medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CLVIII. AD EUMDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

Venerabili domino, et tum provectione aetatis et morum sanctitate, tum consecrationis munere charissimo Patri HENRICO Dei gratia Wintoniensi episcopo, THOMAS ejusdem miseratione Cantuariensis archiepiscopus, et sedis apostolicae legatus, salutem, et beati certaminis cursum feliciter consummare.

Sinceritati vestrae, Pater amande, quatenus pro tempore licet, gratiarum referimus actiones super honesto et pleno sapientiae, maturitatis, et divini timoris consilio, quod nobis in spiritu fortitudinis vestra charitas per praesentium latorem nuper exhibuit; et super solatio, quod necessitatibus nostris vestra saepius pietas ministravit. Sic, Pater, decet virum sanguine generosum, et clarum atavis regibus, sed cultu virtutis et religionis exhibitione clarissimum, generis exornare nobilitatem. Sic debet Christi sacerdos et pontifex vitam consummare, ut vivens honorificet ministerium suum, et Ecclesiam Christi post fata aedificet, et relicto probitatis exemplo posteris, sua vel perfectiores faciat imitari vestigia. Memoria talium perpetua benedictione vigebit in generationibus saeculorum, et claritas eorum ut firmamenti splendor, in aeternitatem fulgebit. Quia ergo talentum consilii et fortitudinis, prae caeteris conterraneis et coaetaneis, vobis inter innumera charismatum dona contulit Spiritus sanctus, paternitatem vestram, quanta possumus affectione, exoramus, ut confirmare meminerit fratres vestros, et eos animare et roborare studeat, tam exhortationibus quam exemplis. Nam juxta Salomonem: Frater qui adjuvatur a fratre, quasi civitas fortis et inexpugnabilis. Et certe opera vestra de caetero debent esse fortium armatura. Et justum est, ut quod alii laudabiliter egerint, vestris, Pater titulis ascribatur. Quid enim poterunt operari, nisi quod provectiorem sapientia, aetate et gratia videbunt operantem? Et quidem quod quidam eorum jam erecti sunt, et ut audivimus et speramus, contra membra Satanae nobiscum stare disponunt, vestris imputant meritis, qui quod nuper actum est, audierunt. Nec est quod vos in diebus istis vereri oporteat, cum vestram conditionem nobilitas, prudentia, copia rerum et amicorum, et aetatis reverentia a laesione, quae potest in dissimili statu manentes infestare, defendant. Siquidem nonnulli fortasse, qui vobis crederent non esse parcendum, vestris, quos in hac tempestate verentur offendere, procul dubio parcent in vobis, et a domo vestra flagellum suspendet impius, ne quod promeruit propinquorum vestrorum ministerio veniat super eum. Caetera non exaranda litteris latoris praesentium fidei commissa sunt, vestris duntaxat auribus intimanda. Quem, si placet, ut probatae veritatis fratrem admittetis et audietis. Valeat sanctitas vestra, Pater amande, et creationem suam, nostram parvitatem loquimur, in orationibus suis Deo commendare meminerit.
EPISTOLA CLX. AD EUMDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, HENRICO Wintoniensi episcopo.

