medieval-data/medieval-latin-ner-HOME-Alcar huggingface dataset:
« Ego , Galcherius de Barro-Super-Secanam , notum facio omnibus ab quos littere iste pervenerint quod ego , in extrema voluntate mea , pro remedio anime mee , precepi fieri , de meo proprio , de triginta marchis argenteis , quendam militem muntatum super equum suum , et illum tradi ecclesie Beate-Marie Carnotensi . Precepi etiam quod nisi dicta ecclesia dictum militem cum equo possit habere , quod terram meam del Puisat supponet interdicto donec super hoc voluntas mea esset adimpleta . In cujus rei testimonium , presentes litteras sigillo meo feci communiri . Actum in obsidione Damiete , anno Domini MºCCºXIXº , mense augusto . »
« Ego Gervasius de Castro-Novo , canonicus Carnotensis , notum facio tam presentibus quam futuris quod , pro remedio anime mee et antecessorum meorum , dono et concedo in perpetuam elemosinam ecclesie Carnotensi centum solidos annui redditus , in redditibus meis pedagii de Braioto , annis singulis , in fine mensis novembris , percipiendos , laudantibus et concedentibus fratribus meis Hugone , domino Castri-Novi , et Herveo de Castro-Novo ; de quibus centum solidis , de voluntate et assensu Capituli Carnotensis , sic duxi commode statuendum : quod in quatuor festivitatibus beate Marie , videlicet in Purificatione , in Annuntiatione , in Assumptione , in Nativitate ejusdem virginis , quatuor libre illis solis non canonicis clericis de choro qui sex diurnis horis festivitatum illarum intererunt , in perpetuum distribuentur ; ita tamen quod qui omnibus horis non intererit nichil se noverit percepturum . Volo similiter et statuo , de assensu predicti Capituli , quod , post obitum meum , in die anniversarii mei , decem solidi de eisdem centum solidis presbiteris omnibus de torno ecclesie Carnotensis et criptis veterum et novorum altarium communiter dividantur ; residuum vero in Nativitate beate Marie cum viginti solidis distribuatur . Quod ut firmum et stabile perseveret , donum meum presentis pagine volui testimonio et sigilli mei munimine confirmari . Actum anno Domini millesimo ducentesimo vicesimo . »
« Henricus , archidiaconus Carnotensis , omnibus ad quos presentes littere pervenerint , salutem in Domino . Noverit universitas vestra quod cum inter Capitulum Carnotense , ex una parte , et Matheum , majorem de Perroto , Radulfum et Robertum fratres , et Milesendim et Richoldim et Mariam , sorores ipsius Mathei majoris , ex altera , super quadam terra et nemore , sitis apud Ballolium-Pinus , que Gaufridus de Ponceio , nomine ecclesie Carnotensis , diu et pacifice tenuit , et que idem Gaufridus servitio ejusdem ecclesie in perpetuam dedit elemosinam , coram nobis , in capitulo Carnotensi , contentio verteretur , tandem inter Capitulum et predictos Matheum , majorem , et fratres et sorores ipsius compositum est in hunc modum : quod Matheus et tam fratres quam sorores ipsius Mathei et eorum filii , videlicet Willotus et Amelota filii ipsius majoris , Willotus et Radulfus filii Richoldis , Robinus , filius Radulfi fratris majoris , in capitulo Carnotensi constituti , terram illam cum nemore penitus quitaverunt ecclesie Carnotensi , fide media se astringentes quod si in dicta terra vel in nemore aliquid juris habuerant vel habebant , nichil de cetero in eisdem reclamarent . Insuper dictus major in contraplegium dedit Capitulo quicquid de ecclesia Carnotensi tenebat quod dictam terram , cum nemore , ipse et fratres et sorores ipsius et eorum heredes , contra omnes , ecclesie Carnotensi fideliter et firmiter garandirent . In cujus rei testimonium , ad peticionem predictorum majoris et fratrum et sororum ipsius , presentes litteras notari fecimus et sigilli nostri karactere communiri . Datum anno Domini millesimo ducentesimo vicesimo primo , mense julio . »
« Jacobus , Drocensis archidiaconus , omnibus presentes litteras inspecturis , salutem in omnium Salvatore . Noveritis quod Matheus Hagenon , sacramento corporaliter prestito , juravit quod ipse , singulis annis , solvet Capitulo Carnotensi decem solidos , in octabis Pentecostes , pro quodam prato apud Torceium sito ; qui decem solidi assignati sunt ad anniversarium bone memorie Simonis de Burgo-Garini , canonici Carnotensis , in ecclesia Carnotensi celebrandum . . . . . Actum in capitulo Carnotensi , anno Domini millesimo ducentesimo vicesimo tercio , mense junio . »
« Omnibus presentes litteras inspecturis , Bartholomeus , Carnotensis ecclesie dictus decanus , salutem in omnium Salvatore . Notum esse volumus universis quod cum decanus et subdecanus Carnotensis archidiaconatum habeant civitatis et banleuge Carnotensis , canonici tamen majoris ecclesie Carnotensis et clerici eorum et clerici chori immunes sunt a jurisdictione nostra , excepto hoc quod clerici de oratoriis sive ecclesiis suis , si quas habent infra banleugam Carnotensem , coram nobis juri starent . Servientes quoque predictorum scilicet canonicorum et clericorum chori , sicut sunt immunes a jurisdictione seculari comitis Carnotensis , ita quoque a nostra jurisdictione ecclesiastica sunt immunes . Illi autem qui justiciabiles sunt comitis de forisfactis vel contractibus suis , similiter de nostra sunt ecclesiastica jurisdictione . Datum anno Domini MºCCºXXºIIIº , mense augusto . »
« Consentimus nos universi et singuli , tam persone quam canonici Carnotenses , qui ad eligendum conveneramus decanum , quod stalla merceriorum que solent esse in capitellis , collocantur in claustro , a parte meridiana , inter gradus ecclesie et majorem turrim , ita quod omnis justicia stallorum et domus in qua collocata fuerunt et ipsorum merceriorum sit Capituli , nec ille qui electus fuerit in decanum valeat reclamare , sed in omni libertate possideantur a Capitulo in qua erant , in loco in quo sunt hodie collocata , in platea que fuit archidiaconi Milonis . Actum anno Domini Mº CCº XXIIIIº , mense maio , in octabas dominice Ascensionis . »
« Hugo , decanus , et universitas Capituli Carnotensis , omnibus presentes litteras inspecturis , salutem in omnium Salvatore . . . . . . Conditiones istas se fideliter observaturos , omnes , in capitulo nostro vel coram mandato nostro , tactis sacrosanctis , juraverunt . Quod ne possit oblivione deleri , presentem paginam sigilli nostri impressione partitoque cyrographo fecimus roborari . Actum anno Domini MºCCºXXº quarto , mense marcio . »
