medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
CXXXV.  Urbanus papa II translationem Aucensis episcopatus parochiarumque divisionem in Fusellensi concilio factam, confirmat.   (Anno 1095.) [FLOREZ,  España sagrada,  XXVI, 463.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto fratri GOMESANO, Burgensi episcopo, ejusque successoribus canonice substituendis in perpetuum.

Claruisse plurimas quondam in Hispania civitates Christianae religionis gloria et episcopalis cathedrae dignitate, et sanctorum martyrum seu confessorum, monimenta declarant, et Toletanorum conciliorum frequentia numerosa significat. Ex quibus nonnullas eversas esse cognoscimus. Miseratione tamen omnipotentis Domini multae postmodum in Christianorum jus revocatae, pristinae dignitatis infulas receperunt. Aliarum quae solotenus eversae fuerant, dignitas in urbes proximas est translata. Ita nimirum cum Auca civitas episcopalis quondam defecisset, ne ad eam pertinens dioecesis universa pastoris proprii solatio careret, per Christianos princeps Burgis civitas Aucae est vicaria instituta: ubi videlicet charissimus noster filius Ildefonsus rex episcopalem ecclesiam suis sumptibus aedificavit. Quam institutionem ut in perpetuum patrante Domino stabilis perseveret, nos praesentis decreti pagina auctoritate apostolica confirmamus. Parochiarum etiam divisiones, quae inter Burgensem et Oxomensem ecclesiam coram sedis apostolicae legato Richardo cardinali presbytero, et Mansiliensi abbate, in synodo apud monasterium de Fusellis constitutae sunt, sicut ex ejusdem confratris nostri assertione didicimus, vim perpetuam obtinere mandamus. Praeterea statuimus ut tam Valeranicense quam caetera monasteria, seu villae, quae per catholicorum principum testamenta Burgensi ecclesiae collata noscuntur, semper in tua, charissime frater, et tuorum successorum dispositione ac possessione permaneant. Quidquid etiam in futurum eadem Burgensis ecclesia juste et canonice, sive liberalitate principum, seu oblatione fidelium poterit adipiscit perpetuo ei jure possidenda praesentis decreti auctoritate praecipimus. Sane si quis in crastinum archiepiscopus aut episcopus, imperator aut rex, princeps aut dux, comes aut vicecomes, judex aut persona quaelibet saecularis, aut ecclesiastica, hujus nostri decreti paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonitus, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reumque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi alienus fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem premia aeternae pacis inveniant. Datum Placentiae per manum Joannis, S. R. E. diaconi cardinalis, pridie Idus Martii, indictione III, anno Dominicae Incarnationis 1095, pontificatus autem domini Urbani secundi papae anno octavo.
CXLI.  Privilegium apostolicum Urbani II papae pro monasterio S. Abundii Comensis.   (Anno 1095.) [TATTI,  Annali sacri della città di Como.  Como. 1663, tom. II, pag. 864.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, filio JOSEPH, monasterii S. Abundii abbati, quod juxta Cumanum urbem situm est, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.

