medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
DLI.  Ecclesiam S. Crispini in Cavea Suessionensem tuendam suscipit.   (Anno 1142.) [  Gall. Christ.,  X, Instrum, 117.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis ROGERO abbati S. Crispini in Cavea, ejusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regulariter substituendis, in perpetuum.

Ex commisso nobis a Domino apostolatus officio religiosorum virorum quieti et utilitati paterna nos convenit provisione consulere, et ecclesiis in quibus Domino militare noscuntur, suam justitiam conservare: ut quemadmodum, disponente Domino, Patres vocamur in nomine, ita nihilominus comprehendimur in opere. Hujus rei gratia, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et B. Crispini martyris ecclesiam in qua divino mancipati estis obsequio, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus. Statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia inpraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant; in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: censum in eadem Cavea, torcularia, vineam quae dicitur Aignelet, cum aliis, terram de Poilgli, cum terra sibi contigua de Bellomonte, curtem de Vallerami cum culturis ad eam pertinentibus, tertiam partem totius decimae de Nancel, molendina tria, terram de Valle-leonis, cum curte omnino libera et tota decima, terram quae dicitur Vans sive Millencort, cum molendino et omnibus appendiciis suis, censum apud Suessorum civitatem. Statuimus etiam ut ordo canonicus secundum beati Augustini regulam et institutionem fratrum de Arida Gamancia perpetuis ibi temporibus inviolabiliter conservetur. Prohibemus quoque ut nullus post factam ibidem professionem, absque abbatis totiusque congregationis permissione ex eodem claustro discedere audeat; discedentem vero absque communi litterarum cautione nullus suscipiat. Obeunte vero te nunc ejusdem loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi vel sanioris partis assensu secundum Dominum providerint eligendum. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatam ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere aut aliquibus vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur, eorum pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva dioecesani episcopi canonica justitia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, etc. Incarnationis Dominicae anno 1142, pontificatus domini Innocentii papae II anno XIII.
DLII.  Ad. Stephanum episcopum Parisiensem.--Ut ecclesias S. Genovefae ab interdicto absolvat.   (Anno 1130-1143.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 402.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus servus servorum Dei, venerabili fratri nostro Stephano Parisiensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Olim fraternitati tuae scripsisse meminimus quatenus ecclesias S. Genovefae ab interdicto quo eas alligasti, salva justitia Ecclesiae Parisiensis, absolveres. Quod profecto nondum esse impletum tanto amplius miramur, quanto praefata ecclesia sub B. Petri tutela et protectione consistit. Cujus rei gratia dilectioni tuae per iterata scripta mandamus, ut ecclesias ipsas ab eodem interdicto absolvas: postmodum vero, si quam te justitiam habere confidis, congruo loco et tempore, quod justum fuerit consequeris. Rogamus praeterea charitatem tuam, quatenus si filius noster La., quem tibi procurandum commisimus, a te discessit, filio nostro Jo., cognomine Piccuto, in victualibus et aliis necessaria argiaris, eumque pro reverentia B. Petri attentius habeas commendatum.
DLIII.  Ad Stephanum Parisiensem episcopum, decanum et capitulum.--Rogat ut praebendam unam canonicis S. Victoris in ecclesia Parisiensi concedant.   (Anno 1130-1143.) [D. BOUQUET,  Recueil,  XV, 371.]
Author: Innocentius II
Date:  [commendari] [Deo gratias]

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri STEPHANO, decano et capitulo Parisiensi, salutem et apostolicam benedictionem.

Non dubium est dilectioni vestrae ecclesiam B. Victoris tam in religione et honestate venerabilium personarum, quam in observatione regularis ordinis et ecclesiasticae disciplinae : adeo quod laudabilis institutionis magisterio in diversis partibus jam ecclesiae multae profecerunt, in quibus utique majestati divinae, quae humilia respicit, laus, honor et gloria exhibetur, et populus Dei bonae vitae et conversationis exemplo ad meliora plenius informatur. Curandum itaque vobis est, ut sicut fratres in eodem loco famulantes, spirituales epulas non solum vicinis, sed etiam longe positis subministrant, ita ipsi inter vos constituti egere sustentatione rerum temporalium non sinantur. Ut igitur eorumdem fratrum possitis piis orationibus atque suffragiis adjuvari, universitatem vestram praesentibus litteris commonemus et exhortamur in Domino, quatenus eis praebendam unam in vestra ecclesia concedatis, de qua et ipsi vitae solatia consequantur, et vos pro bonis temporalibus aeternae vitae praemia mereamini.
DLIV.  Ad Radulfum abbatem Latiniacensem.--Arguit eum de contemptu sedis apostolicae et de monasterii sui dilapidatione.   (Anno 1130-1143.) [MARTENE,  ampliss. Collect.,  I, 763, ex ms. S. Martini Tornac.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, RADULPHO Latiniacensi abbati.

