medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
LXXI.  Privilegium pro ecclesia S. Mariae Ilbenstadensi.   (Anno 1144, Dec. 2.) [HUGO,  Annal. Praem.,  I, 654.]
Author: Lucius II

LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis ANTONIO Elvestadensi praeposito ejusque fratribus tam praesentibus quam futuris regularem vitam professis, in perpetuum.

Quoties illud a nobis petitur quod rationi et honestati convenire dignoscitur, animo nos decet libenti concedere, et petentium desideriis congruum impertiri suffragium. Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et B. Dei genitricis semperque virginis Mariae Elvestadensem ecclesiam, in qua divino mancipati estis obsequio, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia inpraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis. In villa Eberbach censum unius mansi vinearum, et in Attavilla censum dimidii mansi quam frater noster Henricus Moguntinus archiepiscopus vobis donavit, et scripto suo firmavit. Prohibemus autem ut ejusdem loci advocatiam nullus sibi usurpare liceat; sed sicut hactenus ab omni advocato libera et quieta de caetero maneat. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatam ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut aliquibus vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva apostolicae sedis auctoritate, et dioecesani episcopi canonica justitia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita; si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Lucius Catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Laterani per manum Baronis, sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconi, IV Nonas Decembris, indict. VII, Incarnationis Dominicae 1144, pontificatus vero domni Lucii papae II anno I.
LXXV.  Ad Henricum Fulgeriensem et Juhellum de Meduana. --Commendat eis monachos Savigniacenses.   (Anno 1144, Dec. 7.) [MARTENE,  Thesaur.,  I, 396.]
Author: Lucius II

LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, nobilibus viris HENRICO Fulgeriensi, et JUHELLO Meduanensi, salutem et apostolicam benedictionem.

Gratum nobis est quod religiosos fratres Savigniensis monasterii, sicut dilecto filio nostro Serlone abbate referente cognovimus, in terra potestatis a Deo vobis commissa juvatis et manutenetis, et de facultatibus vobis a Deo commissis optata eis solatia ministratis. Quia igitur non incoepisse, sed perfecisse virtutis est, per apostolica scripta vobis mandamus, atque in peccatorum remissionem injungimus quatenus, juxta bonum initium, locum, et fratres ibidem Domino servientes, ab omnibus injustis calumniis et oppressionibus defendatis, et ad ejusdem loci augmentum studiosius intendatis. Sic enim et in futuro sempiternam a Domino retributionem promereri poteritis, et in praesenti bonorum temporalium abundantiam et incrementum honoris obtinere. Datum Laterani, VII Idus Decembris.
LXXVII.  Ad Alvisum episcopum Atrebatensem.   (Anno 1144, Dec. 27.) [BALUZ.,  Miscel.,  II, 167.]
Author: Lucius II

LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri ALVISO Atrebatensi episcopo salutem et apostolicam benedictionem.

Litteras tuas debita benignitate suscepimus, utpote quia personam tuam ante pontificale officium vera in Domino charitate dileximus, et nunc ampliori affectu diligere volumus et in quibus secundum Deum possumus honorare. Tua itaque interest tam in pace inter charissimos filios nostros Ludovicum Francorum regem et Theodoricum comitem componenda et aliis quae ad honorem sanctae Romanae Ecclesiae spectare cognoveris studiose intendere, ut Deus exinde honoretur, et eadem mater tua sancta Romana Ecclesia de tuis bonis actibus gratuletur. Datum Laterani, VII Kal. Januarii.
LXXIX.  Ad Petronillam Fontis-Ebraldi abbatissam.--Significat se controversiam ejus cum Ulgerio, Andegavensi episcopo dirimendam commisisse concordia vel judicio delegatis episcopis.   (Anno 1144.) [D. BOUQUET,  Recueil,  XV, 419.]
Author: Lucius II
Date:  [aufrido] [aufrido] [ernardo] [ernado] [isleberto]

LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo filiabus PETRONILLAE abbatissae et sororibus Fontis-Ebraldi, salutem et apostolicam benedictionem.

