medieval-data/medieval-latin-ner-HOME-Alcar-sents huggingface dataset:
Quoniam plerumque bonorum statuta virorum pravorum malitia successorum immutari solent aut penitus adnu lari : idcirco donum et investituram quam comes Hugo de Sancto Paulo consilio fidelium suorum , laude quoque et volontate uxoris sue Helisendis filiorumque suorum Ingelranni et Hugonis , fecit ecclesie Molismensi de quibusdam rerum suarum redditibus , quas apud villam Leuchodium ab antecessoribus suis in dominio suo possederat , ad noticiam hujus donationis transmittendam in posteros , stabilique firmandam positione tempus in reliquum , hortatu ejusdem comitis memoria litterarum eternare statuimus .
Dedit itaque predictus comes Molismensi cenobio in persona sua per manum suam filiorumque suorum Ingelranni et Hugonis , in presentia domni Lanberti Attrebatensis episcopi , in conspectu etiam procerum suorum et tocius ecclesie Leuchodiensis , in cujus templo hoc factum fuit , presente domno Rotberto Molismensi abbate qui de manu ejusdem comitis donum suscepit , decimas quas in ecclesiis de Leuchodio et de Sarcingo in dominio suo ab antecessorum temporibus tenuerat , pariterque quicquid potestatis et dominatus in prebendis canonicorum habuerat .
Dedit etiam cambam unam et tres hospites , mansum quoque suum ecclesie contiguum ubi modo est habitatio monachorum , sicut ipse tenebat , mediatorem quoque suum et mansum in quo mediator habitat cum terra que ad unius carruce culturam pertinet , sicut tunc tenebat Helisendis comitissa uxor ejus .
Et ne aliquando hujus tenor donationis in aliqua predictarum rerum forte per aliquem in reliquum cassaretur , aut aliqua fraude retractaretur seu minueretur , domnus Lambertus Attrebatensis episcopus statim in presentia comitis et tocius multitudinis semel et bis requisivit an aliquis in his quicquam calumniaretur ; sed nullo contradicente ilico omnes illos qui contra hec instituta postmodum venire et alicujus violentie injuria vel injusticie pravitate seu doli malignitate infringere , diripere vel minuere seu calumniari temptaverint , episcopali auctoritate excommunicavit et districto anathemate usque ad satisfactionem innodavit , omnibus qui aderant laudantibus et FIAT !
Et quia interdum repeticio dici solet confirmatio , idem domnus Lambertus episcopus de eadem causa in crastino sermonem fecit ad populum qui ad ejus predicationem de circumquaque copiosus confluerat , et preterite diei excommunicationem in audientia tocius populi iterum recensuit , turba iterum clamante FIAT !
Hanc itaque premissarum rerum donationem presenti intuitu viderunt et presenti attestatione audierunt et clerici et laici : de clericis quidem domnus abbas Johannes de Monte Sancti Eligii , Clarenbaudus Insulanus canonicus , Achardus magister scolarum Attrebatensium , Droardus in Albinacensi canonica prepositus , Goiffridus de Sancto Paulo , Godefridus canonicus Leuchodiensis , Sigo filius Roberti , Rainaldus , Godardus , Mainardus , Nicholaus , Ebrardus ; de laicis vero Gocelinus de Orivilla , Rotbertus de Passu , Warinus de Encria , Giraudus de Verzin , Richerius de Burviler , Robertus filius Ogeri , Fulbertus cambarius , Hugo et Wermundus .
Acta sunt hec publice ( et ) confirmata apud Leuchodium in ecclesia Sancti Leodegarii presente supradicto episcopo et comite et populi turba , anno dominice Incarnationis millesimo nonagesimo V° . ,
presulatus autem domni Lamberti Attrebatensis episcopi anno secundo , XV .
Quoniam universis qui malis actibus baptisma inquinarunt , divina providentia elemosinae preparavit auxilium , ego Gaufredus de Junccivilla innumeris peccatorum meorum confixus sagittis , hanc solam sperans medicinam ut Xpisti pauperibus subvenirem misericordie operibus , dedi apud Vallicolorem Sancte Marie Molismensis monasterii in manu Rotberti , primi videlicet ejusdem loci abbatis , campum illum in quo modo monachi ecclesia constructa degunt , et pratum quod subtus est , precipiens preposito meo Sigiberto nomine , ut monachis ibidem degentibus tantum de terra bona daret quantum uni aratro sufficeret ad arandum .
