medieval-data/medieval-latin-ner-HOME-Alcar-sents huggingface dataset:
Hec ut prescripta sunt concessit ipse domnus Ursio in capitulo , et filius ejus primogenitus Nivelo , et frater ejus junior Hamelinus ; et apud Fractamvallem hoc idem concesserunt Philippus et Raginaldus , filii ejusdem Ursionis primogeniti , et apud Sanctum-Avitum filia ejus Beatrix hoc idem concessit .
Concessis igitur et collaudatis ab utraque parte omnibus , ut in presenti carta continentur , processit domnus Ursio ad altare beate Marie , cum universo clero , militibus et populo multo , et cyrographum , in duas partes sectum , accercitis duobus filiis suis Nivelone et Hamelino , genibus flexis , obtulit super altare beate Marie , et unam partem levavit ipse cum prenominatis filiis suis , alteram , ad monumentum et munimentum prefate libertatis et perpetue pacis , in archivis ecclesie in perpetuum servandam dereliquit .
Hec acta sunt anno incarnationis dominice millesimo centesimo tricesimo octavo , anno domni Ludovici , regis Junioris , secundo , episcopatus autem domni Gaufridi , Carnotensis episcopi , vigesimo quarto , nono kalendas februarii , luna vigesima , feria quarta , hora diei tercia .
« Universis sancte matris ecclesie filiis tam presentibus quam futuris , Arnoldus , Lexoviensis ecclesie humilis minister , salutem .
Qua nimirum consideratione , bona quelibet tam ecclesiastica quam secularia que in episcopatu Lexoviensi sancta et venerabilis Carnotensis ecclesia ab antiquo possedisse dinoscitur , sub Lexoviensis ecclesie et nostra protectione suscepimus , eique jure perpetuo possidenda concedimus , scriptique presentis valituro in perpetuum munimine confirmamus .
Utraque igitur bona predicte sancte Carnotensis ecclesie presentis scripti pagina confirmamus , data in eos nimirum excommunicationis sentencia qui tam sancte constitutioni nostre presumpserint qualibet malicia contraire .
Ex quibus quedam que omni jure necesse est ecclesiastica reputari propriis duximus exprimenda vocabulis : ecclesiam Sancti-Taurini de Anglicavilla , ecclesiam Sancti-Martini de Runcevilla , ecclesiam Sancti-Juliani-super-Carlonam , ecclesiam Sancti-Petri de Altaribus , capellam Sancti-Nicholai in eadem villa .
Has igitur ecclesias , sicut ab antiquis retro temporibus a sancta Carnotensi ecclesia possesse fuerunt , eidem habendas in perpetuum concedimus , et confirmamus cum omnibus pertinentiis suis , ut , cum vacaverint , presentationes habeant sacerdotum , et in ecclesiis ipsis cuncta percipiant que eam ibi ab antiquo certum est percepisse , salvo nimirum ecclesie Lexoviensi et nobis omni jure episcopali , et sacerdotibus qui in eis ministraverint jure parrochiali , in omnibus scilicet beneficiis que tam isti quam predecessores eorum usque ad tempora nostra in omni jure et beneficio perceperunt . »
Ego Ludowicus , Dei gratia , rex Francorum et dux Aquitanorum , notum fieri volumus quod villam episcopi Carnotensis que Basoche nominatur in nostra custodia et protectione eustodimus , et illam pravam et injustam consuetudinem quam Villana et ejus filii , videlicet Willelmus Potardi et Albertus et Rodbertus et Petrus et Hugo , in eadem villa reclamabant , in nostra presentia penitus dimiserunt , dicentes nobis in publico et manifeste recognoscentes quod in villa prenominata et in ejus territorio de rebus episcopi Carnotensis et hospitum qui ibidem commorabantur injuste et per rapinam multociens habuerunt .
Nobis igitur presentibus , predicte persone omnes de illa rapina et maleficio nullam excusationem pretendentes , et suam culpam nullatenus defendentes , in manu Reginaldi , cantoris ecclesie Carnotensis , condignam satisfactionem fecerunt , asserentes quidem et pro certo promittentes quod in prefata villa nichil deinceps reclamarent , sed ejus libertatem , quam in presentia nostra promiserunt , pro posse suo , in nostra curia et alibi , custodirent et defenderent .