Etsi, ex injuncto nobis a Domino apostolatus officio, venerabilia loca diligere et manutenere , locum vestrum Fontis-Ebraldi, pro religione et honestate sua, jamdiu specialiter dileximus et diligimus, et in quibus secundum Dominum possumus, vobis providere et jura vestra volumus illibata servare. Nos quidem petitiones vestras paterna benignitate recepimus, et de quibusdam, praedecessorum nostrorum tempore, exipsorum mandato, saepius scripsimus, et nedum per eadem scripta, sicut per nuntios vestros intelleximus, vestram non potuistis obtinere justitiam; dignum duximus ut legatis nostris, quos ad partes illas mittere disponimus, viva voce praecipiamus ut querimonias vestras diligenter audiant, et quod justitia dictaverit, vobis faciant exhiberi; locum quoque vestrum, et quae ad ipsum pertinent, juvent et manuteneant, et potentes personas illius terrae ad benefaciendum vobis studiose commoneant. De caetero dilectioni vestrae notum esse volumus, quod de controversia quae inter vos et venerabilem fratrem nostrum Ulgerium Andegavensem episcopum tanto tempore agitata est, paterno affectu dolemus, et ut debitum finem obtineat, tam pro vobis quam pro fratre nostro libenter operam damus. Inde est quod venerabilibus fratribus nostris G Burdegalensi archiepiscopo, G Carnotensi, B Suessionensi, B Santonensi, et G Pictaviensi episcopis, per apostolica scripta injungimus ut infra quadraginta dies, postquam praefatus episcopus a sede apostolica redierit, in unum conveniant, et eamdem controversiam per concordiam vel judicium definiant. Eumdem quoque episcopum studiose rogamus, et rogando ibi praecipimus ut vos et locum vestrum diligat, juvet et manuteneat, et tam in hoc quam in aliis talem erga vos semetipsum exhibeat, ut gratiam B. Petri et nostram ampliorem acquirat. Tua itaque interest, dilecta in Domino filia Petronilla abbatissa, cum a praefatis fratribus nostris evocata fueris, ad eos accedere, et quod ipsi super hoc supra dicto modo statuerint, humiliter observare. Praeterea, quoniam de vobis valde confidimus, charitatem vestram per omnipotentem Deum deprecamur, ut ipsae speciales pro me ad Dominum orationes faciatis et per omnes congregationes vestri ordinis, fieri studeatis. Datum Laterani, VI Kal.

Notes: (debeamus)
LXXX.  Bulla pro Ecclesia S. Augustini Cantuariensis.   (Anno 1144.) [  Rer. Anglic. Script.,  III, 1805.]
Author: Lucius II

LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis HUGONI abbati Beati Augustini Cantuariensis ejusque fratribus, salutem et apostolicam benedictionem.

Venerabilium locorum cura nos admonet de eorum perpetua securitate tractare, et infra. Concordiam itaque quae inter vos et venerabilem fratrem nostrum Theobaldum archiepiscopum Cantuariensem super L. S. et VII d. quos vestrum monasterium Ecclesiae Cantuariensi singulis annis solvere consueverat, sicut per venerabilem fratrem nostrum Henricum Wyntoniensem episcopum et alios discretos viros pacis intuitu rationabiliter facta est, apostolica auctoritate firmamus et ratam manere censemus, ut videlicet ecclesiae S. Trinitatis Cantuariensis duo molendina apud Dovor, quae juris ipsius erant monasterii, et XX S. de praebenda quam idem monasterium habet in ecclesia Sancti Martini de Dovor, hac conditione ut de caetero memoratos L. S., VII d. non exigat, salva in caeteris utriusque Ecclesiae per omnia dignitate. Statuimus etiam ut in concambium illorum trium solidorum qui pro pane, potu et arietibus, archiepiscopo et Ecclesiae Cantuariensi a monachis B. Augustini annuatim solvebantur, sicut pro bono pacis et utriusque ecclesiae quiete, a nobis et fratribus nostris provisum est, quod archiepiscopus praefatus tres solidatas terrae ipsius monasterii recipiat quas Ecclesia Cantuariensis de caetero imperpetuum quiete habeat, ita ut nec eidem archiepiscopo, nec alicui successorum suorum per se sive per ministros suos ab eodem monasterio vel fratribus aliquid exigere liceat. Si quis autem contra haec temere venire praesumpserit, nisi tertio commonitus reatum suum digna satisfactione correxerit, anathematis gladio feriatur.
LXXXI.  Diplomatis fragmentum pro monasterio S. Augustini Cantuariensis.   (Anno eodem.) [  Ibid.,  p. 1806.)
Author: Lucius II

