medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XIII. AD AEDILULFUM REGEM.
Author: Lupus Ferrariensis

Ad laudem et gloriam Dei magnis laudibus efferendo Aedilulfo regi omnium servorum Dei ultimus Lupus abbas ex monasterio sancti Judoci praesentis temporis felicitatem et beatitudinis aeternae salutem.

Quoniam regiminis vestri opinionem bonam cognovimus, et vires vobis a Deo collatas contra inimicos Christi audivimus, omnipotentem Deum, qui easdem vires tribuit, precamur ut contra omnes Christiani nominis hostes vos insuperabiles faciat, qui potestate sua incomprehensibili, sed tamen justa, omnia semper dispensat. Verum quia meam parvitatem a vestra excellentia separat continens, obsequendo notus vobis fieri cupio; maxime postquam vestrum in Dei cultu fervorem ex Felice didici, qui epistolarum vestrarum officio fungebatur. Praecipite igitur quidquid possibile mihi creditis, et me in omnibus ad famulandum paratum invenietis. Sed ut vos ad promerendum Deum excitemus, certandi vobis prioribus materiam ostendimus et in praesenti spem et in 33 futuro saeculo mercedem procul dubio praebituram. Ecclesiam in monasterio nostro, quod est mediterraneum, et Ferrarias appellatur, ac Bethlehem a conditore impositum nomen possidet, operire plumbo molimur post Deum in honore beati Petri et omnium caeterorum apostolorum consecratam: cujus operis, si dignamini, vos esse participes precamur. Estote igitur in Dei honorem ad hoc perficiendum adjutores, non meriti nostri, sed respectu divinae mercedis. Quia qui sine vestra largitione pro vobis intercessores sumus, alacriores erimus, si vobis et nobis profuturum, ad animae tantummodo remedium, munus acceperimus. Erimus tamen, sicut ante significavimus, in omne quidquid nobis possibile injunxeritis parati. Omnipotens Deus ad propagationem et conservationem suae fidei vos et posteritatem vestram diutissime regionis vestrae faciat esse principes, et quandoque sempiternae beatitudinis haeredes.
EPISTOLA XIV. AD FELICEM.
Author: Lupus Ferrariensis

Dilectissimo amico Felici Lupus, abbas monasterii Ferrariensis atque sancti Judoci salutem.

Licet aliquot anni fluxerint ex quo nos invicem, largiente Dei gratia, in monasterio Farae primo cognovimus, nec postea evenerit opportunitas, quod optavi, ut familiariter loqueremur, tamen quia in neutro nostrum fervor charitatis refrixit, precor ut apud laudabilem vestrum Aedilulfum mea petitio vestra 34 diligentia sortiatur effectum. Si quidem recordatus quantae illum liberalitatis praedicaveritis, per litteras flagito ut quoniam statui Ecclesiam beati Petri principis apostolorum in monasterio Ferrariensi tegere plumbo, ad diuturnitatem contignationis, ut ad augmentum bonorum suorum, ex eodem plumbi metallo ad memoratum opus, quantum ei Deus inspiraverit, nobis dignetur largiri. Quod si exuberante Dei clementia, et vestra cooperante industria, obtinuero, vestrae rursum erit sollicitudinis ut munificentiae illius beneficium ad villam Stapulas provehatur. Nos autem, sicut et in litteris praefato regi directis expressimus, et pro illo semper orare parati sumus, et si quid possibile nobis injunxerit, celeriter exsequi. Cupio vos valere feliciter.
EPISTOLA XV. AD LEOTALDUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Lupus abbas Leotaldo suo salutem.

Non eram nescius te id animo continere quod litteris expressisti; quoniam pene omnia sunt mihi ac frequenter in oculis quibus modis benevolentiae germanus animus sit solitus respondere. Unde autem te certiorem fieri poposcisti, indulgentia Dei scias me pro tempore bene valere, meisque dispositionibus, quas justitia semper condire cupio, nihil quod sciam, obsistere. Quamobrem bono animo esto, et pro nostra communi salute hoc sancto tempore instantius deprecare. Patrem patratum nomen esse gradus 35 sacerdotalis existimo, cum is qui eo fungeretur tantum venerationis a civibus mereretur ut eorum pater factus diceretur, per quem ea faciebant quae in Servio legis; ut hostes, quos viribus superare moliebantur, prius religione terrerent.
EPISTOLA XVI. AD ORSMARUM METROPOLITANUM TURONUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Reverentissimo Orsmaro metropolitano Lupus in Domino salutem.