« Omnibus presentes litteras inspecturis , Philippus Moreher et magister Robertus de Cuneo , canonici Carnotenses , salutem in Domino . . . . . Nos attendentès pium esse mortuis subvenire et eisdem de beneficiis ecclesie largius impartiri , statuendo decrevimus ut quandocumque aliquis de canonicis Carnotensibus decesserit , vel prebendam suam quoquo modo demiserit , facta residentia sua secundum consuetudinem ejusdem ecclesie , foraneitates illius anni de cetero , prorata sua , percipiat , sine aliquo detrimento . Si vero canonicum Carnoten sem decedere vel prebendam suám quoquo modo resignare contigerit , residentia sua non perfecta , foraneitatis illius anni porcio , que ipsum contingeret si suam residentiam complevisset , ad Capitulum Carnotense , tanquam ejusdem Capituli propria , libere revertatur . Quod ut ratum et stabile . . . . . Actum anno Domini MºCCºXXºVº , mense septembri . »
« Ego Milo , dominus Noeriorum , notum facio omnibus presentes litteras inspecturis quod ego dedi et concessi Deo et ecclesie Beate-Marie Carnotensi , in perpetuam elemosinam , viginti solidos turonenses , annui redditur , percipiendos in censibus meis de Noeriis ; ita videlicet quod de dictis viginti solidis fient octo cerei et expendentur super majus altare , ante sacrum scrinium beate Marie , per mandatum ebdomadarii presbyteri , in hunc modum , videlicet : in Annunciatione beate Virginis , duo cerei de quinque solidis , in Assumptione ejusdem , duo cerei de quinque solidis , in Nativitate ejusdem , duo cerei de quinque solidis . Et notandum quod , per singulos annos , in Annunciatione beate Marie , jamdictos viginti solidos , propriis sumptibus et expensis , ego vel successor meus dominus Noeriorum , quicumque sit ille , mittere tenemur apud Carnotum . Actum anno gracie MºCCºXXº quinto , mense marcio . »
« Ego dominus de Miliaco , miles , notum facio . . . . . . . . Et de hoc insuper dedi plegios sua fide astrictos Goslenum de Leugis , Johannem de Leugis , fratres meos , et Symonem de Gaseranno , milites . . . . . Actum anno Domini MºCCºXXºVIº , mense maio . »
« Paschalis episcopus , servus servorum Dei , venerabili fratri Ivoni , Carnotensi episcopo , et tocius capituli fratribus , salutem et apostolicam benedictionem . Audivimus in regionum vestrarum ecclesiis quasdam pravas consuetudines emersisse et in ecclesia vestra precipue vigere ; super hec etiam quedam contra canonum statuta presumi . Nos vero sanctorum patrum statuta sequentes et ab omnibus ea intemerata servari volentes , easdem consuetudines penitus abdicamus , et Sancti-Spiritus auctoritate prohibemus ut in aliena stipendia nullus obrepat , nec beneficia presbiterorum que apud vos junioratus vocantur alii habeant ; ut missas non cantent et evangelia non legant presbiteri aut diacones conducticii ; ut pro prebendis vel ecclesiasticis beneficiis munus aliquod non exigatur . Precipimus etiam ut cleri qui negotia ecclesiastica ad seculares potestates deferentes ecclesiam gravant , infames habeantur , donec condigne satisfaciant . De concubinarum filiis que a predecessoribus nostris statutum est inconvulsum serventur . Ut qui , non precedente canonica excusatione , se promoveri non permittunt , suis reddantur minoribus inferiores . Secundum capitulum Cartaginiense et secundum institutum pape Gelasii , plus accipiat presbiter quam diaconus , diaconus quam subdiaconus , et qui studiosus militat tardioribus plus stipendiorum accipiat . Ut ornamenta ecclesie nemo vendat , aut distrahat , nisi pro ea necessitate quam canones permittunt . Et qui aliter fecerit , sacrilegii reus et canonum contemptor habeatur . De his autem que apud vos precarie dicuntur , que tua fraternitas disposuerit nos ratum habemus . Illam sane excommunicationem quam , de domibus que ecclesie tue contigue fuerant , pro ejusdem ecclesie utilitate dictasti , nos assertionis nostre auctoritate firmamus . Datum Beneventi , III idus novembris . »
« Magister Galterus , officialis curie Carnotensis . . . . Simon de Huxo , chevalier , et Mathilde , sa femme , engagent au Chapitre , pour soixante livres parisis , toute la dîme qu'ils possèdent dans la paroisse de Bleury , de Blure , et Guérin de Bosco , chevalier , seigneur du fief , garanti la dite dîme au Chapitre . Actum anno Domini MºCCºXXVIº , mense novembri . »
« Universis presentes litteras inspecturis , Garinus , abbas , et conventus Beati-Johannis-de-Valleia Carnotensis , salutem in Domino . Cum , ex pia antecessorum nostrorum devotione , processio ecclesie Beate-Marie Carnotensis ad ecclesiam nostram accedens , procurationem , quarta feria Paschalis ebdomade , et potum cum chenetellis , in vigilia Decollationis beati Johannis-Baptiste , sine contradicione , perciperet , quia in dicte procurationis et potus et chenetellorum , ob turbarum instantiam , nobis importune pluries et dampnose , sibi etiam inhoneste res fieri videbatur , decanus et Capitulum ejusdem ecclesie , ad fugam discordie et mutue affectionis custodiam et evitanda prorsus incommoda , predictam procurationem , potum et chenetellos nobis in perpetuum quitaverunt , processione Beate-Marie Carnotensis ad ecclesiam nostram , more solito , prefatis diebus nichilominus accedente , salvis tamen in utraque processione sex denariis puerorum quos in missa contigerit cereis et thuribulo deservire . Preterea cum decanus et Capitulum Carnotense ad communitatem suam , ob ipsorum communem utilitatem , redegissent quarteria sua prebendalia , in quibus jus habere videbamur , ratione annualium ex obitu canonicorum Carnotensium ad nos pertinentium , ipsi , indempnitati nostre necnon et honestati proprie consulentes , concesserunt nobis , in hujus rei recompensationem , quadraginta solidos annui redditus , annuatim , in crastino Purificationis beate Marie , de sua camera persolvendos . Nos autem dictis decano et Capitulo Carnotensi , super his et aliis pluribus beneficiis merito non ingrati , in recompensationem dictorum beneficiorum , furnum quem habebamus in vico Vassalorum , nobis non multum utilem , sibi vero plurimum necessarium , concessimus , dedimus et quitavimus , ab eisdem , in perpetuum , quiete et pacifice possidendum . In cujus rei robur , testimonium et munimen , ad peticionem ipsorum , presentes litteras fecimus conscribi et sigillorum nostrorum munimine roborari . Actum Carnoti , anno Domini millesimo ducentesimo vicesimo septimo , mense junio . »
