medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CIX. PASCHALI  summo pontifici,  IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, sicut auctoritate, ita praeminere virtute.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ in v. c. Put. non
clericorum quaerere] [ in plerisque leg. venerabiliter] [ al. detractiones] [ al. licet non ign.]

Quoniam apud nos quotidie videmus Ecclesiam ruentem, et nullam aut pene nullam manum erigentem, et pro domo Israel murum ponentem, charitas Christi urget nos ut dolorem cordis nostri, quo pro morte et morbis ovium Christi cruciamur, paternitati vestrae revelemus. Interest enim capitis membrorum imbecillitatibus providere, et pro valetudinum quantitate vel qualitate congrua remedia procurare. Cum enim a latere vestro mittitis ad nos cardinales vestros tanquam filios uterinos , quia in transitu apud nos sunt, non tantum non possunt curanda curare, sed nec curanda prospicere; inde est quod multi praepositorum facta gladio linguae ferire cupientes, dicunt sedem apostolicam non subditorum quaerere sanitatem, sed suam, aut lateralium suorum quaerere commoditatem. Unde ego et quidam corregionales nostri hoc murmur non aequanimiter accipientes, utpote Romanae Ecclesiae filii unanimes, scribere decrevimus sanctitati vestrae, ut alicui transalpino legationem sedis apostolicae injungatis , qui et vicinius subrepentia mala cognoscat, et ea vel per se vel per relationem ad sedem apostolicam maturius curare praevaleat. Cui sollicitudini nullum magis cognovimus idoneum, quam domnum Lugdunensem archiepiscopum, qui et in eodem officio jamdiu ministravit, et ut experimento cognovimus, tam Romanae Ecclesiae quam transalpinis Ecclesiis mirabiliter profuit. Multos enim ad visitandam sedem apostolicam praepediunt, aut pericula imminentia, aut rei familiaris indigentia, aut itineris difficultas, aut proprii corporis imbecillitas. Unde si velletis mediocritatis nostrae suggestioni acquiescere, congruum videretur, ut mediatricem personam huic sollicitudini praeficeretis, potissimum in eadem sollicitudine consuetudine et utilitate probatam, quae emergentia mala tanto frequentius quanto vicinius agnosceret, et levamina quae melius valeret adhiberet. Ausu quidem familiaritatis et filialis amoris haec scribo, quia sic ego cum multis Ecclesiae Dei melius credo posse consuli, et aemulorum obtrectationes posse vitari. Etenim discipuli Domini, Domino licet nihil ignoranti , plurima necessaria suggesserunt, quae ad informandam posteritatem praelatorum non solum patienter audivit, sed etiam aequanimiter adimplevit. Valete.


Notes: (epist.
60 et 87) ( al. collateralium) (epist. 12)
EPISTOLA CX. PASCHALI  summo pontifici,  IVO  humilis sanctitatis suae filius, quidquid potest esse felicius.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ al. domus Dei] [ quidam
cod. ab omnibus col.] [ al. discedunt] [ al. montis] [ al. praedicta] [ al. incepto itinere]

Quoniam pro gratia nobis collata, decorem Ecclesiae Dei diligimus, multa inordinate in eadem fieri vehementer dolemus. Qui in quibusdam subditis cum quaedam illicita corrigere, vel cum quosdam ad meliora promovere studemus, ipsi in stercoribus suis computrescere cupientes, litteras a sede apostolica, nescio quibus subreptionibus impetratas nobis deferunt ad palliandam malitiam suam, vel defendendam inobedientiam. Unde fit in Ecclesia mirabilis contemptus mandatorum Dei, et ineffabilis morum corruptela, cum ibi invenit quorumdam perversitas incorrepta confugium, ubi innocentia sola deberet habere praesidium. Et quod mirabilius et miserabilius est, isti vitae suae curiosi corruptores ab ipsis columnis gratanter audiuntur, cum vitam religiosorum aliquibus maculis respergere moliuntur; quibus non est credendum de aliena injustitia, quandiu non discesserent a sua. Cum itaque tam pro nostra insufficientia quam pro subditorum duritia praedictae causae de fructu laboris nostri pene desperare nos cogant, onus quod pene infructuose portamus, deponere saepe deliberamus, et pennas columbae nobis dari flagitantes , avolare a molestiis inutilibus, et in mentis solitudine quiescere praeoptamus. Hac itaque necessitate commoniti, praesentiam sanctitatis vestrae adire cupientes, et de his quae dicta sunt , cum multis aliis vobiscum tractare cupientes, venimus pene usque ad Alpes; in quarum angustiis, quia insidias nobis paratas audieramus, usi magnorum virorum consilio, inito itinere supersedimus. Domnum itaque Gualonem confratrem et coepiscopum nostrum, qui in suspectis locis ad occultandum se aptior est, paternitati vestrae transmisimus, in cujus ore verba nostra posuimus, quatenus eum tam pro sua quam pro nostra necessitate paterne audiatis, et quae corrigenda sunt corrigatis, et quae utiliter statuenda firmiter statuatis. Quamvis enim quod ratio suadet, vel quod usus approbat, vel episcopalis moderatio disponit, per se satis vigere videatur, tamen charius fit, et quasi quadam luce irradiatur, cum id, quod prohibendum vel praecipiendum est, decreto apostolico roboratur. Valete.


