medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA CCCIII. WIBALDI ABBATIS AD H. CORBEIENSEM MONACHUM.  Priorem eum monasterii Corbeiensis instituit.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Frater WIBALDUS Dei gratia, id quod est in Ecclesia catholica, dilecto filio H. salutem et benedictionem.

Iniquo tempore, frater, te priorem ordinavimus, et hoc praedecessorem tuum longo tempore amovere distulimus, quoniam in palam erat neminem alium posse ordinari, in quem nostrae charitatis assensus accederet. Remansisti nunc in medio solus, graviorem postmodum sarcinam laturus, cum nos decedere oportuerit. Siquidem aut cedendum erit multitudinis ambitioni cum magno justitiae et Ecclesiae detrimento, aut resistendum parvis suffragiis et maximo periculo. Quid de causa nostra in curia sit actum, tam ex litteris domini nostri regis ad conventum missis, quam ex viva legatorum nostrorum voce plenius poteritis addiscere. Dominus rex curiam in Pascha Spirae celebrabit, et in octava ei occurrere apud Bopardam jussi sumus, descensuri cum eo usque in Ulterius-Trajectum, nec speramus nos ab eo posse recedere ante octavam Pentecostes, etiamsi impetrare poterimus, ne secum usque Ratisbonam transeamus. Nunc igitur diligentia tua nobis celerrime renuntiabit, utrum praepositus administrare fratribus suis intendat, aut officium praepositurae abdicare. Non est enim nostri propositi detrimentum sustinere in eo, in quo ipse fructum susceperit, et quando cessabit administrare, cesset et villicare, cum plane videamus publicam substantiam privatis et immoderatis sumptibus exstirpari. Verumtamen, utcunque ipse se gerat, si defectum fecerit, tua industria sumptis de thesauro Ecclesiae pignoribus, necessaria fratribus sollicite providebit. Rescribe nobis de cunctis sollicite, et quid comes Hermannus postea de Corbeiensi Ecclesia tractaverit, et quid ad litteras domini regis ad praesens respondeat.
EPISTOLA CCCIV. H. PRIORIS ET CONVENTUS CORBEIENSIS MONASTERII AD WIBALDUM ABBATEM.  Conqueruntur de praeposito monasterii, qui vitae necessaria ipsis denegabat.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo in Christo Patri et domino WIBALDO Corbeiensi abbati, frater H. prior et conventus Corbeiensis Ecclesiae devotas orationes et debitam obedientiam.

Sicut in litteris vestris universitati nostrae injunxeratis, ut cum praeposito nostro conveniremus, ut absque defectu necessaria nobis administraret, facere studuimus; sed nihil promovere potuimus, ipso defectum suum praetendente, et nobis ut necessaria ministraret insistentibus. Denique, inter eum et nos usque eo res processit, post multas denuntiationes, quibus defuturum nobis panem et potum denuntiaverat, quod tandem in diebus Rogationum et in ipsa sancta die Ascensionis Domini nos absque potu et statim sequenti proximo Sabbato absque pane simul et potu, quod nunquam Corbeiae factum credimus, nos dereliquit. Cum ergo ipsa die sedentes ad mensam secundum ordinem et consuetudinem nostram, consuetam alimoniam exspectaremus, nec ab eo quidquam acciperemus, impasti surreximus, et Deum secundum ordinem nostrum euntes ad ecclesiam cum psalmo benediximus. Statim igitur in unum congregati, quid facto opus esset in commune consuluimus, et ut vestrae paternitati hanc necessitatem celeriter insinuaremus, inter nos convenimus. Interim autem fratri A. camerario nostro, licet invito et multum renitenti, hanc curam injunximus, ut donec redeat nuntius noster a vobis, panem et potum undecunque possit, mutuo acceptum nobis provideat, et argentum, quod ad sarcophagum hoc anno deputaveramus, in pignore accepit. Quoniam igitur imminentem nobis necessitatem videtis, obsecramus nobis dilectam paterni tatem vestram, ut quantocius reditum vestrum ad nos acceleretis, ut de instanti periculo nos et Ecclesiam eripiatis, quod sine praesentia vestra evadere non possumus.
EPISTOLA CCCV. WIBALDI ABBATIS AD SUOS CORBEIENSES.  Laudat eorum in tolerando rerum necessariarum defectu patientiam, excusatque se quod tam cito ad eos redire nequeat.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Frater WIBALDUS, Dei gratia Corbeiensis abbas, H. priori Corbeiensis Ecclesiae fratribus et filiis benedictionem et vitam usque in saeculum.