Actum publice Aurelianis , anno Mº Cº XLº IIº , regni vero nostri viº , astantibus in palatio nostro quorum nomina subtitulata sunt et signa : Signum Radulfi , Viromandorum comitis , dapiferi nostri .
« Ego Goslinus , Dei gratia , Carnotensis episcopus , notum facio tam futuris quam presentibus quod nobilis mulier Elizabet , vicedomina , Carnoti egrotans , cum exitum hujus vite se in proximo habituram speraret , misit ad me , supplicans ut ad eam venirem .
Recordata est itaque inter cetera cujusdam elemosine quam mater sua domina Helissendis , tempore suo , devotissime fecerat , et ipsa eadem postea in diebus suis non minus attente observaverat , duorum scilicet cereorum quos ante memoriam perpetue virginis Marie in singulis sabbatis offerre consueverant .
Voluit autem et precepit ut hec elemosina quam ad tempus fecerant , pro salute antecessorum suorum et sua , perpetua esset ; et ad hoc perficiendum redditus assignavit , videlicet quinquaginta duos solidos annuatim habendos de Furno-Vicedomine , et me , de cujus feodo illa elemosina est , obnixe rogavit ut concederem , et concessi .
Hoc vidit , audivit et concessit domina Loreta , soror ejus ; Willelmus quoque , filius ejusdem vicedomine , libens postea hoc concessit et in manu nostra eandem elemosinam posuit et dimisit .
Hoc viderunt et audierunt : Robertus , decanus ; Hugo , subdecanus ; Johannes , archidiaconus ; Radulphus , capicerius ; Willelmus , camerarius ; et alie multe persone et canonici ecclesie nostre , necnon et laici quamplures . »
Id sibi injungens officii , ego Goslenus , Dei gracia , Carnotensis episcopus , earum interpretatione posteritati notum relinquo fratres nostros ecclesie Carnotensis concanonicos penes nos deposuisse clamorem adversus Radulfum , prepositum de Nogento , super oblitis agripennorum de culturis que apud Unum-Pilum sunt , asserentes eas de proprietate debere esse Capituli , juxta ejus pactionis modum quam cum eis inivimus , tempore quo preposituram de Nogento habebamus .
Proinde memoratus Radulfus , nostra sollicitatus prece , eas oblitas Capitulo quietas dimisit , eo rursus a Capitulo sibi , prece nostra , obtento quod dum preposituram illam teneret , oblitas sub nomine precarie haberet ; cum vero decederet , seu quovis alio modo eam dimitteret , oblite ad proprietatem Capituli quiete et sine reclamatione redirent .
Compositione itaque , communi utriusque partis assensu , in eum modum facta , decanum pro toto Capitulo exinde investivimus , a quo deinceps antedictus Radulfus , tanquam de precaria , fuit investitus .
Actum publice , residentibus in capitulo nostro : Roberto , decano ; Hugone , precentore ; Hugone , subdecano ; Roberto , succentore ; Milone , archidiacono ; Gaufrido , preposito de Nogento-super-Auduram ; Raherio , preposito de Belsica ; Odone , preposito de Fontaneto ; Gosleno , capicerio .
« Ego Gollinus , Dei gracia , Carnotensis episcopus , notum fieri volo cunctis sancte ecclesie fidelibus , tam futuris quam presentibus , quod canonici ecclesie mihi commisse de prepositis suis mihi sepius conquerentes , diem emendandi ea de quibus ipsi adversus prepositos conquerebantur a me obtinuerunt .
Die igitur statuta , in capitulum convenerunt et ibidem , in presentia mea , querimonias suas canonici exposuerunt , dixeruntque quod prepositi deditos servientes habebant qui ibant per preposituras cum equis et sine equis , qui ibidem morabantur et hospitabantur apud rusticos , et exigebant ab eis quedam que litteris et statutis domni Ivonis et domni Gaufridi , bone memorie , predecessorum nostrorum episcoporum , et decreto pape Pascalis , de eadem re firmatis , prohibebantur .
Ego Goslinus , Dei gracia , Carnotensis episcopus , notum fieri volo omnibus sancte ecclesie fidelibus , tam futuris quam presentibus , quod communis Capituli ecclesie mihi commisse fratres in capitulo suo mihi exposuerunt multa et magna gravamina que majores villarum suarum et servientes prepositorum in rusticos excercebant , que , quia omnino intolerabilia erant , indicaverant similiter domno Gaufrido , pie recordationis , predecessori meo , episcopo .
