medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XI. AD LUCIUM PAPAM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino, summo Dei gratia pontifici LUCIO, frater G. Beati Petri Glocestriae dictus abbas, pacis et salutis incrementa.

Quantis miseriarum sit concussa turbinibus Salesberiensis Ecclesia, serenitatem vestram, dilecte Pater, aestimo non latere. Cujus sollicitudinis interest Ecclesiarum omnium non solum detrimentis compati, sed etiam commodis providere. Haec, jamdiu proprio viduata rectore, dum fluctuaret in incertum, tum perversorum hominum incursione, tum suorum circa Patris electionem non unanimi voluntate, ad desolationem ultimam pervenisset, si non ei Dominus dignum sibi famulum electum, ut speramus, antistitem vitae commendabilis et gratiae, Jocelinum condignum sanctitatis vestrae filium, in Patrem pastoremque praerogasset. Hunc, quantum humillimi non dicam filii sed servi praesumit devotio, sublimitati vestrae commendari praeoptamus, quem dignum commendatione cognovimus, utpote qui ante vocationem suam studiis honestatis incessanter incubuit, et jam, sibi non sumens honorem, sed vocatus, ut speramus a Domino, episcopalem cathedram merito vitae laudabilis honorare non desistit. Hic irruentes in ecclesiam suam impetus viriliter sustinet aut repellit, et in quibus sibi forte non sufficit, a benevolentia vestra manum sibi auxilii consiliique porrigi humilitas nostra praesumendo desiderat et exposcit. Ejus igitur canonicum magistrum R. de Meisi, virum vita moribusque commendabilem sanctitati vestrae commendamus. Et quoniam ipsum adversus dominum Azonem Salesberiensem decanum praesens negotium suscepisse cognovimus, beatitudini vestrae de hoc ipso supplicamus, ut eumdem in causa justitiae et veritatis sustentetis et Salesberiensis Ecclesiae honori et utilitati paterna gratia provideatis. Valeat sublimitas vestra, in Christo dilecte Pater!
EPISTOLA XII. AD HAMONEM BORDESLEIAE.
Author: Gilbertus Foliot
Date:  [lapidibus]

Raro suo dilectori HAMONI Bordesleiae abbas.

Memor tuae dilectionis et benignae petitionis, qua me aliquid scribere vel dictare postulasti, tandem pareo, et si quid datur otii, libenter idipsum studio tuae benignitatis impendo. Nam, cum tibi auditum fuerit me pro creditae mihi dispensationis officio verbum exhortationis aliquoties habuisse cum fratribus, coepisti et ipse praesens exhortari, ut si quid mihi Dominus de Spiritu suo in Scripturis revelasset munificentiae, non ingratus stylo illud exciperem, et quod gratis acceperam, aliquorum aedificationi profuturum gratus ipse publicarem. Affirmas enim multiformem gratiam simplicis verbi Dei, non uno tantum modo piis mentibus intimandam, sed variis tractandam esse doctrinae schematibus. Verum, sicut ipsos corporum sensus, per quod ad intelligentiam nobis via est, diversos inter se variosque natura constituit, sic verbum Dei variis tractandum esse doctrinae schematibus, et nunc annuntiatione, nunc Scripturae subministratione, ad pia corda trajiciendum, donec formetur Christus in nobis et simus omnes docibiles Dei . Adnectis insuper eorum, quae in ecclesia velut declamationis modo pronuntiantur, velut cum sonitu deperire memoriam, nisi Scripturae velut quodam retinaculo teneantur, et sicut interventione visus redintegrantur memoriae legentium animis ingerantur. Quantum replicas illud Sapientis eloquium: « Aurum melius dispersum rutilat quam signatum; » nihil a vilibus gemmae differunt nisi publicentur. Sententia quoque distributa suscipit incrementum, et avarum dedignata possessorem, nisi publicetur, elabitur. Postremo, ne quid habeat excusatio diverticulum, desidiam nostram vehementer illa Domini voce perterrens: Serve nequam , quare non posuisti pecuniam meam ad mensam, multa quidem sic colligis ut torporem excutias, repellas ignaviam, et me, vix ausum hactenus prodire in publicum, de latibulo silentii in lucem eloquentiae trahas. Imperiosa me charitate perurges. Unquam me in vos vis, ut non sit quod respondeam, nisi me vel non posse quod exigis, vel amico nolle praestare quod possim. Horum quodcunque dixerim, eo animo es, ut aut doli me arguas, aut injuriae. Utrumque vereor, et dum aurea me charitatis compede vinctum tenes, facio quod captis hodie mos est, dum de pretio requiruntur et timent, totum spondent quod exactor vult. Sic ego, ne charitatis damna sustineam, ne minus in Christo diligar, negare tibi nil audeo. Verum ea quae tutis tantum auribus hucusque commiseram, jam nunc examini tuo oculisque introspicienda committo. Scio quanta amplecteris gratia quidquid est illud quod offero, et quod duo minuta, quae amicus dat, magni faciet apud te quia non ex abundanti sed ex modico dat.