Quod tanti et tam enormes defectus tempore hoc in Ecclesia Corbeiensis contigerint, praecordialiter, Deo teste, dolemus; sed magno rerum turbine deprehensi, nullum effectum bonae voluntatis nostrae operibus demonstrare possumus. Sed unum in tantis malis nostrae miseriae solatium divina pietas providit, quod vos haec incommoda, tam inordinata, tam inaudita, quae nunquam ante hac Corbeiensi Ecclesiae accidisse credimus, patienter et aequo animo supportatis, neque absentiam nostram, quae vestris utilitatibus officere putatur, acerbo reprehensionis verbo fatigatis. In quo nostram sollicitudinem arctissima vobis charitate obnoxiam ita devincitis, ut nullus de caetero labor sit, nulla injuria, quam pro vestra dilectione et communi justitia subire et ferre pro viribus recusemus. Caeterum, fratres charissimi, reditum nostrum ad vos accelerare prohibet non solum Stabulensis Ecclesiae, verum etiam totius Lotharingiae concussio et eversio, quae utique nostra patria est, quae nos genuit, educavit et provexit, quam prohibente domino nostro rege ac multis principibus regni deserere, et ad vos tam animo quam corpore migrare non est nobis concessum, quamvis extremae impietatis esset parentem in tantis cruciatibus positam abhorrere et fugere, ad cujus pacem reformandam, ultra facultatis nostrae captum sex fere septimanis, quibus cum domino nostro rege fuimus, ardenter institimus; sed peccatis facientibus et cuncta in pravum trahentibus, nihil proficere potuimus. Verumtamen, si in his proximis decem diebus nulla pax finitiva vel per inducias intercesserit, de totius terrae salute desperandum erit. Attamen modis quibuscunque poterimus, efficere conabimur, ut non longe post festum Barnabae apostoli, aut ipsi ad vos transeamus, aut tales nuntios dirigamus, qui vestris opportunitatibus certo providere possint consilio, cum non ignoret vestra eruditio quam difficile sit hoc tempore et nostrae domui, quae ultra claustralem modum sumptuosa est, et toti monasterio providere. Interim charitati vestrae injungimus ut studio prioris vestri et fratris A. camerarii vestri sic omnia pro tempore ordinentur, ut et fratribus non desint alimenta, nec divina inter vos cessent obsequia.
EPISTOLA CCCVI. CONRADI IMPERATORIS AD EUGENIUM PAPAM.  Ut Herimanni Trajectensis episcopi electionem confirmet, et comitem de Ara ab excommunicatione absolvat.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Dilectissimo Patri suo EUGENIO sanctae Romanae Ecclesiae summo pontifici Conradus, Dei gratia Romanorum rex et semper augustus, filialem per omnia dilectionem et debitam in Domino reverentiam.

Vacante Trajectensi episcopatu post discessum piae memoriae Hariberti episcopi, etc. Vide in Eugenio III ad an. 1153, post Regesta ipsius.
EPISTOLA CCCVII. WIBALDI ABBATIS AD B. LEODIENSEM ARCHIDIACONUM.  Excusat se a colloquio Hoiensi.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Dilecto fratri et amico suo B. sanctae Leodiensis Ecclesiae venerabili archidiacono, frater WIBALDUS Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, benedictionem et dilectionem.