Dedi etiam agrum unum apud Bures , qui est de quarto ; capellam quoque castelli ejusdem monachis dedi et presbiteratum de Tusiaco et de Caslenis , promittens me acquisiturum quicquid mei in eisdem ecclesiis habebant , eisque nichilominus daturum .
Illo autem communi sorte defuncto filius ejus Gaufredus , ut patris promissionem adimpleret , supradictis fratribus contulit sextam partem ecclesie de Tusiaco et quartam ecclesie de Caslenis , simili modo promittens ipse scilicet et vxor ejus se patris promissum ex toto adimpleturum .
Unde etiam dedit eis hos tres campos , unum qui est juxta comitis campum , et alios duos qui fuerunt Letardi majoris , unum ex una parte ville et alterum ex altera parte .
Exceptis autem his que ejus pater promisit , dedit mansum Blaini et furnum castelli bannalem et omnem porcorum pastum silve de Wavra , et de eadem silva quicquid monachis opus est ad edificandum , et terram ubi vinea plantata est ante ecclesiam , et tres virgas molendini de Caslenis et hoc quod Walterius filius Sigiberti habebat in broilo Letardi majoris , et campum ex altera parte castelli juxta ortos , et servum nomine Billinum cum uxore et filiis et omni terra sua , Durannum quoque carpentarium cum omni domo sua et terra , Hunierium piscatorem cum omni sua terra et domo , Bernardum cum omni domo sua et terra , Girbertum et terram suam .
Comes deinde Odo filius Teotbaldi dedit eis fratribus Molismensibus campum qui secus ecclesiam est .
Sigibertus vero ejusdem castelli prepositus eidem cellule contulit pratum quod ipse dederat filio suo Droconi nomine , et mansum unum apud Rinniacum et quartam partem vinearum quam ipse habebat apud Parniacum , et quartam molendini Ragberti et quicquid habebat in ecclesia Abeniville , et campum in Wavra et mansum ante portam castelli ; sed post mortem uxoris sue dedit etiam quartam partem molendini apud Rupem , teste Warnerio genero suo .
Quoniam experimento didicimus plurima a catholicis viris sancte ecclesie collata , incuria scribere nolentium , oblivione quadam a memoria recidisse , et eorum quorum usibus prodesse poterant , aut parum aut nichil omnino profuisse : necessarium duximus omnium fidelium tam presentium quam futurorum noticie scribere quod quidam strenuissimus miles Olricus nomine , Barrensis castri vicecomes , et uxor ejus Lecelina dimidiam partem terre quam Sancti Leodegarii dicunt , que etiam illi Leciline jure hereditario a parentibus contingebat , Sancte Molismensi ecclesie pro filii sui Widonis et animarum suarum omniumque predecessorum suorum requie et remedio tradiderint , atque eam , ut eatenus liberaliter tenuerant et possederant , ecclesie perpetuo tenendam et perpetuo possidendam reliquerint , tali videlicet condicione ut , si predicta Lecilina ad ecclesiam venire et more sanctimonalium vivere decreverit , sicuti alie ita et ipsa deinceps necessaria vite accipiat et pro peccatis suis , jam curis secularibus expedita , Dominum intercedat .
Quicquid igitur in supradicta terra tenuerant , et sicut possiderant ( sic ) , in ecclesiis , in servis et ancillis , in pratis et silvis et arabilibus terris , in plurimis etiam locis villarum sive silvarum nomine distinctis , videlicet Noviento et Fosiolo , Nicio et Lingio ; partem etiam illam quam Giraudus de Rubro Monte in vadimonio propter octo libras denariorum possidet , ita duntaxat ut ecclesie fratres memoratam pecuniam ei restituant , vel in quocumque loco seu immineat seu subjaceat excepto quodam nomine Dodone , ita Sancte Molismensi ecclesie concesserunt , ut nichil omnino sibi nec alicui suorum ex illa retinerent , sed liberam omnino in pauperum Xpisti conferrent expensa , assencientibus et approbantibus hoc idem filiis eorum Ricardo et Adam , filiabus vero Margarita et Luca .
Hanc donationem et hanc conventionem prius et apud castrum Barrum pretaxatam et postea in ecclesia Sancte Marie recitatam et confirmatam testificantur Milo Barrensis comes , Bartolomeus , Rotbertus de Riciaco , Raingerius , Ansellus et Wido frater ejus , Ricardus filius Aganonis , Walterius de Avaluria et Milo filius ejus , Walterius filius Hilgodi .