Notes: (Joan. VI) (Matth. XVIII)
EPISTOLA XIII. AD JOCELINUM SALESBERIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino JOCELINO Dei gratia episcopo, G. suus ecclesiae Beati Petri Glocestriae dictus abbas die quotidie prosperari in gratiam.

Rogati saepius ut super negotio fratrum Cerneliae vestrae sublimitati scriberemus, id hucusque distulimus, attendentes non eatenus processisse negotium, ut super hoc nobis scribere duceremus opportunum. Nam qui eidem incubabat Ecclesiae, multa licet accusatione pulsatus, tamen quadam exspectatione aliquatenus haerebat, et pastoralem quam susceperat curam nondum ea qua oportebat solemnitate refutabat. Sed jam nunc, ut audivimus, ipsius celebrastis exsequias, et securi ad radicem arboris infructuosae jam posita, eamdem, quae inutiliter stabat, laudabili, ut fama est, severitate succidistis. Unde quia fructuosum jam arborum locum praeparastis, rogamus, rogamus, inquam, et optamus, ut quod nobis digne reputatur ad justitiam, laudabili consummatione perducatur ad gloriam. Fratres quidem Cerneliae, venientes ad nos, secum etiam sub ecclesiae suae sigillo litteras afferentes, communi, ut aiunt omnium fratrum electione, unum e fratribus nostris sibi in Patrem pastoremque dari petierunt et dimitti. Et ipsum quidem, quem eligunt honore dignum speramus et gratia, utpote virum cui et ad doctrinam scientia et ad honestatem mores exuberant, regendis animabus rebusque tuendis idoneum. Quem nisi laudabilem crederemus, vobis utique commendare nollemus. Sed de re ista nihil nisi ex vestrae voluntatis arbitrio statuentes, rogamus, si placet, vestrum nobis aperiri consilium, si petitioni huic vos praebere velitis assensum. Jussioni vestrae voluntas nostra deserviet. Quod si honorificentiam Ecclesiae nostrae hac ipsa electione quodammodo praelibatam vestra stabiliret auctoritas, nos in immensum gratiae debitorem, et ad vestrae deserviendum voluntati per omnia promptiores haberetis. Vobis spiritum optamus adesse consilii, qui vos dirigat, opusque vestrum placita sibi moderatione disponat. Vale.
EPISTOLA XIV. AD JOCELINUM SALESBERIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino J. Salesberiensi Dei gratia episcopo, G. suus ecclesiae Beati Petri Glocestriae dictus abbas, cum gaudio et exsultatione fructus reportare justitiae.

Communi, dilecte Pater, lamentatione in aures sanctitatis vestrae nostra deploramus incommoda, deprecantes humiliter ut malefactores nostros vestra vel revocet admonitio vel coerceat disciplina. Joannes de Merleberga et Walterius de Pincheum nos humiles amicos vestros infestare non desinunt, et solatia peregrinationis nostrae violenta manu diripere, et in pravitatis usus expendere non erubescunt. Patienter pondus diei et aestus hucusque portavimus , sperantes tandem malignorum hominum rabiem vel posse expleri vel eosdem ad legitimos tramites salubri cujuscunque persuasione converti. Sed quia juxta Sapientiam: Quem Deus despexerit, homo corrigere non potest , rogamus ea qua de vobis bene speramus fiducia, ut quos revocare admonitio sancta non valet, de manu vestra virga pastoralis humiliet. Noverit praeterea sanctitas vestra praedictos illos duos, in nummis et nummorum pretiis, nobis plusquam ducentas marcas abstulisse, et possessiones nostras quae circa eos sunt, pene ad nihilum redigisse. Optamus itaque nos illius roborari spiritu, qui dixit: Confidite, ego vici mundum , qui inimicos suos omnes ponet scabellum pedum suorum , per quem in interitu malignorum ridebimus et subsannabimus , cum iis quod merentur acciderit. Illius gladium non frustra portatis, sed, ut allophylos non solum cum seme Gad in stiva aratri, sed etiam cum Aoth in ore gladii feriatis . Non hebetetur in manu vestra gladius ejus qui, juxta prophetam, exacutus est, ut splendeat limatus est . Vobis undique virtutis occurrit occasio. Refrigescit charitas, refrigescent scandala. Ad vos tanquam ultores scelerum undique clamat Ecclesia. Exseratur itaque, rogamus, sermo Dei ille vivus et efficax, pertingens usque ad divisionem animae ac spiritus, compagum quoque ac medullarum , ut in convivio illo magno gloria sit vobis, coram simul discumbentibus, opposuisse vos murum pro domo Israel et ejus injurias vel repulisse viriliter aut vindicasse. Valete.

