medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XVI. TRECEA LULLO.  (  Circa annum Domini  756.)
Author: Lullus Moguntinus

Domino in Domino venerabiliter diligendo et delectabiliter honorando Lullo, episcopatus infula fungenti, Trecea supplex vernaculus in Christo perennem salutem.

Tempore nuper transacto, vestrae almitatis litteraturam usque ad nostrae mediocritatis praesentiam fido gestante gerulo delatam, exsultantibus pectorum praecordiis, et laetis oculorum orbibus contemplantes satis libenter suscipimus, et maxime in vestra sancta promissione, quam ordo apicum vestrorum innotuit, ut vestris assiduis ac sacris orationibus nostram fragilitatem defendere vellet; ita et nostra imperfecta mediocritas undique pene in omnibus bonis vestram beatitudinem orationibus intimis, Deo ubique auxiliante, deprecando poscere Deum prompta est, necnon et dilectionem fraternitatis erga vestram clementiam observare, secundum vires, velle demonstramus, Domino nostro Jesu Christo docente ac dicente: Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem. Et item: In hoc cognoscent omnes quia mei estis discipuli, si dilectionem habueritis ad invicem, etc. Item de eadem beatus Petrus primus et princeps apostolorum sententiam promulgavit, dicens: Estote itaque prudentes, et vigilate in orationibus, ante omnia mutuam in vobismetipsis charitatem continuam habentes, quia charitas cooperit multitudinem peccatorum, etc. Nostra ergo, ni fallor, parvitas non utcunque vestris est roborata oppido patrociniis. Idcirco audaciter rogare praesumimus vestram beatam ac vere benedictam almitatem, ut nostram, viventes in hac lacrymarum valle, tum etiam in gloriosissima praescientia Dei in Christo pausantes, assiduis ac sacris orationibus vestrarum studiis Domino Deo commendare dignemini. Ego quoque minimus Ecclesiae servus supplici per Dominum deprecatione rogito, ut me cum mea familia, Domino Deo cuncta dispensante ac rite regente, inter caeteros fideles vestros amicos in commune benigne suscipiatis, qui proprio dicor nomine Aldbertus, diaconatus officio fungens, licet indignus, ut, sancti gradus ministerium olim acceptum vestris saluberrimis intercessionibus meliorando, de die in diem proficiam. Almitatem vestram pro nobis orantem summus arbiter orbis ab alta coelorum arce tueri dignetur. Valete in Domino.
EPISTOLA XVII. BOTWINUS LULLO.  (  Circa annum Domini  756.)
Author: Lullus Moguntinus

Venerandae dignitatis Lullo episc. Botwinus abb. optabilem in Christo salutem.

Litterae auctoritatis tuae, quas cum divinae pietatis studio usque ad nos direxisti, laetificaverunt me valde, quia tu, imbre coelestis roris illectus, ultimum me servunculum servorum Dei cum tam magna fide divini amoris, saeculariaeque dignitatis munere visitare dignatus fuisti. Gratias ago Deo, petens, cum intimae charitatis desiderio, ut fidus fautor mihi per celsitudinem sanctitatis tuae coram Christo Jesu existas, in istoque saeculo serena mente amicus, si rector rerum omnium istius vitae in itinere me longius super te sudare dijudicat, ploro indesinenter precans, cum omni caterva quae Christo Domino sub mea conditione deservit, divinae misericordiae solatia animae tuae largiri, ut tu simili modo ecclesiarum tuarum subsidia mihi praestare digneris. Haec quoque modica munuscula, id est, III lacernas almitati tuae mitto optans ut accepta sint.
EPISTOLA XVIII. WICBERTUS LULLO.  (  Circa annum Domini  756.)
Author: Lullus Moguntinus

Sanctissimo et a Deo semper conservato Domino Lullo episcopo Wicbertus, servus servorum Dei, quanquam indignus, abbas, et vester in omnibus bene cupiens et fidelis in vinculo charitatis colligatus.