« Innocentius , episcopus , servus servorum Dei , venerabili fratri episcopo Carnotensi , salutem et apostolicam benedictionem . Devocionis tue meretur sinceritas ut tuis supplicationibus in hiis que digne postulas favorabiliter annuamus . Sane lecta nobis ex parte tua peticio continebat quod , cum olim , sicut moris est , in tua promotione juravisti te antiquas et approbatas , scriptas et non scriptas , consuetudines Carnotensis ecclesie servaturum , in quibus inter alia continetur quod prebendas , personatus , dignitates et alia beneficia , que pro tempore vacare contingeret , personis ydoneis conferre deberes infra menia civitatis et in capitulo Carnotensi , tandem bone memorie Gilo , archiepiscopus Senonensis , una cum suffraganeis suis , in detestacionem erudelitatis horrende , per excidium quondam Raginaldi , cantoris Carnotensis , apud Carnotum , nequiter perpetrate , provinciali concilio convocato , de voluntate et assensu majoris et sanioris partis Capituli Carnotensis , duxit , deliberatione provida , ordinandum ut , cum Capitulum ipsum secure apud Carnotum morari non posset , infra certum tempus civitatem egredientes eamdem , ad castrum Medunte , ipsius diocesis , se tranferrent , ac residentes apud ecclesiam Beate-Marie loci ejusdem de omnibus negociis spiritualibus et temporalibus , ac etiam de electionibus , inibi libere tractarent et disponerent , sicut in ecclesia Capitulo Carnotensi infra muros civitatis ejusdem tractare et disponere licebat , donec super ipsis esset aliter ordinatum ; prolata nichilominus in eodem concilio sentencia excommunicationis in omnes qui contra hujusmodi ordinacionem aliquid attemptarent . Quare nobis humiliter supplicasti ut , dicta ordinacione durante , prebendas et beneficia , necnon personatus et dignitates que in predicta ecclesia Carnotensi vacare contigerit in dicto castro libere valeas , prout ad te pertinet , ydoneis conferre personis , ac de eis ordinare et disponere , ac si in civitate et capitulo existeres memoratis , non obstante juramento predicto quod de consuetudinibus vel statutis memorate Carnotensis ecclesie observandis fecistis , etiam si eodem consuetudines vel statuta generaliter vel specialiter sint a sede apostolica confirmata , indulgere tibi de benignitate sedis apostolica curaremus . Nos itaque tuis supplicationibus inclinati , auctoritate presentium concedimus postulata . Nulli ergo omnino hominum liceat . . . Datum Anagnie , iii idus septembris , pontificatus nostri anno duodecimo . »
« Viris venerabilibus et dilectis suis decano et Capitulo Carnotensis ecclesie , Guillelmus , divina miseratione , Aurelianensis ecclesie minister indignus , salutem et sinceram in Domino caritatem . Noveritis quod discordia que inter vos , ex una parte , et nobilem virum Johannem , comitem Blesensem , ex alia parte , vertebatur , nobis mediantibus est sopita , et , si in compromissione facta inter vos et dictum comitem aliquid durum vobis forsitan videatur , aut etiam minus dictum , hoc equanimiter sustinere velitis , et nobis potius quam venerabilibus viris archidiaconis Carnotensi et Blesensi et magistro Petro de Castra , concanonico vestro , imputetis . Hoc autem factum est pro bono pacis et pro affectione bona quam videtur habere dictus comes erga vos et ecclesiam Carnotensem . Formam autem compositionis predicte fratres Hugo et Galeranus , de ordine Fratrum Predicatorum , latores presentium , vobis exponent plenius viva voce , quibus , quantum de hoc , fidem adhibere velitis . Sciatis insuper quod dictus Comes precepit , in presentia nostra , castellano suo Carnotensi quod dictus castellanus , vel pre positus suus Carnotensis , emendam faciant de interdicto posito in ecclesia vestra , vel alius , loco dicti comitis , secundum quod de emenda interdicti per comitem Carnotensem vel ejus gentes consuetum est fieri in ecclesia Carnotensi . Prepositus vero Carnotensis , pro negligentia sua , factum per se specialiter nichilominus emendabit . In cujus rei memoriam et testimonium , presentes litteras sigilli nostri munimine fecimus roborari . Datum anno Domini MºCCºLº quinto , die mercurii post Brandones . »
« Paschalis episcopus , servus servorum Dei , dilectis filiis Carnotensis ecclesie clericis , salutem et apostolicam benedictionem . Ex venerabilis fratris nostri Ivonis , vestri per Dei gratiam episcopi , litteris intelleximus quod pro quibusdam querimoniis decretum instituerit . Ipsum quoque decretum oculis nostris inspeximus , in quo continebatur aecclesie vestre canonicos apud eum clamorem et querimoniam fecisse de prepositis suis qui , privatis commodis inhiantes , communem fratrum utilitatem , in quibuscumque poterant , minuebant , et quasdam res eis jure debitas per injuriam sibi retinebant , pauperes aecclesie sub eorum patrocinio constitutos diversis calamitatibus afficiebant ; quas calamitates idem episcopus in ejusdem decreti scripto dinumerat , et , enumeratis eis , subsequitur : Consilio optimatum nostrorum , decrevimus canonicos justam habere causam et precepimus ne in rusticis oecclesie prepositi deinceps has exactiones haberent , nec ulterius communem in supradictis utilitatem minuerent . Hoc nimirum decretum , hoc preceptum , a supradicto confratre nostro , vestre aecclesie episcopo , constitutam , quia justum ac rationabile visum est et quieti aecclesie commodum , nos , Deo aspirante , laudamus et apostolice sedis auctoritate firmamus . Item , in subsequentibus , idem scribit episcopus se concessisse ut beneficia aecclesie que precarie dicuntur et facte erant prenarie , quia quod omnium erat quatuor vendebant , in communes redigerentur usus , et eadem beneficia propriis vocabulis annotando dinumerat . Hanc quoque concessionem nos ratam asserimus et apostolice sedis auctoritate firmamus . De domibus etiam canonicorum , concessionem ab eodem episcopo factam , sicut a predecessore ipsius Froboldo episcopo constituta est , decreti presentis assertione corroboramus . Si quis igitur , decreti hujus tenore cognito , temere , quod absit , contraire temptaverit , honoris et officii sui periculum patiatur , aut excommunicationis ultione plectatur nisi presumptionem suam digna satisfactione correxerit . Amen , amen , amen .
