medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
CCCXLIV.  Monasterii S. Bertini Sithiensis protectionem suscipit bonaque confirmat.   (Anno 1112, Jun. 19.)   Collection des Cartulaires,  III, 250.
Author: Paschalis II

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio LAMBERTO, Sithiensis monasterii abbati, ejusque successoribus regulariter substituendis in perpetuum.

Ad hoc in apostolicae sedis regimine, Domino disponente, promoti conspicimur, ut, ipso parante, religionem augere, et ejus servis tuitionem debeamus impendere. Tuis igitur, dilecte in Domino fili, abba Lamberte, justis petitionibus annuentes, Beati Bertini Sithiense coenobium, quod in Tarvanensi parochia situm est, cui, Deo auctore, praesides, sub tutelam et protectionem sedis apostolicae suscipimus, et contra pravorum hominum nequitiam auctoritatis ejus privilegio communimus. Statuimus enim ut universa ad idem monasterium legitime pertinentia vobis vestrisque successoribus quieta semper et illibata permaneant; ipsum vero monasterium, juxta praedecessorum nostrorum Victoris et Urbani sanctiones, in sua plenius libertate ac immunitate perpetuo conservetur, quandiu illic regularis ordinis vigor et disciplina permanserit. Porro abbatem in eodem monasterio non alium praeesse censemus, nisi quem fratres, communi consensu, vel fratrum pars sanioris consilii, secundum Dei timorem et beati Benedicti Regulam, elegerint. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat idem monasterium temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel temerariis vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum sustentatione ac gubernatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva Tarvanensis episcopi canonica reverentia. Si qua igitur ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Scriptum per manum Rainerii, scriniarii regionarii et notarii sacri palatii. Datum Laterani, per manum Joannis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis et bibliothecarii, tertio decimo Kalendas Julii, indictione quinta, Incarnationis Dominicae anno millesimo centesimo duodecimo, pontificatus autem domni Paschalis secundi papae anno tertio decimo.
CCCXLV.  Monasterio Aquicinctino asserit ecclesiam S. Georgii prope Hesdinium, a Joanne episcopo Morinensidatam.   (Anno 1112, Jun. 19.) [MIRAEUS,  Opp. diplom.,  I, 170.]
Author: Paschalis II

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio ALUISO abbati Aquicinensis monasterii, ejusque successoribus regulariter substituendis.

Officii nostri nos hortatur auctoritas, pro ecclesiarum statu sollicitos esse, et quae recte statuta sunt, stabilire. Proinde venerabilis fratris nostri Joannis Morinensis episcopi cessionem vobis vestroque monasterio factam, litteris praesentibus confirmamus. Is enim B. Georgii martyris ecclesiam, juxta castrum Lesdinium sitam, tibi tuisque successoribus, in cellam omni tempore possidendam concessit, et assertione chirographi confirmavit, cum omnibus videlicet terris, pratis, silvis, aquis et molendinis, vel aliis quibuscunque redditibus quae tam ab Ingelramno comite, et Ernulfo Herdinensi et Nicolao milite, quam et ab aliis fidelibus eidem Ecclesiae collata sunt. Siquidem id ipsum praedecessor suus, bonae memoriae Gerardus, canonicorum Ecclesiae suae consilio et voluntate concesserat. Id ipsum igitur et nos praesentis decreti auctoritate sancimus, salva nimirum Tarvanensis Ecclesiae justitia, sicut supradicti episcopi chirographo delibatum agnoscitur. Altaria quoque duo, scilicet de Fraisnoith et Huby, sicut ab eodem episcopo supradictae ecclesiae S. Georgii concessa sunt, concedimus et decreti praesentis auctoritate firmamus. Porro sepulturam ejusdem loci ab omni exactione liberam fore decernimus, ut eorum qui illic sepeliri deliberaverint, devotioni et extremae voluntati, nisi forte excommunicati, nullus obsistat. Datum Laterani, XIII Kal. Julii, indictione V, Incarnationis Dominicae anno 1112.
CCCXLVI.  Ad Bernardum Antiochenum patriarcham.--Nuntiat se non intendisse, concessione privilegii supradicti, Antiochenae patriarchalis Ecclesiae dignitatem imminuere.   (Anno 1112, Aug. 8.) [MANSI,  Concil.,  XX, 1006.]
Author: Paschalis II

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri BERNARDO Antiocheno patriarchae, salutem et apostolicam benedictionem.

