medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XCVIII. AD GUENILONEM EJUSQUE SUFFRAGANEOS.
Author: Lupus Ferrariensis

Religiosissimis Patribus et fratribus Gueniloni, metroplitano Senonicae sedis antistiti, et universo clero ejus, et caeterarum Ecclesiarum praesulibus quae dioecesi memoratae sedis censentur, cunctisque in eis Deo famulantibus, clerus matris ecclesiae Parisiorum 147 et fratres coenobii sancti Dionysii et sancti Germani et beatae Genovefae ac Fossatensis, diversorumque monasteriorum unanimitas, praesentem et futuram salutem.

Venerabilem pastorem nostrum Ercanradum nuper decessisse cum longe lateque vulgatum sit, tum sanctitatem vestram latere non potuit; nosque affici moestitia de vocatione Patris defuncti, ac sollicitudine permoveri de electione successuri, prudentia vestra intelligit. Cum enim principaliter se futurum Dominus Jesus polliceatur cum his qui principes religionis existunt, non patimur diu carere antistite, cujus doctrina ad salutem nostram instituamur, exemplo informemur, benedictionibus in nomine Domini muniamur. Ejus, utpote bonorum omnium auctoris, nequaquam nos cura destitutos firmissime credimus, dum ipse curas nostras sua clementia sustulit, et vota ultronea benignitate praevenit. Namque ipse in cujus manu cor regis est, gloriosi domini nostri Caroli, quemadmodum plene confidimus, menti infudit ut ejus nos regimini committeret, quem in divinis et humanis rebus sui fidissimum multis experimentis probasset. Igitur Dei pronam in nos amplectentes misericordiam, et regis nostri piam suspicientes providentiam, Aeneam, cujus praeconia praemisimus, concorditer omnes eligimus, Aeneam patrem, Aeneam pontificem habere optamus. Quamvis enim tanta prudentia ac probitate praecellentissimus rex noster polleat, ut solum ejus judicium de viro memorato posset sufficere, tamen conditionis humanae non nescii, futurorumque curiosi, aulicorum nos ip i propositum ac mores longe prius inspeximus; et inter 148 graves probabilesque personas et sanctitate ferventes hunc quem antistitem habere cupimus, quotquot eum nosse potuimus, ut nunc palam est, absque errore annumeravimus. Proinde, sancti Patres, annitimini ne dilatione divini et regii beneficii torqueamur; sed nobis suspensis, nobis desiderantibus, nobis flagitantibus, ponatur celeriter lucerna super candelabrum; ut lumen veritatis populus Dei videat, et aemula devotione, praesulis vestigia tenens, sempiternae beatitudini praeparetur. Professionem vero nostri consensus in Aeneam Deo annuente per vestrum ministerium nobis futurum antistitem subscriptionibus nostris certatim roboravimus; ut nostra unanimitate comperta, votum summa properantia compleatis.
EPISTOLA XCIX. RESCRIPTUM EPISCOPORUM AD IPSOS.
Author: Lupus Ferrariensis

Guenilo, sanctae Senonicae sedis metropolitanus episcopus; Heriboldus, Antisiodori episcopus; Agius Aurelianorum, Prudentius Tricassinorum, Herimannus Nivernensium, Frotbaldus Carnutum, Hildegarius Meldorum, clero matris ecclesiae Parisiorum et cunctis in diversis coenobiis sub ea Deo militantibus salutem.

