medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
483  EPISTOLA XLIII.  Rudolphus scribit contra indebite exigentes telonium.   (  An. Dom. 1280, cod. Rud.  XLIII.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Telonearios ac tributorum exactores ab advenis telonium indebite exigentes, illosque inique angariantes, desistere jubet ab illicitis, ne pax ubique stabilita turbetur.

Exsurgit adversum vos terra clamoribus, et ad aures regiae celsitudinis pauperum gemitus introivit, et ex eo quod generalis pacis observationi rebellionis calcaneo renitentes pro vestrae libitu voluntatis a transeuntibus praesumitis extorquere telonium, et indebitis non cessatis eos angariis onerare. Quocirca prudentiam vestram affectuose requirimus et hortamur, regia vobis nihilominus auctoritate mandantes, quatenus manus illicito cohibeatis ab opere, et ad licita reflectatis. Alioquin scire vos volumus pro constanti, quod ad hujusmodi pacis pulchritudinem, ut pristino decore refloreat, omnes vires, curas et animos acuemus.
484  EPISTOLA XLIV.  Rudolphus commendat quemdam pro beneficio quodam ecclesiastico.   (  An. Dom. 1280, cod. Rud.  XLIV.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Ob praebendam N. notario suo, imo sibi promissam ultro, gratias agit episcopo forsan Leodiensi; remque sibi gratissimam factum iri profitetur, qua collator sibi et ecclesiae suae regium patrocinium demereatur, si spontanea promissa fecerit. Annuitque, ut praebendam assecutus, aut residendo in ecclesia, eidem laudabiliter serviat, aut jussu collatoris in regia curia permanendo illius et ecclesiae negotia procuret.

In tuae devotionis exhibitione gratuita plurimum delectati, pro eo quod nos et Romanum imperium purae fidei stabilitate reveritus, provido viro N. dilecto notario nostro, imo potius nobis in ecclesia tua provisionis suae tam laudabiliter spem dedisti, tanto fecundius tibi ad grates assurgimus, quanto per amplius et perfectius te in nostri cultura dominii per hoc excitari perpendimus, quantoque votivius ad ipsius profectum, in cujus utique fructuosis obsequiis nobis bene complacuit, anhelamus. Et certe sic gratum, sic placidum per promotionem ipsius serenitati nostrae servitium exhibebis, quod tibi et eidem ecclesiae tuae in cunctis opportunitatibus incessanter adesse concepimus, et favorabilibus desideriis aspirare. Ut igitur quae circa promissa tua laudabilis praeconcepit intentio, animo studii promptioris adimpleas et habiliori benevolentia prosequaris, sinceritati tuae libenter annuimus, quod cum dictus N. praebendam divina favente clementia fuerit assecutus, in ecclesiae praenotatae plantario, velut fructifera plantula residentiae fructum faciat exoptatum, nisi fortassis quoque contingat eumdem pro tuis et ecclesiae tuae negotiis procurandis in nostra curia te jubente utilius occupari.
485  EPISTOLA XLV.  Rudolphus scribit de rebellione cujusdam.   (  An. Dom. 776, cod. Rud.  XLV.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Meinhardo, ut videtur, comiti Tyrolensi scribit super veteri discordia, quae illi cum episcopo Tridentino intercedebat, cui amice componendae se ait deputasse pacis interpretem; at postmodum mutasse consilium, ubi accepit discordiam invalescere. Eumdem orat ut statum quaestionis, et consilium suum pandat, ut opportunum remedium valeat afferri.

In discessu N. a nostra praesentia inter te ac ipsum taliter ordinasse credidimus, quod vix poterat unquam in cor nostrum ascendere, quod rebellionis contra te calcaneum esset aliqualiter erecturus. Sed ex quo, sicut vehementius admirantes, imo stupentes audivimus, in contrarium res est versa, super exorta turbationis inopinatae discordia non potuimus non turbari, concipientes in animo N. propter hoc ad partes illas in continenti dirigere, qui scissurae dispendio reparato, in amicabili foedere te ac ipsum N. indissociabiliter colligaret. Verum quidam rumor infestus auribus nostris insonuit, per quem dicti N. fuit emissio retardata. Quocirca exhibitorem praesentium tibi remittimus, postulantes affectu quo possumus ampliori, quatenus statum et conditiones negotii statim nobis annunties, et consilium tuum pandas, qualiter suscitati rancoris ineptiam valeamus opportuno remedio penitus consopire .
486  EPISTOLA XLVI.  Rudolphus commendat quemdam litteratum.   (  An. Dom. 1283, cod. Rud.  XLVI.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Aulicum suum litteris moribusque praestantem honorare pro meritis cupiens, ideoque de promotione ejus ad episcopalem sedem sollicitus; quia plurimis negotiis impeditus, per se non potest, in suae sollicitudinis partem vocat N. remque ei committit integram.

