medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XXXI. AD AGINUM EPISCOPUM.  (Anno 796.)   Petit sibi mitti per Angilbertum reliquias sanctorum, olim promissas.
Author: Alcuinus
Date:  [ Al., Engilpertus] [ Forte, noster]

Dilectissimo Agino episcopo, Albinus magister salutem.

Recordetur charitas vestra quod praesenti collocutione aliquas mihi sanctorum reliquias dirigere promisisti; ut honorificetur Deus in illis, et nostra protegatur vita cum illis, et vestra accumuletur merces pro illis. Ecce adest gerulus fidelis, filius equidem meus Angilbertus , per cujus manum mittere poteris quod vester amicus nobis dirigere curaverit. Obsecro ut veraciter perficias quod hilariter promittebas. Si quid enim benignitas vestra hujus religiosae petitionis peregerit, humilitas nostra gratissime accipiet, vobisque secundum temporis opportunitatem et voluntatis vestrae agnitionem remunerare non desistet. Et ubicunque sanctorum patrocinia perferuntur, ibi quotidie orationes pro vobis aguntur. Divina te ubique comitetur benedictio, sanctissime Pater.
EPISTOLA XXXII. AD ITHERIUM.  (Anno 796.)   Consolatur infirmum, et ut se ad aeternitatem praeparet, amice suadet.
Author: Alcuinus

Dilectissimo Patri Itherio Albinus salutem.

Gratias agamus Deo Jesu, vulneranti et medenti, flagellanti et consolanti. Dolor corporis salus est animae, et infirmitas temporalis, sanitas perpetua. Libenter accipiamus, patienter feramus voluntatem Salvatoris nostri. Sed nunc noli tardare. Fac quod facturus es. Curre dum lucem habes . Festina ad eum qui vocat te. Quod necessitas cogit, voluntas praeveniat. Esto scriba sapiens, negotiator fidelis. Vende terrena, eme coelestia. Quid spectatur diei crastini incertitudo? Non sit dilatio in salute animae. Quod animo cogitatur, opere perficiatur. Quod infirmitas optavit, sanitas peragat. Testis est qui omnia novit mei cordis, hoc plena charitate et fideli 37 consilio me suadere. Scio me post te in loco tuo talem non habere amicum. Sed magis te velim amicum habere in honore permanentem quam pereuntem, et intercessorem apud Deum gaudere quam largitorem in saeculo. Petatur a Deo auxilium, ut amicorum confirmet consilium, et suis iter salutis ostendat, et dirigat in viam pacis, quos proprio redemit sanguine. Ecce quali pretio empti sumus! Non amemus ea quae nos separant ab eo qui nos usque ad mortem suae carnis dilexit. Plurimos dies saeculo satis servivimus: vel paucos qui restant vivamus Deo nostro, ut digni efficiamur faciem illius videre qui dixit: Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt . Laetus lege, et constanter incipe; feliciter perfice, et sit Dominus tecum in aeternum.

Notes: (Joan. XII, 35) (Matth. V, 8)
EPISTOLA XXXIV. AD ARNONEM. (Anno 796.  Illius reditum exoptat, et de variis eventibus instrui cupit. Mense Julio se ad Palatium iturum significat. Hortatur ut ab errore Hispanorum caveat.
Author: Alcuinus
Date:  [ Cod. Sal., Reciae] [Paule] [ Cod.
Sal., meam] [ Mabill., partibus
palatinis properare desideramus] [sive circa Mosanas ripas
liceat nobis sicut mergulos pisces captare; an Aligerensem

fluvium revertere, et ibi Salmones natando
colligere] [Augustum
mensem] [ Avaria] [ Cod. Sal., Graecia solimitatibus] [ Cod. Sal. et Mabill., corporalis] [Adhuc
se tota Spania errat in Adoptione.]

Venerando volucri et vere amantissimo Aquilae Albinus salutem.

