medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XCII. AD EUGENIUM PAPAM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici Eugenio, G. Herefordiensis Ecclesiae minister, salutis gaudium et debitum obedientiae famulatum.

Quoniam, dilecte Pater, amici veritatis esse cupimus, ideo quod de causa domini Bernardi Cerneliensis abbatis ipsi praesentes vidimus et audivimus, in praesentia vestra cum fiducia contestamur. Vidimus enim ipsum Cerneliae priorem quampluresque ejusdem Ecclesiae personas, ad pedes domini Hiemari Tusculani episcopi, eo tempore apud nos legati, prostratos et provolutos, humiliter postulare, ut eis praedictum Bernardum, Glocestriensis Ecclesiae tunc priorem, in abbatem concederet, et ipsum concedendo tam eorum quam totius conventus sui petitioni satisfaceret. Scimus etiam dominum Hiemarum ad eorum postulationem praedicto fratri Bernardo, renuenti licet et invito, ea qua praeerat auctoritate injunxisse, ut onus Cerneliensis Ecclesiae regendae susciperet, eique per omnia prout competeret abbati provideret. Scimus nihilominus conventum Cerneliae eum gratuito solemni processione suscepisse, et dominum Salesberiensem eorumdem postea petitione episcopali benedictione ipsum in abbatem confirmasse. Quem quia tam vita quam doctrina multa dignum commendatione cognovimus, pro ipso preces sublimati vestrae porrigimus, ut eum in suis justis postulationibus audiatis, et Cernelienses monachos adversus eum injuste et improbe contumaces, apostolica auctoritate reprimatis. Domus enim illa Cerneliae est, cui ut publica fama est, honestas sola jamdiu displicuit, nihil quod non religioni contrarium foret et ordini, potuit complacere. Quorum emendandae potius quam in praesentia vestra commemorandae dissolutioni, quia praedictus frater Bernardus, quo potuit vigore restitit, eorumdem violentia quasi profanus expulsus est, et ab eorum communione sequestratus. Non nobis itaque, Domine, non nobis sed nomini vestro gloriam donetis, ut improborum audaciam reprimendo, culpam similem in aliis compescatis, bonosque condigne munerando, virtutis studium in compluribus augeatis. Sibi vos in longa tempora conservet incolumem omnipotens Dominus, in Christo dilecte Pater.

Notes: (Psal. CXIII)
EPISTOLA XCIII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino sanctissimo papae E. frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, pie salutantis affectum, et humiliter obsequentis officium.

Sublimitati vestrae, dilecte Pater, pro Lennensi Ecclesia eo confidentius supplicamus, quo totum quod pium est, quod honestum, vestrae complacere serenitati non ambigimus. Praedicta siquidem Ecclesia inter Ecclesias Angliae tam firma ordinis observantia quam perfectae charitatis opibus in tantum irradiat, ut occidentis nostri tenebras luce quadam honestae conversationis et cultu defaecatae religionis expellat. Haec mater pauperum, maestorumque solatium praeclara meritorum gratia eam se omnibus exhibet, ut in publicas jamdudum gratulationes suscepta quasi speculum quoddam in ultimis terrae finibus et singulare sanctitatis exemplar niteat. Unde preces excellentiae vestrae affectuose porrigimus, ut justas ejus postulationes paterna mansuetudine audiatis, ipsamque in his in quibus praedecessorum vestrorum tempore fundata feliciter et aucta est, nequaquam minui permittatis. Quod eo faciet circumspectio vestra securius, quia quod Ecclesiae uni indulgebitis, id non solum monachorum magno cuidam et probabili collegio, sed et immensae pauperum, peregrinantium, naufragorum debiliumque multitudini erogabitis. Ut si quid in hoc facto decretorum juri derogatum fuerit, id apud summum judicem charitas Christi membris latissime subministrans, potenter excuset. Valeat dominus meus et Pater in Christo charissimus.
EPISTOLA XCIV. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici EUGENIO frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, humilis obedientiae famulatum.

