medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA LVII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino U. Landaviensi Dei gratia episcopo, G. dictus abbas Glocestriae, Deo jure meritorum complacere.

Gratum munus aestimo quod me, dilecte Pater, litterarum commonitorio provocas ad virtutem. Nihil est enim quod pater filio vel utilius suadere, vel intimare possit honestius. Nam sola est virtus, quae Domini virtutum dignum praestat obsequium, et totum exosa quod praeterit, affectare praesumit aeterna. Virtus est, quae animos evehit, et totum fugiens, quo turbamur in infimis, locum sibi quaerit et invenit in supernis. Species ejus amabilis est et concupiscibilis forma , « quae, » ut ait Sapiens, « si corporalibus ad plenum intuenda daretur oculis, omnium in se appetitus excitaret non modicos. » Gratias itaque paternae diligentiae refero, quae mentem meam ad eam quam commendo virtutem, non mediocriter incitavit. Nam quod meae commissa sollicitudini tractare me diligenter edoces et hortaris, ad prudentiae me fines applicas, et ea quae in omni officio pernecessaria est, plenitudine me discretionis informas. Unde si dilectae mihi benevolentiae tuae, frater, quem in partes illas direxi, reverentiae minus impendit, offensam profecto geminavit in me, quod non solum offendit episcopum, sed et dominum, imo et Patrem experimentis quamplurimis amicissimum. Precor itaque ut correctum suscipias et admonitum, et hanc nobis donando injuriam vestra nobis cumulare beneficia, et gratia super gratiam addita coronare non desistas. Partem vero tibi, quam juste repetis, in integrum reddi praecepi et praecipio, et quaedam tibi mandata secretius usque ad adventum Radulfi clerici nostri, ad praesens omitto. Valete.

Notes: (Psal. XLIV)
EPISTOLA LVIII. AD HENRICUM WINTONIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino H. Wintoniensi Dei gratia episcopo, frater G. ecclesiae beati Petri Glocestriae dictus abbas, pie miserando misericordiam promereri.

Compellit me charitas serenitatem vestram, in Christo dilecte Pater, humiliter implorare, ut quemdam militem nomine Rogerum Foliot, quem homines vestri apud Merendune incarceratum tenent, gratia vestra et petitione nostra, ad redemptionem mitti jubeatis. Qua in re sublimitati vestrae praesumendo devotus supplico, ut fucos et superflua verba Willelmi de Cheisnei non admittatis, nec secundum voluntatem ejus illum gravari permittatis, nec verbis eum odientium de ipso fidem habeatis. Noverit enim sanctitas vestra quod pater ejus nunquam nisi dimidiam hidam terrae habuit, ipse prorsus nihil, nisi quod usu militiae acquisivit. Ad donativum enim domino Brientio servivit hactenus, et jam nunc equos et arma amittendo, totum quod habebat, semel et simul perdidit. In pauperem itaque rogamus ut respiciant oculi vestri , et vinctum de carcere educendo , ab eo qui solvit compeditos gratiam obtineatis, et me, si quid possum, gratiae debitorem habeatis. Valete.

Notes: (Psal. X) (Psal. LXVII) (Psal. CXLV)
EPISTOLA LIX. AD GAUFRIDUM PRIOREM WINTONIAE.
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia abbas Glocestriae, venerabili domino suo et amico charissimo, GAUFRIDO priori Wintoniae, salutem et dilectionem.

