medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CCLVII. PHILIPPO,  Dei gratia Trecensi episcopo,  IVO,  eadem gratia Carnotensis Ecclesiae minister, salutem et servitium.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ sic v. c.; antea a parvitate mea] [ al. qui ibi dudum
cum, ita ms. c.; sed cum deest ] [ al. eum ut]

Gratias referimus liberalitati vestrae, quod memor beneficentiae vestrae, dissensionem quae inter domnum Odonem Ecclesiae S. Georgii priorem, et quosdam fratres sibi commissos orta fuerat per Beati Quintini Ecclesiam regulariter sedare voluistis, et eosdem dissentientes ad praedictam Ecclesiam transmisistis. Sic enim a paternitate vestra et Ecclesia vobis commissa institutum est, ut Ecclesia Sancti Georgii a vobis ecclesiastica et temporalia beneficia cum debita humilitate recognoscat, ab Ecclesia autem Beati Quintini regularia instituta suscipiat. Factum est itaque ut imperastis. Venerunt quidam ex dissentientibus fratribus adversus praelatum suum disceptaturi, et sententiam debitam pro meritis accepturi. Nos autem scientes quia « concordia parvae res crescunt, discordia autem maxumae dilabuntur » , paci et unanimitati studuimus. Et quia sine eorum culpa tanta discordia fieri non potuit, persuasimus illis ut a praelato suo pro commissis veniam peterent, et indulgentiam postularent. Quo facto, facta est pax inter domnum Odonem et praesentes fratres, et condicta inter praesentes et absentes, ita ut qui cum eo remanere vellet, remaneret cum subjectione debita. Qui autem remanere nollet, fraterna charitate servata transiret ad Ecclesiam Beati Quintini, vel ad aliquam Ecclesiam eidem adjacentem cum assensu domni Odonis, et dispensatione domni Radulfi abbatis. Reformata itaque pace, noluimus pati ut alius in labores domni Odonis intraret, qui ibi diu cum multo labore et sudore congregavit quae potuit, et pro scientia sua fideliter dispensavit. Si autem zelus domus Dei in nimiam zelotypiam eum excitavit, monuimus etiam ut temperet zelum suum, et, secundum Apostolum, fiat infirmis infirmus, et omnibus omnia ut multos lucrifaciat . Remisimus itaque eum sub tuitionem vestram et Ecclesiae vestrae, ut vobis humiliter et obedienter serviat, et a vobis in necessitatibus ecclesiasticis paternum auxilium fiducialiter petat. Quod postulo a pater nitate vestra, postulo a filiis vestris, Reinaldo praeposito et archidiaconis vestris, Petro, Drogone, Joscelino, Simone, Odone camerario, ut pauperem Ecclesiam verbo consolentur, auxilio tueantur. Vale.


Notes: (SALLUST. Jug. 10) (I Cor. IX)
EPISTOLA CCLVIII. PASCHALI,  summo pontifici,  Ivo,  humilis Ecclesiae Carnotensis minister, dilectionem filii et obedientiam subjecti.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ unus v. c. spontaneis]

Quoniam apud sedem apostolicam viget misericordia et justitia, a quibuslibet oppressis humiliter ad eam recurrendum est, ut ibi unusquisque accipiat aut justum pro rerum veritate judicium, aut pium pro apostolica 111 moderatione solatium. Unde flexis genibus cordis supplicamus excellentiae vestrae, quatenus causam domni Huberti Silvanectensis episcopi, soli audientiae vestrae reservetis , ubi eum temeraria multitudo non terreat, nulla principum violentia cogat, sed sola veritas secundum testimonium conscientiae suae prolata et probata defendat. Novimus enim quia praeteritis annis cum domnus Richardus Albanensis episcopus apostolica legatione fungeretur, quia Trecis ab eodem legato concilium celebratum est, in quo a malevolis et aemulis personis crimen venditionis sacrorum ordinum eidem episcopo objectum est, sed propter insufficientiam accusantium personarum consentientibus in hoc episcopis, minime probatum est. Sed praedictus episcopus tanti criminis infamiam cupiens evitare, ad arbitrium legati vestri, sicut testantur qui affuerunt, spontaneus de objecto crimine se purgavit, et innocentiam suam jurejurando comprobavit. Quo facto intelligimus causam istam judiciario ordine fuisse decisam, et, secundum tenorem regum, non esse ulterius iterandam. Sed quia finitiva episcoporum judicia ad apostolicam sedem sunt referenda, finem causae suae impositurus, et quae dixerit per honestas personas confirmaturus, ad thronum misericordiae per nos et per alios sibi benevolos humiliter pulsat, quatenus sic erga eum observetur justitia, ut non periclitetur innocentia; quod sine nostra intercessione sedem apostolicam facturam speramus. Sed voluntaria oris nostri approbari ab ea desideramus. Valete.