Scimus, Pater in Christo charissime, scimus, quod apostolicae non obedire jussioni, apostatare est, et instar vere sacrilegii, vestrae contraire voluntati. Absit hoc a fideli, absit a Catholico, absit potissimum a filio beneficiis a munificentia nostra exhibitis, obligato multipliciter et obnoxio. Londoniensis nimirum episcopus adeo manuum vestrarum opus est et creatio, ut ei recte in faciem possit objici: Tu quid habes, nisi quod a domino papa accepisti? Nam qualiter illum contra vota et conjurationes principum virtus apostolica sublimaverit, nullus apud nos qui ignoret, nemo fere qui nesciat. Inde est ut apud serenitatem vestram pro ipso illa recte competere videatur allegatio, operi manuum tuarum porriges dexteram. Quid enim vas etsi formatum optime, quid acturum est, si illud in virga ferrea decreverit suus auctor elidere? Absit hoc a vestra gloria, nec tale sortiatur laus vestra dispendium, ut quem semel intra fines gratiae suscepistis, ab ipsius aditu eliminetis immeritum, aut innoxium excludatis. Archidiaconatum enim quem liberalitate laudabili domino Joanni Cantuariensi donantium mandastis, ante concessum alteri fuisse, vestram credimus ignorare prudentiam. In cujus rei testimonia dominum Lincolniensem a vero nec in modico deviare confidentissime dicimus. Ipsum vero Londoniensem, nec totius episcopatus sui jacturam perpetuam perjurio velle redimere scimus equidem et constanter asserimus. Ipse quidem Lincolniensis testatur, et jurare paratus est, dominum Londoniensem antequam voluntatem vestram aut scripto aut aliquo referente cognoverit, praedictum archidiaconatum magistro Radulpho Diotecensi, cui et ad doctrinam scientia, et ad honestatem mores exuberant, concessisse. Est equidem in omni gratiarum amplectendum actione, quod honestatem et scientiam in Joanne remunerare decernitis. Sed hoc apostolico culmini factu leve est, ita ut episcopum quem singulari praevenistis gratia non offendatis. Preces in hoc porrigimus, in hoc paternae charitati supplicamus, ut intus apud Patrem sit qui pro filio et episcopo pulset, et eatenus exoret affectus, ne plus fortasse diligens minus admittatur, et ad obsequendum longe promptior minus exaudiatur. Valeat dominus meus et Pater in Christo charissimus.
EPISTOLA XCV. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici. E. frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, devotum et debitum obedientiae famulatum.

Cum debitorem universis divina vos, Pater, munificentia constituerit, commune debitum hi propensius exigunt, qui vestrae se per omnia tuitioni alacriori et ampliori devotione submittunt. Unde plurimum honori vestro conducit et gloriae, ut Londoniensi Ecclesiae ea qua ad praesens tempestate concutitur, manum auxilii porrigatis, et causam quam multo sudore perstringit, benignitate consilii sublevando, ipsam allidi scopulis, aut fluctibus obrui non sinatis. Quae cum in Anglorum Ecclesia multa meritorum et dignitatum luce profulgeat, ad praesens tamen egregiae laudis titulo hoc ipso nobilitata est, quod post Patris et pastoris sui decessum, inter minas principum ipsosque frementium gladios, Deum contemplata non hominem, immobilis imperterritaque constiterit, et se periculis audacter objiciens honorem Dei et libertatem Ecclesiae in aliquo minui dedignata, Patrem sibi et pastorem idoneum consensu unanimi non minus sancte quam prudenter elegerit. Quod cum ipsa eligentium fortitudo mentiumque constantia dignum laude constituat, persona quae electa est gratia cumulat et honore, ut totum sit favore dignissimum, et quod ob honorem et libertatem Ecclesiae fortiter actum est, et quod in hujusmodi persona laudabili circumspectione provisum. Nota namque secure scribimus, et quae scimus, loquimur cum fiducia. Londoniensem archidiaconum R. de Bealmeis, quantum in humanis oculis est, vita honestum, laudabilem scientia, liberalitas amabilem, et ab ipsa reddit origine stirps generosa clarissimum. Quem cum ad sui regimen diligenter et vocet et exspectet Ecclesia, si, quod absit! iste repellitur, injuriam hanc laesa virtus erubescet, et querela dicentium: Sine causa justificavi cor meum, et lavi inter innocentes manus meas , non modicum sumet incrementum. Agat itaque apostolica sublimitas, agat Pater, unde sibi Anglorum congratuletur et applaudat Ecclesia; fine bono bonum consummet initium. Honoret honore dignissimum, ut in praesenti sibi laus, in futuro reponatur et praemium, et sciant quia manus tua haec, et tu, Domine, fecisti eam . In longum vestra conservetur incolumitas, in Christo dilecte Pater.

