medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XXV. AD EUGENIUM PAPAM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo Dei gratia pontifici E. frater G. Glocestriae dictus abbas, unam quam petunt a Domino feliciter obtinere.

Quod missis litteris majestatem vestram, dilecte Pater, interpellare praesumimus: hinc persuadet charitas, hinc humilitas expavescit. Plus tamen eligimus apud Patrem de pietate corripi, quam apud dominos et fratres nostros dilectissimos de spreta charitate damnari. Ideo sublimitati vestrae preces humiles supplicantis affectu porrigimus, ut venientem ad vos dominum Lincolniensem episcopum qua decet bonitatem vestram gratia suscipiatis et in suis eum postulationibus justis audiatis. Cui vero et ad doctrinam scientia et ad honestatem mores exuberant, dignum est apud Patrem totum quod gratiae, quod pietatis est, experiri. Optamus ut erga eum vox illa Domini convalescat: Eum, qui venit ad me, non ejiciam foras , ut qui currit post gratiam, comprehendat gratiam, et qui festinat ad Patrem, Patrem se gaudeat invenisse. Accendentur virtutes amore quamplurimi, cum honestatem condigne munerari viderint apud vos, et virtuti suam nec minui nec deesse mercedem. Conservet vos in longa tempora, qui non dormit, custos Israel .

Notes: (Joan. 6) (Psal. CXX)
EPISTOLA XXVI. [AD SIMONEM WIGORNIENSEM EPISCOPUM.]
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino S. Wigorniensi Dei gratia episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, obedientiam debitam et quam potest charitatem.

Directis litteris preces vestrae sublimitati porreximus, ut causam, quae in Wimundum clericum nostrum intendebatur, usque ad reditum nostrum ex sola gratia differretis. Hoc tamen altiori providentia aliter actum est, et est ei purgatio objecti criminis per manum septimam adjudicata. Unde vestram ex amore praesumendo rogamus benevolentiam, ut sententiam hanc ea qua potestis misericordia temperetis, et qua debeatis ratione levigetis. Scitis vero in causis etiam saecularibus quantum caveri soleat, ne qui judex est, sese accusatorem exhibeat, nisi forte, cessante accusatore, ad hoc ipsum publica alicujus infamatio compellat. Quod si judici quandoque contigerit, in hoc ipso non jam accusator, sed famae publicae prolocutor existit, nec judicis sibi tollit officium, persequenti famae vocis impendendo suffragium. Sed in causa hac aliter res est. Scimus vero quid vicini clament, quid ore multorum populus attestetur. Femina vero illa, de qua Wimundus arguitur, non ipso cogente vel suadente, sed fratre ipsius Eilwino presbytero perurgente, in obsidem pro marito suo concessa atque directa est. Cumque illo mitteretur, opem illi debitam Wimundus non subtraxit, sed, prout suppetebat facultas, benigne contulit. Post etiam fratrem suum maritum scilicet ejusdem usque ad inimicitias persecutus est, ut ejusdem redemptioni effectivae operam daret. Quid ergo si mulier illa morte praeventa est? Nunquid luet qui non meruit? Sed quis unquam periit innocens? Vel Ecclesiae judicio recti quando deleti sunt? Si clericus Beati Petri praedictae mulieri, cum in obsidem mitteretur, sua dando subvenit, si maritum ejus de ipsa redimenda commonuit, si eidem fratri ejus Eilwino suggessit, quid aliud judicabitur, nisi quod animam suam magna ex parte liberavit. Vestram itaque supplicando rogamus beatitudinem, ut in praesenti negotio oculi vestri videant aequitatem et eum qui a nemine accusatur, quem infamia nulla persequitur, qua soliti estis gratia suscipiatis, et vestrae fulgore praesentiae exhilaratum remittatis.

Notes: (Psal.
XVI)
EPISTOLA XXVII. AD THEOBALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino T. Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, pie complendo senarium Sabbata Sabbatorum feliciter adipisci.

