| Preceptum Ludovici imperatoris de Mintriaco in pago Parisiensi | In nomine Domini Dei et Salvatoris nostri Iesu Christi Ludovicus , divina ordinante prudentia , imperator Augustus . Sollicitudine imperiali et Christiane religionis ardore ac cultus divini studio permonemur pro venerabilium locorum cogitare augmento et mansuro stabilimento , quoniam spiritalium premiorum est munificentia , cum in Dei Ecclesia piis et venerantissimis locis a nobis Christo auspice potestate comissa largitate promptissima festinatur concurrere presertim cum nihil credamus minui ab reipublice iure , quoties donis imperialibus aliquid sanctis Domini quorum virtute post Dominicam pietatem mater terra videtur contineri et orbis universus misericorditer regi , humana quoque fragilitas sublevari , nostrumque Deo favente imperium gubernari : manu locupleti , ut imperialem decet maiestatem , fuerimus largiti , eius precipue providentia illique potius alacri animo et devotione debita conferentes , qui Sanctus sanctorum communem captivitatem nostram redemit , et eos sanctitatis gratia coronavit , atque nostrum ipso auctore regnum , si iussis insistamus operibus , ad perpetuum promisit secundum potentiam suam transferre imperium . Tanto enim plus regis amplitudini res propensiori incremento proficiunt , quanto ex eis studio pietatis locis venerabilibus fuerit commodatum . Quia ideo credita Deo miserante suscepimus , ut optima dispensatione eius omnipotentie non dubitanter restitui , et nos pro collatis possimus fiduciam adipisci in seculis supervenientibus premia eterna obtinendi . A paterna equidem prevaricatione notum est humanum genus corporee mortis ultione multari . Quapropter quia certus est quandoque venturus terminus et incertus formidatur eventus , in huius erumpnose cecitatis ignorantia redimendum est tempus multis largitionibus : placandus est Dominus nostris oblationibus , et sancti eius conciliandi sunt nobis devotis donationibus , quippe quoniam , etsi sepius beneficia saecularibus profecto est qui dubitet , quod ea quae superno intuitu peraguntur , eterne vite remuneratione rependantur ; etiam et apud seculum imperatoria religio elatis laudibus nullatenus deficit , cum Dei Ecclesia augmentationibus pro Christi amore novorum operum ac donis uberrimis proficit . Iccirco notum esse volumus omnibus sancte Dei Ecclesie fidelibus ac nostris , presentibus scilicet et futuris , quia vir venerabilis Hilduinus abba religiosus monasterii sancti apostolorum Principis , excellentissimorumque Christi martyrum Dyonisii , Rustici et Eleutherii specialium protectorum nostrorum , ecclesiam ante pedes eorumdem beatissimorum martyrum , ad laudem Dei ac Domini et Redemptoris nostri Iesu Christi , in honore sancte et inviolate semperque Virginis celi totiusque mundi regine , gloriosissime genitricis eiusdem Dei omnipotentis Marie , ac sancti Precursoris Christi atque sanctorum Apostolorum , Martyrum quoque Confessorum et Virginum , omniumque Domini electorum divino respectu et supernorum civium veneratione pro nostra coniugis et prolis ac sua salute perpetua edificavit ; in qua auxiliante Domino suoque laudabili studio laborante permulta et pretiosissima sanctorum pignora collocavit , ad quam ecclesiam gratia Salvatoris nostri inspirante plenissima declaratione partem ville que Mintriacus dicitur , sicut Fredebaldus quondam eam per nostrum beneficium habuit sive in eadem ipsa villa , seu aliubi ad iam dictam portionem queque pertinentia fuerint , tam mancipia quam cuncta que eidem adtinere legitime dinosci valuerint , cum omni integritate per hoc auguste auctoritatis nostre preceptum Iesu Christo triumphatori nostro atque genitrici ipsius Domini Dei eterni , sancto denique Petro celi clavigero sed et sanctis pretiosissimisque Christi martyribus Dyonisio , Rustico et Eleutherio , nec non omnibus sanctis Dei , quorum in eodem sacratissimo templo patrocinia tenentur cum honore recondita , pro presenti et perpetua nostra salute , coniugis atque prolis , sive imperii statu tradidi presentaliter in possessionem eternam , exceptis his que ad prefatam domum de rebus ipsius matris Ecclesie una cum privilegio iam dicti venerabilis viri Hylduini nostris oraculis confirmare studuimus : qualiter ex ista proprietatis nostre datione et rebus , ut prediximus , confirmatis secundum ordinationem quam idem vir Domini consensu nostro in sua disposuerat confirmatione , pleniter valeant adimpleri , ad luminaria scilicet exinde ibi providenda , et ornatum in ea congruum et dignum procurandum , vel quicquid imperfectione et emendatione sui necessarium fuerit peragendum ; et ut in festivitatibus , Purificatione videlicet beate Mariae , ac die martyrum beatissimorum Petri et Pauli , pro honore omnium Apostolorum et solempnitate et gloriosissimi Christi martyris Sebastiani , atque in anniversario nostro , et dilecte coniugis nostre Iudith , quando hoc Deus voluerit , ex iam dictis rebus monachi ipsius sancti cenobii in amore Dei omnipotentis et honore sanctorum ac nostra memoria refectionem habeant , semotis solatiis caritatis , que de rebus Ecclesie in sollempnitatibus deputatis ad hoc nostra auctoritate confirmatis habebunt . Et in isdem diebus iuxta possibilitatem ex his pauperum refectio fiat : quatinus sicuti pro predecessoribus nostris regibus fratres illius congregationis privatorum beneficiorum comoditate speciales orationes more laudabili et cotidiano celebrare sunt solliciti , sic pro hac nostra speciali benedictione , dum in corpore vivimus , salutem , et post obitum eternam nobis benedictionem precibus satagant impetrare . Decernimus etiam per potestatem Regis regum , qui nobis quantum voluit potestatem misericorditer contulit , in cuius manu corda sunt regum , per interminationem et obtestationem eius futuri iudicii , nulli licere successorum nostrorum aut monasterii ipsius rectorum , vel alii cuilibet magne vel parve persone , hec que a nobis pia intentione tradita decreta et promulgata sunt , in quoquam convellere , aut res ipsas in beneficium dare .