medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CXXXIII. WIBALDI ABBATIS LITTERAE.  De concordia inter Reinherum praepositum et Elvirum comitem.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

In nomine sanctae et inviduae Trinitatis WIBALDUS Dei gratia Corbeiensis Ecclesiae abbas omnibus praesentibus et futuris in perpetuum.

Officium praelationis nostrae exigere videtur, ut circa res ecclesiasticas et personas, quas, Deo ordinante, regendas et procurandas suscepimus, circumspecta providentia invigilemus, ne vel in rebus suis Ecclesia nobis commissa detrimentum patiatur, neve subditi nostri propter res Ecclesiae ex aliqua schismatis occasione, ut plerumque fieri solet, disturbentur, quia profecto sicut iram Dei meretur qui seminat inter fratres discordiam, sic nos gratiam a Deo accepturos speramus, cum seminamus inter fratres concordiam. Noverit igitur universitas fidelium nostrorum, qualiter dilectum filium nostrum Reinherum praepositum de Eresburg, et ministerialem nostrum Elvirum, comitem de Horhusen, ad pacem et concordiam revocavimus, pro pacto decimarum de Nien et Heflike quae pertinent ad custodiam Corbeiensis Ecclesiae. Has siquidem decimas cum omni tempore custos Corbeiensis libere habuisset in manu sua, et venderet vel exponeret, cui volebat, Elvericus tempore domini senioris Henrici praedecessoris nostri hoc obtinuit ut easdem decimas dimidias uno tantum anno redimeret. Quo concesso sequenti anno multis precibus a nobis et a custode iterum redemptionem earumdem decimarum impetravit, nec de pacto quidquam adhuc quaesivit. Tertio nihilominus anno in pacto redemptionis eas se a domino Henrico praedecessore nostro recepisse affirmabat. Cui cum contradiceremus et pactum esse negaremus, nobis reclamantibus, judiciario ordine ex jure comparium suorum pactum suum in eisdem decimis assere volebat, sed quia hoc fieri prohibuimus, quasi justitiam suam ei auferremus, diu multumque nobis molestus erat. Denique cum in determinanda hac causa nullam viam invenire possemus, ut pax et concordia inter eum et praepositum de Eresburch haberetur, hujusmodi tandem consilio litem diremimus. Ex consilio fidelium nostrorum redemptionem earumdem decimarum inter ipsos divisimus, ut medietatem unam praepositus de Eresburch, alteram medietatem Elvericus annuatim usque ad finem tantum vitae suae redimat, hac conditione, ut in vigilia sancti Jacobi uterque eorum custodi Corbeiensi triginta solidos pro decimis, per proprios nuntios transmittant. Post finem vero vitae Elverici medietas decimarum ad manum custodis Corbeiensis libera redeat. Ut autem haec constitutio tam Elverico quam praeposito Eresburgensi atque custodi Corbeiensi rata et inviolabilis permaneat, chartam hanc in testimonium factae rei conscribi, et sigillo beati Viti praecepimus signari.
EPISTOLA CXXXIV. WIBALDI ABBATIS AD B. PRAEPOSITUM.  Discrimen inter mentiri et mendacium dicere.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Frater WIBALDUS, Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, dilecto fratri et amico suo B. praeposito salutem et benedictionem,

Cujusdam sapientis verba sunt haec: Inter mendacium dicere et mentiri distat. Qui mentitur, ipse non fallitur, alterum fallere conatur. Qui mendacium dicit, ipse fallitur. Item hoc addidit: Qui mentitur, inquit, fallit quantum in se est; at qui mendacium dicit, non fallit quantum in se est. Item hoc quoque super eadem re dicit. Vir bonus, inquit, praestare debet ne mentiatur, prudens ne mendacium dicat. Et nos, frater charissime, nequaquam mentiti sumus, sed mendacium dicere coegit nos non imprudentia, sed necessitas. Itaque longiores adhuc inducias petimus, ut neque mentiti fuisse, neque mendacium dixisse comprobemur.
EPISTOLA CXXXV. THEOTUINI ET GUIDONIS CARDINALIUM AD HENRICUM MINDENSEM EPISCOPUM.  Arguunt eum quod in Kaminatensi ecclesia divina officia celebrare prohibuerit.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

T. Sanctae Rufinae episcopus et G. sanctae Romanae Ecclesiae diaconus cardinalis et cancellarius, venerabili fratri HENRICO, Mindensi episcopo, salutem.