Notes: (Matth. XX) (Eccli. VII) (Joan. XVI) (Psal. CIX) (Prov. I) (Judic. III) (Ezech. XXI) (Hebr. IV)
EPISTOLA XV. AD B. CERNELIAE ABBATEM.
Author: Gilbertus Foliot

Dilecto fratri suo filioque charissimo B. Cerneliae Dei gratia abbati, frater G. Glocestriae dictus abbas, « viriliter agere et confortari in Domino . »

Viri boni est non extolli prosperis nec incommodis frangi. Hoc quidem ipse nosti: hanc ipse tibi formam induisti. Unde ergo ne propter alicujus minas, vel propter instantem et urgentem inopiam cito terrearis, aut de tuo sensu movearis. Si procella aliqua adversus te surrexerit, flante sancto Spiritu, cito statuetur in auram et silebunt fluctus ejus . Si premit inopia, in timore pio semper obedies Domino et ipse non derelinquet sperantes in se . Memento quam simpliciter ambulaveris; memento quod non cupiditati sed soli obedientiae et veritati tua vela commiseris. Habe coram oculis quod cui militas obedientiam prae omni acceptat holocausto. Ambula simpliciter et ibis confidenter. Clamabimus omnes ad Dominum, et ipse aperiet manum suam et implebit vos benedictione . Non invenis in domo tua vel intus consilium vel extra possessionem. Domus tua penes te est; in ipsa habes unctionem Spiritus quae docebit te de omnibus . Habes et filium charissimum Jocelinum, quem, quia timet Dominum, sano credimus abundare consilio. Dominum Hugonem direximus ad te, qui tibi diligenter obediet et devoto famulatu assistet. Si quem vel quos de nostris plus volueris, his ipsis equis quos placuerit de tuis, sive juvenes sive senes, mittes ad nos et de nostris impetrabis quos voles. Negotia tua nostra reputabimus. Adversa sustinere potes, sed solus habere non potes. Unum sumus et semper unus in Domino , et serviemus ei humero uno. Caetera si desunt solatia, unum tamen deesse non potest. Domus tua quocunque labore vel consilio proficere de die in diem potest, sed in deterius ire non potest. Malum tanquam in summo est, quo procedat non invenit, bonum tuum quotidianos poterit habere provectus, benedictio tua si differtur, non aufertur. Nosti quod abbatem episcopi non facit benedictio, sed fratrum communis electio. Sarcinam hanc in humeros beati principis apostolorum Petri imponemus, facies nostra confundi non poterit. Minister apostolorum et nuntius ipse direxit te. Nuntiabimus illi quod audimus de te, de quo per omnia speramus obtinere, ne plantationem primam quam in hoc regno plantavi, dextera ejus cujuscunque labore vel industria in ignominiam sui patiatur evellere. Vale, et divitiae si affluant, noli cor apponere . Si paupertas exusserit, obedi et patientiam habe. Nosti illud Sapientis: « Suas habet paupertas sancta divitias. » Honesta etiam res laeta est paupertas, et eadem non est paupertas, si est laeta.

Notes: (I Cor.
XVI) (Psal.
CVI) (Psal. XVI) (Psal.
CXLIV) (Joan. XIV) (Galat.
III) (Psal. LXI)
EPISTOLA XVI. AD J. APOSTOLICAE SEDIS LEGATUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino J. sanctae sedis apostolicae Dei gratia legato, frater G. Glocestriae dictus abbas, debitam Patri charitatem et obedientiam.

