medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CCLXI. WIBALDI ABBATIS AD ARNOLDUM PRAEPOSITUM COLONIENSEM.  Exponit quantas jam expensas pro imperatore et ejus imperio fecerit.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Charissimo domino et amico suo A. venerabili sanctae Coloniensis Ecclesiae venerabili praeposito, regiae curiae cancellario, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, seipsum et sua universa.

Sicut apud vestram celsitudinem ex parte deploravimus, satis dolendo miramur, utrum ex animo serenissimi augusti sit, an eorum qui principem consilii locum apud ipsum tenent, suggestione fiat, quod divitiae nostrae tantae et tam amplae sibi videantur. Primo enim post reditum suum misit nobis Rogerium de Ariana, ut ei vestes et arma pro suae dilectionis reverentia praeberemus. Quod nos studiose facientes, non minorem quam viginti marcarum impensam fecimus. Deinde vocati venimus ad curiam Frankenevort nostra et vestra expensa non pauca. Postmodum jussi venimus. Bavemberch in comitatu magno, et fuimus in curia decem fere septimanis, et licet a clementissimo principe liberaliter et honestissime detenti fuerimus, tamen nobis credite, quod in toto illo tempore, quo a Corbeia abfuimus, quadraginta marcas argenti de nostro expendimus. Sed dicitur, quod trecentas marcas, quas ei debebamus, nobis remiserit. At secundum conventiones et pacta nostra nec ei illas trecentas debuimus, et plusquam ducentas persolvimus, ea necessitate, quod debitam et promissam justitiam, sicut in conditionibus nostris fuit, ab ipso non accepimus. Praeterea, charissime mi amice, non est nobis incognitum, quod alii fratres et coabbates nostri in regno serviant, et non solum nobis pares, sed etiam superiores sunt, qui portavimus pondus diei et aestus, quorum animam saepe pertransivit gladius. Sed missa isthaec faciamus: non esset honestum domino nostro et ipsius imperio et nostrae parvitati, ut in tanta legatione exiliter appareremus. Sed quia timemus ne in hoc mandato a nobis non impleto aliqua indignationis occasio quaeratur, malumus in asino utcunque transire, quam in hujus mandati cessatione tantum tempus in devotissimis obsequiis expensum amittere. Et felices labores nostri, qui de impossibili offensam merentur, cum Ecclesia nostra ex eis grande non susceperit emolumentum.
EPISTOLA CCLXII. CONRADI IMPERATORIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Legationem ad papam per alium quam per ipsum et suum cancellarium obiri non posse.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

CONRADUS, Dei gratia Romanorum rex, WIBALDO abbati Corbeiensi gratiam suam et omne bonum.

Negotia quae nobis cum domino papa conveniunt, per alias personas, nisi per tuam et cancellarii nostri discretionem, tractari non possunt. Praeterea in processu legationis hinc ex parte fratris nostri imperatoris Constantinopolitani, inde etiam ex parte ROGERII negotia se offerunt, in quibus tractandis aliquas personas praeter vos admittere nec volumus nec possumus. Multas injurias et gravia damna, quae non solum toto anno praeterito, sed etiam ad praesens in contumeliam regni et nostram sustines capellano tuo H. referente ad plenum intelleximus, et tempore opportuno in his complanandis pro debito nostro tibi assistemus. Rogamus igitur et certi esse volumus quod laborem legationis nostrae ad dominum papam cum cancellario assumas, et in festo Sancti Michaelis Ratisbonae cum ipso praesentiam nostram adeas. Expensas itineris, quas per te habere non potes, positis vadimoniis tuis accredas, quas nos, Deo annuente, quamprimum accepta opportunitate redimere parati sumus.
EPISTOLA CCLXIII. WIBALDI ABBATIS AD ARNOLDUM COLONIENSEM PRAEPOSITUM.  Scribit necessario subeundam esse legationem Romanam, et ut diem, qua ipsum convenire queat, indicet.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Charissimo domino et amico suo A. sanctae Coloniensis Ecclesiae majori praeposito, regiae curiae cancellario, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, se et sua universa.

