medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA LV. AD THOMAM ET NICOSTRATUM.  Se de eorum salute esse sollicitum. Joanni et Dioscoro per litteras eos commendasse.
Author: Hormisdas I

Hormisda Thomae et Nicostrato episcopis.

Animum nostrum pro negotio vestro otiosum aut desidem non putetis, nam non aliter de vestra fatigatione quam de propria cogitamus. Mena siquidem Ecclesiae nostrae notario insinuante, cognovimus caritatem vestram adhuc observationum molestias sustinere: et ideo in istis adversitatibus Deus omnipotens dignetur praestare remedium, tam ad Joannem fratrem et coepiscopum nostrum scripta direximus, quam dilectissimo filio nostro Dioscoro diacono per litteras nostras injunximus, ut domino et filio nostro Justino principi necessitatem et causam nostrae dilectionis insinuet, et instanter agat, quatenus desideriis vestris dominus noster congruum dignetur praestare effectum: cum quo Dioscoro diacono debet loqui vestra fraternitas, quia necesse est ut intentioni vestrae, vel intuitu catholicae communionis vel consideratione nostrae adhortationis, studeat. Data quo supra consule .

Notes: (anno Domini 519)
EPISTOLA LVI. AD JOANNEM ET DIOSCORUM LEGATOS.  Thomam et Nicostratum Constantinopoli congruo honore dolet non fuisse receptos.
Author: Hormisdas I

Hormisda Joanni episcopo et Dioscoro diacono.

Reperimus Thomatem et Nicostratum fratres et coepiscopos nostros Constantinopolim non ita susceptos sicuti nostra fuere desideria, et ipsi semper optabant: non solum enim loca eis debita dicuntur ablata, sed a communione quoque eos cognovimus fuisse suspensos. Quod quam acerbe ferat animus noster, etiam fraternitatem et dilectionem tuam credimus aestimare: et ideo quantam diligentiam causae videtis magnitudinem poscere, tantam vos efficaciam debetis sine mora praestare; et agere, ne nos magis, apud quos fuerunt, videamur esse contempti, cum illis, contra quam desiderium commune habuit, sollicitudinis molestia fuerit indecenter injecta, in tantum ut nec de facultatibus eorum dicatur aliquod ordinatum, nec litteras nostras, quas per eos misimus, fuisse susceptas. De quibus omnibus ita vos agere desideramus instanter, ut ad nos caritas vestra de effectu hujus causae valeat sub celeritate rescribere. Data quo supra consule. .

Notes: (quae
cis dicuntur invasae a fratre et coepiscopo nostro
Joanne) (anno Domini 519)
EPISTOLA LVII. AD JUSTINUM AUGUSTUM.  Ut suis sedibus Heliam, Thomatem et Nicostratum restituendos curet
Author: Hormisdas I
Date:  [ F. una]

Hormisda Justo Augusto.

Gloriosis clementiae vestrae laboribus ecclesiasticae palma concordiae et orbis pacati votiva tranquillitas generali praedicatione respondent. Quae res nostrum parcum reddit ac retinet ad agendas gratias sermonis officium. Illud tamen, quod pro vobis indesinenter Domino nostro preces effundimus, non taceamus, quia in votis infinitus affectus est, finitum esse potest in praedicatione judicium. Verum inter haec pietatis vestrae beneficia, uno nos, quae etiam vehementer afficit, cura non deserit, quod Heliam, Thomatem, atque Nicostratum fratres et coepiscopos meos, qui primi ecclesiasticam festina secuti sunt devotione concordiam, non solum magni frustratur palma principii, verum etiam mali miseria comitatur exempli. Quare clementiam vestram, mixto etiam precibus fletu, deposcimus, ne gaudia nostra, quae de haereticorum quotidie conversione praestatis, praefatorum abjectio intoleranda conturbet, quia non sola personarum nos causa sollicitat, quibus et boni facti simul sufficere gloria posset et meriti: sed quod venerabilium constituta canonum contemnuntur, et quod non parvam eorum abjectio apostolicae sedis tangit injuriam, nec Christianitatis vestrae sinceritas qua et magnum patrocinium veteribus constitutis impenditis, et sedis apostolicae principatum acta noviter veneratione sancitis, uno inexpugnabilem relinquat posteris negotio quaestionem.
EPISTOLA LVIII. AD EUPHEMIAM AUGUSTAM  Perpetuas pro Euphemiae et ejus viri salute ad Deum se preces effundere. Thomam et alios commendat.
Author: Hormisdas I

Hormisda Euphemiae Augustae.