Frater noster, quem ad vos miseramus ad explorandum propositum domini nostri episcopi, et ad intelligendam de pace universitatis vestrae voluntatem, tardius ad nos rediit, quam opportunitatis ordo et rerum ratio exposceret. Cum igitur propter longiorem moram ejus de colloquio apud Hoium futuro desperavissemus, conversi ad curam corporis, sanguinem minuimus paulo antequam idem frater noster reverteretur. Excusatam itaque habeat vestra discretio nostram valitudinem, nec ullo modo in corde suo recipiat, quod propter privatas odiorum inimicitias pacem terrae et publicum statum turbari velimus et evertere. Neque enim mores nostros ita instituit et formavit illa vestra doctrix et domina rerum divinarum et humanarum magistra et educatrix philosophia, ut ob causae singularis titulum bona communia deseramus. Divina enim philosophia dicit: Beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur, et beati pedes pacem portantes. Humana philosophia non contempsit etiam capitales inimicos in consortium magistratus ob reipublicae salutem adsciscere. Et quoniam tyrannos jam in insaniam versos esse comperimus, vestra industria cum omni humilitate et placiditate animi efficere curabit, ne spes pacis abrumpatur, et efferate ad arma concurratur. Etenim, post hoc triduum, viribus recuperatis, nec personae nec rebus parcendum fore in animum duximus: quatenus pax et tranquillitas populo Christiano per nos peccatores, si divinitati ita complacuit, procuretur. Alias autem quae proprie ad nos et Ecclesiam nostram spectant, non minore studio repetemus.
EPISTOLA CCCVIII. WIBALDI ABBATIS AD FRATRES GLADBACENSES.  Suum eis consilium et auxilium offert, et de illatis eis a ministerialibus injuriis.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendis in Christo fratribus Gladebacensis Ecclesiae monachis, frater WIBALDUS, Dei gratia id quod est in Ecclesia catholica, benedictionem et vitam usque in saeculum.

Duplex nos ratio ad vestrae dilectionis et charitatis affectum provocat, videlicet quod unius ordinis habitus et religionis nomine fruimur, et unius ejusdemque patroni intercessione gloriamur, videlicet beati Viti martyris, cujus nos, quamvis indigni, Deo tamen sic ordinante, vicarii existimus, cujus ut patrocinio sublevemur, et fidem congrua devotione sectemur, confidentissime exspectamus. Quapropter, fratres charissimi, omnem nostri affectus charitatem vestrae fraternitati exponimus, et ut de nostri consilii et auxilii adjutorio omnimodis confidatis, prompta animi voluntate offerimus, scituri quod in cunctis, quibus secundum Deum poterimus, opportuni pro nostra facultate assistemus. De eo autem verbo, quo tam nos quam omnes catholicae Ecclesiae filios interpellastis, gementes et supplices respondemus, quod filii matris nostrae puguant adversum nos, et mirum, atque mirabile esse poterit toto mundo, cui vel quibus ministeriales vestri respondere habeant: si vobis, quibus ministrare, servire et obtemperare debent, non respondent, cum totum quod sunt vel esse possunt, vestrum sit, et tam in eorum personas quam substantias potestas tam legibus quam canonibus vobis et monasterio vestro attributa sit. Si de causa capituli et peremptoria, vel de possessionis titulo ageretur, advocatis utique saecularibus tanquam in causa saeculari opus haberetis. Verum, cum de injuria, de damno illato agitur, non solum hi qui jure proprietario vestro monasterio pertinent, sed etiam omne hominum genus, ut nostrae quidem parvitatis fert sententia, respondere et satisfacere vobis juxta legum tramitem non posset contradicere. In qua praesumptione vestrorum ministerialium dilecti confratris et coabbatis nostri culpanda est, ut pace ipsius dicamus, vigilantia, qui non ascendit ex adverso, nec opponit murum pro domo Israel, sed permittit, ut vulgo dicitur, scabella in scamna ascendere. Otio enim vacant, et ideo vociferantur, et volunt matrem et dominam suam pedibus in luto conculcare, et cum de rebus Ecclesiae alantur, impinguati, incrassati, dilatati recalcitrant. De caetero de nostris orationibus et intimo servitio plurimum tam in hac quam in omni causa confidere debetis.
EPISTOLA CCCIX. HENRICI EPISCOPI LEODIENSIS AD EUGENIUM PAPAM III.  Petit confirmari electionem Arnoldi Coloniensis archiepiscopi.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendo Patri suo et domino EUGENIO, summo et universali sanctae Romanae Ecclesiae pontifici, H., Dei gratia Leodiensis Ecclesiae humilis minister, tam devotam quam debitam totius subjectionis obedientiam, et promptum ac fidele in omnibus obsequium.

Post decessum bonae memoriae A. Coloniensis archiepiscopi, Vide in Eugenio inter epistolas variorum ad ipsum.
EPISTOLA CCCX. ECCLESIAE COLONIENSIS AD EUGENIUM PAPAM III.  De electione Arnoldi majoris ecclesiae S. Petri praepositi in archiepiscopum Coloniensem.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendissimo Patri suo et domino EUGENIO, sanctae Romanae Ecclesiae summo pontifici, W. decanus, archidiaconi, abbates, praepositi, clerus, honorati et universus populus Coloniensis Ecclesiae, tam devotam quam debitam totius dilectionis ac subjectionis obedientiam.