Quamvis inter caeteras sedes apostolica illa sedes emineat, quam Petri apostoli morte in corpore dignatio superna clarificavit, inter Romanum tamen et Antiochenum episcopos tanta quondam legitur charitas exstitisse, ut nulla inter eos diversitas videretur. Eadem Petri persona utrasque illustravit ecclesias. Multa posthac tempora transierunt, quibus infidelium dominatio unitatem hanc in personis praesidentium impedivit. Gratias autem Deo, quod temporibus nostris Christianorum principatum in Antiochena civitate restituit. Dignum est igitur, charissime frater, ut ejusdem charitatis unitas firma permaneat: nec de nobis menti tuae opinio ulla subrepat quod Antiochenam Ecclesiam deprimere aut inhonorare velimus. Si quid ergo vel Antiochenae vel Hierosolymitanae Ecclesiae, aliter fortasse quam oportuit, de parochiarum finibus scripsimus, nec levitati est nec malitiae ascribendum, nec propter hoc apud nos est scandalum concitandum: quoniam et locorum longinqua prolixitas, et antiquorum nominum commutatio, quae civitatibus vel provinciis accidit, magnam nobis ambiguitatem vel ignorantiam attulerunt. Caeterum et optavimus, et optamus non scandali sed pacis fomitem fratribus ministrare, suum jus et honorem quibuscunque ecclesiis conservare. Datum Laterani, sexto Idus Augusti.
CCCXLVII.  Arausicanae Ecclesiae a Tricastinensi disjunctae libertatem confirmat.   (Anno 1112, Octob. 18.) [  Gall. Christ.  I, 132.]
Author: Paschalis II
Date:  [Guillelmus et Berengarius] [VI]

. . . . . . Arausicae si quidem civitatis populus aliquando ita exaltatus est, ut illius civitatis nomen vulgaribus passim carminibus celebretur; aliquando ita depressus, ut ejus ecclesia, civitatis alterius ecclesiae vel subdita sit vel unita; rursus per coelestis sapientiae dispositionem, nostris, vel majorum nostrorum temporibus eidem civitati et ecclesiae tantus est populus restitutus, ut ecclesia eadem archiepiscopi Arelatensis instantia, proprium et cardinalem receperit sacerdotem, juxta quod de dioecesi, quae aliquando episcopum habuit, in Africano est concilio constitutum, ut si multiplicatus populus desideraverit habere proprium rectorem, ejus videlicet voluntate in cujus potestate est dioecesis constituta habeat proprium episcopum. Quia igitur duo episcopi nostrae memoriae temporibus in Aurasiae civitatis cathedra substituti sunt, nos petitioni tuae ac devotioni multiplicis populi, charissime frater, annuimus, et Chalcedonensis concilii capitulum sequentes, praesentis decreti auctoritate sancimus, ut civiles dispositiones Arausicae urbis, et publicos ecclesiasticarum quoque parochiarum ordines subsequantur. Itaque tam tibi quam legitimis successoribus tuis integritatem parochiae Aurasiensis ita plane confirmamus, sicut antiquitus eam Aurasiensi Ecclesiae mansisse cognoscitur, nec Tricastino, vel alicui deinceps episcopo liceat parochiae ipsius fines, vel caetera ad praefatam ecclesiam pertinentia invadere, vel qualibet machinatione subtrahere; sed omnia vobis et clericis in eadem ecclesia militantibus quieta et integra conserventur. Si qua igitur in futurum ecclesiastica quaelibet saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, et in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem ecclesiae justa servantibus, sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen.

+ Ego Paschalis catholicae Ecclesiae episcopus. Datum Laterani per manum Joannis, sanctae Ecclesiae diaconi cardinalis ac bibliothecarii, XV Kal. Novembris, indictione V , Incarnationis Dominicae anno 1113, pontificatus autem domini Paschalis II papae anno XIV. Cum sigillo domini papae.
CCCXLVIII.  Decreta concilii, a Guidone Viennensi aliisque archiepiscopis, episcopis, abbatibus, Viennae celebrati, confirmat.   (Anno 1112, Oct. 20.) [MANSI,  Concil.  XXI, 76.]
Author: Paschalis II

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus GUIDONI Viennensi archiepiscopo, sedis apostolicae vicario, et caeteris archiepiscopis, episcopis et abbatibus, seu Domini sacerdotibus, Viennae congregatis, salutem et apostolicam benedictionem.

