medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA LXVIII. AD LEGATOS SUOS.  De eorum salute et rebus gestis certior fieri cupit.
Author: Hormisdas I

Hormisda legatis suis.

Ita nos incolumitatis et actuum vestrorum cura sollicitat, ut quamvis frequentibus occasionibus non praetermittamus hortari, certiores nos de his quae circa vos aguntur fieri fitteris destinatis. Nam et cum per hominem illustris viri atque magnifici patricii filii nostri Agapiti desideriis vestris congruos miserimus affatus, et nunc quoque anxietatis vestrae credidimus solatium, si ad vos praesentia scripta mitteremus: tantum est ut de actibus atque sospitate vestra, nec non et de mora per quam vos detineri plurimum dolemus, relevetis nos alloquiis sub occasione idonea portitoris. Data IV idus Julias, Rustico viro clarissimo consule .

Notes: (anno Domini 520)
EPISTOLA LXIX. AD EOSDEM.  Cum eorum litteras non acceperit, monet ut scribant.
Author: Hormisdas I

Hormisda Germano episcopo, Felici et Dioscoro diaconis, et Blando presbytero.

Animos nostros tam diuturnum dilectionis vestrae silentium, ut tantorum temporum contristat absentia, praecipue cum vir magnificus patricius Symmachus, et vir illustris Romanus magister militum filii nostri reditum apud nos caritatis vestrae sine dilatione promiserint, et ignoramus utrum illic causarum qualitas, an certe fraus aliqua simulata sub necessitate detineat; quia nobis sollicitudinem sine cessatione gerentibus, et pene universos homines illarum partium percunctantibus, diversa et dissimilia nuntiantur: et ideo, quoniam vos causas tantae tarditatis melius deprehendere et intelligere potestis atque cognoscere, significare nobis ista, de quibus noster cruciatur animus, debuistis; vel si est causa dilationis idonea, sicut constitutum est, aliquem de vestris ad nos oportuerat destinari, unde ne forsitan per versutias, aut aliquam concinnationem vobis dilatio et impedimenta generentur, sub celeritate nobis scribite, ut sub rationabili ordinatione pro vestra repetitione ad filium nostrum clementissimum imperatorem dirigamus. Ergo tam circa personas quam de causa fidei, pro qua diu moramini, quid geratur instruite, atque plenissime nobis universa rescribite, ut omnibus cognitis, Deo nostro favente, tractemus quemadmodum personis vestris et causae ipsius cujus res agitur possit misericordia subvenire. Data idibus Julii, Rustico viro clarissimo consule .

Notes: (anno
Domini 520)
EPISTOLA LXXI. AD EPIPHANIUM CONSTANTINOPOLITANUM EPISCOPUM.  Epiphanium episcopum ordinatum nec scripsisse nec legatos misisse nuntiat.
Author: Hormisdas I

Hormisda Epiphanio Constantinopolitano episcopo.

Diu nos non nuntiata tuae primordia dignitatis tenuere suspensos, et in ipsa communis gratulatione laetitiae, mirati admodum sumus morem pristinum fuisse neglectum; quia reparata Ecclesiarum, Deo annuente, concordia, plenum fraternae pacis id flagilabat officium: praesertim quod illud sibi non arrogantia personalis, sed regularum observantia vindicabat. Decuerat siquidem, frater carissime, te legatos ad apostolicam sedem inter ipsa tui pontificatus initia destinasse, ut et quem tibi debeamus affectum bene cognosceres, et vetustae consuetudinis formam rite compleres. Sed licet his omissis, paginalia tantum sufficere judicasses ex occasione colloquia; nos tamen gratia stipulante compulsi, interim juste constantiam exspectationis abrupimus, reciproca mutuae caritatis verba reddentes; quia et noster animus amoris impatiens, et legatorum nostrorum votiva relatio exclusum quod imperabat causa silentium ad officia benigna traxerunt, quibus ad praesens gaudii nostri signa monstramus, et privatae quodammodo amicitiae votiva persolvimus. Legationem autem tuam et ea qua dudum gratia sustinemus, et fulti veteribus constitutis exigimus, ut quantum gaudii fructum, vel de tui pontificatus honore capiamus, vel quas tibi gratias referri conveniat pro impensis in negotio propagandae unitatis officiis evidentius exprimamus.

