medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA LXXIV. AD ROBERTUM HEREFORDIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino R. Herefordiensi Dei gratia episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, salutem et obedientiam.

Salutationem domini papae, totius etiam curiae congratulationem, quorumdam etiam suorum soliloquia libenter vobis seorsum posita conquestione nuntiaremus, sed nos ad praesens ad querimoniam injuriarum compellit atrocitas, ut postquam multa sustinuimus, seram saltem querelam apud justitiam vestram deponamus. Saevit in nos domini Badoronis et uxoris ejus plus justo severa potentia, et cum eos nulla ex parte laeserimus, confractionibus et verberibus, hominum etiam nostrorum incarcerationibus, rerumque direptionibus, quod non rapuimus multiplici servitute exsolvere compellimur. Quoniam itaque manifesta sunt haec jamjamque ad judicium praecedentia, rogamus, si placet, ut nobis justitiam super his exhibeatis, ipsamque exhibendo a peccato ipsos, nos ab incommodo defendatis. Valete.
EPISTOLA LXXV. AD HIENARDUM, JOANNEM ET CAPIT. S. DAVID.
Author: Gilbertus Foliot

Frater G. gratia Dei Glocestriae dictus abbas, amicis suis HIENARDO sacristae ecclesiae Sancti David, et magistro JOANNI, et toto capitulo, salutem et dilectionem.

Speramus vestram non latere prudentiam, quod mandatum mandatoris more finitur. Unde si mandatum aliquod a domino et Patre vestro bonae memoriae episcopo Bernardo, super causa quae de ecclesia Sancti Ismaelis, inter nos et monachos de Cerneleia ventilatur, constat illud, re adhuc manente integra, episcopi ejusdem decessu expirasse. Nos itaque cum vos adeundi super hoc nulla cogat necessitas, monet tamen voluntas et suadet amicitia, vestrum super eadem causa judicium, si vobis tantum injunctum est, aut ad vestrum spectat officium, non declinare. Sed quia confecto nuper fatigati sumus itinere, et negotiis domini papae, non solum magnis imo et multis occupamur, rogamus ut ob ipsius reverentiam nos et nostra in praesenti pace esse permittatis, et praesentem actionem usque ad episcopi in Ecclesia vestra substitutionem differatis. Valete, et amicum justa postulantem audire non omittite.
EPISTOLA LXXVI. AD ROBERTUM LINCOLNIENSEM ARCHIDIACONUM.
Author: Gilbertus Foliot

Roberto Lincolniensi archidiacono charissimo suo, suus G. veram et valituram in tempora prosperitatem.

Actio causae nostrae usque ad adventum domini Eboracensis in Angliam consilio domini Claraevallensis, et domini papae voluntate dilata est. Omnibus itaque in integritate manentibus, sani pariter et alacres Domino per omnia bene juvante redivimus, domino Eboracensi post quadragesimum ab adventu suo diem, si sibi placuerit, in praesentia et curia domini regis responsuri. Dunelmensis, Wigorniensis, Bathoniensis, Exoniensis, et praecipue Wintoniensis ab omni officio episcopali suspensi sunt, gratiam fortassis in posterum per bonos nuntios habituri. Dominus Cantuariensis et alii quamplures episcopi, et nos omnes pro domino Wintoniensi supplicantes, in nullo prorsus auditi sumus, sed, quod nos minus potuimus, comes Theobaldus instantia nuntiorum episcopi sperat obtinere. Dominus papa super his quae ad Ecclesiam vestram spectant, domino Wintoniensi in nullo penitus acquiescens, plenitudinem potestatis in consulendo Ecclesiae vestrae domino Cantuariensi concessit, ut in omnibus, quae ad id spectant, domino Cantuariensi, tanquam domino papae obediatis. Litteras domini papae super his Robertus Foliot ante discessum nostrum jam impetrans, vobis allaturus est. Agatis itaque cum fiducia. Quod enim domino Wintoniensi super hac re magis placuerit, hoc domino papae per omnia displicebit. Fiscamensem, Hulmensem, illum de Westmustier illum depulsat dominus papa, jam nunc multa cum indignatione, et severitate reprobavit. Valete.
EPISTOLA LXXVII. AD ROBERTUM BATHONIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino fratrique charissimo ROBERTO Bathoniensi Dei gratia episcopo, frater G. Glocestriae dictus abbas, salutem.

