medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA LXXIX. IVO,  Dei gratia Carnotensis episcopus,  GULIELMUS [  al.  VILELMUS]  Parisiensis,  JOANNES  Aurelianensis,  GALTERIUS [GAUTERIUS]  Meldensis,  HUMBALDUS  Antissiodorensis,  PHILIPPO  Trecassino episcopo, salutem.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ al. de frat.] [ al. proborum] [ al. invitatus] [ unus cod. praemisisti] [prohibuerunt]

Congregatis in Stampensi concilio multa super fraternitate tua licet ingratis auditoribus nobis relata sunt, de quibus valde mirati sumus, quoniam et auribus piorum sunt onerosa, et ordini tuo si vera sunt periculosa; de quibus quia eadem legati tui retulerunt, vel referre poterunt, interim silere decrevimus. Sed, quia ad concilium vocatus non venisti, nec legatum, nec legitimam excusationem scripto vel dicto pro te misisti , potuissemus in te canonicam dedisse sententiam. Non enim metum mortis aut cruciatus suspicionem inferendi, sed praesentem tantum secundum leges pro legitima excusatione accipimus, ubi iter anticipare vel circuire nullae angustiae prohibuerint . Praeterea quidam contemptus in litteris tuis notari potuit, quod nec nomen metropolitani, sicut in litteris excusatoriis fieri solet, interposuisti, nec ad eum aliqua excusatoria verba direxisti. Nos autem misericordiae magis intenti quam judicio, inducias tibi a domno metropolitano impetravimus usque ad Dominicam proximam ante Natalem Domini, quando futura est consecratio Nivernensis episcopi. Monendo itaque mandamus et mandando monemus ut tunc praesentiam tuam remota omni excusatione domno metropolitano exhibeas, satisfacturus de objectis. Quod si adesse neglexeris, amodo non erit culpa nostra, si pro misericordia 40 judicium susceperis. Nec enim tibi timendum erit de vicecomite, qui de se et de filio suo, et omnibus suis omnem tibi securitatem in praesentia totius concilii promisit. Vale.


Notes: (l. IX, d. Quod

me. cau.)
EPISTOLA LXXXI. PASCHALI  summo pontifici,  IVO,  humilis Ecclesiae Carnotensis minister, debitam obedientiam cum fideli orationum obsequio.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [bonae, ms. c. ]

Paternitatem vestram apostolici culminis gradum ascendisse, et in locum beatae memoriae papae Urbani successisse, nostra parvitas gratulatur, et summae providentiae gratias inde referens, ut de bonis principiis meliores exitus proveniant, pro modulo suo Deum quotidianis orationibus deprecatur. Credimus enim religionem vestram zelum Dei hactenus habuisse, et decorem domus Dei non ficte dilexisse. Unde postquam paternitatem vestram vicem apostolici gradus accepisse cognovimus, summum desiderium nostrum fuit, ut per propriam personam adiremus praesentiam vestram, nisi nos retinuisset periculum molestiae corporalis, quod ineundo facile incurreremus de nobis vera fatendo, vel periculum lapsus animae quod nobis immineret vera negando. Sic enim Petrus Christum negasse dicitur, non quod negaret Christum esse Christum, sed quia negavit Christi se esse discipulum. Mitto itaque interim vobis fratrem istum praesentium portitorem, quem rogo ut vice mea familiarem habeatis, et in his quae salubriter et utiliter reverentiae vestrae suggesserit, tanquam meipsum audiatis. Valete.
EPISTOLA LXXXII. IVO,  Dei gratia Carnotensis Ecclesiae minister,  GAUFRIDO  Vindocinensis monasterii abbati, salutem.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [correctionis ms. c. 
]

