| LI De possessione que fuerunt Radulphi , prepositi de Wiege . | Universis presentes litteras visuris , officialis Laudinensis domino salutem . Noverint universis quod cum religiose mulieres , abbatissa et conventus de Farvachiis , Cystercis ordinis , Noviomensis dyocesis , haberent et habere debuissent , ut dicebatur , duas partes omnium bonorum immobilium que fuerunt Radulphi , quondam dicti de Wiege prepositi , et Ermengardis , eius uxoris , ratione et citasione Marie et Ysabellis , filiarum Radulphi et Ermengardis , predictorum monialium ecclesie de Farvachiis predicte , et dicte due partes dictorum bonorum immobilium essent et fuissent in elemosinam collate ecclesie de Farvachiis supra dicte , ac sicut dicebatur Renaudus , dictus de Tremont , et Iohanna , eius uxor , haberent et habere debuissent tertiam partem in omnibus bonis supra dictis ratione et iure hereditatis dicte Iohanne . Dicti Renaudus et Iohanna , eius uxor , predicti propter hoc personaliter constituti coram Colardo , dicto de Lucignis , dicto nostro tabellione in curia Laudinensis ad hec a nobis deputato pro utilitate et quomodo evidentibus eorundem , ut dicebant , communi assensu dictarum partium interveniente et de bonorum consilio , recognoverunt se dividisse , partuisse , et partitionem fecisse de dictis duabus partibus dictarum abbatisse et conventus , et de tertia parte dictorum Renaudi et Iohanne , eius uxoris . Ita videlicet quod pro duabus partibus dictas abbatissam et conventum indutis bonis contingentibus , predicte abbatissa et conventus habent et possident , tenebunt , percipient , et habebunt in perpetuum pacifice et quite duodecim modiatas terre et quatuor galetos terre , parum plus aut parum minus , et viginti galetos prati , vel circiter , ad mensuram de Guisia , et totale manerium deu Wiege quod fuit dictorum Radulphi et Ermengardis , eius uxoris , sicut undique se popertat ante et retro . Item gardinus situm a sou la vile . Quas possessiones tenebant dicti Radulphus et Ermengadis , eius uxor , ut dicebatur , a domina de Wiege . Item totale manerium quod fuit dictorum Radulphi et Ermengardis , eius uxoris , situm apud Fasti , sicut undique se poportat . Item undecim modiatas et octo galetos terre , vel circiter , et duos galetos prati ad dictam mensuram . Quas possessiones tenebatur a sorore Albrici de Roumeris defuncte , ut dicebatur . Item omnia alia que dicti Radulphus et Ermengardis , eius uxor , tenebant et habebant dum vivebant et constante matrimonio inter ipsos a dicto Albrico et a domino de le Heries . Que omnia et singula predicta dicti Renaudus et Iohanna , eius uxor , nomine partitionis abbatisse et conventu predictis ex nunc penitiis et perpetuum , coram dicto clerico , quitaverunt cum omni iure et dominio actionibus et occasionibus que dictis Renaudo et Iohanne , eius uxoris , competerant et competere poterant quocumque modo vel titulo in possessionibus et bonis predictis . Qua particione mediante facta , ut dictum est , dicti Renaudus et Iohanna , eius uxor , ex nunc penitus et in perpetuum viginti duos galetos , parum plus aut parum minus , et tresdecim galetos terre , vel circiter , ad dictam mensuram , sitos in territorio de Malisis , quos tenetur ab abbatissa de Malbodio , et unum galetum prati quem tenetur ab abbate Buseilliensis , situm in territorio de Malisis quos tenetur , et omnia alia que dicti Radulphus et eius uxor tenebant et habebant in dicto territorio dum vivebant , ut dicebant , dicti Renaudus et Iohanna , eius uxor , integraliter tenebunt , possidebunt , et habebunt . Que omnia et singula predicta in partem dictorum Renaudi et Iohanne , eius uxoris , existentia predicte abbatissa et conventus dictis Renaudo et Iohanne , eius uxori , ut dicebant dicti coniuges , quitaverunt et quitasse recognoverunt bene et legitime , tenenda , possidenda , et habenda a dictis Renaudo et eius uxore , eorum heredibus et successoribus in posterum , ratione et nomine partitionis predicte et aliorum bonorum dictis Renaudo et eius uxori pertinentium seu alteri eorumdem . Preterea , ut plus reficiens et competens partitio habeatur et fiat de tertia parte dictos Renaudum et eius uxorem contingente , abbatissam et conventus predicte dederunt et concesserunt dictis Renaudo et eius uxori , ut dicebant , quatuor modios bladi , ad mensuram de Guisia , nomine annui et perpetui redditus capiendos et habendos singulis annis a dictis Renaudo et eius uxore eorum et herdibus et successoribus , infra festum omnium sanctorum eisdem persolvendos ad grangiam dictarum abbatisse et conventus que dicitur Sourt de meliori blato post sementem , hoc tantum salvo et recento dictis abbatisse et conventiu quod dicte abbatissa et conventus possunt et poterunt dictos quatuor modios bladi redimere , sine contradictione aliqua , a dictis Renaudo et eius uxore , eorum heridibus et successoribus , facienda infra tres annos continue sequentes quando eis melius placuerit , per legitimam apreciasionem pecunie , aut per escangiam , vel per mutationem alterius hereditatis equivalentis dictos quatuor modios bladi ad dictum et arbitrium proborum virorum distantium ad duas leucas aut minus ville de Lesdin . Que omnia et singula premissa dicti Renaudus et Iohanna , eius uxor , maxime dicta Iohanna spontenea et non coacta , ut dicebat , sed de voluntate et assensu dicti Renaudi , mariti sui , auctoritate et mandatu eidem prestantis coram dicto Colardo fide prestita corporali , promiserunt , et in pactu habuerunt , se tenere et penitus observare , et quod contra partitionem predictam et alia et singula premissa vel aliquid premissorum , per se vel per alium , non venient in futurum , et quod in dictis bonis dictis abbatisse et conventui partitis et assignatis ratione dotis dotalicii et donationis propter nuptias iure hereditario aut alio quocumque modo nichil , dicti Renaudus et eius uxor seu alter eorundem de cetero reclamabunt , seu reclamari facient , aut procurabunt , per se vel per alium , non venient in futurum , et quod in dictis bonis dictis abbatisse Renaudus et eius uxor , tam coniunctum quam divisum , fidem suam corporaliter prestiterunt in manu dicti Colardi . Cui fidem super premissis omnibus indubitanter duximus ad hibendam qui premissa omnia nobis reculit viva voce . In cuius rei testimonium presentes litteras patentes emissimus salvo omni iure sigilli curie Laudunensis munimine roboratas . Datum sede Laudunensis vacante . Anno domini M ducentesimo septuagesimo secundo , feria quarta ante nativitatem beati Iohannis baptiste , rasur , videlicet viginti duos , et Tremont approbamus . Datum ut supra .