Excellentiae vestrae notitiam praeterisse non credimus, quod mater nostra Coloniensis Ecclesia, etc. Vide ubi supra.
EPISTOLA CCCXI. WIBALDI ABBATIS AD ARNOLDUM ELECTUM COLONIENSEM.  Fausta omnia illi optat.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Reverendissimo Patri suo et domino A., sanctae Coloniensis Ecclesiae venerabili electo antistiti, frater WIBALDUS, Dei gratia id quod est in Ecclesia, exiguas orationes et devotum servitium.

Non sumus de schola Pythagorae, ut auditores nostros in verba nostra jurare cogamus. Licebit itaque vobis de scriptura nostra imminuere, demere et adjicere sine ingenii nostri acerba offensione. Unusquisque enim in suo sensu abundat. Deum, quem nec spatia locorum, nec intervalla temporum ab his, quos tuetur, abjungunt, nos et fratres nostri, vestri utique pro vestris beneficiis famuli, suppliciter exoramus, ut viam vestram gratia sua praecedente dirigat, et subsequente comitari dignetur, ut de actu et incolumitate vestra secundum misericordiae suae praesidia gaudeatis.
EPISTOLA CCCXII. CONRADI IMPERATORIS AD HENRICUM ARCHIEPISCOPUM MOGUNTINUM.  Arguit eum quod electum Coloniensem electioni suae necdum assentientem, praepositura de Lempurch privaverit.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

CONRADUS, Dei gratia Romanorum rex, H., venerabili Moguntiensi archiepiscopo gratiam suam et omne bonum.

Rogaveramus experientiam tuam per litteras nostras et mandata plusquam tertio, ut quod juris tui esse cognoscitur in praepositura de Lempurch, ad nostrae voluntatis ac petitionis nutum in spe fidelis retributionis ordinares, opportuno scilicet tempore, quando hoc fieri sacrae leges non prohiberent. Tu vero petitionem nostram non solum non exaudisti, verum etiam Ecclesiae Coloniensis electum, necdum eidem vocationi consentientem, contra canonica instituta possessione sua nudasti. Siquidem cum adhuc detrectet onus ad ferendum suscipere, et rem omnem distulerit usque ad praesentiam et auctoritatem domini papae, amoveri a gradu inferiori non debuit, qui altiorem conscendere formidavit. Et cum examinatio praecedat consecrationem, removeri quidam a summi sacerdotii officio possunt, qui tamen alias Ecclesiae oeconomias recte administrare possunt. Proinde, prudentiam tuam attente monendo rogamus, ut factum tuum, quod canonicae doctrinae regulam transgreditur, celeri ac discreta mutatione corrigas, et cum eadem praepositura rite vacaverit, petitionem nostram exaudire non abnuas: universa enim quae a nobis habet, illibata ei usque ad consecrationem conservabimus.
EPISTOLA CCCXIII. CONRADI IMPERATORIS AD EUGENIUM PAPAM III.  De electione Arnoldi archiepiscopi Coloniensis, quam petit confirmari.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Dilectissimo in Christo Patri suo EUGENIO, sanctae Romanae Ecclesiae summo pontifici, CONRADUS, Dei gratia Romanorum rex et semper augustus, filialem per omnia dilectionem et debitam in Domino reverentiam.

Coloniensis Ecclesia, quae sui magnitudine ac decore omnes fere Germaniae et Galliae praeeminebat Ecclesias, ad tantam et pastorum suorum negligentia calamitatem deciderat, etc. Vide in Eugenio inter epist. variorum ad ipsum.
EPISTOLA CCCXIV. ARNOLDI AD WIBALDUM ABBATEM.  Clerum, honoratos et ministeriales ejus ad papam iter retardare, donec pax omnino firmetur.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Domino WIBALDO, Dei gratia venerabili Stabulensi abbati, ARNOLDUS, eadem gratia quidquid est, salutem et promptum ac fidele in omnibus obsequium.