Tenorem litterarum domini nostri regis tam ex nostro nuntio quam ex capellano ejusdem domini nostri, sicut accepimus, plane intellexistis. Porro nos licet in hac re et in Saxonica terra maximis et gravissimis curis coarctemur, licet fratres nostros in defectibus pene intolerabilibus relinquamus, tamen ne imputetur nobis quod honor et dignitas et provectus Romani imperii per nos impediatur aut retardetur, parati sumus voluntati domini nostri satisfacere, etsi non secundum regiae dignitatis excellentiam, tamen pro possibilitatis nostrae prompta et abundanti benevolentia. Tutius enim hoc tempore et salubrius esse nobis judicamus, utilitatem fratrum nostrorum postponere, et Ecclesias nostras in periculoso discrimine relinquere, quam non obediendo domino charissimo, iram, quam non meruimus, incurramus, et tot devota servitia, quae saepe et pene assidue in regalibus aulis exhibuimus, tam repente amittamus. Ibimus, itaque, ibimus, non sicut decet regiam majestatem, sed sicut de domo nostra quodammodo expulsi et exsules, parvis sumptibus et paucis contenti comitibus. Significare itaque dignetur nobis vestra benignitas diem qua ad vos veniamus ita parati, ut ad curiam nobis condictam vobiscum transeamus. Volumus enim in hoc itinere, et in hac legatione sicut et semper devoti vobis in omnibus existere. Per praesentem itaque nuntium scriptis vestris super hoc nos certificare curetis. Credimus autem, cum dominus noster tam instanter et attente nos mittere decreverit, quod aliqua magna et regno utilia ex nostra legatione provenire debeant.
EPISTOLA CCLXIV. CANCELLARII AD WIBALDUM ABBATEM.  Excusat se iterum a suscipienda legatione Romana.   (Anno. 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Cancellarius domino abbati.

Voluntatem quidem domini mei tam ex nuntiis quam ex litteris ejus audivi, sed impossibilitatem meam ego solus cognovi. Ne igitur longam in scribendo moram faciam, et per singula, quae mihi impedimento sunt, vagari incipiam, breviter finem rei vestrae dilectioni aperio. Si vobiscum Romam hoc tempore iturus essem, oporteret me omnibus quae possideo renuntiare, et tunc solum et nudum proficisci. Nulla enim dies est qua a fratribus et claustro abesse possim vel audeam, cum nec curtes eorum, vel villici annonam vel servitia aliqua eis persolvant; verum de quaestu meo vivunt. Vinum, sicut ipsi scitis, in tota terra defecit, ipsi autem plagam et manum Dei non attendentes a me illud requirunt, commonitum itaque vos et exoratum esse volo, quatenus apud Dominum meum, cujus mandato nunquam non obtemperavi me fideliter excusatum habeatis, quia vos legationi huic solus sufficitis, nec ego vobiscum aliud agerem, nisi sicut nuntius apparerem, nihil agens, nihil in praesentia vestra loquens, et si loquerer imperitiam meam ostendendo, quasi sorex indicio meo perirem. Si vero quindecim dies post festum beatum Remigii me exspectare velletis, et ego me interim expedire et praeparare valerem, dominum meum vobiscum adirem, et quidquid facturus essem, salva ejus gratia fieret. Valete.
EPISTOLA CCLXV. WIBALDI ABBATIS AD A. CANCELLARIUM.  Hortatur ut superatis difficultatibus suscipiant legationem Romanam.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Charissimo domino et amico suo A. venerabili cancellario, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est, seipsum et sua omnia.

