EPISTOLA LXI. AD R. SARESBERIENS. ARCHIDIAC.
Author: Petrus Blesensis

ARGUMENTUM.-- Dehortatur R. archidiaconum a vanitate aucupii; tum quid ratione officii non avium, sed ovium curam susceperit; tum quia brevi sit ad episcopatus dignitatem evehendus.

Charissimo domino suo R. Saresber. archid., P. Blesen., salutem in Deo salutari nostro. Quia, teste Hieronymo, nescio quid latentis energiae viva vox habet, prius viva voce, et devota supplicatione vos monui, deinde litteris, ut parcius indulgeretis avium curialium vanitati. Scio quia, teste Apostolo, omnis creatura subjecta est vanitati non volens. Unde et Propheta conquerendo, exclamat: Filii hominum, usquequo gravi corde? ut quid diligitis vanitatem, et quaeritis mendacium ? verumtamen vos, qui jam induistis arma poenitentiae, et arripuistis propositum sanctitatis, affectare non decet vanitates et insanias falsas. Non bene conveniunt cilicium et accipiter, afflictio carnis et exercitium voluptatis. Reges gentium, et qui dominantur eorum, quia litteralis scientiae solatio uti, aut nesciunt, aut non possunt, per avium solatium de immanium sollicitudinum mole sibi aliquid quandoque furantur: nam testimonio Prophetae, hi sunt, qui in avibus coeli ludunt. Juxta veteres historias Ulysses aves armatas intulit Graeciae ad eorum solatium, quorum parentes in acie Trojana ceciderant; noluit tamen vir prudens hac vanitate filium suum Telemachum occupari. Qua igitur audacia hoc in se praesumet Christi discipulus et professor quod in filio suo gentilis abhorruit? A quibusdam dicitur Machabaeus domesticasse accipitres in avium capturam; sed hac vanitate omnino abjecta, se bellis et morti exposuit, ut paternas leges erigeret, caeremoniasque innovaret, et mundaret sancta, debitum templo honorem redderet, et decorem suae genti, et amissam restitueret libertatem. Hujus equidem aucupii genus laboriosissimum est, sumptusque quos exigit, suorum successum commoditate non redimit. Cum Marcellus nepos Augusti sollicite versaretur in avibus capiendis, quaesivit ab eo Virgilius utrum mallet avem armari in avium praedatione, aut muscam in exterminationem muscarum. Relata ad avunculum quaestione, praeelegit muscam, quae a Neapoli abigeret muscas universas, cujus petitionem effectus implevit. Mallem vos habere muscam Virgilii, quam has sumptuosas aves, quae in lege Domini ab ejus sacrificio prohibentur: et quae ex quadam degeneris naturae corruptela hoc habent, ut fortior sit in eis sexus muliebris, quam masculinus. Si igitur es Christi discipulus et professor, desinite, quaeso, currere et clamare post voluptuosas aves. Currite et clamate post eum qui bene currentes dirigit, qui devote clamantes exaudit; sine cujus gratia propositum religionis, quantumcunque gravis et asperae vitae, meritum non habebit. Video quosdam, quorum mentes avium delectatio totas occupando consumit. Nonne isti imaginem gerunt Titii, cujus jecur poetae referunt jugiter ab avibus devorari? Nam satis devorantur ab avibus, qui hac avium curiositate torquentur. Sane cum beneficiis ecclesiasticis, quibus ampliavit vos Dominus vehementer, curam non avium, sed ovium suscepistis, in die tremenda computandus in sinistra cum haedis, et extra gregem Domini faciendus, si non oves avibus antefertis. Licet ad episcopalis eminentiae sedem nondum ascenderitis, quod Domino dante in proximo fiet; animabus tamen, quarum in vos suscepistis periculum, officium pastorale debetis, quarum curam requiret a vobis exactissimus judex, talentumque vobis creditum exiget, etiam cum usuris, vos supra multa constituens, si fidelis supra pauca fueritis. Abjecta itaque avium vanitate, vestrum ad libros studium convertatis, ne vos Dominus ignarum suae legis inveniat: ignorans enim ignorabitur. Pastores erant, dicit Dominus, et intelligentiam ignorabant. Nemo scientiam Dei pertinacius a se potest repellere, quam occupatione illiciti amoris vel aucupii voluptate. Unde, vel ab hac temeritate cessabitis, vel vereor, ne vobis a Domino quandoque dicatur: Quia repulisti scientiam meam a te, ecce repello te, ne sacerdotio fungaris mihi. Volucres coeli, sicut et pisces maris, non ad voluptatem concessae sunt homini, sed ad usum. Si tamen hae volucres depraedatoriae et rapaces aves coeli merito censeantur, quarum exercitio coelum clauditur, aperitur infernus. Quia ergo juxta communem cleri et populi aestimationem in proximo est dies vestrae visitationis, praeparate vos ad suscipiendum et ferendum jugum Domini, aviumque temeritatem, et malitiam hujus vitae convertatis in Christi militiam, et exercitium honestatis.