Gratiarum, dilecte Pater, de toto corde non sufficimus actioni, quod vestra nobis munificentia sinum jampridem benevolae charitatis aperuit et ut ipso rerum argumento cognoscimus, suorum etiam numero plenius assignavit. Et quidem sic est, non quia meruimus nos, sed quoniam sic complacuit vobis, ut eo ipso quo in amicitiarum gratiam admisistis in meritum nos ampliori quodam jure semper possideatis in integrum. Habetis vero multiplicis gratiae debitorem quem collata nobis beneficia satis obligant, et penes vos nulla merita commendant. Sed, quia praeteritorum exhibitio certa nobis est et futurorum exspectatio, audemus plurimum et pia semper charitate praesumimus, ut sublimitati vestrae etiam pro cognato nostro et amico charissimo R. de Beaumis preces ex affectu porrigamus, quatenus eum in ecclesiae ipsius beneficia admittatis quam sibi Cicestrensis plena donatione concessit, et ab auctoritate vestra donationis astipulatione confirmari precibus etiam porrectis exposcit. Et quidem illum R. vestra nobis plurimum commendaret oratio, si non eumdem in publicas jamdiu gratulationes susceptum fama omnibus ostendisset, utpote virum, cui et ad doctrinam scientia et ad honestatem mores exuberant, virum Deo dignum occupari servitio, simul et beneficiis ampliari, ut unius elegantia operis et nobis gratiam virtuti etiam vestrae gloriam impendatis.
EPISTOLA XXVIII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino T. Dei gratia Cantuariensi archiepiscopo et totius Angliae primati, frater G. Glocestriae dictus abbas, in regione luminis optato ad votum perfrui desiderio.

Placuit sublimitati vestrae, dilecte Pater in Domino, dominum et Patrem nostrum dominum Wigorniensem responsurum quibusdam, quae sibi objecta sunt, ad audientiam vestram evocare. Nec minus illi complacet jussioni et voluntati vestrae devote in omnibus obedire. Unde in omni timore Domini et cordis humilitate venit ad judicem, spe tamen bona et tota charitatis plenitudine festinat ad Patrem. Nec est quod in judicio Patris formidet filius, cum intus apud Patrem sit, qui pro ipso pulsat et exorat affectus. Ne tamen in causae praesentis inspectione vester caligetur oculus, quod nobis inde notum est discretioni vestrae notificamus. De statu Wigorniensis Ecclesiae vos hoc ipsi decrevistis, ut ob redintegrandam tam episcopi quam Ecclesiae suae dignitatem prior ipse qui fuerat ad tempus restitueretur et infra praescriptum diem substituto altero Ecclesiae ipsius necessitudini consuleretur. Cumque a vobis ad Ecclesiam suam dominus episcopus, vestrae pariturus voluntati remearet, quidam e fratribus Ecclesiae suae vestrae dispensationis ignari, restitutionem prioris sui moleste plusquam oportuit sustinentes, res ipsius ecclesiae statim, ut fama est, distrahere coeperunt et male, ut clamat populus, impletis marsupiis abscesserunt. Quod quale sit, satis ipsis indicabitis. Res vero ecclesiae sibi commissas infami venditione distrahere malum fuit; a facie Patris in nullo persequentis, sed consilium a vobis utile reportantis, fugam repentinam arripere multo pejus. Quod vero a vobis decretum fuerat, nec una dignari auditione multo pessimum. Quod vero captos se conqueruntur et dum ad vos pro Ecclesiae suae utilitate festinarent, male in itinere detentos, omnes fere testantur apud nos dominum episcopum hoc et cum fieret ignorasse et factum etiam cum rescivit paterna charitate pertractasse. Credendum etiam plus aestimo episcopo uni et veritati quam iratae monachorum turbae et contumaci. Qui, etsi eosdem ab inordinato revocasset vel detinuisset itinere, in hoc culpa vel nulla vel permodica exstitisset. De hoc tamen evocatos audiatis. De caetero scimus dominum episcopum priorem suum a prioratu amovisse, sed ob tumultuantium fratrum inquietudinem nondum quemquam substituisse. Quod ideo divinitus actum aestimo, ut vos supremam operi bono manum imponatis, et filiae vestrae idoneum providendo pastorem ad voluntatem vestram et ejus utilitatem consulatis. Vestris monitis Wigorniensis acquiescet Ecclesia quibus dominum episcopum juxta placitum vestrum pariturum non ambigimus. Conservet incolumitatem vestram in longa tempora, qui non dormitat, custos Israel

Notes: (Psal. CXX.)
EPISTOLA XXIX. AD OSBERNUM.
Author: Gilbertus Foliot

Frater G. Glocestriae dictus abbas, dilecto filio suo Osberno, « non trepidare ubi non est timor . »

