De constructione hujus loci ( ø ) . . Cum Dei misericordia sua gratuita bonitate novum monasterium , id est Cistercium , in Burgundia constructum et regulari disciplina dotaret et copiosa monachorum multitudine adaugeret , quidam sacerdos , vera religione non mediocriter adornatus , Ansius nomine , in Autisiodorensi territorio degens , rogavit donnum Stephanum , novi monasterii abbatem , et monachos ejusdem loci ut in loco suo , qui Pontiniacus dicebatur , monachis et abbate ibidem collocatis , abbatiam ordinarent ; qui , spe regularis disciplinae propagande incitati , voto supradicti sacerdotis se satisfacturos promiserunt , si artistes in cujus diocesi locus ille situs erat , hoc amplectaretur . Dehinc donnus Stephanus abbas et Ansius sacerdos Autisiodorensis venientes causam ordinandae in predicto loco abbatiae beatae memoriae Humbaldo episcopo aperiunt ; quorum studium laudabile audiens , letissimus redditur , magnum se sibique commissos spiritualis boni emolumentum nacturos fore confidens , si tempore gratia divina sanctae regulae amatores in suo multiplicaret episcopatu . Eo tempore , accensu et dono auctoritateque donni Humbaldi episcopi et totius capituli ecclesiae suae ac venerabilis sacerdotis Ansii , suscepit donnus Stephanus abbas Pontiniaci ecclesiam ad abbatiam in ibi ordinandam . Cartam vero caritatis et unanimitatis inter novum monasterium et abbatias ab eo propagatas compositam et corroboratam idem pontifex et canonicorum conventus ratam per omnia habuerunt . Videns autem abbas angustiam Pontiniacensis loci in campis et silvis aliisque monachorum proficuis futurorum , bonae famae illius Willelmi , regionis comitem , obsecrat ut sua largitate locum eundem adaugeat . Qui vir , Deo devotus , et precem supplicantis alacriter suscepit et efficia beneficientae adimplevit , concedens in eodem loco Deo servientibus usuariam in omnibus campis , silvis , aquis piscationi commodis , nemoribus etiam fructiferis ad usum porcorum illorum . Quod autem donum et uxor ejus postea laudavit . Domna autem Gilla , vidua , rogatu antedicti abbatis et comitis , donavit monachis in eodem loco futuris , partem certis signis determinatam de terra quam ultra aquam , quae Saina vocatur , habebat ; et de reliqua quam sibi retinuit hoc diffinivit ut , si aliquis rusticus terram illam quam sub ea tenet , monachis illis dare aut vendere aliquo tempore vellet , ipsi per omnia hoc placeret ; illud idem etiam de pratis que rustici ejus tenent , laudavit . Concessit nichilominus monachis illis usuarium in silva quae est ultra aquam Sainam , omni tempore fructuum et aquam eandem ad omnes usus eorum ab illo loco quo tunc molendinum eorum habebatur usque ad molendinum Sancte Porcariae , ita scilicet liberam ut nullus sine licentia eorum aut molendinum construere aut piscationem in ea auderet exercere ; in reliqua vero parte aque ipsius dominae concessit eis piscationem absque laqueis filis conexis . Hec dona laudaverunt et concesserunt filiae predictae dominae , Istiberta scilicet et Berta , ad quarum jus ista omnia precipue pertinebant . Hi sunt testes : Willelmus comes , Milo presbiter , Arvinus de Tusci , Gobertus Capellus , Bartholomeus , Johannes mo--lendinarius , Stephanus de Forvi , Rainaldus , Milo filius Hugonis judicis , Walterus de Glisola , Alaldus qui illius loci erat procurator . Illis temporibus donnus Johannes de Molendino et conjux ejus Osila et filius eorum Gofridus , rogatu antedicti abbatis et comitis Willelmi , dederunt monachis illis terram quae est inter viam qua itur de Vendosa ad Sanctam Porcariam , et ecclesiam eorumdem monachorum et inter magnum nemus et rivulum quendam ; hanc terram concesserunt eis ab omni modo exactione liberam . Post hac dederunt eis usuarium in omni terra quam possiderant in vicinitate monachorum , addentes etiam et laudantes ut quicquid monachi per se vel per alios de omni silva eorum extirpendo planare potuissent , si carrucam non admisissent , ipsorum esset ; et si carruca eandem terram coluissent , Johannes vel sui decimas inde sumpsissent . Simili modo donaverunt monachis de campis suis quicquid carruca non coluerint . De via autem qua de Pontiniaco pergitur ad Vendosam , in dextera parte , in omni silva quae juris eorum erat , dederunt usuariam ad usus porcorum monachorum et hoc cunctis diebus . In alias autem silvas Johannis vel suorum non mittant monachi porcos suos vel aliorum usque ad octavam Domini mitnere distulerint in silvas , abhinc porci monachorum per omnes silvas illas mittantur . Hi sunt testes : Milo capellanus Laniaci Castri et alter Milo presbiter , Willelmus comes Nivernensis , Teodorieus , Helias , Stephanus , Achardus , Hugo et multi procerum ejusdem comitis .