Regalis munificentiae consueta benignitas merita personarum sic provida dispensatione discernit, ut eos, qui litterarum scientia, morum et conversationis splendidiori nitore refulgent, favoris gratia efferat amplioris, et uberioribus studeat beneficiis honorare. Sane licet vir providus et honestus N. in domo regia amabiliter ambulans cum consensu, circa nos et nostros suae diffuso thesauro peritiae, tam eximie exercuerit, et adhuc indesinenter exerceat opera probitatis, quod ipsum teneamur beneficentia gratiae specialis attollere, et honoribus congruis exaltare; quia tamen influentium agendorum, quae latera nostra plerumque circumsilit, frequens et negotiosa congeries de promotione sua nos cogitare non patitur, 487 juxta desideria mentis nostrae, dum temporis ad hoc se habilitat aptitudo, nos de prudentia tua fiduciam obtinentes, quod per te redimi valeat negligentiae jam commissae defectus, discretioni tuae committimus, etc.
EPISTOLA XLVII.  Rudolphus capitula quaedam contra haereses edita a Friderico imperatore approbat  . (  Ann. Dom. 1280, cod. Rud.  XLVII.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Regia auctoritate confirmat constitutionem adversus haereses a Friderico II editam die coronationis suae, hortante et approbante Honorio III summo pontifice; et ad ejus observantiam se, omnesque in Romano imperio constitutos obligat.

Rudolphus Dei gratia Romanorum rex semper Augustus. Universis Christi fidelibus praesentem paginam inspecturis salutem cum notitia subscriptorum. Quoniam pestilentes haereticae calliditatis 488 argutias Deo abominabiles et hominibus odiosas, quae sua contagione commaculant oves gregis Dominici, tanquam amaritudinis felle bajulas detestandas indesinenter prosequimur, et propter hoc ad exstirpationem earum omnimodam libet extendere crediti nobis divinitus gladii potestatem, quaedam capitula constitutionum per dominum Fridericum quondam Romanorum imperatorem, praedecessorem nostrum contra haereticos editarum, quae integra, non cancellata, non abolita, nec in aliqua sui parte vitiata, sigillo suo vidimus consignata, praesentibus duximus annotanda, statuentes ea ab omnibus, qui Christiana professione censentur, fideliter observari. Est autem constitutionum hujusmodi tenor talis: Incipiunt, etc.. Nos itaque, qui pro tuitione fidei catholicae 489 principaliter, teste Altissimo, regiae dignitatis honorem et onus assumpsimus, praemissa universa et singula in eradicationem hujusmodi sectae nefariae, et corroborationem fidei Christianae pie ac provide instituta solemniter approbamus, et ad observantias eorumdem nos testificatione praesentium obligamus, volentes pariter et mandantes haec eadem ab omnibus, ad quos Romanae ditionis imperium se extendit, firmiter et inviolabiliter observari. In quorum testimonium, etc.
EPISTOLA I. AD B. CERNELEIENSEM ABBATEM.
Author: Gilbertus Foliot

Charissimo fratri suo B. Cerneleiensi Dei gratia abbati, frater G. Glocestriae dictus abbas, consolationis et consilii spiritu semper refoveri.

