medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XCIII. DAIMBERTO,  Dei gratia Hierosolymitano patriarchae,  IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae servus, fidelium orationum munus.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ al. cum liberis] [ al. fiunt] [ unus cod. nituntur]

Quia divina miseratio sollicitudinem vestram illi Ecclesiae praeesse voluit, de qua verbum Dei processit, gaudemus tum propter familiarem qua vos amplectimur charitatem, tum propter utilitatem quam populo Dei collaturam speramus vestram sollicitudinem. Quos igitur corporalis non jungit aspectus, jungat indissolubilis charitatis affectus, et ante oculos mentis nos invicem quotidiana representet oratio, quorum praesentiam corporalem spatiosa terrarum volumina excludunt. Oramus itaque, ut extensis in coelum manibus, et fusis in monte precibus vincatur Amalech , quatenus post multa flagella filiorum Israel, in tempore sacerdotii vestri arca Dei liberata revertatur in Silo , ubi populus pacificas hostias possit immolare, et pro offensionibus suis sacrificio contriti cordis Deum placare. Mittat etiam Salvator et propugnator noster, David fidelem, in auxilium vestrum, qui numerosa Philistinorum praeputia circumcidat, et in sortem israeliticae plebis adducat, quatenus haec terrena Hierusalem non serviat ut ancilla cum filiis suis, sed supernam quae libera est imitetur; cujus cives sunt non tantum qui in hac perigrinantur, sed omnes qui ad supernae visionis pacem pertinere merentur . De caetero commendamus sollicitudini vestrae, parochianos nostros portitores praesentium litterarum, et caeteros quos Hierosolymam venisse cognoveritis, ut eos paternis consolationibus foveatis, et si a via justitiae deviaverint, obsecrando, increpando, arguendo, ad supernae tramitem intentionis redire moneatis. Nihil transitorium, nihil quod ad praesentem vitam pertineat a vobis expetimus; sed si aliquid pium, aliquid sanctum, quod memoriam vestri menti nostrae arctius imprimeret, et majorem in nobis gratiam devotionis excitaret, nobis mittere possetis, hoc optaremus, hoc humiliter peteremus. Si quid autem de statu vestro, et matris nostrae orientalis Ecclesiae parvitati nostrae scribere volueritis, per istos secure poteritis. Augeat Dominus per officium linguae vestrae populum fidelem merito sibi et numero servientem. Valete.


Notes: (Exod. XVII) (I Reg. IV)
EPISTOLA XCIV. PASCHALI  summo pontifici,  IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, sanctitatis suae servus obedientiae et servitii munus debitum  [un. cod.,  seipsum ut filium obedientissimum  ].
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ quidam assuefactus]

Quoniam divino adjutorio Carnotensis comes pravas consuetudines quas habuerant antecessores sui, et ipse in domibus et rebus Carnotensis episcopi defuncti vel depositi, multo meo labore et sumptu Ecclesiae dimisit, et parvitas mea super hoc, privilegium a sanctitate vestra promeruit ad perficiendam ejusdem libertatis confirmationem, peto ab excellentia vestra mitti litteras clero Carnotensi continentes hanc sententiam, ut si forte aliqui Carnotensium comitum, vel ministrorum eorumdem aliquando cupida temeritate et temeraria cupiditate libertatem a comite concessam infregerint, tanquam ecclesiastici juris sacrilegi pervasores ab ipso clero apostolica auctoritate excommunicentur, et Ecclesiae, tam civiles quam suburbanae , usque ad satisfactionem claudantur. Non enim potest populus rapinis assuetus aliter a sua malitia coerceri, nisi summo rigore justitiae refrenetur, et terribili excommunicatione plectatur. Addatur etiam, ut si succedens episcopus illius sacrilegii patratores absque satisfactione absolverit, vel ambitione acquirendi episcopatus vel timore amittendi supportaverit, tanquam sacrilegii particeps, et episcopatus exutor adjudicetur. Tali enim obice poterit malitiae torrens a solito praecipitio retineri, intraque debitos limites coerceri. Nec indebitum est, si adversus nova morborum genera inveniuntur et apponuntur insolita medicamenta. Valete.


