medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XXII. BONIFACIUS QUIBUSDAM MONIALIBUS. [A. D. 725.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Venerandis et amandis charissimis sororibus Leobgithae et Theclae, nec non et Cynehildae, et omnibus in Christo diligendis sororibus vobis cohabitantibus aeternae charitatis salutem.

Obsecro et praecipio quasi filiabus charissimis, quemadmodum vos jam incessanter facere, et fecisse, et facturas esse confidimus, ut vestris orationibus crebris Dominum deprecemini, ut liberemur, juxta dictum Apostoli, ab importunis et malis hominibus. Non enim omnium est fides. Et scitote quia Deum laudamus, et tribulationes cordis nostri dilatatae sunt, ut Dominus Deus, qui est refugium pauperum, et spes humilium, de necessitatibus nostris et de tentationibus hujus saeculi nequam eripiat nos, ut sermo Domini currat, et clarificetur gloriosum Evangelium Christi, ut gratia Domini in me vacua non fiat. Et quia ultimus et pessimus sum omnium legatorum, quos catholica et apostolica Romana Ecclesia ad praedicandum Evangelium destinavit, ut omnino sine fructu Evangelii sterilis non moriar, et vacuus filiorum et filiarum numero non revertar, ne de abscondito talento, Domino veniente, reus esse judicer, nec, peccatis exigentibus, vice laboris pro mercede ultionem infructuosi laboris accipiam ab eo qui misit me. Multi enim , quos oves in futuro judicio ad dexteram Christi ponendos fore censebam, versa vice, putidae et petulcae, et ad sinistram statuendae capellae esse dignoscuntur. Et pietatem Domini precamini, ut spiritu principali confirmet cor meum Deus, qui me indignum pastorem in populo vocari voluit, ut, lupo veniente, more mercenarii non fugiam, sed, exemplo boni pastoris, agnos pariter cum matribus, Ecclesiam scilicet catholicam cum filiis et filiabus suis, contra haereticos, et schismaticos, vel hypocritas fideliter ac fiducialiter defensare studeam. Praeterea, quia dies mali sunt, nolite esse imprudentes, sed intelligentes quae sit voluntas Dei. Quamobrem vigilate, et state in fide, et viriliter agite, et confortamini. Omnia vestra cum charitate fiant, et, juxta Evangelium, in patientia vestra possidebitis animas vestras. Et recordamini sanctorum apostolorum et prophetarum, quia multum laboraverunt in Domino: ideo adepti sunt praemia sempiterna. Et, juxta Psalmistam: Multae tribulationes justorum, et de his omnibus liberabit eos Dominus: et, juxta Evangelium, quia qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit.

Notes: (quod pejus est)
EPISTOLA XXIII. BONIFACIUS LEOBGITHAE. [A. D. 725.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Venerandae Christi famulae et charitate sincerissima perenniter continendae Leobgithae, Bonifacius servus servorum Dei, optabilem in Christo salutem.

Notum tuae sit sanctitatis dilectioni quia frater et compresbyter noster nomine Forhthat nobis referebat quod a te precibus suis impetraret ut puellae cuidam doctae laborem, si noster consensus licentiam tribuisset, tempore impetres aliquanto. Quapropter secundum quod dilectio tua pro suae mercedis augmento de hac re consultum putaverit, nostram consentire et favere voluntatem indubitanter agnosce. Vale in Christo.
EPISTOLA XXIV. GREGORIUS BONIFACIO [A. D. 726.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Reverendissimo ac sanctissimo fratri Bonifacio coepiscopo Gregorius servus servorum Dei.

Desiderabilem mihi a te missus Denval, etc.

Notes: (Vide
sup. ep. 14 Gregorii papae II.)
EPISTOLA XXV. GREGORIUS BONIFACIO. [A. D. 732.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Reverendissimo et sanctissimo fratri Bonifacio coepiscopo ad illuminationem gentis Germaniae, vel circumquaque in umbra mortis morantibus gentibus, in errore constitutis, ab hac apostolica sede directo, Gregorius servus servorum Dei.

