medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XVII. G. ABBATIS S. EUCHARII AD GUIBERTUM ABBATEM GEMBLACENSEM.  Pomittit ei sicut pro uno ex suis suffragiorum vota.
Author: Guibertus Gemblacensis

Reverendissimo in Christo amico venerabili viro GUIBERTO, G. Dei gratia dictus abbas S. Eucharii, salutem in eo qui est salus omnium exspectantium eum in veritate.

Fraternitatem vestram scire volumus et firmiter tenere, quod ad obsequium et reverentiam vestram promptissimam et intensam semper habuerimus voluntatem, et licet vestra praesentia carnis sistat ab oculis, memoria tamen dilectionis vestrae cordis semper inhaeret oculo. Unde societatem et fraternitatem quam temporibus bonae memoriae abbatis L. praedecessoris nostri, in Ecclesia nostra suscepistis, vobis recognoscimus, et omnium bonorum quae circa nos fiunt, sicut uni fratrum nostrorum plenam concedimus participationem. Valete.
EPISTOLA XVIII. MAGISTRI JOSEPHI AD GUTBERTUM ABBATEM FLORINENSEM.  Excusat se quod ad eum non accedat, grave fert quod se magistrum appellaverit, hortatur ut Florinense monasterium, ad quod fuerat electus, florere faciat.
Author: Guibertus Gemblacensis

Patri et domino prae omnibus singulari affectione sibi dilecto G. Dei gratia Florinensi abbati, JOSEPH quidquid est, et si quid potest totus suus, salutem quam sibi optat in vero salutari.

Universorum dispensatori Deo grates refero, quod benigna provisione sua hoc inter homines solatium procuravit, ut absentes quod voce viva non possunt, litterarum commercio suffragante declarent. Hoc sane delectatus beneficio, stylo studiosus insisto, ut illuc devotionis meae currat epistola, ubi corpore absens, corde semper praesens sum. Summo tamen desiderio provocatus ad vestrae dilectionis sinceritatem modis omnibus properassem, sed domesticis praepeditus et detentus negotiis, quod volo non valeo, venturus quidem, eum facultas fuerit, imo cum vestrae sinceritatis imperio complacebit. Accepi apices vestros hilaritate qua debui et quanta potui: in quibus, quod molestissimum fero, vos vocatis me, magister et domine, et male dicitis, qui nec vestrae sanctitatis servus, ne dicam discipulus merear appellari. Caeterum cum unus sit magister et Dominus omnium Jesus Christus , vos qui portastis jugum ejus ab adolescentia , me sancta et efficaci orationum vestrarum instantia Domino lucrari studeatis, ut ejus conservi simus ei servientes cui servire regnare est. Deum testem invoco, quod de vestrarum sanctitate precum confisus, non modicam salutis meae spem concepi. Super statu dilectionis vestrae certum aliquid audire sitio. Hoc tamen a nonnullis audivi quod Florinensis coenobii fratres electione devota et consona vos abbatem habere decreverunt; vos itaque non honorem, sed onus; non divitiarum mollitiem, sed officii molem attendentes, sic Florinensi provideatis Ecclesiae, ut si sub aliis pastoribus floruit, sub vestri cura regiminis non florem tantum, sed et fructum uberem se gaudeat invenisse. Remis more solito moram facio, etc.

Notes: (Matth. XXIII) (Thren. III)
EPISTOLA XIX. EJUSDEM AD EUMDEM.  Assiduas ejus ad Deum pro se orationes deprecatur.
Author: Guibertus Gemblacensis

Charissimo suo et in Christo plurimum diligendo domino GUIBERTO, JOSEPH quanta potest devotione suus, sincere cum salute salutantis affectum.

