medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA III. AD LUDOVICUM IMPERATOREM.
Author: Paschalis I

Honor quidem sanctorum in hoc mundo principaliter est quaelibet loca, nominibus eorum sacrata, divinitus venerari assidue; sed id fieri pleniter nequit, nisi a deputatis cultoribus ibi, quia non homines pro locis, sed pro bonis hominibus loca venerantur. Quicunque itaque localiter cuiquam jurat sanctorum, constat procul dubio jurasse illorum honestatem qui proprie ibi deputantur ad divinum cultum utendum, nec infirmasse videntur pro suo posse tutelam in eis videlicet rebus bene adeptis, quia locorum cultores, honor, et religio ex his continentur. Ideoque quilibet votor curiose debet eniti quatenus cultores sacri loci illius, ubi sibi est votum, quantum in se est, quiete sine molestia quiescere queant. Atque res ibi legitime pertinentes damnose nec pereant nec auferantur. Propterea, reverende in Christo charissime fili Ludovice, memento votionum sanctarum quas ad honorem sancti Petri coram sanctis reliquis, nec non clericis ac fidelibus tuis ante tempora pauca promisisti; et hujus rei gratia causas sitas in vestra ditione, velut proprias defende. Atque nostrum legatum Leonem exorcistam ibidem commorantem sic ab injuria conserva illaesum, ut apud homines perjurii famam, quod absit, non incurras, sed apud Dominum factorum sanctitatem obtineas.


Notes: ( sic )
EPISTOLA II. AD ADALBERONEM LAUDUNENSEM EPISCOPUM.  (Anno 1031.)   De Adalberonis in Laudunensem sedem successoris delectu.
Author: Gerardus I Cameracensis

Domino ADALBERONI, sanctae Laudunensis Ecclesiae episcopo, GERARDUS, gratia Dei coepiscopus.

Et si huc usque vario de vobis plebis rumore nihil movebamur, dum quidem et ecclesiasticae disciplinae cultibus, et publicae administrationis actibus, haud mediocriter sapere videbamus; nunc tamen stupor quidam mentem nostram perturbat et, ut ita dicam, pene exanimat, cum a vobis tam mirandum atque inusitatum nefas in sancta Ecclesia esse audimus, ut videlicet unius regimen Ecclesiae duobus cedat pastoribus, et vos eligendae successionis vobis arbitrium ascribatis. Quod quidem nec in omni Veteris Testamenti canone, aut apostolica Ecclesia, ipsi bene scitis nulli donatum fuisse. Verum et si aliquem ex sanctis per spiritum de successore praenuntiasse audivimus, non nostrum est in exemplum trahere, quia, ut ait beatus Gregorius : « Miracula Dei non sunt in exemplum trahenda, sed admiranda. » Precamur igitur charitatem vestram, ne tanto dispendium honoris, mutando propositum aestimetis, quanto divinae ordinationi contraire formidetis; neve Scripturam vobis, sed vos Scripturae submittatis: ne, nimis amando sententiam vestram, posteris relinquatis occasionem usurpandi sacerdotii, cui revera succedet materia seditionis. Nihil enim defuturum arbitramus, si hujusmodi usus increverit, ut sedes Ecclesiae venales existant, et summa sacerdotii mercaturae compendiis venundetur, sicque pecuniosus quisque ad culmen pastoralis regiminis aspiret. Quod autem charitatis fraternae affectu vobis dicimus, precamur ne indignari debeatis.

Notes: (Moral. lib. VI)
EPISTOLA III. AD EBALUM REMENSEM ARCHIEPISCOPUM.  (Anno 1031.)   De eadem re.
Author: Gerardus I Cameracensis

EBALO archiepiscopo GERARDUS, nullius meriti coepiscopus.