Notes: (epist. 244 et 103) (epist. 250) (Psal. CXIX)
EPISTOLA CCLIX. RADULFO,  Dei gratia Remorum reverendo archiepiscopo,  IVO,  eadem gratia Cannotensis Ecclesiae minister, salutem et servitium.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ sic v. c.; antea Albianensi] [ alius v. c. leugae]

Praecepit sublimitas vestra Radulfo abbati Sancti Quintini Belvacensis in virtute obedientiae, ut visis litteris vestris infra quindecim dies exsequeretur judicium ab episcopo Ambianensi de molendino Beati Quintini factum. Abbas ad hoc respondet se nullum judicium de hoc negotio audiisse vel subterfugisse; quod tamen si factum fuisset non esset legi consentaneum, cum, lex debeat esse justa, possibilis, loco temporique conveniens , quae omnia defuisse huic negotio manifeste probat ratio. Non enim justum est ut incommoditatem quam sibi infert negligentia abbatis, aut pervicacia, alter reformet, cum abbas studio subterfugiat munire ripas fluvii juxta prata, de quibus controversia est, praeterfluentis. Quae si munitae fuissent sicut eas vidimus et saepe pertransivimus, de aqua quae redundat in pratis nulla esset controversia. Item justum non est, ut quod ab omnibus molendinis Belvacensis Levae committitur, totum in molendinum Beati Quintini reflectatur. Quae si ad statum suum pristinum redigerentur, tota haec controversia sopiretur. Abbas enim et quidam monachi Sancti Luciani adversus Ecclesiam Beati Quintini veteres exercent inimicitias, qui quandiu habuit tutorem et defensorem, ab istis inquietationibus quievit, et per quadraginta quinque annos in quiete possedit. Praeterea omnis obedientia possibilis debet esse, et sicut dictum est, tempori et loco congrua. Haec autem vestra obedientia praedicto abbati cum tanto rigore injuncta, etiamsi per eum juste esset adimplenda, propter rigorem hiemis et loca palustria nullo modo valet ad praesens impleri, quia nullus operarius in locis palustribus et aquosis hoc tempore praevalet operari. Si ergo per aliquam importunitatem vel subreptionem aliquid a vobis extortum est, rogamus paternitatem vestram, ut considerata rerum et temporum opportunitate cum discretione temperetis sententiam, ut et Ecclesia Beati Quintini non cogatur molendinum suum ita debilitare ut molendi officium perdat, et monasterium Sancti Luciani, sub illis judicibus qui negotium ordine judiciario tractant, jus suum non amittat. Vale.


Notes: (epist. 189)
EPISTOLA CCLX. IVO,  Dei gratia Carnotensis Ecclesiae minister,  STEPHANO  regis cancellario  (ep. 243) 
           ,  abundare spiritu consilii et fortitudinis.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ al. Vualo, ita ms. c. ep. 144] [ al. dispensatione] [ quod, ms. c.] [ duo v. c.; al. meditatione; epist. 
 180 eo mediante]

