medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CCXV. AD EPISCOPOS HEREFORDIENSEM ET WIGORNIENSEM.
Author: Gilbertus Foliot

Sibi dilectis electis domino Herefordiensi, et Wigorniensi, frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, salutis gaudium, et si quem potest in Domino charitas officiosa, famulatum.

Vestram scimus non latere prudentiam, quod facti saepius ignorantia juris ignorantiam parit, et frequenter in controversiis cum minus apparet quid actum sit, quid etiam sit statuendum non instructus judex minus plene intelligit. Inde est quod de causa quae inter Robertum et Henricum ad praesens vertitur, praesenti vobis scripto notificamus, quod vidimus, quod audivimus, imo quod ipsi formam legum secuti et canonum multis nobis assidentibus et judicavimus, et judicatum exsecutioni legitimae mandare curavimus. Defuncto namque Ricardo, qui in ecclesia de Witeberne multo jam tempore ministraverat, nos ipsum usque ad diem decessionis suae, personatum ipsius ecclesiae habuisse, suoque in ea nomine ministrasse existimantes, a Roberto fraude tacendi quod noverat circumventi, multaque precum ejus instantia tandem moti, ecclesiam jam dictam ipsi concessimus, ipsumque ea etsi juris alieni conscientiam habentem, hoc quidem ignorantes investivimus. Quo agnito, Walterus de Broward Herefordiensis Ecclesiae canonicus, praesentiam nostram adiens, ecclesiam jam dictam sui juris esse, ipsamque sibi a praedecessore nostro bonae memoriae Roberto episcopo canonice concessam fuisse asseruit, postulans sibi ad id probandum diem constitui, et Robertum super hoc in jus evocari. Statuto itaque die duobus Lidebiriae convocatis capitulis, Walterus, praesente Roberto, ecclesiam de Witeburne, ut jam dictum est, sibi de jure competere asseruit, et ipsam a Richewardo in manu domini Roberti episcopi refutatam, in se canonice ab eodem episcopo collatam fuisse, sufficienti idoneorum testium copia juramentis super hoc corporaliter exhibitis, plenissime comprobavit. Unde ecclesiam eamdem Roberto abjudicatam, jam dicto Waltero ex sententia restituimus, et post ipsius decessum, ipsam alii cuidam clerico vestro Rogero concessimus, quam ab eo postmodum refutatam, latori praesentium Henrico, omni vacantem persona et possessore donavimus. Quorum quis in jure potior habendus sit, decernentis e facili qui jure celebrata, an qui donatione nititur, ex sententia retractata. Valere vos optamus in Domino, fratres in Christo charissimi.
EPISTOLA CCXVI. AD G. DECANUM ET CAPIT. HEREFORDIAE.
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia Londoniensis episcopus dilectis sibi in Domino G. Herefordiensi decano totique capitulo, salutem et sincerae dilectionis affectum.

Usu celebre est, ut a quibus repulsa non metuitur, et de quorum charitate fides habetur certior, his cum indubitata obtinendi quae cupimus fiducia preces uberius offeramus. Cum itaque praeteritorum exhibitio in postulandis nos tutiores efficiat, cum universis singulos affectuose rogamus, quatenus certa negotia R. Colec' . . . ad fidem et canonici vestri divinae pietatis et nostrae petitionis intuitu misericorditer agatis, ut dum in scholis moratur portionis quae eum contingit non sentiat dispendium. Pium est enim his subvenire quos amor scientiae facit exsules. Nec certe trahendum est ad consequentiam si quid impiis causis fiat extra ordinem. Gratius ut nostis fieri solet accipienti postulatum dum offertur, quam cum ab invito judicii calculis emungit, et utinam necessitatem faciendi voluntas antecedat, et coercionem mera liberalitas praeveniat! Scitis etenim quid nobis datum sit in mandatis, quod exsequi supersedimus, laboribus vestris et expensis parcere cupientes, sub spe certissima id exspectantes, ut voto et necessitati jam dicti Ricardi, magis voluntate quam sententia satis fiat, quod adhuc futurum speramus preces precibus adjungentes, quatenus apud vos nostras sibi profuisse preces res ipsa declaret, et ipsum servitii nos gratiarum debitores habeatis.
EPISTOLA CCXVII. AD EOSDEM.
Author: Gilbertus Foliot