Germani mei vestrique fidissimi relatione postquam mihi vestra opinio innotuit, miro semper ardeo desiderio experiri quod illius diligentia delectabiliter praelibavi; maximasque sanctitati vestrae ago et habeo gratias quod ultro certare beneficiis non fastidistis, memoratum fratrem episcopaliter excipiendo et benigne fovendo, parvitatem vero meam ad vestrum amorem sincerissimo affectu invitando. Quod an pura mente depromam facile vestra prudentia colliget, si facultatem demonstrandi divina unquam gratia nactus fuero. Interim quod jam didicimus quantum de vobis praesumere debeamus, impendio supplicamus ut commentarios Boetii in Topica Ciceronis, quod in chartacio codice sive, ut emendatius aliis dicendum videtur, chartinacio Amalricus in armario sancti Martini habet, obtentos ab eo nobis per hunc, quem ob hoc direximus, nuntium dirigatis. Monemusque ut cum quilibet quaesierit cuinam praefatum codicem commodaturi 36 sitis, nostra nomina supprimentes, quod quibusdam propinquis vestris id magnopere flagitantibus velitis eum mittere respondeatis. Si autem per vos illum accipere meruerimus, optime tractabimus, et tempore opportuno remittemus. Super vestra incolumitate nobisque gratissima prosperitate litteris nos certiores facere dignemini, et ne aliqua ex parte ad vos frustra miserimus pariter procurate.
EPISTOLA XVII. AD JUNETUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Quanquam vasta terrarum amplitudo diversis nos secernat locis, tamen, quia charitas illius qui per fidem facit unanimes habitare in domo Ecclesiae nos concordi sociat religione, aequum est ut quae, dictante utilitate, vicissim vobis scribimus germana reverentia complectamur. Itaque frater vester post longos errores ad nos devenit, delictique sui qualitatem simpliciter exposuit; quam litteris comprehendere otiosum judicavimus, quando et rebus et verbis illius scire volentibus absque difficultate constabit. Cujus condolentes calamitati, et congratulantes conversioni, sanctitati vestrae has tenuitatis nostrae litteras destinandas decrevimus, quibus imploramus ut excessus illius vindictam nostrae deprecationi remittere non dedignemini. Siquidem temeritatis suae adeo dignum refert pretium, ut si qui forte sint ejus inimici, tantae, tam molestae, tam denique infructuosae peregrinationis illius exsaturari possint injuria. Perditorum 37 enim hominum acquiescens circumventioni pene usque ad ultimas Galliae partes abductus est; omnique ope nudatus, inde ad vos magno cum rubore, ut videtis, revertitur. Quocirca vestra clementia nostris flexa precibus et culpam dignanter indulgeat, et pietatis gremium ei citius poenitenti aperiat.
EPISTOLA XVIII. QUIBUSDAM FRATRIBUS EX MONASTERIO SANCTI AMANDI.
Author: Lupus Ferrariensis

Charissimis fratribus Zupus in Domino salutem.

Curam vestri nec me cupide appetisse nec insolenter excepisse vidistis, quod parvitatem meam duplici onere gravari, non provehi, facile sentiebam; et nunc eamdem curam in promptu est conjicere me libenter deponere, nec alicui eam gerenti aliquatenus invidere; siquidem et sine dolore amittuntur quae absque delectationis illecebra possidentur; et juxta B. Apostolum , sive ex veritate, sive ex occasione, Christus annuntietur, et in hoc gaudeo et gaudebo. Proinde videtur mihi obediendum vobis esse cui praecipitur, et ad generale placitum occurrendum, quod in praedio quodam Parisiorum, cui Bonogilo nomen est, incipiet Kal. Julii celebrari. Sacris enim regis obniti, praesertim hoc tempore, periculosum existimo. Exiguitatem vero meam, si vita comes fuerit, absque difficultate in conventu reperietis. Quod si tardius quam voluissetis praesentes vobis redditae fuerint litterae, noveritis vestras IX Kal. Jul. mihi fuisse allatas, et meas 38 postridie ejus diei traditas. Mei benigne memores cupio vos valere feliciter.