Orare nos et pro vestra incolumitate Deo nostro vota persolvere, cum catholicorum etiam coetu sine cessatione pontificum, non vestrae studium exorationis invitat, sed devotum atque persistens in ecclesiastica stimulat reconciliatione propositum. Quis enim ab haeretica segregatus conspiratione se teneat, quis aliis in sua utatur deprecatione principiis, nisi ut vobis serenissimoque principi jugali vestro et vita sit longior, et ad prosperitatis augmentum gratia divina proximior, qui initia felicis imperii plectendi exsecrationibus consecrastis erroris, et amicam diabolo pacifica expulistis intentione discordiam? Unde nunc decet vos laudabilibus coeptis insistere, et per totum orbem perfectam spargere medicinam; quia Christo major numerus gregis oblatus mercedem confidenter exigit largiorem; inter quae curae vestrae sit ut nullum Satanas jamdudum prostratus vulnus efficiat, sed communionis unitas magnum sit justitiae impetrandae suffragium. Quaesumus namque ut tandem de venerabilibus fratribus et coepiscopis nostris, Helia, Thomate atque Nicostrato, quod sacratissimorum canonum dictat auctoritas vobis decernentibus impleatur, ne videantur, ut auctores alicujus mali, quod primi ad unitatem sedis apostolicae festinarunt, in communi omnium gaudio soli meruisse percelli, et in facto laudabili victam personali odio cessisse justitiam. Nostris ergo precibus apud clementissi mum Augustum vestras adjungite, ut fructum, quem illis Patrum regulae tribui et conservari praecipiunt, inimica tergiversatio auferre non possit.
EPISTOLA LIX. AD JUSTINIANUM.  Justiniani studium erga ecclesiasticam pacem laudat, eique Heliam, Thomatem et Nicostratum episcopos commendat.
Author: Hormisdas I

Hormisda Justiniano viro illustri.

Studium vestrum erga ecclesiasticam pacem et damnatos haereticae contentionis errores, ipsis rerum effectibus approbamus; cujus vos operis magna immensaque sine dubio merces exspectat. Hinc est quod quidquid pro canonum firmitate et pro apostolicae sedis reverentia necessarium duxerimus, magnitudini vestrae secura peragendum protinus praesumptione mandamus, quia cum magno vos gaudio pro causis talibus sperata suscipere, multiplicia hujusmodi exempla testantur. Quare omissis in longa circuitione principiis, ad rem ipsam praesentis paginae verba convertimus. Moeret Ecclesia, et magno votivae unitatis exordio frui praestita non potest pro unius causae afflictione laetitia: hanc ut nobis sollicitudinem beneficia vestra submoveant, non parvis precibus exoramus. Angit nos enim et praesens dolor, et futurorum occasio procurata certaminum, per quam et venerabilium Patrum regulae negliguntur, et apostolicae sedis putatur auctoritas posse contemni. Nam cum divino clementissimique principis beneficio, sed et vestro simul adnixu hi soli credantur esse pontifices, et jure Ecclesias continere, qui ad communionem nostram damnatis erroribus redire consentiunt; Heliae, Thomati atque Nicostrato fratribus et coepiscopis nostris, qui bonum causae etiam sub adverso imperatore dedere principium non solum nihil ad provectum bona studia profuerunt, verum etiam collatae sibi a domino obtinere nequeunt officia dignitatis, et extorres a commissis sibi gregibus subire coguntur miserias damnatorum. Quapropter quaesumus et per divinam vos misericordiam obtestamur ut eorum causae summum patrocinium et probatae vivacitatis impendatis affectum, piissimi principis haerendo vestigiis, quatenus eos tandem suis Ecclesiis et pietatis intuitu et justitiae contemplatione restituat; quia in illorum contumeliam ab inimicis asseritur optatum nostrae communionis displicuisse consortium.

Notes: (quae justa est)
EPISTOLA LX. AD GERMANUM VIRUM ILLUSTREM.  Eadem quae in superiori.
Author: Hormisdas I
Date:  [ sic ]

Hormisda Germano viro illustrissimo.