Notes: (stimulante) (sicut

nostrorum multipliciter astruxit legatorum narratio)
EPISTOLA LXXII. AD EUMDEM.  Queritur Eliam, Thomam et Nicostratum suis sedibus non restitutos: ad Epiphanium spectare ut haec exsecutioni mandentur.
Author: Hormisdas I

Hormisda Epiphanio episcopo Constantinopolitano.

Oportuerat quidem fraternitatem tuam divini contemplatione judicii, atque caritatis nostrae respectu, Eliam, Thomam atque Nicostratum fratres et coepiscopos nostros, postquam in consortium communionis nostrae recepimus, ad divina mysteria incunctanter admittere, atque ad Ecclesias suas, a quibus eos discordiae error excluserat, pro pacis nostrae plenitudine revocare; ut unitas, quam post annorum multa curricula per totum orbem suis Deus restauravit Ecclesiis, nulla voluntatum nostrarum distantia laederetur. Sed quia rem tam gratam, et Patrum statutis venerabilibus congruentem quibusdam tarditatibus contigit nunc usque differri, unde etiam ad decessorem fraternitatis tuae nos scripsisse meminimus; hortamur ut laetitiam, quam de damnato praeteritae dissensionis errore percipimus: in nullo iterum discrepantium animorum causa contristet. Etenim nulli videtur vos nobiscum pleno communicare mentis affectu, si eos qui nobiscum communicant a vestro consortio segregatis. Incassum certe videntur pacem recipere qui pacis differunt praecepta complere. Quidquid enim in illorum suscipienda communione moramini, quodammodo de nostra reconciliatione detrahitis. Et providendum est, frater carissime, ne si Ecclesiarum nostrarum tandem desuper indulta concordia ab his exordium sumat exemplis, et religionis veneranda regula, et apostolicae sedis auctoritas imminuta per Orientem potius divulgata quam restituta videatur.

Notes: (quod absit)
EPISTOLA LXXIII. AD DOROTHEUM THESSALONICENSEM EPISCOPUM.  Romam ei veniendum, ut catholicam doctrinam percipiat, et objectum crimen purget.
Author: Hormisdas I

Hormisda Dorotheo episcopo Thessalonicensi.

Considerantes tuae fraternitatis Ecclesiam ante praetereuntis mala discordiae olim cum sede apostolica praecipua fuisse caritate conjunctam, te nuper pacis redditae esse credebamus auctorem, sed quia quos praevenire debueras, sequi etiam remoraris, non leviter pro fraternitatis tuae dilatae correctionis ingemiscimus tarditate; scribis enim aures nostras cujusdam sceleris atrocitate turbatas. Utinam usque ad nos tantum detestabilis fama percurreret, et non toto orbe Christianis mentibus tam dolendum, tam exsecrabile facinus nuntiaret? ut qui te innocentem nesciunt, a Christianitatis simul credant tramite deviasse. In qua enim mundi parte immanitatis hujus invidia non et catholicas contristat Ecclesias, et haereticorum prava vota laetificat? quae nos a dilectionis tuae conscientia, sicut litteris intimas, ostendi cupimus aliena: quid enim votis nostris magis convenit, nisi ut redire ad pacem catholicam volentes episcopos, a crudelitate et criminibus contingat semper innoxios comprobari. Exspectamus igitur, si non desunt fraternitati tuae veritatis Deo nota praesidia, ut et tanti sceleris a te repellas invidiam, et in reconciliatione fidei tandem eorum qui reversi sunt sequaris exempla. Data IV calendas Novembris, Rustico viro clarissimo consule .

Notes: (anno Domini 520)
EPISTOLA LXXIV. AD JUSTINUM AUGUSTUM.  Accepisse ejus litteras, et de ejus fide et pietate nunquam dubitatum.
Author: Hormisdas I

Hormisda Justino Augusto.