Cum alicujus morbi detentione caput afficitur, membris omnibus communiter ac summopere laborandum est ut ab eo penitus expellatur. Fratrum siquidem relatione comperimus vos in unum convenisse, ac per Dei gratiam Viennae concilium celebrasse. In quo nimirum de augenda religione, de dispositione ecclesiastica, seu ecclesiasticarum rerum, et de correctione pravorum hominum adversus sanctam Ecclesiam insurgentium disseruistis. Unde Deo gratias referimus, et quae statuta sunt ibi rata suscipimus et confirmamus, et cooperante Domino Deo illibata permanere censemus. Dilectionem supradicti hortamur episcopi, ut studiose secundum Deum legationem sibi commissam impleat. Data Laterani, XIII Kal. Novembris.
CCCLIV.  Ad Galonem Parisiensem episcopum et capitulum Ecclesiae Parisiensis.--Ut Ecclesiae Parisiensis famuli ad dicendum testimonium in causis forensibus admittantur.   (Anno 1113, Jan. 24.) [MANSI,  Concil.,  XX, 1036, ex magno Pastorali Ecclesiae Paris.]
Author: Paschalis II

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri GALONI, et capitulo Pariensis Ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.

Sicut ex relatione vestra et ex litteris regis intelleximus, Parisiensis Ecclesia magnum hactenus rerum suarum patiebatur incommodum pro eo quod ipsius Ecclesiae famuli, qui apud vos servi vulgo improprie nuncupantur, in forensibus et civilibus causis vel placitis, adversus liberos homines non admitterentur in testimonium. Cui rei dilectus filius noster Lodoicus Francorum rex pro utilitate ecclesiastica ita consulendum arbitratus est, ut episcoporum ac procerum consilio et assensu institueret, Parisiensis Ecclesiae famulos in omnibus causis, placitis et negotiis, adversus omnes homines, tam liberos quam servos, liberam et perfectam habere testificandi et bellandi licentiam, ita ut nemo eorum testimonio, pro ecclesiasticae servitutis occasione, calumniam inferat. Nos itaque, petitionem vestram rationabilem perpendentes, idipsum pro ecclesiasticae utilitatis et justitiae intuitu decreti nostri assertione firmamus. Neque enim aequum est ecclesiasticam familiam iisdem conditionibus coerceri, quibus servi saecularium hominum coercentur. Sicut igitur praenominatus Francorum rex regia benignitate instituit, ita nos ecclesiae vestrae familiam, quae sub episcopi seu canonicorum jure constitit, hac nostrae auctoritatis concessione donamus, ut in forensibus et civilibus causis, vel placitis, adversus quaslibet saeculares personas in testimonium efficaciter admittatur, nec propter ecclesiasticae clientelae obnoxietatem, si alia non impediunt, eorum testimonium refutetur. Datum Beneventi per manum Joannis, sanctae Romanae Ecclesiae diaconi cardinalis ac bibliothecarii, IX Kal. Februarii, indict. VI, Incarnationis Dominicae anno 1114, pontificatus autem domni Paschalis II papae anno XIV.
CCCLV.  Ad Henricum imperatorem.   (Anno 1113, Jan. 25.) [MANSI,  Concil.,  XX, 1095.]
Author: Paschalis II

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo filio HENRICO imp. Augusto, salutem et apostolicam benedictionem.

Cum amicorum magna sit, major quidem inter homines est paterna dilectio. Verum quidquid circa te alii loquantur, quidquid blandiantur nostrum est veritatem tibi liquidius ostendere, ac honori et saluti tuae veraciter providere, A. , siquidem cancellarium tuum a te captum esse audivimus; de quo quantum novimus, quantum experti sumus, testimonium ferimus, quia te super omnia diligebat. Qua de re multi profecto tam amici quam inimici loquuntur adversus te. Te igitur, tanquam pater filium, commonemus ut cum salute regni tale super hoc consilium nanciscaris, quatenus nec persona tua et regnum ullam incurrat infamiam et ille liberationis gratiam consequatur. Datum Beneventi, VIII Kal. Febr.

Notes: ( Albertum, archiepiscopum
Moguntinum )
CCCLIX.  Ad Bernardum Antiochenum patriarcham.--Significat privilegium Hierosolymitanae Ecclesiae in praejudicium Antiochenae non concessisse.   (Anno 1113, Mart. 18.) [MANSI,  Concil.,  XX, 1010.]
Author: Paschalis II

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, coepiscopo BERNARDO Antiocheno patriarchae, salutem et apostolicam benedictionem.