Ut aliquid simile loquamur Apostolo, gratias agimus Deo, qui odorem notitiae suae per vos manifestat in omni loco. Quoniam sicut fama vulgante didicimus, fides vestra in articulo tempestatis hujus enituit, et charitas abundantius effulsit, in columna virtutis ostensa, et exhibita auctoritate pontificis. Nam adversus filios diffidentiae, viros Belial, in quibus Satanas mysterium iniquitatis patentius operatur, cum nuper Ecclesiam scindere voluissent, et extortis juramentis attentarent obedientiae et fidei virtutem exstinguere, vos ex adverso ascendentes opposuistis murum pro domo Israel, et audaciam eorum repressistis in spiritu et virtute Heliae, et corda eorum qui pavebant, in clero viriliter, ut oportuit, erexistis, ut Deum hominibus praetimerent, et vestigia patrum sequerentur in Christo. Ille vobis in his adjutor astitit, qui perseverantiam vestram coronabit in coelo, et hic in brevi consolabitur, subjiciens eos pedibus vestris, qui adversus Dominum de permissa sibi momentanea potestatis indulgentia fallaciter gloriantur. State ergo in eo quod coepistis, et quam jam promeruistis coronam fidei intermissione nolite rejicere, quibus anchora per gratiam Dei firmiter haeret in portu consolationis et pacis. Providete, ne vos interim circumveniat inimicus, ne adversus apostolicam sedem, vel matrem vestram S. Cantuariensem Ecclesiam vobis consentientibus praesumatur, quod et illi laborem, et vobis jacturam et poenitentiam valeat in posterum generare. Accepimus enim, quod quidam malitiosi homines domino regi persuadere nituntur, ut in injuriam matris vestrae Cantuariensis Ecclesiae, et laesionem nostram, filium suum, quem Deus et ab hoc infortunio et ab omnibus malis liberet, per manum venerabilis fratris nostri Eboracensis archiepiscopi in regem faciat coronari. Quod quia contra dignitatem Cantuariensis Ecclesiae esse dignoscitur, dominus papa litteris suis, quas vobis et aliis fratribus nostris transmittimus, tam praefato archiepiscopo quam omnibus episcopis Angliae interdicit. Et nos si aliud, quod absit idem archiepiscopus aut alius attentare praesumpserit, ne vos aut aliquis de fratribus nostris, aut his qui nobis, sive ex officio legationis, sive jure metropolitico subjecti sunt, assistere audeat, apostolica et nostra auctoritate in virtute obedientiae, et sub anathemate penitus inhibemus, appellantes adversus omnem animam, quae se tantae praesumptioni attentaverit immiscere, diemque praefigimus purificationem sanctae Mariae.
EPISTOLA CLXI. AD EUMDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, HENRICO Wintoniensi episcopo, salutem et in via mandatorum Dei promereri bravium supernae vocationis.

Fraternitatem vestram latere non possunt calamitates, quae jam per sex annos Anglicanam Ecclesiam afflixerunt, sed praecipue matrem vestram Cantuariensem Ecclesiam, cujus, sicut ex charitate debetis miseriis compati, sic ex necessitate officii et exhibita professione vos oportet ipsius obedire mandatis. Exspectavimus poenitentiam domini regis, sed ille, quod sine moerore non possumus eloqui, adeo misericordia Dei, et sacrae Romanae Ecclesiae, et nostra patientia semper abusus est, ut novissima ejus in dies Ecclesiae Dei fierent deteriora prioribus. Ne ergo sanguis ejus et compereuntis Ecclesiae requiratur a nobis, fraternitati vestrae in virtute obedientiae, in periculo ordinis, honoris et beneficii praecipiendo mandamus, quatenus infra quindecim dies a susceptione praesentium, per totam dioecesim vestram omnia divina, praeter baptisma parvulorum et poenitentias morientium, prohibeatis officia celebrari, et ab omnibus subditis vestris interdicti sententiam, quantum in vobis est, faciatis inviolabiliter observari; portitori prospicientes sicut vobis et ordini vestro cupitis esse prospectum. Alioquin vos ipsos exinde ab episcopali et sacerdotali officio noveritis esse suspensos. Deo potius quam hominibus obedientem reverentiam vestram coronet Pastor pastorum, et Princeps principum immarcescibili aeternae gloriae corona. Eodem modo omnibus episcopis Angliae et Cualliae.
EPISTOLA CLXII AD ROBERTUM PRAEPOSITUM ARCENSEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, ROBERTO praeposito Arcensi.

Si verum est quod audisti, dominum papam latere non potest, et per nuntios nostros, quos in dies singulos exspectamus, super hoc confidimus certiorari in brevi. Et perfecto honorem domini et amici nostri ita desideramus, sicut salutem animae propriae. Honore siquidem maximo a Christo dignissimus est; cui ad gubernandum imperium adest nobilitas, generi prudentia suffragatur, delinquentes coercet rigore justitiae, subditos obtemperantes juri mansuetudinis moderatione gubernat, Ecclesiam veneratur et protegit, in ministris suis suscipit Christum, et universorum gratiam benignitate provocat, et obsequiis et beneficiis obligat affectiones. Non saevit in subditos, nec occasiones justitiae praetextu quaerit, quibus cruciet pauperes, exhauriat et spoliet copiosos. Haec fuit quondam nobilium generositas Augustorum, quam iste praeter conterminalium et coaetaneorum morem exercet, qui saluberrime et honestissime novit, et consuevit Parcere subjectis, et debellare superbos. Prompto igitur et prono animo, si Deus opportunitatem dederit, operam dabimus et diligentiam, ut fiat ei in beneplacito Domini secundum desiderium tuum. Sed vellemus ut res ordine suo rite procederet, ut gradus honoris debitus non deesset ascendenti, qui medius est inter habitum et optatum. Satis dictum credimus sapienti. Tu interim ut diligenter audias et exaudias quae tibi per magistrum Robertum clericum nostrum significata sunt, petimus affectuose, rogantes affectuosius, ut colloquio regis et comitis, quod speratur, a nobis revertens valeas interesse.
EPISTOLA CLXIII. AD CLEREMBALDUM ELECTUM ET FRATRES SANCTI AUGUSTINI.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Cantuariensis archiepiscopus CLEREMALDO electo, et fratribus S. Augustini.