Praeveniente nos in multis gratia vestra, juste se vobis offerunt et praesentant servitia nostra. Si quid enim sumus, aut scimus, aut possumus, hoc honori vestro esse, et scire, et posse desideramus. Prompto igitur ac libenti animo notificamus vobis, quod commodo vestro et honori profuturum speramus. A domino papa domino Cantuariensi creditum est et commissum, ut juxta quod inter eos dispensatum est, non solum abbates, sed et episcopos terrae istius, possit ab ea qua tenentur apostolica sententia relaxare. In quo vobis a Domino provisum esse confidimus, ne maris, et montium, et exterarum regionum discrimina experiri oporteat, cui remedium opportunum in ipso domini archiepiscopi adventu, Domino sic disponente, accelerat. Dilectioni vestrae, suggerente charitate, istud notificandum duximus, ut sic et vobis juxta hoc provideatis, et id si placet, domino Exoniensi, domino et amico nostro charissimo nuntietis. Valete, et me vestros precor inter amicos habete et reputate.
EPISTOLA LXXVIII. AD CANONICOS ECCLESIAE HEREFORDIENSIS.
Author: Gilbertus Foliot

G. gratia Dei abbas, et Herefordiensis Ecclesiae, mandato domini papae vicarius, dilectis fratribus suis, omnibus Herefordiensis Ecclesiae canonicis, salutem et dilectionem.

Quoniam, dilectissimi, comitem Herefordiae semel et iterum, tertioque commonitum, ab errore viae suae pessimae revocare non possumus, hoc solum nobis restat ut ipsius audaciam ecclesiastica justitia compescamus. Unde vobis, auctoritate domini papae et domini Cantuariensis, injungimus ut statim ex quo litteras nostras susceperitis, a divinis officiis, excepto baptismo et confessione et viatico, cessetis; et quia, lugente matre, filias gaudere non oportet, mandamus vobis ut sententiam eamdem in tota parochia vestra denuntietis, et firmiter teneri faciatis. Valete.
EPISTOLA LXXX. AD NIGELLUM ELIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Venerabili domino fratrique charissimo N. Eliensi Dei gratia episcopo, frater G. Herefordiensis Ecclesiae minister, « sic currere ut comprehendant . »

Virtus et scientia quanto rarior, eo pretiosior est; quanto quoque scientiae et virtuti paucos admodum operam dare cernimus, eo studiosos earumdem ampliori reverentia dignos aestimare debemus. Inde est quod magistrum Robertum de Clare, cujus et honestas vitae et scientiae claritas jamdiu nobis innotuit, benevolentiae vestrae commendamus attentius; si quid possumus apud vos rogantes, ut ecclesiam, quam sub tuitione vestra possidet, sibi illaesam imperturbatamque patrocinio conservetis. Nam, si placet, elidetis e facili totum quod objiciunt qui de possessione eadem jamdiu cum illo transegerunt. Nam sicut rei judicatae, sic et transactioni standum esse certissimum est. Apud judicem non praesumo docentis officium, verum ex primo postulantis affectum; pro amico postulo, sed si apud amicum, fatear si obtinere meruero.

Notes: (I
Cor. IX)
EPISTOLA LXXXII. AD HENRICUM EBORACENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino H. Eboracensi, Dei gratia archiepiscopo, frater G. Herefordiae dictus episcopus, sincere diligentis affectum, et gratanter obsequentis officium.

Charitas quandoque praesumptuosa est, et quod alteri facile rogata concederet, hoc apud dominum et amicum impetrare non desperat. De ipsa itaque, quae intra cordis vestri dominatur, charitate plurimum confidentes, preces sublimitati vestrae porrigimus, ut communi amico et canonico vestro Gilberto, Ecclesiae vestrae praecentori, vos benignum et misericordem exhibeatis, et si quid adversum vos ab aliquo suorum, ipso ignorante et nolente, commissum est, in clericum vestrum et in quantum potest, amicum, commissi culpam non refundatis. Ipse enim et vos et diligentes vos diligit, et si quis suorum adversatur vobis, aut extollitur contra vos, hunc, quicunque ipse est, et abdicare et eliminare paratus est. Si itaque sibi non sua, sed alterius culpa ablata restitueretis, justitiae non excideretis fines, et tam comes Herefordiae, quam nos, qui pro illo pariter excellentiae vestrae supplicamus, vobis amplioris gratiae debitores efficeretis. More nihilominus ipsius ambo rogamus veniam, ut in hoc aculeos severitatis vestrae non sentiat, in quo voluntatis suae non difficultas solum, verum impossibilitas ipsa praejudicat. Adjuvante Domino, et itineris sibi securitatem providente, in proximo veniet ad vos, per omnia vobis tanquam Patri et domino libentissime pariturus. Valete, et ab amicorum vestrorum petitione faciem nolite avertere, et ne saepe pro amico rogare oporteat, diem adventui ejus Natale Domini constituite.
EPISTOLA LXXXIII. AD THEOBALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo et totius Angliae primati, T. suus G. Herefordiensis Ecclesiae minister, in tribulatione non deficere.