Noverit sanctitas vestra me semper et ubique vestrum vestri conspectus desiderio jugiter concitari. Quod quia locale interstitium invidet, feci quod potui, vestram, cum corpore non possim, scripto quo possum praesentiam prosecutus. Meus quidem animus vobiscum non hospitatur, sed moratur, ut jam vicissim ad nos redire non possit qui nunquam discedit. Vos forte vicem non rependitis, cum major mihi instet necessitas, ut jugem mei habeatis memoriam, ibi praecipue ubi patri filius immolatur. Sane cum ex summa dilectionis sincerae fiducia vobiscum loquar ut mecum, non erubesco ulcera mea detegere, amico praesertim et medico. Vagus et pollutus cogitationibus distrahor, verborum lasciviam studiosius amplector, opera quae Deo displicent operor, semper in deteriora vergens, ut jam me undique pulset mors in domo, mors extra domum, mors in sepulcro. Vae mihi! quidnam faciam? quae munimenta conquiram? quibus utar consiliis? ut mihi a sanctitate vestra singulare praesidium postulem, ut pro me Deum implorare velitis, qui impetrare valetis. Scio enim quia valet multum deprecatio justi assidua . Videte ergo ut assidua sit quam pro me peto fundi deprecatio. Aut enim justitiae opinionem habetis et non rem, aut preces sanctitatis vestrae mihi prodesse persentiscam. Vos ergo de cujus sanctitate vehementer praesumo, votis meis cum omni studio ac diligentia consulite, quia procul dubio vobis erit lucrosum lucrifacere proximum.

Notes: (Jac. V)
EPISTOLA XX. MAGISTRI JOSEPHI AD GUIBERTUM ABBATEM FLORINENSEM.  Profecturus Jerosolymam cum Cantuariensi archiepiscopo, ejus se precibus commendat
Author: Guibertus Gemblacensis

Reverendo domino suo et amico sibi in Christo singulariter dilecto G. Dei providentia abbati Florinensi, JOSEPH semper suus, ubique suus, totus suus, salutem et se totum ex toto.

Loquor sanctitati vestrae in pera et baculo, divina vocante et utinam prosequente gratia, Jerosolymam cum domino meo Cantuariensi archiepiscopo profecturus. Vos autem quem sincere in Domino et singulariter diligo, mihi cum proficiscimur sic vestra mecum properegrinetur dilectio, ut qui corpore sejungimur, simul copulemur. Summa vero petitionis meae est, ut me certe vestrum sancta orationum vestrarum instantia persequamini, ac Deum itineris nostri praeceptorem et ducem, pro me magis assidue quam frequenter oretis; scio enim quod multum valet deprecatio justi assidua . Utinam vos dominum meum, dilectissimum meum, semel videam antequam moriar. Sed quoniam ignoro utrum vos ulterius in corpore visurus sim, rogo ut cum aliquid scriptorum meorum inter vestra repereritis, Joseph vestri aliquatenus memoria vobis innovetur. Si enim juxta poeticum illud: Dormitat, si non visu pascatur amico, Et non colloquio saepe fruatur, amor. De recordatione vestri, domine mi, quid fiet, cum me in tam longinquam regionem profecto, nulla de caetero mutuae visionis seu collocutionis spes resideat? Propter hanc formidinem, secundum verba beati Petri, justum arbitror, quandiu sum in hoc tabernaculo, nesciens an velox an tardior sit depositio hujus tabernaculi, id est corporis mei, suscitare vos in commonitionem magnae utilitatis et commodi utriusque nostrum. Attamen rogo ne velut insipientem accipiatis me, quasi qui velim docere vos, quem ut spero, magistra Dei unctio docet , quantum judicat expedire de omnibus necessariis. Sed in hoc tamen sufferte insipientiam meam, quod saltem satis vigilem monere vos praesumo, sed charitas Christi ad hoc urget me . Hac igitur impetrante veniam et dante fiduciam, morem gerens amici, et etiam pro sollicito sollicitus exhortor et precor, quatenus in cunctis pro re, pro loco, pro tempore, pro personis, utpote in cujus manu tantorum salus versatur, timorate et diligenter, circumspecte et solerter vos agatis, quia non solum de vobis, sed et de his quorum curam suscepistis districto judici Deo rationem redditurus estis, mei quoque inter haec sive adhuc in corpore manentis, sive post obitum non ultimam habeatis memoriam. Obsecro jam quod sine lacrymis non profero, extremum, ut puto, dilecti vestri Joseph vale, accipite, et ex munusculis meis, quandiu vobis ea habere placuerit, firmitatem devotionis meae erga vos fideli officio recolite.