Notes: (Phil. I)
EPISTOLA XIX. AD HERIBOLDUM EPISCOPUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Excellentissimo praesuli Heriboldo Lupus.

Quidam vestrum monachus, cui Joannis nomen est, nobiscum in monasterio nostro versatur, propter quamdam necessitatem a quodam fratre nostro vocatus, a me autem postea retentus, quod et nobis prodest, et in coenobio ejus, ut audivimus, indigentia laboratur. Quo congregari undique fratres vos praecepisse comperiens, celsitudini vestrae hos direxi apices, postulans ut et hunc mihi aliquandiu concedatis, et quantum audeo suppliciter implorans ut secundum ingenitam vobis benignitatem et impositam officii diligentiam loco illi consulatis; ne forte fratrum penuria non solum bona vestra obscuret, verum etiam Dei nostri, ad cujus quotidie judicium properamus, provocet offensam, et irrevocabilem acceleret vindictam. Res enim ecclesiasticae et animarum cura quanta cautela tractandae sint nec admonita vestra videt prudentia. Proinde et vobis et illis fratribus consulite, ut et de vestra indulgentia et de illorum sublevatione glorificetur Deus, qui singulis cito retribuet quod merentur. Valeas, Domine charissime, meique praecipue in sacris orationibus meminisse digneris.
EPISTOLA XXII. AD LUDOVICUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Quantum congaudeam successibus vestris prosperioribus, etiamsi non scriberem, facile possetis ex antiquo nostro amore colligere. Illud forsitan juste flagitaverim, ut vestra celsitudo parvitatem meam non aspernetur, sed olim concessam notitiam condescensionemque retinere dignetur. Me vero noverit in sui obsequium fideliter praeparatum. Caeterum vestram opinatissimam flagito liberalitatem ut duos nostros famulos a vestris fabris, quos peritissimos vos habere longe lateque fama vulgavit, auri et argenti operibus erudiri jubeatis, vestro beneficio nobis et vicinis nostris plurimum profuturos. Unde ne nostra vota nimium differrentur, si quod petimus obtinere meruimus, unum eorum quos dirigere cupimus ea jam imbuendum arte procuravimus. Aurum praeterea quod hic frater noster apud vos deposuit eidem jubete restitui; ut opere inspecto, quid nobis agendum sit aestimare valeamus. Opto vos valere feliciter et virtutum in dies capere incrementum.
47  EPISTOLA XXIII. ITEM AD EUMDEM EX ODONIS PARTE.
Author: Lupus Ferrariensis

Clarissimis honoribus merito decorato Ludoguico ultimus abbatum, Odo et universa Ferrariensis coenobii unanimitas plurimam salutem.

Quoties aliqua perturbationis vel necessitatis procella quatimur, ad benevolentiae vestrae portum securi confugimus: quae omnibus ad benefaciendum exposita, neminem repellit qui sese opem petendo ingesserit. Verum ne vos in longum ducamus, meministis nobis Zachariam abbatem hoc anno commissum, quando et vestra prudentia in tantum nobis favit ut pene non nobis, sed aliis commendaretur. Nunc idem abbas dominum regem adit, quid ei potissimum agendum sit ab eo quaesiturus. Habeat igitur vestra insignis industria tenuitatis nostrae considerationem, et dignetur elaborare ut vel ad locum unde ad nos venit vel ad alium quemlibet jam dirigatur; quia, ut rem vobis uti est simpliciter fateamur, non mediocriter nos gravant expensae quae illius hominibus tribuuntur. Unde per vos sublevari deposcimus, ut sit unde aliis ad nos confluentibus hospitalis gratiam impendere valeamus.
48  EPISTOLA XXIV. ITEM AD QUEM SUPRA.
Author: Lupus Ferrariensis

Summis honoribus dignissimo Ludogvico Odo, abbatum ultimus, plurimam in Domino salutem.