« Ego Gaufridus , Dei gracia , Carnotensis ecclesie humilis minister , notum fieri volo tam futuris quam presentibus quod , clericis ecclesie nostre unanimiter sepe reclamantibus proprium jus quod in eligendo sibi deeano sese habere dicebant , tandem , intuitu fraterne pacis , nec non amore et gracia ipsorum nullam eis injuriam seu violentiam inferre volens , concessi eis ut liberam et canonicam electionem decani , absque impedimento et calumpnia , de cetero habeant . Et ut hec mea concessio ab hac hora in antea firma et stabilis maneat , ad noticiam posterorum presens scriptum inde fieri et sigilli mei munimine corroborari precepi . »
« Martinus , episcopus , servus servorum Dei , dilectis filiis decano et Capitulo ecclesie Carnotensis , salutem et apostolicam benedictionem . Inter universas ecclesias in regno Francie constitutas , venerabilem ecclesiam Carnotensem , in qua , laudande sollicitudinis studio , devotum et sedulum exhibetis Altissimo famulatum , specialis dilectionis prosequentes affectu et favoris exhibitione precipui confaventes , ad ea faciles reddimus et benigni per que vobis et eidem ecclesie gaudia pacis proveniant et quietis commoda perducantur . Dudum siquidem , ante nostre promocionis auspicia , legationis fungentes officio in partibus gallicanis , frequenter audivimus quod nonnulli qui , proprie salutis immemores , in sua malitia gloriantur ut in operibus delectantur iniquis , vos et predictam ecclesiam , in personis et bonis vestris , abjecta reverentia Salvatoris et gloriose Virginis matris sue , in cujus honore prefata ecclesia fundata dinoscitur , interdum gravibus injuriis afficere ac dispendiosis jacturis opprimere indebite non verentur . Nos autem paterne sollicitudinis studio intendentes , vobis et eidem ecclesie contra nepharios et nequicias talium detestandas opportuni et efficacis remedii presidio subvenire de hujusmodi vestre indigencie apostolici favoris auxilio utiliter providere volentes , vobis , ut in vestros et ipsius ecclesie injuriatores notarios et manifestos , competenti monicione premissa possitis libere auctoritate vestra censuram ecclesiasticam exercere , non abstante si aliquibus a sede apostolica sit indultum quod interdici , suspendi vel excommunicari non valeant , per litteras dicte sedis non facientes plenam , certam , determinatam et expressam de indulto hujusmodi mencionem , auctoritate presentium indulgemus . Nolumus autem quod hujusmodi indulgencia ad Reges et Regum filios ac archiepiscopos quomodolibet extendatur . Nulli ergo omnino hominum liceat , etc . . . . . Actum apud Urbem-Veterem , kalendas novembris , pontificatus nostri anno tercio . »
« Calixtus episcopus , servus servorum Dei , venerabili fratri Gaufrido , Carnotensi episcopo , salutem et apostolicam benedictionem . Que religionis et honestatis prospectu in Dei ecclesia statuuntur , inconcussa debent stabilitate servari . Siquidem , frater in Christo karissime , de commissa tibi ecclesia omnem symoniacam expellere desiderans pravitatem , assensu Decani , Precentoris , Subdecani , Succentoris et ceterorum prelatorum ecclesie , statuisti , congregatione fratrum id ipsum approbante atque unanimiter postulante , ut nec Decanus , nec Precentor , nec Subdecanus , nec Succentor , nec ulla alia ecclesiastica persona , vel canonicorum quisquam , de honoribus ecclesie , vel prebendis quicquam exigat , vel accipiat , vel per se , vel per suppositam manum . Nullus etiam eorum qui canonici fiunt , pro prebenda quicquam det vel promittat , aut per se similiter , aut per suppositam manum ; neque , post decessum prelatorum qui nunc in ecclesia vestra vivunt , ullus vel Decanus , vel Precentor , vel Subdecanus , vel Succentor , in locum ipsorum statuatur , quousque in communi capitulo liquido juret pro officio suo se nichil dedisse vel promisisse , quousque etiam juret se pro prebendis nichil exacturum , vel accepturum , aut per se , aut per suppositam manum . Similiter , post decessum simplicium canonicorum qui modo in Carnotensi ecclesia vivunt , nullus in locum eorum canonicus efficiatur , nisi ante in communi capitulo juret , vel tutor suus pro eo si ipse infra annos fuerit , se pro prebenda nichil dedisse , aut promisisse , nec per se , nec per suppositam manum . Hanc itaque constitutionem ad honorem Dei et animarum salutem a fraternitate tua provisam , nos , prestante Deo , auctoritate sedis apostolice confirmamus , et ratam in posterum permanere sancimus . Preterea debitam volentes ecclesie vestre reverentiam conservari , decernimus ut canonici Sancti-Martini-de-Valle ab obedientia episcopi Carnotensis et ecclesie non recedant , sicut ipsi eis in capitulo promiserunt . Si quis igitur , confirmationis hujus tenore cognito , temere , quod absit , contraire temptaverit , honoris et officii sui periculum patiatur , aut excommunicationis ultione plectatur , nisi presumptionem suam digna satisfactione correxerit . Prebendam Leprosis et Helemosine Beate Marie datam et divisionem prebende duobus presbiteris ecclesie servitoribus distributam firmamus .