Fortunam vestram plangitis, et deploratis incommoda, quae et ipsi pari moestitia plangeremus, nisi bonis omnia cooperari in bonum ipso Domini Spiritu doceremur. Sed quia certum nobis est, quoniam his qui ex proposito vocantur ad vitam, ideo in omnibus quae de manu Domini accipimus, gaudemus et gratias agimus, attendentes in his quae prospera sunt bonitatem, in adversis disciplinam, in utrisque scientiam, quoniam flagellat Dominus omnem filium quem recipit , et bonus pater si non virga visitat iniquitates in ira, tamen misericordias non continebit. Unde si inter incudem et malleum gemuistis hactenus, gemitus iste vobis erit pro cantu, cum tanquam vos mundum in omnem voluntatem opificis summi formatum auro purior quod per ignem probatur, post crebras Domini concussiones enitescetis, et fortitudinis et constantiae, et laboris, et tolerantiae praemia ab ipso cui obedistis reportabitis. Quia vero conversa est haereditas vestra ad alienos, et mentiti sunt vobis filii alieni inveterati dierum malorum, claudicantes semper a semitis bonis, abeuntes retro post Satanam, eligentes magis in nobis Christum persequi quam sequi per vos, utile non arbitror ulterius solo sterili mandare semina, porcis spargere margaritas , fetorem sentire de proximo proditorum. Exiens itaque de Aegypto, in proximo futuro concilio absolutionem a domino papa postulabitis et, dante Domino, impetrabitis, incontaminata vita, fama in omnibus permanente illaesa, spiritu a Domino serviendum promptissimo, qui eduxit quasi lumen justitiam vestram, et judicium vestrum deducet tanquam meridiem, cui notas fecisti vias vestras, et sperastis in eo et ipse faciet . Ipse, dante Domino, adero, et coadjutor existam. Unum tamen obsecro, ut nec corde, nec corpore discedatis a nobis, sed sit nobis una bonorum communio, charitas una, individua vitae societas, ut ubi vitae bonae tirocinia transegistis, perfectionis ornamenta reponatis, et jam pene omnem expertus fortunam mundum et quae sua sunt contemnatis, et ipsum de sublimi jam ipso altior irrideatis. Valete. De itinere certior, vere tamen iturus, vobis certiora mandabo.

Notes: (Hebr. XII) (Matth. VII) (Psal. XXXVI)
EPISTOLA III. AD HENRICUM WINTONIENSEM EPISCOPUM, A. S. LEGATUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino H. Wintoniensi Dei gratia episcopo et sanctae sedis apostolicae legato, frater G. ecclesiae Beati Petri Glocestriae dictus abbas, totius obedientiae et charitatis obsequium.

Quoniam discretioni vestrae, in Christo amabilis Pater, sollicitudo Ecclesiarum Dei laudabili circumspectione commissa est, ideo super his, quae inter dominum Herefordiensem et dominum Milonem, ejusdem civitatis comitem acta sunt, quaedam, quae ad nos spectant, vestrae diligentiae designamus. Dissensionis itaque inter eos, multis emergentibus causis, res eo tandem producta est ut dominus Herefordiensis comiti ipsi suisque, toti etiam civitati Herefordiensi divina interdixerit sacramenta. Unde comes, non minus pietate quam necessitate compulsus, tam nobis quam multis aliis astantibus, sese ipsi praesentavit ecclesiae, primum data in manu canonicorum sponsione, postmodum textu super altare posito, se die assignata in praesentia episcopi et ecclesiae ipsius adfuturum, et quidquid ecclesiastica jurisdictione decretum foret, impleturum sub Ecclesiae testimonio repromisit. Statuto die utroque praesente, res in medium deducta est, et aliquorum petitione domini etiam episcopi assensu in diem alterum est dilata: sic tamen ut, si rem item differri imperialium officiorum necessitas ulla compelleret, id ante contestatae actionis diem denuntiaretur alterutri. Praepediente necessitate, quaesivit comes inducias actioni: verum id dominus episcopus non ex condicto actum esse reputans, severitati nihil detrahens, sententiam promulgavit: cumque litteris, ab auctoritate vestra susceptis, dominum Wigorniensem in ecclesias Glocestriae eamdem ferre sententiam instanti submonitione compelleret, comes, tum per directos litterarum suarum apices, tum per honestas et idoneas personas, sese plenariae satisfactioni offerens, secundum placitum domini Wigorniensis locum sibi et tempus exsequendae et implendae justitiae postulavit addici. Et ne tergiversationis aut duplicitatis cujuspiam haberetur suspectus, dominum abbatem Teochesberiae, priorem etiam Lantoniensem et me ejusdem permissionis implendae fidejussores allegavit. Verum tam ejus humilitate, quam nostra omnium fidejussione, parvi habita, nihilominus sententia in nos data est. Unde cum apud nos vivis interdicantur monasteria, mortuis sepultura, divina quoque intermittantur officia, multipliciter ligamur in poena, qui non tenemur in culpa. Vestrae igitur erit diligentiae rem, si nimis aggravata est, ex animi modestia temperare, cum juxta papam Stephanum pulsationem hujusmodi ultra provinciae terminos nequaquam progredi, sed intra provinciam audiri et a comprovincialibus terminari oporteat, nisi forte, quod hic minime actum est, ad sedem apostolicam fuerit appellatum. Vestram etiam nequit latere prudentiam tunc multum fore detrahendum severitati; cum subversiones ecclesiarum et strages imminent populorum; sicut eidem vehementer est incumbendum, cum sic correcti simplices fiunt meliores, non cum exasperati mali redduntur nequiores. Valeat et in perpetuum illibata conservetur vestra sublimitas.
EPISTOLA IV. AD SIMONEM WIGORNIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo domino SIMONI Wigorniensi Dei gratia episcopo, frater GILBERTUS ecclesiae Beati Petri Glocestriae dictus abbas, cum pietate fructus operari justitiae.