Quidam frater monasterii tui nomine Daniel ad nos veniens graviter conquestus est a tua fraternitate se inordinate et miserabiliter multoties tractatum tam contumeliis verborum quam injuriis verberum, et qualem te in se expertus est, talem te existere in omnes, aut pene omnes pronuntiat. Unde moneo fraternitatem tuam quatenus zelum tuum ita modifices, ut nec tumori parcas, nec in sanas partes ferrum mittas, et quos corripis cum charitate corripias, et quibus parcis cum charitate parcas. Nosti enim quia cum unus prophetarum ligna caedens 41 immoderate percuteret, ferrum de manibus prosilivit de manubrio, et unum de filiis prophetarum occidit. Sic sic, charissime, immoderatus rigor disciplinae quos corripit non corrigit, sed in laqueum diaboli praecipitanter impellit. Rogo itaque et moneo fraternitatem tuam, quoniam praedictus monachus sub pondere correptionis tuae deficit, ut eum in aliqua cella monasterii tui respirare permittas, aut, si omnino importabilis tibi videtur ejus conservatio, licentiam ei salvandi animam suam in alio monasterio concedas, et hoc mihi ad praesens rescribas. Ita enim fieri poterit ut et frater renovatis moribus melioretur, et anima ejus de manu tua non requiratur. Vale.
EPISTOLA LXXXIV. JOANNI  presbytero cardinali, Romanae Ecclesiae legato,  IVO,  humilis Carnotensium Ecclesiae minister, legatione fungi in Christo.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [justitia, ms. c. ] [ solus v. c. Put. verbo Dei suffocato, Romanae auctoritati] [ al. quoniam] [ unus v. c. cum hoc gerulo]

Litteras tuae benevolentiae indices nuper accepi, quibus aliqua constantiae tuae opera parvitati meae notificasti. In quibus hoc egregie laudabile intellexi, quod te a communione regis abstinuisti, quoniam in hoc et famae tuae et legationi tibi commissae sane consuluisti, licet quidam Belgicae provinciae episcopi in Pentecosten contra interdictum bonae memoriae papae Urbani coronam ipsi regi imposuerint, tanquam mortuo praecone justitiam mortuam esse crediderint. Quod autem Pictavis aut intra provinciam Aquitanicam concilium celebrare disponis, omnino laudo, quia si intra provinciam Belgicam vel Celticam concilium celebraretur, multa premi silentio oporteret, quae ventilata scandalum generarent, et totum pene fructum concilii aliqua exaestuatione praefocarent, pressa vero silentio, tanquam verbo Dei alligato, legationis tuae auctoritati plurimum derogarent. De termino vero habendi concilii, quem IV Kal. Aug. designasti, facile occasionem quaerent episcopi partium nostrarum, dicturi non esse congruum spatium ad peragendam viam, et praeparandum viaticum. Non enim poterunt multi episcoporum ad locum pervenire concilii, nisi per multos circuitus, et per acquisitos undecunque conductus. Si ergo videtur prudentiae tuae, convenientior videretur mihi terminus in capite autumni: quando et annus erit fertilior, et unusquisque invitatus indulto sibi congruo spatio ad eumdum paratior. Si autem praeter spem evenerint haec omnia, cum Deus invicem nos loqui concesserit, et de termino et de loco habendi concilii, et de multis aliis cum prudentia tua tractabo, quia multa praetereo quae non sine ratione interim chartae commendare dissimulo. Mitto itaque tibi 42 cum brevigerulo tuo cursorem istum, per quem mihi remandes et de tempore et de loco colloquii nostri, et de constitutione habendi concilii. Vale.
EPISTOLA LXXXV. MANASSAE  reverendo Remorum archiepiscopo,  IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, charitatis visceribus abundare.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [correptionis, ms. c. 
] [indicit, ms. c. in quo duo
sequentia verba desunt ] [ al. appellastis
ita, ms. c. ] [possunt esse
monimentum, ms. c. ] [ unus cod. consilio matorum,
sed]