Fixum atque in perpetuo ratum universi sancte ecclesie filii presentes et successuri teneant quod Hugo dominus de Bulmonte , cum laude et assensu uxoris sue Luce nomine , dedit Deo et ecclesie Molismensi capellam Sancti Teohtbaudi , juxta eundem castrum sitam , et omnem terram cultam vel incultam ad eandem capellam pertinentem , ubicumque fuerit , in silvis , pratis vel aquis , nichil omnino in ea retinens .
Concessit etiam ut omnes homines qui undecumque venientes in ipsa terra habitaverint , universas consuetudines monachis exibeant in ipso loco Sancto Teohtbaudo servientibus sub obedientia Molismensis ecclesie , id est justiciam , bannum et curvatam et ceteros redditus quos mansionatici reddere debent pro terra quam tenent ; ita tamen ut predicti homines , sicut monachi , sic et ipsi habeant totum usuarium ad usus suos in ceteris terris domini Hugonis , in pascuis , silvis et aquis sicut sui proprii homines , excepto quod non licebit illis aliquid dare aut vendere .
Dedit etiam monachis piscationem in omnibus aquis suis et unum piscatorem et unum servum nomine Teodericum et unam aream molendini ; feriam , id est mercatum , si quando in festivitate Sancti Teohtbaudi ibi convenerit , similiter monachis concessit .
Preterea domum Dei que juxta eundem locum construitur , in subjectione Sancti Teohtbaudi et providentia et arbitrio domni Rotberti Molismensis abbatis et monachorum ejus ex integro concessit , ut ipsi eam custodiant et secundum Deum disponant .
Notandum etiam quod abbatissa et congregatio Sancte Marie Laudinensis ecclesie , ex cujus jure ista terra antiquitus fuit , hoc donum Sancte Marie et ecclesie Molismensi gratanter concessit .
Hoc quoque donum laudavit donnus Riquinus Tullensis ecclesie primicerius , qui eo tempore illius territorii archidiaconus erat , et Walterius decanus et Albericus judex ejus .
Hujus concessionis testes sunt Fredericus miles de Novo Castello , et filii ejus Hugo et Olricus , Hugo de Guoncurte , Hugo presbiter de Goslencurte , Erlebaudus custos domus Dei et socii ejus Evrardus et Martinus , Johannes et Widricus cementarii , Albericus de Brainvilla .
Item altera vice predictus dominus Hugo hoc donum iterando renovavit coram testibus istis : S .
Albericus miles de Goslencurte , Widricus de Hunocurte .
Notitie fidelium tam presentium quam futurorum tradere disponimus quod Teotbaudus Rufus et uxor ejus Adelidis , annuentibus duobus filiis suis Hugone et Ricardo , dederunt Deo et Sancte Marie Molismensis cenobii et donno Rotberto abbati et fratribus ejusdem loci quicquid in alodio Artunnaci possidebant in terra , in silvis , in pratis , in vineis , in servis et ancillis , nichil sibi inde nec ulli heredum suorum retinentes excepto uno servo nomine Raimbaldo , ita tamen ut omnem possessionem suam , dum apud Artunnacum manere voluerit , a monachis teneat .
Si autem contigerit ut in locis que potestati Teotbaudi Rufi noscuntur esse subdita , habitaverint , sciant se esse ei servituros .
De casamento autem prefati alodii idem Teotbaudus monachis Molismensibus , quicquid ab eis , qui ex ipso tenebant , quocumque modo habere potuerint , libentissime concessit ; et de ecclesia que in eodem alodio sita est , similiter concessit ; ita tamen ut filium suum in monasterio recipiant et monachum eum faciant Sed , si ipse voluerit , de se ipso autem et de uxore sua hoc a donno abbate postulavit ut , si aliquando donante Deo seculum derelinquerent , vel in vita seculari obire eis contigisset , in ecclesia Molismensi a monachis reciperentur : quod et obtinuit .
Hoc donum fecit Teotbaudus Rufus donno Rotberto abbati et fratribus Molismensibus in quadam via juxta Columbare Siccum per cultellum donni Lecelini , monachi et camerarii ejusdem loci .