Notes: (epist. 121)
EPISTOLA XCVI. IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister,  PETRO  pusilli gregis doctori,  L.  Suessionensis Ecclesiae praeposito,  H.  ejusdem Ecclesiae decano, et reliquo Ecclesiae clero, salutem in Domino.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ ita v. c. antea, videtur quod] [ al. quam vivis] [ al. forti]

Veniens ad nos Petrus Ecclesiae vestrae archidiaconus postulavit a parvitate mea ut scriberem fraternitati vestrae, flagitanti consilium meum, quid sentirem de sepultura patris sui, cui denegata est defuncto communio ecclesiastica, quam nec judicio ecclesiastico, nec pro aliquo facinore in quo deprehensus fuisset amiserat, sicut idem Petrus dicebat in vita. Quod si ita est, rata nobis haec sententia videtur quoniam defunctis communionem interdicere non debemus, quibus vivis non interdiximus: sicut defunctis illis communicare non debemus, quibus vivis non communicavimus. Non enim data est potestas Ecclesiae alia ligare vel solvere, nisi quae sunt super terram. Unde constat ea divino reservanda judicio, quae inter viventes humano non sunt terminata judicio . Precor itaque fraternitatem vestram et consilium do, ut quantum salva reverentia episcopi vestri fieri potest, anxietatem confratris vestri relevetis, et sepulturam ecclesiasticam, si ita injuste ablata est, ut praedictus frater asserit, reliquiis patris ejus reddi faciatis. Valete.


Notes: (epist. 59 et 212)
EPISTOLA XCVII.  Reverendis fratribus et coepiscopis  LAMBERTO  Atrebatensi, et  JOANNI  Tarvanensi  [al.  Tarvernensi  ], IVO,  humilis Ecclesiae Carnotensis minister, salutem in Domino.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [sacris, ms. c. ] [ al. salventur] [ al. si ipse bland.]

Litteras domni papae et vobis transmissas per confratres nostros beati Quintini canonicos credo vos accepisse, quibus et reprehensi sumus de qualicunque assensu Stephani Belvacensis Ecclesiae proci, et praemoniti quatenus omnibus modis caveamus, ne in Ecclesiam Belvacensem irrepat persona minus apta sacra ordinibus. Quoniam igitur vestra semper consuetudo fuit lupos in ovilia Dei subintrantes perfecto odio reprobare, et eos sicut fideles in domo Dei canes ubi licuit impugnare, vestram religionem, importune et opportune rogamus et monemus, ut quod hactenus fecistis amore justitiae, propensius faciatis in hoc negotio ex debito obedientiae. Vos itaque ut suffraganei Remensis Ecclesiae admonete metropolitanum vestrum, quatenus secundum tenorem litterarum quas domnus papa misit Belvacensibus, Belvacensis Ecclesiae clericos ad faciendam canonicam electionem pro officii sui debito cohortetur, quatenus ex munimine auctoritatis ejus et infirmi habeant unde sanentur , 47 et fortes unde solidentur. Quod si praeblandiente desidia facere distulerit, aut dissimulaverit, monendus est a vobis quatenus sic honorificet ministerium suum, ut quod per eum faciendum est, per manus non impleatur aliorum. Valete.


Notes: (epist. 98)
EPISTOLA XCVIII. IVO,  Dei gratia Carnotensis Ecclesiae minister, dilectis in Christo fratribus Belvacensis Ecclesiae filiis, stare, viriliter agere et confortari in Domino .
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ in cod. Put. et libidinis sarcinulis] [vitare, ms. c. 
]

