medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA LXXVII. AD FILIOS ECCLESIAE PER CANTIAM CONSTITUTOS. CHARTA DE LIBERTATIBUS ECCLESIAE.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS, Dei gratia Cantuariensis archiepiscopus, Anglorum primas et apostolicae sedis legatus, omnibus sanctae matris Ecclesiae fidelibus per parochiam nostram Cantiae constitutis, salutem.

Cum ecclesiarum jura nostrae jurisdictioni subditarum sollicite debeamus conservare, eademque minuere praesumentes festina et digna animadversione punire, majori tamen vigilantia Ecclesiam Cantuariensem, cui nos divina praefecit misericordia, ejusdemque libertates ac dignitates, ab antiquo ei jure competentes, integras et illaesas nos convenit conservare. Unde universitati vestrae, clericis tamen specialius, auctoritate qua fungimur inhibemus, ne quis ullum ex parochianis suis vel alium quemlibet, qui in coemeterio Cantuariensis Ecclesiae se sepeliri petierint, vel amici sui pro eo, impedire praesumat. Clericus etiam, in cujus parochia defunctus erit, usque ad Ecclesiam corpus defuncti comitetur. Quod si noluerit, monachi libere defuncti corpus ad Ecclesiam obsequiis rite peractis deferant et sepeliant. Porro eadem quoque auctoritate inhibitum esse sancimus, quod si quis in praedicta ecclesia vel infra ambitum murorum, ecclesiam et curiam nostram et monachorum, cui gentium homicidium vel furtum fecerit, sanguinem fuderit, personam quamlibet dicto vel facto injuriaverit, vel alicui illicitum commiserit, ne quis archidiaconus, decanus vel praepositus, ullave justitia ecclesiastica seu saecularis se intromittere praesumat. Soli enim personae archiepiscopi et monachis ecclesiae nostrae correctionem et satisfactionem delictorum in memoratis locis contingentium reservanda esse constituimus. Quod si quis hanc nostram constitutionem infringere praesumpserit, vel veniae contravenire attentaverit, Dei omnipotentis indignationem et nostram procul dubio se noverit incursurum!
EPISTOLA LXXX. AD CLERICOS ET LAICOS CANTIAE.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Cantuariensis, clericis et laicis per Cantiam constitutis.

Noverit universitas vestra, dilectissimi fratres, quod nos ex justis et manifestis causis publice excommunicavimus Gilbertum Londoniensem episcopum, Randulphum de Broc, et alios quorum nomina superius scripta sunt. Denuntiamus ergo vobis, sicut charissimis filiis et fratribus nostris, ut ab eorum communione, donec resipiscant et condigne satisfaciant, prorsus abstineatis. Praeterea noveritis quod vos a subjectione et obedientia Gaufredi archidiaconi et Roberti vicarii ejus absolvimus; et prohibemus, ne iis obedientiam aut reverentiam exhibeatis, donec super crimine inobedientiae condigne satisfaciant nobis et Ecclesiae Dei, quam plurimum laesisse noscuntur; nec eorum exactiones sustineatis ulterius. Non turbetur cor vestrum in his, neque tormidet, quia, Deo propitiante, contra malignantium tergiversationes et appellationum subterfugia sedis apostolicae munimine tuti sumus.
EPISTOLA LXXXII. AD DECANOS CANTIAE.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, decanis Cantiae.

Novit dilectio vestra, quomodo in perniciem Ecclesiae dominus rex, sedis apostolicae patientia et nostra semper abutens, deteriora praecedentibus malis semper adjecerit. Inde est quod vobis in virtute obedientiae, in periculo ordinis, officii et beneficii praecipiendo mandamus, quatenus infra quindecim dies a susceptione praesentium in ecclesiis jurisdictionis vestrae omnia divina, praeter baptisma parvulorum et poenitentias morientium, prohibeatis officia celebrari, hujus interdicti sententiam, quantum in vobis est, faciatis ab omnibus inviolabiliter observari. Ad haec sub eadem interminatione praecipimus, ut procuretis, quomodo litterae nostrae conventui Cantuariensis Ecclesiae praesententur.
EPISTOLA LXXXV. AD EOSDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, WILLELMO subpriori et conventui Cantuariensi.

