super eam imponentes, sacrificium laudis Deo omnipotenti pro aeterna animae vestrae remuneratione et regni stabilitate obtulimus; decernentes apostolica censura sub anathematis interpositione, nulli unquam licere eam ab Ecclesia beati Petri alienare. Et ecce memoriale vestrum in eadem apostolica aula fulgens permanet in aeternum: cujus remunerationem vos credite a justo retributore Domino Deo, et beato apostolorum principe Petro, in coelestibus regnis adepturum. De Georgio itaque et Petro quod innotuistis omnino agnovimus. Sed hoc in vestrae voluntatis arbitrio relaxamus, ut qualiter vobis placuerit, ita ex eis agatis, sive illos apud vos detinendo, sive etiam ad nos absolvendo: quoniam omnino quae vobis placita sunt, et nobis omnino congrua et prospera esse videntur. Praefati denique missi vestri omnia quae a vobis injuncta exstiterunt liquidius nobis retulerunt; de quibus ad singula responsum reddidimus, eosque de cunctis informatos ad vos enarrandum absolvimus. Omnipotens autem Dominus, qui dives est in misericordia, suae extensionis brachio vos continua defensione protegat, et omnes adversarios ac rebelles vestris regalibus subjiciat vestigiis, tribuens longaeviter ac salubriter, una cum excellentissima filia et spiritali nostra commatre, benignissima regina, et amantissimis natis Carolo et Carolomanno, excellentissimis regibus et patriciis Romanorum, atque Gisila nobilissima, regni gubernacula possidenda, et aeterna gaudia cum sanctis et electis perfruenda. Incolumem excellentiam vestram gratia superna custodiat.
EPISTOLA VII. AD PIPPINUM REGEM  Petit auxilium adversus Graecos, qui Ravennam oppugnaturi nuntiabantur; oratque ut Desiderium quoque regem et alios ad ferendam opem excitet.
Author: Paulus I

Domno excellentissimo filio, et nostro spiritali compatri, Pippino regi Francorum, et patricio Romanorum, Paulus papa.

Praecelsae et a Deo servatae Christianitati vestrae his nostris innotescimus apicibus, quod jam absolutis vestris missis, qui nuper ad nos conjunxerunt, Vulchario videlicet sanctissimo fratre et coepiscopo nostro, et Felice religioso, et Ratberto viro illustri, conjunxit ad nuntium missum a fidelibus sanctae Dei Ecclesiae, spiritalis matris vestrae, qui vera semper nobis assolent indicare, significans nobis quod nefandi Graeci, inimici sanctae Ecclesiae Dei, et orthodoxae fidei expugnatores, Deo sibi contrario, super nos et Ravennatium partes irruere cupiunt, atque monitionem facere. Unde quia alibi, post Deum et beatum Petrum, nostra spes non est, nisi apud vestram nobilissimam excellentiam; ideo obnixis deprecationibus petimus te, excellentissime fili et spiritalis compater, ut jubeas propter Deum et reverentiam beati Petri salutem istius provinciae a vobis redemptae procurare, et confestim vestrum dignemini dirigere Desiderio Longobardorum regi missum, ut si necessitas fuerit significata, auxilium nobis pro incursione eorumdem inimicorum impertire debeat. Praecipiens-Beneventanis, atque Spoletinis, seu Tuscanis nobis e vicino consistentibus, ut ipsi nostro occurrant solatio. Deprecantes et hoc a Deo institutam excellentiam vestram ut ad nos hoc adveniente Martio mense vestrum dirigere jubeatis missum, qui hic Romae nobiscum demorari debeat, ut ipse, si necessitas exegerit, apud Desiderium imminere debeat regem pro eodem nobis transmittendo solatio: quia, ut plenissime satisfacta est vestra excellentia, non ob aliud ipsi nefandissimi nos persequuntur Graeci, nisi propter sanctam et orthodoxam fidem, et venerandam Patrum piam traditionem, et quam cupiunt destruere atque conculcare. Pro quo jubeat solite vestra benigna disponere excellentia, ut eorumdem inimicorum ad nihilum redigatur vesania, et perfectius haec provincia, vestro certamine redempta, et a vobis beato Petro pro remedio animae vestrae concessa, ab aemulorum insidiis tuta vestra consueta permaneat protectione, vobisque copiosa in coelis ascribatur merces, et nominis vestri laus, et universae gentis exaltatio, sicut et jam factum est, nunc multo amplius in universo orbe terrarum divulgetur; atque intercedente beato Petro victoriae triumphum e coelo vobis Dominus super omnes tribuat gentes; dum vestro auxilio confusis expugnatoribus sanctae orthodoxae fidei, pax et laetitia et observatio Christianorum fidei in omnibus praedicata fuerit Ecclesiis, meritoque ex hoc coelestia vobis a Deo conferantur gaudia. Incolumem excellentiam vestram gratia superna custodiat.
EPISTOLA IX. AD PIPPINUM REGEM.  Monachos a Remedio Pippini fratre Romam missos ad discendam psalmodiae modulationem, Simeonis prioris scholae cantorum disciplinae traditos esse, ut postulabat.
Author: Paulus I