G. decano et toti capitulo Herefordiensis Ecclesiae, salutem in Domino.

Magna quadam securitate benevolentiam vestram et gratiam semper vindicamus, ideoque cum nostra seu nostrorum necessitas efflagitat amicorum, confidenter ad vos ingredimur, cum omni spe impetrandi quidquid amico potest et debet amicorum charitas indulgere. R. siquidem nepos noster, vesterque canonicus, de proposito suo et consilio nostro, per Dei gratiam studiorum causa nuper transfretaturus est. Proinde dilectae nobis et diligendae semper in Domino universitati vestrae preces obnixe porrigimus, quatenus intuitu tam favorabilis propositi, nostraeque si placet petitionis interventu, unam hanc nobis licentiam indulgeatis, sine diminutione beneficiorum praebendae suae, suamque interim absentiam cum sui si placet indemnitate excusatam habeatis, ut et ipsum vestris devotiorem obsequiis et nos vobis pro ipso amplioris gratiae debitores efficiatis. Bene valeant singuli, bene valeant et universi.
EPISTOLA CCXVIII. AD UHTREDUM LANDAVIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot
Date:  [Landaviensi]

Venerabili domino fratrique in Christo charissimo UHTREDO Dei gratia episcopo, frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, salutem in Domino.

Veniens ad nos quaedam parochiana nostra, Mathildis nomine, lacrymabili nobis saepe conquestione monstravit, quod quidam Jacobus nomine, Lebrandi filius, vester natione, et nunc conversatione parochianus, qui eam solemni, ut asserit, matrimonio et cum sacerdotali benedictione in suam accepit et duxit uxorem, ipsam postmodum absque judicio et conscientia Ecclesiae, per totum jam septennium desertam, et contra fidem tori et legem Christi, tam nefarie quam irreverenter altera superducta, virili prorsus destitutam solatio, dereliquerit. Super quo, ut vera vobis scribere, et certa secure significare possemus, per archidiaconum, per sacerdotem ipsius ministrum et auctorem matrimonii, per laicos etiam quamplures, graves et honestos viros, fide veri districte et diligenter inquisita, verum esse manifeste deprehendimus, quod nobis memorata Mathildis de contractis cum Jacobo nuptiis, plus lacrymis quam verbis saepenumero persuaserat. Unde quia praedictus J. in jurisdictione vestra, et in vestro, ut dicitur, territorio apud Grenning' commoratur, fraternitati vestrae preces affectuose porrigimus, supplicantes et obsecrantes in Domino, quatenus illum ob reverentiam Dei, canonica severitate corripiatis, et ut uxori debitum provideat, et praestet subsidium, ecclesiasticae districtione justitiae compellatis, ut sciat eumdem esse tam vobis quam nobis zelum legis Christi, et sentiat utrinque adversus praevaricatores ejus non deesse ultores. Valete.
EPISTOLA CCXIX. AD NICOLAUM LANDAVIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino fratrique charissimo NICOLAO Landaviensi episcopo, frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, salutem et debitum fraternae charitatis obsequium.

Esse me sanum et incolumem noveris, tuumque affectuose desiderare colloquium, ut percipiam ex amici praesentia quod affectat plurimum anima solatium. Quod quia variis rerum impeditur eventibus, quod corporalis alterutro nobis absentia subtrahit, id, quaeso, charitas illa suppleat, quae nescit absentiam, quaeque ipsum quem diligit, sibi semper in spiritu novit exhibere praesenti. De caetero, Willelmi filii R. prece pulsatus, benevolentiae vestrae preces offerre compellor, quatenus B. clericum ipsius ad diaconatus ordinem promotum jamdiu, ad sacerdotium promovere velis. Quod amore Dei meaeque petitionis intuitu complendo, et ipsum orationis obnoxium, Deo meque tibi gratiae, ut in omnibus, debitorem exhibebis. Valeas in Christo, charissime.
EPISTOLA CCXX. AD ROBERTUM LINCOLNIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino fratrique charissimo R. Lincolniensi episcopo, fratrer G. Londoniensis Ecclesiae minister, in senecta uberi pie Christo famulari.