Moneo te, fili charissime, aedificare et plantare, et terram tuam eo vomere quo tu scis exercere et diligenter excolere. Satis hactenus spinas et tribulos germinavit , sed, sicut bene coepisti, si labori bono et exercitio instanter incubueris, scio, scio quod fructu bono non fraudabit te Dominus. Volo vero vasa omnia domus tuae salva et munda custodias, et ipsam domum tuam qua poteris supellectile munda et honesta munias et exornes. Laudo etiam te seras portarum tuarum confortare, domum tuam vallo bono et muro inexpugnabili circumdare, ne scilicet gens illa quae, sicut tu dicis, hirsuta fronte et torvis oculis respicit, irrumpat in eam et omnes labores tuos et sudores impetu uno diripiat. Nolo vasa transmigrationis sint apud te, nec quod in aliquo praetendas transmigrationis habitum, sed stabilitatis in terra vestra quam dedit vobis Dominus Deus et mansionis diuturnae propositum. Dices vero amicis nostris Wallensibus vos de hoc quod audierunt nihil penitus illis inconsultis acturos. Videmus vero gentem vestram timorem Domini et reverentiam sanctuarii parvipendere, et illos audimus Deum et loca sancta et personas consecratas Domino diligenter honorare. Propter haec omnia durum est nobis illis qui fere non curant vos magis inseri et ab his qui vos venerantur avelli. Vale et noveris nos malle stationarium vel progressionarium te esse quam retrogradum.

Notes: (Psal. LII) (Gen. III)
EPISTOLA XXX. AD JOCELINUM SALESBERIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et Domino J. Salesberiensi Dei gratia episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, apto rationis moderamine sibi credita dispensare.

Sciat vestra sanctitas, in Christo dilecte Pater, nos fratri nostro Bernardo persuadere non posse ut sub aliqua cujuscunque pecuniae reddendae conditione benedictionem suam vel a vobis vel aliunde suscipiat. Hoc vero, licet malum fortasse non sit, menti tamen simplici scrupulum generat, ut aliquid a puritate minus suus sibi habere videatur introitus. Unde vestrae supplicamus benevolentiae ut animi vestri severitatem paulisper deflectatis ad nos, et his pecuniae repetendae conditionibus omissis, paululum post datam simpliciter benedictionem quidquid exigendum judicabitis exigatis. Ego vero erga sanctitatem vestram me vinculo fidejussoris ad plenum obligo, quod post ipsam benedictionem quidquid de his omnibus sibi adjudicabit Ecclesia, obediens et humilis et devotus implebit. Si post istam benedictionem ejus voluntas distulerit, nil restat aliud nisi ut in commissa sibi domo voluntatem domini papae sedulus praestolator exspectet. Vale.
EPISTOLA XXXI. AD THEOBALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino T. Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, totum quod potest humilis et prompta devotio.

Humilitatem charitas non repellit. Unde, quia Willelmum Cumin humiliatum vidimus, audere coepimus ut apud sublimitatem vestram pro illo interpellemus. Quod si ab unitate recessit Ecclesiae, ipso qui tentat instigante, ad eamdem jam redit, ipso qui vivificat Spiritu sancto revocante. Unde ad thronum misericordiae vestrae pia tamen praesumptione pulsamus, ut si eum testimonio magnarum et religiosarum personarum de ea in qua impegerat culpa satis fecisse cognoscitis, a communione suspensum teneri non permittatis. Dominus vero Wigorniensis nisi per vos in communionem non recipit quem auctoritate vestra a communione privavit. Rogamus itaque vestri animi moderationem ut quem de Ur Chaldaeorum ad Jerusalem suspirasse gaudetis , intrare volenti portas ejus obserari non sinatis, ne cui etiam calceamenta stolam pariter et annulum indulsit pietas coelestis, ipsum nudatum turpiter ad siliquas remittatis.

Notes: (Gen.
XV)
EPISTOLA XXXIII. AD ROBERTUM SANCTAE SED. APOSTOL. CANCELLARIUM.
Author: Gilbertus Foliot

Magistro suo charissimo dominoque meritis honorando, ROBERTO sanctae sedis apostolicae cancellario, frater G. Glocestriae dictus abbas, reverentiam debitam et de corde toto dilectionem.