Exspectans exspecto laetum audire nuntium, quomodo Aquila sublime volans Alpina juga transcendat, et fessus volatu in Rhetiae partibus alas componat suas, vel quid mihi nuntiet de sancto partibus, et Romanorum consiliis, et si fieri possit, quod valde optamus, Deo donante, ut fiat. Quapropter precor omnes aligeras potestates de coelesti sede descendentes, ut Aquilam meum cito sanum cum omni prosperitate faciat venire ad nos. Nos vero velut aestiva hirundo ad palatium mense Julio properamus . Nescio de nostro itinere quid erit futurum . Tamen me spero usque ad in his morari partibus, si sic Deo nostro et domno regi placuerit, et ibi praestolare quid auditurus sim de Aquilae desiderato adventu. Et dum hanc perlegas chartulam, cito remitte alteram, ut sciam quid acturus sit Aquila cum aviculis suis, vel quid faciat, vel credat, vel quid Romanorum nobilitas novi habeat adventu, vel quid de Graeciae sublimitatibus audieras, et an aliquas sanctorum reliquias tecum attulisses, quibus posses consolari Albinum tuum. Prospera, Deo donante, nobis sunt, nisi quod febris et infirmitas me fatigatum habet. Tamen qui infirmior, fortior erit juxta Apostolum ; et saepe prodest infirmitas corporis , ut fortitudo fidei crescat in anima. Orate pro nobis, ut Spiritus sanctus Paraclitus inspiret animas servorum suorum ad defendendam catholicae fidei veritatem; quia tempus est, sicut legimus praedictum esse in libris sanctis. Tu vero cum tuis semper sanam sequere doctrinam, et catholicam praedica diligenter fidem, ut aeternam mercedem cum multiplici fructu habere merearis. Vivas felix et gaudeas in Christi amore cum tuis omnibus, Aquila charissime.

Notes: (I Cor. I, 25)
EPISTOLA XXXV. AD * * (ARNONEM).  (Anno 796.)   Eidem significat se illius epistolam accepisse. Archanbaldi (Eanbaldi) animam precibus ejus commendat. Mittit epistolam ad regem, scriptam de praedicatione apud paganos.
Author: Alcuinus

Pio Patri et fratri fideli et filio charissimo salutem.

Accepimus charitatis vestrae litteras. Magnas mihi eulogias misisti, dum tuam, venerande Pater, agnovi sanitatem et prosperitatem, quae mihi plus placet quam millena talenta auri et argenti. Magnis quoque me sollicitudinibus liberasti, quia quid Avaria gestum est, mihi innotuisti. De filiis vero tuis, quos mihi commendasti, et jam proficiunt, donante Deo, et meliores eos accepturus eris, vel commendaturus domno regi. Quidquid tibi demandet domnus rex facere, mihi demandare studeas. Quia vero taedium mihi est anima mea propter absentiam tui, obsecro ut pro anima Archanbaldi archiepiscopi intercedere diligenter jubeas, qui mihi et pater et frater, et amicus fidelissimus fuit, etiam et condiscipulus sub magistro meo. Ecce ego solus relictus sum schola illa, et non ero solus, dum vos habeam fideles et amicos. Quod vero mihi mandasti aliquid scribere de praedicatione ad paganos, propter angustiam temporis et festinationem portitoris non occurrit mihi aliquid dictare exinde; tamen consulens paternitati tuae misi tibi epistolam, quam ante paucos dies domno regi de hac eadem re direxi. Tempore vero opportuno plenius scripturus ero de his omnibus tuae venerandae dilectioni. Vae mundo a scandalis ! Quid enim auri insana cupido non subvertit boni! tamen potens est Deus recuperare quod coeptum est, et perficere quod factum non est. Rogetur ejus clementia, ut adjuvet famulos suos in labore pio praedicationis, ut sit laus nomini ejus in aeternum. Hanc chartulam habeas tecum legens, considerans, donec pleniorem accipias catechizandi rationem. Etsi modo [ Ms., sic novo [tibi non liceat mecum loqui, donec venero ad domnum regem poterimus in Helisetis conjungi, si vobis licet Bajouaria permanere, quia res aliquas habemus in Helisetis. Ideo missus tuus mihi haec omnia, sed magis litterae loquantur, quia memoria rusticorum fragilis est. Valete in pace.