Nuper Aurelianis rediens domnus Galterius Carnotensis archidiaconus intimavit mihi fluctuationes cordis tui, et quomodo anima tua tabescat in malis, quaerens quid potissimum de sibi propositis eligat, aut fugiat; simulque addidit, ut secundum audita dilectioni tuae responderem, et consilium quod, Deo inspirante, sentirem sanius esse, prudentiae tuae rescriberem. Quibus auditis nihil utilius tibi consulere possum quam ut jactes cogitatum tuum in Domino , quia ipse te ab omni fluctuatione liberabit, et tranquillitatem cordis in te reformabit. Hoc tamen unum consilium praecipue tibi do, ut voluntatem tuam voluntati Dei nunquam praeponas, sed vocanti te ad agriculturam suam humiliter acquiescas, et dicenti tibi in loco humili posito: Ascende superius , minime contradicas. Quid enim scis, si ille omnipotens medicus hac via honesta te velit eruere de luto fecis, et confirmare in petra suae dilectionis? Non enim terrere te debet, et a bono proposito removere, quod domnus papa non absolute respondit petitionibus tuis, sive de retinendis honoribus tuis cum episcopatu Parisiensi, sive de Belvacensi Ecclesia, ut aliter non transferatur ad eam domnus Gualo , nisi eum repetat eadem Ecclesia. Novi enim consuetudinem Romanae Ecclesiae, quia non solet neque vult decretis suis patenter obviare. Solet autem dispensatorie multa infirma tolerare postquam patrata sunt, tam pro locorum necessitate, quam pro personarum utilitate et honestate . Neque aliter cogendus est summus pontifex contraria sibi scribere vel facere, ne cogatur dicere illud apostolicum: si quid destruxi, iterum aedifico, praevaricatorem me constituo . Haec attendens fiducialiter ascende superius, quia cum ascenderis, tolerantiam, quam nunc absolute non impetras, tum pro tua strenuitate, tum pro multorum te diligentium mediatione , quantum res temperari poterit, salva honestate Romanae Ecclesiae quod quaeris, ut credimus, impetrabis. Vale.


Notes: (Psal. LIV) (Luc. XIV) (can. Sententiam, can. 35, q. 9; epist. 231) (Gal. II)
112  EPISTOLA CCLXI. HENRICO,  Dei gratia excellenti Anglorum regi,  IVO,  humilis Ecclesiae Carnotensis minister, sic florere in regno terreno ut perfruatur aeterno.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ ita ex v.
c., male, antea vestro] [ al. vestra] [ al. Vuilelmus]

Quoniam fama vulgante gloria vestra longe lateque diffusa est, oportet, ut quod de liberalitate vestra fama praedicat, rerum veritas in se contineat. Sic enim verum possidebitis regnum, si et vos ipsum bene regatis, et subditos vestros virga justitiae ab iniquitate revocetis. Haec est enim vera gloria regum, sequi formam summi Regis, cui per Psalmistam dicitur: Virga directionis, virga regni tui; dilexisti justitiam, et odisti iniquitatem . Haec idcirco praelibavi excellentiae vestrae, quoniam audivi vos quamdam filiam vestram cuidam nostro parochiano, Hugoni videlicet, filio Gervasii, desponsasse. Quos quidem parentes eorum gradu consanguinitatis esse testantur genitos, ut inter se nuptias contrahere non possint, nisi incestuosas, et ideo illicitas. Quod minime decet regiam majestatem, culpam videlicet in se admittere quam in aliis debet legum severitate punire. Unde pro reverentia et dilectione vera magnitudinem vestram praemonitam et praemunitam esse cupimus, ut honeste, dum fieri potest, tales nuptias fieri non permittatis, ne tale conjugium si contra leges praesumatur, per leges dissolvi mereatur. Quod enim dicimus, non ex conjecturis facimus, quia prae manibus habemus scriptam genealogiam, quam scribi fecerunt nobiles viri de eadem tribu progeniti, et parati sunt ante judices ecclesiasticos eamdem genealogiam in tuto loco computare, et secundum legum instituta probare. Misi itaque vobis eamdem genealogiam a trunco suo inchoatam, et usque ad praeta xatas personas computando descriptam, quatenus ea perspecta rei veritatem discutiatis, et prudenti consilio ab illicita copulatione praedictas personas desistere faciatis. Non enim poterimus a legum tramite deviare, si viderimus parochianum nostrum maxime in pacto conjugali aliquod nefarium perpetrare, dicente apostolica sententia: « Incestis conjunctionibus nihil veniae reservamus, nisi cum incestum separatione sanaverint . » Cum enim revereamur temporalium regum potentiam, magis nos revereri oportet aeterni Regis omnipotentiam, ut sic reddamus quae sunt Caesaris Caesari, et quae Dei sunt Deo . Genealogia autem ut dicitur sic se habet: Gonnors et Seufria sorores fuerunt. Ex Gonnors exivit Richardus. Ex Richardo, Robertus. Ex Roberto, Gulielmus rex. Ex Gulielmo, Henricus rex. Ex hoc rege ista quae datur filio Gervasii. Item ex Seufria exivit Joscelina. Ex Joscelina, Rogerius de monte Gummeri. Ex Rogerio, Mabilia soror Roberti Bellimensis. Ex Mabilia, Mabilia uxor Gervasii. Et ex ista Mabilia, Hugo filius Gervasii cui ista datur.