Allatae sunt nobis nuper litterae a vobis per comprovinciales episcopos vestros missae, quibus perlectis intelleximus grave scandalum levi de causa inter Remensem et Suessionensem Ecclesiam nuper exortum. Cum autem in provincia vestra peregrinum sit judicium nostrum, peregrinum tamen non putamus esse consilium nostrum, quo charitate suadente reverentiae vestrae et omni religioni, si facultas esset, vellemus bene esse consultum. Videbantur autem illae litterae, ut pace vestra dicam, plus continere invectionis quam correctionis , perturbationis quam reconciliationis, magis percutere robur sanorum quam colligare vulnera infirmorum, niti etiam auctoritatibus honestis, et firmis, non tamen satis apte ad id de quo agebatur accommodatis. Nec ista mordendo dico, sed dolendo, fraterno amore desiderans ut scandalum prudenti moderatione sopiatis, et his qui curiosi sunt ad cognoscendam vitam alienam , desidiosi autem ad corrigendam suam, occasionem disceptandi de vobis quam celerius potestis subtrahatis, et caecis offendiculum non ponatis. Legitur enim in Exodo quia si litigaverint duo viri, et perculserint mulierem praegnantem, et exierit infans nondum formatus, detrimentum patietur quantum indixerit vir ejus, et dabit pro anima sua . Quid est autem haec mulier praegnans, nisi anima infirma, nondum in amore Dei perfecta? haec ergo anima religiosis viris inter se contendentibus, et sua contentione scandalum generantibus, percutitur et scandalizatur, ita ut amorem Dei, quem tenuiter conceperat, abjiciat et perdat. Qui autem huic infirmiori et muliebri animae abortivum excussit, damnum patietur, quia mercede, qua fidelis servus pro talento multiplicato donandus est, privabitur. Vir vero hujus mulieris est Christus qui poenam huic offensioni debitam inducit sic dicens, : Qui scandalizaverit unum de pusillis credentibus in me, bonum est ei magis si circumdaretur mola asinaria collo ejus, et in mare mitteretur. Quae detrimenta ut evitare valeatis, filiam vestram Suessionensem Ecclesiam, quam sacrilegam, licet canonice obedire paratam, prout libuit, appellatis , ad sinum matris paterne revocate, et haec amaritudinis verba, quae aeternarum inimicitiarum esse monumentum possunt , mutata in melius mente temperate: ne forte, si pertinaciter vos invicem mordetis et comeditis, ab invicem consummamini. Quantum enim intellexi, nisi zelum vestrum temperaveritis, non absque canonica ratione cavebit se judicio vestro submittere, qui velut in hostem videmini adversus eam exercitum commovere, et quasi procinctum belli praeparare. Utatur ergo prudentia vestra consilio non iratorum, sed eorum qui possint esse discreti mediatores utrarumque partium, ne forte post multas vexationes alienum cogamini subire judicium. Valete.


Notes: (epist. 83) (epist. 7 et
118) (Exod. XXI) (Marc. IX)
EPISTOLA LXXXVI. IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister,  STEPHANO  palatino comiti, dilectionem et pacem in Christo  [al.  salutem et dilectionem,  ep. 49].
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ quidam infructuosa] [ al. servientes]

Clericos minis territos et contumeliis affectos, ad vos mittere non valeo. Mitto itaque chartam non timentem, neque erubescentem, justitiam exigentem et justitiam promittentem. Moneo itaque excellentiam vestram nunc tertio, ut homines vestros qui in pacem offenderunt, ad justitiam pacis, quam ipse dictastis et promisistis, venire faciatis, et cum hoc correctum fuerit, si quid in vos deliquimus, emendare parati sumus. Neque enim aliud aliquid aliquando de hoc negotio vobis mandavi, quidquid dixerint vobis legati vestri. Quidquid autem vel plus, vel minus hactenus in auribus vestris dictum sit, vel aliter, nunc expostulo justitiam et offero justitiam, secundum rationem rerum gestarum et ordinem admonitionum, prout concorditer illi judicabunt, qui justa judicia se facturos de pace juraverunt. Et hoc futura die Martis. Quod si refutaveritis, scimus quia potentia vestra et principatus vester pace ecclesiastica non eget. Nos vero erimus contenti terminis nostris; et pacem istam, quae Ecclesiae valde est onerosa et sumptuosa , quam contra vos tenere non possumus, dimittemus; in aliis autem sicut magno et potenti viro serviemus . Valete.
EPISTOLA LXXXVII. JOANNI  et  BENEDICTO  cardinalibus presbyteris, et Romanae Ecclesiae vicariis,  IVO,  humilis Ecclesiae Carnotensis minister, ita sibi commissa fungi legatione ut Angelo magni consilii valeant complacere.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ al. hujus mundi] [ al. contubernialis, ms. c., epist. 13] [ quidam
cod. de Gallanda, vel de Valanda] [ in aliis cod. ita ms. c. consecrationem, cod. Put. 
 Si episcopalis consecratio] [ aliqui ap. auct. potuerit per vos manif.] [ al. permittitur.] [ unus cod. contundatis] [ al. non valebimus]