Quot et quantas persecutiones jam per sex annos gratis pertulerit Ecclesia Anglicana, tanto certius agnoscitis, quanto acerbius ipsa rerum experientia pro magna parte sensistis. Quia ergo dominus rex, dum in multa patientia sacrae Romanae Ecclesiae et nostra provocatur ad poenitentiam, non modo non corrigitur, sed semper adjicit deteriora prioribus, ne sanguis ejus et compereuntis Ecclesiae requiratur a nobis, universitati vestrae in virtute obedientiae, sub periculo ordinis et gradus praecipiendo mandamus, quatenus in Ecclesia Cantuariensi cessetis infra quindecim dies a susceptione praesentium ab omnibus divinis, excepta poenitentia morientium et viatico, quod januis clausis, et laicis exclusis, sine campanarum pulsatione et omni solemnitate laetitiae confici religionis favor exposcit. Praecipimus autem, ut auctoritate nostra de hujus specialis mandati tenore utentes, omnibus decanis per archiepiscopatum constitutis denuntietis in virtute obedientiae, in periculo ordinis, officii et beneficii, quatenus in omnibus ecclesiis jurisdictionis eorum hujus interdicti sententiam, quantum in eis est, faciant inviolabiliter observari. Vos Deo potius quam hominibus obedientes gratia Dei custodiat. Similiter abbati de Faversham, et aliis abbatibus, et prioribus per archiepiscopatum constitutis, nisi quod non tenentur aliquid praecipere decanis.
EPISTOLA LXXXVI. AD GUAFREDUM RIDEL ARCHIDIACONUM CANTUARIENSEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Dei gratia Cantuariensis archiepiscopus GAUFREDO Ridel archidiacono Cantiae.

Exspectavimus tempore longo fidelitatem tuam, devotionem, et obedientiam. Sed quia fidelitas tua parum nobis huc usque attulit emolumenti, devotio minus exhibuit gratiae, obedientia nihil tibi comparare debuit meriti, mandamus tibi, et in virtute obedientiae, ac in periculo ordinis tui et possessionum tuarum praecipimus, quatenus post susceptionem litterarum nostrarum infra quadraginta dies conspectui nostro te repraesentes, servaturus domino fidem, patri devotionem, obedientiam archiepiscopo tuo, ut vel sic discas officii tui necessitates exercere, cujus utinam digne emolumenta senseris.
EPISTOLA LXXXVII. AD EUMDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Dei gratia Cantuariensis Ecclesiae minister humilis, et apostolicae sedis legatus, GAUFREDO inobedienti, archidiacono Cantuariensi, consultius sibi prospicere propter inobedientiam.

Misimus tibi jam pridem praeceptorias sub interminatione poenae, sub dilatione quadraginta dierum, quatenus infra eosdem ad nos venires, satisfacturus nobis pro officii tui debito. Mittimus nunc correctorias, et merito punitorias, si non veneris responsurus nobis de inobedientia, satisfacturus de communicatione excommunicatorum nostrorum, excepturus de utroque quod meruisti. Hujus rei exsequendae damus tibi diem peremptorium, quadrage simum equidem a praesentatis tibi litteris nostris, sive fraude tua minus a te receptis, sive praesumptione refutatis. Veni, ut evadas poenam pro non veniendo. Accelera, ut laetetur Ecclesia de conversione tua. Ne confundaris, ut sentias commodum de confusione, ut convertaris, sit tibi quod meruisti.
EPISTOLA LXXXVIII. AD EUMDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, GAUFREDO archidiacono Cantuariensi.