Sanctorum Patrum docet auctoritas quod apostolicis mandatis et institutionibus, absque sui status periculo, nulli unquam licuit obviare. Quod si sollicita consideratione pensasses, nequaquam in tantam beati Petri injuriam ausu temerario prorupisses. Tu vero, sicut litteras et nuntium recipere contempsisti, et alias tam dilecto filio nostro praeposito ex apostolica sedis benignitate indulsimus, ei violenter auferens, ad majorem beati Petri et nostram injuriam disrumpere praesumpsisti. Domos quoque, terras, et vineas commissi tibi monasterii parentibus tuis illicite contulisti, et fratres ipsius monasterii in captione ponere contra regulam et officium tuum minime formidasti. Quia igitur tantam tuam contumaciam inultam praeterire, et caetera, quae de tua persona sinistro rumore nobis nuntiata sunt, indiscussa remanere nolumus nec debemus, per praesentia scripta mandamus et mandando praecipimus, quatenus proxima Dominica qua legitur Ego sum pastor bonus, nostro te conspectui repraesentes, super his omnibus et caeteris quae tibi objiciuntur respondere paratus.
DLV.  Privilegium pro ecclesia S. Mariae Carnotensi.   (Anno 1130-1143.) [PETIT,  Theodori Poenitentiale,  II, p. 423, ex codice ms. privileg. Ecclesiae Carnotensis.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri GAUFRIDO Carnotensi episcopo, ejusque successoribus canonice substituendis, in perpetuum.

Discreta et provida sedis apostolicae dispensatio hanc servare temperantiam consuevit, ut singulorum jus et dignitatem illaesam custodiat; et quos ad obsequium suum devotiores et promptiores invenerit, eos arctioris dilectionis et familiaritatis benevolentia sibi astringat. Quia ergo te, venerabilis frater Gaufride, Carnotensis Ecclesiae episcope, matrem tuam sanctam Romanam Ecclesiam toto mentis desiderio venerari, ac diligere, et emergentibus persecutionum scandalis tanquam virum in religiono probatum et in fide Catholica firmum pro ejus utilitate et servitio viriliter desudasse, manifestis persensimus argumentis: personam tuam ampliori charitatis affectione diligimus, et Ecclesiam tibi commissam ex injuncto nobis pontificalis officii culmine libentius honoramus. Tuis igitur, frater in Christo charissime, rationabilibus postulationibus gratum praebentes assensum, possessiones et bona quae inpraesentiarum juste et canonice possidet tibi et successoribus tuis, et per vos Carnotensi beatae gloriosae Mariae Dei genitricis Ecclesiae, praesentis privilegii pagina confirmamus, etc. Sane libertatem ab eodem autecessore tuo episcopali domni acquisitam, integram, illibatamque servare praecipimus: ut videlicet decedentibus episcopis, nulli penitus liceat episcopalem domum invadere, aut ea quae fuerint ibi, ullatenus occupare, aut aliquod eorum praesumere, quae praedecessoris nostri sanctae recordationis Paschalis papae privilegio perhibentur, etc. Statuimus autem ut homines de familia Beatae Mariae ad jus tuum vel canonicorum pertinentes, quemadmodum a praedicto filio nostro Lodevico illustri Francorum rege concessum est, ad omnia testimonia, et omnes probationes sicut liberi laici admittantur, etc.
DLVII.  Ecclesiae Sancti Audomari in Arthesia, postmodum cathedralis, privilegia confirmat.   (Anno 1130-1143.) [MIRAEI,  Opp. diplom.  IV, p. 13, ex motivo juris capituli Audomari, p. 28 et 50.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis in Christo praeposito et canonicis Sancti Audomari, regularem vitam professis, in perpetuum.

