medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XXXVII. STABULENSIUM MONACHORUM AD WIBALDUM ABBATEM.  Congratulatur ei de suo reditu, conquerunturque de Godefrido comite, qui pactas ab eo inducias fregerat, et de invasione villa de Tornines.   (Anno 1147.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendissimo in Christo Patri suo et domino WIBALDO, venerabili Stabulensi abbati, humilis ejusdem Ecclesiae congregatio, filialem dilectionem et debitam subjectionem.

Quantum jucunditatis, Pater charissime, de vestro vestrorumque prospero reditu nobis collatum sit, facile vestra animadvertere poterit eruditio, quae et nostram erga vos sinceritatem et animi nostri circa vestros successus semper agnovit puritatem. Benedictus igitur per omnia Deus, qui in vestra, sicut comperimus, sospitate fidelibus suis ostendere dignatus est, quoniam prope est Dominus omnibus invocantibus eum. Paternitati vestrae his litteris unanimiter occurrentes, vos reversum, imo adhuc revertentem excipimus, excipiendo salutamus salutando amplectimur, obsecrantes ut secundum promissionis vestrae institutum terminum ad nos venire non abnuatis, quatenus facie ad faciem vestra frui et jucundari possimus praesentia, vestroque plenius recreari alloquio, cujus saepe et multoties roborati sumus consilio. Veniat ergo ad nos, id est, ad dilectos filios suos Pater charissimus pernecessarius hoc tempore, non solum nobis, qui intus tenemur, sed et his qui foris sunt. Nam treugae sive induciae, quae fide data ab advocato nostro et comite Godefrido et suis, usque ad festum Remigii servari et teneri debuerant, mox in exitu vestro violatae sunt, et nostra pene omnia ex utraque parte praedis, rapinis, incendiis sunt distracta, adeo usque, ut in nos tantum et nostra totius malitiae summa reciderit, sicque fit ut Quidquid delirant reges, plectantur Achivi. HOR. Epist. I, 2, 14. Ad cumulum quoque miseriarum nostrarum accessit, quod Eustachius villam nostram Tornines ex consensu comitis Namurcensis iterum violenter occupaverit, pro qua re quantum laboraverimus, quantum Leodiensi episcopo, ut canonicam de invasore justitiam exsequeretur institerimus, et quid solum restet faciendum, ex rescriptis litterarum, quae vobis transmissa sunt, vestra plenius perpendere poterit prudentia. Interim autem ad humiliandum Deo animas nostras, reliquias seu corpora sanctorum omnium, quae apud nos habentur, cum Salvatoris nostri imagine in terra deposuimus, summae Divinitatis clementiam, quantum valemus attentius exorantes, ut eos, qui in sua feritate confidunt, dextra virtutis suae prosternat, nosque ab ipsorum oppressionibus eripiat, qui solus laborem et dolorem humilium considerat.
EPISTOLA XXXVIII. ROBERTI DECANI STABULENSIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Congratulatur ei de ipsius reditu.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendissimo in Christo domino Patri suo Stabulensi abbati WIBALDO, frater ROBERTUS, orationum et subjectionis, obedientiae et dilectionis continuam devotionem.

Benedicimus Dominum coeli de vestro vestrorumque reditu et sospitate: gratias agimus Patri misericordiarum de reddita nobis de vobis laetitiae et gaudii integritate. De mora autem vestra non possumus non gravari, quia consolatione praesentiae vestrae refoveri volumus, qui multis non tam curis quam pressuris concutimur, ac proinde magis praesentiam vestram quam rescripta desideramus. Habitum terrae nostrae tam scriptis quam viva voce geruli hujus intelligetis.
EPISTOLA XXXIX. BOVONIS PRAEPOSITI AD WIBALDUM ABBATEM.  De damnis praepositurae illatis a comite Namurcensi et aliis.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Domino suo WIBALDO venerabili Stabulensi abbati, frater Bovo, quidquid patri filius.