Domno excellentissimo filio, et nostro spiritali compatri, Pippino Francorum regi et patricio Romanorum, Paulus papa.

Cum charitatis amor quem erga vestram a Deo illustratam insignem gerimus excellentiam nostro enucleatius vigeat cordi, curae idcirco nostrae existit, excellentissime regum, vestrae gnaviter et praeclarae totis obtemperare nisibus voluntati: praesertim dum et amplissimo vestrae excellentiae praesidio relevati, et post Deum ab insidiatorum videamur saevitia erepti. Et ideo quoties nobis relationum vestrarum apices perferuntur, gratuito acceptantes animo, confestim quod eorum textus eloquitur effectui satagimus mancipandum. Unde susceptis in praesentia Deo protectae excellentiae vestrae syllabis, nempe relectis, protinus cuncta quae ferebantur in illis libenter adimplevimus. In eis siquidem comperimus exaratum quod praesentes Deo amabilis Remedii germani vestri monachos Simeoni scholae cantorum priori contradere deberemus, ad instruendum eos in psalmodiae modulatione, quam ab eo apprehendere, tempore quo illic in vestris regionibus exstitit, nequiverant: pro quo valde ipsum vestrum asseritis germanum tristem effectum, in eo quod non ejus perfecte instruxisset monachos. Et quidem, benignissime rex, satisfacimus Christianitati tuae, quod nisi Georgius, qui eidem scholae praefuit, de hac migrasset luce, nequaquam eumdem Simeonem a vestri germani servitio abstrahere niteremur. Sed defuncto praefato Georgio, et in ejus idem Simeon, utpote sequens illius, accedens locum, ideo pro doctrina scholae eum ad nos accersivimus. Nam absit a nobis ut quidpiam quod vobis vestrisque fidelibus onerosum existit peragamus quoquo modo. Potius autem, ut praefatum est, in vestrae charitatis dilectione firmi permanentes, libentissime, in quantum virtus suppetit, voluntati vestrae obtemperandum decertamus. Propter quod et praefatos vestri germani monachos saepedicto contradidimus Simeoni, eosque optime collocantes, solerti industria eamdem psalmodiae modulationem instrui praecepimus, et crebo in eadem, donec perfecte eruditi efficiantur, pro amplissima vestrae excellentiae atque nobilissimi germani vestri dilectione, ecclesiasticae doctrinae cantilena disposuimus efficaci cura permanere: optantes de reliquo excellentiam vestram aevis ac prosperis temporibus in Domino valere et regni perfrui sceptro, atque triumphales de hostibus, intercedente beato Petro, consequi victorias. Incolumem excellentiam vestram gratia superna custodiat.
EPISTOLA X. AD FRANCOS UNIVERSOS.  Gratias agit pro fideli opera Ecclesiae Romanae praestita. Laudat gentem Francorum, ejusque reges, et benedictiones uberrimas impertit.
Author: Paulus I

Paulus servus servorum Dei omnibus dilectis nobis episcopis, et venerabilibus presbyteris, et abbatibus, atque religiosis monachis, gloriosis etiam ducibus et comitibus, seu universae Christo dilectae generalitati exercitus a Deo protecti regni Francorum constitutis.