Divinae miserationi pro modulo nostro gratias referimus quod in corpore Ecclesiae vestrae sint adhuc plura quam crederemus membra sensibilia, de dolore suo dolentia, et pro sanitate sua laborantia. Benedictus Deus, quia in vobis adhuc est aliqua spes vitae, quamvis inter vos sint aliqui filii alieni qui assumpta facie meretricis nescientes erubescere, pro ventris esca, quam Deus destruet , et vilibus sarcinulis matrem suam eviscerant, et vitae suae et famae non parcentes, tanquam membra putrida fetorem suum non sentiunt, et reliquos qui sanari possent sua putredine et fetore coinquinare contendunt. Vos itaque, qui adhuc mortem vetare vultis, et praedicto putore formidatis putere, videte ut, quantum in vobis est, apostolicis praeceptis et monitis obtemperetis, et electionem in aliam personam, non dico illam, vel illam, sed tantum catholicam et canonicam, secundum tenorem apostolicarum litterarum, cito facere studeatis. Hoc enim modo et Ecclesiam vestram a multiplici paedagogorum invasione liberabitis, et multas vexationes quae adhuc pendente negotio fiunt, evitabitis, et famae vestrae utiliter consuletis. Nec ista dico ut aliquam specialiter sicut praetaxatum est commendem personam, quia omnis persona mihi placitura est quae vita clareat et doctrina. Nihil enim meum in hac causa requiro, sed vobis omnibus qui pro domo Dei viriliter stare volueritis, et me, et mea indifferenter expono, secundum vires, consilio vobis profuturus et auxilio. Angelus magni consilii et spiritus fortitudinis operetur vobiscum. Valete.


Notes: (I Cor. VI)
EPISTOLA C. IVO,  Dei gratia Carnotensis Ecclesiae minister,  JOANNI,  eadem gratia Aurelianensis Ecclesiae episcopo, salutem.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ sic vett. cod. antea Pictaviensi]

Exspectans exspectavi et non intendisti mihi, quia altare de basilicis, quod mihi in concilio Pictavensi adjudicatum est, secundum judicium synodi non restituisti mihi. Paganus enim praedicti altari sacrilegus invasor adhuc manum mittit ad sacrilegium, et tam tuo consensu quam Turonensis archiepiscopi patrocinio, cui plus justo subjacet fraternitas tua, sibi usurpat jus meum. Si autem huic rei consensum non praebere te dicas, credi non potest, qui pro officio tuo cum possis vindicare non vindicas: « Facientis autem procul dubio culpam habet , qui quod potest corrigere non studet emendare; nec caret naevo consensionis 48 occultae, qui manifesto facinori desinit obviare. » Unde sciat fraternitas tua quia si de praedicto pervasore plenam justitiam mihi non feceris, quod exigi potest a faciente, de caetero quibus modis potero exigam a consentiente. Quid autem super hoc mihi facturus sis, per praesentium portitorem scripto mihi remandet tua fraternitas. Vale.


Notes: (epist. 112 et 114) (c. 3, dist. 86, et epist. 77)
EPISTOLA CI. IVO,  humilis Ecclesiae Carnotensis minister,  ADELAE  excellenti comitissae, salutem et orationum munus.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ quidam Gradulfo] [bannum. ut epist. 134] [ unus cod. non faciatis] [ alias, canonice] [ al., monente, ita ms. c. ]

Audivi quod a Radulfo archipresbytero nostro bannum leugae requiritis propter quamdam pseudomonacham, cujus reculas saisivit, quas apud quemdam Burgensem Blesensem invenit. Unde rogamus et monemus excellentiam vestram ut hanc nobis non inferatis injuriam . Omnes enim pseudopraedicatores, et pseudomonachi, et pseudoclerici fornicatores, adulteri, foeneratores et alii qui in Christianismo offendunt , a nobis distringendi et corrigendi sunt, et ipsi et eorum res nostri sunt juris. Et haec est antiqua et inconcussa consuetudo non tantum Carnotensis Ecclesiae, sed omnium ecclesiarum per totum regnum Galliarum et hoc astruere parati sumus, sive in Ecclesia nostra, sive in omni Ecclesia quae canonicum super nos possit facere judicium. Cesset ergo a tali incoepto prudentia vestra et sicut inconcussum vultis habere principatum vestrum, sic Ecclesiam permittite habere jus suum. Nec obsit nobis apud excellentiam vestram, quod vos et vestra diligimus, et inviti adversum vos aliquid etiam ratione movente attentamus. Sciat autem prudentia vestra quia quod fecerunt ministri vestri in praedictum archipresbyterum, graviter ferimus, sed propter dilectionem vestram dissimulamus. Sed si res in pejus, quod absit! se verterit, adhuc ab eis pro officio nostro districte exigemus. Valete.