Notes: (Matth. XVIII, 7) (spero 41 me totam aestatem in illis
stare partibus)
EPISTOLA XXXVII. AD DOMNUM REGEM.  (Anno 796.)   Pro captivis in bello Hunnico, et pro hostibus deprecatur.
Author: Alcuinus

Domine mi dilectissime, et dulcissime, et omnium desiderantissime mi David! Tristis est Flaccus vester propter infirmitatem vestram. Opto, et toto corde Deum deprecor ut cito convaleatis, ut gaudium nostrum sit plenum in vobis, et sanitas vestra sit plena anima et corpore. Domine mi! memor sit pietas vestra captivorum, dum est Pippinus tuus tecum, propter gratiarum actiones mirabilis beneficii quod vobiscum de Hunnis divina fecit clementia, et propter prosperitatem imminentium rerum: ut clementissima illius potentia omnes adversarios sui sancti nominis vestris velociter subjiciat pedibus: sed et de peccantibus in vos, si fieri possit, et vestrae videatur providentiae, aliqua de aliquibus fiat indulgentia et remissio. Tamen propter incognitas illorum causas cautius de his loquor. Vos enim ipsi optime scitis quod utile est regno vobis a Deo dato, et paci sanctae Dei Ecclesiae proficuum. Facientes faciatis in omnibus voluntatem Dei, quatenus illius sanctissima gratia vos proficientes ubique protegat, regat et custodiat, domine et dulcissime et desiderantissime.
EPISTOLA XXXVIII. AD PIPPINUM.  (Anno 796.)   Optima suggerit vitae agendae documenta.
Author: Alcuinus
Date:  [ F., illis]

Nobilissimo nobisque amantissimo filio Pippino Albinus, in Christi dilectione salutem.

Gratias agimus benevolentiae tuae, simul et pietati domni regis, qui pie consentit petitioni redemptionis captivorum. Scio vos in talibus pietatis operibus promereri benedictionem, et longaevam regni prosperitatem adipisci. Et tu, excellentissime juvenis, nobilitatem generationis morum nobilitate adornare studeas; et Dei omnipotentis voluntatem, atque 45 honorem tota virtute implere contende, quatenus illius inaestimabilis pietas solium regni tui exaltet, et terminos dilatet, et gentes tuae subjiciat potestati. Esto largus in miseris, pius in peregrinis, devotus in servitio Christi: Servos illos et Ecclesias honorifice tractans, et ut sedula illorum oratio te adjuvet. Esto honestus in conversatione, castus in corpore. Laetare cum muliere adolescentiae tuae, et non sint alienae participes tui, ut benedictio tibi a Deo data in longam nepotum procedat posteritatem. Esto fortis in adversarios, fidelis in amicos, humilis Christianis, terribilis paganis, affabilis miseris, providus in consiliis. Utere consilio senum et servitio juvenum. Et aequitatis judicia in regno tuo, et laus Dei ubique horis competentibus resonet; et maxime in praesentia pietatis tuae. Quia hujusmodi devotio in officiis ecclesiasticis Deo te amabilem faciet, et hominibus honorabilem efficiet. Sint tibi sobrietatis cogitationes in corde, veritatis verba in ore, honestatis exempla in moribus; ut te divina ubique clementia exaltet et custodiat. Haec, obsecro, charta tecum in testimonium amoris mei pergat. Etsi non sit digna tuae venerationis cingulo suspendi, tamen ejus admonitio digna sit in corde tuae sapientiae recondi. Vive Deo florens, laeta gaudensque salute. Dextera te Christi protegat atque regat. Obsecro, commendes Albini ut nomen ubique, O fili, famulis, per tua regna, Dei.
49  EPISTOLA XLI. AD PAULINUM PATRIARCHAM.  (Forte anno 796.)   Sui memorem esse rogat in S. missa. S. crucis, et alias reliquias sibi mitti petit; hortatur ad laborem praedicationis.
Author: Alcuinus

Paulino sanctissimo patriarchae humilis levita Alcuinus salutem.