Suscepta vestra alimonia, sancta cuncta congregatio monachorum nostrorum pro vobis singulos psalterios Domino decantaverunt, et sacerdotes quinas missas fecerunt per singulos, ut vobis Dominus pristinam sanitatem tribueret, et dixi ad illos, vestra voluntate, quomodo nobis mandastis ut hic pro tempore devenire jubebatis. Sed omnes consona una concordia responderunt, quod nostra voluntas in omnibus est, ipsius infirmitati compatescere, et sicut proprium fratrem, ita circa illum omni charitate impendere. Sed vos modo si vultis, sic venire potestis, quomodo in vestra propria casa, et nos in omnibus, in quantum possumus, charitate pristina exigentes vestrae volumus compatescere infirmitati. In orationibus tuis commendamus nos, sanctissime Pater. Sanctissimo Domino Lullo episcopo. Wicbertus indignus abbas.

Notes: (Deus scit)
EPISTOLA XIX. DOTO LULLO.  (  Circa annum Domini  756.)
Author: Lullus Moguntinus

Domino sancto sanctorum, quia meritis coaequando, et a nobis cum summa veneratione diligendo, in Christo Patre Lullo, coepiscopo, Doto servus servorum Dei, etiam et omnes monachi sancti Petri apostolorum principis degentes sub norma sanctae regulae, aeternam in Domino nostro Jesu Christo ad sanctitatem vestram destinare curavimus salutem

Ideo omnipotenti Domino gratias referimus, ut omnia quae circa vos sunt prospera non solum habemus, sed et hoc indesinenter sedulis precibus Domini misericordiam imploramus, ut vitam vestram longaevis faciat hic gaudere temporibus, et illic in aeterna beatitudine cum sanctis suis faciat pariter exsultare triumphis. De caetero quamvis, amantissime Pater, terrarum longitudine separati videmur, tamen et terrarum longinquitas non dividit mente, quos charitas divina conjunxit in corde. Idcirco comperiat sanctitas vestra quia nos omnes per obedientiam almi Patris nostri Dodoni abbatis, et pro amore vestro et omni sollicitudine pro vobis, et devotissima sancta congregatione vestra, a Deo vobis commissa, in nostris assiduis precibus Domini misericordiam exorare non desinemus. Igitur cum salutationis officiis, humili prece deposcimus, ut istam familiam Christi et sancti Petri in vestra commemoratione semper habeatis, et ipsi pro omnibus amicis vestris tam episcopis et eorum clero, quam abbatibus et eorum monachis, seu et abbatissis vel Deo dicatis in ista congregatione sancti Petri, oratores vestros tam vivos quam defunctos in vestra mercede commemorare faciatis, ut in sacris orationibus illorum eam assidue memorare debeant, quatenus per illorum suffragia olim optatam adire mereamur patriam paradisi. Similiter vos deprecamur, ut omnium amicorum vestrorum nomina tam vivorum, quam defunctorum, per praesentem fratrem nostrum Saganaldum, per breve ad nos dirigere faciatis, ut ipsos, sicut de aliis fratribus nostris facimus, ita in nostris assiduis orationibus ipsos memorare debeamus. Gratia regis coelestis custodiat vos semper. Amen. Indiculus directus ad Lullonum episcopum. Emmanuel nobiscum sit.
EPISTOLA XX. CYNEARDUS LULLO.  (  Circa annum Domini  756.)
Author: Lullus Moguntinus

Domino magnopere diligendo, et nobis omnium peregrinantium pro Christi amore charissimo, Lullo antistiti, Cineardus indignus, ut vereor, episcopus in Christo salutem

Libenter ergo suscipimus fratrem a te ad nos usque directum cum dulcedine donorum vestrorum et gratias agentes Deo et vobis, quod nostri memoriam ex tam remotis terrarum finibus facere dignemini. Et ideo sicut vos velle comperimus memores sumus vestri, in quantum, Domino adjuvante, permittimur semper in orationibus nostris, obsecrantes, ut quod fideli, ac firmissimo coepistis animo usque ad finem firmum retineatis; quanquam multis tribulationibus tundimini, quas propemodum omnes sancti soliti sunt a saeculo perpeti, nec tamen Christo cooperante, et confirmante illorum constantiam, deficiebant. Modici munusculi quantulamcunque parvitatem charitatis tantummodo intuitu direximus, hoc est, de nostro vestitu indumentum, sicut solent prodecessores nostri prodecessoribus tuis destinare, quod te pro humilitate et mansuetudine tua suscipere dignanter, et uti suppliciter precamur. Valere te in Christo, et ut vere felicem semper optamus.
EPISTOLA XXI. . . . LULLO. (  Circa annum Domini  756).
Author: Lullus Moguntinus

Sanctissimo atque venerabili episcopo Lullo servus servorum Dei visceralem in Domino salutem.