Compellit me charitas et debita vobis suadet obedientia, ut quod ad honorem vestrum conservandum vel aliquatenus ampliandum spectare cognovero, hoc vobis, cum opportunum fuerit, et praesens suggeram et absens scripto commoneam. Instant prope tempora periculosa et dies mali supervenerunt nobis , in quibus manu inimici hominis superseminata zizania messem bonam pene suffocare praevalent aut comprimere . Nec tamen gentilitas est in qua sumus, sed omni gentilitate pejor inhumana crudelitas, cui totum quod libet licet, totum viluit quod honestum est, nil amplectens desiderio quod Christianae simplicitati et sacris legibus obviare non constet. Nempe, ut audita taceamus, vidimus anteacta hebdomada ecclesiam sanctae Dei genitricis apud Slohtres mirabili modo diruptam, tectum ejus manu sacrilega convulsum, in parietibus ejus nunquam aedificata propugnacula immissos satellites impietatis deservire promptissimos. Vidimus, inquam, et doluimus, locum sanctuarii sine honore, ecclesiam Dei turpiter contaminatam et ausu temerario in domicilium Satanae commutatam. Hujus etiam occasione malitiae quidam illos expugnare adorsi sunt. Istis itaque in ecclesiam istam lapides, tela, faces jacientibus, aliis resistentibus, non sine sanguinis effusione et multa hominum laesione biduum ibi miserabile confectum est. Scimus adhuc lupos intra parietes ejusdem ecclesiae in ipso ovili Domini latitantes, et in gregem Domini simplicem et innocuum laniantes, aliter fugari non posse, quam si bonus pastor adveniens eos sonitu buccinae et latratu canum terreat, dissipet et disperdat. Hortor itaque paternitatem vestram consulendo vobis charitate qua debeo, ut cum honestioribus et eruditioribus clericis vestris locum flagitii festinanter adeatis, et commissam vobis Ecclesiam primo purgari, deinde redintegrari faciatis. Vel si monitionem vestram manus sacrilega minus auderet, actores et adjutores sceleris scientibus et videntibus ipsis gladio Domini feriatis, ut dum in futuro concilio hujuscemodi tractabuntur excessus, honor sit vobis coram simul discumbentibus opposuisse vos murum pro domo Israel, et illatas sibi contumelias repulisse viriliter aut vindicasse. Vale.

Notes: (II Tim. III) (Matth. XIII)
EPISTOLA V. AD COELESTINUM PAPAM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino, summo Dei gratia pontifici COELESTINO, frater G. ecclesiae Beati Petri Glocestriae dictus abbas, totum quod obedientiae et obsequii valet humilis et prompta devotio.