Quoniam quamdam exsecrandae usurpationis novitatem infra dioecesim vestram coalescere audivimus, videlicet ut una Ecclesia duos habeat episcopos, et alter alterum ad instituendum sibi successorem liberum habeat arbitrium, quod sane nullius auctoritatis constat pondus habuisse, videmur jam intueri quoddam quasi barathrum patens, de quo fumus temerariae usurpationis erumpens portendit quoddam schismatis incendium futurum, per quod, subeuntibus dissidiis, Ecclesia a suae pacis unitate solvatur. Nos vero quoniam nullum vos huic sententiae praebuisse assensum audivimus, gratias agimus Deo, de cujus hoc vobis munere venit ne vos in hoc haeresis praecipitium pertrahere quis potuerit. Quare paternitatem vestram praemonemus, obtestantes per eum qui nos pastores in Ecclesia sua, licet indignos, esse voluit, ne unquam vos huic adinventioni, quae quidem contra Spiritus sancti ordinationem et totius est Ecclesiae catholicae institutionem, consensum praebeatis. Quod autem nuper nos convenire velle vos ad colloquendum mandastis, illud vestrae voluntati reservavimus, et maturius agendum censemus, quia inde tanta sanctae Dei Ecclesiae discrimina oriuntur, unde negligentius ejus commodis in commune consulimus.
EPISTOLA IV. AD BEROLDUM SUESSIONENSEM EPISCOPUM.  (Anno 1031.)   De eadem re.
Author: Gerardus I Cameracensis

BEROLDO, nomine et merito episcopo, GERARDUS, nullius meriti coepiscopus, quidquid ad beate vivendum praestantius

Quoniam quamdam exsecrandae consuetudinis novitatem infra sanctam Ecclesiam coalescere audivimus, videlicet ut una Ecclesia duos habeat episcopos, et unus alterum ad instituendum sibi successorem liberum habeat arbitrium, quod sane nullius auctoritatis constat pondus habuisse, videmur jam intueri quoddam barathrum patens, de quo fumus temerariae usurpationis erumpens portendit quoddam schismatis incendium futurum, per quod, subeuntibus dissidiis, Ecclesia a suae pacis unitate solvatur. Verum, quoniam, si in hanc rem assensum adhuc praebuistis, nondum auditur a nobis, fraternitatem vestram praemonemus, obtestantes per eum qui nos Ecclesiae suae ministros et pastores esse voluit, ut, si hoc vestro constat esse consilio, divinae ordinationi cedendum potius aestimetis, quam proprio arbitrio impendatis; ne tam vos carnalis amor in sinistrum rapiat, quam spiritualis fervor in zelum rectitudinis accendat. Sin autem, nunquam vos in hoc haeresis praecipitium quis pertrahat, ut huic adinventioni, quae quidem contra Spiritus sancti ordinationem et totius est Ecclesiae catholicae institutionem, consensum praestetis.
EPISTOLA VI. AD FULCONEM AMBIANENSEM EPISCOPUM.  (Anno 1031.)   De episcopo Tarvanensi inique expulso.
Author: Gerardus I Cameracensis

Domino Ambianensium episcopo FULCONI, GERARDUS, gratia Dei Cameracensium episcopus, et hujus vitae innocentiam et coelestis cum angelis gloriam.

Quod confrater noster Tarvanensium episcopus Drogo a comite Balduino tantis injuriis impulsatur, plorandum est non solum nobis confratribus suis, verum etiam cunctis fidelibus Christianis. Quod certe, ut audivimus, non aliter quam ille qui patitur, fraternae intuitu charitatis aegre portamus. Quis enim tam saevus aut duricors, qui sedem ecclesiasticam vivo pastore non defleat viduatam? Ergo monemus vos, in Dei nomine, atque precamur, ut fratri dejecto, quocunque modo potestis, succurrere satagatis. Nullus enim, Deo gratias, melius potest, et certe debetis, quia olim vester fuit clericus, ac vestro suffragio ad tantae dignitatis gratiam sublimatus; decet enim vos meminisse, quam obnoxius sit et canonicis et apostolicis sanctionibus quicunque episcopum quemlibet naufragantem distulerit adjuvare, si possit. Vestram itaque charitatem humiliter imploramus ut, domno archiepiscopo, una cum fratribus caeteris coepiscopis convocatis, ad suffragium fratris regem fortiter excitetis; quippe hoc ei intimantes quia, si sanctam Ecclesiam mutilari permittet, coelestis ira regnum suum discindet .
I.  Ad A. priorem ecclesiae S. Frigdiani Lucensis et ejus fratres, sub proprio Joannis, quo ante susceptum pontificatum appellabatur, nomine.   (Anno 1118, Febr. 21.) [MURATORI,  Rer. Ital. Script.  III, I, 384.]
Author: Gelasius II
Date:  [OANNES]

R. J Ecclesiae Romanae diaconus, nunc, disponente Domino, in pontificem electus, charissimis in Christo filiis A. priori ecclesiae S. Frigdiani, et ejus fratribus, salutem et apostolicam benedictionem.