Justum est ut ei, qui in manifesto inobedientiae crimine perseverat, a subditis obedientia subtrahatur. Et qui scienter communicat his quos exommunicatos esse non ambigit, se ipsum ex nefanda participatione eorum condemnationi immergit. Nos autem miramur supra modum, qua temeritate praesumas in clericos et parochianos Ecclesiae Cantuariensis magisterium gerere, et nostrum videlicet episcopale officium, investituras ecclesiarum faciendo, et tradendo curam animarum, quam ipsis archidiaconis sanctorum Patrum decreta subtrahunt, exercere, et plebanas ecclesias onerare variis exactionibus, praesertim cum te publice excommunicaverimus, sicut ipsum Londoniensem, Ranulphum de Broc, et reliquos quorum nomina superius scripta sunt. Clericos quoque et parochianos nostros ab obedientia et reverentia tua prorsus absolvimus, donec memor fidei et juramenti quod nobis praestitisti, cum satisfactione condigna redeas ad obedientiam nostram. Prohibemus autem auctoritate domini papae et nostra, in virtute obedientiae, in periculo salutis et ordinis, ne de caetero te intromittas de archidiaconatu nostro, donec a nobis absolvi merearis. Hoc autem tam tibi quam omnibus notum sit, quod omnes investituras ecclesiarum, quae in absentia nostra factae sunt, auctoritate domini papae et nostra in irritum revocamus, et tibi interdicimus, ne parochianos Ecclesiae Cantuariensis tua communione, contamines. Et quidem, Deo propitiante, contra malignantium tergiversationes et appellationum subterfugia, sedis apostolicae munimine tuti sumus, subjicientes et illos anathemati, qui ex mandato domini regis, aut propria temeritate nostra vel nostrorum occupaverunt bona, aut in proscriptionem innocentium, aut pauperum Ecclesiae Christi depopulationem, conciliis, aut delationibus, aut dolis ipsius regis animum investigaverunt. Et item eos, qui nuntios domini papae et nostros, ne prosequantur Ecclesiae necessitates, impediunt. Praecipimusque eos a participatione fidelium abstinere, donec resipiscant et condigne satisfaciant.
EPISTOLA LXXXIX. AD GUNTHERIUM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, GUNTHERIO dilecto suo.

Rediens ad nos Gilbertus canonicus, quem miseramus ad curiam, indicavit nobis Magistrum Herveum super negotiis nostris nihil hactenus effecisse, sed spei bonae promissionibus detineri. Ecce autem tempus et locus, in quo, favente Deo, praedicta negotia facile poterunt consummari. Dominus enim et amicus noster Moguntinus electus magnus est modo, sicut esse debet, in oculis domini papae, et facillime nunc ab eo, quidquid petierit, impetrabit. Scripsimus igitur ei, ut ipse apud dominum papam pro nobis sit, postulans instanter ab eo, ut negotia nostra celerius ad finem debitum perducantur. Nec enim scimus quid superventura dies pariat. Instet igitur, et cum omni sollicitudine curam gerat vigilantia tua, ut dum memoratus amicus noster, dominus electus Moguntinus, praesens est, negotia nostra, prout Magistro Herveo dictavimus, effectui mancipentur. Diligenter autem observa, ne ad notitiam Willelmi Papiensis, sive Joannis Neapolitani negotia ipsa perveniant. Et ne forte negotiorum qualitas memoriam tuam effugerit, petitio nostra est, ut dominus papa nobis et Ecclesiae nostrae pristinam primatus ex integro restituat dignitatem, et praecipiat firmiter atque constituat, ut Eboracensis archiepiscopus, remota appellatione, crucis honore prae se ferendae deposito, jure primatus nobis et ecclesiae nostrae subjectus sit, nec ullatenus de caetero praedictum crucis honorem in provincia nostra sibi audeat usurpare. Praecipiat quoque nihilominus atque constituat, ut remota similiter appellatione, abbas S. Augustini nobis professionem faciat, et in ecclesia nostra, si fieri potest, vel alibi benedictionem pastoralem de manu nostra recipiat. Ut igitur ad ista nobis impetranda praefatum dominum et amicum nostrum, dominum Moguntinum, totis viribus impellere studeas, et volumus et rogamus. Si enim, quod absit! praesentis temporis opportunitatem vacuam abire permiserimus, nunquam forsitan huic similem nancisci poterimus.
EPISTOLA XCI. AD ALEXANDRUM ET JOANNEM FIDELES SUOS.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, ALEXANDRO et JOANNI fidelibus suis, salutem.