Magna nos habuit gratulatio, lectis sanctissimae fraternitatis tuae litteris, etc.

Notes: (Vide sup. ep. 1 Gregorii
papae III.)
EPISTOLA XXVI. SIGEBALDUS BONIFACIO. [A. D. 732.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Reverendissimo praesuli et piae paternitatis praerogativa divulgando archiepiscopo Bonifacio Sigebaldus, licet indignus et ultimus famulorum Dei famulus, optabilem in Domino salutem.

Primitus subnixis precibus, ac si progeniculans flexis poplitibus, ut indulgeas obsecro petitionem meam, quam rogavi te per tuum presbyterum nomine Eobo, id est, ut tibi indicaret meam petitionem et desiderium. Id est, ut tu meus esses episcopus cum meo episcopo Danielo. Pro tua clementia hoc mihi concedebas, si ita fecisset, sicut eum rogavi. Putabam a te, Domine mi, aliquem consolationis sermonem venire ad me. Notum sit tibi quod ex eo tempore nomen tuum ascriptum habuissem, cum missarum solemnia celebrarem simul cum nominibus episcoporum nostrorum, et modo non cesso quandiu subsistam; et si supervixero tibi, cum nomine Patris nostri Erenwaldi episcopi tuum ascribo nomen. Et hoc tibi intimare curabo, quod hoc scribo, non quia de merito mei peccatoris confidens sim, sed de misericordia Dei, et spe tua, quam habes in Deum. Ideo deprecor te ut tecum memoria mea secundum parvitatem meam et in praesente et in futuro persistat. Vale in Christo.
EPISTOLA XXVII. BONIFACIUS CUIDAM. [A. D. 732.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Reverendissimae ac dilectissimae ancillae Christi N. Bonifacius supplex servus servorum Dei in Christo sinceram charitatis salutem.

Charitatis vestrae clementiam intimis obsecramus precibus, ut pro nobis peccatoribus apud Dominum intercedere curetis, quia multis et variis tempestatum turbinibus concussi et quassati sumus sive a paganis, sive a falsis Christianis, seu a fornicariis clericis, sive a pseudosacerdotibus; et maxime, ut timemus, nostris meritis exigentibus, tribulamur. Sed ut consolemur, et eripiamur orationibus vestris, deprecamur, et confidimus in Domino Jesu quia per orationes vestrae dilectionis, et veniam peccatorum, et tranquillitatem tempestatum, invenire mereamur, quia fidelis promissor Jacobus apostolus dixit: Confitemini alterutrum peccata vestra, ut salvemini. Multum enim valet deprecatio justi assidua. Et Joannes evangelista in prima Epistola ait: Scimus quoniam audit nos, quidquid petierimus, scimus quoniam habemus petitiones quas postulamus ab eo. Et quia jam de hoc ipso ante deprecatus sum, rogo ut non indignemini, eo quod raro petere non debeo quod sine intermissione semper fieri desidero, quia quotidiana tribulatio divina solamina fratrum ac sororum me quaerere admonet. Praeterea, quia timemus easdem tentationes Satanae ibi esse, quae hic sunt, secundum dictum Apostoli: Stabiles estote, et immobiles, abundantes in opere Domini semper, scientes quod labor vester non est inanis in Domino. Et alibi: Vigilate, et state in fide, viriliter agite, et confortamini, omnia vestra in charitate fiant. Et si egestas tangat, dicti evangelici nolite oblivisci: Beati pauperes spiritu, quoniam ipsorum est regnum coelorum. Si tribulatio veniat, memores estote veritatis dicentis: In patientia vestra possidebitis animas nostras: Et in Psalmo: Patientia pauperum non peribit in finem. Si infirmitas corporis, Pauli apostoli sententia proferatur, qua dixit: Quando infirmor, tunc potens sum, et virtus in infirmitate perficitur.
EPISTOLA XXVIII. TORTHELMUS BONIFACIO. [A. D. 733.]
Author: Bonifacius Moguntinus
Date:  [ Par., ut]

Domino meo dulcissimo, ac sincerissimo charitatis cultu, et praecipue Dei gratia copioso, semperque in Christo pastoralis curae regimina gubernanti Bonifacio, qui et Winfridus, archiepiscopo, Torthelmus episcopus, servus servorum Dei, in Domino salutem.