Notes: (et
cum in ms. c. ) (epist.
17 et 25)
52  EPISTOLA CXI. DAIMBERTO,  Dei gratia Senonensium archiepiscopo,  IVO,  humilis Ecclesiae Carnotensis minister, salutem et servitium.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ al. Vellanorum]

Colloquium vestrum jam a multo tempore desiderans, speravi me posse paternitati vestrae loqui in conventu ad quem invitati eramus in civitate Vellavorum , et ore ad os clamorem facere de injuriis quas mihi et Ecclesiae mihi commissae infert Hugo Puteacensis, more suorum semper rependens mala pro bonis ; quem nec pudor humanus, nec fides quam mihi debet ut domino, detinet a rapinis, dum nulla nostra in eum praecesserit injuria, vel nulla ei a nobis sit denegata justitia. Quod ergo certa ratione tunc distulimus, nunc praesentibus litteris, flexis genibus cordis, postulamus, ut eum a nobis excommunicatum excommunicetis, et divinum officium Merarivillae et ejus adjacentiis interdicatis, et Aurelianensi episcopo, ut idem faciat apud Puteacum, praecipiatis. Alioquin, si principes mundi plus timemus quam Deum, manifeste jam portae inferi praevalebunt, et qui pro domo Israel murum ponere debemus , secundum propheticam irrisionem canes muti non valentes latrare reputabimur . Res enim ecclesiasticae, sicut testantur etiam saeculi leges, quia divini juris sunt, in nullius bonis sunt, et ideo prorsus errat, qui pro suis occasionibus aut principum jussionibus, a quibus eas maxime servari convenit usurpat, et male tractat . Unde ait Papa Symmachus in sexta synodo : « Qui praedia Ecclesiae petierit, vel acceperit, vel possederit, vel retinuerit, nisi se cito correxerit, anathemate feriatur, sitque danti et accipienti, vel possidenti anathema. » Ista dicendo prudentiam vestram non docemus, sed ad officii vestri sarcinam fortiter portandam cohortamur, quatenus pusillanimitatem nostram consolatio vestra confoveat, patientiam nostram fortitudo vestra communiat. Valete.


Notes: (epist. 76, 112 et 211) (epist. 76) (Ezech. XIII) (Isa. LVI) (epist. 143) (c. Quicunque et c. Praedia, caus. 12, q. 2)
EPISTOLA CXII. IVO  humilis Carnotensis minister,  FULCONI  Parisiensis Ecclesiae decano, et clero sibi commisso, dilectionem et salutem.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ al. 
discesseritis] [monemus, ms. c. 
]

Quoniam omnis injuria ecclesiastica quae admonitione non corrigitur, anathemate plectenda est, si ancillam Ecclesiae vestrae adversus dominos suos calcitrantem excommunicastis, quod vestri juris erat fecistis, maxime cum dominorum potestatem in servos suos illibatam debere esse lex constituat , nec cuiquam hominum jus suum detrahi posse permittat. Quod autem ex consuetudine Ecclesiae vestrae hoc vobis licere absque alterius personae interpellatione asseritis, non est haec solius Parisiensis Ecclesiae consuetudo, sed etiam Carnotensis, et aliarum Ecclesiarum, quibus episcopali auctoritate excommunicandi jus concessum est. Unde non aliud sanius consilium vobis dare possumus quam ut consuetudinem fortiter teneatis, a qua si semel cesseritis , non ad arbitrium vestrum recuperare valebitis. De caetero culpo dilectionem vestram, quod Paganum a nobis ecclesiastice excommunicatum, et apostolica auctoritate exigentibus culpis suis in infamiam pulsum, in communionem recipitis, et Hugonem Puteacensem similiter , quod a nobis fieri de vestris excommunicatis manifeste culparetis. Moneo itaque ut de caetero quam a nobis justitiam in necessitate vestra vobis fieri velletis, eamdem nobis in nostra necessitate faciatis, ne, si vos negligentes invenerimus in nostris, et nos similes inveniamur in vestris. Et, ut hoc apostolica auctoritate debere fieri sciatis, litteras domni papae, quas misit Senonensi Ecclesiae, et Aurelianensi, et Parisiensi interim vobis transmitto, quas jam bullatas domnus metropolitanus accepit.