Ante discessum vestrum innotuit vobis, nos misisse canonicum regularem de S. Joanne ad dominos cardinales cum transcripto litterarum domini papae de excommunicatis nostris sub juramento absolvendis in hanc formam, ut omnia nobis et nostri ablata restituerent; alioquin in eamdem, in qua prius fuerant, reponerentur sententiam. Postea vero ipsas litteras domini papae ipsis cardinalibus per dominum Osbertum subdiaconum curiae misimus, ad quas per praefatum canonicum nobis responderunt, quod praedicti excommunicati, quorum nomina eis in schedula expresseramus, ex regis mandato et ejus auctoritate reditus nostros et nostrorum perceperant, et ideo non posse, dum in terra ejus moram facerent, in illos justitiam exercere: adjicientes etiam nomen nostrum ipsi regi adeo esse odiosum ut nec ipsi nec alii auderent de nobis cum eo loqui, nec eum super his, quae ad nos spectant, aliquo modo convenire. Dixit etiam dominus Otho ipsi nuntio secretius, quod etiam apud vos secretum sit, nemini praeterquam domino papae et fidelioribus amicis nostris revelandum, quia pro nihilo mandaret eis dominus papa aliquid hujusmodi, quod esset contra regem, quem dum moram facerent in terra sua, nec pro ipso papa, nec pro alio eum aliqua ratione offenderent. Et ideo omnimodis expedit, imo plus quam necessarium est, ut omnem quam poteritis, operam adhibeatis, et pro viribus apud dominum papam efficiatis, quatenus saepe dicti cardinales revocentur, et a terra tota ipsius regis sub poenae interminatione exire compellantur. Sed et de Londoniensi et Saresberiensi memoriter teneatis, et efficere satagatis, quod vobis injunximus. Litteras etiam domini regis pro nobis, et litteras cardinalium, quas per praetaxatum canonicum nobis miserunt, et litteras domini Ottonis privatas, quas et apud vos privatas esse volumus, domino papae duntaxat ostendendas, per latorem praesentium vobis mittimus. Ad haec significatum est nobis per aliquem, quia juxta quod Willelmus Papiensis suggessit regi, et forte aliis, nisi praesensisset de voluntate domini papae nos posse transferri, id nunquam rex in quo modo est, propositum arripuisset, nec in eo stetisset. Verum sciat dominus papa et alii amici nostri, quod et eis constanter et firmiter proponatis, quia permitteremus nos potius interfici, Deus novit, qui scrutator est cordium, quam pateremur nos a matre nostra Cantuariensi Ecclesia cum vita avelli, cum nos enutrierit et exaltaverit in id quod sumus. Unde et pro nihilo ad id operam darent, quia citius quodvis subiremus discrimen. Adjiciatis etiam, quia si non esset aliud, nisi quod aufert homo ille possessiones ecclesiae nostrae, et aliarum ecclesiarum in terra illa, mallemus, Deus scit, mori quavis morte, quam turpiter vivere, ipso nec impune ferente, et debitam a nobis poenam, nisi forte satisfecerit, non reportante.
EPISTOLA XCIII. AD EOSDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, ALEXANDRO et JOANNI nuntiis suis.

Solliciti estote circa negotium nostrum, et contra adversarios nostros cautelam et continuam vigilantiam habeatis, praesertim adversus illum spurium, fornicarium, et ecclesiasticae pacis inimicum, sacerdotis filium, Reginaldum de Saresberia, qui personam nostram, in quantum potest, diffamat ubique, et deturpat, dicens nos proditorem esse, et sibi fidem nostram dedisse quod patrem ejus non laederemus in aliquo. Quod utique ipsi non plus, quam cani faceremus. Dicit etiam, quod si dominus papa decederet, faceret nos deleri de libro vitae, jactitans curiam Romanam ita venalem esse, ut intervenientibus muneribus quid velit, possit impetrare. Suggessit etiam regi Anglorum hujusmodi petitiones facere domino papae, ut alicui episcopo in Anglia committeret auctoritatem coronandi filium ipsius regis, et consecrandi episcopos, ut vel sic dominum papam deciperet. Cui cum respondisset rex se, ut credebat, a domino papa petitiones illas non posse impetrare, respondit Reginaldus: Dominus papa ut stolidus et fatuus aget, nisi petitionibus tuis satisfecerit. Rogamus idcirco dilectionem vestram, de qua sine dubio confidimus, ut cum Hugotione Romano amico nostro, qui de Francia Romam profectus est, et caeteris amicis nostris et vestris pro nobis, sed et pro justitia et libertate Ecclesiae viriliter stetis, et ad hoc vigilanter tota intentione laboretis, ut ille commentor fraudis, machinator doli, fictor falsitatis, sua pravitatis opinione frustratus undique confundatur, et ita ejus iniquitas per vos detegatur et in eum redundet, ut doleat se ad curiam venisse, et a suae iniquitatis teste, quem assidue gerit in pectore, merito torqueri dignoscatur. Nam sicut bene novistis, si dominus papa petitionibus regis in hac parte, quod Deus avertat, aliquo modo acquieverit, sciat indubitanter auctoritatem Ecclesiae Romanae in Anglia in perpetuum perituram, ita ut auctoritatis apostolicae aliquis ibi mentionem facere non audeat. Si vero dominus papa, prout sibi expedierit, nuntios ejus confutatos et proposito suo frustratos dimiserit, sciat nos in proximo, per misericordiam Dei, pacem habituros. His enim duobus articulis, videlicet coronationi filii sui, et consecrationibus episcoporum insistit rex Anglorum, et valde arctabitur ad pacem nostram faciendam, si constantiam domini papae viderit. Inter caetera vero caveatis, ne cum praenominato Hugotione in praesentia cardinalium sive aliorum aliqua verba super negotio nostro habeatis, sed cum opportunitatem habueritis, secretius cum ipso de exsecutione negotii tractetis. Ita quidem ut non possit deprehendi vos aliquam cum ipso familiaritatem habere.
EPISTOLA XCIV. AD ROGERIUM EBORACENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Dei gratia Cantuariensis Ecclesiae minister humilis, et sedis apostolicae legatus, venerabili fratri ROGERIO Eboracensi archiepiscopo, et sedis apostolicae legato, salutem et utriusque vitae successus.

