medieval-data/medieval-letters huggingface dataset:
EPISTOLA XIII  Rudolphus providet cuidam domui regulari de ordine Poenitentium.   (  An. Dom. 1280, cod. Rud.  XIII.)
Author: Rudolfus I
Date:  [ibi]

ARGUMENTUM.--Aegre ferens domum religiosam mulierum poenitentium in spiritualibus et temporalibus male admodum administrari, S. R. E. cardinalem enixe orat, ut provisores removeri obtineat a summo pontifice, eamque domum provinciali fratrum Minorum committi cum facultate ingrediendi claustrum pro Ecclesiae sacramentis administrandis.

Quia in civitate nostra N. quaedam est domus regularis de ordine Poenitentium, quae pati dicitur tam in spiritualium quam in temporalium provisione defectum, nos ipsi domui eo compatientes instantius, quo illius sexus infirmitas propior est ad casum, 442 paternitatem vestram affectione qua possumus amplissima deposcimus et hortamur, quatenus cum personae praefatae domus ex provisorum suorum, qui sibi nunc praesunt, incuria, gravia possent suae famae suaeque salutis incurrere nocumenta, apud dilectissimum patrem nostrum dominum summum pontificem cum effectu dignemini procurare, quod ipsa domus ex provisorum hujusmodi inutilium vinculis absoluta, de caetero provisioni provincialis fratrum Minorum, ut circa eamdem dexterae fiat Excelsi mutatio committatur. Ita quod ipsis personis in ordine pristino permanentibus Poenitentium, provincialis praedictus per se, vel fratres ordinis sui idoneos, visitationis, et correctionis officium in easdem valeat exercere, et liceat ipsis fratribus ad id provide deputandis ipsarum Poenitentium claustrum intrare ad ministrandum ecclesiastica sacramenta, cum fuerit opportunum.
EPISTOLA XIV.  Quidam ex curia Romana commendat quemdam Rudolpho imperatori  . (  An. Dom. 1280, cod. Rud.  XIV.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Procurator regis Romanorum in urbe illi commendat N. optime de eo meritum in negotio coronationis, ut praemio atque honoribus ab eodem affectus exemplo aliis sit, quod cum alacritate animi sequantur.

Serenissimo, etc. Ad incrementum vestrae gloriae pertinere dignoscitur, si apud vestram celsitudinem benemeriti commendati 443 recipiant suae praemia probitatis, quo exemplo caeteri de bono in melius animentur. Unde quia vir discretus N. nobis in exaltationis vestrae negotio fideliter astitit, et commendabilem se ostendit, honorem vestrum pro suis viribus promovendo, eumdem vestrae excellentiae quamplurimum recommendo, vestrae magnificentiae pro eodem supplicans studiose, quatenus ipsum, cum ad vos venerit, de regia clementia benigne recipere, et in omnibus gratiose dignemini pertractare, tam debitae justitiae quam gratiae vestrae effectum eidem liberaliter impendentes, ut tam ipse quam reliqui exemplo simili provocati ad magnitudinis vestrae servitium studeant festinare.
EPISTOLA XV.  Episcopus quidam gravamina sui episcopatus Rudolpho exponit.   (  An. Dom. 1280, cod. Rud.  XV.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Episcopus multis a Rudolpho beneficiis affectus, adeoque maxime ei devinctus, aegre admodum ferens non posse eum prosequi ad solemnitatem coronationis, quod sua sedes alieno aere gravis ac finitimorum insidiis obnoxia erat, praeterea ipse privatis personae incommodis detinebatur; se excusat obsequio non defuturum post ejus reditum promittens.