Sicut aliis litteris fraternitati tuae scripsimus, nos et personam tuam, et ecclesiam tibi commissam, plena charitate diligimus: nec ullo modo volumus honorem vestrae dignitatis imminui, quin Antiocheni patriarchatus praelatio, sicut praeteritis temporibus conservata est, ita etiam in futurum integra, praestante Domino, conservetur. Illud autem, quod filio nostro Balduino Hierosolymitanorum regi per nuntios suos intercedenti concessimus, charitatem vestram omnino conturbare non debet, si litterarum nostrarum sensum interius perscruteris. Sic enim in eis scriptum est: « Ecclesiarum, quae illis in partibus fuerunt vel sunt, terminos atque possessiones diutina infidelium possessio tyrannisque confudit. Cum itaque certos eis fines assignari praesenti deliberatione nequeamus, tuis non immerito precibus duximus annuendum ut, quia pro Hierosolymitanae ecclesiae sublimatione personam tuam extremis periculis devovisti, quascunque infidelium urbes ceperis vel cepisti, ejusdem ecclesiae regimini dignitatique subjaceant. » Eodem sensu illa etiam verba discutienda sunt, quae felicis memoriae Gibelino Hierosolymitano patriarchae de civitatibus atque provinciis scripsimus, quae supradicti Balduini regis prudentia et exercituum eum sequentium sanguine per Dei gratiam acquisitae sunt. Siquidem ecclesias illas, quibus certi fines assignari possunt, quarum termini ac possessiones diutina possessione ac tyrannide confusi non sunt, et ipsarum ecclesiarum urbes, illi volumus ecclesiae subjacere, ad quam ex antiqua sciuntur justitia pertinere. Non enim volumus aut propter principum potentiam, ecclesiasticam minui dignitatem; aut pro ecclesiastica dignitate, principum potentiam mutilari. Data Beneventi, decimo quinto Kalendis Aprilis.
CCCLX.  Ad Balduinum regem Hierosolymitanum.--Ejusdem argumenti.   (Anno 1113, Mart. 18.) [  Ibid.,  col. 1011.]
Author: Paschalis II

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, charissimo BALDUINO illustri Hierosolymitanorum regi, salutem et benedictionem apostolicam.

Concessio illa, quam nos petitioni tuae accommodavimus, ut quascunque infidelium urbes ceperis, vel cepisti, Hierosolymitanae ecclesiae regimini dignitatique subjaceant, non parum cum fratrem nostrum Bernardum patriarcham, tum universam Antiochenam turbavit Ecclesiam. Cum enim nos concessionem illam super illis ecclesiis indulserimus, quarum terminos et possessiones diutina infidelium possessio et tyrannis confudit, illi eas ecclesias a Hierosolymitano patriarcha, te connivente invasas conqueruntur, de quibus ambiguitas nulla sit, quin eas, etiam Turcarum vel Sarracenorum temporibus, sedes Antiochena possederit: quia earum episcopi, etiam infidelium oppressi tyrannide, Antiocheno patriarchae obedientiam exhibebant. Porro nos litteris ad supradictum patriarcham missis, Antiocheni patriarchatus praelationem, sicut ab antiquis patribus distributa et praeteritis temporibus conservata est, ita etiam in futurum integram servari sanxeramus. Tuam igitur strenuitatem monemus, et monentes praecipimus, ne a te, invasiones hujusmodi fieri, ubi manifesta est veritas, permittantur; sed unaquaeque ecclesia justitiae suae limitibus perfruatur. Nec enim possumus manifeste sanctis patrum nostrorum constitutionibus obviare: nec omnino volumus, aut pro principum potentia, ecclesiasticam minui dignitatem; aut pro ecclesiastica dignitate, principum potentiam mutilari, ne apud vos occasione alterutra, pax, quod absit! turbetur Ecclesiae. Clericis quoque Hierosolymitanis per praesentia scripta praecipimus, quandoquidem paternas possessiones et patriam pro ecclesiae, ut creditur, exaltatione, pro religionis observantia reliquerunt: ut jure Hierosolymitanae ecclesiae sint contenti, nec injuste aut procaciter ea usurpare contendant, quae certo sciuntur ad jus Antiochenae ecclesiae pertinere. Omnipotens Dominus sua te in omnibus dextera protegat, de hostibus Ecclesiae triumphare concedat. Data Laterani, decimo quinto Kalendas Aprilis.
CCCLXI.  Privilegium pro monasterio S. Nicasii Remensi.   (Anno 1113, April. 10.) [MARLOT,  Metropol. Remens.  II, 253.]
Author: Paschalis II

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio JORANNO abbati Sancti Nicasii, salutem et apostolicam benedictionem.