Exsultavit cor meum in Domino, dilecte Pater in Domino, et spirituali sum jucunditate perfusus, quia de coelo respexit Dominus, et vestrae memor humilitatis gratiam donavit pro gratia, et a vobis digne servatam hactenus honestatem morum et elegantiam condigna munificentiae suae gloria muneravit. Invitatus ad nuptias locum elegeratis obtinere novissimum, sed in vobis bene patri complacuit ut evangelicum illico tandem ipse personaret: Amice, ascende superius , gloriamque vobis pariter et honorem prae discumbentibus aliis exhiberet. Mirabar equidem et rem tacitus attendebam, cui Dominus nova sua pariter et vetera reservasset, quia congesta totius honestatis insignia sic in unum cumulasset. Et licet innumeris vitae vestrae decor et doctrinae suavitas illuceret, et in sui imitationem mirabiles multorum appetitus accenderet, majus tamen aliquid animo somniabam lucemque tantam, etsi non sub modio reconditam , ab eminentiore tamen quodam loco fulgoris sui beneficia praestituram Ecclesiae spe quadam certa concipiebam. Teneo quod volebam; video quod sperabam, ut jam magna praedicem opera Domini exquisita in omnes voluntates ejus . De quo magna operare potui, magna videre jam merui, et quem dilexisse justitiam et odio habuisse iniquitatem non dubito in consilio justorum et congregatione sanctorum a beato summoque pontifice totius aequitatis jura dictare totus applaudo. Hinc est quod gratiarum non sufficimus actioni, quod Patrem nostrum Cant. exhilarastis, quod Ecclesiam ejus in dignitatem pristinam reformastis, ut quae mutila facie incedebat, hinc archiepiscopatus gloria, illinc soliti primatus honore jam plena luce refulget. Et divinitus actum est ut de fonte justitiae ipsa vestra promotione procederet et pietas in nos. Rogamus benevolam et benignam nobis semper gratiam vestram, et pro Domini Jesu reverentia suppliciter exoramus ut nostro Arnaldo manum misericordiae porrigatis et vestrae fretum pietatis auxilio laetum ad propria remittatis. Scitis quam indecens sit et importunum clericum bonum in publicas jamdiu gratulationes susceptum, jam nunc emendicatis elaborare suffragiis, et diebus vitae suae novissimis insolita praeter morem inedia praegravari. Confido de Domino meo magistroque charissimo ut cordis sui locum misericordiae semper aperiat, et tam huic quam caeteris Salesberiensis Ecclesiae clericis, jam instante necessitate et vehementer urgente tempestate, subveniat. Conservet omnipotens Dominus magistrum et dominum meum in tempora longa Ecclesiae suae profuturum.

Notes: (Luc. XIV) (Luc. XI) (Psal. CX) (Psal.
XLIV)
EPISTOLA XXXIV. AD SIMONEM WIGORNIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino S. Wigorniensi Dei gratia episcopo, frater G. d. ab., bella Domini cum fiducia praeliari.

Quod palam est et multorum divulgatum notitiae testibus aut argumentis evincere citra necessitatem est. Unde, si promptum serviendi vobis habuimus animum, argumentis non approbo de quo nullum aut fere nullum dubitare non dubito. Equidem si vobis in magnis servire nequivimus, sedulam tamen dedimus operam, ut in minimis saltem in subsidiari vobiscum actione staremus. Ideo nostra, si placet, merebatur humilitas et in vos hucusque continuata charitas, ut vices nostras quas adversus H. et R. de Calderi sublimitati vestrae commiseramus, prudentia vestra aliquanto fuisset diligentius exsecuta. Scitis vero et multorum constat testimonio dominum archiepiscopum vobis palam prohibuisse ne quis illorum absolveretur, nisi vobis ecclesiastica satisfactio exhiberetur. At illos ad satisfaciendum nobis nullo adhuc commonitorio induxistis, nihilominus tamen absolvistis. Palam est et luce clarius quid consequatur expositis. Dicam, salva pace vestra et gratia, dicam quod hoc ipso nec domino archiepiscopo obedientiam, nec nobis quam sperabamus amicitiam, nec ordini vestro vel officio honorem exhibuistis aut reverentiam. Equidem molles istae et remissae facilesque nimis misericordiae auctoritatem vestram in opprobrium et commissam vobis justitiam deducunt in nihilum. Anno quidem spectavimus integro ut in episcoporum conventu malefactores nostros anathematis vinculo teneremus. Sed quam facile labor noster evanuit! Inflavit buccas dominus H. et sonuere tubae. Ad unum Spiritus inflati sonum, quid dicam? Expavit episcopus, proh pudor, ad ejus minas expavescere, cujus dedignandus erat et gladius! Jam toties laesi ad quem de justitia nobis exhibenda curremus? Nunquid nobis facile est circumire provincias, dominum archiepiscopum sollicitare, convocare concilium et a multis expetere quod unius item possit gratia vano quodam favore remittere? Equidem post susceptum onus hoc in quo laboro sustinens nil mihi molestius accidit, nil amarius. Pudet vero me similiter et poenitet, quod cucurri in incertum; pugnavi, sed quasi aerem verberans , et post damna similiter et labores insultant mihi inimici mei et jam prorsus effrenati tutam nacti peccandi licentiam ad injurias item faciendas imperiosa voce nos provocant. Haec itaque vestrae duximus communicanda notitiae, ut qualitercunque res hactenus acta sit, vestro, si fieri potest, reformetis consilio ut et vobis honor augeatur et causae vestrae si non ad plenum in aliquo saltem provideatur.