Desiderabiles litteras excellentiae vestrae suscepimus, quas relegentes cognovimus tuam piissimam devotionem, ferventissimumque amorem, quem habes propter beatam vitam, et, dextera Domini protegente, meditaris die ac nocte ad fidem catholicam atque apostolicam, pro tuae animae redemptione, corda paganorum Saxonum converti. Quis enim audiens haec suavia non laetetur? Quis non exsultet et gaudeat in his operibus, quod gens nostra Christo omnipotenti Deo credat? Per gerulum vero apicum tuorum, modicum tibi munusculum, sed magni affectus pignus transmitto, simul et indicans, quod omnia quae a parvitate nostra petere dignatus es libentissime suscepimus, hoc est, quod in sacris missarum celebritatibus, et in quotidianis precibus, tuae sanctitatis memoria celebratur: optantes et obnixe deprecantes, nostrae fragilitatis conscii, hoc idem a vestra parte, quanto meritis excellentiores estis, tanto circa nos perfectius observari. Festinet igitur vestra celsitudo novum Christo populum coacervare et dedicare. Profecto enim habetis protectorem humani generis, Redemptorem Dominum nostrum Jesum. Fraterno itaque affectu salutantes vestram excellentiam, divinam deprecamur jugiter clementiam, quae vos vestrosque omnes in omnibus operibus auxiliare dignetur, ut cum Christo in futuro regnet saeculo.
EPISTOLA XXIX. EBWALDUS BONIFACIO. [A. D. 733.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Domino gloriosissimo et cum omni honoris affectu venerantissimo Bonifacio archiepiscopo Ebwaldus Estanglorum, Deo donante, regia potestate fretus, simul et tota abbatia cum omni congregatione servorum Dei in nostra provincia altithronum pro Ecclesiarum incolumitate die noctuque precibus pulsante, in Deo remuneratore omnium salutem.

Inprimis itaque scire te volumus, o dilectissime, quod gratanter accipimus nostram parvitatem vestris sanctis orationibus commendatam, ut sicut vestra benignitas de missarum solemnitatibus, et orationum assiduitatibus, Deo instigante, dictavit, ita quoque nostra mediocritas devota mente implere conetur, memoriaque nominis vestri in septenis monasteriorum nostrorum synaxibus perpetua lege censeri debet, quod in septenario numero perfectio saepe designatur. His itaque bene compositis, et Deo adjuvante, de animarum regulis, rite compositis, et de interioris hominis habitu apte condictis, exteriora terrenaeque substantiae adminicula, quae sub nostra potestate, Deo largiente, redacta sunt, sub vestrae voluntatis arbitrio contineri volumus; ita tamen, ut orationum vestrarum adjutoria per benevolentiam almitatis vestrae in Ecclesiis Dei frequentare faciatis; et sicut te pastorem in populo suo praedestinatio Dei fieri voluit, ita et nos patronum te sentire satagimus. Nomina quoque defunctorum et viam universalem ingredientium, prout opportunitas anni exegerit, ex utraque parte adducentur, quatenus ut Deus deorum, et Dominus dominantium, qui vos in episcopatus regimen ponere voluit, suam plebem ad individuae Trinitatis agnitionem, et unitatis substantiam per vos adducere dignetur. Vivite felicibus finem clausuri calcibus. S. . . . . . us. Praeterea, o piissime Pater, tibi intimandum curamus, ut gerulum praesentium litterarum devota mente a nobis transmissum scias, et sicut fidelem tibi esse comperimus, ita et eum veridicum in omnibus nobis invenies.
EPISTOLA XXXII. BONIFACIUS BUGGAE. [A. D. 733.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Dominae dilectissimae et in amore Christi omnibus caeteris feminei sexus praeferendae sorori Buggan, abbatissae, Bonifacius exiguus indignus episcopus in Christo salutem.