Notes: (Psal.
LXXII) (Psal. CVIII)
EPISTOLA XCVI. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici E. frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, pie salutantis affectum, et humiliter obsequentis officium.

A tribulatione malorum et dolore ad vestram Pater serenitatem Ecclesia Radingensis confugit. Inde sibi sperans exspectansque remedium ubi laesi quique sibi gloriantur non deesse solatium. Haec in ipso diversarum regni nostri partium limite constituta, utriusque in alterum jamdiu sustinuit impetus, et ab ipsis bellorum initiis per ejus fines exstitit utriusque in alterum transitus et regressus. Unde tam incendiis quam caede suorum debilitata, direptione rerum tam mobilium quam immobilium imminuta, cum jam multa in medicos nil agentes erogaverit, ad vestri fimbriam vestimenti properat et decurrit, sperans inde remedia, unde virtus exit quae curat aliena. Unde preces sublimitati vestrae humili devotione porrigimus, quatenus devotae filiae erigendo lapsa, solidando confracta subveniatis, et suggerente pietate justitiaque in vobis semper efficaciter agente, amissa restitui faciatis, ut quae, decedente fundatore suo, sibi mortua sunt, feliciter in rebus agente Patre, sibi placide reviviscant. Valeat dominus meus et Pater in Christo charissimus.
EPISTOLA XCVII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici E. frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, obedientiam et debitam Patri charitatem.

Id modicum, dilecte Pater, quod sumus, amicorum nostrorum charitati negare non possumus, ut alter alterius onera portantes , opem nobis vicariam consilii simul et auxilii impendamus. Unde licet apud vestram majestatem nulla nos merita nostra commendent, nec penes vos gratiam nobis ullam servitia nec impensa locaverint, ex charitate tamen audemus, ut qui nec pro nobis digni audiri sumus, ad paternam misericordiam pro alio interpellari praesumendo irrumpamus. Clericus enim dilecti filii vestri domini Cantuariensis archiepiscopi, magister Rogerus de Ponte episcopi, vestrum, urgente necessitate, remedium, ad tuenda ea quae canonice possidet, a vestra implorat serenitate patrocinium. Rogamus itaque ad genua sanctitatis vestrae corde prostrati, ut de fonte justitiae procedat et pietas, et eum quem apud apostolicam majestatem commendari tam vita quam scientia dignum credimus, suscipiatis in gratia, et in justis postulationibus suis exauditum clementer remittatis. Sublimitatem vestram diu sibi suisque conservet incolumem excelsa majestas. Amen.

Notes: (Galat. VI)
EPISTOLA XCVIII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot
Date:  [igitur]

Domino et Patri suo summo pontifici E. frater Herefordiensis Ecclesiae minister, aeternae vitae gloriam feliciter adipisci.