Notes: (I Cor. IX)
EPISTOLA XXXV. AD G. PRIOREM ET CONVENTUM HEREFORDIENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

Frater G., dilectis suis dilectoribus GUAR. priori et fratribus qui cum eo sunt Herefordiae, bonum bene consummare principium.

Libentius vos ipse visitassem quam ad vos litteras nuntiosve dirigerem; sed quia impediunt negotia multiplicata quod vellem, litteras interim nostras vice colloquii habeatis, ut pensetis ex his quid de nostra erga vos charitate aestimare debeatis. Non est credendum omni spiritui; quidam vero spiritus ex Deo non sunt . Unde si charitatis nostrae sinceritatem impius homo superseminans zizaniis offuscare conatur, discretio nobis spirituum necessaria est, ut non circumferamur omni vento doctrinae vel facile acquiescamus errori ; sed probantes semper potiora solidemus in Christo charitatem, in quem anchora nostrae spei projecta est. Frustra namque credimus et speramus nisi invicem diligamus. Attendamus illud Apostoli: Charitas nunquam excidit ; verbum breve, sed fecunda sententia. Hic plane conjungitur nos aut in Christo non dilexisse, aut leviter a charitate non excidisse. Non vero in Christo diligit qui facile promovetur ad odium.

Notes: (I Joan. IV) (Ephes.
IV) (I Cor. XIII)
EPISTOLA XXXVI. AD EUGENIUM III PAPAM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino Dei gratia pontifici EUGENIO, frater G. Glocestriae dictus abbas, in decore virtutum delicias regibus ministrare.

Cum in singulorum commoda vestrae se, dilecte Pater, diligentia charitatis exerceat, fortasse minus in sui admiratione suspenditur et quae ad innumeros beneficiorum immensitate diffunditur intra proprii judicii terminos arcta humilitatis regula cohibetur. Quanto tamen gratiarum imbre mentem vestram divinitatis unda perfuderit, hinc datur intelligi quod in vehemens sui desiderium non paucos de ultimis terrae finibus virtutis vestrae fragrantia sanctique nominis suave redolens opinio jam pertraxit. Scimus vero multos multa animi alacritate festinare ad vos, ut jam dicant singuli, clament universi: Trahe nos post te, curremus in odore unguentorum tuorum . Inter dominum A . . . . . Lincolniensem episcopum tanta decet a majestate vestra veneratione suscipi, quanta scimus eum ad vos charitate perduci; perhibent vero ejus vitae testimonium bonum familiares ejus viri probatae religionis et gratiae, qui cum eo quo familiarius conversantur, tanto magis de ejusdem honestate gloriantur in Domino. Scimus quoque Dominum flagello tribulationis ipsum jamdiu aliquatenus attigisse, ut si quid in eo fuit scoriae, jam ad purum excoctum sit, et si quid in excessu mediocri vaga regni Angliae aliquandiu permisit licentia, jam penes eum evacuatum est, et perfecte probatur. Hoc quod verum credimus, praecipuo veritatis amico denuntiamus, ut non pigeat vos filium vestrum in gratia suscipere, cui dignum est honorem et gratiam exhibere. Valeat sublimitas vestra, in Christo dilecte Pater.