Notes: (sic epist. 121) (exceptis
his qui poena capitali puniendi sunt)
EPISTOLA CIII. PASCHALI  summo pontifici,  IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, cum Petro militare et cum Petro donativum recipere.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ al. redditus] [excommunicationem] [ al. poeniteant]

Filius vester et confrater noster Silvanectensis Episcopus pro Romana Ecclesia contra Romanam Ecclesiam absque audientia et judicio de propria sede pulsus, rerumque suarum damna perpessus, quamvis hoc anno redierit a sede apostolica munitus litteris apostolicis, tamen nec apud regem tribulationis suae aliquod invenit remedium, nec apud metropolitanum suum paternum suffragium, nec apud comprovinciales suos fraternum solatium. Reditus quoque praebendae suae Parisiensis, de qua specialiter intuitu misericordiae mandaveratis, nullos recepit, imo, sicut dicitur, decanus Parisiensis praebendam suam alteri tradens, episcopi praebendam sibi mancipavit. 49 Condolens itaque non tantum ejus miseriae, quantum ingemiscens apostolicae sedis injuriae, hac aestate, eum apud me detinui, et pro modulo meo stipendia ministravi. Supplicando itaque moneo, et monendo supplico, ut tam pro vestra quam pro destituti filii injuria, jam non desistatis arcum intendere; sed cervici eorum, qui contemptores exstiterunt praeceptorum apostolicorum, nitamini gladium fortiter imprimere. Si enim filius vester, creatio vestra, sub maternis alis protectionem non invenerit, ignotus quid sperabit? Sicut igitur Romana Ecclesia omnium Ecclesiarum mater est et magistra ; sic eam decet filiorum injurias propulsare, et contemptorum inobedientiam vindicare, ut et filius fuisse se subditum gaudeat, et contemptores inobedientes se fuisse poeniteat . Valete.


Notes: (epist. 244 et 258) (c. Non decet., dist. 12)
EPISTOLA CIV. PASCHALI  summo pontifici,  IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, cum devoto filii affectu debiti famulatus obsequium.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ al. liberalibusque] [ unus cod. educatus et eruditus] [ al. fuerit] [ unus cod. constituto die] [ejusdem, ms. c. ]

Belvacenses clerici melioris famae, et consilii sanioris, praecedente consilio vestro, consilio optimatum dioecesis suae, et laude populi domnum Galonem virum vita honestum, litteralibusque studiis et ecclesiasticis disciplinis ornatum in episcopum sibi elegerunt. Pauci tamen ex clericis Stephani illius repudiati complices, quos sibi pelliculis peregrinorum murium atque aliis hujusmodi vanitatum aucupiis inescaverat, huic electioni non assenserunt, nec tamen ei aliquid quod sacris canonibus obviet, objicere potuerunt. Cum vero rem per se impedire non valerent, regem adierunt, quaedam verba auribus ejus instillaverunt, quae facile in cor ejus eliquaverunt, videlicet quod praedictus electus discipulus meus fuerit apud me nutritus, apud me eruditus , addentes quod a sanctitate vestra fuerit electus, et quod magnus ei futurus esset adversarius si in regno ejus aliquando fieret episcopus. Rex itaque virulentis his verbis succensus, et ab omni bona voluntate turbatus non vult electioni assensum praebere, nec electo bona episcopalia dimittere. Unde electores ejus ad paternitatem vestram jam confugissent, nisi quia metropolitanus eorum eos detinet condicto die inter contradictores et electores, sicut dicitur pacem volens componere, vel forsitan propter voluntatem regis rem callide impedire. Superest ergo, dilectissime Pater, ut pro potestate et auctoritate vestra, sicut coepistis, Ecclesiae, prout clerici rationabiliter postulaverint, succurratis, et consilium vestrum inconfusibile faciatis, ne insidiatores et detractores vestri, subsannando de vobis dicere incipiant: Hic homo coepit aedificare, et non potuit consummare . De caetero notum facio sanctitati vestrae, quod Francorum rex Romam in proximo se venturum dicit, quod tamen non credimus. Sed seu veniat, seu mittat, cavete et vobis et nobis, ut semper clavibus et catenis Petri fortiter teneatur. Et si forte absolutus fuerit, et ad vomitum, sicut jam contigit, reversus fuerit, e vestigio eisdem clavibus recludatur, eisdem catenis religetur. Et hoc litteris vestris omnibus Ecclesiis manifestetur. Ita enim corrosorum dentes confringetis, et justitiae satisfacietis. Quod si forte Deus cor ejus ad poenitentiam illustraverit, mementote nostri qui portavimus pondus diei et aestus, ut, sicut fuimus particeps tribulationis, ita simus et consolationis. Valete.