Benedicta Trinitas Deus noster, qui vobis gubernacula commisit mundani imperii, quibus non solum pro jure regni veneratio deberetur, verum etiam pro gloriosi modestia et integritate propositi. Vere enim glorificamus Deum, lectis vestrae pietatis epistolis, quibus promissae legationis moram pro infirmitate ejus, qui dirigendus fuerat excusando, luce clarius reddidisti quam curam fidei et pudoris haberetis, ostendentes rerum summam regentibus non sufficere ad dominationis apicem quam obtinent potestatem, nisi ornamenta morum pretiosiorem faciant principatum. Servet circa vos, clementissime imperator, Deus noster beneficia sua, et respiciens bona vestra, largiatur aeterna. Nec nos tamen momordit ulla suspicio aut implendi tarditatem promissi; nec mutatione credimus evenisse consilii. Nefas enim erat de ejus verbis qualibet sollicitudine dubitari; cujus fidem in magnis rebus datum est tam evidenter agnosci. Redeunte igitur filio nostro spectabili viro Eulogio tribuno et notario cultum debitae salutationis exsolvimus, Deo magno continuis precibus supplicantes, ut qui vestro studio per infideles vulnera impacta curavit, aevo vobis per longiora tempora propagato, unitatem Ecclesiae redditam ex omni quoque faciat parte securam. Data IV calendas Novembris, Rustico viro clarissimo consule .

Notes: (anno Domini 520)
EPISTOLA LXXV. AD SYNODUM CONSTANTINOPOLITANAM.  Gratulatur Epiphanium pontificem electum.
Author: Hormisdas I

Hormisda synodo Constantinopolitanae.

Fratrem et coepiscopum nostrum Epiphanium, apud felicissimam Constantinopolim ad officium muneris sacerdotalis assumptum pervenisse ad nos, fraternitate vestra referente, gaudemus, quia gratius quodammodo suscipiuntur indicia, quae significaverit amata persona, et tanto majus pro auctoritate nuntii nascitur gaudium, quanto non est quod de testimonio disputetur. Sic erat congruum, carissimi nobis, sic se circa proximum patefacere decebat affectum, ut per vos sedi apostolicae innotescat quod moribus et sanctitate fulgeret; quod usque adeo se omnium bonis imbuit institutis, ut non sit fortius meritis testimonium, quam in honorem sacerdotis adscitum. Quid est enim quod de eo habeatur ambiguum, in quo de bonis moribus sub probatione factae concordiae praesuscepta sunt divina. Quapropter facitis sancte, facitis religiose, facitis pie, quod veritati testimonium libenter impenditis, quod praemium bene meritis non negatis. Quia idem error est tacere veritatem, qui est falsis assistere; et eadem injustitia est si negetur honor moribus placitis, quae est si concedatur indignis. Certum est, amantissimi, participari vos cum sacerdotis laudibus intimatis, quia omni fraternitatis vestrae ordini transcribitur, quod in uno, quem ex vobis elegistis, esse laudatur. Deus omnipotens fidei suae pacem sub perpetuitate conservans electionem ordinationemque vestram, quam insinuandam sedi apostolicae per Joannem fratrem et coepiscopum nostrum, nec non et Heraclianum presbyterum, atque Constantinum diaconum filios nostros religiose credidistis, tanta firmitate confortet, ita et omnium discordantium luctamina disjiciat, ita dissidentium corda compescat; et quemadmodum sub fratre et coepiscopo nostro Epiphanio pacificationis datum est indicium, gratulemur effectum. Data VII calendas Aprilis, Valerio viro clarissimo consule . Gesta in causa Abundantii episcopi Trajanopolitani in scrinio habemus.

Notes: (Deo favente) (sicut et vos asseritis) (anno Domini
521)
EPISTOLA LXXVI. AD EPIPHANIUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM.  Quod qua decuit via ad sacerdotium pervenerit. In unione Ecclesiae perseverandum. Et de acceptis muneribus.
Author: Hormisdas I

Hormisda Epiphanio episcopo Constantinopolitano.