Notes: (Cant. I)
EPISTOLA XXXVII. AD J. LEGATUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino J. sanctae sedis apostolicae Dei gratia legato, frater G., salutem et de toto corde dilectionem.

Litteras dignationis vestrae, dilecte Pater, domino Salesberiensi direximus, ut quem statuistis abbatem Cerneliae, loco eidem episcopali confirmaret benedictione. Quod ipse quo animo vel qua industria nescimus hucusque differens, in ipsum, sicut a multis audivimus post discessum vestrum vexationes et argumenta multiplicat. Quod utinam absit a vestra gloria ne tale sortiatur laus vestra dispendium, ut plantatio vestra sic evellatur et vestrarum opus manuum in ignominiam vestri deleatur! Quapropter honori vestro supplicamus et gloriae, ut directis jussionis vestrae litteris dominum Salesberiensem commoneatis, ut ultra illum quem ei statuetis diem benedictionem ejus non differat; et quod si verae religionis amator est, animo grato, voluntate promptissima jam fecisse debuerat vestra saltem auctoritate jam secundo commonitus ulterius explere non differat. Rogamus ut in opere vestro non confundatur facies vestra, sed incrementum semper habeat gloria vestra, ut sciant omnes quod manus tua haec et tu, Domine, fecisti eam . Valeat dominus meus et Pater dilectissimus. Sicut praecepistis, jam venissem ad vos, nisi de die in nos iteratae calumniae me non impeditum solummodo, sed et compeditum gravissime detinuissent.

Notes: (Psal.
CVIII)
EPISTOLA XXXVIII. AD THEOBALDUM CANTUAR. ARCHIEP.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo et totius Angliae primati, T. frater G. Glocestriae dictus abbas, salutis gaudium et obedientiae famulatum.

Adhuc etiam, domine, incubus ille Cerneliae, quod sui juris non est, audacter occupat, et qui inde expulsus est, ad aliena limina pro defectu justitiae mendicat. Dominus vero Salesberiensis expulsi abbatis inopiae extremae ipsius Ecclesiae desolationi fortasse compatitur, sed nec abbati inopi, nec Ecclesiae jam ruenti aliqua ejus miseratione subvenitur. Mandati vestri litteras devote suscipit, vestro tamen obedire mandato alta nescio qua consideratione omittit. Justitiam itaque, quam alias non invenimus, a vestra jam paternitate requirimus, ut Scotum illum inobedientem vobis manifeste contumacem et improbum, si placet excommunicetis et Ecclesiam ipsam quam diu incubuerit interdicatis. Quod si deinceps comiti Glocestriae de ejiciendo excommunicato vestro praeceperitis, scimus quod nobis obedire non differet, verum domino Salesberiensi obedientiae formam sine mora obediendo praescribet. Vale.
EPISTOLA XXXIX AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo et totius Angliae primati, T. frater G. Glocestriae dictus abbas, salutis et gaudii plenitudinem.

Quia fortis est ut mors dilectio , sicut uni praejudicare non possumus, sic alteri reluctari non valemus. Hinc est, dilecte domine, quod id quod vultis me quoque velle necesse est. Sed quia redeuntes a vobis qui mihi sic alii vero sic loquuntur, precor ut mihi litteras vestrae voluntatis indices per hunc fratrem nostrum mittatis, et quod de me vestro sederit arbitrio ea, qua praeestis et potestis potestate injungatis. Eo vero erga vos animo sum, ea vobis charitate devinctus ut in quo sanctitati vestrae me obedire et placere cognovero, totum leve reputem quod mihi minari potest vel difficultas itineris vel urgens auctoritas obviae potestatis. De caetero frater B. abbas Cerneliae ad sedem apostolicam appellavit. Cum ergo sua omnia in protectione domini papae esse oporteat, a suis tamen persecutoribus non minus nunc quam ante diripiuntur. Unde rogat per me et de hoc precor vestra sit exorata paternitas, ut Ecclesiam suam in protectione domini papae et vestra suscipiatis et ipsam domino A. archidiacono custodiendam committatis, ut et huic ad dominum papam adeundum scilicet quod res habet necessaria conferat, et si quem in loco ipso domino servire cognoverit, ipsi cura diligenti provideat. Itineris nostri diem, si placet, notificetis, quem si usque ad festum sancti Michaelis differri placeret, eos qui nobiscum ituri sunt, fortasse magis paratos haberetis. Valete.

Notes: (Cant. VIII)