Quia Belvacensis Ecclesiae lapsum dudum vobis ex parte per litteras insinuavi, nunc in quantum profundum malorum descenderit, sollicitudini vestrae reticere non valeo: ne mea taciturnitas mihi reputetur in vitium et veterno ipsius Ecclesiae morbo nullum procuret adhibere remedium. Praedicta enim Ecclesia tandiu jam bonos desuevit habere pastores ut malos habere videatur ei quasi legitimum, bonos autem eligere quasi nefarium. Quod in hoc satis patet quod adversus litteras domni papae et vestras de electione vel assumptione episcopi illicita prohibentes, ad contemptum sedis apostolicae, irrisoria et contemptibilia verba in vos protulerunt, et postposita omni canonica obedientia clericum quemdam illitteratum, aleatorem et caeteris hujusmodi lenociniis vacantem, procul etiam a sacris ordinibus inventum, quondam quoque propter publicum adulterium a legato Romanae Ecclesiae Lugdunensi archiepiscopo de Ecclesia ejectum, pro voluntate regis, et illius contubernalis suae, in episcopum assumpserunt. Praedictus autem intrusus Stephanus vocatur de Guarlanda . Cui si ad episcopalem ministrationem aliquando apostolica auctoritate patuerit aditus, manifestum est temporibus nostris exitiale silentium impositum esse canonicis legibus. Quomodo enim ad fontem scientiae pertingemus, 43 si ab ipsis qui clavem tenent, intrare non permittimur? His et hujusmodi praemonitam et praemunitam volo esse sollicitudinem vestram, ut et vobis caveatis, et domnum papam super his cautum faciatis, ut qui ex adverso stat occasionem maledicendi non habeat de vobis tanquam sua quaerentibus, et non quae Jesu Christi. Praedictus enim intrusus festinat ut cito Romam vadat, aut mittat, et palatinos quibus poterit muneribus vel promissionibus flectat in suam partem, et domnum papam quacunque poterit machinatione decipiat. Rei itaque veritatem vobis notificamus, ut et auctoritati apostolicae provideatis, et famae vestrae bene consulatis, et Ecclesiam in malis tabescentem solatio foveatis, forti manu relevetis, et corrosorum dentes sinceritatis lapide conteratis . Si enim et in hoc cassata fuerit expectatio nostra, jam quid contra obloquentes pro Romana Ecclesia loquamur, non habebimus, et murum pro domo Dei ponere fiducia Romanae Ecclesiae ultra non audebimus . De mundana ergo Dei domo, et de vindicando contemptu vestro, consilium cito capite, et quid super hoc et super aliis dispositionibus vestris facere velitis, per portitorem praesentium rescribite. Cum vobis Deo donante loqui poterimus, haec et alia diligentius et diffusius exponemus. Valete.


Notes: (epist. 89, ad
Paschalem)
EPISTOLA LXXXVIII.  Domno et omni veneratione dignissimo  PASCHALI  summo pontifici,  IVO  humilis ejus filius, omnis obedientiae affectum et effectum.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ al. Hilgodum] [praelationis] [ al. existimabat] [ al. leviter] [ quidam in
summo] [ al. si non benedicatur ita ms. c. 
]