Notum sit tibi, soror charissima, de illo consilio quo me indignum per litteras interrogasti, quod ego tibi iter peregrinum nec interdicere per me, nec audenter suadere praesumo. Sed quod visum est dicam. Si enim sollicitudinem quam erga servos Dei, et ancillas, et monasterialem vitam, habuisti, propter acquirendam quietem et contemplationem Dei dimisisti, quomodo debes nunc saecularium hominum verbis et voluntatibus servire cum labore et taediosa sollicitudine? Melius enim mihi videtur, si propter saeculares, in propria, libertatem quietae mentis habere nullatenus possis, ut per peregrinationem, libertatem contemplationis, si volueris et possis, acquiras; quemadmodum soror nostra Wetberga faciebat, quae mihi per suas litteras intimavit quod talem vitam quietam invenisset, juxta limina sancti Petri, qualem longum tempus desiderando quaesivit. De isto autem tuo desiderio illa mihi mandavit ut exspectes, donec rebelliones, et tentationes, et minae Saracenorum, quae apud Romanos nuper emerserunt, conquieverint. Et quoadusque illa, Deo volente, suas litteras invitatorias ad te dirigat. Et hoc mihi optimum videtur esse, ut praepares tibi necessaria itineris, et sustineas verbum ejus, et postea, quod pietas Domini jusserit facias. De conscriptione autem sententiarum, de qua rogasti, peccatis meis indulgere debes, quia propter instantes labores, et itinera continua, adhuc perfecte conscriptum quod rogasti non habeo; sed cum implevero, ad praesentiam dilectionis tuae transmittere curabo. De muneribus namque, id est vestimentis, quae misisti, gratias agentes, Deum omnipotentem rogamus, ut tibi praemium remunerationis aeternae cum angelis et archangelis in alto coelorum culmine reponat. Obsecro igitur per Deum sororem charissimam, imo matrem ac dominam dulcissimam, ut assidue pro me orare dignetur, quia, pro peccatis meis, multis tribulationibus fatigor, et multo majore mentis tribulatione et sollicitudine quam corporis labore conturbor. Fidem inter nos antiquam nunquam deficere scias. Vale in Christo.

Notes: (quia de te ad illam scripsi)
EPISTOLA XXXIV. CENA BONIFACIO. [A. D. 733.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Venerando Pontifici Bonifacio Christi amatori Cene indigna salutem.

Jam fateor tibi, charissime, quia licet te corporalibus oculis raro intuear, quod te tamen spiritualibus luminibus cordis jugiter aspicere non cesso. Et haec parva munuscula magis indicia charitatis sunt, quam ut tuae sanctitati digna sint. Et hoc tibi notum facio, quod usque ad finem vitae meae te semper in meis orationibus recordor. Et te rogo per creditam amicitiam ut meae parvitati fidelis sis, sicut in te credo; et ut me in tuis orationibus adjuves, ut Deus omnipotens vitam meam secundum suam voluntatem disponat. Et rogo ut si unquam aliquis tuorum ad hanc provinciam veniat, ut meam paupertatem interpellet, et si in aliqua re vel carnalis commodi vel spiritualis adminiculi vel tibi, vel alicui tuorum possim adjuvare, ut mihi indicet, et ego, ad magnam salutem animae meae, credo ut secundum vires meas imperium tuum atque jussionem adimpleam. Vale semper in Domino.
EPISTOLA XXXV. DEN. L. ET B. KANEBADAE. [A. D. 733.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Dominae dilectissimae Christique religiosissimae abbatissae Kanebadae regalis prosapiae generositate praeditae Den. et L. et B. filii tui ac vernaculi sempiternae sospitatis salutem.