In magna angustia et importabili damno post discessum vestrum positi, desiderabiliter vestrum exspectamus adventum, quia non solum ab extraneis affligimur, sed etiam a nostris immisericorditer interius et exterius opprimimur. In rebus vestris, quae circa nos sunt, quantum fidelius possum elaboro. In praepositura autem, de qua vices vestras ago, nihil fructus me agere posse sciatis, quia non solum a Rad et Machario in Condustrio, sed et a comite Namurcensi et suis adversariis in Hasbania praeda et incendio vastamur.
EPISTOLA XL. WIBALDI ABBATIS AD HENRICUM LEODIENSEM EPISCOPUM.  Ut Eustachium parochianum suum, qui villam de Tornines invaserat, compescat.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo Patri suo et domno HENRICO sanctae Leodiensis Ecclesiae venerabili episcopo, frater WIBALDUS, Dei gratia Stabulensis Ecclesiae servus, devotas orationes, et devotum servitium.

Fratres nostri et filii Stabulenses monachi vestrae sanctitatis servi detulerunt ad nos gravem querimoniam pro eo, quod Eustachius homo vester et parochianus villam Tornines, quae ad quotidianam praebendam fratrum pertinet, invasit, et ejusdem villae reditus, qui in mensa fratrum quotidie serviunt, violenter abstulit. Notum autem vobis esse non dubitamus, qualiter eamdem villam, judicio et justitia dictante, recepimus, et eam per multa jam tempora in libera possessione nostra tenuimus, et quiete ordinavimus, et ad usus fratrum nostrorum, prout monasterii opportunitas poscebat, reditus universos aptavimus. Sed et decimationem et alia, quae hinc inde distracta erant, cum magno labore recolligimus, et eramus possidentes tunc, quando domnus papa signum sanctae crucis nobis imposuit, ut super paganos trans Albim expeditionem moveremus, ac personam nostram et nostra omnia sub protectionem B. Petri et suam suscepit, intra quod tempus praedictam villam non absque sacrilegio idem Eustachius invasit. Unde animo provoluti ad pedes vestrae magnitudinis, discretionem vestram obnixe rogamus, ut praedictum Eustachium, qui vester specialis et tanquam domesticus et familiaris homo est, ab hac temeritate compescatis; et sinite ut hanc gratiam vobis potius quam domno papae debeamus, qui ad partes Lotharingiae in proximo venturus est. Multa mala sunt in episcopatu vestro, quae tam generaliter a diebus antiquis ibi audita non sunt, sed hoc malum de facili potestis comprimere, nec patiamini in tempore vestri sacerdotii confundi fasque nefasque. Mementote, quod inter priores matris nostrae Leodiensis Ecclesiae apparere et annumerari debemus, tam per ordinationis nostrae tempus et locum quam per aetatem, et eidem matri nostrae in omni opportunitate sua humiliter ac fideliter servivimus, et hoc ipsum usque in finem facere parati sumus et desideramus. Mementote etiam quod pro justitia de Tornines facienda domnus papa Honorius episcopo Alexandro scripsit; quod domnus papa Innocentius domno Alberoni voce praecepit, semel apud Oliventum juxta Melphim civitatem, secundo Romae in concilio, tertio per litteras suas, quas nos ei in plena synodo Leodii praesentavimus, nec ipse carni et sanguini parcere potuit, cum tamen de negligentia tantam a Deo poenam susceperit, ut postea in episcopatu suo et honore nunquam in pace et quiete vixerit.
EPISTOLA XLII. HENRICI EPISCOPI LEODIENSIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Optat ejus frui praesentia ad corrigendos morum defectus.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

HENRICUS, Dei gratia Leodiensium episcopus, venerabili abbati Stabulensi, WIBALDO in summo salutari salutem.

Intolerantiam malorum episcopatui nostro incumbentium tanto experientius quam vos didici, quanto praestat experimentum relatui. Et quoniam peccatis nostris exigentibus mala de die in diem multiplicantur, non ambigitur apud discretionis vestrae examen, nos eo amplius vestri consilii et auxilii adminiculo indigere, quo exquisitior et ferventior caeteris concessa est vobis divinitus gratia in utroque. Ex nostris tamen occupationibus, vestras quoque metientes absentiam vestram licet nobis et his, qui ad vos specialius spectant, admodum incommodam patienter sustinemus, obnixe et confidenter monentes dilectionem vestram, ut propensius data opera exoccupationi nostrae venire maturetis. Necesse est enim, ut communicato utriusque adnisu, et vestrorum hominum excessus et insolentiae vobis praesentibus corrigantur, et nostrae partis malitia, Deo propitiante, aliquantulum mitigetur.
EPISTOLA XLIII. WIBALDI AD LEODIENSEM EPISCOPUM.  Ejus optat frui praesentia.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Domino subditus, Patris filius, dilecti salutem.