Fratres Corbeiensis monasterii nobis conquesti sunt, quod cum apud dominum papam perrexissent, et apud eum aliquandiu moram fecissent, in Kaminatensi ecclesia in qua ipsi religionem reformare coeperunt, divina prohibueris officia celebrari. Quia igitur officio tuo nequaquam expedit, ut servos Dei et in bono proposito perdurantes contra justitiam debeas molestare, dilectioni tuae mandamus, quatenus cum praedictis fratribus ita componas ut non habeant, unde apud sedem apostolicam juste conqueri valeant.
EPISTOLA CXXXVII. WIBALDI ABBATIS AD BERNARDUM EPISCOPUM PATHERBURNENSEM.  Quamdam causam suam ejus judicio diffiniendam relinquit.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo Patri suo et domino BERNARDO, sanctae Patherburnensis ecclesiae venerabili episcopo, frater WIBALDUS, Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, dilectionem filii et obedientiam servi.

Multas debemus, et multas referimus sanctitati vestrae gratias, quod a longis retro temporibus nos paterno affectu diligere et honorare dignatus estis, quod maxime nunc experti sumus, quando acceptae tam evidentis calumniae amaritudo nos acerbius pulsavit. Siquidem et laborem et expensam non solum aequanimiter, sed etiam hilariter pertulistis, et in dando consilio tanta fuistis moderatione usus, ut cauta et circumspecta vestrae discretionis regula paucis possit esse imitabilis. Quamobrem de amico facti vobis amicissimi, finem rei nostrae vestro examini committendum judicavimus, ut eam partem consilii sine dubitationis angustia tenendam arbitremur, quae nobis a vestrae pietatis et fidei solertia proponetur. Thidericus, comes de Huxara, vult se, ut verbis ejus utamur, in nostra misericordia dare, et ad nostram satisfactionem et reconciliationem sic accedere, quemadmodum dictaverint compares sui, videlicet ministeriales Corbeiensis Ecclesiae, qui a nobis ex nostra optione fuerint electi et ex nomine designati. Et quoniam turbati sumus et moti sicut ebrius, et si qua in nobis fuit sapientia, devorata est, cogitque nos rerum necessitas quaedam dissimulare, quaedam tolerare, ne forte frangatur vas, dum aeruginem eradere cupimus, tamen nihil animo sequendum statuimus, nisi quod vestrae diligentiae complacuisse senserimus. Propterea causam hanc distulimus tractare, ac de ipsa respondere usque ad proximam feriam secundam, quatenus vestrae discretionis consilio praemuniti, tutius ac melius quae agenda erunt perficere possimus. Nec vero litterarum nostrarum bajulum verbum quod portat vel accipit, intelligere volumus quoniam ex illis est, sed per epistolam vestram de omnibus certificari volumus.
EPISTOLA CXXXVIII. BERNARDI EPISCOPI PATHERBURNENSIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Respondet ad praecedentem.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

BERNARDUS, Dei misericordia Patherburnensium pusillus famulus, dilecto fratri WIBALDO, venerabilii sanctae Corbeiensis Ecclesiae abbati, cum omni charitatis obsequio orationes in Domino.

Affectum dilectionis, quem, ex quo vos novimus, circa vos habere coepimus, inviolatum conservare satagimus, ita ut nec personae meae nec rebus pro honore vestro conservando et voluntate promovendo parcamus, cupimusque vobis in omnibus proficere, si quid Deus annuit solerter nos deliberando providere. Unde in praesentis causae compositione, hoc vestrae discretioni fideliter suggerimus, ne sine fidelium vestrorum tam amicorum quam hominum consilio quidquam faciatis, quatenus si forte, quod absit! tale quid posthac emerserit, ad assistendum vobis paratos inveniatis. Fatemur quidem quod multa tolerare vel dissimulare rerum cogit necessitas; sed sicut pro evitando vulnere graviori interdum sapientis est usque ad vivum putrida non resecare, ita nonnunquam si non ab imo plagae sanitas exsurgit, gravior tortura succedit. Et, ut praemissum est, discretam sollicitudinem vestram praemuniendo cohortamur, ne sine gravis testimonii confirmatione ullam admittatis compositionem. Tutius enim esse putamus apertos habere inimicos, quam occultos laeta fronte pacem mentientes. Quo semel est imbuta recens servabit odorem testa diu.
EPISTOLA CXXXIX. GUIDONIS CARDINALIS AD ANSELMUM EPISCOPUM HAVELBERGENSEM.  Scribit ei suam voluntatem per legatum Poloniae.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Charissimo fratri et amico ANSELMO, venerabili Havelbergensi episcopo, GUIDO, sanctae Romanae Ecclesiae diaconus cardinalis et cancellarius, salutem.