Exspectans exspectavi jamdiu dominum meum, sperans a vestra sublimitate nuntium aliquem delegari, qui mihi prospera vel adversa nuntiando, vel de adversis tristem redderet, vel de laetis exhilararet. Nam si ea charitatis est plenitudo, ut cum fratre quolibet infirmante infirmari, vel cum quis scandalizatur uri oporteat, cum Patrem nostrum et dominum, imo nostrum in Christo caput concuti, fatigari, turbari cernimus, quid jam restat nisi non tantum infirmari aut uri, verum intus intimi flamma zeli medullitus concremari? Si itaque nondum surrexit Dominus ut ventis imperet et mari, si procella vestra nondum in auram statuta est, summo ut mihi videtur opere necessarium est, ut sacrum pectus vestrum omnis armatura fortium muniat, et hostis quanto insurgit acrior, eo vos acriorem et sancti Spiritus ferventiorem igneus inveniat. Non enim novum est aut insolitum Aegyptios Israel, Chaldaeos Jerusalem infestare. Ait Christus in Apostolo: Omnes qui volunt pie in Christo vivere, persecutionem patientur . Sed per eumdem ipse loquitur: Quod leve est aut momentaneum tribulationis nostrae supra modum aeternae gloriae pondus operatur in nobis . Persecutionem patienti propter justitiam, non leve aliquid, sed regnum caelorum repromittitur. Amicitur Elias pallio, dum persequentium declinat rabiem, et stans in spelunca hostis, gloriam Domini speculatur . Vobis quoque corona gloriae repromittitur, quam reddet vobis in illa die justus judex . Impatiens mei factus sum, desiderans videre vos et alloqui, vel aliquid audire a vobis, quo de his quae circa vos sunt certior efficerer. Parati sunt principes nostri, praesto sunt et Ecclesiae nostrae vos, si sic opus est, non solum suscipere, sed et in amplexus vobis gratanter occurrere, et de suis quidquid potuerint, ministrare. Nollem tamen hoc, sed si necesse est, benevolos et ad omnia paratos habebitis. Obsecro, dilecte Pater, mihi litteras vestras non negari, et in aliquo voluntatem vestram et statum, et consilium aperiri. Valere vos optamus in Domino, et ipsi per omnia complacere.

Notes: (II Tim. III) (II Cor. IV) (III Reg. XIX) (II Tim. IV)
EPISTOLA LXXXIV. AD EUGENIUM PAPAM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino, summo Dei gratia pontifici, EUGENIO, G. Herefordiensis Ecclesiae minister, obedientiam humilem et debitam patri charitatem.

Cum parvitati nostrae, dilecte Pater, Ecclesia Dei aliqua sui portione, Domino sic operante, commissa sit, ejusdem providere et invigilare commodis ipsa nobis a Domino concredita dispensatio compellit. Quoniam vero quae statuuntur a nobis, nisi apostolica auctoritate fulciantur, minus firma sunt, sublimitati vestrae preces humili devotione porrigimus, ut quod ad honorem Dei et cultum ejus ampliandum de ecclesia Sancti Guthlaci de Herefordia a nobis actum est, hoc auctoritas vestra corroboret, suoque confirmet privilegio. Ecclesiam enim illam de manu laica multo tandem labore eruimus, et quia in eadem minus officiose Domino serviebatur, ipsam dilecto filio nostro Hamelino, abbati Glocestriae, et ecclesiae Sancti Petri, cui idem praeesse dignoscitur, assensu clericorum ejusdem ecclesiae, capitulo etiam nostro id consentiente et volente, concessimus, et tam ipsam quam ecclesiam Sancti Petri de Herefordia, diu ante a praedictis monachis habitam, in corpus unum adunare curavimus, et conventum monachorum ibidem devote ministrantium Domino, jamjam instauravimus. Quod quia Domino credimus placere, audemus serenitati vestrae supplicare, ut quod a nobis intentione recta actum est, soloque pietatis intuitu, hoc serenitas vestra stabiliat, et ecclesiae Sancti Petri de Glocestria in perpetuum confirmet. Glorificetur Deus in vobis, vestrique corona meriti semper augeatur in Domino, in Christo dilecte Pater.
EPISTOLA LXXXV. AD JOANNEM DE DINAN.
Author: Gilbertus Foliot