Necessitati, dilecte Pater in Domino, reluctari non possumus, quin ea charitate quae nobis de fraternis cordibus potenter imperat, obediamus. Haec est quae nos magis delitescere cupientes, producit in medium, ut ad audientiam vestram, cui ad praesens assistere non valemus, veritatis saltem verba mittamus. Hinc est quod viro illustri et honesto Scripturarum tam divinarum quam saecularium apprime erudito, magistro scilicet Godefrido, deesse nequivimus, quin sublimitati vestrae quae de ejus negotio vidimus et audivimus, testaremur. Willelmo itaque Cumin, multis exigentibus causis, vinculis anathematis irretito, cum jam plus anno integro sub eodem vinculo perstitisset, cumque eum omni ecclesiastico beneficio generalis concilii jurisdictio spoliasset, dominus Wigorniensis consilio religiosorum virorum, praedictum Godefridum archidiaconatu suo investivit Ecclesiaeque suae archidiaconem religiosa devotione constituit. Scimus eum in eodem officio religiose perstitisse, et quae ad curam ejus spectabant, prudenter et discrete ministrasse. Scimus etiam ipsum eidem Ecclesiae fore necessarium, et in eo non solum imo et multo amplius salvum esse beneficium. Detur in hoc consideratio, ut semper habeat incrementum gloria vestra, concipiantque bonam spem, qui recurrunt ad vos, obtinendi consilium pariter et auxilium in his, unde recurrunt ad vos. In longitudinem dierum vos protegat omnipotens Dominus, dilecte Pater. Amen.

Notes: ( Epistolae 97 et 98 eaedem sunt cum 17 et 18: sed
propter inscriptionis diversitatem iterum eas exhibemus. )
EPISTOLA XCIX. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici E. G. Herefordiensis Ecclesiae minister, debitum dilectionis et obedientiae famulatum.

Clericum hunc latorem praesentium, dilecte Pater, ad sublimitatem vestram scripto titulo causae suae transmisimus, ut qui Satanae jaculis pene confossus fuerat, ad vitam solatio gratiae vestrae reducatur. Hic quemdam decanum nostrum, sacerdotem honestum in agendis et sustinendis Ecclesiae negotiis per omnia strenuum, scientiae vitaeque merito in publicas jam gratulationes susceptum, non aliis ejus meritis, nisi quod ecclesiam quamdam quae Patris istius exstiterat, dono bonae memoriae praedecessoris nostri domini Roberti episcopi susceperat, et in ipsa ministrabat; ob hanc causam excommunicatus publice, post longam afflictionem, et inediam absolvi meruit, juramento in hunc modum praestito, quod vita comite, necessario casu non obsistente, sublimitatem vestram sub praescripta sibi lege poenitentiae adibit, jussioni vestrae, quaecunque fuerit, ob culpae veniam pariturus. Qua in re juxta datam vobis a Domino sapientiam et gratiam peccatori providebitis, et ut culpa condigne puniatur, et qui de triumpho lapsus est antiquus hostis minime glorietur. Sublimitas vestra in longa tempora conservetur illaesa et incolumis.
EPISTOLA C. AD ELIAM DE SAI.
Author: Gilbertus Foliot

Gilbertus Dei gratia Herefordiensis episcopus, amico suo Heliae de Sai, salutem.

Nosti, charissime, quam constanter amorem mihi et Ecclesiae quae circa vos est honorem et pacem promisisti, quod utinam sic servasses, ut nec querimonia de te perferretur ad nos, nec a nobis tibi quidquam, nisi pacificum et amicabile scribi oportuisset. Multum quidem de multis mirarer, sed de te multo amplius miror, quod sacerdotem nostrum et decanum ad judicium curiae tuae trahas, et hanc tibi potestatem contra Ecclesiam vindices, quam multo sudore et labore reges et imperatores adversus eam usque hodie obtinere nequiverunt. Unde vobis mandamus, charissime, ut sinas judicari a nobis clericos nostros, et hunc praecipue et alios nequaquam judicare praesumas, sed juxta ordinem sibi concessum ipsos Domino in pace servire permittas. Si nos minus audieris, quamcunque poterimus sententiam in te et tua, etiam nolentes dare non tardabimus. Quod si quid adversus dominum Walterum habes, plenariam de ipso justitiam offerimus. Valere te et benefaciendo Domino placere optamus.
EPISTOLA CI. AD . . . .
Author: Gilbertus Foliot