De excessu reverentissimi coepiscopi nostri Ercanradi non mediocriter anxii, vestrique moeroris participes, tandem justissimae dispositionis Dei memores, consolationem recipimus, dum vos sub pastore bono agentes, qui summe bonnus 149 est, vicarium ejus scilicet visibilem, ministeriique nostri consortem, absque dilatione expetere vestris litteris tenentibus lineas rationis cognovimus. Praeparatum enim a Deo ei bonum exitum credimus, cujus munere talem videmus patere ingressum. Quanquam nobis futurus nunc socius olim fuit praecognitus et merito suae probitatis amabilis. Quis enim vel leviter tetigit palatium cui labor Aeneae non innotuit et fervor in divinis rebus non apparuit? Quamobrem electionem vestram in eo factam Deo propitio libenter sequimur, ut eum profuturum populo ejus ad dignitatem pontificatus promovendum concorditer decernamus. Sit igitur vobis pastor, qui pro suis in Deum meritis bene complacuit; et sequentes ejus veracem doctrinam, et sancta opera imitantes, ad coelestis regni pascua properate felices. Ordinationi autem ejus subscripsimus concorditer universi, ut securi ministerio potestatis ejus fruamini.
152  EPISTOLA CI. AD EPISCOPOS,  De peregrinorum receptione, ex parte Guenilonis.
Author: Lupus Ferrariensis

Reverentissimis praesulibus Italiae et Galliae caeterisque Dei fidelibus Guenilo Senonum metropolitanus episcopus in Domino salutem.

Quoties justa exstante causa sanctitatem vestram alloquimur, charitas, quae diffusa est in cordibus nostris per Spiritum sanctum, qui datus est nobis, id agendi tribuit fiduciam, praesertim cum gratuito negotio pietatis proveniat incrementum. Monachi provinciae ac dioeceseos nostrae ex monasterio quod appellatur Bethleem sive Ferrarias, nomine Aldulphus et Acaricus, presbyterii gradu ornati, divino, ut credimus, instinctu Romam proficisci orandi studio destinarunt, et nostra abbatisque sui nobis admodum dilecti Lupi accepta licentia propositum exsequuntur; quos vestrae paternitati de more commendamus, implorantes ut quia laborem peregrinationis pro aeterna remuneratione susceperunt, consolationem in vobis in eundo ac redeundo eam inveniant qua devoti a religiosis foventur. Eritis enim mercedis eorum participes, si laboris fueritis benivoli adjutores. Cupimus vos valere feliciter.
153  EPISTOLA CII. ITEM EX PARTE ABBATIS.
Author: Lupus Ferrariensis

Plurima veneratione suspiciendis episcopis Italiae ac Galliae reliquisque Christiana religione pollentibus Lupus Abbas ex monasterio quod dicitur Bethleem sive Ferrarias, situm in dioecesi Senonicae urbis, cui praeest reverentissimus Guenilo, praesentem et futuram salutem.

Quamvis, vergente in occasum mundo, non dubito in electorum corde fervere charitatem, quae merito in sacris eloquiis latum appellatur mandatum . Ac propterea non erubesco postulare ab illis aliquid quibus nihil praestiterim, vel quos penitus facie nesciam. Ea bonis usitatissima charitate, Deus, qui nos facit unanimes habitare in domo, perpetuis bonis transeuntia mutare, lucrum esse maximum instituit. Proinde suggero sanctae paternitati vestrae monachos et presbyteros, quorum alter vocatur Aldulfus, alter Acaricus, ex nostro collegio Romam supplicatum proficisci statuisse et antistitis memorati ac nostro permissu quod exoptaverant adimplere. Vestra ergo benevolentia euntibus illis ac redeuntibus subsidium dignetur impendere: quia et sufficiens viaticum tanto itineri ferre fuit eis impossibile, et mercedis eorum vos credimus fore consortes, si experti fuerint laboris sui pro Dei nomine cooperatores

Notes: (Psal.
CXVIII)
154  EPISTOLA CIII. AD DOMNUM APOSTOLICUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Domino praecellentissimo et omnibus Christianis unice singulariterque venerando universali papae Benedicto ultimus Abbatum Lupus ex monasterio Galliae quod vocatur Bethlehem sive Ferrariae, praesentem prosperitatem, et futuram beatitudinem.