Ex hoc testes sunt : Hugo Ricardus miles de civitate Autissioderensi et Oto de Riceio et Ricardus Calvus de Vertello , Ricardus , Burcardus , Guido , Agnes ; Guido de Bretinnolis , Rotbertus de Avaon , Constantius Pretor .
Notum sit omnibus hominibus viventibus et futuris , regnante rege Philippo et Stephano comite , quod dominus Wacherius Sancte Marie Molismensi Domum Dei et basilicam , et terram que pertinet ad ejus ecclesiam , et quam in circuitu habebat , distribuit .
Et Otredus miles unum jornalem vestitum et pratum unum quod est in Dolcte , et post decessum totum .
jornales terre istis atestantibus : Burdinus , Robertus , Raynardus , Rainaudus miles et Hugo filius ejus , Teotbaudus filius Teobaudi , Robertus Rufus , Elias filius Roberti qui dedit sextarium frumenti omni tempore , Burcardus de Casneio , Rainbaudus filius Milardi , Richelmus de Campo Almeio , Joneins dapifer , Bertrannus qui dedit terram , Hugo de Cornellon , Azo de Parisio , Gundinus scutarius et frater suus Fulco , et Hugo Joculator , Albricus Preciosus , Bovo de Porta , Benedictus tennarius , Wilelmus Migar , Guntelmus et Deodatus filius ejus .
Miles etiam Walcherius usuarium nemoris ubicumque , et ad porcos pascendos et ad totum illorum usuarium .
Ansculfus hospitem unum et decimam de corveiis de Chatroges dedit .
Teotbaudus filius Teotbaudi sex jornales terre dedit .
Hugo Joculator et uxor sua dimidium modium frumenti per totum tempus .
Helisabet quoque quedam domina dedit quartam partem de ecclesia , in cujus paroechia locus ipse situs est , supradicto Waucherio laudante , et Rainaldus miles dedit duos jornales de terra .
Quoniam prisce auctoritatis consuetudo est ab antiquis antecessoribus instituta , ut dona vel largitiones que sancte ecclesie conferuntur , sive etiam conventiones que inter fideles quosque habentur , litterarum apicibus corroborentur : idcirco nos , id est conventus Sancte Marie de Salis , conventionem quandam inter nos et Molismenses monachos habitam voluimus litteris annotare , ut succedenti tempore inconvulsa inviolataque ad posterorum memoriam valeat diutius perdurare .
Notum ergo sit cunctis Xpisti fidelibus fideique cultoribus quod Hugo tunc dux Burgundie strenuissimus , postea vero Cluniacensis monachus , itemque Odo frater ejus pariterque successor laudantibus filiis suis Hugone et Henrico , concesserunt Sancte Marie et ecclesie Molismensi , in vita sua , partem cujusdam possessionis que Mercennacus vocatur queque juris Sancte Marie de Salis quondam fuisse dinoscitur , post suum vero de hac vita decessum quicquid in ipsa possessione in suo dominicatu possidere videbantur .
Sed quia ipsam terram juris Sancte Marie Bituricensis , ut diximus , fuisse certum est , et ab una ecclesia alteram gravari nefarium est : ideo domnus Robertus , primus Molismensis cenobii post Deum fundator et rector , assensu fratrum suorum nil injuste possidere querentium , Bituricam adiit civitatem et a predicte ecclesie priore Giraudo nomine et canonicis hujusce terre in communi eorum capitulo requisivit concessionem , deferens secum litteras Roberti episcopi Lingonensis , pro eadem re humiliter supplicantis .
Cujus peticioni prefati loci prior ceterique canonici voluntarie condescendentes et Molismensis ecclesie paupertati compatientes , et etiam de amisse terre recuperatione congaudentes , pari voto communique consensu ipsam terram de Mercennaco et de Bisseiaco , quicquid prefati monachi de ea habebant vel adquirere poterant , Molismensi ecclesie gratanter laudaverunt , ut jure perpetuo eam possideat , tali videlicet conventione , ut per singulos annos sue ecclesie censum , XXti .
scilicet solidos Bituricenses , persolvat mittendo eos per suum nuntium a capite jejunii usque ad octabas Pasche presentandos in capitulo in conspectu fratrum .
dies , quo Molismenses monachi hoc resciverint , prefato modo censum reddent ex integro .
Si autem placitum aut calumpnia de ipsa terra Molismensi ecclesiae supervenerit , quibus prefatos clericos interesse pro aliqua dissertione necessarium fuerit , monachorum sumptu et equitatura pro causa ipsa defendenda illuc eos ire in eadem est conventione .