Benedicimus Dominum fraternae caritatis affectu, quia non solum synodica relatione ad sacerdotium te digne pervenisse cognovimus, sed factis atque moribus comprobamus: et ita se meriti tui gradus patefecit affectibus, ut ante fratrum et coepiscoporum nostrorum testimonium cuncta crederemus. Quod enim illi te promittunt posse omnia agere, nos videmus implesse; et tanquam fidei tuae servata pacis fuerit gratia, sic unitatis hactenus dilata sunt vota divina. Eorum praedestinationi caritatis tuae vocabulum quo nuncuparis accessit, sub quo spiritu apparente concordia, factum est ut dicamus: Ecce quam bonum et quam jucundum habitare fratres in unum . Quapropter in Christo Domino nostro reddentes officia salutationis, hortamur ut boni operis initium laudabile continuet institutum, secundum sanctum Evangelium, quo monemur: Qui perseveraverit in fine, hic salvus erit . Adhortamini igitur reliquos, invitate monitis, colligite blandimentis: quia talenti crediti multiplicata compendia sacrificia sunt divina. Praeterea gratissime tulimus quod Joanni fratri et coepiscopo nostro, necnon Heracliano presbytero, atque Constantino filiis nostris internuntiis promotionem caritatis tuae cognovimus, qua esse aliquid dulcius non putamus. Et cum te praedicti viri, etsi pro obsequio suscepto facerent, non tantum ratione laudarent, beati omnium sumus, quod dignae rei nuntius relator dignus exstabat, ut tibi absolutissime de legatorum meritis probatio sit honoris. Manu papae: Suscepimus calicem aureum gemmatum, patenam argenteam, et alium calicem argenteum, et vela duo ministerio basilicae beati Petri apostoli profutura, a caritate tua directa. Data VIII calendas Aprilis, Valerio viro clarissimo consule .

Notes: (Psal. CXXXI) (Matth. X) (anno Domini 521)
EPISTOLA LXXVII. AD JUSTINIANUM.  Commendat Justinianum de reverentia sibi exhibita. Promissam legationem se exspectare. Sanctissimae Trinitatis mysteria explicat.
Author: Hormisdas I

Hormisda Justiniano viro illustri.

Quod celsitudo vestra animi circa me sui benevolentiam dignatur ostendere, facitis rem Deo placitam, et rectae conscientiae congruentem; sed non parva sunt nobis hujus emolumenta propositi. Major in nos fructus de tali bonitate revertitur, neque enim vacua honorificentia est quae defertur antistiti. Indubitatum siquidem est quia honor ministri cultus est domini, et qui personam sacerdotis magni habet, majorem remunerationem ab eo cui sacerdos famulatur accipiet, dicente Domino Jesu iis qui prophetas in honore suscipiunt, suam mercedem esse reddendam: et apud me quidem magni est gratia vestra momenti, eo tamen pretiosior, quia quidquid mihi gratiae dignanter impenditis, in Ecclesiarum defensione monstratis. Sed ut ad id quod celsitudo vestra desiderat noster sermo dirigatur, quanquam et clementissimus imperator, et vos promittatis legationem esse venturam, et id cum ratione convenerit, ut eorum qui dirigendi sunt super omnibus nos decuerit exspectare praesentiam; tamen quia gratum nobis est studium quod circa religionem vos habere declarastis, non gravat praelibare, dicendo non opus ut stabilitatem fidei vestrae intentionis potius quam rationis sequaces procaci verborum novitate confundant. Sancta Trinitas Pater, et Filius, et Spiritus sanctus unus est Deus; hanc Israel jussus adorare, cujus inseparabilis et indiscreta substantia non potest dividi, non potest sacrilega distinctione separari, servata tamen proprietate sua unicuique personae. Haec interim commendanda fidei vestrae, epistolaris styli terminum cogitantes, congrua credimus brevitate sufficere, plenius disserenda cum florente imperio clementissimi principis, si promissam legationem et nos suscipere Deo propitiante contigerit, et cognitis omnibus cum adjutorio Dei nostri responso reddito pro universitatis informatione remittere.

Notes: (contentionis)
I.  Epistola Stephani X ad Gervasium archiepiscopum Remensem.--Pro religione fortiter agenti auxilium pollicetur; Bituricensis archiepiscopi causam in aliud tempus differt; in urbem ad synodum cum suffraganeis suis eum evocat.   (Anno 1057.) [MANSI  Concil.  XIX, 862.]
Author: Stephanus X

STEPHANUS episcopus, servus servorum Dei, GERVASIO Remensi archiepiscopo salutem et apostolicam benedictionem.