Affectum vestrae benevolentiae pronum in parvitatem meam luce clarius pervidens, ago multiplices gratias Deumque fore pietati vestrae retributorem exopto. Ipse autem paratus sum, si quid jubere vestra dignetur excellentia, fideliter obtemperare. Caeterum impellit me necessitas iterum vestri adjutorii patrocinium suppliciter implorare. Namque postquam vobis auxiliantibus impetrata licentia ab expeditione Aquitanica gravatus infirmitate redii, eadem pene semper attritus, necdum revalui: quae res ne cum aliis ad condictum occurrerem placitum prohibuit. Misi tamen homines nostros una cum comite pagi, qui expeditionis officia more solito exsequerentur. Vestram igitur supplicamus pietatem ut nos offensae metu levare dignemini. Siquidem quanquam ad obsequendum cum aliis paratissimam haberem voluntatem, imbecillitati tamen obviare non potui.
EPISTOLA XXV. ITEM AD QUEM SUPRA.
Author: Lupus Ferrariensis

Omni reverentiae apice suspiciendo viro clarissimo Ludovico O., omnium abbatum ultimus et universa Ferrariensis coenobii 49 societas in Domino salutem.

Non sumus nescii multarum maximarumque causarum undique confluentium vos molibus opprimi, eisque componendis vix tempora ipsa sufficere. Sed vestrae pietati eo usque confidimus ut apud vos nostris rebus locum semper patere credamus. Explicari autem vix potest quam simus parati vestrae voluntati, si quid jubere dignemini, obtemperare et condignis excellentiam vestram obsequiis prosequi. Interim, quod valemus, devotissimas preces Domino Deo nostro pro vestra salute atque prosperitate, quam et nostram ducimus, indesinenter dependimus. Vos autem accipite iterum petitionem nostram, et ut effectum obtineat quaesumus dignanter instate. Homines nostri toto hoc fere biennio aut nobiscum aut soli generalis expeditionis difficultatibus fatigati, censu rei familiaris in hujusmodi servitio effuso, onere paupertatis gravantur. Subveniat itaque illis vestra insignis clementia, et si possit fieri, licentiam domum revertendi obtineat, ut possint paululum respirare atque futuri servitii rursus impendia praeparare. Caeterum fama versatur inter nos clericos palatii diversorum coenobiorum sibi dominium optare atque poscere, quibus nulla sit alia cura nisi ut suae avaritiae oppressione servorum Dei satisfaciant. Unde in hac parte supplicamus vestram nobis vigilare prudentiam, ut tenuitas nostra per vos esse valeat tuta. Namque quia haud procul a nobis educati estis, apud nos quoque fuistis, qualitas monasterii nostri vos minime latet: ubi praeter studium religionis, quo sibi nomen inter alia coenobia vindicavit, non est quod expetendum sit ei qui se magni facit. Nisi 50 forte tam sacrilegus quis inveniatur qui stipendia Deo servientium in suos audeat usus convertere, et eorum inopiam, suam luxuriam facere. Ergo vestra industria hinc quoque nobis prospiciat; ut per vos accepta securitate, liberius pro vobis Domino supplicemus.
EPISTOLA XXVI. MARCWARDO ET SICHARDO.
Author: Lupus Ferrariensis

Reverentissimis atque clarissimis Patribus Marcwardo et Sichardo O. sempiternam salutem.

Hominibus vestris, qui ad vos proficiscebantur, opportunitatem scribendi nobis ultro ingerentibus, officium nequaquam negleximus litterarum; vestramque sanctitatem precamur ut vicissim quam potestis celerius nobis litteras dirigatis vestrae sospitatis qualitatem modumque prosperitatis continentes. Nos autem in quodam meditullio positi fluctuamus incerti, dum deprehendere non valemus quinam potissimum regionem nostram sibi debeat vindicare. Namque, sicut relatio vestrorum hominum declaravit, varia hinc fertur opinio. Tamen suppliciter vestram poscimus paternitatem ut si consensus omnium in Lotharium pronior fuerit, et apud eum, sicut optamus et credimus, divina vobis locum ad servorum Dei utilitatem concesserit clementia, memores nostri esse non dedignemini; et perversorum improbitatem ne pigeat vos, quantum potestis, a nostra parvitate, opitulante Dei gratia, propulsare. Optamus vos bene valere et laetioribus in dies augeri successibus.
51  EPISTOLA XXVII. AD JONAM EPISCOPUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Reverentissimo praesuli Jonae. Lupus et VV. in Domino salutem.