Quae sint opes loci qui dicitur Haliwelle, divulgante fama, notum forsitan habuistis. Angustus quidem locus est et exiguus, adeo ut trium agri jugerum spatio totus plene limitetur. Locum hunc inhabitant viginti sorores velatae et consecratae Domino, divinis jugiter insistentes laudibus, et Domino regulariter obsequentes. Temporalem his victum et vestitum ministrat ecclesia de Dunt' ipsis a praesentium latore magistro Rogero pie collata, et misericorditer a gratia vestra confirmata. Hac deducta, locus quem praedictae sorores inhabitant, ipsis quidem ad sepulcrum, ad victum vero nullo modo sufficiet. Mentem itaque vestram moveat precor illa calamitas, in quam jam dictae sorores procul dubio casurae sunt, si judicii severitate, quod absit! jam dicta ecclesia fuerint destitutae. Interponat itaque se pastoralis illa clementia, quae usque in diem hanc collato beneficio Domini paruit et vestivit ancillas, ne totum ipsis quod sub coelo possident abjudicando, ipsas desolatas reddat, et omni penitus auxilio et consilio destitutas. Canonice, si placet, eis induciae concedantur; dilationes eis legitimae non negentur; provideatur advocati suffragium, ut pectus in vobis sentiant quantum permiserit aequitas paupertati suae compatiens, et religionis amicum. Si causae id exegerit arcta necessitas, transigatur potius quam ovili Domini vellus ad cutem usque judiciali sententia detrahatur. Latorem praesentium magistrum R. de Duntone fraternitati vestrae commendamus attentius, quem jam dictae sorores in praesenti causa sub testimonio nostro procuratorem sibi constituunt, eo quod vehiculum quo subvehantur ad vos inopia praepediente non inveniunt. Valere vos optamus in Domino, frater in Christo charissime.
EPISTOLA CCXXI. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino fratrique charissimo R. Lincolniensi Dei gratia episcopo, frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, salutem quam sibi.

Amicus et affinis noster R. Brito, talem se exhibet, et tam strenuum in quibus potest negotiis, ut in illis necessitatibus quae suam transcendunt facultatem, suorum videatur amicorum auxilio non indignus. Qui, largiente Domino, in cujus manu corda sunt regum , tantam in conspectu regis gratiam obtinuit, quod idem dominus noster rex baroniam Willelmi Gulafre, quae in suam reciderat manum, cum filia et haerede ejusdem Willelmi, primogenito filio suo dotalem concessit, filiam quoque suam honorifice maritare, nobilique marito et grandi maritagio, regia liberalitate nobilitare curavit. Qua in re et regis non immerito laudatur munificentia, et Patris nihilominus diligentia comprobatur. Quia qui bene meretur et qui bene remunerat, uterque laudandus est. Superest adhuc filius alter, quem litteris erudire, quem Deo dedere, quem ecclesiastico ordini mancipare destinavit. Ad cujus promotionem quia paterna non possunt, nec debent obsequia suffragari, una post Deum spe, specialiter ad nos duos suspensus est, quod curam ejus habere, ipsique propter Deum providere debeamus. Ob hanc igitur causam mea ad vos legatione fungitur, ut gratiam quam non desperat ex se, mea tamen promptius apud vos obtineat intercessione. Pater itaque pro filio, ego pro nepote, ambo pro nostro vobis abnepote supplicamus, ut quae paterna devotio divinis deputavit obsequiis, vestrae, si placet, Ecclesiae titulis ascribatis, et in haereditatem sanctam et in ecclesiasticam familiam praestatione praesentis seu futuri promissione beneficii, asciscatis, ut sollicitudo Patris, quae tota resedit in filio, re ipsa vel spe saltem exhilarata respiret. Qua in re, si mea vobis improba videtur et onerosa petitio, scitote quia vobis fratrique vestro, domino Willelmo de Caineto id potius imputare debetis. Ego namque Britanniam nesciebam, Britones non noveram, R. Britonis neque notitia, neque nomen ad me pervenerat, quin vos duo illum mihi commendastis ad gratiam, multaque diligentia in amicitiam et affinitatem gentis nostrae induxistis, eaque mihi necessitudine confoederastis, ut non jam improbitas aestimari debeat, sed officii magis necessitas pro ipso vestrae supplicare dilectioni. Praeter haec autem et super haec multa mihi suggerit audacia orandi et exorandi fiduciam, dominus R. de Almari, qui in hoc ipso, ut dicitur, negotio, suas ad vos partes audacter interponit, et more curialium imperiose cuncta disponit. Non enim in ea possum apud vos causa desperare, quam hinc majestas curiae inde mea et aliorum humilitas amicorum apud vestram nititur benevolentiam in tam honesto desiderio perorare. Valete.