Audivi nescio quorum falsidicorum delatione ad aures sanctitatis vestrae pervenisse domnum Hilgotum quondam Suessionensem episcopum pro certis criminibus depositum ad monasterium confugisse. Quod absit ut credat sanctitas vestra! Nulla enim infamia denotatus, nulla criminali accusatione pulsatus, propter praelatorum pericula, quae jam expertus fuerat se salubriter ferre non posse, episcopatui renuntiavit, et ad portum monasterii confugiens de naufragio hujus mundi nudus evasit. Eram quippe tunc temporis presbyter Belvaci in quadam regulari Ecclesia: ipse autem mihi familiaris erat propter aliquam, quam in me aestimabat pietatis formam. Per me enim transivit, in auribus meis coram Deo totum se effudit, ad ultimum propositum suum aperuit: et cum ei licet leniter resisterem, et ut in regimine sibi commisso persisteret multis modis persuaderem, multis verbis ultro citroque habitis, summa fuit consilii sui, se malle in loco humili salvari, quam in alto periclitari. Visa itaque animi ejus constantia, quod vir tantae nobilitatis, et tantae felicitatis, ita mundum calcaret, et sub leve Christi jugum confugeret, approbavi intentionem ejus, et qui me fecerat conscientiae suae judicem, habuit de caetero sui propositi laudatorem. Qualiter autem in monasterio sit postea conversatus, dicant vobis qui noverunt, qui etiam approbata conversationis ejus experientia in patrem sibi eum elegerunt. In quo nihil aliud opponunt, quibus plus displicet bonum insolitum, quam malum inolitum, nisi quod episcopali dignitati indigna fiet injuria, si qui episcopus fuit, fiat archimandrita. Dicunt enim quia non potest esse abbas sine benedictione . Si autem benedicitur, episcopali benedictioni vehemens injuria irrogatur. In quibus omnibus vestra exspectanda est censura, vestra est tenenda sententia. Nam quidquid horum decernere velit apostolici culminis praerogativa, nulla episcopali sacramento nobis fieri videbitur injuria, cum abbatis benedictio nulla sit sacramenti repetitio, vel hujus benedictionis abstinentia non impediat virum ad hoc electum ad procuranda bona spiritualia vel temporalia . Quod quam multis modernorum et antiquorum Patrum probari possit exemplis, novit vestra prudentia. Haec suggerere volui sanctitati vestrae, ut non omni spiritui credatis, nec de honesta persona inhonesta murmurantibus aurem facile praebeatis. Valete.


Notes: (vide epist. 73)
EPISTOLA XC. DAIMBERTO,  Dei gratia Senonensi archiepiscopo,  IVO,  Carnotensis Ecclesiae minister, salutem et servitium.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ al. diminutione] [treuvia] [ al. maledicta] [ quidam cod. privare]

Portitor litterarum vestrarum festinabat ad reditum; ego autem aliquantulum potione et sanguinis minutione debilitatus eram pro valetudine, tamen et opportunitate haec ad interrogata respondeo, quia trevia Dei non est communi lege sancita, pro communi tamen utilitate hominum ex placito et pacto civitatis ac patriae, episcoporum et Ecclesiarum, ut nostis, est auctoritate firmata. Unde judicia violatae pacis modificari oportet, secundum pacta et diffinitiones quas unaquaeque Ecclesia consensu parochianorum instituit, et per scripturam vel bonorum hominum testimonium memoriae commendavit. Unde palam est, quia vitricus et frater vester erga illum quem in jurando pacem ab observantia pacis exceperunt, quamvis reatum homicidii incurrerint, non tamen pactum pacis violarunt. Sed quia exceptio illa personam nocentis non excessit, et nepos illius excommunicati non erat prius de ejus adjutorio vel communione culpatus, si ille nepos paci erat juratus, quantum nobis videtur, injuste est contra pacis instituta peremptus, nisi forte alias rationes habeatis, quae in litteris vestris minime fuerunt, quibus interfectorem ejus a violatae pacis injuria defendatis. Non enim etiam ipsos violatores pacis, non tantum ad puniendum non exponendos inimicis, sed nec excommunicandos esse censemus, nisi postquam accusati et convicti fuerint, et malefacta sua emendare contempserint. Unde Augustinus in libro De poenitentia: « Nos quemquam a communione prohibere non possumus, quamvis haec prohibitio non sit mortalis, sed medicinalis, nisi aut sponte confessum aut aliquo sive saeculari sive ecclesiastico judicio accusatum atque convictum. » In hunc modum multa dici possent, sed haec vos ignorare non aestimo. Valete.
EPISTOLA XCI. IVO,  humilis Ecclesiae Carnotensis minister,  ADELAE  nobili comitissae, cum fideli oratione servitium.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ al. quoniam] [ al. Hilesendis ms. c.
vel Hilensis]

