medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
XLIV.  Alexandri II epistola ad Gervasium Remensem archiepiscopum.--Blandinensis et alterius coenobii invasores, nisi rationi acquiescant, excommunicari jubet.   (Anno 1064-67.) [MANSI  Concil.  XIX, 953.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, GERVASIO Remensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Licet Carnotensium causam, contra praeceptum sanctae apostolicae sedis et pristinae rectitudinis tuae zelum, reprehensibiliter neglexisse proberis, tamen, quia messis multa et operarii pauci, ad definienda ecclesiastica negotia quae nobis deferuntur prudentiam tuam nobis cooperatricem esse exposcimus. Praesentium itaque portitoris lacrymabiles querimonias audientes, compassionem, ut oportuit, exhibuimus. Deploravit enim se honore propriae abbatiae, altero Simoniace subrogato, privatum, seque nullam inde justitiam consequi potuisse. Litteras etiam Blandinensis coenobii nobis attulit quod quidam Everelmus monasterium illud Simoniace invaserit, ipsiusque bona ejectis monachis ad nihilum redegerit, vitamque suam adulteriis variisque criminibus, ultra humanam consuetudinem, polluerit. Admonemus itaque charitatem tuam ut utrumque invasorem convenias, et, si res ita est, hanc praesumptionem in partibus illis ulterius locis venerabilibus obesse non permittas. Quod si praefati invasores canonicae rationi acquiescere contempserint, et quibus debentur ipsa monasteria dimittere noluerint, nostra eos apostolica auctoritate studeas cum omnibus fautoribus suis excommunicare.
XLV.  Alexandri II epistola ad Gervasium Remensem archiepiscopum.--Cur monasterium Corbeiense ab episcopo exemerit.   (Anno 1064-67.) [MANSI  Concil.  XIX, 957.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, fratri GERVASIO, salutem et apostolicam benedictionem.

Privilegia coenobii Corbeiensis, ab antecessoribus nostris instituta antiquitus, noverit nos tua dilectio confirmasse et, ut in perpetuum rata sint, auctoritate sanctorum Petri et Pauli roborasse. Quod nostrae sanctionis edictum te quoque observare volumus et per omnia observari facias pia sollicitudine commonemus. Miramur autem tuae prudentiae videri praedicta privilegia dissentiri ecclesiastico canoni, cum constet apud te alias esse leges Ecclesiarum quae sunt generales, et alias esse eas quae specialiter, in privilegiis, quibusdam praerogantur Ecclesiis ad immunitatem, ne quorumlibet importunitate patiantur inquietudines. Causam vero, quae summa et principalis erat inter episcopum et abbatem, canonice in concilio discussam scias nos penitus terminasse, eumdemque episcopum nobis et sanctae Romanae et apostolicae sedi, cui Deo auctore praesidemus, coram fratribus et coepiscopis nostris satisfecisse in synodo, ipsumque pro inobedientia sua suspensum fuisse ab officio. Caetera autem, de quibus abbas conqueritur, mandamus fraternitati tuae ut audias, et, secundum quod tibi justum videbitur, definias. Chrisma vero et ordinationes si episcopus spiritu superbiae inflatus dare noluerit, nostra licentia praefato monasterio concedas et in omnibus negotiis auxilium tuae protectionis exhibeas.
XLVI.  Alexandri II epistola ad Gervasium Remensem archiepiscopum.--Monet ut controversiam quae est inter clericos citra affectum componat. Significat comitibus esse scriptum, ut Ecclesiae laesae satisfaciant, vel ad synodum futuram Romae compareant.   (Anno 1067.) [MANSI  Concil.  XIX, 953.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, GERVASIO Remensi archiepiscopo, fratri charissimo, salutem et apostolicam benedictionem.