Librum vestrum, sicut rogastis, excurrimus, sed, ut parcissime dicamus, in eo mutare nihil voluimus, ut operis vestri sitis ipsi correctores cujus estis auctores. Siquidem expendenda nobis fuit teneritudinis et tenuitatis nostrae ratio, et aetatis ac ordinis vestri habenda consideratio. Nec facilitatem ac delectationem quamdam reprehendendi, quam in quibusdam notare solemus, debuimus imitari.
EPISTOLA XXVIII. ITEM AD EUMDEM.
Author: Lupus Ferrariensis

Reverentissimo Jonae episcopo O. perpetuam salutem.

Pridie, hoc est IV Idus Augustas, post horam nonam, homines nostri ab expeditione Aquitanica reversi cuncta prospera retulerunt. Namque Aquitaniae tutela tripartito divisa est secundum opportunitatem locorum militarium virorum multitudine distributa. Quarum uni parti, quae apud Clarummontem agit, praeest Modoinus, Augustodunensium episcopus, et Autbertus Avallensium Comes, cum aliis quibusdam. Alteri, quae Lemovicis versatur, praesidet Gerardus princeps quondam et charus Pipini regis cum sociis ad idem 52 negotium idoneis. Tertiae vero praelatus est Reinoldus comes, Ecolesinae constitutae. Dominum autem regem eodem die, hoc est IV Iduum Augustarum, ad sanctum Martinum venire nuntiaverunt, inde vero ejus transitum per urbem Aurelianensium; quod putaverim verisimile, quoniam magnae indolis Ludoguicus epistolare in palatio gerens officium mandare mihi studuit ut aut ad urbem Turonum aut certe Aurelianorum domino regi occurrerem; sic temperans hortamentum, si tamen per urbem Aurelianensium iter habuerit. Caeterum Gunboldus et Ugo redeunt supplices ad regem, et proprios honores recuperaturi creduntur. Ipse vero rex IX Kal. Septembris ad Carisiacum vita comite venire disposuit.
EPISTOLA XXXI. AD GUENILONEM EPISCOPUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Summa veneratione colendo insigni praesuli Gueniloni Lupus plurimam salutem.

Cum ad regem proficiscerer, et praemisissem sciscitari quid me facere vellet, ipse vero praecepisset ut festivitate beati Martini ad monasterium ejusdem praeclari confessoris ei occurrerem, eum vero utilitas publica alio traxisset, missis iterum nuntiis per amicos obtinui cum gratia licentiam revertendi. Cur autem, sicut constituerat dominus noster rex, ad sanctum Martinum non accesserit, haec, ut nuntii nostri retulerunt, causa fuit quod Britanni, sibi praeter solitum dissidentes, regem nostrum in Britanniam versus evocaverunt, ut pars quae contra Nomenoium sentiebat ad eum tuto deficeret. De Pippino, unde vestra quaesivit paternitas, nihil certi in palatio dicebatur. Leviter tantum fama jactabat 64 eos qui nuper ab eo descivissent in concordiam redituros. Quidam vero de Aquitania venientes Nortmannos inter Burdegalam et Santones eruptionem his diebus fecisse retulerunt, et nostros, id est Christianos, pedestri cum eis praelio congressos et miserabiliter, nisi quos fuga eripere potuit, peremptos. In quo bello comprehensum ducem Vasconum Siguinum et peremptum etiam jurando testati sunt. Quae res quam vera sit, Dominica sententia: Omne regnum in seipsum divisum desolabitur , indicat et discordiam amplectentibus qui fructus maneat manifestat. Bene vos valere cupimus.