Nos convenit ecclesiis, in quibus Domino militare noscuntur, justitiam conservare . . . . . Ecclesiam Beati Audomari, in qua divino vacatis servitio, apostolicae sedis privilegio communimus . . . . statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona idem venerabilis locus inpraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum, concessione pontificum, largitate regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci perpetuo jure firma vobis et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis ad servitium videlicet atque susceptionem pauperum Christi in hospitali domo praefatae ecclesiae Sancti Audomari . . . . . terram de Rubruc, terram de Staples . . . . . Bonas quoque ac rationabiles consuetudines, quae usque ad haec tempora in vestra ecclesia viguerunt, vobis praesentis scripti pagina confirmamus, et novas atque indebitas, vobis invitis, imponi ab aliquo prohibemus. Ministros sane vel officiales ejusdem ecclesiae decanus, sicut moris est, communicato consilio fratrum statuet, qui nimirum juxta diutinam Ecclesiae vestrae consuetudinem, si quando excesserint, ab his quorum interest, more solito, corrigantur. Obeunte vero te nunc ejusdem loci praeposito, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia praeponatur, nisi quem fratres communi assensu, vel fratrum pars consilii sanioris, secundum Dei timorem, et ecclesiasticam honestatem providerint eligendum. Decernimus ut nulli omnino hominum liceat praefatum ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut quibuslibet aliis vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non congrue emendaverit, potestatis honorisque sui honore careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen.
DLVIII.  Ad episcopum Cremonensem.--Omissio baptismi non nocet credenti probabiliter se esse baptizatum.   (Anno 1130-1143.) [  Corpus juris canon.,  tom. II, Decret. Greg. lib. III, tit. 43, cap. 2.]
Author: Innocentius II

Apostolicam sedem consulere decrevist . . . Et infra: Unde inquisitioni tuae taliter respondemus, presbyterum quem sine unda baptismatis extremum diem clausisse significasti, quia in sanctae matris Ecclesiae fide et Christi nominis confessione perseveravit, ab originali peccato solutum et coelestis patriae gaudium esse adeptum, asserimus incunctanter. Lege super octavo libro Augustini De civitate Dei, ubi inter caetera legitur: « Baptismus invisibiliter ministratur, quem non contemptus religionis, sed terminus necessitatis excludit. » Librum etiam B. Ambrosii De obitu Valentiniani idem asserentis revolve.

Sopitis igitur quaestionibus, doctorum Patrum sententias teneas, et in Ecclesia tua juges preces hostiasque Deo offerri jubeas pro presbytero memorato.
DLIX.  Ecclesiae S. Laurentii Florentinae ac monasterii Crispinensis de domo hospitali litem componit.   (Anno 1130-1143, Maii 1.) [LAMI,  Ecclesiae Florentinae Monum.,  III, p. 1778.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis PETRO priori et fratribus Sancti Laurentii, salutem et apostolicam benedictionem.