Serenissimo domino N. episcopus salutem cum obedientia, omni reverentia et honore. De regalis abundantia largitatis confiteor me quam plures gratias et concessiones datas liberaliter recepisse, quae me adeo sui efficacia convicerunt, ut quanquam ex debito subjectionis de fidelitate majestati regiae astrictus tenear, in hoc tamen dilatata voluntas debitum superat, et ejusdem respectu debitum ipsum, licet in se grande sit, pene nullius est momenti. Propter quod me, et mea, ac quidquid sum excellentiae vestrae 444 totaliter offero; non desperans apud Deum reperire gratiam, apud quem largitionum atque gratiarum abyssus altissima sibi sedem aptissimam collocavit. Postulo igitur humiliter, ut patienter attendens regia serenitas quae hic styli officio designantur, ex his me excusatum habeat, mihi parcat et deferat, suam mihi nihilhominus gratiam conservando. Sane cum ad creditum mihi episcopatum de novo personaliter advenissem, in novo adventu novum debitorum ingressus labyrinthum, a furore creditorum adeo undequaque sum oppressus, importune lacessitus, ut vix sufficiant tempora consiliis, vix reditus suppetant, quibus fauces inhiantium compescere valeam, quibus possem clamores pestiferos reprimere creditorum. Hisque accedit infortuniis, quod nobiles circumvicini episcopatus mei violenter jura certatim occupant, jurisdictionem meam non solum impediunt, sed quantum in ipsis est, ipsam enervare funditus moliuntur. Qui mihi et Romano imperio quotidie multam possent generare molestiam, si non esset qui conatibus resisteret eorumdem. Quibus etiam cedit in mei adjutorium nocumenti, quod, etc. Propter quae et alia sic pecunia exhaustus sum, sic facultatibus denudatus, ut ad praesens reddar immobilis ad prosequenda promissa, caeteris insolubilibus alligatus, infirmitate corporis, quae mihi licet odiosa, indefessa tamen comes efficitur, his importunitatibus scrupulosis perturbationis et molestiae cumulum adjungente. Propter quae regia majestas in his mihi compatiens a via pro coronatione sua agenda, me misericorditer eximat, et meae discat impotentiae misereri. Quoniam in felici regressu, cum assumpta triumphali corona redierit, vos visitabo personaliter, et grati impensa servitii, praeteriti temporis profecto non omittam redimere tarditatem.
445  EPISTOLA XVI.  Commendat comitibus et baronibus, etc., noviter electum episcopum.   (  An Dom. 1275, cod. Rud.  XVI.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Siffridum Coloniensem archiepiscopum Lugduno a Gregorio X sibi remissum commendatumque, ut ad ecclesiam et dioecesim m maxime turbulentas id temporis, et in archiepiscopos suos injuriosas, non sine regia protectione transire permittat, comitibus caeterisque ita commendat, ut illum laedere perinde esse sciant, ac regiam majestatem offendere: obsequium fidelitatis tam sibi quam illi praestent, priscisque simultatibus in oblivionem amandatis tranquillam pacem deinceps colant.

Rudolphus, etc., universis comitibus, baronibus, etc. Infinitae misericordiae Deus tribulatam jam diutius civitatem et dioecesim H. compassionis et misericordiae contuens oculis, exclusis ac amotis bellorum ac aliarum adversitatum periculis, de pastore sciente, volente et valente memoratas civitatem et dioecesim depressas hactenus non absque culpis hominum, ut credimus, proinde relevare, et de honesto viro N. dignatus est misericorditer providere. Hic siquidem sanctissimo patri domino nostro notissimus, et quanto notior tanto inde gratior, multae commendationis ad nos beneficia reportavit. Porro nos praedicti sanctissimi patris nostri 446 instructi monitis et mandatis, memoratum N. et ipsius ecclesiam cum omnibus sibi commissis, tum suae probitatis merito, tum pro charissimi patris nostri gratiosissimo interventu, specialis gratiae et favoris affectu prosequi cupientes, omnes injurias, si quas ipsum ex nunc sustinere contingeret, nobis volentes ascribere, ac dignantes ipsas prosequi tanquam nostras, quapropter vobis mandamus sub obtentu gratiae nostrae firmiter et districte, quatenus eidem N. electo principi nostro charissimo, membro sacri Romani imperii, tanquam vestro episcopo, intendatis in omnibus fideliter et devote, sicque vestrae fidelitatis obsequium tam apud nostram majestatem quam apud ipsius paternam providentiam mereatur meritum reportare. Vosque cum ipso patre vestro in amoenitate pacis et tranquillitate mentis, nova succrescente gaudiorum materia abstersis lacrymis consistere valeatis.
EPISTOLA XVII.  Privilegium civitatis Hallensis.   (  An. Dom. 1280, cod. Rud.  XVII.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Rudolphus Hallensem Sueviae civitatem ob constans sibi et imperio praestitum obsequium regia munificentia libertate donat, ita ut cives utriusque sexus causas suas persequi, aut in judicium vocari extra civitatem Hallensem non possint.