Desiderium quod ad religiosum propositum et animarum salutem pertinere monstratur, auctore Deo, sine aliqua est dilatione complendum. Quia igitur dilectio tua protectionem sedis apostolicae suppliciter expetivit, nos tuis justis petitionibus annuentes, beati Abundii confessoris monasterium, cui largiente Domino praesides, praesentis decreti auctoritate munimus. Statuimus enim ut quaecunque hodie idem coenobium catholicorum pontificum concessione, liberalitate principum, vel oblatione fidelium possidet, sive in futurum, Domino adjuvante, juste atque canonice poterit adipisci, firma tibi, tuisque successoribus, et illibata permaneant. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat eumdem locum temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, aut ablatas retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare. Sed omnia integra conserventur eorum pro quorum sustentatione ac gubernatione concessa sunt usibus omnimodis profutura; salva Romanae Ecclesiae canonica reverentia. Sane si quis in crastinum, archiepiscopus aut episcopus, imperator aut rex, princeps aut dux, marchio, comes, vicecomes, judex, aut ecclesiastica quaelibet saecularisve persona, hujus decreti paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonitus, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reumque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, atque a sacratissimo corpore, ac sanguine Dei ac Domini redemptoris nostri Jesu Christi alienus fiat, et in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pace Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Datum Mediolani per manum Joannis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, XVII Kal. Junii, indict. III, anno Dominicae Incarnationis 1096, pontificatus autem domni Urbani secundi PP. octavo
CXLII.  Litterae apostolicae Urbani II, quibus institutam a Petro Carcassonensi episcopo clericorum regularium normam in ecclesia S. Nazarii et aliis confirmat.   (Anno 1095.) [  Gall. christ.  t. VI, Instrum., p. 431.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto fratri PETRO, Carcassonensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Petitionis tuae justitiam agnoscentes, institutionem regularium clericorum, quam tuae prudentiae sollicitudo apud matricem ecclesiam S. Nazarii et apud ecclesias S. Mariae, seu B. Stephani Domino cooperante disposuit, praesentium litterarum auctoritate firmamus, et eam sub apostolica protectione suscipimus. Praecipimus ergo, et per virtutem S. Spiritus interdicimus, ut nulli successorum tuorum, nulli saecularis vel ecclesiasticae potestatis liceat easdem canonicas evertere, et per te illic dispositum regulare propositum dimovere. Universa etiam quae canonicis ipsis ex tua liberalitate collata sunt, aut deinceps conferentur, sive quae deinceps alii quilibet fideles ex suo jure contulerint, firma semper et illibata permaneant, clericorum ibidem sub regularis vitae observantia servientium usibus omnimodis profutura. Si quis vero, quod absit! hujus decreti nostri jure cognito obviam ire tentaverit, animadversione spiritualis gladii feriatur. Observantibus autem hoc pax a Deo et misericordia perpetua conservetur. Datum Mediolani XII Kal. Junii, anno 1088.
CXLIV.  Urbani II papae epistola ad Salmoriacenses, tam clericos quam laicos.   (Anno 1095.) [D. BOUQUET,  Recueil,  t. XIV, p. 760.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis tam clericis quam laicis, in pago Salmoriacensi commorantibus, salutem et apostolicam benedictionem.

Quoniam frater Viennensis archiepiscopus nostro et concilii quod largiente Domino Placentiae celebratum est judicio obedire contempsit, ut videlicet Gratianopolitano episcopo Salmoriacensem archidiaconiam restitueret, sicut de ea fuerat investitus, nos vobis praesentium litterarum auctoritate praecipimus ut, ejusdem Viennensis archiepiscopi subjectione posthabita quam a vobis videtur violenter exigere, Gratianopolitano deinceps tanquam proprio episcopo obediatis, donec utrisque praesentibus idem negotium in nostra vel legati nostri audientia canonico judicio definiatur. Si vero etiam nunc Viennensis archiepiscopus usque ad canonicum judicium super investitione hac inquietare praesumpserit, nos ipsum interim ab illius obedientia subtrahimus. Data Mediolano septimo Kal. Junii.
CXLVI.  Urbani II epistola ad Lambertum Atrebatensem episcopum.   (Anno 1095.) [MANSI,  Concil.  XX, 694.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto fratri LAMBERTO, Atrebatensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Noverit dilectio tua nos in proximo Novembri, in octavio videlicet S. Martini, apud Clarummontem, annuente Domino, synodale concilium statuisse, ad quod tuam providentiam invitamus, ut, omni occasione seposita, statuto in tempore, praedicto in loco, non omittat occurrere. Noveris praeterea Cameracensem episcopum missis ad nos litteris ac nuntiis pro Atrebatensi Ecclesia vehementer interpellasse, dicentem se et Ecclesiam suam Romanis privilegiis esse munitam; unde oportet prudentiam tuam ad hujus negotii responsionem paratam cum tuis clericis convenire. Data apud Anicium XVIII Kal. Augusti.
CXLVII.  Urbani II papae privilegium pro monasterio monialium S. Petri Blaziliensis.   (Anno 1095.) [COCQUELINES,  Bullar., privileg. summ. pont. Collect.,  II, 108.]
Author: Urbanus II
Date:  [ al., de Bleffe]

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectae in Christo filiae FLORENTIAE, abbatissae monasterii S. Petri de Blasilia , et eis quae in ipsius loci regimine successerint regulariter, in perpetuum.