Instanti, Pater, necessitate, compellimur ut de quod multum confidimus, vestrae nobis munificentiae auxilium requiramus. Causa inter dominum Landaviensem episcopum et fratrem nostrum J. priorem ecclesiae Sancti Michaelis, in ipsa Landaviensi dioecesi constitutae, nuper exorta est, de corpore cujusdam dominae M. scilicet de Londoniis, quae in novissimis agens, viro suo parentibusque simul astantibus, sacerdote etiam, cujus erat parochiana, idipsum volente et requirente, sese in manu praedicti prioris loco nostro humandam extrema voluntate concessit. Tempore enim praedecessoris istius, domini scilicet Urbani episcopi, in ipsa ecclesiae nostrae dedicatione pater istius et mater, haec etiam ipsa et eorum tota progenies se eidem loco nostro nullo reclamante in ipsa episcopi praesentia concesserunt. Suscepta et non multo post defuncta et in ecclesiam nostram imo et suam allata est. Inde in nos plus justo domini Landaviensis irae succensuit, et de ecclesia nostra corpus efferri et in suam etiam a nostris deferri praecepit. Jussioni huic prior apostolicam obtendit auctoritatem, quae ecclesiis nostris fratrum suorum et sororum humanda corpora signata privilegii ratione concedit. Unde, quasi profanum aliquid prior ipse nominasset, statim a communione suspensus est, et ecclesiae nostrae interdictae. In quo prior se gravari sentiens, ad Adae diem in tua misericordia ad vestram appellavit audientiam. Sub hoc vestrae supplicamus benevolentiae, ut ecclesiis nostris divina concedatis officia, quia praefixa die vestrae, vita comite assistemus praesentiae, sententiae, quam decernet vestra jurisdictio, promptis animis parituri. Valeat dominus meus dilectissimus.
EPISTOLA XVII. AD EUGENIUM PAPAM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino, summo Dei gratia pontifici E. frater G. Glocestriae dictus abbas, obedientiam et debitam Patri charitatem.

Id modicum, dilecte Pater, quod sumus amicorum nostrorum charitati negare non possumus, et communis pietas exigit, ut alter alterius onera portantes operam vobis vicariam consilii similiter et auxilii impendamus. Unde licet apud majestatem vestram nulla nos merita commendent, nec penes vos gratiam nobis ullam servitia vel impensa locaverint, ex charitate tamen audemus, ut qui nec pro nobis digni audiri simus, ad paternam misericordiam pro alio interpellaturi pie praesumendo irrumpamus. Clericus vero dilecti filii vestri domini Cantuariensis archiepiscopi magistri R. de Ponte episcopi vestrum adit urgente necessitate praesidium, ut ad tuenda ea quae canonice possidet a vestra imploret serenitate patrocinium. Rogamus itaque ad genua sanctitatis vestrae corde prostrati, ut de fonte justitiae procedat et pietas, et eum, quem apud apostolicam majestatem commendari dignum credimus, tam vita quam scientia, suscipiatis in gratiam et in justis postulationibus suis clementer exauditum remittatis. Sublimitatem vestram diu sibi suisque incolumen conservet excelsa Majestas.

Notes: (Galat. VI)
EPISTOLA XVIII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici E. frater G. Glocestriae dictus abbas, aeternae vitae gloriam feliciter adipisci.

Necessitati, dilecte Pater in Domino, reluctari non possumus, quin charitati, quae nobis de fraternis cordibus potenter imperat, obediamus: haec est quae nos magis delitescere cupientes, producit in medium, ut ad audientiam vestram cui ad praesens assistere non valemus, veritatis verba mittamus. Hinc est quod viro illustri et honesto Scripturarum etiam tam divinarum quam saecularium apprime erudito magistro, scilicet Godefrido, negare nequivimus quin sublimitati vestrae, quae de ejus negotio vidimus et audivimus, testaremur. Willelmo itaque Cumin multis exigentibus causis vinculis anathematis irretito, cum jam plus anno integro sub eodem vinculo perstitisset, cumque eum omni ecclesiastico beneficio generalis concilii jurisdictio spoliasset, dominus Wigorniensis consilio religiosorum virorum praedictum Godefridum archidiaconatu suo investivit, Ecclesiaeque suae archidiaconum religiosa devotione constituit. Scimus eum in eodem officio religiose perstitisse, et quae ad curam ejus spectabant prudenter et discrete ministrasse. Scimus etiam episcopum eidem Ecclesiae, si vobis placet, necessarium et in eo non solum istud, imo et multo amplius salvum esse beneficium. Decernat in hoc consideratio vestra ut semper habeat incrementum gloria vestra concipiantque bonam spem, qui recurrunt ad vos, obtinendi consilium pariter et auxilium in his unde recurrunt ad vos. In longitudinem dierum vos protegat omnipotens Dominus, in Christo Pater.
EPISTOLA XIX. AD JOANNEM PRIOREM S. MICHAELIS.
Author: Gilbertus Foliot
Date:  [dabis]