Notes: (Prov. XXI)
EPISTOLA CCXXII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino fratrique charissimo R. Linc. Dei gratia episcopo, frater G. Londoniensis Ecclesiae minister, salutem.

Vobis loquimur sicut et nobis, nec volunt alii secreta committi. Super causa quam nobis intimare curastis, ad praesens illud in primis occurrit, quod certam promulgastis super re incerta sententiam. Et cum de facto non constaret, pronuntiare tamen sic curastis, ac si de facto constiterit. Nam cum actioni nostrae adversarium pariat ipsa possessio, non ante sententiam solum, sed in ipso litis ingressu oportebat constare quis possideret, a quo petitor ipse quod sui dicebat juris esse, repeteret. Nunc vero Ricardo de Ambli in possessione posito, et per negotii gestorem rem sui juris esse protestante, non inter petitorem et ipsum in possessione positum, sed magis alios extra possessionem constitutos, non quidem cognitum, sed judicatum est. Vobis enim notionem ferre non valuit, monachorum de se vel archidiaconi vestri, vel decani, super altero nulla exhibita probatione confessio. Unde palam est, Ricardo de Ambli sententia sic lata quid officiat, cum aliis res inter alios judicata non noceat. Advertat itaque prudentia vestra, quid domino papae scripseritis, cui ut litterarum ipsius tenor exprimit, causam inter Rogerum et Ricardum ventilatam et judicio terminatam esse scripsistis. Quod si sic actum est, sicut factum ipsum, sic improbamus et scriptum. Si vero non, sed ut frequenter humanus caligat oculus, negotium secus quam gestum aut scriptum est, dominus papa concepit, videtur nobis illorum admittenda exceptio, qui precis oblatae et suggestae rei arguunt falsitatem. Haec enim non quaecunque falsitas est, sed quae totam perimit causae substantiam. Quae ipsi possessionem adimit, qui nunquam citatus est. Adversus quem nec actitatum in jure, nec unquam pronuntiatum est. Inter quem et Rogerum latam sententiam qui confirmat, cum haec nulla sit, nullam confirmare videtur. Mandatum vero domini papae si differtis, non omittitis, nec frustratoria dilatio illa habenda est, quae veritate simul et ratione subnixa est. Erit itaque, si placet, domino papae rescribendum, et ipsius mandatum, qua causa quantaque ratione distuleritis, aperiendum. Quod cum ex suggestis pendeat, ipsis derogata fide differendum esse nullus ignorat. Pauperi vero extraordinarie et in alterius injuriam subvenire, non aequum ducimus, cum super hoc divina lex habeat: « Non misereberis pauperis in judicio, » et judicem calamitosis illacrymari non debere, Justinianus ipse decernat. Valete, et saniorem praeferre sententiam non omittite.
EPISTOLA CCXXIII. AD B. LINCOLNIENSEM ARCHIDIACONUM.
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia Londoniensis episcopus, R. Lincolniensi archidiacono, salutem.

Diem tibi ad causam quae inter te et R. sacerdotem vertitur, apostolica auctoritate constituimus, ad quem ob purgandam domino papae sanctaeque Romanae Ecclesiae a te, ut dicitur, illatam injuriam, nec venisti, nec responsalem mittere procurasti. Diem igitur alterum et hunc peremptorium constituimus, mandantes et apostolica auctoritate tibi injungentes, ut nisi jam dictum R. sacerdotem a sententia interdicti prorsus absolutum susceperis, et ei obvolutiones Ecclesiae suae dum appellationem suam ad dominum papam subtractas, prosequeretur, plene reddi feceris, tuam nobis praesentiam XI Kalendas Septembris apud Windeleshores exhibeas, ut mandato domini papae super memorata causa prout jus dictabit obedias. Qui vero excipienti incumbit id probare quod excipit, si pronuntiationem illam quam contra statuta canonum adversum me in domini papae et sanctae Romanae Ecclesiae injuriam dominus Cantuariensis institutit, me tenere et ligare et ab apostolici exsecutione mandati repellere et praepedire intendis, cum exceptionem hanc in jure probaveris, nostrum tunc recte judicium declinabis. Vale.
EPISTOLA CCXXIV. AD PAROCHIANOS LONDONIENSIS ECCLESIAE.
Author: Gilbertus Foliot

G. Dei gratia Londoniensis Ecclesiae minister, dilectis sibi in Domino universis ejusdem Ecclesiae parochianis et filiis, salutem, gratiam et benedictionem.