Verba quae scripsistis nobis de difficultate egressionis vestrae et praeparationis ad iter Romanum, nostra procul dubio sunt, et quae conditio nobis sit in ecclesiis nostris, aut quae possibilitas hoc tempore relinquendi fratres nostros, vos in vestris fratribus consideratis, cum videamus jam prae oculis imminentem fratribus nostris, non dicam caritatem annonae, sed duram inopiam maximae sterilitatis. Licet igitur impium nobis esse videatur relinquere fratres nostros sub periculo famis et inopiae, ex altera tamen parte durum nobis esse videmus iram principis incurrere, et una vice mandatum ejus praetereundo omne servitium, quo ei et regno unquam servivimus, subito perdere; angustiae quidem sunt undique, sed melius nobis est hoc tempore, ut res nostras sub discrimine relinquamus, quam offensam domini nostri regis, non satisfaciendo voluntati ejus, incurramus, et gratiam ipsius, pro qua jam per multos annos laboravimus, pro aliqua negligentia modo perdamus, et res imperio vel imperantis honori opportunas atque sanctae Ecclesiae proficuas, aliquatenus retardemus. Quod vero scripsistis nobis, quod nos soli ad hanc legationem sufficeremus, et vos loco comitis in eadem legatione constitutum reputastis, non ita erit, sed vos in hac legatione major et dignior estis, quia vel Coloniensis vel Moguntinus, quia claves regni vos habetis et summam consilii in regno vos regere debetis, unde etiam nos comites et fideles famulos in obsequio vestro habebitis. Quia igitur jussio regis urget, et si male possumus, tamen ibimus, ut voluntati ejus satisfaciamus, et personam nostram ad voluntatem illius laboribus et periculis exponimus. Quoniam vero pueros nostros, quos in hoc itinere habebimus, adhuc de Saxonia vocabimus, rogamus, ut diem certum designetis, quo ad vos usque Rintorp veniamus ita parati et expediti, ut una vobiscum ad dominum regem progrediamur. Quam videlicet diem designandam neminem nisi vestram schedulam scire volumus. Nam de quindecim diebus post festum Remigii, quibus nos exspectare rogatis, gratum habemus, quibus ad voluntatem vestram etiamsi paulo plus exspectaveritis, nos libenter exspectabimus, ita tamen ut hoc caveatis, ne tempus eundi usque in asperam hiemem protrahamus. Caeterum nunc vestrae operae incumbit, ut quemadmodum per nuntium nostrum nos jam fecimus, ita et vos per nuntium vestrum tam nos quam vos, quod praefixa die ad curiam non veniamus, apud dominum nostrum regem diligenter excusare curetis.
EPISTOLA CCLXVII. CONRADI IMPERATORIS AD HENRICUM EPISCOPUM MINDENSEM.  Gratum habet quod in pace cum abbate Corbeiensi redierit, eique remittit omnem quam incurrerat offensam.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

CONRADUS Dei gratia Romanorum rex, H. venerabili Mindensi episcopo, gratiam suam et omne bonum.

Gratias mansuetudini nostrae egit fidelis noster Corbeiensis abbas tam per litteras, quam per nuntios suos, quod ob nostrae dilectionis et mandati reverentiam omnem commotionem, quam adversus eum et Ecclesiam ejus habueras remisisti, et monachos ipsius, quos in Kaminatensi Ecclesia ordinaverat, in gratiam et pacem tanquam pius Pater et bonus pastor recepisti, et de caetero te illos velle fovere et canonica justitia defensare firmiter promisisti. Quod licet morosius et serius effeceris, quam tuae industriae injunctum fuerit, tamen pergratum habemus, et experientiae tuae summopere injungimus ut eumdem abbatem honores et diligas, et in omni opportunitate sua tam de Kaminatensi Ecclesia, quam de aliis rebus consilium ei et opem feras, et praecipue contra Thidericum de Rikelinga, qui, postposito Dei timore et nostra ac regni reverentia, praedictum abbatem et Ecclesiam suam perturbat et infestare praesumit. Ob hoc siquidem omnem indignationem et offensam nostram, quam juste merueras tibi clementer remittimus, atque a vocationibus et judiciis in te super hoc promulgatis absolvimus.
EPISTOLA CCLXVIII. HENRICI MINDENSIS EPISCOPI AD WIBALDUM ABBATEM.  Excusat Godeboldi innocentiam, quam Everardus presbyter de Hemerim impetebat.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Domino sanctae Corbeiensis Ecclesiae reverendo abbati WIBALDO, HENRICUS per misericordiam Dei Mindensis Ecclesiae episcopus, assiduas in Christo orationes et fidelis obsequii devotionem.