Rogo te, o dilectissime frater, sicut optime in te credo, ut non immemor sis, sed semper sagacissima mente ad memoriam reducas antiquam amicitiam nostram, quam inter nos habuimus in Maldubia civitate, quando Eaba abbas in amabili charitate nutrivit, et hoc signum recordor, quod pro nomine vocavit te Irtel, idcirco salutat te Hereca abbas in salutatione sancta, et omnis congregatio quae in sua coenobiali vita manet, quia dignos nos in memoriam habuisti tecum. Qui autem perseveraverit in pace usque in finem, hic salvus erit. Vale, amabilis, feliciter in aevum; meus dilectus, Deo electus, quia charitas pretium non habet. Hoc signum Hereca abbatem fecit.
EPISTOLA XXIII. EANVULT LULLO.  (  Anno Domini  758.)
Author: Lullus Moguntinus

Domino desiderabili ac jure venerabili episcopo Lullo, Eanvult servus Christi Jesu, una cum conservis qui mecum his in locis suavissimum Evangelii jugum, pro invenienda in coelis requie, trahere gaudent, perpetem in Domino salutem.

Multo quidem gaudio delectatum est cor nostrum, magna exsultatione lingua insonuit, dum tantae vir eruditionis ac sanctitatis ad nos litteras transmiserat. Quapropter paternam tuae charitatis reverentiam obsecramus, ut, semper nostri memor, supplices pro nobis domino preces offerre non refrageris. Nos tui quoque scias semper existere memores, si quid tam vilium apud dominum valet deprecatio servorum. Quantum enim de omni vestro profectu gavisi sumus, quantamque super his quae in peregrinis locis vobis prospera cesserunt laetitiam haberemus. . . . . Teque nosse volumus, quod hoc perpetualiter studium charitatis tuis meritis impetrantibus observemus, tuamque per omnia desideremus amicitiam mereri, volentes ipsi per omnia tuae justae voluntatis obtemperare decretis, etiam Domino procurante, quando, ingrediente te viam universae terrae, atque ad praemia vitae aeternae perducto, tunc tuum venerabile nomen disponimus scribere cum nominibus episcoporum nostrorum, et cum nominibus omnium praecedentium fratrum hujus monasterii. Orantem pro nobis almam paternitatis vestrae coronam coelestis gratia custodiat, dilectissime in Christo antistes. . . . . Scripta indict. 11, IX Kal. Junias. . . . . ad Jul. epist. epis.
EPISTOLA XXIV. MAGINGOOZ LULLO.  (  Circa annum Domini  760.)
Author: Lullus Moguntinus

Venerando sacerdoti Christi, amore prorsus ac reverentia pariter a nobis studio peculiari contuendo, Lullo episcopo Magingooz servus servorum Dei perennem in Christo salutem.

In colloquio nuper venerandae fraternitatis tuae comperti sumus quia consilium proximi nostri cujusdam minus caute, saeculi impedimento postposito, viam religionis ingredi cupientis prudentia vestra praevenire utiliore consulto voluisset, qui, ut arbitror, his verbis velut nomine proprio designatur. Et revera visum mihi est non posse aliter compleri circa illum officium debitae felicitatis et charitatis, nisi cum pluribus de eadem re necessario sollicitis contendatur, ne hunc fortasse in ipso itinere, quo desiderium ducit, incauta praesumptio supplantet, sed necessarium existimo ut diligentius provideatur quo pacto vel quibus instrumentis peregrinationis illius, quam sicut scitis optimam. . . . . stabilitas et possibilis, et si fieri potuerit, inexcusabilis, iis cum quibus praesens causa agenda est, omni rationis firmitate comprobetur. Quapropter nostrae parvitati indicare per litteras non gravemini utrum vobis videatur an communi sermone unius epistolae exhortatio mittatur, an uterque nostrum a se epistolam mittat; quod si profuturum judicetis ut commune et unum a nobis indiculum dirigatur, a vestra charitatis industria rogo ut conficiatur. Si non fieri posse putaveritis, ut sine aliqua praesenti, sive nostra, sive caeterorum servorum Dei, collatione consulto decenti et integra soliditatis valeat perpetrari. Quid itaque vobis profuturum videatur, ut a nobis hac de re agatur per litteras, hujus epistiunculae portitori traditas, nobis indicare dignemini. Valere bonitatem vestram, et in Christo proficere pro nobis intercedentem, integris desideriis optamus. Off. Lullo episc.
EPISTOLA XXV. CUTHBERTUS LULLO.  (  Circa annum Domini  760.)
Author: Lullus Moguntinus

Domino in Domino dilectissimo et fidelissimo amico Lullo episcopo Cuthbertus abbas salutem.