Sicut ipsi nostis, priorem vestrum dominus noster papa ad hoc in Lateranensem duxit ecclesiam, ut una cum ea in uno semper charitatis vinculo permaneret. Diversas enim animas, prout Scripturae sacrae series manifestat, una in Christo charitas unas facit. Ea propter venientem ad vos filium nostrum V., Lateranensis Ecclesiae priorem, dilectioni vestrae praesentibus litteris commendamus, ut in his quae necessaria sunt, et in clericis maxime, vestrum ei auxilium conferatis, quatenus domus vestra cum Lateranensi, cooperante Deo, in dilectionis et charitatis semper unitate permaneat. Quidquid enim ei impenditis, nobis impensum ascribimus. Exiguitatem nostram, et labores nostros, ac totius Ecclesiae vestris orationibus commendamus. Datum Laterani IX Kal. Mart.
II.  Ad clerum et plebem Romanam.--Commendat eorum constantiam adversus intrusum pseudopapam.   (Anno 1118.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 168.])
Author: Gelasius II
Date:  [quoniam]

GELASIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo filiis clero et populo Romano, salutem et apostolicam benedictionem.

Dilectionis vestrae Domino gratias agimus, quod unanimiter persistentes, communicare tenebrarum operibus noluistis. Audivimus etiam, quondam ille amicus noster dominus imperator, familiarem nostrum Mauritium Bracarensem archiepiscopum, antea sibi super tractanda pace legatum, in nostram Ecclesiam ingesserit. De quo sciatis quod dicitur olim secundum consuetudinem, confirmatione, consecratione pallium accepisset a nobis, et nos ab ipso secundum statuta canonicum juramentum fidelitatis et obedientiae recepimus, etc. Rogamus ergo dilectionem vestram, atque praecipiendo mandamus, ut ab eo vos tanquam ab excommunicato, perjuro, invasore, et sanctae matris Ecclesiae ac fidei catholicae constupratore abstineatis, etc. Datum Caietae, etc.
III.  Ad Jordanum archiepiscopum Mediolanensem.--De Landulpho restituendo.   (Anno 1118, Mart. 15.) [MURATORI,  Rer. Ital. Script.,  V, 505.]
Author: Gelasius II

G. episcopus, servus servorum Dei, ven. fratri JORDANO Mediolanensi archiepiscopo salutem et apostolicam benedictionem.

Frater iste Landulphus ab Ecclesia sua se queritur exturbatum. Quod autem ab eo quaeritur ut titulationis suae certificationem exhibeat secundum B. Gregorium ridiculum demonstratur. Quod enim ait, juxta ejusdem beati Gregorii dicta et legum statuta probare debet, alioquin non est huic calumnia hujusmodi occasionibus impingenda: sed nisi alia causa impediat, suae restituatur ecclesiae. Datum Gaietae Idibus Martii.
IV.  Ad Gallos.--Mandat ut se contra Mauritium Bracarensem episcopum, ab Henrico imperatore in sedem intrusum pseudopapam, arment.   (Anno 1118, Mart. 16.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 166.]
Author: Gelasius II
Date:  [ al. invasionem] [ al. et Euzo]

GELASIUS, servus servorum Dei, archiepiscopis, episcopis, abbatibus, clericis, principibus et caeteris per Galliam fidelibus, salutem et apostolicam benedictionem.