Quanto majorem cum S. R. Ecclesia contraxistis familiaritatem, tanto ad reprimendas et ulciscendas injurias ejus virilius debetis insurgere, et qua fide illi adhaereatis, operis testimonio comprobare. Nec dubium est in illius redundare injuriam, quod ipsa prohibente tot et tanta, et tandiu adversus Anglicanam Ecclesiam, et nos, et nostros praesumpta sunt, cum dominus rex saepe per episcopos, per abbates, subdiaconos curiae, per cardinales, quos vel pro sua reverentia oportuerat exaudiri, commonitus sit, et semper facta sint novissima ejus atrociora prioribus. Quia ergo verendum est ne nos ulterior dissimulatio reos damnationi obliget ante Deum, apud quem non est personarum acceptio, et qui potentes potenter punit, vobis in virtute obedientiae, sub anathemate, in periculo dignitatis et ordinis, domini papae, cujus vice fungimur, et nostra auctoritate praecipiendo mandamus, quatenus, nisi infra Purificationem beatae Mariae praefatus dominus noster rex Ecclesiae Dei et nobis condignam satisfactionem exhibuerit, extunc a divinorum celebratione cessetis, excepta poenitentia, et viatico, et his quae religionis favore locis venerabilibus indulget sacrorum canonum dispensatio, januis clausis, exclusis personis laicis, sine campanarum pulsatione, et solemnitatibus, quas in tempore quietis et laetitiae consuevit Ecclesia exercere. Ad haec Gaufredum Cantuariensem archidiaconum, et Robertum vicarium ejus, Ricardum de Ivelcestre, Nigellum de Saccavilla, Willelmum Giffard, Ricardum de Luci, Adam de Cheringis, quoniam publice excommunicati sunt, praecipimus a cunctis fidelibus evitari, quia qui scienter excommunicato communicat, se ipsum pari anathemate ex immunda participatione condemnat. Similiter conventui Malmesberiensi, et Laurentio abbati Westmonasterii, abbati S. Albani, et S. Edmundi, sic: extunc prorsus a divinorum celebratione cessetis, et in cunctis ecclesiis, quae ad vestram jurisdictionem pertinent, omnia divina prohibeatis officia celebrari, excepto baptismo parvulorum, et poenitentia, et viatico.
EPISTOLA CLXIV. AD EOSDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS archiep. Cant., CLAREMBALDO viceabbati Sancti Augustini et fratribus ejusdem loci.

Quanto sacrosancta Romana Ecclesia monasterium vestrum ampliori donavit gratia, tanto diligentius ipsius debetis obedire mandatis. Unde de vestra obedientia spem certam concipientes, vobis auctoritate domini papae et nostra, in virtute obedientiae, in periculo honoris, officii et gradus, praecipiendo mandamus, quatenus infra quindecim dies a susceptione praesentium abstineatis ab omnibus divinis, excepta poenitentia morientium et viatico, quod januis clausis et laicis exclusis, privatim fieri necessitas exposcit, et religionis impetrat favor. Sub eadem quoque interminatione praecipimus, ut in omnibus locis jurisdictionis vestrae ecclesiasticae faciatis, quantum in vobis est, hujus interdicti sententiam inviolabilem observari. Similiter Westmonasterii, Sancti Albani, Sancti Edmundi et Malmesberiensi abbatibus.
EPISTOLA CLXV. AD ARTHURUM DE BURGIS ET COMPLICES EJUS
Author: Thomas Cantuariensis

HOMAS Cantuariensis archiepiscopus ARTHURO de Burgis et complicibus suis.