Non queritur Walterus clericus noster duplex damnum se incurrisse. Nam nomine Hugo de Cluna, Gilberto Angl' pecuniam quam ab Hugone ipsi deberi putabat, reddidit, et cum Hugo se praedicto Gilberto nihil debuisse asserat, item cum Hugone data pecunia transegit. Vobis itaque mandando precor, ut tribus his statuto die evocatis, Walterum pecuniam redditam, quae tamen, ut asserit, Gilberto debebatur, repetentem, ad plenum audiatis, et Hugonem de Cluna de re ista veritatem testari, ex parte nostra commoneatis. Si quae praedictum militem in debitum recepisse a Waltero constiterit, ipsi quantum accepit restituere compellatur. Quod si miles pecuniam hanc Hugonem sibi debuisse probaverit, causam inter Hugonem et Walterum nobis reservabitis.
EPISTOLA CII. AD PHILIPPUM DE SARNEFELD.
Author: Gilbertus Foliot

Amico suo et parochiano Philippo de Sarnefeld, salutem.

Audio in curia domini abbatis Radingensis, tibi legem adjudicatam esse, ut manu duodecima jures, te nunquam vel praedecessores tuos de terra de Sarnefeld, ecclesiae de Lumin' quinque solidos, quos a te quaerit, reddidisse. Certa autem recordatione sanctae Ecclesiae recognosco causam hanc in praesentia bonae memoriae domini Roberti episcopi, et agitatam fuisse, et ipsius consilio definitam. Unde quia in lege hac facienda, quaedam tuae et tuorum saluti contraria mihi videor intelligere, mandamus tibi, et super Christianitatem tuam praecipimus ne juramentum hoc aut ipse facias, aut aliquem tuorum facere permittas, quousque nobiscum locutus fueris, et super hac ipsa re consilium plenius habueris. Supplico enim domino abbati per litteras meas, ne propter exspectationem hanc, causae tuae aliquod detrimentum incurras. Valete.
EPISTOLA CIII. AD G. ARCHIDIACONUM WIGORNIENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

Gilbertus Dei gratia episcopus Herefordiensis, caro suo magistro G. archidiacono Wigorniensi, salutem.

Scitis, charissime, scitis, quod pacifici in praerogativam filiorum Dei adoptati sunt. Unde proximorum paci eo diligentius attendendum est, quo majus est quod ex hoc opere a Domino speramus et exspectamus. Rogamus igitur ut hac spe benevolentia vestra facilem se nobis praestet et exorabilem, ut dominum Wigorniensem a persecutione fratrum nostrorum, monachorum scilicet Evesham, revocetis, et paci inter ipsos reformandae operam impendatis. Ad quod si vos preces nostrae non impellerent, reverentia tamen domini papae jamdiu traxisse et compulisse debuerat. Ad ipsum namque appellatione facta, pacem omnem et securitatem appellatoribus observari justum esset. Audivimus tamen a multis dominum Wigorniensem praedictos fratres postquam ad dominum papam appellaverunt, non solum suis ordinibus suspendisse, sed ad hoc operam dare, ut eos de monasterio suo ejiciat, et ne dominum papam adire possint, custodia carcerali cohibeat. Quod si fecerit, de gravi in dominum papam offensa excusari non poterit. Igitur domini papae reverentia, charitas etiam domino Wigorniensi debita, preces quoque nostrae vos moveant, ut aut paci hinc reformandae studeatis, aut his qui in archidiaconatu vestro ad nomen domini papae confugiunt, consilium vestrum et auxilium non negetis, nec eos manu quacunque laica extrahi et affligi, aut quae eorum sunt distrahi permittatis. Vobis haec ex charitate scribimus, ne consentientem cum agente par reatus involvat. Consensus enim est non resistere cum possis aut debeas. Qua in re manifesta conclusio vobis aut consensum ingerit, aut monachis defensionem. Valete.
EPISTOLA CIV. AD ROBERTUM EXONIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Domino suo dilecto fratrique charissimo, R. Exoniensi, Dei gratia episcopo, frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, salutem et dilectionem.