Quia vos Romanae Ecclesiae membra estis: quae in ea nuper acta sunt dilectioni vestrae significare curamus. Siquidem post electionem nostram dominus imperator furtive et inopinata velocitate Romam veniens, nos egredi compulit. Pacem postea et minis et terroribus postulavit, dicens quae posset se facturum, nisi nos ei juramento pacis certitudinem faceremus. Ad quae nos ista respondimus: « De controversia quae inter Ecclesiam et regnum est, vel conventioni, vel justitiae libenter acquiescimus, loco et tempore competenti, videlicet Mediolani, vel Cremonae, in proxima beati Lucae festivitate, fratrum nostrorum judicio, quia a Deo sunt judices constituti in Ecclesia, et sine quibus haec causa tractari non potest. Et quoniam dominus imperator a nobis securitatem quaerit, nos verbo et scripto eam promittimus, nisi ipse eam interim impediat. Alias enim securitatem facere nec honestas Ecclesiae, nec consuetudo est. » Ille statim, die videlicet post electionem nostram quadragesimo quarto, Mauritium Bracarensem episcopum, anno praeterito a domino praedecessore nostro Paschali papa in concilio Beneventi excommunicatum, in matris Ecclesiae gremium ingessit. Qui etiam cum per nostras olim manus pallium accepisset, eidem domino nostro, et catholicis successoribus, quorum primus ego sum, fidelitatem juravit. In hoc autem tanto facinore nullum de Romanis dominus imperator, Deo gratias, socium habuit: sed Guibertini soli, Romanus de Sancto Marcello, Cencius, qui dicebatur de Sancto Chrysogono, Teuto , qui multo per Daciam debacchatus est tempore, tam infamem gloriam celebrarunt. Vestrae igitur experientiae litterarum praesentium perceptione mandamus, ut super his per Dei gratiam communi deliberatione tractantes, ad matris Ecclesiae ultionem, communibus, praestante Deo, auxiliis, sicut oportere cognoscitis, accingamini. Datum Caietae decimo septimo Kalendas Febr.
VI.  Ad Bernardum Toletanum episcopum, Hispaniae primatem. --De Mauritio in sedem intruso.   (Anno 1118, Mart. 25.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 167.]
Author: Gelasius II

GELASIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri BERNARDO archiepiscopo Toletano et Hispaniarum primati, salutem et apostolicam benedictionem.

Non latere credimus fraternitatem tuam qualiter frater quondam Mauritius Bracarensis episcopus se jam diu habuerit, qualiter Ecclesiam suam dimiserit, et quomodo regi excommunicato adhaeserit, et contra statuta canonica in cubile Romanae Ecclesiae se ingesserit. Nec eum miramur debitam tibi obedientiam et antiquum primatus honorem Ecclesiae tuae penitus denegasse: qui Romanam Ecclesiam, quae omnium Ecclesiarum mater est et magistra, non solum negare, sed destruere quodammodo conatur, etc. Monemus itaque atque praecipimus ut juxta mandatum praedecessoris nostri ad electionem in Bracarensi Ecclesia faciendam sollicitudine charitatis debitae operam et opem praebeas cum effectu. Ipsum vero Mauritium excommunicatum et perjurum, et matris Ecclesiae constupratorem publicum, caeteris Hispaniarum praelatis, etc. Data Caietae, etc.
VII.  Ad Bernardum Toletanum et caeteros Hispaniarum episcopos.   (Anno 1118, Mart. 25.) [BALUZ.,  Miscell.  edit. Luc. I, 144.]
Author: Gelasius II

GELASIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri BERNARDO Toletano primati et caeteris Hispaniarum episcopis.

Non latere credimus fraternitatem vestram qualiter frater noster Mauritius Bracarensis episcopus se jam diu habuerit, et quomodo Ecclesiam suam dimiserit et quomodo regi excommunicato adhaeserit. Illud etiam, ut opinamur, nostis, quod a praedecessore nostro sanctae memoriae Paschali papa in concilio excommunicatus sit, et quod Bracarensi ecclesiae sit mandatum ut pastorem sibi alium provideret. Nunc tandem per regis tyrannidem, post longum electionis meae spatium, in cubile sanctae matris Ecclesiae se ingessit. Ideoque fraternitati vestrae mandamus ut ad electionem in Bracarensi ecclesia faciendam sollicitudine charitatis debita operam praebeatis. Ipsum vero Mauritium excommunicatum, perjurum, et matris Ecclesiae constupratorem caeteris Ecclesiae filiis publicetis. Datum Caietae VIII Kal. Aprilis.
VIII.  Ad Pontium abbatem Cluniacensem.--Privilegium Cluniacense.   (Anno 1118, April. 12.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 171.]
Author: Gelasius II

GELASIUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo fratri PONTIO Cluniacensi abbati, salutem et apostolicam benedictionem.