Gratias benevolentiae vestrae habeo referre multimodas, quia parenti meo Rogero Foliot benigne subvenistis, et in necessitatibus suis sibi benevole providistis. Sed quia inter amicos praeteritorum bonorum exhibitio, certa est futurorum exspectatio, rogamus ut non tepescat charitas vestra, quatenus hoc a vobis deserviat humilitas nostra. Rogamus itaque ut apud dominum Wintoniensem pro ipso interveniatis, quatenus eum de carcere educi faciat, et ad redemptionem mitti praecipiat. Ignominiose enim tenetur in carcere, et jam extrema afflictus est egestate. Unde precor obnixe ut praesenti negotio intendatis, quatenus si quid possumus, nos gratiae debitores habeatis. Valete.
EPISTOLA LX. AD . . . . . . . EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Laetatus sum in his quae dicta sunt mihi ; nuper de te, fama divulgante, cognovi. Audio praesulem digna praesule cogitasse, et illicitae praesumptioni sanctitatis animo restitisse. Est aliquando profecta sententia, ut sub tributum Christi sponsa redigatur. Sed in te cura pastoralis evigilat, ut quod animo praesumptum est, nequaquam opere compleatur. Arguis, obsecras, increpas , et defendis, et quos fomento non praevales praecisionis ferro curare non pertimescis. Pectus sane commendabile quod mansuetis exhibet gratiam, et contumacibus disciplinam. Cum manna virgam in sanctuario divina reponit auctoritas, sic plenitudinem pastoris erudiens, ut et de pectore gratiarum bonis exhibeat totum quod dulce est, et contumaciam reprimat disciplina. Gratulor equidem te pastoralem regulam perspicaciter attendisse, et quod exsequendum noveras, ut decebat episcopum, non minus fortiter quam prudenter adimplesse. Sane in ipso virtutis opere, tota mihi virtus elucescit. Est namque prudentia nosse quid deceat, justitia cuique exhibere quod oporteat, fortitudo hominem non timere, quia caro est, et in virtute spiritus totum audere quod sanctum est. Temperantiae est, non ex ira quidpiam vel ex commotae voluntatis impulsu fuisse gestum, sed solo virtutis amore ad summi Regis ulciscendas injurias igne Spiritus incanduisse. Ages ergo cum fiducia. Valete.


Notes: (Psal.

CXXI) (II Tim.
IV)
EPISTOLA LXI. AD UCTREDUM LANDAVIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino U. Landaviensi Dei gratia episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, salutem.

Importunus effectus sum, sed vos me coegistis; petivi, sed non accepi; pulsavi, sed nondum aperuistis mihi; spero tamen quod pulsanti amico Pater tandem affectu aperiens , non panem petenti lapidem, vel piscem aut ovum postulanti, serpentem porrigetis aut scorpionem . Pacem a filio pacis et Patre et domino, et multis rerum experimentis amico postulamus. Laeta mihi dies non erit, qua contra vos in judicio sistere, urgente etiam necessitate, compellar. Agat ergo pontifex digna pontifice, et si quid inter filios suos litis aut controversiae motum est, ad pacis statum redigat universa. Decimas a domino Leofrico repetimus, quibus investita fuit ecclesia nostra, et absque judicio spoliata. Jactura gravius est amittere quae justitia repetit manifesta. Caetera juxta quod dixit vobis dominus Jocelinus, beneplacito vestro committemus. Vigilet haec circa Patris et pastoris affectum, ut a filiis condigno merito, et gratiam reportet et servitium. Valete.

Notes: (Luc. XI) (ibid.)
EPISTOLA LXII. AD JOCELINUM SALESBERIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino J. Salesberiensi Dei gratia episcopo, frater G. dictus abbas Glocestriae, et humilis ecclesiae beati Petri conventus, id modicum quod sunt, et devotionis obsequia, si qua possunt.

Ad vos, dilecte domine, jamdiu nostra querela perlata est: cui si nondum subvenit pietas, a vestra tamen benevolentia nostra non desperat humilitas. Unde angariati et afflicti plurimum, ad vos iterato recurrimus, nostris opem ferri poscentes incommodis, et juvamen detrimentis. Nam quia vobis conquesti sumus, solito magis affligimur, et quia nos de conquestione nostra nihil aut parum considerant profecisse, ipsa impunitate sua armati, nos velut expositos arbitrantur, et sibi cuncta licere in nos, velut a vobis quadam data licentia gloriantur. Unde rogamus humiliter, ego, quod quidem parum est, et omnes fratres nostri, quod equidem magnum est, ut nostras, si placet, non parvipendas injurias, sed nobis exhibendo justitiam, vestrum, ut dignum est, ministerium honoretis, et nos si quid possumus, gratiae debitores habeatis. Valete.
EPISTOLA LXIII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino J. Salesberiensi Dei gratia episcopo, frater G. ecclesiae beati Petri dictus abbas, poenitenti veniam non negare.