Excubantibus vobis probabili pro ecclesiastica pace proposito, et tanto fidei calore ferventibus gratiarum actio sola non sufficit; quia nec vos humanae laudis praerogativa sollicitat, sed divinae exspectatio retributionis inflammat. Quod igitur maxime debemus exsolvimus, et Deum nostrum, cujus vos causis impenditis, pro incolumitate vestra quotidie deprecamur, rogantes ut studium vestrum in omni pro ecclesiasticae unitatis affectu parte sic ferveat, ut nullus boni relinquatur locus officii, ubi non paternis regulis vestrae patrocinium defensionis assistat. Praecipue tamen Heliae, Thomae atque Nicostrati fratrum et coepiscoporum nostrorum causa nos commovet, qui primo mundo necessariam secuti concordiam, Ecclesiarum suarum privatione perculsi, cum venerabilium quoque canonum contumelia deprimuntur, fitque illis propriae reconciliationis gloria causa difficilis, quasi ipsi magis pertinaci mente restiterint, et aliis ad sedis apostolicae redeuntibus unitatem ipsi Ecclesiae magis membra discerpserint; quod quam nobis durum sit, quamque clementissimi temporibus imperatoris indignum, prudentiam vestram convenit aestimare, et tandem praestare remedium, quo et illorum labores, et nostram grato possit solamine auferre moestitiam. Justinus Augustus Hormisdae. Illustrem virum episcopum R. grato suscepimus animo non pro honore tantum qui debetur sacerdotibus, verum etiam pro affectu vestrae sanctitudinis. Nam quicunque tuo comprobatus judicio fuerit est apud nos etiam judicatus probatissimus. De opera tamen et favore qui sacrosanctis inferendus est Ecclesiis tunc demum opportunius statuetur cum legati quos nuper ad regem magnificum Trasamundum destinasse noscimur reversi propitia Divinitate responsum nobis detulerint. Vestra autem beatitudo supremum nobis praesidium indefessis orationibus postulare dignetur. Data XV cal. Decembris Constantinopoli domino Justino perpetuo Augusto. Accepta XI cal. Junii Rustico cos.
EPISTOLA LXI. AD HELIAM, THOMAM ET NICOSTRATUM.  Ad imperatorem et alios se pro illorum causa scripsisse significat.
Author: Hormisdas I

Hormisda Heliae, Thomae et Nicostrato episcopis.

Quanto mens nostra doloris vestri participatione fatigetur supervacuum est apud probantes mutuam caritatem verbis astruere: sed ille qui et nostrum animum et vestros labores scrutator praescius intuetur, moerorem nostrum vestra in gaudium prosperitate convertat. Verum ne unquam pro vestro negotio sub allegatione justissima et blanda intercessione cessemus, noveritis nos tam ad clementissimum principem, quam ad praecellentissimam Augustam, nec non ad illustres et magnificos viros Justinianum atque Germanum filios nostros litteras destinasse, vestrum specialiter negotium continentes, quas viro sublimi Eulogio ita tradidimus, ut in vestro primum ponat arbitrio utrum per vos eas eligatis offerre, an per ipsum potius perlatorem tam principi porrigantur quam caeteris, quas designavimus supra, personis.
EPISTOLA LXII AD LEGATOS.  De iis quae Thessalonicae ab Eutychianis gesta per famam audiverat, Dorotheum et Aristidem Romam venire compellendos.
Author: Hormisdas I

Hormisda Germano et Joanni episcopis, Felici et Dioscoro diaconis, et Blando presbytero.