Agnoscere cupimus almitatis tuae clementiam, quia te prae caeteris cunctis feminini sexus in cordis cubiculo cingimus amore, quod post genitoris et genitricis, et aliorum propinquorum nostrorum obitum ad Germanicas gentes transivimus, et quod in venerandi archiepiscopi Bonifacii monasticae conversationis regula suscepti ipsiusque laboris adjutores sumus, in quantum naturae pauperculae vilitas praevalet. Nunc itaque ex intimis praecordiorum iliis, suppliciter flagitamus ut digneris nos habere in tuae sacrae congregationis communione, et nostram lintrem procellosis fluctibus hujus mundi fatigatam tuorum oraminum praesidio ad portum salutis deducere, et atra contra piaculorum spicula, parma tuae orationis protegere non recuses, sic ut nos quoque pro tuae celsitudinis statu, divino suffragio, singulis momentis deprecantes sumus. Hoc vero, si corporibus praesentes fuissemus, flexis genuum poplitibus et salsis lacrymarum imbribus rogitantes diligenti petitione speramus posse impetrari, et nunc absentes hoc idem obnixis precibus postulamus. Illud etiam scire desideramus tuae sagacitatis industriam, quod si cui nostrum contingit hujus Britannicae telluris sceptra visitare, quod nullius hominis obedientiam et institutionem antea quaerimus, quam tuae benevolentiae subjectionem, qui in te firmissimam spem mentis nostrae positam habemus. Similiter obsecramus ut puerulos duos nostros Beiloe et Man, quos ego Lul et Pater noster liberos dimisimus, Romam destinantes et avunculo nostro commendavimus, pro mercede animae tuae, et si liberi arbitrii sint, et illorum voluntas sit, et in tua potestate sint, nobis transmittere per harum litterarum gerulos studeas; et si aliquis eis prohibere vellet iter pergendi sine justitia, deprecamur ut eos defendere digneris. Parva quoque munusculorum transmissio schedulam istam comitatur, quae sunt tria, id est, thuris, et piperis, et cinnamomi permodica xenia, sed omni mentis affectione dest nata. Hujus muneris magnitudinem ut non consideres, sed spiritualis charitatis amorem attendas, poscimus. Illud etiam petimus, ut rusticitatem hujus epistolunculae emendes, et nobis aliqua verba tuae dulcedinis non renuas dirigere, quae inhianter audire gratulabundi satagimus. Vale vivens Domino aevo longiore, et vita feliciore, intercedens pro nobis.
EPISTOLA XXXVI. BONIFACIUS OMNIBUS CATHOLICIS. [A. D. 733.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Universis reverendissimis coepiscopis, venerabilibus presbyteris candidatis gratia diaconibus, canonicis, clericis, vero gregi Christi praelatis abbatibus seu abbatissis humillimis, et pro Deo subditis monachis, consecratis, et Deo devotis virginibus, et cunctis consecratis ancillis Christi, imo generaliter omnibus Catholicis Deum timentibus de stirpe et prosapia Anglorum procreatis, ejusdem generis vernaculus, universalis Ecclesiae legatus Germanicus, et servus sedis apostolicae, Bonifacius, qui et Winfridus, sine praerogativa meritorum nominatur archiepiscopus, humillimae communionis et sincerissimae in Christo charitatis salutem.

Fraternitatis vestrae clementiam intimis obsecramus precibus, ut nostrae parvitatis in orationibus vestris memores esse dignemini, ut liberemur a laqueo venantis Satanae, et ab importunis et malis hominibus, et sermo Domini currat et clarificetur, et ut precibus pietatis vestrae impetrare studeatis ut Deus et Dominus noster Jesus Christus, qui vult omnes homines salvos fieri, et ad agnitionem Dei venire, convertat ad catholicam fidem corda paganorum Saxonum, et resipiscant a diaboli laqueis, a quibus capti tenentur, et aggregentur filiis matris Ecclesiae. Miseremini illorum, quia et ipsi solent dicere: De uno sanguine et de uno osse sumus: recordantes quia appropinquat via universae terrae, et nemo in inferno confitebitur Domino, neque mors laudavit eum, et appropinquat via universae terrae, et scitote quod in hac prece, duorum pontificum Romanae ecclesiae astipulationem et consensum et benedictionem accepi. Agite nunc de hac obsecratione nostra, ut mercedis vestrae praemia in superna curia angelorum clarescant et crescant. Unitatem et communionem dilectionis vestrae valentem ac proficientem in Christo creator omnipotens aeternaliter custodiat.
EPISTOLA XXXVII. BONIFACIUS CUTHBERTO ET ALIIS. [A. D. 735.]
Author: Bonifacius Moguntinus
Date:  [ W., reliqua] [ P., cloccam]