Justus in exordio sermonis sui accusator est sui. Quia ergo justitiae conformari desidero, meipsum inprimis arguo. Quantum enim fuit in me majestatem vestram et honorem meum in parte minui, cum occurrenti mihi humilitati vestrae et mansuetudini, amplexu gratissimo et corde humillimo non occurri. Cur tamen supersederim, si vestro mihi daretur frui alloquio, ipse dicendo quam scribendo melius intimarem. Si quae ergo pristinae charitatis erga nos supersunt usquequaque reliquiae, si juxta mandatum Domini poenitenti pectus episcopale non clauditur , precor ut in proximo cum iter meum ad dominum archiepiscopum dirigetur, vestri mihi colloquii facultas non negetur. Quia vero locum diemque colloquii vobis statuendo nuper excessi, praesumptive reus non id amplius ago, sed vestrae totum voluntati committo. Quid super hoc vestro sedeat arbitrio, parce memor irarum, si placet, mihi rescribatis. Triduum vero antequam vos ad locum destinatum venire oporteat, nuntium item meum habebitis. Quod si Abendune vel Redingis locum dederitis, meo plurimum labori parcetis. Valete.

Notes: (Ezech. XXXIII)
EPISTOLA LXIV. AD ROBERTUM HEREFORDIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot
Date:  [quod]

Patri suo et domino R. Dei gratia Herefordiae episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, die quotidie bene prosperari in gratiam.

Ad synodum quam, dilecte Pater, celebratis, iter ipse arripueram, sed domini Wigornensis litterae nos ipsum hac die lunae Glocestriae praestolari obedientiae et charitatis imperio compulerunt. Ideo quod ad praesens non possumus, dilectae nobis sanctitati vestrae scripto supplicamus, ut de Wallensibus, de Herchenefeld, Idel, et Chenedin, et eorum complicibus, nobis justitiam exhibeatis: ipsi enim in nos immeritos suas ulciscuntur injurias, et cum eis in nullo nocuerim, plusquam sexaginta marcarum damnum nobis intulerunt, et totum in Brantonia laboravimus diu, uno impetu et incursu abstulerunt. Speramus quod damna nostra et incommoda tanquam pensabitis et quod opem quam nulli juste petenti subtrahitis, filiorum justae postulationi non negabitis. Notum praeterea sanctitati vestrae facimus, quia clericus vester Gunni de Stantuna in novissimis agens, a vobis ut Patre et pastore animae suae, sanctarum orationum vestrarum suffragium expetit, ut vestro interventu communitus, jamjam exiturus, Domini misericordiam possit securius exspectare. Rerum vero suarum dispositio haec est, quam in conscriptorum testium praesentia ipse subscripsit. Quantum annonae in domo sua est, haec servientibus suis et his quibus aliquo debito obligatus est concedit. Reliquorum omnium tertiam vobis legavit, et ecclesiae nostrae, in qua habitum monasticum suscepit, duas reliquas consignavit. Hujus extremae voluntatis suae testes hi sunt, Nicolaus sacrista, Grimpater, Walterus. Et quia nihil magis debetur humanitati quam quod extremae voluntatis liber sit stilus, et licitum quod ultra non redit arbitrium, suppliciter petit, ut quod a se pietatis intuitu actum est, auctoritate vestra stabiliatis, vel si vobis aliter visum fuerit, voluntati vestrae sua non praejudicet. Valete.
EPISTOLA LXV. SIMONIS WIGORN. EPISC. EP. AD UNIVERSOS S. MAT. ECCLESIAE FILIOS.
Author: Gilbertus Foliot

Dilectis in Christo fratribus universis sanctae matris Ecclesiae filiis, S. Wigornensis Dei gratia episcopus, perpetuam in Domino salutem.