Notes: (Jac. V) (I Joan. II) (II Cor. V)
EPISTOLA XXI. GUIBERTI AD JOSEPHUM SCHOLASTICUM.  De mutua eorum amicitia.
Author: Guibertus Gemblacensis

G. Dei permissione, et utinam ipsius voluntate abbas Gemblacensis, singulari mihi jam pro meritis suis dilectione complectendo JOSEPH egregiae probitatis scolastico, quidquid filio pater.

Dudum te, amantissime, in Geldorensi oppido commorantem cognoscens, considerata vultus tui honestate et venustate, oris gratia, elegantia sermonis, frontis hilaritate, continentia oculorum, et gestuum totius corporis tui moderatione inspecta, ultra quam credi possit super his delectatus et admirans in juvene tantae specimen honestatis reperiri, totis te dilectionis visceribus suscipiens, requievit in te spiritus meus. Usus familiaritatis et ausus deinceps auxit notitiam, et quanto notior, tanto charior et dulcior mihi esse coepisti, et expertus sum in te quod ait beatus Gregorius, quia amicus quasi animi custos dicatur, eo quod amor ipse notitia sit. Vidi, consideravi, et adamavi faciem interioris hominis tui, multo virtutum decore radiantem, et adhaesit post te anima mea , et igne charitatis liquefacta, ut sic dicam, cucurrit in tuam. Et nescio quo occulto naturae instinctu nonnunquam fit ut ex sola mutuae visionis vel collocutionis intercessu plerique indissolubilis nexibus amicitiae foederati constringantur, abstrahente et afficiente eos exuberantia internae pulchritudinis, qua etiam secundum interiorem exterior homo interdum componitur, sicut scriptum est: Sapientia hominis lucet in facie ejus . Unde tu, frater dulcissime, dum in viris religiosis et devote se habentibus disciplinatos mores consideras et imitaris, mirabilem te et imitabilem praebes, oculosque intuentium convertendo in te avolare facis, vocem quoque tuam quibus loqui dignaris gratam et colloquium tuum dulce reddis, et faciem multis decoratam virtutum insignibus desiderabilem exhibes. Quibus tractus incitamentis desidero et afficior videre te, amplecti te, et loqui tibi; sed nec capio, nec assequor quod cupio: dubius ac varius inter fidem et affectum, inter spem et metum positus quid eligam aut diffiniam ignoro. Fides quae secundum Chrysostomum amicitias servat, sanctaque collegia copulat, de indissolubili dilectionis tuae fraternitate certum me reddit; affectus, dum ei copia fruitionis denegatur, et se differri a gratia cohabitationis tuae dolet, et quod gravius ducit, fraudari perpetim veretur, angitur, suspirat et ingemiscit. Sed inter haec, dulcissime frater, quid facies? Nunquid omnino dissimulabis? Nunquid nos te desiderantes et quaerentes te, suspirantes, despicies, etc.?

Notes: (Psal. LXII) (Prov.
XVII)
EPISTOLA XXII AD PHILIPPUM COLONIENSEM ARCHIEPISCOPUM.  Opusculum aliquod a se compositum ipsi offert.
Author: Guibertus Gemblacensis

Domino et Patri, eximia pietate animi, egregia et morum probitate praedicabili, atque inter praecipua Christi membra, gratia ipsius exaltato Coloniensi antistiti PHILIPPO, frater G. sanctitatis ejus humilis servus, quo nihil salubrius optari potest capiti suo per ejus et sanctorum imitationem in omnibus congruere.