Magistri Godeboldi dilecti fratris nostri vitae innocentiam, et totius habitus sui rectitudinem vestrae discretionis auribus ex veritatis experimento testificari possumus, et de importuna querimonia, quam adversus eum Everardus presbyter de Hemerin injuste suscepit, multo libentius et plenius vobiscum viva voce quam per scripta tractatum haberemus, si locus et tempus mutuis verbis accommodatum fuisset. Quoties enim praedictus Everardus presbyter a domino papa litteras nobis apportavit, nos parati fuimus ei justitiam facere, et magister Godeboldus coram nobis et tota Mindensi Ecclesia suam expurgationem canonice obtulit, quod nec per se vel submissas personas illius bona unquam diripuisset, et hoc ex nostro testimonio certum habeatis, quod eamdem expurgationem coram domino papa jamdudum obtulisset, si continuae infirmitatis imbecillitas non obstitisset. Nuper vero auditis litteris domini papae, quas idem Everardus attulit, et vestrae serenitatis commonitione superaddita, ut pax et finis laboris ad praenominatas perveniret personas, presbytero Everardo tria taliter pro amore et quiete fratris nostri Godeboldi persolvere voluimus, et de aliis personis, a quibus conqueritur sua bona distracta ecclesiasticam nos facturos justitiam promisimus, ex quibus nullam partem pro consilio nostro contingere voluit, sed repetita querimonia sedis apostolicae justitiam se expetiturum affirmavit. Sed quia pacis estis amator, et super fraterna infirmitate misericors, vestrae prudentiae supplicando committimus, ut totius controversiae turbinem per vos et nostra parvitate mediante terminare studeatis, ut videlicet dictum Everardum verbis vestris districte commonitum ad nos redire jubeatis, ut deposito labore praefatae conventionis fructum recipiat, et de caetero, si vir bonus fuerit, in pace sua possideat. Quod si fieri non potest, in hoc Mindensis Ecclesia vestrae charitatis sentiat affectum, ut apud dominum papam nostrum dilectum filium magistrum Godeboldum excusare satagatis, et de saepius repetitis querimoniis sui adversarii ei pacem componere studeatis.
EPISTOLA CCLXIX. H. DUCIS BAVARIAE ET SAXONIAE AD WIBALDUM ABBATEM.  Corbeiensis Ecclesiae bona sub sua suscipit tuitione.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

WIBALDO venerabili Corbeiensis Ecclesiae abbati, H. Dei gratia dux Bavariae et Saxoniae, fidele servitium.

Juxta petitionem vestram bona Ecclesiae vestrae sub tuitionis meae munimen recipio, et tam in his quam in caeteris quae ad honorem vel utilitatis vestrae profectum respiciunt, promptum me et fidelem exhibeo. Unde ego de vestra vicissim benevolentia securus confido, quod memoria mei in benedictione sit apud vos tam coram domino papa quam coram rege.
EPISTOLA CCLXX. WIBALDI ABBATIS AD PRIOREM ET FRATRES HASTERIENSES.  Ut contenti antiqua consuetudine loci ad concordiam redeant cum fratribus suis Walciodorensibus.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, I. venerabili Hasteriensis Ecclesiae priori, et caeteris in eodem loco Deo et paci militantibus, benedictionem et vitam usque in saeculum.

Non est opus eruditioni vestrae replicare quanto charitatis affectu Ecclesiam et vos dilexerimus: opera enim nostra testimonium hactenus nostrae erga vos dilectionis ferre potuerunt. Audivimus vero, quod nequaquam de vestra fraternitate audire potuimus, quod videlicet terminos, quos posuerunt vobis patres vestri transgredi attentantes, matrem vestram Walciodorensem Ecclesiam et dominum abbatem T, qui per eam vestro etiam loco regulariter praeest, contra ejusdem Ecclesiae privilegia et vestrae religionis propositum novis et superfluis motibus fatigare incipiatis. Siquidem hoc certissime constat, quod Ecclesia Walciodorensis ab initio fundationis suae Ecclesia Hasteriensi et villa et omnibus appendiciis ejus per privilegia imperatorum et regum et praecipue decreto Benedicti papae septimi aucta est, et inibi ordo monasticus ab abbate Walciodorense constitutus; vestram vero Ecclesiam eidem Ecclesiae subditam, et ejusdem loci abbate contentam esse debere, nullus est qui ambigat. Nos igitur qui de numero filiorum Walciodorensis Ecclesiae sumus, vestros quoque fratres nos esse cognoscentes, hoc universitati vestrae consilium mittimus ut, quantocius potestis, ad pacem et concordiam cum abbate vestro et fratribus redire festinetis, contenti consuetudine et rebus vobis a patribus vestris constitutis; neque enim meliores estis quam patres vestri. Si autem primo discretionis nostrae consilium et litteras accepissetis, nequaquam, ut credimus, tantum processisset causa vestra, neque odor bonae opinionis vestrae versus fuisset in fetorem. Quod si consiliis nostris acquiescentes ad pacis et concordiae unitatem tetenderitis, nostram arctius benevolentiam consequemini, et bonorum filiorum et fratrum locum et nomen apud nos obtinebitis. Sin autem in vestra permanentes pertinacia nostris monitis salubribus non obaudieritis, extunc ad audientiam domini papae vos appellamus, et diem vobis in Circumcisione Domini praefigimus ita paratis, ut de quibus vos interpellavimus, nobis respondeatis.
EPISTOLA CCLXXI. WIBALDI ABBATIS AD STEPHANUM EPISCOPUM METENSEM.  Ut privilegia Walciodorensis monasterii tueri et Hasteriensium audaciam compescere dignetur.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo Patri suo et domino STEPHANO sanctae Metensis Ecclesiae venerabili episcopo, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, exiguas orationes et devotum servitium.