Ad pacem Ecclesiae tutius in aliqua parte muniendam, vestrae notum facimus diligentiae, quod controversiam illam, quae inter filios nostros monachos scilicet Glocestriae et canonicos Lantoniae, de corpore domini Milonis comitis Herefordiae, in praesentia nostra nuper exorta est, illam biduo actam, hoc tandem fine utriusque partis assensu terminavimus. Canonici corpus ipsum, quod monachi in ecclesia sua humandum esse, multis attestantibus asserebant, tum parochiali jure, tum gratuita donatione, quam ipse comes ecclesiae eorum de se fecerat, antequam se Lantoniensi concessisset Ecclesiae, illud corpus canonici liberum et quietum, nil de jure reclamantes, dimiserunt. Monachi vero precibus venerabilis fratris nostri Roberti Herefordensis episcopi, et nostris, domini etiam Rogeri filii comitis, et multorum baronum et militum, corpus ipsum in ecclesia Lantoniensi, in qua allatum fuerat, sepulturae tradi concesserunt. Hac tamen conditione, quod ipsi dominum Robertum filium comitis, et uxorem ejus, et omnes haeredes in perpetuum, et dominum castelli Glocestriae, quicunque unquam futurus sit, ecclesiae Beati Petri liberum et quietum absque omni reclamatione concesserunt. Ad cujus rei confirmationem, ego Simon Wigorniensis episcopus, dominum Robertum filium comitis manu accipiens per manum filii nostri Gilberti abbatis Glocestriae, ipsum et successores ejus ecclesiae beati Petri attitulavi, et ubicunque terrarum obierint, in illa ecclesia sepeliendos et humandos, episcopali auctoritate constitui. Valete
EPISTOLA LXVI. AD SIMONEM WIGORNIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino S. Wigorniensi Dei gratia episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, et ecclesiae Sancti Petri conventus humilis, salutem et obedientiam.

Quae sint ea, domine, quae a domino Willelmo de Bellocampo tandiu sustinuimus, fratrum nostrorum relatu plenius agnoscetis. Nam, ut omittamus quae retro sunt, non diu quod tres et quadraginta summas bene purgati tritici, quae ad usus fratrum nostrorum deferebantur, per eum amisimus et earumdem recuperationem usque adhuc spe promissae pacis, dolo capti distulimus. Singulis praeterea mensibus in procuratione servientium suorum, tres solidos dare jamdiu cogimur, et unoquoque ad utramque sementem, sexaginta jugera terrae suae arare, serere, et illi metere compellimur. Sunt praeter ista quotidianae servitutes operum innumerae, quibus homines nostros angariare, et usque ad extremam miseriam persequi et affligere non cessat, et quo majori erga eum patientia sumus, tanto minus se jure in nos et totum quodlibet facere formidat. Flagrat ecce recens maleficium ejus, et hac hebdomada ad bene inchoanda jejunia sua, domos nostros confregit, annonam excussit et asportavit, et de caetero pejora promittit. Unde preces sublimitati vestrae porrigimus, ut hanc ejus audaciam compescatis, et nobis justitiam exhibere ulterius non differatis. Voluntate quidem nostra justitia in eum non differetur ulterius, nisi nobis ablata non promisso sed facto restituerit, et amodo in tota terra Beati Petri injustas exactiones istas abjuraverit. Vocatus ter in ecclesia nostra hac proxima Dominica, licentia vestra excommunicabitur. Valete.
EPISTOLA LXVII. AD JOCELINUM SALESBERIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino J. Salesberiensi Dei gratia episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, in meditatione cordis, et oris eloquio, Domino complacere.

Quoniam scripsistis bene, rogamus ut faciatis et bene, opem quam nobis verbo promittitis, opere compleatis. Incubus ille Cerneliae, quod alieni juris est, audacter occupat; qui inde violenter excussus est, ad aliena limina solo justitiae defectu mendicat. Ad vestrae igitur sanctitatis genua provoluti suppliciter exoramus, ut tam nostris fatigationibus quam extremis Ecclesiae desolationibus charitas vestra compatiatur, et subveniat, et adversus contumacem, inobedientem, et rebellem, non suspectae nobis justitiae vestrae zelus incandescat. Non est vobis adversus postulationes nostras excusatio. Potestis enim quod petimus, et debetis; anathematis itaque sententia in ipsum et ejus complices, qui manifeste digni sunt proferatis, et animas nostras ne diutius suspensas teneatis. Litteras domini archiepiscopi vobis mittimus, cui nisi plene obedieritis, jam solus unus superest, quem pro justitiae defectu requiramus. Valete.
EPISTOLA LXVIII. AD BERNARDUM CLARAEVALLENSEM ABBATEM.
Author: Gilbertus Foliot

Adjutori Domini fidelissimo Bernardo Claraevallensi abbati, frater G. Glocestriae dictus abbas, orationum utinam vestrarum participem me fieri.