Ad haec nos disponente Domino in apostolicae sedis servitium promotos agnoscimus, ut ejus filiis auxilium implorantibus efficaciter subvenire, et ei obedientes tueri ac protegere, prout Dominus dederit, debeamus. Unde oportet nos venerabilibus locis manum protectionis extendere, et servorum atque ancillarum Dei quieti attentius providere. Tuis igitur, dilecta filia in Christo Florentia, precibus annuentes, B. Petri de Blazilia monasterium in Arvernensi comitatu situm, cui Deo auctore praesides, ab Ermengarda comitissa constructum, et Romanae Ecclesiae traditum, sub jure et protectione sedis apostolicae suscipimus, quemadmodum a praedecessoribus nostris constat esse susceptum. Per praesentem itaque privilegii paginam apostolica auctoritate statuimus, ut quaecunque idem coenobium hodie juste possidet, vel in futurum juste et canonice possidebit, et poterit adipisci, in cellis, in ecclesiis, in villis, et in caeteris rebus mobilibus sive immobilibus, tibi tuisque sororibus tam praesentibus quam futuris, regulariter victuris, firma semper et illibata permaneant. Decernimus ergo, ut nulli omnino hominum liceat, idem coenobium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere vel temerariis vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur earum, pro quarum sustentatione et gubernatione concessa sunt, nisibus omnimodis profutura, salvo canonico sedis apostolicae jure. Ad indicium autem hujus perceptae a Romana Ecclesia libertatis, per singulos annos quinque monetae vestrae solidos Lateranensi palatio persolvetis. Si quis sane in crastinum archiepiscopus, episcopus, imperator aut rex, aut princeps, aut dux, aut comes, aut vicecomes, judex, aut quaelibet ecclesiastica vel saecularis persona, sciens hujus privilegii paginam, contra eam venire temere tentaverit, secundo tertiove commonitus, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat. Reliqua desiderantur.
CXLIX.  Privilegium pro monasterio Casae-Dei.   (Anno 1095.) [MABILL.  Annal. Bened.,  V, 337.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis PONTIO abbati monasterii quod Casa-Dei dicitur, et universae congregationi salutem et apostolicam benedictionem.

Cum omnipotentis Dei gratia vestrum monasterium per nos visitari, et in honore ac nomine sanctorum martyrum Vitalis et Agricolae ipsius coenobii basilicam dedicare disposuit, dignum duximus ut tam pro beati Roberti meritis, qui coenobium sua quondam opera fundavit, et nunc suis meritis protegit, quam pro religionis vestrae reverentia, vobis vestrisque successoribus in regularis disciplinae observatione mansuris spiritualia sedis apostolicae dona largiremur. Vos igitur in speciales Romanae Ecclesiae filios suscipientes, etc. Datum apud burgum Sancti Aegidii per manus Joannis, S. R. E. diaconi cardinalis, VIII Idus Septembris, anno Dominicae Incarnationis 1095, pontificatus autem domni Urbani II papae anno VIII.
CL.  Urbanus universos per Gothiam et Provinciam fideles hortatur ut conferant ad ecclesiam S. Nicolai construendam in praedio a Stephania comitissa monasterio S. Victoris Massiliensi per ipsum apud Tarasconem tributo.   (Anno 1095.) [MARTENE,  ampl. Collect.  I, 556.]
Author: Urbanus II
Date:  [dilecti] [constructionem]

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, universis per Gothiam et Provinciam fidelibus salutem et apostolicam benedictionem.