Reverentiae vestrae munus dicatum, ut potui, Deo juvante, perfeci, et in eo quod non solum a vobis, sed ab universis acceptatur, non frustra me laborasse gratulor et exsulto, sed humiliter sanctitati vestrae, Pater venerande, supplico, quatenus munusculum meum eo affectu quo a me oblatum est, suscipiatis, et commendare non abnuatis, juxta illud: Exiguum munus cum dat tibi pauper amicus, Accipito placide, et plane laudare memento. Et quid utilius munere boni consilii, sicut scriptum est: Sermo bonus super datum optimum . Unde et in calce moneo, ut a dissipatione animarum mentem colligendo, ad illam optimam partem Mariae vos conferatis , et illi uni summo bono inhaereatis, quatenus unus esse illorum mereamini, de quibus dicit Apostolus: Qui adhaeret Deo, unus spiritus est cum eo .

Notes: (Prov.
XV) (Luc. X) (I Cor. VI)
EPISTOLA XXIII. AD INTRUSUM MOGUNTINENSEM.
Author: Guibertus Gemblacensis

Aemulator zeli ejus, cujus ventilabrum in manu ejus ad permundandum aream suam , et de cujus ore procedit gladius utraque parte acutus , ad faciendam vindictam in praevaricatores legis, et gratiae contemptores, angelo et officialibus Moguntinae Ecclesiae, retributionem pro meritis.

Si nescire misereri, etc., ut in tomo primo Anecdot. pag. 323.

Notes: (Matth. III) (Apoc. XIX)
EPISTOLA XXIV. AD SIFREDUM ARCHIEPISCOPUM MOGUNTINUM.  Ad ipsius jussionem opusculum aliquod scribendum suscipit.
Author: Guibertus Gemblacensis
Date:  [advenerit]

Purissimo piae dilectionis affectu semper colendo patri, sanctae et inclytae Moguntinae civitatis archiepiscopo SIFREDO, frater GUIBERTUS servorum Dei suo arbitratu minimus, summi et aeterni Sacerdotis Jesu Christi doctrinis et exemplis in omnibus semper adhaerere.

Quoniam scribere aliquid ad instructionem vel ad compositionem animi meae humilitati vestrae paternitatis sublimitas jubere dignata est, dum magna jussionis vestrae mole ulterius premi refugio, eligens magis ab aliquibus notari de imperitia, quam a vobis de inobedientia redargui, tandem post longum tempus obedire decrevi. Et quidem multa dici possent, sed usu docente, nonnunquam in lectione experimur accidere quod in conviviis plerumque evenire solet, quia sicut ferculorum multiplex satietas periculosa est, ita et lectionis continuata prolixitas legentibus onerosa. Coronam capitis vestri, Pater sanctissime, ad munimen ad honorem Ecclesiae suae Deus optimus longo tempore incolumem custodiat, et cum vobis vitae terminus qui praeteriri non potest, , beato fine quiescentem, plenumque bonorum dierum et operum, in consortio vos sanctorum pontificum suscipiat. Amen.
EPISTOLA XXV. AD EUMDEM.  Gratulatur ei quod spretis schismaticis adhaereat legitimo papae Alexandro.
Author: Guibertus Gemblacensis

Venerabili et omni reverentia suscipiendo Patri, S. Dei gratia nobilis et inclytae civitatis Moguntinae archiepiscopo, frater GUIBERTUS, humilis quondam abbas Gemblacensis coenobii, nunc simplex monachus in stadio praesentis vitae et inter aerumnas hujus saeculi, sic currere, ut in patriam futurae beatitudinis bravium, id est mercedem a Deo certantium inspectore, dignae retributionis bravium mereatur accipere.