Tempore decessoris vestri beatae memoriae Leonis functus legatione Romae, cui auctore Deo praesidetis, et ab eodem antistite exceptus benigne atque tractatus, postquam vos non esse inferiores religione fama declaravit, nec tantum potestatis beatissimi Petri participes, verum etiam humilitatis, quam in allocutione Cornelii vulgavit, haeredes vera morum vestrorum expensio certa ratione perdocuit, ausus sum ego tantillus cognitioni vestrae sublimitatis me scriptis ingerere, meamque exiguitatem et fratrum meorum monachorum unanimitatem eximietati vestrae committere, ut in vestris sanctis orationibus mereamur a Deo et in praesenti vita consolationem et in futura communionem salutis feliciter consequi. Fratres praeterea et compresbyteros nostros Aldulphum et Acaricum, qui spontaneam peregrinationem pro nomine Domini susceperunt, et quanquam laboriosissime, ad memoriam beatissimorum apostolorum caeterorumque sanctorum tandem aliquando pervenerunt, specialiter vestrae mansuetudini commendamus, ut eos pietate competenti fovere dignemini, et consuetudinibus ecclesiasticis, 155 quae variae in diversis locis tenentur, diligenter instruere, ut per eos ad nos et ad caeteros quosque talia pie quaerentes institutio Romana perveniat. Siquidem in quibuscunque ad religionem vel honestatem pertinentibus ambiguitatem creat varietas. Ut optima quaeque eniteant, illuc sollicita investigatione credimus recurrendum unde ubique fidei manavit exordium. Caeterum quia parentes thesaurizare debent filiis , ut doctor gentium manifestat, nosque vobis obsequentissimi filii esse cupimus, commentarios beati Hieronymi in Jeremiam, post sextum librum, usque in finem praedicti prophetae, per eosdem fratres nobis mitti deposcimus in codice reverendae veritatis, vestrae sanctitati, si id obtinuerimus, postquam celeriter exscriptus fuerit, sine dubio remittendos. Nam in nostris regionibus nusquam ullus post sextum commentarium potuit inveniri; et optamus in vobis recuperare quidquid parvitati nostrae deesse sentimus. Petimus etiam Tullium de Oratore, et duodecim libros institutionum oratoriarum Quintiliani, qui uno nec ingenti volumine continentur: quorum utriusque auctorum partes habemus, verum plenitudinem per vos desideramus obtinere. Pari intentione Donati commentum in Terentium flagitamus. Quae auctorum opera si vestra liberalitas nobis largita fuerit, Deo annuente cum memorato sancti Hieronymi codice fideliter omnino restituenda curabimus. Sanctitatem vestram ad totius Ecclesiae utilitatem divina clementia diuturnis temporibus conservare dignetur.

Notes: (II Cor. XII)
156  EPISTOLA CIV. AD REGINB.
Author: Lupus Ferrariensis

Charissimo suo Reg. Lupus in Domino salutem.

Desideramus quidem adventum vestrum, ut dignum est, quem jam certae litterae spoponderunt; sed suademus vigilantissima cautione tutum iter eligendum, propterea quod in regno Caroli Regis nostri novis exortis rebus, impune latrocinia committuntur, et nihil securius atque constantius quam rapinarum violentia frequentatur. Talis igitur est commeantium quaerenda societas quorum numero atque virtute improborum factio evitetur, aut, si necesse fuerit, repellatur. Catilinarium et Jugurthinum Sallustii, librosque Verrinarum, et si aliquos alios vel corruptos nos habere vel penitus non habere cognoscitis, nobis afferre dignemini; ut vestro beneficiio et vitiosi corrigantur, et non habiti, nunquamque nisi per vos habendi, hoc gratius quo insperatius acquirantur. Cupio vos valere feliciter.
EPISTOLA CV. AD MARCWARDUM ET EIGILEM.
Author: Lupus Ferrariensis

Charissimis suis Marcwardo et Eigili Lupus plurimam salutem.