Dilectionem vestram noscere volumus, Stephaniam comitissam cum nobilibus suae terrae, pro animarum suarum remedio, praediolum quoddam Massiliensi monasterio B. Victoris martyris apud Tarasconem per manum nostram concessisse, ad construendam ecclesiam B. Nicolai confessoris. Vos igitur. . . . . . filii, litteris praesentibus admonemus ut ad ejusdem construendam , et fratrum illic Deo servientium sustentationem, opem vestram et auxilium impendatis. Quicunque vero locum illum eleemosynis suis de suarum rerum jure amplificare, quicunque monachos ibi Deo servientes ope sua et consilio adjuvare curaverit, atque coemeterium quod juxta praedictam ecclesiam constitutum est, liberum illibatumque servaverit, suorum indulgentiam peccatorum a Domino consequatur, ipsiusque Dei gratia et apostolorum Petri et Pauli benedictione donetur.
CLI.  Bulla Urbani II papae pro monasterio S. Aegidii.   (Anno 1095.) [  Gall. Christ.,  t. VI, p. 183.]
Author: Urbanus II
Date:  [1095]

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo filiis ODONI, abbati monasterii S. Aegidii, et universae congregationi salutem et apostolicam benedictionem.

Gratiae supernae miserationi tam per nos quam et per vestram religionem agendae sunt, quia nos ad vestrum coenobium pervenire, et una vobiscum B. Aegidii solemnitatem celebrare disposuit. Unde nos erga B. Aegidium ampliori devotione ferventes, tam vos quam vestra omnia ampliori sedis apostolicae munimine protegere et confirmare curamus. Omnem igitur libertatem seu immunitatem vobis ac vestro coenobio per antecessorum nostrorum privilegia contributam nos quoque praesentis decreti pagina roboramus et quidquid super ea nos vobis hactenus concessisse cognoscimur. Unde etiam vestrae quieti attentius providentes, Nemausensem episcopum vobis infestum nostra studuimus auctoritate coercere. Cum enim vos super ecclesia S. Andreae de Bernice et aliis quibusdam, quas antecessorum suorum temporibus possederatis, inquietaret, nos ei omnino ab hujusmodi molestiis cessare praecipimus, et sic vobis omnia quiete dimittere, sicut antecessorum nostrorum tempore vos possedisse constiterat. Abbatiam praeterea Beati Eusebii et omnes possessiones, quas hodie juste possidere videmini, vobis vestrisque successoribus perpetuo possidendas apostolica auctoritate firmamus. Statuimus etiam ut de caetero nullo archiepiscopo liceat super vestrum coenobium vel abbatem manum excommunicationis aut interdictionis extendere, sed in B. Petri et ejus vicariorum manu quieti semper ac liberi per omnipotentis Dei gratiam maneatis; poenitentibus vero qui pro scelerum suorum venia coenobii vestri basilicam, in qua beati Aegidii corpus quiescere dignoscitur, expetierint, eam intrare, et illic Domino sua concedimus vota persolvere. A conjugiis etiam liberos ad monachatum admitti sine episcoporum contradictione concedimus. Vos enim pro ejusdem B. Aegidii meritis et religionis vestrae reverentia quietos omnino persistere, et tanquam oculi nostri pupillam volumus custodiri. Haec omnia ut in perpetuum firma et intemerata permaneant Dei omnipotentis, Patris, et Filii, et Spiritus sancti judicio et potestate sancimus. Datum Avenione per manum Joannis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, pridie Idus Sept., indict. III, anno Dominicae incarn. 1096 , pontificatus autem domni Urbani II papae anno octavo.
CLIII.  Privilegium ab Urbano II ecclesiae S. Ruffi concessum, salva in omnibus Avenionensis episcopi canonica reverentia.  (Anno 1095)[  Gall. Christi. vet.,  t. IV, p. 802.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo filiis ARBERTO abbati, ejusque fratribus in ecclesia S. Ruffi canonicam vitam professis, et eorum successoribus in eadem religione permansuris in perpetuum.

