medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
DXXVII.  Ecclesiam B. Eusebii Vercellensem tuendam suscipit, canonicorumque possessiones confirmat.   (Anno 1142, April. 25.) [UGHELLI,  Italia sacra,  IV, 779.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis ABRAHAM archipresbytero, et canonicis majoris Vercellensis Ecclesiae, tam praesentibus quam futuris, canonice substituendis in perpetuum.

Aequitatis et justitiae ratio persuadet nos Ecclesiis perpetuam rerum suarum firmitatem et vigoris inconcussi monumenta conferre. Non enim decet clericos, in sortem Domini vocatos, perversis malorum hominum molestiis agitari, et temerariis quorumlibet vexationibus fatigari, similiter et praedia, usibus secretorum coelestium dedicata, nullas potentum angarias nihil debent extraordinarium sustinere. Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et B. Eusebii Vercellensem Ecclesiam, in qua divino mancipati estis obsequio, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem Ecclesia inpraesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus, et per vos eidem Ecclesiae in perpetuum et illibata permaneant. In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: curtem Caresianam, Villiacum, montem Galliani cum omnibus appendiciis suis, Portum servi; praeterea antiquas et rationabiles consuetudines ipsius Ecclesiae ratas manere censemus. Nulli ergo omnino hominum liceat praedictam Ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu vexationibus fatigare, salvis privilegiis, scilicet Romanae Ecclesiae et episcopi Vercellensis canonica reverentia. Si quis contra haec temere venire tentaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, et a sacratissimo corpore et sanguine Domini nostri Jesu Christi alienus fiat, et in extremo judicio ultioni subjaceat. Amen, amen. Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Conradus Sabinensis episcopus. Ego Albericus Ostiensis episc. Ego Martinus presb. card. S. Stephani. Ego Guido S. R. E. indignus sacerdos. Ego Stamius presb. card. tit. S. Sabinae. Ego Guido presb. card. S. Chrysogoni. Ego Ranerius presb. card. tit. S. Priscae. Ego Petrus presb. card. tit. Pastoris. Ego Goizo presb. card. tit. S. Caeciliae. Ego Ubaldus presb. card. tit. SS. Joannis et Pauli. Ego Thom. presb. card. Tit. Vestinae. Ego Greg. diac. card. SS. Sergii et Bacchi. Ego Otho diac. card. S. Georgii ad Velum Auri. Ego Guido diac. card. SS. Cosmae et Damiani. Ego Vassallus diac. card. S. Eustachii. Ego Ubaldus diac. card. in Via Lata. Ego Gerardus diac. S. Mariae in Dominica. Ego Octavianus diac. card. S. Nicolai in Carcere. Ego Guido S. R. E. diac. card. Ego Petrus diac. card. S. Mariae in Porticu. Ego Guido S. R. E. diac. card. Datum Laterani per manum Gerardi S. R. E. presb. card. ac bibliothecarii, VII Kal. Maii, indict. quinta, Incarnationis Dom. anno 1142, pont. D. Innocentii II papae anno decimo tertio.
DXXVIII.  Ad Petrum Venerabilem Cluniacensem abbatem.--Manerium in Anglia a rege Stephano datum loco centum marcarum, quas rex Henricus dederat.   (Anno 1142, Maii 19.) [MANSI,  Concil.,  XXI, 408.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio PETRO Cluniac. abbati, ejusque fratribus tam praesentibus quam futuris regulariter substituendis, in perpetuum.