Cum nos ecclesiasticae prosperitatis gaudia sublevarent, et prope plenum laboris vestri fructum quotidie carperemus, repente nos inimica universi, quae repente successerat, fama confundit: cujus opinionis ordinem, etsi vobis necdum referentibus suspicamur incertum, pro ipsius rei tamen magnitudine credimus non tacendum. Itaque perlatum est fratrem et coepiscopum nostrum Joannem, dum ad Thessalonicam pro suscipiendis tantum libellis qui promittebantur accederet, ita plebis irrationabili seditione concussum, ut exstincto primum eo qui hospitium venienti praebuerat, ipse quoque non dissimili caede mactatus, et vix sacrosancti fontis reverentia vindicatus evaserit: cujus seditionis initium, sub interrogationis dolosae commento ab Aristide presbytero narratur exortum. Verum nos, si haec manifesta sunt, adeo de plebe non querimur. Erit in potestate venerandi principis, temporis sui et catholici sacerdotis injuriam, qua jubeat resecare censura. Sed quod ad nos attinet, cura pervigili per vos desideramus impleri, quia nullum volumus, aut non reddita ratione converti, aut sic rectam viam fidei profiteri, ut sibi a principe aliquid sine doctrinae remedio causetur imponi. Haec igitur suggestione vestrae supplicationis peragite, ut Thessalonicensis episcopus, qui sub interrogationis obtentu ecclesiasticam pacem protracto in longum nititur dissipare negotio, quoniam a vobis suscipere noluit a principe ad urbem directus, ab apostolica percipiat sede doctrinam, et quidquid sibi dubium putet, huc veniens praesenti a nobis inquisitione condiscat: sic enim probare potest se catholicae professionis servare cautelam, non malitiose concepta vindicare certamina. Sciat nos paratos esse, et bene inquirentes instruere, et errantes ad fidei rectum tramitem scientia duce revocare: quia si dubitans paratam non vult experiri doctrinam, nec rursus in simplicitate cordis quae pacis et religionis causa jubentur admittere, in aperto est qua mente vel Dei nostri praeceptis obsistat, vel orthodoxi principis exempla contemnat. In hac ergo parte totus suggestionis vestrae actus immineat, quia nec illi alia possunt ratione salvari, et incitatae plebis sub hoc melius moderamine causa sedatur; cum quo etiam Aristidem presbyterum clementissimus princeps ad nos venire praecipiat, quia, sicut praefati sumus, omnes quorum pax ecclesiastica ambiguitate dividitur, simul ad communionem nostram, depulsa mali erroris aegritudine, catholicae scientiae cupimus sentire medicinam. Praeterea mox ut praesentia vos contigerit scripta suscipere, debebitis ad nos de vestris aliquem destinare cum relatione quae universa contineat, unde his quae gesta sunt vel geruntur sollicitudinem nostram relevare debeatis. Datarium quoque litteris vestris adjungite, ne vobis portitoris tarditas possit ascribi. Data III idus Octobris, Eutharico viro clarissimo consule .

Notes: (Deo propitio) (anno Domini 519)
EPISTOLA LXIII. AD LEGATOS.  Dolet Joannem occisum: et Dorotheo ab episcopatu remoto, alium, Aristide excepto, in ejus locum substitui praecipit. Thomam et Nicostratum suis Ecclesiis restituendos. Monachos Scythas Romae usque ad legatorum adventum detineri.
Author: Hormisdas I

Hormisda Germano et Joanni episcopis et Blando presbytero.

Graviter nos Joannis catholici afflixit interitus, quem haeretici Dorothei vasania perhibetis exstinctum. Nam eumdem Dorotheum Constantinopolim jussu principis didicimus evocatum. Adversus quem domino et filio nostro clementissimo principi debetis insistere, ne in eamdem civitatem denuo revertatur: sed, episcopatus, quem nunquam bene gessit, honore deposito, ab eodem loco ac Ecclesia longius relegetur, vel certe huc ad urbem sub prosecutione congrua dirigatur. Ad hanc etiam partem evigilare debetis, ne in locum ejus Aristides totius mali incentor et conscius quibuslibet subreptionibus ordinetur: nam nulli prodest mutari personam, si ejusdem forma nequitiae perseveret: sed talem virum debetis eligere, ut de judicio vestro cuncta catholicorum congregatio gratuletur. Iis igitur observatis, pro Thomae et Nicostrati fratrum et coepiscoporum nostrorum personis intentio dilectionis vestrae vehementer debet incumbere. Nam quid prodest Ecclesiam redintegrasse, si ab ejus corpore sacerdotes videamus extraneos, quos in nostram communionem vos caute aut rationabiliter non ignorastis esse susceptos? Unde non leviter nos res ista contristat, si ab his qui sedis apostolicae praedicationem sequuntur, negligantur qui in ejus fide et consensu recepti sunt. Idcirco, sicut hortati sumus, pro eorum communione atque loco, serenissimo principi vehementer insistere: nam in eadem causa domino et filio nostro clementissimo principi et viro illustri Justiniano filio nostro scripta direximus, hortantes eum ut cum vestra, quantum ad Ecclesiarum suarum receptionem pertinet, debeant caritate tractare. De eo vos articulo nostrae admonitionis suspicamur non immemores. Diximus enim quemadmodum, exclusis occupatoribus, hi, de quibus loquimur, ad proprias revertantur Ecclesias, ut illi alibi ordinentur. De personis Scytharum monachorum Justinianus vir illustris nobis scripsit, quarum exemplaria litterarum fraternitati vestrae direximus, qui cum nollent sustinere vestrae dilectionis adventum, et observationum moras se dicerent ferre non posse, tentaverunt clam de urbe discedere; quos tum nos faciemus sollicitius custodiri, ea quae de vobis contraria dixerunt volentes agnoscere, ut cum reversi, Deo propitio, fueritis, eorum error rationabilibus adhortationibus corrigatur. Data III nonas Decembris, Eutharico viro clarissimo consule .