LUCIUS episcopus servus servorum Dei, etc. . . .

Praeterea confirmamus vobis Estanoris et totum littus usque ad medietatem aquae, sicut a bonae memoriae Henrico et Stephano Anglorum regibus monasterio est concessum, etc. . .

Notes: (Et haec bulla est cum
subscriptione XX cardinalium.)
LXXXII.  Assignationem quam Hugo secundus abbas S. Augustini Cantuariensis fecit de sacristia et camera monasterii ecclesiae confirmat.   (Anno 1144.) [  Ibid.,  p. 1806.]
Author: Lucius II

LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, etc.

Quoties nobis illud petitur et infra, etc. Concessionem itaque possessionum sive reddituum ad luminaria continuanda, et ipsum monasterium reparandum et ornandum a te, fili abbas Hugo, cum fratrum consilio rationabiliter factam et scripto tuo confirmatam, praesentis scripti pagina confirmamus, et ratam manere censemus, videlicet duo molendina infra civitatem, X marcas de Ecclesia de Middelton, ita ut tres sint ad libros faciendos, et caetera septem reddantur altari, et omnes denarios qui oblati fuerint in festo Sanctorum Cosmae et Damiani in vestra capella de Chistelet, et omnes denarios quos solebat habere de capella Sanctae Mildredae in Thanet; et etiam medietatem candelarum et cerae quae oblatae fuerint in memorato scilicet festo Cosmae et Damiani, constitutionem ad vestitum monachorum a vobis communi consilio et assensu simili modo factam, nihilominus confirmamus. Si quis autem hujus nostrae confirmationis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonitus, si non reatum suum congrua satisfactione correxerit, honoris et officii sui dignitate careat, etc.
LXXXIII.  Ad regem Conradum.--De sua oppressione, et ipsum ad patrocinium Ecclesiae Romanae invitat.   (Anno 1144.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 609.]
Author: Lucius II

LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, charissimo filio CONRADO Romanorum regi illustri, salutem et apostolicam benedictionem.

Omne datum optimum , etc. Populus enim Romanus nullas insaniae suae metas ponere volens, senatoribus, quos ante instituerat, patricium adjiciunt, atque ad hanc dignitatem Jordanem Petri Leonis filium eligentes, omnes ei tanquam principi subjiciuntur. Et infra: Deinde pontificem suum adeunt, ac omnia regalia ejus, tam in Urbe quam extra posita, ad jus patricii sui reposcunt: eumque more antiquorum sacerdotum de decimis tantum et oblationibus sustentari oportere dicentes, de die in diem animam justi affligere non timuerunt.

Notes: (Jacob. I)
LXXXIV.  Willelmo patriarchae Hierosolymitano privilegia quaedam concedit.   (Anno 1144.) [ROZIÈRE,  Cartul. du Saint-Sépulcre,  6.]
Author: Lucius II
Date:  [per]

LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri GUILLELMO, Jerosolymitano patriarchae, ejusque successoribus canonice substituendis in perpetuum.