Ad hoc in apostolicae sedis regimine, disponente Deo, promoti sumus, ut piis votis assensum praebere, auresque nostras inclinare justis petitionibus debeamus. Quia sicut injusta poscentibus nullus est tribuendus effectus, ita legitima et justa postulantium non est differenda possessio. Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus gratum impertientes assensum, manerium de Letdecumba, quemadmodum ab illustri viro Stephano Anglorum rege, cum consuetudinibus et libertatibus illi pertinentibus, et omnibus suis appendiciis, de proprio dominio suo vobis devotionis intuitu concessum est, et scripto suo firmatum, pro centum videlicet marcis argenti quas Henricus bonae memoriae Anglorum rex, praedecessor illius, et thesauro suo annis singulis persolvendas, vobis concesserat, auctoritate apostolica vobis et per vos Cluniacensi monasterio confirmamus, et praesentis scripti pagina communimus. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hujus nostrae confirmationis paginam sciens, etc. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus, subscripsi. Ego Conradus Sabinensis episcopus, subscripsi. Ego Albericus Ostiensis episcopus, subscripsi. Ego Martinus presbyter card. tit. S. Stephani, subscripsi. Ego Statius presbyter cardinalis tit. S. Sabinae, subscripsi. Ego Guido presb. card. tit. S. Chrysogoni, subscripsi. Ego Goizo presb. card. tit. S. Caeciliae, subscripsi. Ego Hubaldus presb. card. tit. SS. Joannis et Pauli subscripsi. Ego Rainerius presb. card. tit. Sanctae Priscae, subscripsi. Ego Otto diaconus card. S. Georgii ad Velum Aureum subscripsi. Ego Guido diaconus card. SS. Cosmae et Damiani, subscripsi. Ego Gerardus diac. card. S. Mariae in Dominica, subscrip Ego Octavianus diac. card. S. Nicolai in Carcere, subscripsi. Ego Petrus diac. card. S. Mariae in Porticu, subscripsi. Datum in monte Tiburtino per manum Gerardi S. R. E. presb. card. ac bibliothecarii, XIV Kal. Junii, indictione V, Incarnationis Dominicae anno 1142, pontificatus vero domni Innocentii II papae anno XIII.
DXXIX.  Privilegium pro Ecclesia Ragusina.   (Anno 1142, Jun. 11.) [FARLATUS,  Illyricum sacrum,  tom. VI, p. 63.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri ANDREAE Ragusii civitatis antistiti, ejusque successoribus canonice promovendis, in perpetuum.

Ex commisso nobis apostolatus officio fratribus nostris tam vicinis quam longe positis, paterna nos convenit provisione consulere, etc. Itaque postulationibus tuis, debita benignitate gratum impertientes assensum, etc., quascunque parochias . . . tibi tuisque successoribus integras permanere sancimus, scilicet Zachulmiae regnum, et regnum Serviliae, Tribuniaeque regnum, civitatem quoque Catharinensem seu Rosae, Budoanensem Avarorum, Ulcinatensem atque Scodrensem, nec non Drivastensem, et Polatensem cum abbatiis, ecclesiis et parochiis earum, etc. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hujus nostrae contitutionis paginam sciens, temere contra eam venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non congrue satisfecerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem jura servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus subs. Ego Albitius, etc. Datum in monte Tiburtino per manum Gerardi S. Romanae Ecclesiae presbyt. cardin. ac bibliothecarii, III Idus Junii, indictione V, Incarnationis Dominicae anno 1142, pontificatus vero domni Innocentii papae II anno XIII.
DXXXI.  Henrico Moraviensi episcopo Guidonem cardinalem legatum ad corrigendas cleri enormitates in has partes missum, recommendat, rogans ut ipsi ope et consilio assistat.   (Anno 1142, Aug. 21.) [BOCZEK,  Cod. diplom. Morav.  I, 215, ex ms. codice archivii Olomucensis, saec. XIV, sign. CCCLXXIX, ecclesiae Litoviensis saec. XV.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri HENRICO, Moraviensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Diu est quod fraternitatem tuam in exstirpandis vitiis et fovendis virtutibus valde sollicitam esse, et pro Christianae fidei religione in partibus illis propaganda te instantius laborare cognovimus. Pro magna itaque, quam de persona tua habemus fiducia, dilectum filium nostrum Guidonem diaconum cardinalem, prudentem quidem et honestum virum, quem pro enormitatibus corrigendis ad partes illas de nostro latere destinamus, dilectioni tuae attentius commendamus, rogantes, quatenus sibi diligenter assistas, et in his quae ad Christianae religionis augmentum et morum correptionem spectare cognoveris, opem et consilium praebeas. Datum Laterani XII Kalendas Septembris.
DXXXVII.  I[eronymo] priori ecclesiae S. Frigdiani Lucensis significat eum a clericis laicisque Ecclesiae Aretinae Romam vocatis episcopum electum esse. Hortatur ut episcopatum capessat.   (Anno 1142, Nov. 22.) [BALUZ.,  Miscell.,  IV. 592.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio I. priori S. Fridiani, salutem et apostolicam benedictionem.