Dignum est apud filios lucis, si quid forte noctis intervenit, ut plenius illucescente claritate non solum dispareat, sed etiam potius evanescat. Unde quod apud nos nulli fere dubium est, serenitati vestrae significamus, ne forte in his quae novimus, veritatem in praesentia vestra obscurari permittamus. Scimus enim Willelmum quondam abbatem Tinterniae, locum de Chingeswude, quem nondum quisquam monachorum inhabitaverat, ab ejusdem loci advocato Willelmo Berchelai, assensu praesidentium potestatum, imperatricis videlicet et Milonis de Glocestria, nullo reclamante, suscepisse, aedificasse, et de ipsa domo Tinterniae conventum in loco ipso instaurasse, et jam statuto conventu abbatem de eadem domo sua, Thomam videlicet Tinterniae priorem praefecisse. Deinde processu temporis praedictus abbas Willelmus Tinterniae, adhibito sibi charissimo fratre nostro Hamone abbate Bordesleiae, praedictum etiam Thomam domino Wigorniensi praesentavit, et ut in abbatem benediceretur obtinuit, et ipsi deinceps ut filio domini etiam de Chingeswude tanquam unicae filiae providit in pluribus et subvenit. Cum itaque juri suo renuntiare cuique liberum sit, videat Tinternensis Ecclesia si juri suo renuntiavit, si quod obtinebat abjecit, et a se quod susceperat alienavit. Aetatem habet, loquatur ipsa de se. Nos quod apud nos celebre est, et in ore ut dicam omnium, vobis manifestare curavimus. Incolumitatem vestram sibi in longa tempora profuturam, conservet omnipotens Dominus, in Christo dilecte Pater.
EPISTOLA LXIX. AD TUEOBALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo, et totius Angliae primati, T. frater G. Glocestriae dictus abbas, delicias regibus in pane pinguissimo ministrare.

Officiosum mihi, domine, munus existimo, totum quod animae meae memoriam vestri repraesentat, aut suggerit. Unde praesentium hunc latorem transmisimus ad vos, ut per eum directis litteris de statu nos vestro simul et voluntate certificetis. Nostra enim hujusmodi sunt. Infestant nos quamplurimi, et non solum nostram, sed omnes circa nos Ecclesias multiplicatis angariis inquietant. Quos si percutimus in gladio, aurem Malchi, Domino manum extendente, cito sanari considerant , et ab hoc imperterriti peccant. Unde vestrae nobis litterae ad dominum Wigornensem, et ad dominum Herefordensem necessariae sunt, ut Ecclesiae nostrae protectioni invigilent, et quo nos abesse contigerit, eo sibi consilii manum et auxilium propensius impendant. Nos vero itineri accincti sumus, et ad jussionem vestram, Domino annuente, parati aderimus. Adversantur nobis quamplurima, sed amor offendicula prorsus ignorat. Valeat in longa tempora vestra sublimitas, in Christo dilecte Pater.

Notes: (Matth. XXVI)
EPISTOLA LXX. SIMONIS WIGORN. EPISC. EP. AD PAROCHIANOS.
Author: Gilbertus Foliot

Simon Wigorniensis Dei gratia episcopus, dilectis sibi in Domino omnibus filiis et parochianis suis, salutem, benedictionem et gratiam.

Quoniam multis et magnis frequenter occupati negotiis, singulorum necessitatibus prout vellemus vacare non possumus, ideo dilecto fratri nostro G. abbati Glocestriae, auctoritate nostra benevola charitate concessimus, ut si persona aliqua in episcopatu nostro sibi et ecclesiae suae ecclesiam aliquam sive beneficium aliquod ecclesiasticum personae tamen alteri vel ecclesiae violentiam vel injuriam nequaquam inferendo concesserit, licet absentes simus, quod pia sibi largitione conceditur suscipere non omittat, dum tamen archidiaconum nostrum, vel si ipsum abesse contigerit, decanum nostrum qui partibus illis praeerit adeat, et per ejus manum investituram accipiat. Hoc quia vobis notum, et illi firmum esse volumus, vobis notificare, et illi praesenti scripto confirmare curavimus. Valete.
EPISTOLA LXXI. AD UCTREDUM LANDAV. EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino U. Landavensi Dei gratia episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, salutem.