Absentia corporis non oportet dilectionem dividere, quia amicitia quae deseri potest nunquam vera fuit. Ex quo te sciebam, dulcissime amice, semper amabam, et pepigit cor meum foedus amicitiae cordi tuo. Et sic nomen Paulini mei, non in cera, quae deleri potest, scripsi. Ne, quaeso, obliviscaris in tuis sanctis orationibus nomen amici tui Albini: sed in aliquo memoriae gazophylacio reconde illud, et profer eo tempore opportuno, quo panem et vinum in substantiam corporis et sanguinis Christi consecraveris. Diu dilectionis tuae exspectavi promissa, hoc est, vivificae crucis, vel aliarum reliquiarum patrocinia. Noli me, obsecro, tanto fraudare munere; nec te veritatis . . . . . Nolo longinquitatem viae causeris. Charitas pennas ad volandum inveniet, nec flumina obruent illam . Sufficiunt alae fidei in palatio regis, quibus nec voluntas deest in accipiendo, nec fides in reddendo. Si quid nostra petitio apud vos valeat, et tua semper ad Deum valeat petitio, qui te in tam sublimi statuit gradu, ubi ejusdem Dei Domini nostri Jesu Christi effectus . . . . . Vide quam sublime est hoc nomen. Contende meritis esse quod nomine vocaris. Clama, ne cesses, exalta quasi tuba vocem tuam . Sit guttur tuum tuba Dei. Praedica importune, opportune . Tu gallus in praedicatione, succinctus in castitate. Tu aries in veritate fortissimus, cui nullus regum resistere poterit . Tu lucerna super candelabrum in domo Dei . Tua lingua coelum claudit et aperit . Aperit primum per praedicationis devotionem. Ad exemplum Christi recurre, qui per civitates, castella, vicos, villas, evangelizando iter agebat : etiam et domos publicanorum vel peccatorum, propter occasionem praedicationis, non abhorruit intrare . Spes praemii solatium sit laboris. Quid facio insipiens ego contra philosophicum proverbium, ligna in silvam ferens, stillicidiis flumina irrigans? Modulum meum extuli figurae. Obsecro per ejus amorem, qui duo minuta viduae donis divitum praeferebat . Charitas omnia suffert, in qua qui manet, in Deo manet , quia Deus charitas est .

Notes: (Cant. VIII, 7) (Isa. LVIII, 1) (II Tim. IV, 2) (Prov. XXX, 30, 31) (Matth.

V, 15) (Apoc. III,
7) (Matth. IX,
35) (Luc. V, 29) (Marc. XII, 42, 43) (I Cor. XIII, 7) (I Joan.

IV, 16)
EPISTOLA XLIV. AD DAMOETAM FILIUM.  (Anno 796.)   Prospera precatur eunti in hostem, et de amicorum dolet absentia.
Author: Alcuinus
Date:  [praestitae]

Flaccus Albinus Flavio Damoetae filio charissimo salutem.

Tuae congaudeo dilectioni, et praestatae fidei congratulor: quia semper ubique te fidelem inveni, et benevolum erga me agnovi, sicut filium in patrem: nec aliter inveni, nisi ut voluntas tua semper meam subsecuta est voluntatem. Ideo taedium habet animus meus de absentia faciei tuae: tamen in charitate cordis mei te semper praesentem habeo, Deumque pro tua deprecor prosperitate, ut te mihi in gaudium, tibique ipsi in salutem longaevis conservare dignetur temporibus. Sed valde sollicitus sum de itinere tuae profectionis in hostem, quia plurima solent in talibus evenire pericula rebus. Tamen qui justitiam habet eundi et pro Deo decertandi, fiduciam potest habere de auxilio illius, pro cujus amore tantum subire laborem non formidat. Tu vero iter tuum confessione confirmare, eleemosynis roborare, orationibus servorum Dei undique munire memento: ut angelus Domini te inter omnia adversa tueatur et comitetur, quatenus cum securitate vadas et cum pace revertaris. 55 Ego pene, quasi orbatus filiis, remaneo domi. Damoeta Saxoniam, Homerus Italiam, Candidus Britanniam recessit, Martinus in Vicos apud S. Jodocum infirmus remansit, pro cujus sanitate, ut Dei depreceris clementiam, obnixe flagito. De Mopso, qui apud S. Martinum, sicut audisti, infirmatus est, nihil aliud audivi certum; nec te abeunte, missos illius vidi. Sed pene tristitia totus absorptus fui in filia mea, quae tres dies pene desperata fuit; sed modo, donante divina misericordia, per preces servorum Dei et eleemosynarum largitatem bene consolati sumus in ea, quia bene recuperata est. Ecce qualibus pater tuus agitatus est fluctibus! Tu, fili charissime, cum tuae reverentiae commilitonibus pro eo intercedere satage, quatenus spiritus consolationis hos ejus animi motus tranquilla pace componere dignetur; et David dilectum suum, et vos omnes victores cum gaudio reducat in patriam. Aeternae patriae civem te faciat divina clementia, dilectissime fili.
EPISTOLA XLV. AD RICULFUM ARCHIEPISCOPUM MAGENSIS CIVITATIS COGNOMENTO DAMOETAM.  De absentia amicorum tristatur; et ad aeternorum amorem hortatur.
Author: Alcuinus
Date:  [quod temporale]

Probatissimo amico Damoetae Albinus salutem.