Gilbertus, Dei gratia Herefordiensis episcopus, amico suo J. de Dinan, salutem et dilectionem.

Audi, charissime, quae tibi mando, et monitis meis si ex Deo sunt, acquiescere non despicias. Habes a multis testimonium bonum, quod Deum et Ecclesiam ejus hactenus in magna reverentia habuisti, et clericos et alios quosque religiosi ordinis viros diligentius honorasti. Pauperes etiam, qui tuo famulatui obnoxii sunt, non oppressisti, sed magis affectu paterno fovisti, et illaesos servasti. Hanc tuam justitiam et animi bonitatem respexit Deus, et nunc aliquantulum misertus tui, in futuro amplius miserabitur. Audio a multis, aliquos conspirasse adversus te, et te nesciente et absente, in detrimentum tui pessima quaedam praeparasse. Eorum autem consilium, ut dicitur, dissipavit Dominus et denudavit, et te, qui illum illaesum in membris suis servasti, ipse quoque illaesum servavit. Hoc, charissime, tibi non attribuas, sed magis illi gratiarum referas actionem. Si itaque ad Ecclesiam ejus et bona ecclesiastica in Stantune, manum male extendisti, auctoritate ipsius, et ab ipso nobis injuncto, officio te moneo ut ante synodum cuncta Ecclesiae ipsi in nullo immunita restituas, ne ab ea quam praedixi, gratia gravi separatione cadas. Scias enim pro certo, et hoc ultimum firmiter teneas, quod res ecclesiasticae cujuscunque fidejussione, nisi praesente et favente episcopo, alicui mortalium obligari non possunt. Plegium quod in ecclesiasticis de R. furtis me nesciente cepisti, tibi non tenetur, sed omni auctoritate liberum esse decernitur. Obedientem te nostris monitis conservet omnipotens Deus.
EPISTOLA LXXXVI. AD RO. DE BURNAHAM.
Author: Gilbertus Foliot

Gilbertus Dei gratia episcopus Herefordiensis, amico suo Ro. de Burnaham, salutem et dilectionem.

Quanto erga vos charitate ampliori affecti sumus, tanto nobis et famae vestrae consultius quantum spectat ad nos providere, ipsa quam praediximus charitate suggerente, commonemur. Verbis oris vestri multorumque relatu didicimus, vos a transactione inter nos habita super ecclesia de Wiredesberia resilire velle, et ecclesiam de Glocestria super sibi promisso celebriter a vobis annuo censu velle defraudare. Qua in re moneo ut rerum exitus attendatis, ne forte si aliter actum fuerit, malefactum poenitentia consequatur. Causa enim haec, etsi principaliter non spectat ad nos, spectat tamen secundario. Primum in causis locum actor obtinet, secundarium testis. Si ergo testis in causa hac productus fuero, ecclesiae, cui tota plenitudine charitatis astrictus sum, in testimonio veritatis deesse non potero. Astiterunt et nobis in transactione eadem viri religiosi quamplurimi, qui si quid negare coeperitis, in lucem acta producent. Retractetis itaque, si placet, consilium vestrum, et quod, fide interveniente, sub multorum praesentia pepigistis, fideliter observetis, ne si forte aberrare coeperitis, multorum convictus testimonio, non solum ecclesiastici beneficii, sed ordinis vestri periculum incurratis. Attendens illud Sapientis: Melior est amici increpatio, quam oscula blandientis inimici , amico dura proposui, quem ab eo quod sibi inutile et inhonestum revocare curavi. Valete, et in omni emolumento temporali honestatem praeponite.

Notes: (Prov.
XXVII)
EPISTOLA LXXXVII. AD EUGENIUM PAPAM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici EUGENIO, G. Herefordiensis Ecclesiae minister, pedibus sanctis conculcato Satan, triumphare semper in Domino.