Aretina Ecclesia pastore viduata, quoniam sicut in talibus solet fieri, in diversas personas partium vota se diviserunt, pro electione aliquandiu laboravit, et in personam honestam et religiosam per se ipsa convenire non potuit. Et quoniam ex injuncto nobis a Deo apostolatus officio nostra interest omnium Ecclesiarum curam gerere, et omnibus paterna sollicitudine providere, ejusdem Ecclesiae, tam ex clericis quam ex lalcis, graviores et honestiores personas universitatis vice ante nostram praesentiam evocavimus, et eos per nos et fratres nostros ad unitatem et concordiam revocare curavimus. Inspirante itaque illo a quo omne bonum, et sine quo nihil boni possumus, in personam tuam, dilecte in Domino fili, convenerunt, et in nostra et in fratrum nostrorum praesentia praepositus, archidiaconus, abbates et alii clerici, consules quoque et judices qui cum eis venerant, unanimiter et concorditer te in pastorem et episcopum suum elegerunt. Ergo quoniam servus Christi utilitati proximorum non debet secretum ponere suum, quando ipse Patris Unigenitus, ut multis prodesset, de sinu Patris egressus est ad publicum nostrum, per praesentia tibi scripta mandamus, et mandando per obedientiam praecipimus quatenus regimen Aretinae Ecclesiae, ad quod Domino disponente vocatus es, confisus de misericordia Dei, suscipias, et non tantum tibi, sed commisso tibi a Deo populo prodesse studeas. Data Laterani X Kal. Decemb.

Notes: ( sic )
DXXXIX.  Arnulphum secundum praepositum Sonnebecanum ordinis S. Augustini in dioecesi Morinensi abbatiali dignitate exornat, ejusque monasterii privilegia confirmat.   (Anno 1142, Dec. 5.) [MIRAEI,  Opp. diplom.,  II, p. 1163.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis, ARNULPHO Sonnebeccensi abbati, ejusque fratribus tam praesentibus quam futuris substituendis in perpetuum.

Apostolicae moderaminis clementiae convenit, religiosos diligere, et eorum loca pia protectione munire, dignum namque et honestati conveniens esse cognoscitur, ut qui ad Ecclesiarum regimen assumpti sumus, eas a pravorum hominum nequitia tueamur, et apostolicae sedis patrocinio foveamus. Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris justis postulationibus clementer annuimus, et B. Dei Genitricis semperque virginis ecclesiam in qua divino mancipati estis obsequio sub beati Petri et nostra protectione suscipimus et praesentis scripti privilegio munimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia in praesentiarum juste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis Deo propitio poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. Statuimus etiam ut ordo canonicus secundum B. Augustini regulam et institutionem fratrum de Aridagamantia perpetuis in temporibus inviolabiliter observetur; prohibemus quoque ut nullus post factam ibidem professionem absque abbatis totiusque congregationis permissione ex eodem claustro discedere audeat; discedentem vero absque communi litterarum cautione nullus suscipiat. Obeunte vero te nunc ejusdem loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi vel sanioris partis assensu, secundum Deum provideant eligendum. Decernimus ut nulli omnino hominum liceat praefatam Ecclesiam temere perturbare, aut ejus possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut aliquibus vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva dioecesani episcopi canonica justitia. Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Jesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen. Datum Laterani per manum Gerardi S. Romanae Ecclesiae presbyteri cardinalis et bibliothecarii, Nonis Decembris, indictione VI, Incarnationis Dominicae anno 1142, pontificatus vero domni Innocentii II papae anno decimo tertio.
DXLI.  Ad Cunradum archiepiscopum Salzburgensem.--Tutelam monasterii Rotensis contra Henricum comitem de Lechsgemunde committit.   (Anno 1142, Dec. 6.) [  Monumenta Boica,  I, p. 358.]
Author: Innocentius II
Date:  [UNRADO]