Dilectissimo et reverendissimo Cuthberto abbati, et universis fratribus sanctae congregationis ejus, Bonifacius servus servorum Dei in Christo fraternae charitatis salutem.

Fraternitatis vestrae pietatem intimis obsecramus precibus, ut nos inter feras et ignaras gentes Germaniae laborantes, et grana evangelica plantantes, vestris sacrosanctis orationibus adjuvemur, et precibus sanctitatis vestrae in nobis saevus Babylonicae ardor restinguatur flammae, et sparsa sulcis ad fructum multiplicata surgant summa, quia, juxta dictum Apostoli: Neque qui plantat est aliquid, neque qui rigat, sed Deus qui incrementum dat, ut detur nobis sermo in apertione oris, et sermo Domini currat et clarificetur. Interea rogamus ut aliqua de opusculis sagacissimi investigatoris Scripturarum Bedan monachi, quem nuper in domo Dei apud vos, vice candelae ecclesiasticae, scientia Scripturarum fulsisse audivimus, conscripta nobis transmittere dignemini. Et, si vobis laboriosum non sit, ut donum unum, nobis grande solatium peregrinationis nostrae, transmittatis. Ad indicium quoque intimae charitatis, lectisternia caprina vobis direximus, quae petimus, licet digna non sint, ut pro memoria suscipiatis. Alma Trinitas, et una Divinitas fraternitatem vestram, et hic sanctis virtutibus proficientem ac valentem augeat et custodiat, et in futura beatitudine, inter splendida angelorum agmina, gaudentes remunerando glorificet.

Notes: (sicut hic vocant)
EPISTOLA XXXIX. BONIFACIUS PECHTHELMO. [A. D. 736.]
Author: Bonifacius Moguntinus

Dilectissimo ac reverendissimo fratri, a me diligendo, Pechthelmo coepiscopo Bonifacius exiguus servus servorum Dei optabilem in Christo charitatis salutem.

Paternam sanctitatis vestrae clementiam intimis obnixe flagitamus precibus, quia nobis opus est periclitantibus, ut vestris Deo dignis orationibus adjuvemur; quia Germanicum mare periculosum est navigantibus, vestris precibus et Deo gubernante ad aeternae tranquillitatis littus, sine macula vel damno animae, perveniamus; et dum caecis proprias tenebras ignorantibus, et aspicere nolentibus, lumen evangelicae veritatis offerre nitimur, tenebris propriorum peccaminum non involvamur, et non in vacuum curramus, aut cucurrissemus, sed, vestris intercessionibus fulti, ad aeternitatis lumen immaculati et illuminati tendamus. Praeterea parva munuscula pro indicio charitatis vobis direximus, id est, corporale pallium albis stigmatibus variatum, et villosam ad tergendos pedes Dei servorum, quae petimus, ut pro memoria accipere non dedignemini. De una quoque re vestrum consilium et responsum audire desideramus. Affirmant sacerdotes per totam Franciam et Gallias, nec non et Romani, maximi criminis reum esse hominem qui in matrimonium acciperet illam viduam cujus ante filium in baptismo adoptivum suscipiebat. Quod peccati genus, si verum est, hactenus ignorabam, et nec in antiquis canonibus, nec in decretis pontificum Patres, nec in calculo peccatorum apostolos usquam enumerasse cognovi. Qua de re si uspiam aliquid in ecclesiasticis scriptis disputatum invenissetis, nobis indicare curate, et quid vobis videatur nosse vellemus. Sospitatem vestram sanctis virtutibus proficere in Christo, et longo tempore valere te cupio in Christo.