Discretio vestra plenius novit, quod Deus in eos vindex est, qui acceptae gratiae immemores retribuunt mala pro bonis, et eos, quos exigentibus meritis colere et venerari debuerant, accepta occasione nocendi, laedere non formidant. Quot autem et quanta bona a S. Cantuariensi Ecclesia acceperitis, et qualiter illa vos promoverit ad summum sacerdotii gradum, in auribus reverentiae vestrae non necesse est replicare; tum quia fere omnibus notum est, tum quia incredibile est quod haec a pietatis vestrae memoria possint excidere. Et quidem adhuc eadem mater vestra parata est, quandiu vestrae visum fuerit sanctitati, amoris et reverentiae cultu prosequi, quod coepit in vobis, optans et orans sibi ab eminentia vestra rependi vicissitudinem pietatis. Nec stabit per nos, quin solliciti simus servare vobiscum unitatem spiritus in vinculo pacis. Et licet simus exsules et proscripti pro Domino, speramus quia, illo propitiante pro quo patimur, vobis poterimus obsequii vicem referre in Domino. Percipimus autem susurrii venas, quod sinceritatem vestram quidam in injuriam S. Cantuariensis Ecclesiae animare et armare nituntur, ut filio domini regis, cujus vias Deus dirigat in beneplacito suo, diadema imponatis, et ipsum contra fas promoveatis in regem. Quod quia contra dignitatem Cantuariensis Ecclesiae, si forte, quod absit, praesumeretur, esse manifestissime constat, hoc tam vobis quam omnibus episcopis Angliae dominus papa, sicut ex litteris ejus, quas vobis transmittimus, perspicuum est, interdicit: et nos, ne ab aliquo attentetur, auctoritate apostolica prohibemus, super hoc adversus omnem animam hoc molientem appellantes, diemque praefigimus purificationem S. Mariae. Et ne quis eorum, qui jurisdictioni nostrae metropolitico aut legationis jure subjecti sunt, huic temeritati assistat, in virtute obedientiae, et sub anathemate penitus inhibemus. Similiter omnibus episcopis Angliae.
EPISTOLA XCV. AD EUMDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Dei gratia Cantuariensis archiepiscopus, et apostolicae sedis legatus, venerabili fratri et amico ROGERIO, Dei gratia Eboracensi archiepiscopo, et sedis apostolicae legato, salutem, et pastorales excubias feliciter adimplere.