Considerantibus nobis, et velut ignitam coram nostris aspectibus splendifluam Christo amabilis fortitudinis vestrae fidem, et laboriosum certamen adhibentibus, quod liberationi sanctae catholicae et apostolicae Romanae Ecclesiae, quae vos verbo praedicationis peculiaritatis modo sinceros genuit filios, exhibere totis nisibus studetis, magna nobis admirandi inhaeret qualitas, et haec laudis praeconia vestro nomini, et benedictae generationi proferre in universo non desistimus orbe terrarum. O dulcissimi atque amantissimi nobis, quam vicissitudinis repensationem vestro exercitui conferemus? aut quae thesaurorum copiae dignae sint ad tot beneficiorum praesidia quae sanctae Ecclesiae contulistis? At licet in hoc mentis consideratio et possibilitas coarctetur vobis digna rependere, verumtamen est judex justus in coelis Dominus Deus noster, qui digna vestrorum retribuet operum merita. Vere enim elevatum est nomen genti vestrae super multas generationum nationes, et regnum Francorum vibrans emicat in conspectu Domini; quod talibus benignissimis catholicae et apostolicae sanctae Dei Ecclesiae liberatoribus praeornatur regibus. Novus quippe Moyses, novusque David in omnibus operibus suis effectus est Christianissimus a Deo protectus filius et spiritalis compater, dominus Pippinus, Dei nutu victoriosissimus rex, per quem exaltata Dei Ecclesia triumphat, et fides catholica ab haereticorum telo illibata consistit. Et vos quidem, charissimi, gens sancta, regale sacerdotium, populus acquisitionis, cui benedixit Dominus Deus Israel, gaudete et exultate, quia nomina vestra regumque vestrorum exarata sunt in coelis, et merces vestra magna est coram Deo et angelis ejus. Firmum quippe beatissimum Petrum apostolorum principem, cui a Redemptore nostro ligandi solvendique peccata in coelo ac in terra concessa est potestas, adepti estis protectorem. Sed omnipotens Dominus, ejusdem sui apostoli intercessionibus, benedicat, protegat, atque confortet, et corroboret Deo amabilem communitatem vestram, actusque vestros in beneplacito suo disponat, tribuens vobis a coelo victoriam, fines vestros dilatet, subjiciens excellentissimis regibus vestris omnes barbaras nationes, ad perfectam liberationem et exaltationem sanctae universalis Dei Ecclesiae, et fidei orthodoxae integritatem: detque vobis ea sapere quae illi sunt placita, et multo amplius corda vestra in amore beati Petri et ejus apostolicae sedis illustret: fidelique studio ejus praeceptis apostolicis obtemperantes, et praesentis vitae cursum cum victoria et bona fama exsequi, et aeterna gaudia cum coeli civibus perfrui mereamini.
EPISTOLA XI, SIVE DIPLOMA PRO IMMUNITATE MONASTERII SANCTI HILARI GALIATENSIS SUB RAVENNATE ECCLESIA POSITI.
Author: Paulus I
Date:  [ Leg. 
post consulatum] [XIX]

Igitur de divino nutu ante horum . . . annorum sanctae recordationis dominus et germanus noster beatissimus Stephanus, hujus apostolicae sedis praesul ad redimendam Italiae provinciam, simulque exarchatum Ravennatium de manibus gentium, Franciae properasset regionem; contigit, eo revertente, suum peragrariniter per monasterium beati Hilari, situm in territorio Populiense: cessante aemulorum saevitia, gratissime atque cum maxima honoris humilitate susceptus est ab Anscauso quondam Popiliensi episcopo et abbate ipsius venerabilis monasterii: et . . . . eumdem beatissimum pontificem . . . . . praeditus quondam Anscausus episcopus affluenter ipsius itineris subsidia illi tribuit.