Quia ergo illud ex necessitate et pro pace pauperum instituerant et predicti predecessoris nostri episcopi Gaufridi , cujus anima requiescat in pace , auctoritas assensum prebuerat , petitionem ipsorum benigne suscepi , et ut sacramenta que majores et rustici sibi fecerant in capitulo , in hec verba que secuntur , singulis bienniis renoventur concessi , et presens inde scriptum sigilli mei impressione firmavi .
« Joscelinus de Alneolo Capitulo Sancte Marie , salutem .
Notum sit omnibus tam presentibus quam futuris quod ego Goscelinus , recognoscens culpam meam de angariis , sive corveis , quas injuste habebam in terra vestra apud Ascumvillam , et inde petens a vobis veniam et absolutionem , dimitto eas absolute , et condono in perpetuum cum tota posteritate meorum heredum . »
« Ego Robertus , Dei gracia , Carnotensis episcop us , omnibus Dei fidelibus , tam futuris quam presentibus , notum fieri volo , quod ea que , inter nos et dilectum fratrem nostrum Fulcherium , venerabilem abbatem , et totum capitulum Beati-Petri , de quibusdam possessionibus ad nos et ad ipsos pertinentibus , concordi et utili consideratione et pactione , inita sunt , ad memoriam posteritatis scripto commendare curavimus .
Habebat siquidem monasterium Sancti-Petri decimationem quamdam apud villam nostram que dicitur Plaancheviler , et nos apud Hermenovillam villam nostram ab hominibus Beati-Petri et in territorio eorum decimationem accipiebamus .
Et cum utrique gravaremur , non enim homines nostri credebantur decimas suas monachis bene solvere , neque homines monachorum bene dicebantur solvere nobis ; cum etiam decimationes nostre sibi equivalentes viderentur , factum est inter nos concambium , communi assensu et Capituli nostri et capituli Sancti-Petri .
Itaque decimatio quam habebant monachi Sancti-Petri apud Plaancheviler cessit nobis et successoribus nostris episcopis habenda in perpetuum , et decimatio quam nos accipiebamus in territorio hominum Sancti-Petri apud Hermenovillam cessit in perpetuum monasterio Sancti-Petri .
Item , cum monachi Beati-Petri haberent quendam molendinum juxta prata nostra que dicuntur Minima Prata Episcopi , communi assensu , tam abbatis predicti quam tocius capituli Beati-Petri , necnon et tocius Capituli nostri assensu , accepimus a predicto abbate et a fratribus ejusdem monasterii dictum molendinum liberum et quietum nobis et successoribus nostris episcopis in perpetuum , ad annuam modiationem septem modiorum de Loen , vel , si Loen forte non recipietur , equivalens ei solvetur monachis in horreis nostris Carnoti .
Est autem terminus hujus modiationis solvende cum sepedicti monachi recipiunt annonam prebendarum suarum in Loen .
Hoc tamen pecierunt monachi Sancti-Petri sibi reservari , et nos concessimus , quod si aliquis de successoribus nostris episcopis predictam modiationem solvere nollet , predictum molendinum suum rehaberent sicut prius liberum et quietum .
Hec , ut in posterum rata et inconvulsa habeantur , scripta sunt , et scriptum sub cyrographo divisum , communi nostro assensu , mei scilicet et abbatis et capituli Beati-Petri , in quibus capitulis hec tractata sunt et communiter concessa , munitaque sigillo Capituli Beate-Marie et sigillo capituli Sancti-Petri .
Ego Robertus , Carnotensis episcopus , ista omnia , sicut in presenti pagina scripta sunt et bona fide intellecta , concessi et sigillo nostro confirmavi et subscripsi .
Ego Fulcherius , abbas Sancti-Petri , ista omnia , sicut in presenti pagina scripta sunt et bona fide intellecta , concessi et sigillo nostro confirmavi et subscripsi .
Ego Ivo , decanus , et nos fratres Capituli ecclesie Beate-Marie Carnotensis ista omnia , sicut superius prenotata sunt , concessimus et in testimonium nostre concessionis presenti cartule sigillum nostrum apposuimus .
