LXXI.  Confirmatio bonorum omnium et privilegiorum a summis Romanis pontificibus Trenorciensi monasterio concessorum.   (Anno 1146, Jan. 9.) [JUENIN,  Nouv. Histoire de Tournus,  Pr. p. 157.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis PETRO Trenorciensis monasterii abbati ejusque fratribus tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.

Cum universis sanctae Ecclesiae debitores ex apostolicae sedis auctoritate ac benevolentia existamus, illis tamen locis atque personis, quae specialius ac familiarius sanctae Romanae adhaerent Ecclesiae, propensiori nos convenit charitatis studio imminere. Proinde, dilecti in Domino filii, vestris justis petitionibus clementer annuimus, et praedecessorum nostrorum, felicis recordationis Urbani Paschalis, Calixti, Innocentii et Lucii Romanorum pontificum vestigiis inhaerentes, Trenorciense monasterium, in quo divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes, ut quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium inpraesentiarium juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, liberalitate regum, largitione principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. Praeterea ad exemplar praefati praedecessoris nostri beatae memoriae papae Calixti praesentis decreti auctoritate statuimus, ut nulli deinceps episcoporum facultas sit, pro altaribus et ecclesiis, sive decimis, vel etiam omnibus ad haec rite pertinentibus, quae ante interdicta antecessoris nostri sanctae memoriae Urbani papae vobis cognita possedistis, seu post episcoporum concessione acquisitis, gravamen aliquod irrogare, sed sicut eorum in futurum permissione quaedam ex integro habuistis, ita et in futurum perenniter habeatis. Ipsarum quoque quas nunc habetis, ecclesiarum decimas, quae a laicis obtinentur, si eorum potestati subtrahere vestrae religionis reverentia potuerit, ad vestram ac pauperum sustentationem inter vestrum et Beati Florentii monasterium, de ecclesiis Lausduni, Sanctae Crucis videlicet, et Sancti Nicolai, sicut a jam dictis praedecessoribus nostris felicis memoriae Urbano atque Calixto facta est, et scripto eorum firmata, sedis apostolicae auctoritate firmamus, praecipientes quatenus deinceps nullam vobis, vel ecclesiae vestrae molestiam monachi Sancti Florentii ex his inferre praesumant; sed absque eorum inquietudine, praefatas ecclesias vos vestrique successores perpetuo possideatis. Ad hoc adjicimus ut idem locus in quo beati Valeriani martyris et sancti Philiberti confessoris corpora requiescunt, ab omni jugo saecularis potestatis liber in perpetuum conservetur. Nec episcopo liceat, cujuscunque dioecesis eumdem locum excommunicationis, vel absolutionis, seu cujuslibet dispositionis occasionibus perturbare; aut cruces, seu quaslibet exactiones novas burgo et caeteris monasterii possessionibus irrogare. Missas quoque in eodem monasterio publicas celebrari vel stationem ab episcopo, praeter abbatis vel fratrum voluntatem, fieri prohibemus, sicut a praedecessoribus nostris statutum est, et scripto eorum firmatum. Obeunte vero te, nunc ejusdem loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consensu, vel pars consilii sanioris, secundum Deum et beati Benedicti Regulam providerint eligendum, a sedis apostolicae pontifice vel ejus legato consecrandum. Decernimus ergo, ut nulli omnino hominum liceat praefatum monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva nimirum sedis apostolicae auctoritate. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, nisi reatum suum congrua satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus, sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen.Ego Otto diaconus cardinalis Sancti Georgii ad Ego Eugenius Catholicae Ecclesiae episcopus ss. Ego Conradus Sabinensis episcopus ss. Ego Albericus episcopus ss. Ego Gregorius presbyt. card. tit. S. Calixti subscripsi. Ego Ubaldus presbyt. card. tituli Sanctae Praxedis ss. Ego Nicolaus presbyter cardinalis tit. Sanctae Crucis ss. Ego Ubaldus presbyter cardinalis S. Crucis in Hierusalem ss. Velum Aureum ss. Ego Octavianus diaconus cardinalis Sancti Nicolai in Carcere Tulliano ss. Ego Gregorius diaconus cardinalis Sancti Angeli subscripsi. Ego Astaldus diaconus cardinalis Sancti Eustachii juxta templum Agrippae ss. Ego Guido diaconus cardinalis S. Mariae in Porticu ss. Ego Jacinthus diaconus cardinalis Sanctae Mariae in Cosmedin ss. Ego Petrus diaconus cardinalis Sanctae Mariae in Via Lata ss. Datum Laterani per manum Roberti sanctae Romanae Ecclesiae presbyteri cardinalis et cancellarii, V Idus Januarii, indictione IX, Incarnationis Dominicae, anno 1145, pontificatus vero domni Eugenii III papae anno I.