Ubi multa est confidentia, multa est et saepe praesumptio. Inde est, quod amabili et amandae nobis semper benignitati vestrae preces multa securitate porrigimus, ut nobis in quibusdam quae ad vos spectant, in ea quae nobis ad praesens orta est necessitate, subveniatis. Implevit jamdiu querelis aures omnium canonicus quidem Hugo de Cotes, asserens se a nobis ecclesia de Stanleia violenter ejectum, et rebus suis injuste spoliatum. In plenam etiam nostri suggillationem, ad dominum papam querelam eamdem protulit, et ad dominum legatum litteras hujus rei cognoscendae reportavit. Quia vero vetram non latet prudentiam, qualiter praedictus Hugo in partibus vestris aliquandiu conversatus sit, cujusmodi etiam religioni addictus, rogamus ut litteras nobis hujus rei indices concedatis, et nos vobis in omnibus amplioris gratiae debitores efficiatis. Quem arctioris observantiae gratia si se constat inclusisse, constat etiam his quae ante possederat renuntiasse. Quod quia de ipso audivimus, ab amico veritatis testimonium exspectamus. Et quia ad multorum correctionem religionis amatoribus inhonesta frequenter honestissime proferuntur, si quid vulgo notum est, quod adversarii nostri faciem confundat, petimus ut et hoc litteris ipsis elucescat. Valete.
EPISTOLA CVI. [AD HENRICUM NORMANNORUM DUCEM.]
Author: Gilbertus Foliot

Regiae nobilitatis et indolis, ut audivimus, egregiae, H. comitis Andegavensis filio, Normannorum duci, et regni Anglorum pro magna portione domino, G. Dei gratia Herefordiensis episcopus, salutem et servitium.

Placuit vobis litteris commonere me, ut cito venirem ad vos, facturus id quod in manu domini abbatis Bord' , promiseram. Ut promissa complere quam citius potui, promptus accurri, et quia processeratis ulterius, Herefordiae reditum vestrum biduo exspectavi. Auctoritate vero obedientiae me non solum vocante et monente, sed urgente et trahente ad aliud, diutius exspectare non potui. Precor itaque, si placet, ut me hac vice excusatum habeatis, et absentiam meam aequanimiter sustinendo hac vice, me vobis gratiae debitorem efficiatis. Si qui vero sunt aemuli aut malevoli mei, qui ob mei odium vos in injuriam Dei et Ecclesiae detrimentum, suggestione maligna trahant, bonum est vobis timorem Dei consiliis malignantium opponere, et illud sapientis elogium memoriter retinere: Beatus vir qui non abiit in consilio impiorum . Omnium enim sententia ex Deo procedit, quem si in initiis non bonis offenderis, exitus vestri cum honore esse non poterunt. Det vobis intellectum et modestiam Dominus, ut et pro vobis orent Ecclesiae, et dominationem vestram in longum expetant plebes subjectae. Valete.

Notes: (Psal. I)
EPISTOLA CVII. [AD THEOBALDUM CANTUARIENSEM AHCHIEPISCOPUM.]
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino Cantuariensi archiepiscopo T. frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, salutem et obedientiam.

Ex quo litteras vestras suscepimus, fructus nostri laboris hic est. Rogerum subpriorem, virum bonum, dominum David, G. R. et eorum complices in partem nostram convertimus. Nicolaitae vero, sicut ab initio, sic vobis adversantur adhuc, et quae itineri suo necessaria sunt, hic acquirere et praeparare modis omnibus moliuntur. Unde nisi vobis videtur aliud, consilium fore aestimo, ut dominus Ricardus prior et dominus Samson iter ad dominum papam quam citius arripiant. Indignum est enim illos tanquam conscientia bona se curiae praesentare, nostros autem qui viam Domini gradiuntur in veritate, tanquam male conscios delitescere. Unde opus est, ut litteras communes praelatis ecclesiarum et conventibus, qui in partibus nostris sunt, dirigatis, ut juxta conscientiam suam litteris suis ad dominum papam testentur jure ista, pars illa conventus Eveshamensis, quae in electione domini Willelmi est, quam longe et numero amplior, et merito purissimo sanior habeatur. Caetera vero quae negotio necessaria sunt, vobis dominus Reginaldus aperiet, qui ad praesentiam vestram, et ad videndam electi sui faciem, toto festinat desiderio. Valete.