Si vero quilibet clericorum pro aliqua sibi facta injuria vel qualibet guerra in sua canonica permanere non potuerit et Molismum petere voluerit , honorifice a fratribus suscipietur ; et , quanto tempore necesse fuerit , retinebitur , si tamen sue ecclesie litteras commendaticias detulerit .
Hoc autem nos omnes prefate ecclesie canonici volumus notum fieri omnibus quod Hugonem et Odonem duces et predecessores vel heredes eorum , qui hanc terram aliquando injuste tenuerunt , postea nobis vel Molismensi ecclesie reddiderunt , quantum possumus et scimus , absolvimus et , ut ab ista culpa purgentur , fideliter obtamus , sicut expedit ut eos , qui culpam suam cognoscunt et emendant .
Ideo autem hanc cartulam per cyrografum incisam judicavimus in duas partes dividi et tam archiepiscopi Bituricensis Leodegarii quam Lingonensis episcopi Roberti sigillo signari , quatinus , si Molismensis ecclesia ecclesie de Salis aliquam injuriam de censu suo fecerit , per Lingonensem episcopum corrigatur ; similiter , si quid canonici contra Molismenses de hac re deliquerunt , per Bituricensem archiepiscopum emendetur .
Hujus ergo conventionis fuerunt auctores et laudatores canonici Sancte Marie de Salis , domnus quoque Robertus primus abbas Molismensis cum suis fratribus , quorum nomina subscripsimus : Hato de Riciaco , Rotbertus de Platenato , item Robertus de Sparnaco .
Nomina canonicorum sunt hec : Giraudus prior , Gaufredus de Sancto Laurentio , item Gaufredus de Herbeone , Johannes presbiter , Ilderius sacerdos , Ottrannus , Franco , Petrus Cenomannensis , Paganus .
Ex utraque parte fuerunt canonici Sancti Stephani medii et testes : Araudus de Briora , Arnustus Burcardus , Gimo de Porta , Mainardus capellanus , Petrus Aiacensis .
Nomina quoque monachorum Molismensium qui hoc fieri decreverunt vel factum laudaverunt sunt hec : Hato prior , Girbaudus subprior , Galterius cantor , Lescelinus camerarius , Hugo secretarius .
idus julii , anno ab incarnatione Domini millesimo centesimo secundo , indictione decima , epacta nulla , concurrente II . ,
presidente Romane sedi apostolice domno papa Paschali , apud Bituricas Leodegario archiepiscopo , Lingonensem ecclesiam Roberto regente episcopo , in Frantia regnante Philippo rege et filio ejus Ludovico , Hatone dictante , Francone scribente , per omnia autem imperante domino nostro Jhesu Xpisto .
Notum fiat omnibus futuris et presentibus quod ego Walterius comes Brinensis concedo Sancte Marie , et fratribus ei in loco Molismensi servientibus , justiciam et hospitacionem et quicquid proprium habeo in atrio ecclesie Marriaci , et quicquid ex ecclesia ipsa et appendentibus ad eam largiuntur eis Hugo de Vendoperio et Gosbertus de Barro et Sewinus et Ansericus , et omnes qui aliquid ex eis a me tenent vel largituri sunt , annuente uxore mea et Engelberto filio meo et ceteris filiis meis et filiabus meis .
Hi enim , quorum nomina paulo ante predixi , donant eis ipsam ecclesiam et atrium et quicquid ad ea adtinet , quod ipsi proprie habent , vel alii ab eis tenent , nichil ex toto sibi vel posteris suis ex eis reservantes ; excepto quod Sewinus retinuit sibi terciam partem decimacionis solam , Ansericus vero similiter et particulam cujusdam prati ad ipsam ecclesiam pertinentis ; ceterorum ipsius scilicet ecclesie , et atrii et terre sanctuarii , ubicumque sit , quod suum est , eis donant .
Gosbertus autem supradictus terciam partem ecclesie et atrii et decimacionis , et sepulturam et oblationes et baptisterium , scilicet quicquid ad sacerdocium pertinet totum , et terram sancti , quantum ex ea habet , eis donat .
Hanc vero largitionem , a me et ab eis apud Barrum in manu Hugonis cenobii Molismensis prioris hilariter nulloque contradicente factam , audierunt et congaudenter laudaverunt uxor mea et liberi mei , et Raynardus de Barro , et Rangerius et Ricardus frater ejus , et Walo et Walterius frater ejus , et Ansellus de Tornodoro et Wido de Clariaco et Arulfus et multi alii .