« In nomine sancte et individue Trinitatis . Ego Willelmus , Tyronensis cenobii abbas , et omnis conventus ejusdem loci , notum fieri omnibus volumus quod communicamus ecclesiam nostram de Bofferi , per manum Richerii , archidiaconi , Capitulo Beate Marie Carnotensis ecclesie , tali pacto quod quicquid reddituum , tam in decimis quam in aliis , idem Richerius seu predictum Capitulum ibi acquisivit , vel acquisierit , post decessum ejusdem Richerii , commune erit inter nos et ipsum Capitulum . Presbyter etiam communiter eligetur et substituetur , salvo jure episcopi et archidiaconi tam in hoc quam in ceteris . Hospites nostri omnes de Fonte-Radulfi et de Foetellis parrochiani erunt predicte ecclesie et ibi parrochialia jura exsolvent , hoc excepto quod decime omnes eorumdem hospitum et tocius nostre terre , tam minute quam primitie vocantur quam alie , nostre proprie erunt sicut modo sunt . Si quis vero parrochianorum apud nos sepeliri voluerit , salvo jure sui presbyteri et ecclesie , liceat . Servientes nostri de propria mensa excipiuntur a parrochiali jure . »
« Notum fieri volumus tam futuris quam presentibus quod ego Odo , abbas de Fontanis , totusque ejusdem loci conventus donamus et concedimus Richerio , archidiacono , ad opus Beate Marie Carnotensis ecclesie , quicquid habebamus ad locum qui dicitur Desconfectura , tam in terra quam in edificiis , solutum et quietum in perpetuum , absque retentione et reclamatione aliqua quam inde ulterius faciamus , concedente hoc Berta de Insula , et filiis et filiabus et sororiis suis , Bartholomeo , Hugone , Hamelino , Fulcherio . Dedit tamen predictus Richerius nobis , pro recompensatione hujus doni , quadraginta libras andegavensis monete . »
« Ludovicus , Dei misericordia , rex Francorum , omnibus Christi fidelibus . Cum , juxta sacratissimarum legum instituta , regia potestas , ex injuncto sibi officio , ecclesiarum defensioni et honori vacare plurimum debeat , opere precium est eos , quibus tanta permissa potestas a Deo , earum tranquillitati et paci attentiori cura sollicitudinis providere , et ad laudem Dei omnipotentis , per quem reges regnant , ecclesias et earum res quodam honoris privilegio decorare , ut in bonis actibus et regium morem exerceant et superne retributionis premium indubitabiliter recipiant . Noverint igitur universi quia fidelis noster Goffridus , venerabilis Carnotensium episcopus , et Beate Marie Carnotensis ecclesie conventus majestatis nostre presentiam adierunt , humiliter conquerentes et ostendentes quatinus servi prefate ecclesie secularibus personis tanto contemptui habebantur quod in forensibus et in civilibus causis , vel placitis , adversus liberos homines in testimonium nullatenus recipiebantur , et ecclesiastica mancipia secularibus servis fere in nullo preferebantur . Unde res ecclesiastica , ob tanti scilicet obprobrium dedecoris , non solummodo vilescebat , sed maximum diminutionis incommodum de die in diem incurrebat . Cognita vero predicte ecclesie querela , moti tam ratione quam dilectione , necessarium duximus ab eadem ecclesia tantum scandalum omnino removere et Carnotensem Beate-Marie illius gloriosissime virginis et regine ecclesiam regio beneficio sublimare . Ego igitur Ludovicus , divina in regem Francorum clementia sublimatus , antiquam consuetudinem Carnotensis ecclesie recognoscens , communi episcoporum et procerum nostrorum assensu et consilio , necnon et uxoris mee Adelaidis et filii mei Philippi , in regem designati , instituo et decerno ut servi sancte Carnotensis ecclesie , tam qui ad episcopum quam qui ad canonicos pertinent , adversus omnes , tam liberos quam servos , in omnibus causis , placitis et negociis liberam et perfectam habeant testificandi et bellandi licentiam , et nemo umquam , servitutis occasionem eis opponens , in eorum testimonio ullam dare presumat calumpniam . Quod si aliquis temeraria presumptione illorum testimonium in aliquo refutaverit , aut calumpniatus fuerit , non solum regie majestatis et publice institutionis reus existat , sed querelam negocii sui , vel placiti , irrecuperabiliter amittat , ìta scilicet ut presumptuosus calumpniator de querela sua , si querat ulterius , non audiatur , et si aliquid ab eo queratur alterius querele reus omnino et convictus habeatur . Aliud etiam statuimus ut predictus calumpniator , nisi de tanta calumpnie culpa Carnotensi ecclesie satisfecerit , ad testimonium proferendum ulterius non admittatur . Quod ne valeat oblivione deleri , scripto commendavimus et , ne possit a posteris infirmari , sigilli nostri auctoritate et nominis nostri karactere subterfirmavimus . Actum Parisius , publice , anno MºCºXXºVIIIº , regni nostri xxº . Astantibus in palatio nostro quorum nomina subtitulata sunt et signa . Signum Ludovici , buticularii . Signum Hugonis , constabularii . Signum Alberici , camerarii . Dapifero nullo . »
« In nomine sancte et individue Trinitatis , ego Ludovicus , Dei gracia , Francorum rex , omnibus tam futuris quam presentibus notum fieri volumus quod Goffridus , Carnotensis episcopus , Berneerium tociusque generis sui familiam , super quos servitutis calumpniam imponebamus , in curia sua , dictante justicia et juditio , in servos suos disrationavit . Cui videlicet juditio et veritati nos adquiescentes , supradictos homines tam sihi quam omnibus ejus successoribus in perpetuum concessimus . Hoc autem , ne per succedentia tempora possit oblivione deleri aut a posteris infirmari , scripto commendavimus et sigilli nostri auctoritate ac nominis nostri karactere firmavimus . Anno incarnati Verbi MºCºXXIXº , regni nostri xxº . Datum per manum Symonis , cancellarii . »
« Ego Gaufridus , Dei gracia , Carnotensis episcopus , apostolice sedis legatus , omnibus Dei fidelibus ad quorum noticiam presens cartula producetur , notum fieri volo quod Ricardus , major de Campo-Serico , spontaneus veniens in capitulum sancte Carnotensis ecclesie , me presente et multis personis et canonicis ejusdem ecclesie , necnon et laicis quam plurimis quorum nomina subscripta sunt , dedit et concessit in perpetuum , absque penitus omni calumpnia deinceps et reclamatione , omnes integre pastus de majoria Campi-Serici . Quidam frater ejusdem ecclesie nostre qui hoc donum fecerat , prelocutus dominus Zacharias , decanus ipsius ecclesie , dedit predicto majori viginti septem libras carnotensium , pro predicto dono , et pastus supradicte majorie omnes , cum sua integritate , assensu nostro et tocius Capituli nostri , dedit et concessit , disposuit et assignavit specialiter usui illorum canonicorum qui ad matutinas surgerent et misse dominice celebrationi interessent , et , preter canonicos , unicuique clericorum qui in septimana paschali ad matutinas surgerent , et misse dominice celebrationi et vesperis interessent nummum unum disposuit . Tum vero , nos peticioni tam clericorum nostrorum quam predicti majoris , postulantium ut donum istud auctoritate nostra confirmaremus , annuentes , eo ordine quo prolocutum et factum fuit , ante nos ipsum donum scripto mandavimus , et auctoritate nostra confirmavimus , et sigilli nostri impressione munivimus , et presenti carte , cum sigillo nostro , sigillum beatissime virginis Marie , assentiente et postulante Capitulo sancte ecclesie nostre , annecti precepimus . Si qua vero , quod absit , etc . . . . . . .