Fidelis Dominus in omnibus verbis suis , qui quod Ecclesiae repromisit, incessanter operari non desinit; ipse ad stabiliendam fidem et confirmandam spem, promisit se usque ad consummationem saeculi Ecclesiae non deesse, et juxta verbum suum nobiscum manens in saecula , sanctus in opere et promisso verax indubitata fide agnoscitur. Nuper animos omnium nostrum nubilosa caligo confuderat et ad decessum domini et Patris nostri honorandae memoriae Innocentii fugerat dilectus a nobis super montes Bethel et ad supernorum colles aromatum aliquandiu declinaverat. Sed dum vos in ipso apostolatus culmine ejusdem loco suscipimus, ipsam in vobis dilecti praesentiam reamplectimur et cum omni gratiarum actione et tota animorum alacritate veneramur. Obscuratum nobis fuerat aurum et immutatus color optimus ; sed ecce magis rutilat festivus ornatus Ecclesiae, totum nobis convertens in gaudium et laetitiam et solemnitatem praeclaram. Noctem mundo fecerat sol, aversus in tenebras; sed, reassumpta claritate, totum quod tenebrarum erat, radio gratissimae lucis illuminat. Haerebant lacrymae in maxillis nostris, et intra praecordia dolor aestuabat inclusus, dum in ipso rerum culmine ad tantum casum dissensionis schisma pio timebamus pavore contingere. Sed subitum infortunium subita etiam fortuna secuta est, et sicut unus Deus, una fides, unum baptisma , sic unus pastor in terris totam moderatur Ecclesiam, qui cunctas charitate compaginans, omnes Ecclesiae partes una facit pietate gaudere. Vestrae igitur curae et prudentiae nos et nostra committimus, et quantum pia praesumit devotio pro domino et amico nostro Nigello Eliensi episcopo serenitati vestrae supplicamus, ut ea qua filios amplecti charitate non desistitis ipsum suscipiatis et necessitatibus ejus pie subveniendo caeteros filios vestros arctiori vobis charitatis vinculo astringatis. In aeternum conservetur incolumis vestra sublimitas, in Christo dilecte Pater.

Notes: (Psal.
CXLIV) (Matth. XXVIII) (Thren. IV) (Ephes. IV)
EPISTOLA VI. AD THEOBALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino THEOBALDO Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo, frater G. ecclesiae Beati Petri Glocestriae dictus abbas, totum quod pacis, quod gratiae, quod salutis.

Gratias ago benevolentiae vestrae, in Christo dilecte Pater, quae me dignata est et filium nominare et amicum reputare; et ut fierem suscepti comes itineris, mihi voluit etiam in expensis providere. Gratulor equidem, si venit tempus et a Domino opportunitas data est, qua possit Ecclesia vestra de manu suffocantis eripi et quocunque modo, quocunque labore in libertatem dignitatis antiquae restitui. Novit inspector cordium Deus quam promptus forem huic exsequendo negotio, nisi Ecclesiae cui alligatus sum, timerem undique emergenti periculo: sed noverit sanctitas vestra equidem usque ad diem hanc non irruit vehementius tempestas in nos. Hodie contra comitem Herefordiae, cujus sitis in omne quod habemus excanduit, causam multo sudore distringimus: et ipsum, quem si absentes essemus, nostrae sperabamus Ecclesiae protectorem, praesentes experimur infestissimum hostem. Episcopalia jam contra ipsum arma acuimus, et contra ipsum et omnes suos velut in procinctu astamus; aliorum infestantium nos non est numerus, contra quos hi ferrum tenentes, hinc lapidem, pugnamus et vix proficimus. Habebit itaque excusatum hac vice me filium vestrum paterna benignitas, quem vobis ad praesens necessitas subtrahit, non voluntas. Erunt omni die lacrymae meae in maxillis meis, donec reditum vestrum et successum audiam et redeunti Patri laetus occurram. Interim oratione prosequar Dominum meum, cui si absens ero corpore, in omni negotio praesens spiritu et affectu mentis astabo. Vale.
EPISTOLA VII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino THEOBALDO Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo, frater G. ecclesiae beati Petri Glocestriae dictus abbas, pie complendo senarium, Sabbata Sabbatorum feliciter adipisci.