Sicut domino meo placuit, ita factum est, et ad jussionem vestram mihi manus est consecrationis imposita, et Herefordiensis Ecclesiae cura commissa. Inde est, quod attentius spectant oculi nostri ad vos, a vestra sublimitate sperantes, et exspectantes auxilium, unde habuimus honoris et ordinis incrementum. Clamat et conqueritur Ecclesia nostra praedecessorem nostrum bonae memoriae dominum Robertum episcopum quatuor praebendas suas ad ecclesiam Lantoniae transtulisse, et prae nimietate amoris quo erga Lantoniam, ut ipsos ampliaret tenebatur, proprios clericos eisdem quatuor praebendis spoliasse. Unde serenitati vestrae supplicamus humiliter, si majestatem vestram praedicti Lantonienses adierint, ne vestra auctoritate eis firmetur quod clerici nostri sibi fuisse injuste ablata conqueruntur. Duo etiam castella Ecclesiae nostrae idem praedecessor noster nobilissimis viris comiti de Mellent et Hugoni de Mortemer, magno Ecclesiae ipsius incommodo et detrimento concessit. Quae quia male districta sunt, et quantum ad nos, quasi ad desperationem alienata sunt, vestra petimus auctoritate revocentur. Quod vero ad Lincolniensem Ecclesiam spectat, utpote quod audivimus et vidimus, secure loquimur et testificamur. Ejusdem enim Ecclesiae clerus et populus religiosarum episcopatus personarum unanimi consensu, nullo prorsus contradicente, dominum Robertum ejusdem Ecclesiae archidiaconum sibi in episcopum elegerunt, et electionem domino Cantuariensi praesentantes, propter multas et necessarias causas obtinuerunt. Quod vestro petimus cumulari examine, quatenus ei manum gratiae porrigendo, ipsum in quo positus est stabilitatis, et de caetero fidelem filium, et ad omnem Patris sui voluntatem promptissimum habeatis. Illaesa nobis et inoffensa majestas vestra servetur in saecula, in Christo dilecte Pater.
EPISTOLA LXXXVIII. AD EUMDEM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino summo pontifici EUGENIO, G. Herefordiensis Ecclesiae minister, devotum et debitum totius obedientiae famulatum.

Quia charitati, dilecte Pater, plurimum expedit obedire, ideo petitioni Lincolniensis Ecclesiae negare non possumus, quin ea quae de negotio ejus ipsi praesentes vidimus et audivimus, sublimitati vestrae notificemus. Cum enim Londoniae cum Patre nostro domino Cantuariensi et fratribus et coepiscopis nostris quam plurimis essemus, vidimus decanum et cantorem et archidiaconum, omnes etiam ipsius Lincolniensis Ecclesiae canonicos, cum religiosarum personarum ejusdem episcopatus non modica multitudine, omnes in hoc instantissime perseverare, ut liceret eis concilio domini Cantuariensis, Robertum archidiaconum Leicestriae, in Patrem et episcopum sibi eligere. Cumque dominus Cantuariensis in ipsum omnium concurrere vota conspiceret, nolens praedictam Ecclesiam turbari amplius, aut magis atteri, petitioni eorum episcoporum consilio, assensum praebuit, et praedictum archidiaconum ingenti postulantium gratia et favore, episcopum consecravit. Cujus et doctrinae et vitae et intus et foris, testimonium bonum est, et in officio quo ministravit hactenus conspicua gratia. Unde vestram, reverende Pater, precamur benignitatem, ut quod ei, sola suffragante justitia, debetur, id nostrae parvitatis precibus facilius et benignius assequatur. Valeat sanctitas vestra, in Christo dilecte Pater.
EPISTOLA LXXXIX. AD UNIVERSOS S. MATRIS ECCLESIAE FILIOS.
Author: Gilbertus Foliot
Date:  [oberti]

Dilectis sibi in Christo fratribus, universis sanctae matris Ecclesiae filiis, frater G. Herefordiensis Ecclesiae dictus episcopus, salutem et dilectionem in Domino.