Octavo Idus Augusti litteras vestras accepi, cum essem in Farae monasterio, proficiscens ad generale placitum quod rex noster indixerat futurum VI Id. praedicti 157 mensis. Quia itaque quatuor mecum tantummono fratres habebam, et caeterorum voluntatem plene scire non poteram, et mira nimium res contigerat, sanctitati vestrae notum facio verae illius conversioni, si contigerit, me valde gratulaturum, et quaecunque in me commisit poenitenti ex animo dimissurum. Vos, dum a placito regredior, quod propter Deum coepistis, instanter elaborate perficere, videlicet ut integre ad Deum revertatur, et suam culpam in alium deinceps transfundere non nitatur. Temperantiae studeat, conspirationes non repetat, murmurum auctor nec particeps existat, seditiones nec faciat, nec foveat, sed quietem et ipse habeat, et alios habere permittat, et generaliter juxta Dei praeceptum declinet a malo et faciat bonum , et in diebus nostris in loco nostro nihil patietur unde juste queratur. Mox autem ut rediero, favente Dei gratia, ut vestrae suggestioni fratres pareant elaborare contendam, illorumque consensum sanctitati vestrae litteris exprimam et domino imperatori, cui propter singularem et ubique divulgatam pietatem devotissimi sumus, digno rescripto satisfacere curabimus. Benigne memorem nostri sanctitatem vestram felicissimeque 158 optamus, unice singulariterque nobis patres dilecti.

Notes: (quod scilicet G. in monasterio nostro
educatus, postquam divinam admonitionem assidue
audierat, nullam persecutionem passus, matura aetate
non eremum expetierat, sed, proprio relicto habitu,
dignitatem saecularem, quod diu meditatus et

confessus plurimis fuerat, lucraturus abierat, similibus
paria facturis felix iter paraturus, et nunc ad suggestionem
vestram proposito mutato ad Deum reverti
velle scribebatur a vobis,) (I Pet. III)
EPISTOLA CVI. DE RECEPTIONE PEREGRINORUM
Author: Lupus Ferrariensis

Omnibus Dei omnipotentis fidelibus Guenilo Senonum metropolitanus episcopus salutem.

Monachus quidam nostrae dioecesis, nomine Dolivaldus, ex monasterio quod appellatur Ferrariae, divino, ut credimus, instinctu laborem peregrinationis assumpsit, ut pro se fratribusque suis monachis ac pro nobis apud beatissimos apostolos Petrum et Paulum caeterosque sanctos Dei misericordiam imploraret, et quod suis non posset, eorum orationibus obtineret. Hunc vestrae committimus charitati, obsecrantes ut pro amore Dei, sicut servum ejus, eum excipiatis, tractetis, atque dimittatis, sive euntem, sive redeuntem. Decet enim ut ubicunque religionem suam, hoc est Christianam, invenerit, suam quoque patriam recognoscat, et inter caeteros hunc quoque faciatis amicum qui sunt vos in aeterna tabernacula recepturi.

Notes: (est enim valde religiosus)
EPISTOLA CVII. ITEM UNDE SUPRA.
Author: Lupus Ferrariensis

Dominis reverentissimis, Christiana religione pollentibus, Lupus Abbas ex monasterio Galliae quod appellatur Bethlehem sive 159 Ferrariae, plurimam salutem.

Monachus noster, cui nomen est Dolivaldus, magna simplicitate ac laudabili devotione, vir spiritu Dei, ut omnino credimus, accensus, cum venerabilis episcopi nostri Guenilonis ac nostra benedictione pro se ac pro nobis Deum et sanctos apostolos Petrum et Paulum precaturus Romam proficiscitur, quo majorem laborem assumpsit, hoc certius se exaudiendum confidens. Hunc vestrae sanctitati, probitati ejus testimonium perhibentes, commendamus. Ne dubitetis huic impendere quod bono cuique indigenti praebendum est; quoniam licet sit expers litterarum, mandata Dei quae non legit in codice demonstrat in opere, omniumque inter quos versatur non amorem solum, verum etiam venerationem brevi meretur. Vos itaque sic eum quaesumus vel euntem vel revertentem tractare dignemini ut ab illo cujus verus est cultor securi perenne praemium exspectetis.
EPISTOLA CVIII. AD DOMNUM LOTHARIUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Praecellentissimo domino Lothario glorioso Augusto ultimus abbatum Lupus et omnis monasterii Ferrariensis unanimitas praesentem felicitatem et futuram beatitudinem.