Si sacerdotale quod administramus officium mentis integritate pensemus, sic nos cum filiis nostris individuae charitatis debet unire concordia ut, sicut patres in nomine, ita affectu probemur in opere. Ideoque desideramus ut quos diversitas voluntatis ab alterutra dilectione facit esse divisos, eos ad concordiam redeuntes charitas faciat esse in gratia unitos. Litteras itaque sanctitatis vestrae suscipientes solita diligentia relegimus; in quibus continebatur controversia quae inter vos et clericos vestros M. et A. vertitur; et damna, quae M. et R. comites, Ecclesiae vestrae atque canonicis inferunt. Unde ipse professus es te ante legatos nostros aut satisfaciendo corrigere, aut plenissime purgare. Quapropter dilectionem tuam intente hortamur ut ante legatos nostros P. sanctae Romanae Ecclesiae bibliothecarium, atque V. cardinalem presbyterum, si ipsi adesse potuerint, congregatis suffraganeis tuis, admisso etiam Laudunensi, cui instans negotium commiseramus, episcopo, ita aequitatis lance terminetur ut neutra pars de injustitia amplius causetur. Illi tamen, quia ad beatissimi Petri sacratissimum corpus venerunt, in quo totius Christianitatis est singulare refugium, sibi sentiant adesse praesidium quo per nos non videamini moti ad iracundiam, quia si proximorum necessitatibus benigna mente compatimur, nostris procul dubio petitionibus clementem Dominum reperimus. Ita ergo, frater beatissime, stude quatenus, dum ad synodum, ad quam pro adjutorio sanctae Ecclesiae invitatus es, Deo auxiliante, veneris, de his expeditus, solummodo ad ecclesiastici negotii vaces concilium, et sanctae tuae universali matri Ecclesiae. ut prudentissimus consiliator et fortissimus propugnator, contra hostes suos ultionis atque defensionis impendas auxilium. Comitibus autem illis, qui Ecclesiae tuae, adversantur iterum scripsimus, ut aut ante legatos nostros mala quae Ecclesiae tuae intulerunt satisfacientes digne emendando corrigant, aut ad praefatam synodum omni posthabita occasione ad respondendum de objectis veniant. Ubi si rebelles fuerint, quod justum visum fuerit decernemus, et officium nostrum adimplere non omittemus. Praefatos autem legatos vestrae benignitati iterum commendamus; quos tamen a fraternitate tua honeste tractari non dubitamus.

Notes: ( Manassem et Amalricum )
XLVIII.  Alexandri papae II privilegium pro ecclesia S. Petri Insulensi.   (Anno 1067.) [BUZELINI,  Gallo-Flandria,  parte I, lib. II, p. 310.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, BALDUINO illustrissimo Flandrensis comitis, salutem et apostolicam benedictionem.

Quia ex auctoritate apostolicae sedis, cui, licet indigni, Deo auctore, praesidemus, nobis imminet ut cujuscunque justis petitionibus merito debeamus annuere, petita vero postmodum firmissimis apostolicae auctoritatis roborationibus confirmare; quod ab apostolatu nostro suppliciter satagis petere, charitatis etiam tuae respectu inclinati liberalissime non dedignamur concedere. Unde haec omnia illa quae a Balduino Noviomensis Ecclesiae episcopo Islensi ecclesiae, quam ipse in honore beati Petri apostolorum principis a fundamento construxisti, religionis respectu remissa, sive concessa sunt, ut, in ejus litteris ab eo nobis missis continetur, apostolica auctoritate confirmamus, per hujus nostrae conscriptionis paginam inviolabiliter corroboramus, ita ut nec praefatus episcopus, nec aliquis suorum successorum, non etiam tu ipse, vel aliquis tuorum posterorum, nec ulla alicujus conditionis magna vel parva persona praelibatae ecclesiae de his quae modo sibi sunt a te, vel ab aliis concessa, seu in posterum concedenda, aliquam temerario praesumat ausu inferre molestiam, aut quamcunque injuriam. Si vero, quod absit! contra hujus nostrae institutionis praeceptum, aliquis vir tentaverit, et loco illo suarum rerum invasionem, alienationem, seu oppressionem inferre molitus fuerit, apostolica consideratione addentes praecipimus ut illi quibus injuria illata fuerit liberum habeant locum apostolicae sedis appellandi refugium. Quisquis igitur hujus nostrae institutionis temerarius violator fuerit, beatorum apostolorum Petri et Pauli, nisi per dignos poenitentiae fructus resipuerit, gratiam amittat. Qui vero devotus observator exstiterit, Christo duce, et beato Petro intercedente, antiquae promissionis et novae redemptionis patriam sine fine possideat. Datum Romae jussione praefati domni papae Alexandri II, per manum Rembaldi subdiaconi anno Dominicae Incarnationis 1066, VI Idus Aprilis, indictione quinta, anno pontificatus Alexandri papae sexto.
L.  Alexander II Parthenonem S. Petri Florentinum confirmat.   (Anno 1067.) [UGHELLI,  Italia sacra,  III, 76.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, charissimo fratri PETRO Florentino episcopo, suisque successoribu