Gratias agimus Deo, qui procellam vestrae infirmitatis convertit in serenitatem recuperandae sospitatis, quia , sicut contristavit nos nubilum ingruentis infirmitatis, sic laetificavit serenum redeuntis sospitatis. Interpellamus itaque divinam clementiam, ut praesentia flagella carnis medicinam esse faciat interioris hominis, quatenus et commissa praeterita fletu diluatis, et flenda de caetero caveatis committere, ne divina manus, quae modo misericorditer flagellat, postea miserabiliter conterat. Rogo autem pro remedio animae vestrae, ut ecclesiam beati Joannis Baptistae, in qua regularem vitam Deo donante ordinavimus, diligatis, et res ad ipsam ecclesiam pertinentes contra insidiantes et incursantes pro posse vestro defendatis, et praecipue regulas cujusdam Haimerici quondam servi sanctae Mariae Jotrensis monasterii in eadem ecclesia conversi, quiete ab incursu vestrorum possidere faciatis. Abbatissa enim praedicti monasterii servum illum cum rebus suis eidem ecclesiae manumisit , sicut dicet vobis domna Hilescendis vicedomina. Pro hoc enim a fratribus praedictae ecclesiae habebitis munus orationum, et a nobis fidele servitium. Valete.


Notes: (juxta canones sub distinct. 54)
EPISTOLA XCII. PASCHALI  summo pontifici,  IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, debitam cum omni devotione obedientiam.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [al. atque. vide epist. 87
et 89] [ al. eligit]

Mater mea Belvacensis Ecclesia, quae in Christo me genuit, quae lacte suo me aluit, crebra mutatione perniciosorum aut inutilium episcoporum valde vexata et vehementer attrita, lacrymabili vociferatione post me clamat, tanquam per me impediatur electi sui consecratio, vel eam apud sanctitatem vestram mea impetrare possit intercessio. Et quia materni dolores, quamvis aliquando non usquequaque rationabiles pia viscera vehementius penetrant, ejus conquestionibus non possum non moveri, ejusdem gemitibus non compungi. Postulat autem eadem Ecclesia in persona electi sui unam tantum imperfectionem remitti, videlicet quod in sacris ordinibus non est inventus cum in caeteris ejus integritatem praedicet, utilitatem commendet. Si autem in eo aliquid criminosum, vel quod sacris canonibus obviet, repertum fuerit, pro hujusmodi non est nostrum apud sedem justitiae intercedere, nec vestrum inordinatis precibus aurem praebere. Scimus tamen ad audientiam vestram, et legatorum vestrorum quorumdam relatione fuisse perlatum, aliquando praedictum electum insimulante Lisiardo praedictae Ecclesiae archidiacono per Lugdunensem archiepiscopum, tunc sedis apostolicae legatum, cujusdam criminis objectione fuisse pulsatum, non tamen sponte confessum, vel aliquo ecclesiastico vel saeculari judicio fuisse convictum. Asserit itaque praedicta Ecclesia eumdem ad omnia objecta fore paratum canonice respondere, si quis 45 canonice possit accusare. Praedictus etiam Lisiardus qui tunc inimicus accusabat, nunc conversus specialius eum diligit , prae caeteris expetit, quanta potest excusatione defendit. In causis autem in quibus accusatores fiunt defensores, quid judex facere debeat, non est meum vestram sollicitudinem monere, vestram prudentiam docere. Quicunque vero hujus facti sint laudatores aut vituperatores, ipse electus tanquam de conscientia sua, quae illi non dubius testis est aut pro se, aut contra se, bene securus tribunalibus vestris se praesentat, aut misericordiam accepturus, aut judicium subiturus. Petimus itaque cum petentibus, pulsamus cum pulsantibus, quatenus sic judicium ex misericordia temperetis, ut quantum salvo honore vestro potestis, miserabilibus Ecclesiae ruinis misericorditer occurratis. Sic enim volumus amicis prodesse, ut auctoritati et honestati sedis apostolicae in nullo velimus obesse. Valete.