Quantis calamitatibus diutius afflicta sit Mater nostra, a cujus uberibus coaluimus, et quae utrumque nostrum auctore Deo in id quod est, promovit, sancta Cantuariensis Ecclesia, fraternitatem vestram latere non potest, praesertim, cum totus fere Latinus orbis contritiones ejus hactenus contra fas et aequum, et supra omnem modum invaluisse cognoverit. Exspectaveramus correctionem domini regis, quem clementia summi pontificis et patientia nostra, et divini judicii, quod maxime fidelis anima reveretur, timor, debuerant ad poenitentiam provocasse. Sed ille Dei misericordia et hominum patientia quoad causam hanc semper abutens, damna damnis indesinenter adjecit, et atrocissimas injurias gravioribus cumulavit injuriis. Ne ergo sanguinem ejus in compereuntis Ecclesiae ob nimiam patientiam et injustam dissimulationem de manibus nostris requirat Dominus, fraternitati vestrae litteras apostolicas destinamus, rogantes et obsecrantes in Domino Jesu Christo, et unitate charitatis, et foedere pacis ecclesiasticae, et auctoritate domini papae, per fidelitatem, quam sedi apostolicae debetis, denuntiantes, quatenus infra quindecim dies a susceptione praesentium per totam provinciam vestram, quae in potestate praefati regis est, omnia divina, praeter baptisma parvulorum et poenitentias morientium, prohibeatis officia celebrari, et ab omnibus subditis vestris interdicti sententiam quantum in vobis est, faciatis inviolabiliter observari. Ne vos, quod absit, cum his qui in scelere suo perituri sunt poena damnationis involvat. Portitori vero istarum prospicite, sicut vobis et ordini vestro cupitis esse prospectum. Fraternitatem vestram per vias rectas deducat Altissimus, et faciat participem illorum, quibus in Evangelio promissum est regnum coelorum.
EPISTOLA XCVI. AD CONRADUM MOGUNTINUM ARCHIEPISCOPUM ELECTUM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, CONRADO Moguntino electo, se et quod sibi.

Rediit nuntius noster, quem miseramus ad curiam. Adhuc pendent negotia nostra, et spei bonae promissionibus detinentur. Verum quoniam in hujusmodi negotiis dilatio periculose nonnunquam admittitur, ad specialem amicum nostrum nos convertimus, ut ipse pro nobis sit, et pro parte nostra laboret, enixius implorantes. De cujus persona si forte, quod absit, dubitatis, cui loquimur ipse est; vos, inquam, specialis et unicus, praecordialis et intimus amicus noster in Domino, cui negotia nostra cum tota fiducia commendamus, orantes, si tamen apud talem amicum precibus opus est, ut ea promovere, et ut in praesentia tua ad finem debitum perducantur, modis omnibus instare dignemini. Ecce enim tempus et locus, in quo petitiones nostrae repulsam nullo modo patientur. Sicut ergo vitam et animam nostram diligitis, ita petimus ut pro nobis et ecclesia nostra sollicitus esse curetis, postulantes instanter a domino papa, ut in recompensationem omnium laborum nostrorum, quos ambo pro fide et unitate sanctae Romanae Ecclesiae sustinemus, nobis et Ecclesiae nostrae pristinam primatus restituat dignitatem. Juxta quod vobis praescripsimus, et clerici nostri Herveus et Guntherius vobis praescribent. Rogamus praeterea, ut nos de statu vestro erga dominum papam, et dominos cardinales, et ipsorum erga vos, per nuntium vestrum, si ipse moram feceritis, celerius certificare curetis. Sciatis autem quod de nostris nihil audivimus. Valete.
EPISTOLA XCVIII. AD EUMDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

Dominus Cantuariensis, C. Moguntino archiepiscopo.

Omnia nostra ideo vestra reputamus, quia nos ipsi omnino vestri sumus. Sufficere debet hoc ad persuasionem. Petimus itaque ut nostrae prospiciatis necessitati, quam ex rescripto litterarum quas domino papae mittimus facile advertetis. Illud enim mittimus vobis, non minus de vobis confidentes quam de nobis: quia de vestris negotiis aeque sollicitamur ac nostris. Ecce Joannes ille schismaticus de Oxeneford, qui perjurio suo nostrum, quantum potuit, procuravit exsilium, sedem apostolicam appetit, ut eam circumveniat et subruat aequitatem. Rogamus ut respondeat ei iniquitas sua, et domi sentiat esse Petrum, qui quidquid iterato dejiceret eum coram regibus et principibus ausus est impugnare. Discat prophetam esse in Israel qui tempore accepto justitias judicet. Presbyter clericus domini Papiensis regi Anglorum nuper promisit quod dominus suus legatione accepta causam, quae inter nos et ipsum vertitur, ad voluntatem ejus definiet, et de nostra depositione jam gloriantur palam hostes Ecclesiae persecutores nostri et imo Christi. Nos autem nisi inevitabilis necessitas cogat, nullius excipiemus judicium nisi domini papae, magis Ecclesiae subversionem Anglicanae et Romanae confusionem timentes quam nostram. Vigilate igitur apud dominum papam et Cardinales ut saluti suae prospiciant coram Deo et honori coram hominibus. Nam quidquid in alterutra parte fecerint, memoriale erit in saeculum saeculorum.