G. Dei gratia abbas Glocestriae dilecto filio suo JOANNI priori Sancti Michaelis, salutem.

Litteras vobis directas domino Landaviensi deferetis. Si vos audierit, gratias illi , si vero perstiterit in proposito apostolica ipsi auctoritate resistetis. Apostolicum enim privilegium habemus prae manibus ut liberos quosque, qui se locis nostris sepulturae dederunt, libere suscipiamus. Quod si super hoc perstiterit et vos in interdicto tenuerit, audientiam domini legati adhibitis testibus appellabitis et ei hujus actionis diem Adae in tua misericordia nominabitis. Valete.
EPISTOLA XX. AD B. CERNELIAE ABBATEM.
Author: Gilbertus Foliot

Dilecto fratri suo filioque charissimo B. Cerneleiae Dei gratia abbati, frater G. Glocestriae dictus abbas, salutem mentisque constantiam.

Singulis quae nobis litterarum inscriptione mandastis respondere ad tempus omittimus, quia negotii nostri finem qualem disposuerit Dominus cito nobis imminere cognoscimus. De ipso tamen largitore bonorum Domino meliora semper exspectamus, ut qui bona contulit nobis dona multiplicet et gratiam in qua praevenit nos subsequenti etiam cumulare non desinat. Ipse vae nostrum, si quid in praesenti est convertit in gaudium, et si liventi oculo in aliquo perstrinxit nos, exitum laetitia consummabit. De caetero noveritis me vita comite et sospitate haec proxima Dominica venturum Wintoniam ad dominum legatum. Quo vobis mandamus mandandoque pariter injungimus, ut nobis occurrere nulla omnino occasione praetermittas. Vale.
EPISTOLA XXI. AD UCTREDUM LANDAVIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino Landaviensi Dei gratia episcopo frater G. Glocestriae dictus abbas, salutem et debitam reverentiam.

Curae et labori vestro quem, ut res vestrae apud vos crescerent, impendistis, gratias agimus. Nos hoc ipso vobis obnoxios gratiaeque debitores exhibemus. Injuriam vobis nullam vel a nobis vel a nostris fratribus inferri nec volumus nec probamus. Corpus quod repetitis apostolicam minuendo auctoritatem de ecclesia, in quam allatum est, sibique extrema voluntate concessum expelli jubere non praesumimus. Unde rogamus dari nobis, si placet, hanc veniam, simulque solitae munificentiae dono superimpendi gratiam ut nobis mortuorum cadavera quae nobis ex ratione competunt, non negetis et a nobis nostrisque omnibus honorem quem possumus obsequiumque debiti famulatus obtineatis. Valete.
EPISTOLA XXII. AD THEOBALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino, Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo et totius Angliae primati THEOBALDO frater G. Glocestriae dictus abbas, humilem ex charitate non ficta obedientiam.

Rogamus benevolentiam vestram, in Christo dilecte Pater, ut excusationem, quam ad praesens necessitate praetendimus, ipsi suscipiatis, et de mandato vestro si quid minus agimus, paterna hoc nobis charitate remittatis. Absit enim ut quid audeam in praesentia vestra confingere, qui summum mihi solamen aestimem una vobiscum dies hujus incolatus individua vitae conjunctione transigere. Sed his qui circa nos sunt, satis superque notum est, quomodo nuper irruerint Wallenses in nos, et quod trans Sabrinam fluvium potissimum habebamus, totum fere usque in ipsas Walliae profunditates abegerunt. Unde necesse est mihi hac ipsa Dominica, qua Londoniae convenietis, colloquio regum Wallensium interesse in Glamorgan, vel plusquam trecentarum marcarum damnum irrecuperatorie sustinere. Quia ergo in tota terra cordis vestri ad plenum dominatur charitas, dabitis filio exoranti hanc veniam, ut paterna licentia ad praesens urgenti et instanti plurimum Ecclesiae nostrae necessitati deserviam. Valeat dominus et Pater meus dilectissimus.
EPISTOLA XXIII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo, et totius Angliae primati T. frater G. Glocestriae dictus abbas, obedientiam humilem et de toto corde dilectionem.