Relatum est nobis, Arthure, te in nos pariter et Ecclesiam Cantuariensem, matrem tuam, gravissime et sine meritis deliquisse. Tu enim, ut nobis suggestum est, cum tuis complicibus in Hiberniam ire praesumpsisti, et ibidem falsa praedicatione tuorum et tua machinatus es, ut clerici et episcopi Gwalliae ordines et sacramenta reciperent, quasi a novo metropolitano sibi in Hibernia constituto. Veraciter scias, quoniam immoderate deliquisti machinando talia, et veniendo in damnum Cantuariensis Ecclesiae, matris tuae. Et idcirco mandando tibi praecipimus, et in periculo ordinis tui et beneficiorum tuorum tibi firmiter injungimus, ut tu cum Laurentio, et Jacobo, et Hucteridio in purificatione beatae Mariae nostro te conspectui repraesentes, satisfacturus Deo, et nobis, et Ecclesiae Cantuariensi, matri tuae, super his et aliis, quae tibi objicientur.
EPISTOLA CLXVII. AD SIMONEM PRIOREM DE MONTE DEI ET BERNARDUM DE CORILO.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS, archiepiscopus, SIMONI, priori de Monte Dei, et BERNARDO de Corilo.

Mandatum domini papae dilectio vestra suscepit, quatenus regem conveniretis, ut nobis ecclesiam nostram et gratiam suam restituat, nos autem parati fuimus, sicut praesentes vidistis, ponere nos omnino ad honorem Dei et suum in misericordia Dei et sua. Non placuit ei haec forma, nisi nos obligaremus ad observationem consuetudinum, quas antecessores nostri suis servaverant. Promisimus ergo quod eas libenter servaremus, quatenus possemus salvo ordine nostro: et quod quidquid secundum Deum poterimus, pro recuperanda gratia ejus devotissime faceremus. Noluit acquiescere nisi absolute promitteremus nos illas consuetudines servaturos. Quod quidem omnino non licuit, quia aliquae earum a sede apostolica condemnatae sunt. Parati vero sumus, si placuerit illi, juxta mandatum apostolicum recipere ecclesiam et sedem nostram cum gratia sua. Et recolite quod dominus papa, qui vobis in virtute obedientiae mandati sui exsecutionem injunxit, non praecepit nos aliquibus promissionibus obligari. Supplicamus ergo sanctitati vestrae, ut obedientiam domini papae exsequi non gravemini, sed eam, sicut sanctosviros decet, studeatis implere,
EPISTOLA CLXIX. AD SILVESTRUM LEXOVIENSEM THESAURARIUM.
Author: Thomas Cantuariensis

Suus suo salutem, et animi constantiam.

Si grandia loquitur, si magnalia sparsit, qui jurisjurandi commercio miranda novit inducere, haud mirandum credimus, nec rei admiratione cedendum. Satius enim est alieno scelere nos perire, quam metu nostro. Tu vero certum tene, quidquid mentiatur juratoris famosa dolositas, quidquid minetur tortoris austeritas captiosa, quia per misericordiam Dei neque mors, neque vita, neque angeli, neque alia creatura poterit nos separare a charitate Dei, quae subjecit nos tribulationi. Sed nec ipse Papiensis, donec compleatur iniquitas, donec evanescat conditionis nostrae pressura. Ad cujus congressum incipiant saltem apparere vestigia libertatis, et ut eodem studio, quo ipsa parabatur deleri penitus, quo libertas funditus credebatur exstingui, vestigia se praebeant eminentiora, resurgat fortior ipsa libertas. An ignoras arbores magnas diu crescere, una hora exstirpari? Stultus est, qui fructus earum exspectat, nec attendit casum. Sit itaque tibi solatio, quia inimici Domini, mox ut honorificati fuerint et exaltati, deficientes quemadmodum fumus deficient. Exspecta parumper, quid insibilet eis sibilus aurae lenis, in quo Dominus: et Adhuc pusillum, et non erit peccator. Quaeretur locus ejus, et non invenietur. Haec hactenus. Caeterum si absolvendi sunt, vel jam absoluti excommunicati nostri, constat eos esse vel fuisse excommunicatos. Sequitur ergo eis scienter communicantes contraxisse in se maculam excommunicationis. De caetero, quid inde proveniat, ipsi viderint. Unum scias, non tulit gratis beneficia ipsa Joannes. Habet aliquid compensationis, quod pro certo audivimus a redeuntibus de curia: renuntiatum esse per ipsum ex parte regis consuetudinibus regiis, quas petebat a nobis rex sibi concedi et confirmari. Hoc optamus ministerio tuo pervenire ad aures regis, et comprovincialium tuorum, tacito tamen me auctore. Sed nec te ipsum patiaris inde laudari auctorem, ut vel sic de praesumptione sua confundatur garrulus ipse, et de gloriae suae vanitate reddatur inglorius. Tu autem confortare, et esto robustus, quia per misericordiam Dei propior est nostra salus, aut censurae vigor, quam mentiatur falsa crudelitas, quam sibi blandiatur adulatio deceptoria. Valete. Valeat et tecum Nicolaus noster. Exspectate finem gaudentes, qui cujusque rei solet esse pars potissima, unde sortiatur sibi quisque certum exspectationis suae experimentum. Valete iterum, et semper.
EPISTOLA CLXX. AD CANONICOS PANTANEIAE.
Author: Thomas Cantuariensis