Pia postulatio voluntatis affectu debet prosequente compleri, quatenus et devotius et sincerius laudabiliter innotescat, et utilitas postulata vires indubitanter assumat. Et quia fraternitas tua insinuavit sanctae apostolicae sedi se, ad communem sanctimonialium usum, in ecclesia Sancti Petri, sita in suburbio Florentinae civitatis, monasterium constituisse, et praediorum tam a te quam etiam a quadam religiosa femina, nomine Gisla, nonnulla beneficia eidem ecclesiae collata esse, non solum devotionis tuae studium laudamus, sed ordinationis tuae constitutionem, quam interim per donationis paginam eidem ecclesiae fecisti, auctoritatis apostolicae privilegio confirmamus atque in perpetuum ratum firmumque fore corroboramus, et jam praefatae ecclesiae, tum ea quae nunc juste tenet, quaeque a praenominata matrona collata sunt, quam quae ab eadem seu caeteris in futurum juste conferenda sunt fidelibus. Sub divini igitur judicis obtestatione statuimus ut neque rex, neque dux, marchio, comes, vicecomes, sed neque episcopus, aut aliqua praeditus dignitate, postremo nulla magna parvaque persona sub cujuslibet causae et occasionis specie hujus nostrae apostolicae sanctionis decretum infringere, seu ea quae jam juste collata sunt, quaeque in futurum sunt juste conferenda, aliquo modo ac studio minuere vel auferre praesumat. Quod si aliquis temerario ausu hanc confirmationis nostrae paginam violare praesumpserit, et admonitus a te seu a successoribus tuis emendare contempserit, auctoritate beatorum apostolorum Petri et Pauli sciat se excommunicatum et poena centum librarum auri mulctandum; at vero qui observator exstiterit, repleatur abundantia apostolicae benedictionis. Datum Laterani, XI Kal. Junii, per manum Petri, sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconi et bibliothecarii, anno sexto pontificatus, domini Alexandri papae secundi, ab Incarnatione vero Domini 1067, indict. V.
LVI.  Alexandri II epistola ad Joannem Abrincensem episcopum.   (Anno 1068.) [  Acta archiep. Rotom.  apud MABILL.  Analect.  nov. edit. 224.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, JOANNI Abricensium venerabili episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.

Destituta Rothomagensi Ecclesia pastore, comperimus Sedunensis episcopi et Lanfranci abbatis relatione te ex electione principis tui dilectissimi filii nostri Guillelmi regis Anglorum, ob vitae et morum probitatem, ad majorem sedem promovendum, si ex auctoritate sedis apostolicae fuerit assensus, cui Deo auctore praesidemus. Nos igitur moti illorum precibus, ob salutem illius Ecclesiae et omnium in tuis partibus, volumus atque dilectioni tuae apostolica auctoritate praecipimus ut quod divina dispensatio de te providit non contradicas, et electioni te obedientem exhibeas. Admonemus itaque fraternitatem dulcedinis tuae, ut si in modico fuisti fidelis, in majori bene operari non desinas, populum divini Verbi pabulo reficias, ut merearis audire illam benignam vocem Domini dicentis: Euge, serve bone et fidelis, quia super pauca fuisti fidelis, supra multa te constituam. De caetero secretiorem animi nostri voluntatem planius audies per nostrorum legatorum veridicam relationem.
LX.  Alexander II ecclesiae S. Mariae Magdalenae Virdunensis protectionem suscipit bonaque confirmat.   (Anno 1068.) [Dom CALMET,  Histoire de Lorraine,  I,  Preuves,  p. 462.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, ERMENTRIDO venerabili presbytero, fundatori ac praeposito ecclesiae Sanctae Mariae Magdalenae, sitae in Virdunensi civitate, suisque successoribus in perpetuum.