Multum gratanter accepi litteras sive etiam munera, hoc est, villosam et sindonem, quae tua fraternitas ad me mittere dignata est; et eo gratantius, quod ex intima charitate ea destinata esse non ambigo. Unde recompensationem beneficii istius reddens et ipse tui quotidianis in precibus curam habere non cesso; simul etiam nomina fratrum quae ad nos misisti cum nominibus hujus monasterii fratrum dormientium in Christo scripta continentur, ita ut pro illis nonaginta et eo amplius missas facere praeceperim. Insuper etiam librum, quem clarissimus Ecclesiae Dei magister Beda de Aedificio templi composuit, ad consolationem tuae peregrinationis mittere curavi, tuam fraternitatem humiliter obsecrans, ut olim condictae inter nos amicitiae foedera usque ad finem firmum custodire digneris, in hoc videlicet maxime, quod cum tuis omnibus, quos tibi divina dispensatio voluit esse subjectos, pro infirmitatibus meis apud supernum Judicem sedulus intercessor existas. Lullo episc. Dominus omnipotens fraternitatem tuam in suo semper amore conservet.
EPISTOLA XXVI. CENE LULLO.  (  Circa annum Domini  760.)
Author: Lullus Moguntinus

Domino beatissimo omnique honore nominando Lullae episcopo Coena, servus servorum Dei, perpetuae gratiae salutem.

Acceptis tuae beatitudinis, Pater excellentissime, litteris, multa sum laetitia delibutus, ita ut totis praecordiorum intestinis gaudens lacrymaverim, beatum mihi ac profuturum aestimans tanti Patris perfrui amicitia, ideoque omni cordis aviditate tuam desiderabilem amplector pietatem, tua inhianter condelector charitate, ea potissimum causa, quia salutaria dilectionis praecepta divinitatis, indita nobis rememorans, nec non et aliquandiu fautorem sive consiliarium adoptans laboribus nostrae parvitatis, quem misericors omnium bonorum largitor nobis, in te sua benigna providentia, ut credimus, praeordinavit. Quapropter, dulcissime frater, in quascunque sanctae pacis ditiones vocabis, lubens, festinus gaudensque totus, pleno corde advenio. Insuper plurimis obsecrationem lacrymis deprecor, ut nostri quantulamcunque in tuis sanctis orationibus habere memoriam digneris, semperque bene coeptae pietatis promissa custodias, quia perseveranti gloriosa retributionis impenditur corona, mercesque futurae felicitatis in fine cujusque operis spectatur. Illud vero quod de libris inquisisti marinis aestibus terram advectantibus, omnino incognitum est. Caeterum libri cosmographicorum necdum nobis ad manum venerunt; nec alia apud nos exemplaria, nisi picturis et litteris permolesta. Jam saepius mihimet perscribere destinavi, sed nondum potui scriptores acquirere. Forte tuis adjutus supplicationibus. . . . . Sanctitatem vestram ad protectionem electae Dominae rex salvator conservet in aevum. Scio, Pater, quod illa, quae charitatis gratia misi, a te visa non sunt. Vivendo felix Christi laurate triumphis, Vita tuis, saeclo specimen, charissime coelo, Justitiae cultor, verus pietatis amator, Defendens vigili sanctas tutamine mandras, Pascua florigeris pandens praedulcia campis, Judice centenos portans veniente maniplos. Offerenda Lullo Episcopo viro clarissimo.
EPISTOLA XXVII. WIGBERTUS LULLO.  (  Circa annum Domini  760.)
Author: Lullus Moguntinus

Domino vere beato, atque omni officio charitatis venerando, Lullae, gratia Dei episcopo, Wigbertus presbyter vester fidelis servus, optabilem in Christo salutem.