Novit, reverende Pater, vestra prudentia quod ab initio dilectionis vestrae, quam nobis familiariter offerre dignatus estis, sincerae charitatis affectu vos et vestra omnia dileximus, et ubicunque locorum fuimus, honori personae et Ecclesiae vestrae pro modulo nostro astitimus. Eadem confidentia paternitatem vestram precari audemus, et exoratam esse deposcimus, quatenus Ecclesiam Walciodorensem, quae nobis naufragium mundi hujus fugientibus habitum monachicum induit, in sua justitia et honore, juxta quod in privilegiis imperatorum et regum videre poteritis, esse et permanere jubeatis. Neque enim sanctitatis vestrae aures pseudomonachis Hasteriensibus accommodare oportet, qui otio vacantes fabulis student, vana et superflua meditantur, et pacem Ecclesiae conturbant. Siquidem Ecclesia Walciodorensis ab initio fundationis suae Ecclesia Hasteriensi et villa et omnibus appendiciis ejus per privilegia regum et imperatorum, et praecipue decreto Benedicti papae septimi aucta est, et inibi ordo monasticus ab abbate Walciodorense institutus. Quod cum ita sit, et in memoria apud plerosque habeatur, quod defuncti etiam fratres de Hasteria in coemeterio Walciodorense antiquitus sepeliebantur, rogamus sanctitatem vestram ut temeritatem insanientium monachorum Hasteriensium auctoritatis vestrae virga compescatis, et, ut ad pacem et concordiam fratrum suorum redeant, compellatis, aut si contemnunt, tanquam rebelles et apostolicis decretis inobedientes de monasterio ejici faciatis. Responsum vestrum tempestive humiliter et obnixe flagitando exspectamus. Nam in proximo pro legatione domini nostri regis et regni Romam proficisci intendimus, ubi etiam Walciodorensis abbatis causam promovere omnimodis satagemus.
EPISTOLA CCLXXII. STEPHANI EPISCOPI METENSIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Ut Hasterienses monachos ad obediendum Walciodorensi Ecclesiae compellat.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

STEPHANUS Dei gratia, licet indignus, Metensis episcopus, WIBALDO venerabili Stabulensi abbati, salutem et dilectionem.

Quod de dilectione ac familiaritate mea vos confidere dicitis, sciatis pro certo, quod inde plurimum confidere potestis. De monachis vero Hasteriensibus quod scripsistis mihi, quia quasi quadam taurinae cervicis feritate Ecclesiae Walciodorensi subesse reluctantur, sagacitati vestrae committo, quatenus in eodem tenore et modo, quo eos antiquitus fuisse didicistis et scitis, etiam nunc praecepto et voluntate mea manere compellatis. Si enim in pace corporis capitis illius volunt manere, quod Christus est, oportet eos, sicut membra corporis capiti, ita propriae ac matri suae Walciodorensi Ecclesiae, si ita est, ut asseritis, humiliter subjacere. Sciatis enim pro certo, quod ea quae auctoritate pontificum, liberalitate principum, caeterorumque assensu catholicorum fidelium bene ac legitime antiquitus instituta sunt, nolo quasi quadam levitate meo tempore permutare.
EPISTOLA CCLXXIII. WIBALDI ABBATIS AD THEODORICUM ABBATEM WALCIODORENSEM.  Promittit ei suam protectionem, mandatque ut Hasteriensium scrutetur intentionem, et mittat sibi regum et paparum privilegia.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo Patri suo T. Walciodorensi abbati, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica.