Completum in vobis videmus et gaudemus, quod ait Dominus: Qui ambulat in die non offendit . Et: Qui sequitur me non ambulat in tenebris, sed habebit lumen vitae . Vos autem non negligenter auditis verbum Domini dicentis: Ego sum ostium, per me qui non introierit, sed ascendit aliunde, ille fur est et latro . Reliquistis tenebras et ad lucem transistis, dum, spretis pertinacissimis defensoribus iniqui schismatis, ad justas partes Catholici pontificis Alexandri accessistis, et ad instar Moysi aspicientis in remuneratorem, magis elegisti cum populo Dei affligi, quam sub Pharaone deliciis Aegypti affluere . Imo instar ejus, qui, secundum Apostolum, cum dives esset, pro nobis pauper factus est , de amittendo episcopatu in nullo diffisus, spontaneum patriae praetulistis exsilium, etc. Omnipotens Deus vos et omnes ad opera bona exercenda praeparantes se, jugi protectione ab omni malo custodiat, et ab universis obstaculis quibus a sancto proposito impediri possent expediat, et exitum vestrum a corpore, misso in exercitu vestro sanctorum angelorum praesidio, ab incursibus malignorum spirituum defendat, et animas vestras in illam supernam civitatem gloriosam et pacatam Jerusalem illaesas perducat. Amen.

Notes: (Joan.
XI) (Joan. VIII) (Joan. X) (Hebr. XI) (II Cor. VIII)
III.  Ad abbates et praepositos Praemonstratenses.--Ut ad generale capitulum semel in anno Praemonstratum conveniant.   (Anno 1145. Mart. 14.) [LEPAIGE,  Biblioth. Praem.,  626.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis abbatibus et praepositis universis Praemonstratensis ordinis, salutem et apostolicam benedictionem.

Pro stabilitate ordinis et religionis observantia statutum est, ut universi abbates et praepositi Praemonstratensis ordinis, ad Praemonstratense capitulum semel in anno conveniant, ibique communi fratrum consilio corrigenda corrigant, et quae statuenda fuerint auctore Domino statuant. Nunc autem, sicut accepimus, quidam vestrorum episcoporum suorum prohibitionem praetendentes, ad tam sanctum conventum venire contemnunt. Ideoque per apostolica vobis scripta mandamus atque praecipimus quatenus tam sanctam institutionem nullatenus negligatis, sed sicut statutum est, semel in anno convenientes, quae ibidem, ut diximus, pro stabilitate ordinis statuta fuerint, irrefragabiliter observetis, alioquin sententiam quam abbas. Praemonstratensis, fratrum suorum consilio abbatum videlicet qui convenerint, in contemptores regulariter promulgaverit, nos, auctore Domino, ratam habebimus. Datum Narniae undecimo Idus Martii, pontificatus nostri anno secundo.
IV.  Monasterii S. Trinitatis de Curba-fossa (Lucernensis) protectionem suscipit bonaque confirmat   (Anno 1145, Mart. 16.) [HUGO,  Annal. Praem.,  III, p. 61.
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis TESCELLINO abbati de Curba-fossa, ejusque fratribus tam praesentibus quam futuris regularem vitam professis.