« In nomine sancte et individue Trinitatis , amen , ego Ludovicus , Dei gracia , Francorum rex . Cum ad omnes , maxime autem ad domesticos , bonum operari moneamur , eis qui majori nobis conjuncti sunt caritate et serviciorum suorum multiplicitate nos sibi obnoxios fecerunt , propensiori voluntate et beneficio ampliori liberalitatis manum porrigere debemus . Hujus ergo rationis consideratione habita , notum fieri volumus cunctis fidelibus , tam futuris quam instantibus , quod nos villam episcopi Carnotensis que est in Belsia , que scilicet villa Fraxinetum appellatur , pro Dei amore et peticione Gaufridi , venerabilis Carnotensis episcopi , amici nostri karissimi , ab omni consuetudine , a tolta scilicet et tallia et hospitatione et omni violentia et exactione , insuper ab omni consuetudine , liberam et quietam in perpetuum esse concessimus , astante et annuente filio nostro Ludovico , jam in regem coronato . Nos ergo predicte ville et omnibus inibi habitantibus et omnibus rebus ad eandem villam pertinentibus perpetuam immunitatem ab omni consuetudine , ut dictum est , concessimus , ita ut neque nos , neque successores nostri reges , neque omnino aliquis , preter Carnotensem episcopum , in predicta villa aliquid capere presumat . Et eandem villam in nostra tuitione et defensione suscepimus . Quod ut perpetue stabilitatis optineat munimentum , scripto commendari et sigilli nostri auctoritate et nominis nostri karactere roborari precepimus . Actum Parisius , in palatio nostro publice , anno incarnati Verbi MºCºXXXVIIº , regni nostri xxixº , Ludovico filio nostro in rege sublimato anno iiiiº .
« Universis sancte matris ecclesie filiis tam presentibus quam futuris , Arnoldus , Lexoviensis ecclesie humilis minister , salutem . Episcopalis officii ratio postulat jura et possessiones ecclesiarum que infra terminos commisse nobis a Deo potestatis constitute sunt diligenti patrocinio confovere et ab ipsis omnem arcere molestiam et injuriam removere . Qua nimirum consideratione , bona quelibet tam ecclesiastica quam secularia que in episcopatu Lexoviensi sancta et venerabilis Carnotensis ecclesia ab antiquo possedisse dinoscitur , sub Lexoviensis ecclesie et nostra protectione suscepimus , eique jure perpetuo possidenda concedimus , scriptique presentis valituro in perpetuum munimine confirmamus . In quibus sane certum est quedam , de jure seculari in jus ecclesiasticum , largitione principum concessa , devotione consecrata laudabili , in defensionem ecclesie , tanquam res ecclesiasticas , pertransisse . Quedam vero sunt que ab ipsa fidei christiane fondatione specialius ad jus ecclesiasticum pertinere noscuntur , ideoque specialius ad episcopalem pertinet potestatem ut ea scilicet affectuosius ecclesia protegat , quia ad eam magis proprie spectant privilegio singulari . Utraque igitur bona predicte sancte Carnotensis ecclesie presentis scripti pagina confirmamus , data in eos nimirum excommunicationis sentencia qui tam sancte constitutioni nostre presumpserint qualibet malicia contraire . Ex quibus quedam que omni jure necesse est ecclesiastica reputari propriis duximus exprimenda vocabulis : ecclesiam Sancti-Taurini de Anglicavilla , ecclesiam Sancti-Martini de Runcevilla , ecclesiam Sancti-Juliani-super-Carlonam , ecclesiam Sancti-Petri de Altaribus , capellam Sancti-Nicholai in eadem villa . Has igitur ecclesias , sicut ab antiquis retro temporibus a sancta Carnotensi ecclesia possesse fuerunt , eidem habendas in perpetuum concedimus , et confirmamus cum omnibus pertinentiis suis , ut , cum vacaverint , presentationes habeant sacerdotum , et in ecclesiis ipsis cuncta percipiant que eam ibi ab antiquo certum est percepisse , salvo nimirum ecclesie Lexoviensi et nobis omni jure episcopali , et sacerdotibus qui in eis ministraverint jure parrochiali , in omnibus scilicet beneficiis que tam isti quam predecessores eorum usque ad tempora nostra in omni jure et beneficio perceperunt . »
« In nomine sancte et individue Trinitatis . Ego Ludowicus , Dei gratia , rex Francorum et dux Aquitanorum , notum fieri volumus quod villam episcopi Carnotensis que Basoche nominatur in nostra custodia et protectione eustodimus , et illam pravam et injustam consuetudinem quam Villana et ejus filii , videlicet Willelmus Potardi et Albertus et Rodbertus et Petrus et Hugo , in eadem villa reclamabant , in nostra presentia penitus dimiserunt , dicentes nobis in publico et manifeste recognoscentes quod in villa prenominata et in ejus territorio de rebus episcopi Carnotensis et hospitum qui ibidem commorabantur injuste et per rapinam multociens habuerunt . Nobis igitur presentibus , predicte persone omnes de illa rapina et maleficio nullam excusationem pretendentes , et suam culpam nullatenus defendentes , in manu Reginaldi , cantoris ecclesie Carnotensis , condignam satisfactionem fecerunt , asserentes quidem et pro certo promittentes quod in prefata villa nichil deinceps reclamarent , sed ejus libertatem , quam in presentia nostra promiserunt , pro posse suo , in nostra curia et alibi , custodirent et defenderent . Quod ut perpetue stabilitatis obtineat munimentum , scripto commendari nostrique sigilli auctoritate muniri atque nominis nostri subter inscripto karactere coroborari precepimus . Actum publice Aurelianis , anno Mº Cº XLº IIº , regni vero nostri viº , astantibus in palatio nostro quorum nomina subtitulata sunt et signa : Signum Radulfi , Viromandorum comitis , dapiferi nostri . Signum Willelmi , buticularii . Signum Mathei , camerarii . Signum Mathei , constabularii . Data per manum Cadurci , cancellarii . »