Notes: (si tamen rectae sunt fidei) (anno Domini 519)
EPISTOLA LXIV. AD JOANNEM MELICITANUM (MILITANAE ECCLESIAE) EPISCOPUM.  Constantinopolitanam Ecclesiam ad sedis apostolicae communionem rediisse
Author: Hormisdas I

Hormisda Joanni episcopo Melicitano .

Vota nostra caritatem tuam latere nolumus, ne qui particeps fuit sollicitudinis, gaudiorum fructu reddatur extorris. Et ideo Constantinopolitanam Ecclesiam ad communionem nostram rediisse, Domino propitiante, tradentibus significamus alloquiis; et mandatorum, quae legatis nostris dedimus, in omnibus seriem fuisse completam. De qua parte, ut ad dilectionem tuam plenius perfectum gaudium perveniret, libelli Joannis fratris et consacerdotis nostri episcopi Constantinopolitani, et Justini clementissimi principis Orientis sacrarum litterarum exemplaria pariter credidimus destinanda; indicantes nihilominus per Orientis partes plurimos episcopos sic fecisse. Superest ut a nobis competentibus precibus Divinitas exorata concedat quatenus de aliarum quoque Ecclesiarum redintegratione gratulemur. Ea vero quae significare curavimus in eorum sacerdotum qui fraternitati tuae vicini sunt curabis perferre notitiam, ut et ipsi de effectu tantae rei gratias nobiscum coelestis misericordiae beneficiis referre non cessent. Deus te incolumem custodiat, frater carissime.

Notes: (Nilecopolitano)
EPISTOLA LXV. AD EPISCOPOS HISPANIAE (BAETICAE PROVINCIAE).  Gratulatur de pace Orientalis Ecclesiae.
Author: Hormisdas I

Fratribus dilectissimis universis episcopis per Baeticam provinciam constitutis Hormisda episcopus.

Quid tam dulce sollicito quam quod mihi de vobis innotescunt illa quae cupio? Quid tam religiosis conveniens institutis quam ut inter sacerdotes pacem, quam eos necesse est aliis pro officio annuntiare, conservent? Plena, fateor, gratulatione suscepi, quod votiva mihi caritate Ecclesiarum et pace litteris indicastis. Sponte mihi, quidquid hortari poteram, quidquid monere, delatum est. Confirmet hoc Deus, quod operatus est in nobis : et quae praecepit pro animarum salute facienda, haec ipse qui praecepit, pro ea qua nos redemit pietate faciat. Et his tam bonis nuntiis nos quoque religiosorum vicem reddimus nuntiorum. Quidquid cum Orientalibus, quos ad Ecclesiae corpus unitatemque revocatus dudum Dei nostri ope litteris significavimus destinatis, denuo, cum aptum fuerit, repetitis vobiscum participabimus indiciis. Mox post nostrorum reditum ab Orientalibus missa legatio est. Certa speravit, certa consuluit. Sed facimus de his quae fuerant dicenda compendium, ipsi potius, ad instruendam notitiam vestram, quae a nobis sunt responsa dirigentes, ne quid sibi sub spatio prolixiore terrarum aut opinio vindicet, aut error assumat, cum ad rerum fidem ipsam teneri sufficit veritatem. Quod autem ad continentiam vestrarum pertinet litterarum, oportuit quidem desideria plenius expedire, ut aestimatis omnibus responsum rationi congruum redderetur. Sed quia privilegiorum veterum et statutorum paternorum indidistis iisdem litteris mentionem, ad Sallustium fratrem et coepiscopum nostrum sub hac parte rescripsimus, vobis quoque strictim quae dicta sunt illis latius indicantes, ne privilegia nobis indulta convellerent, et nihil tam conveniens fidei judicare, quam ut in honore suo a Patribus decreta serventur. Deus autem vos incolumes custodiat, fratres carissimi

Notes: (quum) (quae inter vos est) (Psal.
LXVII) (pro nostro edicto) (a nobis) (anno Domini 519)
EPISTOLA LXVI. AD JUSTINIANUM.  Monachos Scythas ante legatorum adventum Roma non discessuros. Apostolorum sanctuaria transmittit.
Author: Hormisdas I

Hormisda Justiniano viro illustri.