Dominus in lege praecipit: Honora patrem tuum et matrem tuam, ut sis longaevus super terram. Cujus praecepti nos quoque memores, si quid emolumenti personae ac Ecclesiae vestrae, nostrae utique matri, nostro studio ac labore provenit, omnimodis gaudemus, et ut amplius et honoris incremento et utilitatis augmento multiplicetur pro facultate nobis a Deo concessa fideliter laborabimus. Verum quia in processu legationis nostrae jam sumus, mandamus ut perscrutata diligenter Hasteriensium intentione, sive dissensionis, quod absit! sive reconciliationis, quod Deus concedat, usque Lucae evangelistae de omnibus certi per vos efficiamur. Exemplaria etiam privilegiorum tam imperatorum quam pontificum Romanorum optime correpta nobis mittatis, ut si necesse fuerit, ad urbem ea portantes, per veritatis, quae Christus est, liberationem, et ipsorum attestationem, justitiam et honorem Ecclesiae vestrae manuteneamus.
EPISTOLA CCLXXIV. STEPHANI EPISCOPI METENSIS AD THEODERICUM ABBATEM WALCIODORENSEM.  Accusatum de dilapidatione citat ad synodum Metensem.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

STEPHANUS Dei gratia Metensis episcopus, T. Hasteriensi abbati, salutem et dilectionem.

Hasteriensis coenobii quidam fratrum se nobis praesentaverunt, et quod eorum Ecclesia multis modis per vos minoratur, et bona ipsius per negligentiam vestram contra licitum distrahuntur, multum conquesti sunt. Quoniam igitur illius Ecclesiae providentia ad nostrum spectat honorem, et illius defensio nobis specialius incumbit, vobis praecipiendo mandamus, quatenus in proxima Metensi synodo, quae sequenti septimana post missam omnium sanctorum celebratur, vos cum ipsis monachis ante praesentiam nostram, omni remota occasione veniatis, quatenus audita utriusque partis calumnia et defensione, utrinque servata aequitate inter vos nostra judicet discretio. Praecipimus insuper quod inter eundum et redeundum monachis conquerentibus necessaria stipendia ministrare non recuset vestra provisio.
EPISTOLA CCLXXVII. CONRADI IMPERATORIS AD H. LEODIENSEM EPISCOPUM.  Promittit vindictam de Ecclesiae Leodiensis hostibus, mandatque ut et ipse a molestanda Ecclesia Stabulensi abstineat.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

CONRADUS Dei gratia Romanorum rex, H. venerabili Leodiensi episcopo, gratiam suam et omne bonum.

Pervenit ad nos clamor Stabulensis Ecclesiae dolentis et conquerentis quod Ecclesia tua impie a quibusdam tyrannis, et persona tua novis et inauditis modis ab his, qui fidelitatem tibi juraverant, vexetur. Confidimus autem de protectione divina, quod nos sanos et incolumes et inimicorum nostrorum victores esse facit, quod consilio et judicio principum hanc contumeliam digna animadversione in brevi tempore vindicabimus. Praeterea suggestum nobis est, quod propter odium Henrici de Rupe, qui est advocatus Stabulensis Ecclesiae, tam tu quam tui incendia et rapinas in bonis ejusdem Ecclesiae facere disposueris, cum eadem bona in tantum sint ab advocati servitio libera, ut nullam in eis portionem vel de justis pensionibus, vel de legum compositionibus accipiat. Et quoniam eamdem Ecclesiam laedere non solum contra regiam majestatem est, sed etiam contra tui ordinis sanctitatem, et contra omnem tam divini quam humani juris aequitatem, mandamus solertiae tuae et sub obtentu gratiae nostrae praecipimus, ut te et tuos a laesione et gravamine praedictae Ecclesiae contineas, sciturus, quod si aliter praesumptum fuerit, justa indignationis nostrae ultione non carebit.