Promotioni nostrae, sicut nobis scripsisti, non ambigimus te gratulari; amicitiam quoque sinceram et volumus et optamus inter nos fore perpetuam. Porro obedientiam fidelitatemque, quam nobis polliceris, te integerrime servaturum si, ut debes et ut te decet, servaveris; facis quod faciendum optime scis, quod principalem et communem matrem, non modo nos revereris in nobis. De concilio autem Remis habendo quid aliud dicendum, nisi quod beatae memoriae dominus Victor Dei judicio hinc est raptus; et quod tu, sicut inter nos convenit, non remandasti, an in hoc esset regis consensus? Sed et de Bituricensi archiepiscopo, quia dilectus filius noster Hildebrandus, cui illius causa maxime nota est, abest, hoc tantum respondemus quod, eo revertente et te cum illo ad nos veniente, tam ex hoc quam ex aliis ecclesiasticis negotiis tuum consilium habebimus. Ne deficias aut frangaris, si adversarios pro fidelitate sanctae Romanae Ecclesiae, imo pro sanctorum canonum defensione pateris, sciens, secundum Apostolum, quod in hoc positus sis . Auxilium enim nostrum et consilium tibi pro justitia agonizanti tempore nostri pontificatus, ad quem nullo meo merito videor assumptus, non deerit; et secundum quod oras, orabimus Dominum Jesum ne a bono proposito aliquando decidas. Caeterum Romae quinto decimo die post sanctum Pascha synodum celebraturi, tuam fraternitatem cum suffraganeis ejus, volumus et auctoritate apostolica jubemus interesse absque inevitabili necessitate.

Notes: (I Thess. III)
IV.  Stephanus X canonicorum Aretinorum bona, petente Arnaldo episcopo, confirmat.   (Anno 105.) [UGHELLI,  Italia Sacra,  I, 416.]
Author: Stephanus X
Date:  [habeat] [S. Ecclesiae]

STEPHANUS, servus servorum Dei.

Convenit apostolico mandamini pia religione pollentibus benevola compassione succurrere, et poscentium animis alacri affectione impertiri suffragium. Quapropter notum sit omnibus S. Dei Ecclesiae fidelibus, et nostris, praesentibus scilicet et futuris, quod nos, interventu Arnaldi episcopi Arctini, sequentes vestigia beatissimae memoriae D. Victoris praedecessoris nostri, confirmamus et nostra apostolica auctoritate corroboramus omnia quaecunque canonicis S. Aretinae Ecclesiae juste data et legaliter collata sunt sive a regibus, sive a praesulibus S. Aretinae ecclesiae, sive etiam ab aliquibus S. Dei Ecclesiae fidelibus pro redemptione animarum suarum concessa sunt. Si quis vero deinceps in eamdem canonicam B. Donati Aretini episcopi et martyris de rebus propriis aliquid conferre voluerit, tam in comitatu Castello quam in aliquibus aliis locis, nostra fultus auctoritate, licentiam dandi et pro remedio animae suae largiendi B. Donato, ad usum et sumptum fratrum canonicorum in eadem B. Donati canonica famulantium, sine alicujus magnae parvaeque personae interdictu , ipsaque donatio sive largitio ab omni fiscali illaesione perpetuo maneat absoluta. Quicunque vero hujus nostrae confirmationis seu largitionis violator exstiterit, nostra apostolica auctoritate excommunicatus, perpetui anathematis jaculo feriatur. Scriptum per manus Gregorii notarii et camerarii S. apostolicae sedis, in mense Novembris, die XIX ind. II. Datum Romae, X Kal. Decembris, per manus Humberti dicti episcopi Silvae Candidae, et bibliothecarii S. R. et apostolicae sedis, anno Deo propitio 1057, pontificatus D. Stephani IX primo, indict. II.
VII.  Epistola Stephani X papae ad fratres Cluniacensis monasterii.   (Anno 1058.) [  Bullar. Cluniac.,  15.]
Author: Stephanus X

STEPHANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectissimis filiis Cluniacensis nonasterii salutem et apostolicam benedictionem.

Quamvis pro nostrae sedis dignitate omnibus simus debitores, tamen specialem circa vos affectum charitatis habemus, qui, sub umbraculo sanctae et apostolicae sedis positi, unde defensionem protectionis habuistis solamen orationum impendistis. Quod semper facere debetis, quatenus sub ea crescatis et fructum reddatis. Nostrum autem dilectissimum filium charitative nobiscum usque ad synodum retinuimus. Vobis autem, sicut imprimis benediximus, benedicimus, et viventes ac defunctos ex parte Dei et beati Petri principis apostolorum absolvimus.
EPISTOLA PRIMA (OLIM III). FELIX PAPA IV AD CAESARIUM ARELATENSEM.  De laicis ad sacerdotium ante probationem non promovendis.
Author: Felix IV

Dilectissimo fratri Caesario Felix.