Quanto apostolicae sedi et beato Petro, apostolorum principi, ab universis Ecclesiis longe lateque diffusis reverentiam convenit exhiberi, dicente ad eum Domino: Tu es Petrus et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, tanto magis in earum curam sive tuitionem nos oportet esse sollicitos et exacta diligentia laborare; cumque caetera venerabilia loca sanctorum honorare summopere debeamus, non ab re erit si civitatem regis magni sanctique sanctorum peculiarem locum ac reverentissimam Jerosolymitanam Ecclesiam specialius veneremur, eique dignitatem et jura sua conservemus. Quam enim idem Rex regum et Dominus dominantium corporali praesentia dignatus est visitare, suaque passione ac resurrectione, ascensione et sancti Spiritus missione voluit illustrare, debet ab universis fidelibus propensius honorari, et in suis opportunitatibus efficaciter confoveri. Hujusmodi nimirum intuitu, frater in Christo charissime Guillelme patriarcha, tuis justis postulationibus debita benignitate gratum impertientes assensum, civitates omnes atque provincias, quae inpraesentiarum tibi et Ecclesiae Jerosolymitanae patriarchali seu metropolitico jure subjectae, quaecunque etiam temporibus utriusque Balduini et Fulconis, Jerosolymitanorum regum, Ecclesiae Jerosolymitanae gratia divina restitutae, et per authentica Romanorum pontificum privilegia confirmatae sunt, vel si qua in futurum per industriam atque potentiam charissimi filii nostri Balduini, illustris et gloriosi Jerosolymorum regis, ad honorem Dei et salutem Orientalis Ecclesiae de sub jugo paganorum eidem Jerosolymitanae Ecclesiae, Domino auxiliante, restituta vel aliis justis modis acquisita fuerint, tibi tuisque successoribus et vos sanctae Jerosolymitanae Ecclesiae per praesentis scripti paginas roboramus, et patriarchalem vel metropoliticam dignitatem ac reverentiam in eisdem civitatibus atque provinciis vobis auctoritate sedis apostolicae confirmamus, salva reverentia et auctoritate sanctae Romanae Ecclesiae.
LXXXV.  Ad Salzburgensem archiepisc. et ad Gurgensem episcopum.   (Anno 1144.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 617.]
Author: Lucius II

LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus CHUONRADO Salzburgensi archiepiscopo, ROMANO Gurgensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Venientem ad apostolicam sedem dilectum filium nostrum Gerhoum Richerispergensem praepositum paterna benignitate suscepimus, et pro religione et honestate sua personam ejus honorantes cum gratia sedis apostolicae ad propria remisimus. Ipsum itaque vestrae fraternitati attentius commendantes, per praesentia scripta rogamus, quatenus, sicut hactenus obtentu solius religionis et honestatis fecistis, pro beati Petri, et nostra reverentia ipsum de caetero honoretis, et diligatis, et in necessitatibus suis opem sibi et consilium tribuatis.
LXXXVI.  Ad episcopum Burgensem in Hispania.--Ut ecclesiam de Caradigua fratribus Cluniacensibus reformandam committat.   (Anno 1144.) [  Bullar. Cluniac.,  p. 55.]
Author: Lucius II

LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri . . . . Burgensi episcopo.

Meminisse debet tua fraternitas quod ecclesiam de Caradigua dictante justitia tibi restituimus; facta vero restitutione discretionem tuam studiose monuimus, quatenus eamdem Ecclesiam fratribus Cluniacensibus, ad reformandam ibidem religionem, pro reverentia Beati Petri et nostra committeres. Quoniam igitur per eosdem fratres multa loco et in religione reformata, et bonis temporalibus augmentata, cognovimus; sicut tibi viva voce innuimus, ita per praesentia scripta mandamus, quatenus infra quadraginta dies, postquam praesentia scripta susceperis, eamdem ecclesiam monachis Cluniacensibus committas, et in prioratum concedas, salva tamen tua et Ecclesiae tuae justitia. Si vero abbas, qui eidem loco praefuisse dignoscitur, sub obedientia Cluniacensis abbatis manere voluerit, nos ei injunximus ut eum charitative pertractet; sin autem secundum prudentiam tibi a Deo collatam ut ei in alio loco provideas.
LXXXVII.  Ottoni episcopo Pragensi mandat ut monasterium Raygradense adversus Wratislaw, ducem Brunensem et alios nobiles tueatur.   (Anno 1144.) [BOCZEK,  Cod. diplom. Morav.,  I, 232.]
Author: Lucius II

LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri OTTONI Pragensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Conquerentes nobis transcripsere litteras dilecti filii. . . abbas et fratres ejusdem de Porevnov, quod sibi per laicas personas videlicet Wratizlaum ducem et nonnullos nobiles terrae ejusdem rapiendo et detinendo bona monasterii Raygradensis, quod eorum esse dignoscitur, non modicae injuriae et damnationes inferantur. Quapropter fraternitatem tuam hortamur, etc.
LXXXVIII.  Willelmo patriarchae Hierosolymitano privilegia quaedam concedit.   (Anno 1145.) [ROZIÈRE,  Cartul. du Saint-Sépulcre,  32.]
Author: Lucius II
Date:  [prae]

LUCIUS, episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri GUILLELMO, partriarchae Hierosolymitano, salutem et apostolicam benedictionem.

Justum est ut, qui sua desiderat a successoribus mandata servari decessorum suorum statuta observare non negligat. Eapropter, venerabilis in Christo frater Guillelmus patriarcha, tuis justis postulationibus gratum impertimur assensum, atque praedecessoris nostri felicis memoriae, papae Innocentii, vestigiis inhaerentes, concordiam, quae inter Warmundum bonae memoriae, praedecessorem tuum, et Ebremarum, tunc Caesariensem archiepiscopum, pacis intuitu facta est ac postmodum tam a te ipso quam a fratre nostro Gaudentio, Caesareae archiepiscopo, scriptis et testimoniis confirmata, ratam et inconvulsam perpetuis temporibus manere sancimus. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae confirmationis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Datum Romae, II Nonas Januarii.
XC.  Privilegium pro ecclesia S. Blasii Frideselensi.   (Anno 1145, Jan. 16.) [Exstat in tabulario regio Hannoverano, teste JAFFÉ,  Regesta Rom. pont.,  p. 613.] XCI.  Sancti Sabae monasterium Cluniacensibus in perpetuum subjicitur.   (Anno 1145, Jan. 19.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 613.]
Author: Lucius II

LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio PETRO Cluniacensi abbati, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.

Etsi Ecclesiarum omnium cura nobis ex apostolicae sedis administratione immineat: illis tamen locis, quae nostro regimini specialiter commissa sunt, atque infra Urbem sita, juris sanctae Romanae Ecclesiae esse noscuntur, propensiori nos convenit affectionis studio imminere. Beati Sabae monasterium, a temporibus beatissimi papae Gregorii in religione et honestate fundatum, atque magnis et amplissimis possessionibus ditatum fuisse dignoscitur. Nunc autem peccatis exigentibus, et religio elapsa est, et pravorum hominum superabundante nequitia, bona et possessiones distractae sunt, et ab ipso contra justitiam alienata. Eapropter, dilecte in Domino fili Petre abbas, quoniam Cluniacense monasterium, per omnipotentis Dei gratiam, tandiu longe lateque religione praecipua floruit, et bonae opinionis odore multos aspersit: praefatum sancti Sabae monasterium cum omnibus ad ipsum pertinentibus, ad reformandam ibidem religionem, ad meliorandum etiam et disponendum, tibi, tuisque successoribus in perpetuum committimus: ut in ipsius restitutione et gubernatione, studium et sollicitudinem impendatis, et potestatem habeatis. Decernimus etiam ut sine Cluniacensis abbatis provisione et consilio, ibidem abbas de caetero nullatenus eligatur. Sed vestra semper provideat diligentia, quatenus idonea, et huic officio digna in loco regiminis, secundum regulam S. Benedicti, persona subrogetur, et quidquid in monasterio ad augmentum et observationem monasticae religionis institui, vel emendari oportuerit, vestro semper magisterio et dispensatione administretur. Salva quidem in omnibus auctoritate sedis apostolicae, cujus juris locus ille esse dignoscitur. Si qua igitur ecclesiastica saecularisve persona hanc nostrae constitutionis paginam sciens, etc. Ego Lucius Catholicae Ecclesiae episcopus subscripsi, cum decem et octo cardinalibus. Datum Romae per manum Baronis, sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconi, XIV Kal. Februarii, indict. VIII, Incarnat. Dominicae anno 1144, pontificatus vero domni Lucii II papae anno I.
XCII.  Ad Petrum Cluniacensem abbatem.--Missos ad se Cluniacenses monachos in ecclesia Sancti Sabbae locatos significat.   (Anno 1144, Jan. 200.) [Dom BOUQUET,  Recueil,  XV, 416.]
Author: Lucius II

LUCIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis PETRO abbati et monachis Cluniacensibus salutem et apostolicam benedictionem.

Fratres vestros debita benignitate suscepimus, eosque apud Sanctum Sabam honeste locavimus. Maxima vero urbis perturbatione praepediti, quam per dilectos filios nostros Joannem camerarium et alios fratres vestros plenius intelligere poteritis, abbatem ibi ordinare nequivimus; locum tamen ipsum cum omnibus pertinentiis suis per privilegium nostrum vobis concessimus et confirmavimus. Quam citius autem per Dei gratiam ab his expediti, magistro Mario qui hactenus eidem loco praefuerat, quem pro ipsorum novitate provisorem eis per aliquantulum temporis dimisimus, providere curabimus, et illum qui a fratribus vestris nobis designatus est, ibidem ad honorem Dei et sanctae Romanae Ecclesiae et Cluniacensis monasterii, Domino auxiliante, in abbatem ordinare curabimus. Rogamus autem ut pro nobis et universo statu sanctae Dei Ecclesiae speciales orationes ad Dominum faciatis et per religiosos congregationis vestri ordinis fieri studeatis. Datum Romae, XIII Kal. Februarii.
XCIV.  Ad monachos S. Pancratii.--Irritas declarat chartas per quas filii Patribus suis successores fiant in ecclesiis.   (Anno 1144-1145.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 615.]
Author: Lucius II

Lucius episcopus, servus servorum Dei, priori et monachis Sancti Pancratii salutem et apostolicam benedictionem.

Cum simus ad regimen universalis Ecclesiae, Domino disponente, vocati, sicut ea solvere debemus, quae ipsius Ecclesiae nutriunt honestatem; sic ea tenemur evellere quae canonicis obviant institutis, et materiam dissolutionis videntur afferre. Sane relationis vestrae tenore comperimus pravam apud vos, sub praedecessorum vestrorum negligentia, consuetudinem introductam, quod filii eorum, qui vestras ecclesias tenuerunt, ut. . . . patribus ab ipsis antecessoribus nostris confirmationem de obtinendis ecclesiis, consecuti, sub reprehensibili collusione volunt ipsas ecclesias jure successionis habere, et talium confirmationum obtentu aliqua pensione retenta, patres filios sibi constituere successores. Cum igitur ex hoc et canonicae disciplinae vigor infringitur, et temporalia vobis damna proveniunt; praedictas concessiones vel confirmationes, taliter ab eorumdem locorum priore, vel etiam ab apostolica sede veritate tacita impetrata, irritas esse censemus; praesentium vobis auctoritate licentiam concedentes, ut in ecclesiis vestris, non obstantibus concessionibus, aut confirmationibus illis, liceat vobis idoneas personas eligere, et electas episcopo praesentare, ut animarum cura recepta de spiritualibus ei, vobis autem de temporalibus debeant respondere. Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostrae concessionis infringere, vel ei ausu temerario contraire; si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei, et beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus se noverit incursurum. Dat. Vellet. K. J.