Est apud nos in castello de Storteford locus reverendae venustatis, locus olim sanctuario Dei et divinis deputatus obsequiis, quem etiam nunc post ruinas, ob ea quae ibi crebro apparuisse dicuntur sanctitatis indicia, fidelis populis cum multa veneratur et reveretur devotione. Nos igitur ob amorem Dei et sacri loci reverentiam, in statum pristinum rem reformare, et basilicam ibidem Deo reaedificare disponentes, propositum pii laboris charitati vestrae denuntiamus, optantes ut et vos pii nobiscum operis adjutores, debitique fructus et dignae mercedis simul participes efficiamus. Hinc est quod vestram oramus et exhortamur in Domino dilectionem, quatenus pietatis intuitu sancto operi huic opem et operam impendatis, et ut ad complementum incoepta perveniant, ad reparandam domum Domini qui omnia contulit, aliqua de bonis vestris conferatis, scituris his qui nostris in hoc monitis acquiescunt, quod orationum et beneficiorum sanctae Londoniensis Ecclesiae, eos specialiter constituimus esse participes. Poenitentibus autem et peccata confessis, qui in opus hoc ad honorem Dei aliquid charitative impertierint, de injuncta sibi satisfactione misericorditer viginti dies relaxamus.
EPISTOLA CCXXV. AD EOSDEM.
Author: Gilbertus Foliot

GILBERTUS, Dei gratia Londoniensis episcopus, dilectis sibi in Domino universis sanctae Londoniensis Ecclesiae parochianis et filiis, salutem, gratiam et benedictionem.

Particeps mercedis efficitur, quicunque se bonorum operum adjutorem exhibet, nec irremuneratum relinquitur, quod in pietatis usus fuerit intuitu pauperum erogatum, dicente Domino: Quod uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis . Inde est quod universitatem vestram monemus attentius, et rogamus, et in peccatorum vestrorum remissionem injungimus, quatenus ad construendum xenodochium, quod in honore Dei et beati Thomae martyris Londoniae apud Suthwercam, ad pauperum et infirmorum susceptionem pariter et sustentationem de novo est inchoatum, amore Dei et pietatis intuitu, manum auxilii misericorditer porrigatis, et ad pauperum refectionem pariter et sustentationem de concessis vobis a Domino facultatibus impertientes, Deum ob collatam sibi in membris suis gratiam, remuneratorem et vitae vobis aeternae largitorem habeatis, et orationum et beneficiorum quae in jam dicto fient xenodochio participes vos constituatis. Omnibus vero qui ad praedictum pietatis opus manum auxilii porrexerint, et ejusdem loci pauperibus vel in modico subvenerint, de Domini confisi misericordia viginti de injuncta sibi poenitentia dies relaxamus, et orationum et beneficiorum quae in nostra fient Ecclesia eos participes esse concedimus.

Notes: (Matth. XXV)
EPISTOLA CCXXVI. AD EOSDEM.
Author: Gilbertus Foliot

GILBERTUS, Dei gratia Londoniensis episcopus, dilectis sibi in Domino archidiaconis, decanis, et omnibus qui in episcopatu Londoniae consistunt, ecclesiarum praelatis, salutem, gratiam et benedictionem.