Habui, dilecte Pater, a vestra sublimitate commonitorium, ut ante diem Natalem Domini me vestro praesentarem conspectui, paratus suscepto a vobis itineri et labori. Et eo quidem erga vos animo sum, ea charitate devinctus, ut propter vos leve reputem totum quod minari potest, difficultas itineris, aut vexatio corporis, vel urgens auctoritas obviae potestatis. Sed sunt praeter haec instantia mea quotidiana innumera, quae me vinculis non solum ligatum tenent, sed etiam velut immobilem reddunt, quibus explicandis cum nullo modo sufficiam, arduum mihi est, ut ad praesens majora attentare praesumam. Vale.
EPISTOLA VIII. AD UCTREDUM LANDAVIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino U. Landaviensi Dei gratia episcopo, frater G. ecclesiae Beati Petri Glocestriae dictus abbas, apto rationis moderamine sibi credita dispensare.

Dilectioni vestrae rogatus litteras mitto, quas misisse debueram non rogatus. Nequit vestram latere prudentiam, quin pax domus Dei sit ordinata imperandi obediendique concordia cohabitantium. Et quin eadem recte administretur, cum majorum pio prudentique consilio filiorum paret humilis et prompta devotio. Quod si praelatorum justis imperiis subditorum obedire contemnit audacia, non est dubium quin in praelatorum omnium redundet injuriam, quod in unius contemptum fuerit ignominiose convulsum. Vestram ideo rogamus benevolentiam, consulendo etiam charitate qua debemus, ut erranti ovi pastoris exhibeatis officium, et fratrem illum inordinate ambulantem, qui ecclesiam de Stringnen contra abbatis sui et totius Ecclesiae suae voluntatem occupare praesumpsit, ad pacem et obedientiam revocetis, et ne totus intereat, ipsum tanquam ovem de ore leonis ereptam pastorali humero ad caulas gregis reportetis. Periculosum namque est aliquem Ecclesiae communicare beneficiis, nedum sacramentis, qui adversus eos, quibus obedire oportet, contumax invenitur aut rebellat. Monita salutis mansuetae sustinebit humilitas, vel si pertinax exstiterit, virgam vigilanter adhibeat charitas, ut et inobedientia compescatur et zelo vestro, qualiter rebellionem remunerari oporteat. omnibus intimetur. Valete.
EPISTOLA X. AD R. PRIOREM ET FRATRES MALVERNIAE.
Author: Gilbertus Foliot

Domino R. priori et fratribus, qui cum eo sunt Malverniae, G. ecclesiae Beati Petri Glocestriae dictus abbas, amantium se non penitus oblivisci.

Confisus de benevolentia, non quam merneram, sed quam sperabam de vobis, quemdam propinquum et familiarem nostrum direxi ad vos, preces cum humilitate porrigens, ut quod in ecclesia de Estlethe habebatis, ei de vobis habendum benevola charitate concederetis, facta tamen super sacramenta fidelitate non fraudandi vos ab eo commodo non quod modo habebatis, sed quod de Ecclesia ipsa in tempore tranquillae pacis habueratis. Vos tamen rem altius inspicientes, et beneficium, quod diu inter manum dantis haesit, ingratum esse non curantes amicum, qui etsi magna rogaret, ex merito charitatis audiri debuerat, imo dico non audistis, sed dilato consilio, quos ad vos miseram, ad nos vacuos remisistis. Aegre fero non quod imperfectum est quod rogabam, sed quod de amicis minus solito sperare compellor. Rogabam equidem cum fiducia quod amantium me petitioni non negarem. Rogabam unde certe rogari debueram. Rogabam ne commodum Ecclesiae vestrae eo populo displiceret si per nos illud in parte aliqua ministrari contingeret. Et quia magna repulsa est, cum negatur amico quod modicum est, rem vobis ante oculos pono, ut ex ipsa judicetis quantum est quod rogaverim, et quam modicum quod negastis. Cum vero de Ecclesia illa partem, quae nos contingit, ad plenum persolvero, ministro altaris ministerii sui mercedem adimplevero, episcopali auctoritati de his quae sunt penes illam respondero, emolumentum, quod his omnibus superesse contigit, vix tanti est ut de hoc amicus ab amantibus se repulsam pati debuerit. Unde si consilium vestrum mutari placeret in melius, haberetis me de re modica gratiae magnae debitorem, et clerico, illi, cui rem hactenus concessistis, vel ad votum satisfacerem, vel adversus eum vos in omni audientia ad plenum excusabiles redderem. Rogo mihi per praesentium latorem litteras vestrae voluntatis indices remittatis. Vale.