Quoniam omnes Dei fideles a pervasione rei alterius christiane cohibet regula discipline , et summa iniquitas est preripere bona venerabilibus personis et locis deputata , iccirco ego Theobaldus , Blesensis comes , regni Francie procurator , ad noticiam tam futurorum quam presentium scripto mandare curavi quod dictum erat mihi terram de Bussiaco esse de feodo meo .
Perinde causam movens in curia regis Ludovici de eadem terra contra episcopum Carnotensem Robertum , conventus a rege et adjuratus per fidelitatem ei debitam ne vexarem episcopum et ecclesiam , si non cognoscerem in illa terra jus meum infra terminum placiti , per multam et diutinam inquisitionem a fidelibus meis et hominibus et servientibus edoctus , nullum ibi reperiens jus meum , eandem terram ad jus Carnotensis episcopi pertinere cognovi .
Cum igitur , in Natali Domini , ad curiam gloriosi regis Ludovici Stampis convenissemus , ne fieret mihi in peccatum si , ex eo quod querelam inde moveram , aliquis in posterum occasionem haberet aliquod impedimentum in jus ecclesie movere , assistente ibi Roberto , pontifice , coram rege et multiplici baronia , protestatus sum me in terra de Bussiaco nichil juris habere , et ita placitum dimisi , et episcopum jus suum in pace possidere et litteris et sigilli mei auctoritate et testibus subscriptis precavere curavi , ne veniret in detrimentum ecclesie quod inde causam moveram , et ideo tam sollempniter , post certissimam inquisitionem , placitum refutavi et jus suum episcopo et ecclesie dimisi .
Actum publice Stampis , anno ab incarnatione Domini MºCºLVIº . »
« Rotrodus , Dei gracia , Ebroicensis ecclesie humilis minister , omnibus fidelibus tam presentibus quam futuris , salutem in Domino .
Notum et scripto nostro ratum esse volumus quod ecclesias de Illeiis ecclesie Sancte-Marie Carnoti et monasterio Sancti-Petri Carnoti , utriusque ecclesie jure cognito , concessimus quiete in perpetuum possidendas , eo tenore ut predicte ecclesie Sancte-Marie et Sancti-Petri totam decimam habeant , excepta decima terre quatuor carrucarum quam monachi de Strata colunt , quarum decimam idem monachi , donatione nostra et auctoritate , sibi quietam defendunt , et excepta tercia garba de Vileta et de feodo qui dicitur Jerosolimitanorum , quam ad opus presbyterorum de Illeiis detinuimus , que antea erat eorumdem sacerdotum .
Siquidem canonici Sancte-Marie et monachi Sancti-Petri annuatim dabunt presbyteris de Illeiis , pro messione , quinque modios , tres scilicet de hybernagio et unum de ordeo et alterum de avena .
Porro , decedentibus presbyteris , presentationem subrogandorum ecclesie Beate-Marie et Sancti-Petri concessimus , et duas partes lane et duas partes candelarum , in his videlicet quinque festis : in Pascha , in festo Omnium-Sanctorum , in Natale Domini , in Purificatione beate Marie et ejus Assumptione .
Reliqua autem que altario pertinent , sicuti agnos et porcellos et decimam lini et chanvre , jure sacerdotali , presbyteri sibi habeant et decimam vini vinearum que tunc erant in parrochia illa quando hec donatio facta est , sic tamen ut , si forte alie vinee in toto territorio de Illeiis plantarentur , decime earum Beate-Marie et Sancti-Petri essent .
Si autem que tunc erant vinee ad terram arabilem reverterentur , decima illius terre in jus predictarum ecclesiarum Sancte-Marie et Sancti-Petri veniret .
Sed et concessimus quod si forte aliqui laicorum qui in parrochia de Illeiis decimas tenent , eas ecclesie Beate-Marie et Sancti-Petri concederent , vel si predicte ecclesie ipsas aliqua ratione sibi perquirere possent , cas illis habendas auctoritate nostra confirmamus .
Dominus quoque Symon de Aneto , qui tunc erat dominus Illeiarum , has ecclesias , in presentia nostra , apud Coldras , concessit habendas in perpetuum ecclesie Beate-Marie Carnoti et monachis Sancti-Petri .
Hoc etiam notum vobis esse volumus et ratum permanere quod Wuillelmus Golferius concessit monachis Sancti-Petri , in presentia nostra , apud Britolium , quicquid juris in predictis ecclesiis et decimis prius habuerat .
