XV.  Privilegium pro monasterio Sancti Sixti Placentini.   (Veronae, Jan. 20.) [AFFO,  Storia di Guastalla,  I, 347.]
Author: Urbanus III

URBANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis abbati monasterii S. Sixti, quod Placentiae situm est, ejusdem fratribus tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.

Legimus in prophetis plebi suae praevaricanti, et in praeceptis suis non ambulanti omnipotentem Dominum comminatum quod eos de territorio suo evelleret, minas suas sufficienter adimplevisse; in aliis etiam voluminibus legimus diversos populos pro suis iniquitatibus a sedibus suis fuisse perpulsos, et alios pro eis Dei judicio collocatos. Hoc divinae dispositionis judicium in B. Sixti monasterio, quod Placentiae situm est, cernimus adimpletum. Cum enim sanctimoniales feminae illic per annos plurimos habitassent, postmodum abjecta regularis ordinis disciplina per vitiorum praecipitia defluxerunt, et possessionum multiplicitas, quae a regibus, vel aliis Dei fidelibus eidem coenobio collatae fuerunt, plurimum diminuta est, ac destructa. Quamobrem sapientium ac religiosorum virorum consilio provisum est, agente praecipue illustris memoriae Mathildi comitissa, ut in eodem monasterio viri pro feminis ponerentur, quatenus et religio illic eadem, id est monastici ordinis servaretur, et monasterii possessiones quae jam diu distractae fuerant per eorum restituerentur industriam. Hanc igitur mutationem in loci illius ordinatione dispositam, nos, auctore Deo, ad exemplar praedecessorum nostrorum felicis recordationis Paschalis II, Anastasii IV, et Lucii III, Romanorum pontificum per praesentis privilegii paginam confirmamus, statuentes ut perpetuis temporibus illic servorum Dei virorum congregatio sub monastici ordinis observatione permaneant. Ipsum vero locum, et universa ad eum pertinentia sub apostolicae sedis tutela et protectione servanda censemus a quorumlibet infestantium molestiis libera, sicuti a praedecessoribus nostris Romanae Ecclesiae pontificibus noscitur institutum. Statuimus etiam, ut universa praedia vel possessiones quas Angelberga imperatrix ejusdem monasterii fundatrix illuc contulisse cognoscitur, et quaecunque villae, familiae, cellae, ecclesiae, seu reliquae possessiones ad ipsum monasterium legitime pertinent, sive in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis justis modis, juste atque canonice poterit adipisci, firma nobis vestrisque successoribus et illibata permaneant. Praeterea decimas novalium vestrorum et aliarum terrarum vestrarum, quas habetis ex dono episcoporum, videlicet Placentini, Cremonensis, Laudensis, Regini, Mutinensis et Mantuani in eorum parochiis, quemadmodum in privilegio sanctae recordationis Adriani III papae monasterio vestro et plebibus atque capellis vestris confirmatae sunt. Nos quoque ipsorum vestigiis inhaerentes vobis auctoritate sedis apostolicae pariter confirmamus. Chrisma vero, oleum sanctum, consecrationes altarium seu basilicarum, ordinationes monachorum seu clericorum qui ad sacros ordines fuerint promovendi, a dioecesano suscipiatis episcopo, siquidem Catholicus fuerit, et gratiam atque communionem apostolicae sedis habuerit, et ea vobis gratis, et absque pravitate aliqua voluerit exhibere, alioquin liceat vobis, quem malueritis adire antistitem, qui nimirum nostra fultus auctoritate, quod postulatur indulgeat. Obeunte vero te nunc ejusdem loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consensu, aut fratrum pars consilii sanioris, secundum Dei timorem et B. Benedicti Regulam, providerint eligendum, de suo vel de alieno, si oportuerit, collegio. Quidquid etiam libertatis, seu dignitatis a praedecessoribus nostris, Romanibus pontificibus supradicto monasterio per authentica privilegiorum scripta concessum est, et huc usque servatum, nos quoque praesenti privilegii auctoritate concedimus, et ratum haberi per tempora futura censemus. Decernimus ergo ut nulli omnino hominum, etc. Si qua igitur, etc. Cunctis autem, etc. Ego Urbanus Catholicae Ecclesiae episcopus. Ego Joannes presbyter card. Sancti Marci. Ego Laborans presbyt. card. Sanctae Mariae trans-Tiberim, tit. Calixti. Ego Theodinus Portuensis et Sanctae Rufinae sedis episcopus. Ego Henricus Albanensis episcopus. Ego Pandulphus presbyter cardinalis tit. XII Apostolorum. Ego Albinus presbyter cardinalis tit. S. Crucis in Jerusalem. Ego Melior presbyter cardinalis tit. SS. Joannis et Pauli tit. Pammachii. Ego Adelardus tit. S. Marcelli presbyter cardinalis. Ego Ardicio diaconus cardinalis S. Theodori. Ego Gratianus SS. Cosmae et Damiani diaconus cardinalis. Ego Rolandus S. Mariae in Porticu diaconus cardinalis. Ego Petrus S. Nicolai iu Carcere Tulliano diaconus cardinalis. Ego Radulfus S. Georgii ad Velum Aureum diaconus cardinalis. Datum Veronae per manum Transmundi sanctae Romanae Ecclesiae notarii, XIII Kalend. Februarii, indictione IV, Incarnationis Dominicae anno 1185, pontificatus vero domni Urbani papae III, anno primo.