Quanquam inter administrationem terreni regni de coelestis acquisitione vos cogitare magnam spem vestrae salutis tribuat his qui sincere vos diligunt quod sempiternum praemium bonis operibus comparatis, tamen hoc eos maxime laetificat, ut absque fuco adulationis quod 160 sentimus, simpliciter eloquamur, quod potestatem culminis vestri gratissima Deo et hominibus pietate ornatis. In hac enim perseverantes, inter eos annumerabimini quibus promittere dignatur Salvator, Beati misericordes, quoniam ipsi misericordiam consequentur . Nos devotissimi famuli vestri specialiter majestati vestrae gratias agimus quia fratrem nostrum G. a suo proposito devium et auctoritate revocastis, et mira dignatione, etiam intercessione, quae vim jussionis merito obtinet, ad nostrum collegium reduxistis. Debemus igitur vobis assignare post Deum nos ejus correctionem, ille suam salutem. Nam quod sacra vestra significabant, ut resumpto habitu in officio condendarum epistolarum perseveraret, nec vos decebat, et nobis consentire erat impossibile; quoniam propositum nostrum vix mediocriter inter claustra monasterii custoditur, nedum inter tumultus mundanos a quolibet, praesertim non satis cauto, valeat adimpleri. Dominus et Salvator noster ad tutelam et pacem populi Christiani, quem redemit, diuturna sospitate in hac vos vita contineat et in futura gloria sempiterna coronet.

Notes: (Matth. V) (ideo
fratrem, quia audivimus conversum)
EPISTOLA CIX. AD MARCWARDUM ET EIGILEM.
Author: Lupus Ferrariensis

Charissimis suis Marcwardo et Eigili Lupus omnisque Ferrariensis coenobii societas praesentem et futuram salutem.

Tandem a placito me reverso ad monasterium, fratribusque 161 vestra diligentia conversione G. exposita, ab omnibus talium capacibus sanctitati vestrae relatae sunt dignae gratiae; illi autem congratulatum, quod audiebant depositam certae perditionis temeritatem, et resumptam obtinendae salutis intentionem. Redeat itaque securus, si ex animo est, ut optamus, conversus: quia unde angeli, totius expertes peccati, gaudium habent, crudele est nos non exsultare, qui in multis offendimus omnes. Siquidem quacunque occasione quis ad Deum recurrat, gaudendum esse nobis luxuriosus ille filius misericordia patris receptus informat; cui apud eumdem patrem non fuit egestas opprobrio, quem gratis reformata dignitas abolevit. Litteras domino imperatori vobis legendas ac sigillo munitas majestatis ejus per vos honorifice offerendas direximus, ut voluntatem nostram etiam in eis rectam inspiceretis. Folchricum et Maur. cupimus cum fratre memorato redire ut piractio, quo unice delectantur , nobiscum fruantur. Raritas tamen fructuum idipsum defuturum, ut prodamus veritatem, minatur, cervisiam vero sterilis annonae proventus. Tuto igitur naturali potu, quo salubritas animae corporisque nonnunquam acquiritur, omnes utemur, non hausta lutulenta cisterna, sed puteali perspicuitate aut vitrei rivi decursu. Optamus vos valere feliciter et parvitatis nostrae benigne in omnibus meminisse.

Notes: (nam
hoc anno penuria vini timetur)
162  EPISTOLA CX. AD HILDUINUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Nobilitatis, dignitatis, et moderationis apice conspicuo Hilduino, ecclesiasticorum magistro, Lupus praesentem et futuram prosperitatem.