Ad hoc ad supremae dignitatis apicem a supremo et primo regnorum omnium conditore cognoscimus nos vocatos, 447 quod cum cunctis sub tutela nostri regiminis constitutis in jure, sive exhibitione juris faciles debemus existere, et in gratia liberales, illis ampliorem gratiam et majoris gratiae plenitudinem dignum ducimus impertiri, qui a nostris et imperii servitiis nullis adversitatum turbinibus avelluntur. Cum itaque dilecti filii N. civitatis Hallensis tam devota fidelitatis servitia nobis impenderunt et impendant, quod ipsorum preces apud nostram majestatem exauditionis gratiam et effectum ejus quem desiderant mereantur, nos ipsorum humilibus precibus inclinati, volumus, et pro speciali gratia hanc ipsis libertatem tradimus, traditam, et concessam auctoritatis regiae praesentis decreti munimine confirmamus, quod nemo civium civitatis Hallensis utriusque sexus extra civitatem Hallensem stare judicio compellatur, sive realis, sive personalis, seu alia contra ipsum quaecunque actio attemptetur. Imo si quis contra quemquam civium praedictorum quidquam habuerit actionis, illam coram judice civitatis ejusdem juris ordine prosequatur, etc. Nulli ergo, etc.
EPISTOLA XVIII.  Rudolphus commendat Coloniensem electum pontifici Romano.   (  An. Dom. 1275, cod. Rud.  XVIII.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Siffridum canonice electum Coloniensem archiepiscopum multis effert laudibus apud pontificem Lugduni commorantem, oratque ut consecratum et sacro pallio de more ornatum ad suam sedem ingentibus obnoxiam calamitatibus quantocius mittat, nisi forte sublimiori loco exaltandum deliberaverit.

Inter caetera quorum nos pervigil cura sollicitat, quorum desiderabilis expeditio mentem nostram exagitat incessanter, illud revera tranquillo sanctae matris Ecclesiae statui, reformationi 448 divulsionis imperii, ac subsidio Terrae sanctae potissimum credimus expedire, quod ecclesiae regni Alemaniae destitutae pastoribus nova novorum sponsorum substitutione refloreant, et provisionis optatae solatio recreentur. Inter quas utique quanto praesignius cunctis veneranda Coloniensis ecclesia renitet, quanto etiam graviorum persecutionum procellis impetitur, et immaniorum perturbationum calamitatibus impulsatur, tanto celerioribus indiget vestrae paternae provisionis auxiliis sublevari. Et quia N. laudabili perhibente testimonio plurimorum, a juventutis suae primitiis semper fuit caterva virtutum stipatus, honestaeque conversationis et vitae praeconio insignis; pro eo beatitudini vestrae piissime supplicamus affectu quo possumus ampliori, quatenus cum ipsa ecclesia scienter expostulet suo salutari regimine dirigi, et amabili sua praesentia confoveri, eumdem electum ad ipsam ecclesiam gubernandam quantocius destinare dignemini ex innata paternae clementiae compassione celeriter expeditum, nisi forsitan ipsum sublimioris loci regimini, ad quod procul dubio reputatur idoneus, vestra pia circumspectio, suae multimodae probitatis obtentu decreverit deputandum. Speratur quippe certissime, quod per eum, velut per columnam immobilem fulcietur imperium, et in domo Domini idem electus nihilominus ut oliva fructifera germinabit.
449  EPISTOLA XIX.  Rudolphus commendat Philippo regi Francorum monasterium Aureae vallis Cisterciensis ordinis  . (  An. Dom. 1276, cod. Rud.  XIX.)
Author: Rudolfus I
Date:  [in] [affectu] [in] [eorumdem adjuratores,
male fautores]

ARGUMENTUM.--Rudolphus a Cisterciensibus coenobii Aureae vallis dioecesis Trevirensis rogatus, ut quoniam in imperii ultimis finibus constituti graves patiebantur molestias ab iniquis hominibus, sub regis Franciae patronicio eos poneret, eidem regi petitiones monachorum exponit, eorumque votis plenissime obsecundat.