Ita magnificentiae vestrae animum vigere novimus religionis affectu, ut beneficium a vobis in perfectione pacis Ecclesiae velitis magis exigi quam rogari, judicantes meritis excellentiae vestrae proficere, quod vos generalitatis desiderio contingit offerre. Unde et nos a vobis praesumpte quaerimus tanquam debitum quod meritis vestris novimus esse profuturum: et ideo, domine fili, sub omni caritate salutantes, speramus ut immineatis operi quod Domino adjuvante fundastis, memores divini testimonii: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit . Praeterea monachos, quos venisse Romam significastis litteris vestris, ad propria mox voluimus reverti. Sed quia sub testificatione potentiae divinae dicebant per insidias in itinere paratas vitae sustinere se posse discrimen, volentes redire Constantinopolim, passi non sumus violenter expelli. Quapropter necesse habuimus venientibus legatis nostris inquirere qua revera faciente causa inter eos fuerit commota discordia. Beatissimorum vero apostolorum Petri et Pauli sanctuaria, sicut religiosissimo quaesistis affectu, per harum portitorem sub omni veneratione transmisimus; optantes orationibus eorum ut mentis vestrae oblatio et desideria gratiae sint Divinitatis accepta. Petimus itaque ut tam de his quae geruntur pro concordia quam etiam de incolumitatis vestrae bono nuntietis sollicitudini nostrae gaudium, currente pagina litterarum. Data IV nonas Septembris, Eutharico viro clarissimo consule .

Notes: (Matth. X) (anno Domini 120)
EPISTOLA LXVII. AD EUMDEM  Scythas monachos ante legatorum adventum Roma non discessuros.
Author: Hormisdas I
Date:  [ sic ]

Hormisda Justiniano illustri.

Eulogio viro clarissimo filio nostro deferente, litteras celsitudinis vestrae suscepimus, eoque remeante, debitum persolventes salutationis officium, significamus Scythas monachos allegasse plurima quae nos relinquere indiscussa non possumus: sed legatorum nostrorum Deo juvante festinemus adventum: pro qua re eos in Urbe credimus retinendos, a qua nec ipsi ordinatione dissentiunt. Amplitudinem vestram tamen retinere confidimus, quod de ipsis nobis praeterito tempore litteris destinatis scripserint. In quorum allegationibus cum legatis remeantibus competenter fuerimus instructi, si quid reprehensione dignum cognitio nostra repererit, necesse est ut circa eos teneamus ecclesiasticam disciplinam. Victorem praeterea, qui diaconi habere perhibetur officium, cujus fidem hi ipsi monachi vehementer accusant, vel alios qui perversas forsitan objiciunt quaestiones, ordinatione domini filii nostri clementissimi imperatoris ad urbem vobis suggerentibus dirigantur , ut universas allegationes de quibus contendunt nos possimus agnoscere.
EPISTOLA CELERIS AD HORMISDAM.  Legatorum opera Constantinopoli omnes pacifice vivere, quod et in aliis civitatibus brevi futurum sperat.
Author: Hormisdas I

Domino beatissimo et apostolico patri Hormisdae Celer vir illustris.

Maxima nobis gratulationis causa praestatur, quotiens ad apostolatum vestrum scribendi tempus emerserit. Nunc igitur remeante beatissimo Germano episcopo, vel reverendissimis viris, qui a vobis pro conjungendis sanctis Ecclesiis fuerunt destinati, necessarium duximus sanctitatem vestram debere venerari, indicantes antedictos habuisse quidem studium ut voluntatem vestram plenus sequeretur effectus; sed quia totum corpus erat infirmum, interim caput, quod prius necessarium judicatur, adhibito medicamine vestro sanatum est, et dissensio quae erat inter venerabiles Ecclesias Romanam et Constantinopolitanam unitate interveniente sepulta est, et alia non parva membra similis Divinitatis gratia purgata atque conjuncta. Hanc etiam spem gerimus universi, quod gratia Dei, quae semper sedi vestrae permansit et permanet, hujusmodi vobis inspirationem bonitatis praebeat, et mansuetudine et dispensatione vestra reliquum adhuc corpus, quod habetur infirmum , vestro medicamine unitate recepta jungatur. Specialiter autem deprecamur pontificium vestrum ut pro nobis benigno patris animo orare jubeatis.

Notes: (sicut
superius a nobis dictum)