Notes: (l. II, De his qui sunt sui, vel, Al. jur.) (epist. 114) (epist.
76, 24 et 60)
EPISTOLA CXIII. DAIMBERTO,  Dei gratia reverendo Senonensium archiepiscopo,  IVO,  humilis Ecclesiae Carnotensis minister, filialem subjectionem et fraternam dilectionem.
Author: Ivo Carnotensis

De electione domni Manassae facta in eum a Meldensi Ecclesia , pia tripudiatione gaudemus; quem bonae indolis adolescentem et melioris spei juvenem evidenti morum mansuetudine comperimus, partim aliorum relatione didicimus. Unde ad ejus consecrationem, tam pro vestra paterna admonitione quam pro ejus optabili dilectione, gratanter occurreremus, etiamsi ad remota loca hac de causa invitaremur. Sed quae difficultates, quae pericula vias nostras sepiant, non minus novit vestra paternitas quam nostra parvitas. Unde, si tanta instantia huic consecrationi interesse nos vultis, aut locam ad quem secure venire possimus eligite, aut conductum nobis securum procurate. Alioquin paterna discretione date veniam manifesta pericula metuenti, quam daretis eadem pericula non sine vestrae famae jactura subeunti. Quod si regius metus, vel aliorum qui adversum nos injuste saeviunt, abesse coegerit, consecrationem quam voce et manibus facietis corporaliter praesentes, confirmabimus litteris et corde corporaliter absentes. Omnibus enim aliis cessantibus causis vehementer doleo, quod non mereor vestro colloquio confoveri, vestra consolatione relevari. Gratias tamen quas possum refero excellentiae vestrae, quia tribulationibus nostris compatimini, et doloribus nostris condoletis, et ad subveniendum, manum, quantum potestis, extenditis. Quod si alii confratres nostri similiter facerent, non in tantum portae inferi praevalerent . Vale.


Notes: (epist. 115) (Matth. XVI)
EPISTOLA CXIV. JOANNI,  Dei gratia Aurelianensi episcopo,  IVO,  humilis Ecclesiae Carnotensis minister, salutem.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ unus v. c. ordinationi] [ al. 
proclivis ita ms. c. ]

Quod nostris tribulationibus compatiatur vestra fraternitas, quantas sufficimus vobis gratias referimus De pace autem quam inter nos et domnum Ludovicum reformare velletis , hoc vobis respondemus, quia, quantum testatur nobis conscientia nostra, nullas ei injurias intulimus, et si quid a nobis expostularet, judicio vestro et confratrum nostrorum libenter ei satisfaceremus, et si quid adversum parvitatem nostram fecit, quod eum non deceret, patienter supportaremus. Hugonem autem Puteacensem , et Paganum transfugam 53 atque desertorem, sine digna satisfactione suscipere non possumus, quia ita est inter nos non sine summa obligatione condictum, et apostolica auctoritate roboratum. Si autem Paganus ideo seipso vult major fieri, quia deterior seipso factus est, et episcopali excellentiae summa fiet injuria, et ordini clericorum ad exorbitandum proclivior patebit via. In hoc ergo negotio ita praecavete periculo vestro sicut et nostro, quia ut vobis vera fateamur, malumus, quae Deus permiserit adversa perpeti, quam in parcendo filiis disscordiae plurimos in discrimen adduci. De loco autem in quo secure colloqui possimus, certum non est mihi consilium, quia intra episcopatum vestrum et nostrum nullus mihi securus est exitus, nisi fraterna charitas vos cogeret, quod petere non praesumo, ut usque ad nos veniretis, et de quibus bonum esset nobiscum consulte quando velletis, tractaretis. Valete.