Gravibus curis, et crebris expensis, assiduis pressuris molestati, aporiamur quidem sed non destituimur, vestrum necessarium tam nobis quam terrae praestolantes adventum, aestimantes tunc, etsi non ad plenum pacem cordis, saltem quietem corporis nos habituros. Unde et oramus, ut non tardetis venire ad diligentes vos. Litteras, quas nobis pro synodo misistis post synodum accepimus, cum tamen et in synodo et a Kalendis Augusti in conspectu Ecclesiae Leodiensis de Tornines verbum fecerimus. De malis terrae nostrae nihil scribimus, inopes nos copia fecit.
EPISTOLA XLIV. WIBALDI ABBATIS AD EUGENIUM PAPAM III.  Quod legatos hominum de Erveta a quodam ministerali Stabulensi captos liberos abire permiserit.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendissimo Patri suo et domino EUGENIO uni et universali pontifici, frater WIBALDUS Dei et vestra gratia id quod est, in Ecclesia catholica devotionem filii et obedientiam servi.

Audito vestro adventu ad partes Lotharingiae, festinavimus res Corbeiensis Ecclesiae ordinare et vestrae sanctitati celerius occurrere, quatenus tam de persona, quam de rebus nobis a Deo et a vestra bonitate commissis vestrae sanctitati tam devotum quam debitum exhiberemus famulatum. Et, agente divina misericordia, piam ac fidelem intentionem subsecuta est maturior efficacia. Nam legatos hominum de Erveta, qui ad vestram sublimitatem pro quibusdam ecclesiasticis causis missi tendebant, captos invenimus in quodam castello, cujusdam ministerialis Stabulensis Ecclesiae, et sub momento introitus nostri antequam panem gustaremus, ad honorem personae vestrae, et defensionem ecclesiasticae justitiae eamdem munitionem obsedimus, et cum labore ac sumptu et gravibus inimicitiis, de carcere, in quo erant eduximus, et eos ad sanctitatis vestrae genua liberos transmisimus, cum tamen jam prius pactionem fecissent, ut pro redemptione sua L fere marcas puri argenti dare deberent. Res eorum, quas amiserant, recipere non potuimus, quia non ab his servabantur, a quibus capti fuerunt. Sed propter honorem vestrum duas eis equitaturas et viaticum largiti sumus.
EPISTOLA XLVI. CORBEIENSIUM MONACHORUM AD STABULENSES.  Quomodo se gesserint cum papae legato, quando ab eis quaesivit quid de thesauris Ecclesiae fecissent.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendissimis atque dilectissimis in Christo fratribus suis, ROBERTO venerabili decano et caeteris sanctae Stabulensis fratribus, F. W., prior Ecclesiae Corbeiensis caeterique ejusdem monasterii fratres, jugiter vacare et videre quam suavis est Dominus.