« Ego Goslinus , Dei gratia , Carnotensis episcopus , notum facio tam futuris quam presentibus quod nobilis mulier Elizabet , vicedomina , Carnoti egrotans , cum exitum hujus vite se in proximo habituram speraret , misit ad me , supplicans ut ad eam venirem . Veni igitur ad eam , ex debito et intuitu pietatis , et confessa devote peccata sua dispositionem rerum suarum in manu nostra tradidit et commisit . Recordata est itaque inter cetera cujusdam elemosine quam mater sua domina Helissendis , tempore suo , devotissime fecerat , et ipsa eadem postea in diebus suis non minus attente observaverat , duorum scilicet cereorum quos ante memoriam perpetue virginis Marie in singulis sabbatis offerre consueverant . Voluit autem et precepit ut hec elemosina quam ad tempus fecerant , pro salute antecessorum suorum et sua , perpetua esset ; et ad hoc perficiendum redditus assignavit , videlicet quinquaginta duos solidos annuatim habendos de Furno-Vicedomine , et me , de cujus feodo illa elemosina est , obnixe rogavit ut concederem , et concessi . Hoc vidit , audivit et concessit domina Loreta , soror ejus ; Willelmus quoque , filius ejusdem vicedomine , libens postea hoc concessit et in manu nostra eandem elemosinam posuit et dimisit . Ne autem oblivione deleri posset , juxta votum ejusdem domine et predictorum filii ejus et sororis ejus , presens scriptum inde fieri et sigilli nostri munimine precepimus roborari . Hoc viderunt et audierunt : Robertus , decanus ; Hugo , subdecanus ; Johannes , archidiaconus ; Radulphus , capicerius ; Willelmus , camerarius ; et alie multe persone et canonici ecclesie nostre , necnon et laici quamplures . »
« Illum sue significationis sensum commoditati nostre magis commodum littere nobis contulerunt , sub quo eas delegamus ad posteros decisionum nostrarum interpretes . Id sibi injungens officii , ego Goslenus , Dei gracia , Carnotensis episcopus , earum interpretatione posteritati notum relinquo fratres nostros ecclesie Carnotensis concanonicos penes nos deposuisse clamorem adversus Radulfum , prepositum de Nogento , super oblitis agripennorum de culturis que apud Unum-Pilum sunt , asserentes eas de proprietate debere esse Capituli , juxta ejus pactionis modum quam cum eis inivimus , tempore quo preposituram de Nogento habebamus . Proinde memoratus Radulfus , nostra sollicitatus prece , eas oblitas Capitulo quietas dimisit , eo rursus a Capitulo sibi , prece nostra , obtento quod dum preposituram illam teneret , oblitas sub nomine precarie haberet ; cum vero decederet , seu quovis alio modo eam dimitteret , oblite ad proprietatem Capituli quiete et sine reclamatione redirent . Compositione itaque , communi utriusque partis assensu , in eum modum facta , decanum pro toto Capitulo exinde investivimus , a quo deinceps antedictus Radulfus , tanquam de precaria , fuit investitus . Et est insuper adnectendum quod , ad recognitionem sui juris , statuimus eos inde pro unoquoque agripenno quatuor denarios de censu habituros , necnon et jura parrochialia , panes videlicet et candelas . Actum publice , residentibus in capitulo nostro : Roberto , decano ; Hugone , precentore ; Hugone , subdecano ; Roberto , succentore ; Milone , archidiacono ; Gaufrido , preposito de Nogento-super-Auduram ; Raherio , preposito de Belsica ; Odone , preposito de Fontaneto ; Gosleno , capicerio . Si quis autem huic nostre pagine obviare presumpserit , a communione dominici corporis et sanguinis alienus , noverit se anathemati subjacere . Ad majorem nempe auctoritatem presenti cartule conferendam eam nostri impressione sigilli munivimus . »
« Joscelinus de Alneolo Capitulo Sancte Marie , salutem . Notum sit omnibus tam presentibus quam futuris quod ego Goscelinus , recognoscens culpam meam de angariis , sive corveis , quas injuste habebam in terra vestra apud Ascumvillam , et inde petens a vobis veniam et absolutionem , dimitto eas absolute , et condono in perpetuum cum tota posteritate meorum heredum . »
« Ego Robertus , Dei gracia , Carnotensis episcop us , omnibus Dei fidelibus , tam futuris quam presentibus , notum fieri volo , quod ea que , inter nos et dilectum fratrem nostrum Fulcherium , venerabilem abbatem , et totum capitulum Beati-Petri , de quibusdam possessionibus ad nos et ad ipsos pertinentibus , concordi et utili consideratione et pactione , inita sunt , ad memoriam posteritatis scripto commendare curavimus . Habebat siquidem monasterium Sancti-Petri decimationem quamdam apud villam nostram que dicitur Plaancheviler , et nos apud Hermenovillam villam nostram ab hominibus Beati-Petri et in territorio eorum decimationem accipiebamus . Et cum utrique gravaremur , non enim homines nostri credebantur decimas suas monachis bene solvere , neque homines monachorum bene dicebantur solvere nobis ; cum etiam decimationes nostre sibi equivalentes viderentur , factum est inter nos concambium , communi assensu et Capituli nostri et capituli Sancti-Petri . Itaque decimatio quam habebant monachi Sancti-Petri apud Plaancheviler cessit nobis et successoribus nostris episcopis habenda in perpetuum , et decimatio quam nos accipiebamus in territorio hominum Sancti-Petri apud Hermenovillam cessit in perpetuum monasterio Sancti-Petri . Item , cum monachi Beati-Petri haberent quendam molendinum juxta prata nostra que dicuntur Minima Prata Episcopi , communi assensu , tam abbatis predicti quam tocius capituli Beati-Petri , necnon et tocius Capituli nostri assensu , accepimus a predicto abbate et a fratribus ejusdem monasterii dictum molendinum liberum et quietum nobis et successoribus nostris episcopis in perpetuum , ad annuam modiationem septem modiorum de Loen , vel , si Loen forte non recipietur , equivalens ei solvetur monachis in horreis nostris Carnoti . Est autem terminus hujus modiationis solvende cum sepedicti monachi recipiunt annonam prebendarum suarum in Loen . Hoc tamen