Grates debitas celsitudini vestrae dicimus, pro eo quod vestrae prudentiae experientiam modis omnibus nostro honori accommodam sentimus. Quid virtus Altissimi, sine qua nihil validum, nobis praesentibus in Westphalia et in conterminio Saxoniae operata sit, ipse rerum eventus et rumor satis cognitus vobis intimabit. Praeterea, clerus, honorati, et ministeriales pacem adhuc teneram ac novellam facile per nostram absentiam turbari timentes, iter nostrum ad dominum papam cum magna precum instantia ad praesens differri persuaserunt, donec ad plenum solidata pax etiam post nostrum discessum nulla turbetur tempestate malorum. Ubi et quando nos videre et de negotiis nostris nobiscum agere velitis, nobis significate.
EPISTOLA CCCXVI. CONRADI IMPERATORIS AD WIBALDUM ABBATEM  Mandat ut Herbipolim ad principum colloquium statuto termino conveniat.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

CONRADUS, Dei gratia Romanorum rex, WIBALDO Corbeiensi abbati gratiam suam et omne bonum.

Discretioni tuae volumus esse cognitum, quod octava die post Nativitatem sanctae Mariae nonnulli principum nostro se conspectui praesentabunt apud Herbipolim, de negotiis Ecclesiae et regni et de nostra expeditione nobiscum tractaturi. In quibus et tua opus habemus praesentia, utpote cum quo familiarius et plenius singula intendimus pertractare. Per praesentia igitur scripta sollicitudini tuae mandamus, quatenus omni dilatione et occasione postposita, in termino supra memorato, modico comitatu contentus, nostro te conspectui repraesentes.
EPISTOLA CCCXVII. HERIBERTI CAPELLANI AD HENRICUM PRIOREM CORBEIENSEM.  Ut litteras regis sine mora Wibaldo transmittat.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Domino HENRICO venerabili priori Corbeiensis Ecclesiae, HERIBERTUS capellanus servitium suum.

Sollicitudini vestrae arctius injungere praesumo, ut litteras domini regis domino abbati sine mora transmittatis, quia pro magnis et etiam privatis negotiis ad curiam vocatur.
EPISTOLA CCCXVIII. SUENONIS REGIS DANIAE AD CONRADUM IMPERATOREM.  Gratias agit pro beneficiis, oratque ut se protegere pergat.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

CONRADO, Dei gratia Romano imperatori glorioso et semper augusto, SUENO, ejusdem nutu Danorum rex, filialem dilectionem et debitam subjectionem.

Impensi beneficii haud immemor, paternitatis vestrae clementiae semper gratias agimus, omniumque remuneratorem Deum jugiter exoramus, ut ubi nostrae parvitatis vicissitudo defecerit, summa sua misericordia retribuere dignetur. Serenitatis autem vestrae experta dulcedo accipiat, quoniam in vestra majestate manutentionis nostrae anchoram a primaevae juventutis flore fiximus, et immutabiliter esse fixam post Deum semper exoptamus, eique vita comite decenter . . . usque desideramus. Convenit igitur paternitati vestrae filii honori providere, et, si qui ad nostri destructionem emerserint, eorum temeritatem compescere. Curiae autem decorem et desiderabilem celsitudinis vestrae vultum videre cupientes, intime precamur, quatenus et locum ad eundi commodum, et tempus apparatus idoneum designetis, et securum ducatum nobis procuretis. His vero amicis nostris fidelibus, videlicet domino Bremensi archiepiscopo et O. marchioni legationem nostram commisimus, ut ducis insidias declinaremus. Valete et principes vestros ad Slavorum depressionem excitate, et super his quae digna videntur rescribite.
EPISTOLA CCCXIX. KANUTI REGIS DANIAE AD CONRADUM IMPERATOREM.  Privatus regno ad ipsum confugit.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

CONRADO Dei gratia Romanorum imperatori augusto, KANUTUS rex Danorum salutem.

Quoniam vos Rex regum ad hoc constituit, et unum ex multis elegit, nominisque sui gloria decoravit, ut Pater justitiae filiusque pacis fieretis, merito debetis in omnibus justitiam corroborare, et injuste afflictis solatia adhibere. Privati igitur non solum regno, verum etiam patrimonio, Christo et vobis conquerimur ut, justitia dictante, nobis exsulibus condescendatis et compatiamini. Ad imperium enim Romanum expulsi confugimus, quia ibi consilium et auxilium invenire speravimus. Vestram itaque regiam potestatem suppliciter exoramus quod nobis subveniatis, et pro vestro honore nobiscum paterne agatis, et quae injuste amisimus, gladii vestri severitate rehabeamus. Nos vero vestra praecepta in omnibus velut filii constanter sequemur.
EPISTOLA CCCXX. WIBALDI ABBATIS AD MANUELEM IMPERATOREM CONSTANTINOPOLITANUM.  Conradum imperatorem parare expeditionem in Siculum   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Inclyto triumpnatori ac serenissimo dominatori glorioso ac sacratissimo imperatori Graecorum et Romaniae MANUELI excelso, sublimi, Porphyrogenito, WIBALDUS, Dei gratia duorum nobilium monasteriorum abbas, Stabulensis scilicet et Corbeiae, devotum et perpetuum in Domino famulatum, et assiduas ad Deum orationes.