Vestris orationibus meritisque suffragantibus, ut credimus, et pro certo scimus prospera nobis terrae marisque itinera, postquam a vobis ieramus, Dei clementia concessit, amicosque et propinquos sanos et incolumes invenimus, benigneque suscipientes omnia necessaria tam in possessionibus agrorum, quam in jumentis et pecoribus, aliisque suppellectilibus sponte nobis tribuentes. Quod usque hodie absque ulla contradictione habentes, tuam sanctam fraternitatem, quae nos semper et adjuvare et consolari consueverat, rogamus et obsecramus, ut videas et consideres quid nobis utilius agendum sit. Omnia enim tibi nota sunt; et hoc et illud, quidquid tibi bonum videtur, hoc me fateor laeto animo fecisse, et tuum salubre consilium in nullo sprevisse. Si tibi videtur, ut ad vos pergamus, utiles, ut credimus, viri et, ut aiunt, boni in nostro desiderant esse comitatu. Sin autem aliud magis placet, tamen, cum nostro sermone et consilio, si vobis sic videtur, visitare vos desiderant. De qua re, quid tibi videtur fac sciamus. Sed quid magis moror, cum litterae tuae usque ad nos veniunt, quas, ut isti praesenti portitori litterarum mearum tribuas, obsecramus. Quidquid in illis jusseris, aut suaseris, Deo permittente et vita comite, libenter faciemus. Multum jam vitae nostrae fluctuando et negligendo, quasi extra nos fusi, peregimus, tandem aliquando ut ad nosmetipsos redeamus, necesse est, scientes scriptum quod qui seminat in lacrymis, in gaudio metet, et ideo vitae nostrae quod restat, cum vestro consilio transcurrere curamus. De caetero autem si in regione gentis nostrae, id est Saxonum, aliqua janua divinae misericordiae aperta sit, remandare nobis id ipsum curate quam multi, cum Dei adjutorio, in eorum auxilium festinare cupiunt. Omnia ista, quae longo sermone perstrinximus, tu mente pervigili, quid melius agendo sit, pertracta, et litteris intimare tua sancta almitas non pigeat. Vale. Ego Hrothuin dudum aliquid vobiscum; nunc autem his positus scribens, legens docensque quod legi, multum vos saluto, obsecrans ut eo animo erga me sitis, quo et ego circa vos sum positus. Saluta omnes qui amant Dominum nostrum Jesum Christum.
EPISTOLA XXIX. LULLUS CENAE.  (  Circa annum Domini  762.)
Author: Lullus Moguntinus

Fratri et consacerdoti et meritis domino charissimo Coena summi pontificatus infula praedito Lullus, exiguus servus servorum Dei, perennem in Christo salutem.

Sanctitatis tuae reverentiam humiliter obsecro, ut amicitiae inter nos olim in Christo copulatae, et semel coeptae, perpes reminisci digneris, ne veterescat, et oblivioni tradatur, quam coram Deo fideli sponsione pepigimus. Pro nomine enim Christi in contumeliis et tribulationibus gloriari et exaltatione Ecclesiae ejus nos oportet, quae quotidie tunditur, premitur atque fatigatur, quia moderni principes novos mores novasque leges secundum sua desideria condunt. Idcirco excellentiam tuam jugem precatricem, pro animae nostrae salute, subnixa prece flagitamus. Assiduis enim corporis aegritudinibus cum mentis anxietate cogor ex hac aerumnosa et periculis plenissima vita exire, redditurus pio et districto judici rationem. Parva vero munuscula dilectioni tuae direxi hoc est, pallam holosericam optimi generis, per gerulum harum litterarum. Obsecro ut quemlibet horum librorum acquiras et nobis mittere digneris, quos beatae memoriae Beda presbyter exposuit, ad consolationem peregrinationis nostrae; id est, in primam partem Samuelis usque ad mortem Saulis, libros quatuor: sive in Esdram et Nehemiam libros tres, vel in Evangelium Marci libros quatuor. Gravia forte postulo, sed nihil grave verae charitati injungo.
EPISTOLA XXXI. LULLUS CUTHBERTO.  (  Circa annum Domini  772.)
Author: Lullus Moguntinus

Sancto ac venerabili in Christo fratri Cuthberto abbati Lullus exiguus servus servorum Dei perennem in Christo salutem.