Notes: (epist. 124) (epist. 112) (epist. 100 et 112)
EPISTOLA CXV. DAIMBERTO  Senonensis Ecclesiae metropolitano, et suffraganeis ejusdem Ecclesiae coepiscopis suis,  IVO,  humilis Carnotensis ecclesiae minister, salutem et obsequium.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [praecordiabiliter ms. c. ]

Quia apostolicum illud in me completum est, foris pugnae, intus timores , praecordialiter doleo quod sancto et desiderabili conventui vestro interesse non valeo . Et quia in nomine Salvatoris congregatos vos esse non ambigo, quidquid salubriter statuistis [statuitis, ms. c. ), vobiscum statuo, et nominatim domnum Manassem claris natalibus ortum modestis moribus ornatum, quem Meldensis Ecclesia elegit, cum eligentibus eligo, et manus impositionem quam ei facturi estis praesentes corpore, hanc ego confirmo et facio, quantum in me est, praesens corde. Credo enim vos esse tanti consilii, et tantae fortitudinis, ut nihil praesumatis illicitum, nihil subterfugiatis legitimum. Valete.


Notes: (II Cor. VII) (epist. 113 et 119)
EPISTOLA CXVI. IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister , ADELAE  excellenti comitissae, salutem et obsequium.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ al., sinistri]

Charitas qua nobilitatem vestram ab initio dilexi, nullatenus in me refrigescit, sed praecedentibus et subsequentibus in me beneficiis vestris, magis ac magis inardescit. Unde excellentiam vestram rogando moneo, et monendo rogo, ut si quid sinistrum me adversum vos vel vestros fecisse vel dixisse suggestum fuerit , nullatenus credatis, nec quidquam quod ira dictante servientes vestri postulent, ad praesens statuatis. Cum enim terra exterius sit turbata, si etiam intestina surgerent bella, periculum repente imminere plebi posset et urbi. Cum autem Deo prosperante ad nos veneritis, tunc omnia verius addiscetis, et secundum audita sanius consilium capietis. Valete.


Notes: (epist. 121)
EPISTOLA CXVII. PASCHALI  summo pontifici,  IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, cum debito obedientiae felicitatem utriusque vitae.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [quaedam ms.

c. ] [graviter ms. c. ]

Cum nuper de amputandis pravis Ecclesiae consuetudinibus quaedam mandata , vel interdicta vestrae paternitatis accepissem, et fratribus mihi commissis denuntiassem, quidam ita gratanter susceperunt, ut non tantum ea verbis approbarent, sed etiam quibusdam additis quae ad honestatem vel libertatem Ecclesiae prodesse videbantur, jurejurando firmarent. Et quia quibusdam qui sua quaerunt, quorum famae vel commodis haec et similia obviare videntur, aliquantisper displicent, ut per succedentia tempora inconvulsa maneant sub clavi Petri, ita ea observari per mediocritatis nostrae intercessionem postulant, ut nulli minori clavi ea ulterius solvere liceat , et a sua stabilitate convellere. Misimus itaque duos ex nostrorum collegio fratres, qui auribus paternitatis vestrae rei ordinem et causam aperiant, ut cum intellexeritis pro quanta libertate et honestate, vel pro quibus incommodis vitandis fecerint quod fecerunt, auctoritate qua praeminetis missis Ecclesiae litteris confirmetis. Valete.


Notes: (epist. 133) (epist.
126)
EPISTOLA CXVIII. HENRICO,  excellenti Anglorum regi,  IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, regis regum feliciter  [in uno v. c.,  fideliter] militare.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [Guillelmum ms. c. ]

Quoniam instantia precum saepe flectitur excellentia regum, licet importuni videri erubescamus, tamen nunc tertio per portitorem praesentium, domnum videlicet Gulielmum Ecclesiae nostrae canonicum sublimitatis vestrae aures pulsamus, ut saltem nunc benevolentiae vestrae ostium apertum sentiamus, quatenus exsuscitetis dilectionem quam erga praedictam Ecclesiam parentes vestri et affectu habuerunt , et effectu probaverunt. Cum enim in regibus praecipue vigere debeat pietas, mansuetudo, justitia, ad pietatem pertinere credimus, quod ad divinum cultum etiam usque ad nos aliquos facultatum vestrarum ramusculos extendi flagitamus. Ad mansuetudinem vero pertinet, ut petentium importunitatem aequanimiter supportetis; ad justitiam vero, ut promissi vestri debitorem vos esse cognoscatis. Non enim ad proprios vel humanos usus aliquid ab excellentia vestra requirimus, sed in quo non sufficimus ad decorandam vel conservandam domum Dei, adminiculum vestrum misericorditer postulamus. Nec infructuosam credimus futuram largitionem vestram. Quia quod nostris viribus non valemus, meritis beatae et perpetuae Virginis, cui Deo auctore famulamur, indubitanter obtineri posse confidimus. Valete.