Notes: (Psal. XLIV) (epist. 225) (Matth. XXII)
113  EPISTOLA CCLXIII. IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, Belvacensis Ecclesiae fratribus, stare in adversis et resistere perversis.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [consequemini]

Recitata in medium vestrae calamitatis epistola, nobis ex materia litterarum materies orta est lacrymarum. Siccis enim oculis legere non potuimus exsilium vestrum, infestationes Burgensium, domorum spoliationem, terrarum invasionem; in quibus omnibus fuit impetus non ratio, et praevaluit aemula clericorum laicalis praesumptio. Cessare quidem a divinis juste vel injuste, quid ad regem pertineat non videmus. Excessus enim clericorum si contigerit, non est vindicandus potestate saeculari, sed canonico judicio puniendus est, et censura episcopali, cum tamen in hujusmodi interdicto nullus sit excessus, nihil praepropere factum, nihil videatur esse praesumptum. Vos ergo, fratres charissimi, quia scriptum est: Beati qui persecutionem patiuntur propter justitiam , nolite turbari, nolite terreri. Deus enim in cujus conspectu intrat gemitus compeditorum , Ecclesiam suam etsi tribulari permittit, tamen non dimittit. Videte igitur, dilectissimi, videte ne pro amissione rerum vestrarum, quod valde timemus, deficiatis. Amor enim pecuniae parit defectum, defectus opprobrium; quod nullatenus evadere potestis, si laicorum pedibus colla supponatis. Et si honor Ecclesiae per vos periclitatur, si rigor justitiae per vos adnihilatur, exemplum erit omnibus vobis quidem dedecorosum, aliquibus vero periculosum. Absit autem ut Ecclesia Belvacensis quae floruit inter alias, tanti dedecoris nota decoloretur! Absit ut libertas Ecclesiae per vos in servitutem redigatur! Nos quidem indubitanter, fratres charissimi, nos quidem pro facultate nostra et pro voluntate vestra in omnibus et per omnia vobiscum sumus, et nos et nostra vobis offerimus, et rebus consequimini si vultis quod voce promittimus. Valete. Angelus pacis vobiscum.


Notes: (Matth. V) (Psal. LXXVIII)
EPISTOLA CCLXIV. LUDOVICO,  Dei gratia serenissimo et dulcissimo regi Francorum domino suo,  IVO,  humilis Ecclesiae Carnotensis minister, in eo regnare cujus regnum est sine fine.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ al. potestatem] [ un. v. c. nec nimis erectus justitiae rigor] [ al. ferirent] [ et erectos, ms. c. ] [ al. 
regia potestas]

Quoniam regiam sublimitatem libram convenit tenere pietatis et justitiae, sic oportet condiri justitiam ex pietate, ut nec indiscreta pietas in subditis nutriat insolentiam, nec nimius justitiae rigor opprimat innocentiam. Sic enim constat antiquorum regum floruisse et viguisse potentiam, ut aliquando peccata humilium subditorum dissimularent, aliquando tanquam filiorum ferula corrigerent: contumaces vero erectos districta animadversione punirent , quatenus poena redderet subjectos, quos impunitas et patientia faciebat erectos. Quibus praelibatis supplico excellentiae vestrae flexis genibus cordis, ut in hoc appareat me obtinere gratiam in oculis regiae majestatis, quatenus pro Dei amore et nostro ita et clerum et populum Belvacensem pro temeritate interfecti hominis tractare studeatis, ut et innocentia non gravetur, et temeritas incauta per subreptionem diabolicam concitata non superbientium ultione feriatur, sed poenitentium virga corrigatur. Non enim decet, sicut dictum est, regiam moderationem aequo modo tractare subjectos , ne sub specie correptionis subrepat furor crudelitatis, et immoderatus terror dispergat in omnem ventum populum hactenus dilectum, a quo potest regia majestas prae caeteris urbibus Galliarum honestum habere servitium. Quod si in hoc non acquiescit consilio meo et precibus meis vestra sublimitas, hoc saltem a majestate vestra impetrare satagit humilitas mea, ut consilium vestrum communicetis ecclesiasticis et honestis personis, quae absque malevolentia et amore ultionis velint et valeant sanum dare vobis consilium, non ad dispergendum et conterendum populum, quod crudelitati ascribatur, et post tempus factum vestrum poenitentia comitetur. Si qua vero adversus decanum vel clerum vobis est controversia, moneo et consulo, ut unamquamque personam juxta ordinem suum examinari faciatis, et sub judicibus ecclesiasticis causam cujusque terminetis. Ita enim regia majestas in nullo minuetur, et cuique personae suum jus conservabitur. De divino autem servitio, a qua mater Belvacensis Ecclesia suspensa est, consilium sanum mihi minime videtur, quia iste rigor alibi minime servandus est, nisi ubi culpa sacrilegii, vel violatae pacis aliter vindicari non potest . Valete.