Charitas quae desinere nescit nunquam veterascit, interni ardorem ignis vix in se sola continere valet. Idcirco placuit nostrae mediocritati de tua sospitate cognoscere, ut tecum in Domino gratularer, ut scires, quae circa fragilitatem meam justo judicio Dei geruntur. Cogor enim continua corporis aegritudine de hac luce fugitiva, et valle lacrymarum, pio et districto Judici rationem redditurus migrare. Idcirco suppliciter obsecro, ut pro animae meae salute enixius Dominum depreceris. Misimus etiam tuae dilectioni parva munuscula, unam pallam holosericam. Petimus etiam ut ad consolationem non solum peregrinationis, sed etiam infirmitatis nostrae, libros istos a beatae memoriae Beda expositos, mittere digneris, de Aedificatione templi, vel in Cantica canticorum, sive epigrammatum heroico metro sive elegiaco compositorum, si fieri potest, omnes; sin autem, de Aedificatione templi libros tres. Fortassis difficilis petitio, sed nihil arbitror esse difficile verae charitati. Usque ad decrepitam valeas aetatem cum omnibus qui tecum Domino Deo deserviunt. Nomina quoque fratrum et amicorum nostrorum de hac luce migrantium tuae charitati commendantes, quae sunt . . .
EPISTOLA XXXII. CYNEWULFUS LULLO.  (  Circa annum Domini  772.)
Author: Lullus Moguntinus

Domino beatissimo et speciali amore venerando Lullo episcopo ego Cynewulfus, rex occidentalium Saxonum, una cum episcopis meis, nec non cum caterva satraparum, aeternam sospitatis in Domino salutem.

Tibi testificamur quod juxta modum nostrae possibilitatis, quidquid tua sanctitas desideraverit, sive jusserit, libenter agere parati sumus, ut cum reverendissimo et sanctissimo viro Dei praedecessore tuo Bonifacio pepigimus, sive in orationibus Deo devotis, seu in aliis quibuslibet rebus, in quibus humana fragilitas, Deo disponente, mutuis alterutrum solatiis egere comprobatur; te pariter obsecrantes ut pro nostra parvitate, proque pace congregationis nostrae, Domino supplicare cum eis qui tecum invocant nomen Domini Jesu memineris. Istarum vero litterarum portitorem a vobis ante destinatum vestrae almitati committimus, quia fideliter vobis obedire in omnibus curavit. Omnipotens Deus, qui dispersa congregat, et congregata custodit, ipse vos sua gratia protegat, et vestri laboris fructum in aeterna patria nos videre concedat.
EPISTOLA XXXIII. AMALARDUS ET WIDO LULLO.  (  Circa annum Domini  774.)
Author: Lullus Moguntinus

Domino, et Patri Riculfo, archiepiscopo, quem gratia aeterni Regis perpetualiter, ad salutem multorum, et Ecclesiae catholicae defensionem, conservare dignetur, Amalardus et Wido, omnisque congregatio sancti Petri ex monasterio Horbach, in Domino Deo salvatore nostro salutem praesumpsimus mittere.

De caetero notum sit pietati vestrae quia in quantum Deus nos exaudire dignatur, oratores vestri incessanter sumus, et attentius esse cupimus. Comperiat siquidem . . . . magnitudinis vestrae, quia misimus presbyterum nostrum, Macharium nomine, ad nostras ecclesias quae in vestra parochia sitae esse videntur, ut ibidem, solito more, officium perageret. Sed dictum nobis ab eodem presbytero fuit quod auctoritatis vestrae magnitudo juberet non ibidem eum esse officium divinum celebraturum, quia nescimus si aliqua suggestio auribus pietatis vestrae a Bernario episcopo pervenisset, quia idem dominus Bernarius episcopus misit ei unum caballum pascere de nostro stipendio, unde nos vivere debemus, nescimus si pro hac causa factum hoc sit. Nunc deprecamur ut accepta licentia idem presbyter a vobis, liceat ei Domino Jesu Christo et sanctorum eidem in loco reliquiis officium solito more persolvere, ne et domus Dei et reliquiae illius honor sic remaneant sine sacerdote, lumine et officio. Nec nos non habemus illis in partibus sacerdotem qui illud officium ibidem peragere possit, nisi istum. Ideo deprecamur vos ut tale praeceptum et licentia ei a vobis tribuatur, ne tam diu, sicut deprecati sumus, domus Dei et reliquiae illius honor sic, sicut modo, remaneant. Gratia Domini nostri Jesu Christi vos in praesenti faciat pollere, et in aeterna beatitudine feliciter secum regnare. Obtineant, obtineant, quaeso, preces nostrae auribus pietatis vestrae, electe Dei, quatenus et aliorum profecta merces vobis magna reddatur a Domino Jesu Christo.