XIV. BENEDICTI PAPAE VII PRIVILEGIUM PRO MONASTERIO SANCTI PETRI RODENSI.  (Anno 979.) [D. Bouquet,  ibid.,  p. 246.]
Author: Benedictus VII

BENEDICTUS episcopus, servus servorum Dei, HILDESINDO episcopo et omnibus monachis in monasterio sancti Petri Rodensis degentibus, salutem et pacem et apostolicam benedictionem.

Quoniam gratissimum satisque condignum judicamus famulantibus famulitium impendere, atque donantibus praemia largiri, idcirco quia monasterium sancti Petri Rodensis, quod jure haereditario possidendum accepistis, nunc autem sub jure et dominatione almi principis apostolorum Petri et nostrae venerabilis Romanae sedis perpetuo habiturum, et vobis conspicimus esse traditum, quocirca versa vice auctoritate apostolica concedimus et confirmamus tibi tuisque successoribus in perpetuum coenobium sancti Petri apostoli Rodensis, cum omnibus suis adjacentiis et pertinentiis et terminis suis, in tali ratione, ut sub tuitione beati Petri apostoli et nostra consistat in perpetuum. Concedimus insuper et absque ulla reservatione donamus eidem monasterio omnia praedia vel alodia quae danda sunt vel data ab hodierno die et deinceps a fidelibus viris vestrae regionis beato Petro apostolo nostrae urbis Romanae sedis, ut in jure et dominatione persistant coenobii Rodensis in perpetuum habenda, ab urbe Narbona usque in finibus Hispaniae. Notum ergo nunc sit omnibus hominibus regionis vestrae, quod sub tuitione et regimine beati Petri apostoli et nostra gubernatione vel defensione ille locus consistat. Idcirco omnes fideles vestrae regionis sub testimonio Christi admonemus ut omnia, quae ad praefatum locum pertinent, ad utilitatem monasterii et habitantium in eo restituant, et in vice beati Petri apostoli Romae summa cum diligentia illum locum venerentur et diligant. Et si quis causa orationis ad nostram sedem apostolicam pervenire non poterit, summo studio illum locum venerari concedimus ei. Si quis autem vel ex praediis vel alodis loci illius, vel omnia quae ad jam dictum locum pertinent occultaverit vel tenuerit sine consensu fratrum, aut scierit quod aliquis absconse teneat, sub testimonio Christi ex apostolica auctoritate commonemus ut ab hodierno die non teneant injuste, nec abscondant, sed reddere et manifestare praescripto monasterio festinent. Et reddita vel manifestata jure perpetuo una cum illis quae per hanc nostram apostolicam sanctionem et per alia divalia decreta statuimus atque decrevimus, usque in finem mundi illibata et inconcussa permanenda decernimus. Si quis autem, quod non credimus, hujus concessionis vel donationis temerator aut contemptor exstiterit, aeternis condemnationibus subjaceat innodatus, et sanctos Dei Petrum et Paulum principes apostolorum sibi in praesenti et futura vita sentiat contrarios; atque in inferno inferiori concrematus cum diabolo et omnibus deficiat impiis. Hujus vero apostolicalis decreti nostri paginam propriis manibus roborantes, in manus Hildesindi episcopi atque abbatis ipsius loci et fratrum cum illo comitantium tradimus, annuente Christo Jesu Domino nostro, perenniter atque fideliter possidendam. Qui ergo nostrae concessionis vel donationis adjutor atque defensor exstiterit, apostolicam benedictionem et peccatorum absolutionem ab ipso clavigero summo se obtinere sciat. Scriptum per manus Stephani notarii atque scriniarii in sede beati Petri apostoli Romae, anno Incarnationis Domini 979, indictione VII, in mense Aprili.

Notes: (sic )