In pastorum specula constituti . . . . . . Quamobrem nos tam tibi quam successoribus tuis ecclesiam Sancti Petri de Ruminiaco, cum altari Sancti Sulpitii, quae de manibus militaribus erepta sunt, juxta petitionem venerabilis fratris nostri Rodulfi Remorum archiepiscopi confirmamus, altare item de Luneio et altare de Clerum, etc. Datum Laterani, IV Idus Aprilis, an. 1114, pontificatus domini Paschalis XIV.
CCCLXIII.  Monasterio Anianensi cellam Cordanicensem addicit.   (Anno 1113, April. 12.) [MABILL.  Annal. Bened.,  V, append. 695.]
Author: Paschalis II
Date:  [l. VII]

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio PETRO, Anianensis monasterii abbati, salutem et apostolicam benedictionem.

Apostolicae sedis auctoritate debitoque compellimur, pro universarum Ecclesiarum statu satagentes, earum quieti, auxiliante Domino, providere. Eapropter opportunum duximus, dum in Galliarum partibus moraremur, controversiam illam, quae inter Casae Dei monasterium et Anianense coenobium super cella de Gordanico agebatur, venerabilibus fratribus Arberto Avenionensi, Eustachio Valentino, Hismioni Diensi episcopis discutiendam determinandamque committere, qui nimirum utriusque partis ratiocinationibus diligenter discussis et canonice examinatis, sicut ex eorum allegatione chirographoque comperimus, et perspectis pontificalibus ac regalibus instrumentis et aliarum chartarum indiciis justum esse senserunt, et scriptis subscriptionibusque sanxerunt, ut monasterium Anianense praefatam cellam de Gordanico ad Dei servitium regere ac perpetuo habere deberet: ut enim verbis ipsorum loquamur, inter primam justam acquisitionem et ultimam justam revestitionem, quam per nos acceperant, nullam invenire potuerunt justam ipsius possessionis interruptionem. Nos ergo supradictorum fratrum, quos in hoc negotio nostri vice judices dedimus, litterarum praesentium decreto judicium confirmamus, et supradictam cellam de Gordanico tibi, charissime Petre abbas praedicti Anianensis monasterii, tuisque successoribus firmam et quietam in perpetuum manere sancimus, praecipientes et interdicentes ne super hac ulterius querimonia Casae Dei fratres Anianense coenobium inquietare praesumant, sed ut quiete ac libere sub Anianensis coenobii jure ac possessione in perpetuum conservetur cum omnibus pertinentiis ac possessionibus suis, sicut a Lodoico imperatore Caroli Magni imperatoris filio concessum ac traditum Anianensi coenobio per instrumenti regalis memoriam declaratur. Si qua igitur in futurum ecclesiastica quaelibet saecularisve persona, hanc nostrae confirmationis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat, nisi secundo tertiove commonita praesumptionem suam congrua satisfactione correxerit. Cunctis autem eidem coenobio justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Ego Paschalis catholicae Ecclesiae episcopus SS. Datum Laterani per manum Joannis, sanctae Romanae Ecclesiae cardinalis ac bibliothecarii, II Idus Aprilis, indictione VI , Incarnationis Dominicae anno 1114, pontificatus quoque domni Paschalis papae secundi XIV.
CCCLXIV.  Episcopos et principes Hispaniae hortatur ut ecclesiarum subversionibus, caedibus, rapinis, incendiis finem imponant.   (Anno 1113,  Apr.  14.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 118.]
Author: Paschalis II

PASCHALIS episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus BERNARDO primati, et caeteris episcopis et principibus Hispaniae, salutem et apostolicam benedictionem.

Regionum vestrarum calamitates, ecclesiarum subversiones, caedes, rapinas, incendia dolemus apud vos plura fieri, quam a nobis valeant enarrari. Quamobrem prudentiam vestram litteris praesentibus commonemus, ut tantorum malorum remedia communicatis consiliis requitatis. Nos quidem, opitulante Deo, quanto maturius potuerimus, apostolicae sedis legatum ad vos mittere deliberavimus. Interim provida nobis divinitus facultate, paci publicae providere curetis in congregatione pontificum, et quid in ea canonice actum, suum in posterum apostolica auctoritate sortiatur effectum. Illos sane proceres, sive milites, qui honores, obedientias, villas, et caetera bona ecclesiastica invaserunt, et occupant, nisi ab eadem invasione desistant, ab Ecclesiae consortio removemus. Universarum etiam partium incentores, per quos bella apud vos, et flagitia caetera perpetrantur, nisi ab hac malignitate desistant, excommunicationi subjicimus. Pax nostra et salus nostra Dominus, pacem vestram et salutem vestram misericorditer operetur. Dat. Lateram, XVIII Kal. Maii.