Pro controversia quae super hospitali domo juxta ecclesiam Sancti Laurentii sita inter vos et Crispinenses monachos diutius agitata est, utramque partem ante nostram praesentiam evocavimus, et rationes et allegationes hinc inde diligenter audivimus. Cognovimus siquidem ex instrumentorum vestrorum inspectione et vestrae partis assertione, quod eadem hospitalis domus a quibusdam civibus consensu Rainerii episcopi et Uberti prioris S. Laurentii monasterio S. Benedicti in Bifurco cum omnibus ad ipsum pertinentibus concessa est, et praedecessoris nostri bonae memoriae Calixti papae privilegio confirmata: quod quamvis adversa pars non posset negare, asserebat tamen fratres praedicti monasterii domum ipsam omnino dimisisse et ab iisdem patronis postmodum Crispinensi monasterio concessam fuisse. Vos autem respondebatis quod praedicti patroni nihil in eadem domo Crispinensi monasterio concedere potuissent, cum eam jamdudum praedicto monasterio de Bifurco cum omni jure suo concessissent. Asserebatis praeterea et publici instrumenti ostensione affirmabatis, quod abbas de Bifurco, praesente et consentiente dilecto filio nostro Guglielmo presbytero cardinali tunc in partibus . . . . . . Legato, eamdem domum sub annuo censu vobis concesserat, et scripto suo firmaverat. Auditis itaque utriusque partis rationibus ac diligenter inspectis, communicato fratrum nostrorum consilio, quoniam laici, postquam eamdem domum, sicut praedictum est, monasterio de Bifurco semel concesserant, nihil ibidem deinde Crispinensi monasterio, nec alii, concedere potuerunt, judicavimus, ut Crispinenses monachi domum ipsam cum omnibus suis pertinentiis in integrum vobis restituerent, et eam de caetero quiete possideretis. Praecepimus quoque vobis, ut rationabiles expensas, quas in eadem domo fecerant, eis redderetis. Illis quoque praecepimus, ut, si qua de bonis ipsius domus per illos illicite distracta vel pignori obligata sunt, vobis cum integritate restituant. Si quis autem hujus definitionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonitus, si non reatum suum congrua satisfactione correxerit, ordinis et officii sui periculo subjaceat, atque omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum ejus indignationem incurrat. Amen . . . . . . Datum . . . . . . Kal. Maii.
DLX.  Ad Januensem archiepiscopum.   (Anno 1130-1143.) [  Corpus Juris canonici,  t. II, Decr. S. Gregorii, l. III, tit. 28, c. 3.]
Author: Innocentius II
Date:  [ al. fratribus]

Fraternitatem tuam non credimus ignorare mortuorum sepulcra et coemeteria apud illas ecclesias et monasteria ex antiquo esse disposita, in quibus religiosorum fratrum conventus sunt constituti, et orationes et missarum solemnia tam pro vivis quam pro defunctis frequentius celebrantur. Unde ipsorum devotioni et extremae voluntati qui apud hujusmodi ecclesias sepeliri desiderant, minime contradicendum est. Qui vero, relictis antiquis ecclesiis et patrum aliorumque parentum suorum sepulcris, contra consuetudinem Patrum Veteris Testamenti, qui cum patribus suis sepulti esse leguntur, ad nova et minus religiosa loca se transferunt, irrationabiliter et contra antiquam consuetudinem facere videntur.

Unde si P. de Castello contra antiquam et rationabilem consuetudinem aliquid de corpore suo sepeliendo mandavit, hoc non praejudicat rationi, sed viribus debet carere. Quo circa mandamus quatenus corpus ipsius monachis S. Stephani reddi facias et cum suis patribus sepeliri.
DLXI.  Ad patriarcham Aquileiensem et episcopum Mantuanum.   (Anno 1130-1143.) [MANSI,  Concil.,  XXII, 448.]
Author: Innocentius II
Date:  [ al. 
Tridentinus] [danda]

Quoties frater noster Adispertinus Tudertinus episcopus, et in nostra et in vestra praesentia fuerit de simonia impetitus, prudentiam tuam latere non credimus. Cujus causa in nostra tandem ventilata praesentia, producti sunt accusatores et testes, viva voce et scripto accusantes eum, eo quod ecclesiam Sancti Petri de Sajo presbytero Paulo dedit pro mittendis quatuor modiis frumenti, quos ab eadem ecclesia suscepit. Verum quoniam neque testes, neque accusantes, secundum formam canonum sanctorum Patrum in causa illa procedere potuerunt, communi fratrum nostrorum consilio judicamus ut tertia manu sui ordinis, et quarta manu abbatum et religiosorum sacerdotum de praedicta Simonia in vestra praesentia se expurget. Porro purgationis tenor erit hic: Idem episcopus super sancta Dei Evangelia jurabit, primum, quod pro ecclesia Sancti Petri de Pajo a presbytero Paulo de Ada , neque per submissam personam, nec pro eo alius, se sciente, pretium acceperit. Deinde vero purgatores jurabunt super sancta Dei Evangelia quod ipsi credunt verum esse quod ipse juraverat.
DLXII.  Urbani atque Calixti sententiam confirmat, statuens « ne abbates in parochialibus ecclesiis quas tenent, absque episcoporum consilio presbyteros collocent.  »  (Anno 1130-1143.) MANSI,  Concil.,  XXI, 436.]
Author: Innocentius II