Legi quod inter fraternitatem vestram est constitutum, non licere ex laica conversatione ad officium sacerdotale ante probationem temere promoveri: de qua re etiam ad nos pervenit opinio, aliquos post ordinationem ad vitae saecularis mores fuisse transgressos. Et licet sit talis nefanda praesumptio, plus tamen est periculosa neglectio. Qui enim potest venienti malo resistere, et hoc dissimulans fieri permittit, ipse magis mali auctor operis approbatur. Nemo se itaque per antiquam consuetudinem speret eruere; quia quae illicite inchoata sunt, si damnentur in posterum, suos fructus generare non possunt. Nam quod gradibus eruditur, si sine perfectione doctrinae ad suum perveniat constitutum, errat per examinationem, quia non recipit firmitatem; nec honorem quis per timorem potest servare, qui in ejus gloriam semel labore pervenit. Et laus inanis cui tribuitur laedit, ad elationem nutriens magis quam provocans ad operam verae virtutis. Vas electionis ad suum vernaculum Timotheum scribit dicens: Nemini cito manus imposueris, nec communicaveris peccatis alienis . Quid sibi vult: ne citius imponas manus? Quia dignitas quae datur, ideo datur, ut duret immobilis. Debet enim, antequam concedatur, longa sub deliberatione tractari. Unde magister qui elementorum ignorat initia? Unde gubernator qui inter nautas sua servitia non monstravit? Ignorat quaenam ratio magistris debetur qui ad obedientiam sua corda non flexit, unde quemadmodum in domo Dei conversari debeat posteris sit exemplum. Sit in omnibus clericis, et in his maxime qui sunt ad sacerdotia deligendi, apostolicae monitionis eloquium, qui ait: Oportet et testimonium habere bonum ab his qui foris sunt . Quapropter communi consensu, sub observatione venerabilium canonum, ordinandum eligite sacerdotem: ut et de nostra simus salute solliciti, et illorum utilitatibus consulamus, qui fuerint ad hunc ordinem diligenter adsciti. Deus te incolumen custodiat, frater carissime. Data III nonas Februarias post consulatum Mavortii viri clarissimi Agnellus Ravennatensis, noni saeculi scriptor, in suo Pontificali Ravennatensium episcoporum vulgato a Cl. Bacchinio, et recuso ac ad ms. cod. recensito a Muratorio Rer. Ital. tom. II, part. 1, ad vitam S. Ecclesiae Ravennatensis episcopi Constitutum quoddam Felicis papae servavit, datum occasione dissidii cujusdam in Ecclesiam, et clericos ditionis suae. En illud:

Notes: (I Tim. V) (I Tim. III) (anno Christi
528)
EPISTOLA PRIMA. AD RANULPHUM DE MAURIACO.  Quod charitas nunquam excidit.
Author: Hugo de S. Victore

Dilecto fratri R. HUGO peccator.

Charitas nunquam excidit . Audieram hoc et sciebam quod verum erat. Nunc autem, frater charissime, experimentum accessit, et scio plane quod charitas nunquam excidit. Peregre profectus eram, et veni ad vos in terram alienam; et quasi aliena non erat, quoniam inveni amicos ibi: sed nescio an prius fecerim, an factus sim. Tamen inveni illic charitatem, et dilexi eam; et non potui fastidire, quia dulcis mihi erat; et implevi sacculum cordis mei, et dolui quod angustus inventus est, et non valuit capere totam: tamen implevi quantum potui. Totum implevi quod habui, sed totum capere non valui quod inveni. Accepi ergo quantum capere potui, et onustus pretio pretioso pondus non sensi, quoniam sublevabat me sarcina mea. Nunc autem longo itinere confecto, adhuc sacculum meum plenum reperio, et non excidit quidquam ex eo, quoniam charitas nunquam excidit. Illic ergo, frater charissime, inter caetera memoria tui primum inventa est, et signavi ex ea litteras istas, cupiens te sanum esse et salvum in Domino. Tu ergo vicem repende dilectionis, et ora pro me. Dominus Jesus Christus tecum sit. Amen.

Notes: (I Cor. XIII)