Ex consideratione apostolicae sedis, cui licet indigni deservimus, saluti omnium et Ecclesiarum utilitati compellimur invigilare et propositum unicuique earum jus defendendo servare? Unde quia religio tua in Christo sanctae operationis studia, quibus per Galliarum provincias praedicatur, ecclesiam Sanctae Mariae Magdalenae, sitam infra Virdunensem civitatem, possessione simul ac religione praeit, haereditavit, tanto convenit nos in Domino gaudere quanto gloriosus eamdem ecclesiam canonica religione decet excrescere. Unde, juxta postulationem devotionis tuae, praefatam ecclesiam sub tutela et defensione sanctae apostolicae sedis constituimus, salva tamen canonica reverentia Virdunensis episcopi, confirmamus tibi quidquid nunc jure possessionis habere videtur seu deinceps habitura est, videlicet Erisiam cum ecclesia et suis appenditiis, Villare cum ecclesia ibidem constituta, Ciranivam cum suis appenditiis, Duosam curtem cum suis appendiciis, praedia et vineas, cum familia, quae sunt apud Aquilam, Stabuletum cum molendino, ecclesiam de Hemandres; praeterea curtem quae vocatur Manera, et quinque mansos apud Sufingas, quam Agnes, illustris imperatrix una cum filio suo Henrico glorioso rege, eidem ecclesiae contulit praesentis privilegii pagina confirmamus, omnibus modis interdicentes ut nullus imperator, rex, dux, marchio, comes, sed neque episcopus, aut aliquis episcopali saecularive praeditus dignitate, praesumat ista atque omnia quae superius continentur, a jure ipsius ecclesiae subtrahere atque studio deprecationum, aut quarumlibet oppressionum auferre. Confirmamus etiam convenientiam quam gloriosus dux Godefridus in praesentia nostra tecum fecit, videlicet quod de advocatione praefatae curtis, id est, Macrae, nihil nisi tantummodo lucrum divinae remunerationis ipse atque posteri sui debeant unquam exigere. Si vero aliquis, temerario ausu, hujusmodi nostrae confirmationis scriptum violare praesumpserit, usque ad dignam satisfactionem sciat se innodandum vinculo excommunicationis. At vero qui pio intuitu custos et observator exstiterit, repleatur abundantia apostolicae benedictionis. Datum Lateranis, Idus Aprilis, per manus Petri, sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconi et bibliothecarii, anno VII pontificatus domini Alexandri papae II, ab Incarnatione vero Domini millesimo sexcentesimo sexto, indictione VII.
LXI.  Alexander II canonicorum Ferrariensium patrocinium suscipit et possessiones confirmat.   (Anno 1068.) [UGHELLI,  Italia sacra,  II, 534.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, EVERARDO archipresbytero, et ROMANO archidiacono, et reliquis canonicis S. Ferrariensis Ecclesiae, suisque successoribus in perpetuum.

Si justis servorum Dei petitionibus satisfecerimus, procul dubio apostolica praecepta servamus. Quapropter inclinati precibus vestris, filii charissimi, vos vestraque bona in munimime apostolicae defensionis suscipimus atque confirmamus et corroboramus vobis vestrisque successoribus canonicis quidquid juste habetis, id est villam quae dicitur Qua tisana, et fundum contra Padum, et locum Cuculi, et caput Redae, et Baniolum, et Wartiaticam, et fundum Pecorile, villam quae dicitur Fossa Nova, cum capella Sancti Marci ibidem sitam, ecclesiam quoque Sancti Stephani in burgo Ferrariae cum omnibus quae ei attinent; insuper etiam medietatem decimationis plebis Sancti Georgii in episcopio, medietatemque omnium rerum, quae pro animabus fidelium defunctorum eidem ecclesiae relinquuntur, tam mobilium quam immobilium, totam etiam decimam totius villae quae dicitur Cocomario, et caetera quae eidem canonicae pertinent, scilicet terras, vineas, prata, agros cultos et incultos, aquas aquarumque decursus, piscationes, venationes seu molendina, servos et ancillas, aldiones et aldianas, quidquid habetis, tam de parte ecclesiae quam de vestrorum parentum haereditate, necnon duodecim homines illius loci qui navigent quocunque usus vester fuerit sine omni pretio; seu cunctas res mobiles et immobiles; vel quidquid deinceps juste acquisituri estis, ea videlicet ratione ut nullus in vos jam dictos canonicos, sive vestros successores, distringere vel molestare audeat, neque vestros colonos vel colonas, vestrasque facultates, sine voluntate et consensu ipsius ecclesiae praesulis. Statuentes igitur jubemus ut quiete et pacifice omnia quae super leguntur teneatis et possideatis, omnium hominum contradictione remota, ita ut nullus dux, marchio, archiepiscopus, episcopus, comes, vicecomes, nullaque magna vel parva persona de cunctis praenominatis rebus, tam de ecclesiasticis quam de propriis vos vestrosque successores molestet, sive in placito conturbet, vel colonos vestros aut colonas distringere, seu publicam functionem solvere cogat. Quod qui temerario ausu fecerit, nisi infra quadraginta dierum spatia emendaverit, anathematis vinculo obligetur et a liminibus sanctae ecclesiae alienetur usque ad dignam satisfactionem. Qui vero custos hujus nostrae sanctionis exstiterit, benedictionem et gratiam omnipotentis Dei, et beati Petri apostolorum principis, et nostram habeat, et in futurum aeternam retributionem percipiat. Amen. Datum XII Kal. Julii per manus Petri, fungentis vice sacro sancti Romanae Ecclesiae subdiaconi, et bibliothecarii, anno ab Incarnatione Domini 1068, septimo vero pontificatus domni Alexandri papae II, indictione VI.
LXIV.  Alexandri II epistola ad Rumoldum Constantiensem episcopum.--De abbate cujus servus furtis uno ictu ab ipso percussus, post sex menses mortuus est.   (Anno 1061-69.) [MANSI  Concil.  XIX, 963.]
Author: Alexander II