Sane de presbyteris qui parochias ad monasteria pertinentes in ecclesiis constituuntur, praedecessorum nostrorum sacrae memoriae Urbani atque Calixti sententiam confirmamus, statuentes ne abbates in parochialibus ecclesiis quas tenent, absque episcoporum consilio presbyteros collocent, sed episcopi parochiae curam cum abbatum consensu sacerdoti committant, ut ejusmodi sacerdotes de plebis quidem cura episcopis rationem reddant, abbati vero pro rebus temporalibus ad monasterium pertinentibus debitam subjectionem exhibeant, et sic sua cuique jura serventur.
DLXIII.  Ad Henricum Ratisponensem episcopum ut monasterio S. Petri (Munchmunster) ecclesiam B. Sixti restituat.   (Anno 1132-1143.) [LUDEWIG,  Script. Rer. Germ.,  I, 579.]
Author: Innocentius II
Date:  [ENRICO]

INNOCENTIUS, servus servorum Dei, H Ratisponensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Sicut tua novit fraternitas, ad episcopale officium pertinet religiosos viros manutenere et diligere, et paterna sollicitudine eis necessaria providere. Unde bonae memoriae antecessor tuus, episcopus Cuno, monachis in ecclesia Beati Petri, in loco qui vocatur Monasterium, Deo servientibus, ecclesiam beati Sixti cum parochia sibi adhaerente tradidit. Nunc autem, loci ipsius abbate referente, didicimus quod praedicta ecclesia et parochia ablata est, et fratres ad quorum solatium tradita erat, exinde grave incommodum patiuntur. Quocirca per praesentia tibi scripta praecipiendo mandamus, quatenus eisdem fratribus praefatam ecclesiam cum parochia restituas, et de caetero ipsis, tanquam pius et bonus pastor, misericorditer providere studeas.
DLXIV.  Ecclesiam Beatae Mariae Rotundae Antissiodorensis disciplinam possessionesque confirmat.   (Anno 1137-1143.) [HUGO,  Annal. Praemonstrat.,  p. 144.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio HERVAEO priori et fratribus in ecclesia Beatae Mariae Rotundae regularem vitam professis, tam praesentibus quam futuris, in perpetuum.

In eminenti apostolicae sedis specula, disponente Domino, praestituti, ex injuncto nobis officio, religiosos viros debemus diligere, et eorum loca defensione propria protegere ac fovere. Dignum namque et honestati conveniens esse cognoscitur, ut quod ad Ecclesiarum regimen assumpti sumus, eas et a pravorum hominum nequitia tueamur, atque beati Petri suffragio muniamus. Proinde, dilecti in Domino filii, charissimi fratris nostri Antissiodorensis episcopi per cujus utique industriam tam in nova quam in multis aliis ecclesiis religio noscitur instituta precibus inclinati, vestris rationabilibus expostulationibus convenienter annuimus et B. Mariae ecclesiam, in qua divino vacatis servitio, apostolicae sedis munimine roboramus. Statuimus igitur ut ibidem ordo canonicus secundum beati Augustini regulam canonicam substituatur. Quasque praeterea possessiones aut bona inpraesentiarum ad eamdem ecclesiam, item et canonice pertinere noscitur, aut in futurum concessione pontificum, largitione principum, oblatione fidelium, seu aliis certis modis, auxiliante Domino, poteritis adipisci, firma vobis et illibata permaneant in perpetuum. In quibus haec propriis nominibus duximus exprimenda: ecclesiam videlicet Sancti Martini de Bonorto, cum terra quae circa ipsam est, certis siquidem finibus limitata in pago provinciae Senonensi, quam utique B. Vigilius martyr et episcopus, cum aliis possessionibus ecclesiae Beatae Mariae contulisse probatur. Decernimus igitur ut nulli omnino hominum fas sit praedictam ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, seu ablatas retinere, minuere, vel quibuslibet aliis vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione ac sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura. Si quae igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non reatum suum satisfactione congrua correxerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini nostri Redemptoris Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine strictae ultioni subjaceat. Cunctis vero jura sua eidem loco servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. amen, amen.