Salutem, et in fortitudine patientiae consolationem Domini fiducialiter exspectare.

Non turbetur cor vestrum, dilectissimi, neque formidet, quia Deo propitio salus Ecclesiae et pax vestra in januis est, prioremque vestrum, qui per nos incolumis et laetus transitum fecit, voti compotem recipietis in brevi. Interim non deficiat vestra fides, quia quod prudentiam vestram tenere memoriter constat, vae perpetuum his denuntiatur, qui sustinentiam perdiderunt, et in fide perseverantibus corona gloriae reposita est in sinu Patris misericordiarum, qui superbos humiliat, et exaltat humiles. Nec est de ejus auxilio diffidendum, si patientibus plerumque pro voto non exhibetur, quia sicut Apostolus docet, patientia per tribulationis angustias probatur, et clarius enitescit, virtusque proficiens nobilitatur generosa sobole meritorum, quibus augustiore gloria coronatur in praemio. Est autem procul dubio Christianus infideli deterior, qui sic Deum justitiae suae et misericordiae, et veritatis putat immemorem, ut Ecclesiae et pauperum Christi tortores suspicetur evadere posse judicium Dei, et lacrymas contra promissum veritatis perpetuandas in oculis sanctorum. Accipiunt quidem impii interdum a Domino potestatem momentaneam in filios gratiae, ut eorum ministerio purgentur, aut probentur, aut custodiantur. Sed beatus Job, exemplar patientiae et virtutis, exemplum fidelibus et argumentum datus est, quod diu non relinquet Dominus virgam peccatorum super sortem justorum. Si ergo Satanitarum spiritus accepta potestate intumuit contra vos, si a loco, in quo morum conversionem et stabilitatem Deo promisistis, perturbare conatur, constantia vestra in Domino nequaquam sibi creditam deserat stationem, sed exspectet salutare Domini, et clypeum patientiae, sicut decet sanctos, terroribus et minis confidenter opponat. Prohibemus autem auctoritate domini papae et nostra in virtute obedientiae et periculo salutis et ordinis vestri, ut nulla ratione recedatis ab ecclesia et domibus vestris, nisi vis atrocior, et inexorata necessitas invitos et coactos extraxerit. Nos autem ex speciali mandato domini papae comitem Hugonem solemniter excommunicavimus, et praecipimus in virtute obedientiae, et periculo salutis et ordinis vestri, quatenus denuntiatorias nostras venerabilibus fratribus nostris Willelmo Norwicensi et Nigello Eliensi episcopis tradatis, ut sententia, quae ex sedis apostolicae procedit arbitrio, robur debitum consequatur. Cavete autem modis omnibus, ne in absentia prioris vestri compositionem vel aliud faciatis, quod in damnum Ecclesiae valeat redundare.
EPISTOLA CLXXI. AD GILBERTUM DE SEMPLINGHAM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS Cantuariensis archiepiscopus, GILBERTO de Semplingham, salutem et in spiritu mansuetudinis congregare dispersos Israel.