Cluniacensis monasterii prudens religio, et religiosa prudentia, et ante nostra, et nostris temporibus, Romanam Ecclesiam maxime sibi fecit obnoxiam. Sed praeter illud commune dilectionis debitum, personae tuae sinceritas mihi semper amabilis, semper optabilis, charitatis nostrae viscera plenis, ut nosti, finibus ampliavit. Idcirco petitionibus tuis, illis praecipue quae ad monasterii vestri quietem et salutem spectant, nequaquam duximus obviandum. Per praesentis igitur decreti paginam, secundum postulationem fraternitatis tuae, praecipimus atque statuimus ut quidquid possessionis ad Cluniacense monasterium pertinentis reverendissimae memoriae praedecessor tuus Hugo in die mortis suae per authenticam Romanorum pontificum concessionem quiete ac sine calumnia possidebat, tu quoque tuique successores quiete ac sine calumnia possideatis. Ea etiam quae post tuam provectionem Cluniacensi monasterio, vel per fratrum tuorum industriam, legitime acquisita sunt, firma, quieta et integra conservanda censemus. Volumus enim Cluniacense monasterium, auctore Deo, in quiete perpetua, et tranquillitate persistere, ut a saecularibus tumultibus liberi, omnipotentis Dei servitio vacare quietius valeatis. Ego Gelasius, catholicae Ecclesiae episcopus, subscripsi. Datum Capuae II Idus Aprilis, per manum Grisogoni S. R. E. diaconi cardinalis, anno Dominicae Incarnationis 1118, indict. XI, pontificatus autem Gelasii II papae anno I.
IX.  C[ononem] episcopum Praenestinum, sedis apostolicae legatum, certiorem facit de archiepiscopo Bracarensi papa per imperatorem constituto.   (Anno 1118, April. 13.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 173.]
Author: Gelasius II
Date:  [CONONI] [Bracarensem]

GELASIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri C. Praenestino episcopo, apostolicae sedis legato, salutem et apostolicam benedictionem.

Jam dudum nostras tibi litteras misimus, sed utrum ad te pervenerint, ignoramus. Quae ita se habent: Post electionem nostram diaconus imperatoris, furtive et inopinata velocitate Romam veniens, nos egredi compulit. Pacem postea minis et territionibus postulavit, dicens se facturum quae posset, nisi nos ei juramento pacis certitudinem faceremus. Nos ei fratrum nostrorum consilio pacem obtulimus. Ille statim, die videlicet post electionem nostram quarta, Baracensem episcopum, qui Burdinus a Northmannis dicitur, anno praeterito, sicut nosti, a domino praedecessore nostro Paschali papa in concilio Beneventi excommunicatum, in matris Ecclesiae invasionem ingessit. De quo etiam tibi notum est quod cum per nostras olim manus pallium accepisset, praedicto domino nostro et ejus catholicis successoribus, quorum primus ego sum, fidelitatem juraverit. In hoc autem tanto facinore nullum de Romano clero imperator, Deo gratias, socium habuit. Sed Wibertini quidam, Romanus de Sancto Marcello, Centius, qui dicebatur Sancti Grysogoni, et Teuto, qui tanto per Italiam tempore debacchatus est, tam infamem gloriam celebrarunt. Sane nos cum fratribus nostris et episcoporum collegio in praeterito Palmarum die Capuae regem ipsum cum idolo suo excommunicavimus. Tuae igitur experientiae praecipimus ut omnia haec per commissae tibi legationis partes fratribus constitutis nota facere studeas, et ad matris Ecclesiae ultionem, sicut oportere cognoscis, praestante Deo accingaris. Data Capuae Idibus Aprilis.
X.  Bernardo, monasterii S. Sophiae Beneventani abbati, privilegium concedit de aqua ex Calore flumine ducenda.   (Anno 1118, April. 18.) [MURATORI,  Rer. Ital. Script.,  III, I, 390.]
Author: Gelasius II

In nomine Domini. GELASIUS episcopus, servus servorum Domini, dilecto filio BERNARDO abbati venerabili monasterii Sanctae Sophiae, salutem et apostolicam benedictionem.