Desiderium quod ad religionis propositum et animarum salutem pertinere monstratur, animo nos decet libenti concedere et petentium desideriis congruum impertiri suffragium. Quapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis petitionibus clementer annuimus, et ecclesiam sanctae Trinitatis de Curbafossa, in qua divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem Ecclesia inpraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium seu aliis justis modis, Domino propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant; in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Totam terram de dominio Turgis de Tracy; in Lucerna suum molendinum cum tota molitura de tota terra sua ejusdem villae; duas garbas decimae de omni dominio suo; decimam nemoris, sive in venditione lignorum, sive in pascuis; partem nemoris in dominio canonicorum; totam terram de dominio Gilberti filii Adae in Lucerna; sex acras terrae juxta vivarium Richardi de Rochella, quas ipse dedit; totam decimam de Gripone de omnibus redditibus ad dominum castri pertinentibus; duos agri pennos vineae in Suligneio; unam acram terrae in Marceio, unam piscariam in Bollion. Decimam molendini Guillelmi de Sunilleio in Burri. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatam Ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, sive ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva dioecesani episcopi canonica justitia et reverentia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam venire praesumpserit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco jura servantibus sit pax Dei et Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen. Datum Parmae per manum Roberti sanctae Romanae Ecclesiae presbyteri cardinalis et cancellari., XVII Kalendas Aprilis, indictione VIII, Incarnationis Dominicae anno 1144, pontificatus vero domni Eugenii III anno primo.
VI.  Ad Alvisum Atrebatensem episcopum.   (Anno 1145, April. 1.) [BALUZ.,  Miscell.  II, 169.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri ALVISO Atrebatensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Controversia quae inter te et Hermarum presbyterum super pecunia quam frater suus tibi furto abstulerat, et tu ab ipso requirebas, agebatur tam litterarum Capituli tui attestatione quam ejusdem presbyteri et nuntiorum tuorum viva relatione diligenter attendimus. Auditis igitur utriusque partis rationibus, et scriptis studiose inspectis, de fratrum nostrorum consilio judicavimus ut idem presbyter salvo honore et ordine suo eamdem pecuniam, sicut juravit, tibi restituat, tu vero, quia eumdem presbyterum absbue gravamine ad sedem apostolicam appellasti, rationabiles expensas viae sibi restituas. Datum apud civitatem Castellanam, Kal. Aprilis.
IX.  Ad Guillelmum de Montepessulano.   (Anno 1145, April. 9.) [GARIEL,  Series episc. Magalon.,  I, 122.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto in Christo filio GUILLELMO de Montepessulano, salutem et apostolicam benedictionem.

Nulli laico, quantumlibet religioso, de ecclesiis, vel earum facultatibus aliquid disponendi, vel judicandi ulla unquam legitima attributa est facultas; in episcopum enim, et aliarum ecclesiasticarum personarum potestate et ordinatione debet consistere, et eorum usibus cedere; ideoque per apostolica tibi scripta mandamus, ut ecclesias de Montepessulano, videlicet S. Crucis, S. Nicolai, et alias factas vel faciendas, sicut de jure Magalonensis Ecclesiae esse dignoscuntur, in episcopi et clericorum ipsius ecclesiae, sicut justum est, libera dispositione permittas, nec deponendis in eis sacerdotibus, vel removendis introducas; jura Magalonensis Ecclesiae, quae burgenses de Montepessulano coacte ab eadem ecclesia detinebant, eidem ecclesiae integre restituas. Datum apud civitatem Castellanam, quinto Idus Aprilis, pontificatus nostri anno sexto.
XI.  Alviso episcopo Atrebatensi mandat ut de matrimonio Balduini de Rispens et Mathildis de Albiniaco decernat.   (Anno 1145, April. 22.) [D. BOUQUET,  Recueil,  XV, 426.]
Author: Eugenius III

EUGENIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri ALVISO Atrebatensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Et litteris et viva voce nobis significasti quod quidam parochiani tui, Balduinus videlicet de Rispens et Mathildis de Albiniaco, contra prohibitionem tuam ausu temerario matrimonium contrahere attentaverunt; super quo cum ad exsequendam justitiam ante tuam forent evocati praesentiam, pars viri armata manu tuo se conspectui praesentavit, et antequam causam ingrederetur, muliere quam contra prohibitionem episcopi duxerat reinvestiri postulavit; in quibus altera pars se gravari praesentiens, ad sedem apostolicam appellavit, et statuto termino, videlicet Laetare Hierusalem, nuntium suum ad nostram praesentiam destinavit. Pars viri nec venit nec excusationem praetendit. Quia igitur de absentia lucrari non debet, per apostolica tibi scripta mandamus ut causa ipsa in eodem statu permanente, utramque partem ante tuam evoces praesentiam, et absque ulla reinvestitione causam ipsam hinc inde diligenter audias et remota appellatione canonice diffinias. Quod si ordine judiciario separatio ipsa fuerit confirmata, quod pro dote illius mulieris viro datum est, sicut justitia exigit, integre restitui facias. Si vero quaelibet pars se contumaciter absentaverit, canonicam de ipsis justitiam facias. Datum Viterbii, X Kal. Maii.