Ad agendum quod imperastis, quamplures amici nostri jam semel et iterum tertioque convenimus, ut causam domini abbatis Radingensis et fratrum ejus adversum dominum Rodericum caeterosque beati Dionysii monachos plenius audiendo decerneremus. Causa itaque deducta in medium ad hunc finem usque perducta est. Conquerebantur Radingenses ecclesiam suam de Stantona parochia de Camora quae terra quaedam est beati Dionysii injuste spoliatam fuisse. Asserebant vero praedictam ecclesiam de Stantona in terra illa de Mora parochialia jura tam in spiritualibus quam in temporalibus continue et quiete triginta et eo amplius annis habuisse. Hujus rei testes producebant in medium quamplures monachos, sacerdotes et clericos multos, honestos etiam laicos non paucos probationi praedictae possessionis, si iis adjudicaretur paratissimos. Postulabant itaque Radingenses probationem suam suscipi seque in possessionem induci. Sed dominus Rodericus et qui cum eo stabant e contrario perorabant. Aiebant vero super hac re Radingensium nec debere probationem suscipi nec ipsos oportere possessione praedicta aliquatenus investiri. Hanc parochiam in integrum de jure beati Dionysii esse dicebant, et ad ecclesiam suam de Teintona non nova quadam usurpatione, sed antiqua et longi temporis proscriptione pertinere. Constanter asserebant ecclesiam suam de Teintona a prima fundatione sua plusquam sexaginta annis praedictam possessionem continue et quiete possedisse, se etiam adhuc in ipsa actionis die eadem possessione investitos in ipsa tanquam sua consistere. Assertionis etiam suae testes producebant dominum abbatem de Egvesham et conventus ejus partem non modicam, aliosque sacerdotes clericos et quamplures laicos probationi promptissimos. Quoniam igitur in causis hujusmodi melior est affirmantis et possidentis quam solummodo repetentis conditio, probationem possessionis suae postulabat dominus Rodericus suscipi seque deinceps inconcussum si justum foret dimitti. Cum itaque de singulis cum domino Herefordiensi, decano Londoniensi, archidiacono Oxoniae, caeterisque aliis viris qui convenerant decerneremus, nulla data sententia, prior Radingensis se ab archidiacono Oxoniensi et abbate de Egvesham, nescimus in quo gravari conquerens, audientiam domini papae appellans injunctae nobis finem imposuit sollicitudini. Unde, ne vestram quae penes nos acta sunt possint latere prudentiam, vobis ista transcripsimus, quem munitum per omnia et esse semper incolumen praeoptamus. Vale.
EPISTOLA XXIV. AD SIMONEM WIGORNIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino S. Wigorniensi Dei gratia episcopo frater G. Glocestriae dictus abbas, salutem.

Vobis saepe scribere et benevolentiam vestram frequenter interpellare negotia nos multiplicata compellunt. Unde vero inquietationibus nostri speramus et exspectamus solatia, ibi saepe plangimus et nostra manifestamus incommoda. Quidam ministrorum vestrorum, sicut a multis audivimus in commisso sibi officio ministrans pessime, Algodus decanus clericos nostros odiose persequi et affligere ex credita sibi dispensatione non desistit. Qui quanto celebriores et sacratiores cernit imminere festivitates quasi nocendi nactus opportunitatem ecclesias nostras interdicit et clericos nostros in suis ordinibus ministrare defendit. Unde vestram rogamus pia semper praesumptione dulcedinem ut clericum nostrum B. de Colna in ordine suo diebus istis ministrare concedatis et statuto sibi die, si vos ad hoc vacare non poteritis, totum quod in illum ille e contrario dictus Algodus jaculari poterit coram archidiacono vestro terminari jubeatis. Nos vero illius suspectum habemus judicium cujus manifestum scimus odium, et si vestrae placeret discretioni clericos nostros talem judicare oporteret, quem vitae commendaret honestas: qui ex arce prudentiae judicaret incestuosos, non ex stratu mollitiae Domini sacerdotes offenderet. Vale.