Hoc quoque prius in presentia nostra diffinitum est quod dominus Robertus , qui tunc erat Carnotensis episcopus , medietatem hujus decime ad ecclesiam suam pertinentem , concedente ibidem Capitulo suo , in vita sua possideret et post ejus decessum in dominium Capituli veniret ; unde et Capitulum ejus anniversarium singulis annis ageret , et totum redditum medietatis hujus decime , in anniversaria die obitus sui , canonicis et clericis chori qui anniversario interessent divideret , prout eis idem episcopus , vel in vita vel in decessu suo , litteris et sigillo suo institueret .
Laboraverat enim in restituenda hac decima et ecclesie sue et ecclesie Beati-Petri .
Actum Carnoti , publice , in capitulo Beate-Marie , anno ab incarnatione Domini MºCºLVIIº , in presentia mea et domini Roberti , tunc Carnotensis episcopi , et sui Capituli ; residentibus ibidem nobiscum : Willelmo , decano ecclesie nostre , et sacerdotibus de Illeiis Herberto et Gosberto , et plerisque aliis clericis nostris quos in comitatu nostro tunc habemus .
Hoc factum est , salvo per omnia jure nostro pontificali , videntibus Herberto , sacrista ; Roberto de Novo-Burgo , nepote nostro , canonico ecclesie nostre ; Daniele , capellano ; Gauterio de Ulmeia et Rotrodo , canonico . »
Ad exemplar igitur nostrorum patrum utile et imitandum , nos quoque , presentium tam quam futurorum , noticie tradere curamus quod canonici Sancti-Vincentii-de-Bosco ecclesie Carnotensi hospites de Lonvillario , quos diu tenuerant , réliquerunt .
Id autem concesserunt et dederunt , pro remedio animarum suarum , domini ejusdem ville Baldricus et Raherius , frater ejus , et filii Baldrici Stephanus , Willelmus , Vivianus de Bursariis de cujus feodo res manebat , Hugo Gervasii de Castello-Novo .
Predictorum autem virorum rogatu , Beate-Marie Carnotensis canonici hospites pretaxatos Willelmo filio Baldrici , cum unius substitucione heredis , concesserunt ; hoc videlicet pacto quod singulis annis singuli hospites xviii denarios redderent , et si hospites illi sibi invicem forisfacerent , vel alii , per manum predicti Willelmi vel servientis ejus , consilio tamen Capituli , emendaretur .
Hoc autem diffinitum est , Baldrico vivente , in capitulo Sancte-Marie , Gosleno episcopo presente .
Post mortem vero Baldrici , Philippus , filius ejus , cui terram concesserat assensu Willelmi fratris ejus , qui Willelmus major natu erat , Philippus , inquam , prefinitam elaboravit frangere constitutionem .
Revocatus autem postea , tum per justiciam ecclesie , tum per judicium , factam a patre suo concessit donationem ; et in signum infrangibilis donationis ipse et Willelmus frater super altare cultellum , coram dominis ecclesie , confregerunt .
Hoc autem iterum factum est in capitulo , anno ab incarnatione Domini MºCºLºIXº , regnante Lodovico , Roberto sancte sedis episcopo , presente Ivone , decano ; Hugone , precentore ; Hugone , subdecano ; Roberto , succentore ; Pagano , archidiacono ; Odone , preposito ; Gaufrido , preposito ; Raherio , preposito ; Odone , presbitero ; Milone , presbitero , et aliis tam diaconis quam subdiaconis ; presentibus : Huberto Chotart , Ernaudo de Poncellis , Gisleberto de Tardeis , Ernaudo de Folieto , Garino de Galardone , Amarrico Goaudi , Guidone de Crechis , Gervasio de Brueria . »
« Universis tam presentibus quam futuris notum sit quod Arnoldus , qui ecclesie Bonevallensis minister exstitit , domno Gaufrido , Carnotensi episcopo , quandam vendidit terrulam , juxta prata ejusdem episcopi constitutam .
Quod factum domnus Godescallus postea concessit , qui , favente Deo , post Arnaldum pastoralem in eadem ecclesia dignitatem obtinuit .