Notes: (epist. 105) (epist. 95) (Luc. XIV)
EPISTOLA CV. PASCHALI  summo pontifici,  IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, spiritu fortitudinis abundare.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [ al. incidisse ms. c. ] [ al. constringuntur] [ sic v. c. antea, egerit.]

De tribulatione qua a filiis vexatur alienis Belvacensis Ecclesia, et de regis Francorum in flagitio suo sacrae religioni perniciosa et ignominiosa pertinacia , nihil apertius et nihil vestrae auctoritati utilius et honestius scribere vel dicere possum quam scripsi , praeter quod sacramentum sacris canonibus et omni religioni obvium per quemdam servientem suum ad suggestionem Drogonis cantoris, qui omni reilgioni, quantum praevalet, adversatur, dari fecit, quod Galo in vita ejus nunquam futurus esset Belvacensis episcopus . Qua in re prudentiam vestram muniri oportet spiritu fortitudinis, quia si tali sacramento annullari potest canonica electio, nulla ulterius in regno Francorum futura est, nisi aut Simoniaca aut violenta intrusio. Quod si sanctitati vestrae objicitur regem non oportere cogi ad perjurium, recordari potestis quid dicat beatus Ambrosius libro primo De officiis. Dicit enim : « Est nonnunquam contra officium promissum custodire sacramentum, ut Herodes qui juravit quoniam quidquid petiturus esset, daret filiae Herodiadis, et necem Joannis concessit ne promissum negaret. » Dicit etiam Augustinus in sermone quem fecit in decollatione Joannis Baptistae: « Video David hominem pium, sanctum in jurationem temerariam procidisse , et maluisse non facere quod juraverat quam jurationem suam fuso sanguine hominis implere. » Item: « Juravit David temere, sed non implevit jurationem majori pietate. De duobus peccatis elegit minimum. » Item Ambrosius in libro tertio De officiis: « Plerique saepe se constringunt jurisjurandi sacramento, et cum ipsi congnoverint promittendum non fuisse, sacramenti tamen contemplatione faciunt quod spoponderunt, sicut de Herode supra scripsimus. Quanto tolerabilius fuisset tale perjurium sacramento, si tamen perjurium dici posset, quod ejuratus inter saltantium choros promiserat? » Item Hieronymus, lib. I super Jeremiam. « Animadvertendum quod jusjurandum hos habeat comites, veritatem, judicium atque justitiam . Si ista defuerint, nequaquam juramentum erit, sed perjurium. » Et in actione septimae synodi legitur : « Herodes observavit sacramentum, et periit. Petrus negavit cum juramento, et conversus flevit et salvatus est. » Sed quia scientibus ista loquor, non docendo sed commemorando et commonefaciendo haec dicere me arbitror. Ad summam veniam. Si rex a sanctitate vestra, seu per se, seu per alios poenitentiam acceperit , et, ut pro certo credimus, ad vomitum reversus fuerit , qualiter me habere debeam, instruite et litteris praemunite. Valete.