Officii nostri nos admonet et hortatur auctoritas, ut beneficia quae in nostra dioecesi fidelium devotio pauperibus Christi in charitate contulit, aut collatura est, in posterum ipsis confirmare et perpetua stabilitate communire curemus. Proinde ecclesiam de Standuna cum pertinentiis suis, et ecclesiam de Chingesboria cum suis itidem pertinentiis, et ecclesiam de Chauria cum omnibus ad ipsam pertinentibus, quas earumdem fundatores et advocati ecclesiarum, sicut ex authenticis eorum scriptis agnovimus, Deo et sancto Joanni, et fratribus Hospitalis Jerusalem, pro sua et suorum salute, in perpetuam destinarunt eleemosynam, concessa nobis a Domino episcopali auctoritate, memoratis fratribus Hospitalis concedimus, et sub hujus scripti testimonio in perpetuum confirmamus. His testibus, Hugone decano Sancti Pauli, Ricardo archidiacono Oxenefordiae, Ricardo archidiacono Colecestriae, magistro Nicolao, magistro Waltero, Willelmo de Norhala, canonicis Sancti Pauli, Willelmo de Piro, Henrico Pictore, Roberto Huscharle, Roberto de Fuleham, Alfredo Bechet, Willelmo de Ver, et caeteris. Valete.
EPISTOLA CCXXVII. AD EOSDEM.
Author: Gilbertus Foliot
Date:  [Londoniensis]

GILBERTUS, Dei gratia episcopus, dilectis sibi in Domino universis ejusdem Ecclesiae parochianis et filiis, salutem, gratiam et benedictionem.

Qui Domino devotius obsequuntur digne ab ipsius fidelibus in petitionibus suis justis exaudiuntur. Inde est quod universitati vestrae praesenti scripto notificamus, nos dilectis fratribus monachis scilicet Cluniaci et nominatim priori de Rumuli et ipsius loci conventui omnes ecclesias et ecclesiastica beneficia concessisse, quae sibi a comite Eustachio donata et concessa sunt, et ipsius charta quam inspeximus confirmata et ab ipsis multis jam ante annorum curriculis quiete et inconcusse possessa. In his vero haec ex propriis duximus exprimenda vocabulis, ecclesiam de Stanford, et ecclesiam de Angra, ecclesiam de Lahaphara, et Lagaphara parva, ecclesiam de Cogeshala, ecclesiam de Orteia, ecclesiam de Langahou, et quidquid ad eas pertinet in capellis, in terris, et decimis, videlicet de porcis, de agnis, de lana, de caseis, de vitulis, de pullis equorum, de pasnagio, de feno et lino. Has jam dictas ecclesias cum omnibus ad ipsas pertinentibus, jam dictis fratribus concedimus, et episcopali auctoritate confirmamus, et hanc donationem nostram sigilli nostri attestatione corroboramus. Testibus Ricardo archidiacono . . . .
EPISTOLA CCXXVIII. AD EOSDEM.
Author: Gilbertus Foliot

GILBERTUS, Dei gratia Londoniensis episcopus, dilectis sibi in Domino, universis sanctae Londoniensis Ecclesiae parochianis et filiis, salutem, gratiam et benedictionem.

Cogit nos charitatis affectio pro indigentia fratrum de Priten' universitati vestrae supplicare. Qui nimirum inchoatam ecclesiae suae fabricam suis non sufficiunt impendiis consummare, nisi devotio fidelium votis eorum misericorditer subveniat. Proinde latores praesentium nuntios et procuratores paupertatis suae, sub nostrarum testimonio litterarum vobis commendamus ad gratiam, orantes et exhortantes in Domino, et in remissionem vobis injungentes delictorum, quatenus eos pro communi fratrum necessitate pie laborantes, propter Deum benigne suscipiatis et de collatis vobis a Domino facultatibus, ad exstruendam praedictae fabricam ecclesiae, eleemosynas et beneficia vestra misericorditer impendatis, ut domum Domini in terris aedificando, permansura vobis aedificia praeparetis in coelo. Clericis vero, presbyteris et personis ecclesiarum, per nostram constitutis parochiam specialiter supplicamus, ut illis suscipiendis, exhibendis et honorandis sollicitius intendant, et ad commissas sibi plebes devota eos exoratione commendent. Scituris omnibus, qui eos hospitio seu beneficio quolibet honoraverint, quod eos orationum et beneficiorum sanctae Londoniensis Ecclesiae constituimus fore participes. Poenitentibus etiam et peccata confessis, sub nostro scilicet constitutis sacerdotio, quia majori indigent remedio, majorem adjicimus misericordiam, et si in septem annorum vel supra poenitentia fuerint, viginti, si minus, decem, de injuncta sibi satisfactione dies relaxamus.