Hoc etiam universus ejusdem cenobii conventus approbavit , scriptoque confirmavit ; scilicet , ut eandem terram domnus Gaufridus , Carnotensis episcopus , in perpetuum liberam possideat , et , absque calumpnia , quicquid aliud sibi placuerit de eadem terra faciat . »
« Ego Manasses , Dei gratia , Aurelianensis ecclesie minister humilis , omnibus notificamus quia , nobis astantibus , requisivit Carnotense Capitulum , in presentia domini nostri Guillelmi , Carnotensis electi , Garnerius Rufus , ut , licentia sui , liceret ei constituere capellam , in honore beate Marie et sancti Jacobi , apud Merrolias , salvo jure ecclesie Sancti-Laurentii , ad quam spectaret , de omnibus ; ita tamen quod presbiter Sancti-Laurentii omnia christianitatis offitia prefato Garnerio exhibebit et familie ipsius et omnibus hominibus terre illius apud eandem ecclesiam , excepta corporum sepultura que apud matricem ecclesiam sepelientur .
Electus autem et canonici , precibus nostris et ejusdem Garnerii adquiescentes , juste petitioni gratum prebuerunt assensum .
Ut autem tantum benefitium aliqua sequeretur remuneratio , sepenominatus Garnerius presbitero Beati-Laurentii , qui capelle deserviet de Merroliis , unum modium frumenti , mensura Balgentiacensi mensuratum , singulis annis , habendum , et unum modium melioris quam habebit martialis annone , eadem mensura mensurate , dedit et concessit .
Actum publice Carnotis , anno incarnati Verbi MºCºLXºVº .
Ordinatis in ecclesia Sancte-Crucis majoribus personis : Johanne , decano ; Guillelmo , cantore ; Hugone , subdecano ; Manasses , capicerio ; cancellario nullo . »
« Alexander episcopus , servus servorum Dei , dilectis filiis Gaufrido decano ceterisque canonicis Carnotensis ecclesie , tam presentibus quam futuris , canonice substituendis in perpetuum .
Eapropter , dilecti in Domino filii , vestris justis postulationibus clementer annuimus et prefatam Dei genitricis semper virginis Marie ecclesiam in qua divino estis obsequio mancipati , ad exemplar sancte recordationis predecessoris nostri Lucii pape , sub beati Petri et nostra protectione suscipimus et presentis scripti privilegio communimus .
Illud etiam quod pro servitio ejusdem genitricis Dei et honestate Carnotensis ecclesie a vobis rationabili providentia statutum est , per presentis scripti paginam confirmamus et ratum manere censemus , ut videlicet oblationes altarium de villis vestris , annone de molendinis , minute decimationes , proventus nemorum et quedam alia jam a vestra discretione concessa , vel in antea concedenda , usibus fratrum qui ad Matutinas et ad missam assidui fuerint perpetuo cedant , ita videlicet ut qui eisdem servitiis non interfuerint nequaquam in eis partem recipiant .
Ego Ludovicus , Dei gracia , Francorum rex : quanto eminentius ecclesiam Carnotensem diligimus , tanto minus eam affligere et dignitatem cleri humiliare volumus .
Actum Parisius , anno incarnati Verbi MºCºLXVIIIº . »
Ego Gaufridus , decanus , et universitas Capituli Carnotensis , presentibus et futuris notum facere curavimus quod terras quas tenuerat et excoluerat Herveius , concanonicus noster et prepositus ville que dicitur Auvers , Petro et heredibus suis concessimus , quiete in perpetuum possidendas , ea scilicet conditione ut quicumque eas possederint , hospites predicte ville permaneant et singulis annis ecclesie nostre campipartem et decimam de prefatis terris integre persolvant .
Quod ut ratum et inconcussum per succedentia tempora permaneret , presenti cyrographo et sigillo Beate-Marie placuit roborari . »
« Alexander episcopus , servus servorum Dei , dilectis filiis decano et canonicis Carnotensibus , salutem et apostolicam benedictionem .
Inde siquidem est quod nos ecclesiam vestram , que inter minores regni Francorum computari non solet , debitis obsequiis defraudari nolentes , auctoritate apostolica duximus statuendum ut qui in eadem ecclesia vestra de cetero canonizandi fuerint et ibidem mansionarii non extiterint xx solidos tantum de prebenda sua singulis annis percipiant , nec a vobis vel ab ecclesia prescripta magis exigere vel recipere possint , dummodo in ipsius ecclesie obsequis , sicut et mansionarii faciunt , assidue noluerint permanere .