Notes: (epist. 106)
EPISTOLA CXIX. DAIMBERTO,  Dei gratia Senonensi archiepiscopo,  IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, salutem et obsequium.
Author: Ivo Carnotensis

Quoniam adversus electionem domni Manassae contradictionem obortam esse audivimus , tum pro ipsius Ecclesiae vexatione, tum pro ipsius electi injuria, qua debemus compassione, dolemus. Dicitur enim quod qui adversus praedictum Manassem prodiit accusator, nullo testium sit fultus adminiculo, nihil etiam quod praesens viderit vel audierit in accusatione protulerit, sed quod tantum 54 suspicionibus ipse sibi suasit, vel volaticis rumoribus conjectavit. Quod si ita est, cum etiam ipse accusator pridem sit notatus infamia, nec ejus accusatio ullatenus est admittenda, nec justa electio ullis est dilationibus fatiganda. Habent enim sicut nostis statuta majorum, « ut illae causae a judicibus ecclesiasticis minime audiantur, quae legibus non continentur . » Tamen si prudentiae vestrae visum fuerit, famae ipsius electi et vestrae congruit, ut quos melioris testimonii fratres de clero Meldensi probaveritis, , ad purgandum eum postuletis, et accepta purgatione, sub conspectu eum publico ordinetis. Si enim praesens essem, si ita res se habet, uti superius dixi, nihil aliud reverentiae vestrae suaderem. Vale.


Notes: (epist. 113
et 115) (epist. 220 et 241) (juxta c. Illud dist.

23)
EPISTOLA CXX. IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, Roberto comiti Pontivensi, salutem.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ ita
habet v. c. S. G. praeessem ms. c. ] [et ms. c. ]

Si injuste vobis a Sagiensi episcopo divinum officium interdictum est, displicet mihi tam propter facientem quam propter patientem. Sed quia id non debeo facere proximo quod nollem ab eo pati, ne miremini si chrisma quod a nobis petitis ad praesens non accipitis. Lex est enim ecclesiastica, ut qui interdicti vel excommunicati sunt ab una Ecclesia, non recipiantur ab alia . Nec est meum in absentem judicare, etiamsi pensem utrum juste an injuste vester pastor vos obligaverit, cum hoc tantum observare debeam, ut in alienam messem falcem non mittam. Libenter autem tantis malis remedium quaererem, si Deus mihi daret opportunitatem perficiendique facultatem. Vale.


Notes: (epist. 76 et 111)
EPISTOLA CXXI. IVO,  humilis Ecclesiae Carnotensis minister,  ADELAE  excellenti comitissae, patientiae et pacis abundare visceribus.
Author: Ivo Carnotensis

Pro summa charitate qua diligo principatum vestrum, jam semel et secundo monui celsitudinem vestram , ut quod dictante ira suaderent vobis servientes vestri, non statim reciperetis, sed reditum vestrum ad nos, ad audiendam et cognoscendam veritatem rerum gestarum, exspectaretis, quia parati erant et adhuc sunt omnes canonici beatae Mariae ad exsequendum per manum nostram et quod ratio dictaverit, et justitia exegerit. Cum itaque ad omnem justitiam exsequendam erga vos et erga vestros promptos se exhiberent, praecepto vestro, sicut dicunt, vestri servientes annonam Ecclesiae apud Castrumduni, et apud Bonamvallem violenter acceperunt, et vinum domni Hilduini cantoris in vico coriariorum saisierunt , plurima etiam indigna clericis et hominibus eorum intulerunt. Postulant itaque clerici summa instantia ut in civitate et per totum episcopatum divinum officium interdicam , donec sua recipiant, quae injuste et praepropere sibi esse ablata reclamant. Et quia justitiae deesse non possum, postulavi ab eis inducias, quas vix impetravi, donec ad vos nunc tertio mitterem, et ad corrigendum quod perperam factum est, excellentiam vestram commonefacerem. Moneo itaque et consulo, ut clericis sua restitui faciatis, ne tam praeclara Ecclesia in tam sanctis diebus divino privetur officio, et de vobis a transeuntibus, qualem non deceret, publicetur opinio. In recuperabili enim re non est tam praeceps danda sententia, nec malevolorum inordinate satianda saevitia. Monui itaque et iterum moneo suadente charitate qua praecordialiter vos diligo, ut quod corrigendum est corrigatis, et quidquid duriter facere intenditis, usque ad legitimam discussionem differatis, ne, digesta ira, poeniteat vos fecisse quod faciendum non fuisse ratione docente videbitis. Quod si admonitionibus et petitionibus meis toties repetitis acquiescere non vultis, et justam satisfactionem respuitis, ne miremini si doleo cum dolentibus, et lugeo cum lugentibus, qui per omnia paratus eram et gaudiis vestris congaudere, et doloribus condolore. Valete.


