In nomine sancte et individue Trinitatis , Patris et Filii et Spiritus sancti . Quoniam primo patre nostro prevaricante omnes prevaricatores cum eo effecti sumus , quia omnes in eo , quamvis non personaliter , tamen materialitater eramus : ideo , a tocius beatitudinis sublimitate in omnimode infelicitatis abyssum eo detruso , et nos omnes justo Dei juditio detrusi sumus : hinc est enim quod interior et exterior homo noster tot et tam noscuis subjacet passionibus , quod caro nostra tot et tam asperrimis afficitur adversitatibus , quod etiam spiritus noster a carne sibi unita tot et tam graves assultus cotidie patitur , ut vix ei resistere possit et multotiens a carne superetur ; huic tam multiplici infirmitati nostre condolens misericors Deus , ne sua periret factura , misit Filium suum ad terras ut formam servi susciperet et usque ad mortem ei obediens esset , per cujus humilitatem superbia nostra periret , et per cujus resurrectionem fidelis quisque a morte peccatorum resurgeret et per cujus preceptorum observationem tandem ad statum proprium remearet : qui etiam cum preceptis vite nobis temporalium bonorum largitatem prebuit et cotidie prebet , ut , hec observando et horum superflua pauperibus erogando , per bona momentanea adquiramus nobis eterna . Quod totum Dei gratia non neglegenter attenderunt Ugo de Merlenniaco et sorores et nepotes et neptes sue cum maritis suis , et Rainaldus de Molismo et Odo Paganus et Wido , et Ugo de Curtiruno et uxor ejus Gersennis cum sorore sua Cacenniacensi et liberis ejus , et Odo de Furviaco et Odo filius Engelbaudi cum uxoribus suis . Recolentes enim puro et sincero rationis oculo se nudos ab utero matris esse egressos , et de hoc mundo in miserabile exilium , nisi bene egerint , exituros : si vero in bono perseveraverint , in patriam celestem redituros ; memores etiam dominici precepti quo dicitur : « Date et dabitur vobis » , elegerunt hoc sibi utillimum esse , ut de mammona iniquitatis amicos sibi facerent , qui in eterna tabernacula eos quandoque reciperent . Dederunt igitur isti prenominati et , ut breviter concludam , omnes qui quicquam alodii ad Molismum attinentis habebant , illud Molismense alodium ( Deo et ) Beate Marie et fratribus eis in loco illo servituris , totum ita liberum et ab omnium aliorum dominio solutum ut ipsi obtinebant , et justicias et omnes redditus ejus et omnia consuetudinaria jura , et quicquid ad illud alodium adtinebat , ubicumque esset , sive in campis sive in pratis sive in nemoribus sive in aquis sive in molendinis , nichil sibi vel alicui alii ex eo et ex pertinentibus ad illud retinentes , nisi hoc decimationis quod quisque eorum accipiebat ab ecclesia Poliacensi . Quin etiam decimationis partes suas concesserunt Beate Marie et servitoribus suis Rainaldus de Molismo et Odo filius Engelbaldi annuente uxore sua Sarra . Retinuerunt eciam sibi servos suos et mansos suos proprios . Mansos enim Beate Marie quos quasi proprios prius habuerant , dimiserunt ei et monachis ei servituris ; nullusque eorum aliud aliquid excepit , excepta Gersenni et sorore sua , que plus quam alii servis suis usuarium nemoris et aque tantummodo , nichilque aliud ex attinentibus toti Molismensi alodio , sibi retinuerunt . Facta autem hac largitione , cui nemo rationabiliter contradixit , persuaserunt fratribus ipsi , ut litterarum testimonio eam largitionem confirmarent . Cui testes Achardus miles Castellionensis et Tescelinus Rufus et Ugo Ecclesiolensis et Umbertus filius Wacelini , et Burdinus et frater ejus Wido de Larriaco , et Ugo de Sperviaco et Rainerius de Monte Forti et Walandus et Bernardus cum multis aliis interfuerunt . Facta sunt hec Philippo rege Francorum regnante , Roberto vero ducatui Burgundie presidente , Rainardo autem diocesim Lingonensem gubernante .