EPISTOLA LV. AD ADELITIAM MONIALEM.
Author: Petrus Blesensis

ARGUMENTUM.-- Gratulatur Adelitiae, quod aspiret ad vitam monasticam, et occulte voto se ad ingressum monasterii obstrinxerit. Laudat virginitatem. Hortatur ut perseveret, et perfecte saeculo renuntiet.

Dilectae et praedilectae in Christo ADELITIAE, Magister P. Blesen., salutem in Domino Deo salutari nostro. Gaudent omnes qui te diligunt, sed et gaudium est angelis Dei, quia in desideriis habes sanctioris vitae propositum. Nam, sicut dicitur, renuntiasti, occulte tamen, fallaci huic saeculo, mundumque relinquere decrevisti prudenter, antequam relinquaris ab eo. Beata es, quae spretis filiis hominum, Filium Altissimi tibi elegisti in sponsum. Rex regum, et Dominus dominantium, ipse est, qui concupivit decorem tuum, ad cujus copulam Propheta te invitat. Audi, inquit, filia et vide, et inclina aurem tuam, et obliviscere populum tuum, et domum patris tui. Decor tuus, non in corpore est, sed in mente: Omnis enim gloria filiae regis ab intus. Tanto eris acceptior sponso tuo Christo, quanto fueris in veste vilior, in cultu corporis tui abjectior, in sermone rarior, in vultu dejectior, in aspectu verecundior, in incessu maturior. Non est sanctus, ut est Dominus, quoniam ipse est Sanctus sanctorum, qui a te nihil aliud postulat, nisi pudicitiae sanctitatem. Scriptum est enim: Gratia super gratiam mulier sancta et pudorata. Utinam ei, qui te per prophetam filiam vocat, dicas, sicut scriptum est: Pater virginitatis meae tu es, et ipse tibi illud respondeat, quod alibi legitur: Patrem vocabis me, et post me ingredi non cessabis: ingrediens post virginem matrem sponsi: ipsa est enim virgo virginum, quae praecedit. Adducentur regi virgines post eam, proximae ejus afferentur tibi, et adducentur in templum regis. Filiae hujus saeculi filiae Babylonis, quae de carnis immunditia sibi destinant successores, in peccato concipiunt, in dolore pariunt, in timore nutriunt, de viventibus semper sollicitae sunt, de morientibus inconsolabiliter affliguntur. Si vis parere, vis perire; partus enim in modum viperae maternos artus onerat et disrumpit, mirumque est quod fetus ille non laceratur et rumpitur: prodiens autem in vallem plorationis et miseriae hujus, a ploratione incipit, et usque in finem hujus brevis et miserae vitae continuat in doloribus dies suos. Sicut beatus Job commemorat dicens: Homo natus de muliere, brevi vivens tempore, repletur multis miseriis. O quanto beatior est eorum earumve conditio, qui se castraverunt propter regnum coelorum, quorum laus est in Evangelio, quibus dulcior est amor Christi quam numerositas filiorum! Audi quid dicat de talibus Isaias: Non dicat, inquit, eunuchus: Ecce ego lignum aridum, quia haec dicit Dominus eunuchis: Dabo eis in domo mea, et in muris meis locum et nomen melius a filiis et filiabus. Eos vocat eunuchos tam propheticus, quam evangelicus sermo, qui se pro amore Christi voto castimoniae astrinxerunt. Olim dictum est: Crescite et multiplicamini, et replete terram. Et: Maledictus, qui non reliquerit semen super terram. Ideo filia Jephte tanquam maledicto legis obnoxia, exsortem posteritatis suae pudicitiam deplorabat. Verumtamen ex quo venit Dominus legis legem adimplens, non solvens, ex quo vox turturis audita est, et praeco pudicitiae Paulus consilium de virginitate dedit, impleverunt nuptiae terram, et pudicitia paradisum. Prudenter egisti, quia pro amore Christi divitias hujus vitae fallaces, et opes proditorias dimisisti. Ipse autem zelator et custos casti cordis et corporis te sanctam, impollutam, et angelicae puritatis sociam conservabit. Optime incoepisti: verumtamen non principium, sed finem attendit, qui judicat fines terrae. Sic igitur curre, ut comprehendas. Gloria enim virginum est in fimbriis aureis, et se usque in oram vestimenti unguentum benedictionis infundit. Nihil, quaeso, saeculare in corde tuo resideat, sed te totam offeras, ut sis coram Domino placabile holocaustum. Ananias et Saphira in interitum dati sunt, quia quaedam de oblatis Domino recidere voluerunt. Renuntia omnino saeculo, et ingredere claustrum. Utere habitu, quem familiariter suscepisti, et cujus susceptionem jam dissimulare non potes. Vota omnium jam tibi praedestinant abbatiam, et aeternae felicitati divitiae temporales accrescunt. Maturius igitur perfice quod coepisti: nam si Christo illuseris, et irritam feceris primam fidem, cum filiabus Babylonis habitura es sortem, et infamia tua non delebitur in aeternum.