Largitori omnium bonorum Deo infinitas gratiarum actiones referimus, qui vestrae mansuetudini dignatus est inspirare, ut nostrae parvitati scribere, et de vestrae voluntatis nutu significare dignaremini. Facimus itaque quod jussistis, et humilibus atque assiduis precibus Dei omnipotentis clementiam cum nobis commissis fratribus exorare studemus, ut tam vestrae celsitudini quam domino meo fratri vestro Conrado Romanorum imperatori augusto sanitatem et incolumitatem et de inimicis victoriam conferre dignetur, et dilatet atque magnificet imperia vestra super omnia regna orbis terrarum, sicut priscis temporibus fuisse per historias veterum cognoscuntur. Hortamur etiam et continuis monitis suggerimus ut praecelsus et gloriosissimus imperator noster amicitiam et societatem vestram fideliter ac firmiter conservet, et omnia vetrae majestati promissa sine ulla diminutione compleat. In quo proposito ipse felicissimus princeps cum magna mentis constantia perseverans ordinat viriliter expeditionem suam ad partes Siciliae et Apuliae contra communem hostem utriusque imperii. Inde est quod, mediante praeterito mense Septembre, apud civitatem Herbipolim quosdam principes imperii sui evocavit, ubi etiam convenerunt Coloniensis archiepiscopus, Bremensis archiepiscopus, Halverstadiensis episcopus, Licensis episcopus, Bavembergensis episcopus, Mersburgensis episcopus, Herbipolensis episcopus, Argentinensis episcopus, Wormatiensis episcopus, Pragensis episcopus et legati diversorum episcoporum ac principum, et de laicis principibus convenerunt marchio de Witin, marchio de Brandebourg, Palatinus comes de Bavaria, comes de Wincenburch in Saxonia, praefectus urbis Moguntiae, praefectus urbis Herbipolis, praefectus urbis Bavemberch, et alii multi comites, honorati et nobiles, qui omnes cum magna voluntatis hilaritate, fide data et juramento praestito promiserunt, quod ad eamdem expeditionem cum omni virtute et potentia militiae suae venient et prosequentur. Nos quoque in eadem expeditione cum nostra militia Domino nostro famulantes, sanctissimam faciem vestram et permaximi imperii vestri decorem videre, Deo praestante, merebimur. Munificentiae imperiali gratias referimus, quod benedictionem vestram nobis adhuc ignotis transmisistis.
EPISTOLA CCCXXI. IMPERATORIS CONSTANTINOPOLITANI AD WIBALDUM ABBATEM.  Offert Conrado imperatori vires suas adversus Siculum.   (Anno 1151.)
Author: Wibaldus Corbeiensis

Imperiale ad pretiosissimum ABAN monasterii Stabulensis.

Pretiosissime abba monasterii Stabul., imperium meum cum didicisset a multis in te florentem virtutem, quomodoque in honorem certas praenobilissimi regis Romae praedilectissimique fratris et cognati imperii mei, et in utilitatem Christianorum, magnam devotionem et affectionem erga tuam pretiositatem obtinet, et orationem ejus invocat perpepetue. Vult igitur imperium meum, quod rursus etiam tua pretiositas laboret in honorem praenobilissimi regis. Nunquam enim inveniet meliorem adjutorem in servitium contra Siculum et in caetera servitia sua. Vult autem et imperium meum ut etiam per scripturas tuae pretiositatis doceatur sospitatem ipsius. Magnam enim affectionem habet imperium meum in tuam pretiositatem, ex quo certe cognovit florentem in te virtutem. Missa est Abadon servata magna civitate mense Martio indictione XIV + missum est tibi examitum megalo . . . gmon diplarion album +.