Desiderium quod ad religiosum propositum et animarum salutem pertinere monstratur, auctore Deo, sine aliqua est dilatione complendum. Quia igitur, filii in Christo charissimi, per omnipotentis Dei gratiam aspirati, primam nascentis Ecclesiae conversationem multis jam temporibus destitutam renovare proposuistis, ut secundum SS. Patrum instituta corde uno et una anima sub jugo regulae omnipotenti Domino serviatis; nos religioni vestrae paterno congratulamur affectu. Et ut semel inchoata religio, auctore Deo, semper inviolabilis perseveret, tam vos quam vestra omnia sedis apostolicae gremio confoventes, praesentis privilegii auctoritate munimus. Statuimus enim ut nemini inter vos professione exhibita proprium quid habere, nec sine tua, fili Arberte abba, et eorum qui post te in eodem regimine successerint, aut sine communi congregationis licentia de claustro discedere liberum sit; et si decesserit, et commonitus redire contempserit, tibi tuisque successoribus facultas sit ejusmodi ubilibet a suis officiis interdicere: interdictum vero nullus episcoporum abbatumve suscipiat. Praeterea per praesentis decreti paginam apostolica vobis auctoritate firmamus ecclesiam Sanctae Mariae infra urbem Lugdunensem; ecclesiam Sancti Petri secus Diam, ecclesiam S. Jacobi de Melgorio, ecclesiam de Buxa, ecclesiam de Turre, ecclesiam de Caneyrag, ecclesiam de Venees, ecclesiam de Armazanazas cum capella, ecclesiam de Boterita, et omnia quae episcopi Avenionensis Benedictus Rostagnus et Gibillinus vestrae Ecclesiae contulerunt. Ad haec etiam adjicimus ut quaecunque hodie vestrum coenobium juste possidet, sive in futurum concessione pontificum liberalitate principum, et oblatione fidelium juste ac canonice poterit adipisci, vobis vestrisque successoribus, qui in eadem religione permanserint, integra semper illibataque permaneant. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat idem coenobium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablata retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum sustentatione et gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva in omnibus Avenionensis episcopi canonica reverentia. Datum Tricast., per manum Joannis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, indictione tertia, decimo tertio Kalend. Octobris, anno Dominicae Incarnationis millesimo nonagesimo sexto, pontificatus vero domni Urbani II papae VIII.
CLIV.  Urbani II papae privilegium pro Ecclesia Matisconensi.   (Anno 1095.) [  Gall. Christ.,  t. IV Opp., p. 284.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto fratri LANDRICO Matisconensi episcopo suisque successoribus canonice promovendis in perpetuum.

Justis votis assensum praebere justisque petitionibus aures accommodare nos convenit, qui, licet indigne, custodes atque praecones in excelsa apostolorum principum Petri et Pauli specula positi, Domino disponente, videmur existere. Tuis igitur, frater in Christo reverendissime Landrice, justis petitionibus annuentes, sanctam Matisconensem Ecclesiam, cui, auctore Deo, praesides apostolicae sedis auctoritate munimus. Statuimus enim ut ecclesia de Prisciaco, de Fabricis, de Verchessoto, de Mardubrio, ecclesia Sancti Amoris et caetera omnia quae tua fraternitas ex hostium manibus erepta reparavit, universa etiam quae juste ad eamdem ecclesiam pertinere noscuntur, tibi tuisque successoribus libera semper et illibata serventur. Interdicimus etiam ut, te ad Dominum evocato, vel tuorum quolibet successorum, nullus omnino invitis vestrae ecclesiae clericis aut episcoporum aut ecclesiae res auferre, diripere vel distrahere audeat; ipsum autem clericorum claustrum, et claustri domos ita semper liberas permanere sancimus ut nemini illis violentiam liceat irrogare. Ad haec adjicientes decernimus ut quaecunque in posterum liberalitate principum vel oblatione fidelium vestra ecclesia juste et canonice poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant. Si quis sane archiepiscopus, aut episcopus, aut imperator, aut rex, dux, comes, vicecomes, judex, aut ecclesiastica quaelibet saecularisve persona, hujus privilegii paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonitus, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reumque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, atque a sacratissimo corpore et sanguine Dei ac Domini Redemptoris nostri Jesu Christi alienus fiat, et in extremo districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem Ecclesiae justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Datum Cluniaci, per manus Joannis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, XV Kalendas Novembris, indictione III, anno Dominicae Incarnationis millesimo nonagesimo sexto, pontificatus autem domini Urbani II papae octavo.
CLV.  Urbani II epistola ad Guarnerium de Castellione.--Illi sub excommunicationis poena praecipit ut Lambertum, episcopum Atrebatensem, in itinere ad synodum captum dimittat.   (Anno 1095.) [MANSI  Concil.  XX, 695.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio GUARNERIO, Pontionis filio, salutem et apostolicam benedictionem, si obedierit.