ALEXANDER, RUMOLDO Constantiensi episcopo.

Intelleximus in litteris tuis quod earum latior, sacerdos videlicet et abbas, ita acerrime stimulatus servientem uno fustis ictu in dorso percusserit, et sic percussus ut per conjecturam admittitur, sex tamen mensibus transactis obierit. Unde hunc, quasi homicidii culpa notatum, et sui gradus horrens incurrisse periculum et dignitatis perpendimus pertulisse naufragium. In qua re, salvo tui ordinis privilegio, quodammodo repentina severitas et statuisse videtur praejudicium et praecipue discretionis excessisse modum, quae nimirum clementiori nobis videtur moderamine temperanda. De qua videlicet habenda discretione si tua fraternitas haesitat, Gregorianae auctoritatis testimonium legat. Item. Fraternitati tuae mandamus ut fratrem istum abbatiae restituat; et si jam annus poenitentiae transactus habetur, sacerdotali sibi officio restituto, eum sacris altaribus ministrare permittat.
LXV.  Alexandri II epistola ad Romaldum Constantiensem episcopum.   (Anno 1061-69.) [MANSI  Concil.  XIX, 983.]   Ad sequentem epistolam collectoris admonitio.   EX EDITO IVONIS ET GRATIANI. EX M. S. COD. PISTOR.
Author: Alexander II

Quicunque Ivonem accusant de corrupto interpolatoque textu canonum et decretorum quae in collectionem suam transtulit, illis profecto accidet opportunum fragmentum sequentis Alexandri epistolae, quod ego offendi in ms. Pistoriensis cathedralis codice, in quo Ivonis decretum cum aliis nonnullis decretalibus sanctionibus in extremis pagellarum ora adjectis continetur. Ex hac ipsa enim epistola excerpsit Ivo cap. 409, et ex illo Gratianus, dist. 52, cap. Sollicitudo, canonem illum, quem et Labbeus inter Alexandri epistolas num. 32 recitat. In eodem Ivonis decreto data haec epistola legitur ad Romaldum Constantiensem; in codice vero Pistoriensi ejus, ad quem dirigitur, nomen desideratur. Ad lectorum commodum utramque lectionem ex adverso positam exhibebo.

