Ego , Hugo , dux Burgundie , notum facio tam presentibus quam futuris quod cum contentio verteretur inter . . abbatem et conventum Quinciaci , ex una parte , et Johannem , armigerum , dominum de Neellis , ex altera , super hoc quod dictus Johannes petebat , pro se et heredibus suis , justiciam magnam et parvam in grangia et in toto finagio de Marsuil , que est grangia dictorum Quinciacencium ; item super eo quod dictus Johannes denegabat dictis abbati et conventui pasturam in tota terra sua ad usum omnium animalium dicte grangie et pastionem ad pascendum in omnibus nemoribus de Neellis et usuagium ad omnia necessaria sua facienda in totis nemoribus supradictis ; item super eo quod dictus armiger denegabat solvere dictis religiosis novem sextarios avene annui redditus , quos ipsi dicebant se debere percipere in costumis de Neellis , de elemosina patris et predecessorum dicti Johannis . Tandem , dicto abbate pro se et conventui suo , et dicto Johanne pro se et heredibus suis , coram nobis comparentibus , bonis viris mediantibus , composuerunt in hunc modum , prout dicte partes confesse sunt coram nobis , videlicet quod dicti abbas et conventus recognoscunt dicto Johanni et heredibus suis bonam gardiam in grangia vel in finagio de Marsuil , et justiciam magnam in finagio dicte grangie quemadmodum inferius est expressum : ita tamen quod infra clausuram grangie justiciam magnam vel parvam non habebit ; si vero servientes jurati de Neellis qui capere possunt in dicto finagio de Marsuil et in nemoribus aliquod forefactum in dicto finagio de Marsuil absque societate et presentia servientium dicte grangie acceperint , illud forefactum per juramentum suum adducent in dictam grangiam de Marsuil , nec alibi , et dictis abbati et conventui dampnum suum facient restituere ; et dictus Johannes habebit medietatem emende et dicti abbas et conventus aliam ; nec abbas vel aliquis loco ipsius illam medietatem quam debent habere predicti servientes poterit alicui remittere sed de sua medietate suam faciet voluntatem ; si vero illi qui in finagio forefecerint fuerint religiosi , nobiles vel clerici , vel in ipsorum servitio constituti , abbas predictus vel mandatum ipsius poterit unicuique semel in anno totam emendam remittere si sue placuerit voluntati ; quod si in aperto remiserit , non poterit in occulto levare quin predicti habeant suam partem ; si autem iterum in forefacto capti fuerint legi et ordinationi supradictis dictorum abbatis et Johannis vel ejus heredibus sicut alii subjacebunt ; si autem aliqui vel alique in dicto finagio a predicto Johanne vel ejus servientibus in furco , homicidio vel stupro capti fuerint adducentur in dictam grangiam de Marsuil et si mandatum abbatis judicaverit quod morti debeant subjacere vel membrum perdere nudos et vacuos et adjudicatos deliberabit predicto Johanni vel mandato ejus ad justiciam faciendam . Verumptamen de judi cio faciendo vel non faciendo , vero vel falso , ad dictum Johannem nichil omnino pertinebit ; quicquid autem servientes predictorum abbatis et conventus in dicto finagio acceperint , ad dictam grangiam adducent si voluerint , et de emenda levanda vel non levanda in eorum erit potestate ; quam si levaverint tota erit libera abbatis et conventus , ita quod nec dictus Johannes nec ejus servientes in ea potuerunt aliquid reclamare ; si vero contigerit servientes dicti Johannis cum servientibus abbatis et conventus in illa grangia commorantibus quemquam in aliquo forefacto simul accipere , abbas vel conventus non possunt de illo forefacto emendam levare , quin illa emenda inter abbatem et conventum et inter Johannem per medium dividatur . Item voluit et concessit predictus Johannes quod dicti Quinciacenses habeant pasturam variam in futurum in tota terra sua de Neellis et de Baelou ad usum omnium animalium dicte grangie de Marsuil et grangie de Logio ; similiter et animalia de Neellis habeant pasturam vanam in finagio grangie de Marsuil ; ita tamen quod si dicta animalia predictarum grangiarum alicui aliquod dampnum fecerint , debent reddi sine emenda , dummodo dampnum restituatur passo injuriam sine passis ; et quod cito denuncietur dampnum conmissum custodibus dictarum grangiarum qui tunc pro tempore fuerint in eisdem ; de animalibus vero de Neellis erit similiter faciendum ; de animalibus vero villarum que usuariam habent vanam pasturam in finagio de Marsuil et animalia de Marsuil in finagio earumdem villlarum si capiantur a quocumque nulla levabitur emenda ; sed tantummodo dampnum restituere tenebuntur . Item dicti abbas et conventus in omnibus nemoribus dicti Johannis nullo tempore poterunt habere nisi sexaginta porcos tantum et habebunt dicti Quinciacenses usagium in boscho mortuo ad foagium omnimodum dicte grangie de Marsuil in omnibus nemoribus suis de Neellis et in eisdem nemoribus conmorantes in dicta grangia de Marsuil quocienscumque necesse fuerit poterunt accipere calciaturam cum assiliis et retortis pro quadrigis , quarris et carrucis novis