EPISTOLA VIII.  72  DE OCCISIONE MAURORUM IN GRAECOS. (  An. Dom. 812, cod.  III,  chron.  8.)
Author: Leo III
Date:  [militaria] [audire] [apostoli]

ARGUMENTUM.--Mauris minitantibus Siciliam invadere Michaelem imperatorem misisse classem cum patricio et spathariis; patricium auxilia obtinere non potuisse ab Anthimo duce Neapolis, quae non negata ab Amalphitanis et Cajetanis. Mauros latrocinatos in insulis Lampadusa, Pontia, Iscla. In sanctae sedis ditione salva omnia esse: vix enim a Carolo nuntiatis Maurorum motibus, continuo coepisse fines atque oras maritimas milite custodiri, jugibusque in confessione ad Deum precibus Ecclesiae praesidium, longaevam Carolo vitam implorari.

Domino piissimo et serenissimo, victori ac triumphatori, filio, amatori Dei ac Domini nostri Jesu Christi. Carolo Augusto, Leo episcopus servus servorum Dei. Scimus igitur vestram a Deo protectam imperialem potentiam semper de integritate et exaltatione atque custodia matris suae sanctae Ecclesiae ejusque finibus solertissimam habere sollicitudinem, et ideo notum facimus serenitati vestrae ea quae nuper audivimus et ex parte certi sumus. Vestrae siquidem a Deo datae sapientiae incognitum non est quod illa nefandissima Agarenorum gens partibus Siciliae anno praesente venire consiliaverat. Nunc autem, sicut audivimus, in quibusdam Graecorum insulis conjunxerunt. Pro quibus vero misit Michael imperator patricium et spadarios cum stolo, ut contra eos Christo 73 adjuvante dimicare debuissent. Cumque ipse patricius in Siciliam conjunxisset, direxit missos suos per Beneventum ad Anthimum Neapolitanum ducem, ut cum toto ipso Neapolitano ducatu qui illi obedire voluissent navale auxilium ei praebere studuissent. Qui vero dux occasiones proponens in adjutorio ejus ire contempsit. Cajetani tamen et Amalphitani aliquanta congregantes navigia in auxilio ejus abierunt. Postmodum vero, ut audivimus, ingressi sunt ipsi nefandissimi Mauri, tredecim scilicet navigia, in insulam quae dicitur Lampadusa, partibus Siciliae constituta, et praedavere eam. Cumque de praedicto Graecorum stolo septem navigia itidem explorando perrexissent, ut sc. veritatem cognoscere potuissent, comprehendentes eos Deo odibiles Mauri. occiderunt illos: et dum exspectassent eos Graeci qui miserunt illos ad explorandum, et minime essent reversi, abierunt generaliter super eos, et, Christo miserante, totos illos iniquos Mauros occiderunt, ita ut nec unum ex eis vivum reliquerint. Porro et hoc relatum est nobis: quadraginta naves de ipsis Mauris venerunt in insulam quae Pontias vocitatur, ubi monachi residebant, et praedaverunt eam. Postmodum vero egredientes ex ea ingressi sunt in insulam quamdam quae dicitur Iscla majore, non longe a Neapolitana urbe 74 milliaria XXX; in qua familia et peculia Neapolitanorum non parva invenerunt: et fuerunt inibi a XV usque ad XII Kal. Septembr. et nunquam ipsi Neapolitani super eos exierunt. Cumque totam insulam depraedassent, implentes navigia sua de hominibus et ejus necessariis reversi sunt post se. Cajetani autem, qui post desolationem jam dictae insulae ibidem fuerunt, dixerunt quod invenissent homines occisos lacere et granum et scirpha quae ipsi Mauri portare secum non potuerunt, sed et caballos Mauriscos, quos in suis ducebant navigiis, occisos ibidem dimiserunt. Ecce quaecunque potuimus de Graecorum partibus, serenitati vestrae intimare curavimus. De nostris autem terminis insinuamus vestrae tranquillissimae imperiali potentiae quia per intercessionem sanctae Dei genitricis semperque virginis Mariae dominae nostrae, et beatorum apostolorum Petri ac Pauli, et per vestram prudentissimam ordinationem, omnia salva et illaesa existunt. A quo enim de illorum adventu vestra nos exhortavit serenitas, semper postera et littoraria nostra 75 ordinata habuimus, et habemus custodias; nosque cum nostris sacerdotibus in ecclesia fautoris vestri beati Petri et Pauli , Omnipotentis exoravimus clementiam ut suam sanctam Ecclesiam ab insidiis inimicorum custodire et defendere dignetur, vosque ad exaltationem et defensionem ejus per longa annorum curricula conservare et protegere lubeat, atque ad gaudia aeterna per multa temporum spatia cum sanctis perducat omnibus. Piissimum Domini imperium gratia superna custodiat, eique omnium gentium colla substernat. Absoluta VII Id. Septembr.