pecierunt monachi Sancti-Petri sibi reservari , et nos concessimus , quod si aliquis de successoribus nostris episcopis predictam modiationem solvere nollet , predictum molendinum suum rehaberent sicut prius liberum et quietum . Hec , ut in posterum rata et inconvulsa habeantur , scripta sunt , et scriptum sub cyrographo divisum , communi nostro assensu , mei scilicet et abbatis et capituli Beati-Petri , in quibus capitulis hec tractata sunt et communiter concessa , munitaque sigillo Capituli Beate-Marie et sigillo capituli Sancti-Petri . Ego Robertus , Carnotensis episcopus , ista omnia , sicut in presenti pagina scripta sunt et bona fide intellecta , concessi et sigillo nostro confirmavi et subscripsi . Ego Fulcherius , abbas Sancti-Petri , ista omnia , sicut in presenti pagina scripta sunt et bona fide intellecta , concessi et sigillo nostro confirmavi et subscripsi . Ego Ivo , decanus , et nos fratres Capituli ecclesie Beate-Marie Carnotensis ista omnia , sicut superius prenotata sunt , concessimus et in testimonium nostre concessionis presenti cartule sigillum nostrum apposuimus . Cunctis hec legitime servantibus sit pax domini nostri Jhesu Christi , amen . »
« In nomine sancte et individue Trinitatis , amen . Quoniam omnes Dei fideles a pervasione rei alterius christiane cohibet regula discipline , et summa iniquitas est preripere bona venerabilibus personis et locis deputata , iccirco ego Theobaldus , Blesensis comes , regni Francie procurator , ad noticiam tam futurorum quam presentium scripto mandare curavi quod dictum erat mihi terram de Bussiaco esse de feodo meo . Perinde causam movens in curia regis Ludovici de eadem terra contra episcopum Carnotensem Robertum , conventus a rege et adjuratus per fidelitatem ei debitam ne vexarem episcopum et ecclesiam , si non cognoscerem in illa terra jus meum infra terminum placiti , per multam et diutinam inquisitionem a fidelibus meis et hominibus et servientibus edoctus , nullum ibi reperiens jus meum , eandem terram ad jus Carnotensis episcopi pertinere cognovi . Cum igitur , in Natali Domini , ad curiam gloriosi regis Ludovici Stampis convenissemus , ne fieret mihi in peccatum si , ex eo quod querelam inde moveram , aliquis in posterum occasionem haberet aliquod impedimentum in jus ecclesie movere , assistente ibi Roberto , pontifice , coram rege et multiplici baronia , protestatus sum me in terra de Bussiaco nichil juris habere , et ita placitum dimisi , et episcopum jus suum in pace possidere et litteris et sigilli mei auctoritate et testibus subscriptis precavere curavi , ne veniret in detrimentum ecclesie quod inde causam moveram , et ideo tam sollempniter , post certissimam inquisitionem , placitum refutavi et jus suum episcopo et ecclesie dimisi . Actum publice Stampis , anno ab incarnatione Domini MºCºLVIº . »
« Quoniam que in tempore fiunt lege temporis cito pretereunt et a memoria dilabuntur , antiquorum viva discretio negociorum formulas litterarum monumentis tradere consuevit ; deprehendit enim litterarum beneficio posse fragilis memorie defectibus subveniri . Ad exemplar igitur nostrorum patrum utile et imitandum , nos quoque , presentium tam quam futurorum , noticie tradere curamus quod canonici Sancti-Vincentii-de-Bosco ecclesie Carnotensi hospites de Lonvillario , quos diu tenuerant , réliquerunt . Id autem concesserunt et dederunt , pro remedio animarum suarum , domini ejusdem ville Baldricus et Raherius , frater ejus , et filii Baldrici Stephanus , Willelmus , Vivianus de Bursariis de cujus feodo res manebat , Hugo Gervasii de Castello-Novo . Predictorum autem virorum rogatu , Beate-Marie Carnotensis canonici hospites pretaxatos Willelmo filio Baldrici , cum unius substitucione heredis , concesserunt ; hoc videlicet pacto quod singulis annis singuli hospites xviii denarios redderent , et si hospites illi sibi invicem forisfacerent , vel alii , per manum predicti Willelmi vel servientis ejus , consilio tamen Capituli , emendaretur . Hoc autem diffinitum est , Baldrico vivente , in capitulo Sancte-Marie , Gosleno episcopo presente . Post mortem vero Baldrici , Philippus , filius ejus , cui terram concesserat assensu Willelmi fratris ejus , qui Willelmus major natu erat , Philippus , inquam , prefinitam elaboravit frangere constitutionem . Revocatus autem postea , tum per justiciam ecclesie , tum per judicium , factam a patre suo concessit donationem ; et in signum infrangibilis donationis ipse et Willelmus frater super altare cultellum , coram dominis ecclesie , confregerunt . Hoc autem iterum factum est in capitulo , anno ab incarnatione Domini MºCºLºIXº , regnante Lodovico , Roberto sancte sedis episcopo , presente Ivone , decano ; Hugone , precentore ; Hugone , subdecano ; Roberto , succentore ; Pagano , archidiacono ; Odone , preposito ; Gaufrido , preposito ; Raherio , preposito ; Odone , presbitero ; Milone , presbitero , et aliis tam diaconis quam subdiaconis ; presentibus : Huberto Chotart , Ernaudo de Poncellis , Gisleberto de Tardeis , Ernaudo de Folieto , Garino de Galardone , Amarrico Goaudi , Guidone de Crechis , Gervasio de Brueria . »
« Universis tam presentibus quam futuris notum sit quod Arnoldus , qui ecclesie Bonevallensis minister exstitit , domno Gaufrido , Carnotensi episcopo , quandam vendidit terrulam , juxta prata ejusdem episcopi constitutam . Quod factum domnus Godescallus postea concessit , qui , favente Deo , post Arnaldum pastoralem in eadem ecclesia dignitatem obtinuit . Hoc etiam universus ejusdem cenobii conventus approbavit , scriptoque confirmavit ; scilicet , ut eandem terram domnus Gaufridus , Carnotensis episcopus , in perpetuum liberam possideat , et , absque calumpnia , quicquid aliud sibi placuerit de eadem terra faciat . »