faciendis et veteribus reparandis , et pro istis capiendis et habendis primitus nuntiabunt dicto Johanni vel mandato ejus ; qui Johannes vel ejus mandatum assignabit eos ubi capient omnia supradicta , scilicet calciaturam , assilia et retortas ; quod si non faceret , dicti Quinciacenses sine licentia et occasione capient in dictis nemoribus omnia sibi necessaria superius nominata . Et si predictus Johannes de nemoribus suis venderet , tenetur et debet dimittere dictis Quinciacensibus et etiam assignare et ostendere usuarium plenarium et omnimodum in ipsis eisdem nemoribus ad omnia capienda , facienda et exercenda supradicta , et tunc debent se abstinere a venditione supradicta ; quod si non faceret dicti Quinciacenses in illa venditione suum haberent usuagium et acciperent ad usum dicte grangie de Marsuil et animalium omnia necessaria superius expressa , non obstante venditione vel contradictione aliquorum dicti vero Quinciacenses . Si quid juris habebant in nemore dicti Johannis de Bahelou , totum omnino quittaverunt , hoc excepto quod omnia animalia grangiarum de Marsuil et de Logio per planum et nemora de Bahelou ad dictum Johannem pertinentia per vanam pasturam , libere et quiete , pasturabunt , dicti vero Quinciacenses dictum nemus vel instrumenta non possunt dare vel vendere ; quod si facerent , perdent donum vel venditum , et emendam solvent secondum legem Burgundie . Item voluit et concessit dictus Johannes , et etiam confirmavit , quod dicti abbas et conventus Quinciaci percipiant decetero et recipiant novem sextarios avene annui redditus ad mensuram Castellionis in costumis suis de Neellis , pro elemosina patris sui et antecessorum suorum , qui predictam avenam pro remedio animarum suarum dederant , legaverant et concesserant Quinciacensibus supradictis ; quem locum et avenam ipse Johannes deputavit et assignavit ad percipiendum annis singulis infra festum Omnium Sanctorum . Nec in contentionibus supradictis per istam amicabilem compositionem sopitis omnibus et determinatis predicti Quinciacenses poterunt aliquid ulterius reclamare nec dictus Johannes vel ejus heredes penitus aliquid revocare ; et si alique littere in posterum invente fuerint per quas possent dicti Quinciacenses plus petere in tota terra dicti Johannis quam in istis presentibus litteris continetur , nullam haberent decetero roboris firmitatem . Has autem conventiones universas et singulas per juramentum suum corporaliter prestitum promisit dictus Johannes inviolabiliter se servare et quod per se vel per alium contra non veniet in futurum , obligavit etiam heredes suos ad conventiones hujusmodi firmiter observandas ; has autem conventiones laudavit , voluit et concessit spontanea , non coacta , Gertrudis nobilis mulier uxor dicti Johannis et liberi eorundem , promittentes bona fide se contra conventiones hujusmodi per se vel per alios in posterum non futuros . Si vero , quod absit , contingerit dictum Johamnem , uxorem ejus et liberos , vel eorum successores , vel Quinciacenses , a dictis conventionibus resilire vel aliqua earumdem voluerunt dicti Johannes , uxor ejus et liberi et Quinciacenses quod nos possemus contradictores et rebelles compellere ad conventiones predictas penitus observandum . Hec autem omnia et singula , prout sunt distincta superius et expressa , promisit dictus Johannes pro se et heredibus suis , et dicti Quinciacenses coram nobis bona fide servare integraliter et tenere nec contra predicta vel aliquod predictorum aliquo tempore per se vel per alium venire , ordinare aut facere , renuntiantes coram nobis ex certa scientia in hoc facti omni juris beneficio canonici et civilis , omnibus exceptionibus et maxime juri dicenti generalem renuntiationem non valere omnibus que aliis que de jure vel de facto ad veniendum contra predicta vel aliquod predictorum possent eidem Johanni vel successoribus suis vel Quinciacensibus suffragari . Ego vero supradictus Hugo , dux Burgundie , ad peticionem et instantiam abbatis et conventus Quinciaci , pro se et pro conventu suo , et Johannis , armigeri , domini de Neellis , et uxoris ejus Gertrudis , que omnia supradicta voluit et laudavit , universas conventiones et singulas , superius nominatas et ab utraque parte propter pacis concordiam coram nobis concessas laudavi , volui , et in quantum juris habeo et possum , confirmavi . In cujus laudationis et confirmationis testimonium , presentes litteras sigilli mei munimine roboravi . Actum anno Domini millesimo ducentesimo sexagesimo septimo , mense januario . Ego vero supradictus Johannes omnia et singula predicta que in presentibus litteris continentur vera esse confiteor et ea pro me et meis heredibus universis approbo et confirmo . In cujus rei testimonium et munimen , et etiam ad requisitionem predicte Gertrudis , uxoris mee , promitto bona fide infra mensem post quam miles fuero , ad peticionem predictorum abbatis et conventus Quinciaci sigillum meum apponere presentibus in confirmationem et in testimonium veritatis .