Cum tuam non possimus frequenter habere praesentiam, scripta tua tanquam personae vicem gerentia laeto corde suscipimus. Per fratrem nostrum G. cardinalem, qui ad partes Poloniae mittitur, litteras voluntatem nostram pro eo et de eo continentes tibi direximus. Breviter vobis cuncta complectimur, vestri memoriam gerimus, et ut vobis prospera cuncta succedant optamus. Communem amicum nostrum abbatem Corbeiensem nostro nomine salutate.
EPISTOLA CXL. EJUSDEM AD EUMDEM.  Cupit informari de ipsius statu.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Charissimo fratri et speciali amico ANSELMO, Havelbergensi episcopo, GUIDO, sanctae Romanae Ecclesiae cardinalis et cancellarius, salutem.

Attendentes ea quae de dulcedine cordis tui saepe gustavimus, amicitiam inter nos per scripta praesentia innovamus, optantes ut statum tuum, quem prosperum esse cupimus, nobis quantocius studeas intimare. Communem amicum nostrum Corbeiensem abbatem per vos in Domino salutamus.
EPISTOLA CXLI. ANSELMI EPISCOPI HAVELBERGENSIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Causatur quod sibi amico non scribat, significatque proximum suum ad papam iter.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Charissimo fratri et speciali amico WIBALDO abbati ANSELMUS pauper Christi se.

Quidam sapiens dixit breves rationes habendas esse cum amicis: sed tu nec longas nec breves mecum jamdudum habuisti, nec una saltem littera me salutasti, praesertim cum tibi, non mihi sit copia legatorum. Quid est hoc? ubi es? quo pervenisti? quid tibi et mihi? quare me dimisisti? Wisera, curre retro; currat tamen Havala recte. Ego tamen tuam absentiam semper habeo praesentem, sive velis, sive nolis. Quod si velis, mecum est voluntas tua; quod si nolis, consequenter verum est, absente tua absentia, te ipsum praesentem esse, et itidem tua voluntas mecum. Ego ad dominum papam in proximo iturus sum si quid mandare volueris, per me tuum, sicut per teipsum facere poteris. In Dominica Esto mihi movebo. Cancellarius te plurimum diligit, quod ut certius scias, litteras, quas nuper mihi misit, tibi mitto; quas cum legeris, mihi remitte.
EPISTOLA CXLIII. WIBALDI ABBATIS AD EUGENIUM PAPAM III.  De statu Fuldensis monasterii eum informat.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendissimo Patri suo et domino Eugenio, uni et universali pontifici, frater WIBALDUS, Dei gratia et vestra id quod est in Ecclesia catholica, dilectionem ut Patri, obedientiam et servitium ut domino.

Postquam ab aequitatis vestrae censura A. quondam Fuldensis abbas, apud Trevirim depositus fuit; Fuldensis Ecclesia nunquam in generalem concordiam rediit, quoniam hi qui cum abbate et pro abbate steterant, omnes fere de monasterio expulsi sunt, et maxime illi, qui alicujus administrationis officia a longis retro temporibus habere videbantur. Quod dissensionis malum in tantum crevit, ut lator praesentium frater Dudo, cum litteras vestrae jussionis de facienda electione dedisset, mox in porta monasterii captus sit. Nos quoque a vestra celsitudine Fuldam venire jussi, revocare ipsos ad pacem, et ut fratres suos in congregationem reciperent, studiose tentavimus, sed facientibus peccatis nihil profecimus. Quia igitur ad vestram moderationem pertinet, ut instar divinae potentiae, quae sanat contritos corde et alligat contritiones eorum, omnium curam cum misericordia habeatis. Providere ne aberrantes oves luporum morsibus lacerentur, et Ecclesia Fuldensis, quae amplissima est et suis spatiis, et vestra speciali dominatione, et ordinatione per vos in pace ac religione reformata totius honestatis principatum obtineat.
EPISTOLA CXLIV. WIBALDI ABBATIS AD HENRICUM ABBATEM FULDENSEM ET HEREVELDENSEM.  Ut dispersos filios benigne recipere velit.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendissimo Patri et amico suo H. venerabili Fuldensi et Hersfeldensi abbati, et omnibus Fuldensis Ecclesiae filiis tam monachis quam laicis, frater WIBALDUS, Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, exiguas orationes et devotum servitium.