Nos vobis alia vice scripsisse meminimus, ut fratres nostros, qui occasione juramenti servandae professionis, quod nulla, sicut audivimus, religionis alicujus institutio exigere consuevit, dispersi sunt, revocaretis, remisso tanti scandali juramento, et eos ea moderatione de caetero tractaretis, quae culpas cohibere et purgare sufficiat, et patrem et pastorem deceat animarum. Hoc ipsum praecipit et dominus papa, cujus non obedire mandatis maximi sceleris instar est, et idololatriae crimini comparatur. Sed, sicut fratrum vestrorum indicat querimonia saepius iterata, nostrum contempsistis aut dissimulastis mandatum, nec de Ecclesia curastis adhuc tantum scandalum amovere. Scitis tamen, quod Dominus, cujus essentia veritas est, et verba vita, ei Vae denuntiat imminere, per quem scandalum venit. Inde est, quod fraternitati vestrae, quam, sicut Deus novit, sincera in Christo diligimus charitate, iterata praeceptione mandamus, in virtute obedientiae jubentes, quatenus fratres vestros revocare et congregare studeatis, et unitatem pacis reformare in domo Domini, ne nos ex mandato apostolico aliquid in vos durius statuere compellamur. Rogamus etiam, monemus, consulimus, et Christi vice et qua praeeminemus auctoritate praecipimus, ut sic zeli, quem habetis in Domino, rigorem temperetis, quo laboris nostri fructus valeat permanere, et ne post dies vestros tanti laboris opera pereat et impensa. Nam, ut nostis, qui nimis emungit, elicit sanguinem, et immoderatio noverca salutis est. Precamur etiam, ut praesentium latoribus, si deliquerunt in aliquo, misericordiam impendatis, et peregrinationem nostram sanctorum, qui vobiscum sunt, orationibus commendeti
EPISTOLA CLXXII. AD EUMDEM.
Author: Thomas Cantuariensis

THOMAS archiep. Cant. GILBERTO, canonicis, fratribus et sororibus et omnibus ordinis de Semplingham.

Quantum te, frater Gilberte, in persona tua omnesque ordinis de Semplingham hactenus dilexerimus et adhuc diligamus, novit Deus, nosti et tu, Gilberte; novit etiam ordinis universitas. Nos enim teste conscientia, ordinem et ordinis universitatem spiritualius prae omnibus aliis ordinibus semper dileximus, fovimus et manutenuimus. Et idcirco quanto magis vos diligimus, tanto magis perturbamur et dolemus cum talia a vobis et ordine vestro oborta fuisse audimus quae non solum oculos hominum offendunt, sed etiam ipsum Deum. Non enim credebamus, cum vos ita specialiter prae caeteris dilexerimus, vos aliquid magni in ordine vestro facere debuisse, nisi de consilio et conscientia nostra. Pervenerunt autem ad aures domini papae, pervenerunt et ad nos quondam maxima scandala, quae et ab ordine et ab domibus ordinis vestri oborta sunt, quae etiam per maximam orbis partem ignominiose sunt divulgata. Itaque ad haec scandala corrigenda, et omnino per Dei misericordiam ab ordinis universitate exstirpanda, noscat universitas vestra dominum papam nos constituisse et ut ea corrigamus et ordinem et domos ordinis in melius ordinemus, in mandatis nobis dedisse. Et idcirco tibi, frater Gilberte, mandando praecipimus et in virtute obedientiae, in periculo possessionum necnon et sub sententia anathematis firmiter injungimus, quatenus litteras domini papae et nostras condigna reverentia suscipias et eas coram ordinis tui universitate legi facias. Nihilominus tibi sub anathemate praecipimus quatenus infra terminum a domino papa litteris suis tibi constitutum quaecunque tibi mandaverit, omni occasione et excusatione remota diligentissime labores perficere. Quod nisi feceris, nos juxta mandatum a domino papa susceptum, volente Domino manus operi apponemus, et sicut litteris suis nobis mandavit omnia Deo cooperante studebimus adimplere diligenter et perficere. Verumtamen si de consilio tibi mandando praecipimus, ut te in Purificatione beatae Mariae nostro conspectui repraesentes responsurus et satisfacturus domino papae et nobis de inobedientia et aliis quae tibi de ratione poterunt objici, nisi omnia juxta tenorem litterarum domini papae et infra terminum tibi ab eo constitutum opere complexeris.