Notes: (epist. 263) (epist. 266) (epist. 50.)
EPISTOLA CCLXV. LUDOVICO,  Dei gratia dulcissimo et serenissimo Francorum regi, temporali domino suo,  IVO,  eadem gratia Carnotensis Ecclesiae minister, in eo vivere et regnare per quem reges regnant.
Author: Ivo Carnotensis

Suggestum est excellentiae vestrae quod clerici Carnotensis Ecclesiae jus praepositorum suorum minuant, et quod longo usu possederunt eis auferant. Unde suadeo serenitati vestrae, ne credatis omni spiritui, maxime sua quaerenti, et non quae sunt Jesu Christi. Non enim minuitur aliquid de jure praepositorum vel aufertur, sed apostolica auctoritate interdicuntur eis illicitae angariae , et pauperum vexationes, quas non tantum clericis, sed nec laicis licet exercere vel exigere. Quod cum ex relatione clericorum more ecclesiastico perventum sit ad aures apostolicas, ne illicitae angariae amplius in pauperes ecclesiasticos fiant, papa sub anathematis vinculo prohibuit , et quod prohibuit scripto firmavit. Non potest igitur decretum apostolicum inconsulto apostolico vel a me, vel ab aliqua persona, sine periculo ordinis sui destrui, mutari vel minui. Unde flexis genibus cordis supplico excellentiae vestrae, ut super admonitione vestra congruas mihi et Ecclesiae detis inducias, donec transacto fervore canicularium dierum possint legati Carnotensis Ecclesiae ad sedem apostolicam mitti, et permittente sede apostolica conservata justitia et remota pauperum oppressione, sine periculo Ecclesiae vestra voluntas adimpleri. Interim autem rogo et moneo regiam majestatem vestram, ut cum Ecclesia pacem habeatis, nec de peccato alieno peccatum vestrum cumuletis. Decet enim regiam majestatem regiam viam tenere, nec cupidorum ambitionibus aures aut linguam inclinare. Sciatis enim quia 114 de jure praepositorum nihil volo minui, ubi eis justitia et quieta possessio legitime poterit suffragari. Valeat et vivat per longa tempora virtus et gloria vestra.


Notes: (epist. 271) (Paschalis) (epist. 271)
EPISTOLA CCLXVII. CONONI,  Dei gratia Praenestino episcopo,  IVO,  eadem gratia Carnotensis Ecclesiae minister, devotam et debitam legatis apostolicis obedientiam.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [can. Vides, 
dist. 11]

Invitavit me sollicitudo vestra ad agendam causam vel per me vel per vicarios meos de ecclesia Sancti Nicolai adversus monachos Majoris Monasterii, quae sita est in municipio quod Curvavilla dicitur, quam aliquando contra jura Ecclesiastica occupare praesumpserunt. Sed secundum legum tramitem , quod ab eis contra leges praesumptum est, praecipiente legato apostolico domno Hugone Diensi episcopo per leges dissolutum est. Hanc igitur causam idcirco tractandam suscepi, quia in propria persona me eam posse tractare putavi. Nunc vero quia adhuc equitare vel vehiculum aliquod sustinere non valeo, supplico sanctitati vestrae, quatenus ita sincere tractari faciatis causam istam, ut propter insufficientiam vicariorum nullum praejudicium patiatur absentia mea, sed potius, si necessarium fuerit, secundum tenorem canonum, congruo loco vel tempore exspectetur praesentia mea. Quidquid enim monachi dicant, si praesens essem, probarem irrefragabiliter nihil monachos illos in praedicta Ecclesia habuisse nisi per invasionem, partim clericis de loco suo expulsis, partim comminationibus territis, partim graviter percussis , nec firmamenta chartarum habere sive de apostolica manu, sive de episcopali, nisi extorta per subreptionem. Sic ergo in hac causa sollicitudini vestrae providete, ut cum fama hujus rei longe lateque sonuerit, honor sit Dei et sanctae Romanae Ecclesiae. Valete.