In regum thronis sublimibus, et quibuslibet aliarum tribunalibus potestatum, quae catholicae fidei fulgor illuminat, ubi praesertim locorum habilitate contigua vicinantur, ea praecipue debet votorum vigere conformitas, ea convalescere debet indissociabilitas animorum, ut alterutrius imminente dispendio, effectivo compassionis alternae solatio recreentur. Quod utique, quia vestrae serenitati libenter offerimus vobis, et vestris opportunitatibus profuturum, idipsum a vobis sub firmae spei fiducia non immerito vice reciproca praestolamur. Sane porrecta nobis religiosorum virorum N. et N. abbatis, et conventus Aureae vallis Cirsterciensis ordinis petitio continebat, ut cum ipsis a Romani imperii 450 corde valde sepositis, et in extremis finibus ejusdem imperii constitutis sub imperialis protectionis umbraculo respirare non liceat, malignorum in eos protervia saeviente, apud vos eisdem dignaremur assistere, quod eorum quieti et paci velletis intendere cum effectu . Quia igitur de regali vestra benignitate confidimus quod indito coelitus vestris praecordiis a clarorum vestrorum progenitorum propagatione sincerae devotionis ardore, super hoc pio negotio curas vestras et operas nostris desideriis applicetis; celsitudinem vestram attente duximus exorandam, quatenus divinae pietatis intuitu, ordinisque reverentia, et pro vestra salute, praedictis abbati et conventui, juxta continentiam privilegii quod ipsis concessisse dignoscimur, in omnibus possessionibus, hominibus et personis, juribus atque rebus quibuslibet universis, quocunque nomine censeantur, et ubicunque locorum in imperio consistant, nec non super omnibus libertatibus sibi per quoscunque concessis, contra quoscunque praedicti imperii, cujuscunque conditionis existant, qui adversus eosdem violenter aut injuriose proterviant vestrae gratiosae defensionis et opportunae protectionis auxilium, patrocinium, et levamen ex regia benignitate dignemini tam libenter quam liberaliter perpetuo impertiri. Hoc enim proculdubio vobis cedet ad meriti cumulum apud Deum, et apud homines ad magnifici nominis incrementum, si dictum monasterium et personas in jure suo manutenueritis, eorumdem injuriatores, 451 malefactores , violentos praedones, et oppressores ubique locorum in imperio, tanquam vestros subditos poena plectentes condigna.
EPISTOLA XX.  Rudolphus revocat et irrita facit omnia contraria superiori epistolae privilegia concessa et concedenda.   (  An. Dom. 1277, cod. Rud.  XX)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Cum subreptitia et obreptitia quaedam privilegia ostentarentur contraria praedictae subjectioni, Rudolphus tam prius concessa quam deinceps concedenda, quae cum eadem pugnent, irrita esse declarat nulliusque roboris.

Quia meminimus nos illustrem et magnificum principem dominum Philippum Francorum regem interpellasse per litteras speciales nostra regali auctoritate munitas, ut religiosis viris abbati et conventui monasterii Aureae vallis Cisterciensis ordinis contra quorumlibet invasorum proterviam congruum patrocinium et levamen exhibeat et impendat, nos ipsos abbatem et conventum magnopere cupientes ejusdem regis defensione perpetuo communiri, praesentibus duximus statuendum, quod quidquid per falsi suggestionem et veri suppressionem a nobis contra hanc nostram gratiam per quoscunque jam impetratum existit, vel impetrari contigerit in futurum, omnino careat robore firmitatis, nos enim illud in irritum revocamus, etc.
452  EPISTOLA XXI.  Rudolphus ut concordia inter principem et cives fiat mittit legatum  . (  An. Dom. 1279, cod. Rud.  XXI.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Metuens Rudolphus ne discordia principis N. cum suis civibus graviora damna parturiat, ei legatum mittit pacis interpretem, cui tanquam sibi faciles aures accommodet: obsequium isto majus atque acceptius sibi ab eo praestari nullum posse significat, ut lenocinio verborum iras ejus frangat.

