XLV.  S. Leo IX monasterii S. Mansueti possessiones et privilegia confirmat.   (Anno 1030.) [Dom Calmet,  Histoire de Lorraine,  I,  Preuves,  429]
Author: Leo IX

LEO episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo filio DODONI, abbati monasterii Sancti Mansueti, quod in suburbio nostrae civitatis Tulli situm est, ejusque successoribus regulariter promovendis in posterum.

Sicut rationi contraria procul est abjicienda petitio, ita in his quae bene desiderantur, effectum negari non convenit. Tuis igitur, fili in Christo charissime, precibus annuentes, ad perpetuam vestri monasterii pacem ac stabilitatem, praesentis decreti stabilitate sanximus, ut in eo non episcopus, non alia quaevis persona, gravamen vel quampiam vexationem exercendi jus habeat, nec de redditibus, rebus, vel chartis, de villis vel de cellis, sive de omnibus illi pertinentibus, quocunque modo, qualibet exquisitione, minuere, vel dolos aut immissiones aliquas facere praesumat; sicut in beati Gerardi chirographis et antiquis ipsius loci privilegiis continetur. Ut autem fratres inibi servientes Deo liberius vacent, mansum integrum, in quo idem situm est monasterium, vel quidquid intra parochiam hodie juste possidet, sive in futurum possederit, ab omni banno saeculari liberum et quietum, ab omni exactione immune, sub ea dimensione, quae in supradicti episcopi chirographo est descripta, possideant. Confirmamus etiam vobis cellam apud Medium - vicum, cellam de monte Barro, cum parochia sua, ecclesiam de Germaio, ecclesiam de Boneio, cum capella de Ornezons, ecclesiam de Godelincort; ecclesiam de Parneio; ecclesiam de Bladiniaco; ecclesiam de Marceio, ecclesiam de Tulliaco, ecclesiam de Purnes, ecclesiam de Boverons, ecclesiam de Andeliers, ecclesiam de Serto, ecclesiam de Limeis, cum omnibus appenditiis vestris, cum altaribus et decimis; ut nullo modo cuicunque personae ex praedictis rebus liceat minuere vel auferre, neque ecclesiam sive capellam intra supradictos terminos ausus sit construere. Confirmamus similiter vobis omnes villas vestras, videlicet Angeriacum cum piscaria integra in omni usu et banno; Molosiacum, Sessiacum, et alterum Sessiacum cum silva et banno. Tulliacum, Sartum cum silva et banno, Gibonis mansum, Purnes, Germaium, cum silva et banno, et cum omnibus mancipiis utriusque sexus ad praedictas villas pertinentibus. Praeterea quaecunque idem coenobium hodie juste possidet, sive in futurum concessione pontificum, liberalitate principum, vel oblatione fidelium juste atque canonice poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus illibataque permaneant. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat idem coenobium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum quae pro congrua sustentatione et gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si quis sane principum, sacerdotum, judicum, atque saecularium personarum hanc constitutionis nostrae paginam agnoscens, contra eam venire tentaverit, potestatis honorisque sui dignitate inrecuperabiliter careat, reumque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat; et nisi vel illa quae ab illo male ablata sunt restituerit, vel digna poenitentia illicite acta defleverit, a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi alienus fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis recipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Amen. Amen. Amen. + Ego Leo catholicae Ecclesiae episc. anno incarnationis Domini 1050, indict. IV. Data Tulli in majori ecclesia XI Kalendas Novembris per manus Udonis Tullensis nostrae Ecclesiae primicerii, cancellarii et bibliothecarii sanctae apostolicae sedis, anno apostolatus domini Leonis noni papae secundo, episcopatus Tullensis vicesimo sexto.