Filii et fratres vestri Lampertus et Dudo, et alii quidam nostram parvitatem vel per se vel per nuntios suos saepenumero adierunt, orantes attentius, ut ad pacem et reconciliationem vestram, et ad regressum monasterii sui, de quo se injuste pulsos conqueruntur, vestram per nostrae petitionis intercessionem aperiremus. Quod nos charitatis intuitu, licet inviti, tandem assumentes, omnium et singulorum pedibus animo advoluti, suppliciter deprecamur, ut misereamini fratrum vestrorum, et quia propriae actionis vitio de Ecclesia nec egressi nec ejecti sunt, sed quaedam communis discordia, quam esse firmiter sopitam oportet, de vestro eos collegio proturbavit, ipsos cum bona venia in congregationem recipiatis, et sicut filios et fratres vestros benigna charitate foveatis. Omnium fratrum nostrorum circa nos positorum sententia et petitio eadem est, timentium ne forte scandalum gravius aliquod inde valeat oboriri.
EPISTOLA CXLVI. MANEGOLDI AD WIBALDUM ABBATEM.  Laudat Wibaldum de scientia liberalium artium.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Domino WIBALDO venerabili Corbeiensium abbati, Manegoldus suus in omnibus negotiis utraque manu uti pro dextra.

Quoties Mercurii, et philologiae conjugium tanta cura virtutis et Apollinis quaesitum, et omni conventu deorum comprobatum considero, dum inter alia septem Nympharum adventum perpendo, et singularum proprietates attendo, amplexus tam desiderabilis conjugii non carnalibus brachiis exhibitos vobis attribuo, dum totius philosophiae florem, dum et divinitatis et septem liberalium artium et omnium pedissequarum scientiam apud vos, et armarium studio invenio aptissimum. Praeter hanc specialem industriam praedicatur de vobis accidens a vobis inseparabile et proprie proprium, scilicet morum excellens ingenuitas. Quos cum physici secundum qualitates complexionum probent diversificari, facile probari potest, vos optima complexione temperari. Vos igitur qui non estis dealbatus in pariete, sed niger in corporis superficie, mira virtutum, scientiae et morum claritate fulgetis in pectore. Quorum omnium, si quantum scirem, probationes exsequerer, favorabili aura aures vestras liniendo de vitio adulationis et hyperbolae notari timerem, et epistolaris compendii metam excederem. Si igitur aliquid perfectum natura in humanis adinventionibus expolivisset, vobis profecto plenaria non deesset perfectio, cum tamen nihil emendatione dignum, vel in vobis, vel in domo, vel in familia, nihil omnino vel in contento, vel in continente, quod modo cum artificiosa surgit dispositione corrigendum invenerim, nisi quiddam contra orthographiam in superliminari australis januae, quam non ex ignorantia, non ex negligentia, sed ex aliqua, quam nostis, factum est industria. Propter haec omnia ultra quam dici vel credi potest, mihi desiderabilis est vestrae jucunditatis praesentia, non ideo tantum, quia multiplici ferculorum genere corpus meum nuper pavistis, sed quia gratioribus condimentis mansuetudine scilicet et hilaritate animum meum recreastis. Multi de mundo docuerunt ore rotundo, Ad quid sit factus, quo tempore tactus et unde Nobis auctorum scriptis aperitur ab unde Et quorum numeris Qui dicunt omnia veris Grata temperie primos ortus habuisse Ortus rebus eos aptos patet attribuisse Rex veris talis Veris complexio talis Dum constricta gelu nequit arida fructificare Per calidum, sed et humectum solet animare Sic fit fecundus. Redivivo germine mundus. Abbas, haec in te complexio mira notatur Illa per effectus in te regnare probatur Illa tuum fructus ad tam pulchros cor aravit Haec in corde tuo virtutem fructificavit Quae pulchros mores Commendat et auget honores Ergo tua quis miretur de prosperitate. Virtus in tanta tibi cum faveat probitate.
EPISTOLA CXLIX. WIBALDI ABBATIS AD H. EPISCOPUM MINDENSEM.  Petit ut designet sibi tempus et locum quibus invicem convenire possint, res suas amice composituri.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo Patri suo et domino H. venerabili episcopo Mindensis Ecclesiae frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia Catholica exiguas orationes et devotum servitium.