De tua quiete statuque pacifico crebra meditatione revera solliciti, tanto amplius circa stabile bonum concordiae inter te ac cives nostros in interioribus nostris praecordiis anxiamur assidue, quanto major promittitur ex ipsius votiva consolidatione securitas, quantoque gravioris jacturae discrimina ex discordiae praeparari dissidio praevidemus. Sane quia inter alia votis nostris accommoda salutarem concordiae unionem desiderabilius affectamus, ecce quod N. fervidum tui honoris proculdubio zelatorem ad tuam praesentiam propter hoc velut imaginarium nostrae praesentiae, fiducialissime destinamus, affectuosissime te rogantes, quatenus suis, quae tibi nomine nostro proponet, exhortationibus acquiescens pro nostra et imperii reverentia, imo etiam proprio tuae commoditatis instinctu ad pacem omnimodam tuum animum studeas efficaciter et finaliter inclinare vel applicare, sciturus certissime quod in nullo casu, in nullo prorsus eventu tam gratum, tam placidum nobis obsequium poteris exhibere. Idcirco verbis ejusdem super omnibus fidem plenissimam adhibere te petimus, sicut nostris.
453  EPISTOLA XXII.  Rudolphus commendat quemdam canonicum Leodiensi Ecclesiae  ,  et ut ipsum quamprimum in curiam remittant.   (  An. Dom. 1279, cod. Rud.  XXII.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Ecclesiam Leodiensem praeclara laude prosequitur, seque ad illam protegendam et honestandam paratum exhibet. Deinde A. suum aulicum in ejus canonicorum collegium cooptatum, quem mittit ad possessionem ineundam, ad se quantocius remitti orat, negotiis ecclesiae utilius adfuturum in regia curia quam in choro Leodiensi.

Insigne speculum regni Germaniae nobilis illa ecclesia, quae in oculis nostrae benevolae gratiae et benevolentiae gratiosae continue collocatur, sic animum nostrum suo praeclaro candore gratificat, sic splendoris sui lumine intima nostrae mentis illustrat, quod nimirum in suae suavitatis fragrantia, velut in agri pleni odore, cui Dominus benedixit, potissime delectamur. Idcirco non immerito promptum in nobis est, commoditatibus suis libenter intendere, ac honoribus ampliandis in omni promptitudine spiritus aspirare. Sane licet honestus vir A. qui, praeclaris suis exigentibus meritis, in conspectu regio valde gratiosus assurgit, de nostra licentia ad praesentiam vestram accedat, ad primae suae residentiae ministerium in ecclesia vestra, devotione qua convenit offerendum, quia tamen conditionis et status ejusdem ecclesiae circumstantiis provide trutinatis, et nobis utilius et ecclesiae vestrae longe consultius arbitramur, quod adhuc eidem ecclesiae vestrae in curia nostra deserviat quam in choro; prudentiam vestram rogamus affectu quo possumus ampliori, quatenus super eadem residentia pro nostra reverentia et utilitate propria, congrua ipsum gratia prosequentes, eumdem ad curiam nostram quantocius studeatis remittere, vestris et ecclesiae praenotatis servitiis, inibi fructuosius institurum, 454 scituri certissime, quod propter commodorum augmenta, quae vobis exinde provenient, nos in vestris agendis quibuslibet semper experiemini promptiores.
EPISTOLA XXIII.  Rudolphus confirmat episcopi Leodiensis sententiam de terminis duellorum praefigendis.   (  An. Dom. 1279, cod. Rud.  XXIII.)
Author: Rudolfus I

ARGUMENTUM.--Decretum Leodiensis episcopi de proroganda die ad singulare certamen praestituta, arbitrio principis imperii coram quo est confligendum, ratum habet in tota Leodiensi provincia, ac regia auctoritate mandat ab omnibus observari.

Rudolphus, etc., egregiis viris nobilibus, ministris, vasallis, et hominibus universis Leodiensi episcopatui subditis. Praesidentibus nobis nuper in civitate nostra N. pro tribunali solemniter die sabbati, etc., et procuratore venerabilis Leodiensis episcopi, principis nostri charissimi, inibi comparente, ad requisitionem et justitiam personae ejusdem, omnium circumstantium applaudente caterva et etiam approbante, sententialiter exstitit judicatum, quod quilibet princeps imperii jurisdictionem obtinens temporalem, cujuscunque conditionis existat, coram quo committi consueverunt certamina duellorum, si die praefixo, sive statuto pugilibus ad conflictum ex causis necessariis et honestis, duelli hujus pugnae non valeat personaliter interesse, opportuna et utili mutabilitate 455 consilii, sine ulla injuria partium, idem princeps alium tacite possit diem pro sua commoditate praefigere pugnaturis, ipsiusque duelli conflictum usque in tempus habilius prorogare. Hinc est quod nos auctoritate regia dictam sententiam, utpote rite latam, solemniter approbantes, universitati vestrae edicto districtius duximus injungendum, quatenus super hujusmodi prorogatione conflictuum duellorum, quam per venerabilem A. praenotatum episcopum hactenus fieri contigerit aut contingeret in posterum, ei pareatis humiliter et devotione qua convenit intendatis.
EPISTOLA XXIV.  Rudolphus iterum regi Francorum commendat monasterium Aureae vallis.   (  An. Dom. 1277, cod. Rud.  XXIV.)
Author: Rudolfus I
Date:  [poterimus]

ARGUMENTUM.--Coenobium Cisterciensium Aureae vallis Luxemburgensis Philippo III Francorum regi iterum commendat, juxta formam priorum litterarum: nondum enim patrocinium illorum suscepisse eum audierat.