Audivimus conturbatam esse unanimitatem vestram de verbo quodam, quod magister G. pro sublatis in ecclesia nostra thesauris nobiscum anno praeterito contulit. Quod quia non vera relatione ad vos pervenisse existimanus, proptereaque apud vos scandalum genuisse, ordinem rei ex integro vobis pandere dignum duximus. Venit igitur ad nos idem magister G. tunc apostolicae sedis legatus anno praeterito, circa festum S. Thomae, cum in vestris partibus domnus abbas moraretur, atque hospitio exceptus est apud nos, humane tractatus est, et cum omni diligentia ac devotione, quemadmodum decuit legatum domini papae a nobis observatus est, et de rebus monasterii nostri honorifice procuratus. Erat tunc domi praepositus major ecclesiae nostrae, qui cum satageret sollicitius circa ministerium ipsius et aliquando cum ipso colloquendi gratia consederet, inter alia quae dicebantur, etiam ab ipso sciscitatus est, quamobrem sanctuarium nostrum spoliatum esset thesauris suis, vel quid utilitatis contractum fuerit ex eis ecclesiae nostrae? Non est, inquit praepositus, spoliatum sanctuarium nostrum, quia quidquid inde sumptum est, in utilitatibus ecclesiae nostrae expensum est, quippe quae in possessionibus suis per singulos annos non ad minus quam ad centum mansos ampliata est. Cum vero in crastinum diluculo profecturus esset idem legatus domini papae, jussit praeposito, ut eodem vespere omnem congregationem in unum congregaret, quatenus ad nos ex mandato domini papae sermonem haberet. Jam hora diei tardior processerat, nec conventus noster ex instituto ad colloquium convenire debebat. Hanc igitur impossibilitatem cum praepositus noster legato insinuasset, colloquio in crastinum dilato, cum primum mane illuxisset, iterum accito praeposito denuo praecepit, ut capitulum fieret, in quo cum fratribus verbum faceret. Non est, inquit praepositus, nostri ordinis tam matutina hora capitulum convenire; sed cum ille recedere festinaret, nec horam capituli exspectare posset, tandem in conventu ante horam tertiam, nobis ex consuetudine lectioni vacantibus, adductus est idem apostolicae sedis legatus, et sedens inter nos inter alia quae commonuit, diligenter inquisivit, cur dissipatus esset thesaurus ecclesiae nostrae? Cui per priorem et praepositum nostrum hoc ordine respondimus. Propter communem necessitatem ecclesiae quamdam partem thesaurorum in ecclesia ex communi consensu capituli nostri tulimus, et quasdem possessiones ecclesiae nostrae valde utiles ex eis conquisivimus, reliqua omnia integra in ecclesia conservata sunt, ea vero, quae nunc propter necessitatem accepimus, reparare et restituere quantocius poterimus, Deo annuente, proposuimus. His auditis acquievit, nec super hoc verbo quidquam amplius interrogavit Valete.
EPISTOLA XLVII. GUIDONIS CARDINALIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Quod ipsius scriptum papae ostenderit, et ut pontifici praesentiam suam exhibeat.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

GUIDO, sanctae Romanae Ecclesiae diaconus cardinalis et cancellarius, charissimo amico Corbeiensi abbati, salutem.

Dilectionis sinceritas, quam erga te habere incoepimus, non minuitur, sed suscipit incrementum. Scriptum, quod per Germanum vestrum nobis misistis, domino papae ostendimus. Ut autem brevi utamur eloquio, amicis nostris malumus parum promittere, et amplius operari. Satis dictum est sapienti. Bonum videtur nobis si domino papae propter molestias detrectantium vestram obtulissetis praesentiam.
EPISTOLA XLVIII. WIBALDI AD GUIDONEM CARDINALEM  Suos ei commendat Stabulenses   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo Patri suo et domno GUIDONI, sanctae Romanae Ecclesiae cardinali diacono, apostolicae sedis cancellario, frater WIBALDUS Dei gratia modicum id quod est, seipsum.

Sicut nobis significastis, nec hoc temere dictum est, plus enim nutu a vobis accipimus, quam audimus. De servitio procurationis domini papae ita solliciti fuimus, ut et primi in devotione essemus, et inter remurmurantes nullo modo inveniremur. Stabulensis Ecclesia, cujus vos abbas estis, sui abbatis patrocinio, hoc est vestro, summopere indiget, cui, sicut Patrem decet prompte et clementer subvenietis. Cujus querimoniam frater noster, noster, inquam, non ex consuetudine locutionis monachorum, sed vester et noster proprius et specialis vestrae celsitudini plenius intimabit.
EPISTOLA XLIX. WIBALDI ABBATIS AD JORDANUM CARDINALEM  Quid pro procurando papae Leodii egerit.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo suo domno JORDANO, sanctae Romanae Ecclesiae cardinali presbytero, frater WIBALDUS, Dei gratia modicum id quod est, seipsum.

Fecimus quod jussistis. De servitio enim procurationis domini papae, quod in episcopatu Leodiensi ordinatum est, non solum solliciti, sed etiam studiosi fuimus, ut plusquam portionem, quae Stabulense monasterium contingere aestimata est exhiberemus, nec murmurantium numerum ullo modo augeremus. Dilectam nobis paternitatem vestram attente monendo rogamus ut devotionem nostram benigno sermone commendetis, et querelam Stabulensis monasterii, quae per fratres nostros pietati vestrae manifestabitur, in sinum apostolicae misericordiae fideliter recondatis.
EPISTOLA L. WIBALDI ABBATIS AD JOANNEM CARDINALEM  Petit ipsius protectionem   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo Patri et domino JOANNI, sanctae Romanae Ecclesiae cardinali presbytero, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est, seipsum et sua.