Nimium mihi longum videtur tempus, quod tuae dilectionis faciem non vidi, verba non audivi. Et tantum ex praesentia tui gaudebat animus, quantum in absentia contristatur. Quid faciet mens, nisi lugeat, dum paucos habet amicos? Proh dolor! sed illi semper absentes. Tamen quod valeo faciam, te memorans apud Dominum, tibi prospera semper illius concedere clementiam deprecans, cujus dilectione tuum semper impleatur pectus. Hae sunt verae divitiae, quae nunquam decipiunt habentem, 56 nec in ipsa morte amittuntur, sed plus abundant, dum cernitur quod amatur. Inter temporalia et aeterna hoc interest aliquid plus diligitur antequam habeatur, vilescit autem cum advenerit. Aeternum autem ardentius diligitur adeptum quam desideratum. Ideo plus amemus aeterna quam temporalia, ut in aeternitate beate et feliciter vivere mereamur. Valeto in saecula.

Notes: (pene)
EPISTOLA XLVI. AD DAMOETAM.  Gratias agit pro dono; hortatur ad justitiam cuique faciendam; atque amici suspirat adventum.
Author: Alcuinus
Date:  [ Al., proveniat]

Flavio Damoetae viro clarissimo plurimam Albinus perpetuae pacis salutem.

De vestra valde gaudeo prosperitate, et de munere charitatis vestrae multum gavisus sum, tot agens gratias quot dentes in dono numeravi. Mirum animal, duo habens capita et dentes LX, non elephantinae magnitudinis, sed eburneae pulchritudinis. Nec ego hujus bestiae territus horrore, sed delectatus aspectu. Nec me frendentibus illa morderet dentibus timui, sed blanda adulatione capitis mei placare capillos adrisi. Nec ferocitatem in dentibus intellexi, sed charitatem in mittente dilexi, quam semper fideliter in illo probavi. Sed quantum gaudeo in amoris dulcedine, tantum doleo in absentiae longinquitate. Noluissem tanto tempore ab invicem separari, quos ejusdem charitatis dulcissima colligant vincula. Quid faciam, nisi lacrymis sequar amicum, donc reveniat, quem animus optat habere praesentem. O fili charissime! inter occupationes saeculi non obliviscare tui; sed dum corpus epulis pascitur, anima eleemosynis reficiatur. Et dum fatigata ex itinere membra quiete refocillantur, mens in Deo orationibus roboretur: et in diversarum auditu causarum justitia semper resonet in ore, et ex intimo cordis affectu miserorum procedat consolatio, et spes aequitatis non fallat advenientes, nec pietatis desint suffragia confugientibus ad vos, quia pietas in pauperes gesta aeterna remuneratur beatitudine. Haec, fili mi, faciens floreas in omni virtutum decore, et te, quocunque vadas, divina comitetur protectio, euntemque ubique deducat prospere, ac redeuntem cum omni prosperitate citius reducat ad nos, ut gaudeat amor patris in filio, et laudetur Deus ubique, qui suos famulos sibimet invicem praesentabit ovantes. Vigeas, valeas, et floreas, dulcissime Damoeta.
EPISTOLA XLVII. AD OFFAM REGEM MERCIORUM.  (Anno 796.)   Nuntiat Carolum genti Northanumbrorum iratum ob necem regis Ethelredi.
Author: Alcuinus

Sciat veneranda dilectio vestra quod domnus rex Carolus amabiliter et fideliter saepe locutus est mecum de vobis, et in eo habetis fidelissimum amicum. Ideo et vestrae dilectioni digna dirigit munera et per episcopales sedes regni vestri. Similiter Ethelredo regi et ad suas episcoporum sedes dona direxit. Sed heu! proh dolor! donis datis et epistolis in manus missorum, supervenit tristis legatio per missos, qui de Scotia per vos reversi sunt, de infidelitate gentis et nece regis. Ita Carolus, retracta donorum largitate, in tantum iratus est contra gentem illam, ut ait, perfidam et perversam, et homicidam dominorum suorum, pejorem eam paganis existimans: et nisi ego intercessor essem pro ea, quidquid eis boni abstrahere potuisset et mali machinari, jam fecisset.
EPISTOLA XLVIII. AD OFFAM REGEM MERCIORUM.  In patriam (Angliam) reverti volens retrahitur ob perjuria et vastationem gentis.
Author: Alcuinus