Charitati vestrae praesenti scripto notificamus, nos certo religiosarum personarum cognovisse testimonio, praesentium latorem Benedictum, coram justitia praedecessoris nostri, bonae memoriae R episcopi, septima sacerdotum manu jurasse, fratrem suum, de cujus morte suspectus fuerat, machinatione sua aut consensu, aut voluntate, nunquam mortem incurrisse. Qui, ut plene innocentiam suam super hoc facto ostenderet, in praesentia nostra multis nobiscum assidentibus, in hunc etiam modum juravit: « Parentes mei, qui de morte fratris mei suspecti hactenus sunt habiti, mortem ipsi non intulerunt. Nemo etiam mei causa mortem ipsi machinatus est, sic me Deus adjuvet, et haec sancta. » Quod juramentum duodecim illico sacerdotes in hunc modum confirmaverunt. Benedictum hunc super hac re verum jurasse, nobis certum est, sic nos Deus adjuvet et haec sancta. Quod cum in praesentia nostra sic actum est, ne solita deinceps innotescentia ipsius prematur infamia, quod vidimus, hoc testamur, et rem gestam praesenti vobis scripto et sigilli nostri impressione declaramus. Valete.
EPISTOLA XC. AD ROBERTUM LINCOLNIENSEM EPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Domino suo fratrique charissimo R. Lincolniensi Dei gratia episcopo, G. Herefordiensis Ecclesiae minister, haec gustare et sapere quae paravit in dulcedine sua pauperi Deus.

Si bene valetis, sic est ut volumus, et nostrum inde gaudium ad perfectum adducitur, et ad omnem laetitiam cumulatur. Digestam corrigi et glossari praecipitis, et ecce Ambrosius vester labrare non desinit in tritura. Caetera quae mandastis, dante Domino, non differentur. Causae nostrae cum potestatibus nostris, fata adhuc ambigua sunt, et quae sunt in pendulo, quam cito stabiliri coeperint, illico currente chartula cognoscetis. Usque ad diem Palmarum nobis a domino Henrico concessae sunt, sed eas prorogari ulterius misso nuntio nondumque reverso postulamus. Experiemur in his finem quem concesserit Dominus, de ipso sperantes bona nobis tribui, qui reprobat cogitationes populorum, et dissipat consilia principum. Optamus vos in Domino valere, et in ipso de die in diem renovari et proficere, in Domino charissime.
EPISTOLA XCI. AD THEOBALDUM CANTUARIENSEM ARCHIEPISCOPUM.
Author: Gilbertus Foliot

Patri suo et domino T. Cantuariensi Dei gratia archiepiscopo, G. Herefordiensis Ecclesiae minister, post iram misericordiae reminisci.

Si adversus dominum Landaviensem aliquantulum mota est tranquillitas vestra, tanto sublimitati vestrae humilius supplicandum est, quanto adversus praedictum episcopum justiore causa motam esse cognoscimus. Sufficiebat enim ad sublevandam causam suam contra adversarium suum appellatio, et si vobis per omnia debitam observasset reverentiam. Quod si minus factum est, improbitati procul dubio Landaviensium clericorum, non ipsius episcopi malitiae aut ingratitudini imputandum est. Opus enim manuum vestrarum ipse est, et plantatio vestra, quem si de justa forte causa conteritis, opus quidem manuum vestrarum conteretis et quem plantavit dextera vestra, evelletis. Absit hoc a vestra gloria, nec tale sortiatur laus vestra dispendium, ut quem semel inter amicos ascripsistis, ab aditu gratiae vestrae eliminatum tam facile proscribatis. Venit quidem ad vos in humilitate et mansuetudine, nil sapiens altum adversum vos, sed quidquid actum sit a vobis tantum totum quod bonum dominum, quod pium Patrem decet, exspetens et expectans. Absit autem ut dies mentis vestrae sic convertatur in tenebras, ut ira in vobis aut gratiae praejudicet, aut naturam evacuet, quin in paterno pectore sit intus apud vos, qui pro filio pulset et exoret, et exaudiatur affectus. Si quid igitur apud vos nostra potest supplicatio, si quod tristes dicimus a corde vestro propter inanem causam non prorsus excidimus, episcopum vestrum suscipiatis in gratia, et paci et honori ejus provideatis, ne Patrem alibi quaerere compellatur, sed totum quod pium est, quod modestum se apud vos reperisse glorietur. Ad pedes vestros in prece hac corde prosternimur, quos supplicando libentius ipsi manibus amplectimur. Provideat itaque, si placet, vestra discretio, ne nobis postulata negando, preces nostras amodo muto claudatis silentio. Bene valere vos optamus in longa tempora, in Christo dilecte Pater.