XXXV.  S. Leo IX approbat praedecessorum privilegia monasterio Corbeiensi concessa.   (Anno 1050.) [D' Achery,  Spicil.  III, 349.]
Author: Leo IX
Date:  [tam]

LEO episcopus, servus servorum Dei, FULCONI abbati Corbeiensis monasterii siti in pago Ambianensi, perpetuam in Domino salutem.

Convenit apostolico moderamini pia religione pollentibus benevola compassione succurrere, et petentium desideriis congruum impartiri suffragium. Et ideo, quia postulasti a nobis quatenus, exempla antecessorum nostrorum sequentes, privilegio nostrae apostolicae auctoritatis monasterium vestrum ejusque bona praesentia quam futura muniremus, et etiam praerogativam, ipsi monasterio collatam ab episcopis Ambianensibus et archiepiscopis Remensibus nec non apostolicis viris antecessoribus nostris, corroboraremus: inclinati precibus tuis, per hanc nostrae apostolicae auctoritatis censuram confirmamus et corroboramus quidquid invenitur in privilegiis antecessorum nostrorum, Benedicti, Nicolai, Christophori, ut scilicet praefatum vestrum monasterium, rerum suarum liberam obtineat dominationem, et quaecunque eidem monasterio in auro, in argento, in agris, in famulis, in quibuslibet aliis rebus fuerint oblata, in tua tuorumque successorum abbatum fratrumque maneant dispositione et libera potestate: nec liceat episcopo Ambianensi quidquam portionis ex eis accipere vel exposcere; nec in abbate vel in fratribus vel in ipso coenobio potestatem exercere, sive in cellis ejusdem monasterii, videlicet Busco, Braczo, Taneta, Naurdi, Uscia, Thenis, sive in clericis vel in laicis, vel in famulis omnibusque possessionibus ad respectum ejusdem monasterii ejusque cellarum pertinentibus, sicut ipsi monasterio jam dudum concessum cognovimus, et collaudatum ab episcopis Ambianensibus et archiepiscopis Remensibus caeterisque universis episcopis Galliarum. Prohibentes ne quis unquam Ambianensis episcopus potestatem habeat ipse, vel « economus, vel archipresbyter, aut archidiaconus ejus, accedendi ad vestrum monasterium ejusque cellas, nisi forte vel necessitate vel dilectione ab abbate monasterii fuerit vocatus: ea tamen ratione ut nec in ecclesiis eidem monasterio subjectis, vel in earumdem ecclesiarum clericis molestationem vel perturbationem agere audeat; vel novam consuetudinem abbati vel fratribus statuat, disponens aliquid contra voluntatem eorum: qui tamen monachorum vel canonicorum, et quas abbas cum fratribus petierit ordinationes differre non debebit. Similiter altarium et basilicarum consecrationem tam in ipso monasterio quam in possessionibus ejusdem: chrisma quoque et oleum consecratum singulis annis, nec aliquod propterea munus exposcere. Constituentes etiam ut nullus per Galliarum Germaniarumque provincias, sive laicus sit sive cleribus, in ecclesiis, agris vel famulis aliquam suam voluntatem exerceat, praeter voluntatem abbatis et fratrum, etiamsi rex sit, dux, marchio, archiepiscopus vel episcopus. Sancimus praeterea inter se abbatem eligere fratres secundum Deum, nec aliquem principem hoc audere agere, nec ipsum abbatem postquam electus fuerit, nisi in probabili crimine deprehendatur, dejici; sed canonice examinetur et dijudicetur. Quam nostram sanctionem si quis violaverit, admoneatur sati factionis ab Ambianensi episcopo; si vero non obedierit, etiam a Remensi archiepiscopo: quod si nec hunc audierit, liceat fratribus monasterii Romanam sedem appellare, et Romanus pontifex non differat eumdem violatorem ore proprio anathematizare. Ultimo, quia ad apostolicam sedem tam devotus, fili charissime, venisti, placuit munificentiae nostrae usum tibi dalmaticae et sandaliorum concedere, ea tamen ratione ut non negligas annis singulis nuntium ad apostolicam sedem dirigere tuique conveniens monasterii notificare, ut vos valeamus si necesse fuerit adjuvare. Statuentes apostolica censura ne quis unquam mortalium, sive sit rex sive comes, archiepiscopus vel episcopus, aliave parva magnaque persona contra hoc nostrum privilegium venire attentet. Quod qui fecerit, ad usque dignam satisfactionem vinculo anathematis innodatus sit. Qui vero illibatum custodierit, a Domino Deo benedicatur et aeternae vitae particeps efficiatur. Amen. Data XIV Kal. Maias per manus Petri diaconi, bibliothecarii et cancellarii sanctae apostolicae sedis, anno domini Leonis IX papae secundo, indictione quarta.