Quoniam habitio mandato comparatur, dilectae nobis excellentiae vestrae praesenti scripto notificamus quod, sicut nullam Radulfo clerico nostro adversus Teochesberiam hactenus calumniam injuste movere mandavimus, ita nunc si injustitia sua pertinax invenitur, id quantum nostra interest aliquatenus ratum habemus. Nam cum praecepta juris haec sint, honeste vivere, alterum non laedere, jus suum cuique tribuere, sicut ea quae nostri juris sunt nobis illaesa manere volumus, sic quae competunt aliis nullam nostra opera laesionem aut detrimentum sustinere desideramus. Paternitatis itaque vestrae notitiam latere nolo, quod dominus abbas de Teochesberia, decimam de terra R. Foliot, mihi volens satisfacere, pro tribus solidis uno anno dimisit, decimam dico quam praedictus R. reclamabat juris esse ecclesiae de Lancarwan. Prudentiae itaque vestrae palam volo esse, hoc modo ad illum ejusdem decimae investituram devolutam esse. Quapropter charitatem vestram diligenter et obnixe precor, ne occasione mei, vel praedicti R. praefatum abbatem super hoc in aliquo gravetis vel gravari permittatis. Alienum contra justitiam et Patrum decreta omnino nolo, quia non debeo affectare aut possidere. Valete.
EPISTOLA LXXII. AD R. EXONIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino R Exoniensi Dei gratia episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, salutis gaudium et obedientiae famulatum.

Quanta, domine, debeatur apostolicae majestati reverentia, quae etiam mandatis ejus obedientia, vestra satis novit discretio, cujus non minus ad doctrinam scientia, quam ad honestatem et omnem gratiam mores exuberant. Preces itaque serenitati vestrae porrigimus ne vos Cerneliensium dissuasio possit avertere, quo vos minus domino papae contingat obedire. Adest dies actioni causae domini Bernardi abbatis et monachorum Cerneliensium constituta, dies scilicet Dominica post Ascensionem Domini, quo caeteri omnes Bathoniae aderunt, quibus una vobiscum ejusdem est causae cognitio, a domino papa delegata. Unde si vos abesse contigerit, dabitur praedictis monachis occasio subterfugiendi judicium, si aliquem abesse viderint judicum assignatorum. Quod quidem nobis non solum laboris esset continuatio, sed et iteratio, et coacervata gravaminum multiplicatio. Provideat itaque, si placet, vestra discretio, ne absentia vestra tam causae nostrae sit detrimentum, quam fatigationibus nostris praebeat incrementum. Uno enim adventu vestro domino papae obedietis, et nos humiles amicos vestros amplioris vobis gratiae debitores statuetis. Valete.
EPISTOLA LXXIII. AD EUGENIUM PAPAM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici frater G. dictus abbas, dies utinam bonos, et in longum beata tempora.

Sublimitati vestrae, dilecte Pater, rem notam facimus, quam Ecclesiae necessitati profuturam, juvante Domino, vestra in hoc favente gratia confidimus. Nam cum filio vestro domino et Patre nostro charissimo domino Cantuariensi, diebus exsilii sui commorantes, utpote sedem certam aut locum proprium non habentes, sed negotiorum necessitate de loco ad locum demigrantes, Atrebatum Julio mense pervenimus. Ubi desiderio mirabili totius fere cleri et populi concordia vota reperimus in electione dilecti fratris nostri Hugonis, ipsius Atrebatensis Ecclesiae archidiaconi. Quem, ab ineunte aetate, tota fere vita nostra cognitum primo conversationis honestae discipulum, post nota satis auctoritate magistrum, in publicas gratulationes susceptum, ad ultimum Ecclesiae Atrebatensis archidiaconum, illaesam bonae opinionis famam continuasse scimus, et scripto praesenti secure testificamur, in quod multorum religiosorum testimonia concordare non ambigimus. Unde, quantum audet apud majestatem vestram charam nobis et semper honorandam parvitas nostra praesumere, rogamus ut quem in humilitate sua respexit Dominus, vos ea, qua vobis omnes anteire datum est, benignitate respiciatis, et data vobis auctoritate a Domino virtutem in ipso remuneretis, eatenus ut unius exemplo in religionis amorem cultumque virtutis quamplurimos attendatis. Inexpugnabili muro suo circumcingat vos Dominus, et armis suae potentiae protegat semper, in ipso dilecte Pater. Valete.