Religiosa loca temporibus nostris, propter peccata communia, multis videmus angustiis atque tribulationibus jactari, necnon angustiari. Ea propter oportere atque necessarium esse duximus eorumdem locorum necessitatibus secundum datam divinitus facultatem apostolicae sedis gratia benignius ac mitius subvenire. Tuis igitur, dilecte in Christo fili abbas Bernarde, petitionibus annuentes, concedimus tibi ut deinceps tibi tuisque successoribus liceat de fluvio Caloris aquam per coeptum aedificium nostrum accipere, et pro duobus molendinis vel aliis monasterii utilitatibus per terram vestram usque in eumdem Caloris fluvium perducere. Si autem oportuerit, licentiam habeatis accipiendi eamdem aquam supra vel infra praedictum aedificium, quantum nimirum terra vestra et aqua est. Quod si necessitate urgente, pro eodem aquaeductu de terra viae interioris, quae juxta est, acceperitis, vobisque eadem pro vestra voluntate, vestroque libero arbitrio vobis in aeternum ascribatis, nulla altercatione a quavis persona hominum magna sive parva possideatis, et accipiatis tantumdem de terra vestra, et partem alteram restauretis. Sane concambium quod in eodem loco de interjacenti terra fecistis, atque fieri curastis, habemus ratum et cognitum. Ego Gelasius servus servorum Domini, atque Ecclesiae cathol. episc. scripsi. Signum manus meae propriae: DOMINUS IN LOCO SANCTO SUO. Ego Petrus Portuensis episcopus consensi, nec non et propria mea manu subscripsi. Ego Hugo cardinalis presbyter tit. Apostolorum consensi libera voluntate ac arbitrio et subscripsi. Ego Petrus cardinalis presbyter tituli sanctissimae virginis Susannae, monasterii provisor, subscripsi, atque consensum et voluntatem meam tradidi. Datum Capuae per manum Constantini Chrysogoni S. R. E. diaconi et card., XIV Kalend. Maii, ind. XI, anno Dom. Incarn. 1118, pontificatus autem domini Gelasii II papae anno primo.
XI.  Ad D[idacum] episcopum Compostellanum.   (Anno 1118, Jun. 16.) [FLOREZ,  España sagrada,  XX, 259.]
Author: Gelasius II

GELASIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri D. Compostellano episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Licet gravioribus negotiis constituti, veteris tamen dilectionis et amicitiae non possumus oblivisci. Ideoque fraternitatem tuam litteris praesentibus visitamus, rogantes ac monentes ut Romanae Ecclesiae multis aggravatae, multisque distractionibus fatigatae, memoriam habeas, et tam ejus quam nostris opportunitatibus debita charitate subvenias. Communes filios P. cardinalem, et Petrum thesaurarium tuae benevolentiae commendamus, ut pro amore nostro eos de charis habeas chariores. Dat. Ferentini XVI Kal. Julii.
XII.  Ad abbates monachosque Terrae Majoris.--Praecipit ut quae Paschalis papa inter eos et episcopum Civitatensem  (prov. Benevent.)  constituerit, negligere desinant.   (Anno 1118, Aug. 7.) [MURATORI,  Rer. Ital. Script.,  III, I, 396.]
Author: Gelasius II
Date:  [OANNES]

J Gaietanus episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis abbati et monachis Terrae Majoris, salutem et apostolicam benedictionem.

Cum super controversia quae olim inter vos et venerabilem fratrem nostrum Civitatensem episcopum diutius fuerat agitata, de utriusque partis assensu amicabilis compositio auctoritate felicis recordationis Lucii papae praedecessoris nostri, sicut recolimus, intercesserit, ea, sicut praedicto episcopo significante, comperimus, negligitis observare, et illi, contra ipsius compositionis tenorem, suam justitiam subtrahere minime formidatis. Quia igitur pati nolumus, nec debemus, ut quae favore apostolico vel judicio sunt sopita, cujusquam malitia recidiva incurrant, vel quidquam in eorum praejudicium attentetur, per apostolica vobis scripta mandamus quatenus eamdem compositionem, omni contradictione et appellatione cessante, inviolabiliter observetis, nec contra eam venire de caetero praesumatis. Et si qua contra ejusdem compositionis tenorem praedicto episcopo subtraxistis, ipsi episcopo sine dilatione qualibet, contradictione et appellatione cessante, reddere minime postponatis: aut super ipsis satisfactionem congruam exhibere, et ab administratione pontificalis officii in S. Severo, juxta dictam compositionem curetis cautius abstinere, vel in festo S. Lucae proximo venturo super his dicto episcopo plenarie responsuri, nostro vos conspectui praesentetis. Nullis litteris veritati et justitiae praejudicium facientibus, si quae comparuerint a sede apostolica impetratae. Datum Romae apud S. Petrum, X Kalend. August., pontificatus nostri anno I.