Habetis reum confitentem, date, quaeso, veniam, non equidem erroris, non negligentiae, quae remota sunt a sapientia, quam etsi non habemus, eam tamen diligimus; sed date veniam ignorantiae, quae in hac mortalitate purgatissimis etiam animis longinqua esse non potest. Et hic quidem propinquior ad misericordiam purgationis modus est. Sed quid laboramus, cum propitium judicem habemus, quem sane non timemus, pro eo quod ex officio sedis suae catholicae Ecclesiae custodiam et canonicae litis arbitrium habet, sed pro eo diligimus, quod nepos est summi quondam pontificis papae Lucii, qui nos ante supremum provectionis gradum unice dilexit, et in apostolatus culmine constitutus, Ecclesiam nostram et nos magnifice honoravit; qui vivens a nobis demeruit, si homines sumus, ut non solum carnem ipsius et sanguinem et quemcunque dilexit ipse, diligamus; verum aliquas forte reliquias vel monumenta de suis arctissima charitate amplectamur. Estis itaque noster propria quadam et speciali possessionis justitia. Recipite in fidem vestrum haereditario jure clientem, familiae vestrae cultorem, provehite personam, defendite causas, quae, Dei nos protegente gratia, non de criminibus, sed de incrementis Ecclesiae nostrae oriuntur. Tueatur nepos, quem avunculus dilexit; protegat ab ipso ordinatus, quem ille provexit, servet presbyter cardinalis judicium summi pontificis, ut nullis concussionibus eum fatigari permittat, quem ille dignum honore judicavit. O quanta verae dilectionis fiducia in ipso ineundae familiaritatis imo notitiae primordio! ita vobiscum secure et liberaliter loquimur, sicut cum illo, illo, inquam, avunculo vestro sermocinari consueveramus, cujus intima amicitiae gratia viginti et eo amplius annis sine offensione usi, et ut minus usitate, sed verius dictum sit, fruiti sumus. Verum in clausula dicimus vobis: Non amamus vos quia tanti, sed quia de tanto estis.
EPISTOLA LI. JOANNIS CARDINALIS AD WIBALDUM ABBATEM.  Promittit causarum ipsius curam maximam se habiturum.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendissimo in Christo Patri WIBALDO, Dei gratia Corbeiensi et Stabulensi venerabili abbati, JOANNES eadem gratia Sanctae Mariae Novae diaconus cardinalis, salutem cum sinceritatis affectu.

Ex litteris vestris percepimus vos instanter veniam postulare, quod sollicitius et maturius ad notitiam nostrae humilitatis non propinquius accessistis, personam . . . . . quam dominus meus papa Lucius tanto affectu dilexit et tandiu fovit, et cui usque ad finem vitae suae, sicut nos ipsi vidimus et vos scribitis, in nullo defuit. Huic accedit, quod domnus Guido Florentinus in discessu suo a nobis ex singulari et praecipua charitate, quam nobiscum et vobiscum intimo affectu gerit, vos causasque vestras nobis praecipue commendavit. Inde fuit, quod a vobis non rogatus, non sollicitatus, causas vestras tanquam proprias hucusque proteximus, defendimus, sustulimus, et ubi nullae preces porrectae sunt nos porreximus. Denique si nulla alia causa esset, in vobis tamen est, Deo concedente, tanta prudentia, ut ex vobis teneri et stricte amplecti debeatis, quod Ecclesiae Romanae sapienter et efficaciter semper astitistis. Concessa igitur, quam postulatis, venia, gratiam vestram et singularem dilectionem, quam offertis, utrisque ulnis amplectimur, et praesentiam nostram pro vestra, etsi plus possumus, vobis per omnia promittimus, et sicut eam specialiter vindicatis.
EPISTOLA LII. EUGENII PAPAE III AD CORBEIENSES MONACHOS.  Hortatur ut Wibaldo abbati humilem reverentiam exhibeant.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis Corbeiensibus monachis, salutem et apostolicam benedictionem.