Licet religiosi viri abbas, et conventus monasterii Aureae vallis sub imperatoriae potestatis umbraculo debeant respirare, quia tamen plerumque nobis in remoto agentibus, perversorum infesta tyrannide quatiuntur, quorum calumniosos insultus poteritis facile refrenare, serenitatem vestram attentius duximus deprecandam, quatenus juxta nostrarum patentium continentiam litterarum, quas regiae celsitudini alias super eorum tuitione direximus, 456 eis libenter et benigne dignemini vestrae protectionis vestrique praesidii beneficium et solatium impertiri, ut gratiam apud Deum et homines vobis exinde comparetis uberius, et nos in vestris agendis si se locus ingesserit experiamini merito promptiores.
459  EPISTOLA XXVI.  Rudolphus fratres Hospitalis sancti Joannis in Jerusalem recipit in tutelam et eorum privilegia confirmat.   (  An. Dom. 1285, cod. Rud.  XXVI.)
Author: Rudolfus I
Date:  [universas] [professiones] [praesenti] [ingeri]

ARGUMENTUM.--Equites sancti Joannis Jerosolymitani pro Christianae religionis fideique catholicae defensione contra Saracenos intrepide dimicantes, exoratus sub speciali protectione suscipit una cum bonis eorum omnibus tam acquisitis quam deinceps acquirendis, confirmatque et instaurat privilegia, donationes, et jura omnia, quae a Friderico II et praedecessoribus obtinuerant.

Etsi de regalis procedat benevolentiae largitate, universos regularis observantiae professores sollicitae protectionis et gratiae patrocinio communire, honorabiles tamen fratres sacri ordinis hospitalis sancti Joannis in Jerusalem, qui, spreta saeculari militia, contra paganicae pestilentiae agmina producentes intrepide vexilla victoriae Christianae, suaeque signa militiae rubricante in sanguine gloriosi martyrii, strenue dimicando cum barbaris nationibus pretiosae morti se tradere non formidant, a regiae celsitudinis brachio tanto debent attentius confoveri in omnibus, tantoque sublimius honorari, quanto ferventius pro defensione catholicae fidei dignoscuntur in castris Dominicis militare. Noverit, etc. Quia igitur praelibatum ordinem fratrum Hospitalis sancti Joannis Jerosolymitani, cujus utique sanctitatis odor ut odor agri pleni, cui Dominus benedixit, suavitatis oblectamento praecordialiter nos refecit, praerogativa favoris amplectimur singularis, et quia ordo dignoscitur titulis ab antiquo florere conspicuis, ac honorum et libertatum eximiis dotibus insigniri, nos intimo desiderio cupientes, quod sui famosi nominis nequeat obnubilari serenitas, nec status sui prosperitas laceretur in aliquo, vel dispendiose tangatur, devotis N. supplicationibus 460 inclinati, praedicti ordinis fratres et omnes possessiones eorum et bona quae in praesentia nunc rationabiliter possident, aut in posterum justitia mediante poterunt adipisci, sub nostra speciali protectione ad imitationem divorum imperatorum praedecessorum nostrorum, et regum Romanorum praedicta privilegia, prout superius sunt notata, et universos et singulos suos articulos, omnes insuper donationes, indulgentias, gratias, libertates, et jura praefati ordinis fratribus a praeclarae memoriae Friderico ultimo Romanorum imperatore praedecessore nostro ante latam in eum depositionis sententiam, et a suis antecessoribus imperatoribus, et regibus Romanorum rite ac provide tradita et concessa, ac si praedicta omnia de verbo ad verbum praesentibus inseri contigisset, expresse de benignitate regia liberaliter innovantes, et auctoritate regalis culminis, et praesentis scripti patrocinio confirmantes. Nulli ergo, etc.