Ego paratus eram cum muneribus Caroli regis ad vos venire, et ad patriam reverti; sed melius mihi visum est propter pacem gentis meae in peregrinatione remanere, nesciens quid fecissem inter eos, inter quos nullus securus esse, vel in salubri consilio proficere potest. Ecce loca sancta a paganis vastata, altaria perjuriis foedata, monasteria adulteriis violata, terra sanguine dominorum et principum foedata.
EPISTOLA XLIX. AD OFFAM REGEM MERCIORUM.  (Anno incerto.)   Discipulum ad petitionem regis in Angliam remittit, qui ibi in scholis doceat. Hortatur ad regias virtutes.
Author: Alcuinus

Domino excellentissimo Offano regi, humilis levita Alcuinus salutem.

Fideliter voluntati tuae semper placere cupiens, hunc meum charissimum filium ad vos remisi sicut petisti, deprecans ut eum honorifice habeatis, donec ad vos, volente Deo, veniam: nec eum sinite otiosum vagare, nec ebrietati servire; sed praevidete ei discipulos, et praecipientes praecipite, ut diligenter doceat. Scio quod bene dicit, et utinam bene proficiat! quia discipulorum meorum profectus, merces est mihi apud Deum. Et valde mihi placet, quod tantam habetis intentionem lectionis, ut lumen sapientiae luceat in regno vestro, quod multis modo exstinguitur in locis. Vos estis decus Britanniae, tuba praedicationis, gladius contra hostes, scutum contra inimicos. Habete Deum semper ante oculos, facite justitiam, amate misericordiam: quia qui ignoscit, ignoscitur ei . Discite diligere mandata Dei Christi, ut benedictio illius in omni bonitate et prosperitate vos vestrosque nepotes consequatur in aeternum. Divina te tuumque regnum coelesti bene dictione comitetur gratia, domine excellentissime.

Notes: (Matth. VI, 14)
59  EPISTOLA L. AD ECGFRIDUM REGEM MERCIORUM.  Exhortatur ad virtutem.
Author: Alcuinus

Nobilissimo juveni Ecgfrido humilis levita Alcuinus salutem.

Quia sciebam te bonae indolis et summae nobilitatis adolescentem exhortatorias praesumpsi tibi dirigere litteras. Non quod tibi aliquid desit a sapientissimis et optimis parentibus admonitionis necessariae, quorum honestatis exempla populo praedicamenta sunt salutis; sed ut meae dilectionis in te ostenderem fidelitatem, cupiens te proficere in Deo, virtutumque floribus ornari, et cunctis Anglorum populis prodesse in prosperitate. Ecce quam nobilissimis natus es parentibus, quam magna enutritus cura. Noli moribus esse degener, qui nativitate generosus existis. Disce diligenter illorum exempla, a patre auctoritatem, a matre pietatem. Ab illo regere populum per justitiam, ab ista compati miseris per misericordiam; ab utroque Christianae religionis devotionem, orationum instantiam, eleemosynarum largitatem, et totius vitae sobrietatem. Tu baculus senectutis illorum esto, humiliter illorum obediens praeceptis; quatenus illorum te benedictio consequatur in aeternum. Nam juxta Salomonem, benedictio parentum filios exaltat , Item idem ait: Filius sapiens gloria est patris . Noli luxuriae subditus esse, sed Deo: quia castum corpus et animam vitiis non maculatam Spiritus inhabitat sanctus. Non decet te rusticum esse moribus, vel verbis lasciviosum, qui natus es in solio regni. Temperantia et honestas vitae te amabilem et laudabilem cunctis efficiet populis. Incipe bona promereri conversatione, Deum ubique habere protectorem. Ex illius enim misericordia tua consistit prosperitas. Si illum toto corde amaveris, et illius tota intentione teipsum subdideris voluntati, exaltabit te in regno praesenti, et in futuro gloriam tibi concedet sempiternam. Divina te in omni bonitate pietas florere faciat, fili charissime!

Notes: (Eccli.
III, 11) (Prov. X, 1)