Notes: (epist. 13 et 104) (epist. 104) (epist. 104) (Gratia.
cau. 22, q. 4) (epist. 16,
et in c. 2, cau. 22, q. 2) (c. Actione. cau. 22,
q. 4) (epist. 104)
50  EPISTOLA CVI. HENRICO  excellenti Anglorum regi,  IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, in eo vivere et regnare per quem reges regnant.
Author: Ivo Carnotensis
Date:  [unus cod. miseratio, epist. 93] [ al. vobis] [ al. conserventur] [habet cum mem.]

Quoniam paterni regni solium conscendere vos fecit divina dispensatio , pro gratia nobis collata divinam interpellamus clementiam, quatenus paternos mores, paternam vos faciat imitari honorificentiam, ut in nullo vestra sublimitas ab eorum nobilitate degeneret, et in nullo ab eorum frugalitate declinet. Et quia res omnes non aliter bene administrantur, nisi cum regnum et sacerdotium in unum convenerint studium , celsitudinem vestram obsecrando monemus, quatenus verbum Dei in regno vobis commisso currere permittatis, et regnum terrenum coelesti regno, quod Ecclesiae commissum est, subditum esse debere semper cogitetis. Sicut enim sensus animalis subditus debet esse rationi, ita potestas terrena subdita esse debet ecclesiastico regimini. Et quantum valet corpus nisi regatur ab anima, tantum valet terrena potestas nisi informetur et regatur ecclesiastica disciplina. Et sicut pacatum est regnum corporis, cum jam non resistit caro spiritui, sic in pace possidetur regnum mundi, cum jam resistere non molitur regno Dei. Hoc cogitando, servum servorum Dei vos esse intelligite, non dominum; protectorem, non possessorem; unam debere esse de cedris Libani quas plantavit Dominus, in qua nidificent passeres , id est sub cujus tutela quiete fructificent, et conversentur Christi pauperes; quorum orationes pro statu regni vestri et incolumitate vestra quanto quietiores, tanto saniores, quanto saniores, tanto constat esse efficaciores. Hoc enim faciendo, et regnum terrenum quiete Deo cooperante possidebitis, et ad regnum aeternum ejusdem miseratione pervenietis. De caetero commendo vobis hos canonicos nostros praesentium litterarum portitores quos Ecclesia nostra excellentiae vestrae pro sua necessitate transmittit, quatenus, ea audita, prout vobis visum fuerit et Deus inspiraverit, eidem necessitati occurratis, et charitatem, quam erga eamdem Ecclesiam parentes vestri habuerunt , et vos habere studeatis. Eadem enim Ecclesia parentes vestros specialius caeteris benefactoribus suis habet in memoria , tam pro eorum excellentia quam pro eorum munificentia. Valete.


Notes: (epist. 60, 214 et 239) (Psal. CIII) (epist. 118)
EPISTOLA CVII.  Reverendae Anglorum reginae  MATHILDI, IVO,  humilis Carnotensis Ecclesiae minister, in finibus terrae audire sapientiam Salomonis.
Author: Ivo Carnotensis

Quoniam unam te esse de prudentibus mulieribus fama divulgante cognovimus, corpore longe positam, praesentem te nobis bonae opinionis odor exhibuit, et ad diligendam charitatem, quam in te castarum mentium sponsus ordinavit, excitavit. Unde a tua excellentia mutuam promereri cupimus dilectionem, quam propter praeclaram memoriam reginae Angelorum Mariae, Ecclesiae, cui auctore Deo, licet indigni, deservimus, ante tua tempora exhibuerunt reginae Anglorum. Nec indecens est religioni et famae tuae, si quem diligere debes communi sorte ut hominem, quodam privilegio diligas ut Christi sacerdotem, et Christianae religionis pro suo modulo dilectorem. Hac itaque confidentia transmisimus tuae liberalitati duos de canonicis nostris, qui necessitatem Ecclesiae nostrae tibi referant, et benedictionem quam cordi tuo Deus immiserit , sicut benedictionem accipiant. Peto etiam ut ad imprimendam arctius menti meae tuae excellentiae memoriam, poderem, vel aliquam aliam vestem sacerdotalem parvitati meae transmittas qualem deceat et reginam dare, et episcopum in celebratione divinorum sacramentorum induere. Valete.


Notes: (epist. 142)