Memores sumus quod per alia vobis scripta mandavimus, ut dilecto filio nostro Wibaldo tanquam abbati humilitate debita pareretis. Quem utique nuper ad nos venientem paterna benignitate recepimus, et in his, quae ad reparandam in monasterio vestro religionem pertinent, atque servandam diligenti eum studio commonuimus. Ipsum itaque ad vos cum gratia sedis apostolicae et litterarum nostrarum prosecutionibus remittentes, universitati vestrae mandamus, monemus et exhortamur in Domino, quatenus eum tanquam boni et humiles filii diligatis et honoretis, atque ut pastori vestro condignam ei reverentiam impendatis, sibique ad recuperandas et retinendas possessiones et bona Corbeiensis monasterii viriliter et fideliter assistatis. Nos siquidem eumdem abbatem paterno affectu diligimus, et in quibus secundum Deum possumus, volumus exaudire.
EPISTOLA LIII. EUGENII PAPAE III AD HENRICUM LEODIENSEM EPISCOPUM.  Ut compescat raptores bonorum Stabulensis monasterii.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri HENRICO, Leodiensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Ecclesiasticorum bonorum pervasores, etc. Vide in Eugenio III, ad annum 1153.
EPISTOLA LIV. HENRICI REGIS ROMANORUM AD EUGENIUM PAPAM III.  Papae patrocinium deprecatur.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo in Christo Patri suo et domino EUGENIO, summo et universali pontifici, HENRICUS Dei gratia Romanorum rex, debitae dilectionis et obsequii sinceritatem.

Benedictus Deus, qui sinceritatis vestrae discretionem in officium et dispensationem summi pontificatus assumere dignatus est, etc. Vide inter variorum epistolas ad Eugenium III.
EPISTOLA LV. EUGENII PAPAE III AD HENRICUM JUNIOREM ROMANORUM REGEM.  Laudat ejus pro Ecclesia zelum, prosperaque ei omnia exoptat.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, filio in Christo dilecto HENRICO juniori Romanorum regi, regis illustris Conradi filio, salutem et apostolicam benedictionem.

Genitoris tui devotionem erga beatum Petrum et sanctam Romanam Ecclesiam attendentes, etc. Vide in Eugenio III.
EPISTOLA LVI. HENRICI ROMANORUM REGIS AD EUGENIUM PAPAM III.  Ut Henricum Moguntinum archipraesulem et alios ad papam transeuntes benigne suscipiat, ducissam Poloniae ab excommunicatione solvat, et Wibaldum abbatem habeat sibi commendatum.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Dilectissimo in Christo Patri EUGENIO, summo et universali pontifici, HENRICUS Dei gratia Romanorum rex, filialem per omnia dilectionem et debitam in Domino reverentiam.

Sinceritati vestrae totis animi viribus multas gratiarum actiones referimus, quod legatos nostros et litteras affectione paterna suscepistis, etc. Vide in Eugenio III, post ipsius Regesta.
EPISTOLA LVII. B. EPISCOPI HILDESHEIMENSIS AD EUGENIUM PAPAM III.  Wibaldi abbatis merita praedicat, oratque ut pontifex ratam habeat Kaminadae unionem ad Corbeiense monasterium.   (Anno 1148.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo Patri ac domino suo sanctae Romanae Ecclesiae summo pontifici EUGENIO, B. Dei gratia Hildesheimensis Ecclesiae humilis minister, tam devotam quam debitam patri obedientiam.

Commendamus serenitati vestrae dilectum fratrem nostrum Wibaldum Ecclesiae Corbeiensis abbatem, virum boni apud nos testimonii, et in Ecclesia catholica bene nominatum, quem ad partes nostras accessisse admodum gaudemus, utpote de cujus prudentia et industria plurimum confidimus. Obsecramus ergo paternitatem vestram, quatenus eum in suis petitionibus clementer exaudiatis, et praecipue pro Ecclesia Kaminatensi, in qua et divinae religionis cultum, cujus in eadem Ecclesia multa negligentia fuerat, tanquam vir religiosus et prudens reformavit, et reditus ac possessiones, quas ejusdem monasterii abbatissa non boni apud nos testimonii, post sui depositionem cum vanis et superfluis hominibus dissipaverat, et militibus in beneficio concesserat, tanquam vir strenuus fere ad integrum recollegit, et utilitatibus monasterii restituit. Huic ergo homini habenti zelum Dei, tanquam pius et clemens Pater assistite, et labores quos fecit in Ecclesia Dei, vestra auctoritate corroborare, hoc procul dubio scientes quod mutatio, quae in praefato monasterio facta est, omnibus religiosis terrae nostrae placet, his autem, qui ibidem causa irreligiositatis fuerant displicet.