Venerabilem fratrem nostrum Atrebatensem episcopum ad concilium venientem te cepisse audivimus, et cur ceperis plurimum miramur. Rex enim Francorum non solum venire ad nos alios non prohibet, verum etiam omnibus suae potestatis episcopis et abbatibus venire ad concilium licentiam dedit. Unde litteris te praesentibus ut captum commonemus episcopum pro reverentia B. Petri ac nostro amore cum suis omnibus liberum adira permittas; alioquin quandiu illum tenueris, et te et terram tuam excommunicationi subjicimus.
CLVI.  Urbani II epistola ad archiepiscopum Senonensem.--Mandat, commoneat Guarnerium ut episcopum Atrebatensem dimittat.   (Anno 1095.) [MANSI,  Concil.  XX, 695.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo fratri Senonum archiep. RICHERIO, salutem et apostolicam benedictionem.

Audivimus Guarnerium, Pontionis filium, venerabilem fratrem nostrum Atrebatensem episcopum ad concilium venientem cepisse, captumque retinere, ea propter litteris te praesentibus jubemus ut eumdem Guarnerium captum praesulem cum suis omnibus libertati restituere commoneas. Quod si contempserit, quandiu illum tenuerit, et ipsum et locum suum excommunicationi subjicias.
CLVII.  Privilegium pro monasterio Silviniacensi.   (Anno 1095.) [  Bibliotheca Cluniacensis,  p. 309.]
Author: Urbanus II

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, filiis in Domino charissimis Silviniacensis coenobii monachis, salutem et apostolicam benedictionem.

Quoniam supernae benedictionis dignitate multimoda actum est ut nos ipsi monasterium vestrum, et beati Majoli corpus intra ecclesiam ad locum alium transferre meruerimus, dignum duximus, cum Cluniacensis coenobii, cui tanquam membra capiti singulariter inhaeretis, dilectione praecipua, tum religionis vestrae reverentia, vos et locum vestrum specialius sedis apostolicae protectione munire. Eapropter praesente confratre nostro venerabili Durantio, Arvernensi episcopo, constituimus ne pro communi parochiae excommunicatione, vel interdictione, ullo unquam tempore coenobium vestrum interdictionis alicujus jacturam sentiat, nec ulli viventium facultas sit infra monasterium, seu villae adjacentis ambitum, aut assultum facere, aut quemlibet hominem capere vel depraedari. Unde etiam egregium militem Archimbauldum sub manus propriae stipulatione in manum nostram polliceri, supra parentis proprii tumulum fecimus, ut universa quae pater aut avi ejus loco vestro contulerant, tam in rebus quam in immunitatibus et consuetudinibus, omni vitae suae tempore debeat illibata servare, etc. Datum apud Monticulum, per manum Joannis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis, Idibus Novembris, indict. III, anno Dominicae Incarnationis 1097, pontificatus autem domni papae Urbani VIII.