Notes: (epist. 268 et 274)
EPISTOLA CCLXVIII.  Episcopis  WALONI  Belvacensi,  GULIELMO  Catalaunensi  [al. VUILELMO  Cataldunensi  ], GAUDEFRIDO  Ambianensi,  CLAREBALDO  Silvanectensi,  IVO  humilis Ecclesiae Carnotensis minister, spiritu scientiae et pietatis, et zelo justitiae abundare.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ al. Gautero] [ al. si necesse fuerit, ita p., ita ms. c. ]

Cum secundum decretales paginas et scita canonum omnes controversiae ecclesiasticae in locis, in quibus ortae sunt, primo sint 115 discutiendae, et nisi appellatum fuerit terminandae, abbas Majoris Monasterii postposito ordine judiciario , contempta fraterna charitate, et injustum et inordinatum clamorem de me detulit ad sedem apostolicam, qui nullam feceram ei injuriam, imo judicio Ecclesiae mihi commissae, praesente Gualterio archidiacono et Hugone subdecano cum pluribus aliis omnem obtuleram justitiam. Unde in auribus domni cardinalis et vestris et totius hujus conventus hanc primitus expostulo injuriam. Qua de re si dilata vel denegata mihi fuerit justitia, ut res non ad ordinem redigatur, longe lateque clamabo dictis et scriptis, quia aegrotanti et impetum monachorum ferre non valenti, infertur violentia. Haec enim causa praecepto domni Hugonis Diensis episcopi, quondam sedis apostolicae legati, in concilio Exolidunensi me praesente et audiente cum quibusdam aliis Carnotensibus clericis praecisa est. Et ideo si in causa non essemus, cum caeteris episcopis canonice judicaremus quia ulterius repetenda non est. Quod autem dico, honestarum personarum testimonio comprobari potest, quae clamorem canonicorum Ecclesiae de qua agitur, in pluribus conciliis audierunt, et judicium de removendis ab Ecclesia monachis certissime cognoverunt. Hujus remotionis testis est etiam tricennalis quieta possessio, in qua toto hoc tempore canonici canonicis in praedicta Ecclesia successerunt, nec recedentes nec accedentes aliquam canonicam calumniam a monachis audierunt. Ego quoque toto hoc tricenario nullum clamorem canonicum apud antecessorem meum , de cujus concessione confidunt, super hoc factum cognovi, et in viginti quinque annis, quibus in episcopatu moratus sum, calumniam canonicam vel apud me, vel apud concilia provinciarum, vel generalia aliquando factam audivi. Quidquid ergo monachi dicant, haec sicut a me dicuntur, si necesse sit , probabuntur. Quibus possem multa addere, sed ista credo ad defendendam justitiam meam prudentiae vestrae posse sufficere. Ordo autem rerum gestarum diffusius in litteris cardinali missis continetur, quarum exemplar vestrae sollicitudini transmisi, ut ex eis veritas certius possit agnosci. Valete.


Notes: (epist. 267
et 274) (epist. 181) (Gaufridum, epist. 266)
EPISTOLA CCLXIX. IVO,  Dei gratia Carnotensis Ecclesiae minister,  BERNERIO [al. BERNERO]  Bonaevallensis monasterii abbati et fratribus sibi commissis, abundare visceribus fraternae dilectionis.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [et cordis] [esse ms. c. ]

Quoniam divina gratia fratrem praesentium portitorem praevenit in benedictionibus dulcedinis, ut eundo de virtute in virtutem arduas vias Patrum studeat sequi, et post longam coenobiticae conversationis experientiam solitariae quietis dulcedine desideret perfrui, et in solitudine mentis Dominum dominorum in Sion contemplari, non nobis fraudandus a desiderio suo videtur, sed confovendus et promovendus, ut non frigescat, aut tepescat in eo divini amoris tam pia devotio. Monemus ergo ut in hoc boni fratris proposito nulla mentes nostras titillet invidia, neque ejus tanta promotio fraternae famae videatur esse diminutio, tanquam placere et se praeferre studeat in oculis hominum, qui in hoc proposito soli contendit placere Patri luminum. Unde etsi non est datum omnibus imitari, nolite tamen adversari, neque exstinguere in eo spiritum ardentem et lucentem, et talia desideria suggerentem. Vale.


Notes: (epist. 219) (ep. 256)