In nomine sancte et individue Trinitatis , Patris et Filii et Spiritus sancti . Quoniam prisce auctoritatis consuetudo est ab antiquis antecessoribus instituta , ut dona vel largitiones que sancte ecclesie conferuntur , sive etiam conventiones que inter fideles quosque habentur , litterarum apicibus corroborentur : idcirco nos , id est conventus Sancte Marie de Salis , conventionem quandam inter nos et Molismenses monachos habitam voluimus litteris annotare , ut succedenti tempore inconvulsa inviolataque ad posterorum memoriam valeat diutius perdurare . ITEM UNDE SUPRA . — Notum ergo sit cunctis Xpisti fidelibus fideique cultoribus quod Hugo tunc dux Burgundie strenuissimus , postea vero Cluniacensis monachus , itemque Odo frater ejus pariterque successor laudantibus filiis suis Hugone et Henrico , concesserunt Sancte Marie et ecclesie Molismensi , in vita sua , partem cujusdam possessionis que Mercennacus vocatur queque juris Sancte Marie de Salis quondam fuisse dinoscitur , post suum vero de hac vita decessum quicquid in ipsa possessione in suo dominicatu possidere videbantur . Sed quia ipsam terram juris Sancte Marie Bituricensis , ut diximus , fuisse certum est , et ab una ecclesia alteram gravari nefarium est : ideo domnus Robertus , primus Molismensis cenobii post Deum fundator et rector , assensu fratrum suorum nil injuste possidere querentium , Bituricam adiit civitatem et a predicte ecclesie priore Giraudo nomine et canonicis hujusce terre in communi eorum capitulo requisivit concessionem , deferens secum litteras Roberti episcopi Lingonensis , pro eadem re humiliter supplicantis . Cujus peticioni prefati loci prior ceterique canonici voluntarie condescendentes et Molismensis ecclesie paupertati compatientes , et etiam de amisse terre recuperatione congaudentes , pari voto communique consensu ipsam terram de Mercennaco et de Bisseiaco , quicquid prefati monachi de ea habebant vel adquirere poterant , Molismensi ecclesie gratanter laudaverunt , ut jure perpetuo eam possideat , tali videlicet conventione , ut per singulos annos sue ecclesie censum , XXti . scilicet solidos Bituricenses , persolvat mittendo eos per suum nuntium a capite jejunii usque ad octabas Pasche presentandos in capitulo in conspectu fratrum . Quod si contigerit ut is , qui hanc pecuniam delaturus est , aliquo incommodo competenti termino non occurrerit vel ipsum censum aliquo modo perdiderit , infra XL . dies , quo Molismenses monachi hoc resciverint , prefato modo censum reddent ex integro . Nuntius autem ipse habebit sumptus necessarios sibi et suis equitationibus de communitate canonicorum . Si autem placitum aut calumpnia de ipsa terra Molismensi ecclesiae supervenerit , quibus prefatos clericos interesse pro aliqua dissertione necessarium fuerit , monachorum sumptu et equitatura pro causa ipsa defendenda illuc eos ire in eadem est conventione . Igitur ut hec pactio sive conventio rata et firma ab utraque ecclesia perpetuo fideliter teneretur ampliorque caritas inter eos deinceps firmaretur , dederunt sibi mutuo utriusque ecclesie fratres suam societatem talemque firmaverunt communitatem , ut suorum spiritualium beneficiorum tam vivi quam defuncti pariter efficerentur confratres . Et si quis clericorum monachus esse voluerit , gratis suscipiatur et , si sanus supervenerit , benigne ei necessaria subministrentur . Si vero quilibet clericorum pro aliqua sibi facta injuria vel qualibet guerra in sua canonica permanere non potuerit et Molismum petere voluerit , honorifice a fratribus suscipietur ; et , quanto tempore necesse fuerit , retinebitur , si tamen sue ecclesie litteras commendaticias detulerit . ITEM UNDE SUPRA . — Hoc autem nos omnes prefate ecclesie canonici volumus notum fieri omnibus quod Hugonem et Odonem duces et predecessores vel heredes eorum , qui hanc terram aliquando injuste tenuerunt , postea nobis vel Molismensi ecclesie reddiderunt , quantum possumus et scimus , absolvimus et , ut ab ista culpa purgentur , fideliter obtamus , sicut expedit ut eos , qui culpam suam cognoscunt et emendant . Illos autem qui adhuc eam injuste tenent , nisi resipuerint et recognoverint , in culpa excommunicationis relinquimus secundum scita canonum et auctoritatem sancte ecclesie . Ideo autem hanc cartulam per cyrografum incisam judicavimus in duas partes dividi et tam archiepiscopi Bituricensis Leodegarii quam Lingonensis episcopi Roberti sigillo signari , quatinus , si Molismensis ecclesia ecclesie de Salis aliquam injuriam de censu suo fecerit , per Lingonensem episcopum corrigatur ; similiter , si quid canonici contra Molismenses de hac re deliquerunt , per Bituricensem archiepiscopum emendetur . Hujus ergo conventionis fuerunt auctores et laudatores canonici Sancte Marie de Salis , domnus quoque Robertus primus abbas Molismensis cum suis fratribus , quorum nomina subscripsimus : Hato de Riciaco , Rotbertus de Platenato , item Robertus de Sparnaco . Nomina canonicorum sunt hec : Giraudus prior , Gaufredus de Sancto Laurentio , item Gaufredus de Herbeone , Johannes presbiter , Ilderius sacerdos , Ottrannus , Franco , Petrus Cenomannensis , Paganus . Ex utraque parte fuerunt canonici Sancti Stephani medii et testes : Araudus de Briora , Arnustus Burcardus , Gimo de Porta , Mainardus capellanus , Petrus Aiacensis . Nomina quoque monachorum Molismensium qui hoc fieri decreverunt vel factum laudaverunt sunt hec : Hato prior , Girbaudus subprior , Galterius cantor , Lescelinus camerarius , Hugo secretarius . Facta sunt apud Bituricas hec , VII . idus julii , anno ab incarnatione Domini millesimo centesimo secundo , indictione decima , epacta nulla , concurrente II . , presidente Romane sedi apostolice domno papa Paschali , apud Bituricas Leodegario archiepiscopo , Lingonensem ecclesiam Roberto regente episcopo , in Frantia regnante Philippo rege et filio ejus Ludovico , Hatone dictante , Francone scribente , per omnia autem imperante domino nostro Jhesu Xpisto .