Non est mirandum amplitudinem vestram putasse tuto committi nobis thesauri custodiam, propterea quod monasterii situs vobis non erat compertus. Hunc enim si cognovissetis, non modo diuturno non conservandum, sed ne tribui quidem spatio habendum eum nobis direxissetis. Namque tametsi piratarum huc difficilis videtur accessus , tamen infirmitas nostri loci et exiguitas hominum qui sint idonei resistere accendit rapacium aviditatem, praesertim cum silvis tecti possint advolare, nulla munitione, nulla hominum obstante frequentia, et vicinia saltuum recepti, sic diversi diffugere ut ipsi pecunia securi potiantur, inanem laborem inquirentibus derelinquant. Haec ita esse et homines vestri nuper inspexerunt; et hic Ivo, qui diu nobiscum versatus est, poterit approbare. Proinde vestra merito laudata et laudanda prudentia prospiciat nostrae formidini et suae rei, ac pretiosa pericula alio transferenda procuret; ne si quod veremur contigerit, vos sera poenitudine torqueamini, nos vero quam non meremur incurramus offensionem. Eximietatem vestram cupio valere feliciter.

Notes: (quibus jam,
peccatis nostris talia merentibus, nihil longinquum
non est propinquum, nihil arduum est invium)
163  EPISTOLA CXI. AD ODONEM ABBATEM.
Author: Lupus Ferrariensis

Charissimo suo Odoni, abbatum clarissimo, Lupus plurimam salutem.

Magnis et innumeris vestrae liberalitatis affectus beneficiis, si, quas animo retineo, gratias verbis explicare conarer, non epistolae solum, verum etiam voluminis modum excederem. Amplitudo vestra nostram exiguitatem non despexit, egestatem ubertate nimia sublevavit; nec tale quid me suspicari audentem, utpote longe imparem, fidissima sibi amicitia coaequavit: cujus ego suavissimis fructibus perfruens, tametsi facultate destituor, non desino anxius meditari saltem affectum mei animi declarare. Omnium siquidem amicorum quos ab ineunte aetate divina mihi pietas contulit firmissime vos teneo principes, nec cujusquam alterius ut vestra dignatione et largissima humanitate me sentio obligatum; adeo ut cum haec repeto, ruboris molestiam haudquaquam valeam evitare; atque unum ac singulare fessus reperio solatium, quod divina gratia, quae me nihil hujusmodi merentem in tantum culmen societatis evexit, collatura sit ne in perpetuum erubescam. Quaeso ne putetis me delinimentis fallacibus vobis illudere, quandoquidem tam sint apud me quae leviter tango seria ut in eis digne explicandis quaesita laboret oratio. Caeterum utinam fallax fama vulgaverit in procinctu contra barbaros quosdam vestrorum graviter sauciatos, in quibus admodum dilectum nobis G. lethalibus confossum 164 vulneribus vix evasurum. Hinc vehementi dolore afflictus, opemque intercessionis cum fratribus meis continuans, super statu eorum cupio vestris litteris mature fieri certior. Ingenti quoque vestri cura sollicitor, cum vos inermes incaute in media discrimina prorumpere solitos recogito, in quae juvenilem agilitatem vincendi rapit aviditas. Proinde benigna devotione suadeo ut, sola dispositione contenti, quae tantummodo vestro proposito congruit, armatos exsequi permittatis quod instrumentis bellicis profitentur. Denique multum proficit qui prudentibus consiliis competenter sibi et aliis prospicit. Quare servate vos vestro loco, servate vos amicis, servate bonis omnibus, nec committatis quod mecum plurimi lugeant. Emptionem ferri, quod propter messem erat difficillima, distulimus, parati in navem quam aedificamus vos recipere, nisi naulum recusetis auferre. Dirigite impendenti Septembri, si prius non fuerit opportunum, quemadmodum nobis convenit, fratres qui saltus partem assignent. Infaustum etiam Faustum afferant, et responsa de omnibus quae mandaveritis fideliter referant. Persica quae pollicitus sum per cursorem, quem jam bene cognoscitis, misi. Ea si, ut vereor, voraverit, vel vi sibi erepta questus fuerit, extorquete precibus ut vel ossa tradat, nisi tamen et ipsa consumpserit, ut jucundissimorum persicorum sitis quandoque participes.