Ad Romaldum Constantiensem episcopum. De eo qui, subdiaconatus ordine postposito, diaconus et presbyter est ordinatus. Sollicitudo dilectionis tuae studuit consulere utrum portitor istarum litterarum diaconatus et presbyteratus officium sit idoneus peragere, necne, cum ad id praepropero cursu, videlicet sine subdiaconatus ordine, negligentia potius quam superbia cognoscatur ascendisse. Unde nos consulendo charitati tuae mandavimus ut ab officio sacerdotali eum prohibeas, donec proximo quatuor temporum jejunio subdiaconatus ministerium sibi rite imponas, et sic deinceps ad majora officia eum redire concedas. Alexander papa II. De quodam sacerdote mal ordinato. Quidam in clericalibus officiis educatus subdiaconatus gradum suscipere neglexit, et diaconatus ac presbyteratus honorem, non quidem ambitiose, sed negligenter conscendit. In quo praeceptum canonicum non nos invenisse meminimus; consilium autem ex praerogativa auctoritatis apostolicae damus. Ab utriusque itaque, id est sacerdotalis et leviticae, quos inordinate suscepit, officio suspendatur, donec congruo tempore intersit ejus qui est ad subdiaconi benedicendum honorem; et cum eis subdiaconatus suscipiat benedictionem. Prius tamen discutiendum si ejus vita digna officio habeatur; et sic, si vitae canones non obviaverit, in priore ordinatione diaconus et presbyter teneatur.
LXVI.  Alexandri II epistola ad Wilielmum marchionem.--Excommunicatus alium excommunicare ne possit.   (Anno 1061-69.) [MANSI  Concil.  XIX, 977.]
Author: Alexander II

Audivimus quod Henricus, Ravennas dictus archiepiscopus, nisus sit te excommunicare; quod, quia excommunicatus excommunicare non potuit, apostolica auctoritate te tuosque absolventes, mandamus exinde non curare.
LXVII.  Alexander II canonicam S. Mariae Spoletinam tuendam suscipit et bona ejus confirmat.   (Anno 1069.) [UGHELLI,  Italia sacra,  I, 1260.]
Author: Alexander II

ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, PETRO venerabili praeposito canonicae S. Mariae in matrice ecclesia Spoletani episcopatus, suisque successoribus in perpetuum.

Quoniam divinae miserationis clementia nos in specula universalis administrationis constituit, ex consideratione nostri officii cogimur universis Ecclesiis providere. Ideoque tum rogatione episcopi tui Andreae, tum tuis devotis precibus, amandi filii, flexi, te tuosque fratres ac praefatam canonicam cum omnibus sibi legaliter pertinentibus sub munimine ac tutela apostolicae defensionis suscipimus, et confirmamus praefatae canonicae quidquid nunc juste habet, et quidquid praedictus Andreas episcopus ejusdem Ecclesiae eidem canonicae tradidit atque concessit, videlicet plebem S. Joannis in campo, et decimam S. Mariae in campo cum decima Azzanine Fractae, ac plebe S. Gregorii in Nido, et curtim S. Angeli in capite cum omnibus infra se habentibus, et plebem de Verelano, et plebem de Turino, et plebem de Bernano, et plebem de Lederano, et tres partes totius civitatis, decimae videlicet Spoletanae cum tribus partibus oblationem vivorum ac mortuorum, et terram totam pertinentem praefatae canonicae, et quidquid praedicta canonica deinceps juste acquisitura et tam largitione praedicti episcopi Andreae, sive omnium successorum ejus quam oblatione quorumcunque fidelium in plebibus et capellis, decimis et pertinentiis, terris et vineis, seu cujuslibet generis possessionibus, salva in omnibus reverentia proprii episcopi. Concedimus itaque tibi Petro praeposito, et omnibus ejusdem canonicae fratribus vestrisque omnibus successoribus haec omnia, quae supra scripta sunt, statuentes ut nullus archiepiscopus, episcopus, rex, dux, marchio, comes, seu aliqua ecclesiasticarum, vel saecularium magna parvaque persona vos inquietare, et jam dictam canonicam de omnibus supra memoratis rebus divestire, vel quid ab ejus jure in aliud transferre praesumat; servato in omnibus jure S. Romanae Ecclesiae et privilegio. Quisquis autem temerario ausu, quod absit, hujus nostrae sanctionis privilegium contraierit, et illud in totum partemve infregerit, nisi admonitus digna satisfactione, quod contra nostra apostolica statuta deliquerat, emendaverit, sciat se apostolicae excommunicationis ac anathematis vinculo graviter innodatum, ac per hoc diabolo, et angelis ejus atrocibus poenis miserabiliter deputatum. At vero, qui pio intuitu custos et observator hujus nostrae statutionis exstiterit, apostolicae benedictionis abundantia repleatur. Datum Narnensi urbe, XVII Kal. Februarii, per manus Petri clerici fungentis vices Letes sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconi ac bibliothecarii, anno ab Incarnatione Domini 1069, pontificatus vero domini Alexandri papae II octavo, ind. VII.