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri C Salzburgensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Dilectus filius noster Berticus abbas Rotensis ad nostram praesentiam veniens graviter questus est, quod Henricus comes de Lechismunde possessiones sui monasterii injuste occupaverit, et privilegium sedis apostolicae, postposita omnipotentis Dei reverentia, suo monasterio violenter abstulerit. Quod quam grave sit, quantaque animadversione plectendum, fraternitati tuae incognitum esse non credimus: quocirca per praesentia tibi scripta mandamus, et mandando praecipimus quatenus eumdem comitem privilegium et possessiones ejusdem monasterii reddere praefato abbati, aut in tua praesentia justitiam facere districte commoneas. Quod si intra 40 dies post tuam commonitionem adimplere contempserit, canonica eum censura coerceas. Datum Laterani VIII Idus Decembris.
DXLVII.  Clero populoque Atrebatensi significat Alvisum episcopum culpam apud sese diluisse.   (Anno 1142, Dec. 27.) [BALUZ.,  Miscell.,  II, 164.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis clero et populo Atrebatensi, salutem et apostolicam benedictionem.

Venientem ad nos venerabilem fratrem nostrum Alvisum episcopum vestrum, et super quibusdam sinistris quae de ipso nobis nuntiata fuerant se excusantem, tam pro antiqua familiaritate, religione quoque et honestate ipsius quam multorum religiosorum precibus debita benignitate suscepimus, et gratiam nostram ei reddidimus. Ipsum itaque cum gratia sedis apostolicae et litterarum nostrarum prosecutione ad sedem propriam remittentes, universitatem vestram monemus quatenus ipsum benigne recipiatis, diligatis et honoretis, eique tanquam Patri et animarum vestrarum episcopo debitam obedientiam et reverentiam absque ulla contradictione humiliter exhibeatis. Datum Laterani VI Kal. Januarii.
DXLVIII.  Bulla in gratiam Hugonis episcopi Antissiodorensis.   (Anno 1142, Dec. 30.) [  Gall. Christ.,  XII, Instrum. p. 112.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri HUGONI Antissiodorensi episcopo ejusque successoribus canonice substituendis in perpetuum.

Ex injuncto a Deo nobis apostolatus officio fratribus nostris tam vicinis quam longe positis paterna nos convenit provisione consulere, et ecclesiis in quibus Domino militare noscuntur, suam justitiam conservare, ut quemadmodum patres vocamur in nomine, ita nihilominus comprobemur in opere. Eapropter, venerabilis frater Hugo episcope, tuis justis precibus clementer annuimus, et benedictionem abbatis S. Germani et ipsius debitam obedientiam et reverentiam, in aliis quoque ecclesiis episcopatui Antissiodorensi pertinentibus, jus episcopale tibi tuisque successoribus concedimus, et apostolica auctoritate confirmamus, sicut ecclesia tua hactenus habuisse cognoscitur: prohibemus quoque ne aliqua saecularis persona clericos in episcopatu tuo pro quolibet crimine judicandi vel puniendi habeat potestatem. Si qua igitur ecclesiastica saecularisve persona, contra hanc nostrae constitutionis paginam sciens venire temere tentaverit; secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino judicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Domini nostri Jesu Christi aliena fiat, et in extremo examine districtae ultioni subjaceat. Cunctis autem eidem loco justa servantibus sit pax Domini nostri Jesu Christi, quatenus et hic bonae actionis fructum percipiant, et apud districtum judicem praemia aeternae pacis inveniant. Amen, amen, amen.Ego Thomas presbyter cardinalis tituli Vestinae Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus ss. Ego Otto diaconus cardinalis Sancti Georgii ad Velum Aureum ss. Ego Petrus diaconus cardinalis S. Mariae in Acquiro ss. Ego Petrus cardinalis S. Mariae in Porticu ss. Ego Stephanus Praenestinus episcopus ss. ss. Ego Hubaldus presbyter cardinalis tit. S. Praxedis ss. Datum Laterani per manum Geraldi S. Romanae Ecclesiae presbyteri cardinalis ac bibliothecarii, III Kal. Januarii, anno 1142, pontificatus vero Innocentii II papae anno XIII.
DXLIX.  Ad Henricum Wintoniensem episcopum et apostolicae sedis legatum in Anglia, et Robertum episcopum Herefordensem.   (Anno 1142.) [  Rer. Anglic. Script.  Chron. W. Thorn. II, p. 1802.]
Author: Innocentius II

INNOCENTIUS episcopus, servus servorum Dei, etc.