Et dum idem beatissimus praedecessor noster hujus apostolicae sedis antistes suo laborioso certamine provinciam illam, videlicet exarchatum Ravennatium, a jugo servitutis ditionis gentium Dei providentia redemit; tunc vicissitudinem propensi beneficii eidem Anscauso episcopo irrogans, praedictum monasterium diebus vitae suae fruendum illi concessit. Unde et nos hujusmodi concessi praesidii largitatem sub apostolicae praeceptionis pagina confirmavimus, atque jurisdictioni sanctae nostrae Ecclesiae submisimus eum. Nunc vero divina vocatione ipso Anscauso de hac migrante luce, agnoscentes rei veritatem, praedictum venerabile monasterium juris sanctae Ravennatis Ecclesiae a diuturnis existere temporibus, ideoque perpendentes contra omnem rationem esse ut ipse venerabilis locus a sancta Ravennate Ecclesia abstrahatur . . . . . . ea quae pridem pro subtractione ejus promulgata sunt incongrue atque irrationabiliter omnia irrita et invalida esse statuentes, statuimus. Unde per hujus nostrae apostolicae praeceptionis paginam, denuo ipsum venerabile monasterium beati Hilari cum omnibus ei pertinentibus sub jurisdictione Ravennatis Ecclesiae, atque reverendae fraternitatis tuae successorumque tuorum, perpetuis atque perennibus temporibus statuimus permanendum: et ut tuae . . . successoribusque tuis placuerit, perenniter ipse venerabilis locus disponatur. Statuentes apostolica censura sub anathematis interdictione, et divini judicis obtestatione, nulli cuilibet personae parvae vel magnae quoquo modo licere idem venerabile monasterium a jurisdictione sanctae Ravennatis Ecclesiae, atque tuae fraternae reverentiae successorumque tuorum auferre: sed etsi quodlibet monimen de eodem monasterio contrarium Ecclesiae vestrae Ravennati repertum fuerit, vacuum et inane esse decernimus. Datum Nonis Februariis, imperante domno piissimo Augusto a Deo coronato magno imperatore, anno XL, et pacis ejus anno XX , sed et Leone imperatore ejus filio anno VII, indictione 12.
I.  Ad D. Portuensem episcopum.--Petrum clericum commendat.
Author: Hugo de Campo Florido

Domino et amico suo G., Dei gratia venerabili Portuensi episcopo, HUGO, Suessionensis dictus episcopus, salutem et plurimam dilectionem.

Petrum consanguineum nostrum, et clericum vestrum, qui mirum semper erga vos habuit affectum, vestrae commendamus benignitati, rogantes ut amore nostro in justis petitionibus suis benigne eum audiatis, et erga dominum papam juvetis. Vale.
III.  Ad eumdem.--De solutione interdicti Ecclesiae Suessionensis.
Author: Hugo de Campo Florido

Domino suo charissimo LUDOVICO, Dei gratia Francorum illustrissimo regi, H. eadem gratia Suessionensis episcopus, salutem et voluntarium servitium.

A vobis discedentes venimus usque Bistisiacum, ubi audivimus quod dominus archiepiscopus vestri gratia Ecclesiae Suessionensi reddidit celebrare res divinas. Dominus Petrefontis Cono, quando huc misimus, nihil adhuc fecerat nobiscum, sed spem habemus de eo. Sicut autem vobis diximus, huc mittimus, et nobis, si placet, vestram significare voluntatem. Valete.