Gratias referimus vestrae celsitudini quod per dilectum Patrem nostrum magistrum C. et per litteras vestrae dilectionis exiguitatem nostram visitastis. Quia enim de verbo, quod est inter nos, solliciti fuimus, et sinceram inter nos esse dilectionem, quam alicujus discordiae naevum praeoptaremus, proxime sicut paternitas vestra recordatur per fratrem nostrum C. litteras sinceritati vestrae direximus, in quibus hoc vestrae excellentiae obtulimus, ut quoniam domini vestri episcopi Patherburnensis et Monasteriensis majoribus forsitan causis impediti, ad causae nostrae compositionem venire distulerunt, nos vobis absque eis loco et tempore, quo vestrae dignationi complaceret, occurreremus. In hac petitione perseveramus, et ut diem et locum, quo vobis opportune et tute possimus occurrere, nobis designetis instanter postulamus. Parati enim sumus, sicut a principio vestrae commonitionis loqui consuevimus, innocentiam nostram in facto nostro vobis ostendere, quam sicubi minus valemus demonstrare, tam vobis quam Ecclesiae vestrae ad omnem justitiam volumus satisfacere, diem et locum quo apte et secure possimus venire in vestra ordinatione ponimus. Nam necessitatem et quas patimur angustias et partem periculorum nostrorum legatus vester oculata fide satis intellexit.
EPISTOLA CL. WIBALDI ABBATIS AD ABBATEM S. GODEHARDI.  Excusat se quod abbatum Saxoniae conventui interesse non possit, hortaturque ut in eo causa abbatis Herseveldensis ventiletur.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis
Date:  [Friderico]

Reverendo patri suo F. venerabili abbati Ecclesiae beati Godehardi frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia Catholica, exiguas orationes et devotum servitium.

Laetati sumus in his, quae dicta sunt nobis, quod charissimi Patres et domini nostri abbates, videlicet Saxoniae convenire pariter disponunt, et de his rebus pressius et studiosius tractare et ordinare, quae ad vitae nostrae correctionem et monasteriorum nostrorum disciplinam pertinere noscuntur. Cui sancto conventui nos omnium extremi famuli gratanti animo interesse desideraremus, et eorum aspectu atque colloquio diu desiderato perfrui, nisi quod quibusdam curis interpellantibus versus partes Lotharingiae nunc avocamur. Aderit vobis Spiritus sanctus, et nos vobiscum mente consistentes ad effectum perducere curabimus, quaecunque ad decorem domus Dei eodem mediatore et auctore ordinaveritis. Inter caetera illi malo fortius occurrendum erit, quod Hersefeldenses monachi fratrem nostrum abbatem suum de claustro et de abbatia sua expulerint, et nullo in eum judiciariae actionis ordine celebrato, prius exsulare et mendicare compellitur, quam delictum vel crimen suum cognoscere. Et quoniam vos misericordem esse non ignoramus, eo fiducialius benignitatem vestram rogamus, ut eum nostra et omnium confratrum nostrorum vice domino Bremensis archiepiscopo praesentetis, quatenus cum eo aut misericordiam agat, aut judicium juxta canonum tramitem exerceat. Orato pro nobis et commendate nos attente fratribus vestris.
EPISTOLA CLI. WIBALDI ABBATIS AD B. ABBATEM S. MICHAELIS.  Gratulatur ei et ecclesiae de sua electione.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis
Date:  [Borchardo]

Reverendo Patri B. venerabili abbati Ecclesiae S. Michaelis, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia Catholica, exiguas orationes et devotum servitium.

Gratulamur plurimum et Ecclesiae vestrae et personae; Ecclesiae cui Deus salutare provisionis adminiculum praestare dignatus est; personae quod eam praeordinatio congruis honorum provectibus sublimavit; quoniam et inhabilis persona loci sublimitate dehonestatur, et Ecclesia personae humilitate non gravatur. Sed cum haec persona illustrat Ecclesiam, et Ecclesia ornat personam, dulcis harmonia est et salutaris utique rei symphonia. Vestrae familiaritati arctius inhaerere desideramus, et totum studiose perficere quidquid vestrae bonitati de nobis complacuerit.
EPISTOLA CLIII. CORBEIENSIUM MONACHORUM AD WIBALDUM ABBATEM  De quodam puero apud Kaminatam casu defuncto.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Charissimo domino suo et patri WIBALDO Corbeiensi abbati, fratres Corbeienses debitam obedientiam et devotam orationum perseverantiam.