Notes: (epist. 116 et 136) (epist.
101) (epist. 94 et 120)
EPISTOLA CXXII. IVO,  humilis Ecclesiae Carnotensis minister,  VULGRINO  Parisiensi archidiacono, a zelo justitiae, non tepescere.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ in duobus v. c. ad ultimum]

Quia portitor litterarum vestrarum festinabat ad reditum, et ego publicis et familiaribus negotiis praepeditus eram, plura scribere non potui. Breviter itaque de Judaea baptizata et Christiano nupta, postea vero ad Judaismum reversa, fraternitati tuae respondemus, quoniam verum connubium fuit, quod inter personas ejusdem legis nulla interveniente causa quae conjugium solvit, rite celebratum fuit. Quamvis itaque mulier dupliciter fornicata sit, quia et ad Judaismum rediit, et viro alteri, Judaici videlicet ritus nupsit, vir tamen Christianus qui aliam, vivente ea, duxit, procul dubio adulterium perpetravit. Canon autem manifeste dicit, sicut ipse bene nosti : « Quia incestis conjunctionibus nihil veniae reservamus, nisi cum adulterium separatione sanaverint. » Dicit enim beatus Augustinus in libro De nuptiis et concupiscentia : « Manet inter viventes quoddam conjugale, quod nec separatio nec cum alio copulatio possit auferre. » Hieronymus etiam ad Oceanum de morte Fabiolae: « Praecepit Dominus uxorem non debere dimitti, excepta causa fornicationis, et si dimissa fuerit, manere innuptam. Quidquid viris praecipitur, hoc consequenter redundat ad feminas. Neque enim adultera uxor dimittenda est, et vir moechus tenendus. « Multa in hunc modum reperiri possent, sed te haec bene nosse non ambigo. Vale.


Notes: (epist. 225) (c. ult.
caus. 32, q. 7, et epist. 125)
EPISTOLA CXXIII. IVO,  Ecclesiae Carnotensis minister,  GALTERIO [  al.,  GAUTERIO]  fratri, Belvacensis Ecclesiae bibliothecario, salutem.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ al., sacrorum
alicubi perp.]

Requisitus ex parte tua, qua poenitentia mulctandus sit presbyter, qui verba divina sacramenti, et insignia sacerdotalis officii in conjugali benedictione cujusdam virginis illusorie transmutavit, et alia pro aliis interposuit, hoc interim respondeo, quia specialem sententiam super hoc non inveni, quia nec tale adulterium vel potius sacrilegium divinorum sacramentorum ab aliquo perpetratum ulterius audivi. Videtur itaque mihi, quia sicut 55 novum genus est criminis, ita procurandum est novum experimentum medicaminis, ne tamen ali quid severius in hujusmodi sacrilegio sine divinae auctoritatis munimine judicetur; ubi speciales sententiae non occurrunt , quantum mihi videtur, generales, quae super divinorum sacramentorum temeratores promulgatae sunt, sufficere possunt. Habetur enim in concilio Toletano VIII capitulo 11: « Nihil contra ordinem temeritatis ausu praesumatur, neque illa quae summa veneratione censentur vel minimo praesumptionis actu solvantur. » Et post pauca: « Si quis haec temerare praesumpserit, excommunicationis sententiam sustinebit. » Item in decretis Julii papae episcopis per Aegyptum missis: « Sacerdos aliter quam praeceptum est faciens, tandiu a sacrificando cessabit, quandiu legitima poenitentiae satisfactione correptus ad gradus sui officium redeat quod amisit. » Et haec de his qui simpliciter et ignoranter erraverunt, quanto magis de his qui fraudulenter verba sacra perverterunt, et ita mulierculam simpliciter accedentem, quantum in se fuit, fornicationi addixerunt? Et de his ista sufficiant. Vale.


Notes: (l. XII De legibus)