Sicut nosse potest fraternitas vestra, occasione l. s. et VII d. quos monachi Sancti Augustini Cantuariensi archiepiscopo annis singulis persolvere consueverunt, inter ipsos controversia diutius agitata est; iidem namque monachi audito interdicto venerabilis fratris nostri Alberici Ostiensis episcopi apostolicae sedis legati, ut pro chrismate et oleo et aliis ecclesiasticis sacramentis pretium non daretur, eosdem denarios praefato archiepiscopo solvere renuerunt, asserentes ipsos denarios pro chrismate et oleo diutius non persolvisse: unde ab archiepiscopo, sicut ipsi nobis postea conquesti sunt, plurima damna et injuriae eis illata sunt; pro quibus ad nostram praesentiam evocatus, cum pro guerris et tribulationibus illius terrae venire non posset, praefixum ei terminum prolongavimus, et ut praeteritis beati Martini Octavis per se aut per nuntios suos eisdem monachis in praesentia nostra responderet, praecipiendo mandavimus. Tandem utraque parte ante nos praesentata, cum monachi de injuriis et damnis querimoniam suam innovarent, nuntii archiepiscopi dixerunt se querimoniis eorum minime debere respondere, nisi primum denarii restituerentur, quibus Cantuariensem ecclesiam sine judicio spoliatam esse conquerebantur. Monachi vero econtra respondebant denarios illos non esse restituendos, eo quod a legato nostro, sicut praedictum est, interdictum fuerat ne pro chrismate et oleo denarii darentur; et testes super hoc producebant. Praeterea dicebant, quod et verum est, a nobis prohibitum esse, ne denarii illi pro chrismate et oleo darentur. Insuper ad hoc comprobandum monachi in argumentum adducebant, quod eadem die super eamdem mensam chrisma et oleum dabantur, et denarii persolvebantur, ita etiam quod si denarii non solverentur, chrisma et oleum denegabantur. Legati vero archiepiscopi hoc negantes, eosdem denarios pro censu et honesta causa datos esse, et id multis idoneis testibus in Anglia se probaturos affirmabant. Et iterum praefati monachi adversus eumdem archiepiscopum conquerebantur, quod tam ipse quam homines sui multas et graves injurias eis intulerant, et multa de jure monasterii sui injuste detinebant. Quae fere omnia legati archiepiscopi denegabant. Quibus omnibus diligenter auditis, quoniam principales personae absentes erant, et in partibus illis super his omnibus plenior potest haberi notitia, habito fratrum nostrorum consilio, dignum duximus causam ipsam vestrae discretioni committere terminandam. Mandamus itaque vobis quatenus congruis loco et tempore utramque partem ante vestram praesentiam evocetis, ut auditis hinc inde rationibus et diligenter inquisitis, praestante Domino, fine debito terminetis. Dat. Laterani, etc.
DL.  Ad archiepiscopum Turonensem.--Ut responsurus Dolensi antistiti, qui se Aletensi episcopatu spoliatum querebatur, ad sedem apostolicam accedat.   (Anno 1142.) [MARTENE,  Thesaur. Anecdot.,  III, 886.]
Author: Innocentius II
Date:  [Gaufredi]

Venerabilis frater noster Dolensis archiepiscopus ad nostram praesentiam veniens, conquestus est nobis in controversia subjectionis, quam ab eo exigis, se multoties gravatum esse. In pluribus namque locis, Salmurio videlicet, Veneto, Cenomanis, Parisius, Tur. et Pictavis ad definitionem hujus controversiae in venerabilis fratris nostri G. , Carnotensis episcopi, apostolicae sedis legati praesentia se paratum fuisse asserit, et etiam multas ob hoc expensas sustinuisse conqueritur, etiam quod Aletensi episcopatu, quem te detinere asserit, sine ratione et judicio spoliatus sit. Ne igitur Turonensis Ecclesia et Dolensis hujusmodi attractationibus amplius fatigentur, per praesentia tibi scripta mandamus atque praecipimus, quod beati Lucae festivitate sequentis anni nostro te conspectui repraesentes, Ecclesiae tuae justitiam super hoc ostendere, et de Aletensi episcopatu respondere paratus, ut tunc utriusque partis auditis rationibus, eamdem controversiam dictante justitia terminare possimus.

In libro XI Regestorum papae Innocentii II, XII anno.