Notes: (Luc. XI)
EPISTOLA XXXIII. EXHORTATIO AD DOMNUM REGEM.
Author: Lupus Ferrariensis

Praecellentissime domine, et, si dicere audeam, amantissime, audita nuper status vestri adversitate, ineffabili dolore distabui. Namque mecum reputabam vestrae nobilitatis indolem, quam cupio aetatis maturitate ac sapientiae gravitate consummari, nimis immature nobis ablatam. Id quia irrecuperabile videbatur, quoniam id constanter fallax fama jactaret, totum me cum fratribus qui me cum Deo servire satagunt, ad impetrandam salutem animae vestrae contuleram, cui vehementer timebam quorumdam non satis Deum timentium persuasiones obesse. Verum quoniam sospitate vestra donati sumus, incredibili gaudio repleti, sincera fide majestatem vestrae celsitudinis admonemus ut omnipotenti Deo nobiscum maximas gratias habeatis et referatis, qui nobis quantum se amare debeatis ostendit, cum, ut pace cunctorum dixerim, humano cessante auxilio, ipse vos potenter et pie servavit, et quantum de eo praesumere debeatis manifestare dignatus est. Nolite igitur casu contrario nimium contristari, sed potius credite veridicis verbis ejus: Sine me nihil potestis facere . Et: Non est volentis, neque currentis, 68 sed miserentis Dei . Et: Omnia quaecunque voluit Dominus fecit in coelo et in terra . Et: Omnis voluntas mea fiet . Et: Non salvatur rex per multam virtutem . Et: Non est Domino salvare difficile in multitudine vel in paucis . Et: Qui glorificat me, glorificabo eum; qui autem contemnunt me, erunt ignobiles . Et spreto carnalium consilio, de quibus dicitur: Dominus dissipat consilia gentium, reprobat autem cogitationes populorum, et reprobat consilia principum; consilium autem Domini in aeternum manet , acquiescite consilio quod per Prophetam ipse dignatur dare mortalibus: Jacta cogitatum tuum in Deum, et ipse te nutriet . Et: Sperantes in Domino misericordia circumdabit . Et: Cum esses parvulus in oculis tuis, caput in tribubus Israel factus es . Et: Immola Deo sacrificium laudis, et redde Altissimo vota tua. Et invoca me in die tribulationis: eruam te, et honorificabis me . Praeterea mementote quod Salomon ad regendum populum Israel, cui diu in maxima pace praesedit, sapientiam potissimum postulavit. Nec spernatis etiam eorum hortamenta qui, Deum ignorantes, utilia non tam sibi quam nobis viderunt; in quibus invenitur quod ante quam aliquid incipiamus, prudenter quid agendum sit debeamus inquirere, et eum invenerimus, matura festinatione perficere, et quod diu apparandum sit bellum ut celeriter vincatur . Haec breviter celsitudini vestrae suggessi, ut divina et humana auctoritate quid vobis agendum sit indubitanter possetis cognoscere. Det autem ipse Deus ut spiritaliter et corporaliter quantum cupio valeatis.


Notes: (Joan. XV) (Rom. IX) (Psal. CXIII) (Isa. LVI) (Psal.
XXXII) (I Reg. XIV) (I Reg. II) (Psal. XLIV) (Psal. LIV) (Psal. XXXI) (I Reg.
XV) (Psal. XLIX) (Sallust. in Catilina)
EPISTOLA XXXVI. AD ALWINUM.
Author: Lupus Ferrariensis

Si subitaneam nobis tuam attulisses praesentiam, infertilis profecto laboris retulisses dispendium. Namque ita me variis et inevitabilibus involutum offendisses negotiis, ut vix intra multos dies una hora vacuas tibi aures praebere potuissem. Quin etiam abbatis absentia intentioni tuae plurimum derogasset. Itaque quod et ego, quemadmodum supra expressi, sum occupatus, et abbas vix autumno reversurus creditur, si tibi ad nos veniendum existimas, opportunitatis vides exspectandum commercium. Caeterum germanum tuum, ut supplicasti, orationibus, quod potero, juvare contendam.