CCXXXVII.  Urbani epistola ad Petrum Oscensem episcopum.--Oscensem Ecclesiam caput Jacensis Ecclesiae constituit.   (Anno 1098.) [MANSI,  Concil.  XX, 702.]
Author: Urbanus II
Date:  [ecclesiam]

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri PETRO, Oscensi episcopo, ejusque successoribus canonice promovendis in perpetuum

Miserationibus Domini multiplices a nobis gratiarum habentur actiones, quia post multa annorum curricula nostris potissimum temporibus Christiani populi pressuras relevare, fidem exaltare dignatus est. Nostris siquidem diebus in Asia Turcos, in Europa Mauros Christianorum viribus debellavit, et urbes quondam famosas religionis suae cultui gratia propensiore restituit. Inter quas Oscam quoque pontificalis cathedrae urbem Saracenorum tyrannide liberatam, charissimi filii nostri Petri Aragonensis regis instantia catholicae suae Ecclesiae reformavit. Aequum igitur fore perpendimus ut et nos omnipotentis Dei benignitatem ipso praestante liberalitate sanctae sedis apostolicae prosequamur, et cui multiplici miseratione ipse fidei suae reddidit libertatem, et nos quoque restituamus episcopalis cathedrae dignitatem. Praesentis ergo decreti auctoritate statuimus ut eadem Oscitana ecclesia, totius parochiae quae nunc Jaccensi Ecclesiae subdita est, et ipsius Jaccensis Ecclesiae, caput deinceps temporibus perpetuis habeatur. Locus autem episcopalis cathedrae in majori illa mezcita servetur, quam Sancii regis dono Saracenorum temporibus canonici Domini nostri Jesu Christi Nazareni possederant, sed Petrus ejus filius rex tuae fraternitati capta civitate concessit; cujus etiam dona caetera vestrae ecclesiae collata, non praesentis decreti auctoritate firmamus, et universa praedia, sive possessiones, aut redditus vectigalium seu tributorum, quae bonae memoriae Ranimirus rex praesentis regis Petri in Domino charissimi filii avus cum filio suo Sanctio Jaccensi Ecclesiae per regalis excellentiae scripta concessit, nos largiente Domino supradictae Oscitanae ecclesiae illibata in perpetuum permanere censemus, sicut etiam idem rex Petrus in oblationis suae litteris optasse ac statuisse cognoscitur, exceptis nimirum his quae praefatus ejus filius Sanctius rex una cum filio suo Petro saepe superius nominato, consentientibus praedecessoribus tuis Sanctio et Garsia, te quoque id ipsum confirmante, de illa Ranimiri parentis sui constitutione mutavit. Item tam tibi quam successoribus tuis, et ecclesiae vestrae in perpetuum stabilimus quidquid ab egregio rege Sanctio oblatum cognoscitur, his exceptis quae de ipsius chirographo praefatus rex Sanctii filius, consentientibus ecclesiae tuae clericis, et eximio praeposito canonicae D. N. Jesu Nazareni, teque idipsum confirmante mutavit. Venientes enim ad nos sedis tuae archidiaconus Lupus, et idem eximius Ecclesiae D. N. Jesu Nazareni praepositus in nostra audientia collaudaverunt, et mutuo consensu confirmari petierunt diffinitionem illam quae inter te et filium nostrum Petrum Aragonensem, seu Pampilonensem regem acta est apud castrum Calasanz, de rebus ac redditibus ecclesiae tuae et canonicae D. N. Jesu Nazareni. Dilectio siquidem tua quartam decimarum partera de toto monte Aragone, et quidquid praeter animarum curam, et ecclesiarum seu clericorum consecrationem ad se episcopali jure pertinebat, intercedente supradito rege illius canonicae clericis tradidit, et scripti cautione firmavit. Illi vero medietatem decimarum quam de Oscitana civitate per manum ejusdem regis accipere consueverant, tuae tuorumque successorum ditioni restituerunt. De laboribus autem domui regis decimarum medietas tibi et episcopalis cathedrae clericis, altera autem medietas canonicis D. N. Jesu Christi mutua charitate convenit. Caetera vero omnia secundum Sanctii bonae memoriae regis, et supradicti ejus filii chirographum communi concordia statuistis, et a nobis eadem stabiliri per supradictos nuntios postulastis. Ad haec adjicientes statuimus ut parochiarum fines qui adhuc Saracenorum oppressionibus detinentur, ad Oscitanam Ecclesiam antiquo jure pertinentes, in idipsum referantur, cum eas omnipotentis Dei dignatio Christianae restituerit ditioni. Hasien quoque canonicam nostri juris, quam supradicti Ranimiri regis, filius, Petri vero regis avunculus, Sancius comes suo studio aedificatam sanctae Romanae Ecclesiae obtulit, nos tam tibi quam successoribus tuis, et ecclesiae vestrae canonicis, apostolicae sedis decreta servantibus et gratiam obtinentibus, regendam seu disponendam secundum fundatoris votum committimus; eo videlicet tenore ut et regularem illic disciplinam servari attentius faciatis, et ex loco ipso censum annuum Lateranensi palatio auri unciam dimidiam persolvatis. Praeter hoc universa decimarum seu primitiarum debita tam ex ipsa civitate Osca quam ex caeteris finibus quos ad eam episcopali jure pertinere constiterit, tam tibi quam tuis successoribus canonice ordinatis seu cathedrae ipsius clericis confirmamus, praeter illam reddituum partem quam supradicti regis Petri precibus fraternitas tua Jesu Nazareni canonicis benigniore liberalitate concessit. Si qua igitur ecclesiastica saecularisve persona hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, etc. Datum Laterani per manum Joannis, S. R. E. diaconi cardinalis, V Idus Maii, indict. VI, Incarnationis Dominicae anno 1098, pontificatus autem domini Urbani II papae anno XI.