Quod de aliquo tristis rei casu vestram paternitatem conturbare debemus, supra modum ipsi dolemus, sed quia congruum est, ut omnia vestrae scientiae nuda et aperta sint, non absque magno cordis gemitu, quod pro peccatis nostris nuper apud Kaminatam accidit ex permissione Dei, vestrae prudentiae notum faciamus. Duodecimo Kal. Maii quidam de pueris nostris scholaribus Herimannus, cognatus fratris nostri H. senioris, cum alio puerulo super tectum ecclesiae Kaminatensis, quod noviter tegitur, ascenderat, fratribus nostris nescientibus, et accidente casu de supremo fastigio tecti per laquear in pavimentum decidit, et statim ibidem exspiravit, et mortuus elatus est. Locus autem ruinae in aquilonari abside fuit juxta altare sancti Dionysii, ubi, cum diligenter quaesitum esset, inveniri non potuit, quod ecclesia sanguine illius polluta sit. Corpus defuncti ad Novale apud Sanctam Mariam sepultum est. Fratres Kaminatenses postea divinum officium in ecclesia non celebraverunt. Super hac re mandatum vestrum exspectamus. Nec hoc lateat discretionem vestram, quod apud Kaminatam in turri singularis ecclesiae dedicatio est, ubi, si liceat divina celebrari, prudentia vestra discernat.
EPISTOLA CLIV. [WIBALDI ABBATIS AD SUOS CORBEIENSES.]  Consolatur eos de obitu fratris apud Kaminatam defuncti.   (Anno 1149.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

WIBALDUS Dei gratia Corbeiensis abbas, dilectis in Christo fratribus et filiis Corbeiensibus benedictionem et vitam usque in saeculum.

Moestos vos esse et afflictos animo super interitu pueri vestri et fratris H. litterae vestrae ad nos transmissae patefecerunt. Sed si recordemini, quod ipsum caput nostrum ipsum Creatorem et Redemptorem nostrum, ipsum mundi totius et omnium rerum dominum princeps invidiae diabolus de pinnaculo templi praecipitare noxia persuasione voluit; si scriptum recolitis, quod omnes qui pie volunt vivere in Christo persecutionem patiuntur; si memoria tenetis quod, cum immundus spiritus a sua fuerit habitatione expulsus, revertitur assumptis secum septem nequioribus se, facile contemnere poteritis oblatrantis vulgi vana judicia; et solidata in Deum spe certissima ad emundationem et restaurationem Kaminatensis Ecclesiae studiosius intendere. Succurrere debuit dolori vestro et animi molestias detergere, quod de sacratissimo Patre nostro Benedicto legitur quod, cum in arce Casinensis castri idolum Apollinis contrivisset, et ara subversa, lucisque succisis, oratoria beatorum Joannis et Martini construxisset, daemon ejusdem loci habitator, coepit in virum sanctum horrendis vocibus infremere, et fratres ipsius tum saxi pondere, tum phantastico coquinae incendio, multis fatigationibus illudere, tum etiam pueruli monachi contritione, nec non senioris cujusdam, in quem ingressus erat, vexatione, eos a loci purgatione, et a sancta ibidem conversatione detestabili artis suae ludibrio deterrere. Non itaque vos deterreant aniles fabulae, sed confidentes de misericordia Dei et ipsius protectione, firmate in Kaminatensi Ecclesia religionem, quae ante nostrum ibi adventum prorsus deperierat, purgate et locum et animas a daemonum contubernio, et observate diligenter ipsorum versutias. Sane sumptis litteris nostris, quas ad vos destinavimus, praesentiam domini et Patris nostri Mindensis episcopi adhibitis, et super reconciliatione ejusdem Ecclesiae, quam pollutam fratris nostri casu et morte judicat, misericordiam ipsius implorate. Ad quam legationem peragendam nos praepositum A. et camerarium R. designamus. Quod si turris Kaminatensis ecclesiae seorsum a caetero corpore templi alia Kalendarum die dedicata fuerit, fratres nostri secure poterunt in ea divina celebrare mysteria.