Quocirca nos quoque monachi Molismenses hanc paginulam pro signo justicie ( fieri ) studuimus , die qua domnus Waldricus de Toillion , ut filius suus Lambertus nomine Dei et sancte Marie monachus fieret , impetravit .
Dedit ecclesiam de Crais , medietatem quoque decimationis , quam in suo dominio tenebat , reliquam vero partem post mortem filiarum suarum , que moniales erant ; atriumque supradicte ecclesie cum omnibus appendiciis suis , ita tamen ut violentiam vel infracturam factam in atrio , si monachus ipse emendare non valeret , ipse aut heres suus , vice monachi Molismensis , justiciam faceret , summamque vademonii monacho redderet , nec ob hoc ipse aliquid acciperet .
Nemus insuper suum in omni usu , in edifficiis construendis , in porcorum domesticorum pastu et lignis ad comburendum Sancte Marie Molismensi et monachis ejus concessit : si quos tamen monachus extraneos conduceret porcos , inde ipse medietatem juris , dominus vero castri reliquam haberet .
Dedit quoque capitalem censum quem tenebat de hominibus sancti Germani , corvatam etiam totius ville aut parochie .
Hujus autem doni superius scripti quod Waldricus fecit , testes sunt : Wido de Tollion et Renaldus Pullus sororius ejus , et Raynardus ad Barbam , et Galo de Alingis et Robertus major , et Benedictus et Bernuinus filius suus , et Walterius Tirel .
Walterius , major natu filius ejus , dedit pro vestitura fratris sui Lamberti Robertum servum suum de Segni , et pro matre sua , quam in prebenda et societate Molismensium fratrum posuit , tradidit silvam que Castellum vocatur , ubi Martinus heremita morabatur , servos insuper Constancium , Tiescelinum cum sorore sua .
Walterius autem postea , quia monachus , ut implevit , fieri cupiebat , dedit pro se agrum Randuini et dimidium molendinum , et Walterium vocatum Tirel cum omni domo sua .
Doni autem quod Walterius filius ejus fecit , testis est Gosbertus de Fraxino .
Valde congruum et idoneum est litteris assignari quod posterorum nostrorum fidei volumus commendare , quatinus quod humane mentis labilis memoria obliviscendo quandoque poterat amittere , litterarum apicibus tenatius valeat reservare .
Notum ergo fieri volumus futuris et presentibus quod Teobaudus comes de Rinello pro peccatorum suorum remissione et anime sue liberatione , laudantibus filiis suis Arnulfo et Hugone cum ceteris infantibus , dedit Sancte Marie et ecclesie Molismensi totum alodium de Cameroniscurte nichil sibi ex eo retinens , in silvis , terris , servis et ancillis , in justicia vel in omnibus redditibus consuetudinariis .
Sed quia quidam miles nomine Gerardus de Scoto aliquam partem in ipso alodio calumpniabatur et ad suum feodum pertinere fatebatur , predictus comes Teobaudus , volens elemosinam suam perfectam et ab omni calumpnia liberam efficere , pro ipsa abolenda calumpnia eidem Gerardo excambium se daturum promittens partim dedit , partim in futurum differens morte preventus non dedit .
Quapropter duo supradicti Gerardi filii , id est Gerardus et Albericus , sicut bonorum patris sic et hujus calumpnie heredes extiterunt et hanc querimoniam super alodio de Cameroniscurte contra Molismensem ecclesiam multotiens proclamaverunt .
Quod Hugo comes , qui patri Teobaudo in honorem successerat , perpendens , et patris vel etiam suam elemosinam inpugnari graviter ferens , utrosque fratres in audientia sue curie invitavit , quomodo hec calumpnia sedari et pax inter ecclesiam et supradictos fratres fieri posset , inquirens : cui duo fratres Gerardus et Albericus ita se pacem habituros responderunt , si ipse redderet eis excambium quod pater suus patri eorum se redditurum promiserat .
Quod Hugo comes , quia ratio ita poscebat , libenter se facturum spopondit et talem excambium illis reddidit quod ipsi gratanter receperunt : precipue Gerardus , ad quem istud feodum pertinebat , unum videlicet pratum et aragium inter duos montes et unam feminam cum infantibus suis .