« Alexander episcopus , servus servorum Dei , dilectis filiis decano et Capitulo Carnotensis ecclesie , salutem et apostolicam benedictionem . Pontificalis auctoritatis providentia exigit et pastoralis sollicitudo requirit ut cunctorum invigilemus profectibus et ad ea studio tocius sollicitudinis aspiremus que ad ecclesiarum pertinent incrementum ; quia laudabilis est et commendanda providentia prelatorum cum ecclesiis salubri regimine provident et earum statum dirigere satagunt et conservare illesum . Intelleximus autem quod venerabilis frater noster Willelmus , Senonensis archiepiscopus , apostolice sedis legatus , cognoscens dolum et fraudem que in tractandis et disponendis redditibus ecclesie vestre ab infidelibus ministris fiebat , consilio et conniventia tocius Capituli vestri , statuit et ordinavit ut duo , tres , quatuor , vel plures numero , juxta competentem prebendalium proventuum estimationem , sibi ad invicem adjungantur , qui partes sorti sue deputatas , servata honestate , procurent , et de tuendis , fovendis atque juvandis qui in sua sunt ditione terrarum colonis curam fidelissimam gerant ; et , ne circa injunctam sibi sollicitudinem minus solliciti aut negligentes existant , omnes justicias que seculares appellantur et que solent ad prepositos pertinere , sive terrarum , seu rusticorum , in canonicorum jura transfudit , ita ut pro nullo penitus forisfacto liceat preposito quempiam ex rusticis summonere vel justiciare . Si autem aliquis eorum tam temerarius extiterit ut eidem redditus suos tempore quo debentur non solvat , illum prepositus justiciabit et emendationem forisfacti sibi soli vendicabit . Sane si quis rusticorum cuilibet extraneo injuriosus fuerit , clamor ad canonicos deferatur . Presentatio autem presbiterorum in ecclesiis que vacaverint canonicorum pariter et prepositi erit , et si prepositus noluerit aut dissimulaverit interesse , canonici quod suum est nichilominus exsequantur . Presbiter vero qui fuerit presentatus fidelitatem prestabit utrisque . Sane predictus archiepiscopus , volens constitutionem ipsam ratam et firmam manere , omnia que prescripta sunt in prepositura quam detinebat observari decrevit , et de ceteris preposituris , censivis quoque , atque precariis idipsum similiter censuit observandum , cum illos qui eas detinent contigerit ex hac vita decedere , vel forte illas quoquo modo dimittere . Preterea ab eodem statutum est et ordinatum ut qui ante hanc institutionem canonici facti , anno ad minus dimidio mansionarii in vestra civitate non fuerint , centum solidos minus quam mansionarii annuatim consequantur . Eos autem qui futuri erunt canonici nichil de prebenda preter quadraginta solidos , si mansionarii non fuerint , esse percepturos constituit , his quos excepistis duntaxat exceptis . Additum est etiam quod hec particio prebendarum quinquennalem terminum debeat obtinere et hii quibus hec data est et collata potestas cum subjectis modeste agere , non eis calumpniam imponere , nec ipsos opprimere angariis debeant , aut immoderate gravare . Quam siquidem institutionem , prout superius dictum est , ratam et fimam habemus et auctoritate apostolica confirmamus . Ad hec libertatem claustri vestri , sicut in privilegiis regum Francie continetur , et antiquam et rationabilem consuetudinem ecclesie vestre , scilicet quod homines et hospites ipsius ecclesie in tota civitate et episcopatu vestro de omnibus mercationibus ad suum et familie sue usum pertinentibus , nullam , vendentes vel ementes , consuetudinem seu theloneum reddant , nichilominus auctoritatis apostolice duximus robore confirmandam . Statuentes , etc . . . . . Datum Tusculani , vi idus aprilis . »